Disclaimer

This work is intended for mature audiences only. It contains explicit language, graphic sexual content, and themes that may be sensitive or triggering to some readers, including LGBTQ+ relationships, societal struggles, and morally ambiguous situations.

All characters, events, and settings in this book are purely fictional and products of imagination. Any resemblance to actual persons, living or deceased, or to real-life events or places is entirely coincidental.

This book is not suitable for minors. By proceeding, readers acknowledge and accept the mature themes and content presented in this story.

SINNER OF THE YEAR

2026

—

warning : bottom ang bida

About the Author

ABOUT THE AUTHOR

Sin is a Filipino erotica writer specializing in M2M stories, though some works also feature women. His writing delves into transgressive and chaotic relationships, pushing boundaries to craft thrilling and provocative narratives. Sin believes in going beyond limits, and having fun while doing so.

Synopsis

Isang freelance photographer slash videographer na lumipat sa Sitio Kalasag para kumulekta ng mga lalake.

---

Sa tahimik na Sitio Kalasag, sinubukan ng bagong lipat na si Noah na mamuhay nang simple habang ginagalugad ang mga kwento ng lugar.

Ngunit sa bawat paglapit niya sa mga lalaking bahagi ng kanyang bagong komunidad, unti-unti siyang nadadala sa isang mapusok at makasalanang mundo ng lihim na pagnanasa, init, tensyon, at peligro.

Prologue

Tahimik ang locker room, tanging lagaslas ng tubig mula sa malayong shower ang pumupuno sa espasyo. Mabigat ang hangin, puno ng singaw ng pawis, sabon, at nag-aalab na testosterone.

Nakasandal ako sa isang kahoy na bangko, ang mata ko nakatutok sa isang lalaki.

Si Damian.

Hubo’t hubad siya mula baywang pataas, mamasa-masa ang dibdib na natatabunan ng manipis na balahibo. Kita ko kung paano bumabakat ang matitigas niyang kalamnan sa ilalim ng pawisang balat niya.

Pero hindi lang iyon ang nakakapukaw ng pansin ko. Ang kanyang mga bisig na malapad, matigas, at puno ng ugat ang nakalaylay sa magkabilang gilid ng bangko, bahagyang nakataas, inilalantad ang basa at nangingintab niyang kilikili.

Taena.

Nilamon ako ng panggigigil. Matagal ko nang pinagpapantasyahan si Damian. Ang natural niyang halimuyak, pawis na bumababa sa tagiliran niya papunta sa garter ng shorts, at higit sa lahat, ang namumukol niyang burat na pilit lumalaban sa suot niyang pang-ibaba.

Ngumisi siya, puno ng kumpiyansa. “May gusto kang gawin, diba? Simulan mo na.”

Mas sumigaw ang kagwapuhan nya sa pagkakataong ’yon.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Lumapit ako, dumaan ang mga daliri ko sa matitigas niyang bisig, pababa sa katawan niya, at dahan-dahan kong isinubsob ang mukha ko sa ilalim ng nakataas niyang braso.

Shit. Ang init.

Dumikit ang ilong ko sa mismong kilikili niyang mamasa-masa, puro pawis, at amoy hilaw na pagkalalaki. Huminga ako nang malalim, nilasap ang matapang niyang amoy bago inilabas ang dila at sinimulang dilaan ito nang buong panggigigil.

“Tangina ka-ah…” ungol ni Damian, napakapit sa gilid ng bangko.

Sinibasib ko ang kilikili niya, sinipsip ang alat ng pawis, hinayaan ang dila kong gumapang sa bawat sulok. Mula sa mamasa-masang balahibo hanggang sa makinis niyang balat. Ramdam ko ang panginginig niya sa ilalim ng bibig ko.

Napaliyad siya, at sa gilid ng paningin ko, kita ko kung paano bumakat nang husto ang burat niya sa shorts. Mahaba. Mataba. Pulang-pula ang ulo, kitang-kita ang galit na ugat sa ilalim ng manipis na tela.

Ngumiti ako.

Bumaba ang mga labi ko sa dibdib niya, dinilaan ang matigas niyang utong, sinipsip ito nang buong panggigigil habang ang kamay ko ay gumapang pababa. Dahan-dahan kong hinila ang garter ng shorts niya, at sa wakas… lumaya ang kanina pang nagngangalit niyang burat.

Tangina. Ang laki nito.

Napalunok ako at halos malagutan na ng hininga. Dumadamba ang dibdib sa kaba, pagkasabik at libug.

Tumama ito sa tiyan niya, tumango-tango sa ere, nangingintab sa paunang katas. Napalunok ako. Ang taba, ang bigat, parang nabubuhay sa sariling pintig. Napapaligiran ito ng makapal na buhok, at sa ilalim, nakalaylay ang mabibigat niyang bayag na punong-puno, parang dalawa o tatlong itlog na nakakulong sa loob ng mainit at magaspang na balat.

Jusko. Ang perpekto nito sa mga mata ko. Parang diyos na dapat sambahin.

Dahan-dahan kong hinawakan ito, ramdam ko ang init ng laman sa palad ko, ang lagkit ng pre-cum sa dulo, ang tigas na parang bakal.

Hinagod ko ng dila ang ilalim, mula sa pinaka-ugat, pataas sa katawan ng burat, sinisimot ang alat ng pawis na kumapit dito. Napaungol si Damian, lumalim ang kanyang hininga, napakapit sa buhok ko.

“Puta… Ang init ng bibig mo, Noah. Sige pa, sambahin mo ’yang burat ko!”

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa. Dinilaan ko ang pinakaulo, sinipsip ang paunang tamod na namuo roon bago ko ito tuluyang isinubo.

Ramdam ko ang laki nito sa loob ng bibig ko. Ang matabang katawan na bumubundol sa dila ko, ulo na halos hindi magkasya. Isinagad ko ito, hanggang sa tumama ang pinakaulo sa lalamunan ko, bago ko muling hinugot, dinilaan ang bawat pulgada, habang ang isang kamay ko ay bumalik sa malagkit niyang kilikili.

Napasinghap si Damian. “Puta, Noah. Malapit na akong labasan. Tangina kang bakla ka.”

Pero hindi pa ako tapos.

Hinila ko palabas ang taguro niya sa bibig ko, sinimsim ang bawat pulgada bago binaba ang mukha ko sa ilalim nito, kung saan naghihintay ang mabibigat niyang bayag. Nilabas ko ang dila ko, dinilaan ang pinaka-ilalim, hinigop ang isa sa mainit at mamasa-masang bayag, nilaro sa loob ng bibig ko bago pakawalan at dilaan ang kabila.

“Tangina,” daing niya, napapakadyot sa ere. “Hayok na hayok ka sa akin, ah?! Patangina mo!” garalgal na sambit ni Damian. Malalim ang boses, namamaos.

At habang patuloy ang dila ko sa paglalaro sa mabibigat niyang bayag, muling bumalik ang kamay ko sa kilikili niya. Hinimas, pinisil, sinipsip. Wala akong pinalampas.

Napahawak si Damian sa ulo ko, nanginginig ang katawan niya. “Puta Noah… Malapit na ako…”

Napangiti ako, parang demonyong nakuha ang kanyang gusto.

At sa gabing iyon, sa loob ng locker room na amoy pawis, tamod, at purong pagnanasa, ipinakita ko kay Damian kung paano tunay na sumamba sa isang lalaki. Sa bawat patak ng pawis, bawat pulgada ng burat, at bawat sikip ng bibig kong walang sawang lumulunok ng kanyang pagnanasa.

1. Simula

The men whom Noah encounters are diverse — there are pure top, versa, those who are innocent, the pro ones, single, married, tanned skins, flawlessly white, etc…

---

Simula

Mabigat ang hangin sa palengke, parang may sariling bigat ang init na dumadampi sa balat ko. Kakahapon lang umulan, kaya dapat presko ang hangin, pero hindi. Ang singaw ng semento at pinaghalong amoy ng isda, baboy, at hinog na prutas ang bumabalot sa buong paligid.

Wala akong balak tumambay nang matagal dito.

Pero heto ako, nakatayo sa may bilihan ng malamig na inumin, hawak ang bote ng Coke na halos matunaw sa kamay ko sa lamig.

Dahan-dahan kong tinungga ang matamis na likido, pero kahit paano, hindi nito napapawi ang kakaibang init sa katawan ko.

Dahil hindi lang ang panahon ang dahilan ng nararamdaman kong init ngayon.

Sa di kalayuan, may isang pamilyar na presensya ang nakatawag ng pansin ko. Si Mateo.

Nakita ko siyang pababa ng trak, may pasan na dalawang sako ng bigas sa magkabilang balikat. Mula sa kanto ng paningin ko, kita ko kung paano sumisilip ang naninigas niyang litid sa braso, kung paano dumudulas ang pawis sa kayumangging balat niya, kung paano kumikilos ang buong katawan niya na parang isa itong makinaryang dinisenyong magtrabaho.

Hindi siya mukhang pagod. Sanay na siya sa ganito.

Pero ako ang hindi sanay na ganito siya kalapit.

Bawat hakbang niya ay parang may sariling bigat sa akin. Para bang hinihigop ako papalapit, pinipilit akong lumapit at amuyin ang singaw ng araw at pawis na bumabalot sa kanya.

Pero hindi ako tanga. Alam kong kahit kailan, hindi ko siya maaaring maangkin. At dapat, sapat na ang tanawing ito para sa akin.

“Hoy, Erwin! Sariwa pa ‘to, ah! ’Wag kang mag-deny, pogi!”

Napalingon ako sa kabilang banda.

Si Erwin, nasa pwesto ng isda, may hawak na bangus, habang may kausap na matandang babae. Nangingiti ako nang makita siyang naiirita na naman. Kilala ko na ang itsurang ‘yan.

Sa kabilang dulo naman ng bangketa, si Lucas. Tahimik, hindi tulad ni Erwin. Nakayuko siya at abala sa pag-aayos ng makina ng isang lumang motor. Puno ng grasa ang mga daliri niya, at kahit pawisan, hindi niya pinapansin ang init ng panahon.

Pero hindi ko kayang ibaling sa kanila ang pansin ko nang matagal.

Dahil ilang hakbang lang mula sa kinatatayuan ko, si Mateo, pawisan at laspag sa trabaho, ay umupo sa isang kahoy na bangko sa gilid ng pwesto nila. At doon, para akong sinampal ng realidad.

Dahil hinubad niya ang kanyang sando.

Napalunok ako.

Tumambad sa akin ang mala-adonis niyang katawan, hindi mula sa gym kundi mula sa taon ng paghihirap. Mabalahibo ang dibdib niya, bumababa sa pusod hanggang sa natatakpan ng garter ng kanyang shorts. Ang pawis niya, kitang-kita ko kung paano ito dumadaloy mula sa leeg niya pababa sa gitna ng kanyang dibdib.

Dumaan ang dila ko sa labi ko, kahit hindi ko sinasadya.

Ilang saglit lang nang matigilan ako, sapagkat bigla siyang umangat ng upo, iniunat ang kanyang mga braso, at tumambad sa akin ang basang-basa at mamasa-masang kilikili niya.

Napalunok ako at napahugot nang malalim na hininga, pilit pinapaamo ang sariling katawan.

Pero hindi ko maialis ang paningin ko sa kanya.

Gusto kong umalis.

Gusto kong iwasan si Mateo at kalimutan ang nararamdaman ko. Pero habang nakatambay siya roon, nagpapahangin, pawisan at mukhang pagod, may isang parte sa akin na ayaw humakbang palayo.

Lalo na nang mapansin kong tumingin siya sa direksyon ko.

Isang maigsing sulyap lang. Walang espesyal, walang kahit anong rason para pansinin. Pero jusko, para sa akin, sapat na iyon para maramdaman kong parang hinigop ang lahat ng hangin sa paligid.

At bago ko pa maiiwas ang tingin, narinig ko siyang tawagin ang pangalan ko.

“Noah.”

Parang kumalabog ang dibdib ko sa tunog ng boses niya. Malalim, basag sa pagod, pero may lambing. O guni-guni ko lang ang panghuli.

Ngayon, wala na akong choice kundi lumapit.

“Uy, pre.” Sinubukan kong magpaka-kalmado, pero ang hirap kapag ganito ang nakikita ko sa harapan ko. “Napagod ka yata ngayon ah.”

Ngumiti si Mateo, iyong tipid na ngiti na parang wala lang. “Eto, maghapong buhat. Nakakapagod nga eh!”

Inunat niya ang braso niya, at parang slow motion ko iyong nakita. Kung paano lumabas lalo ang mga litid sa kanyang muscles, kung paano lumalim ang pagkakaukit ng pawis sa kanyang balat.

Pero bago pa ako tuluyang madistract, nagulat ako nang bigla siyang sumandal at tinapik ang espasyo sa tabi niya. “Tambay ka muna dito, pre. Wala akong kausap eh.”

2. Inuman

2. Inuman

“Mamaya ah?”

Tumango lang ako sa kanya habang pinapanuod siyang umalis at bumalik sa pagbubuhat ng mga bigas at kung ano-ano pa.

