SYNOPSIS

SYNOPSIS:

When God showered bitterness unto the world, Aminah was in the open and caught it all. To Aminah, happy ending, Forever, Love and Eternity are just shit loads of words used by men to bait and hurt women.

Aminah have all the reason to abhor the male species. Her father abandoned her to be with his mistress and her so called groom ditched her on their wedding day with a bimbo-slut-whore of a woman.

Who says happy ending and forever is real?

Then Magnus McGregor, a drop-dead gorgeous billionaire slash hottie with eight pack abs enters her life. He’s the epitome of sexiness and hotness combined.

But who cares if he’s hot and with abs and is very attractive? Definitely not Aminah.

She hate men… right?

A/N: Okay, new series. Again. I just love writing series. Hehe. Hope you like it and hope you support this one too :)

-C.C.

WELCOME TO MISANDRIST CLUB

Welcome to the Club.

Yes, we dislike men. We hate them for hurting and taking women for granted. We promise to never love a man for we loathe them. We join the club to guard and chain our heart from men’s evil charm. We will do anything to get away from men who seek to hurt us. Each and every one of us experienced the ruthlessness of men and we vow to never let ourselves experience that again.

Okay… enough with this emotional shits. Yes, we hate men and this Club was made for man haters. But like any ordinary woman, we like to pamper ourselves in the salon or spa, hang out in the Club house, chat in the café with other club members and shop ‘till we drop. We don’t sit in the corner and plan the annihilation of male species. We actually have a life. Club members become friends and business partners. We enjoy each others company and we like it like that.

If you want to stay with us, you have to follow one simple rule of Misandrist Club, the one and only rule…never ever love a man.

Follow that and you’ll be a forever member of the Club. But can you really follow that one simple rule?

Always remember, love will hit you when you least expect it. So be ready and expect the unexpected… you might fall in love with a man you curse to the depths of hell.

When that happens, I will kick you out from Misandrist Club. Sayonara and may you have a shitty love life. Have a good day.

Club President, Celestia Czarnecki

CHAPTER 1

CHAPTER 1

UMINGOS si Aminah habang nakatingin sa pinsan niyang bagong kasal at nagsusubuan pa kasama ang asawa nito. Tumaas ang kilay niya. Kalokohan. Maghihiwalay din ang dalawa at mangangabit si lalaki. Taon lang ang bibilangin, iiyak yang pinsan niya at nandoon siya para sabihing ‘i told you so’.

Men are parasites, they love hurting women because their assholes and cannot be trusted.

“Aminah, ayosin mo nga ’yang mukha mo.” Pagalit na sabi ng ina niya na katabi niya sa mesa na kinaruruonan. “Nasa kasal tayo, dapat nakangiti ka.”

She gives her mother a deadpan look. “Mom, there’s nothing to be happy in this fucking reception—”

“Watch your word, Aminah!” Pinanlakihan siya nito ng mga mata. “Hindi porket hindi ka sinipot ng fiancé mo sa simbahan ay magiging ganiyan ka na ka-bitter sa kasiyahan ng iba.”

“That’s a low blow, mom.” Tinaasan niya ito ng kilay. “I’m outta here.”

Naiinis na umalis siya sa kinauupuan saka lumabas ng reception Hall sa isang sikat na Hotel. Kahit kailan talaga hindi sila magkasundo ng ina niya, siguro dahil magkaibang-magkaiba sila ng paniniwala na dalawa.

She snorted as she exited the reception. Kasal-kasal pa. Ang daming gastos tapos maghihiwalay lang din naman. Kalokohan talaga. Tapos sasabihin ng mga lalaki, naghahanap ng ibang putahe dahil nakakasawa na ang putaheng araw-araw na tinitikman. E di huwag mag-sex ng araw-araw para hindi magsawa. Mga hayop talaga! Tapos sisihin ang mga babae kung bakit sila nangangabit.

Napailing-iling nalang siya.

Sa panahon ngayon, parang normal na na mangabit ang lalaki at parang tanggap na ’yon ng lipunan. 

When men cheat, society goes with it and its okay. But when women cheats, naku, namatay ka na’t lahat-lahat, inuuod ka na sa kabaong mo, hindi pa rin makalimutan ang ka imoralan mo ‘daw’. How sick is that?

Kaya hindi siya naniniwalang pantay-pantay na ngayon ang babae at lalaki. There will always be sexism present.

When Aminah steps out from the Hotel, she sighed, put on her Gucci sunglasses, flipped her hair and walked towards her parked car.

Hindi pa siya nakakalapit sa sasakyan ng may humawak sa braso niya at pinatigil siya.

“Wait up, Miss!” A male’s voice said.

Tumaas kaagad ang presyon niya ng marinig na lalaki ’yon. Ipiniksi niya ang braso niya na hawak nito saka nakataas ang kilay na hinarap ang pangahas na estranghero.

Aminah slightly stilled when she saw the man’s face. She was transfixed for a second or two.

Steel gray eyes. Thin soft looking lips. Pointed nose. Square jaw. Tousled jet black hair. Broad shoulder. He stood six-two feet in height and he is drop dead gorgeous. At dahil nakalilis ang pulo nito hanggang sa siko, kitang-kita niya ang mga tattoo sa braso nito na nasisiguro niyang hanggang sa balikat nito iyon. And damn, it made him hotter in her eyes.

But who cares? So what? She’s sure as hell that this man is a Fun Run kind of man. Kapag guwapo, siguradong manloloko. One hundred percent sure siya diyan.

Mas tumaas pa ang kilay niya ng magsalita. “Do I know you?”

“Ahm,” he smiles, showing his not so deep set of dimples and her breathing was knocked off. Damn this man has a killer smile. “Don’t you remember me?”

Dalawang kilay na niya ang nakataas. “No. I don’t know you. So fuck off.” Inirapan niya ito saka tinalikuran.

“It’s me, Magnus.” Anang lalaki at hinabol siya saka humarang sa dinaraanan niya. “Don’t you remember me?”

Nilampasan niya ito. “I don’t remember you.”

“But—”

Matalim ang matang hinarap niya ang lalaki. “Look, Mister whoever you are, i don’t know you. So could you please fuck off?!” Sasabog na ang pagtitimpi niya. “Iniisturbo mo ako. You’re wasting my freaking time.”

He blinked at her and then frowned. “Hindi mo talaga ako maalala? I’d been looking for you for three years now. After that night… you were gone and I looked.” Iminiwestra nito ang kamay sa sarili nito, “it’s me… Magnus. Three years ago? Remember? In the bar? We ahm, we dance and drink.”

Mas tumalim lang ang mata niya at mas tumaas ang kilay. “No. I don’t remember.”

He sighed, he looked disappointed. “You don’t remember that night? With me?”

May pumitik na ala-ala sa isip niya pero kaagad niya iyong winala sa isip niya. “Hindi nga kita kilala. Bakit ba ang kulit mo?”

Nawalan ng emosyon ang mukha nito. “Maybe you’re not her.”

Inirapan niya ito saka sumakay siya sa kotse niya at pinaharurot iyon palayo sa lalaki. As she drove away, she looked at her side mirror to see the man looking at her car. He has this emotion on her face that she can’t name. Anong problema ng lalaking ‘yon?

Humugot siya ng malalim na hininga saka tinuon ang tingin sa daan.

Binilisan niya ang pagmamaneho patungo sa Misandrist Clubhouse. Isa iyong malaking gusali na tanging mga babae lang ang puwedeng pumasok.

No men allowed.

Napahinga siya ng malalim ng makapasok ang sasakyan niya sa loob ng malapad at mataas na gate ng Misandrist Club.

“Miss Aminah.” Masayang salubong sa kaniya ng babaeng Valet na si Hannah. “Nice to see you again, Miss.”

Nginitian niya ito. “Here.” Iniabot niya rito ang susi ng sasakyan niya. “Paki-park nalang, ha? I need to relax. I’m so stressed.”

Magiliw na ngumiti at tumango sa kaniya si Hannah saka sumakay sa kotse niya para i-park ’yon.

Aminah sighed and looked at the very huge building in front of her. It is owned but Celestia Czarnecki. She’s a half-polish, half-Filipino who hate men to the cores of her being. At itinayo ang Clubhouse para sa mga babaeng ginamit, pinaglaruan at sinaktan nga mga kalahi ni Adan. Ang Clubhouse ding ‘yon ang nagsisilbing kanlungan ng mga sugatan nilang puso. Mula nang maging myembro siya ng Misandrist, marami nang kababaehan ang pumasok doon na umiiyak at isinusumpa ang mga kalalakihan.

Ang naturang Clubhouse ay may limang palapag. First floor is where the Cafe and restaurant is located. Second Floor is divided into two, the other is the gym and the other one is a simple Club with bars and music to help you unwind. In the third floor, there’s the Salon and Spa. In the fourth floor are the rooms where Club members can rest if they want to. And the fifth floor is the roof top. Doon ginanaganap ang mga bonding session’s nila kapag nasa bansa si Celestia na palaging wala sa Pilipinas dahil isa itong Blogger at marami itong pinupuntahang mga lugar.

She’s been a member for three years now. Ang mga kababaehang nakilala niya rito na nasaktan din ng mga kalalakihan ang tumulong sa kaniya para maka move on sa hinayupak niyang ex-fiancé niya na hindi siya sinipot sa simbahan sa araw ng kasal nila. Naging matalik na niyang kaibigan ang mga myembro siguro dahil palagi silang nagraramayan kapag may problema.

Maingat na pinakawalan niya ang hiningang hinugot saka i-si-nwayp ang personal key card niya para bumukas ang heavy glass tinted na pinto.

When the glass door popped open, she smiled when she saw Psyche Song sipping coffee. She’s a half-Korean, half-Filipina and she’s a Fashion Designer.

“Oh, what’s with the irritated face?” Tanong sa kaniya ni Psyche ng makita siya.

Aminah rolled her eyes and sat on the chair in front of Psyche. “My mom…”

“The usual.” Maarteng inilapag nito ang tasa sa ibabaw ng mesa saka tumingin sa kaniya, “why are you and your mom always at each other’s throat? Parang lahat ng kabadtripan mo sa buhay, dahil yon sa Mommy mo.”

Nagkibit balikat siya saka itinaas ang kamay para kunin ang atensiyon ng waitress. “Ewan ko ba,” bumuntong-hininga siya, “mainit talaga ang dugo no’n sakin at yon ang kinakairita ko. Lahat nalang ng ginagawa ko, pinapansin niya at sinisita.”

“Baka may nagawa kang mali sa kaniya.” Ani Psyche saka itinaas ang kamay at sinenyasan ang waitress na lumapit.

“Yes, ma’am?” Anang waitress na nakangiti.

“Could you please bring me a straw?” Pakisuyo ni Psyche.

“Yes, ma’am.” Anang waitress saka inilapag ang menu sa ibabaw ng mesasa harapan niya, “heto ho, Ma’am. I’ll be back for your order.”

Nginitian niya ang waitress at ibinaba ang tingin sa menu na binuklat na niya. Habang namimili ng makakakain, bumalik ang waitress saka binigay nito kay Psyche ang straw.

Napapantastikuhan siyang napatingin kay Psyche ng makitang inilagay nito ang Straw sa Cappuccino na bahagyan pang umuusok saka sumipsip doon.

Mas lumalim pa ang gatla sa nuo niya. “The hell, Psyche?”

“What?” Psyche sipped again and looked at her, “mabubura ang lipstick ko kapag sa tasa ako sumimsim. Hindi naman na masyadong mainit e. I want my lipstick to be safe from harm.”

Napailing-iling nalang siya saka ka-wierd-dohan ni Psyche. When it comes to beauty and fashion, Psyche can make a twenty page report. Ganoon nito kamahal ang trabaho.

“Ice tea for me and one slice of Banana cake.” Order niya sa waitress na naghihintay ng order niya saka ini-abot pabalik ang menu rito. “Thanks.”

“You’re order will be here shortly, ma’am.” Anang waitress saka umalis na.

“So, how’s the wedding?” Tanong ni Psyche sa kaniya kapagkuwan. “Positive ba ang vibes?”

She rolled her eyes. “Hay naku, maghihiwalay din ang mga ’yon. Nakakainis lang kasi sinita na naman ako ni Mommy dahil panay ang irap ko. Kaya hayon, lumabas ako sa reception at habang papunta ako sa kotse ko may humarang saking lalaki.”

Prudence gasped audibly. “Did you pepper-spray him?”

“No.” She rolled her eyes again, “he asked me if I remember him from three years. I said no tapos tinarayan ko siya at sinigawan.” Nag-uumpisa na naman siyang mainis. “Nakakainis talaga ang lalaking ’yon. He wasted my very precious time. Hindi ba niya alam na marami akong ginagawa?”

Umingos naman si Psyche sa sinabi niya, “yes, yes, I’m not forgetting that you’re a famous model.”

Pinaikot niya lang ang mga mata saka itiniuon ang atensiyon sa order niyang pagkain na kararating lang. Hindi siya nakakain sa Reception dahil alam niyang hindi siya matutunawan sa ka-sweet-tan ng bagong kasal na tiyak na maghihiwalay din. Habang kumakain, pumasok na naman sa isip niya ’yong lalaking humarang sa kaniya.

He’s really gorgeous. Those eyes. His lips. His hair. Para napaka-perpekto ng pagkakahulma no’n. And his muscled body. Damn. Marahas niyang ipinilig ang ulo para mawala ang agiw sa utak niya.

I hate men . Mariing paalala niya sa sarili at nakahinga ng maluwang ng mawala sa isip niya ang lalaki. Good.

“SIR, naipasa ko na po ’yong kontrata sa Manager ni Ynah. Bukas na bukas din ho, kung tatanggapin niya ang Project, narito siya kasama ang Manager niya.” Wika ng sekretarya ni Magnus habang nakatayo sa harap ng mesa niya.

Magnus took a deep breath and sighed. “Do you think she’ll take the job?” He asked his secretary.

Gerna, his secretary, smiled. “She’s a famous model and we’ll be paying her well, tiyak na tatanggapin niya iyon. Saka wala namang rason para hindi.”

Sinandal niya ang likod sa likod ng swivel chair. “I want her to take the job.”

“Oo nga, Sir, ang ganda niya. Bagay sa produkto natin na i-a-advertise niya.” Gerna was grinning. Siguro dahil fan na fan ito ni Ynah. “Kaya lang sa ganda niyang ’yon, wala pa siyang boyfriend.”

That peak his interest. “Wala talaga siyang boyfriend ngayon?”

Umiling si Gerna, “wala pa e. Kahit manlang date, wala. Unless, the magazines are lying.”

Napatango-tango siya. “Ganoon ba? Magdadalawang taon na rin siyang model, no?” Kapagkuwan ay tanong niya habang nakatingin sa larawan ni Ynah na hawak niya. “Why are you still single?” Pabulong niyang tanong sa larawang hawak saka napabuntong-hininga at nag-angat ng tingin sa sekretarya. “Contact her manager; tell her that if possible, i want to meet Miss Ynah alone tomorrow.”

“Sir?” Gulat na gagad ni Gerna.

“Just do what i told you to.” Ibinalik niya ang larawang hawak sa maliit na cabinet sa kanang bahagi ng mesa niya. “Makakalis ka na. Tataposin ko pa ’tong mga project proposal for next week’s conference.”

“Yes, Sir.”

Nang makaalis ang sekretarya niya, humugot siya ng malalim na hininga saka napabuntong-hininga.

“After three years… I finally found you.” He heave a deep sighed. “But why the fuck can’t you remember me?” Napatingala siya sa kisame at pumasok sa isip niya ang magandang mukha ni Aminah. “Damn. What is it that you have that you occupied my mind for the last three years?”

#IsItTrue?

’Yong mga lalaki daw na VAGINARIAN ay hindi daw naapektuhan ng Cancer? May nabasa akong ganoon tapos may isang reader din akong nagcomment doon kay Izaak na kapareho din. Holy shit! Anong klaseng gamot mayroon ang mga pepe natin? Tapos kung paglaruan tayo ng mga kalahi ni Adan, para wala tayong halaga. Hmp! Hindi nila alam, future cure for cancer tayo. Naku, ha. Dont me!

CHAPTER 2

CHAPTER 2

“I KNOW its weird but the boss really wants to talk to you alone first.” Anang Manager ni Aminah habang magkausap silang dalawa sa condo unit niya. “Just say yes. Malaki ang ibabayad niya sa’yo.”

Hindi makapaniwalang umikot ang mga mata niya. “Their freaking company called you to give me a job, i didn’t ask for it. So bakit ko gagawin ang mga demands nila?” Mataray niyang tanong kay Key, ang Manager niya.

Key sighed. “Aminah, this is huge money.” She reasoned with her, “malaki at tanyag ang kompaniyang kumukuha sayo ngayon. They’re paying millions for you to do this advertisement and photo shoot.”

Umikot ulit ang mga mata niya at nagpakawala siya ng buntong-hininga. “Fine.” Aniya saka ihinilig ang likod sa pang-isahang sofa na kinauupuan. “Malaking pera din ’to.” Pinulot niya ang kontrata na nasa center table na nasa harapan niya at napatitig sa numerong nakasulat doon na siyang ibabayad sa kaniya. “This is a lot of money for me.”

“Yeah.” Sang-ayon ni Key. “Malaki talaga.” Humugot siya ng malalim na hininga saka pinermahan ang kontrata. “There. Done.” Tumayo siya saka sinuklay ang buhok gamit ang mga daliri, “kailangan ko imi-meet ang boss na yan?”

“An hour from now.” Imporma sa kaniya ni Key.

She groaned. “Urgh… i feel like resting today…”

“Pinermahan mo na, Aminah. Kaya kailangan mong pumunta.” Ani Key saka kinuha ang shoulder bag niya sa ibabaw ng lamesa, ibinigay sa kaniya sama hinawakan siya pulsohan at hinila palabas ng condo niya. “Halika na. Mali-late na tayo.”

Nakasimangot lang siya habang nagpapati-anod sa paghila sa kaniya ni Key. Nang makababa sila sa parking lot, ang kotse nito ang ginamit nila para makapunta sa MMCG Empire.

Half an hour later, Key parked the car on MMCG Empire parking lot.

“Well…” Key smiled and looked at her, “Ingat ka do’n. Tawagan mo ako kapag natapos na ang pag-uusap niyo ng boss para kami naman ang mag-usap. Doon lang ako sa lobby maghihintay ng tawag mo.”

“Okay.” She put her Gucci sunglasses on and step off from the car.

Taas nuo siyang naglakad papasok sa MMCG Building habang may suot ng sunglasses. Dumeretso siya sa elevator at tiningnan sa mga labels na nakasulat per floor kung nasaan ang opisina ng President.

And there it is. On the top.

Aminah sighed, step in the elevator and then she pressed the Top Floor button. Habang naghihintay na makarating siya sa destinasyon, inilabas niya ang cellphone sa Prada niyang bag at tinext ang kaibigan niyang si Psyche.

She heard the elevator dings open, she step off, still texting. Isang beses lang siyang nag-angat ng tingin ay iyon ay para alamin kung nasaan ang upuan ng Secretary.

“Oh, my god! Miss Ynah!” Hindi pa siya nakakalapit sa mesa ng Secretary ay excited na nitong tinawag ang pangalan niya. “Oh my god! We’ve been waiting for you. Ang ganda-ganda niyo talaga, Miss Ynah. Puwede po bang magpa-autograph at magpa-picture?”

Right there and then, she knew that the woman is her fan.

Aminah smiled at the woman. “Hi. Ahm, I’m here to see your boss.” Imporma niya sa sekretaryang parang hyper pa ring nakangiti.

“Ah. Opo, Miss Ynah.” Iminuwestra nito ang kamay sa pinto sa kanan. “Nasa loob po siya.”

Tumango siya saka ngumiti. “Thanks.” Naglakad na siya palayo rito at akmang papasok na sa opisina ng boss nito ng may maalala siya. “Hey, ahm, Miss Secretary?”

Tumuwid ito ng tayo. “Miss Ynah?”

“Maya nalang yong autograph at picture pag labas ko.”

The secretary grinned from ear to ear. “Thank you.”

She nod down and enters the boss’ office. Tamang-tama naman na nag-reply si Psyche sa text niya kaya naman ni-reply-yan niya ito habang naglalakad palapit sa mesa ng President ng MMCG Empire.

Tinapos muna niya ang pag-reply kay Psyche bago siya nag-angat ng tingin at nagtama ang mga mata nila ng lalaking naka-upo sa swivel chair at matamang lang nakatingin sa kaniya na parang pinag-aaralan siya.

Her eyes slightly widen when she saw the man who were irritating her the other day. “Ikaw?”

Tumayo ang lalaki at sumunod ang mga mata niya sa bawat galaw nito. She stilled when she saw him walking towards her.

Kinontrol ni Aminah ang sarili, hindi niya hahayaang makita ng lalaking ’to ang pagkailang na nararamdaman niya. Men will use any weakness they can see in someone, at hindi niya hahayang makitaan siya nito ng kahinaan.

“Hi.” Wika ng lalaki ng tumigil sa harapan niya at inilahad ang kamay sa kaniya. “I’m Magnus McGregor.”

Nakataas ang nuong tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Ynah.”

He stepped closer and she felt suffocated. Damn this man smells good!

“Aren’t you too close, Mr. McGregor?” Nakataas ang kilay niyang tanong habang nakatingin sa mga mata nitong parang nakakatunaw ng kalamnan.

“Am I?” He whispered.

“I can smell you.” Aniya na nakataas pa rin ang kilay.

Slowly, a smile formed on his sexy lips. “Do I smell good?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “How about you step away and pissed off?” Pagtataray niya. “Wala akong pakialam kung ikaw pa ang boss ng kompaniyang kumuha sakin para sa Advertisement. You’re too close to me and i don’t like it.”

He didn’t move. He just stared at her face intently, like he was memorizing her face. Kapagkuwan ay umangat ang kamay nito at humaplos ang dulo ng daliri nito sa pisngi niya.

Her body went rigid when she felt that familiar sensation on her face. It’s been three years since she let a man touch her like this.

Bitterness coated her being as memories of what happened three years ago entered her mind. Masasaktan lang ulit siya kapag hinayaan niyang maging mahina ang sarili niya. Men will just use her and then throw her. That’s what they are good at. At iyon ang iniiwasan niyang mangyari sa kaniya ulit. Her heart has already been ripped out three years ago, hindi niya hahayaang pati ang kaunting puso na natira na nagmamahal sa sarili niya ay sirain din ng mga kalahi ni Adan.

She’s a Misandrist and she’s proud of it.

Tinabig niya ang kamay ni Magnus na humahaplos sa pisngi niya saka bored itong tiningnan. “May sasabihin ka pa ba sakin? My Manager is waiting in the lobby.” She checked her nails as she talked. “Kung may sasabihin ka pa, talk. Kung wala na, aalis na ako.”

Silence fell around them for a second, kapagkuwan ay binasag iyon ni Magnus.

“You really don’t remember me?” Parang hindi ito naniniwala na hindi niya ito kilala o maalala. “I don’t believe you.”

She sighed and looked at his steel gray eyes. “Look, Mister, i don’t know you so paano kita maaalala kung hindi nga kita kilala?” Inirapan niya ito, “so could please stop this ‘you really don’t remember me’ questions of yours? Naririndi na ako at nabubuwesit na ako sayo.”

Emotion was drained on his face in an instant and she felt bad, pero hindi niya hinayaang maapektuhan siya ng kaniyang konsensiya.

“You can leave now.” Wika nito at bumalik sa pagkakaupo swivel chair nito.

“Okay.” She chirped then hastily leave Magnus office.

Nang makalabas siya sa opisina ng lalaki, doon lang siya nakahinga ng maluwang. Hindi niya namalayang pinipigil pala niya kanina ang hininga habang magkalapit sila.

Damn him! For sure, isa rin si Magnus sa milyong-milyong lalaki sa mundo na pinaglalaruan lang ang mga kabaro niya.

Huminga siya ng malalim saka tinawagan ang Manager niya. “Key, come up. Tapos na kami mag-usap.” Pagkasabi no’n ay pinatay niya ang tawag at lumapit sa Secretary para tuparin ang pangako niya kanina.

“WHAT THE FUCK!?” Galit na sigaw ni Aminah ng marinig ang sinabi ng Manager niya. “Why didn’t you tell me sooner?”

Nakabalik na silang dalawa sa condo niya at ngayon lang nito sinabi ang napag-usapan nito at ni Magnus McGregor.

Huminga ng malalim si Key, halatang naririndi na ito sa kaniya. “Aminah, nasa kontrata ’yon at kailangan mo ’yong sundin. You signed in, remember?”

She snorted. “Fucking contract.” Napailing-iling siya. “Alam mong hindi ako puwede next week kasi may Fashion Show ako for a famous bikini line.”

“I know.” Key is getting annoyed. “Sinabi ko ’yon kay Mr. McGregor nang sabihin niya sakin ang petsa at oras kung kailan ka magso-shoot, pero talagang pinanindigan niya ang desisyon niya.” Bumagsak ang balikat ni Key. “Kasalanan din naman kasi natin, we didn’t check the contract before you signed it. Nasilaw tayo sa halagang ibabayad nila satin.”

Napasabunot siya sa sariling buhok sa sobrang frustrasyon na nararamdaman. “I can’t believe that guy!” Pinandiyak niya ang paa sa sahig sa inis saka padaskol na naupo sa sofa. “Argh! Anong gagawin ko ngayon?”

Key smiled reassuringly at her. “Leave it to me. Ako naman ang Manager mo, e. Akong bahala. I’ll talk to Mr. McGregor. Natigilan siya saka nakahinga ng maluwang. “Papayag naman kaya ’yon?”

“Let’s see.” Tumayo si Key at nakipagbeso-beso sa kaniya. “I’ll call you later, okay?”

Dumaosdos siya ng upo sa sofa. “Okay.”

Nang makalabas si Key sa condo niya, tamang-tama namang nakatanggap siya ng tawag sa Mommy niya.

“Yes?” Walang buhay niyang sagot sa nasa kabilang linya.

“Si Sheena, yong isa mo pang pinsan, ikakasal daw two weeks from now. Iniimbitahan tayo.”

Nalukot kaagad ang mukha niya. “Kasal na naman? At bakit ako imbitado? Hindi naman kami close.”

“Siguro gusto ka lang inggitin.”

Umikot ang mga mata niya. “Puwede ba, mommy, ako talaga ang iinggitin?” Sarkastiko siyang tumawa. “Maghihiwalay din ang dalawang ’yon, iiyak si Sheena at magdudusa siya kasi lahat ng lalaki sa mundo gago. Tulad ni Daddy na iniwan ka para sa sekretarya niyang mas bata sayo at katulad ni Dino na hindi ako sinipot sa simbahan. Mga gago silang lahat at tatawanan ko yang mga pinsan ko kapag dumating ang araw na iiyak sila at magsisisi na nagpakasal sila at gumasto ng malaki.” Umirap siya sa hangin. “Tell Sheena i’ll come. No gift thou. Hindi ako mag-aaksaya ng pera para sa kasalang alam ko namang hiwalayan ang ending.”

Napabuntong-hininga nalang ang Mommy niya sa mga pinagdasasabi niya. “Why are you so bitter, Aminah? Hindi naman lahat ng lalaki, manloloko.”

She snorted. “Lahat sila ganoon.”

Pinatay niya ang tawag saka pinatay ang cellphone niya. Alam niyang tatawag ulit ang mommy niya at ayaw niyang kausapin ito dahil tiyak na mag-aaway lang silang dalawa.

“Makapagluto na nga lang.” Naiinis na sabi niya saka nagtungo sa kusina.

Nagsuot siya ng apron saka pinusod niya ang mahabang buhok. Hindi niya pinansin ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha niya, hinayaan niya lang ’yon at nag-umpisa nang magluto para sa hapunan niya.

Ginisang petchay ang niluto niya saka hinaloan niya iyon ng atay ng baboy at manok. Nanubig kaagad ang bagang niya ng maamoy ang mabangong aroma ng niluluto. Mukhang mapaparami ang kain niya ngayon. Paborito kasi niya ang niluluto niya.

Nang naluto na ang petchay naghain na siya at kinuha ang Milk Tea na nasa Ref. Iyon ang nagsisilbing tubig niya kapag kumakain. She loves milk tea and anything that has tea on it. Pagkatapos ay ininit niya ang coffee maker tapos nagsalin ng kape sa tasa. She also loves coffee. It tastes great after eating.

Akmang uupo na siya para kumain ng marinig na nag-ingay ang doorbell niya.

Hmm… sino naman kaya to?

Baka si Key. Sagot niya sa sariling tanong. Baka nakausap na nito si Mr. McGregor at hindi siya matawagan kasi nakapatay ang cellphone siya kaya pinuntahan nalang siya nito. Sa isiping ‘yon, nagmamadali niyang tinungo ang pino saka pinihit niya pabukas ang door knob saka hinila pabukas ang pinto.

Nag-freeze ang ngiti niya na para sana kay Key ng makita kung sino ang nasa labas ng condo niya.

“Anong ginagawa mo rito?” Nakakunot ang nuong tanong niya kay Magnus McGregor na nasa labas ng pinto ng condo niya at nakapamulsa.

“I’m here to talk about your fashion show next week.” Anito na walang emosyon ang mukha. “Pinuntahan kasi ako ng Manager mo and I told her it would be better if I talk to you myself to explain.”

“Oh.” Niluwangan niya ang pagkakabukas ng pinto. “Pasok.”

Magnus steps in in her house and she felt her personal bubble popped. Napakurap-kurap siya saka pasimpleng humugot ng malalim na hininga. Ito ang unang lalaking nakapasok sa condo niya.

Fuck! Dapat hindi niya ito pinapasok! Napamura ulit siya ng maramdamang naghihilab ang tiyan niya. Shit!

“Doon tayo sa kusina.” Sabi niya saka nauna nang naglakad dito. “Kakain na sana ako ng dumating ka, e.”

“Sorry about that.” Tugon niton habang nasa likod niya at sinusundan siya.

Nang makarating sa komedor, kumuha siya ng plato, kutsara at tinedor saka baso at inilapag ang mga yon sa mesa. Pagkatapos ay umupo siya sa hapagkainan at imuwestra ang kamay sa kaharap niyang upuan sa mesa.

“Upo ka.” Aniya kay Magnus na tahimik na nakamasid lang sa kaniya. “Kumain ka kung gusto mo, kung ayaw mo naman ayos lang din. I’m famished that i can’t wait to eat until we finished talking about next week.” Sabi niya habang naglalagay ng pagkain sa plato niya.

Pasimple niyang pinagmasdan si Magnus ng hugutin nito ang upuan na nasa harapan niya at umupo doon saka naglagay din ng pagkain sa plato.

Hindi niya alam na hinihintay pala niya ang reaksiyon nito sa niluto niyang ulam kung hindi pa niya napansing tumigil siya sa pagkain para lang pagmasdan ito.

Napailing-iling nalang siya saka pinagpatuloy ang pagkain.

Pareho silang walang imik na dalawa habang kumakain. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Magnus na maganang kumakain.

And then she realized something… “Mr. McGregor?”

He stops eating and looked up at her, “just Magnus.”

“Okay. Magnus,” tinuro niya ang bowl kung saan naroon ang ulam nila, “napapansin ko, parang puro atay lang ang kinakain mo at ako naman ang kumakain sa petchay.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “May i remind you na ulam ko yan at ako ang nagluto. Baka puwedeng tirhan mo naman ako ng atay.”

Napakagat-labi ito at ilang segundo ring parang naaakit na doon tumuon ang mga mata niya sa mga labi nito. Pasimple niyang pinilig ang ulo para mawala ang agiw sa utak niya.

“Sorry about that.” Nakangiwing hingi nito ng pasensiya. “I ahm,” he looked into her eyes, “i… don’t like veges. They taste horrible.”

Tumaas ang kilay niya. “Veges are good for your health.”

Nagkibit-balikat lang ito. “I still don’t like them.”

Inunahan na niya itong kunin lahat ng natitirang atay sa bowl. “Akin ’to. Ang dami mo nang nakain.”

Magnus chuckled, still biting his lip. “Sorry. I kinda miss eating that. Mom used to cook me fried livers and yeah…”

Sumisip siya ng milk tea gamit ang straw saka nagsalita. “Oh, di magpaluto ka nalang sa kaniya. Huwag mo nang ubusin yong sakin. Pinakain na nga kita, mahiya ka naman—”

“She passed away a year ago.”

Natigilan siya sa pagsubo at napatingin kay Magnus. “Oh.” Why the hell she felt like sewing her mouth together? “Ahm, sige, kain ka lang.”

Inilipat niya sa pinggan nito ang mga atay na kinuha niya sa bowl saka kinuha naman niya sa bowl ang mga naiwang petchay.

Dinuro niya ito bago kumain. “You owe me.”

He just smiled and continued eating.

Siya naman ay gustong kutusan ang sarili habang kumakain. Bakit niya binigay ang atay na paborito sa isang kalahi ni adan? Diba nga galit siya sa lahi ni Adan? Nahihiwagaan pa rin siya sa ginawa niya.

“Can I have some coffee?” Tanong nito kapagkuwan.

Tumuon ang tingin niya sa kaniyang coffee maker at napalabi ng makitang wala na iyong laman. At tinatamad siyang bumuhat at gumawa ng kape. Kaya naman ang kape nalang niya ang ibinigay kay Magnus.

“Hayan. That’s two times you owe me.” Aniya saka sumipsip ng milk tea sa straw. “I’m keeping tabs, Magnus.”

He just smiled again, showing his not so deep dimples, and then he sipped her coffee.

Nang tumingin ito sa kaniya, inirapan niya ito saka tinapos na niya ang pagkain. At nang makitang tapos na rin kumain si Magnus, nilagay niya ang pinagkainan nila sa lababo.

Humarap siya kay Magnus at tatanungin sana niya ito tungkol next week, nang maunahan siya nito.

“I have to go.” Nakatingin ito sa orasang pambisig. “I have to see my sister.”

Tumango lang siya saka hinatid ito patungo sa pinto ng condo niya.

“Thanks for the unexpected dinner.” Wika ni Magnus ng makalabas sa condo niya. “It tastes good.”

Tumango lang siya.

“And ahm,” namulsa ito, “about next week?” Tumuwid siya ng tayo at binigay lahat ng atensiyon sa kaharap. “May fashion show ako next week and—”

“I know.” Putol nito sa iba pa niyang sasabihin.

Tumaas ang kilay niya. “You knew?”

He nodded. “Yes, i do and my decision still stands. Next week ang photo shoot, the same day of your fashion show.”

Irritation filled her. “Anong gusto mong gawin ko? Hatiin ko ang katawan ko?” Pinukol niya ito ng masamang tingin, “kung hindi ako a-attend sa fashion show na ’yon, pagbabayarin nila ako. That’s in my contract and—”

“How much?”

Mas lalong tumalim ang mga mata niya. “Don’t cut me off when I’m speaking! Patapusin mo ako sa pagsasalita.” Pinanlakihan niya ito ng mga mata. “At bakit ka nagtatanong kung magkano, babayaran mo ba?”

May ini-abot ito sa kaniyang calling card. “There’s my phone number and address.” Anito. “Give me a call kung gusto mo nang sabihin sakin kung magkaano ang ibabayad mo nang mabayaran ko kaagad.”

Hindi makapaniwalang napatingin siya rito. “Are you for real? Babayaran mo yon para lang matuloy ang photo shoot next week?”

“Yeah.” He said and looked deep into her eyes. And he looked irritated. “I can pay millions just so men in that fashion show can’t see you in bikini.” Pagkasabi ’yon ay naglakad na ito patungo sa elevator.

Siya naman ay naiwang nakaawang sa papalayo nitong bulto.

#KapagSagadBaAbotMatres?

#PaanoKungMaikliAbotTinggilLang?

CHAPTER 3

CHAPTER 3

’ I CAN pay millions just so men in that fashion show can’t see you in bikini.’ Dawalang araw na ang nakakaraan mula ng sabihin ’yon ni Magnus pero hindi pa rin ’yon mawala-wala sa isip niya. Kahit anong gawin ni Aminah, hindi talaga yong mabura-bura sa isip niya.

“Are you okay?” Tanong sa kaniya ni Psyche na katabi niya habang nagpapa-spa sila sa Misandrist Clubhouse. “Kanina ka pa nakatulala riyan.”

Kumurap-kurap siya saka bumaling sa kaibigan. “May iniisip lang ako.”

“Sana hindi ang ex mong gago.” Umirap ito sa hangin. “I saw Dino last night in the Bar. Ibang babae ang kasama.”

“Not interested.” Wala na siyang pakialam sa gagong ’yon. “Wala na akong pakialam sa kaniya.”

“Thats good, Aminah. He’s not worth it.”

“I know.” Ipinikit niya ang mga mata at napabuntong-hininga nalang ng pumasok ulit sa isip niya ang sinabi ni Magnus sa kaniya.

Fuck ! Why cant she erase it in her mind? It’s stuck in her mind like glue and its irritating her.

“Anyway, lets go clubbing tonight.” Anang boses ni Psyche. “Busy ka?”

“Hindi.” Sagot niya habang nakapikit pa rin.

“Good.” Psyche chirped happily. “May kasama akong ka-date mamaya.”

She looked at Psyche, shocked. “Ano? May lalaki kang kasama?”

Psyche grinned. “Yep.”

“Akala ko ba galit ka sa kanila?”

“Yes, I hate them.” Huminga ito ng malalim saka ngumiti ulit. “But its okay to be with them, just don’t fall for them.”

Tumaas ang kilay niya. “What if you did?”

Tumaas ang sulok ng labi ni Psyche. “Then you’re fucked again. Yang mga lalaking yan, they’re good at the beginning. At kapag nakuha na nila ang gusto nila, they’ll ditch you. They all did. That’s how sick they are and i hate them. Pero na realize ko, why not use them too? Taga-libre ng pagkain, taga-hatid sundo. At kapag nagsawa na ako, Ill ditch them too.”

Napailing-iling siya sa opiniyon ni Psyche. “Okay. Sabi mo, e.” She forced a smile. “And sure thing. Lets go clubbing tonight.” Maybe that can help her erase Magnus in her mind.

“Great. I’ll pick you up later.” Ani Psyche.

Tumango lang siya saka nanatiling tahimik hanggang sa matapos ang Spa Session nila. Pagkatapos nilang magbayad, bumaba sila sa first floor para mag-meryenda.

“Hot Choco for me and Cookies and Cream Milk Tea for her.” Order ni Psyche habang nakatayo ss waitress sa tabi ng mesang inuukupa nila.

At habang umuorder si Psyche ng cake, tumunog ang message alert tone niya. Dahil wala naman siyang ginagawa, binuksan niya ang cellphone at binasa ang mensaheng natanggap.

It’s a text from an unknown number. Kaagad siyang napakunot ang nuo. Buburahin sana niya kaagad ng hindi binabasa ng mahagip ng mga mata.

’ How’s the payment for the Fashion Show? - Magnus McGregor.’

Humigpit ang hawak niya sa cell phone niya habang nakatitig sa screen.

Huminga muna siya ng malalim bago sinagot ang text nito.

’ Kanino mo nakuha number ko?’

Ilang segundo lang ang binilang niya, kaagad itong nag reply.

’ From your Manager. Now for the Fashion Show payment?’

Kumunot ang nuo niya at tumaas ang kilay niya sa napaka-bossy nitong pagtatanong.

’ Hindi ko pa sila kinakausap. At wala akong sinabing bayaran mo ‘yon.’

He replied quickly. ’ If you wont talk to them, Ill do.’

Naiinis na nag-reply siya sa text nito. ’ Huwag mo akong pakialaman. Ako ang makikipag-usap sa kanila!’

’ Then do it quick. I want it settled by this week.’

She glared at his so bossy text message. Ang lalaking yon, sino ba ’ito para i-text siya ng ganito.

Nanggigigil sa inis na nag-type siya ng reply.

’ You, jerk! Who do you think you are to boss me around?! Fuck you!’

Nangigigil sa inis na inilapag niya ang cell phone sa ibabaw ng mesa at natigilan ng makitang pinagmamasdan siya ni Psyche.

“What?” She asked, frowning.

Psyche glance at her phone first before speaking. “Sino ang ka text mo? You look pissed, Aminah.”

Bumuga siya ng marahas na hininga. “A bossy son of a fucking bitch.” Nagtagis ang bagang niya. “Sino siya para utusan ako? I’m not his employee for goodness’ sake!”

“His?” Tumaas ang kilay ni Psyche at gumuhit ang kuryusidad sa mukha nito. “Ohh… is he hot? Handsome? Rich?”

Nagkibit-balikat siya. “Yeah.”

“Use him.”

“What?” She asked, stunned.

“I said use him.” Psyche crossed her legs and set her back straight. “Gamitin mo siya ayon sa gusto mo. At kapag sawa ka na, ditch him. Nang sa ganoon, makaganti naman tayo sa mga gagong lahi nila.”

“He’s not a gullible kind of man.” Aniya saka napabuntong-hininga. “Mukha siyang matalino, e.”

Psyche just shrugged. “Subukan mo lang.”

Ngiti lang ang tinugon niya kay Psyche saka bahagyang natigilan ng makatanggap na naman ng mensahe mula sa kaparehong numero. Hindi pa niya pala na si-save ang number ng lalaking ’yon.

Inis niyang binuksan ang mensahe at binasa.

’ Sea salt Milk Tea or Milk Tea with Pearl sago and Puff Cream?’

Napakurap-kurap siya sa nabasa kapagkuwan ay kumunot ang nuo niya. Anong problema ng lalaking ’to?

Sa halip na reply-yan, pinindot niya ang save this contact at i-si-nave ang numero sa pangalang ‘Annoying Magnus’, pagkatapos ay inilapag niya ang cell phone sa mesa at kinuha ang milk tea at sumipsip sa straw. God. Milk tea really tastes heaven.

HAPON NA nang makauwi si Aminah sa condo niya. Nagkakayayaan pa kasi sila ni Psyche na mag-shopping at dahil pareho naman silang walang ginagawa, inabot siya ng hapon sa Mall. Kung hindi lang nanakit ang paa niya sa kakalakad, hindi pa sila uuwi ni Psyche na gustong libutin lahat ng botique sa loob ng tatlong palapag na Mall.

“God… Im so tired.” Aniya habang pabagsak na umupo sa mahabang sofa.

Isinandal niya ang likod sa likod ng sofa saka ipinikit ang mga mata. Nakakapagod talaga mag Shopping, lalo na’t hindi sila kumain ni Psyche. Plain shopping lang talaga ang ginawa niya.

Paano siya nito kakain ng hapunan e masakit ang paa niya para magluto.

“Shit.” Mura niya ng maramdamang may sumigid na sakit sa mga bukong-bukongan niya. “I’ll just skip dinner then.”

Inabot niya ang paa saka hinilot iyon. Panay ang igik niya habang hinihilot ang sarili. Kasalanan ’to ni Psyche, halimaw ang babaeng pagdating sa shopping, halos hindi na siya pina-upo. Naka-high heeled pa naman siya kanina.

Padaos-dos siyang nahiga saka mahabang sofa saka ipinikit ulit ang mga mata. Hinayaan niya ang sarili na makatulog dahil sa kapaguran hanggang sa magising siya ng dahil sa malakas na pag-iingay ng doorbell.

Kaagad niyang tiningnan ang relong pambisig.

Seven P.M.

Hmm … nakatulog siya mga five-thirty P.M. mukhang nakatulog siya ng isa’t-kalahating oras lang.

Buwesit naman ’tong nag doorbell e! Sinira pa ang tulog niya.

Bumangon siya mula sa pagkakahiga at paika-ikang naglakad patungo sa pinto. Nayayamot din siya habang binubuksan ang naka-lock na pinto dahil nararamdaman niya ang paghapdi ng tiyan niya.

“Great.” She murmured and pulled open the door.

“Hey.”

Parang mas dumoble ang hapdi ng tiyan niya ng makita si Magnus sa labas ng condo niya.

“What the hell are you doing here?” Tanong niya habang nagtatakang nakatingin sa dalawang paper bag nitong dala. “Ano ang mga ’yan?”

“I don’t like owing someone.” Anito saka sumilip sa loob ng condo niya. “Puwedeng pumasok?”

Umiling siya. “Nope.” Tinuro niya ang dalawa nito. “Ano muna ang mga ’yan?”

Itinaas niya ang paper bag na hawak nang kanang kamay nito. “Spicy Liver Fry. And,” itinaas naman nito ang paper bag na hawak ng kaliwang kamay nito. “Milk tea.”

Nanubig ang bagang niya at mas lalong humapdi ang tiyan niya.

Nakabusangot ang mukhang niluwagan niya ang pagkakabukas ng pinto. “Fine. Come in. Pasalamat ka, nagugutom ako.”

Magnus steps in and she closes the door. Parang pag-aari nito ang condo niya dahil nauna pa itong pumunta sa komedor kaysa sa kaniya.

Inilalabas nito ang pagkain na laman ng paper bag ng mapabaling ito sa kaniya. Kumunot ang nuo nito at gumuhit ang pag-aalala sa mukha ng makitang iika-ika siyang maglalakad.

“What the fuck happened to you?” He looks mad as he stride towards her, scooped her into his arms, bridal style and deposited her on the chair. “Anong nangyari sa paa mo?”

Hindi siya nakasagot. Her mind was busy repeating in her head what Magnus just did. Pinangko siya nito ng walang sabi-sabi. Dikit na dikit ang katawan nila at amoy na amoy niya ang nakakaakit nitong pabango. Goddamn it. Why am i affected?

“Hey.” Lumapat ang palad nito sa mukha niya at iyon ang nagpagising sa kaniya.

Tinabig niya ang kamay nito. “I’m fine.”

“No, you’re not.” Lumuhod ito bigla na ikinagulat niya saka hinawakan ang namamaga niyang paa. “Your feet looks swollen and—”

“Bitawan mo nga ako!” Inis niyang sabi at inagaw ang paa niya rito saka malakas na napaihik dahil tumama iyon sa paa ng kinauupuan. “Shit! Shit! Shit!” Mahaba ang listahan ng pinakawalan niyang mura habang hinihintay na humupa ang sakit.

Aminah suddenly stilled when a warm hand encircled around her ankle and it started massaging her softly.

Mabilis na tumuon ang tingin niya sa kaniyang paa na himihilot ni Magnus. Gusto niyang agawin ang paa niya dahil hindi niya gusto ang kakaibang sensasyong hatid niyonnsa kaniyana bumiyahe patungong mga hita niya, pero parang napapawi ang sakit ng bukung-bukungan niya dahil sa ginagawa nito.

“Bakit ba sumakit ang paa mo?” Tanong nito habang naka-focus pa rin ang atensiyon sa bukung-bukungan niya. “Sino may gawa nito sayo?”

Nag-iwas siya ng tingin sa paa niya na minamasahe nito. “Four hours shopping. High heels.”

Mula sa sulok ng mga mata niya, nakita niyang nag-angat ito ng tingin sa kaniya. “Four hours shopping?” He sounds shock. “Damn. Buti ito lang ang inabot mo.”

“Medyo sanay naman kasi ako, e.”

He was still looking at her and she was looking anywhere but him. “Bakit ka nag shopping ng ganoon katagal? Baka hindi ka nito makalakad ng maayos bukas.”

Nagkibit-balikat lang siya. “I survive much worse than this.” Aniya saka dahan-dahang binawi ang paa niya sa pagmamasahe nito. “I’m fine now.”

“Okay.”

Nagulat siya ng ang isang paa naman niya ang masuyo nitong minasahe.

“You know,” nakatingin pa rin ito sa kaniya, “mas makakatulong kung titingin ka sakin.”

Matapang na sinalubong niya ang tingin nito. “There. Gagaling na ba ang paa ko?”

May sinusupil itong ngiti na umiling. “No, but I’m motivated.”

Inirapan niya ito saka inagaw ang paa niya saka maingat iyong itinapak sa sahig. “Okay na ako.”

Mabuti naman at tumayo na ito saka tinungo ang lababo at naghugas ng kamay bago nito pinagpatuloy ang ginagawa kanina bago nito minasahe ang paa niya.

