Synopsis

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credit go to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into these relationship nor even a certified homophobic, better leave the book.

There are some matured scenes in the book that is not suitable for minor ages below. Read at your own risk.

---

N awili si Zee sa kinahiligan ng kanyang daddy na si Zoey noong kabataan nito. Martial art, gun shooting, dart at marami pang iba na naging dahilan para mapabayaan nito ang kanyang pag aaral.

Hanggang sa kumuha ng tutor ang papa at daddy niya para turuan siya at makahabol sa pag aaral ng mga kaidad niya na napag iwanan na siya. At ang tutor niyang iyon ay walang iba kundi ang pinakabatang guro, pinakamatalino na yata sa balat ng lupa. Si Zander. Na walang gustong gawin kundi ang magturo, mag aral pa ng pwedeng aralin. Magkulong din sa laboratory nito gaya ng kinalakihan niyang papa Magnus niya at Lolo Demetre.

At iyon ang kinaiinisan ni Zee kay Zander, dahil ng naging tutor niya ito ay hindi na siya nagagawa ang dating ginagawang pag eensayo. Dahil hindi siya nito pinapakawalan hanggang hindi natatapos ang mga pinapasagutan nito.

Pero paano kung imbes na sa inaaral niyang mga aralin siya matuto ay natuto siyang magustuhan ito.

Ang tanong kaya ba niyang turuan ang isang genius na Zander na alam na ang lahat, maliban sa kung paano ang magmahal?

Tunghayan at ating alamin kung paano nila pakikisamahan ang isa’t isa.

Start date: October 30, 2019

PROLOGUE

ZANDER POV:

Napayuko ako ng maramdaman kong may humila ng manggas ng polo ko habang nakikipag usap ako kina lolo at lola sa side ng papa. Kaya naman nabitin ang pag sasalita ko ng makilala ang batang babae na ngayon ay nasa tabi ko at talaga naman hinihila ang manggas ng damit ko.

“SuperHero, I see you again.” Sabi niya habang nakangiti na nakatingala sa amin.

“Who is she Zan?” Tanong naman ng lola saka binalingan ang batang babae na ayaw bitawan ang manggas ng polo ko.

“She is the one who I save this morning grandma.” Sagot ko dito saka ko niyuko ang bata. “Hey kiddo, where is your daddy. Nawawala ka na naman ba?“tanong ko dito saka ako lumingon sa paligid. Hanggang sa matanawan ng mga mata ko ang daddy nito at ang daddy ko na nakatingin ngayon sa amin. Kumuway pa ang daddy sa akin kaya naman napangiti ako. “Kausap ng daddy mo ang daddy ko, bakit hindi ka pumunta doon sa kanila.” Sabi ko pa dito.

Umiling lang siya. Well hindi ba siya nakakaintindi ng tagalog? Poseble naman iyon kung hindi diba.

“I want to be with you, and I feel safe when you are around.“sagot nito sa akin. Magsasalita pa sana ako ng may dalawang lalaking mas matanda dito ang lumapit sa amin.

“Zee, ang likot mo talaga, sabi ng papa na huwag kang lalayo sa amin pero nandito ka na naman at wala pang kasama.“panenermon ng isa sa kanya.

“But he is my superhero, he is the one who save to the bad guy.“sagot nito.

“Kahit na.” Sagot naman ng isa pero tumingin din ito sa akin. “Thank you nga pala sa pagligtas mo sa kapatid namin bro. How can you fight that bad guy any way? Sinuntok mo ba?” Tanong ng isa na mas matanda lang siguro ako ng tatlong taon dito.

“No! I just drug the bad guy with a poison.” Sagot ko naman dito.

“Poison? How come na may lason kang dala. Never mind. But thank you any way.” Sabi nito saka muling binalingan ang kapatid nila na nakahawak parin sa damit ko. “Lets go, papa looking for you.”

Umiling naman ang batang babae saka nanguyapit sa braso ko. “No! I want to stay here with him”

“Zeeus.” Panabay pa ng dalawa.

“It’s okay bro. I will see her in your behalf. Balikan niyo na lang kapag pauwi na kayo. Hindi naman siya mapapahamak dito sa bahay.” Sabi ko na lang sa mga ito dahil nakatawag ng pansin ang pagsigaw niya at pagtangging sumama sa mga kapatid nito.

“Pero maabala ka sa pag aalaga sa kanya.” Sabi ng isa na pilit na kinakalas ang kamay ng kapatid na nakapulupot sa kamay ko.

“It’s okay. Hindi niyo masasabi iyan sa tatlo kung kapatid.” Sagot ko naman sabay turo sa triplets na ngayon ay kasama ng mama lola at mommy Farrah. Kaidad lang siguro ng mga ito ang batang babaeng kapatid nila ang triplets o mas matanda ang triplets sa kanya.

“Sige bro. Pasensya ka na. Spoiled kasi siya kina daddy at papa kaya naipipilit ang gusto niya.”

“Haha, ganun ba. Sige sige, ako na ang bahala sa kanya.”

“Salamat bro.” Nagpaalam na ang mga ito sa amin at bumalik sa pwesto nila kanina. Kaya naman hinarap ko ang batang babae na parang sawa ng nakapulupot sa kamay ko.

“Can you let go of my hand now. Your brothers left you alone here.” Sabi ko dito na agad namang kumawala pero hayon na naman ang paghawak sa manggas ng polo ko.

“Seems that she like you grandson.” Si lolo ng nakatingin din sa kanya.

“Siguro naiisip pa lang niya ang pagligtas ko sa kanya lolo kaya ganyan. Pero sigurado naman na sa paglaki niya ay makakalimutan din nito iyon lalo na at hindi yata sila nag i stay dito sa pilipinas.” Sagot ko dito.

“Siguro nga apo. Hala, ipasyal mo muna siya sa bahay. Baka naman mainip na iyan.”

“Salamat po lolo. Maiiwan ko na po muna kayo lola.” Paalam ko pa sa mga ito saka ko na binalingan ang bata. “Listen, I will tour you around the house, do like that?” Tanong ko dito na agad na tumango bilang sagot. “But before that tell me your name first.”

“Zeeus, but they always call me Zee. And I’m 5 years old.” Sagot nito na ngayon ay nakangiti na. Kaya naman nangiti na din ako pero pangalang panglalaki yata ang Zeeus at hindi bagay sa kanya. But never mind. Pangalan lang naman iyon.

“Okay, so lets go.“muli siyang tumango. Pero natatawa ako dito ng alisin ko ang kamay niya na nakahawak sa damit ko ay muli lang niya iyong hinawakan kaya naman hinayaan ko na lang. Ibinaglibot ko siya sa bahay. Pero syempre sa unang palapag lang. Hanggang sa marating namin ang likod bahay kung saan ang swimming pool.

“We have swimming pool in our house too.” Bibo nitong sabi saka tumayo sa gilid ng pool.

“Ingat ka lang huh baka mahulog ka.”

“I know how to swim. Daddy said, when I was 6 months old they train us how to swim.”

“Ganun ba. Pero mag ingat ka parin. Mas maganda na ang nag iingat.”

“Yup.” Sabi nito saka lumapit sa akin ng maupo ako sa isang bench na nandoon at umupo sa tabi ko. “Remember this, when I grow up I will marry you. So wait until I grow up okay.” Nakangiti niyang sabi saka napatingin sa akin.

Natawa na lang ako sa sinabi niya.

“You don’t know what the marriage mean little girl.” Sabay gulo ng buhok nito na ipatong ko ang kamay ko sa ulo niya. Your still a baby. Im old enough for you If I wait till you grown up.“

“No! That was a promise. You are my superhero. And I wan’t you to become my superhero forever.”

“Hahaha! Lets see little girl. Kung mag ko cross pa ulit ang landas natin sa hinaharap.” Sabi ko na lang dito. Hindi ko na kinuntra ang sinabi niya, para hindi na niya uulit ulitin iyon. Ang kabataan nga naman. Well, mas malala pa yata ako noong nasa apat na taon ako. I know everything.

Hanggang sa tuluyan ng hanapin siya ng mga magulang nito at kinuha na sa pangangalaga ko. Nagpaalam na ang mga ito sa amin na aalis na ng matapos silang makapagpasalamat kina papa at daddy. At ang batang babae lumapit pa sa akin at muli akong hinila at dinampian ng halik sa labi.

“Wait for me my superhero.” Sabi pa nito sa akin bago tuluyang nagpakarga sa papa nito.

Na sa araw na ito ay nakilala ko siya pero ito ding araw na ito ng huli ko siyang makita.

---

ChenXi note:

Hayan na lang muna. Maikli. Prologue pa lang naman. Hope you will like this.

At sana kung paano niyo sinuportahan ang kwento nina Alex at Magnus, ganun din niyo suportahan ang kwento ni Zander at Zeeus.

I love you guys. ❤❤❤

MC-# CAST

Gun Atthaphan Phunsawat

As

Zeeus Alcaide

Earth Pirapat Watthanasetsiri

As

Zander Mondragon

I do not owned any of the pictures used in this story. All Credit go to the artist/ owners of the images.

Nasiyahan lang akong bigyan ngayon ng mukha ang mga character ko sa 2nd Generation kaya. Here they are.

Zander and Zeeus

Hope you will like them to be part of my story.

Love lots

❤❤❤❤❤

MC#1 : Zee

Mabilis at maliksi kung inakyat ang bakod ng AU sa likuran ng walang kahirap hirap dahil tinatakasan ko ang itinalaga ni papa na magbantay sa akin sa loob ng University. Naging istrikto na sila sa akin simula ng bumagsak ako ng 1st sem namin. Kasi naman, nagsabi naman ako sa kanila lalo na kay daddy na gusto ko na munang tumigil sa pag aaral kahit isang taon lang pero pinilit parin nila akong pumasok. Kaya bahala sila. Hindi ko sasayangin ang oras ko sa pag aaral. Pwede naman akong mag aral sa susunod na taon. Basta ngayon, magsasaya na lang ako. Papasok man ako pero hindi ko seseryusuhin.

Bata pa naman ako. Aba 18 pa lang ako tapos gusto na nila akong pumasok agad ng collage. Pwede naman ako pumasok kahit nasa 19 o 20 na lang ako. Hindi naman mahalaga ang edad sa pag aaral dahil may mga mas matatanda pa nga na nag aaral pa lang sa collage eh ano naman kung isang taon lang na hindi ako pumasok.

Kaya naman naiisin ako kina papa at daddy dahil hindi nila ako pinayagan. Kaya bahala talaga sila. Hindi talaga ako mag aaral.

“Zeeeeeusssss.” Isang malakas na sigaw na nakapagpalingon sa akin ng nasa taas na ako ng mataas na bakod na parang balewalang tumayo pa ako ng tuqid doon. Pero ganun na lang ang pagkadismaya ko ng makita ang daddy na nakatingala ngayon sa akin at pinamaywangan ako. “Bababa ka ba diyan o gusto mong akyatin kita diyan at ibabato kita pababa dito.” Pagbabanta pa nito.

Well, kapag si daddy ang nagbanta ng ganun ay alam kong magagawa din nitong mabilis na makakaakyat sa bakod dahil kahit nasa 40 na ito ay maliksi parin kumilos dahil na mi-maintain parin nito ang sariling kakayahan at regular ang ehersisyo nito kasama si tito Azami.

Kaya naman napapakamot na lang ako ng nuo at kumilos na para bumaba. At gaya ng pag akyat ko kanina, walang kahirap hirap kong tinalon ang halos apat na metrong taas ng bakod pababa.

“Ano na naman ito Zeeus, bakit mo na naman tinatakasan ang mga nagbabantay sayo.” Galit na galit na paninermon ng daddy sa akin na nakapagpasinangot sa akin.

“Daddy naman kasi eh! I told you, na ayaw ko pang pumasok ng collage pero pinipilit niyo ako.” Sagot ko dito. Ngali ngaling batukan niya ako pero pasalamat ako dahil hindi niya kayang saktan ako. At iyon ang isa sa gusto ko, istrikto man ito sa akin hindi naman ako pinagbibigatan ng kamay. Ahh! Favorate nila ako ni papa among my two brothers. Si Angel at Hades na mas matanda sa akin ng dalawa at tatlong taon.

“Umayos ka Zeeus, dahil kung hindi ipapatapon kita sa Japan at doon ka sa lolo Bryant at lolo Zyrel mo titira.” Pagbabanta pa nito kaya naman agad akong humawak sa braso niya at ipinulupot ang kamay ko doon.

“Daddy naman eh, ayaw ko sa Japan. Boring doon. Please. Promise mag bi behave na ako.” Sabi ko dito. Ayaw ko doon, kung gaano ka istrikto si daddy at papa sa akin ay mas istrikto si lolo Bryant. Okay lang sana kung si lola Z lang pero hindi eh. Pero si Hades nandoon ngayon nakatira sa kanila. Ewan ko pero parang gustong ipagkatiwala ni lolo Bryant kay Hades ang grupo ng yumaong papa ni lolo Bryant dito. Na gustong gusto naman ni Hades kaya hayon. Doon siya nakabase sa Japan at kami ni Angel lang ang nandito kasama sina papa at daddy. Pero madalas din naman si Angel kina lolo Clent at lolo Brix na minsan doon na din naglalagi. So, ako lang talaga ang naiiwan kina papa at daddy.

“Kaya umayos ka. Ayaw ko ng ulit makakatanggap ng tawag mula sa mga nagbabantay sayo dahil kung hindi, ipapatapon talaga kita sa mga lolo mo.” Sabi nito.

“Oo na po.” Sagot ko na lang kahit na ang totoo ay labas sa ilong lang na sagot ko.

“Mabuti iyong nagkakaintindihan tayo. Sa susunod na linggo, mayroon ka ng tutor na pupunta sa penthouse mo sa tuwing hapon pagkatapos ng klase mo.”

“Dad, bakit naman may tutor?” Tanong ko dito na lalong nakapagpasimangot sa akin saka ako bumitaw sa pagkakapulupot ko ng kamay ko sa braso niya. Ayaw ko na ngang mag aral may tutor pa. Naman nasaan ang hustisya. Isang taon lang naman ang hinihingi ko sa kanila eh.

“At bakit, Zeeus? Nagrereklamo ka? Anong mas gusto mo, tutor o sa Japan?” Tanong nito at pinanlakihan pa ako ng mga mata at muling pinamaywangan.

“Dad naman eh. Eh sa wala akong parehong gusto sa pag pipilian ko.“sagot ko pa dito.

“Sagot!.” Mas naging seryuso ang naging tingin nito sa akin at ipinadyak pa talaga ang isang paa.

“Oo na po. Oo na. Tutor po.” Sagot ko na lang kahit ang bigat sa dibdib ko ang naging sagot ko. Magdadabog sana ako pero kapag ginawa ko iyon ay alam kong mas malala pa ang idadagdag nito sa mga ayaw ko.

“Mabuti kung nagkakaintindihan tayo kaya umayos ka. Kung ayaw mong mas madagdagan ang mga ibibigay kung mas aayawan mo.” Muli ay banta nito.

I pouted my lips again pero wala talaga akong magagawa kapag si daddy ang nagsalita. Nakakainis man pero sadyang kailangan kong sumunod. Pero kahit naman may tutor na ako sa susunod na linggo, nunka akong mag aaral ng mabuti. Susunod lang ako sa gusto ng daddy pero hindi ako mag aaral ng seryuso. Hindi naman nito sinabi na dapat galingan ko diba. So that’s it. At ang tutor na iyon kung sino man siya. Hahaha! Humanda siya. Papahirapan ko siya sa pagtuturo sa akin. Hindi pa yata niya kilala ang pinasukang trabaho at ako pa talaga ang tuturuan. Lets see.

“What are you smirking?” Tanong pa ng daddy na napansin yatang napangisi ako.

“Daddy naman eh. Wala.”

“Siguraduhin mo lang Zeeus dahil kung hindi, alam mo na ang susunod na mangyari kapag sinuway mo ako.”

“Oo na nga po diba. Daddy talaga. Sige na,tara na nga. May klase pa pala ako.” Pang iiba ko ng usapan saka ko na ito inunahang mag lakad. “Bye dad heto na oh. Papasok na ako. Kaya mauuna na ako sa inyo.” Sabi ko na lang dito at binilisan ko na ang paglalakad ko para maiwasan ko na ang iba pa nitong sasabihin. At syempre para wala na itong masabi kahit na ayaw ko sanang pumasok ay sa room namin ako nagtuloy.

“Kumusta? Akala ko nakalabas ka na ng AU?” Tanong sa akin ni Lee. Anak ito ni tito Leo at kaidad ko lang siya at pareho ng kursong kinuha kaya naman magka klase kami. Maluko din siya kagaya ko pero mas brutal ang daddy nito kaysa kay daddy kaya hindi nakakagawa ng ikalalabag ng gusto ng mga magulang niya.

“Nahuli ako ng daddy, bwesit kasi na mga tauhan ni papa iyan. Isinumbong ako.” Sagot ko dito.

“Hahaha! Ganun ba. Naku, paano ba iyan. Mukhang bantay sarado ka na talaga. Bakit ba kasi ayaw mong mag aral.”

“Naman Lee, tinatanong pa ba iyan. Isang taon lang naman ang hinihingi ko kina papa at daddy. Pero hindi nila ako mapagbigyan. Nakakainis na hindi ko naman maipilit ang gusto ko sa kanila. Kapag kumontra pa ako naku, Japan ang bagsak ko at ayaw ko iyong mangyari.”

“Kaya ngayon alam mo na. Saka malaya ka namang nagagawa lahat ng gusto mo kahit nag aaral ka. Kaya ano man kung mag aral ka at isabay mo ang mga nakahiligan mong gawin. Kapag natapos dito sa school di pumunta ka sa training camp mo para hindi ka mahuli sa mga training mo.”

“Pero mas gusto kung full time ang pag tri-training ko dahil gusto kung sumali sa paligsahan sa susunod na tatlong buwan sa martial art. Tapos sa gun shooting. I want to achieve what daddy’s achieved then. Pero hindi niya ako pinayagan.”

“Iyon na nga eh. Nagagawa ng daddy mo noon na pagsabayin ang training niya at pag aaral. Bakit hindi mo gawin.”

“Ayaw ko. Basta ayaw ko.” Iyon na lang ang sinabi ko.

“Ewan ko sayo. Hala, tapusin mo na ang homework natin, baka mamaya malintikan ka na naman sa papa mo.”

“Sangkaterbak lang naman na sermon ang ipapatikim sa akin. Pero mas tanggap ko pa sana ang suntukin na lang ako kaysa sa makinig sa pagkahaba haba nilang lintaya.” Sabi ko dito.

Mas tinawanan lang niya ang sinabi ko. Ewan ko, wala talaga akong ka amor amor mag aral ngayon. Dibale ng umulit ako sa susunod na taon. Basta easy lang ako sa ngayon. Hindi naman ako masisita ng mga guro, hmmp. Huwag lang nila ako sitahin dahil mawawalan talaga sila ng trabaho.

= “Lets go, sama ka ba sa training ko ngayon?” Tanong ko kay Lee habang inaayos nito ang mga libro sa bag habang ako ay nakasampay lang ang paa ko sa itoktok ng lamesa ko ag ni hindi nga ako nagbukas ng libro ko.

“Nakalimutan mo na ba ang usapan natin nina Kyle.” Sagot nito sa akin.

Damn! Oo nga pala. Si Kyle. Anak nina tito Bobby at tita Kelly. Mas matanda sa amin ng dalawang taon.

“Nakalimutan ko, nakapangako pa naman ako sa mga senior ko sa training sa gun shooting.” Sabi ko dito. “Pero sige, sasama ako. Tatawagan ko na lang siguro ito para makasama ako.”

“Ikaw ang bahala. Okay lang naman. Saka akala ko ba may sasalihan ka this coming month doon.“sabi naman nito bago isinabit ang bag sa likuran. “Tara sabay na tauong lumabas. Sasabihin ko na lang kina Kyle na may practice ka.” At nauna ng naglakad palabas ng roon kaya naman agad akong tumayo at sumunod dito. Wala pala akong dalang bag dahil iniwan ko sa locker room kanina.

“Huwag na, isang beses na nga lang tauong lumabas na magkakasama. Sasama na ako sa inyo.” Sabi ko dito habang magkaagapay kaming naglakad sa pasilyo ng department namin palabas at kinuha ang phone ko to dial the number of my senior in gun shooting. Kinausap ko ito ng maayos at nagpaliwanag. Idinahilan ko si daddy na ang totoo ay hindi naman.

“Iba karin talaga.”

“Haha! Eh kahit naman na sabihin ko ang totoo wala din naman itong magagawa. Saka kung idadahilan ko si daddy, totoo naman iyon kung sakali.” Sabi ko dito.

Naiiling na lang ito. Madadaanan namin ang locker room kaya naman kinuha ko muna ang bag ko bago tuluyang lumabas ng deparrment and as usual, nakasunod ang ilang itinalaga ni papa na magbantay sa akin. As if naman kung tatakasan ko sila. Hindi naman nila ako mahahabol. Hay naku.

“Ok na din na kasunod ang mga iyan, baka kasi magkayayaan na mag inuman di may mag uuwi sayo kapag nalasing ka.”

“Naku, kapag uminom ako ngayon. Panigurado, aabutin ako ng isang linggo sa mga panermon ng daddy sa akin. As if hindi siya umiinum noong kaedad natin sila.”

“Hahaha! Sinabi mo pa. Mukhang naginh istrikto yata sila pagdating sa kalusugan natin. Pero hindi naman nila tayo pinipigilan kung ano ang gisto nating gawin basta hindi tayo lalagpas sa limitasyon natin.”

“Sinasabi mo lang iyan dahil mabubugbog ka nh daddy mo. Knowing tito Leo, ewan ko na lang huh!”

“Mabait naman si Daddy basta nasa paligid si papa.”

“Pero kapag wala si tito Clark. Ano?”

“Nah! Hindi mo naman makikita na naghihiwalay ang papa at ang daddy. Dahil kung nasaan ang papa ay nandoon din si daddy. At ganun naman din si daddy kay papa.”

Tama ito sa sinabi niya. Sila na yata ang ayaw maghiwalay kung may pupuntahan ang isa ay nandoon din ang isa. Well, naikwento na kasi sa akin minsan ni daddy na minsan ng nakakitil o twice na kumitil ng buhay si tito Clark dahil sa mga babaeng umaaligid at nagtangka sa buhay nilang dalawa. But to think of it, kung titignan ko si tito Clark, hindi naman makabasag pinggan dahil maamo ang mukha nito while tito Leo, has rouge but handsome look.

“Hahaha! Oo nga ano, kaya lagi lang siyang kalmado kapag nasa paligid si tito Clark.”

“Sinabi mo pa. Bilisan na nga natin baka kanina pa naghihintay sa atin sina Kyle.”

“Sige.” At mas binilisan nga namin ang paglalakad. Magkahiwalay man ang aasakyan namin ay magkasunod parin kami kasunod na din ang alalay ni papa na nakasunod lang sa akin.

Bahala na nga sila sa buhay nila. Wala na akong pakialam sa mga sumusunod sa akin huwag lang nila ako pipigilan sa gusto ko.

---

ChenXi here:

Okay guys, hanggang dito na lang muna. Haha, sana magustuhan niyo ang panimula.

Don’t forget to leave a comment and support them. Love Lots guys!

Zeeus at the multimedia…

MC#2: Zander

“Welcome back kuya.” Nakangiting bati sa aking ng isa sa triplets. Tinitigan ko pa ito ng maayos bago ko nakilala na siya si Ariez. Kung hindi mo kasi sila tititigan ay malamang na mapagpapalit palit ang kanilang pangalan. “Haha, know who I am kuya?” Tanong pa nito.

“Of course Ariez.” Sagot ko dito. Hindi ko na kailangang sabihin kung paano ko siya nakilala. Akin na lang iyon na kahit ang daddy at papa ay hindi makilala kung sino sino sa tatlo sina Ariez Argus at Eros. Si Ariez ang unang nailabas limang minuto sumunod sina Argus at Eros na iisa ang bumalot sa kanila kaya sabay sila lumabas.

“Galing talaga ng kuya namin.” Si Eros. Na lumapit na din sa amin ni Ariez kasunod nito si Argus. At ang isa pa sa dahilan kung bakit nagkakamali ang pagkakilala sa tatlo ay pare pareho ang hair style nila. Tapos kung umiral ang kapilyuhan ay pare pareho din ang damit. Tapos parehas ng tangkad at parehas ng pangangatawan. Sa mas matanda ako sa kanila ng anim na taon. Mag 19 na sila this coming months.

“Huwag niyo akong linlangin sa kalukuhan niyong tatlo kung ayaw niyong pagbubuhulin ko kayo.” Pabiro ko naman sagot dito. Si Argus ang lumapit sa akin saka umakbay. Mas matanggkad ako sa kanila ng pitong pulgada. Pero tatangkad pa sila panigurado dahil nasa growth stage palang naman sila at malamang mag kakatangkad kaming apat pag nagkataon.

“Kuya naman, hindi ka naman namin nililinlang.” Sabi nito. “Nagkataon lang na pareho kami ng style. Pero mas mabait naman ako sa dalawang iyan.” Sagot naman ni Argus sa akin.

Oo, pareho man sila ng panlabas na kaanyuan, ay iba iba ang kanilang katauhan.

Si Ariez, maluko, pinakamakulit sa kanila. Si Argus, naku baliktad naman ang sinabi niya dahil hindi ito palabiro sa harap ng iba. Seryuso, at ayaw ng nabibiro. At si Eros, siya ang pinakamabait sa kanila, tahimik lang. Pero makulit naman kapag kami ang nagbibiruan. Pero bihira. Mas gusto pa niyang mag kulong sa sariling silid kaysa makipagsabayan sa dalawa. At isa pa, si Eros. Namana ang kalagayan ni daddy. Na pwede siyang magbuntis kaya sa kanya kami ingat na ingat. Napapag usapan na nina Daddy at Papa ang kalagayan niya. Na kung operahan na lang siya para tanggalin ang nag uugnay sa loob ng katawan niya kung saan pwedeng mabuo ang bata. Pero napag isip nila. What if, hindi kayang makabuntis si Eros. At tama nga sila papa dahil isinailalim ni daddy si Eros sa isang test. Hindi makakabuntis si Eros dahil mas malakas ang kakayahan niyang mabuntis at wala itong kakayahang makabuntis. At hindi na kaila sa kanya ang kalagayan niya. Hindi naman niya isinusumpa na siya ang nakamana sa kalagayan noon ni daddy. Okay lang daw kahit ramdam naman namin na minsan ay talagang ikinakainis niya ang katutuhanang iyon. Hindi din siya palalabas. Lalabas lang siya kapag papasok sa pag aaral. At gaya ko, they have a high IQ lvl. Mas mataas nga lang ang mayroon ako.

“Nah! Tumigil ka nga diyan Argus, kala mo naman totoo.“kontra naman ni Ariez dito. “Ah! Kuya nasan ang pasalubong namin?” Dagdag nito ng makitang wala akong bitbit.

Kadarating ko lang galing China dahil tinapos ko na ang huling kurso na kinuha ko. At ngayon, nakuha ko na lahat ng lisensya ko sa tatlo na major na inaral ko. A Scientist, teacter, and Lawyer. Na ngayon ay pwede ko na silang magamit para naman maging matagumpay ako gaya ni papa. Gusto ko siyang tularan, also lolo Demetre na ngayon ay mahilig parin sa kung ano anong aktibidad sa laboratory nito kahit matanda na ito. Pero dahil sa mga sariling gamot na ginagawa at ininimom niya at malakas parin ito sa edad na pitomput tatlo.

“Nasa kotse, hindi ko naman mabuhat lahat kaya kunin niyo na lang kung hindi na kayo makapaghintay.” Sagot ko dito. At ang mga luko, hindi pa man ako ulit nakakapagsalita at nagsiunahan na silang tumungo kung saan ang kotseng ginamit na pinangsundo sa akin ng driver ni papa.

Naiiling na lang ako na tuluyang pumasok ng bahay. Ni hindi pa ako nakakapasok dahil sinalubong na ako ng makukulit na iyon.

Ng marating ko ang sala tama namang pababa ang daddy at ngumiti agad ng makita ako. Sinalubong ko na siya at yumakap dito at humalik sa pisngi.

“Welcome home hijo.” Sabi nito at tinapik pa ako sa balikat. Dalawang taon din akong nawala dahil sa pag aaral ko.

“Salamat dad. Nasaan ang papa?” Tanong kondito na sigurado ko naman na nasa taas ito at abala na naman sa mga ni reresearch na mga gamot.

“Nasa taas hijo. Alam mo naman iyon, na doon lang ang pupuntahan niya maliban sa pabrika? Eh! Nakita mo na ba ang mga kapatid mo?“tanong  naman nito.

“Oo dad, nandoon sa labas, kinukuha ang mga pinamili kong pasalubong para sa inyo.”

“Naku mga batang iyon talaga, hala. Gusto mo ba munang magpahinga, o kumain na muna para deretso na ang pagpapahinga mo mamaya?”

“Mmm, kain na muna dad. Magbibihis lang ako saglit ng pambahay saka ako ulit baba.” Sagot ko dito na agad namang pumayag kaya naman tinungo ko na ang silid ko at nagbihis. Walang nabago sa silid ko sa dalawang taon na pagkawala ko. Kaya naman at ease ako na tinungo ang damitan ko. Kumuha ng damit pambahay saka muling lumabas.

Naabutan ko na sa sala ang tatlo at nag aagawan na sa mga pinamili ko.

“Akin yan Argus.” Sigaw ni Eros na nakipag agawan sa sapatos.

“Bakit ikaw lang ang mayroon. Nasaan ang akin?” Reklamo pa nito kaya naman natawa na lang akong lumapit sa kanila.

“Argus, ibigay mo yan kay Eros, mayroon kayobtig iisa niyan. Kaya huwag kayo mag agawan.” Sabi ko.

“Iyon naman pala eh. Nakikipag agawan ka pa. Akin na nga yan.” Sabay kuha dito ang sapatos na itinago sa likuran nito.

“Mga bata kayo, tumigil na nga kayo diyan. Mamaya na iyan at kakain muna tayo ng tanghalian.” Si daddy ng lumabas sa kusina.

“Yes dad.” Agad naman na tumalima ang mga ito at tinungo ang hapag kainan.

“Tawagin ko lang ang papa niyo.” Sabi naman nito at kinuha ang reciever at tinawagan nga ang papa. Ilang sandali pa ay nakababa na nga si papa at agad naman na bumati sa akin.

“Welcome Home Zan.” Sabay tapik ng balikat ko.

“Thank you papa. Matikas parin tayo ah kahit nagkakaedad na.” Natatawa ko naman biro dito.

“Oo naman, kaya alam mo na ang magiging ayos mo kapag tumuntong kansa edad kong ito.”

“Naman papa, ako lang ba? Eh ang tatlong iyan.” Sabay nguso sa tatlo na nakangiti ng nakatingin sa amin sabay pa nag peace sign.

“Mas gwapo kami kaysa sainyo ni papa kuya.” Si Ariez.

“Oo nga naman, mas matikas kami kapag kami na ang nagkaedad.” Sigunda naman ni Argus.

“Haha! Oo nga naman. Papatalo ba naman kami sa inyo papa, kuya.” Si Eros.

Nailing na lang kami dahil ayaw magpatalo ang tatlo. Natatawa na lang nansabay na kaming naupo sa harapan ng hapag kainan para kumain. Nagkukwentuhan habang nagkakainan.

At ang sweet parin ng papa at daddy sa isa’t isa. And I’m very proud of them dahil ang tibay parin ng samahan nilang mag asawa.

“Nga pala Zander, naalala mo pa ba ang kaibagan ko. Ang tito Clyde mo?” Si papa habang nasa sala na kami matapos kaming kumain at nagkukulitan na naman ang tatlo habang kinakalkal ang mga pinamili ko.

“Yes papa, bakit niyo natanong?” Balik tanong ko. Paano ko makakalimutan ang kaibigan niyang iyon gayong anak nito ang batang babae unang naging halik ko. Si Zeeus. At ang kauna unanhang batang nakilala ko na nag propose sa akin ng kasal.

Natatawa na naman ako kapag naalala ko ang batang iyon. Ewan ko lang kung minsan sumasagi sa isip  nito at naalala ako. Ewan, pero sigurado naman ako na wala na sa isip ng batang babaeng iyon ang mga nangyari 13 years ago. At dalagang dalaga na ito ngayon.

“Kung ganun naaalala mo pa ang bunso nila na tinulungan mo?“muli nitong tanong sa akin.

“Oo papa. Bakit? May problema ba sa anak nila?” Tanong ko.

“Iyon na nga Zan, kasi ayaw mag aral ng batang iyon gaya ng kwento sa akin ng tito Clyde mo. Kaya naman nakiusap sa akin ang tito mo, na kung maari ay isa sa inyo ng mga kapatid mo ang kunin niyang tutor. Pero wala naman ako maasahan sa tatlong iyan.” Sabay tingin sa tatlo na sabay sabay din napatingin sa amin ni papa.

“Papa naman.!” Panabay pa nila na nagreklamo sa sinabi ng papa.

“At bakit? Totoo naman ah! Agad niyo akong tinanggihan ng sabihin ko sa inyo ang bagay na ito. Ano lang ba kung ibahagi niyo ang ilang katalinuhan niyo sa pagtuturo sa kanya.” Si papa na pinanlakihan ng mata ang mga ito.

Ewan ko pero ang kyut lang ng tatlo at talagang sabay sabay na nagkatinginan sabay kamot ng ulo.

“Papa naman, hindi naman sa ayaw naming ipamahagi ang talino namin. Pero kayo din nagsabi kung gaano iyon ka spoiled. Baka kapag isa sa amin ang nagturo ay imbes na makapag aral iyon ng mabuti ay mapatulan pa namin sa brat niya.” Sagot ni Ariez.

“Ewan ko sa inyong tatlo.” Si papa na naiiling na muling ibinaling ang tingin sa akin. “Iyon na nga, hindi naman sa dadagdagan ko ang mga gusto mong gawin Zander, anak. Pero kung maari ba naman. Kung papayag ka lang ba. Pwede bang ikaw na lang ang magturo sa batang iyon.” Si papa.

Ako man ay napakamot nadin sa ulo sabay tingin sa mga kapatid ko na pinandilatan pa talaga ako at ngali ngaling batuhin ko sila ng hawak kong cellphone.

“Sige papa. Ano pa ba ang magagawa ko. Anong oras ba at ilang oras ba daw ang pagtuturo ko sa anak nila?” Sagot ko na lang dito. Well, para narin makita ko na ang batang babaeng iyon at malaman kung naaalala pa niya ako.

“Sa hapon daw Zan. Alas sais daw. Tapos tatlong oras mo siyang tuturuan, ikaw na daw ang bahala kung ano ang ituturo mo sa mga oras na iyon. Limang araw sa isang linggo din. Total naman doon ka na din magtuturo sa AU, deretso ka na lang sa bahay nila.”

“Sige papa.”

“Salamat anak. Malaki kasi ang naging utang na loob natin sa kanila. Dahil kung hindi sa mag asawang iyon ay hindi nasiguro noon ang kaligtasan ng mga kapatid mo sa kamay ng Jace na iyon.” Sabi nito ng maalala si tito Jace. At ang paghanga ko din noon kay tito Jace ay nawala na dahil sa pagkuha niya kay daddy noon habang ipinagbubuntis pa ang triplets.

Tama naman, kung hindi siguro nailigtas din ng araw na iyon si daddy ay walang kasiguraduhan na maliligtas ang triplets noon. Dahil hindi naman alam kung ano ang takbo ng utak ni tito Jace.

“Sige papa, ako na ang bahala sa anak nila.”

“Pero paalala hijo. Ikaw na ang bahalang mag adjust sa ugali ng batang iyon. Medyo spoiled kasi siya at nagagawa lahat ng gusto. Kaya sana habaan mo ang pasensya mo.” Paalala pa nito.

“Okay papa. Sa susunod na linggo pa naman ako papasok dahil doon palang aalis ang papalitan ko. Kaya sa lunes na lang din siguro ako magsisimula sa pagtuturo sa kanya.” Sagot ko dito. Hindi na ako magtataka na spoiled iyon. Dahil noong bata pa nga lang kung ano ang gustong sabihin at gawin ay ginagawa. Kaya okay lang. Ano ba ang magagawa ng isang babae sa akin. Wala, at hindi uubra sa akin ang mga ugaling ganun.

“Oo, nasabi ko na din iyan sa tito Clyde mo. Ngayon, masasabi ko na din dito na pumayag ka na.”

Tumango na lang ako.

“Kuya, kanino ito?” Sulpot na tanong ni Eros ng ipakita ang binili ko sa auction sa China noong nakaraan buwan.

“Display dito sa bahay.”

“Ganun ba. Pero saan ko ba nakita ang ganito.”

“Naku, ang utak mo Eros. Ewan ko kung saan minsan nalalagay. Hindi mo ba alam na kagaya iyan ng pigurin sa taas ng silid ni papa.”

Tama si Argus. Pareho lang din ng pigurin ng dolfin sa taas. Na minsan na ikwento ni papa kung paano niya kinumbinsi noon si daddy na huwag iyong ihagis ng magwala ito ng malamang buntis ito sa kanilang tatlo.

“Oo nga no! Eh malay ko ba. Bihira naman ako pumanhik sa taas.” Sagot naman nito.

“Ayusin niyo na nga iyan.” Sabad naman ng daddy sa kanila na tahimik lang na pinapanuod ang tatlo sa kakulitan. “Ginawa niyo ng basurahan ang sala.” Paninita pa nito sa kanila. “Kunin niyo na lang ang para sa inyo at magsibalik na kayo sa mga silid niyo at doon kayo magkalat. Naku, kapag kayo pa naman ang nagsama sama, babagyuhin ang bahay sa inyo.”

“Oo na daddy, sinimulan mo na naman kami sermunan.” Si Ariez pero nakangiti naman ito. Bitbit ang mga pasalubong niya at lumapit pa kay daddy. “Pero love na love ka namin eh. Mhuah.” Sabay halik sa pisngi ng daddy na nakapagpangiti naman dito. Ganun din sina Argus at Eros. Hinalikan din siya sa pisngi bago nagpaala na pumanhik na sa kani kanilang silid dala dala ang mga kanilang pasalubong.

Naiiling na sinundan na lang ni daddy ang tingin ng mga ito. Ganun din naman kami ni papa.

“Ikaw ba hijo, hindi ka pa ba magpapahinga?” Baling nito sa akin.

“Magpapahinga po dad. Dahil mamaya pupunta ako ng AU para ipasa ang papel ko ng maaprobahan na ang pagtuturo ko doon.” Sagot ko naman dito.

“Sige hijo.”

Nagpaalam naman na ako sa kanila para magpahinga narin. Inaantok na din naman ako dahil hindi ako nakatulog ng maayos noong nakaraang araw hanggang sa umuwi ako. Kaya naman magpapahinga na muna ako para naman makabawi ng lakas bago nga ako tumungo ng AU para sa magiging trabaho ko.

Gusto kung magturo. Gusto kung ipamahagi ang mga kaalamang mayroon ako sa iba. Pero syempre, dahil open na akong gumamit ng laboratory ni papa ngayon, gagawin ko din ang isa sa hilig ko kapag tapos na ang pagtuturo ko.

Sa ngayon, i rerelax ko muna ang utak ko, bago ako sumabak sa pagiging guro ko.

Zander at the Multimedia

---

YuChenXi

Ewan ko kung okay lang na sila ang triplets😂😂😂nasiyahan lang akong gumawa.

MC#3: Zander

Dedicate to:

YeonnieJade

For voting Taming Leo’s

Thank You for the Endless votes

---

---

“Thank you for coming at my class. You may go now.” Nakangiti akong humarap sa mga estudyante ko ng matapos ang klase namin. At gaya ng kay papa na any major ay kaya kung ituro pero mas pinili ko ang Chemistry. Alam kung maraming umiiwas sa subject na ito. Dahil sa mahirap na matrabaho pa at talagang kailangang pagtuunan mo ng pansin. Pero sa nakikita ko naman ay maraming may gusto ng Chemistry. Nagkamali lang ba ako ng kalkulasyon na iniiwasan ng karamihan ang Chemistry?

Ewan ko lang ha, kasi hindi ko sure dahil ang iba ay wala pang kagalaw galaw at nakatitig lang sila sa akin kahit tapos na akong magturo.

“Come on guys. Hurry up.” Pinalakpak ko pa ang kamay ko para matawag ang pansin nila dahil wala na silang ginawa kundi sundan nila ang bawat kilos ko. Karamihan mga kababaihan. Naiiling na lang ako dahil doon. Hindi pa man, mukhang alam ko na ang dahilan kaya sila pumasok sa klase ko. Ay dahil sa akin.

Hindi naman sa nagmamayabang ako pero sabi ng iba na may hitsura ako at talaga naman na nakakatawag pansin sa karamihan. Pero syempre hindi ko naman iyon ipinagmamayabang.

Napansin ko naman ang iba na napakurap at nagising yata sa day dreaming nila at tumalima nat kumilos para ayusin ang mga gamit nila. Pero natawag ang pansin ko sa isang estudyante ko na nakayupyup mismo sa ibabaw ng lamesa nito at halatang natutulog.

Nailing akong muli. Ni wala man lang sa ka klase niya ang ginising siya. O tulog na ito mula kaninang nagtuturo ako hanggang sa matapos ako. Hala! Ako na nga ang gigising sa isang ito. Mukhang walang mangangahas na gisingin ang isang iyon.

Kumilos ako para lapitan ito.

Tinapik ko ang balikat nito pero hindi gumalaw. Kaya inulit ko iyon.

“Prof. Huwag niyo na pong gisingin yang si Zee, baka magalit pa eh.” Sabi ng isa sa ka klase nito.

“Magalit?” Pang uulit ko. Magagalit ba ito kung gigisingin ko. Aba! Kung hindi ko gagawin iyon ay baka dito na ito magpalipas ng gabi. Saka hindi ako mag aaksaya ng oras dito dahil may itu-tutor pa ako. At dederetso na ako sa penthouse ng anak nina tito Clyde.

“Opo prof. Kasi ayaw na ayaw niya ng pinapakialaman siya.”

“Then ako na ang bahala doon. Sige, umuwi ka na. Ako na ang bahalang haharap sa galit nito kung sakali mang tama ang sinabi mo.” Sabi ko dito.

“Pero-. Okay po prof.” Muli nagpaalam ito sa akin kaya naman hinarap ko na ang estudyante ko na himbing sa pagkakatulog. Tatapikin ko na sana ulit ito sa balikat ng tumunog ang cellphone nito sa mismong tabi ng braso niya kaya naman gumalaw ito.

Ngayon, hindi ko na kailangang gisingin ito dahil kusa ng nag angat ito ng mukha saka kinuha ang phone nito. Hindi ko na lang ito inimik at tinalikuran ito saka ko naman muling binalikan ang mga gamit ko sa lamesa ko.

“Yes dad. Opo na po. Nandito pa ako sa room namin. Oo, cge. Pauwi na din ako.” Narinig kong sagot ng estudyante ko sa kausap nito. At dali dali namang lumabas ng room.

Naiiling na lang na ipinagpatuloy ko ang pagliligpit ng maramdaman kong gumalaw ang phone ko sa bulsa ng pantalon ko kaya naman agad ko iyong kinuha.

“Hello, magandang hapon Maliah.” Nakangiting sagot at pagbati ko ng sagutin ko ang tawag nito. Nga pala, kung natatandaan niyo siya ay siya yong lagi kung kalaro noong bata ako. Ang kapait bahay namin. Isa din siyang guro sa pampublikong paaralan sa highschool. Mas pinili niya ang lower grade para hindi daw siya mahirapan sa pag ha handle ng mga estudyante.

“May gagawin ka ba ngayon? Labas tayo. Hindi pa tayo nakakapagbonding simula ng dumating ka. Free ako ngayon.” Nasa tinig nito ang sigla kaya alam kong nakangitindin ito gaya ko.

“Gusto ko sana Maliah, kaso may itu-tutor pa ako ngayon eh. Hanggang friday ang schedule ko sa ganitong hapon. Sabado at linggo lang ang free time ko. Kung gusto mo sa sabado na lang.” Sagot ko naman sa kanya. Gusto ko din naman itong makabonding. Si Maliah lang kaya ang isa sa mga naging matalik kong kaibigan simula pagkabata at kahit hanggang ngayon na kahit hindi na kami madalas magkita dahil halos hindi ako naglalagi ng Pilipinas dahil sa pag aaral ko. Pero nag uusap naman kami true vedio call sa tuwing may nakaisip sa aming dalawa. And as usual, hindi din kami nawawalan ng usapan.

“Ganun ba, masyado mo yatang binibusy ang sarili mo, ilang oras ba ang tutor time mo?”

“Tatlong oras lang naman. Bali ako na ang magpapasya kung ano ang ituturo ko sa kanya.”

“Tatlong oras, mahaba haba din iyon. Buti kung mabait naman ang itu-tutor mo. Baka naman mahirapan ka sa isang iyon.”

“Ewan ko, pero bapagsabihan naman na ako ng papa na medyo may pag ka brat ang isang iyon. Pero hindi naman siguro uubra ang pagka spoiled non sa akin.”

“Sana nga. Sige, hindi na kita aabalahin kung ganun, sa sabado na lang kita tayo huh.”

“Sige Maliah, bye.”

“Bye.” Muli kong ipinagpatuloy ang ginagawa kong pagliligpit hangganh sa tuluyan na akong lumabas ng room. Deretso na ako sa penthouse ng estudyante ko. Dahil nasa loob lanh din naman ng AU iyon. Sa MC.

=

“Tuloy ka hijo.” Nakangiting niluwangan ni tito Zoey ang pintuan at pinapasok ako ng ito ang nagbukas ng pinto para sa akin. Ang akala ko ay si Zeeus mismo ang maabutan ko ay hindi naman pala.

“Maraming salamat po tito.”

“Ako nga itong dapat magpasalamat at tinanggap mo ang pakiusap namin. Hindi ba sayo abala ang turuan ang anak namin?” Sabi pa nito na may kasamang patanong.

“Ok lang po tito, ito naman ang gusto ko. Ang ipamahagi ang mga nalalaman ko “

“Ganun ba, salamat ulit. Pero sana ikaw na ang bahalang magpasenya sa ugali ng anak ko. Medyo spoiled kasi ang batang iyon.”

“Iyon na nga din ang kwento ng papa sa akin tito. Pero ako na po ang bahalang mag handle sa kanya.”

“Sige hijo. Aalis na din ako mamaya kapag dumating na ang anak ko. Sisiguraduhin ko lang na uuwi siya ngayon ng maaga. Eh kanina pa umalis sa last subject niya ang isang iyon pero hanggang ngayon wala parin. Malamang dumaan muna iyon sa office ng MC.”

Ngumiti na lang ako. Mukhang talagang pinoproblema nila ang anak nila. Maalala ko na naman ang nangyari noon ng mailigtas ko siya. Kapag nakita niya kaya ako ay maaalala parin niya ako ngayon? Malalaman ko mamaya.

Naghintay pa kami halos ng kalahating oras bago dumating ang hinihintay namin. Pinagbuksan ito ni tito Zoey pero lalaki naman ang dumating. Baka isa ito sa anak nila na bibisita siguro sa kapatid.

“At saan ka galing? Kanina pa kami naghihintay dito.” May galit sa tanong nito sa anak kaya naman napakunot ang nuo ko.

Hinihintay? Pero akala ko ba babae ang bunsong anak nila at hindi lalaki?

“Dumaan lang ako ng Office dad. Ikaw naman. Naha high blood ka kaagad.” Sagot naman nito saka humalik pa sa pisngi nito. “Narito na ba ang tutor ko dad?” Tanong pa nito pero tumingin naman sa gawi ko. “Seems that he is here. Hello good eve.” Nakangiting bati nito na ang agad kung napansin ay ang biloy nito sa pisngi. Kaya naman nasagot ang tanong ko. Na ang Zeeus na nakilala ko noon at ang Zeeus na nasa harapan ko ngayon ay iisa dahil sa biloy nito. Pero paanong naging lalaki ang isang napakagandang bata noon? Kung titignan ko naman, pwede din naman siguro itong pagkamalang babae kung mag aayos babae pero masasabi ko ngayon na cute ito at hindi gwapo.

“Hello. Magandang gabi din.” Ganting pagbati ko dito. Alas sais na kasi ng gabi at ngayon lang ito dumating. Saka akala ko ba may pagka spoiled ito. Pero sa kilos niya ay hindi ko naman nakikitaan ng kakulitan.

“Hala, umayos ka Zeeus. Halika ka at ipapakilala kita.” Sabay hila sa anak nito at lumapit sila sa akin. “Zander,hijo. Ito ang anak ko. Naalala mo siya diba.” Tanong nito sa akin.

“Opo tito.” Sagot ko na lang dito.

“Dad, do I know him? Why are you asking him if he knows me?” Tanong naman nito sa ama.

“I think, you don’t know me. My name is Zander.”

Ngumiti naman ito at hindi na nagsalita pero lumapit ito sa akin kaya naman napaatras ako bahagya ng tumingala siya sa akin na halos gahibla na lang ang layo ng mukha konsa mukha niya kaya napaangat ako ng ulo pero nakatingin parin ako dito.

“Mmmm, okay. You look genius naman. Kaya matuturuan mo siguro ako ng mabuti.” Sabi pa nito. Look genius???? Gusto ko tuloy matawa sa sinabi niya. “Kasi bihira lang ang gwapo na may talino.” Dagdag pa nito.

“Zeeus, umayos ka nga.” Sita uli ni tito Zoey sa anak at hinila palayo sa akin kaya naman kahit papaano ay nakahinga ako ng maayos.

“Kinikilatis ko lang naman siya dad.“sagot nito. “Akala ko kasi ang magiging tutor ko ay patpatin tapos malaki ang salamin sa mga mata at kasing tangkad ko lang. Pero hindi naman dahil iba siya. Matangkad siya. Uhm! Ilan ang hieght mo?” Pagkuway tanong nito sa akin.

“5’11.” Awtomatikong sagot ko dito.

“See, 5’3 lang ako. So I thought kasing tangkad lang kita. At iyang salamin mo, tama lang sayo. Hindi ka mukhang nerd na matalino gaya ng napapanuod ko minsan na kapag may tutor ay ganun na ganun ang dating.” Mahabang lintaya nito. Mukhang hindi nagbago ang ugali nito na kung ano ang nasa isip ay iyon ang sasabihin. Gaya noong bata pa ito.

“So, ano ngayon? Disappointed ka ba?”

’Hindi naman dad. So, aalis na ba kayo agad dad?“

“Bakit pinapaalis mo na ba ako?”

“Dad naman. Nagtatanong lang ako eh.”

“Para kasing pinapaalis mo na ako.”

“Daddy naman eh.”

“Hala, sige. Umayos ka Zeeus. Hindi ko malaman laman na nagluluko ka.” Banta pa nito sa anak saka ako binalingan. “Sige hijo, aalis na ako. May pagkain sa kusina, kumain na muna kayo bago kayo mag aral.”

“Salamat po tito.”

“Sige aalis na ako.” Muli nitong binalingan ang anak na pakamot kamot lang ng ulo saka hinatid naman sa may labasan ang ama bago bumalik sa loob.

Pero wala na ang ngiti niya kanina kundi nakairap na ito sa akin at nilagpasan ako dumeretso sa kusina.

“Ano pang ginagawa mo diyan, kumain na muna tayo dahil hindi gagana ang utak ko kung kumakalam ang sikmura ko.” May pagkabastos na aya niya sa akin.

“Your so rude, ibang iba ang ipinakita mo kaninang nandito ang daddy mo ngayon na wala na siya.” Sabi ko dito sa seryusong tinig.

“Bakit? Magsusumbong ka ba? Wala pa naman sa hitsura mo ang sumbungero. Pero okay lang. Sanay na akong masermunan.” Pabalang na sagot nito na paupo na sa hapag kainan. “Ano pang ginagawa mo diyan. Kain na.” Muli nitong anyaya sa akin. “Pero pwede ding huwag ka na lang kumain. Tapos hintayin mo ako hanggang matapos kumain. Diba tatlong oras naman tayo mag aaral. Well, start to count your time now.”

“Hindi uubra sa akin ang ugali mong iyan sa akin. At saka tama ka.” Sagot ko dito. Mukhang ito talaga ang totoong ugali ng batang ito. Hindi pa man kami nagsisimula ay nangangamoy na mauubos ang pasensya ko sa kanya. Pero hindi siya ang dahilan para ibaba ko ang standard ko. Bata lang siya. Nah! Bata pa ba ang edad na 18? Malamang, edad lang niya iyon, pero kung sa mukha pagbabasehan ay maikakamali mong nasa 14 lang ito o mas bata pa na naaakma sa pag uugaling bata nito. “Hindi ako sumbungero dahil kaya kong hawakan ka sa leeg.”

Tumawa lang ito sa sinabi ko.

“Kaya??? Sige, tignan natin. So ano pang hinihintay mo diyan, kain na. Alam ko naman na hindi ka padin kumakain.”

“Saka pwede ba bata. Mas matanda ako sayo ng anim na taon kaya galangin mo ako.“sabi ko dito at naupo nadin sa tapat upuan niya at pinatihaya ang pinggan na nakataob at nagsalin ng pagkain.

“Bakit? Kung tatawagin ba kitang kuya magiging kapatid ba kita. Kapatid ko nga di ko tinatawag na kuya, ikaw pa kaya.” Sagot na naman nito sabay subo.

“Kung sa mga kapatid mo siguro pwede pero ibahin mo ako. Dahil hindi mo ako kilala.” Sagot ko. Ayaw ko man sana itong patulan ay masyado na yata itong nagiging bastos.

“Haha! Bakit kilala mo din ba ako? Hindi diba. Hindi mo din ako kilala kaya parehas lang tayo.”

“Sinong nagsabing hindi kita kilala.” Sabi ko dito saka ako tumayo sa pagkakaupo ko at niyuko ko siya. Hinawakan sa baba at pinatingala sa akin. “13 years ago, Limang taon ka pa lang noon. Iniligtas kita sa kamay ng taong dumukot sayo. Naalala ko pa kung paano ka umatungal ng iyak. Kung paano ka naging iyakin, sipunin na may kasama pang laway.” Natatawa ko pang kwento dito dahilan para manlisik ang mga mata niya.

“Hindi ako iyakin.” Galit na hinampas niya ang kamay ko na nakahawak sa baba niya at padabog na tumayo at umalis ng hapag kainan.

“Yes, you are. Hindi mo ba ako patatapusin sa kwento ko Zeeus.” Sabi ko ba dito. Ako man ay hindi na din nagtuloy sa pagkain at sinundan siya na nagtungo sa sala.

“Im not interested.” Sagot niya sa akin at padabog na naupo naman ngayon sa sofa.

“Kung hindi ka interesado sa kwento ko. Siguro naman magiging interesado ka sa pag aaralan natin ngayon.” Sabi ko dito saka ko na kinuha ang mga libro na inihanda ko para sa aaralin niya. Una kong inilabas ay Math na agad niyang tinalikuran ang librong ipinaibabaw ko sa lamesa sa harapan niya.

“Pwede bang mamaya na. Magpapababa muna ako ng kinain.” Sabi niya sa akin saka tumayo at kinuha ang remote control ng TV saka iyon isinindi.

“Hindi ako nandito para palugudan ang mga gusto mo. Sa tatlong oras na ilalagi ko dito ay ako ang masusunod.“sagot ko naman dito pero hindi niya ako pinansis bagkus ipinatong pa talaga ang paa sa lamesa kung nasaan ang nga librong inilabas ko. Kaya naman agad ko iyong kinuha at ipinalo mismo sa paa niya dahilan para tapunan niya ako ng masamang tingin. “Huwag mo akong sisindakin sa tingin mo na iyan Zeeus dahil hindi iyan uubra sa akin.” Kinakalma ko ang sarili ko dahil mukhang mauubusan talaga ako ng pasensya dito.

“Nagsabi naman ako sayo na mamaya na diba. At kung hindi ka makapaghintay pwede ka ng umalis. Bukas mo na lang ako turuan.” Sagot pa nito sa akin. “Dibali counted naman ang oras mo ngayon para sa babayaran ng daddy sayo.”

Napabuntong hininga ako. Mukhang ginagalit talaga niya ako.

“Okay! I give you 10 minutes para magpababa ng kinain mo. At kapag natapos ang oras na iyon wala ka ng maidadahilan pa sa akin.” May kaunting galit na umalsa na sa boses ko na sabi ko sa kanya at pero inalis ko ang paa niya sa lamesa at muling inilagay doon ang mga libro ko. Nagsulat na din ako ng ilang basic na pwede niyang sundan para sa ituturo ko sa kanya hanggang sa matapos na nga ang sampung minuto na iyon ay tumayo naman siya ngayon.

“Saan ka pupunta?“tanong ko sa kanya pero hindi niya ako pinansin at nagtuloy lang at binuksan ang isang pintuan sa kanan at tuloy tuloy sa pagpasok doon.

At dahil hindi niya ako sinagot ay sinunsan ko siya dahilan para sitahin din niya ako. Dahil nag tatanggal na ito ng damit niya.

“Bakit ka ba sumunod. Maliligo lang ako, dahil nanlalagkit ang katawan ko.” Galit na sabi niya sa akin at ibinato pa talaga sa akin ang inalis niyang damit na nasalo ko naman.

“Dapat kaninang gusto mong magpababa ng kinain ay naligo ka na ng hindi masayang ang oras ko. Ako bay pinagluluko mo?” Tanong ko sa kanya at ibinato din sa kanya ang damit niya na iniwasan naman niya.

“Eh sa hindi ko gusto na pagsabay sabayin ang ginagawa ko. Dapat isa isa lang. Dahan dahan kumbaga.” Nakangisi naman niyang sagot sa akin. “Kung gusto mo naman pwede kang makisabay sa akin maligo. Tingin ko kasi nanlalagkit ka na rin yata.” Dagdag pa nito at walang babalang tinanggal na nito ang pantalon kasama ang panloob niya kaya naman agad akong tumalikod dahilan para tawanan niya ako.

Damn him.

Sa unang pagkakataon ngayon lang ako nakamura ng pagkalutong lutong sa isipan ko.

“Wahahaha, bakit ayaw mo ngayon tumingin, aba. Pareho lang naman tayo. Kung anong mayroon ako sa katawan tiyak mayroon ka din.” Sabi pa nito.

“Bilisan mo lang at huwag mo akong paghintayin. I give you more 10 minutes to take a bath.” Sabi ko na lang at lumabas na nga ako ng silid nito. Narinig ko pa ang malutong niyang pagtawa at sinabayan ng pagkanta.

Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok at pilit na iwinaksi sa isipan ko ang muntik ko ng makita sa kanya.

At habang naghihintaybsa kanya ay ipinagpatuloy ko ang pagsusulat ko kanina. Pero lumipas na ang sampung minuto ay hindi parin siya lumalabas. Nag tatalo ang isipan ko kung papasukin ko ba siya para tawagin o maghihintay pa ako ng ilang minuto. Pero mas nanaig ang una kung naisip. Pumasok nga ako at naabutan ko na nga itong nagbibihis. Nakasuot na ito ng pulang panloob at tinernuhan ng malaking t-shirt.

Nandoon parin ang ngiti niya na tumingin sa akin. Hindi na ako nagsalita ng nauna na itong lumabas at tumungo sa sala.

Kampanteng naupo sa harapan ng lamesa at tinignan ang mga isinulat ko.

“Anong gagawin ko dito?” Taning niya na para bang interesadong interesado na halata naman na parang labas ilong lang ang tanong niyang iyon.

“Mga basic iyan para sa aaralin natin. Para mas madali mong makuha ang ituturo ko sayo.” Sagot ko saka umupo nadin sa kaliwa niya at inayos ang mga papel na sinulatan ko.

Hanggang sa sinimulan ko ng itong turuan. Oo, naman siya ng oo. Tapos kapag tatanungin ko wala naman siyang masagot na ang sarap lang niyang batukan. Nakangisi lang ito habang nakikinig kuno sa akin pero wala naman yatang pumapasok sa utak nito.

Hanggang sa hikab na ito ng hikab ay wala pa akong naituturo sa kanya ng maayos at wala pa itong natututuhan ni kahit na isa.

“Hindi pa ba tapos?” Pagkuway tanong niya ng tignan ang orasan sa tabi namin. Mag iisang oras pa lang kami pero nababagot na ito at patuloy sa paghikab. Na para bang sinasabi hindi siya interesado sa itinuturo ko.

“Naintindihan mo ba ang mga itinuro ko?” Tanong ko sa kanya na agad naman niyang sinagot ng oo. “Kung ganun, bibigyan kita ng ilang pagsusulit para tignan kung naintindihan mo nga ang itinuro ko.” Sabi ko dito.

Hindi na ito nagsalita. Hanggang sa ibinigay ko na sa kanya ang papel na sinulatan ko ng sasagutan niya.

Habang hawak nito ang ballpen niya na nilalaro laro pa sa ibabaw ng ilong niya. Ikakamot sa ulo pero hindi naman nagsusulat. Tinitignan lang niya ang papel na hindi alam kung ano ang isasagot.

Naiiling na kinuha ko sa kanya ang ballpen na ngali ngaling ngat ngatin na niya.

“Hindi mo masasagot iyan kung tititigan mo lang.” May pag kaasar na na sabi ko sa kanya.

“Eh sa hindi ko alam ang sagot.” May pag kaasar din na sagot nuya sa akin saka niya sinabayan ng tayo. “Ayaw ko na. Umuwi ka na. Inaantok na ako.” Sabi pa niya sa akin.

“Uupo ka ba at sasagutin ang ipinapasagot ko o magdamagan tayong nandito sa sala hanggang sa masagutan mo ang mga ito.” May pagbabanta kong sabi sa kanya pero binaliwala lang niya.

“Pwede bang isa isa lang kasi. Pwede naman unti untiin. Pagbantaan mo man ako, hindi iyan uubra sa akin.” Seryusong sabi din niya saka niya ako tinalikuran. “Kung wala ka ng maituturong mas madali diyan. Pwede ka ng umalis.” Pagtataboy pa niya sa akin kaya naman agad akong tumayo saka konsiya pinigilan sa braso pero mabilis na naiwasan niya iyon at ako ang hinawakan niya at ipinatalikod ang kamay kong hawak niya. Kaya naman nakapwesto na siya sa likuran ko. “Kungbsabing ayaw ko. Ayaw ko. Hindi mo mababago ang pasya ko. Maliit man ako kumpara sayo, pero kung sa labanan sa pisikal ay may maibubuga ako.” Pabulong na sabi pa niya sa akin bago niya ako patulak na binitawan.

Pero hindi ko siya hinayaan na makalayo sa akin at ginaya ko naman ang ginawa niya sa akin kaya naman nagkapalit kami ng pwesto.

“Alam mo, hindi lang naman talino ang ang mayroon ako. Sa tagal ko sa ibang bansa ay natuto din ako ng ilan sa mga alam mo. Kaya huwag mo akong susubukan bata. Kaya umayos ka. Kung ayaw mong pilipitin ko ang braso mo at tuluyan kang malumpo.” Galit na banta ko din dito at mas hinigpitan nga ang pagkakahawak ko sa braso niya dahilan para mapaigik siya.

Ayaw ko man din sana gamitan ito ng ganitong paraan pero unang araw palang namin sa pagtuturo ko ay sinasagad na niya ang pasensya ko.

“Bitawan mo ako.”

“Bibitawan kita, pero mangako ka na tatapusin mo ang pina-pasagutan ko sayo.”

“Oo na.” May pagdadabog na sagot niya sa akin kaya agad ko naman siyang binitawan. Pero ang luko, mabilis na tumakbo ito sa silid at sinaraduhan ako ng pintuan.

Naiiling na kinatok ko siya pero hindi na niya ako pinansin. Isa, dalawa, tatlong beses na paulit ulit ang ginawa kong pagkatok pero wala akong sagot na narinig mula sa loob. Kaya naman ako na din ang sumuko. Naasar man na ayaw ko naman sanang iwan ito ay wala na akong magagawa kundi ang umalis ng penthouse nito.

“Aalis ako ngayon, pero sisiguraduhin kong bukas ay hindi mo na magagawa ito.” Sabi ko dito sa labas ng silid nito. Hindi na ako nagpaalam dito. Agad akong umalis ng maisaayos ko ang mga gamit ko.

Napapabuntong hininga na lang ako habang palayo doon. Mukhang napasubo akonsa batang iyon. Hanggang kailan ko kaya kayang magtimpi at huwag itong patulan sa kamalditaan nito.

Hay! Titignan ko na lang ulit bukas. Hindi pwedeng siya ang masusunod dahil nakapangako na ako kay papa na pagtitiisan ko ang batang iton para makabayad ng utang sa mga magulang niya sa pagkakaligtas noon kay daddy.

Let see. Kung hanggang saan ang kakulitan niya.

Zander at the multimedia:

---

YuChenXi

MC#4: Zander

“What are you doing here?” May galit na tanong sa akin ni Zee ng hapong iyon na naabutan ako sa penthouse nito. Matalim na nakatingin sa akin at pabalibag na isinarado ang pintuan. “Paano ka nakapasok? Who give you the right to enter my house?” Sunod sunid nitong tanong.

Kalmanteng ngumiti lamang ako saka ako tumayo sa pagkakaupo ko at hinarap siya. Kinuha ko sa bulsa ko ang spare key na ibinigay sa akin ni tito Zoey kahapon. Para daw hindi na ako maghintay sa labas ng penthouse nito habang hinihintay ko siya at tama nga si tito Zoey dahil halos isang oras na naman ako naghintay sa pasaway na Zee na ito.

“Who gave you that damn key?” Galit na lumapit siya. Mabilis na ibinalik ko ang susi sa bulsa ng pantalon mo ng tangkain niya iyong kunin. Pero ang luko ipinasok niya ang kamay sa bulsa ko at pilit na kinukuha ang susi. “Give it to me. You fucking jerk. Hindi ka welcome sa bahay ko.” Galit na sabi nito at pilit na isinisiksik ang kamay sa bulsa ko. Pilit ko naman na tinatanggal ang kamay niya sa pantalon ko pero sa liit ng katawan niya kumpara sa akin ay may lakas pala ang batang ito.

Pero akala ba niya makukuha niya ang susi sa akin. Nagkakamali siya.

“Alisin mo ang kamay mo sa bulsa ko.” Gigil naman na pilit ko talagang inaalos ang kamay niya. At dahil sa parehas kaming nagtutulakan ay hindi na namin napansin na pareho kaming nabangga sa ubuan kaya naman napahiga kami pareho doon.

Hindi pa man ako nakakabawi ay agad siyang kumilos at inupuan ang dalawang hita ako at muling ipinasok ang kamay sa bulsa ko. Pero agad siyang natigilan at napatingin sa akin.

Ako man ay natigilan din sa pagpupumiglas ko sa kanya para makawala. At talagang pinisil pa niya ang nahawakan niya sa ilalim ng bulsa ko.

Para kaming nakoryente sa isa’t isa sa bilisang galaw namin. Napatalon siya paalis sa ibabaw ko at ako man ay agad na tumayo at inayos ang damit ko.

“You-.” Dinuro pa niya ako pero hindi naman alam ang idadagdag sa gustong sabihin. “Umalis ka na. Hindi ako mag aaral.” Sabi niya saka mabilis na tinalikuran ako at pumasok sa silid nito.

Ako man ay paulit ulit na napalunok at pilit na kinalma ang sarili ko. What the fuck is happining? Damn!

Ayaw ko man sanang gawin ay napayuko ako because I have reaction.

Shit! Pilit na iwinaksi ko sa isipan ko ang nangyari.

Calm down Zander! Calm down! Bulong ko pa sa sarilo ko. Kinalma ko muna ang sarili ko bago ako kumilos para ihanda ang ang mga aaralin namin. Hindi pwedeng kapag sinabi niyang ayaw niyang mag aral ay ayaw na niya. Dahil ako ang masusunod. Ako lang sa tatlong oras na ibinigay sa akin nina tito Zoey para turuan ang spoiled brat na Zeeus na iyon.

Hay! Napabuntong hininga pa ako.

Hinintay ko siya na lumabas sa silid niya pero naghintay na ako ng higit kalahating oras ay hindi parin siya lumalabas kaya naman nagpasya na akong katukin siya pero hindi niya ako sinagot.

“Zeeus, open this damn door kung ayaw mong ako mismo ang magbukas gamit ng susi na hawak ko.” Pasigaw na tawag ko sa kanya.

“I told you, Ayaw kong mag aral. Umalis ka na.” Ganting sigaw niya.

“I warn you Zeeus, huwag mong subukang maubos ang pasensya ko dahil hindi mo alam ang kaya kung gawin kapag ako ang nagalit.” Banta ko pa.

“Then do it, hindi ako natatakot sayo. You fucking jerk.”

“Don’t you dare me Zeeus, dahil hindi ako nagbibiro. Lalabas ka ba diyan ng kusa o ako mismo ang papasok diyan to drag you out of your room.”

“Whatever, get out.” Sigaw parin nito.

Inuubos talaga niya ang pasensya ko.

“I count up to 5 Zeeus, at kapag hindi ka pa lumabas diyan. Magkakaalaman na tayo.” Hindi na siya sumagot kaya naman sinimulan ko na ang pagbibilang ko.

“One,.” Panimula ko at tinagalan ko iyon ng limang sigundo bago ipinagpatuloy. “Two.” But still, wala akong narinig mula sa kanya. “Three. Four.” Pero wala parin. “Come on Zeeus, lalabas ka ba o hindi.” Pero wala paring sagot mula sa kanya. Hindi pa man ako nakakapagbilang ng lima ay inilabas ko na ang susi saka ko binuksan ang pinto.

At sinalubong lang ako ng lumilipad na unan kaya naman tumama iyon sa mukha ko.

“Hindi uubra sa akin ang ugali mong iyan Zeeus.” Pagtitimpi kung sabi sa kanya at pinulot ang unan na nasa sahig at lumapit sa kanya. Malakas na ibinalik sa kanya ang unan na nasalo lang niya pero kung nakakamatay lang ang tingin niya malamang pinaglalamayan na ako ngayon. But then, that won’t work on me.

Hinawakan ko siya sa braso at hinila patayo. Nagpumiglas siya pero hindi ko siya binitawan.

“Huwag mo akong itulak na turukan ka ng gamot na makakapagpatigil sayo Zeeus, hindi mo alam ang kaya kong gawin.” Banta ko sa kanya.

“Ayaw kong mag aral. Ayaw ko.” Pero hindi niya ako pinakinggan at nagpupumiglas parin siya sa akin at pilit na kumakawala sa pagkakahawak ko.

Kaya naman kumilos ako at binuhat siya na parang sako ng bigas at isinampay ko siya sa balikat ko.

“You fucking Jerk. Put me down. Put me down.” Saka niya binayo ang likuran ko at pinagsusuntok.

Napapangiwi man ako dahil sadyang mabibigat ang mga kamao niya na dumadapo sa likod kobay hindi ako nagpatinag at inilabas siya sa silid niya.

“Tumigil ka. Kung ayaw mong ibato kita.” Banta ko pero hindi siya nakinig.

“You fucking asshole. You jerk.” Wala ng magandang salita ang lumalabas sa bibig nito kundi mura. Kaya naman naiinis na din ako at ng marating namin ang sala ay pabalibag na ibinaba ko siya sa sof.

“Isa pa Zeeus.” Pilit kong pinakalma ang boses ko dahil kung hindi kanina ko pa siya binigyan ng leksyon para magtigil na. Kung hindi pa siya titigil ay ituturok ko sa kanya ang chip na pwedeng makapagpakontrol ng utak niya ng sumunod siya lahat sa sasabihin ko. Pero hindi ko gagawin iyon. Kaya ko pa. Magtitios muna ako sa ugali nga ngayon, pero kung hindi siya magbago at sumunod sa akin ay huwag na lang niya ako sisisihin kapag napuno na ako sa kanya.

Umirap na naman siya ng pagkatalim talim sa akin. Pero tumigil na siya sa pagwawala at padabog na umayos ng upo sa sofa.

“Gutom ako. Hindi pa ako kumain. Kakain na muna ako “ ilang sandali pay sabi niya kaya naman muli akong nailing at siya na umayos na ng upo.

“Tumayo ka diyan, nakahanda na ang mga pagkain sa mesa. At pagkatapos mong kumain, huwag mo akong tatakasan Zeeus, dahil hindi 100% ang pasensya ko.”

“Hmmp!.” Tumayo na siya at dumulog na sa kusina kaya naman sumunod na din ako. Sasabay na ako sa pagkain sa kanya.

“Hindi tayo magbabangayan ng ganito kung sumusunod ka sa akin. Ano lang ba ang tatlong oras na pagtuturo ko sayo.” Sermon ko sa kanya habang kumakain na nga kami.

“Pwede ba. Huwag mo na akong sermunan, nakakawala na ng gana.” Pairap na sita naman niya sa akin. Kaya naman hindi ko na lang siya pinatulan. Sige, pagbibigyan ko siya. Pero pagkatapos nito ay hindi ko na siya pagbibigyan.

Tahimik na nga kaming kumain. At ng matapos siyang kumain ay hindi man lang siya nag abalang iligpit ang pinagkainan. Kaya bago ko siya sinundan sa sala ay iniligpit ko muna ang pinagkainan namin at inilagay iyon ng maayos sa lababo. Sabi naman kanina ng kasambahay na pumunta kanina magluto ay babalikan niya ang mga pinagkainan para hugasan. Kaya iniwan ko na lang doon sa lababo pero sinigurado ko naman na naalis ko na ang mga tira tirang kanin sa mga pinggan para hindi iyon mahirap hugasan mamaya.

“Siguro naman, makikinig ka na sa akin ngayon.“sabi ko sa kanya ng naabutan ko siya sa sala na binubuksan ang mga libro na nailapag ko sa mesa para pagkuhanan ng aaralin niya.