Inaya niya akong mag-inum kaming dalawa mamayang gabi. Pumayag naman ako dahil madalas din naming gawin iyon lalo na’t doon lang ako nakaka-tsansing ng malaya, kapag lasing ang mga kainuman ko. Hehe.

Umuwi na rin ako sa inutuluyan kong bahay para suriin ang mga litratong kinunan ko kanina. Magi-edit pa ako niyon eh.

Halos alas dyes na ng gabi nang mag-text si Mateo.

[Mateo]

Tara na sa labas ng tindahan ni Manang Risa.

Nagligpit na ako saka nag-ayos ng sarili bago dumiretso doon.

“Pre, dito!” tawag niya mula sa kinaruroonan. Nakaupo na siya at naghihintay sa akin.

Tumayo siya pagkarating ko bago ako kinamayan.

“Uy.” Dumiretso na ako sa sala saka inayos ang mesa at nilinis. “Tayong dalawa lang?”

Nang makaupo kaming pareho, nagsimula na kaming ayusin ang mga naroon. Niready na ang pulutan na inorder, saka ang mga baso. Inilapag na niya rin ang gin sa mesa.

“Sibat muna raw sila.”

Tumango lang ako. Saka kami nagsimulang magsalitan ng tagay. Nagkwentuhan kami sa mga bagay-bagay na hindi naman mabigat. Puro hapyaw rin ako sa katawan niya kapag hindi siya nakatingin.

Nang mahuli niya ako, ngumiti lang siya. Saka tumagay.

Nakangising binigyan niya akong makahulugang tingin, saka inabot ang baso. “Swabe ba ang katawan ko?”

Saka siya nag-flex ng kanyang braso.

Dahil na sa kalasingan ay nawala na ang mga kaba ko sa katawan. Kaya sumagot ako ng walang pag-aalinlangan.

“Oo naman, pre. Astig nga eh! Grabe ’yang mga muscles mo. Tignan mo oh!” Hinawakan ko pa ang braso niya saka pasimpleng pinasadahan ng tsansing. Pinisil iyon at napabilib ako sa katigsan.

Hinayaan niya ako. Saka niya inayos muli ang pag-upo at tumagay.

Ilang sandali ay nagsalita siya. “Taragis talaga. Ilang linggo na akong walang kantot. Tigang na, haha.”

Natigilan ako sa sinabe niya, pero hindi ako nagpahalatang nalilibog na sa mga oras na iyon. Kumislot na ang burat kong unti-unting nabubuhay. Pero pinilit kong mag-focus sa inuman.

Habang lumalalim ang gabi, nagsimula nang dumalang ang tao sa palengke. Ang init kanina ay unti-unting napalitan ng malamig na hangin, pero hindi iyon sapat para pahupain ang init na nararamdaman ko sa ilalim ng balat.

Nakaapat na bote na kami ng gin ni Mateo.

At mas naging madaldal na siya.

“Nakakatuwa ‘yung mga tropa natin kanina,” natatawang sabi niya habang umiinom. “Si Erwin nagalit na naman sa suki niya. Si Lucas naman, putang ina, mukhang robot. Hindi man lang nag-react kahit sinabihan kong sira na ‘yung motor na inaayos niya.”

Pinagmasdan ko siyang magsalita.

Tumawa ako. “Ganyan talaga ‘yun, pre. E ikaw nga, mukhang pagod sa sobrang gulo ng buhok mo.“

“E di ba sabi ko nga, buhat-buhat buong araw?” Nakangiti si Mateo, pero biglang inangat niya ang kanyang braso at ipinatong ito sa sandalan ng upuan, isang kilos na sobrang casual pero para sa akin ay isa nang pang-aakit.

Kalma, Noah.

Dahil sa ginawa niya, bumuyangyang na naman sa akin ang kanyang mamasa-masang kilikili.

Nagtagal doon ang tingin ko.

At huli na nang mapansin kong nakangiti siya habang tinitingnan ako.

“May problema ba, pre?”

Dahil medyo tinamaan na rin ako ng alak, hindi ko alam kung paano ko palulusutin ito. Pero kahit paano, nagawa kong ngumiti. “Wala naman.”

“Sure ka ba?” May bahagyang pang-aasar sa tono niya. “Parang iba tingin mo sa’kin ah.”

Gusto kong bawiin ang tingin ko, gusto kong umiwas. Pero jusko naman, hindi ko na magawa.

Sunod ay parang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Kami lang ni Mateo ang natira sa paningin ko.

Hanggang sa dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang braso. Hanggang sa bumaba ang kamay niya sa hita ko, hindi matingkad, hindi bastos. Pero sapat para maramdaman kong may nangyayaring kakaiba.

May atraksyon din ba siya sa akin?

Umurong siya sa upuan saka tumungo sa tenga ko at bumulong, “Gusto mo bang tikman ako? Tigang na ako eh. Alam ko namang pinagnanasaan mo ako.”

Kilabot ang naramdaman ko sa mga oras na iyon. Ang hininga niyang mainit na nagpatirik sa balahibo ko, init ng katawan niyang nagpainit sa akin. Maging ang kamay niyang hinahagod ang hita ko.

“Ano, tara?” aniya niya nang tumingin ako sa kanya. Nakangiting demonyo, parang may planong hindi makasanto. Pero gustong gusto ko.

Dumagundong ang tunog ng puso ko. Ramdam nito ang libog, pagka-excite, at kaba.

Lumunok ako, tinatansya ang mga posibilidad na baka trap lang ’to. Ngunit pumayag din ako dahil sabik na sabik na, “Sige.”

Dinala niya ako sa isang madilim na parte sa eskinita, at nang makarating kami roon, doon niya ako tinulak sa pader saka ikinulong sa mga bisig niya. Saka niya inilapit ang bibig sa aking taenga.

Bumulong siya, malalim ang boses na parang musika sa pandinig ko. “Matagal na rin kitang gustong gatasan, Noah. ’Yang pasimpleng tsansing mo sa akin? Akala mo hindi ko pansin? Inamo. Gustong gusto mo talaga na makantot kita, ano?”

Dahil sa kalasingan, nawalan na ako ng tuluyan sa ulirat. Dinakma ko ang bumubukol sa kanyang hita na matagal ko nang gustong sunggaban, saka sumagot, “Bakit? Naduduwag ka?”

Sumalubong ang mga kilay niya, saka makahulugang ngumisi. Nagpaalab sa aking katawan.

“Wawasakin kita.”

3. Banggaan ni Mateo at Noah

3. Banggaan ni Mateo at Noah

Sa sandaling hinila ako ni Mateo sa madilim na eskinita, parang sumikip ang mundo. Tanging kami na lang dalawa ang naririto, at ang bawat galaw niya ay parang nagpapabagal sa oras. Nang itulak niya ako sa pader, ramdam ko ang gaspang ng sementong tumama sa likod ko, malamig, pero sa loob-loob ko’y parang may umaalab na apoy.

“Kanina pa kitang gustong tikman,” sambit niya, halos pabulong, pero bawat salitang lumalabas sa bibig niya’y parang kulog na dumagundong sa tainga ko. May tiyak na ngiti sa mga labi niya na parang demonyong alam na alam ang epekto ng ginagawa niya sa akin.

Hindi ako makasagot. Hindi ko kayang itago ang nararamdaman ko. Halos hindi ko na mabalot ang sarili ko sa kahit anong kalmadong anyo, dahil andito siya, sobrang lapit, ang init ng katawan niya’y parang dinidikit sa bawat pulgada ng balat ko.

Naamoy ko ang hininga niyang pinagsamang alak at init. Dahilan iyon para muntik na akong mahilo dahil gustong-gusto ko ang amoy. Nakakabliaw, sobrang sarap itatak sa utak.

Paglapit niya, ramdam ko ang bigat ng hininga niya sa leeg ko. Dumampi ang labi niya sa tainga ko, saglit na hinagod ng dila ang gilid bago bumulong, “Alam kong matagal mo nang gusto ’to, Noah.”

Napasinghap ako. Parang gusto kong kumawala, pero mas gusto kong manatili. Ang mga kamay niyang magaspang ay biglang dumapo sa magkabilang bewang ko. Ang diin ng hawak niya’y sapat para iparamdam na ako ang kawawa sa gabing ito.

“Pre, wag kang mag-alala,” bulong niya ulit, habang ang labi niya’y bumaba na sa leeg ko. “Tatapusin natin ’to nang maayos. Walang makakaalam.”

Sa sandaling iyon, nawala na ang kontrol ko sa sarili ko. Ang dila ko’y kusang dumampi sa labi ko, basang-basa sa anticipation habang ang isang kamay ko’y dumapo sa braso niyang matigas, hinigpitan ang kapit. “Mateo,” tanging nasabi ko, halos isang hikbi na puno ng libog at kaba.

Ngumisi siya, isang ngisi na parang hayok na leon. At bago pa ako makapag-react, naramdaman ko na ang bibig niyang sabik na sumunggab sa akin.

Ang halik niya’y hindi marahan kundi mabigat, magulo, at puno ng gutom. Pumasok ang dila niya sa bibig ko, nilaro ang sariling dila ko na parang sinusubukang patikimin ako ng isang bagay na hindi ko pa kailanman naranasan. Ang bawat hakbang niya papalapit ay mas lalo akong isiniksik sa pader, ramdam ko na ngayon ang matigas na bukol sa harap ng shorts niya na dumidiin na sa sarili kong tigas na tigas nang ari.

Hawak ko na ito kanina, pero kinuha niya sa akin kaya nabitin pa ako. Ngunit ngayon, ramdam ko nang muli. Nakahinga ako ng maluwag.

Nakakalasing ang halik niya. Labing malambot at masarap halikan, mga laway na nakakaadik at nakakalambot ng tuhod. Taena, ganito siguro ang tinatawag na paraiso.

“Tangina, Noah,” sabi niya nang saglit niyang putulin ang halik namin. Hingal na hingal siya, ang dibdib niya’y humahampas sa dibdib ko. Ramdam ko ang pawis niya, basang-basa na ang katawan niya, ngunit imbes na magdulot ng discomfort, ang amoy niyang pinaghalong araw, sabon, at pawis ay mas lalo akong dinadala sa bangin ng kawalan ng kontrol.

“Hubad,” utos niya, at hindi ako nagdalawang-isip.

Agad kong hinila pataas ang shirt ko, inihagis kung saan, at tumambad sa kanya ang katawan ko na nanginginig sa anticipation. Pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa, at may naglarong ngiti sa sulok ng kanyang bibig.

“Inamoka, ang kinis mo,” sabi niya habang inabot ang dibdib ko. Ang mga daliri niya’y malalapad, magaspang, at tila may sariling buhay habang sinimulang hagurin ang katawan ko. Dumaan ang mga ito sa utong ko, marahang nilaro, sabay sinundan ng bibig niya. Napaungol ako sa sensasyong dulot ng init ng dila niya na umiikot sa sensitibong balat.

“Mateo…” halos hindi ko na mabuo ang pangalan niya.

“Ang lambot mo, gago ka. Paano ka nagiging ganito? Nakakaadik,” bulong niya habang bumaba pa ang kamay niya, hinawakan ang buckle ng belt ko. Hinila niya pababa ang shorts ko, kasabay ang brief, at doon lumaya ang matigas kong ari. Napatingin siya sa akin, at parang may kakaibang liwanag sa mata niya.

“Ang ganda ng burat mo,” bulaslas niya, diretso, walang hiya. Kinabahan pa ako baka may makarinig. At bago pa ako makapagsalita, inabot niya ito gamit ang kamay niyang magaspang.

Para akong napasigaw sa unang hagod niya. Ang init ng palad niya’y parang apoy sa balat ko, nakakapaso. Ang bawat galaw niya’y parang sinadya para pahirapan ako. Mabilis ang kilos niya, alam niya kung paano pasabikin. Hindi ko na napigilang mapaungol, at narinig ko ang mababa niyang tawa.

“Masarap ba, Noah? Gusto mo ba talaga ’to?” tanong niya habang bumibilis ang kilos niya.

“Oo, tangina,” sagot ko, halos hikbi na.

At nang bumaba siya sa harap ko, nang maramdaman ko ang init ng bibig niya na bumalot sa kahabaan ko, wala na akong magawa kundi hawakan ang buhok niya, pilit na hinahanap ang sariling balanse habang kinakain niya ako na parang wala nang bukas. Mainit ang bibig niya, at sobrang sarap sa pakiramdam.

Sinuri ko siya. Isang matipunong lalaki na nakaluhod at sinusubo ako. Taena, nakakalibog.

Bawat hagod ng dila niya, bawat sipsip, ay nagpapadala sa akin sa kaluwalhatian. Ang init ng bibig niya’y sinamahan ng mas mabilis na kilos ng kamay niya, at bago pa ako tuluyang labasan, tumigil siya. Ngumiti siya sa akin, ang labi niya’y basa pa sa laway at precum ko.

“Hindi pa ako tapos sa’yo, ina ka.”

Sa isang mabilis na kilos, hinubad niya ang shorts niya.

Pinanuod ko siya. Tumambad sa akin ang burat niya na mahaba, mataba, at nangingintab sa sarili niyang likido. Maganda ang kurba nito at perpektong perpekto. Ang kanyang bulbol naman ay magulo at hindi trimmed na mas nakapagpalibog sa akin.

