CROSSDRESSER-Synopsis

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credit go to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into these relationship nor even a certified homophobic, better leave the book.

There are some matured scenes in the book that is not suitable for minor ages below. Read at your own risk.

---

---

Si Angel. Pangalawang anak ni Clyde na siyang nagmana sa kung anong ugali ng kanyang papa.

Pero hindi niya nakuha ang ugali ng papa niyang si Clyde na kung mag mahal ay iisa lang at panghabangbuhay na.

Siya si Angel, gwapo at habulin ng mga mapababae man o lalaki. But he always say, you are just a toy. Love never exist. Pero masasabi ba niya iyong kung makilala niya si Denver, anak ng isa sa naging kaibigan ng papa at daddy niya na sina Dylan at Frank.

A nerd in boy look. But can he say kung magbihis babae ito, masasabi ba niyang ang nerd boy na lagi niyang inaasar, pinipikon ay makilala niya ang girl look nito na kahit na sinong lalaki ay mapapaibig nito sa taglay nitong ganda?

Si Denver, AKA Denden the CrossDresser.

Paano paglalaruan ng mapanlinlang na kaanyuan ni Denver ang malikot at tusong puso ni Angel. Magwawagi kaya ang tunay na pag ibig sa mapaglaro nilang katauhan?

Ating tunghayan ang mabubuong pag iibigan na masasabing Love in Disguise?

CROSSDRESSER - #CAST

Nu’est Ren

As

Denver Scott

Ji Chang Wook

As

Angel Alcaide

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credit go to the artist/ owners of the images.

Nasiyahan lang akong bigyan ngayon ng mukha ang mga character ko sa 2nd Generation kaya. Here they are.

Denver and Angel

At the multhimedia

CROSSDRESSER#1: DenDen

“Bakit hindi ka pa nakakaalis?” Tanong ng daddy sa akin ng maabutan ako sa kusina. Nag pri-prepair kasi ako ng lunch ko mamaya. Nakagawian ko na kasi iyon dahil mas gusto kung sarili kong gawa ang kakainin ko.

HRM ang kurso ko at nasa ikalawang taon na ako sa kolehiyo at sa AU ako nag aaral. Recomended kasi nina daddy iyon dahil minsan na daw na naging kaibigan nila ang anak ng founder ng naturang unibersidad.

Pero naasar ako dahil puro bully ang mga nag aaral doon. Hindi pa naman ako nakakaranas ng pangbubully sa akin pero madami na akong nasasaksihan na ganun doon. Kapag nakakakita na ako ng ganun ay agad akong umiiwas para hindi nila ako mapansin.

“Tinatapos ko pa naman ito dad.” Sabat pakita ng ginawa kong bento dito. Nakangiting lumapit ito sa akin saka tinapik sa balikat.

“Pwede mo namang ipagawa iyan kay yaya Lily mo.”

“Kaya ko po dad.”

“Saka diba sinabi ko na sayo na magsuot ka na lang ng contact lens kaysa dyan sa salamin na iyan.” Ayon na naman. Napansin na naman ni daddy ang malaking salamin ko.

“Mas gusto ko ang ganito daddy, mas sanay ako sa salamin ko kaysa sa contact lens.“lagi kong sagot sa kanya.

“Ewan ko sayo Den, hala bilisan mo diyan. Baka mahuli ka pa sa klase mo.”

“Yes, dad. Patapos na din ito.” Sagot ko dito saka ko ipinagpatuloy ang ginagawa ko ay syempre napangiti ako ng matapos ko na iyon.

Mmm! Ang cute ng mga bento ko. A little kitty bento. Maayos na isinilid ko itonsa isang maliit na paper bag na kulay lavander. Naghugas muna ako ng kamay bago ko na iyon binitbit. Nakaligo na ako kanina kaya handa na akong umalis. Hindi ko na din kailangang makipagsiksikan sa canteen sa Campus dahil may pagkain na ako. Pwede naman akong kumain na lang sa loob ng classroom namin kapag ayaw kong lumabas.

“Aalis na ako dad.” Paalam ko na dito saka ako humalik sa pisngi nito. Wala pala ang papa dahil maagang lumabas pumunta sa opisina dahil nag kaaberya daw ang ilan sa mga branches ng companya. At ang dalawa ko namang kapatid ay tapos ng mag aral. Ang panganay namin ay sumama kina lolo sa side ni papa at doon tumutulong sa companya nito. Habang ang pangalawa ay nasa probinsya. At doon siya namamahala sa ipinamana daw kay daddy noon sa kanya na hekta hektaryang lupain ng nagmamay ari ng puso nito.

Matatanda na ang lolo at lola doon, kaya naman nag pasya si Kuya Finn na samahan ang lolo at lola. Hindi man nila kami aktwal na kadugonay itinuturing na nila kaming tunay na apo. And kuya Finn is one of their favorate among us dahil ito lagi ang nandoon pero hindi naman kami naiinggit ni kuya Drake dahil kapag napapasyal naman kami doon ay pare parehas naman ang turing sa amin.

“Mag ingat ka. Umiwas sa gulo.”

“Opo dad. Bye.” Muli akong nag paalam dito saka na ako sumakay ng kotse. Ihahatid at susunduin lang ako. Kaya mabilis lang ang makapunta sa AU at uuwi sa bahay.

“Salamat kuya Bogard. 5 po matatapos ang huling subject ko ngayon. Kaya huwag niyo aagahan ang magpunta dito baka mainip lang kayo sa paghihintay.” Sabi ko sa driver ng maihatid na ako.

“Sige sir DenDen. Ingat ka.”

“Salamat po.” Hindi ko ugaling luminga sa paligid ko habang naglalakad. Sa daanan lang ako nakatingin at hindi ko alintana ang mga tao sa paligid. Tanging ang nasa harapan ko na lang at mga nasasalubong ang naturiang nakikita ko ng buo.

Pero nagulat na lang ako ng biglang may sumulpot sa daraanan ko na galing sa kaliwang panig ng covered walk kaya naman napaatras ako bigla ng bumangga ako. Ang una kong inalala ay ang pagkaing ginawa ko kaya naman niyakap ko ang hawak kong paper bag.

“Hey you nerd.” Galit na sita sa akin ng lalaking bumangga sa akin. At ito pa ang may ganang magalit gayong ito ang sumulpot na lang bigla sa daraanan ko. Kung sa kalasada ay lulan ng sasakyan ay ako ang nasa tamang linya.

Pero ganun na lang ang panlalaki ng mata ko at bahagyang natakot dahil kilala ko kung sino ito. Si Angel, ang isa sa mga anak ng namumuno ng eskwelahan.

“Sorry, hindi ko sinasadya.” Ako na ang humingi ng tawad kahit hindi dapat. Pero ayaw ko ng gulo kaya kahit labag sa loob ko ang paghingi ng tawad dito dahil wala naman talaga akong kasalan.

“Mabuti at alam mo na kasalanan mo. Kaya tumabi ka nga sa daraanan ko. You freaking Nerdy ugly gay.” sabi pa nito sa akin at itinulak pa talaga ako kaya hindi ko na nabalanse ang katawan ko at tuluyan na akong natumba sa semento.

Napalunok ako at parang gusto kong maglaho na lang ng napansin kong nakatawag na ng pansin ang pagsigaw nito sa akin at hindi lang iyon. Tanggap ko naman na I’m gay pero hindi ko naman iyon ipinapahalata pero bakit alam nito? Saka mas okay na lang sana kung nerd at pangit na lang ang sinabi niya at hindi na niya tinugtungan ng gay. Nakakahiya, kaya parang gusto ko ng maglaho na lang sa kinauupuan kong sementono di kaya naman bumuka na lang ang semento at lamunin na lang ako ng buong buo.

Hindi pa ito nakuntento at sinipa pa talaga niya ako. Gusto ko na yatang umiyak pero nagpigil ako. Alam ko, mahina ako. Hindi ako sanay ng ganito kaya tudo ang iwas ko na hindi masangkot sa gulo. Pero bakit kung ano pa ang iniiwasan ko ay siya pa talagang lumalapit sa akin.

“Ano? Iiyak ka? Sige umiyak ka lang. Iyon lang ang lebre dito.” Sabi pa nito sa akin. Pero napagtuunan niya ng pansin ang yakap yakap ko paring pagkain ko mamaya at kinuha iyon sa akin.

“Akin iyan. Huwag mong kunin.” Sabi ko dito at nakipag agawan pa talaga ako pero mas nanaig ang lakas niya kaya nakuha niya iyon sa akin.

“Aangal ka ba? Sa eskwelahang ito isa ako sa batas, kaya kung ayaw mong mas malala pa diyan ang matamo mo huwag ka ng lumaban.” Galit na sabi pa nito sa akin. Hindi pa nakontento at sinira pa talaga ang paperbag ng lagayan ng bento ko at walang sabi sabing binuksan niya iyon.

Napatingin pa ito sa akin ng makita ang laman ng lunch box saka ito tumawa.

“Bento lang naman pala eh. Hahaha! Kala ko naman kung gaano na kahalaga ito at mas inuna mo pa ang pagsalba dito kaysa sa sarili mo.” Sabi nito. At inihagis pa sa mukha ko ang paper bag na sinira niya.

Muli akong napalunok, gusto na talagang kumawala ng luha ko sa mga mata ko. Kaunti na lang.

“Matikman nga. Hoy, siguraduhin mo lang na masarap ito. Dahil kung hindi ako nasarapan. Ingungudngod ko ito sa mukha mo.“banta pa nito. Saka siya kumuha ng isang bento at deretsong isinubo.

Hindi pa man ay nag unahan ng naglabasan ang mga luha sa mata ko. Hindi naman sa kinain niya ang pagkain ko pero paano kung hindi siya nasarapan. Di mas lalo akong mapapahiya. Kahit hindi pa man ay lihim akong nagdasal na sana masarap iyon para sa kanya para hindi na madadagdagan ang pagkapahiya ko.

“Well, pasalamat ka at masarap ito.” Sabi nito na kahit papaano ay nabunutan ako ng kahit kaunting tinik sa dibdib. Pinahid ko ang luha sa mukha ko at tumayo na sa pagkakaupo ko sa semento.

“Akin na.” Sabi ko at inilahad ko pa ang dalawang kamay ko mula dito pero tinapik lang niya ng pagkalakas lakas kaya naman agad kong binawi ang kamay ko. Parang gusto ko pang ihipan ang mga iyon pero hindi ko ginawa.

“Sa akin na ito. At ito ang tatandaan mo, sa susunod na humarang ka sa daraanan ko, hindi lang iyan ang matatamo.” Sabi nito saka sinabayan ng talikod habang tangay ang lunchbox ko ng bento.

Damn him! Naturingan pa namang Angel ang pangalan pero napakademonyo naman ang pag uugali. Mas bagay sa kanya ang Demon kaysa Angel.

Tuluyan na akong napaluha. Gusto kong humagolgol ng iyak. Dahil sa nangyari sa akin. Parang ayaw ko ng pumasok pa at umuwi na lang ako. Maraming mga kagaya ko na ang estudyante ang nakatingin sa akin. Kaya agad akong tumalima at ang una kong gustong puntahan ay ang comfort room at doon muna ako magkukulong habang pinapahupa ko ang pag iyak ko.

Mababaw lang ang mga luha ko kaya palagi akong naiiyak sa tuwing may hindi talaga ako nagustuhan at nakakapagpasama ng dibdib ko.

Hindi ko alam kung ilang minuto ako sa loob ng CR. Saka lang ako lumabas ng ng talagang humupa na ang luha ko.

Inayos ko muna ang sarili bago ako tuluyang lumabas ng CR. Wala na akong pakialam kung nagsimula na ang una kong subject. Sigurado ko namang naikalat na sa department namin ang nangyari sa akin kanina.

“Bakit ngayon ka lang Mr. Scott?” Tanong ng prof. namin. Mabait naman ito. At kilala yata ang Angel na demonyong iyon. Ewan ko na lang kung aayunan nito ang ginawa ng demonyong iyon.

“Sorry po prof.” Napayuko pa ako dahil nakarinig pa ako ng bulong bulungan sa mga kaklase ko.

“Sige, tumuloy ka na. Mag usap tayo mamaya.” Sabi pa nito sa akin.

“Salamat po prof.” Kaya naman nagtuloy na ako sa upuan ko at humabol sa kung ano ang ginagawa nila.

Dahil bakante namin sa susunod na isang oras ay tinawag nga ako ni prof. At ipinasama sa kanya sa opisina nito.

“Anong ginawa sayo ni Mr. Alcaide, Mr. Scott?” Pormal na tanong nito. Kaya naman sinabi ko na dito ang totoo. Ewan ko na lang kung paniniwalaan niya ako. Hindi na din ito nagsalita patungkol sa nangyari at binilinan na lang ako na kung kaya kung iwasan ang pangbubully nito ay iwasan ko na lang daw. Eh ano pa ba ang dapat kung isagot syempre oo. Dahil iyon naman talaga ang balak ko.

Nagpaalam na ako ng maayos dito saka na ako nagtuloy sa room namin. Hindi nawala wala ang bulong bulungan na kahit gusto ko silang sitahin ay nanahimik na lang ako. Baka mas magkagulo pa kung sisitahin ko sila.

Hindi na ako lumabas ng classroom namin ng matapos ang pang umagang subject ko. Bahala ng magutom ako, ayaw kung lumabas dahil alam kong pag uusapan lang ako ng makakakita sa akin. Kaya titiisin ko na lang ang pagkalam ng sikmura ko. Hanggang sa matapos ang buong araw ay saka na lang ako lumabas ng matapos na ang huli naming subject at tama namang naghihintay na si kuya Bogart sa parking lot at agad kaming umuwi.

“Oh, nasaan ang lunchbox mo?” Tanong ng daddy ng mapansin na wala na ang bitbit ko kaninang umalis ako ng bahay.

“May humingi kasi ng bento sa akin kanina dad kaya iyon ibinigay ko na lang. Ibabalik na lang daw niya.” Pagsiainungaling ko dito. Hindi na dapat nito malaman ang nangyari sa akin kanina sa school.

“Ganun ba, eh ang liit kaya ng bento na ginawa mo. Buti kung lumabas ka at bumili ng dagdag pagkain mo?” Sabi pa nito.

“Hindi na po dad. Kaya nga gutom na ako. Ano po bang ulam?” Tanong ko dahil kanina pa talaga kumakalam ang sikmura ko.

“Nagluto ang yaya Lily mo ng ginataang tulingan. Pero hihintayin pa natin ang papa mo para sabay sabay na tayong kumain.” Sagot nito.

“Ah dad. Pwedeng mauna na akong kumain?” Hirit ko pa. Nakipagtitigan ito sa akin kaya naman ako ang unang nagbawi ng tingin.

“Sige, magbihis ka na muna at ipagpapahanda kita ng pagkain mo kay yaya Lily mo.”

“Salamat dad.” Saka ako nagpaalam dito at umakyat na sa silid ko at mabilisan ng naglinis ng katawan at nagbihis bago bumaba sa at agad na tinungo ang kusina.

Kumain talaga ako ng marami. Tanghalian at hapunan na ang kinain ko. Nagtataka man siguronsi yaya Lily dahil hindi naman talaga ako palakain ng marami pero nagutom talaga ako. Ngayon lang naman.

At ng matapos na akong kumain ay nag paalam na ako kay daddy na papasok na ako sa silid ko at gagawa pa ako ng homework ko. Bumaba na lang ako ng silid ko ng marinig ko ang ugong ng sasakyan ni papa. Babatiin ko na muna ito bago ako ulit magkulong sa kwarto ko.

“Kumusta ang sweetheart namin?” Nakangiti nitong tanong sa akin. Kahit kailan talaga ang sweet ng papa sa akin. At higit sa lahat angbsweet sweet nito kay daddy. Kahit matatanda na sila ay little wifey parin ang tawag niya kay daddy na siyang ikinaiinggit ko. At lagi kung iniisip na sana dumating din ang taong kasing sweet at mapagmahal ni papa katulad ng pagmamahal nito kay daddy.

“Mabuti lang naman ako papa.”

“Hindi ka ba nahihirapan sa school niyo?”

“Hindi naman papa.” Sagot ko dahil totoo naman pero hindi ko na sinabi dito ang pang bubully sa akin ni Demon.

Hmmp! Bakit ko ba siya tatawaging Angel kung mas bagay ang DEMON na pangalan niya.

“Mabuti naman kung ganun. Nasan ang daddy mo?” Tanong niya ng hindi nga sumalubong kay papa.

“Nandito ako Hubby.” Sagot naman ng papa ng pababa na sa hagdanan.

“Akala ko pa naman hindi na ako sasalubungin ng little wifey ko.”

“Nah! Maiwan ko na kayo papa, dad. Nang iinggit naman kayo eh.” Natatawa kong paalam sa kanila. Naku kung hindi pa ako aalis mapupuno ng PDA sa loob ng bahay.

“Kumain na muna tayo bago ka umakyat.” Pigil sa akin ng papa.

“Kumain na ako papa. Nauna na ako kanina. Sarap kasi ng niluto ni yaya Lily eh.”

“Ganun ba. Sige. Pero huwag ka ng magbabad sa computer mo. Mas lalong lalala ang panlalabo ng mata mo kapag nagbabad ka na naman.” Paalala pa nito sa akin.

“Opa papa. Sige po dad. Aakyat na ako.” Paalam ko muli sa kanila hanggang sa bumalik na nga ako sa silid ko at doon na ako nagkulong hanggang sa makatulog na ako hanggang mag umaga na.

---

ChenXi here:

Heto na muna. Pasensya na. Kung hindi kagandahan. Pagbubutihin ko na lang sa susunod. Hope you will like it parin. And leave some comment at don’t forget to support it guys.

Love you all!

Denden at the multimedia….

CROSSDRESSER#2: DenDen

K inakabahan ako na nakatingin sa mga ka klase ko habang nakaupo sila sa lapag at nakatunghay sa akin. Alam ko naman na wala akong lakas ng loob na humarap sa karamihan pero pinilit  nila akong kumanta. Pampagood vibes lang daw habang  naghihintay ng oras ng uwian.

Ayaw ko mam sana pero nakisali si Prof. Jaylyn sa pagpipilit sa akin kaya naman heto ako ngayon nasa harapan nila at nakaupo mismo sa may kataasang upuan.

Napalunok pa ako bago nagsimula. Tumikhim saka yumuko saglit. Inayos ang salamin ko saka tumindig.

I don’t know what to say

I have loved you only in my mind

But I know that there will come a time

You’ll feel this feelin’ I have inside

You’re a hopeless romantic is what they say

Fallin’ in and out of love just like a play

Memorizin’ each line

I still don’t know what to say

What to say

Sa una ay kinakabahan ako. Pero ngayon nakikita ko ang mga ngiti nila at na at ease ako kaya naman napangiti na din ako habang kumakanta. Sumasabay ang mga ulo nila sa bawat lyrics ng kanta ko.

Don’t know what to do

Whenever you are near

Don’t know what to say

My heart is floating in tears

When you pass by I could fly

Every minute, every second of the day

I dream of you in the most special ways

You’re beside me all the time

All the time

I have loved you and I always will

Call it crazy but I know someday you’ll feel

This feelin’ I have for you inside

I’m a hopeless romantic I know I am

Memorized all the lines and here I am

Struggling for words

I still don’t know what to say

What to say

Don’t know what to do

Whenever you are near

Don’t know what to say

My heart is floating in tears

When you pass by I could fly

Every minute, every second of the day

I dream of you in the most special ways

You’re beside me all the time

All the time

All the time

All the time

Yumuko pa ako ng matapos akong kumanta ng makaalis ako sa pagkakaupo ko. Nagsipalakpakan ang mga ka klase ko at nagsigawan.

“Galing mo talaga Denver.”

“Idol.”

“I love you na Denver.”

Kanya kanya silang sigaw sa akin na para bang nasa malayo ako sa kanila eh kahit hindi naman nila isigaw iyon ay maririnig ko sila.

Kiming ngumiti na lang ako sa kanila saka naman ako bumaling kay Prof. Jaylyn na lumapit sa akin.

“Ang ganda ng boses mo, sa susunod sumali ka sa singing compitation. Ipapalista ko na ang pangalan mo para sa department natin.” Sabi nito sa akin.

“Pero pfrof.-”

“Huwag kang mahiya, sa ganda at lamyos ng boses mo marami kang mapapataob sa kanila.” Sansala nito sa pagtanggi ko sana. “Basta isasali kita okay. Be your self Denver.”

Muli akong napalunok saka sinabayan ng pagtango. Wala na! Hindi na ako makakatanggi. Ano pa ba ang magagawa ko kundi pumayag. Alangan naman na tanggihan ko ang professor namin.

“Sige po prof. Gagawin ko po ang makakaya ko.” Tanging nasabi ko na lang dito saka na ako pumunta sa upuan ko. Pati mga ka klase ko ay inayos na din ang mga upuan nila. Nilapitan ako ng iba at binati dahil nagandahan daw talaga sa boses ko. Nagpaalam na sa amin si prof. Jaylyn sa amin.

“What if tanggalin mo kaya iyang salamin mo. Tapos baguhin mo iyang brace sa ngipin mo. At hindi iyang ganyan. Nagmumukha ka kasing nerd na hindi mawari eh.” Sabi ng isa sa ka klase ko at naupo pa mismo sa ibabaw ng lamesa ko at tangkang alisin ang salamin ko.

“No!” Agad kong hinawakan ang salamin ko at yumuko agad ako.

“Hay naku. Kakaiba din kasi ang taste mo. Mayaman naman kayo. Pero kung manamit ka at mag ayos ng sarili mo ay parang walang wala kayo.”

“Nasanay na ako sa ganito.” Sagot ko dito. Hindi pa man ay tumayo na ako at nagpaalam na sa mga ito at nauna ng umalis. Baka naghihintay na sa akin si kuya Bogard sa labas.

Palakad na ako sa pasilyo ng department namin palabas ng matuunan na naman ng pansin ko ang iniiwasan kong tao. May binubully na naman ito at gaya ng nangyari sa akin ay nakaupo itonsa simento at hindi lang iyon. Mas malakas pa yata ang pagsipa niya dito kaysa sa pagsipa niya sa akin noon tatlong araw na ang lumipas.

Lilihis na sana ako ng dadaanan ng magawi na ang tingin niya sa akin kaya naman binilisan ko ang paglalakad ko palayo ng mapansin kong naglakad na ito pasunod sa akin.

No! Please! Huwag mo akong sundan.

Sa loob loob ko pero ang bilis ko sa paglalakad ay mas mabilis ang sa kanya kaya naman sa ilang sandali lang ay nasa harapan ko na siya at humarang sa akin.

Napatingala ako sa kanya. Ayaw ko man sanang mapatingin sa mga mata niya ay parang may humihigop sa akin na doon tumingin.

“Mukhang iniiwasan mo ako.” Nakangising sabi niya sabay patulak sa akin sa kaliwang balikat kaya naman napaatras ako. “Mabuti naman at ayaw mong makasalamuha ako. Pero hindi mo ba kukunin sa akin ang lunchbox mo.” Sabi pa nito sabay labas sa bag nito ang lunchbox ko na kinuha niya noon.

“A-akin na.” Sabi ko na lang at inilahad ang mga palad ko na agad niyang ipinatong doon.

“Ibababalik ko sayo ito pero hindi ibig sabihin na libre ang pagbalik ko sayo.” Sabi niya saka niya ako nilapitan at hinawakan ako sa baba at pinatingala sa kanya. “Nakikita mo ba ang estudyanting iyon.” Sabay turo sa binubully niya kanina. Tumango ako.

“Kung ayaw mong matulad sa kanya ay gawin mo ang gusto ko. Huwag kang magrereklamo dahil magiging empyerno ang buhay mo dito sa AU kapag sinubukan mong gawin iyon.” May kasamang pagbabanta pa niya sa akin.

“Pero-.”

“Kasasabi ko pa lang na huwag kang magrereklamo.” May galit na putol niya sa sasabihin ko at ang paghawak niya sa baba ko ay naging pagpisil sa magkabilang pisngi ko dahilan para masaktan ako dahil sa pagkakaipit niya doon sa akin.

“O-oo.” Tanging sagot ko na lang kahit hindi ko na naayos na nasabi iyon dahil sa naipit ang dila ko.

“Good, simula bukas, ang lunchbox na iyan. Ibibigay mo sa akin na may lamang bento gaya ng ginawa mo ng araw na iyon. Aabangan kita sa labas ng department niyo sa oras ng tanghalian. At huwag mong iisipin na lagyan iyon ng lason dahil may kalalagyan ka talaga sa akin. Nagkakaintindihan ba tayo.”

Tumango na lang ako ng sunod sunod. Hindi na ako nagreklamo pa sa kanya dahil wala naman akong magagawa.

“Good. Then see you tomorrow. Huwag mong kakalimutan ang bento ko. At gusto ko na kung anong lasa ng bento na natikman ko ng araw na iyon ay ganun din ang lasa ng bento ko sa mga araw araw na magdadala ka.” Sabi pa nito at pasalya niya akong binitawan. May kalakasan pang tinapik ang pisngi ko bago siya tuluyang tumalikod sa akin at naglakad na palayo.

Agad akong kumilos para umalis na din baka kasi bumalik pa siya at makapag isip na dadagdagan pa ang ipapagawa sa akin.

“May problema ba sir DenDen?” Tanong sa akin ni kuya Bogard ng makasakay ako ng kotse.

“W-wala kuya Bogard. Binilisan ko lang ang paglalakad baka kasi naiinip ka na.” Tanging sagot ko na lang dito.

“Naku, hindi mo na sana binilisan sur DenDen. Napagod pa tuloy kayo.”

“Ayos lang ako. Tara na. Umuwi na tayo.”

“Sige po.” At habang pauwi ay hindi maalis alis sa puso ko ang kaba dahil sa nangyari kanina. Hanggang sa makauwi kami na nahalata pa ng daddy na parang balisa ako.

“Are you okay Den?”

“Okay lang dad”

“Bakit parang balisa ka. May nangyari ba sa school niyo na masama?”

“W-wala po dad. Medyo kinabahan lang ako kanina dahil pinakanta ako ng prof. Namin sa harapan kanina. Tapos isasali daw ako sa compitation sa singing contest.”

“Ganun ba. Akala ko pa naman kung ano na. Pero ayos lang iyan hijo. Atleast masasanay ka na din na iharap ang sarili mo sa iba. Hindi iyong palagi kang nangingilag.”

“Okay lang naman dad kung hindi ako nakikisalamuha sa iba.”

“Pero kailangan din iyan hijo. Hala, sige. Magbihis ka na. Sabi ng papa mo may dadaluhan tayo ngayong party. Kasi nagbukas sila ng bagong negosyp ng tito Clyde niyo. Kaya hayon. Nagyaya sila para sa dinner. Mamaya darating na ang papa mo para kunin tayo.”

“Ho!.” Bigla akong kinabahan ulit sa sinabi ng daddy. Diba si tito Clyde na sinasabi nito ay ang ama ng Demon na iyon. “Pwede bang huwag na lang akong sumama dad.”

“Naku namam Den. Ikaw na nga lang ang kasama namin dito. Hindi ka pa sasama. Buti sana kung nandito ang mga kapatid mo.”

“Pero-.”

“Sige na. Huwag ka ng tumutol pa. Magbihis ka na. Ayusin mo ang sarili mo.”

Napalabi ako dahil hindi na niya ako hinayaang magreklamo. Bahagyan pa akong tinulak ng daddy kaya kahit mabigat ang mga paa ko ay wala na akong nagawa.

Anong gagawin ko? Ayaw ko pa naman makita ang Demon na iyon. Sigurado akong nandoon din siya.

Napalunok ako ng paulit ulit. Mabigat ang katawan konh nagtungo sa silid ko. Kahit ayaw ko man sana ay kumilos parin ako. Naligo muna at nag ayos ng sarili.

Pero nagpasya na ako. Mag aayos ako para hindi niya ako makikilala. Oo, I need to do something. Na minsan ko lang ginagawa. Pero ngayon. Kailangan kong gawin.

Nakaayos na ako pero hindi pa ako lumalabas ng silid ko hanggang sa katukin na ako ng daddy.

“Den, sweety. Tapos ka na ba. Nandito na ang papa mo.”

“Tapos na dad. Palabas na ako.“sagot ko mula sa loob saka na ako kumilos para lumabas. Pero nanlaki lang ang mga mata ng daddy ng makita ang ayos ko. Pero kalaunan ay napangiti ito sa ka niya hinaplos ang pisngi ko.

“Naalala ko tuloy ang ginawa ko noon.” Natatawa pa nitong sabi sa akin. “Manang mana ka talaga sa akin.” Daddag pa ng daddy. Kaya naman iniligay niya ang kamay ko sa praso niya at ipinahawak ako doon. “Lets go, matutuwa ang papa mo kapag nakita kang ganito ang ayos mo. Panigurado, maalala din niya ang mga kalukuhan namin noon.”

“Ikaw ang nagturo sa akin nito dad eh. Aba, kung hindi mo naikwento sa akin noon ang mga ginawa mong pagpapanggap sa harapan ni papa. Hindi ko to maiisip gawin.”

“Kaya nga. Hubby, look at our son. Este daughter.” Natatawang biro pa ng daddy kay papa kaya naman napatingala ito sa amin habang pababa kami ng hagdanan.

Ngumiti ito ng tumingin sa akin. Iyong ngiti na proud na proud akong makita sa ayos ko.

“Naku, bakit kasi hindi ka nalang naging babae. Ang ganda talaga ng anak ko.” Sabi pa ng papa ng makalapit kami sa kanya.

“Salamat papa.” Nakangiting sabi ko naman dito. “Okay lang ba ang ayos ko?”

“Okay lang yan anak. Wala naman nakakaalam na ang bunso ko ay lalaki. Kaya hayaan mong isipin ng makakakita sayo na babae ka.”

“Haha! Si papa talaga. Proud pa kayo sa akin sa lagay kung ito.”

“Aba oo naman, dahil proud na proud ako sa daddy mo noon dahil nagbihis siya ng ganyan noon. At kung hindi siya nagdisguise noon, malamang wala kami ng daddy mo ngayon.”

“Thank you papa. Your not mad at me if I’m gay?”

“No! At ano naman kami ng daddy mo? Ano ang tawag sa amin. You deserve to be the real you Den. Sweetheart.”

Yumakap ako dito. Sa tangkad ng papa at laki ng katawan nito ay para akong nagmukhang paslit sa yakap niya. Nakiyakap nadin si daddy sa amin kaya naman ang lagay pinagitnaan nila akong dalawa.

“We love you sweety.” Panabay na sabi pa nila. “At bago pa tayo magdramahan dito tara na. Baka naghihintay na sila sa atin.” Si papa at nagyayana itong umalis. Magkakaagapay kaming lumabas ng bahay at bagtas na nga namin ang daan patungo sa lugar ng pagdadausan ng hapunan namin.

Narating na namin ang nasabing restaurant. Bo’ks Restaurant. At kaibigan pala ni tito Clyde ang may ari ng nasabing restaurant kaya naman naging VIP kami doon at halos batuon lahat ng pansin nila sa amin.

“Magandang gabi sa inyo bro.” Si tito Clyde na nakipagkamay kay papa. “Heto na ba ang bunso niyong anak? Napakagandang bata naman. Kumusta hija?”

Mabibilaukan pa sana ako pero hindi ko pinahalata. Kiming ngumiti na lang ako at tinanggap ang pakikipagkamay nito sa akin.

Hanggang sa matuon ang pansin ko kay Demon na tama ako kasama nga nila ito. At nasa tabi nito ang isa pang lalaki. Malamang kapatid din nito.

“Salamat po tito. Denden po pala.” Mabuti na lang at magaan lang ang boses ko at hindi mahahalata na lalaking boses ang mayroon ako.

“Kinagagalak kitang makilala hija.” Sabi naman nito saka muling bumaling kay papa. “Siya nga pala bro. Mga anak ko. Angel ang pangalawa kong anak at ang bunso namin ng asawa ko si Zeeus.” Pakilala naman nito sa dalawang anak. Nasa tabi nito for sure ang asawa niya. Na gaya ng kina daddy ay papa. They are both guy.

“Magandang gabi po tito Frank, tito Dylan.” Nakangiti namang bati ng nag ngangalang Zeeus. Pero si Demon. Nakibati din pero seryuso ang mukha at panaka nakang tumitingin sa akin. Parang gusto ko tuloy magtago sa likuran nina papa. Nakikilala ba niya ako bilang si Denver? “Magandang gabi din sayo magandang binibini.” Nakangiti paring baling ni Zeeus sa akin sabay kindat. Inilahad nito ang kamay sa akin.

Ayaw ko man sanang tanggapin ang pakikipagkamay nito ay tinanggap ko parin. Pero nagulat pa ako ng hilain nito mismo ang kamay ko at humalik sa pisngi ko. Pero bago pa man ito lumayo sa akin ay may ibinulong ito.

“Your beautiful indeed than handsome.” Sabi nito bago lumayo. Kumindat pa muli ito sa akin. Napalunok ako. Bakit alam nitong lalaki ako. Huh! Ewan ko. Huwag naman sana nitong mabanggit na lalaki ako sa harapan ng Demon na ito. Kundi mas malalagot ako dito at siguradong mabubully ako ng tuluyan.

“Tara na, nakapagpahanda na ako ng dinner natin sa kaibigan ko.” Si tito Clyde na nagyaya ng tunguhin ang lamesa na nakareserve para sa aming lahat. At gaya nga ng sabi nito. Masaganang mga pagkain nga ang nakalatag na sa lamesa. At ang tanging ginawa na lang namin ay ang kumain. At dahil sa business partner ang papa at tito Clyde ay hindi nawawala sa kanila ang pag usapan ang negosyong bubuksan nila.

Habang ang daddy at tito Zoey naman ay sila ang nag uusap. Kaya ako wala na lang imik na kumakain at ni ayaw kong itaas ang mukha ko sa kinakain ko dahil pakirandam ko ay may mga pares ng mga matang nakatingin sa akin.

Pero hindi ko napigilang mag angat ng mukha ng may kung anong naglagay ng ulam sa pinggan ko. Si Zeeus. Nakangiting muling kumindat sa akin.

“Masyado kang mahiyain. Hindi mo tuloy napapansin na wala ng laman ang pinggan mo.” Sabi nito. At muling nilagyan ang pinggan ko ng iba pang ulam.

“No! Syop it.” Pigil ko dito. “This is enough.” Sabi ko. Saka hinarangan ko talaga ang sandok na may ulam at inilayo ko pa ang pinggan ko.

Ewan pero lahat sila ay napatingin sa akin. Si daddy, si papa at kahit sina tito Clyde at tito Zoey. Maging si Demon ay nakatingin na din sa akin.

“Sorry..” hingin paumanhin ko at inilapag ko ang pinggan ko. Natatawa namang inilapag din ni Zeeus ang sandok sa pinagkuhanan niya ng ulam. Natawa lang naman ang mga magulang namin.

“Huwag mo na lang intindihin ang anak namin Zeeus hijo. Sadyang hindi lang siya kumakain ng marami kaya ganyan.” Sansala ni papa sa pagitan namin.

“Kaya naman pala tito, kasi napaka skiny niya eh.“sagot ni Zeeus. As if naman hindi din siya skiny gaya ko. Tantiya ko nga magkasingkatawan lang kami. Tapos kung magsalita naman kala mo makali ang katawan. Pero kung si Demon ang pagbabasihan sa katawan nito for sure. Ah! Erase. Hindi ko dapat iniisip si Demon. Hindi siya deserve na isipin dahil sa sama ng ugali niya.

“Siguro nga hijo. Hala, kumain na lang tayo ulit.” Sigunda naman ni daddy. Kaya naman muli kaming nagpatuloy sa pagkain.

Lumipas pa ang ilang sandali ay may isang banda na ang kumakanta sa may stage sa bandang kanan ng restaurant.

“Masaya kaming magtatanghal ngayong gabi para sa inyo.” Sabi ng vocalist ng banda. “ pero mas masaya yata kung may isa man sa atin ngayong gabi ang sumalo sa amin dito sa stage.“ Sabi pa nito at iginala ang paningin.

“Sila ang isa sa magaling na banda na palaging nag pe perform dito. Galing din sila sa AU.” Sabi ni tito Clyde.

“Oo, madalas nga din kami dito ng mga ka business ko. At palagi din namin silang naabutan dito.“sagot naman ng papa.

“You-.” Ang vocalist. Sabay turo sa akin kaya naman napatingin sila lahat sa akin ng matuon ang pulang spot light sa akin. Mabilis naman akong yumakap kay daddy at nagtago sa yakap niya. “Can you give us the honor to hear your beautiful voice beautiful.” Sabi pa nito.

“Dad.” Sabay iling ng sunod sunod. “Tell them to turn of the light.” Nanginginig pa ang boses kong sabi dito.

“Shhh! Thats okay sweetheart. Come on.” At masuyong humaplos ang mga palad nito sa likod ko.

“Go Denden.” Narinig ko naman na sabi ni Zeeus.

“B-bakit ako? Paano kung hindi pala ako marunong kumanta.” Sabi ko pa kay daddy na parang narinig pa yata ng vocalist ang sinabi ko.

“Walang maganda o pangit na boses beautiful. Come on, we guide you.” Pagpupumilit pa nito.

Muli akong inalo ng daddy. “Come on sweetheart. Isipin mo na lang isa ito sa practice mo. Akala ko ba sasali ka sa school niyo. Sige na sweetheart.”

Umiling pa ako. Ayaw ko. Nakakahiya. Sa harapan ng maraming tao. Paano na lang kung pumiyok ako. Ayaw kung mapahiya. Lalo pa, nandito si Demon. Baka pagdiskitahan pa ako. Wala man siyang kaimik imiknay alam kong kanina pa siya napapatingin sa akin. Panigurado, kinikilala niya ako.

“Come on sweetheart.” Si papa na tumapik pa sa balikat ko. Hanggang sa tumunog na lahat ng mga baso ng nandoon. At para bang gusto din akong marinig kumanta. “Isipin mo na lang na parang nasa loob ka na lang ng sarili mong silid sweetheart. At huwag pansinin ang nasa paligid mo.”

“Pero-.”

“You can do that. Nandito lang kami ng daddy mo.”

Napalunok pa ako ng sunod sunod. Ramdam ko ang masuyong paghugod ni daddy sa likod ko. Kaya naman kahit papaano ay napanatag ang loob ko.

Bakit ba kasi ako? Nakakainis naman ang vocalist na ito. Ang dami namang tao sa restaurant bakit ako pa talaga ang napili nito.

“Come on sweetheart.” Si daddy.

“Pero sabihin niyo sa kanila ayaw ko ng maliwanag na ilaw. Huwag nilang ifucos sa akin ang ilaw.” Sabi ko.

“Okay.” Hindi pa man ay tinawag ni tito Clyde ang isang waiter at sinabi dito ang sinabi ko kaya naman ang spot light na nakatuon parin sa amin ay nawala na. “Go sweetheart.”

Humugot muna ako ng malalim na hininga bago ako tumayo. Medyo kinakabahan man ako at maliliit ang naging hakbang ko na lumapit sa intablado ay narating ko parin iyon. Hanggang sa sumampa na nga ako doon.

“Me I know your name beautiful.” Sabi ng vocalist at ibinigay sa akin ang isamg microphone.

“Denden.”

“Denden. Bagay na bagaybsa iyong kagandahan. Ngayon, Denden. Kung pagpipiliin ka. Ano ang gusto mong kantahin para sa kanila?”

“I don’t know. Hindi naman kasi ako sanay na kumanta sa harapan ng maraming tao.” Sagot ko dito.

“Okay, kung ganun okay lang ba na kami na lang ang pipili ng kakantahin natin?” Tanong pa nito sa akin.

Muli akong napalunok, kailangan kong kumanta na boses babae ngayon. Pero kaya ko naman. Lagi ko naman iyon ginagawa kapag nagugustuhan kong kumanta.

“You are the reason. Alam mo ba iyon?”

Tumango na lang ako bilangbsagot at hindi na nagsalita pa. Hanggang sa magsimula na silang magpatugtug at ngayon naunang kumanta ang vocalist ng banda.

https://www.youtube.com/watch?v=96bpvMCfBfo

(Note: isipin na lang natin na ganyan young kanta nila Denden at ng Vocalist.)

M asigabong palakpakan ang namayani sa loob ngbrestaurant. Mabilis na nagpaalam ako sa kanila at bumaba ng intablado na halos takbuhin ko na ang kinaroroonan nina daddy.

Tumayo ang daddy at agad akong sinalubong ng yakap.

“Your great sweetheart.” Bulong nito. Halos ayaw ko na ulit alisin ang mukha ko sa pagkakasubsub ko sa dibdib ng daddy. Dahil pakiramdam ko nasa akin parin ang mga tingin ng mga tao sa loob ng restaurant.

“Daddy, can we go now.” Iyon ang tanong ko habang nakayuko na ako ng kumalas ako kay daddy ng yakap.

“Yeah! Magpapaalam na tayo kina tito Clyde mo kung iyan ang gusto mo.”

“Thanks dad.”

Kaya naman ng humarap kami sa kanila ay maayos ng nagsabi ang daddy sa kanila na kung maari ay mauuna na kaming umuwi. Hindi na din ako tumingin sa gawi ni Demon. Hindi ko gustong makita talaga siya o tapunan man lang ng tingin. Dahil pakiramdam ko ay nakasunod lang ang tingin niya sa akin kanina pa.

Sumang ayon naman sila tito Clyde agad. Total naman higit isang oras na din ang naging usapan ng papa at tito Clyde kanina habang kumakain kami. At nagkwentuhan pa. Nakangiti pang bumaling sila sa akin at pinuri nila ako sa pagkanta.

Syempre nagpasalamat na lang ako dahil iyon naman ang dapat. Pero ng hindi ko sinasadyang matuon ang paningin ko kay Demon ay lumapit ito sa akin at ngumiti.

“You have a great voice. I haven’t intruduce my self to you before. Im Angel.” Pakilala niya sa malambing na paraan na parang hindi ang Demon na bully sa eskwelahan.

Alam ko! Gusto ko sanang sabihin dito pero dahil hindi ko naman ugali ang mangbastos ay tumango na lang ako at nakipagkamay sa kanya.

“Denden ang pangalan ko.”

“Nice to meet you. Pero parang namumukhaan kita, hindi ko lang maalala kungbsaan kita nakita.” Sabi nito kaya naman agad kung binawi ang kamay ko sa kanya.

“Sige mauuna na kami.” Paalam ko na lang sa kanya at hindi ko na hinintay na makasagot siya dahil muli na akong lumapit kina daddy na hindi na matapos tapos ang paalamanan nila ng mga kaibigan niya.

“Lets go dad.” Bulong ko para hindi nila marinig na nagmamadali na ako na makauwi.

Muli silang nagpaalam sa mga ito hanggang aa tuluyan na kaming umuwi.  Hindi na ako umimik habang nasa daan kami pauwi. Hanggang sa makauwi na kami ay tanging good night na lang ang nasabi ko kina papa at daddy. Gusto pa siguro nilang magtanong pero hindi na nila nagawa dahil agad akong umakyat ng silid ko at nagkulong na doon hanggang sa tuluyan na akong makatulog.

---

Denden at the multimedia

CROSSDRESSER#3: DenDen

Nanginginig ang kamay ko na lumapit kay Demon ng tanghaling iyon para ibigay ang bento na sinabi niya kahapon. At syempre may para na din sa akin. Hinati ko na lang sa ibang lagayan ang para sa kanya at sa akin.

“H-heto na ang bento mo.” Hindi ko mapigilan ang hindi mag stammer dahil natatakot ako na baka pagbuhatan ako ng kamay o di kaya naman sipain niya ako gaya noong araw na nakabungguan ko siya.

“What your name?” Tanong niya at hindi pinansin ang inaabot ko sa kanya.

“D-denver.”

Tumango at ngumisi siya pero hindi na naman niya kinuha mula sa akin ang bentong binibigay ko sa kanya bagkus tumalikod na siya at naglakad palayo sa akin.

“Huwag kang basta tumayo diyan. Sumunod ka sa akin.” May tigas na tunong utos niya sa akin.

Ayaw ko man sanang sumunod pero kumilos mismo ang mga paa ko to follow him. Baka kasi kapag di ko ginawa ay magalit siya sa akin. Ayaw ko ng maulit ang nagyari noong unang araw ko siyang nakasalamuha.

“S-saan tayo pupunta?” Hindi ko mapigilang tanong sa kanya.

“Don’t asked, just follow me.” Sabi niya. Hindi na lang ako umimik at sumunod na lang ako sa kanya.

“Pero malayo layo na ang department namin. Baka mahuli ako mamaya sa first subject ko.” Ayaw ko man sana magsalita pero napapalayo na kami talaga. At hindi ko naman ugaling lumayo sa department namin. Sa room at canteen lang ako nagagawi kung tutuusin at wala ng iba.

“Shut up. Ang ingay mo.” Sigaw niya sa akin saka nilingon ako. Napaatras pa ako ng tumigil siya sa paglalakad at bahagyang lumayo pa sa kanya ng ilang hakbang. Baka mamaya pagbuhatan pa niya ako ng kamay.

“S-sorry. K-kasi naman hindi talaga ako lumalayo sa department namin.” Sagot ko sa kanya at napayuko.

Narinig ko pa ang marahas na pagpapakawala niya ng hangin sa baga pero hindi na nagsalita. At muling naglakad. Awtomatiko naman sumunod ako sa kanya.

Hanggang sa makarating namin ang MC na iniiwasan kung puntahan. Hindi ko pinangarap na pumasok sa naturang building na ito sa loob ng campus.

“Ano pang ginagawa mo diyan?” Sita niya sa akin ng tumigil ako sa paglalakad ng nasa entrance na kamj ng MC.

“B-bakit tayo nandito?”

“I said no more question. Just move and follow me or do you want me to drag you in. Galit na sagot niya sa akin.

Umiling ako. Ayaw kung pumasok ng MC. Ayaw ko. Kaya naman kumilos ako at mabilis na ipinahawak sa kanya ang lunch box ng bento at agad na nilisan ang MC. Lakad takbo pa ang ginawa ko at halos manginig na ang buong katawan ko sa kaba.

Pasigaw na tinawag niya ang pangalan ko pero hindi ko na siya pinansin. Bahala ng masipa, pagbuhatan niya ako ng kamay sa loob ng campus huwag lang ako papasukin sa MC.

Naalala ko pa ang humor na kumakalat na nasa loob ng MC ang punishment room nila sa mga taong nakagawa ng hindi maganda at labag sa patakaran nila. Sasaktan at hindi titigilan at ang mga nakakaranas ng kalupitan nila ay ang bagsak ay sa hospital mismo.

What if pagmalupitan niya ako. Saktan mismo doon. No! Ayoko. Titiisin ko na lang ang mapahiya sa harapan ng marami huwag lang talaga niya akong papasukin sa MC.

Sa pagmamadali ko ay hindi ko na napansin ang grupo ng kalalakihan na nakasalubong ko at isa sa kanila ang nakabungguan ko at sa semento na naman ang bagsak ko dahil hindi ko na nabalanse ang katawan ko.

“Hey! Are you okay?” Tanong g isa sa akin at nilahadan ako ng kamay.

Napatitig pa ako sa kamay niya. Alanganin akong tanggapin iyon kaya tumayo na lang ako ng kusa.

“O-okay lang ako.” Nakayukong sagot ko dito. Kaya hindi ko nakita ng maayos ang mga mukha nila.

“Next time mag ingat ka. Baka iba pa ang makasalubong mo at makabunguan eh pagdiskitahan ka pa.” Sabi naman ng isa na siyang mismong nakabungguan ko ng mag angat ako ng ulo.

Pero pareho kaming nanlaki ang mata. Pero saglit lang sa kanya at isang ngiti na ang gumuhit sa mga labi nito.

“I’ts you.” Sabi nito sa akin. “Remember me right. I’m Zeeus.”

Napalunok ako. Nakilala ba niya ako?

“Kilala mo Zee?“tanong ng kasama nito.

“Oo, anak siya ng isa sa mga kaibigan ng daddy. Katunayan nga, may dinner kami kagabi dahil sa business partner ng papa niya ang papa ko.” Sagot niya dito bago naman ako binalingan. “Haha! Nagulat ka ba?“pagkuway tanong niya. “Huwag kang mag alala. Kung walang nakakakilala sayo ng ganun, hindi ko sasabihin sa iba.“dagdag pa niya. “Pero sino ba ang tinatakbuhan mo at parang balisa ka?” Tanong pa niya.

Muli akong napayuko. Ang galing naman niyang makilala ako, gayong si Demon hindi man lang ako nakilala. Ganito ba siya makapagmasid?

“S-salamat. Mauuna na ako.” Sabi ko na lang dito pero bago pa man ako makaalis ay may humawak na sa kanang braso ko.

“I got you. Ang who told you to run away.” Galit na sabi ng humawak sa akin. Hindi ko man ito lingunin ay alam ko kung sino ang pumigil sa akin.

“Hey! Angel, ano bang ginawa sayo ni cutie at pinagdidiskitahan mo siya?” Tanong naman ng isa sa kasama ni Zeeus.

“Wala kang pakialam Cloude. Kaya huwag mo akong pangaralan.“galit na sagot naman niya dito.

“Big bro, hindi mo naman kailangang gulatin siya. Diba Den-.” Bitin ni Zeeus sa pangalan ko. Denden kasi ang alam nilang pangalan ko kagabi.

“Ver.”

“Denver. Saka big bro. Masyado yatang mahigpit ang pagkakahawak mo sa kamay niya.” Sabay tingin sa braso kong mahigpit na hawak niya. Namumula na.

“P-please. B-bitawan mo na ako. Nakikiusap ako.” Malapit na namang tumulo ang luha ko dahil doon. Dahil kung magtatagal ang paghawak sa akin ay siguradong hindi lang pamumula ang abutin ng balat ko kunti magkakasugat mismo ang braso kong hinawakan nito.

Oo, mayroon akong sakit na rare case about skin disease. Ewan ko kung matatawag bang Butterfly disease ang sakit ko dahil kung kakilala ko naman at malapit sa akin ang hahawak sa akin ay hindi naman ako nasusugatan. Pero kung ang taong hindi ko kakilala ay madaling nagkakasugat ang balat ko.

Ang isang butterfly disease ay isang uri ng sakit na sa kaunting hawak lang ay magkakasugat na ang balat. Parang ganun ang sakit ko pero hindi sa ganung kalala sa BD. Gaya ng sabi ko, kung sina daddy, papa, Finn at Drake. Ang mga lolo at lola ang hahawak sa akin ay okay lang dahil sanay ako sa presensya nila. Pero sa kanila, ang mga ibang tao na nakapaligid sa akin ay hindi pwedeng mag enteract o madikit man lang ang balat ko sa balat nila. So I always wear long sleeve at gloves sa mga kamay ko kapag lumalabas ako. At lagi akong nagdadala ng skin Sanitizer na recomendado ng doctor ko.

At kagabi ng madikit ang balat ko sa kanila sa pakikipagkamay ko ay lihim na naglagay ako ng Sanitizer sa parteng nadikitan ng balat nila. Walang ibang nakakaalam ng sakit ko maliban kina daddy at parte ng pamilya ko.

“Angel bitawan mo na siya.” Naramdaman ko na may galit sa boses ni Zeeus at siya na mismo ang nagtanggal sa kamay niya sa braso ko. Ewan ko pero naalarma yata si Zeeus dahil hindi na lang namumula ang kamay ko kundi unti unti na itong nagkakasugat. “Are you okay?” Nag aalalang tanong niya sa akin. Hindi alam kung hahawakan ba ako o hindi.

“I need to go.” Sabi ko na lang at hindi ko na sila hinintay na makasagot. Agad akong tumakbo at tinungo ang pinakamalapit na comfort room to put some oitment sa balat ko at makainum ng gamot ko.

Nanginginig ang mga katawan ko dahil sa nangayari. Ano na lang ang iisipin nila sa nakita sa nangyari sa braso ko. Ano na lang ang iniisip ng Demon na iyon ngayon. Mas lalo kaya siyang maiinis at pagdidiskitahan ako dahil doon.

No! Ayaw ko ng pumasok sa eskwelahang ito. Kailangan kong makausap ang daddy na lumipat ako ng school at malayo sa mga taong nakasaksi ng pagbabago ng balat ko na nahawakan ni Demon.

Abmormal ako! Abnormal ang balat ko. Dahil hindi ako pwedeng makisalamuha sa ibang tao. Hindi pwedeng makipaghawakan ako sa mga taong hindi malapit sa akin. Dahil sa isang kamali ko lang ay pwede ko iyong ikamatay kapag kumalat ang pagsusugat ng katawan ko kapag hindi naagapan.

“Dad!.” Tawag ko sa kanya ng nagpasya akong tawagan siya.

“What happened? Are you crying?” Nag aalalang tanong niya sa akin.

“Dad! Kunin mo ako dito sa school, I want to go home now. Please.” Sagot ko.

“Okay! Stay still sweety. Papunta na ako.” Sabi niya. Hindi na ako lumabas ng cubicle kung saan ako nagtago. At ang kamay ko kanina na namula at nagsimulang magkasugat ay unti unti ng nawawala.

Lumipas pa ang ilang sandali ay tumawag ulit ang daddy sa akin na nasa labasan na daw siya ng AU. Kaya naman sinabi ko kung nasaan ako. At alam kung pupuntahan niya ako ngayon kung nasaan ako.

A few minute pass by ay narinig ko na ang boses niya. Kaya naman naglakas loob na akong lumabas ng cubicle at agad akong yumakap sa kanya.

“Anong nangyari? Bakit ka umiiyak?“tanong niya agad sa akin. Magaan ang mga palad na pinunasan ang pisngi ko para pawiin ang luha kong naglandas doon.

“I want to go home dad. Please take me home?”

“I said what happened?”

“K-kasi dad, biglang may humawak sa akin kanina.” Sagot ko. Hindi ko na kailangang sabihin ang totoo kung sino? Sabay pakita ng braso ko. “Nagtanong kasi siya kanina ng kung nasaan ang department ng CE, tapos iyon.”

“Shhhh! It’s okay. Sweety. Let’s go. Uuwi na tayo.” Pang aalo ng daddy sa akin. “Magpapagawa na lang tayo sa susunod ng long sleeve na uniform mo para wala ng didikit sayo. At kakausapin ko ang tito Clyde mo to give you protection here at AU para walang magtangkang lumapit sayo at hawakan ka.”

“What if mag transfer na lang ako sa iba dad.”

“No! Mas panatag ang loob namin dito. Kasi kilala namin ang may ari ng eskwelahan. At gaya ng sabi ko. Ipapakiusap ko sa tito Clyde mo na bigyan ka ng proteksyon.”

“But-.”

“No more but sweety. Lets go. Umuwi na muna tayo.” Sabay hila sa akin palabas ng CR deretso ng umuwi ng bahay.

Hindi na ako umimik pa at nakipagtalo kay daddy. Nagpaalam ako dito na magpapahinga muna ako para kumalma ang pakiramdam ko dahil sa nangyari kanina.

Malaki ang tiwala nila sa kaibigan nila. Pero ang anak ba ng mga ito ay mapagkakatiwalaan? Gusto ko man sanang magsumbong pero baka maapektuhan ang pagkakaibigan nila.

What should I do? Paano ko maiiwasan ang Demon na iyon sa loob ng Campus?

Sa pag iisip at ang tanging laman ng isip ko ay ang kaba ko sa nagyari kanina, nakatulugan ko na ang bagay na iyon. Na may hinanakit at sama ng loob.

=

“Dad! No!.” Tudo ang naging iling ko kinaumagahan ng sabihin na si Demon mismo ang sinabihan ng tito Clyde daw na tumitingin tingin sa akin sa loob ng eskwelahan.

Bakit kung sino pa ang iniiwasan ko ay siya pa ngayon ang lagi kong makikita.

“Nasabi na namin sa kanila ang sakit mo sweetie at pumayag naman daw si Angel na tignan ka sa mga oras na nasa labas ka ng department niyo. At saka mabuti na iyon sweetie dahil kilala si Angel doon at kapag sinabi niyang walang gagalaw o hahawak sayo ay wala ng magtatangkang lapitan ka.”

“Daddy naman eh.”

“Sweetie, okay lang iyan.” Pang aalo naman sa akin ni papa. “At least mapapanatag kami na magiging safe ka. Saka alam mo ba, nakausap ko ang tito Magnus mo, as soon as matapos ang research niya sa kalagayan mo ay makakapamuhay ka na ng normal. Dahil igagawan ka niya ng gamot na pwedeng maging lunas sa sakit mo.” Nakangiting hinaplos nito ang pisngi ko bago ako niyakap. “At hindi ka na kailan man mangingilag sa iba. Kapag nagtagumpay ang tito Magnus mo sa paggawa ng gamot.”

“Pero paano kung hindi siya makagawa?”

“Walang imposeble sa tito Magnus mo sweetie. Lahat kaya niyang gawan ng lunas.”

Napatango na lang ako. Pero hindi parin ako kumbinsado sa Demon na iyon. Ano na lang ang iisipin niya tungkol sa akin. Baka nga mas lalo niya akong ibully kapag ganitong sa kanya na ako ipinagkatiwala ng daddy at papa.

“Come on! Ako na ang mag dro’drop sayo sa school niyo.” Nakangiti na muling tumingin sa akin ang papa kaya naman sa kanya na nga ako sumabay pa.

Ng makarating ako sa school ay nakita ko mismo si Demon na nakasandal sa kotse nito na maayos ng nakaparada. Hindi ko siya tinignan at akmang lalagpasan ko ng magsalita siya.

“Bakit hindi mo sinabi na hindi ka pala pwedeng hawakan?“galit na tanong nito. “Nakakadiri ka. Paano kung nahawaan mo ako?” Galit nansabi niya sa akin.

Nilingon ko siya pero agad akong yumuko dahil hindi ko kayang harapin ang galit na titig niya.

“Sorry. Kaya nga lumalayo ako. Saka hindi naman nakakahawa ang sakit ko.” Sagot ko sa kanya.

“At ngayon, sa akin ka pa talaga ipinagkatiwala ng papa. At huwag mong iisipin na magiging maayos na ang buhay mo kapag ako ang nagbantay sayo. Hindi man kita mahawakan, hindi ibig sabihin nun hindi ko na magagawa ang gusto ko.”

“H’hindi mo naman kailangan na bantayan ako. S-saka hindi naman malalaman ng papa mo kung sakaling hindi mo gawin ang utos ng papa mo.”

“Pero kung hindi ko ginawa ano? Ako ang masisisi kapag may nangyari sayo. Kaya umayos ka. Huwag kang didikit sa akin at huwag ka ding lalayo. Para hindi ka mapahamak.” Galit na may pagbabanta pa niya sa akin.

Hindi na lang ako sumagot pa. Nauna na akong naglakad palayo sa kanya. Diba sabi niya huwag akong didikit kaya heto. Nag lagay ako ng dalawang metrong layo sa pagitan namin.

“Kumilos ka na. Ihahatid kita sa department niyo ng masabihan ko ang mga ka klase mo.” Sabi niya at nauna ng maglakad sa akin bagtas ang daan patungo sa department namin. Pero nasa kalagitnaan na kami ng paglalakad ng bigla siyang tumigil at tumingin sa akin. “Maalala ko, kung anak kadin nina tito Dylan at tito Frank ibig sabihin kapatid mo si DenDen? Kaya naman pala napansin kong may pagkakahawig kayo. Kambal mo ba siya? Magsingtangkad lang kayo. At saan siya nag aaral bakit hindi ko siya nakikita dito sa tuwing papasok ka?” Sunod sunod na tanong niya sa akin.

“Ah‐ h-hindi naman siya dito nag aaral.“sagot ko. Hindi niya dapat malaman na ako at si Denden ay iisa. “Saka, bu-bumalik na siya sa pangangalaga ng lolo at lola namin sa probinsya kahapon.” Pagsisinungaling ko. “K-kung wala ka ng sasabihin mauuna na ako.“pang iiwas ko na sa iba niyang tanong at nauna na akong maglakad sa kanya. At sa pagmamadali ko na naman ay may nakabanggan na naman ako. Pero sa pagkakataong ito ay hindi na ako natumba gaya kahapon.

“Ayos ka lang ba?” Tanong ng lalaking nakabungguan konat akmang hahawakan ako ng may pumigil sa kanya.

“Who told you to hold him. Umalis ka na bago pa ako tuluyang magalit. At sa susunod, tignan mo ang dadaanan mo. Kapag nakita mo siya, iwasan monat huwag na huwag mong hahawakan. Nagkakaintindihan ba tayo. Galit na banta niya sa lalaki na agad namang tumango ng sunid sunod. Hindi na ito tumingin sa akin at deretsong kumaripas na ng takbo sa takot sa kanya.

“At pwede ba. Huwag ka ngang yumuko na naglalakad kaya palagi kang nakakabangga ng iba eh.”  Sita naman niya sa akin. “Ang hilig mong yumuko.”

“O-oo.” At muli na naman akong naglakad. Nakasunod lang siya sa akin. Hindi ko naman maiwasan ang hindi yumuko kapag may kung sino akong makakasalubong. At iiwas sa mga ito. Hanggang sa marating namin ang room namin ay nakasunod parin siya. “S-salamat.” Tanging sabi ko na lang sa kanya.

“Huwag kang magpasalamat dahil ang pagsama konsayo ay papalitan mo ng impormasyon para sa kapatid mong si Denden at ang kakainin nating bento mamaya.” Walang kaemo emosyong sabi niya sa akin. Anong ibig niyang sabihin sa impormasyon kay denden? Don’t tell me… no. Hindi naman siguro.

Naglakad pa ito papasok sa loob ng room namin at tumayo sa pinakagitna ng pisara.

“Makinig kayong lahat.” Panimula niya na nakatawag pansin sa lahat ng mga ka klase ko. “From now on, hindi ko malalaman na hahawakan niya si Denver. At huwag na kayong magtangka kung may balak kayong hawakan siya. Nagkakaintindihan ba tayo. Dahil kung hindi sa akin kayo dadaan. At ipaparanas ko sa inyo ang kalupitan ng MC member.”

Agad naman na sumagot ng mga ito ng oo. Nagtataka man siguro sila sa sinabi niya ay hindi naman nila magawang magtanong kung bakit. Hanggang sa tuluyan na siyang nagpaalam at nag iwan pa ng bilin na sabay kaming kakain sa tanghalian.

---

DenDen at the multimedia

---

CROSSDRESSER#4: Denden

Naging araw araw ng nakakasama ko si Demon at sa araw na kasama ko siya ay ganun parin ang ugali niya. Lagi na lang niya ako binubully pero hindi na naulit ang minsan na pagsipa niya sa akin at paghawak dahil nakikita ko parin sa kanya ang pandidiri sa akin.

Inaabangan niya ako sa gate ng AU at sabay na pumapasok. Hatid sundo niya ako sa department namin at laging binabalaan ang mga ka klase ko na huwag lalapit o hahawak sa akin.

Marami mang nagtataka ay wala naman nangangahas na salungatin ang mga sinasabi niya.

Magkasabay din kami sa pagkain sa tanghalian pero syempre may isang metro lagi ang layo ko sa kanya. Sinabihan niya akong huwag siyang lapitan.

“Ano bang iniisip mo diyan. Kumilos ka nga.” Sigaw niya sa akin ng napatigil ako sa paglalakad pasunod sa kanya. Tanghalian na naman kaya heto magkasama na naman kami.

Hinihingi pa niya ang mga impormasyon kay Denden syempre wala naman akong maibigay na detalye dahil hindi naman totoo ang Denden na nakilala niya noong nag dinner kami.

Kung malalaman kaya niyang ako iyon ay magkaka interest pa kaya siya sa akin? Ewan ko lang, dahil kasama man niya ako sa araw araw ay hindi nakakaiwas sa pakiramdam ko na nandidiri siya sa tuwing nakikita ako.

Oo nga naman, sino ba ang hindi mandidiri sa sakit ko. Human allergy, kaya hindi ako pwede basta basta nakakalapit sa kung sino.

“O-oo.” Muli akong naglakad pasunod sa kanya. Sa school canteen na kami kumain dahil wala akong nagawang bento kaninang umaga. Kaya iyon ang isa sa ikinaiinis niya ngayon dahil wala akong bentong dala.

Pero dahil sa isa siya sa masters ng MC at anak ng may ari ng AU ay pinagsisilbihan siya ng mga staff ng canteen. Bago pa man kami maupo sa isa sa lamesa doon ay sinisigurado pa nilang nililinis iyon ng maagi.

At dahil sa canteen nadin siya kumakain ay nagagawi na din doon ang iba pang masters na kaibigan niya. Kasali na doon si Zeeus.

“Tamang tama, sabay sabay na tayong kakain.” Si Cloud at patabing naupo sa akin. Dahil naka long sleve naman ako ay okay lang na madikit ako basta huwag lang iyong skin contact talaga. “Kumusta ka na Denver?” Tanong nito ng makaayos na ng upo sa tabi ko. Si Zeeus naman ay sa kabilang panig ko naman naupo. Habang ang iba ay sa tabi na ni Demon.

“Okay lang ako.”

“Ganun ba, pasensya ka na last time huh! Sa susunod mag susuot na ako ng gloves para lang makamayan kita. Hindi pa kita nakakamayan eh.”

“Shut up Cloud. Sa tuno mo iba na naman ang punta ng sinasabi mo.” Sita ni Demon sa kanya. “Saka pwede ba, lumayo layo ka nga sa kanya, ako ang naalid badbaran sa lapit mo sa kanya.” Dagdag pa niyang saad dito. “At huwag mo siyang idadamay sa kalukuhan mo.” Naiirita niyang sita dito.

“Hahahha! Over protective naman tayo ngayon. Saka akala ko ba ayaw mo siyang bantayan. Pwede mo ding sabihin kay tito Clyde na pwedeng ako na lang ang magbantay sa kanya total naman hindi din ako busy.”

“Tama na Cloude. Gumagawa ka lang ng eksena.” Sita naman ng isa sa kanila na nakaupo sa kaliwa ni Demon. Di ko lang alam kong ano ang pangalan nito dahil silang tatlo palang ang kilala ko. Si Zeeus at Demon lang. At dahil tinawag niya itong Cloud noong una ay natandaan ko naman iyon.

“Ikaw naman Lee, nagsasabi lang ako ng totoo, kaya nga pwedeng ako na lang diba, Denver?” Baling naman nito sa akin.

“Ah eh,-.”

“Ikain na lang natin iyan. Huwag niyo na lang kulitin si Denver.” Pagsasalo naman sa akin ni Zeeus na tinapik ako sa balikat. “Huwag mo na lang sila pansinin, parehong may saltik sa mga utak ang mga iyan.” Natatawa pang sabi nito.

“At ikaw ba wala.” Halos panabay na kontra nila sa sinabi nito na lalong nakapagpatawa sa kanya.