Hindi siya sumagot kaya naman naupo na ako sa lapag at sinimulan na siyang turuan. Ewan ko kung nakikinig siya at may pumapasok ba sa kukute niya. Tango lang naman siya ng tango at oo ng oo.

Pero ng tanungin ko na siya ay wala naman siyang maisagit sa akin.

“Nakikinig ka ba o hindi?” Naaasar na tanong ko sa kanya.

“Nakikinig ako, pero walang pumapasok sa utak ko. Naiintindihan mo ba. Ayaw kong mag aral. Nagsasayang ka lang ng laway sa kasasalita diyan pero hindi ako naman naiintindihan.” Galit na sagot naman niya sa akin. Ngali ngaling batukan ko ito. Lalo na at pinagsalikop pa ang mga kamay sa dibdib niya and pouting his lips.

“Napaka spoiledbrat mo. At hindinsa lahat ng oras ay kailangan mong paaralin ang ganyang ugali mo.”

“Bakit may magagawa ka ba?”

“Mayroon akong magagawa Zeeus kaya umayos ka. Gaya ng sinabi ko sayo kanina, huwag mong hayaang maubos ang pasensya ko dahil kapag ginawa ko ang gusto ko siguradong magiging maamong tuta ka.” Banta ko pa sa kanya. Huwag lang talaga niya akong susubukan dahil hindi ako mangingiming lagyan ng chips ang katawan niya to obey me.

“Whatever. Tapos ka na bang magturo. Kung wala ka ng maituturo makakaalis ka na.” Galit na taboy niya sa akin.

“Paano akong aalis wala ka pang natututuhan kahit ni isa sa mga naituro ko.”

“Bakit kapag tinuruan mo ba ako ngayon agad agad matututo ako? Hindi ako matalino kaya maghintay ka hanggang sa maisaulo ko lahat ng itinuturo mo.” Sagot pa niya sa akin.

Marahas ang naging pghugot ko ng hangin. Dalawang gabi pa lang pero mukhang masasagad ang pasensya ko sa isang ito. Daig pa niya ang batang paslit na ang hirap turuan. Pero mas maganda pa nga ang batang paslit dahil madali pang putulin ang sungay pero sa kanya. Hindi ko alam kung magtitino ba ang isang ito

“Sige, aalis na ako ngayon. Pero hindi ibig sabihin na pinapabayaan ko lang na ikaw ang masusunod. Hayan.” Sabay lapag ng notebook na sinulatan ko para basahin niya. “Aralin mo. Iyan na ang pinakamadaling basic sa mga itinuro ko para malaman mo kung gaano lang kadali ang mga pinapasagutan ko na ang hirap mo ng sagutan.” Saka na ako nag ayos ng mga libro ko at isinilid na iyon sa bag ko.

Nasa kalagitnaan na ako ng pagsasaayos ng tumunog ang Cellphone ko kaya naman itinigil ko muna ang ginagawa ko para masagot iyon. Si Maliah. Ano kaya ang sasabihin niya sa ganitong oras. Mag aalas nueve na ng gabi.

“Hello, napatawag ka Maliah?” Agad na tanong ko dito.

“Nasa bahay ka pa ba ng estudyante mo?“balik tanong niya sa akin kaysa sagutin ang tanong ko.

“Oo, nandito parin ako pero pauwi na ako. Bakit mo natanong?”

“Galing kasi ako sa isang kaibigan at ngayon pauwi na ako bigla na lang tumirik sa daan ang kotse ko. Kaya kung maari pwede bang puntahan mo ako, malapit lang ako sa AU.”

“Ganun ba, sige Maliah. Huwag ka na lang lalabas ng kotse mo baka may kung anong masamang mangyari pa sayo.” Sabi ko na lang. “Pupuntahan na lang kita. Ipin mo na lang ang exact location mo para agad kong mahanap kung nasaan ka.”

“Salamat Zan.”

“Your Welcome Maliah!” Wala man ito sa harapan ko ay napangiti ako. “Sige, magpapaalam na ako sa estudyante ko para mapuntahan kita agad.”

“Okay.”

Ibinaba ko ang phone ko pero ng mapatingin ako kay Zeeus ay matalim na nakatingin itonsa akin.

“Bakit ganyan ka makatingin?”

“May pangiti ngiti ka pang nalalaman. Kala mo naman nakikita ka ng Maliah na iyon. Bilisan mo na nga diyan para makaalis ka na at makapagpahinga na ako.” Pagtataboy niya sa akin na nasa tuno ang pagkairita.

“Kahit kailan talaga ang bastos mo. Wala na bang magandang ilalabas ang bunganga.” Naiirita din na sabi ko dito pero umirap lang siya sa akin at tumayo na sa pagkakaupo sa sofa.

“Siguraduhin mong nailock ang pinto pag alis mo.“sabi niya saka na niya tinungo ang silid niya. Naiiling na lang na ipinagpatuloy ko ang pagliligpit ko para mapuntahan ko na si Maliah. Saka ko na lang iisipin ang konsimisyon ko kay Zeeus. Sa ngayon tutulungan ko muna ang kaibigan ko baka mapahamak pa siya ng wala sa oras. Delekado pa naman dahil gabing gabi na.

Lumabas na nga ako ng bahay at sinigurado kong nailock ko ang pinto bago ako tuluyang umalis. Saka naman tumunog ulit ang phone ko.

Ang location ni Maliah. Kaya agad kong tinungo ang lugar kung nasaan siya sa parte na malapit sa AU kung nasaan ako.

---

Zander at The multimedia

MC#5: Zee

Napakamot ako ng ulo ng mapatingin ako sa harapan.

Damn! Paanong si Zander ay isa sa mga professor na pinapasukan kong subject? At kailan pa? Bakit ngayon ko lang nalaman. At alam ba niya na nag a-under ako sa kanya? Malamang hindi dahil sa dami namin at halos tulog naman ako all day sa subject niya lalo na at wala ako ni isa mang ipinapasa na report sa kanya kung may ipapagawa man siya.

Pero napangiti ako habang pinagmamasdan ito na nagtuturo ngayon sa harapan. Hindi ko alam pero parang naging interesante ang mga nangyayari. May naiisip na akong paraan para mapatigil ko siya sa pagtuturo sa akin. Nakakainip na kasi, aba. Magtatatlong gabi palang mamaya kung tutuusin pero parang sakal na sakal na ako na nasa paligid siya lalo na nasa bahay siya. Kasabay pa sa pagkain sa gabi. Tatlong oras iyon kung tutuusin at ni walang pumapasok talaga sa utak ko.

Si Daddy naman kasi eh! Kung hindi lang ako bantay sarado sa mga bwesit na bantay na iyan. Sabay tingin sa labas kung saan nakatayo lang ang tatlong lalaki na nagbabantay sa bawat kilos ko.

Ahhhhh! Kailangan kong mauna mamaya sa pag uwi sa bahay. Kailangan kong mapauwi ng maaga ang bwesit na Zander na iyan mamayang gabi.

Wait! Did he notice me?

Bigla akong yumuko sa lamesa ko ag nagkunwaring natutulog na naman ng magawi ang tingin niya sa akin.

“I think! I have notice someone that I need too.” Sabi niya ng tumigil sa pagsasalita sa pagtuturo sa harapan at narinig ko ang mga yabag niya palapit sa kinauupuan ko. Ayaw ko naman sanang mag angat ng tingin ay tinipa niya ang harapan ng lamesa ko. “Akalain mo nga naman Mr. Alcaide. Nandito ka din pala sa klase ko.” Nakangiti pa niyang sabi sa akin. At ang bwesit, ang hawak na maliit na stick ay pinasada niya sa baba ko para lalo akong mapatingala kaya naman padabog na napatayo ako at tinignan siya ng pagkatalim talim.

“What’s with you?”  Galit na tanong ko sa kanya. Wala akong pakialam kung isa siya sa professor namin. Ako! Si Zeeus Alcaide ginaganun sa harapan ng mga kaklase ko.

“Oops, whats your word also Mr. Alcaide. Baka nakakalimutan mo na professor mo ako. So be kind or else, I will throw you out of my room.” May lakas pa na pagbabanta niya sa akin na lalong nakapag painit ng ulo ko.

“Prof.” Isa sa mga ka klase ko na balak yata siyang pigilan sa pagsita sa akin. Dahil alam na nila na masama ako magalit at mawawalan mismo ng trabaho ang sisita sa akin. Pero siya, wala yatang salitang takot sa kanya dahil pinagbantaan pa talaga ako.

“It’s okay. Just stay at your set.” Sansala niya at hindi na pinagsalita ang ka klase ko saka niya ako muling binalingan. “Hindi ko pa nakita ang record mo dahit tatlong araw pa lang akong nagtuturo. But now, napansin na kita. Siguro ikaw din ang nakatulog nung unang araw ko sa pagtuturo. Hindi na lang kita nasita dahil may tumawag sayo.” Sabi niya sa akin. “Kaya umayos ka. This is your last subject, so we can leave together later para sa tutor mo.” Dagdag pa niya saka niya ako tinalikuran.

At ang bwesit, pinarinig pa talaga ang tutor thing na iyan.

Damn him!

Humanda lang siya sa akin mamaya. Akala ba niya makikisabay ako sa kanya. Hmmp! Nunka, dahil siguradong uuwi siya ng maaga ngayon.

Lihim akong natuwa sa mga naisip ko. Hindi na lang ako umimik sa sinabi niya. Pero tinapunan ko lahat ng masamang tingin ang nga ka klase ko dahil natuon lahat ng tingin nila sa akin na agad naman silang nagbawi. Huwag lang nila akong pagtawanan ng harap harapan dahil mapapatalsik ko sila lahat ngayon ng wala sa oras.

Ipinagpatuloy na niya ang pagtuturo habang ako naman gaya ng dati hindi ako nakinig, sa walang pumapasok sa kokote ko. Ang nasa isip ko ngayon ay kung paano ang gagawin ko mamaya. Hanggang sa hindi ko na namalayan ang oras ay tapos na pala ang klase namin. Agad akong tumalima at mabilis na nilisan ang classroom namin. Akala ba niya hihintayin ko siya.

Mabilis pa sa alas kwatro ang ginawa kong pag uwi ng bahay at isinagawa ang plano ko. Alas singko imedia  na at mamayang alas sais pa ang dating niya. Kaya naman naging abala na ako sa paglipas ng kalahating oras.

Hanggang sa dumating na ang puntong nagdoorbell na siya. But then, I did’nt open the door. May susi naman siya.

Kampante lang akong naupo sa sofa at hinintay ang pagbubukas niya sa pintuan. Tignan natin kung hindi siya magwala sa galit.

Ngising ngisi pa ako habang hinihintay na makapasok siya.

“Isa, dalawa, tatlo.”

Click! Tunog ng pintuang pabukas kasabay ng paghagalpak ko ng tawa ng tamang tama na bumuhos sa kanya ang may kalamigang tubig na inilagay ko  doon.

“Hahaha! Hahaha!.” Parang gusto kong gumulong  sa kinauupuan ko sa pagtawa ko. “Buti nga sayo. Hahaha.” At talagang itunuro ko pa siya at hawak naman ng isang kamay ko ang tiyan ko dahil sa pagtawa ko.

Nakita ko naman kung paano manlisik ang mga mata niya na nakatingin sa akin at agad na isinaayos ang hawak na bag na naglalaman ng libro niya. Pumasok ito ng basang basa.

“Hey! Huwag kang papasok. Basa ka.” Reklamo ko ng tumapat siya mismo sa akin. Kaya naman ang tubig sa katawan niya ay tumulo na mismo sa sahig.

Hindi niya ako pinansin. Inilapag niya ang bag niya at talagang mas inuna pa niya ang nga libro niya kaysa sa sarili. Ng makita sigurong maayos naman at hindi nabasa ang mga iyon ay saka niya ako binalingan.

“Sumusubra ka na.” May galit sa boses na sabi niya sa akin.

“Bakit? May magagawa ka ba?” Tanong ko sa kanya ng tumigil ako sa pagtawa at tumayo sa pagkakaupo ko. “Basang basa ka na. Umuwi ka na muna. Bukas mo na lang ako turuan.” Pagtataboy ko sa kanya. Ngiting ngiti pa ako na tumalikod sa kanya at tinungo ang kusina ko. Pero ang akala ko na aalis siya ay hindi nangyari dahil sumunod lang siya sa akin.

“Kaya kitang turuan ng wala akong damit. Kaya umayos ka Zeeus. Dahil inuubos mo ang pasyensya ko.” Sabi niya sa akin na nakapagpalingon sa akin. Tama naman na sa paglingon ko ay inaalis niya ang damit niya.

Hindi ko tuloy maalis ang tingin ko sa kanya na para bang nag slow motion pa ang bawat galaw niya. Sa bawat pag angat ng damit niya at unti unting nalantad sa paningin ko ang katawan niya.

Bigla akong napalunok at binawi ang tingin ko sa kanya.

What’s with me? Tanong ko pa sa sarili ko ng biglang may kung anong naramdaman akong paghanga sa kanya.

Damn!

Tumalikod ako. Nagkamali yata ako ng ginawa ko.

“Lalong hindi ako mag aaral kung nakahubad ka. Kaya umuwi ka na.” Pasigaw ko pa na sabi sa kanya habang nakatalikod ako sa kanya.

“Well, tuturuan kita ng ganito. Ikaw ang dahilan kaya ako maghuhubad. Kaya sa ayaw at sa gusto mo, mag aaral ka ng ganito ang ayos ko.” May galit sa bawat katagang binitawan niya.

“I said get out.” Muli kong sigaw na ngayon ay pinilit kong harapin siya. At ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng kinakalas na niya ang sinturon niya at walang kiming inalis ang pantalon niya. “Damn it. May extra damit ako sa kwarto ko. Kumuha ka na lang doon.” Iyon na lang ang tanging nasabi ko ng matuon ang pansin ko sa gitna niya.

Damn!

Damn!

Anong nangyayari sa akin? Damn it again! Bakit kailangan kong maapektuhan sa bwesit na katawang mayroon siya. Bwesit talaga. Nakakabwesit ang nararamdaman ko.

“No! I insist teaching you like this. Saka maliliit ang mga damit mo kaya walang kakasya sa akin doon. So can we start now. Ahh! We need to eat first right dahil hindi ka nakakapag aral kapag wala laman ang sikmura mo.” Sabi pa niya sa akin. Ng maisampat ng maayos ang damit sa likuran ng pintuan ay walang kiming rumampa ito palapit sa akin na ang tanging suot na lang ay ang pulang boxer short niya. “Come on! Lets eat.” Sabi pa niya at umupo na sa hapag kainan. Pero hindi ako sumunod. Galit na tumalikod ako at tinungo ko ang silid ko.

Damn him talaga. Kinalkal ko pa ang kabenet ko para lang ihanap siya ng damit na pwede sa kanya. Malaki pa naman ang katawan niya kumpara sa akin. Saka malaki din yata ang…

Ahh! Putik talaga. Mali ang move ko. Akala ko kasi na kung mababasa siya ay uuwi na siya pero ang bwesit na Zander na iyan wala yatang alam sa salitang pagsuko kahit nahihirapan na.

Galit na naman akong naglakad palabas ng makahanap ako ng lost t-shirt at ibinigay sa kanya at isang jersey short.

“Ayan suutin mo. Ng hindi mo ilantad ang katawan mo. Mahiya ka naman” galit na sita ko pa sa kanya na tinawanan lang niya.

“Mahiya? Ikaw ba nahiya ng maghubad ka sa harapan ko noong araw akong nandito. Saka, wala akong ikakahiya sa katawan ko dahil ang pagkakaalam ko ay tama lang ang laki ng katawan ko at mga abs na mayroon ako. Eh ikaw? Baby fats ang mayroon sayo.”

“Pakialam mo kung may baby fats ako. At saka kahit ganito ang katawan ko may maibubuga ako pagdating sa labanan at lakas bg katawan kaya huwag mo akong maliitin. Huwag mong maliitin ang katawan ko.” Gigil na sabi ko naman sa kanya.

Tumawa na lang siya at kinuha naman sa akin ang damit at hayon na naman ang mga mata ko na makasalanan at bawat galaw niya habang isinusuot ang mga iyon ay napansin ko bawat paggalaw ng muscle niya sa katawan ay nakita ko.

Hindi na ako matapos tapos sa pagmumura ko sa isip dahil doon.

“Huwag mo akong susubukang ubusin ang pasyensya ko Zeeus dahil sabi ko sayo noong una pa lang. Hindi mo alam ang kaya kong gawin. Dahil oras na naubos mo ang pasyensayang mayroon ako, sisiguraduhin kong magiging maamong tuta ka sa isang kisap lang bg mata ko. Kaya umayos ka.” May pagbabanta na namang sabi niya sa akin na hindi ko na pinansin.

Ipinilig ko ang ulo ko. Wala akong pakialam sa sinasabi niya. Kakain na lang ako ng mawala sa isip ko ang nakatatak na yatang katawan niya sa utak ko.

Wala na kaming naging imikan habang kumakain. Ng matapos ay agad akong tumungo sa sala kung saan lagi niya ako tinuturuan at habang nakagawian na niya sa dalawang gabi na siya nagliligpit ng pinagkainan namin bago niya ako harapin at turuan.

Hindi na ako umimik ng ihanda na naman niya ang mga aralin ko na ituturo niya sa akin. Nakinig lang ako sa kanya gaya ng dati pero wala na namang pumasok sa utak ko sa mga itinuro niya.

“Naiintindihan mo ba?” Tanong niya. Tumango na lang ako kahit ang totoo ay hindi naman talaga. “Ano na lang ba kung makinig ka ng maayos sa akin. Saka hindi naman mahirap ito dahil basic na lang ang itinuturo ko sayo.”

“Oo na. Makikinig na ako.” Pabalang na sagot konsa kanya.

“Saka pwede ba. Galangin mo naman ako. Mas matanda ako sayo ng anim na taon kaya tawagin mo akong kuya.”

“At saka sinabi ko din sayo hindi kita tatawing kuya kahit mas matanda ka pa sa akin. Dahil sabi ko din sayo na hindi naman kita magiging kapatid kapag tinawag kitang ganun.”

Nakita ko na nagkimpian ang ngipin niya sa naging sagot ko sa kanya pero nagtimpi lang siya at humugot ng malalim na hiniga bago muling itinuon ang paningin sa itinuturo sa akin at nagpatuloy sa pagsasalita. Pero hindi sa mga itinuturo niya ako nakatingin dahil parang namagnet ang mga mata ko na napatitig sa mga labi niya na bumubuka habang nagsasalita. Sa bawat pagtaas baba ng adams apple niya. At mas namemorize ko pa yata ang bawat pagkurap ng mata niya kaysa sa itinuturo niya.

Para akong naengkanto na hindi ko maikurap ang mga mata ko hanggang sa magulat na lang ako na  pumitik ang mga daliri niya sa mismong mukha ko.

“May sinasabi ka?” Iyon ang unang lumabas sa mga labi ko na tanong sa kanya na nakapagpabuntong hininga na naman sa kanya.

“Naman Zeeus. Ano ba ang nasa isip mo at laging nililipad ang isip mo.” May galit na naman na sita niya sa akin.

Hindi ko na pinansin ang paninita niya. Bakit parang gumaan ang pakiramdam ko sa nakikitang pagkayamot niya at ang sarap niyang pagmasdan. Hindi ko na napigilan ang sarili ko na napangiti dahil doon.

“What are you smiling at?” Tanong pa niya sa akin.

“Pakialam mo. May naalala lang ako.” Sagot ko at iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Baka makahalata siya na gumaan ang boses ko na sagot sa kanya. Hindi dapat pala ako magpadala sa naramdaman ko na dahilan para gumaan ang loob ko sa presensya niya.

Pero ng muli sana niyang simulan ang pagtuturo sa akin ay tumunod ang cellphone niya. Tinignan niya iyon at napangiti siya sa kung sino man ang tumawag sa kanya.

“Yes Maliah!.” May ngiti sa labing sagot niya dito na biglang nakapagpasimangot sa akin. Sino ba ang bwesit ding Maliah na iyan at dalawang gabi na natumatawag sa kanya. “Oo, nandito pa akonsa bahay ng estudyante ko… bakit??.. ah, ganun ba.. sige sige. Darating ako… oo… tutal naman wala yatang ganang mag aral ang tinuturuan ko… magpapaalam na lang ako ng maaga sa kanya… sige..sige Maliah.“sabi niya dito saka nagpaalam na.

Ng maibaba ang cellphone ay bumaling siya sa akin.

“Maaga akong aalis ngayon.” Sabi niya sa akin. “Bukas ko na lang ipagpapatuloy ang ibang ituturo ko sayo. Sa ngayon, isang subject na lang muna ang aaralin natin.” Mahabang lintaya niya. Pero nakaramdam ako ng pagkainis na hindi dapat. Diba iyon naman ang gusto ko. Ang maaga siyang umalis.

Huh! Ewan ko. Bahala siya.

“Ikaw ang bahala. Bakit hindi na lang ngayon. Total naman may naituro ka naman sa akin.” Sagot ko sa kanya saka ko sinabayan ng tayo.

“Ayan ang gusto mo eh! Ang bilis mong pumayag kapag sa ganitong bagay. Ang umiwas sa mga ituturo ko sayo.” May panenermon na naman sa boses niya.

“Is none of your business. Kaya makakaalis ka na. Sana nga kanina mo pa ginawa.” Inis na pagtataboy ko sa kanya na kahit may bahagi sa isipan ko na ayaw ko pa siyang umalis dahil pupuntahan nito ang Maliah na iyon.

“Ewan ko sayo. Pero bukas, huwag mo ng uulitin ang ginawa mo kanina.” May banta pa na sabi niya ng ipaalala ang pagkabasa niya kanina.

“Dipende iyon sa gusto kong mangyari. Hindi mo hawak ang pag iisip ko. Kaya tsupe. Umalis ka na kung aalis ka. Hindi kita kailangan dito.” Nakalabing muli kong taboy sa kanya. Hindi ko na siya hinintay na makapagsalita dahil agad akong pumasok sa silid ko at isinarado ang pintuan.

Pakialam ko sa kanya.

Hmmp!

Bwesit!

Kagigil!

Ahhhhhh!

Ano bang nangyayari at bakit parang may kung anong mabigat sa dibdib ko na hindi ko mapangalan.

Damn it.

Damn it.

To Be Continue:

---

@YuChenXi

MC#6: Zee

Kunot ang nuo ko ng may natanawan akong pamilyar sa akin. Agad kong inutusan ang driver ko na itigil ang sasakyan kaya naman ipinagilid niya iyon ng maayos.

Muli kong tinanaw sa likuran ang nakita ko. At tama nga ako. Si Zander iyon na may kasamang babae.

Sabado ngayon at walang klase. Wala din akong tutor ngayon sa kanya at sa isang linggo na pagtuturo niya sa akin ay wala pa ako ni isang natutuhan dahil palagi ko siyang iniiwasan, iniinis. Kung ano ano na lang ang ginawa ko para lang sumuko siya sa pagtuturo sa akin pero mahaba yata ang pasensya niya na kahit lagi niyang sinasabi na maikli lang ang pasensya niya. At ang isa pa sa lagi niyang banta sa akin ay kaya niya akong mapasunod sa isang turok lang niya.

Ano naman ang itutyrok niya sa akin kung sakali? Napangisi ako sa pilyong naisip ko.

Tangna!

Bakit iyon ang naisip ko na ituturok sa akin? Ako? Ganun mag isip? Ah! Zeeus Salvador Alcaide, umayos ka. Paninita pa ng ibang bahagi ng utak ko.

Kalaswaan ko!

Naiiling na muli kong itinuon ang pansin ko sa dalawang imahe! Bigla akong nakaramdam ng pagkainis ng makita ko kung paano siya ngumiti sa kausap na babae. At ang babae naman na pasempling pahampas pa sa braso niya.

Ito marahil ang Maliah na lagi niyang kausap sa tuwing malapit na siyang umuwi kapag nasa bahay siya.

“Sempleng maharot.” Nakasimangot na bulong ko pero kusang kumilos ang mga kamay ko para buksan ang pintuan ng kotse ng magsalita ang driver.

“Sir Zee, saan ponkayo pupunta?“tanong nito.

“Is none of your business, follow me if you like.” Pabalang na sagot ko dito at bumaba na nga ako. Tinahak ko ang maliit na pagitan kung nasaan ang dalawang naghaharutan.

Dere-deretso ako sa paglalakad at nagkunwaring hindi ko sila nakita. Tamang move lang, dumaan ako mismo sa pagitan nila at tama ako ng pasya dahil hindi ako hinayaan ni Zander na makalayo at humawak pa sa kamay ko.

“Hey you! Hindi mo ba tinitignan ang daraanan mo?” Tanong nito na nasa tuno ang galit.

“Let the kid go Zan.” Sabi naman ng babae na nakapagpasimangot sa akin. Hindi pa ako lumingon pero nainis ako sa sinabi nitong Kid kaya naman marahas at matalim ang naging tingin ko sa babae. Wala akong pakialam kong mas matanda ito sa akin. Siguro magsing edad lang sila ni Zander. But the fucking hell I care kung magkaedad sila.

“I’m not a kid.” Galit na pagtatama ko sa sinabi nito.

“Zeeus.” Halatang hindi naman makapaniwala na ako nga ang bumangga sa kanila at bigla niya akong binitawan.

“Yeah! Why? Anong problema kung ako nga ito. Mau magbabago ba?” Tanong ko pa sa kanya na puno ng pag kairita.

“Kilala mo siya, Zan?” May lambing naman na tanong ng babae sa kanya.

“Kilala mo siya Zan. Na na na na.” Bubulong bulong pa ako na hindi ko alam kung bakit kailangan kong maasar talaga.

“Yeah! Siya iyong batang tinuturuan ko Maliah!” Sagot naman nito.

“Sabi kong hindi ako bata.” Galit na sita ko sa kanya at nakipagsukatan pa talaga ako ng tingin sa kanya. At siya ang unang nagbawi.

“Your still a kid compare to us Zeeus. Saka hindi mo ba naalis ang ugali mong iyan. Baka nakakalimutan mo profesor mo parin ako at ako ang nagtuturo sayo.” Paninita niya.

“Hindi kita kinikilalang profesor. Kaya pwede ba, huwag mo akong tatawaging bata. Anim na taon lang ang tanda mo sa akin, tandaan mo iyan.” Galit na sagot ko sa kanya saka ko na sinabayan ng talikod pero muli niya akong pinigilan.

“Kahit kailan talaga napakabastos mo. Ni hindi ka pa humingi ng sorry dahil binunggo mo kami tapos ngayon ikaw pa ang may ganang magalit.”

“Eh sa nagmamadali ako. At wala sa dictionary ko ang salitang sorry. Kaya pwede din ba, is none of your business.”

“Aba’t-.”

“Enough Zan. Hayaan mo na.” Pigil ng babae sa kanya at pilit nitong inaalis ang kamay niya na nakahawak sa akin. At dahil hindi ko matagalan na makita na nakahawak ito sa mga kamay ng bwesit na Zander ay ako na ang nagwaksi ng kamay ko para matapos na.

“Pasalamat ka kami ang binangga mo, Zeeus. Dahil kung hindi malamang napapaaway ka na ngayon.”

“Kung iba ang binangga ko baka sa hospital pa ang bagsak nila. Kaya pasalamat kayo at hindi doon ang bagsak niyo.” Sagot ko sa kanya na lalong nakapanggigil sa kanya at ramdam ko pilit na pinapakalma ang sarili na huwag niya akong patulan.

Pairap na tinignan ko silang dalawa. Bakit ba ako naiinis talaga? Kainis! Kailan pa ako na insecure sa ganitong bagay.

Galit na ipinilig ko ang ulo ko sa katanungan kong iyon dahil wala naman akong makapang kasagutan sa utak ko. Ganito na ba talaga kahina ang utak ko? Tingin ko naman kahit papaano matalino ako. Pero nilalaro ko lang ang pag aaral.

Huh! Ewan ko! Basta naiinis ako. Iyon na iyon. Walang sagot! Basta naiinis ako.

Para na akong baliw sa paulit ulit na sita ko at kausap ko sa sarili ko.

“Ewan ko kung anong ugali ang mayroon ka! Kung hindi lang sa akin na inform nina tito Zoey ang ganyan mong ugali malamang napatulan na kita.”

“Na na na! Pakialam ko.” Sabay talikod at imbes na magtuloy ako sa paglagpas kanina sa kanila ay dumaan na naman ako sa pagitan nila at naglakad pabalik sa kung saan ipinarada ang kotse.

“You‐.” Galit na hindi na niya naituloy iyon dahil sa pagdaan ko sa pagitan nila ay muntik na natumba ang babae at kitang kita ko kung paano niya ito alalayan.

Naiinis man ako ng hindi ko mawari ay tuluyan na akong bumalik at sumakay ng kotse.

“Lets get out of here. Faster.” Pasigaw na utos ko sa driver na naghintay lang sa pagbabalik ko. At lalong nadoble ang inis ko ng makita sa rear mirror kung paano alalayan ni Zander ang babae.

“Fuck!.” Galit na sinuntok ko ang board sa harapan. Nakakagalit.

But why?

=

Boring!

Parang gusto kong magliwaliw ng makauwi ako ng bahay at ngayon ay nakhiga na ako sa kama ko. Pabaling baling ng higa. Hindi ko alam ang gagawin ko.

Tinawagan ko naman si Lee at iba pa pero may kanya kanya namang ginagawa kaya tuloy wala akong makausap. Nagpunta nga ako sa opisina ng MC kanina pero si Angel lang ang nandoon at galit din, naiinis dahil sinabihan siya ni papa na bantayan at protektahan ang anak ng kaibigan niya, si Denver AKA Denden.

Naiiling ako ng maalala ko si Denver a nerd one but cute and when he dress like a girl walang magsasabing isa itong lalaki na nagtatago sa katauhan ng isang magandang imahe.

Napansin ko kung paano titigan ni Angel si Denden ng gabibg iyon tapos malalaman ko na lang na binubully pala niya ito sa nerd nitong anyo. Tapos naawa ako kay Denden ng sabihin sa amin ang kalagayan nito. He has human allergy. At ngayon si Angel na mismo ngayon ang nagbabantay sa kanya.

Napalabi ako, bakit ba sila ang naiisip ko. Kailangan ko palang gumawa ng paraan para mawala sa sistema ko ang pag kainis na nararamdaman ko sa tuwing naaalala ang nakita ko kanina. Ang daming katunungan sa isip ko. At isa na doon ay bakit ako nakakaramdam ng pagkainis ngayon kay Zander.

Oo naman, inis na ako noong una pa lang sa kanya dahil siya ang tutor ko at ayaw kong mag aral pero mapilit parin siya. At ngayon naman mas nadoble ang inis ko hindi dahil sa tutor ko parin siya kundi dahil sa may nakita akonv babaeng kasama niya.

What??

What did I say?

Sa naisip kong iyon ay parang nasagot na din ang tanong ko kanina? Don’t tell me..

No! That is not what I’m thinking. Saka nasanay ako na sa akin lahat ng attensyon. Oo, ganun nga iyon. Baka nakukulangan lang ako sa ginagawa kong pang aasar, pang iinis sa kanya kaya ganito.

Oo nga naman, kaya nakapag isip na ako sa lunes, sisiguraduhin kong mas maasar siya sa akin.

Hahaha!

Hahhaha!

Damn! Nababaliw na yata ako sa katatawa ng mag isa kahit wala namang nakakatawa.

Ahhhhhhhh!

Makatulog na nga ng mawala na ang mga ilan sa mga nasa isip mo.

Hmmp!

Don’t laugh! Nagbabasa lang kayo.! (charot langz.😁😁😁author POv. Na yata to.✌✌

Hanggang sa tuluyan na nga akong nakatulog sa kakaisip.

=

Na, lalala, lalalala.

Napapakanta pa ako habang papunta sa klase ko, lunes na pala. Makikita ko na si Zander. Iinisin ko siya sa klase niya. Last subject ko siya at sisiguraduhin kong sabay kami uuwi ng bahay.

Ngisi pa ako habang papasok sa classroom ng maagaw ang pansin ko na sangkaterbak na mga bulaklak ang nasa lamesa niya.

Kunot nuo akong lumapit doon at tinignan ang mga iyon. Walang nagkalagay na note kung kanino galing. Tanging mga complement lang ang nakalagay. Gaya ng Your so Cute Prof. Your so Handsome. Your smile make my day.

Tinignan ko ang mga ka klase ko na ngayon ay walang sino man ang nakatingin sa harapan kung nasaan ako.

Damn them! What are theu trying to say about this?

Hmmp! Useless.!

Sabay kuha ng mga iyon at idineretso sa basurahan. Muli akong bumalik sa harapan at nagsalita.

“From now on, ayaw na ayaw kong nakakakita ng mga ganun kalat sa lamesang ito unless wala ako dito. Pero siguraduhin niyo lang na wala akong mahuhuling magbibigay kay Zander ng mga walang kwentang bagay na ganun.” Sabi ko sa kanila. Walang umimik. Napayuko ang ilan. Ibinaling sa iba ang paningin. Hanggang sa naabutan ako ni Zander na nasa harapan parin.

“Do I just saw miracle just now?” Sabi pa nito ng mailapag ang mga librong hawak at mailagay ng maayos ang bag nito sa upuan. “Good afternoon class.” Bati naman niya ng bumaling sa mga ka klase ko.

“Good afternoon sir.”

“And you Mr. Alcaide, good afternoon, so you can go back to your set.” Utos naman niya sa akin.

Inirapan ko lang siya, pero dahil like ko siyang inisin ay umiral ang kapilyuahan ko.

“Good afternoon.” Nakangiting pagbati ko din sa kanya. Pero hindi ako bumalik sa upuan ko gaya ng ipinag uutos niya. Bagkus lumapit ako sa kanya.

Dahil sa di hamak na mas matanggkad siya sa akin ay tumingkayad ako at walang babalang hinalikan siya sa pisngi. “That’s how I great in the afternoon professor Zander.” Bulong ko pa bago lumayo sa kanya.

Nanlaki ang mga mata niya na nakapagpangiti lalo sa akin. Walang lingon likod na bumalik na ako sa upuan ko bago pa niya ako masita.

One point from me.

Ngising ngisi ako na naupo. Kinindatan ko pa siya ng makitang nakasunod pala ang tingin sa akin. Hanggang sa igala na niya ang paningin sa buong room ay tinignan yata ang naging reaksyon ng mga ka klase ko.

Tumikhim muna siya bago nagsalita.

“Okay Class, lets go straight to our subject.” Panimula niya na agad namang tumalima ang mga ka klase ko na ilabas ang textbook nila. Pero ako, hindi na ako nag abala pa.

Nagrelax lang ako sa pagkakaupo ko habang nakatingin mismo sa kanya habang nagsasalita na at itinuturo pa ang mga dapay naming malaman.

Naging maayos naman ang pagtuturo niya hanggang sa mabilis na lumipas ang isang oras ay uwian na.

Nakangiting lumapit ako sa kanya ng mayapos magpaalam sa kanya ang mga ka klase ko.

“Lets go professor Zander.” Nakangiting sabi ko pa.

“Behave your self Zeeus, nasaan ang pinag aralan mo at bakit ganyan ang ugali mo. Alam mo bang sa ginawa mo kanina ay dinungisan mo ang pagiging guro ko.” Galit na sita niya ng dalawa na lang kami na natitira sa room.

“Why not? Alam ko naman na ikakasira ng image mo ang ginawa ko. So what now? A student clingging to his professor. What a scene right? But I’ll do that everyday until you give up tutoring me.” Nakangising sagot ko sa kanya.

“Lets go professor Zander. Lets go walk together, so we can spread the rumor about us.” Saka ko na siya hinila palabas ng maisaayos na niya ang mga gamit niya.

Agad naman niyang tinanggal ang kamay ko na nakahawak sa kanya at matalim na nakatingin sa akin.

“You can go with your own Zeeus, don’t play foolish thing. At hindi ko hahayaang masira ang pinaghirapan ko dahil sa kalukuhan mo.” Galit nitong sabi sa akin at nauna ng naglakad.

Napakibit balikat na lang ako. Hindi na din ako sumunod sa kanya. Bahala na siyang mauna sa penthouse ko. Basta nakangiti akong naglakad na patungo sa MC. Dadaan muna ako doon at makikikumusta sa mga bagong membro na humahawak sa mismong ipinatayo ni papa. Hindi na daw gaya ng dati na malulupit ang mga bagong master ng MC.

Si Angel, bully lang pero hindi gaya ni papa na halos pagpira-pirasuhin na niya ang katawan ng mga taong lumalabag sa batas niya.

Si Kyle anak nina Tito Bobby at tita Kelly. A Shy one. Pero masama din magalit kapag may hindi nagustuhan.

Si Lee, isa pa iyon. Masungit. Nagmana kay tito Leo. Na minsan lang mangiti. Pero sa ibang tao, nunka mo siyang makikita na hindi seryuso.

Si Icy naman. Like what his name meaning. A cold like a ice. But have a fiance. Ewan ko na lang kung matutuloy dahil sa nangyari sa kanya noong bakasyon na nawala ito ng tatlong buwan na kinupkop ng isang pamilya sa isang isla kung saan siya napadpad at nawalan ng ilang buwang memorya. Nagbago yata ang pakikitungo niya sa fiance nito.

Si Hades, well. Ang panganay namin. One of the masters too. But he is not here in the Phillipines dahil mas pinili niya ang buhay sa Japan at nag hihiganti sa mga taong pumatay sa boyfriend niya two years ago. And he take over the group of lolo Bryant.

Si Cloude, one of the most playboy in the AU. Pero laging nakikipagbangayan at nakikipagtalo kay Storm na anak naman nina tito Flare at tito Seth.

Si Jasper, anak ni tito Jacob. Kung gaano ka pride daw noon si tito Jacob ay mas naman ito.

And Ichiro, anak ni tito Azami. Wala naman ako masasabi dito dahil minsan ko lang ito makita. Lagi din kasi sa Japan.

So that’s it. Sila ang walo kung kasama sa MC na namamahala at may kanya kanyang hinahawakang task sa loob ng AU. Ngayon kilala niya na sila.

Back to normal.

Wala akong naabutan sa office ng MC kaya hindi na din ako nagtagal. Umuwi na lang ako at siguradong naghihintay na sa akin si Zander doon.

Pero isang message ang natanggap ko. Kaya naman habang naglalakad ako ay tinignan ko iyon.

Kunot nuong ng makita ko ang nasa screen ng cellphone ko dahil hindi ko kilala ang nag message sa akin sa messenger. Ewan kung bubuksan ko ba iyon o deretso delete na. Ayaw na ayaw ko pa naman na may ibang nag memesage sa akin na hindi ko kakilala.

Pero nanaig ang kagustuhan ko na makita ang laman ng attachment na ipinasa sa akin ng Sender.

Parang kuha iyon sa CCTV dahil medyo may kalabuan. Pero natitiyak ko na ako ang batang nasa gilid ng pool dahil namukhaan ko ang sarili noong bata ako. Pero ang hindi pamilyar sa kanya ay ang lugar at ang lalaking nakaupo sa bench na malapit lang sa akin kung saan ako nakatayo.

Hanggang sa kumilos at lumapit ang little Zeeus sa vedio sa lalaki at umupo sa tabi nito.

“Remember this, when I grow up I will marry you. So wait until I grow up okay.”

Para akong mabibilaukan sa narinig ko na sinabi ko sa lalaki. Na tinawanan lang ng lalaki sa tabi ko at ginulo pa nito ang buhok ng ipatong ang kamay sa ulo ko.

“You don’t know what the marriage mean little girl. Your still a baby. Im old enough for you If I wait till you grown up.”

“No! That was a promise. You are my superhero. And I wan’t you to become my superhero forever.”

At doon natapos ang Vedio clip na iyon.

What the fuck is this? Saan naman nanggaling ang vedio na ito noong bata ako. At ako? Nag propose sa isang lalaki sa murang edad.

Nagpapatawa yata ang vedio na ito at ang sender. This is nonsense. Nonsense.

Paulit ulit na sabi ko. Pero nagtatalo ang isip ko lung idi-delete ko ba iton o hindi.

Ahhh! Saka na lang. Titignan ko na lang ng mabuti mamaya at kikilalanin kung sino ang lalaking inalok ko ng kasal.

Hindi ako makapaniwala na sa murang edad ko ay may inalok ako ng kasal.

What a fuck? Ganun ba ako kakulit noong bata ako?

Well, napalabi ako sa mismong katanungan ko. Eh ano ang tawag sa kakulitan ko ngayon. Di pareho lang diba.

Oo nga naman.

Pero aalamin ko kung sino ang lalaking iyon. Nasabi ko sa vedio, he is my superhero. So siya ang lalaking nagligtas sa akin noong may nagtangkang kumidnap sa akin.

Alam ko na.

Aalamin ko na lang kay daddy kung sino iyon.

Oo! Sa kanya ko na lang aalamin. Sa ngayon! Kailangan ko na namang harapin si Zander para tuluyan na siyang maasar sa akin.

---

Zeeus at the multimedia

---

MC #7: Zee

“This will be the last time that I teach you.” Pabungad sa akin ni Zander ng makapasok ako ng penthouse ko ng gabing iyon. Talagang tinagalan ko ng kaunti ang pag uwi ko dahil alam ko naman na naghihintay siya sa akin.

Hindi parin ako tumitigil sa pagkapasaway ko. At simula ng hinalikan ko siya sa pisngi sa harapan ng mga ka klase namin noong lunes ay umiiwas na siya sa akin sa tuwing lalapit ako sa kanya sa mataong lugar. Pero kapag kami na lang ang magkasama ay doon niya ipinapakita na hindi uubra sa kanya ang kakulitan ko.

Limang araw na naman ang lumipas simula noon. Pero ngayon, biyernes na naman at iyon ang ibubungad niya sa akin. At nalaman ko pala kay daddy na siya ang batang lalaki na nasa vedio habang kausap ko siya ng maliit pa ako. Iyon daw ang araw na pagligtas niya sa akin. At ang mga binitawan kung salita ay mas lalong nakapagpapangiti sa akin dahil may pangako pala ako sa kanya na sa paglaki ko ay papakasalan ko siya.

Kinumpronta ko siya sa bagay na iyon at hindi naman daw sa kanya galing ang vedio na iyon. At doon hindi ako naniniwala. Sino pa ba ang mangangahas na ipasa iyon sa akin maliban sa kanya na kasama sa vedio.

Pero hindi na muna iyon ang mahalaga sa ngayon. Saka ko na lang ulit iyon uusyusuhin kong kanino talaga iyon galing.

“Mabuti at nakapagpasya ka ng itigil ang pagtuturo sa akin.” Sabi ko sa kanya at pahagis pa na binitawan ang bag ko sa mismong tabi niya. “Bakit? Ubos na ba ang pasensya mo?”

“Kung sa pasensya ay may natitira pa naman. At hindi naman ako ang nag pasya na itigil na ang pagtuturo ko sayo. Kinausap ako ng daddy mo na itigil ko na lang daw ang pagtuturo ko.”

Kunot nuo na napatitig ako sa kanya. Kung ganun hindi siya ang may gusto na tumigil sa pagtuturo sa akin.

“Total naman daw hindi mo naisasaulo ang pag aaral mo ngayon, hahayaan ka na lang daw muna nila na hindi mag aral ngayong school year.”

“Iyon naman pala eh. Papayag din naman pala sila pero pinahirapan pa nila akong makinig sa mga walang kwenta mong itinuturo.“balewalang sabi ko sa kanya pero may bahagi ng utak ko na parang hindi sang ayon na titigil na ito sa pagtuturo sa akin.

Damn! Bakit ba ako nanghihinayang?

“Watch your word Zeeus. Sabihin mo na ang lahat huwag mo lang sasabihin walang kwenta ang itinuturo ko. Mahina lang talaga ang utak mo na nilamon pa ng kabastusan mo.” Naringgan ko ang galit sa boses niya habang binibigkas ng mga iyon. “Ewan ko kung saan ka nagmana ng kabastusan mo dahil tingin ko naman mabait ang daddy mo.” Panunumbat pa niya sa akin pero hindi ko na iyon pinansin.

Siguro nga nagtitimpi lang ito sa akin at ayaw akong patulan. At iyon ang gusto kong ilabas sa kanya. Kung paano siya maubusan ng pasensya sa akin.

Ngumisi ako saka lumapit sa kanya.

“Alam ko na. Kaya ayaw mo na akong turaan dahil bawal na iyon dahil fiance mo na pala ako ngayon.” Pangbwe-bwesit ko pa sa kanya. Saka ko ipinulupot ang mga kamay ko sa leeg niya kaya ang labas ay para akong batang nakalumbitin sa leeg niya. “Dahil bawal sa mata ng mga tao na ang guro at estudyante ay maybrelasyon, ganun ba?”

“Tigilan mo ako Zeeus.” At pilit niyang kinakalas ang kamay kong nakapulupot sa leeg niya na hindi pinansin ang sinabi ko. Ngumiti lang ako. Iyong ngiti na labas ang biloy ko sa pisngi.

Bigla naman siyang natigilan ng mapatitig sa akin. Nagustuhan ba niya ang pangungulit ko sa kanya o ang ngiti ko. Minsan kasi napapnsin ko na napapatitig din siya sa akin sa tuwing ngingiti ako kapag kinukulit ko siya. Sa biloy at labi ko.

Mmmm! Well natural na lang siguro iyon. Dahil he is my fiance seens then. 11 years ago. So what now kung simulan ko ang pakikipag flirt sa kanya. Kung sino man ang nagpadala sa akin ng vedio ay nagpapasalamat ako. Dahil nakilala ko ang superhero ng buhay ko. Ang fiance ko seens childhood.

Napansin kong napalunok siya na nakatitig sa labi ko. Ewan ko pero kusang lumalapit ang mukha niya sa akin ng paunti unti. Ganun din naman ako at ang mga mata ko ay kusang napapikit na. Ramdam ko na ang hangin na lumalabas sa ilong niya at kahit nakapikit na ako ay alam kong wala ng gadangkal ang layo ng mga mukha namin.

Naghintay ako. Umasa na lalapat ang labi niya sa labi ko. Oo, ramdam ko na. Kasi nagtatayuan na ang mga balahibo ko sa katawan dahil hindi na sa ilong ang hanging dumadambi sa labi ko. Kundi galing na iyon mismo sa bibig niya. At ang bango ng hininga niya. Parang amoy strawberry.

Kahit mabigat ang talukap ng mata ko dahil kusa iyong pumikit kanina ay pinilit kong iminulat iyon para matignan siya. I already feel his hand on my back. Slowly caress me there.

“Uhmmm!.” Hindi ko mapigilan ang hindi magpakawala ng mahinang ungol sa mga labi ko. Kahit na may telang nakaharang sa likod ko habang masuyong humahaplos doon ng palad niya ay ramdam ko ang init na nanggagaling doon.

Para akong tinatangay sa alapaap dahil nakaramdam ako ng kiliti sa bawat paghugod ng palad niya sa likod ko. At ang pakiramdam na iyon ay bigla na lang naudlot dahil bigla niya akong binitawan at patulak na ipinalayo sa kanya ng tumunog ang cellphone nito na nasa ibabaw ng lames sa sala.

Sabay pa kaming naptingin doon. Ewan ko pero nakaramdam ako ng inis sa kung sino man ang bwesit na taong tumatawag sa kanya ngayon dahil naputol ang kakaibang pakiramdam na ipinalasap niya sa sempleng haplos lang niya.

Agad niya iyong nilapitan ng hindi iyon tumigil. Tinignan muna bago iyon sinagot. At mas lalong nadagdgan ang inis ko dahil ang bwesit na malanding si Maliah ang sumira sa masarap na pakiramdam ko.

Damn it!

Hindi ko na iyon nilakasan. Ewan ko kung narinig niya iyon dahil napatingin siya sa akin habang kausap na niya ang babaing malandi na iyon. Umirap ako sa kanya. Parang uusok ang ilong ko dahil sa nabitin ako. Parang gusto kong matuloy iyon at mas maramdaman ang kakaibang sarap ng mga haplos niya.

Agad itong nagpaalam sa kausap at muli akong hinarap.

“Sorry! That won’t happen again.” Iyan ang salitang nagpapantig sa aking pandinig.

Sorry!

Nagso-sorry siya dahil doon. Kaya mas lalo akong nanggigil. Ano iyon? Sorry lang dahil nakalimot siya at hindi niya iyon ginusto na muntik na niya akong halikan. Aba dapat lang naman na halikan niya ako dahil fiance ko siya.

Damn him! Hindi ako makakapayag at hindi ko matatanggap ang sorry niya.

“Makakaalis ka na. Pero hindi ako papayag na itigil mo ang pagtuturo mo sa akin. Kaya sa ayaw at sa gusto mo ay tuturuan mo parin ako.”

Tinalikuran ko na siya at hindi ko na hinintay na makasagot siya. Baka kapag nagtagal pa ako ay magwala na ako dahil sa paghingi niya ng sorry.

Pabalibag na isinarado ko ang pintuan ng silid ko dahil sa talagang nanggigigil ako sa galit. Panira na nga ng moment ang bwesit na Maliah na iyon. Mas sinira pa ng sorry niya ang lahat.

“Ahhhhhhhh.” Sigaw ko ng pagkalakas lakas at hindi ko na nga napigilan ang galit ko at ang una kong nahawakan sa loob ng kwarto ko ay naihagis ko.

“Zeeus. Buksan mo ang pinto.” Sunod sunod na katok mula sa labas. Hindi pa pala siya nakakaalis.

Damn it. Mas nanggigigil ako.

Hindi ko siya pinansin na patuloy sa pagkatok. Hanggang sa bumukas na lang iyon. May pakatok katok pa siya kung may susi naman siyang extra.

“Anong kailangan mo?” Galit na tanong ko sa kanya. Iwinaksi ko ang kamay niya ng hinawakan ako sa kanang braso. “Sabi kong umalis ka na.”

“Hindi ako aalis kung nagkakaganyan ka. Ano bang nangyayari sayong bata ka.” Pagmamatigas naman niya at muli niya akong hinawakan. Hinila palayo sa basag na vase.

“Huwag mo akong tawaging bata dahil hindi na ako bata. Ilang ulit ko bang sasabihin iyan sayo.” Galit na paninita ko sa kanya. At iyon ang isa sa ikinaiinis ko pa sa kanya. Dahil tingin niya sa akin ay isa lang akong bata para sa kanya. Anim na taon. Anim na taon lang naman ang agwat ng edad namin at kung makatawag sa akin ng bata para namang sampo o higit pang taon ang agwat ng edad namin.

“Bata ka parin kumpara sa akin. Saka, hindi naman kita tatawaging bata kung hindi ugaling bata ang mayroon ka. Matanda ka na. May tamang pag iisip na Zeeus, pero ang ugali mo at pag iisip mo ay ikaw parin ang batang babae na nakilala ko labing isang taon na ang nakakaraan.” Mahabang lintaya naman niya sa akin.

“Hmmp! Umalis ka na.” Muling pagtataboy ko sa kanya. At pilig na iwinawaksi ang kamay niya na nakahawak sa akin.

“Umayos ka. Ayusin mo ang sarili mo kung gusto mong ayaw mong tawagin kitang bata.” May galit na saad pa niya. Siya na ang kusang bumitaw sa akin at lumabas ng kwarto ko. Akala ko ay aalis na siya at iiwanan ako ay nagkamali ako. Dahil pagbalik niya dala na niya ang maliit na daskpan ang brush at sinimulan na niyang linisin ang mga bubog ng vase na binasag ko.

Hindi na ako umimik. Pinanuod ko na lang siya sa ginagawa niya. At habang pinapapuod ko siya ay unti unti namang nawala ang inis ko sa kanya.

I’m pouting my lips when he turn around ng matapos na niyang malinis ang kalat ko.

“And don’t always do pouting your lips. Kung ayaw mong matawag na bata.” sita niya at agad na umiwas na halata naman na napatingin sa labi ko. “Use your slipper when you walk around I’m not sure if all the broken glass was cleaned.” Paalala niya sa akin saka muling lumabas.

Hindi na ito muling bumalik sa loob ng kwarto ko. Kaya ang akala ko ay umalis na siya ng walang paalam ay muli na namang nabuhay ang inis ko.

Pasalya akong dumapa ng kama ko at pinanggigilang ibinaon ko ang mukha ko sa malambot na unan.

“Hindi ka ba lalabas diyan?” Tanong mula sa pintuan kaya napaangat ako ng mukha at napatingin doon. “Hinihintay kita lumabas pero napakatigas talaga ng ulo mo. Akala ko ba mag aaral ka. Kaya tumayo ka na diyan kung gusto mong turuan pa kita. Pero ayos lang sa akin kung huwag na para hindi ko na sinasayang ang oras ko sa iyo.” Mahabang lintaya niya.

“Hmmmp! Sabi ko umalis ka na kanina diba.”

“Pero sabi mo tuturuan parin kita. Alam mo, ang labo mong kausap eh. Tatayo ka ba diyan ng kusa o I will drag you out of that bed.” Naiinis na saad niya.

“Then drag me out if you can.” At sinabayan ng paglabi. Naiiling na lumapit siya sa akin at agad akong hinawakan sa kaliwang braso at hinila. Pero nakipaghilaan ako sa kanya kaya ang lagay, siya ang natumba sa kama ko paibabaw sa akin. “Ewan ko kung sadyang hindi mo nilagyan ng pwersa ang paghila mo sa akin Proffesor Zander.” Nakangiting sabi ko sa kanya ng hindi agad siya nakakilos para umalis sa ibabaw ko. Kaya bago pa man siya makaalis sa ibabaw ko at makawi sa kabiglaan ay ako ang kumilos at pinagpalit ko ang pwesto namin.

Ngayon ako na ang nasa ibabaw niya. Umayos ako at umupo mismo sa kandungan niya. Nanlaki ang mga mata niya dahil pumuwesto ako mismo sa gitna niya.

“Mmmm, your so handsom my fiance professor.” And I use my finger to caress his cheek go straight in his lips. At dahil nadala ako dahil sa lambot ng mga iyon ay bahagyan kong idiniin ang  daliri ko doon hanggang sa tuluyan na iyong pumasok sa loob ng bibig niya.

“Zeeus.” Nagitla siya sa ginawa ko at naging marahas ang pagtanggal niya sa kamay ko. Dahil may nadikit na laway sa daliri ko kumilos mismo ang mga kamay ko at isinubo iyon. “Fuck it Zeeus, what are you doing.” Mat bigat sa tuno ng boses na tanong niya sa akin at pilit na akong itinutulak paalis sa pagkakaupo ko sa kandungan niya. But my body don’t want to move out in top of him at kusang kumilos ang katawan ko at niyuko ko na siya ng tuluyan at pinagdikit ko ang mga labi namin.

Sa totoo lang this is my first time to kiss other in lips dahil mas napagtuunan ko ang pag eensayo ko kaysa makipagharutan sa iba at hindi gaya ng iba na kung sino sino ang hinahalikan. So this is my first kiss ever. No! Hindi pala first kiss dahil kwento ni daddy I kiss Zander twice noong iniligtas niya ako sa kidnapper. Kaya siya parin ang pangatlo kong halik simula noon.

So now, I don’t know what to do. Ididiin ko na lang ba ang mga labi ko sa labi niya o igagalaw ko. Do i need to use tounge to kiss him?

Ahhhhhh! Napasigaw ako sa isipan ko dahil hindi ko talaga alam ang susunod na hakbang sa ginawa kong halik sa kanya.

Dahil ramdam ko na ang init na nagmumula sa labi niya ay kusang pumikit na naman ang mga mata ko at kusa ding kumilos ng marahang ang balakang ko na nakapatong sa kanya at ang labi ko ay kusa ng kumilos para palalimin ang halik na iginawad ko sa kanya. Bahala na. Matututihan ko din ang humalik. At sa kanya ako magpapaturo.

Ang pagtulak niya sa akin at pagpigil sa ginagawa ko ay nawalan na din ng lakas ang mga kamay niya dahil humawak na ang isa sa batok ko habang ang isa ay nakahawak na sa baywang ko.

Siya na mismo ang nagpalalim ng halik na sinimulan ko. Dahil kumilos ang labi niya to kiss me back. Dahilan para magpakawala na ako ng mahingang ungol dahil ang labi ko na bahagyang nakapinid ay bumuka at ang dila niya ay malaya ng nakapasok sa bibig ko.

“Uhmp!.” Mas lumalim. Mas naging mapangahas ang dila niya at ginalugad ang loob ng bibig ko hanggang sa matagumpayan niyang huliin mismo ang dila ko na kumikilos para gayahin ang ginagawa niya and he suck it. “Uhmp!” Para akong kakapusin ng hininga dahil doon.

Ganito pala ang pakiramdam ng halik na minsan napapanuod ko sa mga movie. Ang akala ko ay nakakdiri dahil talagang malalasaan ang laway ng kahalikan mo pero hindi naman pala. Dahil parang angsarap lunukin at magpalitan ng laway sa kanya na alam kong nalulunok niya ang sariling laway na nahaluan na ng sa akin.

This is heaven. Nakaramdam ako ng pag iinit sa katawan ko dahil sa mapusok na halik na iginagawad niya sa akin. Ako ang nagsimula pero  siya na ngayon ang nasusunod. Tumutugon na lang ako sa kung saan niya ako dadalhin ng kapusukan ko.

Ang kamay niya sa baywang ko ay kumilos at ipinasok iyon sa loob ng t-shirt ko. Dumadama, humahaplos. Ang init na nagmumula sa palad niya ay mas lalong nagpainit ng katawan ko. Na parang mas gusto ko pang hihigit pa doon ang gawin niya.

“Uhmm, ooooh.” Muling ungol na kumawala sa akin ng pakawalan niya ang labi ko. Kumilos siya at binaliktad ang pwesto namin. Puwesto siya sa pagitan ng mga hita ko ng paghiwalayin niya iyon at muli, pinagdikit ang mga labi namin na agad kong tinugon. Ang mga kamay ko ay pumulupot sa leeg niya habang ang isang kamay niya ay nakasuporta sa kanya para hindi maidagan ang buong bigat sa akin. Pero ang isa ay kumilos na muling ipinasok sa loob ng t-shirt ko at malayang humahaplos doon. Hanggang sa matagpuan niya ang isa sa itoktok ng dibdib ko at pinisil iyon. Nilaro, ipinaikot ang daliri doon.

Hindi ko na alam kung saan ako magfu-fucos ang pansin ko.

Sa tamis ba na dulot ba ng paghalik niya sa akin habang nagkikimpian ang mga dila namin. O sa kiliting dulot ng paglalaro ng daliri niya sa isa sa itoktok ng dibdib ko.

Pareho. Dahil sa mga iyon ay mas nag init ang katawan ko. Kumilos na din ang mga kamay ko at nagsimula ng maglikot sa katawan niya.

“Uhmm,.” Halos sabay naming ungol ng maghiwalay ang labi namin. Pero nakaramdam ako ng kahungkagan ng bigla na lang siya tumigil at ibinaon ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko. Ang kamay na nasa loob ng t-shirt ko ay inalis niya at inihaplos sa pisngi ko.

“Stay put. Don’t move.” Narinig kong bulong niya sa akin na sa boses ay nahihirapan na para bang hirap na hirap siya sa pagpipigil ng sarili niya.

“W-why?” Iyon ang naitanong ko na sa pabulong din na paraan. Hindi ba masarap ang halik ko. Hindi ba niya nagustuhan ang naging tugon ko? Mas masarap bang humalik si Maliah kaysa sa akin.

Ilan lang iyon sa biglang nabuong katanungan sa isip ko. At ang isiping iyon ay bigla akong nakaramdam ng inis na may kasamang paghihinagpis dahil hindi matanggap ng utak ko ang tanong kong iyon.

Oo nga naman, si Maliah, babae. At may umbok ang dibdib. Ako, wala at pareho lang kami ni Zander. Na kung anong mayroon siya sa katawan ay iyon din ang mayroon ako.

“Just stay put. This is not right.” Sagot niya sa akin na nakapantig sa tainga ko.

Not right!

Not right!

“Who say so?” Muli kong tanong sa kanya at hindi na din ako kumilos. Pero nakaramdam ako ng paninikip ng dibdib dahil sa sinabi niyang hindi tama ang ginawa namin kanina lang. Pinigil ko ang sarili ko hindi maluha dahil ramdam ko na namamasa na ang mga mata ko. Ang lakas ng ginawa kong paghinga para lang hindi malaglag iyon sa mga mata ko. Pero hindi ko na naiwasan.

Ako! Umiiyak because he reject me. He reject me at sabihing hindi tama. Why?

“Damn it! Don’t cry.” Napamura ito na sa unang pagkakataon ay naringgan ko siya na nagmura. At kumilos para umalis sa ibabaw ko at tinulungan akong makaupo “Iba ang ibig kong sabihin. Kaya tumigil ka sa pag iyak.” Pang aalo niya sa akin at hinaplos ako sa pisngi.

“You said it’s not right! Why? How can you say that?”

“Yeah! I mean this is not the right time. Come on, stop crying.” At hinila ako saka niyakap. “Shhh.” At masuyong humahaplos sa likod ko ang kanyang mga palad. Kaya naman nakaramdam ng kaginhawan dahil doon. Napahinghot pa ako at kumilos ako na ibaon ang mukha ko sa dibdib niya at ipinunas ko doon ang luha ko. “Ahh! Zeeeeus.” Ramdam ko ang panggigili niya dahil doon. At ang sama ng loob ko ay biglang nawala.

“This is right, you are my fiance.” Sabi ko sa kanya saka ko siya itinulak palayo sa akin at tumayo mismo sa ibabaw ng kama kaya naman napatingala siya sa akin. Idinuro ko siya sa nuo. “Tandaan mo ito, fiance kita. At kung ano man ang mangyari sa ibabaw ng kamang ito ay tama.” Inis na sabi ko sa kanya.

Ewan ko pero napansin kong bahagyang ngumiti siya dahil sa sinabi ko.

“What are you smiling at?” Tanong ko.

“You can have me if you will study well little brat.” Sagot niya sa akin at umalis na sa pagkakaupo sa kama at tumayo. Hinawakan ako sa magkabilang baywang at walang kahirap hirap na  ibinaba niya ako sa pagkakatungtong ko sa kama. “So, from now on, mag aaral ka ng mabuti. Give me high grades and I will give you what you want.” Sabay hila sa akin palabas ng kwarto ko.

Nakalabi ako na napapasunod na lang sa kanya. Nawala na ang inis ko sa kanya dahil sa nangyari kanina. Ngayon, magaan na ang loob ko dahil sa huling sinabi niya.

Pero kaya ko kayang bigyan siya ng mataas na grado? Kaya ko kayang kalimutan ang hilig ko para lang makuha ko ang gusto ko sa kanya?

Mmm! Well, hindi ko malalaman kong hindi ko susubukan.

Natapos ang gabi na hindi na namin pinag usapan ang namagitan sa amin. At nakinig na ako kahit papaano sa itinuro niya sa akin. At bago siya tuluyang umalis ng penthouse ko, syempre hindi siya makakaalis ng walang halik sa labi ko.

---

Zeeus at the multimedia

---

MC #8: Zander

“Good morning.” Nakangiting pagbati ni Zee sa akin ng puntahan niya ako sa laboratory room kung saan ako naglalagi sa AU sa tuwing wala akong kmtuturuang klase. Nakasanayan na niyang punatahan ako dito sa umaga.

“What are you doing here,” kunot noo naman na tanong ko sa kanya kahit alam ko naman na ang sagot doon pero hindi niya ako pinansin at walang babala na tinalon ako at  lumambitin ito sa leeg ko.

Ladi niya iyong ginagawa pero ngayon ay nay kakaiba. Dahil parang may ibang ibig sabihin ng mga ngiti niya ngayon. Mabuti na lang at wala akong hawak na kung ano man sa mga ni reresearch ko kaya naman agad akong nakahawak sa kanya at nabalanse ang katawan ko para hindi matumba.

Saan ba ito ipinaglihi nang nagbuntis sa kanya at ang likot likot na parang kiti kiti lang kung kumilos.

“Zeeus, umayos ka nga, nasa eskwelahan tayo.” Gigil na may pagkairita na sita ko sa kanya at pilit na inaalis ang mga kamay na nakahawak sa batok ko pero mas naglumambitin pa siya sa akin.

“Uhm, kiss mo muna ako.” Sabay nguso ng labi nito. Natampal ko ang sarili kong nuo saka ako tumingin sa paligid. Ng wala akong makitang tao ay agad ko siyang pinagbigyan.

Dampi lamang sana ang igagawad ko pero idiniin niya ang labi niya sa akin at iginalaw iyon.

Damn, tao lang ako at hindi ako santo kaya naman ang dampi na halik ko ay lumalim. Habang nakalambitin siya sa leeg ko ay kumilos ako at hinawakan ko  siya sa pwetan at binuhat. Kaya naman ang mga paa niya ay ipinulupot na mismo sa baywang ko.

Ipinaupo ko siya sa isang malinis na lamesa habang patuloy ang halikan namin.

“Uhmmm, ohhh.” Ungol na pinakawalan niya ng sipsipin ko ang dila niya. Dahilan iyon para mas ganahan ako sa paghalik ko sa kanya. Nakakadala ang lamyos ng ungol niya habang naghahalikan kami. At ang lambot ng labi niya na nagpapatamis sa panlasa ko.

Damn! Hindi dito ang tamang lugar pero hindi ko na kayang pigilin ang sarili ko dahil nagsimula nang nag init ang katawan ko.

Nakalimot na ako lahat lahat, at gusto ko na ding mas higit pa sa halikan namin ang iparanas ko sa kanya. Pero para akong nabuhusan ng malamig na tubig ng makarinig ako ng mga yabag at papalapit na usapan sa kung nasaan kami.

Nagulat man siya dahil tumigil ako sa paghalik sa kanya ay kumilos ako para itago siya sa ilalim ng lamesa kung saan ko siya pinaupo.

“Stay still, don’t make a noise..” bilin ko sa kanya. Napasimangot siya pero hindi na nagsalita.

Siya namang pumasok ang kaninang naringgan ko na nag uusap. Sina profesor Arnold at profesor Dave.

“Nandito ka pala Prof. Zander. Kumusta.” Pagbati nito ng mamataan ako.

“O-okay lang prof. Arnold. Nagawi yata kayo dito ng ganito kaaga?” Tanong ko. Dahil bihira naman sila kasi nagagawi dito sa LR. Ako lang ang madalas dito dahil dito na halos ibinubuhos ang free time ko.

“May kukunin lang kami sa table ni Prof. Ben.”

“Ganun ba.” Pero bigla akong napapiksi ng biglang may kung anong humawak sa mga hita ko.

Damn Zeeus. Palihim na tinignan ko siya kaya naman parang gusto ko siyang batukan ngayon dahil nakangisi siya at patuloy sa paghimas ng hita ko.

“May problema ba Prof. Zander?” Tanong ng isa.

Tangna! Huwag naman sana silang lumapit sa akin dahil nakakahiya kapag nakita nila si Zeeus sa ilalalim ng mesa na ngayon ay naglulumikot na ang mga kamay. Sa hita ko hanggang sa umabot na iyon sa gitna mismo ng mga hita ko.

Magaan lang ang kamay niya na nakapatong doon pero kinilabutan parin ako dahil sa masuyong haplos niya sa gitna ko ay naramdaman ko ang pagkabuhay ng alaga ko.

Damn it! Stop it Zeeus. Sa isipan ko lang at ni hindi ko magawang bigkasin.

“A-ayos lang ako prof. Dave.” Sagot ko na sa totoo ay hindi ako maayos. Naiinitan na ako sa ginagawa ni Zeeus. Mabuti na lang ay may upuan sa malapit kaya napilitan hilain iyon at umupo dahil hinihila na siya ako paupo. And now he is unblocking my belt. Unzip my pants.

“Damn it Zeeus.” Hindi ko na talaga napigilang murahin ito ng pabulong kahit gustong gusto kong lakasan iyon para iparamdam dito na nanggigigil ako sa ginagawa niya ngayon.

Naipanalangin ko pa ng wala sa oras na sana umalis na ang dalawang professor at ng masita ko na ng tuluyan si Zeeus.

“Wow. Your so huge and long.” Napangiwi ako dahil sa nasabi niya. Napatingin tuloy ulit sa akin ang dalawa. Nailabas na niya ngbtuluyan ang akin na ngayon ay titig na titig na siya doon.

“May ibang tao ba dito?” Nagtataka pang tanong ni Prof. Dave at luminga sa paligid. Tutop ko ang nuo ko at malakas na napasandal na ang dalawang kamay ko sa ibabaw ng lamesa habang nilalaro na ni Zeeus ang alaga ko na tigas na tigas na. Gusto ng manalakay.

Napapiksi na naman ako ng nakaramdam ako ng parang mainit na mamasa masa sa gitna ko. Ng palihim na tignan ko na naman ito ay ganun na lang ulit ang panlalaki ng mata ko pero hindi ko mapigilang kagatin ang ibabang labi ko dahil baka hindi ko mapigilan ang mapaungol ng malakas dahil sa ginagawa niya.

He is teasing the head of mine. Licking it like a lollipop.

“Uhm, so sweet like lollipop.” Mahina pa niyang saad habang patuloy ito sa pagdila sa itoktok ng akin at he really playing it with his tounge.

“Uhmp.” Muli akong napasandal sa lamesa at ikinulong ko ang mukha ko sa mga palad ko.

“Are you sure you okay prof. Zander?”

“Y-yeah. Okay lang ako. Napapaisip lang ako sa mga dapat ko pang gagawin mamaya.” Pagsisinungaling ko at pilit na pinatatag ang boses ko kahit na dalang dala na ako sa ginagawa ni Zeeus sa ilalim ng lamesa.

Muli nilang ipinagpatuloy ang pagkuha sa mga gamit na kukunin nila sa gamit ni prof. Ben. Pero sadyang mapaglaro ba ang tadhana dahil kung kailan ko na gusto silang umalis ay hindi nila makita ang mga kukunin nila.

“Uhmp.” Iyon na naman ang impit na ungol ko. Dahil ramdam ko na na nasa loob na ng bibig niya ang akin. Kakaiba na ang init na lumukob sa buong laki ko. Baba, taas. Gusto ko man ulit sana siyang yukuin at tignan ay hindi ko ginawa. Pinilit kong umupo ng maayos habang nakasandal parin ang mga kamay ko sa ibabaw ng lamesa. Pilit na huwag magpakawala ng malakas na ungol dahil sa kapangahasan niya.

“Nasaan na ba iyon.” Narinig ko pang pag uusap ng dalawa na hindi pa umaalis.

Hindi na ako mapakali dahil kapag nagpatuloy siya sa ginagawa niya ay sigurado akong maglalabas ako. Pero hindi ko siya masita ng tuluyan dahil ayaw kong makita siya ng dalawang professor.

“I can’t take it all. Your so big. Uhmp.” Bulong pa niya. And he licking it again and again. Bahagyang na ding kumikilos ang balakang ko dahil nadadala na ako at parang gusto ng gumalaw ng malakas kapag tatangkain niyang isubo ng buo ang akin.

“There is it.“napatingin pa ako sa dalawa na ngayon ay nahanap na ang kukunin. “Mauuna na kami prof. Zander.” Paalam nila sa akin na agad naman akong tumango. Pagkasarang pagkasara pa lang ng pintuan ay patulak na ang paa ko para makalayo sa lamesa pero nakahawak parin sa akin si Zeeus doon. Nakaluhod na lumapit sa akin at tumingala pa sa akin while he still teasing me using his tounge.

“I like it, your so big.” Sabi pa niya na hindi na pinigilan ang boses kaya normal na ang salita niya.

Napakagat ulit ako sa ibabang labi ko dahil kinikiliti ako sa bawat pagdila niya sa akin.

“Umph! S-stop it  Zeeus. Not here. Ahhhhhh. Uhmp.” Pigil ko sa kanyang ulo ng hawakan ko iyon pero hindi ko naman magawang itulak siya ng malakas kundi mas idiniin ko pa ang ulo niya ng muli niyang isubo ang akin.

“Kyaaak. Ahhhh. Y-your so naughty Zander.” Kunot ang nuo niya ng isinalubong ko ang pagdiin ko sa ulo niya ang balakang ko kaya naman bumaon ang akin ng buong buo hanggang sa lalamunan niya.

“Ako pa ngayon ang pilyo. Hmmmp.” Sabi ko naman at hinawakan ko ang baba niya at ipinatingala sa akin saka ko naman siya niyuko para halikan. “Your being naughty Zeeus.” Sabi ko pa bago tuluyang pinaglapat ang labi namin. Mapusok, mapaghanap. Agad kong hinuli ang dila niya to suck it.

“Uhmp!.” Hinawakan ko siya sa kilikili at pinatayo upang paupuin sa kandungan ko. Kissing him hungrily.

Iniwan ko na ang labi niya, moving my lips tracing his jawline through in his ears. Licking it. Ang bango niya at ang lambot ng balat niya.

Nadala na ako noong unang gabi ng halikan niya ako. Kung hindi ako nakapag isip ng gabing iyon ay baka naangkin ko na siya. Pero ngayon, mas naging mapusok ito na ngayon ay mas naging mapangahas. Hindi ko balak angkinin siya ngayon at hindi dapat dito ang tamang lugar pero ginising niya ang natutulog na pagnanasa ko simula ng muli ko siyang makita labing isang taon na ang nakakaraan. My little girl fiance back then but knowingly that he is a boy, not a little girl that I used to know.

At ang kakulitan niya noong bata siya ay mas domoble pa ngauon ang kakulitan niya.

“Your so sweet Zeeus baby.” Naibulong ko habang pinapasadahan ng dila ko ang tainga niya pababa ng leeg niya.

