Introduction :’>

Paboritong tambayan ni Kaiicen (Kaii) ang Library sa school nila, ngunit sa hindi inaasahang pagkakataon ay inantok sya doon at nakatulog sa isang sulok na hindi pansinin ng mga tao. Kaya’t ganon na lamang ang takot nya ng magising sya na madilim na,agad syang nataranta at tinungo ang pinto ngunit sa malas ay naka lock pala. Papano kung biglang may sumulpot din sa isang sulok ng library at nagkatakutan sila? At napag alaman nyang hindi sya nag iisa sa kamalasan at nakilala nya si Gero na makakasama nya pala ng magdamag sa library. Ating tunghayan ang kwento ng mga Mumu sa Library.

Librarian’s Note :3

Note -

Sa totoo lang hindi pa final ang Name ng Love interest ni Gero,pero yung plot ng story okay na. Lahat ng unisex names nakita ko na pero wala pa din ako mapili,so pasensya na kung magulat kayo pag nakapag post na ako at naiba ang pangalan! Haha :D

.

.

I’ll start this story pagkatapos ng story nina Yuki at Touya sa Circles of Love so be patient mga kaWP :)

.

.

And oh,the time frame of this story is 1year after ng Circles of Love.

.

.

Maraming salamat sa pang unawa :) God Bless po! ^^,

.

.

-Tzekai >:3

Mumu 1

“Naynay alis na po ako!!” sigaw ko sa nagpalaki sa akin,dalawa lang kaming namumuhay at mahal ko si Naynay ng sobra.

“Sige anak! Yung baon mo nasa mesa,tapusin ko lang tong nilalabhan ko” sagot ni Naynay sa may likod bahay,at ako masiglang tinungo ang mesa at kinuha ang baon ko,sa tutuusin,hindi ko ito ginagastos,iniipon ko hihi! May pinaghahandaan kasi ako eh.

Pagkalabas ng bahay ay tiningnan ko ang phone kong niluma ng panahon,Nokia6120c para tingnan ang oras, 5:30am pa lang,hindi pa ako late sa klase.

Naglakad na ako papunta sa sakayan ng trycicle,its a good thing one ride lang mula dito samin ang school,malapit na ako sa terminal ng may tumawag sa akin.

“Kaiicen!!” hindi ko pinansin,though alam ko na kung sino yon.

“Kaii!!” tawag nya ulit,deadma pa din ako at patuloy na naglakad.

“Dyosa ng kagandahan!!” yan! Ganyan! Naka ngiti akong lumingon sa kanya at hinintay ko sya.

“Langya! Yon pala dapat isigaw pag tatawagin kita?” hinihingal na sabi ni Mikoy,kababata ko at kapitbahay.

“Alam mo yan! So tara na baka ma late pa ako” naka ngisi kong sabi sa kanya,oo tama kayo ng kutob,kalahi ko si Dyesebel at Marina,and Im proud of it,pero hindi ako nagdadamit pambabae no? Bakla na nga ako,babaklain ko pa sarili ko? Ayoko din ng mga make up,para sa akin mas mainam na ang gandang natural! Aha! ^o^

“Edi dapat Gwapong Adonis naman itawag mo sa akin” hirit ni Mikoy pagkasakay namin sa trycicle,gwapo naman sya,naging munting crush ko nga sya noon nung nararamdaman ko na ang pagiging isang lamang dagat eh haha!

“Pag isipan ko Mikoy” pang iinis ko sa kanya.

“Ang daya!” aniya na tinawanan ko lang.

Ng makarating sa aming sinisintang paaralan ay naghiwalay na kami, middle section kasi ako,sya naman pilot,matalinong nilalang! Sya na!

Pumasok na ako sa maganda naming classroom at sinalubong na ako ng mga chikadora kong classmates,chika dito,chika doon,walang humpay,natigil lang sila ng dumating na ang teacher namin sa first subject na talagang kinakatakutan namin,maging ako ay takot sa kanya lalo na nung first day,pakiramdam ko nga noon nalagas ang mga buhok ko sa sobrang nerbyos,but that was before,napag alaman kong suklam sya sa mga beki dahil sinisindak din nya si Jumel na isa ding beki na classmate ko.

“Nag iwan ako sa inyo ng homework kahapon right? Sana naintindihan nyo ang mga sagot nyo dahil magkakaroon tayo ng recitation” anito. Oh shit! Hindi ko pa man din inintindi ang sagot ko sa homework na yon! Dati gustong gusto ko ang Araling Panlipunan pero dahil sa kanya hate ko na to.

“Okay,to start our graded recitation, Kaiicen Andrada”

Oh my gosh!! Bakit ba kasi trip na trip ako ng gurong to?

“Ano ang agham panlipunan sa araling panlipunan?”

Luh? Ano daw yon?

“Kaiicen Andrada,answer the question!” asik ni Maam Policarpio kaya napaiktad talaga ako.

“Im sorry Maam,hindi ko po alam!” ninenerbyos kong sagot,natahimik ang buong klase nakikidalamhati sa pagka nerbyos ko.

“Ano?! Sabi ko na nga ba! Walang laman utak mo! Ngayon I want you to do is pumunta sa library after ng class,humiram ng libro para sa AP at basahin mo lahat! By the end of the of second grading gusto kong ipasa mo sa akin ang mga natutunan mo! That would be your personal project! Intiendes?!” umuusok ang ilong na sabh nito,napatango na lang ako sa takot.

“Grabe mangpahiya tong panget na to” bulong ng katabi ko. Hindi na lang ako kumibo. Kaya ng mag uwian na ay dumeretso ako sa library at agad hinanap ang librong sinasabi ni Maam Policarpio.

Ng mahanap ko ito ay naghanap ako ng pwesto na walang makakakita at makaka istorbo sa akin,ayokong sa mga mesa pumwesto,madaming kukuha ng atensyon ko.

Sa pinaka dulong dulo ako ng mga book shelf pumwesto,naupo at sumandal sa pader at nagsimulang magbasa,hanggang sa maramdaman ko na lang ang antok at hindi ko na mapigilang makatulog.

Ng magising ako sobrang dilim na ng paligid.

Luh? Brownout? Kinuha ko ang cp sa bulsa ko at tiningnan ang oras, Oh my Gawd! 8pm na!

Agad akong napatayo,takot pa naman ako sa dilim, huhu! Baka may magpakitang multo dito! Dahan dahan akong naglakad,gamit ang cp ko bilang ilaw ay tinungo ko ang pinto para buksan.

Shit na malagkit! Bakit naka lock? Pano ako makakauwi nito? Hahanapin ako ni Naynay! Naglakad pa ako para hanapin ang switch ng ilaw ng may maramdaman akong yabag ng paa,napatigil ako sa paglalakad,nagtayuan ang balahibo ko. Sinasabi ko na nga ba at may multo dito eh!

Naglakad pa ito,at ramdam kong papalapit ito sa akin,hindi ako kumilos, tengene katapusan ko na! Bro patawarin nyo po ako!

Ng biglang may kumapit sa balikat ko at nagsalita.

“Naiwanan ka din?”

“waaaahhhhh! Naynay! May Mumu!! Waahh! Bitawan mo akong mumu kaaa!!” buong husay kong sigaw at talagang napaatras pa ako.

“Hey!! Hindi ako ang Mumu! Baka ikaw ang mumu! Tinakot mo nga ako kanina! Kung hindi ko lang nakita ilaw ng phone mo iisipin kong mumu ka” sabi nya. Huh?! Ano daw? Hindi ko maaninag ang mukha nya kaya tinapat ko sa kanya ang cp ko.

“You dont need to do that,bubuksan ko ang ilaw” aniya at naglakad,infairness ang ganda ng boses nya.

Maya maya lumiwanag na ang buong paligid,para akong bagong gising na kinusot pa mga mata ko.

“There,siguro naman hindi na ako mumu ngayon” aniya,lumapit ulit,napanganga ako teh! Bakit may ginawang ganitong nilalang ang ang Panginoon? Ang gwapong mumu naman nito?

“Bakit ka nga pala nandito?” tanong nya at naglakad papunta dun sa mga mesa at naupo sa bangko,sumunod ako at naupo na din.

“Nakatulog ako habang nagbabasa eh” yamot kong sagot,kasalanan to ni Maam Policarpio,panigurado nag aalala na si Naynay.

“Pareho pala tayo,minsan kasi hindi na nagchecheck ang mga faculty pag nagmamadali kaya siguro hindi tayo napansin” sabi nya. Pano nya nagagwang maging kalmado?

“Ay! Saglit naiwanan ko yung binabasa ko” sabi ko at tumayo papunta sa pwesto ko kanina,nasa lapag yung libro,pinulot ko at bumalik na sa pagkaka upo.

“Hanggang anong oras tayo dito? Panigurado nag aalala na si Naynay” sabi ko naman.

“Siguro mga 4am,bakit hindi mo itext ang Naynay mo?”

“Wala akong load”

“Oh eto makitext ka muna sa akin” sabay abot nya ng phone nya. Wow! Susyal! Anong unit kaya to? Mukhang mamahalin! At yon tinext ko na si Naynay at binalik sa kanya ang phone nya.

“Ako nga pala si Gero,Gero Kyle Montenegro,fourth year pilot section” pakilala nya at inilahad ang kamay. Shit! Gwapo na,mabaet pa at matalino pa!

“Uhm,uhm Kaii, Kaiicen Andrada,fourth year din,section C” nahihiya kong sagot.

“Wow! Bakit ngayon lang kita nakita?”

“Ewan ko” sagot ko na lang,haay nagugutom na ako.

GGGRRRAAAWWLLL!!

Shit! Ang sikmura kong walang pakisama >_____

“Hahaha! Mukhang gutom ka na ah? Wait may foods ako sa bag ko” aniya at tumayo tinungo ang kabilang dulo ng mga book shelfs, so doon naman sya natulog? At ng bumalik ay dala na nya ang bag nya. Ng makaupo ay inilabas nya ang pagkain, mga junk foods lang naman.

“Pasalubong ko dapat yan sa bunso kong kapatid,but since pareho tayong gutom,kainin na natin” naka ngiti nyang sabi,agad kong kinuha ang piattos at nilantakan ito.

Ang bait naman ng isang to,kung ibang tao pa yan inabuso nya. Matapos lumamon ay nakaramdam ako ng antok,hindi ko na sya kinibo,antok na ako eh.

Muli nagising ako sa pagyugyog sa akin.

“Kaii,Kaii gising na! Alas quatro na,dadating na ang janitor makakauwi na tayo” dinig kong sabi nya at dumilat na ako,ang gwapong mukha ni Gero ang tumambad sa akin.

“Sa wakas!” masaya kong sabi. Maya maya nga bumukas na ang pinto.

“Ay Mumu!!” sigaw ng Janitor,pareho kaming napatawa ni Gero,lumapit na kami dito at ipinaliwanag ang nangyari then umalis na kami para makauwi.

• First chapter, what can you say? :)

Mumu 2

Gero’s point of view

Ngayong araw ng sabado,nagising ako sa ingay,panigurado may bisita kami,pag may bisita pa naman kami parang festival.

Tumayo na ako at tinungo ang banyo sa kwarto ko para maghilamos at mag tooth brush,pagharap ko sa salamin napangiti ako. Tsk! Ang pogi ko talaga haha!

Kung nagtataka kayo bakit tamad na tamad akong bumangon dahil alas quatro ng umaga na ako naka uwi kanina,na lock kami sa library nung isang fourth year student din na si Kaiicen,pinagkamalan pa akong mumu ng isang yon,pero dahil gwapo at natural akong mabaet,nagsama kami buong magdamag. Oopps! Huwag kayong malisyoso,hindi ako ganun! Si kuya Zander at kuya Kebin lang ang ganun haha! At saka lalaki yon si Kaiicen no?! I mean ano,uhm..Katulad sya ni Mama Prue,isang bakla, para nga syang si Mama, napaka feminine ng mukha, androgynous, nagulat nga ako ng buksan ko ilaw eh,akala ko talaga babae,pano hanggang leeg ang buhok, at yun nga nagkakilala kami,buti nung 4am dumating na si Manong Janitor at nakauwi na kami.

At ngayon konti pa lang tulog ko,magigising naman ako sa ingay sa baba, ano kayang meron?

Matapos mag hilamos at toothbrush ay nagpalit ako ng pambahay at bumaba na, kita ko agad sila sa living room,ang mga tito at tita ko.

Si Tito Dex at asawang si Tita Honey,si Tito Kurt at ang partner na si Tito Eiko,si Tito Ian at Tito Page. Ng makalapit ay nagmano at beso lang ako sa kanila,kausap din nila si Tito Khyron.

Sinabihan ako ni Papa na nasa may Pool ang mga kapatid at pinsan ko. Haay malas,hindi ko man lang masusulit ang pagtulog ko :/

Pag punta ko nga sa pool area nandun sila, si kuya Zander,Chichi, Kuya Kebin at ang classmate nila dating si Arjie na pamangkin ni Tito Eiko, nandito din yung mas matatanda naming pinsan mga anak ni Tito Dex at Tita Honey, andito din sina Brylle at Pauline mga anak nina Tito Ian at Tito Page, pati si Eriol na anak nina Tito Kurt at Tito Eiko, bigla ko tuloy naisip na kung hindi pa nauso ang surrogacy kawawa siguro ang mga same sex na gusto magka anak,at higit sa lahat wala din ang gwapong tulad ko sa daigdig!

“Pinupuri na naman nya sarili nya sa isipan nya” puna ni Kuya Zander pagkalapit ko,binati ko silang lahat.

“Ikaw ang ganun kuya,huwag mong ipasa sa akin” pang iinis ko kaya nakurugan ako haha!

At ayon,konting kamustahan at kwentuhan at naglalangoy na kami sa pool. Malaki at malawak ang pool namin kaya ayos lang maghabulan.

Umahon muna ako,pakiramdam ko kasi napasukan ng tubig ang tenga ko. Pag ahon ko ay tumabi ako kina Pauline at Chichi nag nagtsitsismisan, uminum ako ng juice at pasimpleng nakinig sa kanila.

“OMG cuz,have you heard about the news regarding the Ongpauco’s?” ani Pauline. Kilala ang mga Ongpauco,halos lahat ata ng Mall’s sa Pilipinas ay sa kanila,mas mayaman pa sila saming mga Montenegro at Fuentebella,kaya naman napukaw ng dalawang tsismosa ang atensyon ko.

“Yup,at hinahanap na nila ngayon ang nawawala nilang apo,God,such a lame action,for 17 years ngayon lang nila hinanap? Bakit? Dahil wala ng magmamana? Duh?” maarteng sagot ng kapatid kong si Chichi.

“Ano ka ba cuz! Malamang may reason kaya ngayon lang hinanap,at ang sabi lalaki daw, Gosh! Sana gwapo, magpapakasal talaga ako ng maaga” ani Pauline.

“Landi mo,sumbong kita kay Tito Ian sige ka!” pananakot ng kapatid ko. Napaisip ako,ang swerte naman nung apo ng mga Ongpauco pag naghanap yon.

“At ito pa cuz,may pagkakalinlan naman daw kaya hindi mahirap mahanap,may pendant daw kasi yun nung baby pa na may letter “K” na naka tatak. Yung lolo daw mismo ang nagpagawa nun dati“

Tumayo na ulit ako at muling lumangoy at nakipag kulitan sa mga pinsan ko.

---

Monday na ulit,pagkahatid sa akin sa school ay nagmamadali na akong pumasok sa gate,para kasi sa mga Pilot section na gaya ko,kahihiyan ang ma-late. Habang nagmamadali ako sa paglalakad,napansin ko ang classmate kong si Michael Serano na may kaakbay habang naglalakad.

Parang kilala ko yung bag nung kasama ni Michael ah? Kaya naman para maka siguro ay tinawag ko.

“Serano!!” sigaw ko. At boom! Lumingon ang kasama nya at sya, and to my surprise si Kaii pala yon kaya lumapit na ako.

“Magkakilala kayo ng tukmol na ito?” ani Kaii sakin sabay turo kay Michael.

“Hoy Kaiicen grabe ka ah?! Maka tukmol ka dyan! Samantalang kanina tinawag mo akong gwapong Adonis!” reklamo ni Michael.

“Hoy Mikoy! Tumigil ka,wala akong natatandaang sinabi kong ganun” depensa ni Kaii,napangiti na lang ako sa kakulitan nila.

“Yup,magkaklase kami,remember pilot section ako” naka ngiti kong pag singit sa palitan nila ng pang aasar. “Nice name Mikoy” pang iinis ko kay Michael.

“Palayaw ko yon brad! Eh kayo? Pano kayo nagkakilala nito ni Dyesebel? Ay! Este Kaiicen?” ani Michael.

“Sa Library,but its a long story” sagot ko.

“Luhh? Oo nga pala! Kailangan ko pang mag review! Maiwan ko na kayo! Bye!” parang natarantang sabi ni Kaii,pero bago sya tumalikod at umalis,natitigan ko pa sya,at may suot syang pendat na may letter “K”.

Could it be? Hmm imposible,baka nagkataon lang.

Dumiretso na kami ni Michael sa room namin. Parang nagkaroon tuloy ako ng interes kay Kaii,at sisimulan ko yon sa pag interview kay Michael.

• wazZup? Short Update, I know! Haha Vote and Comment po =)

Mumu 3

Kaii’s point of view

Iniwanan ko na sina Mikoy at Gero sa baba,dumeretso na ako dito sa classroom,ngayon ko na sisimulang basahin tong Historx book na to,sana lang naman huwag ako pagtripan ni Maam Policarpio ngayon no? Talagang papatulan ko na sya! Haha! Joke lang.

Mabuti naman at maganda ang araw na ito,hindi ako pinag initan ni Maam Policarpio,palibhasa kasi alam nyang mabigat ang pinapagawa nya sa akin.

At sa wakas recess na! Gutom na talaga ako eh,nagtataka siguro kayo kung bakit wala ako kasama sa papunta ng canteen? Well,sabihin na natin na pag ganitong pagkakataon umiiwas talaga ako. Ayoko makisabay sa mga classmates ko,nakakahiya na makita nila ang baon ko,kahit naman nasa middle section ako eh mayayaman mga classmates ko,kahit ang mga lower section mayayaman,ano pa kaya ang mga pilot? Kaya nga swerteng nakapasok ako sa school na to eh.

Pag punta ko sa canteen madami ng tao,inilibot ko na ang mga mata ko at naghanap ng pwesto,yung hindi agad ako mapapansin,ilang beses na din kasi ako napagtawanan at nakutya dahil sa pagkain ko.

May nakita akong bakante sa pinaka dulo,pang apatan,eh mukhang wala na naman uupo kaya pumwesto na ako at inilabas ang baon ko, kanin at itlog na maalat.

Magsisimula pa lang akong kumain ng may tumawag sakin,pagtingin ko sina Gero at Mikoy,palapit sa akin may dalang tray. Agad ko tinakpan ang baon kong pagkain.

“Pa share sa table ah?” ani Mikoy at inilapag ang tray nya,tumabi sa akin.

“Bakit nag iisa ka?” pagkuway tanong naman ni Gero at sa harap ko naupo.

“Sanay lang ako sa ganito” nahihiya kong sagot,napaka uneasy ng pakiramdam ko baka makutya din ako ni Gero.

“Ganun ba? Tara kain na!” masiglang sabi ni Gero,samantalang si Mikoy ay tinitingnan ang baunan ko.

“Ano bang pagkain mo? Pashare” ani Mikoy at inalis ang takip sa baunan ko. Biglang may mga nagtawanan sa likod ko.

“Eeww! Asusual,pang daga na naman ulam nya” sabi ng isang babae alam ko classmate sila nina Mikoy at Gero,napayuko ako sa hiya.

“At napaka unbelievable na sya ang sinamahan nina Michael at Gero,like duh? Eeww!” segunda ng isa,pakiramdam ko ay gusto ko ng umiyak.

“Wow! Bakit hindi mo sinabi na ganyan baon mo? Sana nagbaon din ako! Palit tayo ah? Paborito ko yan!” biglang sabi ni Gero,kinuha yung itlog na maalat at binigay sa akin yung fried chicken,talagang nagulat ako at nanlaki ang mga mata.

“Hati tayo tol! Paborito ko din yan eh!” ani Mikoy kaya lalo ako nagtaka “Oh ayan,sayo na din ulam ko,amin na yung ulam mo” baling nya sa akin sabay kindat.

Anong nangyare?

“Gusto nyo girls?” nakangising alok ni Gero habang ngumunguya. Kinain nya talaga yung itlog na maalat!

“Eeww!” sabay sabay na sabi ng mga babae at nagsialisan.

“Wala na sila,akin na yang ulam ko gutom na ako” sabi ko ng makaalis na yung babae.

“Ayoko nga! Masarap pala to,maalat nga lang” nakangiting sabi ni Gero.

What the?!

“Kumain ka na din,nakakamatay ang sobrang gutom” ani Mikoy,hindi na lang ako kumibo. Niligtas nila ako sa kahihiyan.

“Salamat Mikoy at Gero,pero hindi nyo naman kailangan gawin yon” sabi ko at saka kumain. Masarap ang manok at tapa,minsan lang ako nakakatikim ng ganito.

“Bakit pumapayag kang ganunin nila?” inis na tanong ni Gero.

“Ayos lang yun,apat na taon ko ng nararanasan yon” simpleng sagot ko. Nakatitig lang sakin si Gero,nag iwas na ako ng tingin at itinulox ang pagkain.

“Hindi ayos yon no? Tagal na natin magkakilala bakit hindi mo to sinasabi?” reklamo ni Mikoy.

“Hindi naman kasi tayo madalas magsama dito sa school at hindi din tayo nagsasabay pag recess” sagot ko ulit. Ayoko na pahabain ang usapan kaya nagmadali na akong kumain saka nagpasalamat sa kanilang dalawa at umalis,dumiretso na ako sa room.

• Ayan,kahit sobrang busy ko dahil naglipat bahay kami at nag aayos ng gamit,nag update na ako,kaya pasensya na kung maikli. Vote and Comment po :)

Mumu 4

Kaiicen’s Point of view

Nag magdissimissal na dumeretso ako sa library,nabanggit ko ba na paborito ko tong tambayan? Ngayon medyo na lang mula ng mangyari ang insedenteng yon,takot ko lang na makatulog ulit dito.

Ng makahanap ako ng pwesto ay naupo na ako,kinuha sa bag yung libro ng History pati ang notebook ko,para habang nagbabasa ako eh makapag take down ako ng notes sa binabasa ko.

Siguro mag a-alas singko na ng sabihan ako na magsasara na ang library,sa takot na mangyari ulit yung dati eh dali dali kong inilagay sa bag ang libro at notebook saka umalis.

Pauwi na din pala yung ibang estudyante na gaya ko eh nagtagal din sa school. Naglakad na ako palabas ng school,saka ko lang naalala na pag ganitong oras eh pahirapan ng makasakay,kaya napag desisyunan ko na lang na na maglakad pauwi.

Haay! Buhay bakla nga naman! Kung hindi ka aapihin at pagtatawanan eh mamalasin ka,pero hindi ko pinagsisisihan na ganito ako,proud pa nga ako.

Naglalakad akong ganyan,medyo malayo na din ako sa school ng biglang bumuhos ang ulan. Takte! Walang warning? Hindi man lang kumulog at kumidlat? Napaka mo ulan!!

Nagtatakbo ako syempre,habang tumatakbo ay naghanap ang aking mga mata sa paligid ng pwede masilungan! Kung bakit ba naman kasi ang tag ulan ay tumapat pa ng school days? Pwede namang bakasyon?!

At sa malas eh wala akong makita! Nyemesss! Pag talagang minamalas ka nga naman! Basa na ako! Baka magsilabasan ang mga kaliskis ko! At ang mga gamit ko pati yung libro mababasa! Huhu T^T

Napaigtad ako ng biglang may bumusina sa gilid ko,pagtingin ko isang napaka gandang kotse! Sa bandang likod ay bumaba ang salamin at sumilip si Gero!

“Hoy Kaiicen! Anong ginagawa mo? Bakit ka nagpapaulan? Sakay na bilis!” direderetso nyang sabi,hindi ako agad nakakibo at napakurap kurap pa ako.

“Hoy! Gusto mo bang magkasakit?” at sa isang iglap bumukas ang pinto ng kotse at hinila ako ni Gero papasok.

At doon lang ako parang natauhan. Bakit ba lagi akong inililigtas ng isang ito.

“Pasensya na basa ako,baka mabasa din ang upuan” nahihiya kong sabi.

“Ayos lang yan,mababasa lang yan,pero ikaw baka magkasakit pa” naka ngiting sabi ni Gero,kaya nginitian ko na lang din sya.

“Classmate mo ba sya anak?” sabi nung nagdadrive kaya napatingin ako. Shit! Ang gwapo ng tatay ni Gero!

“Hindi po Pa,pero bago ko syang kaibigan sya si Kaiicen, Kaiicen sila ang mga magulang ko, Kreyd and Prue Montenegro” ani Gero.

“Magandang hapon po” nahihiya kong sabi. Gosh bakit gumagawa ang panginoon ng mga ganitong nilalang?

“I suggest that sa bahay ka na magpatila ng ulan,para makapag banlaw ka na din” sabi ng Mama ni Gero at lumingon samin dito sa likod. Maganda sya,hindi nakapagtatakang gwapo si Gero.

“Kaiicen right? Bakit parang natahimik ka? I can sense na napapaisip ka? Im a gay” naka ngiti nitong sabi.

“P-po?”

“Haha! Nakakatuwa ka pala” anito,napatingin ako kay Gero,nakangiti lang sya.

“G-gay po kayo? Parehas po tayo!” wala sa sariling sabi ko at nagtawanan sila. Wow ah? Napaka kwela pala ng pamilyang to. Pera teka? Pano sila nagka anak? Ugh! Bobo ko! Anong ginagawa ng pag a-ampon at surrogacy?

“Napaka feminine ng mukha nya mahal ano? Parang ikaw,gandang natural” sabi ng Papa ni Gero habang nagdadrive,at nagtawanan na naman sila samantalang ako pakiramdam ko namumula na ako sa hiya,ano ba tong pamilyang to? Always happy be Jollibee ang peg?

Ilang saglit pa ay nakarating na kami sa bahay nila. Hindi ko maiwasang mapanganga,ang laki,ang lawak! Jusme! Parang palasyo na!

Pagkapasok sa garahe ng kotse ay bumaba na kami,sinabihan si Gero ng Mama nya na dalhin na ako sa kwarto nya para makapag banlaw at papahiramin daw nya ako ng damit.

Ng makapasok sa bahay ay lalo ako namangha,nagkikita kita pa ba sila dito? Kung ako nakatira dito baka maligaw pa ako,ang hagdanan grand staircase ang peg pang titanic, ang mga dekorasyon,vase,paintings mga muebles halatang mamahalin,ang sahig napaka linis na marmol. Grabe! Sila na!

Niyaya na ako ni Gero sa kwarto nya,umakyat na kami tas dumiretso sya sa isang maliit na pinto, puro damit,kumuha sya ng damit at walking short tapos nagpunta naman sya sa cabinet at may kinuha,brief na nakabalot pa!

“Oh ayan,handa na lahat,dito lang ako sa computer room ko katukin mo ako after mong maligo” aniya at itinuro ang banyo sa loob ng kwarto nya,nagpasalamat na ako at pumasok sa banyo bitbit yung mga pinahiram nyang damit.

Pagpasok ko namangha na naman ako,ang laki ng banyo! Parang mahihiya kang basain ang tiles! May nakita din akong maliit na cubicle na salamin ang harang,pagtingin ko doon ang bowl,tas sa bandang dulo naman glass door,pagbukas ko andun ang shower. Wow! Pwede ng gawing bahay ang banyo na to eh!

Pumasok na ako sa Shower,inilapag sa may maliit na lababo yung mga damit,tiningnan ko yung mga gamit,body lotion,body soap,skin moisturizer,shampoo at conditioner. Wow ulit! Napaka vain naman pala nitong si Gero,no wonder makinis sya,daig pa ako ah?

Naligo na ako,ang tagal ko din,dahil feel na feel ko ang pagsashower,samantalang sa bahay eh tabo mode lang kami ni Naynay haha!

Matapos maligo ay sinigurado kong natuyo na ng towel ang buong katawan ay isinuot ko na ang pinahiram sa akin ni Gero,ng matapos ay nanalamin ako. Wow! Fresh na ako ulit!

Syemay! Gusto ko magsipilyo! At dahil alam kong ang mga ganito ay binuksan ko yung maliit na cabinet,may unused toothbrush pa nga,naka sealed pa,may toothpaste din,ayon,walang pakundanga na akong nagsipilyo hihi ^o^

Ng matapos na ay lumabas na ako at kinatok ko nga sya dun sa isa pang kwarto na sabi nya.

“G-gero? Uhm tapos na ako,may plastik bag o paper bag ka ba? Paglalagyan ko lang ng mga damit ko” sabi ko at bumukas ang pinto,para syang nagulat ng nakita ako at natulala.

“Huy! Okay ka lang?” tanong ko sa kanya.

“Ah eh.. Paper bag ba? Saglit lang” aniya at nilampasan ako,maya maya ay bumalik na sya bitbit ang paper bag.

“Salamat Gero” pasalamat ko at nilagay ko na ng maayos dun ang damit ko. Infairness ang sarap isuot nitong pinahiram nyang damit at short.

“Wala yon,tara baba na tayo” naka ngiti nyang sabi at bumaba na nga kami.

Naabutan namin dun ang buong pamilya nya,ipinakilala nya ako then inalok akong magdinner pero tumanggi na ako at sinabi kong baka nag aalala na sa akin si Naynay. Nagpasya silang ipahatid ako sa driver,sumama si Gero.

“Uhm Gero,maraming salamat sa mga pagtulong ah? Laki na ng utang na loob ko sayo,pakisabi na din sa pamilya mo na salamat lalo na sa Mama at Papa mo” sabi ko ng nasa tapat na kami ng bahay,medyo baha pa nga at umuulan pa din.

“Wala yon! Ikaw pa! Malakas ka sakin eh!” nakangiti nyang tugon,and then nagpasalamat na ulit ako at lumabas ng kotse,nagtatatakbong pumunta sa bahay bitbit ang bag at paper bag.

• Hello? Vote and Comment po :)

Mumu 5

Gero’s Point of view

“Ma,Pa, I was thinking na tulungan natin si Kaiicen at ang naynay nya,grabe nakaka awa silang dalawa” sabi ko kina Mama at Papa,nandito kami lahat sa living room.

“Bakit kuya? Panong nakaka awa?” ani Nichi.

“Diba sumama ako maghatid sa kanya kanina? Hindi muna ako umalis pinagmasdan ko muna sila,medyo may edad na naynay nya at yung bahay nila parang bibigay na” sagot ko naman at umayos ako ng upo sa couch.

“Ano namang tulong ang maibibigay natin?” tanong naman ni kuya Zander,sina Mama at Papa nakikinig lang sa amin.

“Pwede natin silang gawing kasambahay” sagot ko.

“Bakit gustong gusto mo sya tulungan? Tandaan mo high school ka pa lang” sabi ni kuya Zander.

“Kaya nga nandito din sina Mama at Papa eh!” sagot ko naman,napaka ano talaga nito ni kuya,lahat ng bagay dapat may dahilan at paliwanag.

“Kung sa kasambahay,pwede sila kina Tito Seiji mo o sa lolo’t lola mo” ani Mama.

“Dito na lang sila sa atin!” pagpupumilit ko.

“Bakit ganyan ka ka-eager anak? Kung yon ang gusto mo,sige kunin natin silang kasambahay,pero baka may iba ka pang rason?” pag singit ni Papa sa usapan.

“Baka type nya yong Kaiicen” pag singit din ni Tito Khyron.

“Hindi Tito! Talagang naaawa lang ako” pagsagot ko ulit. Bakit ba ako pinagtutulungan ng mga to?

“Naku pinsan,ganyan talaga sa umpisa” naka ngising sabi ni kuya Kebin kaya tiningnan ko lang sya ng masama.

“Alright,ganito na lang,tawagan mo si Kaiicen at sabihin mong dito na sila titira” ani Papa at tumayo na kasunod si Mama at umakyat na sila.

“Salamat Ma! Pa!” pahabol kong sabi, pati sina Tito Khyron at Tita ay pumunta na rin sa silid nila kaya kami ng mga kapatid ko at si kuya Kebin ang naiwan dito sa living room.

“Chichi tanda mo pa yung pinag usapan nyo ni Pauline tungkol sa nawawalang apo ng mga Ongpauco?” baling ko kay Nichi.

“Oo kuya bakit?”

“Malakas ang kutob kong si Kaiicen yon” sagot ko naman,hininaan ko talaga ang boses ko.

“Pano mo nasabi? May katibayan ka?” parang interesado na ding tanong ni Kuya Zander.

“Hindi ako sigurado pero malakas nga hinala ko, may kwintas sya na may pendant at tatak na letter “K” dito“ muli kong sagot.

“Oh my Gawd kuya! Kaya gusto mo syang dito patirahin para makihati sa mana nya?” OA na sabi ni Nichi.

“Hindi no! Gusto ko lang talaga tulungan sila,nakaka awa kasi kahit sa school at saka para maiiwas din sya sa kapahamakan”

“Napansin ko nga yung kwintas nya,at panigurado marami ng interesado sa kanya once na ikalat sa public ng mga Ongpauco ang paghahanap sa kanya” ani kuya Kebin.

“Tama,saka para dagdag kapamilya na din,mabait naman si Kaiicen” pag sang ayon ko.

“Ingat lang Gero baka sa kagustuhan mong maprotektahan yang kaibigan mo eh mapahamak ka” pagkuway sabi ni Kuya Zander.

Nandito na ako sa kwarto at paulit ulit na tinatawagan si Michael pero hindi sinasagot ng ungas! Kailangan ko makuha sa kanya ang mobile number ni Kaiicen para ipaalam dito ang balak ko.

Inabot na lang ako ng alas onse pero hindi pa din sinasagot ni Michael,kaya nagpasya ako na bukas sa school ko na lang sasabihin ang balak ko,antok na din ako at hindi na kaya ng mata ko.

Kinabukasan,ako na mismo ang pumunta kay Kaiicen sa classroom nya nung recess,parang mga baliw na nagsisigaw at nagtitili ang mga classmates nyang mga babae.

“Si Kaiicen?” tanong ko sa isa sa mga kaklase nya,hindi ko kasi agad sya nakita.

“Hoy Kaiicen tawag ka ni Gero Montenegro!” sigaw nung isang babae na parang kinikilig,nagtaka naman ako kung bakit alam ang pangalan ko.

“Pasensya na Gero,ayaw mamansin,ayun nasa dulo,busy sa pagbabasa dun sa libro ng AP pinarusahan kasi sya ni Maam Policarpio nung nakaraan” sabi naman ng isa pa.

“Ganun ba? Sige pasok na ako,lapitan ko na” ani ko. Ang lupet naman pala ni Maam Policarpio sa Middle section,pano na sa lower? Pero sa aming Pilot lagi syang masaya,ang unfair naman.

Nilapitan ko na at tumabi ako kay Kaiicen pero hindi man lang ito natinag. Kaya ang ginawa ko kinalabit ko sa bewang at agad naman syang napaiktad.

“Ay! Ano ba? Busy ako oh?!” parang inis pa nyang sabi. Well hindi uubra sa akin yan,kaya kinalabit ko ulit sya sa tagiliran at napaigtad na naman sya.

“Ano ba? May kiliti ako dyan! Ano bang kailangan mong Mumu ka?” medyo nakangiti na nyang sabi kaya kinuha ko na ang pagkakataon para sabihin sa kanya ang pakay ko.

“Gusto mo makaipon at makatulong sa Naynay mo diba?” panimula ko,nagsalubong agad ang mga kilay nya kaya nagpatuloy ako.

