My StepFather

“Ah Jasper tara na kase gumagabi na” ang nahihiyang sabi ng aking Stepfather na si Romeo

Nasa harap kami ng puntod ng mommy ko. Namatay siya sa isang car accident. Paguwi ko galing school sinabihan agad ako ni Tito Romeo.

Alam kong may kinalaman si Tito Romeo dito. Di ko nga alam kay mommy bat nagpakasala pa siya dito.

Isang araw umuwi nalang si Mommy na kasama si Tito Romeo. Sinabihan akong nagpakasal na sila sa States. Nagtampo ako kay mommy noon. Di man lang nagpasabi na gusto pala niya magasawa ulit.

Hanggang ngayon na namatay siya di man kami nakapagsorry sa kanya. Sinisisi ko din ang sarili ko sa pagkamatay niya.

“J-jasper . . “ naramdaman ko ang kamay niya sa aking balikat.

“Wag mo kong hahawakan!” ang galit kong sabi sakanya. Nakaharap pa din ako sa puntod ng aking mommy.

Lumipas ang isang linggo ay di ako pumasok sa school. Nagkulong lang ako sa kuwarto. Minsan di ako kumakain wala akong gana. Nakahiga ako ngayon sa aking kama at nakatingin sa kisame. Natauhan lang ako sa narinig nang malakas na katok.

“Jasper! Buksan mo nga tong pinto!” ang sigaw ni Tito Romeo.

“Ayoko!” ang matigas kong sigaw

“Jasper kapag di binuksan tong Ptang Inng Pinto na to makakatikim ka sa akin!” ang galit na sigaw ni Tito Romeo

Lumabas din ang tunay na kulay ng Gag*! Pinilit lang naman ako ni Mommy na tawagan siya ng Tito.

“Kapag sinabi kong ayoko! Ayoko!!!”

Narinig ko nalang na bumukas bigla ang pinto.

Napatayo ako dahil sa sobrang gulat.

“Ikaw Jasper sumosobra ka na ah! Sinabi ni Manang di ka daw kumakain at di ka pa daw pumapasok sa school!” ang sigaw niya sa akin.

Napangisi nalang ako sa inasta niya.

“Lumitaw din ang tunay na kulay mo noh!” ang mayabang kong sabi dito

Napatahimik nalang sa sinabi ko si Romeo. Simula ngayon di ko na siya tatawagin Tito. Di naman nagkakalayo ang aming edad 24 siya ako 20.

“Ano bat di ka nakasagot? Kung puwede lang lumabas ka nalang ROMEO!!!“ang inis kong utos sakanya.

Nakita ko siya napayuko siya at tahimik na lumabas sa aking Kuwarto.

Wala siyang karapatan dito sa bahay. Kaya bukas papalayasin ko na siya. . .

Chapter 1

Kinabukasan

“Manang asan po si Romeo?” ang tanong ko dito

“Ay ser maagang umales po si ser Romeo” ang sagot ni Manang sa akin

“Manang lage po bang umaalis si Romeo?” ang tanong ko ulit dito

“Ay opo ser. Gabe na po siya nauwi. Pero kahapon po maaga po siya umuwi para po kamustahen po kayo”

“Ag ganun po ba. Manang paki sabi sakanya kapag umuwi siya. Gusto ko siya makausap. Sige pasok na po ako sa school.

Nakarating na din ako sa school at

papunta na ako sa tambayan namen mga kakatropa. Isang linggo din ako di nakapasok.

“Ayan na pala si Japser!” ang sigaw ni Xander isa sa mga matatalik kong kaibigan

“Malayo palang ako Xander rinig ko na boses mo. Kamusta na kayo” ang sita at bati ko sa kanila

“Jas alam mo naman na miss ka namen. Kamusta kana?” ang seryosong sabi ni Chan. Siya ang seryoso sa aming magkakaibigan

“Ok naman ako Kuya Chan hahah!” ang biro ko sabi kay Chan. Tawag namen sakanya ay Kuya Chan dahil nga siya lage ang parang Kuya namen.

