READER’S GUIDE

•

Reader’s Guide

•

FREEZELL SERIES SEQUENCE

(1st Generation

• FIVE BULLETS)

1 . My Possessive Fake Husband [Completed]

                  a. Partners In Crime (MPFH Side

             Story) [Complete

d]

    

2. My Naughty Boastful Boss [Completed]

    

3. My Impulsive Ex Boyfriend [Completed]

    

4. My Stupid Runaway Groom [Completed]

My Short Tempered Husband

[C

ompleted

]

   

(2nd Generation - EIGHT GRENADES)

6. The Arrogant Client [Completed]

7. The Secretive Professor [Completed]

8. The Distressed Raced [

Completed

]

9. The Vicious Agent [Completed]

10. The Indecent Suitor [

Completed]

              a. Instances and Chances

              (Side Story) [Completed]

11. The Untamed Actor [Completed]

12. The Nasty Rancher [On-going]

13. The Fierce Manipulator [Soon]

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Freezell #1: My Possessive Fake Husband

Warning: MATURE CONTENT | R-18 | COMPLETED

To Aiyell, being forced to marry your best friend doesn’t sound so bad. They just have to fake it, problem solved. But why is her husband, Claw, so possessive when their marriage isn’t even real…or so she thinks.

---

Looks, money, freedom-you really can’t have it all. Aiyell Lyanne Freezell’s world comes crashing down when she’s forced to give up her freedom and marry her best friend, Claw Mondragon, and the only way to solve the problem is to fake it. But why does Aiyell find herself falling for him and wishing for an ending truer than their fake beginning? Can their love overcome temptation and money and anyone who gets in their way-even if it’s a dear childhood friend, and fight for a marriage Aiyell initially didn’t want?

DISCLAIMER: This story is written in Taglish. 

COVER DESIGN: Louise De Ramos

–

Names, places, events, and other information used in this novel were all due to the author’s wild imagination. Any of these things similar to yours or to anyone are already out of the author’s control and purely coincidental.

Copyright ©  2014, Ice_Freeze. All rights reserved. Reproduction or transmission of this book in whole or in part in any form or medium without express written permission by the writer is totally prohibited.

**

HELLO, MI HAVRES!

This story has been chosen to be part of Wattpad Paid Program. Maraming salamat sa suporta ninyo sa akin. Mahal ko kayo lagi-lagi. 🥀

PROLOGUE

FREEZELL SERIES #1

“UMALIS ka nga riyan sa daraanan ko!” inis na inis na wika ko sa kaniya saka ko siya puwersahang itinulak.

“Good acting hysterical skills, huh?” aniya saka pa niya pa ako tinapunan ng nakakalokong ngisi. Talagang gusto niyang palabasin ang sama ng ugali na mayroon ako.

“I said get out of my way!” singhal kong muli sa kaniya. I want to slam the door in this arse! How can he be so insensitive? Hindi niya ba maramdaman na ayaw ko munang makasama siya sa iisang bahay?

Napamulagat ang mga mata ko nang higitin niya ako palapit sa kaniya. Nagkalapit ang mga mukha namin at nagtama ang aming paningin.

“If I say you’ll stay here with me, then you’ll stay here with me. Not unless you want me to tie you in bed and make you scream out my name until you get sore?” puno ng awtoridad at nagbabantang usal niya.

Biglang lumakas at bumilis ang pintig ng puso ko kaya’t padabog kong hinatak ang braso kong hawak niya at mabilis na tumakbo pabalik sa kwarto ko. Alam kong hindi ako mananalo sa kaniya—hindi, hindi lang talaga ako uubra.

Letse kang Mondragon ka! May araw ka rin talaga sa

akin!

Nagpupuyos talaga ang damdamin ko sa inis ko sa kaniya. Sino ba naman ang hindi? Para siyang hari na kailangan sundin. Halos araw-araw na lang ganito. Araw-araw na lang haharap ako sa mga taong nakakakilala sa amin bilang mag-asawa at kailangan kong magpanggap na okay ako, na masaya ako, na napaka successful ng marriage namin, at nagkakasundo talaga kami. Nakakapagod!

Para sa akin kung anong napag-usapan namin tungkol sa kasal na ito ay iyon lamang ang turing ko sa kaniya at alam kong ganoon din naman siya sa akin, pero madalas parang nakakalimutan niya yata ang estado ng relasyon namin sa isa’t isa.

Bawat lalaking madidikit sa akin kahit na nakikipagkamay lang, siguradong may kalalagyan sa kaniya. Letseng ’yan! Ako na minsan ang nahihiya sa mga ginagawa niya.

“Open this damn door, Aiyell,” narinig ko ang tinig na iyon mula sa kabilang bahagi ng pinto kasabay ng pangangalabog niya rito.

“Ayaw ko!”

“Mas hindi mo gugustuhin kapag sinira ko ’to,” aniya at sa isang iglap ay lumagabag na lamang ang pinto sa harap ko at nakita ko siyang nakangisi sa akin na animo nais niya akong parusahan dahil sa mga maling desisyon ko sa buhay.

“What the—anong ginawa mo?” iritado kong angil sa kaniya. Napabangon pa ako ng kama dahil sa sobrang gulat sa ginawa niya.

Lumakad siya palapit sa akin at sa isang iglap lamang ay halos iisang hangin na lamang ang hinihinga namin. Napakalapit niya at parang sasabog ang dibdib ko dahil sa mas pinabilis na tibok ng nasa loob nito.

“You have to obey me, Aiyell. Afterall, I am the upper hand—I am your fake husband.”

Hindi ako nakagalaw. Unti-unting nag-sink in sa akin ang sinabi niya. Akmang hahakbang ako patalikod nang bigla na lamang niya akong niyakap. Sinubukan kong magpumiglas, ngunit tila na naman ako nakulong sa ideya na napakakomportable ko sa mga braso niya. Narito na naman ang pakiramdam na tila tiyak ang seguridad at kaligtasan ko sa mga bisig niya.

I’m Aiyell Lyanne Hilton– Freezell , and he’s…

Claw Lassiter– Mondragon,

MY POSSESSIVE FAKE HUSBAND !

One

AIYELL

PUMASOK ako ng silid niya at nadatnan kong himbing na himbing pa rin siya sa pagtulog. Napatitig ako sa maamo niyang mukha. Sana talaga lagi na lang siyang tulog kasi mas mabait siyang tingnan. Nakaka-amaze talaga ng mukha niya. No wonder lagi siyang laman ng mga magazine dahil akala single siya—although, single naman talaga siya dahil peke ang kasal namin.

Nakita ko siyang bahagyang gumalaw kaya’t agad kong ibinaling sa iba ang paningin ko.

“Mondragon, tumayo ka na riyan!” kunwaring singhal ko sa kaniya para lang mawala ang naramdaman kong tensyon ngunit tila wala itong talab sa kaniya.

“Isa… dalawa… tatlo!” Hindi man lang talaga siya natinag. Talagang alam na alam niya kung paano pasabugin ang kakaunting pasensyang iniipon ko. “Tumayo ka na sabi riyan!”

“Heto na! Heto na! Tatayo na!” Padabog siyang tumayo sa higaan niya at hinarap ako. Wala pa siyang pang-itaas. Magulo ang kaniyang buhok at nakakunot ang kaniyang noo. Talagang hindi siya marunong mahiya sa akin kahit na kailan.

“Pinakialaman ko na ang kusina dahil ang tagal mong bumangon at gutom na talaga ako. Magtuloy ka na roon,” utos ko habang tinutuyo ang buhok ko ng tuwalya saka ako tumalikod. Ayokong iparamdam sa kaniyang nahihiya ako na tingnan siya habang walang pang-itaas. Mas okay na lang na magpanggap.

Mabilis niya lang naman akong sinunod dahil talagang tila pupungas-pungas pa siya mula sa pagkakahiga at wala pa sa sariling ulirat.

Bumaba na rin ako nang matuyo ang buhok ko. Natagpuan ko siyang nakatanga lamang sa mesa kung saan nakahapag ang mga pagkain para sa almusal na inihanda ko.

“Bakit hindi ka pa kumakain?” paninita ko para mapukaw ang atensyon niya dahil titig na titig lamang siya sa mga pagkain.

“Seriously, Aiyell, ipapakain mo sa akin ang mga pagkain na ’to? Kung matatawag nga bang pagkain ’to?” tanong niya sa may hindi makapaniwalang tono at bakas na rin ang panglalait.

Napakunot ang noo ko at mataman ko siyang tinitigan. “Anong problema mo?”

“You’re really asking me what the problem is?” he said as he raised his left eyebrow. “Look at this mess, Aiyell. Kanin na maitim pa yata sa uling, itlog na hindi ko malaman kung nagawa mo bang isalang sa kawali dahil sa pagkahilaw, hotdog na sobrang sunog, sariwang bacon, kape na kulay tubig na nilagyan ngkaunting brown sugar at—”

“STOP, WILL YOU?” maiyak-iyak na sigaw ko sa kaniya. Nakakasama ng loob.

“But—” Bago pa siya makasagot ay kinuha ko na lahat nang niluto ko at isa-isang itinapon sa lababo. Wala akong pakialam kung may masayang. Hindi niya naiintindihan ang effort ko sa lahat ng mga iyon.

“Ano ba, Aiyell? Sinayang mo ang mga pagkain!” pagalit na wika niya sa akin na parang ako pa bigla ang may kasalanan.

“It’s just a mess, ’di ba? So anong ikinagagalit mo riyan? Ikaw ang nagsabing mess, so stop paying attention about it! Magluto ka para sa sarili mo!” I exclaimed as I stormed out of the kitchen.

Nagtuloy ako sa kwarto ko at dumukdok sa unan. Doon ko na pinakawalan ang mga luha ko. It’s me. Matapang na iyakin. Malakas ang loob, pero mahina. So ironic, right?

“Wife, I’m sorry. Kindly open the door. Let’s talk.” Narinig ko ang boses niya mula sa labas n’ong pintuan ng kwarto ko na naka-lock.

“Don’t call me wife! We’re not married!” singhal ko saka ko binato ng unan ang pintuan ko na halos kagagawa lang niya.

Papaano nga ba ako napunta sa sitwasyon kong ito? Hindi ninyo nanaisin na malaman. Isa lamang itong malaking kalokohan.

---

“ Hey, pretty lady!“ Napalingon ako sa tinig na iyon at hindi ako makapaniwala sa nakita ko.

“Claw!” I hurriedly ran towards him to give him a hug. Na-miss ko ’tong taong ’to. Ang tagal din kaya niya sa States.

“ How are you pretty lady—OUCH!“ Binatukan ko nga.

“Maka-pretty lady ka ryan. Napunta ka lang ng States naging gentleman ka na,” wika ko sabay tawa.

“ Heto naman, na-miss lang siya,“ sagot niya nang nakanguso. Hindi pa rin siya nagbabago. Pa-cute pa rin ang loko.

“ Claw, tara sa kwarto ko! May papakita ako,“ turan ko sabay hatak sa kaniya.

“Woooohhh, wait!” sagot naman niya na tatawa-tawa pa.

“ Uhhh… yeah… ganiyan nga, Claw… uhhh… yeah, tama ’yan nga. Ugh! Ang sakit! Magdahan-dahan ka naman!“

“ Sweetie, dahan-dahan na nga ’to, para hindi ka gaanong masaktan.“

“ Uhhhh… yeah…iyan nga. Virgin pa ’yan kaya medyo masikip pa, kaya please lang dahan-dahanin mo kasi nasasaktan ako.“

“ Sure, sweetie.“

“ Ayos na… bunutin mo na please… masakit talaga!“

“ As you wish, sweetie.“

Sabay na kaming bumaba ni Claw buhat sa kwarto ko. Natagpuan namin si Lola Cassandra na matamang nakatingin sa amin na tila may ginawa kaming isang napakalaking pagkakasala. Siya ang ina ng Daddy Leriz ko.

“ Maupo kayong dalawa rito sa harap ko,“ utos niya.

Sumunod naman kami ni Claw gawa nang nakakatakot niyang aura. Mabait si Lola Cassy kung sa mabait pero ’pag tinamaan siya ng topak, daig pa ang leon sa bangis.

“ IKAW!“ Nagulat kami sa pagsigaw niya sabay nang pagturo niya kay Claw. “Pakasalan mo ang apo ko sa lalo’t madaling panahon kung ayaw mong bangkay ka nang lumabas sa lupain ko!” Tila naman ako natuod sa mga narinig ko.

“ Po? Papakasalan po?“ hindi makapaniwalang tanong ni Claw.

“ Oo, bakit? Palagay mo matapos mong magpasarap sa apo ko hahayaan ko na lang na basta-basta mo siyang ibasura’t talikuran?“ Galit na talaga si Lola! Pero, teka — ANONG MATAPOS MAGPASARAP?

“HALA LOLA, IT’S NOT WHAT YOU THINK—”

“ SHUT YOUR MOUTH, LYANNE! I’M NOT TALKING TO YOU! AND DON’T YOU DARE YELL AT ME AGAIN, HINDI AKO BINGI!“ She’s hell mad.

“ Pero kasi po, Lola—“

“ Marry her or I’ll shoot you? Right here, right now?“ Nagulat kami nang bigla niyang ilabas ang shotgun niya at itinutok ito kay Claw.

“ P – Papakasalan ko po si Aiyie, Lola.“

“ Good. It should be the day after tomorrow,“ she replied then everything was settled.

---

That’s it. And now we’re married, pero hindi gaya ng iniisip n’yo. Kasal kami pero sa pekeng pari lang at mayroon kaming pekeng marriage contract. So it means, peke ang lahat.

Ano ang ginawa namin na narinig ni Lola Cassy? I’m still a virgin for heaven’s sake! To be honest, ang nangyari noong araw na ’yon ay pawang PAGLILINIS LANG NG KUKO!

Pinatanggal ko kasi kay Claw ang ingrown ko sa kuko ko sa paa! Ilang araw ko na ’yong iniinda! Hindi pa ako makapunta sa mga salon na may pedicure and manicure service—and yes, virgin din ang mga daliri ko sa paa dahil hindi ako nagpapa-pedicure, mostly manicure lang. Iyong mga daing ko pala ang narinig ni Lola.

Imagine, dalawang taong hindi naman nagmamahalan pero naikasal dahil sa ingrown sa paa. Sino namang maniniwala agad, hindi ba?

NAALIMPUNGATAN ako nang may maramdaman akong humahaplos sa buhok ko. Ngunit hindi ko idinilat ang mga mata ko.

“Dapat kasi hindi ka na lang nagluto para hindi na tayo nagtalo,” saad niya.

Ako pa talaga ang sinisi?

“Sa susunod gisingin mo na lang ako para maipagluto kita nang masarap. Huwag mong pipilitin ang sarili mo sa bagay na alam mong hindi mo pa kayang gawin sa ngayon dahil darating at darating naman ang araw na matututunan mo ’yon.” Tila napakamalaman naman yata ng huling salita na nanggaling sa kaniya.

“At alam mo ba…” Bigla akong kinabahan sa hindi ko malamang dahilan nang saglit siyang huminto. “…alam kong kanina ka pa gising at pinapakinggan mo lang ako. Tumayo ka na riyan at naipagluto na kita.” Bigla naman akong napadilat at napatingin sa kaniya.

He flashed a very teaseful smile. “O baka naman gusto mong hinahaplos ko ang buhok mo? Puwede ko namang gawin ’yon kahit sa buong katawan mo pa.”

“Bastos!” singhal ko saka ako tumayo at pumunta ng kusina. Hindi pa kami ayos pero pinagaganahan na niya agad ako ng kabaliwan niya!

Nakita kong may nakatakip na pagkain sa mesa. Ang bango ng amoy nito at nang iangat ko ang takip ay mayroong afritadang manok. My favorite!

Teka? Lunch na ’to ah!

“Hindi ako nakapasok!” sigaw ko.

“Relax, wife. Pareho lang naman tayo. Ayos lang naman ’yan, ako naman ang boss mo,” narinig kong wika niya habang papasok ng kusina kaya’t napalingon ako.

“Tsk!” angil ko sa kaniya.

He’s the CEO of Mondragon Clothing Line and I am his secretary. Walang nakakaalam na mag-asawa kami sa opisina—I mean fake na mag-asawa since fake nga lang ang lahat. Naganap lang naman talaga ang lahat dahil sa takot namin sa isang Cassandra Ysabelle Freezell—the most powerful woman in the business world.

Kinain ko lang ang mga pagkaing nakahapag sa mesa namin. It’s been three years… three years na kaming nagsasama ni Claw and yet hindi pa rin ako nasasanay sa mga bangayan namin.

Kumakain ako nang naupo siya sa harap ko at tinitigan ako. “Ano?” tanong ko nang nakataas ang isang kilay.

“I’m just wondering, what if hindi tayo nagsasama ngayon, sino kaya ang kasama mo?” seryosong tanong niya na nakapagpatuod sa akin.

If we’re not in this fake marriage, I think it’s him. I’m with him — the man I love the most.

“You’re thinking of him again, right?” Kilala niya na talaga ako. Kilalang-kilala.