Nanubig ang bagang ni Aminah ng mailagay ni Magnus sa bowl and Spicy Liver Fry na dala nito saka inilagay sa pinggan ang dalawang cup ng take out rice saka inilapag nito iyon sa mesa, sa harapan niya.

“Eat up.” Anito. “Bayad ko yan sa pagpapakain mo sakin kagabi.”

She didnt have to be told twice. Mabilis niyang pinulot ang kutsara at pinggan saka maganang kumain. Nagugutom na talaga siya kaya naman wala siyang pakialam kung pinagmamasdan siya ni Magnus habang kumakain.

Ilang segundo siyang napatigil sa pagkain ng may dalawang milk tea itong inilagay sa harapan niya.

“Sea salt Milk Tea or Milk Tea with Pearl sago and Puff Cream?” Tanong nito saka inabot sa kaniya ang straw. “Tinext kita kanina kung anong gusto mo sa dalawa kaya lang hindi ka nag reply so binili ko nalang silang dalawa. Sabi doon sa binilhan ko, masarap daw e, kaya binilhan kita. Bayad sa kape.”

Napatitig siya sa dalawang milk tea saka kay Magnus, sa Milk tea ulit at kay Magnus.

At that very moment, she didnt know what to feel. She hates men and here is a man, giving her, her favorite drink. What the hell…

Tinanggap niya ang isang straw na iniaabot nito saka itinusok iyon sa Sea salt Milk Tea.

“Bukas ko na ’yong isa.” Sabi niya bago sumipsip ng Seasalt Milk Tea. “Hmmm… yummy…”

Aminah instantly felt refresh. Nabubuhay talaga ang dugo niya sa Milk tea. Lalo na’t kakaiba ang flavor ng Sea salt. It has a hint of creamy saltiness and its just so good in her taste buds.

“You like it?” Tanong ni Magnus habang inilalagay sa Ref ang isa pang Milk tea nitong dalawa.

“Yep.” Aniya at pinagpatuloy ang pagkain.

Maganang-magana siyang kumain. Sa sobrang gana, naubos niya ang dala ni Magnus na Spicy Liver Fry at napadighay pa siya sa sobrang kabusugan.

“Darn, Im full.” Akmang tatayo siya para hugasan ang pinagkainan ng pigilan siya ni Magnus.

“Dont move.” Inagaw nito ang pinggan na hawak niya. “Ako na. Mas sasakit lalo iyang paa mo kung pipilitin mong maglakad. Let your feet rest.”

Hindi na siya nakapalag ng ililis nito ang laylayan ng suot na polo hanggang sa siko saka inumpisahang hugasan ang kinainan niya.

Aminah cant do anything but to stare at this Adonis looking man washing her dishes. Hindi maarok ng isip niya kung bakit nito ginagawa ang mga bagay na ginagawa nito ngayon.

Hanggang sa matapos ito maghugas, nakatitig lang siya rito. And when he looked at her, their eyes met.

“Hey.” Wika nito at namulsa.

“Hey.” Aniya habang nakatitig pa rin dito. Bumaba ang tingin nito sa mga mata niya. “Can you walk?”

“Oo naman.” Mabilis niyang sagot saka tumayo siya.

Sumigid ang kirot sa talampakan niya ng ihakbang niya ang paa. Malakas siyang napamura at akmang ihahakbang muli ang isa pang paa ng may bumuhat sa kaniya. Hindi na siya umalma dahil masakit talaga ang paa niya lalo na’t nakapagpahinga iyon ng ilang minuto.

“Lead the way. Bubuhatin kita kung saan ka pupunta.” Anang baritonong boses ni Magnus na siyang pumangko sa kaniya.

She gulped at the closeness of their body. Damn it! Dont be affected. Dont!

“Ahm,” tumikhim siya saka tinuro ang hagdanan patungo sa second floor. “Sa taas. Sa kuwarto ko.”

“Okay.”

Malalaki ang hakbang ni Magnus patungong second floor. Kapagkuwan ay natigilan ito sa puno ng hagdan.

“The second floor is your whole room?” Gulat nitong tanong.

“Yeah.” She said, fighting her voice to quiver at their closeness.

“Wow. Its neat.” Komento nito saka ihiniga siya sa kama niya at namulsa ito. “Sige, aalis na ako. Ila-lock ko nalang ang pinto, don’t worry.”

Tumango siya. “Thanks … for the food.”

Tumango lang ito saka bumaba na ng hagdan.

Napatitig nalang si Aminah sa hagdang dinaanan nito saka pinakawalan ang hiningang kanina pa niya pinipigil ng marinig na bumukas ang sumara ang pinto ng bahay niya.

“Whew.” Umayos siya ng higa sa kama. “That man is annoyingly handsome and weird.”

#SexFunFactTrivia

–> Did you know na ang katas daw ng lalaki, pwede pantanggal ng wrinkles? Haha. Kaya kayong may mga pornever, pagkatapos labasan ni lalaki, ihilamos niyo yong lumabas na katas para young and feeling fresh kayo palagi. Hahaha. Puwede na palang pang-facial ang letseng katas na ’yon? Kaloka, ha.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

NANG MAGISING si Aminah, kinabukasan, paika-ika pa rin siyang naglalakad. Tumawag sa kaniya si Psyche kagabi na hindi tuloy ang Bar Hoping nila. Salamat naman dahil hindi talaga niya kayang maglakad ng tuwid.

Nasa sala siya at patungo sa kusina ng tumunog ang doorbell niya. Paika-ikang lumapit siya sa pinto at binuksan ’yon.

Gumuhit ang pagtataka sa mukha niya ng makita kung sino ang nasa labas. “Sino ho kayo at anong kailangan niyon sakin?” Tanong niya sa ginang na nasa labas ng pinto niya.

Ngumiti naman kaagad ang kaharap. “Good morning, ho. Isa po ako sa mga kasambahay ni Sir Magnus at pinadala niya po ako rito para daw po alagaan kayo.”

Umawang ang labi niya at napatigalgal siya. “Ano?”

Inulit ulit ng ginang unang sinabi habang nakangiti. “Pinadala po ako ni Sir Magnus para alagaan kayo hanggang sa nakakalakad na po kayo ng maayos.”

Magiliw niyang nginitian ang ginang, ayaw niyang maging bastos dito. “Ahm, teka lang ho, ha, tatawagan ko lang si Magnus. Ahm,” ang ngiti niya ay nauwi sa ngiwi, “puwede ko ho bang sarahan muna ang pinto? Bubuksan ko nalang po ulit pagkatapos kong tawagan si Magnus. Pasensiya na talaga, hindi kasi kita kilala e.”

Tumango ang ginang. “Naiintindihan ko ho, ma’am. Ako nga pala si Nay Korita.”

Nakangiti siyang tumango saka dahan-dahang sinarhan ang pinto at ni-lock iyon kapagkuwnan ay paika-ika na namang umakyat siya sa second floor saka tinawagan si Magnus.

Nakakailang tawag na siya pero hindi pa rin siya nito sinasagot.

“Argh!” Inis niyang sabi, “last na to.”

Tinawagan niya ulit si Magnus at tumalim ang mga mata niya ng sagutin nito ang tawag.

“Hey, how are—”

“Sino ka ba sa tingin mo para magpadala ng katulong dito sa condo ko?!” Galit kaagad niyang bungad. “Hoy, lalaki, hindi porket pinatuloy at pinakain kita sa bahay ko ibig sabihin ay pakikialaman mo na ang buhay ko! Pauwiin mo ngayon din ang katulong na nasa labas ng bahay ko ngayon din!”

Galit na galit siya rito dahil pinangunahan siya nito. Sino ito para magdesisyon para sa kaniya samantalang ni hindi nga niya ito gaanong kilala?

“Tapos ka na magsalita?” Kapagkuwan ay tanong ni Magnus pagkalipas ng ilang segundong katahimikan.

“Oo, bakit?” She snapped at him again.

Magnus sighed. “Look, Aminah, ginagawa ko ’yon para sa proyekto mo samin.” Paliwanag nito, “hindi puwede paika-ika ka sa photo shoot at siguradong yon ang mangyayari kung wala kang masusuyo riyan sa condo mo. Mas lalala yan, kaya ipahinga mo yan at makisuyo kay kay Nay Korita, tutulungan ka niyan. Mabait yan kaya huwag mong sisigawan, okay?”

“Ano tingin mo sakin, walang puso!?” Galit na sigaw niya rito saka pinatayan ito ng tawag.

Paika-ika na naman siyang bumaba sa second floor at maluwang na binuksan ang pinto. Mukhang wala siyang pagpipilian kundi ang papasikin si Nay Korita. Hindi man siya sumang-ayon dito kanina, tama ito, kailangan niyang ipahinga ang mga paa niya.

“Upo ho kayo, ma’am. Ano pong gusto niyong gawin ko?” Kaagad na tanong sa kaniya ni Nay Korita ng makapasok ito sa loob.

“Ahm,” paika-ika siyang lumapit sa mahabang sofa saka naupo doon. “Ipagluto niyo nalang po ako ng agahan, puwede ho ba?”

“Oo naman po.” May dinukot ito sa bulsa ng suot nitong pantalon saka inabot sa kaniya. “Ma’am, pinapabigay pala ni Sir Magnus. Para daw sa paa mo.”

Tinanggap niya ang maliit na tube at sinuri. It’s an ointment for swollen parts of the body. Napailing-iling siya. Why is that man doing this? Oh. Yeah. Its for the project next week. Yon ang dahilan kaya ginagawa nito ito.

Habang pinagluluto siya ng agahan ni Nay Korita, pinahiran niya ng ointment ang mga talampakan niya hanggng sa bukung-bukungan. While she’s applying the ointment, she can’t help thinking about Magnus. She’s curious about him. Anong klaseng tao ba ito?

Sa isiping ’yon, paika-ika siyang naglakad patungo sa kusina para kausapin si Nay Koring.

“Hello po.” Bati niya sa ginang na nagluluto.

Kaagad naman siya nitong binalingan at ngumiti. “Malapit na pong maluto itong niluluto ko.” Imporma nito sa kaniya at ibinalik ang atensiyon sa niluluto.

“Ahm,” umupo siya sa bakanteng silya at lakas-loob na nagtanong. “Nay Korita?”

“Yes, ma’am?”

“Ilan taon ka na pong nagtatrabaho para kay Magnus? “ “Naku, ma’am, matagal na.” Sagot nito habang nagluluto pa rin. “Bata pa si Sir Magnus, katulong na ako sa bahay nila.”

Napatango-tango siya. “Babaero ho ba yong boss niyo?”

Mahinag tumawa si Nay Korita at humarap sa kaniya. “Hay, naku ma’am, lapitin talaga si Sir ng mga babae. E syempre, palay na ang lumalapit sa manok, aayaw pa ba?”

Umingos siya. “Typical of men.”

Sabi na nga ba, walang pinagkaiba si Magnus sa lahat ng lalaki na manloloko at manggagamit.

“Pero nitong mga huling taon, parang wala na akong nababalitaang girlfriend ni Sir.” Kunot-nuo nitong sabi. “Mga three years na rin siyang walang girlfriend.”

She doubts it. No man can survive without a girlfriend to fool that long. “Paano naman niyo nasabing wala? For sure mayroon ’yon, mga lalaki pa.”

“Yan si Sir, kapag may girlfriend ’yan, hindi yan umuuwi sa bahay. Palaging nasa labas at umuwi man, madaling-araw na.” Paliwanag ni Nay Korita, “pero nitong nakalipas na tatlong taon, pagpatak ng alas-sais nasa bahay na si Sir, doon kumakain at natutulog. Nakapagtataka nga yon nuong una pero ng lumaon, nasanay na rin kami.”

Nakapagtataka nga ’yon. “Baka naman lumalabas siya ng hindi niyo alam.”

“Hindi naman ganoon si Sir.” Depensa nito. “Kapag ’yon lumalabas, nagpapaalam yon samin at nagsasabi kung kailan uuwi.”

Napatango-tango siya at tumahimik. Hindi pa rin siya kombensido sa mga nalaman. Lahat ng lalaki, hindi makakatagal ng walang babae at sex. That’s their nature. Yong mga puso nila, nasa puson.

Ilang minuto rin siyang nakaupo ng walang imik bago inilapag ni Nay Korita sa ibabaw ng mesa, sa harapan niya, ang kaniyang agahan.

“Heto ho, ma’am.” Anito.

Nginitian niya ito. “Salamat.” Tinuro niya ang Ref. “Puwede po bang pakuha ng Milk Tea po diyan? Nasa may lower level po, kasama ang straw.”

Kaagad namang tumalima si Nay Korita at Kinuha ang Milk Tea niya kagabi na binili ni Magnus.

“Puwede po bang gawan niyo ako ng kape?” Nakangiting suyo niya kay Nay Korita. “Pasensiya na ho talaga, ha?”

“Ano ka ba, ma’am, ayos lang ’yon.” Nakangiti nitong tugon habang gumagawa ng kape sa coffee maker.

“Kain ka po, Nay Korita.” Anyaya niya rito habang nag-uumpisa nang kumain.

“Sige lang po, ma’am, kumain na po ako sa bahay.” Anang ginang.

“Ah.” ’Yon lang ang nasabi niya at nagpatuloy sa pagkain.

After she ate her breakfast, she sipped her coffee and went to her room. Hinayaan niya lang si Nay Korita sa ibaba na maglilinis daw.

Aminah rested her feet just like what Magnus said. Hindi niya iyon inapak hanggang sa mag-tanghalian. Dinalhan lang siya ng pagkain ni Nay Korita at hanggang dumating ang gabi, nandoon lang siya sa kuwarto niya, nag-i-internet o kaya naman nagbabasa mga action-erotic romance books na nabili niya sa isang book store at nakatengga lang sa kuwarto niya dahil palagi siyang abala. Ngayon lang siya nagkaroon ng oras para basahin ’yon.

Napatigil siya sa pagbabasa ng tumunog ang message alert tone niya. Tiningnan niya kung nasaang page na siya sa binabasang libro saka isinara iyon ay inabot ang cellphone na nasa gilid ng unan niya at binasa ang text.

’ Special Milk Earl Grey Tea or Milk Moustache Black Tea? Please reply.’

Hindi niya mapigilang mapangiti sa text na ’yon ni Magnus.

Then she replied, ’ Both ’.

’ Okay .’ He replied then another text came in that says, ’ Do you like another Spicy Liver Fry?’

Mahina siyang natawa saka ni-reply-yan ang binata. ’ Yes .’

’ Okay. Wait for me there.’

Napakurap-kurap siya ng mabasa ang text nito saka umawang ang labi niya. “He’s really coming over again?” Namimilog ang matang tanong niya saka napabuntong-hininga nalang.

What’s with that guy? Is this because of the Project again next week?

Naiiling na bumangon siya sa kama saka nag-tooth brush. Hindi na siya nagpalit ng damit, hindi naman importante ang pupunta sa bahay niya. She was wearing large shirt, sweatpants and her hair is in a very messy bun.

Nang makababa siya, tamang-tama namang nagpaalam na si Nay Korita na uuwi na daw.

“Babalik din ho ako bukas.” Anito.

Tumango siya at nginitian ito. “Maraming salamat po, Nay Korita.”

“Walang anuman ho, ma’am.”

Nawala ang ngiti niya ng makaalis ang ginang. Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka umupo sa sofa at hinintay na dumating si Magnus. It didnt take long though. Her doorbell rang minutes after Nay Korita left.

Hindi na siya masyadong umiika-ika habang naglalakad patungo pinto. Nang buksan niya iyon, kaagad na pumasok si Magnus at dumeretso sa kusina niya.

“Great.” Sarkastiko niyang sabi. “He felt at home.”

Nakataas ang kilay na isinara niya ang pinto at sinundan ang lalaki sa kusina. Naabutan niya itong inilalagay sa ref ang isa sa dalawang klaseng Milk Tea na nakapagpatubig ng bagang niya ng makita niya, ang isa naman ay nasa mesa at nakatusok na ang straw. At parang at home na at home ito habang isinasalin ang Spicy Liver Fry sa bowl at sumasandok ng kanina sa rice cooker.

“Here you go.” Anito. At tulad kagabi, ito ang naghanda ng makakain niya. “Spicy Liver Fry. Rice. And then Milk tea.”

Umupo siya sa silya at napatingin sa pagkaing nasa harapan niya saka nag-angat ng tingin dito. “Hindi ka kakain? Marami iyang Spicy Liver Fry.”

Lumiwanag ang mukha nito. “Puwede akong sumabay sayo?”

“Yeah. Sure.”

Mabilis itong kumuha ng sariling pinggan at kutsata saka tinedor kapagkuwan ay inilapag ang mga ’yon sa mesa.

“Ahm, do you mind if I take off my polo?” Tanong nito.

Nag-angat siya ng tingin dito, “what?”

“My polo.” Inumpisan na nitong buksan ang butones ng polong suot. “Mas komportable kasi ako kapag naka boxer shirt.”

Tumango siya na para bang wala lang ’yon sa kaniya pero ang utak niya ay sumisigaw ng huwag. Ayaw niyang makita nitong apektado siya, tiyak na gagamitin nito ’yon laban sa kaniya. That’s men. Gamers and users. Fuck them!

Aminah simply gulped when Magnus takes off his polo showing his tattoos from his arms to his shoulder blades. Pinaghalo iyong tribal design at mga iba pang bagay na siguro may halaga dito.

Darn it. He looks like a badass business man. Dayum Hot, baby.

Pasimple siyang napalunok ng makita ang mamasel nitong braso. Heavens! Is this man tempting her?

Napailing-iling siya saka binalik ang tingin sa pinggan niyan.

Pareho silang walang imik habang kumakain. And just like yesterday, ito na naman ang naghugas ng pinagkainan nila pagkatapos ay walang sabi-sabing pinangko na naman siya ay inupo sa mahabang sofa.

“Stay here.” Anito saka bumalik sa kusima.

Nagsalubong ang kilay niya ng bumalik ito na may dalang parang karton ng lalagyan ng Pizza at dala nito ang Milk Tea na nilagay nito sa Ref kanina.

“Ano ’yan?” Tanong niya ng ilapag nito ang box sa may round table.

Hindi siya nito sinagot sa halip ay binuksan nito ang box. Bigla siyang naglaway ng makitang Strawberry Pie ang laman niyon.

“Oh my god…” mahina niyang sambit saka kaagad na kumuha ng isang slice at kumagat, “hmm… ang sarap.” Binalingan niya si Magnus na nakamasid lang sa kaniya, “paano mo nalamang gusto ko ng strawberry pie?”

“Nuong binuksan ko kasi kahapon ang Ref mo, ang daming strawberry do’n, so i assumed that you’ll like strawberry pie too.” Wika ni Magnus habang sinusuot ang polo na na hinubad nito kanina.

Aminah felt disappointment coating her being. Nagagandahan pa naman siya sa tatoo nito. She felt like staring at it closely.

“Aalis ka na?” Tanong niya ng makitang binutones nito ang polo.

“Yeah. I have to.” He gives her a tight smile then he put his hands on his pocket. “Anyway, enjoy the pie.”

“Okay.”

Ngumiti ito saka tumango.

Humakbang ito patungo sa pinto. Tumayo naman siya para ihatid ito at i-lock ang pinto pagnakalabas na ito.

“Bye.” Aniya ng makalabas ito sa condo niya. “Salamat sa Strawberry Pie.” Yes, she hates men but she do know how to be grateful to someone.

Namulsa ito saka matiim na tumitig sa kaniya. “Bye.”

Tumango siya. “Okay.”

Magnus was looking at her like he was holding on to something; like he was reining himself to do something that he really wants.

“Okay ka lang?” Tanong niya kapagkuwan ng hindi pa rin ito umalis sa harapan niya. “May kailangan ka pa?”

“Yes.” Magnus answered. “I do need something.” With that, he steps closer to her, leaned in and claimed her lips.

#SexFunFactTrivia

Vagina in latin means Sheath for Sword.

–> mga bhe, lalagyan ng espada ang mga kuwenba natin. Naku, anong klaseng espada kaya yan? Yong matulis at mahaba? Diba ang espada, mahaba? Kung ganoon, bawal magpapasok ng kutsilyo, maikli kasi e. Haha.

#SayYesToSword

#SayNoToKutsilyoKasiMaikliHindiSarap

Hahhahahaha

Enjoy Reading

CHAPTER 5

CHAPTER 5

WHEN Aminah felt Magnus lips, she stilled. Hindi siya nakagalaw lalo na nang maramdaman niya ang pamilyar na masarap na sensasyong dulot niyon sa mga labi niya. His soft lips claiming hers felt so good, tingling sensation shoot through her belly making her nipples hardened.

Oh god…

Hindi siya nakagalaw hanggang sa pakawalan nito ang mga labi niya na parang nangulila ng magkaroon ng distansiya ang mga labi nila.

Napakurap-kurap siya kay Magnus bago nagkaroon ng lakas na magsalita. “Bakit nanghahalik ka lang bigla?”

“I felt like kissing you.” Ani Magnus.

Tumaas ang kilay niya para itago ang tunay na nararamdaman. “Then unfelt it,” pagtataray niya, “kasi yan ang una’t-huling beses mo akong hahalikan.”

He leaned closer again and she held her breath.

“Magnus—”

Then as fast as the blink of an eye, he stole a kiss from her lips, smirked then he backed away.

“That’s definitely not the last, Aminah.” Anito bago naglakad patungo sa elevator at sumakay.

Siya naman ay nasapo ang mga labi na hinalikan nito. She didn’t even slapped him for taking advantage on her like that?

What is happening to her? She’s supposed to hate men! Bakit hinayaan niya itong halikan siya!

But darn, his kiss felt good. After three years, may humalik ulit sa kaniya. Aaminin niya, parang nabuhay ang katawang lupa niya. Simpleng halik lang ’yon. Ano pa kaya kung mas lumalim pa yon at hayaan niya, tiyak na masasaktan naman siya.

Yes. Magnus’ kissed felt good, but she will feel like hell for sure when things started to go south. Ang mga guwapong lalaki na katulad ni Magnus ay ’yong mga lalaking mahilig maglaro at pinangako niya sa sarili noon na kailanman ay hindi na siya magiging laruan.

Bumalik siya sa loob ng condo niya at ni-lock niya ang pinto pagkatapos ay bumalik siya sa sofa, kinuha ang Pie at Milk Tea saka dinala iyon sa kuwarto niya at doon kinain ang natitira pang Strawberry Pie.

While Aminah was enjoying the third piece of the pie, tumunog ang message alert tone niya.

Inabot niya ang cellphone na nasa gilid ng uluhan ng kama niya saka binasa kung sino ang nagtext.

‘Hi. Nasa bahay na ako.’

Galing ang mensahe na ’yon kay Magnus. Huminga muna ng malalim si Aminah bago ito nireplayan.

‘Ano naman pakialam ko?’ She replied.

Then he texted back. ‘Just want you to know.’

‘Wala akong pakialam sayo!’

Sa halip na mensahe ang matanggap, tumawag si Magnus sa kaniya.

Umikot ang mga mata niya saka sinagot ang tawag ni Annoying Magnus.

“Anong kailangan mo?” Mataray niyang bungad sa nasa kabilang linya.

“I just want to say good night.” Anito na may bahid na ngiti ang boses.

“Oh, sinabi mo na, bye bye—”

“Wait, wait!” Pigil nito sa kaniya. “I just want to hear your voice a little more.”

Dahil sa sinabi nito, naramdaman niyang para may kung anong pumitik sa dibdib niya.

“Tigilan mo ako, Magnus.” Sabi niyang nagtataray.

“Okay. Okay. Titigil na. Anyway, dream of me.”

“Ang corny mo. Nakakasuka ka.” Naiinis niyang sabi.

Tinawanan lang siya nito. “If ever you dream of me, always remember, i want it rough baby.” Then he made a kissing sound. “Good night, Aminah.”

Napatitig si Aminah sa cell phone niya ng mawala si Magnus sa kabilang linya. Umaalingawngaw pa sa isip niya ang sinabi nitong ‘i want it rough’.

Napalunok siya ng maramdamang nag-react ang katawan niya. Her nipple hardened and her sex is slightly throbbing.

Oh god! Ano ba ang ginawa sa kaniya ng lalaking ’yon?

Mabilis niyang ibinalik ang cell phone sa pinagkuhaan saka inunod ang Pie at ang Milk Tea saka nahiga na sa kama niya at pinilit ang sarili na makatulog.

Thankfully, sleep easily welcomed her.

Then Aminah started dreaming… she and Marcus, tangled in between sheets, having a rough sex. She was moaning and chanting Magnus’ name as her hand roamed on his tattooed arms and shoulder blades. And when she was about to reach the peak of her orgasm, she was awaken by her very loud cell phone alarm!

Napabalikwas siya ng bangon at tiningnan ang oras sa relo niya. Five A.M? Bakit parang ang bilis ng oras o baka naman dahil ’yon sa panaginip niya, ang dahilan ng pawis na nasa nuo niya.

Humugot siya ng malalim na hininga saka sinalat ang mga nipples niya. It’s taut. Hard. And she felt her womanhood pooling on her wetness.

“Oh god.” Nababahalang sambit niya saka nagtungo sa banyo para linisin ang sarili at para mawala ang agiw sa isip niya.

At dahil okay na naman ang paa niya, pakalabas niya ng banyo, she change into her jogging outfit, a boxer shirt and a sweatpants, then she paired it with gray running shoes. Pagkatapos ay kinonekta niya ang earphone sa cellphone niya saka inilagay ang earphone sa magkabilang tainga niya.

Then she left her condo to jog around the block. Naka-ilang ikot din siya sa block nila ng may tumigil na sasakyan sa harapan niya dahilan para mapatigil siya.

Sino naman kaya— hindi niya natapos ang pagtatanong sa sarili ng bumaba ang bintana ng sasakyan at bumulaga sa kaniya ang guwapong mukha ni Magnus.

Anong ginagawa nito rito?

“Hey.” Bumaba ang mga mata nito sa paa niya. “Okay na ang paa mo?”

Sa halip na sumagot, bumalik sa isip niya ang panaginip niya. She and Magnus, tangled in between sheet—no! Don’t go there!

“I’m fine.” Sagot niya saka tinuloy ang naudlot na pag-jogging.

Nagpasalamat siya na hindi na siya sinundan ni Magnus.

Matapos mag jogging, bumalik siya sa condo niya at ganoon nalang ang gulat niya ng makita si Magnus sa labas ng condo niya. May dala itong dalawang regular size na Styro cup at cellophane na nakasabitsa daliri nito.

“Anong ginagawa mo rito?” Tanong niyang nagtataka.

Tinaas nito ang mga dala. “Breakfast.”

Kinunotan niya ito ng nuo. “Bakit may dala kang agahan? For your information, Mr. McGregor, I can buy my own breakfast.”

“I know that. I just want to…” he give her tentative smile, “you know, have breakfast with you.”

Binuksan niya ang naka-lock na pinto saka binalingan ito bago iyon itulak pabukas.

“No funny business, Magnus.” Babala niya rito. “It means no kissing me.”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “I promise I’ll ask first.”

Inirapan niya ito saka binuksan ang pinto at pinapasok ito.

“Maliligo lang ako. Doon ka na sa kusina.” Sabi niya habang umaakyat sa hagdan patungo sa kuwarto niya.

Hinayaan niya si Magnus sa kusina. Naligo siya at nagbihis ng pambahay. Simple large shirt and cotton short. Hindi na niya tinuyo ang buhok niya, basa ang buhok na pinusod ’yon pagkatapos bumaba sa kusina.

“Hey.” Aniya kay Marcus.

Mukhang may sasabihin sa kaniya si Marcus pero ng nakita siya nito, napatitig lang ito sa kaniya at napakurap-kurap.

“Damn.” Sambit nito habang puno ng paghanga na nakatingin sa kaniya, “you look beautiful.”

Inirapan niya ito. “Puwede ba Magnus, simple lang ang damit ko.”

“Kahit pa siguro sako ang damit mo, maganda pa rin yon sayo.” Anito.

Inirapan niya ulit ito saka umupo sa silya at nataaas ang kilay na tumingin dito. “Don’t patronize me, Magnus. Baka yang kape na nasa harapan mo, itapon ko yan sa mukha mo.” Umingos siya. “Kayo talagang mga lalaki, ang hihilig niyong mambola, at kapag gumana, tini-take advantage niyo kaming mga babae pagkatapos ano, iiwan diba?”

Napakurap-kurap sa kaniya si Magnus. “Ha?”

Umirap siya. “You men are bastards and assholes. You like hurting women to please your egos. Fucking men.”

Nakatitig lang sa kaniya si Magnus habang nagsasalita siya. He has that look that she can’t name and he looks so darn fucking handsome while listening to her.

“Oh, any comment?” Mataray niyang tanong dito.

Inilapag nito ang styro cup na may kape sa ibabaw ng mesa sa harapan niya saka hinila nito ang upuang kaharap niya sa tabi niya saka umupo do’n ng paharap sa kaniya.

“Tell me, Aminah, bakit yon ang tingin mo sa aming mga lalaki?” Seryuso nitong tanong.

Humugot siya ng malalim na hininha saka tumingin sa mga mata nito. “Kayong mga lalaki, kailangan niyo ang mga babae sa tatlong bagay. Una, para may thropy kayong maipakita sa mundo kaya nga mahilig kayo sa magaganda kasi yan naman ang tingin niyong mga lalaki samin diba, pang-display para mapuri kayo. Pangalawa, you only need us for sex. Kasi kayong mga lalaki, hindi mabubuhay kong walang sex sa buhay niyo. Ganiyan kasi kayo, yang puso niya nasa puson. At ang pangatlo, importante lang kami sa inyo kapag una, kapag na bored kayo, iiwan niyo kami na para bang basahan. Tapos sasabihin niyong kasalanan namin kasi hindi kami adventurous, kasi hindi kami fun to be with.” Nagtatagis ang bagang niya habang nagsasalita. “Mga gago rin kayo no? Nananahimik kami sa isang tabi, tapos liligawan niyo kami, tapos ano? Lolokohin? Paglalaruan? Sasaktan? Mga kalahi kayo ni Satanas e!”

Magnus was looking at her intently, listening intently.

“Well?” Pukaw niya rito.

“Aminah, hindi naman lahat ganoon.” Sabi nito.

Sarkastiko siyang tumawa. “Magnus, marami akong kababaehang kilala na gusto kayong pataying mga kalalakihan kung legal lang yon at hindi kami makukulong.”

Magnus sighed. “Aminah, trust me, men can change.”

Umiling siya. “Hindi ’yon totoo. Your kind can’t change. You’re incapable of change.”

Umiling si Magnus. “No. That’s not true. Because i know man who can move heaven and earth for a woman he loves. I know a man who changed for a woman. I know a man who can anything and everything, mapansin lang siya ng babaeng mahal niya.” Matiim siya nitong tinitigan. “Hindi dahil gusto siyang gawing thropy kundi dahil gusto niya itong makasama. Not because he want sex from her and definitely not because he wants to hurt her. He needs her and loves her because his heart beats for her.”

Nararamdaman ni Aminah ang senseridad ng bawat saliyang binitawan ni Magnus habang nakatitig sa mga mata nito. She can feel his sincerity. She can feel the truth on his words. She can fee his honesty.

But is he really?

“May ganoon pa ba talagang lalaki sa mundo?” Mapait siyang ngumiti saka sumimsim ng kape ng kasing pait ng nararamdaman niya sa mga sandaling ’yon. “Pakiramdam ko wala na.”

“There is.” Magnus smiled softly at her. “You just have to look and give him a chance.”

Mahina siyang natawa saka umiling. “Not a chance.” Sumimsim siya ng kape saka tumingin dito, “wala akong pakialam kung may lalaking ganoon sa mundo. I hate men. Period.”

Magnus face fell. “So you hate me?”

Natigilan siya at napatitig sa abuhin nitong mga mata. “Ha?”

“You hate me?” He asked, his eyes held no emotion. “I’m a man.”

Nagbaba siya ng tingin at nagkibit-balikat. “Malay ko. Mabait ka naman sakin at—”

“Yes or no, Aminah.”

Aminah looked up at Magnus. “You’re not being fair, you’re asking—”

“Yes or No.”

Bumaba ang tingin niya sa mga labi nito na mabilis din niyang ibinalik sa mga mata nito. “Magnus, ayokong sagutin yan—”

“Yes or no lang, Aminah.”

Huminga siya ng malalim. “No. I… don’t hate … you.”

Lumiwanag ang mukha nito saka bumaba ang tingin sa mga labi niya. Kapagkuwan ay nagtanong ito. “Can i kiss you?”

Umawang ang labi niya. “Ano? Nababaliw ka ba? Bakit mo ako tinatanong niya, syempre alam mo naman ang sagot ko—”

“Yes or No. Can i kiss you?”

Aminah gulped at the intensity of his stare. “Magnus—”

“I’m being a gentleman here, Aminah, so answer me, Yes or No?”

She gulped again. “N-no?”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “I’ll take the question mark answer as a yes.” With that he claimed her lips.

And when he snaked his tongue inside her mouth, it felt heaven and she wants more of that heaven. Damn her. But she wants more.

#SexFunFactTrivia

–> Sabi doon sa nabasa kong article, umiikli o lumiliit daw ang Bowrat kapag hindi active sa sex. Haha. Alams na ’to mga inosente, palagi kabayuhin ang bowrat ni partner, sige ka, liliit yan. Hahahaha

CHAPTER 6

CHAPTER 6

HINDI napigilan ni Aminah ang mapadaing ng mas palalimin pa ni Magnus ang halik na sinimulan nito at mas lalo siyang nadarang, mas lalong nawala siya sa tamang huwisyo. Lalo na ng maramdaman niya ang mga kamay nitong humahaplos sa katawan niya at nararamdaman niya ang init na hatid niyon sa kaniyang balat at sa kaibuturan niya.

“Magnus…” daing niya ng gumapang pababa ang labi nito sa leeg niya. “A-anong ginagawa mo sakin?”

“I’m kissing you… Aminah.” He answered while kissing and licking her neck.

Napakapit siya ng mahigpit sa balikat nito ng kagatin nito ang balat ng leeg niya. “Magnus!”

Gumalaw ang mga labi nito patungo sa balikat niya, pababa sa dibdib niya. Nanginig ang kalamnan niya sa bawat pagdampi ng halik nito sa balat niya. Nabubuhay lahat ng parte ng katawan niya lalo na ang parteng nasa gitna ng mga hita niya.

“Magnus–” hindi niya natapos ang sasabihin ng masuyo nitong sapuin ang dibdib niya. Napakagat-labi siya. “A-ano bang ginagawa mo sakin?”

“I’m being ungentlemanly, Aminah.” Bulong nito habang hinahalikan siya pababa sa mayayaman niyang dibdib.

“Oh god…” ungol niya ng pisilin nito ang nipples niya.

Napaliyad siya. Sa pagkakataong iyon, sarado na ang isip niya, wala na iyong laman kundi ang ginagawa sa kaniya ni Magnus. She should be stopping him, pushing him away but her hands and arms are pulling him closer, pinning his body against hers and its making her crazy.

She shouldn’t be feeling like this but she liked it.

Darn, Magnus kisses feels good.

“Aminah…” gumapang pataas ang mga labi nito patungo sa tainga niya saka pabulong na nagtanong, “i want you, Aminah, now.”

Parang nanuyo ang lalamunan niya sa tanong nito at mas lalo lang siyang nadarang ng bumaba ang paghaplos ng kamay nito sa katawan niya, pababa sa suot niyang cotton short.

Napalunok siya at napahinga ng malalim pumasok sa loob ng garter ng cotton short niya ang kamay ni Magnus at dinama ang pagkababae niyang nararamdaman niyang basa na.

“I want you, Aminah.” Bulong nito habang dinidilaan ang gilid ng dila niya.

Mas lalo siyang mawala sa tamang pag-iisip ng pumasok ang isang daliri nito sa hiwa ng pagkababae niya.

“Say yes, baby.” Nang-aakit ang baritono nitong boses.

Mariing napapikit ang mata niya, mas lalong nag-iinit ang katawan niya. “Yes. Yes, please.” Tugon niya na ang tanging gusto lang ay magpatuloy ang sarap na nararamdaman niya.

Nahigit niya ang hininga at nag-umpisa nang lumalim ang paghinga niya ng mahubad nito ang pang-itaas niyang damit. Iniwan na ng kamay nito ang pagkababae niya at nakaramdam siya ng disappointment. Gusto niyang ibalik nito ulit ang kamay doon pero hindi na siya nakapagkomento ng lumihod ito saka halikan nito ang katawan niya pababa sa may puson niya.

“Ohh… god.” Napadaing siya at napatingala siya sa kisame ng kusina.

Mas lalo pang bumaba ang mga labi nito patungo sa pagkababae niya at mariin niyang ipinikit ang mga mata ng makarating doon sa ibaba ang mga labi nito.

Nanginig ang mga tuhod niya at kalamnan ng halikan nito ang pagkababae niya.

Napasabunot siya sa buhok nito at napadaing ng padulasin nito ang dila sa hiwa ng pagkababae niya.

Malakas siyang napadaing kasabay ng paghawak ni Magnus sa mga hita niya saka ipinatong ang isang binti niya sa balikat nito para mas magkaroon ng laya ang bibig nito na gawin ang gustong gawin sa pagkababae niya.

Dalawang kamay niya ang napasabunot sa buhok ni Magnus ng maramdaman ang dila nitong kumikiwal paikot sa kaniyang hiyas.

“Oh! Marcus!” Aminah moaned as Magnus wicked tongue swirl around her wet and throbbing clitoris. “Ohh! God!”

Para siya mahihibang habang walang tigil ang pagsayasaba ni Magnus sa pagkababae niya, para siyang nawawalan ng lakas, nanghihina ang tuhod niya sa bawat hagod ng makasalanan nitong dila sa pagkababae niya.

“Magnus! Magnus!” Paulit-ulit niyang inuungol ang pangalan nito habang nakaliyad ang katawan at mariing nakapikit ang mga mata. “Oh! Oh! Magnus!”

Napahawak ang isang kamay niya sa gilid ng hapag-kainan habang isang kamay ay nakasabunot sa buhok nito. Nararamdaman niya, malapit na siyang labasan. Malapit nang sumabog ang tatlong taong libog na pinapigil niya.

Kagat niya ang pang-ibabang labi habang iginagalaw ang balakang niya para sabayan ang bawat pag hagod ng dila nito sa pagkababae niya.

“Oh! Magnus!” Walang patid ang mga ungol na lumalabas sa bibig niya hanggang maramdaman niyang may sumabog sa kaibuturan niya at nanghihina siyang napa-upo sa upuan.

Pero hindi doon tumigil si Magnus, pinangko siya nito saka dinala sa ikalawang palapag ng condo niya, kung nasaan ang kuwarto niya saka ihiniga siya sa kama.

“Magnus–” napalunok siya at napatigil sa pagsasalita ng makitang hinuhubad nito ang leather belt saka ibinababa ang pantalong suot.

Napakurap-kurap siya sa mga tattoo nito sa katawan. Napatitig siya mula sa balikat nito pababa sa braso, sa dibdib nito pababa sa gilid ng beywang.

Those tattoo looks hot on him and it made her throat went dry.

Napakalakas ng tibok ng puso niya ng kubabawan siya ng binata.

“I don’t do this kind of stuff–” napatigil siya sa pagsasalita ng sakupin nito ng halik ang mga labi niya habang ang kamay ay nasa mayayaman niyang dibdib at minamasahe iyon.

Iyon lang ang ginawa nito para mag-init naman ang katawan niya.

Yumakap siya sa leeg nito saka mas hinapit ito palapit sa kaniya habang ang mga hita ay humahaplos sa balakang ni Magnus, ang talampakan niya ay nanunudyong gumagapang sa binti nito pababa sa mga paa.

Kapagkuwan ay nanunudyong humaplos ang kamay niya sa likod ng binata, gumagapang iyong pababa sa pigi nito hanggang sa dumako iyon sa pang-upo nito.

Nanggigigil na pinisil niya ang pang-upo nito na ikinatigil nito sa paghalik sa kaniya. Aminah gasped audibly when Magnus seized her hands and pulled it up over her head and pinned it.

“Magnus–”

“It tickles!”

Mahina siyany natawa habang nakatingin sa guwapo nitong mukhang nakaguhit ang iritasyon. “Really? It does?”

“don’t do it again–”

“I will do it again.” Pilit siyang kumakawala sa pagkakahawak nito sa kamay niya. “don’t try me, Aminah–”

“I will–”

“don’t!”

“No–”

Binitiwan nito ang kamay niya at matagumpay siyang napangiti pero kaagad din naman iyong nabura ng bigla nalang pumasok ang isang daliri ni Magnus sa loob ng pagkababae niya na ikisinghap niya ng malakas.

“Magnus!”

Magnus smirked at her then bit her lower lips, “that’s what you get, baby.”

Ungol ang naisagot niya sa sinabing iyon ni Magnus dahil nag-umpisa nang lumabas at pumasok ang daliri nito sa pagkababae niyang kanina pa basang-basa.

“Ohh! Ohh!” Bumaon ang paa niya sa malambot na kama na parang kumuha doon ng lakas habang nanghihina siya sa paglalabas-masok ng daliri nito sa pagkababae niya.

“Magnus– “ napahiyas siya ng dalawa nang daliri ang pumasok sa loob niya. “Oh, god…” nagdedeleryo niyang ungol habang nakasabunot sa sariling buhok.

“Oh, Magnus…” nanginginig ang mga hita niya habang ang balakang niya ay umiindayog kasabay ng daliri nito sa loob ng pagkababae niya. “Oh, god.. oh god…”

Nalunok niya ang mga malalakas na ungol na kumakawala sa mga labi niya ng siilin nito ng mapusok na halik ang mga labi niya.

Halos kagatin niya ang labi at dila nito sa sobrang nakakagigil na sarap na nalalasap.

Ang mga kamay niya ay mahigpit na napahawak sa mga braso nito ng hugutin nito ang daliri sa loob niya at pinalitan iyon ng naguumigting nitong pagkalalaki. Nakagat niya ang pang-ibabang labi ni Magnus ng sumigid sa kaibuturan niya ang napalasarap na hatid ng kahabaan nito aa loob niya na mas lalong nagpawala sa kaniya sa tawang huwisyo.

Aminah can feel her inside tingle as Magnus move in and out inside her. She was moanong loudly, groaning crazily and trashing as wave and wave of pleasure spread through him.

She can feel her v*gina walls clenching around his lenght and its making Magnus moaned on her mouth.

“Fuck, Aminah…” he gripped her thighs then he thrust deeper and harder.

Napasigaw siya sa sobrang sarap na nalalasap. Sa bawat pagbayo nito sa pagkababae niya ay para siyang baliw na mas lalo pang nahihibang sa sobrang sarap.

“Oh, god.” Sambit niya habang nagdedeleryo sa bawat pagbayo na ginagawa ng binata sa pagkababae niya. “Magnus…” ungol niya sa loob ng bibig ng binata habang mabilis na umuulos sa loob ng pagkababae niya.

Aminah can feel her womanhood dripping wet… dripping for Magnus.

Napuno ng halinghing at daing niya ang kaniyang kuwarto ng umalis si Magnus sa pagkakadagan sa kaniya at lumuhod ito sa pagitan ng mga hita niya. Kapagkuwan ay binuhat nito ang isa niyang hita at pinatong sa mga hita nito habang nasa ilalim ng hita nito ang isa pa niyang hita.

Then Magnus’ hand pressed on her belly, his thumb reaching her cl*toris.

Mas lalo pa siyang nabaliw sa sarap ng umulos ulit si Magnus sa loob niya habang nilalaro nito ng hinlalaki nitong daliri ang klitoris niya na mas lalong nagpapabaliw sa kaniya.

“Magnus! Magnus!” She was chanting his name in pleasure, her body arching and twisting in sheer ecstasy. “Oh, god, Magnus.”

Magnus thrust deeper and harder inside her. He didn’t stop, he keeps on thrusting in and out, and it felt so good. So damn good. Pabaling-baling siya sa kaniyang higaan, hindi niya alam kung saan siya babaling, kung saan siya titingin, ni hindi nga niya alam kung saan siya kukuha ng lakas para salubungin ang bawat ulos at pagbayo ni Magnus sa pagkababae niya na parang humihigop sa kaniyang lakas.

Wala sa sariling kinakapa niya ang kama naghahanap kung saan siya makakakapit habang panay pa rin ang ulos ni Magnus sa loob niya.

Magnus was breathing heavily as he pumped in and out. He was sweating, so i she but they doesn’t care. Ang tanging nasa isip lang niya sa mga sandaling iyon ay mailabas ang katas niyang naipon ng tatlong taon.

And she’s so near… she’s near to her release.

“Oh, yeah.” She was moaning. “Oh, Magnus.” She was panting, breathing heavily. “Faster, Magnus, faster.”

Sinasalubong niya ang bawat ulong. Nangungunyapit siya sa balikat ng binata habang panay ang malakas ng ungol, daing at halinghing.

Hindi na niya kaya… “Magnus, malapit na ako.” Umuungol niyang sabi, “i’m cuming, Magnus.”

Hindi siya mapakali, hindi niya alam kung yayakap siya kay Magnus o kakapit sa bed sheet o mapapasabunot sa sariling buhok basta napasigaw nalang siya ng maramdamang may sumabog sa kaibuturan niya kasabay ng pagsirit ng mainit na katas ni Magnus sa loob niya.

Hinihingal na ninamnam niya ang sarap ng pagtatalik nila ni Magnus kapagkuwan ay napamulagat siya ng may maalala.

“Condom!” Malalaki ang matang dinuro niya si Magnus na hinuhugot na ang pagkalalaki sa loob niya. “You didn’t use condom!” Nagpa-panic niyang sigaw. “Oh my god! No…oh my god, may sakit ka ba? Paano kung magbunga ’to? Fuck! Fuck! Shit!”

“Aminah–”

“Oh my god, anong gagawin ko ngayon i cant–”

“Aminah–”

“I have to think–”

“Aminah!” May diing sigaw nito sa pangalan niya.

Natigilan siya sa pagpapanic at napatitig sa mapupungay na mata ni Magnus. “Ano?” “I don’t have an HIV if that’s what you’re worried about.”

Natigilan siya. “Wala ka talagang sakit?”

Umiling ito saka naupo sa kama, sa tabi niya, nakapatong ang isa nitong hita ang mga hita niya kaya ramdam niya ang pagkalalaki nitong namamahinga na.

“Wala akong sakit.” Ulit ni Magnus saka nginitian siya. “don’t worry. Hindi kita ipapahamak.”

Para siyang nakahinga ng malalim pero kaagad din siya na stress ng may maalala. “Paano kung mabuntis ako? Oh god! Bakit hindi ako nag-iisip, fuck! Oh hell no, my career is over–”

“I’ll use condom next time.”

Pinukol siya ito ng masamang tingin saka sinuntok sa abs nito. “Wala nang next time!”

Tumaas ang dalawa nitong kilay, may kislap ng kapilyohan ang mga mata nito. “We’ll see.”

Inirapan niya ito. “This is the last time–”

He leaned in and kissed her mouth. “Definitely not the last time.”

Nanghahamong tinitigan niya ito. “Wanna bet?”

Kumislap ang amusement sa mga mata nito. “If i win, i’ll get a blow job?”

Napanganga siya rito at napakurap-kurap sa gulat. “What?”

Mahina itong natawa sa reaksiyon niya pero nararamdaman niyang seryuso ito sa sinabi.

“Paano kung nanalo ako?” Tanong niya. Talagang mananalo siya kung hindi siya magiging marupok sa mapusok nitong mga halik.

Magnus smirked. “Your not gonna win against me, baby.”

“don’t baby me and i’ll definitely win.” May finality sa boses niya.

Magnus smirked widen. “I’m looking forward for my blow job.” Hinalikan nito ang tungki ng ilong niya saka tumitig sa mga mata niya. “Galingan mo ha?”

Pinandilatan niya ito. “Ako ang mananalo!”