“Kailangan namin ng dagdag na kasambahay,at kayo ang sinabi ko kina Mama at Papa,dont worry hindi mabigat ang magiging trabaho ng Naynay mo,alam ko kasing may edad na sya,at ikaw naman pwede kang maglinis linis sa mansyon,what do you think?” nakangiti kong paliwanag. Nanlaki ang mga singkit nyang mata at nagliwanag ang mukha nya.

“Seryoso ba yan?!” hindi makapaniwalang sabi nya.

“Oo,at stay in yon,sa amin na kayo titira” masaya kong sagot,nagulat na lang ako ng bigla nya akong niyakap.

“Naku Gero! Maraming salamat! Panigurado matutuwa si Naynay nito! Napaka bait mo talagang Mumu!” galak na galak nyang sabi habang nakayakap sa akin.

Panay naman panunukso mga classmates nya,napapangiti na lang ako.

“Wala yon,gusto ko lang makatulong” sagot ko.

GGGGRRRAAAWWWL!

O_o ?

Bigla naman syang kumalas sa pagkakayakap at tumingin sa ibang direksyon at namumula pa haha!

“Gutom ka na pala hindi mo sinabi” natatawa kong sabi.

“Hindi ako gutom” ang paiwas nyang sagot at muling hinarap ang binabasa nyang libro.

“Weh? Eh ano yong tumunog?”

“Cellphone ko yon,nagvibrate” sagot nya na talagang ikinatawa ko,pakiwari ko sa akin na nakatingin lahat.

“Galak na galak? Sige text mo ako kung tapos ka ng magalak” naka ngisi nyang sabi.

“Ikaw kasi pinatawa mo ako,tara na kain na tayo,masamang magbasa ng gutom” sagot at yaya ko sa kanya at ako ay tumayo na.

“Wala akong baong pagkain eh” nag aalangan nyang sabi sa mahinang boses,nakaramdam na naman tuloy ako ng awa sa kanya.

“Yon ba inaalala mo? Dont worry its my treat,tara!” at hinila ko na sya palabas ng classroom nila.

Mumu 6

Kaiicen’s Point of view

“Naynay! Naynay!” masaya kong sigaw papasok sa bahay,kasunod ko si Gero at yung iba daw nilang Boy.

“Ano ba naman Kaii at nagsisigaw ka?” sabi ni Naynay na galing kusina at natahimik ng mapansing may kasama ako. “Sino sila?”

“Naynay naaalala nyo po yung nalock ako sa library? Sya po yung kinekwento ko,si Gero” pagpapakilala ko,lumapit si Gero kay Naynay at nagmano.

“Aba’y totoo nga ang sinabi mo,gwapo sya”

“Hindi naman po” nahihiyang sabi ng mumu

“Huwag nyo masyadong bolahin Naynay,baka maging kasing laki ni Weezing ang ulo nyan” pang iinis kong sabi.

“Ginawa mo naman akong Pokemon” reklamo nya at binelatan ko lang sya.

“Ano ba ang sadya mo ijo at may mga kasama ka pa?” ani Naynay sa kanya,at ako na ang sumagot.

“Kailangan nila ng dagdag kasambahay Naynay,eh dahil magkaibigan kami ni Gero,sinabi nya sa Parents nya na ikaw na lang ang kunin at ako tutulong tulong na lang”

“Ganun ba? Hindi ba nakakahiya? Pero salamat na din,mas gusto ko na ang ganun” baling ni Naynay kay Gero.

“Naku! Huwag po kayong mahiya at saka doon na po kayo ni Kaiicen titira sa amin kaya kasama ko mga boy namin para magbuhat ng mga gamit nyo” nakangiting sagot ni Gero,syempre napapangiti na din ako,ambait lang nya! Ang swerte ng girlfriend nitong mumu na to.

“Ganun ba? Salamat ulit! Sige at mag impake na ako” ani Naynay,pagkasabi nya nun sumenyas na si Gero sa mga boy nila at sinimulan na ng mga ito na maghakot sa kaunti naming gamit. Ako naman ay nagpaalam muna kay Gero na mag iimpake na din.

At ng ganap na kaming makapag lipat,sinalubong kami ng mga Montenegro,nagpasalamat si Naynay pati ako tapos nun sinamahan na nila kami sa magiging bahay namin,sa likod sya,bunggalo style pero sapat na sa amin ni Naynay,sabi ni Tito Kreyd dati daw yung servant’s quarter na pamilya din ang pinagamit nila. Ng maipasok na mga gamit namin,inayos na namin ito,ang cute nga kasi para na syang sarili naming bahay,may dalawang kwarto,may sala,kusina at isang banyo,astig diba?

Nasa kalagitnaan kami ni Naynay ng pag aayos ng mga gamit ng pumasok si Nichie.

“Manang Naynay at kuya Kaiicen,dinner na po! Gusto kayong makasabay nina Mama at Papa” naka ngiti nitong sabi.

“Ay ganon ba? Sige Kaii tara na at nakakahiya sa mga bago nating amo pag tayo ay nahuli” ani Naynay.

Sumunod na kami kay Nichi sa dining hall,nakakamangha talaga ang bahay na ito.

“Maupo po kayo” magiliw na sabi ni Tito Prue.

“Nako mga ijo at ija,salamat ulit sa pagtanggap” ani Naynay ng makaupo kami.

“Walang anu man po,ang anak naming si Gero ang nag suggest na gawin kayong kasambahay dahil nga po naaawa na sya sa sitwasyon nyong mag ina” sagot ni Tito Kreyd. “ tara na at kumain“ dagdag nito at nagsimula na ang lahat kumain.

“May karanasan na po ba kayo bilang kasambahay?” tanong ni Tito Prue sa gitna ng pagkain,kaming mga bata ay nakikinig lang.

“Meron,ang totoo nyan,pulubi ako noon at wala ng mga magulang,kinupkop ako ng mga Ongpauco,pinag aral,hanggang sa ginawa nila akong mayordoma,pero pagkatapos ng tatlumpung taong paninilbihan kinailangan kong umalis sa kanila ng walang kahit anong bitbit na pera,kahit ang ipon ko ay naiwanan ko” malungkot na sagot ni Naynay,napatingin ako kay Gero,nagkatinginan sila ng mga kapatid nya at pinsang si Kebin.

Anong meron?

“Wow,galing pala kayo sa mga Ongpauco,so yun po ang rason kung bakit nanatili kayong mahirap? Huwag kayo mag alala Nay,dito sa mansyon hindi mabigat ang trabaho mo,tamang tama kaka resign lang ng cook namin,pwedeng ikaw ang pumalit” naka ngiting sabi ni Tito Prue. At yon nakapalagayang loob nila si Naynay,kwento dun kwento dito.

9pm nagpahinga na si Naynay,ako naman tinawag ni Gero,dun daw muna kami sa garden nila,bonding daw muna,nagpaunlak naman ako at gusto ka kasi magpasalamat uli.

“Halika,makiupo ka dito sa tabi ko” aniya,sabay tapik sa upuang katabi nya.

“Asan sila?” tanong ko ng makaupo.

“Nagpapahinga na sa mga silid nila” nakangiti nyang sabi. Gwapo talaga ng mumu na to.

“Ganun ba? Salamat nga pala ulit,napaka laking bagay nitong ginawa mo,ang laki na ng utang na loob ko sayo”

“Wala yon,masarap lang pala talaga sa pakiramdam ang makatulong sa kapwa,huwag mong isiping utang na loob yan” aniya na ipinagtaka ko.

“Ha?”

“Bayad ka na kasi” naka ngiti nyang sabi.

“Ha? Pano nangyari yon? Adik ka talagang mumu ka!” sabi ko sa kanya.

“Oo nga,sa pag payag mong dito tumira bayad ka na”

“Ganun ba yon? Ganyan ba ang mga pilot section?” biro ko sa kanya na ikinatawa nya.

“atleast dito ligtas ka at mababantayan kita” bulong nya pero hindi ko talaga maintindihan.

“May sinasabi ka?” tanong ko.

“Wala,sige na,magpahinga na tayo,diba magbabasa ka pa?” aniyang nakangiti,tumayo at nag inat.

“Oo nga pala,salamat sa pagpapa alala nyan” tumayo na din ako at hinatid pa nya ako hanggang dun sa bahay.

“O pano! Goodnight mumu! Thanks sa lahat!”

“No worries! Basta ikaw!” sabay kindat. “Goodnight Kaii” at tumalikod na sya,pero ako napako sa kinatatayuan ko. Para akong namezmirize sa kindat nya.

Hmp! Mumu na nga,may sa engkanto pa! Makapasok na nga.

Sinilip ko muna si Naynay sa kwarto nya na mahimbing na natutulog bago ako tumuloy sa silid ko.

Kinuha ko yung librong nagpapahirap sa buhay ko at saka nagbasa ulit,hanggang sa hindi ko na namalayang nakatulog na pala ako.

Kinabukasan,alas singko palang ay ginising na ako ni Naynay,nangungulap pa ang diwa ko kaya ng maligo ako at pabiglang nagbuhos ng tubig napa birit talaga ako ng G#5 ala Regine Velasquez! Kinginam! Ang lamig ng tubig!

“Kaii?! Anak? Anong nangyari?” katok ni Naynay mula sa labas ng banyo.

“Wala Naynay nabigla lang ako sa lamig ng tubig” sagot ko habang pinipigilan manginig ang katawan.

“Akala ko kung ano na,o sya magluto lang ako ng agahan sa Mansyon,puntahan mo na lang ako dun pagkatapos mo dyan para makapag almusal ka na din”

“Opo Naynay!”

Agad ko ding tinapos ang pagligo,naghanda na ako,suot na ang uniform at sapatos,bitbit ang bag ay lumabas na ako at naglakad papunta sa mansyon,sa may likod na pintuan ako dumaan,sakto naghahain na ng breakfast si Naynay at ibang maids para sa pamilya.

“Anak eto baon mo,saglit at mamaya kakain ka na din” ani Naynay nandito kasi kami sa kusina.

“May pera pa po ako Nay,itago nyo na lang yan”

Napalingon sa amin si Tito Kreyd na naka pwesto sa pinaka dulo,kumbaga leader ang datingan.

“Oh Nay,nandyan na pala si Kaiicen” anito.

“M-magandang umaga po Sir!” nahihiya kong bati.

“Diba sabi ko Tito itawag mo sa akin? Halika na dito at sumabay mag almusal,pababa na din si Gero para sabay na din kayo pumasok sa school”

Nahihiya man pero nagpaunlak na ako,binati ko lahat ng nasa hapag,maya maya bumaba na si Gero,at yun nag almusal na kami,mayamaya pa ay umalis na kami ni Gero papunta sa school,ofcourse isinabay nya ako sa kotse nila.

At ng makarating sa school at bumaba kami sa kotse ay nagtinginan ang lahat,karamihan nagtaka,yung iba nagtaas ng kilay.

Ano na naman to? Parang hindi ko gusto mga tingin ng mga to ah?

“Kaiicen!! Gero!!” tawag sa amin,paglingon namin ni Gero,si Mikoy papasok pa lang din sa gate.

“Oh Mikoy!” halos sabay naming sabi ni Gero.

“Langya,lumipat na daw kayo ni Naynay? Kaya pala sarado bahay nyo? San kayo lumipat?” anito ng makalapit.

“Sa amin!” proud pang sagot ni Gero,napatingin ako sa paligid,nagbubulungan na ang mga bubuyog,baka iniisip ng mga to na inaakit ko si Gero ang prince charming nila,duh? Bako ako ang inaakit nya?! Haha!

“Kaya siguro tinadtad mo ako ng missed call kagabi? Naglalaro kasi ako ng CF eh naka silent phone ko” ani Mikoy at naglakad na ulit kami.

“Oo,magpapatulong sana ako sayo pero wala ka palang silbi” buska ni Gero dito na ikinatawa lang namin.

“Lul!”

“Oh sya Mikoy at Gero,una na ako sa room ko” paalam ko sa kanila at nagmamadali ng naglakad.

“Kaii!!” sigaw ni Gero kaya tumigil ako at nilingon sila “Sunduin kita mayang lunch,sabay tayo!” naka ngiti nitong dagdag at kumindat. Agad na akong tumalikod at tinungo ang building,bigla kasi kumabog ang dibdib ko. Ano yon?

• Hello? Salamat po sa mga patuloy na bumabasa nito at nagkocomment :) huwag din kalimutan mag Vote kung nagustuhan ^^,

Mumu 7!

Kaiicen’s Point of view

Recess time,dumaan muna ako sa cafeteria para bumili ng soda at biscuit,diba nga mayang lunch pa daw ako ililibre ni Gero? Haay grabe ang isang yon,kahit tumanggi ka ipipilit pa din ang gusto,ayaw ko pa naman ng ganun,baka isipin ng mga tao gold digger pa ako,lalo pa ngayon na sigurado akong alam na ng lahat na kina Gero ako nakatira. Ewan ko ba at dito ako sa school na to napunta,iginapang lang ni Naynay pagpasok ko dito. Pang mayaman talaga dito,diba sabi ko nga kahit lower section mayayaman? Kaya hindi talaga maiwasang maapi ako,pero tulad ng sabi ko kina Mikoy at Gero sanay na ako,konting tiis na lang din naman makaka alis na ako dito once na maka graduate na ako.

Ng makabili na ako ay pumunta ako sa botanical garden,dun ko kakainin itong biscuit habang binabasa yung lintik na Araling Panlipunan Book!

Pagdating sa garden naupo na ako sa isang sementadong bench,nilibas ang libro at binuksan sa pahina kung saan ako natapos magbasa kagabi,at nagsimula na din akong kumain.

“Tingnan mo nga naman! Dito na kumakain ang baklang hampaslupa na ngayon ay inuuto na si Montenegro” sabi ng isang boses ng lalaki.

“Sigurado ako tol,kinulam ng baklang iyan si Montenegro” sabi ng isa pang boses.

“Malamang! Ang mga baklang hampaslupa daw ay may mga itim na salamangka” sabi ng ikatlong boses. Nagpanting ang tenga ko,ibinalik ko ang libro sa bag,inubos ang softdrink saka sila hinarap.

“Excuse me?! Sino kayo para pagsalitaan ako ng kung anu-ano?!” galit kong sabi,kung umuusok lang ang ilong at tenga panigurado umuusok na ang akin sa galit.

“Aba! Matapang!!” sabi nung isa at lumapit sakin,medyo nakaramdam ako ng takot kaya napa atras ako. “Kaya mo na sarili mo? Kaya na ba ng buto at bao mo ang kamao ko?” anito at kinwelyuhan ako. Matangkad sya sa akin kaya pakiramdam ko ay umangat ako sa ere.

“B-bitawan mo ako!” sigaw ko sa kanya,bigla syang ngumisi at naramdaman ko na lang ang kamao nya sa sikmura ko. Bumagsak ako sa lapag,kinapos ako ng hangin,nanigas ang sikmura ko.

“Kala mo uubra ka?”

“Matututo na yan tol!” dinig kong sabi nung isa.

“Hoy! Nakita namin yung ginawa nyo! Gusto nyong maguidance?” sabi ng isang boses.

“O pwede din namang kami na lang labanan nyo,huwag kayong pumapatol sa hindi kayo kaya” sabi naman ng isa pang boses,kaya nag angat ako ng tingin,dalawang gwapong lalaki at isang magandang babae,kilala ko sila sa mukha,section B sila,semi-pilot.

“Tara na tol baka isumbong nga tayo ng mga sipsip na yan!” sabi nung kasamahan nung sumuntok sa akin at dali daling umalis.

“Okay ka lang ba?” ani ng babae ng makalapit sa akin at inalalayan akong makaupo si bench.

“O-oo,salamat” pilit ang ngiting sabi ko at tiningnan silang tatlo.

“Sa susunod na apihin ka ng tatlong pangit na yon sabihin mo lang samin” sabi ng isang lalaki,gwapo sya, mala boy next door ang datingan.

“At pagtutulungan natin silang bugbugin!“segunda nung isang lalaki na gwapo din,mala heartrob naman ang datingan,at yung babae pang beauty queen.

Napangiti naman ako sa sinabi nila,bukod kina Mikoy at Gero may mga mababait pa pala dito sa school na ito.

“Salamat ulit,ako nga pala si Kaiicen Andrada,pero Kaii ang tawag sakin” pagpapakilala ko,umupo sa tabi ko yung babae,at yung dalawang lalaki naupo sa kaharap na bench.

“We know you,youre quite famous,Mumu sa library hihi! Oh boy akala ko nag iimbento lang si Manong Janitor” sabi nung babae na ikinagulat ko.

O_O

“Oh nice meeting you,Im Francisca Baylon you can call me–”

“Kikay! Yan ang palayaw nya mula nung bata pa kami,Im Ian Concepcion,just call me–” ani nung heartrob pero pinutol nung Kikay.

“Butchoy! That’s his nickname haha!”

Ang weird ng pangalan ng mga to? May mga mayaman palang kakaiba ang palayaw? O_o

“At ako si Cooper Roise Gatchalian,just call me–” sabi nung boy next door pero pinutol nina Kikay at Butchoy.

“Kokoy!”

At dun tumawa na ako,ang kulit lang ng tatlong to,parang wala lang nangyari kanina. At yun nga kinwento nila kung bakit yun mga palayaw nila,bata palang daw sila ay magkakaibigan na sila pati mga magulang nila na hindi pa mayaman noon,nag invest daw at nagsosyo sa negosyo mga magulang nila kaya sila yumaman.

Sinabi din nila ni kaibigan nila sina Gero at Mikoy dahil yung dalawang yun lang daw ata ang palakaibigan sa pilot. Medyo madami din kaming napag usapan ng mapansin kong malapit ng matapos ang recess,kaya sabay sabay na naming tinungo ang building namin.

Masaya ako na nadagdagan ang circle of friends ko,napatunayan ko din na hindi lahat ay may pangit na ugali at aapihin ka dahil sa estado mo sa buhay,parang ginanahan ako na hindi ko maintindihan,kaya sumapit ang lunch na hindi ko man lang naramdaman,at hindi ko man lang malalaman na sinusundo na pala ako ni Gero kung hindi pa nagkakandirit at nagtitili mga kaklase ko na parang mga manok.

Lumabas na ako at nilapitan si Gero.

“Masama ka sa kalusugan ng mga kaklase kong babae,mga biglang nawawala sa sarili pag nakikita ka” sabi ko habang naglalakad kami papunta sa hagdan.

“Ganun talaga,gwapo eh,ikaw ba hindi nawawala sa sarili pag nakikita ako?” nakangisi nyang sabi. Ang tindi ng fighting spirit diba?

“Bakit parang lumakas ang hangin at lumamig?” kunway sabi ko at niyakap ang sarili habang pababa kami sa hagdan,tumawa lang naman ang mumu =__=

“Haha! Ikaw talaga Kaii! O kamusta ang pag aaral?” aniya.

“Okay naman, hoy! Nga pala,pinagkakalat na ni Manong janitor na mumu daw tayo sa library” sagot ko sa kanya.

“Pano mo nasabi?” taka nyang tanong,nasa labas na kami ngayon ng building.

“Nakilala ko mga kaibigan mo sina Kikay,Butchoy at Kokoy na pinagkwentuhan ni Manong janitor” sagot ko,at tumawa lang ulit sya.

“Mabait mga yun,papakilala nga dapat kita sa kanila,kaso nagkakilala na pala kayo,tara dito” sabi nya sabay hila sa akin palabas ng campus.

“T-teka?! Kala ko ba kakain tayo? Hindi dyan ang daan papuntang cafeteria!” taka kong sabi at sumabay sa paglakad dahil kung hindi,panigurado masusubsob ako.

“Oo nga,sa labas tayo mag lunch” lingon nya sa akin at kumindat.

Tingnan mo tong mumu na to,nagiging mannerism na nya ang pagkindat! Akala naman nya, hindi ako kinikilig? XD

Lumingon ako,at tama nga ang hinala ko,sinusundan ako ng tingin ng mga estudyante. Ganun talaga kababa ang tingin nila sa akin?

“Huwag mo silang intindihin,ngayon lang yan,pero dadating ang araw titingalain ka ng mga yan” aniya at nagpara ng taxi.

Anong sinasabi nya? Nagkibit balikat na lang ako,at pumasok na kami sa back seat ng taxi. May sinabing lugar si Gero pero hindi ko alam kung saan iyon.

“Pwede mo ng bitawan ang kamay ko” pagpansin ko kasi hindi ko din naramdamang magkahawak pa din pala kami ng kamay.

“Ay! Sorry! Nakalimutan ko”

“Tse!”

• Hello po? Musta na kayo? Vote and comment if nagustuhan :3

Mumu 8!

Kaiicen’s Point of view

Napanganga ako ng bumaba kami sa tapat ng isang magarang restaurant na ang pangalan ay P2 RESTAURANT. Napalunok ako ng ilang ulit at saka bumaling kay Gero.

“D-dyan tayo kakain?”

“yup! Tara na sa loob para hindi tayo ma-late pagbalik sa school” masaya nyang sabi at hinawakan ulit ako sa kamay at pumasok na kami sa loob.

“Good afternoon Sir,Maam?” salubong ng waiter sa amin na hindi naman mukhang waiter! Mukha pa nga syang model!

“May bakante pa po ba?” tanong dito ni Gero.

“This way Sir” at iginiya kami ng gwapong waiter sa isang magandang pwesto,tabi ng glass wall,kitang kita mo yung labas eh.

“May I take your order’s Sir,Maam” anito at ibinigay ang menu.

Tiningnan ko ang menu at parang gusto ko na maiyak sa presyo ng pagkain,nakakapanglambot para sa isang tulad ko. Iniabot ko sa waiter ang menu.

“Ahm.. Gero ikaw na lang pumili para sa akin,hindi ako makapili eh” sabi ko.

“Ganun ba? Okay” sagot nya at sinabi na sa waiter ang order namin at umalis na ito. Inilibot ko ang paningin sa kabuuan ng restaurant,napaka ganda,napaka cozy,ngayon lang ako nakapasok ng ganito,kadalasan sa mga turo-turo at karenderya lang kami kumakain ni Naynay eh.

“Nagustuhan mo ba ang lugar?” naka ngiting sabi ni Gero.

“Oo,Ang ganda dito,kaya lang pamatay ang presyo ng pagkain,sana nag Mcdo o Jollibee na lang tayo” sagot ko sa kanya.

“Mabuti naman at nagustuhan mo,at masarap din ang mga pagkain dito”

“Mukha nga,naku matutuwa si Naynay pag kinwento ko to sa kanya”

“Next time isama na natin si Naynay para masaya” aniya.

“Talaga? Wow! Masaya nga iyon” sabi ko “ayan na order natin” dagdag ko ng mapansing palapit na ang waiter. Ano kayang nakain nito ni Gero? Grabe lang ang pagiging mabait nya sa akin,hindi ko tuloy malaman kung paano ko sya masusuklian sa kabaitan nya at ng pamilya nya.

Pagkatapos mailapag ng waiter ang mga order namin ay nagpaalam na din ito at umalis. Muli tiningnan ko ang paligid,marami rami din ang kumakain,halatang mabenta ang restaurant na ito,pati mga waiter at waitress magaganda,panghatak din siguro sa mga tao. Nagsimula na kaming kumain. Una kong tinikman ang chopseuy.

“Wow! Ang sarap nga! Kakaiba!” maligalig kong sabi,humagikgik naman si Gero kaya tiningnan ko sya.

“I told you,sige kain na” aniya at ibinalik ko ang atensyon sa pagkain. First time ko sa ganito kaya dapat ay sinusulit diba?

Dalawang minuto na akong kumakain ng mapansin kong parang ang tahimik ni Gero kaya nag angat ako ng tingin para makita sya. Nakatitig lang sya sa akin.

“Bakit? Kakain ka ba o tititigan mo lang ako? Hindi ka mabubusog nyan boy” tanong at biro ko sa kanya.

“Yang kwintas mo na may pendant,san galing yan?” bagkus ay sabi nya kaya tumigil ako sa pagkain.

“Ito?” hinawakan ko yung pendant “Sabi ni Naynay ng ibigay daw ako sa kanya nung baby pa lang ako ay naka kwintas na daw ito sa akin,may letter ‘K’ daw kaya Kaiicen ang ipinangalan nya sa akin” dagdag ko pa. Hindi naman kasi inilihim sa akin ni Naynay na ampon lang nya ako,kaya lang hindi na ako naging mausisa habang lumalaki ako dahil kuntento na ako kay Naynay,at ang kwintas na ito na lang din daw ang tanging meron ako mula sa mga magulang ko.

“Ah.. I see..Hindi mo ba sinubukang alamin kung sino mga tunay mong magulang?”

umiling ako bilang sagot,muli kong ibinalik ang atensyon sa pagkain para hindi na sya magtanong,kasi wala na din naman akong isasagot.

Muli syang nagsalita at nadivert na ang usapan namin,naging light na,puro biruan,at aaminin ko,habang tumatagal eh nag e-enjoy na ako talagang kausap at kasama si Gero,hindi ko na din maintindihan kung anong nararamdaman ko,basta ang mahalaga,masaya ako.

Sakto 1pm ay naka balik kami sa school,may 15minutes pa bago magsimula ang sunod na klase, three subjects na lang at uwian na. As usual pinupukol na naman ako ng masasamang tingin na may kasamang bulungan. Hinatid ako ni Gero hanggang sa room at sinabing hintayin ko sya mamaya,syempre sabay kaming pauwi,sa iisang bahay kami nakatira eh! Ay hindi pala,magkahiwalay ng labin limang hakbang ang mga bahay namin haha!

Pagkapasok sa room ay sinalubong agad ako ng mga Usi,panay tanong ng kung anu-ano na sinagot ko din ng kung anu-ano,patas lang diba? Para kwits! ^o^

Sumapit nga ang uwian,nagulat pa ako na nasa tapat ng room namin si Gero kasama sina Mikoy,Kikay,Butchoy at Kokoy mga nagtatawanan. Nakatingin lang ako sa kanila dito sa bintana habang inaayos ko ang mga gamit ko sa bag.

Lumabas na ako at lumapit na sa kanila at binati sila,pinag uusapan pala nila na tumambay daw ngayon kina Gero,natuwa naman ako dahil makakasama ko sila,mas makakapag bonding kami.

Kumindat at ngumiti pa si Gero sa akin bago kami sabay sabay na bumaba. Nagiging habbit na nya ang pagkindat sa akin huh? At ako naman nakakaramdam ng kakaibang kiliti,ang weird lang.

Pagkadating sa bahay ay dumiretso sina Gero sa kwarto nya,ako naman ay sa quarters namin,wala si Naynay,nasa mansyon siguro,pumasok na ako sa kwarto ko,nagpalit ng pambahay at naghulog sa alkansya,pinag iipunan ko kasi ang birthday ni Naynay,sa isang linggo na yon,balak kong regaluhan sya ng damit.

Kinuha ko ang libro na lagi kong binabasa at lumabas na,nakita ako ni kuya Zander at sinabing pinapasunod daw ako ni Gero sa kwarto nya kaya tumalima na ako.

---

Kinabukasan,syempre,sabay ulit kami ni Gero,medyo sanay na ako. Ng makababa kami sa tapat ng gate ng school ay nagkakagulo ang mga estudyante.

“Anong meron?” taka kong sabi.

“Tara magtanong tayo” sabi ni Gero at hinila ako palapit sa kumpulan ng mga babaeng estudyante na nagkakagulo.

“Excuse me Miss,anong meron?” kalabit ko sa isang babae,hinarap ako nito at tinaasan ng kilay, ba? Baka bunutin ko kilay mong bruha ka!

“Nag transfer dito ang isa sa mga apo ng mga Ongpauco! Gosh ang gwapo nya!” anito na kinikilig at tumalikod ulit. Tss! Yun lang? Ano ba tong mga babaeng to? Napalingon ako kay Gero,parang bigla syang naging malalim ang iniisip.

“Gero?” pukaw ko sa kanya.

Nilingon nya ako at ngumiti,wow! Ang bilis magpalit ng ekspresyon.

“Tara na” hawak pa din nya ang kamay ko at walang imik na nakipag siksikan kami sa mga babaeng ito na parang nilagyan ng asin! Parang mga kiti kiti, pag nakikita naman nilang si Gero ang dumadaan ay nagbibigay daan sila, para ano pa at isa si Gero sa Campus Heartrob,nalilipat sa kanya ang atensyon ng mga babae. Malapit na kaming makalampas sa kumpol nila ng may humablot sakin at mapabitaw ako sa pagkakahawak ni Gero.

Shit!

Biglang may tumulak at sumipa sa akin na ikinagulat ko,pag angat ko ng tingin sa akin na sila nakatingin lahat.

“Ambisyosang bakla!”

“Nakikisiksik ka din dito para makita si Kheem Paul ano?”

“Hampaslupa!” at muli may tumadyak sa akin,napasadsad ako. Wala ako balak lumaban,ngayon pa nga lang kinukuyog na ako eh.

Sinubukan kong tumayo pero masakit mga tuhod ko,mukhang napuruhan at nagasgasan,nalasahan ko din ang dugo sa labi ko,hindi ko siguro sinasadyang makagat. Pinilit ko pa ding tumayo, pag tayo ko ay nabunggo naman ako kaya na out of balance ako at napa upo.

Shootengene! Pag minamalas ka nga naman! Napatingin ako sa naka bunggo sa akin,matangkad,mga kasing tangkad ni Gero,gwapo din talaga,hindi ko alam pero parang may naramdaman akong kakaiba. Napansin kong may kwintas sya, at may pendant na gaya ng sa akin!

Nakatingin sya sa akin at wala atang balak na tulungan ako kaya sinubukan ko uling tumayo habang nagtatawanan ang mga mangkukulam at mambabarang na naka paligid sa akin.

“Paraan ako! Tumabi kayo! Alis!” boses yon ni Gero! Humawa ang mga impakta at lumabas si Gero,mukhang nagulat ito ng makita ako at agad lumapit at inalalayan akong tumayo. Ng mga oras na yon gusto ko na lang umiyak eh.

“Ano bang ginawa nyo kay Kaii?!? Magsi alis nga kayo sa paningin ko! Layas!!” sigaw ni Gero habang halos yakap na nya ako. Napatingin ako dun sa naka bunggo ko,nakatingin pa din sya sa akin.

“Tara,dadalhin kita sa clinic,nag alala ako ng hindi na pala kita hawak” ani Gero habang inaalalayan akong maglakad paalis sa lugar na iyon.

• Musta? Vote and Comments po kung nagustuhan! Salamat nga pala sa mga magagandang comments! Nakakataba po talaga ng puso,thank you :)

Mumu 9!

Gero’s Point of view

“Gasgas sa tuhod at siko lang naman ang natamo nya,pwede na syang bumalik sa class nya” sabi ng school nurse namin matapos malapatan ng first aid ang mga gasgas ni Kaiicen.

“Salamat po” sabay naming sabi ni Kaiicen at lumabas na ng clinic.

Inaalalayan ko syang maglakad dahil hindi pa sya makalakad ng maayos,naiinis pa din ako sa mga nangyari sa kanya,bakit ba ganun na lang ang galit nila kay Kaiicen? I know those girls,yung iba dun mga kaklase ko,yung iba semi pilot at lower section,hindi lang ako sure kung may kaklase si Kaiicen sa mga yon.

Napaka unfair talaga sa school na to,pag mahirap inaapi? Palibhasa mga pinanganak na mayaman,mga masyadong mapag mataas at mapang husga.

“Hatid na kita sa room mo,and please hintayin mo ako mamayang recess” sabi ko kay Kaiicen habang akay ko sya,paakyat na kami sa second floor.

“Salamat Gero ah? Lagi mo akong inililigtas” nahihiya nyang sabi at nag blush pa,napangiti tuloy ako.

“That was nothing,kaibigan kita kaya ginagawa ko ang dapat gawin ng isang kaibigan,at saka mula ngayon,ako na magpoprotekta sayo okay?” sabi ko naman. Nangako ako na hangga’t nasa pangangalaga ko sya ay ako ang poprotekta sa kanya.

“S-salamat ulit” aniya at tumahimik na sya hanggang makarating kami sa tapat ng room nila. May teacher na sila kaya ako na ang nag excuse sa kanya for being late.

Bago ko sya iwan ay kinindatan ko muna sya,ewan nasasanay na akong ginagawa yun sa kanya, ng makapasok na sya sa room nila ay saka ako umalis at tinungo ang room ng section namin sa third floor.

May teacher na din kami,si Mrs.Buenviaje ng Science,nakita kong may nakatayo na lalaki sa harap pero hindi ko binigyang pansin.

“Mr.Montenegro,why are you late?” ani Maam at nagtinginan sa akin ang mga kaklase ko.

“Im so sorry Maam,dinala ko pa kasi sa clinic ang kaibigan ko at inihatid sa room nila” sagot ko at binigyan ko ng masamang tingin mga kaklase ko,mga guilty nagsi iwas ng tingin. Ganyan nga! Masindak kayo! Kita ko naman kay Mikoy ang pagtataka. Mamaya ko na lang sasabihin sa kanya.

“Ganun ba? Sige,take your seat”

At naupo na ako sa upuan ko,tiningnan ko yung lalaking nas harapan,ngayon ko lang napagtanto na sya yung lalaki na tinitingnan kanina si Kaiicen,nanlaki ang mata ko ng mapansin ko ang kwintas nya na may pendant katulad ng kay Kaiicen! Hindi kaya?

“Ijo pwede mo ng simulan ang pagpapakilala”

“Good morning everyone,Im Kheem Paul Ongpauco, 17 years old,and I hope magkasundo tayong lahat,thats all!” anito at ngumiti. Nagbungisngisan mga kaklase kong babae,ganyan sila pag may gwapo.

Hmmn Ongpauco.. Ano kaya sya ni Kaiicen kung sakaling si Kaiicen nga ang nawawalang apo? Should I tell him?

“Welcome to Wellington High Academy Mr.Ongpauco,enjoy your last year in high school here,you may take your seat” ani Maam.

Dahil absent ang katabi ko sa akin sya tumabi. Ewan nakaka intimidate ang isang to,ang lakas ng dating,pero hindi naman ako papatalo,kahit gwapo sya,mas gwapo naman ako haha!

“Iniisip mo ba ang syota mong bading kaya ka napapangiti?” monotonous ang boses nya kaya nagulat ako.

Ano daw? Syotang bading? Gago to ah!

“Hindi ka ba nandidiri? Pareho lang kayo na may lawit? But Im sure,hindi nya nagagamit ang kanya” anito at ngumisi.

Nag init ako! Nagpanting ang tenga ko! Hindi nya pwedeng insultuhin ng ganun-ganon na lang si Kaiicen! Pero kailangan ko magtimpi. Kung ito gusto nya makikipag gaguhan ako sa kanya! At kung totoong isang Ongpauco si Kaiicen,hindi ako papayag na madikit sya sa kulugo na to!

“Ganun talaga ang nagmamahalan dre,atleast kami tao ang mahal namin,hindi gaya nyo, pera mahal nyo,Im sure nakikipag talik pa kayo sa mga pera nyo kaya dumadami” naka ngisi kong sabi na pabulong,nagdi-discuss na kasi si Maam sa harapan. Ha! Akala nya matatalo nya ako sa pang iinis? Tingnan natin.

Hindi na sya umimik,mabuti naman dahil pag sumabat pa sya bibigwasan ko na pagmumukha nya. Kaya ang ginawa ko na lang ay tahimik na kinuha ang notebook ko sa science at ang ballpen saka sinimulang kopyahin ang mga sinusulat ni Maam sa board.

Ng sumapit ang recess ay sabay na kaming lumabas ng room ni Mikoy,dadaanan pa namin yung tatlong baliw saka namin sunduin si Kaiicen sa room nya.