“Loko ka talaga Jas. Basta kapag may problema nandito lang kami” ang sabi ni Chan sa akin. Napangiti nalang ako sa sinabi niya.

“Nga pala Jas kamusta na pala ang StepFather mo?” ang tanong ni Mike ang playboy sa aming magkakaibigan.

“Yun wala nanaman sa bahay. Sabi ni Manang lage daw siya maagang umaalis at gabi na siya nauwi. Kabagi nga sinigawan niya ako.” ang inis kong sabi dito

“Relax lang Jas. Ayos din pala ang Stepfather noh hahaha” ang natatawang sabi ni Xander

“Oo at pinakita na niya ang tunay na kulay niya. Noong nabubuhay pa si Mommy ang bait bait noya kala mo Anghel siya. Yun pala demonyo pala ang G*go!”

At narinig nanamen ang pagring ng bell ibig sabihin oras na ng klase.

Di ako makafocus sa klase. Wala ako mood makinig. Naisip ko sino pala ang namamahala sa mga business namen. Di pa kao kinakausap ni Atty. Diaz

“Mr. Jasper Alonzo ang lalim yata ng iniisip mo?” ang sita ng Prof namen si Sir Rupert

Napayuko nalang ako dahil sa kahihiyan. Napatingin nalang ako sa gawi ni Kuya Chan at tumaas ang kanya kilay alam ko na ang ibig sabihin yan masesermon ako mamaya after ng klase.

Natapos din ang klase namen kay Mr. Rupert. Palabas nakami ng room ay tinawag niya ako

“Ah Mr. Alonzo meet me now at my office” ang seryosong sabi ni Sir Rupert

Ano naman kaya ang kailangan niya. Wala naman ako ginawang kalokohan. Kainis naman oh.

“Jas una na kami hintayin kanalang namen sa canteen.” ang sabi ni Mike

Tumanggo nalang ako bilang pagtungon dito. Sinundan ko na si Sir Rupert. Nakapasok na kami ng office niya.

“Sit down Mr. Alonzo. Alam kong nagluluksa ka pa din. And i understand that but you need to focus to your study. Remember Graduating kana” ang mahabang lintaya ni Sir. Rupert

“Im sorry sir di na po mauulit.” ang paghingi kong ng paumahin sakanya. Kailangan ko pala umayos graduating na ako at ayoko madissapoint si Mommy.

Pumunta na ako ng canteen at tinungo ko ang kinaroroonan nila Mike.

“Oh kamusta ang pagpunta sa office ni Sir Rupert?” ang tanong ni Chan

“Ayun sinabihan lang ako na ayusin ang pagaaral dahil graduating na tayo” ang matamlay kong sabi sa kanila

“Jas ok ka lang ba? Bat ang tamlay mo?” ang may pagaalalang tanong ni Chan

“Ah wala naman gusto ko nalang umuwi at magpahinga” ang sabi ko dito

“Gusto mo ipapaalam kita kay Dean” ang sabi naman ni Mike.

“Hatid na kita Jas. Tara na” tinayo na ako ni Chan at dinala niya ako sa kotse ko at siya na ang nagdrive

Sobra talaga bait ni Chan. Siya din ang kasakasama ko noong nakaburol si Mommy di umalis sa tabi ko. Sila Mike at Xander naman ay lagi din sila sa burol pero umuuwi sila sa madaling araw at babalik sila sa gabi. Pero si Chan ay nagstay over sa bahay namen para daw mabantayan niya ako. Di ko nalamayan ay nakatulog na pala ako.

Naalingpungatan akong may parang dumampi sa aking noo.

“Jas nandito na tayo” ang malambing na sabi ni Chan

“Nakatulog pala ako. Salamat Chan. Pero paano ka babalik sa school.” ang tanong ko dito

“Wag kang magalala magcocomute.nalang ako sige pasok kana” ang.ngiting sabi ni Chan.

