My Step-Brother Owns Me [boyxboy]
orange-horizon · 9 chapters · 9,449 words
⛔ W A R N I N G ⛔
MATURE CONTENT. R-18.
THIS STORY MAY CONTAIN CONTENT OF AN ADULT NATURE. IF YOU ARE EASILY OFFENDED OR UNDER THE AGE OF 18, YOU ARE ALLOWED TO LEAVE.
INTENDED FOR MATURE AUDIENCES AND CONTAINS GRAPHIC VIOLENCE, EXPLICIT SEXUAL ACTIVITY AND DISTURBING IMAGERY.
READERS DISCRETION IS ADVISED
This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales and incidents are either the products of the author’s imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.
No part of this story may be reproduced or transmitted in any form of by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the author.
PLAGIARISM IS A CRIME
You might encounter wrong spelling, wrong grammar and error types. Please use your common sense instead of commenting insulting words. Thank you, Syvages .
And if you’re too serious in life and can’t take fictional stories in imagination, I’ll appreciate if you’ll just leave. The happenings in this story is just fictional. Calm down, beszt.
All are possible on the imagination of any authors~
P R O L O U G E
PROLOGUE
—
Ryzen’s POV
• • • • •
Busy ako ngayong naglalaro sa phone ko no’ng may kumatok sa pintoan ko. Alam kong si Mom ito kaya sinigawan kong pumasok.
Bumukas ang pintoan at iniluwa nito si Mom na nakangiti sa aking malaki. Lumapit ito sa aking kinaruruonan kaya hininto ko naman ang aking ginagawa.
“Ryzen, anak, may sasabihin sana ako. Sana hindi ka mabibigla, ah?” panimula n’ya sa akin at umupo sa tabi ko.
“Ano po iyon, Mom?” makuryusidad kong tanong sa kaniya.
“Ganito kasi iyon, may isang lalaki, isang lalaki na tanggap tayo. Mahal namin ang isa’t-isa at napag-isipang magtanan kasama ka at nang dalawa niyang anak. Ayos lang ba sa iyo na may bagong daddy?” mahabang pahayag sa akin ni Mom na nagpatulala sa akin.
Di nag sink-in ang kanyang sinabi at pinag-isipan ko ng malalim. So, may bago na akong dad? Di na ako mangungulila ng ama?
“Y-Yes. Ayos lang sa akin, Mom,” masaya kong pahayag at napayakap kay Mom ng mahigpit. “Salamat, mom. Gusto ko siyang makilala.”
“Salamat, sweetie. Sa susunod na araw ay lilipat na tayo sa kanila. I’m sure magugustohan mo rin siya.” masayang pahayag ni Mom na yumayakap sa akin pabalik.
“Ano pong pangalan n’ya? Tsaka may anak rin siya, right?” kumalas ako sa yakap namin at maligalig na tinanong iyan kay Mom.
“His name is Simon Paul Serrano. Yup, may anak rin siyang lalaki at babae. Ang pangalan naman nila ay Xavier and Sheena. I’m sure magkakasundo kayong tatlo kapag magkita na kayo.” kwento ni Mom.
“Wow. Excited na po akong makilala sila. Matagal ko na pong gustong magkaroon ng kapatid, eh. Hehe.”
“Good to know,” ani Mom sa akin habang ginugulo n’ya ang buhok ko. “Well, have a good night. Bababa na ako at magpahinga. Sweet dreams, sweetie.” huling sambit ni Mom at hinalikan ako sa noo.
“Good night, Mom.” nakangiti kong pahayag sa kanya bago s’ya umalis at pinatay ang ilaw ng maliit na kwarto ko.
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [1]
CHAPTER I
Ryzen’s
POV
• • • • •
This is the day na lilipat na kami ng bahay.
Sa nakaraang araw, bumibisita sa amin si Tito Simon. Palagi s’yang may dalang pasalubong sa akin at nakikipagkulitan siya sa akin. Tito pa ang tawag ko sa kanya dahil nahihiya pa akong tawagin siyang Dad . Wew.
Brusko at maskulado itong si Tito Simon. Gwapo, makisig at matangkad ang kanyang pisikal na anyo. Hula ko, maraming nagkakahumaling at nagkakandarapa sa kanya. Suwerte yata ni Mom dahil siya mismo ang magiging asawa nito. I’m happy for them.
Ini-impaki ko na ang natitirang gamit ko nang biglang may bumosina sa labas ng bahay namin. That must be him. Wew.
Nilibot ko ang aking mga mata sa loob ng aking silid. Sigurado akong ma-mi-miss ko ang maliit ngunit magarang bahay namin na ito, lalo pa at marami-rami na rin ang mga na-iwang ala-ala at pangyayari ang nananariwa sa bahay na ito. Bagama’t masakit na rin manatili dito dahil sa mga ala-alang iniwan ni dad. Nakakalungkot pa ring isipin na hindi na ulit namin ito magagawa dahil binawi na agad siya sa amin ng Maykapal.
Agad kong kinarga at binuhat ang aking mga bagahe pababa sa limang baitang lamang na hagdan ng bahay namin. Dalawang bagahe lang naman ang dala ko, isa sa damit at isa sa mga importanteng bagay.
Nang makababa ako ay bumungad sa akin sina Mom at Tito Simon na nag-uusap. Nginitian ko naman sila nang makita nila akong pababa ng hangdan.
“Uy! Handang-handa ka na, ah? Ito na bang lahat ng mga gamit mo? Akin na, ako na ang maglalagay sa compartment ng kotse.” bungad sa akin ni Tito Simon at kinuha iyong mga bagahe ko.
Nakangiti niyang kinuha sa akin ang dalawa kong bagahe, ngumiti na lamang rin ako sa kanya bilang tugon. Wala akong magawa kundi ang sumunod na lamang sa kanila palabas.
At di na kami nagtagal do’n at sumakay sa sasakyan ni Tito Simon. I wonder kung malapit lang ba rito ang bahay n’ya. Siguro malayo-layo iyon. Wew.
Wait, so makikilala ko na sina Sheena at Xavier? WOW! Sana naman maganda ang magiging turingan namin. Balita ko, magka-edad lang kami ni Sheena. Parehas kaming 17 habang iyong kuya n’yang si Xavier ay 19 years old.
Habang nasa byahe, nakatanaw lamang ako sa labas ng bintana ng sasakyan. Nakatukod ang aking siko sa bintana habang ang aking palad ay pinapatungan ng aking baba. Masyadong mahaba ang biyahe dahil puros bahay, tindahan at arko ng barangay ang aking nakikita, hanggang sa huminto kami sa harap ng isang malaking-malaking bahay.
Luh. Nandirito na kami? Ang gara ng bahay nila kahit sa labas pa lang. Totoo bang dito na kami titira? WOW!
Unang lumabas ng sasakyan si Tito Simon upang pag buksan ng pintoan si Mom at kinuha ang mga gamit sa compartment ng kanyang kotse. Natagalan akong lumabas ng kotse dahil sa hindi pa rin ako makapaniwala na ang laki ng bahay nila. Shems.
“Simula sa araw na ito, ituring mo na itong bagong bahay niyo, Ryzen. Nagustohan mo naman, hindi ba? Ayos lang ba sa’yo ito? Pasensya ka na, ganitong bahay lamang ang kaya kong ma-i-pundar.” sambit ni Tito Simon habang nakatingin sa akin, nilapitan ko siya at agad na niyakap.
“Salamat po. Sobra-sobra pa nga po ’to, eh.” galak kong salita sa gitna ng yakap ko sa kanya.
“Walang anuman,” tugon niya at tsaka bumalik sa akin ng yakap. Ngumiti ako bago kumalas sa yakap at pinagmasdan ulit ang ganda at laki ng panlabas ng kanilang tahanan. “And in we go.” muling saad n’ya, kaya tinahak na namin ang curb at porch ng bahay nila.
Nang tumapat na kami sa pintoan ay kumatok muna siya at tinignan kami ni Mom habang may mga ngiti sa labi. Sa tingin ko, nakapunta na rito si Mom ng ilang beses. Yeah, I’m definitely sure that she had been here already.