Naabutan namin syang nagliligpit ng gamit nya,kaya pumasok na ako sa room nila at inalalayan sya para lumabas.

“Wow ang sweet! Baka kayo ang magkatuluyan nyan?” agad na pang iinis ni Kikay.

“Baliw ka!” natatawang sagot ni Kaiicen.

“Sa labas na lang tayo kumain,sigurado ako magulo sa cafeteria dahil dun sa Kheem Ongpauco” pagkuway sabi ni Kokoy.

“I agree! May alam akong kainan na mura na masarap pa” pag sang ayon ni Mikoy. Kaya ayun napagkasunduan nga namin na doon na lang kumain.

Nagulat pa ako na karendirya pala ang tinutukoy ni Mikoy.

“Magandang umaga po Aleng Emy! Anong masarap na luto nyo ngayon?” ani Mikoy dun sa isang babae na abala sa pag aayos ng mga pagkain.

“Oh Mikoy! Ngayon ka lang napunta dito? Nasan si Kaii?” masayang sabi nito.

“Nandito po ako Aleng Emy!” pag singit ni Kaiicen sa usapan,habang kami nina Kikay,Butchoy at Kokoy pumipili ng ulam,mukhang lahat nga masarap,parang ngayon lang ako natakam sa mga pagkaing ganito.

“Nasan na ba kayo nakatira ng Naynay mo? Bigla na lang kayong naglaho ng walang pasabi” sabi pa nung Aleng Emy habang nagsasandok ng mga ulam na napili namin.

“Sa amin po!/sa mga montenegro po!” halos sabay naming sagot kaya sa akin napatingin si Aleng Emy.

“Aba’y totoo ngang gwapo ang mga Montenegro!”

“Salamat po!” naka ngiti kong sabi at napahawak pa ako sa batok ko.

“Kikay may karayom ka ba dyan?” biglang sabi ni Kaiicen na pinagtaka namin.

“Wala bakla,anong gagawin mo sa karayom?” inosenteng sagot naman ni Kikay.

“Lumubo na namang parang hot air balloon ang ulo ni Gero napuri lang,puputukin ko sana” sagot nya na ikinatawa namin. Ayos din talaga tong si Kaiicen eh. Matapos makipag palitan ng kuro-kuro kay Aleng Emy ay humanap na kami ng pwesto at masayang kumain. Tama nga si Mikoy,masarap ang pagkain dito,mukhang babalik balikan ko ang lugar na ito.

Dissmissal na,ng sunduin ko si Kaiicen sa room nila eh nakaready na sya.

“Gero,uhm pwede mo ba akong samahan sa Mall?” aniya ng makalapit sa akin.

“Sure! Ano ba gagawin natin dun?”

“Dala ko kasi yung inipon kong pera mula last month,bibili sana ako ng damit pang regalo kay Naynay,birthday nya kasi sa Lunes”

“Ganun ba? Tara ng makabili na rin ako ng regalo”

Nagtaxi na kami papunta sa Mall,tulad nga ng iniisip ko,madami ang nagkalat na estudyante,mga hindi pa din nag sisi uwi sa kani-kanilang bahay.

Agad kaming pumunta ni Kaiicen sa botique ng mga damit. Bawat tingnan nyang damit ay bibitawan din nya agad pag nakikita nya ang presyo. Muli nakaramdam na naman ako ng awa.

“Alin ba dyan ang gusto mo sanang iregalo kay Naynay?” lumapit na ako sa kanya.

“Ito sanang dress na ito na teternuhan na lang ni Naynay ng Jeans nya,panigurado ako ang ganda ni Naynay nun kaya lang mahal” aniya na bakas ang lungkot sa mga mata,para tuloy akong na de-demonyong haplusin ang maganda at makinis nyang mukha.

The Fuck?! Ano bang nangyayari sa akin?!

“Di bale,sa ukay na lang ako bibili sa Divisoria, pwede mo ba ulit ako samahan?” sabay baling nya sa akin at ngumiti,napaka inosente ng mukha nya. Bakit ganun? Parang wala na ako naririnig maliban sa malakas kong heartbeat?

“Gero okay ka lang?”

“Ah,uhm oo sure! Sasamahan kita” sabi ko ng bumalik ako sa katinuan. Pagtingin ko sa paligid sa amin na nakatingin ang mga saleslady at ibang costumer na parang mga kinikilig pa.

“Ayan! Tara na! Para hindi tayo gabihin,masyado pa namang maraming tao sa Divisoria” aniya at mabilis na lumabas.

“Miss I’ll take this dress,babalikan ko bukas,thanks” sabi ko sa isang saleslady at itinuro yung dress na gusto ni Kaiicen para kay Naynay.

Ng sundan ko sa labas si Kaiicen ay nakita ko syang naka upo sa lapag kaya agad ko syang nilapitan at itinayo.

“Anong nangyari?” tanong ko.

“Ipinanganak ba talagang lampa yang syota mong bakla?” sabi ng isang pamilyar na boses,kaya nilingon ko.

Si Kheem Paul Ongpauco.

• Mustasa? Haha indemand itong kwentong ito ah? Salamat po sa mga votes and comments! =)

Mumu 10!

Gero’s POV

Ano daw? Sobra natong gagong to ah? Napatingin ako kay Kaiicen at parang sobra syang napahiya,yung pagtitimpi ko kanina eh nawala na,napuno na ako.

Agad kong sinugod ang gagong si Kheem at kinwelyuhan,magkasingtangkad lang pala kami ng ungas na to. Pero parang hindi man lang sya nasindak.

“Ang kapal naman ng mukha mo! Kanina pa ako nagtitimpi sayo sa school! Sino ka para pagsalitaan ang kaibigan ko ng ganyan?!” gigil kong sabi. Ngumisi sya at lumingon sa paligid kaya napalingon na din ako.

Oh good god! Sa amin na nakatingin ang mga tao sa mall na to. Shit lang!

“Sino ako? Ako si Kheem Ongpauco,apo ng may ari ng mall kung saan naka apak ang mga paa mo Montenegro” naka ngisi nyang sagot.

“Gero tama na yan! Tara na sa Divisoria” pag awat ni Kaiicen sa akin. Binitawan ko na si Kheem,kailangan ko huminga ng malalim para makontrol ko ang sarili ko.

“Oh c’mon,ang mga Montenegro ay mayayaman,bakit kayo sa Divisoria pupunta? Naghirap na ba ang Montenegro Clan?” pang uuyam pa nito na lalo kong ikinainis,kung naririnig ito ni Great GrandFather baka nainis na din yon

“Huwag mo ng patulan Gero,tara na”

“Mabuti pa ngang umalis na tayo sa Mall na to Kaiicen,maganda nga,bulok naman ugali ng may ari, wala ding silbi,tara na” at hinila ko na si Kaiicen,kung isa sa kapatid o pinsan ni Kaiicen si Kheem,hindi ko sya ibibigay,napaka panget ng ugali ng gagong yon.

“Wait! What did you call him? Hey! Kinakausap pa kita Montenegro!” pagtawag sa amin ni Kheem habang hinahabol kami,mas binilisan ko nga ang lakad. Mapagod ka Ongpauco!

Ng makalabas kami ng Mall ay nagpalinga linga ako at naghanap ng Taxi.

“San tayo pupunta?” takang tanong ni Kaiicen.

“Pupuntahan natin yung mga kolokoy,baka nakatambay ang mga yon” nakangiti kong sagot. Ng may dumaang Taxi ay pinara ko na at sumakay kami ni Kaiicen. Siguro naman hindi na kami masusundan ni Kheem, bukas ko na lang babalikan yung dress,at sisiguraduhin ko ding hindi magkakaroon ng pagkakataon si Kheem na maka usap ako o si Kaiicen, that dick! Lakas makainis ng gago.

“Hindi na tayo pupuntang Divisoria? Sayang naman” ani Kaiicen sa akin.

“Huwag mo muna isipin yon Kaii,may ilang araw pa bago ang birthday ni Naynay kaya huwag ka masyadong mag-alala okay?” sagot ko sa kanya at nginitian sya.

Ng makarating kami sa bahay ni Butchoy ay nakyutan ako kay Kaiicen,bakas sa mukha nya ang pagkamangha sa bahay.

Nagdoor bell na ako at may lumabas na maid.

“Ay! Kaw pala yan sir Gero! Nasa may pool area po sina Sir Ian” anito at pumasok na kami,tama nga hinala ko,dito nakatambay ang mga ungas.

“Oh Gero at Kaii? Pano kayo napadpad dito?” salubong ni Butchoy/Ian sa amin.

“Ganyan ba ang tamang pagbati sa mga kaibigan? Ayaw mo ata kami dito eh” banat ni Kaiicen kaya napakamot ulo si Butchoy at ako naman napahagikgik.

“Oy! Hindi sa ganun,akala kasi namin may lakad kayo” ani Butchoy.

“Meron nga,wala naman kami napala” sagot ni Kaiicen,tumabi kay Kikay at nagbeso pa ang dalawa. Wow ha?!

Kinwento nga namin ang nangyari sa mall at hindi nila maiwasang magbigay ng kanya kanyang kumento patungkol dito.

“May attitude pala sya kung ganun? Bagay sya sa mga classmates nating mga matapobre” ani Mikoy habang nilalantakan yung pan cake na kakadala lang ng maid nina Butchoy.

“Ewan ko ba sa school natin,mas mahalaga ang pera kesa sa ugali ng magiging estudyante” sabi naman ni Kokoy at nakikain na din.

“Huwag ipahalatang patay gutom,hindi pa nakaka kuha sina Kikay at Kaii” awat ni Mikoy sa dalawa kaya natawa ako.

“Lets not judge him muna,besides,first day palang nya sa school and to tell you guys frankly,he is freaking hot! What do you say Kaii?” pagkuway sabi ni Kikay, at ayon busy na naman sya sa pagbabasa dun sa libro ng Araling Panlipunan at nagte-take down ng notes.

“Sa ngayon,ayaw ko muna isipin ang isang iyon,mas mahalaga sa akin itong ginagawa ko” sagot nya at kumuha din ng pancake.

“Ano ba yan? Tagal ko ng napapansin ang librong yan,kahit saan binabasa mo” curious na ding tanong ni Kokoy.

“Ito ang magliligtas sa akin sa buong second grading” sagot nya.

“HA?” sabi nung tatlo na ikinatawa ko kaya sa akin nabaling ang atensyon nila.

“Kasi pinarusahan sya ni Maam Policarpio,yan ang pinaka project nya,ang gawan ng review at report lahat ng nabasa nya sa librong yan” naka ngiti kong sagot.

“Napaka mean talaga ng super pig na yon sa middle section at lower section” inis na sabi ni Kikay.

“I agree,napaka unfair pa ng school na yon” pag sang ayon ni Butchoy.

“Buti na lang,last year na natin” dagdag pa ni Kokoy. Hay nako,kung maririnig kami ng Principal at ibang faculty member malamang na kick out na kami.

Bago mag 6PM ay umuwi na kami ni Kaiicen. Malamang kasi hinahanap na din sya ng Naynay nya. Dumiretso na sya sa Quarter nila at ako naman sa room ko.

6:30PM kinatok ako ng maid,handa na daw ang dinner kaya bumaba na ako,nasa dining hall na lahat.

Medyo naninibago ako kasi parang hindi ko napapansin si Naynay,usually kasi mula ng dumating sila ni Kaiicen dito,panay asikaso na sa amin iyon pag oras na ng pagkain.

“Ma,Pa, si Naynay po?” tanong ko habang nakuha ng ulam.

“Hindi pa namin nakakausap mula kaninang tanghali anak hanggang ngayong pagdating namin” sagot ni Mama.

“Ay! Mga mam at sir nagpapahinga po sya kasi naninikip at sumasakit daw dibdib nya,nahihirapan daw sya huminga” pagsingit ng maid namin sa usapan.

“Baka kailangan natin sya ipacheck up” ani Tito Khyron.

“Mabuti pa nga kuya, Uhm Tina tawagin mo nga sila” ani Papa.

Hindi pa man nakaka alis si Tina ay nagimbal na kami sa malakas na sigaw,si Kaiicen yon! Kaya agad akong napatayo sa kaba.

“NAYNAAAAAYYYY!!!” sigaw pa ulit na ikinataranta naming lahat at ikinalambot ng tuhod ko.

• Haaay! Hello po =) Comments and Votes kung nagustuhan =P

Mumu 11!

“NAYNAYYY!!!” palahaw ni Kaiicen,kinabahan ako,ako ang unang tumayo at tumakbo palabas papunta sa quarters nila,alam kong kasunod ko sina Papa.

Pagbukas ko ng pinto walang tao sa sala. Panigurado nasa kwarto sila.

“Naynay! Bakit mo ako iniwan?! Ikaw lang ang pamilya ko,ikaw lang nagmahal sa akin,mahal kita naynay! Bakit mo ako iniwan?! Naynay!!” pagbukas ko ng isang pinto ay yon ang nabungaran namin,yakap yakap ni Kaiicen ang wala ng buhay na si Naynay at panay iyak sya habang kinakausap ito. Parang may bumara sa lalamunan ko at kumirot ang dibdib ko sa eksenang naabutan namin,nilingon ko sina Papa,bakas din sa kanila ang lungkot,si Mama Prue lumuluha pati si Chichi,ganun din ang iba naming kasambahay. Napakabigat,parang pati ang hangin sa paligid ay kumapal at bumigat.

“Naynay! Gumising ka dyan! Huwag mong gawin sakin to! Ikaw lang ang meron ako! Naynay! Pano na ang birthday mo? Pano na ako? Ikaw lang pamilya ko,ikaw lang nakaka alam ng totoo kong pagkatao! Naynay! Gumising ka!” pag luluksa pa din ni Kaiicen,hindi ko na kinaya ang bigat sa dibdib,nilapitan ko sya at niyakap,kahit parang hindi nya ako pansin ay ayos lang,basta maramdaman nyang nandito lang ako at hindi ko sya iiwanan.

“Tatawag na ako sa Morgue,ilayo nyo muna si Kaii kay naynay” ani Papa.

“Huh? Hindi pwede! Hindi nyo pwedeng ilayo sa akin si Naynay! Sasamahan ko sya! Naynay!!” nagwala na si Kaiicen,ayaw ko man syang pwersahin pero wala kaming choice,lumapit na si Kuya Zander at kuya Kebin para tulungan akong ilabas sa kwarto ang nagpupumiglas na si Kaiicen,naaawa ako,parang dinudurog ang puso ko sa nakikita kong sitwasyon nya.

“Ano to? Gero!! Tulungan mo ako! Inilalayo nila ako kay naynay!! Kuya Kebin! Kuya Zander bitawan nyo ako! Maawa kayo sakin! Hindi ko pwedeng iwan si naynay!!” pagwawala pa din nya habang inilalabas sya,napayuko ako,ayaw ko syang tingnan baka pati ako maiyak,bumalik ako sa kwarto, nakita kong kinumutan ni Tito Khyron ang bangkay ni Naynay.

---

Limang araw binurol si Naynay,limang araw na ding wala sa sarili si Kaiicen,hindi kumakain,hindi kumikibo,hindi nagsasalita,tahimik lang syang naka upo sa tabi ng kabaong,minsan lumuluha na lang bigla. Wala kaming magawa,walang makakausap sa kanya kahit ang tropa. Ipinagbigay alam ko pa ito sa school, nakiramay ang iba, pumunta pa nga si Kheem,inis man ako ay pinabayaan ko na,ganun na lang ang gulat namin ng yakapin nya ito tas umiyak din sya. Yun ang pinagtaka ko,kung si Kaii maiintindihan ko talaga,pero sya? Bakit sya umaasta ng ganun.

Nakatingin lang ako sa kanila,napatingin sa akin si Kheem,bumitiw sya ng yakap sa walang imik na si Kaiicen,hinaplos nya din muna ang salamin ng kabaong ni Naynay.

“Pagkatapos ng libing mamaya ni Naynay ay kukunin ko na ang kapatid ko” anito ng lumapit sa akin na sadyang ikinabigla ko at ng pamilya ko pati ng tropa.

“Baliw ka ba? Pagkatapos mo syang insultuhin,ngayon sasabihin mong kapatid mo sya at kukunin mo sya? Hindi ako papayag!” galit kong sabi. Ano to? Bigla syang susulpot at kukunin sa akin si kaiicen? Nasisiraan na sya ng baet!

“Alam kong galit ka pero sana mapatawad mo ako,hindi ko din naman alam nung una kung hindi mo pa binanggit ang pangalan nya sa mall,at ang pinaka katibayan nyan ay ang mga kwintas namin,maintindihan mo sana,matagal na naming hinahanap ang kapatid ko” buong pagpapakumbabang sabi ni Kheem,pero hindi ako basta basta nagpadala,hindi ako basta basta magpapa uto sa kanya.

“Sa iisang taon lang kami isinilang ni Kaii,magkaiba ang mga ina namin,ang nanay nya ay nabuntis ni Papa na katulong namin,sa takot ni Papa ay pinaalis nya ang nanay ni Kaii at binigyan ng pera pero hindi ito sumunod,naging sandigan ng nanay ni Kaiicen si Naynay na dati daw naming mayordoma,takot si Papa kay Lolo at ayaw ni Lolo na magka apo sa isang katulong,itinago ni Papa ang nanay ni Kaiicen sa tulong ni Naynay,pero namatay ito pagkapanganak sa kanya,nagpasya si Naynay na ilayo si Kaii dahil nagwawala na si Lolo ng malaman nyang nabuo pa din ang bata,itinakas ni Naynay si Kaiicen sa takot na baka mapahamak ito,ngunit bago umalis ay isinuot ni Papa kay Kaiicen ang kwintas na gaya ng sa akin na pinagawa noon ni Lolo para balang araw daw ay may pagkaka kilanlan kay Kaiicen,namatay na sina Mama at Papa,si Lolo may sakit at nagsisisi sa mga nagawa nya kaya pinapahanap nya ang kapatid ko” mahabang kwento ni Kheem,bigla tuloy ako nagdalawang isip na wag pumayag sa sinabi ni Kheem,sino ba ako? Anong laban ko sa kapatid at pamilya? Nawalan na ng mga magulang si Kaii ipagkakait ko pa bang makilala nya ang mga Ongpauco at ang kapatid nya?

“Sana naiintindihan mo ako Gero” malungkot na sabi ni Kheem at nilingon ang tulala pa ding si Kaiicen.

“Anak,pabayaan na natin si Kaii sa pamilya nya,karapatan nya iyon,kailangan nya ang pamilya nya” ani Papa. Parang gusto ko maiyak,bakit parang ang bigat at ang hirap para sa akin na ilayo sakin si Kaii? At bakit ako nasasaktan? Diba nga kaibigan lang naman ang tingin ko sa kanya at saka gusto ko syang tulungan? Bakit ganito ang nararamdaman ko?

Napatingin ako sa pamilya ko,sa tropa,at kay Kaiicen,at wala sa sariling napatango ako.

Ng mailibing si Naynay ay bumuhos na naman ang luha ni Kaiicen,nagwawala na ito,isinisigaw na sasama daw sya kay Naynay pero hinahawakan sya nina kuya Zander at Kheem.

Ang sabi ni Kheem pagkalibing ni Naynay ay kukunin na nya si Kaiicen,pero umuwi muna sya para ipaalam ito sa lolo nya,kami din ay umuwi na,inihatid ko pa si Kaiicen sa quarters nila para makapag pahinga sya saglit,nagbihis ako at binalikan sya para ako ang mag impake ng mga damit nya pero wala sya. Hindi ko sya makita. Bumalik ako sa mansyon at pinagtatanong ang mga kasambahay namin kung nakita nila si Kaiicen pero maging sila ay nagtataka,dun na ako nataranta at nag hysterical, nagsisigaw na ako,sinisi ko sila kung bakit hindi nila binantayan si Kaiicen.

Dumating si Kheem at sinabi namin ang nangyari,kaya agad kaming sumakay sa kotse nya at naghanap sa buong lugar,ngunit ginabi na lang kami ay bigo pa din kami.

Lalong bumigat ang pakiramdam ko,parang gusto ko ng sisihin ang sarili ko sa mga nangyayari.

Isang linggo,dalawang linggo,isang buwan,,hindi ako tumigil sa paghahanap,hindi ako matatahimik hanggat hindi ko nakikita si Kaiicen,pinapagalitan na ako nina Papa pero hindi ako nakikinig,mahalaga sa akin si Kaiicen,at dun ko narealize na mahal ko pala sya kaya ako nagkakaganito.

Lumipas pa ang isang linggo,nakatulala lang akong nakahiga sa kama ko,pati pag aaral ko medyo napapabayaan ko na.

Iniisip ko pa din si Kaiicen,miss na miss ko na sya,ang tawa nya,mga banat at biro nya,ang pagba-blush nya pag kinikindatan ko sya. Haay Kaiicen nasan ka na?

Nasa ganoon akong pag iisip ng mag ring ang cp ko,unregistered number at mukhang international kaya sinagot ko agad.

“Hello? Who’s this?” ang walang gana kong sabi.

“Its me,Kheem”

“Oh napatawag ka? Anong balita? Naghahanap pa din ako hanggang ngayon,hindi ako susuko” nanikip ang dibdib ko dun.

“I found him already,I want you to know that he’s in good hand at huwag ka ng mag alala”

Sa narinig ko ay para akong nabuhayan,bumilis ang tibok ng puso ko,nagkaroon ako ng pag asa.

“Talaga? Pwede ko ba syang makita? Pupunta ako dyan!” excited kong sabi at bumangon na sa pagkakahiga.

“No need,nandito kami sa States”

“Huh? Bakit? Anong ginagawa nyo dyan?” taka kong tanong sa kanya.

“Matindi ang epekto sa kanya ng nangyari sa buhay nya at ng pagkawala ni Naynay,parang pati sya namatay,walang kakilala o nakikilala,natrauma,sabi ng doctor sa kagustuhan nyang maalis ang sakit na dulot ng masasamang pangyayari ay nagawa din nyang kalimutan ang nakaraan,kaya nandito kami para ipagamot sya at ipatherapy, tatawag na lang ulit ako para iupdate ka” at naputol na ang tawag. Nanlambot ako. Tuluyan ng nalayo sa akin si Kaiicen,nabura na ako sa alaala nya.

“Oh?! Lumuluha ka na naman mag isa dyan! Si Kaiicen na naman ba iniisip mo?” ani Kuya Kebin na nagpabalik sa akin sa kasalukuyan,pasimple kong pinunasan ang mga luha ko,sa mga nagbalik sa aking mga alaala ni Kaiicen hindi ko pa din mapigilang malungkot,parang kahapon lang nangyari ang lahat.

“Pasensya na kuya,may kailangan ka?” ngumiti ako at inayos ang mga papeles sa mesa ko,nandito kami sa kumpanya namin.

“Insan anim na taon na nakakaraan,kalimutan mo na si Kaii,kung nasan man sya,masaya na sya sa pamilya nya,sa mga Ongpauco” seryosong sabi ni Kuya Kebin.

Napa buntong hininga ako,anim na taon na pala akong umaasa,siguro hindi pa din bumabalik ang alaala nya? O nasa ibang bansa pa din sila? Wala akong balita sa kanya,ang huling tawag ni Kheem ay nung magsisimula na therapy ni Kaiicen,at hindi na yon nasundan pa.

Anim na taon na,pero mahal na mahal ko pa din sya.

• Mustaaaa?! Nagulat kayo sa nangyari no? I have better plans kaya medyo iniba ko.

VOTE AND COMMENT KUNG NAGUSTUHAN =)

Mumu 12!

Gero’s Point of view

Pagkatapos ako kausapin ni kuya Kebin,inayos ko na sarili ko,oras na para umuwi. I looked at my watch, 5pm pa lang. Ganito talaga oras ng uwi ko,wala din naman kasi ako masyadong ginagawa dito sa kumpanya namin,nandyan ang mga tito at tita ko,at ibang mga pinsan na mas matataas ang position,kahit si kuya Zander nandito,kaya pumasok na din kami ni Kuya Kebin dito.

23 na ako ngayon,sa nakalipas na anim na taon madaming nagbago,pero hindi ang pagkatao ko,kahit hanggang ngayon kaibigan ko pa din ang mga kaibigan namin ni Kaiicen noon.

Kaaicen.

Haaay! Nasan ka ba? Miss na miss na kita? Hindi ko alam kung paano ako naka survive ng anim na taon na hindi kita nakikita o nakaka usap man lang.

Pinilig ko ang ulo ko,kanina pa ako nagdadrama eh,lumabas na ako sa private office ko at nagpaalam sa mga empleyadong ubod ng sipag at ba-bait,no wonder hindi pa bumagsak kahit kailan ang Montenegro Group of Company.

Lumabas na ako ng department at naglakad sa hallway patungo sa elevator,may mangilan ngilan akong nakakasalubong na empleyado na binabati ako,lalo na yung mga babae,mga nagba-blush pa. Bumukas na ang elevator,may mga empleyado din kaya binati din nila ako.

“Sir pauwi na?” tanong ng isa,alam kong under sa department Brylle ang isang ito,si Joana.

“Yup,so how’s work? Pinakikisamahan ba naman kayo ng maayos ng pinsan kong si Brylle? Pag hindi sabihin nyo,isusumbong ko kay Lolo (great grand father) at kay Tito Ian” nakangiti kong sabi.

“Naku sir! Hindi po! Napaka baet nga nya,at napaka gwapo gaya nyo” nahihiyang sabi pa nito na ikinatawa ko.

“It runs in the blood” sagot ko,tumunog na ang elevator,nasa first floor na kaya lumabas na ako,pagdaan sa lobby madami na naman bumati syempre mga binati ko din.

“Sir pauwi na? Ingat po!” magiliw na sabi ng gwardiya,mabait to at matagal ng nandito sa kumpanya namin. Nginitian ko sya at sinagot.

“Oo,maghahanap akong asawa” pabiro kong sagot.

“Panigurado sir madaming mag uunahang babae!” sagot din nito,nakipag apir ako dito at saka tumungo sa parking kung san naka park ang kotse ko.

Pagpasok sa kotse ko napaisip na lang ako bigla.

Marami ngang bumahabol na babae sakin,magaganda,mayayaman,pero hindi sila ang kailangan ko,kundi si Kaiicen,isang lalaki,na biniyayaan ng mukhang pambabae at busilak na puso,napaka ironic talaga ng buhay,maging ako hindi ko inakala na mamahalin ko sya,na isang lalaki,I mean isang bakla,pero ganun talaga,hindi natin mapipili kung kanino titibok ang puso natin,at ang puso ko,kay Kaiicen lamang tumitibok,sa kanya lang, sa kanya lang ako nagiging bakla,pero lalaking lalaki pa din ako dahil hindi ako nakakaramdam ng nararamdaman ko para kay Kaiicen sa ibang lalaki. Siguro ganito din mga pinagdaanan nina Papa Kreyd at Mama Prue? Kaso sila Happy ending,ang akin,nagsisimula pa lang pero natapos na. Haayy..

Napailing ako sa mga naiisip ko,inistart ko na ang makina ng kotse at nilisan ang lugar na iyon.

Parang gusto ko uminom? Yayain ko kaya si Tito Seiji? O kaya si Tito Popoy? Kaso baka mga busy mga iyon. Ipinagpatuloy ko na ang pagdadrive,nasa tapat na ako ng bahay ng mag ring ang phone ko.

Si Mikoy tumatawag,tamang tama,sya na lang yayayain ko uminom. Hindi ko sinagot ang tawag,ako na lang ang tatawag,pinagbuksan na ako ng gate at ipinark ko na sa garahe ang kotse.

Lumabas na ako at tinungo ang front door at pumasok,dumiretso sa kwarto ko at nagpalit ng damit saka ko ulit tinawagan si Mikoy.

“Hello tol” bungad ko.

“Hello din? Bakit hindi mo sinasagot? Buti naisipan mong mag return call”

“nagdadrive ako kanina eh,bakit? Nasan ka? Tara inom tayo” sabi ko naman habang pababa sa hagdanan.

“That’s the reason kung bakit ako tumatawag,nagyaya sina Francesca ng gimik” anito,natawa ako bigla.

“Oh bakit ka tumatawa?”

“Buti at nag matured ang tatlong iyon no? Ayaw na patawag sa mga palayaw nila eh” sagot ko at lumabas na ng bahay at tinungo sa garahe ang kotse ko.

“Ngayon lang nila narealize eh hahaha! So anyway,kita kits,sa dati pa din okay? Bye” end call.

Agad na din ako umalis,balak ko din kasing dumaan muna sa Jollibee para kumain. Ang weird no? Usually dapat sa restaurant diba? Pero hindi,mas gusto ko pa din ang pang masa.

Matapos kumain sa Jollibee ay tinungo ko na ang bar,nagpark na ako sa parking. Pagbaba ko pa lang ng kotse ko ay may nahagip ang mata ko na dalawang taong pamilyar,papasok sa bar.

“Si Kheem at Kaiicen!” sigaw ng isipan ko,napakabilis ng tibok ng puso ko,sigurado ako,sila yon!

• Musta? Pasensya na po at ngayon lang nakapag update haha! Nagpaka reader mode kasi ang lola nyo. Uhm thanks nga pala dun sa mga comments nyo sa nakaraang chapter hehe! Thank you po ng marami!

Vote and Comment kung nagustuhan =)

Mumu 13!

Gero’s Point of view

Dali dali ko silang sinundan sa loob ng bar,hindi pa din nawawala yung lakas at bilis ng kabog ng dibdib ko. Alam kong si Kaiicen iyon! Alam na alam ko,dahil kilalang kilala sya ng puso ko.

Pagpasok sa bar ay hindi ko na sila nakita,masyado ng madaming tao. Lumingon lingon ako sa paligid,at nakita sa may tabi ng bar counter ang tropa,agad akong tinawag ni Mikoy at kinawayan,bumuntong hininga muna ako bapo lumapit. Mamaya ko na lang hanapin si Kaiicen,imposibleng hindi ko ulit sya makikita,nasa iisang bar lang kami.

Lumapit na ako sa tropa,binati sila bago tumabi kay Kokoy.

“Long time no see brad ah? Busy ka masyado” ani Kokoy at inabutan ako ng tagay,agad ko naman itong ininom at binalik sa kanya ang baso.

“Oo nga eh,ganun talaga” nakangiti kong sabi pero nanatiling malikot ang aking mga mata nagbabaka sakaling makita ko ulit sina Kaiicen at Kheem.

“Lalo gumwapo ah? May girlfriend na ba?” ani Kikay.

“Im still single,wala pa ako panahon sa mga ganyan” sagot ko naman.

“Or baka naman may hinihintay ka pa din?” ani Butchoy. Napatingin ako kay Mikoy,sya lang kasi lagi kong nakakatext at nakakausap,baka sinabi nito sa tatlo ang nararamdaman ko kay Kaiicen,nagkibit balikat lang ang ungas.

“Bakit mo naman yan nasabi?” balik tanong ko.

“Well its very obvious naman dre,gwapo ka,mayaman,matalino at mabait,imposibleng wala ka girlfriend unless you choose to be single” sagot ni Butchoy at ininom ang tagay nya.

“Lets say na tama ka” nakangiti kong sabi. Nagulat na lang kami ng sumigaw si Kikay at kumaway kaway kung kanino.

“Kaiicen! Teh! Dito! Woi Kheem!” sigaw pa nito kaya para akong napako sa kinauupuan ko,nilingon namin ang tinawag nya. Si Kaiicen at Kheem nasa bar counter,nakatingin din sa amin,tinitigan ko si Kaiicen,parang nagtataka pa sya,saglit syang kinausap ni Kheem at tumango bago sila lumapit sa amin. Hindi ko maalis alis ang tingin ko kay Kaiicen,nagsimula na namang bumilis ang tibok ng puso ko.

“Hey guys! Hey Gero?! Kamusta?” ani Kheem sa amin,samantalang si Kaiicen ay walang imik.

“C’mon! Have a seat! Oh my gawd Kaii! Sa wakas! After six years nakita ka din namin,kamusta na?” direderetsong sabi ni Kikay. Naupo naman ang dalawa,magkatabi. Halata namang nagtaka at nagulat si Kaiicen kay Kikay.

“Uhm pardon? Ngayon ko lang kayo nakita” ani Kaiicen. Pakiramdam ko binuhusan ako ng napakalamig na tubig ng marinig iyon. Nagkatinginan kami ng tropa,pati sila nagtataka.

“Panong?” - Kokoy

“Huh?” - Butchoy

“Ano?” - Mikoy

“Pasensya na guys,hindi pa din maalala ng kapatid ko ang nakaraan pero lagi kong kinekwento yon sa kanya” malungkot na sabi ni Kheem.

“Sino ba sila?” takang tanong ni Kaiicen sa kapatid.

“Sila yung lagi ko kinekwento sayo,hindi mo pa din ba sila maalala?” ani Kheem,kami naman ng tropa,natahimik,lalo na ako,ang sakit pala na hindi ka makilala o maalala ng taong mahal na mahal mo.

“Oh” anito at tiningnan kami isa-isa, tas sakin sya tumingin ng matagal,parang may napansin ako sa mga mata nya pero hindi ako sigurado,baka dinadaya lang ako ng aking paningin. Nakakalungkot lalo na wala man lang bakas ng recognition mula sa kanya.

“Im sorry,hindi ko talaga kayo maalala,sa kwento ko lang kayo nakilala dahil dito kay Kheem,would you mind guys introducing yourself to me? By the way,Im Kaiicen Ongpauco” anito at ngumiti. Wala kaming nagawa kundi magpakilala ulit. Napalingon ako kay Kheem,napapailing na lang sya.

Kinalabit ko si Kheem at sinenyasang sundan ako sa labas,gusto ko sya makausap at gusto kong malaman ang mga nangyari pagkatapos ng huli nyang tawag six years ago. Nagpaalam ako sa kanila at ganun din si Kheem.

“What happened?” agad kong tanong ng nasa labas na kami ng bar.

“Actually matigas ang ulo ng kapatid ko pero wala kaming magawa,pagkatapos ng therapy bumuti na sya pero may hiniling sya” sagot din ni Kheem kaya nilingon ko sya.

“Anong ibig mong sabihin?” taka kong tanong. Ang hira ng ganito na clueless ka sa mga nangyari sa taong mahal mo.

“Noong una ayos lang sa kanya na ikwento ko ang nakaraan coz he wishes to know,but something changed,isang araw nagsisigaw sya,ayaw na daw nyang maisip o maalala ang nakaraan,ayaw din nyang mainvolved pa sa mga tao sa nakaraan nya,at wala kaming magawa kaya hindi na kita kinontak” mahabang paliwanag ni Kheem. Medyo naguluhan ako,hindi ko ma gets kung bakit nagkagnon?

“Its his choice,to forget the past,at sigurado ako,pggkauwi namin ay aawayin ako nun” dagdag pa nya.

“You mean,pinili nyang kalimutan ang nakaraan? Pinili nyang kalimutan ako?”

Marahang tango ang isinagot ni Kheem. Pakiramdam ko gumuho ang mundo ko. Parang hiniwa ang puso ko. Bakit? Bakit mas ginusto nya na kalimutan ako at hindi na maalala? Bakit?

• Musta? Ngayon lang ang free time makapag UPDATE,kakahatid ko lang sa school ng mga binebeybi sit ko :D

VOTE AND COMMENTS KUNG NAGUSTUHAN =)

Mumu 14!

Kheem’s Point of view

“And what’s that for?!” asik sa akin ng kapatid kong si Kaiicen ng makauwi kami. Kami na ang gumagamit ngayon ng mansyon kasama ang iba naming pinsan since patay na sina Lolo at Lola,at ang mga tita at tito namin ay ayaw tumira dito,sila ang namamahala sa mga Malls and other family bussiness.

“Ang alin?” taka kong tanong at naupo sa sofa,kita ko namang lumabas sa mga kwarto nila ang mga maids namin. Nagambala pa namin sila, its almost 1am.