“Uhmmm, ooh.” Ungol niya na mas nakakapang init ng katawan ko. Kaya naman sinimulan ko ng kalasin ang botones ng uniform niya. Napapaliyad na siya habang pinagsasawa ko ang bibig ko sa kanyang leeg. Giving him a lite suck.

“I don’t intend to take you now, not here also. But you light up my desire. Be ready baby.”

“Mmmmm, j-just do. J-just do it. Ahhhh.”

Habang nakakandong siya sa akin ay tumayo ako. Kumapit naman siya sa leeg ko at ipinulupot ang mga paa sa akin. Dinala ko siya sa isang long bench sa gilid ng LR at doon ipinahiga.

Muli ko siyang hinalikan na agad naman niyang tinugon. Muli kong pinaglandas ang labi ko pababa sa leeg niya. Nabuksan ko na rin lahat ng butones ng suot niyang damit kaya naman agad na natagpuan ng bibig ko ang isang ituktok ng dibdib niya ay agad ko iyong isinubo. Nilaro ng dila ko and suck it na nakapagpaliyad ng katawan niya. Ang sarap lang sipsipin iyon dahil sa ganda din ng kulay. Kulay rosas na pink iyon.

Nasa isip ko parin ang pagpipigil ko dahil maaring mayroong biglang pumasok sa loob pero mas nanaig ang kagustuhan ng katawan ko kaya ko ipinagpatuloy ang ginagawa ko. Tiningala ko siya habang nilalaro ng dila ko ang isa sa dibdib niya at ang isa naman ay nilalaro ng daliri ko and pinching it.

Nakapikit siya. Habang impit na umuungol. Ungol na parang nasasaktan.

“Uhmmm. More. I want more Zander. Uhmmp.” Sabi niya. Hinawakan ang ulo ko ay idiniin mismo sa dibdib niya. He like me to play his nipples using my tounge. Sipping.

“Paano?” Tanong ko.

“Suck it, ummp. Suck it. Ahhhh. Ang sarap. Uhmm.”

“Yeah! Like this.”

“Yeah. Uhmm. Oooh.”

Pero hindi na ako nagtagal doon dahil may mas gusto din akong tikman. Ang tikman din siya gaya ng pagtikim niya sa akin kanina.

Mabilis na naalis ko ang sinturon niya at nakalas ang butones ng pantalon niya at naibaba ang zipper niyon. Kasabay non ang paghila ko pababa  kasama na ang panloob niya at tuluyan kong inalis iyon sa kayawan niya. Tuluyan ng nalantad sa akin ang kaselanan niya.

He’s little Zeeus was cute. Pinkish ang kulay niyon. Just like him. Napangiti ako bago ikinulong iyon sa palad ko.

Ramdam ko ang bahagyang pagpiksi niya ng tuluyan ko na iyon naikulong sa palad ko.

“Your being naughty this few days baby. How can you repay me for that naughtiness.”

“Ahhhhhh. Uhmmmm. D’don’t tease,  d’-don’t tease me. Uhmmp.” Pabaling baling ang ulo niya habang sinasabi niya iyon. Ako naman ay nilaro ng daliri ko ang ituktok ng kanya to wipe his free cum.

Siya pa ngayon ang may ganang mag sabi na huwag ko siyang tuksuhin gayong siya ang nagsimula na mas malala pa dahil may ibang tao sa paligid kanina.

“But I like it too baby. Your so cute. And your little Zeeus was really cute.” Sabi ko sa kanya na ngayon ay sinimulan ng lasaan siya. Tasting his free cum. I swallowed, and damn he taste so sweet.

This is the first time I take someone in my entire life dahil sa kakahintay ko sa little girl na pinangakuan akong papakasalan paglaki namin. And now, that little girl in my past ay nandito na mismo sa harapan ko. I can’t stop myself now.

Mas napaliyad siya ngayon ng isubo ko na ang kanya ng buong buo. Ang liit niya kumpara sa akin kaya naman hindi ako nahirapan na tikman siya ng buo. Hindi gaya ng ginawa niya na halos hindi niya maisubo ni kahit kalahati lang ng akin sa bibig niya.

“Uhmmmp. Ahhhh.” Isang malakas na ungol ang pinakawalan niya.

“Sshhhhh! Keep your voice down baby. Someone might hear us.” Sabi ko ng alisin ko ang kanya sa bibig ko at muling pinasadahan ng dila ko ang kahabaan niya. Moving my hand upside down.

“Uhmp! B-but I-i c-cant help it. Uhmp. Oooohh.”

“Just bear it baby. You make me feel hot so bear it. Wala tayo sa pribadong lugar baby.” Muli kong saad habang kumilos na ako pumuwesto sa gitna ng mga hita niya ng paghiwalayin ko ang mga iyon. At itinaas ang balakang niya para makita ang itinatago niyang lagusan doon.

And damn, he has a pinkish asshole na nakapagpalunok sa akin habang tinitignan ko iyon. Kumilos ang kamay ko at isinubo iyon para basahin ng sarili kong laway at inilagay iyon mismo sa lagusan niya. Nilaro ko ang bakuna niyon hanggang sa unti unti kong ipasok ang isang daliri ko doon na nakapagpaigik sa kanya.

“Argh. N-no. N-no.” Pigil niya sa kamay ko at tudo ang pag iling niya. “It’s hurt.”

“Mmmm, it’s okay baby. My finger is much smaller than mine. If you can’t take one of my finger, how can you take mine.” Sabi ko sa kanya at hindi ko na pinansin ang pagpigil niya sa kamay ko at ipinagpatuloy ang paglalaro sa bakuna niya. Nandoon ang pag-igik niya. Ang pagtigas ng mga paa niya na tinitiis ang kung anong sakit ang nararamdaman niya sa paglalaro ko sa kanya. But I can’t stop it. I want to played for it. See how his asshole become wet.

“Uhmp.”

“Yeah baby. It’s getting wet. Hmmm.” At nagpasya akong isa pang daliri ang ipasok ko. Na lalong nakapagpaarko ng katawan niya.

Ang kamay na pumigil sa akin kanina ay naihawak na niya sa magkabilang gilid ng bench at doon na ibinuhos ang mahigpit na paghawak. Ang mga paa niya at naninigas parin at nakita ko kung paano mabaluktot ang mga daliri niya doon.

“Argh. Uhmp. Be nice. Uhmp its hurt.” Sabi pa niya habang patuloy ako sa ginagawa.

“It’s okay baby. It’s okay.” Saad ko ng itigil ko na iton at pumuwesto na sa ibabaw niya. Hindi ko na inabalang tanggalin ang damit at pants ko. Basta ko na lang niluwangan iyon dahil kanina pa naman nakalabas mula kanina.

“Let me in baby. I will make you feel better.” Bulong ko bago ko siya halikan sa labi.

“Uhmp.”

I wet my hand using my saliva at ipinahid iyon mismo sa laki ko. Ipinuwesto iyon sa tapat ng bakuna niya at binigyan na ng daan para tuluyan ko na iyong pasukin.

Damn! Napakasikip niya na parang hindi yata kayang pumasok ang akin sa kanya.

“Ahhhh! Argh. Noh. Uhmp.” Umiling siya ng tudo at tinakasan na ng luha ang kanyang mga mata.“

Napatigil ako dahil sa nakita ko na nasaktan nga siya. Kunot ang nuo na kagat ang ibabng labi habang may luha ng naglandas sa gilid ng kanyang mata.

“Sorry baby. Sorry.” Agad ko siyang niyuko at ginawaran ng halik sa labi. Masagana din ang naipon laway niya sa bibig niya dahil sa tinitimpi yatang huwag mapasigaw. I swallowed it all when I kissed him.

“Uhmp.” Pahikbi siya na tumingin sa akin. “A-ang sakit.” Parang batang sabi pa niya dahilan para mapangiti ako. Masuyong hinaplos ko siya sa pisngi at pilid na huwag igalaw ang balakang ko para hindi magalaw ang kaunting nakabaon ng akin sa kanya.

“Nasaan ang Zeeus na baby ko na naglakas loob na painitin ang katawan ko. Hmmmm.” Panunukso ko pa sa kanya pero habang tinutukso ko siya ay unti unti akong gumalaw para maipasok ko ng paunti unti ang akin sa kanya ng hindi niya mararamdaman ang sakit.

“Y-you asshole. Hmp.” Pahikbi ba niyang mura sa akin. Lahit siya ay hindi iginalaw ang ibabang bahagi ng katawan.

“Shhh! I asked you baby. One more time. Let me in or you want me to stop now?” Tanong ko na kahit labag iyon sa akin. Paano kung sabihin niyang tumigil na ako at huwag ng ituloy? Kaya ko kayang bunutin ang akin na ngayon ay nasa bakuna na niya at nararamdaman ko na ang init sa loob niya. Hindi pa man tuluyang bumabaon ang akin sa kanya ay ramdam ko na iyon, paano na lang kung buong buo na ang nasa loob niya.

At gusto ko iyong maramdaman. At bago pa man siya makasagot ay muli akong kumilos. Hinalikan ko siya para kahit papaano ay mawala ang sakit na nararamdaman niya habang papasok ako sa kanya.

“Umpph. Ahhhhhh.” At ang kaunting luha sa mga mata niya ay mas dumami at malayang naglandas na sa gilid ng mata niya.

“Shhhh! Sorry baby. Uhmp.” Saad ko na may kasamang mahinang ungol dahil parang nasasakal na ang akin sa kipot ng lagusan niya.

Damn! He is so tight like sucking me in.

“D-don’t move. Argh.” Hinawakn niya ang balakang ko ng simulan ko ng gumalaw pa para mas maramdaman ang sarap ng nasa loob niya ako. But still, mas nanaig ang kagustuhan kong gumalaw kahit painti unti lang. Sinasanay siya sa laki ko para hindi siya masyadong masaktan.

“Uhmp, baby. Please let me move. Uhmm. Please.” Ako ay nakiusap na din dahil gusto ko ng bilisan ang galaw ko. Namnamin kung gaano siya kasarap.

“Argh  uhmp.”

“Yeah, ohhh. Baby.”

“M-move. Uhmp.” Hudyat iyon para simulan ko na ngang kumilos sa ibabaw niya. Hinalikan ko siyang muli habang gumagalaw na ang balakang ko sa kanya upang ibaon at bunutin ang akin sa loob niya.

“Ahhhh. Uhmmm. Baby. Your so tight. Uhmp.” Kagat ko na ang labi ko. Hinawakan ang dalawang hita niya para makakilos ako ng maayos.

Mas nadagdagan ang init ng katawan ko at kagustuhan kong mas bilisan pa ang galaw ko habang nakikita ko kung paano gumalaw ang little Zeeus niya na sumasabay sa bawat pagbayo ng balakan ko sa kanya.

“Uhmm. Oooo. Ahhhhh.” Ungol niya. Ungol ko na ang mayani sa loob ng LR at hindi na naisip na kung may tao ng nakakarinig sa amin. But then, hindi iyon ang mahalag kundi ang sarap ng bawat labas masok ko sa kanya.

“Baby, ahhhh.”

Isinampay ko ang isang paa niya sa kamay ko at hinawakan naman ng isang kamay ko ang kanya at isinabay na iyon sa galaw ko.

“Baby, let me cum inside. Uhm.”

“Y-yes. Uhmm ohhhh…. c-cum. Fill me. Oooohhh.”

“Thank you baby. Uhmm.”

“Uhmm… Z-zander  i-i gonna Cum.uhmm “

“Me too baby.”

At ang bilis ng ng paggalaw ko ay dumoble hanggang sa tuluyan ko ng maramdama at marating ang kakaibang sarap at buong buong ibinaon at naglabas ako sa kaloob looban niya while his cum spread in his chest, stomach.

“Uhmmp. Mmm.” At talagang isinagad ko pa ang akin sa kanya.

Niyuko ko siya at muling hinalikan. At habang kumikilos pa ang balakang ko ng paunti untinsa kanya at inuubos ang katas na inilabas ko sa katawan ko.

“Baby, mmmm. Ang sarap mo.” Bulong ko pagkatapos.

Hinihingal na ibinaon ko ang mukha ko sa pagitan ng balikat at leeg niya. Siya man ay ganun din na pareho kaming parang nakisali sa marathon sa bilis nmat lalim ng mga hangin na binakakawalan namin.

But then, ng muli ko siyang tignan ay nakangiti na ito.

“Hindi na ba masakit?” Tanong ko. Pero nasa loob parin niya ako.

“Masakit, kaya pwede bunutin mo na. Nagsasaya ka yatang ibaon na lang iyan sa akin.”

Natawa ako sa kaprangkahan niyang magsalita. Kaya naman kumilos na ako para bunutin iyon. Napansin ko pa ang pag ngiwi niya ng maalis ko ng tuluyan iyon sa kanya. Nakita ko pa kung paano lumabas ang inilabas ko sa loob niya.

“Did I cum a lot?” Tanong ko ng maupo ako sa tabi niya habang nakahiga parin siya.

Ewan ko kung nasadya pa na may tissue sa tabi namin kaya naman kinuha ko iyon at pinunasan mismo ang inilabas ko na lumabas sa likod niya.

Doon ko lang napagtanto na dumikit sa akin ang inilabas niya ng ibaon ko ang mukha ko sa leeg niya.

“Fucking shit.” Sa pangalawang pagkakataon ay napamura ako.

Tumawa siya. Kinuha mula sa akin ang tissue at siya na ang nagpatuloy na magpunas sa katawan niya.

“I have spare polo in my bag na kasya sa iyo. Nakapaghanda yata ako.” Nakangiti niyang sabi sa akin.

“You silly Zeeus. At talagang binalak mo ito?”

Tumango siya.

“Then, bakit parang aatras ka na kanina?”

“Masakit pala. Akala ko hindi. Ang laki naman kasi ng alaga mo. Buti nagkasya siya sa akin.”

Naiiling na muli akong napatawa. Hindi ko mapigilan ang matawa talaga sa kanya ngayon kapag nagsasabi ito ng totoo. Ng deretso at walang paligoy ligoy.

“Then, kailangan mong masanay sa laki ko baby.” Sagot ko sa kanya. Sako ko naman inayos ang sarili ko at kinuha ang sinasabi niyang spare polo sa bag niya.

Siya man ay ganun din. Inayos na namin ang sarili namin at ang kalat namin sa loob ng LR kung mayroon man at hindi nag iwan ng ibedensya sa ginawa namin. Ibedensya ng pagangkin ko sa kanya at ebedensyang ako ang lang ang nakauna sa kanya.

“Study hard baby.” Bilin ko pa sa kanya bago kami maghiwalay para pumasok sa kanya kanya naming klase

“I will, so I can have that bigman inside your pants.” Pilyo pa niyang sagot.

Gusto ko man sana siyang muling dampian ng halik ay hindi ko na ginawa dahil nasa labas na kami at maraming makakakita.

Kaya ang ginawa ko na lang ay ang ipatong ang kamay ko sa ulo at ginulo bahagya ang buhok niya.

“See you later then baby.”

---

To be continue:

MC #9: Zander

Patalon na sinalubong niya ako ng makapasok ako sa bahay niya at agad na hinalikan sa labi. Nagpakarga ito na parang bata at ipinulupot ang mga paa sa baywang ko.

“Uhm, hey! W-wait Zeeus.” Pilit na iniiwas ko ang mukha ko sa kanya pero sinigurado ko naman na nakaalalay ang mga kamay ko sa likod niya.

“Uhmmm, kanina pa ako naghihintay dito. Pero nahuli ka ng isang oras. Mag aalas syete na. Saan ka ba galing sa lagay na iyan?” Tanong niya sa akin at sinabayan pa pagnguso sa mga labi.

“May kinausap lang ako na kaibigan kaya medyo nahuli ako.” Sagot ko naman sa kanya. At naglakad ng papasok habang nakanguyapit parin siya sa akin.

Sa liit ba naman ng katawan niya at ang gaan ay para nga siyang bata.

“Sinong kaibigan? Huwag mong sabihin ang kababata mong si Maliah?” May pagdududa na tanong niyang muli sa akin.

“Oo, may ibinigay lang ako sa kanya na mga note na pwede niyang aralin sa mga ituturo niya sa mga estudyante niya.” Totoong sagot ko sa kanya saka ako umupo sa sofa habang karga ko siya.

“Hmmp! I don’t like her. Can you stay away from her?” Sabi niya saka umayos ng pagkakakandong sa akin.

“She is my friend Zeeus, kaya hindi ko maiiwasan iyan. Saka ano ba ang isyu doon?” Tanong ko na kahit alam kong nagseselos siya. Naalala ko pa ng unang araw na binangga niya kami sa daan ni Maliah iyon pala may pagseselos na siyang naramdaman noon dito.

“But I feel something about her.” Tudo nguso siya saka ibinaon ang mukha sa balikat ko. “Can you???”

“No! Hindi ko magagawa iyan.” Sagot ko sa kanya dahilan ng bigla niyang panggigilan ang balikat ko at kinagat ako. “Zeeus ano ba?” Inis na itinulak ko ang ulo niya palaya. Kunot nuong tinignan ko pa siya.

“Hmmp!” Padabog na umalis siya sa pagkakakandong sa akin at talagang tinapunan pa niya ako ng matalim na tingin.

“Your brat as always Zeeus.” Hindi ko na lang pinansin ang pagtatampo niya at muli akong tumayo. “May naluto bang pagkain? Kumain na muna tayo bago ka mag aral.” Sabi ko sa kanya saka ko siya inakbayan pero iwinaksi lang niya ang kamay ko.

“Kumain kang mag isa mo.” Pabalang na sagot niya na isa sa ikinaiinis ko talaga at saka niya ako tinalukuran.

“C’mon lets eat first, baby.” Sabay lapit sa kanya at ipinulupot ko naman ang mga braso ko sa baywang niya at isinandal ang baba ko sa balikat niya.

“Lets eat somethind first. Please.” At masuyong himaplos ang mga palad ko sa tiyan niya. “C’mon baby.” Paglalambing ko pa.

“Hmmp!.” Tanging lumabas sa bibig niya pero nilingon niya ako. Nakairap man siya ay hindi na iyong gaya kanina na nainis talaga ng sabihin kong hindi ko lalayuan si Maliah.

“Your so cute when your pouting your lips baby.” Naibulong ko pa saka ko pinasadahan ng daliri ko ang labi niya ng hawakan ko iyon. “Your lips are red as Red berry baby.” At dahil nadala ako sa lambot ng labi niya na nilaro ng daliri ko ay niyuko ko siya at dinampian ng halik ang mga iyon. “C’mon, baka ikaw pa ang makain ko ng wala sa oras.” Aya ko na sa kanya at muli siyang inakbayan. Hindi na siya tumutol pa at nagpaakay na lang sa akin papunta sa kusina.

“Magpakasal tayo.” Kuway sabi niya ng nasa kalagitnaan na kami ng pagkain dahilan para bigla akong nabilaulan. Mabilis naman na tumayo siya at sinalinan ako ng tubig sa baso. “Bakit? Ayaw mo ba?” Tanong niya sa akin na parang nainis pa sa naging reaksyon ko.

Eh! Sino ba ang hindi mabibigla sa sinabi niya. Nag uusap lang kayo ng mga ilang bagay habang kumakain tapos bigla na lang niya isisingit ang usaping iyon.

“Nagmamadali ka yata?” Iyon ang unang salita na lumabas sa bibig ko ng mahimas masan ako.

“Hindi ako nagmamadali, gusto ko lang na hindi ka maagaw ng Maliah na iyon sa akin.” prangkang sagot niya sa akin. Nailing ako sa sinabi niya. Napalunok tuloy agad ako kahit walang laman ang bibig ko.

“Masyado ka pang bata para sa kasal na iyan. Saka hindi mo ba muna tutuparin ang mga pangarap mo bago mo isipin ang magpakasal?” tanong kong muli sa kanya na gusto kong ilihis sa isip niya ang bagay na iyon.

“Pwede ko naman na matupad ang mga pangarap ko kahit kasal ako sayo diba. Saka tutulungan mo naman ako diba?” Tanong pa niya sa akin. Na para talagang siguradong sigurado na siya sa gustong pakasal sa akin.

“Look Zeeus, hindi biro ang pagpapakasal. Kaya saka na natin iyan pag usapan. Ang mahalaga ngayon at isipin mo ay ang pag aaral mo.”

“Mag aaral akong mabuti kahit na kasal na tayo. Gusto kong kasama ka lagi, uuwi tayong pariho dito sa bahay ng sabay, kakain ng sabay, matutulog na magkatabi. Gusto ko iyon.”

“Let’s talk about that later, kumain na muna tayo.”

“Pero-.”

“Please Zeeus. Kumain na muna tayo. Lalamig na ang mga kinakain natin.”

Napasimangot siya pero sumunod naman siya sa pakiusap ko. Ipinagpatuloy na namin ang pagkain namin pero halatang hindi niya nagustuhan ang pag iwas ko ng usapan na iyon.

Mabilis na inubos niya ang pagkain niya at agad niya akong iniwan at nagtuloy sa loob ng silid niya. Ako may ay minadali na din ang pagkain ko at ako na ang nag ayos at deretso hugas na din ng mga pinagkainan namin.

Hindi ko na siya sinundan at inayos ko na lang ang dapat niyang aralin. Hindi naman nagtagal ay lumabas na siya at nakapagpalit na ng damit pambahay.

Wala na siyang imik na lumapit sa akin at naupo mismo sa kandungan ko habang nakaupo ako sa lapag at nagsusulat. Hindi ko na siya sinita pa dahil kinuha naman niya ang ballpen at papel. Iniwas ko na lang ang isinusulat ko para may paglalapagan siya ng papel na kinuha.

Sinimulan ko ng ipaliwanag sa kanya ang mga aralin niya at agad naman siyang nakakatugon sa bawat tanong ko sa kanya. Napangiti na lang ako dahil kaya naman pala niyang mag aral kung gugustuhin niya dahil madali niya naman niyang nasasagutan ang mga ginawa kong dapat niyang sagutan!

“Kaya mo naman pala mag aral kung gugustuhin mo.” Nakangiti kong sabi sa kanya na nakapagpalingon sa kanya sa akin. Nakasimangot parin siya gaya kanina dahil sa napag usapan namin sa sinabi niyang kasal. “Bakit hanggang ngayon nakasimangot ka parin?” Tanong konparin kahit alam ko na ang isasagot niya sa akin.

“Your my fiance. Bakit ayaw mo akong pakasalan?” Balik tanong niya saka kumilos at humarap sa akin.

“Look, like what I’ve said. Your still young. At sa padalos dalos na disesyon na iyan ay maraming nagsisisi sa huli.” Sagot ko sa kanya na lalong nakapagpasimangot sa kanya.

“Pero hindi ako madaling magsisi. Saka, you take me once this morning , hindi mo ba pananagutan ang nangyari sa atin?” Muli niyang tanong na nakapag patampal ng nuo ko ng wala sa oras.

“Y-yeah! I know, and I will take the responsibility about that. But not that so soon baby. You can enjoy your self to have me and I will enjoy too take you too. I will promise, I will marry you, but now, not until you finish to study.” Sabi ko sa kanya para matahimik na siya at hindi na niya ipagpilitan ang kasal na sinasabi niya.

Oo, nandon na kami, pero gaya ng sabi ko ay masyado pa siyang bata para doon. At sa edad niya ay maaring magbago pa ang isip niya sa paglipas ng mga taon. At iyon ang hindi ko hahayaan na pagsisihan niya ang mga padalos dalos na disesyon niya.

“But I want you to become my husband.” Muli niyang pagpipilit sa akin.

Ginulo ko ang buhok niya ng ipatong ko doon ang kamay ko.

“Oo, I will be, in the future. But now, enjoy your self at your teenage, okay. Lets just enjoy ourself for being togther.”

“Uhmp.” He pouted his lips again kaya naman niyuko ko siya ang give those lips a bite.

“I will eat your lips if you keep pouting them like that.” Nakangiting pagbabanta ko sa kanya na nakapagpangisi sa kanya.

“Hmmp! Then eat me whole.”

“Haha! Yeah! I will do that. Pero sa pag uusap natin, nakakalimutan mo na nag aaral tayo.” Saka ko siya tinaasan ng isang kilay.

Napakamot siya sa ulo ng wala sa oras saka ngumiti. Mabilis na dinampian din ako ng halik sa labi bago umayos ng upo sa kandungan ko patalikod at hinarap ang mga inaaral.

“Let me stand first baby. Igagawan lang kita ng gatas mo habang sinasagutan mo ang mga iyan.” Sabi ko sabay tapik ng balakang niya para umangat sa pagkakaupo kaya naman kumilos siya para umalis sa kandungan ko para makatayo ako. Bago pa man ako makapaglakad palayo ay pinigilan niya ako sa kanya at may pilyong ngiti na gumuhit sa labi. “Para saan ang ngising iyan?”

“But all I want to drink and taste is.. ay ang katas na lumalabas diyan.” Sabay nguso sa harapan ko.

“Naughty.” Natatawang muli kong ginulo ang buhok niya. “Ipagpatuloy mo na iyan. And don’t ever think to cheat when I’m not around. Magtitimpla lang ako ng gatas mo.” Sabi ko saka ko na hinila ang kamay ko para magtuloy na sa banyo.

Naiiling na nangingiti ako dahil sa kakulitan niya. Nakakatawa lang ba na hindi niya kayang magsinungaling dahil kung ano ang nasa isip niya ay iyon ang ilalabas ng bibig niya para sabihin.

“Tapos ko na.” Nakangiti niya akong nilingon ng pabalik na ako. Nag inat pa siya ng maibaba ang ballpen sa ibabaw ng sinagutan niya.

“Good, I will check it later. Inumin mo muna ito habang mainit pa.” Alok ko sabay lapag ng gatas sa ibabaw ng lamesa pero hindi niya iyon piansin.

Uupo na din sana ako sa sahig para tignan at i check ang sinagutan niya ay patulak niya akong pinaupo sa ibabaw ng sofa.

“Zeeus, umayos ka.” Paninita ko pero hindi ko naman siya magawang itulak ng mabilis na sumampa siya sa ibabaw ko at umupo doon.

Ngumisi lang siya. At ang malikot niyang kamay ay umangat at dinama ang ibabaw ng labi ko, kuway ipinapasok ang daliri sa loob ng bibig ko.

“Zeeus.”

Pero hindi niya ako pinakinggan at malayang gumalaw ang hinlalaki niya sa loob ng bibig ko at hinuhuli ang dila ko na iniiwas na hindi niya mahawak. Pero agad din naman niya iyong inalis at walang pag aalinlanganh isinubo iyon na parang ginawang lollipop sa paraan ng pagsipsip niya sa sariling daliri.

“Mmm, your so sweet. I want to taste more.” Paos na sabi niya ng mapagsawaan ang daliri sa pagsipsip niyon at tinawid na ang pagitan ng mga labi namin. “Uhm. Kiss me back.”

Then I did what he said. I kiss him back. Kaya naman mas lumalim ang naging halikan namin. I also enter my tounge inside in his mouth and chase his tounge to suck it.

“Uhmm.” Ungol niya ng mahuli ko ang dila niya at sinipsip ko iyon.

Nilasaan at nagpalitan ng laway ng bawat isa. Hindi nakakadiri bagkus ang sarap lang lunukin at parang ang tamis ng mga iyon sa panlasa ko.

Habang magkaugpong ang mga labi namin at kumikilos ng mahrahan ang kanyang balakang sa ibabaw ko at naglulumikot ang isang kamay papasok sa damit ko.

“B-baby. We need to stop it.” Paos na bulong ko sa kanya at pilit na nilalabanan ang init ng katawan ko na nagsimula ng silaban sa halik na pinagsaluhan namin.

“Mmmm, j-just kiss me more.”

Hinuli ko ang kamay niya para pigilan ang paglulumikot ng mga iyon. At gamit ang iaang kamay ko ay humaplos ako sa pisngi niya.

“B-baby, behave. You must lwarn how to control your feelings that in the end you can’t get hurt.”

“Why? Are duobting about what you feel to me?” Nahimigan ko ang mabilisang pagbabago ng mood niya at marahas na umalis sa pagkakasampa sa ibabaw ko.

“That is not whay I mean. Gusto ko lang na gawin ang tama. Bata ka pa at hindi dapat ito ang ginagawa natin. Saka nag aaral ka. Nakalimutan mo ba na guro mo ako at nag a under ka sa klase ko.” Paliwanag ko sa kanya.

“Lintik na batas iyan. Bakit bawal ba na mahalin kita kahit guro pa kita. Bata pa lang ako nasabi ko na, na ikaw ang pakakasalan ko. Siguro nga, hindi ko maiisip ag ganito kung hindi ka nagpakita sa akin nor ipasa ng kunh sino man ang vedio na iyon sa akin para hindi ko na maalala iyon.”

“Huminahon ka Zeeua, baby. Hindi madadaan sa pagsigaw mo ang pag uusap natin. Ang akin lang ay dapat makapagtapos ka muna ng pag aaral. Tapos saka natin gawin ito. Iyong ganito.”

“Hmmp! Nawalan na ako ng gana. Pwede ka ng umalis.” Galot na pasigaw na pagtataboy niya sa akin. Napabuntong hininga na lang ako ng mabilis na tinungo ang silid nito at pabalibag na isinarado iyon.

Tumayo na ako at inayos ang sarili ko pati na ang mga ginamit namis sa pag aaral niya at maayos na isinilid na iyon sa bag ko. Kinuha ko na din ang papel na sinagutan niya at sa bahay ko na lang iyon itatama.

“Baby, aalis na ako.” Kuway paalam ko sa kanya ng katukin ko siya sa silid niya pero wala akong narinig na sagot mula sa kanya. “Okay, I will leave now. I left you milk in the table. Just drink it later.” Nagtuloy na ako sa pag aayos ng gamit ko. Hindi na ako muling nagpaalam sa kanya at umalis na nga ng tuluyan sa bahay niya.

=

“Kumusta ang pagtuturo mo kay Zeeus, Zan?” tanong ng daddy ng mabungaran ko ito papalabas ng kusina ng makauwi ako ng bahay.

“Okay na dad. Hindi na siya gaya ng dati na lagi niya akong binubwesit para lang sukuan ko ang pagtuturo ko sa kanya.”

“Ganun ba. Baka naman tinurukan mo siya ng nga gamot na ginagawa mo?” May paghihinalang tanong nito sa akin dahilan para matigilan ako.

Lihim na napangiti dahil din doon ng maalala ko na hindi naman gamot na nere-research ko ang naiturok ko sa kanya kundi ang akin sa likod niya.

“Sa una iyon talaga balak kong gawin dad. Pero pasalamat ako dahil nagbago na siya bago ko pa man magawa iyon.”

“Ganun ba? Eh how about your relation to him? May nagbago ba?” Tanong pa nito.

“Dad! May dapat ba akong malaman?” Balik tanong ko dito dahil parang… “Don’t tell me ikaw ang nagpasa sa kanya ng vedio namin noon dad?” Tigagal na tanong ko dito dahil sa ngiting gumuhit sa labi niya.

“Haha! Sorry Zan. Naalala ko lang kasi iyon kaya ipinasa ko sa kanya. Mabuti nga mahilig ang papa mo na maglagay ng mga CCTV sa buong bahay kaya walang nakakawala.”

“Daddy naman eh! Alam mo ba na sa ginawa mo mas gumulo ang lahat. Oo nga, naging mabait siya at gusto ng mag aral pero mas kumulit naman at gusto na niyang pakasalan ko siya.” Sabi ko dito na lalong nakapagpatawa sa kanya. Siya namang dumating si papa pababa sa hagdaan na kagagaling lang sa taas.

“What the laugh mean sweetheart?” Tanong ng papa kay daddy.

“Masaya lang ako sweetheart kasi mukhang mapapaaga ang pagpapakasal ng anak natin.”

“Bakit may Girlfriend ka na ba? Nililigawan mo ba si Maliah?” Tanong naman ng papa sa akin dahilan para batukan siya ng daddy. “Aray naman sweetheart bakit ka ba nambabatok.”

“Anong Maliah ang sinasabi mo diyan. Ang sinasabi kong pakakasalan niya ay si Zeeus.”

“Ano?”

“Oo sweetheart. Naalala ko kasi ang vedio noon nung bata ba sila. Kaya hayon, ipinasa ko sa mamanugangin natin ang vedio ng pag propropose niya kay Zander natin.” Nakangiting pagkukwento pa ng daddy kay papa na para bang wala lang ako sa harapan nila kung pag usapan nila ako.

“Ah! Iyonng nasa swimming pool ba iyon sweetheart. Oo, naalala ko iyon. Mavuti at naisipan ko noong itago sa mga file ko ang bagay na iyon.” Sigunda naman ng papa.

“Kaya nga sweetheart. Sa simula hindi ko sana balak gawin iyon at ipasa dito. Pero naisip ko. Mas maganda na ding malaman ng mamanugangin natin na naghihintay tayo sa kasal nila ni Zander.”

“Kaya nga sweetheart. Mabuti iyon.”

“Dad, papa. Pwede ba! Itigil niyo na nga iyan. Dahil walang kasal na magaganap sa amin. He is just a kid for me now at nag aaral pa siya. Kaya malabong mangyari ang mga sinasabi niyo.” Sansala ko sa pag uusap nila. Na talagang kinarir ang pag uusap sa kasal thing na iyan. Iniwasan ko na nga iyon ng kami lang ni Zeeus ang nag usap pati ba naman sina daddy at papa ay iyon din ang pag uusapan. “Mauuna na muna ako sa inyo papa, dad.“paalam ko na sa kanila na hindi agad nakasagot sa pag iiwas ko.

“Sige, magpahinga ka na.” Si daddy. Humalik ako sa pisngi nito gayong tinapik ko lang sa balikat ang papa bago tuluyan silang iniwan.

Muli akong nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga bago ko ibinagsak ang katawan ko sa kama.

Wala pa akong balak magpakasal kaya malabong mangyari ang gusto nila. Marami pa akong mga pangarap at gusto kong tapatan si Lolo Demetre sa naabot nito. At hindi ko muna papasukin ang pag aasawa dahil baka matulad lang sila kina papa noon. Ayaw kong mangyari iyon at maging iresponsable kaya tutuparin ko muna ang mga pangarap ko bago ko pasukin ang pag aasawa na iyan.

---

To Be Continue

MC #10: Zeeus

Masakit parin ang loob ko kay Zander dahil sa pag iwas niya sa usaping kasal. Oo, nandoon na ako na bata pa ako pero sigurado ako na gusto kong magpakasal sa kanya. At iyon ang ikinaiinis ko sa kanya dahil pilit niyang iniiba ang usapan kapag binubuksan ko ang paksang iyon.

At nakakainis talaga, hindi sa kanya ako naiinis ngayon kundi sa sarili ko dahil nawawala ang inis ko sa kanya kapag nakikita ko siya. Nasa harapan at seryusong nagtuturo ng aralin namin. Kung hindi ko lang naisip na masisira ang image niya bilang isang guro ay kanina ko pa siya nilapitan para halikan. Magpapakarga sa kanya gaya ng sa tuwing dumadating siya sa bahay at tatalon ako sa kanya at agad na gagawaran ng halik. Ipupulupot ang mga paa sa baywang niya at mga kamay sa leeg niya.

Ahhhhhh! Palayasin ko kaya lahat ngayon ang mga ka klase ko ng mapagsulo kami. Kung gagawin ko iyon ay tiyak na isang salita ko lang ay aalis agad sila. But sad to say, magagalit siya sa akin kapag ginawa ko iyon at hindi na naman niya ako papansinin. At pagbabantaan na hindi na siya pupunta sa bahay para turuan ako.

Napasimangot ako dahil sa mga naisip ko. Nagagawa ko naman lahat ng gusto ko noong hindi ko pa siya nakilala. Pero ngayon, gusto ko mang ulit gawin ang mga nakagawian ko na ay linilimitahan ko na din ang sarili ko dahil auaw kong malayo sa kanya.

Damn na pag ibig ito. Bakit kasi ang bilis nahulog ang loob ko sa kanya at mas lumalim pa dahil sa nalaman ko na siya ang nagligtas sa akin noon. At pinangakuan ng kasal.

“Okay! Thank you for this day!” Ipinalakpak niya pa ang mga kamay ng tatlong beses. “At sana may naitanim sa utak niyo sa mga naituro ko. See you tommorow.”

“Thank you Prof. See you tommorow.” Halos sabay sanay naman na sagot nila sa kanya habang ako ay nakapangulambaba sa mesa at nakatingin sa kanya.

Hinintay ko na makaalis lahat ang mga ka klase ko bago ako nagpasyang tumayo at lumapit sa kanya.

“Sabay na tayong umuwi.” Sabi ko sa kanya at ngumiti. Mabilis na ginawaran ko siya ng halik sa mga labi na kanina ko pa gustong gawin.

Patulak na agad siyang umiwas at awtomatikong iginala ang paningin sa paligid.

“Zeeus, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na iwasan mo ang paghalik sa akin sa loob ng eskwelahan.” Naramdaman ko ang pagkairita niya saka bahagyang lumayo sa akin. But still, hindi ko iyon pinansin dahil mas nangingibabaw ang pagkagusto kong lambingin siya. Kahit ramdam ko ang pag iiwas niya ay okay lang. Alam ko naman na iniiwasan lang niya ang maeskandalo.

“Sorry na. Namiss lang kita eh.” Nakalabi kong sabi sa kanya pero agad din akong ngumiti. “Halika na. Sabay na tayong umuwi.” Muli kong aya sa kanya.

“Mauna ka na. May idadaan lang ako kay Maliah saglit.”

Napasimangot ako lalo ng marning ko ang pangalan ng Maliah na iyon. At ano na naman ang idadaan niya dito. Nakakainis.

Umirap ako. Talagang tinapunan ko siya ng matalim na tingin bago ako tumalikod.

“Hindi na ako mag aaral. Huwag ka na ding pumunta sa bahau ngayon.” May galit at pagdadamdam na sabi ko sa kanya.

“Zeeus, ayan ka na naman. Nagbabanta ka na naman na hindi ka mag aaral. Pwede ba, habaan mo ang pasensya mo at hindi ang pag ka spoiled mo ang pinapairal mo.” May pag kairita ding sagot niya sa akin na lalong nakapag painis sa akin.

“Yeah! Tapos sasabihin mo na hindi mo na din ako tuturuan. Sasabihin mo na din na hindi ka magpapakita sa akin. Panakot mo na hindi ko kayang tiisin.” Galit na sumbat ko.

Nakakainis na talaga. Naiinis na talaga ako sa sarili ko dahil nasasaktan ako kapag naiisip ko na wala lang ako sa kanya. Kasalanan ko ba na mahal ko na siya?

“Wala ako sa mood makipagtalo ngayon sayo Zeeus. Dumeretso ka na sa bahay mo pag uwi, susunod na lang ako. Kailnangan ko lang talaga idaan ang mga Note ko kay Maliah.” Sabi pa niya at ipinagpatuloy ang pagliligpit sa mga libro niya.

“Hindi mo na ako kailangang turuan.” Sabi ko sa kanya. “Mag aaral na ako kahit wala ang tulong mo. Magpapatulong na lang ako kay Lee.” Sabi ko sa kanya at nagsimula na akong humakbang palayo.

“At sino naman ang Lee na ito?” Tanong niya ng pigilan ako sa braso.

Siya namang dumating nga si Lee dahil may kukunin siya sa akin. Parehas kami ng kursong kinuha pero magkaiba ang eschedule na kinuha namin. Minsan lang sa isang linggo magkaparehas ang oras namin. At hindi pa nga niya nakikilala ito dahil iba ang prof na pinasukan ni Lee para sa Chemestry.

“Lets go.” Aya ni Lee sa akin pero natigil siya ng makita na nakahawak siya sa braso ko bago tumingin sa kanya.

Napansin kong nagkasukatan ng tingin ang dalawa.

“Siya ba ang prof. nio sa chemestry Zee?” Kuway tanong nito sa akin na agad akong tumango bilang sagot.

“Bitawan mo na ako PROF.” Diin na sabi ko sa salitang iyon.

“Umuwi ka ng maaga kung ano man ang pag uusapan niyo para sa pag aaral mo.” Sagot na lang niya at binitawan ako.

Hindi na ako sumagot at agad na sumama kay Lee. Umakbay pa sa akin si Lee ng makalapit ako dito.

“May problema ba sa kanya?” Kuway tanong nito ng makalayo kami at inalis ang pagkakaakbay sa akin.

“Yeah!”

“Need help. Like mo bang ipabugbog ang prof. nio?”

“No! I don’t need your help if I want to do that. Dahil kaya kong gawin iyon ng ako lang.”

“Okay ikaw ang bahala. Pero iba ang napapansin ko sayo those few days?” Muli niyang saad saka tumigil sa paglalakad at hinarap ako. “Tama ba ako ng hinala na may namamagitan sainyo ng professor niyo?”

Hindi ako agad nakaimik. Pero kalaunan ay tumango ako bilang sagot. “Natatandaan mo pa ba na minsan naikwento sayo ni Hades ang nangyari sa akin noong bata ako na muntik na akong nadukot.”

“Then?”

“He is the one who saved me. At nalaman ko lang iyon noong nakaraang buwan na siya ang taong iyon na pinangakuan ko ng kasal kapag malaki na ako.”

“What?”

“Hahaha!.” Tumawa ako ng pagak dahil sa reaksyon niya. “Ako man ay hindi makapaniwala Lee. Kaya nga heto, naiinis ako dahil bigla na lang nagbago ang ilang pananaw na kinalakihan ko na. Nakaka inis.”

“Well.” Sabay tapik ng balikat ko. “Let me help you para malaman kung ano din ang tunay niyang nararamdaman sayo.” Nakangisi nitong sabi saka muling umakbay sa akin. “If he like you, he will get jealous kung makikita niyang palagi tayong magkasama. I will arrange my schedule para makasabay tayo sa pag aaral.”

“Sigurado ka?” Hindi ako makapaniwala sa suhesyon niya at hindi ko naisip ang bagay na iyon. Masyado bang mahina talaga ang utak ko at hindi ko naisip na pagselusin siya na iyon ang nararamdaman ko sa bwesit na Maliah na iyon sa tuwing binabanggit niya ang pangalan nito.

“What do you think?”

Ngumiti ako. Sabay kutos sa kanya. “May utak ka din talaga.” Nakangisi kong sabi sabay layo sa kanya ng akma niya akong babawian sa ginawa kong pagkutos sa kanya.

“Gago ka talaga. Ikaw na nga ang tutulungan. Nangungutos ka pa talaga.”

“Hahaha! Mas maliksi ako sayo. Bleeh.” Para na kaming bata na naghabulan sa pasilyo palabas ng building ng department namin. Hindi niya ako mahabol. At nagsaya na nga kami. Nakalimutan ko ang pag sesente ko dahil dito.

Si Lee na isa sa pinakamalapit sa akin sa iba pa naming mga kaibigan.

“Oi! Ano iyan? Sali naman kami.” Si Icy ng makasalubong namin sila ng marating namin ang parking area ng eskwelahan. Pumaikot pa ako sa kanila kasama nito sina Kyle, Jasper, at Cloud. “Ano ba pinaghahabulan niyo?”

“Kutusan ba naman ako. Siya na nga ang binibigyan ng suhesyon siya pa may ganang kutusan ako. Tapos sabihin may utak pala ako. Akala naman siya meron. Laging nililipad ang utak.”

“Haha, oo na.” Natatawa kong sabi dito. Sabay nagtago sa likuran ni Cloud. Na hindi niya nilalapitan kaya doon ako nagtago.

“Ano ba suhesyon iyan?” Tanong naman ni Cloud sa akin sabay akbay. “Ano gusto mo, bud. Kukutusan ko  ba siya para sayo.” Sabay paikot ng braso na nakaakbay sa akin at ipinatong ang kamao sa ulo ko.

“Ahh! Tangna ka Cloud subukan mo ng makita mo kung sino ang mababalian ng braso.” Banta ko naman at pilit na inaalis ang braso na nasa leeg ko.

“I don’t need you help.” Seryuso naman nitong sagot sa kapatid pero lumapit naman sa amin at mabilis na binawian ako ng kutos.

“Lets go. Nakuha mo na ba ang chips Lee.” Si Jasper na ang chip na sinasabi ay ang kukunin nito sa akin kaya niya ako tinunton sa klase ko kanina.

“Yeah! Kukunin pa lang. Akin na Zee. Sabay lahad ng palad. Agad naman akong binitawan ni Cloud para makuha ko sa bag ko ang hinihingi nito.

“Heto. Kayo na ang bahala diyan. Kabilin bilinan ni Hades na huwag niyong ipapaalam sa mga magulang natin.”

“Yeah alam namin. Kaya kami na ang bahala dito.“sagot naman nito sa akin.

Magsasalita pa sana ako ng mapansin ko na palapit sa amin si Zander. Seryusong nakatingin sa amin. Dahil hindi siya kilala ng mga ito ay natural lang na hindi siya binati ng mga ito pero kumilos naman si Lee at inakbayan ako ng makalapit siya sa amin.

“Lets go Zeeus. Sabay na tayong umuwi ng bahay mo.” sabi nito sa akin sa seryusong tinig at nakatingin sa mga kamay ni Lee na nakaakbay sa akin.

Nakaramdam yata ang iba na sa kilos namin ni Lee ay umakbas din sa akin si Jasper sa kabilang panig ko.

“Sino siya Zee?” Kuway tanong ni Jasper at seryuso ding tinignan ito.

“Professor namin Jas. At Tutor ko sa gabi.“sagot ko.

“Ahh! Ganun ba. Paano ba iyan di hindi ka makakasama sa amin ngayon. Mag aaral ka pa pala. Alam mo, gwapo itong si Lee, baka maagaw ang pansin niya sa iba at masalisihan ka.” Sabi pa nito sa makahulugang tinig.

“Alam ko naman na hindi niya magagawa iyon Jas. Diba Lee.” Sabay kindat dito.

Nagulat na lang ako at hindi agad nakapag react ng bigla na niya akong hawakan sa kaliwang braso at hilain palayo sa kanilang dalawa. Pero mabilis ang naging kilos ni Lee at hinawakan naman ako sa kanan at nakipagsukatan ng tingin sa kanya.

“Sa susunod na lang ako sasama Lee.” Sabi ko na lang dito ng maramdaman ko ang higpit na hawak niya sa akin. Ang kamay ko na hawak ni Lee ang hinila ko.

Damn! Fucking Shit! Hindi ko kayang tanggihan siya. Mas nananaig ang kagustuhan kong makasama siya kaysa sa sundin ang plano ni Lee..

“Pero-.” Hindi pa man nakakasagot si Lee ay hinila na niya ako palayo sa kanya. Kunwari naman ayaw ko talagang sumama sa kanya na kahit ang totoo ay gusto kong hawakan din siya sa kamay. Pagdaupin ang mga palad namin habang naglalakad.

“S-sandali nga Zander. Bakit ka ba nagmamadali.” Malakas ang ginawa kong paghila sa kamay ko na hawak niya kaya nabitawan na niya iyon.

“Ano? Sasama ka sa pagbubulakbol kasama ng mga kaibigan mo?” Galog na tanong niya sa akin.

“Akala ko ba may idadaan ka pa sa Maliah mo bago ka pumunta sa bahay. Kaya nga binibigyan kita ng oras diba. Tapos ngayon makikisabay ka din naman pala.”

“Oo, sasabay ka sa akin at tayong dalawa ang mag dadaan ng ibibigay ko kay Maliah. Naiintindihan mo ba. At ng hindi mo pairalin ang ugali mong iyan. Na kung may hindi nagustuhan ay bigla na lang mag ba-back out.”

“Nah nah nah! Ganito na ako noon pa. Kaya wala kang magagawa. Hindi pa man kita nakilala noon, nagagawa ko na ang lahat. Tandaan mo, tinanggihan mo akong pakasalan ako. At wala tayong masinsinang usapan kung ano ba talaga tayo.” Naiinis sa sumbat ko sa kanya na kahit ayaw ko sana iyong sabihin sa kanya. Pero nakakagigil eh. Nakakaasar siya. Siya pa lang ang taong ang lamig ng pakikitungo sa akin kahit pa man na may namamagitan na sa amin. Hindi ko man masabi kong ano talagang mayroon kami ay parang talong talo na ako sa lintik na nararamdaman ko sa kanya.

Natampal niya ang sarili niyang nuo at hindi na sinagot ang mga sinabi ko. Muli niya akong hinila at isinakay sa kotse niya.

“M-may sasakyan ako kaya mauna ka na.” Akma akong bababa ng tapunan niya ako ng mapagbantang tingin.

“Sabi ko sayong huwag mong uubusin ang pasensya ko Zeeus.” Banta pa niya at pabalibag na isinarado ang pinto at mabilis na sumakay. Palabas ng AU at tinalunton kung saan niya ibibigay ang note para kay Maliah.

Ilang block lang ang layo ng tinahak ng kotse niya at tumigil iyon sa isang restaurant. “Lets go.” Aya niya sa akin bago bumaba. Pero hindi ako kumilos para sumunod sa kanya.

At isa na naman iyon sa ikinainis ko dahil ni hindi niya inulit ang pag yayaya sa akin at agad na pumasok sa restaurant at tanaw ko na sinalubong siya ni Maliah at hinalikan sa pisngi. Na lalong nakapagpakulo ng dugo dahil hindi basta pisngi lang kundi malapit sa labi niya.

Damn that woman!

Kuyom ang kamao ko at padabog na pinindot ang busina ng kotse niya na nakapag palaingon sa kanila. Nandoon ang kunot na nuo niya na nakatingin mismo sa gawi ko kahit alam ko naman na hindi niya ako nakikita mula sa labas. Pero saglit lang iyon at muling binalingan si Maliah ay may ngiti sa labing kausap ito. Inabot ang mga papel. Ewan ko kung ano pa ang pinagusapan nila dahil umabot pa iyon ng limang minuto o mahigit pa bago tuluyan siyang bumalik pasakay ng kotse niya.

“What’s with you Zeeus. Your making a scene in public place.” Galit na sita niya sa akin ng makasakay na siya ng tuluyan at may pagkairita na hinila ang seatbelt at isinuot iyon.

“Hmp! He kissed you in your lips.” Galit na sagot ko naman sa kanya. Muli ay narinig ko ang pagpapakawala niya niya ng isang malalim na buntong hininga saka ako tinapunan ng tingin pero hindi na nagsalita. Pinaarangkada ang sasakyan pauwi na ngayon sa bahay.

Wala na siyang imik hanggang sa makauwi kami. Pero agad niya akong hinarap sa seryusong tingin.

“Alam mo, hindi ko na makuha ang ugali mo Zeeus, sa totoo lang.” Pasimula niya ng maipatong na ang mga gamit niya sa lamesa ng sala. “Pwede ba, kumilos ka naman sa naayon sa edad mo. Nasa tamang edad ka na para sa ganyang pag uugaling mauroon ka.”

“Ganun naman pala eh. Nasa edad na ako para pakasalan ka.” Sabad ko sa sinasabi niya na sinabayan ko talaga ng pagsimangot at tinalikuran siya pero pinigil niya ako sa braso at muling pinaharap sa kanya.

“Ayan na namang usaping iyan Zeeus. Napag usapan na natin ang tungkol sa bagay na iyan. Magtapos ka muna ng pag aaral mo at tuparin ang mga pangarap mo saka natin pag usapan ang kasal na iyan.” Sagot niya sa akin.

“Ayaw ko. Ayaw ko. Gusto kong makasal sayo. Gusto ko ng makasal sayo para hindi ka agawin ng Maliah na iyon sa akin. Akin ka lang. Akin ka lang eh.” Hindi ko na mapigilan ang tumulo ang luha ko habang sinasabi ko iyon. Dahil kapag naghintay ako gaya ng sabi niya ay may posibilidad na makahanap siya ng iba at makaagaw ng pansin niya na dapat ay sa akin lang. At doon hindi ako makakapayag.

“Naman Zeeus. Stop crying will you!.” Saka niya ako hinila palapit sa kanya at ikinulong sa mga yakap niya. “Walang aagaw sa akin mula sayo okay! Kaya tahan na. Huwag ka ng umiyak.”

“Hmmp!.” Pahikbi akong yumakap din sa kanya ng mahigpit na mahigpit. “Basta pakasal tayo. Iyon ang gusto ko para mapanatag ako. Mag aaral ako ng maayos. Gagawin ko lahat.”

Nagpakawala na naman siya ng buntong hininga. Marahang humahaplos ang mga kamay niya sa likod ko.

“Zeeus, please. I can’t marry you right now dahil nag aaral ka pa at isa ako sa guro mo. Dahil kapag nalaman iyon ng publiko ay masisira ang pangalan ko at mawawalan ako ng lesensya. Zeeus, pangarap ko ang maging guro kaya sana hindi ikaw ang maging dahilan para mawala iyon sa akin.” Seryusong tumitig pa siya sa akin at sa tingin niya ay may pakikiusap na sana maintindihan ko siya. “Kaya please, mag aral kang mabuti, para hindi ka umulit sa pag aaral ng agad kang makatapos. Saka natin iyan ulit iyan pag usapan.”

Napasimangot akong muli pero hindi na ako nagsalita pa. Muli akong yumakap sa kanya na agad din naman niyang tinugon.

“B-basta, akin ka lang.” Tanong ko sa ilalim ng mga yakap niya.

“Yes Zeeus. Don’t worry. Im all your baby.”

Inangat ko ang tingin ko sa kanya. Matamang tinitigan. “Then kiss me.”

Ngumiti siya sa sinabi ko kaya naman napangiti na din ako. He caress my cheeks. At unting unting lumapit ang mukha niya sa mukha ko.

Kumilos na din ang kamay ko wrap them on his neck.

“Mmm.” Isang mahinang ungol ang pinakawalan ko ng tuluyang maglapat ang mga labi namin.

At tanging ang mga halik, haplos, ungol namin ang namayani sa loob ng bahay na siyang tanging nagkakaunawan at hindi na kailangan ng mahabang pag uusap.

---

To Be Continue

---

MC #11: Zeeus

“Hi kiddo.” Si Maliah ng hapong iyon. Hindi sana ako sasama kay Zander para naman makapunta pa ako sa MC office namin para makabonding naman kahit papaano ang ibang MC masters pero hindi ko na ginawa dahil nagpaalam na naman siya sa akin na may i dro-drop na naman na note para kay Maliah. At ang ikinaiinis ko ay palagi na lang ba?

Nakakabwesit na ang babaeng ito. Na halata na may gusto sa kanya.

“Im not a kid.“pabalang na sagot ko dito na gusto ko agad sanang supalpalin pero nakita ko ang pagbabantang tingin niya sa akin na nagsasabing ayusin ko ang pakikipag usap kay Maliah.

Damn! Aba kung wala siya sa harapan ko baka kanina ko pa nga ito sinagot ng pabalang at pagbantaang layuan siya nito. Pagbabantaan na baka pagsisihan nito na may gusto ito sa kanya.

“Napaka ill-tempered pala ng estudyante mo Zan, kung hindi lang kita kilala na mahaba ang pasensya siguro nag give ka na sa kanya.” Nakangiti pang baling nito sa kanya na halata na pinalalambing ang tinig.

Sungalngalin ko kaya. Halata naman na iniipit lang ang boses nito para gumaan sa pandinig.

Bwesit lang ba.

“Lets go get some drink first ng hindi tayo dito sa labas mag usap.” Aya niya at itinuro ang isang coffee shop sa tapat.

Hahawak sana ako sa kamay niya pero iniwas lang niya iyon at kaagapay pa ang bwesit na Maliah papasok sa loob ng naturang Coffee Shop.

Nakasimangot na sumunod na lang ako. At dahil hindi ko tinitignan ang dinadaanan ko dahil sa inis ko ay may nakabanggaan ako na mas lalong nakapagpainit ng ulo ko.

“Hey you! You wanna die.” Galit na usal ko at matalim na tinapuan ng tingin king sino man ang puntio pilatong ang lakas ng loob na banggain ako.

“Mag sosorry sana ako pero ikaw itong bumangga sa akin at ikaw ang hindi tumitingin sa dinadaanan mo.” Sagot naman nito sa akin. Pero para akong namalikmata ng makita at mapagmasdan ang mukha nito.

“Zander?” Kunod nuo ko pang banggit sa pangalan nito. Ewan ko pero siya si Zander at hindi ako pwedeng magkamali.

“No, my name is Argus.” Pagtatama nito sa binanggit kong pangalan.

“Anong nangyari dito?” May lumapit sa kanya. Hindi lang isa, kundi dalawa. Dalawa pang Zander.

“Namamalikmata ba ako?” Hindi ko mapigilang tanong sa kanila. Pero napansin ko na hindi sila katangkaran na gaya ni Zander.

“Your not, at bakit mo kilala ang kuya namin?” Tanong ng nakabungguan ko.

“Zeeus, anong-.” Si Zander na lumabas ng coffee shop na halatang nagulat din ng makita ang mga kamukha niya. “Anong ginagawa niyong tatlo dito?” Tanong pa niya sa mga ito ng makalapit. Kung hindi lang siguro kilala ng puso ko si Zander at hindi papansinin ang tangkad nila ay hindi ko malalaman  ang sino si Zander sa kanila.

“Ayon oh!.” Sabay turo ng dalawa pang bumaba sa isang kotse.

“Anong atin bakit naisipan niyo yatang lumabas?” Tanong pa niya.

“Bakit hindi ba pwedeng maka bonding ang kapatid namin. Nag chat kasi si Maliah na nandito kayo kaya naman kahit dito man lang magkakasama tayo. Bihira ka na kasing mahagilap.” Sagot ng isa. Hindi iyon ang nakabunguan ko.

Naiiling na binalingan naman niya ako saka hinilanpalapit sa kanya.

“Busy ako sa pag tututor sa kanya kaya hindi ako makapag bonding sa inyo.” Sagot niya.

Tumango naman ang mga ito. Saka bumaling sa dalawang bagong dating.

“What a scene dad, papa.” Kuway sabi niya sa mga ito.

So, sila ang mga magulang nila, at ang papa nila ay kamukha din nila.

“Ayaw ko din sana Zan, kaso mapilit ang daddy mo.” Sagot naman nito sa kanya at tinapik siya sa balikat bago bumaling sa akin. “Kumusta ang papa at daddy mo little Zee.”

“Okay lang.” Pabalang na sagot ko dahil nainis ako dahil sa itinawag niyang little.

“Hahaha! Nagmana ka sa kaseryusuhan ng papa mo.” Kuway hindi pinansin ang pabalang na sagot ko. “Hala pumasok muna tayo sa loob para naman hindi tayo dito mag usap usap. Nakakatawag pa naman ng pansin ang kagwapuhan namin.” Biro pa nuto pero napansin ko ang pagsiko ng katabi nito. Ang daddy nila.

“Tara na. Lets go Zeeus.” Aya na niya sa akin. Pero lihim akong napangiti dahil hindi na niya binitawan ang pulsuhan ko hanggang sa makapasok kami sa loob at naghihintay naman doon ang bwesit na Maliah.

Ngiting ngiti pa na sumalubong sa papa at daddy niya ito at sa mga kapatid niya. Halata na nagpapalapad ng papel sa buong pamilya niya.

“Maupo kayo tito.” Alok pa niya sa mga ito. Tinawag ang sales clerk at nagpa expand ng lamesa para sa amin.

“Salamat Maliah. Kung hindi mo pa siguro chi-nat si Ariez wala kami dito.” Ang daddy niya.

“Napapansin ko kasi tito Alex na bihira na niyo makasama si Zan.”

“Busy lang ako kaya hindi ako nadadalas sa bahay.” Sagot naman niya dito.

“Kaya nga, at least ngayon may time tayo.” Sabi pa ng daddy niya. “Ikaw pala hijo. Kumusta naman ang pagtuturo sayo nitong si Zander? Tawagin mo akong tito Alex. Siya naman ang tito Magnus mo.” Baling nito sa akin.

Napatingin ako sa kanya. Kaya naman nakita ko sa mga mata niya na parang sinasabing huwag akong mag sasalita tungkol sa namamagitan sa amin.

Nasasaktan talaga ako dahil ayaw niyang sabihin sa iba ang tungkol sa amin. Pero sige lang, hahayaan ko na lang muna. Aakto na muna akong student-teacher lang kaming dalawa.

“Ayos lang naman, tito. Nahihirapan man akong makahabol ay ayos lang. Magaling naman siyang magturo.” Seryusong sagot ko.

“Mmm, ganun ba. Dibali, matiyaga naman iyang si Zan hijo. Kaya makakaya mo din iyan.”

Tumango na lang ako. Nakita ko naman na parang nabunutan siya ng tinik sa dibdib sa isinagot ko. Napansin ko talaga na nag alala siya na baka iba ang sabihin ko.

“Oh! By the way. I’m Argus.” Pakilala ng nakabungguan ko kanina. Sabay lahad bg palad sa akin.

Seryusong tinanguan ko na lang ito saka tinanggap ang pakikipagkamay niya. “Zeeus, Zeeus Alcaide.” Sagot ko.

“Sayang, kung alam ko pala na hindi ka naman pala Brat gaya ng pakilala sayo ng daddy mo, di ako na lang sana ang nagturo sayo.” Nakangiti pa nitong sabi kaya naman hindi ko mapigilang tumitig dito dahil kuhang kuha niya ang ngiti ni Zander. Hindi ko pinansin ang sinabi nitong pag ka brat ko dahil totoo naman iyon.

“Ehem, huwag kang maniwala diyan kay Argus, Zeeus.” Sabad naman ng isa. “Ariez pala.” Pakilala naman nito na sinabayan ng kindat. “And this is Eros.” Pakilala na rin niya sa isa.

“Kinagagalak ko kayong makilala.” Iyon na lang ang tanging nasabi ko. Hindi ko naman mapigilan ang mamangha dahil pinabiyak na bunga talaga silang apat.

“Nga pala kuya Zan, kung gusto mo pwede ko ng bawiin ang pagtuturo mo kay Zeeus. Mukhang magkakasundo kami.” Si Argus na naman. “Alam ko naman na marami kang ginagawa. Kaya pwede mo ng i give up ang pagtuturo sa kanya.” Dagdag pa nito. Sasagot sana ako na hindi na kailangan pero agad na nakasagot siya sa kapatid.

“You don’t need to Argus. Asikasuhin mo na lang ang major mo. Dahil kaya kung pagsabayin ang pagtuturo sa kanya sa mga trabaho ko.” Seryuso naman niyang sagot sa kapatid. “At ikaw.” Saka niya ako binalingan. “Fucos, don’t do always starring at people because Argus is not me.”

“Hahaha, nahihiwagaan lang naman kuya. Kamukha ba naman kita. Kung hindi ka lang siguro mas matanggakad sa amin malamang iisipin ng iba na ako ikaw..kami ay ikaw.” Sabi naman nito.

“Tama na muna iyang usapan niyo. Mag order na muna kayo ng mapagsasaluhan natin.” Sansala naman ni tito Magnus.

Kaya naman si Maliah, ang mapapel na babae ang tumawag na ng sales clerk. Nag order na sila ng kanya kanyang gustong inuming kape at dessert.

Hindi na ako nakapag order ng sarili ko dahil siya na mismo ang nag order para sa akin na ikinangiti ko. He know what I like.

Nawala na kaunti ang inis ko kanina dahil magaan naman kausap ang mga kapatid at mga magulang niya. Nasisingit na lang ang gigil ko kapag bumibida naman si Maliah at nag kukwento.

We took 1 hour para sa bonding nila na nakisali na ako sa saya nilang mag anak. At ang sampid ding si Maliah. Hanggang sa magpaalam na siya sa mga ito para sa pagtuturo niya sa akin at ganun din si Maliah sa mga ito.

“Ingat kayo sa pag uwi.”

“Kayo din ni Zeeus.” Ang daddy nila.

“By the way Zeeus, think what I offered. If you bored sa paraan ng pag tuturo ng kapatid namin, pwede mo akong subukan na ako magturo sayo.” Si Argus na kanina pa ipinipilit sa akin iyon.

“Tigilan mo si Zeeus Argus. Dahil hindi ako titigil sa pagtuturo sa kanya.” Na siya ang laging sumasagot. Na hindi ko mapigilang isipin na ayaw niya akong ipamahagi sa kapatid niya.

“Si Zeeus ang kinakausap ko kuya, hindi ikaw.”

“Still no! Dahil minsan mo ng inayawan ang pagtuturo sa kanya simula pa lang.” Muli niyang sagot dito. “Mauna na kami papa, dad.”

Ng makasagot sila ay agad niya akong hinila pasakay sa kotse niya. Hanggang sa nauna na nga naming nilisan ang coffee shop.

=

“Huwag mong titigan si Argus ng ganun Zeeus, dahil hindi ako siya.” Iyon ang unang sinabi niya ng marating namin ang bahay.

“I didn’t.” Sagot ko na napangiti ako.

“You did.” Saka niya ako hinarap. Kunot ang nuo ng mapatitig sa akin. “At ano ang ibig sabihin ng ngiti mong iyan?”

“Wala naman.” Sagot ko na kahit ang totoo ay masaya ko habang iniisip ko na hindi niya nagugustuhan ang pagtitig ko kay Argus. Hindi ko namam kasi masisisi ang mga mata ko dahil kamukhang kamukha ng niya ito. But still, my heartbeats only belong to him. Na kahit tignan ko si Argus ay hindi gaya ng pagtibok ng puso ko kapag tititigan ko siya. “Zander? What if hindi tayo nagkita at si Argus ang una kong nakilala. Sa kanya kaya ako magkakagusto at hindi sayo?” Kuway tanong sa kanya na nakapagpatalim ng tingin niya sa akin.

“Pero hindi dahil ako ang una mong nakilala. Saka kahit pa man na siya ang magturo sayo, mas nauna mo parin akong nakilala noon.”

“Mmmmm, what if nga lang diba. Saka hindi mo naman ako kilala noong tinanggap mo ang pag tututor sa akin. Dahil magkamukhan magkamukha kayo. Pwedeng sa kanya ako magkagusto.” Nakangiti kong pagpapatuloy. Naaliw ako habang pinagmamasdan siya na parang ayaw niya ng mga sinasabi ko. Na ang puso ko na umaasa na ayaw niya ng kaisipan iyon.

“Ewan ko sayo. Kung saan saan lumilipad ang isip mo.” Pambabaliwala na niya sa sinabi ko na dumeretso na sa sala at inilapag doon ang mga gamit. “Go on, magbihis ka na muna para ma refresh ka sa pag aaral mo.”

Nakasimangot na naman ako na tumuloy nga sa kwarto ko. Ang bigat na naman ng pakiramdam ko dahil parang wala lang ang pasaring kong iyon sa kanya. Pero dibali na at papasaan bat mahuhuli ko din ang kahinaan niya.

At kapag nanguari iyon, humanda siya. Dapat hindi lang ako ang pinapahirapan niya.

“Pumasa ako sa quiz namin nakina.” Pagbabalita ko sa kanya ng matapos na akong makapaglinis ng katawan ko at bumalik sa sala.

Gaya ng nakagawian ko ng pwesto ko ay nakaupo ako sa lapag habang siya ay nakaupo sa sofa. Nasa pagitan ako ng mga hita niya habang nakayuko siya at itinuturo ang mga aralin ko.

“Mabuti naman, dapat tuloy tuloy lang iyan. Iwasan mo ang gumala kasama ng mga kaibigan mo ng hindi ka bumagsak at hindi bumalik ng antas.”

“Para kapag nakapagtapos na ako, magpapakasal na tayo?” Nakangiti ko pang tanong saka ako tumingala sa kanya.

Nakita ko kung paano siya natigilan. Ganun at ganun lagi ang reaksyon niya sa tuwing babanggitin ko ang salitang kasal.

“Bakit? Diba sabi mo-.”

“Yeah! Kaya mag aral kang mabuti.” Bitin niya sa sasabihin ko pa sana at ginulo ang buhok ko ng ipatong ang kamay niya doon.

Pero nandoon na naman ang pakiramdam ko na ang bigat sa dibdib dahil parang ayaw niya ng usaping iyon.

Hay! Dibali, kung susundin ko naman ang mga gusto niya. Makakapasa ako lahat sa mga aralin ko at makakagraduate ako kaagad. At wala na siyang iba pang maidadahilan kung sakali.

“I love you.” Nakangiti kong sabi sa kanya. Ngumiti siya. Pero hindi niya ako sinagot.

“Sige na, tapusin mo na iyan para makapagpahinga ka na.” Panglilihis pa niya ng usapan.

Hindi ko na lang pinansin iyon. Muli kong itinuon ang pansin ko sa ginawa niya para sagutan ko. Hindi na din siya umimik pa bg matapos niyang ipalowanag ang dapat kung gawin. Panaka naka na magsasalita lang siya kapag may mali akong naisulat at ipapaliwanag kung anong mas tama at mas madaling sulusyon sa mga sinasagutan ko.

“Good, ang bilis mong matuto.” Nakangiti niyang sabi ng tignan ang mga iyon. At napangiti na din ako ng dampian niya ng halik ang nuo ko ng yukuin niya ako.

“Magaling ka kasing magturo.”

“Madali ka lang kasi turuan kung talagang gugustuhin mo. Tignan mo at ang bilis mong nasagutan ang mga ginawa ko.”

“Mmm, kung ganun. Ano pa ang reward mo sa akin?” Kuway tanong ko at hinarap siya habang nakaupo parin ako sa lapag.

Ang kamay ko ay nagsimulang humaplos sa hita niya hanggang sa umabot iyon sa gitna ng hita niya.

“Stop it Zeeus.” Pigil niya sa mga kamay ko ng bahagyang pisilin ko ang nasa gitna niya.

Hindi ko siya pinansin, kumilos ang kamay ko and wrap them in his neck saka ko siya hinila. Pinagdiki ang labi namin.

Hindi ko pinansin ang pagtulak niya sa akin at mas pinalalim ko pa ang halik ko sa kanya. Kalaunan ay tinutugon na din niya ang halik ko.

“Uhmm.” Hindi ko mapigilan ang magpakawala ng mahinang ungol ng pasukin ng dila niya ang loob ng bibig ko.

Naging pangahas at naging mapaghanap. Hanggang sa mahuli niya ang dila ko na nakipagkimpian mismo sa dila niya and he suck it.

Isa na naman ungol ang pinakawalan ko dahil sa nakakaliyong sensasyong nabubuhay na naman sa katawan ko. Ang sarap ng palitan ng halik namin at ang naging pangahas ng mga kamay  niya sa katawan ko. Na siyang dahilan para kumalat na ang kiliti na dala ng masuyo niyang haplos. Masarap niyang halik. Kumilos ang kamay niya at pinaangat ako sa lapag at ipinahiga sa sofa. At doon na mas lumalim pa ang sinimulan namin.

Palitan ng halik, palitan ng haplos na nagdadala ng kakaibang sarap.

Hanggang sa pareho na naman naming pinagsaluhan ang sarap na dulot ng pag iisa ng katawan namin. Ang marating ang rurok ng kaluwalhatian.

=

“Mmm.” Nagmulat ako ng mata. Nasa sarili ko ng silid ako. Agad na hinanap ng mga mata ko si Zander. And I saw him lying beside me. Nakadanday ang isang kamay niya sa baywang habang nakadapa siya.

Napangiti ako dahil hindi na pala siya nakauwi kagabi at dito na talaga natulog sa tabi ko. Marahil nakatulog ako sa sofa kagabi at dinala na niya ako dito.

At ganito pala ang pakiramdam na magisnan mo ang taong mahal mo sa umaga. Ang siya ang unang makita sa pagmulat ng aking mga mata.

“I love you Zander.” Bulong ko ng haplusin ko ang pisngi niya na siyang dahilan para gumalaw siya. Nagmulat ng mata at tumingin sa akin.

“Your awake.” Paos na boses na saad niya. Umayos ng higa. Pinaunan niya ako sa braso niya at yumakap muli siya sa akin. “Maaga pa.” Kuway sabi niya ng matanaw ang wall clock sa may pintuan.

Alas tres palang ng madaling araw.

“Back to sleep baby.” Saka niya sinampian ng halik sa nuo ko.

Ako man ay yumakap na din sa kanya at isiniksik ko ang katawan ko sa katawan niya na parehas na walang saplot sa katawan maliban sa maliit na telang bumabalot sa kaselanan namin at ang puting kumot na tumatabing sa buo naming katawan.

Ang gaan sa pakiramdam ko ang maramdaman ang init ng katawan niya. Kaya mas napanatag ako.

Ito ang gusto ko. Ang katabi siya sa pagtulog ko. At ang gaan na may kapayapaan sa mga bisig niya ay siyang mabilis na nakapagpabalik sa akin sa pagtulog.

---

To Be Continue

---

Zee at the Multimedia

MC #12: Zander

12 Zander

“Hindi pala kita matuturuan sa susunod na linggo baby.”

Napatingala siya sa akin dahil nasa lapag na naman siya habang nasa likuran niya ako at nakaupo sa sofa.

“Bakit?” Kunot ang nuo niya na parang hindi nagustuhan ang sinabi ko.

“May seminar kasi kami ng isang buong linggo. Hindi na sana ako dadalo dahil alam ko naman na ang lahat patungkol sa mga iba pang dapat alamin ng isang guro pero kailangan ko paring makipag participate doon bilang isang mabuting guro. Isa kasi ako sa napili para maging represetante ng AU.” Sagot ko sa kanya.

Sa tingin niya ay parang hindi siya kumbinsado sa sagot at paliwanag ko. Hindi na siya nagsalita at muling ipinagpatuloy ang pag aaral niya.

“Pwede ba akong sumama?” Kuway tanong niya paglibas ng ilan pang sandali pero hindi naman siya tumingin sa akin dahil patuloy parin siya sa ginagawa.

“Mga guro lang ang dadalo baby. At baka ma boring ka lang dahil hindi naman kami magsasaya doon at magliliwaliw lang.”

“Mmmm, di maghihintay ako. May gabi naman na magkasama tayo.”

“Baby, may klase ka diba. Mag aral ka na lang ng mabuti habang wala ako at huwag mong pabayaan ang pag aaral mo.”