Gusto kong maiyak sa nasaksihan. Parang out of this world ang experience, parang hindi totoo ang mga sandaling ito.

Napalunok ako, halos hindi makapaniwala. “Tangina, paano ko kakayanin ’yan?” tanong ko, halos bulong.

Ngumiti siya, ang ngiting parang nang-aasar. “Sasanayin kita.”

Hindi agad ako nakagalaw nang hulihin niya ang dalawang balikat ko at pilit na pinaluhod, kapantay ang kanyang naghuhuminding sawa, gusto akong tuklawin.

At nang ipasok niya ang sarili niya sa bibig ko, doon na tuluyang nabura ang lahat ng inhibisyon ko.

Sa sandaling ipasok ni Mateo ang burat niya sa bibig ko, ramdam ko ang bigat, ang init, at ang pagiging puno ng presensya niya. Halos mapuno ang bibig ko, at parang bawat pulgada ng titi niya ay sinadya upang sakupin ako. Ramdam ko ang init ng balat, tekstura, hugis at laki. Mga ugat na napapasadahan ng aking dila, at ulo nitong nasa kalooban ko.

“Ang init ng bibig mo, Noah,” ungol niya, mababa, halos parang hayop na nananaghoy sa sarap. Naramdaman ko ang kanyang kamay sa likod ng ulo ko, maingat pero may diin, hinihila ako palapit sa kanya.

Nabilaukan ako, lumuluha, pero hindi tumigil sa pagsuso sa kanyang ari.

Sa una’y dahan-dahan siyang gumalaw, marahan niyang ipinasok ang kabuuan ng burat niya hanggang sa maramdaman kong nasa lalamunan ko na siya. Napakapit ako sa mga hita niya, ramdam ang tensyon ng kanyang mga muscles sa bawat kilos niya.

“Ganyan… Tangina, Noah,” sabi niya habang unti-unting bumibilis ang kilos niya. Hindi ko magawang sumagot dahil punong-puno ang bibig ko, kaya’t tinugon ko na lang siya ng pag-ungol, ang tunog ko’y parang musika sa pandinig niya.

“Ang sarap mo panoorin,” aniya, habang nilalaro ng hinlalaki niya ang gilid ng labi ko, pinupunasan ang laway na tumutulo mula sa bibig ko. “Ang landi mo pala talaga.”

Hindi ko na inisip kung anong itsura ko. Sa ilalim ng madilim na langit at sa tahimik na eskinita, ang nararamdaman ko lang ay ang init niya, ang paraan ng paggalaw niya, at ang kahihiyang parang naging sarap na hindi ko maipaliwanag.

Habang patuloy niyang kinakantot ang bibig ko, naramdaman ko ang isang kamay niya na gumapang pababa sa katawan ko. Tumungo siya para maabot iyon.

Napapikit ako nang maramdaman kong nilaro niya ang butas ko gamit ang daliri niya. Sa una’y paikot-ikot lang ang paghaplos niya, parang nanunukso, pero nang bigla niyang ipasok ang isang daliri, napasinghap ako, halos maubo habang nasa bibig ko pa rin siya.

“Relax ka lang,” utos niya, at dahan-dahan niyang inulit ang kilos, pinaluwag ang butas ko gamit ang daliri niya. Nang sa tingin niya’y kaya ko na, idinagdag niya pa ang isa.

Nakakalibog ang ideyang hindi siya nadidiri sa likuran ko. Walang arte, swabe, at barako gumalaw.

Nagsimula na akong umindayog sa harap niya, hinahanap ang presyon at sarap na dulot ng ginagawa niya.

“Handa ka na, huh, Noah?” sabi niya matapos ang ilang sandali. Hinugot niya ang tig-turo niya mula sa bibig ko, basang-basa ng laway at nangingintab sa ilalim ng mahina at kumukurap na ilaw sa kalsada.

“Tuwad!” utos niya, at agad akong sumunod. Nakatukod ang mga kamay ko sa pader, ang katawan ko’y nakaarko, naghihintay sa susunod niyang gagawin.

Narinig ko ang tunog ng pagbukas ng zipper niya, at ang tunog ng pagkalas ng condom mula sa foil. Nagulat ako, hindi ko inaasahan na may dala siya, pero hindi ko na iyon pinansin. Narinig ko ang marahang tunog ng paglatag niya niyon sa ari niya bago siya lumapit sa akin.

“Sabihin mo kung masakit, ah?” saad niya, ang boses niya’y medyo humupa mula sa gigil kanina, pero may nananatiling tigas sa tono nito.

Naramdaman ko ang ulo ng pagkalalake niya sa bukana ko. Isang saglit na init at tensyon, tapos marahang pagpasok.

Napaarko ang likod ko, ang isang kamay ko’y mahigpit na kumapit sa pader.

“Shit,” bulong ko, pero hindi ko alam kung ito’y sa sakit o sa sarap.

“Puta, ang sikip mo,” hindi mapigilang bulaslas niya, at dahan-dahan niyang isinagad ang sarili niya sa akin. Ramdam ko ang bawat pulgada niya, ang paraan ng paghulma niya sa loob ko, at ang bigat ng kanyang paghinga sa likod ko. Amoy alak, mainit, lalaking lalaki.

Sa una’y hindi siya gumalaw. Hinayaan niyang masanay ang katawan ko, marahang hinimas ang baywang ko gamit ang malalaki niyang kamay. Tapos, nang magsimula na siyang kumilos, mabagal sa simula, halos parang nanunukso, napakapit ako nang mas mahigpit sa pader.

“Ang sarap mo, Noah!” ungol niya habang unti-unting bumibilis ang mga ulos niya.

Ramdam ko ang bawat pagsagad niya, ang tunog ng katawan niya laban sa akin, ang pawis naming tumutulo at naghalo sa ilalim ng malamlam na ilaw ng poste sa eskinita. Hindi ko mapigilang umungol, at ang tunog nito’y parang mas lalong nagpapalibog sa kanya.

“Masarap ba, pre? Ha? Gusto mo pa?” tanong niya, mas nilakasan ang kilos. Malalim ang boses sa loob, mas lalong sumingaw ang pawis.

“Oo, Mateo… tangina, sige pa…”

Sa bawat ulos niya, mas bumibilis ang ritmo, mas lalong nagiging mabigat at malalim. Ramdam ko ang lalim ng bawat pasok niya, ang paraan ng pag-angkin niya na parang hindi na ako makakawala pa. Ayokong kumawala pa.

Napakapit siya sa balikat ko, hinila ako papalapit habang patuloy niyang binibilisan ang ulos. Ang mga ungol niya’y mas lumalakas, at naramdaman ko ang bigat ng katawan niya na halos bumagsak na sa akin.

“Ah! Isagad mo pa! A-ah…”

“Tangina mo, Noah!” bulaslas niya, at naramdaman ko ang huling pagsagad niya. Ang katawan niya’y nanigas, at naramdaman ko ang mainit na likidong bumaha sa loob ko.

Hingal na hingal siya, pero hindi pa siya umaalis. Niyakap niya ako mula sa likod, ang labi niya’y dumampi sa batok ko.

“Ang sarap mo,” bulong niya, at kahit hindi ko siya nakikita, ramdam ko ang ngiti sa labi niya.

Nang maghiwalay kami, pareho kaming hingal. Nagbihis siya, at ako nama’y nanatiling nakasandal sa pader, nanginginig pa rin sa sarap at pagod.

Bago siya umalis, tumingin siya sa akin at ngumiti. “Ulitin natin, ha?”

Wala akong nasabi kundi isang tango. Sa isip ko, hindi ito ang huli.

Hinihingal pa rin akong nagligpit ng sarili. Malawak ang ngiti sa labi ko dahil hindi pa rin ako makapaniwalang natikman ko na si Mateo, bukod doon ay nalaman ko rin na mukhang hindi ito ang huli.

Nakauwi akong bahay na kumpleto ang araw. Nahirapang makatulog noong gabi, kakaisip. Inuulit-ulit ang nangyari kanina. Saka, nakailang jabol pa ako habang iniisip ang katawan ni Mateo.

Pumikit ako sandali, sinasariwa ang nangyari kanina. Ang bawat galaw ng katawan niya sa loob ko, ang bigat ng mga kamay niyang mahigpit na humawak sa akin, ang lalim ng ungol niya sa tainga ko. Nakatulog ako kalaunan.

Kinabukasan ay nakatayo ako sa harap ng maliit na salamin sa banyo, nakasampay lang ang tuwalya sa baywang ko habang hinahayaan kong dumaloy ang tubig mula sa gripo. Gusto kong maligo, pero hindi pa rin nawawala ang amoy niya sa balat ko—pawis, sabon, at bakas ng nangyari kagabi.

Napatingin ako sa repleksyon ko. Biglang nag-isip sa mga mangyayari sa susunod.

Dapat ba akong matakot sa nangyari? O dapat ba akong matuwa?

Bago ko pa masagot ang sarili kong tanong, biglang may kumatok sa pinto.

“Pre, gising ka na?”

Shit. Si Mateo, nandito na naman.

Pinunasan ko agad ang mukha ko at lumabas ng banyo. Nakita ko siyang nakatayo sa pinto ng maliit kong kwarto, nakasuot na ulit ng pangtrabaho niyang damit. Mukhang bagong ligo, pero may bakas pa rin ng antok sa mukha.

Nakita niya akong nakatapis lang, pero sa halip na ilihis ang tingin, ngumiti siya. “Nagpahinga ka ba nang maayos?”

Napakamot ako sa batok. “Oo naman. Ikaw?”

“Medyo, hehe.”

Nang hindi ko maintindihan ang ibig niyang sabihin, inabot niya ang balikat ko at marahang pinisil ito. “Ulitin natin.”

Napatanga ako sa kanya. “Anong…”

Ngumisi siya, saka marahang binaba ang kamay niya sa bewang ko, hinila ako palapit.

Taena. Nag-init agad ang katawan ko.

“Next time,” bulong niya, “mas gagalingan ko.”

At bago pa ako makapagsalita, tumalikod na siya at lumabas ng pinto. Iniwan akong nakatayo roon, naguguluhan, nanginginig, at sabik sa kasunod.

4. Sino si Noah?

4. Sino si Noah?

Matapos umalis ni Mateo ay nag-prepare ako para sa panibagong araw. Kinuha ko ang DSLR ko saka isinabit sa leeg matapos magbihis. Kailangan kong kumayod dahil dito ako kumikita sa pagkuha ng litrato.

May upcoming wedding event na rin na naka-book para sa akin. Maliban doon ay ako na rin ang kukuha sa mga gaganapin dito sa bayan dahil nakausap na ako ni Mayor. Pero habang wala pa akong event, kumukuha ako ng magagandang litrato para mas mahasa ako. Pinopost ko rin sa blog iyon, paswertehan na lang kung maraming maingganyo nang sa ganoon ay may extra income ako.

Wala pa akong isang taon dito sa Sitio Kalasag, pero parang ang dami nang nangyayari. Kung ikukumpara sa dati kong buhay, ang tahimik na probinsyang ito ay punung-puno ng enerhiya. Napadpad ako rito hindi dahil sa kapritso, kundi dahil gusto kong magsimula ng bagong yugto sa buhay ko.

Dati akong nakatira sa isang bayan sa kabilang probinsya. Mas maunlad doon, mas maraming tao, mas maingay. Pero walang tunay na kapayapaan para sa isang katulad ko. Kaya nagdesisyon akong lumipat dito sa Sitio Kalasag, bumili ng sarili kong bahay na hindi kalakihan, pero sapat para sa akin.

Isa akong freelance photographer at videographer. Mahilig akong kumuha ng mga larawan ng kalikasan, ng pang-araw-araw na buhay sa lansangan, minsan pati ng mga taong hindi alam na kinukunan ko sila. Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang saya akong nararamdaman kapag nakakahuli ako ng mga sandali sa lens ng camera ko. Mga sandaling hindi na maibabalik, pero makikita mo pa rin sa larawan.

Dahil sa trabaho kong ito, madalas akong gumala sa iba’t ibang lugar sa Sitio Kalasag. Palengke, talyer, kalsada, gym, maging ang mga madidilim na eskinita. Doon ko nakikita ang mga kwentong hindi napapansin ng iba. Doon ko rin nakikilala ang mga lalaking hindi ko inaakalang magiging bahagi ng buhay ko.

Mahirap ipaliwanag kung kailan ako nagsimulang magkainteres sa kapwa lalaki. Hindi ito isang bagay na bigla mo lang nararamdaman sa isang araw. Hindi ito tulad ng sakit na simpleng dumadapo sa katawan at nawawala rin agad.

Nagsimula ito sa munting mga sulyap.

Noong bata pa ako, napapansin ko na agad ang mga mas matatandang lalaking nagbubuhat ng kung ano-anong mabibigat na bagay. Mga construction worker, mga kargador, mga trabahador na pawisan at amoy araw. Noon, hindi ko pa alam kung ano ang nararamdaman ko tuwing nakikita ko sila. Basta may kung anong kumikirot sa loob ko.