“Ilang beses ko bang sinabi na ayaw ko ng mainvolve sa mga tao sa nakaraan ko! Pero anong ginawa mo? Inilapit mo ako sa kanila!” galit na galit nyang sabi na namumula na ang mga mata,malapit na din syang umiyak.

“At anong problema dun? Kung ayaw mo edi huwag mong bigyang pansin! Bakit ba nagkakaganyan ka?!” inis ko na ding sabi sa kapatid ko,mula ng malaman nyang uuwi na kami sa Pilipinas eh nagkaganyan sya,at yon ang hindi ko maintindihan. “Hindi mo naman sila naaalala,kaya wag mo na lang gawing kumplikado Kaii” dagdag ko pa at pilit nagpapakahinahon,hanggat maaari ayokong nag aaway kaming magkapatid.

“Hindi mo kasi naiintindihan! Ayoko na silang makita!!” malakas nyang sigaw at tumulo ang luha. Nagulat ako,bakit ba nagkakaganito ang kapatid ko?

“Huwag mo akong sinisigawan Kaiicen! Mas matanda pa din ako sayo! At pano ko maiintindihan kung hindi mo sinasabi ang rason?” bulyaw ko na din,pero natahimik din ako ng makita kong natakot sya sa akin. Matagal nya akong tinitigan bago umakyat at tinungo ang kwarto nya. Naiwan ako sa living room,napabuntong hininga ako at napakapit sa sintido ko.

Gero’s Point of view

Maaga akong nagising kinabukasan,napagdesisyunan kong huwag muna pumasok sa office at manatili na lamang dito sa bahay at pag isipan ang mga nalaman ko kagabi. Matapos kong maghilamos at toothbrush ay bumaba na ako,nadidinig ko sa may garden ang boses ni Kuya Kebin at kuya Myk.

Kakaiba din tong dalawang to,mag 8 years na silang mag on,nakaka inggit lang. Nabaling ang tingin sakin ni kuya Kebin.

“Oh Gero? Tinatamad kang pumasok? Ako din eh kaya pinapunta ko na lang si kuya Myk mo dito” ani kuya Kebin,lumapit na ako at nakiupo.

“Ganun na nga kuya,magulo pa isip ko eh,anyway,kamusta tropa nyo?” sabi ko naman.

“Ayun,busy sa kani-kanilang negosyo at mga jowa,pero nagpaplano kaming magtotropa na magtayo ng isang bussiness para sa aming lahat” sagot ni kuya Myk.

“Talaga? Maganda yan kuya,since lahat na naman kayo eh stable na ang buhay” nakangiti kong tugon,bilib din kasi ako sa samahan nila,ang tatag,parang kina Papa at Mama at sa mga kaibigan nila.

“Yup,si Baikku at Keiji ang nakaisip,agad naman kaming sumang ayon,eh since architect na din ang pinsan ng pinsan mong si Eriol na si Arjie,eh makakatulong sya” sabi pa ni kuya Myk.

“Maiba ako pinsan,ano ba yung sinasabi mo na madami kang iniisip? Sya pa din ba?” pag singit ni kuya Kebin. Tumango ako,napapalatak si kuya,alam naman nilang lahat yon,ang nararamdaman ko kay Kaiicen.

“Nagbalik na sya kuya,at nakasama namin sya sa bar kagabi kasama si Kheem” sabi ko at ibinaling ang tingin sa ibang direksyon.

“Tapos?” halos sabay namang sabi ni Kuya Kebin at Kuya Myk.

“Pero nag iba na sya,diba ang sabi sa atin dati ni Kheem nakalimutan nya ang nakaraan? Pero ngayon pati tayong mga tao sa nakaraan nya ay pilit din nyang iniiwasan at dun ako naguguluhan,anong rason nya?” pag open up ko sa kanilang dalawa.

“I think may mabigat na dahilan si Kaiicen,ganyan ang mga taong gustong lumimot” pagkuway sabi ni kuya Myk na ipinagtaka ko.

“At anong dahilan naman kaya? Naging mabuti naman tayo sa kanya dati,ako,hindi ko sya pinabayaan,kaya anong dahilan nya?” frustrated kong sabi. Ang labo kasi,andyan nga si Kaiicen,nakikita,nakausap ngunit hindi ko sya maabot,nakaka frustrate!

Nagkibit balikat lang si kuya Myk “Si Kaiicen lang nakaka alam nun”

“Bakit hindi mo alamin kay Kheem?” ani naman ni kuya Kebin.

“Wala din daw syang idea” nanlalambot kong sabi. See ganito kalakas ang impact at epekto sakin ni Kaiicen,nagugulo ang sistema ko.

“Senyorito Gero,may naghahanap po sa inyo,pinapasok ko na sa living room” sabi ng isang maid ng lumapit. Nagtaka naman ako,ang agang bisita, alas diyes palang ng umaga.

“Sige,salamat” sabi ko at tumayo “mga kuya puntahan ko lang bisita ko” pagpapaalam ko kina kuya Kebin at kuya Myk.

“Padalhan naman kami ng breakfast at juice” dinig ko pang utos ni kuya Kebin dun sa maid.

Pumasok na ako sa mansyon at dumiretso sa living room,ganun na lang ang pagtataka ko kung sino ang bisita.

“Kheem?”

• Musta? Pasensya ngayon lang nakapag update,weekends na lang ang free time ko eh. What can you say? Lemme know =)

Mumu 15!

Gero’s Point of view

“Oh Kheem! Napadalaw ka?” bati ko dito at nakipag manly hug bago naupo sa tabi nya. Mukhang importante ang sadya na dahil napaka aga pa para sa tamang oras ng pagbisita sa ibang bahay.

“Nag away kami ng kapatid ko kagabi pagkauwi galing sa bar “ simple nyang sagot at tiningnan ako.

“Huh? Bakit?” taka kong tanong sa kanya. Kung nag away sila pwede naman sigurong silang dalawang magkapatid ang lumutas dito,bakit kailangan maisali pa ako?

“Nagalit sya na ipinakilala ko sya sa inyo,nasabi ko na din sayo kagabi kung anong kalagayan nya.” aniya pa. Bumuntong hininga ako,parang may kung anong biglang tumusok sa puso ko,ganun ba katindi ang kagustuhan ni Kaiicen na kalimutan kami? Ako? Na para bang napakalaki ng galit nya sa amin? Wala akong matandaang pinakitaan namin sya ng masama noon kaya hindi ko talaga maintindihan kung bakit?

“Hindi ko na sya maintindihan,gumaling nga sya mula sa dati nyang trauma pero para syang biglang nagbago,pakiramdam ko ay naaalala talaga nya kayo pero pilit syang nagpapanggap na hindi,nagagalit sya pag tinatanong,pakiramdam ko ibang tao na ang kapatid ko” pagpapatuloy ni Kheem. Naiintindihan ko sya,kahit sinong kapatid ay malulungkot kung may kakaibang mangyayari sa kapatid nya,kung kina kuya Zander at Nichi siguro may mangyari baka mabaliw din ako kakaisip.

Napadaan ang isa sa mga maid namin kaya inutusan kong dalhan kami ng juice,tumanggi kasi si Kheem na kumain.

“Sa totoo lang tol,yan lagi ko iniisip,anong pwede nyang rason? Alam mo namang wala kaming pinakitang masama sa kanya,minahal namin sya… At…Minahal ko sya.. Hindi,mahal ko pa din sya hanggang ngayon” nasabi ko na lang. Naguluhan naman ako sa naging ekspresyon ni Kheem,parang gulat na gulat at nanlalaki pa ang mga mata.

“Oh bakit?” taka kong tanong.

“Mahal mo ang kapatid ko kahit noon pa?” hindi makapaniwalang tanong nya. Hindi ba nya alam? Maghahabol ba ako dati kung hindi? Tumango ako bilang sagot “Kaya ganun ka na lang sa kanya dati? Hmmn,now I understand” sabi pa nito at hinawakan ang baba na para bang may malalim na iniisip. Dumating ang maid at inilapag ang dalawang basong may juice,agad akong uminom,pakiramdam ko nanuyo ang lalamunan ko.

“Kung ganun,magtulungan tayong maibalik sya sa dati bro,yung dating Kaiicen,alam kong malaki ang maitutulong mo at ng tropa,lalo na ang pagmamahal mo” aniya at uminom din.

“Seryoso ka ba? Paano? Eh parang bato na ngayon ang kapatid mo” nag aalangan kong sabi.

“Gero! Sa kwarto lang kami!” dinig kong sigaw ni kuya Kebin,paakyat sila ni Myk kaya nginisihan at tinanguan ko sila.

“Matagal na ba sila?” biglang tanong ni Kheem na parang na amaze pa talaga kaya napangiti ako.

“Oo,mag seven years na”

“Wow! Talaga palang uso na ang ganyan. Anyway,ayon nga,magtulungan tayo,unti untiin natin ang kapatid ko,alam kong parang may pumipigil lang sa kanya,alam kong may mabigat syang rason” ani Kheem at parang nag isip ulit ng malalim.

“Pano? Baka magalit yon?” alangan ko pa ding sabi. Ewan ko,parang kakaiba at nakakatakot na si Kaiicen ngayon.

“Malamang,pero mahal mo sya diba? Kaya hindi tayo titigil,basta gagawa ako ng paraan para makasama nyo sya ng hindi nya napapansing planado yon,and the rest,diskarte nyo na,diskarte mo na” aniya.

Magdadalawang oras na mula ng makaalis si Kheem pero iniisip ko pa din ang pinag usapan namin. Kaya ko bang maibalik sa dati si Kaiicen? Ang Kaiicen na nagpapabilis at nagpapalakas ng kabog ng puso ko? Ang Kaiicen na hindi nawala sa aking isipan sa loob ng anim na taon. Ang Kaiicen na hanggang ngayon ay mahal na mahal ko. Oo kaya ko ito,natiis kong wala sya sa piling ko ng anim na taon and I dont think na kaya ko pang magtiis ng isa pang anim na taon. Kailangan maibalik ko sya,and this time,ipaparamdam ko na sa kanya ang pagmamahal ko ng walang pag aalinlangan.

Napangiti ako at bumangon,may kakilala ako na makakatulong sa akin kahit papano,pwede nya akong bigyan ng payo. Kailangan ko syang puntahan.

Agad na akong tumayo at tinungo ang banyo para maligo. Ng matapos ay nagbihis na at nagmadali na akong tinungo ang aking kotse. Hindi ko alam,pero hindi ko maiwasang mapangiti,parang nabubuhayan ako ng loob,nagkakaroon ako ng mumunting pag asa.

Ng makarating sa pakay kong lugar ay agad ako bumusina,pinagbuksan ako ng gate at nagpark ako sa garahe,pagbaba ko ay sinalubong ako ng isang katulong.

“Magandang araw po senyorito Gero” bati nito sa akin.

“Magandang araw din,si Tito Ian?” agad kong tanong at naglakad na kami papuntang front door ng mansyon.

“Nasa may court sa likod,naglalaro po sila ni senyorito Brylle ng basketball” sagot nito at pumasok kami sa loob.

“Si Tito Page?” tanong ko naman habang inililibot ang paningin sa kabuuan ng mansyon,halos kasing laki lang ng sa amin.

“Umalis po sila ni senyorita Pauline,pupunta lang po ako sa court para sabihing nandito ka” anito at tatalikod na sana pero pinigilan ko.

“Huwag na,ako na lang pupunta sa kanila,maraming salamat” sabi ko sabay ngiti at naglakad papunta sa dirty kitchen,nandun kasi ang pinto papunta sa likod kung saan nandun ang court nina Tito Ian.

Malapit na ako sa court ng mapansin ako ng magtatay,agad na ibinato sakin ni Brylle ang bola na nasalo ko naman,napangiti ako,nag dribol,at mula sa pwesto ko ay pumorma na ako at inihagis ang bola.

Shoot! Three points!

Agad silang lumapit na nakangiti sa akin,nag manly hug kami ni Brylle at nag mano ako kay Tito Ian.

“Oh pinsan anong atin? Hindi ka din pumasok?” ani Brylle habang nagpupunas ng pawis,naupo kami sa may bench na hindi gaanong nasisikatan ng araw.

“Oo eh,may kailangan kasi akong asikasuhin at kailangan ko tulong ni Tito Ian” sagot ko.

“Tulong saan pamangkin?” ani Tito Ian na nagpupunas din ng pawis. Kahit may edad na makisig pa din,manang mana sa kanya si Brylle.

“Ah Tito,confidential kasi eh” sagot ko na nag aalangan habang nakatingin sa kanya bago ko binaling ang tingin ko kay Brylle na parang na gets naman ang gusto ko ipahiwatig.

“Saglit lang Pa at insan,kukuha lang ako ng maiinom at pagkain” ani Brylle at tumayo,sinundan namin sya ng tingin hanggang makapasok sa bahay.

“Tungkol saan ba ito Gero?” seryosong tanong ni Tito Ian,huminga ako ng malalim bago sumagot.

“Gusto ko pong malaman kung paano nyo naibalik sa dati si Tito Page?” seryoso kong tanong. Halatang nagulat si Tito Ian bago nagsalubong ang kanyang mga kilay.

Patay!

• Musta? Haha haay nagkakatamaran na ata lahat? Vote and comment po kung nagustuhan =)

Mumu 16!

Gero’s Point of view

“Tungkol saan ba ito Gero?” seryosong tanong ni Tito Ian,huminga ako ng malalim bago sumagot.

“Gusto ko pong malaman kung paano nyo naibalik sa dati si Tito Page?” seryoso kong tanong. Halatang nagulat si Tito Ian bago nagsalubong ang kanyang mga kilay.

Patay!

Tinitigan ako ni Tito Ian,medyo kinabahan ako,alam kong sensetibong bagay ang aking tinanong pero hindi din naman iyon naging sekreto sa aming pamilya.

“Bakit gusto mong malaman?” pagkuway sabi ni Tito Ian. Ito na,dapat ko ng sabihin,alam kong malaki ang maitutulong nya sa akin.

“Kase po tito,yung mahal kong tao eh parang natulad kay Tito Page,the only difference is,ramdam namin na nagkukunwari lang syang hindi nya kami naaalala,kaya gusto ko sanang malaman kung ano ang mga ginawa mo at ng mga kaibigan mo noon para maibalik si Tito Page sa dati,sinuyo mo ba sya? Kinulit? O ano ba?” mahaba kong sagot. Sakto dumating si Brylle dala ang isang tray na may lamang isang pitsel ng juice,tatlong baso at anim na sandwhiches,umupo sya sa tabi ko.

“Nung mga panahon na nagkaroon ng split personality ang Tito Page mo ay halos mabaliw ako,hindi ko alam kung anong gagawin ko,hindi ko matanggap na kilala nga nya ako pero wala naman syang maalala tungkol sa aming dalawa” panimula ni Tito Ian,nagsalin ng juice sa baso nya at uminom.

“Mukhang sensitive ang pinag uusapan nyo Pa at insan ah?” pagsingit ni Brylle,tumango ako bilang sagot then tiningnan ko si Tito Ian na parang may binabalikang alaala sa nakaraan.

“Makinig ka din Brylle,may matutunan ka dito” ani Tito Ian. “That time,panay kami plano ng tropa kung paano namin maibabalik sa dati ang Tito Page nyo,kung paano ko sya maibabalik sa akin,hindi ko kayang mawala sya sa akin,mahal na mahal ko sya, at sa palagay ko,malaki ang naitulong ng pagmamahal ko sa kanya at ang pagmamahal ng tropa dahil isang araw,papunta kami sa isang resort,bigla na lang syang bumalik sa dati, hindi namin alam kung paano iyon nangyari,pero ako,alam kong ang pggmamahal ko ang isa sa dahilan,ang hindi ko pagsuko” mahabang dugtong ni Tito Ian, napanganga kami ni Brylle. Ganun pala katindi ang kapangyarihan ng pag-ibig? Ganun pala ito kalakas?

Ngayon,lalo lumakas ang loob ko na magpatuloy,lalong gusto ko iparamdam ang pagmamahal ko kay Kaiicen. Kung ang mga magulang ko at mga tito ay nagawa ito,siguro naman ako kaya ko din? Kaya kong ipaglaban ang pagmamahal ko kay Kaiicen.

“Oh,natahimik kayong dalawa?”

“Ganun mo kamahal Pa si Papa?” manghang tanong ni Brylle kay Tito Ian.

“Oo anak sobra,hindi kami tatagal ng ganito kung hindi,gusto kong sa kahuli hulihan kong hininga ay nasa tabi ko sya at maiparamdam ko pa din ang pagmamahal ko kahit sa huling sandali” seryosong sagot ni Tito Ian,lalo akong hindi nakapag salita. Kaya ko ba? Kaya ko ba talagang gawin ang lahat para sa pagmamahal ko kay Kaiicen?

“Idol talaga kita Pa!” ani Brylle na biglang niyakap si Tito Ian,napangiti na lang ako. Napaka swerte namin sa mga magulang namin,kasi kahit si Mama at Papa ganyan din samin,wala na kaming mahihiling pa.

“Ikaw talaga!“ani Tito Ian kay Brylle na ginulo ang buhok,natawa ako,parang bumalik sa pagkabata ang pinsan ko.

“Oh natatawa ka na dyan Gero,naliwanagan ka na ba? Sino ba itong babaeng to pamangkin? Baka kilala namin ng pinsan mo”

“Uhm tito,insan..Actually hindi sya babae,tulad sya ni Mama,tito Prue at tito Eiko, ang pangalan nya ay Kaiicen Ongpauco” sabi ko agad.

“Huh?” sabay nilang sabi.

“Hmmmn.. Mas kumplikado kasi ijo ang ganitong uri ng pag ibig,alam kong alam mo yan diba? Pero kung talagang mahal mo,ipaglaban mo,huwag ka bumitaw,huwag kang susuko,dahil sa huli,sinasabi ko sayo,walang patid na kaligayahan ang matatamo mo pag nagtagumpay ka”

“Good luck pinsan!” nakangising dagdag ni Brylle.

“Maraming salamat po Tito Ian,madami akong natutunan,salamat po talaga!” buong pusong pagpapasalamat ko. Ngayon ramdam ko na ang pagkabuo ng aking pag asa.

---

“Hello Kheem nasan si Kaii?” agad kong sabi pagkasagot ni Kheem sa tawag ko,mahaba pa ang araw kaya sa tingin ko ay pwede akong magsimula ngayon.

“Nasa isa sa mall namin,sa south, hmmm paborito nyang tambayan dun ang tabi ng fountain” sagot nito,nagpasalamat ako at tinapos na ang tawag,agad ko ng pinaharurot ang kotse ko papunta sa Mall,may 30 minutes na byahe kung matrapik,pero nasa 15 minutes lang siguro pag hindi.

Ng marating ko ang Mall ay agad ako nagpark,agad akong nagmadaling pumasok,lakad takbo na ginagawa ko at napapatingin na sa akin ang mga tao pero wala akong pakialam.

Narating ko ang ground floor kung saan naroon ang fountain at ang kids zone. Agad kong nakita ang nakatalikod na bulto ni Kaiicen,pinapanood nya ang mga batang masayang nag ba-bump car.

Huminga ako ng malalim,nagsimula na namang bumilis ang tibok ng puso ko. Sa ganito palang ito na nararamdaman ko,pano pa kaya pag malapitan na? Pinag masdan ko ang nakatalikod na Kaiicen,medyo may kahabaan na ang buhok nya,hanggang batok,maganda ang damit nya. Ang laki talaga ng pinagbago nya,hindi na sya yung simpleng Kaiicen,pero masaya ako para sa kanya,at kahit ano pa mang mangyari hindi magbabago ang katotohanang mahal ko sya. Parang gusto ko tuloy sya yakapin,biglang nagflashback sakin ang mga alaala namin six years ago. Pero hindi ito ang panahon para mag drama.

Huminga ako ulit ng malalim bago naglakad,kunwari patingin tingin ako sa paligid hanggang mapatingin ako sa kanya at parang sinasadya naman na napatingin sya sa akin.

“Hi! Fancy seeing you here!” nakangiti kong bati. Ang ngiti nya habang pinagmamasdan kanina ang mga bata ay nawala ng makita ako,para bang nataranta sya.

“I-ikaw pala,anong ginagawa mo dito?” aniya,ako na ang lumapit at tumabi sa kanya,para naman syang nakuryenteng umusog,pero pinabayaan ko sya.

“Nabored ako sa bahay,then nag decide akong mag Mall,eh isa to sa bagong mall diba? Kaya I decided roaming this place” nakangiti kong sabi at tiningnan sya,agad naman syang nag iwas ng tingin.

“Ah.. Uhm yes,bago lang ito,actually sa amin din ito,nandito din ako para maglibot at tingnan ito” aniya na parang naiilang. Bakit kaya? Parang nandidiri sya sa akin at nahihiya na ako ang kasama nya,pero hindi ako susuko kaya nagsalita ulit ako.

“Wow! That’s good to know,so pwede mo ba akong samahan mag ikot ikot? Since yun din naman ang pakay mo diba?” sabi ko pa para hindi na sya makalusot pa.

Parang nag alangan sya at matagal na nag isip. Nakaramdam tuloy ulit ako ng pagkalungkot,para bang talagang inaayawan na nya ako.

“Ah eh…Ahmm sige pero ano,hanggang 5PM lang ako dahil may kakausapin pa akong mga tao ng Ongpauco Group of Company” ang parang napilitan nyang sabi. Mabuti na to kesa sa wala. This is STEP 1.

“Sure! Thank you sa pagpayag!” masaya kong sabi at hinawakan ang kamay nya at tumayo,magsisimula na sana akong maglakad ng magsalita sya.

“Uhm.. Yung kamay ko”

Shit! Nahalata agad! Ang ilap na nya talaga!

“Ay! Hehe pasensya na” pahiya kong sabi at napahawak pa ako sa batok. “So tara na?” dagdag ko pa.

“Sige” simple nyang sagot at nagsimula ng maglakad,sinundan ko naman agad sya para magkasabay kami.

Mukhang matagal na proseso ang mangyayari. Pero hindi ako susuko hanggang sa bumalik sya sa dati at maalala nya ako.

• Ensya po maikli ulit xD Comments and Votes kung nagustuhan. Goodnight! =)

Mumu 17!

Gero’s Point of view

Habang naglalakad kami ni Kaiicen sa mall ay nag iisip ako ng susunod na gagawin,hindi kasi sya nagsasalita,at mukhang walang balak talagang kausapin ako. Gusto ko matawa sa mga idea na pumapasok sa utak ko,para akong bumalik sa pagiging high school.

Nakarating kami sa 3rd floor ng walang nagaganap na usapan,mapapanis lang ang laway ko kung hindi pa ako magsasalita. Bigla ko tuloy naalala yung nag mall kami dati,bibili sana kami ng regalo nyang damit para kay Naynay,haay!

Sakto nadaanan namin ang Cinema,tiningnan ko ang mga movies.

“Maganda ba yang Wolverine?” pagkuway tanong ko. Hindi naman ako nabigo dahil huminto sya sa paglalakad,sinipat yung poster at nilingon ako.

“Sabi nila maganda da–” hindi ko na sya pinatapos magsalita,agad ko syang hinila papunta sa bilihan ng ticket.

“Tara! Panoorin natin” masaya kong sabi. Nakaramdam ako ng pagbilis ng tibok ng puso ng mahawakan ko sya mismo sa kamay. Mahal ko nga talaga sya.

“T-teka diba may kakausapin pa akong tao mamaya?” pagtanggi nya sabay hablot ng kamay nya pero hindi ko sya binitawan.

“Miss dalawang ticket,Wolverine” sabi ko sa babae saka bumaling sa kanya “maaga pa naman,marami ka pang oras” dagdag ko.

“Pe-pero”

“Sige na,minsan lang to Kaii,hindi natin to nagawa nung mga bata pa tayo” nakangiti kong sabi at kinindatan sya. Para naman syang natigilan at biglang namula. Yes! That’s it! Namiss ko din yan sa kanya.

Wala na syang nagawa,hindi ko binibitawan ang kamay nya,wala naman ako narinig na reklamo,matapos bumili ng popcorn at softdrinks ay pumasok na kami sa loob ng sinehan.

Nag enjoy naman akong manood,dahil everytime na magugulat si Kaiicen ay napapahawak sya sa braso ko na ikinakangiti ko ng sobra,ito ata yung tinatawag nilang kilig.

Ng matapos kami manood ng movie ay niyaya ko syang kumain bago kami maghiwalay. Syempre gusto ko sulitin ang araw na to.

“Ganyan ka ba lagi?” tanong ni Kaiicen sa gitna ng pagkain namin,dito na lang kami sa Chowking kumain. Napatigil ako sa pagsubo ng pagkain dahil sa tanong nya.

“Huh? Na laging ano?” taka kong tanong.

“Laging nakangiti? Nakakangawit yan” aniya na ikinahigikgik ko,nagsalubong agad ang mga kilay nya.

“Minsan,pero mas mainam na ito kesa maging pokerface,kaya ikaw practisin mo na ngumiti,dati ka namang palangiti eh” nakangiti kong sagot,pero mukhang pangit ata ang nasabi ko dahil nag iba ang timpla ng mukha nya.

“Ayaw ko na yon pag usapan,so please,tantanan mo ang kakabanggit ng nakaraan dahil hindi na importante sa akin yon” galit nyang sabi. Natahimik ako,nasaktan ako sa sinabi nya,ganito na ba talaga sya katigas? Parang bato.

Agad din naming tinapos ang pagkain at nagmamadali na syang nagpaalam. Ako naman ay muli ng mapangiti dahil kahit papano,maganda pa din ang tinakbo ng araw na ito para sa akin,sana susunod ganito rin hanggang sa lumambot ang puso ni Kaiicen.

---

“Mukhang good mood ka anak ah?” puna sakin ni Papa pagkatapos namin mag dinner,nandito lang ako sa may lanai at nagpapahangin.

“Syempre Pa” nilingon ko si Papa at nginitian,tumabi sya sa akin,parehas kaming nakatayo,inakbayan nya ako.

“Tinawagan ako ni kuya Ian,pumunta ka daw sa kanila? Tapos nagpunta dito si Brylle at Pauline,nagpadala kasi ng meryenda ang Tito Page mo,ayun sila nina Zander,Nichi at Kebin ang nagkwentuhan” ani Papa.

“Oo nga po,nagpatulong ako kay Tito Ian eh,uhm Pa,okay lang ba sainyo ni Mama kung tulad nya ang mamahalin ko?” sabi ko naman at tumingala para tingnan ang langit. Mas hinigpitan ni Papa ang pag akbay sa akin,saka sya nagsalita.

“Hindi mahalaga sa amin kung sino ang mamahalin mo,ang mahalaga eh mahal mo,hindi naman natin pwedeng turuan ang puso kong sino ang mamahalin,the heart has a mind of its own,ako nga ng una ko palang makita Mama Prue nyo sa Laboratory ng school eh tumibok na ng kakaiba ang puso ko,nung una nalito ako,but eventually tinanggap ko din,at ipinaglaban ko sya,kaya ganun din dapat ang gawin mo anak” malambing na sabi ni Papa. Napangiti ako,sana lahat ng tao eh tulad ni Papa,at ng mga iba pa naming kakilala na pinanindigan ang pagmamahal sa kapwa lalaki.

“Parehas kayo ng sinabi ni Tito Ian Pa” nakangiti kong sabi.

“Dahil halos pareho kami ng karanasan,matanda na si Kuya Ian at kuya Page,sooner or later eh… Huwag na nga natin pag usapan” ani Papa na ikinahagikgik ko.

“Sign of aging ba ang pagdadrama Pa?” biro ko sa kanya at ginulo nya ang buhok ko.

“Praning,now tell me,who’s the lucky guy?” ani Papa.

“Si Kaiicen Pa,nagbalik na sya,pero may nagbago,kanina magkasama kami,nanonood ng sine at kumain” sagot ko naman.

“Talaga? Mabuti naman,panong nagbago? Dalhin mo naman sya dito, last week dinalaw namin ni Mama mo ang puntod ng Naynay nya”

“Mahabang kwento pa,basta pag nagtuloy tuloy yung ginagawa namin para maibalik sya sa dati,dadalhin ko sya dito sa bahay”

“Kreyd mahal? Hindi ka pa ba aakyat? Inaantok na ako” boses iyon ni Mama kaya humarap kami sa kanya.

“Nag man to man talk lang kami ni Gero mahal”ani Papa,lumapit kay Mama at humalik sa labi. “Oh pano anak? Akyat na kami,alam mo namang hindi nakakatulog mama nyo ng hindi ako nahahawakan at si Junjun” nakangising dagdag ni Papa na ikinatawa ko.

“Baliw! Napaka manyak mo pa din!” nahihiyang sabi ni Mama,humalik na ako sa kanila ni Papa at nag good night.

“Prue,mahal tara na! May surpresa ako sayo” pahabol ni Papa kaya natawa ulit ako.

Sana,kung magiging maayos ang lahat,gusto ko maging ganun din kami ni Kaiicen balang araw,hindi ako susuko.

• hi! Comments and votes kung nagustuhan :p

Mumu 18!

Gero’s Pov

Patapos na akong mag review sa mga paper works na ipapasa ko na lang bukas sa pinsan kong mas mataas sa akin ang position ng may tumawag.

“Yes?” sabi ko sa secretary ko sa intercom.

“Sir Gero, Mr.Ongpauco is on the line,ikunek ko po ba?”

“Yes please” sabi ko at agad na excite at napaisip kung sino iyon? Si Kheem na mag a-update sa akin o si Kaiicen na yayayain akong lumabas? Haha! Im just in the good mood mula nung araw na iyon.

“Hello? This is Gero speaking”

“Kaya ayoko tumatawag sa mga family company eh,matagal naghihintay,but anyway,dude magkakaroon ng party ang pamilya namin, imbitado ang mga malalapit na kaibigan,so invited ka at ang mga tropa mo” mahaba agad na sabi ni Kheem na ikinatawa ko.

“Woa! Nagmamadali ka ba? At kailan naman yon?”

“This saturday,so be there”

“Agad? I’ll check my schedule muna,baka may apointment ako that day” sagot ko at nag isip,ang bilis naman kasi, today is Wednesday,so dalawang araw lang ang maibibigay para makapaghanda.

“Ano ang mahalaga? Ang schedule o si Kaiicen? Dude! Pupunta yung alimangong dagat na patay na patay sa kapatid ko! I dont like that guy,kaya gagawa ka ng paraan” ani Kheem sa akin na ikinamulagat ko. Sino yung tinutukoy ng ungas na to?

“You dont like me either” ani ko.

“That was before,bata pa tayo nun,at ngayon magkaibigan na tayo,kaya nga sinusuportahan kita diba? Huwag kang KJ dude” saot niya na ikinatawa ko. Tama nga sya,sa paglipas ng panahon madaming nagbabago at nabago.

“Tama,sino ba yun?” curious kong tanong,kailangan ko syempreng makilala ang magiging karibal ko kung saka-sakali.

“He’s Kennard Elizalde,naging kaibigan at classmate ni Kaiicen ng nasa ibang bansa pa kami,that guy never fails to show how he likes my brother” ani Kheem na halata na sa boses ang pagkairita. Kung ayaw ni Kheem sa Kennard na yon para kay Kaiicen,that means may kakaiba sa lalaking yon,so that also means,I should be prepared.

“Ganon ba? Sige sasabihan ko ang tropa,we will be there,at salamat nga pala ng marami tol” sincere kong sabi sa kanya.

“No worries,just make sure na maibabalik mo sa dati ang kapatid ko at kayo ang magkakatuluyan,sige na Bro,bye” anito at natapos na ang tawag.

Inayos ko na ang mga papel na nagkalat sa table ko at naghanda sa pag uwi. Pagkalabas ko sa private office ko eh nakasalubong ko si kuya Kebin na sobrang lungkot ng mukha.

“Oh kuya? May problema ba?” alala kong tanong,ramdam kong hindi simpleng problema ang dinadala ng pinsan ko.

“Si Myk at Baikku na-aksidente,papunta sana sila kina Keiji para sunduin ito at pagkatapos ay pupunta sa bahay natin,pero naaksidente sila” malungkot na sabi ni Kuya Kebin.

“Huh? Okay lang ba sila? Nasan na sila? Tara muna sa loob kuya” aya ko sa kanya papasok sa private office.

Ng makapasok kami ay naupo sya sa couch at muling nagsalita.

“Natatakot kami insan,lalo na ako,nagkaroon na silang dalawa ng aksidente noon at ang ulo nila ang mas apektado,ngayon hindi ko na alam ang gagawin ko,baka magkaroon ng kumplikasyon sa kanila” at tumulo na ang luha ni Kuya Kebin,mahal nga talaga nya si Kuya Myk,nahabag ako,naisip ko na may mas mabibigat na problema pa pala ang ibang tao kesa sa akin.

“Kaya mo yan kuya,magpakatatag kayo ni kuya Keiji,lalo na ikaw,pupunta ka na ba sa ospital?” tango kang ang sagot ni kuya Kebin,at sabay na kaming umuwi bago sya pumunta sa ospital.

---

“So,mukhang kailangan talaga ng superfriends power? Ganun? Nakakaloka naman kasi si bakla” ani Kikay,nandito kami sa garden,pinaunta ko kasi sila.

“At mukhang malaking party yon ah? Kailangan ko ata bumili ng bagong outfit” ani naman ni Kokoy.

“Bakit naman kasi nagkakaganun si Kaiicen,naaalala ko tuloy yung magkapitbahay pa kami” dagdag pa ni Mikoy

“Ang dami nyong dada! Ang isipin natin maibalik sa dati ang kaibigan natin na nagdadramang nakalimot,at si Gero na ang bahala dun sa Kennard” pambabara ni Butchoy sa mga ito.

“Ako talaga bahala dun,ako pa! Hindi ko basta basta ibibigay sa kung sino-sino si Kaiicen no” nakangisi kong sabi.

“Hayup! Yun yon eh! Na excite ako bigla sa party” ani Butchoy.

“Ako din! I wanna see that Kennard kung dapat ba mathreatened si Gero o hindi! Oh boy,ang haba ng buhok ni Kaii” sabi naman ni Kikay at humagikgik pa.

“Hindi ako dapat mathreatened Kiks,alam mo yan” sagot ko,pero syempre sa kaloob looban ko nangangamba ako.

“Tingnan natin Gero” ani Kikay.

“Maraming nagbabago sa paglipas ng panahon,kaya tama lang yan,kilos kilos na” dagdag ni Mikoy.

Dapat nga ba akong mathreatened? Ang hirap din pala ng ganito,lalo pa at hindi namin alam kung anong iniisip at nararamdaman ni Kaiicen. Pano kung gusto nya yung Kennard na yon? Kaya ganun na lang din ba ka eager si Kheem dahil threatened din sya sa Kennard na yon? Basta isa lang ang alam ko,hindi ko isusuko si Kaiicen kahit ano pang mangyari.

---

Kinabukasan,bago pumunta sa Mall ay dumaan muna ako sa ospital para dalawin sina Baikku at Kuya Myk,nandun lahat ng tropa nila at bakas sa mga mukha ng mga ito ang pag aalala,parehong nasa ICU sina Baikku at kuya Myk,halata kay kuya Kebin at kuya Keiji ang puyat,pagod at takot,napag alaman kong kritikal ang lagay ng dalawa. Saglit ko kinausap sina kuya Kebin at kuya Keiji para iparamdam ang suporta ko,naaawa ako sa kanila,pero may sarili akong problemang dapat lutasin. Hindi nagtagal ay nilisan ko din ang ospital at tumuloy sa Mall.

Ng makarating sa mall ay agad kong tinungo ang sikat na botique ng mga formal ware,pumasok ako dito at nagsimulang tumingin tingin ng mga damit kung babagay ba sa akin,hanggang sa may marinig akong pamilyar na boses.