Pagkapasok ko sa bahay nakita kong nakaupo si Romeo sa sopa. Mabuti naman at maagang umuwi ang G*go.

“Gusto mo daw ako makausap” ang seryosong tanong niya sa akin.

“Oo puwede ka na pala umalis sa bahay” ang malamig kong sabi dito

“Ano! ano ibig mong sabihin?” ang gulat niyang sabi.

“Narinig mo ko diba. Wala na si mommy kaya lumayas kana dito”

Nakita kong napatahimik siya pero agad din to nabawi at lumitawbang isang ngiting nakakagag*

“Jasper baka nakakalimutan mo kasal ako sa mommy mo at papunta na pala si Atty para basahin ang last and will ng mommy mo” ang ngisi niyang sabi

“Kapal din ng mukha mo no?! what do you expect mamanahan ka.ni Mommy?” ang inis kong sabi dito

Ngumisi lang siya at umupo sa sofa. Saan ba napulot ni mommy to!

Chapter 2

Di ako makapaniwala na ipinagkatiwala lahat ni Mommy ang mga lahat properties niya. Pati tong bahay sakanya niya binigay. Wala man lang iniwan sa akin.

Kakatapos lang basahin ni Atty. Diaz ang last and will niya. Si Gag* ang lapad ng ngiti niya. Pero di ako makakapayag na sakanya lahat mapunta ang pinaghirapan.ni Daddy at mommy ko.

Gusto ko maginum ngayon. Gusto makalimot kahit ilang sandali lang sa mga pinagdadaanan ko. Kaya naman nagpasyahan kong pumunta sa isang sikat na bar sa bayan namen.

Maraming nang kotse na nakapark sa parking area ng bar. Kaya naman masasabi mong sikat talaga tong bar na to kahit weekdays palang.

Pagpasok ko sa loob ng bar ay sibrang ingay, usok at siksikan ang mga taong nagsasayaw sa dance floor. Pumunta ako sa may bar counter.

Nagorder ako ng two shot of bacardi. Pinagmamasadan ko lang ang mga taong nagsasayawan. Di ko alam bat ang hilig makipagsiksikan. Ang mga iba ay nakikipaglaplapan sa kasayawan. Napansin ko ang isang babae na papalapit sa akin.

“Hi are you alone?” ang malanding tanong niya

Tumingin lang ako sa kanan at kaliwa ko at tinaasan ko lang siya ng kilay

“Di mo ba nikikita?” ang pilosopo kong sagot sa kanya.

“Ang suplado mo naman but i like that so may i join you?” naramdaman ko nalang na hinihimas na ang binti ko na patingin ako sa gawi na yun

“Please dont touch me. Di ako pumapatol sa isang Cheap na kagaya mo” ang seryoso kong sabi.dito.

“Excuse me! Cheap ako?! How are you” akmang sasampalin niya ako. .

“Kung ako sayo wag mo na ituloy yan.” ang agad kong sinabi sa kanya.

Umalis na nang ang babae na lumapit sa akin. Totoo naman Cheap siya. Halata sa kilos at pagmumukha niya.

Di ko namalayan na napaparami na pala ako ng inum at lumalalim na ang gabi. Medyo nahihilo na ako nang magpasya ako umuwi na. Pero napatigil ako nang may pamilyar na mukha ang aking nakita.

Pinuntahan ko ang kinaroroonan ng magaling kong Stepfather na nakikipaglandian sa isang babae.

Kahit na nahihirapan ako dahil nahihilo ako ay nakarating din agad ako sa puwesto niya. Nakita ko na nagulat siya nang makita niya ako.