“Tignan niyo ang mga ito. Nagbibiro lang ako. Puro kasi seseryuso niyo sa buhay eh.”

“Shut up.” Panabay na naman nila. Kahit paano ay hindi na ako nailang sa presenya ng mga kaibigan ni Demon dahil halata naman na hindi niya gaya ang mga ito na bully. Sa kanya ako ilag na ilag dahil nandoon na naman ang talim na tingin niya sa akin.

“Okay! Okay!.” Taas kamay naman ni Zeeus bilang pagsuko.

Hindi man ako nakisali sa kulitan nilang magkakaibigan ay naging at ease ako kahit papaano. Iniiwasan ko na lang na mapatingin ako mismo sa gawi ni Demon. Baka masira pa ang kapanatagan ng loob ko.

“Sige Denver, mauna na kami. See you again tommorow.” Pamamaalam nila sa amin ng matapos na kami mananghalian. At gaya ng dati inihatid na naman niya ako hanggang sa mismong room namin. Walang imikan, walang pansinan. May gap na isang metro ang layo at parang aso lang akong nakasunod sa kanya.

“Hindi kita masusundo mamaya sa pag uwi at maihahatid hanggang sa gate dahil may gagawin ako. Kaya umiwas ka sa mga taong magtatangkang lumapit at humawak sayo.” Sabi niya sa akin ng marating namin ang room namin.

“O-okay lang.” Saka ko sinabayan ng pagtango at yumuko. Hindi na ito nagpaalam, basta na lang tumalikod at umalis.

Hindi ko nalang pinansin. Nasasanay na ako sa pag uugali niyang iyon. Kaya naman nagtuloy na ako sa pagpasok ng classroom namin. At hindi talaga naalis ang mga mata ng iba kong ka klase na nakasunod sa akin. May nakairap, may namamangha. Ewan ko kung bakit ganun ang nakikita ko sa kanila. Naasar ba sila sa akin dahil nasa akin ang pansin ng ultimate crush nilang si Demon. Naku! Kung alam lang nila na ayaw ko naman na kasama ang crush nila.

Well, sino ba ang hindi kasi magkakagusto kay Demon, bukod sa nasa kanya na yata lahat. Gwapo, maganda ang built ng katawan kahit hindi ko pa man nakikita. May tamang tangkad. Mayaman. At talaga namang hinahangaan ng lahat. Huwag na lang isama ang pagka bully niya dahil kung ako ang tatanungin, walang silbi ang gamda ng feature niya kung ang sama naman ng ugali niya.

Nah! Huwag na nga iyon ang iisipin ko. Mag fufucos na lang ako sa pag aaral ko. Okay lang na binubully niya ako huwag na lang niya akong hahawakan. Masasanay akong nasa paligid ko siya dahil iyon naman ang utos sa kanya. At gusto nina daddy sa akin.

Lumipas na ang mga oras, nagsimula at mabilis na natapos ang mga aralin namin. Ng tapos na ang huli naming subject ay mabilis kong tinapos ang pag iimpake ko ng mga libro ko.

At gaya nga ng sabi ni Demon kanina, wala siya na susundo sa akin at maghahatid sa labasan kaya naman ngayon, mag-isa na akong naglalakad sa pasilyo ng department namin.

Pero ganun na lang ang pagkagulat ko ng may kung sino ang humila sa akin sa kung saan.

“S-saan niyo ako dadalhin?” Nandoon na naman ang takot ko. Mabuti nalang talaga at naka long sleve ako dahil kung hindi ay sa paghawak palang sa akin ay malamang kumalat na ang rushes sa katawan ko.

“Tumahimik ka. Masyado kang mapapel.” Galit na sabi ng lalaking nakahawak sa akin and they dragging me out of nowhere. Hanggang sa marating nga namin ang rooftop ng department namin.

“A-anong kailangan niyo sa akin? B-bakit niyo ako dinala dito? A-anong kasalanang nagawa ko sa inyo?” Sunod sunod na tanong ko sa kanila at takot na takot na ako dahil hindi lang pala ang dalawang lalaking tumangay sa akin ang nasa rooftop dahil may kasama pa ang mga ito na tatlo pang lalaki at dalawang babae. Ang dalawang babae ay namukhaan ko dahil ka klase ko sila at ang isa pang lalaki. Pero ang tatlo ay hindi ko kilala.

Pasalya naman akong binitawan ng dalawang lalaki dahilan para pabagsak na napasadsad ako sa sahig.

“Mapapel ka din pala ano.” Sabi ng isa sa ka klase ko. Isa din sa kilala ang pamilya nito sa AU kaya isa din itong pasaway.

“A-anong kasalanan ko sayo? A-ano ang ibig mong sabihin?” Nanginginig ang boses kong tanong sa kanya at napatingala ako. Hindi na ako nakatayo agad dahil inapakan ng isang lalaki ang palad ko ang isang kamay ko na ginamit kong pang suporta sa katawan ko para hindi ako tuluyang mapahiga sa sahig ng itulak ako.

Napangiwi pa ako dahil talagang diniinan nito ang pag apak sa kamay ko at ramdam ko ang sakit doon. Pinaikot pa talaga ang paa doon.

“You deserve that asshole. Hindi ko alam kong ano ang ginawa mo at kung protektahan ka ni Angel ay para ka naman babasaging crystal. Sa unang tingin ko pa naman sayo ay wala kang kulo sa loob dahil sa nerd look mo. Iyon pala nasa loob din ang kulo mo.” Nakangisi na kung ano ang nakaguhit sa labi nito pero may talim ang tingin na ipinukol sa akin. Mabuti na lang ay may gwantes ang mga kamay nito na humawak sa magkabilang pisngi ko.

“Ump. N-no, p-please.” Pilit na pinatatag ko ang boses ko dahil doon. Pero mas natuon talaga ang pansin ko sa kamay ko na dinidiinan ng lalaking umaapak doon. “W-wala akong nagawang masama sa inyo. N-nakikiusap ako.”

“You disgusting nerdy gay. Akala mo ba, hindi ka namin kayang saktan kahit pa man na protektado ka ni Angel. Siya ang isa sa masters na kinikilala dito, pero hindi niya ako magagalaw dahil kilala ng papa niya ang mga magulang ko. Kaya hindi ako natatakot sa kanya.”

Saka malakas na sinampal ako ng bitawan ako sa pagkakaipit niya ng pisngi ko.

“Gusto kong panuurin kong paano niyo sa pahirapan. Kung hindi kayo mandidiri, mas gusto kong makita kung paano siya sumigaw kapag pinagpepyestahan ang katawan niya. Simulan niyo ang pagpapahirap sa kanya.” Utos nito sa mag lalaki na agad naman tumalika.

“No! No! Please. Huwag niyo akong hahawakan.” Biglang rumagasa ang mga luha ko ng bigla na lang akong daganan ng isang lalaki at marahas na hinila ang damit ko kaya naman nasira iyon. “Noooooo!” Sigaw ko ng pagkalakas lakas pero ganun na lang ang pag ubo ko ng suntukin ako sa tiyan ng lalaking nasa ibabaw ko. Sumuka pa ako ng laway dahil sa sakit na kumalat sa buong katawan ko.

Luha, at laway na nadagdagan na din ng sipon ang naghalo halo sa mukha ko.

Narinig ko pa ang parang demonyong tawa ng ka klase ko habang nanunuod lang sa pinaggagawa ng lalaki sa akin.

Hindi ko na sila napigilan. Tuluyan ng dumantay ang balat nila sa balat ko ng marahas na humaplos ang palad nito sa katawan kong wala ng pang itaas na damit.

Nakaramdam na ako bg pagkagimbal ng magsimula ng magkaroon ng reaksyon ang balat ko. Nanghihina na din ang paghinga ko.

“Daddy, papa.” Iyon na lang ang nasambit ko habang unti unti na akong nanghina. Hindi na ako makahinga.

Ito na ba ang katapusan ko? Dito na ba ako mamamatay? Siguro nga.

“I love you daddy. I love you papa.” Ewan ko kung lumabas pa ang mga katagang iyon sa bibig ko dahil nanlabo ang paningin ko at tuluyan ng binalot ng kadiliman ang buong pagkatao ko.

---

---

ANgel POV;

H indi na natuloy ang pagpunta ko sa club kung saan nagyaya si Icy dahil bigla ding hindi nakapunta ito ng tumawag sa akin ni Lee na may hindi inaasahang taong na nakilala ni Icy at iyon daw ay ang anak ng mga tumulong sa kanya noong nawala siya ng higit tatlong buwan. Kaya heto ako ngayon, pabalik sa department nila Denver para sunduin ito.

Oo, ayaw ko ng ginagawa ko pero naka monitor ang papa sa akin, na may lihim daw na nagbabantay sa akin kaya bawat galaw ko ay nalalaman nito. At kahit ayaw ko man ay sumusunod na lang ako dahil kakaltasan daw niya ako ng allawance kapag sinuway ko siya at iyon ang hindi ko mapapayagan. Kaya nasa kamay ni Denver ang magiging takbo ng allawance ko.

Sapat naman kahit na mabawasan ang ibibigay ni papa sa akin. Dahil suportado din ako nina lolo Brix at lolo Clent, pero iba parin kung sariling bigay ni papa kaya nagtitiis akong makasama si Denver, at para na rin sa kapatid nitong si Denden. Wala pa man siyang naibibigay na maraming impormasyon sa kapatid niya ay makakapaghintay ako habang hindi pa ako tumitigil sa pagbabantay sa kanya. Papasaan ba at makakakuha din ako ng impormasyon para dito.

Pabalik na ako, wala ng katao tao dahil nagsi-uwian na ang ilan. Ewan ko na lang kung maabutan ko pa siya mismo sa classroom nila. Pero tingin ko naman oo, dahil sa bagal niyang kumilos ay alam kong hindi pa ito nakakaalis o nakakalayo sa department nila at malamang makakasalubong ko pa siya sa daan papasok sa kanila.

Pero nasa malapit na ako sa classroom nila ay isang sigaw ang naringgan ko kaya naman napatingala ako dahil nanggaling iyon sa rooftop. At ang isa pa, parang boses iyon ni Denver.

Denver!

Agad akong tumalima at patakbong inakyat ang isa pang palapag bago ang rooftop. Bigla akong kinabahan sa klase ng sigaw niyang iyon. Oo, si Denver iyon. At anong ginagawa niya sa rooftop ng ganitong oras.

Damn!

Pabalibag na binuksan ko ang pintuan ng marating ko ang rooftop.

“A-angel.” Halos panabay na sabi ng mga taong naabutan ko at hindi nakaligtas sa paningin ko ang wala ng malay na si Denver at walang saplot sa pang itaas na katawan. Napansin ko din na nagsisimula ng namula ang katawan niya.

“Damn it!.” Sigaw ko at agad na nilapitan ang lalaking nakaibabaw sa kanya at hinila patayo. Sinuntok ng pagkalakas lakas.

Ewan ko pero biglang sumiklab ang galit ko sa nasaksihan ko. Hindi ko muna pinansin ang mga ito. Mas natuon ang pansin ko kay Denver at agad ko siyang nilapitan.

Mabilis na tinanggal ko ang damit ko at ibinalabal ko sa kanya.

“Damn it. Damn it.” Hindi ko alam kong saan ko siya hahawakan ngayon para lang maipasuot ng maayos ang damit na natanggal ko. “Ahhh!.” Muli kong sigaw. Nanginginig ang kamay ko. Hindi naman sa nandidiri ako ngayon dahil kumalat na ang rushes sa buong katawan niya kundi baka mas lumala pa kapag hahawakan ko siya. Pero…..

Bahala na.

Hindi na ako nagdalawang isip. Kinalong ko siya at inayos ang pagkakasuot sa kanya ang damit ko. Agad kong hinanap ang cellphone niya.

Isa lang ang alam kong paraan. Ang tawagan ang mga magulang niya ngayon. Alam ko, mapapagalitan ako dahil hindi ko siya nabantayan ng maayos pero iyon na lang ang tanging paraan para malaman kung may paunang lunas sa sakit niya.

“Putang ina niyong lahat.” Galit na bumaling ako sa mga gumawa sa kanya ng ganito dahil hindi ko talaga mapigilan ang pag alpas ng galit ko habang hinahanap ang cellphone niya. Malakas ang naging paghinga ko dahil halo halong emosyon ngayon ang naramdamn ko. Muli kong itinuon ang pansin ko sa cellphone niya ng mabuksa ko iyon. Mabuti na lang at walang password dahil kung hindi mas matatagalan pa ako kung sakali man.

Agad kung hinanap sa phonebook niya ang numero ng daddy niya na agad ko namang nahanap.

Agad namang sinagot nito ang tawag ko.

“Sweetie, napatawag ka? Nandiyan na yong driver na susundo sayo.” Nasa tuno nito ang lambing sa pakikipag usap sa anak. Pero hindi na iyon ang mahalaga sa ngayon.

“Tito, it’s me Angel. Tito someting wrong happened. Denver is in danger. He got rushes all over his body now. What shoul I do?” Sunod sunod na sabi ko dito.

“What? Where are you? What happen?”

“We still here at the campus tito, but please, tell me what to do? May paunang lunas ba para sa kanya?”

“Y-yeah. Mayroon. Tignan mo sa bag niya. May tatlong gamot ang nandiyan. Ipainom mo sa kanya iyon.”

“But how tito, wala na siyang malay.”

“My God! Please hijo, save him. Parating na kami. Don’t make any move. Huwag mo na siyang gagalawin. Dadalhin na namin mismo diyan ang doctor niya.”

“S-sige po tito.” Hindi pa man ako nakakapagpaalam ng maayos dito at endtone na ang sumunod na narinig ko. Kaya naman kumilos na din ako na kalakalin ang bag niya at hanapin doon ang gamot niya. Dahil kalong ko siya ay hindi ako makakilos ng maayos kaya naman napapamura ako habang hinahanap ko ang gamot niya. Pero hindi nakaligatas sa mga mata ko ang pagkilos ng mga taong gumawa sa kanya ng ganito kaya naman matalim na tinignan ko sila.

“Subukan niyong humakbang sa kinatatayuan niyo ngayon, dahil kapag humakbang kayo at takasan ang ginawa niyo sa kanya. Saan man kayo magtago, san man lupalop ng mundo, sisiguraduhin kong hindi na kayo humihinga bukas.” Banta ko sa kanila ng balak nilang takasan ang ginawa nila.

Kung hindi ko lang kalong at hindi siya ang una kong inalala ay baka kanina pa sila walang malay.

Hindi na nga sila kumilos pa. Kaya naman muli kong itinuon ang pansin ko sa paghahanap ng gamot niya hanggang sa mahanap ko na nga iyon.

Tinignan ko siya pero ganun na lang ulit ang panlulumo ko dahil pati mukha nito ay namumula na, na kung ano na mayroon doon. Kamay, paa, buong katawan na niya. At napansin ko din na iilan na lang ang bawat paghinga niya.

“Damn it.!” Muli akong napamura dahil hindi ko matagalan ang ayos niya. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito. Awa, pag aalala sa kanya.

Kumilos muli ako, ingat na ingat dahil parang malalapnos na ang balat niya sa tuwing gagalawin ko siya.

Kumuha ako ng tig-iisa sa mga gamot niya. Inilagay ko iyon mismo sa bibig ko at sinamahan ng tubig at hindi na ako nagdalawang isip na gamitin ang bibig ko para lang mapainom siya ng gamot.

Maingat na hinawakan ko ang baba niya at para paghiwalin ang nakapinid na labi niya bago ko tuluyang isinalin ang gamot na nasa bibig ko sa bibig niya.

Hindi ko ihiniwalay ang bibig ko sa kanya dahil hindi niya pa nalulunok.

Please kahit ito lang. Lunukin mo! Daing ko sa isipan ko. Paulit ulit.

At kahit papaano ay nakaramdam ako ng pag asa na dahil parang narinig nito ang daing ko dahil naramdaman ko ang pagkilos ng labi niya at dila kasabay ng paglunok niya. Kaya naman ng masigurado ko ng nalunok na niya iyon ay maingat na ihiniwalay ko ang labi ko sa kanya.

Hindi na ko na siya ginalaw. Ingat na ingat ako na huwag na siyang galawin ng magpasya akong tawagan sina Lee at iba na akyatin kami.

Ilang sandali pa ay dumating na nga sila. Si Lee, Kyle, Cloude at si Jasper ang dumating. Na agad kaming nilapitan at inalam ang kalagayan ni Denver.

Hindi ko naman masagot dahil hindi parin nagbabago o umi-epekto ang gamot na ibinigay ko sa kanya.

“Just do me a favor. Make them suffer, but atleast leave their lives for me at ako na ang sesentensya sa kanila.” Utos ko sa kanila sabat tingin sa pitong katao na nangahas na gawan ng masama si Denver.

Agad naman silang tumalima. Pero nanlaban naman ang limang lalaki na wala namang nagawa din sa kanila. Lugmok sila sa sahig. At ang dalawang babae na alam ko na isa sa kanila ang nag utos na gawan ng masama si Denver ay namukhaan ko. Isa siya sa anak ng kaibigan ni papa. Kaya ba inisip nitong hindi ko sila kayang kantiin dahil may koneksyon din sila. Pwes, nagkakamali sila. Dahil lintik lang ang walang ganti sa kapangahasan nila.

“Take them away now, like what I’ve said. Mag iwan kayo para sa akin.”

“Your the boss.” Sabay saludo pa nila sa akin. Tumawag sila ng iba ibang kasapi ng MC na magdadala sa kanila doon. At doon ko na sila paparusahan.

Paalis na sila ng tama namang dumating ang mga magulang niya kasama ang doctor nito. Pero namumukhaan ko ang doctor na kasama nila, na kaibigan din ng papa. Na kung hindi ako nagkakamali ay siya ang papa ng nag tututor ngayon kay Zeeus.

“Don’t move.” Sabi nito sakin ng tangkain kong kumilos para sana alisin sa pagkakalong ko si Denver para sana ipasa kay tito Dylan. Gustuhin man sana niyang hawakan ang anak ay pinigilan din siya nito. “Stay put young man. Makakasama sa kanyang kalagayan ngayon ang magalaw. Kaya huwag ka na munang gagalaw, ikaw na muna ang hahawak sa kanya.” Bilin pa nito kaya naman napatango na lang ako.

Naglagay ng gloves sa kamay at mask sa bibig. Naglabas ng isang hiringgilya at gamot. Hanggang sa turukan na niya si Denver sa na expose na braso niya ng gamot.

At ang kasamang medic nito ay inayos ang folding stretcher na dala nila.

“Can you lift him up?” Tanong nito sa akin.

“Yes, I can.” Agad akong kumilos. Ingat na ingat sa pagtayo ko. Umalaylay na lang sina tito Dylan sa akin at maingat ko ng inihiga doon si Denver.

At bago pa man ako makalayo ng tuluyan sa kanya pagkalapag ko ay napansin kong nawawala na ang rushes sa mukha niya. Bigla akong nakaramdam ng kaginhawan dahil doon.

“Salamat hijo.” Si tito Frank ng pasunod na kami sa nauna ng mga medic dala dala si Denver.

“Walang kwenta ang pasasalamat niyo sa akin ngayon tito dahil kung hindi ko siya hinayaang umuwi ng mag isa kanina ay hindi sana siya aabot sa ganitong sitwasyon.”

“It’a not your fault. May mga tao lang talaga na walang magandang magawa sa buhay kaya pinagdidiskitan ang iba na alam nilang walang kalaban laban.”

Nagpakawala ako ng malalim na buntong hininga. Umakbay ito sa akin. “Cheer up hijo. Tara na, sasama ka pa ba sa amin?”

“Hindi na tito, ikumusta niyo na lang ako sa kanya kung nagising na siya. Gusto ko lang harapin at parusahan ang gumawa ng masama sa kanya.” Sagot ko dito.

“Sige hijo, salamat ulit sa iyo, kung kailangan mo ng tulong kung paano sila paghihigantihan para sa anak namin, sabihan mo lang ako. Ako man din sana ay gusto ko ding parusahan ang mga batang iyon pero umaasa na ako sayo.” Seryusong saad naman nito sa akin.

“Makakaasa kayo tito. Sige po, mauuna na ako.”

Tango na lang ang naging sagot nito at pagtapik sa balikat ko. Binilisan ko na ang lakad ko para naman masilayan pa kahit papaano si Denver, at mas narelieve ako ng makitang malinis na ang mukha niya dahil wala ng rushes hindi gaya kanina na halos hindi na makilala. Kaya naman nga ng maghiwalay na ang landas namin ay agad kung tinungo ang MC dahil may naghihintay na sa pagpaparusa ko.

Damn them! I won’t give them mercy.

---

Angel at the Multimedia

---

CROSSDRESSER #5: Angel

Agad kong tinungo ang MC kung saan dinala nina Lee ang mga taong nagtangka at halos pumatay na kay Denden.

Nag uumapaw ngayon ang galit ko na hindi ko mawari dahil sa nasaksihan ko kanina at kung paano halos mamatay na habang kalong ko siya kanina.

Kaya naman pala hindi ito palaimik- aloof sa mga tao at walang ibang kasama, o kahit isa man lang na kaibigan dito sa AU.

Oo, minsan ko na siyang napansin noon noong pasukan ng may nakabanggaan siya dahil lagi siyang nakayuko at hindi halos tumitingin sa mga tao sa paligid niya. At ganun na lang ang pagkabalisa na nakita ko noon sa mukha niya. Mabilis na kumuha ito ng kung ano sa bag niya at parang may ininum na gamot. Hindi ko na iyon pinansin kundi sa galit ng grupo na nakabanggaan niya. Hindi man ako lumapit ay inutusan ko sina Lee na pigilan ang nga iyon at huwag siyang gagalawin. Ka curious ako sa pagka aloof niya  but then, hindi ko na siya nakasalamuha simula noon.

Then oneday, nakabanggaan ko siya dahil sa tinatakasan ko si Zeeus dahil gusto niyang kunin ang susi ng kotse ko para hiramin dahil ayaw naman siyang payagan nina Daddy na magmaneho ng mag isa. Dahil sa kakulitan niya ay kung saan saan siya napapadpad at laging tinatakasan ang pag aaral niya. Kaya hayon, bantay sarado na siya.

Doon ko nakita ng mabutihan ang mukha niya. Ni ayaw niyang tumingin sa akin na para bang ang pangit ng mukha ko. Kaya naasar ako. Siya pa lang ang lalaking hindi nahuhumaling sa mukhang mayroon ako. Babae man o mapalalaki ay alam kong maraming nagkakainterest sa akin. At hanggang tingin na lang sila at walang sinuman ang nangangahas na lapitan ako maliban na lang kung ako mismo ang lalapit at magpapakita ng interest sa kanila ay agad sila tatalon sa mga kamay ko.

At noon, hindi ko siya nakitaan ng pagkagusto man lang o paghanga. Kaya naman sa inis ko na may tao pa palang walang epekto ang karisma ko ay naitulak ko siya at nasabihan ng hindi magandang salita. Impinagbantaan na huwag ng magpapakita sa akin. Inagawan ng pagkain. Pero dahil sa pagkain niyang iyon na nasarapan ako ay nagkaroon ako ng idiya at lalo ko siyang binully. Hanggang sa nalaman ko na nga ang dahilan ng pag ka aloof niya dahil may sakit ito na human allergy. Rare case for skin disease. At ngayon, dahil sa sakit niyang iyon ay muntik na niyang ikinamatay. Paano na lang talaga kong nahuli ako ng dating? Hindi matatanggap ng konsensya ko kung sakali mang nangyaring maabutan mo na siyang walang buhay.

Now, I’m heading at the MC torture room na sa simula ng ako na ang pinakapinuno ng MC ay ngayon lang magagamit iyon. Dahil kabilin bilinan na ng mga magulang namin na kung madadaan lang namin sa usapan lang ang mga taong pasaway ay hindi na kailangang gamitin iyon. Huwag na daw namin balikan ang paraan ng pamamalakad nila noon. Na isang kamali lang at lalabag sa batas ni papa ay torture room agad ang bagsak.Pero ngayon, hindi ko na dadaanin sa mabuting usapan ang nangyari. Dahil isang buhay ang muntikang nawala dahil sa ginawa nila. At ang aalamin ko ngayon kung bakit nila ginawa ang bagay na iyon.

“Where they are?” Tanong ko ng marating ko na ang MC na agad akong sinalubong ng ilan sa membro namin doon. Awtomatikong ipinasuot nila sa akin ang leather robe dahil wala akong damit pang itaas.

“Nasa loob na po master.”

“Good. Give me everything. And I  want them to suffer for what they’ve done.”

Agad naman silang tumalima. Pumasok na ako doon at naabutan ko nga sina Lee, Kyle Cloude at Jasper na napatingin sa akin pagpasok ko. Habang ang pitong taong nangahas na gawan ng masama si Denver ay nakatalina ang mga kamay nila pataas at pati din ang mga paa. Nakaplaster na din ang mga bibig nila.

Inayos ng ibang member ang isang pahabang lamesa na nalalatagan ng ibat ibang uri ng torture gadget. Mayroon ding gamit na sex toy na nakalatag doon dahil sa nakita ko kanina ay tangka pa nilang gahasahin si Denver kaya ipaparanas ko sa kanila iyon. Kung ano ang binalak nila iyon din ang gagawin ko.

Una kong ginawa ay ang magsuot ng itim na gloves saka ako lumapit sa kanila. Hawak ang isang latigo na tama lang ang haba at madaling lang ihampas.

Tinignan ko sila isa isa. Hanggang sa tumigil ako sa dalawang babae na alam ko na isa sa kanila ang nag utos na gawin iyon kay Denver.

“Sabihin niyo sa akin kung sino ang may pakana ng lahat ng iyon?” Tanong ko. Umiling silang lahat kaya naman ang isang lalaki ang nilapitan ko at tinanggal ang plaster sa bibig. Napasigaw ito dahil halos dumikit na ang plaster sa balat nito at may nasama pang nabunot na begote sa mismong plaster na tinanggal ko.

“Pakawalan mo kami. Hayop ka. Demonyo.” Sigaw nito.

At dahil hindi naging maganda sa pandinig ko ang isinigaw nito sa akin at dito ko unang ginamit ang latigong hawak ko kaya naman muling napasigaw ito.

“Huwag mong uubusin ang pasensya ko. Dahil sa sinabi mong demonyo ako, ipaparanas ko sayo ang kademonyuhan ko.” Galit na saad ko at muli ko itong nilatigo na muling nakapagpasigaw dito.

Dahil wala naman akong makuhang magandang sagot dito ay hinarap ko naman ang isa pa at gaya sa nauna ay napasigaw ito sa sakit sa bibig ng tanggalin ko ang plaster doon.

“Kung ayaw mong matikman ang hagupit ng latigo sabihin mo sa akin kung sino ang ang may pakana ng ginawa niyo?” Tanong ko.

Pero ang hindi ko inasahan ay ang bigla nitong pagdura sa akin. Mabuti na lang at mabilis akong nakaiwas kaya laylayan lang ng robe na suot ko iyon tumalsik.

Dahil sa inis ko ay mabilis na dumapo ang palad ko sa mukha nito at binigyan ng malakas na mag asawang sampal. Iyong malakas na mahihilo kahot na sinong dapuan niyon.

“Ang lakas ng loob mo.” Gigil na sabi ko at inipit ang pisngi niya gamit ng mga daliri ko. Gigil na ipinasok ko pa sa bunganga nito ang hawakan ng latigo at hindi ko na alintana ang maduwal ito dahil talagang isinagad ko iyon hanggang sa lalamunan niya. “Mga wala kayong kwenta.” Sigaw ko pa. At ng alisin ko ang latigo sa bunganga nito at inihampas pa iyon sa kanya.

“Dahil walang gustong magsalita sa inyo, iisahin ko na lang kayo na bigyan ng kaparusahan hanggang sa maranasan din niya ang unti unting malagutan ng hininga gaya ng ipinaranas niyo sa isang taong walang kalaban laban.” Galit na sabi ko saka ko sila inisa isang binanatan ng latigo. Isa, dalawa, tatlo o higit pa sa bawat parte ng katawan nila. Wala akong pakialam kung kung hanggang saan ako abutin ng galit ko sa kanila.

Ng pinagsawaan kong latiguin sila ay inutusan ko ang ilang membro na nandoon na alisin ang lahat ng damit nila. Is none of my fucking business kong babae man ang dalawa sa kanila. Dahil na rin sa nakatali ang mga kamay ay sinira na lang nila ang mga damit nila para lang tuluyan iyong maalis sa mga katawan nila.

And now, they are all naked. At nakikita na ang mga bakas ng latigo sa katawan nila.

Inutusan ko na isa isa nilang lagyan ng nipple clip ang mga ito. Pinalagyan ko ang limang lalaki ng Scrotum ball Stretcher crusher fixture ang mga pagkalalaki nila. At nilagyan ng electric deldo sa pwetan nila. Total naman may balak silang gahasahin si Denver kanina ay sa kanila ko ipaparanas iyon sa kanila.

Sigaw na sila ng sigaw ng pinahigpitan ko ang crusher na nakalagay sa harapan nila. Kahit ang nipple clip ay pinahigpitan ko na din hanggang sa maramdaman nila ang sakit. Ang deldo na isinagad ng mga tauhan ko sa pwetan nila ay nagsimula ng gumana.

“Urgh. Argh. S-stop.” Sigaw ng iba.

“Iyan ang gusto niyo diba. Dadagdagan ko pa iyan.” Saad ko. Saka ko kinuha ang isang spanish tickler claws at inilagay iyon sa kamay ko. At habang patuloy sa paggana ng electric deldo sa pwetan nila at siya namang ipinasada ko ang talim ng claw na hawak ko. Mula sa balikat hanggang sa puson na nagiwan ng apat na guhit at masaga ng tumutulo ang dugo doon. Inisa isa ko silang lima.

Saka ko na hinarap ang dalawang babae. Inalis na din ang plaster sa mga bibig nila.

“Ang lakas ng loob niyong gumawa ng bagay na ikakagalit ko. At ikaw.” Sabi ko sa isa na anak ng isang kakilala ng papa. “Akala mo ba, papalagpasin ko ang kapangahasan mo. Pwes, nagkakamali ka.” Saad ko at dahil sa gigil ko ay ang pinalagay kong nipple stamulator sa dito ay dinuble ko ang dosage para mas maramdaman niya ang sakit at hindi ang sarap.

Gigil na ako na mismo ang naglagay ng double deldo sa pagkababae nito at sa pwetan niya at nilakasan din doble pa sa dapat na galaw niyon.

Napasigaw ito dahil doon. Ganun din ang ginawa ko sa isa. Kaya naman napuno ang sigawan nila sa loob ng torture room. Doon na lumapit sa akin si Jasper.

“Hindi na ba kalabisan ang ginagawa mo?” Tanong niya sa akin dahilan para tapunan ko siya ng matalim na tingin. Hindi sila nagsalita kanina pero ngayon gusto na ba nila akong pigilan.

“Kalabisan ba ang matatawag dito? Ipinaparanas ko lang sa kanila ang isang bagay na hindi dapat nila maranasan sa tanang buhay nila. Na hindi nila kailanman gugustuhin na maranasan. Dhil hindi nila sasapitin ang ang ganito kung hindi nila pinakialaman ang isang tao.” Galit na sagot ko dito. At muling ipinagpatuloy ang ginagawa ko. Patuloy na gumagana ang mga deldo sa sa kanila at mga stamulator na nakakabit sa katawan nila. At hindi pa ako nakuntento ay sinabayan ko na pa ulit ng paglatay ng latigo sa katawan nila.

“You all deserve that. Dahil sa ginawa niyong kapangahasan at gumawa ng bagay na ikalalabag ng mga batas ko ay iyan ang sasapitin niyo.” Galit na saad ko sa kanila. “Buhusan ang mga sugat nila ng alcohol at sunugin para hindi sila maubusan ng dugo. Gasgasin niyo na din ang mga dila nila para hindi na makapagsalita. At ang mga pangahas na kamay nila na dumantay sa katawan ni Denver ay siguraduhin na ninyong hindi na nila magagamit pa at hindi na makakapanakit pa ng iba. Saka niyo ipatapon sa hospital.”

“At ito ang tatandaan niyo, nasa panig ko ang batas kaya kahit magsumbong kayo ay wala din iyang mapapala. Pero oras na malaman ko na magsumbong kayo sa kinauukulan, siguraduhin niyong hindi na kayo sisikatan ng araw kasama ng buo niyong pamilya. Ngayon, pasalamat pa kayo at binuhay ko pa kayo. Pero babalikan ko din kayo oras na hindi gumaling ang taong sinaktan niyo. Ipaparanas ko sa inyo ang buhay sa mundong ito ang buhay sa impyerno.” Utos ko sa mga membro ng MC at pagbabanta sa pitong taong tinorture ko saka ko na sila tinalikuran. Bahala na silang ipagpatuloy iyon.

Pagkaalis na pagkaalis ko ng gloves sa kamay ko at ng robe na suot ko ay agad akong lumabas ng torture roon at nagtuloy sa pagpasok sa opisina namin ng MC at doon na ako kumuha mismo ng damit na isinuot ko.

“Ano ba talagang nangyari?” Si Kyle ng sumunod na sila sa akin.

Hindi ako nagsalita. Nagpatuloy lang ako sa pagbibihis para makauwi na. Siguradong naghihintay na sa akin ang papa dahil sa nangyari. Oo, inaasahan ko na iyon ngayon. Kaya kailangan kong tanggapin ang kaparusahan ng kapabayaan ko.

“Ngayon ka lang namin nakita na ganito kagalit Angel, ano ba ang nangyari kay Denver at bakit wala siyang malay kanina?” Si Lee naman ngayon ang nagtanong sa akin. “Nasobrahan ka naman yata sa ginawang parusa sa kanila.”

“Kung ako ang masusunod ay baka hindi na sila humihinga ngayon Lee, kaya para sa akin ay kulang pa iyong ginawa ko. Alam mo ba ang pakiramdam ng hawakan si Denver at hindi mo pwedeng galawin dahil kapag ginalaw mo siya ay malalapnos na ang balat niya. At alam mo ba na habang kalong ko siya ay unti unti kung nakikita ang paisa isa niyang paghinga. Muntik na siyang namatay sa mga kamay ko habang kalong ko siya Lee, dahil sa kagagawan ng mga walang kwentang taong iyon.” Sagot ko na napupuno na naman ako ng galit.

Nanginginig ang kamao ko na kuyom ang mga iyon at gusto ko pa sanang idapo iyon sa mga taong iyon.

“Kulang pa iyon, kaya huwag niyo akong sabihan na kalabisan ang ginawa ko. Ang saktan nila ang isang tahimik na tao na walang ibang gawin ay ang umiwas sa karamihan. Kulang na lang ay manatili siya sa isang sulok para lang hindi siya mapansin pero pinag initan parin siya ng mga ito at tinangkaan ng masama na gaya ng sabi ko ay muntik na siyang namatay.”

Nailing sila sa mga sinabi ko. Tinapik ni Lee ang balikat ko saka bahagyang tumango.

“Ano na ang balak mo? Pupuntahan mo ba ngayon si Denver?” Tanong naman ni Cloud.

“Uuwi muna ako siguro sa bahay. O sa bahay ko. Para palipasin at pahumain ang mga nangyari. Kayo na ang bahala sa mga iyon.” Utos ko. Hindi ko na sila hinintay na makasagot at deretso na ako sa paglabas ng MC office namin. At gaya nga ng sinabi ko. Sa penthouse ko na muna ako umuwi.

Nagkulong ako at hindi na ako lumabas ng bahay ko. Ewan ko, pero hindi ko maiwasan ang hindi mag alala kay Denver? Kumusta na kaya siya? Wala na ba ang mga rushes niya? Ilan lang ang mga iyon sa katanungan ko. Na gusto kong mabigyan ng kasagutan.

Dahil hindi ako mapakali, hindi makatulog ay nagpasya akong uminom ng mag isa sa loob ng bahay. At ng makarami na ako ay doon na ako nakatulog mismo sa kung saan ako uminom ng alak.

Nagising ako kinaumagan ay tanghali na. At ang daming miscal galing kay papa. Mga message na pinapauwi ako. Nakatanggap din ako ng text mula kay tito Frank ng kumustahin ko si Denver. Kaya naman nag ayos ako ng sarili ko para umuwi na mismo ng bahay.

“You asshole, anong kapabayaan ang ginawa mo.” Sabay dapo ng kamao ng papa sa akin pagkapasok ko pa lang ng bahay. Sinalubong ako ng mabigat nitong kamao.

Hindi ako umiwas. Isa, dalawa, tatlo.

Yeah I deserve it. Napaghandaan ko na ang bagay na ganito. Oo, dahil kung hindi ko naman talaga iniwan si Denver ay hindi niya sasapitin ang ganun na halos ikamatay na niya. And Until now, almost 24 hours na ang lumilipas pero wala parin siyang malay.

“Yeah! Beat me more papa. I deserve it.” Sabi ko dito. Akmang susuntukin na naman niya ako ng tama namang dumating si daddy pababa ng hagdan.

“Clyde what are you doing. Damn it.” Agad na pumagitna ang daddy sa amin. Saka naman ako hinarap at masuyong hinawakan ang mukha ko. “You can teach him in a good way Clyde. I told you, I don’t like the way you teached our children.” Galit na binalingan ng daddy ang papa na hindi naman nito magawang salungatin. Kung si papa, salita niya ang batas namin, siya naman ay ang batas ay salita ni daddy. Kaya kapag si daddy ang nagsabi, si daddy parin ang masusunod kahitbayaw ni papa.

“It’s okay daddy. This is nothing compare to what happened to Denver. I deserve to be punish.” Sabi ko kay daddy at hinawakan ito sa braso.

“Shut up will you. Walang bugbugan, at madadaan iyan sa mabuting usapan.” Sagot naman nito.

Kahit papaano ay nakaramdam ako ng kapayapaan sa loob kapag si daddy na ang nagsalita. Mabait si daddy at siya ang dahilan kaya bumabait si papa sa ibang bagay.

“Go to your room. Magdadala ako ng panggamit sa mga pasa mo.” Pagkuway na utos ng daddy sa akin kaya naman agad akong tumalima at sinunod ito.

Narinig ko pa na pinagsabihan ng daddy si papa. Napapangiti na lang ako habang palayo sa kanila dahil naririnig ko kung paano umoo na lang si papa sa sinasabi ng daddy sa kanya.

Iba talaga ang nagagawa ng pagmamahal. Dahil kilala daw si papa noong kabataan nila na walang awa pero ng makilala niya si daddy. Bumait na daw ito at tanging si daddy lang ang nakakapagpakalma at nakapagpabagobsa kanya.

Napabuntong hininga ako. Muli na naman sumagi sa utak ko ang kalagayan ni Denver ng marating ko ang kwarto ko.

Nasa ganun akong pag iisip ng pumasok na si daddy sa silid ko at ginamot na nga ang naging pasa ko at pumutok na labi ko dahil sa pagsuntok ng papa sa akin.

“Ano itong nabalitaan ko na tinorture mo ang mga sangkotbsa nangyari kay Denver?” Tanong nito. Hindi naman galit ang tuno nito pero alam ko na kailangan kong magpaliwanag sa kanya.

“Sorry dad. Pero hindi ko lang talaga napigilan.” Iyon ang unang lumabas sa bibig ko.

“Hindi naman sila namatay diba? Hindi mo naman sila pinatay diba?” Tanong pa nito.

Umiling ako. “I didn’t dad. Binigyan ko lang sila ng babala. Alam ko naman na ayaw niyong matulad ako o kami kina papa noong sila pa lang ang namamahala ng MC.”

“Good to here that. At ayaw kong sundan mo ang yapak ng papa mo. Kaya hanggat maari at kaya mong umiwas sa ganun bagay, iwasan mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

“Yes dad. I will and I will do that.”

Ipinagpatuloy nito ang paggamot ng sugat ko. Napapabuntong hininga na lang ito sa tuwing napapangiwi ako habang pinapahiran ng ointment ang pasa ko.

“Sa susunod, kung hindi mo maihahatid si Denden sabihan mo ang mga kaibigan mo na samahan siya kahit man lang sa gate ng AU.” Bilin pa nito sa akin pero hindi iyon ang tumatak sa utak ko kundi ang pangalan na binanggit nito.

“Denden?” Pang uulit ko. “Denden ba ang sinabi niya dad?”

“Oo, Bakit? May problema ba doon. Pero ang pagkakaalam ko ay palayaw lang niya iyon. Denver ba ang tunay niyang pangalan?” Pagkuway siya pa ang nagtanong sa akin.

Napatango na lang ako! Si Denden at si Denver ay iisa? Kaya ba hindi niya ako mabigyan ng ibang inpormasyon sa inaakala kong kambal niya dahil siya din ang Denden na palagi kong tinatanong sa kanya at hinihingan ng impormasyon?

Damn!

“Sigurado ba kayo na hindi sila kamabal dad?” Paniniguro ko.

“Wala namang kambal ang tito Dylan at tito Frank mo. Pero may dalawa pang kapatid ito. Kung hindi ako nagkakamali, Finn at Drake ang mga pangalan nila.”

Muli akong napatango.

“Pero hindi naman laging nagbibihis babae si Denden. Mas gusto nitong magmukhang Nerd para siguro wala ng makapansin sa kanya. Dahil sa sakit niya.”

“Salamat dad. Dadalawin ko lang siya maya maya.”

“Mabuti pa nga. Ikumusta mo na lang kami kina tito Frank at tito Dylan mo.”

“Okay dad. I will.”

Nagpaalam na ito sa akin ng malagyan na niya ng band aid ang pasa ko.

Napaisip ako bigla at hindi ako agad kumilos dahil parang nablanko ang isip ko. Tanging ang mukha niya lang ang umukupa sa isipan ko. Ang maganda niyang mukha hanggang sa magbago iyon at nabalutan ng sakit niya ang buong mukha pati katawan. Doon na ko na naman naikuyom ang mga kamao ko. Ang maalala iyon.

Nagpakawala ako ng malalim na hininga bago na ako nagpasyang tumayo. Nagpasya na ako. Dadalawin ko siya ngayon din mismo para malaman kung gising na ba siya at nasa maayos na ba siyang kalagayan.

---

ToBe Continue:

---

CROSSDRESSER #6: Angel

“Kumusta po si Den tito?” tanong ko kay Tito Frank ng mapagbuksan niya ako ng pintuan. Sa bahay nila ako dumeretso dahil nabalitaan ko na hindi pala sa hospital siya dinala kundi inuwi dito sa bahay nila.

“Halos kagigising lang niya hijo. Pero nanghihina parin siya hanggang ngayon at hindi makapagsalita ng maayos.”

“Ganun ba tito? Ganun ba talaga kalala ang sakit niya kapag hindi naagapan?” Tanong ko.

“Oo Hijo. Dahil oras lang ang bibilangin sa buhay niya kapag hindi iyon naagapan at nagpapasalamat ako sayo dahil nandoon ka ng mga oras na iyon.”

Napayuko ako dahil sa sinabi nito. Dahil para akong nakonsensya dahil sa mga masamang ginawa ko sa kanya na halatang hindi niya ikinukwento ang pangbubully ko sa kanya.

“Sandali nga, bakit napaano ka at may pasa ka sa mukha.” Kuway tanong nito sa akin sa biglaang pananahimik ko.

“Wala ito tito, medyo nagpraktisan lang kami ni papa.” Nilangkapan ko ng mahinang tawa ng sabihin ko iyon sabay kamot ng ulo. “Siya nga po pala, para pala kay Den po ang mga ito.” Sabi ko sabay abot dito ang dala kung teddy, tsokalete at iba pang basta ko na lang ipinabalot sa isang gift shop na nalagpasan ko kanina.

“Naku, bakit mo naman sa akin iyan iaabot, puntahan mo na lang siya sa silid niya, nandoon ngayon ang tito Dylan mo at pinapainum ng gamot si Denden.” Sabi nito at hindi nga kinuha sa akin ang mga dala ko. “Halika samahan na kita papanhik doon “ sabi pa nito at nagpatiuna ng maglakad kaya naman napasunod na lang ako dito.

Hindi na sana ako magtatagal basta maibigay ko lang ang mga dala ko dito pero pinapasok pa talaga ako sa silid nito.

“Sweetie, nandito si Angel para kumustahin ka.” Bungad nito sa anak ng makapasok kami. Halata na nabigla siya ng makita ako at pangilag ang mga mata. Pero nakaramdam ako ng kaginhawaan at nakahinga ng maayos ng makita kong wala na ang mga rushes niya sa mukha.

“Hala, tapos ko na din naman painumin ng gamot, maiwan ko na muna namin kayo para makapag usap kayo.” Si tito Dylan ng tumayo ito sa upuan na nasa mismong gilid ng kama niya.

“H-hindi na din-.”

“Sige hijo. Take your time.” Bitin pa nito sa sasabihin ko sana na hindi na din ako magtatagal pero mabilis pa na lumabas silang mag asawa at iniwan nga ako kasama siya.

Wala na tuloy akong maapuhap na mga salita at sasabihin sa kanya.

Ano ba ang dapat kung sabihin? Paano ko sisimulan?

Damn! Hindi ko ito napaghandaan at wala sa plano ko talaga ang makausap ito. Kakamustahin ko lang talaga siya pero…

“Para sayo.” Iyon ang unang nasabi ko at awtomatikong itinaas ko at paabot na ibinibigay sa kanya ang mga dala ko para sa kanya.

Hindi siya nagsalita, ni ang abutin ang mga ibinibigay ko. Pero isinenyas niya ang nga kamay na para bang sinasabi na ilapag ko sa maliit na couch sa gilid.

Kumilos naman ako para ilapag ang nga iyon doon saka ko siya muling hinarap. Nakatitig na siya sa akin. At ako naman ngayon ang nailang sa ibinigay niyang tingin.

Iniisip ba niya na kung anong nakain ko at bakit ako ngayon narito at nagdala pa ng mga regalo.

“M-maupo k-ka.” Halos wala akong marinig na boses na lumabas sa bibig niya. Nahihirapan nga siyang magsalita kaya naman sumunod na lang akonat umupo sa upuan na inupuan kanina ni tito Dylan sa tabi niya. “D-daddy t-told m-me t-that y-you a-are t-the one w-who s-saved me y-esterday.” Pinilit niya ang magsalita.

“Don’t talk kung nahihirapan ko.” Pigil ko na lang sa mga sasabihin niya. “Pwede mo namang sabihin iyan kapag tuluyan ka ng gumaling.”

“Y-yeah! B-but t-thank you.”

“Are you okay now? I’m sorry.”

Natigilan siya at halatang nagulat sa paghingi ko ng tawad kaya naman nailang ako at biglang uminit ang mukha ko.

“Don’t give me that look.” Bahagyan pang tumaas ang boses ko dahil sa tinging ipinukol niya sa akin. Kaya naman napayuko siya dahil doon. “S-sorry I didn’t intend to shout. Hindi lang kasi ako sanay humingi ng tawad and this is my first to say that word.”

“S-sorry din. H-hindi l-lang talaga ako s-sanay na p-pinagtataasan ng b-boses.” Sagot niya sa akin na nakapagpalambot ng tingin ko sa kanya. Kaya ba siya ilag na ilag sa akin dahil palaging mataas ang boses ko sa kanya?

Malamang pero hindi ko naman alam iyon. Dahil sa gusto kong tumingin siya sa akin ng deretso at hindi lang palaging nakayuko ay ginawa ko iyon. Hindi ko naman naisip na may sakit siya at hindi sa ganung pakikitungo.

Maybe yes, I’m a bully. Inaamin ko iyon at ang ugali kong iyon ay naging dahilan para makilala ko siya at makausap.

“I said don’t talk. Nahihirapan ka na ngang magsalita, pinipilit mo parin. Tigas din ng ulo mo.”

Napayuko siyang muli pero hindi na nga siya nagsalita. Pero mas naging awkward pala dahil nabalot ng katahimikan ng katahimikan ang buong silid niya.

“K-kailan pa iyang sakit mo?” Tanong ko na lang dito. Ahhh! My bad! Pinapatigil ko pala siyang magsalita. “Never Mind. Just don’t answer it.”

Narinig ko ang pagtilhim niya. Saka tumingin sa akin. “Mula ng maisilang daw ako.” Sagot niya sa akin. Mahina man ang boses niya ay hindi na iyon pautal utal. “Hindi daw nila ako mahawakan noon dahil doon. No skin contact, only machine can hold me, can clean me. And they are thankful that tito Magnus is their to help them about my case. And he still doing his best to cure my illness.” Dagdag pa niya na kahit halos wala ng boses na lumalabas sa bibig niya at pinipilit paring magsalita.

“Then, how about your parent? How can they hold you now?”

“Sabi nila, hinintay nila ang time na makasanayan ko ang presensya nila. Ang mga hawak nila sa akin. Then 4 years old na daw ako noong nakasanayan ko na ang paghawak nila sa akin. Kaya simula noon, nahahawakan na nila ako. And I’m happy na naramdaman ko ang kalinga nila na hindi ko naramdaman nong sanggol pa lang ako.”

“At sa iba, hindi ka talaga nahahawakan?” Muli kong tanong.

“Y-yes. At lalo na sa mga taong takot na takot ako. Dahil mas bibilis na kakalat ang rushes ko sa katawan kung mahahawakan ako.”

Bigla akong natigilan sa huling sinabi niya. Kung ganun mas lalala ang sakit niya kapag hahawakan ko siya dahil takot siya sa akin.

“Okay! I got it now. So must be carefull sa mga taong nakapaligid sayo.”

Tumango siya bilang sagot sa sinabi ko at muling nag iwas ng tingin sa akin.

“How about Denden? Parehas ba kayo ng sakit?” Tanong ko, makikita ko kung patuloy parin niyang itatago na siya at si Denden ay iisa.

“Huh!” Halatang nagulat nga siya sa sa naging tanong ko at mas lalong umilap ang paningin niya sa akin.

“Y-yeah, we have the same case.”

“Then where is she? Bakit hindi niyo siya kasama?” Tanong ko pa dito.

“N-nasa pangangalaga siya ng lolo at lola namin sa probinsya.” Muli niyang sagot.

“Kung same kayo ng sakit, bakit parang hindi nila inaalala nina tito Frank na posebleng mangyari din sa kanya ang nangyari sayo?”

“Eh! Bantay sarado naman siya ng lolo at lola.”

“Okay!.” Hindi na ako umimik pa sa mga naging sagot niya. Talagang matigas din ang paninindigan niyang buuin si Denden bilang isang katauhan niya. Hindi ko na lang ipinahalata na alam ko na ang lahat tungkol doon.

“H-hindi ka pa ba aalis?“kuway tanong niya ng nabalot kami ng ilang sandaling katahimikan.

“Pinapalayas mo na ba ako?”

“H-hindi naman sa ganun. B-baka kasi may gagawin ka pa. H-hindi mo naman kailangan na ubusin ang oras mo sa pagpunta mo dito.”

“Thats okay, wala naman akong gagawing iba dahil pinasuspende ako ng papa ko dahil sa kapabayaan ko sayo. Kaya pagaling ka na at ng sabay din tayong makapasok sa school.”

“H-hindi ko alam kung papasok pa ako. N-natatakot na ako.”

“Huwag ka ng matakot, nandito ako para bantayan ka. At magtatalaga ako ng babantay sayo sa loob ng school niyo kapag may klase din ako.”

“P-ero-.”

“Wala ng pero pero.” Pigil ko sa sasabihin niya. Magsasalita pa sana ako ng biglang bumukas ang pintuan ng silid niya at dalawang lalaki ang iniluwa niyon at agad siyang nilapitan at niyakap.

“Are you okay! Who the hell done this to you?” Tanong ng mas matangkad.

“Damn them, I will make them pay for what they’ve done.” Gigil din na sabi ng isa na nakahawak sa kamay niya. Ang isa ay nakahaplos sa buhok niya habang yakap parin siya nito.

“I’m okay Kuya Finn, kuya Drake.” Sagot niya sa nga ito. “Maayos na ako, kaya hindi niyo na kailangang magalit sa mga iyon.”

“Paano kung walang tumulong sayo? Paano kung nahuli ang taong tumulong sayo. Baby, you know kung gaano ka kahalaga sa amin. At hindi namin matatanggap na may mangyari sayong masama.” Sabi ng isa.

“Kuya Finn. I’m okay now.” Saad niya dito at ipinatong ang isang kamay sa kamay nito na nakahawak sa kamay niya. “Thank you for caring. Pero huwag na kayong mag over react. Tapos na kuya.”

“Ganyan ka eh. Ang bait bait mo pero may mga walang kwentang tao na umaabuso sa kabaitan mo. Kung wala lang ako trabaho sa probinsya, ako mismo ang magbabantay sayo.” Sabi ng nangngangalang Finn.

“Hindi mo na kailangang gawin iyon dahil nandito naman ako para bantayan siya.” Sabat ko sa kanila na para bang wala na ako sa harapan nila.

Sabay silang napatingin sa akin at kunot ang nuo pa talaga.

“At sino ka naman? Boyfriend ka ba ng kapatid namin?” Tanong ng isa.

Bigla akong walang imik na napatingin sa kanya sa sinabi ng kapatid niya.

“N-no kuya Drake. Ano bang sinasabi mo? S-siya ang tumulong sa akin kahapon.” Sagot niya dito kaya naman nawalan ang kunot ng nuo nila.

“Ganun ba? Akala ko boyfriend ka ng kapatid namin dahil hindi ako makakapayag.” -Finn.

“Kuya Finn.” Sabay yugyog ng braso nitong hawak niya.

“Mabuti na yong nagkakalinawan Baby. Sa amin ka lang. Walang ibang pwedeng pumasok sa  buhay maliban sa amin.” Sabi pa nito na parang gusto ko tuloy supalpalin ito at suntukin kung hindi ko lang inaalala na nandito ako para kay Denden at hindi ang makipag away.

“Bakit dude, kung sakali mang na maging boyfriend niya ako may magagawa ka pa ba?” Inis na sabi ko.

“Wala akong problema don, dahil hindi ka naman magiging boyfriend ng kapatid ko dahil hindi mo siya mahahawakan. Ako lang, o kami lang ang nakakahawak sa kanya.”

“Kuya Finn, ano ba? Tama na. Kung mag usap naman kayo parang wala ako sa harapan niyo.” Pigil pa niya sa kapatid. Pero may kakaiba akong naramdaman sa Finn na ito na parang mag gusto ito kay Denden. Kung totoo ang hinala ko ay anak ni Tito Dylan si Denden gayong silang dalawa ay ni Tito Frank. Mean hindi sila magkadugo at poseble ngang magkagusto ang Finn na ito sa kapatid kahit na parehas sila ng apelyedong dinadala.

“Sorry baby. Matabil din ang dila ng isang ito.” Sabi pa nito.

“Finn tama na iyan.” Pumagitna ang isa sa amin. “Ako na ang humihingi ng tawag sa kagaspangan ng kapatid namin. Mahal na mahal lang kasi niya si Denver kaya ayaw niyang naagaw sa kanya ang atensyon nito.”

“Okay lang dude.” Sagot ko dito. “Hindi na ako magtatagal kung ganun, magpapaalam na ako sa inyo.” Saka ko siya binalingan. Gusto ko man din sana siyang hawakan kahit sa kamay lang ay hindi ko magawa baka bigla na namang kumalat ang rushes niya. “Mauuna na ako. Pagaling ka para sabay na tauong pumasok sa school.”

“S-sige, salamat na lang ulit sa pagtulong sa akin.”

Maayos na muli akong nagpaalam sa mga ito pero tinapunan lang ako ng masamang tingin ni Finn na parang gusto kung dukutin ang mata niya.

Damn! Sa ikinilos nito sa harapan ko ay may iba talagang nararamdaman ito sa kapatid niya. Pero pwede ba iyon? Pwede ba niyang magustuhan ang kapatid niya?

Huh! Ewan ko. Marahil ay pwede nga niyang magustuhan ang kapatid nito. Pero sigurado naman na hindi papayag ang mga magulang nila sa bagay na iyon.

“Mauuna na ako tito.” Paalam ko ng mabungaran ko sina tito Dylan sa may sala nila ng makalabas na ako sa silid ni Denden.

“Ang aga naman yata hijo. Baka gusto mo munang dito na maghapunan.” Alok pa nito sa akin pero agad ko namang tinanggihan.

“Salamat na lang tito, siguro sa susunod na lang po.”

“Kung ganun, ikaw ang bahala hijo. At muli nagpapasalamat kami sa pagtulong mo kay Denden kahapon.”

“O-okay lang iyon tito. Mauuna na po ako.”

Tango na lang ang isinagot nito at sinamahan ako hanggang labasan. Kaway na lang ang isinagot namin sa isa’t isa ng tuluyan na akong makasakay sa kotse ko at umalis.

Tinawagan ko na lang sina Lee, at iba pa para ayaing uminom or maglaro ng billard na agad naman nilang sinang ayunan na magkikita na lang kami sa dating tagpuan. At doon na namin inubos ang oras para sa buong araw. Hanggang sa muli na kaming maghiwa-hiwalay at makauwi na sa sariling mga bahay.

---

To be Continue:

---

Angel at the multimedia

CROSSDRESSER #7: Denden

“Papasok ka na ba talaga?” Tanong sa akin ni kuya Finn ng makita na akong nakahanda para sa pagpasok ko. Halos isang buong linggo kasi akong nagpagaling kaya naman ngayon ay naghahanda na ako para sa pagpasok ko.

“Oo kuya.” Nakangiti kong sagot dito.

“Ako na ang maghahatid sayo. Hindi muna ako uuwi sa probinsya kasi maayos naman na nakapagpaalam ako kina lolo at lola doon at kay tito Franco na matatagalan ako sa pag uwi doon.”

“Hindi naman kailangan kuya. Baka kailangan ka doon nina lolo at lola. Maabala pa tuloy ang trabaho mo doon.

“Mas mahalaga ka sa akin baby kaysa sa trabaho na naiwan ko sa probinsya. Mawala na ang mga iyon huwag lang ikaw.” Sabi pa nito saka ako hinawalan sa kamay.

Napasimangot ako dahilan para bahagyang pisilin niya ang pisngi ko.

“Your ao cute baby. Come on, nasabi ko na kina Papa at daddy na ako ang maghahatid sayo.” Sabay akay sa akin palabas ng bahay. Pinagbuksan ako ng pinto ng kotse at ito na din ang maglagay ng seatbelt ko.

“Simula ngayon ako na ang maghahatid at susundo sayo.”

“Kuya hindi na kailangan.”

“Wala ng pero pero basta sinabi ko. Gagawin ko.”

“Kuya naman eh! Mag iingat na ako sa susunod. Saka sabi ni Demon na babantayan na ako ng maayos.” Sabi ko na nakapagpalingon sa kanya ng marahas sa akin at bigla na lang inapakan ang preno at tumigil kami mismo sa gitna ng kalsada.

“I don’t like that Demon, baby. Stay away from him. I can protect you. You don’t need him.” Sabi niya at muli ng pinaarangkada ang kotse dahil may bumusina na sa likuran namin.

“Super protective naman ng kuya ko.”

“Basta ayaw ko sa kanya. Kaya layuan mo siya.” Muli nitong sabi. Napatango na lang ako dahil doon para wala ng mahabang usapan.

“Pero kuya, gaya ng sabi ko sayo. Hindi ko kailangang gawin ito dahil mag iingat na ako para hindi na ulit mangyari iyon.”

Nagpakawala ito ng buntong hininga at saglit na napasulyap sa akin. Hindi akin. Hindi na umimik hanggang sa marating na namin ang AU.

Pinagbuksan at umagapay sa paglalakad ko papasok. Pero agad kong namataan si Demon na ngayon ay palapit na pasalubong sa amin.

Ewan ko pero may something sa kanya at kay kuya na parang galit sila sa isa’t isa sa paraan ng pagpapalitan nila ng tingin. Na kung may kidlat lang na lumalabas sa mga mata nila ay nagkasalubong at sumabog na.

Kaya naman hinawakan ko na si kiya Finn sa braso para maputol lang ang masama nila tinginan.

“Kuya, hanggang dito ka na lang.” Sabi ko dito.

“No, I will walk with you in your room.”

“You don’t need to, I can walk with him.” Sabad naman ni Demon sa amin na akmang hahawakan ako ng pumagitan si Kuya Finn.

“Subukan mong hawakan ang kapatid ko.” May galit na sita nto sa kanya.

Doon naman siya natigilan. Dahil kung nahawakan niya siguro ako malamang kumalat na naman ang rushes ko sa katawan.

Napabuntong hininga siya.

“You can’t enter AU without my permision.” Seryusong saad niya at muling pinagbantaan ng tingin si kuya. “C’mon Denver.” Sabi niya at nauna ng maglakad.

“Kuya, please. Kaya akong protektahan ni Demon dito dahil sa kanila ang AU. Kaya hindi ka na dapat mag alala sa akin.”

“Wala akong tiwala sa kanya.” Matigas na boses na sabi pa nito.

Ako man! Gusto ko sanang isipin pero ayaw ko naman ng gulo. Palaaway din si kuya Finn, kaya alam kong papatulan magkakainitan sila ni Demon kapag hindi ako pumagitna.

“Pero siya ang tumulong sa akin kuya.” Pangungumbinsi ko pa dito. “Kaya please kuya. Huwag mo na siyang patulan baka mag away lang kayo.”

Tumitig ito sa akin. Saka ako hinawakan sa braso. Nailang tuloy ako na para bang may nagawa akong kasalanan sa paraan ng pagtitig niya.

“Bakit kuya?”

“May gusto ka ba sa Demon na iyan?” Kuway tanong niya na nakapag palaki ng mga mata ko. Pero ewan nakaramdam ako ng pag iinit ng mukha ko. “Huwag ko lang malalaman na magkakagusto ka sa kanya. Sasabihin ko kay papa at daddy na ilipat ka ng eskwelahan. Isasama kita sa probinsya.”

“Kuya naman eh! Ang OA mo. Saka malabong magkagusto sa akin ang isang iyon. He like beautiful. He likes girl.” Sagot ko dito. Dahil iyon ang totoo, dahil nakikita ko na gustong gusto niya si Denden sa katauhan ko.

“But you are beautiful? Nakita ka na ba niyang mag ayos babae? Ipinakita mo na ba sa kanya?”

“N-no. Hindi kuya.“sagot ko. “Pero he saw me last time but he didn’t know na ako iyon ng magdinner kami kasama sila nina daddy.”

Napabuntong hininga ito. Saka masuyong humaplos ang mga kamay sa pisngi ko saka ako sinampian ng halik sa nuo at niyakap.

“Don’t fall inlove baby, sa amin ka lang nabibilang nina daddy. Kami lang.” Bulong pa nito.

“I know kuya. I know. So please..” saka ako kumawala sa mga yakap niya. “Let me go now, mali-late na ako sa first class  ko.”

“Sige, susunduin kita mamaya okay. Huwag kang magpapahatid sa Demon na iyon.” At talagang may pahabol pa. “Go, Mag ingat ka.”

“Thank you kuya Bye. Ingat sa pag uwi.” Tumango iyo saka kumaway. Napapangiti na lang ako na tinatanaw ito ng tingin habang papalayo. Ng makita ko ng nakaalis na ang sasakyan nito ay saka naman na ako nagpasyang maglakad papasok.

Nagulat pa ako ng bigla na lang sumulpot si Demon sa harapan ko na nakatago lang pala sa isang malaking haligi sa may bakuna ng department namin. At talagang hinintay ako.

“Ako na ang magbubuhat ng mga iyan.” Sabi niya sa akin. Hindi ko pa man alam kung anobiyon ay bigla na lang niya kinuha sa akin ang bag ko at isinampay iyon sa balikat niya.

“H-hindi mo naman kailangang gawin iyan.” Sabi ko pero umilag lang siya ng akma kong babawiin ang bag ko sa kanya.

“Maglakad ka na lang huwag ka ng komontra.” Hindi na nga ako umimik pa. Nakasunod na lang ako sa kanya. Pero natigil na naman ako sa pag lalakad ng tumigil siya at lingunin ako.

“Bakit?”

“Pwede ba, sumabay ka sa akin at hindi iyang nakasunod ka. Para kang aso na sumusunod sa amo mo eh.” May pag kairitang sabi niya. Pero bakit ngayon hindi ko maramdaman ang takot ko sa kanya kahit nakikitaan ko siya ng pagkakakunot ng nuo niya at halatang magagalit na naman. “Dito, dito oh. Nakikita mo?” Sabay turo ng tabi niya mismo.

“O-oo. Heto na.” Sagot ko na lang saka ako tumalima at nagpunta nga sa itinuro niya.

“Lets go.”

Magkaagapay na nga kaming naglakad. Wala mang imikan ay ayos lang. Naging at ease na ako kahit papaano sa presensya niya. Siguro nga, nakaramdaman ko ngayon ng katiwasayan ng loob dahil sa paghingi niya ng sorry ng dumalaw siya sa akin. At nasundan pa ng apat na beses at kinukumusta ang kalagayan ko kung nasa maayos na ba ako.

At dahil doon ay naiirita palagi si kuya Finn sa kanya na palaging masama ang tingin sa isa’t isa kapag nagkakatinginan sila.

Over protective si kuya Finn sa akin at love na love niya ako. Gaya nina Papa at daddy ay ganun din ito sa akin. Kaya naman ramdam ko na safe ako kapag sila ang kasama ko.

And now, nakakaramdam na din ako ng kapanatagan ngayon nasa paligid si Demon dahil sa pagligtas niya sa akin.

“Hey! Narito na tayo. Saan bang lumapalop ng munto tinatangay ang isip mo?” Untag sa akin ni Demon at ipinitik pa talaga ang mga daliri sa tapat ng mukha ko.

“S-sorry. May naisip lang ako.”

“Kung nag aalala ka na may gagawa na naman sayo ng ganun, huwag kang mag alala. May iiwan ako ng isang bantay mo dito para tumingin sayo kapag wala ako. Kaya ipanatag mo ang sarili mo.” Mahabang paliwanag niya at pumasok pa mismo sa room namin at nagpunta mismo sa harapan.

Napatingin sa kanya ang mga ka klase ko. May humahanga sa taglay niyang kagwapuhan. May natakot dahil sa kanyang katauhan. But in the end, mas madami ang napapatulala dahil kakaiba nga naman ang karisma niya sa lahat. Kilala mang bully siya pero kung sa mukha ang pagbabasehan, hindi nila iyon pinapansin dahil mas nangingibabaw ang angkin niyang katikasan.

“Listen.” Padabog na inilagay sa ibaba ang dalawang kamay. “No one can touch Denver. Stay away from him. One meter to be exact and don’t ever try to lay down your hands on him. Do you understand?” Malakas na tanong niya sa mga ka klase ko na agad naman sumagot ng oo na sinabayan pa ng pagtango. “Good, dahil kung may nagtangka na hawakan siya. Sisiguraduhin kong mawawalan kayo ng kamay para hindi na kayo makaulit pa.” Pagbabanta pa niya.