Tinawanan lang siya ni Magnus saka nahiga ito sa kama niya sa tabi niya. This felt natural… everything felt natural to her and that’s weird… it’s making her nervous.

“Umuwi ka na nga.” Pagtataboy niya sa binata. “Huwag kang matulog diyan, ayoko ng may lalaking katabing matulog.” Pagtataray niya rito.

Sa halip na umalis sa kama niya, umayos ito ng higa, nagkumot pagkatapos ay panakaw siyang hinalikan sa mga labi.

“Good night, baby.” Bulong nito sa tainga niya. “Dream of me.”

“Heh!”

“And remember, i want it rough and hard.” Dagdag pa nito.

Tinawanan lang nito ang pagtataray niya. Parang napaka-komportable nito habang nakahiga sa kama niya at nakakumot. Siya naman, sa halip na hilahin ito paalis sa kama niya ay napatitig siya sa guwapo nitong mukha habang nakaidlip at malalim na ang paghinga.

Wala sa sariling umangat ang kamay niya para haplosin ang mukha nito pababa sa balikat nito na puno ng tattoo. Tumigil lang sa paghaplos ang mga daliri niya sa katawan nito ng dumako iyon sa may tahiliran nitong malinaw niyang nakikita.

June 07, 2013. Yan ang naka-sulat na tattoo sa tagiliran nito.

That date, that’s the same day as her wedding day… ang kasal niya na hindi siya sinipot ng bastardo niyang ex-fiance.

And Aminah can’t help but to wonder… does that date means something to Magnus?

Bumalik ang mata niya sa pagkakatitig sa mukha nito at parang my kumudlit na ala-ala sa nakaraan niya na matagal na niyang kinalimutan.

No… it’s impossible. It’s not Magnus.

#SexFunFactTrivia —> kahit anong ipasok niyo kay vageygey, hindi daw yan papasok sa loob niyo. According sa study, may lock yata kay vageygey kaya kung may stuck doon na dildo, dont worry, just call the doctor. Haha. Matatanggal din daw yan eventually. I remember dito samin, wala siyang asawa ginamit niyang dildo is eggplant, hayun, na stock sa kaniya, nangamoy siya. Kaya use dildo from the store innocents. Hehe

#SayYesToDildoItCantHurtYou

CHAPTER 7

CHAPTER 7

KAILANGAN pang gisingin ni Aminah si Magnus ng sumapit ang alas-onse ng umaga. Pagkatapos ng nangyari sa kanila, nakatulog ito at hindi pa nagigising mula kanina.

Ang himbing ng tulog nito habang siya ay abala sa paglilinis ng condo at pagluluto ng tanghalian niya. Nang balikan niya ang binata sa kuwarto, tulog pa rin ito na ikinainis niya.

Niyogyog niya ang balikat ni Magnus. “Wake up, you brute.”

Magnus stirred on his sleep and then his eyes slowly opened, and its staring straight at her.

Nang magtama ang mga mata nila, ngumiti ang binata. “Hey, baby, good morning.”

Hindi niya hinayaang makita nito ang epekto sa kaniya ng makalaglag panty nitong ngiti.

Inirapan niya ito. “Bumangon ka na nga riyan at lumayas ka sa condo ko.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Dali-an mo.”

Ngingiti-ngiti lang itong bumangon saka niyakap siya sa beywang at hinalikan ang magkabila niyang dibdib saka maaliwalas ang mukhang nag-angat sa kaniya ng tingin.

“You smell good.” Komento nito.

Umikot ang mga mata niya. “That’s Incanto Shine, Magnus, its suppose to make me smell good.”

Binaklas niya ang mga braso nito sa beywang niya at nauna na siyang umalis sa kuwarto niya at bumaba ng hagdan patungo sa sala.

Kaagad namang sumunod sa kaniya si Magnus.

“Aminah, kinain mo ba yong naiwang pagkain natin kanina sa mesa?” Tanong ng binata sa kaniya. “Sayang kasi yon, hindi natin naubos.”

Humarap siya rito at akmang tatarayan ito ng makita niyang tinutupi nito hanggang siko ang manggas ng polo na suot.

She didn’t know why Magnus looks so hot while doing that.

Mukhang napansin nitong natigilan siya dahil napatingin ito sa gawi niya na nagtatanong ang mga mata.

“You okay, baby?” Malambing nitong tanong saka kumunot ang nuo.

Napakurap-kurap siya saka nilapitan ito at siya na ang nag-ayos ng neck tie nito. Hindi niya alam kung bakit ginawa niya iyon basta ginawa nalang niya dahil gusto niya, at nasiyahan siya ng makitang umaliwalas ang mukha nito dahil sa ginawa niya.

“Thanks.”

Napatango siya, kahit tapos na niyang ayosin ang necktie nito, nakahawak pa rin siya doon at hindi niya mabitawan.

“You okay?” Ulit nitong tanong.

Umiling siya. “Hindi.”

Tumango-tango ito na para bang naiintindihan kung bakit hindi siya okay.  “Is this because we had sex?”

Nag-init ang pisngi niya. “I dont usually do that kind of stuff.” Hindi siya makatingin sa mga mata nito. “I hate men, you know. Ayokong mapalapit sa kanila, ayokong nakikihalobilo sa kanila, ayoko ngang hingain ang kaparehong hangin na hinihinga nila e, tapos heto ka, sa harapan ko…”

“Do you need space?” Tanong nito saka masuyong hinaplos ang pisngi niya. “Huwag kang mag-alala, i’m not gonna be clingy.”

Hindi niya mapigilang matawa. “Kung makapagsalita ka parang ikaw yong babae, no?”

Hinawakan nito ang baba niya saka ini-angat ang mukha niya para magtama ang mga mata nila. “Pinapatawa lang kita. You’re stressing yourself out.”

“I’m not stressing myself out,” depensa niya saka inirapan ito, “its just sex. Period.”

Nawala ang aliwalas sa mukha nito at napalitan iyon ng pagkunot ng nuo. “Just sex?”

“Yes.”

“Just sex?” Ulit nito.

Tumango siya. “Oo. It means nothing. Tawag lang yon ng laman.” Humugot siya ng malalim na hininga saka malakas ang loob ma sinalubong ang mga mata nito. “We’re both adults. We know what we are doing and there’s nothing to stress about.”

Napatango-tango ito habang matiim na nakatitig sa kaniya. “Okay. If that’s what you say.” Humugot ito ng malalim na hininga saka ngumiti. “Anyway, i have to go to work. May appointment pala ako before lunch. See yah later, baby.” Dumukwang ito saka hinalikan siya sa mga labi. “I’ll miss you.”

Kinapa ni Aminah ang dibdib kung nasaan ang puso niya ng makalabas si Magnus sa pinto at narinig niya ang malakas na pagtibok ng puso niya.

Good god… marahas siyang umiling. “No. I’m not going there again.”

Nagmamartsa siyang nagtungo sa kusina saka kumain, pagkatapos ay lumabas siya sa condo niya para pumunta sa Misandrist Club. Gusto niyang mag relax, kapag nanatili siya sa condo niya, papasok lang sa isip niya si Magnus at ma-i-stress lang siya.

She doesn’t want that. She wants peace of mind.

Dahil coding ang sasakyan niya, nag-taxi lang siya patungo sa Club House. Nang makarating doon, kaagad niyang nakita si Annalina Millie Martinez, isa itong Professional Photographer at may ari ng isang Modelling Agency, at si Alexiana Leigh Guerrero na may ari ng Bacchus, isang Wine Manufacturing Company. Ang ginawang wine ng mga magulang nito ay isa sa pinakamasasarap sa Wine sa buong mundo.

“Hey, A’s.” Bati niya sa matalik na magkaibihang nag-uumpisa ang pangalan sa letrang A, katulad niya.

“Hey, Aminah.” Iminuwestra ni Annalina Millie ang kamay sa bakanteng upuan ng mesa na inuukupa ng dalawa. “Upo ka. Let’s catch up. Its been a long time since we talk about things.”

Alexiana Leigh sipped her coffee and smiled at her. “Its nice to see you again, honey. I’d been busy with my parents company and all that kaya hindi na ako nakabisita dito sa club house.” Nagpakawala ito ng malalim na hininga saka idinipa ang mga braso. “I miss this club house.”

“I’m glad you missed it, Leigh.” Anang boses mula sa likuran ni Millie.

Sabay silang tatlong napalingon sa pinanggalingan ng boses. Its none other than their leader and founder, Celestia Czarnecki.

“Hey, Ces,” nakangiting tumayo si Millie at nakipagbeso-beso kay Celestia, ang alam niya ay matalik na magkaibigan ang dalawa.

“I’m glad you girls are here.” Ani Celestia ng makabalik si Millie sa pagkakaupo sa kaniyang upuan habang ito ay nanatiling nakatayo. “I will be hosting a party for battered women the day after tomorrow. Be there okay? Ipapadala ko sa inyo ang invitation. Bawal ang absent.”

“Sure.” Sabay-sabay nilang sagot.

Wrong timing naman na habang kausap nila si Celestia, tumatawag si Magnus sa kaniya. Hindi niya sinagot ang tawag mabilis na pinatay iyon pero makulit si Magnus, tumawag ulit ito.

Celestia actually leaned in to see who’s calling her.

“Annoying Magnus…” puno ng kuryusidad ang mga matang tumingin ito sa kaniya, “hmm… boyfriend?”

Mabilis siyang umiling. “No.”

“Admirer?”

Umiling ulit siya. “Neither.”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “A lover?”

Nagmula ang pisngi niya ng maalala ang pagtatalik nila ni Magnus at nakita yon ni Celestia.

Mapalad itong ngumiti. “A lover, i see–”

“I know its against the rules–”

“Oh, no, honey.” Lumambot ang ekspresyon sa mukha ni Celestia. “Tulad ng mga lalaki, may pangangailangan din naman tayong mga babae, at naiintindihan ko ’yon, kaya nga wala sa rules ang bawal makipagtalik sa mga lalaki. Its okay, have fun with them, have sex with them… just. Don’t. Fall. In. Love. With. Them.” Tinuro nito ang dibdib niya kung nasaang parte ang puso niya, “kasi kapag nakapasok na sila diyan, para mo na rin silang hinayaang sirain ka at saktan tulad ng ginawala nila sayo noon. Do you want to feel that kind of pain again?”

Umiling siya. “No.”

“Precisely.” Ito na ang nagpatay sa tawag ni Magnus. “Ayos lang na makisalamuha ka sa kanila, huwag mo lang sila papapasukin sa mundo mo, huwag kang magkakamaling mahalin sila. Dahil sa isang kisap mata, kaya ng lalaking mahal mo na patayin ang puso mo.” Masuyo siya nitong nginitian. “Men are heart killers, Aminah. So dont you ever fall in love a killer.”

“I wont.” Kuyom ang kamao niyang sagot habang ang mga mata ay matalim ng pumasok sa ala-ala niya ang hayop niyang fiance. “Nadala na ako noon sa nangyari sakin, hinding-hindi ko na hahayaang may manakit pa sakin.”

“Correct.” Ani Millie saka itinaas ang Cold Hazelnut Latter na inorder saka matagumpay na ngumuti. “Cheers to us who dislike men.”

Itinaas din ni Leigh and tasa na kalahati nalang ang lamang kape. “Cheers to our now healed hearts.”

Tumango naman sila pareho ni Celestia bilang pag-sang-ayon.

Pero habang ang isip niya ay tinatakwil lahat ng may kilaman sa kalalakihan, ang puso niya ay hinahanap naman si Magnus. Kaya nang makaalis si Celestia at iniwan sila, tinext niya si Magnus.

‘Im busy. Why?’

Mabilis ang naging reply nito. ‘I miss you. And i just want you to know that i just arrived in my office.’

Napatitig siya sa mensahe nito sa kaniya. What’s with this guy? Bakit ganito ito kong tratuhin siya? Bakit palagi nitong pinapaalam sa kaniya kung nasaan na ito ngayon?

What’s his play? Is he playing? Is he playing games with her? Ano ba talaga ang binabalak nito sa kaniya.

Nang hindi siya mag reply, ito ang nagpadala ng text sa kaniya.

‘Wanna grab something to eat? May nakita akong Bitter Sweet Cafe malapit lang sa condo mo. Maybe just a couple blocks away. Meet you there?’

Paulit-ulit niyang binasa ang mensahe ni Magnus sa kaniya pero hindi siya makapag-desisyon kung pupunta ba siya.

Kaya naman iniba niya ang usapan. ‘Akala ko ba nasa trabaho ka? Magtrabaho ka na nga lang.’

He quickly replied. ‘I can’t focus with work.’ ‘Why’? She replied.

‘Thinking of you.’

Her heart skips a beat. No!

‘Binobola mo na naman ako.’ Reply niya.

Mabilis nitong sinagot iyon. ‘Hindi kita binobola. Want me to carve out my heart and serve it to you in a silver platter?’

Napanganga siya at napakurap-kurap sa mensahe nito. Serve his heart in a silver platter? Anong ibig sabihin ng lalaking ’to?

Bakit ba ginugulo palagi ni Magnus ang isip niya? Simula ng makilala niya ito hanggang ngayon, puno ng katanungan ang isip niya. Magri-reply sana siya kay Magnus ng marinig niya ang boses ni Leigh.

“Aminah, o-order ka raw?” Pukaw ni Leigh sa kaniya na malalaki ang matang nakatingin sa kaniya.

“Oh.” Napakurap-kurap siya saka nag-angat ng tingin sa waitress na naghihintay ng order niya. “Ahm,” tumikhim siya saka ngumiti, “actually, may appointment ako ngayon.” Aniya saka tumayo at nagpaalalam sa matalik na magkaibigan. “Bye. See you around, girls. I have to go.”

“See yah.” Sabay na sabi ni Millie at Leigh na may ngiti sa mga labi.

Nang makalabas siya sa Club house, tinext niya si Magnus. ‘One hour. I’ll meet you there.’ Pagkatapos niya i-send ang mensahe, pumara siya ng taxi.

KAAGAD na nakita ni Aminah si Magnus ng makapasok siya sa Bitter Sweet Cafe. Medyo nakaramdam siya ng pagkailang ng makitang lahat yata ng kababaehan na naroon ay panay ang sulyap sa inuukupang mesa ni Magnus.

Well, Magnus is one hot gorgeous man. Hindi naman nakapagtatakang maraming magkagusto rito. Pero ang tanong, bakit sa kaniya ito lumalapit? Ngayon naibigay na niya ang gusto nito, which is sex, bakit nagtetext pa ito? Bakit gusto pa nitong makipagkita?

Hindi ba dapat kumaripas na ito ng takbo dahil nakuha na nito ang gusto sa kaniya?

Why is he staying?

Ang daming katanungan sa isip niya na hindi naman niya maitanong kay Magnus. Sabi pa niya rito, its just sex and nothing more. Dapat mapanindigan niya ang lumabas sa bibig niya.

Natigilan siya sa pag-iisip ng makitang mag babaeng lumapit dito, mukhang hindi na kaya ng babae na basta nalang pagmasdan ang kaguwapuhan ng binata.

“Hi, can i sit with you?” Tanong ng babae.

At dahil medyo malapit siya pero nasa may tagong parte, narinig niya ang naging sagot ni Magnus sa babae.

“No, you can’t.” Wala ang ngiti sa mga labi ni Magnus na nasanayan na niyang makita kapag magkasama sila. This Magnus is serious, no emotions whatsoever in his handsome face. “I’m taken.” Nang hindi pa rin umalis ang babae, nagsalita ulit si Magnus. “I’m waiting for my girl, Miss, so could you please leave? Baka makita ka niya at anong isipin niya.”

Parang narinig ni Aminah ang malakas na pagtibok ng puso niya.

Hindi niya maitago ang ngiting kumawala sa kaniyang mga labi.

Why does it feels so good to hear Magnus say those words to that woman?

Marahas niyang pinilig ang ulo para mawala ang agiw sa utak niya saka lumapit na siya sa mesa na inuukupa ni Magnus.

“Hey.” Aniya ng makaupo sa kaharap nitong upuan.

Magnus instantly smile, gone the serious and snob looking Magnus. “Hey, baby.”

Inirapan niya ito. “Huwag mo akong baby-hin.” Pagtataray niya kahit parang masarap sa pakiramdam na tawagin siyang baby ng binata. Ayaw niyang masanay. Men always run after the fun, Magnus is no difference. “Anyway, naka order ka na?”

“Nope.” Umiling ito. “Hinihintay kita e. Ang daming Milk Tea sa menu nila, i dont know your favorite so i just waited.”

Parang may humaplos na kamay sa puso niya. Bakit ba ang sweet ng lalaking ’to. Tumikhim siya, “ano ba gusto mong kainin sa menu nila?”

Kinuha nito ang menu na nasa ibabaw ng lamesa saka binasa iyon, kapagkuwan ay kunot ang nuong tumingin sa kaniya.

“There must be something wrong…” Magnus trailed.

Kumunot ang nuo niya. “Huh?”

“Wala dito sa menu ang pangalan mo.” Mas lalo siyang naguluhan. “Bakit mo naman hinahanap diyan sa menu ang pangalan ko? Malamang wala yan diyan.”

“Ikaw ang gusto kong kainin, e.”

Biglang namula ang pisngi niya. “W-what?”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Can i eat you later though?”

Namilog ang mata niya sa tanong nito si Magnus naman ay tinawanan lang ang reaksiyon niya saka pinangigilan ang tungki ng ilong niya.

“I’m just messing with you, baby. Relax.”

Para siyang nakahinga ng maluwang sa sinabi nito saka pinukol siya ito ng masamang tingin.

“You dont get to eat me after.” Inirapan niya ito.

Nawala ang ngiti sa mga labi ng binata ay sumeryuso ang mukha nito at tumiim ang tingin sa kaniya. “Wanna bet on that, baby?” Kinabahan siya. “What bet?”

“I will eat you later.”

Aminah felt her sex clenched in response. Shit! “Puwede ba, Magnus, tigilan mo ako.”

Magnus chuckled, his eyes twinkled in amusement. “Relax, baby, i’m just kidding.”

Pinandilatan niya ito. “Stop teasing me.”

Sumeryuso ang mukha nito, “who says i’m teasing you?”

Aminah stuck out her tongue at Magnus and what he did in return shock the daylight out of her.

He leaned in then claimed her lips in front of everybody in the cafe.

Wala siyang nagawa kundi matulos nalang sa kinauupuan at hinataying tumigil si Magnus sa paghalik sa kaniya kasabay ng pagtigil sa mabilis na pagtibok ng puso niya.

#RulesAreMeantToBeBrokenJustLikeHymen - hahaha

CHAPTER 8

CHAPTER 8

HABANG kumakain si Aminah at Magnus, napapansin niyang panay ang tingin sa kaniya ng mga kababaehang naroon. May inggit at selos sa mukha ng mga ito, lalo na kapag dumadako ang tingin kay Magnus.

That made her frown. What’s with these women? Bakit nagpapapansin pa rin kay Magnus samantalang may kasama ito…siya!

Kaya ba may nangangaliwang lalaki dahil may mga natural talagang malalanding babae?

Napailing-iling siya sa naisip saka pinagpatuloy nalang ang pagkain.

“Pagkatapos dito, saan tayo pupunta?” Tanong ni Magnus na pumukaw sa pag-iisip niya.

“Ahm,” kunot ang nuong nag-isip siya, “i dont know.”

“How about we go to the Mall.” Suhestiyon nito. “Mas bibilhin ako at gusto kong samahan mo ako. Ayos lang ba?”

He’s actually asking? “Yeah. Sure. Wala rin naman akong gagawin. Bukas pa ang photo shoot ko para sa isang ini-endorse kong damit.”

“Great.” He smiled and continued eating.

Si Aminah naman ay napatingin sa mga braso ni Magnus ng may mga tattoo. She have a feeling that those tattoo meant something not just randomly picked.

“Why rose and tulips?” Tanong niya kay Magnus habang nakatingin sa tattoo nito sa braso na magkayakap na rose at tulips.

Doon tumuon ang mga mata ni Magnus bago sumagot. “My mom likes rose and my sister loves tulips.” Isang malungkot na ngiti ang gumuhit sa mga labi nito. “They died in a plane crash. Together with my father.”

“I’m sorry.” Humingi siya ng tawad dahil pinaalala niya rito ang pagkamatay ng pamilya nito. “Hindi na sana ako nagtanong.”

Magnus offered her a smile. “Hindi ikaw ang unang beses na nagtanong, pero ikaw lang ang sinagot ko.”

Lumambot ang puso niya. “Bakit naman ako lang?”

Tumango ito habang matiim na nakatitig sa mga mata niya. “Your special.”

“Special child–”

“…to me. That’s why.”

Kumabog ng mabilis ang puso niya. Shit! “Ahm,” tumikhim siya saka nag-iwas ng tingin sa mga mata nito.

Sa kakaiwas niya, ngayon lang niya napansin na nagpalit ito ng damit, hindi na ito naka-polo kundi naka statement t-shirt na may nakasulat na ‘I’m handsome, don’t question it, just deal with it’.

“Nagpunta ka ba talaga sa opisina mo?” Hindi niya mapigilang tanong. “Nagpalit ka ng pang-itaas.”

Napatingin muna si Magnus sa suot nitong t-shirt bago nag-angat ng tingin sa kaniya. “Dumaan ako sa bahay mula sa opisina. Naligo ako tapos nagbihis. No’ng tinext kita na may nadaanan akong Cafe, nasa bahay na ako no’n. Bakit mo natanong?”

“Bakit ka nagpalit ng damit?”

“Because i want to smell good.”

“Why?”

“To impress you.” Nginitian siya nito ng makalaglag panty nitong ngiti. “Is it working, baby?”

Kumabog ng mabilis ang puso niya. Shit, heart! Still! “No.”

Magnus face fell. “Too bad.”

Umikot ang mga mata niya saka inirapan ito. “Kumain ka na nga lang.”

Nginitian lang siya si Magnus bilang tugon saka kumain ulit ito habang panay ang sulyap sa kaniya at paminsan-minsan ay nagtatama ang mga mata nila.

Nang matapos silang kumain, giniya siya palabas ni Magnus saka pinasakay sa kotse nito, pagkatapos ay umikot ito sa driver’s seat saka pinaharurot ang sasakyan patungo sa Mall.

NANG MAKARATING sila sa Mall, kaagad na iginiya siya ni Magnus patungo sa Men’s Boutique kung saan bumili ito ng dalawang pares ng Sapatos, dalawang polo, dalawang necktie at saka dalawang pantalon. Pagkatapos ay iginiya siya nito patungo sa pambabaeng boutique.

“No.” Pigil niya rito ng mukhang hihilain siya papasok.

Kinunotan siya nito ng nuo. “What do you mean by no?”

“Ayokong pumasok diyan. Gastos na naman yan.” Tapos wala pa siyang dalang pera, sigurado siyang hindi kasya ang perang dinala niya para mag shopping siya.

“I’ll pay.” Magnus offered.

“Thanks but no thanks.” Umiling siya saka tiningnan ito sa mga mata. “Kung pagkain yan, hahayaan kitang magbayad para sa akin, but its different when it comes to the clothes i wear. Ayokong gumastos ka ng malaki ng dahil sakin, baka bigla mo nalang akong singilin ng higit pa sa pera. And we both know that you would like me to pay you thru sex, well, buddy, i wont gonna pay you with that so no buying stuff for me.”

Napakurap-kurap sa kaniya si Magnus saka nagsalita, “can you smile for me?”

Peke siyang ngumiti. “Yes. I can.”

“There.” He tapped her chin, “that is enough payment for me.” Kapagkuwan ay yumakap ang mga braso nito sa beywang niya saka hinapit siya palapit sa katawan nito saka bumulong ito sa tainga niya. “Having sex with you is one of the most special deed for me, so i can assure you, hindi kita pagbabayarin sa ganong paraan. If i want sex, i’ll ask you as gentlemanly as i could.”

Nag-init ang pisngi niya. “Hindi mo ako pipiliting nakipagsex sayo?”

Magnus kissed her ear. “Baby, i dont think i can force you into doing something you dont like.” Hinawakan siya nito sa kamay saka pinaikot na para bang nagsasayaw sila saka naka-akbay na iginiya siya papasok sa Boutique.

Habang naka-akbay sa kaniya si Magnus, naririnig niya ang malakas na pagtibok ng puso niya. God! Why is this man making her heart thumped like crazy?

“Can i help you, Sir?” Tanong kaagad ng magandang Sales Lady kay Magnus ng makita silang papasok sa Boutique.

Mukhang hindi nito alintana na naka-akbay ito sa kaniya.

May mga babae pala talagang walang pakialam sa kapwa nilang babae, basta ang importante masaya ang mga ito. Mga wala ba itong delikadesa sa sarili?

Tumikhim siya. “Casual dress. Blouses. Size seven. Jeans and denim short, size twenty-four.”

Napatingin sa kaniya ang babae at hindi nakatakas sa kaniya ang pagtaas nito ng kilay.

“You hear my girl.” Ani Magnus saka hinalikan siya sa may ulo, malapit sa nuo, saka giniya siya patungo sa pahabang upuan na naroon.

Then Magnus examined the shoes on the shelves. Nang makapili ito, lumuhod ito bigla sa harapan niya saka tinanggal ang suot niyang keds na sapatos saka pinalitan nito iyon ng high heels na napili nito.

“There.” Ani Magnus saka nag-angat ng tingin sa kaniya. “Looks good on you.”

Napatitig siya sa sinuot nitong high heels sa kaniya pagkatapos ay nag-angat siya ng tingin kay Magnus.

Stop being so sweet! Gusto niyang isigaw ’yon dito pero para siyang nahipnotismong titigan ang maamo nitong mga matang titig na titig sa kaniya.

“I’m invited to a Business gathering tomorrow night, would you like to come with me?” Tanong nito habang titig na titig sa kaniya.

A Business Gathering? “Why are you inviting me?”

“Why not?”

Bumaba ang tingin niya sa magandang high heel na suot. “Kaya ba sinuot mo ’tong high heel sakin?”

Magnus nodded. “That would look good in a black dress.”

Kumunot ang nuo niya na tumingin sa binata. “Stiletto ang heels na napili mo para sakin.”

Tumayo ito, hinawakan ang kamay niya saka masuyo siyang hinila patayo at kaagad na pumulupot ang mga braso nito sa beywang niya. “And so?”

“I thought men doesn’t like women in stiletto because that screams power. Hindi ba ayaw na ayaw niyong nauungusan kayo dahil nasasagi ang ego niyo, unless,” tumaas ang kilay niya, “i’m there to be a bimbo trophy beside you.”

Hinagod ng palad nito sa likod niya habang ang isa nitong kamay ay nakahawak sa beywang niya.

“Darling,” his lips were hovering hers, “you’re too worth it to be a thropy.” He brushed his lips against hers and spoke. “I’d like to buy you a very breathtaking black dress that screams power and a pair of black diamonds that screams supremacy, and then tomorrow night, in that party, i would like you to walk like you own the goddamn universe and i’ll be behind you, happy to serve my queen.” He slightly bow his head and looked at her intently. “How’s that for power, baby?”

The intensity of his stare makes her inside churn, it makes her blood and heart pumped like crazy.

“Magnus, h-huwag ka ngang yumukod diyan.” Aniya na naginginig ang boses.

Gumuhit ang isang matamis na ngiti sa mga labi nito saka hinalikan ang likod ng kamay niyang hawak nito.

“Trophies are made of gold, silver and bronze. You, Aminah,” he gazed into her eyes, “is a diamond. And to me, diamond is priceless. You are priceless.”

Walang patid sa mabilis na pagtibok ang puso niya. Parang nagpa- palpitate ang puso niya, nagha- hyperventilate siya. Yong mga lumalabas sa bibig ni Magnus, ni minsan sa buhay niya, hindi pa niya narinig na sinabi iyon sa kaniya ng isang lalaki.

And that made her heart beat like crazy. “Magnus…”

Akmang magtatagpo ang mga labi nilanh dalawa ng binata ng may tumikhim.

“Nandito na yong mga damit na inorder niyo.” Anang sales lady.

Magnus groaned in frustration. “I’ll kiss you later.” Anito saka hinarap ang sales lady at kinuha doon ang mga damit na hawak nito saka humarap ito sa kaniya. “Time to try these clothes.” Mukha itong excited dahil sa malapad nitong ngiti sa mga labi.

“Okay.” Aniya na pigil ang ngiti saka kinuha ang isang damit na hawak nito at pumasok siya sa fitting room.

Habang sinusuot ang damit na kinuha kay Magnus, hindi niya mapigilang mapangiti ng maalala ang sinabi ni Magnus na hahalikan siya nito mamaya.

Bakit parang excited siyang matikman ulit ang mga labi nito? Nababaliw na ba siya? Hindi na siya nadala. Goodness.

Marahas siyang napailing saka lumabas ng fitting room.

SHOPPING was fun. Magnus bought her two dresses. Thanks God nagpapigil ito sa kaniya dahil gusto siyang bilhan pa ng dalawa. Pagkatapos siya nitong bilhan ng damit at stilleto, talagang binilhan siya nito ng set of black diamonds.

Hindi niya ito napigilan sa pagkakataong ’yon. Kaya naman nangako siya sa sarili at sa binata na pagkatapos ng party na dadaluhan nila, ibabalik niya kaagad ang Diamond na binili nito.

Nang makalabas sila ng Mall at makasakay ng kotse ni Magnus, tumawag ang ina niya. She groaned in irritation.

“What, mom?” Iritadong tanong niya at napabaling sa kaniya si Magnus na kunot ang nuong nagtatanong ang mga mata. Iniiling niya ang ulo saka nginitian ito kapagkuwan at binigay ang buong atensiyon sa ina niyang kanina pa nagsasalita.

“…ang kasal ni Sheena. Hindi puwedeng wala kang regalo. Dapat kung pupunta ka, bumili ka ng regalo. I suggest you buy something useful–”

“Ma, hindi nga ako mag-aaksaya ng pera para panregalo sa kasal ng pinsan ko dahil alam kong maghihiwalay din naman ang dalawang ’yan.” Umikot ang mga mata niya. “Why are they having a wedding anyway? It’s just waste of money and resources because they will surely split up in a matter of years because her husband will be an asshole–”

“Aminah! Huwag ka ngang ganiyan!” Galit na sigaw ng ina niya sa kabilang linya. “Wedding and marriage are sacred. Don’t talk about it like its a trash–”

“It is a trash!” Baliw sigaw niya. “Wala namang pinagkaiba kung kasal ka o hindi. Hindi na yan batayan sa panahon ngayon. Married or not, iiwan ka pa rin ng lalaki. Isn’t it what happened to you and Dad? Kasal kayo diba? Where is he now? Nasa kandungan ng mas bata at mas sariwa sayo. So dont talk to me about marriage and wedding being sacred, because to me, their bullshits, an excuse to hurt someone, especially women.” Pagkasabi no’n ay pinatay niya ang tawag at ini-off ang cellphone para hindi na siya matawagan ng ina niya.

Kuyom ang kamao niya habang matalim ang mga matang nagtagis ang bagang niya.

Pagdating talaga sa kasal-kasal na ’yan, may hugot siya. Ayaw na ayaw niyang sinasabing sagrado iyon dahil kung totoo ngang sagrado iyon, hindi siya iiwan ng ex-fiance niya sa altar, dapat sinipot siya nito at hindi nagpadala ng note na may nakasulat na ‘i’m sorry, be happy’. At hindi sila iiwan ng ama niya para sa ibang babae. At ang ina niya ngayon ay hindi sana iba’t-iba ang lalaking dini-date!

“Ayos ka lang?”

Napaigtad siya at napabaling kay Magnus. May pag-aalalang nakaguhit sa mukha nito.

Napansin niyang nakatitig ito sa nakakuyom niyang kamao. Mabilis niya iyong ibinaba at tumingin siya sa labas ng bintana ng sasakyan.

Natigilan siya ng makitang nakatigil pala ang kotse nito sa gilid ng kalsada, hindi man lang niya napansin dahil sa galit na nararamdaman niya.

“Aminah.”

She looked at him again. “What?”

“Are you okay?”

Umiling siya. Hindi niya alam kung bakit kapag nakatingin siya sa mga mata ni Magnus, nahihirapan siyang magsinungaling.

Tumaas ang kamay nito saka inabot ang mukha niya at hinaplos ang pisngi niya. “You look pissed.”

“Wedding always has the ability to piss me off.”

Napatango ito at deretsong tumingin sa mga mata niya. “May i ask why?”

Humugot siya ng malalim na hininga bago nagsalita. “My, ahm, Dad, left us for younger and more fresher woman.” Mapakla siyang natawa at napailing-iling. “That happened five years ago. Nuong una, akala ko babalik din siya, akala ko mas mahalaga kami sa kaniya keysa sa babaeng ’yon. I saw my mom cry everyday for my bastard of a father but he never came back for us. And two years after that, i thought i found a safe haven for me. But i was wrong too, Josh ditch me on our wedding day, he didn’t showed up in the church. Pinadalhan niya lang ako ng note sa assistant niya na may nakasulat na im sorry and be happy.” Mapait siyang ngumiti. “Week after that nalaman kong nagpakasal pala siya sa iba. He married a bimbo-slut whore of a woman. At ang rason niya kung bakit hindi niya ako sinipot ay dahil hindi ko siya pinagbibigyan palagi kapag mas nagiging mapusok na ang mga kilos niya.”

“You mean to say, he didn’t marry you because you wont have sex with him?”

Walang emosyon siyang natawa. “Precisely.” Tumingin ulit siya sa mga mata ni Magnus, “ngayon sabihin mo sa akin na wala akong karapatang magalit sa mga lalaki.”

Hinaplos ang daliri nito ang mga labi niya. “He’s an asshole for hurting you. But Aminah, may lalaki naman diyan na gagawin ang lahat maiharap ka lang sa dambana. May lalaki riyan na gagawin ang lahat, makasama ka lang.”

Umiling siya. “That guy only exist in books and movies. In reality, wala nang ganoon, mayroon man pero bilang nalang.”

“So you hate me because i’m a man.” Mahina nitong sambit habang titig na titig sa kaniya.

Galit nga ba siya kay Magnus o ito ang exemption sa galit niya? Hindi niya alam. Hindi siya sigurado.

Hinawakan niya ang kamay nito na humahaplos sa pisngi niya saka pinisil iyon.

“Just don’t be asshole after few months or so, magkakasundo tayo.” Aniya.

That put a smile on Magnus face. “I wont.” With that, he leaned in and claimed her lips.

#TheySaidThatLickingIsGoodForYourHealth – oo nga naman, mas humahaba dila mo tapos si babae naman na-i-exercise ang vocal cords niya. Bhe, kapag nagli-licking session ka everyday, puwede ka na sa ‘the voice lick’. Hahaha. Tiyak, ikaw panalo.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

PINAGSASALUHAN ni Aminah at Magnus ang isang Strawberry Pie habang nanunuod sila ng DVD ng Me Before you. Actually, ayaw ng binata na manuod, pinilit lang niya kasi wala siyang kasama.

“Bakit namatay?” Tanong ni Magnus sa kaniya ng natapos ang pelikula.

Nagkibit-balikat siya. “That’s life.”

Kinunotan siya nito ng nuo, “pati movie na pinapanuod mo, bitter din?”

Mahina siyang natawa saka dumaosdos siyang ng higa sa mahabang sofa at ginawang unan ang hita nito.

Napapikit nalang si Aminah ng maramdamang sinusuklay ni Magnus ang buhok niya gamit ang mga daliri nito. It feel so damn good.

Pero kaagad siyang napamulagat ng maramdaman ang isa nito kamay na nakapasok sa damit niya at nasa dibdib niya iyon at minamasahe.

“Magnus!”

He just winked at her and pinched her ni*ple.

Napakagat-labi siya at hindi niya napigilan ang mapaungol sa ginawa nito.

“Magnus, t-tigilan mo nga yan.” Kagat ang labing sabi niya.

Aminah can feel her self getting wet just because Magnus pinched her n*pples thrice now.

“Magnus–” her voice muffle when Magnus claimed her lips.

Nang hindi ito makantento, maingat siya nitong hinila at kalahati ng katawan niya ay nakahiga sa hita nito, ang kalahati ay sa kama.

“Magnus–”

“Let me ravish you tonight, Aminah, please?”

Kagat ang labing tumango siya. She want to be ravish by him too.

Sa bibig siya mismo ni Magnus napaungol ng gumapang pababa ang kamay nito sa pagkababae niya.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ni Magnus ng dahan-dahang ipinasok nito ang daliri sa kaniyang kaselanan.

“Oh!”

He stared straight into her eyes as his finger expertly caress her s*x. “Masarap?”

Nakaawang ang labi niyang tumango siya. “Sobra.” Kinakapos ng hiningang sabi niya. He smiled. “Ako lang dapat ang gumagawa nito sayo.”

Nagdedeleryo na siya sa sarap ng paghagod ng daliri nito sa kaselanan niya. “Yes. Just you.”

He lightly bit her lips, then whispered, “moan my name, baby.”

Isang malakas at mahabang ungol ang kumawala sa bibig niya ng ipasok ni Magnus ang dalawang daliri sa loob niya pagkatapos ay mabilis at maydiing inilabas-masok iyon.

“That’s it baby, moan.” Bulong ni Magnus sa tainga niya.

Halos mapugto ang hininga ni Aminah. Ang katawan niya ay parang apoy na naglalagablab sa sobrang init ng ginagawa ni Magnus.

“Ohh! Ohh! Magnus! Oh, god!”

Nahigit siya ang hininga at malakas na napadaing kasabay ng malalakas na ungol ng laruin ng binata ang kaniyang pagkababae habang naglalabas-masok ang daliri nito sa loob niya.

“Ahh, ohh. Magnus, yes, ohh!”

Mahigpit siyang napakapit sa kuwelyo ng polo nito habang naglalabas-masok ang daliri nito sa basang basa niyang kaselanan. Ang malalakas niyang ungol ay pumuno sa buong condo niya at sumasabay ang balakang niya sa bawat paggalaw ng daliri nito.

Sinasalubong niya ang pagpasok ng daliri nito sa loob niya. Para siyang nahihibang sa sarap sa ginagawa ni Magnus sa kaniya.

And before she knew it, she was cuming and orgasming around Magnus fingers.

Mabilis siyang tumayo saka paharap na umupo sa hita ni Magnus saka nagmamadaling binuksan ang belt nitong suot saka ibinaba ang zipper kapagkuwan ay inilabas niya ang malaki at mahaba nitong pagkalalaki na gustong-gusto niyang ipasok sa pagkababae niya.

“Ohh, Magnus…”

“Holy fuck!”

Pareho silang napaungol ng malakas ni Magnus ng ipasok niya ang kahabaan nito sa loob ng kaniyang pagkababae.

“Fuck, Aminah. You feel so good.” Ungol ni Magnus habang ang kamay ay abala sa pagmasahe sa dibdib niyang natatakpan pa ng pang-itaas niyang damit.

Aminah arched her body as she rode Magnus hard. Habang inilalabas-masok niya ang kahabaan nito sa pagkababae niya, iginigiling niya ang balakang tulad ng mga napapanuod niya sa por*n videos at nakikita niyang mas lalong nababaliw si Magnus, mas lalong lumalakas ang ungol nito.

“Ohh, Aminah.” Ang isang kamay nito ay bumaba sa beywang niya saka iginiyang ang katawan niya kung gaano nito kabilis gusto ang paggalaw niya.

“Oh! Oh! Oh!”  She was nearing the end.

“Fuck, baby,” Magnus was moaning crazily, “ride me hard, baby, that’s it.” He throws his head back and moaned. “Fuck! Harder baby… faster… fuck me harder, baby.”

Yumakap siya sa leeg ni Magnus sa mapusok na hinalikan ang mga labi nito. Kaagad naman iyong tinugon ng binata ng mapusok pang halik. Napapahalinghing nalang siya kapag kinakagat ni Magnus sa panggigigil ang labi niya habang pabilis ng pabilis ang paglalabas-masok ng kahabaan nito sa basa niyang pagkalalaki.

“Ohh! Magnus!” Ungol niya habang napapasabunot sa buhok nito. “God, ang sarap nito.

Magnus hips were moving. “Fuck. I’m cum*ing, Aminah.”

Mas binilisan pa lalo ni Aminah ang paggalaw sa ibabaw ng binata at napasigaw siya ng maramdaman ang sariling orgas*mo na sinabayan naman ni Magnus.

Hinihingal na ipinatong niya ang ulo balikat ni Magnus. Ang binata naman ay yumakap ss beywang niya habang nasa loob pa rin niya ang kahabaan nito.

“We didn’t use protection again.” Kapos ang hininga sabi ni Magnus.

Masyadong pagod si Aminah para alalahanin ang condom na ’yon. “Maybe next time.”

A smile formed on Magnus lips. “May next time pa?”

“Of course.” She bit the skin on his neck and yawned. “That is… if you still want me.”

“Silly woman.” Natatawang sabi ni Magnus saka hinalikan ang balikat niya. “I will always want you. Mula noon hanggang ngayon, hindi mawawala ’yon.”

Ipinikit niya ang mga mata. “Anong ibig mong sabihin?”

“Remember me, Aminah.” Bulong nito sa tainga niya habang siya ay nag-aagaw ang antok na nararamdaman at ang kagustuhang makipagusap pa kay Magnus. “You cant forget me like this.”

Naghikab siya ulit. “Anong ibig mong sabihin?”

“Nakalimutan mo na talaga? Three years ago. In a bar?”

Umiling siya habang naghihikab ulit. “Trust me, Magnus, kung nakita na kita noon, hindi kita makakalimutan.”

“Nagkita na tayo noon, Aminah, pero mukhang nakalimutan mo na ako.” Hinaplos nito ang pisngi niya, “ako lang yata ang malinaw pa ang ala-ala sa mga nangyari ng gabing ’yon. Everyday i dream for that night to happen again, and here you are… here i am.”

Yumakap siya sa leeg nito. “I’m sleepy, Magnus.”

He sighed. “Okay.”

Naramdaman niyang parang may bumuhat sa kaniya kapagkuwan ay naramdaman niya ang malambot na kama sa likod niya. Aminah opened her eyes and saw Magnus leaving.

“Hey. Stay.”

Gulat itong lumingon sa kaniya. “I can stay?”

Tinapik niya ang bakanteng space sa kama niya. “Sleep beside me. Just for tonight.”

Tumango si Magnus saka mabilis na nahiga sa kama, sa tabi niya.

Hindi alam ni Aminah kung anong naisip niya ng ipatong niya ang hubad na katawan sa ibabaw ni Magnus at doon siya natulog.

It’s weird. But it felt good in a way.

NAGISING si Aminah na mag-isa nalang siya sa kaniyang kama. Mukhang maagang umalis si Magnus. Buti naman, hindi niya ito kayang pakiharapan pagkatapos ng nangyari sa kanila kagabi.

She lost on their bet. Nakipagtalik ulit siya dito.

Goodness! Bakit naman kasi ang sarap makipagtalik lalo na’t si Magnus ang katalik niya?

Ininat muna niya ang mga braso bago umalis sa kama at nagtungo sa banyo para maligo at nang matapos siya at makapagbihis, kaagad siyang bumaba sa kusina.

Habang pababa ng hagdan, hawak-hawak niya ang kaniyang cellphone at iniisa-isa ang mga reminders niya na nakasulat baka may appointment siya ngayon na makaligtaan niya.

“Hmm…” she hummed as she browse her reminders, “Photo shoot para sa isang Jeans Catalog, photo shoot para sa isa pang jeans for the billboard and then meeting with my Manager, Key.” Napatango-tango siya. “Busy day.”

Inilagay niya sa bulsa ng short na suot ang cellphone saka malalaki ang hakbang na nagtungo sa kusina.

Nagpa-plano siya kung anong luluting agahan ng matigilan siya sa pagpasok sa kusina.

She saw Magnus putting on plates on the table. Ang nakakailang sa nakikita niya ay nakasuot ito ng Tuxedo.

Mukang naramdaman nito ang presensiya niya dahil lumingon ito sa gawi niya.

His face instantly lit up. “Hey, baby.” Lumapit ito sa kaniya saka hinalikan siya sa mga labi. “Good morning.”

“Morning.” Tiningnan niya ito mula ulo hanggang paa. “Going somewhere?”

“Yeah.” Inayos nito ang neck tie na suot. “May investor’s meeting ako ngayon.”

“Oh, bakit nandito ka pa?”

“I was waiting for you to wake up.”

Tinaasan niya ito ng kilay. “At bakit?”

“I want to bid goodbye in person.” Hinalikan ulit siya nito sa nga labi saka iminuwestra ang kamay sa hapag-kainan. “Anyway, handa na ang agahan mo. Coffee. Fried liver in fried rice. And milk tea.” He kissed her again. “I’ll pick you up at seven tonight for the party.”

Napatango nalang si Aminah habang nakatingin kay Magnus na nagmamadaling lumabas ng condo niya.

Nagmamadali pala bakit hindi nalang siya umalis? Hinintay pa talaga siyang magising.

Napailing-iling nalang siya saka umupo sa hapag-kainan at kumain ng agahan.

Pagkatapos niyang kumain, maghugas ng pinggan at magbihis ng damit, lumabas siya ng condo niya para magtrabaho.

Aminah’s day passed by in a blur. She works for a living and the next thing she knew, she’s done for the day.

“Napagod ka ba?” Tanong ni Key, ang Manager niya.

Ininat niya ang mga braso. “Kinda. Halos kalahating araw akong nakatayo at nagpo-pose sa Camera.”

Napangiti ito. “Well, that’s your job.”

“I know.” She smiled. “Anyway, how’s that commercial going? Yong sa Body Wash? Gagawin ko pa rin ba ’yon?”

“Yes.” Key grinned. “Excited na nga ako, e.” Para itong kinikilig. “Makikita ko ulit si Fafa Michael.” Si Michael ang may-ari ng kompanya ng Body Wash na i-endorse niya. “Next week na ’yon, before you do the Photo shoot and commercial of Mr. McGregor.”

Tumango siya. “Sige, see you there nalang.” “Na-ah, honey,” umiling si Key, “pupuntahan kita mamaya sa condo mo, kailangan nating mag accounting mamaya para sa pera na kinita mo this month.”

Tonight? Nasa Party siya mamaya kasama si Magnus. “Bukas nalang.” Umakto siyang pagod. “Pagod talaga ako, e.”

“Oh, siya.” Tinapik ni Key ang pisngi niya. “See yah tomorrow, Aminah.”

“See yah.”

Nang maghiwalay ang landas nila ng Manager niya, sumakay siya sa kaniyang kotse at nagmaneho patungo sa pinakalapit na Milk Tea Cafe.

NANG MAKALABAS si Magnus sa conference room, binuksan niya ang butones ng suot na Tuxedo habang naglalakad pabalik sa opisina niya.

“Sir, iri-remind ko lang ko ang Business Gathering mamayang gabi, baka ho makalimutan niyo.” Anang sekretarya niya ng dumaan siya sa mesa nito.

“I won’t forget it.” Tugon niya habang nasa isip ang dalagang kasama niya sa nasabing pagtitipon.

Nang makapasok sa opisina niya, natigilan siya ng makita si Georgina na nakaupo sa visitor’s chair ng mesa niya.

“Anong ginagawa mo rito?” Tanong niya sa dalaga.

Nakangiting tumayo ito saka lumapit sa kaniya at naglalambing na inayos ang kuwelyo ng suot niyang tuxedo. “I miss you, Magnus.”

Napabuntong-hininga siyang binaklas ang pagkakahawak nito sa kuwelyo niya. “Georgina, stop it.” Saway niya rito saka lumayo siya sa dalaga. “Umalis ka na, wala kang makukuha sakin.”

“But, Magnus,” mabilis itong yumakap sa likod niya at hinalikan ang batok niya. “I miss you. Halos tatlong taon din tayong hindi nagkita dahil doon ako na-base sa Milan pero hindi ka nawala sa isip ko.”

Humarap siya rito saka inalis ang braso nito sa pagkakayakap sa kaniya. “We’re done, Georgina. Tapos na ang relasyon natin bago ka pa umalis.”