“Oh Tito Romeo ayos ah. Di pa nga nakakapag 40days may kapalit na pala si Mommy” ang galit kong sabi dito

“Mali ka sa kinaakala mo Jasper” ang tarantang sabi niya sa akin

“Baby sino ba yan?” ang sabi ng babae na nakaakbay sa braso niya

“Ako lang naman ang Step son niya. Bakit ikaw ba ang magiging step mother ko. Wait isang Cheap Girl from the Slut ang ipapalit mo sa mommy ko” ang sabi ko sakanila

“Let me explain Jasper pero tara uwi na tayo” ang sabi niya sa akin at hinawakan na niya ako sa kamay para ilabas sa bar. Pero nagpumiglas ako. Di ko kailangan ang tulong niya.

“Dont ever dare touch me Cheap guy. Kaya ko ang sarili ko” pero bigla nalang ako nakaramdam ng pananakit sa dibdib. Napahawak ako sa dibdib ko at nahihirapan ako himinga.

“jAsper are you. Oh Sh*t!” ang pagaalalang tanong ni Romeo sa akin.

Naramdaman ko nalang na binuhat ako nito at nawala na ako ng malay.

Chapter 3

Nagising na ako sa sinag ng araw na tumatama sa akin. Nasaan na ako. Ang tanda ko ay nasa bar ako at nakita ko si Romeo may kalandian na babae.

Iminulat ang aking mata. At pinagmasdan ko ang paligid. Nasa kuwarto pala ako. Pero sino ang nagdala saken dito.

“Buti gising kana nagugutom kana ba? Ano gusto mo” napatingin ako sa nagsalita na kakapasok palang sa kuwarto ko.

“Ano ginagawa mo dito?” ang inis kong tanong ko dito.

“Tinitignan ko lang kung ano lagay mo” ang sabi niya sa akin

“Umalis ka lang uurrgghhh….” biglang sumakit nanaman ang dibdib ko

“Ano masakit sayo? Ayos ka lang ba?” ang pagaalalang tanong nito.

“W-wag mo ko hawakan” ang nahihirapan kong sabi dito.

“Puwede alisin mo nalang ang pride mo. Tignan mo nga mamamatay matay ka nalang ayaw mo pa na tulungan kita. Tigas talaga ng ulo mo. Tama nga sinabi ng mommy mo sa akin!” ang pagalit na sabi ni Romeo

Di ko alam bat siya ganyan siya sa akin ngayon. Nagaalala bakit? Nakuha nga niya lahat eh. Heto siya ngayon sa tabi ng kama ko nakaupo nakatulog siya sa pagbabantay sa akin. Kahit ganon di ko pa din siya tanggap. Di ko alam kung saan nga napulot tong tao na to. Kailangan ko malaman kung saan nagmula tong Sosyal Climber na to.

Kinabukasan ay nagpatulong ako sa mga kaibigan ko. Sinabi ko sakanila ang balak ko.

“Jas baka mapahamak tayo lalo kana” ang pagaalala sabi ni Chan

“Oo nga Jas tama si Kuya Chan. Tsaka di mo sinabi samen na umatake nanaman pala ang sakit mo” ang sabi ni Mike

“Tama sila Jas diba sabi mo nga inalagaan ka niya.” ang pagsangayon naman ni Xander

“Ano ba kayo mga kaibigan ko ba kayo. Pwes kung ayaw niyo mga pare akp nalang ang gagawa” umalis na ako pumasok na ako magisa sa classroom.

Buong maghapon ay di ko sila pinansin at iniiwasan ko sila. Kailangan ko malaman kung sino ba talaga si Romeo.

Lumipas ang linggo at naging buwan ay di ko pinabayaan ang aking pagaaral. Ang plano ko ay hahayaan ko muna si Romeo magpakasarap sa pera namen. Tignan ko lang kung saan siya pupulutin kapag binawi ko na sakanya ang lahat ng meron sa kanya.

Lagi siyang wala sa bahay at sabi ni Manang ay gabi o madaling araw na siya umuuwi. Di ko alam kung saan siya nagpupunta. Nag hired ako ng isang private person para alamin ang background ni Romeo.

Wala pang binabalita ang tao ko. Kakakuha ko palang nung isang Linggo. Ang sabi niya ay aabot sa dalawa linggo bago makalap ang mga impormasyon na kailangan ko.