“What if hindi tayo ang magkasama ngayon, Claw, sino rin kaya ang kasama mo?” seryosong tanong ko rin sa kaniya.

“Maybe, I’m just strolling in different clubs and fucking all the girls I want,” seryoso niya namang sagot.

Tinapos ko na ang pagkain ko at inilagay ang platong pinagkainan ko sa lababo. Pabalik na sana ako ng kwarto nang mapahinto ako sa naalala ko. “Claw?”

“Yes?”

“Are we okay now or are we still fighting?” Nakita kong bahagya siyang napangisi sa itinuran kong iyon. Alam niyang hulihin ang karupokan ko.

Lumapit siya sa akin saka marahang hinaplos ang pisngi ko. “Can I stay mad at you for so long? Am I allowed?” tanong niya sa akin kaya’t sunod-sunod akong umiling.

“I’m your best friend, dimwit. You have to endure my shortcomings and flaws, and you were forced to be my husband, might as well be firm about it,” mayabang na turan ko ngunit kinintalan lamang niya ako ng halik sa noo na nagpainit ng pisngi ko. He really knows how to make me shut my boastful mouth.

“Just get ready. Papasok na tayo.” I just nodded at him as a response.

NARITO na kami ngayon sa opisina at kasama ko ang mga office workers na gaya ko habang nasa harap ng xerox machine.

“Aiyie, ang guwapo-guwapo talaga ni Sir, ’no?” That was Eleina, officemate ko na malaki ang pagnanasa kay Claw.

“Truins, sissy, tapos ang macho pa.” That was Hira, officemate ko na isa rin na nagnanasa kay Claw.

        Nakitango-tango na lang ako sa kanila at itinuloy ang ginagawa ko.

Matapos kong mag-photocopy ay bumalik na ako sa cubicle ko—which is nasa harap ng office niya. Kasalukuyan akong nag-a-update ng mga pinapagawang sales report ni Claw nang may lumapit sa cubicle ko.

“Hey secretary, mind entertaining me?” mayabang na wika ng babaeng kadarating habang nakataas pa ang kilay niya. Hindi nakasumpong ang kabaitan ko ngayon, kaya pasensya siya. Tinignan ko lamang siya gamit ang mapang-usig kong tingin, bago ako nagsalita.

“If you don’t have any appointment with Mr. Mondragon, Ma’am, you may leave now,” walang kabuhay-buhay kong sabi. Kabisado ko ang appointment at may appointment kay Claw. Imposibleng meron ang isang ’to na parang kinapos sa pambili ng tela ang damit.

“What did you just say?” Halata ang pagkairita sa kaniya.

“Oh, the you may now leave part, Ma’am?” pilosopo kong sagot sa kaniya. Hindi ako mabait. Nawawalan ako ng modo kapag walang modo ang kausap ko.

“Don’t you know me? Kaya kitang ipatanggal dito kung gugustuhin ko! Binabastos mo ang girlfriend ng boss mo!” Girlfriend? Sa dami nila, hindi ko na mabilang kung pang-ilan siyang pumunta rito na nagyabang at nagpanggap na girlfriend ni Claw. Hindi lang talaga sila aware na asawa ang kaharap nila— I mean the fake wife.

“Go ahead, Ma’am,” paghahamon ko. Wala akong pakialam sa kaniya. Naka-dress siya na halos kapag tumuwad siya ay makikita na ang hindi dapat makita, tapos napakababa pa ng neckline. Mukha siyang martilyo promise. Kapag nakita ko ulit ’to baka mag-donate pa ako ng pambili niyang damit.

“You bitch! Secretary ka lang—”

“Okay.”

Tila napikon siya sa isinagot ko at akmang sasampalin niya ako nang may humarang sa kamay niya. “Get out!” His voice was full of authority.

“Claw, baby—”

“I said get out! I don’t fucking know you!”

“You!” Sabay turo ni martilyo sa akin. “We’re not done yet! I’ll get my revenge!”

“Okay, Ma’am. I’ll welcome you with open arms,” pang-aasar ko saka ko ito kinindatan na lalong ipinagngitngit ng loob niya. Padabog itong umalis sa harap namin ni Claw.

Nang makaalis na si martilyo ay bigla akong hinarap ni Claw at biglang kinurot sa pisngi. “Lalo kitang nagugustuhan ’pag nagmamatapang ka,” nakakaloko niyang wika—and I have to admit it… I feel like blushing. Kung anu-ano na naman ang ibinabanat niya. Alam niya talaga ang kahinaan ko.

“Ano na namang pinagsasasabi mo—”

“Pero mas lalo kitang nagugustuhan, ’pag nakikita kong kinikilig ka sa akin….” he paused for a moment that my made my heart skipped a beat. “…Mrs. Mondragon.” 

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Two

AIYELL

NAUNA akong nakauwi kay Claw ngayon dito sa condo niya dahil may pinuntahan pa siyang dinner meeting. Pinauna na niya ako para makapagpahinga na raw ako.

Katatapos kong maligo at ngayon ay nasa sala ako. Nanonood lamang ng tv habang tinutuyo ko ang buhok ko.

“Sana may dala siyang pagkain—”

“May dala nga ako.”

“Ay, kabayo ng nanay mo!” Nagulat talaga ako sa tinig na ’yon. Para naman kasing kabute ang biglaang pagsulpot niya.

Naglakad siya papalapit sa akin nang may dalang supot saka naupo sa tabi ko. “As far as I remember, walang kabayo si Momma dahil jewelries ang business niya.” Pilosopo talaga kahit na kailan!

“Napakatagal mo. Gusto na lang talaga kitang layasan bigla—”

“Kumain ka na,” putol niya sa akin saka niya inabot sa akin ang supot na dala niya, ngunit nang hawakan ko ito ay ayaw niya namang bitawan kaya’t napa-angat ang tingin ko sa kaniya at nakita kong mataman siyang nakatingin sa akin habang nakangisi. “Bago pa magbago ang isip ko at ako ang kumain sa ’yo.” Para na naman akong nasilihan sa mukha dahil sa narinig kong maduming banat niya. Napakapilyo ng bwiset!

Akmang sasapukin ko siya dahil sa sinabi niya ngunit mabilis niyang nakuha ang kamay ko. “Bitaw, Claw!” angal ko.

Hindi nawala ang pagkakangisi niya sa akin. “Huwag mo ’kong hamunin. I’ve been holding for three long years,” aniya at ramdam ko ang matinding pang-aasar niya sa akin. Kada makakakuha siya ng pagkakataon na mang-asar, talagang lulubos-lubusin niya.

Mabilis kong inagaw sa kaniya ang kamay ko saka agad na lumayo sa kaniya. “Bwiset ka talaga!”

Tinawanan lamang niya ako na tipong enjoy na enjoy siya sa nakikita niyang matagumpay na pang-aasar niya sa akin.

“I ain’t kidding, my wife. You’re too sexy not to be acknowledge,” wika niya sa akin habang tumatawa kaya’t bigla kong itinaas ang kilay ko.

“Nakakainis ka! Puro ka pang-aasar! Aalis ako!” singhal ko saka ako padabog na umakyat sa silid ko. Nagpalit ako ng damit pang-alis bago muling bumaba. Naabutan ko siyang naroon pa rin sa sala at nakaupo pa rin sa sofa.

“Saan ka pupunta? Bakit ganiyan ang suot mo?” Ramdam ko ang iritasyon sa tinig niya lalo na nang makita niya ang kabuuan ko.

“Bar ang pupuntahan ko. Anong gusto mo? Mag-traje-de-boda ako?” nakataas muli ang kilay na sagot ko sa kaniya.

Bigla na lamang siyang tumayo at mabilis na lumapit sa akin saka ako hinapit ng sobrang lapit sa katawan niya. “Sinabi ko na bang pinapayagan kita?” seryoso niyang tanong sa akin.

Nagpilit akong itulak siya palayo ngunit masyado siyang malakas. “I don’t need anyone’s permission para gawin ko ang mga gusto ko,” deretso kong sagot.

“But I am your husband—”

“Fake husband,” paglilinaw ko saka ko siya tuluyang naitulak dahil tila nabigla siya sa mabilis kong pagsagot sa kaniya. “Aalis na ’ko,” pagpapatuloy ko at tumungo na sa pinto.

Narinig kong napabuntonghininga na lamang siya na tila sumusuko na sa katigasan ng ulo ko. “Fine. Just be home before dawn. I don’t want to see you sleepy at your work tomorrow,” aniya sa akin bago ko naramdaman ang mga yabag niya patungo sa silid niya.

I’m rich, kung tutuusin nga kahit hindi ako magtrabaho hanggang sa mamatay ako ay mabubuhay ako, pero dahil binantaan ni Lola Cassandra si Claw na kapag hindi raw ako pinagtrabaho ni Claw sa kumpanya niya ay papabagsakin daw niya ito, wala akong nagawa. Kahit daw mamulubi si Claw ay wala siyang pakialam. Ganiyan ako pahirapan ng Lola ko. She hates my spoiled personality.

Binilisan ko na lang ang pagpapatakbo ko ng sasakyan hanggang sa makarating ako sa LY’ARÉ Bar na pag-aari ng modelo kong pinsan na si Leyvance Azarei Freezell. Mukhang matao dahil dinig na dinig ang malakas na tugtog ay hiyawan ng mga taong nagkakasiyahan sa loob.

Pagpasok ko pa lamang ay halos mapatulala na ang ilang kalalakihan. Marami ang napapalingon ngunit wala akong panahon sa kanila. Kung itsura rin lang naman ang pag-uusapan, hindi sila aabot sa kalingkingan ni Claw.

Nagulat ako nang salubungin ako ni Vance. “Ate Aiyie?” aniya saka niya ako dinamba ng yakap.

“Oh, ba’t nandito ka? Wala ka bang photoshoot?” tanong ko.

“Pahinga muna ako, ate. The day after tomorrow kase sa Australia naman ang punta ko,” sagot niya sa akin. Kagagaling niya lamang sa New York.

“Oh, I see.”

“Ate, let’s drink? Text ko na rin sina Ate Avrein, Aeickel at Leickel,” aniya saka pa siya bumungisngis.

“I bet hindi mo mapapapunta rito si Avrein, Vance. Knowing her?” sagot ko.

Hindi sa ayaw kong narito si Avrein, mahal ko ang pinsan kong iyon. Ang problema lang, manang siya sa pananamit at sa iba pang bagay. Yeah, sa five bullets , siya lang ang manang.

People around us, call us five bullets, kasi raw once na tamaan ka ng karisma naming lima, mararamdaman mong para kang tinamaan ng bala—bumabaon.

But he left me.

“Lock in your bet, Ate Aiyie, mapapapunta ko rito si Ate Avrein.”

“Okay, 10 bucks then,” mayabang kong turan.

We waited for I think twenty minutes nang matanaw ko na ang kambal. Yeah, Aeickel Lavria Freezell and Leickel Avria Freezell are twins.

“Ate Aiyell! Ate Leyvance!” sigaw ni Lei saka kumaripas ng takbo at niyakap kami ni Vance. Samantalang si Aei naman ay tahimik lang na naglakad patungo sa amin. Well, that’s their difference. Leickel Avria Freezell is so girly and loud, while Aeickel Lavria Freezell is the boyish and serious one—no, she really looks like a very handsome guy lalo na sa haircut niya. Madalang din siyang ngumiti at bibihira mong maririnig na magsalita.

“Kasama n’yo ba si ate Avrein?” tanong ni Vance.

“Uhmmmm….” pabitin na sagot ni Lei.

“Yeah,” rektang sagot naman ni Aei and I cursed because of what I heard.

“Shit.”

“I told you. Now give me the money,” aniya at inilahad ang palad sa akin. Hindi rin siya magkamayaw sa pagtawa.

“So where is she?” tanong ko.

“I’m here,” boses mula sa likuran ko.

So here she is—Avrein Laiclei Freezell. My most manang cousin. If you could just see her right now? Iisipin n’yong hindi namin siya ka anu-ano. She’s wearing her big eye glasses na natatakpan ang mapupungay niyang mga mata, palda na lampas ankle, at long sleeves. My gosh! Parang magsisimba siya sa suot niya.

I am the eldest among us. Next is Avrein then followed by Leyvance, lastly the twins. Lima lamang kaming magpi-pinsan na Freezell.

Nagsimula na kaming kumuha ng kaniya-kaniya naming inumin nang magsalita si Lei. “Ate Vance, let’s play dare or drink?”

“What kind of game is that?” inosenteng tanong ni Avrein.

“If you can’t do the dare, then you’ll drink three glasses of tequila,” pagpapaliwanag ni Lei.

“Count me in,” sagot ko.

“Me too,” segunda naman ni Vance.

“Fine. Sali ako.” It’s Avrein na medyo nagpagulat sa amin.

Tinignan namin si Aei na hanggang ngayon ay hindi sa sumasang-ayon.

“Wala naman akong magagawa kahit ayaw ko, ’di ba?” sagot niya sa seryosong tono.

“Waiter! Pengeng papel at ballpen!” sigaw ni Vance sa empleyado niya.

Nakita kong gumawa si Vance ng numbers 1, 2, 3, 4, 5. Pagkatapos ay inilagay niya ito sa isang empty glass at hinalo.

“Ang numbers dito ay sumisimbolo ng pagkakasunud-sunod natin bilang magpi-pinsan, okay?” We all nodded in chorus.

“Bumunot ka na, Ate Vance,” atat na sabi ni Lei.

Bumunot na nga si Vance at ang unang number ay… “Four.”

“Tsk,” Aei hissed. Siya kasi ’yon, dahil ang bunso ay si Lei. “What’s the dare?” tanong niya.

“See that guy?” turo ni Vance sa lalaking matangkad na sumasayaw sa dance floor. “Come near him and seduce him through dancing,” mga utos naman nitong si Vance, kahit kailan talaga!

“Pass,” mabilis na tugon ni Aei.

“Okay. Drink this,” saka siya inabutan ng tatlong baso ng tequila ni Vance. Halata kay Aei ang pagkairita.

Bumunot na ulit si Vance at…

“Three. Oh, shoot hands! Bakit sarili mo ang binunot mo?” Para siyang loka-loka na kinakausap pa ang kamay niya.

“I’ll give the dare,” biglang singit ni Aei. “See that guy you pointed a while ago? Seduce him through dancing,” then she smirked.

“Okay,” walang ka angal-angal na sabi ni Vance at naglakad papunta sa lalaki.

Sinayawan niya ito na tipong para na silang gagawa ng milagro sa gitna ng dance floor.

“That’s enough, Vance. It’s gross!” sigaw ni Avrein. Bumalik si Vance na tatawa-tawa sa reaksyon ni Avrein.

Muling bumunot si Vance at… “Two.”

Ngumiti kami ni Vance ng nakakaloko kay Avrein. “Kahit ano please, huwag lang ang ginawa ni Vance.”

“Sure,” tugon naman ni Vance. “See that guy sitting next to you? Give him a lap dance. Hindi ka puwedeng mag-pass, Ate Avrein, alam nating pareho na allergic ka sa tequila.”

Oo nga pala, allergic nga pala siya sa tequila.

“But Vance—he’s, my boss!” pasigaw pero mahina niyang turan.

“Kaya ba kanina mo pa ayaw lumingon doon?” tanong ko.

“Yeah,” maagap na sagot niya.

“Okay. Jam, give Ate Avrein three glasses of Margarita,” utos ni Vance sa bartender at agad naman itong sumunod.

Bumunot na muli si Vance at… “One.”

“Ay! Hindi pa rin ako nabubunot,” disappointed na wika ni Lei.

“Your dare missy?” tanong ko kay Vance.

“See that hot guy standing at the entrance? Make him forget where is he, and make him take off his shirt.”

“Ang dami naman n’on!” angal ko. Hindi naman ako takot sa mga dares, and isa pa, aware ang mga pinsan kong ito sa set-up namin ni Claw.

“Umuurong ka na yata sa mga dare ngayon, ate Aiyie? Don’t tell me, oh my gosh! Binigay mo na ba kay kuya Claw—ARAY!” Batukan ko nga. Kung anu-anong pinag-iisip.

“Game,” sagot ko. Tumayo na ako at tinungo ang lalaking sinasabi ni Vance.

“Hi?” Bati ko. Tinignan lang niya ako na parang ngayon lang siya nakakita ng maganda.

“Yes, miss?”

“I’m Lyanne, and you are?”

“Brent.”

“Brent? Can I seduce you?” paalam ko pero hindi ko na rin naman hinintay ang sagot niya. Hinatak ko ang batok niya, ngunit bago ko pa siya mahalikan—wala na siya sa paningin ko at nakahandusay sa sahig.

“Stay away from my wife!” sigaw ni Claw saka ako hinatak palabas ng bar. Narinig ko naman na sumunod ang mga pinsan ko na mukhang nasaksihan ang mga pangyayari.

“Uh-oh,” dinig kong sabay na wika nila Vance at Lei nang makita nilang sapilitan akong ipinasok ni Claw ng sasakyan. Hindi ko alam kung anong iaakto ko. Para akong namaligno sa biglaan niyang pagpasok sa eksena.

Habang nagmamaneho siya ay panay ang buntonghininga niya. Nakakatakot talaga siya kapag bigla na lang nagagalit.