Nagsimula rin akong makaramdam ng kakaiba noong high school ako.

May isa akong kaklase noon na si Daryl. Tahimik, matangkad, moreno, at may malalim na dimples kapag ngumingiti. Hindi siya sikat sa klase namin, pero hindi rin siya tipong inaapi. Mas gusto niyang mag-isa.

Doon ko unang naranasan ang kamunduhan. Gumawa kami ng milagro sa likod ng abandonadong comfort room sa paaralan. Pagkatapos nun ay pumunta din ako sa bahay nila dahil inaya niya ako, at doon ako unang nabiyak.

Pagkatapos ng gabing iyon, hindi na namin pinag-usapan ni Daryl ang nangyari. Hindi niya ako kinausap, hindi rin ako lumapit sa kanya. Parang isang sikreto lang na walang nakakaalam, maliban sa aming dalawa.

At mula noon, alam kong hindi na ako tulad ng ibang lalaki. Doon ko natagpuan ang totoo kong katauhan. Na hanggang ngayon ay itinatago ko pa rin sa publiko.

Ilang taon na ang lumipas mula noon, pero bitbit ko pa rin ang alaala ng unang beses kong natikman ang katawan ng isang lalaki. At ngayong nandito na ako sa Sitio Kalasag, pakiramdam ko ay unti-unti kong ginagalugad ang isang panibagong mundo, isang mundo kung saan wala akong itinatagong sikreto. Maliban sa kasarian ko. Haha.

Naputol ang pagninilay-nilay ko nang biglang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito sa tabi ng kama at tiningnan ang sender.

[Rafael]

Boss, available po ba kayo ngayon? May

ipapakita

lang ako tungkol sa mga tubo sa kabilang bahay.

Rafael. Maskuladong tubero dito sa Sitio Kalasag na sikat na sikat dahil magaling itong mag-ayos ng mga sirang tubo. At ang sabe-sabe ng mga babae na nakakausap ko, singtigas rin daw ng tubo ang burat.

Natawa ako nang mahina. Saka nagreply.

[Ako]

Sige, pupunta ako dyan.

Nagbihis ako ng puting sando at manipis na shorts, saka lumabas ng bahay.

5. Matikas na Tubero

5. Matikas na Tubero

Bago pa man ako makalabas ng bahay, naglalaro na sa isip ko ang mga posibilidad sa text ni Rafael. Normal lang na tinext niya ako bilang kapitbahay. Normal lang sa kanya ang ganitong trabaho at wala siyang ibang iniisip.

Pero ang problema, hindi normal ang dating niya sa akin.

Hiningi niya ang number ko nakaraan dahil kustomer niya rin ako. Kaya ganun.

Iniwan ko ang camera ko sa gilid ng sofa pansamantala dahil kakausapin ko muna ang tubero.

Paglabas ko, tumama agad sa mata ko si Rafael na nakatayo sa tapat ng bahay ni Aling Marta. Para siyang eksena mula sa isang pelikula. ’Yung sikat ng araw na tumatama sa kanyang kayumangging balat ay nagpapakintab sa pawis na dumadaloy sa bawat litid ng kanyang braso. Suot niya ang paborito niyang kupas na asul na sando, pero sa sobrang basa ng pawis, halos hindi na iyon nagampanan ang trabaho nito.

Malapad ang kanyang mga balikat, malalaki ang hita at mga kamay. Tuwing lumalaylay ang kanyang sandong suot, nakikita ko ang mabalahibo niyang dibdib. Tangina.

Napansin ko rin ang mabigat niyang galaw, parang may sariling bigat ang kanyang presensya. Sa bawat hakbang niya, bawat kilos ng mga kamay niyang may bahid ng grasa, tila ang lahat ng nasa paligid ay napapako sa kanya.

Napatingin siya sa akin, ang matalim niyang titig ay parang pumunit sa manipis kong sando. Tumango siya, at kahit walang sinasabi, parang isang alon ang tumama sa akin.

“Boss Noah,” aniya, habang bahagyang inaayos ang laylayan ng kanyang sando.

Parang kinapos ako ng hangin. “Ah… Pre, anong problema?” tanong ko habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.

“May leak daw sa linya ng tubig dito. Mukhang abot na rin sa banyo mo,” sagot niya. Itinuro niya ang gilid ng bahay ni Aling Marta na konektado sa apartment ko.

Kunot-noo kong tiningnan ang tinuturo niya. Ang tubo sa dingding ay may tagas, pero ang tingin ko ay hindi talaga doon nakatutok.

“Baka gusto mong sumilip sa loob para ma-check natin,” sabi niya, at ang ngiting kasama ng tanong na iyon ay parang nananadya.

Tumango ako, pilit na tinatakpan ang tensyon sa boses ko. “Sige, tara.”

Pagpasok namin sa loob, ramdam ko agad ang init ng espasyo. Maliit lang ang bahay ko, kaya hindi maiwasang halos magdikit ang katawan namin habang papunta kami sa banyo. Amoy ko ang pinaghalong sabon, pawis, at langis mula sa katawan niya, amoy na para bang sinasadyang maging tatak ng pagiging lalaki.

“Dito,” sabi niya nang makarating kami sa banyo. Pumasok siya, tumingin sa paligid, at agad na lumuhod sa harap ng lababo. “Mukhang malaki ’to, boss.”

Sinundan ko siya, hawak ang flashlight ng cellphone ko habang tinitingnan ang ginagawa niya. Napako ang tingin ko sa likod niyang nakayuko, ang bawat muscle sa kanyang likod ay gumagalaw sa bawat kilos niya. Ang sando niyang basa sa pawis ay dumikit na parang ikalawang balat, at ang strap nito ay bahagyang lumaylay, kaya tumambad ang balahibo sa kanyang balikat at likod.

“Pakihawak naman tong ilaw, boss,” sabi niya, hindi man lang lumilingon.

Mabilis akong tumalima, tinapat ang flashlight sa tubo. Pero habang hawak ko ito, hindi ko maiwasang mapatingin ulit sa kanya. Ang mga braso niyang may bahid ng grasa ay nag-flex sa bawat galaw, at nang biglang napigtas ang strap ng sando niya, tumambad sa akin ang buong dibdib niyang malapad, mabalahibo, at makintab sa pawis.

“Hmm…” bigla niyang mura, at nang makita kong nahihirapan siya, hinubad niya ang sando niya gamit ang isang kamay. Tumambad sa akin ang buong katawan niya, mula sa dibdib niyang mabigat hanggang sa abs na may linya ng pawis na umaagos pababa sa shorts niya.

“Tangina, ang init,” aniya, habang pinupunasan ng sando ang pawis sa kanyang leeg.

Hindi ko napigilan ang sarili kong tumitig. Parang gusto kong sumigaw sa utak ko na umiwas ng tingin, pero hindi ko magawa. Ang bawat hibla ng muscle niya, ang bawat patak ng pawis na dumadaloy sa katawan niya, ay parang sinadyang magpakita ng perpektong larawan ng isang lalaking walang bahid ng kaplastikan.

Napalingon siya bigla, nahuli akong nakatitig. Ngumiti siya, pero hindi naalis ang mga mata niya sa akin. “Boss, mukhang init na init ka rin ah,” biro niya, habang tinutok ulit ang pansin sa tubo.

Habang abala si Rafael sa ilalim ng lababo, may narinig akong boses mula sa labas. Lumabas ako saglit para sumilip, at nakita ko roon si Arnel, pawisan habang naglalakad pauwi mula sa trabaho. Hawak niya ang helmet niya, at sa bawat hakbang niya ay tila mas dumarami ang mga babaeng lumilingon.

“Noah, anong nangyayari? May ginagawa sa bahay mo?” tanong niya, kaswal, pero parang may ibang ibig sabihin.

“Ah, si Rafael. Nagkukumpuni lang ng tubo,” sagot ko habang pilit na itinatago ang kaba. Saan ba ako kinakabahan? Hindi ko rin alam.

Ngumiti si Arnel, saka tumingin saglit sa banyo kung saan kita ang hubad na katawan ni Rafael mula sa pinto. “Ayos. Magaling ’yan. Pero baka dapat bantayan mo, baka pati ikaw tubuhan niya,” biro niya bago tumawa at naglakad palayo.

Nalilito akong naiwan roon, hindi alam ang ibig sabihin niya.

Pagbalik ko sa loob, napadaan ako sa bintana. Tanaw ko mula roon si Junjun. Mekaneko siya sa malapit na talyer. Nakasandal siya sa motor na inaayos niya, pero saglit na napatingin sa banyo, ngumiti nang bahagya, at binalik ang tingin sa ginagawa niya.

“Ang daming gwapo dito sa Sitio Kalasag,” iiling-iling kong bulong bago ako bumalik sa banyo.

Pagbalik ko sa banyo, si Rafael ay nakaluhod pa rin, abala sa ginagawa, pero ang bawat galaw niya’y parang inaakit ako kahit hindi niya alam. Napansin niyang pumasok ako, tumingin siya sa akin, ang mga mata niya’y tila nagbabasa ng kahit anong iniisip ko.

“Boss,” aniya, mabagal, halos pabulong, “tutulungan mo ba ako o tititigan mo lang ako?”

Sa sandaling tumayo si Rafael mula sa pagkakaluhod sa ilalim ng lababo, ramdam ko agad ang pagbabago ng hangin sa loob ng banyo. Parang biglang lumiit ang espasyo. Ang presensya niya, ang init ng katawan niya, at ang amoy niyang pinaghalong pawis, sabon, at araw ay parang pumuno sa bawat sulok ng maliit na espasyo.

“Tangina, ang init talaga dito,” bulong niya, kasabay ng pagpahid niya ng sando at pag-abot niya ng twalya mula sa gilid. Hindi niya iyon ginamit para punasan ang pawis. Bagkus, isinampay lang niya iyon sa balikat niya, at mas lalo pang tumambad sa akin ang katawan niyang parang nililok sa hirap ng trabaho.

Ang pawis na dumadaloy mula sa leeg niya pababa sa dibdib ay nag-iwan ng manipis na guhit ng liwanag sa kayumangging niyang balat. Bawat hakbang niya papalapit ay nagdala ng alingasaw ng init, at bago ko pa namalayan, naramdaman ko na lang ang isang kamay niyang dumapo sa bewang ko.

“Bakit ka natutulala, boss Noah?” tanong niya, mababa ang boses, halos pabulong, pero puno ng tiyansa.

Parang tumigil ang oras sa makipot na banyo nang magtagpo ang mga mata namin ni Rafael. Ang pawis na dumadaloy mula sa kanyang noo pababa sa leeg ay nagbigay-diin sa bawat hubog ng kanyang kalamnan. Ang halimuyak niya, isang halo ng sabon, pawis, at likas na init ng katawan ay nagbibigay bigat sa bawat hininga kong nilalanghap.

Nakatayo lang siya, parang isang hari na sabik nang sambahin. Malapad ang kanyang mga balikat, ang kanyang mga braso’y inukit na parang marmol, lalo na ang kanyang mga hita—taena talaga, parang kayang pumutok ng shorts na kanyang suot dahil sa laki. Ngunit ang hindi ko mapigilang titigan ay ang kanyang sawa, na nananatiling matigas kahit nakabalot pa ng tela.

Hindi ko maipaliwanag kung anong puwersa ang umakit sa akin, ngunit dahan-dahan akong lumapit. Inilapat ko ang aking kamay sa kanyang balikat at nadama ko ang init ng kanyang balat sa bawat haplos. Tumingin ako pataas, at nang tumingin siya pabalik, nakangisi siya ng makahulugan.

“May kailangan ka ba, boss?” tanong niya sa mababang tinig, na para bang alam na niya ang sagot.

“A-ano… pwede bang—” aniko, ngunit hindi ko na nagawa pang tapusin ang sasabihin.

Kinuha niya nang mabilisan ang kamay ko saka mabilis na inilapat sa burat niyang hindi pa man tuluyang naninigas ay parang gabakal na sa palad ko.

Agad akong nagkaroon ng lakas ng loob dahil sa ginawa niya. Mabilis kong hinuli sa kamay ko ang kahabaan niya.

“Putang ina, Noah…” ungol niya nang inabot ko ang salsalin ko siya mula sa shorts. Malaki ito, matigas, at dama ko ang init nito kahit pa sa tela. Ang ulo nito, kuminang na sa pre-cum, ay nakadikit sa harap ng kanyang shorts. Lumampas na sa tela dahil nanigas na talaga siya kaya nakita ko na ito nang tuluyan.

Di na ako nag-atubili pa at ibinaba na ang kanyang shorts, at nang sa wakas ay malaya ang kanyang titi, pakiramdam ko’y nawalan ako ng hininga. Jusko, ang laki at tigas nito! Ang ulo, namumula at kumikislap, ay tila umaasang agad ko itong dilaan. Nakasaludo na ito sa akin, hinihintay na sakmalin.

Walang ano-anong sinimulan kong sambahin siya. Hinaplos ko ang kanyang taguro mula sa pinakababa hanggang sa dulo, dama ang bawat pintig ng ugat sa ilalim ng kanyang balat. Mainit, matigas, at parang inukit ng Diyos para rito. Nakakapaso, nakakalibog.