“Y-you don’t need to do that.” Bulong ko sa kanya ng lumapit siya sa akin.

“Mas maganda na ang muli silang papaalalahanan. Dahil ayaw kong makita ka ulit na halos mamatay ka na habang hawak kita.”

“S-sorry.”

“Enough. Go to your set now. Susunduin na lang kita mamayang tanghalian. Hintayin mo lang ako dito. Huwag kang lalabas ng hindi ako kasama.”

Tumango na lang ako para matapos na. But deep in my heart, parang may kung ano na naramdaman ko na hindi ko mapangalanan ng magtama ang mga mata namin. Agad akong nagbawi ng tinginndahil hindi ko kayang salubungin ang mga titig niya ng matagal.

“Mauna na ako.” Paalam niya. Akmang hahawakan ako ng nabitin sa ere ang mga kamay niya at muli iyong ibinaba. Isang malalim na bunting hininga ang narinig ko mula sa kanya bago siya tuluyang tumalikod ng hindi na muling lumingon pa.

=

“Tara na.” Nagulat pa ako ng bigla niya akong hawakan sa may pulsuhan ko. Napatingin pa talaga ako mismo doon.

He is wearing black gloves.

“Bakit?” Kunot nuong tanong niya sa akin ng hindi ako sumunod sa kanya. Sabay tingin din ng kamay ko na hinawakan niya. “No skin contact. I know that kaya nagsuot ako ng gloves.” Sabi niya na nahulaan mismo ang nasa isip ko.

“H-hindi mo naman kailangang hawakan ako.” Sabay hila ng kamay ko na ikinatalim ng tingin niya sa akin kaya naudlot ang paghila ko doon.

“Mahilig ka pa naman yumuko kapag naglalakad. Kaya hahawakan kita para agad kitang mahila kapag may mabubunggo ka.” Sagot niya sa akin. “Ano maglalakad ka ba o gusto mong buhatin pa kita.”

“N-no!.” Agad kong sagot na sinabayan ng pag iling. “S-sunod na ako.”

“Good, then lets go.” At muli akong hinila. Uwian na na kasi at muli niya akong sinundo mismo sa room namin.

Magkaagapay na lumabas ng department na halos yata ng mga mata ay natuon sa amin dahil sa kanya na nakakaagaw ng pansin sa karamihan at higit sa lahat, wala mang nagtatanong pero halata na sa mga mata nila ay nakikitaan ng inggit sa akin dahil ang isang Angel Alcaide ay nakahawak sa akin at kaagapay sa paglalakad.

“Ihahatid na kita sa bahay niyo.“kuway sabi niya pero hindi naman sa parking area niya ako hinila kundi sa isang park sa department namin at pinaupo doon sa isang maliit na lamela na may apat na upuan sa bawat sulok.

“Dito na muna tayo. Maaga pa naman. May ibibigay pala ako kay Denden.” Sabi niya ng umupo na sa upuan sa tapat ko.

Napatitig ako sa kanya ng ilapag ang bag niya at kinalkal ang laman niyon.

Kaya naman pala, si Denden lang ang inaalala niya kaya siya mabait sa akin.

“Ibigay mo sa kanya.” Para pa akong naestatwa ng makita ko ang ngiti na biglang napaskil sa mga labi niya. Ngiti na para kay Denden. Pero ako naman si Denden diba? Pero hindi niya alam.

“A-ano to?” Hindi ko mapigilang tanong kahit naman malalaman ko din mamaya.

“Regalo ko sa kanya. Gusto ko siyang ligawan pero hindi naman siya narito kaya idadaan ko na lang sayo. Ikaw na ang mag abot niyan sa kanya.” Sagot niya sa akin dahilan para hindi ko mapigilang sumimangot.

“B-bihira naman siyang magawi sa bahay.”

“Then, hayaan mo lang. Ipunin mo hanggang sa umuwo siya sa inyo. Basta ilakad mo ako sa kanya.”

“Bakit ganun na lang ang pagkagusto mo kay Denden?” Tanong ko pa.

“Mmm! Hindi ko pa alam. Basta.”

“May ganun ba? Minsan mo lang naman siya nakita ah. Bakit liligawan mo na siya.”

Ngumiti siya sa sinabi ko.

“Kasi gusto ko siyang protektahan. Diba sabi mo may sakit din siya gaya mo. So kailangan kong kunin ang loob niya para mahawakan ko siya.”

“Ganun ba? Eh paano mo makukuha ang loob niya kung wala naman siya dito?”

“Mmmm, basta. Gagawa ako ng paraan.”

“Ikaw ang bahala.” Hinayaan ko na lang siya saka ko kinuha sa kanya ang maliit na box na nakabalot. Para ibigay ko kuno kay Denden na sa akin din naman mapupunta.

Bahala siya. Kung like niya ligawan si Denden mababasted lang siya. Pahihirapan ko siya. Para naman makagante ako sa pangbubully niya noon una.

Magsasalita pa sana ako ng biglang may yumakap sa likuran ko kaya naman nagulat pa ako at napatingala kung sino.

“Kuya Finn.”

“Kanina pa kita hinihintay sa labasan pero wala ka parin kaya pumasok na ako dito para sunduin ka.” Sagot nito sa akin bago tumingin kay Demon at nakipagsukatan na naman ng masamang tingin dito.

“Palabas na din ako kuya.” Tanging sagot ko saka ako tumayo. Pero hinawakan ako ni Demon sa kaliwang kamay at pinigilan.

“Nag uusap pa tayo.”

Galit naman na iwinaksi ni kuya Finn ang kamay niya.

“At gumawa ka pa talaga ng paraan para mahawakan lang ang kapatid ko. Ito ang tatandaan mo. You can’t touch him.” Sabay hila sa akin at itinago mismo sa likod nito. “Stay away, you Demon.”

“Watch you word. Baka hindi ako makapagpigil ay may kalalagyan ka.” Galit din na sagot niya kay kuya.

“Kuya Finn. Please. Huwag kang makipag away dito.” Sansala ko at pahila siya palayo kay Demon saka ko naman siya hinarap. “Salamat sa pagsama sa akin. Mauuna na kami.” Sabi ko na lang sa kanya.

Magsasalita pa sana siya ng hinila na ako ni Kuya Finn palayo sa kanya.

“Kuya Finn.”

“I told you. I don’t like him. Halata na may gusto siya sayo. Kaya iwasan mo siya. Bukas na bukas din ay ako na mismo ang magbabantay sayo.”

“Kuya Finn naman eh.” Sabay hawak sa braso niya. He don’t like me okay. Dahil may iba siyang gusto at iyon ang pinag uusapan namin kanina. Kaya pwede ba. Huwag kang mag isip ng advance.“ Sagot ko dito dahil totoo naman iyon. Dahil hindi ako ang gusto ni Demon kundi so Denden.

Nagpakawala na naman ito ng malalim na hininga. Ipinatong ang kamay sa ulo ko at bahagyang ginulo ang buhok ko.

“Siguraduhin mo lang at huwag mahuhulog ang loob mo sa kanya.”

“Oo kuya. Promise.” Pagsang ayon ko na lang.

“Good. Then lets go home now.”

Ngumiti na lang ako. At nakapulupot ang mga kamay ko sa braso nito na tinungo kung nasaan ang kotse nito.

Pinagbuksan ng pinto at nagkabit ng seatbelt ko.

“Be good, baby. You are only belong to us.” Sabi pa niya ng maikabit ang seatbelt ko.

“Opo.”

---

To Be Continue

---

Finn at the multimedia..

Nue’st JR as Finn

CROSSDRESSER #8: Denden

8 Denden

“Ano na naman to?“tanong ko kay Demon ng abutan na naman niya ako ng bulaklak ng umagang iyon. Wala naman akong nagawa kundi kunin iyon.

“Para kay Denden. Pakibigay na lang sa kanya.” Nakangiti niyang sagot sa tanong ko.

“Are you kidding? Baka lanta na ang mga ito bago niya makita ito.” Sagot ko na pinangatawan ko na talagamg ibang tao si Denden.

“Hindi ako nagbibiro. Eh pwede mo namang itawag iyan sa kanya mamaya. Kung gusto mo, ibigay mo na lang ang number niya sa akin at ng matawagan ko mamaya.” Saad pa niya na hindi talaga nagbibiro  sa ginagawang panliligaw lay Denden. “O di kaya naman yong fb account niya para ma vedio call ko siya.”

“Bihira iyong mag online kaya useless lang din.” Sagot ko sa kanya. “Saka pwede ba. Sana mamayang hapon mo na lang ibinigay ito. Ano dadalhin ko ito sa classroom? Baka isipin nila ako ang nililigawan mo.”

“Mmm, just let them be to think about it. Pakialam nila.” Sabi niya at walang babalang hinawakan ako sa palad ko. And as usual may suot siyang gloves kaya malaya niya akong nahahawakan.

Nakasanayan na niya na hawakan ako habang ihahatid o susunduin sa classroom namin. Na siya ding nagiging dahilan para lalong mainis naman ang kuya Finn na kulang na lang ay ito mismo ang maghatid sa akin hanggang dito sa loob ng AU.

“Hindi mo naman kailangang hawakan pa ako. Okay na ako. Kaagapay naman kita sa paglalakad kaya wala ng magtatangkang lapitan ako.” Sabi ko at pilit na kumakawala sa pagkakahawak niya.

“Just walk.” Ang ngiti niya sa labi ay nawala at seryusong tumingin sa akin kaya hayon na naman ang biglang iwas ko ng tingin dahil nasa isip ko parin na kung hindi nasusunod ang guto niya ay baka mambully na naman siya sa akin.

Sumunod na lang ako sa kanya at hinayaan ko na lang na nakahawak siya sa akin. Pero hindi talaga maiiwasan na hindi kami tampulan ng tingin ng nakakakita sa amin. Agaw eksena ba naman kasi ang kagwapuhan niya tapos ako naman itong nerd hawak niya.

“Just put the flower in top of your table.” Bilin pa niya ng marating namin ang classroom namin at hinatid pa talaga ako hanggang sa mismong upuan ko. Siya pa mismo ang naglagay ng bulaklak sa lamesa ko. “Hayan, mas maganda.” Nakangiti na naman siya na tumingin sa akin ng makaupo na ako. Pero nagulat pa ako ng hawakan niya ako sa baba habang nakatingala ako sa kanya.

“B-bitawan mo ako.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko at pilit na iniiwas ang tingin ko sa kanya. Bakit pakiramdam ko ay may kakaiba sa titig niya sa akin o nakikita na niya sa akin si Denden at naghihinala na siya.

“Kamukha mo si Denden.” Saad niya bago niya ako binitawan. “Hintayin mo na lang ako mamaya dito at huwag kang lalabas ng hindi ako kasama.” Bilin pa niya. Hindi pa man ako nakakasagod ay naglakad na siyang palabas ng room namin.

Doon na ako nakahinga ng maluwag dahil nahigit ko ang aking paghinga dahil sa pagtitig niya sa akin. At doon ko lang napansin na halos lahat na ng mga mata ng ka klase ko ay sa akin nakatingin. Kaya naman nakaramdam ako ng pag-iinit ng mukha ko dahil sa mga tingin nila at hindi man nila sabihin ay nagsasabing may relasyon kaming dalawa.

Napayuko ako dahil hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang tingin ko. Sa kaliwat kanan at nakatingin sila sa akin dahil nasa gitna ako mismo ng classroom nakaupo.

Nakarelax na lang ako ng dumating ang prof namin para sa unang subject dahil nawala na sa akin ang pansin nila. Napansin ko din na napapatigil ang tingin ang prof namin kapag magagawi ang paningin sa akin. Halata na gusto sanang sitahin ang bulaklak na nasa ibabaw ng lamesa ko at sabihing alisin ko iyon doon pero nanatiling tahimik lang. Takot din na masita ni Demon dahil hindi na lingid sa kaalaman ng lahat na siya lang naman ang nangangahas na bigyan ako ng ganun. No! Hindi pala ako ang binibigyan niya kundi si Denden na idinadaan sa akin. At ngayon hindi ko din naman maalis ang bulaklak na bigay niya sa lamesa ko dahil kabailin bilinan niya na dapat ay doon ko ilagay. Aywa ko naman suwayin siya dahil ayaw kong ako ang pag initan niya kung malalaman na sinuway ko siya.

=

“Tara na.” Iyon ang bungad sa akin ni Demon habang nag aayos ako ng mga libro ko na napakislot pa ako dahil sa gulat ng galing sa likod ko siya nagsalita.

“K-kanina ka pa nandiyan??” Tanong ko dahil hindi ko nakita ang pagpasok niya. Bahagyang umiwas ako dahil ang lapit ng mukha niya sa mukha ko na halos magdikit na ang mga pisngi namin ng dumungaw siya mula sa likuran sa may balikat ko.

“Mmmm, you have a nice scent.” Pabulong pa niya na nakaramdam ako ng kilabot ng samyuhin niya ako sa may leeg. Kahit hindi man naidikit ang ilong niya sa balat ko ay ramdam ko ang hangin na lumalabas sa ilong at sa bibig niya ng magsalita siya.

Mainit iyon na parang kumalat pa sa buong katawan ko. Para akong naestatwa at hindi na makagalaw dahil doon.

“What are you waiting for?” Tanong na nakapagpabalik sa katinuan ng isip ko na hindi ko namalayan na nasa harapan ko na siya. Napakurap pa ako at awtomatikong napalingon ako sa likod ko.

Naiiling na muli kong binalingan ang naudlot na pagsasaayos ko ng mga gamit ko at mabilis na isinilid na iyon sa bag ko.

“Lets go.” Hindi na ako umimik at kumontra ng kunin niya sa akin ang bag ko at siya na ang bumitbit nun at isinampay sa kaliwang balikat habang ang isang kamay ay nakahawak na naman sa akin. Ang again, marami na namang mga matang nakatingin sa amin habang rumarampa na palabas ng room..sa pasilyo pababa ng department namin tinungo ang MC restaurant na doon na kami laging kumakain ng tanghalian.

“Kain ka ng marami, para hindi ka mangayayat.” Sabay lagay ng ulam sa pinggan ko ng maiserve ang mga inorder niyang pagkain.

“A-ako na lang. Pinagtitinginan na tayo ng iba dahil sa ginagawa mo.” Sabay harang ng kutsara niya ng kutsarang hawak ko. Pero agad ko ding inalis ang harang ko dahil tinignan na naman niya ako ng seryuso.

“Pakialam ko sa kanila. Saka huwag sila ang pag iisipin mo. Kaya nililipag ang isip mo dahil kung ano ano ang iniisip mo.” Kuway saad niya at ipinagpatuloy ang paglalagay ng makakain sa pinggan ko.

“T-tama na. Marami na ito. Baka hindi ko na maubos.” Muli kong pigil sa kanya dahil para ng bundok ang nasa pinggan ko sa dami ng inilagay niya.

“Kaya mo yan. Sanayin mo ang tiyan mo na kumain ng marami. Ng hindi ganyan na ang payat payat mo.”

“Hindi naman ako payat ah. Saka malakas naman akong kumain. Sadyang hindi lang talaga ako tumataba.” Sagot ko naman sa kanya.

“Basta ubusin mo iyan.” Saka siya naman ngayon ang naglagay ng pagkain sa pinggan niya. Hindi na lang ako ulit kumontra pa dahil wala naman na ding magagawa. Siya nga naman si Angel A.K.A Demon na kung ano ang sinabi iyon at iyon ang masusunod.

“Oo na, uubusin ko na. Heto na oh.” Sabay subo ng kanin na may kasamang ulam. Ilang sandali pa ay napansin ko na napatitig siya sa akin. Natigilan lang ako ng bigla niyang punasan ang gilid ng labi ko.

Nakalimutan ba niyang wala na siyang suot na gloves dahil inalis niya na iyon kaninang magsimula na kaming kumain.

Kinabahan man ako ay pinakiramdam ko ang sarili ko. Hindi naman ako nag react pero bigla siyang napatayo.

“Sorry, I wont do that again.” Saad niya na halatang nataranta ng maisipan ng mabuti ang ginawa niya. “Nasan ang pang pahid mo. Bilisan mo baka kumalat pa rushes mo.” May pag aalala na kinalkal ang bag ko at inilabas doon ang isang maliit na butilya ng ointment at ibinigay sa akin.

Ewan ko pero hindi ko naman naramdaman na nagkarushes ako pero kinuha ko na lang iyon para matahimik na at naglagay ng kaunting ointment sa daliri ko at ipinahid iyon sa dinampian ng daliri niya kanina.

“Hoo!.” Nagpakawala siya ng isang malalim na hininga sa baga at parang nabunutan ng tinik sa dibdib. “I forgot. Kaya pwede ba, ayusin mo ang pagkain mo para hindi mag iwan ng kanin sa gilid ng labi mo.” At ako pa ang sinisi talaga. Aba malay ko ba ma mag iiwan ng kapirasong butil ng kanin ang gilid ng labi ko at sino ba ang nagsabi na tanggalin niya iyon kaysa sabihin na lang sana sa akin at ako ang nagtanggal.

Yumuko na lang ako, at hindi ko na pinansin ang sinabi niya.

“Kalimutan na lang natin iyon. Okay naman ako dahil napahiran na.” Sabi ko ng hindi pa siya bumabalik sa upuan niya. Saka lang siya kumilos ng sabihin ko iyon at muling ipinagpatuloy ang pagkain.

Hindi na kami nag imikan na parang may dumaan na anghel sa pagitan namin dahil sa katahimikang bumalot sa paligid.

Nabasag lang ang katahimikan ng lapitan kami ng mga kaibigan niya na basta na lang sumulpot sa kung saan. O masyado lang kami nakafucos sa pagkain kaya hindi namin napansin ang paglapit nila.

“Nadadalas na yata ang pagsasama niyo.” Si Cloud na siniko pa siya ng tumabi sa tabi niya.

“Pakialam mo!” Pabalang naman na sagot niya dito.

“Ikaw naman, kahit kailan talaga ang sungit mo. Magbago ka na para sa dito sa boyfriend mo.” Sabi nito dahilan para nabilaukan ako.

“You shut up!” Muli niyang singhal dito. “Okay ka lang. Uminom ka na muna.” Saka niya ako binalingan at inabot sa akin ang baso ng tubig.

“Naku, tinatakot mo lang siya sa ugali mong iyan.” Dagdag pa ni Cloud. Nakita ko na ngali ngali lang na batukan niya ito ng mapansin ko ang panggigigil niya habang umiinum ako ng tubig.

“Hahaha, kung ano kasi sinasabi mo Cloud. Baka naman hindi pa boyfriend at pinupormahan palang.” Sabi pa ng isa. Gusto ko na naman sanang masamid pero kinalma ko ang sarili ko. Hindi dapat ako magpaapekto sa biruan nila na halata na mapagbiro ang mga kaibigan niya. Hindi gaya niya na seryuso.

“Sabing tumahimik kayo. Ginugulo niya ang pananahimik namin dito.”

“Okay! Okay!” Na halos sabay sabay na itinaas ang mga kamay nila ma parang sumusuko at ayw patulan ang init ng ulo niya. “Ikaw naman. Hindi ka na mabiro.” Si Cloud

“Makikisalo lang naman kami sa tanghalian. Taghirap na kasi kami. Nakita kasi namin na ang daming pagkain sa lamesa niyo.” Sabi ng isa na ngayon ko lang nakita. At umupo sa tabi ko.

“Damn it Icy.” Galit na tumayo siya at lumapit sa amin. Hinila niya ang tinawag niyang Icy.

“Hey! Ano bang problema mo?” Kuway tanong nito pero tumayo naman at umalis sa inupuan.

“Huwag ka dito uupo. Doon ka.” Sabay turo ng upuan niya kanina saka kinuha ang pinggan at inilapag iyon sa tabi ng pinggan ko. “Umusad ka ng upo.” Utos niya ng balingan ako kaya naman umusad ako sa pinakagilid bago siya umupo sa tabi ko.

Napansin ko na halos sabay na nagkibit balikat ang mga kaibigan niya at nagsiupo na nga. May umupo sa tabi niya habang ang tatlo ay sa kabilang panig.

Nag order pa sila ng dagdag meal na agad namang silang inasikaso. Ilang sandali pa ay sabay sabay na kaming kumain.

Mapagbiro sila dahil habang kumakain kami ay hindi nawawal ang asaran sa pagitan nila na hindi naman makasabay si Demon dahil laging seryuso ito na ginawang tampulan ng biruan.

Ako man ay hindi na nakakaimik dahil nasali ako sa biruan nila at minamatch nila ako sa kanya na halos pareho yata kaming gustong mabulunan.

Ewan ko kung naasar na din siya sa akin dahil sa mga pinagsasabi nila. Keso nililigawan niya daw ako at pinapahirapan ko naman kasi hindi ko pa daw sinasagot.

Ewan ko lang kung alam nila na ang nililigawan niya ay si Denden at hindi ako na Denver. Dahil si Zeeus lang na kapatid niya ang nakakaalam na ako si Denden ay iisa.

“Kanina pa kayo.” Nanggigigil na talaga niyang sita sa mga ito na baliwala lang sa kanila ang pagkairitang ipinapakita.

Siguro kung ako lang ang tinatapunan niya ng tingin niya ngayon ay baka bahag na naman ang buntot ko sa takot sa kanya dahil sa talim ng ipinupukol niya sa mga kaibigan.

“Pagpasensyahan mo yang kaibigan namin Denver, ganyan lang talaga ang ugali niya.”

“I said shut up Cloud. Kanina ka pa.”

“Para naman malaman niya ang ugali mo dude. Lagi  mong pasan ang mundo sa kaseryusuhan mo.” Si Icy.

“Bahala kayo. Lets go, ihahatid na kita at ng maharap ko sila.” Sabay tayo sa kinauupuhan at muling isinuot ang gloves bago niya ako hinawakan sa kamay.

Nagpahila na lang ako total naman tapos na akong kumain. Halatang pinipigil niya ang pagkaasar sa mga kaibigan niya.

“Huwag mo akong titigan ng ganyan Denver. Paninita niya sa akin ng balingan ako ng makalabas na kami ng MC restaurant at bagtas na ang daan pabalik ng department namin.

“Hindi naman kita tinitignan eh.” Sagot ko at iniwas ko ang tingin ko sa kanya na kahit ang totoo ay nakatitig ako talaga sa kanya mula sa likuran.

“But I feel someone starring at my back.” Sabi niya.

“No, I mean. Syempre titingin ako sa harap dahil baka mabangga ako sa likod mo.” Muli kong sagot.

“Never mind, lets go. I will pick you up again later.” Saka muli niya akong hinawakan. Sa pagkakataong iyon ay hindi na niya ako hinihila dahil magkaagapay na kami sa paglalakad. Nawala na din bahagya ang pagkairita niya mula kanina sa mga kaibigan niya. Hanggang sa maihatid na naman niya ako. Ay isang mabilis na damping halik ang iginawad niya sa pisngi ko na ikinabigla ko na halos hindi na ako kumurap pa. Napalunok na lang ako ng maramdaman kong may ipinahid siya sa pisngi ko na dinampian ng labi niya.

“I’d better put ointment after I kiss you. I will make you get used to my presence.” Bulong pa niya na halos hindi ko maintindihan at hindi pumasok iyon sa utak ko.

Saka na lang ako natauhan ng tuluyan na siyang mawala sa harapan ko.

---

To Be Continue

---

Denden at the multimedia…

CROSSDRESSER #9: Angel

9_Angel

Kailan kaya niya sasabihing itigil ko na ang pagbibigay ko ng ibat ibang regalo para kay Denden at amining siya at si Denden ay iisa.

Pero napapangiti na lang ako sa tuwing naiisip ko na nililigawan ko si Denden sa katauhan niya kahit ang totoo ay siya na mismo ang nililigawan ako. At gagawin ko ang lahat para lang mapalapit sa kanya at mahawakan ko na siya ng hindi ko na kailangan ng proteksyon sa mga kamay ko para lang mahawakan ko siya.

Simula ng makita ko siya na halos mamatay na sa kamay ko dahil sa sakit niya ay nabuo na ang pasya ko na gagawin ko ang lahat para kunin ang loob niya. Para maproteksiyonan ko siya sa iba. Iyong sa akin siya mismo sasandal sa tuwing kailangan niya ng kalinga at hindi lang ang pamilya niya ang makakatulong sa kanya.

I like to hold him like the way they hold him in thier arms. At hindi lang ang pakialamerong kapatid niya ang hahawak sa kanya. Na halata na hindi lang kapatid ang turing nito sa kanya.

I feel it. That Finn is inlove to his brother. Oo, nandoon na tayo na hindi naman talaga sila magkadugo pero sa mata ng nakakarami ay magkapatid sila. Sa pangalan, dahil iisa ang apelyedong dala nila at pareho sila ng mga magulang na kinikilala.

At hindi ako magpapalamang sa Finn na iyon. Dahil sisiguraduhin kong mahahawakan ko din siya. At ipapamukha ko dito na hindi lang siya ang pwedeng humawak sa kanya.

Gagawin ko ang lahat para lang mapalapit sa kanya, kung kailangan kong maging mabait at iwasan ang mga bagay na ikinatatakot niya ay iiwasan ko. Basta makuha ko lang ang loob niya.

“Tinamaan nga ako, walang hiya ka kupido.” Napalingon ako sa pagkanta ni Kyle habang palapit sila sa akin.

“Ang galing mo talagang kumanta dude.” Si Jasper sabay siko dito.

“Of course, vocalist yata ako ng banda.” Pagmamayabang na sagot naman nito sa kanya. “Tinatamaan na kasi itong si Angel eh, pasemple lang ba pero hulog na hulog na ang puso kay Denver.” Na sinabayan pa ng pagtawa.

“Gago, tigilan mo ako Kyle.”

“Hindi mo pa kasi aminin. Eh ano ba mawawala sayo kung aamin ka. Saka baka kapag hindi ka umamin, baka huli na para magsisi ka.” Si Icy.

“Shut up. Pwede ba. Hindi naman kayo nakakatulong sa pag iisip ko. Lalo lang niyong pinapagulo. Nakalimutan niyo yatang hindi basta pwedeng hawakan siya.”

“Oo nga naman pala “ si Cloud. “Grabe din ang sakit niya. Paano na lang iyan kung hindi hindi mo mahawakan dude, di walang holding hands man lang na magaganap. No skin contact. Naku, kapag ako ang nasa kalagayan mo, mababaliw ako. Na ang taong gusto ko, hindi ko man lang mahalika.”

“Kaya nga gumagawa ako ng paraan diba. Kaya pwede ba. Magsitahimik kayo.” Paninita ko sa kanila.

“Duh! Nakalimutan mo yatang nasa MC restaurant tayo dude. At may practice ngayon si Kyle, ayan oh.” Si Jasper at tumingin na kay Klye na inaayos ang maliit na stage na ipinalagay niya kung nasaan kaming lahat.

Napatingin kami kami dito. May drumer, guitarist, pianist at siya ang vocalist. Sa aming magkakaibigan ay siya lang yata ang biniyayaan ng magandang boses. Eh sa mga magulang niya hindi naman magaling kumanta.

“Ang kantang iaalay ko sa inyo ay para sa inyong lahat.”

Nagsimula na siyang kumanta. At habang kumakain ang ang lahat sa loob ng restaurant ay nakikinig sila sa lamyos ng tinig nito.

Ako na lang Sana

By: Mark Carpio

Minsan na lang akong umibig

Ako ba’y nagkamali

’Di sinadyang mahulog sayo

Mayron bang nagmamay-ari

Kahit na anong pilit

Katotohana’y may galit

Dinggin ang sigaw ng damdamin

Ako na lang sana

Ang iyong minahal

Ako na lang sana

Ang iyong ligaya

Ako na lang sana

Hanggang pagtanda

Ako na lang sinta

Pagsubok lang ba

O di para sa akin

Dapat nga bang bumitiw

Ba’t nagtagpo ang ating puso

Kung ikaw rin ay aalis

Pag ibig ko’y di mapigil

Kahit na may pighati

Dinggin ang sigaw ng damdamin

Na ako na lang sana

Ang yong minahal

Ako na lang sana

Ang yong ligaya

Ako na lang sana

Hanggang pagtanda

Ako na lang sinta

Pilit mong ipaglaban

Ang kapalaring hindi na matagpuan

Kaya ayoko na sanang magmahal

Ayoko na sanang muling umasa

Ayoko na sanang masaktan

Ngunit ikaw ang mahal

Ikaw na lang sana (ikaw na lang sana)

Ang nakalaan

Ikaw na lang sana (ikaw na lang sana)

Ang tanging kayakap

Ikaw na lang sana (ikaw na lang sana)

Wala ng iba

Ikaw na lang mahal

https://www.youtube.com/watch?v=jRhfHu5G2Ac

=kunwari si Kyle ang kumanta=

=

Masigabong palakpakan ang namayani ng matapos na niyang kantahin ang buong kanta.

“Maraming salamat.” Pasasalamat pa nito bago bumaba sa stage matapos may kung anong ibinulong pa sa mga ka bandmate nito at lumapit sa amin. Pumailanlan na lang ang magandang tugtugin ng mga instrumento sa loob.

“Iba talaga ang isang Kyle Hermosa.” Si Cloud sabay tapik naman ng balikat nito.

“Ayos ba. Gusto ko sana iyong kanta na babagay dito kay Angel eh. Wala pa akong nahahanap. Ano bang magandang kanta para sa pagsinta niya kay Denver na hindi naman niya mabigkas?” Kuway tanong pa talaga niya.

“Wala naman akong alam sa mga kanta dude. Babae meron pa.” Si Cloude ulit sabay akbay dito ng makaupo sa tabi niya.

“Ewan ko sa inyo. Bakit ba ako ang lagi niyong napapansin?” Asar na paninita ko ulit sa kanya. Aba, namimihasa na yata silang ako ang gawin nilang topic sa tuwing magkakasama kami.

“Eh wala namang ibang balitang nakakalap ngayon sa buong campus maliban sa palagi niyong pag sasama ni Denver, with matching holding hands pa kahit na walang skin contact.” Si Icy.

“Dude, You are all over in the campus media. “ si Kyle. “Paanong hindi ka namin pag uusapan kung ikaw na lang laging laman nun.”

“Saka hindi mo ba nababasa iyon. Ikaw na heart-throb at kilalang kilala bilang bully Angel ay nag i stick to one na sa kasama. Kahit tignan mo sa bulletin ng campus. Halos pangalan mo ang nanduon at ang nerdy look na si Denver.”

“Saka may na spottan pa sila na binigyan mo ng flower si Denver every morning and always waiting for him to arrive.”

“At isa pa, may larawan na nakuha ng iba na ikaw si Denver at ang lalaling kasama niya. Alam mo ba na nagviral iyon.” Si Cloud.

“Wala akong pakialam sa balita sa campus. Pakialam nila.” Naiinis na tumayo ako sa pagkakaupo ko.

“O saan ka naman pupunta, hindi pa tayo tapos mag usap.” Halos panabay na tawag at sabi nila sa akin.

“Pupuntahan ko ang Denden ko ng may maibalita na naman ang buong campus.” Patuyang sagot ko sa kanila.

Hindi naman ako tipikal na mahilig mag post sa mga social media. Napapasama lang ako sa mga ugok na iyon sa tuwing gusto nila kumuha ng larawan para ma ipost lang sa mga ibat ibang site ng Social media na maraming naghihintay sa mga post nila.

Napapabasa naman ako minsan doon ng mga comment at marami ngang humihingi ng larawan ko dahil sa mga social media ko simula ng magkaroon ako ng account sa mga iyon ay wala naman akong na ipopost na iba.

Sa bored ako sa bagay na iyon. Wala akong hilig na ipagkalandakan ang mukha ko sa mga social media na iyan.

“Good, bigfan mo na kami niyan kapag nagtagumpay kang hawakan ang Denver mo.” Pasigaw pa na pahabol nila habang palabas ako ng MC restaurant.

I wave my hand at nag sign pa ako ng 🖕 sa kanila at tawa lang ang naging sagot nila doon.

Tinungo ko ang department nila Denden, patapos na din ang huli niyang subject ngayong hapon kaya dapat agahan ko ang pag sundo sa kanya bago pa man dumating ang bwisit niyang kapatid para makasama ko pa siya ng matagal talaga.

Napangiti ako dahil may binili na naman ako na isang pirasong red rose para sa kanya. Agad kong inalis iyon sa loob ng bag ko at tinignan kung hindi nasira.

Ang yes, wala ngang pinagbago. Inayos ko na lang ang plastic wrapper dahil bahagyang nalukot. Naghintay na ako mismo sa harapan ng room nila kahit na ang iba ay nakatingin na sa akin at hindi na makapag fucos sa itinuturo ng prof. nila.

“Mr. Alcaide, will you please, umalis ka na muna diyan sa pintuan ng makapag fucos ang estudyante ko sa pakikinig. You are disturbing us.” Paninita sa akin ni Tita Jaylen.

Ngisi lang ang isinagot ko dito na ngali ngaling batuhin na ako ng marker na hawak niya. Si Tita Jaylen ay kapatid ni tito Jacob.

“Dito lang ako prof. Hinihintay ko pa kasi ang prinsesa ko.” Sagot ko dahilan para may napahiyaw pa sa kilig at agad na napatingin sa gawi ni Denden na ngayon ay halata sa mukha ang pinamulahan ng mukha.

Yumuko na siya at halos ibaon na yata ang mukha sa ibabaw ng desk niya.

Ang kaninang tahimik lang na mga kaklase niya ay naging tampulan na siya ng tingin. Kilig at kung ano pa.

Natahimik lang sila ng malakas na tumikhim si tita Jaylyn at napaayos sila ng upo’t napaharap sa pisara.

“Can you guys be matured. Para kayong mga bata.” Naasar pa na pinagsabihan ang mga ito bago ako binalingan.  “Ang you Mr. Alcaide, hindi nakakatuwa ang ginagawa mo. Just get out of my class now.” Galit na pagtataboy nito sa akin.

“Okay Prof. Pero, pakibantayan ang prinsesa ko. Huwag mo pong hayaang hawakan siya ng iba.” Sagot ko na lang at muli kong tinapunan ng tingin si Denden na nakayuko parin. Pero napansin ko ang pag angat ng mukha niya bahagya at tumingin sa akin kaya naman kumindat pa ako at nagpalipad halik sa kanya.

Muli siyang napayuko. Nakangiting sumaludo pa ako kay tita Jaylyn bago umalis sa tarangkahan ng classroo. Nila.

Sumampa ako sa barrier sa gilid at naupo doon habang hinihintay silang matapos.

Halata man na naninibago siguro ang mga nakakakita sa akin dahil nakatambay ako sa labasan ng department nila ay hindi ko na lang pinansin ang mga matang nakatingin sa akin sa tuwing may dadaan. Sa magkabilang classroom na magkatabi na nakatingin ang mga estudyante sa akin mula sa loob.

Ilang minuto pa ang pinalipas ko bago tuluyang natapos ang klase nila. Agad akong tumalon sa pagkakasampa ko sa barrier at pumasok sa loob ng classrroom nila.

Pero napasimangot ako ng makitang kausap ni tita si Denden at parang nagpapasama hanggang sa opisina nito.

“Tita naman, ang dami mong uutusan, siya pa talaga.” Reklamo ko ng makalapit ako sa kanila.

“Tigilan mo ako Angel, kung gusto mo. Tumulong ka na din ng may pakinabang na din ang pagpunta mo dito.” Sagot nito sa akin.

Naku, kung ibang guro lang siguro si tita Jaylyn ay matagal ko ng sinagot ito.

Napakamot ako ng ulo sabay kuha lahat ng ipinahawak nito sa kanya at ibinabang muli sa lamesa ni tita.

Nagulat man ay hindi na siya nagsalita pa na nakatingin na lang sa akin.

“Sandali lang ito tita. Mauna ka na. Susunod na lang kami sa opisina mo.” Sabi ko kay tita dahil pinanlakihan ako nito ng mata.

“Ewan ko sayong bata ka. Manang mana ka sa papa mo.” Gigil man siguro ito sa akin at nauna naman na itong lumabas at naiwan na nga kami sa loob.

“Para sayo.” Nakangiting ibinigay ko sa kanya ang bulaklak na kanina ko pa hawak.

“B-baka ibig mong sabihin para kay Denden.” Pagtatama na naman niya. Napalabi ako saka tumango na lang.

“Para pala kay Denden. Nakalimutan ko.” Sabay kamot ng ulo ko.

“Saka pwede ba. Kung gusto mong tawaging prinsesa si Denden sa kanya mo sabihin huwag sa akin dahil ako ang nagiging tampulan ng tukso.” Mahinang boses na sabi pa niya sa akin pero halata na namumula parin ang mukha niya.

Ang sarap pisilin ng pisngi niya at dampian na naman iyon ng labi ko.

Mmm! Well, ang lambot ng pisngi niya ng dampian ko iyon ng halik noong isang araw. Ano na lang kaya kung sa labi niya.

Lihim akong napalunok ng matuon ang pansin ko sa labi niya na bahagyang nakaawang. Na parang nag aanyaya na halikan ko.

Nahipnutismo na ba ako dahil kusang kumilos ang isang kamay ko na iangat at hawakan siya sa baba at hindi ko na napansin na wala pala akong suot na gloves.

Siya man ay halatang nagulat din sa ginawa ko pero hindi umiwas.

Halos sabay pa yata kaming napakurap pero walang mga salitang namutawi sa mga bibig namin.

Bakit hindi ko mapigilan ang sarili at ang mga mata ko na bawiin ang tingin sa mga labi niya na ngayon ay mas nakaawang na.

Napalunok ako, unti unting kumilos ang mukha ko palapit sa kanya. Siya ay nakatitig lang sa akin at halatang napako na sa kinatatayuan.

I can’t help it. Hindi ko na talaga kayang pigilan ang katawan ko na lumapit pa sa kanya.

Kumilos pa ang isang kamay ko at hinapit ko siya sa baywang palapit sa akin habang ang mga mukha namin ay unti unti ng naglalapit.

Limang pulgada?

Apat?

Tatlo?

Dalawa?

Kaunti na lang. At madadama ko na ang labi niya.

Isa….

---

To be Continue..

---

CROSSDRESSER #10: Denden

Typo and grammatical error ahead:

10_Denden

Sunod sunod ang ginawa kong paglunok ng makita kong palapit na ng palapit ang labi niya sa akin. Hindi ko alam ang dapat kong gawin sa ganitong sitwasyon, ni hindi ko na pinansin ang pagkakahawak niya mismo sa baba ko.

Hindi ko maramdaman na nagkakaroon ng nakakairitang reaksyon ang balat ko gaya sa tuwing magsisimula ng kumalat ang allergy ko.

But now, I didn’t feel anything maliban sa mabilis na pagkabog ng dibdib ko dahil sa kaba. Ito ang unang pagkakataon na malapitan ako ng taong hindi ko kamag-anak. Pero hindi ganito kalapit na halos nararamdaman ko na ang hangin na nagmumula sa ilong niya sa bawat paghinga niya. At ang init na sumisingaw sa katawan niya.

Anong gagawin ko? At ano ba ang dapat kung gawin?

Itutulak ko ba siya? Iiwas ba ako?

At habang palapit ang mukha niya sa akin ay nakatingin siya sa mga labi ko. Is he going to kiss me?

No! Hindi pwede, hindi maari dahil hindi ko alam ang dapat kong maging reaksyon. This is the first time someone taking advantage and want to kiss me.

“D-demon.” At ang tawag ko pa talaga ang nabanggit ko. Nasanay naman kasi ako na Demon ang tawag ko sa kanya kapag wala siya.

He look at my eyes pero saglit lang at muling tumitig sa labi ko. Isang pulgada na lang hanggang sa naramdaman ko na ang paglapat ng labi niya sa labi ko. At nakita ko kung paano unti unting pumikit ang kanyang mga mata.

At ang tanging ginagawa ko na lang din ay ang napapikit ng mariin. Dampi lang ba? Sana nga dahil hindi na siya kumilos ng maglapat ang labi namin.

Limang sigundo? Sampo pero wala parin siyang kakilos kilos para lumayo sa akin. At nagulat na lang ako ng marinig ko ang pagtunog ng bell sa hudyat na na tapos na lahat ng klase. Nagmulat ako ng mata.

Kikilos na sana ako para itulak siya pero kumilos ang isang kamay niya at ipinulupot na iyon sa baywang ko kaya nagkadikit na ang katawan namin. At ang labi niya na nakadikit lang sa labi ko ay unti unti ng kumilos at gumalaw na iyon mismo sa ibabaw ng labi ko.

Bigla akong naalarma ng maramdaman ko ang dila niya na parang nagsusumiksik papasok mismo sa loob bibig ka kaya nanlaki ang mga mata ko ng mapasinghap ako ng magtagumpay siyang ipasok iyon sa bibig ko

“Uhmp!.” Tinakasan ako ng isang mahinang ungol dahil doon.

Ano ito? Anong klaseng halik ito? Bakit kailangang gamitin niya ang dila niya?

Naman, ito ang unang beses na may hahalik sa akin at hindi ko alam na ganito pala ang pakiramdam na hahalikan ka ng isang tao. Akala ko ang halik ay labi sa labi lamang. Hindi na kasali ang dila pero siya.

Weird pero iyan ang totoo. Nanunuod ako ng romance series pero kapag may intemate scene ay lagi akong umiiwas kaya hindi ako sanay sa ganito. Saka, bakit ko pa panunuurin iyon eh mang iinggit lang sila dahil wala naman makakahalik sa akin.

Ako lang ba talaga ang ganito na walang kaalam alam? Sa tagal ko sa mundong ito ay ganito pala ang isang halik. O siya lang ang ganito humalik na kailangan talaga na gamitin ang dila niya para sa halikan.

Pero…

Bigla akong nakaramdam ng kakaibang sinsasyon na bumalot sa aking katawan lalo na ng maglumikot na ang dila niya sa loob ng bibig ko. Nakamulat pa ang mata ko at hindi ko alam kung ipipikit ko ba siya gaya ng pagkakapikit niya. Igagalaw ko din ba ang labi ko at dila para gayahin ang ginagawa niya?

Hindi ko talaga alam? Ano ba ang dapat ko talagang gawin.

Ahhhhhhhhh! Sigaw sa isip ko na hindi ko magawang ibigkas kundi isa na namang mahinang ungol ang pinakawalan ko ng maramdaman ko ang pagkahuli ng dila ko at sipsipin niya iyon.

“Uhmp.” Nagkalukuhan na. Bakit nakakaramdam ako ng kakaiba. Na parang ang sarap sa pakiramdam. Na parang humihigop sa pagkatao ko at ang mata ko ay unti unting napapakipikit dahil sa pakiramdam na iyon. Ang kamay ko na nakaharang sa dibdib niya ay kumikilos na para bang gustong kumapit sa leeg niya.

Pero…. nandoon na naman ang pero sa isipa  ko at napatigil ako.

No!

Isang malakas na bell ring ang parang tumunog sa isipan ko at ang mata kong pakikit na ay muli kong iminulat.

Hindi ito tama, walang kami at lalong hindi kami pwedeng maging kami dahil si Denden ang gusto niya. Pero, diba ako din si Denden?

Basta, wala siyang karapatan? Hindi dapat niya ako halikan ng ganito. Oo, kailangan ko siyang pigilan.

And I decide to push him. Nilabanan ko ang kakaibang pakiramdam na nabuhay sa katawan ko at inipon ko ang lakas ko para itulak siya.

Sa pag iisip ko ay doon na ako nakaramdam ng kakaiba.

“S-stop.” Pigil ko sa kanya at malakas na itinulak. Doon na din nagkaroon ng reaksyon ang balat ko ng maramdaman ko na ang unti unting pagkalat ng allergy ko.

Napatitig siya sa akin.

“Sorry, sorry. I forgot.” Sabi niya saka mabilis na kumilos at kinalkal ang bag ko at kinuha doon ang gamot ko at ibinigay iyon sa akin.

Ininum ko naman agad iyon. Pinahiran na din niya ng ointment ang balat ko na may rushes except sa labi ko. Na agad ding naghilom at nawala.

“Just only your arm ang chin has rushes.” He said at muli siyang napatitig sa labi ko. Doon na ako umiwas.

Hindi na ako nagsalita at mabilis na kinuha ang book ni Maan Jaylyn at lumabas na sa classroom at tinungo ang opisina nito.

Hindi ko na pinansin ang pagtawag niya. Hindi ko alam ang dapat kong sabihin sa nangyari sa amin. Hindi ko alam kong ano ba ang dapat kong maging reaksyon ngayon sa harapan niya.

At lalong hindi ko alam kung paano siya haharapin ngayon pumayag akong halikan niya kahit alam ko pa na magkaka rushes ako kapag nahawakan ako ng iba.

Naramdaman ko man ang pagsunod niya ay hindi ko na siya nilingon pa. Ng mahabol niya ako ay kinuha niya sa akin ang dala kong libro at siya na ang bumitbit nun. Naisip ko, kailangan pa ba akong sumama ngayon? O hahayaan ko na lang siya na siya ang magdala nun hanggang sa opisina ni maam Jaylyn.

Pero ang nasa isip ko ay walang nasunod dahil kusa namang naglalakad ang paa ko at sumusunod na lang sa kanya. Napapansin ko ang paaulyap sulyap niya sa akin kahit hindi ako deretsang tumingin sa gawi niya.

Para na akong may stiff neck na hindi makalingon sa kanya at tanging sa harapan na lang ako nakatingin.

“I did’nt mean to sorry for what I’ve done. I’m not saying sorry that I kissed you.” He said while we are walking kaya doon ako napalingon sa kanya. “Nag sosorry ako dahil nakalimutan ko na magkaka rushes ka kapag hinaaakan kita.” Pagpapatuloy niya.

Lumunok muna ako at nagbawi ng tingin habang patuloy parin kaming naglalakad.

“L-lets forget about it. I-i know, you are just seeing me like Denden kaya inakala mo na ako siya at siya ay ako.” Iyon ang nasabi ko na parang gusto kong batukan ang sarili ko. Dahil dapat nga magalit ako sa ginawa niya pero hindi ko naman magawa.

Napansin ko ang pag iling niya. “Yeah.” At para akong nakaramdam ng inggit mismo sa sarili ko dahil sa pagsagot niya. So nakita niya si Denden sa akin kaya niya ako hinalikan?

Eh ako parin naman iyon! Sa loob loob ko pero hindi na ako umimik.

“Lets go, para maihatid na kita hanggang labasan, and tell Denden how was it? Kung ano ang naramdaman mo ng halikan kita, at kung gaano ko siya gustong halikan.” Sabi niya na nakapagptigil sa akin sa paglalakad. Ngumiti siya ng lingunin niya ako. Saka lumapit. Iyong malapit na malapit na naman gaya kaninang hinalikan niya ako kaya naman napaatras ako. “And I think, magkapareho lang kayo ni Denden ng labi. Kapag hahalikan kita, sabihin mo sa kanya. At sabihin mo kay Denden, na ang lambot ng labi niya at ang sarap halikan.” Sabi pa niya sabay kindat sa akin bago lumayo. “Lets go princess.”

Hindi ako agad nakakilos, what are he trying to say? Kapag hahalikan niya ako? Ibig ba niyang sabihin, may balak pa siyang halikan ako ulit?

“Come on, huwag mong hintayin na bati ikaw ay bitbitin ko gaya ng mga librong ito princess.” Tawag niya sa akin kaya naman agad na din akong napasunod sa kanya kahit halo halo parin hanggang ngayon ang nasa isip ko.

=

“Baby, are you okay?” Kuya Finn asked habang lulan na kami ng kotse niya pauwi ng sunduin ako kaya napalingon ako sa kanya. “Whats wrong? May problema ba? May masakit ba sayo? Inano ka ni Angel? Ginawan ka ba niya ng masama?” Sunod sunod na tanong nito at binagalan ang pagpapatakbo ng kotse hanggang sa itigil nito sa gilid ng kalsada saka ako hinarap.

“O-okay lang ako kuya. Iniisip ko lang ang pinag aralan namin kanina. Kailangan kasi namin bukas mag perform sa pagluluto.” Sagot ko na may katutuhanan naman kahit hindi naman talaga iyon ang nasa isip ko.

“Ganun ba? Pinag aalala mo naman ako. Akala ko kung ano na ang nangyayari sayo dahil kanina ka tahimik mula kaninang sinundo kita.”

“Wala naman akong problema maliba doon kuya. Saka nakalimutan mo yatang bihira din naman ako magsalita.”

“Oo nga, pero iba kasi pakiramdam ko eh.”

“Masyado ka lang nag iisip ng kung ano ano kuya. At ayos lang ako”

“Sigurado ka? Wala bang nan bubully sayo?”

“Mmm, wala namang mangangahas na mangbully sa akin ngayon kuya dahil binabantayan naman ako ni Angel.” Sagot ko dito pero sa pagbanggit ko ng pangalan niya ay naalala ko na naman ang paghalik niya sa akin dahilan para makaramdam ako ng pag iinit ng mukha ko.

Para kasing nasa loob parin ng bibig ko ang dila niya na naglulumikot.

“And I hate that Angel being around with you baby, what if ako na lang ang magbantay sayo. Mag hihintay na lang ako sa labas ng classroom niyo kapag nag aaral ka hanggang sa matapos ang aralin mo.”

Napatingin ako dito. At agad na iwinaksi ang nasa isip ko.

“Kuya naman eh, huwag mong iikot ang oras mo sa akin. Baka nakakalimutan mong may naghihintay na trabaho sayo sa probinsya.”

Narinig ko ang pagbuntong hininga nito. Ipinatong ang kamay sa ulo ko at bahagyang ginulo ang buhok ko.

“How I wish na sana maisama kita sa probinsya pag uwi ko.”

“Kuya naman, dadalaw dalaw naman kami nina daddy doon kapag bakasyon na diba. Saka pwede ba kuya, hindi ka magkaka girlfriend niyan kapag lagi mo akong inaalala. Sige ka.”

“Nonsense, hindi ko kailangan ng girlfriend baby, dahil sapat na sa akin ang alagaan ka.”

Napalabi ako. Alam ko naman na minsan nararamdaman ko ang kakaibang turing ng kuya sa akin pero hindi ko iyon binibigyan ng kahulugan. At saka kapatid ko siya. Iniiwasan ko na lang ang usaping iyon kapag naisisingit niya ang ganun. Na ako lang ay sapat na at handa niya akong alagaan hanggang sa pagtanda niya. Pero hindi naman siya umaabot sa puntong nag ta-take advantage siya sa akin kahit na may ganun akong hinala kay kuya. Dahil nirerespeto niya ang pagiging kapatid namin kahit na hindi naman talaga kami magkadugo.

“Lets go na kuya. Nagugutom na ako eh.” Pang iiba ako ng usapan.

“Sige, pero kailangan mo ba pumunta sa supermarket para sa gagamitin mo bukas sa pagluluto?” Kuway tanong nito ng muling paandarin ang sinasakyan namin.

“No need na kuya, kasi ang dean na namin ang bahala sa mga gagamitin.”

Tumango na ito at muli ng itinuon ang paningin sa daan. Nandoon din naman ang pag uusap namin sa ibang bagay habang pauwi kami. Napag usapan na din namin na sa susunod na linggo ay babalik na ito ng probinsya.

“Mabuti at nandito na kayo, tamang tama, kadarating lang ng kuya Drake at papa niyo, mag i-early dinner na lang tayo.”

“Bakit ang aga naman dad?” Tanong ni kuya Finn habang magkaagapay kami sa pagpasok ng bahay.

“Nagyaya kasi ang papa niyo na manuod ng sine ngayon. Kaya lalabas tayo, tapos sasamahan na din natin ng pamamasyal. Bihira na kasi tayong makapagbonding sa umaga dahil may kanya kanya naman tayong ginagawa.” Paliwanag ng daddy sa amin.

Kaya naman agad kaming tumalima, agad akong nagtungo sa silid ko para magpalit na ng damit pangbahay.

Naging masaya ang salo salo namin maagang hapunan. At ng matapos ay saka na kami lumabas na buong pamilya para sa panunuod ng sine.

Bihira na nga kami talagang mag bonding na ganito. Hindi gaya noong mga bata pa kami. Pero ngayon may kanya kanya ng pinagkakaabalahan ang bawat isa lalo na sina kuya Drake at kuya Finn.

But they are still like the old times, kahit na matatanda na kami pareho ay nandoon parin ang sweetness namin kina daddy at papa. Lalo na ako dahil itinuturin parin nila akong bata.

“Ano ba ang latest na  movie ngayon papa?” Tanong ni Kuya Drake.

“Ewan ko din eh. Tingin na lang tayo sa board mamaya.” Sagot naman nito.

Kakatuwang isipin na pareho kaming mga lalaki ay iisang pamilya kami. Na kahit ganitong klase ng pamilya namin ay masaya kaming lahat at nagkakaunawaan.

Daig pa namin ang ordinaryong pamilya na binubuo ng ama at ina na kami ay parehas na ama ang mayroon kami. But who cares, we love each other. And we are happy together.

“Jumanji the next level?” Basa ni kuya Finn ng nasa tapat na kami ng sinehan. “Underwater, The Money, Bad Boys for Life at Dolittle.” Pagbabasa niya sa pwedeng naming mapanuod.

“Kayo na ang pumili, bibili lang kami ng daddy niyo ng pwedeng kainin sa loob.” Paalam ng papa sa amin.

“Ikaw baby? Ano ang gusto mo?” Si kuya Drake at umakbay pa sa akin.

“Ito o mayroong horror, gusto ko to.” Si kuya Finn sabay tawa.

“Natawa ka pa talaga, alam mo naman na hindi gusto ni daddy ang horror movie.” Si kuya Drake.

“Nakakatuwa nga si daddy kapag nanunuod tayo ng horror eh. Kasi ang sweet nilang tignan ni papa.” Ngisi pa ito.

“Bahala ka diyan. Sabi naman ni papa tayo na ang pumili, ikaw baby. Like mo ba ng horror?” Binalingan niya ako muli.

“O-okay lang naman kuya. Kahit medyo natatakot din ako.”

“Mag Jumanji na lang tayo.” Si kuya Drake ang nagdisesyon. Kaya naman pumili na si Kuya Finn para bumili ng ticket para sa aming lima.

Hinintay na lang namin sina daddy na bumalik. Pero ganun na lang ang naging pagyuko ko at bahagyang nagtago sa likod ni kuya Drake ng makita ko na hindi lang sina papa ang dumating. Bagkus kasama nila si Angel at dalawa pa nitong kaibigan. Kung hindi ako nagkakamali ay si Cloude at Jasper ang mga pangalan nila.

“Nakita namin sila kaya niyaya na namin dito at pumayag naman sila.” Si papa.

Napansin kong nakangiti na pilit na hinuhuli niya ang ang mata ko na mapatingin sa kanya. Masyado na ba akong nagpapahalata na apektadong apektado ako sa namagitan sa amin kanina sa school. At ngayon, nananadya ba talaga ang ang pagkakataon at bakit sa dinami dami ng mall na pupuntahan ay nagkita pa talaga kami.

“Anong napili niyong panuurin?” Tanong ng papa sa amin.

“Jumanji papa.” Si kuya Drake.

“Kung ganun iyon na din ang panunuurin namin.” Sabi naman ni Demon. “Bumili ka na Jas, para makasabay na tayo sa kanila.” Sabay utos sa kaibigan na agad namang tumalima.

“Lets go.” Aya na nina papa ng makabili na ng ticket si Jasper kaya naman sunod sunod na kaming nagsipasukan.

Si kuya Drake, si papa, si daddy, si kuya Finn at uupo na sana ako sa katabing upuan ni kuya Finn  ay inagawan ako ni Jasper sabay ngiti na kahit may kadiliman ay kapansin pansin iyon.

“Hey you.” Si kuya Finn na nagreklamo din. Magsasalita pa sana ito ng pigilan na ni Daddy.

“Finn, hayaan mo na.” Pigil ni daddy dito na kahit gusto pa sanang magsalita ay wala na ding nagawa. Kaya naman ang lagay at pwesto namin sa upuan ay. Si Jasper ang katabi ni kuya Finn, at tumabi naman si Cloud dito. Tapos si Demon at ako na ang nasa hulian.

Napalayo na ako kina daddy.

“Mas maganda na dito ka sa pinakahuli princess, para masulo kita.” Bulong niya sa akin ng makaupo na kami pareho at ramdam ko nagsitayuan na naman ang balahibong pusa ko ng maramdaman ko ang init ng hininga niya na dumampi sa tainga ko.

---

To Be Continued…

---

CROSSDRESSER #11: Denden

Typo and grammatical error ahead!!!

11_Denden

Napakislot ako ng maramdaman ko ang paghawak niya sa kamay ako at hilain iyon sa ilalalim ng armchair kung saan kami nakaupo.

“L-let go of my hand.” Bulong ko. Ayaw ko naman na lakasan ang boses ko baka marinig kami ng iba.

Nilingon niya ako, ngumiti lang siya pero hindi nagsalita. Hindi din niya ako binitawan. Hinihila ko man iyon ay hindi naman ako makapagreklamo ng tudo.

“Just let me hold your hand princess.” Bulong din niya na bahagyang inilapait ang mukha sa akin dahilan para mapakislot ako ng maramdaman ko ang pagdampi ng hangin sa pisngi ko na nagmula sa bibig niya.

Amoy menthol, na may amoy din ng alak sa hininga nito. Pero bakit ganun? Bakit parang hindi naman ako nasusuka hindi gaya ng nakakaamoy ako ng alak sa tuwing nagsosolo sina daddy at papa na nag iinuman.

Hindi ako sanay na nakakaamoy ng alak dahil amoy palang ay para na yata akong malalasing at daig ko pa minsan ang nakainum dahil nagsusuka talaga ako.

Kaya naman hindi na lang ako lumalabas ng silid ko sa tuwing iinum sina daddy.

“Nakainum ka?” Saad ko. At bahagyang lumayo sa kanya.

“Yeah, pero kaunti lang naman. Hindi naman ako iinum ng hindi ko kayang dalhin.” Sagot naman niya sa akin. “Ayaw mo ba? If you don’t like. Hindi ako iinum?” Dagdag pa niya. At bakit naman niya tatanungin kong ayaw ko?

“I d-don’t care.” Sabi ko na lang saka ko na itinuon ang pansin ko sa malaking screen sa harapan namin dahil papasimula na ang palabas.

Hinayaan ko na din ang kamay ko na hawak niya. Pero saka ko lang napansin na wala pala siyang suot na gloves habang hawak niya ang kamay ko ng pinagsalikop ang mga palad namin.

“L-let go of my hand. Y-you don’t have gloves.” Sabi ko pa sa kanya pero hindi ko naman magawang hilain ang kamay ko. Pinakiramdaman ko na din kung nagkakaroon na ba ako ng nakakiritang reaksyon sa nagkadikit na balat namin.

“You have your medicine right.” Kuway tanong niya. “I just wanna hold you like this. To feel the heat of your palm.”

Napalunok ako. Madilim man ang paligid pero nakikita ko ang kinang ng kanya mga mata na parang nagsusumamo.

“O’okay.” Hindi ko alam kung bakit ako pumayag. Nakiramdam na lang ako sa sarili ko kung magkakaroon man ng kakaibang reaksyon sa balat. But luckyly, wala naman. Kaya hinayaan ko na lang dahil parang ang gaan din sa pakiramdam ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

Ngayon lang talaga ako mahawakan ng iba maliban kina daddy, kina kuya. But now, bakit pakiramdam ko ay ligtas na ligtas ako habang ramdam ko ang init na nagmumula sa palad niya na bunabalot sa palad ko.

“Oh, kainin niyo habang nanunuod.” Halos sabay pa kaming napatingin kay Cloud ng iabot sa amin ang popcorn at dalawang large coke.

Ayaw man sana niyang kunin ay napilitan siya at inalis ang pagkakahawak niya sa kamay ko para kunin iyon dito. Inilagay sa armchair ang isang coke.

“Okay na itong isa, si Denver lang naman ang iinum.” Sabi niya dito ng iabot pa nito ang isa pang coke.

“Ikaw ang bahala, di ako na ang iinum nito.” Sabi naman nito at ipinatong din sa arm chair nito bago muling itinuon ang paningin sa panunuod.

“Ako na ang hahawak, kumain ka habang nanunuod.” Sabi naman niya ng balingan ako at inilapit ang hawak na popcorn sa harapan ko.

Hindi na ako umimik. Kumakain nga ako ng popcorn habang nanunuod. Hindi ko na pinansin ang pwesensya niya na alam kong patingin tingin siya sa akin.

“Hey.” Kontra ko ng mapansin kong matapos akong uminom ng softdrinks ay uminom din siya mismo doon. Dahilan para mapatingin ang mga kasama namin sa gawi ko.

“Anong nangyari?” Si kuya Finn na akmang tatayo para sana lapitan ako ng pigilan ulit ito ng daddy.

“O’okay lang kuya. Nabigla lang ako sa pinapanuod natin.” Sagot ko. Mabuti na lang at medyo nakakagulat din ang pinapanuod namin. Kaya hindi naman halatado ang pagsisinungalin ko.

Muli, itinuon na nila ang paningin sa pinapanuod. Pero nakasimangot akong napatingin kay Angel na nakangiti habang ang mata ay nasa harapan din.

“Manuod ka na lang princess.” Kuway mahinang boses na sabi niya sa akin. Mabilis pa na pinisil niya ang pisngi ko bago muling itinuon ang paningin sa palabas.

Pakiramdam ko tuloy pinaglululuko niya ako. Pero bakit ba kasi hindi mag react ang balat ko sa mga hawak niya?

Nakakasanayan ko na ba ang mga paghawak niya sa akin at ang presensya niya?

Diba sana magalak din ako dahil unti unti na akong nakakaget over sa isang tao.

Pero…

Lumalapit lang naman siya sa akin dahil kay Denden. Dahil siguro nakikita niya sa akin si Denden gaya ng sabi niya.

“Anything wrong?” Kuway narinig kong tanong niya kaya napatingin ako muli sa kanya na ngayon ay nakatingin na din siya sa akin.

“W-what do you mean?”

“Nakita ko ang paghugot mo ng malalim na hininga? May problema ka ba? Nakakaramdam ka ba ng iritasyon sa balat mo? Nasaan ang gamot mo?” Sunod sunod na tanong niya.

Umiling ako ng tangka niyang kunin ang maliit na bag sa kandungan ko kung saan nakalagay ang gamot na dala ko. “A-ayos lang ako. M-may naisip lang ako.” Sagot ko sa kanya. “Manuod ka na lang.” Saka ko muling nanuod. Panaka nakang, kukuha ako ng popcorn na hawak parin niya. Na minsan pa na magkakasabay ang mga kamay namin na kukuha mismo doon. Pero hindi na lang ako nag paapekto kahit na minsan talaga nagugulat parin ako kapag magkakadaiti ang mga balat namin. At Kung iinum naman ako, iinum din siya mismo sa iniinuman ko na hindi ko ding nagawang kontrahin pa iyon.

Nagpatuloy ang panunuod namin. Ng maubos na namin ang popcorn ay muli niyang hinawakan ang palad ko. Wala mang mga salitang namagitan sa amin ay nandoon ang bahagyang kilig na naramdaman ko na hindi ko naman dapat maramdaman.

Pero sutil ang pakiramdam ko. Dahil sa tuwing gagalaw ang palad niya sa palad ko ay nakakaramdam na para bang may bultahe ng kuryenteng naglalandas sa ugat ko na kumakalat sa buong kong katawan.

Nararamdaman ko ang init ng kamay niya na lumulukob sa palad ko.

“Ang ganda.” Si Cloud ng matapos na ang palabas na doon lang naghiwalay ang palad namin at agad akong tumayo at lumapit kina daddy.

“Nagustuhan mo ba?” Tanong ng daddy sa akin na awtomatikong ipinatong ang kamay sa balikat ko.

“O-opo dad.” Sagot ko, na sa totoo ay wala akong naintindihan masyado sa pinanuod namin dahil binalot ng presensya ni Demon ang buong pag iisip ko. Ni wala yatang naiwan sa isip ko maliban sa paghawak niya sa kamay ko sa simula hanggang sa matapos ang palabas.

“Good then, saan niyo pa gustong pumunta. Maaga pa naman.“si papa na umakbay na kay daddy at nagyaya ng lumabas ng sinehan.

Lumapit naman sa akin si Kuya Finn at halata ang matalim na tinging ipinukol kay Demon.

“Ikaw baby, ano ang gusto mong gawin?” Kuway tanong nito sa akin ng umakbay din sa akin.

“Ewan ko kuya, hindi naman ako sanay na lumalabas kung hindi kayo ang mga kasama ko. Kaya wala din akong alam na pwede pang gawin.” Sagot ko naman dito. Nakaakbay man sa akin si kuya Finn ay umagapay naman siya sa paglalakad sa amin. Kulang na lang ay hawakan muli ako sa kamay dahil nararamdaman ko ang pagsagi niya sa palad ko.

“Hindi pa ba tayo uuwi?” Narinig kong tanong mula sa likod. Si Cloud iyon kung hindi ako nagkakamali.

Napalingon naman sa kanya si Demon. Bago tumingin sa akin.

“Mag snack kaya muna tayo kung may balak na kayong umuwi.” Kuway alok pa ng papa sa kanila.

“Sure, hindi naman namin tatanggihan yan tito. Masaya yata tumanggi sa grasya.” Pabiro pang pagpayag agad ni Cloud kay papa na ikinatuwa naman nito ng bahagya.

“Mga bata kayo oo. Lets go.” Sabi nito at nauna na nilang tinungo ang isang snack house kaya napasunod na lang kami.

At dahil apatan lang ang upuan sa isang lamesa ay napaupo ako sa lamesa nina Demon at mga kaibigan niya.

“Dito ka na lang kaya baby, at ako na diyan.” Sabi pa ni kuya Finn ng maipaghila ako ni Demon ng upuan.

Nandoon na naman ang sukatan ng tingin nilang dalawa at walang ayaw magpatalo sa kanila.

“Umupo ka na lang Finn, hayaan mo na sila diyan. Total naman sila na ang halos magkakaidad.” Sabi naman ng papa kay kuya kaya kahit ayaw sana niya ay tumalima parin ito at naupo na rin.

Nag order na kami ng kanya kanyang nagustuhang kainin. At dahil hindi naman ako nakakain ng marami ay parehas na ng naorder ko ang inorder ni Demon.

Hindi na lang kami nag imikan. Pero ng dumating ang order namin ay halos pagsilbihan din niya ako. Alam kong napansin din nina papa at daddy ang pag asikaso niya sa akin dahil nakita ko kung paano nila kami tignan na hindi naman pinansin ni Demon.

“Come on princess, kumain ka na.” He said ng mailapag ang pinggan sa harapan ko.

“K-kaya ko naman.”

“Huwag ka ng mag reklamo.”