Biglang bumukas ang pintoan at doon tumambad ang isang babaeng pormal ang suot at mayroong maliliit na braid sa buhok. Parang style, konbaga. That was her hairstyle, and I like it.
“Kyah! Hello po, Mommy!” bungad noong si Sheena yata at yinakap si Mom. Mukhang close na ata silang dalawa.
“Awe, Sheena.” ani ni Mom na hindi mapigil ang hagikgik habang niyayakap ang dalaga pabalik.
Kumalas na sila ng yakap at napansin naman ako nitong si Sheena. Ngumiti ako sa kanyang maliit upang maging sociable naman tayo tignan.
“Uh, hi. Hehe. Ako nga pala si Ryzen. Sheena, right?” pag papakilala ko sa kanya kahit medyo nahihiya ako.
“Wait, so you’re Ryzen?! Ang cute mo naman! Yehey! May baby brother na ako. Thanks, Daddy, Mommy.” masaya n’yang saad sa aming tatlo at bigla akong yinakap.
Na-bigla ako noong una pero hinayaan ko na lang siya at yumakap rito pabalik. Galak namang napatawa sina Mom at Tito sa tinuran ni Sheena towards me. Kumalas naman kami kinala-unan at pumasok sa bahay nila.
Malaki-laki at maluwag sa loob nila. Ang tidy at neat ng bahay nila. Sa sala kami agad binungad na may isang malaking couch at dalawang maliliit sa gilid nito na nakaharap sa plasma TV nilang flat screen. Sa unahan ay mukhang papasok yata sa kitchen nila. Wew.
“So, Sheena, ikaw na magturo kung saan ang kwarto ni Ryzen? After that, magpakilala kayo ng lubos sa inyong sarili. Wait, asan ang kuya mo?” utos ni Tito Simon kay Sheena. Ayos na ayos naman iyon sa kanya. Wew.
“Hindi ko rin alam kung nasaan, Dad. Pero sa tingin ko, nasa taas lang iyon,” sabi nito at ngumuso. “You know him, he’s such a loner. Argh. Feeling cool at bad boy kasi siya, eh.” sagot lang ni Sheena sa Dad n’ya at hinila na ako pa-itaas.
Bitbit ko ang dalawang bagahe ko sa kabilang kamay habang iginiya n’ya ako papuntang sariling kwarto ko. Wew. Dumaan kami sa ilang pintoan bago kami makarating sa isang pintoan na bukas.
Sa tapat naman nito ay may saradong pintoan na may signage at kung anu-anong logo. May bungo pa nga na sticker at biohazard, eh. Para bang delikadong pumasok rito at off limits talaga. It’s, like, it would risk your life if sakaling pumasok ka rito. Wew.
Tinignan ako ni Sheena at sinundan n’ya ng tingin ang pintoan kung saan ako ngayon nakatingin. “Yieh. Here we are. Sa tapat mo ay kuwarto ni kuya. Wag mo na lang s’yang pansinin, pangit ugali no’n. Tsk. Pero I’m sure kung nagtagal ay magiging close kayo. Hehehehehe. So, here’s your room.” salambuhat sa akin ni Sheena at pumasok na nga kami sa kwarto ko.
May kama doon sa sulok na kasya yata ang tatlong katao at katapat nito ang isang study table. Sa unahan rin ay may sariling banyo at walk-in closet. Shems. Mas malaki pa ’to sa nakaraan kong kwarto. I love it.
“Wow.” I gasped habang tinitignan ang kabuohan ng bagong silid ko. This is actually amazing.
“Nagustohan mo ba ang kwarto mo? It’s not much pero I think it can accompany you naman. Hehehehehe. Katabi lang tayo ng room kaya pwede tayong pumasok sa kanya-kanyang mga rooms anytime we want. Hehehehehe. Si kuya, ayaw n’yang may pumasok sa room n’ya, eh. Loner nga naman ang gago. Tsk.” pahayag sa akin ni Sheena.
“No, it’s enough. Sobra-sobra pa nga ’to, eh. Ang ganda. Hehehehehe.” sabi ko sa kanyang namamangha pa rin.
“Well, I’m glad you liked it. Yey! So, tutulongan muna kitang mag-arrange ng mga gamit mo. Hehehehehe.” she exclaimed kaya pumayag na lang akong magpatulong sa kaniya.
At nag-arrange nga kami ng room ko. May dala akong posters at mga stickers kaya idinikit namin ito sa pader. Nice. Nag-kwe-kwentohan kami habang nag-aayos ng aking silid, kaya napuno ang buong silid ng aming biroan at mahihinang tawa.
Mapagbiro at adventurous pala itong si Sheena. Sabi n’ya sa akin na matagal na nga s’yang gusto magka-ina dahil 8 years old pa lang s’ya ay ulila na s’ya sa ina. Mas lalo s’yang nasiyahan dahil nalaman n’yang may anak rin ang bago n’yang ina, which is me. Wew.
“Guys, dinner’s ready! Nagluto ang Mommy Loraine n’yo ng dinner! Bumaba na kayo!” rinig kong sigaw ni Tito Simon sa baba, kaya tumigil kaming dalawa sa aming kasalukuyang ginagawa. Wew.
Nakakagutom at nakakapagod rin pa lang mag-arrage ng kwarto, oo. Sige lang, babawi na lang ako sa kain. HAHA.
“Tara na. Hehehehehe. Excited ulit akong ka-inin ang luto ni Mommy Loraine. Ang sarap n’ya kasing magluto, eh. HAHAHAHAHA.” ani n’ya kaya nasiyahan ako.
Yeah, marunong at masarap magluto si Mom. Pati nga rin ako, eh. Tinuroan n’ya kasi ako in case na busy s’ya at walang pagkain na iniwan si Mom sa kusina.
Umunang naglakad si Sheena at nagpahuli ako. Pagkalabas ko sa aking pintoan ay sakto namang bumukas ang pintoan sa tapat at may lumabas rito.
Isang lalaking naka Hoodie’ng itim na malaki pa sa kanya at naka jogging pants ito. Magulo ang kanyang buhok at pumupungas ang kanyang mata. His jawline is visible and prominent, too.
God. Who’s this guy?
“What are you looking at, idiot?” salita nito sa akin no’ng nakatitig ako sa kanya at nagpatuloy lang ito sa paglalakad nang di na ako binigyan ng tuon.
Shems. Ang lalim ng kanyang boses. That was Xavier, right? Luh.
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [2]
CHAPTER
II
—
Ryzen’s
POV
• • • • •
Nang makababa na kami ay sinalubong kami ng mahalimuyak na amoy ng ulam na nanggagaling sa kusina.
Adobo, gosh! I love Adobo, mapa manok o baboy. But if both, ang sarap rin no’n. Shems.
“Oh, hali na kayo.” nakangiting pag anyaya sa amin ni Tito Simon no’ng makita kaming tatlo patungong dining area.
Umupo kami sa perspective naming upoan. Magkatabi sina Tito Simon at Mom habang pinaggigitnaan ako nina Sheena at Xavier. Shems.
“First time na’tin ’tong kumain ng magkasabay.” salita ni Tito Simon kaya ngumiti kami sa kanya, maliban no’ng kay Xavier. Tsk.
“And for that, mag pray tayo sa Maykapal dahil sa blessings at sa gathering na ito.” sabi naman ni Mom at biglang hinawakan ang kamay ni Tito Simon. Inabot rin n’ya ang kamay kay Xavier.
Nag-aalangang tinanggap ito ni Xavier. Agad namang kinuha ni Sheena ang kamay ko kaya nagkahawakan kami. Inangat ko ang kabilang kamay ko upang ipahiwatig na hawakin ni Xavier ang kamay ko. Matalim na tingin ang ipinukol n’ya sa kamay ko at sa akin, kaya naman kinabahan ako. Shems.
“Ehem.” tikhim ni Tito Simon at nakita kong umikot ang mata ni Xavier bago n’ya tinanggap ang kamay ko.
Parang nakuryente ako sa pag hawak n’ya sa kamay ko pero isinawalang-bahala ko lang iyon. At kaming lima nga ay nagkahawakan ng kamay sa hapag-kainan kaya nag-umpisa nang nagdasal si Mom.
“Amen.” sabay naming tugon nang matapos si Mom na magdasal.