“This Kennard I think bagay sayo para sa party,lalo kang magiging gwapo” bumilis ang tibok ng puso ko ng marinig ko ang boses na yon! Si Kaiicen!

“You think so? Pero tingin ko mas bagay ka sa akin” sagot ng boses na hindi ko kilala,at pagpihit ko patalikod nakita ko sila.

Si Kaiicen na nagba-blush pa at yung lalaki na nakangiti.

“Baliw ka! Sukatin mo na yan!” pagkuway sagot ni Kaiicen sabay hampas sa braso nung lalaki,at tumawa lang yung lalaki.

Hindi ko maipaliwanag yung nararamdaman ko,parang tinutusok tusok ang puso ko,sa simpleng scenario na nakita ko ay nasasaktan na ako. Bakit ganun? Bakit nakita ko pa?

• Musta? Naiinis ako sa sarili ko,bakit hindi ko mapahaba ang Update dito,parang nauubusan ako ng idea kaya ipagpasensya nyo na po :/

Mumu 19!

GERO –

Hindi ko alam kung anong gagawin ko,bakit ganun? Napapangiti at napapatawa sya nung Kennard? Samantalang ako at ang tropa halos burahin na nya sa sistema nya? Ang kirot ng dibdib ko,hindi ko na sila magawang tingnan pa,tumalikod na ako. Napakasakit naman nito.

Agad na akong lumapit sa counter bitbit yung napili kong damit. Bumuntong hininga ako,hindi ako dapat maging mahina sa ganito palang.

“Miss I’ll take this” ani ko sa cashier at iniabot na ang credit card ko,matapos ito maibalot ay iniabot na sakin “thank you”

Pagtalikod ko ay si Kaiicen at Kennard agad ang nabungaran ko,halatang nagulat si Kaiicen,nginitian ko lang sya sabay tingin sa kasama nya.

“G-gero?” ani Kaiicen.

“Fancy seeing you here,namimili din kayo?” nakangiti kong sabi. Tango lang ang sagot ni Kaiicen na parang nag aalangan,bakit sya nag aalangan? “Sino sya?” tanong ko pa na patukoy kay Kennard.

“Ah,eh,He’s Kennard,Kennard,meet Gero,friend ni Kheem” pagpapakilala sa amin ni Kaiicen,nagkamay kami pero agad ko din iyon binawi.

Friend ni Kheem. Ganyan pala ang tingin nya sa akin,kaibigan ng kapatid nya,kahit na ang totoo eh sya naman talaga ang kaibigan ko.

“Oh pano,I should get going,dederetso pa ako sa office,nice seeing you two and nice meeting you pare” sabi ko,ayoko na magtagal dito,hindi ko pala kayang may kasamang ibang lalaki si Kaiicen.

“Nice meeting you din,see you some other time dude” nakangiting sagot ni Kennard,tumango lang ako at tumalikod na at naglakad palabas ng botique.

Habang nagdadrive pauwi,napaisip tuloy ako na mukhang mahihirapan talaga ako,lalo na at gusto ni Kaiicen ang ginagawa nyang sadyang paglimot sa aming mga nakaraan nya. Ano ba talaga ang rason nya? Ang hirap na nya intindihin ngayon,nung una akala ko tuloy tuloy na dahil nga sa pagsasama namin sa mall,pero mas mukhang magiging mahirap dahil sa pag sulpot ni Kennard.

Ng makarating sa building ng Montenegro Group of Company ay nagmadali na akong tumungo sa elevator at pinindot ang floor kung san ako naka base na department,ni hindi ko na nga napapansin ang mga empleyadong kasabay ko dito sa elevator.

Deretso ako sa private office ko,gusto ko abalahin,marami pa naman akong pending paper works,yun muna aatupagin ko,at mamaya pag uwi sa bahay saka ako mag iisip. Ang hirap talaga nito,dapat pala hindi ako nagpaplano,magpaka natural na lang at sumunod sa agos.

“Sir Gero, Mr.Ian is on the line 1” ani ng secretary ko sa intercom.

“Okay,I’ll get it”

Pagsagot ko pa lang sa phone malakas na boses na ni Butchoy ang bumungad sakin.

“Dude nasa work ka? Naku kailangan mong malaman tong ibabalita ko” anito na ipinagtaka ko.

“Butchoy ang boses mo hinaan mo! Oo nasa office ako,ikaw ba walang trabaho? At anong balita naman yan? Make it quick” irita kong sabi,nawala na ako sa mood.

“Britanny is back” maikli nitong sabi. Natigilan ako. Bumalik na si Britanny?

Si Britanny ang naging girlfriend ko nung third year college,I care for her,but I dont love her,dahil hindi naman nawala sa puso ko si Kaiicen ng mga panahon na yon,maganda sya,mabait,matalino,mayaman and she is a model,endorser. Pagdating ng fourth year kinailangan nyang lumipad sa Paris,wala kaming formal break up. Kasundo nya ang tropa dahil sa likas nyang kabaitan,that’s why I like her,at ngayon bumalik sya kung kelan bumalik na din si Kaiicen,Ugh! Ang sakit sa ulo.

“Edi natahimik ka? Ano? Pano na yan tol?” pukaw sa akin ni Butchoy sa kabilang linya at dun lang ulit ako natauhan.

“P-pano mo nalaman na bumalik na sya? Kelan pa?”

“Kadadating lang nya,mga five hours na,at kung pano ko nalaman? Kikay texted me,sya daw agad ang pinuntahan ni Brit” sagot nito. “So,I guess,things becomes more complicated now” dagdag pa niya.

“Yeah,at lalo gumulo ang pag-iisip ko,shit lang tol” frustrated kong sabi.

“Its getting excited also,Kaiicen’s boy and your’e girl? Pano kung magkita kita kayo? What would you do? Oh boy! That was great!” ang parang nang aasar pang sabi ni Butchoy.

“Tumigil ka nga! Gusto mong magkalimutan na tayo? Kailangan ko ng panahon para mag isip,pero hindi mababago ang kagustuhan kong maibalik sa dati si Kaiicen kahit na may Kennard na sagabal,tumulong man kayo o hindi,at saka,kayo muna bahala kay Britanny” mahaba kong sabi at tinapos agad ang tawag,mas sumasakit ang ulo ko dito kaysa sa mga tinatrabaho ko. Damn!

Ngayon,ano na ba talaga ang dapat kong gawin? Simple lang sana kung masasabi ko kay Britanny na wala na syang babalikan,I just cant do that,I cant hurt her,napaka bait nya,pero hindi ko din naman isusuko ang pagmamahal ko kay Kaiicen ng ganun-ganon lang.

Buong oras na nasa trabaho ako ay hindi ako makapag isip ng matino,halos hindi na ako nakapag trabaho,lumilipad ang isipan ko pero wala naman akong solidong iniisip,blangko lang.

Hanggang sa tumunog ang phone ko,tiningnan ko muna ang oras, 7PM na pala. Si kuya Kebin pala ang tumatawag.

“Hello kuya?”

“Gero,nagising na si kuya Myk mo at si Baikku under comatose” malungkot ang boses ni Kuya kaya naramdaman kong may mali. Nakaramdam din ako ng awa para kay Baikku,sigurado sobrang lungkot ni Kuya Keiji at pamilya ni Baikku. Naalala ko tuloy ang kwento ni tito Ian dati,na comatose daw si tito Page for two years,sana hindi ganun mangyari kay Baikku.

“Oh,nagising na pala si kuya Myk eh,bakit malungkot ka kuya? Is there something wrong?”

“May amnesia sya,at nabura lahat ng alaala nya,pati mga magulang nya hindi na nya kilala,hindi ko na alam gagawin ko,natatakot ako Gero” at nadinig ko ang paghikbi ni Kuya Kebin. Amnesia? God! Parang nanlambot ako,bigla ko naalala si Kaiicen,parang ganun na din sya,parang may amnesia,sadya man ito o hindi.

Matagal akong hindi nakapagsalita. Nablangko na naman ang isipan ko,hanggang sa mamalayan ko na lang na wala na pala akong kausap.

Ano na bang nangyayari? Bakit ako binibigyan ng ganitong pagsubok? Bakit pati ang pinsan ko at mga kaibigan nya ay nakakaranas ng ganito? Ganun ba parusa pag nagmahal ng kaparehong kasarian? Ganun na ba ito kasama?

Napatingin ako sa paper bag kung san nakalagay yung damit na binili ko kanina. Tutuloy pa ba ako sa sabado o hindi na? Parang hindi ko kayang magliwaliw sa ganitong sitwasyon.

• Happy 6k plus reads Mumunians :))

Mumu 20!

KAIICEN’s POV –

Nang maihatid ako ni Kennard ay dumiretso ako sa kusina para uminom ng tubig,natanaw ko pa sa dirty kitchen na nagluluto na ang dalawa naming cook.

“Kamusta ang date?” alam kong si Kheem yon,lagi syang ganyan pag may ibang lalaking nakikipag kaibigan sakin,pero halos ipagtulakan nya ako kay Gero at sa mga kaibigan nito.

“Syempre masaya,si Kennard ang kasama ko eh,what would you expect Kheem?” sagot ko naman.

“Wala lang,alam mo naman na hindi ko sya gusto kahit nung nasa states pa tayo” kibit balikat nitong pagsagot sa akin.

“Ewan ko sayo,wala namang ginagawa yung tao,saka wag mo naman akong ituring na parang batang babae na kailangan bantayan” naiirita kong sagot. Kapatid ko ba talaga sya?

“You cant blame me,mas mabuti pang kay Gero ka dumikit at sa mga kaibigan nya,mas kilala ka nila,at mas may tiwala ako sa kanila” aniya ni Hindi nagpapatalo,napapalakas na yata ang sagutan namin dahil nasa bungad na ng pinto ng kusina ang mga pinsan namin.

“Pwede? Dun kayo sa labas mag bangayang magkapatid,naaabala nyo mga kasama natin sa bahay” pagsingit ni Arlo sa amin. Nilingon namin sya ni Kheem.

“Pabayaan mo sila kuya,mapapagod din ang mga yan” nakangising sabi naman ni Aljiperr.

“Tama na,bumabalik na naman tayo sa usapang wala naman saysay pag usapan,aakyat na ako at pakitawag na lang ako pag dinner na” sabi ko na lang at nilampasan si Kheem,umalis naman sa pinto sina Arlo at Aljiperr saka ko sila nilampasan din,nagderederetso ako paakyat sa hagdan hanggang marating ko ang kwarto ko,pasalampak akong nahiga sa aking kama.

(NOTE : Si Aljiperr yung nasa He’s dating a beki,kapatid nya si Arlo,at yung Nanay nila ang Ongpauco)

“Bakit ba hindi nila maintindihan? Bakit ba hindi maintindihan ng kapatid ko na ayaw ko ng balikan ang nakaraan? Ayaw ko ng kilalanin pa ang mga tao sa aking nakaraan” bulong ko sa hangin.

Oo,totoong bago kami bumalik ng Pilipinas ay nagbalik din ang alaala kong unconciously ay nabura dahil sa trauma at depression ko ng mamatay si Naynay. Mahal na mahal ko si Naynay,sya lang ang tanging meron ako noon,sya lang ang nakakakilala sa akin ng lubusan,sya ang nakaka alam ng tunay kong pagkatao.

Napakasakit,sobrang sakit sa akin na iniwan ako ni Naynay,parang pati ako ay namatay din,sobrang dinamdam ko yon,natakot ako,sa kanya kasi naka depende ang buhay ko noon,excited pa man din ako sa kaarawan nya,pero napaka lupit ng tadhana magbiro,hindi man lang umabot si Naynay sa kaarawan nya.

Matinding trauma at depression ang dinanas ko sa pagkawala ni Naynay,parang nawalan ako ng bait,hanggang isang araw natagpuan ko ang sarili ko sa isang parke,at dun ako nakita ni Kheem,at mula noon,natakot na akong ma attach sa mga tao,ayaw ko ng mapalapit sa kanila. Natakot akong harapin ang mga taong parte ng nakaraan ko,naka attached na kasi sila sa akin,lalo na si Gero,ang pamilya nya at ang tropa,takot na akong bigyan ulit sila ng puwang sa aking puso,dahil takot ako,na baka isang araw ay bigla din nila akong iwan,tulad ng pag iwan sa akin ni Naynay.

Ayoko na ulit maranasan ang sakit na naranasan ko sa pagkawala ni Naynay,ayoko na.

At si Gero,masyadong naging malaki ang puwang nya sa puso ko,noon pa lang,alam ko na kung anong nararamdaman ko para sa kanya,at naiinis ako,na hanggang ngayon ay nararamdaman ko pa din ito sa kanya kahit anong pigil ajng gawin ko.,na sa loob ng anim na taon na lumipas ay mahal ko pa din sya.

Dagdag pa sa ikinaiinis ko eh parang nananadya talaga sya,kahit nasan ako,bigla na lamang syang sumusulpot,pakiramdam ko tuloy may kinalaman dito ang kapatid kong si Kheem.

Kung tatanungin ako,masaya naman ako na kapiling ko na ang mga kadugo ko. Pero parang may kulang,kung ano man yon,ayaw ko munang alamin.

Napukaw ang pag iisip ko ng may kumatok.

“Senyorito Kaii,handa na po ang dinner”

“Sige,susunod na ako” sagot ko at tumayo,pinuntahan ang closet ko para magpalit muna ng pambahay na damit.

Ng makababa sa dining ay nandun na lahat,puro kaming magpipinsan at magkakapatid ang nakatira dito sa bahay na to,protocol daw ng pamilya namin,para masanay daw na hindi dumedepende sa mga magulang,tito at tita,pwede lamang umalis dito pag mag aasawa na.

Naupo na ako sa pwesto ko,lahat sa akin nakatingin,bali sampu kami dito hindi pa kasama mga kasambahay namin,medyo aloof lang din ako ng kaunti sa kanila maliban sa kapatid ko,kay Arlo at Aljiperr,kung bakit medyo aloof ako,yon ay dahil sa aking kasarian.

Nagsimula na kaming kumain,panay tunog lang ng kubyertos ang maririnig ng biglang magsalita si Kheem.

“Sa isang araw na ang Party,baka gusto nyong tumulong bukas for the last preparation”

“Sige,tamang tama,hindi ako papasok sa opisina natin bukas,tutulong ako” sabi ng pinsan kong babae,si Kendra.

“I thought sina Mom at sina Tito at tita na ang bahala dun?” pag sabat naman ng isa pa,si Prein.

“Yeah,that was their original plan,but they decided na yung kalahati ng preparation ay ibigay sa atin” sagot ni Kheem,tahimik lamang akong nakikinig habang kumakain. Ganun naman ako kahit nung bata pa,ang estado sa buhay,pananaw at puso ko lang ang nagbago,hindi ang ugali ko.

“Basta ako,I invited all my friends,this will be the biggest party in the Philippines,yan tayong mga Ongpauco,media’s will be present also” maarti at malanding sabi ng pinsan pa naming si Jaira. Masyado nyang ginagamit na advantage ang pagiging Ongpauco,porket isa ang Ongpauco sa Top 3 na pinakamayaman sa buong asia,napaka spoiled bratt.

“Grabe ka ate Jaira” pagpuna ni Aljiperr,agad nagtaas ng kilay si Jaira kay Aljiperr.

“Perr!” pagsuway ni Arlo dito. Ito lang ang ayaw ko sa ibang mayayaman. Kaya kahit napatunayang isa akong Ongpauco,hindi ako umasta ng kakaiba,nanatili akong simple.

“Itigil nyo na yan,nasa harap tayo ng pagkain,konting respeto naman” pagsuway ng pinaka matanda sa amin,si Kuya Emmet,3 years ang tanda nya sa amin ni Kheem.

Natahimik naman ang lahat,ako habang kumakain pa din ay iniisip ang posibleng mangyari sa Party,alam kong inimbita ni Kheem si Gero at ang tropa, maging si Kennard ay imbitado din.

Si Kennard na napaka open tungkol sa nararamdaman nya para sa akin.

• oh ayan muna xD need ko muna ipahinga utak ko :)

Mumu 21!

GERO’s point of view

Dumating ang sabado,araw ng party ng mga Ongpauco,abala ako noon sa pagtingin sa facebook profile ni Kaiicen sa aking laptop dahil maaga pa naman ng katukin ako ng maid.

“Señorito Gero may mga bisita po kayo” anito. Nagtaka naman ako,ang aga naman ng tropa? Excited ba sila? Ako kasi hindi,dahil hanggang ngayon nagdadalawang isip pa din ako kung pupunta pa ba ako o hindi na.

Dahil sa ang akala ko ay ang tropa ang bisita ay hindi na ako nag abalang mag ayos pa,bumaba na ako pero laking gulat ko kung sina ang bisita,si Kikay.

At si Britanny.

Pagbaba ko pa lang sa hagdan ay tumayo na si Brit at niyakap ako,napatingin ako kay Kikay na nag peace sign pa.

“Oh God,I miss you so much Gero” ani Brit ng kumalas na sa pagyakap sa akin.

“Kelan ka pa dumating? Anong ginagawa mo dito?” tanong ko kahit alam ko naman na kahapon pa.

“Is that the right way para salubungin ang girlfriend mo? Anyways,nagpasama ako kay Kiks,sabi nya kasi may party daw kayong pupuntahan mamaya and I want to come with you guys,just like the old times,at tungkol dun sa tanong mo kung kailan ako dumating,well kahapon lang” ang mahaba at nakangiti nyang sagot. Hindi ko tuloy alam kung anong reaksyon ang dapat kong ipakita.

“Ah ganon ba? Sure,pwede kang sumama,by the way,nag lunch na ba kayo? Tara sa dining” ani ko at nagpatiuna papunta sa dining. Ano ng gagawin ko ngayon? Sasama si Britanny mamaya,makikita sya ni Kaiicen,at panigurado mag iisip yon,mahihirapan pa ako nitong maipakita na seryoso ako sa pagbawi ko sa kanya at baka hindi sya maniwala sa mga sasabihin ko.

Ng makaupo na ay pinaghandaan na kami ng pagkain ng mga maids.

“So,for good na ba ang pag uwi mo dito sa Pilipinas?” agad kong tanong. Si Kikay naman ay nananahimik lang,alam nyang lagot sya sa akin eh.

“Yup,to settle down,magtatayo na din ng bussiness,and most of all,gusto kong ipagpatuloy ang relasyon natin” masaya nyang sagot pero natahimik ako,si Kikay naman ay nabitawan ang tinidor sa narinig.

“Why? May problema ba Gero?” nagtatakang sabi ni Britanny.

“Ahm Brit,mas mabuti siguro kung wag muna natin pag usapan ang mga ganyang bagay girl,you know,kasi sa pagdaan ng panahon maraming nagbabago” sa wakas ay nagsalita na din si Kikay.

“What do you mean?”

“Basta,pag usapan nyo na lang yan pag wala ng problema si Gero,madami pa syang problema kaya its better na ibang bagay na lang ang pag usapan natin” pag a-alibi pa ni Kikay. Hindi ko na talagang nagawa pang magsalita. Ano ba kasi ang sasabihin ko? Na ‘Brit,I dont love you at huwag ka ng umasa na maitutuloy pa natin ang relasyon natin’ no,thats not that easy.

“Ganun ba? Pasensya na” malungkot na sabi ni Brit,naguilty naman ako kaya iniba ko na lang ang topic.

“May isusuot ka na ba para mamayang gabi Brit? Ikaw Kiks?” ani ko at nagsimula ng kumain,buti na lang at wala sina Mama at Papa pati mga kapatid ko,kahit si Tito Khyron at Tita,si Kuya Kebin naman,panigurado nasa ospital at binabantayan si kuya Myk.

“Yeah,may dress pa akong hindi naisusuot na gawa ng designer ko,yun ang isusuot ko mamaya” nakangiti ng sagot ni Britanny.

“Ako din meron na,si Mikoy at Kokoy kasama kong nagshopping nun eh” sagot naman ni Kikay.

“By the way,party pala ng mga Ongpauco ang pupuntahan natin? That’s great,Ive been dying to meet them” pagsingit naman ni Britanny.

“Yup,Kheem and Kaiicen Ongpauco are oure friends since High school,hindi lang namin naikekwento sayo noon” pag sang ayon ko.

“Kurak,kasi naman nung mga time na nakilala ka namin girl eh nasa States naman ang magkapatid na yon” dagdag pa ni Kikay,parang sandaling nag isip si Brit at saka itinuloy ang pagkain.

Ng matapos ang lunch ay nagpaalam na sila,sinabi ko na lang na puntahan na lang ulit nila ako mamaya para sa akin na silang dalawa sasabay.

Alas siete ng gabi ng dumating sina Britanny at Kikay,sadyang namangha ako sa dalawa,sobrang ganda nila sa suot nilang gown at sa ayos nila,pwedeng pwede silang makipag sabayan sa mga babaeng dadalo din sa party na iyon,lalo na si Brit,napakagaling magdala ng damit,palibhasa modelo,kahit ano atang ipasuot dito ay babagay,sa ganda nyang yan,panigurado,maraming lalaki ang maglalaway mamaya.

Tinawagan ko sina Butchoy,Kokoy at Mikoy na sa labas ng bahay ng mga Ongpauco kami magkita kita para sabay sabay na kaming papasok sa loob.

Ng makarating kami ay nasa labas na nga ang tatlo at hinihintay kami,medyo nakaka kaba,madami na atang tao sa loob,napakalaki din ng mansyon,triple sa laki ng bahay namin.

Pagpasok sa gate ay nagulat kami,dahil may red carpet pa at may mga camera at media,ganito kalaki at kasikat ang party na to?

Umabrisyete na sa akin si Britanny at kahit nakakahiya ay nagsimula na kaming maglakad habang may mga nagpipicture at nagvivideo,para kaming nasa awards night. Nadidinig ko din ang mga bulong-bulungan patungkol kay Britanny.

“She’s Britanny right?”

“Yup,pinaka sikat at highest paid model sa Paris”

“Wow,pupunta pala sya dito,dagdag scoop ito for this evening”

“Mukhang hanggang dito kilala ka ah” nakangiti kong bulong kay Brit.

“I know right?” anito at humagikgik.

Sinalubong kami ni Kheem kasama ang isang babae,maganda pero mukhang antipatika.

“Guys! Buti at nakarating kayo” bati agad sa amin ni Kheem.

“Pwede ba namang hindi?” nakangiti kong sagot.

“Hindi naman kami makakatanggi sa inyo ni Kaii” ani Kikay.

“Mukhang big time ang party nyo dude ah?” sabat ni Kokoy.

“Yup,nakagawian na eh” sagot ni Kheem. Hinahanap ng paningin ko si Kaiicen pero hindi ko sya makita.

“Nagulat kami eh,may media pa” natatawang sabi ni Mikoy.

“Oo nga,parang FAMAS awards night lang” segunda ni Butchoy at nagtawanan kami.

“Nga pala,this is Britanny,Brit sya si Kheem at..” ani ko pero hindi ko kilala yung babaeng kasama ni Kheem.

“Im Jaira,pinsan nina Kheem at Kaiicen,I know her,and idol ko sya kaya nga sumama ako sa pagsalubong” ang nakangiting sabi nito. “Uhm miss Britanny okay lang ba na ipakilala kita sa mga friends ko now?” dagdag pa nito. Hindi kami nakapag salita sa pagiging straight forward ng pinsan ni Kheem.

“Uhm,sure,okay lang,its my pleasure Jaira” nakangiting sabi ni Britanny. “saglit lang ah?” baling nya sa akin sabay halik sa labi ko na aking ikinagulat,pagtingin ko kay Kheem nakakunot na ang noo nito,at sa likod nya,si Kaiicen na nakatitig sa akin na may kung anong sinasabi ang mga mata,at katabi nya si Kennard.

Oh shit! Pano ako magpapaliwanag kay Kheem? Baka sya mismo ilayo nya sa akin si Kaiicen dahil sa nakita nya.

At si Kaiicen,panigurado ako nakita nya ang paghalik sakin ni Brit,anong gagawin ko? Ugh! Damn!

“Tara,ihahatid ko kayo sa table nyo” cold na sabi ni Kheem,kinabahan na ako,napatingin ako sa tropa na parang hindi din alam ang gagawin.

Pano na to?

• Oha! Sa wakas na update ko din ito,salamat po sa mga patuloy na bumabasa at nagkocomment,I love you guys!

Mumu 22!

ANG CHAPTER NA ITO AY RATED SPG,NAGLALAMAN NG SEKSWAL NA PANGYAYARI,PATNUBAY NG MAGULANG AY KAILANGAN…

GERO’s Point of view

“What was that? Would you kindly explain it? Are you cheating? Dahil kung oo,tinigilan na natin to,hayaan na nating mapunta ang kapatid ko kay Kennard” ang bugnot na sabi ni Kheem ng madala nya kami sa designated table para sa amin.

“N-no! W-wait! Let me explain” taranta kong sabi. Anak ng tipaklong naman,hirap ng ganito oh. At isinalaysay ko nga ang lahat,walang labis,walang kulang,na sinasamahan din ng tropa ng explanation nila.

“Ah,akala ko nagloloko ka eh” ang parang relieve na sabi ni Kheem at tumingin sa paligid. Napaka dami nilang bisita.

“Hindi yon magagawa ni parekoy Gero” ani Mikoy sabay akbay sakin.

“Tama! Eh patay na patay yan kay Kaii eh!” segunda ni Butchoy at nagtawanan sila.

“Pasensya na ulit,basta hahanap ako ng pagkakataon para makausap si Brit,hindi ko naman sya pwedeng biglain,napaka unfair diba?” sabi ko naman,tumango lang si Kheem na parang may ibang iniisip.

“Better make it fast,ayoko kay Kennard,iba ang dating nya” anito at sumang ayon ako. Maya maya pa dumating na si Brit kasama ni Jaira,hinatid lang nya sa amin ito at nagpaalam na din.

“Mas mabuti siguro kung mas madami tayo,ayon si Kaiicen oh!” ani Kokoy,tinawag naman ito ni Kaiicen at niyayang makitable sa amin. Kakaiba ang tingin ni Kaiicen sakin,katabi ko si Brit pero si Kikay ang kausap nito,kaya tiningnan ko din sya,sya ang unang nagbawi ng tingin.

“Kaen lang ng kaen,magpapaka lasing tayo mamaya” ani Kheem,kaya sinimulan na naming kumain.

Si Kennard naman ay parang nananadya pa.

“Subo na dali! Sayang ang pagkain” anito at naka ambang isusubo ang kutsara na may kanin at ulam kay Kaiicen,parang nag init ang tenga ko. Ang lakas mang inis ng isang ito,may alam ba sya?

“Gero oh,pinag himay kita nyan,alam mo namang sayo ko lang yan ginagawa” malambing na sabi ni Brit sa akin sabay lagay ng alimango na hinimay nya sa plato ko. Napatingin ako kay Kaiicen ng hindi sinasadya.Nakataas ang kanang kilay nya. Nagseselos ba sya?

“Wow! Ang sweet nyo naman Kaiicen” biglang sabat ni Kikay. The hell? Mang iinis din ata ang isang to eh.

“Ganito talaga kami ni Kaii kahit nung nasa states,madalas ngang mapagkamalan na kami eh” nakangising sabi naman nung Kennard. Sapakin ko kaya to? Kanina pa to pangisi-ngisi eh!

“Oy! Hindi kaya! Ikaw lang nagsasabi sa mga tao dun na may something satin” ang parang nahihiyang sabi naman ni Kaiicen dito sabay siko.

“Wow! Ang cute,sa Paris madami ding ganyan,you know liberated kasi,ganyan din kami ka sweet ni Gero eh!” pagsingit ni Britanny,literal na napanganga ako sa sinabi nya. Ano ba tong mga ito? Nananadya? Napatingin ako kay Kheem na nakataas ang kilay,at sa tropa na mga nakangisi,at ngayon ko lang nagets ang gusto nila ipahiwatig. Tiningnan ko din si Kaiicen na walang ekspresyon,kumbaga blangko.

“Yeah! Kaya nga mas masarap sa ibang bansa,pero kahit na nandito kami ni Kaii sa Pilipinas eh hindi pa din ako mahihiyang magpaka sweet sa kanya” ang sagot nung Kennard.

“Ganun ba brad? Mainam yan,sweet nga din sa isa’t isa nung mga bata pa kami sina Kaiicen at Gero,kina Gero pa nga tumira si Kaiicen eh” naka ngising pag singit ni Butchoy,nanlaki ang mata ni Brit at napanganga si Kennard,gusto ko magsalita pero hindi ko naman alam sasabihin ko.

“Oo nga,naalala ko,overprotective si Gero kay Kaii,kaya nung binabawi ko na ang kapatid ko,ayaw ni Gero pumayag at nagsisigaw pa” dagdag ni Kheem na ang lapad din ng ngiti.

Oh good Lord! Pinagtutulungan kami ng mga to!

Si Brit ay tiningnan ako ng may mga nagtatanong na mga mata,si Kennard naman ay parang nag iba ang mood,at si Kaiicen parang natulala.

“Kayo talaga! Kung anu-ano na namang sinasabi nyo,baka magalit si Kaiicen” ang sabi ko at uminom ng juice,wala pang alak pero intense na ang usapan.

“Hindi yan magagalit! Si Kaiicen pa! Diba Kaii?” ani Kokoy. Wala sa sariling napatango si Kaiicen,anong nangyari sa kanya?

“At saka,unforgettable kaya ang una nilang pagkikita? Diba guys?” banat pa ni Mikoy. Sa sinabi nyang yon ay hindi ko maiwasang maalala yung una naming pagkikita,napangiti na pala ako.

“Is that true?” tanong ni Brit,tumango naman ako,wala akong nakikitang dahilan para itago sa kanya yon,tutal napapag usapan na lang din naman.

“CR lang ako” ani Kaiicen at tumayo na at umalis. Nainis kaya sya? Hindi ko naman gusto yung tinakbo ng usapan pero sa tingin ko mas mainam na iyon,para naman maramdaman nyang hindi ako basta basta sumusuko na mapa amo sya.

“Gero,samahan mo nga ako,yung alak na gusto nyo na sadyang itinago ko kunin natin” ani Kheem at tumayo,tumayo na din ako at magkasabay kaming umalis.

“Sa dulo ng hallway,kumanan ka,nandun ang CR” ani Kheem habang naglalakad kami papasok sa mansyon nila.

“Huh?” taka kong tanong,ganito na ba ako ipagtulakan ni Kheem sa kapatid nya?

“Gusto mo syang masolo diba? O sya,akyat lang ako sa kwarto para kunin ang alak nyo” anito at tinapik ako sa balikat at umakyat na nga sa taas,hindi pa ako nakakahakbang ng may humawak sa balikat ko mula sa likuran kaya humarap ako.

Si Kennard.

“Oh bakit tol?” ani ko,mukhang babakuran na nya si Kaiicen ah?

“Huwag na tayong maglokohan dito,alam kong gusto mo si Kaiicen,but Im telling you this,stay away from him,he’s mine,akala nyo ba hindi ako nakakahalata kanina,you,Kheem and your friends? I exactly know what you are guys are doing and trying to imply,pero hindi nyo ako masisindak” mahaba at seryoso nyang sabi.

Nginisihan ko sya.

“What if I dont? Alam mo naman pala eh,edi maglaban tayo ng patas! May the best man win”

“Hindi ka mananalo sakin,at sisiguraduhin kong sakin ang bagsak ni Kaiicen,hindi sayo” maangas nitong sabi at tinalikuran ako,tuluyan itong lumabas ng mansyon.

“Let the battle begin kung ganun” bulong ko at naglakad na sa hallway na sinasabi ni Kheem,pagliko ko pakanan ay sakto kakalabas lang ng pinto ni Kaiicen,nagkatinginan kami.

“Mag usap tayo” sabi ko at bahagyang lumapit,heto na naman ang puso ko,ang bilis na naman ng tibok.

“Wala tayong dapat pag usapan,bumalik ka na dun at baka hinahanap ka na ni Brit,nakakahiya sa bisita mo” ang casual nyang sabi. Pano nya nagagawa yon? Samantalang ako hindi nawawala ang pananabik ko sa kanya.

“Nandun naman ang tropa” sagot ko.

“Ako,hahanapin ako ni Kennard” aniya at naglakad,lalampasan na sana nya ako pero hinawakan ko ang kanang braso nya.

“Gusto mo ba sya?” tanong ko,kumabog ng malakas ang dibdib ko,kinakabahan ako sa maaari nyang isagot.

“Why do you want to know?” aniya at muling humarap sa akin.

“Dahil ako,gusto kita,hindi lang gusto,mahal na mahal pa,mula nung high school pa tayo!” ang napalakas kong sabi. Natigil ako sa nasabi ko,nagulat sya. Shit! Nasabi ko na,kailangan kong panindigan,wala ng atrasan,ang tagal kong kinimkim ito.

“M-may Britanny ka,huwag kang maging unfair sa kanya” ang sabi nya. Nalaglag ang mga balikat ko dahil doon,ibig sabihin nito ay wala syang nararamdaman para sa akin,ako lang ang nag iisip na nagseselos sya kanina.

“Hindi kami,basta magulo” sagot ko,nagsalubong ang mga kilay nya. “Sabihin mo nga sa akin,hindi totoong nakalimutan mo kami diba? Kasi kami hindi ka namin nakalimutan,lalo na ako,lalo na ito” at tinuro ko ang puso ko. Umamin na ako,bakit hindi ko pa lubusin? Tama na ang anim na taon na pagtitiis,ang mahalaga,nalaman nyang mahal ko sya.

“Hindi na mahala–” hindi ko na pinatapos itong magsalita,agad ko na syang siniil ng halik. God! Ang tagal kong pinangarap na mahalikan sya! At ganito pala ang pakiramdam. Nakakatunaw,napakalambot ng labi nya.

Nung una ay hindi sya tumugon,pero nung sinipsip ko na ang lower lip nya napaungol sya at iniyakap ang mga kamay sa batok ko,hinawakan ko sya sa bewang at idiniin ang katawan ko,I want him to feel me,I want him to need me. Isinandal ko sya sa isang pintuan,tumutugon na sya sa halik ko,kinagat ko ang lower lip nya dahilan para mapabuka ang bibig nya,kinuha ko iyong pagkakataon para ipasok ang aking dila,napaungol ako ng tumugon sya sa pamamagitan ng paglaro nya ng dila nya sa dila ko. Para na akong mababaliw,tinutupok na ang huling hibla ng katinuan ko,at bago ko pa marealize ay binuksan ko ang pinto sa likod nya at pumasok kami.

Madilim ang kwarto pero wala kaming pakialam,inilabas namin ang pananabik sa isa’t isa,natutuwa akong malaman na hindi na din nya naitago pa ang kanyang nararamdaman. Naaninag ko ang kama kaya dinala ko sya doon na hindi napapatid ang aming halikan,dahan dahan ko syang hiniga,humahaplos na ang kanyang mga palad sa aking katawan. Ganito pala ang pakiramdam pag mahal mo ang kasama mo para gawin ito,kakaiba,hindi maipaliwanag.

Hinalikan ko ang earlobe nya,pababa sa leeg nya,napaungol sya,dahan dahan kong tinanggal ang pagkakabutones ng damit nyang parang blouse na hindi ko mawari,pinagapang ko ang aking labi at dila pababa sa kanyang nipple,dinilaan at sinipsip ko ito ng salitan,napapahalinghing na sya,ngayon natanggal ko na ang pang ibaba at underwear nya,muli hinalikan ko sya sa labi,mas maalab,mas mainit habang hinuhubad ko ang slacks ko kasabay ng aking underwear,Im really having a ‘hard’ time,tayong tayo na akin. Saglit akong napatigil sa paghalik ng hubadin ko na ang aking polo.