Napalabi ako. Kahit nakaramdam na ako ng hiya dahil kahit sina Jasper at Cloud ay nakatingin na sa aming dalawa at makahulugan ang mga tinging ipinukol sa aming dalawa na sinamahan pa ng ngisi sa mga labi.

Walang imik na lang na kumain ako. Hindi pa siya nakontento ay nilalagyan pa talaga niya ang pinggan ko ng pagkain galing mismo sa pinggan niya.

“Good, be kind princess.” Mahina pa niyang sabi sa akin saka muling sumubo. Na kahit ako na halos kumain ng pagkain na para sa dalawa dahil ibinigay niya ang kalahati ng nasa pinggan niya.

“I’m full.” Sabi ko. Totoong nabusog ako dahil bihira akong kumain ng marami. Hindi naman ako makareklamo dahil parang may pagbabanta ang tingin niya sa akin kapag tinanggihan ko na kainin ang ibinibigay niya.

Hindi naman banta na nakakatakot, kundi parang banta ng kapilyuhan iyon.

“Are you done?” Si daddy na hindi pa naman tumayo sa kinakaupuan na tumingin sa amin.

“Yes dad. But I think, I can’t stand up. Nabusog ako.” Sagot ko.

“Nabusog? Ni hindi nga umumbok ang tiyan mo sa kinain mo.” Sabat naman niya at nakatingin mismo sa tiyan ko.

“Nah! Akala mo lang iyan. Pinapaliit ko lang iyan.” Sagot ko naman. Saka ko pinilit na palakihin ang tiyan ko dahilan para tumawa sila dahil nakatingin silang lahat sa akin. Bigla tuloy akong nakaramdam ng pag iinit ng mukha ko. Kaya naman agad akong tumayo at lumapit kay daddy at yumakap dito. “Your laighing at me dad.” Kuway sita ko pa dito.

“Of course not sweetie. Natutuwa lang ako kasi nasasanay ka ng makipag biruan sa iba. At hindi na nangingilag pa.” Sagot naman nito.

“Hmmp.”

“Okay okay. We will stop now.“masuyong humaplos pa ito sa likod ko.

“Mag window shopping na lang ba tayo?” Si kuya Drake.

“Yeah sure. Titingin na lang kapag may magugustuhan.” Sigunda naman ni kuya Finn.

“Okay then.” Si papa na tumayo na din kasunod nina kuya. “Kayo, uuwi na ba talaga kayo? Kaba gusto niyo pang pakisabay sa amin?” Alok pa ni papa kina Demon.

“Sa susunod na lang siguro tito.” Si Jasper naman ang sumagot. “Diba, Angel?” Saka binalingan si Angel.

“Yeah, ayaw naman naming makigulo sa family bonding niyo tito, maybe some other time na lang.” Pinakiramdaman ko ang tuno ng boses niya na halata na ayaw pa yatang umiwi. Sa akin siya nakatingin habang sinasabi iyon.

“Sige, kayo ang bahala. Mag ingat na lang kayo sa pag uwi niyo.”

“Salamat tito, at salamat na din sa paanyaya at palebren pakain.” Si Cloud bago tumingin din sa akin sabay kindat. “Bye bye, Denver. See you na lang sa AU.”

“B-bye.” Paalam ko na lang sa kanila ng isa isa na silang nagpaalam sa amin. Tinapunan pa ako ng isang makahulugang tingin ni Demon bago tuluyang tumalikod sa amin.

Nagpatuloy naman kami sa pag iikot ikot sa mall. Bumili ng ilang mag gamit na nagustuhan nina kuya pero mas madami ang binili nila para sa akin.

Nagpalipas pa kami ng halos dalawang oras pa sa pamamasyal bago kami tuluyang umuwi ng bahay.

“Sweetie?” Si daddy ng siya ang napagbuksan ko ng pintuan ng silid ko.

Patulog na sana ako ng kumatok ito.

“Bakit dad?” Tanong ko at nagbigay daan para makapasok ito.

“Mag go good night lang ako sa baby ko.” Nakangiti nitong sagot. Naupo din sa gilid ng kama ko. At masuyong humaplos ang palad sa pisngi ko bago ako ipinasandal sa balikat nito.

“Mmmm, nag good night na ako kanina sayo daddy.” Sabi ko naman dito. “May sasabihin pa ba kayo sa akin?”

“Wala naman baby, para kasing hindi ko kayang ipagpabukas ang napansin ko kanina.”

“Huh?” Napaangat ako ng tingin dito at umalis sa pagkakasandal sa balikat nito.

“Masaya ako na nakakapag adjust ka na sa mga taong nakapaligid sayo sweetie. At nakikita ko na malapit kayo ni Angel sa isa’t isa?”

“W-wala namang ibig sabihin iyon dad.” Agad na dipensa ko na tinawanan lang nito.

“Haha, your blushing sweetie. Wala pa naman ako sinasabing iba pero dumipensa ka na agad.”

“K-kasi naman dad.”

“Okay okay. Pero may dapat ba akong malaman?” Sabi pa nito. Napalunok ako dahil ang kaninang nawiwili nitong tingin sa akin ay naging seryuso.

Doon ko na naalala ang naging halikan namin ni Demon dahilan para mas lalong kumapal ang mukha ko sa naramdaman kong init.

“C’mon sweetie, para ng kamatis ang pula ng pisngi mo.”

“You are teasing me dad.”

“Hindi naman sweetie. Dare to tell me? Hmm?” Sabay hawak ng mga kamay ko.

“K-kasi..” saka ako nagpaliwanag kay daddy. Sinabi ko dito na nanliligaw si Demon kay Denden na tinawanan naman ng daddy iyon na sa pag aakalang ibang tao si Denden sa akin.

“Pero sweetie, kailangan mong sabihin kay Angel iyan habang maaga pa. Baka aasa lang si Angel na may Denden siyang nililigawan.”

“P-pero dad.”

“You must tell him sweetie.”

Napasimangot ako.

“I don’t know how dad.”

“Naikwento ko naman sayo kung paano ang naging kwento namin ng papa mo diba. Mabait lang ang papa mo kaya hindi siya nagalit sa akin noon sa pag papanggap ko. But Angel is Alcaide sweetie. Baka namana niya ang ugali ng papa niya noong kabataan nito.”

“Dad.” Napatitig ako dito. Kung alam lang nila kung paano ko tiniis nuon ang pang bubully ni Demon sa akin bago ang insidenteng nangyari noon na muntik ko ng ikinamatay. I know, na nasa ugali ni Demon ang sinasabi ni daddy na ugali ng papa nito noon.

Pero hindi ko na nararamdaman ngayon ang takot ko sa kanya noon. Kundi, kaba na lang na sa tuwing lalapit siya ay parang aalis sa kinalalagyan ng puso ko.

Hindi ko alam kung ano ang matatawag doon sa nararamdamang kong iyon? Dahil ngayon lang ako nakaramdam ng ganun lalo na kapag nagkakadaiti na ang mga balat namin.

Pero iyon pa ang hindi ko nasasabi kay daddy. Na hindi na ako nagkakaroon ng allergy sa tuwing hahawakan ako ni Demon.

“Okay, sa susunod na lang ulit natin iyan pag usapan sweetie. Matulog ka na.” Kuway sabi nito at humalik sa nuo ko na nakapagpagising sa kamalayan ko at nakapagpawala ng ilan sa mga nasa isip ko.

“Okay po dad. I love you.”

“I love you too sweetie. Goodnight.”

“G-goodnight daddy.”

---

To be Continue..

---

CROSSDRESSER #12: Denden

Typo and grammatical error ahead!!!

12_ Denden

“Salamat sa paghatid kuya. Ingat sa pag uwi mo mamaya huh! Ikumusta mo ako kina lolo at lola.”

“Of course baby, ayaw ko pa sana umuwi dahil gusto pa kitang makasama pero need ako nina lolo at lola doon.” Sabay gulo ng buhok ko ng ipatong ang kamay doon pero agad naman ding inayos ng tanggalin niya ang kamay doon at ipatong naman ngayon sa balikat ko. “At ikaw, mag iingat ka. Huwag na huwag kang magtitiwala sa Angel na iyon. Baka kung ano pa ang gawin sayo.”

Natigilan ako ng marinig ko ang pangalan niya at awtomatikong lumingon ako sa paligid pero wala akong nakita kahit anino man lang niya na dati naman ng nag aabang sa akin kapag ganitong inihahatid ako ng kuya.

Pero ngayon…. bakit pakiramdam ko na disappoint ako dahil wala siya ngayon.

“Are you okay?” Tanong pa ni kuya Finn kaya naman agad na napabaling ako sa kanya. Ngumiti akong muli pero ewan ko kung umabot ba iyon sa mga kislap ng mata ko dahil nakaramdam ako ng kakaiba na walang Demon na nag hihintay sa akin.

“Okay lang ako kuya. Papasok na ako.”

“Okay baby.. come on. Let me.hug you once again.” Sabi pa nito kaya naman agad akong lumapit at yumakap din dito. “I love you baby. Ingatan mo ang sarili mo.”

“I love you too kuya. Ikaw din.”

Kaway na lang ang ipinahabol ko kay kuya habang palayo na ang kotse nito. Ng hindi na ito tanaw ng mga mata ko ay doon na ako nagpasyang pumasok.

Pero palinga linga ako sa paligid habang naglalakad ako na may hinahanap talaga ang mga mata ko. Wala talagang Demon na naghihintay sa akin o nag aabang para ihatid ako sa classroom namin.

Hindi ko mapigilan ang mapasimangot, ewan ko ba pero parang nakasanayan ko na yata ang presensya niya. Ang takot ko noon sa kanya ay tuluyan ng nawala.

“Saan naman kaya nagpunta yon?” Kuway tanong ko mismo sa sarili ko na hindi ko naman masagot iyon. “Hindi ba niya naisip na baka may haharang sa daraanan ko at hahawakan ako.” Dagdag ko pa sa  mga nasa isip ko.

Pero hindi ko naman gugustuhin na may iba akong makasalubong at humarang na naman sa daraanan ko. Ayaw ko ng mangyari muli ang nangyari sa akin na muntik ko ng ikinamatay.

“Hmmp.” Hindi ko talaga mapigilan ang mapasingot. Ewan ko na lang kung pwede ng talian ang nguso ko sa haba dahil doon. Basta, para kasing may kulang na wala siya.

Sandali…..

Hindi kaya umiiwas na siya dahil sa paghalik niya sa akin kahapon? Dahil hindi niya nagustuhan ang naging halikan namin?

“Pero..” inamoy ko pa ang hininga ko kung mabaho ba o hindi.. “hindi naman mabaho ang hininga ko ah.” Muli ay napasimangot ako. “At saka nagkausap pa kami kagabi at hinawakan pa niya ang kamay ko habang nanunuod kami ng sine. “Hmmm…”

Kunot nuo ang nuo ko, naisip ko na dala lang ba nainum niyang alak iyon kaya siya lunapit din sa akin.

“Hmmp.”

Padabog na nagpatuloy ako sa paglalakad ko. Naiinis ako na hindi ko mawari. Naiinis ako sa sarili ko dahil hinahanap siya ng mga mata ko.

“Good morning cutie.” Nagulat pa ako at napaatras ng biglang humarang sa daraanan ko ang isa sa mga kaibigan niya. Si Cloud.

Nangunot na naman ang nuo ko. At ano naman ang ginagawa ng isang ito dito at bakit humarang siya sa daraanan ko?

“A-anong kailangan mo sa akin?” Tanong ko at muli akong napaatras ng lumapit pa siya sa akin. “H-huwag mo akong hahawakan.” Sabi ko pa.

“Yeah, hindi naman kita hahawakan. Dahil alam ko naman kung ano ang mangyayari sayo kapag nahawakan ka.” Nakangiti naman nitong sabi sa akin pero hindi naman lumayo bagkus umagapay pa sa paglalakad sa akin.

“B-bakit ka nandito?”

“Inutusan kasi ako ni Angel kanina na sabayan kita sa pagpasok. Mamaya pa kasi ang pasok niya at may pinuntahan pa sila nina tito Zoey.” Sagot nito sa tanong ko.

Ngayon nasagot na ang katanungan ko. Wala naman palang tumama sa mga akala ko.

Hayst!

“H-hindi mo naman kailangang ihatid pa ako, kaya ko naman ang sarili ko.” Sabi ko na lang dito habang nagpatuloy na ako sa paglalakad patungo sa classroom namin.

“Yeah! Maybe. Pero mas mabuti na iyong sigurado na walang lalapit sayo maliban sa akin o sa amin na mga barkada ng prinsipe mo.” Nakangisi pa nitong sabi ng lingunin ko ito.

“Prinsipe?”

“Hahaha, prinsesa kasi ang tawag niya sayo kaya prinsipe mo siya diba?”

“Hindi naman sa akin niya iyon pinapatukoy kundi kay Denden.” Sagot ko dito.

“At sino naman si Denden?” Tanong naman nito na parang naguluhan. “Hindi ba ikaw yon? May kapatid ka pa ba maliban sa mga kasama niyo kagabi?”

“Y-yes, nasa probinsya namin at minsan ng nakilala ni De- ni Angel.”

“Ganun ba yon? Akala ko ikaw ang nililigawan niya. So ginagawa kang tulay para sa panliligaw niya sa kapatid mo?”

“N-nandito na tayo.” Pang iiba ko ng usapan ng marating namin ang tapat ng classroon namin. “Salamat sa paghatid.”

Kamot ang ulo nito sabay ngiti. “Sige, susunduin ka daw mamaya ni Angel sa tanghalian, at pinapasabi niya na umiwas sa mga taong may balak sayo.”

Tumango ako bilang sagot. Pero ang akala ko na aalis na siya ay hindi pa pala dahil nauna pa itong pumasok ng room namin.

“Hello there.” Nakangiti pa nitong bati sa mga ka klase ko. Halata na kinilig sila dahil dito. Sino ba naman ang hindi kikiligin sa isang Cloud na kilala bilang isang palakaibigan sa lahat o mas tamang sabihin na isa sa playboy sa kanilang magkakaibigan.

Wala namang naikwe-kwento sa akin si Demon sa akin para masabi ko iyon. Pero marami namang tainga at mata ang mga balita na mabilis na kumakalat na iba’t iba ang nakakadate nito.

“Inihatid ko lang ang prinsesa namin.” Kuway sabi niya sabay tingin sa akin. “Mukhang alam niyo naman na siguro ang sasabihin ko. Pero ipapaalala ko lang sa inyo.” May ngiti sa mga labing pagpapatuloy nito sa pagsasalita. “Laging sinasabi ni Angel sa inyo na, no one can touch our princess. At alam niyo na siguro ang magiging kaparusahan niyo  kapag nilabag niyo ang mga paalala namin sa inyo.” Dagdag pa nito bago ako muling binalingan. “Come on, pumasok ka na. Mauuna na din ako.”

Nagpaalam na nga ito sa akin bago binalingan ang mga ka klase ko at nag iwan pa talaga siya ng isang kindat at may pa flying kiss pa na sinabayan ng pagsaludo.

Naiiling na lang ako na tinungo ang upuan ko. Naringgan ko pa ang mga bulong bulungan ng mga ka klase ko. And as always, narinig ko na naman na ano ba daw ang ginawa ko at bakit ang lapit ng mga master ng MC sa akin.

Aba, malay ko ba? Ano naman ba ang iginanda na mapalapit sa kanila?

Kung siguro hindi pa nagbago si Demon sa paningin ko ay hindi ko gugustuhing mapalapit talaga sa kanila at iiwasan ko sila ng 101% kung kinakailangan para lang hindi ko sila makasalamuha sa buong AU.

Pero hindi ko na lang pinansin ang mga iyon. Bahala sila kung mainggit sila sa akin. Di gumawa sila ng paraan para lang mapalapit sa mga ito. Pero kung lalapitan at sasabihan nila akong tulungan sila… bahala sila.. nunka kong gagawin iyon..

Natigil lang ang mga bulungan nila ng dumating na ang unang prof. namin sa umagang iyon. At mabilis na lumipas ang oras hanggang sa tanghalian na.

At gaya nga ng sabi ni Cloud kanina ay namataan ko nga si Demon na nakatunghay na sa akin at nakasandal sa hamba ng pintuan. Ngumiti siya ng magtama ang mga mata namin.

Ako ang unang nagbawi ng tingin. Dahil baka aasa lang ako dahil para kay Denden lang naman ang mga tingin na iyon. Muli kong ipinagpatuloy ang pag sasaayos ng mga gamit ko. At hindi ko na siya tinignan pang muli.

“Lets go, may ipinahanda akong pagkain sa treehouse. Doon tayo kakain.” Nakangiti nitong sabi sa akin na hindi ko namalayang nasa harapan na pala siya ng upuan ko.

“Tree house mo?”

“Yeah, ayaw mo ba?” Nakitaan ko ng lungkot ang kanyang mga mata. At kailan pa siya naging magaling magdrama?

“H-hindi naman sa ganun, k-kaya lang baka malayo ang tree house na sinasabi mo?” Sagot ko na ang totoo ay hindi ko din alam kung bakit ako kinabahan na

“Hindi ah, malapit lang iyon. Sa malawak na likod lanh ng school. I-kwento ko mamaya kung bakit may tree house doon.” Nakangiti naman niyang sabi sa akin.

Hindi pa man ako nakakasagot ay kinuha na niya sa akin ang bag ko at siya na ang bumuhat. Hinawakan ako sa kamay at pahilang pinatayo.

Tumingin siya sa magkaugpong naming kamay ng hindi ako nagpahila sa kanya. Pinakiramdaman ko na naman ang katawan ko kung magkaka rashes ba ako o hindi.

Pero ngumiti siya ng tingalain ko siya.

“Huwag mo ng hintayin na magkakarushes ka, dahil nasasanay ka na sa mga hawak ko sayo.” Sabi niya. Huli na ng makaiwas ako ng mabilis na dampian niya ng halik ang mga labi ko. “Lets go princess. Lalamig na ang mga pagkaing naipahanda ko.”

Hindi na ako tumanggi ng hilain niya akong muli. Sa baba ng department namin ay naghihintay doon ang dala niyang motor.

“Diyan tayo sasakay?” Tanong ko sa kanya ng sumampa na siya doon pasakay.

“Oo, para hindi ka na mapagod maglakad. Tatlong department pa kasi ang lalagpasan natin bago marating ang tree house. Pero sure ako, magugustuhan mo iyon kapag nakita mo.”

Nandoon na naman ang pag aalangan ko. Kung sasakay ba ako o hindi. Syempre kapag sasakay ako sa likod niya ay ako ang hahawak sa kanya. Baka mamaya iba ang isipin niya sa paghawak ko sa kanya.

“Come on, princess. Sakay na.”

Hindi man sana ako sasakay talaga pero pahila na hinawakan niya akong muli sa kamay at ipinasakay sa likod.

“S-sandali. Ngayon lang ako sasakay sa motor eh.” Sabi ko sa kanya dahil iyon naman ang totoo. May motor man sina kuya Drake at kiya Finn noon ay hindi nila ako inaangkas dahil mahangin daw. At baka magkakasugat pa ang balat ko kapag malakas na ang hanging sasalubong sa akin.

Ewan ko ba, masyado kasi silang protective sa akin kaya hanggang sakay ng kotse na lang ako. Hindi ko pa nararanasan talaga ang mga ganitong bagay.

Ako na ba ang pinakainosenteng tao sa balat ng lupa sa lagay na ito?

Malamang nga? 19 na ako pero ngayon lang ako nakasakay ng motor. 19 na ako ngayon lang din ako nakaranas ng halik sa labi. 19 na ako, ay  ngayon ko pa lang yata mararanasan ang mga bagay na hindi hinahayaan nina Daddy at Papa na maranasan ko. Na siya naman iniiwasan nila na baka may masamang mangyari sa akin.

“This is my first time na sumakay sa motor.” Hindi ko mapigilang sabihin iyon sa kanya.“

“I know, I asked tito Dylan about it at sinabihan lang niya akong huwag na lang bibilisan sa pagpapatakbo para hindi magalusan ang balat mo.”

“Y-you asked dad?”

“Yes, and I have something to tell you. Kaya gusto kong doon sa tree house sasabihin. Kaya naman humawak ka na sa akin.”

“O-okay.”

“Kung natatakot ka, sabihin mo lang. Hindi kasi kasya ang kotse ko sa daanan papunta doon. Kaya sa motor lang kita maisasakay ngayon.”

“S-sige.” Humawak na ako sa baywang niya ng buhayin na niya ang makina ng motor. Nagulat pa ako ng hawakan niya ang mga kamay ko at ipinaikot iyon mismo sa baywang niya.

“You must hug me princess para hindi ka matatakot.” Sabi pa niya. Ng magsimula ng umusad ang sinasakyan namin ay doon na talaga ako humigpit ng yakap sa baywang niya ay padiin na isinandal ang kabilang pisngi ko sa likod niya.

Pakiramdam ko ay para kaming matutumba. Ganito ba talaga ang pakiramdam ng nakasakay sa motor?  Mabuti at nababalanse ng nagmamaneho kung dadalawa lang ang gulong.

“Relax princess, hindi ko nama hahayaang malaglag ka o itumba ang motor.” Sabi pa nito na mas binagalan pa ang pagpapatakbo.

Kaya nama kahit papaano ay napanatag ako at naiangat ko ang mukha ko sa pagkakasandal sa likod niya pero nanatiling nakayakap ng mahigpit ang kamy ko sa baywang niya.

Ilang sandali pa ay narating na nga namin ang sinasabi niyang tree house. Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko na mamangha sa nakikita ng mga mata ko.

“Nagustuhan mo ba?”

“Yeah! Napakaganda.”

“Mabuti naman kung ganun. Hindi ko na binago ang istraktura niyan dahil pinagawa pa iyan noon ni lolo Bryant. Na minsan na ding naging silungan nina papa pero hindi naman madalas.” Pag kwe kwento niya na pareho pa kaming nakatingala sa naturang tree house.

“Matagal na pala ito?”

“Oo, matagal na. Mahabang dekada na ang lumipas pero nanatiling matibay parin iyan dahil ipinapaayos noon ni papa tapos ako naman ngayon. At ang mga gamit sa loob ay bagong mga kagamitan na din.”

Napatango na lang ako dahil wala akong masabi sa ganda ng nakikita ko.

Tanging WOW na lang siguro.

“Tara na.” Aya na niya ng maiayos na niyang naiparada ang motor sa may ilalim ng bahay. Magkaagapay na inakyat ang hagdanan.

Mas namangha pa ako ng marating namin ang taas, at mapasok ang loob.

“Ang ganda. Ang ganda talaga.”

“Salamat at nagustuhan mo princess.” Kuway sabi niya kaya napatingin ako sa kanya dahil alam kong nakatingin din siya sa akin.

“B-bakit?” Tanong ko ng makita kong seryuso siyang nakatingin sa akin.

“Gusto ko lang naman titigan at mapagmasdan ang reaksyon ng prinsesa ko. At masaya ako na nagustuhan mo.”

Naasiwa tuloy ako sa kaseryusuhan niya kaya agad akong umiwas ng tingin sa kanya.

“G-gutom na ako. N-nasaan ang pagkain natin?” Kuway pang iiba ko ng usapan at iginala ko pa ang paningin sa loob hanggang sa matanawan ko na ang maliit na lamesa sa gilid na mayroon na ngang nakahanda doon. Maliit lang iyon at sa lapag ang pwedeng upuan.

“Sige, kumain na muna tayo. Saka ko na sasabihin ang mga gusto kong sabihin.”

Hindi na ako sumagot. Nauna na akong lumapit sa lamesa. Sabay na umupo sa magkabilang panig. Nagkatinginan, na parang awtomatikong nagngitian pa kami bago namin nilantakan ang mga pagkaing naihanda.

---

To Be Continued..

---

CROSSDRESSER #13: Denden

Denden and Angel at the multimedia!!!

❤❤❤

Typo and grammatical error ahead!!

13_Denden

“Do you really like it?” Nagulat pa ako ng magsalita siya mismo sa likod ko habang nakatayo ako mismo sa may bintana at nakatanaw sa labas.

“Y-yes. It’s beautiful.” Sagot ako at umiwas ako ng maramadaman ko ang mas paglapit niya sa akin.

Aalis na sana ako sa may bintana pero huli na para makakilos ako dahil iniharang na niya mismo ang mga kamay pahawak siya sa hamba ng bintana.

Napalunok pa ako at parang ayaw ko ng kumilos dahil kung gagawin ko iyon tiyak na mas masasagi ng likod ko ang katawan niya na alam kong kaunting espasyo na lang ang pagitan.

Naramdaman ko pa ang hanging nagmumula sa ilong niya sa may pisngi ko ng ilapit niya ang mukha sa akin.

Lumihis ako bahagya para lang hindi madikit ang labi niya sa pisngi ko.

“A-anong oras na. B-baka mahuli ako sa cooking lesson namin ngayon.” Sabi ko para lang sana pakawalan na niya ako at makaalis na ako sa ganung pwesto namin. Pero napapiksi pa ako ng idantay niya mismo ang baba sa balikat ko at ang mga kamay na nakahawak sa may bintana ay kumilos at sa baywang ko na mismo nakahawak. Hindi lang basta hawak kundi nakayakap na siya talaga sa akin mula sa likod.

“Ang liit ng baywang mo princess, hmmm.”

“H-hey, s-sandali. L-let me go. B-baka magkakarushes ako sa dikit mo sa akin.” Kumilos ako para kalasin ang pag kakayapos ng kamay niya sa baywang ko pero hinuli lang niya ang mga kamay ko at ipinaikot din mismo sa may baywang ko.

“Kung mag kaka rushes ka, di sana kanina pa. Princess, huwag ka ng mag alala dahil nasasanay ka na sa mga hawak ko sayo. Tama ako hindi ba?”

“P-pero, b-bakit mo ba ginagawa ito. H-hindi ako si Denden.”

“Hmmm, I don’t care.” Baliwala niyang saad at ang pagkakasampay ng baba niya sa balikat ko ay naging pagdampi na ng labi niya doon. “Princess, you smell good.”

“N-no, s-stop it D-demon. N-no.” Gusto ko man sana siyang itulak pero hindi niya pinakawalan ang kamay ko.

Gusto kong magpumiglas ng malakas ay hindi ko magawa dahil baka sa pag hila ko ng kamay ko ay inaalala ko na malapnos ang balat ko.

“Yeah!” Sagot naman niya. At itinigil ang ginawang pag amoy sa balikat ko, sa may leeg ko. At mabilis pa na kumilos at ipinaharap ako sa kanya.

Ipinasandal niya ako sa bintana at ang mga kamay ay siyang ginawang harang sa magkabila baywang ko para hindi ako makalayo sa kanya.

“Hanggang kailan mo pangangatawanan na si Denden ay ibang tao?” Kuway tanong niya dahilan para mapatitig ako sa kanya. “Hmmm?” At muling inilapit ang mukha sa akin. “Tell me princess, hanggang kailan mo balak pangatawan iyan?”

“D-demon?” Tanging pangalan na lang niya ang nabanggit ko dahil hindi ko alam kong ano ba dapat ang sasabihin ko at magiging sagot doon?

Saka kailan niya pa alam na ako at si Denden ay iisa?

“Hmmm, at laging Demon ang tawag mo sa akin? But kind of unique endearment princess. Your my princess and I am your Demon.”

“N-no! H-hindi naman endearment iyan. K-kasi…”

“Kasi, hmmm?” At padampian pang hinalikan ang ilong ko. “Kasi iyan ang unang tingin mo sa akin noon binubully kita? Isa akong demonyo sa paningin mo, tama ba ako?”

“D-de…. A-angel..hindi naman sa ganun. P-pero p-pwede bang lumayo ka na muna.” At pilit na iniiwas ang mukha ko sa kanya.

“But it’s come in your mouth princess. Ang I like the way you called me Demon. Just let it be. Kung saan ka kampanteng tawagin ako, iyon ang itawag mo sa akin. But that is not the issue now, all I want to know is?? Hanggang kailan mo itatago sa akin at aaminin na ikaw ay si Denden mismo?”

“W-wait. Sasagutin ko iyan. P-pero..  naman eh.. p-pwede bang l-lumayo ka muna?” Hindi ko talaga mapigilan ang hindi mag stammer sa pagsasalita ko dahil ang lakas na ng kabog ng puso ko. Hindi ko alam kung paano patitigilin dahil parang lalabas na mismo sa katawan ko ang puso ko sa lakas ng tibok nito.

“Your nervous princess. Huwag kang mag alala. Itanggi mo man na hindi ikaw si Denden, di ikaw na lang ang liligawan ko. Hmmm, what about that?”

“W-what? L-let me go first please.”

“Paano kung ayaw kong pakawalan ka? Ano ang gagawin mo?”

“H-hindi k-kasi ako makapagsalita ng m-maayos. K-kaya p-pwede, l-lumayo ka na muna.”

“Hmmm, but I like what we are now! Naamoy kita, and you smell good princess.”

“D-demon naman eh.” Sabay tulak pa sa kanya pero hindi siya natinag sa pagtulak ko bagkus mas lumapit pa talaga sa akin.

“Then let me kiss you first. Hmmm, before I let you go.” Saka nito unti unting inilalapit ang mukha sa akin. Titingin sa mata ko bago tititngin sa labi ko.

Bago pa man dumampi ang labi niya sa akin ay naiharang ko ang palad ko kaya doon na lumanding ang labi niya. Pero agad ko ding naalis ang harang ng maramdaman ko na dinilaan niya iyon

“D-demon.” Hindi na ako nakatanggi pa ng tuluyan ng dumikit ang labi niya sa akin.

Gusto ko sana siyang itulak pero maagap ang mga kamay niya at hinwakan ang mga kamay kong handa na para itulak siya.

“Uhmmp.” Ungol na kumuwala sa bibig ko ng palalimin niya ang halikan namin.

Heto na naman ang pakiramdam na iyon. Na parang malulusaw ang mga boto ko dahil sa nakaliliyong sensasyon na binubuhay niya habang magkadikit ang labi namin.

Hindi lang iyon, dahil nasa loob na naman ng bibig ko ang dila niya at malayang nilalasaan ang loob.

“Uhmmp.. hmmmm..” and still wala nawalan na ng tuluyan ng lakas ang katawan ko at nagpatangay na sa halik niya dahil ang mga kamay ko ay tumigil na sa pagpupumiglas, ang mga mata ko ay unti unti ng pumipikit.

Naramdaman ko na lumuwang ang pagkakapigil niya sa maga kamay at tuluyan na niya iyong bitawan dahil kumilos siya na ipulupot ang isang braso sa baywang ko habang ang isang kamay niya ay humawak sa batok ko.

“Princess.” He whispered ng pakawalan ang labi ko at bahagyang lumayo. Pinagdikit ang nuo namin. “Let’s stop now. Baka hindi ko na kayang kontrolin ang sarili ko.” Namamaos ma sabi niya sa akin.

Sa sinabi niy ay doon gumana ang utak ko sa gusto niyang ipahiwatig na hindi niya mapigil ang sarili. Kaya naman nabuhay naman ulit ang pagnanais kong makalayo sa kanya na hindi na nga niya ako pinigilan para tuluyang makawala sa kanya.

Isa, o dalawang metro ang inihakbang ko palayo sa kanya. Dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko ay baka marinig niya iyon. Nabibingi na nga ako dahil sa pagragasa ng pagtibok ng puso ko at talagang nagwawala sa kinalalagyan nito.

Ano ba kasing pakiramdam ang ganito, dinaig ko pa ang sumali sa marathon sa klase ng lakas ng tibok at pero hindi naman ako pagod.

“You can’t push me away princess.” Kuway sabi niya na sumandal pa sa may bintana at pinagcross ang mga kamay sa dibdib.

“Y-you can’t just kiss me if you want.” Sabi ko sa kanya na pinapatatag pa talaga ang boses ko dahil kanina pa ako nauutal sa pagsasalita.

Kasi naman, ngayon ko lang naramdaman ang ganito. At pangalawang ulit palang akong nahahalika sa lips. At siya ang una at naging pangalawa.

Saka wala naman siyang karapatang halikan ako diba, pero siya naman, nawiwili na yata.

“Yeah, I know. Kaya nga nagsasabi ako sayo diba.”

“But you like Den-.”

“And yes, I like Denden.” aewalang sabi niya na nakapagpatigil ng sasabihin ko. Umayos na siya ng tayo at humakbang palapit na naman sa akin. “Pero prencess, you can’t hide me the truth na si Denden ay walang iba kundi ikaw. Dahil ang Denden na nakilala ko noong unang gabing nagkasalo tayo sa hapunan ay ikaw yon na nag ayos babae.”

Napalunok ako. Itatanggi ko pa ba kung ngayon bukong buko na ako? At kailan pa niya nalaman iyon?

“H-how did you know? When?”

Tuluyan na siyang lumapit sa akin. Ako naman ay napako na lang sa kinatatayuan ko at hindi na kumilos para lumayo.

Isang hakbang na lang niya ang pagitan naming dalawa bago siya tumigil.

“Naikwento ni Daddy sa akin noong panahong muntikan ka ng namatay noon dahil sa nangyaring insedante. At doon ko nalaman na ikaw at si Denden ay iisa.”

“A-alam mo na pala? B-bakit mo s-sinasabing liligawan mo si Denden?” Hindi ako makapaniwalang tanong ko pa talaga sa kanya.

“Hmmm, yes. Eh sino ba si Denden?”

“A-ako.”

“Kanino ko ibinibigay ang mga regalo ko kay Denden.”

“S-sa akin?”

“So, ano nararamdaman ni Denden sa mga naibigay ko sa kanya? Sagutin mo as Denden princess.”

“Huh! Eh! Kasi h-hindi ko alam.”

“Tell me princess, iyong totoo.” Panabay ng kamay na umangay at hinawakan ang baba ko para hindi kamaiwas ng tingin sa kanya.

“M-masaya.”

“Then?”

“I‐i liked it.”

“Then.”

“A-ano pa ba? W-wala na. I-yon lang.” At doon ako umatras ng isang hakbang palayo sa kanya pero siya namang humakbang din siya ng isa kaya wala ding silbi.

“You liked it. So, hahayaan mo akong ipagpatuloy ang panliligaw ko? Di’ba?”

“P-pero.. s-sandali k-kasi.. lapit ka naman kasi ng lapit eh.” At muli na naman ako napaatras. “S-saka m-may manliligaw ba na n-nakahalik na sa n-nililigawan?”

Ngumiti siya sa huling sinabi ko na muli na namang itinaas ang kamay at hawakan ako sa baba but this time ay may papahaplos ng hinlalaki niya sa labi ko.

“Oo, ako. I kissed you before. I kissed you just now. I will kiss you tomorrow and I will kiss you again and again in the the future.” Sagot niya sa akin. “So answer me princess, kailan mo ako sasagutin sa panliligaw ko?”

“H-huh! P-pero b-bakit k-kailangan ko bang sagutin iyan? D-diba pinag iisipan pa iyan?”

“Hmmm! Yes, pero hindi ka tumatanggi sa mga halik ko. At saka, hindi ka na nagkaka rushes kahit pa paulit ulit na hawakan kita. Diba kahulugan lang nun ay dahil gusto mo din ako. Na gusto mo na ako simula ng hindi ka na nagka rushes. Hmmm?” At mas diniinan ang hawak sa labi ko habang palipat lipat ang tingin niya doon at sa mga mata ko.

“H-hindi ah. S-saka p-pwede ba. T-tigilan mo yan.” Sabay waksi ko ng kamay niya dahil sa paglalaro ng daliri niya sa labi ko.

“Really, then I will kiss you until na aminin mong gusto mo din ako.” Ngumisi siya at mas lumapit na naman sa akin.

“N-no. B-bakit ganyan ba ang m-manligaw. H-hindi pa t-tayo nakakahalik ka na.”

Ang ngisi ay naging ngiwi pero naging kyut siya sa paningin ko na sinabayan pa niya ng pagkamot sa ulo.

“Ang kyut mo.” Sabi pa niya sabay pisil ng pisngi ko. Pero nagulat pa ako ng bigla niya ako hilain at yakapin. “Just let me hug you this time princess.”

Hindi ako kumilos para itulak siya. Bagkus naisandal ko pa ang nuo ko sa may balikat niya habang siya ay isinubsub ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko.

“Allow me to court you. But let me hold you,  hug you, kiss you, princess. Because I love you.” Bulong pa niya.

Napalabi ako kahit hindi niya nakikita. How can he say, he love me kung sa simula inaaway niya ako. Binubully.

“Hindi ka man siguro naniniwala.” Pagpapatuloy niya. Hinawakan na ako sa magkabilang balikat at tumitig sa mga mata. “Pero, iyan na ang nararamdaman ko. I love you. At wala pa akong kahit na sinong pinagsabihan ng mga katagang iyan maliban sayo.”

“D-demon.”

“Yes princess. I love you. So allow me to love you. To protect you. To be part of your life.”

“Eh..”

“Hmmm, so cute princess.” Sabay haplos na naman ng pisngi ko.

“B-bahal ka.” At sinabayan ko din ng pagtalikod. Hindi ko na kasi alam pa ang isasagot ko sa kannya. Kanina pa talaga ako na uutal na parang nag aaral pa lang ako magsalita.

Ganito ba talaga ito? Kapag may nagtapat ng pag ibig sa isang tao ay makakaramdam ng kaba sa dibdib?

At hindi ba niya iniisip na maaaring pag usapan siya dahil nanliligay siya ng kagaya ko.

Lalaki kami pareho.

I know, our parent are both guy at sa 19 years ko sa mundong ito ay marami na akong narinig na pandidiri sa mga magulang ko dahil pareho din silang lalaki. Hinuhusgahan sila ng ibang tao na nakapaligid at makakakita sa kanila.

Ang mga taong mapanghusga. Pero kahit ganun man ay hindi nila pinansin iyon. And proud naman ako na sila ang mga magulang ko na nagpalaki sa akin. Kahit pa man na hindi ako kadugo ni papa ay mahal na mahal niya ako bilang isang tunay na anak.

Like him. Parehas na lalaki ang mga magulang niya pero nakikita ko na hindi niya pinapansin ang mga taong nakapaligid sa kanya. Nakikita ko na proud pa siya kung sino ang mga magulang niya.

“Come on, saka na tayo ulit mag usap. Baka mahuli ka pa sa klase mo.” Saka ako hinawakan sa kamay. “But let me kiss you first.” Hindi pa man ako nakakasagot ay dumampi na ang labi niya sa akin. “Sweet.” And he licked his own lips.

Naramdaman ko tuloy ang biglang pag iinit ng pisngi ko dahil pasadyang ipinakita niya iyon sa akin.

Eh! Para kasing he is seducing me the way he licked his lips at nakatitig sa akin.

“Don’t look at me like that princess. Baka iba na ang magawa ko at hindi basta halik na lang.” And he pull me again palabas na ng tree house.

“S-sandali, paano ang mga pinagkainan natin.”

“Yaya Nene can clean it.” Sagot niya. Kaya naman magkaagapay na kaming bumaba ng tree house.

Muli, sumakay na naman kami ng motor niya but this time, wala na ang takot ko sa unang sakay ko kanina but still, nakayakap parin ang braso ko sa baywang niya.

“Susunduin kita ulit mamaya.”

Tumango ako ng makababa na kami pareho ng motor niya at ngayon ay naglalakad na magkahawak at bagtas na mismo ang HE ng department namin para sa pagluluto namin.

“S-sige. G-gusto mo ba na tirahan kita ng iluluto ko mamaya?” Lalas loob na alok ko sa kanya.

Ngumiti siya at sinabayan din ng pagtango. “Sure princess, isa iyan sa nakatawag pansin ko sayo noon, noong kunin ko ang bento sayo. Nagsisisi na nga ako na naging bully ako sayo noon. Not knowing na may malala kang sakit na iniinda kaya ka allof sa mga tao.”

“O-okay lang iyon. Matagal ng tapos yon. H-huwag na lang natin alalahanin.”

“Yeah! Dahil pupuunan ko ang naging pangbubully ko sayo noon ng mga magagandang alaala. So be ready.”

“Hmmmm.” Napayuko ako habang naglalakad kami.

“Huwag kang yumuko habang naglalakad. Iwasan mo na ang nakagawian mong iyan kaya ka lagi nababangga eh.” Suway niya sa akin.

“O-oo. H-hindi lang kasi ako sanay na nakakarinig ng ganyan.”

“Sasanayin natin iyan, princess. Tara na. Bilisan mo na. Basta iwasan mo ang mga taong gustong hawakan ka. At kapag may nagtangka man, itawag mo agad sa akin para mapuntahan kita agad.”

Tumango ako bilang sagot.

Tumigil na kami mismo sa harapan ng HE.

“Be good okay.” Hinid pa man ako nakaksagot ay mabilis na namang dumampi ang labi niya sa akin.

Pulang pula na yata ang mukha ko dahil marami ang tao sa paligid.

“Don’t mind them. I will kick them out kapag pinakialam ka nila.” Bulong pa niya. He pat my head before he say goodbye to me again at tuluyan ng umalis.

Ako man ay pumasok na din sa HE room namin. Hindi ko na nga pinansin ang mga matang nakasunod sa bawat galaw ko kahit paman siguro binabalatan na ako sa talim ng tingin ng iba.

But I don’t care. Demon said, he will protect me, no matter what at iyon ang panghahawakan ko.

---

To be Continued..

---

CROSSDRESSER #14: Denden

Typo ang grammatical error ahead!!

14_ Denden

“You ready?” Tanong mula sa likuran ko na nakapagpapiksi sa akin. Saka ako lumingon pero ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko dahil lumanding ang labi niya sa labi ko ng malingon ko siya.

Agad akong umiwas at lumayo sa kanya dahil nagsitinginan na ang mga ka klase ko. Bigla tuloy nakaramdam ako ng pag iinit ng buong mukha ko.

Wala pang kami pero kung makahalik ay hindi ko na yata mabilang simula ng sabihin niyang ipapagpatuloy niya ang panliligaw sa akin. Saka, ganito na ba ang klase ng panliligaw ngayon? Hindi pa kami pero nakakahalik na siya ng paulit ulit.

Hmmmp! Tapos ngayon, lantaran na ang ginagawa niyang panliligaw at hindi pinapansin ang mga matang nakatingin sa aming dalawa.

Kundi ngiting ngiti pa talaga siya at nawiwili yata sa nakikitang namumula na ang mukha ko.

“Cute.” At bahagyang pinisil ang pisngi ko. Dumampi muli ang labi niya na ngayon ay sa ilong ko iyon dumapo.

“D-demon, stop it.” Mahinang itinulak ko siya.

“But I can’t princess.” Sagot niya. Siya na ang nagpatuloy sa pagliligpit ko ng mga libro ko sa bag ko at isinabit na iyon sa kaliwang balikat.

Hindi na alintana ang mga ka klase ko na nakatingin sa amin. Kinuha niya ang kamay ko at pinagsalikop pa ang mga palad namin kaya naman napatayo na lang ng hilain niya ako.

“S-saan na naman ba tayo pupunta?” Tanong ko sa kanya pero alam ko naman na sa tree house parin ang tungo namin kapag ganitong tanghalian na.

Tatlong araw na ang lumipas mula ng maipakita niya sa akin iyon. Everytime na pareho kami ng free time at walang klase ay niyayaya niya ako doon at doon na kami nagpapalipas ng oras.

Wala naman kaming ibang ginagawa maliban sa kakain, mag kwekwentuhan. Pero minsan sa kapilyuhan niya palagi niya akong ninanakawan ng halik na hindi pa naman dapat.

Pero nakasanayan na niya. Kung tutuusin ay parang kami na nga kahit wala pa akong naging sagot sa mga tanong niya kung mapapabigyan ko ba siya at pasukin ang isang relasyon. Pero hindi ko naman alam kung paano sasagutin ang tanong niyang iyon.

Minsan naman nagpapahinga lang na nagagawa kong makatulog nga doon at nagigising na lang ako na nasa tabi ko siya at nakaunan ako sa braso niya habang nakayakap naman ang kamay ko sa kanya.

Syempre, kapag ganun ay agad naman akong lalayo. Nakakahiya, dahil ang una kung naisip ay kung ano ang hitsura ko. Baka kasi nakanganga ako kung natutulog o di kaya naman ay nalalaway.

Pero kapag tangka ko ng lumayo sa kanya ay mabilis niya akong nahuhuli at hindi pinapakawalan hanggat hindi na naman siya nakakahalik sa akin.

Kaya naman, nakakasanayan na yata ng katawan ko at pakiramdam sa mga bagay na ipinapamulat niya sa akin na hindi ko pa man nararamdaman noon.

“May problema ka?” Kuway tanong niya ng natigil ako at nakatitig sa kamay naming magkaugpong.

“Wala, may naisip lang ako.” Sagot ko sa kanya kaya naman umagapay na lang ako sa pavlalakad para hindi na niya ako hilain pa.

At gaya ng nakagawian na sa taylong araw na iyon. Sa motor kami sumasakay sa tuwing pupunta kami ng tree house.

“Wow.” Hindi ko naman ngayon mapigilan ang mamangha dahil sa nakikita ng mga mata ko. Nabago ang kulang ng mga kurtina at bedsheet.

Lalaki ako pero I love rose pink. Na sinamahan ng lavander na kulay.

“You said you like lavander and pink. Kaya gusto kong maging homey ka sa tree house natin.”

“N-natin?”

“Yeah! Dahil kung dito nabuo ang pagmamahal ng mga lolo ko, dito ko din bubuoin ang pagmamahal ko sayo, at sana bigyan mo ako ng pagkakataon na mahalin mo ako.”

“D-demon.” Hindi ko mapigilan ang mapalunok habang napatitig ako sa kanya dahil sa seryusong titig din niya sa akin.

“I know, masyado akong nagiging mabilis pero hindi ko kayang itago ang nararamdaman ko. Hindi ako showey sa iba pero sayo, kung ano ang nakikita mo ngayon, ay iyon ako. You know me as well sa una pa lang. Yeah! Bully ako at ikaw na ang isa sa na bully ko. But this is the first time na nakaramdam ako ng ganito, dito.” Sabay turo sa tapat ng puso niya habang nakatitig parin siya sa akin.

Hinawakan niya ang mga kamay ko. Inangat at dinampian ng labi niya ang likod ng palad ko.

“Give me a chance princess.”

“Eh.” Hindi ko alam ang sasabihin ko. Lalo na ng humaplos naman ngayon ang isa sa palad niya sa pisngi ko.

“Princess please.”

Nakipagsukatan ako ng tingin. Ewan ko pero kahit na anong kagusto ko sanang umiwas sa tingin ay ay parang nahihila ang mga mata ko na tumitig lang din sa kanya. At namalayan ko na lang ang sarili ko na tumango bilang sagot ko sa kanya.

“Y-yes. But please, take care of my heart.” Iyon ang nasabi ko. Dahil iba na din naman ang nararamdaman konsa kanya. Na sa kanya ko lang din naramdaman ang ganitong kakaibang kaba kapag nasa malapit siya. Kakaibang saya kapag naglalambing siya.

Ngumiti siya. Ikinulong na sa mga palad niya ang pisngi ko. Saka pinagdikit ang nuo namin habang ang mga mata namin ay magkatitig parin.

Nakakaduling man sa lapit ay hindi ko na pinansin. Dinama ang init na nagmumula sa mga palad niya sa pisngi ko at kusa ng pumikit ang mga mata ko ng maramdaman ko ang magaan na pagdikit ng labi niya sa labi ko.

“Princess, I love you. Pinasaya mo ako sa pagbibigay mo ng pagkakataon maipadama ko ang pagmamahal ko sayo.” Bulong pa niya ng pakawalan ang labi ko. Pero saglit lang iyon at muli na naman niya akong hinalikan.

Ang halik na puno ng pag iingat. Magaan iyon na para bang ninanamnam ang kalambutan ng labi ko sa paraan ng halik niya.

Sucking my lower lips with such a hentle move.

“Uhmmm.” Pinakawalan kong ungol ng pilit na nagsusumiksik na ang dila niya papasok sa bibig ko kaya naman kusa ng bumuka ang labi ko na nakapinig lang at hinayaan ng malayang makapasok ang dila niya.

Parang may isip na ang mga kamay ko na kusang gumalaw at umangat. Wrapping mu hand around his neck while his wrap in my waist.

Sharing a possionate kiss. Tinutugunan ang bawat paggalaw ng labi niya. Ginagaya ang baway galaw, na sa kanya ko lang natutunan.

“Princess.” Hingal na hingal siya na tumigil sa paghalik sa akin. Nakaramdam man ako ng pag iinit ng mukha dahil naramdaman ko ang bagay na iyon sa may puson ko ng mahigpit niyang ipinulupot ang mga braso sa baywang ko.

“D-demon.” Ang kamay ko na nakapulupot naman sa leeg niya ay iniharang ko sa pagitan namin at bahagyan ko siyang itinulak. Naramdaman ko kung paano iyon kumibot sa ibabaw ng puson ko kahit pa man may mga damit na nakaharang sa mga katawan namin.

“I really love to kiss you. At parang ayaw kong tumigil. Uhmmm.” Saka niya ako niyakap. Isinampay ang baba sa balikat ko at dinid na dinig ko ang sunod sunod na pagpapakawala niya ng mga malalalim na paghinga.

Parang alam ko na ang gusto niyang ipahiwatig sa akin. Dahil kung hindi siya titigil ay baka kung saan makarating ang halikan namin at higit pa doon ang mangyayari.

Napangiti ako at ang kamay ko na nakaharang sa dibdib niya ay kumilos para yumakap na din ako sa kanya.

Hindi ko akalain na ang isang Angel Alcaide ay mapagtimpi pala pagdating sa bagay na iyon kahit na ramdam ko na may ipinapahiwatig na ang katawan niya.

“I don’t know kung love na din ang nararamdaman ko.” Kuway saad ko habang magkayakap parin kami.

“Hmmm.”

“Pero masaya ako kapag ganito tayo.” Pagpapatuloy ko na lalong ibinaon ang mukha sa balikat ko. “S-sandali.” Bahagyan ko siyang itinulak ng makaramdam ako ng kiliti sa leeg ko dahil gumalaw siya at talagang inamoy ako sa may leeg hanggang sa may tainga ko.

“Hmmm. I love you princess. Pangako, hindi ka masasaktan sa piling ko.” At dinampian pa ako ng halik sa tainga, sa pisngi, sa tungki ng ilong ko at muling pinagdikit ang nuo namin. “Say you love me princess.” Pabulong na sabi niya sa akin.

“Ah, eh.”

“Say it princess.”

Lumunok muna ako. “I-i love you.”

Ngumiti siya. “I love you princess. I love you.” Saka na naman tinawid ang pagitan ng mga labi namin at ginawaran ako ng isang mabilisang halik bago ako muling niyakap. “Now, we officially together.”

“Y-yes.” Tumugon na lang ako ng yakap sa kanya saka ko isiniksik ang mukha ko sa may dibdib niya. Hindi ko tuloy alam kung ano pa ang dapat gawin ngayong kami na.

May magbabago ba? Ano ba ang mga ginagawa ng magkasintahan? Baka kapag palagi na kaming mag sasama ay baka madali siyang magsawa at magbago ng ugali.

“Come on, magdiwang tayo.” Sabi niya ng kumawala ng yakap sa akin. Maaliwalas ang mukhang nakatitig sa akin habang nakapaskil sa mga labi niya ang isang matamis na ngiti. “But before, tumalikod ka muna.”

“Huh?”

“Tumalikod ka muna. Dali.” Sabay hawak ng mga balikat ko at pinatalikod nga ako sa kanya kaya wala na akong nagawa kundi sumunod na lang sa kanya.

Ilang sandali lang ay naramdaman ko ang paglapit niya sa likod ko saka ko namalayan na ang kamay niya ay may hawak na kwentas at isinuot iyon sa leeg ko.

Awtomatiko namang kumilos ang kamay ko at hinawakan iyon para tignan ko. May pendant na initial naming dalawa na napasadyang pina costomized niya iyon. Agad akong lumingon sa kanya.

“Do you like it?” Tanong pa niya sa akin.

Napasimangot ako.

“Hey! Hindi mo ba nagustuhan?” Napansin ko na nabalutan ng pag aalala sa tingin niya dahil sa pagsimangot ko.

“No! I mean, I-i like it.” Sagot ko na dahilan para mawala ang pag aalalang iyon at napalitan na naman ng ngiti. “A-and thank you.”

“Your always welcome princess.” Mabilis na naman na dumampi ang labi niya sa labi ko. “Come on, kumain na muna tayo.” Kuway aya na niya sa akin kaya naman matapos ang pag uusap namin iyong ay sinundan na namin ng masaganang pagkain sa mga ipinahanda niya na sinabayan na ng kwentuhan.

Ngayon, napansin ko na palasalita pala ito, mahilig magkwento. Mahilig magbiro, kaya naman ang gaan na naramdaman ko ay mas gumaan pa dahil sa pagsasalita niya ay parang iyon na ang natural niya. Walang itinatago.

Hanggang sa natapos ang lunch break namin na may ngiti sa mga labi at muli na namang hinarap ang maghapon na na may bagong simula para sa aming dalawa.

=

“Hmmm, I miss you.” Napapiksi ako at lagi na lang akong nagugulat sa tuwing ganito na uwian na dahil bigla na lang siya susulpot sa harapan ko o likuran ko kapag nagliligpit na ako ng mga gamit ko.

Hindi ko namamalayan na nakalapit na pala siya tapos bigla na lang niya ako yuyukuin at dadampian ng halik sa labi kahit pa man hindi pa nakakalabas ang ibang mga ka klase ko.

“P-pwede bang iwasan mo ang halikan ako kapag ganitong maraming tao sa paligid?” Pabulong na sabi ko sa kanya sabay yuko dahil hindi ako sanay talaga sa ganito.

“Hmmm.” Kumibot pa ang bibig niya bago tumingin sa paligid na halata naman sa mga ka klase ko na umiwas agad ng tingin sa amin ng tignan niya ang mga ito. “Wala namang tumitingin. Saka, okay lang yan princess para malaman na akin ka na. At walang mag tatangkang lapitan ka.

“P-pero hindi mo naman kailangang gawin iyon.”

“Hmmm, tara na nga. Hindi na dapat iyan pinagtatalunan princess. Ihahatid na kita mismo sa inyo ngayon.” Nakangiti pa nitong sabi sa akin.

“Eh! May driver na susundo sa akin.”

“Nah! Wala na, dahil sinabihan ko na ang daddy at papa mo na ako na lang ang maghahatid sayo sa hapon. Sa umaga ka na lang ihahatid ng driver mo dito.”

“Eh! Mapapalayo ka na niyan sa pag uwi.” Muli ay dahilan ko.

“You forgot something princess, nasa loob lang ng MC ang tirahan ko.”

“K-kahit na.”

“Princess naman, puro ka reklamo. Huwag ka ng tumanggi dahil iyon na ang gagawin ko sa tuwing hapon. Hindi man kita masundo sa umaga, ako naman ang maghahatid sayo. Liban na lang kung sasabihan ko sina daddy mo kung pwede ka na lang tumira sa akin. Hmm.” Sabay kindat sa akin.

“No! Don’t do that.” Agad na sabi ko sa kanya. Na nakapagpatawa sa kanya ng mahina.

“Biro lang naman princess, alam ko naman na hindi din papayag ang daddy mo kapag ginawa ko iyon at baka ma banned pa ako sa iyo.”

Bahagyang umirap ako dahil doon.

“Hmmm! Marunong palang umirap ang prinsesa ko.” Sabay pisil ng pisngi ko.

“P-pero teka nga. S-sinabi mo talaga kina daddy?”

“Yup!.” Walang pag aalinlangang sagot niya sa akin. “And I told him that I want to court you. Hindi ko naman sinabi na tayo na. Gusto kong ligawan ka ng maayos at pasyalan ka sa bahay niyo bilang isang matinong manliligaw mo.”

Napasimangot ako pero deep inside ay kinilig ako sa sinabi niya. Ay nakakataba ng puso.

Ganito ba kagaling o kabulaklak ang mga salita niya kaya madaling nahulog ang loob ko sa kanya?

Ewan, pero nadadala ako sa galing ng mga linyahan niya.

“Hindi ka man naniniwala, papatunayan ko yan prinsesa ko. Kaya tayo na, ihahatid na kita.” Sabay hawak na naman ng kamay ko kaya naman magkahawak kamay kaming lumabas ng department namin.

Pigil ko ang ngiti ko habang naglalakad kami. Kaya naman nakayuko na lang ako para hindi niya makikita ang ngiti na pinipigilan ko. O mas tamang kinikilig ako.

“Princess, sabi ko sayo huwag kang yumuko kapag naglalakad. Be proud, that I am your man. Dahil proud ako na ikaw ang kasintahan ko.”

“Eh! Hindi naman iyon eh.” Sagot ko ng mag angat ako ng ulo ko sa pagkakayuko ko.

“Eh ano? Hmmm?”

“Eh! K-kasi..” hindi ko alam kung paanonsasabihin o dapat ko bang sabihin na kinikilig ako? “B-bilisan na lang natin sa paglalakad.“bagkus sabi ko na lang at hinila ko na lang siya ng binilisan ko na ang mga hakbang ko.

“Masasanay ka din princess.” Sabi naman niya. Pero agad naman na naging normal ang naging lakad namin hanggang sa marating na nga namin ang parking lot at siya na nga ang naghatid sa akin hanggang sa bahay.

---

To Be Continued….

---

CROSSDRESSER #15: Denden

Typo and grammatical error ahead!!

15_Denden

Matapos ang unang hapon na paghatid niya sa akin noon sa bahay ay naging madalas na ganun ang routine naming dalawa.

At masaya ako dahil doon. Kinausap niya sina papa at daddu tungkol sa aming dalawa. Hindi pa man niya sinabi na sinagot ko na siya ay nagsabi siya na nililigawan niya ako.

And he is not scared. Lakas loob niyang sinagot ang mga katanungan nina daddy at papa sa kanya.

Isa sa mga katanungan ng daddy ay hanggang saan niya ako kayang protektahan. At ang sagot naman niya ay hanggat humihinga daw siya.

At touch na touch ako doon. Kaya naman mas lumalim na yata ang nararamdaman ko sa kanya.

“Something bothering you.” Napakislot pa ako ng maramdaman ko siya sa may likod ko kaya naman napalingon ako.

Sa paglingon ko ay agad na lumanding ang labi niya sa labi ko.

“Mmm, so sweet.” Saka siya umupo sa tabi ko.

“A-anong ginagawa mo dito?” Tanong ko sa kanya. Nasa HE kasi ako at inaaral ko ang ilan sa mga reciepe para sa lulutuin ko mamaya.

“Binibisita ko lang naman ang prinsesa ko. Bawal ba?”

“H-hindi naman sa bawal pero hindi mo na kailangang pumunta dito.”

Napasimangot siya dahil sa sinabi ko. Hindi yata niya nagustuhan iyon na parang ayaw ko ba siyang makita sa naging reaksyon niya.

“K-kasi, mamaya magsisimula na kami sa pagluluto.” Kuway dagdag ko. “Baka maabutan ka pa ng chef cook namin.”

“Wala kasi akong klase ngayon, saka like ko makita kang magluto.”

“Eh!”

“Please.”

“D-demon naman eh. Mamaya hindi na makapag concentrate ang mga ka klase ko dahil sa presensya mo.”

“At bakit naman hindi?”

“Kasi titingin na lang sila sayo. Hindi naman lingid sa kaalaman mo na, kahit na umiiwas sila sayo, ay halata naman na maraming nagkakagusto sayo.” Ako naman ngayon ang napasimangot dahil sa sinabi kong iyon.

Angel Alcaide, kilala bilang isa sa pinuno ng MC at higit sa lahat ay gwapo talaga siya.

“So what? Magkagusto lang sila princess, dahil hanggang doon lang naman sila. Dahil iisa lang ang gusto ko. Iyon ay ikaw. At ikaw lang habang buhay.”

“Linya mo.” Inirapan ko siya. Nasanay na ako na sinasagot siya at gaya ngayon. Nagagawa ko na ding sagot sagutin siya o kaya naman tignan ng masama kung may hindi na ako nagustuhan. At masaya ako, dahil kapag may time na may hindi ako nagustuhan o nagtatampo ako ay agad niya akong sinusuyo na siyang nakakapagpakilig sa akin.

“Sayo lang ako lumilinya ng ganito princess kaya masanay ka.” Ngumiti siya. At iyon ang ngiti na hindi ko mapigilang tumitig sa kanya. He has a beautiful smile na walang kahit na sinong hindi mahuhumaling. “Ang kyut mo.” Doon ako napakurap ng pisilin niya ang pisngi ko. Kaya naman naipilig ko ang ulo ko para kahit papaano ay mawala sa isip ko ang mga ngiti niyang iyon. “Hindi na ako mangungulit sayo, hahayaan muna kita sa ngayon, pero yang lulutuin mo princess, take out mo para sa akin ah.”

“Oo na, dadamihan ko para may maitake out ako.” Sagot ko na lang.

Isa na namang damping halik ang iginawad niya sa akin bago tumayo.

“Mag ingat ka sa pagluluto princess.” Paalala pa niya sa akin.

Tumango ako habang nakatingala sa kanya. “Yeah!.”

“Mauuna na ako, susunduin na lang kita mamaya kapag tapos ka na. Just give me a call if there something wrong happen.”

“Oo, I will.” Muli siyang nag paalam ng maayos sa akin. Napangiti na lang ako habang pinagmamasdan ang palayong imahe niya palabas ng HE. Sa paglalakad niya ay halata na umiwas ang mga nakakasalubong niya. Naiiling na lang akong ibinalik ang pansin ko sa binabasa ko kanina.

Ilang sandali pa ay dumating na ang chef cook na magtuturo sa amin. Kaya naman naabala na ang isip ko sa pagluluto. At nawala siya kahit papaano sa isipan ko.

=

“Uhmm, ang sarap mo talaga magluto.” Nakangiting ngumunguya siya ng ulam na niluto ko. Nagpadala na lang siya ng kanin sa yaya niya kanina dito sa tree house para sa tanghalian namin at ang ulam nga na niluto ko sa klase namin ay takeout ko gaya ng sabi niya.

So, here we are now, masayang pinagsasaluhan iyon.

“Thank you.” Pasasalamat ko kaya naman napaangat siya ng tingin sa akin.

“You deserve to be praise dahil ang galing mo talaga magluto.” Then he lift up his left hand ang caress my cheeks. “At swerte ako dahil hindi lang maganda ang prinsesa ko, magaling pang magluto, and my extra talent pa sa pagkanta. And I’m proud na ikaw ang nagustuhan ko.”

Bahagyang napalabi ako. But deep inside, nilasap ang init na nagmumula sa mga palad niya sa pisngi ko.

“K-kahit na ganito ako? Kahit na may malala akong sakit?”

“Wala akong pakialam sa sakit mo! Basta huwag ka lang nilang hahawakan, dahil ayaw ko ulit masakhihan ang nasaksihan ko noon. Ayaw kong mawala ka princess, kaya kapag wala ako sa tabi mo. Mag ingat ka okay! Don’t ever let anyone touch you. Dapat ako lang. Kami lang ng pamilya mo.”

Tumango ako. Napangiti na lang ako at muli ko na lang ibinaling ang paningin ko sa kinakain ko.

“Princess.”

“Hmmm?”

“Isa lang subject mo ngayon hapon diba?” Kuway tanong niya.

“Yes, bakit mo natanong?”

“Labas tayo bago kita iyuwi sa inyo. Pasyal tayo kumbaga.” Nakangiti na naman siya.

“Eh! S-saan naman tayo mamasyal.”

“Ikaw, kung saan ang gusto mo. Pero huwag mong iisipin na first date natin ito ah. Like ko kapag first date natin iyong napaghandaan ko talaga. Sa ngayon, lets have fun.”

“A-ayaw ko sa may maraming tao baka kasi bigla na lang may humawak sa akin.”

“No! I wont allow it princess, use my jacket and  wear a gloves.”

“Eh!.”

“Please. Nasabi kasi sa akin nina tito Dylan na mahilig ka sa mga game. Kaya dadalhin kita ngayon doon. TimeZone tayo.”

“Diba maraming tao doon.”

“Princess, huwag kang matakot kapag ako ang kasama mo. Okay. Hindi ko naman hahayaan na mapahamak ka. Para naman ma enjoy mo ang mga oras na nasa labas. Hindi lang iyong nagkukulong ka sa kwarto mo at mag isang naglalaro.”

Napasimangot ako. But I nodded my head para sa sagot ko. Ngumiti naman siya sa pagsang ayon ko.

“Kumain na muna tayo. May isang oras pa mahigit para sa next subject mo. So makakapagpahinga ka pa hanggang mamaya.”

Muli akong tumungo bago ipinagpatuloy ang mga pagkain namin.

Naging masaga naman ang pagkain namin sa niluto ko. Matapos kumain ay nakasanayan na naming kami na ang magligpit ng pinagkainan namin dahil iyon ang gusto ko.

Kasi naman hinahayaan na lang niya dahil pupunta naman daw dito ang yaya niya oara linisin ang kalat namin pero ang sabi ko. We need to clean up our mess para naman kahit papaano ay hindi makalat ang pinagkainan naming dadatnan ng yaya niya.

After we clean, hugas ng kamay naghilamos, nagsipilyo.

Maganda ang tree house talaga dahil kumpleto sa gamit. May maliit na kusina na pwede ding lutuan at may maliit na banyo na pwedeng liguan sa baba.

“Come on.” Tinapik niya ang kama sa tabi niya. Nakaupo siya doon na nakasamdal sa headboard.

Agad naman akong sumampa at tumabi sa kanya.

Well, hindi lang tabi kundi humiga ako ay umunan ako mismo sa lap niya. While he is stroking my hair hanggang sa makatulog ako sa ganung ayos namin.

Masuyo kasing sumusuklay ang kamay niya sa buhok ko na nakakapagpapayapa ng isip ko.

“Ang lambot ng buhok mo. And…” niyuko niya ako at inamoy mismo ang buhok ko. “Mmmm, ang bango mo princess.”

Napangiti ako na nakatingala sa kanya.

Ang sarap sa pakiramdam na may nag aalaga sayo ng ganito. Iyong hindi mo kadugo kundi iyong taong nagmamahal sayo.

Kumilos siya. Inangat ang ulo ko sa lap niya at umayos ng higa sa tabi ko. Muling kinuha ang ulo ko at ipinaunan niya ako sa braso niya.

Napangiti na lang ako at nagsumiksik sa kanya. Iniyakap ko ang braso ko gayon din siya.

“Princess, I love you.”

“Hmmm, I love you too Demon.” I answered. He kissed me on my forhead bago yumakap ng mahigpit sa akin.

But then, lumuwang ang yakap niya kaya naman napatingala ako sa kanya. Hindi pa man ako nakakapagsalita ay sinalubong na ng labi niya ang labi ko at siniil ng halik.

“Princess.” Paos na boses niya ng pakawalan ang labi ko. Pero saglit lamang iyon at muli akong hinalikan.