Napansin ko ang pagsimangot niya at ang pagpapakawala niya ng malalim na paghinga.

“Pero mas makakapag aral ako kapag nandito ka at tuturuan ako.” Ramdam ko ang biglang paglungkot sa tuno ng kanya boses.

“Hindi naman lahat ng oras kasama mo ako. May trabaho ako at mga responsibilidad din sa mga iyon.  Kaya pwede ba Zee, baby. Be matured.” Muli ay paliwanag ko sa kanya.

Nakita ko na mas lumungkot ang kanyang mga mata na tumingin sa akin. Nadafalas yata ang nakikita kong lungkot doon na hindi ko na naninita ang kapilyuhan niya na minsan ko na lang makita.

Hindi na siya nagsalita pa at sumagot sa sinabi ko at nagpatuloy lang siya sa ginagawa hanggang sa matapos na niya iyon.

“Tapos ko na.” May ngiti na sabi niya sa akin na hindi naman umabot iyon sa mga mata niya.

“Good, na a-adopt mo na talaga ang mga itinuturo ko sayo. Sana magpatuloy iyan.” Sabi ko ng tignan ko ang mga sinagutan niya. “Kapag naging maganda na ang grades mo, siguro mababawasan na ang pagtuturo ko sayo.”

“Hindi mo na ako tuturuan?”

“Hindi naman sa ganun baby, babawasan na lang natin ang tutor time natin. Kaya ipagpatuloy mo yan okay. Ayaw mo nun, magagawa mo pa ang iba mo noong ginagawa.”

“Mmm,”

“Yes baby. Hindi masamang gawin ang nakagawian mo na dati. Titi Zoey told me na mahilig ka daw din sa mga hilig niya noon. Pero hindi naman ibig sabihin na sa mga hilig mong iyon ay mapapabayaan mo ang pag aaral mo.”

“Yeah! Matagal na din mula ng hindi ko iyon nagagawa.”

“So, you can do that again. Mag laan ka ng oras para diyan, basta huwag mong kakalimutan ang pag aaral mo. Okay?”

Tumango siya na para bang nagustuhan na din ang sinabi ko.

“Okay! Gagawin ko.”

“Good!.” Bahagya ko pang ginulo ang buhok niya ng ipatong ko ang mga kamay ko sa ulo niya then kiss him on forehead.

“Aalis ka na ba agad niyan? Di ba pwedeng dito ka ulit natulog gaya noong isang araw?” Tanong niya sa akin.

“I can’t baby. Mayroon pa kasi akong tinatapos about sa mga nereresearch namin ni papa para sa gamot ng anak ng isang kaibigan niya.”

“Anong klaseng gamot? Para saan?”

“About skin disease baby.”

“I got it. You mean Denver Scott?”

“You know him?”

“Yeah! Madalas ko din siyang nakikita. Pero si Angel ang lagi niyang kasama dahil siya ang nagbabantay dito. Kasi minsan ng napahamak siya dahil sa ginawa ng ibang estudyante sa kanya.”

“Tama, nasabi na din nga iyan sa akin ng papa. Kaya hindi ako pwedeng palaging manatili dito baby. Kaya sana maintindihan mo.”

Tumango na siya saka umangat na sa pagkakaupo sa lapag at nagpakandong sa akin.

“But let me kiss you first.” Bago pa man ako nakasagot ay tinawid na niya ang pagitan ng labi namin na agad ko namang tinugon.

“Uhmmm.” Ungol niya ng lumalim ang pinagsaluhan namin halik. Nakakadala din dahil sa sarap ng labi niya. Ang tamis na hindu nakakasawang tikman. And the way he move his hips on my lap make mine to react.

“Mmm, baby. S-stop.“paos na pigil ko na kahit hirap na akong pigilan ang sarili ko dahil gusto ko na siyang angkinin ora mismo. Pero kailangan kong magpigil. Dahil hindi maganda sa katawan niya kapag palagi namin iyong ginagawa. Okay lang sana kung babae siya ay ayos lang pero hindi eh. And I care about him. Kaya hindi ako magpapatalo sa init ng katawan ko.

“Mmm, But I want too.” He whispered at muli niyang pinaglapat ang mga labi namin. Kaya naman mas lalo din akong nag init dahil sa gaslaw ng galaw ng dila niya sa loob ng bibig ko. His hips bouching at my lap. Moving upside down.

“Baby please. Uhmmm. Baby.”

“Yes, make love too me. Please. Uhmmm. Mmmm.” At ang lambing at malamyos niyang pakiusap ang siyang nagtulak na sa akin na sundin ang pakiusap niya.

Damn! Why this is so good? Kahit ayaw ng isip ko at inaalala ko ang kalusugan niya but he is seducing me. And I am just a human being not a saint para maiwasan ang pang aakit niya sa akin. At mas nanaig ang tawag ng pangangalingan ko bilang lalaki. Ang init ng katawan ko na siyang nasunod at kagustuhan ko na ding angkinin siya.

He move. Tanging pang ibabang kasuotan na lang niya ang tinanggal niya habang ako naman ay hindi na niya inabalang tanggalan ako ng saplot. Ibinaba na lang niya ang zipper ng pantalon ko at hilain ng bahagya iyon.

“Ugh! Uhmmp.” He bite his lower lips when he sat down mine to enter his flesh.

“Baby. Uhmmm.” I kiss him. Hinayaan ko na lang siya ang gumalaw sa ibabaw ko habang hinahalikan ko siya.

Hanggang sa pareho na naming nilalasap ang sarap ng pag iisa ng katawan namin. At marating pareho ang ituktok ng kaluwalhatian dahi sa sarap na aming pinagsaluhan.

=

Hinintay ko siyang makatulog dahil nakiusap siya sa akin na huwag muna ako aalis hanggang sa makatulog na siya kanina kaya naman isang oras pa ang itinagal ko doon sa bahay niya bago ako tuluyang umalis. At ngayon bagtas ko na ang daan pauwi ng bahay namin.

Pasado alas diyes na ng gabi. Hindi na naman ako makakatulong kay papa nito dahil late na naman ako umuwi, gagawa pa ako ng lesson plan ko.

Ito ang sinasabi sa akin ni papa na matrabaho ang pagiging guro pero sinubok ko parin. At hindi ko naman iyon pinagsisisihan kahit pa sabihing fully loaded ang schedule ko dahil pinagsasabay ko ang pagtuturo ko na nadagdagan pa ng pagtutor ko kay Zeeus. At ang pagtulong ko kay papa sa mga rineresearch niya.

“Your late again.” Sinalubong ako ng daddy na nasa sala pa.

“Good evening dad.” Pagbati ko. Ang gibe him a smack kiss in his cheeks.

“Kay Zeeus ka ba galing Hijo?” Kuway tanong nito ng muling naupo sa sofa habang ako naman ay inilapag ang bad ko sa sahig sa gilid ng upuan.

“Yes dad.” Sagot ko dahilan para tapunan niya ako ng makahulugang tingin na kahit hindi man nito bigkasin ay totoo naman na iyon kung pareho kami ng naiisip.

“Kailan niyo balak magpakasal?” Tanong pa niya ng maupo ako sa kabilang sofa.

“Your over thinking dad. Wala pa sa plano ko ang pagpapakasal saka bata pa si Zeeus, remember. Saka matrabaho iyon dahil wala namang same sex marriage dito sa pinas dahil kailangan pang dumayo sa ibang bansa kung sakali.” Mahabang sagot ko dito.

“Wala naman problema sa nag aaral pa siya hijo. Remember, you papa marry me habang nag aaral pa lang ako noon. Kaya walang magiging problema doon.”

“Pero marami pa akong gustong marating dad at gustong patunayan sa sarili ko. Kaya hindi pa ako pwedeng magpakasal. Makakapaghintay iyan. Dahil kung magpapakasal ako ngayon, baka hindi ko din kayang mapanindigan.” Seyusong sagot ko dito.

Napansin ko na nagpakawala ito ng isang buntong hininga.

“Alam ko naman iyan hijo, pero alam kung nagawa na niyo ang bagay na iyon. Hindi man babae si Zeeus, pero alam kong alam mo ang ibig kong sabihin. Huwag mong paasahin ang bata kung wala kang balak na mag asawa.”

“Dad.” Nakipagsukatan ito ng tingin sa akin. Na para bang malaking kasalanan na pinatulan ko si Zeeus kahit hindi ko pinangakuan ng kasal. “Wala akong sinabing ayaw kong magpakasal dad, ang sinasabi ko ay hindi pa ngayon. Makakapaghintay iyon, kapag nakamit ko na ang isa sa mga pangarap ko. Ang marating ang kung anong narating ni lolo.”

“At ayaw mong magaya sa papa mo na napabayaan ng lolo mo ang sinimulan nitong pamilya. Tama ba ako?”

“Yes dad. Dahil ayaw kong matulad ang bubuuing pamilya ko kung sakali man. Dahil mas mahalaga sa ngayon ang pangarap ko.”

“Nakamit mo na hijo. Pero hindi pa ba sapat ang mga narating mo?”

“Hindi pa dad.”

“Ikaw ang bahala. Sa nakikita ko pa naman kay Zeeus ay hindi ito marunong maghintay ng matagal. Baka magsisisi ka hijo kapag siya na ang nagbago at ayaw na niyang maghintay.”

“Nandoon na iyon dad. Saka bata pa siya at alam kong marami pang magbabago sa kanya.”

“Kung ganun, iwasan mo ang bagay na hindi siya aasa sayo. Total naman gusto na ni Argus ang turuan si Zeeus, bakit hindi mo na lang ipasa sa kanya ang pagtuturo.”

Nangunot ang nuo ko dahil sa sinabi ng daddy. Si Argus? Tuturuan si Zeeus? No! Hindi siya, mas gugustuhin ko pang si Eros ang magturo sa kanya kaysa kay Argus.

“No need dad. Kaya ko naman na pigilan ang sarili ko. Kaya hindi na kailangan.”

“Ikaw ang bahala.”

“Sige dad. Aakyat na muna ako sa kwarto ko at makapagbihis, bago ako aakyat sa taas doon kay papa.”

“Sige, pero huwag masyado magpuyat, gabing gabi na.”

“Yes dad. I know.” Muli na akong nagpaalam dito.

Ng matapos akong maglinis ng katawan ay saka ako umakyat sa ikaapat na palapag ng bahay at naabutan ko si papa na abala sa ginagawa.

Nilapitan ko ito.

“Tingin ko, maayos ayos na ito.” Sabi niya sa akin ng itaas ang isang maliit na testing tube na may likido. Kung hindi pagmamasdan ng mabuti ay oarang walang laman iyon dahil walang kulay. “Kaunting texture na lang ang maidadagdag natin ay magagawa na natin ang gamot para sa anak ng kaibigan ko.”

“Matagal din niyong ginagawa iyan.”

“Rare kasi ang sakit niya hijo. Kaya mahirap mangalap ng impormasyon kung hindi tayo mismo ang gagawa.”

“Sinabi mo papa. Pero pasasaan bat magtatagumpay din tayo diyan.”

“Oo naman, napabilis nga dahil nandito ka na.” Saglit na tumingin ito sa akin bago muling itinuon ang pansin sa hawak.

Kumuha si papa ng maliit na hiringgilya at kumuha ng ilang likito gamit iyon at inilagay iyon sa microscope bago ibinalik ang tube sa lagayan.

“Kumusta ang pagtuturo mo?” Tanong nito habang nakasilip siya sa microscope at tinitinpla ang tamang lense para makita ng maayos ang ginawa.

“Ok lang papa. Maayos naman.” Sagot ko naman dito na tinungo ko na din ang computer to check the improvement sa mga detalye ng ginagawa namin.

“Masyado ka yatang ginagabi nitong huling mga araw? May namamagitan na ba sa inyo ni Zeeus?”

“Sort of papa.”

“Huwag mong paasahin ang bata hijo. Dahil alam kong ayaw mo pang magpakasal. Kung maari iwasan mo ang bagay na iyon kung hindi ka pa handa.”

“Yeah! I know that papa. Umiiwas naman ako.” Sagot ko na lang dito at mabilis ang mga kamay ko na tumitipa na sa keyboard ng computer ko. Napalingon na lang ako sa kanya ng marinig ko na napamura ito. “Anong nangyari papa?”

“Mabilis na nag evaporate ang likido.” Sabi nito at marahas ang pagpapakawala nito ng buntong hininga sabay sapo ng batok nito.

“Relax papa, maayos din iyan. Baka nasubrahan niyo lang ang pag lalagay ng ilang sangkap kaya ganyan.”

“Kumukupas na ba ang galing ko?”

Natawa ako sa sinabi nito. “Papa, your kidding. Pagod lang iyan. Magpahinga na lang muna kayo, ako na ang aayos diyan.”

Naiiling na nilayuan nga nito iyon. Saka lumapit sa akin sabay tapik ng balikat ko. “Sige, maiiwan na kita. Halos 24 hours na din akong dilat para lang diyan. Pero may kulang parin.”

“Sige papa. Goodnight. Irelax na muna niyo ang isip niyo.” Nagpaalam na ito sa akin kaya naman nagpatuloy ako sa ginagawa.

Muling pinag aralan ang mga sangkap na ginamit ni papa. Kung gaano kadami ang bawat isa. Mahirap ang maging isang scientist at talagang makakalimutan mo ang ibang bagay kapag nagsimula ka ng gumawa ng isang iksperemento. Gaya ng sabi ng papa kanina na halos 24 hours na siyang gising para lang sa ginagawa.

Kaya iyon ang inaalala ko. Dahil kapag pinasok ko na ang magkapamilya at baka mapabayaan ko lang kapag may ginagawa ako sa loob ng laboratory. Gaya ngayon, galing sa eskwelahan, magtuturo pa kay Zeeus. At pag uwi ay dito ako dumederetso. At hanggang alas dos na ako ng madaling araw kung titigil ako. Tapos gagawa pa ako ng lesson plan ko kaya naman wala na ako halos tulog sa gabi. I only spend three hous to sleep.

=

“Aalis na ako. Dibali, pupunta dito si Eros bukas para turuan ka para makakapag aral ka parin.” Sabi ko kay Zeeus ng magpaalam ako ng umagang paalis na ako paransa seminar naming mga guro.

“Sino naman si Eros?” Kunot na tanong niya.

“Isa sa triplets, baby. Dibali, hindi iyon madaldal gaya ng dalawa. Kaya mas panatag ako na siya ang mag tuturo sayo. Kaysa sa kaibigan mong si Lee.”

“Hindi na lang kaya. Saka isang linggo lang naman.”

“Ok na baby. Basta huwag mo lang inisin si Eros okay.” Parang bata lang ba na pinapayuhan ko siya. Hindi ko kasi maalis sa isip ko kung paano siya kakulit noong una ko siyang makita at ginawa ang lahat para inisin niya ako. Baka kapag nangyari iyon ay hindi makapag timpi si Eros eh painumin siya ng gamot na makakapagpatahimik sa kanya.

Hindi nga palaimik iyon pero iba din magalit.

“Inaalala mo na makulit parin ako. Sayo na lang nga ako nangungulit eh.” Nakalabing sabi niya. Saka biglang yumakap sa akin at pinanggigilang ibaon ang mukha sa dibdib ko.

Nakangiti na lang akong yumakap din sa kanya. “Come on baby. Aalis na ako. Basta mag aral ka okay.” Bilin ko pa sa kanya.

Tumango siya bilang sagot. Kaya naman bago ako tuluyang umalis ay hinalikan ko muna siya sa labi.

“Bakit kailangang personal pa na nagpaalam ka sa kanya?” tanong sa akin ni Maliah ng makabalik ako sa kung saan ko iniwan ang kotse ko.

Oo, kasama din si Maliah dahil siya ang isa din sa napili para sa paaralang tinuturuan niya kaya naman nakisabay na lang siya sa akin.

“Sinabihan ko lang siya na huwag niyang pabayaan ang pag aaral niya Maliah, at sinabing si Eros ang papalit sa akin sa loob ng isang linggo.”

“Kaya ba ni Eros i handle ang batang iyon?” Muli niyang tanong.

“Yeah! Mabait naman si Zeeus, Maliah kaya alam kung magkakasundo sila ni Eros.”

Napansin ko ang pagsimangot niya sa gilit ng mga mata ko. Hindi ko na kasi siya tinatapunan ng tingin dahil nagmamaneho ako.

“Saan ka ba mag i stay? Sa nakalaan ba para sa atin o mangungupahan ka?”

“Titignan ko pa kung maganda ang kwartong nakalaan para sa atin saka na ako mag dedeside.”

“Isang lingo din iyon, kahit naman hindi na natin kailangang makidalo, wala tayong magagawa.” Sabi pa niya na pilit na nagbubukas ng mapag uusapan.

Kwentuhan kami ng ilang mga bagay. Balik tanaw sa nakaraan. At kung ano ano pa ang napag usapan namin hanggang sa makarating namin lugar.

Sa Baguio.

Sinalubong kami ng head derector na nakaasign para sa mga dumalo ng seminar. Sinamahan kami para ipakita ang tutuluyan namin.

“Total, mag asawa naman kayo, pwede niyo na lang ukupain ang isang kwarto.” Sabi pa nito. Nagkatinginan pa kami ni Maliah dahil sa sinabi nito na agad kung itinama.

“Nagkakamali kayo ng naiisip HD. Hindi po kami mag-asawa.”

“Ganun ba. Pasensya na. Bihira naman kasi ang magkasama sa isang seminar na hindi mag asawa. Pasensya na kayo.”

Binalingan ko si Maliah.

“Sa isang kwarto kasi tatlo ang tutuloy. At separate ang kwarto ng babae sa lalaki. Alam niyo naman siguro iyon.”

“Yes HD.” Si Maliah. “Pero ako na ang bahala sa kukunin kong silid.” Sabi pa nito. “Ikaw ba Zan? Tutuloy ka ba?”

“Kukuha na lang din ako ng sarili ko HD. Salamat na lang po.”

“Kung ganun kayo ang bahala.” Nakangiti naman nitong pagsang ayon. Nagpaalam na ito sa amin ng masamahan kaming kumuha ng sarili naming silid. Magkatabi ang silid na inukupa namin ni Maliah. At doon na kami naghiwalay ng pumasok na kami sa mga silid namin.

Bukas, pa naman magsisimula ang simenar dahil linggo pa lang naman ngayon. Abala na ako sa pag sasaayos ng gamit ko ng tumawag sa akin si Zeeus.

“Nakarating ka na?” Tanong niya agad sa akin ng masagot ko ang tawag niya through messenger saka niya binuksan ang vedio

“Halos kararating lang baby.”

“Mmmm, I miss you.” I saw him pouting his lips kaya naman hindi ko mapigilang mangiti dahil ang cute lang. He has a baby face.

“Me too baby. Dibali isang linggo lang  naman ako na  hindi mo ako kasama.” Sagot ko parang gusto kung puntahan siya ngayon at halikan siya dahil sa pagkakanguso ng labi niya. “Ikaw? Ano ginawa maghapon?”

“Wala naman. Nagkayayaan lang na lumabas kami ng mga kaibigan ko. Saka nagtungo ako sa shooting range. Kakauwi ko lang din ngayon.”

“Good for then, baby.”

“Kumain ka na?”

“Maybe later. Nag aayos pa ako ng mga gamit ko.”

“Mmmm, sana nandyan ako ngayon kung pinayagan mo lang ako na sumama sayo.”

“Hindi bakasyon ang ipinunta ko dito. Sa susunod, kapag sembreak ,mamamasyal tayo.”

“Talaga? Iyong tayong dalawa lang?” Sumigla ang boses niya.

“Yes baby. So behave ka diyan ko. At bukas pag punta dyan ni Eros, gaya ng bilin ko. Huwag mo siyang aasarin okay.”

“Oo na po.”

“Good. Tatawagan na lang kita ulit mamaya baby. Aayusin pa muna ang mga gamit ko.”

Ngumiti siya saka idinikt sa screen ang labi niya.

“Kiss me back.” Sabi niya.

Naiiling na sinunod ko ang gusto niya.

“Bye bye. Ingat ka diyan. Huwag kang mambababae.” Pahabol pang bilin niya sa akin.

“No baby, hindi ko iyan gagawin. Sige na. Hahaba na naman ang usapan natin. Lets talk later.”

Ayaw pa man siguro niya talagang putulin ang linya. Kaya naman ako na mismo ang nagbaba.

Muli ko ng ipinagpatuloy ang naudlot na ginagawa ko kaninang tumawag siya. At ng makapagpahinga pa muna sandali bago ako lalabas para mag dinner.

---

To Be Continue:

---

MC #13: Zeeus

13_ Zeeus

“I love you.” Nakangiti kong sabi sa kanya pero wala akong narinig mula sa kanya.

“Sige na baby. Mamaya na lang ulit.” Kuway paalam niya. Hindi pa man ako nakakasagot ay agad na niyang pinutol ang linya.

Busangot na pahagis na binitawan ko ang phone ko sa ibabaw ng sofa. Nakakainis, hindi man lang niya ako masabihan ng I love you too kahit isang beses lang.

Sa pag sesente ko ay siya naman tumunog ang doorbell. Nandito na ang tutor ko. Si Eros daw ang darating ngayon na isa sa triplets. Well, para na rin siyang nandito kung sakali man. Agad ko iyong binuksan.

Parang gusto ko ng talunin ang taong napagbuksan ko para magpabuhat gaya ng ginagawa ko lagi kay Zander ng makita ko ang mukha nito pero wala naman akong excitement na nakapa sa puso ko ng mapatitig ako sa mga mata nito.

“Tuloy ka.” Niluwangan ko ang pintuan para makapasok ito. Nakangiti na gaya ng ngiti ni Zander kapag nginingitian ako.

“Salamat.”

“Eros, right?” Tanong ko ng yayain ko ng maupo sa sala.

“No. I’m Argus.” Sagot niya kaya naman napatitig ako. “Hahaha! Huwag mo akong titigan ng ganyan. Kahit si Eros ang nandito kung sakali ay pareho din kami ng mukha. Pangalan lang ang magkaiba sa amin.” Dagdag pa nito.

Well, magkaiba din sila ng boses ni Zander. Si Zander, malalim ang boses kong magsalita, pero ito. May pagkaseryuso na may pagkamakulit sa tuno.

“Sabi sa akin ni Zander na si Eros daw ang magtuturo sa akin. Bakit ikaw ang dumating?” Tanong ko. “Ano pala ang gusto mo? Kumain ka na ba? Baka gusto mo munang kumain muna.” Kuway alok ko dito. “Bakit?” Tanong ko habang nakatitig lang ito sa akin.

“Wala naman. Hindi ko lang lubos maisip na ang cute mo naman pala talaga.”

“Nagbiro ka pa. Wala akong panahon sa papuri mo. Ano? Gusto mo bang kumain muna? Ganito kasi ginagawa namin ni Zander kapag dumadating siya. Kakain muna ng hapunan bago mag aaral.”

“Well, sige. Ikaw ang bahala. Nasabihan nga ni kuya si Eros na ganyan kaya hindi na ako kumain bago pumunta dito.” Sagot niya saka tumayo.

“Okay! Halika sa kusina.” Aya ko dito. Sumunod naman siya. Gaya ng dati nakahanda na ang pagkain. Kakain na lang ang kulang.

“Bakit hindi mo tinatawag na prof. O kuya si kuya Zan?” Tanong niya ng magsimula na kaming kumain.

“Wala lang. Nakasanayan ko lang.” Sagot ko pero halata na hindi ito kumbinsado.

“Huwag kang mahagalit huh! Pero may relasyon ba kayo ni kuya Zan?”

Tinaasan ko ito ng kilay habang nginunguya ko ang huling subo ko. Nakipagsukatan ako ng tingin dito.

“Kung meron? May problema ba doon?” Balik tanong ko dito.

“Sinabi ko na nga ba.” Nakangiti naman nitong saad at ipinagpatuloy ang pagkain.

“Ang alin?”

“Na may relasyon kayo.”

“Bakit nga?”

“Wala lang naman, naninibago lang kasi ako. Kasi ayaw ni kuya Zander ng commitment. Iyon ang pagkakaalam ko dahil mataas ang pangarap ni kuya.” Natigilan ako sa pagnguya ko at napatitig lalo dito. “Hindi sa sinisiraan ko ang kuya ko pero totoo ang sinsabi ko. Siya iyong uunahin muna ang mga pangarap niya bago ang iba.”

Sa sinabi nito ay mayroong katutuhanan. Iyon din ang pakiramdam ko kay Zander kaya laging umiiwas sa usaping ganun lalo na ang kasal.

“Alam ko.” Kuway saad ko pero halos labas yata sa ilong ko ang pagkakasabi kong iyon.

“Sinabi niya sayo?”

“Hindi niya sinabi sa akin pero nararamdaman ko. Kaya hindi na bago iyan sa akin.” Sagot ko. “Bilisan mo na ngang kumain diyan. Para makapagsimula na tayo sa pag aaral ko.” Pang iiba ko pa ng usapan. Dahil mas bumigat ang dibdib ko dahil doon.

Nararamdaman ko naman talaga na ayaw ni Zander ng natatali. Nasasakal sa relasyon namin. Pero atleast, naging panatag ang loob ko kahit papaano dahil wala talaga siyang relasyon sa Maliah na iyon dahil sa sinabi ni Argus. Mas panatag ang isipan ko na hindi niya papatulan si Maliah.

Hindi na ito nagsalita pa at ipinagpatuloy na lang namin ang pagkain.

=

“Ang galing naman, lahat kayo ang tataas ng IQ level?” Natutuwang sabi ko ng nasa sala na kami at nagsimula ng turuan ako. Pero mas nadadalas ang usapan namin kaysa magfucos ako sa inaaral ko. “Sana ako din para hindi ko na kailangang mag aral.”

“Haha, kailangan mo ding mag aral kahit mataas ang IQ level mo para mas mahasa. Hindi naman ibig sabihin na kahit mataas na IQ level mo eh hindi ka na nag aaral.”

“Ganun ba iyon? Masakit ba sa utak ang mataas ang IQ level?”

“Hindi ah. Pero lagi na lang may mga ideya na maiisip ka lalo na iyong mga ginagawa namin ng papa at kuya Zander. We do a lot of research.”

“Nasabi na nga sa akin iyan ni Zander. Gumagawa sila ng gamot para kay Denden.” Sabi ko ng maalala ko iyon.

“Ah oo, dalawa sila ni papa doon. Pero kami nina Eros at Ariez bihira pa kami. Naka fucos kami sa kanya kanya naming Major.”

“Ganun ba? Naikwento kasi sa akin ni Zander minsan. Apat na kurso ang natapos niya. Eh ikaw? Pang ilan na iyan?”

“Pangatlo na sa akin ito. Pati ang dalawa. Like kuya Zander, nakatapos na din ako about law. Pero hindi ko pa makukuha ang lesensya ko dahil wala pa ako sa tamang edad.”

“Ganun ba. Kaya binubuhos niyo parin ang time niyo sa pag aaral kahit hindi niyo na kailangan?”

“Oo, para may madadagdag pa sa mga kaalaman namin. Pero nakafucos kaming lahat sa Science.”

“Hmmm, hindi ko na papangaraping maging matalino. Sapat na sa akin ang kung anong meron ako.” Sabi ko at muling itinuon ang pansin ko sa ginagawa ko.

“Tama ka diyan. Ako din minsan ganun ang iniisip ko. Paano kaya kung nakalevel up lang sa ordinaryong isip ng tao ang mayroon ako.”

“Pero hindi eh.” Sabi ko dito. Ang pagtuturo niya ay naging at ease para sa akin. Hindi namin namalayan na nakakapag aral ako habang sinasabayan namin ng kaunting kwentuhan.

“Salamat sa pag tuturo.” Kuway sabi ko ng natapos ko na lahat isaulo ang mga itinuro niya.

“Okay lang. At least naipapamahagi ko ang talino ko.” Nakangiti nitong sagot. Nagulat na lang ako ng ipatong niya ang kamay niya sa ulo ko gaya ng ginagawa minsan ni Zander sa akin at guguluhin ang buhok ko. “S-sorry. Hindi ko lang mapigilan. But you have a soft hair and…” mas nagitla ako ng lumapit pa ito at yukuin ako at samyuhin ang buhok ko. “You smell good.”

Sisitahin ko sana ito pero agad ding nakalayo. Saka naman tumunog ang phone ko kaya nabaling na ang pansin ko doon at nawala sa isip ko ang ginawa nito dahil si Zander ang tumawag.

“Akala ko hindi ka na tatawag.” Excited kong sagot.

“Kukumustahin ko lang kung ayos naman ang pag tuturo sayo ni Eros. Hindi ka ba nahirapan?”

“Eh!.” Sasabihin ko sana na hindi si Eros ang nagturo sa akin pero nagulat na lang ako ng tumabi sa akin si Argus at umakbay pa sa akin.

“Hi Kuya. Kumusta?” Nakangiti pa nitong bati at sinabayan ng pagkaway.

“What are you doing Argus.” Halata na nagulat din siya na makita ang kapatid. Pero hindi iyon ang nasa isip ko dahil paano niyang nasabing si Argus ang kasama ko e alam naman niya na si Eros ang magtuturo sa akin. “Take off your hand on him Argus.” Galit pa na utos niya dito na tinawanan lang naman ng isa.

“Si kuya talaga. Paano mong nakilala na ako ito.” Balewalang tanong nito sa kanya na hindi parin inalis ang pagkakaakbay sa akin bagkus naramdaman ko pa ang pagpisil nito sa balikat ko kung saan nakapatong ang palad niya.

“Lukuhin mo na ang lahat Argus huwag lang ako dahil hindi mo ako maluluko.” Nasa tuno niya ang galit.

“Hahaha! Alam ko naman iyon kuya. Ikaw naman hindi ka na mabiro.” Na sinabayan ng tapik sa balikat ko. Pero ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko ng dampian ako ng halik sa pisngi.

“Argus.” Halos pasigaw na tawag niya sa pangalan ng kapatig na tinawanan lang nito.

“Mauuna na ako, baby Zee. Bukas ulit.” Lambing pa nito bago tumingin sa phone ko na ngayon ay kunot na ang nuo niya na nakatingin sa amin.

“You-.”

Hindi na niya nagawang ituloy ang sasabihin niya ng mabilis na umibis ito. Kumaway pa ito sa akin ng sundan ko ng tingin bago tuluyang lumabas ng bahay.

“Bakit hindi mo itinawag sa akin na hindi si Eros ang dumating?” Nahimigan ko na may kakaiba sa tinig niya pero hindi ko mapangalanan

“Akala ko alam mo. Kasi sabi ni Argus biglang umayaw si Eros.” Sagot ko dito na ang totoo ay hindi ko din naman ang tunay na dahilan.

“Dapat itinanawag mo sana agad sa akin. Anong ginawa niya sayo maliban sa paghalik niya sa pisngi mo?” Kunot nuo parin na tanong niya na para bang may iba pang naiisip na ginawa si Argus sa akin.

Ah! Alam ko na.

Hindi kaya nagseselos siya sa kapatid niya? Lihim akong napangiti sa naisip ko.

“What? Answer me Zeeus.” Naringgan ko ang pagkairita sa boses niya ng hindi ako agad nakasagot.

“Wala! Tinuruan lang niya ako.” Totoong sagot ko. Gusto ko sanang biruin siya pero huwag na lang baka awayin niya ang kapatid.

“Sigurado ka?”

“Oo, ikaw kumusta ang first day niyo sa seminar?” Pang iiba ko ng usapan. Ayos na ang iniisip ko na nagseselos siya. Hindi ko muna tatanungin kung bakit ganun siya mag react.

“Ayos lang naman, pero huwag mong ibahin ang usapan.”

“Sinabi ko na wala diba. Tinuruan lang niya ako. Tinignan niya ang huling itinuro mo sa akin bago niya ako sinimulang turuan. Wala na.”

“Siguraduhin mo lang. I will call him later. Na hindi ka na niya kailangang turuan. Mag rest ka na lang muna.”

Sasagot na sana ako ng makarinig ako ng ibang boses.

“Kumatok ako pero hindi ka naman sumasagot. Napansin kong bukas ang pintuan mo kaya pumasok na ako.” Sabi ng boses babae. At kung hindi ako nagkakamali ay boses iyon ni Maliah.

“Anong ginagawa diyan ni Maliah?” Tanong ko agad na biglang may kung anong sumiklab sa dibdib ko.

He drop the phone kaya hindi ko na siya nakita.

“I will call you later. I need to go.” Iyon lang ang sabi niya at tuluyan ng nawalan ng linya.

Sinubukan ko ulit siyang tinawagan pero hindi na niya iyon sinasagot. Isa, dalawa, tatlo at maraming beses pa. Pero wala na akong sagot na nakuha. I already send him a messages pero walang reply mula sa kanya.

“Damn you Zander.” Galit na sigaw ko dahil ang bigat ng dibdib ko ay mas nadagdagan pa habang humahaba ang oras ng paghihintay ko sa tawag niya.

Ewan ko pero ang sakit talaga sa loob ko na malaman na may iba siyang kasama sa pagpunta niya sa seminar nila.

At ang kinaiinisan ko pang babae ang kasama niya.

Galit na inihagis ko ang phone ko. Wala na akong pakialam kung masira iyon. Gusto kong mag wala.

Iniisip ko pa lang na magkasama sila sa madami ng tumatakbo sa isipan ko. Paano kung…..

“No!!!!!!” Sigaw ko. Dahil naiisip ko paano kung may mangyari sa kanilang dalawa. Alam ko, hindi santo si Zander pero paano kung akitin siya ni Maliah. Paano kung maakit siya nito at may mamagitan sa kanila.

“Damn you bitch.” Muli kung sigaw at gigil na gigil akong nagwala. “Huwag ka lang magkakamaling agawin sa akin si Zander. Makikita mo. Makikita mo.”

---

To Be Continue

Zeeus at the multimedia…

MC #14: Zander

Typo and gramatical error ahead. Kung hindi kayo sanay huwag niyo na lang po basahin.

This chapter has no edit. Thank you❤❤

==¤==

Mapapamura na lang ako ng makita ko ang isang daang mahigit na text at miscall galing sa kanya.

You hang up because of that Maliah.

Answer the phone. Damn it.

Mas mahalaga ba siya kaysa sa akin.

Zander, what are you doing?

Kasama mo ba si Maliah.

Answer it.

Shit!

Fuck you!

I hate you. I hate you.

Ilan lang iyon sa mga message niya sa akin na paulit ulit. Kaya naman minsanan na lang na binura ko iyon bago ko siya tinawagan.

The number you have dialed is out of coverage area. Please try again later.

Nakailang ulit na ako pero hindi parin naka open ang phone niya? Baka na lobat na sa kakatext at kakatawag sa akin.

Muli kong ibinalik sa ibabaw ng lamesa ang phone ko bago ako nagtungo ng banyo para makapag shower na bago matulog.

Nagyaya kasi ang GD kanina para sa isang salo salo para sa lahat. Alam ko naman na hindi ko dapat siya binabaan ng linya kanina pero biglang pumasok si Maliah. Hindi naman sa ayaw kung ikaila kay Maliah na may namamagitan sa amin ni Zeeus pero nasa isip ko na isa akong guro at estudyante siya. Kaya naman ayaw kong mag isip ng mas hihigit pa si Maliah tungkol sa amin ni Zeeus. Saka na, kapag nakapagtapos na siya.

Pagkatapos kong maglinis ng katawan ay muli kong sinubukang tawagan siya. Pero hindi ko parin siya matawagan kaya naman nag iwan na lang ako ng mensahe sa kanya na kung mabasa ang text ko ay tumawag siya sa akin.

Kailangan ko lang magpaliwanag sa kanya para hindi niya isipin na may namamagitan sa amin ni Maliah. Kahit alam ko naman na wala akong ginagawa ay alam kong galit na galit na siya ngayon sa akin.

“Still a little brat baby.” Naiilang na lang ako na nahiga na para matulog.

=

The number you have dialed is out of coverage area. Please try again later.

Wala paring sagot mula kay Zeeus ng umagang nagising ako ay siya na ang una kung tinawagan. Hindi pa ba niya na oopen ang phone niya hanggang ngayon?

Dibale, baka maya maya lang ay mag oopen na din siya. Kaya naman nag ayos na ako ng sarili ko para sa gaganapin na naman sa seminar namin. Magsisimula ng alas nueve iyon.

“Lets go.” Aya ni Maliah na nakaabang na pala siya sa may pintuan ko. Nasabi ko kasi sa kanya kahapon na dapat na hindi siya basta papasok sa isang silid lalo na kung lalaki kahit pa man kaibigan niya iyon o malapit sa kanya.

Humingi siya ng tawad sa akin. At sinabing hindi na nito iyon uulitin. Kaya naman siguro hindi na ito nangahas na kumatok.

“Mag agahan na muna tayo, maaga pa naman.” Sabi ko habang magkaagapay kaming palabas ng hotel na tinutuluyan namin.

Bagtas ang daan patungo sa restaurant kung saan may free na pagkain kami sa isang linggo naming seminar.

“Sino pala ang kausap mo kahapon at bigla mo na lang binabaan?” Tanong nito habang kumakain na kami.

“Si Zeeus, kasama niya kasi si Argus kagabi.”

“Si Argus? Akala ko ba si Eros ang magtuturo sa batang iyon?”

“Iyon na nga din ang alam ko, pero si Argus ang dumating para turuan siya.” Sagot ko na bahagyang nakaramdam ako ng pag kairita ng maalala ko ang pag akbay at pag halik ni Argus sa pisngi nito.

“O, bakit?” Kuway tanong niya. “May ginawa ba si Argus sa estudyante mo? Halatang nagbago ang mood mo.”

“No! Wala naman.“agad kong  sagot at kinalma ang nabuhay na inis ko sa kapatid ko. Saka, makulit man si Zeeus ay alam kong sa akin lang niya siguradong ipinapakita iyon. At sa akin lang siya nagiging clingy. “Bilisan na lang natin, para naman makakapag lakad pa tayo para naman makita pa natin ang ganda ng paligid bago tayo sumabak sa madugong pakikinig mamaya.” Pang iiba ko na lang ng usapan.

“Sure, saka kumuha na rin tayo ng mga larawan. Para naman may souvenir tayo dito.”

“Sige lang.”

Hindi na nga kami nagtagal sa pagkukwentuhan habang kumakain. Isa’t kalahating oras pa bago magsimula ang seminar namin kaya naman mahaba ang gugulunin namin sa pag lalakad lakad.

Marami ding nakapaligid sa hotel na pinagdausan ng seminar na nagkalat na mga bilihan ng souvenir kaya naman pwede ding bumili para sa ipapasalubong.

“Look, Zan. Bumili kaya tayo ng ganito.” Sabay pakita sa akin ng damit na para sa isang magkaibigan.

A friend’s T-shirt.

“Ikaw ang bahala.” Sabi ko na lang at hinayaan ito.

“Bibili ako ng dalawa, tig isa tayo. Tapos kapag may awting na naman na ganito suotin nating dalawa.”

“Sure. Pwede din.” Nakangiti kong pag sang ayon dito. Doon natuon ang pansin ko sa mga nakasabit na key chain sa kabilang tindahan kaya naman lumapit ako doon.

Napangiti ako ng malita ko ang cute na little panda at si Zeeus ang una kong naalala pagkakita ko iyon kaya naman kinuha ko ang isa.

“Ale, mayroon ba kayong ibinibenta na keychain na letter lang?” Tanong ko sa tindera.

“Mayroon anak, anong letra ba ang gusto mo?”

“Gusto ko ng letrang Z po. Dalawa.”

“Sandali at ihahanap kita.” Sagot nito. Ilang sandali pa ay bumalik at may dala ng letra ng Z at ibinigay iyon sa akin. Pwede pong pa request pwede bang ilagay na lang dito ang Z.“ Sabay pakita ng kinuha kong panda chain.“

“Pwede naman anak.”

“Salamat po.”

Naghintay pa ako ng ilang sandali. At mabilis na nagawan nito ng paraan ang gusto ko. Ang panda Chain na may dalawang Z na initial at may isang maliit pa na puso.

“Cute.” Naibulong ko ng makuha ko iyon at mabayaran.

“Para kanino iyan?” Napalingon pa ako ng magsalita si Maliah sa likuran ko na ngayon ay marami na ring nabili.

“Ibibigay ko kay Zeeus.” Totoong sagot ko. “Tapos ka na bang bumili? Bumalik na tayo para mailagay mo muna iyang pinamili mo sa kwarto mo bago tayo pumunta sa venue ng seminar.” Sabi ko ng mauna na akong maglakad na agad naman itong umagapay sa akin sa paglalakad.

“Ang cute ng binili mong chain ah.”

“Oo nga, si Zeeus kasi ang una kong naalala ng makita ko ang panda. He is like a baby cute panda.” Nakangiting sagot ko dito.

“Mukhang malapit ka sa batang iyon.”

“Yeah, malapit naman lahat sa akin ang mga estudyante ko.” Sagot ko na parang may ibig siyang sabihin sa tanong niya. Pero hindi ko dapat iyon intindihin.

“Hihintayin na kita dito. Ipasok mo na ang mga iyan.” Sabi ko ng marating na namin ang hotel room niya.

Mabilisan naman ang naging galaw niya at agad ding lumabas. “Lets go.”

Nagsimula na naman ang mahabang oras sa nasabing seminar, tumugil na lang ulit ng tanghalian na.

“Halika na.” Aya na sa akin ni Maliah ng magtalaga ng break time na ang speaker.

“Sandali lang. Mauna ka na para makakita ka ng mauupuan natin. Tatawagan ko lang saglit si Argus.” Sabi ko dito. Nakalimutan ko palang sabihan si Argus na hindi na siya sapat pumunta sa bahay ni Zeeus.

“Yes kuya.” Halata na sa boses nito ay nakangiti.

“You don’t need to go..”

“Nah! Katatawag lang sa akin ni Zeeus kuya na aagahan ko ang pagpunta sa bahay niya ngayon dahil maaga matatapos ang klase niya.” Agad nitong putol sa sasabihin ko.

“Tumawag?”

“Yes kuya.”

“Okay, I will call you again later.” Hindi pa man nakakasagot ito ay pinutol ko na ang linya at tinawagan si Zeeus.

Bakit hindi niya ako tinawagang gayong natawagan na pala niya si Argus.

The number you have dialed is out of coverage area. Please try again later.

“What?” Kunot nuo ko pang natitigan ang screen ng phone ko dahil doon. Paanong nasabi no Argus na tinawagan siya ni Zeeus gayong hindi naman matawagan ang numero nito.

Muli kong tinawagan naman ngayon si Argus.

“You told me that Zeeus called you. Bakit hindi ko matawagan ang number niya?” May inis na agad kung tanong ng sagutin nito uli ang tawag ko.

“Yes kuya. He called me, 30 mins na nga ang lumipas eh bago magtanghalian.”

“Pinagluluko mo ba ako?”

“Kuya naman eh, ano vang numero ang tinawagan mo. Nasabi kasi niya na nasira phone niya kagabi tapos bumili siya, kaya bumili na din siya ng bagong simcard.” Pagbibigay alam nito sa akin.

“Then give me his damn number.” Naiinis na utos ko. Gusto ko man sanang lakasan pa ang boses ko ay hindi naman pwede dahil maraming guro sa paligid ko at baka sabihin pang tinagurian pa naman akong guro e nagmumura  ng pagkalutong lutong.

“Okay, I will send it to you now kuya.” Sabi nito saka ako pinutulan ng linya.

Agad kung tinawagan ang numerong ibinigay nito.

“What?” Tanong agad niya na halatang galit ang tuno niya ng sagutin ang tawag ko

“You dindn’t called me back. Hindi mo ba nabasa ang message ko at bakit hindi mo sinabing nagpalit ka ng number.” May pagkairitang sunod sunod kong tanong sa kanya.

“Do I need to? You and Maliah are together now. You hang up with me last night in our middle of something. Ano pa ba ang dapat kong isipin?” Tanong niya sa akin na halata talaga ang galit na may bahagyang lungkot na inis na kung ano pa ang nasa tuno ng boses niya. Halo halong emosyon.

“Baby, Hindi ko naman sinagya iyon. Saka sabi ko na I will call you later right. Nagyayaya kasi ang DM kagabi sa kaunting salo salo sa aming lahat na dumalo ng seminar.”

“Then why Maliah is in your room last night? Don’t tell me, iisa lang ang silid na inuukupa niyo?” May paghihinalang tanong pa nito.

“Of course not. She is knocking at my room last night at hindi ko narinig then naiwan kung hindi naka lock ang pintuan ko kaya nakapasok siya.” Pagpapaliwanag ko.

“Hmmp! Hindi ako naniniwala. Kung wala ka ng ibang sasabihin, ibababa ko na ito.”

“Baby hang on. Don’t hang up the phone.” May pagbabanta sa boses na sabi ko dito. “Makinig ka, ang hinala mong iyan ay walang katutuhanan, okay. Malinis ang konsensya ko kaya please, lets talk. Huwag iyong ganito.”

“Zan, lets go.” Tawag pa sa akin ni Maliah na kumaway sa akin.

“Whatever. Magsama kayo ng Maliah mo.” Galit na naman ang boses niya at binabaan na nga ako ng linya.

Napamura na lang ako sa loob loob ko dahil ng tangkain ko ulit siyang tawagan ay out off coverage na naman ito.

Hindi ko alam kong matutiwa ba ako na para bang nananadya si Maliah dahil nagsalita na naman ito habang kausap kausap ko siya.

Naiiling na lang akong tumalima at lumapit na kay Maliah.

“Ano, natawagan mo ba si Aegus?” Tanong nito sa akin ng kumakain na kami ng tanghalian. “Bakit parang galit ka?”

“Yes, natawagan ko na.” Tanging sagot ko dito at hindi na ako muling nagsalita pa.

Ito na lang ang salita ng salita, na sumasagot na lang ako kung kailangan. Natapos kami sa pagkain at nagpababa lang sandali ng kinain ay muli na naman kaming sumabak sa pakikinig at nakipagparticipate sa mga bagay na pwedeng gawin.

Sa paghihintay ko na matapos na ang araw ng seminar ay para namang bumagal pa yata ang oras, at wala na akong naintindihan pa sa mga sinabi ng nagsasalita sa harapan.

Tanging nasa utak ko ay ang muling matawagan si Zeeus. Kalabisan man at hindi ko na naisip na makita ako ng ibang mga co-teacher na kasama ko doon ay gumamit ako ng cellphone and trying to call him but still he didn’t answer his damn phone.

Until I decide to open social media. And he is online.

At ganun na lang ang inis ko ng makitang nagpost siya ng mga larawan na kasama ang mga kaibigan niya. At ang nakatawag pansin sa akin ay ang larawan na magkatabi sila ng kaibigan niyang nag ngangalang Lee kung hindi ako nagkakamali na nakaakbay sa kanya.

Nakatingin siya sa camera habang ang Lee na iyon ay matamang nakatitig sa kanya at halata na may kung ano sa titig nito dahil kung papansining maige ay nakatitig ito sa mga labi niya.

May isa pang larawan na nagtitigan pa mismo sila. At kulang na lang ay magdikit ang labi nila dahil nakadikit ang nuo nila pareho. And the caption is. “My BestBuddy ever.”

Inis na nag out ako sa social media. At pinilit na itinuon ang pansin ko sa nasa harapan. Nag dedemo ng ilang mga usapin tungkol sa Chemestry. But the hell I care. I don’t need to listen anymore dahil nasa sampong taong gulang palang ako ay alam ko na ang lahat tungkol sa usaping science.

Agad na tumayo na ako at mabilis na nagpaalam sa iba, lalo na kay Maliah na mauuna na ako. Naiwan man ito na gustong magtanong kung may problema ako ay hindi ko na hinayaan itong tanungin ako.

Agad akong umuwi at nagtuloy sa tinutuluyan kong hotel.

Tinawagan ko ulit si Zeeus gamit na ang messenger. At ngayon ay sinagot na niya.

“Baby, please listen.” Agad kong bungad sa kanya.

“What?” Matalim ang naging tingin niya sa akin.

“Sinabi ko sayo na walang namamagitan sa amin ni Maliah. Makinig ka naman.”

“Hmmp.” Pairap na iniwas niya ang tingin sa akin. Marahil ay nakalapag sa lamesa ang phone niya dahil nakita ko ang paghalukipkip ng mga kamay niya sa dibdib.

“I won’t do anything na ikakasira ng relasyon natin baby. Kaya pwede bang huwag mo naman akong pag isipan ng masama.” Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako nakiusap. Saka ngayon din lang naman ako pumasok sa ganitong relasyon. Hindi ko nasubok makipagrelasyon dahil nakatuon ang utak at buong pagkatao ko sa mga inaaral ko at gusto ko pang aralin sa kasalukuyan kaya naman naninibago ako ngayon na sumusuyo ng isang tao para lang sabihin na wala akong ginagawang masama.

“Galit ako sayo.”

“I know. I know. Kaya nga nagpapaliwanag ako. Kaya naman please. Pakinggan mo ako.”

Napasimangot siya na nakairap parin sa akin.

“Come on. Huwag mo na akong tirigan ng ganyan baby. Pinapatay mo na ako sa tingin mo pa lang.”

“Ikaw kasi. Binabaan mo ako kagabi.”

“Sorry na. Hindi ko sinadya. Promise hindi ko na uulitin iyon. Kaya bati na tayo okay. Please baby.”

Hindi agad siya sumagot. Kung nasa harapan ko siguro siya ngayon ay lalapit pa ito sa akin para lang makikipagtitigan gaya ng ginawa niya at inilapit pa ang mukha sa screen ng phone niya.

“Then kiss me.” He command. Naiiling na sinunod ko na lang ang gusto niya. Kaya naman napangiti na siya ngayon. “Okay, bati na tayo.” Sabi niya at umaliwalas na ang mukha niya. Nakangiti na at wala na ang talim ng tingin niya sa akin.

---

To be Continue…

---

MC #15: Zeeus

15_ Zeeus

Nakangiti akong sumalubong kay Argus ng hapon na iyon, pang limang araw na niyang nagtuturo sa akin at ito na din ang pang limang araw ni Zander sa seminar nila. Na kahit naiinis ako minsan dahil iniisip ko na kasama niya ang Maliah na iyon ay binabalewala ko dahil napapansin ko na lagi siyang tumatawag sa akin kapag ganitong oras ng pagtuturo sa akin ni Argus at iniisip ko na pinagseselosan niya ang kapatid.

Kaya patas lang kami, kahit na selos na selos ako sa kaalamang pwedeng akitin siya ni Maliah ay bumabawi naman ako sa kapag ganito dahil nakikita ko ang inis niya sa kapatid dahil pilyo din minsan si Argus at magkasundo kami sa kapilyuhan.

But sometimes, I didn’t get what Argus thinking dahil palagi itong nakatingin sa akin. Gusto sanang isipin na may gusto ito sa akin pero kalabisan naman iyon at ang lakas naman ng loob ko para isipin ang ganun.

Nah! Huwag naman sana tumama ang kutob ko dahil si Zander lang ang gusto ko kahit pa na magkamukha sila. Basta si Zander lang at wala ng iba.

Pagbukas ko pa lang ng pintuan para papasukin si Argus ay tumunog na agad ang cellphone ko at alam kong si Zander iyon.

“Tuloy ka.”

“Tumatawag na naman yata ang kuya. Alam na alam ang dating ko dito sa bahay mo ah.”

“Hayaan mo yan, i sa silent ko na lang para hindi maka estorbo.” Sabi ko. Hindi ko nga pinansin ang tawag niya.

Gusto ko munang mag aral gaya ng sabi niya para hindi ako mahuli sa klase at makapasa ako sa lahat ng subject ko ng makapagtapos ako on time para makasal na kaming dalawa.

Iyon lang ang gusto kong mangyari. Ang makasal sa kanya.

“Siguradong magagalit iyon dahil hindi mo pinapansin ang tawag niya.“sabi pa nito ng napatingin sa umiilaw na phone ko.

“Okay lang, tatawagan ko na siya lang mamaya.” Sagot ko naman kaya nagpatuloy kami sa pag aaral.

Kung gaano kagaling magturo si Zander ay ganun din ito. Walang tulak kabigin sa talino nilang dalawa, sa istilo ng pagtuturo at istilo man ng pananalita ay halos magkapareho na.

Naging abala na kami pareho. Gaya ng ginagawa ni Zander na kapag natapos niya akong turuan ay nagbibigay ito ng ilang sasagutan ko na agad ko din namang natatapos.

“Ito na ang huli kong pagtuturo sayo.” May kung ano sa bises nito na hindi ko mapangalanan.

“Yeah, at salamat sayo.”

“Okay lang yon, pero sana naman kahit hindi na ako nagtuturo sayo, pwede parin tayong magkita minsan. Kwentuhan lang kung may time ka.”

“Oo naman, madalas ako sa shooting range, kapag nataon na wala kang ginagawa, dalawin mo ako doon para makapag jaming tayo kahit maikling oras lang.” Nakangiti ko namang sagot dito.

“Sure iyan. Basta message me na lang kapag pupunta ka doon. Siguradong pupunta ako kapag wala akong ginagawa.”

“Sige, sige. Ingat ka na lang sa pag uwi mo.”

“Salamat.”

Nagpaalam na ito sa akin. Saka lang ako pumasok ng bahay ng makasakay na ito ng elevator. Agad namang hinarap ko ang cellphone ko. Sampung tawag mula kay Zander na hindi ko nasagot.

Kaya naman ako na ang tumawag sa kanya.

Pasado alas nueve na din. Pero hindi na siya sumagot pa. Ilang ulit din akong tumawag sa kanya pero wala akong sagot na matanggap sa kanya kaya naman nag iwan na lang ako ng mensahe na tumawag siya agad sa akin kapag nabasa niya ang text ko sa kanya.

Inayos ko na ang sarili ko bago ako nagpasyang matulog.

=

Bigla akong naalimpungatan dahil parang may kung ano sa panaginip ko na hindi naman naging malinaw.

Pasado alas tres pa lang ng umaga ng tignan ko ang orasan kaya naman bumalik ako sa pagtulog. Pero bago iyon ay tinignan ko muna ang phone ko. Nag message siya sa akin ng goodnight kanina. Kaya naman napangiti ako.

Muli na akong bumalik sa pagkakatulog ko at mabilis na din naman akong dinalaw ng antok.

Past 5 na ng muli akong ulit magising dahil sa tawag ng kalikasan, pero mabuti na din na maaga ako nagising para matawagan ko pa si Zander bago pa siya bumiyahe pauwi.

Ng matapos ng magbanyo ay ang cellphone ko agad ang hinarap ko at tinawagan siya. Magigising naman siguro siya kung katabi ang cellphone niya.

Isa, dalawa, tatlong beses ng sagutin niya ang tawag.

“Hello.” Pero ganun na lang ang marahas na pagtingin ko sa phone ko kung tama ba ang tinawagan kong numero at bakit babae ang sumagot. Numero naman niya iyon kaya muli kong idinikit sa tainga ko iyon. “Hello, whos this?” Tanong pa nito na halata na kagigising lang. And what the fucking hell is that? Maliah is on the phone at bakit siya ang sumagot ng tawag ko ng ganito kaaga.

Alas cinco kinse pa lang pero magkasama na sila? O magkasama sila mula pa kagabi?

Damn it.

Nabitawan ko ang phone ko at hindi ako nakapagsalita. Hindi ko na din alam kung may sinasabi pa ba ito sa kabilang linya. Ang tanging nasa isip ko ngayon ay ano ang nangyayari at bakit si Maliah ang sumagot ng tawag ko?

Bakit siya nasa silid ni Zander o silid nga ba ni Zander sila naroon. Baka nasa silid siya ni Maliah o di kaya naman iisa talaga ng tinutulugan nilang dalawa.

Sa naisip ko ay biglang sumiklab ang galit ko at hindi ko na mapigilan ang mag wala.

“Aaahhh! Fuck you. I will kill you.” Gigil na gigil akong inihagis lahat ng mahawakan ko. Wala na akong pakialam pa kung ano man ang masira ko o halaga ng mga iyon. All I want is mailabas ko ang galit ko sa babaeng iyon at lalo na kay Zander at bakit si Maliah ang sumagot ng tawag ko ng ganito kaaga.

Pinagluluko ba niya ako? Ginagawa ba niya akong gago.

“Fuck you, putang ina mo.” Hindi ko mapigilan ang mag mura. “Ahhhhh.” Isang sigaw na naman ang pinakawalan ko hanggang sa magsawa ako at mamaos ang boses ko sa kasisisigaw.

Nanlulumong umupo sa sahig at pasandal sa kama. Galit ako pero kusang tumulo ang luha ko ng tumigil ako sa pagwawala.

Ikinulong ko ang mukha ko sa mga palad ko at humagulgol ng iyak.

“Fuck you. Fuck you.” Mahina, pero paulit ulit ko iyong binibigkas. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Para na akong nawalan ng lakas dahil lang doon.

Nanginginig ang katawan ko sa galit? At pagkamuhi sa babaeng iyon.

Humanda lang siya sa akin. Dahil gagawin kong miserable ang buhay niya dahil sa pang aagaw niya kay Zander sa akin. Dahil kung walang namamagitan sa kanila bakit magkasama sila ng ganitong oras.

Isang sigaw na lang sa utak ko ang nagawa ko dahil hindi ko na kaya pa.

“I hate you.” Pahikbing niyakap ko ang mga paa ko at doon ko ibinaon ang mukha ko na nagpatuloy sa pag iyak ko.

Hindi ko alam kung ano ngayon ang nararamdaman ko sa puso ko, galit na may sakit na parang may tumatarak sa dibdib ko.

“I-i hate you.” Muli ko na namang bulong. Paulit ulit,  na siya ding paulit ulit na nararamdaman ko ang sakit sa kaisipang magkasama sila ni Maliah sa iisang silid.

Hindi ko alam kung ilang oras ako sa ganung kalagayan na may galit at paghihinagpis. At basta naramdaman ko na lang na parang gusto kong may gawin kaya tumayo ako.

Inayos ko ang sarili ko at nagpasyang lumabas.

Ang una kong pinuntahan ay ang shooting range kung saan ako palaging nag lalagi noong ayaw kung pumasok.

Maaga pa at wala pang tao dahil mamayang alas nueve pa lang magbubukas. Pero kilala ako ng guard doon kaya pinapasok niya ako.

Doon ako nagpalipas ng oras at ibinuhos ko ang galit ko sa pagpapaputok ng baril. Isa dalawa, o tatlong oras mahigit.

Hindi ko na alintana ang padami na ng padami ang nagsisidatingan at nanunuod na sa akin dahil kanina pa ako.

Ang dami ko ng balang inaksaya pero hindi parin ako nakontento.

“Wala ka paring palya hanggang ngayon kahit halos hindi ka na nag eensayo.” Mga salita na nakapagpalingon sa akin at naitutok ko ang baril dito.

“Hey! Easy, may bala yan bro.” Sabay taas ng kamay nito na ikinabigla din ng mga taong nandoon para mag practice.

“Give me a fight.” Iyon ang nasabi ko dito at muli akong bumaling sa target board na gumagalaw.

“Anong laban? Gun shooting ba?”

“No, gusto ko ng karate boxing.” Seryusong sagot ko dito. “Kung mayroon kayo ngayong laban, ako ang ipasok mo.”

“Seryuso ka ba?” Mukhang hindi makapaniwala na tanong pa nito sa akin. “Matagal ka ng walang ensayo Zeeus, baka mapahamak ka lang. Alam mo naman na mga batikan na ang sumasali sa karate boxing ngayon.”

“Wala akong pakialam.” Sagot ko saka ako kinalabit ang gatilyo at tamang tumama sa gitna ng target board.

“Whoa!.” Namamangha man siguro ito ay hindi nawala ang kunot ng nuo nito dahil narin sa sinabi ko.

“Give me a fight now, gusto kong ilabas ang galit ko.”

Nailing ito saka ako tinapik sa balikat. “Kung buo na ang pasya mo, sumunod ka na sa akin. Isang oras na lang ay magsisimula na ang laban.”

Agad kung binitawan ang baril na hawak ko at inalis ang earmuffs, goggles bago sumunod dito.

“Sino ba dapat ang sasabak?” Tanong ko dito habang bagtas namin ang daan papunta boxing area kung saan madalas may nagaganap na labanan.

“Si Jestony dapat.” Sagot nito. “Kaya mo ba? Malaking tao ang makakalaban mo gaya ng kung gaano din kalaki ang katawan ni Jestony.”

“Wala akong pakialam kung higante pa iyan. Ang gusto ko ay mailabas ko ang galit ko.”

“Ikaw ang bahala, pero huwag mo akong sisisihin kapag napahamak ka dahil binalaan na kita sa una pa lang.”

“Just shut up.” May galit na saad ko dito dahilan para mapabuntong hininga ito ng malalim.

Gusto kong ilabas ang lahat ng galit ko sa dibdib, dahil hindi ko kayang dalhin. Para akong mababaliw sa bigat at sakit na nararamdaman ko.

Narating namin ang Boxing area at nandoon na nga si Jestony at halos nakahanda na ito para sumabak sa laban.

Minuto na lang ang hinihintay nito para ito na ang susunod.

“Ibalato mo na daw kay Zeeus ang laban mo.” Sabi ni Patrick dito na halos nabigla din sa sinabi nito.

“Nagbibiro ka ba Patrick?” Tanong pa nito na halos hindi makapaniwala.

“Ayaw paawat eh.”

“Sa liit ng katawan niya baka isang hampas lang ng kamay ng kalaban niya ay baka liparin na siya.” Tinignan ko ito ng masama dahil sa sinabi nito.

“Watch your word Jestony, baka nakakalimutan mo kung sino ang pinag sasabihan mo ng ganyan.” Gigil na banta ko dito.

“Hindi ko nakakalimutan Zeeus, pero hindi mo kagaya ang daddy mo na magaling sa larangang ito.”

“Then watch me Jestony, at kapag natalo ko ang kalaban mo ngayon, hahamunin din kita para magkaalaman tayo.”

“Aba’t-.” Akma niya akong susugurin ng pumagitna si Patrick sa amin.

“Hayaan mo na Jestony, ibigay mo na lang sa kanya ang pagkakataon.”

“Ito ang tandaan mo, kapag natalo ka sa laban na iyan, pwede mo ng lisanin ang lugar na ito at huwag ka ng babalik. Masyado kang bilib sa sarili mo.”

Hindi na ako sumagot bagkus kumuha ako ng spare na short at isinuot iyon. Tinanggal ko ang malaki kong t-shirt at tanging ang asul na sando shirt na lang ang suot ko.

Ilang sandali pa ay nagsimula na nga ang laban. Malaking tao nga ang sumampa sa boxing ring. Wala naman akong pag aalinlangan na umakyat na din. Pero biglang nag ingay ang mga taong nanuod dahil sa pagsampa ko sa ring.

“Ano to, lukohan. Boooooooo.” Sigaw ng ilan.

“Ilampaso mo iyan Henry,” sigay din ng iba.

Inisa isa kong tinignan ang mga nadoon na manunuod ng laban. Bago natuon ang pansin ko sa kalaban ko.

Wala akong nakapang takot sa dibdib ko, ni wala na yata akong maramdaman na iba maliban sa nag uumapay na galit ko na gusto kong ilabas.

The bell rang hudyat na para magsimula ang round one.

Halos sabay kaming sumugod, una itong nagpakawala ng suntok pero agad kong naiwasan. Sinundan ng isa pa, at isa pa hanggang sa hindi na ako nakaiwas at natamaan ako sa sikmura.

Napaluhod ako at nagsuka dahil sa lakas ng suntok na dumapo sa akin. Pero hindi ko maramdaman ang sakit doon kundi mas masakit parin ang nararamdaman ko sa pagtataksil ni Zander.

Bumilang ang referee, pero wala akong ibang marinig maliban sa paulit ulit na boses ni Maliah sa tainga ko.

Tumayo ako, hindi ko alam kung pang ilang bilang na iyon at hindi ko na pinansin ang bahagyang pagkaliyo ko dahil doon.

“Damn it Zeeus. Itigil na ang laban.” Doon ko narinig ang sigaw ni Patrick. Kaya lumingon ako. Nakita ko din na ngumisi si Jestony.

Seryusong tinapunan ko lang sila ng tingin at tumindig ng tayo bago binalingan ang kalaban ko. Nakangisi na din ito. At parang siguradong sigurado na, na mananalo ito sa laban namin.

But I can’t defeat easely. Dahil hindi iyon ang makakapagpatumba sa akin.

“Fight.” Iyon na naman ang hudyat ng referee kaya naman sumugod ulit ito sa akin. Tinamaan na naman ako at ngayon ay sa mukha ko. Sinundan pa ng sipa sa tagiliran ko kaya naman napaluhod akong muli.

Pero manhid ang buong katawan ko na parang gusto ko pang lumaban. Agad akong tumayo kahit pinigilan ako ng referee na itigil na ang laban.

I want to feel the pain na mas masakit na dinaramdam ko.

Hanggang sa nakita ko mismo si Maliah sa harapan ko na nakangisi sa akin at para bang nagtagumpay na itong maagaw sa akin si Zander.

Kaya naman ang galit ko ay muling sumiklab at agad na sumugod dito. Kahit babae siya ay kaya ko siyang patulan. Dudurugin ko ang mukha nito para wala na ang ganda niya at hindi na pakinabangan.

At iyon nga ang ginawa ko, I feel at ease habang gumagalaw ang katawan ko at mabilis na nabibigyan ng malalakas na suntok si Maliah sa harapan ko.

“I hate you. I will kill you.” Iyon ang paulit ulit kong sinasabi habang nagpapalitan kami ng suntok pero hindi na siya nakakatama sa akin. Wala na akong pakialam, I want to end Maliah’s life now. Kaya naman hindi ako nagpigil at paulit ulit na sinuntok sa mukha ito, sipa, suntok.

Hindi ko na alintana ang sakit sa kamao ko habang tumatama ang mga iyon sa mismong mukha nito.

Natumba na siya. Hindi pa ako nakontento ay pumaibabaw pa ako dito at pinagsawa ko ang sarili ko na suntukin ito ng suntukin sa mukha.

“Tama na. Tama na Zeeus.” Sigaw ng kung sino pero hindi ko pinansin dahil nanaig ang kagustuhan kong lagutan na ito ng hininga.

“Mamatay ka na. Mamatay ka na.” Saka ko pa ulit ito sinuntok. Pero sa huling taas ng kamao ko ay siya namang paghawak ng referee iyon at sinabing nanalo na ako.

Doon na ako natauhan. Umalis ako sa pagkakasampa sa lalaki na ngayon ay wala ng malay. Doon ko na din naramdaman ang sakit sa kamao ko, sakit sa tagiliran ko, sakit sa sikmura ko at sakit sa mukha ko na natamaan ng suntok at sipa nito.

“Zeeus. Zeeus..Zeeus..” sigaw na mula sa mga nanuod. Ngayon nila isisigaw ang pangalan ko na kanina ay sabihing ilampaso ako ng kalaban ko.

Binalingan ko si Jestony. At seryusong tinignan.

“Don’t give me that look Jestony, dahil kaya kong pumatay ng tao kapag galit ako.” iyon ang banta ko dito. Pero bago pa man ako makahakbang palabas ng boxing ring, ay unti unti ng nagdilim ang paningin ko.

---

To Be Continued..

---

MC #16: Zander

Typo and gramatical error  ahead..

16_Zander

Agad na tinungo ko ang hospital kung saan nakaconfine si Zeeus.

Siya ang una kong pinuntahan ng maihatid ko si Maliah sa condo niya pero napag alaman kong nasa hospital siya dahil sumabak daw siya sa laban ng karate boxing. Nanalo naman daw siya pero napuruhan din siya.

“Kumusta si Zeeus tito?” Agad kong tanong ng makasalubong ko si tito Zoey palabas ng silid ni Zeeus.

“Hindi parin siya nagkakamalay, pero sabi naman ng doctor na tumingin sa kanya ay wala namang malalang pinsala sa katawan niya.” Sagot nito sa akin. “Hala, pumasok ka na muna. Nasa loob ang ibang mga kaibigan niya.”

“Salamat po tito.”

Naabutan ko na ngang nasa loob ang tatlo niyang kaibigan at isa doon ang Lee na kasama niya sa larawan. Matalim pa ang naging tingin nito sa akin ng lumapit ako sa kanila.

“What are you doing here prof?” Tanong nito. May prof. man itong binanggit ay halata na hindi nagustuhan ang pagdalawa ko kay Zeeus.

“Masama bang bisitahin ko ang estudyante ko?” Seryusong sagot ko din dito. Akmang hahawakan ko ang kamay ni Zeeus ng patapik na pigilan ako nito.

“As if I don’t know kung ano ang namamagitan sayo ni Zee. But that won’t count on me.” Sabi nito at nakipagsukatan pa talaga ng tingin sa akin. “At wala akong pakialam kung professor ka pa o hindi, dahil nasasaktan ang kaibigan ko sa relasyong mayroon kayo.”

“Lee, easy. Huwag kang gumawa ng eksena dito.” Pigil ng isa dito.

“Hindi naman ako gagawa ng gulo Kyle, nagpapaalala lang ako sa isang tao dito na nagmamagaling at parang sino kung makadalaw kung siya naman ang dahilan kung bakit ngayon nandito si Zee.”

“He just misunderstood me, kaya umayos ka bata.  Gumalang ka dahil mas matanda parin ako sayo.” Kampante parin akong nakipag usap dito kahit gusto ko na ding sagutin ito ng pabalang. Pero hindi ako ang tipong magwawala na lang kapag may gustong makipag away sa akin dahil naniniwala ako na madadaan sa lahat ng problema sa magandang usapan.

“Wala akong pakialam kong mas matanda ka. Naturingan ka pa naman guro, pero nagawa mong pumatol sa estudyante mo.”

Kuyom ang kamao ko na parang gusto kong suntukin ito pero maagap na pumagitna ang mga kaibigan nito sa amin.

“Tama na Lee. Huminahon ka pwede ba?” Suway ng isa sa kanya kaya kahit ang pagkakakuyom ng kamao ko ay nawala. Siya namang bumalik na si Tito Zoey kasama na si tito Clyde

“Anong nangyayari? May problema ba?” Tanong niyo dahil naabutan nila kami sa ganung ayos.

“Wala naman tito, nagbabatian lang naman kami.” Sagot ng isa. “Ako nga pala si Icy, prof.” Kuway pakilala niya sa akin.

“Zander.” Tanging sagot ko at nakipagkamay dito. Ganun din ang isa na nagpakilalang Kyle. Pero ang isa ay matalim lang na tumingin sa akin. Si Lee, halata na parang ayaw sa relasyon namin ng kaibigan niya.

“Malala din ang natamo ng kinalaban ni Zee, basag na basag ang mukha nito. Ni hindi na makilala.” Pagbabalita naman ni tito Clyde at lumapit din sa amin. Nagbigay daan naman kami dito ng lumapit kay Zeeus. “Lokong bata, bihira na ngang mag ensayo pero sumabak parin sa laban.”

“Kaya nga tito. Hindi naman basta sasabak si Zee kung wala iyang problema.” Si Kyle na bahagyang tumingin sa akin.

Mukhang pinag iinitan ako ng mga ito at parang ako ang sinisisi kung bakit nandito ngayon siya.

“Pasaway lang talaga ang kaibigan niyo kaya ganyan. Mabuti nga iyan lang ang natamo niya.”

Hindi na ako nakisali sa usapan nila. Tanging sulyap na lang ang ginagawa ko para kay Zeeus na ngayon ay wala paring malay.

May pasa ito sa kanang pisngi. Gusto ko man sana ng haplusin siya sa pisngi ay hindi ko naman magawa dahil nasa paligid lang ang mga magulang niya at mga kaibigan. I’m not showey but I want to take care of him now sa nakita ko ngayong kalagayan niya.

Ano ba ang nanguari at bakit biglang sumabak siya sa laban? Sinusubukan ko siya kaninang tawagan pero nakapatay ang phone niya. Inisip ko na lang kanina habang pauwi kami ay marami siyang ginagawa o di kaya naman nag pra-practice lang siya. Pero… ito na pala ang aabutan kong ayos niya.

“Mauuna na kami tito, dadalaw na lang kami ulit kung hindi pa siya nakakalabas dito.” Paalam ng isa sa kaibigan niya. Ng tapunan ko sila ng tingin ay nandoon na naman at masamang tingin sa akin ni Lee. Nagpapahalata na may gusto yata sa kaibigan niya. Pero wala siyang aasahan kay Zeeus dahil alam ko na ako lang ang mahal niya.

“Sige, mag ingat kayo sa pag uwi.” Si tito Zoey na sinamahan pa sila hanggang sa labasan.

“Pasensya na kayo tito, pero pwede bang dumito na muna ako hanggang sa magising si Zeeus?” Hinging pahintulot ko kay tito Clyde.

“Ikaw ang bahala Zander.” Sagot naman nito pero binigyan ako ng isang makahulugang tingin. Parang may gusto pa itong sabihin sa akin pero hindi naman nagsalita at napatingin na lang kay Tito Zoey na nakabalik na.

“May nakalimutan pala akong bilhin kanina Love. Pwede mo ba muna akong samahan?” Kuway tanong nito sa asawa ng makalapit sa amin.

“Akala ko ba nakuha mo na kanina lahat?”

“Nagrereklamo ka na ba ngayon?”

“Hindi naman love. Ikaw naman, hindi pa dumadating si yaya Sally para magbantay kay Zee , makakapaghintay naman siguro iyan love.”

“Hindi pa naman yata aalis si Zander, diba hijo?” Sabay baling sa akin. Ito naman ngayon ang may makahulugang tingin sa akin.

“Opo tito, ako na lang ang magbabantay kay Zeeus habang wala pa kayo.” Pagsang ayon ko naman dito agad. Na para bang binibigyan ng daan na magkasarilinan kami ni Zeeus.