Nagbitawan na kami ng kamay at ginalaw ang kubyertos namin. Umunang kumuha sila ng kanin at nagpahuli ako. Second to the last si Xavier na kumuha ng kanin at inilapag n’ya ito sa harapan ng pinggan ko. Nagpasalamat ako pero di n’ya ako tinaponan ng tingin. Tsk. Snob nga s’ya.
Nagsandok na kami ng mga ulam namin at nagsimula nang kumain. Napapansin kong todo ngiti sina Mom at Tito sa aming tatlo habang sinusulyapan kami. Di ako alam pero parang nasisiyahan silang nakikita kaming magkatabi. Wew.
“Uh! Bukas na pala ang pasok n’yo,” biglang nagsalita si Tito Simon. At tumingin naman ito sa tabi ko. “Xavier, Sheena, samahan n’yo itong si Ryzen bukas dahil bago pa lang siya sa paaralan n’yo. Maliwanag ba?” salita pa ni Tito Simon sa gitna ng aming pagkain.
“Jeez. Sheena can handle it all by herself.” salita ni Xavier do’n na parang walang pake, which he kinda is.
“Dzuh. Ako nang bahala kay Ryzen, Dad. Tsk. Kung ayaw ni kuya, edi ako na. Simple. Tsk,” medyo inis na pahayag ni Sheena sa amin o sa kuya n’ya. “Yieh. I-to-tour kita bukas sa school, Ryzen. Hehehehehe. I’m sure magugustohan mo doon. Ipapakilala rin kita sa mga kaibigan ko bukas. I’m sure magugustohan mo rin sila. I can’t wait.” masayang pahayag sa akin ni Sheena at kinalabit ako.
“Okay, then. It’s settled.” masayang pahayag ni Tito Simon doon.
“Ano nga pa lang gusto n’yong ipabaon ko sa inyo bukas? Gusto n’yo gawan ko kayo ng sandwich? Shake? Chocolate milk drink?” masayang tanong naman sa amin ni Mom.
“Yieh! Gusto ko ng bacon sandwich, Mom! I-dalawa mo sa akin, ah?” excited at masiglang pahayag ni Sheena kay Mom.
“Sure, sweetie. Kayo?” baling n’ya sa aming dalawa ni Xavier.
“Choco milkshake.” sabay naming sagot ni Xavier kaya tinignan ko ang gawi n’ya.
Disappointed naman ako dahil di s’ya nagulat at tumingin sa kinaruruonan ko. Wew. I guess wala nga lang sa kanya yong sabay naming bigkas. Gusto ko rin sana maki-Jinx sa kanya, eh. Tsk.
“Ako rin, Mom! Gusto ko rin nang panulak na Choco milkshake. Hehehehehe.” taas kamay ni Sheena.
“Okay sure, sweetie,” ani ni Mom kay Sheena na nakangiti, “Pantulak lang bang gusto n’yo? Baka gusto n’yo rin ng pangbara?” sabi pa ni Mom sa aming dalawa ni Xavier.
“I’m fine with that, thanks. Bibili na lang ako sa canteen bukas. But really, thanks.” ani Xavier at nakita kong tipid n’yang nginitian si Mom.
Wow. Medyo lumiwanag ang mukha n’ya no’ng ngumiti siya. Bagay naman pala sa kanya kapag ngumingiti, eh. Wew.
“Okay. Ikaw, baby Ryzen, ano sa’yo?” baling naman sa akin ni Mom.
“Mom, wag mo nga akong tawaging baby, nakakahiya sa kanila. Gosh.” nahihiya kong suway kay Mom.
I felt my cheeks turns red because of embarrassment. Shems. Nakakahiya.
“What’s wrong with that? Baby ka pa naman, ah? Kinakahiya mo bang baby ka namin? Awe.”
“God. For Christ’s sake, 17 na ako. Magiging 18 na ako next year.”
“Awe. Cute kayang baby itawag sa’yo ni Mommy. Bagay naman sa’yo kasi mukha ka pang baby at baby brother ka namin ni kuya. Ahehehehe.” sabat ni Sheena.
Kung posible, lalong uminit at pumula ang pisngi ko dahil sa sinabi ni Sheena. Gusto ko nang magpalamon sa lupa dahil sa hiya. Gosh.
“Argh. Whatever. Iyong Choco milkshake lang at isang egg pandesal ang gusto ko. That’s it. Thanks in advance.” sabi ko na lang at pinatuloy ang pagkain sa gitna ng hiya.
“Okay, baby. Gagawan ko kayo ng requests n’yo bukas,” Mom giggled because of her excitement, “Hon, dapat maaga tayong gumising bukas upang bumili ng ma-init na pandesal at ingredients ng Choco milkshake.” pahayag naman n’ya kay Tito Simon.
Kumain kami ulit at natapos na kami. Tutulong sana kami ni Sheena na maghugas ng pinggan kaso sabi ni Mom na asikasohin muna namin iyong silid ko, kaya umakyat na lang kami sa itaas.
Konti lang naman ang kailangan naming ayosan kaya madali kaming natapos. Umupo kami sa kama ko at nagkwentohan pa. Turns out, marami kaming pagkakahalintulad. And, I already told her that I’m gay.
Todo tili naman siya sa nalaman. Ngayon ay gusto n’yang magshopping sa susunod na kasama ako. Pumayag naman ako dahil, haler? Sinong di gugustohin sumama sa shopping, aber? HAHA.
He tried to asked kung sino at ilan nang mga ex ko pero iniwas ko iyong tanong n’ya. She got my sudden change of emotions kaya nilipat na lang n’ya ang topiko. It still saddens and angers me kung iisipin ko s’ya at iyong ginawa n’ya .
Nagkwentohan at nagtanongan pa kami sa isa’t-isa, hanggang sa nalipat sa sinu-sino ang celebrity crush namin. Well, my celebrity guy crush is no other than Henry Cavill and Chris Evans. Shems. They are so hot and manly. Wew.
Spank me,
daddeh
! Charot
langz
.
Ang crush naman n’ya ay si Chris Hemsworth at si Shawn Mendes. Well, hot rin iyang si Chris Hemsworth. Wew. Tas yang si Shawn Mendes ay malakas rin ang appeal, kagaya ni Charlie Puth. Wew.
Nagtagal ang aming pag-uusap hanggang sa napagpasyahan na naming matulog na sa kanya-kanyang silid. Nagpalitan na kami ng ‘good-nights’ sa isa’t-isa bago s’ya umalis sa kwarto ko.
Agad akong tumihaya sa kama ko at tinitigan ang kisami. Wew. This is a great and tiring day. I’m sure I’ll get to hang of it. Si Sheena, ang bait ng turing n’ya sa akin. Si Tito Simon ay ini-igihan kong tawagin siyang Dad. Si Xavier naman ay parang wala lang sa kanya na nandito ako. Wew. Si Mom lalong sumaya dahil lang sa natagpoan n’ya si Tito Simon.
Thank goodness, medyo masaya-saya na ang kasalukuyang buhay namin ngayon.
Thank you, daddy
Raiven
.
Natulog naman akong may ngiti sa mukha. Nakapanaginip naman ako ng isang faceless na lalaki at ina-akay ako.
•••••
“RYZEN, WAKE UP! It’s time to have a bath now! Maligo ka na at mag-ayos ng sarili mo dahil may pasok ka ngayon!” biglang sumigaw at kumatok si Mom sa labas ng pinto ko kaya napamulat ako.
Antok akong bumangon at nagtungo sa sariling banyo. Wew. I hope meron nang mga necessities rito.
Naghubad ako ng mga suot at brief ko na lang ang itinira ko. Hinawakan ko ang switch ng shower at agad akong napamulat dahil sa lamig ng tubig no’ng binuksan ko ito. Wew.
Nagmadali akong naligo at nagbihis bago lumabas dala ang bag kong isang ballpen at notebook lang ang laman. Wew.
“Good morning, Ryzen. Maayos ba ang tulog mo?” bungad sa akin ni Tito Simon nang makitang bumaba ako ng hagdan.
Nasa couch siya habang may binabasang diyaryo at may kape sa tapat na table nito. Nginitian ko naman s’ya bago magsalita.