“Putang ina, ang laki mo, Rafael…” sambit ko saka dinilaan ko ang ulo ng kanyang borat. Tinamasa ko ang alat-tamis na lasa ng kanyang pre-cum, na nakakaadik sa bawat halik ng dila ko sa paligid nito.

Yakap niya ang gilid ng lababo, humahamak nang malalim. “Putang ina, Noah, ang init ng bibig mo…”

Sinimulan kong isubo ang kanyang kaselan sa aking bibig. Punong puno ang aking bibig, halos hindi ko kayanin ang laki nito, pero patuloy akong nagsumikap na isubo nang buo.

Sa bawat haplos, bumabangga ang ulo nito sa aking lalamunan. Kahit na halos malagutan na ako ng hininga, nagpursige pa rin ako. Ramdam ko sa loob ng bibig ko ang mga ugat niya, init at kabuohan.

Hinawakan niya ang aking buhok saka sinabunutan ako. Panahiyaw ako pero walang lumabas sa bibig ko dahil puno iyon. “Ganyan, putang ina, sambahin mo ang burat ko, tangina kang bakla ka!” bulaslas niya.

Lalong sumiklab ang aking pagkasabik. Ginamit ko ang aking dila upang laruin ang haba nito, mula sa ulo hanggang sa puno, bago ko rin dinilaan ang kanyang mga bayag na malalaki, mabigat, at puno ng init. Isa-isa ko silang nilamoy, habang ang aking kamay ay muling humahaplos sa kanyang tite.

Puno ng pawis, kasalanan, sunggaban.

“Putang ina, Noah… ang galing mo pala sumipsip,” ungol niya nang mas lumakas at mas magaspang ang kanyang boses. Hinagkan niya ang aking panga, pinilit akong tumingin habang tinatalo ko siya nang malalim. Sa titig niya, walang ibang pagpipilian kundi ako’y sumunod.

“Gusto mo ba ito? Gusto mo bang sambahin ang titi ko?” utos niya sa malalim na tinig.

“Oo… putang ina, ang sarap mo…” sagot ko, halos di marinig sa dami ng laman sa aking bibig.

Sinimulan niyang kumilos. Mabagal sa umpisa, banayad, at unti-unting bumilis. Bawat tulak, ang ulo ng kanyang pagkalalake ay bumabangga sa aking lalamunan, habang nadarama ko ang init ng kanyang balat at bigat ng kanyang mga kamay sa aking ulo. Mapupunit ang anit ko sa ginagawang ito pero wala akong pakialam. Ang halimuyak niya ay lalo pang nagpainit ng aking pagnanasa. Paraiso sa aking ilong.

“A-ah… ang galing mo, a-ah…” bulong niya habang patuloy ang mga haplos. Napuno ang banyo ng mga tunog ng basang pagsipsip at mga ungol. Kumadyot na rin siya kalaunan.

Pagkaraan ng ilang sandali, inangat niya ako at itinulak laban sa pader. “Hindi pa tayo tapos,” sabi niya bago iangat ang aking mukha at simulan halikan ang aking leeg, pababa sa aking dibdib.

Habang humihingal pa, hinila ako ni Rafael palabas ng banyo. Hindi niya ininda ang pagkabasang-basa ng kanyang katawan sa pawis, samantalang pakiramdam ko alipin ako na sumusunod sa bawat kilos niya nang walang tanong, walang reklamo, isang puta niya.

Dinala niya ako sa kwarto ko. Buhat-buhat na parang wala akong bigat kahit 127lbs ang timbang ko. Pagpasok namin, agad niyang itinulak ako laban sa pader. Hindi na isinara ang pinto na ikinakaba ko dahil baka may makakita sa amin. Pero dahil sa libog ay wala akong ginawa para isara yon.

Pinagmasdan niya ako mula ulo hanggang paa, at sa kanyang titig lamang, dama ko na ako’y ganap na nasasakop.

Nakasuot pa rin siya ng short ngunit nakababa lang at nakabuyangyang ang tarugo at bayag.

“Hubad!” utos niya sa mababang tinig na puno ng awtoridad.

Walang alinlangan, hinubaran ko ang bawat piraso ng damit hanggang nahubad ko na lahat. Nakatayo ako sa harap niya, lubos na nakalaylay, habang siya’y nakangiting parang pinaplano na kung paano ako gagamitin.

“Luhod, bakla,” dagdag niya, at kusang sumunod ang aking katawan. “Sambahin mo ang burat ko.”

Nang ako’y maluhod na, muli kong nadama ang init ng kanyang burat sa aking harapan. Parang lalo na itong tumigas, mas kapansin-pansin ang mga ugat, at ang ulo nito’y kumikislap sa pre-cum. Wala akong pakialam sa susunod na mangyayari. Ang nais ko lang ay sambahin ang kanyang ari.

“Wag kang tumigil hangga’t hindi ko sinasabi, maliwanag ba?!” utos niya na mas nakapagpalibog sa akin. Para siyang demonyo sa mga mata kong handa akong lamunin.

Handa akong magpalamon sa diablong ’to.

Sinimulan kong dilaan ang ulo ng kanyang tite, paikot-ikot ang dila ko bago ko ito dahan-dahang ipasok sa aking bibig. Jusko, ang laki nito talaga! Nadama ko ang bigat ng kanyang titi sa loob ng aking bibig, at kahit na nabibilaukan na ako, hindi ako huminto. Umuulan na ang aking laway, ngunit wala iyon sa pakialam.

Mas mahigpit niyang hinawakan ang aking ulo. Sinimulan niyang isabay ang pag-angat at pagbaba ng kanyang sawa. Mabagal sa simula, at unti-unting bumilis. Ang bawat tunog ng kanyang haplos ay parang musika sa aking tenga. Basa, magaspang, at puno ng ligaya.

“Putang ina, Noah… ang galing mo talaga sa pagsipsip,” ungol niya nang mas lumakas.

Nang siya’y nasiyahan, bigla niya akong inangat at itinulak sa kama. Hinubad niya na lahat ng saplot sa katawan kaya naglalaway akong sinuri ang kabuohan niya. Ulol na ulo siyang tumingin sa akin habang nakatayo ang titi niya na napapalibutan ng bulbul. Malapad na balikat at binte, matipunong katawan. Lalaking lalaki. Taena.

Anong nalunok ko bakit sinwerte ako ngayong araw?

Kagabi lang nakantot ako ni Mateo, ngayon naman ay si Rafael.

Agad akong humiga, at bago pa man ako makagalaw, nadama ko ang bigat niya sa ibabaw ko. Hinawakan niya ang aking mga kamay at itinaas ang mga ito sa itaas ng aking ulo, habang pabulong niyang sinasabi,

“Sakin ka lang, Noah.” untag nyang may pangakong pagmamay-ari, bago magpatuloy sa paghalik sa aking leeg.

Sinimulan niyang tuklasin ang buong katawan ko gamit ang kanyang bibig. Mula sa aking leeg, binuhos niya ang mga halik pababa hanggang sa aking dibdib. Nang marating niya ang aking mga utong, sabik niya itong sinunggaban, ang dila’y abala na parang wala siyang balak tumigil. Ang kiliti at naglalagablab na pakiramdam ay halos magpagulo sa akin.

“Rafael… a-ahh taena, sige pa,” ungol ko habang ang isa sa kanyang mga kamay ay dahan-dahang dumulas pababa sa aking hita, banayad ngunit puno ng layunin. Ang kanyang dila ay naglakbay pa pababa, umabot sa pagitan ng aking mga hita. Nagpalitan kami ng titig, at sa sulyap na iyon, alam kong wala akong ibang pagpipilian kundi magpasakop.

Marahang dinilaan niya ang loob ng aking hita ngunit hindi niya pinasadahan ang aking burat, singit at bayag.

Magsasalita na sana ako nang unahan niya ako.

“Hindi ako sumusubo ng burat kahit kailan.”

Natigilan ako. Pero napalitan iyon ng libog nang itungo niya ang labi sa butas ko saka dilaan iyon.

Nang matapos siya, iniharap niya ang sarili sa pagitan ng aking mga hita.

“Gusto mo ba ’yan, ha?” tanong niya sa malalim na tinig habang patuloy na dinidilaan ang butas ko.

Napahalinghing nalang ako.

“Oo, putang ina, Rafael… putukan mo na ako,” pakiusap ko, halos nagmamakaawa.

Ngumisi siya saka pumosisyon sa aking hita. Saka itinutok ang burat niyang singtigas ng tubo na inayos niya.

Sinikap kong kalmahin ang sarili ko, ngunit nang madama kong unti-unting pumapasok ang ulo ng tarugo ni Rafael sa akin, napasinghap ako. Ang init, ang tigas, parang ang kanyang burat ay nilikha para wasakin ako nang paulit-ulit.

“Putang ina, ang sikip mo,” ungol niya habang dahan-dahang isinusulod ang kanyang pagkalalake sa akin. Nadama ko ang bawat pulgada niyang matigas, mainit, at madulas sa pre-cum. Mahigpit kong niyakap ang kumot ng kama, nanginginig sa halo ng ligaya at kirot.

“R-Rafael… ngh… ibaon mo p-pa…” halinghing ko habang dama ko ang bawat hampas niya. Nang siya’y tuluyang makapasok, sandali siyang huminto at pinagmasdan ang aking mukha, na tila tinatanaw kung paano niya ako sinasakop.

Muling nagsimula siyang kumilos, at sa bawat tulak, tila sinigurado niyang madama ko ang bawat bahagi niya. Parang pinupunit ang loob ko. Ang kanyang burat, dumudulas sa loob ko, tumatama sa bawat sensitibong sulok. Iyong tunog ng katawan namin, mga ungol at paghampas ng balat sa balat, ay pinuno ang silid ng init at gutom.

“Putang ina, ang sikip mo, Noah. Saktong sakto sa tite ko,” sambit niya, paos na halos isang ungol.

“Ang sarap mo,” sagot ko, halos napahina sa tunog ng kanyang mga hampas.

Yumakap siya sa aking baywang, mahigpit kong hinawakan, tila hindi ako papakawalan. Lalong bumilis ang kanyang mga hampas. Magaspang, mas malalim. Nadama ko ang bawat haplos, bawat banggaan ng kanyang balakang sa aking puwitan. Simoy ng kanyang titi na paulit-ulit na pumupuno sa akin.

Hinila niya ang isa sa aking mga paa at ipinahid ito sa kanyang balikat, na nagbigay daan para sa mas malalim na pagpasok. Ngayon, ang ulo ng kanyang ari umabot sa pinaka-sensitibong bahagi ko. Sa prostate. Dumikit ako sa kanya, sumisigaw sa purong kasiyahan.

“S-sige lang… isagad mo pa,” halos sigaw ko habang pakiramdam ko’y unti-unti nang nawawala. Wala nang pakialam kung may makarinig. Baliw na at inalipin ng pagnanasa.

“Akin ka lang! A-ah,” saad niya bago lumipat sa pagdila sa aking utong. Ang init ng kanyang bibig, tigas ng dila, at magaspang na haplos ay halos ikinalulunod ako.

Hindi siya tumigil. Inilipat niya ang aming posisyon, itinutulak akong bumalik sa kama. Pinisil niya ang kanyang katawan laban sa akin, ang pawis niya’y dumadaloy sa aking balat, at muli niyang sinimulan ang pagpasok. Bawat marahas na hampas ay parang alon na nilulunod ang aking buong pagkatao.

Tumingala ako, nag-iungol at nagmura habang dumikit sa kanya. Hinawakan niya nang mahigpit ang aking balakang, sabay hampas sa bawat pagsabog ng kanyang karimlan.

“Ang sarap mo talaga, Noah. Ang sikip. Parang sinasipsip mo ang titi ko hanggang wala nang matira,” sambit niya.

“Oo, putang ina, Rafael! Sige na… putukan mo pa ako nang higit!” sigaw ko, halos nagkalito sa sobrang ligaya.

Pagkatapos ng ilang malalakas na hampas sa kama, muli niya akong inangat, hawak ang aking kamay habang dinala niya ako sa sala. Habang humihingal ako, basang-basa sa pawis, at ang mga tuhod ay halos sumuko, wala akong ibang magawa kundi ang sumunod.

Matibay ang kanyang yakap ngunit puno ng pagnanasa. Parang hindi pa siya tapos, at alam kong nais niya akong dalhin sa sukdulang ligaya. Sa sala, inikot niya ako upang ako’y humarap sa malaking salamin na nakasabit sa pader.

Nakita ko ang aming repleksyon: ako, basang-basa, namumula, nakabukas ang bibig; at si Rafael, gwapong lalake, nakatayo sa likod ko, na may katawan na parang diyos. Pawis at puspos ng pagnanasa.

Hinawakan niya ang aking baywang, pinaghiwalay ang aking mga hita, at inikiskis ang kanyang sawa sa aking kaloob-looban na basang-basa sa pre-cum at laway. Dumikit ako sa salamin, ang malamig nitong haplos ay matinding kaibahan sa naglalagablab na init sa pagitan namin.