“C–Claw?”

“Shut up, Aiyell! If you don’t want me to take you right here, right now!” sigaw niya sa akin.

Galit na talaga siya.

Tumahimik na lamang ako hanggang sa makarating kami sa unit niya. Nauna akong pumasok at kasunod ko naman siya. Pagkapasok na pagkapasok niya ay narinig ko ang pag-click ng pinto na tanda na ini-lock niya ito. Hindi ko na lang iyon pinansin.

Paakyat na sana ako ng hagdan nang higitin niya ako at isinandal sa pinto saka sinagibsib ng halik.

This is our first kiss—my first kiss with him! Simula nang kinasal kami ‘kuno’ ay ngayon niya lang ako hinalikan. Ngunit hindi ito halik ng pagmamahal, kung hindi halik na nagpaparusa.

What do you expect Aiyie? Pareho n’yong hindi mahal ang isa’t isa.

“C–Claw! Let—Uhhmpp! Let me go!” sigaw ko ngunit imbes na tigilan niya ako ay muli niya lamang akong hinatak at hinalikan. Mas marahas, mas mapagparusa. Doon ko na hindi napigilan ang pagpatak ng mga luha ko.

Mukhang naramdaman niya ang pagkabasa ng pisngi ko dahil bigla niyang iniwan ang mga labi ko saka hinawakan ang magkabilang balikat ko. Mababasa sa mga mata niya ang hindi maipaliwanag na nagbabagang emosyon.

“Fuck it, Aiyell! Gusto mo ng halik, hindi ba? Ganoon mo ba ka-ayaw sa akin at gugustuhin mo pang magpahalik sa taong ngayon mo lang nakilala? This fucking situation sucks!” sigaw niya saka niya ako iniwan na tigalgal. Pumasok siya ng kuwarto niya at pabalibag na sinara ang pinto.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Three

AIYELL

KATATAPOS kong mag-shower ngayon dahil naghahanda na ako sa pagpasok sa trabaho. Ayaw ko nang intindihin ginawa ni Claw sa akin kagabi. Ayokong isipin ang possessiveness na ipinapakita niya. Ayokong bumagabag iyon sa isip ko.

Saktong pababa na ako ng hagdanan ay siya namang paglabas niya sa pintuan ng kwarto niya. Hindi ko siya pinansin at nagtuloy sa kusina. Nakita kong may nakahandang almusal sa mesa.

Kanina pa kaya siya gising? Naupo na ako at sinimulang lantakan ang nakahain sa mesa. Naramdaman kong naupo siya sa tapat ko. Hindi ko kasi siya tinignan. Iba pa rin ang inis na nararamdaman ko sa ginawa niya kagabi.

“Aiyell,” basag niya sa katahimikan.

“Cut the crap. Hindi ko gustong kausapin ka,” pambabara ko saka ako mabilis na tumayo at akmang lalabas na ng kusina nang maramdaman ko ang kamay niya sa pulso ko. “What now?” iritable kong tanong.

“Stop flirting,” matigas at puno na awtoridad niyang wika.

“Then stop being so bossy! You’re too possessive kahit wala ka namang karapatan!” singhal ko sa kaniya.

“I have. I’m your husband,” aniya saka niya ako tinapunan ng napakalamig na tingin.

“Hindi kita asawa! Letse!” sigaw ko saka ko sana siya tatalikuran ngunit bigla na lamang niya akong hinatak pabalik kaya’t napasubsob ako sa dibdib niya.

“Sinong letse, Aiyell?” tanong niya sa may baritonong boses na may kasamang pang-aasar.

“I–I didn’t say anything!” utal na sagot ko. Parang gusto kong bigla na lang pagalitan ang dila ko.

“Really?” saka niya inilapit ang mukha niya sa akin. Pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa lakas ng kalabog ng dibdib ko!

Sinubukan ko siyang itulak ngunit mas hinapit niya pa ako palapit sa kaniya. Sa palagay ko ay mga kalahating pulgada na lamang ang pagitan naming dalawa.

“C–Claw bitiwan mo ’ko,” utal na wika ko at halos hindi ako humihinga habang nagsasalita.

“Paano kung ayoko? Mas okay ang ganito kaysa lage mo akong wino-walkout-an,” aniya ay malinaw pa sa sikat ng araw na may pang-aakit ang tono niya ng pagsasalita!

Sobrang lapit niya talaga sa akin. Hindi ko na nga alam kung maayos pa ang paraan ng paghinga ko. Pakiramdam ko ay inaagawan niya na ’ko ng hangin. His grayish eyes, long and thick eyelashes, perfectly shaped nose and his very kissable lips that can really make a woman go crazy about him.

Nagulat ako nang unti-unti niyang inilalapit ang mga labi niya sa mga labi ko.

I don’t know what’s with me, naramdaman ko na lamang na unti-unti ko nang ipinipikit ang mga mata ko. I’m waiting for his lips to touch mine… until I felt a soft thing on my forehead.

“Don’t expect too much, wife. Just do what I said a while ago. Don’t flirt,” then he let me go and left me dumbfounded.

Nasapo ko na lamang bigla ang dibdib ko na kakaiba ang lakas at bilis ng tibok nang marinig ko ang pagsara ng pintuan na nilabasan niya

NATAPOS ko na agad ang lahat ng mga ipinagagawa sa akin ng kamahalan at napagpasyahan ko na rin ang umuwi. Hindi maganda ang timpla ng mood ko ngayon at parang ayaw ko rin naman siyang makita. Hindi rin siya lumalabas ng opisina niya mula kanina. Mukhang marami talaga siyang pinagkaka-abalahan, at ayaw ko nang alamin kung ano man iyon.

Palabas na sana ako ngayon sa pinto ng building nang marinig ko ang habol na sigaw ni Hira.

“AIYIE!”

Huminto ako sa paglalakad at lumingon ako sa kaniya, ngunit hindi pala siya nag-iisa. Kasama niya si Eleina, Hope, at Hyun.

“Bakit?” tanong ko nang makalapit sila sa gawi ko.

“Have you heard the news?” tanong sa akin ni Hira.

“What news?”

“About Mr. Mondragon,” sagot naman niya.

“What about him?”

“He’s….”

“Just go straight to the point!” iritable kong wika na ikinatingin sa akin ng mga kasamahan namin sa trabaho. Bakit kasi ang hilig mambitin?

“SI AIYIE SOBRANG INTERESADO. CRUSH MO RIN KASI SI SIR AYAW MO PANG UMAMIN!” kantiyaw sa akin ni Eleina. Sa halip na patulan ay itinuon ko na lamang sa ibang gawi ang paningin ko.

“Anyway guys, ang kumakalat na chismis ay si Mr. Mondragon, our boss, and Ms. Crosante of Crosante Group of Companies are now officially dating. Paano na tayo mga ateng, ang goddess na ng Crosante Group of Companies ang karibal natin. Kung sanang mala-Aiyell lang ba ang kalaban natin madali lang solusyonan,” mahabang litanya ni Hira na ikinatingin ko sa kaniya ng masama.

Nice. Kapag siya pala, puwedeng makipaglandian.

“Joke lang, ito naman. Kung mukha nga ni Ms. Crosante hindi kami aariba, sa mukha mo pa?” pagpapatuloy ni Hira.

“Iyan lang ba ang rason kaya n’yo ako tinawag?” tanong ko sa kanila.

“Aayain ka rin sana namin,” nahihiyang sambit naman ni Hope.

“Saan?”

“Bar? Kasi ano… wala lang, ano… para lang mag-relax. Oo tama, para mag-relax,” ani Hyun. Ganiyan siya ’pag kausap ako, tipong akala mo naba-blangko. Para kaming nagfi-fill in the blanks na dalawa.

“Sige,” pagpayag ko na bahagyang ikinalaki ng mga mata niya.

“Talaga?” tanong niya sa hindi makapaniwalang tono. Ilang beses na siyang nag-attempt na ayain ako pero puro ako tanggi. Hindi lang talaga ako komportable sa kaniya at hindi ko alam kung bakit.

“Kung ayaw mo naman—-”

“Gusto ko, Aiyie. Gustong-gusto,” maagap na putol niya sa akin saka pa siya lumapit at hinawakan ang mga kamay ko habang ang mga mata niya ay kumikintab pa habang nakatingin sa ’kin.

Akmang babawiin ko na sana ang mga kamay ko nang mas hinigpitan niya pa ang hawak dito. “Hyun? Ang kamay ko—”

“Oh, Ms. Freezell, narito ka lang pala.” Napatda ako sa narinig kong boses kaya’t marahas kong nabawi ang kamay ko kay Hyun.

Agad akong lumingon sa kaniya at sumagot. “Tapos na po kasi ang office hours kaya uuwi na ’ko.”

“How rude your attitude is,” aniya at napataas ang kilay ko sa sinabi niya. “Ako ang boss mo pero nauuna ka pang umuwi sa akin para lang makipaghawakan ng kamay sa head ng accounting department.” Tinumbok niya rin! Umaandar na naman ang katok niya sa ulo!

“Hindi naman ako nakikipaghawakan—”

“Inmyofficenow!” Ang diin ng bawat salitang iyon na sinabayan niya ng pagtalikod.

“Maiwan ko na muna kayo. Alam n’yo naman kung gaano kalaki ang topak ng boss natin. Sunod na lang ako,” paalam ko sa kanila na ikinatango lamang nila. Sigurado napapaisip na sila sa inakto ni Claw, pero wala na akong oras magpaliwanag at mag-alibi.

Malalaki at mabibilis ang hakbang ko na sinundan siya. Saktong nakapasok na ’ko ng office niya nang maabutan ko siyang nakaupo sa upuan niya.

“Lock the door,” utos niya na agad ko namang sinunod. Mahirap na baka bulyawan pa ko. “Come here,” utos niyang muli na awtomatikong nagpa-arko ng kilay ko.

“Why should I?” I asked.

“You’ll come here or I’ll go near you and rip off your clothes then make love to you? Choose!” Nahintakutan ako sa sinabi niyang iyon kaya’t agad akong kumilos at naglakad papalapit sa kaniya. Mahirap na’t baka totohanin pa niya. Knowing him? Wala sa bokabularyo niya ang salitang kidding. He’s an asshole for heaven knows since when.

“What do you want?” tanong ko.

“You,” then a mischievous smile flashed on his face.

“Stop being a jerk! I’m asking you, what do you want?” I said irritated. Pipigilan niya ako sa pag-uwi para lang asarin?

“I’m not being a jerk here, Aiyell. You asked me and I just answered, simple as that.”

“Nakakapikon ka na!” angil ko sa kaniya.

The mischievous smile suddenly left his face and were replaced by a serious one. “I love your face when you’re annoyed, but I really hate it whenever someone touches you. It makes me want to rip someone’s head off his neck.”

“I told you Claw, stop acting possessively!” iritado kong singhal. Napupuno na ako sa mga inaakto niya.

“I’m not acting here,” sagot niya at nagulat ako nang higitin niya ako kaya’t ngayon ay napaupo ako sa kandungan niya.

His arms made their way around my wais that made my system tremble. “S–Stop it!”

“Why, Aiyell? Does my presence give you shiver? Haven’t I told you not to flirt?” I felt him tightened his grip around my waist.

Ayokong magpatinag. Hindi isang Mondragon lang ang magpapatiklop sa isang Freezell. “And who do you think you are para pigilan ako?” sagot ko deretso sa mga mata niya. Kailangan kong panatilihin ang tatag ko kahit pa hindi ko maintindihan ang dulot ng mga braso niya sa sistema ko.

“Pinapaalala ko lang sa ’yo, Mrs. Mondragon, ako ang asawa mo,” saka niya marahang niluwagan ang kapit sa bewang ko.

“Asawa o pekeng asawa?” paglilinaw ko. “Look Claw, we’re not really married, pero kung pahalagahan mo ang letseng kontrata—” I wasn’t able to finish my sentence because he suddenly kissed my lips… so wild and rough

I couldn’t resist him—I answered his kisses.

I literally gasped for air when he suddenly let go of my lips. “That was for saying na letse ang kontrata ng kasal natin,” saka niya ako itinayo mula sa pagkakakandong sa kaniya at bigla na lamang siyang lumabas ng opisina na animo wala siyang ginawa sa akin.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Four

AIYELL

MATAPOS ang insidente sa opisina ni Claw ay hindi ko na muna siya kinakausap. Hangga’t maari ay iniiwasan ko siya. Nahihiya ako sa ginawa kong pagtugon sa halik na iyon! Para akong matandang matrona na kulang sa romansa.

“Aiyie, puwede bang ikaw na lang ang magbigay nito kay Sir Claw? Naiihi na kasi ako. Please,” ani Hope na siyang sumalubong sa akin.

Hindi nga ako pumapasok ng opisina niya at dinadaan ko lang sa intercom ang mga gusto kong sabihin sa kaniya. Sa bahay naman nagtutulog-tulugan ako kaya’t hindi na ako nakakapag-dinner tapos ngayon uutusan lang ako?

“Ikaw na lang,” walang emosyon kong sagot.

“Sige na, Aiyie, alam mo namang bawal magpigil ng ihi ang buntis,” wika niya na ikinalaki ng mata ko.

“Buntis ka?”

“Oo, two months na. Si Sir Claw ang ama.”

“ANO?” Literal akong gulat na gulat sa narinig ko.

“Kidding! Naku, napaghahalataan ka talaga, Aiyie! O’sya, ihing-ihi na talaga ako,” aniya saka niya ibinigay ang bungkos ng papel sa akin.

“Teka lang!” sigaw ko. “Bakit nag-aaya ka pang mag-bar noong isang araw?”

“Kahapon ko lang nalaman na buntis ako!” sigaw niya naman pabalik. No choice. Kailangan kong ibigay ito sa kaniya.

Kumatok muna ako ng tatlong beses—na hindi ko naman ugali, bago ako pumasok.

Nang makapasok ako ay nakayuko lang ako at hindi ko siya tinignan. Inilapag ko lang sa mesa niya ang mga papel at akmang lalabas na nang magsalita siya. “What the hell is wrong with you, Aiyell?” tanong niya sa napakaseryosong tono.

“Mr. Mondragon, we’re in the office right now and we should not associate office matters in our personal matters,” sagot ko habang nakatalikod pa rin. “And it was YOUR office policy SIR.” May diin ang mga salitang iyon na binitawan ko

“THE HELL I CARE WITH THAT DAMN RULE!” Tumaas ang boses niya sa sinabi niyang iyon.

Gagawa-gawa ng sarili niyang patakaran tapos siya rin naman pala ang babali. Ibang klase talaga ang utak niya na kahit yata si Madam Auring hindi mape-predict kung anong sunod niyang gagawin.

“Kung wala na po kayong sasabihin, lalabas na po ako.”

Hinawakan ko na ang seradura ng pinto nang magsalita na naman siya. “Sa oras na lumabas ka sa pintong iyan get ready for the consequences, Aiyell Lyanne. Kahit madatnan kita sa bahay ng tulog, I swear, hindi kita patatahimikin. I’ll make love to you until dawn. I’m going to make you scream out my name until you get sore.” He must be so damn serious based on his voice that I just heard.

With that napalingon na ako sa kaniya—but wrong move, nasa likod ko na pala siya. “W–what do you want?” I stuttered. Napakalapit kaya niya sa akin!

“You kept on asking me what do I want, but you cannot give it to me,” he said so seductively. Tila ako lalong nakakaramdam ng hiya nang pasadahan niya ng dila niya an g pang-ibabang labi niya.

“D–Don’t play like a fool, Claw! I–I’m asking what do you want?” I kept stuttering. Curse this mouth!

“Bakit mo ’ko iniiwasan?” Bakas sa tono niya ang pait—o baka imahinasyon ko lamang ’yon.

“H–Hindi kita iniiwasan!”

“Really?” aniya at bigla niyang itinutok ang mukha niya sa mukha ko na nagpakabog muli ng dibdib ko. “Then, bakit kahit gumising ako ng alas tres o alas quatro ng umaga, hindi na kita naaabutan?”

Sa sobrang pag-iwas ko sa kaniya, 2:30 pa lamang ng madaling araw ay bumababa na ako ng unit niya para lang maiwasan siya. Madalas tinutuloy ko ang tulog ko sa cubicle ko, o kaya naman ay sa kotse ko.

“You don’t know how scared I was sa tuwing lalabas ka ng madaling araw! Hindi mo ba naisip na napakadelikado ng ganoong oras? You kept fucking my system, Aiyell! Ang sarap mo na lang itali sa kama para lang mapirme ka at hindi mo na ako takasan! Such a hard-headed wife!” He sounded like a very worried husband.

“This is nonsense!” angil ko saka ko siya itinulak palayo sabay tinalikuran at nagtuloy na palabas ng pinto. Ngunit bago pa tuluyang magsara ito, I heard him said…

“Okay, Aiyell, you took the consequences.”

DAHAN-DAHAN at ma-ingat kong binubuksan ang pintuan ng kwarto ko. Iyong main door nga madali ko lang nabuksan, napaka chicken lang nito sa akin.

Kaunti na lang.

Ayan, kauting-kaunti na lang.

SUCCESS!