Tumalim ang mga mata nito. “Is this because of that woman you bedded three years ago?”

He sighed. “Umalis ka na, please.”

“No! Bumalik ako para sayo–”

“Stop it, Georgina.” May diin niyang sabi. “Tapos na tayo, wala na tayo–”

“No!” She kissed him but her quickly pushed her away.

“Enough, Georgina!” Galit niyang sabi. “Please, just leave.”

Akmang hahalikan na naman siya ulit ni Georgina ng may tumikhim. Ang sekretarya niya iyon at nasa likod nito si Aminah. Fuck!

Kaagad siyang dumestansiya kay Georgina saka tumingin sa mga mata ni Aminah. Her eyes… they’re emotionless.

Fuck! No! Fuck! Hindi puwedeng masira kung ano man ang mayroon sila ngayon sa dalaga! He can’t start from scratch again, darn it!

“Sir, may naghahanap po sa inyo.” Anang sekretarya niya.

“Puwede naman akong bumalik kapag hindi ka na busy, Mr. McGregor.” Ani Aminah sa malamig na boses.

Fuck!

“No. Come on in.” Aniya.

Tumango ang sekretarya niya saka niluwagan ang pagkakabukas ng pinto para makapasok si Aminah. Nang makapasok ang dalaga, lumabas na ang sekretarya at isinara ang pinto.

Si Georgina naman ay nanunuri ang matang tiningnan si Aminah mula ulo hanggang paa.

“So you’re the whore?” Nakataas ang kilay na tanong ni Georgina kay Aminah.

Shit! “Georgina! Stop it!” Aniya sa pagalit na boses. “Aminah is not a whore–”

“I can defend myself just fine, Magnus.” Putol ni Aminah sa pagdepensa niya rito kay Georgina, kapagkuwan ay nakataas ang kilay na humarap ito kay Georgina. “I know you, Georgina fucking Denver. A famous model who make out with a lot of men in a bar just for the fuck of it. You also had an scandal with your co-model, tama ba ako?”

Namula ang pisngi ni Georgina. “How dare you!”

Tumaas lang ang sulok ng labi ni Aminah, “who’s the whore now?”

Nanlilisik ang matang lumapit ito kay Aminah at akmang sasampalin ito pero mabilis iyong nasalag ni Aminah.

“Huwag mo akong subukan, Ms. Denver,” Aminah’s eyes were cold, “kaya kong ingodngod ang pagmumukha mo sa sahig at sisiguraduhin kong masisira yang retokada mong mukha.”

Inagaw ni Georgina ang kamay na mahigpit na hawak ni Aminah saka taas nuong umalis ito ss opisina niya.

Si Aminah naman ay naglakad patungo sa mesa niya at parang nanghihinang napaupo sa visitor’s chair.

“Aminah–”

“Not now, Magnus.” Her angry eyes gazed at him, “i’m pissed.”

Napalunok siya. Fuck! Mukhang mabubulilyaso pa ang mga plano niya.

#LoveIsLikeSex - Pasarap ng pasarap habang patagal ng patagal ang pagbaon ng kahabaan ng pagmamahal sa kuweba ng ating mga puso. Pero kapag nawala si Love, maghanda ka, wasak din si Vageygey kasi nalasag ka. Hahahaha

La lang. Enjoy reading :)

CHAPTER 10

CHAPTER 10

HINDI alam ni Aminah kung bakit hindi siya makaramdam ng disappointment habang nakatingin kay Magnus na pilit na nagpapaliwanag sa kaniya. Siguro dahil hindi siya umasa na iba ito sa mga lalaking nakilala niya.

Maybe someone only gets disappointed when she expected something and it didn’t happen. Sa kaso nila ni Magnus, hindi siya nag expect. Basta hinayaan niya lang ang mga pangyayari ang magdesisyon at maghusga.

And now it has. At wala siyang karapatang makaramdam ng selos. E wala nga silang relasyon.

At saka, nakita niyang tinulak nitong si Georgina. Siguro sapat na ’yon para hindi siya magalit kay Magnus.

“Aminah, please, listen to me.” May pagsusumamo ang boses ng binata. “Puwede kong ipakita sayo ang CCTV para maniwala ka lang na wala akong ginagawang masama–”

Itinaas niya ang kamay para tumigil ito sa pagsasalita. “Don’t explain.”

“But Aminah–”

“Magnus,” tumingin siya sa mga mata nito, “una, wala tayong relasyon para mag explain ka sa nangyari. Pangalawa, wala akong pakialam actually. Pangatlo, hindi naman sa nagmamalaki ako pero mas maganda naman ako sa Georgina na ’yon. May God, pipiliin mo ba ang isang higad?”

Napakurap-kurap si Magnus sa kaniya. “What?”

Umikot ang mga mata niya saka inilabas ang laman ng plastic bag na dala niya. “Para sayo. ’Yan ang dahilan kaya sinadya talaga kita rito sa opisina mo.”

Magnus looked at the ice cream, dumbfounded. “Really, baby? A Magnum ice cream?”

Mahina siyang natawa saka siya na ang nagbukas ng ice cream na nakabalot. “Magnum, tanggalin lang ang ‘m’ at palitan ng ‘s’ pangalan mo na ’yon.”

Napapantastikuhang napatitig sa kaniya si Magnus. “Okay ka lang?”

Tumango siya saka kumagat sa magnum na para dapat kay Magnus. “Sayo ’to. Kainin mo na.”

Tinanggap naman ni Magnus ang ice cream saka matiim siyang tinitigan. “Galit ka ba sakin? Is this your way of telling me to fuck off?”

Inirapan niya ito. “Magnus, contrary to what you think, kanina pa kami ng sekretarya mo riyan sa may pinto. Narinig at nakita ko lahat.”

“E bakit sabi mo kanina galit ka–”

“Galit ako sa babaeng higad na ’yon.” Kaagad na nalukot ang mukha niya saka tinaasan niya ng kilay si Magnus. “Pinatulan mo ang babaeng ’yon? Eww ka, ha.”

“Well…” kumagat ito ng Magnum, “that was three years ago.”

Aminah rolled her eyes. “Kahit na. Naging kayo pa rin.”

Hindi nalang umimik si Magnus at inubos ang Magnum na binigay niya. Nang maitapon nito ang magandang stick ng Magnum na tiyak niyang kasama sa binayaran niya, inilabas niya ang isa pang Magnum.

“Tsaran!” Nakangiting ipinakita niya sa binata ang isa pang Magnum. “Magnum Gold. Para sayo ulit.”

Lumapit sa kaniya si Magnus saka umupo sa kaharap niyang visitor’s chair. Magkadikit ang mga tuhod nilang dalawa.

Matiim siyang tinitigan ni Magnus. “Pinagti-tripan mo ba ako?”

Umiling siya habang sinusupil ang ngiti sa mga labi. “Hindi. Bakit ko naman gagawin ’yon?”

Magnus narrowed his eyes on her. “You sure?”

Inosente siyang ngumiti. “Very.” Tinanggal niya sa pagkakabalot ang Magnum Gold saka inabot iyon dito. “Heto. Kain na. Masarap yan.”

“I wouldn’t know that.” Anito saka tinanggap ang ice cream.

Kumunot ang nuo niya sa sinabi nito. “Anong ibig mong sabihin? Don’t tell me hindi ka pa nakakakain ng Magnum Ice Cream.”

Ngiti lang ang tugon sa kaniya ni Magnus saka kinain ang Magnum.

Mabilis nitong naubos ang ice cream saka tinapon ang stick. Kapagkuwan ay hinila siya patayo at parang naglalambing na niyakap siya. “Thanks for the ice cream.”

Sumikdo ang puso niya. “W-welcome.”

Pinakawalan siya nito sa pagkakayakap at masuyong hinaplos ang pisngi niya. “I really want to be with you today, but i have some business to attend to and i really have to go.”

Hindi niya kung bakit nakaramdam siya ng disappointment. “Ganoon ba? Sige. Alis na ako. Hintayin nalang kita sa condo mamaya para sa party.”

“Sige.” Ginawaran siya nito ng masuyong halik sa mga labi. “Ingat ka, okay?”

“Okay.” Nginitian niya ito bago lumabas ng opisina nito.

Dumeretso siya kaagad sa elevator at nang makababa, nagtungo siya sa Misandrist Club House para mag pa spa at magpaganda. Kung bakit niya ginagawa iyon? Isa lang ang rason. Para kay Magnus.

Pero hindi niya iyon maamin sa sarili niya kaya pilit niyang pinapasok sa isip niya na kaya siya nagpapaganda ay para sa sarili niya.

Because that’s what they are taught in the Misandrist Club … magpapaganda sila para sa sarili nila hindi para sa iba.

But tonight. She’ll be breaking that rule.

SEVEN FIFTEEN P.M. Panay ang tingin ni Aminah sa relong pambisig habang hinihintay si Magnus na dumating. Nasaan na kaya ang lalaking yon? Na traffic ba?

Umupo siya sa mahabang sofa, pagkalipas ng ilang minuto tumayo na naman siya at inayos ang damit na bahagyang nalukot.

“Shit.” Inis niyang mura. “Nasaan ka na bang lalaki ka?”

Tumingin siya ulit sa relong pambisig. Seven thirty na.

“He’s late. I can’t believe it.”

A long minute passed. Nang tingnan ni Aminah ang relong pambisig, alas-otso na ng gabi.

Nagpupuyos na si Aminah sa inis dahil pinaghihintay siya ni Magnus. Kaya naman hindi na niya pinigilan ang sarili. Tinawagan ni ang binata para sabihing huwag nalang itong pumunta kasi nakakahiya naman dito.

Pero hindi si Magnus ang nakasagot ng tawag kundi boses ng isang babae. Mas lalo siyang nairita.

“This is Aminah. Nasaan si Magnus?” Aniya sa kalmadong boses pero sa loon-loob niya gusto niyang sumigaw sa galit. Nagpaganda pa naman siya para dito pero wala rin palang kuwenta. “Gusto ko siyang makausap.”

“This is Gerna, Mr. McGregor secretary–” Para siyang nakahinga ng maluwang na sekretarya nito pala ang may-ari ng boses. “–pinapasabi pala ni Sir Magnus na baka daw hindi ka niya masundo, Miss Aminah.”

“At bakit?” Tumaas na naman ang presyon niya.

“Inatake po kasi siya ng kaniyang allergy.” Kumunot ang nuo niya. “Allergy?”

“Oho. Naagapan naman po kasi natawagan niya yong Doctor niya pero kahit ganoon, medyo namamaga pa rin si Sir Magnus at kailangan niyang magpahinga.”

Nawala ang galit na nararamdaman niya at napalitan iyon ng pag-aalala. “Ayos lang ba siya? Teka, saan ba siya allergic?”

“Hindi po puwede kumain ng Ice cream si Sir Magnus, kahit anong klase ng ice cream hindi puwede, dahil namumula siya at hindi makahinga.” Kuwento ni Gerna. “Pero nagtaka nga ako, e. Alam naman ni Sir na malala ang allergy niya sa ice cream pero nakita kong may dalawang supot ng Magnum sa basurahan. I find it odd. Simula ng magtrabaho ako kay Sir, and that was seven years ago, ni minsan hindi pa yan kumain ng ice cream maliban nalang nuong time na aksidente siyang nakakain ng pagkaing may halong ice cream.”

Napalabi siya kasabay ng pagkain sa kaniya ng kaniyang konsensiya.

Shit! Its her fault!

“N-nasaan po siya ngayon?” Nag-aalalang tanong niya.

“Sa bahay po niya, Miss Aminah.” Sagot ni Gerna.

Napakagat-labi siya. “Puwede ba akong pumunta diyan?”

Halatang natigilan ang sekretarya dahil natahimik ito sa kabilang linya ng ilang segundo. “Ahm…” mukhang nakabawi na ito, “oo naman miss Aminah. Puwede naman.” Binigay nito ang address ng bahay ni Magnus.

“Malapit lang pala bahay niya sa condo ko.” Wala sa sariling sabi niya. “Salamat Miss Gerna. Pupunta po ako riyan ngayon din.”

“Sige, miss Aminah, paalis na rin ako. Mabuti at may magbabantay na kay Sir.”

Pinatay niya ang tawag saka dali-daling lumabas ng condo. Hindi na siya nagbihis pa. Dumeretso siya sa elevator at nagpahatid pababa saka malalaki ang hakbang na nagtungo sa parking lot para sumakay sa kotse niya doon.

Mabilis ang pagmamaneho niya patungo sa address ng bahay ni Magnus.

It’s just four blocks away from her condo so it was easy and fast for her to get there.

Kaagad siyang lumabas sa kotse niya saka pinindot ang doorbell na nasa gilid ng malaki at malapad na gate. Buti nalang si Nay Korita ang sumilip sa gate para tingnan kung sino ang nag doorbell kaya hindi na niya kailangan pang ipakilala ang sarili.

“Ma’am Aminah.” Kaagad nitong binuksan ang gate para papasukin siya. “Pasok ho kayo.”

“Salamat Nay Korita.” Aniya saka pumasok sa loob ng gate. “Si Magnus ho?”

“Nasa kuwarto niya po Ma’am. May sakit, e.” Her conscience is eating her up. Kasalanan niya kung bakit may sakit ito. Kasi naman e… bakit naman kasi naisipan niyang pakainin ito ng Magnum? Argh!

“Puwede po ba akong pumasok?” Nag-aalala pa ring tanong niya kay Nay Korita.

“Oo naman, Ma’am Aminah.” Nakangiti pang tumango si Nay Korita.

Nagmamadali siyang pumasok sa kabahayan. Si Nay Korita naman ay sinundan siya at iginiya patungo sa kuwarto ni Magnus sa ikatlong palapag ng bahay.

“Dito po Ma’am Aminah.” Ani Nay Korita. “Bababa na ho ako para ipagluto si Sir Magnus ng Sopas. Yan kasi ang bilin ni Ma’am Gerna bago umalis kani-kanina lang.”

“Sige po.”

Nginitian niya si Nay Korita saka humarap sa pinto ng kuwarto ni Magnus. Nang makaalis si Nay Korita, kumatok siya at pinihit pabukas ang pinto at dahan-dahan iyong itinulak.

Kaagad na nakita niya si Magnus nakahiga sa malaki at malapad na kama saka.

Naawa siya sa kalagayan nito pero gusto rin niya itong kutusan. Bakit kasi kinain nito ang ice cream na ’yon.

Maingat siyang naglakad palapit sa kama saka umupo sa gilid niyon. Umangat ang kamay niya para haplosin ang pisngi ni Magnus. Kahit medyo dim ang ilaw ng buong kuwarto, kita pa rin niya ang pamumula ng buong mukha nito at pati na rin sa braso at sa leeg.

This is all her fault.

Humaplos ang dulo ng daliri niya sa tungki ng ilong nito. Pababa iyon sa may labi ng biglang nagmulat ng mga mata si Magnus. Bakas ang gulat sa mukha nito. “Aminah?”

“Hey.” Aniya sa mahinang boses.

Nginitian niya ito. “Yes. Its me.”

Napakurap-kurap ito at akmang babangon pero pinigilan niya ito sa dibdib at tinulak ito pabalik sa pagkakahiga.

“Sabi ng sekretarya mo sakin, kailangan mo ng pahinga kaya nagpahinga ka.” Aniya at pinandilatan nito. “Huwag matigas ang ulo.”

Sa halip na sumagot, kinuha nito ang bakanteng unan saka tinakip iyon sa mukha.

Nagsalubong ang kilay niya sa ginawa nito saka tinanggal niya ang unan na itinakip nito sa mukha. “Magnus, ano ba ginagawa mo?”

Nag-iwas ito ng tingin. “I look bad. And you look gorgeous in that black dress. Nakakahiyang tumingin sayo, ang pangit ko.”

Sinabunutan niya ito saka pabirong pinisil ang tungki ng ilong nito. “Hindi ka pangit. Guwapo ka.”

Natigilan ito kapagkuwan ay nanunudyong tumingin ito sa kaniya. “Naguguwapuhan ka sakin?”

Inirapan niya ito kapagkuwan ay pinukol ito ng masamang tingin. “Wala ka dapat sa ganiyang sitwasyon kung hindi mo kinain yong Magnum–”

“Yon ang unang bagay na binigay mo sakin, Aminah.” Lumamlam ang mga mata nito. “Nang sabihin mo sakin kanina na sinadya mo ako para sa ice cream na dala mo, i just lost it. I mean, the woman that i like actually went to my office to give me something to eat. Hinding-hindi ko yon kayang tanggihan at hindi ko yon puwedeng palamapasin.”

Bumilis ang tibok ng puso niya, dinig na dinig niya ang tibok niya. Bakit ba ganito ang lalaking ’to, palaging pinapatibok ang puso niya ng mabilis na para bang may humahabol do’n.

Tumikhim siya, “ahm,” nag-iwas siya ng tingin, “sana hindi mo kinain. Sana sinabi mo sa akin na allergic ka sa ice cream tapos–”

“I want to eat it. So i did.” Ani Magnus saka hinawakan ang kamay niya at pinisil iyon. “Hayaan mo na. Okay na naman ako.”

“Anong okay?” Inirapan niya ito. “Tingnan mo nga ang sarili mo sa salamin.”

“I’m fine.”

Umiling siya. “No, you’re not.”

“Tama ka.” Huminga ito ng malalim saka matiim siyang tinitigan. “Mas magiging mabuti ang pakiramdam ko kung tatayo ka ngayon at ipapamakita mo sakin ang kabuonan niyang damit mo.”

Inirapan niya ito saka tumayo at umikot saka parang nasa catwalk na naglakad paikot sa kama nito saka nag-pose.

Magnus looked at her intimately. “You’re so beautiful, Aminah.”

Nginitian niya ito. “Thank you.”

Tinanggal niya ang suot na stilettos saka lumuhod siya sa kama at umupo sa tabi ng binata, ang likod niya ay nakahilig sa headboard ng kama.

Pakiramdam ni Aminah ay may nag-iba sa kaniya ng patagilid na humiga si Magnus at yumakap ang braso nito sa beywang niya saka sinubsob ang mukha sa balakang niya.

This felt normal. She felt safe. She feel at ease. Kahit noon kay Josh, hindi niya naramdaman ang ganitong pakiramdam kapag kasama niya ito.

Napabuntong-hininga nalang si Aminah saka hinaplos ang buhok ng binata. “Okay ka lang ba talaga?”

“I’m disappointed.” Pabulong na sabi ni Magnus.

Kumunot ang nuo niya. “Bakit naman?”

“Kasi hindi tayo nakapunta sa party.” May panghihinayang sa boses nito.

Dumaosdos siya ng higa hanggang sa magpantay ang ulo nila ng binata. “Ikaw kasi kinain ang ice cream.”

“It came from you, baby.” Bulong ni Magnus sa kaniya. “And when it came from you, it’s very important to me.”

Bumaling siya rito at natigilan ng mapansing gahibla nalang ang pagitan ng kanilang mga labi. “Bakit?” Pabulong niyang tanong habang matiim na nagkakatitigan silang dalawa ng binata. “Bakit importante sayo kung ano man ang ibibigay ko?”

Magnus brushed his lips against hers and spoke. “Because you’re important to me, Aminah. Very important.”

Her heart flipped and skips a beat. Importante siya rito? Ang normal na reaksiyon niya ang maging bitter, sabihing sinungaling ito o kaya naman ay hindi maniwala rito. Pero sa halip na iyon ang gawin, inilapat niya ang mga labi sa labi ng binata at mariin itong hinalikan sa mga labi.

#vageygeyIsAVeryImportantPartOfOurBody

Why? Malamang, kuweban yan e. Haha. May lamang dyamante yan. Masarap na dyamante na kapag nanakaw ng isang walang hiyang sawa, lalaki tiyan mo. Sige ka. Ingat-ingat din. Yong dyamante na yan, importante yan.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

“MEN has always been a supreme being. They think that they are God’s gift to mankind. They see us, women, as mere toys, fun to play with. And it should stop now. Don’t let those scumbags punch you and ruin you. Don’t let them walked on your dignity. Don’t let them make you a punching bag just because he has problems. You, should make a stand for yourself! You, should love yourself more than him, and more than anyone on this world! Women are born to be love, to be respected and to be honored! We are not made to please men.”

Napuno ng masigabong palakpakan ang buong Women’s Hall ng Misandrist Club House ng matapos ang madamdaming speech ni Celestia.

Nakangiting pumapalakpak naman si Aminah habang nakatayo katabi ni Psyche, Annalina Millie at Alexiana Leigh.

“Great speech.” Komento ni Psyche habang pumapalakpak.

“Kaya siya ang leader ng Misandrist Club.” Ani naman ni Annalina Millie.

Tumango si Alexiana Leigh bilang pag sang-ayon kay Annalina Millie.

Nanatili namang nakangiti si Aminah habang pumapalakpak. Kalahati sa kaniya ay sumasang-ayon kay Celestia pero may kalahati sa kaniya na nagsasabing baka hindi naman lahat ng lalaki ay sasaktan ang mga babae.

Just like Magnus?

Nawala ang ngiti sa mga labi niya ng pumasok sa isipan niya ang binata.

Kagabi, pinuntahan niya ito sa bahay nito dahil sa nagkaroon ito ng allergies ng dahil sa kaniya. At hindi niya akalaing doon siya matutulog sa kuwarto nito. Ito ang kauna-unang lalaki na nakilala niya na doon siya natulog sa bahay nito.

At yong mas nakakagulat, magaan ang pakiramdam niya ng magising siya. Lalo na nang masilayan niya ang guwapong mukha ni Magnus ng magising siya.

“–ano ba, Aminah. Bakit ka ba nakatulala riyan?” Boses iyon ni Psyche.

Napakurap-kurap siya at napatingin sa kaibigan. “What?”

Psyche rolled her eyes. “What are you thinking? Bakit nakatulala ka riyan? Kakain na tayo, ano ba…”

Huminga siya ng malalim saka humakbang patungo sa buffet table. Pero kaagad siyang bumalik sa pinanggalingan ng maalalang wala siyang pinggang dala dahil naiwan niya.

“Kanina ka pa wala sa sarili.” Pansin ni Psyche sa kaniya saka inabot sa kaniya ang pinggan. “Ano ba nangyayari sayo?”

“Wala.” Aniya saka nginitian ito at nagtungo na siya sa buffet table para kumuha ng pagkain.

The Party for battered women is a blast. Mukhang nag-enjoy naman ang mga kababaehang dumalo pero nakakaramdam ng pagka-bored si Aminah.

Noon, masaya siyang kasama ang mga kabaro niya. Masaya siyang makipag-usap sa mga ito sa mag bagay-bagay pero ngayon, ibang tao ang gusto niyang makasama.

Gusto niyang kutusan ang sarili.

Ano ba itong nangyayari sa kaniya? Bakit ba palagi nalang laman ng isip niya si Magnus? Bakit gusto niya itong makasama? Bakit gusto niya itong makita?

Huminga siya ng malalim saka marahas yong ibinuga at lumapit siya kay Celestia.

“Hey, Ces.” Ang Ces ay ang pina-ikling pangalan ni Celestia.

Nakangiting bumaling ito sa kaniya. “Oh, hey, my dear. How are you? Are you enjoying the party?”

“I am.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Ahm, magpapaalam sana ako. Kailangan ko nang umuwi kasi maaga pa ang shooting ko bukas para sa body wash na commercial. Ayokong ma late, nakakahiya.”

“Oh, yeah. I heard about that commercial from Psyche.” Nanatili ang ngiti sa mga labi nito. “Sure. May dala ka bang kotse? Kung wala ipapahatid kita.”

“Naku, ayos lang.” Matamis siyang ngumiti. “Tatawagan ko nalang ang Manager ko para sunduin ako.”

Pinisil ni Celestia ang kamay niya. “Sige, ingat ka.”

Tumango siya pagkatapos ay nagpaalam na rin sa mga kaibigan niya at nang makalabas siya ng Women’s Hall, sa halip na tawagan ang manager niya, ibang numero ang tinawagan niya para sunduin siya.

“Hey, baby.” Ani Magnus sa kabilang linya. Nang marinig niya ang boses ni Magnus, parang gumaan ang pakiramdam niya. “Hey.” Lumunok siya. “Ahm, puwede mo ba akong sunduin?”

“Sure.” Mabilis nitong sagot. “Nasaan ka?”

Ibinigay niya ang address ng Misandrist Club House. “Matatagalan ka ba?”

“Actually, i’m just two blocks away from you.” Ani Magnus sa kabilang linya, “may binili kasi ako. Anyways, malapit na ako.” “Sige.”

Pinatay niya ang tawag at lumabas na siya ng gate. Tamang-tama naman na pumarada ang sasakyan ni Magnus sa harapan niya. Nang bumukas ang passenger seat, kaagad siyang umikot doon at mabilis na sumakay.

“You look lovely in that forest green dress.” Komento ni Magnus ng makasakay siya kapagkuwan ay dumukwang ito at hinalikan siya sa mga labi.

Nang pakawalan nito ang mga labi niya, nginitian niya ito. “Thank you.”

Magnus smiled back and kissed the corner of her lips. “I miss you. Maaga kang umalis sa bahay kanina.”

“May appointment kasi ako.” Nagsuot siya ng seatbelt. “Anyways, umalis na tayo.”

Tumango si Magnus saka maingat itong nagmaneho palayo sa Misandrist Club House.

“Open that small compartment.” Ani Magnus kapagkuwan.

“Huh?” Naguluhan siya sa sinabi nito. “Anong buksan?”

Tinuro niya ang compartment na nasa ilalim ng dashboard. “Buksan mo ’yan.”

“Okay.” Aniya saka binuksan ang compartment.

Gumuhit ang ngiti sa mga labi niya ng makita ang dalawang klase ng Milk Tea sa loob, katabi ng mga iyon ang dalawang straw.

“For you.” Ani Magnus.

Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ni Aminah habang tinutusok ng straw ang plastic na takip ng milk tea.

Napadaing nalang siya sa sarap ng malasahan ang Okinawa Milk Tea with pearl and pudding.

“This is good.” Aniya saka malapad na nginitian si Magnus na nagmamaneho at paminsan-minsan ay sumusulyap sa kaniya.

“Mayroon pang laman yong Compartment maliban diyan.” Imporma ni Magnus.

Inilagay niya ang milktea sa pagitan ng mga hita niya saka binuksan ulit ang compartment. Kumunot ang nuo niya ng makitang may burger doon.

“Burger?” Nagtatakang tanong niya kay Magnus.

Magnus grinned. “Taste the patty.”

Aminah bite the burger and groaned as she tasted the taste of liver. “Ang sarap.” Namimilog ang matang bumaling siya kay Magnus. “Liver Burger?”

Tumango si Magnus. “Hindi ako pumasok kanina kasi medyo namamaga pa ang pisngi ko kaya naman nag-bonding kami ng laptop ko at habang naghahanap ako ng Restaurant na nagsi-serve ng iba’t-ibang luto ng atay, nakita ko yan. Mabuti nalang nandito lang sa lungsod ang Burger Shop na ’yan. Nakabili ako kaagad.”

Dumukwang siya palapit dito at natutuwang pinupog ito ng halik sa pisngi.

“Thank you. Thank you. Thank you.” Paulit-ulit siyang nagpasalamat sa binata bago umayos ng upo sa passenger seat saka inubos ang pagkaing hawak.

Hindi namalayan ni Aminah na naubos na niya ang Liver Burger pati na rin ang Milk Tea. Akmang bubuksan niya ang isa pang Milk Tea ng tumigil ang kotse ni Magnus sa harap ng isang Restaurant.

“Anong–”

“Want to go on a date with me?”

Napamulagat siya sa tanong nito. “Ano?”

“Date tayo.” Ininuwestra nito ang kamay sa Restaurant. “They serve the best liver fry in the country.”

“Well, if you put it like that.” Tinanggal niya ang seatbelt saka binuksan ang passenger seat door. “Halika na, mag-date na tayo.” Pagkasabi niyon ay lumabas na siya ng sasakyan.

Naiiling na lumabas si Magnus sa kotse at naglakad sa tabi niya.

“I have this feeling that you just agreed to have a date with me because of the Liver Fry.”

Matamis niyang nginitian ang binata. “Half of the reason.”

Hinawakan siya nito sa kamay at pinigilan. “What’s the half?”

Sinalubong niya ang mga mata nito. “The half is i wanna be with you.”

Magnus face lit up. “Really?”

“Really.”  Siya na ang humawak sa kamay nito at siya rin ang humila dito papasok sa loob ng Restaurant.

Habang hila-hila si Magnus at magkahawak ang mga kamay nila. Wala siyang pagsisising naramdaman na nagsinungaling siya kay Celestia para makaalis sa Party na ’yon.

She’s happy with Magnus. And for her, happiness like this only passes once in a lifetime. And she wont miss this one.

AMINAH dined with Magnus. Lahat yata ng putahe na may atay ay inorder ito at iyon ang pinagsaluhan nilang dalawa. At habang kausap si Magnus, na-realize ni Aminah na masarap itong kausap at kasama.

“…so this man went to my office, going bat shit crazy on my employees. Talagang nagulat ako sa galit sa mga mata niya. Tapos nang makita ako, natigilan siya sa pagwawala. Know why?”

Kunot nuong umiling siya. “Nope…”

“Because he got the wrong building.”

Nasapo niya ang bibig at mahinang natawa. “Nagwala siya para sa wala?”

“Yep.” Nangingiting tumango ito. “Yong umagaw pala sa girlfriend niya ay yong nasa kabilang building.”

Natatawang naiiling siya sa kinukuwento nito. “My god… nakakahiya ’yon. Tapos anong nangyari?”

“Umalis siya ng walang imik at nakatungo.”

She laughed. “Darn. That must be pretty embarrassing for him.”

Nagkibit-balikat si Magnus saka nilagyan siya ng ulam sa pinggan. “Kain ka pa.” Anito. “Anyway, ano naman yong pinaka-hindi mo makakalimutang memorya?”

Umakto siyang nag-iisip saka napangiti siya at nagkuwento. “Well, ahm, mistaken identity yong nangyari. Palabas ako sa isang photo studio ng biglang may babaeng sumampal sakin. Only to find out, mali pala ang nasampal niya.”

“Wow.” Hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya si Magnus. “And?”

Matamis siyang ngumiti. “I sue her.”

Napatigalgal ito sa kaniya. “For real?”

Natawa siya sa gulat na reaksiyon nito. “No.”

“Oh.” Para itong nakahinga ng maluwang. “Akala ko kinasuhan mo talaga.”

“I’m a bitch sometimes… but not that kind of a bitch.” Aniya saka ngumiti. “Mabait naman ako sa mabait sakin, siguro nagkamali lang siya. Niloko kasi siya ng kalahi mo.”

Tinuro nito ang sarili. “At kasalan ko ’yon ngayon?”

“No.” Kaagad niyang sabi. “Mukha ka namang mabait.”

“Hindi ako mabait.”

“Mabait ka sakin.” She pointed out.

“Because i want you.” Matiim siya nitong tinitigan. “Kaya mabait ako sayo.”

Ipinatong niya ang siko sa gilid ng mesa saka nang-aakit na tumingin sa mga mata ng binata. “So you want me, huh?”

Magnus nodded. “Ever since i saw you.”

Ang lakas ng tibok ng puso siya. “At paano ka naman hindi naging mabait?”

“Because i’ll kill anyone who even dares to hurt you.” Tumiim ang bagang niya. “And i’m very serious, Aminah. Hindi ko siya hahayaang saktan ang babaeng mahalaga sakin. Magkakamatayan kami.”

Napalunok siya sa intensidad ng tingin nito sa kaniya. Halos mabingi na siya sa lakas ng tibok ng puso niya.

“Sana noon pa kita nakilala.” Hindi niya alam kung bakit nasabi niya iyon pero iyon ang lumabas sa bibig niya. “Sana noon ko pa naranasan maging mahalaga sa isang tao…”

“Hindi mo talaga ako maalala?” Kapagkuwan ay tanong nito habang matiim na nakatingin sa kaniya. “Ni katiting, wala kang maalala na nakilala mo ako three years ago?”

Umiling siya. “Baka napagkamalan mo lang ako–”

“You told me that night that your name is Aminah. Pinakita mo pa nga sakin ang I.D. mo.” Anito saka biglang naging malayo ang tingin nito na parang may naaalala. “After we had a drink, you were tipsy and we went to a Tattoo Shop. Your request.” At dahil magkatabi silang ng upuan, madali nitong nailapat sa beywang niya ang kamay nito. “That’s where you get your tattoo here.”

Bumaba ang tingin niya sa kaniyang beywang kung saan natatakpan ng damit niya ang tattoo niya na nakasulat sa salitang celtic.

“Hindi ko nga maintindihan ang tattoo na ’yon.” Aniya saka sumimsim ng tubig. “I don’t understand celtic. Nalaman ko lang na celtic kasi may nagsabi sakin pero hindi niya rin daw mabasa. Anyway, hindi ko talaga maalala na nakilala kita.” Huminga siya ng malalim. “Trust me, i would know… and i would never forget.”

Nagbaba ito ng tingin. Mukhang nalungkot ito sa sinabi niya.

Hinawakan niya ang kamay nito. “Lets go to my apartment.” Aniya.

Nag-angat ito ng tingin sa kaniya. “Ha? Bakit?”

Pilya siyang ngumiti saka bumulong sabtainga nito. “I believe that i owe you a blow job.”

Unti-unting nagliwanag ang mukha ni Magnus at gumuhit ang malapad na ngiti sa mga labi nito. “I’m so damn lucky tonight.”

Natatawang hinawakan niya si Magnus sa kamay saka hinila palabas pagkatapos nitong mag-iwan ng pera sa mesa nila.

Aminah is excited. She never gives a man a blow job before. Ni hindi pa nga siya nakikipagtalik sa iba, tanging si Magnus palang ang lalaking nakakita sa hubad niyang katawan. Kaya siguro excited siya, kasi makakaranas siya ng bago ngayong gabi.

#BlueJob –> waahhh! Magpipintura na si Aminah kay Magnus. Haha. Kayo? Yong mga jowa diyan. Pinipinturahan mo ba si Mister o si boyfriend? Hahaha

CHAPTER 12

CHAPTER 12

“TANGGAL to, tanggal din ’to. At yang pang-itaas mo rin.” Ani Key habang niri-ready siya para sa commercial na gagawin. “Hay, naku, kailangan ko palang sabihan ang magdi-direct na huwag kunan ang side ng balakang mo kasi may tattoo ka do’n. Baka anong isipin ng mga manunuod.”

Hinayaan nalang ni Aminah si Key na gawin ang gusto nito. Basta mamaya, sa shooting, gagawin niya ang trabaho niya.

Nang matapos ang pag-aayos sa kaniya, lumabas siya na naka bathrobe. Nasa tabi niya si Key.

“Hi.” Nakangiting bati ni Key sa lalaking katabi ng Director ng commercial na si Michael Gonzano. “Ynah is ready.”

Michael smiled at her. “You look lovely, Ynah.”

Gusto niyang tarayan ang lalaki pero pinigilan niya ang sarili. “Thank you.” Tumingin siya sa Direktor. “Ready na ako. Mag-umpisa na tayo.”

Tumango ang Direktor saka iginiya siya patungo sa ilalim ng shower na sadyang ginawa sa studio na kinaruruonan niya ngayon.

“Madali lang naman ang gagawin mo.” Pagkausap ng Direktor sa kaniya habang pinapabula ng staff nito ang bath tub. “Tatalikod ka sa Camera at back side mo lang ang ipapakita kasi yong ang pinaka-sexy na parte ng katawan mo. Tapos syempre, ipapalibot mo ang bula sa katawan mo habang nasa ilalim ka ng shower. Be confident in your every move. Be seductive. Be a temptress.” Nginitian siya nito. “Do that and we’ll finish this commercial in no time. Okay?”

“Copy.” Nakangiting sagot niya.

Huminga ng malalim si Aminah at nang marinig niya ang sigaw ng Direktor na ‘Action. Take One!’, umarte siya kaagad na katulad ng gusto ng Direktor na gawin niya.

And the Director was right, they finished the Body Wash shooting in no time. Kaagad siyang nagbihis at lumabas ng changing room.

Natigilan siya ng makita sa labas si Key. “Hey.” She smiled at her Manager. “Okay ba ang acting ko?”

Umikot ang mga mata nito. “Hay, naku, Aminah, ah. We both know that you’re good in doing your job.”

Mas lumapad ang ngiti niya. “Thanks.”

Sabay silang naglakad ni Key palabas ng Studio. Habang naglalakad, nakatanggap siya ng text kay Magnus.

‘Hey, baby. How’s your day?’

Napangiti siya sa text ng binata at nag-reply. ‘Tired. Done shooting a commercial.’

Magnus replied quickly. ‘Want me to drive you home?’

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. ‘Really? Di’ba nasa trabaho ka?’

‘Yeah. But i want to see you.’

Tinext niya ang address niya.

‘I’ll be there in a minute.’ Reply nito.

Hindi na siya nag reply at nakangiting bumaling kay Key. “Mauna ka na. May pupuntahan pa ako.”

“Sige. Ingat ka.” Tugon nito.

“Okay.”

Nang maghiwalay sila ng Manager, hinintay niya si Magnus sa labas ng building kung saan may nasisilungan siya.

Habang naghihintay, may kotseng tumigil sa harapan niya at lumabas mula doon si Michael Gonzano na nakangiti sa kaniya.

“Hi, Ynah.” Anito. “Halika, hatid na kita.”

Kaagad na sumama ang pakiramdam niya pero hindi niya iyon pinahalata. “Hindi na. May sundo ako.”

“No, i insist.”

“I insist too.” Huminga siya ng malalim para pakalmahin ang sarili niya.

Michael smiled. “Kung ganoon, have lunch with me then.”

“Thanks, but no thanks.” Hindi ba talaga marunong makiramdam ang lalaking ’to? “May susundo nga sakin.”

“Ynah, pumayag ka na.”

Pilit siyang ngumiti. “Im sorry. I cant.”

“But–”

Biglang may bumusina na kotse sa likuran ng sasakyan ni Michael. Nakahinga siya ng maluwang makitang ang sasakyan ’yon ni Magnus.

“I have to go.” Aniya saka nagmamadaling humakbang patungo sa kotse ni Magnus at sumakay.

“Who’s that?” Kaagad na tanong sa kaniya ni Magnus.

Natigilan siya sa pagsuot ng seatbelt at napatingin sa binata. Madilim ang mukha nito.

Aminah frowned. “You look pissed.”

“Do i?” Gumagalaw ang panga nito na parang nagtatagis ’yon habang masama ang tingin kay Michael na ngayon ay papasok na sa kotse nito.

“Bakit ka nagagalit diyan?” Nagtatakang tanong niya.

“Who’s he?” His jaw is clenching. “Answer me, Aminah.”

Napatitig siya kay Magnus na mas dumilim pa ngayon ang mukha habang nakatitig sa papalayong sasakyan ni Michael.

“Magnus.” Hinawakan niya ito sa braso at natigilan siya ng makitang nakakuyom ang kamao nito. “Magnus… ano ba…” pinisil niya ang kamao nitong nakakuyom. “Ano ba ang nangyayari sayo?”

Bumaling ito sa kaniya. “Sino ang lalaking ’yon?”

“Si Michael–”

“First name basis kayo?” Tumalim ang mata nito. “Kakikilala mo pa nga lang sa kaniya. And why is he Michael to you, huh? And when you first met me, i was Mr. McGregor. May gusto ka ba sa kaniya?”

Dahil sa huli nitong tanong, naintindihan niya ang galit sa mukha nito at hindi niya napigilan ang mapangiti.

“What’s so funny?” Inis na tanong sa kaniya ni Magnus.

“You’re jealous.” She pointed out.

Walang emosyon ang mga matang tumingin ito sa kaniya. “Oo. Nagseselos ako. May masama ba do’n?” Mas lalo pang dumilim ang mukha nito. “Bakit may gusto ka ba sa kaniya?”

After three years, nakaramdam ulit siya ng kilig sa katawan.

Hindi niya tinuloy ang pag-aayos sa seatbelt saka dumukwang palapit kay Magnus at niyakap ito sa beywang.

“What’s that suppose to mean?” Tanong ni Magnus sa ginawa niyang pagyakap dito.

“It means i said no to Michael.”

Tinanggal nito ang braso niyang nakayakap sa beywang nito saka hinawakan ang kamay niya at pinakatitigan siya. “He asked you out?”

Tumango siya. “Oo pero tinanggihan ko naman siya. Ang presko niya, e. Mukha palang niya nababadtrip na ako.”

Kahit papaano ay nabawasan ang pagdidilim ng mukha nito. “Hindi mo siya gusto?”

Aminah rolled her eyes. “I hate men, remember?”

“So you hate me?”

Umiling siya. “No.”

“So i’m an exemption?”

“Yes.”

“You like me?”

“Yes–” natigilan siya, “ahm, i mean…”

Magnus smiled. “I like you too, Aminah.”

Parang lumukso ang puso niya. “Okay.”

Hinalikan siya nito sa mga labi. “Put your seatbelt on, baby, aalis na tayo.”

Nangingiting sinunod niya ang binata saka sinuot ang seatbelt niya. Kapagkuwan ay pinausad nito ang sasakyan. Ang isang kamay lang nito ang nakahawak sa manobela dahil ang isa nitong kamay ay hawak ang kamay niya.

“Magkikita pa ba kayo ng lalaking ’yon?” Tanong ni Magnus pagkalipas ng mahabang katahimikan.

Pinisil niya ang kamay nito. “Hopefully, hindi na. Ayoko na siyang makita.”

“Good. Ayoko ring magkita kayong dalawa.” Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa. “I feel like that man is gonna steal your attention away from me.” Humigpit ang hawak nito sa kamay niya. “I don’t like that, Aminah. Its pissing me off.”

Naririnig niya ang malakas na tibok ng puso niya. Damn Magnus for making her heart beat in frenzy. “Wala ka namang dapat na ikagalit.” Aniya kapagkuwan. “Wala naman ako gusto sa lalaking ’yon.” Nakasimangot niyang sabi, “ang hangin kaya niya.”

“Ako hindi mahangin?” May munting ngiti na nakaguhit mga labi nito.

“Trust me, Magnus, kung mahangin ka, nasapak na kita.”

That made Magnus smile. “Want some Milk tea?” Kapagkuwan ay pag-iiba nito ng usapan nila. “Im hungry.”

“Sure–” napatigil siya sa pagsasalita ng makitang papalabas sila ng lungsod. “Magnus,” kinunotan niya ito ng nuo, “saan mo ba ako dadalhin? Bakit Palabas tayo ng lungsod?”

“Trust me on this one.” Anito saka kinindatan siya. “Okay?”

“Fine.” Bumuntong-hininga siya. “Pero sabihin mo muna sakin kung saan mo ako dadalhin.”

“Sa Subic.”

Namilog ang mata niya. “Subic? Anong gagawin natin do’n?”

“It’s a surprise.” Sinulyapan siya ni Magnus at kinindatan. “Just trust me.”

Trust. Isang salita na napakadaling sabihin pero napakahirap naman ibigay sa isang tao.

To trust someone is to lay yourself bare in front of him or her. At napakahirap gawin ’yon lalo na at minsan nang nasira ang tiwala niya sa mga kabaro ni Magnus. And now he’s asking her to trust him.

Could she though? Huminga siya ng malalim.

Would she let herself trust a man again? Matiim niyang tinitigan si Magnus na naka-focus sa pagmamaneho, at habang nakatitig sa mukha nito, napagdesisyonan niyang pagkatiwalaan ito.

She’s happy with him. And she trust her happiness. Sana sa pagkakataong ito, hindi siya magkamali sa pinagkatiwalaan niyang tao.

“Okay. I trust you.” Aniya kapagkuwan. Magnus smiled and squeeze her hand. “Thank you.”

Napuno ng katahimikan ang buong kotse. Binitawan ni Magnus ang kamay niya at nag-focus ang binata sa pagmamaneho patungong Subic. Siya naman ay tinext si Key na wala siya sa condo niya baka kasi pumunta ito doon.

Nang ibabalik na niya ang cellphone sa bag niya, nakatanggap siya ng mensahe galing sa isang unregistered number.

‘Hi. Ynah. It’s me, Michael.’, Iyon ang laman ng mensahe.

Nakaramdam siya ng iritasyon. Saan naman kaya nito nakuha ang numero niya.

Inis niyang binura ang mensahe nito saka nayayamot na inilagay sa bag ang cellphone. Nakakainis. Baka si Key na naman ang nagbigay. May gusto ’yon kay Michael, e.

At mas nadagdagan pa ang inis niya ng makatanggap siya ulit ng mensahe galing sa numero ni Michael.

‘Hey. Can i invite you to have coffee with me?’

Umirap siya sa hangin at inis na tinapon papasak sa bag niya ang cellphone.

“You look irritated.” Pansin ni Magnus sa kaniya.

Dumaosdos siya ng upo sa pinag-krus ang braso sa harapan ng dibdib niya. “Si Key kasi, binigay yata number ko sa Michael na ’yon. Text ng text, naiinis ako.”

Nakaramdam siya ng pagsisisi na sinabi niya iyon kay Magnus ng makita niyang humigpit ang hawak nito sa manobela.

“Call him.” Utos ni Magnus sa kaniya.

Napakurap-kurap siya sa binata. “Ha?”

“Tawagan mo siya.”

“Ayoko–”

“Give me your phone.” Inilahad nito ang nakabukang palad sa kaniya.

Kinuha niya ang cell phone sa bag saka inilagay ang cell phone sa palad ni Magnus. “Anong gagawin mo sa cellphone ko?”

Bilang sagot, bumagal ang pagtakbo ng sasakyan nila saka may pinindot-pindot ito sa cellphone niya kapagkuwan ay inilapit sa tainga nito ang cellphone niya.

“Magnus, sinong–”

“Is this Michael? Good.” Magnus eyes darkened in anger and his jaw tightened. “This is Magnus McGregor, you’re hitting on my girl and its me pissing me off. If you don’t stop, i’ll beat you into pulp.” Pagkasabi non ay pinatay nito ang tawag saka itinapon sa dashboard ang cellphone niya.

“Fuck.” Mahina nitong mura saka bumilis ulit ang takbo ng sasakyan nila.

Napatitig lang si Aminah kay Magnus. He really looks pissed. Kita at ramdam niya ang galit nito.

Is he jealous again?

And did he just said his girl? Lihim siyang napangiti. Nasisiyahan siya sa isiping nagseselos si Magnus kay Michael.

“Kapag nagtext pa siya sayo, sabihin mo sakin.” Anito na halatang iritado.

“Okay.” Aniya na nangingiti pero pinipigilan niya.

“Good.”

Pareho silang nawalan ng imik ni Magnus habang nagmamaneho ito.

On the way to Subic, nakatulog si Aminah. Nagising lang siya ng maramdaman niyang niyogyog ang balikat niya.

“Aminah, baby, wake up.” Boses iyon ni Magnus.

Napaungol siya at iminulat ang mga mata. Bumilis ang pintig ng puso niya ng magtama ang mga mata nila ni Magnus.

“Baby, wake up.”

Lihim siyang napalunok. “Hey.”

Magnus smiled. “Nandito na tayo.”

Mabilis siyang umayos ng upo saka tumingin sa labas ng bintana. Ganoon na lamang ang pamimilog ng mga mata niya ng makakita siya ng maraming klase ng Yacht.

“Oh my…” nasapo niya ang bibig saka bumaling kay Magnus. “Anong… anong…” Magnus smiled. “Let’s go.”

Tinuro niya ang mga Yacht na nakikita. “Mayroon ka niyan?”

Tumango si Magnus saka lumabas ito ng kotse saka umikot sa passenger seat at pinagbuksan siya.

“Come out, baby.” Aniya.

Tinanggap niya ang kamay nito na nakalahad sa kaniya saka lumabas siya ng sasakyan.

Magkahawak kamay sila ni Magnus habang ginigiya siya nito patungo sa may pinakadulo ng Port, kapagkuwan ay tinulungan siya nitong makasakay sa isang Yacht na kulay steel gray at masuyo siya nitong hinila patungong top deck. Pero habang nasa gitna ng hagdan, nauna na itong umakyat.