“Tingnan mo sarili mo, Noah,” bulong niya sa aking tenga habang ikiniskis ang ulo ng kanyang titi sa aking pagbubukas. “Ganito ka kahirap. Ganito kita ginawa para maging alipin ng tite ko. Isa kang puta ko.”

“Putukan mo na ako,” mangiyak-mangiyak na sambit ko, halos nagmamakaawa.

Hindi na naghintay, isang marahas na hampas ang sumunod, isinaksak niya nang buong buo ang kanyang burat sa akin. Damang-dama ang kabuohan.

Dumikit ako sa gilid ng mesa habang ang lakas ng hampas niya ay nagpayanig sa buong salamin. Pinuno ng tunog ng aming pagdampi, paghalik ng aming mga balat, mga ungol ko, at ang kanyang malalim, magaspang na buntong-hininga, ang buong sala.

Hindi siya huminto. Bumilis ang bawat kilos niya. Parang bawat hampas ay walang iniiwan para sa bukas, at sa bawat haplos, dama ko ang kanyang init at lakas na sinasakop ang bawat sulok ng aking katawan.

Ang mga pawis, amoy ng sex, at natural na amoy ni Rafael ang bumuo sa utak ko.

Tumingala ako sa salamin. Mukha ko nang basang-basa, nakabukas ang bibig, at ang mga mata ko ay nagwawala na. Sa likod ko, hawak ni Rafael ang aking balakang, bawat hampas ay parang walang humpay na alon na bumabagsak sa akin.

“Ngh… bubuntisin kita,” ungol niya, at lalo pang bumilis ang ritmo. Mas mahigpit akong kumapit sa salamin, halos ito’y mabasag sa aking pagkakapit.

Hindi pa kami tapos sa sala nang bigla akong inangat ni Rafael. Dumikit ako sa kanyang mga balikat, dama ang tibok ng kanyang puso at ang init ng patak ng pawis sa aking katawan. Wala akong nadama kundi siya. Ang kanyang lakas, ang kanyang kontrol, at ang kanyang titi, na nananatiling matigas at mapangahas na inaangkin ako. Winawarak ang butas ko na pinasok ni Mateo kagabi.

Dinala niya ako sa kusina. Pagdating doon, nang walang pag-aalinlangan, inihiga niya ako sa malamig na ibabaw ng hapag-kainan. Ang lamig ng kahoy ay lalong nagpatingkad sa naglalagablab na init na aking naramdaman, at nang makita ko siyang nakatayo sa harap ko, hawak ang kanyang ari na nananatiling nagngangalit at nahihikayat, halos mawala ang aking isipan.

“Ikaw ang puta ko ngayong gabi,” sabi niya, ang tinig ay mababa at puno ng awtoridad.

Hindi ako nakapagsalita. Ang aking mga hita ay kusang naghiwalay, nagbibigay sa kanya ng walang hadlang na daan. Hinawakan niya ang aking mga binti, inangat at ipinahid ito sa kanyang mga balikat. Nadama ko ang kanyang lakas sa bawat kilos. Ang kanyang dominasyon ay malinaw na nagsasabing wala akong ibang pagpipilian kundi sumuko.

Ipinisil niya ang kanyang borat sa aking lagusan, at bago ito tuluyang pumasok, ikiniskis niya ang ulo nito paikot-ikot, hinahaplos ang aking balat. Nadama ko ang kakinis ng kanyang pre-cum na nagmamarka sa bawat bahagi ko.

“Rafael… ipasok mo na…” nagmamakaawa ako, nanginginig sa sobrang damdamin.

Ngumiti siya, isang ngiting puno ng katiyakan na siya ang ganap na kumokontrol. “Talagang gusto mo ba ito? Gusto mo bang putukan dito, ha?” tanong niya, na para bang ang aking nanginginig na katawan ang sumagot.

“Oo, putang ina, Rafael, putukan mo na ako!” sigaw ko, halos walang hiya.

At sa isang mabilis at marahas na hampas, isinaksak niya ang kanyang kargada. Dumikit ako sa gilid ng mesa habang ang lakas ng hampas niya ay nagpayanig dito. Pinuno ng mga tunog ng katawan ang kusina.

Iyong pagdampi ng kanyang balat sa akin, ang mga ungol ko, at ang malalim, magaspang niyang malalalim na hininga at ungol.

“Putang ina, ang sikip mo pa rin, Noah,” ungol niya habang ipinagpapatuloy ang walang humpay, marahas na hampas. Ang mga pawis niya ay bumagsak sa dibdib ko, at nung yumuko siya para dilaan ang aking utong, naramdaman kong halos sumabog ang aking isipan sa sobrang ligaya. Nawawalan na ako sa ulirat.

Ang bibig niyang mainit, ang kanyang dila na parang apoy na gumagapang sa aking balat. Dinilaan niya pababa patungo sa aking tiyan, at habang nagpapatuloy ang masigasig na ritmo ng kanyang balakang, tuluyang nawawala ako.

Hindi ko alam kung ano ang hihawakan. Ang mesa, ang braso niya ba, o ang nalalabing piraso ng aking katinuan na unti-unti niyang binubuwag.

“Rafael… lalabasan na ako! A-hh,” ungol ko habang nanginginig ang aking katawan nang hindi mapigilan.

“Malapit na rin ako. Bubuntisin kita ng tamod ko!” tugon niya, at lalo pang bumilis ang kanyang kilos. Nadama ko ang bawat pulsong ugat ng kanyang ari, bawat banggaan sa loob ko, at sa kanyang huling marahas na hampas, naramdaman kong sumabog siya. Inimbak ang maraming tamod sa loob ko.

Doon siya tumigil sa pagkadyot sa akin. Nakangiti siyang pagod na pagod na nilapirot ang magkabilaang utong ko. Saka ako hinalikan.

“Ano, boss? Okay ba akong bumayo?” nakangiting aniya. Parang bumalik sa normal ang pagkatao, na kanina ay parang sinasapian ng demonyo.

“Hingal na hingal kaming pareho. Tangina, kantot-demonyo ka.”

Natawa lang siya.

Ngumiti siya, kaswal, parang walang nangyari. Pumunta siya sa kwarto ko. Pagbalik niya, isinuot niya ulit ang shorts niya, pero hindi na niya binalik ang sando niya.

“Bukas ulit, boss?” tanong niya, ang ngiti niya’y puno ng tiwala sa sarili.

Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. Pero sa loob-loob ko, alam kong hindi ito ang huli.

Hindi ako sumagot, pero ngumiti siya at lumabas.

Habang naririnig ko ang yabag niya palabas, saglit kong napansin si Junjun mula sa bintana. Nakatingin siya sa akin, may ngiting puno ng alam, bago bumalik sa ginagawa niya.

Patay. Mukhang nakita niya yata kami! Taena.

6. Sa Gabing Malamig

6. Sa Gabing Malamig

Pagkalabas ni Rafael mula sa bahay, naiwan akong tulala sa pwesto ko. Nakangiti, pagod, pero nag-isip-isip sa mga nangyari.

Napabuntong-hininga ako.

Dalawang lalaki na ang nakakana sa akin. Pero hindi ko alam kung tama ba? Tama ba na nakikipag-ganunan ako? Kantutan? Lalo’t hindi ako lumaki dito sa Sitio Kalasag? Tch. Hindi ko rin alam. Pero isa lang ang masasabi ko… masarap.

Matapos kong magbihis, nag-prepare ako. Hindi pwedeng ganito ang araw-araw ko rito. Kailangan kong kumilos. Kahit may dilig, kailangan kumayod.

Kinuha ko ang DSLR ko sa mesa, isinabit ang strap nito sa leeg, at umupo muna saglit sa sofa. Binuksan ko ang laptop at tiningnan ang inbox ko. May ilang email mula sa mga kliyente na nagbabayad sa akin para sa event photography. Karamihan sa kanila ay mga maliliit na negosyo—karinderya na nagpapagawa ng mga menu na may litratong maganda, o mga simpleng kaarawan. Hindi malaking bayad, pero sapat na para sa isang gaya kong simple ang buhay.

Bukod sa mga regular na kliyente, mayroon din akong online portfolio. Pinopost ko roon ang mga kuha ko mula sa iba’t ibang lugar sa Sitio Kalasag. Kung sinusuwerte, may bumibili ng mga litrato bilang stock photos para sa websites o brochures. May isa pang source ng kita at yun ay ang freelance gigs na video editing. Tuwing may extra akong oras, gumagawa ako ng short films para sa mga local businesses o dokumentaryo para sa mga community projects.

Mula sa sideline na iyon, kumikita ako ng sapat para mabuhay nang magaan. Hindi ako maluho, kaya madali akong makapag-ipon para sa susunod na proyekto ko.

Pagdating ng tanghali, nagdesisyon akong pumunta sa palengke. Bukod sa gusto kong maghanap ng magagandang kuha, kailangan ko rin mag-stock ng pagkain. Ang araw ay tirik na tirik, at ang amoy ng pinaghalong prutas, isda, at lutong ulam ay bumalot sa paligid.

Sa gilid ng palengke, may nakita akong tindera na nag-aayos ng gulay. Ang ilaw mula sa maliit na bombilya ng pwesto niya ay nagbigay ng magandang contrast sa kulubot niyang balat at kulay ng mga gulay. Itinutok ko ang camera ko at kumuha ng ilang kuha. Click. Click.

“Noah! Uy, Noah!”

Napalingon ako sa likod at nakita ko si Erwin, nakaupo sa tabi ng karinderya ni Aling Nena. Hawak niya ang mangkok ng goto at isang bote ng soft drink. Nakangiti siya, iniangat ang kamay para tawagin ako.

Lumapit ako at umupo sa harap niya. “Uy, pre, naglunch ka na agad ah.”

“Syempre, gutom na. Galing sa pasada kanina. Tapos ikaw? Nagsho-shoot ka nanaman?” tanong niya habang sinusubo ang goto.

“Oo. Eh wala pang booking ngayon, kaya naglalakad-lakad lang. Baka may makuha akong maganda,” sagot ko habang inaayos ang camera ko.

“Maganda? O baka kung sino ang maganda?” biro niya, sabay ngisi.

Tumawa ako. “Baka ikaw na lang ang kunan ko, pre. Mukha kang model ng goto ni Aling Nena.”

Natawa rin siya, sabay higop sa malamig niyang soft drink. “Teka, may event ka ba? Hindi ba kay Mayor ang susunod mong project?”

“Meron, pero sa susunod pa ‘yun. Malapit na kasi ang foundation day. Kailangan nilang kumuha ng photographer para sa parade.”

“Eh, sigurado akong magkaka-book ka pa. Halos lahat ng tao dito, kilala ka na bilang photographer,” sagot niya, may bahagyang tono ng papuri.

Sana nga. Dahil kung wala pa akong dagdag income, matutuyo talaga ang utak ko.

Brrrr….

Pagkatapos ng tanghalian, naglakad-lakad ulit ako sa paligid. Kumuha ng mga litrato tapos lilipat ng lugar. Hindi sing unlad ng ibang syudad ang Sitio na ito, parang pinaglumaan na at napag-iwanan ng panahon. Pero isa lang ang masasabi ko, ang Sitio na ito ay sobrang linis sa kapaligiran. Hindi mo makikita ang mga basurang nakakalat, walang mga plastic sa tabi-tabi, at lahat ng tao ay mababait at magandang makasalamuha.

Although may sabi-sabi na mayroon daw hitman dito. Hindi ko alam kung totoo ’yon. Kung meron man, mukhang hindi punterya ang mga tao rito dahil halos lahat magkakakilala.

Ang araw ay nagsimulang magbaba ng liwanag, nagbibigay ng dramatikong glow sa paligid. Nadaanan ko ang talyer ni Junjun, na tulad ng dati, abala sa motor na parang hindi nauubusan ng grasa.

“Noah!” tawag niya habang pinupunasan ang langis sa mga daliri niya. Nakita niyang nakasabit pa rin sa leeg ko ang camera ko. “May problema ba? O gusto mong ipaayos ang camera mo dito?”

Ngumiti ako at itinaas ang camera. “Gusto ko sanang kunan ang dumi ng talyer mo. Artistic daw sabi ng iba.”

Nag-pose siya na parang model ng gym supplements, pero halatang nagbibiro. “Eto ba? Eto ba ang artistic?”

Tawang-tawa ako habang tinutok ang camera sa kanya. “Ganda, pre. Grasa lang ang kulang.”

Tumawa rin siya, pero may isang tingin siyang parang may gustong sabihin. Pero imbes na magsalita pa, binalik niya ang atensyon sa motor at nagpatuloy sa ginagawa. Tumalikod na rin ako at nagpatuloy sa paglalakad. Kumuha ako ng ilang litrato sa mga bahay-bahay sa kapaligiran, mga bulaklak na magandang pagmasdan. May ilang eksena din ang nakatawag ng pansin ko—mga batang naglalaro at walang iniisip na problema. Lahat iyon kinunan ko.

Nakangiti akong naglakad pauwi. Inabot na ako ng gabi, pagod na pagod kakalakad at kakukuha ng iba’t ibang anggulo ng litrato.