“Salamat kung ganun Zander, pakitignan na lang si Zee para sa amin.” Si tito Clyde at tinapik pa ako sa balikat.

“Opo tito.”

Hinila ko ang upuan sa gilid ng kama niya ng wala na sina tito kaya naman malaya ko na siyang pinagmasdan at ngayon nagawa ko ng haplusin ang pisngi niya na kanina ko pa gustong gawin.

“You silly little Zeeus.” Naibulong ko habang magaan na pinapasadahan ng daliri ko ang pisngi niya na may pasa. Kumilos din ako at dinampian iyon ng isang halik. Tangka ko pa sanang dampian ng halik siya sa labin bago ako umayos ng upo ng makita ko ang unti unting pagmulat ng mga mata niya.

Sa una ay napapakurap siya na nakatingin sa akin. Hanggang kumilos ang isang kamay niya at tinapik paalis ang kamay ko na nasa pisngi pa niya.

“W-what are you doing here?” Tanong niya na kahit pinilit magsalita ay nandoon ang galit sa tuno niya at matalim ang mga mata na ngayong nakatingin sa akin.

“Binibisita ka. Dahil pag uwi ko ikaw ang una kong pinuntahan pero nabalitaan ko na lang na nandito ka.” Sagot konat hindi ko pinansin ang galit niya. Saka bakit ba ito galit sa akin gayong wala naman akong ginagawang ikakagalit niya?

“Umalis ka na. Ayaw kitang makita sa ngayon baka kung ano pa ang magawa ko.” Pagtataboy niya sa akin at marahas na binawi ang tingin sa akin at ibinaling sa kabilang panig.

Pero napangiti lang ako sa pagtataboy niya. Nagawa pa talaga niyang magbanta gayong hindi pa nga siya nakakatayo.

“Come on, look at me. Sabihin mo sa akin kung ano ang nagawa ko at bakit galit na galit ka sa akin.? At sa galit mo bang iyan kaya ka sumabak sa karate boxing?” Tanong ko sa kanya at binalewala ang pagsusungit niya.

“Nagtanong ka pa?” Matalim na naman ang mga matang muling tumingin siya sa akin na para bang sa mga tingin niyang iyon ay pwede na akong mamatay ano mang oras.

“Magtatanong ba ako kung alam ko ang sagot. Galing ako sa seminar namin baby, and I don’t have any idea kung bakit ka nagkakaganyan.”

“Fuck you. Damn you. I hate you.” Sunod sunod na saad niya. Hindi man niya maingat ng mabuti ang kamay dahil siguro masakit parin ay nakita ko ang pagkakakuyom ng kamao niya. Na ngayon ay puro benda.

Napabuntong hininga ako.

“Okay! Okay, stop cursing baby. Hindi ko man alam ang ipinagpuputok ng galit mo, ay hihingi ako ng sorry kung ano man ang nagawa ko. Pero baby, Wala akong alam na ginawa ko para magalit ka ng ganyan at muntik mo pang pinahamak ang sarili mo. Pag usapan natin ng maayos kung mayroon ka mang hinanakit sa akin.” Mahinahon ko paring saad sa kanya. Hindi ko dapat patulan ang pagka childish ng ugali niya.

“Umalis ka na.” Bagkus muli niyang taboy sa akin.

“Please-.”

“I said getout.” Sigaw na niya sa akin.

“Okay, hindi na muna ako magtatanong, hindi na muna kita pipiliting sabihin sa akin kung ano ba ang problema mo. Pero dito na muna ako habang hinihintay ko ang papa at daddy mo na makabalik.”

“Kaya kong mag isa at hindi ko kailangan ng pagbabantay mo. I said getout kung ayaw mong magwala ako.” Nandoon na naman ang banta niya but still, hindi ko pinansin. Saka wala naman siyang magagawa kung sakali dahil hindi pa naman siya makakakilos ng maayos.

“Siya nga pala, marami akong binili para sayo.” Pang iiba ko ng usapan. “Kaya ikaw ang una kong pinuntahan kanina dahil gusto kong ibigay agad sayo. Nasa kotse ko sila.” Nakangiti kong pang iiba ng usapan pero nandoon parin ang talim ng tingin niya sa akin.

“Hindi ko kailangan ng pasalubong mo. Kung gusto mo ibigay mo lahat sa Maliah mo.” Nandoon man ang galit sa tuno niya mula pa kanina pero mas naramdaman ko ang gigil sa galit niya ng banggitin niya ang pangalan ni Maliah. Hanggang ngayon ba naman ay pinag iinitan parin niya si Maliah? Nilinaw ko naman sa kanya sa simula pa lang na kaibigan ko lang siya at walang namamagitan sa amin.

“Come on, I told you already, that Maliah is just a friend baby. Bakit ba asar na asar ka sa kanya. O mas tamang galit na galit ka sa kanya? Wala naman siyang ginagawang masama sayo.”

“Fuck you! Get out at huwag mong ipagtatanggol ang Maliah na iyan sa harapan ko dahil baka hindi ako makapagpigil at gawin ko sa kanya ang ginawa ko sa nakalaban ko na hindi na pakikinabangan ang mukha.” Banta niya na sa pagkakataong ito ay talagang nandoon na ang matinding galit, kulang na lang ay ang maglabas ng apoy ang mga mata niya sa talim ng tingin niya sa akin. Nakita ko pa kung paano manggigil ang kamao niya na ngayon ay mahigpit na sa pagkakakuyom dahilan din para dumugo ang kinabitan ng swero niya.

“Calm down will you.” Sabi ko. Kinuha ko ang kamay niya at inunat iyon sa pagkakakuyom niya na iwinaksi lang ulit niya dahilan para tuluyang maalis ang suwero niya.

Isa na namang malalim na hininga ang pinakawalan ko.

“You stubborn brat Zeeus.” Kalamante parin namang sabi ko kahit gustong gusto kong taasan siya ng boses. Pero kapag ginawa ko iyon malamang mas magagalit siya at hindi ako papansinin.

Muli ko na naman sana siyang hahawakan pero muli siyang umiwas na siya namang pagdating nina Tito Zoey na may mga dala dala na kung ano man ang mga iyon.

“What happened?” Agad na tanong ni tito Zoey sa kanya ng makitang dumugo ang kamay niya na nabunutan ng suwero. Tumawag naman si tito Clyde ng nurse na mag aayos at maglalagay ulit iyon sa kanya. Kung mayroon lang akong gamit ay ako na ang gumawa nun kung gusto niyang magpahawak sa akin.

“Hindi na siguro ako magtatagal tito.” Kuway sabi ko ng makita kong maayos na muli ang suwero niya na ikinabit naman ngayon sa kabilang kamay niya ikinabit. Muli ko siyang tinapunan ng tingin pero masama parin ang tingin niya sa akin.

“Ganun ba hijo, bumili pa naman kami ng meryenda ng tito Clyde mo. Mag meryenda na muna kaya tayo bago ka umuwi.” Alok pa nito.

“Hindi na niya kailangan yan daddy. Sure busog na busog na yan sa ibang bagay.”

“Zeeus.”

“Dibali na tito, sa susunod na lang. Babalik na lang ako sa susunod.” Kahit gusto ko sanang sagutin siya sa sinabi niya at tumahimik na lang ako.

Pero bago ako umalis ay kinuha ko sa bulsa ng jacket ko ang binili kong keychain. Tumingin ako sa kanya. Nilapitan at hinawakan sa kamay na kahit pahila niya iyong binabawi sa akin ay hindi ko binitawan.

“Para sayo, pina customized ko pa iyan. Dahil ng makita ko iyan ikaw agad ang naisip ko.” Mahinang sabi ko sa kanya. Saka ko ipinatong iyon sa palad niya bago ko siya binitawan.

Muli naman akong bumaling kina tito Zoey at tito Clyde na halata na umiwas ng tingin dahil sa ginawa ko. At parang wala lang ba nakita.

“Mauuna na ako tito.” Paalam ko sa kanila.

“Sige hijo, mag ingat ka.”

Hindi na ako tumingin sa gawi niya ng makapagpaalam ako ng maayos sa mga magulang niya.

Papalamigin ko na muna ang ulo niya baka sakaling sa susunod na dalawin ko siya ay humupa na ang galit niya sa akin na hindi ko naman alam ang punot dulo ng galit niya sa akin.

---

To Be Continued..

---

MC #17: Zeeus

Typo and grammatical error ahead!!!!

17_Zeeus

Isang buong araw lang ang inilagi ko sa hospital at nagpilit na akong umuwi. At sa bahay mismo ako inuwi nina daddy at isang linggo akong suspended sa klase dahil iton ang parusang ibinigay sa akin ni papa. Pero okay lang iyon sa akin dahil gusto kong magkulong ng bahay. Gusto ko pa nga isang buwan pa o isang taon na lang.

Tinamad na ako muling mag aral, at hindi na ako papasok gaya ng dati. Wala na akong pakialam kung hindi ako maka graduate sa tamang taon dapat na ilalagi ko sa kolehiyo. Is none of my business anymore. Nawalan na ako ng gana dahil kay Zander. At dahil sa bwesit na Maliah na iyon.

Huwag lang talaga siyang magpapakita sa akin dahil  talagang hindi ko siya papalampasin. Dila lang niya ang walang latay kung nagkataon.

And about Zander, I hate him. I really hate him. But still, I still love him.

And I hate myself dahil hindi ko talaga mapilit ang sarili ko na mamuhi sa kanya ng tuluyan. Umaasa na may paliwanag siya sa mga iyon.

Padapa akong nahiga sa kama ko ng makapasok ako sa sariling silid ko. Pero narinig ko ang pagsalita ng daddy na sumunod pala sa akin.

“Magtatanda ka na sana ngayon, ang martial art boxing ay hindi basta basta. Pinag iisipan yan at pinaghahandaan hindi iyong sasabak ka agad sa laban. Kailangang pag aralan mo ang kakayahan ng kalaban mo bago ka aakyat sa ring.” Pangaral nito sa akin.

“I know dad. Pero nanalo naman ako kaya hindi niyo na kailangan sabihin iyan.” Sagot ko naman dito. “Hindi ko na ulit iyo uulitin ng wala akong magandang insayo.”

“Dapat lang. Dahil ako mismo ang mangkukulong sayo sa kwarto mong ito kapag inulit mo pa iyon. Saka, ano ba ang nakain mo at bigla ka na lang nakisabak sa karate boxing?”

“I don’t like to answer that dad.”

“Even if you don’t like, I have an idea what the reason is. Dahil ba kay Zander?” Muli ay tanong nito.

“Anong alam niyo naman kay Zander dad. He ii just my tutor.”

“Pero hindi maitatago ang galit mo sa kanya ng bumisita siya sayo. Bakit? Saan na ba kayo umabot ng batang iyon?”

“Dad naman eh, why do you need to ask me that?”

“Just answer me?” Tinaasan ako ng isang kilay at pinanlakihan pa ng mata.

Napasimangot akong umupo sa pinakagitna ng kama ko at nakipagsukatan ng tingin dito. Nakita ko na lang na nagpakawala ito ng isang malalim na hininga saka umiling.

“Nasabi at naikwento sa akin ng tito Alex mo na may namamagitan na nga sa inyo. Tama ba siya ng naikwento sa akin?”

“Alam niyo naman na pala eh. Dad naman. Kailangan bang sagutin ko pa iyan? Sabihin ang buong detalye?”

“You still a brat Zeeus, ewan ko kung kanino ka nagmana, hindi naman ako ganyan noong kabataan ko.”

“Eh, ganito niyo ako pinalaki eh.”

“Aba’t-.” Akma itong lalapit sa akin at parang gusto akong batukan pero hindi naman itinuloy. “Hala, magpahinga ka na. Bukas na ulit tayo mag usap.” Sabi pa nito. Pero napangiti na lang ako dahil yumakap naman ito sa akin at hinalikan ako sa nuo.

“Thank you dad.”

“Goodnight.” At lumabas na nga ito ng silid ko.

Muli akong nahiga, ngayon naman nakatihaya na ako at nakadipa ang dalawang kamay ko habang nakatingin sa puting kesame.

Doon ko naalala ang iniwan niya sa akin noon binisita niya ako.

Tumayo ako at hinanap ko iyon. Saan ko ba iyon inilagay? Hindi ko pa nakikita iyon.

Wala.. tinignan ko mismo sa bag na dala ko wala din doon.

Agad akong tumayo. Lumabas ng silid ko. Agad na hinanap ko ang daddy at tinanong dito kung nakita niya ang iniwan ni Zander sa akin.

“Bakit mo hinahanap?” Tanong naman nito sa akin. “Akala ko kasi ayaw mo kaya iniwan ko na lang sa hospital room mo. Bahala na ang makakuha nun “

“Daddy naman eh.” Mabilis na tinalunton ko ang hagdanan pababa ng tawagin nito ang pangalan ko.

“Tanungin mo papa mo, baka kinuha din niya yon ng umuwi tayo.” Kuway sabi pa nito.

“Nasaan si papa?”

“Nasa kompanya.”

Hindi na ako nagdalawang isip na tawagan si papa. At tinanong ito.

“Wala sa akin hijo. Ano ba sabi ng daddy mo?”

“Iniwan niya daw sa hospital eh.”

“Naku, naniwala ka naman sa daddy mo. Tanungin mo ulit siya. Nasa kanya lang iyon.” Natatawa pa nitong sagot kaya naman napatingin ako kay daddy na nakangiti at hawak hawak na ang hinahanap kong keychain.

“Nasa bag ko pala hijo. Naiyuwi ko din pala.” Kuway sabi pa nito at pahagis na ibinigay sa akin. Sinalo ko na lang iyon. Ni hindi na ako nakapagpaalam ng maayos kay papa na basta ko na lang binabaan ng linya. “Sa susunod, kapag may problema kayo. Pag usapan niyo muna, hindi iyang ganyan na pinapairal mo ang tigas ng ulo mo. Alamin mo kung may katutuhanan ba ang mga hinala mo.” Sabi pa nito na para bang may alam sa pinagdadaanan ko.

Napasimangot na lang ako. Bago ako nagpaalam at muling pumasok ng silid ko.

Ng makaupo ako sa kama ko ay agad ko iyong tinignan ng maayos. Isang maliit na panda at malambot iyon. Mayroong dalawang Z na nakasabit pa at may isang puso.

Napalabi ako dahil nagandahan ako sa binigay niya. Gusto kong kiligin. Dahil alam kong costomized ang pagkakagawa ng keychain. Kung hindi ko lang naalala na si Maliah ang sumagot ng tawag niya ay baka magtatalon pa ako sa tuwa ko dahil sa bigay niya.

“I hate you Zander.” Naibulong ko pero dinala ko sa tapat ng labi ko ang maliit na panda at dinampian iyon ng halik. “But I love you.” Dagdag ko pa.

Doon nabaling ang pansin ko sa cellphone ko na tumunog. Agad ko iyong kinuha at tinignan kung sino ang tumatawag.

Si Zander. Nagdadalawang isip ako kung sasagutin ko ba o hindi. Pero mas nanaig ang kagustuhan kong sagutin ang tawag niya at para narin mapakinggan ang paliwanag niya.

“Bakit? Anong kailangan mo?” May inis parin na sagot ko ng tawag niya na kahit gusto kong maglambing at pasalamatan siya sa keychain na ibinigay niya.

“Galit ka parin ba sa akin? Pwede na ba tayong mag usap ng maayos?” Kuway tanong niya. Hindi ako agad nakasagot. “Pwede ba tayong magkita?”

“Hindi na kailangang mag kita tayo. Kung may gusto kang sabihin, pwede mo namang sabihin dito sa telepono.”

Naringgan ko pa ang pinakawalan niyang malalim na paghinga bago nagsalita.

“Okay, but tell me first kung bakit ka galit sa akin dahil wala akong ideya kung bakit?”

“Nagtanong ka pa? Alam ko naman na itatanggi mo kahit na sabihin ko sayo. Bakit hindi mo alamin?” Naiinis na sagot ko sa kanya. Baka makapagpura pa ako ng malutong kung ako mismo ang magsabi sa kanya.

“Wala akong ideya kung bakit ka nagkakaganyan, dahil wala naman akong alam na masamang ginawa.”

“I hate you.”

“I know, ang I feel it. But why? Bakit ka galit sa akin? Dahil na naman ba ito kay Maliah?” Kuway tanong niya na nakapagpakulo agad ng dugo ko.

“And you asked?”

“Tell me? Anong ginawa ni Maliah bakit ka galit? At dahil sa galit mong iyan ipinahamak mo pa ang sarili mo.”

“I hate her. I hate her.”

“Kung ganyan na ayaw mong sabihin ang dahilan, hindi tayo makakapag usap ng maayos. Zeeus, hindi naman ako manghuhula para malaman ko ang dahilan mo bakit galit na galit ka sa kanya.”

“Hindi mo talaga alam? O nag mamaang maangan ka lang. Bakit hindi ba niya sinabi sayong tumawag ako sayo ng umagang bago kayo umuwi? Hindi ba niya niya sinabi sayo na siya ang sumagot ng tawag ko?” Galit na sabi ko sa kanya.

Hindi agad siya nagsalita. Dahilan para lalo akong makaramdam ng panggalaiti ko.

“About that, she didn’t tell me, that you called that day. I will askeg her later kung bakit niya hindi sinabi sa akin. Pero mali ka ng iniisip kung bakit siya ang sumagot ng tawag mo ng araw na iyon.”

“At ano ang dapat kung isipin? Alas cinco ako ng umaga tumawag, ano yon? Maaga kayong nagising at magkasama ng mga oras na iyon?”

“Hindi kami magkasama ng mga oras na iyon. As I remembered, hiniram niya ang phone ko sa gabi dahil ang phone niya ay aksedenteng nahulog daw sa tubig kaya hindi niya nagamit.”

“Hindi akp naniniwala.”

“My God Zeeus, wala akong panahon sa kalukuhan sa buhay. At wala akong intensyon pumatol pa sa iba dahil ayaw kong makadagdag pa iyon sa iisipin ko at tinatahak kong career. Kaya pwede ba Zeeus, bago ka mag isip ng mga bagay na ganyan ay alamin mo muna ang buong katutuhanan at hindi iyang ganyan na basta ka na lang gagawa ng mga bagay na nakakasama sa iyo.” Ramdam ko sa tuno nito ang pag kairita habang sinasabi iyon. Napalabi ako, at parang gusto ko pa sana siyang bigyan ng suntok kong nasa harapan ko lang.

Hindi ko alam kung maniniwala ako sa kanya. Hindi ko alam kung gaano iyon katotoo, na hindi talaga siya gumawa ng melagro kasama ang Maliah na iyon.

But wait, bakit parang sa sinabi niya kanina ay parang ang bigat din sa pakiramdam ko. Na parang dumagdag pa ako sa iniisip niya at nakakaestorbo pa yata ako sa kanya? Ganun ba ang ibig niya doon sabihin. Na isa ako sa nadagdag sa mga alalahanin niya?

Damn him! Kung ganun  pala ang iniisip niya bakit niya ako hinahayaang patuloy na mangulit sa kanya. Bakit niya ako hinahayaang makapasok sa mundo niya. Kung sa simula pa lang ay isa lamang ako pabigat sa kanya.

“Hey! Are you still there?” Sabi niya sa kabilang linya na nakapagpawala ng naiisip ko. “Sa sinabi ko sana naman malinaw na ang lahat sayo. At huwag ka ng magtanim ng galit sa akin. Zeeus, ito ang itanim mo sa isipan mo. Hindi ako gagawa ng bagay na ikakasira ng relasyong mayroon tayo. Kaya sana naman huli na itong pag dradrama mo. Dahil hindi ko alam kung kaya ko pang ipagpatuloy ito kung ganyan ka mag isip sa akin.”

“Hmmp!” Hindi na ako sumagot sa sinabi niya. Pinatulan ko na lang siya ng linya. Siya pa ngayon ang may ganang magbanta.

Kasalanan ko ba na makaramdam ako ng selos? Kasalanan na ba iyong magalit ako sa Maliah na iyon na halata na may gusto sa kanya.

Kung walang dahilan si Maliah na agawin siya sa akin, bakit hindi niya sinabing tumawag ako ng umagang iyon. Bakit niya iyon inilihim?

Damn that girl. I will kill him kung may balak siya. Huwag na huwag lang siya talagang magkakamali dahil lintik lang ang walang ganti kung mangangahas siya.

At ngayon, bigla pa na sa akin pa bumalik ngayon ang lahat, na sa dahil sa bwesit na Maliah na iyan ay napagbantaan pa niya ako ngayon.

“Ahhhhhhhhhhhh.” Impit na sigaw ko ng isubsub ko ang mukha ko sa unan para lang hindi marinig ng daddy ang sigaw ko.

Ganito ba talaga ang magmahal?

Kaakibat lahat ng iba’t ibang emosyon?

May saya, kapag sa tuwing nakakasama ko ang taong mahal ko. May galit, sa tuwing hindi niya ako pinapansin at inuuna pa ang iba kaysa sa akin. At may selos, sa tuwing napapalapit siya sa mga taong ayaw na ayaw kong kasama niya.

Nakakabaliw din sa kakaisip sa kanya.

“Ahhhhhhhhhh!.”

=

“Saan ka pupunta?” Si daddy kinabukasan ng sitahin ako dahil palabas na ako ng bahay.

“Papasok ako ng school dad.”

“Sinabi ko sayo na dito ka lang.”

“Dad naman, hindi na ako uulit diba. Promise, hindi ko na uulitin iyon.”

“Bata ka oo, siguraduhin mo lang na papasok ka at hindi bubulakbol. Ipapatapon talaga kita sa japan ng makita mo.”

“Opo dad.” Hindi ko na ito hinintay na makasagot, mabilis na tinakbo ko ang palabas ng bahay. At gaya ng dati, nag aabang ang driver sa labasan. “Tara na po,” sabi ko agad dito na agad namang tumalima pinasibad palayo ang sasakyan.

Mabilis na umiwas ako ng mamataan ko si Zander na nakatayo sa hindi kalayuan ng parking lot kung saan pumarada ang driver.

Ayaw ko muna talaga siyang makausap. May inis parin ako sa kanya kahit na nakapagpaliwanag siya sa akin.

Pero sa pag iwas ko ay namataan ko na sumunod siya kaya mas binilisan ko ang paglalakad ko at dumaan sa maraming eatudyante na nakatambay para lang hindi niya ako mahabol agad.

Napalingon ako ng hindi ko na maramdamang hindi na siya nakasunod sa akin. Pero ganun na lang na naman ang inis ko ng makitang napapalibutan na siya ng mga babaeng estudyante na bumabati sa kanya na halatang kinikilig sa pagpansin niya s mga ito.

Damn! Iiwas iwas ka pero ikaw din pala ang matatalo. Sa isip isip ko ng kusang kumilos ang mga paa ko palapit sa kanila.

“Baka gusto niyong mapatalsik sa eskwelahang ito.” Iyon ang unang lumabas sa bibig ko na nakapagpawala ng mga ngiti nila sa labi. Tinignan ko sila isa isa ng matalim na tingin bago ko itinuon ang tingin sa kanya. “Umalis na kayo.” Pagtataboy ko pa pero hindi na ako tumingin sa kanila. Agad naman silang nagsialisan.

Isang pilyong ngiti ang napaskil sa mga labi niya habang nakikipagsukatan siya ng tingin sa akin.

“Hmmp!.” Napairap pa ako bago ako nagpasyang tumalikod at lalayo na sana pero pinigilan niya ako sa kamay.

“Lets talk. Para malinawan na ang lahat.”

“Ewan ko sayo.” Iwinaksi ko ang kamay ko na hawak niya. Pero ang lakad ko kanina na nagmamadali ay naging mabagal na.

Hanggang sa magkaagapay na nga kaming naglakad, kung saan man niya gustong mag usap kami.

---

To be continued..

---

Zeeus at the multimedia..

MC #18: Zeeus

Typo and grammatical error ahead!!!

18_Zeeus

“Listen.” Hinila niya ako mismo sa may Laboratory room kung saan siya lagi naglalagi sa umaga kapag wala pa siyang klaseng tuturuan.

“Ano?” Pairap na iwinaksi ko ang kamay ko sa pagkakahawak niya pero hindi ako umalis. Humalukipkip pa ang mga kamay ko sa dibdib ko at pasandal sa pader malapit sa pintuan.

“Nasabi ko na sayo ang nangyari kung bakit na kay Maliah ang phone ko ng umagang iyon. At nakausap ko siya kahapon-.”

“So nagkita kayo?” Hindi ko alam kong ano ba dapat ang magibmng reaksyon ko.

“Zeeus naman, paano ko tatanungin sa kanya kung bakit hindi niya nasabi na tumawag ka ng umagang iyon.”

“Then?”

Napansin ko ang pagbuntong hininga niya saka siya humawak sa mga balikat ko.

“Like what I’ve said, walang namamagitan sa amin ni Maliah. She is just a friend wala ng iba.”

“So?”

“Kaya huwag kang mag isip ng hindi maganda patungkol sa amin. Dahil hindi ako gagawa ng mga bagay na ikagugulo pa ng utak ko. Zeeus, kaya nakikiusap ako. Ito ang unang pagkakataon na inuna ko ang iniisip ng ibang tao kaysa sa mga  nasa isip ko mismo para sa mga gusto kong gawin. Kaya naman, huwag mo ng dagdagan ang alalahanin ko. Tama na ang isa.”

“At ako ang isang iyon na nadadagdag sa alalahanin mo? Kung ganun pala, bakit kailangan mo pa akong kausapin. Madali na lang akong kausap ngayon. Hindi ko na ipipilit ang sarili ko kung nakakaabala lang ako sayo.” Seryusong sabi ko sa kanya.

Tumitig pa ito sa akin na para bang tinatanya kung gaano katotoo ang mga sinasabi ko.

“Nag iisip ka ba? Are you sure?” Kunot ang nuo pa niyang tanong sa akin.

“Yeah, tama na din ang ilang ulit mo akong tinanggihan sa alok ko na magpakasal na tayo. Dahil alam ko, pangalawa o pangatlo lang ako sa mga priority mo kahit hindi mo man iyan sabihin sa akin ng harapan.” Sagot ko sa kanya na kahit ang bigat din sa dibdib ko ang sabihin ang mga iyon. Kahit pa na gustong gusto ko na soyang yakapin, halika ng buong init at maramdaman ang muli niyang angkinin. Pero nagpigil ako sa sarili ko dahil nasasaktan ako. Pinatatag ko ang sarili ko dahil parang tutulo ang mga luha ko ano mang oras.

Hindi pa man buo ang disesyon ko sa mga sinasabi ko ngayon, ay parang gusto ko ding subukan na malayo sa kanya kahit saglit lang at maramdaman na sa paglayo ko ay hahanapin din niya ako.

Na sa paglayo ko ay siya ang hahabol sa akin. At kapag sinabi ko ang mga bagay na iyon ay pipigilan niya ako at magmamakaawa na huwag akong makipaghiwalay sa kanya? Umaasa na sa sinabi ko na huwag siyang pumayag na itigil ang namamagitan sa amin.

“Nararamdaman ko naman na nasasakal ka sa mga ginagawa ko. At kung makapag demand ako ay para mo na akong asawa.” Pagpapatuloy ko ng hindi siya nagsalita.

“Zeeus.”

“Pangalan ko na lang ba ang babanggitin mo?” Tanong ko. Inalis ang pagkakasalikop ng mga kamay ko sa dibdib ko at inalis ang pagkakahawak niya sa balikat ko. “Let’s this things over. Para mabawasan ka ng alalahanin mo at hindi na ako makadagdag pa sa mga pino problema mo.” Saka ako kumilos para tumalikod.

Sa pagtalikod ko ay umaasa na sana ay magsalita siya at sabihing hindi siya makakapayag na itigil na ang nasimulan namin. Pero..

I counted 1 to 10. But still, I didn’t hear any words from him.

Kaya naman ang umaasang puso ko ay tuluyan ng nadurog at nawalan ng pag asa. Na para akong sinasaksak ng libo libong kutsilyo sa sakit na naramdaman ko sa pagbabalewala niya.

Siguro nga, ako din naman ang may kasalanan dahil ako lang ang nagpumilit at hindi ko man lang pinakinggan ang side niya na hindi pa siya handa dahil mas mahalaga sa kanya ang mga pangarap niya kaysa ang pumasok sa isang relasyon. At sa halos dalawang buwan na naming magkasama ay hindi ko pa nakitang siya pa mismo ang lalapit at maglalambing sa akin. At hindi ko naringgan mula sa kanya ang katagang mahal din niya ako gaya ng kung gaano na siya kamahal ng puso ko.

“Sana sa pag uusap nating ito ay malinaw na ang lahat na tapos na sa atin. Ako na mismo ang susuko. Dahil ako lang naman ang may gusto ng relasyon na ito.” Kuway sabi ko pa para lang mapatagal ko ang paghihintay ko sa mga sasabihin niya pero nanatili siyang tahimik.

Muli akong lumingon sa kanya para humarap. At sa huling pang pagkakataon at umaasa parin ako.

“Hindi mo na din kailangang turuan ako. Mag aaral na ako ng mabuti para naman hindi masayang ang mga araw na inilaan mo para turuan ako. Hindi mo na kailangang pumunta sa bahay para lang doon.” Ako naman ngayon ang humugot ng malalim na paghinga dahil ano mang oras ay tutulo na talaga ang luha ko dahil nasasaktan ako dahil pinapalaya ko ang taong mahal.

Masakit, at gusto kong humagulgol ng iyak at bawiin ang mga sinasabi ko sa kanya. Bakit ganito? Bakit ang sakit? Bakit naiiyak ako ngayon gayong hindi naman ako umiyak noong isang araw na halos ikadurog ng buto ko dahil sa naging laban ko.

Totoo nga ang sinasabi nila na mas masakit ang emosyonal kaysa sa pisikal na sakitan.

“Hindi man ako kasing talino mo, pero hindi naman ako bobo. Kaya hindi ko na kailangan ng tutor ngayon.” Pagpapatulot ko. Nag iisip pa ng iba pang masasabi para lang sa paghihintay ko na pigilan ako at sabihin na kung ano ano na lang ang sinasabi ko. At pigilan ako sa pakikipaghiwalay ko sa kanya.

“Okay!.” Pero mas gugunaw pala ang mundo ko dahil sa sagot niyang iyon. Na parang bumagsak ang langit sa akin mismo sa akin.

Hindi iyon ang gusto kong marinig mula sa kanya. Hindi iyon ang mga katagang hinihintay ko na bigkasin niya.

Isang pilit na ngiti ang pinakawalan ko.

“Hindi na-.”

“Tama na ang unang katagang binigkas mo bilang sagot.” Putol ko sa sasabihin niya. Dahil ayaw ko ng madagdagan pa ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Hindi na kita pipigilan pa? Iyon ba ang gusto pa niyang sabihin?

No! Ayaw ko na iyong marinig pa dahil pinapatunayan lang niya na wala akong naging halaga sa kanya. Na ganun na lang kadali sa kanya ang sahihin iyon.

“Salamat sa oras mo, P‐prof. Mauuna na ako.” Iyon lang ay tuluyan na akong tumalikod.

Sa pagtalikod ko doon na tumulo ang luhang pinipigilan ko. Masagana at nag uunahang malaglag sa mga mata ko at maglandas sa magkabilang pisngi ko.

Binilisan ko ang paglalakad ko dahil ayaw kong marinig niya ang paghikbi ko.

Naging lakad takbo na ang ginawa ko para lang makalayo sa lugar na iyon. Sa lugar sa kung saan malayo sa kanya at hindi niya ako makikitang umiiyak ng ganito.

Bagtas ko na ang daan patungo ng MC. Dahil doon lang ang alam kung hindi niya mapupuntahan. Sa kung saan kami naglalagi ng mga kaibigan ko. Kung saan namin ibinubuhos kung ano man ang mga nararamdaman namin. Saya, kulitan, galit, lungkot, pighati o kung ano pa man.

At doon ko gustong ilabas ang sakit na nararamdaman ko sa pagpapalaya ko sa kanya.

Ng marating ko ang office ko sa MC ay doon na ako sumigaw. Sumigaw ng pagkalakas lakas hanggang sa wala ng boses ang lumabas sa bibig ko.

“Hey! Are you okay?” Isang tinig ang naringgan ko. Tiningala ko ito.

Si Lee na ngayon ay nakatayo na mismo sa harapan ko kung saan na ako nakaluhod at naghihinagpis. Nakitaan ko siya ng pag aalala sa kanyang mga mata.

“Come on!.” Sabay lahad ng palad sa akin.

Napatitig ako sa kamay niya na nasa harapan ko na. Naghihintay na tanggapin ko iyon.

Hindi ko alam ang gagawin ko. Nanginginig ang halos buong katawan ko dahil sa halo halong emoayon. Nanlalabo na din ang mga mata ko dahil patuloy parin sa pagtulo ng luha ko.

Ng hindi na niya siguro mahintay na tanggapin ko ang kamay niya ay lumuhod siya mismo at kinabig akong payakap sa kanya.

“Hindi ko alam ang sasabihin ko ngayon. Pero narito ako bilang isa sa mga kaibigan mo.” Seryuso ang bawat katagang binitawan niya.

Kung gaano kaseryuso sina Jasper at Angel ay mas seryuso siya sa dalawa. Hindi din ito palangiti liban na lang kung ako ang kasama sa nagpapangiti sa kanya. At masasabi ko ngang, sa kanilang lahat ay siya ang mas malapit sa akin.

Lupaypay ang mga kamay ko at hindi ko magawang itaas pero nanatili ako na yakap niya.

“Mas makakatulong kung minsanang mong ilabas ang hinanakit mo. At minsanan mo ding harapin ang bagong bukas na wala ang taong nanakit sayo.”

“H-hindi ko alam kong bakit ganito kasakit dito.” At pilit na itinuro ang tapat ng puso ko. “Ang s-sakit sakit dito, Lee.”

“Alam ko.” Sagot niya sa akin. “Alam kong masakit ang baliwalain ka ng taong mahal mo, pero sa sakit na iyan ay matututunan mo ang isang bagay. Ang maging matatag ka. At gawin mo iyang sandalan para mas tumibay pa ang loob mo.”

“P-pinalaya ko a-ang taong m-mahal ko kahit na n-nasasaktan ako. G-gusto kong bawiin iyon Lee. Gusto kong bumalik at bawiin ang mga sinabi ko sa kanya. Na kalimutan ang ang walang kwentang sinasbi ko sa kanya.”

“Shhhh! Ayos lang iyan. Hayaan mo na lang muna na lumamig ang sitwasyon niyong dalawa.” Saka masusong humugod ang mga palad niya sa likod ko. “Kailangan din naman bigyan ng espasyo ang sa inyo kung ganyan na may gap kayo sa isa’t isa. Kailangan din pakawalan ang taong mahal mo kung alam mo ng nasasakal na siya at hindi na siya masaya sa relasyon niyo. At kailangan mo ding pakawalan ang taong mahal mo na kahit masakit man iyon sa puso kung alam mong mas may makakapagbigay ng ligaya sa kanya.”

Mas humagulgol na ako ng iyak at ang kamay ko kanina na nakalupaypay lang ay kusa ng yumakap sa kanya na para bang doon ko na gustong kumuha ng lakas para lang maibsan ko ang sakit na nararamdaman ng puso ko.

“Hindi ko alam kung nakakatulong ba ang mga sinasabi ko pero gigisingin ka niya sa katutuhanang, hindi lang dapat iisa ang nagmamahal sa isang relasyon dahil hindi iyan magiging matagumpay at pangmatagalan.”

Tama siya sa lahat ng sinabi niya. At patama lahat iyon sa akin dahil naramdaman ko na ako lang naman talaga ang nagmamahal sa aming dalawa ni Zander. Ako lang ang nagpupumilit ng sarili ko kahit ramdam ko na umiiwas siya at halos ayaw na niyang dumikit sa akin dahil sa kakulitan ko. Alam ko na nasasakal siya sa pagseselos ko na wala namang dapat ipagselos dahil wala naman daw silang relasyon ng Maliah na iyon maliban sa isang kaibigan lamang.

Pero, nagpabulag ako sa pagmamahal ko sa kanya at ipinagpilitan ko ang sarili ko sa kanya kahit na alam ko at nararamdaman ko minsan na napipilitan na lang siya. Binaliwala ko ang minsan o tamang sabihin kong malamig na pakikitungo niya sa akin at mas nananaig ang teacher-student na relasyon namin kaysa sa relasyong kaming dalawa na.

Katangahan ba ang matatawag doon? Siguro nga. Dahil ang bilis nahulog ang loob ko sa kanya at pinanghawakan ko ang vedio na natanggap ko. Dahil sa batang Zeeus na iyon ay nag alok ng kasal kay Zander. Dahil sa batang mosmos na Zeeus na iyon ay naging tanga ako at sinakyan ko sinabi niya.

Hindi ko na alam kung ilang minuto o umabot na ba ng isang oras ang pagiyak ko at ayos naming iyon ni Lee. Kahit papaano ay anging magaan ang dibdib ko sa mga salitang binibitawan niya paea pagsabihan at damayan ako.

“Come on, tumayo ka na diyan.” Sabi niya sa akin at tinulungan akong tumayo sa pagkakaupo ko na sa sahig kasama siya. “Tingin ko hindi mo naman gugustuhing pumasok sa kalagayan mong iyan? Gusto mo bang samahan kita dito at ng may makausap ka?”

“N-no need.” Paos na halos wala ng boses ang lumabas sa bibig ko dahil sa walang tigil kong pag iyak. “Iwan mo na lang muna ako dito. Salamat sa oras mo at pagdamay sa akin.”

“Hindi na lang ako papasok kun-.”

“Just go, kaya ko ang sarili ko.”

“Sigurado ka?”

“Oo, Mauna ka na.” Ayaw man niya sigurong iwanan ako ay wala na siyang nagawang ipagpilitan kong iwan na niya ako at kailangan ko ding mapag isa.

Pero ng wala na siya ay muli na namang tumulo ang luha pero hindi na iyong hagulgol ko kanina. Kundi tahimik na lang akong lumuluha.

“Mahal kita, pero handa akong pakawalan ka kung iyan ang makakapagpasaya sayo, Zander.” Bulong ko habang ramdam ko ang sakit sa puso ko habang binabanggit ko ang mga katagang iyon.

---

To Be Continued..

---

MC #19: Lee

Typo and grammatical error ahead!!

19_Lee

LEE Point of view:

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko habang nasa mga yakap ko siya at naghihinagpis. Hindi ko man alam ang buong dahilan kung bakit siya ngayon umiiyak ay isa lang ang alam ko. Dahil iyon sa Zander na iyon.

Kuyom ang mga kamao ko na nasa likod niya. At parang gusto kong sugurin ang lalaking iyon dahil hindi ko kayang nakikitang ganito siya nasasaktan.

I know that I don’t have the right para maramdaman ang ganito pero isa siya sa pinakamahalagang tao sa akin.

“Hindi ko alam kung nakakatulong ba ang mga sinasabi ko pero gigisingin ka niya sa katutuhanang, hindi lang dapat iisa ang nagmamahal sa isang relasyon dahil hindi iyan magiging matagumpay at pangmatagalan.”

Ako ang nasasaktan para sa kanya. Gusto kong kunin ang sakit na nararamdaman niya ngayon dahil ayaw ko siyang nakikita na ganito.

Hindi ako sanay, dahil ang Zeeus na kilala ko ay isang masiyahin, na halos walang problemang hindi niya nadadaan sa isang ngiti.

At ngayon, ang Zeeus na ayaw kong masaktan ay naghihirap dahil sa lalaking iyon. Humanda siya sa akin. Hindi ako makakapayad na sasaktan lang niya ang taong mahalaga sa akin.

“Come on, tumayo ka na diyan.” Saka konsiya inalalayang makatayo. “Gusto mo ba na samahan kita dito?” Kuway tanong ko pa dahil sa nakitang namumugto na ang mga mata nito. Pero tinanggihan lang niya ang alok kong samahan siya kaya naman wala na akong nagawa kundi ang magpaalam na dito para narin sa pag pasok ko ng klase ko.

Mabigat man ang mga paa kong lisanin ang MC kahit na gusto ko siyang samahan, damayan sa sakit na nararamdaman niya.

“I will make him pay sa pagpapaiyak niya sayo.” Naibulong ko na lang habang papasok na ng klase ko.

Nakapagpasya na akong daanan si Zander mamaya at ng mabigyan ng leksyon. Hindi ako makakapayag na masasaktan lang ng ganun ang kaibigan ko. I will make him suffer.

“Saan ka galing?” Tanong sa akin ni Kyle ng makasalubong ko siya sa labasan ng classroom namin.

“Sa MC.” Seryusong sagot ko dito saka ko siya nilagpasan papasok.

“Bakit? Sinong nandoon?”

“Si Zee.”

“Oh! Akala ko banned siya lumabas hanggang ngayon dahil sa ginawa niya?”

“Yeah! Maybe pero alam mo naman na naipipilit niya ding makalabas kung gusto niya. May bago pa ba doon?”

“Pero bakit mukhang galit ka?”

“Nothing.” Saka na ako nagtuloy sa upuan ko. Sumunod ito sa akin at umupo pa mismo sa ibabay ng tableboard ko.

“Mukhang iba ang ayos natin ngayon ah. May nakaaway ka ba?” Kuway tanong pa nito.

“Wala akong nakaaway oero mayroon akong bibigyan ng leksyon mamaya.”

“Talaga?” At parang na excite pa sa naging sagot ko. “Pwede akong sumama?”

“No! Sa akin na lang iyon. Hindi mo na kailangang makialam pa.” Sagot ko dito.

“Nah! Ang damot mo naman ngayon, tigang pa naman kami ngayon dahil wala kaming nakakaaway.”

Hindi ko na pinansin ang huli nitong sinabi. Bagkus pinalayas ko siya sa pagkakaupo niya sa upuan ko.

“Ang damot mo talaga kahit kailan Lee, ewan ko ba. Sa ating lahat ikaw lang ang hindi ko mabasa kung ano ang nasa isip mo.”

“Hindi mo naman kailangang malaman kung ano ang tumatakbo sa isip ko. Kaya pwede ba, umalis ka na diyan.” Sabay tulak dito.

“Oo na, oo na. Hindi mo naman ako kailangang itulak. Sungit mo.” Saka niya ako inismiran pero naupo na din naman ito sa desk niya.

=

Napaatras ito at nasapo ang pisngi na dinapuan ng suntok ko. Matapos ang huling sibject ko sa umaga ay ito agad ang pinuntahan ko sa may Laboratory room kung nasaan daw ito sabi ng taong inutusan ko para alamin kung saan ito naglalagi kapag walang itinuturo.

“Hindi ko papatulan ang init ng ulo mo bata dahil hindi ko sisirain ang reputasyon para lang bawian ka.” Kalmante parin nitong sabinsa akin at seryusong nakipagsukatan sa akin ng tingin.

“Talaga lang? Dahil sa pagpatol mo sa kaibigan ko matagal mo ng sinira ang reputasyon mong bilang guro.” Galit na sumbat ko dito. “Ito ang tandaan mo, hindi ko na gugustuhing lapitan mo ang kaibigan ko simula ngayon, tama na ang nakita kong minsan sa paghihinagpis niya na maghiwalay kayo. Dahil sa oras na makita kitang lumapit sa kanya, hindi lang suntok ang kaya kung ibigay sayo dahil kaya kitang gilitan ng leeg kung si Zeeus na ang pinag uusapan dito.” Mahabang lintaya ko pa.

Pero hindi ko siya nakitaan ng pagkatakot kundi kampante pang lumapit sa akin at nakipagsukatan pa lalo ng tingin.

“Sa pananalita mo bata, mukhang tama ako ng hinala na hindi lang isang kaibigan ang turing mo kay Zeeus.”

“So what, Isa siya sa pinakamahalagang tao sa akin at ayaw ko siyang nakikitang nasasaktan.”

“And I don’t have any intention to  hurt him. Masyado lang siyang naging emosyonal at mapaghinala kaya siya nasasaktan. And one more thing kid, hindi pa kami hiwalay ng kaibigan mo kaya hindi mo ako mapagbabawalan na lapitan siya. Kaya umayos ka, hindi ko man kayang gilitan din ang leeg mo pero kaya ko ding pumatay kung kinakilangan.” May pagbabanta ding sabi nito. “Hindi ako gaya mo na dinadaan sa init ng ulo. Dahil naniniwala ako na madadaan sa magandang usapan ang mga bagay na dapat ayusin. Kaya hindi ko papatulan ang ugali mong iyan.” Kalmante parin nitong sabi sa akin.

Sa pananalita nito ay para itong propesyonal na hindi basta basta pumapatol sa galit ng isang tao sa kanya. At sa sinabi niya ay parang may maibubuga ito. Wala man sa hitsura nito na magaling makipaglaban sa pisikal na kakayahan pero sa tuno ng pananalita nito ay parang may ibang bagay na gustong iparating.

“Kaya pumili ka ng pagbabantaan mo.” Saka ito lumayo sa akin. “Ito ang sasabihin ko sayo, hindi ko gustong saktan si Zeeus kung iyan ang pinagpuputok ng butse mo. Makakaalis ka na kung wala kang magandang dahilan para kausapin ako.” Pagtataboy pa niya.

“Hindi mo gustong saktan? Nagpapatawa ka ba. Sa nakikita ko sayo. Ang kalamigan mong iyan ay siya na mismong nagpapasakit sa kanya. Tingin mo ba? Sa kahit na sabihin mong hindi mo intensyong pasakitan siya pero nasasaktan siya ugali mong iyan. And I wont allow you, na lapitan pa muli ang kaibigan ko. Dahil kung sabihin mo mang hindi pa kayo hiwalay. Ako ang maglalayo sa kanya sa iyo.” Sabi ko dito naglakad na para umalis na. Ng matapat ako sa kanya ay sinadya ko pang banggain ito. “Huwag mo akong subukan prof.” Iyon ang huli kong sinabi pa dito bago ako tuluyang lumabas ng laboratory room.

Lalo akong nainis dahil hindi ko man lang ito nakitaan ng pag aalala kay Zeeus. Ganun ba ito kalamig? Ganun ba ito kagaling magtago ng nararamdaman? Kaya hindi ko mabasa kung totoo ba ang sinabi niya na hindi nito intensyong saktan si Zeeus.

Damn! Bakit ba kasi sa lalaki pang iyon siya na inlove. Bakit ba hindi na lang sa iba? Bakit hindi na lang sa akin?

Shit! Fucking shit!

Galit na tinalunton ko ang pabalik ng MC, gusto kong makita kung ano ang kalagayan na niya ngayon? Aalamin kong hanggang ngayon ba ay umiiyak parin siya? O bumalik ba siya sa penthouse niya. And I want to check him right away to comfort him. Kahit iyon na lang ang magagawa ko sa ngayon, na maipadama dito na mahalaga siya sa akin.

Pagpasok ko ng MC office namin ay naabutan ko nga siya doon. Pero nakatulog siya mismo sa sofa.

Maingat ang naging hakbang ko para lumapit. Kumuha ng upuan at umupo sa gilid ng sofa kung saan siya nakatulog.

Nakapikit man ay halata na ang pamumugto ng mga mata nito. Natuyuan pa ng luha ang mga pisngi niya.

Masuyong humaplos ang mga kamay ko sa pisngi niya at pinagmasdan siya.

“I like you Zeeus.” Naibulong ko habang patuloy parin ako sa masuyong paghaplos sa pisngi niya. Ito pa lang ang pangalawang beses na mahawakan ko siya ng ganito. Ang una ay nuong nag inuman kami noon sa bahay noong kaarawan ng daddy at doon siya mismo sa silid ko nakatulog dahil ayaw daw niyang makitabi sa kung saan natulog noon sina Jasper at iba pa sa bahay.  At halos sa buong magdamag na nasa ibabaw siya ng kama ko ay tumitig na lang ako sa kanya at pinagsawa ko ang mga mata ko sa maamo niyang mukha.

I already stoled a kiss that night. Pero hindi ko naman pinagsisisihan. I like him as a man. I like him. I really like him na sa pagkagusto ko sa kanya ay gusto ko siyang markahan para maging akin na lang siya pero hindi ko magawa dahil ayaw kong masira ang pagkakaibigan namin.

But now, buo na ang pasya ko. Kukunin ko ang loob niya at sasabihin kong gusto ko siya. Hindi bilang isang kaibigan lang kundi gusto ko siyang maging boyfriend. Maging kasintahan. At kapag pumayag siya, sisiguraduhin kong hindi siya masasaktan sa piling ko.

“Sana, ako na lang ang minahal mo.” Naibulong ko pa. Isang damping halik ang iginawad ko sa nuo niya bago ako tumayo at kinuha ang isang maliit na kumot na nasa kabenet na lagayan ng mga gamit namin.

Maayos na kinumutan ko siya. Gusto ko pa man sana siyang pagmasdan ng matagal ay kailangan ko pang pumasok. Kailangan kong mag aral ng mabuti para sa kinabukasan ng pamilyang bubuuin ko. At sana siya ang makakasama ko sa pamilyang pinapangarap ko.

“Sleep tight baby Zee.” Huling haplos sa pisngi bago ako muling umalis at pumasok. Isang subject lang ang aaralin ko ngayong hapon kaya makakabalik din ako kaagad para samahan siya.

=

“Hey! Tama na yan. Lasing ka na.” Pigil ko ng halos itungga na niya ang buong laman ng canned beer na hindi niya tinigilan ng hindi iyon nauubos.

Nagyaya kasi siya na uminum ng bumalik ako sa MC kaya heto kami ngayon, kasama sina Jasper, Kyle, Cloud at Icy sa isang bar.

At ngayon, lasing na silang lahat. Mahigit dalawang oras na din kasi kami mula ng nagsimula kaming uminom, luckily hindi ako uminom. Nakadalawang canned beer palang ako pero sila, naka lima o higit ma dahil talagang sagaran na din ang inum nina Cloud.

Hindi dapat ako magpakalasing din dahil kailangan nila ng mag uuwi sa kanilang lima gaya ngayon, hindi na sila makakauwi ng sila lang dahil siguradong disgrasya ang abot nilang lahat.

“I want more Lee, uhmm. Give it that to me.” Agaw niya sa akin ng alak na kinuha ko mula sa kanya.

“K-kaya nga naman Lee. Uminum ka din para masaya. Heto Zee, oh. Sayo na to.” Sabay abot dito ng alak na hawak sa kanya.

“Tumahimik ka diyan Jasper.” Sita ko dito dahil sa pangsusuhol pa niya kay Zee at iwinaksi ang kamay nito habang inaabot ang alak.

“Nah! Oo na. KJ mo Lee.” Na may kasama pang pairap na tingin sa akin bago muling binalingan ang iniinum.

“Tusukin ko ang mata mo, ng makita mo kung sino ang tinitignan mo ng ganyan Jasper.” Gigil na sita ko ulit dito. “Saka pwede ba, kung lasing tayong lahat sino ang mag uuwi sa atin.” Sermon ko pa sa kanila.

Hindi na lang sila umimik, nagpatuloy lang sila sa pag inum habang si Zeeus ay lugmok na ang ulo sa lamesa.

Naiiling na umalalay na lang ako dito saka ko inisa isang tinawagan ang mga family driver nila para ihatid na sila pauwi, at ako na lang ang mang uuwi kay Zeeus sa bahay niya.

Nakahinga ako ng maluwang ng magsidatingan na ang mga sundo nila kaya naman dalawa na lang kami ni Zeeus ang naiwan.

“Zeeus, lets go. Iuuwi na kita.” Sabi ko dito at marahang tinulungang iangat ang mukha sa lamesa.

“Hmmm, gusto ko pang uminom. Hek.” Sabi pa niya pero hindi na nga halos mabuhat ang ulo sa bigat.

“Yeah! Bukas, lets drink again tomorrow pero ngayon umuwi na muna tayo.”

“I don’t like. Hmmm, hek.” Saka niya iwinaksi ang kamay ko na nakaalalay sa kanya pero muli lang akong humawak dahil matutumba siya. “Hehe! Hayaw mh koh matumba. Hek. Hmmm, Lee.”

“Uhm, of course. Hahayaan ko ba na masaktan ka kapag natumba ka.”

“Yeah! Hek. Y-your my beshfren. But I want you to kiss me. Hmm, Kiss me Lee.” Nabigla ako sa sinabi niya at mabilis na ipinulupot niya ang mga braso sa leeg ko.

“Hey! Behave Zee.” Pero hindi ko na makalas ang kamay niya sa leeg ko. Gusto ko man sanang umiwas ay hindi ko na nagawa kundi umalalay ang kamay ko sa baywang nuya dahil matutumba kami pareho kong hahayaan ko siyang maglambitin sa akin.

“Zeeus, stop it. Lasing ka. Lets go home now.” Aya ko. Inaalis ang kamay niya sa leeg ko.

“Why? Zander does’nt love me. Pati ba naman ikaw?”

“No! Hindi naman sa ganun, Zee. Your drunk. Kaya hindi mo lang alam ang sinasabi mo ngayon.” Sagot ko dito. Oo, gusto ko siyang halikan pero hindi sa ganitong paraan. Ninakawan ko nga siya ng halik noong tulog siya pero ngayong lasing siya at sasabihing halikan ko, no!! A big no dahil hindi na niya alam ang sinasabi dahil sa kalasingan.

“But kiss me first.”

“I will kiss you when you are sober Zee. If you ask me that. But now. I won’t kiss you.”

Pero bago pa man ako ulit makaiwas ay lumapat na ang labi niya sa akin. Hindi ako nakakilos agad dahil sa kabiglaan. Ang kamay ko na nakaalalay sa baywang niya ay humigpit ang pagkakahawak ko. Lalo na ng maramdaman kong gumalaw ang labi niya sa ibabaw ng labi ko.

Fuck! Kung hindi ko pipigilan ang sarili ko ay baka pagsisihan niya ang mangyayari kapag nagpatangay ako.

I really like to kiss him. I want to taste everypart of him pero hindi sa ganito, if I take him, gusto ko na nasa huwesyo ang pag iisip niya at hindi iyong lasing na lasing siya.

Pilit kong nilabanan ang sarili kong nararamdaman kaya naman umiwas na ako sa paghalik niya sa akin.

“Sorey baby, but this is not the right time. Hindi sa tinatanggihan kita pero hindi ko lang gustong magsisi ka.”

Sa sinabi kong iyon ay napaluha siya. Humihikbi kaya naman napayakap na lang ako sa kanya.

“Stop crying, hindi kita iiwan. Nandito lang ako.” Saad ko. Kaya bago pa kami makatawag pansin sa pag iyak niya ay inakay ko na siya palabas ng bar.

“I love him Lee, I really love him.” He shouted habang nasa daan na kami pauwi sa penthouse.

Napabuntong hininga ako. How I wish na sana ako na nga lang ang minahal niya para hindi siya nasasaktan ng ganito. Nanggagalaiti ako sa galit kay Zander dahil nasasaktan nito ang taong gusto ko ng hindi nito nalalaman kahit pa man sinabi nitong hindi nito intensyong saktan siya.

“I know, I know. But time can help you think clearly baby. Kaya sana huwag kang papatalo sa nararamdaman mo sa kanya. Kung talagang mahal ka niya gagawa siya ng paraan para bawiin ka niya.” Sagot ko dito na kahit alam kong hindi na nito maalala ang sinasabi ko bukas.

Hindi na siya umimik pa. Kaya naman ipinagpatuloy ko na lang ang pagmamaneho ko hanggang sa nakauwi kami.

Maingat na inalalayan ko siya pahiga ng kama niya ng marating na namin ang penthousr niya.

Hindi na ito naimik pa at mabilis na nakatulog.

“I want to stay here baby, but I need to go. Baka makalimot ako at ano pa ang magawa ko.” Naibulong ko saka ko siya niyuko at dinampian ng halik sa labim inayusan ng kumot bago ko nilisan ang bahay niya.

---

To Be Continued..

---

MC #20: Zeeus

Typo ang grammatical error ahead!!

20_Zeeus

“Mag usap nga tayo.” Napairap ako ng pigilan niya ang kamay ko kinabuksan matapos ang kahapong puno ng sakit sa puso ko dahil sa pakikipaghiwalay ko.

I know! Hindi ganun kadali ang mag move on gaya ngayon. Pero kailangan kong tanggapin na siguro nga hindi kami para sa isa’t isa.

At kapag naiisip ko na hindi nga kami ang naitadhana ay parang sinasaksak ng libo libong kutsilyo ang dibdib ko sa sakit na aking nadarama.

“Wala na tayong pag uusapan pa. Natapos na ang lahat sa atin.” Sabi ko sa kanya at pilit na pinapatatag ang boses ko kahit na gusto ng pumiyok at magragasa na naman ng luha ko.

“We need to clear-.”

“Ano pa ang kailangan nating linawin sa atin. Tapos na sa atin ang lahat diba.”

“Zeeus, pwede ba.” May pagkairita yatang sabi niya dahil kunot ang nuo niya habang nakatingin sa akin.

“Huwag mo ng pahirapan ang sarili mo.” Saad ko. “Dahil alam ko naman na hindi ako ang priority mo. Kaya nga nga nakipaghiwalay ako sayo diba, dahil ayaw ko ng madagdagan ang alalahanin mo.” Mahabang lintaya ko kahit hindi iyon ang nasa puso ko.

“Can you just listen to me first.”

“Wala na akong dapat pakinggan pa. At wala na tayong pag uusapan. Kung wala ka ng ibang sasabihin sa akin maliban diyan ay mauuna na ako sayo Prof. Zander.” Pormal na sabi ko sa kanya. Hindi ko na siya hinintay na makapagsalita at mabilis na naglakad na ako palayo na malaki ang bahagi ng utak ko na sana pigilan pa niya ako at pilitin na makipag usap sa akin. Pero hindi ko nahintay na tawagin niya ang pangalan ko.

So what pa na maghihintay ako. Aasa na naman ako sa wala dahil sa kalamigan niya.

Binilisan ko na ang paglalakad na siya namang nakasalubong ko si Lee. Pero napansin ko na may kakaiba dito. Natigilan kami pareho ng matapat kami sa isa’t isa. Nakatitig ito sa akin na parang may kung anong kasalanang nagawa.

“M-may problema ka ba?” Tanong ko dito ng hindi ako makatiis. Pero nabigla na lang ako ng yumakap ito sa akin ng mahigpit. Naramdaman ko ang pagbaon ng mukha nito sa balikat ko.

“Sorry.” Mahinang turan niya na halos hindi ko na nga narinig.

“Hey! Bakit ka humihingi ng sorry.” Sabi ko dito. Hinayaan ko lang ang ganung ayos namin.

Ako dapat ang humingi ng tawad sa kanya dahil sa nangyari kagabi. Oo, lasing ako pero naalala ko kung paano ko ipinagpilitan na halikan niya ako kagabi.

“I’m sorry Zee.”

“Shhhhh! Come on. Hindi tayo dito mag usap.” saka ko siya hinawakan sa magkabilang braso.

“Just let me hug you.” Sabi nito at hindi ako binitawan bagkus niyakap lang ako ng mahigpit.

Nagpakawala na lang ako ng isang buntong hinga. Hinayaan ko na nga lang ito.

“Okay! Kung iyan lang ang makakapagpalubag ng loob mo.”

Pero nasa ganun kaming ayos ng may kung anong, i mean sinong humawak sa kaliwang braso ko at hinila ako palayo sa kanya na agad naman akong nabitawan.

“Watch your move kid.” Sabi niya.

“Whats wrong with you?” Sita ko naman sa kanya. Saka ko binawi ang kamay kong hinila niya kanina pero hindi niya ako binitawan.

Hanggang sa naramdaman ko naman ang paghawak ni Lee sa kabilang kamay ko at nakipagsukatan pa ng tingin sa kanya.

Pero kakaiba ang naging tinginan nila dahil parang uminit na lang ang paligid at parang may sasabog na bulkan.

Ako na ang pumutol ng tinginan nilang iyon dahil kung hindi ko gagawin ay parang alam ko na ang patutunguhan. Pero naisip ko din na wala sa bokabolaryo ni Zander ang salitang away.

Napabuntong hininga na lang ako ulit saka ko hinarap si Lee.

“Lets go Lee.” Aya ko dito ng maiwaksi ko ang kamay ni Zander sa akin. Ako na mismo ang humawak kay lee sa kamay niya at mabilis na hinila palayo sa kanya.

Aasa sana ako na sa ginawa niyang pagpapahiwalay ng yakap sa akin kay Lee ay nagseselos siya pero malabo yatang mangyari iyon kaya naman pinigilan ko ang aking sarili dahil masakit ang umasa.

Dahil alam ko naman na wala lang iyon sa kanya. Ayaw lang siguro niya na nakakakita ng ganun sa publikong lugar at maraming taong nakakakita.

Mabilis na nilisan namin kung nasaan siya. Hindi ko na din siya nilingon baka kasi bumalik ako at takbuhin siya payakap at sabihing “sana nagseselos ka na makitang may kasama akong iba.” But deep inside, I know na kalamigan lang ang ipapakita niya sa akin at baka ipagtulakan pa niya akong palayo.

At iyon ang ayaw kong mangyari, sapat na ang minsan na nakaramdam ako ng sakit dahil kapag nadagdagan iyon ay baka hindi ko na alam ang gagawin ko.

“Zee.” Si Lee ng tumigil sa paglalakad ng marating namin ang locker room.

Napasandal ako sa mga locker. Hindi ako umimik. Na kahit hindi naman ako magsalita ay alam ko na alam na niya ang nasa isip ko. Dahil kilalang kilala na niya ako.

“W-whats wrong with you a while ago?” Tanong ko sa kanya para hindi sa akin mapunta ang usapan dahil baka mapaiyak na naman ako kapag nagsalita ako patungkol kay Zander. Kaunting kaunti na lang kasi ay tutulo na naman ang luha ko dahil nanlabo ang paningin ko na alam kong may namumuo ng luha sa aking mga mata.

“I know, this is not the right time to tell you this, and I am sorry. Dahil hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko.”

Seryusong napatingin ako sa kanya. I know what he is going to tell. And I feel it.

“Lee.”

“And Im really sorry Zee, dahil sa nararamdaman ko sayo ay nagkasala ako.”

Bahagyang nangunot ang nuo ko dahil sa sinabi niya.

“What do you mean?”

“I slept someone lastnight thought that it was you. And I’m sorry, dahil ikaw ang nasa isip ko ng ng gabing iyon.”

Masuyong ngumiti ako sa kanya saka ko siya hinawakan sa magkabilang balikat.

“Hindi ka dapat sa akin humingi ng tawad kundi sa taong iyon mismo dapat.” Sabi ko sa kanya sa magaan na boses. Maybe yes, he is thinking of me while he is on a middle of something with someone. But to think of it, hindi nga dapat sa akin siya humingi ng tawad.

“Y-yeah. And I already leave a note for him. And give some bunch of money para sa nangyari sa amin.” Nakayukong sabi niya sa akin.

“Lee.”

“I know, I was wrong to fall inlove with you Zee, and I cherish our friendship kaya hindi ako nangangahas na lumagpas sa limitasyon. But seeing  you crying because of that Zander, hindi ko kayang nasasaktan ka.”

“K-kaya ko Lee, and Thank you for loving me not only for our friendship, pero alam mong hindi ko kaya diba na kalimutan siya.”

“I know, but if you need help Zee, nandito lang ako. Handa akong maghintay para sayo.”

Ngumiti ako. Saka ako lumapit sa kanya at yumakap.

Sana nga, sa kanya na lang tumibok ang puso ko. Pero sa tagal naming magkaibigan ay hindi ko kailanman naramdaman ang gaya ng nararamdaman ko para kay Zander.

Lee is my bestfriend, my best buddy na kahit alam ko na higit pa sa pagkakaibigan ang nararamdaman niya sa akin ay hindi ko iyon pinansin dahil nakikita ko at naramdaman ko naman na pilit niyang nilalabanan ang nararamdaman niya sa akin.

Kaya siguro siya naglakas loob ngayon dahil sa ginawa ko kagabi. Ang paghalik ko sa kanya ng lasing na lasing ako.

But I know, hindi niya sinamantala ang pagkakataon. At nagpapasalamat talaga ako sa kanya doon dahil alam ko sa sarili ko na pagsisisihan ko ang lahat.

“Zee.” He hug me to tight. Na para bang wala ng bukas.

“Mahahanap mo din ang para sayo Lee, dahil hindi ako ang taong iyon.” Bulong ko sa kanya.

“Kahit hindi man ikaw iyon, patuloy parin akong magmamahal sayo. Dahil sigurado ako sa sarili ko na ikaw lang ang tinitibok ng puso ko.”

“Hindi mo pa masasabi yan sa ngayon dahil hindi mo pa naman nakikilala ang taong talagang magpapatibok ng puso mo.”

“Pero ikaw ang nagpapatibok nito.” Sabi niya saka siya kumawala sa akin. Tumitig sa mga mata ko. Nagsusumamo ang paraan ng tinging ipinukol niya sa akin. “Hayaan mo lang ako. Hindi ako hahadlang sa ikaliligaya mo. Pero kung sasaktan ka lang ng taong iyon. Huwag mo lang akong sisisihin na baka masaktan ko lang din ang taong iyon.”

“Salamat Lee, masaya ako na ikaw ang pinakamalapit sa akin maliban sa iba. And thank you for always here for me.”

Wala na kaming naging imikan pa matapos ang ilang mga sandali, hanggang sa nagpasya na kaming pumasok sa una naming subject na parang wala lang anh napag usapan naming dalawa.

Ganito naman kami lagi, open kami kahit na anong usapin. Kaya magkasundong magkasundo kaming dalawa.

At sa maghapon ay sa pag aaral na lang naming ginugol ang oras namin.

=

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko ng siya ang mapagbuksan ko ng hapong iyon.

Hindi ko pa man niluluwangan ang pintuan ay naitulak na niya ito at pumasok sa loob ng bahay kahit hindi ko pa man din siya pinapalasok.

“Ano ba ang dati kong ginagawa dito? Para turuan ka.” Sagot niya at deretso sa sala kung saan lagi kami nag aaral.

“I said stop tutoring me, hindi ko na kailangan iyan.”

“But I insist.” Parang wala lang yata sa kanya ang pagtataboy ko. Inilapag ang mga gamit at inisa isa pa na inilabas ang nga libro niya. “Kumain ka na ba? May naluto bang pagkain natin?” Kuway bumaling siya sa akin ng matapos ilapag ng maayos ang mga iyon.

“Walang nalutong pagkain. Saka hindi na ako nagpahanda dahil hindi naman kita hinihintay na pumunta dito.”

“Then, let me order para sa hapunan natin bago tayo mag aral. Ano ang gusto mo?”

“Pwede ba Zander, stop being nice to me. Wala na tayo. Kaya makakaalis ka na at sinabi ko ng hindi ko na kailangang turuan mo.” Pagtataboy ko sa kanya at tinungo ang pintuan at binuksan muli iyon. Itinuro ako ang labasan. “Makakaalis ka na.” Dagdag ko pa.

Tumitig siya sa akin. Tumayo sa pagkakaupo sa sofa at lumapit sa akin. Humawak din sa doorknob ng pintuan at ipininid iyon pasara.

“Stop being stubborn Zeeus, hindi kita papatulan sa pag iisip bata mo. At nasaan ang isip mo para sa pakikinig ng mga paliwanag ko. Nagpaliwanag ako sayo na walang namamagitan sa amin ni Maliah, pero nagdidisesyon ka na lang basta.” Sabi niya saka siya humawak sa mga balikat ko at ipinasandal mismo sa pintuan.

Napatingala pa ako sa kanya para lang matingnan siya sa mga mata. Pero pawang kalamigan lang ang nakikita ko sa kanya.

“Bitawan mo ako.” Pinilit ko ang makawala at pinatatag ang boses ko. Hindi dapat ako magpatalo sa nararamdaman ko. Kailangan kong lumayo baka ipagkaluno lang ako ng puso ko at mawala ang pagmamatigas ko.

Kahit pa na gustong gusto ko siyang yakapin ngayon at halikan.

“Lets talk Zeeus, at hindi ako aalis dito ng hindi naayos ang tungkol sa atin.”

“Wala na tayong pag uusapan pa dahil wala ng tayo, hindi pa ba malinaw na nakipaghiwalay na ako sayo kahapon.”

“Pero hindi ako pumayag. At hindi mo ako pinakinggan.”

“Para saan pa? Para masaktan ako sa mga paliwanag mo na maririnig ko mula sayo?”

Napansin ko ang pagpapakawala niya ng buntong hininga.

“Hindi ko intinsyong saktan ka Zeeus, at kung lalawakan mo lang ang pang unawa mo, hindi tayo ganito.”

“Lawakan ang pang unawa ko?” Pang uulit ko. “Bakit? Ganun na ba ako katanga para hindi ko maintindihan na hindi ako ang priority mo. I know, maybe nasa pang sampo lang ako sa mga iyon, ang I accept it, pero ang ipamukha mo sa akin na mas mahalaga ang pangarap mo kaysa sa akin ay nasasaktan ako. Nasasaktan ako para sa sarili ko dahil pilit kung ipinagsisisiksikan ang sarili ko para sayo.” Nandoon na naman ang sakit sa dibdib ko habang sinasabi ang mga iyon at pinigil ang sarili na huwag mapaluha kahit pa na parang tinatarakan na naman ng kutsilyo ang puso ko.

“Zeeus, hindi naman sa ganun iyon. At wala akong balak na saktan ka okay.” Natigilan na lang ako ng bigla niya akong niyakap. “Baby, ang mga ganitong bagay ay hindi basta basta. Kapag sinuong mo ang isang relasyon ay dapat malawak ang iyong pang unawa. Hindi lang dapat ang nararamdaman mo ang mahalaga dito kundi nararamdaman nating dalawa.”

“B-bitawan mo ako.” Kumakawala ako sa yakap niya at pilit siyang itinutulak pero hindi siya bumitaw sa akin.

“Stay put baby. I miss you so please, stop this being childish.” Muli akong natigilan sa narinig ko. Nangungulila siya sa akin? Gaano iyon katotoo. Aasa ba ako sa mga kataga lang niyang iyon.

Napalabi ako. I hate myself dahil muli akong umasa sa mga katagang binitawan niya.

“Baby, Kung may problema tayo ay pag usapan natin ng maayos, hindi iyong ganito. “

“No.” Muli ko siyang itinulak. Hindi lang iyon ang gusto kong marinig sa kanya. Gusto kong marinig sa kanya ang salitang mahal niya ako. Kailangan ko bang tanungin iyon para marinig ko iyon mula sa bibig niya?

“Yes baby, at hindi pa tayo hiwalay dahil hindi pa ako pumapayag.” Saka niya hinawakan ang magkabilang balikat ko ng pakawalan ako ng mga yakap niya.

“I-i said, l-let me go.” Muli ko siyang itinulak but this time, hindi na ako nakapalag pa ng tawirin niya ang pagitan ng mga labi namin.

Damn!

Hindi ako nakakilos. At wala na akong lakas na itulak siya dahil doon. At ang pagmamatigas ko ay agad na natibag dahil lamang sa isang halik mula sa kanya.

Kusang pumikit ang mga mata ko ng maramdaman ko ang paggalaw ng labi niya sa mga labi ko. At namalayan ko na lang ang sarili ko na tumutugon sa mga halik niya. Kung paano gumalaw iyon ay ganun din ang naging tugon ko.

Ang mga kamay ko na nakatulak kanina sa dibdib niya ay kusa na ding kumilos at pumulupot sa leeg niya.

“Y-yes baby, just kiss me back.” Bulong niya ng bahagyang naghiwalay ang labi namin.

“Hmmm.” At muli ding humalik.

Tuluyan na akong nawala sa sarili ko. Nagpatangay na ako sa kanya dala na pangungulila ko sa mga halik niya, sa mga haplos niya. At nauwi sa isang mainit na pagniniig ang isang halik na iginawad niya.

---

To Be Continued..

---

MC #21: Zeeus

Typo and grammatical error ahead!!

21_Zeeus

I feel like someone staring at me kahit na nakapikit ako. And my body aching now matapos ang isang mainit na sandaling pinagsaluhan namin ni Zander.

Speaking of Zander. Hindi na ako nagdalawang isip na imulat ang mga mata ko.

At siya nga ang namulatan ko na ngayon ay nakatunghay sa akin. Hindi ko mabasa kung ano ang emosyong nakapaloob sa mga tingin niya sa akin.

He is emotionless, hindi makikitaan ng kahit na ano, o sadyang hindi lang ako marunong mangilatis sa mga titig niya.

“Good morning? Bati niya sa akin. Isang tipid na ngiti lang ang gumuhit sa mga labi niya at masuyong sumusuklay ang mga daliri sa buhok ko o mas tamang sabihin ko na nilalaro niya iyon.

“Hmmp.” Pairap na sagot ko lang sa kanya at iwinaksi ang kamay niya sa ulo ko. Pero hindi naman siya nagpatinag bagkus kumilos siya at  umayos ng higa.

Papalag sana ako at lalayo sa kanya pero mabilis naman na ibinaunan ako sa braso niya at iniyakap ang isa sa baywang ko kaya hindi na ako makapalag ng maayos.

“Let me go.” Pilit man na kumakawala ako ay hindi niua iyon pinansin. He also kiss me on my forhead that I can’t help myself not to close my eyes dahil doon.

“Shhh! Easy baby.” Narinig kong bulong niya. “Matulog ka na lang muna ulit dahil alas dos palang ng madaling araw. “Bukas, pag uusapan nating dalawa ang tungkol sa atin.” Humigpit pa ang pagkakayakap niya sa akin.

Kahit na nakaharang ang dalawang kamay ko sa pagitan namin ay hindi na ako nanulak pa. Hinayaan ko na lang ang ganung ayos namin.

Dahil sa init ng mga yakap niya ay napapanatag ako na para bang doon ako humuhugot ngayon ng lakas at nagsasabi din sa higpit ng yakap niya ay hindi niya ako kayang mawala.