Tumugon ako. Dahil masarap sa pakiramdam. Ang makipag sabayan sa kung paano niya ako halikan.

“Uhmmm.” Isang mahinang ungol ang pinakawalan ko ng manalakay na ang dila niya sa loob ng bibig ko. Hinuli ang dila ko and sucking it.

Inayos niya ang pagkapahiga niya sa akin ng alisin niya ang kamay niyang inunanan ko. Napasinghap na lang ako ng kumilos siya para pumaibabaw sa akin.

Gamit ang siko na itinungkod niya ay hindi ko naman naramdaman ang bigat niya.

Bigla akong kinabahan sa naging ayos namin. Ano ang balak niyang gawin?

“D-demon.”

“Hmmm.” Tumitig lang siya sa akin. Sa mata, hanggang sa dumako ang tingin niya sa mga labi ko. “So beautiful princess.” And then, he use his pointer finger para pasadahan ang labi ko. “And so soft.” Kuway sabi pa niya bago muling bumaba ang mukha niya sa akin at muli akong halikan.

Napapikit na lang ako dahil parang iyon lang ang dapat kong gawin at lasapin ang sarap ng dulot ng halikan namin.

Pero ang kaba ko kanina ay mas dumoble dahil naramdaman ko ang bagay na iyon sa may pusod ko.

“Ugh!” He stop kissing me at agad na ibinaon ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko. “Stay put princess. Don’t move.” He whispered. Kaya para na akong nafreeze at hindi na talaga ako gumalaw.

Ang lalakas ng ginawa niyang paghinga na parang nahihirapan. Parang dinig ko pa yata ang malakas na pagtibok ng puso niya.

He is controling his feelings. At napangiti ako kahit papaano dahil kaya niyang pigilan ang sarili. Mabilis na umalis siya sa ibabaw ko at muling inayos ang pagkakaunan ko sa braso niya at niyakap ako ng mahigpit.

“I love you princess, I really do.” He whispered again. Kissing me at my forehead. Hugging me so tight na agad akong tumugon sa yakap niya at ibinaon ko ang mukha ko sa dibdib niya.

“I-i love you too.”

“Your making so happy princess dahil mahal mo din ako. And I cherish you forever.”

Hindi na ako umimik pa. Hinayaan ko na lang na damahin ang init ng katawan niya habang magkayakap kami at nagtagal kami sa ganung ayos hanggang sa matapos ang lunch break namin.

=

“B-bakit?” Tanong ko sa kanya ng mapansin kong kanina pa siya nakatitig sa akin habang naglalaro ako sa pinuntahan naming TimeZone para maglaro.

Hindi naman siya naglalaro at hinahayaan lang niya ako sa kung saan at kung ano ang lalaruin ko.

“Nawiwili lang ako na pagmasdan ka habang nakangiti ang aking prinsesa.” Nakangiti nitong sagot sa akin. Umangat ang mga kamay niya at masuyong humaplos sa pisngi ko.

“Ehh!”

“Yes Princess.”

“Ako lang naman yata ang nag e-enjoy sa paglalaro eh. Tara, doon tayo.” Sabay turo sa machine ng street fighter. “Laban tayo.”

“Princess, baka magsisi ka sa paghahamon mo.” Sabi niya sa akin ng tumingin doon.

“Bakit naman?”

“Hindi kasi ako tumatanggap ng hamon kapag walang pustahan princess. So ano ang itataya mo bilang kabayaran kapag natalo kita.”

Napasimangot ako. Sabay muling napatingin doon. “Ikaw, ano ba ang gusto mo?”

“Ikaw lang naman ang gusto ko princess bilang kabayaran. Ang maging akin ka habang buhay.”

Lihim akong napangiti sa sagot niya sa akin. Kinikilig ako pero ayaw ko namang ipahalata.

“May ganun ba na pustahan?”

“Oo naman, simple lang princess, kung matatalo mo ako, sayo ako habang buhay, kung natalo naman kita, akin ka lang habang buhay. O ano, deal.”

Pinanlakihan ko siya ng mga mata. Hindi bat parang pareho lamang iyon.

Sasagot pa sana ako, pero nahila na niya ako papunta doon.

“Game na princess, humanda ka kasi hindi ako magpapatalo sayo sa larong ito.” Nakangiti pa niyang sabi sa akin. Inalalayan pa niya akong pinaupo bago naman siya umupo sa kabila.

“Okay!. Hindi din ako papatalo.” Sagot ko na lang. “Pero like ko 3 games tayo. Sunod sa motor race tayo. Tapos sa car race.”

“Game.” Kumindat pa siya sa akin. “Goodluck princess, humanda ka ng maging akin.”

“Then, lets start.”

Sabay pa kaming tumango bago naming seryusong hinarap ang unang laro namin.

Ewan ko lang kung gaano siya kagaling sa larong street fighter. Pero sigurado akong magaling din ako dahil sa bahay ay may gaming room ako at halos doon lang ako naglalagi dahil hindi naman ako pwedeng lumabas para mamasyal kasama ng mga kaibigan ko dahil sa kalagayan ko. Saka wala naman akong mga kaibigan. Sina kua Drake lang at kuya Finn ang madalas na kasama kong namamasyal o di kaya naman sina Daddy at Papa.

Kaya ang mga free time ko ay sa games na lang umiikot ang mundo kaya masisigurado kong hindi niya ako basta matatalo.

“Ahhh!.” Napangiti ako ng napasigaw siya mismo ng bumagsak ang character niya. Nagkatinginan pa kami.

“ROUND TWO. FIGHT!” At nagsimula na naman kami. Sa una naman nakakatama na siya pero mas nakakalamang ako at mas mabilis kumilos kaya sa round two ay bumagsak na naman siya hanggang sa ako na ang nanalo sa unang laro namin.

“Princess, pinagbigyan lang kita.” Kuway sabi pa niya sa akin ng hawakan niya ako sa kamay at umalalay sa pagtayo ko.

“Weeh!.”

Ngumiti siya. Sabay hila na sa akin sa may 3Dmotor game. Kaya naman muli kami nagsimula.

At ng magsimula na kami ay nauna na siya sa akin dahil agad siyang umarangkada ng mabilis.

Pero agad ko siyang naabutan. Napangiti pa ako ng marinig ko ang mahina niyang pagmumura. But then, he said sorry dahil doon.

Ewan ko lang kung lumingon siya sa akin dahil muntik pa kaming nagkabungguan. Pero agad na nakabawi siya. And he won. Just only 2 sec ang pagitan ng time span namin.

“Whoa! Nanalo ako.” Nakangisi siya. “It’s a tie princess.” Umalalay na naman siya sa akin sa pagbaba ko ng motor mismo.

“Mananalo ako dito.” Taas nuo kong sabi sa kanya.

“Lets see princess.” Sabay kindat at mabilis na dumampi pa ang labi niya sa akin. Bigla tuloy akong naasiwa dahil maraming tao sa paligid.

“L-lets go sa pangatlo.” I said at nauna na akong naglakad.

“Sorry, I just can’t help.“pabulong na sabi niya ng mabilis naman na nakaagapay siya sa akin.

“I-its okay, j-just don’t do it again. Maraming tao sa paligid.”

“Yeah!.” Naramdaman ko ang bahagyang pagpisil niya sa kamay ko na hawak niya. At magkahawak kamay kaming tinungo ang linya ng car race.

Sabay kaming nagkatinginan bago sumabak sa karera. Ngumiti sa isa’t isa. Hanggang sa seryuso ng pinagtuunan ng pansin ang laro naming dalawa.

At ganun na lang ang ngiti ko ng manalo ako sa kanya. Halos panabay kami. Just only 1 sec this time.

“I won.” Nakangiti kong sabi sa kanya ng magkatinginan kami. “So what now?”

“Ano pa ba? Sayong sayo naman ako princess, t handa akong magpaalipin sayo dahil sa pagmamahal ko.”

“Kakornehan mo.” Pairap ako sa kanya pero sa totoo lang ay nandoon na naman ang kilig ko.

Ang saya ko na kasama siya at naririnig ang mga linya niya na nagpapatungkol sa pagmamahal niya sa akin.

Sana nga, hindi magbago iyon sa mga darating pa na bukas, dahil sa akin habang lumilipas ang mga araw na kasama ko siya ay lumalalim na ang nararamdaman ko sa kanya.

“Sayo lang princess. And I really love you so much.”

Isang ngiti ang gumuhit sa mga labi ko. Ngiti ng isang taong inlove na inlove na sa kanya.

“I love you too Demon.”

---

To Be Continued..

---

CROSSDRESSER #16: Denden

Typo and grammatical error ahead!!

16_Denden

Nangunot ang nuo ko na napatingin sa labasan ng AU. Kahahatid lang sa akin ng driver namin kinaumagan at namataan ko agad siya sa dati niyang pwestong naghihintay sa akin.

Kasabay ng kunot ng nuo ko ang pagsimangot. Paanong hindi ako sisimangot gayong nakikita ko siya na may kausap na magandang babae at  masayang nakikipag usap dito.

Hmmp!

Pero kung magbibihis babae ako, matatalo ko ang babaeng kausap niya ngayon.

Ewan ko na kung bakit ako nakaramdam ng inis sa dibdib ko sa kaalamang may iba siyang nginingitian maliban sa akin.

Sabi niya hindi siya malapit sa iba maliban sa mga kaibigan niya sa MC pero sa nakikita ko ay mukhang hindi naman siya madamot sa ngiti sa iba.

At dahil sa inis na sumiklab na naramdaman ko ay umiwas ako at hindi nagpakita sa kanya. Umikot pa ako ng dadaanan para lang di niya ako makita.

At sa inis ko sa paglalakad ay hindi ko napansin ang isang kumpol ng mga tao sa daraanan ko huli na para makaawis dahil humarang na sila sa daraanan ko.

Nakalimutan ko tuloy ang posebleng mangyari sa akin dahil sa inis na naramdaman ko sa kanya.

“Naligaw yata ang isang ito mga dude.” Sabi ng isang lalaki na humakbang pa palapit sa akin na sinabayan ng isang babae.

Hindi ako talaga pamilyar sa ibang daanan patungo sa department namin kaya heto ang napala ko dahil sa pag iwas ko.

Napahakbang naman ako paatras. Mabilis na tumalikod ako at tangka ko ng umiwas pero mabilis na humawak ang babae sa kaliwang braso ko.

Pasalamat na lang ako dahil mahaba ang manggas ng uniform ko hindi gaya ng kanila kaya hindi na akp masyadong nagpanic.

“B-bitawan mo ako. Ayaw ko ng gulo.” Mahinahong sabi ko sa babae habang sa kamay niyang nakahawak sa akin ako nakatingin.

Pero wala yatang balak na bitawan ako dahil mas hinigpitan pa niya ang pagkakahawak sa braso ko at parang gusto pa yatang panggigilan.

“Gusto ka lang namin makausap. Bakit bigla ka umiwas?” Tanong pa nito at pahila na pinaharap ako.

“Dadaan lang naman ako. Saka ano ang gusto niyo sabihin sa akin?” Tanong ko pa. Pero dahil sa init ng kamay nito na naramdaman ko kahit na may telang nakaharang sa hinahawakan niya ay parang nagkakaroon ng iretable sa parteng hawak nito. “B-bitawan mo na ako.” Doon na naman ako naalarma. Lumala ba ang sakit ko? Bakit ganito? Kahit na hindi naman eksaktong skin contact ay nagkakaroon ako ng allergy. “N-nakikiusap ako. Bitawan mo ako.” Pilit kong hinihila ang kamay ko pero sadyang ayaw niya akong bitawan. Isa pa ay lumapit pa silang lahat sa akin.

Pinaikutan at ang isa sa unang lalaking lumapit kanina ay umangat ang kamay. Ewan pero mabilis na iniwas ko ang mukha ko dahil hahawak siya sa mukha ko.

“N-no! Please, huwag mo akong hahawakan.” Natatakot na naman ako. Lalo na naramdaman ko ang mabilis na pagkalat ng allergy ko sa kamay.

Wala silang pinakinggan. At ang kamay ng isang lalaki na hahawak sa akin kanina ay muling tinangkang hawakan ako ng bigla na lang nagkagulo.

Ang isa sa kasama nila ay bigla na lang tumilapon kaya napatingin kami lahat sa kung sino ang may gawa nun.

Si Demon. At galit na galit ang mga matang nakatingin sa kanila isa-isa.

At ang babaeng nakahawak sa akin ay mabilis na hinawakan niya ang kamay nito at pinilipit kaya ito napahiyaw.

“Who give you the right to hold my princess, you idiot.” Saka patulak na binitawan niya ito na halata na nabalian na yata ng kamay dahil sa pagkakangiwi nito at bumagsak pa talaga sa simento. Saka naman siya lumapit sa akin at niyakap. “Where is your medicine?” Agad niyang tanong habang nakayupyup ako sa dibdib niya. At habang nakabaon ang mukha ko sa dibdib niya ay kumilos ang mga kamay niya at kinalkal ang bag ko at kumuha ng gamot doon at ipinainum sa akin.

Yeah! Mabilis na kumalat ang allergy ko. Ewan ko kung bakit? At ngayon? Bakit ayaw tumalab ang gamot ko kahit napainum na niya ako.

“Fuck! Anong nangyayari bakit ayaw tumalab ng gamot mo?” Nasa tinig niya ang pag aalala. At ng humaplos siya sa pisngi ko ay mas lalong naramdaman ko ang pag kairita ng balat ko.

Why? Bakit ako nagkaka allergy habang hawak niya ako ngayon? Anong nangyayari?

“Stay still princess.” Saka niya kinuha ang phone sa bulsa niya at may tinawagan. “Come here at BA Department as soon as you can. Damn, just come here. Fuck it.” Pasigaw pa na sabi niya sa kausap sa phone niya bago binabaan.

Nanghihina na ako dahil hindi pa umipikto ang gamot ko. Wala na bang bisa ang gamot na gawa ni tito Magnus at bakit ganito na ayaw ng umipekto.

“Come on, princess. Hang on.” Saka niya ako muling niyakap.

Ilang sandali pa na ganun ang ayos namin ay dumating ang mga kaibigan niya.

“Give them a lesson. And cut their hand if needed.” Galit na utos niya sa mga ito bago niya ako hinarap at inilayo sa mga iyon.

Pero nanghihina na ako talaga at halos hindi ko na maihakbang ang mga paa ko. Everytime he touched me ay mas lumalala ang allergy ko. At parang malalapnos ang balat ko. Naghihingalo na din ako at hindi na makahinga ng maayos.

“Damn it! What happened princess.” Hindi mapakaling tanong niya ng tumigil kami sa paglalakad habang hindi na alam kung hahawakan pa ba ako. Hanggang sa maglabas siya ng gloves at isinuot iyon sa kamay niya saka siya humawak muli sa akin. “Tell me, anong problema mo bakit hindi kita mahawakan? Did something wrong happened to you? At bakit ka dumaan dito? Kanina pa kita hinihintay?” Sunod sunod na saad niya at mga tanong. Panakang hahaplos siya sa pisngi ko. Sa braso ko. Punong puno na ng pag aalala ang tinig at nga titig niya sa akin.

Saka ko naalala ang babaeng kausap niya kanina na naging dahilan ng pag iwas ko.

“Y-You liar.” Iyon ang nasabi ko kahit na halos hindi ko na maibigkas iyon.

“What? Why would I? Saan ako nagsinungaling, princess.” Halatang hindi niya alam kung ano ba talaga ang nagawa niya. Pero nakita ng dalawang mata ko kung paano siya makipag usap sa babaeng iyon at ngitian.

Bigla akong nakaramdam ng pangingilag. Hindi kaya.. hindi kaya dahil doon kaya bigla na naman ako nagkaroon ng allergy sa kanya dahil nabawasan ang tiwala ko?

Ganun ba iyon? Ewan ko lang.

“I-i saw you with someone.” Sabi kong muli. Dahilan para matigilan siya. Ilang sandali pa ay muli niyang inalis ang gloves sa kamay niya at ikinulong sa palad niya ang magkabilang pisngi ko.

“Come on! Relax princess. I won’t harm you At wala akong balak na saktan ka. Please.” Then, masuyong dinampian niya ng halik ang nuo ko. “Nakita mo akong may kasamang iba. Kaya ka umiwas. At sa pag iwas mong iyon ay muntik ka ng napahamak. At kung walang nakapagsabi sa akin na dumaan ka dito ay baka nahuli na naman ako ng dating.” Mahabang lintaya niya. “At dahil bigla kang naghinala kaya hindi na naman kita mahawakan. But please, princess. Alisin mo sa isipan mo na sasaktan lang kita dahil wala sa listahan ko ang salitang iyon maliban sa mapasaya ka at higit sa lahat ang mahalin ka.” Pahabang paliwanag niya. At sa paliwanag niya ay nakaramdam ako ng kaginhawaan ng pakiramdam.

Napatitig ako sa kanya dahil sa mga sinabi niya. Pero napasimangot parin ako kahit naramdaman ko ng nawawala na ang allergy ko habang naririnig ko ang masuyo niyang boses habang kinakausap ako.

“P-pero… s-sino siya?” Hindi ko mapigilang tanong sa kanya.

“Pinsan ko siya. Malayong pinsan na sigurong matatawag pero walang malisya ang pag uusap namin. Nadaanan lang kasi niya ako kanina habang naghihintay ako sayo kaya nag usap lang kami ng ilang mga bagay. At diba sabi ko sayo. Wala akong kinakausap maliban sa MC member at mga pinsan, kamag anakan ko. If not related na sa akin, asahan mong wala na akong kakausapin.”

“T-talaga?”

“Yes princess. Kaya pwede bang tama na ang pagtatampo mo. At sa susunod, kapag nakita mo akong may kausap na iba na hindi pamilyar sayo. Mas gugustuhin ko pang sugurin mo ako kaysa ang umiwas ka. Dahil baka ikapahamak mo lang. Nagkakaintindihan ba tayo?”

Muli akong napasimangot pero sinabayan ko naman ng pagtango bilang sagot dahilan para ngumiti na siya at yakapin akong muli.

“Are you okay now?” Kuway tanong pa niya ng maramdaman ko ang masuyo niyang paghugod sa likod ko. Ako man ay napayakap na rin sa kanya at isinubsub ko ang mukha ko sa dibdib niya.

“Sorry.” Hinging tawad ko saka tumingala habang yakap parin namin ang isat-isa.

“Shhhhh! It’s okay princess. Basta ayaw ko ng ulit mangyayari ang ganun. Dahil hindi ko kayang makita ka na nasasaktan  dahil sa kalagayan mo.”

“Okay.” Tango bago muling sumandal sa dibdib niya.

Hindi na alintana kung nasaan kaming parte na ng eskwelahan na kahit na nakikita na kami ng kapwa naming mga estudyante.

Pero napakalas na ako ng yakap sa kanya ng may tumikhim sa likuran ko.

Ang mga kaibigan niya.

“Hindi yata alam ng mga iyon kung sino ang tinambangan nila kaya may lakas loob sila.” Kuway sabi ni Cloud.

“Asan na sila?”

“Hinayaan na lang namin, first call pa lang naman kaya pinagsabihan lang namin.”

“Fuck. I said cut their hands off.” Galit na sabi niya sa mga ito.

“D-demon. T-tama na. Kasalanan ko din naman dahil dumaan ako doon.” Sansala ko dahil nakikita ko talaga at ramdam ko ang gigil niya sa mga iyon.

“Kahit na, dahil kahit hindi ka man napadaan doon wala silang karapatan na humarang ng mga estudyante. At mali pang tao talaga ang hinarangan nila.”

“I know, pero tama sila. Okay lang na pagsabihan na lang sila total wala namang masamang nangyari sa akin.”

Ang galit na tingin niya kanina kay Cloud ay nawala ng napatingin siya sa akin. “Just promise me, huwag na huwag ka ng maglalakad ng mag isa. Hindi ko alam ang magagawa ko princess kapag may nangyari sayong masama.” Masuyong tunong saad jiya at masuyo ding humaplos ang palad niya sa pisngi ko.

“Ahem! Baka naman. Nagsisilapitan na ang mga langgam.” Si Klye pero hindi niya iyon pinansin bagkus niyakap niya akong muli kaya naman natugon na lang ako ng yakap sa kanya.

Masyado lang ba kasi akong nag advance sa pag iisip kanina na muntik ko na ngang ikapahamak.

Pero susundin ko ang sinabi niya kanina. Tama nga siya. Na mas tamang lumapit na lang ako sa kanya para nalaman agad at naitama ang mali kong akala.

“Sorry.” Mahinang sabi ko sa ilalim ng yakap niya. Ewan ko na lang kung narinig niya iyon dahil pumisil ang isang palad niya sa may braso ko.

“Tara na nga. Baka pati tayo madamay na langgamin sa kasweetan nila.” Sabi ng isa sa kanila na hindi ko na alam kung sino.

Hanggang sa dalawa na nga lang kaming naiwan ng magpaalam sila sa amin.

“I love you princess.” At dumampi na naman ang labi niya sa nuo ko. Paulit ulit. “Don’t do it again.”

“Y-yes I will. I-i love you too.” Hindi nagtagal ay niyaya na niya akong pumasok at ihatid sa classroom namin.

=

“Hi!.” Napatingin ako sa palapit sa amin ngayon ni Demon. Ito ang babaeng kausap niya kaninang umaga.

“H-hi.” Ganting bati ko na lang kahit na parang hindi ko gusto ang paglapit niya sa akin.

Pinsan siya ni Demon, iyon na lang ang iisipin ko.

But then, ayaw makiayon ng isip ko dahil maganda talaga siya. Saka sabi niya. Malayong pinsan at may posibilidad na ang babaeng ito ay may gusto sa kanya.

“You must be Angel’s princess.” Sabi niya na nakahalata yata ang pagkadisgusto ko sa kanya. “ Ako nga pala si Odette, and you are?“ Sabay lahad ng kamay niya sa akin.

“Denden.” Sagot ko pero hindi ko tinanggap ang pakikipagkamay niya. Why would I kung alam ko naman na magkaka allergy lang ako.

“Oh!” Sabay tingin ng kamay niyang nakalahad sa harapan ko. Kinuyom pa iyon bago binawi.

“Sorry, pero may dahilan ako kaya hindi ako nakikipagkamay.” Sabi ko na lang sa kanya.

“Really, how about beso beso.”

“Hindi din pwede.”

“Why?” Tanong ulit niya na sinamahan ng taas ang isang kilay.

“Why are you here Odette?” Tanong ni Demon ng makalapit sa amin.

Uwian na kasi kaya nandito na naman siya para sunduin ako.

“Hi cou’z. Like ko lang naman makilala ang prinsesang iniingatan mo. And I think he is kind of a snob.” Maarting sabi sagot nito sa kanya.

“He is just protecting his self. And why are you here? Iyan lang ba ang ipinunta mo dito?”

“Eh! Bakit ang seryuso mo ngayon? Kanina lang nginingitian mo ako. Pero ngayon.”

“Ayaw ko lang na iba ang isipin ng prinsesa ko kapag nginitian kita. Kaya pwede ka ng umalis Odette.”

“Ang damot mo naman cuz. Pero sige, see yah. Bye Denden.”

Napatingin ako sa kanya ng wala na si Odette. Saka ko sinimangutan.

“She likes you.”

“No! She didn’t princess.”

“But I feel it.”

“Silly, she is my cousin.”

“Pero malayong pinsan na. 3rd or 4th. Halos hindi na kayo related.”

“Then? What do you want me to do?” Kuway tanong niya sa akin.

Muli akong napasimangot dahilan para panggigilan niyang ipitin ang ilong ko saka dampian ng halik ang tungki nun.

“So kyut princess. And I think, I want to eat you whole.” Bulong pa niya na nakapagpatigil sa akin.

Napalunok ako ng ma gets ko ang ibig niyang sabihin. Ngumiti pa talaga siya na sinabayan ng kindat.

“Hmmmp.” Umirap ako. Para naman mawala kahit papaano ang biglang pagbundol ng kaba sa dibdib ko dahil sa sinabi niya.

He want to eat me whole? Is he?

“Come on, princess. Huwag mong ipakita ang ganyang ayos mo dahil baka hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.” Sabi pa niya. Tinulungan na niya akong isa  ayos ang nga gamit ko.

Gaya ng dati siya na ang nagbuhat nun at muling tinungo ang tree house para sa tanghalian namin.

---

To Be Continued..

---

CROSSDRESSER #17: Denden

Typo and grammatical error ahead!!

17_Denden

Maalarma na ba ako ng maramdaman ko ang masuyong haplos ng mga kamay niya sa likod ko?

No! I don’t need to panic dahil alam ko naman na hindi siya gagawa ng hindi ko magugustuhan. And the way kiss me right now, masuyo, puno ng pag iingat na tinutugon ko din naman sa paraan na gusto niya.

“Princess.” Paos ang boses ng tumigil siya sa paghalik sa akin. Pinagdikit ang nuo namin ng ilang sandali bago ibinaon ang mukha sa balikat ko. “Princess, I can’t help it.” Saad pa niya sa mahinang tinig.

“D-demon?” Hindi ko na din alam ang dapat gawin. Naramdaman ko talaga ang sobrang pagpipigil niya. Saka ano ang ibig niyang sabihin sa hindi na niya kaya?

Huwag niyang sabihin…

“N-no! W-we need to stop it right here.” Sagot ko sa kanya ng makuha ko ang nais niyang ipahiwatig saka ko siya bahagyang itinulak.

“Yes princess. I know. I know. Just stay still. Please. Don’t move.” Saka naman niya ako mahigpit na niyakap.

Napalunok pa ako ng maramdaman ko ang bagay na iyon sa may puson ko. Did he….. reacted dahil lang sa halikan namin?

“D-demon?” Muli kong sambit sa pangalang nakasanayan kong itawag sa kanya. “L-lets eat our lunch now.” Pang iiba ko na lang ng usapan. “Lalamig na ang mga ipinaluto mo.” Saka na ako tuluyang lumayo sa kanya.

Halata na hindi siya nasiyahan sa paglayo ko sa kanya ng harapin ko na ang mga pagkain sa maliit na lamesa.

“Come on. K-kain na tayo.” Muli ay aya ko sa kanya. Tumalima naman siya pero hindi nakaligtas sa akin ang pagpapakawala niya ng isang napakalalim na hininga.

Hindi na din siya umimik pa at halata na umiiwas na.

Napasimangot ako ng lihim. Masyado ba akong  madamot sa kanya? Pero hindi pa ako handa dahil alam ko ang gusto na niyang manguari sa pagitan namin.

At hindi ako sigurado pero alam ko na hindi basta basta iyon. Baka kapag gustuhin niyang mangyari iyon ay baka malapnos pa ang balat ko kapag nagkataon at iyon ang ayaw kong mangyari.

Not until tito Magnus can make the medicine para sa sakit ko.

“D-demon?” Tawag pansin ko sa kanya ng nasa bintana siya at nakatanaw sa labasan. Lumingon siya sa akin pero agad ding bumawi ng tingin.

Napasimangot ako dahil parang umiiwas siya. Kaya naman lumapit ako at niyakap siya mula sa likuran at isinandal ang mukha ko sa likod niya.

“May problema ka?”

Nagpakawaka lang siya ng isang malalim na hininga. Hinawakan ang mga kamay ko na ngayon ay nakayapos sa baywang niya hanggang sa humarap na siya at yumakap sa akin.

“I love you princess.” Bulong niya habang ramdam ko ang higpit ng kanyang yakap.

“I love you too Demon.”

Hindi na siya muling umimik pa. Nanatili kami sa ganung ayos. Ilang minuto ba? Ewan ko. Hanggang sa tuluyan na lang siyang magyaya para pumasok na sa unang subject sa hapong iyon.

=

Naramdaman ko ang pag iwas niya simula kaninang tanghali. Kung hahalik siya sa akin ay dampi na lang at hindi na niya pinapalalim. Bihira na din siyang yumakap ng matagal sa akin.

At ang pag iwas niyang iyon ay nasundan pa ng isa, dalawa, tatlong hanggang sa umabot na ng isang linggo.

Hindi naman sa nagrereklamo ako pero ramdam ko talaga na ayaw na niyang palalimin ang paghalik niya. Ayaw niyang patagalin ang pagyakap niya.

Nakakapanibago dahil nasanay ako sa ako doon. Para tuloy ramdam ko na nagbabago na ang kanyang damdamin para sa akin.

Napasimangot ako. Ano ba ang nagawa ko at bakit parang nanlalamig siya ngayon?

“Let’s go. Ihahatid na kita.” Kuway sabi niya at hinawakan ang palad ko matapos niyang kunin ang bag ko sa akin at siya ang nagbuhat.

“S-sige.” Nagpahila na lang ako. Hindi na din niya ako palaging ginugulat sa tuwing uwian na or breaktime na bigla na lang siyang susulpot sa likuran ko and teased me at my shoulder.

“Put your seatbelt princess.” Utos pa niya sa akin na lagi naman na siya ang naglalagay sa seatbelt ko tapos hahalikan ako. Pero nitong mga huling araw ay hindi na niya ginagawa.

“Hmmm! I want you to put it for me.” Sagot ko sa kanya na nakapagpatigil sa paglalagay ng sariling seatbelt at tumingin siya sa akin.

“Kaya mo na iyan princess.” Sagot din naman niya na lalong nakapagpasimangot sa akin. Humalukipkip ako at itinuon ang paningin ko sa labas ng bintana.

“Di ganyan na. Hindi ko na ilalagay.”

“Princess naman, safety first.”

“Hmmmm! Sa ayaw kong ilagay. Di ikaw ang maglagay para sa akin.” Ewan ko ba pero parang gusto ko talagang magtampo. Ano ba kasi ang iniiwasan niya at parang ayaw na niya madikit sa akin? O sadyang nagbabago na siya talaga.

Naringgan ko ang pagpapakawala niya ng buntong hininga. At tinignan ko siya mula sa reflection niya sa salamin ng bintana na inalis niya ang pagkaka sabit ng kamay sa seatbelt niya at lumapit siya sa akin.

“I feel like your being naughty those few days princess.” Mahinang sabi niya saka niya hinila ang seatbelt at mabilis na ikinabit iyon.

Pero bago pa man siya makalayo sa akin ay mabilis kumilos ang kamay ko at ipinulupot iyon sa leeg niya na mas lalo yatang ikinagulat niya.

“Princess, let me go. Don’t do this to me.” Halata na parang naghabol siya ng hininga dahil naging paos ang boses niyang sabi sa akin.

Ako rin ay nagulat sa ginawa ko. Pero parang gusto kong maglambing sa kanya ngayon.

“Why? I didn’t do anything.” Sabi ko. Saka ko siya dinampian ng halik sa nuo. Hindi pa ako nakontento ay pinababa ko ang halik ko sa tungki ng ilong niya. “I just want to kiss you.”

“P-princess.” Paos na halos hindi na yata sa lumabas sa bibig niya ang katagang iyon.

“I -i love you Demon.” Bulong ko sa kanya at dinampian na ng halik ang labi niyang bahagyang nakaawang.

“Princess.” Tumitig siya sa akin. “Pinapahirapan mo akong lalo sa ginagawa mo.” Bulong pa niya sa akin saka niya ako niyakap. Ang lalakas ng pagpapakawala niya ng hangin sa baga. “Don’t do this again princess. Please. Baka hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.” Ramdam ko ang higpit ng yakap niya. Nagtagal din iyon ng ilang minuto bago niya ako pinakawalan.

Wala na muling imik na ikinabit na ang seatbelt ko bago siya umayos ng upo at pinagtuunan na ng kanyang pansin ang pagpagmamaneho.

Ngumiti siya sa akin pero halatang may kung anong iba sa ngiti niya. Ano bang klase ng ngiti iyon? Nahihirapan? Why?

Saka ko na lang siguro siya tatanungin kong nagpatuloy ang ganitong ayos niya. Hindi ako sanay sa katahimikan niya.

=

“Good Morning Den.” Kunot nuo akong nakatitig kay Cloud ng makasalubong ko siya kinaumagahan.

“G-good morning din.” Umiwas ako ng tangka niya akong hawakan sa braso. “Pasensya na.” Hinging paumahin ko na lang dahil halata na nadismaya talaga siya sa pag iwas ko.

“Hahah! Okay lang. Nakalimutan ko. Hindi ka pala basta basta pwedeng hawakan na lang.” Kamot ang ulo niyang sinabayan ng ngiti. “Ako muna ang maghahatid sayo simula ngayon.”

“Huh!?”

“May pi,untahan kasi si Angel eh. Hindi ba niya sinabi sayo?”

Umiling ako dahil iyon naman ang totoo.

“S-saan daw siya pupunta?”

“Loko talaga ang isang iyon. May tour kasi silang mga CE eh. May bibisitahin daw silang site na ginagawang building para sa thesis nila.”

Napatango na lang ako.

“Kailan daw balik nila?”

“Mamayang hapon din siguro kaya ako muna ang makakasama mo sa buong maghapon.” Nakangiti pa niyang sagot sa akin.

“Pero hindi na kailangan na ihatid mo pa ako  kaya ko na ang sarili ko.”

“Yeah! Kaya mo nga siguro pero mahirap na baka kapag nalingat ako eh may taong magsamantala at i bully ka nila. Ayaw mo naman sigurong magalit si Angel diba.”

“Eh! I-ikaw ang bahala.”

Magkaagapay na kaming naglakad at sinamahan talaga ako hanggang sa makarating kami ng classroom. At gaya ng dati ay nandoon na naman ang mga matang natuon sa akin lalo na at si Cloud na naman ang kasama ko gaya noong nakaraang araw.

Nagbilin na naman ito sa mga ka klase ko na huwag akong lalapitan at may kasama pang pagbabanta. Saka na ito nagpaalam sa akin at nagsabing susunduin ako mamayang tanghali para sama sama na daw kaming kumain ng tanghalin kasama ng mga kaibigan nila. Like Jasper, Kyle at iba pa.

Alam ko naman na sa tingin ng mga ka klase ko ngayon sa akin ay may inggit. Pero hindi na doon natuon ang pansin ko kundi sa katotohanang nanibago ako ngayong umaga dahil hindi ko nasilayan si Demon.

Napabuntong hininga na lang nasa sestema ko na talaga ang halos araw araw na presensya niya. Ang hindi siya ngayon nakita ay nabalot ng kahungkagan ang buong pagkatao ko.

Sa paglipas ng mga oras sa pakikinig ko ay halos wala na akong naintindihan dahil si Demon na lang ang laman ng isipan ko hanggang sa umabot na sa tanghalian.

Matapos ang tanghalian na kasama sina Cloud ay hindi na bumalik ang sigla ko at gustong gusto ko na siyang makita. Isang buong araw lang na hindi ko siya nasilayan ay lungkot na lungkot na ako. Ano na lang kaya kung dalawa o tatlong araw o di kaya naman linggo?

Ano na lang ang mararamdaman ko? Mamimiss din kaya niya ako?

Ewan ko. Pero ako sigurado akong mamimiss ko siya.

“Hey! Lets go.” Pitik ng daliri sa harapan mismo ng mukha ko ang nakapagpagising sa akin sa pag iisip ko. Hindi ko na namalayan na tapos na pala ang klase namin sa hapon na wala na akong naintindihan talaga kahit isa.

“Tatawagan ko na lang ang driver namin para sunduin ako.” Sabi ko dito at mabilis na iniligpit ang mga libro ko at isinilid sa loob ng bag ko.

“Ihahatid na kita. Mukha kasing hindi pa makakauwi si Angel ngayon. Baka gabi na sila makakarating dito.”

“Okay lang yon Cloud.” Sagot ko dito.

Kasi isa pa sa nakakapagpadamdam sa akin ay ni text ay wala akong natanggap mula sa kanya. At naiinis na nalulungkot na hindi ko na mawari kung ano ba dapat ang maramdaman ko.

Alam ko naman na busy siya. Pero kaninang tanghalian ba wala siyang breaktime para lang sana tawagan at kumustahin ako? Kaya nakakainis.

Tapos ngayon, halos palubog na ang araw ay wala parin siyang text o tawag. Nakakainis siya.

“Ah! Pwede mo ba akong samahan mag grocery.”

“Huh!“halata na nagulat sa biglang pagsasalita ko habang dinadial ang numero ng driver namin.

“Gusto ko sanang bumili ng sangkap. Ipagluluto ko si Demon bago ako umuwi. Tapos pwede bang samahan mo ako sa penthouse niya?”

“Hmmmm.” Nag isip pa talaga siya saka tumango. “Sure. Hihingin na lang natin ang spare key kay yaya Nena.”

“Salamat.” Kinuha nito sa akin ang bag ko at siya na ang nagbuhat. Magkaagapay na kaming lumabas ng classroom ko. Sa kotse niya na ako sumakay para pumunta sa pinakamalapit na supermarket para bumili ng sangkap na lulutuin ko.

“Ayan, tapos na.”

“Nabili mo na ba lahat ng kailangan mo?”

“Oo, salamat huh!.”

“Okay lang. Tara na.” Aya niya. Halos siya na ang bumitbit ng pinamili ko. Hanggang sa muli ay bagtas namin ang pabalik ng AU at nagtungo ng MC kung saan ang penthouse niya.

“Salamat ulit.” Hindi na ako matapos tapos sa pagpapasalamat ng matapos naming daanan kung saan naglalagi si Yaya Nena at kinuha dito ang spare key ng penthouse ni Demon.

“Kailangan mo ba ng tulong?”

“Hindi na kailangan. Kaya ko na ito. Kapag matatapos naman akong magluto ay aalis din ako agad. Mag iiwan na lang ako ng note mamaya sa lamesa niya.”

“Sige, ikaw ang bahala. If you need any help just call me or call yaya Nena.”

“Yeah sure.”

Nagpaalam na ito sa akin kaya naman tuluyan na akong pumasok sa loob ng penthouse.

Hindi ko mapigilang igala ang paningin ko sa paligid. Malinis at maayos ang mga gamit sa loob.

Napangiti na lang ako na tinungo ang kusina niya. Naging abala na ako sa pag sasaayos ng mga lulutuin ko para sa dinner niya. Sana naman hindi pa siya kumain para makain niya ang lulutuin ko para sa kanya.

Bumili ako ng mga gulay na igigisa ko lang. Tapos karne ng baboy na iaadobo ko tapos isang pirasong isda na i priprito ko.

Tatlong putahe sa isang kainan. Nasanay kasi ako sa ganun. May karne, may isda at may gulay.

Tapos sasamahan ng kanin.

Mabuti na lang may bigas sa kusina niya dahil nakalimutan ko palang bumili.

Ng matapos ko ng mai prepare ang mga lulutuin ko ay saka ko tinawagan sina daddy at nagsabi na may gagawin pa ako at magluluto pa. Hindi ko na lang sinabi sa kanila na sa bahay mismo ni Demon ako nagluluto at hindi naman na sila nagtanong.

Pinaalalahanan na lang nila ako na mag ingat at magpahatid na lang daw ako sa kanya kapag ginabi ako.

“Yes dad. Thank you.”

“Basta mag ingat ka sweetie.”

“Yes daddy. Sige po. Magluluto na ako.”

“Okay. Hindi ka na naman iistorbohin.”

Kaya naman tinapos ko na ang usapan namin ng daddy para masimulan ko na ang pag luluto.

Dahil apat naman ang burner ng lutuan ay hindi na ako mahihirapan na pagsabay sabayin ko ang lulutuin ko. Nagsalang na lang ako ng kanin sa rice cooker.

Naging abala na ako sa pagluluto. Hindi ko na alintana ang oras na lumilipas. It took me almosr one hour bago ko tuluyang natapos ang mga iyon.

“Hmmmm! Hindi ka ba aware kung nasaang bahay ka ngayon princess?” Nagulat pa ako at halos mapatalon ako sa kinatatayuan ko na nakaharap sa mga niluluto kong adobong karne ng baboy.

“K-kailan ka ba dumating?” Hininaan ko ang apoy sa mga niluluto ko at hinarap siya.

Nakangiti siya ngayon na para bang nawiwili na nakatingin sa akin.

“B-bakit?” Tanong ko. Inilapag ko ang sandok na pinanghahalo ko.

“You came to my cage princess.” Hindi na ako nakasagot ng bigla na lang niya ako hilain at mapangahas na hinalikan ako sa labi at mahigpit na ipinulupot ang isang kamay sa maywang ko habang ang isa na ay nakaalalay na sa batok ko.

Ang kaninang pangungulila ko na hindi siya nakita maghapon ay parang biglang nawala. Agad na tumugon sa halik niya kung gaano kalalim, mapaghanap.

“Princess.” Bulong niya ng pakawalan ang labi ko.

Muli na naman sana niya akong hahalikan ng tumunog ang rice cooker kaya sabay kami na napatingin doon.

“P-patapos na akong magluto.”

“Tingin ko nga eh.” Ngumiti siyang muli. Saka ako mabilis na dinampian ng halik sa nuo. “Mabuti na lang tumawag sa akin kanina si Cloud habang nasa supermarket kayo at sinabing magluluto ka daw. Kaya minadali ko ang pag uwi para maabutan kita dito. At tamang tama ang dating ko.”

“Eh! Aalis din sana ako kaagad matapos kong i prepareang mga ito.”

“But I catch you princess. Kaya sabay na tayong kakain ng niluto mo.”

“Mmm! S-sige.” Tanging sagot ko na lang at muli ng hinarap ang ginagawa ko.

Nagpresenta na din siyang tumulong sa paghahanda. Hanggang sa tuluyan ng maisayos ang mga pagkaing niluto ko sa lamesa at sabay na namin iyong nilantakan at inubos.

---

To Be Continued..

---

CROSSDRESSER #18: Denden

Typo ang gramatical error ahead!!

Denden at the multimedia!

18_Denden

“Uhmp!” Napapiksi ako at hindi mapigilang hindi magpakawala ng isang mahinang ungol ng maramdaman ko ang kamay niya na nasa ilalim na ng damit ko while we are kissing.

“Princess.” Bulong niya na namamaos na naman ang boses at parang tumakbo ng metro metro dahil ang lalakas ng ginawa niyang paghinga.

Tumigil siya sa paghaplos sa katawan ko na ngayon ay nasa ibabaw na ng dibdib ko ang isa niyang palad at tumitig sa akin.

“D-demon?” Gusto ko siyang itulak ngayon dahil kapag hindi ko gagawin iyon ay siguradong hindi na lang halikan ang pagsasaluhan namin.

Kaya naman kumilos ang kamay ko at bahagya siyang itinulak. Iyong tulak na hindi naman siya madedisappoint.

Isang malakas na hangin muli ang pinakawalan niya at unti unting inalis ang kamay sa loob ng damit ko. Ibinaon ang mukha sa balikat ko.

“I love you princess.” Bulong niya sa ilalim ng pagkakabaon niya sa balikat ko at ang mga braso ay mahingpit na iniyakap sa may baywang ko.

“I-i love you too D-demon.” Yumakap na din ako sa kanya. Hanggang sa ako na ang unang kumalas. Ikinulong ang mukha magkabilang pisngi niya sa palad ko.

Tumitig sa isa’t isa. Ngumiti ako. Saka ko siya hinalikan sa nuo.

“I love you.” Saka ako umayos ng upo. “Sabado bukas at walang pasok. Gusto kong mamasyal kasama ka.” Sabi ko na siyang dahilan para lalo siyang mapatitig sa akin.

“Talaga, saan mo gustong pumunta?” Tanong niya agad at umayos ng upo paharap sa akin.

“Ewan ko. Wala naman akong alam na pasyalan. Kahit window shopping lanh. Maglalakad lakad sa mall okay na sa akin. Kasi bihira ko naman gawin iyon.” Sagot ko.

“Sure, princess. Anong oras mo gustong sunduin kita? Umaga ba tapos maghapon tayo magkasama?”

Tumango ako na ikinangiti niya. Sa naging usapan na namin ay nawala na ang kaninang init sa pagitan namin at naging normal na.

“I love you princess.” Saglit siyang yumakap sa akin at pinupog ng halik sa mukha. “Kaya ko pang magpigil. Dahil ganun kita kamahal.”

“Thank you.”

“And thank you too princess for trusting me.”

Naging magaan na ang takbo ng usapan namin. Nagpalipas pa ako ng kaunting oras bago niya ako tuluyang inihatid na ng bahay.

“Goodnyt princess.”

“Goodnyt.”

=

“Princess.” Napatitig siya sa akin. Naging slow motion pa yata ang pagtayo niya habang nakatingin sa akin.

“W-why?” Tanong ko ng makalapit na ako sa kanya. Saka ko niyuko ang sarili ko.

“B-beautiful. Amazing.” Halos hindi na siya mapakurap habang sinasabi iyon. Kumilos pa siya na mas lalong lumapit sa akin. Kinuha ang magkabilang kamay ko at dinala iyon sa kanyang mga labi at ginawaran ng halik sa likuran ng palad ko. “Lalo mo akong pinaiibig sayo prinsesa ko.” Nakangiti niyang sabi pa habang nakatitig sa akin ng maibaba ang mga kamay ko pero hindi naman niya binitawan.

“O-okay lang ba ang ayos ko?” Tanong ko pa sa kanya. Tumango siya. Ngumiti. Ilang sandali pa ay haplos na niya ang kaliwang pisngi ko.

“Beautiful, prinsesa ko. Pero bakit ka nagbihis at nag ayos ng ganyan?”

“Mmmm, ayaw ko lang na makarinig ng mga sasabihin ng mga tao kapag pareho tayong lalaki na magkasama.”

“But why? And I’m proud of it. Hindi ko ikakahiya na ikaw ang minahal ko.”

“Pero kaya ko naman magbihis babae para sayo.” Sagot ko parin sa kanya. “At magboses babae kahit papaano.” At pinagaan ang boses ko para maging boses babae.

“I love you princess. At hindi mo kailangang gawin ito para sa date natin.”

“A-ayaw mo yata?”

“No! I mean, baka hindi ka komportable sa ayos mong iyan ngayon?”

“Comportable ako. Kaya nga ginawa ko to diba.” Sabay simangot.

“Okay okay! Huwag ka ng sumimangot dyan. Sina tito? Ang daddy mo, ng maipagpaalam na kita na aalis na tayo.” Kuway tanong niya at iginala ang paningin sa paligid.

“Maaga ding umalis sina daddy at papa ngayon kasi dadalaw sila kina lolo at lola sa probinsya. Mayang gabi pa sila darating or bukas.”

“Huh! Eh sinong kasama mo mamaya dito?”

“Wala, binilinan na lang nila ako na mag ingat. At alam naman nila na kasama kita sa buong maghapon kaya panatag silang iniwan ako.”

“Okay! Kung ganun tayo na ng masimulan na nating mamasyal ng magkasama.”

Magkahawak kamay kaming lumabas ng bahay matapos kong magbilin sa kasambahay namin na hapon na ako uuwi.

Isang damping halik pa sa labi ko ang iginawad niya bago tuluyang magmaneho.

“Sa gamezone tayo ulit?” Sabi ko sa kanya ng marating namin ang mall dahil nagustuhan ko ang maglaro noon dun.

“Sure princess.” Nakangiti niyang sang ayos kaya naman una naming distinasyon at pinuntahan ay ang maglaro. “Pustahan ba ulit tayo?”

“Mmmm! Anong premyo?”

“Gaya parin ng dati.” Sagot niya saka siya mas lumapit sa akin. “Ano game?”

“Sige, pero di na ako papatalo ngayon.”

“Then, lets see princess.” Nakangiti pa siyang umakbay sa akin. Mabilis na dinampian pa ako ng halik sa nuo bago namin hinarapa ang una naming laro.

Pero, sa kasamaang palad ay hindi man lang ako nanalo sa kanya kahit isa sa tatlong rounds ng game namin.

“Paano ba yan princess, akin na akin ka lang.”

“Hmppp.”

Niyakap niya ako ng simangutan ko siya.

“B-bitawan mo ako. Maraming nakakakita sa atin.” Kuway saad ko sabay tulak sa kanya pero hindi niya ako pinakawalan dinampian pa ako ng halik sa nuo kaya napatingala ako sa kanya.

“Who cares? You are my princess. Saka ang sasama ng tingin sayo ng mga lalaki sa palagid natin at parang gusto kang agawin sa akin kaya ipapakita ko lang kung kanino ka at sino ang nagmay ari sa magandang dilag sa harapan ko.”

“Dilag ka dyan. Hindi naman ako babae.” Pabulong na sagot ko.

“Nah! Kahit saan ka tumingin. Walang mag aakala na lalaki ngayon ang yakap yakap ko.”

“Mmmm.” Muli akong napasimangot. Pero iniyakap ko naman ang mga kamay ko sa kanya.

Tama nga ang naging disisyon ko kanina na magbihis babae dahil hindi ako mamakarinig ng nakakasakit sa tainga na sasabihin ng iba kung sakali mang makita nilang magkasama kami. At ngayon, malaya akong kumilos na kasama siya.

“Lets go, lets grab something to eat.” Aya na niya sa akin ilang sandali pa ang lumipas kaya magkaagapay na magkahawak kamay kaming lumabas ng gamezone.

“Saan mo gustong kumain?”

“Kahit saan.” Sagot ko na iginala ang paningin sa paligid. “Gusto ko nun.” Sabay turo ng siomai stand ng matuon ang pansin ko doon.

“Sigurado ka?”

“Yeah! Lets try something new. Lagi kasi kami kumakain nina daddy sa loob lang ng restaurant. Kaya like ko ngayong maranasan na uupo lang sa tabi tabi at kakain na kasama ka. As simple as that. Gusto kong maranasan ang mga simpleng bagay na ganun na hindi ko pa nasusubukan kahit minsan.”

“Okay! Sige, ikaw ang masusunod mahal na prinsesa.” Sabay yukod ng bahagya. “Lets go.”

Bumili nga kami ng siomai at may pineapple juice na din na kasama. Ng makuha namin ang binili namin ay tumingin kami ng bakanteng upuan lang sa paligid at doon na nilantakan ang siomai.

“Uhmmm! Ang anghang.” Napapaihip pa ako dahil sa anghang ng sause na hinihop ko.

“Hey! Slowly princess. Drink this.” Sabay abot sa akin ng juice. Iisa lang iyon at hati na daw kami doon.

“A-ang sharap.” Ngumunguya ko pang sabi.

Napansin ko naman na nakatingin lang siya sa akin na halos hindi na yata kumakain. Ako na lang yata ang umubos ng binili niya.

“Why?”

“Your so cute princess.”

“Ehhh!.”

“Parang busog na ako habang nakikita kitang maganang kumain.” Sagot niya. Natigilan pa ako saglit ng pahirin niya ang gilid ng labi ko at deretso niya ang daliri sa bibig. “Such a cute little princess.”

“Ehhh!”

“Hahaha! Ang cute mo.. huwag puro eh.. sa susunod tuturuan kita ng iba.. iyong ahhhh…uhmmm.”

Nadoble yata ang init na naramdaman ko sa mukha ko hindi dahil sa anghang ng kinain ko kundi dahil sa sinabi niya.

“S-stop fooling around D-demon.” Mas natawa pa yata siya ng hindi ako makatingin sa kanya ng deretso.

“Yeah princess. Come on! Ubusin na natin ito then maglilibot tayo baka sakaling may gusto kang bilhin. At bibilhin ko para sayo.”

“Uhmm, s-sige.” At muli na nga naming hinarap ang siomai at nilantakan na muli hanggang sa maubos iyon bago kami muling nagpatuloy sa pamamasyal.

Pero ng nasa isang shop kami ng mga accesories ay bigla siyang nawala sa paningin ko dahil nadala ako sa kakatingin ng pwede kong bilhin na pwedeng ipasalubong kina daddy.

Iginala ko ang paningin ko sa paligid pero hindi siya matanaw ng paningin ko.

“Demon where are you?“naibubulong ko pa habang iniikot ko na ang buong shop na iyon pero wala talaga siya.

Nakaramdam ako ng bahagyang kaba dahil doon. Hindi pa naman ako sanay na mag isa lalo na at sa mataong lugar pa.

Ang dami agad tumakbong hindi maganda sa isipan ko. Gaya ng what if may bigla na lang hahawak sa akin. What if may makasalubong ako na masamang tao at may gawing masama sa akin.

Ilan lamang iyon sa naisip ko pero hindi naman siguro.

Mabuti pang mas igihan ko pa ang paghahanap sa kanya. Bakit ba niya kasi ako iniwan. Akala ko kasi sumusunod lang siya sa akin dahil sabi niya nasa tabi ko lang siya at hindi siya lalayo sa akin. Pero bakit ngayon..

“D-demon naman eh.” Muli kong bulong na sinabayan ko ng pagsimangot. Parang gusto ko na ding umiyak. Naiisip ko na din na tawagan ang driver namin ng lumipas na ang dalawang minuto ay hindi ko parin siya makita.

Naghintay pa ako sa loob ng siyang ng ilang mga minuto baka hinahanap na din niya ako pero wala akong nahintay na Demon na nagpakita. Kaya nagpasya na akong lumabas at hanapin siya. I already called him pero hindi niya sinasagot.

Pero sa pagtapak ko pa lang ng tarangkahan ng shop na iyon ay nakita ko na siya na naglalakad palapit sa akin at may mga hawak na isang may kalakihang stuff toy at isang bungkos ng pulang rosas.

Pero hindi ko na iyon pinansin dahil tinakbo ko na siya palapit at niyakap.

“Hey! What’s wrong?” Tanong niya na nabitawan na ang hawak na stufftoy.

Doon na tumulo ang luha ko at bahagyang pinagsusuntok ang braso niya.

“I hate you. You left me.”

“Shhhhh! Sorry princess. Sorry. Hindi ko naman sinadya na iwanan ka. Ibinilin naman kita sa isang sales lady sa shop kanina na bantayan ka niya at huwag hahayaang may lumapit sayo.” Paliwanag niya. “Shhhh! Stop crying princess. Sorry na. Sorry. Hindi ko na ulit iyon gagawin. Gusto lang naman kitang ibili ng paborito mong stuff toy na si stitch at bilhan ka ng bulaklak.”

“Hhmmmp! I don’t like them kung iiwan mo ako ng ganun katagal.” Nakasimangot ko pang sabi sa kanya. Marahan niyang pinunasan ang luha ko sa pisngi bago dinampian ng halik sa nuo.

“Sorry again princess.” Saka niya pinulot ang nabitawang stufftoy kanina. “Look! Binili ko ito para sayo. Kaya tahan na. Patawarin mo na ako. Mali ako doon sa iniwan kita dahil gusto lang naman sana kitang surpresahin.”

“Don’t leave me again.”

“No! I wont princess. Hindi na kita iiwan. Sorry.” Then he hug me again bago niya inabot sa akin ang bulaklak.

Doon ko na napansin na pinagtitinginan na pala kami ng karamihan dahil halos nasa gitna kami ng pathway. May ilan pa yatang nag ti-take ng picture sa amin.

“Lets go, sisikat tayo nito princess kapag hindi pa tayo umalis dito.” Hinawakan niya ako sa kamay kaya nagpahila na lang ako sa kung saan niya ako dadalhin.

Tumigil kami sa isang coffee shop at doon muna nagpalipas ng ilan pang mga minuto.

Nakasimangot parin ako dahil kanina. Pero awtomatiko namang inamoy ko ang bulaklak ng makaupo kami.

“Do you like it?” Tanong pa niya na nakapagpaangat ng mukha ko sa mga bulaklak na binibilang ko pa kung ilang piraso iyon.

Tumango ako pero nakasimangot parin dahil sa pag iwan niya sa akin pero  nakaramdam naman ako ng kilig dahil binigyan niya ako ng bulaklak at binilihan ng stufftoy na paborito ko.

“Then, bakit ka parin nakasimangot prinsesa ko?” Tanong pa niya  inabot pa ako at bahagyang pinisil ang pisngi ko. “Sorry na nga diba. Hindi ko na uulitin yon.”

“Hmmmp! Alam mo ba na kinabahan ako kaninang hindi kita makita. Gusto ko ng tawagin ang driver sa bahay para sunduin ako ng hindi na kita mahintay. Saka hindi mo ba alam na pwede akong mapahamak.”

“Yeah! I know. Pero nanigurado naman ako na may nagbantay sayo. Sinabihan ko ang sales lady na tignan ka para sa akin at huwag hahayaan na may humawak sayo gaya ng sabi ko kanina. At ayon. Pumayag siya ng do-doblehen ko ang sahod niya kanina.”

Nakasimangot parin ako pero nawala na ang kaba ko kanina at napalitan na iyon ng kilig.

“Sorry again princess.”

“Hmmp.” Sabay irap sa kanya pero panandalihan na lang iyon.

Ngumiti siya. Hindi pa nakontento ay tumayo siya. Binuhat ang upuan at itinabi iyon sa akin.

“A-anong ginagawa mo. Baka sitahin ka nila.” Tanong ko pa pero hindi niya ako pinansin.

“Hindi yan prinsesa ko. Eh sa gusto kong katabi ka.” Sagot niya sabay ngiti.

Hanggang sa dumating na ang order namin. Tuluyan ng gumaan muli ang pakiramdam ko at nagpatuloy na kami sa pamamasyal.

“Pagod ka na ba?”

“Medyo. Nakakapagod pala ang mamasyal maghapon. Mukhang hindi ko kaya.” Sagot ko ng mag aalas dos pa lang ng hapon. Tanging ginawa namin ay mag ikot sa malaking mall. Ang naging lagay tuloy ay nakabili kami ng sangkaterbak na damit. Stufftoy pa at marami pang iba.

Bumili kami ng tatlong pares ng couple shirt. Couple mug! Couple cap. Couple necklace couple ring at marami pang couple things na binili namin.

“Kung ganun umuwi na lang tayo. Sa susunod na lang tayo manuod ng sine.”

“Mmm, sige. Pero magluluto na lang ako para sa atin mamaya.”

“Mmmm, nice idea princess. So sa bahay tayo uuwi muna? Hindi na muna kita ihahatif sa inyo.” Tumango ako bilang sagot sa kanya. “So lets go princess.”

“Lets go.”

---

To Be Continued..

---

CROSSDRESSER #19: Denden

Typo ang gramatical error ahead!!

Matured Content!

Be aware!!

Read at your own risk!

19_Denden

“Sandali lang!.” Natatawa akong umiwas ng bigla siyang yumakap sa likuran ko habang nagluluto para sa dinner naming dalawa. Katatapos lang naming magmarathon movie simula ng makauwi kami sa bahay niya and now…

Medyo late na nga para magluto at sinabi pa niya na mag order na lang kami pero nag insist parin ako na magluto para sa amin.

“Uhmm! Ang bango naman.” Bulong pa niya sa may tainga ko ng isampay niya ang baba sa balikat ko. “Ang bango bango talaga ng prinsesa ko.” Napakislot pa ako ng naramdaman ko ang bahagyang pagkagat niya sa balikat ko.

“Hey! S-sandali.” Nakiliti ako. Kaya hininaan ko ang apoy sa kalan at hinarap ko siya.

“Princess.” Bulong niya ng haplusin ang pisngi ko. Ilang sandali lang ay sakop na niya ang labi ko.

“Uhmm!.” Nagpakawala ako ng isang mahinang ungol ng naging mapangahas na ang halik niya at ang dila ay tuluyan ng nakapasok sa loob ng bibig ko at agad na hinuli ang dila ko at sinipsip iyon.

“Princess.” Bulong niya sa pagitan ng paghalik sa akin.

Narinig ko na lang ang pagsarado niya ng kalan ng abutin niya iyon mula sa likuran ko.

“N-nagluluto pa ako.”

“Princess. Please.” Naramdaman ko ang kakaibang pagsusumamo sa boses niya na siyang nakapagpatayo ng balahibo ko sa buong katawan. Ang titig na punong puno na ng pagnanasa at kakaiba iyon kumpara sa mga titig niya nitong huling mga araw.

“D-demon.” Hindi naman ako kinabahan pero ang bilis ng pagtibok ng puso ko dahil doon.

Puno ng pagsusumamo ang mga titig niya. Ang tinig niya. Ang bawat paghinga niya at sadyang ang lalalim at may pinanghuhugutan.

Pero.. hindi ko napigilan ang kilos ng ulo ko at tumango ako bilang sagot sa kanya na huli na ng mapagtanto kung ano ang ibig sabihin ng pagtango ko.

“Princess.” Muli ay paos na boses na tawag niya sa akin. Isang ngiti ang gumuhit sa labi niya. Masuyong humaplos na naman ang palad niya sa pisngi ko. Nakipagtitigan sa akin.

Slow motion ba?

Hindi ko alam dahil mabagal na lumalapit ang mukha niya sa akin. Sa mata, sa labi. Sa labi, sa mata na palipat lipat ang tingin niya. Hanggang sa tuluyan ng lumapat ang labi niya sa akin na panabay ng pagpikit naming pareho.

Masuyo? Puno ng pag iingat habang dinadama ang kalambutan ng aming mga labi.

Ang mga kamay ko na nakaharang sa dibdib niya ay kusa ng kumilos para umangat at ipinulupot iyon sa leeg niya.

“Princess.” Bulong niya ng pakawalan ang mga labi ko kaya napamulat ako ng mga mata. Muli ay nagkatitigan kami.

“D-demon.”

“Thank you.” Napakapit ako ng mahigpit sa leeg niya ng kumilos siya para buhatin ako. Then, dinala niya ako sa silid niya.

Napalunok ako ng sunod sunod ng mailapag niya ako sa may pinakagitna ng kama.

“I love you princess.” Muli ay bulong niya ng sumampa din siya. Pumuwesto siya sa pagitan ng mga paa ko ng paghiwalayin niya iyon.

Napahiga ako ng tuluyan ng bahagya na niyang idagan ang katawan sa akin bago hinalikan sa mga labi.

“Uhmm.” Masuyo, pero mapaghanap. Mapaghanap pero maingat. Iyong tipong hindi siya nagmamadali habang kumikilos ang labi niya sa ibabaw ng labi ko.

Ingat na ingat siya.

Ako naman ay tuluyan ng natangay sa maauyong halik na iginawad niya sa akin at tinugon siya gaya sa paraan ng paghalik niya sa akin.

Ang mga kamay ko ay tuluyan ng kumilos mag isa at kumapit ako sa batok niya.

Habang magkahiwalay ang mga hita ko ay ramdam ko ang pagdiin ng ibabang bahagi ng katawan din niya sa akin doon at ramdam ko ang bagay na iyon na pareho na kaming nagkaroon ng reaksyon dala lang ng halikan namin.

Ang siko niya ay nakatungkod sa kamay habang ang isa ay kumilos na at tuluyan ng naging mapangahas. Naipasok na niya ang kamay sa loob ng damit ko at dumadama na sa balat ko.

Wala na bang atrasan ito? Saan kami hahantong sa kapangahasan kong tumango sa kanya kanina ng makiusap siya.

Pero..

Wala na akong makapang pag aalinlangan dahil kakaiba na din ang naramdaman ko ngayon.

Buong katawan ko na ang nakaramdam ng pag iinit na may kasamang kiliti na may sarap sa bawat haplos at halik na pinagsasaluhan namin.

“Uhmmm.” Napaliyad pa ako at tuluyang nagpakawala ng isang ungol ng matagpuan ng palad niya ang impis kong dibdib at laruin ng daliri niya ang ituktok niyon.

Habang ang halikan namin ay tuluyan ng lumalim na ng lumalim. Nagpalitan ng magkikimpian ng dila. Parehong nakikipagbanggan at nilalasaan ang tamis ng bawat isa.

Kakaiba! Nakakabaliw pala ang pakiramdam na ganito. Kung nadala na ang katawan mo sa kakaibang sarap na naibibigay ng halik lamang at kaunting haplos ay mahirap ng pigilan.

And now! Parang ayaw ko na ngang matapos ang kakaibang ligaya na ipinaparamdam niya sa akin.

“Hmmmm, so sweet, so soft.” Bulong niya ng gumala na ang labi niya sa may tainga ko. Nilalaro ng dila niya ang earlobe ko na bahagyang kinakagat pa na lalong nakapag panginig sa katawan ko dahil sa kiliting dulot nun na kumalat na sa bawat himaymay ng ugat mo.

“Uhmm..ohhhhh…” and I can’t stop moaning dahil doon. “D-demon.. uhmmm.“at mas humigpit pa ang pagkakahawak ko sa batok niya.

Ang sarap.

“Yes princesss…uhmmm..i-i love…you.” and hee kiss me again pero saglit na lang iyon at muling pinalandas ang labi sa may jawline ko. Sa may tainga. Magkabilaan. Sa may leeg na lalong nakapagpakiliti sa akin.

Iyong kiliti na hindi ka matatawa, kundi kiliting makakapagpainit ng katawan mo at makakaramdam ka ng kakaiba sa may puson.

Parang may sasabog na doon sa akin at parang may gusto ng lumabas doon.

“Uhmmm… ahhhhh.”

“Princess,, uhmm… I want to leave a mark… uhmmm.. but… uhmmm.” Then he is just kissing me on my shoulder. Maingat na humahalik.

“Uhmmmm.”

Siguro naiisip niya ang sakit ko na baka kapag mag iwan siya ng kiss mark ay baka magkarushes ako.

And I love him more because of that. Na kahit ramdam ko ang gigil niya na gustong panggigilan ang balikat ko sa halik at gusto pa akong kagatin ay pinipigilan niya.

“Yes princess.. uhm…” saglit na tumigil siya sa paghalik sa balikat ko. Mabilis na kumilos ang mga kamay niya at walang babalang itinaas ang damit ko para tuluyan na iyong tanggalin sa katawan ko.

Nakaramdam ako ng hiya. Wala man akong itatago sa katawan ko at wala naman akong umbok sa dibdib pero tinakpan ko ang mga iyon.

“No! Don’t blocked them.” Masuyong sabi niya sa akin at maingat na tinanggal ang mga kamay ko doon. “Ikaw lang ang pinakamagandang tanawin sa mga mata ko.” At mabilisang niyuko ako at hinalikan muli na agad kung tinugon.

“Princess.” Bulong niya ng paulit ulit. “I love you.” Iniwan ang labi ko at muling pinlandas ang labi sa may tainga ko. Sa leeg, sa balikat na hanggang sa marating niya ang dibdib ko.

Magaan ang mga kamay na nilalaro ng daliri niya ang isa sa itoktok ng dibdib ko habang ang isa ay pinagsawa ang bibig at sipsipin iyon.

“Uhmm..uhmmmmm…mmmmm.” impit na at pilit na pinipigilan ko ang magpakawala ng ungol. Kagat ang labi ko para hindi lumabas iyon sa bibig ko.

Kakaiba. Nakakabaliw ang pakiramdam na may kiliti na dulot ng mga labi niya.

Ganito ba ito lagi ang pakiramdam? Ang pakiramdam na dadalhin ka sa alapaap na tinatangay ka lang ng hangin sa kung saan ang dereksyon ng mga ihip nito.

Malamang. Dahil natatangay ako at ayaw kong tumigil siya sa ginagawa.