Pagsapit ng gabi, nagdesisyon akong maglakad ulit para ma-relax ang sarili ko. Hindi na ako kumuha ng litrato. Bumili ako sa malapit na tindahan ng makakain at maiinom hanggang maubos ko ‘yon.

Ang dilim ng langit ay sinabayan ng paglamig ng hangin, pero may mga poste ng ilaw na nagbibigay ng kakaibang drama sa bawat eskinita.

Ang sarap sa pakiramdam na maglakad-lakad sa madilim na paligid nang mag-isa at tahimik na hindi iniisip na baka bigla kang i-salvage. Haha.

Habang naglalakad, narinig ko ang tunog ng tubig mula sa isang sulok ng eskinita. Paglapit ko, nakita ko si Arnel, nakatalikod at umiihi sa pader. Kahit sa dilim, kitang-kita ko ang likod niyang pawisan mula sa buong araw ng trabaho. Ang kupas niyang kamiseta ay halos hindi na gumagawa ng silbi, nakasabit na lang sa balikat niya.

“Noah?” tawag niya nang maramdaman niyang may tao sa likod niya.

Tumigil ako sa paglalakad, pilit na pinapakalma ang kaba sa dibdib ko. “Oo, pre. Napadaan lang,” sagot ko.

Lumapit siya sa akin, pawisan pa rin ang buong katawan niya pero parang relaxed na relaxed. Ngumiti siya, ang ngiti niyang laging parang nang-aasar. “Pasensya na, pre. Ihi-ihi na ako,” biro niya.

“Okay lang,” sagot ko, hindi makatingin nang diretso sa kanya. Potek, ang gwapo ng balahurang ’to.

“Anong ginagawa mo rito? Gabing-gabi na ah,” tanong niya habang nag-aayos ng zipper.

“Naglalakad lang. Katatapos lang kumuha ng mga litrato,” sagot ko. Pilit na huwag lumunok. Shit.

“Wow,” sambit niya, sabay punas ng pawis sa noo. Tumawa siya, pero ang tingin niya sa akin ay parang may ibang sinasabi. “Mukha kang pagod. Siguro dapat magpahinga ka rin.”

“Okay lang. Ikaw? Galing sa trabaho?”

“Oo. Pare-pareho lang ang araw ko. Trabaho, inuman, tulog. Ganon din naman ‘di ba?” ngumisi siya, parang may sinasabi na hindi ko maintindihan.

Nagtagal ang tingin niya sa akin, at ang malamig na paligid ay parang naging mainit dahil sa presensya niya. Tumayo siya sa harap ko, malapit, pero hindi masyadong malapit.

“Noah,” sambit niya kalaunan, mabagal at mababa ang boses. “Alam mo, minsan naiisip ko… ang swerte ng mga taong katulad mo.”

“Bakit naman?” tanong ko, pilit na iniiwas ang tingin sa malalaking kamay niyang nag-aayos ng helmet.

Sabay kaming naglakad pauwi. Dalawa lang kami sa tahimik na paligid. Tanging kuliglig ang maririnig.

“Simple lang ang buhay mo. Masaya ka sa ginagawa mo. Ako? Hays, parang paulit-ulit lang ang lahat,” sagot niya, sabay ngiti. Pero ang ngiti niya ay parang may hinanakit.

Ganyan din ako noon.

“Hindi rin naman laging masaya, pre,” pilit na ngiti ko, hindi alam kung bakit bigla akong naging defensive. Sinipa-sipa ko ang mga batong maliliit na nadadaraanan.

Napansin niyang hindi ako tumitingin nang diretso, kaya bigla niyang hinawakan ang baba ko at iniangat ang mukha ko. “Relax ka lang, pre. Parang takot ka naman sa akin, eh.”

Hindi ako nakasagot. Tumawa siya, pero bago siya umatras, may kakaibang liwanag sa mga mata niya.

“Pero alam mo… pagod na pagod na talaga ako. Minsan, ayaw ko na ngang gumising eh. Tsk!”

“Huy, wag,” sabi ko, sinusubukang gawing magaan ang usapan. “Baka lang kailangan mo ng pahinga. Lahat naman tayo, may kanya-kanyang pinagdadaanan.”

“Pahinga?” Tumawa siya, pero hindi ito umabot sa mga mata niya. “Tangina, sa ganitong trabaho, walang pahinga, pre. Kung hindi ka gagalaw, wala kang makakain. Pero minsan, iniisip ko… paano kaya kung ibang klase ang buhay ko?”

Napaisip ako sa tanong niya. Ramdam ko ang bigat ng mga salitang iyon, pero bago pa ako makasagot, tumitig siya sa akin nang malalim. Yung tipong titig na parang binubuksan ang lahat ng sikreto mo.

“Eh ikaw, pre?” bigla niyang tanong, mas malalim na ngayon ang boses niya. “Anong kwento mo? Bakit ka nandito sa Sitio? Mukhang hindi ka naman talaga taga-rito.”

Napatigil ako. Hindi ko inasahan ang tanong na iyon. Sa tagal ko nang nandito, wala pang nagtangkang alamin kung bakit ako lumipat sa Sitio Kalasag. At parang biglang lumitaw ang mga alaala… ang lahat ng iniwan ko, ang lahat ng sinubukan kong takasan.

“Wala lang,” sagot ko, pilit na iniiwas ang tingin ko. “Gusto ko lang ng bagong simula. Mas tahimik dito, mas simple.”

“Simple?” Tumawa ulit siya, pero parang may halong lungkot. Umakbay siya sa akin. “Swerte mo. Simple ang buhay, pero mukhang masaya ka naman. Ako? Tsk, parang wala nang ibang mangyayari.”

Naramdaman ko ang bigat ng boses niya, at napatingin ako sa kanya. Ngayon, mas malapit na siya sa akin. Hindi ko alam kung anong nangyayari, pero parang humigpit ang espasyo sa pagitan namin.

“Noah,” sabi niya, mabagal at halos pabulong. “Alam mo, minsan naiinggit ako sa mga taong katulad mo. Yung parang laging may sagot sa lahat ng tanong.”

“Arnel…” nagsimula akong magsalita, pero pinutol niya ako.

“Huwag ka nang mag-alala, pre. Nagpapalabas lang ako ng sama ng loob. Wala naman talagang nagbabago, diba?” ngumiti siya.

Tumahimik kami ng ilang segundo, at ramdam ko ang init ng hininga niya sa mukha ko. Sa liwanag ng poste, nakita ko ang pawis na dumadaloy sa kanyang leeg, pababa sa ilalim ng neckline ng kanyang kamiseta.

Bigla niyang inabot ang baba ko, marahang iniangat ang mukha ko para magkatitigan kami. “Relax ka lang, pre,” bulong niya, ang hininga niya ay parang apoy na dumadampi sa balat ko.

Dahan-dahan, kinuha niya ang kamay ko saka dahan-dahan pisilin.

Bumulong siya sa tenga ko, “Pwede ba kitang tikman? Kailangan ko lang talagang magpalabas ng sama ng loob.”

Tumayo ang lahat ng balahibo sa katawan ko. Ramdam na ramdam ang init ng lalaking ito.

Napalunok ako, “H-Hindi ako bakla…”

Ngunit ngumisi lang siya sa akin, saka lumayo nang bahagya at hinimas ang alaga sa suot na pambaba. “Wag ka na magsinungaling. Tsaka, hindi naman ito ang unang beses na may susubo sa akin na lalaki.”

Natigilan ako. Anong ibig niyang—

Hindi na ako nakapag-isip nang kunin niya ang kamay ko at ilapat sa bukol niya saka idiin doon. “Gustong gusto na kitang sunggaban kanina pang umaga, pre. Kaso naunahan ako ng tubero. Ngayon, baka pwedeng ako naman? Hmm?”

Nagitla ako. “Nakita mo ba?”

“Haha.”

Sa isang iglap, natagpuan ko ang sarili kong dinadala ni Arnel sa madilim na sulok na di-abot ng liwanag ng ilaw sa poste. At doon kami gumawa ng milagro.

7. Binarurot ni Arnel

7. Binarurot ni Arnel

Ang lugar kung saan dinala niya ako ay nasa gilid ng kalsada, sa likod ng matataas na damo at talahib. Sa ilalim ng malamlam na liwanag ng buwan, halos hindi maaninag ang mukha ni Arnel, pero ramdam ko ang bigat ng kanyang presensya.

Ang paligid ay tahimik, maliban sa tunog ng mga kuliglig at malayong huni ng ibon. Ang hangin ay malamig, pero tila hindi iyon sapat upang pawiin ang init na bumabalot sa katawan ko.

Huminto si Arnel, hinawakan ang balikat ko gamit ang kanyang malalaking kamay. Ang magaspang niyang palad ay damang-dama ko kahit nakasuot ako ng manipis na sando. Tumitig siya sa akin, at kahit hindi siya nagsasalita, alam kong may kakaibang intensyon sa titig niya.

“Dito na tayo, Noah,” mahina niyang sabi. “Paniguradong walang makakakita sa atin dito.”

Tumalikod siya saglit at tumingin sa paligid, sinisiguradong walang tao. Nang bumalik ang tingin niya sa akin, bahagya siyang ngumiti, ngunit may halong pilyo at gigil ang ekspresyon niya. Libog.

Itinulak niya ako nang marahan papasandal sa malaking bato sa gitna ng damuhan. Ang lamig ng bato sa likod ko ay nagbigay ng kakaibang sensasyon sa init ng katawan ko.

Naramdaman ko ang paglapit niya. Ang katawan niya, kahit hindi balbon, ay malapad at makinis, at tumama ang kanyang dibdib sa harapan ko habang nakadikit ang kanyang kamay sa pader ng bato, kinukulong ako sa pagitan niya.

“Relax ka lang, pre,” aniya, malalim ang boses, habang hinawakan ang panga ko.

Dahan-dahan siyang yumuko, at bago ko pa maunawaan ang nangyayari, siniil niya ako ng halik.

Hindi ito basta halik. Ito’y mabagal, marahas, at puno ng init. Ramdam ko ang bigat ng bawat galaw ng labi niya sa akin, at parang pinipiga niya ang bawat hininga ko. Halos mawala ang aking katinuan sa kanyang paghalik dahil sa galing niya sa larangang ito.

Amoy ko ang pinaghalong sabon, pawis, at natural na amoy niya, isang amoy na lalaking-lalaki at nakakalasing.

Gumanti ako ng halik, una’y marahan, ngunit kalaunan ay naging kasing-gigil niya. Dinilaan ko ang ibabang labi niya, at agad niyang ibinuka ang bibig niya upang papasukin ang dila ko.

Nagsanib ang mga hininga namin, at naramdaman ko ang init ng kanyang dila na nakikipaglaban sa akin.

Sa gitna ng halikan, umungol siya nang mahina. “Putangina, Noah,” aniya, habang hinigpitan ang hawak niya sa batok ko. “Ang sarap ng bibig mo, parang hindi lalake eh.”

“Ulol,” ganti ko.

Bumitiw siya saglit sa halik, tumitig sa akin, at iniangat ang braso niya. Tumambad sa akin ang kilikili niyang makinis, pero makikita ang natural na balahibong tumutubo sa paligid nito. Tila sinadya niyang itaas ang braso niya, dahil nakatingin siya sa akin na para bang iniimbitahan akong tikman iyon.

Taena, ang sarap…

Hindi ko mapigilan ang sarili ko. Lumapit ako sa kilikili niya, inilapit ang dila ko sa mabango niyang balat. Dinilaan ko ito nang marahan, sinisipsip ang bawat patak ng pawis na naiipon sa ilalim ng braso niya. Ang alat ng pawis niya ay tila lason na lalong nagpapalibog sa akin. Nakakabaliw na nakakahilo na hindi maipaliwanag. Lalo pa at galing siya sa trabaho.

Napaliyad siya at napakapit sa ulo ko. “Tangina, pre. Ang galing mo pota ka,” garalgal niya habang mahina akong hinila palapit pa sa katawan niya.

Pinaikot ko ang dila ko sa paligid ng kanyang makinis na kilikili, bago bumaba ang labi ko sa kanyang braso. Dinama ko ang bawat litid na tumitibok sa ilalim ng kanyang balat.

“A-Ah… ngh..,” ungol niya, at naramdaman ko ang panginginig ng katawan niya.

Hindi pa ako tumigil. Ang labi ko ay gumapang papunta sa kanyang leeg, tinikman ang pawis na dumadaloy sa kanyang balat. Napahawak siya sa bewang ko, pilit akong idinidiin sa katawan niya habang patuloy akong dinadama ang bawat bahagi ng katawan niya gamit ang dila ko.

Naramdaman ko ang bahagyang gaspang ng kanyang balbas nang dumaan ang labi ko sa kanyang panga. Dinilaan ko ang panga niya, bago ko narating ang kanyang Adam’s apple. Hindi ko iyon pinalampas. Dahan-dahan kong sinipsip iyon, sabay pinaglaruan ng dila ko ang litid na naroon.

“Shit, Noah,” aniya, halos napamura, sabay hila sa batok ko upang halikan akong muli. “Hayok kang ka talaga sa katawan ng maskuladong lalake.”

Hindi ako sumagot. Hindi ko pinansin ang sinabe nya.

