A/N

Warning 🔞

Read at your own risk!

chapter 1

Mona

Nangingiting pinagmamasdan ko si Amira at si señorito Yñigo habang nagpupunas ng mga plato. Kasalukuyang pinagbabalat ni señorito Yñigo ng hipon si Amira na kabuwanan na. Sino ang magaakalang ang simpleng probinsyana at anak ng katiwala sa hacienda at mansion ay masisilo ang puso ng binatang Alejos na syang tagapagmana ng hacienda. Hay.. parang Cinderella ang talambuhay ni Amira.

“Ate, pwede bang patulong ako mamaya maghanda ng mga gamit na dadalhin sa hospital.” Nakangiting untag sa akin ni Amira. Malapit na kasi syang manganak at kailangan ng ihanda ang mga kakailangin.

Kumunot naman ang noo ni señorito Yñigo. “Baby ako na lang tutulong sayo mamaya pag uwi ko.” Presinta nito.

“Hindi na, ako na lang. Magpapatulong na lang ako kay ate Mona.” Bumaling uli sa akin si Amira. Amira lang ang tawag namin sa kanya dahil ayaw nyang magpatawag ng ma’am at señorita. Oh di ba? Kahit nakakaangat na sya ay nanatili pa ring nasa lupa ang mga paa nya. Nawa’y lahat.

“Walang problema, tutulungan kita.” Nakangiting sabi ko.

“Salamat na agad ate.” Nakangiti ring sabi nya.

“Sus! Wala yun.” Sabi ko.

Wala ng nagawa si señorito Yñigo kundi ang bumuntong hininga na lang. “Basta wag kang magpapagod ha.” Malambing na bilin ni señorito at bumaling sa akin. “Mona ikaw na ang bahala sa asawa ko.”

“Yes po señorito.”

Nang matapos ako sa ginagawa ay nag excuse ako sa kanilang dalawa at bumalik sa kusina kung saan abala ang mga kasama kong kasambahay sa kanya kanyang mga gawain. Ako naman ay maingat na nilagay sa cupboard ang mga pinunasan kong mga plato.

“Hindi pa ba tapos kumain si Amira at si señorito?” Tanong ni Manang Flor na sinasalin sa mga tupperware ang natirang ulam.

“Hindi pa po manang.” Sagot ko.

Nahuli kasing kumain ang mag asawa dahil hinintay pa ni señorito Yñigo si Amira na magising. Nakatulog kasi ito pagkagaling sa check up kanina.

“Malapit ng manganak si Amira. Naku, masaya ito! Siguradong may pakain na naman si Don Arseño.” Excited na sabi ko. Sa tuwing may magandang balita o magandang nangyayari kasi ay nagpapaluto ng marami si Señor Arseño ang lolo ni señorito Yñigo.

“Kuh ikaw talaga Mona excited lagi sa pakain.” Komento ni Manang Lita. Natawa naman ang iba pa naming kasamahang kasambahay.

“Syempre naman manang, makakatikim ulit tayo ng masasarap na pagkain.” Sagot ko.

“Lagi namang masarap ang pagkain natin ah, tayo na nga ang nananawa minsan eh.” Ani manang Flor.

Totoo naman yun. Dahil kung ano kinakain ng mga amo namin ay kinakain din namin at kapag may sobra ay pwede naming iuwi dahil masasayang lang naman. At ako ang madalas mag sharon cuneta para kay nanay at sa mga kapatid ko.

Hay.. ang hirap talaga ng buhay. Kelan kaya ako

makakatagpo

ng isang kagaya ni señorito Yñigo na

iaahon

ako kasama ang pamilya ko sa hirap.

“Ang swerte talaga ni Amira no, nawa’y lahat talaga.” Sabi ko.

“Maswerte rin naman si señorito Yñigo kay Amira dahil mabait na bata si Amira.” Ani manang Lita. Nagsangayunan naman ang mga naroon.

“Kunsabagay.” Mabait naman talaga si Amira. Parang mga ate ang turing nya sa aming lahat lalo na sa akin. Kami kasi ang madalas magkakwentuhan at magkasundo. Dalawang taon lang din naman kasi ang tanda ko sa kanya. Pati rin naman ang mga magulang nya na si Manang Esme at Mang Carlitos ay mababait din naman at maprinsipyo. Kung tutuusin ay pwedeng pwede na silang tumira dito sa mansion para magbuhay hari at reyna. Pero ayaw nila, mas gusto nila sa simpleng bahay nila. Si manang Esme ay nagretiro na sa pagiging mayordoma ng mansion dahil hindi na kaya ng kalusugan at bawal ng magpagod pero nagpupunta pa rin ito dito kapag namimiss si Amira. Si Mang Carlitos naman ay tapat pa ring katiwala sa taniman.

“Ako kaya? Kelan kaya ako makakatagpo ng lalaking gaya ni señorito Yñigo.” Tila nangangarap na sabi ko habang nililigpit ang basahang ginamit ko.

“Maganda ka rin naman Mona, hindi rin malabong makakatagpo ka ng lalaking kagaya ni señorito Yñigo na gwapo at mayaman.” Komento ni manang Lita na naupo na sa stool para magpahinga.

“Maraming lalaking ganyan, gwapo at mayaman. Pero bihira lang ang ugaling meron na kagaya ng kay señorito. Gwapo nga at mayaman masama naman ang ugali. Aanhin mo pa ang ganung lalaki? Kaya ang dapat tingnan ng mga kagaya nyong kabataan sa isang lalaki ay ang ugali.” Anang manang Flor na syang pinakamatanda sa amin at tumatayo na ring mayordoma.

Tumango tango ako sa sinabi nya. “Tumpak ka dyan manang.” Aanhin mo nga naman ang lalaking gwapo at mayaman kung mayabang naman. Kagaya ng isa kong manliligaw na anak ng isang may ari ng gasolinahan sa bayan. Hindi naman sya gwapo, may itsura lang. Kaya lang ay ubod ng yabang at akala yata eh madadaan ako sa salapi nya. Galing din naman sa mga magulang nya ang pera nya. Ubod pa ng arte na akala mo ay babae. Ayoko ng mga ganoong lalaki.

“Pero bihira ka na lang makakakita ng lalaking kagaya ni señorito Yñigo dito sa bayan natin na gwapo at mayaman. Sa Maynila tiyak na marami.” Singit ni Berna.

“Nakalimutan nyo yata si señorito Edward, kung sa pagwapuhan din lang at pakisigan ay hindi yun papataob kay señorito Yñigo. Mayaman din yun.” Sabat ni Conching.

“Taga Maynila naman yun eh.”

“Pero dito pa rin ang pinanggalingan nya.”

Napaingos ako ng maalala ang pinsan na yun ni señorito Yñigo na taga Maynila. Minsan ay dumadalaw yun dito kasama ang mama nya na si señorita Noemi. Tama si ate  Conching. Hindi rin ito pahuhuli sa hitsura at katawan kay señorito Yñigo. Maliban lang sa ugali. Ang sungit sungit nito at tila bituin sa langit na kay hirap abutin.

Nang matapos na kami sa gawain ay pinuntahan ko na si Amira sa kwarto nila ni señorito para tulungan sa paghahanda ng mga gagamitin nya sa panganganak sa hospital.

---

“Andito na si ate!” Sigaw ng sampung taong gulang kong bunsong kapatid na si Tantan ng pagbuksan nya ako ng pinto.

Nagsisuguran naman sa pinto ang dalawa ko pang kapatid na lalaki na si Otep at Echo. Halos pag agawan nila ang hawak kong echo bag.

“O wag nyong pag agawan yan at baka matapon ang ulam.” Saway ko sa kanila. Ganyan naman sila palagi sa tuwing uuwi ako sa gabi. Excited sa uwi kong pasalubong na ulam galing sa mansion.

“Nandyan ka na pala anak, halika na sa hapag para makakain na. Ikaw na lang talaga hinihintay namin. Ito kasing tatlo mong kapatid ayaw pang kumain at hinihintay ka pati na ang uwi mong ulam.” Ani nanay na kalalabas lang ng kwarto nya.

“Syempre po nay, masarap ang ulam na dala ni ate.” Sabat ng kapatid kong si Otep.

“Sus, masarap din naman ang ulam nating sinabawang pritong isda na may alugbati ah.” Singit ni Paulina na nagiisa kong kapatid na babae na sumunod sa akin.

“Ih, kakaulam lang natin nun kahapon eh.” Angal pa ni Tantan.

“O sige na, maupo na kayo ng makakain na.” Utos ko sa kanila.

Nag unahan pa sila sa pag upo sa dalawang mahabang bangko namin. Nakahain na ang isang bandehadong kanin at isang malaking mangkok na may lamang sinabawang pritong tulingan na may alugbati. Kumuha na ako ng plato at kutsara.

“Wow! Menudo at.. anong tawag dito ate?” Tanong ni Echo ang pangatlo sa aming magkakapatid habang nakatunghay sa dala kong ulam.

“Beef broccoli ang tawag dyan, masarap yan.” Sagot ni nanay.

Naunahan na nya ako sa pagsagot dahil abala ako sa paghigop ng sabaw. Sila naman ay nilantakan na ang dala kong ulam. Mainit init pa naman ang mga ito kaya hindi na kailangan initin. Hinayaan ko na lang sa kanila ang ulam at ito na lang sinabawang pritong isda ang inulam ko. Kung hindi ako nagtatrabaho sa mansion ay  bibihira lang kami makatikim ng ganyang ulam. Palagi akong nakakain ng masarap dahil sa mansion ako nagtatrabaho, ang mga kapatid ko ay nakakakain lang kapag naguwi ako. Ang kadalasan lang naming ulam noon ay puro nilagang talbos ng kamote kapag talagang walang wala, o kaya naman sardinas na may talbos ng kamote. Kapag may pera nakakabili kami ng isda pero prito lang ang luto namin o kaya paksiw para magtagal. Pero simula ng mgtrabaho ako sa mansion ay nakakatikim na sila ng karne.

Labing anim na taong gulang pa lang ako ay namayapa na ang tatay ko dahil tinamaan sya ng kidlat sa sakahan. Naiwan kaming limang magkakapatid at si nanay. Labis ang pagluluksa namin at hirap. Dahil wala na si tatay ay hindi na ako nakapag aral ng kolehiyo at napilitan na ring maghanap buhay para makatulong kay nanay. Hindi rin kasi nya kakayanin, hindi sapat ang kinikita nya sa paglalaba para sa aming lima. Kung ano ano ng pinasok kong trabaho. Tindera ng gulay sa palengke o kaya tindera ng isda. Kahit ano basta kikita ng pera. Pero noong nakaraang taon lang ay may nag alok sa aking mamasukan bilang kasambahay sa mansion ng Alejos. Malaki ang alok nilang buwanang sweldo kaya sinunggaban ko na.   Malaking tulong din yun dahil nag aaral ang apat kong kapatid. Si Paulina ay nasa unang taon na ng señor high, si Echo at si Otep ay nasa highschool na, si Tantan naman ay nasa grade 4 na. Kahit sila man lang ay makatapos ng pag aaral at yun ang pagsusumikapan ko. 

At ngayon nga nakakatikim na ng masasarap na ulam ang mga kapatid ko. Kaya gustong gusto ko kapag may selebrasyon sa mansion o kapag natutuwa si señor Arseño dahil nagpapaluto sya ng marami. Maraming pagkain din ang maiuuwi ko.

“Sya nga pala anak, wala na pala tayong bigas. Baka may pera ka dyan, hindi pa kasi ako nababayaran ng huli kong laba.” Sabi ni nanay sa pagitan ng pagsubo. Ang apat kong kapatid ay magana pa ring kumakain.

“Sige po nay, bukas ng umaga mag aabot ako bago pumasok.”

Ngumiti sya. “Salamat anak at pasensya na, baon na lang kasi ng mga kapatid mo ang meron ako.”

“Wala po yun nay, malapit na rin po ang sahod ko.” Nakangiti ring sabi ko. Naaawa na rin kasi ako kay nanay. Ang payat payat na nya sa kakalalaba. Sinasabihan ko nga syang tumigil na ay ayaw naman nya at sayang din daw pandagdag gastos din.

Hay.. Ang hirap talaga maging mahirap. Pero thank you Lord sa

grasyang

nasa aming hapag kainan at thank you rin

nairaos

namin ang araw na ito.

Kinabukasan..

“Hay nako.. sa wakas natapos din.” Bulalas namin Berna ng matapos na naming banlawan ang panghuling nakasalang sa washing.

Binuhat ko ang hindi kalakihang batya na may lamang tubig. Ididilig ko to sa mga halaman na nasa pathwalk para hindi naman masayang. 

“Kaya mo ba? Tutulungan na kita.” Alok ni Berna.

“Hindi na kaya ko na, ligpitan mo na lang yang hose at mga batya.” Sabi ko at tinungo na ang pathwalk na nasa gilid ng mansion papuntang kusina. Nang marating ko ay agad kong sinaboy ang tubig sa mga halaman.

“What the fuck!” Dinig kong malutong na mura ng isang malaking boses.

Nagimbal ako ng makita si señorito Edward na basang basa. Mula ulo hanggang paa.

“Hala! S-Señorito Edward!” Bulalas ko.

Matalim nya akong tiningnan.

“You!”

---

Happy 4k followers 😳

(Edward photo above 👆)

chapter 2

Mona

Napakagat labi ako at napayuko habang kaharap ko si señorito Yñigo, Amira at ang galit na galit na si señorito Edward na para nang basang sisiw at tila gusto na akong kainin ng buhay sa sama ng tingin nya sa akin. Di ko naman sinasadya na masabuyan sya ng tubig. Bigla syang lumitaw eh.

Bumuntong hininga si señorito Yñigo. “Magpalit ka na lang ng damit Ed.” Mahinahong sabi nya.

“Eh ano pa nga ba? Bibihira na nga lang akong dumalaw dito ito pa ang aabutin ko.” Nakapamewang at inis na sabi ni señorito Edward na matalim pa rin ang tingin sa akin.

“S-Sorry po talaga señorito Edward, hindi ko po talaga sinasadya. Bigla po kasi kayong lumitaw eh.”

“At talagang kasalanan ko pa? Bakit kasi dun ka nagtapon ng tubig eh daanan ng tao yun.” Nanggagalaiting sabi nya. Halatang lalo pa syang nainis sa sinabi ko.

Si señorito Yñigo ay nakahalukipkip na tumingin din sa akin. Si Amira naman ay napangiwi. Habang sila mamang Flor, manang Lita at iba ko pang kasamahang kasambahay ay nababahalang nakatingin sa kin mula sa entrada ng kusina.

Muli akong napakagat labi. “Eh hindi ko naman po basta tinapon lang doon ang tubig, idinilig ko po yun sa halaman para hindi po masayang.”

“Aba’t talagang sumasagot ka pa ha?” Angil nya at pinandilatan ako ng mata.

Napalunok ako. “Hindi po ako sumasagot, n-nangangatwiran lang po.”

Napahilamos sya ng mukha sa inis at kinumpas kumpas ang kamay sa ere. Tumingin sya sa akin at tinaas ang kamay.

“Pasalamat ka at hindi ako ang amo mo, kung hindi tanggal ka na sa trabaho mo.” Aniya.

Narinig ko namang nagsinghapan ang mga kasamahan kong kasambahay. Maging si Amira ay napasinghap din at napahawak sa malaki nyang tiyan.

Napanguso naman ako. “Grabe naman po kayo, eh hindi ko nga po sinasadya eh.”

“Ah Mona, sige na bumalik ka na lang sa kusina.” Agap ni señorito Yñigo.

Samantalang ang pinsan nyang mukhang pinaglihi sa sama ng loob ay kulang na lang magbuga ng apoy sa galit sa akin. Mabuti na lang talaga hindi sya ang amo

ko.

Tumango ako at bahagyang yumuko. “Pasensya na po talaga señorito.” Hinging paumanhin ko ulit bago tumalikod at tumungo sa kusina kung saan mga nakatanga ang mga kasamahan ko.

“O magsibalik na kayo sa ginagawa nyo.” Untag sa kanila ni manang Lita.

Nakikisimpatyang tumingin pa sila sa akin. Si Berna na sinenyasan pa ako na usap kami mamaya. Tumango na lang ako. Lulugo lugong kumuha ako ng baso at nagsalin ng tubig mula sa pitsel.

“Mabuti na lang talaga at hindi dito nakatira  si señorito Edward, kundi talagang tanggal ka sa trabaho.” Iiling iling na sabi ni manang Flor.

Napakamot naman ako sa ulo sabay buntong hininga. Kung mamalasin pala mawawalan talaga ako ng trabaho.

“Eh hindi ko naman po talaga sinasadya manang, bigla syang sumulpot eh.”

“Alam ko, pero mag iingat ka pa rin.” Bilin nya.

“Opo manang.”

“Kailangan talaga mag ingat lalo na kapag nandito si señorito Edward. Ayaw nun ng mamali mali at mabilis mag init ang ulo. Ibang iba kay señorito Yñigo. Pero mabait naman yun lalo na kapag nasa mood.” Singit ni manang Lita.

Napaingos na lang ako at napaikot ang mata sa hangin. Parang di rin!

Hindi lang naman kanina ang unang beses na nagkabangga kami. Yung una ay noong kasal nila Amira at señorito Yñigo, hindi ko rin sinasadya na mabangga ko sya. Eh kasi naman ang laking harang eh. Nag sorry na nga ako sinungitan pa nya ako. Kapag nandito sya lagi ko syang nahuhuling nakatingin sa akin kapag dadaan ako sa harap nya tapos sisimangutan nya ako. Ano kaya yun?

---

“Mona!”

Nilingon ko ang tumawag sa akin. Maasim akong ngumiti ng makitang papalapit sa akin si Leo. Ang masugid kong manliligaw. Ngiting ngiti sya. As usual posturang postura ang hitsura nya. Mga branded na damit at sapatos ang suot nya at may mamahalin pang relo at kwintas. Bagong gupit din sya at malinis na malinis ang mukha. Masasabi mong may itsura sya kasi maputi.

“Ikaw pala Leo.” Bati ko sa kanya.

“Anong ginagawa mo dito sa palengke?” Parang tangang tanong nya.

“Syempre namamalengke.” Kunwaring natatawang sabi ko na lang.

Kakasweldo ko lang kasi kahapon at saktong day off ko ngayon. Kaya namalengke na ako. Mga pangunahing pangangailangan ang unang bibilhin ko. Gaya ng bigas, asin, betsin, mantika, toyo at iba pa. Syempre gaas na rin para sa panluto ng mga kapatid ko. At kapag may sobra ay bibili ako ng masarap sarap na ulam. Ang natitira naman ay babudgetin ko pambaon ng apat kong kapatid.

“Ganun ba, samahan na kita.” Presinta nya.

“Wag na, baka madumihan ka pa. Maputik pa naman sa loob madumihan yang bagong sapatos mo, puti pa naman.” Sabi ko. Saka ayoko syang kasama dahil baka mairita lang ako. Mahilig kasi itong pumuna sa lahat ng bagay bagay.

“Ayos lang marami naman akong pambili.” Aniya na ngiting ngiti pa.

Ito pa ang isa sa ayaw ko sa kanya, simpleng mayabang. As if naman pera nya pinambibili nya eh umaasa lang din sya sa mga magulang nya. Swerte nya dahil nagiisa lang syang anak. Ewan ko, ganyan na siguro sya. Wala naman akong pakialam dahil buhay nya yan at pera ng mga magulang nya ang ginagastos nya. Ang sa akin lang di ko sya feel. Di ako makarelate sa kanya. Iisipin ko pa lang kung sasagutin ko sya at kami ang magkakatuluyan ano ang magiging buhay namin eh halatang wala syang alam. Di naman pwedeng habang buhay kaming umasa sa magulang nya. Hays.. ayoko na lang mag isip. Basta hindi ko sya type at hinding hindi ko sya sasagutin kahit anong pangungulit pa nya.

“Hindi lang madudumihan ang sapatos mo mangangamoy malansa pa ang damit mo.”

Kinusot nya ang ilong na tila nakaamoy ng hindi maganda. “Bakit kasi dito ka namimili, dapat sa supermarket na lang. Malinis doon, hindi mainit at hindi pa mabaho.” Aniya.

“Mahal naman, dito makakamura pa ako at makakatingi.” Bwelta ko sa kanya.

Isinuksok naman nya ang mga kamay sa bulsa. “Ikaw kasi, kung sinasagot mo na ako eh di sa supermarket ka ngayon namimili at hindi dito sa mabahong palengke.” Tila nandidiri pa nyang tiningnan ang paligid.

Napairap naman ako sa hangin at tinalikuran na sya. Wala akong panahon makinig sa kanya.

“Wait Mona!”

“Mauna na ako.” Hindi ko sya nilingon at nagtuloy tuloy papasok ng palengke. Sa likod na lang din ako sasakay ng tricycle mamaya para hindi ko sya makita. 

“O Mona nakita ko kayo kanina ni Leo ah, ano sinagot mo na ba sya?” Usisa ni Aling Belen na may ari ng tindahan ng mga gulay na pinagpipilian ko ngayon. Katabi nya ang tindahan din ng mga gulay na pinapasukan ko dati pero iba na ang umookupa ngayon.

“Hindi po Aling Belen.” Sagot ko habang namimili ng magandang talong na itotorta mamaya.

“Aba’y bakit naman? Jackpot ka na dun.” Aniya habang nagpapaypay.

Napasimangot naman ako. “Aanhin ko ang ang lalaking walang alam sa buhay.”

“Di bale na, importante may pera. Eh di makakaahon na kayo sa hirap. Hindi na maglalabada ang nanay mo at hindi ka na mamasukan, tuloy tuloy din ang pag aaral ng mga kapatid mo. Naku kung ako lang ikaw pinikot ko na rin yan.”

Napakamot na lang ako sa ulo. Parang ganun lang kadali ang mga sinabi nya. Na sa isang iglap kapag sinagot ko si Leo ay giginhawa kami. Oo, pangarap kong may lalaking mag aahon sa akin sa hirap pero hindi naman lalaking kagaya ni Leo na halatang walang alam sa buhay kahit na ba mapera sya. Baka sa kangkungan lang kami pulutin bandang huli. Hindi nagtatagal ang pera.

“Di bale nay, maganda naman si ate Mona kaya makakahanap pa sya ng lalaking mala prince charming. Yung gwapo, makisig, mayaman at handa syang mahalin.” Tila nangangarap pa na sabi Karen na anak ni Aling Belen.

“Kuh! Prince Charming. Wala ka ng mahahanap na ganyan. Ang mga lalaki ngayon wais na rin. Kaya dapat tayong mga babae mas maging wais pa.”

Bumuntong hininga na lang ako at inabot na ang mga talong na napili ko. Kinuha naman ito ni Karen at tinimbang. Nang makapag bayad na ay agad na akong nagpaalam sa kanila at umalis baka daldalin pa ako ni Aling Belen. Tanghaliin pa ako mabilasa pa ang isda.

Matulin pa na lumipas ang mga araw. Hanggang sa dumating ang araw na nakapanganak na si Amira ng kambal. Masayang masaya ang lahat at excited ng makita ang dalawang kambal. At syempre nagcelebrate kaming lahat at nagpaluto na naman ng marami si Señor Arseño. Nagdekorasyon din kami sa malaking bulwagan ng mansion bilang pagsalubong sa kambal. 

“Welcome baby Alonzo and baby Ynna!” Sabay sabay naming bati ng pumasok na sa loob si señorito Yñigo at Amira. Buhat ni señorito Yñigo ang isang sanggol at buhat naman ni manang Esme ang isa. Habang si Amira na may medyas pa ang mga paa ay alalay ni Mang Carlitos.

“Salamat sa inyo.” Nakangiting sabi ni Amira.

“Mukhang tulog ang dalawang anghel ah.” Anang señor Arseño na lumapit sa dalawang sanggol. Kami man ay excited na rin silang makita.

“Ah señorito, Amira pwede ba namin silang makita?” Paalam ni Conching.

“Sure.” Sabi ni señorito.

Sabay sabay naman kaming lumapit at sinilip ang kambal. Ang ku-cute! Magkamukhang magkamukha. Ang buhat ni señorito Yñigo ay si baby Ynna. Ang buhat naman ni manang Esme ay si baby Alonzo na ngayon ay nasa bisig na ni Amira. Dilat ang mata ng dalawa at tila nakikipag usap pa sa amin. Nakakatuwa.

Balang

araw, m

agkakaroon din ako ng baby na kasing cute din nila. 

---

chapter 3

Edward

“Oh jeez Clea! Stop being so dramatic!” Inis na sabi ko sa nobya sa kabilang linya. Hindi pa kasi ako nakakaisang araw dito sa San Agustin ay gusto na nyang pabalikin ako ng Manila.

“I’m not being so dramatic Ed, I’m just protecting what’s mine! Baka mamaya kung sino sino na ang babaeng kausap mo dyan

gayong

wala ako sa tabi mo.“ Tungayaw nya sa kabila sa linya.

Mula sa leather chair ay tumayo ako at tinungo ang balcony. Inis na hinilot ko ang tungki ng ilong ko.

“Wala akong babaeng kinakausap dito ok. Maliban kay mama at sa mga kasambahay. So please, don’t be so paranoid.” Pinilit kong maging mahinahon. Wala ako sa mood makipagtalo ngayon sa kanya.

Narinig ko namang pumalatak sya at bumuntong hininga.

“Fine I’m sorry hon, hanggang kelan ka ba kasi dyan sa San Agustin?”

Nagiba na ang tono ng boses nya, naging malambing na. Ganito naman sya lagi eh.

“Hanggang sa huwebes pa hon, pero sa gabi lilipad na ako pabalik ng Manila.”

“What? Hanggang sa

huwebes

ka pa dyan? Bakit ang tagal naman!“

“Na explain ko na sayo di ba?” Tila umiinit na naman ang ulo ko.

“

Uhuh

, pero ang tagal naman hon. 3 days kang wala, ngayon pa nga lang miss na miss na kita.“ Nagmenor naman sya sa tono ng boses nya.

Napangiti ako. Ito ang gusto ko sa kanya kapag alam nyang naiinis na ako ay marunong syang magmenor.

Bumuntong hininga ako. “Miss na rin kita hon, ikaw kasi eh. Ayaw mong sumama dito. Ilang beses na kitang niyayaya pero hindi mo naman ako pinagbibigyan.”

“Hon, you know naman na di ko bet pumunta sa mga probinsya. Ano naman ang gagawin ko dyan? Walang malls, meron man iisa lang maliit pa. Walang hotels, walang casino, walang high class bar etc. na meron dito sa Manila. Kaya hindi ko talaga bet ang pumunta ng probinsya.”

Napakamot ako sa batok sa mga sinabi nya. “Fine, hindi na kita pilitin.” Nasabi ko na lang.

“Ok hon, hintayin na lang kita dito sa condo ko. Basta pagbalik mo ng Manila dito ang diretso mo ha.”

Napahilot ako sa sentido. Narinig ko naman ang pagbukas ng pinto. Lumingon ako at nginitian si mama na pumasok na.

“Yeah sure, I need to hung up now hon. Mom is here, may pag uusapan pa kami.”

“Ok hon, say hi for me na lang to tita. Love you.”

“Love you too, bye.” Paalam ko sabay patay ng phone.

Hinarap ko si mama na elegante ng nakaupo sa couch habang binubuklat ang isang business magazine. Alam ko namang wala doon ang atensyon nya. Ako naman ay bumalik sa pagkakaupo sa leather chair at nilapag ang phone sa mahogany table.

“Ma.” Untag ko sa kanya.

Nag angat sya ng mukha sabay sarado ng magazine at nilapag sa lamesita. Mataman nya akong tiningnan.

“Anak, hanggang kelan mo ba pagtitiisan pakisamahan yang si Clea.” Aniya.

Bumuntong hininga ako. “Ma, nobya ko ho si Clea at mahal ko sya.”

“Mahal? Eh halatang hindi ka na masaya sa kanya eh.” Dugtong pa nya.

“Akala nyo lang yun ma, masaya ako sa pagsasama namin ni Clea at malapit ko na rin syang alukin ng kasal.” Parang labas sa ilong na sabi ko.

“Kasal? No anak! Hindi ko sya gusto para sa’yo.”

“Ma.”

“She’s a spoiled brat Edward. Walang syang alam kundi magbar hopping gabi gabi, sumayaw sa kung saan saang club, mag mall kasama ang mga spoiled brat nyang mga kaibigan. Wala syang alam anak. Paano ka nya aalagaan? Paano kapag nagkaanak kayo? Hindi pwedeng iasa nyo lang ang lahat sa yaya. Naku anak, dusa ang aabutin mo kapag yang Clea na yan ang napangasawa mo.” Iritable nang sabi nya pero hindi pa rin nawawala ang poise.

“Ma, magbabago naman siguro si Clea kapag nagpakasal na kami at nagkaanak.” Mahinahon kong sabi sa kanya.

“Hindi ka nakakasiguro dyan anak, kaya pagisipan mo yang desisyon mong alukin sya ng kasal.”

“Alright ma.” Sabi ko na lang para hindi na humaba ang usapan.

Humugot naman ng malalim na hininga si mama. “Anyway, nakakuha na ako ng kasambahay na makakasama mo sa penthouse sa Manila. Idetalye ko na lang sayo mamaya, aakyat muna ako kwarto ko para makapag pahinga. Sumakit ang ulo ko kanina sa mansion dahil ang daming bisita tapos lalo pang sumakit ng sabihin mong aalukin mo ng kasal si Clea.” Litanya nya bago tumayo at lumabas ng library.

Isinandal ko ang likod at ulo sa leather chair at pumikit ng mariin. Parang sumasakit na rin ang ulo ko. Idinilat ko ang mata at tumitig sa chandelier na nakasabit sa kisame. Napangiti ako ng maalala ang kambal na anak ng pinsan kong si Yñigo at ng asawa nyang si Amira. Binyag ng kambal ngayon at isa ako sa ninong. Nakakatuwang pagmasdan ang kambal at nakakagigil sa kakyutan.

Bumuntong hininga ako. Nakaramdam ako ng inggit sa pinsan ko. Halatang masaya na sya at kuntento sa bagong yugto ng buhay nya. Sa pamilyang binuo nya. Ako rin, gusto ko na rin magkapamilya. Hindi na ako bumabata. Trenta y dos anyos na ako at ilang buwan na lang ay mag ti-treinta y tres na ako. Nasa tamang edad at malakas na malakas ang pangangatawan. May sariling negosyo sa Manila habang pinapatakbo ang kumpanya ng pamilya. Kayang kaya ko ng bumuo ng pamilya. At si Clea ang babaeng nais kong makasamang bumuo ng pamilya. Pero sa sinabi ni mama ay parang nagugulo ang isipan ko.

Hindi naman lingid sa kaalaman ko na hindi gusto ni mama si Clea para sa akin kahit noon pa. Mahigit dalawang taon ko ng nobya si Clea. Galing sya sa prominenteng pamilya. Nagkakilala kami sa club, kasama ang mga kaibigan nya. Unang kita ko pa lang sa kanya ay naakit na ako. Maganda sya, sexy at liberated. Nagkapalagayan kami ng loob hanggang sa may nangyari sa amin sa unang gabi. Naging madalas ang paglabas labas namin at ng humingi sya ng commitment ay binigay ko naman. Wala na akong naging babae habang kami at naging seryoso sa kanya. Noon pa man ay alam kong mahilig na sya sa pagbabar, club, sumasama sa mga kaibigan kung saan saan. Maluho din sya at lahat ng gusto nya ay binibigay ko. Natutunan ko na rin syang mahalin at kinonsidera ko na ang sarili kong sya ang makakasama ko habang buhay at magiging ina ng mga anak ko.

Pero dahil nga sa sinabi ni mama kanina. Napapaisip tuloy ako. Gusto ko rin naman na ang babaeng mapapangasawa ko ay responsable, maalagaan ako at ang mga anak namin. Pero sa asal ni Clea ay parang hindi sya ang babaeng yun. Kaya tama ba ang gagawin ko? Tama bang alukin ko na sya ng kasal? Sigurado na ba ako sa kanya?

Tumayo ako at nagsalin ng brandy sa baso. Muli akong tumungo sa balcony at tumanaw sa malawak na lupain na kinatitirikan ng aming mansion. Sa dulong bahagi ay tanaw ko na ang Hacienda Alejos na pag aari ng pamilya na pinalalakad ngayon ni Yñigo. Naalala ko ng alukin akong pamalakaran ang hacienda pero tumanggi ako dahil kailangan kong tutukan ang bagong tayo kong negosyo.

Humugot ako ng malalim na hininga. Masarap sa ilong at dibdib ang sariwang hangin ng probinsya.

Balang

araw, dito ko rin

ititira

ang magiging pamilya ko.

Mona

“O ilabas nyo na itong hamonado at baka may naghahanap na sa labas.” Aligagang sabi ni manang Flor. Abala ang lahat sa kusina dahil maraming bisita. Binyag kasi ngayon ng kambal. At syempre bongga ang handa. Parang pyesta. Imbitado din kasi ang lahat ng magsasaka. Ito ang maganda sa mga Alejos, hindi sila nakakalimot sa mga dukhang kagaya namin.

Ako na ang dumampot ng malaking stainless na container na may lamang mainit init pang hamonado.

“Ingat ka Mona ha, baka matapon yan mainit pa naman.” Paalala ni manang Flor.

“Opo manang.”

Maingat ang bawat hakbang ko habang papalabas ng kusina. Mas dumami pa ang tao sa malawak na bakuran. Binati pa ako ng ilang magsasaka. Nginitian ko lang sila. Inihilera ko na ang stainless container sa iba pang naroon. Maraming nakapila para kumuha ng pagkain. May mga bata pa nga na anak ng mga bisita ang pinaghiwa ko pa ng cake.

Ngiting ngiti na nilibot ko ang mata. Bumabaha talaga ng pagkain. May pa litson baka pa at baboy. Nawa’y lahat afford ang ganitong handaan. Pero di bale, marami na naman akong maiuuwi mamaya. Paniguradong bundat ang mga kapatid ko.

Ngunit agad din akong napasimangot ng makita ko ang crush kong si Jeiz akay ang isang magandang babae na pinakilala nyang asawa nya kanina. Kausap nya si mayor Rodolfo at sila señorito Yñigo at Amira habang buhat ang kambal. Sayang, sana

pinikot

ko na lang sya noon. Hindi talaga kami meant to be.

“Hays, may keychain na si fafa Jeiz. Sayang talaga, sana pinikot ko na lang sya noon.”

Nilingon ko ang boses fukeh na nagsalita sa gilid ko. Si Tonyito pala ang baklitang bff ni Amira na walang habas kung ngumuya ng shanghai. May hawak syang tig dalawang shanghai sa magkabilaang kamay. Nagmamantika na rin ang bibig nya.

“Dapat sinubukan mo para tutukan ka nya ng baril.” Bira ko sa kanya.

“Ay bet ko yan! Basta yung baril na nasa baba ang itututok nya sa akin.” Kinikilig pa na sabi nya.

Napakunot naman ang noo ko at medyo naguluhan sa sinabi nya pero agad ko ding nagets. “Gaga! Totoong baril ang itututok nya sa’yo.”

Sumimangot sya at inirapan ako. “Di bale na nga, si fafa Edward na lang ang pipikutin ko kahit mukha syang pinaglihi sa kamias dahil laging maasim ang mukha. Mabuti na lang gwapo pa rin sya.”

Sabay pa kaming nagtawanan pagkasabi nya nun. Pati rin kasi sya ay sinungitan nun noong kasal nila señorito Yñigo at Amira. Ewan ko ba sa lalaking yun, ang gwapo gwapo ang damot ngumiti. Laging nakakunot ang noo. Kanina nga sinimangutan ako eh. Di pa rin siguro nakaka move on sa aksidenteng pagsaboy ko sa kanya ng tubig sa pathwalk.

“Mona, nandyan ka lang pala.” Tawag sa akin ni Conching.

Nagpaalam naman ako kay Tonio at lumapit kay Conching.

“Pinatatawag ka ni Señor Arseño sa library.” Aniya.

Kumunot ang noo ko. “Bakit daw?”

“Hindi ko alam, pero nandun din sa loob si manang Flor.”

Mas lalong kumunot ang noo. “Bakit kaya?”

“Sige na, puntahan mo na.”

Tumango ako at pumasok na sa loob. Dumiretso ako agad ng library. Kumatok ako ng tatlong beses.

“Come in.” Anang maawtoridad na boses ni Señor Arseño sa loob.

Pinihit ko ang pinto at maingat na tinulak pabukas. Kiming ngumiti ako ng tumutok sa akin ang apat na pares na mata. Si Señor Arseño na nakaupo sa likod ng mahogany table nya at nakatayo sa tabi ang sekretaryang si Alfred. Sa couch naman ay eleganteng nakaupo si señorita Noemi habang humihigop ng tsaa. Sa kabilang couch si manang Flor.

“Pinapatawag nyo daw po ako señor.”

“Yes iha, pasok ka.” Anang señor at minuwestra ang kamay sa tabi ni manang Flor. Kaya naupo ako sa tabi nito. Nginitian ko si manang Flor bago humarap kay señor.

“Bueno iha, kaya kita pinatawag ay para alukin ka ng trabaho.” Panimula ni señor.

“Ah, ano pong trabaho señor?” Bigla akong nagkainteres.

“Maging kasambahay ni Edward sa Manila.”

“Po?”

---

chapter 4

Mona

Tama ba yung narinig ko na inalok ako ng señor na magtrabaho bilang kasambahay ni señorito Edward sa Manila?

“Naghahanap kasi itong anak kong si Noemi ng kasambahay na makakasama ni Edward sa penthouse nya. Ang gusto nya yung kilala at mapagkakatiwalaan.” Dugtong pa ng señor.

“A-At ako po ang napili nyo?”

“Ikaw lang kasi ang pupwede. Tinanong ko na si Flor at ikaw din ang pinrisinta nya. Sang ayon naman ang anak kong si Noemi.”

Tipid akong nginitian ni señorita Noemi. Ginantihan ko rin sya ng kiming ngiti.

“Ikaw ang naisip kong maaaring maging kasambahay ni señorito Edward sa Manila dahil dalaga ka. Sila Berna, Conching at iba pa ay hindi maaari dahil may mga anak silang maliliit pa.” Paliwanag sa akin manang Flor.

Lahat kasi ng mga kasamahan kong kasambahay ay pamilyado na. Ako na nga lang ang hindi pa at pinakabata.

“Don’t worry iha, doble ng sinasahod mo dito ang ipapasweldo sayo.” Singit ni señorita Noemi.

Dobleng

sweldo

? Ang laki nun ah! Tapos sa Manila pa. Matagal ko na ring gustong makapunta ng Manila.

“Pero na sa’yo pa rin iha kung gusto mo. Ayos lang naman kung tatanggihan mo hahanap na lang ako ng iba – “

“Gusto ko po!” Sagot ko agad.

“Sigurado ka?” Tanong ni señor.

Sunod sunod akong tumango at ngumiti. “Eh malaking tulong po sa pamilya ko ang suswelduhin ko dahil apat po ang kapatid kong nag aaral.”

“Ganun ba iha, napakabait mo naman pala.” Puri sa akin ni señorita Noemi.

Nahihiyang ngumiti naman ako. “Salamat po señorita Noemi.”

“Ma’am Noemi na lang iha. Anyway kung buo na ang desisyon mo, magpaalam ka na sa pamilya mo at mag impake ka na rin ng mga gamit mo dahil sa huwebes ng gabi ang lipad nyo ni Edward pa Manila.”

Tumango tango ako at nakinig sa sasabihin nya. Kiber na kung ang masungit na si señorito Edward ang pagsisilbihan ko ang importante malaki ang sasahurin ko.

“Pagpasensyahan mo na lang kung minsan masungit si Edward, ganun na talaga yun. Pero mabait naman ang anak ko na yun.” Dagdag pa ni ma’am Noemi.

“Wala pong problema ma’am, kering keri ko ang kasungitan ni señorito Edward.” Bibang sagot ko.

Bahagya naman syang tumawa. “I think I like you na iha.”

Natuwa naman ako sa sinabi nya.

“Naku señorita, wala po kayong poproblemahin sa batang to. Napakasipag at marunong din magluto.” Pagbibida pa sa akin ni manang Flor.

“Kung ganoong tama lang na sya ang makasama ni Edward sa penthouse. Yung bata kasi na yun pag uwi galing trabaho ay hindi na kumakain. Itutulog na lang ang gutom.”

Kawawa naman pala ang masungit na señorito. Di bale, patitikimin ko sya ng masasarap na luto ko para bumait bait naman.

At doon na nga nagtatapos ang paguusap namin. Pupunta ako ng Manila para mamasukan bilang kasambahay ng masungit na señorito. Ang sabi, sa penthouse daw kami titira. Eh ang alam ko sa penthouse nasa tuktok ng building. Wow! Makakasakay na rin ako ng elevator. Excited na tuloy ako. Ang sabi ni ma’am Noemi ay may bahay naman sila sa Manila kaya lang mas gustong maglagi ni señorito Edward sa penthouse dahil malapit lang don ang opisina nya kesa naman daw babyahe pa sya at mastuck pa sa traffic. Gusto ni ma’am Noemi na kilala nya at mapagkakatiwalaan ang magiging kasambahay ni señorito Edward at ako yun. 

Kinagabihan paguwi ko ng bahay bitbit ang samu’t saring mga pagkain na galing sa handa ng binyag ng kambal ay kinausap ko na si nanay at mga kapatid ko. Noong una nalungkot sila pero pinaliwanag ko naman sa kanila na para rin sa kanila yun. Para sa pag aaral nila. Mas malaki ang sweldo mas marami silang kakainin at pambaon sa eskwela.

“Pa’no yan ate, kapag sa Manila ka na magtatrabaho hindi mo na kami mauuwian ng masasarap na pagkain.” Nakangusong sabi ni Tantan habang nilantakan ang tinadtad na litsong baboy. Nagmamantika na ang mga kamay at nguso nya.

“Ikaw talaga, pagkain pa talaga ang iniisip mo.” Suway sa kanya ni Paulina.

“Wag kayong mag alala, sinabihan ko si Berna na ipaguwi din kayo minsan.” Gaya ko ay uwian din si Berna dahil may maliit pa syang anak. Malapit lang dito sa amin ang bahay nya. At kanina nga ay sa kanya ko pinagbilin ang nanay at mga kapatid ko na tingnan tingnan at uwian din minsan ng pagkain galing sa mansion.

“Hanggang kelan ka naman sa Manila anak?” Tanong ni nanay na bakas sa mukha ang lungkot.

“Hindi ko po alam nay, tatawag tawag na lang po ako sa inyo.” Sabi ko. May cellphone naman ang kapatid kong si Paulina, binili ko yun para sa pag aaral nya. Ako naman de keypad lang ang meron ako. Sapat na yun basta nakakapag text at tawag.

“Kakayanin mo kaya sa Manila anak?”

“Kakayanin ko nay, para sa inyo. Saka doble ang sasahurin ko kaya malakilaki ang mapapadala ko dito sa inyo.”

Tipid lang na ngumiti si nanay. Alam kong tutol sya pero dahil desidido na ako ay pumayag na lang sya.

“Basta mag iingat ka dun ha, maraming loko sa Manila.” Bilin nya sa akin.

“Sus, kung mga loko sila lukaluka naman ako, sila ang matakot sa akin.” Pag aangas ko para ipakita sa kanila na magiging ayos lang ako.

“Seryoso ako Monalisa.” Matiim akong tiningnan ni nanay. Ang kapatid ko naman ay tuloy tuloy lang sa paglantak ng mga pagkain na dala ko habang nakikinig sa amin ni nanay.

“Nay, seryoso din ako. Magiingat po ako dun. Kayang kaya ko po ang sarili ko. Kayo naman po, wag kayong masyadong tanggap ng tanggap ng labada. Ang payat payat nyo na baka tuluyan na kayong magkasakit nyan. Dumito na lang kayo sa bahay, wag nyo nang masyadong isipin ang mga gastuhin. Akong bahala. Bago ako umalis isu-surrender ko sa inyo ang ipon ko para habang wala pa akong sweldo ay may panggastos kayo dito sa bahay at pambaon ng mga kapatid ko.”

“Eh pa’no ka naman kung ibibigay mo ang ipon mo sa amin. Dapat may pera ka ring baon.” Nagalala pa ring sabi nya.

Marahan ko syang hinaplos sa likod. “Ako na pong bahala dun. Wag na ho kayong mag alala, ang importante kayo dito.”

Binalingan ko naman ang mga kapatid ko at binilinan. Makukulit lang ang mga ito pero masunurin naman at masisipag.

“Paulina aalalayan mo si nanay sa pag aasikaso dito sa mga makukulit na to habang wala ako. Mag aral ka ding mabuti at wag munang magboboyfriend. Magtapos ka muna.” Bilin ko sa sumunod sa akin.

“Klaro ate.” Anito at tinaas pa ang kamay.

Isa isa ko silang tiningnan at malungkot na ngumiti. Siguradong mamimiss ko sila. Ayoko man silang iwan pero kailangan para sa kinabukasan nila. Hindi pwedeng magkasya lang kami sa sapat na kita dapat lumevel up pa. At gagawin ko ang lahat para sa ikakaginhawa nila.

Huwebes..

Alas nuebe ng gabi ang itinakdang alis ko – namin pala ni señorito Edward. Sabay pala kaming aalis at inaabangan ko na ang pagdating nya habang kachikahan ko dito sa harap ng porch ng mansion si Berna at ate Conching. Ang ilan ko pang mga kasamahan na kasamabahay ay emosyonal pang nagpaalam sa akin kanina. Si manang Lita naman at manang Flor ay katakot takot ang mga bilin sa akin. Nagpaalam din sa akin si Amira. Binigay din nya sa akin ang phone number nya at tawagan ko daw sya kung may kailangan ako. Hindi na ako pinapasok kanina at pinagpahinga na lang. Kaya ginugol ko ang natitirang oras ko dito sa probinsya kasama si nanay at mga kapatid kong hindi nagpasukan makasama lang ako. Hay.. ngayon pa lang mamimiss ko na ang lahat dito sa probinsya. Ang pamilya ko, mga kasama ko dito sa mansion, ang sariwang hangin, ang mga puno, lahat lahat na.

“Hayan na pala si señorito Edward.” Untag ni ate Conching.

Sabay sabay kaming nagtayuan mula sa pagkakaupo. Pumarada sa harap ng porch ang mamahaling sasakyan. Bumaba si señorito Edward na as usual pormal na pormal ang mukha at walang kangiti ngiti. Pero mukha syang action star sa suotan nya. Nakaputing t-shirt sya na pinatungan ng leather jacket at itim na pantalon na hakab sa maskulado nyang mga hita at may butas pa sa may bandang tuhod.

“Magandang gabi po señorito Edward.” Sabay sabay naming bati.

Tinanguan lang nya kami ngunit ng dumako ang tingin nya sa akin ay kinunutan nya ako ng noo. Alam naman nya siguro na ako ang magiging kasambahay nya sa Manila.

“Gising pa ba si lolo?” Tanong nya.

“Opo, kanina pa po kayo hinihintay.” Sagot ni ate Conching.

“Ok, hintayin mo ko dito kakausapin ko lang si lolo.” Sabi nya na nakatingin sa akin at tumalikod na papasok ng kabahayan.

“Sana kayanin ng power mo ang kasungitan ni señorito Edward Mona.” Ani Berna.

“Kayang kaya yan, di ko na lang papansinin ang pagsusungit nya. Basta magtatrabaho ako ng maayos at susuweldo ng malaki.”

“Tutal dalawa lang naman kayo sa penthouse, akitin mo na lang kaya sya para mawala na ang kasungitan sa’yo.” Suhestiyon ni ate Conching na may pilyang ngiti sa labi.

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi nya. “Huy! Bad yan. Nunca namang patulan ako nun.”

“Aba’y bakit naman hindi, maganda ka no. Hawig mo nga yung mga artista sa mga Mexican novela na napapanood ko dati eh. Maputi ka naman medyo nabilad ka lang sa araw pero makinis ka. Sigurado babalik ulit ang maputing kutis mo dahil puro aircon daw dun sa penthouse.” Segunda pa ni ate Berna.

“Hay tama na nga yan! Kinikilabutan ako sa mga sinasabi nyo eh.” Hinimas himas ko ang mga braso dahil parang nagtayuan ang mga balahibo ko sa mga pinagsasabi nila. Di ko ma-imagine ang sarili kong inaakit si señorito Edward tapos nakasimalmal sya. Baka mamaya imbes na maakit sya ay saksakin nya ako. Kinikilabutan talaga ako.

“Hayan na si señorito Edward, aalis na kayo.” Untag ni ate Conching sabay dampot ng mga bag na dadalhin ko. Ako naman ay sinukbit na ang bagpack ko na may lamang mga personal na gamit ko.

“Let’s go.” Maawtoridad na sabi ni señorito Edward at pinatunog ang sasakyan nya. Nauna na syang sumakay sa driver seat.

“O let’s go daw.” Ani Berna at nauna nang pumunta ng sasakyan.

“Hindi tayo kasama, sila lang.” Sabay hila ni ate Conching sa damit ni Berna.

“Ay oo nga pala, nakalimutan ko. Sila lang pala.”

Inabot sa akin ni Berna ang lumang itim na duffel bag ko nag naglalaman ng mga damit ko. Hinarap ko muna sila. Malungkot silang ngumiti sa akin.

“Mag iingat ka dun ah. Mamimiss ka namin.” Malungkot na sabi ni ate Conching.

Tumango naman ako at niyakap sya. Pagkatapos ay si Berna naman ang niyakap ko.

“Ako ng bahala sa nanay at mga kapatid mo, titingnan tingnan ko sila at dadalhan ng maraming ulam.” Aniya.

“Salamat Berna, tatawag na lang ako sa inyo at mangungumusta.” Malungkot ko silang nginitian.

“Sige na sumakay ka na, baka naiinip na si señorito Edward.”

Tumango ako at nagbabye sa kanila bago ko binuksan ang pinto ng sasakyan sa backseat. Maingat kong nilapag ang duffel bag at sumampa na sa loob. Bago ko sinarado ang pinto ay muli akong kumaway sa kanila.

Humugot ako ng malalim na hininga. Bigla akong nilamig dahil sa buga ng aircon ng sasakyan. Pero natigilan ako ng masalubong ko ng tingin ang mga mata ni señorito Edward sa rearview mirror.

“Anong ginagawa mo dyan?” Salubong ang kilay na tanong nya sa akin.

“Eh, nakasakay po.” Tama naman di ba?

“Alam ko, pero bakit dyan ka nakasakay? Dito ka sa harap. Ginawa mo pa akong driver.” Paangil nyang sabi sa akin.

Nakagat ko naman ang labi ko. “Ay sorry po, lilipat na po ako.”

Binuksan ko ang pinto at dali daling bumaba. Nagtaka naman si ate Conching at Berna na hinihintay ang pagalis ng sasakyan namin.

“O bakit?” Tanong ni Berna.

Ngumiwi ako. “Dun pala ako sa harap.” Sagot ko. Napangiwi din silang dalawa.

Binuksan ko ang pinto sa passenger seat at mabilis na sumampa sabay sarado ng pinto.

“Fasten your seatbelt.” Utos nya.

“Opo.” Agad naman akong tumalima. Napamura pa ako ng maipit ang daliri ko sa pagmamadaling ikabit. Humingi naman agad ako ng paumanhin sa kanya.

Pumalatak lang sya at umiling iling.

---

chapter 5

Mona

Para akong hilong talilong ng makapasok na kami sa isang malaking kwarto na parang isang malaking bahay sa loob at may second floor pa. Halos puro salamin at kita ang mga nagkikislapang ilaw mula sa mga building at  establishment sa labas. Nakakamangha. Puti at gray ang halos makikitang kulay mula sa pintura at mga kagamitan. Ganitong ganito yung mga penthouse na nakikita ko sa mga magazine na nakikita ko sa library sa mansion. Maganda, sosyal, elegante at halatang mamahalin. Pero hindi ko masyadong maappreciate dahil hilong  hilo ako at parang bumabaligtad na ang sikmura ko.

“Follow me.” Utos nya sa akin.

Sumunod naman ako sa kanya. Huminto kami sa isang pinto na nasa tabi ng hagdan. Binuksan nya ito.

“Ito ang magiging kwarto mo, magpahinga ka muna. Bukas na lang kita ibi-briefing.”

Nilibot ko ang mata sa loob ng kwarto. Malaki ang kwarto at puting puti. May square na parang chandelier na ilaw sa kisame. May bintana na natatabingan ng puting kurtina. Excited na tuloy akong hawiin ang mga kurtina at tingnan ang nasa labas. May kalakihan din ang kama at puting puti din ang sapin at mga unan. Parang nakakatakot higaan at baka madumihan. Kulay gray naman ang alpombra sa sahig na malambot tapakan.

Nalukot ang mukha ko at mariing nilapat ang labi ng tila may umahon sa sikmura ko.

“Señorito nasaan po ang banyo?” Nilibot ko ang mata sa loob ng kwarto.

Tinuro nya ang pinto na nasa dulo ng kama. Di ko napansin kanina, puti din kasi ang pintura eh. Nang parang babaliktad na ang sikmura ko ay agad kong nilapag ang bitbit kong duffel bag at mabilis na hinubad ang nakasukbit kong bag at nilapag sa kama. Halos patakbong tinungo ko ang banyo at binuksan. Hinagilap ko agad ang inidoro at binuksan ang takip at doon ko nilabas ang sama ng loob ko. Nilabas ko ang lahat ng kinain ko kaninang hapunan. Parang hinahalukay ang sikmura ko. Kanina ko pa to naramdaman noong sumakay kami ng helicopter. Alam ko namang sa helicopter kami sasakay dahil yun ang sinabi ni ma’am Noemi. Pero di ko akalain na mahihilo pala ako. Pinigilan ko lang sumuka. Mas lumala pa ng lumapag kami sa isang mataas na building at sumakay ng elevator pababa. Tapos sumakay sa isang kotse at bumiyahe papunta sa mataas na building na ito at sumakay uli ng elavator. Kaya heto, hilong hilo ako.

“Are you ok?” Dinig kong tanong ni señorito Edward.

Pinahid ko ng likod ng kamay ang gilid ng labi ko at lumingon sa kanya. Nakakunot noo sya at bakas sa mukha ang pag alala.

“O-Ok lang po ako señorito, nahilo lang ako sa helicopter at sa elevator.” Hinang hina na sabi ko.

“Bakit hindi mo sinabi na mahiluhin ka pala?” Pasita nyang tanong.

“Eh hindi ko naman po alam eh, kanina lang ako nakasakay ng helicopter at elavator.” Katwiran ko at muling dumuwal. Parang lalabas na ang bituka ko.

Hinang hina na ang pakiramdam ko kaya sumalampak na ako sa tiles na sahig ng banyo. Pinihit ko ang flash. Hindi ko na rin nakita si señorito Edward. Siguro ay nandiri na sa akin.

Ngunit mayamaya lang ay muling pumasok sa banyo si señorito Edward at may dalang isang baso ng tubig at puting tuwalya.

“Heto maligamgam na tubig inumin mo para guminhawa ang sikmura mo.” Sabay abot nya sa akin ng baso.

Nanginginig ang kamay na kinuha ko ito. Inalalayan naman nya ako sa paginom dahil nanginginig ang kamay ko. Guminhawa nga ng kaunti ang sikmura ko. Halos makalahati ko ang baso.

“Ok na?” Tanong nya.

Tumango tango ako. “Salamat po.” Sabi ko at nanginginig ang tuhod na tumayo.

Hinawakan naman nya ako sa braso para alalayang tumayo. Muntik pa akong mapapitlag dahil sa init ng kamay nya. Bigla ding bumilis ang pintig ng puso ko. Inabot nya sa akin ang hawak na puting tuwalya. Kinuha ko naman ito at pinunasan ang bibig at pawisang mukha at leeg.

Inakay nya ako palabas ng banyo at inalalayang umupo sa kama. Nakita ko ang duffel bag ko at bag na nakapatong sa isang single couch na gray na naroon.

“Mahiga ka na at matulog para mawala ang hilo mo.” Pautos nyang sabi sa akin.

Tumango tango lang ako at hinubad ang lumang sneakers ko at medyas. Itinabi ko ito sa ilalim ng kama. Humiga na ako sa malambot na kama at pumikit. Para akong hinehele sa lambot ng kama. Ngayon lang ako nakahiga sa ganito kalambot na higaan. Dumilat ako at nakita kong nasa loob pa ng kwarto ko si señorito Edward at nakamasid sa akin.

“Señorito pasensya na po sa abala at salamat. Tama nga si ma’am Noemi mabait din kayo kung minsan.” Nakangiting sabi ko sa kanya. Nakaramdam na ako ng antok at anumang sandali ay siguradong tulog ako.

Bumuntong hininga naman sya. “Ako na ang amo mo at dito ka nakatira sa penthouse ko kaya responsibilidad na kita. Anuman ang mangyari sa’yo pananagutan kita. Sige na matulog ka na para mawala na ang hilo mo.” Aniya at lumapit sa kama. Binuksan nya ang lampshade at pinatay ang ilaw.

Akmang tatalikod na sya para lumabas ngunit pumihit sya at lumapit sa paanan ng kama. Hinila nya ang comforter at ikinumot sa akin. Binuksan din nya ang aircon sa katamtamang temperatura.

“Salamat po ulit.” Antok na antok at hinang hinang sabi ko.

Tumango lang sya at dumiretso sa pinto at lumabas. Maingat nyang sinarado ang pinto. May ngiti sa labi na ipinikit ko ang mata ko.

Hays.. may kabaitan naman palang

taglay

ang masungit na señorito. Sana

magtuloy

tuloy na syang maging mabait

sa akin..

Edward

Napakamot ako sa kilay ng makitang nakailang missed call na sa akin si Clea. Inaasahan nya kasing sa condo nya ako didiresto ngayong gabi. Pero hindi ko naman pwedeng hayaang magisa si Mona baka mamaya magsuka na naman.

Dinial ko ang number nya. Pero nakakailang ring na hanggang sa matapos ay hindi nya sinasagot. Nakailang dial pa ako pero hindi talaga nya sinasagot. Kaya tinext ko na lang sya at sinabing bukas na lang ako pupunta sa condo nya o kaya pumunta na lang sya dito sa penthouse ko.

Pabagsak akong umupo sa couch dito sa kwarto ko at hinubad ang boots ko at medyas. Ngayon ko naramdaman ang pagod mula sa sa buong araw na pagiging abala ko. Hinubad ko ang jacket at tinanggal ang sinturon. Tumayo ako at sunod kong hinubad ang t-shirt, pantalon at brief saka ako hubo’t hubad na pumasok ng banyo para magshower.

Magaan ang pakiramdam ko ng lumabas ako ng banyo na nakatapis lang ng puting tuwalya habang tinutuyo ng isa pang tuwalya ang buhok. Tiningnan ko ang oras sa wall clock. Mag a-alas dose na ng gabi. Dinampot ko ang cellphone at tiningnan kung may tawag o reply na si Clea. Ngunit wala ni isa. Bumuntong hininga na lang ako. Baka kasama na naman nya ang mga kaibigan nya at nagbabarhopping na naman sila.

Tinungo ko ang walk-in closet at humugot ng jogger na itim at t-shirt na puti. Sinampay ko sa hanger ang dalawang tuwalyang ginamit ko. Lumabas ako ng kwarto at bumaba. Dumiretso ako sa kwarto ni Mona para silipin sya. Maingat kong binuksan ang pinto at tiningnan sya. Mula sa liwanag ng lampshade ay kita ko ang payapa nyang mukha. Malalim na rin ang paghinga nya mukhang mahimbing na nga ang tulog. Saglit ko pa syang pinagmasdan. Kaya pala ang tahimik nya kanina, nahihilo na pala at nasusuka. Napangisi ako. Nawala ang kakulitan nya kanina. Napaling iling ako at maingat na muling sinarado ang pinto.

Hindi ako makapaniwala ng sabihin ni mama na sya ang makakasama ko bilang kasambahay dito sa penthouse. Noong una ay tutol ako dahil dalawang beses na akong  nabiktima ng hindi nya sinasadyang pagkakamali. Noong una sa kasal ni Yñigo at Amira. Aksidente nya akong nabangga dahil para syang batang nakikipaghabulan sa isang binabae. Pangalawa ay noong aksidenteng paliguan nya ako ng isang palangganang amoy sabon. Nanghingi nga ng sorry pero magaling din mangatwiran. Tapos ng malaman kong sya ang magiging kasambahay ko ay tumutol talaga ako kay mama, baka mamaya kung ano na naman ang aksidente nyang magawa sa akin. Pero mapilit si mama, may tiwala ito sa kanya. Eh di pumayag na lang din ako. Mama’s knows best. At heto nga, mas nauna ko pa syang alagaan kesa ako ang alagaan nya. Kakaiba talaga syang babae.

Pinatay ko na ang lahat ng ilaw bago ako umakyat sa kwarto ko para matulog na. Mukhang ok naman na ang pakiramdam ng makulit na kasambahay ko at mukhang hindi na magpaparamdam ngayong gabi si Clea kaya magiging mahimbing ang tulog ko at bukas ay balik trabaho na ako.

Mona

Nag inat ako ng mga braso at lumiyad liyad. Parang ayoko pang idilat ang mata at bumangon. Ang sarap sarap kasi ng hinihigaan ko. Ang lambot lambot at bango ng kamang hinihigaan ko.

Parang gusto ko na lang

mahiga

buong araw. Kaya lang ay hindi pwede. Unang araw ko ngayong bilang kasambahay ni señorito Edward. Baka

sungitan

na naman ako nun kapag

tatamad

tamad ako.

Kaya bumangon na ako at niligpit ang hinigaan ko. Naginat pa ako ng isang beses. Kahit pitong oras lang ang tulog ko ay magaan naman na ang pakiramdam ko. Ok na ang sikmura ko at hindi na ako nahihilo. At salamat sa masungit na señorito Edward na ubod ng pogi. Di ako makapaniwalang inasikaso nya ako kagabi. Akala ko hahayaan na lang nya ako gumapang palabas ng banyo eh.

Tinungo ko ang puting kurtina na nakatabing sa bintana. Hinawi ko ito ng malaki. Pumasok sa loob ng kwarto ang sinag ni haring araw. Napanganga ako sa pagkamangha ng makita ko ang labas. Ang daming nagtatayugang building. Halos dikit dikit na sila. Sumilip ako sa ibaba. Parang mga langgam ang mga sasakyan at mga tao sa kalsada. Nandito na talaga ako sa Manila. Ang pangarap ng halos lahat ng mga taga probinsya na puntahan. Ibang iba ang lugar na to sa probinsya halos wala kang makitang puno. Puro building.

Humugot ako ng malalim na hininga. Time to work na Mona. Pero maligo ka muna dahil baka amoy

suka

ka.

Tinungo ko ang duffel bag at bagpack kong nakalapag sa mamahaling gray na couch na naroon. Naglabas ako ng damit na maisusuot. Dahil wala akong baong maids uniform dahil hindi naman daw kailangan ay isang t-shirt na puti na may nakaprint na cartoon character na hindi kalumaan at isang tokong shorts ang nilabas ko. Humugot na rin ako ng bra’t panty at tuwalya. Sa bagpack ko naman ay nilabas ko rin ang shampoo ko na bagong bili, sabon, toothbrush at toothpaste pati deodorant anti-perspirant. Nilabas ko na rin ang tsinelas ko na bagong linis.

Tumuloy na ako sa banyo para magshower ng mabilisan. Nilapag ko sa sink ang mga bitbit ko at sinabit naman sa hook na naroon ang mga damit at tuwalya ko. Nakita kong may ilang personal hygiene kit na naroon sa transparent na cabinet. Hindi ko yun napansin kagabi. Mamaya ko na lang yun uusisain kaylangan ko ng maligo.

Napahiyaw ako ng tumama ang napakalamig na tubig sa balat ko. Agad kong in-adjust ang temperatura. Mabuti na lang ay natuto na ako nito sa mansion kaya kahit papaano hindi na ako aanga anga. Moderno din naman kasi ang lahat ng kagamitan sa mansion.

Nang matapos na akong maligo ay mabilis na akong nagbihis at suklay agad. Baka gising na rin si señorito Edward at naghahanap na ng kakainin. Alam ko may pasok sya ngayon eh. Pero ibi-briefing daw nya ako ngayon.

Agad akong lumabas ng kwarto para tunguhin ang kusina. Pero hindi pa ako nakakalapit ng may biglang sumulpot na babaeng maputi na singkitin ang mata na may makapal na make up.

“Who are you!?”

“Ay! Babaeng mukhang bakla!” Bulalas ko sa gulat.

---

chapter 6

Mona

“Sinasabi ko na nga ba eh! Ikaw ang bagong babae ni Ed no? At talagang dinala ka pa nya dito sa penthouse!” Tungayaw ng babaeng bigla na lang sumulpot.

Nagpalinga linga ako. Wala namang ibang tao dito maliban sa aming dalawa.  Bumalik ang tingin ko sa kanya.

“Ako?” Tinuro ko ang sarili.

Tila parang uusok na ang ilong ng babae sa galit.

“Oo, ikaw nga! Malandi ka!” Hinagis nya sa sofa ang shoulder bag nya at parang susugod sa gyera na lumapit sa akin. Tumaas ang kamay nya at bigla akong sinabunutan.

“Aray!” Daing ko sa higpit ng hawak nya sa buhok ko. Mas mataas sya sa akin dahil sa mataas na takong na sandals ng sapatos nya.

“Malandi ka! Ang kapal ng mukha mo! Hindi mo ba alam na may girlfriend na ang lalaking nilalandi mo! At talagang sumama ka pa dito sa penthouse nya!” Tungayaw nya habang winawagwag ang ulo ko.

Ay putangina! Sino ba tong baliw na to? Ang sakit na ng

anit

ko ha!

Ng hindi na ako makatiis ay hinablot ko na rin ang bubok nya at gumanti na ng sabunot. Kala nya uurungan ko sya ha! Yung demunyintang ex nga ni señorito Yñigo di ko inurungan eh, sya pa kaya. Di ako pinalaki ng nanay ko na maging apiapihan.

“Ouch! You bitch! You ugly bitch! Let go of my hair! Kakatreatment ko pa lang nyan!” Daing nya. Lumuwang na ang hawak nya sa buhok ko at hinawakan na ang kamay ko para tanggalin sa pagkakasabunot sa buhok nya.

“Ugly bitch pala ha! O eto sa’yo!” Tinulak ko sya. Sumalampak sya sa carpeted na sahig.

“Baliw!” Singhal ko sa kanya habang inayos ko ang nagulo kong basang buhok.

Galit ang mukhang bumaling sya sa akin. “Hindi ako baliw! Malandi!” Mabilis nyang hinubad ang sandals at binato sa akin ang isa.

Alerto ko naman itong nailagan pati na ang kapares an binato din nya. Nakayapak na tumayo sya at muling sumugod sa akin. Mabilis naman akong tumakbo paikot sa mahabang sofa.

“Lumapit ka dito! Kakalbuhin kitang malandi ako!” Sigaw nya habang hinahabol ako.

“Hindi ako malandi! Ikaw baliw!” Inikot ikot ko pa ang daliri sa tenga sabay tawid sa kabilang sofa. Hinabol naman nya ako.

“Layuan mo ang boyfriend ko! Walanghiya ka! Malandi! Makati!” Tuloy tuloy na tungayaw habang hinahabol ako. Tumawid din sya sa headrest ng sofa.

Mabuti na lang champion ako sa habulan noong bata pa. Baliw nga siguro tong babae na to. Nakakatakot! Pa’no kaya sya nakapasok? Nakalimutan siguro ni señorito Edward i-lock ang pinto kagabi.

“What the hell is going on here?”

Napalingon kami ng sabay sa dumadagundong na malaking boses. Si señorito Edward na nakapamewang at kunot na kunot ang noo. Agad akong tumakbo palapit sa kanya.

“Señorito Edward, may baliw na nakapasok!” Sumbong ko sa kanya at tinuro ang babaeng hinihingal na kakahabol sa akin. Dinuro pa nito ako. Nagtago ako sa likuran nya.

“Hayan señorito! Nakakatakot talaga sya!”

“Clea.” Sambit ni señorito Edward na nakatingin sa babaeng baliw. Bumuntong hininga pa sya.

Natigilan naman ako. Kilala nya tong babaeng baliw?

Lumapit ang babae na masama ang tingin sa aming dalawa. Napasinghap ako ng pagsusuntukin nito sa dibdib si señorito Edward.

“How dare you Ed!? Talagang dinala mo pa dito yang babae mo! Kaya pala hindi ka dumiretso sa condo ko kagabi.   Napakasinungaling mo! Sabi mo wala kang babae tapos heto at inuwi mo pa! How dare you! How dare you! I hate you!”

Napapangiwi ako sa bawat suntok ng babae sa dibdib ni señorito Edward. Hinawakan nya ito sa palapulsuhan para piligan.

“Anong babaeng pinagsasabi mo? May hangover ka ba?” Naguguluhan namang tanong ni señorito Edward.

Napaawang naman ang bibig ng babae at tila mas lalong pang nagalit. “At talagang lulusot ka pa! Eh hayan ang babae mo sa likod mo! Anong akala mo sa akin bulag!?” Dinuro duro pa ako ng babae at akmang hahablutin pero pinigilan ni señorito Edward ang kamay nito.

Ako? Babae ni señorito Edward? Kelan pa?

“Calm down Clea. Hindi ko babae si Mona, kasambahay ko sya.” Mahinahong paliwanag niya sa nagwawalang babae.

“Liar!” Sigaw ng babae at pilit na kumakawala sa mga hawak nya para hablutin ako.

Napangiwi ako habang pinapanood silang dalawa. Para akong nanood ng telenovela. At mukhang jowa pa yata ni señorito Edward ang nagwawalang babae. Patay! Baka

magsumbong

ito at

pagalitan

ako.

“I’m not lying! Nagsasabi ako ng totoo!” Halos paangil ng giit ni señorito Edward sa babae. Halatang inis na. Kunot noong tumingin pa sya sa akin.

Kaya sumingit na ako. “Eh, totoo yun ma’am. Kasambahay ako ni señorito Edward.” Nakangiwing sabi ko.

Saglit namang natigilan ang babae at palipat lipat ang tingin sa aming dalawa ni señorito Edward hanggang sa sinuri nya ako ng tingin mula hanggang paa na parang inuuri ako sa pagkakataas ng kilay. Ngumiti naman ako at nag peace sign.

Pumiksi sya sa hawak ni señorito at humalukipkip sabay irap sa akin. Inirapan ko rin sya.

“Alam mo bang sinabunutan ako nyang katulong mo at sinabihan pa akong mukhang bakla.” Sumbong nya kay señorito Edward.

Nakagat ko naman ang loob ng labi ko. Ito na nga ang sinasabi ko eh!

Nalipat naman ang seryosong tingin sa akin ni señorito Edward habang mariing nakalapat ang kanyang labi.

Napalunok ako sa kaba. “I-Ikaw kaya ang nauna, pinagbintangan mo kong babae ni señorito Edward tapos tinawag mo kong malandi. Sinugod mo ko at sinabunutan, syempre gumanti lang ako. Saka sinabi ko lang na babaeng mukhang bakla dahil nagulat ako, hindi ko sinabi na ikaw.” Katwiran ko.

Nanlaki ang mata ng babae. “Aba’t – hindi mo pa rin ako dapat sinagot sagot at sinabunutan. Girlfriend ako ng amo mo!”

“Aba malay ko! Hindi ka naman nagpapakilala eh. Bigla kang sumulpot at parang baliw na sinigaw sigawan ako at sinugod.” Sagot ko pa.

“Nakita mo Edward? Nakita mo kung paano ako sagut sagutin nyang katulong mo? Walang modo, walang breeding. Fire her. Fire her! Now!” Parang boss na utos nya kay señorito Edward.

Napasinghap naman ako at nanlaki ang mata.

“Bakit fire agad? Wala naman akong ginawang masama ah! Prinotektahan ko lang ang sarili ko.”

“Edward – “

“Enough!” Sigaw ni señorito Edward at tinaas pa ang dalawang kamay. Parehas naman kaming natigilan at natahimik ng babae.

“Tama na kayong dalawa, parehas kayong may mali kaya wag na kayong magsisisihan.” Sita nya sa aming dalawa ng babae.

Kinagat ko ang labi habang ang babae naman ay inirapan ako.

“Mag sorry kayo sa isa’t isa.” Ani señorito Edward.

“What? No way!” Angal ng babae na sobra na ang pagkakataas ng kilay sabay irap ulit sa akin.

Bumuntong hininga si señorito Edward, bakas na sa mukha nya ang inis at pagkairita. “Wag nang matigas ang ulo mo Clea, hindi rin maganda ang inasal mo.”

Tumingin sya sa akin.

Bumuntong hininga ako. “Sorry po ma’am.”  Halos labas sa ilong na sabi ko.

Bumaling naman sya sa jowa nyang nagiinarte na panay ang irap sa akin. Mahipan

ka sana ng hangin.