Patingkayad akong humakbang papasok ng kwarto ko dahil takot na takot talaga akong gumawa ng ingay.

Saktong pagkapasok na pagkapasok ko ay mabilis kong ini-lock ang pinto gamit ang knob lock at ang double lock. Of course, para safe pa rin ang puri ko! Mahirap na, Claw Mondragon pa naman ang binangga ko. Wala yatang sinasanto ’yon kahit pa sino!

“You just made my work so easy. Nice one, sweetie,” anang isang tinig at nanigas ako sa kinatatayuan ko sa narinig ko.

“C–Claw,” utal na wika ko nang makaharap na ’ko. Nakita ko ang bulto niya na kabisadong-kabisado ko na sa tagal naming magkakilala.

“Good job, Aiyell,” bulong niya. Madilim sa kwarto ko pero ramdam ko ang unti-unti niyang paglapit sa akin.

“C–Claw.”

“You know me Aiyell, kapag sinabi ko siguradong gagawin ko,” aniya saka pa siya mas lalong lumapit sa akin na halos naaamoy ko na ang evening scent niya.

“C–Claw.”

Bukod sa pangalan niya wala na ba akong ibang masasabi?

“I’ve been waiting here for about three hours, sweetie. Akala ko nga’t hindi ka na uuwi,” aniya nang may pang-aasar sa tono.

Nagulat ako nang hinapit niya ako sa bewang at inilapit sa katawan niya.

“C–Claw, about what happened—”

“You disobeyed me, Aiyell. Do you know how furious I was when you left?” Hindi ko alam pero parang nangingilabot na ako sa pinagsasasabi—binubulong niya . Amoy na amoy ko ang mabango niyang hininga. This is temptation!

“I–I’m sorry,” tanging nai-usal ko.

“I don’t need your sorry, sweetie. I need you,” he said using his husky voice.

“Y–You’re kidding, right?” tanong ko na mas lalong nakapagpahigpit ng pagkakahapit niya sa bewang ko.

Napasinghap ako nang maramdaman kong isinubsob niya ang mukha niya sa leeg ko kaya’t ramdam ko na ngayon ang init ng hininga niya. Hindi ko alam kung anong mahika ang gamit niya at hindi ko magawang makagalaw. “I don’t know the word kidding, wife.”

“C–Claw! W–What do you want?” tanong ko at hindi ko talaga alam saan ako humuhugot ng pwersa para lang makapagsalita pa.

“You… I want you,” sagot niya at parang gusto ko na lang talagang mabaon sa kinatatayuan ko.

“S-stop fooling around, Claw!” Nilalakasan ko lang talaga ang loob ko sa bawat pagsagot ko sa kaniya… but I am getting weaker… nakakapanglambot ang presensya niya.

“I’m not fooling around, Aiyell. I want youI badly want you,” he replied as he started sucking my neck.

Oh gosh!

Para akong nahihipnotismo at hindi ko alam kung dapat ko ba siyang itulak, sawayin o hayaan na lang ang sarili ko na magpalamon sa kakaibang sensasyon.

Akala ko ay hanggang dito lang ang gagawin niya sa akin, kaya’t iba ang naging gulat ko nang maramdaman ko na lamang bigla ang kamay niya sa may puwetan ko at marahang pumipisil sa parting iyon.

“Mmmm….” I moaned! I freaking moaned!

“You like that?” he whispered asking.

Gusto kong tumutol pero parang ayoko. Baliw na nga yata ako. Nadadala ako sa kakaibang dulot ng ginagawan niya sa katawan ko.

His caress went down to my hips… then to my back… and now to my shoulder. Unti-unti kong nararamdaman ang bahagya niyang paglislis sa manggas ng blouse na suot ko.

Hindi ko alam pero napapapikit na lamang ako sa sensasyon na bumabalot sa pagkatao ko, o talagang nababaliw lamang ako sa ginagawa ni Claw. He’s an expert. He’s irresistible.

Saktong nailislis na niya ang kaliwang manggas ng suot ko, nang biglang maingay na tumunog ang telepono ko kaya’t naitulak ko bigla siya ng marahas.

“Fuck!” galit na bulalas niya.

“Sorry,” usal ko saka pinindot ang switch ng ilaw.

Teka muna! Bakit ako nagso-sorry?

Napakunot ang noo ko nang narinig ko siyang tumatawa. Tawa kasi iyon na animo nakakaloko at nakakainsulto.

“Anong trip mo?” taas-kilay na tanong ko sa kaniya.

“You,” at hindi pa siya tumigil sa pagtawa. “Look at you Aiyie. Mukha kang na-rape!”

“You raped me!” asar kong sagot sa kaniya at tinignan ko ang sarili ko sa full-length mirror na narito sa kwarto ko.

Magulo ang buhok ko, nakababa ang isang manggas ko, lukot-lukot ang damit ko at nagkalat ang lipstick sa bibig ko.

Umiling muna siya bago nagsalita. “I haven’t done anything to you, wife. Wala pa,” he answered and even emphasized the word ‘pa’.

“BWISET!” singhal ko saka tumuloy sa banyo at ni-lock ito.

Hindi ako lumabas hangga’t hindi ko narinig na nagbukas at sara ang pintuan ko. Mahirap na at baka matuloy pa ang naudlot.

Sa totoo lang ay nilalamon ako ng kahihiyan! Ang lakas kong magpakipot sa kaniya pero ito pala ako, sagad ang karupokan. Para akong bahay na may anay, kaunting romansa lang, parang bibigay. Haaay, Aiyell Lyanne Freezell!

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Five

AIYELL

WALANG kumikibo sa amin. Ang ganda naman kasi nitong umaga ko. Aba’t nakasabay ko pa sa elevator ’tong walang hiya na sumasabotahe sa self-control ko. Iniiwasan ko pa naman siya. Hindi ko alam paano ko siyang haharapin at magpapanggap na parang hindi ako umungol sa kaniya noong nagdaang gabi.

“What’s with that face, Aiyie?” tanong ni Hira. Kasabay rin namin siya pati na rin si Hyun.

“Wala. Naiirita lang ako. May lamok na namapak sa akin kagabi na akala mo pag-aari niya ’ko,” sagot ko saka ko tinapunan ng masamang tingin si Claw na alam ko namang pinagmamasdan ako sa peripheral vision niya. Nakangisi ang loko!

“Oh? Sana pinatay mo,” inosenteng sagot naman ni Hira.

“Gusto ko nga sanang patayin, kaya lang masyadong malaki.”

“Mas lalong madaling patayin kasi malaki,” sagot pa rin niya.

“Sa sobrang laki niya, natakot ako.” Wala na ’kong maisagot. Nakakatakot din ako na baka ano mang oras ay madulas ang dila ko at may masabing makapagpapahamak sa akin.

“Grabe ka naman, Aiyie! Malaking lamok lang natakot ka na,” aniya saka pa niya ako tinawanan.

Sus! Kung alam niya lang na napakalakas at napakalaki ng lamok na iyon at dapat talagang katakutan!

Tinapunan ko lang ulit ng tingin si Claw and this time ay ang lawak na ng ngisi ng loko, habang kunwaring may dinudutdot sa telepono niya. Mautak!

“O-Oo nga naman, Aiyie. K-kung gusto mo, ako na lang ang

papatay para sa ’yo.“

Nakita kong nangasim ang mukha ni Claw nang magsalita si Hyun, kaya’t bigla akong kinabahan. Iba pa naman ang tama ng ulo niya.

“No Hyun, I can handle-”

“I think hindi mo na kailangan pang panghimasukan pati ang pagpatay ng lamok sa bahay ni Ms. Freezell, Mr. Laxa.” Pagkatapos na pagkatapos magsalita ni Claw ay siya namang pagbukas ng elevator sa floor nila Hira.

“Sige, Aiyie, una na kami,” paalam ni Hira.

“A-Aiyie, una na kami-” Pero bago pa man matapos ni Hyun ang sasabihin niya ay pinindot na ni Claw ang elevator. Walang manners!

Hindi ako nagsasalita habang nakasakay kami ng elevator at ganoon din naman siya.

Nang huminto na ito sa floor namin ay nauna na akong lumabas, pero nagulat ako nang magsalita siya na ikinalingon ko.

“Ang laki ngang lamok na ’yon, Aiyell. May bite mark na iniwan,” aniya saka siya ngumisi at nilagpasan na ako. Awtomatikong naalarma ang pagkatao ko sa narinig kong iyon. Hindi ako tumuloy sa cubicle ko, mabilis akong tumakbo papunta sa banyo.

Hinarap ko ang sarili ko sa salamin saka pinasadahan ang kabuuan ko. Doon ko lang biglang napansin-na kapansin-pansin pala talaga, ang bilog na pula ng leeg ko lalo na’t nakapusod pa ang buhok ko. Sira-ulong Claw’yon!

Kinuha ko ang concealer sa bag ko para ipahid sa bwiset na bite mark na gawa ng tao na ’yon. Nakakapikon! Nakakainis!

Palabas na sana ako ng banyo nang maramdaman ko ang pagbaba ng pantog ko, kaya’t pumasok muna ako sa isa sa mga cubicle.

“Ay bakla, alam mo bang nasa loob ngayon ng office ni Sir Claw si Ms. Crosante. Grabe bakla! Bagay na bagay talaga sila,” dinig kong tsismis ng isa sa mga taong kakapasok lang ng banyo. Hindi pamilyar sa akin ang boses nito.

Lumabas na ako at pabalyang sinara ang pintuan ng banyo. Nagtuloy na ’ko sa cubicle ko at pabagsak kong isinandal ang sarili ko sa upuan ko. Wala pa kong ginagawa ngayon pero feeling ko pagod na pagod na ko.

Nag-aayos ako ng mga papeles nang biglang tumunog ang telepono ko.

“Hello?”

“Ate Aiyie!” Si Leickel na hyper pala.

“Yes?”

“Mag-bar tayo mamaya. Huwag na lang tayong mag-drink and dare at baka makapatay na si Kuya Claw.”

“Sure. Saan?”

“LY’ARÉ of course. Wala na nga pala si Ate Vance, lumipad na.”

“Sige. Mga 10pm nandoon na ’ko. Sino nga palang mga kasama natin?” excited kong tanong.

“You, me, Ate Avrein, and Lila. Hindii ko pa sure kung mapipilit ko si Aei, alam mo naman ’tong kakambal ko, ang hirap kumbinsihin.”

sagot niya.

Lila is her bestfriend.

“O’siya sige-” Pero bago ko pa matapos ang sasabihin ko ay bumukas ang pintuan ng opisina ni Claw at iniluwa noon si Ms. Crosante. Kilala ko siya. Nakikita ko siya sa mga magazines.

“Having chitchat with some random guy while at work? Nice,” anito saka ako tinaasan ng kilay.

“Ate Aiyie, sino ’yan? Aba’t parang matalas ang dila?” I told you iba ang temper ng isang Freezell.

“Nevermind her, tawagan na lang kita mamaya. Bye,” sagot ko saka ko na pinatay ang tawag at ngayon ay hinarap ang mapagmagaling na si Crosante.

“May I know who you are, Ma’am?” tanong ko habang nakataas ang kilay ko. Gusto kong ipakita sa kaniya na hindi niya ako masisindak.

“Hindi mo ’ko kilala?” parang hindi makapaniwalang tanong niya.

“Magtatanong po ba ako, Ma’am, kung kilala ko kayo?”

“Tonta ka rin, ano?” Nakataas ang kilay na bulalas niya.

“Hindi naman, Ma’am. Kayo po, tonta po ba kayo?” then I smirked. Hindi na nga maganda ang araw ko simula pa lang, tapos mas sinisira pa niya.

“Do you know who you are messing with?” tanong na naman niya sa mayabang na tono. Ako kaya kilala niya? Baka ’pag nalaman niya ang apelyido ko, manginig na agad ang buong katawan niya sa nerbyos.

“How about you, Ma’am, do you know who are you messing with?”

“Palaban ka rin. Makakarating it okay Claw! Wala kang modo!”

Wow! As in Wow! First name basis? Claw? Close sila?

“Kung hindi lang ba talaga dahil sa Lola ko, hindi ako isang secretary lang dito at minamata-mata lang ng isang gaya mo. Ang taas naman ng tingin mo sa sarili mo!” Naiirita na ’ko. Bibingo na ’to!

“What are you talking about?” anito na mukhang nalilito sa sinabi.

“Well, just so you know, Miss-ano nga kasing pangalan mo?” Sinadya ko talagang mang-asar. “I’m Aiyell Lyanne Freezell, granddaughter of CASSANDRA YSABELLE FREEZELL.”

I saw her stiffened as she heard my Lola’s name. ’Yan na nga ba sinasabi ko sa mga tapang-tapangan.

“Y-You’re just threatening me! Y-You’re lying!” Oh right! Natatakot na siya.

“I’m afraid I’m not, Ma’am,” I replied as I smiled sweetly.

“Ugh!” tili niya.

Nakita ko naman na lumabas si Claw mula sa opisina niya. “What’s happening here?” tanong niya.

“Your secretary, she’s claiming that she’s one of Madam Cassandra’s granddaughters,” pagsusumbong niya kay Claw.

“She’s telling the truth,” supalpal naman na sagot ni Claw sa kaniya.

Nakita ko kung paano tinakasan ng kulay si Crosante. Unti-unti siyang naglakad palayo na ikinangiti ko na lamang.

“You naughty little chick, ano na naman bang nangyari?” pukaw sa atensyon ko ni Claw nang mawala na sa paningin namin si Crosante. How can he act so normal? Hindi ako natutuwa sa kaniya para umastas siya sa harap ko na parang ayos na ayos lang ang lahat.

Imbes na sagutin ay in-snoban ko lang siya at naupo sa upuan ko. Napatayo kasi ako sa bruhang ’yon. Mukhang napahiya siya sa iginawi kong pagsagot sa kaniya kaya’t minabuti na lamang niyang muling tumungo sa opisina niya. Ngunit bago pa siya tuluyang makapasok ay lumingon siya sa akin saka nagsalita.

“Being too stubborn again, Aiyell. I think you deserve the same punishment for the second time around,” I saw him smirked then locked himself in his sanctuary.

Mukhang papapakin na naman ako ng malaking lamok!

NAKAKASILAW ang liwanag na nagmumula sa party lights nitong bar kasabay ng magugulong umiindak sa tugtugin, kabilang na ako.

I hopped off the plane at L.A.X.

With a dream and my cardigan

Welcome to the land of fame excess,

Am I gonna fit in?

“WOOOHHHH! ATE AIYIE, THIS IS LIFE!” Dinig kong sigaw ni Lila habang sumasayaw kasabay ng tugtog.

“YEAH RIGHT!” pasigaw ko rin na sagot.

So I put my hands up

They’re playing my song,

The butterflies fly away

I’m noddin’ my head like yeah

Movin’ my hips like yeah

I got my hands up,

They’re playin’ my song

I know I’m gonna be OK

Yeah, it’s a party in the USA

Yeah, it’s a party in the USA

Sumasabay lang ang bawat pagpitik ng bewang ko sa tugtog. Of course, I want to have this moment just for myself. Walang manggugulo, walang responsibilidad at higit sa lahat walang Claw na babawalan ako sa gusto ko.

Patuloy pa rin ako sa pagsayaw nang may lumapit sa pwesto ko na isang lalaki. May katangkaran din siya pero mas mataas si Claw sa height na 6’1 ft. Hindi ko siya gaanong mamukhaan gawa ng napakalikot ng party lights.

Sinayawan niya ako na parang inaakit niya ako kaya’t sinayawan ko rin siya. I hesitated at first, but I did. This is the way I unleash my stress. I want to fuck the world; I want to break the rules. I just want to feel what freedom really means.

Nakita kong bahagya siyang yumuko sa punong tainga ko. “I want you,” bulong nito na siyang gumising sa natutulog kong kagagahan.

Hinila ko ang t-shirt niya para mapayuko siya, “You can have me, but you have to obey me first,” bulong kong pabalik sa kaniya.

“Sure,” he replied then touched my face.

Sumayaw lang muna kami hanggang sa matapos ang tugtog. Iginiya niya ako patungo sa lamesa niya. Wala raw kasi siyang kasama.

Naupo lang ako habang pinagmamasdan siyang kumuha ng inumin sa bar counter. Kaninang natutukan ko na siya, masasabi ko naman na may bahid kagwapuhan ang mukha niya, pero sadya yatang mas guwapo ng mga dalawampung paligo si Claw sa kaniya. I don’t know what’s with me, but everytime na may mapapalapit o lalapit sa aking lalaki, hindi ko maiwasan na maikumpara sila sa kaniya. It was like Claw Mondragon is the standard.

“Here,” abot niya sa akin ng isang baso ng Margarita. Masyado namang ladies drink.

“By the way, what’s your name?” tanong ko habang nakatitig sa kaniya.

“I’m Roam,” nagulat ako ng iniangat niya ang kamay niya at dumapo ang hinlalaki niya sa gilid ng labi ko. “May naiwan kasing Margarita,” aniya saka sinipsip ang mismong hinlalaki na pinampahid niya sa gilid ng labi ko. “You taste so sweet.”