Ewan ko. Masyado ba akong mahina pagdating sa kanya? Masyado na ba akong marupok sa isang masuyong haplos niya?

Maybe, he is my weakness.

Sa ganung ayos namin muling napayapa ang isipan ko, ang loob ko. At sa ilalim ng yakap niya ay muli akong ginupo ng antok at muling nakatulog.

=

“Your awake.” He said ng magmulat ako ng mga mata kinaumagahan. Ngayon ko nakikita ang isang ngiti sa mga labi niya na umaabot sa kanyang mga mata.

“Yeah!.” Pinilit kong magpakita ng kalamigan sa kanya saka ako tumayo sa kama.

“Nagluto ako ng agahan, maliligo ka pa ba muna o kakain na muna tayo?” Tanong pa niya sa akin.

“Hindi ako kakain dito dahil sasabay sa akin si Lee sa agahan.” Sagot ko na kahit wala naman kaming usapan ni Lee.

Napansin ko ang pagkunot ng nuo niya na hindi naman niya madalas ginagawa.

“Your eating with me.” Seryusong sabi niya. “Maligo ka na muna. Hihintayin kita sa sala.” Hindi pa man ako nakakasagot ay tumalikod na siya at lumabas ng silid.

Pinahabulan ko siya ng matalim na tingin kahit na alam ko naman na hindi  na niya iyon makikita.

Iisipin ko na sana na nagseselos talaga siya kay Lee kaya nangunot ang nuo niya pero wala namang senyales akong nakita maliban doon.

“Asa ka pa.” Naibulong ko na lang sa sarili ko habang naglakad na ding papasok ng banyo para maglinis ng katawan at makapaligo.

Pero hindi para samahan siyang kumain kundi para pumasok ng maaga ng makapunta pa ako ng MC office namin.

“Yes.” I heard him talking someone at the phone kaya naudlot ang deretsong paglalakad ko na sana palabas ng bahay dahil nasa kusina siya. Hindi na ako lumapit pa para pakinggan ang pinag uusapan nila. Nagtago na lang ako para hindi niya ako makita. “Okay! I will be there. Yeah! Take care Maliah.”

Bigla na namang sumiklab ang galit ko ng marinig ang pangalan ng babaeng iyon. Nakakagigil, na parang gusti kong tirisin na ito ng pinong pino at igaya ko sa lalaking nakalaban ko noong isang araw.

“Bye bye. See you later.” Then he hang up his phone.

Nakakainis talaga, kahit pa man sabihin siguro niya na kaibigan lang niya ang Maliah na iyon ay nandoon parin ang selos ko dahil malapit sila sa isa’t isa. At ang isipin na halos sabay silang lumaki and I know and I feel it, that Maliah has crush on him.

“Akala ko hindi ka pa lalabas. Kanina ka pa ba diyan?” Tanong niya ng lumabas ako mismo sa pinagtaguan ko kanina. “Halika ka na. Kain na muna tayo.” Sabay hawak sa pulsuhan ko at pahilang dumulog sa hapag kainan.

“Sabing hindi ako kakain.”

“Just eat. And no more but’s. Come on.” Saka niya ako ipinaghain. Naglagay ng toast bread sa pinggan ko, with ham and egg na sinamahan na din niya ng littuce. Saka naglagay ng fresh milk sa baso.

Muli na naman sana akong tatanggi pero nandoon ang tingin na hindi dapat ako tumayo sa kinauupuan ko ng tangkain kong tumayo.

Kung gusto ko naman talaga na umalis kanina pa at kaya ko kahit pa na pigilan niya ako. Pero  nagpapatalo ako sa nararamdaman ko at kagustuhan talagang makasama siya and to think of it now that he is serving me at breakfast ay para na rin kaming mag asawa.

Isang buntong hininga ang pinakawalan ko ng maalala ko ang salitang iyon. Lalo na ang Kasal thing na yan na palagi niyang tinatanggihan.

Hindi na lang ako umimik at nagsimula na ngang kumain. Siya man ay kumain na din.

“Sabay na tayong pumasok.” Basag niya sa katahimikan ng patapos na ang kinakain namin.

“Mauna ka na. Dadaanan ko pa si Lee sa MC.”

“No! If I said sabay tayo. Sabay tayo. At pwede bang iwasan mo ang Lee na iyon. Dahil may gusto siya sayo.”

Tumawa ako ng pagak saka ko siya inirapan. “He is my friend. No! I should say, he is my best of friend kaya hindi mo ako mapapalayo sa kanya. Saka, kung makapag demand ka para na ring may sinunod ka sa mga gusto ko. Noong sinabi ko bang layuan mo si Maliah ay ginawa mo ba? Because Maliah has crush on you.” May galit na sabi ko sa kanya.

Inisang subo ko na lang ang natitirang tinapay na hawak ko at inisang tungga ko na lang ang gatas sa harapan ko bago mabilis na tumayo.

“Mauuna na ako, hindi ko na kailangang makisabay sayo. And one more thing, wala ng tayo Zander dahil nakipaghiwalay na ako sayo kahapon.” Isang huling matalim na sulyap ang itinapon ko sa kanya at derederetso na akong lumabas.

Ayaw kong magtagal pa na kausap siya dahil hindi ko maipapangako sa sarili ko na hindi bumigay sa mga salita niya.

I know, malalambing lang niyang mga salita ay bibigay na ako. At iyon ang dapat kong baguhin sa sarili ko.

Malakas ako sa lahat, matatag ako. Pero pagdating na sa kanya ay ang tapang at lakas ko ay nawawala.

Siguro nga, baliw ang magmahal, nakakapanghina lalo na kung ang taong mahal mo ay hindi mo alam kung mahal ka din niya ng totoo. Just like him, he is caring me many times but, hindi ko alam kung hanggang saan ang pag aalala niyang iyon sa akin. Dahil hindi ko siya nakikitaan ng ibang emosyon sa mga mata maliban sa madalas na blanko lamang anv mga iyon at hindi ko mahulaan kung ano ba ang talagang nararamdaman niya.

Even if he smiled, hindi ko din alam kung gaano iyon katotoo, dahil nakangiti man minsan ang mga labi niya pero hindi mo nakikita sa kanyang mga mata. Walang kinang, walang emosyon talaga. At iyon ang madalas kong nakikita sa kanya.

Isang buntong hininga na naman ang pinakawalan ko. Pabalibag pa na isinara ko ang pintuan ng makalabas ako pero nanatili lang ako sa labas, sumandal sa pader at pilit na pinipigilan ang mga luhang gusto na namang kumawala sa mga mata ko.

I need to be strong pagdating sa kanya. Hindi dapat ako maging marupok. But how? Ano ang dapat kung gawin?

=

“Ahhhhhhhhh!!!!.” Isang malakas na sigaw ang pinakawalan ko dahil sa galit na naman ako. “I hate you Zander, I hate you so much.”

Hindi ko na alam kung saan ako pupunta? Hindi ko na alam kung saan ako dadalhin ng kotseng minamaneho ko.

Hindi ko na pinansin kanina ang tawag ng driver ko ng mabilis kong sinakyan ang kotseng gamit namin para sundan si Zander kanina.

Lihim ko siyang sinundan dahil makikipagkita na naman siya kay Maliah. At ito na yata ang mas pinakamasakit na araw ko ngayon kaysa ang araw ng pakikipaghiwalay ko sa kanya.

How can he say na walang namamagitan sa kanila ni Maliah.

Sinungaling?

Sinungaling ka Zander.!!!!

Sana nga! Hindi ko na lang siya sinundan, para hindi ko narinig sa kanya ang mga salitang iyon. Na sa isang pakiusap lang sa kanya ni Maliah, ay oo na agad ang sagot niya. Gayong ako na palagi niyang tinatanggihan.

“I hate you Zander, ngayon mo sabihin sa akin na hindi ka sinungaling.” Paulit ulit na katagang lumalabas sa bibig ko.

Nanlalabo na din ang mga mata ko dahil sa mga luhang nag uunahan na sa pagtulo at maglandas sa magkabilang pisngi ko.

Hindi ko na alintana ang mga sunod sunod na busina ng mga sasakyang nilalagpasan ko. Wala akong pakialam kung makagawa ako ng gulo sa kalsada dahil sa pagpapatakbo ko.

I don’t care kahit pa madisgrasya na ako ngayon pa at mamatay na lang ako para hindi ko maramdaman ang ganitong sakit sa puso ko.

Bakit? Mas inaalala niya ang kapakanan ng kaibigan niya kaysa sa nararamdaman ko. Ang kapakanan ni Maliah na ayaw niyang masira ang imahe nito sa publiko dahil isa siyang guro. And that Maliah is pregnant. Pregnant, na inako ni Zander iyon ng walang pag aalinlangan.

O namali lang ako ng pagkakadinig. Na baka siya nga mismo ang ama ng ipinagbubuntis nito. Kaya palagi silang nagkikita dahil talagang may relasyon sila.

“I hate you.” Isa na namang sigaw ang pinakawalan ko at mas binilisan pa lalo ang pagpapatakbo ko. Na para na akong lilipad sa bilis at hindi na sumasayad sa semento ang gulong nito.

But the hell I care, I want to go somewhere, sa tahimik na lugar, sa walang makakakita sa akin sa ganitong kalagayan ko.

And then, a split of second, huli na ng makabig ko ang manobela at apakan ang preno, dahil isang malaking truckvan na ang makakasalubong ko.

Malakas ang naging impact ng pagkakabunggo ko.

O tama pa ba ang nararamdaman ko dahil parang tumilapon ang kotseng sinasakyan ko at nagpaikot ikot pa.

I don’t know.

Pain. All over my body. I can’t move my arms. I can’t move my legs. I can’t move everything. Even I want to shout I can’t. I feel numb in pain.

“Z-zander.” But he is the one who I calling. Kung sino pa ang taong nagparanas sa akin ng sakit ay siya pa ang una kong tinatawagan sa kalagayan ko.

Is this the end of life.

Heto na ba ang katahimikang hinihingi ko. And katahimikang hinahanap ko?

Maybe yes, maybe we are not meant for each other.

“Z-zander.” And a tear, falling in my eyes again. Not in pain what I suffering right now cause by the accedent, pero sakit sa katutuhanang, hindi ko na siya makakasama.

“

Ang galing.“ Isang ngiti ang gumuhit sa kanyang mga labi. Yuyukuin ako at saka dadampian ng halik sa nuo habang nakaupo ako sa sahig at nasa likuran ko siya nakapwesto sa pagitan ng kanyang mga hita.

Kahit ganitong simpleng ayos lang namim ay masaya na ako habang tinuturuan niya akong mag aral.

“I love you.” Bulong ko sa kanya. But he didn’t answered.

Kahit man lang sana panaginip lang ay hindi ko marinig sa kanya ang katagang “MAHAL DIN KITA.” But Im still waiting hanggang sa mabigkas na niya iyon ng kusa.

“I love you.” I whispered habang nakayakap ako sa kanya matapos pagsaluhan ang isang mainit na sandali.

“Sleep tight baby.” He answered pero hindi iyon ang gusto kong marinig mula sa kanya. Umaasa parin na kahit sa huling sandali man lang bago ako pumikit at makatulog ay marinig ko ang mga katagang iyon mula sa bibig niya.

Bit then, wala paring silbi ang paghihintay ko hanggang sa makatulugan ko na lang ang bagay na iyon.

Mga luha. Iyon ang naramdaman ko na naglandas sa pagkabilang gilid ng mga mga mata ko habang pilit kung iginagalaw ang mga kamay ko. Mga paa, ang buong katawan ko.

Heto na ba ang katapusan ng lahat?

Kung ito man. Sige lang, wala naman na akong magagawa pa. Hindi ko naman maipipilit na mabuhay pa kung talagang oras ko na.

“Daddy, papa.” Halos hindi ko na maibigkas ang mga iyon. “Mahal na mahal ko kayo.”

At ang pakiramdam na tuluyan ng namanhid ang buong katawan ko sa sakit. Wala ng pagsidlan.

At ang mga mata ko na parang ayaw ko ng ikurap ay unti unti ko ng naramdaman ang pagbigat ng mga talukap. At handa ng pumikit.

At sana sa pagpikit ko ay kayang tanggapin ng mga taong mahal ko ang pagkawala ko.

“Mahal na mahal ko kayo.”

Hanggang sa tuluyan ng magdilim ang aking paninigin.

---

To Be Continued..

---

MC #22: Zander

Typo and grammatical error ahead!!

22_Zander

“No!” Hindi ko alam kong ano ang mararamdaman ko ng marating ko ang pinangyarihan ng aksidente.

Yuping yupi na ang kotseng sinasakyan niya. Agad ko siyang sinundan kanina ng magsabi sa akin ang driver na iniwan niya.

Sinabi nito na sinundan daw ako kaya alam ko ng narinig niya ang usapan namin ni Maliah. Pero sabi ko naman sa kanya na dapat pag usapan namin ang dapat pag usapan sa ganitong bagay at hindi siya padalos dalos na mag rereact.

All I want is to save Maliah sa kahihiyan dahil isa siyang guro. Oo, marahil narinig ni Zeeus ang sinabi ko kay Maliah na kung hindi aakuin ng ama ng ipinagbubuntis nito. Ako ang magiging ama. Pero hindi naman ibig sabinhin nun ay nagluko ako.

Gaya ng sabi ko sa kanya na wala akong panahon para magluko. Hindi ba niya iyon naiintindihan.

But never mind. Hindi na iyon ang mahalaga sa ngayon. Ang mahalaga ay ang mailigtas ko siya mismo sa pagkakaaksidente niya.

“I need you help papa.” Tinawagan ko ang papa habang naghihintay mailabas siya sa kotse niya. “Alcaide Hospital papa, please. I need you to hold Zeeus case, nadisgrasya siya.”

“What?”

“Yes papa, please contact tito Clyde for this also. I need to go.”

“Okay son, mag ingat ka diyan. Ako na ang bahala at maghihintay na lang ako sa hospital.”

“Yes papa.” Binabaan ko na ng phone si papa.

Damn! Napapamura na lang ako habang nakatingin ako sa kanya sa loob na hindi na gumagalaw.

“Stay still baby.” Naibulong ko pa.

Inaalis na ang pintuan mismo ng kotse niya para mailabas siya. Halo halo na ang kabang nararamdaman ko. Gusto ko din ako na mismo ang mag alis sa kanya ngayon sa kinalalagyan niya pero hindi ako pinapayagang makalapit.

Lumipas pa ang ilang pang mga minuto. Sampo, kense, dalawampung minuto ang ginugol nila para tuluyan siyang mailabas doon dahil totally na nayupi ang kotse niya at naipit halos ang buong katawan niya. Ipinagpasalamat nalang dahil hindi sumabog ang kotse niya. Dahil kung hindi ay baka tuluyan na siyang mawala.

At hindi ko iyon matatanggap. No! He can’t! Hindi siya mamawala ng ganito kaaga sa akin. I know, Hindi ko naipaparamdam ng maayos ang halaga niya sa akin. Pero hindi ko nanaiisin na mawalay siya.

Maybe, nakikitaan ako ng mga taong nakakakilala sa akin ng kalamigan, a poker face sabi nga nila na hindi mabasa kung ano ang sa loobin ko.

But deep inside, malambot ako sa mga taong mahahalaga sa akin at lalo na doon si Zeeus. Sa kanya ako nagtitiis sa ugaling mayroon siya. Iniintindi ko siya kahit isip bata parin siya.

Sa totoo lang, nasabi ko na sa sarili ko na hihintayin ko na siya noong una kaming nagkita at nagpropose siya sa akin ng kasal sa murang edad. Na kahit hindi sigurado na kung maaalala pa ba niya ang kakulitan niya noong bata siya. Knowing na hindi pala siya babae. Dahil akala ko talaga noong bata siya ay babae siya. Pero iyon pala paglaki niya. He is beautiful na kung bibihisang babae ay talaga naman na walang tulak kabigin. At sa paglaki niya ay nandoon parin ang kakulitan niya noong bata na dala dala parin hanggang ngayon.

And now, alam ko naman na nagiging makasarili ako sa sarili kong nararamdaman dahil aminado naman ako na hindi ko pa minsan nabibigkas sa kanya ang salitang mahal ko siya. Pero alam ko sa sarili ko na mahal na mahal ko din siya. Iyon nga lang ay kailangan muna niyang  magtapos ng pag aaral bago tuluyang pagbigyan ang kagustuhan niyang pakasalan ko siya.

Yeah! I have a dream. Ang makamit ko ang matagal ko ng pinapangarap na mahigitan pa ang kaalaman ng papa at lolo sa mga narating nila. At isa na din na sa mga pangarap ko balang araw ay ang makasama ko siya habang buhay kapag natupad ko na ang unang pangarap ko. At iyon ang ayaw niyang tanggapin. Gusto niya na siya ang gawin kong unang priority na ginagawan ko naman ng paraan para pagbigyan siya.

At ngayon, para ng nadudurog ang puso ko sa nakikitang ayos niya. Duguan na ang buo niyang katawan.

“What have you done baby.” Naibulong ko pa habang nakatingin sa kanya na ngayon ay iniayos ng inilagay sa stretcher at isinakay na sa van para agad na madala sa hospital na masiguradong humihinga pa siya.

“Drive my car.” Sabi ko sa driver na sumama na sa akin dahil sumabay ako mismo sa van kung saan nila isinakay si Zeeus.

“Are you his family member?” Tanong ng isa na abala ng nakikipagtulungan na agapan kahit papaano ang mga sugat niya.

“No! But he is my fiance.” Sagot ko sa kanila na halatang nagulat sa sagot ko. Kahit ayaw ko sanang gamitin ang pagkadoctor ko ay inilabas ko ang licence ID ko na kahit na sina papa ay hindi alam na pinagsabay ko ang pag aaral ko ng pagka guro ko sa pagkuha ko ng kursong medical. “And I’m a licemce doctor kaya makakatulong ako mismo sa fiance ko.” Sabi ko pa at muling binalik sa wallet ko ang ID ko at nakipagtulungan na din sa kanila dahil hinayaan na nila ako ng makitang pro.licence ang mayroon ako.

Hanggang sa tuluyan na kaming makarating sa AH at tamang nandoon na sina papa na sumalubong sa amin sa ER deretso sa OR. Nakitaan ko man ng sobrang pag aalala sina tito Zoey na ngayon ay hindi na mapigilan ang umiyak sa mga bisig ni tito Clyde. But I will promise that My baby Zeeus can make the operation na isasagawa sa kanya ngayon.

At habang nasa loob kami ng operasyon na dalawa kami ni papa na mismo ang nagsagawa kasama ang ilan sa mga assistant bg doctor sana na magsasagawa.

Nanlulumo ako habang ginagamot namin siya. Inalis ang ilang mga bubog na bumaon sa katawan niya. May malaking sugat sa nuo niya. May bali sa kaliwang braso at kanang paa at halos malamog na ang buo niyang katawan sa pagkakaipit sa loob ng kotse niya.

Pero pasalamat parin ako dahil hindi ganung masyadong kalala ang mga iyon. At matagumpay na isinagawa ang operasyon ng halos anim sa pitong oras. Sinamahan na sinimentuhan na din ang crack sa braso at paa niya.

Nakahinga na ako ng maluwang ng matapos namin ang operasyon. At handa na siyang ilipat sa ICU para sa monitoring sa iba pang side effect ng operasyon niya dahil mahinang mahina ang katawan niya at mabagal ang pagtibok ng puso niya.

“Lets go.” Ang papa ng ayain na niya akong lumabas ng OR para ibalita kina tito na ligtas na si Zeeus sa kapahamakan.

“Thank you papa.”

“Yeah! Your a surgeon.” Kuway sabi ng papa ng magkaagapay na kaming lumabas ng OR.

“Yes papa. Pero hindi ko tangkang gamitin.” Sagot ko naman dito. “Just incase lang gaya ng pagkakataon ito.”

“That’s right. Ako din naman. Nakafucos din ako sa mga ginagawa kong gamot.”

Tumango na lang ako bilang sagot kay papa hanggang sa makalabas na kami ng tuluyan sa OR na sinalubong agad nina tito Zoey at kinumusta si Zeeus.

“He is OK now tito. Ililipat na lang siya mamaya sa ICU para sa karagdagang pag momonitor ng kalagayan niya.” Sagot ko kay tito Zoey.

“Thanks God.” Muli siyang napasandal kay tito Clyde dahil doon at halata na nabunutan na din ng pag aalala sa anak nila.

“Sorry for what happened to Zeeus tito. It’s all my fault.” Kuway sabi ko dahilan para matigilan sila.

Buo na ang pasya ko na sabihin sa kanila kung ano man ang namamagitan sa amin ni Zeeus. Siguro naman okay lang na sa kanila ko na sabihin at ma inform sila kung ano man talaga ang kung anong mayroon kami.

Kaya naman sa habang naghihintay na maisaayos na ilipat siya sa ICU ay doon ko na ikinuwento ang lahat. Pati na rin kung ano ba talaga ang dahilan kung bakit naaksidente siya.

It’s okay if they blame me. Ayos lang. Pero sa nasabi ko sa kanila ay hindi naman nila ako sinisi na naipagpasalamat ko kahit papaano. Pero nangako na din ako sa kanila na hindi ko naman intensyon na saktan ang anak nila at wala akong balak.

“Salamat hijo.” Si tito Zoey. “Napagtitiisan mo ang ugali niya kahit na madalas ay umiiral ang pagka spoiled brat niya.”

“Okay lang tito. At lagi ko naman ipinapaunawa sa kanya na dapat mag aral muna siya bago niya pagkaisipin ang pagyayaya niya sa akin ng kasal.”

“Kakausapin na lang namin siya hijo kapag nagising siya. At muli, maraming salamat sa matagumpay na pag aasikaso sa operasyon niya.”

“Gagawin ko naman ang lahat para mailigtas siya tito. Dahil ayaw ko naman na mawala siya.”

Nakapag usap kami ng maayos hanggang sa mailipat na si Zeeus sa ICU for monitoring bago ilipat sa private room. At ako na mismo ang nag monitor sa kalagayan niya.

Mag pafile na lang ako ng leave sa pagtuturo para lang masubaybayan ang pag galing niya.

“You don’t need to sacrifice your time hijo. Nandito naman kami ng tito mo para bantayan siya at tiwala din kami sa doctor na titingin sa kanya.” Sabi pa sa akin ni tito Zoey ng sabihin ko iyon dito.

“Pero gusto ko tito. At gusto ko ding ako ang una niyang makita sa pagmulat niya ng mata.” Sagot ko naman.

Oo, ligtas na siya pero nasa coma siya at wala pang indication kung maaga ba siyang magigising dahil sa pagkakabagok ng ulo niya.

And hoping na hindi din maapektuhan ang isip niya at may posibilidad na mawalan siya ng memorya kaya gusto kong ako ang una niyang makita.

“Ikaw ang bahala hijo. Salamat na lang ulit.”

“Huwag kayong magpasalamat sa akin tito. Dahil ginagawa ko naman ito sa taong mahal ko.”

“At siguradong matutuwa si Zeeus niyan pag narinig niya yan sayo.”

“I hope so tito.” Saad ko. Dahil baka sa pagkamuhi niya sa akin ay gugustuhin niyang makalimutan ako.

“Yeah! Zeeus will be happy hijo.”

Napatango ako saka ako napatingin sa walang malay na si Zeeus. Na puro benda na ang katawan mga kamay kasama na ang ulo.

“Babalik na lang ako ulit mamaya tito. Uuwi lang ako saglit para kumuha ng mga gamit ko para makapag stay na lang ako dito para bantayan siya.”

“Sige hijo.” Pagsang ayon nito. Saka ko binalingan ang nurse na nakatalaga na magbantay ngayon sa kanya. “This is my number. If anything happened. Call me.” Bilin ko dito.

“Yes Dr. Zander.” Magalang na sagot nito. Muli na lang akong nagpaalam kay tito Zoey at  tito Clyde ng balingan ko ulit sila bago ako mabilis na umuwi ng bahay.

=

“Wake up baby.” Mahinang saad ko habang sakop ng mga palad ko ang palad niya at dinala sa tapat ng labi ko at dinampian iyon ng halik.

Isang linggo na ang lumipas mula ng aksidente. Nasa ayos na lahat ng kalusugan niya at mabilis na naghihilom ang mga pasa niya sa katawan. Iyon nga lang hanggang ngayon ay hindi parin siya nagigising.

Masuyo ko ding hinaplos ang pisngi niya bahagyang tumayo sa pagkajaupo ko at dinampian din ng halil siya sa nuo.

“Naririnig ko ba ako baby? Alam mo ba na naayos na ang sa pagitan na nina Maliah at ang ama ng ipinagbubuntis niya. Magpapakasal na sila this coming month. Kaya gumising ka na. Para masaksihan mo din ang pag iisang dibdib ni Maliah na siyang pinagseselosan mo. Para na rin makita mo lung ano ang dapat gawin kung tayo na ang ikakasal.” Kausap ko sa kanya habang nakahawak parin ako sa lamay niya at masuyong pinipisil ang palad niya. Dadampian muli ng halik. Paulut ulit lang.

“Diba gusto mo ng magpakasal tayo?” Pagpapatuloy ko sa pagsasalita. Ayos na rin kasi kahit naman wala parin siyang malay ay alam ko naman na naririnig parin niya ang mga sinasabi ko. At iparamdam na hindi siya nag iisa.

“At para matuloy ang gusto mong pagpapakasal sa akin. Handa na akong i give up ang pag tuturo ko. Kaya baby, please. Wake up now.”

Ang bigat pala sa pakiramdam ang ganito. Ang makitang nakaratay ang taong mahal mo sa hospital bed at wala pang senyales na magigising na siya.

Mabigat sa paliramdam dahil ako ang naging dahilan kung bakit siya naaksidente. Kahit pa man na sabihin sa akin ng mga magulang niya na hindi ko naman ginusto ang nangyari ay sising sisi parin ako. Dahil kung hindi niya narinig ang sinabi ko kay Maliah ay hindi siya magwawala at hindi sana siya naaksidente.

Ito ba ang sinasabi nila na nasa huli ang pagsisisi? At saka mo lang malalaman ang halaga ng taong mahal mo kung alam mo ng mawawala na siya sayo.

“Baby. Wake up please. I’m sorry.” Paulit ulit na dinampian ng halik ang likod ng palad niya kuway idadampi iyon mismo sa pisngi ko.

“I love you baby. I really do. And sorry dahil naging selfish ako.” Pagpapatuloy ko sa pagsasalita. Hindi ko na alintana ang mga minuto o oras na ba ang lumilipas habang kinakausap ko siya.

“Magpahinga ka na muna hijo.” Napalingon ako ng makarinig ako ng nagsalita mula sa likuran ko. Hindi ko na napansin na nakabalik na pala sina Tito Zoey mula kaninang umalis sila.

“Maayado mo na yatang pinapagod ang sarili mo diyan.” Si tito Clyde na inilapag ang mga hawak sa lamesa sa gilid.

“Ayos lang ako tito. Basta makasiguro lang ako na ligtas siya at nakikita ko ang mga paghilom ng mga sugat niya.“sagot ko dito.

Siya namang napatingin ako sa pintuan ng muli iyong bumukas at iniluwa nun ang mga kaibigan niya.

At gaya ng dati ay matalim na tingin na naman ang ipinukol sa akin ni Lee, at hindi na lang si Lee kundi halos lahat sila ay ganun na makatingin sa akin dahil iniisip nila na ako ang may kasalanan kaya hanggang ngayon ay wala parin siyang malay.

At isa pa na ayaw kong iwan siyaay dahil kay Lee. Nasa isip ko kasi na what if.. magising siya at si Lee ang una niyang masilayan tapos wala siyang maalala. At ayaw kong mangyari iyon lalo na naiisip ko na baka mas siraan ako sa paningin niya habang wala siyang maalala at iyon ang hindi ko hahayaang mangyari.

“Kumusta na si Zee tito?” Tanong ni Jasper ang isa sa kaibigan niya.

“Wala pa ring pagbabago Jasper, hijo. Pero maayos ayos na ang mga sugat niya at naghihilom na.”

“Ganun ba tito? Hanggang kailan ba siya matutulog diyan?”

“Iyon ang hindi natin alam hijo. Kasi wala pa daw senyales na magigising na siya.” Ma sinabayan pa ng pagbuntong hininga. “Maghintay na lang tayo.”

“Sana naman magising na siya. Nakakapanibago kasi na hindi siya nag iingay. Nakakamiss din ang kakulitan niya.”

Sa pag uusap nila ay lumapit mismo si Lee sa amin kung saan ako nakaupo. Ayaw ko man sanang bigyan siya ng space para makita siya ay hinayaan ko na lang. Tumayo na lang ako sa pagkakaupo ko para naman makaupo din ito kung gusto niya.

“Kumain na muna tayo, may dala kaming mga pagkain para sa dinner.” Aya ni tito Zoey sa amin.

Kaya naman pinagsaluhan na lang namin ang mga dala nila.

“Gusto kitang suntukin. Gusto kitang makitang nakaratay din sa kung saan nakahiga ngayon ang kaibigan ko at ikaw ang makitang walang malay doon.” Naringgan kong sabi ni Lee sa likuran ko.

Nagpaalam kasi ako kaninang matapos kaming kumain na magpapahangin lang ako sandali sa labas ng hospital.

At tama nga ako ng hinala kanina na susundan niya ako.

“Kung hindi dahil sayo. Wala sana siya sa kalagayan niya ngayon.”

“I know. Pero hindi ko naman ginusto na mangyari sa kanya iyon.”

“Hindi mo ginusto pero sa mga kilos mo at galaw  mo ang siyang nagtulak sa kanya sa kalagayan niya ngayon.” Galit na saad niya. Nakikita ko ang galit niya na pilit na pinipigilan ang sarili dahil sa nakita ko kung paano niya ikuyom ang mga kamao niya. “At kahit sinabing hindi mo kagustuhan iyon. Ay hindi mo naman maikakailang ikaw at ikaw ang dahilan ng mga pasakit niya ngayon. Ikaw ang dahilan king bakit nasaktan siya at ngayon ay halos ikakitil na ng buhay niya. Ag kung talaga ng concern ka sa kanya at mahal mo siya. Makikita mo ang kaliit liitang bagay na nakakapanakit sa kanya na kahit pa ikaw na mismo ang may gawa. Dahil sa pagmamahal sayo ng kaibigan ko naranasan niyang umiyak. And I hate you for that.”

“I know, and it’s all my fault, kaya huwag mo akong sumbatan dahil alam ko ang ginagawa ko. At ito ang itatak mo sa utak mo. Wala akong balak saktan siya. Sadyang hindi lang niya maunawaan ang lahat ng gusto kung mangyari sa relasyon naming dalawa. Pero huwag ka ng maalala sa kaibigan mo. Dahil sa oras ng paggising niya. Ibibigay ko sa kanya ang gusto niya.” Sagot ko din sa kanya.

Nakipagsukatan pa ng tingin sa akin. Hanggang sa pareho kaming nagbawi na ng tingin at halos sabay pa na nagpakawala ng iaang buntong hininga.

Dumaan pa ang katahimikan sa pagitan namin hanggang sa pareho na kaming nag usap ng maayos.

Sinabihan na kung sasaktan ko pa ang kaibigan niya ay malalagot na talaga ako kahit na ano daw ang mangyari.

Hindi ko na lang kinontra. Dahil wala naman siyang magagawang masama laban sa akin kung sakali man.

Tahimik lang akong tao at hindi nga palaaway pero kayo kong protektahan ang sarili ko sa paraan na kaya ko. At kaya kong protektahan ang mga taong mahal mo sa paraan ko.

“I won’t hurt Zeeus again.” Iyon na lang ang sinabi ko hanggang sa nagpasya na nga kaming bumalik sa silid ni Zeeus na natapos ang pag uusap namin ng wala ng bangayan.

---

To Be Continued..

---

MC #23: Zander

Typo ang grammatical error ahead!!

23_Zander

“Baby, your awake.” Napatayo pa ako sa kinauupuan ko at humigpit ang pagkakahawak ko sa kamay niya ng makita ko siyang nagmulat na ng mata.

Pipikit at magmumulat muli na para bang sinasanay ang paningin sa liwanag ng paligid.

Nasisilaw siya. Dahil halos dalawang buwan din siyang walang malay kaya naninibago siya sa liwanag.

Humalik ako sa nuo niya pero naramdaman ko ang pag iwas niya at nangunot ang nuo niyang nakatitig sa akin.

“Baby.” Muli ay tawag ko pero hindi na niya ako pinansin. Iginala ang paningin sa paligid. Hinila pa niya mismo ang kamay niya na hawak ko at ipinatong iyon sa may tiyan niya.

“A-anong nangyari?” Tanong niya ng matuon na ang tingin sa akin matapos maigala ang paningin sa paligid.

“Hindi mo ba natatandaan?” Tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya.

Hindi niya ako sinagot. Tumitig lang siya sa akin at muling ibinaling sa iba ang tingin. Hindi ko nakikitaan ng ibang emosyon ang kanyang mga mata.

Itinaas niya ang mga kamay. He also do close and open his palm.

“Natatandaan ko. Bakit pa ako nabuhay?” Kuway tanong niya. Saka niya kinapa ang nuo na may plaster pa. Pero hindi na gaya ng dati na puno ng plaster ang ulo. Tanging ang may sugat na lang ang natatakpan.

“Zeeus.” Lumingon muli siya sa akin sa pagsagot ko sa kanya. “Bakit ka nagsasalita ng ganyan?”

“So what? Bakit ka narito? Nasaan ang daddy? Nasaan ang papa ko?”

Nagpakawala ako ng isang buntong hininga saka ako tumuwid ng tayo. Hindi ko na lang papatulan ang kalamigan niya.

“Umuwi lang saglig ang daddy mo. Ang papa mo may meeting daw. Kaya ako lang ang nandito at binabantayan ka.”

“What for? Inaabala mo pa ang sarili mo sa pagbabantay sa akin.”

“Just stay still, i che-check up lang kita.” Hindi ko na lang pinansin ang pabalang na sagot niya sa akin.

Kumilos na ako para i check sana siya pero umiwas lang siya ulit ng tanggka ko na siyang hawakan.

“Your not a doctor.”

“I am.” Bahagyang tumaas ang tuno ko dahil doon. “Ako ang nag sagawa ng operasyon sayo ng maaksedente ka. Kaya pwede ba Zeeus. Hayaan mo akong i check ka kahit sandali lang.”

Umirap siya. Pero hindi na siya umiwas ng hawakan ko siya.

Checking his vital sigh at iba pa. Maayos na ang lahat. At nabawasan na ang pag aalala ko lalo na at hindi siya nawalan ng memorya. Mabuti na lang at may gamot na nagawa si papa para sa bagay na iyon.

Pero sadyang kakaiba ang Zeeus na nagising ngayon dahil hindi ko siya akikitaan ng kahit na anong emosyon. Maliban sa kawalan.

Hindi gaya noon na kahit galit siya ay nakikita ko doon ang pagsusumamo sa akin. Na kahit langkapan man niya ng galit ang mga salita niya ay hindi nawawala sa mga mata niya ang pagmamahal sa akin.

Byt now..

His eyes is full of emptiness.

“Where are you going?” Pinigil ko siya ng bigla na lang siyang bumangon pero agad ding napahiga. “Stay still Zeeus. Higit isang buwan ka ding nakahiga diyan kaya wala pang lakas ang katawan mo.”

“But I want to go home now.”

“Umiral na naman ang katigasan ng ulo mo.”

“Yeah! Lagi naman matigas ang ulo ko simula noon. Ano ang bago doon. Saka pwede ba. Naalidbadbaran ako kaya lumayo ka sa akin at huwag mo akong hahawakan.” Saka niya iwinaksi ang kamay ko na nakahawak sa braso niya. “Where is my phone. I want to call dad para iyuwi na niya ako.”

“Even if you want to go home, hindi ka pa makakalabas dito. Dahil 24 hour pa na papalipasin para i monitor ang kalagayan mo ngayong gising ka na.”

“I said where’s my phone.”

Nailing na lang akong muli. Kinuha ang phone ko at ibinigay sa kanya.

“Use mine, dahil nasira ang phone ng maaksidente ka.”

Agad niya iyong kinuha. Pero bago pa man niya matawagan ay tama namang dumating si tito Zoey na halata na nagulat dahil gising na siya.

Mabilis na ibinaba ang mga dala at lumapit sa kanya.

“You scared me.” Narinig ko pang sabi ni tito na halatang naiyak dahil nakita ko kung paano ang paggalaw ng balikat nito.

“S-sorry dad.”

“Huwag mo ng ulit gagawin iyon. Pinag aalala mo kami ng papa mo.”

“I will.” Tanging sagot niya dito.

“Kumusta? Wala na bang masakit sayo? Naigagalaw mo ba ng maayos ang mga paa at kamay mo?” Sunod sunod na tanong nito. “Gusto mo na bang kumain? May dala ako. Nagpaluto ako kay yaya Nancy mo.”

“Tingin ko ayos lang ako dad. Wala naman na akong maramdamang masakit sa katawan ko. Medyo may kabigatan lang ang mga kamay at paa ko.”

“Dala iyan ng matagal mong pagkakatulog at hindi naigagalaw.” Sabad ko na naman kaya napatingin siya sa akin.

“Tama si Zander hijo. Papasaan ba at maigagalaw mo din sila ng maayos.”

Tumango na lang siya. Muli ay niyakap siya ni tito bago tinulungang makaupo ng maayos.

“Zander hijo, pwede na bang pakainin si Zeeus, kahit kagigising lang niya?”

“Pwede naman tito basta gusto na niyang kumain. I momonitor pa kasi siya sa loob ng 24 hour para sa karagdagang check up niya.”

“Ganun ba, sige hijo. Salamat talaga ng marami sa tulong mo.”

“Walang anuman iyon tito. Gagawin ko naman ang lahat para sa kanya.” Sagot ko saka ko siya tinapunan ng tingin na halata na nagulat sa sinabi ko.

“Anong gusto mong kainin? Kung ayaw mo ng niluto ni yaya Nancy, magpapaluto na lang ako ulit.”

“Kahit na ano dad. Saka gusto kong maligo. Para kasing mas bibigat ang pakiramdam ko ngayong gising na ako.”

“Sure hijo. Papasamahan na lang kita kay Zander para tulungan ko.”

“Dad.” Halata na mas nagulat na naman siya sa sinabi ng daddy niya. Pero napangiti ako dahil doon lalo na at tinapunan niya ako ng nakamamatay na tingin.

“Yes baby. Tutulungan na lang kita mamaya.”

“I don’t need your help.”

“You need me baby.” Sagot ko. “Sige na, kumain ka na lang muna. Para naman mabilis na bumalik ang lakas mo.”

“Oo nga naman hijo. Darating mamaya sina Lee dito pagkatapos daw ng klase nila. Namimiss na daw nila ang mga kulitan niyo.”

“Sige dad.” Sumulyap pa siya sa akin bago pinagtuunan ng pansin ang inihain ni tito na kakainin niya. Hanggang sa pati kami ni tito ay nakisabay na din sa kanya.

“Kaya kong tumayo.” Gigil na iwinaksi niya ang kamay ko na umalalay sa kanya. Nasa banyo na kami para tulungan ko siyang maligo.

“Huwag ng matigas ang ulo mo. Muntik ka na ngang matumba kanina.” Sagot ko sa kanya at hindi ko na ininda ang pagnanais niyang makawala sa mga hawak ko.

“I said don’t touch me. You don’t have the right to hold me.”

“Who says? Because I have the right to takecare of you. My fiance soon to be my wife. Hmmm.”

Natigilan siya dahil sa sinabi ko. Pero saglit lang iyon. Saka siya nagmadaling humakbang papasok ng banyo habang nakaalalay ako sa kanya.

“Dahan dahan lang. Maaalis ang suwero mo.” Paninita ko sa kanya. Tinulungan ko na siyang alisan ng damit na halos ayaw niyang gawin ko iyon pero wala din naman siyang nagawa kundi sumunod na lang sa mga sinasabi ko.

“Don’t look at me like that.” Sita niya sa akin ng mapatitig ako sa nasa gitna niya.

“Beautiful. And I miss it.” Sagot ko sa kanya. Saka ko na siya binuhusan ng tubig. “Itaas mo lang ang kamay mo na may suwero. Ako na ang magsasabon sayo.” Sinamahan ko pa ng ngisi habang sinasabi iyon.

Inirapan niya lang ako pero hindi na nagsalita. Kaya naman ipinagpatuloy ko ang pagsaboy sa kanya ng tubig.

“Kaya ko ng paliguan ang sarili ko.” Muli ay saad niya at naglagay ng bathsoap sa isang kamay.

“Yeah! Pero hindi mo magagawa ng maayos. Kaya tutulungan kita. Huwag kang malikot para hindi ako mabasa.” Sagot ko sa kanya. Nanginginig ang katawan niya habang sinasabunan ko ang siya. Pero mas ako yata ang nadala dahil bigla akong nakaramdam ng pag iinit ng katawan lalo na ng magawi na ang kamay ko sa gitna niya.

“Hey! W-what are you doing?” Sita niya sa akin. Ako man ay nagulat dahil iba na ang ginagawa ng palad ko.

“S-sorry! I just miss you.” Saka ko na lang iniba ang  ginagawa ko. Binilisan ko na din ang pagsasabon sa kanya para matapos na siyang maligo at baka hindi ko kayang pigilan ang sarili ko.

Kung wala lang siguro sa isip ko na kagigising lang niya ay baka hinayaan kong magpadala na lang sa nararamdaman ko.

“Come on. Nanlalamig ka na.” Aya ko na sa kanya ng matapos ko siyang banlawan. Pero nahalata yata ang bigla kong pag iwas dahil ngumisi siya.

“Why? Nagmamadali ka yata ngayon.” Tanong pa niya. Saka siya lumapit sa akin kaya naman napaatras ako. Sa pag atras ko ay napinid ako sa pader.

Nakita ko pa ang pagtingkayad niya at inilapit ang mukha sa akin habang nakatingala siya.

“Don’t ever do this again dahil tatapusin ko na ang kabaliwan ko sayo, Zander Mondragon. This will be the last.” At mabilis pa sa alas kwatrong kinuha ang tuwalya at ibinalabal iyon sa kanya.

Sumunod na lang ako  pasunod din ang kanya ang suwero niya.

=

“Maayos na na ang lahat tito.” Sabi ko kay tito kinaumagahan dahil nagpipilit ng makalabas si Zeeus  at makauwi sa kanila.

Kung tutuusin naman ay hindi naman halata na hospital ang kinalalagyan niya ngayon dahil parang natural lang na silid sa isang bahay ang room niya.

Ikaw ba naman ang anak ng may ari ng hospital kung hindi mo gawing parang bahay ang room na gagamitin dito.

“Zeeus malalim yata ang iniisip mo hijo.?”

“Naiisip ko lang ang minsan mo ng sinabi dad.” Sagot niya dito. Bahagyang siyang sumulyap sa akin. Na halata na ayaw niya na talaga akpng makita sa kalamigang ipinapakita niya.

Pero sa sinabi niya kanina na tatapusin niya ang tungkol sa amin kahapon ay hindi ako makakapayag. Lalo pa ngayon, iginive up ko na ang pagiging guro ko para lang palugudan siya sa kagustuhan niyang makasal kami at hindi ko na iisipin ang sasabihin ng iba tungkol sa teacher-student relationship na iyan.

Wala na silang ipanglalaban sa akin kung sakali dahil hindi na ako magtuturo. Dahil haharapin ko na ang buhay na kasama siya. Maglalaan na lang ako ng time para sa kanya at sa pangarap ko ng sabay.

Oo, iyon na nga.

“Dad, gusto kong magpatuloy ng pag aaral ko sa Japan.”

Halos sabay kami na napatingin sa kanya ni tito Zoey dahil doon.

“Biglaan naman yata yan hijo.”

“Matagal ko ng naisip ito. Bago pa man ako maaksidente.” Sagot niya. Nakita ko ang pagsulyap niya sa akin.

“Pero hijo-.”

“Diba noon gusto niyo din na pumunta ako doon. Kaya ngayon nakapagpasya na ako. I need to go there at doon ko na ipagpapatuloy ang pag aaral ko. Huwag kayong mag alala. Nandoon naman si Hades at sina lolo Bryant at lolo Zyrel na kasama ko.”

Kami naman ngayon ang nagkatinginan ni tito Zoey. Mukha yatang malaki ang impact ng pagkakaaksidente niya dahil nawalan na hindi ko na makita sa kanya ang dating sigla ng mga mata niya.

“Maayos na ang pag aaral mo dito.” Sabad ko. “At napag usapan na namin ng daddy mo na after na makarecover ka. We’re getting married. Diba iyon noon ang gusto mo. Kaya nagpasya na ako na tuparin iyon ngayon.”

“Noon iyon.” Walang kagatol gatol na sagot niya sa akin. Inayos ang sarili na ngayon ay handang handa ng makalabas ng hospital. “Dad can you leave us alone for a while.” Kuway baling niya sa ama.

“S-sige ikaw ang bahala hijo. Dadalhin ko na lang ang iba sa labas para mailagay na sa kotse.”

“Thank you dad.”

Lumabas na si tito Zoey kaya naiwan kaming dalawa.

Tumitig siya sa akin bago nagpakawala ng isang buntong hininga.

“Noon na ipinagpipilitan ko pa ang sarili ko at ayaw kong magising sa katutuhanan na wala pa sa plano mo ang magpakasal.” Pagpapatuloy niya sa sinasabi kanina. Nangunot ang nuo ko dahil doon.

“May magandang naidulot ang pag kakaaksidente ko dahil para akong nagising sa pagkakahimlay ko dahil sa pagmamahal na nararamdaman ko sayo. Pero tama ka. Bata pa ako at kailangan ko munang may marating sa buhay bago pag iisipin ang mga walang kwentang bagay gaya ng kasal na iyan.”

“Zeeus.”

“Yeah! Your right sa simula pa lang. Masyado lang akong nagpadala pero ngayon, sure na ako na hindi ko na gusto ang magpakasal sayo.”

“Let’s not talk about it now. Dahil tumigil na ako sa pagtuturo kaya pwede na tayong magpakasal.”

“Huwag mong igive up ang pangarap mo ng dahil sa akin, Zander. Kung naawa ka lang dahil sa nangyari sa akin huwag na. Hindi ko kailangan ng awa mo ngayon. At buo na ang pasya ko. Pupunta ako sa Japan para buuin ang pangarap ko ng wala ka.”

Saka siya tumalikod sa akin. Mabilis ang ginawa kong paghawak sa kamay niya para pigilan siya.

Isang malamig na tingin ang ipinukol niya sa akin bago niya tinignan ang kamay ko na nakahawak sa kanya.

“Pasensya na sa naging abala sa iyo. But this time. I want to live a peaceful life without you.” Ramdam ko ang bigat sa boses niya ng sinabi iyon at katutuhanang walang halong pag aalinlangan na gusto niyang malayo sa akin.

Ang mahigpit na pagkakahawak ko sa kamay niya ay lumuwang hanggang sa tuluyan ko na siyang binitawan.

“Hindi ako makikipagtalo sa iyo ngayon. Sige, ibibigay ko ang gusto mo sa pagkakataong ito. Papayagan kitang lumayo. Pero tandaan mo, no matter what happen at ilang araw, buwan, taon mo mang gustong lumayo. You always belong to me.” Saka ko na siya nilayuan.

Kumilos ng normal na parang walang nangyari. It’s not hurt, dahil alam ko. Na kahit na malayo siya sa akin. He belong to me no matter what.

---

To Be Continued..

---

MC #24: Zeeus

Typo and grammatical error ahead!!

24_Zeeus

“Anong pang ginagawa mo dito?” Tanong ko sa kanya ng magising ako kinabukasan na siya ang una kong makita.

Malinaw na ang usapan namin kahapon na tigilan na niya hindi na niya kailangan akong asikasuhin ngayon magaling na ako dahil hindi ko siya kailangan.

Hindi kailangan?

Natigilan ako sa naisip kong iyon.

“Ako parin ang doctor mo kaya responsibilidad kita. Pero pwede ding isipin mo na fiance mo ako dahil binabawi ko na ang pagpayag ko kahapon sa usapan natin tungkol sa pag alis mo.” Seryusong sagot niya sa akin na ikinatigil ko at napatitig sa kanya.

Naisip ko kung panaginip ba ang nakikita ko ngayon o dala lang ng matagal kong pagkakatulog dahil sa aksidente dahil ibang Zander yata ang nasa harapan ko.

Sandali, baka dinadaya lang ako ng paningin ko at puso ko at ibang tao ang nasa harapan ko. Si Argus? Si Aries? O si Eros ba ito?

Pero kung si Argus ang nasa harapan ko dapat seryuso din ito pero may kapilyuhan sa mata kung makatitig. At saka sa dalawa sa triplets ay hindi ko pa nakikita at nakakasalumuha simula noong una naming pagkikita sa restaurant noon.

So, si Zander talaga ang nasa harapan ko at dinadaya lang ako ng paningin ko ngayon. Kailan ba ako magigising sa mapaglarong panaginip kong ito at baka umasa na naman ako dahil sa ipinapakita niya ngayong affection sa akin.

Kakaiba talaga eh. Hindi na iyong dating Zander na ang tanging makikita mo sa mga mata ay kaseryusuhan.

“Hindi ka nakakatawa. At saka sinabi ko sayo na pinuputol ko na ang ugnayang mayroon tayo noon.” Sabi ko sa kanya na pilit na ipinapakitang walang epekto sa akin ngayon ang presensya niya.

“Well, hindi naman ako pumapayag na maghiwalay tayo. Ang tanging pinayagan ko lang ay iyong gusto mong mapalayo.” Balewalang sagot niya sana niya itinungkod ang mga kamay sa magkabilaang gilid ng baywang ko kaya ang lagay ay hindi na ako makabangon ng maayos dahil kung aayos ako ng upo ay baka magkauntugan na kami. “Pero nagbago na ang isip ko at binabawi ko na iyon. Sa ayaw at sa gusto mo, dito ka magtutuloy mag aral.”

“At sino ka para magdisesyon sa gusto kong gawin sa buhay ko.” Saka ko siya tinapunan ng matalim na tingin.

“Coz I’m your fiance. Nakalimutan mo na ba?” At mas lumapit pa siya sa akin kaya naman napahiga pa akong muli dahil kung hindi ko gagawin iyon ay magdidikit na ang mukha namin. “Mmmm, lie down baby. May lakas na ba ang mga boto mo.”

“Tigilan mo ako Zander.”

“Hmmm, why baby? Alam mo ba na nasasabik na ako. Kailangan na nating umuwi para naman magawa na ang lagi nating ginagawa.” Sinabayan pa niya ng kindat. Mabagal pa na kumilos palapit ang mukha sa akin.

Sandali nga ulit! Si Zander ba talaga ang nasa harap ko?

“Niluluko mo ba ako? Ikaw ba talaga si Zander?” Hindi ko na talaga mapigilang tanong sa kanya. Kaso nakakapanibago ang ikinikilos niya simula ng magising ako kahapon.

Nakita ko na natigilan siya pero unti unting gumuhit ang isang ngiti sa mga labi niya. “What do you think baby? Ano ang gusto mong patunay para masigurado mong ako nga ang kaharap mo?” Sagot na patanong pa na saad niya. Ang ngiti niya ay nagbago at napalitan ng isang ngisi ng kapilyuhan. At kailan pa siya natuto ng ganung ngiti?

Dalawang buwan lang ba talaga ako nakatulog o dalawang taon dahil halos ang laki ng ipinagbago niya. O sadya talagang namamalikmata at nanaginip lang ako.

“Stop! It’s not funny anymore.” Sita ko ng halos gapulgada na lang ang layo niya sa mukha ko at kaunting kibot na lang ng labi ko ay didikit na ang labi niya doon.

“Why baby? Hindi naman ako nagpapatawa at wala akong balak magpatawa sa mga ganitong sitwasyon. Ang gusto ko ngang gawing ngayon ay ito….” at bago pa man ako makasagot muli sa kanya ay sakop na ng labi niya ang labi ko at ginawaran ng isang nag aalab na halik na siya agad nakapagpawala ng katinuan ng isip ko at walang pag aalinlangang tinugon ko iyon.

Yeah! Kahit na anong tulak ko sa kanya at pagmamatigas ko sa sarili ko na huwag ng papaapekto ay hindi ko kaya. At ngayon, kusa ng kumilos ang mga kamay ko at kumapit sa leeg niya dahilan para makapagpakawala siya ng isang mahinang ungol.

Bahagya pa siyang lumayo sa akin saka tumitig sa akin.

“Baby.” Paos na tawag niya sa akin. Ilang sandali pa ay muli niya akong hinalikan. Mas pinalalim at parang wala ng bukas ang naging palitan namin ng halikan.

Pero agad din kaming napahiwalay sa isa’t isa dahil isang tikhim sa may pintuan ang narinig namin.

Kaya naman mabilis na tumuwid siya ng tayo at ako naman ay mabilis na inayos ang upo ko at sabay na napatingin sa tumikhim.

Sina daddy at papa ang dumating.

“Baka nakakalimutan niyo na nasa hospital parin tayo.” Seryusong saad ng papa at lumapit sa amin. “Gawin niyo iyan kapag hindi namin makikita lalo na at hindi pa kayo kasal.” Dagdag pa nito.

“Pasensya na tito, pero inaayos ko na ang mga papel na kakailanganin para sa kasal namin.” Matatag na sagot niya na nakapagpatingin sa akin sa kanya.

“Pero mag aaral pa ako. Bata pa ako.” Ako ang sumagot na iyon naman ang lagi niyang sinasabi noon sa akin na naging dahilan para din tumitig siya sa akin. Gustong magtanong ang paraan ng titig niya pero wala namang salitang namutawi sa bibig niya at muli ding humarap kina daddy.

“Makakapag aral naman si Zeeus tito kahit kasal kami diba? Ayaw ko lang na may ibang aaligid sa kanya kaya dapat itali ko na siya sa pangalan ko.”

“Mabuti at ganyan ang pananaw mo Zander hijo.” Sabad naman ni daddy saka lumapit sa akin. “Ano? Nakahanda ka na ba sa pag uwi mo?”

“Oo dad.” Sagot ko na lang kahit na gusto kong kiligin sa sinabi niya kina daddy pero pinigil ko ang sarili ko.

Dream come true na ba talaga? Dahil iyon na lang ang hinihintay ko talaga ang makasal sa kanya at masasabi kong akin lang din siya.

“Pwede naman na siguro sa akin siya uuwi tito? Para mas mabantayan ko na siya habang nagpapagaling pa siya.” Kuway sabi pa niya.

“No! May sarili akong tinitirahan.” Sabad ko pero hindi nila ako pinakinggan dahil sumang ayon sina papa at daddy sa sinabi niya. At hindi lang iyon…

Hindi lang iyon dahil…

“Makakaasa kami sayo hijo, at sana huwag mo na siyang hayaan gawin ang mga hilig niya na palaging ikinakapahamak ng buhay niya.” Binilinan pa talaga siya ni daddy na talagang ipinauubaya na nila ako.

“Daddy naman, ganun ganun na lang ba niyo ako ipapamigay?”

“Abay hindi. Bakit kung naging masunurin ka ba sa amin ipapamigay ka namin ng basta basta. Buti si Zander at kapag naglikot ka at nagpilit ka ay may magagawa siya.”

Pinanlakihan ko sila ng mga mata. Bakit parang botong boto na sila ngayon kay Zander? Ano bang ginawa talaga ni Zander sa mga panahong wala akong malay?

“Daddy.”

“Hala huwag ka ng mag reklamo ng makauwi na tayo. Masyado mo ng binabangkrupt ang hospital natin.” Si papa at tinulungan na ang si yaya na magbuhat ng mga kailangan naming iyuwi.

Gusto ko pa man magreklamo pero wala na akong magawa ng umalalay na siya sa akin pababa ng kama.

“Halika na! Gusto mo bang tulungan pa kita maligo at magbihis?” Kuway tanong pa niya sa akin.

“Hmmp! Tigilan mo ako.” Ng makaalis na ako ng tuluyan sa kama ay saka ko iwinaksi ang kamay niya at agad na tinungo ang banyo ng makuha ko ang nakalatag na damit mismo sa ibabaw ng kama ko kanina at mabilisan ng naglinis ng katawan at naligo.

“Lets go.” Si papa ng marating namin ang lobby ng hospital.

“Yes tito.”

“Sa bahay na muna kayo tumuloy ngayon para mahakot mo na din ang iba pang mahahalagang bagay na gamit nitong si Zeeus.” Si papa na walang pag aalinlangang ipinamimigay na talaga ako sa kanya dahilan para tapunan niya ako ng tingin na nagsasabing wala na akong magagawa dahil sina papa at daddy na ang nagpapasya para sa akin.

Hindi na ako nagsalita pa para komontra sa kanila kasi parang wala na ding patutunguhan pa kung sakali dahil nakikita ko na may napag usapan na sila na hindi na yata ako makakatanggi pa.

At sa nakikita ko kay Zander ngayon ay ibang iba na siya kaysa sa dati. Na kung ano ang gusto ay iyon ang masusunod kahit pa na komontra ako.

At nadagdagan ng kapilyuhan ang bawat tinig niya sa tuwing ako lang ang kinakausap niya.

Sa bahay nga kami umuwi. Nagpahanda ng kaunting salo salo sina daddy dahil sa pasasalamat na din na nagising na ako at tuluyan ng naligtas sa minsan ng nabingit ako sa mamatayan.

Nagpalipas na doon ng kaunting oras bago nagpasyang nagpaalam si Zander kina papa na sinang ayunan agad na iyuuwi niya ako sa bahay niya.

“Ikaw na ang bahala sa anak namin hijo.” Pagbibilin pa ng daddy sa kanya ng ihatid na kami sa labasan ng bahay.

“I will tito, huwag po kayong mag alala.” Magalang naman na sagot niya saka tuluyan na siyang nagpaalam sa kanila. Binalingan maman ako ng daddy ng mauna na siyang sumakay ng kotse.

“I love you son.” Sabay yakap sa akin.

“I hate you dad.” Hinaluan ko naman ng pagtatampo sa boses ko pero yumakap pa din naman ako dito. “Basta basta niyo na lang akong ipinamimigay.”

“Hindi naman sweetie.” Ramdam ko ang masuyong paghaplos ng palad ng daddy sa likod ko bago humawak sa magkabilang braso ko at tumingin sa akin. “Alam mo bang matagal ka ng wala sa amin. 13 years ago noon ng magpasya kami ng tito Alex mo, at ang hawak namin na nagtatali sa inyong dalawa ni Zander ay nasa kanya na. Kaya may karapatan na siyang kunin ka sa amin.” Mahaba habang paliwanag niya na ikinatahimik ko.

“Huh! P-paano dad?” Hindi talaga ako makapaniwala sa sinabi ng daddy.

“Hindi man sana tama ang ginawa namin pero nagkasundo kami ng tito Alex mo na magfile ng kasunduan para sa inyong dalawa and at sa edad mong 18 ay sakop ka na ni Zander.”

“Daddy!”

“Yes baby, at hindi namam kami nagkamali dahil nainlove ka sa kanya at ganun din naman siya sayo. Kaya taos puso ka naming ibibigay sa kanya.”

Hindi ako umimik sa mga nalaman ko. Pahapyaw man ang naging paliwanag nito ay naging malinaw na ng tuluyan sa akin ang lahat.

Muli akong niyakap ng daddy, ganun din si papa ng makalapit na sa amin na katatapos lang ibaba ang phone na may kausap kanina.

“Alagaan mo ang bunso namin.” Kuway bilin pa ng papa sa kanya ng dumungaw ito sa bintana ng kotse.

“Yes tito, babalitaan ko na lang kayo kapag naayos ko na ang lahat ng mga pwedeng gamitin sa kasal namin.”

“Okay hijo. Ingat kayo.”

“Oo tito.”

“At ikaw.” Baling ng papa sa akin. “Ingat ka.” Sabay tapik ng balikat ko.

Tumango ako bilang sagot ko at magalang na ding nagpaalam sa kanila. Pero ng nakasakay na ako at bagtas na namin ang daan patungo sa bahay niya ay hindi ko na siya inimik pa. Ganun din naman siya pero kapansin pansin naman ang panaka nakang pagsulyap niya sa akin.

At habang nasa daan kami ay nabalot kami ng nakabibinging katahimikan sa loob ng kotse hanggang sa tuluyan na isang harapan ng malaking bahay.

“This is our home now.” Kuway sabi niya ng pagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse na agad naman akong bumaba na nakatingin sa harapan ng bahay. “Ngayon lang ito matitirahan kasi sa bahay nina papa ako naglalagi dahil narin sa pagtulong ko sa kanya sa mga gamot na ginagawa niya.” Kuway may pakwento pang sabi niya habang iniisa isa ng ibinaba ang mga dala naming maleta galing sa bahay. “Come on baby, pasok na muna tayo.” Aya pa niya sa akin saka niya ako hinawakan sa kanang kamay na sinabayan na ng paghila kaya naman nagpatangay na lang ako.

Sinalubong kami ng isang may katandaan ng lalaki.

“Magandang hapon sir.”

“Magandang hapon din Mang Harly. Pakitulungan na lang po kaming ipasok ang mga maleta namin sa kotse.”

“Sige po sir.” Saka na ito tumalima at kami naman at tuluyan ng pumasok sa bahay.

“Gusto mo na bang magpahinga muna?” Narinig kong tanong niya ng igala ko ang paningin ko sa loob ng bahay.

Dalawang palapag lamang iyon hindi gaya ng bahay na tatlong palapag pero maluwang ang loob nito at napakaaliwalas tignan.

Hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya kaya mas iginala ko pa ang paligid hanggang sa makita ko ang isang maliit na pigurin ng dolfin kaya nilapitan ko iyon. Nakalagay iyon sa isang maliit na kabinet na talagang ipinasadya yata para dito.

“Alam mo bang ang ganda ng kwento ng pigurin na iyan.” Hindi ko namalayang sumunod pala siya sa akin. Naoakislot pa ako ng maramdaman ko ang pagpulupot ng mga braso niya sa baywang ko at isinandal ang baba sa balikat ko. “Muntik na iyang nabasag noon ng malaman ng daddy na buntis siya.”

Gusto ko siyang lingunin pero hindi ko magawa dahil halos hindi ko na magalaw ang ulo ko dahil mas inilapit pa ang mukha niya sa leeg ko na sinabayan ng pag singhot doon.

Nakakamangha nga dahil noong una kong malaman na si tito Alex ang mismong nagsilang sa kanila. Hindi kapanipaniwala pero iyon daw talaga ang totoo. Kaya naman masasabing buong buo ang pamilya nila dahil isang daang pursyento na magkakadugo talaga sila. Hindi gaya namin nina Angel at Hades na magkaiba ang ama namin. Si papa ang ama nilang dalawa gayong ako ay kay daddy pero hindi naman masasabi iyon na hindi naming itinuring na tunay na magkakadugo kaming tatlo. We are brothers at sina papa at daddy ang mga magulang namin.

“Nabasag lahat noon ang mga kagamitan sa silid nila ni papa dahil nagwala si daddy at iyan lang ang natirang naiwan na buo dahil sa pakiusap ng papa kay daddy. Tapos huli na ng magsisi ang daddy dahil halos lahat naman bg gamit sa taas noon ay mamahalin kaya nanghinayang siya sa mga nasira niya. Pero hindi naman nanghinayang si papa noon sa mga iyon dahil kasalanan naman daw niya dahil binubtis niya si daddy ng wala itong kaalam alam.”

“May ganun ba na hindi niya malalaman?”

“Mayroon baby, dahil umiinum ng gamot ang daddy noon para hindi siya mabuntis pero pinalitan ng papa ang gamot na iyon noon. Dahil siya din naman kasi ang gumawa nun. Kaya hayon, nakalusot at triplets pa ang naging resulta.”

“Sina Argus yon.”

“Yeah! Pero tuluyan ng inalis ang bahay bata sa loob ng katawan ng daddy noon ng maisilang ang tatlo.”

Napatango ako. Bigla yatang naging magaan ang pag uusap namin at nakalimutan ko ang hinanakit ko sa kanya.

Well, ito naman ang gusto ko. Ang ganito kami. Naglalambing siya sa akin.

“At lalong tumibay ang samahan nilang dalawa at walang hindi nadadaan sa mabuting usapan kung mayroon man silang hindi pinagkakaunawaan.” Pagpapatuloy niya sa pag kukwento. “At iyon ang gusto ko. Alam mong hindi ako palasalita at hindi ko pinapatulan ang mga kakulitan mo. Pero gagawin ko ang lahat ngayon para hindi na tayo mag away.”

“Hmmp!.” Parang bata lang na napalabi kahit hindi man niya nakikita.

“Baby, sorry dahil naramdaman mo noon na mas mahalaga sa akin ang mga pangarap ko. Pero nagising na lang ako bigla noong naaksidente ka at natakot ako na baka mawala ka na lang sa akin bigla.” Doon ko inalis ang kamay niya na nakapulupot sa baywang ko at humarap sa kanya.

Gusto ko siyang tignan kung gaano katotoo ang mga naririnig ko sa kanya ngayon.

“At sana, sa pagsasama nating ito ay muli mong ibalik ang tiwala at pagmamahal mo sa akin.”

Hindi ako umimik, basta nakatitig lang ako sa kanya.

May iginanda ba ang pagkakaaksedente ko? Malamang nga dahil ibang iba na ang Zander na kaharap ko. Dahil punong puno na ng emosyon ang mga mata niya.

At isa na doon ang pagsusumamo.

---

To be Continued..

---

MC #25: Zeeus

Typo ang gramatical error ahead!!

Zeeus at the multimedia!!

25_Zeeus

Nagkatulog ako kagabi na hindi ko na siya nahintay na pumasok sa silid namin at ngayon nagising naman ako na wala din siya sa tabi ko.

Natulog ba siya kagabi o sadyang hindi siya tumabi sa pagtulog sa akin at natulog siya sa ibang silid.

Napasimangot ako sa naisip ko. Dinala ba niya ako sa bahay niya pero parang wala naman ako dito. Hindi na nga siya nagtuturo pero hindi ko naman siya mahagilap sa buong bahay. Dalawang araw na akong nandito pero ganito lagi ang nabubungaran ko na ako lang mag isa sa kama pagkagising ko.

Naiinis na bumangon ako at tinungo anh banyo para makapagbawas at para makapaglinis ng katawan. Kung ganito lang din naman ang araw araw na gawain ko ay mas mabuti pang lumabas na lang ako at mamasyal. Kasi naman, sa susunod na lang daw na sem ako papasok dahil madami na akong na miss sa aralin namin na hindi naman madadaan lang sa make up class. Kaya heto matetengga ako ng walang ginagawa.

Nakapagbihis na ako lahat lahat at lumabas na ako ng silid namin at handa na akong umalis. Palakad na ako para tunguhin ang hagdan nf madaanan ko ang isang silid na bahagyang nakaawang ang pintuan.

Ayaw ko man sanang lumapit doon ay narinig ko ang boses niya na parang may kausap. Maybe sa phone siguro kaya naman nahikayat ako na makinig kung ano ang sinasabi niya sa kausap.

“I know papa…“parang may paghihinayang sa boses na sabi niya sa kausap. “Ginagawan ko na ng paraan para mapag aralan ang mga gamot na ipinasa mo sa akin. Alam niyo naman na nasa bahay ko na si Zeeus… yes papa.. nasa ayos na siya.. alam ko naman.. inaayos ko naman ang schedule ko about it.. makakaabot naman siguro sa deadline yon.. oo papa.. pasensya na talaga.. medyo nababawasn lang ang oras ko sa pagtulong sa inyo.. opo.. salamat papa.” Nag ramdam ko ang pagpapakawala niya ng isang buntong hininga. “Yes papa.. bye..”

Pakiramdam ko ay parang naging pabigat pa ako sa kanya dahil sa tuno ng boses niya. At ako anh nagiging dahilan dahil sa pagbabago ng schedule ng oras niya.

Ganun ba siya ka busy noon na hindi ko napapansin. Paano niya binibigyan ng oras ang pagtuturo sa school at pagtuturo sa akin ng dalawang oras noon sa gabi sa mga oras na itinutuon niya sa mga ginagawa niya?

Kaya ba siya hindi ko mahagalap dahil dito siya naglalagi na halatang isang laboratory room.

Ang kaninang kagustuhan kong umalis at mamasyal ay nawala at parang gusto ko siyang lapitan. Tanungin kung nagiging pabigat ba ako sa kanya sa pag i stay ko sa bahat niya.

Kahit sabihin man sa kwento nina daddy na para na nga kaming mag asawa dahil sa papel na pinagawa nila ng daddy niya noon ay hindi pa naman iyon naipapasa sa kinauukulan para mabigyan na ng tuluyan iyon ng basbas.

Pero dahil naman don ay nakahinga ako ng maluwang dahil masasabing akin lang siya at walang makakaagaw sa kanya mula sa akin dahil iyon na ang panghahawakan ko kung sakali mang may makialam at pakigulo sa relasyon naming dalawa.

Nawala ako sa pag iisip ko ng muli kong marinig ang phone niya na tumunog kaya muli akong sumilip sa loob.

“Zander speaking, how may I help you?” Sagot niya mula sa kabilang linya. “Yes speaking…. o good morning prof. Ben… oo naman… pasensya na, gaya ng sabi ko hindi na ako magtuturo dahil sa personal na dahilan ko…. yeah.. nasabi ko naman na isa sa pagtuturo ang pinakagusto ko sa lahat… na isa iyon sa gustong gusto ko… oo.. ang ipamahagi ang kaunting kaalaman ko… pero… mahalaga din sa akin ang dahilan ko kaya ko tinalikuran ang pagtuturo ko… pasesnsya na talaga prof. Ben…. gustuhin ko man talaga hindi muna pwede sa ngayon…yes prof. Ben.. ikamusta niyo na lang ako kina prof. Arnold at sa iba pa.. yeah.. thank you.. bye.. “

Bakit ba kasi hindi pwedeng magkaroon ng relasyon ang guro at ang estudyante? Ano naman ang bawal doon kung nasa tamang edad naman ako?

Nagpakawala ako ng isang buntong hininga sa naisip ko. Tapos sa narinig ko pa sa kanya na isa sa pagtuturo ang isa sa pinakagusto niya na bigla na lang niyang tinalikuran dahil sa akin.

Ako ba ang nagiging dahilan ngayon para unti unti niyang talikuran ang mga bagay na pinagusto niyang gawin? Ako ba ang dahilan kaya ang oras niya ay hindi niya na kayang ayusin ang schedule niya?

“Gising ka na pala.” Nagulat pa ako ng bigla na lang bumukas ng tuluyan ang pintuan kung saan ako sumisilip kanina. “Kanina ka pa ba dito?”

“N-no! Napadaan lang ako. Kasi gusto ko sanang lumabas.” Sagot ko sa kanya at umiwas ng tingin sa kanya. Para akong nakaramdam ng kung ano sa dibdib ko dahil sa mga bagay na unti unti kong nalalaman ngayong magkasama na kami sa iisang bubong.

Parang naiisip ko talaga na isa na akong malaking pabigat sa kanya dahil doon. Naiisip ko tuloy na masyado akong makasarili dahil ipinagpipilitan ko noon ang sarili ko sa kanya na gusto kong ako ang magiging first priority niya kaysa sa iba.

Ngayon naiisip ko na na hindi pala maganda iyon. Bakit ko ba hindi gumana ang utak ko noon. Masyado ba akong nagpadala sa pagmamahal ko na nauwi na sa pagkaselfish ko.

Siguro nga! Dahil iyon na ngayon ang nararamdaman ko.

“Saan ka pupunta?” Nasa tuno ang pagkatamlay ng boses niya kaya naman napilitan akong napatingin sa kanya.

Nakikita ko sa mukha niya na parangs stress na stress siya at parang wala ng naging magandang tulog.

“Mamasyal sana ako. P-pero.. tingin ko tinamad na ako.” Totoong sagot ko sa kanya. Oo gusto ko ngang mamasyal kanina pero nawala na iyon ngayon dahil sa mga narinig ko.

“Kung gusto mong mamasyal bakit hindi mo sabihin sa akin para masamahan kita.” May ngiti man sa labi niya ngayon ay hindi naman mawawala sa mga mata niya ang halatang pagod na pagod niya.

“H-huwag na.” Nakaramdam ngayon ako ng pagkahabag sa nakikita ko ngayon sa kanya. “O-okay ka lang ba?” Hindi ko na mapigilang tanungin iyon sa kanya.

“Huh! Bakit mo natanong?” Mukha namang nagulat siya sa naging tanong ko. “Ako bga dapat ang magtanong niyan sayo. Alam ko na nabo-bored ka na dito sa bahay dahil hindi tayo halos nag uusap. Pasensya ka na baby.” Hinila niya ako at niyakap. Nagpakawala pa siya ng isang buntong hininga habang nakabaon na ang mukha niya sa balikat ko. “Masyado lang akong naging abala sa mga ginagawa ko sa loob.”

“Kailangan ba talaga na i rush mo ang ginagawa mo ngayon?”

“Kailangan baby, kasi nabawasan ang oras ko noon ng nasa hospital ka. Kaya ngayon ako maghahabol ng oras dahil magaling ka na. At sana this time maintindihan mo ako na hindi ko naibibigay ang oras na gusto mo na kasama ako.”

Kusang kumilos ang mga kamay ko at yumakap sa kanya. So boses niya ay ramdam ko ang pagod niya.

“Okay! Pero pwede ba akong humiling ngayon?”

Kumalas siya ng yakap sa akin at tumitig.

“Basta kaya kong ibigay baby. Name it.”

“P-pwede bang matulog ka na muna. K-kasi nakikita ko na halos wala ka pang tulog simula ng dumating tayo.”

“Okay lang ako baby, nag ti-take naman ako ng gamot para sa lakas ng katawan.”