“Good morning rin po.” pag balik ko ng bati sa kanya.
May naramdaman akong may bumaba sa likoran ko galing sa hagdan kaya nilingon ko ito. Doon tumambad sa akin si Xavier na naka Hoodie ulit ito ng asul na pinaresan ng denim pants. Basa ang kanyang medyo kulot na buhok. Nakakadagdag sa kanyang itsura ang basang buhok. Shems. Ang gwapo n’ya naman talaga.
“What are you looking at, idiot?” sabi n’ya na ako lang ang nakakarinig.
Shems. Bakit parang gano’n na lang ang parati n’yang sinasabi sa akin? Hayst. Ewan ko. Masama bang tumitig sa kanya? Wew.
I’m fucking simping for my new found brother! THE HELL?!
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [3]
CHAPTER III
—
Ryzen’s POV
• • • • •
Kumain na kami ng almusal at kinuha ang aming baon na pera at pagkaing ginawa ni Mom.
Wow. Mukhang masarap iyong Choco milkshake na ginawa n’ya. I can’t wait na kainin sila sa recess time mamaya. Wew.
Sumakay kami sa kotse ni kuya Xavier at nagmaheno na s’ya patungong school namin. Medyo kinakabahan na excited ako sa bago kong school. Shems. Di ko alam kung i-bully nila ako or awayin. Well, I prefer being infamous kaysa sa maging sikat. I just want a peaceful high-schooler life.
Ilang sandali ay dumating na kami sa entrada ng school nila. Wow. Entrance pa lang ay ang laki na. Siguro maluwag rin sa loob. Wow.
Agad na pi-nark ni kuya Xavier ang kotse n’ya sa parking lot kaya bumaba na kami.
“Salamat, kuya. Tara na.” pasasalamat ni Sheena sa kuya n’ya at bigla akong hinila.
“S-Salamat!” pasigaw kong salamat dahil nga hinihila na ako ni Sheena.
“Psh. Whatever.” rinig kong salita ni kuya Xavier sa sarili ata n’ya. Wew.
Nagpati-anod na lang ako kay Sheena kung saan n’ya ako dadalhin. Maaga pa daw kaya ililibot n’ya ako matapos naming kunin ang aking bagay rito sa school. You know, like, locker keys, school and PE uniform, schedules and such. Wew. Siguro may cafeteria card rin sila rito, like, I don’t know. HAHA. Meron kasi no’n sa nakaraan kong school.
Nilibot namin ang buong campus ng Clerkson Academy. Ang ganda at ang laki ng mga buildings nila. Shems. Nakakamangha.
Sa aking pag tingin at sipat sa paligid ay may nakabunggo akong lalaki dahil nga nawili ako sa panonood sa aking paligid. Di ko rin namalayan ang presensya n’ya.
“Sorry po. Pasensya na po.” hingi ko ng pa-umanhin sa lalaki.
“Sorry po, President.” salita rin ni Sheena para sa akin.
“It’s fine. Pumasok na kayo sa kanya-kanya n’yong klase, malapit nang magbell. Magmamando na ako mamaya at manghuhuli ng estudyante,” walang emosyon n’yang pahayag sa amin at napunta sa akin ang atensyon n’ya. Wew. “Welcome to Clerkson Academy…..?” ani n’ya sa akin pero di natuloy ang sasabihin dahil sa di n’ya alam ang pangalan ko.
“U-Uh, Ryzen. I’m Ryzen Jake Sudalga.” medyo kinakabahan kong pahayag. Shems. President kaya ’tong nakabunggo ko.
Well, kung di ko napansin, ang gwapo n’ya. Mistiso s’ya at maputi ang balat. Iyong pilik-mata n’ya ay medyo mahaba. Wow. Iyong buhok n’ya ay masasabi mong natural brown ang kulay. Shems. Siguro may lahi siya. Naol na lang.
“Hm, Ryzen. I’m President Aeiou (Ey-Yu). Welcome to Clerkson Academy, then. If you’ll excuse me, I need to go. Enjoy your first day. I hope to see you around!” sabi n’yang nakangiti sa akin at nagmamadaling umalis. Wew.
“Buti na lang minsan mabait yong si president Arkham Eryx Isaiah Oliver Uriah. Woah. Haba ng name n’ya, noh? Tara na, Ryzen. I-ha-hatid na kita sa room n’yo. Hehehehehe. Magkatabi lang ang room natin kaya pwede tayong sabay umuwi ni kuya mamaya. Hehehehehe.” mahabang salaysay ni Sheena at napagpasyahan na lang naming pumasok na nga.
Maraming nagkalat na estudyante sa aming daan papuntang building nga namin. Nasa 4th floor ito dahil nga grade 10 na kami parehas. Wew. Ang haba ng aakyatin naming hagdan.
Nang makarating na nga kami sa 4th floor ay dumiritso agad kami sa room namin. Base sa schedule ko, eh, adviser namin si ma’am Velasco. Wew. Science ang subject n’ya. I hope mabait s’yang guro sa mga estudyante n’ya. Huhuhuhuhu.
“Oh. Dito na kita iiwan, ah? Kaya mo naman ang sarili mo, right? Kung may kailangan ka, nasa tabi lang ang room ko at tawagan mo ako. Kung may mangbully sa’yo dapat sabihin mo agad sa akin, ah? Maliwanag?” pahayag sa akin ni Sheena na parang nakakatandang kapatid na talaga.
“Okay. Hehehehehe. Sigurado naman akong walang mananakit sa akin. Hehehehehe. Wala naman bully rito, right?” ani ko.
“Marami kaya, noh. Di bale na, pumasok ka na at h’wag mong taponan ng pansin ang mga ka-klase mo. Kung sila unang nag-approached at sa tingin mo mabait, talk back to them, okay?” huling pahayag ni Sheena sa akin kaya tumango ako.
Sa pintoan pa lang ng room namin ay may tumatambay nang mga lalaki kaya yumuko ako at agad na pumasok. Nang tignan ko ang kabuohan room ay halos may ginagawa ang halos sa kanila kaya nagtungo ako sa pinakamalapit na bakanteng upoan.
Tinanggal ko ang bag ko sa likod at kinandong sa aking hita upang mayakap ko. Halos ang lahat ay busy sa pag chismis habang ang iba ay nakatingin sa kinaruruonan ko. Wew.
“Pstt! Bago ka lang, di ba?” may biglang nagsabi sa tabi ko kaya napalingon ako rito.
Do’n tumambad ang isang lalaki na naka-itim lahat ng suot at may piercings pa sa tenga nito. Shems. Bored ang nakapaskil sa mukha n’ya at mukhang bagot nga s’ya.
“Uh, eh, oo.” nahihiya kong pahayag rito.
“Honor student ka?” tanong nito sa akin.
“Uh, oo. Second honor ako sa nakaraan kong paaralan. Bakit po?” sagot ko rito sa tanong n’ya.
“Nice. Nagpapakopya ka naman, di ba?” sabi n’ya.
“P-Po?” nagugulohan kong tanong sa kanya.
“Di ka naman madamot sa pag papakoya, di ba?” ulit n’ya sa akin.
“Uh, eh, depende po. Hehehehehe. Kung di po tayo mahuhu—”
Naputol iyong sasabihin ko no’ng may sumabat sa amin. Shems.
“Tigilan mo nga s’ya, Daniel. Alis, ako d’yan,” sabat no’ng lalaking kakarating lang yata. May ibinulong na mura iyong lalaking naka-itim na Daniel yata ang pangalan bago tumayo pa-alis at lumipat sa ibang upoan, “Pasensya na kay Daniel kung binabagabag ka n’ya. Ako nga pala si Shaun, ikaw ba?” baling sa akin no’ng lalaki at nagpakilala pa.
“U-Uh, Ryzen. Nice to meet you.” pakilala ko ring nahihiya. Narinig ko naman itong tumawa ng mahina.
“You’re cute.” sabi n’ya sa akin na may amusement sa mga mata nito.
“Thanks, I guess.” nahihiya kong pahayag habang namumula ng konti.
“Mas lalo kang cute kapag nag-ba-blush. Ang cute mo naman.” sabi pa nitong biglang kinurot ang aking pisngi. Mas lalo akong namula sa kanyang ginawa.