“Where do you want to bring me?” I asked. Wala akong balak na magpatake-out sa kaniya. I’m just trying to play here. Mukha siyang medaling paikutin dahil hayok siya sa babae.

Sasagot na sana ang lalaki nang bigla na lamang mag-vibrate ang telepono ko na nasa ibabaw ng mesa.

From: Claw

Me? Do you want me to bring you to heaven, and that guy to the nearest hospital?

I froze as I read his text. Bakit kahit sa text kinakabahan ako?

To: Claw

Stop pestering me even just for the mean time

!

Nakakabwiset na siya! Aba’t ako nga hindi ko siya pinakikialaman.

Nag-vibrate muli ang cellphone ko. Hindi ko na alintana ang paligid ko kahit na ramdam kong nakatitig na si Roam sa akin.

From: Claw

You’ll go outside that bar at iiwan mo ang lalaking ’yan na nakalinggis sa ’yo ngayon o hindi ka na makakalabas ng bahay kahit kailan? Choose.

He’s being a possessive again! Alam naman niyang hindi ako ang tipo na bibigay basta sa taong hindi ko kilala!

To: Claw

Fine! Just don’t hurt this guy.

From: Claw

I can’t promise you that sweetie. Kaya’t lumabas ka na rito habang malamig pa nang bahagya ang ulo ko sa taas. Sa loob ng sampung segundo at wala ka pa rito, I swear itutuloy natin ang naudlot kagabi.

Curse him!

Iba talaga ang utak niya. Iba ang karakas niya, na tipong kapag hindi mo sinunod, ikaw rin naman ang kawawa sa huli. Hindi na ako nagsayang ng oras at tumakbo na agad palabas. Narinig ko pa ang pagtawag ni Roam sa akin, ngunit hindi ko na siya pinansin. Wala na akong pakialam kung mabangga man ako sa kung kani-kanino.

Paglabas ko ng bar ay naabutan ko siyang nakasandal sa hood ng sasakyan habang nakapamulsa. I gave him a death glare.

Unti-unti akong lumapit sa kaniya. Nakita kong ngumisi lang siya bago nagsalita, “You’re .027 seconds late, sweetie. What punishment do you want?” aniya saka niya ako biglang hinapit palapit sa kaniya. “Do you want the easy, medium or the hard one?”

“It’s just .027 seconds, Claw!” sagot ko saka ko sinubukang itulak siya, ngunit mas lalo lang niyang hinigpitan ang pagkakahapit sa akin.

“Yes, but you hurt him,” saka niya ibinaba ang paningin niya sa kaniyang-Ugh! Magkalapit pa man din kami.

“Claw!” I exclaimed and let out an exasperated sigh. “Stop this.”

“Stop what?” he asked.

“Your possessiveness,” I said calmly. “Wala ka namang karapatan kaya hayaan mo na lang ako-” I wasn’t able to finish my words because he kissed me-harsh, rough, and full of anger!

I don’t know who gives me the urge to wrap my arms around his neck and answer his harsh and rough kisses. I’m drowning. I no longer care if this kiss is painful. I want his lips. It’s too addicting… too irresistible.

I felt disappointed when he suddenly let go of my lips. “Never ever say that again, Aiyell. You don’t know everything. Baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko at gumawa na ko ng paraan para magkaroon ng karapatan sa ’yo,” aniya saka niya ako binitawan at tinalikuran.

Did I step on his ego?

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Six

AIYELL

“BALIW ka talaga, ate Aiyie, bakit mo ba sinabi ’yon?” naiinis na wika sa akin ni Avrein. Sa kanila ni Lei at Aei ko kasi napiling magkwento since wala si Vance na sobrang close ko. Sinabi ko sa kanila lahat at pareho lang ang reaksyon ni Lei at Avrein, but not Aei, kasi kung titingnan mo siya ngayon, parang may ina-analisa siya.

“Ate, kasi hindi naman sa lahat ng oras laging iyon ang ida-dahilan mo kay kuya Claw tuwing gagawa ka ng kabalbalan,” paggatong naman ni Lei.

“Okay, I admit mali ako roon, pero totoo namang peke ang kasal naming at hindi ko siya totoong asawa. What do you think should I do?” tanong ko.

“Amuin mo!” opinyon ni Avrein.

“Ipagluto mo—ay sa kabilang banda ’wag na lang pala baka lalo lang siyang magalit kasi masama ang lasa,” suhestiyon naman ni Leickel na may halong panglalait. at agad ko naman siyang binato ng unan.

“Letse ka! Akala mo marunong kang magluto, ah?”

“At least hindi kasing trying hard mo,” at sinundan niya pa ito ng tawa.

“Seriously, anong gagawin ko?” tanong kong muli. I’m having all the frustrations now. Hindi niya ako kinakausap, pinapansin o kahit tingnan man lang. He’s not the usual Claw, and that freaking frustrates me! Kaninang umaga na nagising ako, hindi ko na siya naabutan sa condo. Nang makarating naman ako sa office ay nagkasalubong kami sa lobby at mukhang paalis siya pero para lang akong hangin sa kaniya.

“Do nothing,” biglang sabat ni Aei na ikinatingin naming tatlo sa kaniya. “Why?” Nakataas ang isang kilay na tanong niya sa amin dahil ang tingin namin sa kaniya ay iyong tipong hindi makapaniwala na nagsasalita pala siya.

“Nandito ka pala?” sarkastikong pahayag ko.

“Look, ate Aiyie, I’m telling you to do nothing because at the end of the day, siya mismo ang lalapit at makikipagbati sa ’yo. Believe me.” So far, ’yan na yata ang pinakamahabang nasabi ni Aeickel in her entire existence.

“You sure?” tanong ko.

She just nodded.

“Paano mo naman nasabi ’yon, Aei?” tanong ni Lei sa kakambal niya.

“Use your brain, Lei. Hindi ’yan iniimbak lang,” aniya saka na siya tumayo at nagtungo sa kusina.

Nagpaalam na ko sa kanila at sumakay na ng kotse ko. Nag-one hour break lang naman ako kaya nakasaglit ako sa condo ni Avrein.

Nakarating na ako sa opisina at nagtuloy sa cubicle ko. Haharapin ko na naman ang sangkaterbang trabaho na binigay ng financial department. I-a-arrange ko kasi ito bago ipasok at ipapirma kay Claw.

Kasalukuyan kong inaayos ang mga papeles nang biglang parang may humampas ng lamesa ko at pag-angat ng tingin ko ay nabungaran ko si martilyo .

“What?” tanong niya nang tinaasan ko siya ng kilay.

“May I ask what are you doing here, Ma’am?” mabait kong tanong dito. Kung may award lang na most polite baka ako na ’yon.

“Of course, I want to see my husband!” iritado pa niyang sagot sa akin.

Wow! Noon boyfriend lang, ngayon upgraded version na.

“Ma’am, I’m sorry to say this but the mistress is currently inside the office of Mr. Mondragon,” pang-aasar ko. Hindi ko nga alam kung nakabalik na ba ang isang ’yon mula kaninang lumayas at hindi ako pinansin.

“WHAT?” hindi niya makapaniwalang tugon na tinernohan pa ng malaking mata at naka-awang na mga labi.

“Yes, Ma’am. Pinapasabi nga rin po pala ni Sir na huwag daw po silang ipapaistorbo kasi gagawa na po sila ng tagapagmana,” patuloy ko pa ring pang-aasar. Somehow, I’m enjoying this.

“THAT CAN’T BE HAPPENING!” sigaw niya. Para na siyang nasisiraan ng bait. Gusto kong matawa sa itsura niya.

“Sorry Ma’am pero nangyayari na, o baka nga nangyari na.”

“Papasok ako!” angil niya saka tumuloy sa pintuan ng opisina ni Claw.

“Kayo pong bahala. Basta po ready na dapat kayo sa makikita n’yo,” sagot ko dahil mukhang wala naman siyang dadatnan sa loob.

Ipinihit na niya ang pinto at kitang-kita ko kung gaano siya kakaba. Iyan talaga ang napapala ng mga atribida, intrigera, at ilusyonada.

Pagkabukas na pagkabukas niya ng pinto ay nanigas kaming pareho ni martilyo .

There is Claw and Ruiza Crosante, hugging each other intimately. Ayoko… ayokong mag-isip nang hindi maganda pero tila ako nilalamon ng hindi magandang pakiramdam.

Tumalikod ako saka na ako naglakad paalis. Ako pala ang mabibigla, hindi pala itong si martilyo. He’s unfair… he’s so damn unfair.

TINAGAYAN ko ang sarili ko at nilagok ang tequila. Oo, nagsasarili ako ng inom ngayon dito sa unit niya! Wala pa ang bwiset na ’yon! Sabagay wala akong pakialam kahit nasaan pa siya.

Napakagago niya! Kung makapagbawal siya sa akin na huwag akong makipaglandian, akala mo kung sinong banal! Isa rin naman pala siyang walang ka-sense-sense of loyalty sa katawan!

Naubos ko na ang isang bote ng tequila nang makaramdam na ako ng pagkahilo. Tatayo na sana ako mula sa sofa nang marinig ko ang pagbukas ng main door.

“Oh, umuwi ka na rin sa wakas!” sinisinok ko pang wika nang mabungaran ko kung sino ang pumasok.

“What are you doing?” aniya saka niya tangkang aagawin sa akin ang basong hawak ko ngunit iniwas ko ito.

“Lakampake!” padaskol kong sagot sa kaniya.

Okay, I admit lasing na nga talaga ako. Ayos pa naman ang utak ko, hindi ko lang talaga makontrol itong bibig at katawan ko.

“What the hell is your problem?” singhal niya sa akin.

“You’re asking me? You are really asking me?” tanong ko saka ako tumayo at inilapit ang mukha ko sa kaniya. “You! Ikaw ang problema ko! Ikaw at ang pagiging unfair mo!” sigaw ko saka ko ibinato ang basong hawak ko sa kung saan at kinwelyuhan siya. “Napaka unfair mong gago ka! Gusto mo ikaw lang! Gusto mo dapat ikaw lang ang nasusunod!” sumbat ko.

“Aiyell,” aniya saka ako niyakap. “I’m sorry.”

“Sorry? Maaalis ba ng sorry mo ang iritasyon ko?” I used the word iritasyon, but deep down my system, it wasn’t the only thing that I am feeling right at this moment.

“No…” saka niya ako inilayo nang bahagya sa kaniya at tinitigan sa mga mata. “…but my lips can.” And in an instant, he is already kissing me—a kiss that is full of longing, passion and… love?

He held my nape when I was about to back off, sasagap lang naman sana ako ng hangin, but he didn’t let me. He kissed me much deeper, instead.

I felt his tongue knocking between my lips and so I let it. I could taste the sweetness in his mouth. Is he also drunk? I could taste a sweet wine.

Suddenly, I felt something rushing in my stomach.

Oh shit!

I want to puke…

I immediately pulled off and stared at him for a second… before I finally puked on his face… and everything went black.

GUSTO kong bumangon dahil pakiramdam ko ay umiikot ang mundo. Lumilindol ba? Ang bigat ng buong katawan ko. Nadaganan na ba ako ng mga gumuhong tipak ng building?

Nakapikit pa rin ako at pinipilit kong iangat ang kanang braso ko upang maipangtukod para makatayo ngunit sadyang napakabigat yata talaga ng tipak ng bato na nakadagan sa akin. Nangapa ako sa paligid gamit ang kaliwang kamay ko para hanapin ang gilid ng malaking bato at maitulak ko naman ito nang bahagya.

Kapa.

Hawak.

Tulak.

Ba’t malambot?

Kapa sa kabilang kamay.

Hawak.

Pisil.

Malambot talaga. Parang pumipisil ako ng… puwet?

“Mmmm….”

May umungol! Pisil ulit. Baka nababaliw lang ako.

“Ituloy mo pa iyan, Aiyie, and I can’t promise that I could still hold onto my patience. I might take you no.” Parang hirap na hirap ang malaking bato sa pagsasalita. Para siyang nagpipigil?

Pisil ulit.

Pisil.

Pisil.

“Aiyell! I swear I will make love to you ’pag hindi ka tumigil sa pagpisil ng pwet ko!” Bigla akong napatayo nang sumigaw ang bato—si Claw!

Tinignan ko ito and to my surprise, I saw him looking at me with his infamous grin. He’s topless—and he’s freakin’ hot!

“Surprise?” tanong niya habang nakangisi pa rin.

“A–Anong ginagawa mo rito sa kwarto ko?” I stuttered.

“Kuwarto mo?” aniya saka pa nilabas ang mas nakakairita niyang ngisi.

Nagulat ako nang hawiin niya ang nakatakip na kumot sa half body niya at inilapit niya ang mukha niya sa akin. Hindi lang pala siya topless! Nakaboxer lang siya, at bakat ang mapagmalaking sundalo na iyon. Bakit parang galit? Tsaka, bakit hindi ko maiwasang hindi tingnan? Letse!

Ibinalik ko na ang tingin sa mukha niya na halos dalawang pulgada lang ang layo mula sa mukha ko, at ang sira-ulo nakangisi pa rin!

“Problema mo?” iritado kong tanong. Okay, na-overcome ko na ang pagkabigla.

“Na-turn on siya kaya ganiyan siya, sweetie. Ikaw kasi, nagalittuloy. Kung makapisil ka kasi para kang pumisil ng stress ball.”

“Letse ka, Claw!” singhal ko saka ko iniangat ang braso ko at tangka siyang hahampasin nang bigla akong makaramdam ng lamig sa dibdib ko.

Ibinaba ko ang tingin ko, and to my surprise, I’m not wearing any top, aside from my brassiere!

Tinignan ko siya at nakita kong nakatingin siya habang naka-awang ang mga labi sa dibdib ko na expose na expose sa ngayon sa harapan niya.

“WALANG HIYA KA! ANONG GINAWA MO SA ’KIN!” sigaw ko sa kaniya saka hinatak ang kumot at ibinalot ko ang buo kong katawan kasama pati ulo, pero nakalitaw ang mukha.

Mabilis niyang itinikom ang bibig niyang bahagyang naka-awang at ngumisi na naman. “Pinagsawaan mo nga kagabi ’tong katawan ko tapos ngayon ako pa ’tong tatanungin mo kung anong ginawa ko sa ’yo?”

Ramdam ko naman ang pamumula ng mukha ko sa sinabi niya.

“D–Don’t tell me, we did it?” utal na tanong ko. Kinakabahan ako!

“Yes. We made love,” sagot niya saka pa mas inilapit ang mukha niya sa akin na halos kalahating pulgada na lang ang layo namin dahil nag-uuntugan na ang mga ilong namin. “And you enjoyed it very much, sweetie.”

“N–No! Y–You raped me!” pag-aakusa ko.

“Matatawag bang rape ang ginawa ko kung ikaw mismo ang nag-aya na gawin natin ’yon? Heto nga’t may ebidensya ako,” aniya saka itinaas ang telepono niya.

Pinlay niya ang naka-save sa sound recorder niya, at literal akong gulat na gulat sa narinig ko.

“I badly want you, Claw. Please make love with me. I’m begging you. Make love with me. I want you. I’ve never wanted anyone like this before.”

Boses ko ’yon! Nanlaki talaga ang mga mata ko. Tinignan ko siya at nakita kong nakangisi siya sa nakitang reaksyon ko.

“No, Aiyell! Alam mong hindi natin puwedeng gawin ’yon lalo na’t nakainom ka.”

Seryoso ang boses at pagsagot niya sa akin!

“Ugh! If you would not take me this night, I swear, hahanap ako ng iba! I’ll have sex with Hyun sa oras na makalabas ako ng unit mo!”

Ano bang pinagsasasabi ko kagabi?

“You will never do that, Aiyell. Kilala mo ’ko.”

Ba’t parang nakakatakot ang boses niya roon?

“Ayaw mo kasi, kaya sa iba na lang.”

Sa boses ko para akong naging isang maamong tupa.

“Okay. We’ll do it.”

Iyon lang ang huli kong narinig tapos namatay na ang sound recorder.

“Letse ka! Bakit ka pumayag?” sigaw ko sa kaniya nang maproseso ko ang lahat ng narinig ko.

“Sino ba naman ako para tumanggi kung ikaw na mismo ang naghahain ng sarili mo sa akin?” sagot niya saka na naman niya ako nginisian.

“Letse ka, Claw!” sigaw ko saka ako umalis sa pagkakabalot sa kumot at pinaghahampas ko siya ng malakas. Ngunit nagulat na lamang ako nang maramdaman kong niyakap niya ako.

“Hush now. Don’t cry. I don’t want to see you crying and hurting,” aniya. Umiiyak na pala ako. “We didn’t do it. I’m just playing around. Masyado kang lasing kagabi at sinukahan mo pa ko kaya’t nakahubad ako at kaya ka rin nakahubad ng pang-itaas. Hindi ko kasi mabuksan ang kwarto mo kaya’t binalot na lang kita ng kumot dito sa kwarto ko para hindi ka lamigin. Regarding naman sa voice record, oo—totoong sinabi mo lahat ’yon habang pinupunasan kita ng bimpo, pero nang pumayag na ’ko, nakita kong nakatulog ka na,” mahaba niyang paliwanag na nakapagpagaan sa loob ko.