Muli kong pinag interesan ang kanyang nipples,hindi sya pumalag ng ipatong ko ang mga paa nya sa balikat ko,nahirapan akong ipasok pero nagawa ko din makalipas ang ilang subok,napasinghap ako ng mapasok ko sya ng tuluyan.

“Ugh! Shit! Ang sakit” daing nya,natakot ako,ayoko syang nasasaktan kaya hinalikan ko muli sya sa labi ng buong pagmamahal at dahan dahan akong gumalaw.

• tadaaaaa! Musta? Holiday tom kaya nakapag update ako sa COL at dito,what can you say? Ahihi :’>

Mumu 22 pt.2!

ANG CHAPTER NA ITO AY RATED SA SPG,MAY EKSENANG NAGLALAMAN NG SEKSWAL NA PANGYAYARI,KAYA PATNUBAY NG MAGULANG AY KAILANGAN.

KAIICEN’s Point of view

“Shit! Ugh! Ang sakit!” hindi ko maiwasang daing ng pasukin ako ni Gero. Sobrang sakit,parang napunit ang laman sa loob,this is my first time at hindi sumagi sa isip ko na mararanasan ko ito. At kay Gero pa, Gawd! He’s really huge! Kung nakita ko lang sana ito kanina,I would tell him na “Dont you dare put it inside me” pero huli na ang lahat. I was now feeling pleasure,while he’s moving inside and out of me gently, he’s lips are busy nibling my right nipple and his right hand is busy playing with my left nipple.

Wala akong pinagsisihan sa nangyayari ngayon,i love it,mahal ko si Gero,natunaw at nagiba na nya ng tuluyan ang depensang matagal kong itinayo sa pagitan namin. He’s just too good to be true,kahit noon pa man. At ngayon nalaman ko na mahal din nya ako ay sobrang kaligayahan ang nararamdaman ko,parang may mga fireworks na sumabog mula sa dibdib ko,at ngayon nga,iisa na kami,nagpaubaya na ako. Sapat na siguro ang anim na taon na natiis ko sya,nakakapagod din pala talaga mag matigas,lalo na kung may isang taong pilit kang pinapalambot ng hindi sinasadya.

“Oh Gawd! What was that?! Shit!” bulalas ko ng may matamaan na kung ano si Gero sa loob ko dahil sa mabilis nyang pag indayog,para akong mababaliw sa sarap ng matamaan nya yon.

“Huh? Im sorry,does it hurt talaga? Ititigil ko na” nag aalalang sabi ni Gero,tumigil at akmang huhugutin ang pagkalalaki pero pinigil ko sya,at ako pa nagdiin ng balakang ko sa kanya,napaungol sya.

“No,dont stop! Please go on,hit that spot again” sabi ko at hinila ang ulo nya palapit sa akin at ako mismo ang humalik sa kanya,then he begun thrusting again. And to my overflowing pleasure,he keeps on hitting that spot,para na akong mababaliw,ramdam ko ng malapit na ako sa sukdulan.

And one final thrust,he released his seeds inside me,damang dama ko ang init nito,sabay kaming nakarating sa alapaap.

“I love you Gero Montenegro” sabi ko ng bumagsak sya sa ibabaw ko kahit nasa loob ko pa sya. Nag angat sya ng tingin,I can see happiness,amusement,love in his eyes,salamat sa mga ilaw sa labas.

“T-talaga? Mahal mo din ako?” aniya,nakangiti akong tumango at sumilay sa akin ang napaka ganda nyang ngiti. Shit! Son of a sunflower! Bakit natiis ko sya sa loob ng anim na taon? This guy is one of a hell man to love.

“Edi tayo na?” nakangiti nyang sabi. Hindi muna ako sumagot,bigla kong naisip si Britanny.

“Pero pano si Brit? Diba girlfriend mo sya?”

“No,nung maging kami dati ay hindi din nagtagal kasi kinailangan nyang pumunta ng Paris to pursue her modeling,wala kaming break up,pero para sa akin tapos na ang lahat,she’s a good girl,pero hindi ko sya minahal,kaya ngayon,I’ll fix things na,ayokong maging unfair sa inyong dalawa,I’ll tell her the truth,and you should do the same thing,stay away from Kennard,he’s dangerous” mahaba nyang sabi,ewan natanggap ko agad ang paliwanag nya,ganun siguro talaga pag mahal mo ang tao,lahat sa kanya ay tatanggapin mo,even his flaws,you have to love it.

“I understand,maghihintay ako hanggang maayos mo ang sa inyo ni Brit,but Kennard? Napaka kulit nun,pareho kayo ng sinasabi ni Kheem about him” sagot ko naman. Dun pa ako naguguluhan,why they can feel danger towards Kennard? Samantalang ako iba? Mahina ba ang sixth sense ko?

“Basta,kung hindi mo naman sya maiwasan,bawasan mo ang pag uusap nyo, I dont want anything happen to my love,and that is you” aniya. Sumabog na naman ang kilig ko sa buong katawan dahil sa sinabi nya,pakiramdam ko,bumalik ako sa pagiging teenager.

“Yes sir! Tara na at magbihis! Baka hinahanap na nila tayo,and Im sure,magtataka mga yon” ani ko at bumangon na,pinulot ko na mga damit ko at pumasok sa banyo para maghugas,at shet lang! Ang hapdi nung sinasabon ko na,matapor ko maghugas at magbihis sa banyo ay sya naman ang sumunod na pumasok.

---

“San kayo galing?” ang agad na bungad ni Kennard ng dumating kami ni Gero sa pwesto namin kanina,tiningnan ko si Gero,ngiting tagumpay ang gago,then ang tropa tiningnan ko,mga nakangisi,they absolutely know what’s happening! Hindi na talaga sila nagbago,mga praning pa din.

“Sa loob” simple kong sagot at umupo sa tabi ni Kennard,agad itong umakbay,saglit na sumulyap si Gero samin,nakaramdam agad ako ng takot,bakit ganun? Natakot agad ako sa impaktong yon.

“What took you so long? Im drunk na! Grabe tong mga baliw na to! Hindi pa naman ako umiinom ng hard talaga!” ani Brit at nabaling sakin ang tingin. “Tell me Kaii,ganyan ba talaga mga yan nung bata pa kayo? Kase nung college puro beers ang iniinom namin,tapos nakisali pa yang kapatid mong koala bear!” nakangiti nitong dagdag saka tumawa.

“Dyan lang,nag heart to heart talk kami ni Kaiicen” sagot ni Gero.

“Hahaha! Huwag mo akong idamay dyan chimpanzee girl” natatawang sabi ni Kheem. What’s happening? Close na sila? Agad agad?

“Tse! I promise,when I get back to Paris papadalhan ko kayo ng isang katerbang hard drinks para makaganti!” ani Brit at nagtawanan sila,maliban sakin at kay Kennard.

Totoo nga sinabi ni Gero,mabaet si Brit,at napatunayan ko yon ngayon,napaka genuine ng ngiti nya sa akin kanina,kahit ang pagtawag sa palayaw ko ay napaka natural ng pagkakasabi nya,I just hope na pag sinabi na ni Gero sa kanya ang totoo ay matanggap nya at huwag syang magalit.

Kinuha ko ang pagkakataon na iyon para sumagot sa tanong nya kanina.

“Uhm hindi masyado,ngayon lang sila naging hayok ng ganyan sa alak” nakangiti kong sabi.

“Thank God! Finally!” nakangiting bulalas ni Kheem kaya nilingon ko sya,anong pinagsasabi ng kapatid kong to?

“Mukhang nagbalik na ang espiritu mo Diyosa ah?” sabi ni Mikoy kaya sya naman tiningnan ko. Nakangiti sya kaya napangiti din ako,I remember those days kung pano ako kulitin ni Mikoy.

“Dyos ko! Bakla payakap! Pota ka kasi eh!” biglang bulalas ni Kikay.

“Welcome back and welcome home Kaii” dagdag ni Kokoy.

“Wala bang hug dyan?” sabi naman ni Butchoy. Namuo na ang luha ko sa mga mata,gusto ko ng magpakatotoo talaga ngayon,dahil ang totoo,miss na miss ko na sila. Nagsisisi ako at dinamay ko sila sa kabaliwan ko.

Tumingin ako kay Kheem,ngumiti sya at tumango,kay Brit,naka ngiti din sya at mukhang masaya sa nasasaksihan,kay Kennard na no reaction,at kay Gero,ngumit at kumindat. Tumayo ako,lumapit palapit kay Kikay,pinunasan ko ang mga luha ko na hindi ko na napigilan sa pagtulo.

“I miss you guys so much and Im sorry for being stupid” sabi ko at naramdaman ko na lang na niyakap ako ng apat. Ang sarap sa pakiramdam,na pagkatapos ng anim na taon ay nakalaya na ako sa kulungan na ako mismo ang gumawa.

“So that means,ituloy ang party! Shot na! Im happy for you guys! Sana noon ko pa kayo nakilala! Toast!” ang sabi ni Brit,kaya nagtanong ako kung ganyan talaga sya pag nakainom.

“Hahaha dont mind asking that” ani Gero.

“Mababaliw ka dyan,tingnan mo,ang ganda,sexy,elegant,pero pag kami kasama parang bata” sagot ni Kokoy,nag pout si Brit,she’s really cute and beautiful.

“Panget mo,tagay na” pagpuna ni Kheem dito,at ayun,nag asaran na sila,nagkatinginan na lang kami ni Gero.

Pabalik na ako sa upuan ko ng mapansin kong wala na si Kennard. San nagpunta ang isang iyon? Sobrang lasing na ba nya at hindi na kinaya kaya hindi na nagpaalam at umuwi?

“Dito ka sa tabi ko” ani Gero,tumalima naman ako,nagulat ako at tumayo si Brit,tumabi kay Kheem at pinagkukurot ito sa tagiliran,para silang magkasintahan. I guess,mapapadali na ang pag amin namin sa tropa.

Natigil sa pagkukulitan sina Brit at Kheem dahil napatingin si Kheem at Brit sa kaninang inupuan ko,nanlaki mga mata nila.

“B-bakit?” ang kinakabahan kong tanong.

“Kelan ka pa nagka period? May matres ka na?” ani Kheem.

Shit! Lupa kainin mo na ako! Kaya pala pakiramdam ko parang may likido,akala ko pawis,shit talaga! Nakakahiya! Dinudugo pa din pala ako.

Namula ako sa kahihiyan,si Gero humagikgik pa! Nahalata tuloy kami. Sarap bigwasan ng kulugong to eh! Wasak na wasak ako! Literal!

“Parang alam ko na! Hahaha! Naiisip nyo ba naiisip ko?” banat ni Butchoy at nagtawanan sila,sa sobrang kahihiyan ko ay sinubsob ko ang mukha ko sa dibdib ni Gero.

“Walangya ka! Kasalanan mo to! Pag ako hindi nakalakad bukas papatayin kita!” sabi ko ng mahina,tumawa pa ang animal!

“Sorry na,dapat pala kalahati lang ang pinasok ko ganon?” sagot nya.

Ugh! Kill me now!

• Time check, 1:35AM, musta? Katatapos ko lang tong gawin kaya ipopost ko na. Pakisuportahan din po yung new story ko na “PANGARAP KO’Y IKAW” Thank you po! :) and goodnight!

Mumu 23!

GERO’s Point of view

After a week,matapos ang party na yon ay madaming nagbago,in just a small span of time,naibalik namin ang dating Kaiicen. Though hindi pa din kami ni Kaiicen,hindi ko kasi mahagilap si Britanny kung nasaan ito. Panay send lang ito ng text messages sa amin na nasa ganito ganyan sya,kaya naman naisipan kong hintayin na lang ang kusa nyang pagpapakita ulit to settle things up.

Sa kabilang banda,nakakatanggap ako ng mga text mula kay Kaiicen na lagi syang niyayaya ni Kennard umalis,yung iba pinagbibigyan nya,yung iba ay hindi. Boy,that man never really gives up,pero kampante naman ako na hindi mapupunta sa kanya ang Kaiicen ko,pagkatapos namin magka aminan at magsex eh mapupunta lang yon sa wala? I dont think na masasayang lang ang effort ko.

Katatapos ko lang iapprove yung transaction papers para sa pakikipag partner sa ibang kumpanya ng bumukas ang pinto ng private office ko at pumasok si Brit na ang lapad ng ngiti,isinara nya ang pinto at naupo sa harap ko.

“Finally! Nagpakita ka na din? Where have you been?” agad kong tanong.

“Enjoying my dates” nakangiti nitong sagot,I have a hint kung sino ang kadate nya pero kailangan ko makasigurado.

“With whom? Pwede bang malaman?”

“Ofcourse sino pa ba? Edi si Kheem” nakangiti nyang sabi.

“I knew it,so does that mean na official na tayong break? Coz you see,I love someone else,naghanap lang ako ng tyempo sanang sabihin sayo kasi hindi kita kayang saktan” seryoso kong sabi. Muli syang ngumiti,this time mas maganda ang pagkakangiti nya.

“Does this someone might be Kaiicen? You dont have to deny it,I can see it in your eyes everytime you look at him,at ganun din sya. And yes,formal na ang break up natin,sorry kung nag assume pa din ako after all these years,I love you Gero,but I think I love Kheem much more” aniya. Dahan dahan akong napangiti dahil sa sinabi nya. She is really a good person.

“Thank you for making this easy for me Brit,pinasaya mo ako!”

“I know,pero mas masaya ako,just imagine,in a very small span of time,nahulog ako sa unggoy na yon” natatawa nyang sabi.

“Makulit yon,kung kelan tumanda saka kumulit,pareho sila ng kapatid nyang si Kaiicen,sabihin mo lang kung sinaktan ka nya o niloko,pagtutulangan namin sya nina Mikoy” sabi ko naman. Nakahinga ako ng maluwag,pwede na maging kami ni Kaiicen ng tuluyan.

“Hindi na kailangan,gusto din naman nya ako kaya gumawa kami ng kontrata,subukan nyang magloko,babalik ako sa Paris!” aniya at tumawa kaya natawa din ako. “By the way,bilis bilisan mo ang pagporma kay Kaii,that Kennard boy is so creepy,nung party nakakatakot ang tingin nya sayo,and nararamdaman kong tuso sya” pagkuway dagdag nya matapos kaming tumawa.

“Yeah,yun nga iniisip ko,kaya I was planning na ilayo muna si Kaiicen,yung tayu-tayo lang,magbabakasyon kahit two weeks” sabi ko naman. That way,kung ano man ang gagawin ni Kennard ay mapaghahandaan ko,at the same time,mahuhuli na sya kasi magiging akin na ng tuluyan si Kaiicen.

“Thats a good idea,sabihin ko agad yan kina Kikay,eh nga pala,kaya mong magbakasyon? Knowing na may pinagdadaanan ang pinsan mo at kasintahan nya? Pati yung magkasintahan sa tropa nila? Nakwento sakin ni Nichi eh,and I felt bad” malungkot na sabi ni Britanny. Napabuntong hininga ako.

“Matatag si kuya Kebin at mahal na mahal nya si kuya Myk,alam kong kaya nila malampasan iyon,ganun din si Kuya Keiji,alam kong hindi nya papabayaan si Baikku. Theyve been in a lot of problems in the past,nalampasan nila,and ngayon,naniniwala akong malalampasan ulit nila yon.” sagot ko naman. Sana nga maging ayos na sila,pag nakikita ko si Kuya Kebin sa bahay hindi ko maiwasang mahabag ng husto.

---

Saturday morning ng katukin ako,tiningnan ko oras, 9AM.

“Lagi na lang may nambubulabog sa akin pag umaga ng sabado” inis kong sabi. Napuyat kasi ako kagabe,telebabad kami ni Kaiicen,ibinalita ko sa kanya ang mga napag usapan namin ni Brit,hindi pa kasi kami makapag meet ulit since hectic talaga din ang schedule nilang magpipinsan,may kanya kanya silang duty bilang Onpauco. At 4am na kami natulog dahil hinarot ko pa sya na mag skype kami. Umandar pagiging naughty ko eh,hindi ako ganito dati,nito lang nakaraan nung may mangyari sa amin.

Pagbukas ko ng pinto ay si kuya Zander ang bumungad sa akin,bihis na bihis,baka gagala sila ng girlfriend nya,napansin ko din yung hawak nyang parang invitation card,iniabot nya ito sakin.

“Galing sa dati mong school nung high school,o sige,may lakad pa ako,paki bantayan si Chichi,baka pumunta na naman dito manliligaw nun,wala pa naman sina Mama at Papa” ani kuya Zander at tumalikod na. Napangiti ako sa inasta nya,dalaga na bunso namin,pwede na mag girlfriend pero kung bantayan ni Kuya Zander eh kala mo 13 years old lang si Nichi.

Sinara ko na ang pinto at naupo sa kama. Tiningnan ko yung papel. Invitation nga, Alumni Home Coming ng batch namin nung fourth year. Napangiti ako,tamang tama to,makikita namin yung mga schoolmates namin dati pati yung school,at ang pinaka the best dun ay dadalhin ko si Kaiicen sa library kung san kami nagkakilala. Paplanuhin ko na ang lahat. Tiningnan ko ang petsa. Sa isang lunes pa,makaka pag handa pa ako.

Itinago ko ang invitation sa study table ko at tinungo na ang banyo para sa morning rituals ko,ng matapos ay bumaba na ako at dumiretso sa dining hall para magbreakfast,ako lang mag isa,tsk nasang lupalop ba ng pilipinas ang pamilya ko? Kumain na lang ako para maka alis na din agad,wala naman ako talaga pupuntahan,basta bahala na mamaya.

Naisip kong mag commute na lang,dyahe pag nagdala ako ng kotse. Makapaglibot libot na lang muna sa Mall ay titingin ng damit na pwedeng maisuot sa Alumni. Ng makarating sa mall ay inuna ko munang puntahan ang arcade at naglaro,pampalipas ng oras,at saka libangan na namin to dati pa. Pagkatapos magpakasaya sa arcade ay pinuntahan ko yung botique ng mga damit,dapat maging presentable ako sa Alumni at para mas lalo magwapuhan sa akin si Kaiicen haha!.

Maraming magagandang suit,pero ayoko mag suit,tama na siguro kung polo shirt at pantalon lang,tama itong polo shirt at pantalon na lang.

“Thank you sir,come again” nagpapa cute na sabi nung cashier matapos mailagay sa paper bag ang binili ko,napangiti na lang ako.

Pagkalabas ko sa botique ay napagpasyahan ko munang kumain,tutal malapit na din ang lunch time. Naisip kong sa Chowking na lang kumain,na nasa may bandang dulo pa,habang naglalakad ako ay nag vibrate ang phone ko kaya kinuha ko ito sa bulsa,si Kheem ang tumatawag.

“Oh tol?” agad kong sagot at nagpatuloy sa paglalakad habang patingin tingin sa nadadaanan ko.

“Kasama mo ba si Kaii? Nagpaalam na aalis kasama ka,sinisiguro ko lang” sagot naman nito na ipinagtaka ko.

“Huh? Anong sinasabi mo? Hindi ko sya ka—” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko,dahil paglingon ko sa Greewhich bago mag Chowking ay nakita kong sinusubuan ni Kennard ng isang slice ng pizza si Kaiicen,pagkakagat nito ay nagtawanan pa sila. Napatigil talaga ako at parang napako sa kinakatayuan ko.

“Anong sabi mo? Putol eh,ano ulit yon?” ang dinig kong sabi ni Kheem. Pero napako na ang mga mata ko kina Kaiicen at Kennard,I try to reason with myself,lumabas lang sila as friends,yun lang yon. Pero ang hindi ko inaasahan eh ang paghalik ni Kennard sa labi ni Kaiicen.

Fuck! He’s mine! you idiot! That lips belongs to mine!

Para akong nanginig sa galit,pero mas masakit ang nakita ko na tumawa pa si Kaiicen,parang sinibat ang puso ko ng ilang libong beses.

“Gero?!”

Binalik ko ang atensyon ko sa kausap ko sa phone. “Yeah,Im still here” ani ko.

“Ano? Kasama mo ba sya?”

“Nope,he’s with someone else” sagot ko at huminga ng malalim,kailangan kong kumalma.

“Huh? With whom?”

“With Kennard,and they kissed” sagot ko na wala na sa sarili.

“The fuck?! Say what?!”

• Musta? Pasensya at natagalan,natawa ako sa mga reaksyon nyo sa last chapter. Totoong malaki at mahaba kaya nakakapunit! Kaya hindi natigil ang pagdugo ng ano ni Kaiicen! Haha! :D

Mumu 24!

KAIICEN’s Point of view

Nagulat ako sa biglaang paghalik ni Kennard. Nainis ako,pero hindi ako nagpahalata,kunwari ay tumawa ako sabay hampas sa kanya.

Hindi ka na makaka ulit,yan na ang huli. Dyos ko,kung nandito lang si Gero baka nagsapakan na ang dalawang to. Napalingon ako sa labas at may nakita akong pamilyar na bulto ng katawan na naglalakad palayo,pati ang lakad nya pamilyar. Parang si Gero.

Agad nanlaki ang mga mata ko ng marealize kong posibleng si Gero yon! Baka tinawagan sya ni Kheem! Shet,nagsinungaling pa naman ako sa kanya,at kung si Gero nga yon,baka nakita nya ang paghalik sa akin ni Kennard! Patay ako! Im doomed.

“Pwede na ba tayong umuwi Kennard? Baka hinahanap na ako ni Kheem,may maaga pa kaming appointment bukas sa mga share holders at stock holders” ani ko. Inaatake na ako ng sobrang kaba. Ayaw ko ng magkahiwalay kami ni Gero.

“Maaga pa naman,at saka hindi ka na bata para bigyan ng curfew” sagot ni Kennard kaya nainis ako. Bakit ba sya nagkaganyan? Hindi naman sya dating ganyan sa america.

“Uhm kase,ang paalam ko si Gero ang makakasama ko kaya pinayagan nya ako” straight kong sabi. Biglang nawala ang pagkakangiti nya at parang nairita.

“Ganyan ka ayaw sa akin ng kapatid mo? Sabagay,halata naman.. Sige tara na,ihahatid na kita” aniya. Medyo nakaramdam ako ng takot,kaya wala kaming imikan sa buong byahe. Ng magpark sya sa tapat ng mansyon,nagpasalamat na ako. Pababa na ako ng pigilan nya at hawakan ang braso ko kaya nilingon ko sya ng may pagtataka.

“Hindi kita isusuko Kaiicen,ngayon lang ako nagmahal ng ganito,at sisiguraduhin kong sakin ang bagsak mo,at kung hindi man,sisiguraduhin kong hindi ka nila mapapakinabangan. Ipapamukha ko yan sa kapatid mo at mga kaibigan mo. Always put that in mind” aniya na halatang galit. Napalunok ako sa takot at lumabas na lang agad at dumeretso sa gate at nag doorbell,hindi ko na sya muling nilingon.

Pagpasok pa lang ay bumungad na sa akin sa living room si Kheem kasama si Britanny,nginitian ko ang huli bago tumingin sa kapatid ko na nagbabaga ang mga mata. Natakot na naman ako. Ano to? Whats with the eyes?

“May sulat ka” ani Kheem ng makalapit ako sabay abot ng isang papel na parang invitation. “Its only 7 in the evening Kaii,after mo magpalit ng damit ay kumain ka na at mag usap tayo” dagdag pa nya.

“B-busog pa ako. S-sige,just wait me here” sagot ko sabay talikod at umakyat agad papunta sa kwarto ko.

Tiningnan ko yung papel ng makaupo ako sa kama,its an invitation, Alumni Home coming nung batch namin nung fourth year high school. Hindi ako natuwa,wala naman akong magandang alaala sa school na yon maliban ng makilala ko si Gero at ang tropa. But still,hindi naman pwedeng hindi ako pumunta,after all these years siguro naman hindi na ako ibubully ng mga nang aapi sa akin noon. Inilipag ko ang invitation sa study table at tiningnan ang phone ko,walang text o kahit tawag man lang galing kay Gero,kailangan namin mag usap ni Kheem. Kaya tumayo na ako at pumasok sa walk in closet para magpalit ng damit,ng matapos ay bumaba na ako.

“Si Brit?” tanong ko ng mabungaran ko na nakatayo sa main door si Arlo at Kheem na nag uusap.

“Umuwi na,pinahatid ko na kay Aljiperr tutal madadaanan niya ang lugar nina Brit” sagot ni Kheem kaya nagtaka ako. Bakit si Aljiperr? Diba dapat sya?

“Acquaintance party ng University nina Aljiperr,alam mo naman,he’s the student council president” si Arlo ang sumagot at tumango lang ako. “O sya Kheem,Kaii,punta na ako sa kwarto ko” dagdag pang paalam nito at umalis na.

“Tara sa garden,dun tayo mag usap” ani Kheem at walang imik na sumunod lamang ako sa kanya.

“Totoo bang si Kennard ang kasama mo kanina at hindi si Gero?” ani Kheem at naupo sa silya sa garden,nanatili lang akong nakatayo. Ito ang ayoko,ang masukol ako,sa katotohanang nagkamali ako. “Sa tutuusin hindi dapat ako nakikialam sayo,pero ang hindi ko nagustuhan ay ang pagsisinungaling mo sa akin,kapatid mo ako at hindi ibang tao. Hindi na kita papakialaman sa nangyayari sa inyo ni Kennard,huwag ka lang mag sinungaling sa akin”

Sa mga sinabi ngayon ni Kheem para akong nabulunan. Ganun ba agad kabigat na kasalanan ang nagawa ko? Hindi ko naman intensyon yon,gusto ko lang pagbigyan ang pagyaya sa akin ni Kennard na lumabas,at dahil alam kong ayaw nya dito ay ginamit ko ang pangalan ni Gero. Napahinga ako ng malalim,tiningnan nya ako at muling nagsalita.

“Tinawagan ko kasi si Gero to confirmed kung sya nga kasama mo,sakto nakita nya kayo,sa aktong halikan” automatic na nanlalaki agad ang mga mata ko. It means,si Gero nga ang nakita ko. Shit.

“Hindi kami naghalikan! Sya ang humalik sakin! Nagulat nga ako eh” agad kong sabi.

“It doesnt matter anyway,basta,pag pipili ka sa kanilang dalawa eh siguraduhin mong hindi ka magkakamali” anito at tumayo na para pumasok sa mansyon.

“Ano ba naman to? Hindi pa kami ni Gero may problema na agad. Haay!” mahina kong sabi at pumasok na din sa loob.

Pagpasok sa kwarto ay agad akong nahiga. Ang dami ko iniisip,kung paano ko kakausapin si Gero,at yung mga sinabi ni Kennard kanina. Im 100 percent sure sa damdamin ko para kay Gero,pero si Kennard? Pano ko sasabihin sa kanya? Sana yung sitwasyon ko eh tulad kay Gero,hindi na sya nahirapan kay Brit dahil dumating si Kheem sa buhay nito.

Sumasakit lang ulo ko,kailangan ko munang makatulog para mas maganda ang takbo ng pag iisip ko.

---

Kinabukasan ay nagpasya akong pumunta kina Gero. Nakaramdam ako ng excitement,after six years ay ngayon lang ulit ako makakapunta doon. Kamusta na kaya sila dun? Madami akong alaala sa mansyon na yon,naging panandaliang tahanan namin ito ni Naynay.

Nang inihinto ko ang sasakyan sa tapat ng bahay ay nagtayuan ang balahibo ko. Sari-saring alaala ng nakaraan ang nagpapakita sa balintanaw ko,pati si Naynay,parang gusto ko tuloy maiyak. Ganito pala yung pakiramdam ng haharapin mo ang iyong nakaraan na ayaw mo ng balikan. Pero hindi dapat muna yon ang isipin ko,nandito ako para maka usap si Gero,para makahingi ako ng tawad.

Lumabas na ako ng kotse at nag doorbell,maya maya pa ay bumukas ang maliit na gate at dumungaw ang isa sa mga katulong nila na medyo namumukhaan ko pa,nagtagal pala sya dito?

“Sino po sila?” anito.

“Ako nga pala si Kaiicen,ahm nandyan ba si Gero?” nakangiti kong sabi.

“Oh em geez! Sabi ko na nga ba! Tuloy ka Kaiicen! Nasa may likod bahay si sir Gero.” anito at niluwagan ang pagkakabukas ng maliit na gate,sinamahan nya ako sa likod bahay pero wala akong nakitang Gero.

“Sige,maiwan na kita,madami pa akong gagawin” anito,tinunguan ko lang sya at saka ko inilibot ang aking paningin sa paligid hanggang makita ko ang dati naming tinitirahan dito.

Bumilis bigla tibok ng puso ko. Hindi ko maipaliwanag yung nararamdaman ko. Parang may sariling pag iisip ang aking mga paa at tinumbok ko ang bahay, pinihit ko ang seradura,hindi ito naka lock kaya tuluyan ko ng binuksan. At tumambad sa akin ang hubad baro na si Gero habang nagda-dumbell. Napalunok ako ng laway ng makita ko ang pawisan nyang katawan,ang kanyang biceps,ang kanyang abs,ang pawis mula sa buhok nya na tumutulo sa kanyang mukha.

“K-kaii?” gulat na sabi ni Gero ng mapadako sa akin ang kanyang tingin. Agad akong nag iwas ng tingin at napako ang tingin ko sa dating kwarto ni Naynay. Nanikip na naman ang dibdib ko at hindi ko na mapigilan ang mapaluha. Ang tagal ko ding iniwasang alalahanin ang pinaka mabigat na pangyayari sa buhay ko. Nagtatakang napatayo si Gero at lumapit sakin,walang sabi-sabing niyakap ako.

“B-bakit ka umiiyak? Anong ginagawa mo dito?” ani Gero habang yakap ako at hinahagod ang likod ko. Para akong nalalasing sa amoy nya,pati ba naman pawis nya ay mabango?

“W-wala,may naalala lang ako” sagot ko at kumalas sa pagkakayakap nya,hinawakan nya ako sa aking magkabilang balikat at tinitigan.

“Naaalala at namimiss mo si Naynay no? Huwag kang mag alala,kung nasan man sya ngayon,masaya na sya,na ang pinakamamahal nyang si Kaii ay maayos na ang pamumuhay,yun lang naman ang pangarap ni Naynay” aniya at muling tumulo ang mga luha ko. Tama sya.

Naynay,maraming salamat po sa lahat lahat,mahal na mahal kita. Pipi kong usal.

Pinunasan ni Gero ang aking mga luha at muling nagtanong.

“Ano nga palang ginagawa mo dito?”

“Ahm.. Ano.. Gusto ko sanang mag sorry kung anong nakita mo kahapon sa Greenwhich,hindi ko gusto yon” nakatungo kong sabi.

“Ah.. Yun ba? Hmmm actually,nagalit talaga ako at nasaktan sa nakita ko,pero pwede naman kitang mapatawad sa isang kundisyon” seryoso nyang sabi na nag pa kunot sa aking noo.

“K-kondisyon? Ano naman iyon?”

“Mapapatawad kita,sa isang kundisyon.. Kung dito ka matutulog” at pilyo syang ngumiti. Agad na uminit ang mukha ko,alam ko ang ibig nyang sabihin.

“Pervert!” sabi ko sabay kurot sa tagiliran nya.

“Aray! Dagdag yan sa dapat mong bayaran!” natatawa nyang sabi at umakbay pa.

“Hindi! Ayoko! Isang linggo akong nagtiis sa sakit!” ani ko naman. Grabe kaya yon. Punit na punit talaga pagkababae ko no? Haha! Nakakatakot maulit.

“Ganun? Edi hindi na kita papatawarin” aniya na nakalabi saka naglakad palabas papasok naman sa mansyon. Nanlaki ang mga mata ko sa ginawa nya. Grabe tong lalaking to?! Hindi ba sya marunong maawa?

Agad ko syang hinabol,sa kusina kami napunta,nandun ang tagaluto nila,nagluluto na ng pananghalian,agad nila kaming tiningnan ng hinablot ko si Gero.

“Sige na! Payag na ako! Huwag ka ng umarte! Basta ikaw ang magpaliwanag kay Kheem ah?” ani ko. Agad naman sumilay ang mapanuksong ngiti ng kumag.

“Ganun? Tara na! Para pagkatapos natin ay lunch na! Nandito buong pamilya eh” nakangising sabi ng unggoy at hinila ako. Napayuko na lang ako sa sobrang hiya.

• Musta? Sa mga nag aabang ng Update,pasensya na at ngayon lang,pasensya na din at maikli,hindi kaya ng utak ko eh,biglaang namatay ang tito ko kagabe at ako ang kumukontak sa mga kamag anak naming nasa manila,ako nagbibigay ng info sa kanila kaya pasensya na po.

Gayun pa man,enjoy reading po at huwag kalimutang mag iwan ng comment,dahil ako ang uri ng writer (kuno) na sa mga comments humuhugot ng inspirasyon. Again,maraming maraming salamat po :)

Mumu 25!

KAiiCEN’s Point of view ~

Dumating ang araw ng reunion,ang araw ng Alumni Home coming,ewan ko,hindi talaga ako makaramdam ng excitement,sina Gero at ang tropa siguro excited,but not me. Sobrang nakaka bored dito sa mansyon,ang mga pinsan ko may kanya kanyang rendezvous,pati ang kapatid kong si Kheem wala! Ang impakto,may date daw sila ni Britanny sa tagaytay. Pero somehow,masaya ako na may lovelife na sya,mula ng matagpuan nya ata ako,wala akong maalala na may nakarelasyon sya,nakokontento na lang siguro ang kapatid ko sa pagkakamay,o di kayay nagpupunta sya sa mga Pub.

Tumayo na ako para bumaba,maaga pa naman,manonood muna ako ng movie,basta parang ayaw ko talagang pumunta,parang hindi ko talaga trip.

Nasa puno pa lang ako ng hagdan ng mag ring ang phone ko,tiningnan ko kung sino ang tumatawag,it was Kennard,kaya agad ko din namang sinagot.

“Hello Ken?” ani ko,mag isang linggo na din yung huli naming pagsasama,yung sa mall.

“Hi there Kaii! Are you free today?” magiliw nitong sabi. Napangiti ako. Ganun kasi si Kennard noon,kaya nga nagustuhan ko syang kaibigan,sya lang ang hinayaan kong makapasok na ibang tao sa buhay ko nung nasa states pa kami,pero ngayon parang nagbago na sya.

“No,may pupuntahan akong reunion eh” sagot ko,tuluyan na akong nakababa at pasalampak na naupo sa couch.

“Ganun ba…” ang malungkot nyang sabi at saka tumahimik,may iba akong naramdaman na hindi ko maipaliwanag kung ano.

“Pero,actually,I was thinking na huwag umattend,nagdadalawang isip din kasi talaga ako eh,bakit ano bang balak mo?”

“Talaga? Gusto kasi kitang yayain sa resthouse namin,family reunion,gusto kang makilala ng pamilya ko” masaya nitong sabi. “For old times sake lang sana,you know,tinanggap ko ng-”

“Please,ayaw ko ng mapag usapan yun,maybe some other time,and Im greatful na bumalik ka na sa dati,ang Kennard na gusto ko”

“Yeah,I just realize na masyado na akong nilalamon ng pagmamahal ko sayo,but anyways,sasama ka ba? 3 days yon,I’ll fetch you up at 3”

“Sige sasama ako,hindi naman siguro ako kawalan sa Alumni,at sobrang bored na ako dito.”

“Pero pano si Gero? Si Kheem at ang tropa mo? Galit sila sa akin” ang nag aalangan nitong sabi,may kakaiba talaga eh,kaya gusto kong sumama at malaman ito.

“Dont mind them,ako na bahala sa kanila,gusto ko din makilala ang pamilya mo eh,I miss the old times Ken.”