Samantalang sila Mike, Xander at Chan ay tuluyan ko nang iniwasan at may mga bago na ako mga kabarkada sila Paolo at Justin. Ayos silang kasama kahit mga varsity sila ng basketball ay di nila pinapabayaan ang pagaaral nila.

Minsan ay tinatangka akong kausapin nila Chan pero iniiwasan ko na sila.

Dumating Sunday ay nakipagkita ako sa Tao ko. Sa isang coffee shop.

“Ano na balita sa pinapagawa ko?” ang seryoso kong sabi dito

“Ayon sa nakalap kong impormasyon ay. . . . “ Di na niya naituloy ang sasabihin dahil biglang dumating si Chan at marahas na hinila ako nito palabas ng Coffee Shop at sinakay ako sa kotse niya.

“Ano sa tingin mo ang ginagawa.mo ah Chan?” Ang galit kong sabi dito habang hinihima ko ang aking braso na nagkaroon ng pulang marka dahil sa mahigpit na hawak ni Chan kanina sa akin.

Napatingin dun si Chan at kita ko sa mga niya na ang pagkaguilty.

“Im sorry…..‘’

Chapter 4

“Im sorry” sabi ni Chan

Di ko nalang siya pinansin at hinayaan ko nalang siya kung saan man niya ako dalhin. Di ko namalayan ay nakatulog na pala ako.

Chan POV

Kailangan ko alagaan si Jasper dahil mahalaga siya sa aking buhay. Di dapat niya malaman kung ano ang totoo. Alam ko magiging selfish ako pero kailangan ko gawin to para kay Jasper.

Pinuntahan ko sa Bahay si Jasper pero pagkadating ko dun ay wala siya. Naisipan ko puntahan ang favorite coffee shop niya at tama ako nandun siya at may kasama at kausap siya.

Agad ko siya hinila palabas sa coffee shop na yun at agad ko din siya sinakay sa kotse. Ilalayo ko dito. At pupunta kami sa probinsya ng yaya ko. Sinabihan ko din ang yaya ko na titira muna ako sa kanila at pumayag naman siya.

Nakita kong nakatulog na pala si Jasper. Ang himbing ng tulog niya. Alam ko sa puso ko na mahal ko si Jasper. Alam kong straight siya pero alam ko din na mapapaibig ko siya.

Di alam nila Mike ang plano ko to. Ilang oras lang ay nakarating na kami sa bahay ni Yaya.

“Jas gising na” ang yugyog ko sa kanya. Mahirap talaga magising tong kolokoy na to. Tulog mantika to hehehe.

Napagmasdan ko ang maamong mukha niya at di ko napigilan e dampi ang aking labi sa kanyang labi.

“Mabuti naman at gising kana nandito na tayo alam kong gutom ka. Tara baba na tayo” sabi ko dito. Ang cute yang pungas pungas pa hehe.

“Asan na tayo?” ang tanong niya

“Nasa probinsya tayo ng yaya ko dito muna tayo pansamantala” ang sagot ko dito

Sinalubong kami ni Yaya sa labas ng kanilang bahay at masaya kaming pinatuloy sa kanila.

“Ya maraming salamat at pinatuloy mo kami sa bahay niyo” ang ngiting ko sabi dito.

“Walang anuman Chan alam mo naman na itinuring nakitang anak ko” ang maluhang luhang sabi ni Yaya

“Si yaya talaga alam ko naman yun. Diba may anak ka yaya asan siya?” ang tanong ko dito

“Ah si Junjun nasa bukid pa. Nagaararo mamaya maya darating na yun” sabi ni Yaya

Matagal nang natratrabaho sa amin si Yaya at siya din halos ang nagpalaki sa akin.

“Chan bat mo ba ako dinala dito?” ang tanong ni Jasper sa akin.