“S–Sorry,” wika ko dahil iyon lang ang kaya kong sabihin.

Marahan niya namang hinaplos ang likod ko. “Don’t be. Basta sa susunod, kapag may problema ka sa akin o kahit kanino pa, always do tell me. Hindi iyong maglalasing ka at gagawin mo ’kong manghuhula kung bakit ka naglalasing. Okay?” I just nodded as a response.

Here’s the understanding Claw again. Ang hirapmainis sa kaniya kapag ganito siya.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Seven

AIYELL

“AIYIE , dito ka na maupo,” aya sa akin ni Hira nang makapasok ako ng cafeteria. Agad naman akong lumakad sa gawi nila at naupo sa pagitan nilang dalawa ni Hyun.

Sinabi ko na lang kay Eleina ang order ko dahil nag-initiate naman siya na siya na lang daw ang mag-o-order.

‘They really look good together.’

Dinig kong bulungan ng mga ka-officemate ko na dahilan nang paglingon ko sa entrance ng cafeteria.

Nakita kong napalingon sa gawi ko si Crosante at ngumisi pa. Hinahamon yata ako nito? The last time I check, putlang-putla ’to nang malaman niya kung sino talaga ako.

“Oh, order n’yo,” ani Eleina saka isa-isang binaba ang mga order namin.

Kinuha ko nang tahimik ang pagkain ko at nagsimula na akong kainin ito.

‘PDA man sila pero ayos lang maganda’t guwapo naman.’

Bulong na naman! Ano bang pakialam ko kung mag-PDA ’yang mga letseng ’yan? Bakit kailangan iparinig pa sa akin?

“Hey, Aiyie! Ayos lang ba sa ’yo na kumain ng giniling na beef steak?” Napatingin ako kay Hope na siyang nagsalita. “Durog na kasi ’yang beef steak na kinakain mo, parang gigil na gigil ka.”

Itinuon ko naman ang tingin ko sa pagkain ko. Tama nga siya, durog na.

Tinapos ko ang pagkain ko at bahagyang sinulyapan ng tingin sina Claw at Crosante. Hindi na nahiya ang mga walanghiya! Tama ba naman na magsubuan? Salaksak ko kaya sa kanila ’yang mga kutsara nila?

Padabog akong tumayo sa upuan ko na naging dahilan ng pagtaob nito. Nakita kong napatingin sa gawi ko si Claw at parang gulat na gulat pa siyang makita ako rito. Tinignan ko lang din siya sa mga mata.

“Gusto niyang intindihin mo siya. ’Yon ang sinasabi ng mga mata niya,” anang isang tinig. It was Hope.

Lumingon ako sa gawi niya at tinapunan ko siya ng nagtatanong na tingin. “Huwag ka nang magtaka na may alam ako nang kaunti sa inyo ni Sir Claw, private ang naging kasal n’yo pero meron pa rin naman na iilang tao na nakaalam nito. Isa na ’ko roon,” bulong niya saka ngumiti sa akin. Nagulat ako sa narinig kong iyon. Hndi ko inakala na may kahit isang nakakaalam dito sa opisina.

Hinatak ko siya at bahagyang dinala sa gilid na parte ng cafeteria. “Kung may alam ka pala mabuti’t hindi pa nalalaman ng buong kumpanya?” tanong ko.

“Hindi mo pa nga ako kilala, Aiyie,” aniya saka tumawa ng payak. “Hindi ko ugaling mang-invade ng privacy. Tsaka inisip ko rin na kung gusto n’yong malaman talaga ng mga tao na kasal na kayo, baka hindi n’yo na ito ginawang pribado. Don’t worry, I’m on your side. Wala kang dapat intindihin sa sikreto mo,” dagdag pa niya saka ako binigyan ng matamis na ngiti.

“Salamat,” tanging tugon ko. Hindi ko naman sikreto ang kasal namin ni Claw, hindi lang talaga ako komportable na may ibang nakakaalam.

Sabay na kaming lumabas ni Hope ng cafeteria at nagkaniya-kaniyang landas na nang tahakin namin ang daan papunta sa floor namin.

Nakaupo ako ngayon dito sa cubicle ko at hinihintay ko si Claw sa mga iuutos niya sa akin. Kanina pa siya nakabalik sa opisina niya, ngunit hindi ko siya pinansin nang hintuan niya ako rito sa harap ng cubicle ko. Natatabangan akong kausapin siya. Mabuti nga at hindi na niya kasama si Crosante nang bumalik siya.

Kung itatanong n’yo kung naitanong ko na ba sa kaniya ang nadatnan namin ni martilyo noon, ang sagot ko ay hindi pa. Ewan ko ba, parang ayokong itanong dahil baka hindi ko magustuhan ang isasagot niyang dahilan.

Nasa malalim akong pag-iisip nang biglang tumunog ang intercom. “Ms. Freezell, pumasok ka rito,” utos niya. Agad naman akong tumalima at pumasok sa opisina niya.

“What can I do for you, Sir?”

“I want to give you some body shot,” aniya saka pa itinaas ang kopitang hawak niya na sa palagay ko ay lamang alak.

“Huh?”

“I’m thirsty,” he said while smiling devilishly. Is this what I get for ignoring him earlier?

“Don’t fool around Claw.”

“I’m serious,” saka niya pa mas pinalawak ang ngisi niya.

“No, Claw, you’re Thirsty. Kasasabi mo lang kanina ikaw si Thirsty,” sagot ko. Gusto niya akong asarin, ha? Hindi lang siya ang iritado rito!

“I’m not fooling around,” wika niya at bigla ang pagseryoso ng mukha niya.

“Of course, you’re not fooling around, kasi kung hindi ikaw si Thirsty, then maybe you are Serious.”

“Stop playing with my words, Aiyell!”

“Nauna ka,” sagot ko habang deretsong nakatingin sa mga mata niya.

Nagulat ako nang makita ko siyang tumayo at unti-unting lumapit sa akin. “I saw how agitated you were a while ago,” then he gave me his suspicious look. “Why, Aiyell?”

“Well… Hyun was holding my hand while I was eating,” I answered. Okay, I lied.

“What?” he shouted.

“He’s holding my hand while I’m eating, kaya hindi ako nakakain ng maayos,” pagsisinungaling kong muli. Pinanindigan ko na. Hindi ko na kasi alam ang isasagot ko sa kaniya.

“Akala ko iba ang dahilan kaya iritado ka.”

“Ano namang dahilan?” tanong ko habang nakatingin sa mga mata niya.

“I thought you were jealous.” He said those words as if he’s really asking me to get jealous. Hindi ko alam ang mararamdaman ko kaya’t nagkunwari na lang akong natawa.

“You’re freaking funny, Mondragon!”

“Stop laughing!” angil niya saka niya ako tinaliman ng tingin. Sasagot pa sana ako nang may kumatok sa pintuan ng opisina niya.

“Come in,” aniya.

Pumasok si Hope na may dalang pagkain. Tumingin ito sa akin saka ako nginitian at kinindatan. Mukhang kakontyaba pa yata siya ng kamahalan.

“Eat,” utos niya sa akin nang maihapag na ni Hope lahat ng dala niya sa may center table na narito.

“HUH?!” That was just too random and out of nowhere.

“I saw what you did to your food earlier. Just eat, huwag mong hintayin na ako pa ang kumain sa ’yo,” utos niya sa akin na may halong kagaguhan at wala akong ibang nagawa kung hindi sundin ang nais niya dahil na rin sa mapang-asar na tingin ni Hope.

“Thank you, Ms. Hudson. You may leave now,” baling niya kay Hop at agad naman itong sumunod.

He’s too unpredictable. Mawiwindang ka na lang, may mga plano na pala siya. Well, that makes Claw, Claw.

Dama ko ang matatalim na tingin niya habang kumakain ako kaya’t agad ko siyang sinamaan din ng tingin. “Kasama ba ’yang masasama mong tingin sa package nitong eat-all-I-can ko?” iritado kong wika sa kaniya.

“No,” tipid niyang sagot sa akin.

“Oh? Eh, bakit ganiyan ka makatingin sa akin—”

“I’m thinking of another thing right now,” aniya na ikina kunot ng noo ko.

“Ano naman?”

“Regardless of what you are doing, you look so damn attractive and sexy.”

“Claw!” I exclaimed. Naramdaman ko ang pag-iinit ng mukha ko dahil sa narinig kong iyon. Sanay ako sa mga salitang ’yon, pero dahil galing sa kaniya, hindi ko maintindihan ang mararamdaman ko, idagdag pa ang kaseryosohan ng boses niya

Mas pinatalim niya pa ang mga mata niya na animo binabasa niya pati kaluluwa ko. “You cannot change my mind, sweetie. You’re like a dessert to me… attractive and tasty.”

KAKAUWI namin ni Claw rito sa unit niya at ngayon ay nakaupo lang ako sa sofa habang nakatingin sa kabubukas kong TV, samantalang siya ay tumuloy na marahil sa silid niya para makapagpalit.

Kanina sa opisina, matapos niya akong pakainin at asarin, agad akong lumabas at naghintay na lang hanggang sa matapos siya sa mga ginagawa niya. Natatakot kasi akong baka dahil sa mga salita niyang mabubulaklak, baka kung ano na ang mga isipin ko. I will never compromise our friendship over trivial things.

Tulala lang ako nang biglang ipalabas sa commercial sina Marian Rivera at Dingdong Dantes suot pa ang wedding dress nila.

“They are indeed meant for each other,” anang isang tinig at nalingunan ko si Claw na papalapit sa akin. Mukhang nakapagpalit na siya ng damit. Naupo siya sa tabi ko saka niya biglang inihiga ang ulo niya sa balikat ko. His unpredictable attitude is attacking, once again.

“There are people who are bound to meet and bound to be together,” wala sa sariling nasabi ko habang nakatingin na sa tv.

“Hindi mo naman talaga masasabi ang kapalaran ng tao, that’s why there are people who are bound to make each other happy, but in the end, they are bound to be separated. Like Dingdong and Karylle.”

Parang ako rin at ang taong minsan kong minahal, anang isang parte ng utak ko.

“Ang komplikado lang, parang math problem. Bakit n’yo naman kasi pipiliin na pasayahin ang isa’t isa kung in the end hindi naman pala kayo ang tinadhana, ’di ba? Mas nakakapikon lang—”

“Aiyell, in life math taught us the three saddest love story,” putol niya sa akin bago siya sandaling huminto na para bang inaalam niya kung tama ang iniisip niya, na iniisip ko nga ang nangyari sa aming dalawa ng taong unang minahal ko. “Parallel lines who were never meant to meet, Asymptotes who can get closer and closer but will never be together, and lastly Tangent lines who had one chance to meet but destined to be parted forever.”

“Claw….” Hindi ko alam pero parang nagi-guilty ako na ang tagal na naming nagsasama ni Claw pero ito ako’t ibang tao pa rin ang iniisip, ibang tao pa rin ang gustong makasama.

Nagulat ako nang bigla niyang ialis ang ulo niya sa balikat ko saka ako hinarap para yakapin. “Let’s be a formula, Aiyell. Let’s work things out between us.” Nagulat ako sa narinig ko kaya’t napatayo ako. Hindi ko inaasahan ang mga salitang iyon mula sa kaniya. Sana… Sana mali lang ako nang intindi.

“M–Magpapahinga na ’ko,” paalam ko saka na ako tumakbo sa kwarto ko habang salo ko ng kanang kamay ko at dibdib ko.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Eight

AIYELL

“LOOK FOR A REPLACEMENT! YOU SHOULD HAVE SET SOME BACK UP PLANS FOR THIS!” That was Claw, I’m sure as hell.

Dala ng kyuryosidad ay pumasok ako sa conference room nang hindi nila alintana ang presensya ko.

“Hindi naman po kasi namin inaasahan ’to—” Ngunit bago pa matapos ni Kelly—head ng organizing department ang sasabihin niya, pinutol na ito ni Claw.

“Hindi inaasahan? Ganiyan ba dapat ang sagot ng mga professional na gaya ninyo?” bwelta niya na tila punong-puno ng disappointment ang ekspresyon. Nakita ko pang napahilot siya sa sintido niya.

“Sir, paano po kung dito na lang tayo kumuha nang ipapalit kay Therese pansamantala?” singit naman ni Rina, secretary ni Kelly.

“What do you mean?” tanong ni Claw.

“May mga potential models naman po rito sa company natin. Puwede sigurong humugot muna tayo sa kanila,” paliwanag ni Rina.

“Like who?” maang na tanong ni Claw.

“Like her,” saka ako tinuro ni Rina ng hintuturo niya.

Nakita kong napatingin bigla sa gawi ko si Claw at bahagya pa siyang nagulat nang makita niya akong narito. “Anong ako?” tanong ko saka ko pa itinuro ang sarili ko.

“I think that’s a bad idea,” sagot ni Claw nang makabawi na siya mula sa pagkabigla.

“Why, Sir?” singit na ni Kelly. “She’s fit—bagay sa kaniya ang mga imo-model niya para sa photoshoot.”

“I said no,” matigas na sagot ni Claw. “Hindi niya bagay ang magsuot ng two-piece swimwear at lingerie. Hindi kagandahan ang katawan niya. Walang kurba.” Nalaglag naman ang panga ko sa narinig ko mula kay Claw.

Ako? Walang kurba? Siya na nga ang nagsasbi na attractive, sexy at tasty ako! Masama pa rin yata ang loob niya dahil tinakbuhan ko siya dahil sa mga pinagsasasabi niya. Sira-ulong ’to!

“She has the potential, Mr. Mondragon, and I want her to be my partner,” sabat naman n’ong isang lalaki sa tabi ni Claw saka ako kinindatan.

Nagulat ako nang maglakad ito patungo sa akin at bigla akong inakbayan. “Be my partner. By the way, I’m Levin Heiton,” bulong nito sa punong tainga ko.

Hindi agad ako nakasagot dahil napadako ang tingin ko kay Claw na ngayon ay nakakuyom ang kamao at umiigting ang panga.

“Hindi ako marunong,” sagot ko habang nanatili pa rin siyang naka-akbay sa ’kin.

“Don’t worry, honey. I’m a pro, kakayanin kitang dalhin,” sagot naman nito saka hahalikan sana ako nito sa pisngi ngunit naitulak ko siya. Nakita kong ikinabigla iyon ng lahat nang nandito—maging ni Claw. Bumubulong lang kasi ito kaya hindi nila alam. “Take off your clothes now and wear that lingerie,” saka nito itinuro ang mga lingerie na nakahanger sa harap namin.

Tinungo ko ang mga ito, ngunit nang tangkang hahawakan ko na ito ay nagulat ako nang makarinig ako ng malakas na paghampas sa lamesa. “I FUCKING SAID NO! SO, IT’S A NO! SHE’LL NOT WEAR THOSE FUCKING LINGERIES AND THAT’S FINAL!” sigaw ni Claw saka tuluyang lumabas ng conference room.

What did I do this time?

“Don’t mind him. May karapatan naman akong masunod sa gusto kong maka-partner. I’m not just a model here, I’m his business partner,” biglang wika nitong Levin na ikinatingin ko sa kaniya.

        I don't trust this guy. He's like a notorious playboy.

        Sa huli ay sarili ko pa rin ang sinunod ko kahit pa alam kong ayaw ni Claw. Maybe at the back of my mind, I'm doing this for him... for his company. Sa dami na ng mga bagay na nagawa niya para sa 'kin, sa ganito ko lang siya maaaring suklian, and I think it would be fine.

“Get ready, we’ll start in three minutes,” sigaw n’ong isang staff. Tapos na kasi akong magbihis.

Nakaroba lang ako ngayon. Underneath this robe is a very revealing lingerie. Alam ko na mataas talaga ang self-confidence ko, and I know how to handle this kind of clothes, kaya lang kung may isang tao namang ubod ng sama ang tingin sa akin ngayon, mapapanindigan ko pa kaya ’to? Bakit pa kasi bumalik dito sa loob kung sasamaan lang pala ako ng tingin?

“Mr. Heiton and Ms.—” Hindi naituloy ng photographer ang sasabihin niya dahil hindi pa nga pala niya ako kilala.

“I’m Aiyell Lyanne Freezell,” pagpapakilala ko na tila ikinaputla ng karamihan dito sa studio.

“Y–You’re a Freezell?” parang takot na tanong ni Kelly na kanina lang ay kiladkad ako.

“Yeah,” tipid na sagot ko.

“Y–You’re Madam Cassandra’s what?” tanong naman ni Rina.

“One of her granddaughters,” kaswal kong sagot na ikinanganga nila.

Noong bata pa kaming lima, hindi kami inilabas sa publiko kaya hindi kami kilala. Hindi naman kami itinago, ayaw lang nilang habang lumalaki kami ay may susunod sa aming mga media. Naiba nga lang ng daan si Leyvance dahil pagmomodelo ang tinahak niya.

“Okay, that’s enough. Hindi naman pinapakialaman ni Madam Cassandra ang mga apo niya, kaya ’wag kayong mag-alala about Ms. Freezell,” sabat naman ni Levin saka ginulo pa ang buhok ko. He’s weird. Para bang komportable talaga siya sa akin.