“Clea.” Tawag nya sa pangalan nito.

“Tsk!” Pumalatak ang babae. “Fine! I’m sorry!” Hindi nakatingin sa akin na sabi nya.

Umiling iling na lang si señorito Edward. Mukhang nauubusan na sya ng pasensya sa ugali ng jowa nyang praning.

“Anyway Mona, this is Clea my girlfriend. Clea this is Mona kasambahay ko dito sa penthouse.” Pagpapakilala nya sa amin ng jowa nya.

Pasimpleng tumaas ang kilay ko at pinasadahan ng tingin ang babae. Maganda naman ito, maputi at sexy. Medyo revealing nga lang ang damit. Ang aga aga labas na agad ang tiyan. Kabagan

ka sana

munyeta

ka. Makapal lang ang make up nito kaya nagmumukhang bading.

“Sige na Mona, doon ka muna sa kusina.” Utos sa akin ni señorito Edward.

“Opo señorito.” Sabi ko at pumunta na ng kusina.

Edward

“Hon, bakit hindi mo pa palayasin yung katulong mo? Walang modo eh.” Reklamo ni Clea na pumadyak padyak pa pagkaalis ni Mona.

“Hindi ko sya pwedeng palayasin dahil wala naman syang ginawang masama.” Sagot ko.

“Anong wala? Sinabunutan nya ako at tinawag na baliw. Narinig mo naman di ba?”

“Ikaw ang nauna di ba? Pinagbintangan mo syang babae ko at sinabihan ng kung ano ano at sinabunutan mo din sya.”

Natigilan naman sya at bahagyang lumambot ang mukha. “Eh kasi.. akala ko babae mo sya.”

Bumuntong hininga ako. “See? Kaya walang dahilan para palayasin ko sya. At isa pa si mama ang kumuha sa kanya bilang kasambahay ko.” Paliwanag ko sa kanya.

Hindi na sya sumagot at pumalatak na lang.  Pagdating kay mama ay ilag sya.

Hinilot ko ang sentido. Parang biglang sumakit ang ulo ko sa kanilang dalawa ni Mona. Parehas mga palaban na babae. Pero alam ko naman na wala na minsan sa lugar si Clea. At iyon ang ikinaiinis ko sa kanya minsan. Nagseselos ng wala sa lugar at nananakit pa. Hihingi na lang ako ng dispensa mamaya kay Mona. Hindi ko pwedeng ipakita kay Clea na humingi ako ng paumanhin dahil siguradong magwawala na naman sya at iisipin na kinakampihan ko si Mona.

Yumakap sa akin si Clea at maamo ang mukhang tumingala. “Hon, akyat na tayo sa kwarto mo.” Lambing nya sa akin.

Bumuntong hininga ako. “Sa library na lang may ginagawa pa ako.”

“Ok, sa library tayo para mas exciting!” Humahagikgik na sabi nya.

Tiningnan ko muna si Mona sa kusina na abala na ngayon sa paghahanda ng agahan.  Muli akong bumuntong hininga at bumalik ng library habang parang sawang nakapulupot sa akin si Clea..

---

Sa bawat story iba iba talaga ang ugali ng mga female at male lead character. Hindi pare-parehas, may mabait, may maldito at maldita, mahinhin, maharot, tanga etc. Parang sa totoong buhay lang. Hindi na exciting at baka manawa mga readers kapag puro mababait at mahinhin ang mga female lead at male lead. Tama? 😁

Anyway baguhang manunulat pa lang si otor. Kaka-start ko pa lang nung February, wala pang isang taon. Libangan ko lang to habang walang ginagawa at nakatanga sa trabaho. Kaya asahan nyo nang hindi ako kasing galing ng iba magsulat. Maraming mali mali, grammatical error. Sa totoo lang pagtapos ko ng isulat agad agad publish ko na wala ng proofread. Pero kapag sinipag babasahin ko tas edit ko pag may mali. Yun lang. 😁

Thank u din sa inyo dahil tinatangkilik nyo ang mga story ko. Mwahugz! 😘♥️

chapter 7

Mona

Isang linggo na ang nakalipas simula ng dumating ako dito sa Manila. Isang linggo na rin ang nakalipas ng makabangga ko ang jowa ni señorito Edward. Akala ko papagalitan nya ako dahil pinatulan ko ang jowa nyang praning. Hindi ko talaga inasahan na hihingi sya ng paumanhin sa akin. Makatarungan din naman pala sya. Isang beses pang pumunta dito si ma’am Clea. Sibil lang ang pakikitungo ko sa kanya kahit na panay ang irap nya sa akin. Mabuti na lang at hindi naman sya nagtatagal dito sa penthouse kaya nakakapagtimpi pa ako sa magaspang na ugali nya.

Maayos naman ang kalagayan ko dito sa penthouse. Yun nga lang nakakabagot. Nanawa na agad ako sa mga tanawin na nakikita ko sa labas. Yun at yun din lang. Mga iba’t ibang kulay ng nagkikislapang ilaw sa gabi mula sa mga nagtatayugang building at establishment. Wala rin akong makausap dahil ako lang naman mag isa dito kapag papasok na sa trabaho si señorito Edward at gabi na umuuwi. Gusto ko ngang lumabas pero pinagbabawalan nya ako dahil baka mawala daw ako sa labas. Ang mga kagaya ko daw na bagong salta ay hindi dapat magpagala gala dito sa kamaynilaan ng walang kasama at delikado daw. Hay.. kaya sobrang bagot na ako. Pinagtityagaan ko na nga lang manood ng tv pagkatapos ng gawain ko. Eh hindi naman matrabaho dito sa penthouse dahil dalawa lang naman kami. Namimiss ko na nga ang San Agustin.

“Dapat ate bumili ka ng bagong cellphone, yung android. Para nakakapag

vc

tayo at

magkakitaan

.“ Wika ni Paulina sa kabilang linya.

Nakaipit ang deykepad kong cellphone sa pagitan ng tenga ko at balikat habang naghuhugas ako ng mga pinaggamitan ni señorito sa almusal. May punto naman ang kapatid ko. Kung bibili ako ng bagong cellphone na android ay makakapag video chat na kami. Namimiss ko na rin makita ang mukha nila.

“Saka na siguro, pagiipunan ko muna. Ang importante ay mga gastuhin nyo dyan.” Sabi ko. Gustuhin ko mang bumili ng mga gusto ko ay hindi ko magawa. Nanghihinayang kasi ako sa pera. Kesa ipambibili ko ng kung anoano ay ilalaan ko na lang sa mga gastuhin sa bahay.

Narinig kong bumuntong hininga ang kapatid ko sa kabilang linya.

“Puro na lang kami ang iniisip mo ate. Sobrang bait mo talaga. Hayaan mo

pagbubutihan

ko talaga sa

pagaaral

at kapag nakapagtapos ako ay

tutulong

ako sa gastuhin sa bahay at pagaaral ng tatlo.“

Napangiti ako sa sinabi nya. “Mabuti naman at naiisip mo yan. Kaya wag nyo na akong masyadong isipin dito. Ayos na ayos lang ako. Medyo nababagot lang minsan pero keri naman.”

“Mona.”

Lumingon ako ng marinig ko ang boses ni señorito Edward. Agad akong nagpunas ng kamay at tinanggal ang cellphone sa tenga.

“Señorito bakit po?” Tanong ko.

Bumuntong sya. “Bilisan mo dyan, aalis tayo.”

“San po tayo pupunta?” Kyuryosong tanong ko.

“Mag go-grocery tayo.”

“Ah, ok po. Bibilisan ko ng tapusin to.”

Hindi na sya sumagot at tumalikod na lang. Kahit papaano ay nasasanay na ako sa kanya. Ganun na siguro sya mula noong bata pa.

Binalik ko sa tenga ang cellphone. “Hello Paulina, mamaya na lang uli tayo mag usap.  May gagawin pa ako. Basta yung mga bilin ko ha.”

“Oo ate, ako ng bahala. Ingat ka dyan.”

“O sige bye na.” Pagkababa ng tawag ay sinuksok ko na sa bulsa ng shorts kong hanggang tuhod ang cellphone.

Tinapos ko na ang paghuhugas at pumasok ng kwarto para magpalit ng damit. Isang polo shirt na puti at pantalong maong ang sinuot ko. Pinaresan ko na lang ito ng doll shoes. Pang simba ko to eh pero keri na. Itinali ko na lang pataas ang medyo alon alon kong buhok. Nagpulbos na lang ako at  naglagay ng kaunting liptint sa mapula ko ng labi. Mabuti na lang pinabaunan ako nito ni Paulina. Mahilig kasi sya sa mga kolorete sa mukha. Nagwisik wisik na lang din ako ng kaunting baby cologne para hindi naman nakakahiya dumikit dikit kay señorito Edward na akala mo ay laging naliligo sa pabango. Kahit nasa bahay lang mabango pa rin.

Paglabas ko ng kwarto ay naabutan kong nakatayo si señorito Edward sa sala at nakapamewang ang isang kamay habang may kausap sa phone. Nakatalikod sya sa akin kaya malaya kong nabibistahan ang kabuuan nya. Nakasuot sya ng t-shirt na puti at itim na pantalon, sneakers na puti rin ang pangpaa nya. Ang gwapo gwapo nya at malakas din ang dating kapag naka-casual lang. Para syang model sa mga magazine. Yun nga lang madamot ngumiti at laging nakakunot ang noo, laging seryoso.

Bigla syang lumingon sa gawi ko at kumunot ang noo. Mabilis ko namang iniwas ang tingin at kunwaring may tinitingnan sa kisame.

“Ok, got it. Bye ma.” Aniya at binaba na ang cellphone. Pinasadahan pa nya ako ng tingin ng walang ekspresyon ang mukha.

“Let’s go.” Sambit nya at nauna ng tinungo ang entrada. Mabilis naman akong sumunod sa kanya.

Habang nasa gitna ng byahe ay nakaawang lang ang labi ko at palinga linga sa labas. Nalulula ako sa mga nagtataasang building na nadaanan namin. Marami din iba’t ibang uri at laki ng sasakyan ang kasabayan namin sa kalsada. Marami ding taong naglalakad, may mga nagmamadali meron tila namamasyal lang at kumukuha ng picture. Ibang iba talaga ang lugar na to kesa sa probinsya.

“Grabe, ito pala ang Maynila.” Walang sa sariling naibulalas ko.

Nahagip ng paningin ko na sumulyap sa akin si señorito Edward pero hindi naman nagsalita. Umayos naman ako ng upo. Baka mamaya isipin pa nya na ignorante ako.

Ng makalabas na kami ng sasakyan ay para na naman akong tanga na nakatingala sa malaking mall na nasa harapan ko. Isa itong kilalang mall. May mall din naman sa probinsya pero hindi ganito kalaki. Nakakalula at nakakamangha.

“Mona! Ano pang tinatanga tanga mo dyan? Halika na!” Tawag sa akin ni señorito Edward na tila naiinip na. Nakakunot ang noo nya. Sa likod ng suot nyang sunglasses ay alam kong matiim ang tingin nya sa akin.

“Andyan na po!” Halos patakbo akong lumapit sa kanya.

“Wag kang lalayo sa akin at baka maligaw ka.” Bilin nya at tumalikod.

Napakagat labi ako. Napagalitan pa nga ako. Agad akong dumikit sa kanya at nakasunod lang. Halos magkasabay pa kaming tsineck ng gwardyang lalaki at babae.

Palinga linga ako habang nakasunod sa kanya sa loob ng mall. Maraming tao ang namamasyal at nagsa-shopping. Mga moderno ang mga damit nila at mga branded. Halos lahat ay may mga hawak na cellphone. Grabe! Ang laki talaga dito sa loob. May chance talagang maligaw ka. Mabuti na lang at hindi pumasok ngayon si señorito Edward sa trabaho nya at nag aya na maggrocery, eh di nakalibre ako ng labas.  Tinandaan ko kanina ang bawat dinadaanan namin para oras na payagan na nya akong lumabas ay alam ko na ang dadaanan ko. May nadaanan kami kaninang simbahan, hindi naman malayo sa penthouse kaya sa linggo magpapaalam ako sa kanyang magsimba.

Nasa loob na kami ng supermarket at may hila hilang tig isang cart. Inutusan naman nya akong kunin ang lahat ng kailangan at kulang sa penthouse, kaya marami akong nilagay sa cart at halos mapuno na. Eh kasi naman wala namang gaanong laman ang kusina nya. Rice cooker lang at kawaling maliit na pang prito lang ng itlog. Ang malaking fridge naman nya ay puro tubig, beer incan, frozen foods at itlog lang ang laman. Ang ibang frozen food nga ay maasim na kaya tinapon ko na lang. Sa isang linggo ko na kasama sya ay puro delivery food na galing sa restaurant ang mga kinakain namin. Kapag nasa trabaho sya ay nagpapadeliver na lang sya ng pagkin ko para sa pananghalian. Namimiss ko na nga ang magluto eh. Sa mansion kasi ay katu-katulong ako ni manang Esme at manang Flor magluto kaya may alam na rin akong ilang putahe. Minsan nga ako pa ang pinagtitimpla nila dahil sakto daw ang panlasa ko.

Nang makarating na kami sa meat section ay nauna nang namili si señorito Edward. Nakakunot ang noo nya habang tinitingnan ang mga karne. Duda ako kung may alam sya. Naiisip ko tuloy kung pinagluluto ba sya ng jowa nya, pero duda din ako malamang hindi. Sa hitsura pa lang ni ma’am Clea ay halatang walang alam sa bahay.

Ng akmang dadampot na sya ng karne ay inunahan ko sya. Dinampot ko ang magandang klase. Kunot noong tumingin naman sya sa akin.

Tumikhim ako. “Medyo matanda na po kasi yang karneng dadamputin nyo. Matigas kapag niluto.”

Tumango tango naman sya at napakamot sa pisngi at hinayaan na lang ako. Nakagat ko naman ang labi ko.

“Ahm, may gusto po ba kayong luto nitong karne? Para maipa-chop ko na po.”

Bumuntong hininga sya at sumulyap sa akin na tila nahihiya pa. “Gusto ko ng pochero.” Sabi nya at nagiwas ng tingin, kunwaring tinitingnan ang mga karne.

Mariin kong nilapat ang labi para pigilan ang ngiti. Mukhang nahihiyang

magrequest

ang mahal na señorito.

Binigay ko na sa lalaking nakaantabay ang karne at pinachop na. Agad naman itong tumalima.

“Señorito kung may gusto po kayong i-request na iluto ko sabihin nyo lang sa akin. Lulutuin ko.” Pabiba kong sabi sa kanya. Syempre kailangan kong magpa impress sa bago kong amo.

Tumaas ang gilid ng labi nya. “Bakit? Kaya mo bang lutuin lahat?”

“Basta lutuing bahay kayang kayang ko, maliban lang lutuin ng mga 5 star restaurant. Kapag natikman nyo mamaya ang lulutuin kong pochero siguradong hihirit kayo ng hihirit ng kanin. Praktisado yata to ni manang Esme at manang Flor.” Pagyayabang ko na may halong katotohan.

Ngumisi sya. “Sigurado yan ha, kapag hindi ako nasarapan babawasan ko ang sweldo mo.”

Ngumuso ako. “Bakit nadamay ang sweldo ko, pwede namang kapag hindi ka nasarapan tutubuan ng buntot ang jowa mo.” Halos pabulong na sabi ko.

Lumingon uli sya sa akin na nakakunot ang noo.

Malawak akong ngumiti sa kanya. “Ay manok pala señorito, bili din tayo.” Sabi ko at tinulak ang cart papunta sa mga manok. Kumuha ako ng dalawang buo. Kumuha na rin kami ng karne ng baka. Sya naman ay dumampot na ng isang tray na itlog at iba ibang frozen food pero sinabihan ko syang wag marami ang kunin dahil masasayang lang. Kahit nakakunot ang noo ay sumunod naman sya. Next naman naming pinuntahan ay ang vegetable section. Kumuha ako ng mga panahog sa potchero. Sya naman ay puro dahon ang dinampot gaya ng lettuce, chinese cabbage at repolyo. Dumampot din sya ng pipino. Mukhang may balak yata syang mag salad.

Dahil puno na ang cart ko ay sa cart na nya nilagay ang iba. Nagpalit kami ng cart na hihilahin dahil mas mabigat ang akin. Gentleman naman pala sya.

Paglabas namin ng supermarket ay nag aya syang kumain sa katabing restaurant. Mukhang nagutom sya, ako rin naman gutom na. Patanghali na rin kasi. Nang dumating ang inorder naming pagkain ay tahimik kaming kumain. Ito ang unang beses na sabay kaming kumain. Sa penthouse kasi ay laging ako ang nauuna. Nakakahiya din kasing sumabay sa kanya dahil amo ko sya. Pero ngayon hindi ako nahihiya, gutom na gutom na ako eh. Dalawang kanin nga ang inorder ko, parehas kami. Mukhang parehas kaming malakas kumain.

“Edward pare.”

Sabay kaming napalingon sa matangkad na lalaking bumati sa kanya. Gwapo sya at matipuno. May nakakapit sa braso nyang isang magandang babaeng buntis.

---

Bukas na lang ng tanghali ang update ng WLAHC di ko pa kasi tapos. 😅

chapter 8

Mona

“Albano.” Bati ni señorito Edward sa lalaki. Nagpunas sya ng kamay at tumayo, nakipagkamay sa lalaki at sa babeng buntis na kasama nito.

“Sebastian na lang pare, masyado ka talagang pormal.” Natatawang sabi ng lalaki at tinapik pa sya sa balikat. Pormal lang syang ngumiti.

“Oh new girlfriend?” Baling naman sa akin ng lalaking nagpakilalang Sebastian. Muntik pa akong masamid sa kinakain ko.

“Ah no, kasambahay ko sya sa penthouse.” Sagot naman ni señorito Edward.

“Oh I see, I’m sorry. Anyway pare napirmahan ko na ang proposal mo, mag set na lang tayo ng meeting on Monday next week. Pasensya na hindi kasi ako pwede bukas dahil sasamahan kong magpacheck up si misis.”

“Sure, no problem. Thanks man! And congratulations sa paparating na baby nyo.”

Nagtinginan ang magasawa at ngumiti kay señorito Edward. “Thanks pare, excited na nga kami eh.”

May nakita akong kakaibang emosyon sa mga mata ni señorito Edward habang nakatingin sa malaking tiyan ng babae. May guhit ng inggit at pagkasabik. Siguro gusto na rin nyang magkababy. Pwede na rin naman dahil nasa treinte mahigit na sya. Kaya lang kung si ma’am Clea ang magiging nanay ng baby nya wag na lang. Kawawa ang baby, bruha ang nanay nya.

Nagpaalam na ang magasawa para maghanap na ng mauupuan. Mabait na nginitian pa ako ng babae. Nahihiyang gumanti din ako ng ngiti.

Tinapos na namin ang pagkain para makauwi na. Tahimik lang kami sa byahe pauwi. Pasimpleng sumusulyap ako sa kanya. Gusto ko syang kausapin kaya lang nakakailang. Bored na bored na ako, wala akong kausap. Di pa naman ako sanay ng tahimik. Sa bahay namin sa San Agustin ay maingay dahil nga lima kaming magkakapatid at asaran ang bonding namin. Sa mansion naman ay madaldal din ang mga kasama ko doon, hindi nauubusan ng kwento.

Tumikhim ako. Hindi sya lumingon at nakatuon pa rin ang mata sa kalsada. Tumikhim ulit ako. Wa epek pa rin. Isang tikhim pa uli yung tipong tila kating kati ang lalamunan. Kunot noo syang lumingon sa akin.

Ngumiti ako ng pagkatamis tamis. “Ang ganda pala dito sa Manila señorito no.” Untag ko sa kanya.

Hindi sya sumagot at binaling uli ang pansin sa kalsada. Nakagat ko naman ang labi ko sa pagkapahiya sabay nguso.

“Ayos lang, mas maganda pa rin sa San Agustin.”

Lumingon ako sa kanya. Nakatuon pa rin ang mga mata niya sa kalsada. May umusbong na tuwa sa puso ko dahil sinagot nya ako.

“Tama ka dyan señorito, mas maganda pa rin sa San Agustin. Sariwa ang hangin at maraming puno. Maganda din naman dito sa Maynila dahil maraming nagtatayugang mga building at establishment, marami kang mabibili, kaya lang mainit walang preskong hangin na masisinghot, sobra pang matao, mahal din ang bilihin. Kapag wala kang pera wala kang kakainin. Hindi kagaya sa probinsya, kapag wala kang pera magtanim ka lang may makakain ka na.” Litanya ko. Napapanood ko kasi sa mga balita sa tv na maraming tao dito sa Maynila na mahihirap din. Ang iba ay napipilitang mamalimos para lang may makain. Nakagagawa pa ng masama para lang magkapera.

“Ayaw mo na dito sa Manila?” Tanong nya at sinulyapan pa ako.

“Hindi naman po sa ganun, pangarap ko rin noon makapunta dito. Pero kung ako ang papipiliin syempre doon pa rin ako sa San Agustin. Kahit mahirap lang kami doon ay masaya naman kami.”

Tumango tango sya. “Akala ko ayaw mo na dito at gusto mo nang bumalik ng San Agustin eh.”

Malawak akong ngumiti sa kanya. “Bakit señorito? Ayaw nyong umalis ako no? Miss nyo na agad ako ah.”

Tila nabubugnot na nilingon nya ako. “Pinagsasabi mo dyan? Ipapa-LBC kita kung sakaling gustuhin mo ng umuwi San Agustin.”

Nginusuhan ko sya. “Nakakatawa yun señorito? Ang harsh nyo sa akin ah!”

Bumuntong hininga sya. “Nagbibiro lang ako.”

Napatanga naman ako. Nagbibiro na sya ng lagay na yun? Eh parang tototohanin nya eh.

“O bakit na naman?” Baling nya ulit sa akin.

“Wala po, ang gwapo nyo sana kaso ang sungit nyo.” Pabulong na ang huling sinabi ko.

“Narinig ko yun.” Aniya sa istriktong boses.

“Talaga? Ano po sinabi ko?” Pananantya ko sa kanya.

Nagiwas sya ng tingin. “Basta narinig ko.” Masungit na sabi nya.

“Ayiee, narinig nyong sinabi kong gwapo kayo no?” Panunukso ko sa kanya.

“At masungit, tsk! Ang daldal mo, tumahimik ka na dyan.” Saway nya sa akin at di na ako nilingon.

Kunwaring zinipper ko pa ang bibig ko. Pero sa loob loob ko ay natatawa ako.

Pagdating namin sa building ay tinulungan pa kami ng dalawang gwardya sa mga pinamili namin na isakay sa elevator. Nagpasalamat ako sa dalawa samantalang ang amo ko ay tumango lang. Halatang ilag sa kanya ang dalawang gwardya at bahagya pang yumuko bago mabilis na bumalik sa pwesto nila. 

Yun nga lang pagpasok namin sa penthouse ay may bwisitang nakasimangot. Tumayo ito sa sofa at nakahalukipkip na sinalubong kami.

“Kaya naman pala hindi mo sinasagot ang tawag ko dahil may iba kang pinagkakaabalahan at kasama mo pa talaga tong atsay mo.” Pagtataray ni ma’am Clea na abot kisame ang pagkakataas ng kilay at singpula pa ng dugo ang kulay ng lipstick sa labi. Para talaga itong kontrabida sa mga teleserye, hindi pala parang,  kontrabida talaga.

“Don’t call her like that. Her name is Mona.” Saway ni señorito Edward dito.

“I don’t care! Tatawagin ko sya sa kung anong gusto kong tawagin sa kanya.” Sinamaan ako ng tingin nito.

Tinaasan ko naman ito ng kilay. Kuh! Kung wala lang si señorito Edward

makakatikim

sa akin ng salita ang

bruhildang

to! Nanggigil na sa sabi ko sa isip. Maghunusdili

ka Mona jowa pa rin yan ng amo mo.

“Pwede ba, wag mong paginitan si Mona kung galit ka sa akin.” Naiinis nang sabi ni señorito Edward.

“Paanong hindi ko sya pagiinitan eh sya ang kasama mo habang ako panay ang dial sa cellphone mo hindi mo naman sinasagot.” Tungayaw pa nito.

Bumuntong hininga naman si señorito Edward at dinukot ang cellphone sa bulsa at binuksan. “I’m sorry, naka silent ang cellphone ko kaya hindi ko narinig. Nag grocery lang kami ni Mona.”

“Nag grocery? Eh di sana ako na lang ang sinama mo at hindi kung sino sino!”

“Bakit may alam ka ba? Eh di ba ayaw mo ngang naggo-grocery dahil hindi mo naman alam.” Inis nang bira ni señorito dito.

O

sunog

! Hihirit ka pa?

Gusto ko sanang bumunghalit ng tawa kaso wag na lang baka sa akin pa mabaling ang inis ni señorito Edward.

Namula ang mukha ni ma’am Clea sa pagkapahiya. Sinamaan nya ulit ako ng tingin. Bumalik sya sa sofa at hinablot ang shoulder bag.

“Walang kwenta pala ang pagpunta ko dito, dyan na nga kayo!” Anito at binangga pa sa braso si señorito saka pamartsang tinungo ang pinto.

“Clea.” Tawag dito ni señorito pero hindi naman ito lumingon at pabalibag pang sinarado ang pinto.

Napahilot naman ng noo si señorito at humugot ng malalim na hininga. Bigla akong nakaramdam ng awa sa kanya.

“Señorito hahabulin ko po sya, pababalikin ko sya.” Suhestiyon ko at akmang pupunta ng pinto.

“Wag na Mona, hayaan mo na lang sya.” Tila sumusuko ng sabi nya.

“Eh sigurado po kayo?”

Tumango sya. “Ganun talaga yun, mamaya babalik din yun kapag lumamig na ang ulo.  Kasalanan ko naman dahil sinilent ko ang phone ko kaya di ko narinig ang tawag nya. Pasensya ka na sa kanya at ikaw na naman ang pinag initan nya.”

“Wala po yun señorito Edward, hindi naman ako tinablan ng kamalditahan ng jowa nyo. Basta wag lang nya akong sasaktan gaya noong una kasi di ko mapa-promise na di ako gaganti.” Sabi ko.

“Naiintindihan ko, hindi ko rin naman hahayaan na saktan ka nya.” Tumingin sya sa akin pero agad ding nagiwas ng tingin.

“Ah, dalhin mo na tong magagaan na plastic sa kusina ako na magbubuhat nitong mga kahon at bigas.”

“Ay opo!” Agad ko naman syang sinunod at binuhat na nga ang tatlong malaking plastic bag na hindi naman kabigatan.

Habang tinutulungan nya akong ilabas ang mga pinamili ay bigla naman syang napasapo sa ulo at tila hinihilot. Nakapikit sya ng mariin at bahagyang nakangiwi.

“Señorito Edward ayos lang kayo?” Nagaalalang tanong ko sa kanya.

Tumango sya pero hindi na nakagalaw sa kinatatayuan at panay ang hilot sa kanang parte ng ulo.

“Umupo na lang kaya muna kayo, ako na lang pong bahala dito.”

“Hindi, kaya ko.” Sa halip ay sagot nya.

Kaya hinayaan ko na lang sya pero nakaantabay ako sa kanya. Nang mailabas na namin lahat ng pinamili at maisalansan ay lumabas sya ng kusina at sumalampak ng upo sa sofa habang sapo pa rin ang ulo.

Naku! Ano kaya ang nangyari sa kanya? Kawawa naman. Sumakit siguro ang ulo sa jowa nyang praning.

Pagkatapos kong mailigpit ang mga plastic at kahon ay naghugas ako ng kamay at nagpunas. Lumabas ako ng kusina at lumapit sa kanya.

“Señorito, ayos lang po ba kayo?” Malumanay kong tanong sa kanya.

“Ayos lang ako Mona, umatake lang ang migraine ko.” Mababa ang boses na sagot nya na tila pagod na pagod. Nakapikit pa rin sya at salubong ang kilay habang sapo pa rin ang ulo.

“Gusto nyo pong hilutin ko ang ulo nyo?” Presinta ko.

“Wag na, mawawala din to mamaya.” Tanggi nya.

“Huu, wala lang yata kayong tiwala sa akin eh.” Sabi ko at lumapit sa likod ng sofa sa may ulunan nya. Tinanggal ko ang kamay nya at pinalit ang kamay ko.

“Mona – “ Dinilat nya ang mata at halatang nagulat sa ginawa ko. 

“Akong bahala señorito, expert ako sa paghilot ng ulo. Makikita nyo mawawala ang sakit ng ulo nyo at masasarapan na kayo.”

“W-What are you talking – ahh!” Ungol nya ng idiin ko ang daliri sa gilid ng batok nya pataas sa ulo nya. Napapikit pa sya.

Napangisi ako. “O di ba, sabi ko sa inyo eh! Sarap no?”

Hindi sya sumagot at nakapikit lang. “Mm.. keep doing that..”

---

chapter 9

Mona

6 months later..

“Ate, pwede ba akong

makahingi

ng dagdag baon?“ Hirit ni Echo na siningit ang mukha sa screen.

“At bakit?” Nakataas ang kilay na tanong ko.

“May bibilhin kasi ako ate eh.” Kakamot kamot sa ulong sabi nito.

“At ano naman yun?” Usisa ko habang sumusubo ng tsitsirya.

“Basta.”

“Anong basta? Hoy Echo, ang bata bata mo pa baka nanliligaw ka na ha. Pag aaral muna atupagin mo saka na yang ligaw ligaw na yan kundi babawasan ko baon mo.” Banta ko sa kanya. Dinuro ko pa sya sa screen. Naku, kung makakalusot lang ang kamay ko kutusan ko to eh.

“Si ate naman, wala pa akong

nililigawan

.

Nagaaral

akong mabuti.“ Nakangusong sabi nito.

“Mabuti naman, eh para saan yung dagdag baon na hinihingi mo?” Mainam na yung maging mausisa baka mamaya sa walang kabuluhan pa nya gamitin ang pera gaya ng sugal. Pero sure naman akong matino tong kapatid ko. Usisera lang talaga ako.

“Eh kasi..” Tila nahihirapang sabi nito.

“Nag

iipon

kasi yan ate pambili ng bike, para hindi na raw sya

mamasahe

at maglakad papasok at pauwi.“ Singit ni Paulina na kanina pa nakikinig sa amin ni Echo. Siniko pa sya nito at sinita kung bakit sinabi.

Bumagal naman ang pagsubo ko ng tsitsirya. Nakaramdam ako ng awa sa kapatid ko. Syempre minsan kapag kapos ang baon niya ay napipilitan na lang maglakad papasok at pauwi.

“Ganun ba, magkano na ba ipon mo para sa bike?”

“850 pa lang ate, 1700 yung bike sa bayan na nakita ko na second hand. Maganda sya ate bagong bago pa ang itsura.” Sabi nito. Halata sa boses na excited na itong magkabike.

“O sige, bukas ipapadala ko sa gcash ni Paulina ang 1k bilhin mo agad ang bike.”

“Talaga ate?” Namilog ang mata nito sa tuwa.

“Oo, basta ingatan mo yun ha para hindi madaling masira.”

“Oo ate!

Iingatan

ko talaga yun. Yes! Magkaka-bike na ako! Salamat ate!

Labyu

!“ Paglalambing pa nito.

Natuwa naman ako sa reaksyon nito. Basta makita ko lang silang masaya ay nawawala na ang pagod ko.

“Wag mo kong daanin sa aylabyu, mag aral kang mabuti.”

“Oo naman!

Pramis

hindi kita

bibiguin

.“

Tumango tango na lang ako. Hanggang sa nawala na ang mukha nya sa screen at pumalit ang matabang mukha ni Tantan na nanghihingi din ng dagdag baon pang recess nya. Umoo na lang ako. Natutuwa din akong makita ang mataba nyang mukha. Ang sarap pisilin. Ang bilis nyang tumaba. Ibig sabihin sagana sila sa pagkain. Maging si Otep na sumingit din ay medyo nanaba din. Umuungot din ito ng dagdag baon. Umoo na lang din ako. Atleast hindi pa sya umuungot ngayon ng bike. Parehas pa silang nasa elementarya ni Tantan kaya sabay silang pumapasok at umuuwi. Malapit lang din sa bahay ang eskwelahan kaya nilalakad na lang nila. Hindi gaya ng eskwelahan ni Echo na medyo malayo kaya kailangan mamasahe. Si Paulina naman ay sa bayan ang eskwelahan. Medyo malapit at pwede rin lakarin.

“O ikaw, hindi ka hihingi ng dagdag baon?” Untag ko kay Paulina nang sya na lang ang nasa screen. Malamang ay nasa labas na ang dalawa at tinawag na ng kalaro. Si Echo naman ay nagsisibak daw ng kahoy.

“Ano ate..”  Nahihiya pang sabi nya.

Tinaasan ko sya ng kilay.

“Hindi naman baon ate, load lang. Mag e-expire na kasi to eh hehe.”

“Mm, o sige bukas idadagdag ko sa gcash. Ikaw kung ano ano na siguro pinapanood mo sa internet ha, tapos yung mga post mo sa fb puro ka kpop. Hindi ko maintindihan kailangan pang i-translate.”

“

Libangan

ko lang manood ng korean drama ate, saka yung mga

kpop

artist na

pinpost

ko

iniidolo

ko sila at isa sa mga

inspirasyon

ko para mag aral akong mabuti, para kapag nakapag tapos ako hahanap ako ng magandang trabaho at

magiipon

para makapunta ng Korea!“  Excited pang sabi nya.

“Pwes pagbutihan mo ang pag aaral para makapunta ka ng Korea balang araw. Sya nga pala si nanay? Hindi pa ba dumadating?”

“Wala pa ate, baka nakipag

chikahan

pa yun sa mga kumare nya, mamaya

andito

na yun.“

“O sige, tawag uli ako mamaya. Ikaw na muna ang bahala dyan.” Bilin ko sa kanya.

Hindi na nga tumatanggap ng labada si nanay sumidline naman ng pagagawa ng basahan. Pero ayos na rin yun para may pagkaabalahan din sya at kikita din kahit papaano. At least hindi na mabubugbog ang katawan nya sa paglalaba. Nagiipon nga ko pang kapital sa tindahan. Gusto ko kasing magtayo ng tindahan sa bahay para may extra income din sila.

Tinapon ko na ang balat ng tsitsirya na wala ng laman at chinarge ang bagong cellphone kong android na lumang model. Ito lang ang afford ko eh, namahalan pa nga ako pero keri na atleast nakakapag video chat na kami ng mga kapatid ko at ni nanay.

Tiningnan ko ang oras sa wall clock, dalawang minuto na lang alas sais na. Naghanda na ako sa pagsaing. Mayamaya lang ay dadating na si sir Edward, sir na lang daw ang itawag ko sa kanya kesa señorito medyo awkward daw kasi kapag may nakakarinig na tinatawag ko syang señorito. Halos lahat kasi ng staff dito sa building ay sir ang tawag sa kanya.

“Ay sir Edward nandyan na pala kayo, good evening po.” Bati ko sa kanya ng bigla syang sumulpot sa kusina at tinungo ang fridge para uminom ng tubig. Tumango lang sya sa akin at kumuha ng isang bote ng tubig at uminom. Medyo napaaga yata sya. Napansin kong medyo namumula ang mukha nya. Siguro ay dahil sobrang init sa labas.

“Sir, mas gusto po ba kayong ulamin ngayon?” Tanong ko sa kanya.

Sumulyap sya sa akin. “Ikaw na ang bahala Mona. Sa library lang ako.”

“Sige po.”

Sinundan ko na lang sya ng tingin palabas ng kusina. Mukhang stress sya. Madalas naman dahil lagi syang busy sa trabaho. Idagdag pa ang praning nyang jowa. Talagang mai-stress ka ng bongga kung ganun ang jowa mo. Sa anim na buwan ko na rito ay saksi ako sa away bati nilang relasyon. At sa nakikita ko hindi naman si sir Edward ang may problema kundi si ma’am Clea. Maliit na bagay pinapalaki nito at ang malala napakaselosa nito at laging pinaghihinalaan si sir Edward na may ibang babae. Magtataka pa ba ako eh ako nga napagkamalan nya. Praning talaga. Baka nga sya pa yung nagloloko eh.

Si sir Edward naman sa kabila ng pagiging istrikto at masungit minsan ay mabait naman. Generous din sya. Hindi sya madamot. Kapag may pinapabali sya sa akin sa labas ay binibigay na sa akin ang sukli kaya nakakapag ipon talaga ako.

Nilagang baka ang niluto ko para may sabaw naman. Masarap humigop ng mainit na sabaw kapag pagod. Nagprepare na rin ako ng vegetable salad nya na ginagawa nyang snack sa gabi. Sa anim na buwan kong nilulutuan sya ay wala pa naman akong naririnig na reklamo sa kanya. Dito na sya laging naghahapunan sa penthouse maliban na lang kapag nag o-overtime sya. Tumatawag naman sya.

Nang matapos na ako sa pagluluto ay pinuntahan ko na sya sa library nya. Tatlong beses akong kumatok.

“Bukas yan.” Sagot nya sa kabilang pinto.

Pinihit ko ang doorknob at dahan dahan binuksan. Hindi ako pumasok at sumilip lang. Nakaupo sya sa likod ng office desk nya habang may suot na salamin at tutok sa kanyang laptop.

“Sir, luto na po ang pagkain.” Untag ko sa kanya.

Nag angat lang sya ng tingin sa akin. “Mauna ka na Mona, mamaya na ako tatapusin ko lang to.”

Tumango tango ako. “Ok po.” Sagot ko at maingat na sinarado ang pinto.

Bumalik ako ng kusina at para kumain. Minsan sabay na kaming kumakain kapag wala syang ginagawa. Habang kumakain ay nagvideo call ulit ako sa bahay para makausap naman si nanay. Medyo nagkalaman laman na kaunti si nanay. Ang dati nyang humpak na pisngi ay nagkalaman na. Kaya tama lang talaga na pinatigil ko na sya sa paglalaba.

Pagkatapos kong kumain ay nagligpit na ako at hinugasan ang pinagkainan ko. Wala pa ring sir Edward ang lumabas. Hindi pa siguro sya tapos sa ginagawa. Sinilip ko ang oras sa wall clock, mag a-alas nuebe na pala. Pinatay ko na lang ang ilaw sa kusina at iniwang bukas ang sa sala. Lalabas pa naman si sir Edward para kumain.

Bago ako bumalik ng kwarto ko ay sinulyapan ko muna ang pinto ng library. Gusto ko sana syang itsek pero baka makaistorbo lang ako, kaya pumasok na lang ako ng kwarto ko. Naghalf bath ako at nagpalit ng pajama at tshirt na may naka print na cartoon character. Naglagay muna ako ng mask sa mukha para palungpalo ang balat ko kinabukasan. Dito lang ako sa Manila natutong mag ganito. Siguro ay dahil marami na akong time at may budget na rin. Saka kailangan ding sumabay sa kagwapuhan ni sir Edward lalo na kapag sinasama nya ako sa labas para maggrocery. Pero minsan lang naman kaming dalawa maggrocery kapag hindi sya pumapasok, madalas ay ako na. Minsan nga may nakakasalubong kaming kakilala nya at nagpagkakamalan akong bgong girlfriend. Nakakahiya nga eh.. pero kinikilig ako. Aaminin ko medyo crush ko na si sir Edward, medyo lang naman at hindi ko yun pinapahalata. Sikretong malupit ko lang yun at baka kapag nalaman ni ma’am Cleang praning ay awayin ako.

Makaraan ng beinte minutos ay tinanggal ko na ang mask. Nakaramdam na ako ng antok kaya nahiga na ako..

Nagising akong makati ang lalamunan at uhaw na uhaw. Tumayo ako at antok na antok pang lumabas ng kwarto. Napakunot noo ako ng mapansing bukas pa rin ang ilaw sa sala. Baka nakalimutan lang

patayin

ni sir Edward.

Dumiretso ako ng kusina at binuksan ang ilaw. Kumuha ako ng baso sa cupboard at binuksan ng fridge. Nagsalin ako ng tubig sa baso at ininom habang ginala ang mata sa kusina. Kung ano ang hitsura ng kusina kanina ng iwan ko ay ganun pa rin. Sinarado ko ang fridge at hinugasan ang basong ginamit ko. Tiningnan ko ang rice cooker. Marami pang kanin. Tiningnan ko naman ang kaserola. Marami pa ring laman. Kumunot ang noo ko. Mukhang hindi sya kumain. Tiningnan ko ang oras sa wall clock. Mag a-alas dose na ng gabi. Nasa taas na kaya sya?

Pinatay ko ang ilaw sa kusina at lumabas. Dumiretso ako ng library para tingnan kung nandun pa ba sya o nasa kwarto na nya. Kinatok ko ulit ng tatlong beses ang pinto pero walang sumasagot. Pinihit ko naman ang doorknob. Bukas! Dahan dahan kong binuksan ang pinto at sumilip. Patay na ang ilaw sa loob pero bukas ang lampshade. Wala na sa likod ng mahogany table si sir Edward pero nandoon ang laptop na nakasarado. Dumako naman ang tingin ko sa malaking sofang naroon. Kumunot ang noo ko ng doon ko nakita si sir Edward na nakapamaluktot ng higa at ikinumot ang Americana coat nya na tila lamig na lamig sya.

Pumasok na ako sa loob at nilapitan sya. Nakapikit sya at pawis na pawis ang mukha pero nangangaligkig ang katawan na tila lamig na lamig.

“Sir Edward.” Tawag ko sa kanya pero hindi man lang sya nagmulat ng mata.

“Sir Edward.” Tawag ko ulit sa kanya at sinabayan ng marahang tapik sa pisngi ngunit mabilis ko ding binawi ang kamay sa init ng balat nya.

Inaapoy

sya ng lagnat!

Sa taranta ko ay hindi ko na alam ang gagawin.

“Teka! Kumot at gamot!” Dali dali akong lumabas at umakyat ng kwarto nya para kumuha ng kumot. Dahil kahit gisingin ko sya at palipatin sa kwarto nya ay tiyak namang hindi nya kakayanin kaya doon muna sya sa library. Ng makakuha na ako ng spare na kumot sa cabinet at unan ay mabilis na akong bumaba at bumalik sa library. Tinanggal ko ang Americana coat nya at pinalit ang kumot. Maingat ko namang inangat ang ulo nya para isiksik ang unan. Halos ibalot ko na ang kumot sa katawan nya. Dinampot ko naman ang remote ng aircon para i-adjust. Tarantang bumalik ako ng kusina para kumuha ng gamot at tubig. Binitbit ko na rin ang thermometer.

Pagabalik ko ng library ay nilapitan ko sya para itsek ang temperatura nya. Sa loob ko na lang ng bibig nya sinuksok ang thermometer. Napadaing pa sya. Ng tumunog ang thermometer ay hinugot ko na ito. 39.5! Naku ang taas nga! Binuksan ko ang isang tableta ng paracetamol.

Tinapik tapik ko ang pisngi nya para magising. “Sir Edward, uminom po muna kayo ng gamot. Sobrang taas po ng lagnat nyo.”

Ungol lang ang sinagot nya sa akin pero mayamaya lang ay dumilat na sya. Bahagyang namumula ang mata nya.

“Sir Edward gamot po, inom muna kayo para bumaba ang lagnat nyo.” Pinakita ko pa sa kanya ang tableta.

Tiningnan nya muna ito at hinang hinang bumangon. Agad ko naman syang inalalayan. Kinuha nya sa kamay ko ang tableta at nilagay sa bibig. Inalalayan ko naman syang hawakan ang baso dahil nanginginig pa rin ang kamay nya. Ng nakainom na sya ay bumalik uli sya ng higa. Inayos ko naman ang kumot nya. Lumabas ulit ako ng library para kumuha naman ng bimpong ipampupunas sa mukha nya..

NILAPAG ko ang plangganita at basang bimpo sa lemesita. Nakahinga ako ng maluwag ng bumaba na ang temperatura ng lagnat nya at bahagya na syang pinagpapawisan. Kalmado na rin ang katawan nya at payapa na ang mukha. Pero hindi ko pa rin sya pwedeng iwan magisa dito baka tumaas na naman ang temperatura nya.

Hay kawawa naman ang mahal na señorito, tinamaan ng lagnat. Di bale, gwapo pa rin naman kayo.

Saglit ko pang pinagmasdan ang mukha nya at ngumiti. Para syang anghel na natutulog. Maamo ang gwapong mukha hindi kagaya ng kapag gising sya ay laging nakakunot ang noo. Bumuntong hininga ako at umupo sa katapat na sofa. Antok na rin ako, siguro ay dito na lang ako sa sofa iidlip habang binabantayan sya..

---

chapter 10

Edward

NAGISING akong pawis na pawis. Nasa loob pa rin ako ng library. Naalala ko kagabi na hindi ko na kayang umakyat pa sa kwarto dahil nanghihina ang katawan ko kaya dito na lang ako sa sofa natulog. Hindi rin ako nakakain kagabi kaya ramdam ko ang gutom ngayon.

Iginala ko ang mata hanggang sa mapadako sa kaharap na sofa kung saan nakaupo si Mona at natutulog na nakayukyok sa armrest habang bahagya pang nakaawang ang bibig. Napakunot ang noo ko. Bakit nandito sya?  Bumangon ako. Ramdam ko pa rin ang panghihina ng katawan ko. Doon ko napansin ang kumot na gamit ko pati ang unan. Napansin ko rin ang stainless na plangganita na may laman pang tubig at bimpo. May baso din na may kaunting lamang tubig ang nakapatong sa lamesita, sa tabi nito ay may may isang banig ng gamot na bawas na at thermometer. Kumunot ang noo ko. Doon ko naalala na ginigising ako ni Mona kagabi at pinapainom ng gamot. Pinupunasan din nya ako ng basang bimpo.

Tiningnan ko sya sa kaharap na sofa. Inalagaan pala nya ako kagabi at hindi iniwan. Gumuhit ang ngiti sa labi ko. Dati kapag nagkakasakit ako walang nakakaalam. Hindi ako nagsasabi dahil ayokong inaalagaan ako na parang bata. Pero kagabi inaalagaan ako ng makulit at madaldal na babaeng to. I wonder kung kaya din akong alagaan ni Clea ng ganito. Ayaw nya kasing dumikit sa akin kapag may sakit ako, baka daw mahawa sya. Well may punto naman sya pero nakakatampo din minsan. Kaya kapag may nararamdaman ako di na lang ako nagsasabi sa kanya.

Kumunot ang noo ko ng maging malikot ang ulo ni Mona at kumunot pa ang noo. Gumagalaw pa ang labi nya na tila may gustong sabihin hanggang sa umuungol na sya.

“S-Sir Edward..”

Mas lalong kumunot ang noo ko ng sambitin nya ang pangalan ko. Nanaginip yata sya at ako ang napapaniginipan nya? Napangisi ako. Ano naman kayang klaseng panaginip yun?

“Sir Edward!”

Nahulog sya sa sofang kinauupuan at tuluyang nagising sabay mura ng malutong. Napapikit na lang ako ng mariin.

“Ayos ka lang.“Tanong ko sa kanya.

Noon lang nya ako napansin. Agad syang tumayo at natatarantang lumapit sa akin.

“Sir Edward ayos lang kayo? Grabe ang sama ng panaginip ko. May babaeng halimaw sa banga at kinukuha daw kayo. Nakipagsabunutan pa nga ako sa babaeng halimaw para hindi kayo makuha at kainin, tapos pag angat nya ng mukha si ma’am Clea pala. Ang sama talaga ng mukha – este ng panaginip ko.” Pagkukwento nya sa panaginip nya.

Ewan ko kung totoo ba yung panaginip nya o gawa gawa lang nya. Pero mukha namang nanaginip talaga sya. Alam ko naman kasi na hindi sila magkasundo ni Clea dahil lagi syang sinusungitan nito.

“Kung ano ano kasi ang pinapanood mo eh.” Sita ko sa kanya.

Napakamot lang sya ng ulo. Lihim naman akong napangiti. Para syang bata kapag bagong gising. Gulo gulo ang buhok at naniningkit pa ang bilugang mata.

“Eh sir, kamusta na po pala pakiramdam nyo?” Biglang nag iba ang tono nya. Punong puno ng pagalala. Magsasalita na sana ako pero nabitin lang sa ere dahil hinipo hipo ng kamay nya ang noo at leeg ko. Pakiramdam ko ang init ng mukha ko. Shit!

“Medyo mainit init kayo ng kaunti sir, teka.” Kinuha nya ang thermometer at walang sere-seremonyang sinuksok sa bibig ko. Sinamaan ko sya ng tingin. Ngumiwi lang sya at nag peace sign. Nang tumunog na ay kinuha nya ito at tiningnan.

“37.5 may lagnat pa nga kayo. Pero kumpara kagabi medyo ayos na kayo ngayon at di na nangangaligkig sa ginaw.” Tiningnan nya ang oras sa wall clock at nagbilang sa daliri.

“Alas otso pa uli kayo iinom ng gamot. Nagugutom ba kayo? Anong gusto nyong kainin?” Sunod sunod nyang tanong.

Kinuha pa nya ang bimpo at pinunasan pa ang pawisan kong mukha at leeg. Nailang naman ako kaya kinuha ko ang bimpo sa kamay nya at ako na lang ang nagpunas ng pawis ko.

“Gusto ko ng lugaw, yung may manok.” Sabi ko.

“Ah arozcaldo, sige magluluto ako.” Sabi nya at akmang lalabas pero bumaling ulit sa akin. “Ayos na ba kayo dito?”

“Aakyat na ako sa kwarto para magbihis.” Sabi ko at dahan dahang tumayo. Napapikit pa ako ng mariin dahil medyo nahilo pa ako.

“Kaya nyo na po?”

Tumango ako. “Kayo ko, medyo nahihilo lang ako.”

“Eh di alalayan ko na po kayo.” Presinta nya.

Bumuntong hininga naman ako. “Mona kaya ko na.”

“Eh baka mahulog kayo sa hagdan.” Bakas ang pagalala sa mukha nya.

“Kaya ko, don’t worry.” Sabi ko at dinampot na ang kumot at unan para dalhin na sa kwarto ko ngunit inagaw nya ito.

“Ako na ang magdadala nito.” Presinta nya.

“Mona, sabi ko kaya ko na.”

“Oo nga po, pero ako na ang magdadala nito sa kwarto nyo. O sige na, lakad na sir mauna na kayo.”

Bumuntong hininga na lang ako ulit at umiling iling. Tinungo ko na ang pinto at lumabas ng library, sya naman ay nakasunod sa akin.

“O sir Edward, dahan dahan lang ha.” Paalala nya habang humakbang ako paakyat ng hagdan.

“Kaya ko.”

Hindi na sya umimik.

Pagdating namin ng kwarto ko ay pinalitan nya muna ng punda ang unan na ginamit ko. Ang kumot naman at pinagpalitan ng punda ay nilagay nya sa basket ng labahan.

“Sir Edward punas punas lang muna kayo ah, baka magshower pa kayo.” Bilin pa nya sa akin.

“I know.”

“Ok, bababa na ako para magluto ng request nyong arozcaldo.” Paalam nya.

Tumango na lang ako. Paglabas nya ng pinto ay saka lang ako pumasok ng banyo para magpunas.

SUNOD sunod ang subo ko ng lugaw na may manok. Masarap ang pagkakaluto nya, tamang tama ang timpla. Lahat naman ng luto nya masarap. Sa harap ko ay may sari saring prutas na nakalagay sa basket na nilapag nya. Pinagbalat at pinaghiwa pa nga nya ako ng mansanas.

“Sir Edward ang mabuti po wag muna kayong pumasok ngayon baka hindi nyo pa kayanin. Sa tingin ko na over fatigue kayo. Magpahinga muna kayo ng ilang araw.” Concern nyang sabi habang naghuhugas ng mga pinaggamitan nya sa pagluluto.

“I know, bukas na lang ako papasok.”

“Bukas? Eh hindi pa rin kayo ok nun!” Bulalas nya.

Nag angat ako ng tingin sa kanya. Bakas pa rin ang pagkabahala at pagalala sa mukha nya.

“Titingnan ko, kapag kaya ko na papasok ako.” Sagot ko na lang at nag iwas ng tingin. Minsan kasi hindi ko kayang salubungin ng matagal ang mata nya. Para bang kaya nyang basahin ang nasa isip ko.

“Wag nyong tingnan, basta magpahinga muna kayo. Naku, ibinilin pa naman kayo sa akin ni ma’am Noemi. Lagot ako sa kanya kapag lumala pa yang sakit nyo.”

Kinunutan ko sya ng noo. “So kung hindi ako ibinilin sa’yo ni mama hindi mo ko aalagaan.” Parang gusto kong mainis.

“Syempre hindi, kahit walang utos ng mama nyo aalagaan ko pa rin kayo.”

May umusbong naman na tuwa sa puso ko sa sinagot nya. “Bakit?”

“Eh kasi amo ko kayo, kayo ang nagpapasweldo sa akin. Pa’no na ko kapag may nangyari sa inyo.” Sagot nya.

Napapikit ako ng mariin. Parang nagpanting ang tenga ko sa sinagot nya. Hindi ko nagustuhan. Concern sya akin dahil ako nagpapasweldo sa kanya. Bakit, ano ba dapat Edward? Fuck!

“Bilisinan mo na nga lang dyan, ihanda mo na rin ang iinumin kong gamot.” Pagsusungit ko sa kanya at tinuloy na ang pagkain.

“O kita nyo? Nagiging masungit na naman kayo sa akin, dahil sa sakit nyo yan. Kaya dapat magpahinga kayo ng mabuti.

“Oo na, ang daldal mo.” Sabi ko na lang. Pero ang totoo parang musika sa tenga ko ang kadaldalan nya minsan.

“HON I’m sorry, wala ako dyan sa office ngayon hindi ako pumasok.” Sabi ko kay Clea nang tumawag sya.

“What? Hindi ka pumasok? On the way pa naman ako sa office mo.” Medyo mataas ang boses na sabi nya sa kabilang linya.

“I’m sick, inapoy ako ng lagnat kagabi at medyo nahihilo pa ako. But don’t worry uminom na ako ng gamot.” Nandito ako ngayon sa kwarto at nakasandal sa headboard. Talagang pinilit akong umakyat ni Mona para magpahinga. Hindi rin nya ako hinayaan na dalhin ko ang laptop ko.

“Ganun ba? Mabuti naman at nakainom ka na ng gamot. Sige hindi na ako tutuloy sa office mo.” Bumaba na ang boses nya sa kabilang linya.

Napangiti naman ako. “Why don’t you just come here? I miss you..” Paglalambing ko sa kanya. Gusto ko namang maranasan ang pagaalaga nya.

“Ahm, ano kasi hon, h-hindi ako pwede. May lakad kami ni mommy ngayon, kaya nga ako pupunta dapat ng opisina mo para magpaalam.”

“Hindi ba pwedeng hindi ka muna sumama.” Ungot ko sa kanya.

“No, kailangan ako ni mommy.

Bawi

na lang ako sa’yo next time promise. Basta

magpagaling

ka ha. Bye! Love you!“ Sabay patay nya ng phone.

Bumuntong hininga na lang ako habang nakatitig sa cellphone na hawak. Alam ko namang nagdadahilan lang sya, ayaw lang talaga nya akong alagaan. Ibang iba talaga sya kay Mona. Ipinilig ko ang ulo. Nah! Hindi ko dapat sya ipagkumpara kay Mona. Girlfriend ko sya at kasambahay ko si Mona. Inaalagaan ako ni Mona dahil ako ang amo nya at nagpapasweldo sa kanya.

Mahal ko si Clea. Tinanggap ko ang lahat ng kapintasan nya. Pero minsan napapagod na ako. Next month anniversary na namin. Tatlong taon na ang relasyon namin pero wala pa rin akong nakikitang pagbabago sa kanya. Minsan hindi ko na ramdam ang sinasabi nyang mahal nya ako. Yung pagkukulang nya pinupunan na lang nya sa kama. Gaya ng sinabi nyang babawi na lang sya next time. At nagsasawa na rin ako sa ganun.

Tok tok tok!

Napatingin ako pinto ng bumukas ito. Dumungaw ang mukha ni Mona.

“Sir Edward, magpapaalam lang po ako, bababa lang ako saglit.” Anito.

“Bakit?” Kunot noong tanong ko.

“Palalamnan ko lang po yung g-cash.”

“Sige, pero bilisan mo ha. Wag ka ng sumuot sa kung saan saan.” Bilin ko dito. Kahit anim na buwan na ito dito sa Manila ay hindi pa rin ako mapalagay kapag lumalabas ito. Iba ang Manila sa probinsya.

“Opo, babalik ako agad. Kayo po baka may gusto kayong ipabili.”

“Wala, basta bumalik ka agad.”

“Yes na yes po among tunay.” Anito at sumaludo pa sa akin bago sinarado ang pinto.

Napailing na lang ako sa kakulitan nito at pagka isip bata kung minsan. Naiisip ko din minsan, sana naging kaugali na lang ni Clea ito..

---

chapter 11

Mona

“AY ma’am Noemi kayo po pala! Magandang umaga po.” Masiglang bati ko kay señorita Noemi. Ang mama ni sir Edward. Ito na ang pangalawang beses na bumisita sya dito sa penthouse sa anim na buwan kong paninilbihan dito. Kinuha ko ang bitbit nyang plastic bag na may tatak ng isang sikat na supermarket. Pumasok naman ang bodyguard nyang may bitbit din na dalawang kahon at diniretso sa kusina.

Dumiretso naman sya sa sala at eleganteng umupo sa sofa. Kapag tinitingnan ko syang gumalaw para talaga syang royalty. Sosyal na sosyal. Mabilis ko syang tinimplahan ng kape. Naalala ko kasi noong una ko syang tinimplahann ay nagustuhan nya.

“Ma’am kape po.” Alok ko sa kanya at nilapag sa harap nya ang tasa na nakapatong sa platito.

“Salamat Mona.” Nakangiting sabi nya at dinampot ang tasa at humigop. Nakatayo lang ako sa harap nya at hinihintay ang husga nya.

“Mm, ganitong ganito yung una mong tinimpla sa akin. Hindi mo pa rin nakakalimutan. Mabuti ka pa kuha mo ang timpla ko hindi kagaya ng mga kasambahay ko sa bahay, hindi nila makuha kuha.” Iiling iiling na sabi nya at muling humigop ng kape.

Nangingiti naman ako sa sinabi nya. Mabuti na lang laking kape ako kaya expert ako dyan.

“Salamat po ma’am.”

Minuwestra lang nya ang kamay sa kaharap na sofa, pinauupo ako. Agad naman akong tumalima.

“Anyway, kamusta na ang anak ko?” Tanong nya.

Tinawagan ko kasi sya noong isang araw at pinaalam na may sakit si sir Edward. Gusto sana nyang pumunta dito kaso nga lang ay nasa Hong Kong sya at kahapon lang nakabalik.

“Ayun ma’am! Ang tigas ng ulo. Naging ok lang ang pakiramdam gumora na sa trabaho. Kung kaya ko nga lang syang itali sa kama para hindi pumasok ginawa ko na eh.”

Dalawang araw pa lang nakakapag pahinga mula sa sakit ay hindi ito magpaawat pumasok sa trabaho. Kesyo sayang daw ang araw at matatambakan daw sya ng trabaho. Maraming mga tao ang umaasa sa kumapanya nila.

“Ganun talaga yun iha, hindi magpapaawat. Masyadong workaholic ang anak kong yun. Sinalo na nya ang lahat ng trabaho simula ng mamatay ang papa nya.” Bumuntong hininga si ma’am Noemi.

“Yun nga po ang sabi ko sa kanya eh, kaya sya nagkakasakit dahil nasobrahan sya sa trabaho.”

“Eh kamusta naman si Clea yung nobya nya, inalagaan ba sya?”

Sumimangot ako. “Naku ma’am! Ni anino nga hindi ko nakita eh!” 

Inaasahan ko nga na pupunta dito si ma’am Clea dahil may sakit si sir Edward. Syempre bilang nobya aalagaan nya ito. Pero wala talaga. Ayoko namang magtanong kay sir Edward dahil baka sabihin pang pakialamera ako.

“Hay, wala talaga akong aasahan sa babeng yun. Ang hinihiling ko lang ay mauntog na sana si Edward ng maisip nya ng hiwalayan ang babaeng yun.”

Bahagyang napaawang ang labi ko sa sinabi nya. Ngayon ko lang narinig na nagsabi ng ganito si ma’am Noemi tungkol sa relasyon ng dalawa. Mukhang hindi nya bet si ma’am Cleang bruha para kay sir Edward. Eh kung ako din naman ang nanay ni sir Edward, di ko rin sya bet.

“Mabuti pa nga si Yñigo nakakuha na ng matinong babae. Kelan naman kaya ang Edward ko.” Tila namomroblemang saad nya.

“Kung hindi po talaga para sa isa’t isa si sir Edward at si ma’am Clea, eh nakalaan po sila sa ibang tao.” Nasabi ko na lang.

Umiling iling sya. “Nah, hindi talaga sila ang para sa isa’t isa.” Tigas tanggi nya.

Akala noon bet na bet nya si ma’am Clea kasi mayaman, sopistikada at sosyal. Hindi pala.

Ako kaya mabebetan ni ma’am Noemi para kay sir Edward? Mabait naman ako, masipag at

maalaga

. Maganda din naman ako, mas pumuti pa nga ako ngayon at kuminis pa. Yun nga lang

purita

. Eh bakit naman si Amira?

Hay ano ba yan! Kung ano ano ang tumatakbo sa isip ko. Hindi dapat ako

nagiisip

ng mga ganun. Tama ng crush ko lang si sir Edward. Hindi na dapat

lumampas

doon dahil may girlfriend sya. Respeto pa rin kay ma’am Clea kahit bruha sya.

PAKANTA kanta pa ako habang nakatuntong sa mataas na stool chair at  pinupunasan ang floor to ceiling glass wall. Pagkatapos nito ay magba-vacuum naman ako.

“Mona.” Tawag sa akin ni sir Edward.

“Yes po sir Edward.” Nilingon ko sya mula sa pagpupunas.

Sabado ngayon at wala syang pasok kaya dito lang sya sa bahay maliban na lang kung may lakad sila ni ma’am Clea.

Tumingala sya sa akin at namaywang. “Bakit nagpapakahirap ka dyan eh may wiper naman?” Kunot noong tanong nya.

“Eh hindi ako sanay gumamit nun sir eh, may naiiwang guhit guhit at nakakangalay pa sa braso.” Sabi ko habang tuloy ang kamay ko sa pagpunas.

Tumango tango sya. “Pwede bang igawa mo muna ako ng kape.” Pasuyong sabi nya.

“Sige po.” Sabi ko at gumabay pababa ng mataas na stool chair. Pero dahil hindi maganda ang balanse ko ay umuga ito at gumewang. Napatili pa ako nang tumagilid ito.

“Shit!”

Naramdaman ko na lang ang malalakas na brasong pumulupot sa katawan ko. Napasinghap pa ako ng may kamay na sumapo sa kaliwang suso ko.

“Hindi ka kasi nagiingat eh.” Pasermon na sabi ni sir Edward habang alalay nya ako at ang stool chair na tumagilid. Pero wala doon ang atensyon ko kundi sa malaking kamay nyang nakasapo sa suso ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko at tila tumatagos ang init ng kamay nya sa damit ko.

“S-Sir Edward y-yung kamay nyo po.” Nauutal na sabi ko sa kanya.

“What? Hindi kita pwedeng bitawan. Kumapit ka sa akin ibababa kita.” Mas lalo pang humigpit ang mga braso nyang nakapulupot sa akin ganun din ang kamay nyang halos pigain na ang suso ko. Pakiramdam ko nag aapoy na sa init ang mukha ko. Hinawakan ko ang kamay nya at sinubukang alisin.

“Y-Yung kamay nyo po sir Edward, n-nasa suso ko na.” Sabi ko sa kanya.

At saka lang nya narealize. Malutong syang napamura at mabilis na inalis ang kamay sa suso ko at walang kahirap hirap na binaba ako sa mataas na stool chair. Nang maibaba na nya ako ay tila sya napapasong bumitaw sa akin at dumistansya. Ako naman ay hindi alam ang gagawin. Ang init ng mukha ko pati buong katawan. Parang biglang uminit dito sa loob ng penthouse.

“P-Pakihatid na lang ang kape ko sa library. Thanks!” Sabi nya at natataranta pang umikot sa sofa.

Nang makapasok na sya sa library ay humugot ako ng malalim na hininga. Ngunit ang puso ko ay hindi pa rin maawat sa malakas na pagkalabog. Ano bang nangyari kanina?

Nagbaba ako ng tingin sa parteng dibdib ko lalo na sa kaliwang suso ko na nahawakan at napiga kanina ni sir Edward. Parang nagakyatan ang lahat ng dugo ko sa mukha. Hindi na virgin ang kaliwang

suselya

ko! Napakagat labi ako at

binalingan ko naman ng tingin ang kanan. Next time ka na lang! 

Hay! Ano ba yan! Nahawakan lang suso ko nagiging

malaswa

na ko! Ipinilig pilig ko ang ulo at pumasok na ng kusina para itimpla ng kape si sir Edward. Muntik pa akong mapaso sa pagkataranta.

“Sir ito na po yung kape.” Sabi ko pagbukas ko ng pinto.

“Pakilapag na lang dito.” Sabi nya ng hindi inaalis ang tingin sa laptop.

Kagat labing pumasok ako at lumapit sa lamesa nya. Dahan dahan kong nilapag ang tasa ng kape sa tabi ng laptop nya ng hindi tumitingin sa kanya.

Halos takbuhin ko na ang pinto palabas ng library.

“Mona.”

Napahinto ako sa pagbukas ng pinto at parang robot na nilingon sya.

“P-Po?”

Nakatingin sya sa akin ngunit agad din binalik sa laptop.

Tumikhim sya. “Gusto ko ng pork adobo mamayang tanghali at ensaladang tatlong.”

“Ah, s-sige po. Yun lang po ba?” Tanong ko pa na hindi makatingin ng diretso sa kanya. 

Tumango sya habang nagtitipa sa keyboard ng laptop.

“Sige po, labas na po ako.” Paalam ko at lumabas na ng pinto. Sumandal pa ako ng ilang sandali at humugot ng malalim na hininga.

Huu! Ang

akwward

nito!

Kaya ang ending buong araw kaming nagiiwasan.

Edward

PAGKATAPOS kong kausapin si Mona sa cellphone para sabihing hindi ako uuwi ay sumunod na ako sa kwarto ni Clea. Nasa loob na sya ng banyo para magshower. Tinanggal ko ang sinturon ko at isa isang binuksan ang butones. Napansin kong umilaw ang cellphone ni Clea na nakalapag sa vanity mirror. Sunod sunod itong umilaw  at nagvibrate pa.

Dinampot ko ito at tiningnan. May ilang missed calls galing sa isang tao lang at may tatlong messages. Binuksan ko ang message box.

Gabe:

Babe! Where are you?

Kanina pa ako tumatawag di ka sumasagot

I miss u

Para akong pinompyang sa ulo sa nabasa ko. Humigpit ng hawak ko sa cellphone.

“Akin na yan! Bakit hawak mo ang cellphone ko?” Natatarantang inagaw ni Clea ang cellphone sa kamay ko, kalalabas lang nya ng banyo at nakatapis lang ng tuwalya.

Dahan dahan ko syang hinarap. “Who’s Gabe?” Tanong ko.

“H-Ha? S-Sinong Gabe?” Nanlalaki ang matang tanong nya bakas ang pagkataranta.

“Yung nagtext sayo. Sino si Gabe?” Matiim ko syang tiningnan may umaahon ng galit at pagdududa sa loob ko.

Tumawa sya. Pero halatang peke. “S-Si Gabe! Y-Yung ka schoolmate ko noong collage. Naalala mo nung reunion namin noong sinama kita.”

Kumunot ang noo ko sa sinabi nya. Mahigit dalawang taon na yung reunion na sinasabi nya.

“Naku, nakalimutan mo na nga. Pinakilala ko pa nga sya sa’yo eh.”

“Lalaki?”

“Si Gabe? H-Hindi no! Babae sya hon. You forgot her na ha, magtatampo yun sa’yo.” Nakangusong sabi nya.

Pilit ko mang alalahanin ang babaeng kaibigan nya na Gabe ang pangalan ay di ko naman matandaan. Marami na rin kasi syang pinakilala sa akin na mga kaibigan at kakilala nya at hindi ko na matandaan ang mga pangalan.

Umiiling at natatawang hinaplos haplos nya ako sa dibdib. Idinikit pa nya ang katawan sa akin.

“Ang seryoso mo naman hon, akala mo lalaki si Gabe no. Ikaw talaga. Bihis muna para makapag dinner na tayo sa labas. Mag shower ka na rin.” Bumitaw sya sa akin at pumasok na sa loob ng walk in closet tangay ang cellphone nya.

Sinundan ko na lang sya ng tingin habang nagtatagis ang aking bagang at nakakuyom ang kamao..

---

chapter 12

Mona

KINUHA ko ang wooden spoon at nagsandok ng sarsa ng calderetang baka saka nilagay sa kutsara. Tinikman ko ito. Tumango tango ako ng sumakto na ang timpla.

“Hmm siguradong magugustuhan to ni sir Edward, mapapadami na naman ang kain nya.” Natutuwang sabi ko at pinatay na ang kalan.

Ilang minuto na lang ay pauwi na sya. Hindi man nya sabihin ay alam kong nasasarapan sya sa luto ko. Nakakatatlong plato nga sya ng kanin kung minsan eh. Mabuti na lang hindi sya tabain. Kunsabagay alaga din naman sa exercise at gym.

Napapitlag ako ng malakas na lumagabog ang pinto.

“Edward ano ba! Sabihin mo nga sa akin kung may pakialam ka pa ba sa akin o wala na?”

Napapikit ako at napangiwi ng marinig ang boses fukeng tinig mi ma’am Clea.

“I’m tired Clea, ang mabuti pa umuwi ka muna. Saka na tayo mag usap kapag malamig na ang ulo mo.” Anang malamig na boses ni sir Edward. Bahagya akong nanibago sa tono ng boses nya.

Nilingon ko sila. Mula dito sa kusina ay tanaw ang sala. Nakatayo si sir Edward sa gitna ng sala at nagtatanggal ng necktie. Habang parang donyang nakapamewang ang mukhang fukeh – este boses fukeng si ma’am Clea. Sa hitsura at awra halatang galit na galit sya kay sir Edward. Ano na naman kayang

inaarte

nitong bruha na to?

“See? Wala ka na ngang pakialam sa akin? Minsan na nga lang akong hihingi ng pabor sayo ayaw mo pa akong pagbigyan!” Sumbat ni ma’am Clea.

Napataas ang kilay ko. Parang gusto kong sumabat.

“Sinabi ko naman sa’yo pagod ako. Galing pa akong Laguna, na stuck pa ako sa traffic. Hindi mo ba naiintindihan yun?” Inis nang sabi ni sir Edward.

“Hindi! Dahil wala ka ng oras sa akin!”

“Wala ka rin namang oras sa akin ah! Mas marami ka pang oras sa pagba-barhopping mo. Ni hindi mo nga ako nakuhang dalawin noong nagkasakit ako. Kaya wala kang karapatan na sumbatan ako na parang malaki ang pagkukulang ko sayo.” Balik sumbat ni sir Edward at binigyan pa ng malamig na tingin si ma’am Clea na sandaling hindi nakaimik.

Oh

panis

!

Pahiya

ka bente. Buti nga!

“M-Magkaiba yung sitwasyon mo sa sitwasyon ko ngayon. Importante to dahil inaasahan ng mga kaibigan ko na darating ka. Mapapahiya ako kapag hindi kita kasamang dumating sa venue! Ano ba Edward!”

“So ang kalusugan ko hindi importante ganun ba?”

“H-Hindi yun ang ibig kong sabihin – “

“I’m not feeling well Clea, ikaw na lang mag isa ang pumunta.” Pinal na sabi ni sir Edward. Tila sumuko na sa pakikipagtalo kay ma’am Clea.

“No! Kapag hindi ka sumama sa kin ngayong gabi makikipag break na ko sa’yo!”

Walang sagot si sir Edward at nagkibit balikat na lang sabay talikod kay ma’am Clea at umakyat ng hagdan.

“Edward!” Halos manggalaiti sa inis na tawag ni ma’am Clea sa kanya pero hindi man lang nya ito nilingon at tuloy tuloy lang.

Medyo nahihiwagaan naman ako sa pinakitang ugali ni sir Edward. Mukhang wala talaga syang pakialam kay ma’am Clea. Dati naman kapag nagaaway sila ay hindi nya ito matiis at hindi nya tinatalikuran.

Eh baka naman kasi napuno na sya sa kaartehan ni ma’am Clea. Pagod nga naman sya at galing sa trabaho tapos kung makademand tong bruhang to akala mo anak ng presidente. Kapal pa ng mukhang manumbat.

“Anong tinitingin tingin mo dyan!?”

“Po?” Noon ko lang napansin na sa akin na pala sya nakatingin ng matalim at parang gusto na akong kainin ng buhay.