“Uhmmm…D-demon.” Napaangat ang mukha niya mula sa dibdib ko. Gusto ko pang takpan ang mga mata ko ng makita kung paano niya dilaan ang ituktok ng dibdib ko na halatang sinadyang ipakita sa akin.

“Yes princess. Your so sweet.” Sabi pa niya. Muli ay binalingan niya ang ginagawa. Kaya naman muli ko din naramdaman ang kiliti doon na may kakaibang sarap.

“Uhmmp…” kagat labi na naman ako ng makaramdam ako ng kiliti dahil sa pinaglandas na niya ang labi sa may tiyan ko. Nakakapanginig ng laman. Lalo na ng laruin ng dila niya ang pusod ko. Hahalikan. Didilaan.  Sisipsipin. “Uhmmmm…ohhhh.” napahawak ako sa ulo niya ng pilit na isiksik ang dila sa pusod ko. Naramdaman ko ang pagkabasa doon.

Pero..

May mas nakakabaliw pala. Iyon ay ng tuluyan na niyang mahila ang pang ibabang suot ko na hindi ko na namalayang natanggal na pala niya.

“Uhm..” ang unang pagkakataon na may ibang hahawak sa gitna ko. Ang maramdaman ang init ng palad niya ng ikulong niya iyon.

“Kyut.” Narinig kong sabi pa niya at nilalaro pa ng daliri niya ang itoktok ng pagkalalaki ko. Kuway dadampian ng labi nito.

“Uhmmm…” hindi ko na yata kaya. Parang may sasabog na sa puson ko ano mang oras kung ipagpapatuloy niya ang paglalaro doon. “Uhmm….” pero lalo na akong napaungol ng tuluyan na niya iyong isubo. Napaliyad ako ng makaramdam ako ng kakaibang sensasyon dala ng init sa loob ng bibig niya. Lalo na ng itaas baba na niya ang mukha sa akin.

Patuloy siya sa ginagawa na naging dahilan na ng tuluyan kong pagkalango sa kakaibang sensasyon na lumukob sa buong pagkatao ko.

Yeah! Ganito ba ito talaga. Ang sarap. Nabubuhay ang dugo ko. Hanggang sa kusa ng kumilos ang balakang konat isalubong na iyon sa paggalaw ng mukha niya sa harapan ko. Habang ang kamay ko ay nakahawak na sa buhok niya at ayaw kong tumigil siya sa ginagawa.

“Uhmm… D-demon. Uhmmm.  Ohhhhh. M-more.”

“Yes princess.” He answered.

Wala na yata ako sa sariling pag iisip. Ako ba talaga ang nagsalita at humihiling ng more sa kanya.

“Uhmmm…” muli ay isa na namang ungol ang pinakawalan ko. Lalo na ng pasadahan ng dila niya ang buong laki ko tapos isusubo ulit. Dadamdian ng halik ang itoktok. He also suck my balls and suck my whole manhood again. Again and again. Na paulit ulit naman akong nagpapakawala ng ungol.

Nakakabaliw.

Ito ang pakiramdam siguro na ayaw kong matapos at gusto kong habang buhay na maramdaman. Ang sarap. Nawala na ng tuluyan ang kawalang muwang ko sa mundong ibabaw dahil sa ipinapalasap niyang kakaibang sarap ngayon.

Pero..

Napapiksi ako ng may maramdaman ako mismo sa likuran ko. Naglalaro ang isang daliri niya doon.

No!

Bigla akong naalarma.

Gagawin ba namin talaga iyon? Pwede ba talaga ang bagay na iyon?

Di ko alam. Pero nakakakiliti din ang paglalaro niya sa ibabaw ng bakuna sa likuran ko.

“Uhmmm…D-demon.. not there.” Pigil ko sa kanya. Natatakot parin naman ako kahit na gustong gusto ko na ang pakiramdam na ipinapalasap niya sa akin.

Napatigil siya sa pagsamba sa paglalalaki ko at napaangat ang mukha niya sa akin.

May masuyong ngiti siya sa mga labi. Itinigil ang kamay na nasa likuran ko. At umangat na din siya at muli akong hinalikan sa mga labi.

“Princess, promise. I will take you gentle.” Bulong niya ng pakawalan na ang labi ko.

Tumitig siya sa akin. Kumilos para halikan ako sa nuo. Sa mga mata ko kaya napapapikit na lamang ako.

Dadampian ng halik sa ilong ko. Sa magkabilang pisngi ko. Hanggang sa muling halikan ang labi ko.

Walang ibang salita ang namutawi sa mga bibig namin. Tanging mga paghinga na lang ang naririnig naming pareho. Ang tunog ng labi namin sa tuwing sisipsipin ang ibabang labi ko.

Ang mga kamay niya ay muling naglumikot. Masuyo na puno ng pag iingat.

“D-demon.”

“Princess.” Halos panabay na sambit naming pareho. And then we smiled. “Let me take you princess. I will be gentle.” He asked.

Hindi agad ako nakasagot. Muli ay nagtama ang mga mata namin. Ilang sandali pa ay kusa ng kumilos ang ulo ko at tumango.

Ngumiti siya bago ako hinalikan ulit.

At ang halik na iyon ay saglit lang. Bumaba na naman iyon sa may leeg, balikat, dibdib, puson. Hanggang sa tapat ng nasa gitna ko.

Hindi man kasing tagal kanina ang pagsampa niya doon ay ganun din ang pakiramdam ko kanina. Masarap parin kahit panandalian na lang ang paglalaro niya doon.

And now, isinampay niya ang mga paa ko sa braso niya at ipinaangat ang balakang ko mula sa kama.

Napakagat labi ako. Tumingin siya muna sa akin bago niya tuluyang dampian ng halik ang likuran ko. At gamitan ng dila to wet my whole while he is playing his thumb finger there.

“Uhmm.” Mas napakagat labi ako ng maramdaman ko ang bahagyang pagdiin ng daliri niya papasok sa loob ko.

“Relax princess. Relax.” Then he kiss it again. Lick it. Hanggang sa muli ay kakaibang kiliti na naman ang bumalot sa akin sa parteng iyon ng katawan ko.

“Uhmmm.”

“Princess.” Napatingin ako sa kanya ng tumigil siya at tumayo.

Napalunok ako ng makita kong tinatanggal na niya ang damit niya. Naging slow motion pa sa paningin ko ang pagtanggal ng sinturon niya. Buksan ang butones ng pantalon at ibaba ang zipper nun.

Hindi nagmamadali at talaga yatang ipinakita niya sa akin kung paano niya tanggalin ang pantalon niya. Hanggang sa tuluyan ng lumantad sa paningin ko ang itinatago niya.

Muli ay napalunok ako. Gusto kong takpan ang mga mata ko dahil ang laki ng kanya kumpara sa akin.

Pero halos hindi ko naman maikurap iyon. Totoo pala na may malaki talaga. Hindi tulad ng sa akin na sakto lang ba? Ewan o sadyang maliit ang akin. Malayong malayo sa laki niya at haba.

“Princess.” Paos na boses ng yukuin niya ako. Doon na ako napakurap na hindi ko man lang namamalayan na wala na halos pagitan ng mga mukha namin.

“D-demon.”

“Yes princess. Please.. can I?” Tanong pa niya. Sa una hindi ko nakuha ang gusto niyang ipahiwatig pero ganun na lang ang naramdaman kong kaba ng maramdaman ko na pagdikit ng kanya mismo sa may lagusan sa likuran ko.

“D’demon. N-natatakot ako.” Totoong sabi ko sa kanya. Habang nakahawak ako sa may braso niya kung saan nakasampay na ang dalawa kong hita.

“Ssssh! Allow me princess. Itulak mo ako kung masasaktan kita.” Bulong pa niya. At padampi damping hinahalikan ako sa labi, sa ilong, sa nuo.

Tumango ako bilang sagot. Natatakot man ako kung ano ang mararamdaman ko kung sakaling ipasok niya ang kanya sa akin? Hindi pa man niya iyon naipapasok ay nakaramdam na ako ng panginginig ng katawan.

“Thank you princess. Thank you.” And he kiss me again.

Ang mga kamay ko ay kumilos para kumapit sa leeg niya ng iaangat niya pa ang mga paa ko para umangat din ang balakang ko.

Hanggang sa tuluyan ko ng maramdaman ang pagtapat ng kanya sa lagusan sa likuran ko.

“Princess.”

Nangunot ang nuo ko. “Uhmmp. N-no..” para na akong naghahabol ng hininga dahil sa may hapdi at kirot ng diinan niya ang kanya papasok.

“Are you hurt? Push me princess.” Paos na boses na sabi niya sa akin at hindi na iginalaw ang ibabamg bahagi ng katawan niya at muli niya akong hinalikan.

Nakakadala ang halik niya na gamit ang dila na agad na ginalugad ang loob ng bibig ko. Pero hindi maiibsan nun ang katutuhanang pilit na nagsusumiksik ang laki niya sa lagusan ko at para ng mapupunit doon ang balat ko.

“Uhmmmp.” Muli ay mas nangunot ang nuo ko dahil mas sumidhi ang kirot doon at hindi ko na napigilan ang biglang pagmuo ng luha sa mga mata ko. Habol ang hininga ko at pinipilit na indain ang kirot doon.

“Princess. Push me away, kung hindi mo kaya.”

Kahit na sinasabi niyang itulak ko siya ay nakikita ko sa mukha niya na hindi na siya papipigil pa. Nagsusumamo ang mga matang nakatingin sa akin na iba ang sinasabi ng bibig niya sa sinasabi ng kanyang mga mata na parang nagsasabing “PLEASE, DON’T PUSH ME AWAY.”

Dinampian niya ng halik ang mga mata ko. He use his lips to wipe my tears na tuluyan ng kumawala sa mga mata ko.

“Sorry princess.” Nakita ko na parang nararandaman din niya ang nararamdaman kong kirot at hapdi sa lagusan ko. Puno ng pag aalala ang mga mata niya.

Pero.

“Ugh!.”

Muli ay napakislot pa ako at napayakap ng mahigpit sa leeg niya ng muli ay gumalaw siya para ipasok ang kanya sa akin. Bumaon ang mukha niya sa mga balikat ko ng mahigpit na mahigpit na akong yumakap sa kanya.

“Uhmp! It’s h-hurt.. uhg!!.” Nanigas ang mga paa ko na nakasampay sa  mga braso niya. “D-don’t move. It’s hurt.” Halos walang boses na sabi ko sa kanya at mas hinahabol ko ang paghinga ko. Naglabasan na din ang butil ng pawis sa mukha ko dahil sa hapdi ng pagkapunit na yata ng lagusan ko.

Hindi ko kaya ang sakit. Hindi ko kaya ang..

“Uhmm..” sumibasib siya ng halik sa akin at parang gustong ibaling ko ang pansin ko sa halikan namin kaysa sa sakit na nararamdaman ko sa pagpasok niya.

“Relax princess. Just relax.” Bulong pa niya ng bahagyan siyang tumigil sa paghalik sa akin.

“Uhmmm…” then he kiss me again and again na tinutugon ko na din sa paraang gusto niya. Nagpalitan ng galaw at nilalasaan ang bawat isa. “Ugh!.”

Pero..

Masakit talaga. May luha na namang tumulo sa mga mata ko ng maramdaman ko ang paggalaw niya pabaon pa sa akin.

“Ugh!! Uhmmmp.” Kagat labi akong napatitig sa kanya. Kunot ang nuo at hindi ko na mapigilan ang mapaiyak sa sakit.

Di ko alam kung gaano na kahaba ang naibaon niya o nangangalahati na ba siya. But then…

“It’s hurt..uhmmmp. D-demon.”

“Princess. Push me… if you don’t… itutuloy ko ito.” Saka muling kumilos pa pabaon.

“Ahhhhhmp. N-no.. uhmmm.” Pero hindi ko naman siya maitulak. Tanging mahigpit na pagkakakapit lang sa leeg niya ang ginawa ko.

“Sorry princess that I hurt you.. I love you.” At sa muling paghalik niya sa akin ay tuluyan na niyang ibinaon ng buong buo ang kanya sa loob ko.

“Ahhhhhhhg…” nakagat ko ang labi niya at mas nadoble pa ang mga luhang tumakas sa mga mata ko. “Uhg.. n-no.. d-dont move..it’s h-hurt.” Ngayon ay gusto ko na siyang itulak. Ramdam na ramdam ko ang laki niya na nasa loob ko na parang gumagalaw galaw pa kahit na hindi naman gumagalaw ang balakang niya.

Ang laki at ramdam na ramdam ko ang pagkapunit na ng tuluyan ng lagusan ko na ngayon ay mas nadoble din ang kirot doon at hapdi.

“Shhhhh!. It’s okay. It’s okay.. s-sorry princess. Sorry.” Pero hindi niya binunot iyon ng itulak ko siya.

“T-take it off… ugh..” muli ay itinulak ko siya pero niyakap lang niya ako at ibinaon ang mukha sa balikat ko.

“Sorry princess. But I won’t.. i love you. I love you.” And giving me a kiss in my shoulder.

“Ugh!!.. uhmmm.” At naramdaman ko ang kanyang paggalaw. Mabagal iyon.

“S-so tight princess.. uhmmmm. Relax. Relax princess…  sinasakal mo ako at mas mahihirapan tayong pareho.” Bulong pa niya ng tumigil siya sa mabagal na paggalaw.

Pinapahid ang luhang naglandas sa gilid ng mga mata ko. Kising my eyeled at bubulungan ng “I LOVE YOU”.

“I-it’s h-hurt.” Muli ay mahina kong sabi sa kanya at sinabayan ko na ng pahikbi.

“I”m sorry princess. Shhh. Stop crying.“ Masuuong pagpapatahan niya sa akin. Nakikita ko sa mga mata niya ang punong puno ng pag aalala na may kasamang paghihirap din.

Humikbi ako. Pinahid ko ang luha ko bago ako yumakap sa kanya sa may leeg.

“I-i l-love you.” Bulong ko sa kanya. Kagat ang labi ko habang sinasabi iyon dahil sa tuwing may gagalaw sa amin ay nararamdaman ko talaga ang kirot doon lalo na at baon na baon iyon sa loob ko.

“I love you more than before princess. I love you.” Maingat na inalis niya ang isang paa ko na nakasampay sa braso niya at iniyakap iyon sa akin. Nanatili lang namang nakaangat ang paa ko at ipinulupot na iyon sa may baywang niya.

“D-demon.” Humihikbi parin ako. At nandun na naman ang kagat lagi ko ng magsimula na siyang gumalaw ulit. “Ugh!.. uhmm.. it’s hurt.” Yakap ng mahigpit sa leeg niya. Pilit na huwag pansinin ang kirot at hapdi sa pinasukan niya.

Ang sakit. Gusto kong sumigaw. Pero…

“Princess.. uhmm..so tight.. so sweet.” He whispered habang mabagal na gumagalaw na sa akin. At ng tignan ko siya ay kagat din niya ang ibabang labi at napupuno ng kakaibang saya ang mga mata.

Kaya naman ang sakit na naramdaman ko ay pinipilit kong indain dahil nasasarapan siya habang mabagal na nagpapabalik balik siya sa akin.

“D-demon..ugh.. uhmmmp..”

“Princess.. uhmmmm.” Then he kiss me again na agad kung tinugon. Ibimaling ang pansin ko sa iba ang nararamdaman kong sakit. Sa sarap ng halikan namin. At sa haplos ng isa niyang palad na isinasabay sa paggalaw niya.

“Uhmmm.” Then ang hapdi na naramdaman ko ay unti unti ng nahaluan ng kakaibang kiliti.

Hapdi na may kiliti sa bawat pag ulos niya palabas at pag baon niya sa loob ko.

“Yes princess, I will be gentle.” Bulong niya. At patuloy na siya sa paggalaw na lalong nadagdagan na ng kiliti ang nararamdaman ko na kumalat na sa buong pagkatao ko.

Mahapdi talaga siya at may mga luha parin sa mga mata ko na tumutulo. At hindi ko mapigilan ang mapanganga at maglaway dahil doon na agad naman niya akong hahalikan. Iinumin ang laway ko at lulunukin.

“Your so sweet. So sexy princess.. uhmmm. So tight.”

“Uhmmm….ooooohhh.”

Mabagal ang mga galaw niya. Nararamdaman ko ang bawat pag ulos niya. Kung paano nahsusumiksik ang laki niya sa loob ko. Sa bawat baon niya ay ramdam ko kung gaano iyon kalaki. Kung gaano niya kinikiliti ang balat ko na bumabalot sa kanya.

“Princess.” Ang lalakas ng paghinga niya habang gumagalaw ang balakang niya.

Ako man ay ganun din na ngayon ay tigpitigping pawis na sa katawan ko dala ng hapdi na naramdaman ko kanina at ngayon nahahaluan na ng kakaibang kiliti.

“Ugh… uhmmmm… oooooohhh.” Tuluyan ng binalot ang pagkatao ko ng ibat ibang emosyon ng pag iisa ng katawan namin. Hanggang sa maramdaman ko ang unti unti niyang pagbilis.

“Princess.. uhmmmm.. can I move faster.” Tanong pa niya sa akin saka niya ako dinampian ng halik sa labi. Tumango na lang ako dahil parang gusto na din ng katawan ko ang kung paano bumibilis ang galaw niya. “Thank you princess. Uhmmm.”

Then…

“Uhmmm..D-demon.. ugh….” may hapdi talaga.  Muli ay napakapit ako ng mahigpit sa leeg niya upang doon kumuha ng ibayong lakas at para indain ang hapding iyon sa lagusan ko.

Naiiyak parin ako. Nakakapanlaway sa hapdi pero nakakakiliti din naman iyon na parang gustong tumirik ang mga mata ko.

“Yes princess.” And he move faster. Pero may pag iingat.

“Uhmmm…oooohhh..” doon na tuluyang nahalinhinan ng kakaibang sarap na muli kong nalasap. Iyong sarap na dadalhin ka sa alapaap.

“Uhmmm.”

“D-demon.. uhmmmm.” At ang kamay ko na nasa leeg niya ay kumilos at humawak sa balakang niya.

Ganito pala. Kung hindi mo na papansinin ang hapdi doon ay mas malalasap mo ang sarap na iyon. Kiliti na kumalat na sa bawat himaymay ng ugat ko.

“Uhmmmm..”

“Princess..ahhhhhh..” at ang muli niyang isinampay ang paa ko sa braso niya. Mas inangat pa ang balakang ko at mas bumilis ang galaw niya na ngayon ay dalang dala na ako.

“Ughhh! Uhmmmm.” Napapakagat labi na lang ako sa tuwing isasagad niya ang kanya sa akin. At napapa ohhh na ang kapag bubunutin niya.

Nakakabaliw. Hanggang sa makaramdam ko na ang kakaiba na parang may kung ano ng sasabog sa puson ko. Parang gusto bg lumabas kung ano man ang nandoon.

“D-demon.. uhmm.. i-m..i-m… ahhhhhh..”

“Yes princess.. uhmmmm.. lets cum together.” Iyon. Iyon ang gusto kung sabihin. Lalabasan na ba ako dahil sa patuloy na paggalaw niya at nakuha na niya ng tuluyan ang kiliti ko.

“Uhmmm..d-demon. Uhmmmm…ohhhhhh.” then….

Napapikit ako ng mariin. Kagat ang ibabang labi ko na sumabay na sa galaw ng balakang niya ang balakang ko. Kaunti na lang… hindi ko na kayang pigilan.

“Princesss. Uhmmm…. I’m gonna.. uhmmm…cum..” niyuko niya ako ng sa huling baon niya ay tuluyan ko ng maramdaman ang mainit na likido na sumabog sa loob ko. Marami.. parang mababaha yata sa loob ko sa dami ng nilabas niya. “Uhmm…p-rincesss.” Paos na boses niya habang dinadampian ako ng halik. Ako man ay tuluyan ng nanginig at naglabas na din. Kumalat na iyon sa ibabaw ng tiyan ko na may tumalsik pa sa may dibdib ko.

“D-demon.” Nanginginig ang boses kong tawag din sa pangalan niya. Nakakapangknig ng katawan ang sarap na ipinalasap niya. Sa paglabas ng katas ko ay doon na tuluyan akong nanghina. Habol ang hininga lalo ng kumibot pa ang kanya sa loob ko at inuubos yata ang katas na lumalabas doon.

“Princess… i-i love you.” Hingal na hingal din siya. Ibinaon ang mukha sa balikat ko at kinintalan ng mumunting mga halik.

“D-demon. Hmmmm.. hmmmm. I love you too.”  Napangiwi pa ako ng bunutin niya ang kanya. May hapdi. Pero hindi iyon ang dahilan ko kundi dahil sa pagbunot niya ay kasama ng lumabas doon ang ilang katas na pinakawalan niya.

“Uhmmm.. princesss i reall love you. Thank you princess.” Umayos siya ng higa, ipinaunan ako sa braso niya saka niyakap ng pahigpit.

Napalunok pa akong muli ng maramdaman ko ang kanya na sumagi sa puson ko na tayong tayo parin.

“I want to take you more.. pero ayaw kitang biglain.” Bulong niya. Dinampian ng halik ang nuo ko na puno na ng pawis. Ako naman ay nadikit na sa dibdib niya na pawisan din pero hindi na namin alintana ang pawisan naming katawan.

Habol namin pareho ang paghinga habang yakap namin ang isa’t isa.

“Take a rest princesss..” bulong niya. “I love you.”

Sa masuyong boses niya ay napapikit ako at yumakap na ng mahigpit sa kanya at nagsumiksik pa sa katawan niya.

Hanggang sa tuluyan na akong gupuin ng antok habanh kulong ng mainig na yakap niya.

=

“I love you.” Iyon ang nabungaran kong mga kataga ng magising ako.

Pabalikwas ako ng bangon pero agad din akong napahiga dahil naramdaman ko ang pagsidhi ng kirot sa likod ko.

Napalabi ako at maiiyak yata ako sa hapdi doon.

“Sorry. Don’t cry princess.” Masuyong sabi niya. Sabay haplos ng pisngi ko at dampian ng halik sa nuo.

“It’s hurt.” Para akong batang napapasimangot dahil doon.

“I know. I know. And sorry for hurting you.”

“Hmmp.” Umirap pa ako kaya yumakap na lang siya sa akin.

“Come on, sorry..pero hindi ako humhihingi ng tawad sa pag angkin ko sayo. Dahil pinasaya mo ako princess. I love you.”

Nakasimangot ako na kumawala sa yakap sa kanya.

“A-anong oras na?” Kuway tanong ko ng maalala na nandito pala ako sa bahay niya at kailangan ko ng umuwi.

“Past 8 na ng gabi. Huwag kang mag alala, naitawag ko na kina tito na mahuhuli ka ng uwi. Idinalhilan ko na nag marathon movie tayo at nagluto tayo dito sa bahay ng dinner.”

“A-anong sabi nila?”

“Okay lang naman daw princess. Saka bukas na daw sila makakauwi ng maaga. Ingatan lamang daw kita ay walang magiging problema doon.”

“T-talaga? G-gutom na ako.” Saka kumulo na nga ang sikmura ko.

Naringgan ko pa ang mahina niyang pagtawa. Saka niya hinila ang kumot ko.

“No!.” Hila ko sa kumot sa pag aakalang wala akong damit. Dahil nakatulog ako kanina na yakap siya habang hubad kami pero ng yukuin ko ang katawan ko sa ilalalim ng kunot ay nakasuot na ako ng puting t-shirt na may kalakihan at itim na trunks.

Kailan niya ako dinamitan? Kanina bang tulog ako? Saka ng pakiramdaman ko ang likod ko ay wala ng likidong lumalabas doon at may kung anong nakakaginhawa ng pakiramdam.

“Don’t worry princess. Nilinisan kita kanina habang tulog ka at nilagyan ko na ng oitment ang likod mo para hindi na masyadong mahapdi.” Sagot niya na parang nahulaan ang nasa isip ko. “Kaya lets go. Bubuhatin na kita papunta sa hapag kainan. Tinawagan ko kanina si Yaya na ipagpatuloy na lang ang natigil na niluluto mo kaya ngayon kakain na lang tayo.”

“Ehhhh!.”

Hindi pa man ako nakakasagot ay binuhat na niya ako. Kumapit na lang ako sa leeg niya at buhat na nga niya akong dinala sa kusina.

“I love you.” Bulong pa niya ng maingat na ibaba niya ako at paupuin.

“Hmmm. I love you too.” Sagot ko na lang. Dampi sa labi bago naman siya umupo sa kabilang upuan.

At doon na nga namin pinagsaluhan ang pagkaing hindi ko na nailuto kanina.

---

Itutuloy..

---

CROSSDRESSER #20: Denden

Typo and grammatical error ahead!!

20_Denden

Simula ng gabing iyon na may nangyari sa amin ay naging mas sweet siya sa akin at hindi siya iyong tipong kahit may nangyari na sa amin ay kung magustuhan niya ay aangkinin niya ako kundi humihingi siya ng permiso sa akin.

At kung ayaw ko ay hindi siya magpipilit pa. Sabi niya, hihintayin niya ako na mismo ang hihingi sa kanya ng ganun. But then.. syempre hindi ko naman magagawa iyon dahil nakakahiya.

Ako!! Ako ang magsasabi sa kanya na angkinin niya ako?

No! It’s a big no.

Sunod sunod pa ang naging pag iling ko dahil sa naisip ko at nakalimutan ko kung nasaan ako. Kung nasaan kami ni Demon.

We are taking our lunch together here in tree house.

“Are you okay?” Tanong pa niya sa akin kaya napatingin ako sa kanya.

“Y-yeah.” Tanging sagot ko saka ko muling pinagtuunan ng pansin ang kinakain ko.

“You sure?” Sabay lapit sa akin at sinalat pa ako sa nuo. “What wrong? Ano ang nasa isip mo at napapatulala ka?” Tanong pa niya.

Umiling ako. Hindi ko naman masasabi na naiisip ko ang araw na may nangyari sa amin. Nakakahiya. Baka isipin niya na gusto ko ulit ng ganun.

No! It’s a big no again. Pero sa naiisip ko ay parang naramdaman ko ang pag iinit ng buong mukha ko. Sana naman hindi niya mapansin iyon. At huwag na lang pansinin.

But..

Tumaas ang kamay niya at sinalat pa talaga ako sa nuo.

“Bakit namumula ka? Ang init mo pa? Okay ka lang ba talaga? Anong masakit sayo?” Sunod sunod na tanong niya sa akin. Binitawan ang hawak na kutsara at tinidor saka lumipat sa tabi ko. Sinalat muli ang nuo ko. Haplos sa pisngi sa may leeg.

“A-ayos lang ako.” Pang iiwas ko sa pagsalat niya sa buong mukha ko.

“Pero hindi ka okay! Ang init init mo.”

“M-mainit lang ang panahon.” Sagot ko sa kanya saka bahagya akong dumestansya sa kanya. Kasi mas naiinitan ako kapag nasa malapit siya dahil patuloy sa pagtakbo sa isipan ko ang nangyari sa amin.

Ehh! Bakit ba kasi iyon ang naiisip ko?

“Come on, finish our meal then I will take you in the clinic.”

“I said no.” Bahagyang napalakas na ang boses ko kaya napatigil siya at napatitig sa akin. “S-sorry.” Napayuko ako dahil iyon ang una kong beses na magtaas ng boses sa kanya.

Hindi naman niya iyon pinansin bagkus yumakap siya sa akin.

“Okay! Okay! Nag aalala lang ako sayo. Kung may problema ka sabihin mo lang sa akin. Hindi iyong kikimkimin mo iyan.”

“O-okay lang ako.” Kuway sagot ko sa kanya sa mababa ng tinig.

“Yeah! Ituloy na lang natin ang pagkain natin.”

Tumango ako. Kiming ngumiti. Ang dami naman kasing maiisip eh ang bagay na iyon pa talaga.

“By the way, sa susunod na araw na yong singing compitation. At nabasa ko sa list ang name mo.”

Oo nga naman pala, nakalimutan ko ang bagay na iyon.

“Kaya mo bang humarap sa maraming tao?” Tanong pa niya.

“K-kakayanin ko.”

“Good, maganda ang boses mo. Kaya sigurado na mananalo ka.” Nakangiti pang sabi nito.

“Ehhh! Basta sumali ako doon ng wala pa tayo. Baka isipin ng iba kapag manalo ako ay dahil sayo.”

“Silly, hindi mo ako kailangan pagdating sa bagay na iyan dahil talagang maganda ang boses mo.”

Kahit papaano ay nawala na sa isip ko ang kanina. At nabaling sa pagsali ko sa kantahan sa susunod na araw ang usapan namin.

Sa totoo lang ay kinakabahan ako at iyon ang unang beses na haharap talaga ako sa maraming tao.

Okay lang sana kung mga ka klase ko lang pero sigurado na mapupuno ang school stage theater sa araw na iyon. And hoping na sana maging maganda ang takbo ng lahat.

Habang kumakain kami ay sinabayan namin ng kwentuhan. At dahil parehas na wala kaming pasok sa 1 to 2 ay inubos namin ang oras sa tree house ng magkasama.

“I love you.” Bulong niya ng pumuwesto siya sa may likuran ko ng nakatayo na ako sa may bintana matapos kaming kumain.

“I love you too.” Sagot ko. Humaplos ang kamay ko sa pisngi niya habang nakasampay anb baba niya sa balikat ko.

“You smell good. Hmmmm.” He whispered again and starting to tease me on my nick na nakapagpakiliti sa akin.

“H-hey s-stop.” Suway ko sa kanya at bahagya ko siyang itinulak.

“I just want to taste you princess. Allow me please.”

“But we are here at the school.”

“Yeah, halik lang naman.”

“Ehhh.” Pero hindi ko na siya napigilan dahil ayaw na ding sumunod ng katawan ko ng tuluyan na akong nilukob ng kakaibang kiliti dahil sa ginagawa niya.

Hinalikan niya ako sa labi na agad ko namang tinugon. Kumapit ang mga kamay ko sa leeg niya at tuluyan ng natangay sa galing niya humalik.

Pero tanging halikan lang ang pinagsaluhan namin at mga haplos niya.

“Princess.” Mahigpit na yumakap siya sa akin ng tumigil na siya.

“Hmmm.”

“I love you so much.”

Mahigpit na yumakap na din ako sa kanya at isinubsub ang mukha ko sa dibdib niya.

“I love you too.” At hindi na kami nagpatalo sa darang sa pagitan namin. Masasabi ko na isa siya sa dakilang mapagtimpi. Dahil kapag sinabi kong huwag hihigit sa halikan ay hindi na siya mangangahas na laliman pa doon.

And I’m proud of him that make me fall inlove with him all over and over again.

=

“Your ready?” Si daddy ng magpasya silang sumama sa akin sa eskwelahan para manuod daw. Talagang inilaan nila ang araw na ito para lang samahan ako.

Gabi gabi na inaaral ko ang kakantahin ko ngayon. Ewan ko na lang kung hindi ako pumiyok kapag nasa harapan na ako ng maraming tao dahil sa kaba ko.

Wala pa man kasi ako sa stage ay parang nagrarambulan na ang laman ng tiyan ko sa kaba at ang puso ko ay dumadagundong na sa hindi mapigilang pagtibok nito ng malakas.

Sunod sunod ang ginawa kong paghinga.

Inhale!

Exhale!

Kaya ko to!

Oo, may supporta sa akin ang daddy at papa. Lalo na si Angel, ang Demon ng buhay ko.

“You okay?” Tanong pa ng papa sa akin at ikinulong pa talaga ang magkabilang pisngi ko at bahagyang inipit iyon then kiss me on my forehead.

“Yes papa. Hindi ko lang talaga mapigilang kabahan.”

“Ayos lang yan sweetie.” Ang daddy at humawak naman sa braso ko. “Nandito lang kami para sayo.”

“Thank you dad! Thank you papa.” Yumakap pa ako sa kanila.

“Tara na nga, baka hindi magsisimula ang contest kapag wala ka.”

“Daddy naman eh.” Pero magkaagapay kaming tattlo na lumabas na.

Sasabay na sana ako sa kanila pero ng paglabas namin ay nasa labas ng gate si Demon na naghihintay sa amin.

“Magandang tanghali po tito Frank, tito Dylan.” Bati pa niya kina daddy ng bumaba siya ng kotse ng lumabas kami doon.

“Magandang umaga din hijo. Kanina ka pa da dito? Bakit hindi ka tumuloy sa loob?”

“Halos kadarating ko lang din po tito Dylan. At tama lang dahil palabas na kayo. Pwede po bang sa akin na sasabay si Denden?” Sagot at hinging pahintulot niya.

“Yeah! Sure hijo.” Agad naman na sang-ayon ni Daddy.

“Thank you tito.”

Sa kotse na nga niya ako sumakay at magkasunod na ang sasakyan namin na bagtas ang daan patungo sa AU.

“Goodluck princess.” Nakangiti pa niya akong nilingon ng maiparada na niya ng maayos ang kotse. Siya na din ang nag alis ng seatbelt ko saka padampiang hinalikan sa labi. “I love you.” Saka yumakap pa sa akin at dampi pang lumapat ang labi da nuo ko.

Ang sweet niya sa mga ganitong kilos niya. Nakakagaan talaga ng pakiramdam dahil sa puno ng pag iingat ang bawat galaw niya.

“I love you too.” Sagot ko at yumakap na din ako sa kanya. Ang kaninang kaba sa dibdib ko ay tuluyan ng nawala habang kulong ako ng mga yakap niya.

“Lets go princess.”

Pinagbuksan niya ako ng pinto. Para akong tunay na prinsesa kung ituring niya. Kahit na lalaki ako ay daig ko pa ang isang tunay na babae dahil sa pag aaruga niya. At parang isang mamahaling kagamitan na ayaw niyang magalusan.

Magkaagapay na kaming tinungo ang stage theater. Sina daddy ay naupo na sa pinakaharapan kung saan talagang ipinasadya  niya para daw mas mapapanuod nila ako.

Sinalubong naman kami ng mga kaibigan niya. At ang banda nina Kyle ang magbibigay ng paunang palabas.

Kakanta sila ng tatlong beses bago tuluyang magsimula ang paligsahan.

Pang tatlo ako. Sampu lang kami na nasali doon. Kaya hindi naman siguro ako mahihirapan at may matatalo naman siguro ako sa kanila.

Hindi ko na din hahangarin ang makapasok sa top 3. Ok na iyong panlima na ako. Basta ibibigay ko ang kaya ng boses ko.

50% sa mga judges at 50% naman sa online voting ng mga manunuod sa amin.

“Good luck.” Halos sabay sabay na sabi ng mga kaibigan niya sa akin bago sila nagpaalam na pupunta na sa kanya kanyang pwesto.

“I love you.” Bulong niya at pahaplos pa na humawak siya sa pisngi ko. “Goodluck again princess.”

“Thank yoimu Demon. And I love you too.” He gave me a quick kiss sa nuo ko bago naman siya nagpaalam na mauupo na din sa tabi nina daddy.

Hanggang sa tuluyan ng magsimula ang palabas ng buong universidad.

Nagbugay ng magandang minsahe ang papa niya na isa sa pinaka guest speaker. Si tito Clyde. Bago nagbigay ng isang kanta ang banda ni Kyle.

May mga sumayaw pa at mga kaunting pakulo ang iba bago nagsimula na ang kantahan namin.

Ang unang kanta ay Domino. Maganda. Magaling magdala. Kaya naman nakaramdam na naman ako ng kaunting kaba dahil doon. Pero ng napasilip ako at napatingin sa gawi nina daddy at Demon ay nawala na ang kaba ko.

Matapos ang unang kumanta ay masibagong palakpakan ang namayani sa buong paligid.

Ang sumunod ay Someday na kanta ni Nina. Gaya ng nauna ay magaling din ito. Hanggang sa matapos na din at ako na ang susunod.

“That was amazing guys.” Sabi ng host sa gitna ng matapos na ang pangalawa at pinabalik na ito sa back stage.

At ngayon ako na ang tatawagin. Mas nakakakaba pala talaga kung ako na pala ang kakanta sa gitna ng stage. Hindi ko na mapigilan ang tuluyang pagkabog ng dibdib ko.

Parang ayaw ng gumalaw ang mga paa ko para humakbang.

“Is everyone having a good time?.” Tanong pa nito na ikinaingay na naman ng mga nanunuod. “Yeah me too. So, Now I’d like to introduce the next contestant from HRM Department. He is going to sing Jealous by Labrinth. Lets welcome, Mr. Denver Scott.” Simpleng pagtawag ng pangalan ko kasabay ng mga hiyawan.

Alam ko na galing iyon sa mga ka klase ko.

Pilit na inihakbang ang mga paa ko kahit nanginginig talaga ako sa kaba.

At halos hindi ko na yata marating ang gitna ng intablado. Mabagal at parang naging slow motion pa talaga ang mga nakikita ko.

Sunod sunod ang ginawa kong paglunok. Ang mga kamay ko ay mahigpit na nakahawak sa micropono.

Ayaw ko man sana igala ang paningin ko ay ginawa ko. Hanggang sa matuon na ang paningin ko kina daddy at papa na nakangiti. Sign of fighting pa ang ipinakita sa akin.

Hanggang sa mapatingin na ako kay Demon na tama namang nagsimula ng tumunog ang entro ng kakantahin ko.

I’m jealous of the rain

That falls upon your skin

Mabagal ang bawat lyrics ng kanta at walang halong pagmamadali. At habang kumakanta ako ay kay Demon lang ako nakatingin na nakapagpapawala ng kaba ko.

Sa kanya ko hinuhugot ang tapang ko ngayon. Dahil siya na ang nagpapatibay ng loob ko simula ng nakilala ko na siya ng tuluyan.

It’s closer than my hands have been

I’m jealous of the rain

I’m jealous of the wind

That ripples through your clothes

It’s closer than your shadow

Oh, I’m jealous of the wind

’Cause I wished you the best of

All this world could give

And I told you when you left me

There’s nothing to forgive

But I always thought you’d come back, tell me all you found was

Heartbreak and misery

It’s hard for me to say, I’m jealous of the way

You’re happy without me

I’m jealous of the nights

That I don’t spend with you

I’m wondering who you lay next to

Oh, I’m jealous of the nights

I’m jealous of the love

Love that was in here

Gone for someone else to share

Oh, I’m jealous of the love

’Cause I wished you the best of

All this world could give

And I told you when you left me

There’s nothing to forgive

But I always thought you’d come back, tell me all you found was

Heartbreak and misery

It’s hard for me to say, I’m jealous of the way

You’re happy without me

Sa bawat kataga ng kantang binibigas at lumalabas sa labi ko. Tuluyan ng nawala ang kaba ko na parang ako na lang at si Demon ang nasa paligid.

Tanging siya na lang ang nakikita ng mata ko habang kumakanta ako.

But then… sa kung saan na patapos ang kinakanta ko ay siya namang nakarinig na ako ng sigaw mula sa back stage kaya napalingon ako at napatigil ako sa pagkanta.

Si kuya Finn. Why is he doing here? Then he is runing toward me. Mabilis at walang pag aalinlangang hanggang sa nagulat na pang ako ng kalong na niya ako sa yakap niya ay naramdaman ko ang likidong galing sa kung saan na bumuhos na sa amin pareho.

At mga hiyawan na halatang nagkagulo na sa paligid dahil sa nangyari.

“Princess.” Narinig kong sigaw. At alam kong si Demon iyon.

Hindi na ako nakagalaw. Hindi ko na malingon si Demon. Hindi man ako ang totally na nabuhusan dahil iniharang ni kuya ang  mga braso sa akin ay nakaramdam ako ng tuluyang panghihina? Nanginig na ng tuluyan ang katawan ko. Parang may kung ano na naman ang kumalat sa katawan ko.

What was just happen? Bakit may likido na bumuhos sa amin ng kuya Finn ko o tamang sa akin lamang dapat bumuhos iyon kung hindi siya dumating.

And then.. wala na akong alam na maisip. Ang hawak kong mikropono ay tuluyan ng nalaglag sa paanan ko. At nanghihina na ang paghinga ko.

Hindi ako makahinga. Tuluyan ng bumigay ng bumigay ang mga tuhod ko. Ang isip ko ay tuluyan ng nablanko.

“Princess.”

“Baby.”

“Sweetie.” Iyon na lang ang tanging narinig ko at pag alog sa katawan ko. Naramdaman ko na may kumalong sa akin pero hindi ko na alam kung sino dahil tuluyan ng nanghina ang paghinga ko at binalot ng kadiliman ang kamalayan ko.

---

Itutuloy..

---

CROSSDRESSER #21: Angel

Typo and grammatical error ahead!

21_Angel

“Damn it.” Napamura ako. Gusto ko sanang kunin sa mga bisig ni Finn si Denden pero hindi ko na nagawa dahil agad nitong binuhat at mabilis na inilabas ng stage kasunod na sina Tito Dylan at tito Frank.

Naiwan na lang ako at hinarap ang mga tao na nandoon at ipinatigil ko na ng tuluyan ang buong programa.

Haharapin ko ang mga taong nakatoka sa mga pagsasaayos ng stage at bakit may ganun na nangyari. At sadya bang ang prinsesa ko lang ang pontirya ng mga iyon. At sino ang may pakana ng lahat. At iyon ang aalamin ko.

“Sino ang incharge sa pagsasaayos ng stage?” galit na tanong ko ng tinipon ko na lahat ng mga gumawa ng preperasyon.

“Kami po Master Angel. Pero hindi po namin ginawa ang bagay na iyon.” Sabi ng isa na humakbang pa paharap sa akin.

“Then who the hell done this? Don’t make me repeat my self. May mga mata ako kaya huwag niyong hintayin na ako mismo ang makakaalam kung sino dahil lahat kayo ay sangkot na dito kahit wala kayong kinalaman.” Pasigaw na sabi ko sa kanila.

Ngayon na lang na naman ako nagalit ng ganito. Kahit na gustong gusto kong punatahan na ngayon si Denden ay kailangan ko munang tapusin ito.

“M-master Angel.” Isang babae ang naglakad naman palapit sa akin at awtomatikong lumuhod na ito sa harapan ko.

“Say it.”

“H-hindi po ako abg may gawa. Pero nakita ko po kung sino ang may pakana.”

Tinignan ko lang ito ng matalim na tingin at hindi na ako nagsalita.

“Sina Carla po. Ang minsan nang gumawa din ng masama sa kanila noon. May inutusan sila para paghigantihan siya dahil sa pagpaparusa niyo noon sa kanila.“mahabang paliwanag nito. “Ipagpatawad niyo master Angel dahil hindi ako agad nagsabi.”

“Damn them. Hindi pa ba sapat ang naging parusa ko sa kanila noon. At nagawa pa nilang ulitin.” Sabi ko saka ko kinuha ang cellphone ko at tinawagan sina Jasper na abala sa kanya kanyang buhay at hindi nagawang dumalo sa programang isinagawa sa school.

“Gather some people in MC then tell them to catch Carla in no time.”

“Carla?”

“No more question. Just do what I say.”

“Okay.” binabaan ko na ito at muli silang binalingan. “Just make sure that no one of you here na kakuntsaba si Carla dahil alam niyo ang mga parusang naghihintay sa inyo.”

Mabilis pa sa kilos ko ang ginawa kong pagtalikod na muling hawak ang cellphone at si tito Dylan naman ngayon ang tinawagan ko.

“Tito, nasaan po kayo?”

“We are here in the house hijo.”

“Papunta na po ako.” Hindi tinanong kumusta na siya dahil ayaw kong mas mag alala ngayon dahil kanina pa ako nanginginig sa pag aalala ko sa kanya at takot na kung ano ang kalagayan niya.

Mabilis na pinasibad ko ang kotse ko patungo sa kanila at walang pag aalinlangan na deretsong pumasok sa bahay nila ng agad akong pagbuksan ng gate ng katulong nila.

“Kumusta na siya tito?” Agad na tanong ko ng marating ko agad anh silid niya na ngayon ay binabantayan siya ni tito Dylan at si Finn na ngayon ay masama na naman ang tingin na ipinukol sa akin.

“This is your fault. Kung dinoble check mo sana hindi siya magbibigla ng ganito.” Si Finn na galit na galit.

“Tama na Finn, hijo. Wala namang may gustong mangyari ito sa kapatid mo.”

“Nandoon na tayo daddy. Pero ngayon. Kahit tayo ay hindi natin siya mahawakan.”

Napatitig ako sa kanila dahil sa narinig ko bago ko ibinaling ang tingin ko sa kanya.

“Anong ibig sabihin ni Finn tito?” Tanong ko ng makalapit ako ng tuluyan sa kanila sa gilid ng kama niya kung saan siya ngayon nakahiga.

“We can’t touch him hijo.” Mahinang sagot nito sa akin at napatingin din sa kanya. May nakalagay oxygen sa kanya ngayon. “Kahit na wala siyang malay ngayon ay nag rereact ang balat niya at ayaw mahawakan.”

“Paanong-.”

“Dahil sa kabiglaan niya. He was shocked for what happened. At ang nilamon iyon ng buong sestema niya.”

Nanlumo ako sa narinig. Ganun na ba kalala ang nangyari sa kanya. At habang iniisip ko iyon  ay walang tigil akong nagmumura sa loob ko at gusto kong may kalalagyan ngayon din mismo ang pasimuno ng pangyayari.

“S-sorry tito. It’s my fault.”

“Mabuti alam mo.”

“Finn! Enough.” Pagpapatigil nito kay Finn na agad na tumahimik kahit na halatang gusto pa akong sumbatan.

Tama nga naman ito. Bakit hindi ko kasi naisip ang bagay na iyon. Simula kasi sa nangyari sa kanya sa rooftop ay minsan ko ng naisip na posebleng balikan siya ng mga ito at paghigantihan. Kaya noon ay doble ingat din ako at ayaw ko na iyong ulit manguari pero nagpabaya ako ngayon araw na ito. Kung kailan siya lumabas at kinayang humarap sa maraming tao ay siya namang nangyari ang hindi kanais nais na pangyayari na muntik na niyang ikamatay sa kabiglaan.

At ngayon.. walang makakahawak sa kanya. No skin contact hanggang sa tuluyan na siyang gumising at mapakalma ang sestema niya at ipalimot sa kanya ang masamang bagay na iyon.

“Paano ka pala nakapunta sa likod ng stage ng mga oras na iyon?” Ilang sandali pa ay tanong ko kay Finn kahit halatang ayaw niya akong kausap. Iniwan kami ni tito Dylan na kukuha lang ng pwedeng inumin. Isinasama niya si Finn pero ayaw naman iwan ang kapatid na ayaw iwanang mag isa na ako lang ang kasama.

“I just want to surprise him at the back stage kapag matapos siyang kumanta pero may narinig ako kaya naghinala na ako. Hindi man patungkol sa kanya pero kakaiba ang kilos ng ibang studyante doon mismo sa likod. At tama lang ang hinala ko.”

Kuyom ang kamao ko sa narinig ko. “Damn them.” Napamura pa ako bago ko muling ibaling ang tingin ko sa kanya na payapang nakapikit.

Sinubukan ko kaninang hawakan ang kamay niya pero agad na nagkaroon ng rushes kaya naman mabilisan kong binitawan.

Para bang awtomatiko na magkakarushes na kapag hahawakan na namin siya at mawawala din naman agad.

Gusto ko man sanang haplusin ang pisngi niya.  Dampian ng mga labi ko ang nuo niyo. Ikulong ang palad niya sa mga palad ko pero paano? Paano ko gagawin iyon ngayon.

Kailangan pang magsuot ng gloves na may kakapalan para lamang hindi maramdaman ang init na nagmumula sa mga palad namin na nagiging sanhi ng pagkakarushes niya.

Sana naman. Gumising na siya para makilala na niya kung sino ang humahawak sa kanya. Makilala na ng dating pandama niya ang init na magmumula sa akin, ng mga magulang at kapatid niya.

Pero sabi ni Tito Dylan na hindi sigurado ang araw kung kailan siya magigising dahil sadyang malaki ang naging epekto nito sa kanya.

“Princess.” Naibulong ko na lamang habang tinititigan siya. Wala akong pakialam kung sisitahin ako ni Finn sa paraan ng pagtawag ko sa kanya.

“How come that you called my brother a princess?” Tanong nito. Nasa tuno ang pagkadisgusto.

“Prinsesa siya para sa akin na kailangang ingatan at alagaan. And I love him no matter what he is.” Seryusong sagot ko dito.

Napansin ko ang pagkuyom ng kamao nito. Napapahalata na iba ang turing nito sa kapatid niya.

“Guguluhin mo lang ang tahimik niyang buhay Alcaide. Dahil alam naman natin kung ano ang pamumuhay mo sa loob ng eskwelahan. You know what I mean.”

“Mababago ko iyon para sa kanya.”

“At alam ko na isa ding dahilan sa nangyari sa kanya ngayon ang mga taong naagrabyado mo.  Kaya hindi ka makakabuti sa kapatid ko.”

“Paano mong masasabing hindi ako makakabuti sa kapatid mo. I can hold him like how you hold him. Dahil nagtitiwala siya sa akin. Dahil alam niyang ligtas siya kapag kasama ako.”

“Pero ng makilala ka niya ay lagi na siyang napapahamak.”

Hindi ako nakapagsalita agad dahil doon. Dahil sa sinabi nito at nandoon ang katutuhanang simula nga ng pinabantayan sa akin ay halata ng naging mainit na siya sa paningin ng mga taong mataas ang inggit sa sarili.

“But I can protect him.”

“Protect?? Masasabi mo bang naprotektahan mo siya ngayon? Dahil ngayon pare-pareho nating hindi siya mahawakan.”

“Yeah! I know. It’s my fault na naging pabaya ako at nakalimutan ko ang kaligtasan niya. Pero hindi ko naman ginusto iyon at hindi ko gugustuhing ipahamak siya.”

“Pero nangyari na. Dahil nagpabaya ka.”

“Iyon na nga. Nangyari na. Sisihin mo man ako ngayon ay hindi na maibabalik ang oras bago ang insidente para itama. Pero sisiguraduhin kong hindi na ulit ito mangyayari.”

“Dapat lang Alcaide.”

“Nagpahanda na ako ng tanghalian sa baba. Kumain na muna tayo. Finn. Angel, hijo.” Natigilan kaming dalawa ni Finn at naging pormal sa isat-isa ng makalapit sa amin si Tito Dylan.

“Dito na lang muna ako tito. Babantayan ko lang siya.” Sagot ko dito dahil ayaw kong iwan siya ng nag iisa.

“Pero pananghalian na at halos malipasan na tayo ng gutom dahil sa nangyari sa kanya. Bumalik na na lang mamaya pagkatapos mong kumain.”

“Pero baka magigising siya at wala siyang mamulatan tito habang kumakain tayo.”

“Ipapabantay naman natin siya kay yaya Lily.”

“Salamat tito. Pero hindi ko siya iiwan. Mamaya na lang siguro ako kapag kayo na ang magbabantay sa kanya. Hindi pa naman ako gutom.” Pagpupumilit ko.

Isang buntong hininga ang pinakawalan nito bago sumang ayon. Kahit si Finn ay halatang ayaw siyang iwan pero hindi na nito natangihan si tito Dylan kaya magkaagapay na lumabas ang mga ito sa silid niya at naiwan nga akong kasama siya.

Naupo ako sa gilid ng kamay niya at tanging pagmasdan na lang ang magagawa ko sa ngayon. Saka ko na lang siya mahahawakan kapag gising na siya at sana paggising niya ay muling bumalik ang kapanatagan ng pakiramdam niya at hindi iyong ganito na hindi pwedeng dampian ng balat ang mga balat niya.

“I’m sorry princess. Hindi man lang kita natulungan doon.” Kinakausap siya kahit hindi niya ako naririnig. “Please, gumising ka na sana para mahawakan na kita.”

Mabibigat na paghinga ang pinakawalan ko. Ang bigat talaga sa dibdib ang kalagayan niya ngayon. Nararamdaman ko nga ang hirap ng dinadanas niya dahil sa sakit niya. Siya pa kaya. Kaya nahihirapan akong nakikita siya ngayon na nakahiga at walang malay dahil sa insidenteng iyon.

Napakislot pa ako ng maramdaman ko ang pagvibrate ng cellphone ko na nasa bulsa ko kaya naman napatayo ako mula sa pagkakaupo ko at bahagyang lumayo sa kama bago sinagot ang tawag.

“We got her.” Iyon ng bungad sa akin ni Jasper na nasa kabilang linya.

“Good. Just tied her up. At ako na ang bahalang gumawa ng parusang nakalaan para sa kanya.” Gigil ako sa galit ko kung kaya ko lang magteleport papunta ngayon sa kung saan nila ito dinala ay gagawin ko para maiparanas dito ang parusang nararapat dito sa ginawa niya sa prinsesa mo.

“Yeah! As you wish. Pero maiba tayo. How is he now?”

Isang buntong hininga ang pinakawalan ko. “Still unconcious.”

“I feel pity for him.”

“You don’t need too.” Sabi ko na lamang. “Sige, mamaya na lang ulit. Magpapaalam na din ako maya maya dito para maparusahan ang babaenh iyan.”

“Okay then. See you.”

Matapos akong makipag usap kay Jasper ay muli akong lumapit sa kama niya. Gaya kanina, pagmasdan na lamang siya ang tangi kong magagawa sa ngayon.

“I love you princess. And I get revenge for you.” Ilang sandali pa pumasok na ulit sina tito sa silid.

Saka naman na ako nagpaalam sa mga ito. Nagsabi ding babalik din ako matapos kong tapusin ang dapat tapusin.

“You don’t need to do that Hijo.”

“Pero nararapat lang dito iyon tito. Kung ano ang itinanim. Siya din dapat niyang anihin. At nagkamali siya ng taong tinaniman ng inggit. Sige tito. Babalik na lang ako mamaya pagkatapos akong makipagdeal sa taong iyon.”

Gusto pa man siguro nitong pigilan ako pero hindi na ako nagpapigil.

“I want to come.” Kuway narinig kong sabi ni Finn ng hindi ko napansin na sumunod pala sa akin ng lumabas ako.

“Hindi na kailangan. Saka baka di mo masikmura ang pagpaparusang gagawin ko.”

“Hindi mababaw ang sikmura ko kung ano man ang balak mo. Pero kapatid ko ang ginawan niya ng masama.”

Tinugnan ko ito. Mukhang seryuso naman at hindi din yata papipigil kaya wala na akong nagawa kundi pumayag. Hanggang sa magkasunod na ang kotseng sinakyan namin patungo sa kung saan ang babaeng iyon.

---

Itutuloy..

---

CROSSDRESSER #22: Angel

Typo and grammatical error ahead!!

22_Angel

“Ahhhhhhhhh. No!.” Sigaw ni Carla ng buhusan ko siya ng tubig kanal na may mga kasamang mga bulati. Na hinaluan ko pa ng dugo ng hayop na ipinakuha ko pa sa mga kasapi ng MC.

“Iyan ang nababagay sayo.” Galit na sabi ko sa kanya. Hindi ko siya kailangang saktan. Pero ipaparanas mo sa kanya ang ginawa niya kay Denden pero doble ang kapalit ng kapangahasan niya.

I don’t care kung pasukin ng ibat ibang bulati ang katawan nito ng pinabuhusan ko siya ng mga iyon.

“Ewww! Hindi ba pwedeng paluin mo na lamang siya Angel?” Si Jasper na napapangiwi na at halos maduwal na dahil sa mga bulating kung saan saan na ng parte ng katawan nito pumapasok.

“Ahhhhhh. No! No!! T-tama na. Ugh… “ at may kasama pang pagduwal ito habang sumisigaw.

“Angel, tama na. Mas gugustihin ko pang lumpuin siya kaysa sa kanyang nakakadiring pagpaparusa.” Si Kyle din na halos hindi na din makatingin kay Carla na hindi na magkandaugaga sa pagpagpag ng katawan dahil mga uod na naglalakbay na sa katawan niya.

“Damn it! Hanggang ngayon wala paring malay si Denden dahil sa kanya. At gagawin ko din sa kanya iyon hanggang sa hindi na din siya magkamalay. Hindi ako ang gagawa kundi ang mga bulating iyan. Hanggang sa hindi na niya kayang sikmurain ang mga iyan.”

“Pero Angel. Mas masahol pa iyan sa pagpapasakit sa katawan. Damn it. Nasusuka na ako. Ugh.” At tuluyan na nga itong naduwal.

Naiiling na lang ako habang tinitignan sila na ngayon ay pare parehong nagsusuka na dahil sa nangyayari kay Carla.

“Mga wala kayong kwenta.” Galit na sita ko sa kanila.

“Aba! Angel, huwag mo kaming sabihan ng ganyan.”

“Ganyang mga bagay lang. Nagsusuka na kayo. Ang bababaw ng mga sikmura niyo.” Gigil na sagot ko naman dito.

“Sabi naman namin sayo. Lumpuhin na lang natin siya. Huwag lang sa mga ganyang nakakadiring pagpaparusa.”

“Hindi nga bat binuhusan niya si Denden? At ngayon, ibinabalik ko lang sa kanya na kung ano ang itinanim niya. Doble doble din ang aanihin niya.” Sagot ko sa mga ito.

Naiiling na lang sila at tuluyan na ngang nagsitalikuran ang mga ito na hindi na talaga kayang sikmurain ang pagpaparusa kong iyon.

“Tama na Angel. Nawalan na siya ng malay.” Si Lee na hindi umalis at tahimik na nanunuod lang. Buti pa ito.

Napatingin nga ako kay Carla na nakabulagta na sa sahig na wala ng kagalaw galaw pero ang mga bulati sa katawan ay patuloy parin sa paggapang sa kanya.

“You desreved it.” Galit na naibulong ko na para bang naririnig lang ako niya bago ako tumalikod. “Kayo na ang bahala sa kanya. If you like to save her. Save here pero itapon niyo siya sa hindi siya matatanaw ng tingin ko dahil baka ulitin ko pa iyan at mas malalapa ang gagawin ko.” Utos ko sa kanila.

Hindi naman ako talaga gumagawa ng ganitong kahayupan pero kinanti nila ang taong isa na sa pinakamahalaga sa buhay ko at hindi ko pa alam kung kailang siya magigising.

I wont allow others to hurt Denden anymore. And If someone dare too.. I don’t give them mercy. Angel is Demon like what my princess called me.

“Now Finn, may gusto ka pa bang gawin maloban sa ginawa ko?” Kuway baling ko naman kay Finn na hindi na naimik mula pa kaninang sumama ito sa akin at tigagal sa nasaksihan. “Sinabi ko sayo na hindi mo na kailangang sumama kanina pero nagpumilit ka.”

Napansin ko ang paglunok nito at ipinilig ang ulo.

Hindi ko na ito hinintay na magsalita pa. “If your not done enough pwede mo pang dagdagan ang parusahan siya.” Dagdag ko pa bago ko tuluyang nilisan ang silid na iyon na minsan ko lang mapasok sa MC.

Hindi ko na pinansin kung sumunod ba sa paglabas si Finn o nanatili pa sa loob. At gaya ng sinabi ko. Bahala na sila kay Carla.

Kailangan kong bumalik kina Denden. At alamin kung may progreso na ba sa kalagayan niya.

=

“Pwede ba akong manatili dito tito?” Nilakasan ko na ang loob kong paalam kay tito Dylan dahil pasado alas nuwebe na ng gabi at wala talaga akong balak iwan siya. Gusto ko na nasa tabi lamang niya at ako ang unang mamulatan ng mata niya.

“Hindi ka ba hahanapin sa inyo?”

“Hindi naman ako nakatira sa bahay tito. Kaya sana po. Payagan niyo akong manatili dito sa tabi ni Denden.”

“Sige ikaw ang bahala hijo. Ipapakuha ko lang ang isang mattress kay yaya para tulugan mo.”

“Hindi na kailangan tito. Ayos na po ako sa sofa matulog kung aantukin ako.”

“Sigurado ka ba?”

“Oo tito. Basta huwag na kayong mag abala pa. Malaking bagay na sa akin ang pagpayag niyo na manatili sa tabi ni Denden ngayon.”

“Salamat talaga hijo.”

“Huwag po kayong magpasalamat sa akin tito. Dahilkung hindi ako nagpabaya ay hindi niya sasapitin ang ganito.”

“Wala namang may gusto nito hijo. Sadya lang na may mga taong mapaglaro.” Saad nito. “Hala sige at maiwan na kita dito. Pero huwag kang magpupuyat sa pagbabantay sa kanya.”

“Opo tito.” Muli ay nagpaalam na ito sa akin.

Pero ilang sandali lang ng makalabas si tito Dylan ay siya naman pumasok si Finn.

“You can go home now. Ako na ang magbabantay sa kapatid ko.”

“Nakapagpaalam na ako na dumito ako buong magdamag kay tito kaya hindi mo ako mapapaalis.”

“Mas may karapatan ako na magbantay sa kanya dahil kapatid ko siya.”

“Alam ko. Pero kapatid ka man niya, ako naman ang kasintahan niya.” Sagot ko na nakapagpatigil sa kanya. Pero sandali lang iyon at walang babalang marahas na kinuwelyuhan ako.

“Kasintahan? At kailan pa?”

“Matagal na.” Saka ko naman iwinaksi ang kamay nito. Inayos ang damit ko na nabinat dahil sa pahkakakwelyo niya kanina at tumindig ng tayo. “Hindi ako makikipagbangayan sayo dahil kapatid ka ng taong mahal ko. Pero hindi mo ba napapansin sa mga kilos mo na nagpapahalata na hindi lang kapatid ang turing mo sa kanya?” At nakipagsukatan ako ng tingin dito na muling nabigla dahil sa huling sinabi ko. “Hindi mo na kailangang ikaila dahil halatang halata kita.”

“Oo, tama ka, pero ginagalang ko ang relasyon ng mga magulang namin kaya huwag mong lagyan ng malisya ang turing ko sa kapatid ko. Mahalaga siya sa akin. Sa aming lahat dahil nga sa kalagayan niya. At hindi ko na hinahangad na bigyan ng daan ang nararamdaman ko sa kanya dahil ayaw kong masira ang ipinundar nina papa at daddy na pamilya.” Matatag na sagot nito sa akin. “Ayaw ko lang siyang masaktan. Gaya ngayon. Nasaktan siya ng wala man lang siyang ginagawang kasalanan. Dahil iyon sayo. Dahil nakilala ka niya na umiikot ang buhay sa makasalanang mundo.”

“Yeah! Pero hindi ako gagawa ng ganung bagay gaya ng nasaksihan mo kung wala akong ipinaghihiganti. Mabait ako sa mabait. Pero hindi kasing bait ng inaakala nila.”

“Ay hindi magandang implowensya iyan sa kapatid ko.”

“Paano mo nasabi. Hindi ko naman siya pinapakitaan ng hindi maganda simula ng minahal ko siya. Dahil kung saan siya masaya, at kung ano ang mga gusto niya ay kaya kung ibigay ng walang pag aalinlangan. Kaya anong ipinaglalaban mo na ayaw mo akong manatili sa tabi ng kapatid mo kung hindi ang pagmamahal mo sa kanya hindi bilang kapatid kundi sa pansariling nararamdaman.”

Hindi ito nakaimik sa mga sinabi ko. Napatingin siya sa mahimbing na si Denden na halos labing dalawang oras ng lumilipas ay hindi parin nagkakamalay.

“Just make sure that this wont happem anymore.” Iyon ang katagang binitawan niya at walang lingong likod na lumabas. Tingin na lang ang naisunod ko dito hanggang sa tuluyang sumarado ang pintuan.

“I wont.” Mahinang tuno na lang na nasabi ko ng balingan ko siya.

Muling umupo sa upuan sa gilid ng kama niya. May gloves sa mga kamay ko na humawak sa kamay niya.

“Please, wake up princess. I want to hold you. I really do want to hold you.” Sabi ko sabay pisil ng palad niya.

Padamping hinalikan sa likod ng palad niya na nagkaroon na naman agad ng rushes pero nawala din naman agad iyon dala ng dextrose na nakakabit sa kanya na dinadaluyan ng gamot na itinurok doon ni tito Magnus.

Sa paghawak ko ng kamay niya. Sa walang sawang pagtitig ko sa maamo niyang mukha habang payapang nakapikit ay hindi ko na namalayan ang paglipas ng mga oras. Hanggang sa nakatulugan ko na ang pagbabantay sa kanya sa mismong kinauupuan ko sa gilid ng kanyang kama.

=

Masuyong haplos sa pisngi ko ang nakapagpagising ng kamalayan ko. Pero hindi iyon nagtagal kaya naman agad kong inangat ang ulo ko sa pagkakalugmok ko sa malambot na bagay.

“B-bakit hindi kita mahawakan ng matagal.” Iyon ang unang katagang narinig ko kay Denden ng siya ang namulatan ko.

Gising na siya at ngayon ay titig na titig siya sa palad niya.

“W-why?” Tanong pa niya. Sabay tingin sa akin.

“Your awake.” Pero hindi ko pinansin ang tanong niyang iyon. Dahil sa galak ko na gising na siya ay gusto ko siyang yakapin. Hindi rumehestro sa utak ko ang una niyang sinabi. Basta ko na lang siya niyakap ng mahigpit.

But then… napakalas ako ng yakap sa kanya dahil mabilis na kumalat ang rushes niya sa katawan sa pagkakadikit ng mga balat namin na unti unti ding humupa ang mga iyon at nawala ng ilang sandaling nakalayo na ako sa kanya.

“Why I can’t hold you?” Ako naman ngayon ang nagtanong sa kanya.

Umiling siya saka niya tinignan ang balat niya habang nawawala ang rushes niya.

“It’s me princess.”

Siya naman ngayon ang humawak sa akin at hinaplos sa pisngi. But still.. he got rusher all of tge sudden habang humahaplos ang palad niya sa pisngi ko.

“W-what happen?” Tanong niya na agad na binawi ang kamay mula sa akin at itinago iyon sa ilalim ng kumot. Naluluha na para bang hindi niya gusto ang nangyayari sa kanya ngayon.

“Relax princess. Sandali lang. Tatawagan ko lang ang daddy mo.” Sabi ko na lamang at pasulyap na tinanaw ang alarm clock sa gilid.

Pasado alas kwatro na ng umaga. At maaga pa para gisingin sila pero hindi ko naman alam ang gagawin ko ngayon dahil sa katutihanang hindi ko siya mahahawakan na hindi nag kakarushes sa katawan.

Tumango siya bilang sagot. Gusto ko man sana siya dampian ng halik kahit sa nuo man lang ay hindi ko na ginawa. Tumalikod na ako at lumabas sa silid niya para sabihan sina tito na gising na siya.

Tamang tama. Dahil sa hindi ko alam kung saan ko sila tatawagin ay siya namang paglabas ng yaya nila sa silid nito kaya naman sinabihan ko na pakitawag na lang sina tito dahil gising na si Denden na agad naman tumalima at tinawag ang mga ito.

Hindi pa man naminutuhan ay nagsipulasan silang tumungo sa silid niya.