“Pero iba parin ang tulog para sa katawan mo.”

“Okay! Okay! Hindi ako makikipagtalo sayo sa bagay na iyan. Pero sa isang kundisyon.”

“Ano?”

“Samahan mo ako hanggang sa makatulog ako.”

“Mmm! Lets go.” Magkaagapay kaming bumalik sa silid namin.

Mabilisang naligo muna siya bago nagpasyang matulog na.

“Gisinging mo din ako mamaya baby. Iidlip lang ako. Kailangan ko pa kasing tapusin ang mga ginagawa ko sa lab.”

“Okay. Just sleep.” Tumango siya.

Magkatabi kaming nahiga. At wala pa ngang isang minuto mahigit ay tuluyan na siyang nakatulog.

Ni hindi na siya natinag ng umalis ako sa pagkakaunan sa braso niya at alisin ang kamay niya na nakayakap sa akin.

Malaya ko na siyang pinagmasdan habang himbing ng natutulog. Masuyong humaplos ang mga kamay ko sa pisngi niya. Hindi na din siya nakapag ahit ng balbas at bigote niya dahil medyo may kahabaan na.

“Sorry.” Bulong ko habang patuloy ako sa paghaplos ng pisngi niya. Dadamahin ang kalambutan ng labi niya. “Hindi ko naisip noon na hindi lang ako ang tao sa buhay mo. Hindi lang pagtuturo ang ginagawa mo. Paano ako naging bulag noon na tanging kaligayahan ko lang ang nasa isip ko. Na sarili ko lang ang iniisi ko.”

“Hmmm.” Gumalaw siya dahilan na siguro dahil napadiin ang daliri ko sa labi niya pero hindi naman siya nagising. Kinapa ako ng kamay niya at muling iniyakap ang kamay sa may baywang ko.

“I love you Zander. I really love you.” Saka ko siya niyuko at dinampian ng halik sa nuo. Hanggang sa labi.

Maingat na muli kung tinanggal ang kamay niya sa baywang ko saka ko na siya iniwan sa silid.

Nagpasya akong pumunta sa kusina para na ring mag agahan. At kung ano ang pwedeng gawin sa maghapon ko na hindi lumalabas ng bahay.

“Salamat nana Wanda.” Pasasalamat ko sa kasama naming katulong sa loob ng bahay. Malibang kay mang Harly na siyang nag aalaga sa halaman sa labas. Mag asawa sila.

“Walang anuman hijo.”

“Nana Wanda, pwede pong magtanong?”

“Oo naman hijo.”

“Ilang taon na po kayo naninilbihan kay Zander?”

“Matagal tagal na din hijo. Nasa walong taon na mahigit. Pero bihira naman umuwi dito si Zander.”

“Paanong hindi po nauwi?”

“Hindi siya dito umuuwi dahil sa bahay ng mga magulang niya lagi naglalagi hijo. Kina Sir Magnus at Sir Alex. Kami lang halos ang nakatira dito na ipinagkatiwala niya na kami muna ng Tata Harly mo ang mamahala dito hanggang sa wala pa  siyang asawa. Siguro kapag gusto lang niya siguro magpahinga saka siya nagagawi dito. Mabuti na yong isang beses sa dalawa o tatlong buwan siya nauwi dito. At kung uuwi naman siya dito. Tatlo o apat na oras lang ang tulog tapos magkukulong na sa labiratory room niya.” Mahabang pag kukwento nito.

“Ganun po ba?” Wala akong alam na sasabihin. Kung ganun sa mga iyon lang talaga umiikot ang oras niya at sa sinabi niya noon na wala siyang panahon sa mga kalukuhan.

Now I realize that napakadamot ko sa mga panahonh iyon. Na gusto kong kuhanin lahat ng oras niya na dapat ay para lang sa akin.

“Oo hijo. Kaya nga natawa kami dahil iniyuwi ka niya dito ng magbago naman kahit papaano ang routine niya sa araw araw. Pero sa nakikita namin na mas lumala pa yata dahil simula ng dumating kayo hindi ko pa nakikitang nagpahinga siya.”

“Huwag na po kayong mag alala nana Wanda. Natutulog na po siya ngayon. Gusto ko na lang po na maghanda na lang kayo ng masaganang pagkain para sa tanghalian para sa ating apat ni tata Harly.”

“Oo naman hijo.”

“Maraming salamat po nana Wanda.”

“Walang anuman iyon hijo. Dahil nandito naman kami para pagsilbihan kayo ni Zander, at sana kaya mo siyang intindihin lalo na sa mga panahong busy siya sa mga gawain niya. Ganyan siya kabusy lagi at halos hindi na natutulog pa.”

Tumango ako bilang sagot bago ko ipinagpatuloy ang pagkain ko ng agahan. Nagpaalam na din ito sa akin para ipagpatuloy daw ang mga dapat pang gawain sa bahay bago maghahanda para sa tanghalian.

Binilasan ko na ang pagkain ko para makabalik na ako sa silid namin para samahan siya. Pero ng makabalik na ako doon ay hindi ko na siya naabutan. Tanging maayos na higaan na lang ang naabutan ko.

Gaano ba ako katagal kumain at bakit gising na siya. Agad kung tinungo ang laboratory room niya dahil iyon naman ang alam ko lang kung nasaan siya. At tama ako. Dahil naabutan ko nga siyang abala na naman na nakatutok ang mga mata niya sa isang malaking monitor na nandoon habang panaka nakang tumitingin sa microscope sa harapan niya.

“Ayaw kitang estorbuhin pero bakit ka gumising agad. Halos wala pang isang oras ka nakatulog.” Sabi ko habang lumalapit ako kaya nabaling ang tingin niya sa akin pero saglit lang iyon at muling itinuon ang paningin sa tinitignan sa microscope.

“Tatapusin ko na lang ito baby. Sapat na iyong halos isang oras na akong nakatulog.”

“Pero magkakasakit ka niyan sa ginagawa mo.”

Ngumiti lang siya ng saglit na tumingin sa akin. “Don’t worry baby, nagagawan ng gamot ang mga bagay na iyan.” Buong kumpyansa parin na sagot niya.

Hindi na lang ako nagsalita pa at pinanuod ko na lang siya sa ginagawa niya. Ganito ba talaga ang mga may sobrang talino? Na napapabayaan ang sarili nila basta mapagbigyan lang ang mga nasa utak.

“Kumain ka na ba ng agahan? Pasensya ka na baby, hindi ako nakakasabay sayo sa bawat kainan.” Kuway sabi pa niya habang may ginagawa.

Sa unang araw kasi ay hindi ako nakikisabay sa kanya dahil may inis parin ako sa kanya. Pero kapansin pansin naman na hindi niya alintana iyon naging busy siya sa mga oras na may tampo parin ako sa kanya.

At nasasagot ang mga katanungan ko dahil sa nakikita ko ngayon sa kanya.

“Tinatanong mo ako pero ikaw ba? Kumain ka na?”

“Oo kaninang madaling araw baby habang natutulog ka pa kanina. Nagutom kasi ako kasi hindi ako kumain kagabi ng dinner.”

“Nagpaluto ako ng tanghalian kay Nana Wanda, sabay sabay na tayong kumain mamaya.”

“Sure baby. Matatapos ko naman na siguro ito maya maya na lang.”

“Good then. Hindi na lang muna kita e-estorbuhin ngayon para matapos mo na iyan. Pero tatawagan kita mamaya kapag tanghalian na.” Sabi ko na lang sa kanya.

“Yes baby. Thank you. Babawi na lang ako sa susunod kapag natapos ko ang mga ito.”

Lumapit ako sa kanya at mabilisang dinampian siya ng halik sa labi ng mag angat siya ng tingin ng makalapit ako.

“Mmmm, I miss your kisses baby.” Bulong pa niya.

“Me too.”

Ayaw ko man siyang iwanan ay nagpaalam parin ako sa kanya ng maayos para bigyan siya ng puwang sa mga ginagawa.

---

To Be Continued..

---

MC #26: Zeeus

Typo and gramatical error ahead!!

Zeeus at the multimedia

26_Zeeus

Hindi ako nag pahalata na gising pa ako ng maramdaman ko ang pagsampa niya sa kama.

Pasado alas tres na ng madaling araw at ngayon lang siya pumasok sa silid naming dalawa.

Narinig ko pa ang pagpapakawala niya ng isang malalim na paghinga bago tuluyang tumabi sa akin.

Naramdaman ko pa ang pagdampi ng labi niya sa nuo ko bago tuluyang umayos ng higa. May pag iingat na inangat ang ulo ko at ipinaunan iyon sa braso niya.

Hindi parin ako nagmulat ng mata pero kumilos ako para yumakap sa kanya at nagsumiksik sa katawan niya na agad namang yumakap sa akin.

“Shhhh! Sleep tight baby.” Paos na boses niya at muling dinampian ng halik ang nuo ko. “I love you.” Gusto kong maluha dahil sa narinig kung salita mula sa kanya pero hindi ko ginawa at hindi na ako muling kumilos pa. “And I’m sorry. Hindi kita dinala dito para lang ma bored at alam ko na iyon na ang nararamdaman mo.” Pagpapatuloy niya sa pagsasalita?

Alam ba niya na gising ako? Hindi naman siguro diba?

Bahala na. Basta hindi na lang ako gagalaw para hindi niya iisipin na nagkukunwari lamang ako.

“Ito ang gusto kong ipaliwanag sa iyo noon. Na ayaw ko munang ilagay ka sa ganitong sitwasyon dahil hindi ko masisiguradong mapagtutuunan kita ng maraming oras.” Mahinang boses na nagpatuloy siya sa pagsasalita. “Hindi ko gugustuhin na itali ka sa ganitong buhay baby. At maramdaman mo na nagkukulang ako ng oras sayo.” Habang nagsasalita ay nararamdaman ko ang panakang higpit ng yakap niya at paulit ulit na hahalikan ako sa ulo ko. Sasamyuhin ang buhok.

Nagpakawala siya ulit ng buntong hininga.

“Pero pipilitin ko na hindi ako magaya sa lolo na natuon na lang ang pansin sa panahon sa laboratory niya. Gagawin ko ang lahat para mabigyan kita ng magandang buhay kasama ako.”

Makasarili!

Iyon ang unang katagang nagsumigaw sa utak ko dahil sa sinabi niya.

Makasarili ako! Dahil kaligayan ko lang ang naisip ko at hindi ko na inisip noon na may ibang takbo ang buhay niya bago kami nagkakilala at muling nagkita noong huli 13 years ago.

Kahit na gustong gusto ko sanang magsalita at sumagot sa kanya para humingi din sana ng tawad pero naunahan na ako pagkaduwag.

Nanatili na lang akong nakayakap sa kanya at hinayaan ko na lang na makulong din sa init ng yakap niya na kahit bihira na lang ang magkatabi kami ng ganito dahil halos hindi na siya natutulog.

Nakiramdam ako. Hanggang sa tuluyan ko ng marinig ang kanyang mahinang paghilik kaya alam ko na tulog na siya.

Nagpalipas ng ilang mga minuto pa bago ako tuluyang kumilos at bahagyang kumalas sa pagakakyakap niya sa akin.

Gumalaw siya. Hindi man nagising pero muling yumakap ang kamay niya sa may baywang ko pero hindi na gaya kanina na may kahigpitan iyon.

“I love you too. And I’m sorry.” Tanging naibulong ko na lang sa kanya. Dinampian ng halik sa labi saka na ako tuluyang natulog na kanina ko pa pinipigilan dahil sa paghihintay ko sa kanya.

=

“Are you serious?” Sa boses ni daddy na hindi makapaniwala. “Nag iisip ka na ba sa lagay na iyan?”

“Oo dad. At buo na ang pasya ko.”

“Bata ka oo, kausapin mo siya ng maayos patungkol sa lagay na iyan.”

“Yes dad.” Tanging sagot ko. Naringgan ko pa ang pagbuntong hininga nito sa kabilang linya na nakikinita ko kung ano ang ayos ng daddy. Nakahawak ang isang kamay sa nuo habang salubong ang mga kilay.

Siguro ganun ang ayos nito ngayon. Pero hindi na mahalaga iyon.

“Salamat dad. Sige po. Sa uulitin na lang po ako tatawag.”

“Sige. Sige. Ingat ka palagi. I love you sweetie.”

“Yes dad. Kayo din. Bye. Ilove you.” Muli ay paalam ko saka ko binabaan na ng phone.

Nagpasya na akong maglinis ng katawan bago ako tuluyang lumabas ng kwarto. Agad kong tinungo ang laboratory room niya.

Kailangan kong mag goodmorning sa kanya. Dahil hindi ko na siya nabungaran kaninang nagising ako sa tabi ko. Di ko lang alam kung ilang oras na lang naman ang naging tulog niya.

Bihira na nga siyang matulog at kapag matutulog naman ay halos wala pa yatang oras ay magigising na siya.

Para bang awtomatikong magigising siya tapos agad na tutungo sa laboratory room niya na kahit hindi pa halos gising ang diwa niya.

Ganito lagi ang routine namin simula ng tumira na ako sa bahay niya. Tatlong linggo magmula nun. At bihira kaming makapag bonding. Parang mas gusto ko pa ngang bumalik na lang sa dati. Iyong tipong tinuturuan pa lang niya ako at nagtuturo pa siya sa school. Mabuti pa iyon at araw araw ko siyang nakikita pero ngayon…

Isang buntong hininga ang pinakawalan ko habang bagtas ko pasilyo papunta sa laboratory niya.

Tatlong katok ang ginawa ko bago ko binuksan ang pintuan. Nakita ko siya agad na nakaupo sa harapan ng malaking monitor pero hindi man lang siya tumingin sa akin dahil mas nakatuon siya sa ginagawa.

Lumapit ako. Yumakap ako mula sa likuaran niya na halatang ikinagulat niya.

Ganun na ba siya nakafucos sa ginagawa at hindi man lang niya narinig ang pagkatok ko at paglapit ko sa kanya?

“Good morning.” Pero nagawa ko parin siyang batiin ng magandang umaga at humalik ako sa pisngi niya ng bahagyang lumingon siya.

“Good morning baby.” Humalik din siya sa akin. “Kumain ka na ba ng agagahan?” Tanong niya. Itinigil ang ginagawa at ipinaikot na ang upuan paharap sa akin ng bumitaw ako sa pagkakayakap ko sa kanya. “Come here, I want to cuddle you.” Saka niya ako hinila at ipinaupo sa kandungan niya.

“I love you.” Yumakap ako muli sa kanya. At ibinaon ko ang mukha ko sa balikat niya.

“I love you too baby.” Damping halik sa ulo ang iginawad niya sa akin. “Bakit parang malungkot ka?”

“No! I am not.” Sagot ko sa kanya na pilit niyang inaalis ako sa pagkakabaon ng mukha ko sa leeg niya. Pero nanatili ako sa ganung ayos.

“But I feel it baby?” Muli ay saad niya. “Sabihin mo sa akin? Nabobored ka na ba sa bahay? Gusto mo bang mamasyal? Sasamahan kita ngayon. Itutuloy ko na lang mamaya pagdating natin ang mga ginagawa ko.”

Umiling ako ng sunod sunod. Ayaw ko ng makaestorbo pa sa kanya. At ayaw ko ng makadagdag pa sa inaalala niya.

“No! Just want to hug you like this.” Sagot ko. “And I miss you so much.”

“Mmm! Namimiss mo padin ako kahit magkasama na tayo sa iisang bubong?“tanong niya.

Napaangat ang mukha ko saka ako tumitig sa kanya.

“I miss the old times.” Sagot ko sa kanya. “Iyong palagi kitang nakikita. Iyong nakakasama parin kita kahit busy ka. But now…”

“Sorry baby.”

“I know! And sorry too. Masyado akong makasarili at hindi ko inisip na may mga bagay ka pang ginagawa maliban sa pagtuturo noon. At dahil sa akin, kinalimutan mo ang isa sa mga gusto mong gawin.”

“Shhhh! No! Don’t say that baby. Wala kang kasalanan. At ginusto ko na ito na magkasama tayo. Na mas gugustuhin kong makasama ka kaysa ang mawala ka sa akin at pipiliin ko ang mga iba ko pang gusto.”

“I love you.” Muli ay sabi ko sa kanya. Saka na ako tumayo sa kandungan niya. “I really love you.”

“Hey! Anong meron sa tuno mong iyan? May problema ka ba?” Kuway tanong niya na sinabayan na din ng tayo at muli niya akong niyakap. “Tell me baby. Anong problema mo?”

“W-wala.” Bahagyang pumiyok ang boses ko at yumakap na din ako sa kanya. Ibinaon ko ang mukha ko sa dibdib niya.

“Okay! Hindi na kita pipilitin na sabihin sa akin kung ano man ang dinaramdam mo.” Kuway sabi niya bago kumalas ng yakap sa akin. “Lets go, mag agahan muna tayo.”

Tumango ako. Magkahawak kamay kaming lumabas ng laboratory room niya at magkaagapay na tinungo ang hapag kainan para mag agahan.

=

“Mmmm! Anong meron at ang sipag yata ng baby ko?” Tanong mula sa likuran ko kaya napalingon ako sa kanya.

Nasa kusina ako at sumusubok na magluto para sa amin at nagpapatulong ako kay Nana Wanda ngayon.

“Gusto ko lang matutong magluto kaya nagpapaturo ako kay nana Wanda.” Nakangiting binitawan ko ang hinihimay kong gulay at nilapitan siya. Dinampian ng halik sa labi.

“Hindi mo naman kailangang gawin iyan baby. Dahil nandyan naman sina Nana Wanda para sa atin at hindi sila magsasawa na pagsilbihan tayo.”

“Pero iba din naman ang minsan na ako ang magluluto para sa atin diba.” Nakangiti kong sagot sa kanya.

“Ikaw ang bahala baby.” Umakbay pa siya sa akin.

“Tapos mo na ba ang ginagawa mo sa loob?” Kuway tanong ko ng maalala ko na may ginagawa pala siya at himala na lumabas siya.

“Tapos ko na ang isa baby at naipasa ko na din kay papa iyon para sa operasyon ng paggawa ng mga gamot.”

“Wow naman! Ang galing naman.”

“Salamat baby.” Panabay pa kaming lumapit sa lababo kung saan ko hinihimay at hinuhugasan ang mga gulay. “May maitutulong ba ako?”

“Eh!! Magpahinga ka na lang muna. Kami na ang bahala nina Nana Wanda dito.”

“Pero gusto kong tulungan ang baby ko. Diba nana Wanda, mas mabilis kung mas marami ang gagawa.” Baling nito kay Nana Wanda na walang kaimik imik.

“Oo naman hijo. Pero pagod ka at mas mainam na magpahinga ka na muna.” Sagot din nito sa kanya.

“Kita mo, pareho kami ni Nana Wanda ng sinabi kaya magpahinga ka na muna. Tatapusin lang namin ito.” Sabad ko naman.

“Ang mabuti pa ay samahan mo na lang iyang si Zander, ng makapagpahinga. Tatawagan ko na lang kayo kapag natapos na ako sa pagluluto.”

“Pero..”

“So…” pagbibitin niya sa sasabihin ko at muli akong inakbayan. “Lets go baby. Mas panatag akong pakapagpahinga ng maayos kapag katabi kita.”

Sasagot pa sana ako ng hilain na niya ako.

“Sige po nana Wanda. Magpapahinga lang muna kami ng baby ko.”

“Sige lang hijo.”

“Tara na. Namiss kita baby.” Bulong pa niya ng hilain na niya ako palabas ng kusina.

“Magpapahinga ka lang.” Sagot ko sa kanya na nahulaan ang kapilyuhan sa tinig niya.

“Pero namiss nga kita eh.” At mas binilisan pa ang lakad habang hila niya ako paakyat sa silid namin.

Pag kasarang pagkasara ng pintuan ay agad niya akong hinalikan.

“Uhmmm.” Kumawala ang isang mahinang pag ungol sa bibig ko ng naging mapangahas na ang halik niya at ang dila ay nagsusumiksik na sa loob ng bibig ko kaya kusa ng bumuka ang labi ko at mapangahas din na tumugon sa mga halik niya.

“I miss you.” Bulong niya. At habang magkaugpong ang mga labi namin ay paunti unti kaming naglakad patungo sa kama hanggang sa tuluyan namin iyong narating.

Tumigil siya sa paghalik sa akin na agad na tinanggal ang mga damit niya at walang itinirang saplot sa katawan.

Isinunod na lang niya ang damit ko ng nanatili akong walang kakilos kilos dahil pinagmamasdan ko siya.

Tatlong linggo na walang namamagitan sa amin at ngayon na lang ulit namin iyon gagawin. Kaya na excite ako dahil mararamdaman ko na naman ang kakaibang ligaya kapag aankinin niya ako.

“Do you miss this baby.” Tanong pa niya ng hawakan ang kamay ko at dinala iyon sa harapan niya. “Hold it baby.” Pang uutos niya kaya naman kusang kumilos ang palad ko and wrap his manhode sa mga palad ko. “Yeah baby.” Then he kiss me again ng magsimulang kumilos ang kamay ko sa kanya.

Pero pinutol ko ang halikan namin. Humalik ako sa may leeg niya. Sa balikat na kahit nakatingkayad na akong ginagawa iyon.

“Uhmmm, more baby.” Ungol niya ng hawakan ako sa balikat kaya naman mas pinagbuti ko ang ginagawa. Habang ang kamay ko ay naglalaro sa harapan niya ay kumilos na ako para bumaba pa ang labi ko para paligayahin siya.

Natagpuan ng mga labi ko ang dibdib niya at pinagsawa kong sipsipin iyon. Laruin ng dila ko ang ituktok niyo. Kakagatin. Iyong tipong gusto kong pangigilan pero sinigurado ko namang hindi siya masasaktan.

“Ahhhh,, baby.”

“Uhmmm.” Nagpatuloy ako sa ginagawa hanggang sa tuluyan na akong napaluhod sa harapan niya para sambahin ang nasa harapan niya.

Walang pag aalinlangan na isinubo ko ng buong buo ang kanya na naging dahilan para humawak siya sa buhok ko at bahagyang napasabunot.

“Baby. Uhmmmm…more..aaahhh..” at tinulungan pa ang ako na magtaas baba ang mukha ko sa kanya hanggang sa gumalaw na ng tuluyan ang balakang niya at sumasalubong na sa bawat paggalaw ng mukha ko sa harapan niya.

“Ugh.” Napapaduwal na lang ako at nailuluwa ang kanya kapag masasagad niya ang kanya sa loob ng bibig ko na abot na hanggang lalamuna ko.

“Sorry baby.. ugh….uhmmmm. but I want more.” Sabi niya at hinila na niya ako patayo mula sa pagkakaluhod ko at itinulak niya ako sa gitna ng kama.

Sumampa siya agad at agad na pinadapa ako. Humawak siya sa balakang ko at itinaas iyon.

Sinamba ng labi niya at dila ang bakunang itinatago ng dalawang umbok ng pwetan ko.

“Uhmmm.” Napapakagat labi na lang ako. Hanggang sa maramdaman ko na mismo na basang basa na ang lagusan kong pinagsawaan ng labi at dila niya.

Muli ay mas inangat niya ang balakang konat tuluyan na siyang pumuwesto sa likuran ko na nakaluhod.

“Uhmmp.” Mas napadiin ang pagkagat ng labi ko ng maramdaman ko ang pagtapat ng kanya sa akin at nagsimula ng ipasok iyon.

“Ugh! So tight baby.” He said. Muli siyang lumayo. Using his saliva to wet his manhood and try to push his on me again. Hanggang sa tuluyan ng paipasok iyon sa akin na nakapagpakawala ng isang mabinig ungol dahil sa kirot na pagsusumiksik niya sa loob ko.

“Ahhhhhhh….uhmmmm. so big.. ummmm. It’s hurt.”

Oo, masakit siya at parang mapupunit na naman ang balat ko sa lagusang pinasukan niya. Kahit na palagi na namin iyong ginagawa ay nandoon parin ang katutuhanang parang ito na naman ang unang beses na aangkinin niya ako.

“Baby.” Bulong niya ng yumuko siya habang nasa likod ko siya. Yumakap ang kamay niya sa may dibdib ko habang patuloy sa paggalaw ang balakang niya.

Nakakapaglaway na sa halo halong pakiramdam sa bawat galaw niya at pagbaon sa likuran ko.

“Uhmmm..ahhhh… ugh..” at pilit na ibinaling ang paningin ko sa kanya habang nakapinig ang mukha ko sa kama.

Huamalik naman siya sa sa akin. Sa may tainga. Sa leeg. At pabaon sa balikat ko na bahagyang kakagatin.

“Baby.. uhmmmm. I miss you… so…..much.”

“Yeah! Uhmm… i-i….m-misss.. uhmmmm… .ahhhhh..toooooo. “

At sa bawat galaw. Sa bawat halik. Sa bawat haplos niya sa akin. At siyang nagdala na sa amin sa walang hanggang kaluwalhatian.

“I love you.” Habol ang paghinga na idinagan ang buong bigat sa akin. Ako man ay ganun din.

“I love you too.” Yumakap siya sa akin ng mahigpit ng umayos siya ng higa patabi sa akin. Nakatalikod ako sa kanya. Ibinaon muli ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko at gjnagawaran ng mumunting halik. “Sleep now. Take a rest.” Bulong ko habang masuyong sapo ng palad ko ang pisngi niya at pilit na humahalik sa may nuo niya.

“Y-yeah.” Mahina. At halatang pagod na pagod na hanggang sa mabilis na ginupo siya ng antok at tuluyan ng nakatulog.

“I love you again and again. At sana, huwag kang magbabago kahit na anong mangyari.” Bulong ko na lamang. At nakatulugan ko na din ang ganun naming ayos.

---

Itutuloy..

---

MC #27: Zander

Typo ang grammatical error ahead!!

Zeeus at the multimedia

27_Zander

“I love you.” Bulong niya sa akin ng maramdaman ko ang paggalaw niya sa loob ng mga yakap ko.

“I love you too baby.” Sagot ko na may padamping halik sa kanyang nuo.

Hindi ko alam kung ano ang nasa isip niya those few days dahil palagi siyang natutulala habang nakatingin sa akin kapag may ginagawa ako.

At kapag tatanungin ko siya sa unang beses ay parang di niya ako naririnig. Saka lang siya sa sagot kung lalapit na ako mismo sa kanya at halata pang magugulat siya

Alam ko na nagkukulang ako ng time sa kanya ngayon dahil sa naging abala ako sa mga trabaho ko. At ang mga bagay na iyon ang gusto kung ipaunawa sa kanya noon. Dahil hindi ko masisiguradong mapaglalaanan ko siya ng wastong oras.

At alam ko na iyon na ang naiisip niya ngayon na parang nakikita ko na parang gusto niyang ibalik sa dati ang kung ano kami noon.

Tulog na tulog siya matapos ko na siyang angkinin. At namiss ko din talaga siya ng sobra.

“Im sorry baby.” Bulong ko na muling dinampian siya ng halik sa nuo at niyakap siya  mahigpit. “Sleep tight baby.”

Nagpalipas muna ako ng ilang sandali bago ako nagpasyang bumangon na.

May gagawin pa kasi ako na kailangan kong matapos within this week kaya dapat ko iyong pagtuunan ng pansin.

Maingat na inalis ko ang pagkakayakap niya sa akin para di siya magising. Ganito na ang ginagawa ko. Sa tuwing inaantok na siya at gusto akong makatabi sa pagtulog.

Hihintayin ko muna siyang matulog bago ko muling balikan ang mga ginagawa ko.

Pinipilit ko na din na samahan siya sa pagkain sa umaga, tanghali at hapunan kahit na ayaw ko sanang iwan ang mga ttabaho ko sa laboratory.

Napapansin ko kasi na bored na bored na talaga siya lalo na at hindi pa siya nag aaral sa ngayon. Humihingi na lang ako ng tawad sa kanya dahil doon.

Sinasabihan ko naman siya na kung gusto niyang mamasyal ay sabihan lang niya ako at sasamahan ko siya pero nanatili na lang siyang tahimik patungkol doon.

“I love you baby.” Muli ay bulong ko ng tuluyan na akong makatayo. Niyuko ko siya at ginawaran ng halik sa nuo. Inayos ang kumot niya bago ako tuluyang lumabas ng silid namin.

Magsisimula na naman ako sa magdamagang research ko sa ibang gamot na gustong gawin ng papa.

At isa na doon ang gamot ng anak ng kaibigan niyang si tito Frank at tito Dylan. Mahirap kasi ang kalagayan ng anak nila. Nakukuha sa gamot iyon pero kapag hindi umaayos sa nararamdaman nito at hindi malapit sa kanya ay nagkakarushes ito. Kaya kailangan din talaga nitong sanayin ang sarili para sa mga nasa paligid niya dahil hindi naman pang habang buhay na magtatago lang siya sa mga taong malalapit sa kanya. At iyon dapat iyon ang ipaunawa sa kanya ng maayos.

Isang buntong hininga ang pinakawalan ko ng maisipan kong sa kusina muna tumuloy. Pasado alas dose  kaya ako na lang ang gising as usual.

Nagtimpla ng kape na kahit papaano ay mainitan ang sikmura ko. Saka ak0 nagtuloy na sa laboratory room para muling asikasuhin ang mga naiwan kong trabaho kanina.

Ganito naman talaga ang routine ko noong wala pa si Zeeus dito sa bahay. Tatlong oras lang ang inilalaan ko sa kanya dahil sa pagtuturo ko sa kanyang aralin noon. And the rest is… pagtuturo sa mga estudyante ko sa umaga at pag uwi galing kay Zeeus ay sa laboratory na agad ang tuloy ko.

Like what I’ve said before. I only take a rest or sleep for one hour then work again. At ngayon, I need more time for my baby Zeeus para hindi talaga siya ma bored sa bahay.

Kring! Kring!

Tunog mula sa reciever sa may laboratory ko ng tamang makapasok ako dala ang tinimpla kong kape.

“Yes, Zander Mondragon speaking?” Agad na sinagot ko iyon.

“Good evening hijo. I forgot its past 12 na pala.” Sagot sa kabilang linya.

Nahimigan ko ito. Si tito Zoey.

“Yes tito. Good morning. Napatawag po kayo?”

“Mangungumusta lang naman hijo. Nag aalala kasi ako. Kasi minsan ng tumawag si Zeeus sa akin.”

“Natural lang naman na mangumusta si Zeeus sa inyo tito.” Sagot ko dito pero may kung anong biglang kaba ang sumikbo sa dibdib ko.

“Oo naman hijo. Pero may nasabi na ba si Zeeus sa iyo?”

“Nasabi? May problema ba siya tito?” Kunot pa ang nuo ko na para bang kaharap ko lang ito.

“Hindi ko naman masasabing problema iyon hijo. Pero tungkol sa inyong dalawa iyon.”

“Ano po ang tungkol sa amin?”

“He want to leave and go to Japan. Sinabi niya sa akin na gusto niya na doon muna siya at dun na mismo mag aaral.”

“What? Kailan pa tito?”

“Last week. Kaya nga tinanong kita ngayon kung may nasabi na siya sayo.”

“Ano pong rason na sinabi niya sa inyo tito?”

“Sabi niya, naging makasarili siya. At tanging kaligayahan lang niya ang naisip niya at hindi na niya inisip kong ano naman ang nasa isip mo.”

“But I insist. Diba pumayag na ako na magsama kami.”

“Yeah! Pero sa pagsasama niyo sa iisang bubong ay unti unting naimulat sa kanya na malayong malayo ang agwat ng inyong pag iisip. You matured enough pero siya ay mas nananaig ang kapaisip bata niya na iyon ang bumabagabag sa kanya ngayon.”

“But I love him the way he is now.”

“I know hijo. And thank you for loving my son. Kaya heto ako ngayon, sinasabi ito dahil baka hindi niya sabihin sayo at aalis na lang siya ng walang paalam. Next week na ang flight niya papunta sa Japan na ipinaayos niya mismo sa akin. Kaya sana mag usap kayo bago siya umalis.” Mahabang pagbabalita nito.

Napabutong hininga na lang ako sa mga narinig ko at doon ko na naisip na kaya pala laging tinatangay ang isip niya nitong mga nakaraang araw.

Iyon pala….

“Thank you tito sa pasabi.. ako na po ang bahalang kumausap kay Zeeus.” Nasabi ko na lamang.

“Kung ganun, ipagkakatiwala ko na sayo ang anak ko. Ikaw na ang bahala sa kanya. Mag usap kayo ng maayos.”

“Yes tito, don’t worry. Ako na po ang bahala sa kanya.”

“Okay then.. hindi na ako magtatagal pa at alam ko na marami ka pang gagawin at kailangang tapusin.”

“Yes tito.. thank you again..”

“Bye hijo.”

“Bye tito.”

Napaupo na lang ako swivel chair ko ng maibaba ko ang reciever. Napahawak sa nuo at bahagyang minasahe ang sintido.

“Poor little baby!!.” Naibulong ko na lang. Bigla na akong nawalan ng sigla para magtrabaho dahil sa nalaman ko.

Nagpalipas na muna ako ng ilang minuto sa pagkakaupo ko bago na ako nagpasyang bumalik sa loob ng silid namin matapos kong ubusin ang kape na tinimpla ko.

Pinagmasdan ko pa siya ng makabalik na ako at makasampa na sa kama.

“I love you.” Bulong ko. Hinaplos ang pisngi niya na naging dahilan ng paggalaw niya. Kumilos ang mga kamay at kinapa ako.

“Mmmm, w-why?” Mahinang boses na tanong niya sa akin. Pilit na iminumulat ang mga mata.

“Nothing baby, go back to sleep.” Sagot ko at umayos na ako ng higa. Pinaunan siya sa braso ko at niyakap siya.

Agad namang nagsumiksik siya sa katawan ko at ilang sandali pa ay muli na din siyang nakatulog.

=

“Ang aga mo nagising.” Tanong ko ng mabungaran ko siya sa kusina kinaumagahan.

“Oo, tinulungan ako ni Nana Wanda na magluto.” Nakangiti siyang sumagot. Inilapag ang hawak na sandok at palayok saka lumapit sa akin.

Giving me a quick kiss on my lips and hug me.

“Good morning.” Pagbati pa niya habang nakabaon ang mukha sa dibdib ko.

“Good Morning too baby.” And I kissed him on his forehead. “Ano naman niluluto mo para sa agahan.”

“Nagpriprito ako ng itlog. Tapos ham. Nagpainit nadin ako ng tinapay dahil hindi ka naman kumakain ng kanin sa umaga eh.”

“Mmm, ang sipag naman ng baby ko. Nagutom tuloy ako.”

“Malapit na to. Sandali na lang.” Nakangiti parin niyang binalikan ang ginagawa. At habang abala na siya sa pag aasikaso sa mga niluluto ay sininyasan ko si Nana Wanda na iwan kami sa kusina at nagsabing ako na ang bahalang tumulong sa kanya.

“Nana-.” Natigil pa ang pagtawag niya dito ng hindi na niya ito makita.

Ngumiti akong lumapit sa kanya.

“I want this moment na maging maganda at tayong dalawa lang.” Sabi ko sa kanya. “Kaya pinaalis ko muna si Nana Wanda para masulo kita dito sa kusina.”

Napalabi siya sa sinabi ko bago muling binalingan ang niluluto.

“Alam mo bang magluto?”

“Oo naman! Hindi lang naman mga tube ang ang kaya kung hawakan at gawin.” Sagot ko saka ko na binawi sa kanya ang hawak na maliit na kawali na may laman ng itlog.

“Ehhh.”

“Watch me baby.”

“Wow!.” Nakangiti akong nilingon siya talapos kong baliktarin ang itlog na walang gamit na sandok. “Ang galing.”

“Nagustuhan mo ba?”

Tumango siya. “Dahil diyan may kiss ka sa akin.” Hindi pa man ako nakakasagot ay dumampi na agad ang labi niya sa labi ko.

Naiiling na nangiti na lang ako at muling ipingapatuloy ang pag prito ng itlog.

Ilang sandali pa ay tapos na din ang paghahanda namin ng agahan. At masayang pinagsaluhan iyon.

“Can we talk.” Kuway sabi ko sa kanya ng inililigpit na namin ang pinagkainan namin.

“Ako na diyan hijo.” Si Nana Wanda na tama namang pumasok sa kusina.

“Salamat nana.” At binalingan ko siya ulit. “Lets talk.” Seryusong tanong ko na halatang parang naguguluhan kung bakit gusto ko siyang makausap. But then.. he nooded his head bilang sagot.

Hinawakan ko ang kamay niya at bahagyang pahilang tinungo ang library sa kanang bahagi ng bahay.

“M-may problema ka ba?” Tanong niya ng makapasol na kami doon. Humawak pa siya sa pisngi ko. Humaplos.

“Wala akong problema baby.” Hinawakan ko ang kamay niya na nasa pisngi ko at dinala iyon sa ibabaw ng bibig ko at dinampian ng halik.

“Then why?”

Iginiya ko siyang paupo sa sofa na nasa gilid.

“May mga bagay na dapat pinag uusap.” Panimula ko. “Kaya dapat sabihin mo sa akin ang problema mo.”

“Problema?” Tanong niya.

“Kailan mo sasabihin sa akin ang balak mo. Ang balak mong umalis at iwanan ako.”

“Huh!.” Halata na nagulat siya sa sinabi. Napayuko siya. Humigpit ang pagakakhawak niya sa kamay ko na hawak ko din. “H-how did you know?”

“It’s not important kung paano ko nalaman. Ang akin lang ay bakit kailangan mong lumayo baby?”

“S-sorry.” Napansin ko ang paglunok niya bago muling tumingin sa akin ng deretso. “I’m sorry dahil sarili ko lang ang iniisip ko noon. Ang sarili ko lang kaligayan na makasama ko.”

Hindi ako nagsalita. Tumitig lang ako sa kanya.

Muli ay lumunok siya. Pahigpit, paluwang ang naging hawak niya sa kamay ko.

“Ang kagustuhan kong maging akin ka lang ay naging dahilan para maging bulag ako sa ibang bagay. Gusto ko lang na sa akin lang ang mga oras mo. Hindi ko naisip na.. may mga bagay ka ding mahahalagang ginagawa. Sorry Zander.”

“Shhhh!.” Pinunasan ko ang luhang namuo na sa gilid ng kanyang mata.

“At sa pagsasama natin dito. Doon ko narealize na. Tama ka. Madami pa nga akong dapat marating para kahit papaano ay may maipagmalaki ako sayo. Na dapat may iba din akong pangarap maliban sa pangarap kong makasama ka. Kaya naisip ko, na umalis na muna.”

“Pero hindi solusyon ang paglayo mo sa akin. Hindi solusyon na iwan natin ang isa’t isa.” Sabi ko sa kanya. Ako naman ngayon ang humawak sa kamay niya. “Hindi makakatulong ang paglayo mo kung sakali man.”

“P-pero..”

“Alam mo ba ang gusto kong ipahiwatig sayo noon. Hindi pa kita gustong pakasalan dahil alam kong darating tayo sa puntong ito. Iyong makikita mo ang mga bagay na nabubulag ka dahil sa pagmamahal mo sa akin. Zeeus, baby. I love you at kaya kung ibigay ang gusto mong ibalik natin ang mga panahon bago pa lang tayo nagkita at nagkakilala. Iyong nag aaral ka at tinuturuan lamang kita. Pero hindi ako papayag na lumayo ka at mangibang bansa. You can achieve your dream without going anywhere. Matutupad mo ang mga pangarap mo kahit dito ka lamang.” Masuyong hinaplos ko siya sa pisngi. Hinalikan sa nuo. “At hindi mo kailangang lumayo para makamit iyon.”

“Z-zander.”

“If you want to go home, papayagan kita. Papayagan kitang bumalik sa penthouse mo pero hindi ang pagpunta mo sa Japan. Baby, don’t go. Dahil mas marating mo agad ang mga pangarap mo kapag magtutulungan na tayo. I will help you. At habang kinakamit mo ang pangarap mong iyon, ay gusto kong makita kung paano mo iyon makakamtan.”

Magsasalita pa sana ako ng bigla siyang yumakap sa akin. Naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ng balikat niya. He is crying.

“Shhhh! Don’t cry.” Masuyong humaplos ang palad ko sa likod niya para patahanin. Padamping humahalik sa ulo niya.

“I’m sorry.”

“No! Don’t feel sorry for that baby. Mahal mo lang ako kaya ka nakakaramdam ng ganyan. At mahal na mahal din kita kaya huwag ka ng umiyak. Let’s help each other baby. Like what I’ve said. Hindi mo kailangang lumayo.”

Humigpit ang pagkakayakap niya sa akin.

“Nagkakaintindihan na ba tayo baby?” Kuway tanong ko sa kanya at dinampian ulit ng halik ang nuo niya.

“O-oo. Ang thank you. I love you.”

“Thank you too baby. I love you. At kung may problema ka. Pag usapan natin. Nang hindi mauwi sa hindi pagkakaunawaan.”

“S-sige.” Muli ay yumakap siya sa akin. Nagtagal ang ganun naming ayos. Wala ng umimik pa. Pinakikiramdaman na lang namin ang bawat pagpintig ng aming mga puso. At init ng katawan namin.

Ilang sandali pa ay bigla siyang kumalas ng yakap sa akin. Hinawalan muli ang kamay ko at tumitig sa akin.

“What? May problema ka parin ba?”

Umiling siya. “Kung aalis ako dito sa bahay. Babalik ka ba sa pagtuturo?”

Napatitig na din ako sa kanya. “Gusto mo bang bumalik ako? Gusto mo ba na i-tutor ulit kita. At tatlong oras lang tayong magkasama?”

Tumango siya.

“Kasi papasok na ako next sem. Gusto ko kapag nag aral akong ulit makikita parin kita kahit hindi kita makakasama ng matagal.”

“Okay! Babalik ako sa pagtuturo.”

“Talaga.”

“Yup. Kakausapin ko lang ang mga head of derector sa school para makabalik ako.”

“Ehhh! Kahit ako lang naman ang kausapin mo. Makakabalik ka naman doon kahit walang permiso ng head sa school.”

“Silly.” Bahagyang tinampal ko siya sa nuo. “I know that your family own the school. Pero mas okay na dadaan ako sa magandang paraan para makabalik. Hindi iyong gusto mo lang kapag ginusto mo.”

Napasingot siya.

“Kyut.” Pinisil ko pa ang magkabilang pisngi niya bago ko tuluyang idinampi ang labi ko sa mapupula niyang labi. “I love you baby.”

“I love you too.” At tumugon siya. Sa simpleng halikan na lumalim hanggang sa tuluyang nauwi sa pag angkin ko sa kanya.

---

Itutuloy…

---

ChenXi Note:

Ang problema ay hindi mareresulba kung hindi mapag uusapan ng tama. Huwag sarilin kung may handang dumamay at tulungan ka.

Isa lamang iyan sa mga gusto kong sabihin. Mapapatibay ang isang relasyon kung pinag uusapan ang mga problema at hindi idadaan sa init ng ulo o batuhan ng mga masasamang salita.

Sana sa chapter na ito ay may nakuha kayong kaunting aral.

Muli maraming salamat po sa inyong lahat na walang sawang sumusuporta sa mga kwento ko.

Mahal ko kayong lahat.

❤❤❤❤❤

MC #28: Zeeus

Typo and grammatical error ahead!!

28_Zeeus

“No! Bakit ang dami?” Tanong ko at sinabayan ng pagsimangot ng ilapag ni Zander ang mga libro na dapat ko daw pag aralan para makahabol sa mga aralin ko bago ako pumasok sa susunod na semestre.

“No more buts.” Pinanlakihan pa niya ako ng mata saka umupo na sa tabi sa may sofa habang nakaupo ako sa lapag na dati naming pwesto noong una.

“Ehhhh!.” Pero hindi niya pinakinggan ang reklamo ko bagkus binuklat na ang isa sa libro.

Oo, nakabalik na ako sa penthouse ko at ngayon, alas sais ng gabi na dating oras kapag tinuturuan niya ako ay nandito siya sa bahay at uuwi paglipas ng tatlong oras na gugugulin namin sa pag aaral ko.

But this is too much. “Pwede naman na isa isahin diba.”

“Tatlong oras Zeeus. At pwede nating aralin ang apat na subject na yan sa mga oras na iyon.”

Muli ay napalabi ako.

Ito ang unang pagtuturo niya sa akin simula ng lumipat ako dahil naging abala pa kasi siya sa loob ng laboratory niya ng mga nagdaang araw. At sa lunes na ay magtuturo na siya ulit at papasok na din ako.

Sabado ngayon kaya heto kaming dalawa, nagbabangayan na naman gaya dati.

Pero sa totoo lang ay namiss ko ang ganitong eksena. Iyong tipong nakikipagmatigasan ako sa kanya na ayaw kong mag aral pero sa huli ay ito parin ang nasusunod.

“Huwag ka ng magreklamo. Dahil hindi iyan uubra sa akin.” Sabi pa niya.

“Kiss mo muna ako.” Sabay nguso ng labi ko ng tingalain ko siya.

Naiiling na niyuko naman niya ako at ginawaran ng padamping halik sa mga labi kaya naman ngumiti na ako ag hinarap na nga ang aralin namin.

Magaan naman ang pakiramdam na nakinig ako sa kanya. Pagdating talaga sa mga ganitong bagay ay dito ko nakikita ang oras ng kaseryusuhan niya. Walang Bf-Bf kapag aralin na ang pag uusapan. Kaya sunod na lang ako sa kanya total naman para din naman sa akin.

At sa pag aaral ko na ibinuhos namin ang oras. At sa tatlong oras na iyon ay mabilis na lumipas ng hindi namin namamalayan.

“I’m done. Am I good enough?” Tanong ko pa sa kanya ng matapos at masagutan ko ng tama lahat ng tanong niya.

“Yeah! Kung seseryusuhin mo naman gumagana ang utak mo sa tamang paraan.”

Pasempleng umirap ako sa kanya dahil doon. “Bakit? Ano ba ang klase ng takbo ng utak ko sa tingin mo?” Tanong ko naman.

“Gusto mo talaga malaman?” Balik tanong naman niya.

“Oo.” Saka ko siya tinaasan ng nuo.

“Ganito.” Sabay yuko sa akin at pinaglapat ang labi namin.

Sa una nanlaki ang mga mata ko pero sa mga labi ko na nalapatan ng labi ko ay gumuhit doon ang isang ngiti bago tinugon ang halik niya sa akin.

Ang mga kamay ko na nasa ibabaw lang ng lamesa sa harapan ko ay kumilos na at ipinulupot na iyon sa may batok niya.

At siya naman ang kamay ay humawak na sa may kilikili ko at pinatayo na sa pagkakasalampak ko sa sahig at ipinaupo niya ako mismo sa kandungan niya.

Ang the kissed we share ay tuluyang nauwi sa isang mainit na pagniniig dito mismo sa sofa kung saan niya ako tinuturuan.

=

“Hey!.” Agad akong napalingon ng maringgan ko ang boses ni Lee na ngayon ay palapit na sa akin.

Agad na umakbay sa akin at bahagyang sinakal at may kasamang kutos sa ulo.

“Argh! Bitawan mo ako.” Nagpumiglas ako pero mas humigpit ang pagkakasakal niya sa leeg ko kaya naman ang lagay ay napasabak kami sa kaunting umbagan ng makawala ako sa pagkakahawak niya.

“Namiss kita.” Nakangiti nitong sabi habang pahid ang labi na nabahiran ng dugo dahil sa pagkakasuntok ko sa kanya.

“Ako din.” Nakangiti ko din sabi sa kanya. Wala akong galos dahil alam ko naman na sinadya niyang hindi ako patamaan.

Well, knowing kay Lee, magaling din ito sa labanan dahil palagi kami noon na nag eensayo. Pero di naman siya sumasali sa mga kumpitisyon dahil ayaw ni tito Clark. Dahil may iba naman sasalihan daw na hindi iyong sakitan ng katawan.

At sunod sunuran naman siya pero napapanatili naman niya ang pisikal na lakas ng katawan niya at liksi sa mga ganitong tagpo sa pagitan namin.

And we are best of friend. And I’m proud of it.

“Ganyan ba kayo magbatian? At nagkakasakitan kayo?” Boses na sabay nakapagpalingon sa aming dalawa.

Si Zander with his white polo at may mga hawak na libro.

Gusto ko sana siyang talunin para yakapin pero naisip ko na napag usapan pala namin na teacher-student kami ngayon at hindi bilang magkasintahan.

“Magandang umaga prof.” Si Lee na taas nuo parin kahit na may pasa na sa mukha. “Welcome back.”

“Magandang umaga din. Ayusin niyo ang sarili niyo at ng hindi ganyan kayo papasok.”

“Yes prof.” Ako naman ang sumagot sabay saludo sa kanya. Kumindat pa ako at pilyong ngumiti.

“Good Morning prof.” Naringgan din namin na pagbati sa kanya ng ibang mga estudyante at halos karamihan ay kababaihan. Halata na kinikilig dahil tumingin siya sa kanila at nginitian.

“Walang maganda sa umaga.” Pasigaw na sita ko sa mga ito dahilan para panlakihan niya ako ng mata ng tignan ko siya pero di ko siya pinansin bagkus nilapitan ko pa ang mga ito. “Sa susunod huwag niyong ipapakita sa akin ang ganyang ayos niyo na halatang kinikilig kayo kay prof. Pagtutusukin ko mga mata niyo kapag naulit ito.” Gigil na sabi ko sa kanila. Halata naman na nagulat ang mga ito dahil sa kagaspangan ng ugali ko.

“Aba! Sino ka ba?” Tanong naman ng isa na mukhang hindi ako kilala at may katarayan.

Isang nakamamatay na tingin ang isinagot ko dito. Itinaas ang kamay ko para sana hawakan na ito sa leeg at sakalin ng pigilan ako ni Lee.

“Tama na Zeeus. Ako na lang ang magsasabi sa kanya kung sino ka.” Sabi pa nito sa akin.

Gigil man ako at gusto ko talagang bigyan ito ng leksyon sa pabalang na salita ng babae sa akin ay nagpigil na lang ako.

“Siya si Zeeus miss. Anak ng may-ari ng eskwelahan.” Deretsang sabi nito sa babae na hindi man lang nabahala sa kung anong pwedeng mangyari dito kapag gugustuhin ko.

“So what! We are are just approaching prof. Zander and he is rude like he is the king here at AU.” Mataray pa na sabi nito.

“Aba’t-.”

“Zeeus.” Napatingin ako kay Zander na siya ng tumawag ng pangalan ko ng akma ko na namang idadapo ang kamay ko sa malditang babae.

“Yes, he is the King here.” muli ay sabi ni Lee dito na tinawanan lang ng babae. “If I didn’t stop him a while ago, siguradong nasa hospital ka na ngayon.” May tigas na din sa boses nito pero sa nagtitimping tuno ng boses parin.

“Wow! Really. Then I will make myself here to become a queen. I will ask my father, na bibilhin ang eskwelahang ito.”

“Excuse me.” Tumikhim pa si Zander na pumagitna na sa amin para matigil ang nagbabadyang gulo pero hindi ko iyon pinansin at mabilisan ng hinawakan ito sa leeg na hindi na nila ako nagawang pinigilan pa.

“Try your luck lady.” Babang tuno na may pagbabanta na kahit na hawak na ni Zander at Lee ang kamay ko na nasa leeg nito.

“Ugh! L-let m-me g-go.”

“Kung gusto mong magkaroon ng sariling eskwelahan. Build your own at hindi iyon magmamayabang ka na ipapabili mo ang eskwelahan namin. You don’t know me, I can kill you if I want kaya umayos ka.”

“Zeeus stop it. Let her go.” Lumakas na ang pagkakahawak sa akin ni Zander na pilit na inaalis ang kamay ko sa leeg nito pero bago ko muna iyon pinakawalan ay itinudo ko pa ang pagkakasakal at basta na lang itinulak dahilan para bumagsak ito sa semento.

Hindi pa ako nakuntento ay muli akong lumapit dito at hinawakan naman ngayon sa baba at pinatingala sa akin.

“Even if your father is the president here in the Phillipines, that won’t work on us.” Gigil na gigil na talaga ako at gusto ko natalagang may kalagyan ito.

Unang araw pa naman ng pasukan at ang lakas ng loob ng babaeng ito. Ilang buwan lang akong nawala pero may mga bagong transfery na ang lalakas na ng loob. Aba! Hindi uubra sa akin kahit saan o anong pamilya pa sila nanggaling. Kahit pa sabihin na mas mayaman sila sa amin ay wala akong kinatatakutan.

“I said stop it Zeeus.” Si Zander na naman na hinila na niya ako palayo dito. “Sorry miss. Come on, stand up now.” Baling niya sa babae ng bitawan ako at inalok ito ng kamay na agad naman nitong tinanggap.

Magsasalita sana ako para magreklamo pero naunahan niya ako.

“Pero sa susunod miss, isipin mo muna ang sasabihin mo. At nakalimutan mo yatang babae ka. Pangit tignan sa babae ang ganyan mong ugali. No one can respect you dahil sa mayabang ka. Maybe your rich, but money can’t buy dignity. So be respectable. Be kind.” Mahabang pangangaral niya dito dahilan para mawala ang katarayan sa mukha nito pero nandoon ang hindi maitagong paghanga sa kanya nito.

“Lets go prof. Akala ko ba, dederetso ka sa laboratory ngayon?” Kuway pagsingit ko at iwinaksi na ang galit ko sa babae. Saka bakit ko pa ba papatulan ito. Naisip ko, wala pa ito sa kalingkingan ko kaya hahayaan ko na lang.

“Yeah! I forgot about it.” Sagot naman niya saka muling binalingan ang babae. “And one more thing miss, don’t look at people like that, na nagpapakita ng interest sa isang tao. Hindi lahat ng lalaki ay santo, at baka sa maling tao ka pa mapatingin ng ganyan ay siya pang ikapapahamak mo.” Pagpapatuloy nito. “Kaya sana, tanggapin at isaisip mo ang ilan sa mga pangaral ko. Good day.” Saka na siya tumalikod dito at hinarap na ako. “And you, lets talk about it later, go to your class now.” May pagbabanta din na sabi niya sa akin kaya napasimangot na lang ako.

Para naman kasi ako ang unang nagsimula ng gulo. Ang yabang kasi ng babae kaya hindi ko kasalanan iyon.

“Lets go. Sige prof. Mauuna na kami ni Zee.” Singit naman ni Lee at hinila na ako palayo. Gusto ko man sanang magreklamo pero wala na akong nagawa dahil tuluyan ng naglakad din patungo si Zander sa Laboratory room.

“Kakabanas.” Gigil na napaupo ng marating namin ang classroom namin.

“Relax ka lang kasi.” Kalmanteng sabi naman nito sa akin at inayos na ang gamit sa ibabaw ng lamesa.

“Whatever, kung wala lang kayo kanina, baka nagilitan ko na ng leeg ang babaeng iyon. Saka sino ba ang ama ng babaeng iyon? At ang lakas ng loob na sumalungat?”

“Di ko alam, bago din siguro iyon. Alam mo naman na walang kahit na sino ang hindi naman nakakakilala sa iyo dito.”

Nagpakawala ako ng buntong hininga.

“Nakakapanira ng araw.”

“Yeah! Pero huwag mo ng isipin iyon. Magtatanda na siguro sa ginawa mo. At halata naman na kilala ka ng mga kasama nito kanina tiyak na pagsasabihan din ang kaibigan nila.”

“Sana, dahil baka kapag naulit iyon ay hindi na talaga ako magpapapigil o walang makakapigil sa akin.”

“Welcome back.” Tapik pa sa balikat ko ang nakapagpatigil sa pinag uusapan namin ni Lee. Si Cloud kasama sina Kyle.

“Naligaw yata kayo?” Tanong ko naman dito. Kampanting inayos ko ang upo ko sa ibabaw ng lamesa ko at iniapak ang mga paa ko sa upuan ko.

“Bilis kumalat ng balita. May sinakal ka daw.” Si Icy na tinapik pa ako sa balikat.

“At alam mo ba kung sino ang babaeng iyon?” Tanong naman ni Kyle.

Umiling ako at saka wala akong balak alamin at wala din akong pakialam kung sino man ang mga magulang nito.

“Hindi mo ba aalamin?”

“No!” Sagot ko.

“Sino ba?” Si Lee na halata na hindi din interesado pero napatanong nadin.

“Pinsan ni Jasper.”

“What?” Halos sabay na sabi namin ni Lee at nagkatinginan. “Sigurado ka? At saka saang lupalop siya galing dito sa pilipinas at hindi kami kilala.”

“Galing probinsya. Tapos bagong lipat lang din dito. Kaya hayon. Pero mayabang din talaga ang isang iyon.”

“Sinabi mo pa.”

“Kaya siguro may ipinagmamalaki. Dahil pinsan niya si Jasper.”

“Oo, at alam mo bang kaya ipinatapon siya dito dahil lagalag din. Nakatira siya ngayon sa bahay nina tita Jaylyn. Baka isumbong ka kay tita Jaylyn niyan.”

“Hmmp! Wala akong pakialam.” Sabi ko. Saka siya naman ang nagsimula. Kaya naman pala mayabang eh. May back up dito sa AU eh akala mo naman may ikakasa kahit na kakilala niya sina tita. Mayabang lang ang peg. At habang naalala ko ay parang gusto ko pa tulot ingudngud ang mukha nito sa semento.

“Haha! Pero malas niya at ikaw ang natarayan. Iyan ang isa sa inirereklamo daw kina tita Jaylyn at nakiusap na sila na muna daw ang bahala sa kanya.”

“Huh! Konsimesyon pala ang dala ng maldita.”

“And Jasper hate her too.”

“Nakakagalit naman ang ugali ng ganun. Mayabang na wala naman ipinagmamayabang.” Sabi ko pa. At parang mas nainis ako sa kaalamang may kaugnayan pala ito kay Jasper.

“Hahaha! Still brat Zee.” Sabay tapik pa sa balikat ko ni Icy.

“Yeah! At ako ito. Ang Zeeus na kilala niyo. And no one can take my possition here at AU.” Taas nuo kong sagot dito at inisa isa ko silang tinignan na nakapagpataas naman ng isang kilay nila at sinabayan pa ng ngisi.

At hindi man naging maganda ang bungad ng araw ko o naming lahat ay naging masaya naman ang maghapon na inabala na lang ang sarili sa pag aaral.

---

Itutuloy…

---

MC#29: Zander

Typo and grammatical error ahead!!

29_Zander

Naiiling na hindi ko naman matanggihan si Zeeus ngayong naglalambing siya.

Simula ng bumalik siya sa sariling tirahan ay naging mas makulit pa siya pero hindi naman na iyong dating madaling mag init ang ulo niya sa tuwing may mga kagaya niyang estudyante na halatang kinukuha ang pansin ko.

But then and now! He is still the Zeeus I know from the the beggining. My naughty little baby Zeeus.

“Marami pa akong gagawin.” Muli ay tanggi ko dahil nagyayaya siyang lumabas mamayang gabi matapos ang pag tututor ko sa kanya kasama ang mga kaibigan niya.

“Hmp!”

“Napag usapan na natin iyan. Kung gusto mo. Bukas. Ilalaan ko ang buong araw ko sayo. Mamasyal tayo.”

“Talaga?” Parang batang gusto pa yatang tumalon sa galak.

“Yeah! Hindi pa kasi tayo namamasyal ng maayos simula noon. Kaya ipapasyal kita bukas.”

“Really?” Pang uulit pa niya. Humawak pa siya sa mga braso ko at niyugyog iyon.

“Oo nga diba. Kaya huwag ka ng makulit diyan. Basta aralin mo na iyan ngayon ng makapagpahinga ka na at makauwi na din ako. Huwag kang lalabas ngayon. Nagkakaintindihan ba tayom?”

“Sige. Sige. Tatawagan ko si Lee na hindi na ako makakasama sa kanila.”

“Good.”

Ipinagpatuloy na niya ang pag aaral niya na mas ginanahan pa yata dahil sa sinabi ko na mamasyal kami bukas.

Sabado bukas at nagplano na ako noong isang araw pa na ipapasyal ko siya na isusurpresa ko sana kaso makulit siya. Ayaw paawat at gustong lumabas.

“Goodnight. I have too go.”

Nakasimangot na naman siya. At ayaw akong pauwiin.

“Come on. Let me hug you again.” Sabi ko na lang saka ko siya hinila at ikinulong sa mga bisig ko. Hinalikan sa nuo.

“I will miss you until tomorrow.”

“Yeah! Me too.” Then we sailed the night with a kiss.

=

“Hope in.” Agad siyang sumakay. Bago ikinabit ang seatbelt ay lumapit pa ito sa akin at humalik sa labi.

“Saan tayo pupunta? Bakit ang dami mo dala sa likod?” Tanong niya sa akin ng mapansin ang ibang gamit na dala ko na hindi nagkasya sa trunk.

“Camping tayo. Mag stargazing tayo.”

“Mmm! Mag i stay tayo sa tent? Saan bang lugar? Saka hindi ba boring yon?”

“It’s kind of romantic baby. And did you forget? Diba may thises kayo about it? So lets do this at the same time. We can kill two birds in one stone. Makakadiscover ka pa. Makakapagdate pa tayo.” Nakangiti kong sagot sa kanya saka ipinatong ang kamay ko sa ulo niya at ginulo ang buhok.

“Eh!! May ganun ba? Gusto ko date lang. Ayaw ko ng aral.” Sabay iwas ng ulo niya sa akin.

“Baby?”

“Eh san nga tayo pupunta at mag i-stargaze?”

“Basta maghintay ka na lang baby. Sigurado akong magugustuhan mo.”

“Okay! Ikaw ang bahala.” Humalukipkip pa ito and pouting his lips.

Napangiti na lang ako na binuhay ang makina ng kotse ko. He is really cute. But a little cute brat.

Hindi na siya naimik at pinagsawa na lang ang paningin sa labas ng bintana.

“Malayo layo na ito sa kabihasnan.” Kuway sabi niya ng mahigit isang oras na kaming nasa biyahe. “Saan ba talaga tayo pupunta?”

“Baby, just seat and relax.”

“Sabihin mo muna.”

“Baby naman eh.”

“Sige na.”

“Okay! Sa lugar ng kakilala ko noong college baby. At maganda ang probinsya nila at tahimik kaya ipupunta kita doon. Sigurado magugustuhan mo doon.”

“Sigurado ka?”

“Oo naman.”

“Sige na nga.”

Muli akong napangiti. Sa tagal siguro ng biyahe namin ay nabagot na siya kaya naman kinalikot na niyq ang sterio at nagpatugtog na.

At habang nakikinig ay napapasabay siya sa pagkanta na nakapagpangiti lalo sa akin. Cute and naughty. Lumipas pa ang halos kalahating oras ay tuluyan na naming narating ang distinasyon namin.

Sinalubong kami ng barkada ko ng maiparada ko ang kotse ko sa tapat ng bahay nila.

Kahoy na bakod at gate lang ang nagsisilbing harang sa palibot ng bahay nito.

“Kumusta pre. Akala ko di ka na darating. Siya na ba?” Tanong pa nito sabay tingin sa kanya na nakaagay sa akin.

“Okay lang naman pre. Nahuli lang ng ilang minuto pre.” Ganting bati at sagot ko. Umakbay ako kay Zeeus. “And yes. He is.” Sagot ko pa sa tanong nitong siya na ba? “Baby, kaibigan ko si Lance.” Pakilala ko.

“Zeeus.” Pormal na pakilala niya dito at nakipagkamay ng maglahad ng kamay ito sa kanya.

“Kumusta pala?”

“Maayos lang naman pre. Ibababa niyo pa ba ang mga gamit niyo?”

“Hindi na pre. Dederetso naman tayo mamaya sa camping site.” Sagot ko dito ng tumingin ito sa kotse ko.

“Kung ganun tumuloy muna kayo. Pagpasensyahan niyo na. Maliit lang ang bahay. Pero malininis at maaliwalas naman tignan.”

“Wala iyong kaso sa amin. Salamat.” Magkaagapay nga kaming suminod dito papasok sa bakuran nila hanggang makapasok na kami ng tuluyan sa munting bahay nila.

Tama nga ito. Maaliwalas tignan ang modernong bahay kubo na tahanan nila.

“Ang ganda.” Si Zeeus na namamangha sa kagandahan ng loob ng bahay nila. Simple lang pero napakalamig sa paningin ang mga dingding na gawa sa bolo na pininturahan ng kulay nara na ngingintab dahil sa varnish.

“Salamat naman at nagustuhan mo ang munting bahay namin.” Boses babae kaya naman napadako ang tingin namin kung saan iyon galing.

Sa may kusina nila. Ang asawa ni Lance.

“Kumusta na. Zander “

“It’s beem a long time ng huli tayong nagkita Beth.”

“Yeah! Limang taon na. Noong kasal na lang namin ni Lance.”

“Kaya nga. Naging busy kasi ako nitong mga nakaraang taon kaya hindi ako nakakapamasyal.”

“Mabuti nga at lumabas ka sa lungga mo ngayon.” Natatawa pa nitong sabi. “And who is this little boy beside you?”

“My future.” Nakangiting sagot ko at umakbay ulit ako sa kanya.

“Wow naman. Akala ko ba hinihintay mo ang batang babae na nagpropose sa iyo noon?” Kuway tanong pa nito na mas nakapagpangiti sa akin.

Naikwento ko kasi sa kanila noon dahil sa kinakantyawan nila ako na dapat magka GF na ako but I told them na hinihintay ko ang batang babaeng nagpropose sa akin noon na kahit na walang kasiguraduhan na magkro-kross ang landas namin.

“Yeah! But that little girl in the past was him now.”

“What? Siya ang sinasabi mong batang babae noon na nag alok sayo ng kasal?”

“Oo nga! Akala ko nga din noon babae siya. Pero okay lang din na kung ano siya ngayon. Diba baby?” Kuway baling ko sa kanya na ngayon at nakatitig sa akin.

Sinalat pa niya ang nuo ko.

“Why?” Napatanong na tinanggal ko ang kamay niya sa nuo ko.

“Ikaw ba iyan?”

“Of course? Paano mo nasabi?”

“Hindi ka nag aalala na madungisan ang riputasyon mo bilang guro na open mong nasasabi iyan sa kanila ngayon?”

“Baby! They are my friend. At hindi ko naman ipagkakaila sa mga kaibigan ko kung sino ka sa buhay ko.”

“Talaga?”

“Oo naman.”

“Ahaha! Ang kyut nga niya Zander.” Halos panabay na tumawa pa sina Beth at Lance na nakapagpabaling sa kanila ang tingin namin.

“Hala! Mamaya na iyang harutan niyong dalawa pre. Gumawa si Misis ng meryenda bago tayo pupunta sa camping site.”

“Salamat ulit pre.”

Naging magana na pinagsaluhan namin ang meryemdang ginawa ni Beth.

“Kqyq bang pumasok ng kotse doon?” Tanong ko kay Lance habang nagpapababa kami ng kinain.

“Oo pre. Kaya yan. Ginawa na talaga kasing camping site ang doon kaya nakagawa na sila ng daan patungo doon.”

“Mabuti naman.”

“At sa mga panahon ngayon ilan lang ang nagagawi doon kung hindi summer kaya maeenjoy natin ang pagpunta doon ng hindi naabala ng mga turista.”

Tumango ako. Marami pa kaming napag usapan ni Lance habang si Zeeus ay abala naglalaro sa phone na ginawang libangan mula pa kanina.

Naiiling na pinagmasdan ko siya. Mabuti na lang at malakas parin ang signal dito sa probinsya nina Lance dahil kung hindi ako ang aabalahin niya at laging nakadikit siya sa akin kapag walang mapagdidiskitahan sa mga oras na lilipas.

Nh nakapagbaba na kami ng kinain, nagpasya na kaming pumunta sa lugar kung saan kami mag ka-kamping ng dalawang araw at dalawang gabi.

Wala kasing pasok sa lunes dahil sa may programang gaganapin sa school kaya naman free kami pareho ni Zeeus at talagang ilalaan ko ang mga araw na ito para sa kanya.

I am not a perfect boyfriend pero sigurado naman na paglalaanan ko siya ng mga oras ko kung hindi talaga busy ang eskedule ko. Saka simula ng makapag usap kami ng maayos ay hindi na din nag dedemand ito ng maraming oras. Naging matured na siya mag-isip mula ng maaksidente siya.

“Wow!. Ang ganda.“parang bata pang tinakbo ni Zeeus ang tabing ilog sa malapit lang kung saan namin maayos na naiparada ang sinakyan namin. “Look, Zander. Bilis, ang linis ng tubig at ang daming maliliit na isda.” Natutuwang pasigaw na tawag niya sa akin.

“Puntahan mo na muna siya. Mukhang mawiwili dito ang girlfriend mo.” Natatawa mamang sabi ni Lance ng maibaba na ang ilan sa mga gamit namin.

“At natawa ka pa talaga sa salitang girlfriend.”

“Natutuwa lang ako pre. Hindi ko kasi akalain na sa isang kyut na lalaki titibok ang kasing lamig ng yelo mong puso. Ewan ko huh! Simula noong nagkakilala tayo noon, hindi kita nakitaan na nagkainterest sa iba. Maliban sa sinabi mo noong batang babaeng hinihintay mo sa tamang panahon.”

“Yeah! At siya na nga ang batang babaeng iyon.”

May kasamang pag iling ito ng tapikin niya ako sa balikat.

“Zander dali.” Muli ay narinig kong pagtawag sa akim ni Zeeus at kumaway pa talaga. Ngumiti ako at kumaway din sa kanya bago ako nagpaalam muna kay Lance para lapitan siya.

“Go!. Kami na ang magbababa ng mga gagamitin natin.”

“Salamat pre.” Mabilis na ang naging hakbang ko na nilapitan siya na ngayon ay nakatampisaw na ang mga paa sa gilid ng malimaw na tubig.

“Ang linaw ng tubig. Ang ganda. Tignan mo oh. Ayon. May isda. Zander, mami-mingwit ba tayo mamaya?” Sunod sunod na sabi niya na hindi na nawawala sa mga labi ang mga ngiti at pagkamangha sa mga nakikita.

“Oo, may pamingwit si Lance na dala. Kaya mamimingwit tayo mamaya.”

“Talaga. Sayang. Sana sinama natin sina Lee at iba pa dito para masaya.”

“Sa susunod baby. Pwede naman tayong mamasyal ulit dito at isasama natin sila.”

“Sige. Sige.”

“Mabuti naman at nagustuhan mo dito.”

“Oo naman. Ang ganda ng paligid. Ang daming iba’t ibang huni ng ibon na naririnig at ang tubig. Talagang ang linaw ng tubig. Pwede maligo dito diba?”

Natawa ako sa kanya sa huling tanong niya. “Ngayon ka lang ba nakakita ng ilog na ganito kalinaw ang tubig?”

“Oo, kasi sa mga ilog na nakikita ko hindi ganito.”

“Kasi probinsya ito baby. Dahil malinis ang kapaligiran at walang nagkakalat na mga tao. At may falls sa baba ng ilog na ito. At maliligo tayo mamaya doon.”

“Talaga? Eh bakit hindi doon tayo magtatayo ng tent?”

“Hindi pwede baby. Doon talaga ang pinakatourist spot ng lugar na ito. Kaya dito tayo para malayo sa iba at makakapagsolo tayo.”

“Mmm, akala mo naman wala tayong kasama.”

“Haha, iba naman ang nasa isip mo sa pagsosolo baby. Gumana na naman ang malikot mong isipan.”

Ngumiti siya saka kumamot. “Bakit hindi ba iyon ang nasa isip mo ng sabihin mong magsolo tayo?”

“Well, sort of.”

“See.”

“Oo na nga. Mamaya ka na magbabad dyan. Tulungan mo muna akong itayo ang tent natin. Look at them. Sinisimulan na nilang itayo ang kanila.”

“Mmmmm, sige na nga.” Inilahad ko ang kamay ko sa kanya para tulungang umahon sa tubig.

Nakapaa na lang siya at tumontong sa bato dahil hindi na niya ibinalik ang suot na sapatos kanina.

“Wala akong tsenelas.”

“Nagdala ako. Halika na. Kakargahin na lang muna kita hanggang sa may sasakyan.” Sabay talikod sa kanya.

Agad naman siyang sumampa sa likod ko. Napangiti ako. Napakagaan niya talaga na parang wala lang akong karga sa likuran ko.

Iniyakap niya ang kamay sa leeg ko at isinampay ang baba sa balikat ko habang hawak ko naman ang magkabilang paa niya.

“Ang gaan mo. Hindi ko tuloy alam kung saan napupunta ang mga kinakain mo.”

“Eh! Alam mo bang ganitong ganito din ang katawan ng daddy noong nasa edad niya ako. Kaya sa kanya ako nagmana na kahit anong kain niya hindi siya tumataba.”

“Pansin ko nga. You and your daddy has same figure.”

“Yeah! And I like what my body form now. Kahit maliit naman ang katawan ko. Pansin mo naman na malakas ako.”

“And I like it too baby. Your so sexy everytime I saw you naked.”

“Zander. At kailan ka pa natutong magbitaw ng mga salitang ganyan?”

“Hahaha! Matagal na baby. Kaso wala naman akong sasabihan noon. But now, I have you to say those words.”

Tinampal pa niya ako sa balikad dahilan ng bahagya siyang naliyad.

“Hey! Just hold on. Huwag kang malikot.”

“Bakit ba kasi. Di mo naman ako bibitawan kahit hindi ako hahawak diba?”

“Baby stop it. Hindi nga kita mabibitawan pero huwag kang liliyad dahil hindi kita agad masasalo kapag nahulog ka.”

“Hahaha! Sa gusto ko.” At hindi na nga siya humawak sa akin at dumipa pa talaga.

Naiiling na lang akong nagpatuloy sa paglalakad.

Masaya pala ang ganitong buhay na walang inaalala at ngayon ko lang napagtanto na may mas isasaya pa pala ako ngayon.