“Okay, class! Take your seats!” biglang may sumigaw na babaeng ma-otoridad ang boses. Napatigil naman itong si Shaun sa kanyang ginagawa.
Wew. Buti naman.
Nagpakilala sa aming harapan ang aming adviser at masasabi mong mabait siyang guro. Di siya istrikta at nakikipagbiroan naman sa amin. Wew. Sana all ganito ang guro kada classroom.
Nagpakilala ang aming mga ka-klase kaya kinakabahan ako dahil tatayo sa harapan. Karamihan ay old students habang konti lang ang transferee. Maraming may hitsura at mayayaman sa aming section kaya maraming higad na nagtitili. Shems. Minsan naririndian na ako.
“Hey, guys, classmates. I’m Shaun William Serrano. I am 18 years old. Di ko naman tatanggihin pero maraming business ang aking magulang. Hehehehehe. Masasabi n’yong mayaman kami. That’s it, nice to meet you all.” salita do’n ni Shaun kaya ibig-sabihin ay ako na ang susunod. Wew.
Tinatanong ni ma’am si Shaun at sagot naman s’ya ng sagot. Then, it’s my turn. Tumayo naman akong medyo nakayuko papuntang harap. Ramdam ko ang mga mata nila sa akin. Wew.
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [4]
CHAPTER IV
—
Ryzen’s POV
• • • • •
Nahihiya akong tumayo sa aking upoan at tumungo nga do’n sa harapan. I can feel all of their stares and attentions are on me. I cannot even lay a single look on one of them. Argh.
I opened my mouth, but naputol iyon no’ng may pamilyar na boses ang nagsalita sa pintoan. Nanlaki ang mata ko no’ng tumungo ang tingin ko ruon.
Shit. He can’t be here. Why is he here?
“Sorry to interrupt, in this the advisory of miss Veronica Velasco?” magalang n’yang pahayag do’n, malayo sa kinagisnan kong personalidad n’ya .
“Yes. Is there something you want from me?” sagot ni ma’am ruon.
I lowered my head, avoiding everyone’s presence, especially his . Argh.
“I think this is my homeroom, ma’am. May I come in?” sabi pa n’ya doon.
“Come in and before finding a seat, might as well introduce yourself in front of the class.” ani ma’am sa kanya .
I felt his presence beside me at nilalabanan ko talaga na h’wag tumingin sa direksyon n’ya . Tang-ina lang n’ya talaga. Argh.
“Hey, classmates. I am Blade Urbiztondo, a 17 year old lad. I like exciting things and adventures. I also had a misery love-life which I want to make it right this time. That person was becoming very important to me but I became a dick towards that person. I’ve cheated a few times yet, that person still forgave me. I never ask for anything but rather be with that person. I hope this time, I won’t fail. Ang dramatic ko na, puta. That’s all.” mahaba n’yang pahayag do’n at naramdaman ko pa s’yang napapasulyap sa akin.
“That’s a lot of curses, but I can let that through,” rinig kong sabi ni ma’am and she shifted from her chair. “Say, mahal mo ba talaga iyong taong iyon? Kung mahal mo, bakit pa-ulit-ulit mo siyang pinagtataksilan? May pagmamahal bang gano’n?” mga tanong ni ma’am towards this asshole beside me. I want to cry but I don’t want to look pitiful towards him . Argh.
“At first, I want to try things with that person. Gusto kong makipagtalik sa kanya, pero sabi n’ya sa i-kakasal n’ya lang daw iyon i-aalay. I get that, marriage first before sex. But then, as days past, natutunan ko s’yang magustohan lalo. At sa kanya naman, lumalim ang pag tingin n’ya sa akin. I pried again but nevertheless, di pa rin s’ya pumayag makipagtalik sa akin. Hanggang sa do’n nagsimula ang pagtataksil ko sa kanya. Siguro naputol na ang huling pasensya n’ya sa akin kaya nakipaghiwalay na s’ya. Yes, I came to think na mahal ko na nga s’ya. Ngayon pa talaga na mukhang di pa naman yata huli ang lahat. Putang-ina lang kasi, eh.” kwento n’ya doon at parang gusto kong lumabas o di kaya’y sumbatan siya .
“Well, nasa huli na talaga ang pagsisisi, mister Urbiztondo. Pero kung ako ang nasa posisyon n’yang person na binabanggit mo, I’ll leave you for good. That’s like jumping into a pit. Okay, you can go and find a seat now,” sabi ni ma’am sa kanya . “As for you, young man, you can start introducing yourself.” baling sa akin ni ma’am kala-unan.
I can still feel his presence beside me. Nararamdaman ko rin ang mga titig n’ya sa akin. But then, lumakad na s’ya sa mga upoan at umupo na nga. I raise my head to look at my whole classmates, avoiding his presence.
“Uhm, I’m Ryzen Jake Sudalga, 17 years old. I’m a transferee from Cransfield University . I hope to get along to all of you.” pag pakilala ko ruon ng ma-ikli.
“So, you’re from CU. Bakit ka nagtransfer rito, mister Sudalga? Cransfield University is much more bigger than Clerkson Academy, as I presume.” follow-up question sa akin ni ma’am.
“Kasi po, lumipat po kami ng bahay. My Mom was raising me alone when my Daddy died on an accident. Siguro nangungulila rin siya ng magmamahal sa kanya, natagpoan n’ya si Tito Simon. Meron na nga akong instant two siblings, eh. HAHA. They’re nice to me naman, that’s it.” paliwanag ko pa doon.
“That must be hard for you to grow-up na wala nang biological father. But things are good, right? Okay, you may now take your seat.” ma’am Velasco dismissed me kaya nakayukong dumiritso ako sa aking upoan sa tabi ni Shaun.
Pagka-upo ko, agad kong kinuha ang libro sa aking bag at tinakpan ang aking mukha. I can feel his gaze on me.
Bakit pa s’ya bumalik? Bakit?
“So, you’re from Cransfield
University pala, ah? I’ve studied there when I was in elementary.“ biglang nagsalita si Shaun sa aking tabi. I didn’t paid him attention and push my face farther to my book.
Pinipilit akong ka-usapin ni Shaun pero binabaliwa ko lang ito. I don’t want to show my face towards him . If I stay here any longer, I might break down again. I hate breaking down in public.
I toke a deep breath before standing at nagpaalam kay ma’am na pumunta munang comfort room. She let me kaya agad akong lumabas at tumungo sa bathroom. I think their bathroom is right down the hall. Sa unahan pa iyon, as I remembered.
Nang makarating sa men’s comfort room, agad akong pumunta sa sink at binuksan ito. I rinse and wash my face with the running water to calm myself down.
What have I done to deserve this? I loved him , pero parang di sapat iyon sa kanya dahil kailangan pa n’yang mangaliwa. Kung talik lang pala ang habol n’ya sa akin, sana di na lang ako iyong kinukulit n’ya upang maging s’yota. Di n’ya makukuha ang gusto n’ya sa akin. Argh.
I stared at my reflection and studied it. My face is quite undeniably attractive. You can say it’s adorable or cute. My nose is kinda pointed. My lips are natural red and plump. My eyes might captivate you if I stare longer than intended. Over-all, I’m fine.
Pinatay ko na ang gripo bago lumabas doon. I walked passed someone who was leaning on the entrance of the men’s comfort room, but then stopped when it talked.
“ Love .“ he muttered.
Kung noon lang iyon, kanina pa ako kikiligin. But now, hatred and angst fills me when he calls me that stupid call sign.
Napahinto ako doon at di makagalaw. I feel hatred towards him . Bakit pa kailangang bumalik s’ya sa buhay ko? Masaya na sana ako, eh, with my new found family. Argh.
“ Love , if you can hear me out. Just please.“ naramdaman ko na lang na bigla n’yang hinawakan ang balikat ko kaya binigwas ko ito.
“Pwede ba, wala na akong obligasyon sa’yo . Tinapos mo na iyon no’ng makita kitang nakipagtalik sa matalik kong kaibigan. Sa kwarto mo pa nangyari iyong himala n’yong dalawa, eh, noh.” asik ko agad sa kanya .