Nag-ayos na ang lahat. Pinapunta na kami ni Levin sa gitna ni Ivan—the photographer.

“Ms. Freezell—”

“Aiyie na lang po,” putol ko.

“Okay. Aiyie, makitanggal na ang roba mo tapos bahagya kang yumapos kay Levin,” utos nito.

Ginawa ko naman ang ipinag-utos nito, ngunit medyo nailang ako dahil nakita ko ang panlalaki ng mga mata ng mga babaeng narito at ang paghanga sa mata ng mga lalaki, maging ni Levin—but not Claw. Galit siyang nakatingin sa akin—scratch that, kulang ang salitang galit.

“You’re so damn gorgeous!” bulong ni Levin saka niya ako hinapit palapit.

Nakarinig ako ng pag-click ng camera kaya’t alam kong kinuhanan kami sa ganoong posisyon na tila nakahalik si Levin sa ’kin.

‘Fuck!’ Mahinang mura ngunit dinig na dinig ko at alam ko kung kanino nanggaling.

“Okay next. Aiyie, cling your arms around Levin’s neck then move your head closer to his, as if you’re seducing him,” utos nito ngunit nagulat kami nang makarinig kami ng pagbagsak ng upuan.

“That’s bullshit! Seduction isn’t needed here!”

“Sir Claw, we’re selling lingerie, it was badly needed.”

“Fine!” saka siya muling bumalik sa pagkakaupo.

Nangingiti ako sa inaasta ni Claw. Kung hindi ko lang kilalang natural na possessive sa akin ito kahit noon pa, iisipin kong nagseselos siya.

Ginawa ko ang inutos ni Ivan. Muling nag-click ang camera na hudyat na nakuhanan na, ngunit ang ikinabigla ko ay ang bigla na lamang akong niyapos ng mahigpit ni Levin saka niya hinagod ang likod. Literal akong natuod sa ginawa niya.

Hindi agad ako nakahuma sa kinalalagyan ko dahil sa pagkagulat. Basta nang bahagya akong matauhan, nakita ko na lamang si Levin na nakahandusay sa sahig, dumudugo ang gilid ng labi habang nakangisi.

“FUCK YOU!” ani Claw saka ako hinawakan sa pulso at kinaladkad paalis. Nang nasa may pinto na kami ng elevator ay huminto siya. Hinubad niya ang coat na suot niya saka niya iyon isinuot sa akin.

Nakarating kami ng parking lot at mabilis niya akong pinasakay ng sasakyan.

“Claw,” tawag ko sa kaniya dahil nakakatakot ang katahimikang mayroon siya.

“Shut the up! Don’t talk!” angil niya sa akin nang hindi ako tinatapunan ng tingin. Nanatili na lamang akong tahimik gaya ng utos niya.

Nang makarating kami sa building ng unit niya ay marahas niya akong ibinaba sa kotse niya at pinipilit kaladkarin papasok.

“Huwag mo ’kong kaldkarin!” reklamo ko.

Nagulat ako nang bigla niya akong buhatin na tila ba isa akong sako ng bigas.

“Ibaba mo ’ko!” tili ko saka ko pa pinagsusuntok ang likod niya.

“SHUT UP OR I’LL TAKE YOUR VIRGINITY HERE WITHOUT REACHING MY UNIT!”

Natuod naman ako sa narinig ko kaya’t hinayaan ko na lamang siya na buhat ako na tila ako baboy. Nakapasok na kami’t lahat sa elevator ngunit hindi niya pa rin ako nagawang ibaba.

Nang marating namin ang unit niya ay pabagsak niya akong binitawan sa couch.

“Ano bang problema mo, ha?” asar na tanong ko.

“You are my one and only problem! You’re such a hard-headed woman!” galit na bulalas niya.

“I’m not!”

“Yes, you are! For fuck’s sake, Aiyell, I’m your husband pero nakukuha mong makipaglandian kay Levin nang harap-harapan!”

“Why do you even care?” I asked sarcastically.

“Because I care, and your stubbornness irritates the shit out of me!”

“Then stop caring Claw!” Galit siya? Mas galit ako!

“If I only can, Aiyell, matagal ko nang ginawa! Pero hindi ko kaya, kahit nakakagago na, ’tang ina hindi ko kaya!” sigaw niya at naging mabilis ang mga sumunod na pangyayari. He’s already kissing me. Hindi gaya nang mga nauna niyang halik—ito ay marahas, mapagparusa, at mapaghanap.

“C–Claw,” pigil ko sa kaniya dahil nasasaktan ako sa paraan ng halik niya.

“Just kiss me back,” sagot niya na tila nagsusumamo.

Biglang naging magaan ang halik niya. Tila ninanamnam ang bawat pagdampi nito sa mga labi ko. Nakakadarang kaya’t tinugon ko ang mga halik niya gaya ng gusto. Binitiwan niya lang ako nang tila kinapos na kaming dalawa ng hininga.

“Aiyell—”

“Don’t talk Claw,” then I pulled him closer to me and kissed him—way more intense and wilder.

Hindi ko alam kung anong sumapi sa akin at sinubukan kong alisin ang pagkakabutones ng polo na suot niya. Nasa kalagitnaan na ako nang bigla niya akong itulak saka ako nginisian ng nakakaloko.

“We’ll not do that, Aiyell, unless you’re ready for the consequences,” aniya saka ako tuluyang tinalikuran.

Shit.

NARITO ako ngayon sa harap ng photocopy machine. Tungkol sa insidente nitong nakaraan? Of course, inulan ako ng katanungan at tsismis, pero naka-get over na rin sila noong sinabi kong attach lang talaga si Claw sa mga empleyado niyang babae at ayaw niyang nababastos ang mga ito lalo na’t nasa loob pa ng kumpanya niya dahil kargo niya iyon. Binili naman nila ang alibi ko.

Sangkaterba ang sine-xerox ko ngayon dahil nawala ang isang buong folder ng financing department kaya’t kinuha ko ang true copy kay Claw. Mabuti nga’t kaninang pumasok ako sa office niya ay may kausap siya sa phone kaya’t hindi niya ako pinansin. Nahihiya pa rin ako sa kagagahan kong ginawa.

Nagmumuni-muni ako nang maramdaman kong may umihip na hangin sa tainga ko. “Hey.” Pagpihit ko ay natagpuan ko si Levin.

“Sir Levin,” walang emosyong wika ko rito. Napakalapit niya sa akin at naiirita ako sa kaniya. Hindi ko alam kung paano ko papakitunguhan ang isang ito matapos nang ginawa niya sa akin kahapon.

Bahagya ko siyang itinulak na ikinangisi niya lang. “I like you. I’ll court you with or without your permission,” aniya at napamulagat ako sa narinig kong iyon.

Sasagot na sana ako nang may sumagot na para sa ’kin. “Office affair is totally forbidden, not unless you’re the CEO, which is me.”

“Oh, Mr. Modragon,” parang nang-aasar na wika ni Levin.

“Aiyell, let’s go,” aya nito sa akin.

“Pero hindi pa tapos ’tong sine-xerox ko—”

“I said let’s go!” Agad naman akong tumalima dahil baka bigla na lamang siyang saniban at kung ano na naman ang magawa niya.

Nakakailang hakbang pa lang kami nang magsalita muli si Levin, “If office affair is forbidden here, then lilipat ako ng kumpanya just to have Ms. Freezell.” Nagulat ako sa sinabi niya, dahil sa tono pa lamang niya ay tila determinado talaga siya.

“You can transfer to another company if that’s what you want, but I assure you this Mr. Heiton… I’ll never let you come near my wife.”

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Nine

AIYELL

NARITO kami sa Designing Department ngayon ni Hope at naabutan namin si Kelly na busy sa pag-e-edit ng mga pictures.

“Ms. Villaforte,” pukaw ko sa atensyon niya.

Lumingon naman ito sa akin at tila ba nakakita ng anghel sa katauhan ko dahil parang nag-twinkle ang mga mata niya. “Ms. Freezell, I’m so glad you’re here!” saka pa ako nito dinamba ng yakap.

“Ipapasa ko lang sana ’tong mga designs,” wika ko at nagpumilit kumawala sa kaniya.

Kinuha niya sa ’kin ang hawak ko at muli akong hinarap. “I need you, Ms. Freezell, last na ’to. Isang photo lang with Mr. Heiton, hindi kasi ’to nakuhanan last time. Please. Walang Sir Claw ngayon kaya please pumayag ka na,” pagmamakaawa niya sa akin.

“Sige,” maagap kong sagot sa kaniya. Nakita ko ang biglaang panlalaki ng mata niya sa sinagot ko.

“What—THANK YOU!” saka ako nito muling niyakap. “Rina, give her the black lingerie,” utos ni Kelly sa assistant niya.

Agad naman tumalima si Rina at inabot sa akin ang itim na lingerie. Mas okay ito kaysa noong isang araw. This one isn’t too revealing.

“Have you talked to her?” Napapitlag ako sa nagsalita sa likod ko.

“Yes Mr. Heiton, and I’m glad to say na pumayag siya,” sagot naman ni Rina kay Levin.

“Good. I’ll get dress tapos tumuloy na kayo sa studio. Nandoon na si Ivan,” kaswal na wika nito na hindi man lamang ako tinapunan ng tingin.

“Ms. Villaforte, ano pong sinabi n’yo na wala si Mr. Modragon?” tanong ko kay Kelly na ngayon ay busy sa pagtingin sa portfolio.

“Mawawala kasi ng three hours si Sir dahil my urgent meeting siya sa Crosante Group of Company— teka, ’di ba ikaw secretary niya? Dapat alam mo ’yon,” balik naman nito sa akin at tila napahiya ako.

“Hindi ko na po kasi hawak ang schedule niya simula pa noong nakaraang linggo. Siya muna raw ang bahala sa schedule niya for the whole month,” paliwanag ko.

“Oh, I see. So parang wala kang trabaho ngayon?” tanong niya sa akin na para bang may iniisip siya.

“Hindi naman. May mga iilan akong inaasikasong mga files pero patapos naman na ako,” sagot ko.

“Then work for me,” boses mula sa likuran ko.

“Sir Levin,” bati ni Kelly sa kaniya. Nalingunan ko naman siya at wala siyang damit pang-itaas.

“Stop drooling,” sita niya habang bahagyang tumatawa.

“We’re not,” walang emosyon kong sagot. Mas maganda ang katawan ni Claw riyan lalo na ’pag boxer lang ang suot— ENOUGH, AIYELL!

“Okay. Anyway, as I was saying, you can work for me for a while,” offer niya sa akin.

“No. Hindi naman dahil wala akong trabaho kay Claw ay magiging sekretarya mo na ’ko,” maagap kong sagot sa kaniya.

“Who says that you’re going to be my secretary?” maang na tanong niya.

“Kung gayon, ano?” kunot-noong tanong ko.

“You’ll be a part time model in my agency.”

“I’ll think about it,” sagot ko hindi dahil gusto ko talaga, ayaw ko lang makaramdam ng tensyon ang mga narito lalo na at sariwa pa ang nangayari noong nakaraan.

“Sure thing. So, can we start?” tanong nito.

Agad naman akong pumwesto sa gitna mg studio. Tinanggal ko na ang roba ko at narinig ko na naman ang pagsinghap ng mga tao sa paligid.

“If I were Claw, I will just lock you in my bed the whole day and make you scream my name until you get tired,” bulong ni Levin sa akin. Malinaw na sa kaniya kung mag-ano kami ni Claw pero mukhang gusto niya talagang subukan ang pasensya na meron ako.

“But sad to say dear, you’re not Claw,” sagot ko.

“I can be better than him,” saka ako nito hinapit palapit sa kaniya.

“No one can be better than Claw,” sagot ko. Naramdaman ko ang paghigpit ng hawak niya sa bewang ko.

I saw him smirked. “You’re too obvious, my dear. Try to hide it more often,” aniya at sa totoo lang naguguluhan ako sa pinagsasasabi niya.

“What are you talking about?” I said that straight to his eyes.

“Your feelings,” aniya at natahimik ako…tipong nalunok ko yata ang dila ko dahil sa sianbi niya.

Hindi ko namalayan na napakadami na palang shot ang nagawa ni Ivan sa amin.

“Good! You two acted so natural, ’yong tipong talagang napaka intimate n’yo sa isa’t isa,” pahayag nito.

Nginitian ko lamang sila ng tipid at nagbihis na. Wala ako sa wisyo na makipagbiruan pa sa kanila, idagdag pa na hindi ko maintidihan ang dapat kong naramdaman dahil sa sinabi ni Levin. Anong pakiramdam ba ang dapat kong itago?

MAAGA akong nakarating sa unit niya para sana makapagpahinga at magmuni-muni habang wala pa siya, ngunit nagulat ako nang madatnan ko siya rito na nakaupo sa sala at nakahawak sa sentido niya.

“Claw,” tawag ko sa kaniya. Nakita kong nagmulat siya ng mga mata at tinapunan ako ng blangkong tingin.

“At last, your finally here.”

“Why?” tanong ko.

Nagulat ako nang ibato niya sa paanan ko ang sample magazine kanina at ang mga litrato kanina sa studio. ’Yong bagong kuha lang ni Ivan na naka-black lingerie ako.

Isa-isa ko itong pinupulot nang magsalita siya. “Tell me Aiyell, do you want him? Do you want that bastard?” He’s so damn mad. Ramdam ko at nakikita ko mismo ang paraan ng pag-akto niya.

“Who gave you that idea?” I asked innocently.

“Just fucking answer my question and don’t answer me with another question!” sigaw niya saka siya tumayo at lumapit sa akin.

“What if I do? Hahayaan mo ba ’ko?” Iyan ang lumabas sa bibig ko ay hindi kp rin mawari kung bakit.

“DAMN IT, AIYELL LYANNE!”

“Ano bang problema mo, ha? Ano bang ipinuputok ng butse mo? Nandoon ka naman nang kinuhanan ang mga litrato na ’yan na nasa cover ng magazine!”

“THAT’S IT! NANDOON NA NGA AKO PERO NAKUHA KA PA RIN NIYANG YAKAPIN! KAYA NGAYON INIISIP KO KUNG ANO PA KAYANG GINAWA NIYA— O N’YO KANINA HABANG WALA AKO!” he exclaimed with full of intensity. Para na siyang sasabog.

“You’re being unreasonable,” ika ko at akmang tatalikuran ko na siya nang higitin niya ako sa braso.

“Don’t you dare turn your back on me, Aiyell,” seryoso niyang turan.

I just stared at him blankly as a response.

“I’m mad right now, Aiyell. Do you know that whenever I’m mad, I can do things that you don’t expect me to do?” Bahagya akong kinabahan sa sinabi niya. “I could even forget the things that I promised you. I can take you right now without thinking about my promises,” dagdag pa niya at mas lalo akong kinabahan.

Hindi ba’t nangako nga siya na walang mangyayari samin hangga’t ’di kami totoong kasal?

“I’m tired, Claw,” I replied and I silently thank myself for not stammering.

“Why? Because Levin made you tired?”

“Levin has nothing to do with me! At mas lalong wala siyang role sa buhay ko o natin!”

“He has!” Nagulat ako sa sinagot niya. “He knows about our marriage!”

“And so?” Mas nagulat yata siya sa sinagot ko. Ang tapang niyang sabihin na asawa niya ako tapos ngayon natatakot na siya? Anoo bang dapat katakutan?

“He can ruin us.”

“By what? By telling others about our marriage? The hell I care.”

“You don’t understand, Aiyie,” saka na lumuwag ang pagkakahawak niya sa akin. Parang naaawa ako sa nakikita kong itsura niya ngayon. He looks so exhausted.

“Then make me understand, Claw.”

        Nagulat na lang ako nang imbes na sagutin niya ako ay hinalikan niya ako nang sobrang marahan—marahan na tipong ayaw niya akong makaramdam ng kahit anong sakit.

Humiwalay siya sa labi ko matapos ng ilang segundo at niyakap naman ako ng sobrang higpit. “I can’t tell it now. Try to understand me, Aiyie. Just please, try and don’t ever leave me,” he said sincerely. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng hindi maipaliwanag na awa sa lagay niya ngayon. Parang ang dami niyang iniisip.

“I won’t.” sagot ko kahit na may parte sa akin na gusto nang bumalik sa dati kong buhay.

Ngunit ang tanong, gusto ko pa nga ba talagang iwan siya.

“KAPAG hindi ka bumangon diyan, Claw, sinasabi ko sayo lalayas ako rito,” pananakot ko sa kaniya dahil para siyang batang paslit na hindi mo mapuknat sa higaan.

Bumangon siya at bahagyang ginulo ang buhok niya na parang naiirita. “Stop that kind of prank, Aiyie. Hindi nakakatuwa na lagi mo akong ginigising sa ganoong paraan,” saka siya galit na tumingin sa akin.

“Paano ayaw mong gumising,” pagdadahilan ko.

“Gigising din naman ako, hindi kailangan sa ganoon paraan pa,” aniya at bigla na lang gumuhit sa labi niya ang nakakalokong ngiti. “Puwede mo naman akong gisingin sa masarap na paraan,” hirit niya pa na tila nagpakulay mansanas sa mukha ko.