Ang tanging alam ko lamang noon ay ang makakapagpasaya sa akin ay ang makamit ko ang mga pangarap ko. Maging tanyag na scientist. Pero ngayon. Mas masaya ang kasama ang taong mahal ko. Makasama si Zeeus na siya ng dahilan ng palaging pag ngiti ko. Dahilan na gumagaan ang bawat minuto, oras, araw na lumilipas kapag nasa tanaw lang siya ng mga mata ko at abot siya ng mga kamay ko.

And this time, I will spend more time to him. To always feel this happiness that Im feeling right now na kasama ko siya at nakikitang masaya din siya na kasama ako.

And this is forever. Forever. Forever.

---

Itutuloy

---

MC#30: Zander

Typo and grammatical error ahead!!

Warning:

R-🔞. Read at your own risk!

30_Zander

“Wow!.” Hindi na matapos tapos ang pagkamangha niya habang namimingwit na kami matapos kaming makapagtayo ng tent namin.

Mayroon naman kaming dalang mga pwedeng lutuin para sa tanghalian pero mamimingwit daw kami sabi niya at gusto niyang mag ihaw kaya namam heto kami.

Naghihintay na may kumagat sa pain ng pamingwit ko.

At ngayon, may nahuli ako at talaga namang malaki iyon kaya naman tudo ang pagkamangha niya.

“Ang galing. Ang galing.” Parang bata pang sabi niya. Tinulungan niya akong alisin iyon at ilagay sa maliit na balde na nasa gilid lamang.

“Marami lang isda baby kaya nakakahuli tayo.”

“Hindi ba iyan naagos at nahuhulog sa talon?”

“May parte naman sa ilog na hindi malakas ang agos baby. Tulad dito sa atin. Mild lang ang agos niya kaya nandito sila sa parteng ito ng ilog. Pero sa malakas at sa kalagitnaan, bihira lang ang doon.”

“Ganun ba.”

“Yes baby. Ano gusto mong subukan?” Sabay abot sa kanya ng pamingwit ng malagyan namin ng pain.“

Kuliglig ang ipinapain namin dahil pinaghandaan ni Lance iyon kaya humuli siya noon isang araw at inilagay sa maliit na garapon.

“Sige.” Kaya naman siya na ang may hawak ng pamingwit at kampanteng naupo at naghintay ng kakain ng pain niya.

Pero natawa ako. Lumipas na ang ilang minuto ay wala paring kumakagat ng pain niya dahil palagi niya iyong ginagalaw.

Sa pag kainip ay napapsimangot na lang siya at bulong ng bulong.

“Hmmp! Ayaw ko na.” Padabog na ibinalik niya sa akin ang pamingwit.

“Hahaha! Baby, bakit ba napakainipin mo? Alam mo ba na kapag naghintay ka pa, ay maari mong mahintay ang malaking isda na kakagat ng pain mo. Parang pag ibig lang iyan baby. Huwag mong hanapin ang taong mamahalin mo dahil kusa iyang huhusbong kapag nakita mo na ang taong nakalaan sayo.”

“Hmmmp! Hinugutan mo pa. Alam mo? Ibang iba ka talaga ngayon.”

“Baby, ganito na ako simula noon, wala lang akong taong pagpapakitaan ng kung ano ako. But now, you are here. Para ipakita at iparamdam kung ano ang totoong Zander na hindi nakikita ng iba.”

Napalabi na naman ito. Yayakap sana ako sa kanya ng biglang may humila ng pain sa pamingwit ko kaya naman napatingin kaming dalawa doon.

“Look baby. If you wait any longer. Ikaw sana ang nakakuha.” Sabi ko ng mahila ko na iyon at maiahon.

Malaki siya. A Mudfish na siguro nasa isat kalahating kilo ang bigat.

“Ang daya.”

“Baby, sinukuan mo kasi agad.”

“Hmmmp! Basta madaya. Ayaw nila sa akin.”

“Ayaw nila sayo. Pero gustong gusto kita.” Napangiti ako dahil natigilan na naman siya. “Okay! Okay! Lagi kang natitigilan baby. Hahaha. Tara na nga. Kasya na ito para ihawin para sa ating apat.”

Nakalabi parin siya pero nakaagay naman siya sa akin sa paglalakad pabalik sa kung saan namin iihawin ang isda na nahuli namin.

“Nakapagsaing na ako ng kanin. Marami ba kayong nakuha?” Si Lance habang inaayos na ang ihawan namin.

“Apat na piraso lang pero malalaki. Kaya sobra sobra pa iyon sa atin.”

“Ikulong na lang natin iyang dalawa tapos ihawin na lang natin ulit bukas.”

“Oo, iyon na nga ang naisip ko. Mag iihaw pa naman tayo ng mga hipon na dala natin.”

“Kaya nga. Sandali lang. Ako na ang maglilinis ng mga iyan.” Sabay kuha sa akin ng balde.

“Salamat.”

“Wala iyon. Kung gusto niyo maglakad lakad muna ni Zeeus. Sige lang pre. Kami na bahala ni misis dito.”

“Pero…”

“Nandito kayo para mamasyal, kaya ipaubaya mo na sa amin ang paghahanda ng makakain. Ipasyal mo muna sa paligid ang GF mo.”

Napangiti ako muli at nailing. Gf talaga? Hindi ba pwedeng BF din. Pero ayos na lang din.

Binalingan ko na si Zeeus na nakialam na sa ihawan at sinisigaan ang uling.

“Gusto mo bang maglakad lakad muna?” Kuway tanong ko sa kanya ng nilapitan ko na.

“Pwede bang bukas na lang. Mas gusto kong mag ihaw kaysa maglakad.”

“Ayaw mo bang pagmasadan ang paligid?”

“Eh! Hindi ba natin iyan magagawa bukas?”

“Magagawa.”

“Iyon naman pala eh. Kaya bukas na lang.”

“Ikaw ang bahala. Sige.” Hindi ko na lang siya pinilit. Hinayaan ko na lang siya sa gusto niya. Dahil kung saan siya masaya. Doon ako. Ibibigay at palulugudan ko siya.

=

“Nakita mo ba?” Tanong ko sa kanya ng gabing iyon habang nakatingin na siya sa kalangitan gamit ang telescope na dala namin.

“Ang hirap naman eh. Ang daming star.”

“Baby, fucos ka lang kasi sa sinasabi ko. Makikita mo iyan.” Sabi ko pa pero pinadyakan lang niya ako ng paa dahil sa naasar na hindi makita ang Virgo sa mga bituin.

Natatawa na lang akong pinagmamasdan sang lukran niya. Nakaagapay lang ako sa kanya.

“Wala eh.”

Naiiling na lumapit na lang ako sa kanya. Halos nakayakap na ako sa kanya ng hawakan ko ang telescope.

“Ako na nga.” Umiwas naman siya para mabigyan ako ng daan para ako ang titingin sa mga bituin sa langit habang ang pwesto namin ang nasa likuran parin niya ako. “You smell good baby.” Bulong ko pa kasi langhap na langhap ko ang natural na bango niya kahit na abala ang mga mata ko na nakatingin sa mga bituin.

“Always naman.”

“Yeah! And your scent make me feel like I want you now.”

“Sinabi mong mag fucos ako. Tapos kung ano ano ang sinasabi mo.” Kontra niya sa mga sinasabi ko na may kasamang mahinang patapik sa pisngi ko.

“Look! I found it.” sabi ko sa kanya ng mamataan ko na ang bituing Virgo.

“Hmmmm! Ano yan? Your talking naughty word pero ang utak mo nasa mga bituin. Napagsasabay mo iyon?” Tanong niya at siya naman ngayon ang tumingin sa telescope.

“Of course baby. And I can make love with you right here while you are staring at the stars.” Sagot ko naman at ang mga braso ko sa kanya ay tuluyan ko ng iniyakap sa baywang niya at idiniin ang bahaging parte ng katawan ko sa likuran niya. Isinampay ang baba ko sa balikat niya.

“Naughty. Kala mo naman magagawa mo. Nasa paligid lang ang mga kaibigan mo.”

“Nah! They are at the other side and they can’t see us here. Why not doing naughty thing right here, right now.” Bulong ko pa at sinabayan na ng pdamping halik sa leeg niya.

“Hey! Are you serious?” Sabay tulak ng mukha ko pero wala namang lakas ang mga kamay niya ng ginawa iyon.

“Yes baby. And I miss you so so so much.” At kahit nakatalikod siya sa akin ay nagawa kong pinaglapat ang labi namin at nagpalitan ng mapangahas na halik. Habang ang isang kamay ko ay nagsimula ng maglikot at dinadama siya sa dibdib.

“Uhmmm. W-wait.”

“Baby.” Pero hindi ako tumigil. Ng pakawalan ko ang labi niya ay pinagsawa ko ang sarili kong labi sa leeg niya, sa balikat, sa batok na nakapagpanginig ng katawan niya. “So sweet.” At tuluyan na nga niyang nabitawan ang hawak na telescope. Nakaalalay na ang kamay niya sa kamay kong dumadama sa dibdib niya. At sa isa na namamasyal pa sa kung saan sa buong katawan niya.

“Uhmmm. Z-zander. Uhmmmm.” Napaliyad pa siya. Ramdam ko ang pagnginig niya ng haplusin ko siya sa may tiyan at tuluyang ipinaloob ang kamay ko sa short niya at sakupin ng palad ko ang kanya.

“Baby.” Patuloy ako sa paghalik sa leeg, balikat at tainga niya. Paulit ulit.

“Z-zander. Uhmmmm..ohhhhhh.” at ang malamyos na halinghing na pinakakawalan niya ay siyang nakakapagpadagdag ng kagustuhan kong angkinin siya. Ngayon din mismo kung saan kami nag set ng gamit namin para sa pag i-stargaze namin.

And then, Iginiya ko na siyang paupo sa blanket, hanggang sa pahiga na siya doon na agad akong pumuwesto sa pagitan ng mga hita niya.

“Be good baby, don’t make a noise.” Bulong ko sa kanya. Hindi ko naman siya pinipigilang umungol pero hindi iyong ungol na maririnig kami nina Lance sa kabilang panig. Malayo layo naman kami sa kanila dahil nagtungo kami mismo sa may pinakamataas na bahagi kung saan naming itinayo ang tent namin kaya malabo ding marinig kami kung sakali.

At alam ko naman na hindi nila kami susundan kaya malaya akong angkinin siya ngayon.

“Uhmmm..but..”

Hindi ko na siya pinatapos sa sasabihin niya dahil muli ko ginawaran ng nag aalab na halik na agad naman niyang tinugon sa kung paano ko siya halikan.

Pinagsawa ang sarili sa pagpapalitan ng mapangahas na halik. Ang kamay niya ay humawak na sa batok ko habag ang isang kamay ko ay muling naglalakbay sa kabuuan ng kalambutan ng katawan niya.

Leaving his lips and tracing his jawline hanggang sa tainga niya. Sa leeg, hungerly kissing him na parang wala ng bukas na darating pa.

Nag iiwan ako ng mumunting kagat sa bawat daanan ng labi ko. Leaving him a kiss mark in his shoulder.

“Uhmmm.” Umarko ang katawan niya ng tuluyan ng matagpuan ng bibig ko ang isa sa ituktok ng dibdib niya na kahit may damit pang humarang doon. Biting his nipples like I want to eat it.

Hanggang sa ilihis ko na ang damit niya pataas para tuluyan ng mabigyang daan ang bibig ko na sambahin ang maliit na nipple nito. While one of my hand pinching the other one.

“Uhmm.. ohhhhh.. Z-zander.” Mahina pero dinig na dinig ko kung paano kagandang marinig ang pangalan ko na lumalabas sa bibig niya.

“yes baby, just call my name.” Bulong ko habang patuloy parin ako sa pagpapasasa sa kalambutan ng balat niya.

Paliguan siya halik ng buong buo.

Palipat lipat ang bibig ko sa magkabila niyang dibdib. Pababa sa tiyan niya hanggang sa matagpuan ko ang pusod niya at doon ko nnilaro ang dila ko dahilan para tuluyang mumarko ang katawan niya. Umarko pataas at  ang kamay niya ay panakang itutulak ang ulo ko o di kaya naman ididiin pa iyon na nagpapahiwatid na huwag akong tumigil.

“Uhmmm.. Z-zander.. uhmmm..ooohhhh..” ungol niya.

“Uhmmm.” At sinagot ko siya ng isang mahina ding ungol habang patuloy parin ako sa ginagawa. Till I move again, sa may puson at paunting inililihis ang suot niya pajama hanggang sa tuluyan ko na iyong inalis sa katawan niya.

Hindi man klaro sa mga mata ko ang imahe ng harapan niya ay nakikinita ko parin iyon at malinaw na malinaw sa isipan ko kung ano ang porma ng kanya na nakatatak na sa utak ko.

Then I grab him. Playing the head of his manhode. Wiping his freecum before I decided to kiss it. Teasing his using my tounge.

“Uhmmm.”

“Sweet baby. So sweet.” Bulong ko. Hanggang sa tuluyan ng sakupin ng bibig ko ang head ng kanya. Sucking it like a lollipop na nakapagpakawala ng mas nakakabining ungol sa kanya.

“Ahhhhhhhh.” And slowly moving his hips onward.

Sinasabayan ng kamay ko ang pagtaas baba while sucking him continuously. Inangat ko ang balakang niya at pinagsawang laruin ng bibig ko ang kanya. Until my finger fou d his flesh at nilaro ko na din iyon.

Inserting my middle finger inside him.

“Uhmmp. Ahhhhh.. z-zander. N-no more.” He whispered. “I’m gonna cum. N-no more.” At habang nakaangat ang palabang niya at pagalaw na siyang pasalubong sa mukha ko.

“Uhmmm. Lets cum together baby. Don’t cum yet. Wait for me.” Sagot ko. Ibinaba ng bahagya ang pajama ko at inilabas ko na ang akin na kanina pa handang handang pasukin siya.

Pumuwesto ng maayos sa gitna ng mga hita niya at itinapat na ang akin matapos kong basahin ng laway ko iyon para mabigyan na ng daan na mapakasok sa kanya.

“Uhmp. Ahhhhhhh.”

“Baby. Uhmmm.. so tight..” niyuko ko siya at hinalikan ng tuluyan ko ng maipasok ang akin sa loob niya.

“Ahhhhh.” Then my hips move slowly.. upside down to make him ready and feel better. “Uhmmm. Z-zander. Ohhhhh.” Then wraping his arms around my neck.

Nakasampay ang mga paa niya sa mga braso ko while my hand touching his breast and pinching his nipples.

Mabagal lang ang naging galaw ko. Enjoying the tightness of his flesh that sucking me in. Sucking me deeper inside him. Like he is sucking my soul to serve him.

“Ahhhhhh.” He loudly moaned ng isagad ko ang akin sa kanya. Ramdam ko kung gaano kainit sa loob niya na nakakapagpabaliw sa pakiramdam ko. Ang sarap. He is so tight na sumasakal sa buong laki ko.

“Baby. Ahhhhhh.” Then I started to move faster. Faster like I need to run over him. Faster.

“Ahhhhh.. uhhhhmmmmmm…..ahhhhhhh. Z-zander.. ahhhh.. f-feel g-goood…. oohhhhhmm.” And then he is kissing me.

Kissing him back while my hips bounching at him.

“Ahhhhh.”

“Uhhmmmm.

“Baby…”

“Z-ander.. uhmmm.” At tanging mga ungol na lang namin ang nagkakaintindihan kasabay ng mga ibat ibang uri ng mga insekto sa paligid. Nilalasap ang sarap na pag iisa ng katawan namin na ang tanging saksi ay ang tahimik na kapaligiran. Ang maliwanag na kalangitan na siyang nakatunghay sa aming dalawa.

Ang pagsasanib ng katawan na siyang tanda ng pagmamahalan naming dalawa.

“B-baby.. uhmmmm. Ahhhhh..” at pabilis na ng pabilis ang paggalaw ko. Sinasagad ang bawat pagbaon ko.

“Ahhhhh.. Z-zander.. uhmmmm… I’m cumming.” He said loudly. Umarko na ang katawan niya paliyad tanda ng lalabasan na siya at mararating na ang kaluwalhatian.

And I feel the same way what he feel right now. Reaching the climax of ecstacy together is the best feeling that I want to feel every second. Every minute, every hour. Everyday. And for lifetime.

Being with him like this. Hindi ko na ipagpapalit sa kung ano ang pangarap ko noong una.  Dahil ang una ko ng priority ay ang makasama na siya habang buhay.

“Zeeus, baby.. uhmmm”

“Zander, ahhhhh…” At mga pangalan namin na may kasamang ungol na ang tanging lumalabas sa mga bibig namin ng sabay na naming marating ang rurok ng kaluwalhatian.

=

“I love you.” Halos sabay naming bulong habang nakahiga na ng maayos sa blanket ng maayos na ang sarili namin matapos naming pinagsaluhan ang sarap ng pag iisa ng katawan namin.

Nakaunan siya sa mga braso ko and we are staring at the sky together.

“Lets get married baby.” Bulong ko sa kanya na may kasamang dampi ng labi ko sa nuo niya.

Napabaling ang tingin niya sa akin mula sa kalangitan at inaaninag ang kislap ng mga mata ko ng magtama ang mga paningin namin.

“No more but baby. Pwede ka namang magpatuloy sa pag aaral kahit kasal tayo. You can use your last name till you graduate but you can use mine outside the school. I love you. And I love you more.”

“Z-zander.”

“I know.. nagtataka ka sa mga kilos ko ngayon. Pero iba na ang pakiramdam ko kapag nalalayo ka sa akin. Matapos mong tumira sa bahay noon ay hinahanap hanap na kita kahit na hindi kita nakakasama ng matagal noon.”

“Alam mo ba iyong pakiramdam na kapag papasok ako sa silid ko ay makikita kita doon na mahimbing ng natutulog. At pagmulat ng mata ko ay ikaw ang una kong nakikita. Ang makasabay sa agahan. Sa tanghalian. Sa hapunan.”

“We can live together kahit na ako ang guro mo. Ikaw ay estudyante ko. Inside the school you are my student but outside the school you are my wife. Wife that waiting for me in the house kapag wala kang pasok.”

Hindi siya sumagot o wala siyang sinabi ni kahit na anong kataga. Basta kumilos lang siya payakap sa akin at nagsumiksik sa mga bisig ko kaya naman magkayakap na kaming nakahiga.

“I love you baby.”

“I love you too. And yes.. lets get married.”

And we sailed the night with a passionate kiss.

---

Itutuloy..

---

Zander at the multimedia

MC #31: Zeeus

31_Zeeus

“Hey! Are you sure you want to jump?” Pasigaw na tanong ko sa kanya habang nakatingala ako mula sa may taas ng kaliwang bahagi ng talon.

Hindi naman siya as in na sa pinakataas ng talon dahil may napasadya na yatang tungtungan doon para doon na tumalon.

Ngayon ewan ko na lang kung narinig niya dahil napakalakas ng lagaslas ng tubig sa talon.

“Hintayin mo ako diyan.” Pasigaw na din na sagot niya sa akin saka na ito pumuwesto ng maayos.

Hindi naman sa kinakabahan ako pero hindi ko talaga nanaising tumalon mula sa taas ng talon dahil naiisip ko. Paano kaya kung sa pagtalon ko ay hindi pala maganda ang pagkakabagsak mo at tumama sa bato.

Huwag naman sana.

Pero…

Nakasunod na lang ang mga mata ko sa kanya ngayon patalon na siya at mabilis na bumagsak sa tubig.

Agad akong lumangoy palapit sa tinalunan niya pero ilang sigundo na ang lumipas ay hindi parin siya umaahon.

“Hey Zander.” May kalakasang tawag ko. But then didn’t answer. May kalilaman kasi ang binagsakan niya kaya hindi ko siya makita sa ilalim ng tubig hindi gaya ng sa may mababaw dahil malinaw talaga at kitang kita ang katawan sa tubig.

But he didn’t answer at hindi pa naahon. Kaya naman sumisid na ako para lang hanapin siya.

And then.. nanlaki na lang ang mata ko ng makita ko siya sa ilalim at ngayon hinila na niya ako at walang babalang pinagdikit ang labi namin.

And now we exchange breath under water. Umabot ba kami ng isang minuto sa ayos naming iyon habang nagpapalitan ng hangin gamit ang mga bibig namin hanggang sa umahon na kami at sabay na napasinghap at nagkatitigan.

Then after a deep breath he kiss me again na agad kong tinugunan. Isang mainit at nag aalab na halik na parang wala ng katapusan.

Mahigpit na nakayapos ang mga braso niya sa baywang ko habang ako naman ay sa leeg niya.

“I love you baby.” Bulong niya ng maghiwlay kami at mabilisang dinampian din ng halik ng nuo ko bago niya ako niyakap.

My dreams came true.

Simula ng dumating kami dito ay hindi na siya nagsasawang nagpapakita ng ka sweetan sa akin. And I love it. I really do love it.

“You scared me.” Sabi ko sa kanya sabay suntok ng dibdib niya ng pakawalan niya ako mula sa mga yakap niya.

“Hahaha! Sorry baby. Tinignan ko lang kung paano ka mag alala para sa akin. At napatunayan kong sisisirin mo ang malalim na tubig para lang iligtas ako.”

“Hmmmp! Lunurin na lang kaya kita.”

“Mmmm! Sounds great. Lunurin ng halik? Lunurin ng mga yakap? Saan don baby? O baka naman lunurin ako sa sarap. Hmmm! How about that?”

“Zander. Your being naughty. Can’t you see.” Sabay tingin sa mga kaibigan niya na ngayon ay nakangiting nakatingin sa amin sa hindi kalayuan na nakalusong din sa tubig. “They see us when you kissed me.”

“So what. Hindi naman sila bata para itago ang ganung mga eksena. Saka they are my friend and they are happy to see how happy I am with you now.” Saka niya bahagyang pinisil ang magkabilang pisngi ko. “And Im happy to spend my life with you baby. So, lets enjoy our day together.”

Napangiti na lang din ako. Ang gaan ng mga ganitong pakiramdam na naipapadama niya kung gaano niya ako kamahal.

Kumilos na siya para muling lumangoy. Pinagsawa ang mga sarili naming magbabad sa malamig at malinis na tubig.

Naging masaya kami sa bawat oras na lumipas sa pamamasyal namin.

=

“Anong oras ang uwi niyo bukas?” Tanong ni Lance sa amin habang nananghalian kami sa gilid ng ilog.

“Bago magtanghalian siguro pre.” Sagot naman niya. Ipinaghihimay niya ako ng isdang napamingwit namin ng matapos kaming magtatampisaw sa ibaba ng talon.

“Bumalik kayo ulit kapag may oras kayo tapos isama mo na rin ang mga kaibigan mo Zeeus.” Sabay baling sa akin.

“Oo, babalik talaga kami. Ang ganda dito at hindi talaga nakakaboring. Tahimik man dito pero ang gaan sa pakiramdam.”

“Tama ka diyan. Nakakagaan ng pakiramdam ang mamasyal lalo na sa katahimikan ng lugar.” Si Lance.

“Sinabi mo pa.” Si Zander habang naglalagay pa ng ulam sa pinggan ko. “Kumain ka lang baby. Marami pa tayong makakain hanggang bukas.”

“Salamat.” Magana na naming pinagsaluhan ang masaganang pagkain sa harapan namin na sinasabayan na ng kwentuhan.

Matapos nagpapababa na ng pagkain ay nagyaya silang mag hiking muna sa paligid.

Dala ang camera ni Zander ay ang dami naming larawang magkasama. Sinulit ang mga oras na natitira pa bago kami umuwi.

Dito parin naman kami magpapalipas ng gabi at maaga na kami babalik sa bahay nila Lance para naman makatulong sa pagliligpit pa ng mga ginamit namin bago kami umuwi sa tanghali.

“One more.” Nakangiting umakbay siya sa akin. Si Beth na ang naging taga kuha namin ng larawan. Kapag dalawa lang kaming magpapakuha. Kapag apat naman kami ay itatayo ang dala dala naming camera stand.

Ibat’t ibang kuha. Mayroon pang kuha si Beth na nilalagyan ni Zander ng likag na bulaklak ang tainga ko.

“Nakakapagod ding mag hiking.” Nasaad ko ng magpahinga kami. Nakaupo sa malaking ugat ng puno.

“Yeah! Tama ka diyan. Pero exciting diba.”

“Oo, mas maganda pa siguro kapag nandito ang makukulit kong kaibigan.”

“Papasyal ulit tayo baby. At isasama natin sila lahat.”

“Tama tama. Hindi pa man tayo umuuwi ay parang gusto ko na ulit bumalik dito.”

“Silly.” Sabay gulo ng buhok ko.

Sa mga ganung ayos namin ay napapakurap na lang kami kapag magpa-flash ang camera.

“Eh! Tama na iyan.”

“Ang kyut niyo kasing tignan at panuurin. Bagay na bagay kayo.” Sagot ni Beth habang nakatingin sa larawang kinuha.

“Pero marami rami na din ang kuha namin.”

“Okay lang iyan. Maganda nga kapag marami eh. Mas nakakaaliw pagmasdan.”

Nakangiting nagkatinginan na lang kami ni Zander sabay iling. Hinayaan na lang namin ito sa gusto.

Ng makapagpahinga kami ay saka na kami bumalik sa tent namin. At muling nagkayayaang magtampisaw sa tubig.

Kinagabihan ay nagset kami ng bonfire. Matapos kaming kumain ay nagkayayaang kaming inumin na ang dala nilang can beer. Ilan lamang naman iyon. Walong piraso lang kaya naman tigdadalawa kami. Pero ibinigay ko ang isa kay Zander ang pangalawa at ganun din naman si Beth kay Lance.

“Kapag ikinasal kayo huwag niyo kaming kakalimutang imbitahin ah.”

“Maari bang hindi.” Sagot niya dito bago muling itungga ang hawak na alak. “Soon, bago ang susunod na pasukan.” Sabi pa niya na nakapagpatitig sa kanya. “Why baby! Diba sabi ko. Magpakasal na tayo kahit nag aaral ka pa.”

“Mmm.”

“Bakit? Nagdadalawang isip ka na ba? Pero hindi ka na pwedeng umatras dahil hindi ako papayag.”

“Bakit may sinabi ba ako?”

“Para kasing napapaisip ka pa eh.”

“Hindi ah! Diba sabi ko sayo noon pa. Kaso ikaw lang naman tumatanggi noon.”

“Yeah! And sorry for that baby.”

Inilapit niya ang mukha sa akin at mabilis na dinampian ng halik ang nuo ko.

“Nadadalas na ang PDA ah.” Kuway narinig namin sabi ni Lance kaya sabay kaming napatingin dito.

“I just love him.” Sagot niya ng walang pag aalinlangan.

“Yown!.” Sabay ngiti. “Ganyan na ganyan din ako noon kay Beth.”

“Kaya nga pre.”

Naging samot sari na ang naging usapan namin bago kami nagpasyang magsibalik na sa mga tent namin.

“Hmmm!.” Nagsumiksik ako sa katawan niya ng nakahiga na kami.

Yumakap siya ng mahigpit at dinampian na naman ng halik ang nuo ko.

“Baby, I love you.” Bulong niya kaya napatingala ako na sinalubonh ng labi niya ang labi ko.

Sa ilalim ng halikan namin napangiti ako bago ko tinugon ang halik niya na naging lumalim.

Mapaghanap, mapangahas hanggang sa tuluyan na kaming nilukob ng kapangyarihan ng halik na nauwi sa pag iisa ng katawan namin.

“I love you.”

“I love you too.” Mga katagang sigu-sigundong binibigkas namin. Hindi nakakapagod na sabihin ang katagang iyon sa taong mahal mo.

At sa ilalim ng tahimik na gabi. Payapang nakatulog kami ng mahimbing na yakap ang isa’t isa.

=

“Salamat ulit, pre.” Sabay tapik ng balikat nito.

Nakapaghanda na kami para umuwi kinaumagan ng tanghali.

“Balik kayo. Pasabi ka lang kung mamasyal ulit kayo para mapaghandaan din namin.”

“Sige pre. Beth alis na kami.” Paalam din niya dito.

“Salamat sa magandang tanawin. Salamat sa inyo.” Pasasalamat ko na din sa kanila bago kami tuluyang nagpaalan sa kanila.

Ngayon bagtas na namin ang daan pauwi.

Panaka nakang hahawak siya sa kamay ko habang nagmamaneho siya.

“Magsasabi tayo sa daddy at papa mo sa mga plano natin.“kuway pagbubukas niya ng usapan habang nasa daan kami. Pasulyap sulyap sa akin.

Hindi naman mabilis ang pagpapatakbo niya kaya kampanteng kampante siyang nakakapagsalita.

“Ikaw ang bahala. Saka matagal naman na nilang naplano ang tungkol sa atin.”

“Iyon na nga. Paano kaya kung hindi pala nagkross ang landas natin.”

“Ewan ko.”

“Siguro kung hindi ka lang naging pasaway sa pag aaral mo malamang hindi tayo magkakatagpo at hindi kita matuturuan.”

“Yeah! At may maganda din namang bunga ang pagkapasaway ko.”

Ngumiti siya saka sumeryuso.

“Pero muntuk kang nawala sa akin dahil sa kapasawayan mong iyan.”

“Sorry for that! Hindi ko na iyon uulitin.”

“Hindi na talaga mauulit iyon dahil hindi na ako papayag.”

Naging magaan ang bawat minuto habang nasa daan kami dahil sa hindi matapos tapos naming usapan. Nag uusap sa mga bagay na ikakabuti naming pareho. Nililinaw ang mga dapat at hindi dapat gawin.

Sa naging takbo ng usapan namin ay masisigurado na akong wala na kaming hindi mapagkakaintindihan.

“Si Lee.” Natigil kami sa pag uusap ng tumunog ang phone ko. “Sandali lang huh.” Saka ko na iyon sinagot. “Napatawag ka?” Agad na tanong ko.

“Pauwi na ba kayo?” Balik tanong niya.“

“Oo, isang oras pa siguro.”

“Good.”

“May problema ba?“tanong ko ulit.

“Sort of.”

“What is it?”

“Nagkagulo kanina at si Denden ang naging biktima.”

“What? What happened? Is he okay? Anong ginagawa ni Angel?” Sunod sunod na tanong ko. Naging mabagal tuloy ang pagpapatakbo niya ng kotse.

“Anong nangyari?” Tanong niya sa akin.

“Nagkagulo daw sa eskwelahan.” Sagot ko. Sabay bukas ng speaker ko para marinig niya.

“Ewan ko. Wala pa daw siyang malay hanggang ngayon. Kaya naman galit na galit si Angel ngayon. At ipinapahanap ngayon si Carla para parusahan ito.”

“Ano ba ginawa ng babaeng iyon?”

“Nag utos siya na magset ng ikakapahiya ni Denden. At hayon nga. Nabuhusan ng pulang likido si Denden habang kumakanta.”

Nagpakawala ako ng buntong hininga. “Sige! Balitaan mo na lang ako kung ano pa ang nangyayari diyan. Malapit naman na kami. Baka makaabot pa ako.”

“Sige. Mag ingat kayo.”

“Salamat.”

Isinilid ko na ang phone ko ulit sa bag ko saka ako tumingin sa kanya.

“Huwag ka ng makisali sa pagpaparusa ng kapatid mo sa iba.” Kuway sabi niya at ipinagpatuloy na muli ang pagmamaneho.

Tumango ako. “Pero iisipin ko pa lang ang pagpaparusa ni Angel. Kawawa si Carla.” Iyon ang nasabi ko.

Iba kasi ito magparusa. Kung ano ang ginawa ng nagkasala ay ibabalik din niya iyon ng mas malala pa. Kaya naman! Siguradong hindi lang buhos ng pulang likido ang gagawin ni Angel sa Carla na iyon.

“At hindi ko gusto ang ganung gawain niyo bilang MC master.”

“Hindi naman ako madalas doon. Pero makakaasa ka. Hindi ako makikisali sa kanila.”

“Good. Be kind baby. Iwasan mo na lang ang mga bagay na ganun. Okay! Dahil ayaw kong madungisan ang kamay mo sa pagpaparusa sa iba.”

“Yeah!”

At habang nasa daan kami hindi na nawala sa isip ko ang ibinalita ni Lee. Mga katanungang….

Kumusta si Denden? Ayos lang ba siya?

“Sana maging okay si Denden.”

“Magiging okay siya baby. At malapit ko ng magawa ang gamot para sa kanya para mawala na ng tuluyan ang rushes niya.”

Naptingin ako sa kanya.

Isa iyon sa mga hinangaan ko talaga sa kanya. Ang talino na parang walang makakapantay pa doon. Katulad ng tito Magnus na papa niya. They are one of the best. And also the triplets.

“Mabuti naman kung ganun. Siguradong matutuwa si Angel niyan kapag nagtagumpay ka. Dahil hindi na siya mag aalala ng husto kay Denden.”

“Of course baby. At hindi lang naman si Denden ang matutulungan namin ni papa kung sakali. Dahil marami ding may katulad ng sakit niya. And If we succeed, kami ng papa ang unang makakagawa ng gamot na iyon.”

“Goodluck then.” Sabi ko na lamang. Hinawakan ang kamay niyang nasa manobela. Kumilos pa ako para dampian siya ng halik sa pisngi.

“A goodluck kiss.”

“Your the best, Zander. At alam kong kaya mo.”

“Thank you.”

At sana nga! Magtagumpay sila ng papa niya.

MC #32: Zander

Typos and grammatical error ahead!

The Finale

“ Nakahanda ka ba? kasi hindi naman maiiwasan ang kumalat ang tungkol sa inyong dalawa ng anak ko.“ Si tito Zoey habang magkakaharap harap na kaming lahat.

“Oo nga naman hijo.” si tito Clyde. “Ang tito Zoey at daddy mo ay gumawa ng kasulatan sa inyong dalawa noong mga bata pa kayo kahit pa man hindi sigurado iyon. Pero ngayon. Isa ka ng profesional na guro na pwedeng mawala iyon sayo dahil kay Zeeus.”

Napatingin ako kay Zeeus na humawak ng mahigpit sa palad ko. Gumuhit ang ngiti sa labi ko at ang isang kamay ko ay pumatong sa balikat niya bago ako tumingin sa papa at daddy niya.

“Alam ko po iyon. Dahil sa propesyon ko bilang guro ay pwede akong makasuhan dahil isa siya sa mga estudyante ko. Pero.. mas mahalaga po siya sa akin sa kahit na anong bagay na nakapalibot sa akin tito. At handa kong harapin ang mga iyon ng walang pag aalinlangan maipaglaban ko lamang siya at hindi mawala sa akin.” Mahaba at makahulugang sagot ko sa mga ito.

Sabay sabay pa na nagpakawala ng buntong hininga ang mga ito kasama na sina papa at daddy.

“Mukhang wala na nga yatang makakapigil sa anak mo pre.” Si tito Clyde na bumaling kay papa.

“Saan pa ba nagmana pre.”

“Oo nga naman. Sige, total buong buo na ang pasya niyong dalawa. Pag usapan na natin ang araw ng kasal niyo.”

Nagkatinginan kami ni Zeeus na may kasamang mga ngiti sa mga labi. Hanggang sa napag usapan na nga ang mga detalye kung kailan saan gahanapin ang kasal naming dalawa.

“Ikaw na ang bahala kay Zeeus, hijo.” Seryusong bilin sa akin ni Tito Zoey makalipas ang ilang sandali matapos ng pag usapan ang tungkol sa amin ni Zeeus at nabigyan na ng karagdagang detalye.

“Maraming salamat po tito. Alam ko pong masyado pang bata si Zeeus para sa ganitong bagay. Hindi man ako nangangako pero gagawin ko po ang makakaya ko na alagaan siya at maging masaya sa piling ko.”

“Yes hijo. Alam ko naman na hindi mo siya papabayaan. Lawakan mo na lang ang pang unawa mo sa kanya dahil hindi mo naman maalis sa kanya ang pagka brat ng batang iyon.”

“Hindi naman masasabing siya si Zeeus kung wala ang ugali niyang iyon tito.”

Napangiti ito sabay tapik ng balikat ko. “Tama ka nga naman diyan hijo.”

Siya namang pagbalik ni Zeeus na galing labasan na sinalubong ang mga kaibigan.na nagsidatingan.

Kasama na din namin sina ang triplets para naman ipagdiwang ang araw na ito na sinamahan akong saksihan at wakasan na ang pagigig binata ko dahil doon. Magpapakasal na ako ng tuluyan kay Zeeus.

Hindi pa man kami totally kasal ay pinaghandaan na nila tito Zoey ang pagdating namin kaya naman para naring engagement party sa aming dalawa ang nagaganap.

“They are here.” Nakangiting lumapit sa amin si Zeeus. Kasunod na niya sina Lee na matamang napatingin sa akin saka tumango. Kasama na din nito ang iba pa nilang mga kaibigan.

“Hindi ba darating si Angel?” Kuway narinig kong tanong ni Tito Clyde kagagaling sa may dinning area.

“Sabi niya kanina ay darating siya papa.” Si Zeeus na tuluyan ng lumapit sa akin.

“Mabuti naman. Hala, sige. Maghapunan na muna tayo bago natin ituloy ang pag kukwentuhan.” Aya na nito sa aming lahat.

Sa maluwang na hapagkainan nila ay pinagsaluhan na namin ang masaganang pagkain na naihanda na isa si tito Clyde ang nagluto ng ilan sa mga iyon. Naging masaya na ang lahat sa bawat minutong lumipas habang nagsasalo sa pagkain.

At dahil sa aming dalawa ni Zeeus, may dalawang pamilya na naman ang magbubuklod.

=

“Are you happy?” tanong ko kay Zeeus ng mapagsolo na kami ng gabing iyon sa silid niya.

Natapos na ang masayang kwentuhan sa pagitan ng mga pamilya namin at mga kaibigan kanina.

Nauna ng umuwi sina daddy at papa kasama ang triplets. Kahit sina Lee at iba pang mga kaibigan niya ay nakauwi na din matapos ang kaunting inuman at nagpaalam na ang mga ito sa amin.

And now.

We are lying in his bed matapos kaming maglinis ng katawan.

Hindi na kasi kami sumama sa pag alis kanina dahil sa pakiusap ni tito Zoey na dumito na muna kami hanggang sa araw ang nakatakdang araw ng pinag usapang kasal namin para naman daw makasama pa nila ng matagal tagal si Zeeus.

Tumango siya bilang sagot sa akin. Nakaunan sa braso ko at nagsumiksik sa katawan ko. Yumakap naman ako sa kanya ng mahigpit.

“Thank you baby.” naibulong ko saka ko dinampian ng halik nuo. “And I love you so much.”

“I love you too.” Tumingala siya. Kumilos para pagdikitin ang mga labi namin. Masarap sa pakiramdam sa gabi kapag katabi ang mahal mo sa buhay. Ang matulog ka na kasama siya at pag gising na siya ang unang nakikita.

Ang damping halik na iyon ay lumalin ng tugunin ko.

“Uhmm.” Mahinang ungol na kumawala sa bibig niya ng magsimulang maglumikot ang dila ko sa loob ng bibig niya. Hanggang sa pinagsaluhan na namin ang walang katapusang mainit na halikan.

Ang mga kamay na nagsimulang kumilos para humaplos, dumadama sa bawat parte ng katawan ng isa’t isa.

“Baby.” Ng pakawalan ko ang labi niya. Hindi para tapusin ang isang mainit na sandali kundi para ipagpatuloy ang nasimulan na naminat mas maisakatuparan pa ang dapat mangyari sa amin.

Naglakbay ang labi ko sa may tainga niya. Magkabilaan. Sa leeg at sa may balikat. Pinagsawa ang sarili ko para lasaan ang balat niya na ang tamis sa panlasa ko.

Sa ginagawa ko ay siyang nakapagpapaliyad ng sa kanya. Nakapagpapalabas ng mga ungol sa bibig niya. Nakakapagpanginig ng katawan niya.

Sakupin ng bibig ko ang itoktok ng dibdib niya matapos kong tanggalin ang damit niya. Nilaro ng dila ko paikot, licking. Sucking his nipple. Using my finger na nilalaro ang isa.

“Z-zander. Uhm.”

“Yes baby.” Until iI decide to move down. Into his navel. Playing my tounge around it. And then, tanggalin ang suot niyang pajama kasama ng panloob niya.

Sinakop ng palad ko ang kanya at walang pag aalinlangang nilaro ng dila ko ang itoktok niyon. Licking it.

“Uhm. Z-zander.” Impit na ungol niya. Gumagalaw ang balakang niya habang ang kamay ko ay kumikilos para magtaas baba sa kanya na sinasabayan ng bibig ko to suck him.

Ang pagsaluhan ang mga ganitong sandali ay nakakapagpagaan ng pakiramdam. Ang namnamin ang kakaibang sarap habang pinapaligaya ko siya.

Ang paligayahin siya na kapalit ay ang maramdaman din ang ligaya kapag inaangkin ko siya.

“Baby.” Until our body connected again. “Uhmm.”

“Z’zander. Ahhhhhh… uhmmmm.” Hawak ang braso ko kung saan nakasampay na ang mga paa niya. Napapakagat siya sa labi. Napapapikit ng pariin sa tuwing sasagad ang pagbaon ko sa loob niya. Mapapaliyad sa patuloy ang paggalaw ko labas masok sa kanya.

“Baby. Uhmmm. So sweet baby. Ugh. So tight.” Hindi ko mapigilan lumabas ang mga katagang iyon sa bibig ko. Napapakagat labi sa tuwing mararamdaman ko ang pagkibot ng butas na siyang sumasakal sa laki ko na mas nakakapagparamdam sa akin ng kakaibang sarap.

Na siyang nakakapagpadala sa akin sa walang hanggang kaluwalhatian.

“Ugh! Ahhhh.. z-zander. Ugh. S-so big. Mmm.w-why so big. Ugh. Ahhhh.”

“Yes baby. At tamang tama lang ang akin sa loob mo.” Sagot ko at mas binilisan ko pa ang galaw ko.

“Ahhhh.. uhmmmm..z-zander. Ugh…ahhhh.. uhmmm..”

Niyuko ko siya para halikan oara maibsan kung ano man ang nararamdaman niya. Dahil ako. Hindi ko na maipaliwanag ang sarap na nararamdaman ko. Para ng sasabog ang kakaibang damdamin na lumukob sa pagkatao ko.

Ipinulupot niya ang mga kamay sa leeg ko. Hindi man magawa ng tama ang halikan namin dahil minsan napapanganga na lang siya habang bumabaon ako.

“Ahhhhh.”

“Baby… uhmmm.. i’m gonna cum.” Paos na boses na sabi ko. Kagat ang labi ko na mas binilisan pa ang galaw ko. “Ahhh.. ugh.. ahhh. Baby.. ahhh.” Sa loob niya. Mainit na kumalat ang katas na inilabas ko.

Ang sarap. Napakasarap sa pakiramdam.

“Z-zander…uhmmmm.” and he cum too. Sabay kaming naglabas. Kumalat ang katas niya sa ibabaw ng tiyan niya.

“I love you baby.” Muli ay niyuko ko siya para halikan na mas ibinaon pa ang akin sa kanya ay inuubos ang katas na lumalabas sa akin.

“Uhmm. I love you too.” At muling pinagsaluhan ang isang halikan na puno ng pagmamahalan.

=

“Kaya mo ba talagang magluto?”

“Baby, ilang beses mo na iyang tinanong sa akin.”

“Nagtatanong lang naman.” Napasimangot ito. Nakialam na din sa paghihimay ko ng mga gulay.

Maaga daw kasi lumabas ang papa at daddy niya kaya naman kaming dalawa at katulong lang ang nasa bahay nila.

Dahil wala pa naman pasok sa AU dahil sa insedenteng nangyari noong nakaraan ay heto kami. Bonding time na namin.

Gumaan nadin kasi ang schedule sa laboratory ko dahil natapos na namin ang numiro uno naming ginagawa ni papa. Iyon ay ang gamot ni Denden na naging mabisa naman.

“Para naman hindi lang tayo nakaupo maghapon baby. Makialam na lamang tayo dito sa kusina niyo.”

“Eh! Manuod tayo ng movie. Maraming mga DVD si papa diyan.”

“Oo mamaya baby. Magluto muna tayo ng kakainin natin.”

“Mmm, penakbet ba?”

“Oo baby. Matagal tagal na din kasi akong hindi nakakaulam ng ganun. Kaya naman magluluto tayo.”

“Mangangamoy ang bagoong sa buong bahay.”

“Magwisik na lang tayo nvg airfreshener mamaya.”

“Ikaw ang bahala.”

Sa pag uusap namin siya namang natatapos ang hinihimay naming mga gulay. Naging masaya ang pagluluto naming dalawa habang sinasabayan ng kakulitan niya.

“Ako naman.” Sabay kuha ng sandok mula aa akin para haluin ang karne na iginigisa ko. “Ayy! Bakit ganu tumatalsik.” Bahagya pa itong napaatras.

“Baby, mamantika na kasi iyan kasi luto na. Kaya dapat haluin mo ng haluin para hindi din siya dumikit sa kawali.“sabi ko sabay pwesto sa likuran niya. Ang lagay para na akong nakayakap sa kanya. Hawak ko ang kamay niyang may hawak na sandok at tinulungan ko siyang haluin iyon.

“We can do this stuff when we got married. Cooking together.” Sabi ko pa habang hinahalo na niluluto namin.

“I like it.”

“Me too baby. Kaunting panahon na lang. Magiging legal na mag asawa na tayo.”

Tumango siya. Lumingon pa siya sa akin patingala sabay nguso ng labi kaya naman niyuko ko naman siya para dampian iyon ng halik.

“Ayyy. S-sandali.” Nagulat pa kaming pareho sa pagpiksi niya dahil tumalsik na naman ang niluluto niya.

“Haha, magluto na mga muna tayo.” Saka na namin hinarap ang niluluto namin. Ilang sandali pa ay tuluyan na iyong maluto.

Magana naming pinagsaluhan ang niluto naming dalawa na sinabayan na naman ng hindi matapos tapos at iba ibang mga usapin.

Matapos kumain. Inubos na namin ang natitirang oras sa panunuod ng movie sa sala.

=

Mabilis na lumipas ang mga oras, araw at gabi. Linggo at buwan. Na naging matiwasay ang paglipas ng mga iyon.

Natapos na ang school year na walang problema na dumadating na hindi na namim nasusulosyonan. Napag uusapan ng maayos at kung may hindi pagkakaintindihan sa amin dalawa ay hindi na namin iyon ipinagpapabukas pa at agad naming aayusin.

Maayos naman na natapos niya ang unang taon niya sa pag aaral.

Tinutulungan ko siya sa bawat aralin niya. Ipinapamahagi ko ang mga kaalaman ko sa kanya.

Pero siya parin si Zeeus. And spoiledbrat na batang babae na nakilala ko noong limang taong gulang pa lang siya. At hindi ko pinagsisisihan na naghintay nga ako sa batang babaeng iyon na noon ay nagpropose sa akin ng araw na iyon.

At ngayon.. sa pagpro propose niyang iyon ay tuluyan ng mabibigyan ng katuparan.

Nakangiti akong nakatingin sa kanya habang naghihintay ako sa paglapit niya. Nakasuot ng puting wedding suit habang ako naman ay asul.

Araw na ng kasal namin.

Simpleng garden wedding lang at sa bahay ng lolo Bryant niya dito sa Japan kami ikinakasal.

Walang ibang mga bisita maliban sa mga pamilya at mga kaibigan namin. Dahil iwas issue na din para sa akin.

Wala namang kaso iyon sa akin kahit malaman pa ng iba. Pero sabi niya.. ayaw niyang mawala ang isa sa pangarap ko dahil lang sa kasal namin. Saka na lanh daw. Kapag tuluyan na siyang nakapagtapos.

So this is it. This is the day that we are waiting for forteen years to be exact.

Our wedding day.

Agad kung inilahad ang kamay ko ng makalapit siya. Nakangiting nakatitig din siya sa akin.

“Lets go baby.” Paalalay na humarap kami sa lolo niya.

Si judge Clent Francisco Alcaide na siyang magbibigay ng seremonya para sa aming dalawa.

“Please be seated.” Panimula nito na tumingin sa mga bisita na kasamang nakatayo para sa amin.

Panimulang mga salita galing dito. Nagbigay ng aral para sa amin. Na nag iwan ng mga katagang..

“Pinagbuklod kayo ng tadhana at huwag niyong hayaan masira ng kahit na anong problema. Harapin ang mga ito ng may malawak na pang-unawa para ang relasyon ay tumibay at walang sino man ang makakasira.”

Nagkatinginan kami ng marinig namin ang mga salitang iyon. Maraming mga bagay pa ang naikwento niya kasama na sa seremonya. Hanggang sa sabihin na niya na magsabi na ng mga pangako namin sa isa’t isa.

“Tama bang ipagpasalamat ko na nakidnap ka noon at ako ang nakakita sayo. Isang batang babaeng iyakin. Punong puno ng luha at sipon na sa mukha. Umaatungal na sa iyak dahil sa takot. Well, siguro nga. Sadyang pinagtagpo tayo ng tadhana.” Humawak ako sa mga palad niya. Nakatitig sa kanyang mga mata.

“Iyon ang unang beses na ginamit ko ang gawa kong gamot. At dahil doon nailigtas ko ang batang babaeng iyon. Ang batang babae na naglakas loob na magpropose sa akin sa murang edad na limang taong gulang.”

“At ang katagang iyon ng batang babae ay pinang hawakan ko. Na kahit hindi ako siguradong magkro-kros ang landas namin. And yes. After so may years. Nagkita kami ng batang babae na iyon. Pero.. nagkamali pala ako. Hindi pala siya babae. Dahil ikaw iyon.. ikaw siya. At siya ay ikaw.”

“Siguro nga hindi mo iyon maalala kung walang vedio na naipakita sayo kung sakali mang sabihin ko iyon. Pero sa sobrang kakulitan mo. Kahit hindi ko man siguro iyon sabihin sayo ay gumawa ka ng paraan para mahulog ng tuluyan ang loob ko sayo.”

“I thought everything was under my control. Marami pa akong mga bagay na gustong makamit. At sa kagustuhan kong iyon muntik kang nawala sa buhay ko. At doon ko masasabi na totoo nga ang kasabihang. Nasa huli lahat ang pagsisisi. Pasalamat na lamang ako. Na hindi ka tuluyang nawala.”

“Hindi nawala sa akin. Dahil hindi ko pala kaya. And yes. Mawala na ang lahat sa akin. Huwag lang ikaw. Huwag lang ikaw, baby.” Sabay haplos ng pisngi niya.

“And I promise you. With all my heart. Even death do us apart. I will love you. I will always love you. I love you, Zeeus Alcaide. I love you more. Now and Forever.”

Isang guhit ng ngiti sa kanyang mga labi. Kinuha ang micropono sa akin.

“I want to do everything I want. At kung ano ang gusto ko. Nakukuha ko. But.. you came. Boss me around. At ang mga bagay na nakasanayan ko ay unti unting nawala sa sestema ko. Hanggang sa napanuod ko ang vedio patungkol sa sinasabi mo.”

“And yes. Wala akong naalala sa mga iyon. Pero ang patunay ay nandoon. And everytime you boss me around. Ay mas nagugustuhan kita. I hate being Inlove. Dahil gusto ko mahal din ako ng taong mahal ko. I easily got jealous. And I hate all those people around you.”

“At ang pagseselos ko na iyon ay siyang muntikan ko ng pagkawala sa mundong ginagalawan natin. But then. I realized.. napagtanto ko na hindi pala biro ang ginagawa mo sa araw araw. Isa ka bang robot. Na halos hindi na natutulog?”

“Kaya naimulat na sa akin ang kakitidan ng pag iisip ko. Na ang gusto ko noon na sana nasa akin lang ang pansin mo. Iminulat mo ako sa katotohanang ang pag ibig na naramdaman ko ay makasarili. Hindi ko naisip na hindi lang naman sa akin iikot ang mundo mo. Na maraming tao din ang nangangailangan ng pansin mo.”

“At doon ko masasabi na. Ang pag ibig ay hindi madamot. So I promise you. Na isa ako sa susuporta sa iyo. Na magmamahal sa lahat ng kung ano ang makakapagpasaya sayo. And no one can seperate us apart. I love you Zander. I love you so much Zander Mondragon.”

Isang masigabong palakpakan ang namayani sa paligid. Mga ngiting nakapaskil sa aming mga labi na kahit sa mga mata ay may namumuo ng luha. Luha dahil sa sayang nadarama.

Matapos ang isang mahabang kwento at pangako. Nagpalitan na kami ng singsing. Pumirma sa aming marriage contract na siya ng magbubuklod sa aming dalawa.

“And now.. nasaksihan natin ang isa na namang pamilyang pinagbuklod ng pagmamahal. Nagpapatunay na hindi hadlang ang kasarian kung tunay kang nagmamahal.”

“By the power vested in me. I will pronounce you. Mr.’s Mondragon. You may now kiss each other.”

Muli ay humaplos ang palad ko sa pisngi niya na ang isa ay nakahawak sa baywang niya.

Nagtama ang mga mata namin hanggang sa tuluyan na naming selyuhan ng isang halik ang kasal naming dalawa.

Hiyawan ng mga kapamilya namin. Ang hindi matapos tapos na palakpakan ang namayani sa paligid at nga tunog ng maliliit na bell na hawak ng ilan.

“I love you.”

“I love you too.” Mga katagang paulit ulit naming bininigkas.

May mga ngiti sa mga labing humarap sa kanila. Nagpaulan pa ang iba ng mga talulot ng mga bulaklak ng maglakad kami paalis sa pinakaaltar ng kinasalan namin.

Sumalubong sa mga taong mahal namin sa buhay at binati kami isa isa.

Masasabing ang buhay ay hindi mahaba. Na pwedeng bawiin sayo ng May likha iyon ano mang oras.

Kaya huwag sayangin ang mga oras, araw na buhay ka pa. Para hindi mo na pagsisihan sa huli at sabihing. Sana ginawa ko na noon pa.

Tama ang sinabi ng lolo niya. Ang pag ibig ay walang pinipili. Dahil kung sino ang talagang nakatadhana sayo. Kahit paghiwalayin man kayo ng mahabang panahon. Ay magtatagpo parin ang landas niyo sa tamang panahon na nakalaan para sa inyo.

The End

ChenXi Note:

Isang kwento ko na naman ang binigyan ko ng wakas. At masaya ako dahil sinamahan niyo ako hanggang sa matapos anv kwento nina Zander at Zeeus kahit hindi man kagandahan.

Maraming salamat sa inyo. Sa mga walang sawang sumusuporta sa akin.

Hoping na hindi niyo ako iiwan at muling samahan sa mga darating ko pang kwentong gagawin.

Ang MC 2 ay simple na lamang at at hindi katulad ng MC 1 na naging masalimuot ang kwento ng ilan.

Pero sana sa simpleng kwento nina Zander at Zeeus ay nag iwan parin sa inyo ng mga alala.

Tandaan.

Ang bawat kwento ay may simula na kailangan din ng wakas. Maganda man iyan o hindi dapat wakasan para mabigyan ng daan ang bagong kwentong sisimulan.

❤❤❤❤

Love lotz guys.

Epelogue will be publish soon!!

MC #33: Epilogue

Typos and grammatical error ahead!!

Zander POV:

“Congrats baby.” Bulong ko sa kanya ng makalapit siya sa akin sa baba ng stage.

Yumakap ako ng mahigpit sa kanya para maiparating na proud na proud ako dahil sa wakas…. nakapagtapos na siya ng kolehiyo. At sa paglipas ng taon ay talaga namang pinagbuti niya ang pag aaral niya.

Mas naging inspired pa siyang mag aral ng maikasal kami.

“Hey! Baka kung ano isipin nila.” May patulak na kumalas siya ng yakap sa akin.

Ngumiti ako. “So what now! Nakapagtapos ka na ng pag aaral.” Sagot ko sa kanya.

“Baka makasuhan ka.”

“Hahah! Ayaw mo na ngayon na makita at malaman ng iba baby.. hmmm. Don’t tell me may mga nakakaligtaan ako at hindi napapansin? May umaaligid ba sayong iba?”

“Tumigil ka nga. As if naman babae ako.”

“But your beautiful.”

“Hmmmp.”

“Tama na iyang lambingan niyo. Mamaya niyo na ituloy iyan. Naghihintay na ang iba sa atin sa MC.” Si Lee na kasabay niyang nagtapos kasama pa ng iba.

Tumango naman kaming pareho. Nagkatinginan sabay ngiti. Umakbay ako sa kanya ng magkakaagapay na kaming tinungo ang MC para sa selebrasyon nilang lahat na nakapagtapos at lahat sa MC master ay tuluyan ng mamamaalam sa buhay kolehiyo nila.

“Cheers.” Sabay sabay na nagsitaasan ng mga baso. “Para sa bagong tugto ng ating kwento.” Si Jasper.

“Para sa bagong yugto ng MC.” Sigunda naman ng iba  at sabay sabay ng itinungga ang alak na nasa mga baso nila.

Nagkwentuhan. Nagkabiruan. Nagkatawanan. Ilan lamang iyan sa mga naganap. May kantahan na din at sayawan. Masayang masaya sila dahil nakapagtapos na sila ng pag aaral kahit pa man na isa ako sa nakasaksi ng kakulitan nila habang nag aaral sila. And now! They are all matured para harapin pa ang bagong yugto at mga pagsubok pang darating sa buhay nila.

At kami naman ni Zeeus ay masasabi kong tagumpay ang relasyon namin dahil mas naging mas matibay pa ang samahan namin sa paglipas ng mga taon. At ngayon he is ready for the real battle of our relationship. Ang mas pagtibayin pa samahan namin. At sabay na tutuparin pa ang iba pa naming mga pangarap na magkasama.

Hindi ko na kailangang itago sa iba ang relasyon naming dalawa. Dahil hindi na makakasama sa imahe ng iba dahil nakapagtapos na siya.

“Hey! Are you with us?” Kalansing ng baso ang nakapagpakurap sa akin. Ngumiti ako at tumango bilang sagot sa kanta.

“Yes baby. May naisip lamang ako.”

“Okay.”

“Huwag kang nasyadong iinum. Ayaw kong tulugan mo ako mamaya. Hmmm.”

“I know.”

“Good.” Dinampian niya ako ng halik sa labi at bumalik sa kumpulan ng kanyang mga kaibigan. Hindi na ako nakisali sa kanila. Babantayan ko na lang siya dahil siguradong mapaparami ang inum nila kahit sabihin man niya alam niyang kontrolin ang sarili sa pag inum.

At sa paglipas ng ilan pang oras ay tama nga ang hinala ko. Nalasing nga silang lahat at halos hindi na sila makatayo sa kinauupuan nila. At si Zeeus. Lugmok na sa din sa kinauupuan at halatang nakatulog na sa kalasingan.

Ibinilin ko na lang sa nagbabantay ng MC na pakitignan na lang ang mga boss’es nila at huwag ng hahayaang lumabas kung sakali mang mahimasmasan sila.

“Ikaw parin ang baby girl ko magmula noon magpahanggang ngayon baby.” Naibulong ko na lang ng dampian ko ng halik ang nuo niya matapos kong maisakay at maisuot ang seatbelt niya.

“Mmmmm. Zander.” Napangiti na naman ako dahil kahit tulog na siya ay hindi parin nakakalimutang bigkasin ang pangalan ko.

“I love you baby. I love you so much.”

=

“Are you sure?” Hindi ako makapaniwalang tanong sa kanya. Ilang beses ko na ding tinanong iyon dahil hindi ko akalain na naisip niya ang bagay na iyon.

“Gusto kong magbuntis. Pwede naman iyon diba.”

“Pero baby. Mahabang proseso ang gagawin sa gusto mong mangyari.”

“But I want to bear our child together.” Seryusong seryusong sagot niya at hindi ko nakikitaan ng kaunting pag aalinlangan sa kanya.

“Baby.” Tanging katagang lumabas na lang sa bibig ko.

“Please. I know you can do it. Please. Please. Do it for us.” Saka siya yumakap sa akin ng mahigpit. “Please.”

Napalunok ako. Yumakap na din ako sa kanya. Nagpakawala ng sunod sunod na malalalim na paghinga.

“Let me think about it baby. This is not easy as you think.” Sabi ko saka ako nakipagsukatan ng tingin sa kanya pero nakita ko ang pagkadisgusto sa sagot ko.

“You dont want to have a baby?”

“Gusto ko. Pero Zeeus makinig ka. Kailangan natin o mas tamang sabihin kong kailangan mong pag isipan iyan ng maraming beses bago ka magdisisyon.”

“But I think it so many times. Simula noong nalaman ko na si daddy Alex ang nagdala sa inyo. Bakit hindi pwedeng ako. Bakit hindi ko pwedeng maranasan iyon. Gusto ko ding dalhin ang sarili nating anak. At matatawag na sa atin nga galing. I don’t like other to bear our child para lang magkaroon tayo. Please, please Zander.”

“Zeeus.”

“Please.”

“Okay.” Halos hindi lumabas iyon sa bibig ko pero sa nakikita ko sa kanya ngayon ay mukhang hindi ko mababali ang desesyon niya.

Gusto ko na ding magkaroon ng anak pero hindi ko talaga lubos maisip na siya mismo ang gustong magdala ng magiging baby namin.

“Talaga. Yehey. Thank you. I love you so much. Uhmwuah.“sabay halik sa labi ko

“Huwag ka munang magpasalamat baby. Dahil kailangan nating ihanda ang katawan mo para doon. And we need to find a healty donor who want to donate her uterus.”

Tumango siya. Kahit hindi pa man sigurado ay nakita ko na masayang masaya siya sa sinabi ko.

Kakausapin ko na lang si Papa tungkol sa bagay na ito para matulungan ako para sa gusto niya.

“Okay ! Okay! Iiwan na kita dito. Tutulungan ko si yaya para maghanda ng hapunan. I love you.” Paalam niya.

“I love you too. Just careful kapag hahawak ka ng kutsilyo.”

“Yeah.” Sa bawat hakbang niyang palayo sa akin ay nakikita ko ang gaan at sa kilos na masayang masaya.

Napapabuntong hininga talaga ako dahil sa gusto niya. Kaya naman agad akong tumawag kay papa para sabihin dito ang gustong mangyari ni Zeeus.

“Pwede naman iyon hijo. Pero mahabang proseso iyon.”

“I know papa. And the question is. Who is willing to donate their uterus.”

“Marami na diyan willing hijo. Kaya hindi na iyon imposeble.”

Nagpakawala na naman ako ng buntong hininga. Ano ba ang dapat kong gawin?

Ewan ko? Pero may bahagi din naman sa pagkatao ko na nagustuhan ang pasya niya. Ang gusto niyang mangyari.

“Okay papa. Aaralin ko na lang ng madalian ang mga bagay na iyon.”

“Sige Hijo. Sabihan mo na lang ako kung itutuloy niyo ang plano niyo.”

“Yes papa. Salamat.”

Hindi tuloy makafucos sa ginagawa ko dahil doon. Binalot na ng isip ko ang bagay na iyon.

“Baby.” Isa na namang buntong hininga ang ginawa ko. Bago ako nagpasyang alamin ang mga dapat pang gawin para doon.

Naging abala ako sa pagsasaliksik ng mga impormasyon sa bagay na iyon nakipag communicate sa ibang doctor para makahanap magkaroon ng iba pang kaalaman para sa pag sasagawa nun sa kanya kung sakali.

Matuling lumipas ang isang buwan at tuluyan na akong nakapagdisesyon. Nagpunta kami sa US at doon isinagawa ang kanyang operasyon. Mahabang proseso. Ang isa sa hindi namin napagkasunduan ay ang gumawa ng vaginal canal pero ayaw niya. Ang gusto niya ay huwag ng gumawa ng ibang canal para doon. Kung pwede naman daw gawan ng paraan para i-connect iyon sa Anus niya.

Wala na akong nagawa at nakipag usap ng maayos sa doctor na magsasagawa ng operasyon sa kanya na naintindihan naman ang gusto namin.

Hindi naman tottally transgender ang gusto niya kung transplant lang ng bahay bata at pwedeng mabuntis siya.

At hanggang sa dumating na nga ang araw ng schedule para sa operasyon. And just a few hour ay tuluyan na ngang natapos at naging matagumpay naman ang lahat.

At ngayon. Hindi man ganun kadaling mabuntis siya gaya ng doctor ay kahit papaano ay may pag asa parin kaming mag kaanak ng matatawag na sariling amin.

=

A years pass by again

At talaga naman na ang bilis lumipas ang mga araw. Parang kailan lang matapos ang operasyon niya.

“Bakit di parin ako nabubuntis.” Nakasimangot na tanong niya sa akin.

Napangiti ako. Saka ko siya niyakap.

“Baby. Huwag kang magmadali. Darating din iyan. Anong gusto mo? Oras oras tayong gumawa para makalusot?” Pabiro ko pang tanong sa kanya.

“Hmmp! Lagi ka kasi nagpupuyat sa laboratory mo. Magpahinga ka kaya. Humihina ka na eh.”

“Hahaha! So ibig sabihin hindi na kita nasasatisfied hmmm. Huwag mo akomg hamunin baby.”

“Ayy! S-sandali.” May patulak pa siyang nalalaman ng bigla akong pumuwesto sa ibabaw niya.

“Sandali? Hmmm. Baka ngayong aayaw ayaw ka baby ay dito tayo makabuo. Hmmm.”

“No! Sandali nasa sala tayo. Saka umagang umaga.”

“Nasa sala baby. Pero naka off si yaya. Kaya wala tayong kasama.”

“Ayyy! Kailan ka pa naging pilyo. H-huwag. Nakikiliti ako. S-sandali.” At itinulak ang mukha ko ng halikan ko siya sa leeg at pasadahan ng dila ko.

“Hmmm. So sweet.” Pero.hindi ko siya pinansin at nagpatuloy lang ako sa ginagawa.

Naging mabilis ang naging galaw ng kamay ko at agad na natanggal ang mga damit niya.

“Uhmmm. Z-ander. Uhm.” Mga ungol na kumawala sa kanya ng pagsawain ko ang labi ko sa magkabilang dibdib niya until I reach his manhood at pinaligaya siya.

Suck and lick.

“Uhmmmm.. z-zander ahhhhhhh.” Ang my finger inter his flesh. Hinahanap ang canal na kumukunekta sa kanyang uterus. “Ugh.  Ahhhhh.” And I found it. Napaliyad siya. Napasigaw sa ungol niya.

“Baby I love you..”

“Ugh. Uhmm. I love you too..”

Hindi ko na inabalang alisin ang damit ko. Tanging ang akin na lang ang inilabas ko. Matapos kong maihanda ang lagusan niya ay agad ko iyong pinasok. At sa unang pasok ko ay sigurado akong ang canal na papunta sa uterus niya ang napasukan ko.

“Baby. Ahhhhh. So tight.”

“Ugh.. ahhhhh. Uhmm. Z-zander. Ugh. Ahhh. It-s hurt. Ugh.”

“Yes baby. Just bear it for a couple of second. This is amazing. Ugh. Uhmm. Your sucking me in.”

“A-ahhhhhh.” At ang balakang ko ay mabilis na kumilos para mas mapagbigyan ang sarap habang nagpapabalik balik ako sa kanya.

Ganito kami kapag walang ibang tao sa bahay. Kahit saan. Sa sala, sa kusina. Sa back yard. Sa swimming pool ko siya inaangkin. And yes. A heavenly pleasure na ang sarap lasapin habang inaangkin ko siya.

“Baby. Ugh.”

“Ahhhhhh. K-kiss me. Ugh. I want more. A Harder.”

“Yes baby. Ugh.” At isa pang pagbaon ng buong laki ko sa loob niya bago ko siya niyuko para halikan.

Mainit na halikan. Mga haplos sa katawan at ang paggalaw ng aking balakang na siyang dahilan para takasan siya ng mga ungol.

“Ahhh.”

Ang sarap lang talaga sa pakiramdam. Hindi ko naman agad hahangadin na makabuo kami. Gusto kong i enjoy lang ang pag angkin ko sa kanya at magustuhan niya ang nasa loob niya ako.

“Ahhhhhh.. m-more. Ugh.”

“Yes baby. Like this.” At nilakasan ko ang galaw ko. He is so wild. He like wild sex kaya naman iyon ang ipinaparanas ko sa kanya. Kung ano ang gusto niya. Ibibigay ko. Pagbibigyan ko siya.

“Ahhhhhh. Y-yeah. Ahhhhh. One more. Ugh. Ahhhhhh.”

“Yes..like this. Ugh.” At sa mga sandaling nasa loob ko siya ay isang libot isang milyong walang kapantay na sarap ang naidudulot.

Kaya mahal na mahal na mahal ko siya. Dahil kaya niya akong paligayahin. Hindi lang sa pag angkin ko sa kanya kundi sa pag aalalaga niya as my good wife.

“Ahhhhhh.. m-more. Z-zander. Ugh. Harder.”

“Yes baby. As you wish.” At napuno na nga ng ungol namin pareho ang buong bahay. Ang tunog ng mga balat naming nagkakadikit sa tuwing babaon ako sa kanya.

“Ahhhhh. Uhmmm.”

“Baby.”

“Ugh. Uhmm. Z-zander. I waaant moreeee. Ugh.”

“Uhmm.” At sabay na gumagalaw ang balakang namin. Nilalasap ang sarap habang magkaugpong ang katawan namin.

“Ugh. Baby. Im cumming.”

“Yeah. Cum inside. Cum inside. Lets have a baby. Ugh. Uhmm.”

“Yes baby.”

“I’m cumming tooooo. Ahhhhhhhhh.” At sa huling pagbaon ay tuluyang lumabas ang katas ko sa loob niya.

“Baby. Uhmm.” At nanginig pa ako habang nilalabas lahat iyon. “Ang sarap baby. Hmm.”

“Yes..”

“Uhm. Baby. I LOVE YOU.”

“I LOVE YOU TOO.”

=

“Baby. Y-your pregnant.” Hindi ko maisalarawan ang saya ko isang umaga ng magpasya kaming i check siya. And yes.

“Your pregnant baby. Your pregnant.” Paulit ulit na sabi ko na halatang nagulat din siya dahil nakatingin lang siya sa akin at nakaawang pa ang mga bibig.

“A-are you sure?”

“Baby, I love you so much. I love you so much.”

“H-hindi ka nagbibiro diba?”

“Nope baby. This is not a joke.” At siniil ng halik ng buong pagmamahal. Maluha luha pa ako na muling nakatingin sa ultrasound na nasa mismong laboratory ko.

“R-really.”

Tumango ako. Niyakap ko siya ng mahigpit habang nakahiga parin siya.

“W-wait. Let me check it again.” At muling iniikot ang transducer sa tiyan niya. At hindi nga ako nagkakamali. He is pregant. “Look at this baby. This is our baby. Look.” Sabay turo ng maliit na bilog. This. And w-wait.“ Kinabahan pa ako.. muli kung iginalaw ang transducer.

“B-bakit? May mali ba?”

“No baby. Gusto ko lang makasigurado kong tama ang nakita ko.” At ipinaikot pa ang hawak ko oara makuhanan ng magandang anggulo. At ganun na lang ang doble pa sa sayang naramdaman ko kanina ng malaman kong buntis siya.

Dahil..

“Baby.” Hindi ko mapigilang mapaluha na tumingin sa kanya.

“Why? Why are you crying? Hindi ba ako buntis. Nagkamali ka ba?”

“Baby. We are having baby twin.” Naibulalas ko na nakapagpalaki ng mga mata niya at ibinaling sa ultrasound ang paningin niya.

“W-what?”

“It’s a twin.”

“Really?”

Tumango ako. Matapos kong isaayos at kuhanan ng litrato iyon ay mabili na yumakap ako sa kanya ng makabangon siya.

“Baby. I love you so much.”

“Ehhh! Are you sure.”

“Yes baby. Kambal ang dindala mo. At nasa isang buwan at tatlong linggo na sila.”

“Really.” Halatang hindi talaga makapaniwala kahit ako man ay hindi din pero isang napakagandang regalo ang pagkakaroon namin ng anak at tagumpay ang isinakrepisyo niya. Ang dalhin ang magiging baby namin.

“Yes baby. Thank you so much.” At buong pagmamahal na hinalikan ko siya. Walang pagsidlan ang saya ko. Na ngayon ay tuluyan ng mabubuo ang pamilyang binuo namin. At madadagdagan na ng dalawa.

Hindi man perpekto ang naging simula ng relasyon namin ay masasabi kong perpekto na ang magiging takbo ng pamilya namin.

And I love him more now dahil nagdadala na siya ng magiging anak namin.

“I love you so much. I love you.” Walang sawa at paulit ulit na sabi ko sa kanya. Dahil parang kulang ang mga salitang iyon para maibsan ang ligayang nararamdaman ko.

“May baby na ako. May baby na ako. Yehey.” Napangiti ako dahil doon. Huli man na ang naging reaksyon niya ay talaga namang masayang masaya siya katulad ng kung gaano ako kasaya.

---

Paalala: ang operasyon ay gawagawa ko lamang. Hindi ako sigurado sa mga impormasyon patungkol diyan. Isa lamang itong kwento at pawang kathang isip lamang na binigyan ko ng buhay.

Kung may nalabag man akong  hindi kanais nais about sa transplant about sa uterus. Humihingi ako ng pasensya. Pero sabi ko at nagpapaalala sa inyo. Isa lang itong kathang isip na nabuo sa imahinasyon ko.

Salamat.!!!!

---

Hindi ko na hahabaan. Minsan talaga kailangang tapusin at bigyan ng conclusion ang isang kwento at sana sa huling chapter na ito ay nabigyan na kayo ng ideya kung ano na ang nangyari o mangyayari pa sa kanila sa hinaharap.

Maraming salamat.

Sa wakas ang kwento nila ay tuluyan ng nagwakas.

❤❤❤

Love you all guys!!!