“Ako din sobra! Sa tagal nating magkaibigan,hindi mo pa na meet pamilya ko,how ironic. So pano? 3pm sharp? Dapat handa ka na” ang muling bumalik sa pagkamasaya ang tono ng boses nito. Haay,how I wish,iba na lang ang minahal nya at hindi ako.

“Sure! Bawal ang late ah?”

“Great! I’ll be there bago pa mag 3! See you later,bye!”

Nakangiting napailing na lang ako. Excited na ako para sa reunion nila,I dont know,but there’s something inside me na nagsasabing I should be there.

Eksaktong alas dos y medya ay handa na ako,backpack talaga ang dala ko. Sabi ko naman sa inyo,nagbago man ang estado ng buhay ko,pero hindi ako at ang mga nakasanayan ko.

Naupo ulit ako sa couch at matyagang hinintay si Kennard. Panay na ang tunog ng phone ko,mga text at tawag mula kina Gero at sa tropa,but I just ignore it,dahil ngayong araw ay kay Kennard muna ako,wala namang masama siguro don. He’s my friend for almost 5 years.

2:56PM may bumusina na. Agad akong napatayo at lumabas,nakita ko agad ang kotse ni Kennard kaya dali dali akong lumabas sa gate at isinara din ito,binuksan nya ang pinto ng passengers side.

“Always looking beautiful,ready ka na talaga ah?” naka ngiti nyang sabi ng maka upo na ako.

“Haha! Beautiful ka dyan! Syempre handa na ako, 3days yon diba? San ba rest house nyo?” sagot ko habang nag si-seatbelt,matapos nun ay tiningnan ko sya.

“Sa Calatagan Batangas” nakangiti nyang sagot at ini-start na ang makina. Napatitig ako sa kanya,parang may kakaiba,parang may nagbago.

“Dont look at me like that Kaiicen,sige ka,baka ma concious ako at mabunggo pa tayo” naka ngiti nyang sabi. So humagikgik na lang ako at itinuon din ang atensyon sa daan. Ewan,bothered ako na hindi ko maintindihan.

Mahaba ang byahe,at wala kaming ginawa ni Kennard kundi magtawanan,pinag uusapan namin kasi yung mga nangyari noon sa states,at ang mga kalokohan nya nung bata pa sya. Namiss ko ang ganito,namiss ko ang Kennard na masiyahin at palangiti. Sana,kung bibigyan ng pagkakataon eh maging okay sila nina Gero at Kheem,he is such a good guy.

Nang makarating kami sa destinasyon ay namangha ako, ang laki ng resthouse nila at ang dami ng tao, sa likod ng bahay ay ang dagat. Ganito pala sa batangas,maganda.

“Mukhang sakto ang dating natin ah,lets go” aniya at naunang bumaba at pinagbuksan pa ako.

“Wow ha? Gentle dog ka na” biro ko sa kanya na nginitian lang nya. Maya maya ay may lumapit sa amin na dalawang may edad na.

“Kennard,mabuti at on time ka?” ani nung lalaki,gwapo kahit may edad na,papa siguro nya.

“Sya ba ang kaibigan mong si Kaiicen?” sabi naman nung babae,tulad nung lalaki,bakas sa mukha nito ang kagandahan kahit may edad na.

“Ma,Pa sya si Kaiicen,Kaiicen sila ang mga magigiting kong magulang” pagpapakilala sa amin ni Kennard.

“Magandang gabi po sa inyo” ang magalang kong sabi sa mga ito. Mahaba at matagal kasi ang byahe kaya ginabi kami.

“Weve heard so much from you” ani ng Mama ni Kennard.

“Ma!”

“Oh sya,tara na sa loob para makakain na kayo at makapag saya na tayo ng tuluyan” naka ngiti namang sabi ng Papa ni Kennard pero malungkot ang mga mata. Bakit?

Pumasok na kami sa loob,bawat makasalubong at makita namin ay ipinapakilala ako,at napaka overwhelming ng pagtanggap nila,hindi issue sa kanila na bakla ang dinala ni Kennard na kaibigan imbis na babae.

Masaya naman ang hapunan,madali ko nakasundo mga pinsan ni Kennard,nawiwili akong makipag kwentuhan sa kanila. Nagpaalam si Kennard na magpapahangin daw,tumyempo lang ako at sinundan ko sya.

Nakita ko syang nakatayo sa tabing dagat at parang malalim ang iniisip. Napalingon ako sa bahay,lahat ay nagkakasiyahan pa rin,muli nilingon ko si Kennard na nakatayo pa din doon. Lalapit na sana ako ng biglang mag vibrate ang phone ko,pagtingin ko si Kheem tumatawag. Huminga ako ng malalim at lumayo muna ng bahagya bago ito sinagot.

“Hello Kheem?”

“Anong hello? Nasan kayo ni Kennard? Napaka insensitive mo,hinihintay ka nila sa alumni nyo!” agad nitong sabi. Napa-pikit ako sa lakas ng boses nito.

“Hindi ko trip pumunta dun,at saka okay naman kami dito ni Kennard,masaya nga eh” ani ko at nilingon si Kennard na ngayon ay nakahawak na sa dibdib at parang may iniindang sakit. Nangunot ang noo ko,nakaramdam ako ng kakaibang kaba.

“Umuwi ka na! You should be–”

“OH MY GOD! KENNARD!” ang sigaw ko ng biglang bumagsak sa buhanginan ito. Agad akong nanakbo palapit dito at inilagay ko ang ulo nya sa lap ko.

“What’s happening there kaii-” inendcall ko ang tawag. Ang mahalaga sa akin ngayon ay si Kennard,tinapik tapik ko ang pisngi nito,nagdilat ito ng mga mata at ngumiti pero halata pa ding nahihirapan sya.

“Kennard? Anong nangyayari? Dyos ko! Saglit,tatawagin ko pamilya mo,dadalhin ka namin sa ospital!” ang naiiyak ko ng sabi. Bigla ko naalala si Naynay,lalo ako natakot,ayoko ng ganito.

“Huwag na,alam nila lahat. Kaya nga si-net ang reunion na ito,this will be my last day,at hiniling ko na ganito ang set up pag namatay na ako” mahina ang boses na sagot ni Kennard,dun na tumulo ang luha ko.

“A-anong ibig mong sabihin?”

“May sakit sya sa puso,ayaw nyang magpa opera,2years ago ng madiagnose sya. Binigyan sya ng taning,at ito na nga ang last day” ang biglang sabat ng isang boses,napatingin ako,ang Mama pala ni Kennard na umiiyak ang sumagot.

“Dalhin na sya sa kwarto nya” ang nag crack na boses ng Papa nya,nandito din mga kamag anak nilang nag iiyakan na. Binuhat ng pinsang lalaki si Kennard.

“Kaiicen,please dont leave my side,for the last time” ang sabi nito bago tuluyang maipasok sa loob ng resthouse. Nanatili akong nakaupo sa buhangin at umiiyak,nanginginig.

“C’mon Kaiicen,baka mahamugan ka dyan” ani ng Mama ni Kennard at inalalayan akong tumayo.

“Tita,tito,Im sorry,hindi ko po alam,naging napaka walang kwenta kong kaibigan” ani ko ng makatayo.

“You dont have to be sorry,ginusto nyang itago ito sa mga kaibigan nya at sayo,ayaw nyang mag alala at malungkot kayo,hinanda na nya kami dito at tinanggap na namin,its God’s will,so c’mon,gusto nyang nasa tabi ka nya hanggang sa huling hininga nya” ang lumuluhang sabi ni Tita. Napatango na lang ako at sumunod sa mga ito sa loob. Lahat ay malungkot na,ang kaninang mga masaya ay biglang napalitan ng lungkot.

“Alam namin ang pagkatao ni Nard,sinabi nya sa amin na ikaw daw ang mahal nya,plinano nya ang lahat ng ito” ani Tito habang papasok kami sa isang kwarto. Lalo ako napaiyak,sinisisi ko ang sarili ko kung bakit hindi ko man lang nasuklian ang pagmamahal nya,ang bigat sa pakiramdam.

Ng makapasok kami sa kwarto ay nakapikit na nakahiga si Kennard. Lumapit ako at umupo sa kama,ganun din sina Tito at Tita,nagmulat ng mga mata si Kennard,at ng makita ako ay ngumiti.

“Im glad na hindi mo ako iniwan sa huling araw ko. Masaya ako na nandito ka Kaii,patawarin mo ako kung sa ibang paraan ko napakita ang pagmamahal ko,sadyang mahal lang kita and I get frustrated na hindi ka maging akin kahit man lang sa mga natitirang araw ko sa mundo” ang mahina nitong sabi ngunit sapat na para madinig naming lahat. Walang tigil na ako sa paghagulhol. Napakasakit talaga ng ganito. Kahit naman hindi ko sya mahal romantically,ay mahal ko sya bilang kaibigan,madami kaming pinagsamahan.

“Please dont cry? Sina Mama at Papa nga hindi umiiyak eh. Ganito na lang,naalala mo pa ba yung una nating pagkikita?” ang nakangiti nitong sabi. Ofcourse! Pano ko makakalimutan yon! Hinablot nya ang notebook ko at nakipag habulan ako sa kanya. At parang video na nag rewind sa isipan ko ang mga alaala naming dalawa. Ang pagiging sweet nya,ang pag aalala nya sa akin pag bigla akong natutulala,ang pagpapatawa nya para hindi kami ma bored pag walang klase.

Naramdaman kong hinawakan nya ang kamay ko. Para na akong tanga na hindi ma control ang paghikbi,hindi ako makapag salita dahil parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko.

“Ihingi mo ako ng tawad kay Gero at Kheem sa pagtangka kong agawin ka,pero hindi ako nagsisisi,na kahit papaano ay naipaglaban kita,kahit ngayon hindi pa kita isinusuko,pero naisip ko kasi,kung magiging akin ka pero iiwanan din naman pala kita,ayaw ko ng ganun” aniya at pumikit. Hinigpitan ko ang pagkakapit sa kamay nya.

“Mama,Papa,susunod na ako kay Ate. Tandaan nyo po mahal na mahal ko kayo,mahal ko mga tito at tita ko,mga pinsan ko” ani pa ni Kennard. Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha. “Kaiicen,mamahalin kita hanggang sa kabilang buhay” at kasunod nun ang paghinga nya ng malalim at hindi na muling huminga pa.

“KENNARD ANAK!!” ang nadinig kong palahaw at nagdilim na ang aking paningin.

Mumu 26!

Gero’s Point of view

Natatakot ako sa mga nangyayari kay Kaiicen,mula ng magbalik sya galing kina Kennard at ibalita sa amin na namatay na ito ay naging kakaiba na sya. Madalas laging tulala at wala sa sarili. May pagkakataon pa nga daw sabi ni Kheem,habang nasa isa silang meeting ay bigla itong nag space out. Parang walang nakikita at naririnig. Nababahala na ako sa maaaring mangyari.

Sa totoo lang,nagulat kaming lahat ng malamang may sakit pala si Kennard at binawian na nga ng buhay. Who wouldnt? Hindi mababakas dito ang pagkakaroon ng sakit. Ang tanging makikita sa kanya ay ang determinasyong makuha si Kaiicen. But Im not mad at him. Ginawa lang nya yon dahil nagmahal lang din sya,ang kaso,iisang tao ang minahal namin. At sana,kung nasan man sya ay payapa at masaya na sya.

Nung araw na nagpasundo sa akin si Kaii ay agad itong nanakbo at niyakap ako. Yung inis ko dahil sa hindi nya pagpunta sa Alumni Home coming ay nawala. Naiintindihan ko siya,lagi ko syang iintindihin,alam kong hindi sya sanay sa mga ganito,sa mga mahalaga sa kanya na bigla syang iiwan. At alam ko din na kailangan nya ako,hindi ko sya papabayaan,he’s so fragile,mukha lang syang matatag,but when it comes to his emotions,mahina sya,at natatakot ako na baka dumating ang araw na hindi na nya macontrol ito at magbreak down ulit sya gaya ng dati.

“San mo gustong kumain?” tanong ko kay Kaiicen,sinundo ko kasi sya para makapag liwaliw kami,at para malibang sya at mawaglit yung mga iniisip nya.

“Kahit saan,uhm Gero,tanda mo pa ba yung una nating pagkikita?” anito. Napalingon ako sa kanya saglit ngunit muli kong ibinalik ang mga mata sa daan.

“Oo naman,hindi ko yon makakalimutan,we were labeled as Mumu sa Library ni manong janitor” sagot ko at napangiti ng maalala yon. Isa yon sa mga alaalang masarap balik balikan.

“Yeah,at masaya ako na nakilala kita,you changed my life,tinuruan mo itong puso ko magmahal,you were such a good guy mula umpisa,at kahit nagpanggap akong nakalimutan ko kayo ay hindi ka sumuko. Ipinaglaban mo ako,pinakita at pinaramdam mo sa akin ang pagmamahal mo,kaya nga hindi ko na din napigilan ang sarili kong damdamin” anito at humikbi na muli kong ikinalingon,nagpasya akong itabi muna ang sasakyan.

“Why are you saying that? Ofcourse ipinaglaban kita,dahil mula sa simula ay mahal na kita.” mahinahon kong sabi at niyakap sya.

“Hindi mo ba ako iiwan? Kasi lahat ng nagmamahal sa akin iniiwan ako,ang mga tunay kong magulang,si Naynay,at ngayon si Kennard. Ang bigat na sa dibdib eh. Natatakot na ako sa salitang mahal dahil baka kaakibat na naman nito ang pang iiwan” anito at lalo pa sumiksik sa dibdib ko.

It breaks my heart to see him suffer like this,right there and then,narealize ko na matinding ang pinagdadaanan nya,na dinala nya sa mahabang panahon.

“I love you so much Kaiicen and I will never leave you,hinding hindi ko gagawin yon,please,magpakatatag ka para sa sarili mo,para sa akin at para sa lahat”

“I dont feel like Im myself anymore Gero,halo halong damdamin at isipin ang meron ako. Hindi ko maintindihan,natatakot ako”

“You just need a long rest and everything will be fine,Im always here for you.” at hinigpitan ko ang pagkakayakap sa kanya.

---

Sa tulong ni Kheem ay napapayag namin si Kaiicen na madala sa isang psychiatrist.

“Meron syang traumatic grief” ang sabi sa amin ng doctor,napahigpit ang hawak ni Kaiicen sa palad ko kaya pinisil ko ito.

“Pero Doc,napagdaanan na nya yan. Magaling na sya” ani naman ni Kheem.

“Sa tingin ko,gumaling nga sya pero hindi ito nawala,muli lang itong na trigger dahil sa mga bigat ng pangyayari” sagot ng doctor.

“Ano po ba iyon? Baka pwede ulit namin itong maialis sa kanya tulad dati?” ang sabi ko naman.

“childhood traumatic grief ma occur following a death of someone important to the child when the child perceives the experience as traumatic. The death may have been sudden and unexpected,for example, through violence or an accident, or anticipated,like illness or other natural causes” ani ng duktor.

“Tulad ng nangyari kay Naynay” ang wala sa sariling sabi ni Kaiicen.

“Exactly,mister Ongpauco. The distinguishing feature of childhood traumatic grief is that the trauma symptoms interfere with the child’s ability to go through the typical process of bereavement. The child experiences a combination of trauma and grief symptoms so severe that any thoughts or reminders, even happy ones, about the person who died can lead to frightening thoughts, images, and/or memories of how the person died.” dagdag ng duktor.

“Paano mawawala yon? Gagawin din ba namin yung ginawa namin dati sa America?” ang tanong ni Kheem.

“No need,ang pinaka magandang paraan ay iwasang ma stress sya,iwasang pabayaan sya mag isa,para maiwasan din nyang maisip ang mga iyon,at lagi nyo dapat ako iupdate”

“Maraming salamat po” ang halos sabay naming sabi ni Kheem.

---

“Oh my gawd! Youre such a mandaraya!” ang bulalas ni Kikay habang naglalaro silang dalawa ni Kaiicen ng xbox. Nandito kami ngayon sa Leisure room. Para kaming bumalik sa pagkabata. Sinabi kasi namin ni Kheem sa tropa ang kalagayan ni Kaiicen. And we decided na every sunday magkita kita para makapag libang at maiiwas sa stress si Kaii.

“Hahaha! Hindi kaya?! Sadyang hindi ka lang marunong,bakit si Brit ng matalo ko hindi nagreklamo?” ang tumatawang sagot ni Kaiicen.

“Ofcourse! Bakit ako magrereklamo? Wala akong alam dyan. Mag shopping na lang kasi tayo Kaii and Kiks,pabayaan na natin yang mga lalaki dito,hindi ko pinangarap maging tibo” ang sagot din ni Britanny at nagtawanan silang tatlo.

“Sana tuloy tuloy na ulit yan” ang naka ngiting sabi ni Mikoy. Alam kong sa aming lahat sya ang pinaka close ni Kaiicen.

“Yeah,ang hindi ko lang maintindihan,bakit of all people ay sya pa” sabi naman ni Butchoy.

“Wala tayong magagawa,ang tangi nating magagawa ay alalayan at bantayan sya,hanggang sa dumating ang panahon na makalimutan at maharap na nya ang mga kinakatakutan nya,at kung hindi man mangyari yon,anong ginagawa nating mga kaibigan nya diba? Edi ang patuloy syang gabayan” mahabang sabi ni Kokoy na sabay naming ikinangiti ni Kheem. Nakakatuwa at nakakataba ng puso ang pinapakita nilang pagmamahal kay Kaiicen,hindi kami nagkamali ni Kaiicen na kaibiganin sila,they are such a good friend.

---

Isang araw ng sabado,abala na naman ako sa trabaho ng magtext si Brit na bigla daw nawala si Kaiicen habang nagsa-shopping silang tatlo nina Kikay. Nung una ay hindi ko binigyang pansin ito at sinabi ko na lang na baka nag Cr o kaya naman ay tawagan nila.

Pero makalipas ang kalahating oras ay si Kikay na ang tumatawag kaya sinagot ko ito.

“We found him” ang tanging sabi ni Kikay sa seryosong boses.

“Sabi ko naman sa inyo,baka nag Cr lang sya. Pauwi na ba kayo? Ihatid nyo sya dito sa office,magdi-dinner date kaming dalawa.” ang seryoso ko namang sabi din.

“There’s something wrong with him,so listen very carefully Gero”

“Anong there’s something wrong with him? What do you mean? Hindi ko gusto ang tono mo Kiks” ang kinakabahan kong sabi. Papanong may mali kay Kaiicen?

“Diba ang sabi ko makinig ka?” at huminga ito ng malalim. “Sa palagay ko,hindi lang trauma ang sakit ni Kaii,mas matindi pa” dagdag pa ni Kikay na ikinatayo ng mga balahibo ko. Bigla akong natakot. Kung may iba syang sakit,bakit hindi sinabi ng duktor noon?

“P-pano mo n-nasabi?”

“Ng makita namin sya ni Brit,nakaupo lang sya sa gutter sa may parking lot,ng tanungin namin sya kung anong ginagawa nya dun ay parang nagulat pa sya na nandun sya” pagpapatuloy ni Kikay.

“And?” ani ko.

“Hindi nya matandaan kung bakit sya nandun,at kung pano sya napunta dun.”

“Shit!” ang tangi kong naibulalas.

“Gero,I think,Kaiicen is really sick”

Sa mga sinabing iyon ni Kikay ay parang gumuho ang mundo ko. This can’t be true. This can’t be happening.

• Musta? Sa mga naghihintay,eto na po :) just dont forget to leave a comment. Ü

Mumu 27: PRE-FINALE!

NOTE : Gusto ko lang pong ipaalam na malapit na itong matapos. 1 o 2 chapters na lamang. Maraming salamat! Enjoy reading.

---

Gero’s Point of view

Isang linggo matapos kong malaman ang nangyayari kay Kaiicen ay minatyagan ko sya. At totoo nga na minsan parang may makakalimutan sya,araw araw yun tuwing magkasama kami,wala naman nagbago sa kanya,maliban dun sa kakaibang nangyayari sa kanya. Natakot ako kaya kinausap ko si Kheem kung pwede bang sa puder ko na si Kaiicen para mabantayan sya. Ayokong isang araw matulad yung nangyari sa Mall na bigla syang nawala at hindi nya alam pano sya napunta sa ibang lugar. Pumayag naman si Kheem,pero ang dami nyang bilin at paalala,I understand him,sobrang mahal din nya ang kapatid nya.

I tried to convince na Kaiicen na pumunta ulit sa duktor pero ayaw nya. Gusto daw nyang walang iniisip na may sakit sya,pero hindi iyon ang gusto ko,alam kong may iba pa syang sakit at yon ang gusto kong malaman kung ano.

“Ma,Pa,tito Khyron. Gusto ko lang pong ipaalam na titigil muna ako sa trabaho at bubukod muna.” lakas loob kong sabi habang nagdidinner ang buong pamilya,nandito din si kuya Myk na sa hindi inaasahang pagkakataon ay agad naka recover.

Tiningnan nila akong lahat,si kuya Zandro at girlfriend nya nagtataka din,lahat naman sila nagtataka. But I must do it para kay Kaiicen.

“May problema ba Gero?” ani Papa Kreyd.

“Tulungan ka namin anak.” pag segunda naman ni Mama Prue.

“Its all about Kaiicen.” sabi ko.

“Bakit kuya? Anong nangyari kay kuya Kaii?” pagsingit ni Nichi.

Huminga ako ng malalim bago nagsalita. Kailangan ko itong sabihin,dahil alam kong may mga maitutulong nga ang pamilya ko.

“Bumalik ang sakit nya,yung trauma ng pagkamatay ni Naynay noon,bumalik ito ng mamatay ang kaibigan nyang si Kennard,pero hindi lang yon ang ikinakabahala ko at ng tropa maging ng kapatid nya.” ani ko. Tahimik silang kumakain habang nakikinig sa akin.

“May nangyayari sa kanya,bigla bigla syang nakakalimot o may hindi sya maalala,pero after a minute or an hour ay bumabalik din sya sa normal.” dagdag ko,lahat sila ngayon ay lalong nagtaka.

“Take him to a doctor,para malaman natin ang sakit nya at maagapan.” ani Tito Khyron.

“Tito ayaw nya po,ayaw nyang isipin na may sakit sya,gusto daw nya eh yung tulad lang ng dati. Kaya nagdesisyon akong magsama na lang muna kami,may ipon naman ako eh.” baling ko dito. Tahimik pa din sila at parang may malalim na iniisip.

“Okay,kung yan ang tingin mong makakabuti,pinapayagan ka na namin,pero mas mainam kung dito na lamang kayo.” ani Papa Kreyd.

“Alam ba ito ng mga Ongpauco maliban kay Kheem?” tanong ni kuya Zandro.

“Pa,salamat pero mas gusto kong kaming dalawa lang.” ani ko. “Hindi pa ata kuya,si Kheem pa lang.” baling ko naman kay kuya.

“If you want,pwede kayo makishare sa inuupahan namin ni Myk,malaki din yon at para naman may makasama si Myk pag nasa trabaho ako,alam kong magkasundo to at si Kaiicen eh.” pagsingit ni Kuya Kebin.

“Tama si boss,Gero.” pag sang ayon ni kuya Myk. Ngumiti at tumango na lamang ako. Mainam na siguro iyon.

---

“Mahal ko.” pagtawag pansin ko kay Kaiicen,katatapos lang ng mainit naming pagtatalik,at talagang napagod ako dahil todo bigay sya. Ngayon nakaunan ulit sya sa dibdib ko,nandito kami sa kwarto ko,nirequest ko kasi na mag sleep over sya.

“Hmmnn?”

“Naisip ko lang. Hindi na tayo mga bata pa,I want to settle our life,gusto kong magsama na tayong dalawa,bilang mag asawa.” sabi ko na agad nyang ikinabangon.

“Talaga? Gusto ko yan! Matagal ko ng pinapangarap yan eh! Salamat mahal ko!” at agad nya akong niyakap at hinalikan. “Teka,sabi mo bilang mag asawa? Ni hindi ka pa nga nagpo-propose eh!” biglang bitaw nya sa halikan namin. Natawa ako bigla kasi nagpout sya.

“Tawa tawa ka dyang Mumu ka! Baliw!” at hinampas nya ako sa dibdib.

“Aray!”

“Ay! Sorry! Masakit ba?” natataranta nyang sabi at hinimas ang dibdib ko. Nag init na naman ako tuloy.

“Dilaan mo,para mawala ang sakit.” nakangisi kong sabi.

“Tse!” pero dinilaan nga nya kaya muling nabuhay ang pagkalalaki ko.

“Mahal ko diba sanay ka na naman sa ano ko?” bulong ko sa tenga nya na ikinatigil nya sa pagdila sa nipple ko.

“Tinitiis ko lang! Masakit kaya! Ang laki laki nyan eh! Kita mo hindi kasya sa bibig ko,sagad na sa lalamunan ko pero wala pa sa kalahati!” sabi nya na parang nahihiya. Kaya naman napahagikgik ako.

“Kaya nga hindi ko masyado pinapasubo sayo eh,pero ito sanay na kahit nasasaktan.” sabay dakma sa puwit nya at kindat.

“Baliw! Masakit nga pero nawawala din at napapalitan ng sarap pag natatamaan mo yung ano ko,yung prostate gland.” nahihiya pa din nyang sabi.

Iniangat ko sya at pinaupo sa akin na ikinataka nya,ngumisi ako at sinabing.

“Ride me then,at magpapakasal agad tayo sa madaling panahon.”

“Nagbibiro ka ba?”

“No,just do it mahal,please?” pakiusap ko at sinunggaban sya ng halik. At habang abala syang umiindayog sa ibabaw ko ay kinapa ko yung maliit na box sa ilalim ng unan. Matagal ko ng napaghandaan ang lahat ng ito mula ng kausapin ko ang aking pamilya. Alam na din ito ng tropa,gusto ko kasing kasal na kami ni Kaiicen bago kami tuluyang magsama,handa na ang lahat,ang pag ‘oo’ na lamang nya ang kulang.

Hinawakan ko ang kanang kamay nya at isinuot dito ang singsing na nagpatigil sa pag galaw nya pero hindi ko iyon hinayaan,kinabig ko sya at siniil ng halik at ako na ang gumalaw,ng sumabog ako sa loob nya ay dun ko lang pinakawalan ang labi nya. Kapwa kami hingal,ngunit puno pa din ng pagtataka ang kanyang mga mata. Iniangat nya ang kamay at tiningnan ang singsing,nakikita kong malapit na syang maluha.

“Ano to?” aniya. Ngumiti ako. Hanggang ngayon nakaupo pa din sya sa akin,hindi ko sya hahayaang umalis,gusto ko ang nararamdaman ko.

“Kaiicen Ongpauco,my love,my life,my everything. Will you be my other half?” I said while holding his both hands. Tuluyan ng bumagsak ang mga luha nya,at marahan syang tumango.

“Y-yes. I will be your other half.” at dahil dun,bumangon ako at niyakap sya ng napaka higpit. Naghuhurumintado na ang puso ko,nagiging erotiko na ang pagtibok.

“I love you so much mahal,maraming salamat sa pagtanggap,mamahalin kita hanggang wakas,Im never loosing you again. Never.” bulong ko sa kanya at muli syang hinalikan.

---

Tatlong araw matapos ang aking proposal ay nagpakasal kami ni Kaiicen sa baguio,imbitado syempre ang pamilya ko,ang tropa,mga pinsan nya at si Kheem,lahat ay masaya. Pero wala ng mas sasaya pa sa aming dalawa. Natanggap naming regalo mula kina Mama at Papa ay trip to Paris for seven days,yon daw ang honeymoon namin.

Namamasyal kami dito sa Paris ng mapadaan kami ni Kaiicen sa isang jewelry shop. Nagandahan ako dun sa kwintas,gusto kong bilhan sya kaya pumasok kami. Ng mabili ko na ito at lingunin si Kaiicen ay wala sya. Kinabahan ako,agad akong nagbayad at lumabas at nagpalinga linga.

“Shit! Bakit bigla syang nawala? San ko sya hahanapin?” ang frustrate kong sabi sa sarili. Hinanap ko sya,pero sadyang hindi ko sya makita,gusto ko ng maiyak,ito ang kinakatakutan ko eh,ang atakihin sya ng kung ano mang sakit nya. Alas dies ng gabi ng bumalik ako sa hotel. Pagpasok ko sa suite ay nabungaran ko syang natutulog sa sofa. Nakahinga ako ng maluwag,agad ko syang nilapitan,hinaplos ang mukha at hinalikan,nagdilat sya ng mga mata.

“Kanina pa ba ako tulog mahal?” aniya at kinusot pa ang mga mata. Agad ko syang niyakap. Natatakot na ako,ito na yung sakit nya. Wala syang matandaan.

“Uhm.. Oo,gusto mo na bang kumain?” sabi ko habang nakayakap pa din sa kanya,nasasaktan ako at nagkakaganito sya. Pinilit kong huwag mag crack ang boses ko.

“Bakit mahal? Anong nangyayari?” taka nyang tanong. Pero mas minabuti kong huwag sabihin muna. Sabi nya noon,ayaw nyang isipin na may sakit sya.

“W-wala,tara kain na tayo,ginutom ako sa pamamasyal,at saka gusto kong sulitin ang honeymoon natin.” pilit ang ngiting sabi ko sabay kindat. Ayokong mahalata nya na nasasaktan ako sa nangyayari sa kanya.

“Pilyo ka talaga! Hmp! Pero gusto ko yan hihi” aniya at humagikgik pa. Muli ko syang hinalikan at inaya sa kusina. Tumawag na din ako para sa magdadala ng pagkain namin. Magana syang kumain,parang wala lang nangyari. Sana ako na lang,huwag na sya.

Ng makauwi kami sa Pilipinas ay dinalaw kami ng tropa sa bago naming bahay malapit lang sa bahay ng pamilya ko. Hindi na kasi natuloy yung kay kuya Kebin at kuya Myk. At itong bahay na ito,binili ko,galing sa sarili kong pera.

Masaya silang lahat sa pagbabalik namin,tuwang tuwa sila sa mga pasalubong namin na halos si Kaiicen lang ang pumili. Pero ako,ngumingiti at tumatawa man,hindi ko magawang maging tuluyang sumaya. Napapansin nila iyon,lalo na si Kheem,kaya nagpasya itong kausapin ako sa labas ng bahay,malayo para walang makarinig.

“May problema ba Gero? Kanina pa kita napapansin. May nangyari ba na hindi maganda?” tanong agad ni Kheem ng nasa mini park na kami.

Hindi pa man ako nagsasalita ay tumulo na ang mga luha ko. Ganun ko kamahal si Kaiicen,at natatakot ako,na balang araw ay bigla nya akong iwan.

“Damn! Huwag kang umiyak tol! Pinapakaba mo ako! May nangyari ba sa kapatid ko?!” nagulat ako sa pagsigaw ni Kheem kaya napatango ako,agad kong pinunasan ang mga luha ko. Dahil kay Kaiicen naging emosyonal ako,hindi ako ganito noon,ito ang epekto ng sobrang pagmamahal ko sa kanya.

“Shit! Anong nangyare sa kapatid ko?!”

“Madalas ng umatake ang sakit nya,iba ito dun sa trauma,ayaw pa din nyang magpa duktor.” sabi ko at huminga ng malalim,pinuno ko ng hangin ang aking baga. Ang bigat sa dibdib at parang ang hirap huminga.

“Ito ba yung bigla syang nakakalimot at walang maalala?” ang nag aalalang tanong ni Kheem. Tiningnan ko sya,kita ko sa mga mata nya ang takot sa pwedeng mangyari sa kapatid nya. Kung nasasaktan ako,alam ko mas doble ang mararamdaman nyang sakit.

“Oo. Ilang beses iyon nangyari sa Paris. At tingnan mo sya,unti unti ng bumabagsak ang katawan nya. Natatakot ako Kheem. Kaya kumunsulta ako sa isang duktor doon,sinabi ko lahat,at lalo akong natakot sa sinabi ng duktor na walang lunas o gamot sa sakit na iyon.” ang pagtatapat ko. Tumulo na naman ang mga luha ko. Natahimik si Kheem,nang lingunin ko,nagpapahid sya ng mga luha.

“And what did you found out? Anong sakit ng kapatid ko?”

Muli,pinuno ko ng hangin ang aking dibdib bago sumagot.

“Alzheimer’s disease.”

WAKAS!

NOTE: Maraming maraming salamat po sa lahat ng sumubaybay sa kwento nina Gero at Kaiicen. Kung hindi dahil sa inyo ay hindi magiging success ang kwentong ito. Salamat sa mga nagbasa,vote,comments mula umpisa hanggang dito sa huli. Dont worry,may Epilogue ito,hindi ko kayo hahayaang malungkot.

Bago ko ihandog sa inyo ang pinaka huling kabanata. Gusto kong malaman nyo kung san ko nakuha ang title nito. Nakuha ko ito sa gwapong FB Friend ko,nagpost sya ng pic na nasa library sya at may caption na “MUMU SA LIBRARY” at dun na nga po ito nagsimula,naisip kong mas mainam kung ang anak nina KREYD at PRUE ang bida,and voila! Ito na ang kinalabasan :D

Again,maraming maraming salamat po sa inyong lahat! May Epilogue pa! Enjoy reading. :)

---

Gero’s Point of view

Since that day,naging mas maalaga at lalo ko minahal si Kaiicen,napilit namin syang magpa duktor at para ma confirm ang sakit nya. At ayon sa resulta,totoo nga,may Alzheimer’s disease sya,nung sinabi ng duktor yon gumuho ang mundo ko,literal akong nanlambot ang mga tuhod at napaluhod sa sahig. Pero salamat kay Mama,Papa,tropa at Kheem dahil napapainum na namin sya ng gamot. Though malaki ang binagsak ng katawan nya,pinapakita nyang malakas sya at hindi apektado. Kahit na araw araw ay nasasaktan ako,araw araw ay para akong pinapatay dahil araw araw,pumapasok sa isipan kong isang araw ay mawawala na sya sa akin.

Malugod nyang tinanggap ang sakit nya,kahit malaki ang pinagbago ng pisikal nyang anyo ay nanatili syang matatag,pinaparamdam nya sa akin kung gaano nya ako kamahal,minsan magigising syang hinahaplos ko ang buhok nya habang lumuluha,ngingiti lang sya,sasabihin pa nyang “Hindi pa ako namamatay umiiyak ka na? Pano pag namatay na ako?” kaya ang nangyayari,napapahagulhol na ako at yayakapin ko na lang sya ng mahigpit hanggang sabay kaming makatulog.

“Papa Kaii! Ang daya nyo ni tita Chichi eh!” ang biglang outburst ni Jaiiro,4 years old naming anak through surrogacy,sperm ko ang ginamit,sya ang nagpapadagdag ng lakas kay Kaiicen,family day kasi namin kaya magkakasama kaming lahat. Apat na taon,apat na taon na ang lumipas mula ng magkasakit sya,ang bilis ng panahon. At nagpapasalamat ako na dinidinig ng Dyos ang araw araw kong hiling na huwag muna,hindi ko pa kasi kaya eh. Hindi ko pa naiisip ang buhay ko kung wala sya,ayoko pa,kaya hindi pa din ako tumitigil sa pagdadasal sa Diyos.

Tumahimik si Kaiicen,lahat kami tumahimik,by now,alam naming lahat na inaatake na naman sya ng sakit nya. Nandito lang ako sa di kalayuan kasama sina Kuya Zandro,kuya Myk at kuya Kebin.

“Dali Papa Kaii! Ulit ulit na!” ang masiglang sabi ni Jaiiron. Pero tiningnan lang sya ni Kaiicen.

“Sino ka? Ang cute mo namang bata. Kaninong anak ka?” napatayo agad ako,hindi sanay si Jaiiron pag nagkakaganyan ang Papa Kaiicen nya.