Nang marating ni Aminah ang tuktok ng hagdan, nagulat siya ng makita si Magnus na hawak na bouquet ng puting rosas.

“Flowers…” mahina niyang sambit habang nakatingin sa bulaklak na hawak ng binata.

Lumapit sa kaniya si Magnus saka ibinigay sa kaniya ang bulaklak. “Para sayo.”

Her heart melted at that. “For me?”

Tumango si Magnus. “My surprise.” Ani ng binata saka iminuwestra ang isang kamay sa mesang nasa gitna.

Umawang nalang ang mga labi ni Aminah ng makita ang romantic table for two na magandang nakaayos.

Parang lahat ng bitterness sa katawan ni Aminah ay nalusaw, lalo na nang mahawakan niya ang bulaklak na bigay sa kaniya ni Magnus.

Noon, para sa kaniya, ang bulaklak ay binibigay ng lalaki para makauto ng babae. Pero ngayon, nag-iiba na ang pagtingin niya sa mga bagay-bagay, at dahil iyon kay Magnus.

Ano ba ang ginagawa sa kaniya ng lalaking ’to?

“Come with me.”

Tumango siya saka hinayaan itong hilahin siya patungo sa helm ng Yacht.

“Saan tayo pupunta?” Tanong niya ng maramdamang gumalaw ang Yacht.

Pinaharap siya ni Magnus sa helm saka inilagay doon ang kamay niya at ipinatong nito ang kamay sa kamay niya para silang dalawa ang nagpapagalaw ng Yacht.

Ramdam na ramdam ni Aminah ang matitipunong dibdib ni Magnus sa likod niya at nararamdaman niya ang ri-react ang katawan niya.

Oh god…

Lihim siyang napalunok ng maramdamang ipinatong ni Magnus ang baba sa leeg niya.

“Aminah?” Pabulong nitong tawag sa pangalan niya.

Abo’t-abo’t ang kabang nararamdaman ng puso niya. “Hmm?”

“Are you happy?”

Tumango siya. “Yes. Are you?”

“Very.” Hinalikan nito ang likod ng tainga niya. “Nandito ka, e, at ikaw ang magpapasaya sakin.”

Dumagundong ng tibok ang puso niya. Huminga siya ng malalim saka pumihit paharap kay Magnus.

“Why do you say that?” Tanong niya habang nakatitig sa mga mata nito.

“Because i really, really like you, Aminah.” Hinaplos nito ang buhok niya. “Gustong-gusto kita. Kaya naman napapasaya mo ako.”

Lumambot ang puso niya. “Kailan mo pa ako gusto?”

“Matagal na.”

Nanlaki ang mga mata niya. “Gaano katagal?”

“Three years long.”

Parang may kumudlit na ala-ala sa isip niya pero kaagad niya iyong tinanggal. Ayaw niyang maala-ala ang nakaraang iyon, ang araw kung kailan nadurog ang puso niya at ang araw kung kailan nag-umpisa ang galit niya sa mga lalaki.

Napakurap-kurap siya saka nagbaba ng tingin kapagkuwan ay umalis sa mga bisig ni Magnus at nag lakad palapit sa railing saka tumingin sa dagat.

Mabilis ang takbo ng Yacht. Nililipad ang buhok siya ng hangin hanggang sa bumagal ang Yacht at tumigil iyon kapagkuwan.

Ilang segundo ang lumipas, naramdaman niyang niyakap siya ni Magnus mula sa likuran.

“Aminah…”

“Three years long…” ulit niya saka humarap kay Magnus, “when… how did you see me? How did we meet?”

“In a bar.” Hinaplos ni Magnus ang buhok niya, “and you were wearing a ripped, dirty and tattered white gown.”

Bumalik ang ala-alang kumudlit kanina sa isip niya.

She was in a bar. Drinking in her dirty wedding gown. And there’s a man. A man with tattoos, ear piercing and seductive smirk.

Was it Magnus?

#Aherm.

#NextChapter?

#BlueJobSlashAsulNaPintura

CHAPTER 13

CHAPTER 13

HINAYAAN lang ni Aminah si Magnus ng igiya siya nito patungo sa mesa na nasa gitna ng top deck, malapit sa may helm o mas gusto niyang tawaging steering wheel. At habang ginigiya siya nito, hindi pa rin mawala ang kumudlit na ala-ala sa isip niya.

Was it really Magnus?

Nang makaupo siya sa hinugot na upuan ni Magnus, huminga siya ng malalim ng maupo sa tabi niya ang binata.

“This is too much.” Komento niya habang nakatingin sa ibabaw ng mesa ng puno ng mamahaling pagkain. “Everything looks and feels expensive.” Tumingin siya kay Magnus. “Sobra na ’to.”

“Ayaw mo?” May pagkabahala sa mukha ni Magnus. “Hindi ba nakapasa sa panlasa mo?” Nailing ito, “i should have known that you like simpler things. Nagpabili ako ng Milk Tea tapos may liver fry din sa fridge. Puwede kong initin ’yon, may stove naman dito tapos kung yon ang gusto mong kainin puwede din.” Bigla itong tumayo. “Wait, gagawin ko na ngayon. Fuck! Bakit naman kasi naisipan ko pa ito, hindi mo pala magugustuhan. Pasensiya na ha? I just want to impress you and all but i guess it didn’t work like a expect it to be and–”

“Magnus.”

“–and i feel like a freaking prick. I really an sorry, Aminah, i should have known–”

“Magnus.”

“–that you would prefer Milk Tea over these food–”

“Magnus!”

Natigilan ito, napakurap-kurap at napatingin sa kaniya. “What?”

She looked at Magnus softly. “Sit down.”

“No. Ihahanda ko yong Liver Fry–”

“Umupo ka.” Matigas niyang sabi, “i’m enjoying your company, please don’t spoil it.”

Natigilan ito kapagkuwan ay umupo ulit sa tabi niya. “I’m sorry. I was rambling.”

Umiling siya. “Its okay.” Hinawakan niya ang matipuno nitong braso saka pinisil yon. “You look cute when you’re rambling.”

Napangiwi ito. “Please don’t call me cute.”

Mahina siyang natawa saka hinilig ang ulo sa balikat nito. “Masasarap naman ang pagkain.” Komento niya habang hinahaplos ang braso ni Magnus, “medyo wala lang akong gana. Anyway,” tiningala niya ang mukha ng binata. “Maligo tayo. Puwede?”

That made Magnus smiled. “Oo naman. And i get to see you in bikini so hell yeah.”

Pabirong inirapan niya ito kapagkuwan ay hinubad niya ang damit at tanging ang itim niyang bikini ang tinira at napairap nalang siya sa hangin ng makitang doon nakatuon ang mga mata ni Magnus.

“Eyes up here, baby.” Aniya na nangingiti.

Napakurap-kurap si Magnus at gulat na nag-angat ng tingin sa kaniya. “You called me baby?” Tanong nito na parang hindi makapaniwala.

Nginitian niya ito. “Ayaw mo?”

“I like it.” Ito naman ang tumayo at naghubad ng damit at ang tanging iniwan lang ay ang brief nito.

Holy hell! She can only see his nakedness when they’re having sex. At aaminin niya, hindi niya masyadong binibigyang pansin ang ibang parte ng katawan ni Magnus. Pero ngayong tanging brief lang ang suot nito sa harapan niya at kitang-kita niya ang matitipuno at matikas nitong pangangatawan, iba ang epekto no’n sa kaniya.

Parang nag-iinit ang katawan niya. Lalo na kapag napapadaan ang tingin niya sa mga tattoo nito sa katawan na mas lalong nagpapakisig dito sa mga mata niya.

Shit!

“Halika na. Maligo na tayo.”

Lihim na napalunok si Aminah habang nakatingin sa likod at pang-upo ni Magnus. That man has a to-die-for ass.

Darn! Why is she tempted to squeez it?

“Baby! Come on!” Sigaw ni Magnus na pababa na sa lower deck.

Iniling niya ang ulo na may agiw na naman saka sumunod siya kay Magnus. Nang makarating siya sa lower deck, nakita niyang lumalangoy na si Magnus sa dagat at nakangiti sa kaniya habang kumakaway. Parang ayaw niyang lumapit kay Magnus. He’s a lot hotter when wet. Darn it!

“Aminah, baby, come on.” Iminuwestra pa nito ang kamay para lumapit siya.

Huminga siya ng malalim saka tumalon sa dagat, nang makaahon, lumangoy siya palapit kay Magnus.

“Hey, baby.” Bulong sa kaniya ni Magnus ng makalapit siya at yakapin siya nito sa beywang.

“Hey.” Yumakap naman siya sa leeg nito at inilapit niya ang katawan dito.

“You’re so sexy.” Wika nito sabay pisil sa pang-upo niya. “You look hot and pretty and beautiful… and so darn amazing.”

Kinikilig na napangiti siya. “Flatterer.”

“What?” Natatawang tanong ni Magnus saka hinalik-halikan ang leeg niya. “Totoo ang sinasabi ko.”

Aminah just rolled her eyes then it settled on the tattoo on his shoulder.

“Anong ibig sabihin nito?” Tanong niya habang hinahaplos ang tribal tattoo nito mula balikat pababa sa siko nito.

“I got that tattoo five years ago.” Sagot nito saka tiningnan ang tattoo na nasa balikat at ibinalik ang tingin sa kaniya. “It means stupidity.”

Tumaas ang kilay niya. “Anong ibig mong sabihin?”

“That tattoo always remind me how stupid i was before.” His lips thinned and his eyes has this far away look. “You can categorize me as a bad boy. I smoke, i drink a lot and sometimes i indulge myself with, you know, marijuana and all that bad stuff. I tried everything… i tasted everything bad. I have no parents so i was free.” Mapakla itong ngumiti at tumingin sa kaniya, “you may not be interested but i earned millions annually, less tax. You see… i have the looks, the money, the resources… i pretty have everything. I can have any woman that i want, i can bed any woman that i want. I practically can do everything that i desire because i have money and power. Then one night, i saw a woman in a bar,” hinaplos nito ang pisngi niya at tumingin sa mga mata niya. “She looks horrible in her dirty white gown. Her make up is out of place because it was raining outside, her eye liner was a mess and her hair looks like a bird nest. But even though she looks like that, when i looked into her teary eyes, i feel my whole world spin… and when it stops spinning, i know at that moment that, that woman will play a very big role in my life. Pero pagkatapos ng gabing ’yon, pagkatapos niya akong baliwin ng gabing ’yon, tumakbo siya at umalis na parang takot na takot, hinanap ko siya. And while looking for her, i clean myself up. I stop smoking, drinking, using bad stuff so that when i found her and see her again, i’ll be able to look at her in the eyes and proudly say… hey, it’s me, Magnus McGregor, i’m not a mess anymore. Would you consider dating me now?”

Hindi alam ni Aminah kung bakit may tumulong luha sa mga mata niya. Parang pinaghalong saya at lungkot ang nararamdaman niya.

“Why are you,” pumiyok ang boses niya, “telling me this?”

“Kasi naniniwala ka na kaming mga lalaki, hindi namin kayang magbago para sa isang babae. Well, baby, i’m the proof that we can change. Especially if we’re changing for a very special woman in our life.”

Napalunok siya. “Magnus…”

“I change for you, Aminah.” Pinaglapat nito ang nuo nila, “alam kong hindi mo maalala ang una nating pagkikita pero ako naaalala ko. I can remember every detail of it.”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi. Ang puso niya ay walang tigil sa malakas at mabilis na pagtibok. “Magnus…”

“Please, remember me, Aminah.” Dahan-dahan, inilapit nito ang mga labi sa labi niya, “remember me, baby.” He kissed her. Deeply. Passionately. “Remember me.”

She does. She remembers some part of thier past but not all. Sigudo dahil hindi pa siya handang tanggapin sa sarili niya si Magnus ang lalaki sa nakaraan niya.

Tinugon niya ang halik ni Magnus ng buong puso. Mahigpit siyang yumakap pati mga binti niya ay niyakap niya sa mga beywang nito habang mas nagiging mapusok ang halikan nilang dalawa.

Mukhang nabibitin si Magnus dahil pinakawalan nito ang mga labi niya saka hinawakan siya sa beywang at lumangoy ito pabalik sa Yacht at tinulungan siyang makaahon. Pagkatapos ay pinangko siya nito patungo sa top deck at pumasok sila sa cabin may malapad at malambot na kama.

“I want you.” Pagkasabi non ni Magnus ay sinakop muli ang mga labi niya at nilukumos siya ng halik na kaagad naman niyang tinugon.

Nag-init ang katawan niya ng ipasok nito ang dila sa loob ng bibig niya. At mas lalo pang nag-init ang katawan niya ng maramdamang humahaplos at dumadama ang kamay ni Magnus sa katawan niya.

Sa kagustuhang maramdaman kaagad ang sarap ng haplos ng binata, siya na ang naghubad sa panty at bra niya saka dinikit ang mayayamang dibdib sa dibdib nito.

“Oh, yeah.” Bulong ni Magnus saka pinisil ang pang-upo niya, siya naman ay tumalon at pinalibot ang binti sa beywang ng binata. Napadaing si Magnus sa ginawa niya saka napaupo ito sa gilid ng kama.

Tumigil siya sa paghalik kay Magnus saka dumaosdos ng upo sa mga hita nito hanggang sa lumuhod siya sa sahig at ang ulo niya ay nasa gitna ng mga hita nito.

“Aminah…”

She seductively look up at him. “Want another blow job?”

Tumaas ang sulok ng labi ni Magnus. “Hell yeah, baby.”

Hinawakan niya ang waistline ng brief nito saka hinila iyon pababa para makita niya ang kahabaan nitong buhay na buhay na.

“Hmm…” she licked her lips. “Let’s start.” Hinubad niya ang brief nito saka hinaplos ang kahabaan nito.

“Ohh, yeah.” Halinghing ni Magnus habang nakatingala sa kisame. “Damn, baby, you’re making me crazy.”

“Insanely crazy.” Pagkasabi niyon ay isinubo niya ang kahabaan nito.

“Fuck, baby!”

Naramdaman niyang umangat ang pang-upo ni Magnus ng maisubo niya ang kahabaan nito sa baby niya. Mas lalo naman ng umpisahan niyang ilabas-masok ang kahabaan nito sa bibig niya, lumakas lalo ang mga ungol nito.

“Oh, fuck, baby.” He moaned, his hand fisting a handful of her hair, “damn baby, your mouth felt like heaven.”

Napangiti siya sa sinabi nito habang umuungol. Mas ginanahan siyang pag-igihan ang pagpapaligaya kay Magnus.

Habang inilalabas-masok ang nag-uumigting nitong pagkalalaki, pinapaikot niya ang dilang kumikiwal sa kahabaan nitong tigas na tigas. At habang nasa dulo na ng kahabaan nito ang dila niya, sinisipsip niya iyon dahilan para mas mabaliw sa sarap si Magnus.

But she didn’t stop there. Iniluwa niya ang pagkalalaki nito at pinaglandas niya ang mga labi sa kahabaan nito, pababa sa dalawang bilog nito sa ibaba.

“Fuck! Aminah!”

Magnus moaned louder when she lick his balls and let one fill her mouth.

“Aminah! Oh!” Humigpit ang pagkakasabunot nito sa buhok niya at mas pinagduldulan ang mukha niya sa pagkalalaki nito.

Aminah lightly sucked his ba*ls. Pinaglipat-lipat niya sa dalawa ang bibig niya bago ipinasok muli ang kahabaan nito sa bibig niya at iyon naman ang inilabas-masok niya.

“Fuck! Fuck! Oh!” Palakas ng palakas ang ungol ni Magnus habang mas tumatagal na kinakain niya ito.

Kahit naduduwal siya, sinasagad niya sa lalamunan ang kahabaan nito na mas lalong nagpapabaliw sa binata. At nang maramdaman niyang nanigas ang mga hita nito, alam niyang lalabasan na ang binata kaya naman mas binilisan pa niya ang paglalabas-masok ng kahabaan ni Magnus sa bibig niya mas pinakipot pa niya ang bibig para mas masarapan si Magnus.

At kasabay ng malakas na ungol na kumawala sa mga labi ni Magnus ay ang pagpuno ng mainit at maalat-alat nitong katas sa bibig niya.

Lupaypay si Magnus sa kama kaya naman iniwan niya ito at pumasok sa banyo para sa lababo iluwa ang katas na nasa bibig niya pagkatapos ay nagmumog siya para malinis ang bibig niya saka siya bumalik kay Magnus na ngayon ay maayos nang nakahiga sa kama at nakapikit ang mga mata.

His handsome face is full of bliss. And that made her smile.

Sumampa siya sa kama saka tumabi kay Magnus at hinaplos ang abs nito.

His eyes flew open and looked at her. “Hey, beautiful.”

She smiled. “Hey, handsome.”

Magnus smiled. “You’re amazing.”

Inilabas niya ang dila saka nanunudyong dinilaan ang paligid ng nipple nito.

Magnus moaned, his eyes half close in pleasure. Kapagkuwan ay nagmulat ito ng mata saka nanunudyong tumingin sa kaniya.

“Gumagaling ka na, ah.”

Napangiti siya. “Magaling ang nagturo sakin, e.”

Mahina itong natawa saka bigla siyang kinubabawan. “Tapos ka na, ako naman.”

Ibinuka niya ang hita saya niyakap sa beywang nito. “Go on. Fill me.”

Margus pressed his lips on hers the same time he thrust deep inside her.

Napaungol nalang si Aminah saka mas humigpit ang yakap sa kaniig habang umuulos ito sa loob niya.

Habang ninanamnam ang sarap na dulot matigas at nag-uumigting nitong pagkalalaki sa loob ng kaselanan niya, naisip niyang naaadik na siya kay Magnus.

Unti-unti, parang nagiging parte na ’to ng buhay niya at hindi niya alam kung mapapakawalan niya pa ito at kung masasaktan siya sa oras na iwan siya nito.

#PinturahanMulaDuloPatungongItlog

#hahaah

CHAPTER 14

CHAPTER 14

MASAYANG pinagsaluhan ni Aminah at Magnus ang pagkaing inihanda nito para sa kanilang dalawa. She’s enjoying every minute of it. The food, the company and the view. Hindi niya akalain na nagmamay-ari si Magnus ng Yacht. Alam niyang mayaman ito pero hindi ganito kayaman.

“This is good.” Aniya habang kumakain ng cupcake. “Ano ’to?” Tanong niya ng makabalik na si Magnus galing sa pagkuha ng Milk Tea sa ref.

“Crab cupcake.” Sagot ni Magnus saka tinusok ang straw sa plastic na takip ng milk tea at binigay yon sa kaniya. “Nagustuhan mo?”

Tumango siya at sumipsip ng Milk Tea. “Ang sarap, e.”

Nginitian siya ni Magnus saka tinanggal nito ang mga kalat sa mesa at binasura. Kapagkuwan ay bumalik ito sa tabi niya.

Hindi mapigilan ni Aminah na sundan ang bawat galaw ni Magnus. The way his muscle flex, the way he move and the way he walked. She admires everything about him. At hindi iyon normal sa kaniya.

She’s bitter for goodness’ sake!

Nang makaupo ang binata sa tabi niya, pinaglandas niya ang mga daliri sa matitipuno nitong braso. At dahil nakahubad-baro ito, umabot ang mga daliri niya sa paghaplos sa dibdib nito pababa sa torso.

“Hmm…” she hummed as her finger caress the tattoo on his side. “June 07, 2013.” Nag-angat siya ng tingin kay Magnus na napansing niyang natigilan ng banggitin niya ang petsang ’yon. “Bakit may tattoo ka nito? Anong ibig sabihin nito?”

He looked deeply into her eyes. “That’s the day when i first saw you.”

Mapait siyang napangiti. “For me, that’s the day when my groom ditched me.”

Tumiim ang bagang nito. “Sa araw na ’yon ka niya sinaktan?”

“Sabi mo nakita mo ako na nakasuot ng dirty white gown?” Mapakla siyang natawa. “That’s my wedding gown.” Huminga siya ng malalim saka hinaplos ulit ang tatoo ni Magnus sa tagiliran. “Kasal ko nang araw na ’yon, pero hindi niya ako sinipot. I already told you the reason and its bullshit, but it still hurts like fucking hell. Sinasabi ko sa sarili ko na gago siya na hayop siya, pero deep down, ang sakit-sakit na, hindi ko na kaya. All the pain, the anger, the hatred and the self-pity. Halo-halo ko ’yong naramdaman habang naglalakad palabas ng simbahan ng mag-isa at umiiyak. I thought that, that day will mark the happiest day of my life, it turns out, it will be the worst day and i wasnt prepared for it. I wasnt ready to be hurt like that.” Mapait siyang ngumiti. “I keep on telling myself that i already moved on. Yes. I do. I moved on from Josh. But i havent move on on the pain that i felt that day.”

Hindi niya alam na umiiyak pala siya kung hindi pa niya naramdaman ang daliri ni Magnus na tinutuyo ang basa niyang pisngi.

“Because of what happened that day, i became bitter, so bitter that it affects my view of life. Then you came.” Tumitig siya sa mga mata nito. “Dumating ka sa buhay ko. You melted all the bitterness away thats keeping all my defenses strong against your kind. And now i feel so bare.” Tumingin siya sa malayo, “i’m scared of what awaits me in the future if i let you get closer to me.”

“Aminah, baby…” Sinapo nito ang mukha niya saka matiim siyang tinitigan. “Let me in. Let me get close to you. I promise, you won’t regret it.”

Aminah can see it, Magnus is dead serious. But still, fear clouded her judgement and decision. Inalis niya ang mga kamay nito na nakasapo sa mukha niya saka nag-iwas siya ng tingin.

“Lets stay like this.” Aniya. “Okay na ako sa ganito.”

Magnus shoulder fell but he replied, he just smile.

Tinugon niya ang ngiti nito kapagkuwan ay inaya na itong umuwi ng makitang madilim na ang kalangitan.

Magnus just nod and silently went to the helm to navigate the Yacht back to the port.

Nang makadaong sila sa Port, may pinagbilinan muna si Magnus sa Yacht nito bago sila sumakay sa kotse nito.

Habang nagmamaneho ito pabalik sa lungsod, wala itong imik at hindi siya mapakali. Was it because of what she said earlier? Is his silence because of her?

Napabuntong-hininga siya saka tumingin siya sa labas ng bintana. Dahil gabi na, wala siyang makita kundi ang mga ilaw na nadadaanan nila.

Hanggang sa makarating sila sa condo niya, wala pa ring imik si Magnus.

“Sige.” Aniya saka binuksan ang pinto ng kotse nito. “Ahm,” tumikhim siya, “ingat ka sa pag-uwi.”

Tumango lang ito saka hinintay na makababa siya ng sasakyan. Nang makalabas siya ng kotse nito, kaagad nito iyong pinaandar at pinausad palayo sa condo niya.

Her heart contracted in pain. Shit! Ayaw niya nang masaktan kaya lumayo siya sa mga lalaki, pero heto, nasasaktan na naman siya dahil sa kalahi ni Adan na sinumpa niya tatlong taon na ang nakakaraan.

Mabigat sa dibdib na naglakad siya papasok sa condo niya. Nang makapasok siya, wala siyang buhay na umupo at napadaosdos ng higa sa mahabang sofa.

Habang nakatitig sa kisame, naalala niya si Magnus at ang mga masaya nilang ala-ala habang magkasama. Ang mga mabilis na pagtibok ng puso niya, ang mga maiinit na sandali na pinagsaluhan nila, bumabalik sa ala-ala niya lahat at mas lalong naninikip ang dibdib niya.

Ayaw niya ng ganito kaya naman kinuha niya ang cellphone sa bag at tinawagan si Magnus.

Isang ring palang sumagot na ang binata. “Magnus–”

“Open the door.”

Natigilan siya. “Huh?”

“Open the door.”

“Anong pinto?” Nagtataka niyang tanong. Biglang may kumatok sa pinto ng condo niya. Kumabog ng mabilis ang puso niya.

It cant be…

Mabilis niyang binitiwan ang cellphone saka tumakbo patungo sa pinto ng condo at mabilis na binuksan ’yon.

“Magnus.” Mahina niyang sambit ng makita ang binata sa labas ng pinto.

“Aminah.” Hinawakan siya nito sa pulsohan saka hinila siya palapit dito at hinapit siya sa beywang saka niyakap ng mahigpit. “I’m sorry. I was just mad.”

Mahigpit niyang iniyakap ang mga braso sa leeg nito at ibinaon niya ang mukha sa leeg nito. “Galit ka pa sakin?”

Mas humigpit pa ang yakap nito sa kaniya. “Hindi ko kayang magalit sayo ng matagal.”

Her heart melted. “Gusto mo bang dito matulog ngayong gabi?”

Bahagyan siya nitong pinakawalan saka matiim siyang pinakatitigan. “Puwede bang matulog ako sa tabi mo habang-buhay?”

Her heart flipped. “Magnus…”

“I would really like that.” He smiled. “Would you… let me?”

Hindi niya napigilan ang kinikilig na ngiting kumawala sa mga labi niya. “Dito ka matulog ngayong gabi, pati sa susunod na gabi, tapos sa susunod na linggo, at kung gusto mo buong buwan dito ka matulog.”

Tumaas ang dalawang kilay ni Magnus, may kislap ng kasayahan ang mukha nito. “E, sa susunod na buwan?”

“Pag-iisipan ko pa.” Nangingiting sagot niya saka hinila ito papasok.

“Bukas na pala ang photo shoot mo para sa Advertisement ng produkto na gawa ng kompanya ko.” Wika ni Magnus habang hinihila niya ito patungo sa second floor.

“Oo nga e.” Nang makarating sa kuwarto niya, mabilis niyang inayos ang kama niya. “Nakakapagod na namang araw bukas.”

“I’ll be with you the whole day.”

Nakangiting nahiga siya sa kama saka tinapik niya ang space sa tabi niya. “Higa ka na.”

Magnus smiled and took off his shirt, then he lay beside her with only his pants on.

Ginawa niyang unan ang braso nito saka yumakap siya sa beywang ng binata. At dahil masyadong malapit ang mukha niya sa dibdib nito, kita niya ang ibang tattoo nito sa katawan na hindi niya pinapansin noon.

“Bakit ang dami mong tattoo?” Tanong niya kay Magnus.

“Pinapa-tattoo ko kasi yong mga importanteng pangyayari sa buhay ko.” Patagilid itong humarap sa kaniya. “Mukhang interesado ka sa mga tattoos ko.”

Napangiti siya. “Kinda.”

“Ask away.”

That made her smile. “Ito,” tinuro niya ang tattoo nito na nasa tagiliran, nasa ibaba ng June 07, 2013. “Ano naman ’to?”

“What does it say?” Balik na tanong ni Magnus.

Binasa niya ang tattoo nito. “In love with a killer.” Kunot nuong ibinalik niya ang tingin sa mukha ng binata. “Ano ’yan?”

“Its a song.” 

Kumunot ang nuo niya. “Kanta ’yon?”

He nodded. “Yon ‘yong kanta nuong una tayong nagsayaw sa bar. You were dancing like there’s no tomorrow and you look so pretty while swaying your hips and rockin’ your body.”

Lumamlam ang mga mata niya. Talagang naalala ni Magnus ang bawat detalye ng una nilang pagkikita. “Ipaalala mo nga sakin.”

“I’m not a good singer, baby.”

Umikot ang mga mata niya. “Pakialam ko maman. Just sing. Ipaalala mo sakin.”

“Oo na.” Tumikhim ito saka nagsimulang kumanta.

’ A little danger’s never stopped me before…

Seduced by hypnotic eyes and a kiss to die for.

Everything you do causes me pain…

Torture me with a smile, burning me with your flames.’

Bumilis ang tibok ng puso ni Aminah ng makitang titig na titig sa kaniya si Magnus habang kumakanta. He have a decent voice and its making her heart thump like crazy.

’ I taste blood everytime that we kiss…

Get lost in your gaze when you’re licking your lips

I’m lyin’ here, i’m holdin’ my breath…

Can’t wait for you, to love me to death.’

Sadyang binitin nito ang pagkanta saka nagsalita.

“Naaalala mo na?” Tanong nito.

Umiling siya. She was drunk that night. Hindi niya maalala ang kalahati ng nangyari ng gabing ’yon.

“Keep singing.” Aniya.

Magnus smiled and he continued singing.

’ Yeah turn it up, this f-f-f-fire inside

Yeah turn me up, your body’s a weapon tonight…

You cut me up, cut me up, stab me straight through the heart

Don’t you know i’m in love…’

Hinaplos ni Magnus ang mga labi niya kapagkuwan ay ginawaran siya ng masuyong halik sa mga labi. Kapagkuwan ay pabulong itong kumanta habang ang mga labi nila ay isang gahibla nalang ang pagitan.

’. ..with a killer, its driving me wild.

Masochistic thriller, you’re my burning desire

Don’t care if i make it out alive

K-k-killer, love me ‘till the day that i die.’

“May naalala ka na?” Tanong ni Magnus matapos kumanta.

Mahigpit siyang yumakap sa beywang nito. “Blurry. Lasing ako ng gabing ’yon at matagal ko nang binura ang petsang iyon sa isip ko. Kaya pasensiya ka na kung hindi ko maalala.”

“Its okay.” Hinaplos nito ang buhok niya. “I remember every detail of it. Magtanong ka lang, sasagutin kita.”

Lihim siyang napangiti. She felt flattered that Magnus remember their first meeting. Sinong mag-aakala na may lalaking magpapahalaga ng ala-alang matagal na niyang kinalimutan.

“Inaantok ka na?” Kapagkuwan ay tanong sa kaniya ni Magnus.

Tumango siya.

“Turn around.” Bulong ni Magnus sa tainga niya.

Mabilis siyang sumunod ang sinabi ni Magnus. Tinalikuran niya ito habang naka-unan pa rin sa braso nito.

Then her heart started going wild when Magnus embraced her from behind. Its like he’s cocooning her from all the pain in the world. He snuggled, hugged her tighter and kissed her nape.

“Good night, baby.” Bulong ni Magnus sa kaniya.

Niyakap niya ang braso nito na nasa beywang niya. “Good night, Magnus.”

Ipinikit ni Aminah ang mga mata at magaan ang pakiramdam na natulog habang yakap-yakap siya ng lalaking unti-unti nang nakakapasok sa puso niya.

NANG MAGISING si Aminah kinaumagahan, sabay silang nag-agahan ni Magnus at sabay din silang nagtungo sa venue kung saan gaganapin ang photo shoot para sa Advertisement.

At habang ginagawa ang photo shoot, hindi siya nagsisising kinansela niya ang Fashion Show niya dapat ngayong araw.

Masaya siyang gawin ang photo shoot lalo na at alagang-alaga siya ni Magnus.

The day was tiring but it was amazing. Masaya sila ni Magnus na kumain ng lunch at dinner ng magkasama.

Bago siya nito ihatid sa condo niya, dumaan muna sila sa bahay nito para kumuha ito ng ilang pares ng damit kasi balak na naman nito sa condo niya matulog na ayos lang naman sa kaniya.

Nang makarating sila sa condo niya, natigilan siya ng makitang may puting envelop sa may ilalim ng pintuan.

Kunot ang nuong pinulot niya iyon saka inalaman ang laman.

It’s a wedding invitation.

“Kaninong kasal?” Tanong ni Magnus na nakapasok na pala sa condo at nakasilip sa hawak niyang imbitasyon.

Sinipa niya pasara ang pinto saka naglakad patungo sa sala at pabagsak na umupo sa mahabang sofa.

“Sa pinsan ko.” Sagot niya sa tanong ni Magnus ng umupo ito sa tabi niya. “Si Sheena. Ikakasal na siya sa one year boyfriend niya.”

“Pupunta ka ba?”

Humilig siya sa balikat ng binata. “Hindi ko alam. Nakakabagot naman ang kasal, e.”

“Gusto mo samahan kita?”

Nag-angat siya ng tingin sa binata na nakatingin din pala sa kaniya. “Okay lang ba sayo? I’m bitter when it comes to weddings so… you might be embarrass with me or something…”

He smiled. “I’ll be with you in every second of your bitterness. Hindi kita ikakahiya kahit pa ipagsigawan mo sa simbahan na walang forever.”

Mahina siyang natawa. “Talaga?”

“Oo.”

Aminah can’t help but to embrace Magnus tightly.

This man… this man really is something. And she really, really, really like him.

#LustMovesInMysteriousWaySoBeware- kapag kayo nilibog, ikiskis niyo nalang sa pader yan kung la ka namang asawa. Haha. Baka biglang dumami lahi mo dahil sa isang libog na hindi narendahan.

Bow.

Pero true yan. Lalo na sa mga bata pa. Sa Hospital na pinagtatrabahuan ko daming bata pa na nanganganak. Mga 13-14-15 years old, may panganay na. Kaya kayo, huwag kayong gagaya. Kung kaya niyo naman rendahan, huwag muna, aral muna kayo. Kung may anak ka naman ngayon sa murang edad, gawin mo lahat para sa anak mo at kung makakalugar, mag-aral ka. Kasi yan lang tanging paraan para mabigyan mo ng maayos na buhay ang anak mo. Huwag kang umasa sa lalaking nakabuntis sayo, kumayod ka rin para sa kinabukasan niyo.

Another bow. Hahaha. Nagda-drama na naman ako. Haixt. Bigyan niyo nga ako chocolate, pangwala ng bitterness sa buhay. Pero hindi naman yata eepekto un. Hahaha. Huwag nalang.

#ChocolateForBitterLife

CHAPTER 15

CHAPTER 15

MAHIGPIT ang hawak ni Aminah sa address na isinulat niya sa maliit na papel. Magsa-sampong minuto na niyang hinahanap ang address na nahanap niya sa Internet pero hindi pa rin niya makita.

“Nandito lang ’yon, e.” Pagkausap niya sa sarili habang naglalakad at patingin-tingin sa mga shop na nadadaanan niya. “Its just here somewhere…”

Tumigil si Aminah sa paghakbang ng may mahagip ang mata niya. Humarap siya sa shop at tiningala niya ang sign board sa itaas.

“Rockin’ Old Language Tattoos.” Pagbasa niya sa nakasulat sa sign board at bumaba ang tingin niya sa maliit na papel na hawak. “Rockin’ Old Language Tattoos.” Pagbasa niya sa nakasulat sa papel. “This is it.”

Malalaki ang hakbang na pumasok siya sa tattoo shop saka nilapitan ang lalaki na nasa likod ng counter.

“Hi.” Nginitian niya ang lalaki. “Ahm, puwedeng magtanong?”

Kaagad na ibinigay sa kaniya ng lalaki ang buong atensiyon nito. “Oo naman, Miss. Anong maipaglilingkod ko sayo?”

“Ahm,” kinagat niya ang pang-ibabang labi, “may nagta-tattoo ba dito sa inyo na nakakabasa ng celtic?”

“Ah. Oo. Teka lang,” umalis ang lalaki sa counter at kinatok ang pinto na katabi ng counter. “Greta, labas diyan may nagtatanong dito.”

Bumukas naman ang pinto kaagad at lumabas doon ang babaeng may mahabang buhok at puno ng tattoo ang katawan.

“Sino?” Tanong ng babaeng nagngangalang Greta habang ngumunguya ng bubble gum. Itinuro siya ng lalaki na ngayon ay bumalik na sa counter. “Siya. May tanong daw.”

Pinalobo ni Greta ang bubble gum at pinaputok iyon kapagkuwan ay nakapameywang na humarap sa kaniya. “Anong tanong mo?”

Medyo intimidating ang babae pero hindi niya pinahalata. “Ahm,” tumikhim siya, “nakakabasa ka ba ng celtic words?”

“Medyo. May background ako sa old literature and language bago ko naisipang itayo ang tattoo shop na ’to. Adik din ang pamilya ko sa old language kaya naging pamilyar sa akin ’yon sa murang edad.” Naglakad ang babae palapit sa kaniya. “Kaya kong tukuyin ang bawat letra pero kung mga komplikadong sentences na, hindi ko na kaya ’yon.”

“Maikli lang naman.” Nakahinga siya ng maluwang. “Magbabayad ako kahit magkano, basahin mo lang ’to.” Aniya saka itinaas ang laylayan ng blouse niya at pinakita ang celtic word tattoo niya sa tagiliran.

Tumango ito saka lumapit sa kaniya at pinakatitigan ang tattoo niya. Kapagkuwan ay tinapik-tapik nito iyon gamit ang daliri saka ngumiti.

“Mabuti madali lang ’to.” Ani ni Greta saka ngumiti. “It’s a name.”

Kumunot ang nuo niya. “A name?”

Tumango si Greta saka pinaputok na naman ang bubble gum sa bibig. “Magnus yong una yong sa dulo Gregor lang ang nabasa ko. Hindi ako sigurado na nasa gitna. Parang letrang M ’yon at  C na pinagdikit pero hindi ako sigurado.”

Napanganga siya sa babaen. “Magnus?”

Tumango si Greta. “Sigurado ako sa Magnus.” Tinalikuran siya nito. “Libre ’yon, huwag mo nang bayaran.”

Wala sa sariling napahawak siya sa tagiliran niya habang naglalakad palabas ng shop. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nalaman.

Magnus? Magnus ang ibig sabihin ng tattoo niya? Hindi man sigurado si Greta, sinabi naman nitong Gregor ang dulo. E si Magnus lang naman ang may Gregor na apelyido.

Magnus McGregor.

Napakagat-labi siya. “Oh… ano ba ang nasa isip ko at yon ang pina-tattoo ko?”

Mariin niyang pinikit ang mga mata. Ngayong alam na niya ang ibig sabihin ng tattoo niya, pakiramdam niya ay pag-aari siya ni Magnus. And she hate being owned by someone, pero bakit iba ang pakiramdam niya sa isiping pag-aari siya ni Magnus?

Marahas niyang pinilig ang ulo saka nagmamadaling pumara ng Taxi at nagpahatid sa kompaniya ni Magnus. Ayaw niyang ma-stress kaya kailangan niyang makausap ito. Kakausapin niya ito tungkol dito. She’s sure as hell that Magnus knew. Sana nga lang hindi ito magsinungaling sa kaniya.

Nang makarating siya, kaagad siyang pumasok at nagtungo sa elevator at pinili ang top floor kung saan naroon ang opisina ni Magnus . Nang makarating ang elevator sa pinakatuktok, bumukas iyon at natigilan siya ng papalabas na siya ay nagkasalubong sila ni Georgina.

Anong ginagawa ng babaeng ’to dito?

Georgina smirked at her. “He’s mine.” Pagkasabi no’n ay pumasok na ito sa elevator.

Nakaramdam siya ng selos kaya naman malalaki ang hakbang na nagtungo siya sa opisina ni Magnus at walang sabi-sabing pinihit niya pabukas ang pinto.

Halatang nagulat si Magnus ng makita siya. “Aminah.”

Siya naman ay tumuon ang mga mata sa kamay nito na nasa kuwelyo at parang may binunura doon.

Hindi bulag si Aminah. She knew what a lipstick stain looks like.

Lihim na kumuyom ang kamao niya habang kinakain siya ng selos. Did Magnus ang Georgina kissed? Did they made out? Did they do the deed?

Parang may sumasakal sa puso niya. Hindi niya kayang tumingin kay Magnus baka makita nito ang sakit sa mga mata niya.

“Hey, baby, you okay?” Tanong ni Magnus ng nanatili siyang tahimik.

Umiling siya saka ibinalik ang tingin kay Magnus. “Anong nasa kuwelyo mo?” Deretsahan niyang tanong ng walang emosyon ang mukha.

Para wala lang na pinagpag ni Magnus ang kuwelyo saka sumagot. “Its Georgina’s lipstick stain. Kanina ko pa tinatanggal, hindi mawala.”

Napamaang siya sa sagot nito kasabay ng kirot sa puso niya. What the hell? Did he just answered her honestly?

“Bakit ka may ganiyan?” Tanong niya ulit. Tumaas ang sulok ng labi nito. “Selos ka?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Sagutin mo ako.”

Magnus walked towards her, smirking. “You’re jealous.”

“No–”

“Yes, you are.”

“No, i’m not–”

“You are.” May diin nitong sabi saka tumigil sa harapan niya. “You are jealous.” Sinapo nito ang mukha niya saka pinakatitigan siya. “I didn’t kiss Georgina, she did. At sa kakaiwas ko, tumama ang labi niya sa kuwelyo ko. Sa maniwala ka sa hindi, ’yon ang nangyari. Kung hindi ka naniniwala talaga, punta tayo sa CCTV room. I’ll show you that i’m not lying.”

Nagbaba siya ng tingin. “Hindi na kailangan.”

“Good. Now, what are you doing here?”

She looked up at him, “yong tattoo sa side ko, anong ibig sabihin no’n?”

Napansin niyang natigilan si Magnus sa tanong niya. Dahil sa reaksiyin nitong iyon, alam niyang may alam ito at nagdasal siya na sana hindi ito magsinungaling sa kaniya.

Please don’t lie to me. Please prove to me that not all men are liars.

“Well?”

Bumuga ng marahas na hininga si Magnus saka binitiwan ang mukha niya sa pagkakasapo at naging mailap ang mga mata. “You’ll hate me if i tell you–”

“Sabihin mo sakin.” May diin niyang sabi.

He sighed. “Magnus McGregor.”

Hindi alam ni Aminah kung makakahinga siya ng maluwang dahil hindi nagsinungaling si Magnus o sasama ang pakiramdam niya dahil para siyang may tatak na ni Magnus dahil naka-tattoo ang pangalan nito sa katawan niya.

“That night…” huminga ng malalim si Magnus bago nagpatuloy sa pagku-kuwento, “nagustuhan mo yong mga tattoo ko pagkatapos nang ginawa natin sa Hotel at sabi mo gusto mo nang isa kaya dinala kita sa pinakamalapit na tattoo shop. I stop you for a couple of times pero parang sigurado ka na na gusto mo. So you look for a tattoo pero wala kang nagustuhan sa mga desenyong pinakita nila sayo, tapos bigla kang tumingin sakin at sabi mo… ‘ikaw, ikaw ang gusto. I want your name in my skin so i’ll never forget you but at the same time i don’t want the world to see it because you’re mine’. Kaya naman celtic alphabet ang ginamit na letra para sa pangalan ko na nasa tagiliran mo ngayon.”

Nakaawang ang labi ni Aminah habang nagkukuwento si Magnus. Sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito, may mga ala-alang pumapasok sa isip niya… mga ala-alang pilit niyang kinalimutan noon at mga ala-alang hindi niya alam na ginawa niya. Parang tubig sa batis na napakalinaw ng ala-alang dumaloy sa isip niya, para bang kahapon lang nangyari ang lahat.

Parang basang sisiw na wala sa sariling pumasok siya sa isang Bar. Walang pakialam si Aminah kung pinagtitinginan siya ng mga tao dahil sa hitsura niya, wala na siyang maramdamang hiya para sa sarili niya. Lahat yon ay naubos na dahil sa ginawa sa kaniya ng hayop niyang fiance na hindi siya sinipot sa simbahan!

Gusto niyang magwala pero anong magagawa no’n kundi dagdag na kahihiyan para sa sarili niya.

“Ma’am, hindi puwede dito ang basa–”

Pinukol niya ng masamang tingin ang Bartender. “Isang salita pa, gigilitan kita.”

Natigilan ang Bartender at pilit na ngumiti. “A-anong gusto niyong inumin ma’am?”

“Isang bote ng tequila. Plain tequila.” Wala sa sariling sagot at hinintay niya ang order na ibigay sa kaniya.

Nang mahawakan niya ang bote ng tequila na bukas na, uminom siya ng uminom sa mismo sa bote hanggang sa mangalahati iyon. Wala siyang pakialam kung parang nasusunog ang lalamunan at bituka niya dahil sa iniinom, gusto niyang malasing, gusto niyang kalimutan ang nangyari sa kaniya ng araw na ’yon. Ang araw na siguradong isusumpa niya sa buong buhay niya

“Bro, one shot of whiskey.” Anang baritonong boses sa tabi niya.

Hindi napigilan ni Aminah ang sarili na mapabaling sa katabi at para siyang tinamaan ng kidlat ng makita ang mukha ng lalaki.

His lips. His nose. His eyes. His face. His hair His body. Everything about him was perfect in her eyes. And the way he smells, darn, hindi niya alam kung epekto yon ng alak pero para siyang naaakit sa bango nito. He has this bad boy aura and that made him even more sexier.

And while looking at his very handsome face, she forget her pain and anger. Or was it the liquor erasing the pain and anger? Hindi niya alam. At hindi niya rin alam kung anong pumasok sa isip niya na inilahad niya ang kamay rito.

“Hi. I’m Aminah.”  She said in a slurred voice.

Bumaling sa kaniya ang lalaki at napatitig ito sa kaniya ng matiim.

Nang hindi ito nagsalita at gumalaw para tanggapin ang pakikipagkamay niya, inilabas niya sa basa niyang purse ang I.D. saka pinakita dito.

“Heto oh. I’m Aminah.” Nakangiting sabi niya. “Nice to meet you, handsome man.”

Bumaba ang mga mata nito sa I.D. niya saka kinuha nito iyon sa pagkakahawak niya at pinaglipat-lipat ang tingin mula sa I.D. niya at sa mukha niya.

“You look prettier here, Aminah.” He stared at her eyes, his held admiration. “You look like hell today.”

Bumagsak ang balikat niya. “I was in hell today.”

The man eye brows quirked up. “What happened?”

“Hell happened.” Aniya saka kinuha ulit ang bote ng tequila at uminom sa mismong bote at nakangiwing bumaling siya sa guwapong lalaki dahil sa sobrang pait ng alak. “Anong pangalan mo?”

Umupo ito sa stool na katabi niya. “Kung makatanong ka sa pangalan ko parang lalaki akong pini-pick up mo.”

Napalabi siya saka kumuha ng pera sa purse niya saka inilagay iyon sa palad ng lalaki. “Here. I’ll pay you. Just make me happy tonight. Someone just messed me up so bad i just wanna have fun and forget everything thats hurting me.”

Mahina itong natawa saka ibinalik ang pera sa kaniya. “I’ll make you happy without payment.” Inilahad nito ang kamay sa kaniya. “Magnus McGregor.”

“Magnus…” she smiled, “McGregor. I like your name. Parang Magnum.”

Magnus chuckled. “I like your smile. Nakakawala ng stress.”

Mas nilaparan pa niya ang pag-ngiti. “How’s that?”

Mahina itong natawa saka sumimsim ng whiskey na inorder nito. “You still look like hell.”

Inirapan niya ang lalaki saka uminom na naman siya ng tequila sa bote. “Ang sama mo. Ang ganda ko kaya.”

“Agreed.”

Napatitig siya kay Magnus. “I like you. Straight forward. I like it.”

He smiled, making him more gorgeous in her eyes. “I like you too. You make me feel things. I like it.”

Umalis siya sa pagkakaupo sa stool para lumapit kay Magnus, pero nang hahakbang sana siya ng biglang umikot ang paningin niya at nabuwal siya ng pagkakatayo. Buti nalang naroon si Magnus para saluhin siya.

At dahil sa pagsalo nito sa kaniya, nagkalapit ang mukha nilang dalawa at ilang gahibla nalang ang pagitan ng mga labi nila.

“Aminah.” Lumalim ang paghinga nito, “marami ka na yatang nainom.”

Umiling siya saka napatitig sa mga labi nitong siyang nakakuha ng una sa atensiyon niya. “Kiss me?”

Napakurap-kurap ito. “Do you want me too?”

Tumango siya. “I wont ask twice.”

Tumaas ang sulok ng labi ni Magnus. “My kind of girl.” Pagkasabi niyon ay masuyong lumapat ang mga labi nito sa labi niya.

“Aminah? Aminah?”

Napakurap-kurap siya kasabay ng pagtigil ng daloy ng ala-ala sa isip niya. “Ha?”

“You okay? You spaced out.” May pag-aalala sa boses nito.