He looked pathetic with that hurt emotion on that stupid face of his . “But I regretted it already. I regret letting you go. Kung bibigyan mo pa ako ng pagkakataon, I’ll make things right. I won’t hurt you anymore. Just please, let’s get back together again.” he pleaded do’n sa aking harapan.
Did he really think I would fall to that pathetic apologies, again?
“Wala nang dapat i-balik sa atin , Blade . There and there, tinapos mo na agad 8yon. You’ve wasted your chance.” huli kong sambit bago s’ya tinalikuran at aalis na sana do’n.
“ Love , please!“ he urged at naramdaman ko na lang na yinakap n’ya ako sa likoran, dahilan para mapahinto ako.
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [5]
CHAPTER V
—
Ryzen’s POV
• • • • •
“Ano ba, bitawan mo ako!” I struggled to his grasp, ngunit lalo n’ya itong hinigpitan.
“No, pakinggan mo muna akong magpaliwanag sa’yo. Just let me explain, please. Love, please.” pag susumamo n’ya ro’n and snuggles his face towards my crook. I felt his warm breath across my crook that sends shivers across my spine.
“Ayoko na, Blade. Ayoko na ulit masaktan ng pa-ulit-ulit. Alam naman na’ting sa huli ay mangangaliwa ka pa rin. I loved you, I really do. Maybe I still loves you, pero ayaw ko na talaga, Blade.” sabi ko sa kanya habang may luhang unti-unting tumutulo sa mga mata ko.
“We can sort things out. Susubokan kong maging tapat sa iyo, at this time around. I love you so much that I regret doing those things to you. Kaya please, maging akin ka ulit.” he pleaded with a hint of regret and hurt on his voice.
Sinubokan kong tanggalin ang braso n’ya pero hinigpitan n’ya ang pag-akap sa akin. “Blade, let go of me for a sec,” I demanded, kaya hinay-hinay’ng kumalas ang kanyang braso sa akin. I faced him at tinatagan ang loob upang di ako lalong magmukha kawawa. “Gusto kitang sumabatan, murahin, saktan, pag higantihan pero di ko kayang gawin iyon sa’yo. Parang nawala na iyong dating ako nang makita kitang may kasama sa kama mo, Blade. Iyong masayahin sa lahat ng bagay na ako ay wala na. Almost all around me reminds me of you. Ang sakit sa akin, Blade. And now, babalik ka lang tas sasabihin mong gusto mong makipagbalikan sa akin? Tang-ina mo, Blade, kung alam mo lang. Palibhasa, di mo nararamdaman ang sakit at kirot na aking nadadarama. Leave me alone, Blade. Ayaw muna kitang makita. Ang sakit, eh.”
Tumalikod na ako sa kanya habang pinahiran ang aking mga luha.
“I’ll get you back! You’re only mine!” sigaw pa n’ya do’n.
Agad akong tumakbo papuntang room namin at inayos muna ang sarili bago pumasok. No’ng makasiguradong I looked fine, pumasok ako at tumungo sa aking upoan.
•••••
“And you can have your early recess time. Don’t forget to have your own orange activity notebook for my subject, okay? Class dismissed!” pahayag ni ma’am ng English kaya agad kong kinuha ang bag ko at dali-daling lumabas.
I stopped sa entrance ng room nila Sheena. May teacher pa ro’ng nagsasalita, kaya maghihintay na lang ako. I spotted Sheena naman na busy sa pakikinig.
“Hey.” may tumawag ng pansin ko kaya tinignan ko ito. It was Shaun, nonetheless.
“Hello.” balik kong bati sa kanya, medyo nahihiya.
“Do you want to have merienda with me?” alok n’ya sa aking nakangiti, charmingly.
“Uh, eh, may kasama kasi ako at hinihintay s’ya upang sabay kami. Pasensya na talaga, pero babawi ako sa susunod.” pa-umanhin ko sa kanya, kaya disappointed s’ya pero naglit up iyong mode n’ya at agad nagsalita.
“Pwede ba akong sumama sa inyo, if I’m not invading?” nakangiti n’yang ulit na sabi.
“Pwede naman. Tatanongin ko kay Sheena kung okay lang. Hehehehehe.”
“Sheena? Hm. If I am right, parehas na Sheena lang yata ang kakilala na’tin. She’s my cousin na ka-grade ko lang and dito yata ang room n’ya. Great.”
“Uh, siguro. Hehehehehe.”
Ngumiti lang ako sa kanya. Naramdaman ko namang pumunta s’ya sa pwesto ko at tinabihan ako. Na-aamoy ko iyong mamahaling pabango n’ya kaya nahihiya ako. Ambango-bango n’ya tas sa akin lang s’ya tatabi. Wew.
Ilang sandali pa ay nakikita kong papalabas na sila, kaya inayos ko ang tuwid ng aking tayo para salubongin si Sheena. Tumayo s’ya kasama ang dalawang babae na mukhang mayayaman at marangya tignan. Nagtawanan sila habang papalabas hanggang sa nakita ako ni Sheena at huminto sila sa tapat ko.
“Girls, this is my new baby brother, Ryzen. Isn’t he cute? Gosh,” pag papakilala sa akin ni Sheena sa mga friends n’ya kaya kumaway lang ako dahil nahihiya ako. “Ryzen, these are my friends, Pauline and Margaux. Na-i-kuwento na kita sa kanila kaya they’re also thrilled na makilala ka.” pakilala rin ni Sheena sa akin nang mga friends n’ya. Wew.
“Oh, my gosh. He’s so adorable. If Sheena didn’t told me earlier that you are our age, baka isipin kong grade 7 ka pa. You’re so cute.” excited na sabi nang isang babae na halos pink ang kulay ng mga suot at kinirot ang isa kong pisngi. Nahiya naman ako at pumula sa ginawa at sinabi n’ya.
“Awe. He blushed. That’s so adorable. He’ll be our baby brother on the group.” sabi pa nang isa kaya nahiya akong lalo.
“Ehem.” bigla may pekeng umubo sa aking tabi. Oh, nandito pala si Shaun.
“Oh, hi, Shaun. Ang pogi mo pa rin hanggang ngayon.” bati no’ng isa sa kanila nang makita nga si Shaun.
“Anong kailangan mo, Cous? Why are you here?” tanong ni Sheena rito.
Wait, Cous as in Cousin? Magpinsan nga talaga sila? Oh, shems.
“Sasama ako sa recess ni Ryzen, turns out, kayo lang pala yong sinabi n’yang kasama. I’m free to join you, girls, right?” nakangiting pahayag ni Shaun do’n sa amin.
“Sure, no problem. The more the merrier!” sabi pa no’ng isa sa kaibigan ni Sheena.
“Argh, fine. Let’s go na bago pa tayo ma-ubosan ng tables sa canteen.” Sheena rolled his eyes towards Shaun at biglang inilingkis ang braso sa akin.
Nakalingkis ang kamay naming dalawa habang papatungo kaming lima sa canteen nga ng school. I’m observing my surroundings upang di ako mawala pag nagkataon. Wew.
Nang makarating ay nakahanap na kami ng table na kasya ang sampu. I took a seat between Sheena and Shaun, habang nasa harapan namin iyong Margaux and Pauline.
“Hindi ba pupunta yong mga boyfriends n’yo rito? I called James and he’s heading here na daw.” salita no’ng Margaux habang busy sa pag kulikot ng phone n’ya.
“Alex is on his way na rin.” inporma ni Pauline sa amin. Nahiya naman ako kasi parang ako lang iyong walang jowa.
Hays. Tang-ina kasi iyang pag-ibig na yan, eh.
“Absent si Miguel ngayon, eh. Sad.” nakasimangot na pahayag ni Sheena ruon.
No’ng biglang tumahimik ay sa akin na sila nakatingin. Di ko alam ba’t sila nakatingin sa akin at nag-aabang ng sasabihin ko. May nag-click sa isip ko at nahihiyang tumawa.
“Uh, eh, wala akong boyfriend sa ngayon. The last relationship I had is shitty, kaya I’m still moving on. First boyfriend ko rin kasi s’ya at sinabayan pang pa-ulit-ulit n’ya akong pinagtaksilan, kaya sobrang sakit. Ewan ko, siguro di ako sapat para sa kanya. Hays.” medyo malungkot kong pahayag sa kanila. Agad akong niyakap ni Sheena sa tabi kaya hinayaan ko lang s’yang i-comfort ako.