Nakaupo kami ngayon ilalim ng puno ng mangga. Ang sarap ng simoy ng hangin. Lalo na kasama ko si Jasper

“Wala na lang. Alam ko naman stress ka ngayon at gusto ko marelax ka naman. Don’t worry uuwi din tayo.” ang ngiti kong sabi dito

“Di ko naman kailangan to. Pero salamat. Tinatanong ko nga kay God bat ba nangyayari sa akin to. Nawala lahat ang nagmamahal sa akin” ang naiiyak niyang sabi

Niyakap ko ito at hinayaan umiyak ng umiyak parang batang nawalan ng candy.

“Di naman lahat nawala nandito pa naman ako. Sila mike at xander wag ka nang malungkot. Tara sa loob magpahinga ka muna.” ang sabi ko dito.

Pumasok kami sa kuwartong binigay ni yaya sa amin. Hinintay kong makatulog si Jasper at lumabas ako para magpahangin. Magtataksilim na at wala pa si Yaya. Pumunta sa palengke para bumili ng hapunan namen.

“Nay andito na po ako!” ang sigaw ng isang binatang papasok sa gate. Siguro anak ni Yaya to at siya si Junjun

“Wala ang nanay mo umalis ako nga pala si Chan” ang pagpapakilala ko dito

“Ah ganun po ba? Ikaw pala ang inalaagan ni Nanay nun. Ako nga po pala si Junjun sige po ligo lang po ako” ang magalang na sabi ni Junjun

Gwapo binata tong si Junjun at mas matanda ako sakanya ng 2 taon. Pero matangkad to at kahit sunog ang banat ay makinis at malinis pa din tignan. At napakaganda at natural na hulma ang katawan niya dahil siguro sa mabibigat na trabaho. Bigla nalang uminit ang aking katawan.

“Puwede bang sumabay sayo?” ang bigla kong tanong sa kanya.

“Ah eh kuya Chan” di na tuloy ang kanyang sinabi ay agad ko na siya inakbayan at pumunta na kami sa banyo.

“Wag kang magalala. Naiinitan kase ako at di na ako makapaghihintay” ang mapangakit kong sabi dito.

“Ah Eh s-sige po u-na nalang po kayo?” ang sabi niya sa akin. alam kong nahihiya siya. Di na ako nagbasakali. Dinakma ko ang umbok niya na ikinagulat niya.

“Now you know what i want” ang ngisi kong sabi dito. Agad ko na siya pinasok sa banyo at sumunod na ako. “Make me feel good junjun” sinimulan ko na siyang halikan. Nagpumiglas pa siya pero naglaon ay lumaban na din. Masasabi kong masarap  at magaling siyang humalik. Hinubad ko na ang kanyang sando na puno ng putik at binuhusan ko siya ng tubig. Bumababa ako sa kanyang chest area hanggang sa kanyang abs na.natural na nahulma. Di na ako nagpatumpiktumpik pa ay agad kong binaba ang kanyang short kasabay ang kanyang brief. Humampas sa akin ang pinagmamalaki ni Junjun nag simula kong dilaan sa ulo hanggang sa puno ng kanyang pagkalalaki. Naririnig ko ang pigil na unggol kaya naman nagtaas baba ako sa kanya. Nang nagsawa na ako ay tumayo na ako at siniil ko siya ng halik.

“Now its my turn” ang sabi ko dito. Nagalangan pa siya pero siniil ko siya ng halik para umayon siya sa gusto ko. Agad siyang bumababa at binaba ang aking boxer.

Tinignan niya ako para humingi ng permiso. Dilinaan lang muna niya pati ang dalawa kong itlog at bigla nalang niya sinubo ang buo kong pagkalalaki. Masasabi ko magaling siya para sa first timer. . . .

Natapos ang mainit na tagpo namin ni Junjun ay lumabas na kami ng banyo at pumunta na aki sa kuwarto namin ni Jasper. Sana sa susunod ay siya na ang kasama ki sa paggawa ng mainit na tagpo. .     .