“Sweetie.” Agad na lumapit at niyakap siya ni tito Dylan but then.. kahit ito ay hindi siya mahawakan ng hindi nagbabago ang balat niya. “What happen sweetie? Why?” Ito naman ngayon ang nagtanong na nabigla din dahil sa nakitang rushes niya ng yakapin siya.

Hindi alam kung hahaplusin siya sa pisngi o hindi dahil alanganing nasa ere lang ang kamay nito.

“Okay! Hindi ka namin hahawakan sweetie. Hihintayin na lang natin si tito Magnus mo mamaya. Madaling araw pa kasi kaya hindi na muna natin siya iistorbohin. But then.. wala ka bang nararamdamang masakit sayo? Hindi ka ba nahihirapang huminga?”

Umiling siya bilang sagot. Si tito Frank ay hindi din siya mahawakan. Kahit si Finn. Kaya naman kahit na gustong gusto namin siyang hawakan ay hindi namin magawa dala ng mabilis na kumakalat ang rushes niya sa tuwing magtatangka kami.

Tanging magagawa na lang namin ay magsuot ng gloves para mahawakan man lang siya kahit sa ganung paraan man lang. Siguraguhin lang na hindi magkakadaiti ang mga balat namin.

“Gutom ka na ba? Ipagpapahanda kita bg makakain kay yaya. Anong gusto mong kainin?” Tanong pa ni tito Dylan.

“H-hindi ako nagugutom daddy.”

“Pero higit dalawampung oras ng walang laman ang tiyan mo. Gatas na lang. Ipagtitimpla kita.”

Wala na siyang nagawa kundi tumango. Kaya naman lumabas silang pareho ni tito Frank ng makapagpaalam sa kanya.

“Baby, i relax mo lang ang sarili mo. Pusot isipan. Hindi ka namin sasaktan.” Si Finn na halatang gustong gusto sing yakapin ang kapatid.

“Kuya.”

“Yes baby. Kuya Finn won’t hurt you, okay. Kaya sana. Ipanatag mo ang kalooban mo sa amin nina daddy. Hindi iyong ganito na pati kami ay hindi ka na mahawakan.”

“S-sorry kuya. H-hindi ko din alam kung bakit ganito.”

“It’s okay baby. Basta nandito lang kami pra sayo. Kahit na anong mangyari.”

Kahit siya ay nakasuot na ng gloves na nakahawak sa kamay ni Finn at pahaplos ang isa sa pisngi nito bago tumingin sa akin na tahimik na lang sa isang tabi. Nakatingin lang sa kanila.

“Pwede mo ba muna kaming iwan ni Angel, kuya.” Narinig kong sabi niya dito na ito na ngayon ang napatingin sa akin.

Kapansin pansin ang pagpapakawala nito ng isang malalim na paghinga bago muli siya nito binalingan.

“Of course baby.” Ito naman ngayon ang humaplos sa pisngi niya bago tumayo sa kinauupuan sa tabi niya. Tinapunan lang ako ng tingin ni Finn at hindi na nagsalita pa bago tuluyang lumabas.

Lumapit naman ako ng tulyan sa kanya. At sa mismong gilid ba ng kama niya ako umupo.

“I want to hug you princess.” Mahinang boses na sabi ko sa kanya. Hinawakan sa kamay. Ikinulong ang dalawa niyang palad sa nga palad ko. Gusto ko mang madama ang mga init ng mga iyon ay hindi ko magawa at gustong gusto ko na siyang yakapin ng mahigpit.

“Demon. S-sorry.” He said na bahagyang gumaralgal ang boses niya. “H-hindi ko din alam kung bakit ganito ako ngayon.”

“Don’t say sorry princess. Ako dapat ang humingi ng tawad sayo dahil hindi kita naprotektahan. Kung hindi lang sana ako nakampante na may mga nagtatangkang masama sayo ay hindi ka sana umabot sa ganito.”

Nagtitigan kami. Wala ng mga salita pa ang namutawi sa mga bibig namin at tanging mga mata na lang ang nagkakaintindihan. Ang kamay namin na magkaugpong na kahit na hindi alintana ang makakapal na gloves.

“Gaya ng sabi ni Finn. Ipanatag mo lang ang loob mo princess. Huwag mo ng pagkakaisipin ang nangyaring iyon sayo para hindi ka mahirapan. Hindi tayo mahirapan pare-pareho. Para mahawakan na kita ng buong buo. Mayakap ka.”

“I want to feel your embrace too. But how?”

“Soon princess. Just relax. And we can hold you again without this gloves in our hand.”

Tumango siya. Dinampian ko ng labi ko ang likod bg palad niya kahit na may harang ang mga iyon.

Sa ganun kaming ayos ng pumanhik na si Tito Dylan dala ang mainit na gatas na may kasama ng tinapay.

“Nagdala na ako ng dalawa para sa inyong dalawa.”

“Salamat tito.” Umalis ako sa pagkakasampa ko sa kama niya. Kinuha mula kay tito ang table tray at ipinatong na iyon sa may paanan niya.

“Naitawag ko na sa tito Magnus mo ang kalagayan mo sweetie. At mamaya lang ay parating na siya dito.”

“H-hindi ba tayo nakakaistorbo sa kanya daddy? Masyado pang maaga. Maayos lang naman na ako maliban sa hindi niyo ako mahawakan.”

“Pero nag insist naman siya sweetie kaya wala na akong magawa. Sige, hindi ko na muna kayo aabalahin. Kainin niyo na lang ang inihanda ko at tutulong lang ako sa labas para makapaghanda na din ng agahan mamaya.”

“Sige po daddy. Thank you.”

“Thank you tito.” Halos panabay naming pasasalamat dito.

Ngumiti ito. “Sige na.” Saka na ito muling lumabas kaya naman naiwan na kaming dalawa na lang.

“Come on. Kainin mo na muna ito then drink your milk.”

Tumango siya. Ipinatong ko naman ang kamay ko sa ulo niya at bahagyang ginulo ang buhok niya.

“How I wish that I can hold you right now.” Nausal ko na lang.

Kiming ngumiti siya na sinabayan ng pagyuko.

“Lift up your head princess. You don’t need to hide your face. Come on. Lets eat together ng magkalaman na ang sikmura mo.” At pinagsaluhan na nga namin ang tinapay at mainit na gatas.

Hanggang tingin na lamang muna ako sa mga labi niya. Sa bawat pagkibot ng mga iyon habang ngumunguya. Na parang nag aanyaya na halikan ko siya.

But then.. hanggang sa isip ko na lamang muna ang mga iyon. Makakapaghintay ako, hanggang sa pwede ko na siyang mahawak ng walang hahadlang na mga rushes niya.

At kapag nangyari iyon. Hindi na ako magpapabaya pa na muling mapahamak siya.

---

Itutuloy..

---

CROSSDRESSER #23: Denden

typos and grammatical error ahead!!

Nagising ako ng hating gabi at nakita ko si Angel na natutulog sa ibaba ng kama ko na nalatagan ng pang isahang matress at ngayon ay himbing na himbing siya. Mapusyaw lang ang ilaw sa loob ng silid ko kaya hindi ko siya masyadong mapagmasdan.

Nagpakawala ako ng isang buntong hininga bago ako kumilos para bumaba ng kama ko at lumapit sa kanya.

Dalawang gabi na siya sa bahay simula ng mangyari ang insidente sa school. Hindi ko naman akalain na ganun na lang ang react ng katawan ko sa nangyari sa akin. Gustuhin ko man na hawakan siya at haplusin sa pisngi ngayon ay hindi ko magawa dahil mag kakarushes ako. At iyon ang ikinaiinis ko ngayon. Naiinis na ako ngayon sa sakit ko. Bakit kasi ganito?

Anong mayroon ang sakit ko bakit ayaw makisama?

Umupo ako sa tabi niya at malaya ko siyang pinagmasdan sa ilalim ng mapusyaw na ilaw.

Kusang umangat ang mga kamay ko at gustuhing haplusin ang pisngi niya.

Ginawa ko nga! Pero agad ko ding iyon binawi ng mabilis na nagkaroon ng rusher mismo sa kamay ko.

“I love you, Demon. What should I do? Paano kung mapagod ka sa kakaalaga sa akin dahil sa kalagayan ko.” Sa naisip kong iyon ay bumigat pa ang pakiramdam ko na parang gusto kong maluha.

“Mmm.” Nagulat pa ako ng kumilos siya. Para bang naramdaman na nasa tabi niya ako dahil nagmulat siya ng mata. “Your awake. May masakit ba sayo? Ayos ka lang ba?” Sunod sunod na tanong niya na mabilisang bumangon sa pagkakahiga.

“I-i’m okay.” Sagot ko.

“Why?” Tanong niya. Umangot ang kamay niya pero naiwan iyon sa ere at hindi itinuloy ang balak sanang pagdampi iyon sa pisngi ko. “Are you crying?“tanong pa niya. Tumayo siya at isinindi na ang ilaw. “Your crying, princess.” Sabay kuha ng gloves na nasa ibabaw ng kama at isinuot iyon saka pinahiran na ang luhang hindi ko na namalayang tumulo na pala.

“I’m not.”

“You are. Sabihin mo sa akin. May problema ka ba? May masakit ba sayo? Gusto mo ba tawagin ko ang daddy at papa mo?”

“N-no. No need. I’m okay.”

“Then? Why are you crying?” Muli ay tanong niya sa akin.

“K-kasi naisip ko. P-paano kung hindi na ako gumaling. H-hindi mo na ako mahahawakan. T-tapos mapapagod ka na sa pag aalaga sa akin. Tapos iiwan mo ako.”

“Silly. Your talking nonsense. At hindi iyan mangyayari princess.”

“T-talaga?”

“Yes. Hindi kita iiwan. Hindi ako magsasawa. Hindi ako magbabago. Nandito lang ako princess para sayo.”

Napasimangot ako.

“Princess, stop pouting your lips. I want to kiss it. But I can’t.”

“Iyon na nga. You can’t touch me.”

“Shhhh! Mahahawakan din kita ulit. Tiwala ka lang sa sarili mo princess okay! Magtiwala ka ulit! Para mahawakan kita. Mayakap, mahalikan. And I miss you so much princess. I really miss hugging you.”

“M-me too.”

Ngumiti siya. Kahit pa man may gloves siya ay patuloy parin siya sa paghaplos ng pisngi ko. Ng iharang ang palad sa labi ko ay saka niya dinampian ang likof ng palad niya.

“I really miss you princess. I really do.” Nakita ko ang kalungkutan sa mga mata niya ng tumitig siya sa akin.

Kahit gustuhin siguro niya na halikan ako. Yakapin ng mahigpit ay hindi naman niya magawa.

“Just once.“sabi ko na lamang. Saka ko na tinawid ang pagitan ng labi namin. Dampi lamang iyon pero sapat na iyon para naman kahit papaano ay muli kong maramdaman ang kalambutan ng labi niya.

Ngumiti siya saka niya ako niyakap ng buong higpit bago ako pinakawalan.

“Sapat sapat na lang muna ang ganun mga yakap princess. Hanggang sa tuluyan ka ng gumaling.”

“Yes.”

“Don’t worry. Diba sabi ni tito Magnus noong isang araw na malapit na nilang mabuo ang gamot para sa sakit mo. Kaya kaunting tiis na lang princess.”

Tumango ako. Sana nga. Iyon na lang talaga ang pag asa ko para tuluyan na akong gumaling. At higit daw sa lahat na makakatulong sa akin ay ang muling magtiwala sa mga nasa paligid ko. Iwasan ang isipin abg mga masasamang bagay na ikinatatakot ko.

Ang lakas kasi ng epekto ng pagkakabuhos ko sa harapan ng maraming tao.

Unang pagkakataon kong humarap sa maraming tao ay ganun pa ang nangyari. Kaya hindi ko naman masisisi ang sarili ko na muling mangilag. Iniisip na pinagtatawanan ako ng iba dahil doon. Ibubully ako.

“Come on! Matulog ka na lang ulit. Then saka tayo muling magkwentuhan bukas.”

“Okay.” Sumampa na ako sa kama. Sumunod naman siya. “Why?”

“I want to lay beside you.” Sagot niya. Umusog naman ako. Ng makasampa siya sa kama ay saka niya inilagay sa may braso niya ang makapal na comforter. “Come on princess. Lay down.” Sabay tapik ng tabi niya.

Kumilos naman ako para umunan sa braso niya.

“See, makakatabi parin kita kahit hindi ko ramdam ang init ng katawan mo. Now, go back to sleep my princess.”

Tumango ako. Dahil may harang sa katawan namin ay nagawa kong yumakap sa kanya. Basta hindi magkakadikit ang mga balat namin ay maayos na ako sa lagay namin.

Ramdam ko ang higpit ng yakap niya ngayon. At sa mga sandaling magkatabi kami kahit sa ganitong paraan lang. Ay maibsan ang pangungulila namin sa isa’t isa.

=

“Good Morning, princess.” Ang nakangiting mga labi niya ang namulatan ko. Kumurap at kinusot ang mata na sinundan ng pag inat.

“A-anong oras na?”

“Mag aalas sais pa lang ng umaga.”

“Kanina ka pa ba gising?”

“Oo, may isang oras na yata. At nabusog ang mga mata ko habang pinagmamasdan ka.”

“Eh!.”

“Yeah! At hindi ako magsasawang pagmasdan ka princess.”

Ngumiti na din ako saka na ako bumangon.

“At may goodnews ako sayo.” Saka ito umupo sa tabi ko. “Tumawag sa akin si Zeeus kanina. He said, natapos na daw ang gamot na ginagawa nila Zander at papa niya.”

Napatitig ako sa kanya.

“T-talaga?”

“Yes princess. Kaya naman. Bumangon ka na diyan. Ayusin mo na ang sarili mo dahil darating sila ngayon.”

Ngumiti ako. Nabuhayan ang pag asa ko na gagaling na nga ako. At sana. Sana.. sana mabisa na nga ang gamot na ginawa nila para sa akin.

Naging magaan ang pagkilos at nag ayos ng sarili ko. Hindi ko na lang pinansin ang pagsunod ng tingin niya sa bawat kilos na gagawin ko.

Hindi naman na din siya nagsalita. Pero hindi maitatago ang ngiti niya sa mga labi habang nakatingin sa akin.

“I love you princess.” Bulong niya mula sa likod ko ng makalapit na siya sa akin habang nagbibihis ako.

Lumingon ako tamang dumampi ang labi niya sa akin.

“I-i love you too.”

Sabay na lumabas ng silid ko ng umagang iyon na puno ng pag asa. Maghihintay kina tito Magnus at Zander dala ang gamot na ginawa nila.

“Good Morning papa, good morning daddy.” Nakangiti kong bati sa kanila. Hindi ko man sila mabigyan ng morning hug ngayon ay magagawa ko na iyon sa susunod.

“Good morning sweetie.” Si daddy. Nakangiti na din ito at hindi ko na nakita ang sobrang pag aalala niya sa akin nitong mga nakaraang araw.

“Darating mamaya ang tito Magnus mo.” Masayang pagbabalita ng papa sa akin.

“Nasabi na po ni Angel sa akin papa. At masaya ako.”

“Masaya din kami para sayo sweetie.”

“Good Morning baby.” Napalingon naman ako. Si kuya Finn at ngayon kasama na din si kuya Drake.

“Narito kayo lahat.”

“Oo naman baby. Makikibalita ako kung effective ba ang gamot.” Si kuya Drake. Nakangiting lumapot sa akin. “Pasensya ka na wala ako ng araw na iyon para damayan ka.”

“Okay lang iyon kuya. Ayos na ako.”

“Pero hindi ka namin mahawakan.”

“Soon kuya. Malalaman na natin iyan mamaya.”

“Mamaya na muna iyang usapan. Mag agahan na muna tayo habang habang naghihintay sa tito Magnus niyo.“si daddy na nauna ng lakad patungo sa hapag kainan kaya naman napasunod na lang kaming lahat.

Si Demon ang katabi ko sa kanan ko na dati ay si kuya Drake.

Hindi ko na din nakikitaan ng matalim na tingin si kuya Finn kapag titingin ito kay Angel.

Siguro nakapag usap na sila ng wala pa akong malay. At mas maganda na ngang hindi na sila nagbabangayan. Nakakagaan ng loob na hindi na aawayin ni kuya Finn si Demon.

“Kumusta pala ang mga magulang mo hijo.” Tanong ni Daddy sa kanya habang nasa kalagitnaan na kami ng kainan.

“Maayos naman tito. Stay strong parin sila ni papa.”

“Baka naman napapabayaan mo na ang pag aaral mo hijo dahil sa pag babantay mo kay Denden.”

“Hindi naman po tito. Saka dahil sa nangyari sa school ay 1week po na walang pasok.” Sagot niya saka tumingin sa akin. “Nagpasya po kasi ang ibat ibang committee sa bawat department na magtalaga ng meeting para ipatupad ang ilang mga batas sa eskwelahan. At para masabihan ang mga estudyanteng na ang balak lamang ay manggulo.”

“Mabuti naman kung ganun. Mabuti na sigurong bigyan na din ng naturang kapurasahan para sa mga pasaway na estudyante.”

“Iyon na nga tito. Kasi kabilin bilinan na ni papa na sana hindi na dumaan sa MC ang pagpaparusa.”

Napatango na lang ang daddy sa sinabi nito. Pero sandali nga.. ano pala ang ginawa niya sa taong may pakana ng lahat.

Tatanungin ko na lamang siya mamaya para malaman ko. Alam ko na sa kamay niya nagbayad ang taong iyon.

Naging iba’t ibang paksa na lamang ang pinag usapan nila. Namin hanggang sa matapos na nga kaming lahat kumain.

Ilang oras pa ang lumipas bago tuluyan ng dumating ang hinihintay namin. Sina tito Magnus kasama si Prof. Zander at si Zeeus.

Sinalubong namin sila na punong puno ng pag asa. Pag asa na sana matagumpay na nga ang gamot na ginawa nila.

Maingat na inilabas nito ang nakasailed ng gamot at inilapag iyon sa maliit na lamesa sa sala.

“This is for you hijo.” Sabi niya sa akin. Ipinaliwanag niya kung ano ba ang magiging epekto ng gamot sa akin sa tuwing mag ti-take ako. Makakaramdam daw ako na parang aantokin. Kaya dapat daw sa gabi ko na lang daw inumin. Isang beses sa isang araw. “Oobserbahan parin kita hijo. Every week kukuha parin ako ng dugo mo kung may nagbago doon habang umiinum ka ng gamot.”

“Sige po tito.”

“We can try it now.” Kuway sabi nito. Tumayo at lumapit sa akin. Ibinigay naman ni prof. Zander sa kanya ang isang hiringgilya at gamot.

“Katulad din ito ng gamot na iyan.” Sabay turo sa gamot sa lamesa. Gumawa kasi kami ng tatlong option. Tablet, syrup saka heto. Taplet para sa mga matatanda at hindi hindi nahihirapan sa paglunok ng gamot. At syrup sa mga bata. At heto ay para lang sa mga nasa hospital.“

Naglagay ng gloves sa mga kamay. Kumuha ito bulak na nilagyan ng alcohol at nilinisan ang parte ng braso ko bago itinurok ang hiringgilya sa akin.

Mahapdi siya ng kumalat na iyon sa braso ko na parang mamanhid. Pero kaya kong tiisin iyon para lang sa ikakagaling ko.

“It takes a minute bago iyan umipekto. And you guys.” Sabay baling kina papa at iba pa.  “Pwede niyo na siyang ulit hawakan.”

Nagpalipas pa kami ng ilang minuto. Ang unang humawak sa akin ay si daddy ng sabihin na ni tito Magnus na pwede na.

Then…

Niyakap ako ng mahigpit ng daddy ng hindi na nagkaroon ng rushes ang kamay ko na una niyang hinawakan.

“I miss you sweetie.”

“I miss you too dad.” Parang isang taon na yatang hindi ako nahawakan ng daddy.

Kaya naman nagsiyakapan na sila sa akin. Napatingin ako kay Demon na nanatiling nakaupo lang sa isang sulok na nakatingin sa akin. Nakangiti siya at nakikita ko na talagang masaya siya para sa akin.

“That’s Good!” Si tito Magnus ng matapos ang mahabang yakapan. “Sana sa pagkakataong ito ay tuluyan ka ng gumaling. Kapag tagumpay na ito. Ay pwede na nating matulungan ang ibang tao na may sakit kagaya mo. At pwede mo ng itigil ang pag inum nito ng wala ng inaalalang sakit.”

“Sana nga po tito. Maraming salamat po talaga.”

“Wala iyong anuman hijo.”

“Salamat pre.” Si papa na nakipagkamay pa kay tito Magnus.

“For our friendship pre. Basta kung ano ang kaya kong maitulong. Nandito lang ako.”

Nagkamayan sila sabay tapik sa mga balikat.

“Bukas ka na ng gabi uminum ng gamot dahil sapat na ang naiturok ko sa iyo.” Muli ay paalala nito.

“Sige po tito. Salamat ulit.”

Inalok sila ng daddy ng meryenda pero tumanggi sila dahil may mahalaga pa daw silang pupuntahan. Nag stop by na lang daw sila sa amin para na daw mapanatag kami na may gamot na sa sakit ko.

“Mauuna na kami pre. Itawag niyo na lang sa akin kung may ibang nararamdaman si Denden.”

“Sige pre. salamat ulit sa tulong niyo.”

Maayos na nagpaalam na sila.

Napatingin ako kay Demon ng mapansin kong kausap nito si Zeeus. Tinapik pa niya ito sa balikat ng lapitan naman ito si prof. Zander at inakbayan si Zeeus. Hindi ko man marinig ang mga sinasab nila ay mapapansin ko na masaya ang kanilang pinag uusapan.

Kumaway pa sa akin si Zeeus bago sila tuluyang umalis.

“Makakahinga na kami ng maluwang dahil maayos na ang kalagayan mo sweetie.” si daddy ng muli kaming nagtipon tipon sa sala.

“Oo nga baby, makakabalik na din ako sa probinsiya. Siguradong matutuwa sina lolo at lola sa ibabalita ko sa kanila.” si kuya Finn.

Nakikita ko sa kanila kung gaano sila kasaya sa akin. Sana sa gamot na ginawa para sa akin ay tuluyan na akong gumaling.

Sa paglipas ng mga oras ay pinagsawa na namin ang sarili sa pagkukwentuhan hanggang sa magaan na nagpaalam sina kuya Drake at kuya Finn sa amin para umalis na. Hindi din naman dito nakitara si kuya Drake kaya nagpaalam na din. Sinabing may kailangan pa siyang tapusin sa opisina nito na ipinagpaliban lang para lang makita ako.

Hanggang pati sina daddy at papa ay ginawa na din ang mga bagay na hindi na maayos na nagagawa dahil sa nangyari sa akin.

Ang dami mang naapektuhan dahil sa sakit ko ay bumalik na din sa dati. At ngayon…  hindi na ako mag aalinlangan pa. Dahil tiwala ako na gagaling na ako sa gamot na ginawa ng matalinong mag ama.

“Back to normal Princess.” Nakangiting nagbukas sabi na niya sa akin ng kami na lang dalawa ang magkasama.

Nasa lawn na kami ng bahay ngayon. Hindi pa niya ako hinahawakan mula kanina kahit na wala na sina daddy. Kahit ng yayain kong pumunta dito para magpahangin.

“Yeah! And thank you. Dahil nandito ka para damayan ako.”

Hindi ko alam kung ako ba ang unang kikilos para hawakan siya o maghihintay ako na siya ang mauna.

Ilang sandali pa ang lumipas. Hanggang sa kumilos siya palapit sa akin.

Napapikit na lang ako ng maramdaman ko ang init ng palad niya sa pisngi ko.

“Gusto ko sanang ako ang unang hahawak sayo kanina pero mas may karapatan sina tito para gawin iyon. And now. Princess, I miss you so much.” Hindi pa man ako nakakapagmulat ng mata ay naramdaman ko na ang pagyakap niya sa akin.

“Walang pagsidlan ang saya ko ngayon dahil sa wakas. I can hug you like this. I can touch you. And…”

Saka ko na lang namalayan na magkalapat na ang labi namin.

“I miss kissing you.” Bulong pa niya bago ako muling niyakap na ngayon ay tinugunan ko na din kung paano kahigpit ang yakap niya sa akin.

Kahit na ilang araw lamang pala iyon ay nasasabik ka na muling madama ang init ng halik at yakap niya. Lalo na at sinanay niya ako doon.

Lagi niya akong hinahalikan. Niyayakap sa tuwing may mga pagkakataong gawin niya iyon and I miss those day that we are hanging out together.

“I love you princess.”

“I love you too Demon.” Sa paglipas pa ng ilang minuto ay naging mas magaan na ang pagmumuni muni namin na magkasama.

“Ano pala ang pinag usapan niyo ni Zeeus kanina?” Kuway tanong ko ng maalala iyon.

“Iyon ba. Well, Zeeus and Zander are getting married soon. At iyon ang mahalagang pupuntahan nila tito Magnus kanina ang pumunta sa bahay para tuluyan ng mamanhikan kay Zeeus.”

“Talaga!.”

“Yes princess. At kanina nga, parang gusto ko na ding hingiin ang kamay mo sa daddy mo para magpakasal na din tayo.”

Natigilan naman ako sa sinabi niya. Napatitig ako at inaarok kung gaano ka 100% na gusto niya akong maging asawa.

“Don’t look at me like that princess. Dahil totoo lahat iyon. Pero alam ko naman na kailangan nating makapagtapos ng pag aaral muna. At maipakita sa soon to be father-in-law ko na kaya kitang buhayin sa sarili kong sikap.”

“Demon.”

“Pa graduate na ako sa taong ito. Kaya ikaw na lang ang hihintayin ko. At habang nag hihintay ako sayo. Sisimulan ko ng harapin ang ilang negosyong ipinapahawak sa akin ng papa. Para nakapag ipon na ako ng sarili kong pera para sa ating dalawa.”

Tumango ako. Naramdaman ko ulit ang palad niya sa pisngi ko at mabilisang pagdampi sa ng labi niya sa nuo ko.

“I love you princess. And I want to spend my life with you forever.” Saka siya muling yumakap sa akin.

“I love you too. And I like to spend my life with you forever too.”

Sa mga katagang iyon ay ang sarap pakinggan. At panghahawakan ko ang mga salita niya hanggang sa tuluyan na nga kaming makapagtapos pareho.q

CROSSDRESSER #24: Denden

Typos and grammatical error ahead!!

“ Hey!.“ Malakas na tinapik ni Demon ang kamay ni Kyle ng makipagkamay sa akin.

“Haha! Hahaha! Ang lambot ng kamay mo Denden.” Sabi pa nito at muling hinawakan ang palad ko.

“I warned you Kyle.” Pinanlakihan ni Demon ng mata ang kaibigan.

Well, nasa school kami ngayon. May pasok na at nasa school park kami dahil vacant time namin.

At masayang ibinalita niya sa mga kaibigan na magaling na ako. At pwede na akong hawakan ng iba kaya naman isa isa silang nakipagkamay sa akin.

At itong si Kyle, parang inaasar pa siya dahil kahit na sabihing bitawan na nito ang kamay ko ay uulitin lang niya.

“Ang damot mo naman Angel. Para lang naman hahawakan ang kamay ng prinsesa mo eh.” Nalalabi naman niting sagot. “Kaya pala ayaw ng bitawan ni Angel ang kamay mo. Ang lambot eh.” baling pa nito sa akin at pinisil pa talaga ang palad ko na muling tinapik ni Angel iyon and this time he pulled me out of the blue at itinago sa likod niya.

“Umayos ka Kyle.” Sabay tulak dito.

“Angel naman. Alam mo namang mabiro iyan. Hindi ka na nasanay.” Pumagitna naman si Jasper sa amin. “Pagpasensyahan mo na Denden. Ganito lang talaga kaming magkakaibigan.”

Tumango ako. Hindi na din niya akong hinayaang umalis sa likod niya. Hinayan ko na lamang siya.

Pero ang gaan ng pakiramdam ng ganito. Dahil hindi ko na kailangang mangilag sa iba. Hindi na ako nag aalalang magkakarushes ako kapag may ibang humawak sa akin.

Pero si Demon.. parang ayaw niya ng may hahawak sa akin.

“Just stay with me. Don’t let them touch you.” Sabi pa niya ng lingunin ako.

“Aba! Hahawak lang naman kami Angel. Hindi naman namin aagawin ang prinsesa mo sayo.”

“Shut up.”

“Tumigil ka na nga kasi Kyle.” Panunuway naman ulit ni Jasper dito.

Nakakatuwa pa lang kasama at makabonding ang mga kaibigan niya na ang akala ko ay hindi. Mga seryuso at sabi nila na kinakatakutan pero ngayon… masasabi ko na hindi naman sila nakakatakot bagkus ang babait naman at palabiro ang ilan.

“Magmeryendan na nga tayo. Nandiyan na ang meryenda natin.” Kuway sabi naman ni Lee na nakatingin sa paparating.

Sina Zeeus at prof. Zander na may mga bitbit ngang mga pagkain.

“Kumusta ka na?” Tanong ni Zeeus ng makalapit sa amin matapos ilapag ang mga dala sa pabilog na lamesa.

Napag alaman ko na sa araw ng pagbibigay ng gamot sa akin noong nakaraan ay dumeretso sila sa bahay nila para mamanhikan. And now.. engage na sila ni Prof. Zander. Tataposin na lang daw ang school year na ito bago sila magpakasal.

At ang set up nila. They are just teacher and  student habang nasa loob kami ng eskwelahan para maiwasan na hindi mapag usapan ang tungkol sa kanila dahil bawal sa mata ng batas.

At ngayon, magkasama nga sila ay pormal na pormal ang pakikitungo nila sa isat isa dahil marami din ibang tao ang nakapaligid sa amin.

“Ayos na ako sa ngayon.” Sagot ko kay Zeeus na wala ng pag aalinlangan na nakipagkamay ako sa kanya bago ko naman binalingan si Prof. Zander.

“Magandang hapon prof.”

“Magandang hapon din sayo Denden. Masasabi kong mabisang mabisa ang pinaghirapan namin ng papa.”

“At salamat sayo. Dahil napakalaking tulong nun sa prinsesa ko.” si Angel ang sumagot. Napalabi ako dahil hindi man lang niya ginalang ito.

Profesor pa naman namin siya. Pero.. dibali nga nga lang. Saka magiging bayaw naman niya si prof. Kapag tapos na ang kasal nila ni Zeeus.

Tango na lang ang isinagot ni prof. Zander.

“Kainan na.” Sabay sabay naman na sabi ng iba at nagsikuha na ng kanya kanyang softdrink at snack.

“This princess.” Sabay abot naman sa akin ni Demon ng coke na binuksan na niya.

“Thank you.”

Ngumiti siya. Kumuha na din ng kanya at tumabi na sa akin sa pag upo. Nagsiupuan na din sila at nilantakan na ang meryenda sa ibabaw ng lamesa.

Sinabayan ng walang katapusang kwentuhan at biruan. At masasabi kong mali ako sa akala sa kanila. They are so kind. Masayahing kasama. At hindi mo talaga mararamdaman na bago ka lang na kaibigan nila.

“Study hard princess. If someone bully you. Tawagan mo lang ako. Okay.” Paalala sa akin ni Demon ng maihatid na niya ako sa classroom ko matapos ang vacant time namin.

Tumango ako at ngumiti. Hindi na din naman ako binabalot ng pag aalala ngayom dahil magaling na ako dahil sa gamot na iniinuk ko. Kaya naman kampante ang loob ko kahit pa man hindi maiiwasan na may mga matang nakatingin sa amin ngayon.

“Ikaw din.”

“Of course. Hintayin mo na lang ako dito mamaya okay. Sabay naman matatapos ang  klase natin kaya susunduin na kita dito.”

Muli akong tumango. Isang mabilis na damdi ng halik sa labi ang iginawad niya sa akin bago tuluyang nagpaalam sa akin at umalis na para pumasok na din.

Naging magaan na ang mga oras na lumipas habang nag aaral ako. Hindi ko na ramdam ang kaba sa dibdib ko sa tuwing may mga mapanuring matang nakatingin sa akin at parang gagawa na naman ng hindi maganda.

But I don’t care now. Alam ko naman na hindi nila ako kayang saktan at pasakitan dahil si Demon ang bahala sa kanila pag nagkataon.

=

“Ang lakas ng ulan.” Nakatingala kami pareho sa kalangitan ni Angel habang nakatayo sa may bintana ng tree house.

Masyado pa kasing maaga kanina ng matapos ang huling subject namin kaya naman nagpalipas kami ng oras sa tree house.

Pero sa kasamaang palad. Bigla na lang bumuhos ang ulan. Hindi naman maulap kaninang nagtungo kami dito.

“Patilahin na muna natin ang ulan bago kita ihatid princess.”

Tumango ako. Ano pa nga ba. Ang big bike lang kasi ang sinakyan namin kaya hindi kami pwedeng sumuong sa kalagitnaan ng ulan.

Tumango ako ng tumingin ako sa kanya pero nagulat na lang ako ng bigla niya akong hilain palapit sa kanya at ipinulupot ang braso sa baywang ko.

“W-what?” Hindi ko alam kung para saan ang tanong na iyon. Pero kakaiba ang titig niya sa akin. Para bang..

“Princess. C-can we do it here while we are waiting?” Tanong niya.

Napatitig ako sa kanya. Hindi ko alam kung ano ba ang isasagot ko.

Matagal na ang una at huling inangkin niya ako.

Napalunok ako. Kinabahan. Kumabog ang dibdib ko na hindi ko mawari. Pero masaya ako dahil hindi siya basta basta na lang nang aangkin kung gusto niya. Nagpapaalam siya sa akin.

Ilang sandaling katahimikan sa pagitan namin. Nakatitig lang kami sa isa’t isa.

“Princess.” Paos na boses niya at mas hinigpitan na ang pagkakayakap sa akin. Ramdam ko iyon. Nagpipigil siya kahit pa man may reaksyon na siya.

Hindi na ako nag alinlangan na tumango bilang sagot dahilan para gumuhit ang ngiti sa labi niya.

“Thank you princess. And I love you.” Bulong pa niya bago tuluyang tinawid ang pagitan ng mga mukha namin at ginawaran ng isang nag aalab na halik.

“Uhm.” Agad akong tumugon. Nakakadala siyang humalik. Magaan pero mapag angkin. Maingat pero mapangahas.

At ngayon. Pinagsasaluhan na namin ang halikan na puno ng pagmamahal.

I love him. And he loves me too. At sapat na iyon para magpaubaya akong ulit sa kanya.

Habang magkaugpong parin ang labi namin. Naglakad ng paunti unti hanggang sa marating namin ang kama.

Maingat na ipinahiga niya ako at bago siya sumampa. Mabilisang tinaggal niya ang pang itaas na damit niya.

Pero..

Bahagya ko siyang itinulak ng pupwesto na siya sa ibabaw ko na ikinagulat niya.

“Why?”

Umiling ako. Nakaharang parin ang kamay ko sa katawan niya. “Just stay like that for a while.” Sagot ko kaya naman hindi siya gumalaw.

Ang mga mata kong nakatingin sa kanya ay bumaba. Sa katawan niya.

“Perfect.” Sabay haplos ng kamay ko sa dibdib niya at bahagya kong nilaro ang nipple niya.

“P-princess. Uhm.” Bahagya siyang napatingala ng pisilim ko iyon.

“They are perfect.”

“Yes princess. At mas perpekto ka para sa akin.” Hinawakan ang kamay ko na nakaharang sa katawan niya at inalis iyon saka na niya ako niyuko at muling hinalikan.

“Uhm..”

“Princess. You driving me crazy.” Paos na boses pa niya ng pakawalan saglit ang labi ko bago muling siniil ng halik.

Labi sa labi. Dila sa dila. Tinutugon ko at ginagaya ang bawat galaw niya.

Ang sarap sa pakiramdam na siyang dahilan para tuluyang mag init ang katawan ko. Kumalat ang bulta-bultahing kuryente sa bawat himaymay sa ugat ko. Kiliti na nakakapagpatayo ng balahibo ko.

“D-demon. Uhm..uhmm..” napapaainghap ako. Para akong kakapusin ng hininga sa tuwing papakawalan niya ang labi ko.

Sucking my tounge, my lips.

“Uhmmm.” Tracing my jawline through in my ears. Licking it na nakakapagpadagdag ng kiliti sa akin.

Napapaliyad ako. Napapaungol. Napapahawak ng mahigpit sa balikat niya para maibsan ang kakaibang pakiramdam dala ng paghalik niya sa tainga ko. Sa may leeg at balikat.

“Princess. Uhm..”

“D-demon. Uhmm.. ooohh…”

Hanggang sa tuluyan na niyang tanggalin ang pang itaas na damit ko na basta na lang inihagis iyon sa kung saan.

Muling hinalikan bago pinaglandas ang bibig sa leeg, sa may balikat ko. Hanggang sa marating niya ang isa sa dibdib ko at agad iyong ginawaran ng halik.

Licking it. Biting. Sucking.

“Uhm.” Napapaliyad na lang ako. Sinasabayan pa ng isa niyang kamay ay isa sa dibdib ko at nilalaro ng daliri iyon. Pinipisil. “D-demon. Uhmm.” Ang sarap sa pakiramdam. Nakakapangilabot sa sarap na para bang gusto kong sumabog anu mang oras.

“Yes princess.”

“It’s feel g-good. Uhmm.. ahhhhhh.” At muli na naman akong napaungol ng sipsipin ang tutong ng dibdib ko.

“Mmmm. Like this. Do you like it?”

“Uhmm. Y-yes. Uhm.. y-yes. Yes. Uhmm..” at muli akong napaliyad. Nilulunok ang sarili kong laway. Ang sarap. And sarap sarap sa pakiramdam ng ginagawa niya. Nakakaliti. Nakakanginig ng buong katawan.

Nagpatuloy siya sa ginagawa. Nagpatuloy din ang sarap na nararamdaman ko. At parang ayaw ko iyong matapos. Gusto ko ang ganitong pakiramdam.

“Uhmmm.” At muli na naman akong pinanginigan ng katawan ng namalayan ko ng nasa pusod ko na siya. Nilalaro ng dila niya ang pusod ko. “D-demon. Uhm.” Sabay hawak ng ulo niya. “Uhm. D-dont s-stop.”

Napalunok ako. Ako pa ba ang nagsabi nun. Oo! Dahil ang sarap ng pakiramdam.

“Yes princess.” At ipinagpatuloy lang niya iyon.

Hanggang sa pagtuunan na niyang alisin ang pang ibabang suot ko. At walang pag aalinlangang alisin iyon sa kayawan ko.

“Princess. So cute.”

“Uhmmm.” Kagat ang labi ko na nakatingin sa kanya ng hawakan niya ang akin. Ikulong iyon sa mainit niyang palad.

At para akong mababaliw sa pakiramdam ko ng dilaan niya ang itoktok ng akin. Stroking it with his tounge.

“Uhm..d-demon.. uhmm. M-more..”

Nakangiti siyang tumingala sa akin. Doon ko naramdan ang pag iinit ng mukha ko ng mapagtanto ko ang sinabi ko.

Pero iyon ang totoo. I want more dahil ang sarap sa pakiramdam ko.

“D-dont l-look at me like that.” Saka ko binawi ang tingin ko sa kanya ng ipakita pa niya kung paano niya iyon dilaan na nakapagpanginig na naman sa katawan ko.

Kagat ang labi ko. Pinipigilan ang magpakawala ng ungol. Pero..

“Uhmmm.” Iyon na naman. Ang init na bumabalot sa pagkalalaki ko kaya namam napatingin ako ulit sa kanya.

Hindi na siya nakatingin sa akin dahil abala na siya sa pagtaas baba ng bibig niya sa akin.

Nasa loob ng bibig niya ang akin. Mainit. Madulas. “Ahhh.. d-demon.. ohhhhh.” At walang humpay na ungol ang kumawala sa bibig ko dahil doon.

Nanginginig ako sa sarap. Sarap na kumalat sa buong katawan ko.

“Uhmmmm. Ohhhh.. d-demon. Uhmmm.”

Taas baba ang mukha niya sa akin. Napapasabay na ang balakang ko sa kanya. Sa bawat paglalaro ng bibig at dila niya ay napapalitan iyon ng walang humpay na ungol na kumakawala sa bibig ko.

“Uhhhhm.” Napasinghap pa ako ng maramdaman ko ang darili niya doon. “D’demon.”

“Yes princess.” Pero hindi siya tumingin.  Bagkus umayos siya sa pagitan ng hita ko at itinaas ang balakang ko paharap sa kanya.

Isinampay ang hita ko sa braso niya. Habang nakakulong parin ang akin sa palad niya.

“Uhm.” Kagat labi na naman ako. Ng maramdaman ko ang dila niya doon. Naglalaro. Nilalaro. “D-demon. Uhm.. uhmm.”

“Yes princess.” Then he look at me with a smile in his lips. Umayos siya at tinanggal na ang natitirang saplot sa katawan.

Niyuko ako at hinalikan. Ramdam ko ang kanya na nakatapat na sa akin at handan ng manalakay.

“D’demon. Ugh.” Napakapit ako sa batok niya ng maramdaman ko na ang kanya na nagsusumiksik na sa lagusan ko.

“Princess. Uhm.” Hanggang sa tuluyan ng maibaon ang kanya sa akin.

“Ahhhhhh. S-so big. D-demon. Uhm.” Napapanganga na lang ako sa tuwing gagalaw siya. Ramdam ko ang laki niya nagpapabalik balik sa loob ko.

“Uhm.”

May mabagal. May mabilis. Paulit ulit.

Ang mga ungol na lumalabas sa bibig na sumasabay na sa malakas na buhos ng ulan.

Ang lamig sa paligid pero ang init ng katawan namin na aming pinagsasaluhan.

“Princess. So sweet. I love you. I love you. Uhm..” paulit ulit na sabi  iya habang gumagalaw ang balakang niya.

Ako man ay napapaungol na lang. Napapasinghap sa tuwing mararamdaman ko ang pagbaon niya.

Nakakaliti iyon na may kasamang hapdi sa balak ko. Pero mas nanaig ang kakaibang pakiramdam na ipinapalasap niya lalo pat isinasabay ng kamay niya na nakahaaak sa akin sa bawat paggalaw niya.

“D-demon. Uhm… ahhhh. Ohhh.” Na mas lumakas pa ang bawat paggalaw niya.

Ang walang humpay na buhos ng ulan ay siya namang walang tigil ang kanyang paggalaw. At ako.. sumasabay na din. Gumagaya sa galaw niya kahit hindi ko naman alam kung paano.

Basta. Ganito. Basta ganyan.

Ang sarap.

“Uhmmm. Princess. Ahhhh. I’m gonna cum princess. Uhm..” at mas bumilis pa. Ako man ay ganun din. Nakaramdam na din ako ng kakaiba. Kakaiba na parang sasabog na sa loob ko.

At sa bawat labas masok niya. Sa bawat baon niya.

“Ahhhh. D-demon. Im cumming. Uhm. Ahhhhh.” At tuluyan na nga akong naglabas. At ramdam ko ang mainit na likidong inilabas niya sa loob ko.

Hinihingal na ibinagsak niya ang katawan sa akin. Akp man ay parang kakapusin din ng hangin sa baga at napaainghap lalo na ng maramdaman ko ang paghugot ng kanya sa akin.

Ramdam ko din ang ilang likidong nag uunahang nagsilabasan sa likuran ko. Pero hindi ko na alintana iyon.

Hinalikan niya ulit ako na ulit kung tinugon. Ilang sandali pa ay umayos siya ng higa at ipinaunan niya ako sa balikat niya.

“I love ypu princess. I love you so much.“sabay dampi ng halik sa nuo ko. Mahigpit na iniyapos ang braso sa katawan ko.

“I love you too.” Kahit nandoon parin ang mabibigat na paghinga namin dahil sa pagod ay hindi naman mapapantayan ang kaluwalhatinaang dulot ng pag iisa ng katawan namin.

At sadya bang nakikiayon ang panahon. Dahil matapos ang isang mainit na sandali na aming pinagsaluhan ay siya namang pagtila ng malakas na ulan.

Nagpalipas pa ng ilang sandali bago kami nagpasyang umuwi.

CROSSDRESSER #25: Angel

Typos and grammatical error ahead!!

P arang umusok ang ilong ko sa galit dahil sa nakita ko.

Who is that guy beside him?

Hindi na ako nagdalawang isip na pumasok sa loob ng HE at nilapitan siya. Hinilang palayo sa lalaking katabi niya.

Nabigla man siya sa ginawa ko ay wala akong pakialam. Simula kasi ng pwede na siyang makisalamuha sa iba dahil gumagaling na siya ay ang dami ng gustong makipaglapit sa kanya. And I hate it.

Lalo na at iyong iba ay halata na nagbibigay na ng motibo sa kanya dahil hindi na gaya ng dati na mailap siya sa iba.

“Demon?” Kunot ang nuo niya na nakatingin sa akin pero hindi naman inalis ang pagkakahawak ko sa kamay niya.

Nagtatanong ang mga matang nakatitig sa akin pero hindi ko siya pinansin bagkus hinarap ko ang lalaking katabi niya kanina.

“And you. Sino ang nagbigay sa iyo ng karapatan na tabihan ang prinsesa ko.” Gigil na tanong ko dahil sa tindig at porma nito ay parang may ibubuga.

“And who you by the way?” Tanong pa nito sa akin. May lumapit naman dito at parang binulungan ito.

“Demon, may ginagawa lang kami. Nagbi-bake kami ng cake para sa project namin.” Singit naman niya na bahagya namang hinila ang kamay ko para kunin ang pansin ko.

Napabuntong hininga ako.

Damn me! Nawala tuloy sa isip ko na nasa kalagitnaan pala siya ng pag aaral.

Pero hindi ko naman kasi mapigilan ang mainis dahil may iba ng nakakalapit sa kanya. Dapat kasi ako lang at wala ng iba.

Masyado na ba akong over acting sa naging galaw ko? Sa emosyong nararamdaman ko.

“Princess. Sorry.” Saka ko siya hinila payakap.

Wala akong pakialam kung pagtingin kami at nasa paligid lang ang guro nila.

Saka sandali. Sino ba ang lalaking katabi niya kanina at hindi ako kilala at ang lakas bg loob na sagutin ako ng tanong din.

Kumawala ako ng yakap sa kanya. At handa na naman akong harapin ang lalaki kanina ng pigilan na naman niya ako.

“Demon naman eh.” And he pouted his lips.

Damn it again. He is so cute na hindi ko kayang tiisin.

“Pero princess.. ang lapit niyo sa isat isa. I told you. Stay away from others.”

“Eh paano ako makakapag aral niyan kung walang tutulong sa akin. Masasabi bang group activity kung mag isa lang ako?” Sagot naman niya. Kunot parin ang nuo.

“Nasaan ang prof. Niyo at ng masabi ko na hindi na siya magpapa group activity. Individual na lang.”

Halatang hindi pa siya makapaniwala sa sinabi ko sa kanya. Pero totoo iyon. Para wala ng ibang mapalapit sa kanya.

“Demon naman eh.”

“Pasensya na Mr. Alcaide sa pangingialam pero nasa gitna kami ng klase ko.” Napalingon ako sa nagsalita. Seryusong tinignan ko ito. Ito ang prof. nila. Lalaki din.

“I don’t care. You called me Mr. Alcaide so you know me huh! At hindi ka ba natatakot na mawala sa AU ng wala sa oras sa pagpapagitna mo?” May katigasang tuno sa sabi ko dito.

But again. Denden pulled me.

“Demon please naman.” Mahinang sabi niya na seryusong nakatingin na sa akin. “Kapag di ka pa tumigil. Hindi na kita kakausapin.” May pagbabanta pa na dagdag niya.

Natigilan ako. Hindi ako agad nakaimik.

Kasi minsan na niya akong hindi kinausap dahil sa may inaway na naman ako dahil sa pakikipaglapit sa kanya. At iyon. Hirap akong sinuyo siya para lang mapatawad niya ako at kausapin ako.

“Princess naman eh.” Napakamot ako ng ulo. Ayaw ko ng maulit iyon. Torture na sa akin ang hindi siya makausap sa isang araw. Abutin pa ng isang linggo kapag hindi ako nakinig sa kanya.

“Ano?” Tinaasan pa niya ako ng kilay. Kaya naman awtomatiko akong tumango para hindi na siya magalit.

Pero…

Binalingan ko ang guro nila at tinignan ng masama. Iyong tingin na hindi niya napansin. At ang lalaking katabi niya kanina.

Damn! Kung wala lang ang prinsesa ko talaga may kalalagyan ang dalawang ito sa akin.

“Dito na lang ako. Manunuod sa inyo.” Sabi ko at umupo sa kung saan ang upuan niya.

“Wala ka bang pasok?”

“Vacant time ko hanggang tanghalian na, kaya nga ako nandito para hintayin kang matapos.”

“Pero..”

“Princess. No more buts. Hala, ipagpatuloy niyo na iyan bago pa ulit kumulo ang dugo ko sa mga taong nakapaligid sayo.”

Pinanlakihan na naman ako ng mata.

“Hindi na ako makikialam princess. Promise. Basta huwag lang gagawa ng bagay na ikakagalit ko ang lalaking iyan.”

“Demon.”

“Oo na nga.” Sabay sinyas na iziniper ko ang bibig ko.

Napansin ko ang pag iling niya bago muling hinarap ang naudlot na ginagawa kanina.

Well, hindi na din masyadong lumapit ang lalaki na hindi gaya kanina. Napapahalata tuloy na may ibang motibo ito sa kanya at iyon ang hindi ko papayagang mangyari.

Hinding hindi.

Mabilis na lumipas ang mga munito. Pasulyao sulyap siya sa akin habang may ginagawa.

Kahit ang prof. nila ay hindi din maiwasan ang mapatingin sa akin. Naasiwa siguro dahil hindi naman ako kasali sa estudyante nito.

Pero wala akong paki. Basta kung may oras ako. Babantayan ko ang prinsesa ko.

“Tapos na?“nakangiti akong tumayo ng lumapit siya sa kinauupuan ko. Tumango siya sabay lingon pa sa ginawang cake na tapos ng denesenyuhan.

“Ang ganda naman.”

“Thank you. Kaso na de-distract sayo ang mga ka klase ko.”

“Hayaan mo sila princess. Pinapanuod lang naman kita eh.”

“Pero hindi dapat eh. Kasi nasa klase ako.”

“Mmm, princess naman. Hayaan mo na ako. Bihira na nga lang tayong magsama kapag school days. Pagbabawalan mo pa ba ako kapag vacant time ko.”

“Eh!.”

“Ah basta. Kung nasaan ka. Dapat nandoon ako kapag may free time ako. Maliwamag ba?”

“Ang kulit mo.”

“Ikaw lang naman ang kinukulit ko ng ganito princess. Bakit? Gusto mo ba na may kinukulit akong iba?”

Biglang talim ng mata ang ipinukol niya sa akin.

Ngumiti naman ako. Saka ko pinisil ang magkabilang pisngi niya. “Ang kyut mo princess.” Sabay lapit ng mukha ko sa kanya. “Parang gusto tuloy kitang hilain sa tree house. Hmmm. How about that?”

“Hmmp.”

“Prinsesa naman.”

“Umayos ka Angel Alcaide. Hmmmp.”

“Oops. Galit ang prinsesa ko. Sorry na Sorry na. Hindi ko naman gagawin iyon eh.” Isa pa iyon. Demon lang ang tawag niya sa akin. Pero kapag pangalan ko na. Siguradong may hindi na siya nagustuhan sa ginawa ko. “Tara na nga. Baka kung saan pa mapunta ang pagtatampo mo.” Mabilisan kung kinuha ang bag niya at isinabit na iyon sa kaliwang balikat ko. Hawak ang kamay niya hinilang palabas ng HE na hindi na hinintay na palabasin sila ng profesor nila.

=

“Saan ba tayo pupunta?” Pangsampung beses na yata niyang tanong iyon sa akin.

Tinakpan ko kasi ng panyo ang mata niya bago ko pinaarangkada ang kotse ko paalis.

Mabilis na lumipas ang mga araw, linggo at buwan. Naging maganda at mas tumibay pa ang relasyon naming dalawa. At hindi ako nagsasawang bigyan siya ng surpresa sa araw araw na dumadaan.

Tuluyan na din siyang gumaling sa sakit niya at hindi na niya kailangang uminom ng gamot pa.

“Demon. Ano ba?”

Nakangiti lamang ako habang nagmamaneho. Masasabi kong iba ngayon ang surpresa ko. At kung ano? Secret na lang muna.

“Basta.” Tanging sagot ko na lamang sa kanya. Nakahawak siya mismo sa seatbelt niya. Hindi ko man nakikita ang kilay niya siguradong malapit na iyong magsalubong dahil sa nababagot na siya.

“Naman eh. Matagal pa ba? Nahihilo na kaya ako na na tanging dilim na lang ang nakikita ko.”

“Princess, just seat and relax okay.” Hindi ko naman binilisan ang pagmamaneho ko. Nag iingat lamang ako dahil ayaw ko naman na makasalubong kami ng disgrasya kung bibilisan ko gaya ng dati pagmamaneho ko kapag mag isa lamang ako.

Narinig ko pa ang pagpapakawala niya ng malalim na paghinga. Ngiti na lamang ang gumuhit sa labi ko at mas itinuon ko ang pansin ko sa daan.

Ilang minuto pa ang lumipas hanggang sa tuluyan na naming narating ang distinasyon namin.

Maingat na umalalay ako sa kanya ng makababa na ako. Bahagya pa siyang nabuwal na agad naman napakapit sa akin.

“Aalisin ko na ba?”

“Sandali lang pupwesto pa tayo ng tayo mo.” Sagot ko at humakbang ng ilang beses bago kami tumigil.

“Ngayon na ba?” Sabay hawak ng blindfold.

“Ako na ang mag aalis princess.” Sabi ko. Kaya naman nabitin ang kamay niya para sana hilain iyon. Pumuwesto ako sa likod niya at kinalas ang pagkakabuhol ng panyo.

Hanggang sa maalis ko na ng tuluyan iyon.

Hindi pa niya derektang nakita ang ipinapakita ko dahil kinusot pa niya ang mata niya saka tumingin sa akin.

“Huwag ako ang tignan mo princess. Tumingin ka sa harapan mo.” Sabi ko. Hinawakan ko siya sa balikat at muling ipinaharap doon.

“W-whay is this?” Unang lumabas sa bibig niya ng makita iyon.

Nakangiti kong isinandal ang baba ko sa balikat niya habang iniyakap ko naman ang braso ko sa baywang niya.

“Nagustuhan mo ba?” Tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya.

Tumango siya. “Pero.. paanong?????”

“Diyan ko ginastos ang ilan sa mga na e-extra ko sa pagtulong kay papa sa negosyo niya sa tuwing may free time pa ako. At masasabi kong. Worth it dahil maganda ang kinalabasan.”

“D-demon?”

“Yes princess. Kaya pagbutihin mo ang pag aaral mo sa pagluluto. Dahil kapag nakapagtapos ka na. Ay ikaw na mismo ang magluluto sa restaurant na ito.” Pinaharap ko siya sa akin.

Hindi siya nagsalita pero yumakap siya sa akin.

“Do you like it?”

Tumango siya ng sunod sunod habang nakayakap parin sa akin.

Masuyong humaplos naman ang palad ko sa likod niya habang dinadanpian ko ng halik ang buhok niya. Nakatingin sa harapan ng restaurant na dalawang araw pa lang ng tuluyang matapos.

Kumpleto na ang gamit sa loob. Kulang na lang ay ang mga taong magtratrabaho para mabuksan na ng tuluyan.

“Panimula natin princess. Mauuna akong makakapagtapos ng pag aaral sayo. Kaya hihintayin kita. Hanggang sa makapagtapos ka. Then lets get married.”

“Demon naman eh.”

“Hey! Why?” Narinig ko ang pagsinghot niya kaya naman kumawala ako ng yakap sa kanya para tignan siya. At tama nga ako. He is crying. “Why are you crying?”

“Kasi naman. Sobra pa sa sobra ang surpresa mo sa akin. Tapos ipinangalan mo pa talaga sa akin.” Sabay tingin sa restaurant.

Muli akong napatingin.

“PRINCESS DEN”

“CAFE & RESTAURANT”

“Ganyan kita kamahal princess.” Sagot ko sa kanya. Dinampian ng halik sa labi. “Ano na? Gusto mo bang libutin ang loob ng restaurant?”

Mabilis na tumango siya. Kaya naman magkaagapay kaming pumasok doon.

“Ang ganda.”

“Kasing ganda ng prinsesa ko.”

“Demon naman eh.”

“Totoo naman princess.”

Napalabi siya. Pero nagpatuloy sa paglilibot. Hindi na nawala sa mga labi niya ang ngiti.

“Kaylan mo balak buksan to?” Ilang sandali pay tanong niya sa akin.

“Nasa sayo ang disesyon princess. Kung gusto mo na bang buksan natin kahit nag aaral pa lang tayo.”

“Sige sige. Kakausapin ko sina papa para tumulong sa atin sa pagpre-prepare sa pagbubukas.”

“Ikaw ang bahala princess. Susuporta lang ako sayo.”

“Thank you. Kasi pangarap ko talagang magkaroon ng sariling restaurant someday. And papa told me that I can have my own if I want too. Dahil susuportahan nila ako ni daddy. But.. you did it for me. And thank you so much.”

“Of course princess. We can make our own business. Iyong tayo mismo ang magpapalago. Pagtutulungan natin.”

Mabilis na pagdampi ng labi niya sa labi ko.

“I love you.”

“I love you too princess.”

Naging masaya ang paglilibot namin sa restaurant. Nagplano na nga kaming buksan iyon sa lalong madaling panahon.

=

“Iyon na nga papa. Can you help us?” Pagbabalita niya sa papa at daddy niya ng makauwi kami.

Kinausap na nga niya ang mga magulang at nagpapatulong na sa pagbubukas namin sa sarili niyang restaurant.

Napatingin sila sa akin. Isang ngiti lang ang itinugon ko sa tingin nilang iyon.

“Of course sweetie. Magpapagawa na ako ng mga advertisement para sa bubuksan niyong restaurant.” Sagot ng papa niya dito.

“Yehee. Thank you papa. Thank you so much.”

“Your welcome baby.”

“Narinig mo you Demon. Mabubuksan na natin ang restaurant na iyon kapag nakapah advertise na si papa. At marami ng mag aaply ng trabaho doon.” Hindi maitatago sa boses niya ang saya niya. And i am happy to see how happy he is now.

“Yeah princess.”

Naging masaya pa ang pag uusap namin patungkol sa restaurant. Pinagplanuhan na nga namin ang ilang detalye para doon.

“Nakikita ko na masaya ang anak namin sayo.” Si tito Frank ng maiwan kaming dalawa dahil nagtungo sa kusina sina Denden tito Dylan para magkapagprepare na daw ng hapunan para makasalo muna daw ako sa kanila bago ako umuwi.

“And I will always make him happy tito. At wala akong balak na pasakitan siya.”

“Salamat naman kung ganun, hijo.”

“Yes tito. At nag uusap na lang din tayo. Hindi pa man ngayon ang tamang oras at panahon dahil pareho parin kaming nag aaral ay hihingin ko na sa inyo ang basbas na pakasalan siya kapag nakapagtapos na kaming pareho.”

Napalunok ako ng hindi ito agad nakapagsalita. Nakipagsukatan ng tingin sa akin pero hindi ako nagpatalo sa titigan.

“Basta magiging masaya ang anak namin sa iyo. Buong buo ko siyang ipagkakatiwala sayo.” Sagot nito na nakapagpaluwag ng dibdib ko.

“Oo naman tito. At salamat sa tiwalang ibinigay niyo sa akin. Hinding hindi ko kayo bibiguin.”

Nakipagkamay pa ito sa akin ng sabay kaming tumayo. Na siya namang nadatnan tagpo nila Denden.

“Anong meron?” Tanong pa ni tito Dylan sa amin.

“Hinihingi lang naman niya ang kamay nitong baby natin little wifey. Kaya naman. Hindi na ako nagdalawang isip na ibigay ang basbas ko sa kanya.

“Demon?”

“Yes princess. Kaya hindi ka na pwedeng umatras pa. Dahil binigay na ng papa mo ang basbas niya sa akin.”

Napalabi ito. Pero sinundan naman ng ngiti. Lumapit sa kanilang mag asawa at yumakap.

“I love you papa. I love you daddy.”

“We love you too sweetie.” Sagot nilang pareho na sa akin nakatingin. Na sabay sabay kaming tumango sa isat isa.

Kaunting panahon na lamang. Makakabuo na din ako ng sarili kong pamilya. At siya. Si Denden ang bubuo ng pamilyang bubuuin ko.

CROSSDRESER #26: Denden

Typos ang grammatical error ahead!

“Exhauted?” Napalingon ako ng marinig ko si Demon. Palapit na siya sa akin. Katatapos lang ng opening ng restaurant.

Pasado alas diyes na ng gabi. Kami na lang at ang mga magtratrabaho na lang sa restaurant ang naiwan.

“Oo. Pero ang gaan sa pakiramdam ngayong magsisimula na tayo bukas.”

“Magsisimula na sila kamo. Bakit mo isasali ang sarili mo. Nag aaral pa tayo.”

Napasimangot ako.

“Alam ko naman iyon. Pero dadaan naman tayo dito kapag uwian na diba. Tapos hintayin ang pagsasara sa gabi.”

“Nagbigay pa tuloy ako ng ibang makakapagpapagod sayo.” Sabi niya. Yumakap siya sa likod ko. Isinampay ang baba sa balikat ko. “Pero masaya ako na makita kang masaya ngayon.”

“Dahil ikaw ang dahilan kung ako nagiging masaya.”

“At ikaw din ang dahilan kung bakit ako masaya. Dahil kapiling kita.”

Humablos ang palad ko sa pisngi niya. Isinandal ang ulo ko sa ulo niya.

“I can’t wait until we get married. Parang gusto ko ng hilain ang oras para parehas na tayong makapagtapos.”

“Mmm, hindi ka kaya magbabago?” Tanong ko sa kanya.

Ilang beses ko na din iyon tinatanong. At ang lagi niyang sagot.

“Hindi kailanman darating ang araw na iyan princess.” At humigpit pa ang yakap niya sa baywang ko. Ibinaon ang ilong sa balikat ko. “I love you.”

“I love you too.” Sagot ko naman ng buong puso. At padamping humalik sa kanyang buhok. “Tara na. Tumulong na lang tayo para mabilis matapos at ng makauwi na din tayo.” Aya ko na sa kanya pagkalipas lang ng ilang sandali.

Kaya naman naging abala na naman kami sa pagliligpit. Tumulong sa mga tauhan ng restaurant para mapadali kahit papaano ang trabaho nila.

“Salamat sa inyong lahat.” Pasasalamat ko sa kanila ng sa wakas ay tapos na din at nasa labas na kami lahat ng restaurant matapos na naming maisarado iyon.

“Maraming salamat din po sa pagbibigay sa amin ng trabaho sir.” Sabi ng isa na sinigundahan naman ng lahat.

Apat ang spare key na pinagawa namin ni Demon. At ang mga iyon ay ibinigay ko sa apat sa kanila.

Ang dalawa ay sa chief cook. Ang isa ay sa janitor at ang isa ay sa casher. Mapagkakatiwalaan naman sila dahil ang dalawang chief ay kaibigan mismo ng papa. Ang janitor at cahera namin ay ay mga anak ng maid namin sa bahay. Kaya naman hindi na din iba.

Mapapanatag naman kami na kahit hindi kami mananatili dito para magbantay. Sa hapon na lang kami makakapunta dito kapag tapos na ang klase namin.

Masyado sigurong maaga na magtayo kami ng sariling negosyo namin ni Demon pero ito naman ang gusto niya. Para naman daw ay mas makakaipon kami ng sarili naming pera hanggang sa matapos kaming mag aral.

“Kayo na po ang bahala sa restaurant natin huh! May tiwala po ako sa inyong lahat.”

“Huwag kang mag alala hijo. Nasabihan na kami ng papa mo. At ayaw naman naming sirain din ang tiwala na ibinigay niyo sa amin.“sabi ng isa sa tagapagluto.

“Maraming salamat po ulit. Sige po. Umuwi na po tayo. Mag ingat po kayo sa pag uwi niyo.”

“Kayo din po sir.”

Tuluyan ng nagsiuwian ang mga manggagawa at bagtas na din namin ni Demon ang daan pauwi ng bahay.

“Gusto sana kitang iyuwi ngayon princess.” Napatingin ako sa kanya habang nagmamaneho siya.

“Mmmm! Naman eh! Hindi pa tayo kasal.”

“Iyon na nga eh. Sana nga ikasal na din tayo.”

“Makakapaghintay yan. Kaunting panahon na lang naman dahil ang bilis naman lumipas ang mga araw.”

Sinasabi ko man ang mga iyon pero sa loob ko ay ganun din ang gusto ko. Ang hilain na ang mga oras para dumating na ang araw na iyon.

At habang bagtas ang daan pauwi ay hindi naman kami nawawalan ng pinag uusapan hanggang sa maihatid na nga niya ako sa bahay.

“Mag ingat ka sa pag uwi.” Paalala ko sa kanya.

“Oo aking prinsesa.” Sabay ngiti. Mabilis na dinampian ako ng halik sa labi bago siya tuluyang umuwi.

“Kumusta ang pagsasara niyo?“salubong sa akin ni daddy na nasa sala.

“Eve dad.” Lumapit ako at humalik sa pisngi nito. “Ayos lang naman dad. Matapos kanina ang opening ay inayos na namin ang ilang mga gamit doon para bukas. Ready na para sa unang araw ng pagbubukas.

“Good for both of you sweetie.”

“And thank you for the help dad. Sa tulong niyo nina papa ay naging maayos ang lahat.”

“Yeah! At narito lang kami para sumuporta sayo.”

Umakbay pa ito sa akin. Iginiya paupo sa sala.

“Pangarap ko din ng magkaroon ng sariling pamilya at kasing tatag ng relasyon ni papa.”

“Sweetie, of course. You can have your own family like us. Just trust and love each other sweetie. Lahat ng pagsubok sa buhay niyong dalawa ay malalagpasan niyo. Basta walang susuko sa inyong dalawa.”

“Thank you daddy.” Yumakap pa ako sa braso nito.

“Baka naman pwede akong sumali sa inyong dalawa.” Nakangiti ang papa ng bumaling kami sa kanya. “Anong idi-nadrama niyong dalawa?”

“Wala naman hubby. Napag uusapan lang namin ang magiging future nitong baby natin.”

Tumabi ito sa akin. Pinagitnaan nila ako kaya naman hawak na ng dalawang kamay ko ang mga braso nila.

Ang swerte ko dahil kahit parehong lalaki ang mga magulang ko ay pinalaki nila ako ng maayos at may pagmamahal. Masasabi kong perfect na ang family namin.

“Sige dad, papa. Magbibihis lamang ako.” Paalam ko na muna sa kanila.