“Awe. That guy is a fool for letting you go. Kung makita ko lang iyon, reresbakan ko yon. Wag lang talaga siyang magpakita sa akin.” sabi ni Sheena ruon kaya medyo natawa ako.
Naramdaman ko naman ang kamay ni Shaun sa kabilang balikat ko upang i-comfort ako, kaya hinayaan ko lang. Hanggang sa napagpasyahan naming pumunta na kada stalls to buy our snacks.
Itutuloy…..
XAVIER SERRANO [6]
CHAPTER VI
—
Xavier’s POV
• • • • •
“He looks so innocent and that’s kinda interesting, you know. I’m not gay but I think he is cute, not gonna lie.” pahayag ko pa do’n sa matalik kong kaibigan na si Xander.
“Damn. Kung magka step-brother ako ng ganyan, aangkinin ko na. HAHAHAHAHA. Nagkataon na parehas lang kayo ng bahay na tinutuloyan, grab the opportunity na, bro.” Xander nudged me so I glared at him.
“I told you already, I’m not gay.” matigas kong sambit sa kanya.
“Well, we never know. As a bisexual person, it’s not really impossible that you’ll like him in the future. Ako nga, akala ko straight ako pero nagkakagusto rin ako sa mga cute gays d’yan sa tabi, eh,” he stated there so I narrowed my look on him. What the fuck is he talking about? “Well, if you’ll let me. You know.” dagdag n’yang salita habang tinataas-baba ang mga makakapal n’yang kilay.
Gross. What the fuck does he meaned by that?!
“Fuck you! I’m not letting you hit on me! You’re fucking gross, get away from me!” I scrambled my self away from him dahil sa sinasabi n’ya.
Narinig ko itong napatawa sa aking ginawa kaya lalo ko s’yang tinignan ng masama. I’m not homophobic, but as long as they won’t do it on me, I’m cool with them. Fuck.
“HAHAHAHAHA. Gago. Ibig kong sabihin ay baka sa akin na lang yong step-brother mo at hayaan mo akong pomorma sa kanya. Tangek.” natatawa n’yang paliwanag sa akin pero di pa rin nawala ang titig kong masama sa kanya.
“Ewan ko sa’yo. Alam mo, baka gutom lang yan. Mabuti pa’t kumain na tayo sa cafeteria. Psh.” asik ko sa kanya bago ako tumayo at inilapag ang drumsticks sa ibabaw ng drum sets.
Natatawang sumunod naman ito sa akin habang palabas na kami ng music room. Tripping rin talaga ’tong ungas minsan, noh. Psh.
We both walked towards our cafeteria, not minding the squeals from girls as we passed by. I hate fan girls. I get it, I’m handsome, but can they mind their own business? May iba pa ba silang pag-aabalahan maliban sa pag hanga ng paligid nila? They’re so weird.
Nang makarating sa entrance ng cafeteria ay inilibot namin ang tingin sa paligid. Almost all tables are occupied. Psh.
Kinalabit ako ni Xander sa braso kaya inis kong tinignan ito.
“Look, ando’n yong si Sheena at yong mga kaibigan n’ya, oh. Nando’n rin yong asungot na pinsan n’yong si Shaun. And is that him? Damn.” pahayag n’ya sa akin habang turo nga ang mesa no’ng kapatid ko. I rolled my eyes at hinila na lang s’ya papuntang counter.
“Let’s buy our food first.” sabi ko lang habang higit siya.
Pumila kami at bumili ng sariling pagkain bago tumungo do’n sa mesa nila dala ang trays namin. Nang makarating na nga do’n sa table nila ay walang modo kaming umupo do’n. It’s not like we’re a total stranger and such. Psh.
“Great. Dito kayo naki-upo sa amin.” Sheena sarcastically said and rolled her eyes upon us but nonetheless, she let us sit with them.
I averted my eyes towards that idiot but he lowered his head down, avoiding any eye contact towards us. But my annoying best friend, being annoying, hook his attention and pushed himself towards him.
“Hey there. Ngayon pa lang kita nakita rito. Bago ka lang, right?” pag-umpisa ng ungas dahilan para mapa-angat ang tingin ng idiot sa amin. Or sa kanya lang. Psh.
“Uh, eh, opo. I just transferred from Cransfield University.” nahihiya nitong sagot sa ungas, kaya he pressed himself on him more.
“Wow. I heard maganda at malaki ang facility ng Cransfield University. Nice. So I didn’t catch your name. What’s your name, again?” namamanghang pahayag ni Xander rito sa idiot.
I huffed at kumain na nga lang. I don’t care about them flirting. Why would I be? Psh.
“Uh, my name’s Ryzen, Ryzen Jake Sudalga. It’s nice to meet you po.” nag-aalangan siyang i-abot ang kamay kay Xander pero agad naman itong kinuha ni Xander at kinamayan siya.
“What a unique name you got there. Bagay na bagay sa apilyedo ko,” nakangiting pahayag ng ungas at narinig ko pang nabulonan yong Shaun sa tabi. I kept my face stoic and emotionless as I ate. “My name’s Xander Beaunoff Bulseco. But if that’s long for you, you can call me Babe .” dagdag pa ng ungas at kumindat rito.
Kita mo ang pamumula sa mukha ng idiot. He really is such an innocent person. Paano kaya kapag ako ang magpapapula ng pisngi n’ya sa hiya at kilig? Brr. No, not gonna happen. For fuck’s sake, I’m straight!
“Uh, eh, n-nice to meet you po, Xander.” medyo nakayuko nitong ani at ini-iwas pa ang tingin kay Xander.
“What the fuck? Are you flirting with him?” biglang bulalas ni Shaun sa tabi.
Napakalas naman ang kamay nilang kanina pa pala nakahawak. I bet his hands are soft and smooth like the softest and smoothies pillow in the world. Damn. How would that feel against my huge hands?
Wait, I did held his hand on our first supper back at home! Damn, that was nice and awkward.
“And? What are you even doing here?” inis na baling do’n ni Xander kay Shaun. Well, they’re kinda bit like an enemies.
“Sitting with them, why, ikaw lang bang allowed na maki-upo here?” balik na sagot no’ng Shaun.
“Yes, and you should leave now.” sagot pa ng ungas.
“Ang kapal naman ng mukha mo, noh. Why are you shooing me away? Table mo ba ’to? Tss.” inis na pahayag ni Shaun kay Xander.
“S-Stop, please.” mahina sabat no’ng idiot pero di narinig ng dalawa dahil focus sila sa pag bangayan sa isa’t-isa.
“Magsitigil nga kayo!” Sheena exclaimed kaya napahinto ang dalawa. “Nakaka-inis na kayo, ah. Nakiki-seat-in na nga lang kayo, ang iingay n’yo pa. Pwes, umalis na lang kayo kung gusto n’yong magbangayan.” dagdag nitong sermon kaya tumahimik na lang ang dalawa at nagpatuloy sa pagkain.
Tinignan ko ang direksyon no’ng idiot at namumula ito sa hiya at alam kong sinisisi n’ya ang sarili kung bakit sila nagbangayan. No’ng magtapat ang tingin namin ay binigyan ko lang ito ng blankong ekspresyon at nagpatuloy na ako sa pagkain. Cute nga naman s’ya.
We just ate silently and a few questions was thrown there. A few flirting and a lot of blushing, here and there. Jeez.
What if I’ll make him blush? Will it be satisfying? Well, here goes nothing.
“You look really cute when you blushed, though.” imik ko, kaya napunta ang atensyon n’ya sa akin at nanlaki ang mata. He blushed hard at iniwas ang tingin sa amin.
Damn. That was really satisfying seeing him blushed hard because of my compliment.
I love it when he blushed because of me. Fuck this shit.
Itutuloy…..
RYZEN SUDALGA [7]
CHAPTER VII
—
Ryzen’s POV
• • • • •
Kasalukuyan kaming nandito sa boutique shop habang sumukat ng mga damit upang aming suotin sa magaganap na kasal nina Mom at Tito Simon sa susunod na linggo.