“T–Tigilan mo ’ko, Claw!” Napaurong ako sa gilid ng kama niya nang inilapit niya ang mukha niya.

“Paano kung ayoko?” saka siya tumayo sa tapat ko at marahang naglakad palapit sa akin.

“H–Hindi ako nakikipagbiruan sa ’yo, Claw, male-late na tayo.” Nauutal ako dahil habang humahakbang siya palapit ay siya namang hakbang ko palayo.

“Paano kung wala akong pakialam kahit ma-late tayo dahil boss naman ako?” saka niya inilapit ang labi niya sa tainga ko na nakapagpatayo ng balahibo ko. “At paano kung ayaw kong pumasok tayo dahil gusto kong gugulin ang maghapon na kayakap ka sa kama ko, o ’di kaya’y gumawa ng kambal kasama mo,” aniya at bigla niyang idinampi ang mga labi niya sa leeg ko na tila nagpahinto ng mundo.

“C–Claw.” It sounded like I moaned, but I swear it wasn’t!

“Damn it, sweetie, don’t call me that way. Baka hindi ko mapigilan ang sarili ko,” bulong niya.

Hinapit niya ako sa bewang at inilapit ang katawan niya sa katawan ko na mas lalo kong ikinapula. I could feel his thing poking me!

“Feel that? Bumaba ka na at hintayin mo ’ko. Ipagluluto kita. Sabay tayong papasok,” aniya saka niya ako pinakawalan at pumasok na siya ng banyo.

Siya yata ang best example ng ‘Maginoo pero medyo Bastos’.

Nauna akong tumungo sa kusina at mabilis siyang sumunod para maghanda ng almusal. Naupo na ako at nakita kong may slice bread, bacon, ham, egg at gatas nang nakahanda.

“Eat. Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano,” utos niya. Masyadong ma-awtoridad ang tinig ni Claw para suwayin ko.

Habang kumakain ako ay hindi ko napigilang magtanong sa kaniya. “Claw?”

“What is it?” Ayaw niya talaga ng paligoy-ligoy.

“About your schedule, bakit ayaw mo nang ipahawak sa akin ’yon?” Curious lang talaga ako wala naman akong ibang iniisip—yata.

“Just understand this set up for a while. Basta wala ka munang gagawin sa opisina,” seryoso niyang sagot pero bakas na may tinatago siya sa kaseryosohan niyang iyon.

“Sana hindi na lang ako pumasok.”

“No. Hindi kita hahayaang maiwang mag-isa rito.”

“Bakit naman?” tanong ko saka ngumuso.

“Stop that, Aiyie. Hindi ka na bata—pero puwede kitang lagyan ng bata kung gusto mo?” aniya at mas ngumisi pa ang loko.

“Tsssss!” singghal ko saka ko na itinuloy ang pagkain ko. “Kung wala naman pala akong gagawin sa opisina baka puwede muna akong mag-part time?” Nakita kong nangunot ang noo niya dahil sa sinabi ko. “Part time model, doon sa agency ni Levin,” dagdag ko at tila nagtiim ang mga bagang ni Claw at matalim na tumingin sa ’kin.

“No.”

“Kapag hindi ka pumayag lalayas ako,” banta ko ngunit nagulat ako nang hatawin niya ang lamesa na ikinalaglag ng ilang plato.

“I.SAID.STOP.THREATENING.ME.WITH.THAT.FUCKING.THREAT!” Kulang na lang ay masapo ko ang dibdib ko sa tigas at diin ng bawat salita ni Claw.

“Kung pumayag ka na lang wala tayong pagtatalunan,” I replied. I need to act this way kahit medyo natatakot na ’ko. Wala akong planong magmodelo, parang humahanap lang talaga ako ng pagtatalunan naming dalawa.

“Fine!” galit na sagot niya aka siya tumayo at tuluyan akong iniwan sa hapag-kainan.

        Bahala siya sa buhay niya! Lagi na lang galit at ayaw makipag-usap ng maayos.

Nag-ayos lang ako nang kaunti at kanina pa ’ko nakaligo. Pasakay na sana ako sa sasakyan ko nang makita ko si Claw na nakasandal sa sasakyan niya at matamang nakatingin sa gawi ko.

“Get inside,” magtigas na utos niya at nauna na siyang pumasok sa loob.

Wala akong nagawa kaya’t sinunod ko siya. Pagkapasok ko pa lang ay agad niya nang pinaandar ang kotse nang ubod ng bilis. “Kung magpapakamatay ka ikaw na lang!” sigaw ko sa kaniya habang kapit na kapit ako sa seatbelt ko.

“Tsk!” singhal niya.

Naramdaman ko naman na unti-unting bumagal ang pagpapatakbo niya. “Babagal din naman pala,” bulong ko.

“Kung hindi ka sana paimportante kanina hindi ko bibilisan ang pagpapatakbo,” sagot niya.

“Sino ba namang barabas ang nagsabi na hinatayin mo ’ko?” asar na tanong ko.

“Hindi ba sinabi ko na sabay tayong papasok?” Hindi na ako kumibo dahil hindi rin naman ako mananalo.

Ilang saglit lang ay inihinito na niya ang sasakyan niya sa tapat ng building namin. Pinagtakhan ko na hindi kami nagtuloy sa parking lot. “Bumaba ka na,” utos niya gamit ang ma-awtoridad na boses.

“Saan ka pupunta?” Sa tono ko para akong asawang nagsu-suspetsa.

“May ka-meeting ako,” tipid niyang sagot.

“Fine,” sagot ko at bumaba na. Maglalakad na sana ako papasok nang nakita kong ibinaba niya ang bintana ng sasakyan niya.

“Kumain ka ng lunch at baka hindi ako makabalik ng maaga. Huwag kang magpapalandi sa iba, papakasalan pa ulit kita,” aniya sa seryosong tono at pinaharurot na paalis ang kotse.

Hindi ko alam pero pakiramdam ko ang pula-pula ng mukha ko ngayon.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Ten

AIYELL

KASALUKUYAN akong nakikipagbuno sa menu nang bigla na lang magsalita si Hope na nasa tabi ko.

“Aiyie, inaya akong magpakasal ni Winston,” pukaw niya sa atensyon ko na ikinakunot ng noo ko.

“Sinong Winston?” Unang beses ko ’tong makarinig ng pangalan ng lalaki sa kaniya tapos kasal agad?

“Gaga, ang tatay nitong junakis ko. Hindi naman ako puwedeng mabuntis mag-isa,” aniya sabay hawak sa tiyan niya.

Binigay na muna namin ang mga orders namin bago ko siya sinagot. “Mabuti naman pala kung gano’n. Teka, anong ipapangalan mo sa anak n’yo?” usisa ko saka na kami naglakad patungo sa mesa.

“Baka Fortune na,” sagot niya habang nakangiti sa akin.

Hope, Winston, Fortune? Hindi ba’t parang masyadong mapolusyon ang mga pangalan nila?

“Sure ka?” tanong ko. Ang hirap naman kasing magpigil ng tawa.

“Mind if I join you girls?” boses sa likod ko na pumukaw ng atensyon naming ni Hope. Nakita ko si Levin na nakangisi sa amin.

“Sige po, Sir Levin. Feel free,” maagap na sagot naman ni Hope palibhasa wala siyang alam sa nangyayari.

Umupo naman si Levin sa tabi ko at katapat namin si Hope. Nakakaramdam talaga ako ng hindi maipaliwanag na iritasyon sa kaniya kahit pa mabait naman siya at may itsura.

Kasalukuyan kong kinakain ang order ko nang magsalita si Levin. “Ms. Freezell, napag-isipan mo na ang part time job na inaalok ko?”

“Magkita tayo mamayang 3:30pm—kung wala kang gagawin, para naman maipakilala kita sa iba pang makakatrabaho mo, at para mapag-usapan na rin natin ang set-up,” saad nito saka hinawakan ang kamay ko na nakapatong sa lamesa ngunit agad ko iyong hinawi. Hindi ko maintindihan bakit niya ginagawa ito gayong malinaw sa kaniya kung mag-ano kami ni Claw.

“Sige,” tipid sagot ko.

Natapos kaming kumain at mabilis akong umakyat sa floor namin ni Claw. Dahil nga wala akong ginagawa, mabilis akong dinapuan ng antok at rekta na agad akong nakatulog sa kinauupuan ko.

Matagal-tagal na rin akong tulog nang maalimpungatan ako at saktong pagbangon ko ay ang siyang paglabas ni Levin sa may elevator. Napatayo ako saka agad tumingin sa maliit kong salamin na narito. Ang tagal ko na palang tulog, hindi ko man lang namalayan.

“Let’s go?” tanong niya at tumango naman ako.

Sabay kaming lumabas ng kumpanya at sumakay ng sasakyan niya. Kapwa kami tahimik at hindi nagkikibuan habang nasa byahe. I could sense the awkward atmosphere in the car.

Nakarating kami sa modeling agency niya at sumalubong sa amin ang isang tila napakasopistikadang babae.

“She’s Yvette, Ms. Freezell. Siya ang magtuturo sa ’yo ng mga dapat mong gawin tuwing may photoshoot ka,” pakilala ni Levin. Ngumiti ito sa akin kaya’t ginantihan ko rin iyon ng ngiti.

Sunod niya akong dinala sa opisina niya. Pagpasok pa lang ay kita mo nang lalaki ang may-ari ng opisina. Bukod kasi sa kulay itim na coating nito ay purong puti na lamang ang makikita mo. Simple yet captivating.

“Maupo ka, Ms. Freezell,” utos niya. Naupo naman ako sa upuan sa harap ng table niya.

“What am I going to wear every photshoot?” deretsong tanong ko.

“Dahil summer ngayon, two-piece swimsuits, lingeries and other summer dresses.’Yan ang kailangan nating ibenta sa masa,” paliwanag niya.

“I want limits. Hindi ko basta i-e-expose ang ibang bahagi ng katawan ko,” turan ko at agad naman siyang tumango sa akin.

“Walang problema ro’n.”

“Magagalit ang asawa ko,” iyan ang dumulas sa mga labi ko.

Bahagya siyang tumawa na ikinakunot ng noo ko. “I know that he’s possessive. Don’t mind him. Alam ko naman na kayang-kaya mo siyang hindi sundin,” mapanuyang sabi niya.

“I’m childish and hard-headed, pero hindi ibig sabihin n’on ay hindi ko na sinusunod ang asawa ko. May mga oras lang talaga na minsan kailangan kong pangatawanan ang desisyon ko,” deretsong sagot ko sa kaniya.

“Relax, Mrs. Mondragon. You love him that much?” aniya gamit ang nang-uusig na tingin. Saglit akong natigilan sa sinabi niyang iyon dahil tila may parte sa akin na hindi alam kung ano ba talaga si Claw para sa ’kin.

“Can I go now?” tanong ko para maiba ang usapan.

“Nope. You still need to sign these papers,” aniya. Binasa ko ang mga ito at nang makita kong ayos naman ang laman ay saka ko na ito pinirmahan.

“So now, puwede na ba akong umuwi?”

“Hatid na kita,” aya niya na ikinatango ko na lang. Wala rin naman akong dalang sasakyan.

Habang daan ay hindi ako nagsasalita. Iniisip ko si Claw dahil buong maghapon kaming hindi nagkita. Dagdag pa roon, ginawa ko pa rin ang bagay na ito kahit na labag sa loob niya. Maybe…just maybe, I still miss the freedom I used to enjoy.

“Saan banda ang bahay ninyo ni Claw?” Itinuro ko ito at ini-input niya iyon sa navigator.

Malapit lang naman ang unit ni Claw sa agency ni Levin kaya’t saglit lang ay narating na namin ang harap ng building. Bumaba na ako at hindi ko na hinintay na pagbuksan niya pa ako ng pinto. Papasok na sana ako ng building nang tawagin niya ko. “Aiyell.”

Binigyan ko lang siya ng nagtatanong na tingin. Naglakad siya palapit sa ’kin saka nagsalita. “Good night,” aniya at nagulat ako nang unti-unti niyang ibaba ang mga labi niya patungo sa mga labi ko. Hindi ako makagalaw sa gulat.

Bago ko pa man maramdaman ang pagdapo ng labi ni Levin sa mga labi ko, ay bigla na lamang may humatak sa akin papasok ng building. Nang lingunin ko si Levin ay nakita ko siyang nakaupo sa sahig habang hawak ang sugatang labi.

“C–Claw.” Hindi ko alam kung natatakot ba ko o nahihiya ako sa nakita niya. Hindi siya sumagot at nanatili lang siya sa paghatak sa akin.

Tahimik lang ako nang pumasok kami ng elevator. Nakarating kami ng unit niya nang tahimik pa rin siya at halata ang galit dahil nang ngangalit ang mga bagang niya. Ayokong ganito si Claw, mas gusto ko na nagsisigawan kami.

Nang makapasok kami ay binitawan niya ako saka siya naupo sa sofa, samantalang ako ay nanatili lamang na natayo. Mataman lang siyang nakatingin sa center table, pero ang tingin niya ay tumatagos dito habang galit ang ekspresyon niya.

“C–Claw hinatid niya lang ako—”

“Putang ina!” bulalas niya saka sinipa ang center table na naging dahilan ng pagkabasag nito.

“Claw—”

“Bukod sa putang inang paghatid niya sa ’yo, ano pang ginawa n’yo? Habang nasa loob kayo ng kotse niya, ano pang ginawa n’yo?” Galit siyang nakatingin sa akin ngayon. Tila na siya sasabog.

“Stop cursing, Claw!” Hindi ko na napigilang sigawan siya.

“Then stop flirting, Aiyell!”

“I’m not flirting for heaven’s sake!”

“Hindi ba flirt ang tawag doon? Hahalikan ka niya pero wala kang ginawa kahit alam mong may asawa ka na!”

“Hindi tayo kasal!” tanging naisagot ko. Nauubusan na rin ako ng pasensya. Wala akong ginagawang masama para gumanito siya!

“Shut the fuck up, Aiyell! Akin ka!” Kitang kita ko kung paano niya inihilamos ang palad niya sa mukha niya. “Akin ka Aiyell,” halos bulong na lamang iyon. He looks so frustrated.

“I hate you, Claw! You think I’m flirting with Levin? Hell no! Hindi ko lang alam ang iaakto ko sa bilis ng pangyayari!”

“That’s bullshit, Aiyell! That was the most shitest reason I’d ever heard. But nice try,” then he smiled sarcastically.

“Kung ayaw mong maniwala bahala ka sa buhay mo!” Akmang tatalikuran ko na siya nang hatakin niya ako at ikulong sa mga bisig niya.

“Akin ka, Aiyell,” bulong niya.

“No, Claw. Never akong naging sa ’yo,” sagot ko pero nagulat na lang ako nang bigla na lamang niyang kabigin ang ulo ko at sinagibsib niya ng halik ang mga labi ko.

Kinagat niya ang ibabang labi ko dahilan ng pag-awang nito kaya’t malaya niyang naipasok ang dila niya. Gumalaw ito sa loob na tila hinahalukay ang buo kong pagkatao.

Kapwa kami sumagap ng hangin nang pakawalan niya ang mga labi ko.

“Why are you doing all these, Claw?” nanghihina kong tanong.

“Aiyell,” tono niyang nagsusumamo.

“Answer me, Claw. Naguguluhan na ’ko sa ’yo. Why are you doing these?”

“I…”

“I what, Claw?” tanong ko dahil tila hindi niya masabi ang nais niyang sabihin.

“I…”

“DON’T PLAY WITH ME CLAW! I WHAT?” hindi ko na napigilan ang pagsigaw ko.

“…I love you! I love you, Aiyell! I’m crazily in love with you to the point that I want to kill all those bastards who like you! I love you, that is why I am doing all these damn things! ’Tang ina… mahal na mahal na mahal kita. Nababaliw na ’ko sa ’yo,” mahaba niyang bulalas na halos nagpahinto ng ikot ng mundo ko.

He loves me?

“I know you don’t feel anything for me yet, but I’ll assure you three things, Aiyell Lyanne Freezell-Mondragon. First, I’ll make you fall for me. Second, I’ll make you go crazy about me. And third, I’ll make you mine. Mark my words, sweetie.”

And before I could even process all those things I heard from him—He’s now kissing me, passionately and full of love.

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

**

HOW TO PURCHASE WATTPAD COINS TO CONTINUE?

1. Open the Wattpad app on your mobile device and tap on the profile icon to go to your personal profile.

2. Tap on the plus icon beside your Coin wallet to view the Coin Shop.

3. Choose and purchase a Coin bundle to unlock your favorite stories.

THANK YOU SO MUCH PO!

GOD BLESS.

Eleven

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twelve

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Fourteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Fifteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Sixteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Seventeen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Eighteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Nineteen

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-one

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-two

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-three

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-four

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-five

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-six

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-seven

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-eight

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Twenty-nine

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-one

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-two

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-three

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-four

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-five

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-six

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-seven

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-eight

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Thirty-nine

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-one

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-two

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-three

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-four

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-five

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-six

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-seven

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-eight

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Forty-nine

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Fifty

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

EPILOGUE

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter I

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter II

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter III

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter IV

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.