Napailing-iling siya saka napatitig sa guwapong mukha ni Magnus. “Ikaw…”

Tumaas ang dalawang kilay nito, nagtatanong ang kislap ng mga mata. “Ako? Ano ako?” Medyo kumunot ang nuo nito.

She blinked enumerable times. “I remember you.”

Hindi makapaniwalang napatitig ito sa kaniya. “For real?”

Tumango siya at kinagat ang pang-ibabang labi. “Yes. I do.”

CHAPTER 16

CHAPTER 16

MAHAROT ang bawat paggalaw ni Aminah sa saliw ng maharot ding musika. Basa ang damit niya. May hawak siyang bote ng tequila at may kasayaw siyang guwapong lalaki. Wala na siyang pakialam sa kaniyang ginagawa. What she does doesn’t make sense anymore, maybe its because of the liquor.

“You’re drunk, Aminah.” Bulong sa kaniya ni Magnus na nakahawak sa beywang niya habang nakikipagsayaw sa kaniya.

Akmang aagawin nito ang boteng hawak pero mabilis niya iyong itinago sa likod nito at yumakap siya sa leeg nito.

“This is fun!” Sigaw niya habang gumigiling-giling ang balakang niya. “Fun! Fun! Fun!”

Umiling-iling si Magnus saka niyakap siya ng mahigpit habang maharot din itong nakikipagsayaw sa kaniya.

Ohh! This man knows how to sexy dance. It’s turning her on, big time.

Inilapat niya ang mga labi sa labi ni Magnus at mapusok itong hinalikan. Pareho silang napaungol sa sarap ng halikan nila at mas lalo siyang nawala sa tamang pag-iisip ng hagurin ng kamay nito ang katawan niya.

“You’re wet, baby.” Bulong ni Magnus sa mga labi niya.

Nang-aakit siyang ngumiti saka hinalik-halikan ito sa pisngi patungo sa tainga nito na may piercing. “Yes. I’m very wet.”

“I’m talking about your dress.” He whispered over her ear.

Kinagat niya ang gilid ng tainga nito at nilaro ang piercing nito. “I’m talking about the jem in between my thighs.”

Napaungol si Aminah ng maramdamang pinaglandas ni Magnus ang dulo ng dila mula tainga niya pababa sa leeg niya.

“Baby,” he whispered sexily on her ear, “i want you.”

“Hmm…” she moaned. God she’s so wet. “I want you too, baby.”

Siya na ang sumakop sa malambot at masarap na labi ng binata at mas pinalalim pa ang halik na sinimulan niya.

Mapusok ang bawat paggagad ng mga labi niya sa labi ng binata. Mapusok. Mainit. At maharot. Epekto man iyon ng alak o talagang epekto yon ng lalaki sa kaniya, wala siyang pakialam. Gusto niyang makalimot. Gusto niyang mawala ang sakit at pait ng naranasan niya nitong araw.

And this hot gorgeous man can help her forget. She wants to forget.

Bumaba ang mga labi niya sa baba ng binata… pababa sa leeg nito at tumaas din iyon pabalik sa mga labi niya.

“Aminah…” ungol ni Magnus sa pangalan niya habang hinihimas ang pang-upo niya. “God, you’re fucking gorgeous.”

That made her smile. “Lets go?”

He stilled. “What?”

“Let’s go.” Hinawakan niya ito sa kamay saka hinila niya ito palabas ng Club.

“Aminah?”

Nilingon niya ito. “Hmm?”

“Where are you taking me?”

She smiled mysteriously and kissed Magnus lips then she whispered. “I’m taking you to a place where i can own you.” Kinagat niya ang pang-ibaba nitong labi. “A place where you’ll be mine and i’ll be yours.”

He blinked, stunned. “You’ll be mine? That’s for real?”

Nang-aakit ang ngiti sa mga labi niya. “For real.”

“Good.” His eyes were dilated and full of desire. “Because i want you to be mine, Aminah.”

She kissed his lips. “Then i’ll be yours.”

Pinagsiklop ni Magnus ang kamay nila. “That’s a promise?”

“Promise.”

Hinalikan niya ulit ang binata saka hinila si Magnus patungo sa pinakamalapit na Hotel na nakita niya.

Her brute ex-fiance left her because she wouldn’t let him have his way. Ang gagong ’yon! P’wes, ibibigay niya iyon sa iba. Ibibigay niya iyon sa pinakaguwapong lalaking nakilala niya.

“Aminah? Bakit nakatulala ka riyan?”

Napakurap-kurap siya at napatitig sa kaharap niya. Si Psyche.

“What?”

Psyche rolled her eyes. “Alam mo palagi ka nalang tulala. Is something bothering you?”

Umiling siya saka sumimsim ng kape. “Don’t mind me.” She sighed. “I suddenly started remembering things from before.”

Tumaas ang kilay ni Psyche. “Remembering? Bakit nagka-amnesia ka?”

Siya naman ang umikot ang mga mata. “No. Its just that… i force myself to forget that day.”

Gumuhit ang lungkot sa mukha ni Psyche. “’Yong araw ng kasal mo na hindi ka sinipot ng gago mong ex?”

Tumango siya. “Naglasing ako ng araw na ’yon. At sa paglipas ng taon, tuluyan ko nang nakalimutan ang nangyari, lalo na ang nanyari ng gabing ’yon. Tapos ngayon, paunti-unti, bumabalik siya sa ala-ala ko. Paunti-unti, naalala ko siya.”

Napabuntong-hininga si Psyche. “Alam mo, may nabasa akong article tungkol diyan.”

“Talaga?”

“Hmm-mm.” Psyche smiled. “According sa article na ’yon, bumabalik ang memoryang kinalimutan na dahil may isang tao na galing sa memoryang ’yon na nagbabalik sa’yo.” Nalukot ang mukha nito. “Bumalik ba ang gago mong ex?”

“Kapag bumalik siya, ako mismo magpapadala sa kaniya sa Hospital.”

Mahinang natawa si Psyche. “E, sino ang nagbalik sa buhay mo?”

“Hindi naman yon matatawag na nagbalik kasi ako ang umalis.” Aniya at nanariwa na naman sa memorya niya ang nangyari ng gabing iyon.

“Oh, Magnus…” parang nahihibang si Aminah habang sinasamba ni Magnus ang pagkababae niyang basang-basa na sa sobrang pagnanasa na nararamdaman.

“Oh. Magnus. Magnus. Oh!” Napakapit siya sa gilid ng unan habang gumagalaw ang balakang niya ay hinihimod ng binata ang kaniyang kaselanan.

Her body arched in pleasure. Her eyes dilated in lust. Her thighs are wide open and she’s bliss.

She moaned loudly as Magnus finger slid inside her. Halos mapasigaw siya sa pinaghalong munting kirot at sarap na lumukob sa buo niyang pagkatao.

“Magnus…” pabiling-biling siya sa higaan, “Magnus… h-hindi ko na kaya.” Lumalim ang paghinga niya habang mahigpit na nakasabunot sa ulo niya. “Magnus… i can’t! I’m near… something is coming…”

“Let it go.” Magnus whispered then he suck her cl-toris.

“Oh! Magnus!” Napasigaw siya sa sarap na dulot ng pagsipsip nito sa kl-toris niya.

Umaangat ang balakang niya, napapasigaw siya, naniniksik ang mga mata niya sa sobrang sarap ng pinapalasap sa kaniya ni Magnus.

This is what she needed. This is what she wants! Goodness! Bakit ba siya naghintay ng ganitong katagal para malasap itong sarap. Thank Goodness she found Magnus. The man with a wicked tongue and well experience hands.

“Magnus…” she let it go… hindi na niya kaya. “Hayan na… i can’t… ohh!”

Naramdaman niya ang pagdaloy ng kaniyang katas mula sa loob niya at lahat iyon ay sinipsip ni Magnus.

Aminah felt drained. But Magnus was just starting to pleasure her.

Kinubabawan siya nito saka hinalikan ang leeg niya patungo sa tainga niya at bumulong.

“Are you sure about this?” Pabulong nitong tanong, “you’re drunk and–”

“Take me, Magnus.” Mas ibinuka pa niya lalo ang mga hita ay niyapos ang mga kamay sa likod ng binata, “i’m sure… take me… own me… i’m yours.”

“Are you sure?”

Iniyakap niya ang mga binti sa beywang ng binata at pinaglapit niya ang kanilang mga kaselanan. “Magnus… take me. I want you.”

Mahinang napamura ang binata saka sinakop ang mga labi niya kasabay ng pagpasok ng kahabaan nito sa loob niya.

Mariin siyang napapikit at malakas niyang nakagat ang pang-ibabang labi ng sumigid ang kirot at sakit sa kaibuturan niya.

“I apologize, baby.” He whispered softly, “i’m kinda big.”

Dahil sa sinabi nito, nakalimutan niya ang sakit na nararamdaman at mahinang natawa. “I know. I can feel you inside me, Magnus.”

He sucked the skin on her neck. “God. You’re making me fall for you, woman.”

Her broken heart skips a beat. Its suppose to be a dead organ because of what happened to her but it still manage to beat for this man.

Yumakap siya sa binata at siniil ito ng halik sa mga labi.

Tumigil ito sa paghalik sa kaniya at matiim siyang pinakatitigan. “Iba ka sa mga babaeng nakilala ko. You making me feel things…”

She smiled. “What things?”

“Crazy emotion stuff.”

Mahina siyang natawa. “Crazy emotion stuff?”

“Yes.” He smiled. “I like it. Hindi ko pa ’to naramdaman kahit mailan.”

Hinaplos niya ang mga tattoo nito sa katawan na nakakaakit tingnan saka tumingin sa binata. “Hindi na masakit. Gumalaw ka na.”

He smiled and her heart skips a beat again.

Damn!

Itinulak nito ang katawan paluhod sa pagitan ng nakabuka niyang hita at hinaplos ang beywang niya pababa sa balakang niya.

Napalunok si Aminah habang nakatitig sa matipunong katawan ni Magnus. He looks so hot… so handsome… and his tattoos are making him more hotter in her eyes.

Good God.

Mariin niyang naipikit ang mga mata ng mag-umpisang gumalaw ang binata sa loob niya.

The sensation. The pleasure. The bliss. God! Its making her moan so loud, her throat hurts.

“Magnus! Oh!” Malakas niyang sigaw ng mas isagad nito sa loob niya ang malaki at mahaba nitong pagkalalaki.

God. He really is big. She felt so full. So satisfied. And he feels so good inside her.

“Magnus! Ohh! Magnus!”

Napasabunot siya sa sariling buhok ng maramdamang may sasabog na naman sa kaibuturan niya. Halos mamaos na siya sa lakas ng kaniyang ungol lalo na nang labasan na naman siya at sumunod si Magnus na pinuno ng mainit nitong katas ang pagkababae niya.

“Spacing out again.”

Napakurap-kurap siya saka napailing-iling. “Sorry. Don’t mind me. May naalala lang ako.”

“Oo na.” Inubos nito ang kapeng iniinom. “Iwan na kita diyan sa mga ala-ala mo, may appointment pa ako e.”

She smiled. “Ingat.”

Nagbeso-beso sila ni Psyche. “Ingat din sa masyadong pagkatulala riyan.”

Mahina siyang natawa. “Yeah. Whatever.”

Nang makaalis si Psyche, inubos niya ang natitirang kape. Nang maubos niya iyon, tamang-tama naman na may natanggap siyang text galing kay Magnus.

‘Hey, baby. Want some milk tea?’

Mabilis niyang binura ang mensahe nito at hindi ni reply-yan ang binata. Hanggat hindi naayos at nagiging malinaw sa kaniya ang lahat, ayaw muna niyang makita ang binata.

Everything about him is confusing her.

He’s just too good to be true and if it is too good to be true, there’s a ninety percent chance that it’s not true.

And that’s what scaring her. Lalo na ngayon na may nararamdaman na siya para kay Magnus. Ayaw niyang magpadalos-dalos. Ayaw niyang basta hayaang manaig ang nararamdaman niya para sa binata.

Nasaktan na siya noon, hindi niya hahayaang pati ngayon ay masaktan din siya.

She’s a member of Misandrist Club for a reason.

Huminga siya ng malalim ng makitang tumatawag si Magnus. Pilit niyang pinatay ang pangungulilang nararamdaman niya para sa binata na tatlong araw na niyang hindi pinapansin.

“Not answering his call?”

Napaigtad siya ng marinig ang boses ni Celestia sa tabi niya. Hindi man lang niya napansin ang paglapit nito sa kaniya.

“No.” Sagot niya sa tanong nito.

Si Celestia na mismo ang pumatay sa power ng cellphone niya para hindi makatawag na ulit si Magnus.

Umupo si Celestia sa iniwang upuan ni Psyche sa harapan niya saka mataman siyang tinitigan.

“I feel like i’ll be kicking you out of the club soon.” Wika nito saka matamis na ngumiti. “Is he worth it?”

Hindi siya makatingin ng deretso kay Celestia. “Naguguluhan ako.”

Inabot ni Celestia ang kamay niya na nasa ibabaw ng mesa saka pinisil iyon. “All i want is what best for all of you. This Club is a safe haven for our broken bleeding hearts. Bago ka umalis, bago kita sipain paalis, gusto kong pag-isipan mong mabuti ang desisyon mo. Ayokong matulad ka sa ibang kababaehan dito na pabalik-balik kasi nasaktan na naman. Think this thoroughly, Aminah, is he worth it? Is he trust worthy? Is your heart safe with him? Are you safe with him? And lastly, does he love you enough to grow old with you? Do you trust him enough to be with you ’till you take your last breath?” Ngumiti ito. “Think about it and whatever you decide, i’ll support you, but sadly, i wont be seeing you here in the Club house.”

Tumango siya at ngumiti. “I’ll think it thoroughly.”

“Good.” Pinisil ulit nito ang kamay niya. “Does he love you?”

Gumuhit ang lungkot sa mukha niya. “Hindi ko alam. Hindi naman niya sinasabi sakin.”

“Just make sure that he really loves you before you decide. Ayokong magsisi ka sa bandang huli. Because when that happens, i will really slap you silly.”

Mahina siyang natawa. This woman really is an amazing one. But everybody knew that Celestia is a bitch when it comes to men, but when it comes to women, she have soft heart.

“Thank you for everything.” Aniya na nakangiti.

“You’re very much welcome, honey.” Nakipagbeso-beso ito sa kaniya saka nagpaalam na. “Ingat ka palagi. And think wisely, honey.”

“I will.”

Nang makaalis si Celestia, napabuntong-hininga siya at umalis na rin dahil bago siya umuwi, dadaan muna siya sa ZaiRed Restaurant para bumili ng dinner niya.

Dahil hindi ma-traffic, madali siyang nakarating sa ZaiRed Restaurant.

“Table for two, ma’am?” Tanong ng Waitress na sumalubong sa kaniya.

“No. Take out lang.” Sagot niya.

Ngumiti ang waitress. “This way, ma’am.”

Tumango siya at sinundan ito. Habang naglalakad, may nahagip na pamilyar na mukha ang mga mata niya.

It’s Magnus and Georgina. Dining together.

Napatigil siya sa paglalakad at napatitig sa dalawa na mukhang masayang kumakain ng magkasama. Para siyang binuhusan ang malamig na tubig at nanlamig ang buong katawan niya sa halo-halong emosyong naramdaman.

“Ahm, miss,” tawag pansin niya sa waitress. “Yes, ma’am?”

“I change my mind.” Pilit niyang tinatago ang sakit na nararamdaman. “Hindi na pala ako magti-take out.”

Hindi na niya hinintay ang sagot ng babae, mabilis siyang naglakad palabas ng Restaurant at pinakawalan lang niya ang luhang kanina pa niya pinipigilan mg makasakay siya sa kotse niya.

Fuck! They’re not even in a relationship but Magnus still manage to make her cry.

“God,” tumingala siya saka mariing pinikit ang mga mata habang umaagos ang luha sa pisngi niya, “please… ayoko nang makaramdam ng sakit. Ayoko na.”

Pinahid niya ang mga luha at tinuyo ang basa niyang pisngi.

She’s a Misandrist, darn it! Misandrist doesn’t cry for men!

#IsMagnusHidingAHugeSecretOrNot?

CHAPTER 17

CHAPTER 17

“ I DONT think you should, baby.“ Pigil ni Magnus kay Aminah na pumipili ng gustong desenyo ng tattoo. “Come on, baby, let’s go.”

“No!” Uminom siya ng tequila mula sa boteng na hawak saka pinagpatuloy ang pagpipili.

“Aninah, baby, come on.” Hinawakan siya nito sa kamay. “Halika na.”

“Ayoko nga.” Nayayamot niyang sabi saka uminom ulit ng alak.

Magnus groaned and tried to snatch the tequila bottle from her, pero mabilis niya iyong naiiwas.

“Huwag mo akong pakialaman, Magnus.” Pinandilatan niya ito. “I want to drink.”

“Aminah, nakakatatlong bote ka na niyan.”

Umiling siya. “I can take it. My liquor tolerance is high.”

Magnus sighed. “Aminah naman…”

“Stop it.” Pinandilatan niya si Magnus.

“May napili ka nang desenyo ma’am?” Tanong sa kaniya ng magta-tattoo.

Umiling siya at napatitig sa guwapong mukha ni Magnus kapagkuwan ay ngumiti. She decided. “Ikaw, ikaw ang gusto.” Yumakap siya kay Magnus saka hinalikan ito sa leeg. “I want your name on my skin so i’ll never forget you but at the same time, i don’t want the world to see it because you’re mine.”

Napatitig sa kaniya si Magnus. There’s softness and affection in his beautiful eyes as he looked at her. “You want me on your skin?”

Nakangiting tumango siya saka yumakap sa beywang nito. “I don’t want to forget you.” Malambing niyang sabi saka bumaling sa Tattoo Artist. “I want his name. It’s Magnus McGregor. On celtic alphabet.” She has always been fascinated by that language. “Kaya ba?”

Ngumiti ang tattoo artist. “Kaya, ma’am. Saan mo gusto?”

Bumaba ang tingin sa damit niya. She’s still wearing her wedding gown. Gusto sana niya sa may tagiliran niya pero maghuhubad siya kung ganoon.

“Hmm… sa may tagiliran ko.” Ibinaba niya ang zipper ng gown na suot.

“Aminah–”

Ibinaba niya ang gown hanggang sa may beywang niya saka yumakap siya Magnus dahil wala siyang suot na bra.

Napapikit nalang si Aminah ng maramdamang naglapat ang balat nila ng binata. She can feel her body tingled. Damn. This man has a crazy affect on her.

“Aminah.” Magnus whispered over her ear. “Your breast is giving me a boner.”

Napangiti siya. Hindi lang naman pala siya ang apektado. “We’ll deal with your boner later.” Bulong niya saka tumingin sa Tattoo artist. “Simulan mo na.”

“Yes, ma’am.”

Napaigtad siya at humigpit ang yakap niya kay Magnus ng maramdamang tumusok ang karayom sa balat niya para umpisahan ang pag-tattoo sa kaniya ng pangalan ng binatang kayakap niya.

Magnus… Aminah smiled. She really like his name.

Magnus McGregor .

Nagising ang diwa ni Aminah ng makarinig ng sunod-sunod na katok sa pinto ng condo niya.

Napabuntong-hininga siya saka tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa saka naglakad patungo sa pinto at binuksan iyon.

Pain filled her heart when she saw Magnus.

“Anong kailangan mo?” Walang buhay niyang tanong sa binata.

Magnus frowned at her. “You okay?”

Umikot ang mga mata niya. “Magnus, huwag na tayong maglokohan.” Wika niya saka walang emosyon ang mga matang tumingin siya sa binata. “I saw you with Georgina earlier. Please lang, kung balak mo lang akong saktan, huwag mo nang ituloy. Masyado nang durog ang puso ko, huwag mo nang dagdagan pa.”

Confusion is in his eyes. “Ano ba ang pinagsasasabi mo?”

“Nakita kita kasama si Georgina–”

“Yes. We dine together.” Putol nito sa iba pa niyang sasabihin habang madilim ang mukha at nagtatagis ang bagang na nakatingin sa kaniya. “Why are you always like that? Jumping into conclusion without asking me first? Bakit ba napakadali sayo na pagdudahan ako, ha, Aminah?” Galit ito sa kaniya, ramdam niya iyon. “I haven’t done anything wrong to you, Aminah. Why are you judging me so harshly.”

She pressed her lips together. “I saw you.”

“We’re just dining.”

“Really?”

“Yes.”

“You seem happy?”

“Jealous?”

“No.” Kaila niya saka nag-iwas ng tingin. “Just leave, Magnus. Wala akong oras para sayo.”

“That’s it?” Bitterness was coating his voice. “After everything… that’s it?”

She have to do this. Natatakot siya. Ayaw na niyang masaktan. Ayaw na niyang magmahal ulit. And she’s falling for Magnus. She have to stop all of this.

Matapang siyang tumingin sa mga mata ni Magnus, “you’re…” tumikhim siya, “you’re too good to be true.” Hindi siya kumurap habang sinasabi ’yon. “And if its too good to be true, then its probably a lie.”

Umawang ang labi nito at hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya. “That’s it? Ano pa? Wala na?”

Umiling siya. “Just leave, Magnus. I don’t want to see you again.” Isinara niya ang pinto ng condo at inilapat niya ang nuo sa likod niyon kapagkuwan ay hinayaang makawala ang mga luha na kanina pa niya pinipigilang lumabas.

This is better… the right thing to do. Hindi niya dapat ini-entertain si Magnus mula umpisa.

Loving is a risk… well, she doesn’t want to risk. She wants to stay safe. She want her heart to stay from its safe cocoon. Ayaw na niyang maranasan ang naranasan niya noon na sobrang sakit. Hindi niya kakayanin ’yon, lalo na kung si Marcus ang gagawa ng ginawa sa kaniya ni Josh.

Her heart will perish if that ever happens.

“Aminah! Aminah!”

Napaigtad siya sa malakas na pagkatok ni Magnus sa pinto.

“Aminah! Open this door, damn it!” Sigaw ni Magnus mula sa labas. “Aminah! Please! Mag-usap naman tayo.”

Pilit niyang pinatay ang emosyon sa puso niya.

No! No! No!

“Aminah, let’s talk. Please? Please?”

Humakbang siya paatras sa pinto. “Aminah, please?”

Tinakpan niya ang tainga saka tumakbo patungo sa second floor kung saan naroon ang kuwarto niya.

Ayaw niyang marinig ang boses ni Magnus. Tama na ’to keysa naman mas lumala pa at mas lalo pa siyang masaktan. Ayaw na niya.

Umupo siya sa gitna ng kama at niyakap ang sarili niya habang pinapakalma ang sarili. Nasasaktan siya. Naninikip ang dibdib niya. Masakit.

Pero tama ang ginawa niya. Tama lang ’yon para maisalba niya ang puso niya. Hindi siya makakapayag na masaktan na naman siya.

Tumingala siya sa kisame at pilit na pinapatigil ang mga luha na dumadaloy sa pisngi niya.

“Just stop!” Galit niyang sigaw ng hindi maampat ang mga luha niya. “Just stop, please, stop!”

Sa halip na tumigil, malakas siyang napahikbi at kapagkuwan ay napahagolhol na.

Ito ang iniiwasan niya. Ito ang ayaw niyang mangyari. Pero heto, umiiyak siya dahil sa isang lalaki.

“SA TINGIN mo maganda ’to?” Tanong sa kaniya ni Psyche na lumabas pa sa fitting room para ipakita ang sinukat na damit. “Bagay ba sakin?”

Tumango siya at napabuntong-hininga. Nameywang si Psyche sa kaniya at tinaasan siya ng kilay. “Pagkatapos ng pagkatulala, mukha ka na namang problemado. Ano ba ang nangyayari sayo, girl?”

Umiling siya. “Wala.”

“Are you sure?”

“Yes.” Walang buhay niyang sagot. “Now go back to whatever you’re doing.”

Napabuntong-hininga si Psyche saka bumalik sa ginagawa.

Aminah sighed. Wala siya sa sariling tumingin-tingin sa mga damit na naka-display. May nagustuhan siya pero hindi niya kinuha, wala siya sa mood magsukat at mamili ng damit.

Wala sa sariling napatingin siya sa pinto ng boutique.

Parang may sumakal sa puso niya ng makita si Georgina at kasama nito si Magnus. Naka-angkla pa ang braso ng babae sa braso ni Magnus.

Naninikip ang dibdib na tumalikod siya at umaktong interesado sa mga damit na nasa harapan.

“Sa tingin mo bagay sakin ’to?” Boses iyon ni Georgina at halatang nilalandi nito si Magnus.

“Yeah. I guess so.” Sagot ni Magnus.

“I want it then.” Ani Georgina. “Just like before. Excited na akong makapunta ulit sa Club Red.”

“Yeah. Me too.”

Bumungisngis si Georgina. “I miss doing a body shot with you.”

Kumuyom ang kamao niya dahil sa kirot na nararamdaman ng puso niya. Hindi niya kaya ang sakit kaya naman umalis siya ng boutique at iniwan si Psyche.

Habang naglalakad na nakatungo at nanunubig ang mata, bigla siyang bumunggo sa isang bulto. Nang mag-angat siya ng tingin, mabilis niyang pinahid ang luha ng makita si Michael.

“Hey, Ynah–” napatigil ito sa pagsasalita ng makita ang luhang nahulog sa pisngi niya. “Why are you crying?”

Umiling siya saka tinuyo ang luha sa pisngi. “Wala. Sige, alis na ako.”

Akmang lalampasan niya si Michael ng pigilan siya nito sa braso.

“Wait.”

Nilingon niya ito. “What?”

“Let’s have coffee.” Lumamlam ang mga mata nito. “Mukhang kailangan mo na kausap.”

Umiling siya. “No–”

“I insist.”

Huminga siya ng malalim saka tumango. “Sige.” Maybe Michael can help lessen the pain she’s feeling. “Saan?”

“Follow me.” Hinawakan siya nito sa kamay ay masuyong hinila.

Nagpaubaya naman si Aminah kay Michael hanggang sa makarating sila sa isang Cafe sa loob din ng Mall.

Pagkatapos nilang mag-order, inukupa nila ang mesang nasa gilid, katabi ng salaming dingding ng cafe.

“So?” Panimula ni Michael. “Why are you crying?”

Huminga siya ng malalim. “Wala ’to. Napuwing lang ako kanina.”

“Are you sure?”

Tumango siya. “Ayos lang ako.” Pilit siyang ngumiti. “Salamat pala sa hot choco.”

Michael smiled. “Anything for you, Ynah.”

Nagbaba siya ng tingin. She can see affection on Michael’s eyes and she doesn’t want to see it.

Nang dumating ang order nila, doon tinuon ni Aminah ang buong atensiyon. Panay naman ang kuwento ni Michael at panay naman ang tango niya.

And from the corner of her eyes, she saw a man standing outside the glass wall, meters away from her.

Nagtama ang mga mata nila ni Magnus. Matiim itong nakatitig sa kaniya, matalim ang mga mata nito at madilim ang mukha. He looks livid.

Nagbaba siya ng tingin kapagkuwan ay nginitian si Michael.

Kasama ni Magnus si Georgina at mukhang masaya ang dalawa, ayaw niyang makita ng binata na malungkot siya.

“There’s that smile.” Ani Michael saka hinaplos ang pisngi niya. “Ang ganda mo talaga.”

Pilit niyang nginitian si Michael. “Thank you.”

Bumalik na naman sa pagku-kuwento si Michael at panay lang ang tango niya. Pagkalipas ng ilang minuto, tumingin siya sa dereksiyon kung saan kanina nakatayo si Magnus pero wala na doon ang lalaki.

Nakaramdam siya ng kahungkagan ng hindi na nakita si Magnus, pero nang maalala ang magka-angklang braso ni Magnus at Georgina, nawala ang kahungkagang nararamdaman at napalitan iyon ng kirot.

“Ynah? Nakikinig ka ba?”

Napakurap-kurap siya saka tumango. “Oo naman. Medyo napaso lang ako dito sa hot choco.” Pagdadahilan niya.

“Ah. Maybe we should dine together later?”

Umiling siya. “May appointment ako mamaya.”

“Ganoon ba? Maybe some other time.”

She fake a smile. “Maybe.”

Gusto na ni Aminah na tapusin ang pagkakape niya kasama si Michael pero hindi niya mamadali dahil mainit pa ang hot choco niya.

Natigilan siya ng marinig ang message tone ng cellphone niya. Mabilis niyang kinuha iyon sa loob ng bag niya saka binasa ang text ng makitang galing iyon kay Magnus.

‘May ipinalit ka na pala sakin. Are you having fun with him?’

She replied. ‘Yes.’

Ilang minuto ang lumipas bago sumagot si Magnus sa text niya.

‘Keep him away from me, baby. I might beat him to pulp for touching you.’

Sumikdo ang puso niya sa nabasa. Mabilis niya iyong binura saka ibinalik ang cellphone sa bag at nginitian si Michael.

“I’m sorry but i have to go. Nagtext na kasi ang kaibigan ko.” Ayaw niyang mapahamak si Michael ng dahil sa kaniya. Naalala pa niya ang galit sa mukha ni Magnus ng makita nito si Michael na kausap niya. The anger in his eyes scared her. “Sige, alis na ako.”

Hindi na niya hinintay ang sagot ni Michael. Mabilis siyang umalis ng cafe at lumabas na rin siya ng Mall.

Mabilis ang bawat hakbang niya patungo sa parking lot. Nakahinga siya ng maluwang ng makasakay siya sa kotse niya.

Sumikdo ng mabilis ang puso niya ng marinig na nag ring ang cellphone niya. Mabilis niyang kinuha ’yon sa bag at tiningnan kung sino ang tumatawag.

Annoying Magnus Calling…

Huminga muna siya ng malalim bago niya sinagot ang tawag. “H-hello?”

“Pinagpalit mo na ako sa iba?” Walang emosyon ang boses ni Magnus sa kabilang linya.

“Magnus–”

“I change for you, Aminah!” Bigla nitong galit na sigaw na ikinagulat niya. “I change for you, baby.” His voice softened. “Because i thought, if i become a better person, if i become a good man, a clean man, you’ll finally stay with me. Why is it so hard for you to care for me, huh, Aminah?” There’s sadness on his voice. “Why? Mahirap ba akong magustuhan? Mahirap ba akong pagkatiwalaan? Hindi pa ba sapat na nagbago na ako? Hindi pa ba sapat ang pag-aalaga ko sayo?”

Naninikip ang dibdib niya dahil sa kalungkutan sa boses ng binata. “Magnus…”

“You know what, Aminah…” he sound like he’s choking, “… you’re killing me… you’re killing every bit of goodness that i have. You’re killing the better man that i have become…”

“Magnus–”

“Huwag ka nang lalapit ulit sa lalaking ’yon.” Biglang naging matalim ang boses nito, “kapag lumapit ka pa sa kaniya, hindi ko alam kung kaya ko pang pigilan ang sarili ko. You’re mine, Aminah. You promise me that three years ago. At pinanghawakan ko ang pangako mong ’yan sakin. Akin ka lang, at hindi ako makakapayag na may ibang lalaking humawak sayo tulad ng paghawak ko sayo.”

Sasagot sana siya pero pinatay na nang binata ang tawag.

Nanghihinang bumaba ang kamay niyang may hawak sa cellphone saka ipinikit niya ang mga mata.

“Mali ba ang naging desisyon kong dumestansiya muna kay Magnus?” Tanong niya sa kawalan. “Mali bang isipin ko muna ang puso ko bago ang iba?”

All she’s doing is self-preservation. Pero bakit nangyayari sakin ’to?

IMPORTANT A/N: No update tomorrow until wednesday next week. Nasa manila kasi ako for MIBF. Sa mga pupunta, see you sa Sept. 18 from 10am-1pm :)

CHAPTER 18

CHAPTER 18

PAGKATAPOS magpa-tattoo ni Aminah, kahit mahapdi ang pinag-tattoo-an sa kaniya, masaya siyang lumabas ng tattoo shop kasama si Magnus. She felt light. Siguro epekto iyon ng alak na kanina pa niya iniinom.

“I dont want this night to end.” Wika ni Magnus habang naglalakad sila patungo sa motorsiklo nito.

Aminah smiled. “Yeah. Me too.”

Inakbayan siya nito. “You’ll stay with me, yeah?”

Hindi niya nasagot ang tanong nitong iyong hanggang sa makarating sila sa motor nitong nakaparada.

“Give it to me.” Ani Magnus na nakalahad ang kamay sa kaniya at nakatingin ang mga mata nito sa bote ng alak na hawak niya. “Akin na ’yan, baby, let me put it away. Ayokong madakip tayo ng Pulis dahil diyan.”

Nakasimangot na ibinigay ni Aminah kay Magnus ang alak na hawak. “Ibigay mo yan sa akin mamaya, ha?” Parang batang sabi niya.

Magnus smiled. “Yes, baby.”

Binuksan nito ang u-box ng motorsiklo para doon ilagay ang bote ng alak na hawak niya pero hindi sa alak na hawak nito nakatuon ang tingin niya kundi sa laman ng u-box.

White grains like powder and aluminum foil. Lasing siya pero kumukudlit sa isip niya ang babala sa nakikita.

No. She looked at Magnus. He looks so handsome, and innocent and amazing. He can’t be using that! He cant be using drugs!

Mukhang napansin ni Magnus na natigilan siya at natahimik kaya siguro bumaling ito sa kaniya.

“Hey, baby–” napatigil ito sa pagkausap sa kaniya at natigilan kapagkuwan ay sinundan nito kung saan nakatingin ang mga mata niya. “Fuck!” Mabilis nitong sinara ang u-box at humarap sa kaniya. “I can explain that, baby.”

She blinked. “Ano ’yan?”

“Its…” binasa niya ang nanunuyong labi, “it’s… ahm, it’s…”

Umiling siya. “That’s not what i think it is, right?”

“Aminah.”

“Right?”

Bumuga ito ng marahas na buntong-hininga. “It is. I use it sometimes.”

“Sometimes?”  Napaawang ang labi niya, “or was it most of the time?”

“Aminah, i can explain.”

Humakbang siya paatras, umiiling ang ulo niya, hindi pa rin makapaniwala sa nakita at sinasabi ng binatang nakasama ngayong gabi hanggang magdamag. “No… you dont use that.”

“Aminah, i can change.” Humakbang ito palapit sa kaniya habang humahakbang siya paatras. “Aminah, i can be a clean man. Just give me a chance. I can do it. I dont know why i’m feeling like this towards you but its enough to make me change. Aminah, Stay.”

Marahas siyang umiling. “No… stay away from me…”

Mas mabilis ang hakbang niya paatras hanggang sa tinalikuran niya si Magnus at mabilis na tumakbo palayo. Tumakbo siya ng tumakbo hanggang sa muntik na siyang mabunggo sa taxi na padaan. At nang makitang wala iyong sakay, mabilis siyang sumakay doon at nagpahatid sa bahay niya.

This night… was a mistake. This whole day is a mistake. Since this morning ’till dawn. Lahat yon isang pagkakamali na ayaw na niyanh balikan pa.

She wants to forget everything about Magnus. She wants to forget every pain she felt because of her scumbag ex-fiance. She wants to forget everything that has happened today. Everything.

Malalim na napabuntong-hininga si Aminah ng matapos ang pagdaloy ng memorya niya sa nangyari sa kanila ni Magnus ng gabing iyon na pilit niyang winala sa isip niya.

Now that she remembered, she realized, hindi naman niya kaagad nakalimutan si Magnus. She keeps on thinking him for a month after that night, but slowly and surely, she finally get rid of him from her mind.

And after three years, he came back… she saw him again. Hindi niya alam kung papaniwalaan niya ang sinabi nito sa kaniya na nagbago na ito, na hindi na ito gumagamit ng bawal na gamot.

He looks like a clean man. He’s not wearing piercings anymore. Pero sapat na nga ba ang tatlong taon para magbago ang isang tao sa nakasanayan nito?

She sighed. “Shit.”

Bahagyan siyang napaigtad ng bigla nalang nag-ingay ang cellphone niya. Inabot niya iyon saka tiningnan kung sino ang tumatawag.

Key Calling…

She sighed before answering the call. “Yes?”

“Oh, handa ka na ba para sa last Photoshoot na tin para sa MMCG?”

Nagsalubong ang kilay niya, “MMCG?”

“Yes. MMCG. Remember? May last photo shoot pa tayo sa kanila.”

Napabuntong-hininga siya. Oo nga pala. “Bukas pa naman yon diba?”

“Oo, pero mag beauty rest ka na, ha?” Bilin sa kaniya ni Key.

“Yes, Manager.”

Mahinang natawa ang nasa kabilang linya saka nagpaalam na. “Sige na, i just called to remind you that. See? Tama ako. Muntik mo nang makalimutan.”

Napangiti siya. “Thanks, Key.”

“You’re very much welcome, honey.”

Nang mawala sa kabilang linya si Key, napatitig siya sa kisame ng kuwarto niya. Na-isturbo lang ang katahimikang nakapalibot sa kaniya ng marinig na tumunog ang message alert tone niya.

Ini-angat niya ang kamay kung saan hawak niya ang cellphone at binasa niya ang natanggap na text.

Her heart skips a beat. Its from Annoying Magnus.

‘Let’s talk.’

Nilabanan niya ang sarili na huwag reply-yan ang text ni Magnus pero naputol din iyon ng biglang tumawag ang binata.

She forced herself not to answer, but her hands have a mind of its own.

“H-hello?” Aniya.

“Lets talk, Aminah.”

Parang may sumasakal sa puso niya. “Ano pang pag-uusapan natin? I remembered everything now, Magnus. And my answer is no. I dont want to talk to you–”

“You’re being unfair, Aminah.” He sounds choking. “Bakit mo ba sakin ginagawa ’to? Yes, i was a bad person before but i’ve change. I’ve clean myself up! I even put myself on Rehab so i’ll be clean if we see each other again. Huwag mo naman saking gawin ’to. Huwag ka namang maging unfair. Nagbago naman ako, e.”

Huminga siya ng malalim, “nakita kitang kasama si Georgina na nagsa-shopping.” Sa halip ay sabi niya, “pumunta ba kayo sa Club? Nag body shot?”

Aminah knew that she sounds jealous as hell! Pero hindi niya kaya iyong pigilan. Lumalabas iyon sa bibig niya.

“We didnt.” Ani Magnus.

“Ows?” Mapakla siyang natawa, “i heard you.”

“I didnt.” Ani Magnus saka bumuntong-hininga, “bakit ba ayaw mong makipag-usap sakin?”

“Kasi wala naman na tayong pag-uusapan.”

“So ganoon lang ’yon?” Parang hindi makapaniwala nitong sabi, “dahil lang sa gumagamit ako ng drugs noon kaya ayaw mo na akong makausap? Diba sabi ko naman na nagbago na ako, na hindi na ako gumagamit no’n? Bakit ba ayaw mong maniwala sakin?”

No. This is not about Magnus using drugs before. She knew it. This is about her, being scared to welcome Magnus in her life again. Ayaw na niyang masaktan pa at alam niyang doon iyon patungo kapag pinapasok niya itong muli sa buhay at puso niya. Ayaw na niyang maranasan ang pinaranas na sakit ng ex-fiance niya sa kaniya.

“Just leave me alone.” Aniya saka pinatay ang tawag at niyakap ang sarili.

She’s scared. She’s scared to welcome a man in her life again. Nadala na siya. Ayaw na niya. Kaya kung anong man itong nararamdaman niya para kay Magnus, kailangan na niya iyong burahin at patayin.

She doesn’t want to love Magnus. She doesn’t want to but her heart… it’s a different matter.

NAGGO-GROCERY si Aminah para sa gagamitin niya sa susunog na linggo ng may makasalubong siyang isang tao na ayaw niyang makita.

Si Michael.

Shit!

Iiwas sana siya pero nakita na siya nito kaya huli na para magtago siya.

“Hey, Ynah.” Michael smiled at her. “Hindi ko alam na naggo-grocery ka rin pala rito.”

“Yes.” Iniliko niya ang push cart patungo sa ibang aisle. “Sige, mauna na ako–”

“Wait, sabay na tayo.” Pigil sa kaniya ni Michael. “Gusto kitang makausap.”

Hindi niya pinansin ito at nagpatuloy lang sa paglalakad. Ayaw niyang kausapin ito pero salita pa rin ito ng salita habang magkatabi silang dalawa.

“I want to invite you to coffee.” Ani Michael habang nasa meat section sila. “Pauunlakan mo ba ako?”

“Hindi.” Mataray niyang sabi saka nakataas ang kilay na humarap siya rito. “Look, Michael, dederetsahin na kita, ayoko sayo, so please, could you give me some space?”

Napatigalgal ito sa gulat sa sinabi niya kapagkuwan ay napakurap-kurap. “But i like you.”

“Well i dont.” Ibinalik niya ang tingin sa push cart, “so please, leave me alone.”

“But Ynah–”

“No.”

“But i like you, Ynah!” Giit nito.

“But i dont like you, Michael.” Giit din niya.

“Pero Ynah–”

“Please, tama na ’to.”

Itinulak niya patungong counter ang push cart para magbayad na at para makaiwas na rin kay Michael pero hanggang sa counter ay sinundan siya nito. Kahit hanggang sa paglabas niya ng Grocery Store ay nasa tabi pa rin niya ito.

“Ynah, come on, just one date.” Pamimilit pa rin nito sa kaniya. “Please. Give me a chance.”

Umiling siya saka walang imik na naghintay ng taxi. Wala siyang kotseng dala dahil coding ngayon.

Habang naghihintay, panay pa rin ang pangungulit sa kaniya ni Michael hanggang sa may humaharurot na kotseng papalapit sa kanila.

Kahit siya ay napaatras para umiwas sa kotseng sila ang tinutumbok pero hindi nakaiwas si Michael. Buti nalang bago pa tumama ang kotse sa katawan ni Michael ay bigla iyong tumigil at lumabas mula sa kotse si Magnus.

Matalim ang mga mata ni Magnus, nagtatagis din ang bagang at mahigpit na nakakuyom ang kamao.

“Ito ba?” Tinuro ni Magnus si Michael habang nakatingin sa kaniya na gulat na gulat sa pangyayari. “Ito ba ang bago mo ngayon?” May panunuya sa boses nito.

Hindi pa rin siya makabawi sa sobrang pagkabigla kaya hindi siya makapagsalita, pero si Michael, nakabawi na.

“Ano naman ngayon kung ako ang bago niya?” Balik tanong ni Michael kay Magnus na halata sa boses na parang nagmamalaki. “Ano naman ngayon sayo?”

Mas lalong nagdilim ang mukha ni Magnus. “She’s mine.”

“Yours?” Pagak na tumawa si Michael. “E bakit ako ang kasama niya?”

Magnus eyes becomes dilated and his face darkened even more.

Nasapo nalang si Aminah ang bibig ng umigkas ang kamao ni Magnus at tumama iyon sa ilong ni Michael na ikinadugo niyon.

“Oh god!” She exclaimed in panic.

Tumakbo siya palapit kay Magnus saka niyakap ito sa beywang para pigilan na masuntok pa ulit si Michael. Ayaw niyang makulong ito o kasuhan ni Michael ng dahil sa kaniya.

“Enough, Magnus! Enough!” Sigaw niya habang tinutulak ito palayo kay Michael. “Tama na! Please!”

Napasinghap siya ng bigla nalang siyang hinawakan ni Magnus ang kamay niya at pilit siyang pinasakay sa passenger seat kapagkuwan ay kinuha nito ang mga grocery niya na nabitawan pala niya at inilagay iyon sa back compartment bago ito sumakay sa Driver’s seat at mabilis na pinaharurot ang sasakyan nito palayo.

“Magnus…” huminga siya ng malalim bago ito binulyawan. “Ano ba sa tingin mo ang ginawa mo kay Michael?!”

His jaw tightened, “so he’s your new boy toy?”

“No.” Bumuga siya ng marahas na hininga saka humarap dito. “Bakit ba ganiyan ka mag-isip ha?”

Bigla nitong itinigil ang sasakyan at akala niya ay sasagutin siya nito pero walang imik na dumukwang ito palapit sa kaniya at inayos ang seatbelt at isinuot iyon sa kaniya.

“For your safety.” Wika ni Magnus saka nagmaneho ito ulit.

Parang sasabog ang puso niya sa halong-halong emosyong nararamdaman. After everything that has happened, he’s still concern of her safety.

“Saan kita ihahatid? Sa condo mo ba?” Tanong ni Magnus kapagkuwan.

“Oo, sa condo ko.”

“Okay.”

Napuno ng katahimikan ang buong kotse. Walang umimik sa kanila ni Magnus hanggang sa makarating sila sa parking lot ng condominium na tinutuluyan niya.

“We’re here.” Ani Magnus ng ilang segundo nang nakatigil ang kotse nito at hindi pa siya kumilos para lumabas.

Huminga siya ng malalim saka kinuyom ang kamao. “Ahm,” tumikhim siya, “do you want to go up?”

“Am i welcome?” Balik tanong nito sa malamig na boses.

She nodded. “Yes.”

“Akala ko ayaw mo akong makausap, so i assumed na ayaw mo rin akong makita.” Humigpit ang hawak nito sa manobela. “Tapos ngayon papasukin mo ako sa condo mo.” May mapait na ngiti ang mga labi na bumaling sa kaniya si Magnus, “are playing with me, Aminah?”

Umiling siya. “I just want to…” hindi niya maituloy ang sasabihin.

Ano ang sasabihin niya? She just want to be with him because her traitorous heart is aching for him? That she just want to hold him and feel him because she cant stop herself from missing him?

What? Anong sasabihin niya rito na kaya niyang panindigan? Alam niya sa sarili niya na natatakot siyang tuluyan itong papasukin sa buhay at puso niya kaya hindi niya mapapanindigan kung ano man ang gusto niya sa mga sandaling yon.

“Tama ka.” Huminga siya ng malalim. “Just leave.” Binuksan niya ang pinto at lumabas siya.

Lumabas din si Magnus para kunin ang mga pinamili niya sa back compartment. Akala niya ibibigay nito ang mga yon sa kaniya pero nauna na itong maglakad sa kaniya. Siya naman ay naglakad sa likuran nito.

Nang makalapit sila sa elevator, siya lang ang sumakay, si Magnus ay nanatili sa labas at ini-abot lang sa kaniya ang mga pinamili niya.

“Here you go.” Anito.

Tinanggap niya ang pinamili pero nanatiling nakaharang ang kamay ni Magnus sa pinto.

“Aminah?”

She looked into his eyes. “Yes?”

“I’ll wait.” Napakaseryuso ng mukha nito habang nakatingin sa mga mata niya, “naghintay na ako ng tatlong taon sayo, kaya ko pang maghintay ng ilang taon pa hanggang sa handa ka nang tanggapin ako sa buhay mo.” Pagkasabi no’n ay inalis nito ang kamay nito na nakaharang sa pinto at sumara ang elevator.

Aminah just stared at the elevator’s close door, her heart aching.

#ItsScaryToLoveAgain - lalo na kung minsan sa buhay mo, naranasan mo ang pait at sakit ng salitang pag-ibig.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

ABALA si Aminah sa pag-aayos sa sarili para sa photoshoot niya ng tumunog ang cellphone niya. Nang tingnan niya kung sino ang tumatawag, nagsalubong ang kilay niya ng makitang unregistered number iyon.

Hmm…

Pinulot niya ang cellphone na nasa kama saka sinagot ang tawag. “Good morning. Who’s this?” Tanong niya sa nasa kabilang linya.

“May i speak to Miss Aminah Pajota?”

“Speaking.”

“Oh, hello ma’am. This is Romero’s Hospital Main Branch, we are calling you to inform you that your husband is in the Hospital.”

Kumunot ang nuo niya. “Husband?” Ulit niya na nagtataka at naguguluhan, “i think you called the wrong number.”

“Are you Ms. Aminah Pajota?”

“Yes.”

“Then you are the person we’re looking for. Nandito nakasulat ang pangalan mo sa in case of emergency ng I.D. na nakuha namin sa wallet ng pasyente. Unless, you don’t know Mr. Magnus McGregor?”