“Anak nyo po ako ni Papa Gero,ako po si Jaiiron.” ang nakangiti pa ding sabi ng bata. Dahan dahan na akong naglakad palapit sa kanila.

“Huh? Hindi kita anak,wala akong anak,hindi kita kilala.” sabi pa ni Kaiicen,tumulo na ang luha ng bata.

“Anak mo po ako,Papa kita.” at umiyak na ang bata,mukhang naguluhan si Kaiicen,kinarga ni Nichi si Jaiiron at pinatahan,nilapitan ko naman agad si Kaiicen,kita ko ang lungkot ng buo kong pamilya,pero hindi ako susuko,mahal ko si Kaiicen.

“Mahal tara na,magpahinga ka na muna,pagod ka na.” aya ko sa kanya at dahan dahan syang itinayo.

“Anak daw natin yung batang yon?” ani pa ni Kaiicen pero hindi ko na sya sinagot. Malapit na kami sa main door ng bigla syang mawalan ng malay,mabuti at maagap ako,lalo ako natakot. Dyos ko,huwag muna please.

“Papa! Papa Kaiicen ko! Tita Chichi si Papa Kaiicen!” ang nag iiyak na sigaw ni Jaiiron,natakot din siguro ang bata ng makitang nawalan ng malay ang Papa Kaiicen nya. Buhat ko si Kaiicen at dinala sa dati kong kwarto. Inihanda ko na ang mga gamot nya para ipainum pag nagising na sya. Hindi ko isinara ang pinto kasi alam kong susunod dito ang bata.

“Papa? Okay na po Papa Kaiicen ko?” boses iyon ni Jaiiron,nasa pintuan,kaya napangiti ako sinenyasan syang lumapit sa akin saka ko sya kinandong,pinagmasdan namin ang natutulog na si Kaiicen.

“Tulog pa si Papa Kaii mo,napagod kasi sya,look at him,ang hingbing ng tulog nya diba?” ani ko at niyakap si Jaiiron.

“Pag pagod ako natutulog din ako? Kanina bigla sya natulog? Natakot ako Papa.”

“Yup ganun na nga yon baby,huwag kang matakot,okay lang si Papa Kaii mo.”

“Tabi ako sa kanya Papa,hug at kiss ko si Papa Kaii ko please?” sa sinabi ng bata kumirot ang dibdib ko. Pano na lang sya pag nawala si Kaiicen? Pano nya tatanggapin? Ako? Pano ako? Pano ko tatanggapin?

“Sure baby.” ani ko at dahan dahan ko syang ihiniga sa tabi ni Kaiicen. Agad niyakap ito ng bata,at ng magmulat ng mga mata si Kaiicen ay agad nya itong hinalikan.

“Papa ko! Mwa!” anito at yumakap ng mahigpit kay Kaiicen na ikinangiti ng huli,pati ako napangiti. Hinawakan ko ang kanang kamay nito at ang kaliwa nyang kamay ay isinusuklay nito sa buhok ng bata.

“Papa Kaii,sleep ako dito ah? Mwa!” at pumikit na ang bata. Hindi muna kami nagsalita hanggang sa makasiguro na kaming natutulog na nga ito. Tumayo ako at inayos ko ang pagkakahiga ng bata sa kama,si Kaiicen naman ay sumandal sa headboard ng kama.

“Kamusta pakiramdam mo mahal ko?” tanong ko habang hawak ko pa din ng mahigpit ang kanan nyang kamay.

“Pagod na ako mahal,pero ayoko pa,hangga’t hindi ka pa handa,kakayanin ko pa,para sayo,at para sa inyong lahat.” sagot nya at ngumiti. Parang kinukurot ang puso ko,dahil sa akin lumalaban pa sya kahit pagod na talaga sya.

“P-pagod ka n-na ba t-talaga? Gusto m-mo ng magpa-pahing-nga?” My voice crack. Heto na naman ako,hindi ko na naman ma control ang emosyon ko. “Kakayanin ko,handa na ako kung pagod ka na.” mahina ko pang dugtong.

Naramdaman kong pinisil nya ang kamay ko. “Sigurado ka? Pero kaya ko pa naman,may mga gusto pa akong gawin,samahan mo ako mahal.”

“Ano naman iyon?” at pinunasan ko ang mga luha ko. Alam ko,lalo syang mahihirapan pag ganito ako,kailangan matatag ako pag kaharap ko sya.

“Pumunta tayo dun sa library kung san tayo unang nagkakilala,gusto kong mahawakan ulit yung librong lagi kong binabasa,gusto kong matatak sila sa isipan ko bago ako tuluyang mawalan ng alaala.” aniya at pumikit. Pumatak na naman ang luha ko,ang sakit talaga. Sana matanggap ko na,para makapag pahinga na sya.

“Yun ba? Sige,bukas pupunta tayo dun. Mahalaga din sa akin yon eh,dun nahulog ang puso ko,dun ko nakilala ang mumu sa library ika pa ni manong janitor.” sagot ko.

Humagikgik sya at kumislap ang mga mata,para bang binabalikan nya ang mga panahong iyon.

“Oo ganon nga,ang saya saya kaya ng buhay ko mula ng makilala kita,nag iba ang takbo ng simple kong buhay,tinuruan mo akong magmahal,kahit saglit akong nakalimot,at patuloy na nagpanggap na walang maalala,minahal,hinintay at tinanggap mo pa din ako. Siguro karma na tong nangyayari sa akin mahal.” nakapikit at mahaba nyang sabi.

“Please. Huwag ka magsalita ng ganyan.”

“Sige na nga! Basta bukas ah? Pumunta tayo dun,tapos umuwi tayo sa bahay natin,magpaluto ka,imbitahin mo ang tropa,pamilya mo,mga pinsan ko at si kheem,damitan mo din ng maganda ang prinsipe natin.” aniya ng muling magdilat ng mga mata. Tumango lang ako,ayoko ng magsalita,nahihirapan na din ako.

Kinabukasan,kahit hinang hina na si Kaiicen ay tinungo namin ang dati naming school,nakilala pa ako ng librarian ng pumasok kami. Inalalayan ko sya. Maya’t maya ko din syang hinahalikan kahit pinagtitinginan na kami.

“Dun tayo mahal,nandun yung librong binabasa ko dati.” aniya. Sinamahan ko sya sa book shelves na iyon. Naramdaman kong nagvibrate ang phone ko. Tiningnan ko,may text galing kay Papa Kreyd.

‘Anak,umuwi na kayo,handa na ang lahat,hinihintay na kayo ng mga tao,lalo na ni Jaiiron’

Ng lingunin ko si Kaiicen ay hawak na nito ang libro at parang binabasa. Nagtayuan ang balahibo ko dahil pagkurap ko,ang batang Kaiicen ang nakita ko. Agad akong lumapit,sobrang kinakabahan na ako.

“Tara na mahal,nakapag handa na daw sila sa bahay,at gusto ng mag paimpress ni Jaiiron.” sabi ko. Hindi sya nagsalita ngunit ngumiti sya,nabitawan nya ang libro at bigla syang natumba,buti maagap ako at nayakap ko sya agad.

“Iuwi mo na ako mahal,tinatawag na ako ni Naynay.” ang nakapikit nyang sabi. Dyos ko,huwag po ngayon,ihahanda ko pa ang sarili ko. Kahit nanlalambot ay binuhat ko sya,pinagtitinginan na kami,kailangan ko na syang maiuwi. Alam kong pagod na talaga syang lumaban.

Dumating kami sa bahay,madami na ngang tao,napawi ang mga ngiti nila ng makita akong bitbit si Kaiicen. Sumenyas ako saj kanilang lahat na sumunod sa kwarto.

Ng mailapag ko sya sa kama ay tiningnan nya kami isa isa,para bang itinatatak nya sa puso at isip nya ang mga itsura namin. Ng makita nya si Jaiiron ay ngumiti sya. Naiinis ako,biglang humagulhol si Nichi at Mama Prue,pati mga pinsan nila ni Kheem,lalo na si Kikay at Brit. Nagpipigil nga ako eh,ayokong ipakita na mahina ako. Kasi pipilitin pa din nyang lumaban.

Pumikit ako at nanalangin.

Dyos ko. Tinatanggap ko na po na kukunin nyo na sya. Huwag nyo na po syang pahirapan pa. Alagaan nyo sya dyan kung sakali,mahal na mahal ko po sya.

“Masaya akong makita kayong lahat dito. Gusto ko pa sana kayo makasama ng matagal pero hindi ko na kaya. Sigurado ako,ilang minuto na lang wala na akong mararamdaman,hindi ko na din kayo makikilala,wala na din akong maririnig. Pero gusto kong malaman nyo na masaya ako at naging parte kayo ng buhay ko.” aniya at pumikit. Parang nahihirapan na syang huminga,halos sabay kaming tatlo nina Kheem at Jaiiron na lumapit sa kanya. Hinawakan namin ang mga kamay nya.

“Papa?! May masakit po ba? Iki-kiss ko na lang po. Papa ko.” ang lumuluhang sabi ng bata at yumakap kay Kaiicen,parang hinihiwa ang puso ko.

“Magpahinga ka na. Ayokong nahihirapan ka pa.” umiiyak na sabi ni Kheem. Habang yakap ni Kaiicen si Jaiiron ay sumagot sya.

“Alam mo Kheem,sobrang masaya ako na nakilala ka. Masaya ako na ikaw ang kapatid ko,ramdam ko ang nag uumapaw mong pagmamahal sa akin,gusto kong sabihin sayo na mahal din kita,kuya.” sa sinabing iyon ni Kaiicen ay mas lumakas ang pag iyak ng lahat. “Gusto ko pa sana kayong maka usap lahat,mga pinsan mahal ko kayo,Kokoy,Butchoy,Mikoy,Brit at Kiks,salamat sa masasayang alaala at pagmamahal. Mama Prue,Papa Kreyd,Tito Khyron,kuya Kebin,Nichi,kuya Myk at kuya Zandro,maraming salamat sa pagtanggap at pagmamahal.”

“Gero,mahal ko,magpakatatag ka,ikaw ang pinaka magandang nangyari sa buhay ko. Kung hindi na kita marinig,maramdaman at maalala pagkatapos nito. Gusto kong malaman mong ikaw ang tinitibok ng puso ko hanggang sa huli kong hininga,mahal na mahal kita,ang mga alaalang kasama kita ay nasa puso ko at dadalhin ko sa kabilang buhay.” nakapikit nyang sabi. Humagulhol na ako,hindi na ako makapag salita dahil sa paghikbi. Lumuwag ang yakap nya kay Jaiiro at sa paghawak nya sa kamay ko.

“Papa?”

“Kaii?”

“Mahal?”

Ngunit hindi sya sumagot. Tiningnan nya lang kami na parang walang naririnig at parang walang nakikilala. Lalo akong naiyak. Ito na. Dumating na ang oras na pilit kong ipinagdarasal sa Diyos na sana ay huwag ng dumating.

Mahigpit ko pa ding hawak ang kamay nya,hawak din ni Kheem ang isa nyang kamay,at si Jaiiron ay yumakap sa kanya ng mahigpit habang umiiyak.

Pumikit sya at ngumiti. Huminga ng malalim ngunit hindi na nasundan pa. Doon,naramdaman kong bumigay na ako,parang hinugot sa dibdib ko ang aking puso,parang pati paghinga ko ay tumigil. Nadidinig ko silang umiiyak at sumisigaw.

“PAPA KAIICEN KO!!!” ang huling nadinig ko bago magdilim ang paningin ko. Hiniling ko,na sana magkasama kami ni Kaiicen,na isama nya ako. Yung kaming dalawa,masaya palagi,walang nararamdamang sakit,walang masamang mangyayari at walang iiyakan. Paano pa kaya makokompleto ang buhay ko ngayon? Ang taong nagbigay ng kulay sa buhay ko ay iniwan na ako,ang taong dahilan ng bawat pag pintig ng puso ko ay nilisan na ako. Sana,hindi na ako magising pa.

---

WAKAS :/

EPILOGUE :3

“Are you coming kuya?”

“Yes,Chichi. Susunduin ko lang sa nursery si Jaiiron.” sagot ko kay Nichi. Ng matapos kaming mag usap ay nag bihis na ako. Mabigat ang kalooban ko at ang katawan ko. Parang ayokong pumunta. Ngayon pa lang parang dinudurog na ang puso ko. Kaka isang taon pa lang pero sariwa pa sa akin ang lahat. Akala ko hindi na ako mabubuhay pagkatapos nun. Pero may mga nagmamahal pa sa akin at kailangan ako,ang pamilya ko,mga kaibigan ko at si Jaiiron.

Nakasakay na ako sa kotse at nagmamaneho papunta sa dati kong school,dun ko kasi pinasok as nursery si Jaiiron,at saka may pupuntahan din ako sa school na yon.

Pagkababa ay agad nag ring ang phone ko. Si Kheem,tumatawag.

“Pumunta ka. Or I’ll wreck your neck!.” aniya pagkasagot ko.

“Yeah,hintayin nyo kami ni Jaiiron.” at inendcall ko na.

Tiningnan ko ang relo ko. Kalahating oras pa bago ang dissmissal ng mga nursery. Kaya pupuntahan ko muna ang isa ko pang pakay.

Pagkabukas ko pa lang ng pinto ay sinalubong na ako ng mga alaala. Nilabanan ko ang urge na huwag maiyak. Kahit talaga isang taon na ay masakit pa din. Pero pinipilit kong mabuhay para sa kanya,gusto kong makita nya na ayos lang ako at si Jaiiron. May mga pagkakataong kinakausap ko ang picture nya,gabi gabi nananalangin ako,na sana,magpakita sya sa panaginip ko.

Iwinaksi ko kung ano man ang naiisip ko at tumuloy sa pagpasok sa library,sa library kung saan kami unang nagkakilala. Dumeretso ako sa book shelves kung saan nandun yung librong lagi nyang binabasa noon. Kinuha ko ito,hindi ko napigilan ang sarili kong pumikit at ilapit ito sa dibdib ko. Ito ang huling bagay na nahawakan nya. Ngayong hawak ko ito,pakiramdam ko ay hawak ko din ang mga kamay nya.

“Excuse me. Gagamitin mo din ba ang librong yan?” boses iyon ng lalaki kaya napadilat ako ng mga mata at nilingon ito.

Natulala ako. Bumilis ang tibok ng puso ko,bumilis din ang aking paghinga. Totoo ba ito? O nananaginip lang ako?

“K-kaiicen?” ani ko.

Hindi ito sumagot. At parang nagtataka na tinitigan ako.

“Have we met before?” ang tanong nito sakin. Hindi ako makapag salita. Kamukhang kamukha nya si Kaiicen,kasingtangkad din,yon nga lang ay lalaking lalaki ito. “Nevermind, yung libro? Gagamitin mo ba?”

Umiling ako at iniabot ang libro. Sinadya kong mailapat ang kamay ko sa kamay nya. And there it was. Ang pamilyar na pakiramdam at pamilyar na kuryente.

“May problema ba kuya?” kunot noong tanong nito.

“W-wala,pasensya na.” sagot ko at nilampasan na sya. Ngunit napatigil ako sa sinabi nya,mahina ito pero dinig na dinig ko.

“Ang weird,parang may kakaiba akong naramdaman dun ah? Parang parte sya ng buhay ko.” anito kaya pasimple ko itong nilingon,nakahawak sya sa dibdib nya.

Nagulat ako ng tumunog ang phone ko. Tiningnan ko ulit. Alarm pala. Oras na ng uwian ni Jaiiron.Kaya agad na din akong lumabas sa library.

Ng makarating ako sa building ng klase ni Jaiiron ay nakita ko agad itong nakangiti at tumatakbo papunta sa akin. Nginitian ko ito at kinarga agad ng makalapit ito.

“Papa! Gusto ko na puntahan si Papa Kaiicen ko,baka hinihintay na tayo nun.” excited nitong sabi matapos akong halikan ng malutong sa magkabilang pisngi.

“Excited ka talaga ah? Sige,tara na.” sagot ko dito at naglakad papunta sa parking na karga sya. Medyo mas bumigat sya at lumaki nung mag five years old,mas gumwapo pa,sabi nga ni Papa Kreyd sa kanya daw nagmana,sumasabat naman sina Tito Ian,Tito Kurt at Tito Dex na sa kanila daw. Dapat daw talaga pag Montenegro eh mga magaganda at gwapo na tinatawanan lang ng mga asawa nila.

Sa gitna ng byahe ay nagsalita si Jaiiron na talagang ikinapagtaka ko.

“Kanina Papa,gising na si Papa Kaiicen ko,dumaan nga sya sa tapat ng classroom namin,tapos tinawag ko pero hindi ako pinansin may mga kasama kasi. Siguro babalik na sya dun sa higaan nya.” ang inosente nitong sabi. Hanggang ngayon,ang iniisip nya ay natutulog lang ng matagal ang Papa Kaiicen nya kahit paulit ulit namin sinasabi sa kanya na hindi na ito gigising.

Ng makarating kami sa destinasyon ay nandun na ang lahat. Natatanaw ko na sila. Binuksan ko ang pinto para makalabas na si Jaiiron. Nanatili ako sa loob. Parang hindi ko kaya. Bumabalik na naman sa akin ang araw na yon. Nakakainis,akala ko talaga natanggap ko na at kinaya ko na.Pero hindi pa pala. Napansin kong palapit ang tropa sa kotse kaya pinuno ko ng hangin ang dibdib ko at pinunasan ko ang luha ko. Lumabas na ako ng kotse.

“I thought youre not coming,susugurin na sana kita.” ani Kheem at nag manly hug kami kasunod nina Kokoy,Mikoy at Butchoy. Niyakap naman ako nina Brit at Kikay. Alam nilang lahat kung anong nararamdaman ko. Nung mga panahong halos mabaliw ako sa pangungulila kay Kaiicen ay palagi silang nandyan para sa amin ng anak ko.

“Pwede ba namang wala ako dito?” ang sabi ko at tiningnan ang pamilya ko.

“Grabe,isang taon na pala,ang bilis ng panahon.” ani Kikay. Natahimik kami lahat.

“Tara na tol,hinihintay ka na nila,naunahan ka pa ng anak mo.” pag aya ni Mikoy. Naglakad na kami papunta sa Museleo ni Kaiicen,nandun na din ang kay Naynay pinalipat namin. Habang papalapit ng papalapit ay naninikip na ang dibdib ko,namumuo na din ang mga luha ko. Hindi ko talaga kayang tingnan ang puntod nya,parang dinudukot ang puso ko.

Pagkapasok namin sa Museleo ay natanaw ko na agad ang malaking larawan nya. Hindi ko na napigilan ang luha at hikbi ko. Nakita ako ni Mama Prue,agad syang lumapit at niyakap ako.

“Pasensya na kayo,hindi ko pa din kasi kaya eh.” ang humihikbi kong sabi habang yakap ako ni Mama Prue.

“Anak,you have to let go. Para mas makapag patuloy ka sa buhay mo. Im very sure,na kung nakikita ka ni Kaiicen ayaw nya yang tinatali mo ang sarili mo sa kanya. Move on na anak.”

“Alam nyo naman po kung gaano ko sya kamahal. Its just that. Hindi ko sya magagawang ipagpalit.”

“Gero.” boses iyon ni Papa Kreyd. Kumalas kami ni Mama Prue sa yakapan. Lahat sa akin nakatingin,alam nila. Alam nilang lahat na ako ang pinaka apektado. Hinarap ko si Papa,karga karga nya si Jaiiron.

“Pa.”

“Gero,anak. Hindi porket magmamahal ka ng bago ay pinagpalit mo na si Kaii. Kailangan mo magpatuloy anak,para kay Kaiicen at para sa anak nyo. Kahit magmahal ka ng bago mananatili si Kaiicen sa puso mo,alam iyan ni Kaiicen,bago sya mawala ay tanggap nya iyan dahil nakausap pa namin sya ng mama mo.” ani Papa Kreyd,kaya nabaling ang tingin ko kay Mama Prue.

“Gusto nyang pag wala na sya ay magpatuloy ka. Tulad ng sabi ko,ayaw nyang habang buhay na matali ka sa kanya kahit wala na sya,dahil ang ibig sabihin nun,habang buhay ka ding malulungkot. And Kaiicen dont want that to happen kaya takot din sya noon na iwan ka. Anak,he wants you to continue life,open your heart and meet or find a new love. Hindi sakim ang pagmamahal nya sayo,palayain mo na ang sarili mo anak.” ang mahabang sabi ni Mama Prue. Hindi ako nakapag salita. Patuloy lang tumulo ang mga luha ko habang iniisip ko ang lahat ng sinabi nila.

Tama sila. Mahal na mahal ko si Kaiicen at mananatili sya sa puso ko. Walang makakapantay ng pagmamahal ko sa kanya. Pero kailangan ko ng palayain ang sarili ko at magpatuloy,masyado kong ikinulong ang sarili ko sa pagmamahal sa kanya. Ito naman ang gusto nya. At lahat ng gusto nya ay susundin ko,ganon ko sya kamahal. And I guess,I have to start a new.

“Tara ng kumain,alam kong galing pa kayong lahat sa mga kanya kanya nyong lakad.” pagsingit ni tito Khyron. Agad tumalima ang lahat. Lumapit ako sa puntod ni Kaiicen.

“Mahal ko. Mahal na mahal kita,salamat sa mga alaala,sa lahat lahat. Salamat sa pag intindi,salamat sa pag ayos ng buhay ko. Mananatili ka sa puso ko.” bulong ko dito habang hinahaplos ang kanyang lapida. “Sana,masaya na kayo ni Naynay.”

“Ano tol? Bakit ngayon ka lang? Buti naka abot ka.” ang dinig kong sabi ni Kokoy.

“Dumaan pa kasi ako sa school. Pasensya. Uhm sila ba yan?” sagot ng pamilyar na boses kaya napalingon ako.

“Papa Kaiicen ko!” at nakita ko na lang na tumakbo si Jaiiron papunta dito na agad naman nitong kinarga.

“Uy cute! Nandito ka pala.?”

Tiningnan ko ang pamilya ko pati ang tropa,halatang nagulat silang lahat.

Sya iyon. Ang lalaki sa library,yung kamukhang kamukha ni Kaiicen. Bumilis na naman ang tibok ng puso ko,sa pamilyar na paraan. At kay Kaiicen lang ito tumitibok ng ganito.

Anong ginagawa nya dito?

Lumapit ako. Lumapit din ang pamilya ko. Nadako ang tingin nya sa akin habang karga pa din nya si Jaiiron. Nakipagtitigan sya sa akin. Ramdam ko sya,at parang nadidinig ko ang pagpintig ng puso nya. Ano ito?

“Uhm guys,sya nga pala kaibigan ko. Si Kayden Lastimosa. kayden,sila yung sinasabi ko.” pagpapakilala ni Kokoy sa amin. Una akong naglahad ng kamay. Ibinaba nya si Jaiiron at si kuya Kebin naman ang kumarga dito.

“Im Gero. Gero Montenegro.” at tinanggap nya ang pakikipag kamay ko. Hindi ko alam pero I felt love and security sa pagkakadaupang ng aming mga kamay.

“Kayden Lastimosa. Nandito ka lang pala,Ive been looking for you.”

“You found me. Its nice meeting you.” ang sagot ko habang nakatitig pa din kami sa isa’t isa. Naramdaman kong pinisil nya ang kamay ko.

“Its really surprising. Nice meeting you all.” nakangiti nitong sabi. Walang tigil sa pagtibok na naman ng mabilis ang puso ko. At gusto ko kung pano ito tumibok. Hinila ko si Kokoy palayo,at si Kayden naman ay pinagkaguluhan ng tropa at ng pamilya ko.

“San mo sya nakilala tol?” ang tanong ko agad ng makalayo kami.

“Hindi ko maalala eh? Basta pag nagkakausap kami binabanggit nya na may hinahanap sya. Bata pa yan,4th year college at last year ko lang din sya nakilala.” mahabang sagot ni Kokoy.

“Anong reaksyon mo nung una mo syang nakita? Look at them,gulat na gulat sila. Maging ako.” sabi ko pa.

“Syempre nagulat ako tol,akala ko si Kaiicen. Tapos ang gaan ng loob ko sa kanya. Sa totoo lang,parang si Kaiicen ang kasama ko pag kasama ko sya.” sagot ulit nito. Agad kong kinuha ang kanan nyang kamay at nilapat sa dibdib ko.

“Ang bilis ng tibok ng puso mo tol.”

“Kabisado ko ang tibok ng puso ko. At ganyan ang tibok nyan pag nasa malapit sa akin si Kaiicen. Ang hirap paniwalaan. But I think..”

“You like him.” dugtong ni Kokoy. Tumango ako at muli silang nilingon. Nakita kong nasa harap ng puntod ni Kaiicen si Kayden at tinititigan nito ang picture. Dali dali akong lumapit dito.

“Totoo nga. Kamukha ko sya.”

“Nagulat ka ba?” ang agad kong tanong.

“Hindi. Pagkakita ko pa lang sa picture nya I felt different,parang ako sya kuya.” anito.

“Gero. Just call me Gero.” ang sabi ko naman.

“Ang sabi mo youve been looking for me?” maya maya’y sabi ko.

“Yeah,naalala ko na. Lagi kitang napapanaginipan,ang weird. I never thought na hahanapin kita dahil sa mga panaginip na yon. And now Ive found you. I feel complete.” aniya at saka tumingin sa akin. Gusto ko ng maiyak. Halo halo na naman ang nararamdaman ko.

“And now that youve found me. Do you wanna spend the rest of your life with me?”

“Sure,kung yon ang paraan para muli kang sumaya.”

*Truelove travels,it never stops until it finds the one.

SPECIAL CHAPTER : KAYDEN’s POV {Start of new story}

“Ready ka na dude?” Gero asked me. Ngumiti ako at tumango. Mula ng makita ko sya sa Library,my world change.

Im Kayden Lastimosa,a fourth year civil engineering. Isa akong malokong lalaki,and I admit it,Im a pervert,ang dami na ng babaeng natikman ko. Sa mga bars,sa school. Everywhere basta may pagkakataon. They can’t resist my charm,ang gwapo ko na,magaling pa akong magbasket ball. Pero ng sumapit ang 2nd semester,I had an car accident that nearly took away my life. Na comatose ako for 5 months. At ng magising ako,para akong bagong silang,then weird dreams started to came almost every month,the weird thing is lalaki ang nasa panaginip ko. Thats when I decided to find him.

I met kuya Cooper/Kokoy. Magaan ang loob ko sa kanya,natutuwa daw sya sa akin dahil parang ako daw yung isa sa bestfriends nya na namatay,na isa daw gay. Nacurious ako then sinabi ko sa kanya na may hinahanap ako.

Pagkatapos ng isang taon ay inimbitahan ako ni kuya Kokoy sa first year death anniv nung kaibigan nya na kamukha ko. Pumayag ako,then destiny played its part. I met this guy at the library,dumaan kasi ako ng school bago puntahan si kuya Kokoy. At ng makita ko sya,sa kauna unahang pagkakataon,tumibok ang puso ko ng mabilis,at parang matagal ko na syang kilala. He reminds of that little Kid na sumigaw kanina. Pinakiramdaman ko ang sarili ko kung bakit sa kapwa lalaki ako nakaramdam ng ganito. And before I can realize,na sya yung lalaki sa panaginip ko,he was gone.

I got frustrated,hinanap ko sya sa school,Ive never felt like this,damang dama ko na kailangan ko sya. Na gusto ko sya. Ang gulo ng isip ko. Bakit ako nagkaka gusto sa kapwa lalaki? Am I a gay? No,bakit sa kanya lang ako nagkaganito? Bakit hindi sa ibang lalaki? Pag naiisip ko mukha nya,bumibilis ang tibok ng puso ko. I must find him.

Na late ako sa usapan namin ni kuya Kokoy. At ng makarating ako dun,nakita ko ang bata kasunod nun ay nakita ko sya,I felt relieved and complete. Finally,I found him.

“May problema ba dude? Bawal poker face sa party ni Brit.” naka ngiti nyang pag pansin sa akin. Nginitian ko sya at sumagot.

“Kinakabahan lang dude,matanggap kaya nila? First time kong lalantad sa public na lalaki ang karelasyon ko.” sagot ko. Until now,hindi pa din ako makapaniwala na Im in a relationship with a guy,a guy older than me,2 months na kami. Lahat ng uri ng first sa ganitong relasyon ay naranasan ko sa kanya. Pero hindi ako nagsisisi. Weird man,but I love him that much. Never in my wildest dream na sa lalaki ako babagsak.

“Dont be,tanggap tayo ng tropa,ng pamilya ko,ng pamilya mo at ni Jaiiron. Hindi naman kailangang lahat tanggapin tayo,ang mahalaga mahal natin ang isa’t isa at mas nauna tayong tinanggap ng mga taong importante sa atin.” sagot nya na patuloy pa din sa pagmamaneho. He is such a good guy. Every girl’s dream,mapagmahal,mabaet,mayaman at gwapo. Sasabihin kong napaka swerte ni Kaiicen,at ngayon pati na din ako. Kahit ang mga gulat na gulat kong magulang ay nakuha agad nya ang loob.

“Tama ka dude. Salamat. Mahal na mahal din kita,I never love like this before.” nahihiya kong sabi. Naramdaman kong tumigil ang sasakyan. Lumapit sya sa akin,nagwala na naman ang puso ko ng dahil sa kanya. The next thing I knew magkahinang na ang mga labi namin. He was my first kiss sa lalaki. At gustong gusto ko pag hinahalikan nya ako,ibang iba. May isang bagay pa nga lang kaming hindi nagagawa. Ang mag sex,parang hindi ko pa kaya at hindi ko pa alam ang gagawin pag dumating iyon.

Natigil kami sa maalab na halikan dahil sa sunod sunod na pag busina ng mga sasakyan sa likuran namin. Nagkatinginan kami at sabay na tumawa,pabiro ko syang sinapak sa braso. Mabuti na lang talaga at tinted ang salamin ng kotse.

Dumating kami sa party ni Britany. Nagulat pa ako ng matanaw ko sa isang table yong mga tropa ko sa basketball at tatlo kong kaibigang babae,magkahawak kamay pa man din kami ni Gero,at alam kong nakita nila iyon.

“Gero! Kayden! My gosh! Ang gagwapo nyo! Buti dumating kayo,where’s my baby?” agad na salubong sa amin nito kasama si kuya Kheem.

“Pwede ba yon? Na kay Mama at Papa si Jaiiron. Nasan ang tropa?” sagot ni Gero pagkatapos kaming ibeso ni Brit at imanly hug ni kuya Kheem.

“Happy birthday Ate Brit.” agad kong bati.

“Tse! Huwag mo akong tawaging ate! Kung bakit ba naman kasi Gero ang bata ng isang iyan. Anyways nasa loob ang tropa,pa Vip ang mga animal.” natatawang sabi nito.

“Hon,nakalimutan mo atang age doesn’t matter,diba Kayden?” ani kuya Kheem at nakipag apir pa sa akin.

“Tama ka dyan kuya!” naka ngiti ko ding sagot.

“And may I add,love has no gender.” pagsingit ni Gero sabay kabig sa akin at mabilis akong hinalikan sa labi. Nagiging hobby na nya yan. Kinurugan ko nga. Nahiya ako eh,ang daming tao,pinagtawanan lang sya ni Brit at kuya Kheem.

Matapos kumain ay nagpaalam ako kay Gero na pupuntahan ko ang tropa ko na mga tropa pala ng kapatid ni Brit kaya din sila nandito.

“Kamusta guys?” nakangiting bati ko sa mga ito ng makalapit.

“Hey! Long time no see bro!” ani Boom at nakipag high five ako sa mga lalaki.

“Kaya pala minsan lang kita makita,may iba ka na pa lang pinagkaka abalahan ah?” segunda naman ni Andrei.

“May lovelife na kasi.” dagdag pa ni Mon.

“Mga gago! Ganun talaga yon,kayo din maglovelife na ng matahimik.” tumatawa kong sagot.

“Infairness,bagay sila. Ang cute nilang tingnan,parehong gwapo at yummy.” sabi naman ni Claire.

“I agree! Nakakagulat nga lang,hindi mo kababakasan ng pagka bading itong si Kayden,napaka womanizer,manwhore,but look at him now,pati jowa nya lalaking lalaki.” dagdag ni Tina. Nagtawanan ang mga lalaki,nahihiyang napakamot ako sa batok. Napansin kong tahimik sina Mariah at Kiyuu na parang inis at may malalim na iniisip.

“Ayos lang ba sa inyo? Na ganito? Na lalaki din ang minahal ko?” ang nahihiya kong sabi.

“Ofcourse,hindi mo kami kaibigan kung hindi ka namin tatanggapin at susuportahan. Diba guys?” ani Boom.

“Tama!” ang sabay sabay nilang sabi na nagpangiti sa akin. Maya maya pa napansin kong papalapit si Gero. Napaka gwapo talaga nya,walang wala ang kagwapuhan ko,ngayon lang talaga ako humanga sa kagwapuhan at kakisigan ng ibang lalaki. Sa kanya lang.

Ng makalapit si Gero ay pinakilala ko sya sa tropa at mainit naman nila itong tinanggap na nagdagdag kasiyahan sa akin.

---

“Dude kaya mo pa bang magdrive?” tanong ko ng pauwi na kami. Medyo may tama na din si gago,masyadong nag enjoy sa party,buti na lamang at konti lang ang ininom ko.

“Mukhang hindi na dude,ikaw na lang please?” at nag puppy eyes pa ito na ikinatawa ko.

“Sige na,pumasok ka na at matulog habang nasa byahe.”

“Salamat Dude! Kaya mahal na mahal kita eh! Wala akong pakialam sa sasabihin nila,si Kaiicen nga na bading mahal na mahal ko eh,ikaw pa na lalaki hindi ko mamahalin ng sobra? Sus! Hindi kasi sila marunog magmahal!” anito ng pumasok na sa kotse.

Napangiti at napailing na lang ako. Sabi nila,pag lasing ang isang tao,totoo ang mga sinasabi nito. Sa mga narinig ko ngayon ay lalong nadagdagan ang pagmamahal ko sa kanya,kahit ilang beses nya mabanggit si Kaiicen at ang pagmamahal nya dito wala akong maramdamang selos,alam ko kasi kung gaano nya pinangalagaan ang pagmamahal nya dito sa mahabang panahon,at pakiramdam ko,parang ako si Kaiicen.

“Oo na! Lasing ka na nga,huwag kang mag alala,mahal din naman kita eh.” ani ko at hinalikan sya. Balak ko ay smack lamang pero hinawakan nya ang ulo at kamay ko. Diniinan nya ang halik,kinagat nya ang lower lip ko kaya bumuka ang bibig ko at ipinasok nya ang dila nya. Napakasarap. Ito ang kauna unahang pagkakataong naghalikan kami ng ganito,nakakalasing,nag iinit at nadadarang na ako.

“Mahal na mahal kita,huwag mo na akong iiwanang muli.” aniya bago muling angkinin ang aking labi. Mahina ko syang itinulak. Nakapag desisyon na ako. Makikipagtalik ako sa kanya ngayong gabi.

“Huwag dito,baka mapansin nila tayo.” ang sagot ko at hinalikan sya ng mabilisan,kitang kita ko ang pag ngisi ng loko.

“Ano pang hinihintay mo? Magdrive kana pauwi ng makapag simula na tayo.” aniya at tumawa. Napangiti ako at nanginginig na nagdrive pauwi,kinakabahan at excited at the same time.

Ng makarating sa bahay,pagkasara pa lang ng pintuan ay naghalikan na kami,kapwa sabik. Ipinadama namin sa isa’t isa ang ang pagmamahal at init na aming nararamdaman. Agad kaming umakyat sa kwarto. At ng sumara ang pintuan,alam ko,tuluyan ng magbabago ang buhay ko,dahil sa lalaki sa library.

*want more? There’s more to come :)