“Anong tinitingin tingin mo kako dyan bingi! Pinagtatawanan mo ko no?” Sikmat pa nya sa akin.

Paktay! Mukhang ako pa ang pagbabalingan nya ng inis ah! Aba wag syang magkakamali!

“Hindi po ako nakatingin sa inyo ha. Sa isda po ako nakatingin mukhang nagugutom na putak ng putak eh.” Nakangusong sabi ko at tiningnan ang aquarium sa likod nya na may limang kulay pulang isda na weird ang hitsura.

Sinamaan lang nya ako ng tingin at inirapan sabay martsa papuntang pinto. Napangiwi pa ako ng ibalibag nya ang pinto pasara.

Hay! Buti naman at lumayas na ang bruha. Sana nga maghiwalay na silang dalawa ni sir Edward para matahimik na ang mundo ng kawawang amo kong yun.

PASULYAP sulyap ako kay sir Edward habang kumakain kami ng hapunan. Magana syang kumain at halos sunod sunod ang subo nya. Pangalawang kanin na nya ito.

“Bakit? Hindi ka nasasarapan sa luto mo?” Nakangising untag nya sa akin ng mapansing pasulyap sulyap ako sa kanya.

Umiling ako. “Hindi, ano.. ayos lang po ba kayo? Sabi nyo kasi kanina you’re not feeling well? May nararamdaman po kayo?”

Tumawa sya sa pagitan ng pagsubo. “Nah, I’m fine Mona. Don’t worry about me.”

Napaawang ang labi ko. “Ah, kala ko po kasi may sakit na naman kayo eh. Sabi nyo kasi kanina you’re not feeling well.” Nakahinga naman ako ng maluwag dahil wala naman pala syang naramdaman.

“Kanina yun, pero ok na ako ngayon.” Natatawa pa ring sabi nya.

“Siguro sumama ang pakiramdam nyo dahil kay ma’am Clea, kahit nga ako sumakit ang tenga ko sa kangangakngak nya sa inyo kanina – ay sorry po!” Nakagat ko ang labi dahil nadulas ako.

“Ayos lang, sumakit din naman ang tenga ko kanina sa bunganga nya eh.”

Bahagya akong natawa sa sinabi nya. “Grabe din naman po kasi ang bibig ni ma’am Clea sir kapag nagaaway kayo, kaboses nya yung babae sa kabilang mundo sa Ghost Fighter. Muntik pa nga akong pagbalingan ng inis nya kanina eh”

Nag angat sya ng tingin sa akin at nangunot ang noo. “Inaway ka nya?”

“Hindi naman po. Sinamaan lang nya ako ng tingin sabay walk out.” Tila nagsusumbong na sabi ko.

“Wag mo na lang pansinin yun.” Sabi nya at pinagpatuloy na ang pagkain. 

Tumango tango na lang ako.

Nakakapanibago talaga sya ngayon. Parang iba na ang pakikitungo nya kay ma’am Clea. 

Sa kabilang bahagi naman ng puso ko at tila may nagbubunyi.

Edward

BINUKSAN ko ang tinted na bintana ng sasakyan ko ng kumatok ang taong inupahan ko.

“Magandang gabi po ser.” Bati nya.

Tumango lang ako.

May nilabas syang maliit na brown envelope galing sa loob ng leather jacket nya. Inabot nya sa akin ito. Kinuha ko naman ito at binuksan. Nilabas ko ang ilang kuhang litrato at isa isang tiningnan. Mga kuha ito ni Clea na may kasamang lalaki. Iba ibang araw, iba ibang lugar pero isang lalaki lang ang laging kasama nya. May mga kuha na masaya silang sumasayaw habang magkayakap sa isang club at halos maghalikan na. May kuha din na kumakain sila sa isang kilalang restaurant. Pero ang nagpakulo ng dugo ko ay ang mga sumunod na litrato, naghahalikan sila ng lalaki sa harap ng isang hotel, ang sumunod na litrato ay papasok na sila sa hotel.  Dalawang linggo ko na syang pinasusundan at tama nga ang hinala ko. Clea is cheating on me. That bitch!

Noong pang gabing nabasa ko ang kahinahinalang text na yun ay nagduda na ako. Hindi ako naniniwala sa mga sinabi nya. Hindi ako tanga.

“Ser sinend ko na po sa email nyo ang info nung lalaki. Pakicheck na lang po.” Sabi ng lalaki.

Sakto namang nagvibrate ang cellphone ko. Kinuha ko ito at tiningnan. May pumasok nga na email. Binuksan ko ito at binasa ang impormasyon tungkol sa lalaki. Gabriel Castro ang pangalan ng lalaki, 30 years old. Magkasing edad sila ni Clea. Parehas sila ng university na pinasukan noong collage. Isang engineer ang lalaki at nagsimula pa lang sa pagnenegosyo.

Pinatay ko na ang cellphone. Tama na ang nalaman ko.

“Nasaan na sila?” Tanong ko sa lalaki.

“Nandyan sa hotel na yan sir, kakacheck in lang nila. 10th floor room 1014 “ Pagbibigay nya sa akin ng impormasyon.

Dinukot ko sa loob ng jacket ko ang puting sobre na may lamang pera at inabot sa kanya. Kinuha naman nya ito at mabilis na sinuksok sa loob ng jacket.

“Salamat ser, kontakin nyo na lang ako kung may ipapagawa uli kayo.” Sabi nya at sumaludo pa bago umalis.

Nagtatagis ang bagang ko sa galit at halos mamuti na ang kamay ko sa higpit ng hawak ko sa manibela. Nangangalit na rin ang mga ugat ko at nangangati ang kamay na gusto nang manakit.

Hindi ko alam kung saan ba ako nagkulang sa relasyon namin. Binigay ko naman ang lahat sa kanya, atensyon at pagmamahal na hinihingi nya. Kahit na ba minsan ay nagmumukha na akong tanga ay pilit ko pa rin syang iniintindi. Pero hindi ko na hahayaan na pati ang pagkalalaki ko ay tapak tapakan nya pa.

Next week ay 3rd anniversary na namin at plano ko ng ayain sya ng kasal. Mabuti na lang at mabait sa akin ang tadhana at hindi ako hahayaang makulong sa isang miserableng relasyon.

Tiim bagang na bumaba ako ng Land Rover ko at inayos ang suot na jacket. Pumasok na ako sa loob ng hotel. Tsinek pa ako ng security personnel na nakatalaga bago ako dumiretso sa reception area.

“Good evening sir welcome to Royale Plaza Hotel. How can I help you?” Nakangiti at magiliw na bati sa akin ng babaeng receptionist.

Kumuha ako ng isang room pero wala naman akong balak gamitin yun. Pagkabayad ko ay dumiretso na ako sa elevator. Imbes na pindutin ang floor kung saan ako nakacheck-in ay ang floor ng taksil kong nobya kung saan sila naka check in ng kaulayaw nya. Kuyom ang kamao ko habang nakatingin sa ilaw na nagpapalit palit sa kung saan floor na kami. Nang makarating na sa 10th floor ay bumukas na ang elevator. Tuloy tuloy lang ako sa paglalakad sa pasilyo habang tinitingnan isa isa ang mga numero sa pinto. Hanggang sa natagpuan ko na ang kwartong pakay ko.

Kumalabog ang dibdib ko. Hindi sa kaba kundi sa galit. Kuyom ang kamaong pinindot ko ang doorbell. Nang walang nagbukas ay muli ko itong pinindot. Sa pagkakataong ito ay bumukas na at niluwa ang lalaking nakatapis lang ng tuwalya.

“Ano bang – “ Naputol ang sasabihin ng lalaki at bahagyang namutla ang mukha ng makita ako.

Malakas ko syang tinulak pabalik sa loob. Sumadsad sya sa pader at nasagi nya ang porselang paso. Natumba ito at nabasag. Sinarado ko ang pinto at madilim ang mukhang tiningnan sya.

“P-Pare.” Tumaas ang kamay nya. Banaag sa kislap ng kanyang mata ang takot. Sa hitsura nya ay mukhang nakilala nya ako.

“Babe, anong bang ingay yan? Sino ba yang nag doorbell? Ang sabi ko mamaya mo na ipadeliver ang pagkain – Ed?”

Tinapunan ko ng matalim na tingin ang manloloko kong nobya na parang tinakasan ng dugo sa mukha. Nanlalaki ang mga mata nyang nakatingin sa akin. Gaya ng kaulayaw nya ay  nakatapis lang din sya ng tuwalya. Mukhang may ginagawa na silang kababalaghan o may gagawin pa lang.

“E-Edward hon, m-magpapaliwanag ako.” Nauutal na sabi nya. Napalunok pa sya at may kislap na ng takot sa mata nya.

“Paliwanag? Ano pang paliwanag mo bukod pa sa niloloko mo ko.” May diin ang bawat salitang bigkas ko.

Tumayo na rin ang lalaki at humakbang paatras. Ngunit kinabig ko ito sa batok at inundayan ng suntok sa mukha. Napaigik ito at napaubo. Hindi pa ako nakuntento,  muli ko itong kinabig sa batok at sinuntok naman sa sikmura. Napaluhod ito sa sahig habang namimilipit sa sahig.

“Hon tama na please!” Natatarantang sigaw ni Clea at dinaluhan ang lalaki nya.

Lalong nagdilim ang paningin ko. Abot na sa ulo ang galit na nararamdaman ko. Walang pakundangan na hinablot ko sya sa buhok at hinila patayo. Napaigik naman sya  at hinawakan ang kamay kong mahigpit na sabunot ang buhok nya.

“Aray Ed! Nasasaktan ako! Ano ba!” Daing nya.

Gigil na itiningala ko ang mukha nya. “Nasasaktan ka? Eh ako, ano sa tingin mo ang nararamdaman ko ngayon? Huh?!” Sigaw ko sa mukha nya.

Napalunok naman sya at napapikit. Sa tatlong taon naming magkarelasyon ay ngayon lang nya ako nakitang ganito magalit.

“M-Magpapaliwanag ako hon please..” Mangiyak ngiyak ng sabi nya.

“Hindi ko na kailangan ang paliwanag mo! Malinaw na malinaw na sa akin ang lahat. Matagal mo na akong niloloko at iniiputan sa ulo!” Pahagis ko syang binitawan. Sumalampak sya sa sahig at napaigik. Halatang nasaktan sya pero wala akong pakialam. Dinukot ko sa loob ng jacket ang mga litrato nila ng lalaki nya at hinagis sa mukha nya.

“Magsama kayo ng lalaki mo. Tapos na tayo. Wag ka ng magpapakita pa sa akin dahil baka kung ano pa ang magawa ko sayo.” Nakadurong banta ko sa kanya.

Tinalikuran ko sya at tinungo na ang pinto nadaanan ko pa ang lalaki nyang nakatayo na at putok ang labi habang hawak pa rin ang sikmura. Binigyan ko sya matalim na tingin bago nilisan ang kwarto. Dinig ko pa ang pagtawag sa akin ni Clea.

---

chapter 13

Mona

DAHAN dahan ang subo ko ng hotdog habang nakapagkit ang mata kay sir Edward na hubad barong naglalambitin sa hanging rod. Binibilang ko ang bawat angat at baba ng katawan nya. At talaga nga namang nakakapag laway ang mga maskels sa mga braso at likod nyang naggagalawan. Parang ang sarap ding

lumambitin

sa leeg nya.

Maya maya pa ay bumitaw na sya sa hanging rod at kinuha ang towelette na nakasampay sa sandalan ng sofa at nagpunas ng pawis. Ay tapos na? Bitin naman.

Ng mapalingon sya sa akin ay kumunot ang noo nya.

“Anong ginagawa mo dyan?” Tanong nya.

“Ahm, nag aalmusal po.” Sabi ko sabay taas ng hawak kong tasa na may lamang kape at gatas at ang nangangalahating hotdog.

“Bakit dyan ka nagaalmusal?” Nakakunot pa rin ang noong tanong nya.

“Eh.. maganda po kasi ang view dito.” Nakangiting pangiwi na sabi ko.

Tumaas ang sulok ng labi nya. “Pinapanood mo ko?”

Nahihiyang ngumiti na ako. “Ang galing nyo po kasi sir eh. Actually binibilang ko nga yung pag angat at pagbaba nyo eh. Tatlo na lang mag ti-thirty na.”

Ngumisi sya at umiling iling. Ang pawisang buhok naman ang pinunasan nya.

Nahiya naman ako. Baka isipin nya binobosohan ko sya. Inisang subo ko na lang ang kalahating hotdog at bumalik na sa kusina.

“Mona.”

“Yes po sir.” Nilingon ko sya habang punong puno ang bibig ko.

Saglit nya muna akong tinitigan at muling umiling iling. Nahuli ko pa ang munting pagngisi nya.

“Magbihis ka aalis tayo.”

“Mag go-grocery po tayo?”

“Oo.” Tipid na sagot nya at tumalikod na paakyat sa hagdan.

Sinundan ko na lang sya ng tingin. Kakagrocery ko pa lang noong nakaraang linggo at may mga stock pa kami. Ang mga ulam ay sa palengke na ako bumibili para mas sariwa.

NAPANGIWI ako ng makita ang presyo ng bagong labas ng isang brand ng cellphone. Pumapalo ng singkwenta mil. Jusko! Madami ka ng mabibili sa singkwenta mil. Tiningnan ko ang ilang mga custumer na tumitingin din sa mga nakadisplay na gadget sa labas ng store. Sa hitsura nila ay halatang mga mayayaman at afford na afford bumili ng mga ganito kamamahal na gadget. Di talaga ako makarelate sa mga mayayaman minsan.

Sinilip ko si sir Edward na nasa loob pa ng store. Kausap nya ang isa sa mga staff. Bahagya pang nakakunot ang kanyang noo. Dito muna kami dumiretso bago pumunta ng supermarket.

Umatras ako ng kaunti para bigyan ng espasyo ang mga tumitingin sa mga nakadisplay. Ngunit sa pagatras ko ay nabunggo ko ang kung sino na nasa likuran ko.

“Oops!”

“Ay sorry po sorry po!” Hinging paumanhin ko sa nagbangga ko sa likuran.

“Ayos lang miss.” Anang baritonong boses.

Nag angat ako ng tingin at nahihiyang ngumiti. Ngumiti naman sa akin ang lalaki na nakatitig sa akin. Bahagya naman akong nailang sa mga titig nya. May hitsura sya at may katangkaran, katamtaman ang laki ng katawan, maputi at sa tantya ko ay magkasing edad lang kami. Sa porma nya ay halatang may kaya sya sa buhay.

“Ah titingin ka rin ba? Sige ikaw na.” Sabi ko at gumilid pa.

“Ok na ko dito miss.” Lumawak pa ang ngiti nya at hindi pa rin inaalis ang tingin sa akin. Baka nagagandahan sa akin. Napanguso ako at pasimpleng inipit ang buhok sa tenga.

“Chris Espina pala miss.” Pagpapakilala nya sa sarili sabay lahad ng kamay.

Kiming ngumiti naman ako at tinanggap ang kamay nya. “Monalisa Cruz, Mona na lang for short.”

Bahagya syang tumawa. “Cute. Nice to meet you Mona.”

“Nice to meet you – “

“Mona.”

Napapitlag ako ng marinig ang malaking boses ni sir Edward at napabitaw sa kamay ni Chris.

Nilingon ko sya. “Sir Edward.”

Nakakunot ang noo nya at bahagyang madilim ang mukhang nakatingin sa aming dalawa ng lalaki.

“Let’s go.” Maawtoridad na sabi nya at nagpatiuna ng maglakad.

“Opo!” Nagmamadaling lumapit ako sa kanya.

Nilingon ko pa ang lalaking naatrasan ko kanina. Nakatingin pa rin sya sa akin at kinawayan ako. Nginitian ko naman sya at bahagyang yumukod.

“Sa daan ang tingin hindi sa kung saan saan.” Sita sa akin ni sir Edward.

“Sorry po.” Kumagat labi ako.

“Tsk!” Palatak nya.

Init ng ulo ah!

Ng makarating na kami sa supermarket ay nakakunot pa rin ang noo nya. Sumusunod lang sya sa akin at dumadampot ng magustuhan nya. Ako naman ay dinampot ang mga kulang na stock sa penthouse. Dinagdagan ko na rin ang stock na ulam para hindi na ako mamalengke sa isang araw.

Hanggang sa makabalik na kami sa penthouse ay hindi pa rin sya umiimik. Mukhang mainit nga talaga ang ulo nya. Siguro nag away na naman sila ni ma’am Clea. And speaking of ma’am Clea mahigit isang linggo ko na itong hindi nakikita. Dati naman ay dalawa o tatlong beses ito nagpupunta sa penthouse.

Nagkibit balikat na lang ako. Baka may matinding away na naman silang dalawa.

Edward

NAPAHIMAS ako sa batok pagkapasok ko ng library. Humugot ako ng malalim na hininga para pawiin ang tila mabigat na bagay na nakadagan sa dibdib ko.

Tinungo ko ang office table at umupo sa leather chair. Sumandal ako at sinandig ang ulo sa headrest. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kanina. Bigla akong nakaramdam ng inis ng makita kong may kausap na ibang lalaki si Mona at nakikipag ngitian pa habang magkahawak ang kamay. Iniwan ko lang sya saglit sa labas kanina pagbalik ko may iba ng kausap. Ipinikit ko ng mariin ang matabat ipinilig pilig ang ulo.

Ano bang pakialam ko kung may ibang lalaki syang kausap? Nasa tamang edad naman sya at single pa. Pwede nyang kausapin ang kahit sinong lalaki. Pwede syang

magpaligaw

at magboyfriend.

Pero tila mas lalo pa akong nainis sa isiping magpapaligaw sya at magboboyfriend.

Nah! Hindi pala sya pwedeng

magpaligaw

at magboyfriend. Baka

mapabayaan

pa nya ang mga gawain nya dito. Pagsasabihan ko sya mamaya.

Nagitla ako ng tumunog ang cellphone ko. Dinukot ko ito sa khaki pants ko. Tawag galing sa ibaba. Kunot noong sinagot ko ito.

“Hello.”

“Hello po sir, nandito na naman po si ma’am Clea at nagpupumilit pumasok.”

Napahilot ako sa sentido sa sinabi ng security guard. Naririnig ko pa ang matinis na boses ni Clea na inaaway pa ang mga security guard.

“Edward! Please let’s talk! Papasukin mo ko mag usap tayo hon please!”

Nailayo ko ang tenga sa cellphone. Naririndi ang tenga ko sa matinis nyang boses. Ilang beses na syang pabalik balik dito pero mahigpit ang bilin ko na wag syang papasukin. Maging sa opisina ko ay ganun din. Wala na kaming dapat pagusapan dahil tapos na sa amin ang lahat.

“Sir pasensya na po,

naagaw

ni ma’am ang cellphone ko.“

Bumuntong hininga ako.

“Huwag na huwag nyo syang papasukin kahit anong mangyari kundi tanggal kayo sa trabaho nyo.” Bilin at banta ko sa kanila.

“Opo sir! Kami na po ang bahala dito.”

Pinatay ko na ang cellphone at nilapag sa mesa. Muli akong sumandal sa leather chair at hinilot ang tungki ng ilong. Sumasakit na naman ang ulo ko sa kakulitan nya. Noong kami pa laging sumasakit ang ulo ko sa kanya. Tapos ngayong hiwalay na kami ay sumasakit pa rin ang ulo ko sa kanya. Tama nga siguro si mama, wala syang magandang maidudulot sa akin.

Pinakiramdaman ko ang sarili. Wala akong maramdaman ni katiting na panghihinayang dahil tinapos ko ang relasyon namin. Parang lumuwang pa nga ang pakiramdam ko. Napapaisip tuloy ako kung minahal ko ba sya o dahil napasubo lang ako. Pagak akong tumawa ng maalalang nagplano pa akong alukin sya ng kasal. Baka nga sa magtatatlong taon naming relasyon ay hindi lang isang beses nya ako niloko. Kung sakali ay magtatatlong taon na rin pala akong tanga.

Tumayo ako at humugot ng malalim na hininga. Sinilip ko ang oras sa relo. Pasado alas onse na pala ng tanghali.

Tinungo ko ang pinto at lumabas ng library. Nakita kong nakaupo sa stool chair sa counter si Mona at tutok sa kanyang cellphone. Napakunot noo pa ako ng tuptupin nya ang bibig na tila may hindi kapani-paniwalang nakikita. Lumapit ako sa kanya.

“Mona.”

Lihim akong napangisi ng pumitlag sya sa gulat.

“Ay sir Edward, bakit po?”

Sinuksok ko ang dalawang kamay sa bulsa ng suot kong khaki pants. “Nakapagluto ka na ba?”

“Ay oo nga pala!” Tarantang tumayo sya at nilapag ang cellphone sa counter. Patakbong nilapitan nya ang electric stove at binuksan ang kawali.

Bumuntong hininga ako at napakamot sa kilay. Yan kasi tutok sa cellphone.

Tinapunan ko naman ng tingin ang cellphone nyang bukas. Nangunot ang moo ko at nilapitan ito. Bukas ang fb nya. Tiningnan ko muna sya at ng makitang abala sya paghahalo ay dinampot ko ang cellphone nya. Mas lalong nangunot ang noo ko ng makita ang isang pangalan ng lalaki na nasa friend request nya. Pinindot ko ang profile. Namukhaan ko ang lalaki. Ito yung lalaking kausap nya kanina sa mall. Ayos ah! Kakilala pa lang gusto ng maging fb friend.

Sa inis ko ay pinindot ko ang delete at binalik sa counter ang cellphone.

“Tawagin mo ko kapag luto na.” Sabi ko sa kanya.

Tumango lang sya habang tinitikman ang nilulutong ulam. Iniwan ko na sya sa kusina at umakyat na sa kwarto ko.

---

chapter 14

Edward

DINAMPOT ko ang cellphone kong nag iingay. Si mama ang tumatawag kaya agad ko itong sinagot.

“Hello ma.” Inipit ko sa pagitan ng tenga ang cellphone habang nililigpit ko ang mga papeles at sinalansan sa gilid ng table.

“Edward anak, totoo ba tong nabalitaan ko?”

Kumunot ang noo ko. “Ang alin ma?”

“Hiwalay na daw kayo ni Clea.”

Napakamot ako sa kilay. Paano naman kaya nya nalaman?

“Yes ma.” Sagot ko na lang.

“Talaga? Aba’y kelan pa? Bakit hindi mo sinabi sa kin?”

Ayoko na sanang pagusapan ang tungkol sa amin ni Clea. Pero si mama na kasi ang nagtatanong at hindi nya ako titigilan sa kakatanong.

“Mag iisang buwan na ma.” 

“Ganun na

katagal

? Tama nga ang

chismis

sa akin ng kumare ng amiga ko. Mabuti naman at

nauntog

ka na anak. Naku! Wag mo ng

babalikan

ang babaeng yun ha! Hindi sya ang para sa’yo. Marami pa namang babae dyan ang matino.“

Napangiti at napailing na lang ako sa sinabi ni mama. Hindi halata sa boses nyang natutuwa sya na hiwalay na kami ni Clea. Napangisi ako.

“Yes ma.”

Kung ano ano pa ang binilin ni mama pero alam ko naman na kaya lang sya napatawag ay para kumpirmahin ang chismis sa kanya. Mukhang napapabarkada na si mama sa mga chismosa. Hindi naman na ako magtataka kung paano nya nalaman dahil nasa iisang sirkulo lang naman ang mga kagaya naming nasa alta sosyedad.

Tinawag ko ang secretary ko para kunin na ang mga papel na napirmahan ko na. Nagpaalam na rin akong uuwi dahil nakaramdam na ako ng gutom.

Ano kayang ulam ang niluto ni Mona?

Mona

PAGPASOK ko sa entrance ay nakipag tanguan pa ako sa tatlong gwardya na nakatalaga. Nagtapon kasi ako ng basura at kailangan ko ng bumalik sa taas dahil anumang oras ay dadating na si sir Edward. Pero hindi pa ako nakakailang hakbang ay may naulinigan akong komosyon.

“Naku nandito na naman si ma’am Clea, ang kulit talaga.” Sabi ng isang gwardya na si Mang Gilbert.

“Inabangan talaga nyan ang pagdating ni ser.” Ani kuya Caloy.

“Ayan na nga si ser.” Segunda naman ni Mang Dodi.

Lumapit ako sa kanila at nakiusyoso. Tiningnan ko ang tinitingnan nila. Si ma’am Clea na hinarang ang kotse ni si Edward na papasok na sa parking garage. Napasinghap pa ako dahil muntik na syang mahagip ng nguso ng kotse. Hindi sya umalis at kinakalampag ang hood ng kotse. Napapatingin na rin ang ilang mga nakatira sa condominium na papasok.

Maya maya pa lumabas na si sir Edward at inis na hinarap si ma’am Clea. Mukhang nag aaway na naman sila. Ngayon ko na nga lang ulit nakita si ma’am Clea eh. Ano kayang ganap sa kanilang dalawa?

“Kaya kayong dalawa, maging alerto kayo ha. Baka makalusot yan si ma’am Clea sa loob yari tayo kay ser Edward. Sabihan nyo rin ang iba.” Paalala ni Mang Dodi sa dalawang gwardyang kasama.

Na curious tuloy ako. “Mga manong, anong meron? Bakit bawal pumasok si ma’am Clea.?”

Lumingon sa akin ang tatlo.

“Hindi namin alam, basta mahigpit ang bilin sa amin ni ser Edward na wag na wag syang papapasukin kundi tanggal kami sa trabaho.” Sagot ni kuya Caloy.

Napaawang ang labi ko sa sinabi nya. Kaya pala hindi ko na nakikita si ma’am Clea dahil ban sya dito sa condo. Mukhang matindi nga ang away nila ah.

“Tingin ko may ginawang hindi maganda yang si ma’am Clea kaya galit sa kanya si ser.” May pagkamarites na sabi ni Mang Girlbert.

“Yan din ang naisip ko at sa tingin ko matindi ang ginawang kasalanan ni ma’am. “

“Sa palagay ko nakipaghiwalay si ser Edward kay ma’am Clea. Pero hindi tanggap ni ma’am Clea kaya hayan nangungulit sya.” Segunda naman ni Mang Dodi na syang pinakamatanda sa kanilang tatlo.

Napalingon ako sa kanya. Hiwalay na ang dalawa?

“Sa tingin mo manong?” Usisa ko.

Tumango si Mang Dodi. “Yan lang ang nakikita kong dahilan kung bakit nangungulit at naghahabol si ma’am Clea.”

Tumango tango din ang dalawa tanda na sang ayon sila sa hinala ni Mang Dodi. May point naman sya don.

Binalik ko ang tingin sa dalawang nag aaway. Nakapamewang na si sir Edward habang nakakunot ang noong kausap si ma’am Clea. Hindi ko alam kung ano ang pinaguusapan nila pero halatang hindi maganda. Ilang sandali pa ay tinalikuran na ni sir Edward si ma’am Clea at papunta dito sa entrance. Gumilid naman ako habang ang tatlo ay humarang na.

“Edward please! Give me another chance!” Mangiyak ngiyak na sabi ni ma’am Clea habang nakasunod kay sir Edward. Sinusubukan nyang hawakan ang braso ni sir Edward pero pinipiksi lang nito.

“Kayo na ang bahala sa kanya wag nyong papasukin.” Maawtoridad na utos ni sir Edward sa tatlong gwardya. Inabot pa nya ang susi ng kotse nya kay Mang Gilbert para ito na ang magpark sa parking garage.

“Ano ba? Bitiwan nyo nga ako!” Tungayaw ni ma’am Clea sa tatlong gwardya. May dalawa pang gwardya ang lumapit.

“Umalis na lang po kayo ma’am, nakakabulahaw na po kayo.” Sabi ni Mang Dodi.

“Wala akong pakialam! Papasukin nyo ko!”

“Hindi nga pwede ma’am. Sige na alalayan nyo na yang bumalik sa sasakyan nya.” Utos ni Mang Dodi sa dalawang gwardyang hawak sa magkabilaang braso si ma’am Clea.

Kahit anong gawin nitong pagwawala ay hindi talaga ito makapasok sa loob. Mukhang mahigpit talaga ang bilin ni sir Edward na syang may ari ng buong condominium. Para pa naman syang hari at mahigpit sa lahat ng mga rules at regulations. Takot sa kanya ang lahat ng mga tauhan dito sa gusali.

“Mona.”

Napapitlag ako ng tawagin nya ako. “Sir!”

Nakakunot pa rin ang noo nya.

“Ano pang ginagawa mo dyan? Umakyat ka na sa taas.” Masungit na sabi nya.

“O-Opo.” Natatarantang sabi ko at mabilis na tinungo ang kabilang elavator. 

“San ka pupunta?” Pasita nyang tanong sa akin.

“Aakyat na po sa taas.” Sagot ko at tinuro ang elevator.

Humimas sya sa batok na tila stress na. Napangiwi naman ako.

“Bakit dyan ka pa? Dito ka, sumabay ka na sa akin.” Tila nauubusan na ng pasensyang sabi nya.

“Opo.” Natatarantang lumapit naman ako sa kanya. Umiling iling na lang sya.

Pinindot nya ang elevator para bumukas. Personal elevator nya ito at tanging sya lang ang pwedeng gumamit at ako. Tahimik lang kami sa loob habang sya ay nakapamulsa.

“Anong ginagawa mo sa baba? Gabing gabi na nakikipag tsismisan ka pa.” Sita nya sa akin.

Nanlalaki ang matang nilingon ko sya. “Hindi po ah! Nagtapon po ako ng basura. Eh sakto namang dumating kayo ni ma’am Clea at nagtatalo.”

“Kaya nakimarites ka.” Nakataas ang kilay na dugtong nya.

Ngumiwi ako. “M-Medyo lang po.”

“Tsk.”

“Eh kasi sir, matagal ko ng hindi nakikita si ma’am Clea. Nagtataka nga ako kung bakit hindi na sya dumadalaw sa penthouse. Yun pala ban sya.”

Bumuntong hininga sya. “Hiwalay na kami.”

Napasinghap ako sa sinabi nya. Confirmed! Hiwalay na nga!

“Talaga sir? Bakit po kayo naghiwalay?” Usisa ko.

Bored na tiningnan nya ako. “Secret walang clue.”

Sumimangot naman ako. “Eh di wow.” Pabulong na sabi ko.

“Anong sabi mo?”

“Po? Ang sabi ko po wow na wow po ang ulam natin ngayong gabi hehe.” Palusot ko.

“Talaga lang ha.”

Ngumiwi ako at nanahimik na lang. Baka kung ano pa ang lumabas sa bibig ko eh. Mukha pa namang mainit ang ulo nya.

Pagpasok namin sa penthouse ay dumiretso na ako ng kusina para maghain. Nagugutom na raw kasi sya. Dalawang ulam ang niluto ko ngayon. Sinigang na bangus at inihaw na liempo ng baboy kung sakaling ayaw nya ng sinigang na bangus. Naghanda na rin ako ng sawsawan at fresh juice. Saktong pagbaba nya ay nakahain na ang pagkain sa mesa.

Nagdasal muna kami bago kumain. Ang una nyang tinikman ay ang sinigang na bangus. Mukhang nagustuhan naman nya dahil sunod sunod ang higop nya ng sabaw. Tahimik lang kami sa buong durasyon ng hapunan pero parehas kaming maganang kumain.

Ng matapos kaming kumain ay diretso ligpit na ako. Syempre sya ang amo wala syang gagawin. Nakita ko na lang na pumasok sya sa library.

Akmang magpapatay na ako ng ilaw ng magsalita si sir Edward.

“Mona, maghanda ka ng pulutan. Magiinuman tayo.”

Literal na napanganga ako sa sinabi nya.

Hanudaw

? Magiinuman kami?

---

Short update muna. Medyo busy lang 😘

chapter 15

Mona

BINABA ko sa lamesita ang tinadtad kong inihaw na liempo na natira. Nagdala na rin ako ng mga tsitsirya. Nasa lamesa na ang isang malaking bote ng brandy at dalawang baso na si sir Edward pa mismo ang kumuha. Naglapag din sya ng ice bucket na puno ng ice cubes.

“Upo ka na.” Utos nya sa sa akin. Naupo na rin sya sa sofa.

Alanganing umupo din ako. “Sir Edward, sigurado po kayo?” Tanong ko

Tumango lang sya at binuksan ang bote ng brandy. Naglagay sya ng tig dalawang ice cubes sa baso at sinalinan ng brandy. Hindi naman nya ito pinuno at umalabot lang ng kalahati.

Napalunok ako ng ilapag nya sa harap ko ang isang baso. “Sir Edward ano.. hindi po ako marunong uminom.” Kakamot kamot sa ulong sabi ko.

At saka bakit ako pa talaga ang inaya nyang uminom? Ano ba akala nya sa akin tomador?

Nilagok nya muna ang laman ng baso at tiningnan ako. “Madali lang yan. Kunin mo yung baso.”

Hindi ako natinag at tiningnan lang sya kung seryoso ba.

“Sige na.” Untag nya sa akin.

Kakamot kamot sa pisnging kinuha ko ang braso at inamoy ang alak. Napangiwi ako. Amoy pa lang ang lakas na ng tama.

“Sa umpisa lang yan, sige try mo.” Udyok nya sa akin habang tumutusok na sya ng inihaw na liempo.

Sinunod ko naman sya at nilapat ang nguso ng baso sa bibig ko at tinulak. Nakapikit na ininom ko ang laman ng baso sabay lagok. Gumuhit ang init at hindi ko maintindihan na lasa sa lalamunan ko.

“Ang gara ng lasa! Lasang di maintindihan!” Bulalas ko at nilabas pa ang dila. “Ack!

Tumawa naman ang walang hiya kong amo.

“Masasanay ka rin.” Aniya at muling sinalinan ang dalawang baso.

Wala na akong nagawa kundi kunin ito. Hindi naman ganun kasama ang lasa siguro nga ay masasanay din ako.

“O cheers tayo.” Sabi nya at tinaas ang baso nya.

Tinaas ko rin ang baso ko at ipiningki sa baso nya at sabay naming nilagok na dalawa ang laman.

“Grrrr!” Shinake ko ang ulo at piniga ng dalawang kamay ang pisngi.

Ngunit tinawanan lang ulit ako ng amo kong malakas ang trip ngayong gabi. “Para kang sinasapian.”

“Ito na yata yung sinasabi nilang espirito ng alak, sumasanib na sa akin.” Sabi ko. Nakakadalawang shots pa lang ako maiinit na ang pakiramdam ko.

“Wala pa yan, nakakadalawa ka pa lang eh. O heto pa.” Muli nyang sinalinan ang baso ko pati ang baso nya. Nagcheers ulit kami at sabay na uminom.

“Hah! Hooo! Ang jinit sa feelings!” Pasigaw na sabi ko. Tumusok ako ng liempo at sinubo.

Umiling iling lang si sir Edward at nangingisi habang nakatingin sa akin.

“So hanuna sir Edward? Bakit kayo nag aya uminom? At ako pa talaga ang inaya nyo ha? Celebration po ba to kasi hiwalay na kayo ni ma’am Clea?” Tahasang tanong ko. Hindi ko alam kung saan ko nakuha ang lakas ng loob na magtanong ng ganito sa kanya. Siguro ay sa alak.

Sinalinan nya ulit ang mga baso namin at kinuha nya ang kanya. “Wala lang, namiss ko lang ang uminom ng may kasama.” Tinaas nya ang baso sa akin sabay inom.

Kinuha ko rin ang baso ko at ininom ang laman. Napapapikit pa ako kapag gumuguhit ang init. Medyo nasasanay na nga ako sa lasa.

“Pwede naman kayong sa bar uminom ah! Doon marami kayong makakainuman.” Sabi ko.

“Ayoko don, pag naglasing ako hindi ako makakapag drive pauwi.”

“Kunsabagay.”

Lumipas ang isang oras ay lampas kalahati na ng bote ng brandy ang nainom namin. Pero tuloy tuloy pa rin kami. Ako na nga minsan ang nagsasalin sa baso namin. Masarap din naman pala ang uminom. Parang kang nasa heaven! Orayt!

“So yun na nga ser,  hayskul lang ang nataposko, kase maagang nategi shi tatay. Tinamaan ng kidlat sa bukid hayun. Iniwan na nya kame. Kung ano anong trabaho ang pinashok ko para lang kumita ng pera para makatulong kay nanay.” Pagkukwento ko sa kanya habang hawak ko sa isang kamay ang basong may lamang alak.

“Apat kase yung mga kapatid kong nag aaral, kaya tinanggap ko na ang alok ni ma’am Noemi na maging kasambahay nyo dito sha Maynila kahit medyo jirita ako sha inyo kase masungit kayo.”

“Naiirita kasi akin?” Nakataas ang kilay na tanong nya at nakangisi. Hawak din nya sa isang kamay ang basong may lamang alak. Nakasandal sya at nakadekwatro habang nakasampay sa headrest ng sofa ang isang braso.

“Dati yun, pero di na ngayon. Nasanay na ko sa kashungitan nyo eh. Iniisip ko na lang may dalaw kayo.” Sabi ko sabay tawa.

Nangunot naman ang noo nya. “Anong dalaw?”

“Dalaw, yung sa aming mga babae. Buwan buwan may dalaw sa madaling salita regla.”

“So iniisip mo na lang na may regla ako kaya masungit ako?”

“Pero minsan lang yun ser.” Natatawang kabig ko.

“Ikaw naman ser magkwento. Kwento mo na kung bakit kayo naghiwalay ni ma’am Clea?” Pagiiba ko ng usapan sabay inom sa laman ng baso.

“Tsismosa ka rin no.”

“Hindi ah! I’m just curious you know hehe. Lashing na yata ako, napapa inglish na ko eh.”

“Hindi ka pa lasing, o inom pa.” Sabay salin nya ng alak sa baso ko.

Kinuha ko naman iyon at ininom ulit. Medyo parang magaan na ang pakiramdam ko.

“Siguro kaya kayo naghiwalay ni ma’am Clea kase may ginawa sya sha inyong kasalanan? Ano yun ser? Susugurin ko yun para sha inyo.” Matapang na sabi ko. Aba! Kahit masungit tong amo kong pogi na to palalabs ko to.

“Talaga gagawin mo yun?” Natatawang tanong nya.

“Oo, para sha inyo. Ganyan kita ka labs ser kahit masungit ka pa.” Sabi ko at kinuha ang bote ng brandy at nagsalin ulit sa baso.

Nag angat ako ng tingin sa kanya at nakitang nakatingin lang din sya sa akin.

“Bakit ser Edward?”

“Love mo ko?” Tanong nya.

“Ha?”

“Ang sabi mo love mo ko.”

“Ha? Sinabi ko ba yun?” Naguguluhang sabi ko. Di ko na kasi matandaan kung ano ang sinasabi ko kanina.

Pinaningkitan nya ako ng mata. “Yes, kasasabi mo lang kanina.”

Napakamot ako sa pisngi at inalala. “Di ko na matandaan na shinabi ko yun kanina.”

“Tsk.”

“Pero may aaminin ako sha inyo ser Edward.”

“Ano yun? Siguraduhin mo lang na matutuwa ako dyan ah kung hindi babawasan ko ang sweldo mo.” Banta nya sa akin.

“Wag naman ganun ser.” Nakangusong  sabi ko.

“Kaya nga siguraduhin mong matutuwa ako.”

“Eh ewan ko kung matutuwa kayo sha aaminin ko.”

“Sabihin mo na at ako ang huhusga.”

Tumingin ako sa kanya at ngumiti. “Ang totoo nyan ser Edward crush ko kayo.” Lakas loob na sabi ko.

Saglit naman syang hindi nagsalita at nakatingin lang sa akin.

Naku! Mukhang hindi yata sha natuwa. Dapat pala hindi ko na lang

sinabi

. Baka

totohanin

nyang babawasan ang

shahod

ko.

“Totoo?” Tanong nya.

“Po?”

“Totoong crush mo ko? Wag mong sabihin hindi mo na naman natatandaan ang sinabi mo, delay talaga ang sahod mo.” Pagbabanta nya sa akin.

“Ay shempre natatandaan ko ser, totoo ang sinabi ko. Crush ko kayo. Pekshman! Mamatay man ang lahat ng kuko sha paa ni ma’am Clea.” Tinaas ko pa ang kamay.

Hindi ko na nakita ang reaksyon nya dahil ininom nya ang baso nyang may laman na alak habang nakatingin sa akin. Parang may kung ano namang sumipa sa dibdib ko na nagpakabog dito.

“Nagkaboyfriend ka na ba Mona?” Tanong nya pagkababa nya ng baso.

“Po?” Nabigla ako sa tanong nya.

Ngumisi sya. “Iba pala ang epekto sayo ng alak, nabibingi ka.”

Kumamot ako sa pisngi. “Eh kase nakakabigla ang tanong nyo ser eh.”

“Anong nakakabigla dun. So ano nagkaboyfriend ka na?” Ulit nya sa tanong.

Umiling ako. “Hindi pa po.”

“Eh di wala ka pang first kiss?”

Umiling ako kasabay ng pagiinit ng mukha ko.

Tinapik nya ang sofa. “Halika dito.”

“Bakit po?” Nagtatakang tanong ko.

“Basta lumapit ka dito.”

Tumayo naman ako at lumapit sa kanya.

“Umupo ka.” Tinapik nya ang espasyo sa tabi nya.

Naguguluhang umupo naman ako. Ngunit ang dibdib ko ay naguumpisa na namang kumalabog dahil halos magkadikit na ang mga katawan namin at nararamdaman ko ang init ng singaw ng katawan nya.

“Ano po ba yun ser?” Kumamot ako sa pisngi. Alam ko sa sarili kong may tama na ako ng alak dahil nakaraming shot na ako pero alam ko pa rin ang nangyayari sa kapaligiran ko.

Tumingin sya sa akin. Gumala pa ang mga mata nya sa mukha ko pero mas nagtagal sa labi ko. Wala sa sariling diniliaan ko ang labi at napalunok.

“Gusto mo nang magka first kiss?”

Napaawang ang labi ko sa tanong nya. Malinaw kong narinig.

“Naku bossing, lashing ka na yata.” Sabi ko at umusod palayo ng bahagya sa kanya ngunit pinigilan nya ako sa braso.

“Hindi ako lasing. So ano gusto mo?” Ulit pa nya sa tanong. Ang boses nyang malaki ay namamaos pa at tila nang aakit.

At ako naman ay tila naaakit. Napalunok ako.

“Si-Sino ang magbibigay ng first ko? I-Ikaw?” Nauutal na sabi ko. Parang biglang nawala ang tama ng alak sa sistema ko.

“Sino pa ba? Hindi naman ako makakapayag na iba.” Bahagya pang tumalim ang mata nya.

“Eh bakit kailangan ikaw?” Nahihiyang sabi ko.

“Bakit? Sino ang gusto mo? Yung ka chat mo?” Pasikmat nyang tanong sa akin.

Tukoy nya sa lalaking nakilala ko sa mall na friend ko na ngayon sa fb at madalas nga kaming magchat. Minsan nahuhuli nya ako at sinisita nya.

“Hindi ah!” Nakangusong tanggi ko. Hindi ko naiimagine na hinahalikan ko si Chris kahit na ba may hitsura din ito.

“Hindi naman pala eh.” Mababa na ang boses na sabi nya. Unti unti na nyang nilalapit ang mukha sa akin.

Pinigilan ko naman sya sa dibdib. Sobrang lakas ng kalabog ng dibdib ko na parang gusto ng kumawala sa loob. Mukhang seryoso nga talaga syang hahalikan ako.

“Pero sir Edward, boss ko po kayo.” Mahinang sambit ko.

“Wag mong isipin yun, ang isipin mo ako ang lalaking gustong gusto mo.” Sabi nya sabay kabig sa batok ko.

Napasinghap ako at nanlaki ang mata kasabay ng pagwawala ng puso ko ng sakupin ng bibig nya ang labi ko.

---

Aliw ako sa mga comments nyo guys. 😆

Anyway bukas ulet. Need ko ng matulog. Goodnight 😽♥️

chapter 16

Warning 🔞

Mona

NAPAUNGOL ako ng kagatin ni sir Edward ang ibabang labi ko. Ang tibok ng puso ko ay tila trumiple pa sa sobrang bilis nito.

“Open your mouth.” Anas nya.

Parang nahihipnotismong sinunod ko naman sya. Pagbuka ko ng labi ay sabay pasok nya ng kanyang dila at sipsip sa labi ko. Tinutudyo nya ang dila ko na tila gustong makipaglaro.

“Hmm sir Edward..” Daing ko ng bahagya nyang kagatin ang dila ko. Itinulak ko sya pero hinapit lang nya ako sa bewang. 

“Shh..” Tinitigan nya ang mukha ko na tila kinakabisa ang bawat detalye ng aking mukha.

Muli nyang sinakop ang labi ko. Umaanggulo pa ang mukha nya na para bang gusto nyang tikman ang bawat sulok ng labi ko. Napapikit na ako sa banayad na halik nya. Nalalasahan ko ang alak na ininom namin. At dahil nakapikit ako damang dama ko ngayon ang kalambutan at init ng labi nya na dominante kung gumalaw, agresibong nananakop.

“Kiss me back, move your lips.” Paanas na utos nya.

Sinunod ko sya at dahil hindi ako marunong humalik ay ginaya ko ang ginagawa nya hanggang sa unti unti na akong natuto at nakipagpalitan na ng marahang kagat sa labi. Ganito pala ang halik. Walang lasa pero may kakaibang pakiramdam na hatid.

Napakagat labi ako ng bumaba ang halik nya sa panga ko pagapang sa leeg. Nagtatayuan na ang mga balahibo ko sa katawan. Nagsisimula na rin mag init ang pakiramdam ko at hindi lang ito dahil sa alak.

“Ah.” Daing ko ng kagatin nya ang balat ko sa leeg sabay didilaan nya.

“Hmm.. you smell like vanilla.. so good..” Bulong nya sa pagitan ng paghalik at pagsinghot sa leeg ko.

“Sir Edward..” Tawag ko sa pangalan nya pero ang dating ay parang ungol. Gusto ko ng itigil ito habang nakokontrol ko pa ang sarili ko. Nararamdaman ko kasing kapag nagtagal pa ito ay baka hindi na ako makatutol sa anupamang gagawin nya.

“Ay!” Napatili ako ng buhatin nya ako at ikandong sa kanya. Nag init ang pisngi ko ng marealize ang posisyon ko. Nakakandong ako paharap sa kanya at ang dalawang binti ko ay nasa magkabilang gilid nya. Mahigpit ang yakap ng isang braso nya sa bewang ko habang ang isang kamay ay humahaplos sa likod ko at pinapapak ako ng halik sa leeg. 

Naguumpisa na akong mawala sa sarili sa ginagawa nya. Mas naging mapangahas pa sa paghaplos ang mga kamay nya. Humahaplos na ito sa mga hita ko pataas at pababa na sinasabayan pa nya ng pagpisil. Kinakabig nya ako kapag napapalayo ang katawan ko sa kanya. Para na akong tinutupok sa init na nararamdaman ko. At sa isang iglap lang ay namalayan ko na lang na wala na akong pang itaas.

Pinagkrus ko ang mga braso sa mga suso kong kasing laki lang ng ponkan. Nahiya ako bigla. Syempre sanay syang makakita ng malapapayang suso gaya ng kay ma’am Clea tapos ngayon bubot na papaya na lang.

“Don’t.” Binaklas nya ang braso ko at pinakatitigan ang mga suso ko. At least kahit ga-ponkan lang ang laki nito maganda naman ang tubo.

“Cute..” Komento nya.

Napasimangot ako. “Cute kasi maliit.”

“Don’t worry, palalakihin natin to..” Aniya sabay subo sa isang suso ko.

Sa gulat ko ay naitulak ko sya. Kunot noong tumingin sya sa akin na tila hindi nagustuhan ang ginawa ko.

“What?”

“N-Nakikiliti ako..” Nahihiyang sabi ko.

“Masasanay ka din, now let me.” Walang sere-seremonyang muli nyang sinakop ng bibig ang suso ko.

“Mm..” Daing ko ng sipsipin nya ito. Ang isa nyang kamay ay humahaplos at pumipisil na sa isa.

Kumagat labi ako at napahawak sa balikat nya habang salit salitan nyang sinusubo ang mga suso ko na tila sya isang gutom na sanggol. Napaikot pa ang mata ko ng laruin ng dila nya ang utong ko. Bago sa pakiramdam ko ang ginagawa nya. Pero masarap at nakakaadik.

Mayamaya pa ay hiniga na nya ako sa malapad na sofa. Hinubad na rin nya ang suot nyang t-shirt at hinagis sa lapag. Napalunok ako at napakagat labi ng makita  ang magandang hubog na katawan nya na pinagpapantasyahan ko lang kapag nag e-excercise sya.

Napasinghap ako ng mabilis nyang hinila pababa ang pambahay na shorts ko kasama ang panty ko. Hindi ko na ito nahabol ng kamay at hinagis nya rin ito sa carpeted na sahig. Pinagdikit ko ang mga hita ko. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib dahil hubo’t hubad na ako ngayon sa mga mata nya. Nagtatalo ang isip at puso ko. Sinasabi ng isip ko na mali ito pero kontra naman ang puso at katawan ko na parang sinasabing walang mali sa nangyayari.

“Sir Edward..” Madiin kong pinagdikit ng mga hita ko ng hawakan nya ang dalawang tuhod ko. Pero wala ring silbi dahil madali lang nya iyong pinaghiwalay. Napatakip na lang ako ng mukha sa hiya. Wala na! Nakita na nya!

Tinanggal nya ang mga kamay kong nakatakip sa mukha. Nakatunghay sya sa akin. Kakaiba ang kislap ng mga mata nya. Pinasadahan nya ng tingin ang hubad kong katawan at nagtagal sa gitna ng mga hita ko. Binuka pa nya ng malaki ang mga ito para makita ang nasa gitna. At dahil bukas ng ilaw ay malinaw nya itong nakikita. 

Nakakahiya! Hindi pa naman ako

ahit

!

Nahigit ko ang hininga at kinagat ang labi ng dumapo ang kamay nya sa pagkababae ko. Ang mga daliri nya ay tila nilalaro pa ang mga munti kong buhok doon. Hindi naman makapal ang buhok ko doon kundi manipis lang. Pero kahit na! Ang mga kagaya nya ay malamang gusto ng walang buhok na petchay.

Nagulat na lang ako sa sunod nyang ginawa. Dumapa sya sa pagitan ng mga hita ko at sumubsob sa pagkababae ko. Ramdam ko ang init ng hininga nyang tumatama.

“Sir Edward wag!” Pigil ko sa ulo nya. 

Ngunit pinalis lang nya ang kamay ko at tuluyan na ngang sumubsob sa pagkababae ko. Mariin kong kagat ang labi habang nakasabunot sa buhok nya. Dama ko ang labi nyang magaslaw na gumagalaw sa pagkababae ko na sinasabayan nya ng dila. Nawiwindang ang buong pagkatao ko sa ginagawa nya. Wala sa hinagap ko na may lalaking gagawa sa akin to. Nakakahiya pero masarap sa pakiramdam. Nakakadarang.

“Ahh sir Edward!” Daing ko ng rumagasa ang ibayong sarap ng hagurin ng mainit nyang dila ang munti kong kuntil. Napapaliyad ang katawan ko at napapahigpit ang sabunot sa buhok nya. Mas binuka pa nya ang mga hita ko at tila gutom na halos kainin na nya ang pagkababae ko. Wala ng ibang namutawi sa  aking bibig kundi ungol at mga daing na nasasarapan. Bumibigat na rin ang bawat paghinga ko at bumibilis ang pagtibok ng puso ko na parang may hinahabol, parang may gustong abutin.

“Ahh sir Edward alis dyan!” Tinulak ko ang ulo nya palayo dahil parang may lalabas sa pagkababae ko. Para akong naiihi. Ngunit mas lalo lang syang sumubsob sa pagkababae ko at hindi nga nagtagal ay parang may lumabas na sa pagkababae ko na ikinaungol ko ng malakas. Naninigas ang katawan ko at bahagyang nanginginig.

Bakit ganun? Sobrang sarap!

Napakagat labi ako ng umahon na mula sa pagitan ng mga hita ko si sir Edward. Dinilaan pa nya ang labi nya na tila sarap na sarap sa lasa ng nilabas ko kanina. Nakatingin pa sya sa akin na tila nang aakit.

Tapos na ba?

Pero mukhang hindi pa dahil hinubad na nya ang shorts nya. Napalunok ako ng makita ang pagkalalaki nyang tayong tayo na halos kasing laki na yata ng imported na sausage. Agad syang pumatong sa ibabaw ko.

Shit! Gagawin ba talaga namin?

“Sir Edward..”

“Shh, I want you Mona..” Anas nya sabay halik sa labi ko.

Kumapit naman ako sa balikat nya habang tinutugon ang halik nya. Ang katawan ko ay sumusunod na lang sa nais gawin ng binatang amo. Naramdaman kong dumudunggol ang matigas na pagkalalaki nya sa pagkakabae ko.

“Ah! Sir Edward masakit!” Daing ko sabay kagat labi ng sumigid ang kirot dahil sa isang malaki at matigas na panauhin na gustong pumasok sa loob ko.

“It won’t take long, I’ll be gentle I promise..” Malambing na bulong nya na sinasabayan pa nya ng paghalik sa buong mukha ko na parang makakatulong ito sa pagpawi ng sakit na nararamdaman ko.

Muli kong kinagat ng mariin ang labi ng muli nyang idiin ang sarili sa akin.

“Fuck Mona, sobrang sikip mo mph!” Daing nya na tila hirap na hirap sa pagpasok.

Halos bumaon naman ang mga kuko ko sa likod nya at tumulo na rin ang luha ko sa gilid ng mata sa sobrang sakit na nararamdaman. Para akong hinihiwa sa dalawa.

“Ahh!”

“Ohh shit mph!” Idiniin pa nya ng isang beses ang sarili sa akin na ikinahiyaw ko na sa sakit.

“Ah ayoko na! Masakit na sir Edward! Sabi mo gentle lang eh!” Atungal ko at tinutulak sya.

“Shit I’m sorry Mona, sinubukan ko naman eh. Kaya lang ang hirap sobrang sikip mo.” Katwiran nya.

“Tanggalin mo na hindi ko na kaya! Ayoko na!”

“What? No! Nasa loob na ako hindi ko na tatanggalin to.” Giit nya at hinawakan ang dalawang ko at tinaas sa ulunan ko.

“Masakit eh.” Mangiyak ngiyak ng sabi ko.

“Shh.. normal lang yan dahil unang beses mo pero mawawala din ang sakit mayamaya lang.” Pagaalo nya sa akin na sinabayan pa nya ng halik sa pisngi at leeg ko.

“Eh ang kaso hindi naman normal ang laki ng ano mo.” Angal ko pa.

Tumawa sya. “Ang ano?” Nanunudyong tanong nya.

Naginit naman ang mukha ko. “Yung ano mo.. ah basta yang malaking sausage mo.”

Tumawa lang ulit sya habang hinahalik halikan ako, ang isang kamay nya ay humahaplos at pumipisil sa mga suso ko. Hindi sya gumagalaw sa ibabaw ko kaya medyo nababawasan ang sakit.

“Masakit pa?” Pabulong na tanong nya.

Tumango ako. “Pero hindi na masyado.”

“Gagalaw na ko.”

Nataranta naman ako sa sinabi nya. “Wag muna baka bumalik ang sakit.”

“Hindi ko na kaya Mona.” Daing nya at gumalaw na sya ulit sa ibabaw ko.

Napapikit na lang ako at kumagat labi. Muling sumigid ang kirot pero hindi na kasing kirot kanina. Damang dama ko na ang kalakihan nya sa loob ko at parang banat na banat ang pakiramdam ko.

“Ohh hmm shit..” Ungol nya habang gumagalaw sa ibabaw ko. Ramdam ko ang paghugot nya at pagbaon sa pagkababae ko.

“Hmm.. sir Edward!” Napaawang ang labi ko ng bumilis ang galaw nya at mas dumiin pa. May kirot pa akong nararamdaman pero may kasama na itong kiliti at sarap na mas nangingibabaw.

“Ang sarap mo Mona hmph! Hmph!”

Tila mas lalo pa akong naginit sa sinabi nya.

“Ahh! Sige pa sir Edward.” Anas ko sa pagitan ng pagungol.

“You want more hmm?”

Tumango tango ako. Gusto ko na ang sarap na dulot ng ginagawa nya. Kakaiba. Para akong dinuduyan sa alapaap.

Binitawan nya ang mga kamay kong hawak nya sa taas ng ulunan ko. Ang mga hita ko naman ang hinawakan nya at pinulupot sa balakang nya. Napayakap naman ako sa batok nya ng mas binilisan pa nya ang paggalaw at mas diniinan. Halos lumubog na ako sa sofang kinahihigaan ko.

“Ahmm hmm mhhph..” Impit na ungol ko.

“Ughh fuck! Sarap!”

“Ahh sir Edward, parang may lalabas na naman mmph!” Natatarantang sabi ko dahil hayun na naman ang pakiramdam na parang sasabog sa kaibuturan ko.

“It’s ok, ilabas mo.. susunod na ko.”

At wala pa ngang ilang sandali tuluyan na akong sumabog. Muling nanigas at nanginig ang katawan ko. Ngunit hindi pa ako natatapos ng maramdaman ko ang mainit na bagay na sumabog din sa loob ko. Kakaiba ang kiliti na hatid ng mainit na na bagay na yun. Habang si sir Edward na nasa ibabaw ko ay tila nagdedeliryo sa pag ungol. Ramdam ko ring naninigas ang katawan nya at panay ang mura at banggit sa pangalan ko. 

Niyakap nya ako ng mahigpit at hinalik halikan sa pisngi at leeg. Ako naman ay tila nilalamon na ng kadiliman. Nakaramdam na ako ng pagod at gusto ng matulog.

“Mona..”

“Hmm..” Ungol ko habang nakapikit ang mata.

“Isa pa..”

---

chapter 17

Edward

BUMUNTONG hininga ako habang sinusundan ng tingin si Mona. Nagba-vacuum sya habang ako ay nakaupo dito sa reclining chair at nagkakape. Isang linggo na ang nakakaraan ng mangyari ang bagay na yun sa amin dito mismo sa sala. Tinulugan pa nga nya ako.

Ngunit kinabukasan hindi na nya ako pinapansin o tamang sabihin na iniiwasan nya ako. Kakausapin lang nya ako kapag may itatanong ako. Ilang beses na akong nagtatangkang kausapin sya tungkol sa nangyari sa amin pero umiiwas talaga sya. Kailangan namin pagusapan ang bagay na yun lalo pa at birhen sya. Pa’no kung mabuntis sya? Wala pa naman akong ginamit na proteksyon. Di ko rin naman alam kung ano ang pumasok sa isip ko kung bakit ginawa ko ang bagay na yun. Hindi ko pwedeng idahilan ng dahil sa alak. Nakainom ako pero hindi lasing. Hindi ako madaling malasing. Ako ang nasa katinuan nung gabing yun at alam ko ang ginagawa ko. Halik lang naman ang gusto kong mangyari pero para akong naadik sa lasa ng labi nya at naghanap ng higit pa. Wala akong pinagsisisihan sa nangyari sa amin ginusto ko yun. Kaya nga gusto ko syang kausapin kaya lang iniiwasan naman ako.

Tumayo na ako at nilagay sa kusina ang tasang ginamit ko. Umakyat na ako sa taas para makapag shower. Tiningnan ko ulit sya. Napailing na lang ako ng hindi pa rin nya ako tapunan ng tingin. Parang gusto kong mainis..

“Mona papasok na ko.” Paalam ko sa kanya habang binobutones ang dulo ng manggas ng polo. 

“Sige po sir, ingat!” Sagot lang niya habang pinupunasan ang salaming lamesita. Ni hindi man lang nag angat ng tingin.

Bumuntong hininga ako at namaywang. “Mona.” Tawag ko sa kanya sa maawtoridad na boses.

Natigilan sya sa pagpupunas pero hindi pa rin tumitingin sa akin. “Po?”

“Tumingin ka nga sa akin.” Utos ko sa kanya.

Nag angat sya ng mukha at tumingin sa akin pero agad ding nag iwas. “Bakit po sir Edward?” Mahinang sabi nya.

Tiningnan ko ang oras sa relo. Mag a-alas diez na ng umaga at may meeting pa akong dadaluhan. Bumuntong hininga ako.

“Mag usap tayo mamaya, at wag mo kong iiwasan.” Sabi ko at tumalikod na. Kinuha ko ang leather briefcase at lumabas na ng penthouse.

Mona

NAKAHINGA ako ng maluwag ng makaalis na si sir Edward. Parang ang sikip nitong penthouse para sa aming dalawa. Hindi ako makahingi kapag nandito sya lalo na at ramdam kong laging nakasunod ang mga mata nya sa akin. Isang linggo ko na syang iniiwasan. Hindi ko sya kayang harapin at tingnan sa mata pagkatapos ng nangyari sa amin dito sa sala noong gabing nag inuman kami.

Nag init ang mukha ko ng masulyapan ang sofa kung saan nya ako inangkin ng gabing yun. May tama ako ng alak ng gabing yun pero natatandaan ko ang nangyari. Paggising ko ng umaga nasa kwarto ko na kaming dalawa at magkayakap habang parehas na hubo’t hubad. Ipinilig ko ang ulo para alisin sa isip ang imahe na yun.

At heto na nga mukhang irita na sya sa akin dahil iniiwasan ko sya. Maguusap daw kami mamaya.

Napakagat labi ako. Ano naman kaya ang pag uusapan namin? Sasabihin nyang, kalimutan na lang namin ang nangyari sa amin dalawa dahil lasing sya nun at hindi alam ang ginagawa? Eto na nga

kinakalimutan

ko na nga eh. Hays! Baka pinagsisisihan nya ang nangyari sa amin. Malamang! Dahil kung nasa

matinong

pag iisip sya hindi nya gagawin yun. Sino lang ba ako? Kasambahay lang naman nya.

Malayong

malayo sa

estado

ng mga babaeng

nauugnay

sa kanya gaya ni ma’am Clea. At ano na lang din ang iisipin ni ma’am Noemi kapag nalaman nya? Baka sabihin nya

inakit

ko ang anak nya tapos

palalayasin

nya ako dito sa penthouse!

Pasalampak na umupo ako sa carpeted na sahig at yumukyok sa lamesita. Hayyy

wala talagang magandang dulot ang alak. Nakaka stress!

Napakagat labi ako. Pero aaminin ko nagustuhan ko rin yung nangyari sa amin ng gabing yun. Yun nga lang paggising ko ang sakit ng puday ko.

Tumayo na ako at niligpit ang basahang ginamit pamunas.

Edward

NAPAPAHILOT sa batok na pumasok ako ng opisina ko kasunod ang sekretarya ko. Sumakit ang ulo at batok ko sa mahaba habang diskusyon sa loob ng conference room kanina na umabot ng dalawang oras. Minsan talaga mahirap kausap ang mga intsik.

“Sir, nagpadeliver na po ako ng lunch nyo.” Anang sekretarya ko na si Lydia.

Nakita ko ang lunch ko na nasa ibabaw na ng mesa ko. May tatak ng isang kilalang restaurant ang brown paper bag.

“Salamat Lydia, mag lunch ka na rin.”

“Yes sir.”

Umupo na ako sa leather chair at nilabas ang mga pagkain na inorder ng sekretarya ko. Nakaramdam na ako ng gutom. Hindi ako nakapag almusal kanina sa penthouse dahil busy ako sa kasusunod ng tingin kay Mona idagdag pa ang nakakainit ulong meeting kanina. Dalawang kanin at dalawang klase ng ulam ang inorder ng sekretarya ko. Una akong sumandok ng mechado at nilagay sa ibabaw ng kanin. Kinutsara ko ito at sinubo. Hmm masarap, pero mas masarap yung luto ni Mona. Kahit ano namang iluto nya masarap.

Ng matapos ako kumain ay niligpit ko na ang pinagkainan ko. Binalik ko sa paperbag ang mga disposable container at nilagay sa basurahan. Inubos ko ang laman ng mineral water sa bote. Dahil breaktime naman at wala pa ang sekretarya ko ay nagbukas na lang ako ng social media.

Napangiti ako ng makita ko ang mga post ni Yñigo sa mansion. Picture nilang magasawa at ng kambal nilang anak. Wala pang isang taon ang mga ito pero malalaking bulas na. Halatang masaya ang pinsan sa pamilya nya. May ilang post pa na mga picture ng kambal na kasama naman si lolo. Ini-scroll ko pa pababa ang phone. Wala naman masyadong intererisanteng mga post mula sa mga kaibigan at kakilala ko. Si Clea naman ay binlock ko na dahil walang tigil sa kaka-dm. Naglog out na ako ng maburyong. Akmang papatayin ko na ang cellphone ng maalala ang fb ni Mona.

Pumunta ako sa fb app at binuksan ito. Hindi naman ako mahilig mag fb at bibihira ko lang itong buksan. Gumawa lang ako nito dahil sa pangungulit ng bunso kong kapatid na nasa New York at nag aaral. Tinype ko sa search ang pangalan ni Mona. Monalisa

Cruz. Maraming kapangalan nya ang lumabas kaya tiningnan ko ng maigi ang mga profile. Ng makita ko ang pamilyar na mukha ay sumikdo ang puso ko sa excitement at pinindot ito. Napangisi ako. Sya nga. Pinindot ko ang profile picture nya. Ngayon ay mas malinaw kong nakikita ang mukha nya. Nakapangalumbaba sya at bahagyang nakanguso ang mapupulang labi, nakapusod ng pataas ang alon alon nyang buhok at may ilang hibla ng takas na buhok ang nasa mukha. Wala syang kahit anong kolorete sa mukha pero litaw pa rin angking ganda. Binack ko na at tiningnan ang iba pa nyang post. Bibihira lang din syang magpost at puro tag lang ng mga kapatid at kaibigan. Pero isang post ang umagaw ng atensyon ko. Latest selfie nya na nakalugay naman ang alon alon na buhok. Nakasando sya pero hanggang sa ibaba lang ng naman ng collar bone ang kita. Ngunit litaw na litaw naman ang kaputian ng leeg at balikat nya na tila hinahamon ang katinuan ko. Mahigit isang daan ang likes at reacts at ganoon din ang comments. Dala ng kyuryosidad ay binuksan ko ang comment. Una kong nabasa ang mga comment ng mga kapatid nya. Sunod ay mga comment ng mga kasama nyang kasambahay sa hacienda Alejos. Pero unti unti ng nangunot ang noo ko ng mabasa ang mga sumunod na comment. Pati mga gwardya sa condominium friend nya din. Bagama’t wala namang bastos na comment at puro papuri lang. Nirereplyan lang sila ng sticker ni Mona.

Nagsalubong naman ang kilay ko ng mabasa ang isang comment mula sa isang lalaki.

Leo

Dominador

Uwi ka na miss na kita :(

Sino naman to? May isang reply, binuksan ko ito. Pero sticker lang na ibon ang reply ni Mona. Napangisi na lang ako. Nagbasa pa ako ng ibang comment. Naiinis ako kapag nakakabasa ng comment ng mga lalaki. Bakit ang dami nyang friend na lalaki?

Chris Espina

Ganda naman. Pwede bang mag apply bilang boss? Promise good employer ako

Lokong

to ah!

Aagawan

pa ako ng kasambahay? Parang biglang dumilim ang paningin ko sa nabasa. Nakilala ko ang lalaki. Ito yung lalaki sa mall. At kapapasok lang ng comment nya. 10 minutes ago at may dalawang reply. Binuksan ko agad ang reply.

Monalisa Cruz

Hahaha mahal akong kasambahay boss

Chris Espina

Ayos lang kamahal mahal ka naman

Nagtagis ang ngipin ko sa nabasa. At dala ng inis ay nagtype ako ng comment.

Edward Alejos Serrano

Mona maglinis ka ng penthouse hindi puro ka cellphone

Ng masubmmit ko na ang comment ay binack ko na at in-add sya. Pinatay ko ang cellphone at pahagis na nilapag sa mesa. Tumayo ako at binuksan ang personal fridge at kumuha ng isang bote ng mineral. Binuksan ko ito sabay tungga baka sakaling mapalis ang inis na nadarama.

Shit!

---

Antok na si otor. Bukas naman 😅😘

chapter 18

Mona

MUNTIK ko ng mabitawan ang cellphone ng lumitaw ang bagong comment sa reply. Nanlamig ang kamay ko ng mabasa ang buong pangalan ni sir Edward at ang comment nya. Kasunod nun ay may pumasok na notification na friend request. In-add ako ni sir Edward! Mabilis akong nag log out. Baka akalain nya wala akong ginagawa at puro cellphone lang kapag wala sya.

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Paano nya nalaman ang account ko? Malamang

sinearch

nya!

Ibinagsak ko ang katawan sa malapad na sofa at tumitig sa chandelier na nakasabit sa kisame. Hindi talaga ako mapakali. Nagawa ko na ang lahat ng pwedeng gawin dito sa penthouse para makalimutan saglit ang paghaharap namin mamaya ni sir Edward. Ugh!

Makaligo

na nga!

kinagabihan..

NAPAPALUNOK at kinakabahan na nakatayo ako sa harap ni sir Edward. Kakauwi lang nya, medyo napaaga nga eh at tinawag nya ako habang nasa kusina pa ako.

“Nanliligaw ba sa’yo yung Chris Espina na yun?” Tanong nya sa maawtoridad na boses habang kinakalas ang sinturon.

Napalunok ulit ako. Parang iba kasi ang dating nya ngayon sa akin. Ang lakas din ng pintig ng puso ko.

“Mona.” Untag nya sa akin.

“Po?”

Namaywang sya. “Tinatanong kita,  nanliligaw ba kako sayo yung Chris Espina na yun.”

“Si Chris po na fb friend ko?”

“Oo yun nga, yung may pamahal mahal pang nalalaman.” Tila iritable nang sabi nya.

“Hindi ah! Friend ko lang po yun.” Tanggi ko. Hindi naman talaga nanliligaw sa akin si Chris bagama’t nagpapalipad hangin pero hindi ko na pinapansin.

“Eh bakit ganun kung makacomment yun?” Inis pa nyang tanong.

Napakamot ako sa ulo. Hindi ko tuloy maintindihan kung bakit parang nagagalit sya.

“Eh ganun lang po talaga yun mag comment.” Nakangusong sabi ko.

“Tsk..” Inikutan nya ako ng mata habang salubong ang kilay na kinakalas nya ang butones ng polo nya.

Problema neto? Mainit na naman ang ulo.

“Nakapag luto ka na?” Muling tanong nya.

“Katatapos lang po.”

“Maghain ka na, kakain na tayo. Pagkatapos mag uusap ulit tayo.” Madiin ang pagkakasabi nya sa huli at tumalikod na paakyat sa kwarto nya.

Nayayamot na kumamot ako sa ulo. “Ba yan! Uusap ulit! Pwede namang kalimutan na lang eh.” Bubulong bulong at papadyak padyak na bumalik ako sa kusina para maghain na.

Tahimik lang kaming kumakain at walang umiimik sa amin. Kung ako ay medyo lalamya lamya kumain sya naman ay tila gutom na gutom at sarap na sarap sa kinakain. Kunsabagay ganyan naman sya kumain. Masarap kasi akong magluto . Wala sa sariling napangiti ako. Nag mag angat sya ng tingin sa akin ay mabilis akong yumuko at sinunod sunod ang subo.

Ng matapos ang hapunan ay nagligpit na ako. Samantalang sya ay imbes na sa library dumiretso gaya ng kinagawian nya pagkatapos kumain ay sa sala sya naupo at binuksan ang malaking tv. Napaingos ako. Talagang hinihintay nya ako. Yamot na yamot na binagalan ko ang ginagawa. Baka sakaling mainip sya ay pumasok na lang sya sa library o kaya umakyat sa kwarto nya.

“Mona ang tagal mo naman dyan.” Untag nya sa akin mula sa sala na ikinaigtad ko.

“Kasi naman ih!” Bubulong bulong na sabi ko.

“Malapit na po.” Sabi ko.

“Bilisan mo.”

Tinapos ko na nga ang paghuhugas at pagpupunas. Wala na nga talaga akong kawala.

Parang bibitayin na mabagal akong lumapit sa kanya. Heto na naman ang kabog ng dibdib ko.

“Ano bang lakad yan? Para kang robot. Maupo ka nga.” Utos nya sa akin sabay patay ng tv.

Nakangusong umupo ako sa sofang kaharap nya. Hindi ako tumitingin sa kanya at binaling sa ibang direksyon ang mata. Ramdam kong nakatingin sya sa akin.

“Tumingin ka nga sa akin Mona. Para kang tarsier dyan, ang laki ng mata mo.”

Tumingin na ako sa kanya at sumimangot. Grabe naman sa tarsier! Pero ang walanghiya kong amo nginisihan lang ako.

Sumandal sya sa backrest ng sofa at dumekwatro habang hindi inaalis ang tingin sa akin. Pumormal ang kanyang mukha.