“M-Magnus?” Kinain ng takot ang puso niya, “a-anong nangyari kay Magnus? Teka, a-anong… b-bakit siya nandiyan sa Hospital? Dapat nasa photoshoot siya ngayon! Ano ba ang nangyayari? May nangyari bang masama sa kaniya?” Ang dami niyang tanong at ni isa walang sinagot ang nasa kabilang linya.

“Mas makabubuti kong pupunta kayo ngayon dito.” Anang nasa kabilang linya.

Tumango siya. “Yes. I’m coming.”

“We’ll wait for you, Ma’am.”

Nang mawala ang nasa kabilang linya, mabilis siyang lumabas ng condo niya at sumakay sa elevator. Wala siyang pakialam kung hindi pa niya nasusuklay ang buhok. Abo’t-abot ang kaba at pag-aalalang nararamdaman niya para sa binata.

Parang hindi siya makahinga sa tuwing pumapasok sa isip niya ang mga posibilidad na nangyari dito.

“Oh God, please,” mahina niyang sambit, “please, keep him safe. Please.”

Nang bumukas ang elevator, malalaki ang hakbang na lumabas siya ng gusali at sumakay sa kotse niya at mabilis iyong pinaharurot patungo sa Romero’s Hospital Main Branch.

Wala siyang pakialam kung lampas na sa speed limit ang bilis ng pagmamaneho niya. Kailangan niyang makita si Magnus. Kailangan niyang masigurong ayos lang ito. Kailangan niyang makitang ayos lang ito at hindi siya iiwan.

Isang butil ng luha ang nalaglag mula sa mga mata niya. “Be safe, Magnus.” Napahikbi siya, “i’m sorry… please be safe.”

Nang makarating siya sa Hospital kung nasaan si Magnus, kaagad siyang lumapit sa Information Desk. “Magnus McGregor. Where is he?”

Kaagad namang tumipa-tipa sa keyboard ng desktop ang staff na nasa likod ng Information Desk saka tumingin sa kaniya. “Nasa Emergency po siya, ma’am.”

“Thank you.”

Mabilis niyang nahanap ang emergency at inisa-isa niya ang higaan, hinanap si Magnus, hanggang sa makita niya ang binata sa dulo ng higaan.

Nasapo niya ang bibig ng makitang may dugo sa mukha nito at nagkalat na dugo sa damit. May malay si Magnus at panay ang ngiwi nito sa sakit sigurong nararamdaman.

May dalawang nurse at at isang Doktor ang nag-aasikaso dito.

“Oh, god.” Mahina niyang sambit saka mabilis na lumapit kay Magnus. “Okay lang ba siya?” Tanong niya. Halos manikip ang dibdib niya sa takot at kaba. “Okay lang ba siya?!” Tumaas ang boses niya ng walang sumagot sa kaniya.

Bumaling sa kaniya ang Doctor na mukhang hindi natinag sa pagsigaw niya. “Kaano-ano ka ng pasyente?”

Naging mabilis ang sagot niya. “Ako yong nasa I.D. niya na dapat tawagan kapag in case of emergency.”

“Oh.” Tuluyang humarap sa kaniya ang Doctor. “He’s fine. May mga gasgas lang siya sa katawan dahil sa pagbunggo niya sa likod ng kotse at tumilapon siya dahil sa motorsiklo siya nakasakay at may bali din siya sa braso. Mabuti nalang at hindi masyadong mabilis ang motor niya kaya yan lang ang tinamo niya pero kailangan pa rin niya ng tulong kaya ka namin pinatawagan. Nalinis na namin ang gasgas sa mukha niya at naka-cast na rin ang kanan niyang kamay.”

Para siyang nakahinga ng maluwang sa sinabi ng Doctor. “Magiging maayos din naman ang lagay niya diba?”

“Yes. Puwede mo nang i-uwi ang pasyente pagkatapos mo’ng pumunta sa Billing section. After two weeks, bumalik kayo rito para masuri ko ang naka-cast niyang braso.”

“Thank you, Doc.”

Tumango ang Doctor, “sige, maiwan ko na kayo.”

Tumango siya saka lumapit kay Magnus na ngayon ay pangiwi-ngiwi habang pinipilit ang sarili na umupo. Kaagad naman niya itong dinaluhan at tinulungang makaupo.

“Dahan-dahan lang ang paggalaw.” Sabi niya, “may cast ka.”

Nang maayos na itong nakaupo, tumingin ito sa kaniya. “I’m sorry you have to be here.” Nag-iwas ito ng tingin, “hiningan kasi nila ako ng I.D. kaya na-contact ka nila.”

Speaking of which, “bakit pala ang pangalan ko ang nakalagay sa in case of emergency mo sa I.D.?”

Naging mailap ang mga mata nito, “i ahm, i… ahm,” nauutal ito hanggang sa naging tahimik ito at hindi na umimik.

“Magnus,” sinapo niya ang mukha nito saka pilit niyang pinaharap ang mukha nito sa kaniya, “tell me. Bakit nakasulat ang pangalan ko sa I.D. mo?”

“I have no one, Aminah.” His eyes looked inyo hers, he looks so vulnerable, “no parents, no siblings, no relative that i know… nothing.”

Hinaplos niya ang pisngi nitong walang gasgas. “Why me?”

He shrugged. “Because i trust you.”

Binasa niya ang nanunuyong labi saka mahinang napabuntong-hininga, “paano kung na-aksidente ng hindi pa kita kilala. Anong gagawin mo, ha? Siguradong hindi ako pupunta. Sinong mag-aalaga sayo? Sino pupunta dito sa Hospital? Nag-iisip ka ba? Puwede namang ilagay mo ang numero mo sa bahay, bakit numero ko pa? At teka, paano mo nakuha ang number ko?”

“Pina-update ko palang ’yong I.D. ko. Pinalagyan ko ng numero mo, dati pangalan mo lang. So kung na-aksidente man ako no’n, hindi ka nila matatawagan.”

Napabuga siya ng marahas na hininga. “Kahit pa.” Napailing-iling siya. “Magnus naman e…”

“Alam ko namang ayaw mo akong makita.” Anito saka umalis sa pagkakaupo at napangiwi ng lumapat ang mga paa sa sahig. “Fuck…”

Aminah sighed and wrapped her arms around Magnus’ waist. At ang isa nitong kamay na wala namang bali ay ipinatong niya sa balikat niya para alalayan ito.

“Saan ka ba pupunta?” Kunot ang nuong tanong niya sa binata.

“Just let me be, Aminah. Pupunta ako sa Billing. Alam ko naman na ayaw mo akong makita kaya makakauwi ka na.”

Pinaikot niya ang mga mata. “Magnus, nandito nga ako diba? Kung ayaw kitang makita, e di sana hinayaan kitang mag-isa dito.”

Magnus stilled. “So you want to be here?”

“I’m worried.” Tiningala niya ito, “kaya maupo ka muna dito, okay? Ako na ang bahalang pumunta sa Billing. Babalikan nalang kita rito.”

Napaupo ulit ito sa higaan, “babalikan mo talaga ako?”

“Oo.”

“Okay.” Tumitig ito ng matiim sa kaniya, “hihintayin kita.” Parang may ibang ibig sabihin ang sinabi nito.

Tumango lang siya saka lumabas ng E.R. at hinanap ang Billing Section kung saan siya magbabayad. Madali naman niyang nahanap iyon at pangalan lang ang hiningi sa kaniya sa Billing at hinanap iyon sa computer pagkalipas ng ilang minuto, mayroon na siyang Statement of Account. Nang makabayad siya sa Cashier, kaagad siyang bumalik si Magnus sa E.R.

Naka-upo pa rin ang binata at hinahaplos nito ang may gasgas na mukha.

Hinawakan niya ang kamay nito saka inilayo iyon sa sugat nito. “Don’t touch it. Baka ma-infection ka.”

Tumingin ang binata sa kaniya, “tapos na?”

Tumango siya. “Halika na. Ipagmamaneho kita pa-uwi.”

Tumango si Magnus at ini-akbay ang braso sa balikat niya habang siya ay ipinalinot ang braso sa beywang nito saka inalalayan ito palabas ng Hospital at pasakay sa kotse niya.

Nang makasakay siya sa Driver’s seat, dumukwang siya palapit kay Magnus at isinuot ang seatbelt nito pagkatapos ay pinausad na niya ang kotse.

“Ayokong umuwi sa bahay.” Basag ni Magnus sa katahimikan na lumukob sa kotse niya, “puwede bang dalhin mo ako sa ibang lugar?”

Sumulyap siya rito pero mabilis din niyang ibinalik ang atensiyon sa daan. “Saan naman kita dadalhin? At saka mas mabuti na na sa bahay mo kita ihatid, may mag-aalaga sayo do’n. Maliban nalang kung yong gusto mong puntahang lugar ay nandoon si Georgina para alagaan ka.”

Narinig niyang bumuntong-hininga ito. “Bakit naman napasok si Georgina sa usapan natin?”

“Bakit? Hindi ba totoo?”

“Hindi.”

Umingos siya. “Wala kayong relasyon?”

“Wala.”

“Hindi ako naniniwala.” Humigpit ang hawak niya sa manobela. “You dined together. You shop with her.” Nagtagis ang bagang niya, “ako ba talaga niloloko mo?”

“Wala kaming relasyon.” Ani Magnus, “nuong magkasama kaming kumain, it was supposed to be a goodbye dinner. Aalis na kasi siya. Ayokong paunlakan pero mapilit siya at inisip ko na huli na naman dahil aalis na siya at tinatawagan kita noon pero hindi mo sinagot ang tawag ko. But it doesn’t mean that we are together because i like her. I don’t like her, Aminah.

“At oo, sinamahan ko siyang mag-shopping para kahit papaano malibang ako. Ayaw mo akong kausapin, ni mga tawag ko hindi mo sinasagot. Hindi ka rin nag ri-reply sa mga text ko. Nang pumunta ako sa bahay mo, pinagtabuyan mo ako. I was in a bad shaped, Aminah. Para akong mababaliw sa kakaisip kung ano ba ang dapat kung gawin, kausapin mo lang ako. Hindi ko alam ang gagawin ko. And then Georgina came barging into my office, dragging me to the mall. But it was nothing. It didn’t mean anything. Mali ang iniisip mo at hinala mo, hindi ako pumunta sa Club at nag body shot kay Georgina. Pagkatapos kitang tawagan ng araw na ’yon, umuwi na ako, and my maids can testify on that.”

Huminga siya ng malalim bago nagkomento sa sinabi ni Magnus. “I saw what i saw, Magnus.”

“I saw you too, with Michael.” Parang nanunumbat ang boses nito na ikinataas ang presyon niya.

“Michael is none of your business!” Tumaas ang boses niya.

“He is because he’s trying to steal you away from me!”

Itinigil niya ang sasakyan saka galit na humarap kay Magnus. “Hindi niya ako kukunin sayo kasi hindi naman talaga ako sayo in the first place!” Balik niyang sigaw.

Natigilan siya at parang may kumurot sa puso niya ng makita ang sakit na bumalatay sa mukha ni Magnus.

“Magnus…”

Umiling ito at saka mapait na ngumiti. “You’re right. You weren’t mine to begin with.” Tumingin ito sa mga mata niya, “but i thought… after everything that has happened, kahit papaano, may puwang na ako riyan sa puso mo.” Mariin nitong ipinikit ang mga mata saka tumiim ang bagang kapagkuwan ay tumingin ulit sa kaniya, “pero wala kang kasalanan kung bakit ako nasasaktan ngayon. I was the one who assumed… that we have something, that maybe you can find it in your heart to like me and feel what i felt for you. And there’s no one to blame but me. Minahal kasi kita masyado, Aminah, yan siguro ang pagkakamali ko.”

Umawang ang labi niya ng marinig ang salitang ‘minahal’ sa bibig ni Magnus.

“M-mahal mo ako?” Hindi makapaniwalang tanong niya kay Magnus na may halo-halong emosyon sa mga mata habang nakatitig sa kaniya.

Sa halip na sagutin siya, nagpatuloy ito sa pagsasalita na parang hindi siya nagtanong. “Ang mali ko sa lahat ng ’to ay isenentro ko sayo ang lahat ng ginawa ko sa loob ng tatlong taon. Sayo naka-sentro ang buhay ko, Aminah. Sayo umikot ang buhay ko at pagkakamali ko ’yon. Minahal kita masyado kaysa sa sarili ko. Hindi ko nga alam kung bakit kita mahal na mahal ng ganito. Basta nang makita kita ng gabing ’yon, inangkin mo na ang puso ko. I never knew that a man could love like this… that i can love like this. Ikaw… ikaw palagi ang dahilan ng mga ginagawa ko. I clean myself up for you. I went to rehab for you. I become a better man for you. I did everything for you, thinking that maybe, when you see me again and know that i’m now a clean man, you’ll stay and love me.” Mapakla itong tumawa. “Kalokohan pala yong nasa isip ko kasi hindi naman mangyayari ’yon. Hindi mo ako mamahalin tulad ng pagmamahal ko sayo. Maybe this time, i’ll do something for myself, and that is to stay from you from now on. Para sa sarili ko ’to, para hindi na ako masaktan ng paulit-ulit kasi yong babaeng mahal ko, hindi yata maatim na mahalin din ako.” Pagkasabi no’n ay lumabas ito ng kotse niya.

Mabilis din siyang lumabas. “Magnus! Magnus! Get in!”

Pinara ng binata ang papalapit na taxi saka walang lingon-likod na sumakay do’n.

Si Aminah naman ay napatitig lang sa taxi’ng sinakyan nito.

“No…” tears fell from her eyes, “no… don’t leave me.”

Tinuyo niya ang luha saka sumakay ulit sa kotse niya saka mabilis na sinundan ang taxi na kinalululanan ni Magnus.

#AWomanWhoOnlyWantsToRecieveAndNotGive - Ito si Aminah dito. She wants Magnus to Stay pero hindi naman niya magawang tanggapin sa buhay niya. Naku, girl, make up your mind. Maraming nagnanasa kay Magnus diyan. Lol.

CHAPTER 20

CHAPTER 20 “MANANG nasa an si Magnus?” Tanong ni Aminah kay Kay Korita ng pagbuksan siya nito ng gate. Kanina pa kasi siya nagdo-doorbell at walang nagbubukas sa kaniya.

“Nasa loob po si Sir Magnus, ma’am.”

“Puwede ba akong pumasok?”

“Oo naman ho.”

Nilakihan nito ang pagkakabukas ng gate at pinapasok siya. Nang makarating siya sa sala, tamang-tama naman na kabababa lang ni Georgina sa hagdanan mula sa ikalawang palapag.

Nang magtama ang mga mata nila, tumikwas pataas ang kilay nito at ngumisi na parang nang-uuyam.

“Maiwan ko na ho kayo, ma’am.” Paalam ni Nay Korita. “Marami pa kasi akong gagawin.”

“Sige po, Manang.” Aniya.

Nang makaalis si Nay Korita, umakyat siya sa hagdan, wala siyang balak na pansinin si Georgina pero wala talaga itong balak na padaanin siya ng walang gulo dahil hinawakan pa siya nito sa braso para patigilan siya.

“At saan ka pupunta?” Mataray nitong tanong.

Malakas niyang hinawakan ang kamay nito saka binaklas iyon mula sa pagkakahawak sa kamay nito at matapang na sinalubong ang tingin ng babae. “Ano naman ang pakialam mo?”

“May pakialam ako.” Nameywang ito. “Kasi boyfriend ko ang nilalandi mo.”

Parang may sumuntok sa puso niya pero hindi niya bibigyan ng kasiyahan ang babaeng to na makitang nasasaktan siya. Mahal siya ni Magnus. At oras na para paniwalaan niya iyon at hindi magpadala sa takot na nararamdaman niya.

“Talaga? Boyfriend mo siya?” Mahinang siyang tumawa, “kung ganoon, bakit siya nagtapat sakin na mahal niya ako?”

Tumalim ang mga mata nito pero nandoon pa rin ang pang-uuyam. “Hindi ka niya mahal. Ako ang mahal niya. Sa katunayan, buntis ako at siya ang ama.”

Aminah felt her world crumbled on her. “Hindi totoo ’yan.”

Ngumisi si Georgina. “Paano mo naman nasabi na hindi totoo? Sa pagkakaalam ko wala ka naman sa Club ng isandal ako ni Magnus sa pader at inangkin ng paulit-ulit at ito nga ang bunga.” Hinaplos pa nito ang tiyan. “Kaya puwede ba, umalis ka na. Huwag mo nang guluhin ang buhay namin ni Magnus. Hayaan mo kaming maging masaya.”

“Hindi ’yan totoo.” Nag-umpisa nang mangatal ang labi niya. “Hindi…” nakatakas ang isang butil ng luha sa mga mata niya. “Nagsisinungaling ka lang.”

“Am i?” Tumawa ito ng malakas. “So pitiful.” Umiling-iling ito. “Umalis ka na lang kasi, wala kang mapapala dito kasi magiging isang pamilya na kami ni Magnus.”

“Georgina.”

Natigilan sila pareho ni Georgina ng marinig nila ang boses ni Magnus sa itaas ng hagdanan.

Kaagad siyang tumingin kay Magnus. “Kanina ka pa riyan?”

Tumango ito, walang buhay ang mga mata. “Totoo ba?”

Magnus didn’t say anything to deny what Georgina has said. Naghintay siyang magsalita ito, na pabulaanan ang mga pinagsasasabi ni Georgina pero wala. Nanatiling tikom ang bibig nito at walang emosyon ang mga mata.

“Magnus.” Humakbang siya palapit dito. “Diba hindi naman totoo ’yon.”

“Umuwi ka na, Aminah.” Anito na parang kinakapos ng hininga niya.

“Magnus naman…”

“Leave.”

“Magnus, please.”

“Just leave.” Anito saka tinalikuran siya.

“Bye, loser.” Natatawang sabi ni Georgina saka umakyat ito sa hagdan at sumunod kay Magnus.

Tumakbo siya palabas ng bahay at pumasok siya sa kotse niya at doon niya hinayaang mamalisbis ang mga luha na kanina pa gustong kumawala. Parang sinasakal ang puso niya. Ang sakit-sakit. Nararamdaman niya ang pagkadurog niyon, ang pagdurugo. Hindi siya makahinga. Parang namamatay ang puso niya sa ikalawang pagkakataon. Wasak na wasak na ’yon. Hindi niya kaya ang sakit.

Kailangang mawala ang sakit na nararamdaman kundi baka ikamatay niya iyon.

Napatigil ang pag-iyak niya ng tumunog ang cellphone niya na nasa dashboard. Kinapa niya iyon at sinagot ang tumatawag.

“H-hello?” Pinipigilan niya ang sariling mapahikbi. “S-sino ’to?”

“Si Psyche ’to. Tumawag ako para itanong kung tapos na ang photo shoot mo. Magpapasama sana akong nag kape, e.” Anang kabilang linya.

Hindi niya napigilan ang mapahikbi.

“Ayos ka lang ba?” May pag-aalala sa boses ni Psyche. “Wait… are you sobbing?”

Sa tanong nito mas lalo siyang napahagulhol sa sakit na nararamdaman.

“Shit! What happened to you?!” Psyche sounds panicky. “Don’t do this to me, Aminah! Hindi ako magaling sa mga taong umiiyak.”

Mas lalo lang siyang napahagulhol dahil naalala na naman niya si Magnus at si Georgina na magkasama ngayon. Who knows kung anong ginagawa ng dalawa.

“Sinungaling ka.” Napahaghol siya. “Sabi mo mahal mo ako. Sabi mo tatlong taon mo na akong minamahal! Sinungaling! Sinungaling!” Sumigaw siya ng malakas at sinapo ng isa niyang kamay ang mukha niya na basang-basa ng luha.

“That’s it. I’m going to get you. Nasaan ka?” Tanong ni Psyche matapos siyang sumigaw.

In between sobs, she told Psyche where she is.

“I’ll be there. Hintayin mo ako riyan.” Anito.

“Okay.” Pinatay niya ang tawag at tinapon niya ang cellphone sa passenger seat ng sasakyan niya at sinapo ang mukha saka umiyak na naman.

Kailangan niyang makaalis sa lugar na ’to. Tatawagan nalang niya si Psyche mamaya. Binuhay niya ang makina ng sasakyan at pinaharurot niya iyon palayo sa bahay ni Magnus. Palayo sa taong nagdulot sa kaniya ng ibayong sakit sa puso.

Nanubig na naman ang mga mata niya dahilan para hindi niya makita ang dinaraanan. Akmang tutuyuin niya ang mga luha ng maramdamang niya ang impact ng pagbangga ng sasakyan niya sa kung saan kasabay ng malakas ng pagtama ng ulo niya sa isang matigas na bagay at pagkawala niya ng malay.

NAGISING si Aminah sa isang maputing kapaligiran at amoy ng gamot ang nanunuot sa ilong niya. Mukhang nasa isa siyang Hospital. Sinusuri siya ng Doctor ng magmulat ang mga mata niya.

“Mabuti naman ang gising ka na.” Anang Doctor.

Umupo siya at luminga-linga. “P-paano ako napunta rito?” Ang huli niyang naaalala ay bumunggo sang kotse niya.

“May tumawag ng ambulansya dito sa Romero’s Hospital Main. Mabuti nga at may nakakita sayo at may nag magandang loob.” Anang Doctor at itinuro ang shoulder bag niya na nasa uluhan niya. “Yan ang mga gamit mo na nakuha ng staff namin dito sa Hospital.” Ngumiti ito. “Sana walang nawawala sa gamit mo. Anyway, hindi naman masyadong malakas ang pagkakabunggo mo sa poste ng ilaw kaya huwag kang mag-alala. Nasugatan ka lang sa nuo kasi tumama iyon sa gilid ng kotse mo. Mukhang hindi mo suot ang iyong seatbelt.”

Tumaas ang kamay niya para damhin ang parte ng nuo niya na nananakit at mahapdi.

Napa-igik siya ng hawakan niya iyon na natatakpan ng gauze.

“Nilinis na namin ang sugat mo.” Anang Doctor, “kaya sa susunod, mag-iingat ka na. Hindi nalang ang sarili mo ang dapat mong isipin. Kawawa naman ang pinagbubuntis mo, mapapahamak dahil sa kapabayaan mo.”

Umawang ang labi niya at hindi makapaniwalang napatitig siya sa Doctor. “Ano ho ’yon, Doc?” Pakiramdam niya ay nanlamig ang buo niyang katawan. “Pakiulit nga ho.”

“Sabi ko mag-iingat ka kasi kawawa naman si baby.” Ulit ng Doctor. “Oh, siya, maiwan na kita. Marami pa akong pasyenteng aasikasohin. Settle your bills then you can go home.”

Wala sa sariling napatango siya. Gulat pa rin siya sa sinabi ng Doctor pero pilit niya itong tinatanggal sa isip niya. Baka nagkamali lang ito ng sabi sa kaniya o baka namali lang sa pagsusuri o test na ginawa sa kaniya. 

Hindi siya buntis. Hindi! Hindi puwede! Ano nalang ang mangyayari sa anak niya? Kawawa naman ito.

Pinahid niya ang luhang namalisbis sa pisngi niya. “Hindi ako buntis. Hindi maari. Hindi.” Aniya saka kinuha niya ang cellphone at tinawagan si Psyche.

“Where are you?!” Yon kaagad ang bumungad sa maniya. “Wala ka naman dito sa sinabi mong lugar.”

Huminga siya ng malalim. “Nasa Romero’s Hospital Main ako.”

“What? Ano namang ginagawa mo riyan?”

“Naaksidente ako–”

“Aminah! I told you to stay put.”

“–pero okay na ako. Can you pick me up?”

“Of course. Hintayin mo ako diyan.”

Tumango siya saka pinatay ang tawag at umalis siya sa kama saka nagtungo sa Billing Section para magbayad saka sa waiting area na siya naghintay sa pagdating ni Psyche.

Salamat at walang nawala sa gamit niya. Kompleto pa rin iyon, maliban sa sasakyan niya na kailangan pa niyang makipag-ugnayan sa mga may awtoridad para malaman kung nasaan iyon ngayon.

“Aminah! Aminah!”

Napatingin siya sa pinanggalingan ng boses at pagod na ngumiti. “Hey, Psyche.”

“Ayos ka lang? Anong sabi ng Doctor?”

“I’m fine.” Tumayo siya saka nauna nang lumabas ng Hospital. “Halika na.”

Kaagad namang sumunod sa kaniya si Psyche at pinagbuksan siya ng pinto ng paseenger seat.

“Dahan-dahan sa pagsakay.”

Tumango siya. “Salamat.”

Umikot naman ito sa Driver’s seat at sumakay pagkatapos ay binuhay ang makina ng sasakyan nito at pinausad iyon.

Nang nasa kalsada na sila, saka lang nagtanong sa kaniya si Psyche.

“What happened, Aminah? Bakit ka ba umiiyak kanina? Bakit ka naaksidente? Nag-alala ako sayo.”

“Magnus happened.” May tumulo na namang luha sa pisngi niya kahit anong pigil niya do’n. “Sabi niya mahal niya ako.” Napahikbi siya. “I’m finally willing to let go all the bitterness in my heart because of him, tapos nang sundan ko siya, nandoon yong babaeng nabuntis niya sa mga panahong umiwas ako sa kaniya kasi natatakot ako na tanggapin siya sa buhay ko.”

Psyche sighed. “Aminah, of all people, ikaw ang hindi ko inaasahang magpapauto sa kalahi ni Adan.” She tsked. “Pero heto, umiiyak ka dahil sa Magnus na ’yon.”

Niyakap niya ang sarili. “Mas triple yong sakit na nararamdaman keysa nuong hindi nagpakita ang groom ko sa simbahan.”

Napabuntong-hininga nalang si Psyche. “Wala akong magagawa sa sakit na nararamdaman. Tanging ikaw lang ang makakagawa ng paraan para hindi ka na masaktan. But i have some basic questions that you have to answer as honestly as possible.” Sumulyap ito sa kaniya. “Okay? Para din naman sayo ’to. I have to check.”

“Okay.”

Huminga muna ito ng malalim bago nagtanong. “May nangyari na ba sa inyong dalawa?”

Tumango siya, namamalisbis na naman ang luha sa mga mata niya ng maalala ang mga maiinit na sandali na pinagsaluhan nila ni Magnus.

“Oh God.” Mahinang sambit ni Psyche saka nagtanong ulit. “Gumamit ba kayo ng proteksiyon?”

Umiling siya. “It slipped my mind.”

“Slipped your mind?!” Sinigawan siya ni Psyche saka itinigil nito ang sasakyan sa gilid at humarap sa kaniya. “Nababaliw ka na ba?” Pinandilatan siya nito. “If you’re going to practice pre-marital sex, always use protection. Paano kung mabuntis ka, ha? Sinong katuwang mo sa pag-aalaga diyan sa bata? My God, Aminah! Being a single mother is very hard! Kaya dapat nag-isip ka bago mo binuka iyang mga hita mo!”

’ Kaya sa susunod, mag-iingat ka na. Hindi nalang ang sarili mo ang dapat mong isipin. Kawawa naman ang pinagbubuntis mo, mapapahamak dahil sa kapabayaan mo.’

Nasapo niya ang tiyan ng maalala niya ang sinabi ng Doctor. “I love him.” Yon lang sinagot niya sa lahat ng pangaral ni Psyche sa kaniya. “Mahal ko siya, Psyche. Wala akong pakialam sa proteksiyon kasi alam ko sa sarili ko na mahal ko siya. Diba nga, sabi nila, kapag nagmahal ka, nakakalimutan mo ang lahat ng importanteng bagay sa mundo.” Mapait siya ngumiti sa kaibigan. “Hindi ka pa kasi nagmahal at nasaktan, e.”

Nawala ang lahat ng emosyon sa mukha ni Psyche. “Correction, Aminah, nagmahal at nasaktan na rin ako. Kaya nga nasa Misandrist ako diba? I’ve felt what you’re feeling right now. I’ve felt the pain, the loss, the anger, the fear, the desperation  and lastly the hope that maybe, he’ll choose you over her.” Tinuro nito ang puso nito. “Naramdaman ko na yon, Aminah. At alam ko kung gaano kasakit ’yon. Kaya sinabi ko ang mga yon sayo, kasi sa kalagayan mo ngayon, hindi ka pa handang maging isang ina. Na sana dapat, gumamit ka ng proteksiyon. Sana pinangalagaan mo ang sarili mo.”

Umiling siya. “Hindi naman ako buntis, e.” Hindi siya buntis! Hindi! Nagkamali lang ang Doctor na ’yon.

“Let’s make sure.” Pinausad nito ulit ang sasakyan at tumigil ito sa isang Pharmacy Store. “Here. Dito ka lang. Bibili ako ng Pregnancy Test Kit.” Kinuha nito ang susi ng kotse niya at binulsa. “Baka maisipan mong takasan ako.”

Tinuyo muna nito ang luha niya bago ito lumabas at pumasok sa Pharmacy Store. Siya naman ay mas humigpit ang yakap niya sa kaniyang sarili habang ang mga luha ay namamalisbis pa rin.

The pain in her heart wont go away. Kahit anong pagtataboy niya, yong sakit, nakakapit na sa puso niya at parang sinasakal sa sakit ang dibdib niya.

“Ang sakit…” sinapo niya ang dibdib kung nasaan ang puso niya, “ang sakit…” napahikbi siya, “Magnus… ang sakit, Magnus.”

Mabilis niyang tinuyo ang mga luha ng pumasok si Psyche sa kotse at inabot sa kaniya ang Pregnancy Test. “Hanap tayo ng Restaurant.” Ngumiti ito. “Don’t worry. Itsi-check lang naman natin kung nag-iwan ng remembrance ang lalaking ’yon. Lets just pray na wala para maka move on ka na at bumalik sa dati mong sigla.”

Tumango siya pero nanlalamig ang kamay niya. Paano kung tama ang sinabi ng Doctor na ’yon? Anong gagawin niya?

Nang iparada ni Psyche ang sasakyan sa harap ng isang Restaurant, tinanguan siya nito at lumabas ito ng kotse. Siya naman ay nanginginig ang kamay dahil sa kabang nararamdaman.

“Come on.” Ani Psyche ng makalabas siya ng kotse. Hinawakan nito ang kamay niya at hinila siya papasok sa Restaurant.

Nang makaupo sila ni Psyche at nakapag-order, hinawakan ng kaibigan ang kamay niya at pinisil.

“Go on.” Anito na nakangiti. “I’m sure walang laman yan pero kailangan nating makasiguro, okay?”

Tumango siya saka tumayo at pumasok sa restroom ng pang-babae.

Walang laman ang sinapupunan ko. Wala! Wala!

Ginawa niya ang nakasulat sa instruction ng Pregnancy kit saka humigpit ang hawak niya doon habang hinihintay ang guhit.

Pero paano kung may laman? Anong gagawin ko? Ipinilig niya ang ulo. Hindi. Hindi siya buntis.

One red line.

Para siyang nakahinga ng maluwang pero kaagad din iyong nawala ng gumuhit pa ang isang kulay pulang linya katabi ng isa.

Nabitawan niya ang pregnancy test kit sa sobrang gulat sa naging resulta. Nanlamig ang buo niyang katawan. Pakiramdam niya ay nanginginig ang kamay niya. Ang puso niya parang sasabog sa sobrang bilis ng tibok. Halo-halo ang emosyong nararamdaman niya sa mga sandaling yon, hindi siya makagalaw sa kinatatayuan niya. She was rooted in place in so much shock. She couldn’t even move.

“Naiinip na ako sa paghihintay kaya sinundan na kita.” Boses iyon ni Psyche sa likuran niya pero wala doon ang atensiyon niya kundi sa tiyan niyang natatakpan ng kaniyang blusa.

A baby…

“Kumusta ang test?”

Nang hindi siya sumagot, pinihit siya ni Psyche paharap dito.

“How’s the test?”

Bumaba ang tingin niya sa Pregnancy test na nabitawan niya. Sinundan naman ni Psyche ang tingin niya. Napabuntong-hininga ito saka ito na ang pumulot sa PT na nabitawan niya saka tiningnan nito ang resulta.

Kitang-kita niya ang pamimilog ng mata ni Psyche kapagkuwan ay hinawakan siya sa pulsohan saka hinila palabas ng restroom, pabalik sa mesa nila.

“So anong gagawin mo ngayon?” Iyon kaagad ang tanong ni Psyche sa kaniya ng makaupo sila.

“Ha?” Wala siya sa kaniyang sarili.

“Anong gagawin mo?” Nakakunot at iritado ang mukha ni Psyche. “Abortion is a big no, Aminah. Ginawa mo, binuka mo ang hita mo, kaya panindigan mo.” Pinandilatan siya nito. “Its either you go after Magnus or move on and take care of your child on your own. Alin sa dalawa ang nasa isip mo ngayon.”

“Naguguluhan pa ako.”

Psyche sighed. “Fine. Fine. Kumain ka na.” Nilagyan siya nito ng pagkain sa plato. “Kakain ka hindi para sayo, kundi para kay baby diya sa sinapupunan mo. Alam kong masakit pa ang puso mo, pero kailangan monh alagaan ang sarili mo. Hindi ka na mag-isa ngayon. May kasama ka na diyan na maapektuhan kung pababayaan mo ang sarili mo.” Ngumiti ito. “Don’t punish your child just because his or her father is an asshole. Wala yan kinalaman na sakit na pinaramdam sayo ng lalaking nanakit sa puso mo.”

Tumango siya. “Thank you… for doing this… for being my friend.”

Psyche rolled her eyes. “Ganoon naman talaga ang kaibigan, nagdadamayan hindi lang sa pagsa-shopping kundi pati na rin sa prolema.” She smiled at her. “I know someone who had been in your shoes before. At ayokong mangyari sayo ang nangyari sa kaniya.”

Kumunot ang nuo niya. “Anong nangyari sa kaniya?”

“She died of heartbreak. At kasama niyang namatay ang apat na buwan niyang anak sa sinapupunan.” Malungkot itong ngumiti. “My sister was a strong woman. But when she fell in love, she becomes weak. She give him all of her. Pero pinagpalit pa rin siya sa iba. After that, she never eat, she never slept. Her cause of death was body weakness and a lot of sleeping pills.” Mapait itong ngumiti. “Yes, Aminah, she killed herself is so much pain. At ayokong mangyari yon sayo.” Hinawakan nito ang kamay niya at pinisil. “Kahit anong pagdaanan mo, nandito ako. Don’t hesitate to call me and ask for my help.”

Kahit papaano, may kasiyahang lumukob sa puso niya.

She have a friend who’s willing to help her. Siguro naman makakaya niya ito. Kakayanin niya ito lahat. Para sa sarili niya at para sa baby na nasa sinapupunan niya.

Ngumiti siya. “Kain na tayo.”

Mahinang tumawa si Psyche. “Okay. Lets dig in.”

Nakangiting kumain si Aminah kahit ang puso niya ay parang sinasakal sa sobrang sakit.

No. She have to fight this pain. Natalo na niya ang sakit na ito sa puso niya nuong una. At sisuguraduhin niyang matatalo niya ito sa ikalawang pagkakataon.

#AngBuhayNaKatas

CHAPTER 21

CHAPTER 21

PARA LIBANGIN nag sarili, pumunta sa Mall si Aminah at nag pa-ikot-ikot. Wala naman siyang bibilhin na nasa isip niya pero dinala siya ng mga paa niya sa Department Store kung saan naroon ang mga damit pambata.

Hinaplos niya ang pambinyag na damit na nasa harapan niya saka napangiti. Kung babae ang anak niya, tiyak babagay dito ang damit na ’to.

Wala sa sariling hinaplos niya ang tiyan niya. “Magugustuhan din kaya ng Daddy mo ang damit na ’to?” Tanong niya at may nahulog na luha sa pisngi niya.

Mabilis niya iyong pinahid at huminga ng malalim para pakalmahin ang sarili. Ayaw na muna niyang isipin si Magnus. Kagabi pa siya umiiyak. Mugtong-mugto na ang mga mata niya. Hindi na niya kaya pang umiyak na hindi nananakit ang mga mata niya.

“Aminah? Is that you?”

Napukaw siya sa kaniyang pag-iisip at nilingon ang tumawag sa pangalan niya.

Natigilan siya ng makita ang ex-fiance niya na hindi siya sinipot sa simbahan. “Josh.” Huminga siya ng malalim. “Ikaw pala.”

Ngumiti ito. “Hi. Kumusta?”

Sa halip na sagutin ito, tumuon ang tingin niya sa katabi nitong babae na medyo may kalakihan na ang tiyan dahil halata na ’yon sa suot nitong damit. Kapagkuwan ay ibinalik niya ang tingin kay Josh.

“Asawa mo?”

Tumango ito. “She’s six months pregnant.” Nakangiting sabi nito, halata ang excitement sa mukha nito.

Pinakiramdaman niya ang sarili. Hinintay niya ang sakit na palaging lumulukob sa puso niya kapag naiisip niya si Josh noon, pero hindi iyon dumating. Hindi niya iyon naramdaman sa mga sandaling iyon. Sa halip ay ngumiti siya.

“Congratulations.” Aniya.

“Salamat.” Anang babae na mukhang walang ka idi-ideya kung sino siya noon sa buhay ni Josh at wala naman siyang balak ipaalam rito. “Buntis ka rin ba?” Tanong ng babae sa kaniya. “Nandito ka kasi.”

Kagat ang labing tumango siya. “Yes.”

“Aww. Ilang buwan na?”

Umiling siya. “Hindi ko pa alam.”

“Ganoon ba? Alamin mo na para makapaghanda kayo ng Mister mo.” Ini-angkla nito ang braso sa braso ni Josh. “Kami nga nitong si Josh, talagang naghanda kaming dalawa e.”

Sinalubong niya ang tingin ni Josh sa kaniya. “Congratulations.” Tinanguan niya ito bilang paalam. “Sige, mauna na ako.”

Nakakailang hakbang palang siya ng may pumigil sa kaniya sa braso.

“Can we talk, Aminah?” It was Josh.

Humarap siya rito at inalis ang pagkakahawak ng kamay nito sa braso niya. “Kung ano man ’yon, Josh, ayoko nang pag-usapan ’yon. Tapos na ang bahaging yon ng buhay ko at ayoko nang balikan pa. Sana maging masaya ka sa asawa mo at sana huwag mo siyang iwan sa ere tulad ng ginawa mo sakin noon.” Nginitian niya ito saka naglakad siya palayo.

Nang makalabas ng Department Store, pumasok siya sa isang Cafe at akmang oorder ng kape ng maalala niyang hindi yata yon puwede sa buntis, kaya naman Frappe nalang ang inorder niya at isang slice ng carrot cake kasi wala naman doon Milk Tea.

Matapos kumain, lumabas siya ng cafe at walang destinasyong nagpalakad-lakad lang siya sa Mall. Nang mapagod, umuwi siya sa condo niya at naabutan niya ang kaniyang ina na nasa labas at halata ang iritasyon sa mukha.

“Thank God, you’re here.” Anito habang masamang nakatingin sa kaniya.

Hindi niya ito pinansin saka binuksan ang condo niya at pumasok siya. Umupo siya sa sofa at akmang bubuksan ang TV ng agawin ng ina niya ang remote sa mga kamay niya.

“Bakit hindi ka um-attend sa kasal ng pinsan mo?” Nameywang ito. “Nakakahiya, Aminah. Sa pamilya natin, mag-isa lang ako do’n. Saan ka ba nagpupunta at hindi ka dumalo?”

Pagod na tiningala niya ang ina. “Yan talaga ang inalala mo, Mommy? Hindi mo man lang ba naisip na baka may nangyaring masama sakin kaya hindi ako nakadalo?”

“Bullshit, Aminah. Kung may nangyaring masama sayo, malalaman ko kasi tatawag sakin ang manager ko.”

Mapakla siyang tumawa. “Wala kang alam, Mommy. Ni hindi mo nga alam na buntis ang nag-iisang mong anak, e.”

Bumadha ang gulat sa mukha nito at napakurap-kurap. “Anong sinabi mo?”

Tumayo siya at taas nuong hinarap ang ina niya. “Buntis ako.”

Napuno ng kaguluhan ang mukha nito. “Ano? Sino ang ama?”

“Wala ka na do’n.” Tinalikuran niya ito pero pinigilan siya nito sa braso.

“Anong wala na ako do’n, ha?” Pinihit siya nito pahatap dito. “I’m your mother, Aminah! Syempre may pakialam ako sayo!” Bulyaw nito sa kaniya. “Sino ang ama ng batang dinadala mo ha?”

“Hindi ko kilala.”

“Huwag kang magsisiningaling sakin, Aminah.” Dinuro siya nito. “Alam kong alam mo dahil hindi ikaw ang uri ng babae na pumapayag sa one night stand. At kung kilala mo ang lalaking ’yon, papanagutin mo! Hindi kita pinalaki para maging duwag magsabi ng katutuhanan sa nakabuntis sayo.”

Pagdating kay Magnus, duwag siya. Ayaw na niyang madagdagan pa ang sakit na nararamdaman niya.

Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi ko siya kilala, Ma.” Pagkasabi no’n ay iniwan niya ito sa sala at umakyat sa kuwarto niya.

Wala siyang pakialam kung umalis na o nanatili sa condo niya ang kaniyang ina. Inaantok siya kaya matutulog siya. Ayaw niyang manatiling gising habang mag-isa sa condo  niya dahil alam niya ang kalalabasan no’n, iiyak lang siya.

NAGISING si Aminah dahil sa pag-iingay ng cellphone niya pero hindi niya iyon pinansin, katunayan ay pinatay pa niya ang tawag pati ang cellphone niya. Ayaw niya ng isturbo. Ayaw niya ng maingay.

At dahil hindi na siya makatulog, bumaba siya sa sala at nanuod ng T.V.

Aminah was watching a comedy film but her tears are streaming down her face. Ni hindi nga niya namalayang namamalisbis na pala ang luha niya. Kaagad niyang tinuyo iyon saka kinusot ang mga mata para hindi na siya maluha.

She had been like this before… but this is the worst. She can’t seem to stop crying and feeling the pain in her heart.

Napukaw ang pag-iisip niya ang tumunog ang doorbell ng condo niya. Tumayo siya at naglakad palapit sa pinto. Sinilip muna niya ang peephole para tingnan kung sino ang nasa labas, nang makitang si Psyche ’yon, kaagad niyang binuksan ang kaibigan.

“Hey. How are you?” Nakangiting tanong nito at nakipag-beso-beso sa kaniya. “May mga dala ako para sayo.”

Napatingin siya sa dala nitong cellophane. “Ano naman ang mga ’yan?”

Psyche grinned. “Pregnant stuff.” Excited itong pumasok sa bahay niya saka nagtuloy-tuloy sa dining table niya.

Siya naman ay isinara ang pintuan saka sinundan si Psyche. Naabutan niya itong isa-isang inilalabas ang laman ng cellophane na dala nito.

“A milk for pregnant women.” Ani Psyche saka nginitian siya. “Vitamins for the baby. Lots and lots of ice cream and of course five different flavors of Milk Tea.”

Aminah beamed at Psyche. “Maraming salamat.”

“Welcome.” Ani Psyche saka tinapik-tapik nito ang cover ng gatas. “One glass every day and every night. Okay? Para mas maging healthy si baby. Tapos kinausap ko na kanina ang kilala kong OB-GYNE Doctor, si Dra. Czarina Salem-Stroam, nakapagpa-set na ako sa kaniya ng appointment para bukas. 10 AM. Text ko sayo mamaya ang exact address ng Clinic niya, hindi ko kasi kabesado nasa note ko ’yon e. And then of course, we’ll visit some stores–”

Bigla niya itong niyakap ng mahigpit. “Salamat, Psyche.”

Tinugon nito ang yakap niya. “Anytime, Aminah. Basta paglabas ni baby, ninang ako, ha?”

Mahina siyang natawa saka pinakawalan ito sa pagkakayakap. “Ikaw lang ang Ninang, wala nang iba.”

“Good.” Psyche grinned. “Anyways, anong gusto mong ulam? Binilhan kita.”

“Huwag na. Ako na ang bahala sa sarili ko.”

“No, i insist.”

“Okay.” Napalunok siya ng maalala ang paborito niyang ulam. “Kahit anong klase ng pagluluto basta atay.”

Ngumiwi ito. “God, i hate atay.” Maarte pa nitong itinikwas ang kilay. “But for you, honey, i’ll buy you some. Maghahanap pa nga lang ako. Makapaghihintay ka naman diba?”

“Yep.” Nakangiting sagot niya.

“Okay.” Nagmamadali itong lumabas ng condo niya.

Si Aminah naman ay inilagay ang Milk Tea sa ref niya saka tinabi niya ang gatas at vitamins na para daw sa bata.

Napailing-iling siya.

Sana naman kaya nalaman ni Psyche itong mga bagay na ’to tungkol sa pagbubuntis? Baka nagtanong ito sa kakilala nitong OB-GYNE Doctor.

Nang maitabi ang gatas at vitamins, kinuha niya ang isang milk tea sa ref saka tinusok niya ang takip non gamit ang straw saka sumimsim ng Milk tea.

Napahalinghing siya sa sarap. This tastes like heaven.

Bumalik siya sa sala at nanuod ulit ng T.V., napatigil lang siya sa panunuod ng marinig na nag-ingay ulit ang doorbell ng condo niya. Sa isiping si Psyche ’yon, mabilis niyang binuksan ang pinto ng hindi sinisilip sa peephole kung sino ang nasa labas.

“Psyche, may dala ka nang–” napatigil siya sa pagsasalita at sumasal ang tibok ng puso niya ng mapagsino ang nasa labas.

Muntik pa niyang mabulunan ng Milk Tea ng makita niya si Magnus sa labas ng pinto. Napa-ubo siya saka tinapik-tapik ang dibdib niya kung saan napakabilis na pagpintig ng puso niya.

Pero hindi siya nagpa-apekto sa nararamdaman niya sa mga sandaling ’yon. She wanted to hug him, kiss him and feel him. Pero tinikis niya ang sarili. This man doest deserve it. 

“Anong ginagawa mo rito?” Tanong niya sa binata habang abot-abot ang kabang nararamdaman niya.

God. She missed him.

Sa halip na sumagot, inabot ng kamay nito ang mga labi niya saka pinahid ang nagkalat na milk tea sa gilid niyon dahil siguro sa nasamid niya kanina at napa-uno. “It’s late, Aminah. Dapat gatas ang iniinom mo, hindi yan. Gabi na.”

“Ano naman ang pakialam mo?” Mataray niyang tanong saka tinabig ang kamay nito. “Umalis ka na. Bumalik ka na kay Georgina.” Parang pinipilipit ang puso niya sa sakit. “Ayokong makagulo sa inyo.”

“Aminah–”

“Umalis ka na, Magnus.” Pagtataboy niya rito tulad ng ginawa nito sa kaniya. Nakita niya ang pagbalatay ng sakit sa mga mata nito. Mapakla siyang natawa at umingos. “Please, Magnus, spare me with your bullshits. Tapos na ang kasinungalingan mo. Buntis na si Georgina. Congratulations sa inyong dalawa.” May sarkasmo ang boses niya.

“Aminah, please let me–”

“Let you what?” Tumaas ang kilay niya. “Let you hurt me again?” Mapait siyang ngumiti. “Hindi, Magnus. Hindi kita hahayaang saktan ulit ako. Pagkatapos mo akong itaboy doon sa bahay mo, pupunta ka ngayon dito sa condo ko na parang wala lang? Ano na naman ’to, Magnus? Balak mo na naman akong saktan?”

“Aminah, i was hurt that day too.” May diin nitong sabi. “Intindihin mo naman ako. I have love since i first saw you and i assumed that we have something. Pagkatapos isasampal mo sa mukha ko na hindi naman kita naging pagmamay-ari. Alam mo ba kung gaano kasakit ’yon?”

Dinuro niya ito sa galit na nararamdaman niya. “Alam mo rin kung gaano kasakit ipagtabuyan ng taong akala mo mahal ka?!”