“Sige lang sweetie. Kung pagod ka na, deretso ka na magpahinga.”

“Thank you again dad, papa.“humalik muna ako sa mga pisngi nila bago ako tuluyang umakyat sa silid ko.

Inabala na ang sarili sa paglilinis ng katawan ko. Dahil napasarap ako sa pagbabad sa bathtub ay hindi ko na namalayan ang mabilis na paglipas ng oras.

Nagpasya na akong umahon doon ng marinig ko ang pagtunog ng phone ko.

Si Demon siguro iyon. Kaya naman binilisan ko na ang pagbabanlaw para masagot ko ang tawag niya.

Pero..

Unknown number????

Hindi ko na iyon sinagot. Ipinagpatuloy ko ang pagbibihis ko.

Napatingin ulit ako sa phone ko ng tumunod iyon.

“Sino ka naman?” Tanong ko na nakatingin sa screen ng phone ko. Hindi ko alam kung sasahutin ko ba o hindi.

Pasado alas dose na ng gabi. Prank caller sa dis oras ng gabi?

Bahala ito. I ba block ko na lang.

Pero..

Ng na i block ko iyon ay iba na namang numero ang tumawag?

“Aba..” gigil na sinagot ko na iyon. “Sino ka man wala tigilan mo ang pagtawag dahil wala kang mahihita sa akin.” Bungad ko sa kabilang linya at akma ko na iyong papatayin ng magsalita ito.

“Hey! Wait. This is Kyle.”

Kunot ang nuo ko. Kyle???

Ang kaibigan ba ni Demon?

“Kaibigan ito ni Angel. Kyle. Remember?”

“Yeah! Bakit-.”

Hindi ko pa man natatanong kung bakit ay nagsalita na ito.

“Pasensya na. Ayaw na sana kitang pag alalahanin pa pero kailangan mo din namang malaman.”

“Huh!”

“Angel is in danger now.”

“What?” Nanlaki ang mga mata ko sa narinig. Napalunok ako ng sunod sunod? “P-paanong.. anong nangyari… n-nasaan siya?” Hindi ko tuloy maayos ang magtanong dahil nilamon na ako ng pag aalala sa kanya.

“Nasa hospital kami ngayon. Nasa OR siya.”

“S-saang hospital?” At habang kausap ko ito ay mabilis akong lumabas. Sinabi nitong sa Alcaide Medical Center & Hospital sila.

Hindi ko na naisip na maabala ko sina daddy at papa.

“Bakit sweetie?” Tanong ng daddy ng pagbuksan ako ng pintuan ng silid nila na sunod sunod ang ginawa kong pagkatok  kanina.

“Daddy. Pumunta tayo sa hospital.”

“Huh! Bakit? May masakit ba sayo?” Nakitaan ko naman ng pag aalala si daddy sa pag aakalang ako ang may sakit. Pero.

“D-dad please. Lets go. Lets go. Sabay hila dito.”

“Anong problema little wifey?” Si papa naman na lumapit na din at halatang nagising sa pangbubulabog ko.

“Papa. Lets go. Pumunta tayo sa hospital.”

“Huh!.” Nagiulat din ito.

“Nasa OR daw po si Angel. Di ko alam kung bakit. But papa, daddy. Please. Samahan niyo ako.”  Naluluha na akong sabi sa kanila.

“Okay! Okay! Magbibihis lang kami ng daddy mo.” Sagot na ni papa na hindi na nagtanong pa.

Ako man ay bumalik sa silid ko at hindi magkanda ugagang nagbihis.

“Ano ba daw nangyari, sweetie?” Tanong ni daddy ng nasa daan na kami patungo sa hospital.

“Hindi ko din alam daddy. Basta tumawag sa akin si Kyle. Sinabi niyang nasa OR si Angel.” Hindi ko pa man nakikita at nalalaman ang buong nangyari ay naiiyak na ako kaya naman yumakap sa akin si daddy.

“Shhh! Huwah kang umiyak. Hindi naman siguro malala ang kalagayan ni Angel.” Pang aalo pa nito sa akin.

“Pero.. “

“Come on.. huwag kang mag isip ng masama.”

Tumango na lang ako. Pero ang buong katawan ko ay nanginginig na sa pag aalala kay Demon.

Ano ba talaga ang nangyari sa kanya?

=

Naabutan naming nasa labas ng OR sina tito Clyde at tito Zoey na halata sa mga mukha ang sobrang pag aalala sa kanya.

“Tito.”

“Denden hijo.” Napatingin sila sa akin. “Naabala pa tuloy kay9ng lahat pre.” Baling ni tito Clyde kina papa.

“Okay lang pre. Hindi naman namin mahindian ang anak namin na hindi siya samahan dito dahil nag aalala siya ng sobra kay Angel. “Ano ba ang nangyari pre?”

“Hindi pa masyadong klaro pre. Tinitignan pa kung may CCTV sa parteng iyon kung saan siya napaaway.”

“Napaaway?” Hindi ko mapigilang ulitin ang huling sinabi nito.

“Ganun na nga hijo. Hindi naman sa siya ang nagsimula ng away sigurado ako diyan. Dahil hindi niya ugali iyon kung walang atraso sa kanya ang isang tao. Pero iyon din yata ang isa sa dahilan kaya siya hinarangan ng mga iyon at pinagtulungan.” Mahabang paliwanag nito.

“Inihatid niya lang ako kanina tito at ngayon…”

“Iyon na nga ang maganda hijo at naihatif ka pa niya bago siya hinarangan. Dahil kung nagkataon at baka pati ikaw ay nadamay kung hinarangan na siya habang magkasama kayo.”

“Huli na ng dumating kami.” Napalingon naman kami kay Kyle. Katabi nito si Jasper. “Kung nasagot ko siguro agad ang tawag niya kanina ay hindi sana siya napahamak ng ganito. Gumamit na lang kami ng GPS para malaman kung nasaan siya ng hindi na niya sinasagot ang tawag namin. Pero huli na kami.”

“Naabutan na namin siyang nakabulagta sa semento. Duguan na kasama din ng mga nakaaway niya.”

Napalunok na naman ako. Napahawak ako sa braso ng daddy na nasa tabi ko lang.

“Pero isa sa mga humarang sa kanya ay nasa kritical din na kundisyon ngayon.”

“M-maliligtas naman siya diba. Diba.”

“Oo naman hijo. Huwag kang masyadong mag alala sa kanya.” Si tito Zoey ang sumagot kahit pa man nasa hitsura nito ang matindi ding pag aalala.

Nagpakawala ako ng buntong hininga at napatingin sa pintuan ng OR. Nananalangin na sana ay maging maayos ang operasyon sa kanya.

“Daddy, papa. Pwedeng dumito na muna ako. Hihintayin ko na matapos ang operasyon ni Angel.” Baling ko kina papa.

Sabay na tumango sina papa at daddy.

“Balitaan mo na lang kami sweetie okay.” Sabi pa ng papa bago bumaling kina tito Clyde. “Pre, mauuna na muna kami. Ikumusta niyo na lang kami sa bata kung tagumpay na ang operasyon.”

“Sige pre. Salamat.”

Maayos na nagpaalam sina papa at daddy sa kanila bago tuluyang umuwi na.

Naiwan na nga ako at kasama sina tito at mga kaibigan niya na naghintay sa paglabas ng doctor sa OR para balitaan kami na maayos na natapos ang operasyon.

Sana nga. Maging maayos ang lahat.

“Naipaayos ko na ang silid para kay Angel mamaya. Baka gusto mo na munang magpahinga hijo.” Si tito Zoey ng tumabi sa akin ng upo.

“Ayos lang ako dito tito. Hihintayin ko si Angel diyan na lumabas.” Sabay tingin sa pintuan ng OR.

Nagpakawala din ito ng buntong hininga.

“Pasensya na hijo at nadamay ka pa sa pag aalala. Masyado kasing maiinit ang mga mata sa kanila dahil narin sa kilala ang AU na nasa pangangalaga niya. At isa iyan sa mga dahilan kung bakit hindi din kami mapanatag minsan.”

“Tito…”

“Ganyan din naman kami noong nasa kabataan namin noon. Ang tito Clyde mo ang namamahala noon ng AU at marami din silang nakakagitgitan. At ngayon… parang nasalin lang sa kanila ang mga nangyayari noon” humawak ito sa kamay ko. “At sana hijo. Lawakan mo ang pang unawa mo. Hindi naman mangyayari ulit ang ganito. Pero.. kailangan mo ding tatagan ang loob mo lalo na at kasintahan mo ang anak namin.”

“A-alam ko po iyon tito. Pero hindi ko naman aakalain na ganito kalala ang sasapitin niya.”

“Iyon na nga hijo. Maraming nagbabanta sa paligid. Tahimik man pero bigla na lang magugulo at sa hindi inaasahan pagkakataon. Kaya dapat mag ingat ka din lalo na at marami ng may alam na dawit ka na sa pangalan ni Angel.”

“Alam ko po iyan tito. At handa po ak9ng harapin ang mga pagsubok na iyan basta kasama ko siya.”

“Mabuti naman kung ganun hijo. Salamat sa pagmamahal mo sa anak namin.”

Tumango ako. Naramdaman ko ang pagpisil nito sa palad ko.

Sa paghihintay namin ay siya namang dumating ang mga pulis na humawak sa kaso niya.

Ibinalita na nakuha ng CCTV sa parteng iyon ng kalsada kung saan siya hinarangan ng limang lalaki.

At napanuod namin sa CCTV kung paano niya ipinagtanggol ang sarili niya.

Nakita doon kung paano tumigil ang kotse niya dahil sa nasa daraanan niya nakaharang ang sasakyan ng mga iyon.

Hindi muna siya bumaba ng kotse niya kahit pa man lumapit na ang limang lalaki sa sasakyan niya at kinakatok siya sa may bintana.

Hanggang sa bumaba na nga siya. At doon na nagsimula ang laban nila.

Napapapikit na lang ako sa tuwing tatamaan siya ng mga ito and at the same time napapahanga ako. Dahil kahit pa man lima ang mga ito ay nakakasabay siya at napatumba pa niya sila lahat bago din siya natumba. Kaya pare-pareho silang nalugmok sa sahig bago pa man dumating sina Kyle para tulungan siya.

Doon na nalinawan ang nangyari. Kakasuhan ang mga lalaking humarang sa kanya kahit pa man naging mas malala ang natamo ng isa sa mga nakalaban niya na ibinalitang nag aagaw buhay daw parin sa ngayon.

Nakipag usap si tito Clyde sa mga pulis na halatang kaibigan nito para ayusin na ang kaso laban sa mga ito.

Lumipas pa ang halos isang oras ng sabay sabay kaming napatayo. Napatingin sa bumukas na pintuan ng OR.

Lumapit kami agad sa doctor na lumabas doon.

“Ligtas na po ang pasyente.” Maaliwalas na balita sa amin ng doctor. “Ililipat na siya sa maya maya lamang sa silid nito.”

Nakahinga kami ng maluwang sa balitang iyon. Nabawasan na ang pag aalala ko sa kanya. Hanggang sa ilipat na nga siya sa private room na nakalaan sa kanya.

Ngayon..

Nakatitig ako sa kanya na payapang nakapikit habang hawak ko ang kamay niya.

May malaking plaster sa kaliwang pisngi dahil sa nahiwa ng kutsilyo sa pakikipaglaban. May saksak din sa balikat at tagiliran kaya puro benda ang katawan.

“Pasalamat na lang tayo at hindi parin nagbabago ang husay niya sa pakikipaglaban.” Si tito Zoey. “Matagal na din kasi ng huling nakita kung nagpra-practice siya kasama noon si Zeeus.”

“Hindi naman mawawala ang galing sa labanan kahit hindi madalas mag ensayo.” Sabad naman ni tito Clyde.

“Yeah!. Kaya ikaw Hijo.” Saka tumingin sa akin. “Minsan magpaturo ka din kay Angel para may alam ka din sa self defense dahil hindi namam sa lahat ng oras ay magkasama kayo.”

“Opo tito. Susubukan ko po.” Tanging sagot ko na lamang.

Nagpaalam na sina Kyle sa amin na uuwi na ngayong nasa maayos na si Demon. At kami na lang nina Tito Clyde ang naiwan para magbantay sa kanya.

“Itulog mo na muna hijo.” Si tito Zoey.

“Ayos lang ako tito. Gusto ko siyang bantayan.”

“Pero mapupuyat ka na niyan.”

“Okay lang po. Matutulog na lang po ako kapag nakaramdam na ako ng antok.”

“Ikaw ang bahala hijo mukhang ayaw mong iwan itong si Angel.”

Isang guhit ng ngiti ang isinagot ko dito bago bumaling ulit sa kanya. Pumipisil ang kamay ko na nakahawak sa kamay niya.

“Dito lang ako Demon.” Naibulong ko na lamang.

Noong ako ang may sakit ay hindi niya ako iniwan. Kaya naman hindi ko din siya iiwan ngayon.

Magsasama kami sa hirap at sa ginhawa. Kaya naming lagpasan ang mga pagsubok na magkasama.

CROSSDRESSER #27: Angel

Typos and grammatical error ahead!!

“Ugh!.” Nakaramdam ako ng pananakit sa tagiliran. At hindi ko gugustuhing gumalaw dahil doon.

Kung ganun hindi pa ako patay!!!

Pilit kong ikinilos ang kamay ko pero ang bigat ng mga iyon.

Damn!

Naparalisa na ba ang mga kamay ko? Huwag naman sana.

Pilit na iminulat ko ang mga mata ko. Nakakasilaw na liwanag ang una kong nakita kaya naman muli akong napapikit bago muling nagmulat.

Sinanay sa liwanag ang mata ko bago ko ibinaling sa kamay ko ang paningin ko.

Kaya naman pala. Kahit nakaramdam ako ng pananakit ng tagiliran ko ay napangiti parin ako dahil siya ang unang taong namulatan ko.

Hindi ko na iginalaw ang kamay ko para hindi siya magising. Pilit na lang na tumagilid kahit nahihirapan ako at hinaplos ko siya sa pisngi gamit ng isa kong kamay.

“Akala ko! Hindi na kita makikita.” Mahinang saad ko. Gustuhin ko mang magtagal sa paghaplos sa pisngi niya ay hindi ko na nakaya ang pagkirot ng tagilaran ko kasama pa ng balikat ko.

Damn it again! Hindi ba nila ako tinurukan ng pain killer para hindi ko maramdaman ang sakit ngayon.

Nagpakawala pa ako ng malalim na hangin sa baga dahil para akong kakapusin ng hininga dahil sa sakit.

Anong oras na nga pala?

Iginala ko ang paningin ko sa paligid hanggang sa mamataan ko ang orasan sa may gilid. Pasado alas alas diyes na ng umaga.

Umaga na ba? O gabi na ulit? Ewan ko dahil wala namang bintana na pwedeng tamawan sa labas.

Kung gabi na. Matagal din na nawalan ako ng malay. At ngayon. Inaalala ko kung ano ang nangyari sa akin ng gabing pauwi na ako sa bahay….

Flashback….

May ngiti ako sa labing nagmamaneho pauwi dahil unti unti naming natutupad ng paunti unti ang mga pangarap namin ni Denden na magkasama. At hindi na talaga ako makapaghintay na dumating ang araw na makapagtapos kami para maikasal na kami at magsama na ng legal habang buhay.

Sa pag iisip ko ng mga magagandang mga bagay patungkol sa amin ay hindi ko agad napansin ang kotse na nakaparada sa gitna ng kalsadang dinadaanan ko kaya naman pasagad na naapakan ko ang preno para hindi ako bumangga mismo doon.

Kunot ang nuo ko na gusto ko ng bumaba agad ng mapansin kong nagsilabasan na ang lulan ng kotseng nakaharang.

Hindi naman ako kinabahan pero parang alam ko na ako talaga ang hinihintay ng mga ito.

Lima sila. Ang isa ay lumapit na at marahas na kinatok ang salamin ng bintana sa tapat ko.

Hindi ko iyon agad binuksan at mabilis na tinawagan ko sina Kyle para papuntahin sila agad kung nasaan ako para kung sakali mang mapalaban ako ay may back up ako na darating.

But…

Tatlong beses ko na silang natawagan pero walang sumasagot kaya naman napilitan na akong bumaba ng muling katukin ng isa ang bintana at parang mababasag na iyon sa lakas.

Inihanda ko ang sarili ko. Naging mailap ang mata ko na palipat lipat ang tingin sa kanila.

Ni walang salitang namutawi sa mga bibig nila dahil agad akong sinugod ng isa at binigwasan ng suntok pero mabilis naman akong nakailag doon.

“Anong atraso ko sa inyo?“tanong ko sa kanila.

“Wala ka namang atraso sa amin. Pero may nakapagsabi kasi sa amin na magaling ka daw at hinahangaan ng karamihan sa labanan.”

“Hindi ako nakikipag away sa kung sino mang walang atraso sa akin kaya hindi ko kayo papatulan.” Sagot ko.

Hindi ko talaga balak makipag away. Dahil kabilin bilinan ng daddy na huwag ko daw gagayahin si papa na lahing basag ulo ang ginagawa noong nasa edad pa lang nila kami. At ayaw niya na mapahamak kami kung sakali man. Kaya naman ang may atraso lang talaga sa aming mga MC member ang nakakaranas ng kalupitan namin.

“Ayaw makipag away? O baka naman puro salita ka lang at wala talagang lakas ng katawan.” Sabi pa ng isa at naglabas ng isang patalim. “Pero hindi ka namin papalampasin. Isang karangalan na ang isa sa pinuno ng MC sa AU ay dadanakan ng dugo sa mga kamay namin.”

“Sino ba kayo? Saan bang paaralan kayo galing at bakit ang init ng mga mata niyo sa akin.” Muli kung tanong pero sumugod na ang isa sa akin kaysa sagutin ang tanong ko.

Agad naman akong nakaiwas dito pero sinundan din ng isa hanggang sa halos sabay sabay na silang sumugod sa akin na hindi ko na naiwasan ang ilan sa mga atake nila.

Pero hindi naman ako pumayag na iiwas na lang ako. Lumaban na din ako dahil dihado na ako talaga kung puro iwas lang.

Naagawan ko ang isa na may patalim hanggang sa nakikipagpalitan na ako ng suntok sa kanila.

Hindi man ako madalas makapag ensayo ay hindi naman ako pahuhuli kay Zeeus na halos iyon na lahat ang pinagkakaabalahan nito noon.

Mabilis na napatumba ko ang tatlo pero dahil may dalawa pa ay hindi ko na naiwasan ang pagbaon ng punyal na hawak ng isa sa balikat ko.

Napaigik ako sa sakit. Pero… kung magpapatalo ako sa sakit sa pagkakabaon ng punyal sa akin ay baka matuluyan nila ako kaya naman ang hawak ko ding punyal ay mabilis na ibinaon iyon sa tagiliran nito. Hindi lang isa kundi dinalawa ko pa kaya naman nabitawan na ako nito ay bumagsak sa semento.

Pero…

“Ugh!.” Nanlaki ang mata ko ng makaramdam na naman ako ng sakit sa tagiliran ko.

Ngumisi pa ang ang isa na siyang sumaksak sa akin.

Napapangiwi na ako sa sakit. Parang hindi ko yata kayang indahin na iyon. Pero hindi ako nawalan ng tapang ng loob. Kahit nanghihina na ako ay nagawa ko ding ibinaon ang punyal na hawak ko dito. Sa likod. Sa tapat ng puso nito.

“H-hindi kayo magtatagumpay.” Mahinang saad ko dito at muling pang ibinaon ang punyal na hawak ko.

Tuluyan na din akong nanghina at kasama na itong bumagsak sa semento.

Napalunok pa ako. Kakapusin na din yata ako ng hininga at hinihingal na ako.

Hindi ko tuloy alam kung saan ko ihahawak ang mga kamay ko. Sa mukha ko ba. Sa balikat o sa tagilaran na masaga ng nadadaluyan ng dugo.

“Princess.” Mga katagang lumabas sa bibig ko.

Mabubuhay pa ba ako sa kalagayan ko ngayon. Sana naman. May mga dumaan man lang at matulungan ako.

Iyon ang isa sa isinisigaw ng utak ko. Na sana ay may tumulong sa akin dahil ayaw ko pang mamatay dahil may pangarap pa akong bubuuin kasama ang prinsesa ko.

Pero..

Ang mga mata ko. Nanlalabo na ang paningin ko. Nawawalan na din ako ng lakas at hindi na makahinga ng maayos.

Hindi ko na ba malalagpasan ito? Mamatay na ba ako ng ganito kaaga? Hindi na ba matutuloy ang mga pangarap ko para sa prinsesa ko?

“Princess. S-sorry.” Ang huling katagang naalala kong binanggit. bago tuluyang nagdilim ang paningin ko.

End of Flashback!!

=

Napakurap ako ng maalala iyon. Laking papasasalamat ko at nabuhay pa ako sa insedenteng iyon. Akala ko talaga ay hindi ko na malalagpasan iyon.

“G-gising ka na.”

Napalingon ako sa kanya. Kumukurap kurap pa siya na sinabayan ng pagkusot sa mata na parang hindi yata makapaniwala na gising na nga ako.

“Yes princess.” Nakangiti kong sagot. Dahil hindi na niya nadaganan ang kamay ko ay iyon na ang iginalaw ko pataas para abutin ang pisngi niya para haplusin.

Napalabi siya. Ilang sandali pa ay nangilid na sa mga mata niya ang luha.

Ang mga kamay ay nanginginig na humawak sa kamay ko na humaplos sa pisngi niya.

“A-akala ko di ka na magigising.”

“Huh! Bakit naman hindi princess. Ilang oras ba akong walang malay?” Tanong ko na halatang naghintay siya ng matagal.

“Mag 24 hours na simula ng itakbo ka nila dito sa hospital.”

Gumuhit ang ngiti ko sa labi at pinunasan ang luha ng nalaglag at malaya ng naumagos iyon sa kanyang pisngi.

Gagalaw pa sana ako para ihaplos pa sana ang isa kung kamay ulit pero nakaramdam na naman ako ng kirot sa tagiliran ko.

“Argh!.” Napangiwi pa ako dahilan para makita ko sa kanya ang pag aalala.

“Anong nangyari? Saan ang masakit? Tatawagin ko ang doctor. S-sandali-.”

“Shhhh!. Iniharang ko ang daliri ko sa labi niya para patigilin sa sunod sunod na pagsasalita. “Ok lang ako princess. Kumikirot lang ang tagiliran ko.”

“Ganun ba. S-sandali. Tatawagin ko lang ang doctor.”

“Mamaya na prinsesa. Gusto muna kitang makita ng matagal.”

“Ehhh! Mamaya na iyan. Nasa labas lang sina tito, bumili ng pwedeng kainin habang Nagbabantay sayo.” Sabi niya sa akin. Hindi ko na nga siya napigilan dahil mabilis na lumabas na.

Nagpakawala na lang ako ulit ng buntong hininga habang nakatingin sa pintuang nilabasan niya at hinihintay na langna muli siyang pumasok doon.

A moment pass by… pumasok na nga siya kasama na ang doctor at sina papa at daddy.

“Kumusta na ang pakiramdam mo?” Tanong sa akin ni daddy ng lapitan ako sa kabilang panig habang ini-examine ako ng doctor.

“Kumikirot ang tagiliran dad.” Sagot ko saka ko binalingan ang doctor. “Hindi niyo ba ako tinurukan ng pain killer doc.?”

“Humupa na ang pain killer at may oras para sa gamot na iyon. Hindi naman pwedeng i overdose baka tuluyang kang mamanhid at hindi iyon maganda para sa iyong katawan.” Paliwanag ng doctor.

Napatango na lang ako. Ayaw ko namang mamanhid baka hindi ko na maramdaman ang mga haplos ng prinsesa ko.

Nagpaalam na ang doctor sa amin matapos akong i check. Nasa maayos naman daw lahat sa akin. Nagsabi lang na huwag muna daw akong masyadong gumalaw para hindi bumuka ang sugat ko sa tagiliran.

“Sino pala ang nagdala sa akin dito papa.”

“Sina Kyle. Mabuti nga at naisipan nilang puntahan ka kaagad ng makita ang mga tawag mo na hindi na nila nasagot. Dahil kung hindi naubusan ka ng dugo.”

“Tumawag kasi ako sa kanila pero walang sumagot. Ano naman ang balita sa mga tumambang sa akin papa?” Muli kong tanong. Gusto ko ding malaman ang kalagayan nila dahil kapag gumaling ako. Lintik lang ang walang ganti dahil babalikan ko talaga sila.

“Nasa kritical na kundisyon pa ang isa at at ang apat ay nagpapagaling na din sa mga natamo nilang sugat pero nasa kustodiya na sila ng mga pulis. Kaya wala ka ng dapat ipag aalala doon dahil kakasuhan sila ng tangkang pagpatay sayo.”

“Ganun ba papa. Sayang naman.”

“Anong sayang?” Tanong naman ng daddy.

“Hindi ko sila mababalikan kung nasa kulungan sila.”

Napansin ko ang panlalaki ng mata sa akin ni Denden ng magawi ang tingin ko sa kanya kaya naman ngiti na may ngiwi ang gumuhit sa mga labi ko.

Kahit hindi man siya nagsalita ay alam kong hindi niya nagustuhan ang sinabi ko.

“Bata ka oo, huwag mo ng tangkain at balaking maghiganti. Tama na iyong mga pulis na ang bahala sa mga iyon.” Sagot naman ng daddy sa akin.

“Oo nga naman.” Sigunda niya sa sinabi ng daddy. “Mabuti nga at nakaligtas ka pa doon. Kaya dapat doble ingat ka na sa susunod.”

“Yeah! As you wish princess. Your my boss.”

“Naku mga bata kayo. Huwag kayong maglambingan sa haraoan namin.” Si papa dahilan para pamulahan siya ng pisngi at napayuko ng wala sa oras.

“Papa naman. Para ka namang hindi dumaan sa ganitong edad namin eh. Hayaan mo na lang kami ng prinsesa ko.”

“Hala, bahala nga kayo. Hayaan na nga natin iyan Love.” Sabi pa nito sabay lapit kay Daddy sabay akbay. “Ayusin na lang natin ang binili nating pagkain.”

“Ay mabuti pa nga.”

Lumayo na nga sila sa amin.

“Come. Seat here.” Sabay tapik sa tabi ko sa gilid ng kama.

Tumalima naman siya at naupo doon. Humawak siya sa kamay ko. Nasa mga mata parin nito ang pag aalala.

“Huwag ka ng mag alala princess. Mag dodoble ingat na ako o tayo kapag nasa labas tayo. Para hindi na maulit ito.”

“Dapat lang. Alam mo bang nag alala ako sayo ng sobra. Natakot ako na baka hindi ka makaligtas.”

“I know. I know. But now.. I’m safe and still alive. Kaya tama na ang pag aalalang iyan.

Tumango siya. Ang kamay ko na hawak niya ay umangat at hinaplos siya sa pisngi.

“I love you.”

Napangiti ako na napapikit. Dinadama ang init na nagmumula sa mga palad niya.

“I love you too princess. And sorry, dahil nag alala ka sa akin.”

Nabigla pa ako ng yumakap siya bigla sa akin at napaigik ako dahil sa kirot ng balikat ko na nasagi niya.

“Ehhh! S-sorry sorry.” Napapangiti na lang ako kahit may kirot sa balikat ko dahil sa hindi halos niya alam kung saan niya ako hahawakan. Awtomatiko pang inihipan niya ang balikat ko na parang bata lang.

“Your so cute.”

“Mmmm.” He pouted his lips. Na parang gusto ko na iyong halikan.

“Stop being cute princess. I cant move nicely. This is really torture for me.” Sabi ko. Kung makakakilos lang talaga ako ng maayos ay baka kanina ko pa siya hinila at pinagsawa ko na ang sarili ko na halikan siya.

“Tama na nga muna ang mga lambingan niyong dalawa. Baka gusto niyong magmeryenda.” Si daddy kaya naman sabay kaming napatingin sa gawi nila.

“Sige po tito.” siya ang sumagot saka umalis sa pagkakasampa sa kama. “Sabi naman ng doctor na pwede ka ng kumain. Ipaghahain lang kita ah. Hintayin mo na lang ako dito.” Sabi niya sa akin.

Tumango ako bilang sagot. Nakangiting nakasunod lang ang tingin ko sa kanya.

Mabuti na lang.. mabuti na lang at nakaligtas talaga ako doon. Saka ang ipinagpapasalamat ko ay naihatid ko na siya ng gabing iyon bago nila ako tinambanhan. At iyon ang ipinagpapasalamat ko ngayon dahil hindi siya nadamay.

At hinding hindi na ako magpapabaya. Mahirap na. Baka sa pagkalingat ko ay muli na naman siyang madamay sa gulo. At iyon ang hindi ko hahayaang mangyari. Kung kailangang bawat oras ay may magbantay sa kanya sa tuwing hindi niya ako kasama ay gagawin ko. Masigurado ko lamang ang kaligtasan niya.

Dahil maghahalo ang balat sa tinalupan kung siya ang kakantihin ng mga taong may galit sa akin.

CROSSDRESER #28: Angel

Typos and grammatical error ahead!!

Read at your own risk!!

“Ouch.” Hindi naman masakit pero parang nag over acting lang ako dahil ang kyut niyang tignan kapag punong puno ng pag aalala ang mukha niya.

“Hu! Hu!.” Ihip pa niya sa tagiliran ko na nililinisan niya. “Masakit pa ba.” Tanong niya sabay ihip ulit.

Hindi naman ang kaginhawaan ng pag ihip niya ang naramdaman ko kundi nag init yata ang katawan ko bigla dahil sa kiliting dulot nun.

But damn! Hindi ko pa magagawa ang angkinin siya dahil baka bumuka pa ang mga tahi ng sugat ko kapag di ako nagpigil.

“Yes princess. Ihipan mo pa.” Sabay kagat ng ibabang labi ko sa pinipigilan kong mapa oh! Dahil doon.

“Pero bakit parang nasasaktan ka parin.” Napatingin ako sa kanya. Kunot ang nuo na puno ng pag aalala ang mga mata.

Kung alam mo lang princess.

Sa loob loob ko na hindi ko naman masabi sa kanya baka kurutin pa niya mismo ang sugat ko.

“Sigirado ka? Kailangan mo ba na pumunta tayo sa hospital?”

“Hindi na kailangan princess. Magaling ka ngang doctor ko eh.”

“Mmmm!. Nambola ka pa.” At mas inihipan pa ang sugat ko.

“T-tama na yan princess.” Pagpapatigil ko sa kanya dahil sa iba na napupunta ang pag ihip niya na nababalot ng ako ng dahil doon.

“You sure you okay?”

“Just give me a kiss princess and I will be okay in no time.”

Tumango siya at dinampian nga ako ng halik sa labi.

Napangiti ako dahil para siyang batang masunurin na susunod lang sa sasabihin ko.

“Anong gusto mong kainin mamaya? Ipagluluto kita?” Tanong niya habang inililigpit na ang mga ginamit na pang linis ng sugat ko.

Nakauwi na ako mula sa hospital at nasa penthouse ako kasama siya. Dalawang araw na niya akong sinasamahan dito na pinayagan naman ng daddy at papa niya.

“Parang mas gusto ko ikaw ang kainin ko.” Paerong sagot ko kahit may katutuhanan. Pairap naman na tinapunan ako ng tingin.

“Tumigil ka nga.” Ang I saw him blushed. He is so cute.

“Kung makakalusot lang naman princess.”

“Hmmp.”

“Sasamahan na lang kita sa kusina. At tutulungan kitang maghimay ng iluluto mo? Ano ba ang naiisip mong iluto?”

“Ewan ko. Kaya nga tinatanong kita eh.”

“Kahit ano princess. Basta luto mo naman kinakain ko.”

He pouted his lips again.

“Isang kiss pa nga princess.” Sabay nguso ng labi ko. Parang gusto ko kasi siyang halikan na lang eh.

“Eh! Bakit ba?”

“Please.”

“Sige na nga. Eto na.” At hinalikan ako ulit. “Halikana nga. Baka mamaya manghingi ka na naman ng kiss.” Na sinabayan na niya ng tayo at inilahad ang kamay sa akin.

Nakangiti kong tinanggap iyon para tumayo at magkaagapay na tinungo ang kusina.

Naging magaan ang mga bawat galaw namin habang naghahanda ng makakain. Hindi man ako masyadong makakilos ay tumutulong parin ako sa kanya sa mga kaya kong maitulong.

Pinagmamasdan ko na siya ng nasa kalan siya. Mga ngiti sa labi ko ang hindi mawala wala dahil sa kanya. Magiging mabuting may bahay siya panigurado iyon dahil napaka maalaga niya.

“I’m done.” Nakangiting lumingon siya sa akin matapos patayin ang kalan. “Why?” Natigilan pa siya dahil sa napapatitig na lang ako sa kanya.

“Nothing princess. I just Love you.” Sagot ko. Tumayo ako, lumapit sa kanya at niyakap. “I love you princess. Just stay with me.”

“Mmm. Oo naman diba. Kaya nga ako nandito para alagaan ka hanggang sa gumaling ka.”

“No! I want you to stay with me forever.”

Tumugon siya ng yakap sa akin. “Of course.  Soon Damon. Pero bago iyan tigilan mo na ang drama mo. At kumain na muna tayo.” Sabay tulak na sa akin.

“Princess naman.”

“Maupo ka na nga lang doon. Ihahanda ko na ito.” Utos pa niya kaya naman napasunod na lang ako sa gusto ng princesa ko.

At naging magaan sa pakiramdam ang paglipas ng mga oras na magkasama kami.

=

Mabilis na lumipas ang mga araw at linggo  na umabot na ng dalawang buwan hanggang sa tuluyan na akong gumaling.

At sa mga araw na nagpapagaling ako ay lagi siyang nasa tabi ko. Papasok sa eskwelahan darating ng bahay at aalagaan naman ako.

And I love more than before. At mas lumalalim ang pagmamahal kong iyon sa kanya dahil sa hindi siya nagsasawa sa pag aalalaga sa akin.

“Princess.”

“Hmmm.”

“Lets go shower together?” Aya ko sa kanya habang nasa sala kami ng hapong iyon kagagaling lang namin sa school. At hanggang ngayon ay nandito parin siya sa bahay.

Ayaw ko siyang pauwin. Gusto ko dito na lang siya. Para lagi ko na siyang kasama. Hindi pa man kami kasal ay gusto kong magsama na kami.

“Hindi pa tapos ang pinapanuod natin eh.”

“Please. Come on.” Pangungulit ko sa kanya.  Yumakap ako sa baywang niya. Nakaunan kasi ako sa lap niya kaya madali kong nayakap siya.

“Pero..”

“Hmmm. Please. Lets go.”

Sumuklay ang daliri niya sa buhok ko at niyuko ako at pinaglapat ang labi namin.

“Sige na nga.”

Napangiti ako. Agad na bumangon at tumayo.

“Ay! “ naphiyaw pa siya at napakapit siya sa leeg ko ng buhatin ko siya.

Magkaugpong ang mga labi namin habang papasok kami ng banyo.

“Princess. I love you. Let me love princess. Please.” bulong ko ng mailapag ko siya. Nagsusumamo ako sa kanya. Hindi ako gagawa ng bagay na hindi niya ako papahintulutan. Kaya naman bago ako muling gumawa ng bagong hakbang ay hinintay ko muna ang sagot niya.

Tumango siya.

Napangiti ako at hinalikan siya sa nuo.

Hindi ako nagmamadali. Gusto ko siyang paligayahin. Gusto kong maramdaman niya na iniingatan ko siya. Kung paano ko siya ingatan.

“I love you princess. I love you so much.”

“I love you too Demon.” He wrap his around my neck at pinagsaluhan ang isang mainit na halik.

Kumilos ang mga kamay ko para tanggalin ang damit niya. Ganun din naman siya sa akin hanggang sa tuluyan na kaming walang saplot sa katawan. Tumapat sa dtsa ng tubig at nagsimula ng maligo na sinabayan ng halikan. Mga mapangahas na haplos sa bawat parte ng katawan niya. Puno ng pag iingat.

“I love you. Hmmm. Princess.”

“Uhmmp. D-demon.” At mga malalamyos na ungol niya ang bumalot sa loob ng banyo na sinasabayan ng lagaas ng tubig.

Maingat na isinandal siya sa pader. Mga halik kong nagsimulang maglakbay sa may leeg niya. Sa balikat. Pabalik sa may tainga niya.

Nakahawak siya sa buhok na may pasabunot pang kasama na parang nasasaktan siya sa ginagawa ko pero…. ang mga ungol niya ang nagpapahiwatig na nagugustuhan niya ang paglalakbay ng labi ko sa buong katawan niya.

Until I reach his nipple and suck it. Licking it with for of desire. While one of my hand playing the other one. Pisilin iyon na mas lalong nakapagpaungol sa kanya ng malakas.

“Uhmmm. Ooohhh. D-demon. Uhmmm.” At mas humigpit ang hawak niya sa buhok ko. Nanginginig ang katawan niya. Hindi sa lamig kundi sa kiliting dulot ng ginagawa ko.

“So sweet princess. Mmmm. Your so sexy.” At mas pinagbuti ko pa ang pagpapaligaya ko sa kanya. Pinagsawa ko ang sarili sa magkabilang dibdib niya. Na para akong batang kailangan ng gatas ng ina dahil sa paraan ng pagsipsip ko doon.

Ang sarap. Parang ayaw kong tigilan. Ang sarap laruin ang nipple niya gamit ang dila ko na nakakapag paungol sa kanya ng malakas. Kakapagpaliyad ng katawan niya. Nakakapagpanginig sa kanya.

“M-more. Uhmmm. D-demon.”

“Yes princess. As you wish.” At mas ginanahan ako dahil doon. Nagugustuhan niya ang bawat haplos at kilos ng bibig ko. Ang paglalaro ng dila ko sa dibdib niya.

“Ugh! Uhmmm. Ahhhhhh.. uhmmm. Uhmmmmm.” He is moaning so loud dahil sa mga haplos. Mga halik na iniiwan ko sa bawat parte ng katawan niya.

Hanggang sa matagpuan na ng bibig ko ang kanya. Lumuhod ako at hinarap ang kanya na ngayon ay nakatayo na.

“Princess.” Saka ko iyon hinawakan. Teasing him using my tounge.

“Uhmmp. D-demon.” At mas napasabunot siya sa akin ng isubo ko iyon at parang lollipop lang na tinitikman ko.

“Uhmmm.”

“Ooohhhh.”

“Say more. Princess. Say more.” At mas nilaro ko ang dila ko doon.

“Yes. Uhmmm. M-more. Ugh!.”

“Good. How princess.. hmmm.” And tease him again.

“Uhmmm. D-demon. Uhmm. M-more. Uhmm. Suck me. Suck me more.”

“Yeah, princess. Hmmm.” At tuluyan ko na ngang isinubo ang kanya. Pinaligaya siya gamit ang bibig ko. Ang dila ko. Taas baba ang mukha ko sa kanya na sinabayan na ng pagindayog ng balakang niya.

“Ohhhhhh… d’demon.. uhmm. I-i like.. it… uhmmm. Ahhhhhh.”

“Yes princess. Yes..” at mas pinagbuti ko pa ang paglalaro ko sa kanya. Iyong hindi ko na titigilan hanggang sa labasan niya.

“Ahhhh. D’demon. Uhmmm.. ahhhh. I’m cumming. Uhm..” at nagtagumpay ako. He cum inside my mouth as he like. “Ugh. Uhm..” ang lakas ng paghinga niya na nakatitig sa akin habang ipinakita ko sa kanya kung paano ko lunukin ang inilabas niya.

“Are you satisfied princess?“tanong ko ng tumayo ako at ikulong sa mga palad ko ang mukha niya.

Tumango siya.

“Do you like to cum more?”

Tumango ulit siya.

“Do you like me to cum inside you?”

Tango ulit ang isinagot niya habang humihinga parin siya ng malakas.

“So! Anong sasabihin mo princess?”

“Uhmmm. Please. D-demon. I w-want more.”

Napangiti ako. At kinintalan ng halik siya sa labi.

“Then, lets finish to take a bath first.” Sabi ko sa kanya. Kaya naman nagtulungan kaming paliguan ang isat isa hanggang sa matapos na kami. Binuhat ko siya hanggang sa kama.

Maingat na inilapag ko siya doon at agad na pumuwesto sa ibabaw niya.

“I love you my Love.” Siniil ng halik na agad niyang tinugon. Halik na parang wala ng bukas dahil parang ayaw ko ng matapos ang sarap ng pagpapalitan namin ng mapusok ng halikan.

Pero.. mas may gusto akong malasap. Ang maramdaman ang init sa loob niya at maramdaman kung gaano siya kakipot.

“Princess.” Itinaas ko ang balakang niya. Ginamit ko ang laway ko para padulasin ang akin at itinapat iyon sa kanya. “Help me find the way in.” Bulong ko sa kanya ng yukuin ko siya habang nakasambay na ang mga hita niya sa braso ko.

Hindi naman siya nagdalawang isip na hawakan ang akin na handa ng pumasok sa kanya. Siya na mismo ang nagtapat nun sa lagusan niya ang ginawa ko na lang ay ang kumilos para tuluyang makapasok ang akin sa loob niya.

“Ugh!. Ang sikip mo princess.” At pilit na nagsumiksik sa kasikipan niya. “So tight. Ugh.”

“Uhmmp.” Napapikit siya ng mariin. Kagat ang ibabang labi.

“Masakit ba?” Tanong ko at muli ko siyang niyuko para gawaram ng halik.

Tango na may pag iling ang sagot niya. Sa una  talaga nakikita ko kung paano niya iniinda ang pagpasok ko sa kanya. Sa sikip ng lagusan niya ay alam kong parang napupunit ang balat niya dahil sa laki ko. But then. He is so brave that he can take all of me inside him.

“Ugh.. s-so big. Uhmm.”

“Y-yes princess. And this is all yours.” Sagot ko at tuluyan ng ibinaon ang buong laki ko sa kanya. Ang init na bumabalot sa laki ko. Ang sarap ng pakiramdam sa kakiputan niya na humihila na mas ibaon pa ang akin sa pinakaloob niya.

“Ahhhhhhh. Why so deep. Ugh. Ahhhh.”

“Yes princess. Uhmm. So hot inside you. Ang sarap princess. Uhm..uhm..” at kumilos na ang balakang ko para mas maramdaman ang kakaibang sarap habang inaangkin ko siya.

“Ahhhh. D-demon. Ahhhhh. Ahhhhh.. uhmmm ahhjjj…”

“Uhmmm.” Humawak siya sa leeg ko saka ako hinila. Humalik siya na may kasamang kagat sa labi ko ng bumaon na naman ako sa kanya.

“Ahhhhhhh.” Napasinghap pa siya habang magkaugpong ang mga labi namin. “Ahhhhhhhhh.” At mas lumakas pa ang ungol niya ng mas lumakas ang paggalaw ko.

“Princess. Uhmm. Ang sarap mo.” Hindi ko mapigilan ang sabihin iyon dahil iyon naman ang totoo. Ang sarap. Ang sarap sarap niya.

“Ahhhhh!. Ohhhhh.”

Ang ungol niya na bumalot sa buong silid ang siyang nakakapagpadagdag ng init ko sa katawan.

Na mas nakapagpagana sa paggalaw ng aking balakang. Mabilis man iyon o mabagal ay talaga namang hindi ko nanaising matapos ang sarap na dulot ng nasa loob niya. Ang pagsakal niya niya sa buong laki ko doon nakakapagpawala ng katinuan.

“Princess. Uhmm.”

“Aahhhhh. D-demon. Ugh.. uhmm.. ahhhhh. Not so fast. Ahhhhh.”

But I can’t help now. Para akong nakikipagkare sa bilis. Ang sarap na gusto kong marating na agad ay kumakaway na sa akin sa finish line. Mararating ko na ang inaasam kong kaligayahan.

“Princess.  Ahhhh. I’m gonna cum..uhm..“at mas bumilis pa ako.

“Ahhhhh.. ahhhhh..”

“Princess. Uhmmm. Lets cum together.” At mas binilisan ko pa ang galaw ko. Siya naman ay napahawak sa kanya at isinabay na iyon sa galaw ko.

“Uhmm. D-demon. Uhm. Yeah! Lets cum together. Uhm.”

Kaya naman mas naging mabilis pa ang galaw ko. Dahil kaunti na lang. “Ahhhh. Princess. Here I cum.” At mas ibinaon ko ang akin sa kanya at doon ko inilabas ang katas na kanina pa nag uumigting na lumabas.

“Ahhhhhhhhhhh.” At napaliyad pa siya ng maglabas din ulit sa pangalawang pagkakataon na kumalat sa tiyan niya.

“Princess. Ugh. Uhm..” at gumalaw ng mabagal. Ibinabaon sa kailaliman niya. Inubos ang lumalabas na katas ko sa loob niya.

“Uhmmm. D-demon.”

“Yes my Love. I love you.” Hinihingal na saad ko bago ko siya niyuko at ginawaran ng halik. “I love you. I love you.”

“I love you too.”

At buong bigat ko ang idinagan sa kanya. Dahil sa pagod sa pag abot ng ng kalangitan sa pag angkin ko sa kanya.

Hingal na hingal man ako. Sobra sobra naman ang naging sukli sa pagod na naramdaman ko.

“Princess. I want more.” Bulong ko pa sa kanya. Dahil parang gusto kong ulit ulitin ang sarap na naaa loob niya.

Hindi man sumagot pero tumango siya. At sa paglipas ng mga sandali ay muli naming nilalasap ang kakaibang sarap habang inaangkin ang isat isa.

=

“Breakfast is ready.” Nakangiting salubong ko sa kanya ng pumasok siya sa kusina.

Maaga akong nagising para ipaghanda siya. Pinilit kong magluto para lang sa kanya at kahit man lang sa simpleng luto ko ay masuklian ko ang pagpapaligaya niya sa akin kagabi.

“B-bakit di mo ako ginising?”

“Princess. Nasaan naman ang awa ko kung gigisingin kita pagkatapos mo akong paligayahin kagabi.” Nakangisi ko pang sagot na nakapagpamula ng buong mukha niya. “Haha! Halika na nga. Tamang tama. Katatapos ko lang maihanda ang agahan natin.” Nilapitan ko siya at ginawaran ng halik sa nuo. “Come on.” At pinaghila siya ng upuan.

“S-salamat.”

“Ako dapat ang magpasalam princess. Dahil  sa walang katapusang saya kapag kasama kita.”

“Uhmm.”

“Sige na. Kain na.” Pinagsilbihan ko siya. Kung hindi lang niya ako pinipigilan ay baka ako pa ang magsubo sa kanya. “Anong gusto mong gawin mamaya? Gusto mo bang mamasyal tayo? Saan mo gusto?”

“Ayaw kong lumabas. Gusto ko dito lang.”

“Mmm. Masyado ba kitang pinagod kagabi?”

“Demon!” Pinanlakihan niya ako ng mata.

“Haha! Oo na. Sorry na. Sige na. Mag marathon movie na lang tayo mamaya.”

“Umayos ka kasi.”

“Oo na nga princess. I love you. Mhuaw.”

Masaya naming pinagsaluhan ang agahan namin. Pinagtulungang ayusin at ng matapos. Pinagpwestahan namin ang panunuod ng movie.

Ganito lang kasemple ang gusto ko. Kapag wala kaming pasok ay gusto ko lang siyang makasama. At ubusin ang oras sa piling niya.

CROSSDRESSER #29: The Finale

Typos and grammatical error ahead

¤¤¤

DENDEN POV:

¤¤¤

Sa bawat sigundo, sa bawat oras, sa bawat araw, linggo, buwan at taon na magkasama kami ay walang problema ang hindi na namin napag uusapan ng maayos. At lalong lumalim ang pagmamahal ko sa kanya dahil sa paglipas ng panahon na iyon ay ipinakita, ipinadama kung gaano ako kahalaga sa kanya. Kung gaano niya ako kamahal. Kung paano niya ako iningatan. At masasabi kong maswerte ako dahil ako ang minahal niya.

Nagsimula man kami sa pangbubully niya sa akin ay naipagpapasalamat ko iyon dahil doon nagkakilala kami. Na sa pangbubully niya na siyang nagbigay daan para humantong kami sa ganito. Ang mahalin namin ang isat-isa.

“Thank you.” Naibulong ko sa kanya ng sabitan niya ako ng kwentas na bulaklak habang tinatanggap ko ang award ko na pumapailanlan ang graduation songs.

“I love you princess.” Pabulong naman niyang saad ng yukuin ako at gawaran ng halik sa nuo. Humaplos ang palad sa pisngi ko bago ako tuluyang bumaba ng stage para bumalik na sa upuan ko.

Pero.. bago pa man ako makaupo ay napalitan ang graduation song ng isang malamyos na musika. At pumailanlan na din ang maugong na bulungan sa paligid at ang mga paningin ng kapwa ko estudyante ay napatingin na sa harapan.

“Ayaw ko ng patagalin pa ito.” Napalingon na rin ako at napatingin sa pinanggalingan ko ng marinig ko ang boses niya. Ang bulungang bumalot kanina sa loob ng graduation hall ay nawala. At tanging malamyos na musika lamang ang naririnig at ang sunod sunod na paghugot niya ng malalim na paghinga na narinig namin dahil sa microphone na hawak niya.

“It’s been a long time seen I saw a boy who was always alone. Always walking alone in the hallway. Laging nakayuko kaya naman lagi siyang nabubunggo ng kapwa niya estudyante.” Pagsisimula niya. Nangunot ang nuo ko dahil parang kilala ko mismo kung sino ang tinutukoy niya.

Muli na namang pumailanlan ang bulungan ng tumigil siya sa pagsasalita at napatingin mismo sa gawi ko. Sa kinatatayuan ko lalo na ng matapat sa akin ang spot light.

Namatay ang lahat ng ilaw na nagsisilbing liwanag sa loob kung nasaan kami. Tanging ang spot light na lang na tumapat sa aming dalawa ang naiwan at nagsisilbing liwanag na sa paligid.

“Why is he always alone? Bakit ang aloof niya sa iba? Wala ba siyang mga kaibigan?” Iyan lamang sa mga katanungan ko noon. “Then, one day. Nakasalubong ko siya. No! I mean nabangga ko siya. Dahil as usual. Nakayuko siyang naglalakad.”

“Lahat kayo na nandito, kilala niyo ako. At alam niyo kung paano ako magalit. And that time, nagalit ako sa kanya. And I bullied him. Pero sa mga araw na binubully ko siya. Sa mga araw na nakakasama ko siya. Doon unti unti kong naramdaman ang ibig sabihin ng pag-ibig. Ang pagmamahal. Dahil sa kabila ng pangbubully ko sa kanya. Nanahan sa puso ko ang umuusbong na pagmamahal ko sa kanya.”

Hindi ko mapigilan ang takasan luha habang nakititig sa kanya at nakikinig sa kwento niya.

“Every second, everyhour. Parang hindi na kumpleto ang mga oras na lumilipas kapag hindi ko siya nakikita. Siya ang prinsesa ko.  Na hindi ko na kayang mabuhay kung wala siya sa tabi ko. My one and only princess.”

Hindi naalis ang tingin niya sa akin. Nakikita ko ang pagkislap ng kanyang mga mata.

“And now! This is what I’ve waiting for. Ang makapagtapos siya ng pag aaral. At hindi ko na kaya pang ipagpaliban pa. Ipagpabukas pa. Gusto ko na ngayon din mismo. Sa harapan niyong lahat. At saksihan ang araw na ito. My princess, please. Marry me and be part of my life forever.”

Tuluyan ng nalaglag ang mga luha ko. Nanginginig ang mga kamay ko dahil sa hindi maipaliwanag na kasihayang nadarama ko.

Lalo na ng humakbang na siyang palapit sa akin at lumuhod sa harapan. Hawak ang isang kaheta at bunuksan iyon.

“My princess. Will you marry me.” Muli ay tanong niya. Inalis sa kaheta ang singsing.

Kusang kumilos ang kamay ko at inilahad iyon sa kanya. Kahit na nanginginig na iyon nagawa niyang isuot iyon sa palasingsingan ko. Ginawaran ng halik bago tuluyang tumayo at niyakap ako ng mahigpit.

Doon pumailanlan na ang maugong na palakpakan at lumakas na ang tugtog ng malamyos na musika kanina. Nabuksan na ulit ang mga ilaw.

Mga ngiti sa mga labi ng kapwa ko estudyante ang nakita ko sa kanila. Na nakikisaya sa sayang nararamdaman ko ngayon.

Kahit na kumalat man sa buong mundo ang relasyon namin. Wala na akong pakialam. Pareho man ang gender namin pero nagpapatunay lang na hindi iyon makakahadlang kung talagang pinana ka ni kupido para magmahal.

“I love you princess. I love you so much.” Bulong niya habang mahigpit parin ang pagkakayakap niya sa akin. Umilan na din ng ibat ibang talulot ng mga bulaklak dahilan para mamangha pa ang kapwa ko estudyante.

“I love you too Demon. I love you too my Angel.” Sagot ko naman sa kanya.

Humawak siya sa batok ko habang nakayapos naman ako sa leeg niya. Nagkatitigan hanggang sa sakop na naman angabi ng isat isa. At ang halik na nagsasarado sa proposal na ginawa niya na hindi ko inaasang gagawin niya ngayon.

Hindi sa ganitong paraan. Hindi sa harapan ng maraming tao pero walang kapantay na kasiyahan ang nadarama ko ngayon.

“I love you.” Muli ay bulong niya ng pakawalan ang labi ko. At muli din akong niyakap.

Naghiwalay na lang kami ng may tumapik pareho sa mga balikat namin. Tinapik ako sa balikat ni daddy. Habang siya naman ang daddy niya.

“We are so proud to both of you.” Halos sabay na sabi nila sa amin at nakangiti ding nagkatinginan.

Hanggang sa muling napalitan ang malamyos na musika ng graduation song at nagpatuloy ang naudlot na seremonya kanina dahil sa ginawa niya.

“Such a big scene huh.” Si Kyle na hawak pa ang gitara. At mahinang kinanta ang kantang pumailanlan kanina. “I’m happy to be part of your proposal Angel.”

“Thank you.” Sabay naming pasasalamat ni Demon sa kanya. At nagsilapitan na din ang iba niyang  mga kaibigan. Binati kami sa bagong yugto ng buhay na tatahakin naming magkasama

=

“Cheers.” Sabay sabay naming itinaas ang mga baso naming naglalaman ng alak at sabay sabay din na sumimsim doon.

Sa mismong restaurant namin kami nag celebrate ng pagtatapos namin. Ako, si Cloude, si Kyle at si Lee ang kasama kong nagtapos. Nauna kasi sa siya sa amin ng isang taon at sina Jasper at Icy.

“Para sa bagong yugto ng buhay na tatahakin natin.” Si Jasper na muling itinaas ang baso.

“Sa bagong yugto.” Sabay sabay ulot na sabi nila. Nagkimpian ng mga baso at muling uminom bago kami nagsibalik sa upuan.

Si Kyle at ang banda niya ay pumuwesto sa stage kung saan sila minsan nag pe-perform sa gabi kapag may gig sila at inalayan kami ng isang kanta.

https://www.youtube.com/watch?v=_cmUoyTiarc

You got a friend in me ang title ng kanta sa sarili nilang version. Nakangiti na lamang kaming nanuod at nakikinig sa kanila. Sumasabay ang ulo sa indak ng kanta nila.

“You got a friend in me.” Nakangiti itong nakatingin sa amin habang sumasabay sa pagtipa ng gitara.

“Oh boy! He really has a beautiful voice.” Si Icy na nasa likuran namin.

“Sinabi mo pa.” Sigunda naman ni Jasper.

“Our friendship will never die..” dahil hindi lang naman kami ang nasa loob ng Princess Den ay masibagong palakpakan mula sa kanila. Kasama na kaming nakinig sa kanya.

Muli naming hinarap ang inumin na nasa lamesa namin. Hindi matapos tapos na kwentuhan, biruan, at tawanan ang pinagsaluhan namin hanggang sa matapos ang gabi na may mga ngiti sa labi ng maghiwahiwalay kami.

“Thank you princess.” Umakbay siya sa akin. Habang nakatingin sa papalayong sasakyan ng mga kaibigan namin.

Isinandal ko naman ang ulo ko sa dibdib niya. Ginawaran ng damping halik sa buhok ko.

“Thank you too.” Napatingala ako sa kanya. Nakaguhit ang mga ngiti namin sa labi.

At sa ilalim ng liwanag na nagmumula sa mga lightpost at sa harapan ng Cafe. Sa ilalim ng liwanag ng buwan na bumabalot sa gabi. Pinagsaluhan namin ang isang halik na punong puno ng pagmamahal.

Halikan na parang wala ng bukas.

“Princess.” Humawak siya sa baywang ko. Kaya naman patalon na nagpabuhat ako sa kanya. Ipinulupot ang mga paa ko sa baywang niya habang nakakapit ako sa leeg niya. Habang ang kamay niya ay umalalay sa pwetan ko. Magkaugpong na naman ang mga labi na pinasok ang Cafe.

Kusang sumara ang pintuan ng makapasok kami. Maingat na inilapag niya ako sa malinis na lamesa.

“Uhmmm.” Isang mahinang ungol ang pinakawalan ko ng maglakbay na ang mga kamay niya sa katawan ko. Walang sinayang na oras at pareho naming tinanggal ang mga damit namin. Walang itinira kahit ni isang saplot.

“Princess. I love you.” Hinalikan muli ako bago naglakbay ang labi niya sa may tainga ko. Sa leeg. Sa balikat. Nag iwan ng mumunting kagat na siyang nagbigay ng kakaibang kiliti na nanalaytay sa mga ugat ko na kumalat sa buong katawan ko.

Ang halik na bumaba sa dibdib ko. Napapaliyad sa tuwing aangkinin ng labi niya ang ituktok ng dibdib ko. Habang ang isang kamay may nilalaro ang isa.

“Uhmmm. Oohhh.” Nandoon na naman ang panginginig ng katawan ko dahil sa kiliti dulot ng labi niya na naglalakbay sa bawat bahagi ng katawan ko. Sa magkabilang dibdib pababa sa pusod ko. Nilaro ng dila niya ang pusod ko habang ang kamay ay malaya ng sinakop ang pagkalalaki ko.

Hanggang sa sakupin na iyon ng bibig niya.

“Ahhhhhh.. d-demon.. mmm. So good.” Paos na boses na sabi ko sa kanya ng nagtaas baba ang mukha niya sa akin. Ang init sa loob ng bibig niya. Ang sarap sa pakiramdam lalo ng kapag sisipsipin mismo ang ituktok ng pagkalalaki ko. “Ohhhh.. mmmmmm.. d-demon.. suck me more.”

“Yes, princess.” At mas pinagbuti ang pagpapasarap sa akin. Na habang nasa loob ng bibig niya ang buong laki ko ay naglakbay na ang isang kamay niya sa likod ko.

“Ugh.” Napakislot ako ng maramdaman ko ang pagpasok ng isa niyang daliri doon. Kakaiba. Nakakakiliti ang bawat galaw niya. “D-demon.. put it in.” Hindi ko mapigilang sabi sa kanya.

“Hmmm. Yes. Princess.” Narinig ko ang pagtunog ng bibig niya ng pakawalan ang pagkalalaki ko sa pagsipsip niya.

“Ahhhh. Mmmmmm.. please. D-demon. Put it in.” Para na akong mababaliw. Muli niya akong hinalikan. Hinila ko ng kaunti para lumamapas ang pwetan ko sa gilid ng lamesa at itinapat ang pagkalalaki niya sa lagusan ko.

“Princess.”

“Ahhhhhh.” Napasinghap ako ng ibaon niya agad ang kanya sa akin. Isinagad ang buong laki niya. “Uhmmm.. ahhhh… ohhhh.” Sunod sunod na ang ungol na kumawala sa bibig ko dahil sa paglabas masok niya sa akun. Kakaibang kiliti ang dulot ng bawak pag ulos niya sa loob ko.

“Princess. Mmmm. So tight. Hmmm.” At mas binilisan pa ang galaw.

At napuno ng ungol namin sa loob ng cafe. Pinagsaluhan ang sarap na dulot ng pag iisa namin. At saksi ang kalaliman ng gabi ng marating namin ang rurok ng walang hanggang kaluwalhatian.

=

Two months passed by. And here we are now.

“You are so beautiful.” Nakangiting tumitig sa akin ang daddy na nakasuot ako ng wedding gown.

Hindi sana ako magsusuot ng wedding gown pero iyon ang gusto ni Demon. At lagi niyang ipinaparamdam sa akin na deserve ko ang magsuot ng pangbabaeng kasuotan dahil sa ganda ko. Kaya naman kahit lalaki ako ay naranasan kong magsuot ng wedding gown sa araw ng kasal ko.

“Thank you daddy.” Yumakap ako dito.

“Are you ready?”

Tumango ako.

Sa probinsya ng lolo at lola dinaos ang kasal namin dahil hindi na nila kayang bumiyahe ng malayo kaya naman nagpasya kaming dito ganapin ang kasal namin. Na dito din minsan dinaos ang kasal nina Daddy at papa sa pangalawang pagkakataon.

Isang magarbong garden wedding ang kasal namin. Sa malawak na parang ng mansyon na bahay na lolo at lola mismo gaganapin. Inimbitahan lahat ng mga kakilala, mga kaibigan.

“Baby.” Napalingon kami ng pumasok doon sina kuya Finn at kuya Drake. Mabilis na lumapit sila sa amin nina Daddy.

Humawak sa magkabilang balikat ko si Kuya Finn at tinignan ako mula ulo hanggang paa.

Napansin ko ang pagkislap ng mga mata niya. “You are so beautiful baby.” Pagpuri niya siya sa akin bago niyakap.

“Thank you kuya.”

“Isipin mo lang baby. Na nandito ako lagi sayo kapag kailangan mo.”

“I know.”

“Tama na iyan.” Suway naman ni kuya Drake. At siya naman ngayon ang yumakap sa akin. “I love you baby.”

“I love you too kuya. Mahal na mahal ko kayo nina daddy.”

“Mawawalay ka na sa amin. Kahit na may asawa ka na. Huwag kang makakalimot na dumalaw sa amin.”

Tumango naman ako bilang sagot. Muli akong niyakap. Yumakap din si Kuya Finn. Si Daddy.

“Baka gusto niyo akong isama.” Napalingon kami ng marinig namin si papa. Ngumiti kaming lahat. “Mawawalay na ang baby girl ko.“ikinulong ng papa ang pisngi ko sa mga palad niya at dinampian ng halik sa nuo bago niyakap. “Be a good wife baby. And huwag mong kakalimutan na nandito kaming lahat para sayo.”

“Oo papa. Salamat.”

Naluluha na din ako. Napakalambing nilang lahat sa akin. Hindi ko makakalimutan ang pag iingat nila sa akin noong may sakit parin ako. And I will cherish them forever kahit pa man ikakasal na ako at mahihiwalay na ako sa pangangalaga nila.

“Oras na.” Si daddy ng tumunog ang mga maliliit na bell na isinabit nila sa bawat bahagi ng bahay. Nauna ng lumabas sina kuya Finn at kuya Drake. Magkakasabay naman kami nina Daddy at Papa sa paglabas. Nasa gitna nila ako. At tinahak na ang mahabang red carpet na nailatag sa lalakaran ko.

Ito ang pangarap ng mga babaeng ikakasal. Ang kasama ang mga magulang na ihahatid sa Altar kung saan naghihintay ang mapapangasawa. At ako ang nakakaranas iyon ngayon.

Pumailanlan ang isang musikang pampuso. Na bumalot sa paligid habang papalapit na kami mismo sa kinatatayuan ni Demon.

Napakatikas niya habang nakasuot ng amiracan black suit. Nasa mga labi niya ang isang ngiti at nasa mga mata niya ang kislap habang nakatitig sa akin.

This is a dream came true. And maikasal ako sa taong mahal ko at mahal ako. Na makakasama ko habang buhay.

Love has no bounderies. No gender selected. At kami ang makakapagpatunay ng mga salitang iyan.

Ang papa at ang daddy. Ang mga magulang niya. At iba pang mga kaibagang nagmahal ng same gender. Ang pag ibig ay walang pinipili.

“Takecare of our princess, Angel.” Sabi ng papa sa kanya ng makalapit na kami sa kanya.

“I will.” Sagot naman niya bago tumingin sa akin.

Yumakap ako muli kina papa at daddy bago ko siya tuluyang hinarap at tinanggap ang nakalahad niyang kamay. Humarap kay Judge Clent na lolo niya. Na siyang magbibigay ng seremonya sa aming dalawa.

Nagbigay ng payo. Nagsaad ng maikling kwento. At nagpalitan ng mga pangako. Nagpalitan ng singsing. And here we are now.

“By the power vested in me. I will pronounce you Mr.’s Alcaide. Now you me kiss yeach other.”

Masungong hamaplos sa pisngi ko ang palad niya kaya naman napapikit ako. Hanggang sa maramdaman ko na ang labi niyang lumapat sa labi ko.

Isang maugong na palakpakan ang namayani sa paligid pero nagpatuloy lang kami sa paghahalikan namin.

“I love you.”

“I love you too.”

At isa na namang masigabong palakpakan. Nagpaulan sila ng talulot ng rosas ng bumaba na kami sa altar at humarap sa kanila.

Iginala ang paligid. Nakangiting nakatingin sila sa amin na patuloy parin sila na punapalakpak.

“Mabuhay ang bagong kasal.” Sigaw ng Cloude na sinigundahan ng karamihan. “Come on. Ihagis mo na ang bouquet ng malaman na kung sino ang susunod.” Sabi pa niya. Hinila nito ang mga kababahian sa harapan.

“Go on princess.” Sabi naman niya ng balingan ko siya. Kaya naman tumalikod ako. At inihagis ang bulaklak sa kanila.

“Huh!. Bakit akoooooo.” Sigaw ni Cloude na siya ang nakasalo ng bulaklak. Tawanan ang namayani sa paligid at tinukso siya ng mga kaibagan.

Nakitawa na din kami ng lapitan namin sila.

THE END!!!

=

ChenXi Note:

Humihingi ako ng pasensya sa inyo dahil natagalan ako sa kwentong ito. Nafucos ako masyado sa mga Anderson kaya nawala ako talaga dito.

Pero sana sa huling bahaging ito ng kwento nina Angel at Denden ay nagbigay sa inyo parin ng kaunting ligaya. Hindi din kasi ako sigurado kung maganda ba ang kinalabasan nito.

At ngayon. Dito ko na tatapusin ang kwento nila. At masaya ako na nabigyan ko na ng wakas ito at wala na akong inaalala pa tungkol dito.

Muli, maraming salamat sa inyo na umantabay at naghintay sa kwentong ito.

Love lots guys!!

Kita kits tayo sa susunod na mga kabanata ng MC2.

Bye! Bye!