“Noong isang linggo pa kita gustong kausapin kaya lang lagi mo naman akong iniiwasan na para akong masakit sa mata at may sakit na nakakahawa.”

Napayuko ako sa sinabi nya. “Sorry po, naiilang lang kasi ako.” Halos pabulong na sabi ko.

“Alam ko, kaya nga pinalipas ko muna ang ilang araw. Pero hindi pwedeng magtagal yung ganito na lagi mo kong iniiwasan. Tayo na nga lang dalawa dito sa penthouse iiwasan mo pa ako.” Pasermon na sabi nya.

Kumamot naman ako sa ulo.

Bumuntong hininga sya. “Yung nangyari sa atin noong gabing yun – “

“K-Kalimutan na lang po natin sir, parehas po tayong lasing nun at hindi alam ang ginagawa.” Putol ko sa sasabihin nya.

“Hindi natin pwedeng kalimutan yun at hindi ako lasing ng gabing yun.”

Napakagat labi ako sa sinabi nya at nag init ang mukha. Hindi ko inaasahan na yun ang sasabihin nya. Bumalik sa alaala ko ang nangyari sa amin ng gabing yun dito mismo sa sala.

“Mona, hindi natin pwedeng kalimutan at ipagsawalang bahala ang nangyari sa atin ng gabing yun. Pa’no kung mabuntis ka?”

“Po? Wag naman!” Nag angat ako ng mukha nanlaki ang mata sa sinabi nya.

“Hindi imposible yun. Wala tayong proteksyon nang gawin natin yun. Lalo na ko.”

Napakagat labi ako at lihim na napamura. Oo

nga! Bakit ko ba nakalimutan? Pa’no pala kung mabuntis ako? Paktay!

“Pero isang beses lang naman yun sir.”

“Oo, kasi tinulugan mo ko.” Aniya sa tonong tila naninisi. Pero hindi ko na lang yun pinansin. Ang dapat kong intindihin ngayon ay ang sinabi nya.

“Imposible naman sigurong mabuntis ako agad agad sir, kasi isang beses lang naman yun eh.” Giit ko pa. Hindi ako pwedeng mabuntis. Pa’no ang mga kapatid ko?

“Pa’no ka nakakasiguro? Safe ka ba ng gabing yun?”

“Hin..di ko alam.”

Bumuntong hininga sya. “Hintayin natin kung may mabubuo o wala.”

“Sana wala.” Agad na sabi ko.

“Mona.”

“Pa’no ako kapag nabuntis ako? Pa’no ang pamilya ko? Ang mga kapatid ko? Ako lang ang inaasahan nila.” Naitukod ko ang dalawang siko sa tuhod ko at namomroblemang sinuklay ang buhok. Kasalanan ko naman kasi, ang harot harot ko. Hinalikan lang

bumigay

na. Pa’no talaga kapag nabuntis ako nito? Pa’no na!

“If ever na mabuntis ka hindi naman kita pababayaan.” Sabi nya.

Tiningnan ko sya. Sinalubong ko ang matiim nyang tingin. Mukhang sinsero naman sya sa sinabi nya. Kahit papaano ay medyo nabawasan ang bigat sa loob ko pero hindi pa rin sapat yun. Malaking responsibilad ang kaakibat ng pagbubuntis, ng pagkakaroon ng anak. Lalo na sa kagaya ko na may responsibilidad pa sa pamilya.

Tumayo sya at lumapit sa akin. Umiskwat sya sa harapan ko para magpantay ang mukha namin. Tinitigan nya ako ng diretso sa mata.

“Trust me, akong bahala sa’yo ok.”

Lumunok ako. “P-Paano kung.. may mabuo nga? Anong mangyayari sa akin?”

“Pananagutan kita. Pakakasalan kita.”

---

Short update muna. Balakayo jan kung bitin kayo. 😆 Rest muna ako masakit na ang mga daliri ko kakasulat at kakatype maghapon. Labyu ol! 😘♥️

chapter 19

Mona

PAGKATAPOS ng paguusap tungkol sa nangyari sa pagitan namin ni sir Edward ay bumalik na ulit kami sa dati. Nabawasan na ang pagkailang ko sa kanya at sya naman ay ganun pa din, strikto at may pagkamasungit. Ngunit minsan di ko talaga maiwasang mailang. Madalas ko kasi syang nahuhuling nakatingin sa akin at mabilis naman syang iiwas. Gaya ngayon. Nag aalmusal sya sa sala at panay ang tingin sa akin.

Nilingon ko na sya mula sa pagba-vacuum. Mabilis naman syang nagbaba ng tingin at kumagat ng tinapay. Bumuntong hininga ako.

“May kailangan ba kayo sir?” Tanong ko.

Nag angat sya ng tingin sa akin habang ngumunguya. “Nag almusal ka na?” Sa halip ay tanong nya.

“Kanina pa po.” Sagot ko at tinuloy na pagba-vacuum sa carpet. Dalawang beses ko kasing bina-vacuum to sa isang linggo.

“Anong inalmusal mo?” Tanong ulit nya.

“Kape lang po at tinapay.”

Sabado kasi ngayon. At tuwing sabado at linggo ay hindi naghi-heavy breakfast si sir Edward dahil wala naman syang pasok. Kape at tinapay lang.

“Anyway, in-accept mo na ba ang friend request ko?”

Tiningnan ko sya at napakamot sa ulo. “Hindi pa po.” Nag aalanganan kasi akong i-accept sya.

Nagsalubong ang kilay nya. “Bakit hindi pa?”

“N-Nakakalimutan ko po kasi.” Palusot ko.

“Puwes mamaya i-accept mo.”

Kumakamot sa ulo na tumango na lang ako para hindi na humaba ang usapan. Lately napapansin ko rin medyo nagiging demanding na sya sa akin. Pinagsasawalang bahala ko na lang. Amo ko sya eh.

Edward

SUMANDAL ko sa backrest ng leather chair at bumuntong hininga. Nilaro laro ko sa daliri ang hawak na ballpen. Kanina pa ako parang tamad na tamad sa trabaho at ngayon lang nangyari sa akin to. Ang isip ko ay naiwan at naglalakbay pa sa penthouse.

Ipinatong ko ang siko sa armrest at hinimas ng daliri ang ibabang labi. Fuck! Ano bang nangyayari sa akin? Ilang araw na akong ganito.

Nagsimula ito pagkatapos naming pagusapan ni Mona ang nangyari sa pagitan namin. Pakiramdam ko may responsibilidad na ako sa kanya. At paano nga talaga kung mabuntis sya? Kinagat ko ang labi ko kasabay ng pagbilis ng pintig ng puso ko. Nakaramdam ako ng pagkasabik. Posible naman talagang may mabuo sa ginawa namin ng gabing yun kahit isang beses lang nangyari yun. Wala kaming proteksyon lalo na ako.

Pumikit ako at tila naman tuksong bumalik sa isip ko ang naganap sa amin ng gabing yun. Kung paano ko sya malayang inangkin. Kung pa’no ako umungol sa sarap.

Uhg

shit! Mabilis kong idinilat ang mata at napatayo ng tuwid. Napamura pa ako ng makitang bumukol ang harapan ng pantalon ko. Humugot ako ng malalim na hininga at dinampot ang bote ng mineral at tinungga. Fuck! Bakit ba sa tuwing

naaalala

ko ang nangyari sa amin noong gabing yun para akong

tigang

na mabilis

maginit

? This is not good! Hindi naman ganito mag-react ang katawan ko kapag naalala ko noon ang ginagawa namin ni Clea.

“Sir, nandito na po ang mga investor.” Imporma sa akin ng sekretarya ko.

“Sige susunod na ko Lydia.”

Tumango sya at muling lumabas ng opisina ko. Inayos ko naman ang sarili ko at pinahupa ang init na lumulukob sa katawan ko.

MATULIN PA na lumipas ang mga araw at linggo. Ganun pa rin naman ang routine ko sa araw araw. Maagang papasok sa opisina at diretso uwi agad pagkatapos ng trabaho. Kami ni Mona ay ganun pa rin naman. May kaunting pagbabago lang sa parte ko. Minsan kasi di ko maiwasang maapektuhan sa presensya nya at tila pa tuksong laging naglalaro sa isip ko ang nangyari sa amin na nagreresulta tuloy ng maalinsangan kong gabi. Ang hirap minsan magpigil.

“O basta ha, wag kung ano ano ang binibili nyo. Ikaw TanTan wag kang puro tsitsirya at soft drinks magka UTI ka nyan.”

Dinig ko ang boses ni Mona na nasa kusina at may kausap sa cellphone. Tahimik akong lumapit sa kanya habang kinakalas isa isa ang butones. Nakaupo sya sa counter at nakatalikod sa sala. Mukhang kausap nya ang mga kapatid nya.

“Naku ate, noong isang gabi nga sumakit ang tiyan nyan.”

“Yan ang sinasabi ko eh.”

“

Natatae

lang ako nun kaya masakit ang tiyan ko.“

“Eh

pano

kung ano ano ang kinakain mo.“

“O tama na yan, makinig ka kay nanay at ate Paulina mo TanTan kundi babawasan ko ang baon mo.”

Nangingiting pinakikinggan ko ang paguusap nilang magkakapatid. Isa ito sa mga bagay na hinahangaan ko sa kanya.  Mahal na mahal nya ang mga kapatid nya at ang mga ito ang lagi nyang inuuna. Kapag bagong sweldo ay ni hindi ko man lang sya nakitang bumili ng kung ano ano para sa sarili nya. Diretso padala sya agad sa pamilya nya. Hindi sya maluho at walang arte sa katawan. Naalala ko ang pangamba nya noong sabihin kong baka mabuntis sya dahil sa nangyari sa amin. Ayaw pa nyang mabuntis dahil paano nga naman ang mga kapatid nya na sa kanya lang umaasa. Pero kung sakaling mangyari nga yun ay hindi ko naman sya pababayaan.

“Ay ate

andyan

na

yung amo mong pogi sa likuran mo.“

Dinig kong sabi ng kapatid nyang babae na humahagikgik pa. Tumikhim naman ako at pinormal ang mukha. Natatarantang lumingon naman sya sa akin.

“Ay sir Edward nandyan na pala kayo.” Bati nya sa akin at tumayo. Nagpaalam sya sa mga kapatid na mamaya na lang ulit sila mag uusap.

Tumango ako at pumasok sa kusina para tingnan ang niluto nya.

“Kakain na po ba kayo sir, maghahain na po ako.” Aniya at sumunod sa akin.

Hindi ko sya sinagot at nilapitan ang isang kaserola. Kumunot ang noo ko ng makita ang laman. May sabaw at may dahon dahon na kulay pula ang tangkay may kasama ding piniritong isda.

“What’s this?” Kunot noong tanong ko sa kanya.

“Ay ulam ko po yan sir, pero nagluto naman po ako ng humba para ulam nyo.” Nakangiwinhy sabi nya sa akin.

Tumango tango naman ako. “Sige maghain ka na, magbibihis lang ako.”

“Opo.”

Lumabas na ako ng kusina at umakyat ng kwarto ko para magbihis at makakain na. Nakaramdam ako ng gutom ng maamoy ko ang niluto nya.

“Hmm not bad.” Komento ko ng matikman ang sabaw ng niluto nyang sinabawang pritong isda.

“Not bad talaga, paborito nga naming ulam magkakapatid yan eh.” Pagmamalaki nya sa  akin.

Bago sa akin ang lasa pero hindi naman masama.

“Anong gulay to?” Tanong ko sa kulay green na dahon na may pulang tangkay na madulas.

“Alugbati po ang tawag dyan sir.” Sagot nya sa pagitan ng pagnguya.

Sinubo ko naman ang gulay at nilasahan. “Taste weird.” Komento ko.

Tumawa naman sya. “Sa umpisa lang weird ang lasa nyan pero kapag lagi nyo ng natitikman sumasarap na yan.”

Tumango tango na lang ako. Nasasanay na nga ang panlasa ko sa paborito nyang ulam. Naging sunod sunod na ang subo ko at nakailang serving ng kanin. Kaya hanggang sa matapos na kaming kumain ay sabaw na lang at tinik ng isda ang natira. Ang humbang niluto nya ay kaunti lang ang bawas.

kinabukasan..

NAGMAMADALING bumaba ako ng hagdan habang binubutones ang polo. Bitbit ko na rin sa braso ang coat ko. Medyo tinanghali na kasi ako ng gising at may a-attend-an pa kami ng sekretarya ko na isang convention.

“Mona.” Tawag ko sa kanya.

Nakarinig ako ng pagsarado ng pinto.

“Sir.”

Nilingon ko sya sa likuran. Kalalabas lang nya ng kwarto nya. Kumunot ang noo ko ng mapansing namumutla sya.

“Ayos ko lang?” Nagaalalang tanong ko at nilapitan sya.

Tumango naman sya. “Opo, medyo mabigat lang ang pakiramdam ko.”

“May sakit ka ba?”

“Wala naman – amph!” Nagtakip sya ng ilong at bibig na tila nasusuka. “Ang baho ng pabango nyo sir.” Sabi nya.

“What?” Bulalas ko sa sinabi nya at inamoy amoy ang sarili. Hindi naman ah! Hindi naman ako nagpapalit ng pabango at laging ito ang ginagamit ko. Araw araw nga nya itong naaamoy pero ngayon lang nya sinabi na mabaho. Hindi nga siguro maganda ang pakiramdam nya.

Bumuntong hininga ako. “Aalis na ako, may convention pa akong a-attend-an. Kaya mo bang mag isa?” Nagaalalang tanong ko.

Tumango sya habang takip pa rin ang ilong. Weird.  

“Opo kaya ko, wala naman akong sakit mabigat lang ang pakiramdam ko.”

Ano bang

pinagkaiba

nun? Umiling iling na lang ako at tiningnan ang suot na relo.

“Fine, aalis na ko.” Paalam ko sa kanya at saglit muna syang tinitigan bago tumalikod. Ewan ko ba kung bakit nitong nakaraang mga araw ay gusto kong titigan muna sya bago umalis.

Ang weird ko na rin.

---

chapter 20

Mona

TAMAD NA tamad ako buong araw at mabigat ang katawan ko. Pero hindi naman pwedeng hindi ako magtrabaho dahil binabayaran ako para magtrabaho. Kaya kahit tamad na tamad ay pinilit kong gawin ang mga dapat kong gawin. Noong isang araw pa ganito ang pakiramdam ko eh. Parang gusto kong nakahilata na lang at kumain.

Kinuha ko ang remote at binuksan ang tv. Umupo ako sa malapad na sofa. Inilagay ko ang throw pillow sa armrest at doon sumandal. Kinuha ko ang bowl na may lamang ensaladang pipino. Bigla kasi akong naglaway sa lasa nito. Katatapos ko lang mananghalian at ito din ang inulam ko. Ewan ko ba pero hinahanap hanap ko ngayon ang lasang maasim asim. Mamaya nga bababa ako para bumili ng

kending

sampalok

saka mang juan. Ganito kasi ako kapag malapit ng magkaroon. Delay pa nga ako eh.

Ng maubos ko na ang laman ng bowl ay nilapag ko muna ito sa lamesita. Medyo nakakaramdam ako ng antok. Ini-slide ko ang katawan at tuluyan ng nahiga. Tiningnan ko ang oras sa wall clock. Mag a-alas dos pa lang ng hapon kaya may oras pa akong matulog. Hindi ko na pinatay ang tv at hininaan ko na lang hanggang sa tuluyan na akong ginupo ng antok..

Naalimpungatan ako at kumamot sa pisngi. Tiningnan ko ang oras sa wall clock. Alas kwatro y medya na ng hapon. Inaantok pa rin ako at tinatamad bumangon. Kalahating oras pa.. Tumagilid ako ng higa at kinuha ang isang throw pillow at niyakap..

“Mona.”

Nananaginip akong parang may tumatawag sa pangalan ko at tumatapik sa pisngi ko.

“Mona.”

“Hmm..” Ungol ko at pinalo ang kamay na tumatapik sa pisngi ko.

“Mona wake up.” Makulit ang boses na tumatawag sa akin pati na ang kamay na tumatapik sa pisngi ko.

“Ano ba, natutulog pa yung to eh..parang tanga naman..” Nakapikit na angal ko at kumamot kamot sa pisngi.

“Ah ganun? Ako pa talaga ang tanga?”

Dinig kong boses ni sir Edward. Antok na dinilat ko ang mata. Nakatayo sya sa harap ko at nakapamewang habang salubong ang kilay. Bakit pati sa panaginip ko ang sungit sungit nya?

“Sir Edward..” Sambit ko sa pangalan nya at muling pumikit.

“Mona, gumising ka na nga. Gabi na natutulog ka pa. Hindi ka pa nakapagluto.” Pasermon na sabi ni sir Edward at sinamahan na ng yugyog sa braso ko.

Muli kong dinilat ang mata at ginala ang paningin sa loob ng sala hanggang sa dumako sa mukha ni sir Edward na nakasambakol na. Nanlaki ang mata ko ng magpagtantong hindi na ako nananaginip.

“Sir Edward!” Bumalikwas ako ng bangon at inayos ang nagulong buhok. “Ang aga mo yatang dumating.”

“Anong maaga? Pasado alas syete na at naabutan kitang mahimbing na natutulog. At hindi ka pa nakakapagluto.”

Napatayo ako sa sinabi nya. “Ay oo nga! Sorry sir Edward! Magluluto na po ako.” Natatarantang sinuot ko ang tsinelas ko.

“Wag na, magpapadeliver na lang tayo.” Aniya sa matigas na boses at umiling iling. Hinugot nya ang cellphone sa bulsa at tumawag sa isang kilalang restaurant.

Nakagat ko naman ang labi. Nakakahiya naabutan nya akong natutulog at hindi pa

nakakapagluto

. Hay! Nakakahiya ka talaga Mona!

“S-Sorry po sir Edward, napasarap ang tulog ko.”

“Mukha nga.” Turan nya at tumalikod na.

Kagat labing sinundan ko na lang sya ng tingin habang paakyat ng hagdan. Tahimik namang kinagalitan ko ang sarili dahil sa katamaran ko. Tulog pa more Mona. Mawawalan ka ng trabaho sa ginagawa mo.

Tumungo na lang ako ng kusina at naghanap ng gagawin. Baka lalo pang mainis sa akin si sir Edward kapag naabutan pa nya akong nakatanga.

Mayamaya ay bumaba na si sir Edward at nakabihis na. T-shirt na puti at itim na cotton shorts ang suot nya. Nang tumingin sya sa gawi ko ay agad akong nagiwas ng tingin at kunwaring abala sa ginagawang pagpunas. Nakita ko sa gilid ng mata na pumasok sya sa library pero lumabas din agad. Kinuha lang pala ang laptop nya at dinala sa sala. Ilang minuto pa ang nakalipas ng tumunog ang doorbell. Iyan na siguro ang pinadeliver nyang pagkain. Binitawan ko ang hawak na basahan at lumabas ng kusina.

“Ako na.”

Natigilan ako ng magsalita si sir Edward at tumayo. Tinungo nya ang pinto para kunin ang pinadeliver nyang pagkain.

Napakagat labi naman ako. Mukhang inis nga sya sa akin.

“Ihain mo na to sa mesa kakain na tayo.” Aniya ng iabot sa akin ang dalawang brown paper bag. Kinuha ko naman ito at agad na tumalima. 

Magana kaming kumain. Mukhang parehas kaming gutom. Nagkakasabay pa nga kaming kumuha ng ulam eh. Tinanguan nya ako para paunahin kumuha. Tatlong putahe kasi ang ulam na inorder nya. Bulalo, relyenong bangus at dinakdakan. Dinakdakan talaga ang nilantakan ko dahil sarap na sarap ako. Mabuti na lang may tira pang kanin kaninang tanghali kaya ng maubos ang kanin ay yun ang tinira ko. Napapansin kong napapatingin sa akin si sir Edward pero kiber na lang ako. Gutom na gutom ako eh baka pati sya kainin ko mukha pa naman syang masarap. Lihim akong napahagikgik at napangiti na lang sa kapilyahang naisip.

Hinimas himas ko ang tiyan ng matapos kumain. Busog na busog ako. Parehas pala kaming busog. Halos masaid ang mga plato namin at mga pinaglagyan ng ulam.

Kahit tinatamad ay pinilit kong tumayo at niligpit ang mga pinagkainan namin. At himala, tumulong sya. Hinayaan ko na lang. 

MABIGAT NA mabigat ang pakiramdam ko ng magising ako kinabukasan. Hindi ko na maintindihan kung bakit ilang umaga ng ganito ang pakiramdam ko. Parang may mali sa akin. Pero ngayong umaga mabigat ang pakiramdam ko at parang may gustong lumabas sa sikmura ko. Gusto ko pa ngang humilata sa kama kaso lang ay hindi naman pwede dahil may mga gawain pa ako. Ipagluluto ko pa ng almusal si sir Edward.

Ng makapaghilamos na ako ay inipon ko ang alon along buhok sa tuktok at tinali. Lumabas na ako ng kwarto at dumiretso ng kusina. Mag a-alas syete pa lang naman ng umaga at alas otso ang alis ni sir Edward papasok sa opisina.

Nilabas ko ang bahaw sa ref, naglabas na rin ako ng hotdog at bacon at nilagay sa sink at pinatuluan ng tubig para lumambot. Dinurog ko muna ang kaning lamig saka nagpitpit ng bawang. Sinangag na maraming bawang lang ang gusto ni sir Edward, ayaw nya ng marami pang sahog. Pinirito ko muna ang hotdog at bacon pagkatapos ay naggisa na ako ng bawang. Ngunit napatakip ako ng ilong at bibig ng maamoy ko na ang bawang. Parang bigla din umikot ang paningin ko. Agad kong pinatay ang electric stove at yumuko sa lababo at doon nilabas ang gusto ng ilabas ng sikmura ko. Pero wala namang lumalabas kundi puro laway lang dahil wala pa naman akong kinakain ngayong umaga hindi pa rin ako nakakapag kape. Hinang hina na ako pero wala pa ring tigil ang sikmura ko na parang gusto ng bumaliktad. Nahihilo na rin ako.

“Mona.”

Dinig kong tawag sa akin ni sir Edward. Ngunit hindi ko magawang sumagot dahil heto na naman ang sikmura kong parang hinahalukay.

“Mona?”

“S-Sir Edward..” Nanghihinang tawag ko sa kanya.

“Mona? What happened?”

Nanghihinang nilingon ko sya. Bagong ligo sya at naka black trouser at puting t-shirt na. Bakas sa kanyang mukha ang pagaalala. Lumapit sya sa akin.

“S-Sir Edward nahihilo ako..” Hinang hinang sabi ko.

“What? Wait!” Hinawakan nya ako sa braso at mukha. “Shit! Namumutla ka! Anong nangyare?” Tarantang tanong nya.

“H-Hindi ko alam..”

Walang sali-salitang binuhat nya ako at nilabas ng kusina. “Dadalhin kita sa hospital.”

Wala na akong nagawa at hindi na makapagprotesta dahil hinang hina ako at nahihilo. Isinandig ko na lang ang ulo ko sa balikat nya at pumikit. Naramdaman ko na lang na sumakay kami ng elevator pababa.

hospital..

“Doc how is she?” Dinig kong tanong ni sir Edward. May tono pa rin ng pagaalala sa boses nya.

Pagdating namin dito sa hospital ay agad akong inasikaso ng mga nurse dito sa emergency room dahil itong kasama ko ay hindi mapakali at parang pagaari nya ang hospital kung makautos. Marami ding kung ano anong test ang ginawa sa akin. Gusto ko na ngang sapakin kanina ang isang nurse ng tusukin ako ng karayom eh.

Dinilat ko ang mata at tumingin kay sir Edward at sa doctor na babae na syang tumingin sa akin kanina. Nakakunot ang noong tumingin sa akin si sir Edward at ngumiti naman sa akin ang mabait na doktora.

“Ok naman ang lahat ng lab test nya pero may good news.” Anang doktora na may ngiti sa labi.

“Eh bakit nagkakaganyan sya kung ok naman ang mga lab test nya at anong good news?” Tanong ni sir Edward na nakapamewang pa.

“Yun na nga ho ang good news mister, buntis ang misis nyo.” Nakangiting hayag ng doktora.

“What?”

“Po?”

Sabay naming react ni sir Edward. Napabangon pa ako kasabay ng malakas na kabog ng dibdib ko.

“Congratulations mister and misis, magkakababy na ho kayo.” Bati pa sa amin ni doktora at pumalakpak pa. Nakipalakpak din at bumati sa amin ang mga naroon din sa emergency room kasama ang mga nurses. Lahat sila ay may ngiti sa labi na kabaliktaran ko. Nanlamig ang buong katawan ko. Nangyari na ang kinatatakutan ko.

“Y-you’re pregnant?” Mahinang usal ni sir Edward ng humarap sa akin. Umupo pa sya sa gilid ng hospital bed na kinahihigaan ko.

“Fuck.. you’re pregnant Mona! Magkakababy na tayo. Magiging daddy na ko.” Bulalas nya at hinawakan pa ang dalawang braso ko. Bakas sa kanyang mukha ang tuwa.

Magkakababy na kami? Buntis ako! Oh hinde!

Parang nahihilo ako ulit..

“Fuck Doc! Nawalan sya ng malay! Baka mapano ang mag ina ko!”

Dinig kong sigaw ni sir Edward at niyuyugyog pa ako para gisingin pero tuluyan na akong nilamon ng karimlam..

---

chapter 21

Mona

NAKATINGIN lang ako sa labas ng bintana ng kotse habang bumabyahe kami pabalik ng penthouse ni sir Edward. Hindi pa rin ako makapaniwala sa sinabi ng doktora na buntis ako, yun daw ang dahilan kung bakit mabigat ang pakiramdam ko tuwing umaga, nahihilo at nasusuka. Parang napakaimposible naman. Akala ko delay lang ang regla ko yun pala buntis na ako.

“Bukas pupunta tayo ng ob-gynecologist para matingnan ka at malaman natin kung ilang weeks na si baby. Dapat sana ngayon kaya lang ang sabi ni doktora ay pagpahingahin ka muna.”

Kumibit kibot ang labi ko. Kanina pa sya daldal ng daldal, inuulit nya ang mga sinasabi ng doktora. Hindi halatang masaya sya, samantalang ako dito hindi alam kung ano ang mararamdaman. Wala sa plano ko ang mabuntis. Pero dahil sa alak at karupukan ko kaya heto may laman na ang tiyan ko. At itong katabi ko parang hindi man lang nakakaramdam. Umirap ako. 

Paano na ang mga kapatid ko? Ano na lang ang sasabihin nila na nabuntis ako ng amo ko. Bumuntong hininga ako.

“Mona, are you ok? Kanina ka pa tahimik dyan? May nararamdaman ka ba? Nahihilo ka? Nasusuka?” Sunod sunod na tanong nya.

Bumuntong hininga ulit ako at matabang ang mukha na nilingon sya. “Ayos lang ako. Napagod lang.”  Labas sa ilong na sabi ko.

“Ganun ba, malapit na tayo sa penthouse. Wag ka munang magkikilos at magpahinga ka.”

Hindi na ako sumagot at binalik ulit ang tingin sa labas ng bintana. Parang gusto kong umiyak.

“Mona.”

Tawag sa akin ni sir Edward. Tamad naman na nilingon ko sya ulit. Sumulyap sya sa akin at bumuntong hininga.

“Alam kong nabigla ka at hindi pa handa, pero nandito na eh. Magkakababy na tayo.”

Kumibot ang labi ko. Alam ko. Paulit ulit? Ngalingaling sabihin ko.

“At sinabi ko naman sa’yo noon di ba, kapag nabuntis ka akong bahala sa’yo. Di kita pababayaan.”

Napakagat labi ako at tuluyan ng pumatak ang luha ko. Mabilis ko naman itong pinahid. Parang ang dali lang para sa kanya. Palibhasa kasi wala syang alalahanin. Madali lang sabihin para sa kanya kasi hindi naman sya ang buntis.

“Hindi pa ako handang magbuntis sir Edward. Pa’no na ang pamilya ko sa San Agustin? Pa’no ang mga kapatid kong nag aaral? Ako lang ang inaasahan nila.” Sumisinghot na sabi ko.

“Hindi ka yata nakikinig sa sinasabi ko kanina eh. Inuulit ko ako ang bahala sa’yo at di kita pababayaan kasama na ang pamilya mo.”

Tumigil ako sa pagsinghot at nilingon sya. “Talaga?” 

Sinulyapan naman nya ako at pormal na ngumiti sabay tango. “Kaya wag ka ng umiyak, baka maging iyakin si baby natin kapag lumabas.”

Pinunasan ko naman ng kamay ang pisngi kong may luha pati ang gilid ng mata. Kinuha ko ang inabot nya sa aking mineral water na binili nya sa convenience store kanina at ininom. Halos mangalahati ang plastic na bote.

“Ok ka na?” Tanong nya.

“Hindi pa, nagugutom ako.” Nakangusong sabi ko.

“Alright, hanap tayo ng makakainan.” Aniya at tumingin tingin sa labas.

“Sa penthouse na lang, gusto ko ng jumbo hotdog yung may cheese sa loob.” Yun kasi ang gusto kong kainin ngayon. Parang ang sarap sarap ng tunaw na cheese sa bagong pritong hotdog.

“Ok sa penthouse na lang tayo kakain, nagugutom na rin ako at para makapagpahinga ka na.”

Nakaupo ako sa counter at nakapangalumbaba habang pinapanood si sir Edward sa ginagawa nya. Nakaharap sya sa electric stove at iniinit ang jumbo hotdog at bacon na pinirito ko kanina. Sabi ko ako na lang eh. Kaso mapilit sya at wag daw muna akong magkikilos dahil baka mahilo na naman ako, sya na lang daw ang gagawa. At dahil magtatanghalian na ay umorder na lang din sya ng pananghalian nya dahil ayaw naman nya akong pakilusin at hindi naman sya marunong magluto maliban sa prito.

Ng tumunog ang doorbell ay tumayo ako at pinuntahan ito. Dumating na pala ang pinadeliver na pagkain ni sir Edward. Bayad na daw ito kaya nagpalasamat na lang ako. Bumalik ako sa kusina at nilapag ang brown paper bag sa lamesa.

“Ako na maghahain nyan, maupo ka na lang.” Aniya.

“Kaya ko naman.” Ginagawa nya akong inbalido eh.

“Basta maupo ka na lang, ang sabi ni doktora magpahinga ka.” Maotoridad na sabi nya.

Bumalik na lang ako kinauupuan ko. Tutal ayaw naman nya ako pakilusin e di bahala sya dyan.

Pagkatapos nyang initin ang hotdog at bacon ay nilapag na nya ito sa lamesa. Sya na nga talaga ang naghain. Pinaupo na nya ako sa mesa at pinaghila ng upuan. Para akong babasaging crystal kung tratuhin nya. Di ko tuloy alam kung matutuwa ba ako o ano.

“Sir Edward hindi ba kayo papasok ngayon?” Tanong ko sa kanya habang ngumunguya ng hotdog.

“Nope, dito muna ako sa penthouse babantayan kita.” Sagot nya sa pagitan ng pagnguya.

“Di naman kailangan, kaya ko naman. Ang sabi naman ni doktora normal lang daw na makaramdam ako ng hilo at pagsusuka.”

“I know, pero mainam na rin yung maingat. Baka mamaya nasa office ako bigla kang mahilo at matumba.”

“Mararamdaman ko naman kung mahihilo ako, eh di pipirmi na lang ako sa isang tabi. Nakakahiya naman naiistorbo pa kayo sa trabaho nyo.” Nakangusong sabi ko habang kumakagat ng cheese jumbo hotdog.

“Hindi istorbo ang unahin ko ang kalagayan nyo ng baby ko, first baby ko yan kaya magiging maingat ako sa inyong dalawa. Wag ka ng makipagtalo kumain ka na lang.” Pasermon nang sabi nya.

“Eh di wow.” Pabulong na sabat ko kaso mukhang nadinig nya dahil tumingin sya sa akin at umiling iling.

“Palasagot ka talaga kahit kelan. Sana lang ay wag manahin ni baby ang pagiging palasagot mo.”

Natigilan ako sa pagnguya at napanguso. “Sana din wag manahin ni baby ang kasungitan mo.” Bira ko sabay kagat ng malaki sa hotdog.

Sya naman ang natigilan sa pagnguya at tumingin sa akin. “Tsk.” Umiling iling na lang sya at tinuloy ang pagkain.

Sungit talaga kahit kelan! Buti na lang gwapo ka.

“O sir Edward, kayo na po ang maghugas ng plato ha, tutal sabi nyo magpahinga ako buong araw.” Sabi ko at ang bacon naman ang nilantakan.

Tumango tango naman sya habang focus sa pagkain. Tinaasan ko sya ng kilay.

“Isama nyo na rin sa huhugasan nyo yung ginamit nyong kawala at syanse.”

“Alam ko.” Sagot nya.

Talaga lang ha?

Pagkatapos naming kumain ay bumalik ulit ako sa pagkakaupo sa counter at pinapanood ang ginagawa ng magaling kung amo kung tama. Sya na ang nagligpit ng pinagkainan namin at nagpunas ng lamesa. Halatang hindi sya sanay kaya tinuruan ko pa. Ngayon naman ay naghuhugas na sya ng pinagkainan namin. Yun nga lang ay nanganganib maubos ang baso at plato namin dahil nakabasag na sya ng isang baso at may crack naman ang isang plato na dumulas sa kamay nya. Napapaisip tuloy ako kung paano sya nabubuhay dito sa penthouse noong wala pa ako. Oo nga pala puro pala sya padeliver o kumakain sa mamahaling restaurant.

Muntik pa akong matawa ng pagharap nya ay basang basa ang harapan ng t-shirt nya. Kinagat ko na lang ang labi ko para pigilang matawa.

“Magbibihis lang ako.” Paalam nya sa akin at lumabas ng kusina.

Sinundan ko na lang sya ng tingin. Ng makalayo na sya ay saka ko pinakawalan ang impit na tawa.

PINAGMAMASDAN ko ang sarili sa salamin. Katatapos ko lang maligo. Piniga ko ng dalawang kamay ang magkabilaang pisngi. Medyo namumutla pa ako. Bumuntong hininga ako at humawak sa tiyan ko. Buntis ako. Hindi aabutin ng siyam na buwan ay manganganak na ako. Napakagat labi ako ng bumundol ang kaba sa dibdib ko. Naaalala ko kasi yung mga kwento ng mga kakilala kong may anak na. Masakit daw ang manganak para kang hinahati sa dalawa pero balewala na daw ang sakit kapag nahawakan mo na ang baby mo. Totoo kaya yun? Hinaplos haplos ko ang impis na tyan. Bakit kasi ang bilis mong dumating baby?

Winindang

mo naman ako. Oo pangarap ko ring magkababy pero ang bilis naman. Nagmamadali ka ba? Manang manang ka sa tatay mong masungit na

matulis

, ang bilis lumangoy ng sperm.

Bumuntong hininga ako at ngumiti, niyuko ko ang impis na tyan na hinihimas himas ko. “Wag mo kong pahirapan ha, yung tatay mo na lang ang pahirapan natin para makabawi naman ako sa pagsusungit nya.”

Ano kaya ang pakiramdam na mahawakan ko na ang baby ko paglabas nya?

Nakahawak na ako ng baby. Yung bunso kong kapatid na si TanTan ay lagi kong kinakarga noong baby pa at tuwang tuwa ako noon sa kakyutan nya. Pero ibang tuwa naman ang nasa puso ko noon, tuwa iyon dahil may bago akong kapatid. Eh ngayon kaya? Kumagat labi ako at bumuntong hininga. Naalala ko yung bagong panganak si Amira. Bakas sa mukha nya ang hindi matatawarang kaligayahan habang karga karga ang kambal at pinapadede. Parang may pumitik naman sa puso kasabay ng mabilis na pintig nito.

Hay..

makapagbihis

na nga.

Lumabas ako ng banyo na nakatapis lang ng tuwalya. Kinuha ko ang lotion at nagpahid muna sa katawan. Humugot ako ng underwear at bra sa drawer ng cabinet saka agad na sinuot. Kumuha naman ako ng damit, isang walking shorts at t-shirt na medyo maluwang.

“Mona.”

“Ay!” Napatili ako at naitakip ang mga hawak na damit sa halos hubad kong katawan ng bumukas ang pinto at iluwa si sir Edward.

“Sorry.” Turan ni sir Edward ngunit ang mata ay hindi inaalis sa katawan ko..

---

Ang kulit ng isang reader. Sinabi ko na kanina na mamaya ang update ng monalisa. Nireplayan ko rin ang comment nya na mamaya pero panay ang kulit kung anong oras.  Nagmessage pa sa akin dito at sa fb. 😅

chapter 22

Mona

NAG INIT ANG pisngi ko ng hagurin pa ako ng tingin ni sir Edward. Kaya mabilis kong dinampot ang tuwalya at pinangtakip sa halos hubad kong katawan. Nagpaalam sya kanina na bababa, ang bilis naman nyang bumalik.

“S-Sir Edward, pakisarado po yung pinto magbibihis ako.” Natatarantang utos ko sa kanya.

“Oh sorry.” Hinging paumanhin nya at sinarado nga ang pinto pero hindi naman sya lumabas.

“Sir Edward lumabas muna kayo magbibihis ako!” Patili ng sabi ko. 

“Oh yeah! I’m sorry!” Tila ngayon lang nya narealize at muling binuksan ang pinto at agad na lumabas.

Dali dali ko namang pinuntahan ang pinto at ni-lock. Saka lang ako nakahinga ng maluwang. Kasalan ko rin nakalimutan kong i-lock ang pinto. Pero bakit naman kasi bigla bigla syang nagbubukas ng pinto at papasok ni hindi man lang kumatok? Dati naman kumakatok sya.

Binilisan ko na ang pagbihis para makalabas na. Baka may kailangan sya sa akin.

KINABUKASAN ay pumunta na nga kami sa nirekomendang ob-gynecologist ng doktora. Napapataas na lang ang kilay ko dahil halatang excited na sa baby si sir Edward dahil halos sya ang kumakausap sa doktorang tumitingin sa akin. Kung ano ano ang tinatanong nya tungkol sa baby namin gaya ng kelan malalaman ang gender, ano ba ang dapat gawin at hindi dapat gawin. Nag init pa ang mukha ko ng banggitin din ng doktora ang tungkol sa sex na safe naman daw kung gagawin namin. At ang magaling kong amo all ears na all ears. Parang umaasa na may mangyayari ulit sa amin. Hindi na no! Kahit masarap tama na ang isang beses. Heto na nga buntis na nga ako eh. Ang doktora naman ay talagang akala ay mag asawa kami pero ng makitang magkaiba kami ng apelyidong dinadala ay inakala na lang nyang maglive in partner kami. Hindi naman ako makasabat dahil lagi akong nauunahan ni sir Edward. Sa bandang huli ay niresetahan ako ng vitamins ni doktora.

At heto na kami ngayon sa loob ng isang kilalang drug store. Kausap nya ang isang pharmacist para bumili ng vitamins at gatas na para sa akin. Talagang hindi sya pumasok ngayon para samahan akong magpacheck up. Narinig ko lang na kausap nya kanina ang sekretarya nya at pina-reschedule ang dapat ay kameeting nyang tao ngayon.

“Wag ka ng magkakape ha, ang sabi ni doktora mas mainam daw ang gatas para kay baby. Saka yung vitamins mo wag mong kalilimutan.”  Paalala nya sa akin habang nasa byahe na kami pauwi.

“Alam ko, narinig ko ang lahat ng sinabi ni doktora.” Sabi ko.

Sinulyapan nya ako at ngumisi. “Narinig mo pala. Akala ko di ka nakikinig eh, hindi ka kasi umiimik kanina.” Sarkastikong sabi nya.

“Paano akong iimik eh lagi nyo kong inuunahan magsalita. Ako ang tinatanong ng doktora pero kayo yung sumasagot.” Sarkastiko ding sabat ko. Totoo naman. Ako ang tinatanong pero sabat sya ng sabat tapos magsasabi sya ngayon na hindi ako umiimik kanina. Naku baby! Wag mo sanang manahin ang ugali ng tatay mong magaling!

“Sorry, excited lang ako kanina.” Kumakamot sa ulong sabi nya.

Pasimpleng inirapan ko na lang sya at kinibot kibot ang labi. Nyeh

!

Nyeh

!

Nyeh

! Pasalamat ka

nirerespeto

pa rin kita bilang amo ko kahit super demanding mo.

“Anyway, 20 weeks from now pwede ng malaman ang gender ni baby. Sana nga kambal gaya ng kambal ni Yñigo at Amira.”

“Ayoko nga!” Bulalas ko. Aba’t talagang kambal pa ang gusto nya!

“Why?” Kunot noong tanong nya at muli akong sinulyapan na parang may mali sa sinabi ko.

“Ang hirap kayang manganak tapos kambal pa.” Angal ko. Kahit hindi ko pa naranasang manganak ay alam kong mahirap, base na rin sa naririnig at napapanood ko.

“Bakit naman si Amira nakaya nya?”

At talagang pinagkumpara pa kami ni Amira ha!

“Magkaiba kami ni Amira sir Edward, kung gusto nyo ng kambal e di kayo ang magbuntis. Kala nyo namang mga lalaki ang dali dali manganak. Mas masarap pa nga ang buhay nyong mga lalaki kesa sa aming mga babae eh. At least kayo tuli lang ang dadanasin nyo sa buong buhay nyo. Eh kaming mga babae, halos buong buhay namin dinadanas ang regla, masakit sa puson, masakit sa balakang. Tapos kami pa yung manganganak, paglabas ng anak kami din ang mag aalaga dahil kayong mga lalaki ang magtatrabaho tapos pag uwi nyo magrereklamo kayong pagod at hindi masarap ang ulam. Eh kaming mga babae napapagod din sa pagaalaga ng mga anak ah! Hindi na nga namin naaalagaan ang sarili namin dahil inuuna ang mga anak tapos sa bandang huli nakuha nyo pang mambabae tapos kami pang mga babae ang sisihin nyo kung bakit kayo nagloloko. O diba! Ang sarap ng buhay nyo.” Litanya ko.

Kunot noong sinulyapan nya ulit ako. Yung tingin nya sa akin na parang sinapian ako ng masamang espirito. “Kakapanood mo ng Raffy Tulfo yan. Tigil tigilan mo na nga ang kakapanood nyan. Makakaapekto lang yan sa mood mo at baka ma-stress ka pa.”

“O kita nyo, ganyan ang sagutan ng mga lalaki kapag nasusukol na sila. Ibabaling sa iba ang usapan. Kagagaling talaga!”

“Mona.” May pagbabanta na sa boses na tawag nya sa pangalan ko.

Nakangusong nilingon ko sya. “Basta ok na sa akin ang isang anak sir Edward, mahirap kayang mag alaga.”

Bumuntong hininga sya. “Ang sabi ko lang sana kambal, pero hindi ko naman ipipilit. Alam kong mahirap manganak at mahirap mag alaga. Kahit hindi kambal at isa lang ay ayos lang sa akin. Ang importante malusog si baby at walang sakit. Saka tutulungan naman kitang mag alaga. Wag mo kong ikumpara sa mga napapanood mo kay Raffy Tulfo.”

“Talaga? Tutulungan nyo kong mag alaga?”

Tumango sya habang nakatingin sa daan.

“Sana pala kayo na lang ang nabuntis.” Sabi ko.

Kunot noong nilingon nya ko ulit.

“Char.” Sabi ko sabay peace sign. Sungit!

Edward

BINATI AKO ng isang kasambahay pagpasok ko sa mansion. Sa tatlong malalaking bahay namin dito sa Manila ay ito na ang pinakamalaki. Niregalo ito ni papa kay mama noong nabubuhay pa. Madalas ako dito at ang kapatid ko noong hindi pa ako tutok sa trabaho.

“Si mama?” Tanong ko sa kasambahay.

“Nasa library po sir Edward. Puntahan nyo na lang daw po sya doon.”

Tumango ako at umakyat na sa grand staircase para puntahan ang library na nasa ikalawang palapag. Dito muna ako dumiretso bago sa opisina.

Kumatok ako ng tatlong beses sa pinto.

“Come in.” Anang boses ni mama sa loob.

Binuksan ko ang pinto. Nakita ko syang subsob sa binabasang mga papel at may suot syang reading glasses. Napangiti ako. Talagang hinahangaan ko si mommy sa dedikasyon nya sa trababo. Gaya ko ay abalang abala din sya sa pag papatakbo ng family business namin. Nagangat sya ng tingin at tumingin sa akin.

“O Edward anak, ikaw na pala yan.” Bati nya sa akin.

Lumapit ako sa kanya ay humalik sa pisngi. “Good morning ma.”

“Good morning too anak, maupo ka.” Nakangiting sabi nya at marahan pa akong tinapik sa pisngi.

Umupo naman ako sa couch.

“Gusto mo ba ng kape, magpapagawa ako.” Alok nya at tinanggal na ang suot na salamin.

“Hindi na ma, kaka almusal ko lang sa penthouse.”

“Oh ok, mukhang importante ang sasabihin mo ah. Dahil sinadya mo pa talaga ako dito ng ganito kaaga.” Natatawang sabi nya.

“Importante talaga ma, dahil tungkol ito sa malaking pagbabago sa buhay ko.” Seryosong sabi ko.

Matiim nya akong tiningnan at muling ngumiti. “Mukhang importante nga, sobrang seryoso mo eh. Ano ba yan anak?”

Humugot ako ng malalim na hininga at diretsong tumingin sa kanya. “I’m going to ba a dad ma.” Anunsyo ko sa kanya.

Napaawang ang labi nya at nanlaki ang mata. “What? You’re going to be a dad? Really anak? Omg! Magiging lola na ako?” Bulalas ni mama na napatayo pa at lumapit sa akin. Bakas sa kanyang mukha ang tuwa at excitement.

Ngumiti ako at tumango tango. Alam ko namang matagal na rin nyang gustong magkaapo.

“But wait, don’t tell me si Clea ang nabuntis mo?” Natigilan sya at namaywang.

“No ma, hindi si Clea. Wala na kaming communication ni Clea at hindi na kami nagkikita simula ng maghiwalay kami.”

“Oh thank goodness!” Umikot ang mata nya at halatang nakahinga ng maluwag.

Umiling iling na lang ako.

“Binigla mo naman ako anak. May girlfriend ka na pala ulit hindi mo man lang pinakilala sa akin tapos ngayon buntis na.” Aniya at umupo sa tabi ko at naghihintay ng kwento ko.

“Wala akong girlfriend ma.” Sabi ko.

“Ha? Wala kang girlfriend pero magiging daddy ka na ika mo. Eh di nakabuntis ka. Sino naman ang nabuntis mo?” Kyuryosong tanong nya.

Napahimas ako sa batok. “Si.. Si Mona ma.” Sabay kamot sa ulo.

“What? Si Mona? Yung kasambahay mo na galing sa hacienda?” Hindi makapaniwalang sunod sunod na tanong nya.

Tumango tango ako.

Napaawang na naman ang labi nya. “Seryoso ka anak?”

“Yes ma.”

“Oh my god! Anong nangyari? Paanong nabuntis mo sya? Nagbahay bahayan kayo?”

“Aksidente ma.”

“Paanong aksidente? Nadapa ka tapos nashoot ang junjun mo sa pempem nya?”

“Ma!” Bulalas ko. Hindi ako makapaniwala sa lumalabas sa bibig nya. Ito napapala nya kakalabas minsan kasama ang mga amiga nyang mga tsimosa eh. Para na syang si Mona sa kadaldalan.

“Sorry anak, na-carried away lang ako.” 

Napakamot na lang ako sa noo.

“So paano nga ang nangyari anak? Paano mo nabuntis si Mona?”

Bumuntong hininga ako. “Inaya ko syang uminom tapos may nangyari sa amin.”

“Jusko anak! Pinagbalakan mo si Mona?” Nanlalaki ang matang sabi nya at napatakip pa ng bibig.

“No ma! Parehas naming ginusto yun at ito na nga buntis na sya.” Tipid akong ngumiti.

Talagang hindi ako makapaniwala na magbubunga ang isang gabing may nangyari sa amin. Isang beses lang naman kasi yun. Pero hindi ko pinagsisisihan ang nangyaring yun dahil bukod sa nasarapan ako heto na nga magkakababy na ko na matagal ko ng gusto. Hindi na ako maiinggit kay Yñigo.

“Teka ilang weeks na ba? May buwan na ba?” Tanong ulit ni mama.

“Kagagaling lang namin sa ob-gynecologist kahapon, magti-three weeks na syang buntis ma.” Masayang sabi ko. Excited na nga akong malaman ang gender para makabili na ako ng gamit. Kahit ano naman ang gender ayos lang sa akin basta malusog at walang sakit.

Tumango tango sya at naging seryoso ang mukha. “Anong plano mo ngayon anak?”

“Pakakasalan ko si Mona ma.” Seryosong sabi ko.

“Sigurado ka?”

Tumango ako. “Yes ma.”

Bumuntong hininga naman sya. “Anak kung pakakasalan mo lang sya dahil buntis sya ay pag isipan mo muna. Hindi sa tutol ako kay Mona para sa’yo. Mas ok naman sya di hamak kesa kay Clea. Pero kasi hindi biro ang pag papakasal lalo na kung wala naman kayong nararamdaman para sa isa’t isa.”

“I know ma, pero buo na ang desisyon ko. Matagal ko na ring gustong bumuo ng sariling pamilya. Hindi na ako bumabata. I’m turning 33 next month. At saka ayokong lumabas ang anak ko ng walang buong pamilya at siguradong itatakwil ako ni lolo. And I know Mona will be a perfect wife and a perfect mother. Hindi naman sya mahirap magustuhan.” Kahit na ba may katabilan ang dila.

“Kasi gusto mo na sya.” Tudyo nya sa akin.

Napahimas na lang ako sa batok at nagiwas ng tingin. Aaminin ko naman sa sarili ko na attracted ako sa babaeng yun at sa lumilipas na mga araw mas lumalalim pa nga yun lalo na ngayon dinadala na nya ang anak ko.

“Kunsabagay di ka naman lugi sa batang yun, maganda rin naman, masipag, responsableng anak at kapatid. Kung ano ang desisyon mo anak susuportahan kita. You’re old enough, alam mo na ang ginagawa mo.” Nakangiti at maunawaing sabi nya.

“Thanks ma.” Sabi ko at niyakap sya. Tinapik tapik naman nya ang likod ko. Sigurado matutuwa din ang kapatid ko kapag nalaman nyang magkakapamangkin na sya. Matagal na syang umuungot ng pamangkin eh.

Sa wakas matutupad na rin ang pangarap kong magkaroon ng sariling pamilya.

---

Natutuwa ako sa pagsubaybay nyo sa kwento ni Mona at Edward. Damang dama ko yun sa mga comments nyo. Salamat sa inyo! 🙏 Gusto ko mang tumutok muna sa kwentong to ay hindi naman pwede dahil nauna ang WLAHC at nakapila na ang story ni Dan at Maggie na next week ko na rin uumpisahan. At pasensya na rin kung hindi na kagaya dati ang update kasi may work ako at sinisingit lang to kapag may free time. Yun lang! 😘♥️

chapter 23

Mona

NANLALAMIG ANG mga kamay ko habang kaharap si ma’am Noemi. Nag a-almusal ako ng dumating sya. Si sir Edward ay maagang umalis dahil pupunta syang Laguna.

At ngayon nga ay magkaharap kami ni ma’am Noemi dito sa sala. Kanina pa niya ako tinitingnan, lalo na ang bandang tiyan ko. Kaya malakas ang kutob kong baka alam na nya na buntis ako.

“Relax iha, you look tense.” Nakangiting sabi nya.

Ngumiti naman ako pero pangiwi.

“M-Ma’am Noemi – “

“Alam ko na iha.”

Natigilan ako. “A-Alam nyo na po?”

“Yes, na dinadala mo ang apo ko.” Naging pormal ang mukha nya.

Napalunok ako kasabay ng malakas na kalabog ng dibdib ko. Patay! Heto na ang kinatatakutan ko! Baka palayasin nya ako!

“M-Ma’am Noemi, H-Hindi ko po sinasadya ang nangyari sa amin ni sir Edward. N-Nakainom po kami noon. Isang beses lang po nangyari yun at hindi na naulit. Hindi ko po inakit si sir Edward maniwala po kayo ma’am. Hindi po ako ganung babae.” Nauutal at diretsong sabi ko.

Tumawa naman sya. “I know iha, pinaliwanag na sa akin lahat ni Edward.”

Napaawang ang  labi ko. Sabi

na eh! 

Napakagat labi ako at yumuko. Nakakahiya baka kung ano ang isipin sa akin ni ma’am Noemi. Baka kung ano ang sabihin nya sa akin

gayong

wala dito sir Edward. Napalunok akong muli.

“Excited na ko sa apo ko iha. Akala ko matatagalan pa bago ako magkaapo kay Edward. Pero tingnan mo nga naman, darating talaga ang blessing sa panahong hindi mo inaasahan. Regalo na rin ito sa nalalapit na birthday ni Edward.” Ngiting ngiti na sabi ni ma’am Noemi at pumapalakpak pa.

Nagangat ako ng mukha at napatanga sa reaksyon nya. Iba kasi ang inaasahan ko eh. Yung sasabihin nyang ‘Ito ang isang milyon layuan mo ang anak ko at magpakalayo layo!’

Tipid akong ngumiti sa kanya habang magkasalikop ang kamay. Nahihiya pa rin ako sa kanya.

Natigilan naman sya at nawala ang ngiti. “O bakit?”

Napakagat labi ako. “Nahihiya po kasi ako sa inyo ma’am.” 

Bumuntong hininga sya at muling ngumiti. “Wag ka ng mahiya sa akin iha, magiging isang pamilya na tayo dahil magpapakasal na kayo ni Edward.”

“Po? Magpapakasal kami?” Nanlaki ang mata ko sa sinabi nya.

“Oo, bakit? Hindi nyo pa ba napaguusapan?” 

Kumagat labi ako. Nabanggit naman sa akin iyon ni sir Edward. Ang sabi nya kapag nabuntis nga ako ay pakakasalan nya ako pero hindi na ulit nabanggit iyon dahil mas napagtuunan ang baby namin. Yun pala binanggit na nya sa mama nya.

“Wait, ayaw mo pa bang magpakasal?”

Tumingin ako sa kanya at tipid na ngumiti. “H-Hindi po sa ganun ma’am, ano po kasi..” Napakamot ako sa ulo. “Hindi pa po ako sigurado saka hindi pa po alam ng pamilya ko sa San Agustin.”

Ngumiti sya. “I understand iha, ang mabuti siguro ay magusap muna kayo ni Edward ng masinsinan.”

Tumango tango na lang ako. Talagang dapat kaming mag usap ng paladesisyon kong amo. Ni hindi man lang sya nagtanong sa akin. Ano to? Sya lang ang may boses sa aming dalawa porke’t amo ko sya.

Nagkwentuhan pa kami ni ma’am Noemi tungkol sa pagbubuntis ko. Kinuwento nya yung mga naranasan noong unang magbuntis sya kay sir Edward. Napansin kong madaldal din pala siya pero may class pa rin. Kahit papaano ay nawala ang pagkailang ko sa kanya.

PATINGIN TINGIN ako kay sir Edward habang kumakain kami ng hapunan. Maaga syang dumating. Mabuti na lang at tumawag sya na maaga syang uuwi kaya nakapagluto pa ako. Gusto nga nya bumili na lang ng lutong pagkain para hindi na ako magluto pero nagpumilit akong magluto dahil namimiss ko ng magluto. Sobra na nga syang oa eh. Halos hindi na nga nya ako pagalawin dito sa bahay. Eh hindi naman ako sanay ng ganun. Saka buntis lang ako at hindi inbalido. Nagiging maingat na rin ako sa mga galaw ko ngayon.

Tumikhim ako. Nag angat naman sya ng tingin sa akin habang ngumunguya.

“Nagpunta pala dito si ma’am Noemi kaninang umaga.” Sabi ko.

Tumango naman sya. “I know, nagsabi sya sa akin kahapon nakalimutan ko lang sabihin sayo kanina kasi nagmamadali ako.”

Nilunok ko ang pagkain at napanguso. “Sinabi nyo sa kanya na magpapakasal tayo.”

Nag angat sya ng tingin sa akin. “Yeah.” Tipid na sagot nya at muling sumubo. Halatang gutom na gutom sya. Hindi ba sya kumakain sa trabaho nya?

“Bakit hindi nyo muna sinabi sa akin?”

Muli syang nag angat ng tingin sa akin at kumunot ang noo. “Sinabi ko na sa’yo noon di ba?”

“Iba naman noon sa ngayon.” Sabi ko sabay subo.

“Parehas na rin yun, magpapakasal pa rin tayo.” Sabi nya na may kasiguraduhan sa boses.

“Pero di pa ko sure.”

“Anong di ka pa sure?” Nagsalubong ang kilay nya habang ngumunguya.

“Di pa ko sure magpakasal.” Sagot ko at nagbaba ng tingin. Kinakabahan ako sa tingin nya eh.

“Pag usapan natin yan mamaya pagkatapos kumain.”

Hindi na ako sumagot at kumain na lang. Dahil gaya nya ay gutom din ako. Lagi na lang akong gutom.

Pagkatapos naming kumain ay tinulungan pa nya ako magligpit.

“Ako na ang maghuhugas.” Presinta nya.

“Wag na ako na lang, pagod kayo at galing sa trabaho.” Sabi ko.

Nag iwas sya ng tingin sa akin at kumagat labi. “No, ako na. Di naman ako masyadong pagod. Don’t worry about me.”

“Hindi naman po ako sa inyo nag aalala eh, sa mga gamit natin. Baka makabasag na naman kayo, yung apat nating baso dalawa na lang. Yung apat din nating plato tatlo na lang dahil may basag na rin ang isa.”

Kinunutan nya ako ng noo at nagsalubong ang kilay. “ E di sa next grocery natin bibili tayo ng tig isang dosenang baso at plato.“ Aniya na may inis sa boses.

“Bakit parang inis kayo?” Kunot noo ding tanong ko.

“Wala. Sige na hugasan mo na yan, hintayin na lang kita sa sala. Tsk!” Pumapalatak na lumabas sya ng kusina.

Problema nun? May toyo na naman. Ako nga ang dapat

toyoin

dahil ako ang buntis. Hay ewan!

Makapaghugas

na nga lang. 

Hinarap ko na ang hugasin.

makalipas ang ilang sandali..

“Anong sinasabi mong di ka pa sure magpakasal?” Tanong nya ulit sa akin ngayong magkaharap na kami dito sa sala.

Kumamot ako sa ulo. “Eh kasi sir Edward.. kailangan pa ba talaga yun?”

Gusto ko rin namang ikasal. Halos lahat naman yata ng babae ay pangarap yun. Lalo na ang makasal sa lalaking mahal nila. Eh ako? Aminado naman akong crush ko tong amo kong to kahit masungit. Pero sapat na ba yung pakasalan ko sya dahil lang nabuntis nya ako? Gusto ko kasi gaya ako nila nanay at tatay. Nagpakasal silang dalawa dahil mahal nila ang isa’t isa. Ayokong mapasubo sa kasal na walang kasiguraduhan at sa bandang huli ako ang luhaan.

Bumuntong hininga sya at matiim akong tiningnan. “Naiintindihan ko na nag aalinpangan ka. But look Mona, magkakababy na tayo. I mean, isipin mo si baby. Gusto mo bang lumabas sya na hindi kasal ang mga magulang nya, tayo?”

Napakagat labi ako sa sinabi nya at bahagyang yumuko. “Pero marami namang ganun, magkasama ang mga magulang ng bata kahit hindi sila kasal.”

“I know, pero bakit magiging ganun pa tayo kung pwede naman tayong magpakasal. At saka hindi matutuwa si lolo kapag lumabas na illegitimate si baby.”

Mukhang desidido talaga sya na magpakasal kami. Bumuntong hininga ako. “Kapag nagpakasal tayo ano ang susunod na mangyayari? Magsasama na tayo sa iisang bahay?”

“Of course. Isang pamilya na tayo ni baby. Asawa na kita, asawa mo ko.” 

Sya? Asawa ko? Isang pamilya kami kasama si baby? Parang may kung anong pumitik sa puso ko.

“Pero di ba ang nagpapakasal lang ay yung nagmamahalan? Hindi naman tayo nagmamahalan eh. Mag amo tayo. Boss ko kayo kasambahay nyo ko. Minsan hindi pa tayo magkasundo. Paano na lang kapag nagpakasal tayo at nagsama sa isang bubong? Baka lagi na tayong magbangayan. Tapos paano kapag nakatagpo ka ng babaeng mamahalin mo? O kaya ako, makatagpo ng lalaking mamahalin ko?”

Natigilan ako at napalunok ng makita ang pagguhit ng talim sa mga mata nya. Naggalawan din ang panga nya na tila sya nagagalit. Bakit? Wala namang masama sa mga sinabi ko ah.

“So kaya ayaw mong magpakasal sa akin dahil may hinihintay kang ibang lalaki na mamahalin mo? Ganun ba?” Aniya na may talim sa boses.

Bahagya naman akong kinabahan. “T-Teka, bakit ako lang? I-Ikaw rin naman ah! Paano kung may makilala kang babaeng mamahalin mo? O kaya si ma’am Clea, baka nga mahal mo pa rin sya at galit ka lang sa kanya. Pa’no kung kasal na tayo tapos narealize mong sya pala ang gusto mong makasama habang buhay tapos mahal na rin pala kita, o paano na ako? Eh di ako ang kawawa. Ayokong madehado at umuwing luhaan.” Nakanguso ng sabi ko. Mainam na yung sabihin ko ang lahat ng nasa loob ko.

Tumitig lang sya sa akin ng ilang sandali pagkatapos ay bumuntong hininga. “I don’t love Clea anymore at hinding hindi ko na sya babalikan.”

Tinaasan ko sya ng kilay. Di ako sure dyan.

Umingos ako.

“Mona sa tingin mo, bakit may nangyari sa atin ng gabing yun?” Seryosong tanong nya.

Nag init ang pisngi ko sa tanong nya na yun. “K-Kasi nakainom tayo noon.” Halos pabulong ng sabi ko.

“Kahit nakainom tayo walang mangyayari sa atin kung hindi natin gusto. May nangyari sa atin kasi ginusto natin yun. Ginusto nating mangyari yun dahil gusto natin ang isa’t isa.”

“Luh! Hindi ah!” Nanlalaki ang matang tanggi ko.

“Bakit hindi ba totoo?”

“Na gusto ko kayo? Hindi ah!” Tigas tanggi ko pa ngunit ang puso ko ay tila gusto ng lumabas sa lakas ng kabog nito.

“Talaga? Kahit halikan kita ngayon?” Pagbabanta nya.

Lalo tuloy nag init ang mukha ko. “B-Bakit may ganun pa?”

“Aamin ka o hindi? Hahalikan talaga kita.”

“Oo na!” Mabilis kong sabi. Ay gaga! Dapat hindi ka muna

umamin

para

mahalikan

ka. Mahina ka Mona. Sabat ng isang bahagi ng isip ko. Shuttup

!

“Oo na ano?” Nakataas ang kilay at bahagyang nakangisi na tanong uli nya.

“Oo na crush kita! Pero crush lang ha hindi gusto, magkaiba yun.” Nakangusong sabi ko sabay iwas ng tingin. Narinig ko namang tumawa sya. Pinagtawanan pa talaga ako!

“Parehas lang yun. Gusto mo ko.” Aniya na idiniin pa ang dalawang huling salita.

Hinarap ko sya at tinaasan ng kilay. Nakangisi sya.

“Eh bakit ikaw?” Balik tanong ko sa kanya.

“Gusto mong malaman?”

“Syempre! Unfair naman kung ako lang.”

Tinapik tapik nya ang espasyo sa tabi nya. “Halika ka dito, lumapit ka.”

Naku! Duda ako sa lapit lapit na yan. Yung huling lumapit ako sa kanya at tumabi nabuntis ako.

“D-Dito na lang, sabihin nyo na lang kasi.”

“Lumapit ka nga kasi para malaman mo ang sagot.”

Kumamot ako sa ulo kasabay ng mabilis na pintig ng puso ko. “Eh pwede nyo namang sabihin na nandito ako.”

“Lumapit ka nga kasi. Isa.” May pagbabanta sa boses nya.

Lalo lang akong napakamot sa ulo. “Kasi namin ih!” Bubulong bulong na sabi ko.

“Sasagot ka pa, lumapit ka na.”

Nakasimangot na tumingin ako sa kanya.

Mariin namang naglapat ang labi nya. “Dalawa.”

“Ito na lalapit na!” Paangil na sabi ko at tumayo.

“Lalapit ka naman pala eh, iniinis mo pa ko.”

Nakanguso at kinakabahang lumapit ako sa kanya. Ngunit hindi pa ako lubusang nakakalapit sa kanya ng hilahin nya ako sa kamay. Bumagsak ako sa kandungan nya. Nataranta naman ako at tinukod ang dalawang kamay sa malapad nyang dibdib at akmang tatayo ng ipulupot nya sa katawan ko ang dalawang malaki at malakas nyang braso. Sabi na eh!

“S-Sir Edward!”

“Shhh..” Aniya sabay kabig sa batok ko at siil ng halik sa labi ko.

Nakulong ang pagsinghap ko sa loob ng bibig at nanlaki ang mata. Pero unti unti din akong napapikit ng gumalaw ang labi nya at mas diniinan pa ang halik. Naramdaman ko ang dila nyang kumakatok sa loob ng bibig ko na tila humihingi ng permiso na pumasok. Binuka ko ang bibig at hinayaang pumasok ang dila nya at sinalubong pa ito ng dila ko. Mas lalo pa nya akong hinapit sa bewang at kinabig pa ang batok ko kaya mas lumalim pa ang halikan namin at naging maharot. Dikit na dikit na ang mga katawan namin at damang dama ko katigasan ng katawan nya. Kakaibang init na rin ang lumulukob sa katawan ko.

“Hah!” Habol ko ang hininga ng maghiwalay ang labi namin.

Nakatitig kami sa isa’t isa at kapwa mamasamasa ang mga labi. Tinaas nya ang kamay at hinaplos ng kanyang hinlalaki ang ibabang labi ko.

“Hindi ako humahalik sa babaeng hindi ko gusto.” Paanas na sabi nya sa namamaos na boses.

Ibig sabihin gusto nya ako?

“Hmph!” Muli nyang kinabig ang batok ko at siniil ulit ng halik na akin namang tinugon. Hanggang sa namalayan ko na lang na buhat buhat na nya ako at patungo kami sa kung saan..

---

chapter 24

Mona

NAPAKAGAT LABI ako ng sakupin ng bibig ni sir Edward ang isang suso ko at masahiin naman ang isa. Napaliyad ang katawan ko at napadiin ang ulo sa unan. Ni hindi ko na nga namalayan na nahubad na nya ang t-shirt ko at bra at hindi ko rin namalayan na dito pala kami sa kwarto ko pumunta. Parang nawala na kasi ako sa kamalayan dahil sa mga halik at haplos nya.

“Ahh sir Edward!” Daing ko ng bahagya nyang kagatin ang utong ko sabay didilaan nya.

Hinawakan nya ang dalawa kong suso at minasahe ito habang tinititigan. Nakaramdam ako ng hiya.

“Wag nyo ng titigan.” Saway ko sa kanya. Nahihiya ako sa mga suso ko dahil hindi nga naman ganun kalaki.

“Why? Nahihiya ka pa rin ba?” Aniya at muling sinupsop ang suso ko ng salitan.

Ah shit ang sarap! Ungol ko sa isip. Nahihiya akong isatinig dahil baka tuksuhin lang nya ako kaya mariin ko na lang kinagat ang labi para pigilan ang pagalpas ng ungol.

“Moan Mona..” Pautos na sabi nya habang nakatingin sa akin at tinutudyo ng dila nya ang isa kong utong habang pinipisil naman ang isa ng dalawang daliri nya. Kaya hindi ko na napagilin ang pagalpas ng ungol sa aking bibig.

“Ahh!”

“Good.” Komento nya at bumaba ang mukha nya sa tiyan ko at tinataniman ito ng mga halik. “Excited na kong makitang lumaki ang tiyan mo.”

Napasinghap ako ng hawakan nya ang garter ng shorts ko at hilahin pababa kasama ang panty. Hindi ko na ito nahabol ng kamay dahil parang si flash ang kamay nya. Agad ko namang pinagdikit ang mga hita ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Ganitong ganito ang nangyari sa amin noong gabing yun sa sala.

Tumayo naman sya at naghubad ng damit. Napalunok ako ng muling masilayan ang maskulado nyang katawan. Lumuhod sya kama at hinawakan ang dalawang binti ko at walang kahirap hirap na pinaghiwalay. Mabilis kong tinakpan ang pagkababae ko. Kahit na ba nakita na nya ito ay nakakahiya pa rin.

“S-Sir Edward kailangan bang gawin ulit natin to?” Kinakabahang tanong ko. Pero sa kabilang bahagi ng kalooban ko ay tila nanabik na muling maramdaman ang masarap na pakiramdam ng muling pag iisa ng aming katawan.

“Yes, dahil baka mabaliw na ko ng tuluyan kapag hindi pa ulit kita naangkin.” Sagot nya at inalis ang mga kamay kong nakatakip sa pagkababae ko.

“Wag sir Edward nakakahiya.” Sabi ko at muling tinakpan ng kamay ang pagkababae ko. Ngunit agad din nya iyong tinanggal.

“Wag ka ng mahiya nakita ko na yan, natikman ko pa nga eh.”

Naginit ang pisngi ko sa sinabi nya.

“Nakakahiya pa din dahil may buhok ako dyan at hindi ako nag aahit.” Naibubulas ko. Pakiramdam ko kasing pula na ng kamatis ang mukha ko lalo na ng titigan pa nya ang pagkababae ko.

“Ayos lang, manipis naman eh.” Sabi nya sabay sapo sa pagkababae ko at hinaplos haplos nya ito. Naipagdikit ko ang dalawang hita na agad din nyang pinaghiwalay. May hatid na kakaibang kiliti na masarap sa pakiramdam ang haplos nya.

“Wag!” Awat ko sa kanya ng akmang susubsob sya sa pagitan ng hita ko. Hinawakan ko ang buhok nya at hinila pataas para hindi dumikit sa pagkababae ko. Kung noong unang beses ay hinayaan ko sya ngayon ay hindi na. Matino na ang pagiisip ko ngayon bagama’t parang tinutupok na ang katawan ko sa init. Ayaw pa rin nyang magpaawat at pilit sumubsob sa pagkakabae ko. Damang dama ko ang init ng hininga nyang tumatama na sa pagkababae ko.

“Sir Edward wag na nga sabi eh!” Sa pagkataranta ko dahil dumikit na ang matangos nyang ilong sa pagkababae ko ay nabatukan ko sya sa ulo.

“Aw fuck Mona! Bakit mo ko binatukan?” Reklamo nya at nag angat ng tingin sa akin.

“S-Sorry di ko sinasadya, ang kulit nyo kasi sabi ng wag na.”

Ngumisi sya. “Tss, masasanay ka din dahil lagi ko ng gagawin sayo to.” Sabay subsob nya sa pagkakabae ko.

“Sir Edward!” Wala na akong nagawa kundi mapahawak na lang sa buhok nya at mapakagat labi. Hinawakan pa nya ang dalawang hita ko at mas binuka pa.

“Ahh hmmph!” Impit kong daing ng maramdaman ko ang dila nyang humahagod sa hiwa ko. Nakakahiya man pero di ko maitatanggi ang sarap na nararamdaman ko. 

“Ughh sir Edward!” Napaawang ang labi ko kasabay ng pangangatal ng mga hita ko ng sipsipin nya ang kuntil ko. Napadiin ang hawak ko sa buhok nya at napaikot ang aking mata. Oh shit ang sarap naman!

“Feels good hmm?” Tanong nya ng tudyuhin naman ng dila nya ngayon ang kuntil ko.

Nagbaba ako ng tingin sa kanya. Nagsalubong ang aming mga mata. Napakagat labi ako. Ang hot nyang tingnan habang dinidilaan ang pagkababae ko.

“C’mon answer me.” Untag nya sa akin at ngumisi.

Naginit ang pisngi ko sabay iwas ng tingin.

“E-Ewan ko.” Napapalunok na iwas sagot ko.

“Ewan pala ha.”

Napatili ako ng kagatin nya ng marahan ang kuntil ko sabay sipsip. Kasabay nun ay naramdaman ko ang daliri nyang pumapasok sa loob ng pagkababae ko. Nataranta naman ako. Dahil inosente ako pagdating sa ganito kaya wala akong ideya kung ano gagawin nya.

“Sir Edward anong ginagawa mo?” Tanong ko at inangat ang katawan para makita ang ginagawa nya.

“Shh you will like this.. sisiguraduhin kong masasarapan ka.” Sabi nya at naramdaman ko ang daliri nyang naglulumikot na sa loob ko.