“Aminah, please–”

“Please what, Magnus?!” Galit niyang sigaw. Hindi na niya napigil ang pag-agos ng luha niya. “Mahal mo ako pero pinagtabuyan mo ako ng sundan kita. Buntis na si Georgina, ano pa ba ang gusto mo sakin?” She sobbed. “Wala na akong kayang ibigay sayo, Magnus. You already took everything from me. All of me, Magnus. Wala nang natira sa akin na puwede mo pang kunin.”

Umiling ito at hinawakan siya sa kamay. “Walang katutuhanan ang mga sinabi ni Georgina ng araw na ’yon. Sinakyan ko lang kasi gusto kitang itaboy. Nasaktan mo ako ng sobra ng araw na ’yon, Aminah. Siguro naman may karapatan akong itaboy ka kung hindi na kaya ng puso kong tumanggap pa ng sakit.” The pain is visible in his eyes. “Hindi ko na kasi kaya. Pero kahit naman pinagtabuyan kita, ikaw pa rin ang sinisigaw ng puso ko. Sinasabi kong kakalimutan na kita pero hindi ko naman magawa. Nandito pa rin ako, nagmamahal sayo ng buong-buo.”

Pakiramdam ni Aminah ay natanggal ang mabigat na nakaatang sa balikat niya ng marinig ang mga sinabi ni Magnus. Yon lang ang hinihintay niya mula rito, ang pabulaanan nito ang mga sinabi ni Georgina.

But her heart… it’s still in pained. Hindi niya alam kung kailan mawawala ang sakit na pinaramdam sa kaniya ng binata. Sariwa pa rin ang hiwa. Masakit pa rin.

“Aminah, please, baby, talk to me.” Ani Magnus saka hinaplos ang pisngi niya. Nahulog ang isang butil ng luha sa pisngi niya na kaagad namang tinuyo ni Magnus. “Huwag ka nang umiyak, please?”

Pasinghot-sighot na matalim ang mga matang tiningala niya ang binata. “Galit ako sayo dahil sa pagtataboy mo sakin. Naiinis ako sayo.” Dinuro niya ito. “Alam mo ba yong sakit na naramdaman ko ng hindi mo pabulaanan ang sinabing yon ni Georgina? Gusto kitang katayin ng buhay! I hate you… i hate you!”

“Please don’t hate me.” Pagmamakaawa ni Magnus sa kaniya. “Please don’t say that. Please Aminah, love me. Love me, please.”

Malakas na itinulak niya ito palayo saka mabilis siyang pumasok sa condo niya saka ini-lock niya ang pinto.

Napa-igtad siya ng marinig ang sunod-sunod na pagkatok ni Magnus sa pinto.

“Aminah, open the door please. Let’s talk!” “Aminah, please, baby. I love you! I love you so much!”

Umiling siya. “Hindi yan totoo…”

“Aminah, please, kausapin mo naman ako. Aminah, parang awa mo na. Aminah! Mahal na mahal kita!”

Umiling siya saka umatras. “Hindi yan totoo!” Lumuluha niyang sigaw. “Pinagtabuyan mo ako! Yan ba ang mahal?! Hindi mo ako mahal! Hindi! Nagsisinungaling ka!” Napahagulhol siya. “Bakit ba kayong mga lalaki palagi niyo akong sinasaktan? Bakit ba palagi niyong winawasak ang puso ko? Bakit?! Bakit?!”

“Hindi ako aalis dito hanggat hindi mo ako kinakausap.” Pagbabanta ni Magnus mula sa labas ng pinto. “Maghihintay ako, Aminah. Please. Talk to me, baby. Please…”

Umiling siya saka itinapon niya ang milk tea sa kung saang parte ng condo niya at tumakbo siya patungo sa kuwarto niya kung saan niya pinakawalan ang hagulhol na kanina pa niya tinitimpi.

#BeingBitterIsLikeHavingSex - it really taste bitter when he already orgasm and stop moving and you didnt even hit the clouds while doing the nasty with him.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

“HINDI KA okay, Aminah.” Sabi ni Psyche sa kaniya ng bisitahin siya nito isang araw sa condo niya habang nakaupo sila sa mahabang sofa sa sala. “Hindi ka puwedeng maging ganito, buntis ka, kung hindi pa ako bumisita hindi ka pa kakain.”

Tinuyo niya ang ilang butil ng luha na nalaglag sa pisngi niya. “Ayos lang ako, Psyche.” Huminga siya ng malalim. “I’d been trying to be okay. Pilit kong sinasabi sa sarili ko na dapat matanggap ko na si Magnus pagkatapos ng paliwanag niya nuong isang araw kasi nga magkakaanak na kami, pero sa tuwing kumakatok siya sa labas ng pinto ng condo ko, sa tuwing naririnig ko ang boses niya na tinatawag ang pangalan ko, ang sakit-sakit pa rin. Hindi ko pa rin siya kayang harapin.” Napahikbi siya. “I’m trying so hard to forget everything and forgive, pero kahit anong pilit ko sa sarili ko, hindi ko magawa. Ang sakit-sakit pa rin at naiinis na ako sa sarili ko kasi hindi ko magawang burahin yong sakit sa puso ko.”

Bumuntong-hininga si Psyche saka pinisil ang kamay niya. “Aminah, ang ganiyang klaseng sakit sa puso, hindi naman yan basta-basta nawawala. The heart always needs time to heal the wound. Hindi mo puwedeng pwersahin ang sarili mong burahin ang sakit kung hindi pa ’yon ang tamang panahon para mawala siya. You can’t force your heart to forget the pain because it’s still bleeding.”

Tinuyo niya ang basang pisngi dahil sa mga luha niya. “I want to be with Magnus, Psyche.” Malakas siyang napahikbi, “i want to be with him, but the pain… my heart won’t let me.” Mas lumakas ang hagolhol niya. “Gusto ko na siyang makausap, makasama, mayakap pero sa tuwing nakikita ko siya mas lalong sumasakit ang puso ko. God knows how much i want to forgive Magnus, to forget everything and just be with him, but i can’t… i’m trying, but i couldn’t.”

Niyakap siya ni Psyche mula sa tagiliran. “Mas makakabuti siguro kong lumayo ka muna hanggang sa kaya mo na siyang harapin ulit.” Hinaplos nito ang buhok niya, “rest for a while. Balikan mo nalang siya kapag kaya mo na. At kung talagang mahal ka nga niya, hihintayin ka niya. He owe you that, Aminah.”

Humugot siya ng malalim na hininga. “Tama ka, magbabakasyon muna ako.” Niyakap niya ang sarili, “hindi ko pa kaya sa ngayon, masakit pa rin. I had been hurt before, Psyche, pero iba ang sakit na nararamdaman ko ngayon. Parang sasabog ang puso ko sa sakit.”

Tumango si Psyche. “You rest. And when the time comes that you can finally face Magnus without feeling pain, then its time for you to forgive him and love him.”

Mahina siyang napahikbi. “I will do that… i’ll rest for now.”

“Sige,” pinakawalan siya sa pagkakayakap ni Psyche. “The weather in Korea is nice this time of year, ako na ang bahala sa plane ticket mo at sa titirhan mo do’n. Puwede ka sa bahay, puwede pa kitang samahan do’n kung gusto mo.”

Nginitian niya ang kaibigan. “Salamat, Psyche. I owe you a lot.”

Psyche smiled back. “You dont owe me anything. That’s what friends are for.”

Kahit papaano ay sumaya ang puso niya dahil may kaibigan siyang mapagkakatiwalaan at maaasahan. “Salamat, Psyche. Pero ayos lang kung hindi mo ako samahan, hindi naman siguro ako doon magtatagal. Kailangan ko lang ng time na walang Magnus na kakatok sa pinto ng condo ko araw-araw. My heart needs to heal. Babalik din naman ako,” hinimas niya ang tiyan, “my baby deserves to have a father. I just need time to heal.”

Psyche smiled. “Sige, ikaw ang bahala. Basta mag-iingat ka do’n.” Tumayo na si Psyche mula sa pagkakaupo sa sofa, “tatawagan kita kapag naayos ko na ang plane ticket mo, may kaibigan ako sa immigration kaya hindi ka mahihirapan.” Hinaplos nito ang pisngi niya, “pack your clothes. Baka bukas din, makaalis ka.”

Tumango siya saka mas humigpit lalo ang yakap niya sa sarili.

Nang makaalis si Psyche, nanatili siya sa sala, kaya naman narinig niya ng may kumatok at narinig ang boses ni Magnus.

“Aminah! I’m back! Please, mag-usap tayo.”

Her heart instantly contracted in pain.

“Aminah, please… give me a chance to explain.”

Tinakpan niya ang tainga. Ayaw niyang marinig ang pagsusumamo nito. Mas lalong sumasakit ang puso niya.

“Aminah, please, open the door… talk to me please.” He begged. “Please, Aminah, I love you so much. Please! Please!”

Umalis siya sa sofa at mabilis na tumakbo patungo sa kuwarto niya para makatakas siya kay Magnus saka naglagay ng mga damit sa maleta hanggang sa mapuno ’yon.

Psyche is right. She have to get away from Magnus for now. She have to heal. She have to erase the pain in her heart before she face Magnus again.

For now, this is the right thing to do.

GABI NA NANG matanggap ni Aminah ang tawag ni Psyche. Naayos na niya ang lahat at sinend na sa e-mail niya ang ticket niya. Ang kailangan nalang niyang gawin ay sumipot sa Airport para makaalis siya patungong Korea.

Inilapag niya ang cellphone sa ibabaw ng kama saka umalis sa kuwarto niya at bumama sa sala.

“Aminah, please, talk to me.” Anang namamaos na boses ni Magnus.

He’s still here?

Humugot siya ng malalim na hininga saka naglakad patungo sa pinto at binuksan ’yon.

Gumuhit ang gulat sa mukha ni Magnus ng pagbuksan niya ito kapagkuwan ay malapad na ngumiti.

“Aminah!” Sinugod siya nito ng mahigpit na yakap. “God, i miss you so much!”

Tinulak niya ito palayo sa kaniya at nakita niya ang sakit na bumalatay sa mukha nito dahil sa ginawa niya.

“Aminah–”

“I need space, Magnus.” Aniya habang pinipigilan ang sarili na hindi umiyak. “Pareho nating kailangan ’yong dalawa. Please, give me that.”

Umiling ito. “No… iiwan mo ako. Nararamdaman ko, Aminah, iiwan mo ako.” His eyes were begging, “i came here everyday, knocking and begging in front of your door, hoping that you’ll forgive me. Tapos sasabihin mo sakin ngayon na kailangan mo ng space? Aminah naman, huwag mo naman sakin gawin ’to.”

“E di sana hindi mo rin ako sinaktan. That way, hindi sana tayo nag-uusap ngayon ng ganito.” Huminga siya ng malalim. “I just need space, Magnus. ’Yon lang. Babalik din naman ako tapos mag-uusap tayo.”

Umiling ito saka mapait na ngumiti. “No… no, you’re leaving me.” Hinawakan siya nito sa kamay. “Please don’t leave me. Puwede naman tayong mag-usap ngayon, bakit kailangan mo pang umalis?”

Napakurap-kurap siya ng may nahulog na ilang butil ng luha mula sa mga mata niya. “Magnus, God knows how much i want to be with you, but not now, i’m still in pain and if this pain continue to torture my heart, baka mas piliin kong kalimutan ka nalang at mag move on.” Inagaw niya ang kamay na hawak nito saka tinuyo ang luha sa pisngi niya, “just give me this one and i’ll give you a chance when i get back. Huwag lang ngayon, sobrang sakit pa e. Pagpahingahin mo muna yong puso ko. Alam mong minsan na akong nasaktan dahil sa kabaro mo, tapos sinaktan mo rin ako ngayon, kaya masyadong masakit kasi pinaniwala mo ako na hindi ka katulad nila.”

Tumiim ang bagang ni Magnus kapagkuwan ay hinaplos ang pisngi niya saka umatras ito. “Fine. I’ll give you your space, just promise me, hindi mo ako iiwan, na babalik ka.”

Tumango siya hanang namamalisbis ang luha sa pisngi niya. “Promise. I need this, Magnus.”

Nag-iwas ng tingin si Magnus pero hindi nakatakas sa tingin niya ang panunubig ng mga mata nito.

“Maghihintay ako, Aminah.” Wika nito bago umalis ng nakakuyom ang kamao.

Siya naman ay pumasok sa condo niya at isinara ang pinto saka napasandal do’n at napadaosdos ng upo sa sahig habang yakap niya ang sarili ay umiiyak.

Ang sakit… ang sakit-sakit na… hindi na niya kaya. Parang sasabog ang puso niya sa sobrang sakit ng dibdib niya.

But even though it’s painful, even though she couldn’t take it anymore, she can’t just give up life. Buntis siya, may buhay sa sinapupunan niya at iyon ang kailangan niyang ipaglaban. Iyon ang pinagkukunan niya ng lakas para makaahon sa sakit na nararamdaman niya.

She have to be strong for her child and she have to be strong for herself.

“MAG-IINGAT ka do’n ha?” Bilin sa kaniya ni Psyche ng puntahan siya nito kinabukasan sa condo niya. “Pagdating mo do’n, tawagan mo kaagad ako okay?”

Nakangiting tumango siya. “Yes. Don’t worry about me, Psyche, okay?”

“Mag-aalala ako sayo, okay? Kasi kaibigan mo ako.” Niyakap siya ni Psyche. “Basta mag-ingat ka do’n.”

Tumango siya. “I will.”

Sabay silang lumabas ni Psyche sa condo niya, siya ay hila-hila ang travelling bag niya. Pagka-lock niya ng pinto, sabay silang sumakay si Psyche at nagpahatid sa ground floor. Naghiwalay lang sila ng kaibigan sa lounge dahil nandoon na ang taxi na maghahatid sa kaniya sa Airport.

Habang nakasakay sa Taxi, panay ang hinga niya ng malalim. Hindi niya alam kung bakit nanenerbiyos siya at kinakabahan sa gagawin niyang pag-alis.

Hindi ba ito naman ang gusto niya? Ito ang makabubuti para sa kaniya, kung ganoon bakit parang ang bigat sa dibdib? Bakit ang bigat sa pakiramdam?

Humugot siya ng malalim na hininga saka tumingin sa dinadaanan. This is for the best. Babalik din naman ako kapag okay na ako. Kailangan niya itong gawin.

“NO! I HAVE TO SEE HER!” Sigaw ni Magnus sa Security Guard ng labas ng condominium building kung saan naroon ang condo ni Aminah. “Please, i have to see her! Let me in. Kailangan kong makausap si Aminah.”

Panay ang harang sa kaniya ng guard. “Pasensiya na, Sir, nagrereklamo na kasi ang mga katabi ng may ari ng condo na ginugulo mo. Ang ingay mo raw kaya pinagbawalan ka na ng Management na papasukin.”

“No…” umiling siya, “please, kailangan ko lang siyang makausap.”

“Pasensiya na, Sir. Ako ang mawawalan ng trabaho kung papapasukin kita.”

Bumagsak ang balikat niya saka tiningala ang mataas na gusali.

Aminah…

Hindi pala niya kaya… hindi niya kayang hayaan itong umalis at maghintay na bumalik ito. Hindi niya kaya. Iniisip palang niya, para na siyang mababaliw.

Kailangan niya itong makausap, kailangan niya itong pigilan.

Humakbang siya paatras, nag-iisip sa susunod na hakbang, pero bago pa siya makapag-isip ng dapat gawin, may kumalabit sa balikat niya.

Mabilis niyang nilingon ang kumalabit sa kaniya. Kumunot ang nuo niya ng tumuon ang mga mata niya sa isang babae. “May kailangan ka?”

“Kaibigan ko si Aminah.” Anito. “At umalis na siya. Nandoon na siya sa Airport ngayon kaya huwag mo na siyang guluhin pa.”

Dread and fear consumed him. “No…”

Tumakbo siya patungo sa kotse niya saka nagmamadaling sumakay at pinaharurot ’yon patungong Airport.

“No…” marahas siyang umiling. “Hindi mo ako iiwan. Hindi… hindi!”

Inapakan pa niya lalo ang silinyador para mas bumilis pa ang takbo niya.

“No, Aminah…” humigpit ang hawak niya sa manobela, “hindi ka puwedeng umalis… hindi ko pala kaya… hindi ko kayang wala ka… hindi ko kayang malayo ka.” Tumalim ang mga mata niya. “You’re mine, Aminah, and i will keep you.”

Mas binilisan pa niya lalo ang pagmamaneho, halos lumilipad na ang sasakyan niya. Mas bibilisan pa sana niya ng bigla siyang makarinig ng malakas na busina ng bumaling siya sa pinanggalingan no’n, nanlaki ang mga mata niya ng makitang may malaking truck na babanga mula sa kanang bahagi ng sasakyan niya.

It was too late to move out of the way… too late to escape.

Pinikit nalang niya ang mga mata saka inisip ang nakangiting si Aminah habang masayang nakatingin sa kaniya. Napuno ng kasiyahan ang puso niya. And the next thing he knew, his car is flying in the air and when it hit the ground, he lost his consciousness.

#MayJowaKaNgaXXSNaman - Bigti at laslas na ’yan. Hahaha

CHAPTER 23

CHAPTER 23

“CALLING all passengers bound to Korea, flight ZK8890, you may now check in and proceed to your boarding gate. The plane will depart in thirty minutes.”

Hindi na mabilang ni Aminah kung ilang beses nang nag-announce ang babae sa speaker pero hindi niya magawang tumayo para mag check in at pumasok sa boarding gate.

Something is stopping her… something is not right about all of this.

Sa hindi niya malamang kadahilanan, kinakabahan siya at hindi niya gusto ang pakiramdam na ’yon. Dapat makaramdam siya ng kaginhawaan dahil magkakaroon na siya ng space pero sa halip ay parang ang bigat-bigat sa dibdib ng gagawin niya.

This is not right.

Napaigtad siya ng marinig na tumunog ang cellphone na hawak niya. Nang tingnan niya kung sino ang tumatawag, kaagad niyang sinagot ng makitang si Psyche ’yon.

“Hey, Psyche. Nasa Airport na ako.” Kaagad niyang sabi.

“Good. Because a guy was just outside your condominium building. Nakikiusap siya sa Guard na papasukin para makausap ka.”

Kumabog ng mabilis ang puso niya. “Si Magnus?”

“Oo. Sinabihan ko nga na nasa Airport ka na, e.” Psyche tsked. “He looks so desperate to talk to you when i saw him.”

He still haven’t given up? He loves me still even when i ask for space and push him away?

Hindi talaga susuko si Magnus. Nakita niya iyan sa mga mata nito ng huli silang magkausap, at nakita din niya ang sakit na dinulot niya rito. And she wasn’t happy about it.

Bakit ba sila nagkakasikatan ng ganito? Dahil lang sa isang babaeng hindi naman dapat mahalaga sa kanila. Why is she running away? Maybe this is a bad solution to her problem. What if Georgina steal Magnus away from her this time while she’s away? What if she succeeded in doing so? What if … ang daming what if sa isip niya na masasagot lang kung mananatili siya rito.

Huminga siya ng malalim. “Sige, salamat sa pagtawag Psyche.” Aniya saka pinatay ang tawag at tumayo mula sa kinauupuan at nagmamadaling naglakad patungong exit habang hila-hila ang traveling bag niya.

She shouldn’t have run away. She should have face her problem instead of running and hurting the man he loves.

Some say that love is accepting someone’s fault. Kaya siguro nasasaktan pa rin siya dahil hindi niya matanggap na sinaktan siya ni Magnus. Pero kailangan niyang pag-aralang tanggapin ’yon kung ayaw niyang mapunta si Magnus sa iba at iyon ang hindi niya kayang mangyari.

Yes, she’s in pain but she will be more in pain if Magnus end up with someone else because of her stupidity.

Yes, she’s stupid. But that’s love, right? A combination of dumbness and stupidity. Pero nasa kaniya na ’yon kung hahayaan niyang maging bobo siya at mawala sa kaniya ang lalaking mahal niya.

Natigilan siya sa paglalakad ng marinig na nag ring ang cellphone niya. Nang makitang unknown number ’yon, nag-alangan siyang sagurin pero sinagot pa rin bago mawala ang nasa kabilang linya.

“Hello? Who’s this?” Tanong niya.

“May i speak to Ms. Aminah Pajota?” Tanong ng nasa kabilang linya.

“Speaking.” Aniya.

Ilang segundong natahimik ang kabilang linya bago nagsalita. “Ma’am, we just want to inform you that Mr. Magnus McGregor is in the operating room right now. Na-aksidente po siya. Mas makabubuti sana sa pasyente kung narito kayo pagkalabas niya sa OR.”

Nasapo niya ang bibig, namimilog ang mga mata niya sa takot. “Siguradong kang si Magnus ’yon?” Nararamdaman niya ang panginginig ng kamay niya sa sobrang takot. “Baka nagkakamali lang kayo, Ma’am.” Ayaw niyang maniwala. “Baka hindi siya ’yan.”

“Ma’am, hawak ko ngayon ang I.D. niya.”

Naguna-unahang nalaglag ang mga luha sa mga mata niya. “Saang Hospital ho yan?”

“Romero’s Hospital Main Branch.”

“I’m coming…” Pinatay niya ang tawag saka nagmamadaling lumabas ng Airport at pumara ng taxi.

This is all her fault. I’m so sorry, Magnus. Please, be okay.

NANG MAKARATING si Aminah sa Romero’s Hospital Main Branch, kaagad siyang lumapit sa Information Desk para magtanong kung nasaan si Magnus. Tinuro naman siya ng Hospital Staff doon sa Operating Room. Pinaghihintay siya sa labas kasi nasa loob pa rin si Magnus.

Hindi siya mapakali habang naghihintay. Hindi niya kayang umupo at maghintay. Pabalik-balik siyang naglalakad sa labas ng OR. Nanlalamig ang kamay niya, kinakain ng kaba at takot ang buong pagkatao niya. Mariin niyang pinikit ang mga mata saka nagdasal sa panginoon. Halos nagmamakaawa siya sa diyos na pakinggan siya.

’ God, please, keep Magnus safe. Alam ko kasalanan ko ’to. Siguro hinahabol niya ako papuntang Airport para hindi ako makaalis. Ako nalang po ang parusahan niyo, huwag siya. Ako nalang ang saktan niyo, huwag siya kasi ako naman ang may kasalanan. But please, dont take away the man that i love. Please don’t take away the father of my child. Alam kong wala akong karapatang mag demand sa inyo pero sana iligtas niyo si Magnus. I promise, i won’t leave his side this time. Just keep him safe and i will never leave him. Ever. Please… please, keep my love safe.

Tinuyo niya ang luha sa pisngi saka iminulat ’yon at napatitig sa pintuan ng OR. “Please, be safe Magnus.” Bulong niya sa hangin, “hindi na ako aalis. Hindi na kita iiwan kaya huwag mo rin akong iwan.”

Nanghihina siyang napaupo sa waiting area sa labas ng OR. Hindi niya alam kung ilang segundo, minuto at oras siyang nandoon, naghihintay at nagdarasal. Basta ang alam lang niya ay yon ang pinakamatagal na paghihintay na ginawa niya sa tanang buhay niya.

Kaya nang bumukas ang pintuan ng OR, kaagad siyang tumayo at sinalubong ang Doctor.

“Doc, i’m Aminah.” Pagpapakilala niya, “okay lang ba si Magnus?” Puno ng pag-aalalang tanong niya.

Bago makasagot ang Doctor, lumabas ang stretcher kung saan nakahiga si Magnus, wala itong malay.

“Magnus…” mahina niyang sambit habang nakatingin sa binata.

“Miss Aminah?” Kuha ng Doktor sa atensiyon niya.

Humarap siya sa Doctor. “Doc, kumusta po si Magnus?”

“Wala na ba siyang ibang kamag-anak na narito?” Tanong ng Doctor.

“Wala po.” Aniya at nakaramdam ng awa para sa binata. “Ako ang nasa in case of emergency niya sa I.D.” Paliwanag niya. “Kumusta ho siya?”

Huminga ng malalim ang Doctor bago nagsalita. “He was beaten up by that car accident, but fortunately and miraculously, hindi masyadong na-damage ang katawan niya maliban nalang sa isang binti niya na nabali ang buto at ang isa ay nadurog dahil siguro sa pagkaipit ng maaksidente siya. Kailangan pa natin siyang obserbahan kapag nagising siya. Hopefully, magising siya in forty eight hours, or else, baka mag slip siya into coma. And it would be very difficult for Mr. McGregor to walk again, but if he will be patient, regular therapy can help him. Pero hindi ko masasabi kong hanggang kailan aabutin ng therapy bago siya makalakad.”

Bumagsak ang balikat niya. “Pero okay lang siya diba?”

Tumango ito. “If okay means being alive in a wheelcheer, then yes, he’ll be okay.”

Para siyang pinagbagsakan ng langit at lupa. “S-salamat po, Doc.”

“Sige, aalis na ako. May kailangan pa akong puntahang ibang pasyente. Kung gusto mong makita si Mr. McGregor, nasa ICU siya ngayon.”

Tumango siya saka mabigat ang dibdib na naglakad patungo sa ICU. Hindi niya kayang ipaliwanag ang sakit na nararamdaman niya sa sandaling ’yon. Hindi ito sakit dahil sa sinaktan siya ni Magnus, sakit ito dahil kasalanan niya ang nangyari sa binata.

This time, it’s her fault. At hindi niya alam kung paano makakabawi kay Magnus sa ginawa niya rito. Yes, he hurt her but she didnt want this for him. He wants him happy and contented, not broken in a wheelchair.

Pinagsuot muna siya ng kulay green na lab gown bago pinapasok sa ICU. Nang makapasok siya at nakita si Magnus, nag-uunahang nalaglag ang mga luha mula sa mga mata niya.

Parang pinipiga ang puso niya sa sakit. Parang may umaapak sa puso niya habang nakatingin siya sa mukha ni Magnus na may mga pasa.

Binitawan niya ang traveling bag na dala saka naglakad palapit sa kama na kinahihigaan ng binata. Panay ang tuyo niya sa basa niyang pisngi. Nang makalapit siya, hinawakan niya ang kamay nito saka pinisil ’yon.

“I’m sorry.” Humihikbi niyang sabi. “I’m so sorry, Magnus. I’m so sorry.” Nanghihinang napaluhod siya sa sahig sa tabi ng kama habang hawak pa rin ang kamay nnmi Magnus. “Please, gumising ka na. Alam kong sinabi kong gusto ko ng space pero wala na akong pakialam do’n ngayon. Ang gusto ko lang ay makita kang gising at nakangiti. Please, Magnus, ayos lang kahit magalit ka sakin pagkagising mo, basta magising ka lang.” Malakas siyang napahagolhol. “Hindi ko kayang ganito ka. Kung kailangan kong lumuhod para hingin ang tawad mo pagkagising mo, gagawin ko. Just please, please wake up and be okay again. Mahal na mahal kita.”

Palakas ng palakas ang hagulhol niya habang hawak pa rin ang kamay ni Magnus.

Natatakot siya. Natatakot siyang kamuhian siya ni Magnus pagkagising nito dahil sa nangyari rito. Natatakot siyang baka hindi na siya nito mahal dahil sa ginawa niya na naging dahilan ng aksidente nito. Natatakot siyang iwan siya ni Magnus. Natatakot siyang talikuran siya nito at hindi panindigan ang pinagbubuntis niya. Ang dami niyang kinakatakutan pero mas natatakot siyang tuluyang mawala sa kaniya si Magnus.

Akala niya kaya niya, pero hindi niya kaya. Kapag nawala ito, baka mawalan din ng patutunguhan ang buhay niya.

Tumayo siya saka tinuyo niya ang basang pisngi at masuyong hinaplos niya ang mukha ng binata.

“Gumising ka na, Magnus.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang maiyak na naman, “please be okay.”

Umupo siya sa gilid ng kama saka tinitigan lang ang mukha ni Magnus. Wala siyang ibang gustong ibang gawin ngayong araw na ’to kundi pagmasdan lang ang binata at hintayin itong magising.

Kailangang nasa tabi siya nito kapag nagising ’to. Hindi na siya aalis. Hindi na niya ito iiwan. Kasi hindi rin naman niya kayang mawala ito, kaya mananatili siya sa tabi nito. Kahit ano man ang mangyari.

PANAY ANG hinga ng malalim ni Aminah habang pasulyap-sulyap siya sa orasan na nakasabit sa dingding ng ICU. Forty-seven hours na ang nakalipas simula ng ipasok si Magnus sa ICU, ilang minuto nalang, mag-forty eight hours nang walang malay si Magnus.

The Doctors only give Magnus forty-right hours to wake up, if not, they will declared him as comatose.

Ipinikit niya ang mga mata at taimtim na nanalangin sa panginoon.

’ God, please wake him up. Parang awa niyo na, huwag niyo siyang parusahan ng ganito. Parang awa niyo na, gisingin mo si Magnus. Nagmamakaawa po ako. Huwag niyo po siyang kunin sakin. Kailangan namin siya ng anak niya. Parang awa niyo na.

Iminulat niya ang nanunubig niyang mga mata at tumingin sa orasang nakasabit sa dingding.

Nalaglag ang luha mula sa mga mata niya.

“Time, four-thirteen P.M., exactly forty-eight hours after the patient was sent to ICU.” Humarap sa kaniya ang Nurse na katabing nag-aabang ng oras. “I-inform ko si Doc sa kalagayan ng pasyente, pakihintay nalang po siya rito.”

Mapakla siyang natawa ng makitang wala man lang emosyon sa mukha ng Nurse. Siguro sanay na ito sa ganitong pangyayari. Pero siya parang sasabog ang dibdib niya sa sa sakit, sa pag-aalala at sa takot.

Bumaling siya kay Magnus na natutulog pa rin. “Gising na, please…” lumapit siya rito at hinawakan ang kamay nito. “Gumising ka na. Gusto na kitang makausap. Gusto na kitang makitang ngumiti. Gusto ko nang makitang bukas ang mga mata mo. Please, Magnus, i need you. Our child needs you.”

Tahimik siyang umiiyak ng pumasok ang Doctor sa ICU. Kaagad niyang tinuyo ang basang pisngi at humarap sa Doctor. “Hi po, Doc.” Pinilit niyang ngumiti pero hindi niya magawa, “ano na po ang lagay ni Magnus? May magagawa po ba tayo para magising siya?”

Huminga ng malalim ang Doctor, parang iniisip nito ang dapat sabihin sa kaniya bago nagsalita. “Miss Aminah, we have to run some tests to know what we can do for your patient. Rest assured na gagawin namin ang lahat para magising ang pasyente niyo, sa ngayon, ang magagawa muna natin ay maghintay at magdasal na sana ay magising siya.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata saka huminga ng malalim bago iminulat muli ang mga ’yon. “Maghihintay ako, Doc.”

Nginitian siya ng Doctor. “Sige, babalik nalang ako kapag lumabas na ang resulta ng test na pinagawa ko para sa pasyente.”

Tumango siya. “Sige po.”

Nang makaalis ang Doctor, umupo siya sa gilid ng kama saka hinawakan ang kamay ni Magnus. “Hihintayin kitang magising, Magnus. I will wait for you.”

A/N: Si Aminah naman ngayon ang maghihintay at iintidi kay Magnus.

#MayTheSemenBeWithYou - Fuck Wars. –> Nonsense Hashtag alert. Haha. Wala lang akong maisip maliban sa maraming manuscript na kailangan kong paglamayan sa mga susunod na gabi.

CHAPTER 24

CHAPTER 24

TRUE LOVE waits they say. And Aminah has been waiting for three weeks for Magnus to wake up but nothing… ni wala ang binatang pinapakitang senyalis na magigising pa ito. Kahit anong dasal ang gawin niya, hindi ito nagigising. Kahit nagmamakaawa siya sa diyos, nananatiling nakapikit ang mga mata ni Magnus.

Nuong nagdaang araw, umuwi siya sa condo niya at nandoon si Georgina hinihintay siya. Inakusahan siya nito ng kung ano-ano, pero ng sabihin niyang nasa Hospital si Magnus at baka hindi na makalakad, pinaubaya na nito sa kaniya ang binata. Sabi pa nito ay walang silbi na maging pag-aari nito si Magnus kung imbalido naman.

But she disagree to that. Hindi porket imbalido ay wala nang silbi. At naniniwala siyang makakalakad pa si Magnus, kailangan lang niyang maghintay.

Hinaplos niya ang buhok ni Magnus habang masuyong nakatingin dito. “Gumising ka na. Gusto na kitang makausap. Miss na kita, Magnus. Miss na miss na kita.” May tumulo na namang luha sa pisngi niya. “Pakiramdam ko ay wala na akong iiiyak pa, pero sa tuwing nakikita kitang ganito, umiiyak pa rin ako kasi hindi ko matanggap na ginawa ko ’to sayo. Kasalanan ko ’to e. Ako ang may gawa nito sayo e.” Puno siya ng pagsisisi. “Gumising ka na please, hindi ko kayang makita kang ganito. Kasalanan ko lahat to, e.”

Inilapat niya ang nuo sa nuo ng binata saka hinayaan ang mga luha niyang mamalisbis sa pisngi niya. Pinikit niya ang mga mata habang walang imik na umiiyak.

“I love you.” Bulong niya kay Magnus saka napahikbi.

“A-Aminah?” Ang namamaos na boses ni Magnus ang nagpatigil sa mga luha niya.

Malalaki ang matang bahagyan siyang dumistansiya sa binata at nag-uunahan ulit na namalisbis ang mga luha niya ng makitang gising na si Magnus.

“Magnus!” Mahigpit niyang niyakap ang binata at napahagulhol. “Oh my God! Gising ka na! Thank, God! Thank you so much.” Hindi maampat ang mga luha niya. “Salamat sa diyos gising ka na.” Pinakawalan niya si Magnus sa pagkakayakap niya saka hinaplos niya ang pisngi niya. “Are you okay? How do you feel? Mas gusto ka ba? May kailangan ka?” Sunod-sunod niyang tanong sa nagpapa-panic na boses.

Magnus just stared at her. “A-Aminah…”

Tinuyo niya ang mga luha. “I’m here, baby, i’m here.”

Nanatili itong nakatitig sa kaniya. “Y-You’re here?”

Tumango siya saka hinaplos ang buhok nito. “I’m here.”

“Hindi ka umalis?”

Umiling siya. “I couldn’t…” hinaplos niya ang pisngi nito, “hindi ko pala kaya na umalis. Hindi ako tumuloy. Palabas na ako sa Airport ng tumawag ang Hospital para sabihing nasa OR ka.” May tumulong luha sa pisngi niya. “I was so worried, Magnus. Huwag mo nang ulit gagawin sakin ’yon. Parang may pumipilipit sa puso ko sa tuwing nakikita ko ang kalagayan mong ako ang dahilan.”

Umiling ito, “hindi… its may fault.” Pabulong nitong sabi, hindi pa ganoon kalakas ang boses nito. “S-sinamahan ko si Georgina sa Mall, nakipag-dinner ako sa kaniya at hindi ko pinabulaanan ang sinabi niyang buntis siya…” namamaos ang boses nito habang nagsasalita, “you have all the right to be angry at me.” Pinilit nitong ngumiti pero nauwi iyon sa ngiwi na para bang nasasaktan ito, physically. “Ayos lang na magalit ka sakin… huwag mo lang akong iiwan. I will accept all your anger, just please, stay… stay, Aminah.”

Umiling siya, “hindi… ikaw dapat ang magalit sakin. Kasalanan kong na-aksidente ka. Kasalanan ko lahat. Ang arte ko kasi, sorry na, Magnus. I’m so sorry. Hindi na ako aalis sa tabi. I’m staying with you.”

Lumiwanag ang mukha nito. “Hindi mo na ako iiwan?” He sounds hopeful, “hindi ka na galit sakin?”

“Hindi na.” Nginitian niya ito saka hinalikan sa nuo. “Hindi na ako galit. Ayoko nang magalit sayo. Mas gusto kitang makasama, Magnus, kesa ang magtanim ng galit sayo. At wala na akong pakialam sa mga ginawa mo noon kasama si Georgina. Kakalimutan ko ’yon. Gusto ko mag-umpisa tayo ulit. Sa pagkakataong ito, walang Georgina na manggugulo satin. At kapag nanggulo na naman siya at in-entertain mo, tatamaan ka na sakin at talagang iiwan na kita for good.”

Mabilis itong tumango saka napangiwi at napa-igik. “Aray. Ang sakit.”

Nilukob siya ng pag-aalala. “Tatawagin ko ang Doctor.”

Tumakbo siya palabas ng ICU saka lumapit sa Nurse Station. “Si Magnus…” hinihingal siya, “ang pasyente ko… gising na.”

Nang marinig ng Nurse ang sinabi niya, kaagad ang mga itong pumasok sa ICU, ang isa naman ay nagpa-iwan para tawagan ang Doctor ni Magnus. Siya naman ay kaagad na bumalik sa tabi ni Magnus.

“A-Aminah…” naabutan niya si Magnus na panay ang tawag sa pangalan niya.

Hinawakan niya ang kamay nito saka hinalikan ang likod niton. “Nandito lang ako. Hindi ako aalis. Hindi kita iiwan.”

Hindi umimik si Magnus, basta nakatitig lang ito sa kaniya habang sinusuri ito ng mga Nurse na naroon. Hindi nito inalis ang mga mata sa kaniya kahit na dumating na ang Doctor.

“Mr. McGregor,” tawag ng Doctor sa atensiyon ni Magnus na nakatuon lang sa kaniya. “May i have your attention, please?”

Napakurap-kurap si Magnus saka dahan-dahang tumingin sa Doctor. “I’m o-okay.” Napangiwi ito at humigpit ang hawak sa kamay niya. “I, ahm,” mas lalong nalukot ang mukha nito, “c-cant feel my legs though.”

Parang may sumakal sa puso niya habang nakatingin sa naguguluhang mukha ng binata.

“That is why i need your attention. Makinig kang mabuti sakin, Mr. McGregor. The Nurses already run tests and we’re waiting for the result. Okay naman ang katawan mo, nanghihina ka lang ngayon kasi kagigising mo palang pero sa dadaang mga araw ay babalik din ang lakas mo.” Panimula ng Doctor. “At nagkausap na kami ni Miss Aminah tungkol sa kalagayan mo pero mas makabubuti siguro kong maririnig mo iyon mula sa akin.” Walang emosyon ang mukha ng Doctor. “Your legs needs daily therapy. Iyon kasi ang na damage sa aksidente. Kung hindi ka magpapa-theraphy, baka hindi ka na nga talaga makalakad. Pero kung magpapa-theraphy ka naman, may posibilidad na makalakad ka, hindi ko lang alam kung kailan.”

May takot at pag-aalala sa mukha ni Magnus ng bumaling sa kaniya. “Ano ’to? Magiging imbalido ako?”

Pinisil niya ang kamay ng binata. “Magnus, please–”

“No!” Kahit nanghihina, naagaw nito ang kamay na mahigpit niyang hawak. “No! No! No!” Marahan itong umiling. He looks so scared. “Hindi… hindi ’yan totoo…”

Hinawakan niya ulit ang kamay nito saka pinisil ’yon. “Magnus…”

Marahas itong umiling. Halata ang takot sa mga mata nito. Alam niyang hindi nito matatanggap ang kalagayan nito.

“Hindi ’yan totoo, Doc…” sunod-sunot itong nagmura. “Hindi yan totoo. Hindi!”

“Wala akong masasabi na makakagaan sa loob mo, pero yon ang katutuhanan, Mr. McGregor. Kailangan mong magpa-therapy hanggang sa makalakad ka na.” Anang Doctor. “Wala akong maibibigay na oras o araw kung kailan ka makakalakad, Mr. McGregor.” Tumango ito at nagpaalam na. “Kung makaramdam ka ng antok, huwag mo munang ipipikit ang mga mata mo. Be awake for a couple of hours. Babalik ako mamaya para i-check ulit ang lagay mo.”

Pareho sila walang imik ni Magnus nang umalis ang Doctor. Pero hindi na niya kaya ang katahimikan kaya naman binasag niya ’yon.

“Magpahinga ka na muna.” Aniya.

Marahas itong umiling saka nagmamakaawa ang mga matang nakatingin ito sa kaniya. “No… hindi yon totoo. Hindi ba? That Doctor was mistaken! I need a second opinion!” Sigaw nito sa sobrang frustrasyon.

“Magpahinga ka na muna. Don’t stress yourself.” Aniya.

Magnus keeps on shaking his head. “No… no… no!” Kumuyom ang kamao nito habang panay ang iling. “Hindi puwede…” tumingin ito sa kaniya. “Kailangang makalakad ako. Hindi puwedeng ganito ako. Paano kita aalagaan? Paano kita pakakasalan sa simbahan kung hindi ako makalakad? Paano kita pasasayahin kung ganito ako?” Mariin nitong ipinikit ang mga mata saka nagsalita. “Noon nga na maayos ako, hindi mo ako magawang mahalin, ngayon pa ba na ganito na ako?” Iminulat nito ang mga mata saka matiim na tumingin sa kaniya. “I don’t know if i can do this, Aminah. Ngayon nasa tabi kita, paano bukas, sa susunod na mga araw? Kung totoo ang sinasabi ng Doctor na ’yon, mas lalong hindi mo ako matututunang mahalin nito. How could i romance you if i’m like this? A useless piece of shit!”

Umupo siya sa gilid ng kama saka masuyong sinapo ang mukha nito at hinuli niya ang mga mata nito. “Magnus, makinig ka saking mabuti, okay?”

He looks hopeless as he look back at her. “What? You’re leaving me now?”

Umiling siya. “Hindi. Hindi kita iiwan.” Masuyo niya itong nginitian, “nangako ako sa diyos na kapag magising ka, hindi na ako aalis sa tabi mo at wala akong balak na sirain ang pangakong ’yon.” Kapagkuwan ay tumalim ang mga mata niya, “and don’t you dare give up on me. Don’t you dare say that you can’t do this, because i’m here. Huwag mong sukuan itong nangyari sayo, hindi pa nga nagsisimula sumusuko ka na. Labanan mo ’to, kaya mo ’to. We are fighting for you, Magnus.”

Kumunot ang nuo nito sa huli niyang sinabi. “We?”

Nangingiting tumango siya. “Yes. We.”

Mas lalong kumunot ang nuo nito. “Anong we? Wala naman akong kamag-anak na nag-aalala sakin, maliban nalang sa mga katulong ko.” Napuno ng kaguluhan ang mukha nito, “sinabihan mo ba ang mga katulong sa bahay ko?”

Tumango siya. “Sinabihan ko sila pero hindi naman sila ang tinutukoy ko.”

“E, sino?”

Hinawakan niya ang kamay nito saka iginiya iyon patungo sa tiyan niya. “We. As in me and our baby.”

Napakurap-kurap si Magnus na para bang pina-process ng isip nito ang sinabi niya kapagkuwan ay unti-unting namilog ang mga mata ng binata at umawang ang mga labi na para bang hindi ito makapaniwala sa sinabi niya.

“Y-you… you…” hindi nito magawang magsalita ng tuwid sa sobrang gulat, “you… are…”

Nakangiti siyang tumango. “I found out after that pregnant issue with Georgina.” Huminga siya ng malalim, “pasensiya ka na nilihim ko. Akala ko kasi totoong buntis siya. Nang malaman ko namang kasinungalingan lang pala, sobrang sakit at hindi ko magawang tanggapin ka, kaya hindi ko nasabi.”

“It’s okay.” Magnus caress her stomach with a soft loving smile on his face. “My baby… with you.” Kapagkuwan ay unti-unting nawala ang ngiti sa labi nito at napalitan ng pag-aalala. “So, paano tayo ngayon? Sa nalaman ko ngayon, hinding-hindi ako susuko sa pag-asang makakalakad ako. Pero paano ka? Mahal kita, Aminah. Mahal na mahal. Alam kong may nararamdaman ka para sakin, pero natitiyak kong hindi yon kasing lalim ng nararamdaman ko para sayo kaya nasasaktan ako. Handa akong pakasalan ka sa kahit na anong simbahan. Alam ko ngayon hindi mo pa ako kayang mahalin–”

“Sinong may sabi?”

Natigilan ito at napatitig sa kaniya. “Ako. Mali ba?”

Tumango siya. “Maling-mali.” Pinagsiklop niya ang kamay nilang dalawa. “Sa tingin mo, masasaktan ako ng ganoon kung wala akong nararamdamang malalim para sayo? Sa tingin mo iiyak ako kung hindi rin kita mahal? Sa tingin mo magseselos ako ng ganoon kay Georgina kung yong puso ko hindi tumitibok para sayo?”

Umawang ang labi nito kapagkuwan ay parang hindi makapaniwalang tumawa. “Mahal mo ako?”

Tumango siya ng ilang ulit. “Mahal na mahal kita. Kaya ako bumalik, kaya ako hindi umalis kasi hindi ko kayang mawala ka at mapunta sa iba dahil lang sa selos at galit na nararamdaman ko. I love you, Magnus, and i can forget every pain i felt just to be with you. Alam kong sasabihin ng iba na katangahan ang mahalin ka kasi sa sakit na pinaramdaman mo sakin, pero tanga na kung tanga, ano naman ngayon, e mahal kita e.” Hinalikan niya ang likod ng kamay nito. “And i would love to marry you, Magnus. Basta magpagaling ka hanggang sa makalakad ka na. Pangako, papakasalan kita sa kahit na anong simbahang gusto mo basta ba ikaw ang gagasto.”

Mahinang natawa ang binata saka hinalikan ang likod ng kamay niya. “Mahal na mahal kita, Aminah.”

She smiled lovingly at him. “I know. But your house have to go if you’re gonna marry me.”

Kumunot ang nuo nito. “Bakit?”

“Kasi baka nandoon pa ang mga viruses ni Georgina.” Tumaas ang kilay niya. “No way. Gusto mo akong makasama? Bumili ka ng bagong bahay, kahit maliit lang basta walang bakas ng babaeng ’yon.”

Mabilis itong tumango. “Yes, Ma’am.”

Mahina siyang natawa ng tawagin siya nitong ma’am saka niyakap niya ito. “Pagaling ka ha?”

“Of course.” Hinagod nito ang likod niya saka pinisil ang pang-upo niya na kinaigtad siya. “I’m already looking forward in making love with you when i’m all healed up.”

Pilya niyang nginitian ito. “Yeah. I miss that.”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “Really?”

“Yeah.” Pinagapang niya ang kamay pababa sa puson nito saka hinaplos ang pagkalalaki nitong unti-unting nabubuhay mula sa suot nitong Hospital gown. “I think you can still make me scream even in your state now.”

Mahina itong tumawa. “Naughty. I like that.”

Hinalikan niya ang tungki ng ilong nito saka ang mga labi nito at bumulong. “Binti lang naman ang may-damage sayo diba? Kaya pa ’yan.”

Magnus shook his head and stared at her lovingly. “I’m so darn lucky to have you.”

She smiled. “Ditto, baby, ditto.”

Akmang hahalikan niya ito ng biglang bumukas ang pinto at pumasok ang Nurse. Mabilis siyang umupo ng tuwid at pangiti-ngiti naman si Magnus sa kaniya habang sinusuri ito ng Nurse.

Inirapan niya ito na ikinatawa lang ni Magnus.

Nang makaalis ang Nurse, nanunudyo ang mga matang tumingin ito sa kaniya. “Hug me?”

Pinaikot niya ang mga mata saka masuyo itong niyakap at inilapat ang pisngi sa dibdib nito. “Magnus?”

“Hmm?”

“Mahal kita.”

Dahil ang pisngi niya ay nakalapat sa dibdib nito, naramdaman niya ang biglang pagbilis ng tibok ng puso niya na ikinangiti niya.

“Mahal din kita, Aminah. Matagal na.”

She smiled lovingly. “I know. And i love you too.”

“I know.”

#Kahalayan101 - To have a very happy and contented night, don’t wear panty. Always.

–> No update si Callahan ngayon. Nabi-busy pa ako. Hehe. Baka sa lunes. Subukan ko.