Nandito rin iyong si kuya Xander at nahihiya akong harapin siya. Imbitado rin siya sa kasal nila Tito Simon at nagsusukat rin ngayon ng masusuot na suit. Kaming dalawa naman ni Sheena ay nagtutulongan sa pag pili ng kanya-kanyang suotin.
“Ano, bagay ba sa akin?” agad na tanong sa akin ni Sheena nang makalabas siya sa dressing room.
Tinignan ko ang kabuohan n’ya at tumango rito. Lahat naman yata ng susuotin niya ay bagay talaga sa kanya.
“Okay. Powder blue na suit rin ang kunin mo, para matchy tayo. Gosh.” excited na saad n’ya at hinila ako papunta doon sa designs ng mamahaling boutique na ito. May sumusunod sa aming babaeng nagta-trabaho do’n.
Nahihiya akong pumili kasi ang mamahal nila. Di ko nga alam kung gaano ka-yaman sila Tito Simon, eh. Shems.
May kinuha roong pares ng up and down na tuxedo si Sheena para sa akin. Ka-size ko rin iyon kaya agad n’ya akong itinulak sa dressing room na walang magagawa. Hinubad ko na lang ang suot ko at agad na isinuot iyong pinili ni Sheena.
Maganda naman ang fabric n’ya at comfortable suotin. My skin compliments do’n sa kulay ng tuxedo suit ko. I stared at my reflection bago lumabas doon at prenesenta ang suot ko kay Sheena.
“Oh, my gosh! You look so cute in that suit! I love it!” tili n’ya no’ng makita ako sa suot ko. Pina-ikot pa n’ya ako do’n kaya halos mahilo ako. Wew.
“Damn. You look so stunning on that suit, Ryzen.” biglang dumating sina kuya Xander at kuya Xavier at sambit iyan ni kuya Xander.
Agad namang namula ang pisngi ko sa narinig at bahagyang iniwas ang tingin sa kanila. Naramdaman ko naman ang presensya nila sa tapat ko kaya tinignan ko sila ng bahagya.
Suot ngayon ni kuya Xander ang isang maroon tuxedo na bagay na bagay talaga sa kaniya. Napaka-sopistikado n’yang tignan ngayon. Iyong si kuya Xavier naman ay simpleng itim na tuxedo ang suot n’ya with black ties and polo pero di nabawasan ang kanyang angkin ka-gwapohan. Shems.
[A/N: Fanculo , nagplay ang Lover ni blonde’ng kulot Taylor Swift sa shuffles ko habang sinusulat ’to. I missed my Daddy Tiger, and it’s been years since I waited for him.]
“T-Thanks. You, too.” mahinang saad ko sa kanya pero mukhang narinig naman nila dahil ngumiti siya ng malaki sa akin.
“Bagay rin sa inyo yang pinili n’yo. Okay na.” complement ni Sheena do’n sa kanila.
“Oh, thank you. You look gorgeous on that dress, too.” balik na komplimento ni kuya Xander kay Sheena.
“Psh. Whatever.” rinig kong sabi ni kuya Xavier.
“Have you decided what to wear, teens?” biglang pumasok doon si Tito Simon na suot iyong kasuotan n’ya kanina.
“Yes, Dad. Ito ang susuotin namin ni Ryzen upang match kaming dalawa. Don’t we look adorable?” inilingkis ni Sheena ang braso n’ya sa akin at masayang pahayag yan sa Daddy n’ya. Ngumiti naman ako sa kanya.
“You both look adorable, Sheena,” sang-ayon ni Tito Simon sa tanong ni Sheena kaya namula ako ng konti do’n. “Oh! And you both look stunning, too, boys. Your suits compliments your builts.” baling naman ni Tito Simon sa kanilang kuya Xander at kuya Xavier.
“Salamat, Tito.” galak na sagot ni Xander sa kanya.
Tumango lang iyong si kuya Xavier sa sinabi ng Daddy n’ya sa kanila at wala pa ring emosyon ang kaniyang mukha. Naghihinala na talaga akong may sa robot itong lalaking ito. HAHA.
Dumating naman bigla si Mom at ikinalabit ang braso ni Tito Simon. Nagtitigan sila at ngumiti sa isa’t-isa bago kami hinarap. Masasabi mong may pagmamahal sa mga titig nila sa isa’t-isa. I’m grateful na rin kasi baka ma-issue si Mom bilang gold-digger kung nagkataon na papakasalan n’ya si Tito Simon dahil sa pera nito. Brr.
“Bagay sa inyo ang nga suot n’yo. Nice.” pag bigay pansin ni Mom sa aming mga suot.
“Thanks po, Tita.” pasalamat ni Xander kay Mom.
“Ang ganda ko po sa suot ko, Mommy, di ba? At terno pa kami ni Ryzen, oh, look.” ani naman ni Sheena at lalong idinikit ang aming sarili. I beamed at Mom nang tumingin siya sa amin.
“Awe. Ang cute niyong dalawang tignan.” nasisiyahan na pahayag ni Mom sa amin at isa-isa n’yang kinurot ang aming pisngi.
“Mom, n-nakakahiya.” namumula kong suway kang Mom.
“Awe. Isn’t our baby of the family cute, Honey?” pag kuha ni Mom ng sang-ayon ni Tito Simon.
“Yes. He is very cute and adorable for being a man.” tumatangong sang-ayon ni Tito Simon kaya namula na naman ako sa hiya.
“D-Di nga kasi ako baby, eh! Kung baby ako, baby rin si Sheena dahil magka-edad lang kami. Hays.” inis kong pahayag sa kanila do’n habang namumula.
“Awe. Ang cute n’ya pa rin kahit nag-aaktong nagagalit sa atin.” sabi na naman ni Mom kaya gusto ko tuloy magtago o di kaya ay magpalamon sa lupa.
“If ever pong may manligaw na lalaki sa anak n’yo, Tita Loraine, papayagan n’yo po ba?” biglaang tanong ni kuya Xander doon.
“Hm. I don’t want my baby to be pressured right now. He had enough heartbreak sa isang lalaki na nagloko sa kanya. Ayaw ko lang mangyari ulit iyon sa kanya. I really thought that boy was decent, pero mambabae pala iyon. Naku.” mahabang pahayag ni Mom doon kaya nalungkot na naman ako sa na-aalala.
Shems. Lumipat pa s’ya doon sa school namin ni Sheena, eh. Sinundan n’ya ako at may balak ulit akong balikan. Ayaw ko na, ayaw ko nang magpakatanga sa kanya. Ilang beses ko na s’yang pinagbigyan, eh.
“Talaga po? Nakakalungkot naman po. Ang kagaya ni Ryzen ay di sinasaktan at ina-alagaan ng ma-igi. Isang malaking pagkakamali yong pangloloko n’ya kay Ryzen.” medyo inis na pahayag do’n ni Xander.
“Yeah. But he’s in the past, at ngayon ay medyo masaya na ang aming buhay. I found my second love and a new family.” masayang pahayag ni Mom at nagsalo pa ng panandaliang halikan sina Tito Simon at Mom. Yuck.
Agad kong iniwas ang tingin sa kanila at nagtama ang tingin namin ni kuya Xavier. Tumitig ito sa akin ng ilang sandali bago n’ya iniwas ang tingin sa akin. May kung ano sa mata n’ya na di ko mawari. I don’t know, guni-guni ko lang yata yon. Wew.
“Anyways. Let’s check out muna sa mga sinusuot n’yo. Sure na ba kayong iyan ang susuotin n’yo sa kasal namin ng Mommy Loraine n’yo?” sabi ni Tito Simon doon.
“Ako na pong magbayad ng susuotin ko, Tito. Nakakahiya naman. HAHAHA.” nahihiyang sabat ni kuya Xander.
“No, it’s fine. I’d be happily to.” Tito Simon reassured him.
“Tara na, magbihis na tayo. Medyo nilalamig na ako sa suot kong dress.” Sheena nudge me kaya nagpaalam na kaming pumasok sa isang dressing room upang magbihis.
Napabuntong-hininga na lang ako bago sumunod sa kanya.
Itutuloy…..
![Cover of My Step-Brother Owns Me [boyxboy]](/story-covers/my-step-brother-owns-me-boyxboy_285330328.webp)