Napaawang ang labi ko dahil sa kiliting hatid nito. Naglabas masok ang daliri nya sa loob ko na sinasabayan pa ng dila at bibig nya na tinutudyo ang kuntil ko. Doble na ang sarap na nararamdaman ko at hindi ko na mapigil ang mga ungol na namumutawi sa bibig ko.

“Ahh shit sir Edward! A-Ang sarap naman!” Di ko napigilang ibulalas kasabay ng mga ungol ko. 

Mas binilisan pa nya at diniin ang paglabas masok ng daliri sabay sipsip sa kuntil ko. Nanigas at nanginig ang katawan ko kasabay ng pagalpas ng kung ano sa kaibuturan ko. Hinugot nya ang daliri at pinalit ulit ang kanyang bibig. Para na akong nabibingi sa sarap na nararamdaman ko. Naibagsak ko ang katawan sa kama habang habol ang hininga.

“Fuck! Your cum taste so good Mona..” Dinig kong sabi nya. Ilang sandali ko pang naramdaman ang dila at bibig nya sa pagkababae ko.

Nakita kong tumayo sya at hinubad ang shorts nya. Napalunok ako ng muli kong masilayan ang pagkalalaki nyang malaki at mahaba na syang dahilan kung bakit ngayon ay may bata na sa tiyan ko. Tila pa ito nagyayabang sa akin at sinasabing ‘yayariin uli kita’. Ang sarap pitikin ng lastiko eh.

Muli syang sumampa sa kama at pumwesto sa gitna ng hita ko. Dumagan sa akin si sir Edward at hinalik halikan ang punong dibdib ko, balikat, leeg, pisngi at labi. 

“Ready?” Bulong nya sa akin.

“Pwedeng time first muna? Kinakabahan ako eh.”

Kumunot ang noo nya. “Bakit kinakabahan ka pa? Ginawa na natin to.”

“Yun na nga eh, muntik na akong himatayin sa sakit nun.”

Tumawa sya. “Silly. Hindi na to masakit.”

“Paano nyo nasabi? Napasukan na rin ba kayo?”

Nawala ang ngiti nya at nagsalubong ang kilay. “Nakakatawa yun? Baka gusto mong hindi makalakad kinabukasan.” Banta nya sa akin.

Napangiwi ako. Mukhang napikon ko na naman sya. “Joke lang po.” Sabi ko.

“Tss. Palasagot ka talaga kahit kelan eh, dapat sayo pinaparusahan.” Nakangising sabi nya. Punong puno ng kapilyuhan ang kislap ng kanyang mga mata.

Mukhang yari talaga ako ngayong gabi.

“Now spread your legs.” Maotoridad na utos nya.

“Sir wag po, wag po.” Ewan ko bakit yun ang lumabas sa bibig ko at kunwaring natatakot na binuka ang dalawang hita.

Tumawa ulit sya at sumubsob sa leeg ko. Bahagya syang gumalaw sa ibabaw ko. Napasinghap ako at napakagat labi ng maramdaman ko ang matigas nyang pagkalalaki na humahagod sa hiwa ko. Nakaramdam ako ng kiliti at pagkasabik.

“I’m going in baby.” Bulong nya kasabay ng pagkatok ng pagkalalaki nya sa bukana ko.

Mariin kong kinagat ang labi at mahigpit na humawak sa malaking braso nya sa takot na muling maramdaman ang sakit.

“Shit! You’re so tight nghh!”

“Ugh!”

Parehas naming daing ng itulak na nya papasok ang pagkalalaki nya. Nakaramdam ako ng kirot pero hindi na iyon kasing kirot nung una. Muli pa akong napadaing ng umulos sya ng sagad. Ngayon ay damang dama ko na ang kalakihan nya sa loob ko. 

“Hmph mmph!” Impit kong ungol ng magumpisa na syang gumalaw sa ibabaw ko. Ramdam ko ang paghugot at pagbaon ng pagkalalaki nya sa lagusan ko.

“Oohh fuck baby! Nghh! Shit! Ahh!” Ungol at daing nya sa bawat ulos sa pagkababae ko. Dalawang beses nya rin akong tinawag na baby marahil ay dahil sa bugso ng damdamin.

Bumilis pa ang galaw nya at mas dumiin ang bawat ulos nya. Wala na ang kirot na nararamdaman ko at puro na lang sarap. Sumasabay na rin ako sa bawat ungol nya at halos bumaon ang kuko ko sa braso nya.

“Ughh sir Edward! Ahh! Hmph! Mmph!”

“Ughh yess Mona! Ang sarap mo baby! Shit ang sikip! Fuck! Fuck! Nghhh!”

Ngalingaling busalan ko ang bibig nya dahil sobrang ingay nya. Mabuti na lang at wala kaming kapitbahay at soundproof itong buong penthouse. Kung ano ang ikinatahimik nya sa araw araw sya namang ikinaingay nya sa pagtatalik.

Napaawang ang labi ko ng may matamaan syang kung ano sa loob ko na sobrang sarap sa pakiramdam at ikinaikot ng aking mata.

“A-Ahh haahh! S-Sir Edward!” Nanginginig ang boses na ungol ko.

Sumubsob sya sa pisngi ko at kinikintalan ako ng halik. “Feels good hmm?”

Tumango tango ako habang napapaikot ang mata. Pakiramdam ko ay anumang oras ay sasabog ako.

“You too baby hmph! You feels so good fuck!”

“Ohh shit sir Edward! P-Parang may lalabas! Ahhmmm!”

“Go on baby! Lalabasan na rin ako! Yes yes yes! Ughh yess! Fuck!”

Napaawang ang labi ko kasabay ng paninigas ng katawan at panginginig ng tila may kung anong bumulusok palabas sa kaibuturan ko na sobrang sarap. Para akong naihi na hindi ko maintindihan.

“Fuck Mona! Mas lalo kang sumikip! Ughh shit! I’m cumming!”

Gaya ko ay nanigas din sya sa ibabaw ko at bahagyang nanginig. Naramdaman ko ang mainit na bagay na ipinunla nya sa loob ko na masarap din sa pakiramdam. Bahagya pa syang umulos ng mabagal.

Sinakop nya ang labi ko sa isang marubrob na halik na akin namang tinugon. Para syang uhaw kung makahalik at halos higupin ang lahat ng hangin sa katawan ko.

“Hah!”

Pinagdikit nya ang mga noo namin at parehas kaming nakanganga habang habol ang hininga. Muli nya akong hinalikan sa labi pagapang sa pisngi at pababa sa leeg. Napakagat labi ako dahil heto na naman at naguumpisa na naman akong lukubin ng init. Lalo na at dama ko pa rin ang katigasan nya sa nasa loob ko pa rin.

Nag angat sya ng mukha at muli akong siniil ng halik. “Isa pa.” Anas nya at muling gumalaw.

Wala na akong nagawa kundi tanggapin na lang ang bawat ulos nya. Gusto ko rin naman dahil parang hindi sapat ang isa.

Yun nga lang nang makaraos ulit kami ay akala ko tapos na, hindi pa pala. Dahil himirit na naman sya ng isa pa.. at isa pa..

Habol ko ang hininga ng muli kong marating ang sukdulan. Patang pata na ang katawan ko. Wala na akong lakas. Pakiramdam ko paos ako kinabukasan dahil bugbog ang lalamunan ko sa kakaungol. Ang pagkababae ko ay bahagya ng makirot. Ang lalaking kaniig ko naman ay heto at mukhang hindi pa tapos dahil halos paliguan na ako ng halik.

“Isa pa?” Malambing na bulong nya sa tenga ko habang hinahaplos ang tiyan ko.

Sabi na eh! Pero hindi ko na kaya!

“Utang na loob sir Edward! Pagpahingahin nyo naman ako pagod na ako. Gusto ko ng matulog. Nakailang ‘isa pa’ na kayo. Masakit na ang pepe ko.” Angal ko na. At ayon sa orasan na nakasabit ay mag a-alas dos na ng madaling araw.

Tumawa naman sya. “Weak. Magvitamins ka kasi.” Tudyo pa nya sabay halik sa pisngi ko.

Langya

! Mukhang hindi lang sya masungit, mahilig pa.

“Anong iniisip mo ha?” Untag nya sa akin habang titig na titig sa mukha ko.

Na malibog ka. Ngalingaling sabihin ko.

“Wala, inaantok na ko.” Nakangusong sabi ko at hinila na ang kumot hanggang dibdib.

Ngumiti naman sya. Sa unang pagkakataon ito ang unang matamis na ngiti nya sa akin. Dumukwang sya at kinintalan ako ng halik sa labi na ikinainit ng aking pisngi.

“Fine, tulog ka na. Good night.” Paos ang boses na sabi nya at nahiga na sa tabi ko sabay pikit. Ipinulupot pa nya ang braso sa bewang ko.

Teka, dito sya matutulog?

“Sir Edward lipat na kayo sa taas.” Untag ko sa kanya at tinapik pa sya sa braso.

“Hmm dito ako matutulog.”

“Pero – “

“Shh.. inaantok ka na di ba? Matulog ka na, masama sa buntis ang nagpupuyat.”

Nilingon ko sya at tinaasan ng kilay. Wow! Parang kasalanan ko ah!

Mariin kong nilapat ang labi sa gigil sa kanya. Hmp! Makatulog na nga lang! Tumagilid ako ng higa at tumalikod sa kanya. Kinabig naman nya ako at pinailalim ang braso sa ulo ko. Dala na rin ng pagod at antok ay mabilis akong nakatulog..

---

Di ako sure kung may update bukas mga vebs. Dahil busy ako bukas pero try ko 😅

chapter 25

Edward

MASIGLANG MASIGLA ako ng pumasok sa kumpanya kahit sobrang late ko na. Ayos lang dahil pagaari ko naman ang kumpanyang to na maglilimang taon ko ng tinayo.

“Good morning sir!” Bati ng mga employee ko na nasa kani kanilang cubicle at pwesto.

“Good morning.” Balik bati ko sa kanila.

“Sir tumawag po si ma’am Noemi, tawagan nyo daw po sya dahil tinatawagan daw po nya kayo hindi daw po kayo sumasagot.” Imporma ni Lydia na nakasunod na sa akin.

“Ok, I’ll call her.” Sabi ko at pumasok na sa opisina ko para harapin ang nakatambak ng mga papeles. Pakiramdam ko ay may energy akong magtrabaho buong araw.

Bago ko hinarap ang mga papeles ay tinawagan ko muna si mama. Kanina pa nga sya tawag ng tawag hindi ko lang nasagot dahil tanghali na kaming nagising ni Mona. Napangisi ako ng maalala ang mukha nya paggising ko. Nakanguso sya at nakasimangot dahil tadtad ng kissmark ang leeg nya. Hinihintay ko nga lang na umangal sya at sumagot para aangkinin ko sya ulit bago ako pumasok. Kaso nga lang mukhang nakaramdam. Kaya kahit halatang inis sya sa akin ay hindi na lang sya umimik at sinimangutan lang ako.

Pasipol sipol pa ako habang binabasa ang mga dokumento. Tila naman nagugulumihanan si Lydia sa inaakto ko. Hindi ko na lang sya pinansin.

“A-ANO? UUWI tayo ng San Agustin sa amin?” Nanlalaki ang mga matang tanong Mona sa akin habang nasa sala kami. Katatapos lang namin kumain.

Tumango ako habang nakatingin sa kanya.

“P-Pero bakit?” Bakas ang pagkabahala sa mukha nya.

“Mamamanhikan ako sa inyo kasama si mama.”

“Po?” Gulat na sabi nya.

Sabi na eh, ganito ang magiging reaksyon nya. Bakit ba pakiramdam ko ayaw na ayaw nya sa akin? Pero kusa naman syang tumutugon sa mga halik ko. Wala na syang magagawa dahil magkakaanak na kami at matatali na sya sa akin.

“Magpapakasal muna tayo sa huwes then paghahandaan natin ang kasal natin sa simbahan. Gusto ko sana sa simbahan na agad ang kasal natin kaya lang ay mas magiging busy ako ngayong darating na mga buwan kaya sa huwes muna tayo.” Paliwanag ko sa kanya. Kasal sa simbahan naman talaga ang gusto ko pero mauudlot muna yun kaya kasal sa huwes muna. Ang importante ay makasal kami bago sya manganak.

Bumuntong hininga na lang sya at kumamot sa ulo. Wala na syang choice. Lihim akong napangisi. Kapag ganito ang inaakto nya nangigigil ako sa kanya eh.

Alam kong nahihirapan syang mag adjust sa sitwasyon namin. Pero unti unti din syang masasanay dahil magiging isang pamilya na kami kasama ni baby.

“Oo na, may choice pa ba ako?” Nakangusong sabi nya at pasimpleng umirap.

“Wala.” Sabi ko at ngumisi. “At simula sa gabing to sa kwarto ko na ikaw matutulog.” Dagdag ko at sumandal sa backrest ng sofa sabay dekwatro.

Mabilis syang napalingon sa akin. “Ano? At bakit dun?” Angal nya at nanlaki na naman ang mata.

“Anong bakit? Dapat lang na dun ka na sa kwarto ko matulog. Fiancee na kita at magiging mag asawa na tayo, may nangyari na nga ulit sa atin kagabi eh.” Nakangising sabi ko. Namula naman ang pisngi niya.

“Kahit na, hindi pa naman tayo mag asawa. At saka isa pa ayokong matulog dun sa kwarto nyo. Doon mo dinadala dati si ma’am Clea eh. Hmp! Di ako matutulog dun.” Bubulong bulong na sabi nya bandang huli pero naririnig ko naman.

Well may punto naman sya. Minsan din natutulog sa kwarto ko si Clea noon at hindi nga naman magandang tingnan kung doon ko din sya patutulugin.

“Fine, ako na lang ang lilipat sa kwarto mo.”

“Ano? Ayoko nga!” Angal nya.

Tinaasan ko sya ng kilay. Heto na naman kami.

“At saan mo ko patutulugin aber?”

“Doon sa kwarto nyo, ako sa kwarto ko.”

Pumikit ako ng mariin sabay hilot sa batok.

“Magsasama na nga tayo sa isang kwarto.” Giit ko sa kanya.

“Balakayojan! Ila-lock ko yung pinto.” Nakangusong bubulong bulong ulit nya.

“Go on, baka nakakalimutan mo pag aari ko ang penthouse na to at nasa akin ang lahat ng susi.” Nakangising sabi ko.

Sumimangot sya ng marealize yun at umirap. Alam kong para sa akin ang irap nya kahit hindi sya nakatingin sa akin.

“At isa pa nga pala, kukuha ako ng bagong kasambahay.” Dagdag ko.

Tumingin ulit sya sa akin. “Ha? Bakit? Paano ako?”

Bumuntong hininga ako. “Hindi na kita pakikilusin dito dahil buntis ka.”

“P-Pero wala na akong trabaho. Anong ipapadala ko sa pamilya ko?”

“Hindi mo naman na kailangan magtrabaho, magiging asawa na kita. Wag kang mag alala bibigyan naman kita ng allowance para may ipadala ka sa pamilya mo.”

Kumagat labi sya at bahagyang yumuko. “Hindi nyo naman kailangan gawin yun, maghahanap na lang ako ng ibang trababo.”

Hindi ko nagustuhan ang sinabi nya. “At ano, isasaalangalang mo ang kalagayan nyo ni baby?”

Alam ko namang nahihiya sya. Sya kasi ang tipo ng babaeng hindi sanay na umasa sa iba. Isa nga iyon sa mga katangian nya ang nagustuhan ko. Pero hindi ko naman sya hahayaan na magtrabaho gayong buntis sya sa baby namin. Mahirap na baka mapano pa sya.

Bumuntong hininga ako. “Wag ka ng mahihiya sa akin, dahil kung ano ang pangangailangan mo ay ibibigay ko bilang asawa mo. Tutulungan din kitang ibigay ang pangangailangan ng pamilya mo.”

Nag angat sya ng tingin sa akin. “Pero gusto ko rin kumita ng sarili ko at ibigay sa pamilya ko.”

Napakamot na ako sa ulo. May katigasan din sya ng ulo at hindi rin basta basta nagpapatalo.

“Fine, pero hindi muna ngayon lalo na at buntis ka. Mag-focus ka muna sa baby natin ok.” Nasabi ko na lang para hindi na humaba ang usapan at mauwi lang sa pagtatalo. Hindi maganda ang pagtatalo para sa dalawang taong magsisimula pa lang magsama.

Sya naman ang bumuntong hininga at tumango.

“Good.” Nakangiti ng sabi ko. Mabuti naman at sumang ayon din sya.

“Pero wag ka munang kumuha ng bagong kasambahay, kaya ko pa naman kumilos eh. Saka ka na kumuha kapag malaking malaki na ang tiyan ko at malapit na akong manganak.”

“Fine if that’s what you want, pero limitado na lang ang gagawin mo dito. Hindi ka na pwedeng gumawa ng mabibigat. Naiintindihan mo?”

Tumango naman sya pero nakanguso.

“Good.” Sabi ko ulit at tumayo na.

“Tara na matulog na tayo at gabi na, bawal sa’yo ang magpuyat.” Aya ko sa kanya at kinuha ang kamay nya.

“Saan ka matutulog?” Nagdududang tanong nya.

“Sa kwarto mo, tutal ayaw mong matulog sa kwarto ko eh di dun na lang ako sa kwarto mo at bukas na bukas ililipat ko na ang mga damit ko dun.”

Hindi sya sumagot at nakatingin lang sa akin habang nakakunot ang noo. May pagdududa sa mata nya.

“Oh c’mon! Wag ka ng makipagtalo sa akin hindi ka mananalo. Kaya halika na, matulog na tayo.” Untag ko sa kanya at hinila sya patayo. Ngunit binawi lang nya ang kamay nya.

“Dito na lang ako sa sala matutulog, ikaw na lang sa kwarto.” Nakangusong sabi nya at humalukipkip.

Napaawang ang labi ko. Medyo nakaramdam ako ng kaunting insulto. Kung ang ibang babae ay gagawin ang lahat makasama lang ako matulog sa kama sya naman ay kabaliktaran.

“At sa tingin mo papayag ako? Halika ka na sa kwarto matulog na tayo.” Kinuha ko ulit ang kamay nya.

Wala na syang nagawa kundi ang tumayo habang panay ang palatak. “Tulog lang ha, wala ng iba.”

Tumawa ako. Kaya naman pala. “I’ll try.” 

Sinimangutan nya ako at nagpabigat. Sinambilat ko naman sya sa bewang at binuhat. Nagtitili naman sya at nagpapasag. Tinawanan ko lang sya.

Hacienda Alejos..

Mona

TUWANG TUWANG nagyakapan kami nina Berna at ate Conching. Makalipas ang halos isang taon ay nakauwi ako dito sa San Agustin at nagkita kita ulit kami dito sa Hacienda Alejos. Sobrang namiss ko talaga ang lugar na to. Binati ko rin si manang Lita at manang Flor pati na rin ang ilang kasambahay na tuwang tuwa din na makita ako ulit. Dito muna kami dumiretso ni sir Edward bago sa bahay namin.

“Grabe ka Mona, wala ka pang isang taon sa Maynila nagkutis mayaman ka na at mas gumanda ka pa.” Puri sa akin ni Berna. Nginisihan ko lang sya. Totoo naman kasi yun. Sa loob ng sampung buwan ay mas lalo pang pumusyaw ang kulay ko at kuminis ang kutis. Salamat sa aircon.

“At saka parang blooming ka ha.” Segunda naman ni ate Conching.

“Oo nga, halatang nahiyang ka sa Maynila.” Ani manang Lita.

“Akala ko nga kanina girlfriend ni sir Edward ang kasama nya eh.” Singit naman ni manang Flor.

Napangiwi na lang ako at hindi na nagbigay ng komento. Kung alam lang nila. Ay oo nga pala, malapit na nilang malaman. 

“Parang may kakaiba sa’yo Mona.” Pansin naman ni manang Lita.

“Ay napansin mo rin yun manang, oo nga parang may kakaiba sa’yo Mona. Bukod kasi sa lalo kang gumanda at kuminis, parang sumeksi ka pa. Medyo lumapad ang balakang mo o, pati dibdib mo medyo nagkalaman.” Segunda ni ate Conching.

Lahat sila ay nakatitig sa akin na parang may mali. Napakagat labi ako. Baka

nahahalata

na nila na buntis ako.

“Ah ano kasi – “

“Mona, andyan ka lang pala. Let’s go. Nandyan na si mama.”

Bahagya pa kaming nagulat lahat dito sa kusina ng marinig ang malaking boses ni sir Edward. Binati sya ng mga kasambahay. Nagpaalam naman ako sa kanila at sumunod na kay sir Edward. Ramdam ko ang mga mata nilang nakasunod sa amin. Saka ko na lang ipapaliwanag sa kanila.

Pumasok kami sa library. Mas lalong kumabog sa kaba ang dibdib ko ng makita sa loob si Señor Arseño na nakaupo sa likod ng mahogany table nya. Nandito din ang mag asawang señorito Yñigo at Amira, buhat buhat nila ang kambal na magiisang taong gulang na. Nakangiti silang dalawa sa amin. Nagbatian pa ang magpinsan. Si Amira naman ay binati din ako. Namiss ko din sya bagama’t nagkakausap din kami sa chat. Napangiti pa ako ng makitang kinukulit ni sir Edward ang kambal. Mukhang mahilig sya sa bata sa kabila ng kasungitan nya.

“Maupo na kayong dalawa.” Untag ni ma’am Noemi.

Nahihiyang ngumiti ako sa kanya at naupo sa couch na nakaharap sa mesa ng señor. Si sir Edward naman ay lumapit dito at humalik sa pisngi, lumapit din sya kay Señor Arseño at nagmano. Tumabi sya sa akin at talagang dumikit pa. Umusod ako ng kaunti. Kunot noong tiningnan naman nya ako sabay hawak sa bewang ko at kabig padikit sa kanya. Naginit naman ang pisngi ko at nahiya dahil maraming mata ang nakatingin sa amin. Si Amira nga ay bahagya pang nanlaki ang mata, si señorito Yñigo naman ay nakangisi. Bumungisngis naman si ma’am Noemi at si Señor Arseño ay nakataas naman ang kilay at binaba ang suot na salamin. Napalunok tuloy ako. Pakiramdam ko kasing pula na ng kamatis ang mukha ko.

Tumikhim si Señor Arseño. “Ano ba itong sasabihin mo iho at mukhang importante dahil nandito din ang mama mo.”

Napakagat labi ako. Heto na!

“Yes lolo, nandito ako para ipaalam sa inyong magpapakasal na ako.” Hayag ni sir Edward.

Narinig ko ang pagsinghap nilang tatlo maliban kay ma’am Noemi na nakangiti lang.

“Ikakasal ka na bro? Wow congrats!” Bati ni señorito Yñigo.

“Thanks bro.”

“Talaga? Ikakasal ka na? Aba’y binigla mo naman ako. Sino naman ang maswerteng babaeng pakakasalan mo?” Tanong ng señor na may malapad ng ngiti sa labi at nakatingin sa aming dalawa lalo na sa akin. Napalunok na lang ako at napayuko.

Umakbay sa akin si sir Edward. “Si Mona po. Sya po ang pakakasalan ko at buntis na rin po sya.”

Napapikit ako at mariing kinagat ang labi..

---

chapter 26

Mona

PARANG GUSTO kong lumubog sa kinauupuan ng mamayani ang katahimikan matapos sabihin ni sir Edward na ako ang pakakasalan nya at buntis ako.

“Oh, sinurpresa mo naman ako iho. Hindi ko akalain na matitipuhan mo itong si Mona. Well, mabait na bata naman si Mona at napakasipag pa. At ano ika mo? Buntis na sya? Madadagdagan na naman ang apo ko sa tuhod?”

“Yes po lolo, magkakaapo uli kayo sa tuhod.” Proud pa na sabi ni sir Edward.

“This calls for a celebration! Magpapaluto ako ng marami kanila Flor at Lita. Magse-celebrate tayo.” Masayang sabi ni Señor Arseño.

Kagat labing nag angat ako ng tingin sa kanila. Lahat sila ay may ngiti sa labi na tila excited. Halo halo naman ang nararamdaman ko. Tuwa, kaba at pangamba. 

“Congratulations ate Mona.” Bati sa akin ni Amira na may ngiti sa labi. Bakas sa kanyang mukha ang tuwa para sa akin.

Nginitian ko sya. “Salamat Amira.”

“So anong balak nyo ngayon? Kelan ang kasal?” Tanong ulit ni Señor Arseño.

“Actually papa, pupunta kami ngayon sa bahay nila Mona para mamanhikan.” Sagot ni ma’am Noemi.

“Ganun ba? Aba’y gusto ko sanang sumama kaya lang ay umatake na naman ang rayuma ko.”

“Ayos lang lo, kami na lang ni mama. Ang importante ay humarap ako sa pamilya ni Mona para hingin ang kamay nya.” Ani sir Edward at hinawakan ang kamay ko.

Nilingon ko sya. Nagtama ang mata namin. Nginitian nya ako. Naginit naman ang pisngi ko at nagbaba ng tingin. Ang bilis ng pintig ng puso ko.

“Napag usapan nyo na ba ang petsa ng kasal nyo?” Tanong ulit ng señor.

“Sa huwes po muna kami ikakasal lo, and then paghahandaan namin ang kasal sa simbahan. Dito na rin po kami ikakasal.”

Tumango tango si Señor Arseño. “Gusto nyo bang kay Mayor Rodolfo ikasal o sa judge na lang?” Tanong nya sa amin.

Nilingon ako ni sir Edward. “Ikaw?”

Lumunok ako. “Ah, i-ikaw na lang ang bahala.” Nauutal na sabi ko.

Bumuntong hininga sya. “Alright, kay tito Rodolfo na lang po lolo.”

“Good, tatawagan ko na si Mayor Rodolfo maya maya din.” Excited na sabi ni Señor Arseño.

“Congratulations bro! Parang kelan lang para kayong aso’t pusa nitong si Mona tapos ngayon ikakasal na kayo.” Bati at komento ni señorito Yñigo.

Napakamot naman ako sa ulo. Oo nga, parang kelan lang napaliguan ko sya ng pinaglabhan tapos ngayon ikakasal na kami at buntis pa ako. Ngumisi naman ang amo kong matulis. Ngumuso ako. Ang sarap sikuhin eh kung hindi lang pumapatol.

NAKASIMANGOT SA AKIN si Berna at ate Conching. Napakamot na lang ako sa ulo. Alam na nilang lahat na magpapakasal kami ni sir Edward at buntis ako. Si Señor Arseño mismo ang nagsabi at nagpaluto nga ng marami. Halatang nagulat silang lahat pero binati din ako.

“Naglilihim ka na ha, halos araw araw tayong nag uusap sa gc natin tapos wala kang sinasabi.” Nagtatampong sabi ni Berna.

“Oo nga, samantalang ako pa ang nagbigay ng idea sa’yo na akitin si señorito Edward.” Segunda naman ni ate Conching.

“Uy, hindi ko inakit si sir Edward ha!” Bulalas ko. Sabi na eh. Malamang yun ang isipin nila.

“Di nga?”

“Oo nga! Di ko sya inakit.” Giit ko sa kanila.

“Eh pa’no ba naging kayo ni señorito Edward?” Usisa ni Berna habang naghihiwa ng gulay.

“Hindi naman talaga kami – “

“Hindi kayo pero nabuntis ka? Ano yun trip nyo lang?” Putol ni ate Conching sa sasabihin ko.

“Hindi. Ganito kasi yun, makinig kayo.”

Tumingin naman silang dalawa sa akin pati na ang dalawa pang kasambahay na nasa loob ng kusina. Si manang Lita at manang Flor ay kausap pa ng señor.

“Ng isang gabi katatapos lang naming kumain ni sir Edward, nag aya syang uminom. Eh hindi naman ako marunong uminom kaya lang mapilit sya. Kaya wala na akong nagawa. Hayun, may nangyari sa amin.”

Napasinghap sila.

“Ibig sabihin si señorito Edward talaga ang may balak sayo!” Bulalas ni Berna.

“Oo nga no.” Segunda naman ni ate Conching.

Hindi ko sila masasagot dyan dahil hindi ko rin alam kung pa’no sasagutin.

“Sabi na eh! May tinatagong pagtingin sayo yan si señorito Edward na dinadaan nya lang sa pagsusungit sayo.”

“Tama ka dyan Bern, kaya din pala napapansin ko noon panay din ang tingin sa’yo.”

Tumaas ang kilay ko sa sinabi nila. “Talaga?”

“Oo, yun pala crush ka nya ihh!” Kinikilig pang sabi ni Berna at nakipag apir pa kay ate Conching na kinikilig din.

Napakamot na lang ako sa ulo. Parang imposible naman yung sinasabi nila na may lihim na pagtingin sa akin ang masungit kong amo.

“O tama na yang daldalan at magsikilos na kayo.” Ani manang Lita na pumasok ng kusina.

“Bilisan nyo na ang paghihiwa para makaluto na.” Dagdag ni manang Flor na kapapasok lang din.

“Opo!” Sabay sabay na sagot naman nila ate Conching at Berna.

“Bakit parang nagmamadali naman po yata kayo manang?” Sabi ko.

“Kasi dadalhin ang ibang niluto sa bahay nyo.” Sagot ni manang Flor.

“Ganun po?”

“Ganun talaga kapag mamamanhikan.” Turan ni manang Lita na naglabas na ng kawa.

“Congratulations pala sa nalalapit mong kasal kay señorito Edward at sa paparating mong baby. Ingatan mo ang sarili mo ha, wag masyadong magaslaw gumalaw dahil buntis ka na.” Bati at paalala naman ni manang Flor na syang nagsisilbing parang nanay na naming mga kasambahay dito sa mansion.

“Opo manang.” Nakangiting sabi ko.

Magaan ang loob ko. Hindi ko kasi inaasahan ang ganitong kainit na pagbati nila sa akin. Aaminin ko natakot talaga akong malaman nila dahil baka husgahan nila ako. Kabaliktaran pala.

NAPAAWANG ang labi ni nanay at ng mga kapatid ko sa sinabi namin ni sir Edward sa kanila. Bakas ang pagkabigla sa kanilang mga mukha. Ang tatlo kong kapatid na lalaki na maiingay kanina dahil sa dala naming pasalubong ay natahimik. Inaasahan na nila ang paguwi ko dahil tumawag ako sa kanila kahapon yun nga lang ay hindi nila inaasahan na may kasama ako. Sinakto talaga naming gabi pumunta dito sa bahay dahil kumpleto ang mga kapatid ko. At dito nga sa munti naming sala ay nagtipon kami.

“Totoo ba yun Mona, buntis ka at magpapakasal na kayo nitong amo mo?” Di makapaniwalang tanong ni nanay. Nagsilapitan ang tatlo kong kapatid na lalaki

Napalunok ako sa kaba. “O-Opo nay.” 

Nagpakawala ng marahas na hininga si nanay. Napakagat labi ako. Ayoko syang magalit sa akin.

“Balae wag ka sanang magalit sa dalawa. Nandyan na ang baby at pananagutan naman ng anak ko ang anak mo, kaya kami nandito para pormal na hingin ang kamay ng anak nyo.” Mahinahong sabi ni ma’am Noemi o mama Noemi gaya ng request nyang itawag ko na sa kanya.

“Hala! Hihingin daw ang kamay ni ate!” Bulalas ni Otep.

“Eh di wala ng kamay si ate!? Uwahh! Ayaw ko nun! Ate wag mong ibibigay ang kamay mo.” Sabi ng bunso kong kapatid na si TanTan.

Napakamot na lang ako sa ulo samantalang natawa naman si ma’am Noemi at napangisi si sir Edward.

“Heh! Dun na nga lang kayo sa kusina usapang pangmatanda to.” Saway sa kanila ni Paulina.

“Ayoko nga! Baka kunin nila ang kamay ni ate eh.” Angal ni Tantan.

“Hindi nila kukunin ang kamay ni ate.” Giit ni Paulina.

“Eh bakit nila hinihingi ang kamay ni ate?”

Napakamot na lang din sa ulo si Paulina. “Hindi nila literal na hihingiin na kukunin, hinihingi nila ang kamay ni ate para mapangasawa ni sir Edward.”

“Asawa? Mag aasawa na si ate?” Tila di makapaniwalang tanong ni TanTan.

“Oo mag aasawa na si ate at magkakaroon na tayo ng pamangkin.”

Nalukot ang mukha ni TanTan at napasibi sabay takbo sa loob ng kwarto. Tinawag pa ito ni Paulina. Gusto ko sana itong sundan pero nakakahiya naman na iwan ko si sir Edward at ma’am Noemi.

“Echo, Otep, sundan nyo muna sa kwarto si Tantan.” Utos ni nanay sa dalawa ko pang kapatid na lalaki. Agad din naman ang mga itong tumalima.

“Pagpasensyahan nyo na ang bunso namin. Gaya ko ay nabigla din sya.” Ani nanay.

“Naiintindihan ko balae. Nagpapakita lang yun na mahal na mahal ng bunso nyo ang ate nya.”

“Ay sinabi nyo pa, mas sumusunod pa nga yun sa ate nya kesa sa akin.” Nangingiting sabi na ni nanay. Pero agad din syang nagpormal ng mukha. “Kung talagang desidido na kayong magpakasal sige payag na rin ako, alang alang na rin sa apo ko.”

Napakagat labi ako sa sinabi ni nanay. Parang gusto kong maiyak sa sinabi nya.

“Salamat po ma’am, wag po kayong magalala aalagaan ko po si Mona.” Sinserong sabi ni sir Edward at hinawakan pa ang kamay ko.

“Sana lang iho, wala akong ibang hangad kundi mapabuti ang lagay nya at may lalaking magaalaga at magmamahal sa kanya ng lubos.” Madamdaming sabi ni nanay. Tuluyan na nga syang naluha at mabilis na pinunasan.

“Nay, wag po kayong mag alala kahit mag aasawa na po ako hindi ko po kayo pababayaan.” Sabi ko. Alam kong nagaalala sya kung pa’no na sila gayung mag aasawa na ko.

Suminghot sya. “Salamat anak, pero unahin mo muna ang sarili mo at ang baby mo. Lagi na lang kami ang inuuna mo.”

“Syempre naman po pamilya ko kayo.”

“Wag din po kayong magalala, dahil isang pamilya na rin po tayo tutulong din po ako sa inyo.” Segunda naman ni sir Edward.

“Tama yun balae.”

Ngumiti na si nanay kahit medyo naiiyak pa. Binati nila ako ni Paulina at tinanong kung ilang buwan na ang tiyan ko. Napagusapan na rin namin ang tungkol sa kasal. Wala namang tutol si nanay.

At dahil gabi na rin ay nagpasya ng umuwi sa mansion si ma’am Noemi. Ako naman ay dito sa bahay matutulog. Syempre gusto kong makipag kwentuhan na rin kay nanay at sa mga kapatid ko dahil sobrang namiss ko na sila lalo na si TanTan na nakadikit na sa akin at pailalim na tinitingnan si sir Edward na ayaw ding umuwi sa mansion. Sabi nya kung nasaan daw sya ay dapat doon din ako. Eh ang kaso dito ko gusto sa bahay kaya dito na rin daw sya. Akala ko makikipagtalo pa sya sa akin eh. Ang problema nga lang ay maliit ang kwarto ko na pinagsasaluhan namin ni Paulina. Pero dahil dito nga rin sya matutulog ay sa kwarto muna ni nanay matutulog si Paulina. Ang tatlo ko namang kapatid na lalaki ay magkakasama naman sa isang kwartong hindi naman kalakihan.

“Sigurado ka dito ka matutulog? Walang aircon dito at manipis lang na kutson ang hinihigaan ko.” Nakangusong sabi ko kay sir Edward

“It doesn’t matter.”

“Pwede ring tawagan mo ang driver nyo sir Edward at pabalikin dito para sunduin ka.” Sabi ko habang inaayos na ang hihigaan.

“Dito ako matutulog.” Giit nya.

Tinaasan ko sya ng kilay. “Ikaw ang bahala.”

Umupo sya sa papag na nalatagan na ng kutson. “At saka pwede bang tigilan mo na ang kakatawag sa akin na sir Edward. Hindi na tayo mag amo. Magiging mag asawa na tayo.”

Oo nga naman, may point sya.

“Sanay na ko eh.” Sagot ko.

“Pwes sanayin mo na ang sarili mong tawagin akong Edward.”

Tumango na lang ako habang pinapagpagan ang sapin ng kutson.

“Sige nga tawagin mo ko sa pangalan ko.” Pautos na request nya.

Tumingin ako sa kanya at napanguso. “Edward.” Walang buhay na sabi ko.

“Lambingan mo naman.”

Mas lalong nanghaba ang nguso ko. “Edward.” Muling sambit ko sa pangalan nya sa malambot na boses pero halos pabulong.

“Lakasan mo naman.” Angal nya.

“Edward.”

Ngumisi sya. “Isa pa nga.”

Tiningnan ko sya at sinimangutan. “Edward, o last na yan isang hirit pa ng isa pa tatawagin na kitang Edward matulis.”

Kumunot ang noo nya. “Anong matulis?”

“Wala, matulog na tayo.” Sabi ko at tinapat sa amin ang kakarag karag na lumang electric fan.

“Ano munang matulis?” Pangungulit nya.

Sumampa na ako sa kama at inayos ang mga unan. “Wala nga, matulog na tayo.” Sabi ko at nahiga na.

Hinila ko ang manipis na kumot na bagong laba hanggang dibdib ko. Tumagilid ako ng higa patalikod sa kanya. Naramdaman kong tumabi na rin sya ng higa sa akin. Kinilabutan pa ako ng tumama ang mainit nyang hininga sa batok ko kasunod non ay ang pagdampi ng malambot nyang labi na ikinakislot ko.

“Sir Edward – este Edward!”

“Ano muna yung matulis?” Tanong ulit nya na sinilip pa ang mukha ko.

Yung

talong

mo!

“Wala nga!” Giit ko.

“Ayaw mong sabihin ha.” Hinapit nya ako sa bewang at sumubsob sa leeg ko.

“Ay!” Napatili ako dahil sa pagtusok ng bigote at balbas nya sa leeg ko.

“Ate!”

Natigilan kami pareho ng biglang bumukas ang pinto at pumasok si TanTan na masama ang tingin kay Edward.

---

Sa mga hindi pa alam My Sweet Karma Prolouge posted na po. 🤗

chapter 27

Mona

NAPABALIKWAS AKO ng bangon. Napamura pa si Edward ng mabunggo ng balikat ko ang baba nya.

“TanTan bakit?” Tanong ko sa bunso kong kapatid na nakasimangot at matalim ang tingin kay Edward. Mukhang hindi nya bet si Edward.

“Tabi ako sayo matulog.” Sabi nya.

“Ha?” Naku kung tatabi sya hindi na kami kakasya. Malaki na nga si Edward tapos mataba pa sya.

“Wag kang pumayag.” Bulong sa akin ni Edward.

Tumikhim ako. “Pero hindi na tayo kakasya eh. Kanila nanay ka na lang tumabi.” Sabi ko kay TanTan. Tumatabi kasi sya sa akin kapag namimiss nya ako at naglalambing.

Mas lalong nanghaba ang nguso nya. “Gusto ko nga dito eh.”

Napakamot ako sa ulo. Gusto ko man syang katabi pero wala na talagang mapupwestuhan. Alangan nang pahigain ko sya sa lapag o kaya si sir Edward ang pahigain ko sa lapag.

“Wag kang papayag.” Bulong ulit sa akin ni Edward. Nilingon ko sya at nginusuan din. Isa pa to eh!

Bumukas ulit ang pinto at pumasok naman si Paulina. “TanTan anong ginagawa mo dito, natutulog na sila ate.” Sita ni Paulina kay TanTan ay hinawakan ito sa mataba nitong braso. Pero pumiksi lang ito.

“Ih! Dito ako matutulog, tatabi ako kay ate.”

“Ano? San ka matutulog dito? Wala ka ng mapupwestuhan. Doon ka na lang sa kwarto nyo o kaya doon ka na lang sa amin ni nanay.”

“Ayoko nga! Dito ko gusto.” Giit pa ni TanTan.

“Ang kulit mo, hindi ka na pwedeng tumabi kay ate kasi may asawa na sya.” Nangigigil na kinurot ni Paulina sa mataba nitong pisngi si TanTan at hinila na palabas ng kwarto. Naririnig kong nagtatalo pa sila.

Tumayo naman si Edward at sinarado ang pinto. Hindi pa sya magkandatuto sa paglock ng pinto. At ng mailock na nya ito ay bumalik na sya sa papag.

“Tara na tulog na tayo.” Aya nya at humiga na. Inunat nya ang braso at tinapik ang katabing espasyo para sa akin. 

Nangungusong humiga na ako at umunan sa braso nya. Kung noong unang mga gabi ay naiilang ako na katabi sya sa pagtulog ngayon ay hindi. Gustong gusto ko pa ang amoy nya, para akong hinehele.

Tumagilid sya ng higa at iniyakap ang isang braso sa bewang ko sabay kabig sa akin padikit sa kanya. Lumakas ang kabog ng dibdib ko habang nakalapat ang mga kamay ko sa dibdib nya. Tumingala ako ng tumawa sya.

“Bakit?” Nakangusong tanong ko.

“Ikaw na ikaw yung bunso nyong kapatid.” Nakangising sabi nya sabay pisil sa nguso ko.

Nag iinit ang pisnging inikutan ko sya ng mata. “Matulog na nga tayo.” Sabi ko na lang at sinubsob ang mukha sa dibdib nya.

Niyakap naman nya ako at dinantay ang hita sa hita ko. Naramdaman ko pa ang matigas na bagay sa gitna ng hita nya na bumubundol sa hita ko. Kumagat labi na lang ako at hindi na lang umimik. Mahirap na. Marupok pa naman ako.

NANGINGITING pinagmamasdan ko si Edward habang nakikipag kwentuhan sa dalawa kong kapatid na lalaki na si Otep at Echo. Nasa labas sila ng bakuran namin at mga nakatanghod sa makintab nyang itim na itim na sasakyan. Siguro ay pinadala nya dito sa driver nya. Sabado ngayon at tinanghali ako ng gising. Ganun siguro talaga kapag buntis. Hinigop ko ang gatas ko na si Edward pa mismo ang nagtimpla habang nakikinig at pinapanood sila.

“Talaga kuya, pwede kaming sumakay sa sasakyan mo?” Manghang tanong ni Echo.

“Oo naman!” Nakangising sabi ni Edward sa kapatid ko.

“Yess! Makakasakay na tayo sa magarang sasakyan!” Tuwang tuwa naman na sabi ni Otep.

Samantalang ang bunso naming kapatid na si TanTan ay hindi nakisali sa kanila at nakatingin lang habang  nakangusong kumakain ng tinapay. Tumingin sya sa akin at lumapit. Tumabi sya ng upo sa akin pero ang mata ay na kay Edward at sa dalawa naming kapatid. Mukhang magkasundo na ang mga ito. Si Paulina naman at si nanay ay nasa likod ng bahay at naglalaba. Gusto ko nga silang tulungan pero pinagbawalan ako ni nanay. Magpahinga na lang daw ako at asikasuhin si Edward.

Maya maya ay pumasok sa bahay sila Echo at Otep na may malawak na ngiti sa labi kasunod si Edward na nakangisi.

“Ate aalis kami ni kuya Edward, ipapasyal daw nya kami sakay ng sasakyan nya.” Excited na balita sa akin ni Otep.

Kumunot naman ang noo ko. “Saan kayo pupunta?”

“Ililibot daw nya kami sa buong hacienda.” Sagot ni Echo na gaya ni Otep ay halatang excited din.

“Sama ka sa amin TanTan.” Aya ni Otep kay TanTan na nakakapit na sa braso ko.

“Ayoko! Dito na lang ako kay ate.” Nakangusong sabi ni TanTan at mas lalo pang dumikit sa akin.

Nagkibit balikat na lang ang dalawa.

“Sama ka?” Aya naman sa akin ni Edward.

Umiling ako. “Dito na lang muna ako sa bahay.” Medyo tinatamad kasi ako.

“Ok, iti-take out na lang kita sa Jollibee pag uwi.”

“Pupunta kayo ng Jollibee?” Biglang tanong ni TanTan na nanlalaki pa ang mga mata habang ngumunguya.

“Oo, ililibre daw kami ni kuya Edward kaso ayaw mong sumama eh, sayang.” Sabi ni Echo.

“Sasama na ako!” Excited na sabi ni TanTan at bumitaw na sa akin. Pagdating sa pagkain marupok talaga tong bunso namin kaya nananaba eh. May bagong bukas kasi ng Jollibee sa bayan na nadaanan namin kahapon ni Edward.

Ngumisi naman si Edward. “Akala ko ba ayaw mong sumama?” Pangaasar nya kay TanTan.

“Bakit? Di na ba pwedeng magbago ang isip?” Patanong na sagot naman ni TanTan na nakanguso pa.

Nangingising napailing na lang si Edward sabay kurot sa matabang pisngi ni TanTan. “May pinagmanahan.” Sabi nya at tumingin pa sa akin. 

Nginusuhan ko lang din sya na ikinatawa nya. Tinawid nya ang pagitan namin sabay kintal ng halik sa nguso ko.

“Alis na kami, magpapaalam lang ako kay nanay sa likod.” Paalam nya sabay talikod.

Naginit naman ng sobra ang mukha ko kasabay ng pagwawala ng puso ko. Sinundan ko na lang sya ng tingin kasunod ang tatlo kong kapatid na mga excited. Tumungo sila sa likod bahay para magpaalam kay nanay at mayamaya pa nga ay nagtakbuhan na ang tatlo sa sasakyan, nagunahan pa sila. Si Edward naman ay lumingon pa sa akin at ngumisi. Mabilis kong iniwas ang mata sa kanya. Naririnig ko pang nagtatalo ang tatlo kong kapatid kung sino sa unahan at sa likuran. Sa bandang huli ay si Echo ang sa harapan at ang dalawa naman sa likuran. Isa isa na silang sumakay. Si Edward ang panghuli at inayos pa si Otep at TanTan sa likuran, siguro ay kinabitan nya ng seatbelt. Napangiti naman ako at parang may mainit na kamay ang humaplos sa puso ko. Nakikita kong mabait ang pakitungo nya sa mga kapatid ko at sa nanay ko. Napapitlag pa ako ng bumusina ang sasakyan. Nakabukas ang bintana sa gilid ni Edward at nakatingin sya sa kin. Kumaway naman sa akin si Echo. Kumaway na lang din ako sa kanila bago umusad ang sasakyan.

Kanina pa nakaalis si Edward at mga kapatid ko. Siguro ay naglilibot na yun sa buong hacienda. Tumungo naman ako sa kwarto at kumuha ng damit. Nangangati na kasi ang pakiramdam ko kaya maliligo muna ako. Namiss ko ang banyo namin. Namiss kong humawak ng tabo panligo. Napapahiyaw pa ako sa lamig ng tubig.

Pagkatapos kong maligo ay pumunta ako sa likod ng bahay. Nagbabanlaw na sila nanay at Paulina.

“O dahan dahan anak baka madulas ka. Bakit kasi nagpunta ka pa dito sa likod.” Pasermon na paalala ni nanay.

“Eh wala akong kausap sa loob nay.” Nakangusong sabi ko at umupo sa nakatumbang troso na naroon.

“Dapat sumama ka na lang sa asawa mo ate.” Ani Paulina na nagpipiga ng mga damit ng kapatid ko.

“Tinatamad ako eh, gusto kong nakaupo lang.”

“Ganun talaga kapag buntis anak, lalo na kapag naglihi ka na. Naku, para kang maloloka. Magiging sensitive ang pang amoy mo. Mag iiba iba din ang mood mo. Yung mga hindi mo naman kinakain bigla bigla hinahanap hanap na ng sikmura mo.” Nangingiting sabi ni nanay.

“Talaga po nay?” Kyuryosong tanong ko. Sa ngayon kasi ay hindi ko pa yun nararamdaman pero lumakas ang kain ko.

“Oo anak, mahirap magbuntis pero masaya naman kasi may buhay sa loob ng katawan mo.”

Nangiti na ako sa sinabi ni nanay at humawak sa impis pang tiyan. Kung noong una ay punong puno ako ng pangamba at takot ngayon ay hindi na. Nararamdaman ko na ang pagkasabik sa baby namin ni Edward.

Makalipas ang mahigit dalawang oras ay bumalik na si Edward at mga kapatid ko. Marami silang dalang pagkain. Bukod sa take out na Jollibee para amin ni nanay at Paulina meron pang biniling tatlong lechong manok at tatlo pang klaseng lutong ulam. At aba, si TanTan himala nakadikit na kay Edward at mukhang close na rin sila. Halatang busog na busog ang tatlo kong kapatid. Si TanTan ay may kinakain pang sundae.

“Ang dami nyo namang binili.” Sabi ko.

“Ayos lang, para naman yan sa mga kapatid mo. Ikaw, nagugutom ka na ba? Pinagtake out kita ng spaghetti at fried chicken.” Sabi nya at kinuha ang isang paper box na may lamang spaghetti, ang fried chicken naman ay nakalagay sa bucket.

Kinuha ko ang inabot nya. “Ikaw? Kumain ka na?” Tanong ko sa kanya.

Tumango sya. “Kumain na kami ng mga kapatid mo.”

Tumusok ako ng spaghetti at inikot ikot sa tinidor. Tinaasan ko sya ng kilay. “Kumain ka ng fast food?” Di makapaniwalang tanong ko. Wala kasi sa hitsura nya ang kumakain ng mga ganitong pagkain. Pang mamahaling restaurant lang ang alam kong kinakain nya.

“First time, masarap naman pala mura pa.” Sagot nya.

Tumango tango naman ako at sumubo ng spaghetti. Masarap talaga ang Jollibee. Mabuti nga ay meron na dito sa bayan namin.

“Ang dami nga naming kinain ate eh!” Pagbibida ni TanTan. “Balik ulit tayo don kuya Edward ah!”

Ngumisi si Edward at ginulo ang buhok nya. “Sure next time.”

Close na nga sila.

Inalok nyang kumain si nanay at Paulina na katatapos lang maglaba. Ako naman ay nagsaing na kanina. Mabuti na lang ay may uwing ulam si Edward kaya hindi na kami magluluto. Nagpaalam namang maliligo si Edward. Nagpadala na pala sya ng damit sa driver nya kaya may susuotin sya. Muntik pa akong matawa sa hitsura nya ng pumasok sa banyo namin. Maliit lang kasi ito at payak pero malinis naman. Hindi naman sya nagreklamo, nagbiro pa nga na bantayan ko daw sya. Ano sya hilo?

LUMIPAS PA ANG dalawang araw at heto na nga araw ng martes nasa opisina kami ni Mayor Rodolfo at nanumumpa na para sa pag iisa naming dibdib, saksi ang pamilya ko at pamilya ni Edward. Sobrang bilis lang ng proseso. Halos wala nga akong ginawa dahil si Edward ang kumilos sa lahat.

“I pronounce you married. You may now share a kiss.” Anunsyo ni Mayor Rodolfo. 

Tumabol naman sa kaba ang dibdib ko ng hapitin ako sa bewang ni Edward at bumaba ang mukha nya para halikan ako. Pinikit ko ang mata at dinama ang malambot nyang labi na magaang sumakop sa labi ko. Kasabay nun ang masigabong palakpakan. Nagiinit ang mukhang humiwalay ako sa kanya.

“Congratulations to both of you!” Bati sa amin ni Mayor Rodolfo at kinamayan kami ni Edward.

“Thanks tito.”

“Walang anuman iho at masaya ako para sa’yo.”

Sumunod namang bumati ang mga pamilya namin na may malalaking ngiti sa labi. Si nanay at mama Noemi naman ay medyo emosyonal pa. Paglabas namin ng munisipyo ay sa mansion kami dumiretso dahil nandoon ang handaan. Nandoon na rin ang mga kapatid kong lalaki. Mamayang gabi ay sa bahay nila kami matutulog. Bukod sa mansion ay may sarili ding bahay sila Edward dito sa San Agustin. Malaki din ito pero hindi kasing laki ng mansion.

Bumuntong hininga ako. This is it pansit! May asawa na talaga ako.

“Tired?” Bulong sa akin ni Edward na katabi ko dito sa likod ng mamahaling sasakyan. Kami lang dito at ang driver. Si nanay naman at Paulina na syang tumayong saksi sa panig ko ay nasa kabilang sasakyan. Ganundin ang mga kamag anak ni Edward.

Nilingon ko sya at tipid na nginitian. “Hindi naman, medyo nabibigla lang ako. Biruin mo mag amo to mag asawa tayo real quick.”

Natawa sya sa sinabi ko sabay kabig sa akin at halik sa sentido ko.

“You’re my wife now Mona..”

---

Hi guys! Gusto ko lang sabihin na yung story ni Pierre at ng mga kaibigan nya ay ginawa ko ng series para may guide yung mga new readers kung ano ang uunahin. Thank u kay @ladyMoonlightShine sa idea. Yung ibang sinuggest nyo gagamitin ko yun sa mga next series na gagawin ko. Thank you all! ♥️😆

chapter 28

Mona

“FEEL AT HOME iha, ituring mo na rin itong bahay mo.” Nakangiting sabi ni mama Noemi pagpasok namin sa malaking bahay nila hindi kalayuan sa mansion.

“Salamat po mama Noemi.” Nahihiyang sabi ko at kiming ngumiti.

“Mama na lang ang itawag mo sa akin wag mo nang isama ang pangalan ko.”

“Pasensya na po, hindi pa po kasi ako sanay.” Pangiwi na ang ngiti ko.

“Masasanay ka din iha. O sige na magpahinga na kayo sa kwarto nyo dahil maaga pa kayo bukas aalis pabalik ng Manila.”

“Sige ma akyat na kami sa taas, matulog na rin kayo.” Ani Edward at humalik sa pisngi ni mama Noemi.

Tumingin naman sa akin si mama Noemi na parang hinihintay na halikan ko din sya sa pisngi. Kaya kahit nahihiya ay ginawa ko.

“Good night po mama.” Sabi ko ng mahalikan sya sa pisngi.

“Goodnight iha.”

Hawak ni Edward ang kamay ko paakyat sa grandiyosong hagdan. Pagkagaling sa mansion ay dito na kami dumiretso. Ang mga kapatid ko naman at si nanay ay pinahatid ni Señor Arseño ng sasakyan pauwi sa bahay. Bukas ay maaga kaming babalik ng Manila dahil may mga trabahong naiwan si Edward. Pero dadaan muna kami sa bahay para magpaalam kay nanay at sa mga kapatid ko. Parang ayoko pa ngang bumalik ng Manila eh. Kaso hindi naman daw pwede na maiwan ako dito at si Edward ay nasa Manila. Ayon sa matulis kong asawa.

Pagpasok namin sa kwarto namin na kwarto nya ay doon na ako nakaramdam ng pagod. Gusto ko ng humilata sa malaki at malambot na kama. Dati ay hindi naman ako mabilis mapagod pero normal lang daw yun sa buntis.

Ngayon ang problema na lang ay pamalit kong damit. “Wala pala akong baong damit. Nu ba yan.” Kakamot kamot sa ulong sabi ko. Nagiging makakalimutan na ako lately. Kasi naman ang daming ganap.

Sabay naman may inabot sa aking damit at shorts na maliit si Edward.

Nilingon ko sya at kinunutan ng noo. “Ano yan? Gabi na paglalabahin mo pa ako?”

Sya naman ang kumunot ang noo. “Hindi! Yan ang isuot mo. Alam kong wala kang dalang damit.”

Napakamot ako sa ulo. Akala ko paglalabahin nya ko eh.

“Pero damit mo yan ih.” Sabi ko.

“Oo nga, mag asawa na tayo kaya ok lang na suotin mo ang damit ko.” Sabi nya.

Napanguso ako. “Ganun ba yun? Bakit di ko alam yun?”

“Marami ka pa talagang hindi alam. Pero wag kang mag alala tuturuan kita sa maraming bagay tungkol sa mag asawa.” Sabi nya na medyo nakangisi na.

Parang nagdududa ako sa mukha nya eh. Lalo na kapag ganyang nakangisi sya.

“Sige na magbihis ka na, hayun ang banyo.” Sabi nya at tinuro ang isang pinto. Humakbang naman ako patungo doon pero natigilan din.

“Wala pala akong bra at panty.” Sabi ko.

Tumaas ang kilay nya. “And so?”

Sinimangutan ko sya. “Anong and so? Wala akong panloob.” Hindi ako komportableng walang panloob. Kahit panty man lang sana.

Namaywang sya. “Ayos na yan, hindi mo naman kailangan mag underwear kapag matutulog tayo.”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nya. “Ayoko nga! Baka may gawin ka sa kin no.” Akusa ko sa kanya.

“Ano namang gagawin ko sa’yo na hindi mo magugustuhan?” Nakangising tanong nya at dahan dahan pang humakbang palapit sa akin.

Umatras naman ako. “W-Wala!” Sabi ko. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa kaba habang nakatingin sa kanya. Yung mga mata nya na nangaakit. Ganyan ang mga mata nya kapag gusto nyang makipag chukchakan sa akin.

“Wala ba talaga?” Nanghihibong tanong pa nya at papalapit na ng papalapit sa akin.

“W-Wala nga!” Nataranta naman ako ng humakbang sya ng malaki. “Ay! Wag po!” Tiling sabi ko at mabilis na pumasok sa banyo sabay lock. Sumandal ako sa pinto at sinapo ang kumalabog na dibdib. Dinig ko pa ang malutong na tawa nya sa likod ng pinto.

“Hay nakakainis talaga sya minsan.” Bubulong bulong na sabi ko.

Hindi naman sa takot ako sa kanya. Mas takot ako sa sarili ko. Halik lang nya ang bilis ko ng bumigay.

“Makapag half bath na nga.” Isinabit ko muna sa hook ang damit at shorts ni Edward. Hinubad ko na ang bestida ko at mga underwear at sinabit din sa hook. Tinali ko muna ng goma ang buhok pataas. Kinuha ko ang shower head at binuksan, tinantya ko ang tubig. Kumpleto naman sa mga gamit ang banyo at may bathtub pa nga.

Tiningnan ko ang sarili sa salamin ng maisuot ko na ang damit ni Edward. Ang laki ng t-shirt nya na umabot hanggang gitna ng hita ko. Ang manggas ay lampas ng siko. Bakat na bakat din ang utong ko. Di rin ako komportable sa suot kong shorts na boxer short pala. Parang hinahangin ang gitna ko. Napakamot ako sa ulo. Wala naman akong choice kaya pagtyatyagaan ko na lang to.

Sinampay ko muna sa hanger na naroon ang tuwalya pati na rin ang bestida ko. Hindi ko na yun masusuot bukas dahil wala naman akong panloob na isusuot. Kung lalabhan ko pa ang mga panloob ko ay malamang hindi rin yun matutuyo. Nakakahiya namang mangistorbo sa mga tao dito. Kaya siguro itong damit na lang na to ang susuotin ko at yung bra ay susuotin ko na lang bukas pauwi para hindi naman bakat ang utong ko. Sa bahay na lang ako magbibihis.

Pagbukas ko ng pinto ay nagulat pa ako ng mabungaran si Edward na nakasandal sa gilid ng pinto at nakapamulsa pa.

“Ang tagal mo ah.” Sambit nya ngunit ang mata ay humahagod sa kabuuan ko. Bumalik pa ang mata nya sa bandang dibdib ko. Tiningnan ko ito. Nag init ang pisngi ko. Oo nga pala bakat ang utong ko.

Pinagkrus ko ang braso sa dibdib ko at nginusuan sya. “Tapos na ko, ikaw na.” Sabi ko at nilampasan sya. Narinig ko pa ang mahinang tawa nya bago sya pumasok sa banyo.

Mabilis naman akong humiga at nagtalukbong ng kumot. Nakikiramdam lang ako kung lalabas na sya ng banyo. Ilang sandali pa nga ay narinig ko na pagbukas at pagsara ng pinto ng banyo. Tapos na sya! Pumikit ako ng mariin.

Naramdaman kong lumundo ang kama. Senyales na umupo sya o hihiga na.

“Ano na namang pakulo yan?” Sabi nya.

Hindi ako sumagot at nagkunwaring tulog na.

“I know you’re still awake Mona.” Natatawang sabi nya.

Mariin ko namang nilapat ang labi at bumuga ng marahas na hininga sabay hawi ng kumot.

“Matutulog na ko, bawal sa buntis ang magpuyat di ba?” Tumingin ako sa kanya pero mabilis ding nag iwas ng tingin ng makitang hubad baro sya at tanging boxer shorts lang ang suot.

“Mag a-alas dies pa lang naman ng gabi may oras pa tayo.” 

“Oras na para matulog na tayo, goodnight. Maaga pa tayong gigising bukas.” Sabi ko at umayos ng tagilid ng higa at binalot ang sarili sa kumot. Naramdaman ko naman ang pagtabi nya sa akin.

“Mona.” Anas nya sa pangalan ko malapit sa tenga ko. Naramdaman ko pa ang mainit nyang hininga na tumatama sa tenga ko na ikinatayo ng balahibo ko. Ngunit di ko sya nilingon at kumagat labi na lang.

“Wifey.” Magaspang at nang aakit ang boses na sambit nya mas malapit na sa tenga ko. Mariin kong kinagat ang labi. Ganyan na ganyan ang tono ng boses nya kapag gustong makipag chukchakan sa akin.

“Hmm you smell so good wifey..” Bulong nya sa tenga ko sabay halik. Naramdaman kong inaamoy amoy nya ako sa baba ng tenga at leeg habang ang kamay nya ay humahaplos sa braso ko na natatakpan ng makapal na kumot.

Mariin kong ipinikit ang mata. Nakadagdag pa sa kabang nararamdaman ko ang pagtawag nya sa akin ng wifey. Lord

pa

tatagin

nyo po ang loob ko. Piping dasal ko.

Kaya lang mukhang mas may importanteng inuna si Lord kaya namalayan ko na lang ang sarili kong tumutugon na sa halik ng asawa kong parang nabitin yata sa handaan kanina at gusto ng kainin ang labi ko.

“Hmm.. your lips taste so sweet my wife..” Anas nya sa pagitan ng paghalik sa labi ko.

Mabilis din nyang hinablot ang kumot na nakabalot sa katawan ko at dumagan sa akin. Ang mga kamay nya ay nag umpisa ng humaplos at pumisil sa katawan ko. Napaungol ako ng bahagya nyang kagatin ang labi ko sabay pasok ng dila sa loob ng bibig ko at nakipaglaro sa dila ko. Napasinghap pa ako ng pumasok ang kamay nya sa loob ng t-shirt na suot ko at pumisil pisil sa suso ko.

“Ngh Edward..” Daing ko sa pangalan nya ng maghiwalay ang labi namin. Parehas pa kaming habol ang hininga.

Napasinghap ako ng mabilis nyang hilahin pahubad ang t-shirt na suot ko. Napakagat labi na lang ako ng sakupin ng bibig nya ang suso ko habang minamasahe ang isa.

“Mm.. they are getting bigger now wife.” Komento nya sa pagitan ng paghalik at pagsipsip sa suso ko.

“T-Talaga?” Tanong ko at tiningnan ang mga suso kong minumukbang nya.

Oo nga. Medyo lumaki nga ang mga suso ko at mas bumilog pa. Nag init ang pisngi ko kasabay ng kiliti at sarap na rumagasa ng tudyuin nya ng pinatulis nyang dila ang utong ko sabay sipsipin na parang gutom na sanggol.

“Excited na kong magkagatas to.” Aniya at ang kabila naman ang dinila dilaan.

Napahawak na ako sa ulo nya at napapapikit sa sarap. Ngunit napadilat ako ng pumasok ang isang kamay nya sa loob ng boxer shorts na suot ko. Napakagat labi ako ng haplusin nya ang pagkababae kong namamasa na. Awtomatikong pinaghiwalay ko pa ang mga hita ko. Bumaba ang halik nya sa tiyan ko hanggang sa puson. Hinila na rin nya pababa ang boxer shorts na suot ko. Pinaghiwalay nya ang mga hita ko at sumubsob sa pagkababae ko. Kahit pigilan ko sya ay wala rin akong magagawa dahil hindi naman sya magpapapigil. Enjoy-in ko na lang masarap naman.

At ilang sandali pa nga ay kapwa na kami umuungol habang magkahugpong ang aming katawan. Kung anong lakas ng ungol ko mas triple pa ang lakas ng ungol ni Edward. Taglish din ang mura nya. Kaya kahit sarap na sarap ako sa paglabas masok ng pagkalalaki nya ay nagaalala pa rin ako dahil baka may makarinig sa kanya sa labas.

“Ughh fuck wife! Ang sarap mo nghh!” Paangil na ungol nya at mas diniin pa ang bawat ulos nya.

Wala na akong nagawa kundi ang tanggapin ito. Ipinulupot ko pa ang mga binti ko sa balakang nya at kumapit sa balikat nya.

“Oohh oohh shit! Ahh fuck! Hmmph! Nghh!”

Hindi na ako nakatiis at tinakpan ng kamay ang bibig nya. Kunot noong tumingin sya sa akin.

“Ang ingay mo, baka marinig ka sa labas.” Saway ko sa kanya sa pagitan ng impit na pag ungol.

Tinanggal nya ang kamay ko at tumawa sabay kintal ng halik sa kin.

“Don’t worry wife, soundproof ang lahat ng kwarto dito kaya hindi tayo maririnig kahit sumigaw ka pa sa sarap.”

Nginusuan ko sya. “Ikaw kaya ang sumisigaw sa sarap, ang ingay mo.”

Ngumisi sya kasabay ng biglaan at madiin nyang pagulos na ikinanganga ko at ikinalaki ng mata. Natamaan nya ang parteng masarap sa loob ko.

“Maingay pala ako ha, puwes hindi lang ako ang dapat maingay.” Sabi nya at sinunod sunod na ang pagulos nya ng madidiin.

Napakapit ako ng mahigpit sa braso nya habang napanganga at napapaikot ang mata. Isang madiin na ulos nya ay napatili ako kasabay ng panginginig ng mga hita ko.

“Ahh Edward!”

“Masarap ba wife?” Nangaakit na tanong nya habang nakatingin sa mukha ko.

Nakangangang tumango tango naman ako.

“More?” Nakangising tanong nya.

Kumagat labi ko at tumangong muli.

“Tell me you want more.” Magaspang ang boses na utos nya. Ang kamay nya ay pumipisil pa sa suso ko nakadagdag lang sa sarap.

“Sige pa Edward.” Sabi ko at pumikit.

Sinubsob nya ang mukha sa pisngi ko at hinalik halikan ako doon kasabay ng muli nyang pagulos. Mas madiin, mabilis at marahas. Kapwa na kami ngayon maingay sa pag ungol hanggang sa sabay naming marating ang kasukdulan.

At syempre si Edward ay si Edward. Ang matulis kong asawa. Hindi makukuntento ng walang isa pa. Kaya forda puyat at pagod ang ferson na buntis..

NGITING NGITI si mama Noemi ng maabutan namin sya sa komedor. May mga pagkain ng nakahain pang almusal. Binati namin sya ni Edward.

“Tinanghali yata kayo ng gising.” Puna nya sa amin.

Naginit naman ang pisngi ko. Ang plano naming alas singko dapat magising ay naging alas otso y medya. Ayaw pa ngang bumangon ni Edward eh kung di ko lang sya pinilit.

“Napasarap lang ang tulog namin ma.” Sagot ni Edward. Pinaghila nya ako ng upuan at umupo naman ako. Sya naman ay naupo din sa tabi ko.

“I see. Kumain muna kayong dalawa bago kayo umalis.” Sabi ni mama Noemi.

Tumingin sya akin at ngumiti. Napansin nya  siguro na suot ko ang damit ng anak nya. Naginit naman ang pisngi ko sa hiya.

“Sya nga pala Edward, nakalimutan mo yata yung bag na may lamang mga damit ni Mona na nakalagay sa likod ng sasakyan. Mabuti na lang ay tsinek ni Mang Gustin ang sasakyan kaya nakita. Nasa sala yung bag hindi ko na kayo pinakatok kagabi dahil baka tulog na kayo.”

Natigilan ako sa sinabi ni mama Noemi. May baon pala akong damit at nasa sasakyan pero di ko alam. At ang may alam ay itong matulis kong asawa. Nilingon ko sya at nginusaan. Sakto namang tumingin sya sa akin habang nilalagyan ako ng sinangag sa plato.

“What?” Tanong nya.

“May baon pala akong damit hindi mo sinabi.” Nakangusong sabi ko sabay irap sa hangin.

Ngumisi naman sya. “Nakalimutan ko eh.” Sabi nya habang nilalagyan ako ng hotdog at bacon sa plato.

Tinaasan ko lang sya ng kilay. Duda ako sa nakalimutan nya. Itinuon ko na lang ang pansin ko sa pagkain. Dinampot ko ang kutsara at tinidor.

Tumikhim si mama Noemi. “Anyway anak, tinawagan ko si Elaine para ipaalam sa kanya na ikinasal ka na. Medyo nagtatampo nga dahil hindi mo daw sya sinabihan. Tawagan mo daw sya para i-congratulate ka nya. Gusto din daw nya makilala si Mona.” Sabi ni mama Noemi.

“Ok ma, tawagan ko sya mamaya pagbalik namin ng Manila.”

Si Elaine ay ang bunsong kapatid ni Edward na nasa Amerika. Nakita ko na ito sa mga pictures lang. Kinabahan naman ako na gusto daw ako nitong makilala.

Pagkatapos naming kumain ay nagbihis na kami, makakapagbihis na din ako ng matino dahil may baong damit naman pala ako.

Pumunta muna kami sa bahay namin para magpaalam kay nanay at sa mga kapatid ko. Halatang malungkot sila na babalik na ako ng Manila kasama ang asawa ko. Pero nangako naman kaming dadalaw dalaw dito. At nangako din si Edward na tutulungan ang mga kapatid ko sa pag aaral. Si TanTan nga ay umiiyak pa na yumakap sa akin. Sabi ko na lang sa kanya na mag video call na lang kami.

Bumalik na ulit kami sa hacienda kung nasaan nandoon na daw ang helicopter na sasakyan namin pabalik ng Manila. Helicopter ang sasakyan namin ngayon para mabilis daw. May hinahabol kasi syang ka meeting. Eh kasi namin kung hindi sya lumandi kagabi eh di sana maaga kaming nakaalis. Nagpaalam din kami kay Señor Arseño este lolo Arseño, kay señorito Yñigo, Amira at sa mga kasambahay.

Isang oras lang ang binyahe namin sa ere at nakarating na kami ng Manila. Yun nga lang may hindi kami inaasahang makita sa harap ng condominium.

Si ma’am Clea, ang ex ng amo ko na ngayon ay asawa ko na. Matalim ang tingin nito sa aming dalawa lalo na sa magkahugpong naming kamay.

---

chapter 29

Mona

AKMANG BIBITAW AKO sa hawak ni Edward ng higpitan naman nya ang hawak sa kamay ko. Nilingon pa nya ako at kinunutan ng noo. Napalunok ako ng mas umasim pa ang maasim ng mukha ni ma’am Clea. Mabuti na lang at hindi pa ako naglilihi.

“Sya ba? Sya ba Edward ang pinalit mo sa akin? Tama ba ang sinabi sa akin ni Elaine na nagpakasal ka na at sa babaeng ito pa!” Asik ni ma’am Clea at dinuro pa ako.

Napakagat labi naman ako dahil pinagtitinginan kami ng mga dumadaan. Pati ang mga security personnel na ka-close ko ay nakatingin din sa amin. Malamang ay naririnig nila ang sinasabi ni ma’am Clea. Kaboses pa naman nito yung babaeng halimaw na announcer sa anime na Ghost Fighter.

Tinabig ni Edward ang kamay nito. “Don’t you dare point your finger to my wife.” Mabalasik na sabi ni Edward dito.

Pagak naman itong tumawa. “At talagang proud ka pa. Pinagpalit mo lang ako sa katulong.”

Narinig ko naman ang bulungan ng mga usisero at tumingin pa sa akin ng mapanghusga. Napayuko na lang ako at sumiksik sa tagiliran ni Edward.  Nakakahiya! Baka iniisip nila na totoo ang sinasabi ni ma’am Clea.

“Pwede ba Clea? Wag ka ngang mag eskandalo dito! Nakakahiya!” Mahina pero madiin ang pagkakasabi ni Edward. Nasa tono na ng boses nya ang inis at gigil sa kaharap.

“Huh! Dapat ka lang mahiya Edward! Edward Serrano Alejos, apo ng mayamang haciendero. Anak ng kilalang mayamang negosyante. May ari ng high class na condominium na ito pero walang ka-class class sa piniling babae na ipapalit sa akin.” Malakas ang boses na tuya ni ma’am Clea. Talagang pinaririnig nya sa lahat ng mga naroon. Nakita ko pa ngang may ilang naglalabas ng cellphone para i-video kami pero agad din yung sinawata ng mga security.

Narinig ko namang mahinang napamura si Edward. Ako naman ay hinihiling na bumuka ang lupa at lamunin ako. O pwede ding si ma’am Clea na lang ang lamunin.

“Hindi kita pinagpalit dahil unang una sa lahat wala na tayo bago naging kami ni Mona. O baka gusto mo ring ipagsigawan ko dito na kaya kita hiniwalayan dahil nahuli kitang may kasamang lalaki sa loob ng hotel.”

Napaangat ako ng mukha at napasinghap sa sinabi ni Edward. Pati na rin ang mga taong nakiusyoso ay napasinghap din at kanya kanya ng bulungan. Namutla naman si ma’am Clea.

“Ay kaya naman pala.”

“Dasurb ipagpalit.”

“Ang gwapo gwapo ni sir Edward nakuha pa nyang magloko.”

“Baka naman nagpapalusot lang si sir Edward. Matagal na kaya sila ng girlfriend nya.”

“Hindi rin. Naniniwala ako kay Mr. Serrano. Madalas ko kayang makita yang girlfriend nya sa mga club kasama ang kaibigan nya. May kasayaw at kainuman syang lalaki, sobrang dikit nila.

“Ay malala nga!”

“Correction. Hindi na nya girlfriend yan ex na, may kasama ng iba si Mr. Serrano oh.”

“At infairness, maganda rin naman yang atsay na pinalit.”

Napakagat labi ako sa mga naririnig na mga bulong bulungan. Totoo kaya yung sinabi ni Edward? Kaya sila naghiwalay dahil nahuli nyang nanlalaki tong si ma’am Clea? 

Naging maamo naman bigal ang mukha ni ma’am Clea. “See? L-Lumabas din ang totoo. Ginagamit mo lang yang katulong mo para gantihan ako. Babe, wala na kami Gabriel hiniwalayan ko na sya.”

“What are you talking about? Hindi ko ginagamit si Mona para gantihan kita. Wala na akong pakialam sayo. In fact magkakababy na kami kaya tigilan mo na ko.” Sabi ni Edward sa inis na boses. Mukhang wala na nga talaga syang pakialam kay ma’am Clea. Bored at inis lang ang nakikita kong emosyon sa mukha nya.

Nanlaki naman ang mga mata ni ma’am Clea. “What? Magkakababy na kayo? Buntis yang katulong mo? Oh my gad Edward! Sa kagustuhan mong magkaanak binuntis mo yang katulong mo. Ok fine! Anak ang gusto mo di ba? Hiwalayan mo yang katulong mo bibigyan na kita ng anak na matagal mo ng hinihingi sa akin!” Tungayaw ni ma’am Clea.

Para naman akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi nito. Binuntis nya ako dahil gusto nya talagang

magkaanak

? Pinlano nya ba yun kaya nya ako inayang uminom noong gabing yun?

“Shut up!” Asik ni Edward kay ma’am Clea. “Hindi ko na gustong magkaanak sa’yo. Pasalamat nga talaga ako at hindi kita nabuntis dahil baka hindi pa ako ang tatay nun.” Sabi nya at tinabig si ma’am Clea na nakaawang ang labi. Tinawag nya ang mga security para ilayo sa amin si ma’am Clea. Hinawakan na nya ang kamay ko at inakay papasok ng condominium. Kinausap nya muna ang mga security.

“Sabi ko sa inyo wag syang papasukin di ba?” Sita niya kanila Mang Dodi.

“Yes sir, wala naman po sya kanina, bigla na lang pong sumulpot ng dumating kayo. Malamang po ay inabangan na kayo sa labas.” Paliwanag ni Mang Dodi.

Bumuntong hininga naman si Edward. “Alright, basta ganun pa rin ang bilin ko sa inyo. Wag na wag nyong papasukin si Clea. Sabihin nyo yan sa lahat ng kasamahan nyo na ban pa rin sya dito. Maliwanag?”

“Opo sir!” Sabay sabay na sagot nila Mang Dodi.

Tumango tango naman si Edward at pinabalik na sila sa mga posisyon nila.

“Let’s go wife.” Aya nya sa akin at hinila na ako papunta sa elavator.

Tahimik lang kami sa loob ng elevator pero hawak pa rin nya ang kamay ko. Mabigat ang loob ko, pakiramdam ko may malaking batong nakadagan sa dibdib ko habang paulit ulit na umuukilkil sa isip ko ang mga sinabi ni ma’am Clea kanina na ginagamit lang nya ako para makaganti. Na binuntis lang nya ako dahil gusto nyang magkaanak at ayaw itong ibigay sa kanya noon ni ma’am Clea. Parang may kumukurot sa puso ko. Totoo kaya yun? Naalala ko ang reaksyon nya sa hospital ng malamang buntis ako. Kulang na lang ay magtatalon sya nun sa tuwa. Kaya lang naman nya ako pinakasalan dahil buntis ako eh.

Pagdating namin sa loob ng penthouse ay agad na akong bumitaw sa kamay nya at dire-diretsong pumasok sa kwarto. Sya na ang nagbitbit ng mga gamit namin. Naghilamos ako at nagpalit ng damit pambahay. Tinali ko pataas ang buhok saka lumabas.

Tumayo sya sa pagkakaupo sa sofa ng makita akong lumabas na ng kwarto. May hawak syang cellphone.

“Nagpa order na ako ng pagkain natin para hindi ka na magluto. Meron ka pa bang gustong kainin para maihabol ko.” Sabi nya sa mahinahong boses. 

“Wala, busog pa ko.” Walang ganang sabi ko at dumiretso ng kusina. Ramdam ko ang mga mata nyang nakasunod sa akin.

“Ok, pero kumain ka pa rin.”

Hindi ako sumagot at binuksan ang fridge. Kinuha ko ang tumbler ko na may lamang tubig at ininom. Sinarado ko ang fridge at umupo sa stool chair sa may counter.

“Ayos ka lang?” Tanong nya sa akin at lumapit.

Tiningnan ko sya at tumango.

Bumuntong hininga naman sya at namulsa. “Tungkol ba kanina? Sa mga sinabi ni Clea?”

Kumibot ang labi ko at nag iwas ng tingin.

Nakatingin lang sya sa akin at muling bumuntong hininga. “Kung anuman ang sinabi ni Clea kanina wag mong isipin yun. Wala yung katotohanan.”

Tumingin na ako sa kanya. Seryoso ang mukha nyang nakatingin sa akin.

“Sabi nya binuntis mo ko dahil gusto mong magkaanak. Hindi ka nya pinagbigyan kaya ako ang binuntis mo?”

“That’s not true Mona.”

“Eh bakit mo ko inayang uminom noong gabing yun? Tapos may nangyari sa atin. Ano yun pinlano mo?” May hinanakit na akusa ko sa kanya. Sumasakit na rin ang lalamunan ko dahil parang may nakabara. Naguumpisa na ring maluha ang mga mata ko.

“Of course not! Hindi ko pinlano yun! Inaya kitang uminom dahil bored ako at gusto kong uminom.”

“Bakit mo ko hinalikan?” Sariwa pa sa alaala ko ang nangyari sa amin noong gabing yun. Hindi na siguro yun mabubura sa isip ko dahil yun ang una kong karanasan.

“Kasi naakit ako sayo kaya hinalikan kita.” Diretsong sabi nya habang nakatingin sa akin. Naginit naman ang pisngi ko sa sinabi nya at bahagya akong napayuko.

Lumapit sya at naupo sa katabing stool chair paharap sa akin. “Listen to me wife. Hindi ko pinlano na buntisin ka gaya ng sinasabi ni Clea. Aamin ko gustong gusto ko ng magkaanak. Lagi kong kinukulit noon si Clea tungkol don. Pero ayaw nya akong pagbigyan dahil ayaw pa nyang magbuntis. Yung nangyari sa atin, kagustuhan ko yon hindi dahil gusto kitang mabuntis kundi dahil gusto kita.”

Nag angat ako ng tingin sa kanya. “Gusto mo ko?”

Tumango sya. “Sinabi ko na sa’yo noon di ba? Hindi ako humahalik sa babaeng di ko gusto. Sa tingin mo bakit kita laging hinahalikan? Bakit laging may nangyayari sa atin? Dahil gusto kita.”

Napakagat labi ako sa sinabi nya. May parte sa puso ko ang nagbubunyi pero may parte ding nagdadamdam.

“Pero si ma’am Clea ang mahal mo.” Usal ko.

Kumunot ang noo nya. “Sino may sabi sayong mahal ko sya?”

“Ako. Matagal mo na syang naging nobya, eh di malamang minahal mo sya o kaya mahal pa.” Nakangusong sabi ko.

Bumuntong hininga sya. “Yeah minahal ko sya noon, pero hindi na ngayon. Wala na akong nararamdaman sa kanya kundi inis na lang dahil hindi nya pa rin ako tinitigilan.” Napapalatak na sabi nya. 

“Ako? Mahal mo ba ako?” Tanong ko sabay kagat labi. Ewan ko kung saan ko hinugot ang tanong na yun.

Tumitig sya sa akin. “Ako ba, mahal mo?” Balik tanong din nya na ikinasinghap ko.

Hindi ko inaasahan na itatanong din nya sa akin yun. “H-Hindi ko alam.”

Hindi ko naman talaga alam kung mahal ko ba sya o ano. Pa’no ba malalaman kung mahal ko sya? Ang alam ko lang nasasaktan ako sa mga sinabi ni ma’am Clea kanina at alam kong mas lalo akong masasaktan kapag sinabi nyang mahal pa nya ito at pinlano nya talagang buntisin ako. Pero hindi daw yun totoo sabi nya.

“Pero gusto mo ko.” Sabi nya na may tonong sigurado sa boses.

Tinaasan ko sya ng kilay at nginusuan.

Tinaasan din nya ako ng kilay. “Aminin mo na, tatanggi ka pa eh halata namang may gusto ka rin sa akin.”

“Oo na! May gusto na ako sa’yo.” Nagiinit ang pisnging sabi ko sabay irap sa hangin.

Ngumisi naman sya pero agad ding nagpormal ng mukha.

“I admit matagal na akong attracted sa’yo nagtatrabaho ka pa lang sa mansion. Hindi ko lang pinapansin yun noon dahil girlfriend ko pa si Clea at inis din ako sa’yo dahil palasagot ka sa akin. Kaya siguro madali na rin sa akin na magustuhan kita. Na sayo ang lahat ng katangian ng babaeng gusto kong maging ina ng mga anak ko, ang babaeng makakasama ko habang buhay hanggang sa pagtanda. Hindi ka mahirap mahalin Mona. Ngayon pa nga lang meron na akong nararamdaman sa puso ko na ngayon ko lang naramdaman. Ikaw lang ang nagparamdam sa akin nito. At pinapangako ko sa’yo bilang asawa mo magiging tapat ako sayo. Sa’yo lang at sa baby natin, sa mga magiging baby pa natin iikot ang mundo ko.”

Hinawakan nya ang kamay ko at marahang pinisil habang hindi inaalis ang mata sa akin.

“Isang bagay lang ang hihilingin ko sa’yo, turuan mo rin ang puso mong mahalin ako dahil ako unti unti na kitang minamahal.” 

---

chapter 30

Edward

HABANG BREAKTIME ay tumitingin tingin ako ng bahay sa brochure. Binabalak ko ngang magpagawa na lang, kaya lang ay matatagalan pa bago ito matapos. Ayoko namang madaliin ang paggawa dahil hindi maganda ang kalalabasan. Balak ko kasing lumipat kami ni Mona sa sarili naming bahay pagkapanganak nya at ilang buwan na lang yun. Ng wala akong matipuhan sa brochure ay sa mismong website na lang namin ako tumingin tingin. Ayoko ng masyadong malaki ang bahay na tipong hindi na kami nagkikita kita ng magiging mga anak ko. Pero tatanungin ko muna si Mona kung anong klaseng bahay ang gusto nya. Bilang mag asawa na kami ay hindi na pwedeng ako lang ang magdesisyon. Kailangan may say din sya.

Isang linggo ang nakaraan matapos naming mag usap ng masinsinan ay masasabi kong  may pagbabago na sa samahan namin ni Mona. Naging mas malapit na kami. Nararamdaman kong hindi na rin sya ilang sa akin. Yun nga lang hindi pa rin nagbabago ang pamimilosopo nya sa akin minsan. Pero nakakasanayan ko na rin. Yun na sya eh. Madalas ko din syang mamiss kaya madalas ko din syang tawagan. Naiinis lang ako kapag matagal nyang sagutin. Kung dati hindi ako nagi-fb ngayon ay madalas na para bantayan sya. Habang tulog pa nga sya kaninang umaga ay pinakialaman ko ang cellphone nya. Alam ko naman ang email at password nya dahil hiningi ko. Wala naman syang nagawa, dahilan ko ay mag asawa na kami kaya dapat may access ako sa fb nya ganun din sya sa akin. Binago ko kanina ang apelido nya pati status at tinag sa akin. Hindi pa yata sya nag o-online dahil wala pa syang react o comment, hindi pa rin sya nagcha-chat. May ilan ng nagcocoment na mga kaibigan nya at halatang nagulat. Nagcomment din ang kapatid ko at mga kamag anak na ang iba ay nagulat din. Ganun din ang mga ilang kaibigan at mga empleyado ko.

Ano kayang ginagawa nya? Katatapos lang nyang mananghalian.

Karaniwan kasi pagkatapos nyang mananghalian ay nakikita kong online sya. Kanina nga ay magkavideo call pa kami habang kumakain. Naputol lang dahil maghuhugas pa sya ng pinggan. Siguro ay natutulog na. Takaw tulog na kasi sya na normal lang naman daw sa buntis. Minsan nga tinatanghali na rin sya ng gising. Kaya ako na lang ang gumagawa ng almusal.

Pumunta ako sa contact at dinial ang number nya. Agad naman nya itong sinagot.

“Hello.” Sagot ng malamyos nyang boses sa kabilang linya.

Napakagat labi naman ako ng tila may pumitik sa puso ko at lumakas ang tibok nito. Tumikhim ako.

“What are you doing wife?” Sabi ko sa pinapormal na tono.

“Nakaupo sa sofa.”

Napakamot ako sa kilay sa sagot nya. “Ano pa?”

“

Nagse

-cellphone.“

Napakunot noo ako sa tipid nyang sumagot. Nagse-cellphone daw sya pero hindi naman sya online sa fb. Wala rin naman syang IG. O baka naman nagti-TikTok na rin sya?

“Nagti-TikTok ka?” Tanong ko.

“Hindi ah! Wala akong TikTok.

Nagyu

-YouTube ako.“

Nakahinga naman ako ng maluwag. Akala ko nagti-TikTok sya eh. Alam ko ang TikTok dahil sa kapatid kong si Elaine na mahilig sumayaw sayaw. Palibhasa kasi bata pa. Halos hindi sila nagkakalayo ng edad ni Mona. Tinanggal ko lang ang TikTok sa cellphone ko dahil hindi ko naman yun nabubuksan. Napilitan lang akong i-install yun dahil sa pamimilit ni Elaine para may maglike sa kanya.

“Ano na naman ang pinapanood mo sa YouTube? Raffy Tulfo na naman.” Sabi ko. Sinilip ko ang oras sa relo ko. Ala una kinse na pala. Mayamaya lang ay papasok na ang sekretarya ko.

“Hindi. Katatapos ko lang manood nun kanina. Nanonood ako ngayon ng mga luto luto para naman may iba pa akong alam na

lutuin

.“

Napangiti naman ako. Kahit ano namang lutuin nya ay masarap. Parang sya.

“Ok, basta wag kang masyadong magbabad sa cellphone baka sumakit ang ulo mo.” Paalala ko sa kanya.

“Opo.”

Napailing at napangisi na lang ako sa sagot nya. “O sige na, ibaba mo na.”

Hinintay kong ibaba muna nya ang tawag bago ko pinatay ang cellphone. Sakto namang pumasok ang sekretarya ko na may dalang mga folder.

Mona

NAGKWENTA AKO kung magkano ang magagastos ko sa pagluluto na ibebenta ko sa mga kakilala ko. Syempre ang mga una kong bebentahan ay ang mga kakilala ko dito sa condominium. Gaya nila Mang Dodi at saka ng mga ilang kasambahay na namamasukan din dito na nakakausap ko. Bibili na lang ako bukas ng disposable container sa pamilihan. Yung ipon ko ang gagamitin kong capital. Ayoko nang humingi kay Edward. Mas gusto ko yung sariling pera ko. Ay excited na ako!

Hindi ko pa ito sinasabi kay Edward. Isisekreto ko muna. Kapag pumatok saka ko sasabihin sa kanya. Tutal ayaw naman nya ako pagtrabahuhin eh di ganito na lang. Maghahanap buhay ako sa sariling paraan. Bukas na bukas ay uumpisahan ko na to. Sinulat ko na sa maliit na notebook ang mga ingredients ng ulam na lulutuin ko. Isang putahe muna ang lulutuin ko para masubukan. Mamaya ay icha-chat ko sila isa isa para alukin. Gusto ko sanang i-post kaya lang ay malalaman ni Edward.

Nangingiting binabasa ko ulit ang mga sinulat ko para i-double check kung may nakalimutan ako. Bukas na bukas pagpasok ni Edward ay pupuslit ako sa pamilihan.

Itinabi ko na ang notebook at humilata na sa sofa. Nag log in ako sa fb. Nagulat ako sa dami ng notification. Napakunot noo ako. Anong meron?

Napasinghap ako at napabalikwas ng bangon ng makitang may post ako at nakatag pa si Edward. Pinalitan ang status ko ng married! Pati apelido ko pinalitan! Monalisa Cruz Serrano na ang buong pangalan ko. Umabot na sa isang daan ang comment at halos dalawang daan ang likes. Mga hindi ko kilala ang ibang nagcocoment ng congratulations. Pero isa lang ang nasisiguro ko si Edward ang nagpalit ng status at apelido ko. Eh sya lang naman ang  kaisa isang may alam ng email at password ko. Malamang ay binuksan nya ang fb ko kaninang umaga habang tulog pa ako.

Napanguso ako. Ni hindi man lang ako sinabihan. Paladesisyon talaga.

Binuksan ko ang messenger at tadtad nga rin ng mga chat. Puro bati lang naman. Pero binuksan ko ang chat ni Chris ng may panibago na naman syang chat.

Chris:

Congratulations!

😞

Kasal ka na pala 😞

Ang bilis naman 😞🤧

Pero congrats sayo 🙂

Napakamot ako sa ulo. Hindi ko alam kung ano ang iisipin ko sa mga chat nya. Kung nalulungkot ba sya o natutuwa.

Nagtype ako ng reply.

Ako:

Salamat Chris! 😊

Sineen nya ang chat ko at nakita ko ang tatlong tuldok sa ibaba.

Chris:

😞

Ako:

Bakit? 🙁

Chris:

Huli na ko 😞

Ang

bagal

ko kasi 🤧

Ako:

Huli saan? 🤔

Chris:

Sa panliligaw sayo 😌

Ako:

Manliligaw ka sa akin? 😶

Chris:

Sana

Kaso huli na

Nagpakasal ka na e 😌

Saklap

Napakamot ulit ako sa ulo. Malay ko ba na manliligaw sya. Wala naman syang sinasabi kapag nagkaka-chat kami.

Ako:

Hindi ko alam

Sorry

Hindi ka naman nagsabi noon eh

Chris:

Bakit, kapag sinabi kong liligawan kita

papayagan

mo ba ako? Sasagutin mo ba ako?

Ako:

Hindi. Wala naman kasi akong gusto sayo eh

Chris:

Ang

lupet

mo 🤧

Ang saket ha 🤧💔

Nagalala naman ako. Totoo naman ang sinabi ko na kahit manligaw sya ay hindi ko talaga sya sasagutin dahil kaibigan lang tingin ko sa kanya.

Ako:

Uy sorry na.

Kaibigan lang talaga ang tingin ko sa’yo eh. Ikaw una kong naging kaibigan dito sa Manila. 😔

Chris:

It’s ok. Tanggap ko na kahit masakit 🙂

I wish u a happy life na lang with ur husband.

Ako:

Thank u Chris 😊

Pero friends pa rin tayo ha

Chris:

Oo naman!

Nag usap pa kami sa chat ng kung ano ano. Tinatanong nya ako tungkol sa amin ni Edward. Nagulat din sya ng malamang buntis na ako at binati ako. Nagsabi na nga na magnininong daw sya. Sabi ko na lang oo. Pero syempre tatanungin ko muna si Edward. Naputol lang ang pagcha-chat namin ng magpaalam sya na may gagawin pa.

Sunod ko namang binuksan na chat ang kay Leo na manliligaw ko sa San Agustin. Hindi ko naman sya madalas kinakausap sa chat dahil nauumay lang ako sa kayabangan nya. Madalas ay binubura ko na lang ang mga chat nya para hindi mabasa ni Edward. Tadtad nya ako ng chat pero hindi bati ang bumungad sa akin kundi kadramahan nya na kesyo kaya ayoko syang sagutin ay dahil mas mayaman ang gusto ko. Ambisyosa daw ako. Blahblahblah! Wala akong panahon sa kanya. Pumunta ako sa profile nya at pinindot ang block. Sunod ko namang binuksan ay mga chat nila ate Conching at Berna pati na rin ng mga kapatid ko. Inubos ko ang oras ko sa pakikipagchat sa kanila hanggang sa antukin na ako..

kinabukasan..

NAALIMPUNGATAN ako sa mga maiinit na halik ni Edward sa leeg ko na sinabayan pa ng malaki nyang kamay na humahaplos sa tiyan ko paakyat sa suso ko.

“Mm Edward.. inaantok pa ko..” Paungol na sabi ko at hinawakan ang kamay nyang nasa suso ko at pumipisil.

“Umaga na wife..” Anas nya sa tenga ko habang hinahalik halikan ako sa gilid ng tenga at pisngi.

“Pero inaantok pa ako..” Magaspang ang boses na sabi ko.

Narinig kong tumawa sya at kinabig ako padikit sa kanya. Ang labi nya ay pinapapak na ang batok at balikat ko habang ang kamay nya ay parang kamay ng panadero na minamasa ang mga suso ko. Dama ko din ang malaki at matigas na pagkalalaki nyang bumubundol sa puwitan ko.

“Edward ikalma mo naman yang si junjun mo.” Sabi ko. Naka tatlong round kami kagabi at kung hindi pa ako umangal na inaantok na ay hindi pa sya titigil.

Ang hudyo tumawa lang at mas lalo pang kiniskis ang pagkalalaki nya sa puwitan ko.

“Edward.”

“I want you again wife..” Nanghihibo ang boses nyang bulong sa akin. Ang kamay nya ay bumaba na sa mga hita ko at hinaplos haplos ito paakyat sa pagkababae ko.

“Nakatatlo na tayo kagabi hindi ka pa ba pagod?” Sabi ko ngunit unti unti na rin akong nakakaramdam ng init dahil nasa pagkababae ko na ang kamay nya at humaplos haplos doon.

“No, hindi ako mapapagod na angkinin ka wife.”  Aniya habang ang daliri nya ay humahagod na sa hiwa ko at kumakalabit sa kuntil ko.

“Hmm..” Umalpas ang munting ungol sa bibig ko.

“Basa ka na wife..” Anas nya sa pagitan ng paghalik halik sa balikat ko. Tinaas pa nya ang isang hita ko at naramdaman ko ang matigas na pagkalalaki nyang humahagod na sa basang pagkababae ko. Tuluyan na akong nagising at napukaw na ang init na natutulog sa katawan ko.

“Edward.. umaga na.” Sabi ko at humawak sa braso nya.

“Isa lang wife..” Sabi nya. Ramdam kong nasa bukana ko na ang ulo ng pagkalalaki nya.

Nilingon ko sya sa likuran ko. “Isa lang ha, kapag humirit ka pa hindi tayo tabi matulog mamaya.”

Tumawa sya. “Yes wife. Pinagbabantaan mo na ako ngayon ha, umaangas ka na.” Natatawang sabi nya sabay ulos ng pagkalalaki nya ng dahan dahan sa lagusan ko.

“Ohh..” Daing ko ng maramdaman ko ulit ang kahabaan at katigasan nya sa loob ko.

“Hmm you’re still tight wife ah!” Daing din nya at nagumpisa ng gumalaw. Labas masok ang pagkalalaki nya sa loob ko. Mabagal lang sa umpisa hanggang sa bumilis na. Hinawakan pa nya ang hita kong nakataas habang umuulos sya.

“Ahh Edward hmmm..” Impit na ungol ko at kumagat labi. Nilukob na ang buong pagkatao ko ng sarap at init na dulot ng pagiisang katawan namin.

“Ughh fuck wife! Fuck, you feel so good nghh! You feel so fucking good around my cock! Shit! Ahhh!” Paangil na ungol nya at mas diniinan pa ang pagulos.

Napapaikot naman ang mga ko at napapanganga. Alam kong anumang sandali ay lalabasan na ako.

Ipinatong nya ang hita ko sa hita nya. Naramdaman ko ang daliri nyang kumikiskis sa kuntil ko na nakadagdag lang sa sarap na tinatamasa ko. Habang ang isang kamay nya ay pumipisil sa suso ko.

“Ahh hmm ahh! Ang sarap Edward!” Di ko napigilang ibulalas.

Sumubsob sya sa batok ko at mas lalo pang binilisan ang bawat ulos. Umuuga na nga ang kama at humahampas na sa pader.

“Ahhh Edward! Nghhh!” Impit kong ungol ng sa isang madiing ulos nya ay nilabasan ako. Nanigas at nangatal ang katawan ko.

Akala ko ay tapos na kami pero hindi pa pala. Dahil nagpalit lang ng pwesto si Edward ng hindi hinuhugot ang pagkalalaki nya sa akin. Nasa pagitan na sya ng hita ko at hawak ang bewang ko. Nagumpisa na ulit syang umulos.

“Ahh Edward, scam ka talaga eh. Sabi mo isa lang.” Angal ko sa pagitan ng pagungol. Medyo sensitibo pa ang pagkababae ko dahil katatapos ko lang.

“Yeah, pero hindi pa ako nilalabasan wife.” Nakangising sabi nya at binilisan ang paggalaw habang nakatingin sa akin ang mapupungay na mga mata.

Sabi na eh!

Naisahan

na naman ako.

Kaya wala na akong nagawa kundi tanggapin na lang ang bawat ulos nya. Masarap naman at wala akong ibang gagawin kundi ang bumukaka at humiga. Yun nga lang sadyang maingay sya kapag ganitong nagtatalik kami. Pero ayun sa nabasa ko sa internet, maingay daw ang lalaki sa kama kapag sarap na sarap ito sa kapartner nya.

Ako lang to.

---

Thank u sa lahat ng mga comments nyo at votes. Binabasa ko lahat ng comment nyo guys. Kung may time lang ako rereplayan ko kayo. Pasensya na kung medyo slow update tayo ngayon. Busy lang talaga ako sa work at sinisingit ko lang ito kapag breaktime o may free time. 🤗♥️

chapter 31

Mona

“YUN OH! Laing! Ang sarap nito!” Bulalas ni ni kuya Caloy ng iabot ko na sa kanya ang order nyang laing.

Laing kasi ang menu ko for today ayon na rin sa request nila. Karamihan kasi sa kanila ay mga taga probinsya at namiss ang mga ganitong pagkain. Pangatlong araw ko na tong nagpapaorder ng nilutong ulam ko. Kahapon ay mechado ang niluto ko at kinse silang umorder, taga dito lang din naman sa condominium ang mga customer ko. Sila Mang Dodi, Mang Gilbert, kuya Caloy at iba pang mga security personnel pati na rin ang ilang mga kasambahay na dito rin namamasukan. Sinubukan ko lang muna talaga kung magugustuhan nila. Eh nagustuhan naman nila. Dahil bukod sa masarap daw mura pa. Natuwa nga sila dahil may iba na silang pagbibilhan ng murang ulam. Mahal nga naman kasi kapag umorder sa labas.

“O yung sa akin, baka magkaubusan.” Ani Mang Dodi habang inaabot ang bayad nyang singkwenta. Singkwenta kasi ang isang order ng laing. Aba hindi na sila lugi dyan dahil maraming sahog yan at maanghang gaya ng request nila.

“Wag kang magalalala Mang Dodi hindi ka mawawalan dahil nakapangalan na sa’yo yan.” Sabi ko at kinuha sa dala kong malaking eco bag ang disposable container na may pangalan nya sabay abot sa kanya kasama ng sukli.

Nakita ko naman na tinikman ni Mang Gilbert ang order nyang laing. Tumingin sya sa akin at nagthumps up. Sya ang unang nag request ng laing. Taga Bicol kasi sya at namiss na raw kumain ng laing.

“Lasang authentic ma’am Mona, kuhang kuha mo ang timpla. Dami pang sahog at tamang tama ang anghang. Masarap!” Puri nya at sumubo ulit bago tinakpan. Trenta minutos pa kasi bago ang lunch break nila.

“Wag mo na akong tawaging ma’am Mang Gilbert, at saka salamat.” Ngiting ngiting sabi ko.

Simula kasi ng malaman nila na asawa na ako ni Edward na amo nila ay ma’am na ang tawag nila sa akin. Sinabihan ko nga sila na Mona na lang dahil pare-parehas lang naman kami.

Isa isa na ring naglapitan sa akin ang mga ilang security personnel para kunin ang order nila. May iba pang lumapit at naghanap kaso wala na. Saktong bente lang kasi ang pa order ko.

“Wala na? Ang daya nyo naman!” Sabi ni ate Me-an na isa rin sa mga security personnel. Medyo titibo-tibo ito at may pagkasiga pero mabait naman.

“Sakto lang kasi ang paorder ko ate Me-an.” Sabi ko.

“Bakit hindi nyo naman ako sinabihan ma’am, paborito ko rin yang laing eh.” Nakangusong sabi nito.

“Nagpasabi ako kahapon dito kanila Mang Dodi na tanungin kayo kung gusto nyo, di ka ba sinabihan?”

“Hindi nila ako sinabihan ma’am.”

“Wala ka kasi kahapon, tsismis ka kasi ng tsimis.” Sabi ni kuya Caloy.

“Ang dadaya nyo talaga, ang mahal pa naman ng ulam sa canteen at sa labas.”

May canteen din kasi dito sa condominium, yun nga lang mas mahal pa sa labas ang pagkain. Isang beses lang ako bumili doon  nung unang mga araw ko dito. Hindi na ako ulit bumili dahil ang mahal.

“O sige ganito na lang, add nyo ko sa fb tapos isasali ko kayo sa gc para doon nyo malalaman kung ano ang iluluto ko kinabukasan tapos pwede kayong magpareserve.” Sabi ko.

Nagsipag sangayunan naman sila. Sinabihan ko rin sila na sabihan pa ang iba nilang kasamahan. Balak ko kasing dalawang klaseng ulam na ang lulutuin ko bukas.

NGITING NGITI ako habang binibilang ang benta ko. Ayos!

Makakapagipon

ulit ako.

Makakapagpadala

na ulit ako kanila nanay.

Hindi porke’t nangako si Edward na tutulungan nya ang pamilya ko eh papetiks-petiks na ko. Iba pa rin yung sarili mong pera ang itutulong mo sa pamilya mo. Bago nga kami bumalik dito sa Manila ay binigay ko ang kalahati ng ipon ko kay nanay pang puhunan nya sa pagtitindahan na inumpisahan na nga nya. Yung kalahati naman ng ipon ko ay heto na nga pinapalago ko sa munti kong business. Kahit hindi ako nakapag kolehiyo may diskarte naman ako. Diskarte naman talaga ang kailangan sa pang araw araw na pamumuhay.

Hmm ano kaya ang lulutuin ko bukas?

Kinibot kibot ko pa ang labi habang nagiisip. Nakapag binagoongang baboy na ako, mechado at laing ngayon.

Hmm

dinuguan

kaya at saka isda naman? Para naman hindi sila

manawa

sa puro karne. Pwedeng

paksiw

na bangus o kaya

escabecheng

tilapya

. Pwede ding may sabaw.

Napakamot ako sa ulo. Ito lang siguro ang poproblemahin ko. Ang mag isip kung ano naman ang iluluto kinabukasan. Pero sabi naman nila kahit ano daw basta masarap at kaya ng bulsa.

Naghikab ako. Nakaramdam na ako ng antok. Tiningnan ko ang oras sa wall clock. Mag a-alas dos na pala. Inipit ko ang ballpen at pera sa loob ng maliit na notebook at sinara. Mamaya ko na lang iisipin kung anong gagawing luto sa isda. Matutulog muna ako.

Tumayo na ako sa pagkakasalampak sa carpet at lumapit na sa sofa sabay higa..

kinagabihan..

SARAP NA SARAP ako sa ulam kong laing. Nagtira din ako para sa akin. Si Edward naman ay nilutuan ko ng adobong baboy na tuyo. Isa rin yun sa paborito nya. Gaya ko ay magana din syang kumain. Buti pa nga sya kahit malakas kumain hindi nananaba. Eh ako, ramdam kong nadadagdagan ang timbang ko. Bumibilog na nga ang mukha ko.

“Sya nga pala wife, next week ang balik natin sa clinic.” Untag nya sa akin habang sumasandok ng laing. Kanina weird na weird sya sa hitsura ng laing. First time daw nyang makakita ng ganung klaseng ulam. Pero ngayon nakakailang sandok na sya ng kutsara.

“Alam ko po.” Sabi ko sabay subo ng pagkain.

Tumingin sya sa akin. “I’m sorry kung medyo busy ako lately at late na minsan umuwi. Marami lang talagang trabaho sa office. Hindi na tuloy tayo nakakapapamasyal.” Sabi nya na may tonong panghihinayang sa boses.

“Wala yun! Naiintindihan ko naman. Ganun talaga sa trabaho lalo na bukod sa negosyo mo ay tinutulungan mo pa si mama magpatakbo ng negosyo ng pamilya nyo.” Wala namang problema sa akin yun kung busy sya minsan. Ganun talaga kahit sino naman. Kapag late syang uuwi ay tumatawag naman sya.

Tumaas ang sulok ng labi nya at binigyan ako ng tingin na tila naaaliw sa akin.

“Kamusta ka naman dito? Hindi ka ba nabobored? I’ve told you sumama ka sa akin minsan sa opisina para hindi ka nag iisa dito.” Aniya.

Minsan nya akong inaaya sumama sa kanya sa opisina nya. Wala daw kasi akong kasama dito. Anong tingin nya sa akin bata? Buntis lang ako pero kayang kaya ko naman ang sarili ko. At saka hindi naman ako nabobored kasi nga may raket ako na di nya alam.

“Ano naman ang gagawin ko sa opisina mo?” Nakangusong tanong ko.

“Bantayan ako.” Nakangising sabi nya.

Ngumisi din ako. “Ano ka kinder?” Natatawang sabi ko.

Natawa din sya at napailing pero agad ding nagseryoso ng mukha. “I want to spend more time with you wife, kaya lang masyado nga akong busy lately. Kung hindi ako lumuluwas subsob naman ako sa mga papeles sa opisina ko. Sa gabi na lang tayo nagkikita at nag uusap ng personal. Kaya nga minsan gusto kitang isama sa opisina kapag nandoon lang naman ako. Atleast kahit may ginagawa ako nakikita kita.”

Napakagat labi ako sa mga sinabi nya. Kakaiba ang dating nun sa puso ko. At ngayon nga ay parang may naghahabulang daga sa loob sa bilis ng tibok nito. Namimiss ko rin naman sya. Napapawi lang ang pagkamiss ko sa kanya dahil natutuon ang atensyon ko sa raket ko ngayon. Medyo nakaramdam din ako ng guilty dahil hindi ko sya pinagbibigyan na sumama sa office nya.

“Sige na nga, next time sasama na ako sa’yo sa office mo. Siguro next week pagkagaling natin sa check up.” Sabi ko. Sasabihin ko na lang sa mga customer ko na wala akong luto ng araw na yun.

“Really?” Nagniningning ang mga mata nyang tanong sa akin.

Tumango tango naman ako at ngumiti sa kanya. “At saka namimiss din kita.” Sabi ko.

Ngumiti sya hanggang sa naging ngisi. “Well, kailangan patunayan mo yan mamaya sa kwarto.” Aniya at naging pilyo ang kislap ng mga mata.

Nabura naman ang ngiti ko. “Binabawi ko na pala.”

Nabura din ang ngisi nya at tinaasan ako ng kilay. “Wala ng bawian sinabi mo na eh.”

“Ang sinabi ko lang namimiss kita.” 

“Well kailangan mo ngang patunayan yun, ako nga pinapatunayan ko sa’yo kapag namimiss kita eh.” Pangongonsensya nya.

Sumimangot ako. Heto na naman sya.

Hanggang sa matapos kami sa pagkain ay nagkukulitan pa rin kami. Kung sya mabilis mapikon ako naman mabilis bumigay.

---

Short update muna. Antok na si otor nyo. Kailangan ng matulog ng maaga dahil may work pa bukas. Goodnight! ♥️

chapter 32

Mona

MAGKAHAWAK KAMAY kami ni Edward habang papasok sa opisina nya. Nadaanan pa namin ang mga empleyado nya na binati kami. Kiming nginitian ko naman sila at binati pabalik habang itong asawa ko naman ay pormal na pormal ang mukha at tumango lang sa mga ito. Kagagaling lang namin sa clinic at dito nga kami dumiretso gaya ng pangako ko sa kanya noong nakaraang linggo na sasama ako sa kanya dito sa opisina nya. 

“Good morning sir, good morning ma’am.” Nakangiting bati sa amin ng isang babae na nasa lamesa sa labas ng isang malaking pinto.

“May tumawag ba?” Tanong ni Edward dito.

“Ah yes sir, si Mr. Lopez nagpapa schedule po ng meeting sa inyo. Si Mr. Asahi naman po pinapa-follow up yung proposal nya sa inyo.”

Marami pang sinabi ang babae na sa tingin ko ay sekretarya nya. Mga tumawag na nagpapareset ng schedule, nagpafollow up etc. Naririnig ko pa lang parang ako na ang napagod para sa kanya. Busy din pala sya ngayong araw. Mukhang hindi na dapat ako sumama dahil baka makaabala lang ako.

Pagkapasok namin sa opisina nya ay namangha pa ako. Ito ang unang beses na nakapunta ako dito sa opisina nya. Malaki ang loob ng opisina nya at halos puro salamin. Kitang kita ko ang mga nagtatayugang matataas na building sa labas. May malaki syang office table na halatang mamahalin at leather chair. Sa likod nito ay ang malaking bookshelf na punong puno ng mga libro. Meron ding tatlong malaking sofa na kulay gray ang isa ay nakaharap sa office table ang dalawa naman ay magkaharapan. Merong ding pahabang lamesita na salamin at sa gitna ay may nakapatong na bonsai sa maliit na paso. Merong pang chandelier na nakasabit sa kisame na hugis parisukat. Merong ding dalawang malaking paso na may buhay na buhay na halaman sa dalawang gilid nitong opisina.

“Inaantok ka ba?” Tanong nya sa akin.

“Hindi pa naman, pero saan naman ako matutulog kapag inantok ako. Alangan namang dito ako sa sofa matulog, eh baka mamaya may bisita kang dumating.” Sabi ko. Bagama’t mukhang masarap humilata sa malapad na sofa pero nakakahiya namang doon matulog baka may dumating na bisita.

Hinawakan nya ang kamay ko lumapit kami sa bookshelf. Hinugot nya ang isang makapal na libro na kulay pula at may parang pinindot sa loob. Napaawang ang labi ko ng gumalaw ang kalahati ng shelf at parang pintong bumukas. Tumambad sa akin ang parang kwarto. May queen size na kama sa loob.

“Wow, may kwarto ka pala dito sa opisina mo.” Manghang sabi ko ng makapasok na kami sa loob. Hindi ito kasing laki ng kwarto sa penthouse pero sosyal pa rin ang hitsura sa loob.

“Dito ako minsan natutulog kapag hindi na nakakauwi.” Sabi nya.

Naalala ko yun noong hindi pa kami mag asawa, minsan hindi nga sya nakakauwi kapag nag o-overtime sya. So dito pala sya natutulog.

Napataas ang kilay ko ng may sumagi sa isip ko. “Pinatulog mo na dito si ma’am Clea?” Di ko napigilang itanong.

Kumunot ang noo nya. “Of course not! Hindi nya alam na may secret room ako dito. Bakit mo naitanong? Nagseselos ka no?” Nakangisi ng sabi nya.

Napanguso ako. “Hindi no! Bakit naman ako magseselos eh asawa mo na ko.” Sabi ko sabay kagat labi ng marealize kung ano ang sinabi.

Hinapit nya ako sa bewang. May pilyong ngiti na naglalaro sa kanyang labi. Ang mata ay gumagala sa mukha ko at nag tagal sa labi ko. Napalunok naman ako kasabay ng mabilis na tibok ng puso ko ng unti unting bumaba ang mukha nya. Pumikit ako ng gahibla na lang ang layo ng mga labi namin.

“Sir, nandito na po yung report na pinapakuha nyo.”

Agad ko syang naitulak ng marinig ko ang boses ng sekretarya nya. Sya naman ay napamura.

Ano bayan? Istorbo naman!

Napanguso ako. Kumunot naman ang noo nya sabay ngisi.

“Later wife.” Aniya at hinawakan ang kamay ko. Lumabas na kami ng secret room nya at muli nya itong sinarado. Naghihintay sa harap ng office table nya ang sekretarya nya na Lydia ang pangalan. May dala dala itong folder. Mabait itong ngumiti sa akin. Nginitian ko din sya.

“Doon muna ako sa sofa.” Paalam ko kay Edward.

“Alright.” Hinalikan nya muna ako sa sentido bago binitawan. Naginit naman ang pisngi ko dahil nakatingin sa amin ang sekretarya nya na nangingiti.

Iniwan ko na sya at naupo na lang sa sofa. Nag usap naman sila ng sekretarya nya tungkol sa report. Hinayaan ko na lang sila at kinuha na lang ang cellphone sa shoulder bag. Ang sabi ni Edward ibibili daw nya ako ng bagong cellphone, yung kagaya daw ng sa kanya. Ang sabi ko wag na, sayang naman tong cellphone ko. Maayos na maayos pa naman. Nag log in ako sa fb ang kaso wala pala akong data. Napakamot ako sa ulo at tumingin kay Edward at sa sekretarya nya na busy sa pagsusulat. May wifi naman siguro sila dito.

Tumingin sa akin si Edward at kumunot ang noo.

“Yes wife, do you need anything?” Tanong nya.

Muli akong napakamot sa ulo. “May wifi ba dito? Pa-connect naman wala akong data eh.” Sabi ko.

Ngumisi naman sya. “Give me your phone.”

Lumapit naman ako sa kanya at inabot ang cellphone ko. Kinuha naman nya ito at kinonek sa wifi nila. Ng matapos ay binalik nya sa akin ang cellphone ko.

“Salamat.” Nakangiting sabi ko at bumalik na sa sofa.

Lumipas ang mga oras na abala na sa trabaho nya si Edward habang ako naman ay ginugol ang oras sa kaka cellphone. Paminsan minsan ay kinakausap nya ako at tinatanong kung nagugutom.

Tuwang tuwa ako sa pinapanood ko sa YouTube at hindi ko mapigilang tumawa ng malakas.

“Ay sorry po!” Sabi ko at tumingin kay Edward na nag angat ng tingin sa akin mula sa binabasa nyang report. Ngumisi lang sya at napailing iling.

Mariin kong nilapat ang labi at nag peace sign sa kanya. Nakakahiya ang ingay ko. Baka nakaistorbo na ako. Iniba ko na lang ang pinapanood ko at nilipat na lang sa mga cooking show.

Ng dumating ang tanghalian ay sa labas na kami kumain, sa isang restaurant kung saan puro Filipino dishes ang nasa menu. Nagkaroon tuloy ako ng mga idea sa mga susunod kong lulutuin. Masasarap din ang lutong ulam sa restaurant.

Napapansin kong patingin tingin sa amin ang ilang customer na kumakain din sa restaurant, lalo na ang mga babae. Hindi pala ako kasama sa tinitingnan nila. Si Edward lang pala na ASAWA ko ang tinitingnan nila. Napasimangot ako. Ang lagkit ng tingin ng mga babae sa kanya. Hindi nya iyon napapansin dahil abala sya sa pagkain at pag estima sa akin. Pero nakaisip ako ng paraan para sirain ang pantasya nila.

“Ano kaya ang gender ni baby natin? Nae-excite na ako malaman.” Untag ko sa kanya sa medyo malakas na boses na maririnig ng mga babaeng customer na malapit sa amin na tingin ng tingin sa kanya.

Nag angat ng mukha sa akin si Edward at tila nangingislap pa ang mga mata dahil sa sinabi ko. Damang dama ko pagkasabik nya sa baby namin. Halos sya nga lang ang kausap ni doktora kanina.

“Soon wife, malapit na nating malaman ang gender ni baby. Ikaw ba, anong gusto mong gender ni baby? Gusto mo ba girl muna o boy?” Aniya na bakas sa boses ang excitement.

Pasimple ko munang nilingon ang mga babaeng tumitingin sa kanya. Mga nakangiwi at nakasimangot na ang mga ito.  Mga mukha silang nalugi. O narinig nyo yun? Wife daw oh! Huh! Kala nyo ha! Akin lang yan!

Maghanap

kayo ng inyo.

“Ayos lang naman sa akin kahit ano, basta malusog at walang sakit.” Sagot ko sa kanya.

Tumango tango naman sya. “Kapag nalaman na natin ang gender ni baby, saka na tayo bumili ng mga gamit nya.” Suhestiyon nya.

Tumango tango na rin ako. Sa totoo lang mas excited pa sya sa akin sa paglabas ni baby. Excited din naman ako kaya lang ay nahahaluan ng kaba at takot. Syempre hindi biro ang manganak.

Ng matapos na kaming kumain ay pumunta muna kami sa katabing mall at naglakad lakad para na rin magpababa ng kinain. Ng makakita sya ng isang store na puro gamit ng mga baby ay pumasok kami at tumingin tingin. Parang gusto na nga nyang bumili eh, pinigilan ko lang. Hintayin muna namin ang gender reveal ni baby bago bumili.

Saktong pagpatak ng ala una ay bumalik na kami ng opisina. Medyo late na nga kami at nag aabang na ang sekretarya nya sa pinto. Back to work na uli sya. Ako naman ay back to cellphone ulit.

Panay na ang hikab ko. Inaantok na ako. Mga ganitong oras talaga ako nakakaramdam ng antok. Kahit pigilan ko ang sarili kong matulog ay bumibigat talaga ang talukap ko. Naalala ko ang kama sa secret room ni Edward. Parang tinatawag ako nito. Pinatay ko na ang cellphone at lumapit kay Edward. Sinabi ko sa kanya na inaantok na ako. Tumayo naman sya binuksan ang secret room nya. Hinatid pa nya ako sa loob.

“Kung may kailangan ka tawagin mo lang ako ok, kung lalabas ka naman pindutin mo lang ito.” Pinakita nya sa akin ang itim na bilog na pindutin sa gilid ng pinto slash bookshelf.

Tumango tango naman ako sa kanya at muling humikab. Antok na antok na ako. Ngumiti sya at hinalikan ako sa pisngi.

“Sige na matulog ka na.” Malambing na sabi nya at hinaplos haplos pa ang pisngi ko.

“Ok, wag kang masyadong magpakasubsob sa mga papel baka maging kamukha mo na sila.” Sabi ko sabay hikab.

Natawa naman sya at pinisil ang pisngi ko. “Antok lang yan, matulog ka na.”

Tumango tango ako at tinungo na ang kama. Pinatong ko ang cellphone sa night stand. Umupo ako sa kama at hinubad muna ang doll shoes saka humiga. Lumapit naman sya sa akin at hinila pataas ang kumot hanggang bewang ko. Pumikit na ako dahil hindi ko na kayang labanan ang antok. Naramdaman ko pa ang malaking kamay nyang humahaplos sa buhok ko..

“Hindi talaga kami makapaniwala na hiwalay na kayo ng anak ko iho. Nakakapang hinayang dahil ilang taon din ang inabot ng relasyon nyo. Ikaw nga ang pinaka matagal na nakarelasyon ng anak ko. Kasal na lang ang kulang sa inyo.”

“Kaya nga nakakapanghinayang talaga, maganda pa naman ng chemistry nyong dalawa at maraming naiinggit sa inyo. Akala ko kayong dalawa ang magkakatuluyan pero hindi pala.”

Naalimpungatan ako sa mga boses na nag uusap sa labas. Kinusot kusot ko ang mga mata ko. Anong oras na ba? Kinuha ko ang cellphone na nakapatong sa night stand. Binuksan ko ito at tiningnan ang oras. Alas kwatro na pala. Halos dalawang oras din akong nakatulog.

Kinamot ko ang leeg. Nauuhaw ako. Hinawi ko ang kumot at sinuot ang doll shoes. Tumayo ako at lumapit sa pinto. Pero imbes na pindutin ang bilog na pindutan ay napakamot na lang ako sa ulo. Nakakahiya namang lumabas dito na may bisita sa labas.

“Is it true iho na ang katulong mo ang ipinalit mo kay Clea? Alam mo bang iyak sya ng iyak ng malaman nyang nagpakasal ka sa katulong mo at nabuntis mo pa.”

Natigilan ako ng marinig ang sinabi ng isang ginang. Binanggit nya ang pangalan ni ma’am Clea.

“Hiwalay na po kami ng anak nyo ma’am bago naging kami ng asawa ko.” Sabi ni Edward sa pormal na boses.

Ah so nanay pala ni ma’am Clea yung ginang.

“Oh well, pero katulong ang inasawa mo imbes na ang anak ko. I’m sorry to say this pero bumaba yata ang taste mo sa babae iho, ginto na naging bato pa. I’m sure hindi natutuwa si Noemi sa nangyayari sa’yo ngayon.” Anang ginang. Bagama’t mabait ang boses ay nanguuyam naman ang mga salitang lumalabas sa bibig nito.

Hindi ko tuloy mapigilan makaramdam ng pait sa dibdib ko. Bumuntong hininga ako. Alam ko namang may mga taong huhusga sa relasyon namin. Sino ba naman ang mag aakala na ang isang kagaya ni Edward na gwapo at mayaman ay papatol lang sa katulong nya.

“You’re wrong ma’am, my wife is far more precious than anything. It’s very rare to find someone like her. And I’m a very lucky man to have her. Masaya si mama sa aming dalawa at suportado nya kami lalo na at magkakababy na kami.” Dinig kong turan ni Edward.

Napakagat labi ako kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso ko. Parang bulang naglaho ang pait na naramdaman ko sa puso ko kanina.

Narinig ko naman ang halakhak ng isang lalaki na sinundan ng ginang.

“You’re so funny iho, good luck na lang talaga sa’yo. Anyway we have to go na dahil may dadaanan pa kami.” Paalam ng ginang.

Narinig kong bumukas ang pinto. Nakaalis na ang mga bwisita – este bisita.

Akmang pipindutin ko na ang bilog na pindutan ng magsalita si Edward. Tinawag nya si Lydia ang sekretarya nya. Mukhang badmood sya dahil nag iba ang tono ng boses nya.

“Sir?” Anang sekretarya nya.

“Tawagan mo ang Accounting and Finance department. I-cancel mo ang sponsorship natin sa Trade shows and expos ng mag asawang Tuazon.” Maotoridad na utos ni Edward.

“Sir, sigurado po kayo?” Nag aalangang tanong ng sekretarya nya.

“Yes.” Madiin na sabi nya.

“Yes sir.”

Narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pinto. Mukhang nakalabas na ang sekretarya nya. Bumuntong hininga ako at pinindot ang bilog na pindutan. Bumukas ang bookshelf na nagsisilbing pinto at harang sa pagitan ng opisina nya at secret room.

Nakita ko syang nakatayo sa likod ng office table nya. Nakatalikod sya sa akin.

“Edward.” Tawag ko sa kanya.

Lumingon sya sa akin. Napalunok ako ng masilayan ang madilim nyang mukha ngunit agad din yung naglaho at ngumiti sya sa akin..

---

Dapat kagabi ko pa to pinost. Kaso nakatulog ako sa sobrang antok habang nagtatype. Sorna agad 😅

chapter 33

Mona

PATINGIN TINGIN ako kay Edward habang nasa byahe na kami pauwi. Maaga kaming umuwi dahil baka abutan kami ng malakas na ulan. Ayon kasi sa balita ay uulan daw ng malakas. Umaambon na nga sa labas at madilim ang kalangitan. Kasing dilim ng mukha ng katabi ko. Kanina pa sya ganyan sa opisina pagkatapos ng paguusap nila ng mga magulang ni ma’am Clea. Pero kapag titingin naman sa akin ay nagiiba ang mukha nya. Lumiliwanag. Parang ako ang meralco ng buhay nya. Cheret! 

“Edward.” Untag ko sa kanya.

Lumingon sya sa akin. Biglang naglaho ang dilim ng mukha nya.

“Hmm?”

“Ayos ka lang?” Tanong ko sa kanya.

Ngumisi sya. “I’m ok wife, just tired.”

Hindi na ako nagsalita at nginitian na lang sya. Mukha nga syang pagod. Nakakaawa naman.

Malakas na ang ulan ng makarating kami sa penthouse. Kitang kita ko sa floor to ceiling na salaming dingding ang nangangalit na kalangitan at ang pagbuhos ng malakas na ulan. Mag a-alas sais na ng gabi. Ang sabi ni Edward ay mago-order na lang daw sya ng pagkain sa canteen sa baba para hindi na daw ako magluto. Ayos lang sa akin kasi parang tinatamad akong kumilos.

Ng dumating na ang order na pagkain ay kumain na kami..

Kagat kagat ko ang labi habang sinusulat sa maliit na notebook ang mga ingredients na lulutuin kong mga ulam bukas. Nag chat na ako sa gc namin kung ano ang menu bukas at kanya kanya na sila ng pareserve. Infairness, nadagdagan na ang mga customer ko. Siguro isa sa mga araw na to sasabihin ko na kay Edward ang tungkol dito.

Tiningnan ko ang saradong pinto ng library. Nasa loob sya at may kausap sa cellphone. Bukas kasi ang tv dito sa sala. Pwede naman nyang pahinaan pero dahil nanood ako sya na lang ang nag adjust. Hay.. sobrang bait nya talaga sa akin. Araw araw binibigyan nya ako ng dahilan para mahalin ko sya. Kaya paanong hindi ko sya matututunang mahalin.

Makalipas ang halos isang oras ay lumabas na si Edward at nag aya ng matulog. Kahit gusto ko pang manood ay pinatay ko na ang tv at sumama na sa kanya sa kwarto para makapagpahinga na sya..

Isang oras na ang nakakalipas dilat na dilat pa rin ang mga mata ko. Samantalang ang katabi ko ay halatang malalim na ang tulog. Pagkatapos ng matamis na halik na pinagsasaluhan namin ay nag goodnight na sya at natulog habang yakap yakap ako. Akala ko nga may mangyayari sa amin eh. Nabitin tuloy ako.

Tumingala ako sa kanya. Parehas kaming nakatigilid ng higa paharap sa isa’t isa. Nakaunan ako sa braso nya habang nakayakap ang isang braso nya sa bewang ko. Pinagmasdan ko ang mukha nya. Kahit tulog gwapo pa rin sya. Pointy ang matangos nyang ilong na parang masarap kagatin. Sana mamana ni baby ang ilong nya. Matangos din naman ang ilong ko pero mas gusto ko ang ilong nya. Mapupula ang maninipis nyang labi na napapaligiran ng mga bigote at balbas nyang medyo kumakapal na. 

Bumuntong hininga ako. Hindi pa ako inaantok. Parang may kulang kasi. Bahagya kong ginalaw ang hita ko. Napakagat labi ako ng masagi ang matigas na bagay na nasa gitna ng hita nya. Bigla akong nag init. Napanguso ako habang nakatitig sa mukha nyang payapa. Mukhang pagod sya.

Marahan kong tinanggal ang malaki nyang braso na nasa bewang ko at dahan dahan akong tumayo. Saglit akong natigilan ng gumalaw sya at tumihaya. Napakagat labi ako at pilyang ngumiti habang hinagod ng tingin ang katawan nya. Nakasuot sya ng t-shirt na puti na karaniwang pantulog nya. Hakab ang malapad nyang dibdib na nagtataas baba sa paghinga. Boxer shorts lang din ang pang ibaba nya. Alam kong wala syang suot na brief sa loob. Hindi naman talaga sya nagbi-brief kapag natutulog sa gabi at para din daw easy access sabi nya. May point naman sya.

Hinawi ko ng tuluyan ang kumot. Wala naman sigurong masama kung ako ang mag initiate. Sabi nila Berna at ate Conching, minsan daw gusto ng mga lalaki na ang babae ang nagmamando sa kama. Masubukan nga kung legit. Tahimik akong napahagikgik sa kapilyahan. Mas lalo akong nag init sa kapilyahang binabalak ko at na-excite na rin.

Tinukod ko ang dalawang kamay sa magkabilaang gilid niya at dumukwang. Dinikit ko ang ilong sa leeg nya at suminghot. Hmm ang bango bango talaga nya. Gustong gusto ko ang amoy nya. Kahit kelan naman ay hindi ko pa sya naamuyan ng mabaho. Parang mas mabango pa nga sya sa akin eh.

Inumpisahan kong taniman ng mga magagaang halik ang magaspang na pisngi nya dahil sa balbas pababa sa leeg nya. Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit ang bilis kong mag init ngayon. Pakiramdam ko nga ay basa na ang gitna ko. Mukhang nahahawa na yata ako sa kanya. Ayos lang. Mesherep nemen.

Dahan dahan kong tinaas ang t-shirt nya hanggang sa ibabaw ng dibdib nya. Tumambad sa akin ang malapad nyang dibdib na medyo maumbok at ang tiyan nyang may anim na pandesal. Ohhlala! Palaman na lang ang kulang. Kinagat ko ang labi para pigilan ang pagalpas ng hagikgik. Hinaplos ko ang malapad na dibdib nya pababa sa tiyan nyang may anim na pandesal. Tumingin ako sa mukha nya. Malalim pa rin ang paghinga nya.

Pinagpala muna ng kamay ko ang katawan nya at tinaniman din ng magagaang halik. Dati kapag nag tatalik kami hanggang haplos lang ako sa dibdib, tiyan at mga braso nya. Sya ang laging nasa ibabaw ko at gumagalaw habang ako ay nakahiga lang at sarap na sarap. Ngayon sya naman ang pasasarapin ko. Wala akong masyadong alam sa kung paano sya paliligayahin pero nakakapanood naman ako sa netlix ng mga medyo erotic na movie kaya kahit paano ay may ideya ako. Nahihiya naman akong manood ng porn dahil baka mawindang ako at tuluyang liparin ng hangin ang natitira kong kainosentihan. Pero next time susubukan ko.

Nasa garter na ng boxer shorts nya ang mga kamay ko. Nasa tapat na ng mukha ko ang bakat ng pagkalalaki nya. Nakita ko na ito ng ilang beses pero hindi ko pa ito natititigan sa malapitan at nahahawakan.  At ito na ang pagkakataon ko.

Pigil ang hininga at kagat labing hinila ko ang garter ng shorts ng dahandahan. Nakikita ko na ang mumunti nyang mga buhok na trimmed. Napaawang ang labi ko ng masilayan ko na ang pinakapuno ng pagkalalaki nya. Hinila ko pa pababa ang garter hanggang sa nakita ko na ang kahabaan nya. Para namang may bumulong sa akin na dukutin na ito sa loob ng shorts. Napapalunok, kinakabahan at nanginginig ang kamay na pinasok ko ang kamay at hinawakan ang kahabaan nya at nilabas. Mas lalong napaawang ang labi ko habang titig na titig dito. Para akong nakakita ng isang kayamanan. Mainit ito sa kamay at malambot, medyo mabigat din. Hindi pa man ito matigas pero sadyang malaki talaga.

Edward

NAALIMPUNGATAN AKO sa masarap na pakiramdam. May mainit at malambot na kamay na humahaplos sa pagkalalaki ko.

“Hmm..” Di ko mapigilang umungol. Dahan dahan kong minulat ang mata ko.

“Gising ka na pala.” Anang malamyos na boses na kilalang kilala ko.

Nagbaba ako ng tingin. Napasinghap ako at napakurap kurap ng mata. Hindi makapaniwala sa nakikita. Nasa ibaba ko ang asawa ko at hawak hawak nya ang pagkalalaki kong nabubuhay na.

“What the.. Wife! What are you doing?” Bulalas ko at inangat ang katawan. Tinukod ko ang dalawang siko sa kama. Doon ko lang napansin na nakataas ang t-shirt ko hanggang dibdib ko at nakababa nga ang boxer shorts ko habang hawak hawak ni Mona ang pagkalalaki ko at hinihimas himas ito pataas at pababa.

“Sorry nagising kita.” Nakangiwing sabi nya.

Napalunok ako. Nag uumpisa na ring lukubin ako ng init. Fuck! Asawa ko ba to?

“Wife what are you doing? Bakit hindi ka pa natutulog?” Magaspang ang boses na taong ko. Lihim naman akong napamura sa sarili. Baka mamaya bigla nyang ihinto ang ginagawa.

Ngumuso sya. “Hindi ako makatulog eh, parang may kulang.” Sabi nya habang tuloy pa rin ang kamay sa swabeng pagtaas at pagbaba sa kahabaan ko.

Napapikit ako at napakagat labi. Ang sarap ng mainit at malambot nyang kamay sa kahabaan ko.

“Hala! Lalo syang tumigas!” Bulalas nya sabay higpit ng hawak sa kahabaan ko na aking ikinamura. Agad naman nyang binitawan ang kahabaan ko.

“Sorry! Masakit ba?” Nagaalalang tanong nya.

Natawa naman ako. Muntik ko nang makalimutan inosente nga pala itong asawa ko.

“No wife, please touch me again.” Sabi ko sa nakikiusap na tono. Gusto ko muling maramdaman ang kamay nya sa kahabaan ko.

“Sigurado ka? Baka masakit?” Nagaalalangang tanong nya.

“No, it feels good. Touch me again please.”

Hindi na sya muling nagsalita at binalik ang kamay sa kahabaan ko habang nakatingin sya sa akin na tila binabantayan ang reaksyon ko.

“Sabihin mo sa akin kapag masakit ha.” Aniya.

Di ko naman napigilang matawa. Kung alam lang nya kung ano ang nararamdaman ko ngayon. Parang anumang sandali ay lalabasan na ako sa hawak pa lang nya. Fuck! Ibang iba talaga kapag sya ang kasama ko sa ganitong bagay. Masaya na akong ako lang ang gumagalaw sa aming dalawa kapag nagtatalik kami. Walang kasing sarap kapag nagsasanib ang katawan namin at sa totoo lang ay hindi ako nakukuntento sa isa, dalawa o tatlo. Para syang droga, nakakaadik. Madikit nga lang sya sa akin ay parang laging gusto ko syang sunggaban. Kinokontrol ko lang ang sarili ko dahil ayoko namang isipin nya na katawan lang nya ang habol ko.

“Ohh fuck!” Paungol na mura ko ng bahagya na naman nyang pisilin ang kahabaan ko.

“Hala! Parang may lalabas na.” Sabi nya. Tinapik tapik pa ng hintuturo nya ang ulo ng pagkalalaki ko.

Shit!

“It’s your fault wife.” Sabi ko.

Kunot noong tumingin naman sya sa akin. “Bakit kasalan ko?”

Ngumisi naman ako. “Yeah, kasalan mo talaga. Now do me a favor, move your hand.” Utos ko sa kanya. Hinubad ko na rin ang t-shirt ko. Yari talaga sya sa akin ngayong gabi. Inistorbo nya ang pagtulog ko, pwes magpupuyat kami ngayong gabi.

“Heto na, ginagalaw ko na nga.”

“Faster – ahh!”

At agad nga nyang binilisan ang pagtaas baba. Medyo nakaramdam ako ng sakit dahil hindi nga naman sya sanay at bara bara lang ang galaw ng kamay nya kaya natawa na lang ako.

“Malakas siguro ang kiliti mo dito kay junjun, tawa ka ng tawa eh.” Inosenteng sabi nya habang kunot ang noo.

“Pero infairness ha, ang laki talaga nitong junjun mo. Para na ngang pipino.” Komento nya habang nakatingin sa pagkalalaki ko.

Napangisi naman ako sa komento nya. Ni sa hinagap ay hindi ko inisip na gagawin nya sa akin to. Ni minsan ay hindi ko rin hiniling sa kanya na gawin sa akin to. Pero fuck! Parang gusto kong gawin nya lagi sa akin to.

Tinuruan ko na sya ng tamang hand job. Pinalawayan ko muna sa kanya ang palad nya para medyo dumulas at swabe ang pagtaas baba ng kamay nya.

“Mas lalo syang tumitigas.” Komento nya habang focus sa ginagawa.

“Yeah keep going wife.. malapit na ako. Nghh shit!” Sabi ko. Bumibigat na ang paghinga ako. Anumang sandali ay malapit na akong labasan.

Mas lalo pa nga nyang binilisan ang pagtaas baba na sinasabayan pa nya ang bahagyang  pagpisil. Wala ng ibang namutawi sa bibig ko kundi puro ungol at mura.

“Ohh fuck! Yes wife! More more! Ughh yess!”

At ilang hagod pa nya ay tuluyan ng sumambulat ang katas ko. Napatili pa sya ng tumalsik pa ang iba sa mukha nya.

“Ay ang bastos naman ng junjun mo! Nandudura!” Angal nya.

Natawa ako sa sinabi nya pero hindi ko inasahan ang sunod nyang ginawa. Pinitik nya ang ulo ng pagkalalaki ko.

Napamura ako ng malakas.

---

chapter 34

warning! 🔞

Edward

NAPAMURA AKO ng malakas ng pitikin nya ang ulo ng pagkalalaki ko.

Putangina talaga sa tagalog!

Pero mabilis din nawala ang kirot ng himas himasin nya ito habang nagso-sorry sya. Hindi pa rin humuhupa ang init sa katawan ko bagkus ay mas nadagdagan pa. Bumangon ako at kinuha ang tissue sa night stand. Lumapit ako sa kanya at pinunasan ang mukha nyang natalsikan ng katas ko habang natatawa.

Ngumuso naman sya. Di ko na napigilan ang sarili kong halikan sya. Agad din naman syang tumugon sa halik ko. Tuluyan ko ng hinubad ang boxer shorts ko habang sya naman ay tinulungan kong hubarin ang mga damit nya. Akmang ihihiga ko sya sa kama ng pigilan nya ako.

“What?” Kunot noong tanong ko. Baka nagbago na ang isip nya. Hindi pwede.

“Ikaw ang humiga ako sa ibabaw.” Parang wala lang na sabi nya.

Napatanga naman ako at tila nabingi sa sinabi nya. “What?”

“Ang sabi ko ikaw ang humiga ako sa ibabaw.” Ulit nya at tinulak ako pahiga sabay upo sa bandang tiyan ko.

Oh shit! Is this for real?

“Are you sure?” Di makapaniwalang tanong ko. Ano bang nakain nya? Hindi naman sa ayaw ko itong gusto nyang gawin. Heck! Gustong gusto ko at ngayon pa lang ay ramdam ko na ang panginginig ng kalamanan ko. Pero kasi, baka nabibigla lang sya.

Tumango naman sya. “Lagi na lang kasi ikaw ang gumagalaw eh, saka pagod ka di ba. Kaya ako na lang gagalaw.” Sabi nya.

Saglit akong hindi nakapag salita at hinagod na lang ng tingin ang hubad nyang katawan na nasa ibabaw ko. Mas lalo syang pumuti noong dumating sya dito sa Manila. Nagmistulang labanos ang kutis nya. Bahagya din syang nagkalaman dahil kain nga sya ng kain simula ng magbuntis. Sa kabila nun ay mas lalo pang lumitaw ang hubog ng katawan nya. Nagkalaman ang suso nya at mas bumilog ang balakang. Mas naging hot sya lalo. Mas nakakagigil at nakakainit.

“Fine, gawin mo ang gusto mo wife.” Pagsuko ko kasabay ng mas lalong pag igting ng pagkalalaki ko.

“Talaga?”

“Yeah, go on.”

Saglit syang natigilan na parang nag iisip hanggang sa ngumiwi. “Kaya lang, hindi ko alam ang gagawin ko eh. Turuan mo ko ikaw ang expert eh.”

Natawa akong muli sa sinabi nya. Kahit kailan talaga nakakaaliw tong asawa ko. Inutusan ko syang bumaba ng upo sa may balakang ko. Napaungol pa ako ng masagi nya ang pagkalalaki ko. Agad naman syang nag sorry dahil akala nya ay nasaktan ako.

“Hold my cock.” Utos ko sa kanya. Tumalima naman sya at hinawakan ito. Inutusan ko syang iangat ang balakang nya at itutok ang pagkalalaki ko sa bukana nya.

“Wait.” Pigil ko sa kanya at kinapa ang pagkababae nya kung basa na. Paniguradong masasaktan sya kapag hindi sya ganun kabasa.

“Hmm..” Ungol nya habang hinaplos ko ang pagkababae nya.

Basa nga sya pero hindi pa yun sapat. Hinagod ng daliri ko ang hiwa nya at minasahe ng hinlalaki ang clit nya. Napapakislot naman ang balakang nya at napapaungol.

“Mm Edward..”

“Feels good?”

Tumango naman sya. Inabot ko ng isang kamay ang suso nya at minasahe ito. Dahan dahan ko ring pinasok ang isa kong daliri sa basang lagusan nya.

“Ohh hmm..” Impit nyang ungol habang kagat kagat ang labi.

Binilisan ko ang paglabas masok ng daliri ko sa lagusan nya habang nilalaro naman ng kamay ko ang nipples nya. Mas lalo akong nag iinit sa hitsura nyang sarap na sarap sa ginagawa ko. Mas lalo pa syang namasa, naninigas na ang katawan nya tanda na malapit na syang labasan kaya mas binilisan ko pa ang pagdadaliri sa lagusan nya.

“Ahhh Edward! Ahmmmmph!” Nangatal ang katawan at mga hita nya kasabay ng pag agos ng katas nya sa kamay ko. Hinayaan ko muna syang matapos habang hinahaplos ko ang mga hita nya.

“Now you’re ready wife.”

Hinawakan ko ang balakang nya. Itinutok naman na nya ang pagkalalaki kong mas tumigas pa sa bukana nya.

“Ahh Edward ang laki mo.” Bulalas nya ng unti unti nyang upuan ang pagkalalaki ko.

Pigil ko naman ang hininga habang nakatingin sa mga kaselanan naman. Pinagmamasdan ko ang pagkalalaki kong unti unting sinasakop ng pagkababae nya.

“Oh fuck wife, ang sikip mo..” Usal ko.

Kahit kasi ilang beses ko na syang naangkin ay masikip pa rin sya. Kinagat ko ang labi at napapikit ng tuluyan na akong nakapasok ng buo sa loob nya. Damang dama ko ang kasikipan nya at ang init ng loob nya. Napakasarap sa pakiramdam.

“Move your hips wife..” Padaing na utos ko sa kanya.

Kumapit sya sa dalawang braso kong nakahawak sa balakang nya at ginalaw ang balakang. Nangangapa pa sya sa tamang paggalaw kaya giniya ko na sya hanggang sa makuha nya ang tamang tyempo.

Fuck! Ang sarap nyang pagmasdan sa ibabaw ko. Hindi ko talaga naisip na gagawin nya sa akin ito.

“Ugh yess wife, keep moving! Oh shit! Just like that baby!”

“Ahh Edward! Ahh ahhh!” Ungol nya habang nagtataas baba sa pagkalalaki ko.

“Ughh fuck nghh!” Napamura ako kasabay ng paigting ng bagang ko ng igiling pa nya ang balakang. Lalong naipit sa loob nya ang pagkalalaki ko. Para na akong mawawalan ng ulirat sa sarap idagdag pa ang pag ungol nya sa pangalan ko na tila musika sa aking tenga.

“Ohh yess wife! Faster! More! More! Yes yes yesss! Ugh fuck sarap!” Nararamdaman kong malapit na naman akong labasan.

Isang ulos nya, dalawa, tatlo na sinabayan pa nya ng giling ay tuluyan na akong sumabog. Humigpit ang hawak ko sa balakang nya at idiniin ang pagkalalaki ko sa loob nya.

Habol ko ang hininga ng matapos ako. Ngunit ang pagkalalaki ko ay hindi man lang nanlambot sa loob nya at handa na ulit sa susunod na round. Ngayon lang ako nilabasan ng ganito kabilis. At nakakadalawa na ako.

Tumingin sya sa akin, kumagat labi at pilyang ngumiti. Mapupungay ang kanyang mga mata at puno ng sarap.

“Masarap ba hubby?” Nanunuksong tanong nya sa akin.

Parang ibang tao tuloy ang asawa ko ngayon. Pero ayon sa sinabi ni doktora paiba iba ng mood ang buntis, apektado din ang hormones nila. Mabilis daw silang mag init.

“Yes wife, sobrang sarap mo..” Nakangising sabi ko.

“At mukhang ready na ulit si junjun mo, matigas pa rin eh.” Komento nya at nagumpisa muling gumalaw.

Napamura naman ako at bumangon. Pinaikot ko ang isang braso sa bewang nya at kinabig ang batok nya para halikan sya. Yumakap naman ang dalawang braso nya sa batok ko at tinugon ang mapusok kong halik habang smooth syang umuurong sulong sa sa kandungan ko. 

“You’re doing so good wife ahh! Shit!” Ungol ko habang pabilis ng pabilis ang pagindayog nya sa kandungan ko.

“Ahh Edward! May lalabas ahh! Hayan na!”

Napayakap sya sa akin ng mahigpit sabay subsob sa balikat ko habang naninigas ang katawan nya. Dama ko ang mainit nyang katas na bumabalot sa pagkalalaki ko tanda na narating na nya ang sukdulan. Hinaplos haplos ko ang makinis na likod nya at hinalik halikan ang ulo nya.

Humiga ako habang yakap sya at binaliktad ang posisyon namin. Alam kong pagod na sya kaya ako naman.

Pinulupot ko ang dalawa nyang binti sa balakang ko at nagumpisa na akong gumalaw. Sinakop ko ang labi nya at nakulong ang ungol nya sa bibig namin..

Mona

“NAY NATANGGAP nyo na po ba ang padala ko? Pandagdag puhunan nyo yan sa tindahan.” Sabi ko kay nanay na halos sakop na ng mukha nya ang buong screen ng cellphone ko.

Pagkatapos kong kwentahin ang mga napagbentahan ko kanina ng ulam ay nagpadala na ako kanila nanay ng limang libo pandagdag puhunan nya sa tindahan. Di bale sa susunod ay mas malaki na ang ipapadala ko. Gumaganda ang kita ko araw araw. Nadadagdagan din ang mga customer ko na puro empleyado din dito sa condominium.

“Oo anak, salamat. Pero pa’no ka naman dyan? Baka wala ka ng ipon.”

“Ayos lang nay, nakakapagipon din ako. May raket kasi ako dito nay.” Sabi ko sa kanya.

“Raket? Anong raket naman yan anak? Baka kung ano yan ah!”

Natawa ako sa sinabi ni nanay. “Nagbebenta ako ng lutong ulam dito sa condominium nay. Dumadami na nga po ang customer ko eh.”

“Talaga? Aba’y maganda yan anak. Pero alam ba ng asawa mo?”

Napangiwi ako sa tanong nya. “Eh hindi po nay, pero sasabihin ko naman po.”

“Ang mabuti pa sabihin mo na, baka

pagtalunan

nyo pa yan. Tandaan mo na ang bawat gagawin mo ay dapat alam ng asawa mo para hindi

pagmulan

ng hindi

pagkakaintindihan

.“

Napakamot ako sa ulo. Nasermonan pa ako ni nanay.

“Eh sasabihin ko naman po talaga nay, saka gusto ko lang din namang kumita sa sarili kong paraan nay para makatulong sa inyo.”

“Naiintindihan ko naman yun anak. Pero baka napapagod ka ng husto sa pagluluto. Alalahanin mo buntis ka. Saka wag mo kaming masyadong isipin ayos lang kami ng mga kapatid mo.”

“Hindi naman pwedeng hindi ko kayo isipin nay.  Kahit na ba sagot ni Edward ang pag aaral ng mga kapatid ko eh pa’no naman yung pangkain nyo at pangangailangan sa araw araw. Alam kong hindi sasapat ang kinikita ng tindahan sa araw araw.”

“Naku ang anak ko talaga sobrang maaalalahanin. Wala ka namang dapat

ipagalala

anak. Sapat na sapat ang kinakain namin dito at

nabibili

namin ang mga pangangailangan namin sa araw araw.

Pakisabi

pala sa asawa mo na maraming salamat. Yung ATM na binigay nya ay sapat lang sa pangangailangan namin ang kinukuha namin. Syempre nakakahiya pa rin sa kanya.“

Nangunot ang noo ko sa sinabi ni nanay. “Anong ATM nay?”

“ATM. Yung plastic na card na may pangalan ng bangko, pera daw ang laman nun sabi ni Paulina. Binigay yun ng asawa mo bago kayo bumalik ng Manila para daw sa panggastos namin. Ayaw ko ngang tanggapin kaya lang ay mapilit.”

Nagbigay si Edward ng ATM kanila nanay ng hindi ko alam. Bakit hindi nya sinabi sa akin?

Bumuntong hininga ako. “Ganun po ba nay,  sige po ingatan nyo na lang po ang ATM para hindi mawala. Yung pinadala ko sa inyo pandagdag nyo po sa paninda nyo.” Nasabi ko na lang.

“Oo anak, salamat ulit. Wag ka ng masyadong mag alala dito sa amin. Ayos na ayos lang kami. Ingatan mo rin ang sarili mo, wag kang masyadong

magpapagod

ha.“

“Opo nay, mag iingat din po kayo dyan.”

Pagkatapos ng pag uusap namin ni nanay ay nahiga na ako sa sofa. Tumitig ako sa chandelier na nakasabit sa kisame. Bumuntong hininga ako at napanguso. Iniisip ko pa rin ang pagbigay ng ATM ni Edward kanila nanay. Parang sobra na yatang tulong yun. Mamaya nga ay kakausapin ko sya.

---

chapter 35

Mona

TUMIKHIM AKO para kunin ang atensyon ni Edward. Nasa hapag kainan kami at kasalukuyang kumakain ng hapunan.

Nag angat sya ng tingin sa akin at kumunot ang noo.

“Nag video call kami ni nanay kanina, sinabi nya sa akin binigyan mo sila ng ATM.”  Sabi ko sabay subo ng kutsara.

Tumango tango naman sya pero hindi nagsalita at binalik ang atensyon sa pagkain.

“Bakit hindi mo sinabi sa akin?” Nakataas ang kilay na tanong ko.

Muli syang nag angat ng tingin sa akin. “Dahil alam kong tatanggi ka lang.”

Napanguso ako. “Dapat sinabi mo pa rin sa akin.”

“Tapos paga-argumentuhan na naman natin.”

“Eh kasi.. parang sobra sobra na yung tulong mo sa pamilya ko.” Halos pabulong na sabi ko.

“Pamilya natin.” Pagdidiin nya. “At saka hindi sobra sobra yun, kulang pa nga yun.” Dagdag nya sabay subo ng kutsarang punong puno ng kanin.

“Sige na nga, pero tama na yun ha.” Sabi ko sa kanya. Baka mamaya ipagawa pa nya ang bahay namin eh.

Tumingin sya sa akin at ngumisi lang.

Nginusaan ko naman sya. “Seryoso ako.”

Nagkibit balikat lang sya at pinagpatuloy ang pagkain.

---

NGINGITI NGITI ako habang nakasakay sa elevator pabalik ng penthouse. Nakasabayan ko pa kanina ang isang kasambahay na umorder din sa akin ng ulam. Nagchikahan pa kami sa loob ng elevator at ang lakas ng tawa namin. Sinaway pa kami ng isang matandang nakasabayan namin.

Pakanta kanta ako habang binubuksan ang pinto ng penthouse. Sana palaging ganito, araw araw malakas ang benta sa ulam. Hay.. parang gusto ko ng magtayo ng karinderya.

“Saan ka galing?”

“Ay talong mong malaki!” Tili ko sa gulat. Nanlaki pa ang mata ko ng makita si Edward sa gitna ng sala na nakapamewang at matiim na nakatingin sa akin.

“Edward! Anong ginagawa mo dito? Di ba may pasok ka?” Magkasunod na tanong ko. Pasimple kong tinago ang nakatuping eco bag sa likod ko.

“May pinuntahan lang ako at dumaan na ako dito.” Aniya na matiim pa rin ang tingin sa akin.

“Ah ganun ba, kumain ka na ba?” Tanong ko sa kanya. Kinakabahan na kasi ako sa tinginan nya.

“Tinatawagan kita kanina pero hindi ka sumasagot.” Sa halip ay sabi nya. 

Napasinghap ako sabay kagat labi. Paktay! Naiwan kasi yung cellphone ko dito kanina.

“Ah ano kasi – “

“So saan ka galing?” Tanong ulit nya at dinampot ang cellphone kong nakalapag sa lamesa at binuksan pa ito. Mukhang kanina pa sya nandito at malamang ay tiningnan ang cellphone ko.

Napapikit ako ng mariin at napangiwi. Huli na ako.

“Ano.. sa baba ako galing.” Halos pabulong na sabi ko.

“Anong ginawa mo sa baba?” Mababa at malamig ang boses na tanong nya. Halatang hindi natutuwa.

“Ano.. nag aano..”

“Nagtitinda ka ng lutong ulam ng hindi ko alam.” Pagtatapos nya sa sasabihin ko.

Napalunok ako at napakamot sa pisngi sabay tango. Napayuko na lang ako.

Narinig ko namang bumuga sya ng marahas na hininga. “Ni hindi mo man lang sinabi sa akin na yan pala ang ginagawa mo? Lumalabas ka ng hindi mo sinasabi sa akin. Samantalang araw araw akong nagpapaalala sayo na sabihin sa akin kapag lalabas ka.”

Mariin kong nakagat ang labi at nanatili lang nakayuko. Hindi ko kayang tumingin sa kanya. Dama ko sa boses nya ang inis sa akin.

“Sorry, sasabihin ko naman sayo eh..” Mahinang sabi ko at nahihiyang tumingin sa kanya.

“Kelan pa?”

“Malapit na.”

“Tss! Hindi mo pa sasabihin sa akin kung hindi kita nahuli. Kaya pala minsan mukha kang pagod. At saka hindi mo naman kailangan gawin yan. Kung may gusto ka sabihin mo lang sa akin ibibigay ko naman. May ATM akong iniwan sa drawer kasama ang pin, kung may bibilhin ka pwedeng pwede mong gamitin yun. Sinabi ko na yun sa’yo di ba.” Patuloy na sermon nya.

“Oo, pero kasi.. gusto kong kumita sa sarili kong paraan. At saka sabi mo noon di ba pwede akong kumita kahit nandito ako sa penthouse, eh di ito ang naisip ko. Hindi man ganun kalaki ang kinikita ko pero kapag naipon yun lumalaki din. Nakapagpadala na nga ako kahapon kanila nanay eh.” Paliwanag ko sa kanya.

“Pero hindi ka pa rin nagsabi sa akin una pa lang. I’ve told you walang lihiman di ba.”

Muli akong napayuko. “Sorry na.. hindi ko na uulitin.” Buong pagkumbabang sabi ko. Kasalanan ko naman eh.

“Hindi na talaga mauulit at ititigil mo na yang pagluto luto mo.”

Napaangat ako ng tingin sa sinabi nya. “Hindi pwede! Kakaumpisa ko pa lang at malakas ang benta ng luto ko.” Protesta ko.

“Buntis ka Mona. Pa’no kung may mangyari sayo habang nagluluto ka o nasa labas ka? Pa’no kung mahilo ka?” Salubong ang kilay na sermon ulit nya.

“Nag iingat naman ako eh.”

Naikumpas nya ang kamay sa ere at napailing iling. Halatang nagtitimpi lang sya sa akin.

Kinagat ko ang labi. Mukhang nagagalit na sya sa akin. Ayokong magalit sya sa akin pero ayoko ring itigil ang pagluluto ko.

Lumapit ako sa kanya. “Edward.” Tawag ko sa kanya sa pinalambing na boses.

Tumingin naman sya sa akin pero salubong pa rin ang kilay at mariing nakalapat ang mga labi.

Ngumuso ako at humawak sa braso nya. “Sorry na.. saka payagan mo na ako.”

“No.” Sabi nya sa malamig na boses at umiwas ng tingin sa akin.

“Sige na, mag iingat naman ako eh.” Sabi ko sa mas pinalambing na boses.

“I said no.” Giit nya na hindi tumitingin sa akin.

Mas lalong nanghaba ang nguso ko. Konting

push pa Mona,

bibigay

din yan.

“Sige naman na Edward, payagan mo na ako.” Parang batang nanghihingi ng piso sa nanay nya ang asta ko ngayon. Nyeta! Para na akong si TanTan nito eh.

“I said no wife.” Giit ulit nya pero nag iba na ng tono. Naging malambot na ngunit umiiwas pa rin sya ng tingin sa akin.

Kumibot kibot ang labi ko at tinaas ang kilay habang nakatingala sa kanya. Talaga lang ha?

“Edward hubby, sige na please payagan mo na kasi ako.” Malambing na ungot ko sa kanya at mas dinikit pa ang katawan sa kanya.

Nakita kong bahagyang natigilan sya at napasinghap. Dahan dahan syang tumingin sa akin. Pinigilan ko naman ang mapangiti at inusli ang nguso.

“What did you say?” Tanong nya.

Nabingi na.

“Ang sabi ko payagan mo na ako.” Ulit ko sa sinabi ko.

“No, yung una mong sinabi.”

“Edward.”

“Yung kasunod.”

Kumagat labi ako. “Hubby.” Sabi ko sa pinalambing na boses.

Gumalaw ang dila nya sa loob ng bibig nya at humugot ng malalim na hininga sabay iwas ng tingin sa akin.

“Edward hubby.” Untag ko sa kanya at mas lalong nilambingan pa ang boses.

Tumingin sya sa akin at nagsalubong ang kilay. “Sa tingin mo mapapayag mo ko sa kagaganyan mo. No.”

“Please.”

“No wife.”

“Please please please pleasee..”

“No.”

Tuluyan na akong yumakap sa bewang nya at tumingala sa kanya habang pacute na ngumuso. “Please.” 

Humugot sya ng malalim na hininga at tumingin na sa akin. “Ano bang gagawin ko sa’yo?” Mapungay na ang mata nyang nakatingin sa akin. Mukhang suko na sya.

“Pagbigyan mo na kasi ako please.” Malambing na sabi ko. “Masaya ako dito sa ginagawa ko kaya sana pagbigyan mo na ako.”

Bumuntong hininga sya. “Fine.”

“Yes!” Sigaw ko sa tuwa at bumitaw sa kanya pero hinapit nya ulit ako padikit sa katawan nya.

“But in one condition.”

Natigilan ako. “Anong kondisyon?”

“Kukuha na ko ng bagong kasambahay.”

“Pero ang usapan natin – “

“Yun ang kondisyon ko kung gusto mong payagan kita.” Putol nya sa sasabihin ko.

Napakamot naman ako sa ulo.

“Tutal mukhang pursigido ka sa ginagawa mo kaya kailangan na nating kumuha ng kasambahay para may makasama at makatulong ka.”

Kunsabagay may punto rin naman sya. Atleast kapag may kasama na ako dito ay may makakatulong na ako sa ginagawa ko. Mapapabilis pa ang mga gawain ko.

“Sige na nga payag na ko.” Pagpayag ko na rin. Atleast payag na rin syang magtinda ako ng lutong ulam.

“Good. Now kailangan mong bumawi sa akin dahil sa paglilihim mo.”

Napatili ako ng bigla nya akong buhatin at naglakad.

“Teka lang Edward! Saan mo ko dadalhin?” Nataranta ako at nagpapasag ng makitang papunta kami sa kwarto. Alam ko na kung ano ang nais nya base na rin sa nakikita kong kapilyuhan sa kislap ng mata nya.

Ngumisi sya. “Dahil naglihim ka paparusahan kita.”

Nanlaki ang mata ko kasabay ng pagkabog ng dibdib ko. Jusko tanghaling tapat tapos magchuchukchakan kami!

“P-Pero tanghali pa lang. Saka may trabaho ka pa di ba? Baka hinahanap ka na ng mga empleyado mo.” Sabi ko. Baka sakaling magbago ang isip nya.

“Nah, ako ang boss. Papasok ako kung kelan ko gusto.” Ngingisi ngising sabi nya.

Hanggang sa makarating na kami sa kwarto ay wala na akong nagawa kundi magtitili na lang at umungol dahil pinanggigilan na naman ako ng asawa ko.

Edward

NANDITO AKO sa bahay ni mama para kausapin sya na hiramin ang isa sa mga kasambahay nya. Wala na akong time kumuha ng kasambahay sa agency dahil ayaw ding magpapigil ni Mona sa ginagawa nya.

Sa totoo lang proud naman ako sa ginagawa nya. Hinahangaan ko ang pagiging madiskarte nya. Hindi ko lang nagustuhan na naglihim sya sa akin at nag aalala din ako sa kalagayan nya. Pero hindi ko naman sya matiis lalo na at nilambing lambing nya ako. Bibihira lang syang maglambing ng ganon at tinawag pa akong hubby. Napangisi ako at napailing. Mukhang alam na ng asawa ko ang kahinaan ko. Kaya nga hindi ko napagilin ang sarili ko na parusahan sya sa katanghaliang tapat. Isang masarap na parusa ang binigay ko sa kanya.

“Ayos ka lang iho? Mukhang masaya ka ah.” Puna sa akin ni mama na nangingiti.

Napahimas naman ako sa batok at bumuntong hininga. “It’s about my wife ma.”

“Obvious naman anak, hindi ka naman ganyan noong kayo ni Clea.” Natatawang sabi nya.

“Tss.” Naiusal ko na lang. Hindi ko na sya naaalala kung hindi lang binanggit ni mama.

“Anyway, anong tungkol sa asawa mo? Kambal na ba ang baby nyo?”

“No ma.” Natawa na lang ako sa tanong nya.

“Eh ano nga?”

Bumuntong hininga ulit ako. “Nagtalo kami kahapon.”

“Oh, at sa lahat ng mag asawang nagtalo ikaw pa ang mukhang masaya. Naka-score ka no?”

“Ma!”

“Sus! Kitang kita sa hitsura mo anak. Iba ang glow mo. Kumbaga sa aming mga babae blooming kapag nadidiligan.”

Napakamot na lang ako sa ulo sa sinabi ni mama.

“So bakit kayo nagtalo?”

“Naglihim sya sa akin. Nagbebenta sya ng mga niluluto nyang ulam sa condominium ng hindi sinasabi sa akin.” Turan ko.

“Talaga? Aba’y maganda yan iho.” Komento nya.

“Yeah, pero nagalala kasi ako sa kanya ma dahil buntis sya. Kaso ayaw naman nyang magpapigil kaya nga hinihiram ko ang isa sa mga kasambahay mo.”

“Naiintindihan ko anak. And speaking of Mona your wife, sya ang tipo ng babaeng hindi sanay umasa sa iba kaya kahit nahihirapan gagawa at gagawa ng sariling paraan. Kaya hayaan mo na, suportahan mo na lang at tulungan.”

“I know ma, yun na nga ang gagawin ko.” Ayoko namang tanggalan ng karapatan si Mona sa paghahanap buhay basta hindi sya nahihirapan. At bilang asawa nya dapat lang na suportahan ko sya at tulungan gaya ng sabi ni mama.

“Wait, ano ba ang natapos ni Mona?” Usisa ni mama.

“High school ma.”

“Oh I see, bakit kaya hindi mo na lang sya i-enroll sa collage tapos pakuhanin mo ng culinary arts tutal mahilig syang magluto.” Suhestiyon niya.

Napaisip naman ako sa sinabi ni mama at napatango. Masarap magluto si Mona. Wala nga yata syang niluto na hindi ko nagustuhan. Malaki ang potensyal nya. Pwedeng pagkagraduate nya patayuan ko sya ng restaurant. Kakausapin ko sya mamaya pag uwi.

“Anyway anak, tumawag sa akin ang mag asawang Tuazon. Inurong mo daw ang pagsponsor sa trade shows nila. What happened?” Seryoso ang mukhang sabi sa sa akin ni mama.

Bumuntong hininga ako at sumandal sa backrest ng sofa. Inaasahan ko na na tatawagan nila si mama.

“Ininsulto nila ang asawa ko dahil lang hindi ang anak nila ang pinakasalan ko.” Hanggang ngayon ay nagpupuyos pa rin ang dibdib ko sa galit dahil sa pangiinsulto ng mag asawang yun kay Mona. Walang sinuman ang pwedeng uminsulto sa asawa ko, sa babaeng magiging ina ng mga anak ko.

“Kaya naman pala, well desisyon mo yan anak. Hindi na ako mangingialam dyan.” Ani mama.

Akmang magsasalita ulit ako ng may kumatok sa pinto.

“Come in.” Sabi ni mama.

Pumihit ang doorknob at dahan dahang bumukas ang pinto.

“Surprise!”

Niluwa ang nakangiting mukha ng kapatid kong si Elaine na dalawang taon ng namamalagi sa New York.

---

chapter 36

Edward

“ELAINE.”

“Oh my god anak! You’re here!”

Halos sabay kaming tumayo ni mama para salubungin si Elaine. Ang bunso at kaisa isa kong kapatid. Una akong lumapit sa kanya at niyakap sya.

“Welcome back sis, I missed you.” Sabi ko at tinapik ng marahan ang likod nya.

“I missed you too kuya.”

Sumunod naman na yumakap si mama.  Masaya kami na nandito sya. Ang alam ko ay bakasyon na nila pero hindi naman sya nagpasabi na uuwi na pala sya.

“Sinurpresa mo naman kami anak. Hindi ka nagsabi na uuwi ka pala.” Ani mama na maluha luha pa sa sobrang pagka miss dito.

“Surpresa nga kasi ma. Sobrang namiss ko kayong dalawa ni kuya.” Nakangusong sabi ni Elaine na nakayakap pa rin kay mama.

“Sobrang namiss ka rin namin ng kuya mo bunso.”

“So how’s school princess? Baka naman nagbo-boyfriend ka na.” Pabirong sabi ko sa kanya.

Si Elaine ay 21 years old at kasalukuyang nag aaral ng fashion designing sa New York.  Hindi sila nagkakalayo ng edad ni Mona. Mas bata lang sya kay Mona ng isang taon. Paniguradong magkakasundo sila dahil parehas silang may kakulitang taglay.

“Of course not kuya! School at bahay lang ako no.” Nakangusong sabi ni Elaine. May mga kamag anak si papa sa New York at doon sya nanunuluyan habang nag aaral at para mabantayan na rin. Mabarkada kasi sya at gala noong dito pa sa Pinas nag aaral. Kaya napagdesisyunan ni mama na doon sya pag aralin ng kolehiyo.

“Aww good girl na pala itong bunso ko.” Sabi ni mama na bineybi pa ito.

Napangisi at napailing na lang ako. Sila ang laging magkasundo sa maraming bagay dahil parehas silang babae pero madalas ding uminit ang ulo ni mama dito dahil may pagka brat at matigas ang ulo. Palibhasa kasi spoiled na spoiled kay papa noong nabubuhay pa.

“I’m not pasaway na ma.” Ani Elaine at bumaling sya sa akin. “Anyway kuya, where’s your wife? I’m excited to meet her na.” Turan nya at luminga linga sa loob ng library.

“She’s not here, nasa penthouse sya.” Sabi ko.

“Oh ok, pero one of these days pupunta ako sa penthouse para maka chika sya.” Excited na sabi nya.

“Sure, basta wag mo lang syang turuan ng mga kalokohan kundi malalagot ka sa akin.” Birong banta ko sa kanya.

Ngumisi naman sya. “Di ko mapapramis yan kuya – oh wait may nag chat.”

Kinuha nya ang cellphone sa branded na sling bag nya. Nakita kong nakibasa pa si mama sa chat niya at nangunot ang noo nito.

“Si Clea ang ka chat mo?” Tanong ni mama.

“Yes ma, sya nga ang unang sinabihan ko na uuwi ako eh. At magkikita kami mamaya.”

Natigilan ako sa sinabi nya. Muntik ko ng makalimutan. Sobrang close nga pala nila ni Clea. At magkakuntyaba pa nga sila minsan sa mga kalokohan. 

“Sige ma, kuya, labas na ko. Magbu-beauty rest muna ako para makasabay naman ako sa beauty ni ate Clea.” Aniya at bumitaw na ng yakap kay mama at humalik sa pisngi nito, ganun din sa akin.

“Mas maganda ka sa kanya anak ng sampung beses.” Pahabol na sabi ni mama.

“I know ma, mana ako sa inyo eh.” Aniya at hinawi pa ang may kulay na buhok bago lumabas.

Tumingin sa akin si mama ng makalabas na si Elaine. “Ayos lang sayo na close pa rin silang dalawa ng ex mo?”

Bumuntong hininga ako. “Ayos lang ma, hindi ko naman hawak ang desisyon ni Elaine, saka malaki na sya.”

Mona

“MA’AM SAAN ko po ilalagay itong mga tinuping damit?” Tanong sa akin ni ate Weng na hawak hawak ang mga tinupi naming damit ni Edward. Sya ang kasambahay na hiniram ni Edward kay mama Noemi. Pangatlong araw na nya dito sa amin. Mas matanda sya sa akin ng limang taon at pamilyado na. Mabait naman sya at magkasundo na kami.

“Sa kwarto na lang namin ate, salamat.” Tukoy ko sa kwarto ko na kwarto na namin ni Edward. Hindi nya talaga ako napilit na doon sa kwarto nya matulog sa taas. Ayoko nga! Tinulugan na yun ng ex nya na si ma’am Clea. Si ate Weng naman ay sa dating stock room na ngayon ay ginawang kwarto para sa kanya. Pinaayos naman yun ni Edward, pinapinturahan at nilagyan ng gamit bago ipagamit. Syempre kahit kasambahay dapat may disente ding tulugan at komportable sila.

Kagigising ko lang at ngayon ay naghahanda na magluto para sa hapunan namin. Isang putahe lang ang lulutuin ko ngayon dahil nagtira ako ng niluto kong ulam kaninang tanghali. Paborito kasi iyon ni Edward at iinitin ko na lang.

kinagabihan..

DI KO MAPIGILANG mapahagikgik habang tinataniman ng halik ni Edward ang tyan ko at hinahaplos. Tinaas pa nya ang suot kong t-shirt na pantulog at tumambad ang maputi kong tyan.

“Ang tagal naman lumaki ng tiyan mo.” Aniya habang hinihimas ang tiyan ko.

“Mag ti-three months pa lang kasi yan wag kang masyadong atat lalaki din yan.” Sabi ko.

“Excited na kasi akong lumaki ang tiyan mo at makitang gumalaw si baby sa loob.”

Napanguso ako. “Kung ikaw excited ako naman kinakabahan at natatakot.”

Tumingin sya sa akin at ngumiti. Tinaniman nya ng dalawang halik ang tiyan ko bago binaba ang t-shirt ko. Umusod na sya pataas at tumabi sa akin. Siniksik nya ang braso nya sa ilalim ng ulo ko para doon ako umunan. Hinapit din nya ako sa bewang.

“Naiintindihan ko wife, pero normal lang daw yan dahil first baby pa lang natin yan.” Aniya habang inaayos ang kumot namin.

“Parang may balak kang sundan agad si baby ah.” Nakataas ang kilay na sabi ko.

Tumawa naman sya. “Oo naman, pero hindi agad agad. Siguro after three or four years.”

Ayun may plano na agad ang matulis kong asawa. Hindi pa nga lumalaki ang tiyan ko iniisip na agad ang kasunod.

“Anyway wife, nakalimutan kong sabihin sa’yo. Nag usap kami ni mama tungkol sayo.”

Kinabahan naman ako sa sinsabi nya. “Ha? Anong tungkol sa akin?”

“Ang sabi ni mama bakit daw hindi ka mag aral ng collage at kumuha ng culinary arts tutal masarap ka namang mag luto. Yun din ang naisip ko wife. Pero nasa sa’yo pa rin ang desisyon.”

Natigilan ako sa sinabi nya at napaawang ang labi. Inaalok nila akong mag aral. Ang pangarap na matagal ko ng isinantabi.

“Pag aaralin nyo ako?” Di makapaniwalang tanong ko.

“Ako ang magpapaaral sa’yo. So ano, gusto mo ba?”

Saglit ko syang pinakatitigan. “Seryoso? Hindi ka nagbibiro?”

Kumunot ang noo nya. “Kelan ba ako nagbiro?”

Oo nga. Never syang nagbiro. Puro sya sungit at kalabit. Ibig sabihin seryoso sya.

Hindi ko naman mapigilan maging emosyonal. Noong namatay si tatay kasama ko ring isinantabi ang pangarap na makatungtong ng kolehiyo dahil maaga nga akong namulat sa trabaho para makatulong kay nanay. At naging pangarap ko na lang na makatapos ang lahat ng mga kapatid ko, kahit sila na lang ang tumupad ng pangarap ko. Pero ngayon, nabuhay uli ang pagasa ko na matupad ang pangarap ko.

Napasibi ako kasabay ng pagtulo ng luha ko. Mabilis ko itong pinahid ng likod ng kamay.

“O bakit ka umiiyak?” Nag aalalang tanong nya at hinawakan ang pisngi ko.

“Masaya lang ako.” Sumisinghot na sabi ko.

Mas lalong nangunot ang noo nya. “Masaya ka tapos umiiyak ka.”

“Umiiyak ako sa saya.” Nakanguso ng sabi ko.

“Oh I see.” Natatawa na ring sabi nya at masuyong hinaplos ang pisngi ko. “So ano ang sagot mo? Gusto mo ba?”

“Syempre gusto ko, gustong gusto ko. Gusto ko uling mag aral.” Nakangiting sabi ko.

“Good. Mag aaral ka pero pagkapanganak mo na. Siguro after mag one year old ni baby. Mabilis lang naman ang taon. Pagkagraduate mo pwede tayong magtayo ng restaurant mo. Gusto mo ba yun?”

Naluluhang tumango tango ako at yumakap ng mahigpit sa kanya.

“Thank you Edward. Sobra mo kong pinasaya.” Usal ko at nagsumiksik sa katawan nya.  .

Niyakap naman nya ako. “Masaya din akong malaman na napasaya kita. Pero may isa akong kondisyon.”

Nag angat ako ng tingin sa kanya. Kahit anong kondisyon ibibigay ko makabawi man lang sa kanya.

“Ano yun?” Sumisinghot na tanong ko.

Ngumisi naman sya. “From now on call me hubby ok.”

“Yun lang ba? Sus easy lang. Ok po hubby.” Natatawang sabi ko. Akala ko chukchakan ang kondisyon nya eh. Ready pa naman akong ibigay.

“Lambingan mo naman.” Ungot nya.

“Hubby.” Sabi ko sa pinalambing na boses.

“Isa pa.” Nakangisi ng ungot nya.

“Hubby ko.” Ulit ko sa mas pinalambing na boses. Nakita ko namang nagpipigil syang ngumiti.

Mukhang kinikilig sya. Ako din kinikilig at masayang masaya.

Nagkulitan pa kami at nagkwentuhan. Nagplano para sa future namin. Sinabi nya sa akin na nakahanap na sya ng bahay na lilipatan namin at ipapakita daw nya yun sa sa akin isa sa mga araw na to. Ang gusto nya ay makalipat na kami ng bahay pagkapanganak ko. Wala namang problema sa akin kahit saan kami tumira basta kasama ko sya.

Hay.. Mahal ko na nga tong asawa kong matulis.

NAPAPITLAG AKO mula sa paghihiwa ng sibuyas ng tumunog ang doorbell. Akmang bibitawan ni ate Weng ang hinuhugasan nyang kawali ng pigilan ko sya.

“Ako na magbubukas ate.” Sabi ko at binitawan ang kutsilyo. Nagpunas ako ng kamay bago lumabas ng kusina para tunguhin ang pinto.

Napakunot ang noo ko. Sino kaya to? Dalawang oras na nakaalis si Edward papasok sa opisina nya at halos kararating namin ni ate Weng galing ng pamilihan.

Pagbukas ko ng pinto ay napaawang ang labi ko sa hindi ko inaasahang panauhin. Ang kapatid ni Edward na si Elaine ay nasa harap ng pinto at pormal ang mukha. Ngayon ko lang ito nakita ng personal at masasabi kong mas maganda sya sa personal. Ang sabi sa akin ni Edward ay umuwi nga daw ang kapatid nya galing New York at anumang araw ay pupunta dito sa penthouse. Yun nga lang meron syang kasama na hindi ko rin inaasahan. Si ma’am Clea na nakahalukipkip at mataray na nakatingin sa akin. Bakit sya nandito? Ban sya ah.

“Elaine.” Bigkas ko sa pangalan nya at kiming ngumiti. Pero tinaasan lang nya ako ng kilay.

“Hindi mo ba kami papapasukin?”

Bahagya naman akong natigilan sa mataray na boses nya.

“Ah oo pasok ka.” Sabi ko at niluwagan ang pinto para makapasok sya. At ng si ma’am Clea naman ang papasok ay hinarangan ko ito.

“Lumayas ka nga sa harap ko, papasok ako.” Asik nya.

“Bawal kang pumasok ma’am Clea. At saka ban ka dito sa condo, pa’no ka nakapasok?”

“Ako ang nagpapasok sa kanya. Kaya papasukin mo na sya.” Sagot ni Elaine.

“Pero Elaine – “

“See Elaine? I told you.”

Lumapit sa akin si Elaine na matalim ang tingin sa akin. “Hey you! Ikaw siguro ang nagsulsol kay kuya para i-ban dito sa condo si ate Clea. Hindi porke’t asawa ka na ng kuya ko ay magrereyna reynahaan ka na. My gosh! Inahas mo na nga si kuya ikaw pa ang may ganang umasta na akala mo pagaari tong buong condo.”

Napaawang ang labi ko sa sinabi ni Elaine. “Hindi, nagkakamali ka Elaine. Hindi ako ang – “

“N-Naging mabait ako sa’yo Mona. Pero bakit nagawa mo sa akin to? Bakit si Edward pa? Ang dami namang lalaki dyan.” Umiiyak ng sabi ni ma’am Clea pero wala naman syang luha.

“Ha? Anong sinasabi mo?” Nagugulumihanang tanong ko. Ano na namang drama nya? Mabait? Kelan sya naging mabait sa akin?

“Kaya papasukin mo ko, ako ang mas may karapatan dito sa penthouse kesa sayo. Atsay ka lang na nilandi ang amo mo na boyfriend ko.” Sabi ni ma’am Clea na pilit akong hinahawi sa pagkakaharang sa pinto para makapasok sya. Pero nagmatigas ako.

“Hindi ka nga pwedeng pumasok ma’am Clea. Ban ka eh.” Sabi ko at nanatili lang nakaharang sa pinto. Sumisigaw na si Elaine na papasukin ko sya.

“Ah ganun ayaw mo kong papasukin ha. Etong bagay sa’yo.” Gigil na sabi ni ma’am Clea sabay hablot sa buhok ko.

“Aray!” Daing ko at hinawakan ang kamay nya para alisin sa buhok ko. “Aray bitiwan mo ko!”

“Matagal na akong bwisit na bwisit sayong babae ka! Akala mo kung sino kang inosente eh malandi ka rin pala! Mang aagaw!” Tungayaw nya at winawagwag na ang ulo ko at hinila ako palabas. Naririnig ko naman ang mga boses ni Elaine at ate Weng na nagpapanic.

Mahigpit ang hawak ni ma’am Clea sa buhok at hirap akong tanggalin ito. Kaya hinablot ko na rin ang buhok nya at sinabunutan sya. Napamura sya at ng medyo lumuwag ang hawak nya ay ubod lakas na tinulak ko sya. Sumadsad sya marmol na sahig.

“Fuck you bitch!” Mura nya at mabilis na tumayo at muling sumugod. Hinawakan ko ang dalawang braso nya para pigilan.

“Tumigil ka na nga ma’am Clea!” Sabi ko sa kanya. Pero sa hitsura nya na galit na galit na nakatingin sa akin ay halatang hindi magpapapigil.

“Jusko ma’am Elaine awatin natin sila!” Dinig kong sabi ni ate Weng.

“Wag na ate Weng. Baka madamay pa tayo. Hayaan na natin sila problema nila yan.” Balewalang sabi ni Elaine.

“Hindi pwede ma’am! Naku! Pa’no ba to?”

Humawak sa braso ko si ma’am Clea at napaigik ako ng ibaon nya ang mga kuko nyang mahahaba.

“Aray!”

“Masakit ba ha? Kulang pa sa’yo yan! Ambisyosang malandi!” Singhal nya at hindi ko inasahan ang sumunod nyang ginawa. Tinadyakan nya ako sa binti. At dahil naka high heels sya ay ang matulis na takong ang tumama na ikinahiyaw ko. Napabitaw ako sa kanya at napahawak sa binti dahil sa sakit. Pero hindi pa pala doon nagtatapos dahil sinabunutan nya ulit ako at kinaladkad sa hallway.

“Aray bitiwan mo ko ma’am Clea! Tama na!” Hiyaw ko. Masakit na ang pakiramdam ko. Medyo nakakaramdam na rin ako ng hilo.

“Dapat lang to sa’yo para magtanda ka!” Sigaw nya at winagwag pa ang ulo ko.

“Oy tama na yan!” Dinig kong sabi ng ilang boses na pamilyar sa akin. Sa nanlalabo kong mata ay nakita ko ang ilang security personnel na lumabas ng elavator na papalapit sa amin.

“Wag kayong mangialam dito! Tuturuan ko lang ng leksyon ang malanding to!” Tungayaw ni ma’am Clea na mahigpit pa rin ang hawak sa buhok ko. Ako naman ay tila nagdidilim na ang paningin.

“Dinudugo si ma’am Mona!”

Yun na ang huli kong narinig bago ako lamunin ng kadiliman..

---

chapter 37

Edward

KALALABAS KO lang ng boardroom ng salubungin ako ni Lydia. Hawak hawak nya ang cellphone kong iniwan ko sa  opisina ko.

“Sir, tumawag po ang security ng ESY Condominium. Emergency daw po.” Iporma sa akin ni Lydia sabay abot ng cellphone.

Nangunot naman ang noo ko. “Emergency?” Tanong ko at binuhay ang cellphone. Sakto namang tumunog ito at rumehistro ang pangalan ng security. Sinwipe ko ang green button at tinapat sa tenga.

“Hello.” Maotoridad na sagot ko. May sinabi ang nasa kabilang linya na nagpasalubong ng kilay ko. May bumundol na kaba sa dibdib ko.

“Ok pupunta na ko dyan.” Sabi ko at pinatay ang cellphone.

Binilinan ko si Lydia na sya muna ang bahala at uuwi lang ako saglit. Nagmamadali akong tinungo ang elavator at sumakay, pinindot ko ito pababa. Ang sabi ng security nakapasok ng condo si Clea at paakyat ng penthouse kasama si Elaine. Hindi daw nila ito napigilan daw si Elaine mismo ang nagpumilit at pinagbantaan pa sila. Kakaiba ang kabang bumundol sa dibdib ko. Iba ang pakiramdam ko sa pagdating ng dalawa sa condo.

Pagbaba ko sa basement parking ay agad kong pinatunog ang kotse ko. Sumakay ako at agad na binuhay ang makina. Sumasagitsit ang gulong ng minaniobra ko ito palabas ng basement.

Makalipas ang ilang minuto ay nakapasok na ang kotse ko sa compound ng condominium. Nagsalubong ang kilay ko ng makita ko ang isang ambulansya at papalabas na ito. Lalong tumahip sa kaba ang dibdib ko. Pinarada ko sa entarada ang kotse at mabilis na lumabas habang tinatanaw ang ambulansyang papaalis na.

“Sir!” Lumapit sa akin ang ilang security personnel na nagumpukan sa entarada. Bakas sa kanilang mukha ang pag alala. Nakita ko rin si Elaine at si Clea na parehong namumutla. Si Clea ay medyo magulo ang buhok at malikot ang mga mata habang hinihilot hilot ang mga kamay.

“K-Kuya.”

“Anong nangyari?” Maotoridad na tanong ko.

“Sir sinugod po sa hospital si ma’am Mona. Dinugo po sya.” Sabi ng isang security personnel at tinuro ang ambulansyang kakaalis lang.

“What!?” Bulalas ko kasabay ng matinding kabog ng dibdib ko. Muli kong binalikan ang kotse ko para sundan ang ambulansya. Rumagasa na ang takot at matinding pag alala sa dibdib ko.

“Kuya!”

Saglit akong natigilan ng tawagin ako ni Elaine. Nilingon ko sya. Namumutla pa rin sya pati na rin si Clea na hindi pa rin mapakali. Iba ang kutob ko sa kanila.

Matalim ko silang tiningnan. “May kinalaman ba kayo kung bakit dinugo ang asawa ko?” Dumadagundong ang boses kong tanong sa kanila. Maging ang mga security personnel ay namutla.

“H-Hindi ako kuya, si ate Clea ang nanakit sa asawa mo kaya dinugo.” Natatarantang pasumbong na sabi ni Elaine.

“A-Ano? B-Bakit ako lang?” Namumutlang react ni Clea.

“I-Ikaw naman talaga! Ikaw ang nanakit sa asawa ni kuya!”

“Enough!” Sigaw ko sa kanilang dalawa na ikinapitlag nila. Tiim bagang at tiningnan ko sila ng masama lalo na si Clea. Napakuyom ang kamao ko. Parang gusto kong pilipitin ang leeg nya.

“Anong ginawa mo sa asawa ko?” Galit na tanong ko sa kanya.

“S-Sya ang nauna, kaya gumanti lang ako – ay!” Napatili sya at hinarang ang mga braso sa mukha ng tumaas ang kamay ko. Gusto ko syang saktan. Mahigpit kong kinuyom ang kamao ko.

“Sir nakita po namin sa cctv na sinasaktan ni ma’am Clea si ma’am Mona kaya agad na po kaming sumaklolo. Naabutan na lang po  namin na dinudugo na si ma’am Mona at nawalan ng malay.” Hayag ng isang security personnel.

Parang may sumuntok sa dibdib ko sa hinayag nya. Nagdidilim ang paningin na muli kong tiningnan si Clea na mas lalo pang namutla. Bakas ang takot sa mukha nya sa akin.

“Ipadala nyo sa akin ang kopya ng cctv at tumawag kayo ng pulis. Ipadampot nyo ang babaeng yan.” Utos ko at binuksan ang pinto ng kotse. Muling binuhay ang makina at pinasibad para habulin ang ambulansya.

Mahigpit ang hawak ko sa manibela habang sinusundan ng tingin ang likod ng ambulansya. Malakas ang kabog ng dibdib ko. Sa lakas ng kabog nito ay masakit na. Hinding hindi ko mapapatawad ang babaeng yun kapag may nangyaring masama sa mag ina ko. Mabubulok sya sa kulungan. Napatiim bagang ako at tinulinan pa ang patakbo sa kotse.

Dali dali akong bumaba ng kotse ng maipark ko na ito sa parking lot ng hospital na pinagdalhan kay Mona. Nakita kong binaba na ang stretcher na lulan nya. Nakasunod sa kanya ang kasambahay na si Weng kasama ang isa sa security ng  condominium na babae. Tinakbo ko ito.

“Wife!” Tawag ko sa kanya ng makalapit na ako sa stretcher nya na tinutulak na papuntang emergency room. Napalunok ako at nanlamig ng makita ang hitsura nya lalo na ang bandang hita nya na may dugo. Ang isang binti nya ay may galos pa. Wala syang malay at maputla. Gulo gulo din ang buhok nya. May nakita pa akong galos na parang kalmot sa mga braso nya.

“Mona! Wife, wake up I’m here!” Nagaalalang tawag ko sa kanya at hinawakan ang kamay nya at pinisil pisil.

Nang ipasok na sya sa emergency room ay pinagbawalan na akong sumunod. Kahit anong pilit ko ay ayaw nila akong payagan. Kaya wala na akong nagawa kesa makipag matigasan pa ako ay baka hindi nila agad masuri ang asawa ko. Agad nilang sinarado ang kurtina. Pumasok na ang isang doctor at dalawang nurse. Wala na akong nagawa kundi ang magpalakad lakad na lang sa harap ng emergency room at umuusal ng mahinang dasal na sana ay ligtas ang mag ina ko. God! Hindi ko kakayanin kapag may nangyari sa kanya at sa anak ko. Patawarin

nawa

ako baka

makapatay

ako!

“S-Ser Edward, sorry po hindi ko po nabantayan si ma’am Mona. Hindi ko po maawat si ma’am Clea dahil pigil pigil po ako ni ma’am Elaine.” Paliwanag sa akin ng kasambahay na si Weng. Bakas sa mukha nya pag alala at pagkabahala. Tiningnan ko lang sya at hindi sumagot kaya yumuko na lang sya. Ang babaeng isa sa security personnel na sumama ay nagpaalam sa akin na babalik na sa condominium. Tinanguan ko lang ito.

Panay ang hugot ko ng malalim na hininga habang nakatingin sa loob ng emergency room partikular sa nakasaradong kurtina kung nasaan si Mona at sinusuri ng doktor. Hindi pa rin maawat sa pagkabog ng malakas ang dibdib ko. Kaba, takot at galit ang nararamdaman ko.

Tumunog ang cellphone ko. Dumating na ang hiningi kong kopya ng cctv. Umupo ako sa visitor chairs na naroon at pinanood ito. Hanggang sa harap lang ng pinto ng penthouse at sa hallway ang sakop ng cctv. Nakita kong magkasunod na naglalakad sa hallway si Elaine at Clea hanggang sa huminto sila sa pinto ng penthouse. Pinindot ni Elaine ang doorbell at ilang sandali pa ay bumukas ito. Si Mona ang nag bukas. May sinabi si Elaine at pinapasok ito ni Mona. Akmang susunod si Clea pero hindi ito pinapasok ni Mona at doon na sila parang nagtalo. Napatiim ang bagang ko ng hablutin ni Clea ang buhok ni Mona at hilahin sya palabas ng pinto. Pilit tinatanggal ni Mona ang kamay nito pero mukhang mahigpit ang pagkakahawak. Kaya gumanti na rin ng sabunot si Mona at tinulak si Clea. Napasadsad ito sa sahig pero agad ding tumayo at muling sinugod si Mona. Pinigilan nya ito sa braso. Nakita ko namang lumabas ang kasambahay na si Weng at akmang lalapitan ang dalawa pero pinigilan ito ni Elaine. Nakita kong tinadyakan ni Clea si Mona sa binti kaya napabitaw si Mona sa pagkakahawak sa braso nito para hawakan ang nasaktang binti. Sabay hablot naman uli ni Clea sa buhok ni Mona at kinaladkad na sya sa hallway. Kitang kita ko kung papaano magpapasag si Mona. Gigil na napamura ako at humigpit ang hawak ko sa cellphone na parang gusto na itong durugin. Dumating naman ang mga security personnel at doon lang naawat si Clea at dinaluhan si Mona. Nagkagulo na sila. Pinatay ko na ang cellphone at galit na tumayo. Gigil na napahilamos ako ng palad sa mukha at humugot ng marahas na hininga. Binuhay ko muli ang cellphone at hinanap sa contact ang number ng abogado ko. Magsasampa ako ng kaso laban kay Clea. Ipapakulong ko sya.

Nagtagal pa ng halos isang oras ang pagsusuri kay Mona. May mga ilang test pang ginawa. Ako naman ay parang pusang di mapaanak.

Nakita kong papalabas ang doctor na sumuri kay Mona. Papalapit sya sa akin. Tumayo ako at hinarap sya. Nagtanggal sya ng mask.

“Kayo po ba ang kamag anak ng pasyente?” Tanong nya.

“Yes doc, ako ang asawa nya. How’s she?” Hindi na makapaghintay na tanong ko. Hindi ako makakalma hangga’t hindi ko alam kung ano ang lagay ng asawa ko.

“Ok naman ang lahat ng test ng misis nyo mister. Nagkaroon sya ng contraction kaya dinugo. Kailangan nyang mag ingat sa mga galaw nya.” Ang sabi ng doctor.

Pero hindi pa rin ako mapakali sa sinabi nya. “Ibig nyong sabihin ok lang ang mag ina ko?”

Tumango naman ang doktor. “Your wife is fine and the baby also. Pero gaya ng sabi ko kailangan na nyang mag ingat sa mga galaw nya. Mas mainam na rin na pumunta kayo sa ob nya.”

Doon na ko nakahinga ng maluwag. Thanks God at ok lang ang mag ina ko.

Sinabi pa ng doktor na pwede ko na syang iuwi mamaya kapag nagising. Ng makaalis na ang doktor at mga nurse na sumuri ay doon ko lang sya nilapitan. Hinaplos ko ang buhok at pisngi nya at hinawakan ang kamay. Ginamot na ng mga nurse ang mga galos nya.

“Wake up wife, uuwi na tayo. Promise babantayan na kita.” Pabulong na sabi ko sa  kanya at magaan na hinalikan sya sa noo.

Lumabas ako saglit para utusan si Weng na kuhanan ng damit pamalit si Mona sa penthouse. Binigyan ko na rin sya ng pang taxi. Bumalik din ako agad sa tabi ni Mona at umupo sa upuan na nasa tabi ng kama nya. Hindi ko inaalis ang tingin sa kanya habang hinihintay syang magkamalay. Tumawag ang abogado ko para ipaalam na nasa kulungan na si Clea. Dapat lang yun sa kanya dahil muntik ng mapahamak ang baby namin.

“Edward anak.”

Lumingon ako at nakita ko si mama kasama si Elaine na mangiyak ngiyak. Bakas ang takot at hiya sa mukha nya habang nakatingin sa akin. Matiim ko lang syang tiningnan. May galit akong nararamdaman sa kanya dahil hindi man lang nya tinulungan ang asawa ko at hinayaan lang saktan ni Clea.

“Ma.”

Lumapit si mama kay Mona at hinaplos ang buhok nito. “How is she anak? How’s my apo?” Bakas ang pagalala sa mukha na tanong nya.

“She’s fine sabi ng doktor ma, pati na rin si baby. Mamaya pwede na syang umuwi kapag nagising na sya.”

“Hay, mabuti naman kung ganoon.” Nakahinga ng maluwag si mama. “Panay ang dasal ko kanina sa byahe na sana ayos lang ang mag ina mo. Salamat sa Diyos at dininig nya ang dasal ko.”

Tipid akong ngumiti at pinisil pisil ang kamay ni Mona. Sobrang takot ang nararamdaman ko kanina. Hindi pa ako natakot ng ganoon sa buong buhay ko. Kanina lang.

“K-Kuya.” Untag ni Elaine. Pero hindi ko sya nilingon. Parang hindi ko pa sya kayang kausapin.

“S-Sorry kuya, hindi ko naman akalain na ganito ang mangyayari eh.” Sumisinghot na sabi nya.

Salubong ang kilay na nilingon ko sya. “Hindi mo alam? Buntis ang asawa ko Elaine. Hindi naman lingid sa kaalaman mo na buntis sya pero hinayaan mo lang syang saktan ni Clea. Anong klaseng sister in law ka? Hinayaan mong mapahamak ang pamangkin mong nasa loob pa lang ng tiyan.” Mahina ngunit madiin ang boses na sumbat ko sa kanya.

Humikbi naman sya. “I-I’m sorry kuya. Sinabi na sa akin ni mama ang lahat. I-I’m sorry hindi ko alam. Nagpauto ako kay ate Clea.”

“Kahit ano pang paliwanag mo hindi pa rin maaalis sa isip ko na hinayaan mong saktan ng ibang tao ang asawa ko. Lumabas ka muna. Ayaw kitang makita.”

“K-Kuya..”

“Labas.” Madiin na sabi ko at binalik ang tingin kay Mona.

Saglit syang hindi natinag sa kinatatayuan at humihikbi lang. Lumabas lang sya ng tanguan sya ni mama.

“Pinagsabihan ko na yan kanina. Natakot nga dahil akala ipapakulong mo din sya.” Ani mama.

“Kung hindi ko lang sya kapatid, malamang ipakulong ko din sya.” Di ko na napigilang sabihin.

Bumuntong hininga na lang si mama. “Tumawag ang mga magulang ni Clea, nakikiusap sila na iurong mo ang kaso at hayaan silang makapagpyansa.”

“No! Pagkatapos ng ginawa ng baliw nilang anak ganun ganun lang na makikiusap sila  na iurong ang kaso at hayaan silang makapag pyansa. Nah! Tuloy ang kaso para magtanda na rin ang babaeng yun.” Galit na sabi ko.

Lumapit sa akin si mama at tinapik ako sa balikat. “Anuman ang desisyon mo anak susuportahan kita. Hindi rin naman kasi tama ang ginawa ng bruhang ex mo.”

“E-Edward..”

Sabay naming nilingon si Mona na nagigising na.

---

Gulat ako sa mga comments nyo kanina pagbukas ko ng wattpad. O kalma na kayo 😆

chapter 38

Mona

NAALIMPUNGATAN AKO sa dalawang boses na nag uusap pati na rin sa amoy ng gamot. Naririnig ko ang boses ni Edward. Dahan dahan kong dinilat ang mga mata. Una kong nabungaran ang puting kisame. Luminga ako at nakita ko naman ang kulay green na kurtina. Amoy gamot sa paligid. Mukhang nasa hospital ako. Napasinghap ako ng maalala ang huling nangyari bago ako nawalan ng malay. Kinakaladkad ako ni ma’am Clea sa hallway habang sabunot ang buhok. Nakita ko ang pagdating nila Mang Dodi. Bukod doon ay naramdaman ko ang sakit sa bandang puson ko bago ako nawalan ng malay.

Iginala ko pa ang mga mata at nakita ko si Edward na nakaupo at hawak hawak ang kamay ko. Kausap nya si mama Noemi.

“E-Edward..” Tawag ko sa pangalan ng asawa ko.

Sabay silang lumingon ni mama Noemi sa akin.

“Wife.”

“Iha, kamusta ang pakiramdam mo?”

Halos sabay na sabi nilang dalawa. Bakas sa kanilang mukha ang pag aalala.

“Ok lang po ako at medyo nahihilo lang. Medyo masakit din ang puson ko at anit. Ano bang nangyari? Bakit ako nandito sa hospital?” Nagugulimihanang tanong ko.

“Sinugod ka ng ambulansya dito sa hospital dahil dinugo ka.” Sabi ni Edward  at hinaplos haplos ang pisngi ko. Bakas sa kanyang mukha ang sobrang pag alala at stress.

Napasinghap ako at awtomatikong humawak sa puson. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa takot. Kaya pala may nararamdaman akong kirot.

“D-Dinugo ako? S-Si baby!” Bulalas ko.

“Don’t worry wife, our baby is fine.” Malumanay na sabi ni Edward at hinawakan ang kamay kong nakapatong sa puson ko. Doon lang ako nakahinga ng maluwag. Salamat naman at ok lang si baby.

Si.. Si ma’am Clea?“ Bigla kong naalala ang babaeng yun na parang wala sa sarili kanina na nanakit sa akin.

Dumilim ang mukha ni Edward at tumiim ang bagang. “Wag mo na syang isipin nasa kulungan na sya.”

Napasinghap ako. “Nasa kulungan? Anong ibig mong sabihin?”

“Pinakulong ko sya.” Parang wala lang na sabi nya. Gumuhit ang galit sa mata nya. 

“B-Bakit mo sya pinakulong?” Di makapaniwalang tanong ko.

“Sinaktan ka nya. Muntik na kayong mapahamak ni baby. Kaya dapat lang sa kanya na makulong ng magtanda sya.” May galit sa boses na sabi nya.

Galit din ako kay ma’am Clea sa ginawa nya sa akin lalo na at nalagay sa panganib si baby. Pero nakakaawa naman sya sa kulungan.

“Wag mo nang isipin ang babaeng yun iha, tama din ang ginawa ng asawa mo para magtanda sya at magsisi.” Segunda pa ni mama Noemi.

Tumango na lang ako at hindi na nagsalita. Ang importante ok kami ni baby. At sana lang ay magsisi na si ma’am Clea sa ginawa nya.

Dumating ang doktor at tinanong ako kung kamusta na ang pakiramdam ko. Pinayuhan din nya kami na pumunta sa ob namin at maari na kaming umuwi.

Sobrang alalay sa akin si Edward papuntang banyo. Magpapalit kasi ako ng damit bago umuwi. Pagpasok ko ng banyo ay nagulat pa ako ng sumunod din si Edward at sya pa ang naglock ng pinto.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko.

“Tutulungan kitang magbihis.” Parang wala lang na sabi nya at lumapit pa sa akin. Hinawakan nya ang dulo ng damit ko para hubarin pero pinigilan ko sya.

“T-Teka lang, ako na. Doon ka na lang sa labas.” Nagiinit ang pisnging taboy ko sa kanya.

“Tutulungan na kita baka hindi mo pa kayang kumilos.” Giit nya.

“Kaya ko na, wala naman nang masakit sa akin maliban sa anit ko.” Sabi ko. Naibsan na rin ang pananakit ng puson ko pero ang anit ko ay dama ko pa rin ang sakit dahil sa sabunot ni ma’am Clea.

“No, tutulungan pa rin kita.” Sabi nya at tinanggal ang kamay ko sabay taas ng t-shirt ko.

Wala na akong nagawa kundi hayaan na lang sya kahit sobrang nag iinit na ang pisngi ko. Sunod nyang hinubad ang shorts at panty ko. Yung bra ko ay hindi ko na pinahubad dahil kapapalit ko lang kanina pagkatapos maligo. Lumabas pa sya para basain ang bimpong hawak nya. Pagbalik nya ay pinunasan nya muna ang mukha ko sunod ang mga hita, paa at pati na rin pagkababae ko. Seryosong seryoso pa ang mukha nya. Hiyang hiya na ang pakiramdam ko. Pwedeng ako na lang pero ayaw nya. Pagkatapos nya akong punasan ay binihisan na nya ako. Pinasuotan din nya ako ng tsinelas na dinala ni ate Weng kanina. Sinuklay suklay pa ng daliri nya ang buhok ko. Napapaigik pa ako dahil masakit pa ang anit ko.

Paglabas namin ng emergency room ay naghihintay sa amin si mama Noemi at ate Weng. Nginitian ko sila. Ngunit nawala ang ngiti ko ng makita ko si Elaine na mugto ang mga matang nakatingin sa akin. Kumagat labi sya at yumuko. Lumapit sya sa akin.

“A-Ate Mona, I-I’m so sorry..” Mahinang sabi nya na tila nahihiya.

Bahagya namang napaawang ang labi ko. Hindi makapaniwala na tinawag nya akong ate. At kung kanina ay mataray kung kausapin nya ako ngayon ay parang hindi na makabasag pinggan.

“I-I’m sorry talaga ate, hindi ko naman alam na.. Oh god! I’m really really sorry hinayaan kitang saktan ni ate Clea. Sana mapatawad mo ko..” Umiiyak ng sabi nya. Mukhang sinsero naman sya at mukhang kanina pa umiiyak dahil mugtong mugto na ang mga mata. Aaminin ko may tampo ako sa kanya dahil hindi man lang nya ako tinulungan kanina. Pero hindi naman sya ang nanakit sa akin at kapatid sya ni Edward.

Tipid akong ngumiti sa kanya. “Wag ka ng umiyak, hindi na ko galit sayo. Basta mabait ka na sa akin ha.” Sabi ko.

Tumango tango naman sya at pinunasan ang luha sa pisngi. “O-Oo ate! Mabait naman talaga ako eh. Uto uto lang talaga minsan. Promise hindi na kita tatarayan.” Lalapit na sana sya sa akin pero natigilan sya at tumingin sa katabi kong si Edward. Gumuhit ang pangamba sa mukha nya.

Tiningnan ko naman si Edward. Blangko ang mukha nya at matiim na nakatingin kay Elaine.

“Let’s go wife, kailangan mo ng magpahinga.” Untag nya sa akin at hinila na ang kamay ko palabas.

Tiningnan ko na lang si Elaine na kagat kagat ang labi at naluluha. Kumaway sya sa akin, nginitian ko na lang sya. Mukhang galit sa kanya ang kuya nya.

Inalalayan ako ni Edward na makasakay sa kotse. Sya na ang nagkabit ng seatbelt ko. Si ate Weng naman ay sa likuran umupo bitbit ang mga pinagpalitan kong damit na nakalagay sa paper bag. Nakita ko naman na sumakay sila mama Noemi at Elaine sa isa pang sasakyan. Umikot na si Edward at sumakay sa passenger seat. Binuhay nya ang makina at bumusina.

Tahimik lang kami sa byahe namin pauwi habang hawak hawak ng isa nyang kamay ang kamay ko. Tiningnan ko sya.

“Galit ka rin ba kay Elaine?” Malumanay kong tanong.

Sumulyap sya sa akin at bumuntong hininga. “May kasalanan din sya.”

“Pero hindi naman nya ako sinaktan.” Sabi ko.

“Hindi ka rin nya tinulungan at hinayaang saktan lang.” Dugtong nya sa sinabi ko.

Napakagat labi naman ako at bumuntong hininga. “Mukhang close sila ni ma’am Clea.”

“Yeah, at kung ano ano din siguro ang kinuwento ni Clea sa kanya.” Naiiling na sabi nya. Bakas ang disappointment sa boses nya.

Pinisil ko ang kamay nya. “Mukhang nagsisisi naman sya eh.”

“Tss. Dapat lang. Hindi porke kapatid ko sya palalampasin ko ang ginawa nya.”

“Bakit? Anong balak mong gawin sa kanya?”

Bumuntong hininga sya. “Siguro pababalikin ko na sya sa New York at pababawasan ang allowance nya.”

“Ay wag naman, hayaan mo na sya.”

“No, dapat din syang turuan ng leksyon.” Istriktong sabi nya.

“Naiintindihan ko, pero wag naman yung pababalikin mo na sya agad sa New York. Kauuwi lang nya eh. Syempre namiss nya kayo ni mama Noemi. At saka nag sorry naman na sya.”

Bumuntong hininga ulit sya at nilingon ako. Saglit syang hindi nagsalita at tila kinakalma ang sarili. “Wag ka ng masyadong mag isip wife. Mag relax ka na lang. Mamaya sa penthouse magpahinga ka. Babantayan kita.”

“Ha? Hindi ka ba papasok?” Tanong ko. Nakapang opisina pa rin kasi sya. Naka slacks na itim at polong puti na tinupi ang manggas hanggang siko. Saka ko lang nakita ang Americana nya at necktie na nasa likuran at nakatupi na ng maayos.

“No, sa penthouse muna ako para mabantayan kita.”

“P-Pero ok naman na ako. At saka kasama ko naman si ate Weng.” Nakakahiya naman dahil sa akin hindi sya magtatrabaho.

Bumuntong hininga uli sya. “Hindi mo alam kung ano klaseng takot ang naramdaman ko kanina, so wag ka ng makipagtalo sa akin please. Alam ko ang ginagawa ko.” 

Napakagat labi ako at bahagyang yumuko. Mukhang naiinis na sya sa akin.

“Sorry..” Halos pabulong na sabi ko.

Pinisil nya ang kamay ko at lumingon sa akin. “Gusto ko lang alagaan ka wife, hayaan mo na ako ok.”

Ngumiti na lang ako sa kanya at tumango. Sige na nga hayaan ko na lang sya tutal naman masarap naman syang mag alaga.

Pagdating namin sa condominium ay binati kami ng mga security personnel na nakatalaga. Bakas sa kanilang mukha ang tuwa na makitang ayos lang ako. Pinasalamatan ko sila sa pagtulong sa akin. Maswerte pa rin ako dahil may mga taong kagaya nila na handang sumaklolo. Pinasalamatan din sila ni Edward at bilang pasasalamat ay sinagot nya ang pananghalian ng mga ito at nangako din na bibigyan sila ng bonus na ikinatuwa nila. Kahit masungit si Edward ay generous naman sya. Nagpaorder na rin sya ng pananghalian namin dahil hindi pa kami kumakain.

Pagpasok namin sa penthouse ay malinis na ang kusina. Wala na ang mga hiniwa naming rekado. Niligpit na pala ni ate Weng at nilagay sa fridge. Tumawag si mama Noemi at sinabing mamayang gabi na lang daw sya pupunta dito sa penthouse dahil may board meeting pa daw syang dadaluhan.

KUNOT NOONG tiningnan ko si Edward na kanina pa titig na titig sa akin habang sinusuklay ng mga daliri ang buhok ko. Kanina ay kuntodo asikaso at alalay sya sa akin. Kulang na nga lang ay subuan nya ako kanina. Nakakahiya nga kay mama Noemi na kasalo namin sa hapag kanina. Hindi nito kasama si Elaine.

“Bakit?” Tanong ko sa kanya.

Nakahiga na kami sa kama at nakaunan ako sa dibdib nya habang nakayakap ako sa bewang nya. Bukas ay pupunta kami ng ob gaya ng payo sa amin ng doktor.

Bumuntong hininga sya. “Takot na takot ako kanina alam mo ba? Takot na takot akong baka may masamang mangyari sa inyo ni baby. Hindi ko kakayanin yun wife.” Halos pabulong na sabi nya. Puno ng emosyon ang tono ng boses nya pati ang kislap ng mga mata nya. Pangamba at takot ang nakikita ko.

“Pero ok naman kami baby, kaya wag ka ng masyadong mag alala.” Sabi ko sabay taas ng kamay at hinaplos ang pisngi nya. Mukha nga syang stress na stress kanina pero gwapo pa rin.

“Hindi mo maaalis sa akin yun, kayo na ni baby ang buhay ko. Kapag may nangyaring masama sa inyo ikamamatay ko.” Aniya habang titig na titig pa rin sa mukha ko. Mapupungay ang kislap ng mga mata.

“I love you wife..”

Napasinghap ako sa sinabi nya. Bumilis ang tibok ng puso ko na tila nagwawala na sa loob.

“M-Mahal mo na ko?” Di makapaniwalang tanong ko.

Mahinang tumawa sya at tumango. “Sinabi ko naman sa’yo hindi ka mahirap mahalin. Yes wife, mahal na kita.”

Naiiyak ako sa sinabi nya at napasibi. “K-Kelan pa?”

Nagkibit balikat sya. “I don’t know.. siguro matagal na. Hindi ko lang siguro namamalayan na sa bawat pagdaan ng mga araw minamahal na pala kita. Kanina ko lang napagtanto sa dami ng nakakabaliw na naramdaman ko. Mahal na pala kita.”

Tuluyan na akong naiyak at yumakap sa kanya ng mahigpit.

“Mahal din kita..” Madamdaming sabi ko.

“Really?” Tila hindi makapaniwalang tanong nya. Nilayo nya ng kaunti ang sarili sa akin at tiningnan ako.

Tumango tango naman ako.

Sumilay ang matamis na ngiti sa labi nya. “Kelan pa?”

Nagkibit balikat ako. “Basta isang araw nagising na lang ako na mahal na kita.”

Kumagat labi sya habang hindi pa rin nabubura ang matamis na ngiti sa labi.

Napanguso ako. “Malay natin baka noong araw na nabuhusan kita ng pinagbanlawan mahal na pala kita.”

Nawala ang ngiti nya at tumaas ang isang kilay. “At talagang yun pa ang naalala mo ha?”

Kumagat labi ako para pigilan ang tawa. “Eh kasi ang cute mo noon eh. Mukha kang bagong silang na sanggol.”

“Ah ganun.” May pagbabanta sa boses na sabi nya. Kasunod noon ang kamay nyang kumikiliti sa tagiliran ko.

Malakas ang tawa ko at napapatili habang walang humpay nya akong kinikiliti.

“Yahh tama na po! Wag po!” Tumatawang pagmamakawa ko habang hinihingal na yakap ang sarili.

“Suko na ha? Suko na?” Natatawang tanong nya habang inaambaan ako ng kiliti.

“Suko na ko! Ayoko na baka maihi na ko.”

Pinisil nya ang ilong ko at mapupungay ang mga matang tumitig sa akin. “I love you wife..”

“I love you too hubby.”

“Wag mo nang sabihing too parang uma-agree ka lang sa akin eh.”

“Ok, I love you hubby!”

---

Dapat may update kagabi kaya lang ang bilis tumaas ng ilog hindi ko natapos pagsulat. Naging busy ako magligpit. Niready ang mga kailangan. Hindi ako natulog. Umaga na ko nakatulog kakaabang sa ilog kung aapaw ba. Pero salamat kay Lord at hindi umapaw. 🙏 Yun nga lang pagod si otor nyo pero ayos lang ligtas naman. Sana kayo din ayos lang mga bhe. ♥️

chapter 39

Mona

HIMAS HIMAS KO ang magwawalong buwan kong tiyan habang ngumunguya ako ng hopiang ube. Prente akong nakaupo at nakasandal sa sofa at nanonood ng paborito kong dramarama sa hapon. Dapat natutulog na ko kaya lang hindi ako makatulog. Ang likot kasi ni baby eh. Palibhasa lalaki. Manang mana sa amang matulis. Malikot. Kaya nga minsan hirap na akong humiga eh. Lagi pa akong gutom. Sabi ni nanay pag lalaki daw ang baby mo sa tiyan lalakas ka talagang kumain. Kaya heto nananaba ako. Namumula ang ilong ko at nagiging hugis siopao na ang mga kamao ko. Paano ba naman wala na akong ginawa kundi kumain at matulog. Sa umaga ay sinasamahan ako maglakad sa baba ni ate Weng kapag hindi pwede si Edward. Simula noong dinugo ako ay hininto ko na rin ang pagluluto ayon na rin sa payo ni doctora. Syempre hindi na ako nakipagmatigasan kahit nanghihinayang ako. Mas importante ang kalagayan namin ni baby. Nalungkot lang ang mga suki ko dahil wala na silang pagbibilhan ng mura pero naiintindihan naman nila.

Marami ding nangyari sa mga nakalipas na buwan. Pagkatapos makulong ni ma’am Clea ng isang buwan ay inurong na ni Edward ang kaso dahil na rin sa pakiusap ko. Ayoko kasing may aalahanin habang lumalaki ang tiyan ko. Baka mastress lang ako. Ang balita ko na lang ay nasa ibang bansa na sya kasama ang mga magulang nya. Ang chika sa akin ni Elaine ay hindi na daw kinaya ng mga magulang ni ma’am Clea ang kahihiyan kaya napagdesisyunan na lang sa ibang bansa manirahan. Ayos na rin yun para hindi na rin sya manggulo. Kami naman ni Elaine ay close na. Parehas nga kaming makulit at sya minsan ang madalas kong kachat. Nasa New York na ulit sya para mag aral. Mabait din naman sya kahit medyo may pagka spoiled brat. Pinakita na rin sa akin ni Edward ang bahay na titirhan namin pagkapanganak ko. Hindi sya ganun kalaki, katamtaman lang. Kumpleto na sa lahat ng gamit. Gaya ko ay ayaw din nya ng sobrang malaking bahay na halos hindi nagkikitaan ang mga nakatira. Maganda ang disenyo ng bahay at pinaglagyan nya iyon ng limang kwarto. Isang master bedroom para sa aming dalawa at apat naman para sa mga anak namin. Apat na anak kasi ang gusto nya at kung lalampas pa daw sa apat e di masaya! Kagaling ano? Akala mo sya ang magbubuntis at manganganak.

Napangiwi ako ng muli na namang lumikot si baby sa tiyan. Noong unang gumalaw sya sa loob talagang nagulat ako. Kakaiba sa pakiramdam. Masarap, masaya at nakakakaba. Naalala ko pa ang hitsura noon ni Edward ng sabihin ko sa kanya. Talagang inabangan nya ang tiyan kong gumalaw ulit. Akala mo nanalo ng lotto ng maramdaman nyang gumalaw si baby. E ngayon medyo napapadalas na ang galaw ni baby na syang ikinatutuwa nya. Ang sabi ni doktora ay mas magiging malikot pa daw ito pagdating ko ng kabuwanan. At hindi naman halatang sobrang excited ni Edward dahil kumpleto na ang lahat ng gamit ng baby boy namin. Mula sa barubaruan, pranella, feeding bottle at kung ano ano pa. Pati nga mga laruan at bike meron na at nakalagay na ito sa magiging kwarto ni baby sa lilipatan naming bahay. Pati pangalan nakaisip na rin sya. Sya na ang pinag isip ko dahil lalaki.

NAPAPANGITI AT natatawa ako habang pinapanood si Edward na hinahaplos ang bilog kong tiyan na parang bolang crystal. Kinakausap pa nya ito.

“Ang laki na ng tiyan mo wife, para kang nakalunok ng pakwan.” Natatawang komento nya habang hinahaplos ang tiyan ko.

“Ang sabi ni doktora lalaki pa daw yan.” Sabi ko at sinuklay ng daliri ang buhok nya.  Ngunit napasinghap ako ng tila sumipa si baby at mukhang naramdaman yun ni Edward dahil nanlaki ang mga mata nya. Tumingin sya sa akin at tumawa.

“Ang likot ni baby.” Bulalas nya at hinaplos ang parte ng tiyan kong gumalaw.

“Oo mana sayo.” Nakangising sabi ko.

Tinaasan nya ako ng kilay. “What do you mean?”

Ngumuso ako. “Mana sya sa’yo. Malikot ka rin kasi kaya nga sya nabuo eh.”

Tumawa sya sabay pisil sa ilong ko. “At sana manahin din nya ang kapogian ko.”

Ngumisi ako. “Ang yabang natin sir ah!” Buyo ko sa kanya.

“Bakit totoo naman na pogi ako ah.” Nakangisi ding sabi nya.

“Hindi ka pogi no.”

Tumaas ang kilay nya.

“Kasi gwapo ka, hindi bagay sa’yo ang salitang pogi. GWAPO. Yan ang tamang salita para sa’yo.” Sabi ko.

Nangingiting kumagat labi sya. “Talaga gwapo ako?”

“Sus! Para namang hindi mo alam.”

Kapag nga pumupunta kami sa mall o kaya namamasyal sa labas ay lagi syang nililingon ng mga babae. Kung hindi nya lang ako kasama ay malamang lumapit na ang mga ito sa kanya at nagpacute. Kung sya gwapo at macho pa rin ako heto mukha nang siopao. Pero sabi nya naging cute daw ako at sexy pa rin. Masarap pa!

“Alam ko, pero iba pa rin kapag ikaw ang nagsasabi. Mas kapanipaniwala at nakakataas ng confident.” Nakangiting sabi nya sabay kindat.

Ganito na sya palagi sa akin. Laging nakangiti, malambing, maaalalahanin at sobrang clingy pa minsan. Namimiss ko na nga ang pagsusungit nya eh. Nagsusungit pa rin naman sya kapag matigas ang ulo ko, pero konting lambing ko lang nawawala na ang kasungitan nya.

---

NAPAPANGIWI AKO habang nakikinig sa mga kwento ni ate Lydia tungkol sa karanasan nya sa panganganak. Nandito ako ngayon sa office ni Edward. Pagkatapos ng check up namin kanina ay dito kami dumiretso. May mga kausap sya sa loob kaya nagpaalam akong dito muna sa labas para makichika kay ate Lydia na naging close ko na rin.

“Lalo na kapag iihi ka, naku mapapahiyaw ka talaga sa hapdi.” Aniya.

“Nakakatakot naman yan ate Lydia.” Nakangiwing sabi ko.

“Ganun talaga, pero worth it naman ang sakit kasi lumabas na ang baby mo. Mahahawakan mo na sya, mayayakap, mahahalikan.”

Napahaplos ako sa tiyan ko at nangiti na sa sinabi nya. Biglang nawala ang takot ko at napalitan ng pananabik. Excited na akong mahawakan si baby, mahalikan, mayakap, maamoy ang amoy gatas nyang hininga.

“Pero isa lang ang sigurado ako, pogi ang baby nyo. Ang gwapo ni sir eh tapos maganda ka pa.”

Lalo lang akong napangiti sa sinabi nya. “Kung mamanahin nya ang kagwapuhan ng tatay nya malamang magiging habulin din sya ng mga babae paglaki nya.” Natatawang sabi ko.

“Ay sure ako dyan!” Segunda nya.

Marami pa kaming pinagkwentuhan ni ate Lydia. Tungkol sa buhay nya, sa asawa nya at mga anak nya. Ang galing nga nya eh, nagkukuwento habang may ginagawa. May pagkamarites din sya dahil pati kapitbahay nyang may kabit kinuwento din nya.

“Ay teka lang ate Lydia naiihi ako.” Sabi ko at tumayo. Lumapit ako sa pinto ng office ni Edward at dahan dahan itong binuksan. Sumilip muna ako. Naguusap pa rin sila tungkol sa isang project at mukhang mga bigatin itong mga kausap nya. Kapwa seryoso ang mga mukha nila. Muli kong sinarado ang pinto. Nakakahiya pumasok. Baka makaistorbo lang ako.

Bumalik ako sa lamesa ni ate Lydia.

“O ang bilis mo namang umihi.” Manghang sabi nya.

Natawa naman ako. “Hindi pa ako nakakaihi. Nakakahiya kasi pumasok eh baka makaistorbo ako. Saan ba cr nyo ditong mga empleyado dito na lang ako magsi-cr.

“Teka sasamahan na kita.” Presinta nya at binitawan ang ballpen sabay tayo.

“Wag na ate kaya ko na baka bigla kang hanapin ni Edward.” Pigil ko sa kanya. 

“Hindi nya ako hahanapin kapag ganyang may mga kausap syang bigating kliyente. At saka ibinilin ka nya sa akin. Malalagot ako dun kapag hinayaan kitang magisa. Alam mo naman si sir praning pagdating sayo.” Sabi nya sabay hagikgik.

Napahagikgik na rin ako at hinayaan na lang syang samahan ako.

“O dahan dahan lang ha, baka madulas ka.” Paalala nya at inalalayan ako pagpasok namin ng banyo. Walang tao kundi kami lang. May limang cubicle sa loob.

“Kaya mo na?” Tanong nya sa kin ng makapasok na ako sa isa sa mga cubicle.

“Oo ate kaya ko na, salamat.”

“O sige iihi na rin ako, para mamaya hindi na ako tatayo. Malamang maraming ipapagawa sa akin si sir mamaya.”

Tinanguan ko na lang sya at sinarado na ang pinto. Narinig kong pumasok sya sa katabi kong cubicle. Tinaas ko ang laylayan ng suot kong dress at binaba ang panty. Dahan dahan akong umupo sa bowl. Bumuntong hininga ako ng makaihi na. Narinig ko namang bumukas ang pinto at tunog ng mga takong ng sapatos. Mga empleyadong iihi din siguro. Nagtatawanan pa ang mga ito at nagkukwentuhan.

“Grabe no! Ano kaya ang pakiramdam ni sir Edward na katabi nya ang asawa nyang namamanas at padugong na ang hitsura?” Natatawang tanong ng isang boses ng babae.

Napasinghap naman ako sa narinig. Hindi ako tanga para hindi malaman na ako ang pinatutungkulan ng babae. Eh ako lang naman ang asawa ng amo nila na Edward ang pangalan.

“Malamang hindi pa yun nakakatulog binangungot na kasi nadaganan ng asawa nya.” Natatawang sabi ng isa pang babae.

“Grabe naman kayo sa asawa ni sir. Syempre buntis ganun talaga, tumataba at namamanas lalo na at malapit na yung manganak. Ang balita ko lalaki ang first baby nila kaya ganun yun, medyo nangingitim ang leeg at namumula ang ilong. Ganun kasi ang ate ko kapag buntis sa anak nyang lalaki.” Paliwanag naman ng pangatlong babae.

“Sus! Hindi totoo yan. Maraming buntis na blooming at maganda kahit lalaki ang pinagbubuntis nila. Hindi lang talaga marunong mag alaga sa sarili nya yung asawa ni sir. Nakita mo naman panay ang kain kaya lumulobo.”

“Eh kasi nga buntis. Syempre may baby na sya sa tiyan kaya lumakas din ang kain.”

“Hmph! Pero siguro kung si ma’am Clea ang inasawa ni sir at binuntis hindi siguro ganun na haggard ang hitsura.”

“Uy wag nga kayong ganyan sa asawa ni sir. Kumpara naman kay ma’am Clea mabait naman yun. At saka maganda rin naman si ma’am Mona. Mas maganda pa nga sya kay ma’am Clea eh.”

“Well hindi na ngayon dahil haggardo versoza na ang beauty nya. Mas maganda na ako sa kanya. At saka inagaw lang naman nya si sir Edward kay ma’am Clea no.”

“Oo nga, baka nga ngayon nagdadalawang isip na sir Edward na sya ang pinakasalan at hindi si ma’am Clea.”

“Kaya kailangan nating manatiling maganda at sexy sa paningin si sir. Baka mapansing nya ang isa sa atin. Malay nyo..”

“Hay ewan ko sa inyo, buti kung pansin kayo ni sir Edward.”

Tumawa ang isang babae. “Kung yung tsimay nga pinansin at inasawa kami pa kaya.”

Tumawa din ang isang babae.

Kinagat ko ang labi. Namalayan ko na lang na sunod sunod ng pumatak ang mga luha ko sa mga hita ko. Parang sinaksak ng libo libong karayom ang puso ko sa mga narinig.

“Hoy! Mga bunganga nga ninyo!”

“Ay ano ba yan Lydia nakakagulat ka naman! Ano bang ginagawa mo dyan?”

“Malamang umiihi at narinig ko mga pinagsasabi nyo sa asawa ni sir Edward ha. Mga bunganga nyo pasmado.”

“Eh totoo naman yung sinasabi namin.”

“Wala kayong alam. Puro lang kayo tsismis. Magsilabas na nga kayo at bumalik sa mga pwesto nyo. Oras ng trabaho puro kayo paganda eh hindi naman kayo gumaganda. Panay pa kayo tsismis!” Pagtataboy ni ate Lydia sa mga ito. May mga sinabi pa ang mga ito pero hindi ko na lang pinansin.

Kumuha ako ng tissue at pinunasan ang sarili. Dahan dahan akong tumayo at tinaas ang panty. Hindi pa rin maampat ang luha ko.

“Ma’am Mona.” Tawag sa akin ni Lydia sabay katok sa pinto.

“L-Lalabas na ko.” Pumiyok ang boses na sabi ko at pinunasan ang pisngi. Inayos ko muna ang laylayan ng dress bago binuksan ang pinto.

Gumuhit ang pagaalala sa mukha ni ate Lydia ng makita ang luhaan kong mukha. Humabol pa ng isang patak ang luha ko.

“Ma’am Mona ok ka lang?” Nagaalalang tanong nya. Dalidali syang kumuha ng tissue sa box na naroon sa sink at pinunasan ang pisngi ko.

Lalo lang akong naiyak. Parang naririnig ko pa ang mga boses ng dalawang babae na kumukutya sa akin. Tumingin ako sa kaharap na salamin. Tama naman sila. Ang haggard ng hitsura ko. Ang taba ko. Namumutok ang mga pisngi ko at namumula ang ilong ko. Nangingitim ang leeg ko. Manas din ang mga paa ko.

“A-Ang pangit ko..” Humihikbing sabi ko.

“Naku wag mong sabihin yan ma’am Mona! Wag kang maniwala sa mga sinabi ng dalawang bruhang yun. Hindi ka panget!” Natatarantang alo sa akin ni ate Lydia.

Umiling iling ako habang tuloy tuloy ang mga luha ko sa pagpatak.

Ang panget ko na! Baka

ipagpalit

na ako ni Edward..

---

Ilang chapter na lang. :)

Anyway. Hindi ako makapagpost sa message board bakit kaya?

chapter 40

Edward

PALINGA LINGA ako kay Mona habang nasa gitna kami ng byahe pauwi. Kanina ko pa napapansin na tahimik sya at matamlay. Di ko tuloy mapigilan mag alala baka mamaya may nararamdaman na sya.

“Are you ok wife?” Untag ko sa kanya.

Sumulyap naman sya sa akin at tipid na ngumiti sabay tango. Pero ang ngiti nya ay hindi naman umabot sa mata nya.

“Are you sure? May nararamdaman ka ba? May sakit ka? Nagugutom ka?” Sunod sunod kong tanong. Hindi ako sanay na ganito sya.

Ngumuso sya at sumimangot. “Hindi ako nagugutom.” 

“Ok.” Sabi ko na lang. Mukhang wala sya sa mood. Sabi ni doktora moody daw talaga mga buntis. Nasa walong buwan na ang tiyan nya. Next month manganganak na sya. Sobrang excited na talaga ako. Hindi na ako makapaghintay na makita ang panganay ko.

Pero hanggang sa makauwi na kami at maghapunan ay matamalay pa rin sya. Halos hindi na nga nya ginagalaw ang pagkain nya eh.

“Hindi mo ba gusto ang ulam? Magpadeliver ako.” Untag ko sa kanya. Hindi naman sya maarte sa pagkain. Ngayon lang na buntis sya naging mapili ang panlasa nya at pang amoy kung minsan.

Umiling iling sya. “Ayos na to, wala lang akong ganang kumain kasi busog pa ko.” Halos pabulong na sabi nya at matamlay na sinubo ang kutsara.

Tumango tango na lang ako. Siguro nga ay busog pa sya at napagod din siguro.

Ng matapos kaming kumain ay iniwan ko muna sya sa sala at nagpaalam akong papasok muna ng library para itsek ang mga emails sa laptop. Baka sakaling mamaya paglabas ko ay ok na ang mood nya..

Napakunot ang noo ko ng paglabas ko ng library ay hindi ko na nakita si Mona sa sofa. Patay na rin ang tv. Maaga pa naman. Karaniwan ay nagbababad pa sya ng dalawang oras sa panonood ng tv.

“Pumasok na po sa kwarto nyo si ma’am sir.” Untag sa akin ni Weng. Tumango na lang ako sa kanya.

Baka inantok na si Mona. Bago kasi sya matulog ay minamasahe ko pa ang likod nya at mga binti. Ang sabi ni doktora ay nakakatulong daw yun para mabawasan ang stress ng buntis at para gumanda ang daloy ng dugo.

Sinilip ko ang orasan sa relo. Mag a-alas nuebe pa lang ng gabi. Tinungo ko na ang kwarto namin. Pagbukas ko ng pinto ay hindi ko nakita ang asawa ko. Dumako ang mata ko sa pinto ng banyo na nakasara. Malamang nandun sya. Lumapit ako sa pinto at akmang kakatukin ng may narinig akong hikbi. Napakunot ang noo ko. Umiiyak sya? Hinawakan ko ang doorknob at pinihit pabukas. Nakatayo sya sa harap ng salamin.. at umiiyak.

“Wife bakit ka umiiyak?” Tanong ko at lumapit sa kanya.

Mugto ang mga matang tumingin sya sa akin sa salamin at mas lalong pumalahaw ng iyak. Naalarma naman ako.

“Hey, may masakit ba sa’yo? Anong masakit sa’yo? Masakit ba ang tiyan mo?” Sunod sunod kong tanong at ininspeksyon sya. Hinawakan ko pa ang malaking tiyan nya. Tiningnan ko rin ang mga hita nya dahil baka dinugo ulit sya. Pero wala naman.

“Di mo ba nakikita? Ang p-pangit ko! Ang pangit pangit ko na.” Basag ang boses na sabi nya at lumakas pa ang iyak.

Nagsalubong naman ang kilay ko. “What? What are you talking about wife?” Nagugulumihanang tanong ko.

Nakasimangot na tumingin sya sa akin. “Ang sabi ko ang pangit ko na.”

“Of course not! You’re beautiful!”

“Echosero ka! Binobola mo lang ako dahil asawa mo ko.”

“No I’m not! Hindi kita binobola.”

“Huu! Wag nga ako! Hindi ka naman bulag kaya alam kong nakikita mong ang panget ko. Ang taba ko na. Ang itim ng leeg ko. Namumula ang ilong ko. Namamanas ang paa ko. Hindi na ako sexy. H-Hindi na a-ako masarap!” Pumipiyok ang boses na sabi nya at umatungal ulit ng iyak.

Napaawang ang labi ko sa mga sinabi nya. Yun ba ang iniiyak nya?

Bumuntong hininga ako. Hinawakan ko sya sa balikat at pinaharap sa akin. Tinaas ko ang isang kamay at pinahid ang luha sa mga pisngi nya. Hindi ko alam kung bakit ganito ang iniisip nya. Siguro ay dala lang ng hormones nya. Totoo naman ang mga sinabi nya. Bumilog sya, namumula ang ilong nya, nangingitim ang leeg nya pati nga rin ang kilikili nya, namamanas din ang mga paa nya. Pero wala akong pakialam. Ang hindi lang totoo sa mga sinabi nya ay yung panget sya.

“Listen to me wife.” Untag ko sa kanya at hinawakan ang baba nya. Tiningala ko ang mukha nya para magsalubong ang mga mata namin. Tumingin naman sya sa akin. Puno ng sakit ang mga mata nya. Yun ang damdamin na pinaka ayaw kong makita sa mga mata nya at pinaka ayaw kong maramdaman nya.

“Hindi katawan mo ang nagustuhan at minahal ko sa’yo. Hindi rin ang hitsura mo. Ikaw, ang character mo, personality mo, ugali mo, yan ang nagustuhan at minahal ko sa’yo. Eh ano naman kung tumaba ka, umitim ang leeg mo, actually pati kilikili mo maitim na rin pero wala akong pakialam. Wala din akong pakialam kung namumula ang ilong mo at namamanas ang mga paa mo. Ikaw pa rin ang pinakamasarap sa akin.  Masarap kausap. Masarap katabi sa pagtulog. Masarap na kayakap. Masarap na kasalo sa hapag kainan. Masarap na kasama sa buhay at masarap mahalin.” Litanya ko.

Nakatingin lang sya sa akin ng ilang sandali at humikbi. “T-Talaga?”

Tumngo tango ako at muling pinahid ang luha nya. “Yes wife, so please stop crying..”

“H-Hindi mo ko ipagpapalit?”

“No. Never. Ikaw lang ang gusto ko. Ikaw lang ang pipiliin ko.”

Yumakap sya sa akin at umiyak sa dibdib ko. Hinagod hagod ko naman ang likod nya at tinaniman ng halik ang ulo nya.

“Shh.. tahan na. Wag ka ng masyadong mag isip ng ganyan ok. Baka mastress ka makakasama sa inyo ni baby.” Pag aalo ko sa kanya. Nahihirapan din ako kapag nakikita syang ganito. Parang pinipiga ang puso ko.

BUSY AKO SA pagpirma ng mga papeles na binigay ni Lydia. Alas dies pa lang ng umaga pero parang gusto ko ng umuwi. Gusto kong makasama ang asawa ko. Kagabi nakatulugan na nya ang pagiyak. Pero ok naman na sya kinaumagahan. Ngumingiti na at kumakain. Hindi ako nakakalimot na sabihin sa kanya na mahal na mahal ko sya at sya ang pinakamaganda sa mata ko kahit maging plus size pa sya.

Kunot noong tiningala ko si Lydia na sunod sunod na tumikhim.

“May problema ba Lydia?” Tanong ko sa kanya.

Kumamot sya sa pisngi. “Eh sir, kamusta po si ma’am Mona?”

Lalong nangunot ang noo ko sa tanong nya. “She’s ok Lydia, thanks for asking.” Sabi ko at muling tinuon ang atensyon sa pagpirma.

Saglit syang hindi nagsalita at muling tumikhim. “Mabuti naman po kung ganun, kahapon po kasi iyak sya ng iyak.”

Natigilan ako at kunot noong tiningala sya. “Iyak ng iyak? Bakit?”

Kumamot uli sya sa pisngi. “Eh kasi po kahapon noong nagcr kami narinig po nya ang dalawang empleyado natin na kung ano ano ang pinagsasabi sa kanya…”

Napakuyom ang kamao ko at napatiim bagang habang nakikinig sa sumbong ni Lydia sa nangyari kahapon sa cr. Kaya naman pala ganun ang asawa ko kagabi.

Napamura ako at ipinatawag kay Lydia ang dalawang empleyadong bumastos sa asawa ko. Mabibigat ang hiningang binubuga ko habang hinihintay ang dalawang empleyado. Mayamaya pa ay bumukas ang pinto at pumasok si Lydia kasunod ang dalawang babaeng empleyado na bakas sa mukha ang kaba at hindi makatingin sa akin ng diretso. Nagtulakan pa ang mga ito. Mukhang may ideya sila kung bakit ko sila pinatawag.

“Sir, nandito na po sila.” Ani Lydia at gumilid.

“G-Good morning sir.” Nauutal na bati ng dalawa.

Hindi ko tinugon ang bati nila at matatalim silang tiningnan. “Alam nyo ba kung bakit ko kayo pinatawag?” Dumagundong ang boses ko sa loob ng opisina ko.

Nagkatinginan silang dalawa at sabay na lumunok at tumingin sa akin.

“Sinabi ko na po sa kanila sir kung bakit nyo po sila pinatawag.” Singit ni Lydia.

“S-Sir sorry po, o-opinyon lang naman po namin yun – “

“Opinyon? Bakit hindi nyo na lang sarilinin yang opinyon nyo? Dahil sa basurang opinyon nyo nasaktan ang asawa ko. And worst baka mastress pa sya sa kakaisip sa mga opinyon nyong walang kwenta.” Putol ko sa sasabihin ng babaeng pulang pula ang lipstick sa labi.

Napapitlag silang dalawa at pinisil pisil ang kanilang mga kamay.

“S-Sir hindi naman po naming intensyon – “

Tinaas ko ang kamay para patigilin sa pagsasalita ang isa pang babae. Nabitin sa ere ang nakaawang nyang labi.

“Hindi nyo man lang nirespeto ang asawa ko, pati ako hindi nyo na rin nirespeto. Sa tingin nyo bakit ko pa kayo hahayaang manatili dito sa kumpanya ko kung mga bastos kayo at hindi marunong rumespeto. You two are fired. Get out of my office!” Maotoridad na hayag ko.

Naalarma naman silang dalawa.

“S-Sir Edward wag po!”

“Sir kailangan po namin ng trabaho wag nyo po kaming tanggalin.”

Pagmamakaawa ng dalawa at kulang na lang ay lumuhod. Pero walang awa akong nararamdaman sa kanila. Wala nga rin silang awa sa asawa ko eh.

“Sana naisip nyo yan bago nyo binastos ang asawa ko. Kunin nyo na ang huling sweldo nyo sa accounting department at lumabas sa building na ito bago ko pa kayo ipablacklist.”

“S-Sir Edward please po, give us a chance – “

“I said get out!” Bulyaw ko na sa kanila na ikinaigtad nila.

Nilapitan naman sila ni Lydia at hinawakan sa dalawang braso at inakay palabas. Umiiyak sila habang nagmamakaawa.

Ng makalabas na sila ay napabuntong hininga na lang ako sabay hilot sa sentido ko. Ng dahil sa kanila mai-stress pa ang asawa ko. Bawal na bawal pa naman sa kanya ang mai-stress.

one month later..

Mona

PALAKAD LAKAD AKO sa garden ng condominium habang sapo ang malaking tiyan. Pinunasan ko ng bimpong nakasampay sa balikat ko ang pawisan kong mukha at leeg. Hindi pa naman masakit sa balat ang sikat ng araw kaya keri pang maglakad. Ito kasi ang sabi ni doktora maglakad lakad daw ako. Anumang araw at oras ay pwede akong manganak.

“Wife.”

Nilingon ko si Edward na tumawag sa akin. Nakabihis na sya at may suot pang sunglasses. Bagong ligo sya at mabangong mabango. Gwapong gwapo ang hitsura nya. Handa na syang pumasok sa trabaho nya, pero alam ko hindi sa opisina ang punta nya ngayon. Pupunta sya sa site ng project ng kumpanya.

“Papasok ka na?” Tanong ko sa kanya ng makalapit na sya.

Tumango sya at kinuha ang bimpong hawak ko. Pinunasan nya ang mukha at leeg ko.

“Pawis na pawis ka na, baka pagod ka na.” Sabi nya.

“Hindi pa, saka keri ko pang maglakad.” Inayos ko ang suot nyang coat.

“Ok, pero kung pagod ka na umakyat ka na sa taas.”

Ngumiti ako at tumango. Masyado talaga sya kung magalala sa akin.

“Maaga din akong uuwi mamaya. Pero kung may kailangan ka at may emergency tumawag ka agad sa akin ok.” Bilin nya sa akin.

Tumango lang ako. Ngumiti naman sya at kinintalan ako ng halik sa labi. “I love you.”

“Love you.” Sagot ko.

Tinawag nya si ate Weng at binilinan din. “Ikaw na ang bahala sa ma’am mo.”

“Opo sir.”

Tumingin sya sa akin at hinaplos ang pisngi ko. “Alis na ko.”

“Ingat ka.”

Hinatid ko na lang ng tanaw si Edward na papaalis. Uuwi din naman sya ng maaga mamaya. Simula ng sabihin ni doktora na anumang araw at oras ay pwede akong manganak ay lagi na syang umuuwi ng maaga. Minsan nga naghahalfday pa. Gusto nya kasi kasama ko sya kapag manganganak na ko.

Ilang minuto pa ang ginugol ko sa paglalakad lakad. Ng tumaas na ang araw at masakit na sa balat at napagpasyahan ko ng bumalik sa penthouse. Syempre nag stop over muna ako sa pwesto ng mga security personnel para makichika. Binigyan pa nila ako ng upuan para makaupo ako.

“Ang laki na ng tiyan mo ma’am Mona.” Komento ni ate Me-an.

“Kelan ka ba manganganak ma’am Mona? Parang puputok na yang tiyan mo.” Sabi naman ni kuya Caloy.

Nginitian ko sila. “Sabi ni doktora anytime pwede na akong manganak. Kabuwanan ko na kasi.”

“Eh di ibig sabihin kahit ngayon pwede ka ng manganak?” Manghang tanong ni ate Me-an.

“Oo.”

“Excited ako na nalulungkot na malapit ka ng manganak ma’am Mona.” Sabi naman ni Mang Dodi.

“Ako din.” Segunda ni Mang Girlbert.

“Bakit naman?” Natatawang tanong ko.

“Eh kasi di ba, kapag nanganak ka na doon na kayo titira sa bago nyong bahay.” Malungkot na sabi ni Mang Dodi.

“Oo nga no.” Ani kuya Caloy.

Ngumiti ako sa kanila. “Ano ba kayo? Kahit doon na kami titira sa bago naming bahay syempre dadalaw dalawin ko pa rin kayo dito. Pwede ring kayo ang dumalaw sa akin. Saka lagi naman tayong naguusap sa gc natin.”

“Talaga ma’am? Pwede namin kayong dalawin doon sa bahay nyo?” Tanong ni ate Me-an.

“Oo naman! Pagmemeryendahin ko pa kayo.” Nakangising sabi ko sa kanila habang hinihimas himas ang tiyan. Napangiwi pa ako ang bahagya ng makaramdam ng kaunting kirot sa ibaba ng tiyan.

“Yes! Gusto ko yan! Dadalaw na lang kami sa inyo ma’am.” Tuwang tuwang sabi ni ate Me-an.

“Kuh! Ikaw talaga Me-antot, pagdating sa pagkain bibang biba.” Tukso ni Mang Dodi.

Nagtawanan kami sa sinabi ni Mang Dodi. Maingay ang umpukan namin dahil sa mga tuksuhan at tawanan nila. Hindi ko rin maiwasang malungkot habang pinagmamasdan sila. Simula ng tumapak ako dito sa Maynila ay sila ang una kong naging kaibigan at karamay. Parang pamilya ko na rin sila. Nababawasan ang pangungulila ko sa pamilya ko sa probinsya dahil sa kanila.

Napangiwi akong muli ng sumigid naman ang kirot sa bandang balakang ko sa likuran. Napahawak ang isang kamay ko dito. Minsan talaga ay sumisigid ang kirot pero nawawala din naman. Kaya nga lang hindi gaya ng karaniwan na nararamdaman ko naging sunod sunod na ang pagsigid ng kirot na ikinakasinghap ko. Mariin pa akong napakagat sa labi.

“Ayos lang kayo ma’am?” Untag sa akin ni ate Weng.

“Sumasakit ang balakang at tiyan ko ate Weng.” Nakangiwing sabi ko.

Natigilan naman sa tuksuhan sila Mang Dodi at tumingin sa akin. Gumuhit ang pagalala sa mukha nila.

“Naku, baka nosobrahan ka sa kakalakad kanina.” Sabi ni kuya Caloy.

“Hala! Naihi ka na ma’am Mona.” Bulalas ni ate Me-an.

Halos sabay sabay kaming napatingin sa ibaba ko. Napaawang ang labi ko ng makitang basa ang sahig sa ilalim ng inuupuan kong monoblock.

“Pumutok na ang panubigan mo ma’am Mona. Manganganak ka na!”

---

END

Edward

LAKAD TAKBO ang ginagawa ko papasok sa hospital para makita ang asawa kong manganganak na. Ang bilis pa ng tibok ng puso ko sa kaba at excitement. Iniwan ko ang mga kausap kong engineer sa site. Halos paliparin ko na nga ang kotse kanina ng tumawag si Weng at sabihing pumutok na ang panubigan ni Mona at manganganak na. Hinatid daw ng service car ng security ang asawa ko sa hospital. Tinawagan ko na rin si mama para ipaalam na manganganak na si Mona.

Nakita ko si Weng sa tapat ng isang pinto na palakad lakad at hindi mapakali.

“Weng.” Hinihingal na tawag ko sa kanya.

“Sir!”

“Nasaan na ang asawa ko?” Nagaalalang tanong ko.

“Nasa loob na po sya ng delivery room sir, hinihintay na lang si doktora.” Sabi nya at tinuro ang nakasaradong pinto.

“Papasok ako.” Sabi ko at akmang tutunguhin ang pinto ng pigilan ako ni Weng.

“Sir bawal po kayong pumasok, mapapagalitan po kayo ng mga nurse. Hintayin nyo lang po si doktora para bigyan kayo ng permiso.” Saway nya sa akin.

Wala na akong nagawa kundi hintayin na lang si doktora. Hindi naman umabot ng ilang minuto ay dumating na rin ito at nagmamadali. Sinalubong ko ito at nagpaalam kung pwede ako sumama sa loob. Pumayag naman ito at inutusan akong magsuot ng surgical gown. Agad naman akong tumalima..

Nanlamig ang buong katawan ko pagpasok ko ng delivery room at nakitang nakahiga na ang asawa ko at nakabukaka. Bakas na sa mukha nya ang sakit. Agad akong lumapit sa kanya.

“Wife.”

“E-Edward.. ang sakit.” Daing nya. May namumuo ng luha sa gilid ng mga mata nya.

“Kaya mo yan wife ok, para kay baby kakayanin mo.” Pagpapalakas ng loob ko sa kanya.

Tumango tango naman sya. Inabot nya sa akin ang kamay nya at hinawakan ko naman yun.

“Are you ready misis?” Tanong ni doktora na nakapwesto na sa pagitan ng hita nya.

Tumingin sya sa akin at humigpit ang hawak sa kamay ko. Tinanguan ko naman sya. Lumunok sya at tumango din.

“O-Opo doc.”

At ilang sandali pa nga ay nilukob ang silid ng nakakabinging sigaw at daing nya. Parang gusto ko na ring sumali sa pagsigaw nya.

“Sige pa misis, ire pa.” Sabi ni doktora.

“Arghhhhh!” Daing niya at halos pumutok na ang mga ugat sa leeg. Pawis na pawis na rin ang mukha nya at mahigpit na mahigpit ang hawak sa kamay ko.

“K-Kaya mo yan wife! Kaya mo yan.” Nauutal na sabi ko habang pinupunasan ng panyo ang pawisan nyang mukha. Bawat sigaw nya ay lalong lumalakas ang kabog ng dibdib ko.

“One more misis push mo pa, hayan na si baby.” Anang doktora na relax na relax lang.

Naalarma naman ako sa sinabi ni doktora. Lalong lumakas ang kabog ng dibdib ko at nanlalamig ang buong katawan ko.

“Wife, hayan na raw si baby. Kaya mo yan! Push lang! Push!” Pagpapalakas loob ko sa kanya.

Malalalim ang bawat hugot nya ng hininga sabay ire ng malakas. “Arghhhhh!”

“Yes! Ganyan nga wife! Sige pa!”

“Arhhhh!”

“You’re doing good misis, one more time.” Sabi ni doktora. Umire ulit sya. Ako naman ay napapatiim bagang at pigil ang hininga.

“Mister ayos lang po kayo? Namumutla po kayo.” Untag sa akin ng isang nurse.

“A-Ayos lang ako nurse.” Sabi ko at pinunasan din ng hawak kong panyo na basa na sa pawis ni Mona ang mukha ko. Medyo nanginginig na rin ang kamay ko. Halo halo na ang nararamdaman ko. Kaba, takot, excitement at awa sa asawa kong nakapinta na ang hirap at sakit sa mukha sa panganganak. Kung pwede nga lang na kunin ko ang sakit at hirap na nararamdaman nya ay ginawa ko na. Parang ayoko na tuloy na manganak sya ulit kung ganitong nahihirapan at nasasaktan sya.

“Heto na si baby.” Magiliw na sabi ni doktora kasabay nun ay ang pagpalahaw ng iyak ni baby.

Nanginginig ang buong kalamnan ko at nanlalambot ang mga tuhod ko. Parang trumiple pa ang bilis ng tibok ng puso ko. Nangingilid na rin ang luha sa mga mata ko habang tinitingnan si baby na hawak ni doktora.

“My baby..” Mahinang usal ko kasabay nun ang pagdilim ng paligid ko.

“Edward!”

“Ay si mister hinimatay!”

Mga boses na huli kong narinig bago ako lamunin ng karimlan..

DAHAN DAHAN kong dinilat ang mga mata. Una kong nakita ang puting puting kisame. Nanunuot sa ilong ko ang amoy ng gamot at alcohol. May naririnig din akong mga boses.

“O gising na pala si insan.” Napalitan ang puting kisame ng nakangising mukha ng pinsan kong si Migz na mahigit isang taon ko ding hindi nakita.

“Mabuti naman at gising ka na anak, nakakahiya ka sa loob ng delivery room. Nagkagulo ang mga nurse kanina sa loob ng delivery room akala namin kung ano na ang nangyari sa asawa mo yun pala hinimatay ka. Pinagtulungan ka pang ilabas ng tatlong lalaking nurse na hirap na hirap ka pang buhatin. Mabuti na lang nandito ang pinsan mo.” Sermon sa akin ni mama. 

Narinig ko naman ang tawa ng asawa ko. Doon na ako napabalikwas ng tayo. Muntik pa akong mahulog sa sofang kinahihigaan ko. Nasa loob na pala kami ng kwarto. Ang asawa ko ay nakaupo sa kama at natatawa habang buhat nya ang baby namin. May swerong nakakabit sa isang kamay nya. Shit! Ilang oras ba ako nawalan ng malay?

Dali dali akong lumapit sa kanila. Nakangiti sa akin si Mona. Napalunok naman ako ng makita si baby na mahimbing ang tulog sa bisig nya. Ang liit liit nya at medyo mamula mula. Bumilis ang tibok ng puso ko habang pinagmamasdan ito.

Tumingin ako kay Mona at dumukwang sabay halik ng madiin sa noo nya ng paulit ulit. Masaya akong nakikitang nakakangiti at nakakatawa na sya hindi gaya kanina.

“Ok ka na?” Malambing at halos pabulong na tanong ko sa kanya. Di ko nga alam kung tama ba ang tanong ko.

Tumawa sya. “Ako nga dapat ang magtanong nyan sa’yo eh. Ok ka na ba? Dumiretso sa tulog ang pagkahimatay mo ah.” Nakangising sabi nya na may halong biro.

“Mabuti nga hindi ka naihi sa loob ng delivery room insan eh.” Asar pa ni Migz.

“Ang lakas pa ng loob mong sumama sa loob eh hindi mo naman pala kaya. Ang laki laki mong tao hinimatay ka.” Segunda pa ni mama sabay tawa nilang tatlo. Ang kasambahay naman na si Weng ay halatang nagpipigil lang ng tawa.

Mariin kong nailapat ang labi at sinamaan sila ng tingin na ikinatawa lang nila lalo. Napapikit na lang ako. Nakakahiya naman kasi talaga ang nangyari sa akin sa loob ng delivery room. Hayan tuloy pinagtatawanan nila ko. Lalo na tong asawa ko na tawang tawa na akala mo wala  ng masakit sa kanya.

“Tss, wag ka ngang tumawa dyan. Seryoso ako. Kamusta ka na? Wala na bang masakit sa’yo?” Tanong ko ulit sa kanya. Nagaalala pa rin ako sa kanya.

“May masakit pa rin syempre, kapapanganak ko pa lang eh. Pero keri ko naman. Heto na nga si baby oh!” Nakangiting sabi nya.

Bumalik ang mata ko sa baby namin na bahagyang gumalaw ang ulo at mga kamay na may gloves.

“He’s so small..” Namamanghang komento ko.

“Buhatin mo na sya daddy.” Aniya at bahagyang nilapit sa akin si baby.

Napalunok naman ako. Gusto kong buhatin si baby pero natatakot ako na baka maipit ko sya.

“Baka.. maipit ko si baby.” Nagaalinlangang sabi ko.

“Hindi yan anak, kaya mo yan.” Singit ni mama at lumapit sa amin. 

Kinuha nya si baby sa mga bisig ni Mona at nilapit sa akin. Nataranta naman ako at hindi alam kung paanong pwesto ng mga braso ang gagawin. Tinuruan naman ako ni Mona. Dahan dahan nilagay ni mama sa mga bisig ko si baby. Naalarma ako at kumabog ang dibdib ko sa kaba.

“Relax ka lang anak, masasanay ka din.” Ani mama at inalalayan ang ulo ni baby.

Huminga ako ng malalim at nirelax ang mga braso ko. Ang liit nga nya at ang gaan. Pinagmamasdan ko sya ng maigi at ngumiti. Sa wakas, may anak na ako. Ang matagal ko ng pangarap. At maraming salamat sa babaeng tumugon sa pangarap ko. Ang magkaanak at magkaroon ng sariling pamilya.

“Thank you wife..” Mahinang usal ko kay Mona. Dapat ko lang syang pasalamatan dahil hindi biro ang pinagdaanan nya kanina. Napakatapang nya at mas lalo ko syang minahal.

Ngumiti sya sa akin at hinaplos ang ulo ni baby.

Makalipas ang ilang minuto ay parang gamay ko na ang pagbuhat kay baby. Inaalalayan ko ang ulo nya.

“Kamukhang kamukha mo insan, halatang ikaw ang gigil.” Natatawang komento ni Migz ng lumapit sa amin at nakisilip kay baby. Yun din ang sabi ni mama kanina. Masayang masaya naman ako doon. Of course, panganay ko to eh.

“Ano nga palang ginagawa mo dito?” Kunot noong tanong ko kay Migz. Anak sya ni tita Cecil at may sariling mundo. Bihira lang sya magpakita sa amin.

“May pinuntahan lang ako dito sa Manila at naisip ko rin na dalawin si tita Noemi. Sakto namang naabutan kong nagmamadali syang pumunta dito sa hospital dahil manganganak na daw tong asawa mo kaya sumama na ako. Di ko naman alam na may asawa ka na pala.” Nakangising sabi nya.

“Pa’no mo malalaman eh hindi ka nga nagpapakita sa amin. Hindi ka rin kumukontak.” Pasermon na sabi ko na ikinatawa lang nya. Ni hindi nga namin alam kung saan nagsususuot to eh. Sa aming tatlong magpipinsang lalaki ay kaming dalawa ang pinaka close dahil kami ang magkasing edad. Lagi din kaming magkaklase noong nag aaral kami. Si Yñigo naman ay mas matanda sa amin ng dalawang taon.

“Saan ka ba nagsususuot?” Tanong ko pa sa kanya.

“Nasa Pampanga lang ako.”

Lalong napakunot ang noo ko. “Anong ginagawa mo sa Pampanga?”

“Secret. Sasabihin ko sa’yo next time.”

“Naku, ang daming sikreto nyang pinsan mo di ko maintindihan. Basta dalawin mo din ang mama mo Juan Miguel para mabawasan naman ang pagkapraning nya.” Sabat ni mama.

“Yes tita, tinawagan ko na nga sya kanina sinabi kong dadalawin ko sya.”

Tumango tango naman si mama.

“Wait, nagkakilala na ba kayo ng misis ko?” Pagiiba ko ng topic.

“Oo naman! Close na nga kami. Di ba Mona?” Sabi nya at nakipag apir pa sa asawa kong nangingiti.

Nagsalubong naman ang kilay ko. Nahimatay lang ako close na sila agad.

“Anong close? Hindi ka pwedeng makipag close sa asawa ko.” Sikmat ko sa pinsan ko at tinulak sya palayo gamit ang balikat ko.

Ngumisi naman sya. “Ito naman si insan, kapapanganak pa lang ng misis mo selos ka agad.”

Sinamaan ko lang sya ng tingin. Tumawa lang sya.

“Ay sya nga pala hubby, nandito na pala yung form ni baby. Hindi pa nasusulatan kasi sabi mo ikaw ang magiisip ng pangalan nya di ba.” Untag sa akin ni Mona at tinuro ang papel na nasa ibabaw ng bedside cabinet.

“Oo nga pala.” Ayaw ko pang bitawan si baby pero kailangan ko ng fill up-an ang form. Dahan dahan ko syang binalik sa mga bisig ni Mona. Kinuha ko ang form pati ballpen para fill up-an ito.

“Ano palang pangalan ang naisip mo kay baby? Dapat maganda ha.” Nakangusong usisa ni Mona.

“Easton James Cruz Serrano.” Nakangiting sabi ko. Kinuha ko ang James sa pangalan ni papa. Napaawang ang labi ni Mona at tumango tango. Nagustuhan nya ang pangalan. Tiningnan ko naman si mama. Nakangiti sya sa akin at medyo maluha luha ang mata. Siguro ay namimiss si papa.

Matapos kong fill up-an ang form ay binalik ko na ito sa ibabaw ng cabinet. Muli kong kinuha si baby sa mga bisig ni Mona. Tulog na tulog pa rin ito. Akma ko pa nga itong hahalikan sa pisngi ng pigilan ako ni mama. Mag ahit daw muna ako. Napasimangot na lang ako. Di bale mamaya magpapabili ako kay Weng ng pang ahit at sa banyo na lang ako mag aahit.

Maya maya pa ay nagising na si baby at umuungot, nalukot ang mukha at parang iiyak. Nataranta ako. Sinabi naman ni mama na baka nagugutom na at naghahanap ng gatas. Kaya muli ko itong ibinalik kay Mona. Tinulungan sya ni mama na buksan ang harapan ng hospital gown. Nagpaalam naman na lalabas muna si Migz. Tinanguan ko lang sya.

Natahimik na si baby na nakasupsop sa suso ni Mona na napapangiwi na. Ang sabi naman ni mama ay sa umpisa lang daw yan masakit ay masasanay din sya.

Umupo ako sa gilid ng kama paharap sa mag ina ko at pinagmamasdan sila. Ang sarap nilang pagmasdan. Kung dati iniimagine ko lang ito. Ngayon totoong totoo na. Sobrang sarap sa pakiramdam.

Tumingin sa akin si Mona at ngumiwi. Tinaas ko naman ang kamay ko at hinaplos ang pisngi nya.

“I love you wife..” Usal ko sabay tawid sa maiksing pagitan ng mga mukha namin at mabilis syang kinintalan ng magaan na halik sa labi.

Ngumiti sya ng matamis sa akin. “I love you hubby..” Pabulong nyang sabi.

Wala na akong mahihiling pa. Natupad na ang pangarap ko. Ang makatagpo ng babaeng mamahalin ko habang buhay at makakasama ko sa pagbuo ng pinapangarap kong pamilya.

---

Special Chapter next.

Happy 100k reads! Grabe kayo kay Edward at Mona. Salamat sa suporta nyo guys! 🤧❤️

Special Chapter 1

Mona

“ANG CUTE ni baby ate!” Bulalas ni TanTan habang nilalaro si baby Easton na buhat buhat ko. Apat na buwang gulang na ito at parang hinanginan na bigla itong lumubo.

“Mas cute sya sa’yo.” Buyo naman ni Paulina.

“Parehas kaming cute, di ba ate?”

Tumawa ako. “Oo, parehas kasi kayong mataba.”

“Mas cute pa rin si baby Easton kasi baby pa sya ikaw damulag ka na.” Pambubuyo din ni Otep kay TanTan. Akmang susuntukin ito ni TanTan ng sawayin lang ni nanay.

“O, tama na yan. Wag na kayong mag asaran at nakakahiya sa mga bisita.” Mahinang saway ni nanay.

“Yan kasi ang gugulo nyo.” Sabat naman ni Echo.

Natutuwa ako na makitang nandito sila sa binyag ni baby Easton. Dito na kasi namin dinaos sa Manila ang binyag dahil hindi pa namin pwedeng ibyahe sa malayo si baby. Kaya sila na lang ang bumiyahe papunta dito. Tuwang tuwa naman ang mga kapatid ko dahil first time nila dito sa Manila.

“Congratulations anak, may baby ka na.” Nakangiting bati sa akin ni nanay.

“Salamat nay, may apo ka na rin.” Natatawang sabi ko. Natawa din sya at hinaplos ang ulo ni baby Easton.

“Kung nabubuhay lang ang tatay mo tiyak na tuwang tuwa yun. Malamang ipagmayabang pa nya sa mga kainuman nya.”

“Tiyak yun nay. Sana gabayan din nya sa langit si baby Easton.”

“Kung sa langit sya napunta.” Nakangising sabi ni nanay na ikinatawa ko.

“Grabe ka kay tatay nay, baka dalawin ka nun mamaya sa panaginip.”

Sabay na kaming natawa ni nanay. Ang mga kapatid ko naman ay nagpulasan na. Magkakasama ang tatlo na pumasok sa loob ng bahay. Malamang ay mag iikot yun. Si Paulina naman ay nasa isang mahabang lamesa na at kumakain. Pagkagaling sa simbahan ay dito na kami sa bahay dumiretso para magtipon tipon at magkainan. Kumpleto ang mga bisita namin. Mula kay lolo Arseño na talagang pinilit na makasama dito sa Manila para makita ang apo nya sa tuhod. Si señorito Yñigo este kuya Yñigo at Amira ay nandito din kasama ang kambal nila na isang taong gulang na. Hindi lang nakasama sila manang Flor, manang Lita, Berna at ate Conching dahil walang maiiwan sa mansion kaya nag video call lang kami kanina para makita nila si baby Easton. Nandito rin ang tiyahin ni Edward na si tita Cecil at ang anak nyang si Kuya Migz na ayaw magpatawag ng kuya sa akin. Migz na lang daw dahil close na kami. Nakakatuwa sya dahil ibang iba sya sa mga pinsan nya. Napakasimple nya at may ugaling pangkanto kaya nga naging close kami kasi relate kami sa isa’t isa. Nandito din si Elaine na talagang pinilit din makauwi galing sa New York. Ninang kasi sya ni baby Easton. Nandito din sila Mang Dodi, Mang, Gilbert, Kuya Caloy, ate Me-an, ate Lydia at iba pa. Mga ninong at ninang din sila. Sila na nagpresinta sa mga sarili nila. Syempre sino ba ako para tumanggi. At ayos lang naman yun kay Edward. Pati si Chris ay nandito din dahil ninong din sya. Noong una ay gusto syang alisin ni Edward sa listahan dahil binalak daw nyang manligaw sa akin. Pinakiusapan ko lang ito at sinabing magkaibigan lang kami na totoo naman. At saka may girlfriend na rin sya at kasama nga nya ngayon. Kaya naman naging civil na rin ang pakikitungo ni Edward sa kanya, syempre magkumpare na sila.

“Wife akin na muna si baby Easton baka pagod ka na, kumain ka na rin pinagsandok na kita.” Ani Edward at maingat na kinuha sa akin si baby Easton. Nilagay ko naman sa balikat nya ang malinis na bimpo.

“Eh ikaw, kumain ka na ba?” Tanong ko sa kanya. Hindi ko pa sya nakikitang kumain dahil naging abala sya sa pagestima sa mga bisita.

“Mamaya na pagkatapos mo.” Sagot nya at bineybi talk si baby Easton. Napapangiti na lang ako. Ang cute nya kasing tingnan kapag kinakausap nya si baby Easton.

“Sabay na lang tayo.” Aya ko sa kanya.

Tumingin naman sya sa akin. “Pa’no si baby?”

“Eh di susubuan kita.” Pilyang sabi ko.

Ngumisi sya. “I like that. Let’s go, subuan mo ko.”

Napanguso ako. Pagdating talaga sa kapilyuhan wala syang inuurungan.

Pumunta na kami sa mahabang lamesa kung nasaan sila nanay at Paulina kasama si mama Noemi, Elaine, lolo Arseño, tita  Cecil at ang asawa nitong si tito Jacinto na kanina ko lang nakilala, si Migz at ang mag asawang kuya Yñigo at Amira karga karga ang kambal nila na madaldal na.

“O kumain na muna kayong dalawa, akina na muna si baby.” Sabi ni mama Noemi at akmang tatayo.

“Ok lang ma.” Ani Edward at hindi binigay si baby Easton kay mama Noemi. Pinaghila pa nya ako ng upuan.

Bumalik na lang sa pakikipagchikahan si mama Noemi kay nanay at tita Cecil. Si Paulina at Elaine ay nagchichikahan din tungkol sa kpop. Parehas kasi silang mahilig sa kpop kaya siguro mabilis magkasundo. Yung tatlo kong kapatid na lalaki ay nakita kong naglalaro sa mini playground na nasa gilid ng bahay kasama ang ibang bata. Si lolo Arseño, tito Jacinto at Migz ay nag uusap din o tamang sabihing ginigisa si Migz na tatawa tawa lang. Sila kuya Yñigo at Amira naman ay abala na sa kambal na ayaw ng bitawan ang kutsara.

Kinuha ko ang plato na may lamang kanin at dinagdagan ito. Pati na rin ng dalawang putaheng ulam at syempre hindi nawawala  ang shanghai at lechon.

Salitan kami sa pagsubo ng kutsara ni Edward. Talagang nagpasubo sya. Nakakaaliw pa nga si baby Easton dahil nakatingin ito kay Edward habang sinusubuan ko at napapanganga pa. Tuwang tuwa tuloy ang lahat ng nasa lamesa. Si Elaine ay kinuhanan pa kami ng video. Mukhang gusto ng kumain ni baby Easton dahil ngumunguya din ang bibig nya at napapahampas pa ang mga braso.

“Manang mana sa tatay.” Buyo ni Migz na sinegundahan naman ng iba.

“Kaya pala ayaw ibigay sa akin si baby Easton para may rason para subuan sya ni Mona.” Buyo din ni mama Noemi.

“Si kuya mas pabebe pa kay baby Easton.” Natatawang kantyaw ni Elaine. Sinamaan naman sya ng tingin ni Edward.

Nagtawanan naman kaming lahat. Pati si baby Easton ay nakikisabay din sa ingay.

“Eh ikaw Miguelito, kelan mo ko bibigyan ng apo sa tuhod?” Untag ni lolo Arseño. Nabaling sa kanila ang atensyon ng lahat.

“Malapit na lo, yun lang eh kung maaabutan nyo pa.” Gagung sagot ni Migz.

“Aba’y taratado ka talagang bata ka! Eh kung bastunin kaya kita ng di mo na rin maabutan ang paglubog ng araw.” Ani lolo Arseño at akmang hahatawin ng hawak na baston ang tatawa tawang si Migz. Umugong muli ang tawanan sa mahabang lamesa.

“Baka naman may binabahay ka na anak sinisikreto mo lang sa amin.” Anang tito Jacinto.

Naalarma naman si tita Cecil. “May binabahay ka ng babae anak?”

“Wala pa, ma. Pero malapit na.” Nakangising sabi ni Migz.

“Puro ka malapit na, malapit ka na ring tamaan sa akin eh.” Pikon ng sabi ni lolo Arseño na ikinatawa na naman naming lahat.

Sa tingin ko si Migz ang paboritong apo ni lolo Arseño.

“Paspasan mo na insan, hindi ka na bumabata. Masarap kaya ang may baby. Lalo na kung ganito kacute.” Sabat ni kuya Yñigo at pinanggigilan ang kambal. 

“Di ako naiinggit kaya wag mo kong inggitin.” Labas sa ilong na sabi ni Migz sabay dampot ng isang pirasong shanghai. Napuno muli ng tawanan at kantyawan ang mahabang lamesa.

Marami pang mga bisita ang dumating. Mga kaibigan at kakilala ni Edward sa negosyo. Imbitado din ang magasawang nakilala ko sa restaurant sa mall noong mga unang araw ko pa lang dito sa Manila, sila Sebastian at Althea. Karga ni Sebastian ang isang taong gulang nilang anak na si baby Sage.

“Sabi na eh, hindi ako nagkamali. Kayong dalawa ang magkakatuluyan.” Nakangising sabi ni Sebastian. 

Ngumisi din si Edward at hinapit ako sa bewang. Naginit naman ang pisngi ko. Bigla akong nailang. Syempre noong una nila akong nakilala ay kasambahay ako ni Edward tapos ngayon ay asawa na.

“Congratulations sa inyo.” Nakangiting bati sa akin ng asawa nyang si Althea.

“Salamat.”

Habang nag uusap ang mga asawa namin ay kami naman ang nagchichikahan ni Althea. Halos magkasing edad lang pala kami. Isang taon lang ang tanda nya sa akin. Sopistikada ang dating nya pero mabait naman..

Nagpatuloy pa ang munting kasiyahan sa mga lumipas na oras. Nagmistulang reunion ang binyag ni baby Easton dahil dumating pa ang ibang kamag anak ni Edward. Medyo naiilang pa nga ako ng ipakilala ako sa mga ito ni Edward. Pero mababait naman sila. Tuwang tuwa nga sila sa baby namin at pinagpasapasahan pa. Tuwang tuwa din si baby Easton na panay ang kawag ng mga matatabang braso. At ngayon nga ay nasa kandungan na ito ni lolo Arseño at nakikipagdaldalan.

“Ladies and gentlemen can I have your attention please.”

Saglit na natahimik ang lahat at natuon ang mga mata kay Edward na nasa harapan. Seryosong seryoso ang mukha nya. Nawala naman ang ngiti ko ng matiim syang tumingin sa akin.

“Mukhang may pasabog si kuya ah.” Komento ni Elaine.

“Kakanta ka ba insan? Galingan mo ha.” Kantyaw naman ni Migz na natigil sa pakikipaglaro kay baby Easton.

“Naku wag naman, baka biglang magalit ang langit.” Sabat ni mama Noemi na ikinahagalpak namin ng tawa lahat.

Masama naman kaming tiningnan lahat ni Edward. Pero nagtagal ang tingin nya sa akin.

“Wife, come here.” Tawag nya sa akin.

Naguguluhan namang tumayo ako sa upuan at lumapit sa kanya sa harapan. Hinapit nya ako sa bewang.

“Bakit?” Taas kilay na tanong ko.

“May gusto lang akong sabihin.” Aniya sabay kalabit sa ilong ko. Nangunot naman ang noo ko.

“Ano ba yun anak?” Kyuryosong tanong ni mama Noemi.

Nasa amin na ang atensyon ng lahat at naghihintay ng sasabihin ni Edward.

Humugot ng malalim na hininga si Edward at humarap sa akin. Naging mapungay ang mga mata nyang nakatingin sa akin. May dinukot sya sa bulsa nya at biglang lumuhod. Napasinghap naman ako kasabay ng kantyawan ng lahat. Sinaway naman sila ni Edward. Tumahimik naman silang lahat bagamat may mga ngisi at ngiti sa mga labi. Si Elaine ay kumukuha na naman ng video.

Muling naging seryoso ang mukha ni Edward ng bumalik ang tingin sa akin. Bumilis naman ang tibok ng puso ko.

“Wife, sa harap ng pamilya natin. Gusto ulit kitang ayain ng kasal, this time sa simbahan naman.” Hayag nya. Napasinghap naman ang lahat ng buksan nya ang maliit na kahita at tumambad ang singsing na kumikinang pa ang bato na nasa ibabaw. Halatang mamahalin ang singsing.

Nahigit ko naman ang hininga at kumagat labi. Naguumpisa ng mangilid ang luha ko sa gilid ng mata. Hindi ko inaasahan ang gagawin nyang ito. Naalala ko sinabi nya dati na magpapakasal kami sa simbahan. Hindi ko na nga yun inuungkat sa kanya dahil akala ko nakalimutan na nya. At saka kasal na rin naman kami. Kahit civil lang ay legal din iyon.

“Monalisa Cruz Serrano, my dearest wife. Please marry me again.” Malaki at buo ang boses na alok nya sa akin. Damang dama ko ang senseridad at emosyon sa tono ng boses nya.

Nagsipulan naman ang mga kalalakihan na naroon at impit na nagtilian ang mga kababaihan. Pati si baby Easton ay nagiingay din at parang may sinasabi habang nakatingin sa amin ng daddy nya. Tiningnan ko muna silang lahat. May mga ngiti sa labi at bakas ang saya sa mga mukha.

“Wife.” Untag sa akin ni Edward.

Binalik ko ang tingin sa kanya. Bahagya ng nakakunot ang noo nya. May guhit ng pagalala sa mga mata nya.

Ngumiti ako sa kanya. “Yes hubby.” Maiksi ngunit punong puno ng emosyon na sabi ko kasabay din ng pagtulo ng luha ko sa saya.

Naghiyawan ang lahat sa tuwa at nagpalakpakan pa.

Ngumiti naman sya ng abot tenga at kinuha ang kamay ko. Hinalikan nya muna ito saka isinuot ang singsing. Tumayo sya sabay hawak sa magkabilaang pisngi ko at kinintalan ako ng maririing halik.

“Mahal na mahal kita.” Anas nya sa pagitan ng mga halik.

“Mahal na mahal din kita.” Humahagikgik na sabi ko.

Hinapit nya ang bewang ko at niyakap ako ng mahigpit habang bumubulong ng matatamis na salita sa tenga ko. Napakasaya ko. Grabe din maglaro ang tadhana. Kung dati kinaiinisan namin ang isa’t isa ngayon ay minamahal na namin ang isa’t isa. Wala na, hulog na hulog na talaga ko dito sa amo kong masungit na matulis. Mula sa simpleng kasambahay ngayon ay kasama na nya ako sa buhay..

---

Special Chapter 2

6

years later..

Edward

NAPAPAKAGAT LABI ako habang pinapanood ang asawa kong nagi-squat. Hakab na hakab kasi ang hubog ng bilugan nyang pang upo sa suot nyang blue na leggings.

Sabado ng umaga ngayon at araw ng work out namin. Nagpalagay kasi ako ng mini gym dito sa bahay para sa aming dalawa. Sya mismo ang nagrequest nito at naging work out buddy kami. Simula kasi ng manganak sya sa panganay namin ay biglang napagdesisyunan nyang mag gym para magbawas ng timbang at maging fit. Wala naman kaso sa akin kung bumilog sya.  Pero kung yun ang gusto nya para maboost ang self esteem at confidence nya ay susuportahan ko sya. Ako pa nga ang nagmistulang gym trainor nya noong umpisa. Ayoko kasi syang ipamember sa isang gym. Baka pagtinginan lang sya ng mga nagwo-work doon na mga lalaki. Kaya ako na lang ang naging trainor nya. Tuwing Sabado ang work out namin. Kapag weekdays kasi ay parehas kaming busy. Ako sa kumpanya sya naman ay sa pag aaral. Kapag linggo naman ay family bonding namin. Kagagraduate lang nya sa kursong culinary arts last month at gaya ng pangako ko sa kanya six years ago ipinagtayo ko sya ng restaurant nya at mamaya na nga ang opening nito.

“Daddy bakit ka kumakagat labi may masaket ba sayo?” Tanong ng anim na taong gulang kong panganay na si Easton.

Nilingon ko sya. Nakakunot ang noo nyang nakatingala sa akin habang may hawak syang bola ng basketball.

Tumikhim ako. “Wala anak, may iniisip lang.” Napapakamot sa ulong sabi ko. Nakakahiya, nahuli pa ako ng anak kong binibistahan ang mommy nya.

Kasalanan din naman ng mommy nya na parang lagi akong inaakit gaya ngayon. Nagbunga ang regular na work out nya. Ang dating 37 nyang bewang ngayon ay 25 na lang. Mas humubog pa ang dati na nyang mahubog na katawan. Mabilog ang kanyang balakang at pang upo dahil na rin sa work out. Ganun din ang mga dibdib nya. Ng magbuntis naman sya sa bunso naming si Moanna Eleonor ay mas naging maalaga pa sya sa sarili lalo pagka panganak nya dahil nadagdagan ulit ang timbang nya. Kahit hindi nya sabihin ay alam ko naman kung ano ang pinaghuhugutan nya. Hindi ko lang minsan nagugustuhan ang tingin ng ibang mga lalaki sa kanya lalo na nung nagaaral pa sya. Kaya wala akong palya sa pagsundo at paghatid sa kanya sa school nya.

“Iniisip nyo po si mommy?” Kyuryoso pa uling tanong ni Easton.

Imbes na sagutin sya ay ginulo ko na lang ang buhok nya. “Go play outside big boy, magwowork out lang kami ni mommy.”

“Ok po daddy, pero sunod ka po ah pagtapos nyo ni mommy. Let’s play basketball.”

“Sure.” Nakangiting sabi ko.

Tumakbo naman sya palabas habang bitbit ang bola. Sinundan ko na lang sya ng tingin. Ang bunso naman naming si Moanna ay malamang tulog pa. Alas syete pa lang naman kasi ng umaga.

Lumapit ako kay Mona at niyakap sya sa likuran sabay kintal ng halik sa pisngi nya. Napapitlag naman sya sabay tanggal ng airpod.

“Morning wife, ang daya mo hindi mo ko ginising.”

Nilingon nya ako at ngumuso. “Ang sarap ng tulog mo eh, saka alam kong pagod ka sa trabaho.”

Tama naman sya, pagod ako kagabi. Alas nuebe na nga ako nakauwi galing Laguna. Tulog na ang mga bata at wala tuloy kaming sexy time kagabi.

“Ang hot mo ngayon wife..” Nanghihibong bulong ko sa tenga nya. Ang mga kamay ko ay nagumpisa ng humimas at pumisil sa katawan nya. Ang pagkalalaki ko ay kanina pa gustong kumawala sa suot kong walking shorts. 

“Alam ko na yan hubby, pero hindi pwede ngayon. Maaga pa at saka aalis tayo mamaya di ba?”

“Quicky lang wife..” Ungot ko sa kanya habang sinisinghot singhot at hinahalikan ang leeg nya. Ang kamay ko ay nasa ibabaw na ng suot nyang sports bra at pinipisil ang malaman na dibdib nya.

“Mas lalong hindi pwede hubby. Yung quicky mo umaabot ng tatlong oras. Eh alas syete na, pagising na rin si Moanna kailangan na rin nating gumayak dahil alas diez ang opening ng restaurant di ba?” Nakataas ang kilay na sabi nya sa akin.

Mariin ko namang nilapat ang labi at bumuntong hininga. “Fine, mamayang gabi na lang. Hindi kita patutulugin.” Sabi ko na may halong banta.

Nanghaba naman lalo ang nguso nya at namumula ang pisngi. Nginisihan ko na lang sya kinintalan ng halik sa labi. Bumitaw na ako ng yakap sa kanya at lumapit sa treadmill. Kailangan ko rin alagaan ang sarili ko at panatilihing maganda ang pangangatawan para naman makasabay sa kaseksihan nya. Mahirap na bata pa ang asawa ko at ako ay nagkakaedad na.

Lumapit din sya sa isa pang treadmill at tumakbo. Patingin tingin ako sa kanya habang tumatakbo din. Hindi halata sa kanya na may dalawang anak. In short mas lalo syang sumeksi noong nagkaanak at nagwork out kaya mas dapat ko syang bantayan..

Nagmamadali akong umakyat sa second floor para sabayang maligo ang asawa ko. Nauna na kasi syang umakyat para paliguan ang bunso namin. Panigurado tapos na nyang paliguan si Moanna. Si Easton naman ay marunong ng maligo mag isa. Ayaw na nya kasing magpaligo sa mommy o sa mga yaya, big boy na daw kasi sya. Sa akin lang sya minsan nagpapaligo.

Nawala ang ngiti ko ng pagbukas ko ng kwarto namin ay nakita ko ang mag ina ko na bagong ligo. Binibihisan na ni Mona si Moanna samantalang sya ay may tuwalyang nakabalunbon sa ulo nya. Tumingin silang dalawa sa akin.

“Daddy ligo na po ikaw.” Sabi ng tatlong taong gulang kong bunso na si Moanna. Humahagikgik pa ito habang pinupulbusan. Kamukhang kamukha nito si Mona lalo na kapag tumatawa at ngumunguso.

“Yes baby.” Sagot ko na lang at tumingin kay Mona. Kumunot ang noo nya.

“Bakit?”

“Bakit naligo ka na?” Kunot noo ding tanong ko.

“Nagharot kasi tong si Moanna sa banyo habang pinapaliguan ko, eh nabasa ako kaya diniretso ligo ko na.” Sagot nya.

Napasimangot ako. “Dapat sabay tayong maliligo.”

“Bakit po daddy? Papaligo rin po ikaw kay mommy?” Inosenteng tanong ni Moanna. Sinusuklayan na ito ngayon ng mommy nya.

“Yes baby, i-scrub ni mommy ang back ni daddy.” Nakangising sagot ko at lumapit dito sabay abot sa pisngi at pinisil pisil. Nakita ko namang ngumuso si Mona.

“Ay, big boy na po ikaw daddy di ka pa rin runong ligo. Buti pa ti kuya TonTon runong na ligo.” Nakangusong sabi nito.

Tumawa naman si Mona. “Eh kati po old na ti daddy, di na abot ang back.” Pang aasar nya sa akin at ginaya pa ang pananalita ni Moanna.

“Parang kagaya po ni yoyo Arsi? Eh di dapat bilhan mo na po mommy ti daddy ng stick kagaya ng laging hawak ni yoyo.” Inosenteng sabi ni Moanna. Ang stick na tinutukoy nya na laging hawak ni lolo Arseño ay tungkod.

Lalo namang lumakas ang tawa ni Mona na sinabayan pa ni Moanna. Ipininid lang nya ang bibig at kumagat labi para pigilan ang pagtawa ng samaam ko sya ng tingin. Tawang tawa eh. Palibhasa manang mana sa kanya itong bunso namin. Bukod sa magkamukha na sila magaling pang mangatwiran at mang asar.

Binuhat ko si Moanna at maingat na binagsak sa malambot na kama sabay kiliti sa kanya. “Nakakatawa yun ha? Nakakatawa yun?”

Tawa naman sya ng tawa. Masarap sa tenga ang mga mumunti nyang hagikgik.

“Manang mana ka talaga sa mommy mo, malakas mang asar.” Natatawang sabi ko habang kinikiliti si Moanna.

“O bakit ako?” Sabat naman ni Mona.

Nilingon ko sya. Ngumisi ako at hinila din sya pahiga na ikinatili nya. Sya naman ang kiniliti ko. Tawa at tili naman sya. Nakisali rin si Moanna at kiniliti din sya.

“Sali ako!” Ani Easton na pumasok na pala sa kwarto at sumampa sa kama. Sumali din sya sa pagkiliti sa mommy nila.

Tili naman ng tili si Mona at para ng bulating inasinan. Tawa naman kami ng tawang tatlo. Isa ito sa dahilan kung bakit mas gusto ko ang weekend. Wala ng mas masaya pa na kasama ang pamilya.

MALUHA LUHA si Mona habang binabati sya ng mga bisita namin pagkatapos nyang gupitin ang ribbon. Monalisa Resto ang pangalan ng restaurant. Ako mismo ang nagisip ng pangalan dahil hindi ko gusto ang naisip nya. Kainan ni Monalisa ang gusto nya sanang ipangalan pero hindi ako pumayag dahil hindi ko gusto ang tunog. Bahay kubo ang istraktura ng restaurant at pinoy na pinoy ang tema gaya ng gusto nya. Dahil puro Filipino dishes ang nasa menu nya na gustong gusto ko naman. Ako rin ang nakaisip ng lugar na pinagtayuan nitong restaurant. At hands on talaga ako noong tinatayo ito at siniguro kong de kalidad na materyales ang ginamit dito at hindi bara bara ang pagkakatayo. Ito ang magiging pangalawang tahanan nya kaya dapat lang na komportable sya at ligtas.

“Congratulations ma’am Mona!” Halos sabay sabay na bati ng mga security personnel na imbitado din. Bukod sa mga empleyado ko sila sa condo mga ninong, ninang din sila ng mga anak ko at malapit na kaibigan ng asawa ko.

“Thank you sa inyo, buti nakarating kayo.” Nakangiting sabi ni Mona sa kanila.

“Ay syempre naman ma’am, kainan to eh. Di pwedeng wala kami dito.” Ani Caloy na ilang taon na ring naninilbihan sa condominium bilang isa sa security.

“Ikaw talaga Caloy, kung makasita ka sa akin na puro ako pagkain ikaw din pala.” Buyo ni Me-an sa asawa na nyang si Caloy. Makalipas lang ng dalawang taon mula ng manganak si Mona kay Easton ay naging mag asawa naman silang dalawa.

“Eh nakakahawa ka kasi hon.” Sabat naman ni Caloy sa asawa.

“Kuh tumigil nga kayong dalawa. Kaya kayo naglalakihan eh dahil puro kayo pagkain. At saka nandito si sir Edward nakakahiya.” Saway ni Mang Dodi sa mga ito na nagaasaran pa rin.

“Naku pasensya na po kayo sir dito sa mag asawa, lagi talagang ganyan yang mga yan.” Hinging paumanhin naman ni Mang Girlbert.

“Ayos lang. Sanay na rin ko.” Nakangising sabi ko.

“Syempre ma’am Mona, nandito kami para suportahan ka. Remember kami ang una mong naging suki noon.”

Natawa naman si Mona sa sinabi ni Mang Gilbert. “Oo naman, di ko nakakalimutan yun. Maraming maraming salamat sa inyo at dahil diyan, kainin nyo na ang gusto nyong kainin habang libre pa.”

“Yown! Ito na ang pinakahinihintay namin. Attack mga kasama!” Aya ni Caloy sa mga kasamahan at nagpaunahan pa silang pumunta sa dining area kung saan nakahain na sa mga lamesa ang iba’t ibang klaseng putahe nasa menu ng restaurant.

Marami pang mga bisita ang dumating. Gaya ng mga kaklase at ilang naging kaibigan ni Mona sa eskwela. Dumating din ang mga inimbitahan kong food blogger para dagdag exposure na rin ng restaurant sa madla. Pati na ang mga kaibigan ko sa negosyo na inimbitahan ko rin ay dumating din.

“Congratulations ate, may restaurant ka na.” Bati ni Paulina na dito sa Manila nag aaral at graduating na. Kasalukuyan sya ngayong nakatira sa condo. Buhat buhat nya si Moanna na nakakunyapit sa batok nya. Si Easton naman ay nasa hanay na ng mga security personnel at nakikigulo din.

“Thank you Paulina, sayang wala sila nanay.” May panghihinayang na sabi ni Mona.

“Don’t worry wife, sa pasko nandito naman sila.” Sabi ko at hinapit sya sa bewang. Inimbitahan rin kasi nya sila nanay na dumalo ngayon sa opening ng restaurant nya pero hindi sila makakadalo dahil busy ang tatlo nyang kapatid sa eskwela kaya babawi na lang daw sa pasko.

Maya maya pa ay dumating na rin si mama at Elaine. Binati nila si Mona. Bakas sa mukha ni mama na proud na proud sya sa asawa ko. Mangiyak ngiyak tuloy si Mona. Ako man ay proud na proud din sa kanya. Hindi biro na pagsabayin ang pag aaral at pag aalaga sa dalawa naming anak. Kahit na ba may mga kasambahay kami na aalalay ay hands on pa rin sya sa pagaalaga sa mga anak namin. Hindi rin sya nagkukulang sa pagbibigay ng atensyon sa akin. Ganun din naman ako. Sinisuguro ko na lagi akong may oras sa kanya at sa mga anak namin.

Yumakap sya sa bewang ko at humilig sa dibdib ko habang pinapanood namin ang mga bisita na nagkakatuwaan habang kumakain. Ang dalawa naming anak ay magiliw na nakikihalubilo din sa mga bisita. Buhay na buhay ang restaurant nangangahulugan na magiging maganda ang takbo nito.

“Salamat hubby, tinupad mo ang pangarap ko.” Usal nya at tumingala sa akin.

Inakbayan ko sya at hinalikan sa noo. “You’re welcome wife, alam mo naman na gagawin ko ang lahat para sa’yo.”

Matamis syang ngumiti sa akin. “Ang swerte ko sa’yo.”

Nginitian ko din sya at pinisil ang baba nya. “Nah, mas maswerte ako sa’yo wife. Binigyan mo ng kahulugan ang buhay ko. Mahal kita, kayo ng mga anak natin. Kayo ang yaman ko.”

“Mahal na mahal din kita, kayo ni Easton at ni Moanna. Kayo ang buhay ko.” Emosyonal na sabi nya.

Hinawakan ko ang pisngi nya at binaba ang mukha. Kinintalan ko ng mariin na halik ang mapulang labi nya.

“Ayiee!”

Bahagya nya akong tinulak ng marinig ang panunukso ng mga bisita. Nakatingin pala silang lahat sa amin at may masasayang ngiti sa labi. Si Easton at Moanna ay pumapalakpak pa.

Natawa na lang ako ng sumubsob sya sa dibdib ko sa hiya. Niyakap ko sya ng mahigpit at kinintalan ng halik sa ulo.

WAKAS

---

Sa totoo lang wala sa plano ko na gawan agad ng story si Edward at Mona. Wala pa nga akong naiisip na plot sa story nila. Basta ko na lang sya sinulat at bahala na kung ano ang itatakbo ng kwento. Ang balak ko short story lang talaga sya, mga 20 chapters. Nagdalawang isip pa nga ako na baka hindi nyo magustuhan. Pero hindi ko aakalain na grabeng support ang ibibigay nyo sa story na to. Itong story na to ang pinaka maraming read sa lahat ng story ko hindi pa man nagtatapos. Ito rin ang pinakamaraming comments. Sobrang salamat sa inyo guys! Nakakataba ng puso 🤧♥️

Anyway next ko ng ia-update ang My Sweet Karma. Pero siguro mga Wednesday ko na ipo-post kung hindi kaya bukas. Yun lang. Thank u ulit sa inyo mga vebs! 😘