Bumaba ang mga halik ko sa kanyang dibdib. Nilalaro ng dila ko ang bawat patak ng pawis na dumadaloy mula sa gitna ng kanyang pecs. Nang maabot ko ang utong niya, agad ko itong sinipsip, pinaikot ang dila ko sa paligid nito habang marahan ko siyang hinihimas sa balikat.

Napakapit siya sa balikat ko, napapaliyad habang nilalaro ko ang kanyang utong. “Sige pa, p-pre… ang sarap mo mag-romansa,” ungol niya, at naramdaman ko ang pagbilis ng hininga niya.

Bumaba pa ang labi ko, dinilaan ko ang karug niya, ang manipis na linya ng buhok na nagkokonekta sa pusod niya at pababa sa mas pribado niyang bahagi. Sinipsip ko ang balat niya malapit sa pusod, at narinig ko ang lalim ng hininga niya, parang hindi niya alam kung paano niya pipigilan ang ungol niya.

Nang makarating ako sa laylayan ng kanyang shorts, tumingin ako sa kanya, at nakita ko ang gigil na ekspresyon sa mukha niya.

“Pre, sige na. Subo mo na ang burat ko. Chupain mo na ako!” aniya, halos pabulong, pero puno ng utos.

Hinila ko pababa ang shorts niya, at tumambad sa akin ang matikas niyang ari. Mataba, mahaba, at galit na galit. Nakakatakam ang ulo nito at ang katawan ng tarub natong mataba. Maugat. Malaman.

Dinilaan ko muna ang ulo nito, bago ko isinubo nang buo. Napakapit siya sa ulo ko, hinigpitan ang hawak niya habang ginagabayan ang ritmo ng galaw ko.

“Putangina, Noah! Mas magaling ka pa sa misis ko chumupa!” ungol niya, napapapikit sa sarap.

Chinupa ko nang chinupa ang kanyang kargada. Naglalaway na ito sabay pa ang mga laway kong pinaliguan na ang kabuohan. Hindi nakatakas sa akin ang maalat na bayag nitong amoy galing trabaho at pawis na pawis, maraming imbak na katas. Sinupsop ko ang mga iyon isa-isa, dinama ang lasa.

Habang abala ako sa ginagawa, biglang narinig ko ang yabag ng mga paa sa kalayuan.

Puta! May tao!

Namilog ang mga mata ko nang makita si Erwin na nakasakay ng tricycle at bumaba mula roon saka nagbaba ng zipper. Umiihi. Tangina.

Hindi ko makita ang kanyang tinatago dahil masyadong madilim, pero pamilyar ang bulto nya at itsura ng tricycle nya sa akin.

Napahinto ako, pero agad  akong hinila papunta ni Arnel sa mas malalim na bahagi ng mga damo.

Kinakabahan akong sumunod lang sa paghila ni Arnel. Nae-excite dahil sa kagaguhan naming dalawa.

“Walang makakakita sa atin dito,” sabi niya kalaunan, sabay ngiti. Tangina, ang gwapo. Pamilyadong maskulado na gwapo.

Nakaramdam ako ng guilt dahil alam kong may naghihintay na asawa at anak si Arnel sa kanilang tahanan, pero nang maalalang nagpapatikim lang ito sa akin at hindi kami magkakaroon ng relasyon, nakahinga ako nang maluwag. Wala akong balak sirain ang pamilya nya lalo na at mabait sa akin si Arnel.

Pagbalik ko sa ginagawa ko, mas marahas na ang bawat galaw ng ulo ko. Matindi na ang pagsubo ko, dini-deepthroat ang kanyang kargada, sinasagad sa lalamunan. Nasa ilong ko na ang malago nyang bulbol, amoy na amoy iyon.

“Ngh… swabe kang sumubo, Noah— ah, tangina! Mas magaling ka pa sa misis ko mag-deepth—ah!”

Parang musika ang bawat ungol ni Arnel sa aking taenga. Mas ginagahanan ako dahil doon.

Napasandal siya sa bato, nanginginig ang mga binti habang patuloy ko siyang dinadala sa sukdulan.

Habang tuloy-tuloy kong sinusubo ang burat niya, naramdaman ko ang panginginig ng katawan ni Arnel.

Napapaliyad siya, napapakapit sa mga damo sa paligid, at ang ungol niya, kahit pinipigilan, ay parang musika sa tenga ko. Ang sarap pakinggan.

“Shit, Noah,” untag niya, paos na. “Ang sarap mo magtrabaho… Sige pa, pre, ‘wag kang titigil.. Chupa lang nang chupa.”

Mas lalo kong pinagbuti ang ginagawa ko. Hinawakan ko ang puno ng ari niya, piniga-piga iyon habang patuloy kong nilalaro ng dila ko ang ulo.

Paminsan-minsan, ibinabaon ko nang buo sa bibig ko, ramdam ko ang init at tigas nito laban sa lalamunan ko. Napapamura siya sa sarap, at lalo niya akong idinidiin sa ari niya, hawak ang likod ng ulo ko.

“Putangina, Noah… hindi ko alam kung saan mo natutunan ‘to, pero ang galing mo,” baliw na baliw na sambit niya na may halong tawa at ungol.

Tama ‘yan. Mabaliw ka sa ginagawa ko.

Bigla siyang humila sa akin pataas, hinawakan ang panga ko, at siniil ulit ako ng halik. Mas marahas, mas gigil, at puno ng pagnanasa. Ang labi niya ay gumagalaw sa akin na parang hindi niya ako bibigyan ng pagkakataong huminga. Dinilaan niya ang loob ng bibig ko, nilaro ang dila ko, at ang mga kamay niya ay gumapang pababa sa bewang ko.

“Hindi pa tayo tapos,” sabi niya, hinihingal. “Ako naman.”

Hawak ang bewang ko, pinatalikod niya ako. Ang katawan ko ay nakatuon sa bato, habang ang mga kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa balakang ko. Naramdaman ko ang labi niya sa batok ko, dinidilaan iyon pababa sa pagitan ng mga balikat ko. Napapikit ako, nanginginig sa sensasyong dulot ng bawat dampi ng labi niya sa balat ko.

“Ang bango mo, Noah,” bulong niya, habang sinisipsip ang balat ko malapit sa batok.

Patuloy siyang gumapang pababa gamit ang dila niya. Wala na rin akong damit dahil tinanggal ko na ito bago ako tumayo.

Hinila niya ang laylayan ng shorts ko pababa, at ang malamig na hangin ay tumama sa balat ko. Napaliyad ako nang maramdaman ko ang init ng hininga niya sa likuran ko, bago tumama ang labi niya sa pinakapribado kong bahagi.

“Wag kang ma-tense,” aniya, at bago ko pa maproseso ang ibig niyang sabihin, naramdaman ko ang dila niya na sumayad sa aking pwerta, mainit at mabasa-basa. Halos mapakagat ako sa labi ko sa sensasyon. Hindi ko inakalang mararanasan ko ito mula kay Arnel.

“A-ah… Arnel…” ungol ko.

Napakapit ako sa bato, pilit na sinasawata ang ungol na gustong kumawala. Pero sa bawat galaw ng dila niya, sa bawat sipsip na ginagawa niya, bawat kiwal ng dila sa butas ko, hindi ko na mapigilan ang sarili ko.

“Arnel…” halos paungol kong sabi. “Ang sarap… ah…”

“Hmm…” ang tanging sagot niya, habang lalo niyang pinag-igihan ang ginagawa niya.

Hindi na ako makapag isip ng matino. Nawala na sa ulirat, nilamon ng libog.

Ilang minuto rin niyang nilaro ang katawan ko gamit ang bibig at dila niya. Nang hindi na niya matagalan, tumayo siya, hinila ako palapit sa kanya, at muling siniil ng halik. Ramdam ko ang bigat ng ari niyang tumutulak laban sa akin, at ang hininga niya, mainit at malalim, ay dumampi sa tenga ko.

“Kak*ntutin na kita, Noah,” sabi niya, habang hinahaplos ang katawan ko. “Walang makakakita. Walang makakaalam.”

“Buntisin mo ako, Arnel!” walang hiyang usal ko dahil tablado na nang tuluyan. Iniwan na ng kahihiyan. “Barurutin mo, katasan mo.”

Itinuwid niya ako, at naramdaman ko ang kamay niyang hinawakan ang balakang ko upang ayusin ang posisyon ko. Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang pinasok ang tarub niya. Napapikit ako, ramdam ang bigat at laki niya. Mahaba, mataba, bawat pag-sugos ng kanyang sandata sa aking butas ay ramdam ko. Huminga ako ng malalim dahil parang tinatakasan ako nito.

“A-ah… ang laki ng tite mo,” reklamo ko, ngunit sarap na sarap sa nararamdaman.

“Shit, N-Noah… ang sikip at ang init mo,” sabi niya, habang nagsimula siyang gumalaw.

Atras. Abante. Atras. Abante.

Mabagal ang galaw niya sa simula, parang ninanamnam niya ang bawat sandali. Ang mga kamay niya ay nakahawak sa balakang ko, habang ang bibig niya ay nasa leeg ko, dinidilaan iyon at dinadampian ng halik.

Habang tumatagal, naging marahas ang bawat ulos niya. Ang bato na nasa harapan ko ay tila nagiging saksi sa lahat ng nangyayari, habang ang katawan ko ay unti-unting tinatanggap ang lahat ng ibinibigay niya.

Kinana nya ako nang kinana. Binigay lahat ng kanyang lakas sa aking kaibuturan.

“Putangina, Noah… ang sikip-sikip mo! Hindi tulad ng misis kong laspag na!” ungol niya, habang mas diniin pa ang bawat ulos. “Argh! Sarap ng butas! Sarap kantutin araw-araw! Puta!”

Hinila niya ako paharap, niyakap mula sa likod, at muli niyang dinampian ng halik ang batok ko. Ang isang kamay niya ay humawak sa dibdib ko, habang ang isa ay gumapang pababa sa pagitan ng hita ko. Sabay niyang nilalaro ang burat ko, at sa bawat galaw niya, pakiramdam ko ay nawawala na ako sa realidad.

“Isagad mo pa, Arnel!” hibang na hibang na saad ko, mangiyak ngiyak. Nakahawak ang isang kamay sa kanyang tadyang at ang isa ay sumusuporta sa bato. “Buntisin mo ako! Imbakan mo ng katas! Ah!”

“Lalabasan na ako, pre!” sabi niya, halos hingal na hingal. “Sabay tayo…”

“Ngh… s-sige pa…” ungol kong muli.

Pinabilis niya ang galaw niya, at sa bawat ulos, napapaungol ako nang malakas.

Hanggang sa maramdaman kong pareho kaming nanginig, sabay narating ang sukdulan.

Hingal na hingal kaming pareho. Nakayakap siya sa akin mula sa likod, habang pareho kaming nakaluhod sa damuhan. Umalis na sa bato. Tumama ang malamig na hangin sa pawisan naming katawan, pero hindi iyon sapat upang pawiin ang init na naramdaman namin.

Nakabunot na ang kanyang kargada dahil malambot na nang konti, pero hindi naghiwalay ang aming katawan.

Halos hingal pa rin kami pareho matapos ang unang pagniniig, pero hindi pa rin humuhupa ang init sa pagitan namin. Habang magkadikit ang katawan namin, naramdaman kong gumalaw si Arnel, marahang umangat mula sa likuran ko. Napatingala ako sa kanya, nakita ko ang pawisan niyang mukha, pero may bakas ng hindi pa natatapos na pagnanasa sa mga mata niya.

Maskuladong lalake na hubo’t hubad, may asawa at anak, nakatayo sa aking harapan habang nakabuyangyang ang ari nitong unti-unti na namang nabubuhay.

“Hindi pa ako tapos sa’yo, Noah,” bulong niya habang hinihila ako pataas mula sa bato.

Napangisi ako. “Bilib din ako sa estamina mo, Arnel!”

Tumayo kami sa damuhan, ang hangin ay malamig sa pawisan naming katawan, pero ang tingin niya sa akin ay parang apoy na hindi mawawala.

“Pre, gusto ko makita ang mukha mo,” sabi niya, habang inaayos niya ako paharap sa kanya. Hinila niya ako palapit, at ang katawan ko ay tumama sa matigas niyang dibdib. Ang init ng balat niya ay parang sumusunog sa akin habang ang malalaking kamay niya ay bumalot sa bewang ko, mahigpit pero puno ng kontrol. “Tangina, hindi ko alam kung anong meron ka pero nakaka-akit ka, Noah. Kung babae ka lang, hindi na ako nagdalawang isip at kinana ka na agad pagkarating mo pa lang sa Sitio.”

Dahan-dahan niya akong iniupo sa gilid ng malaking bato. Pinuwesto niya ang sarili niya sa pagitan ng mga hita ko, ang mga kamay niya ay nakapirmi sa balakang ko habang unti-unting bumaba ang katawan niya upang halikan ang dibdib ko.

“Gagatasan kita nang gagatasan!” Ang dila niya ay naglaro sa magkabilang utong ko, sinisipsip ang mga iyon habang ang malalakas niyang braso ay hinahaplos ang likuran ko upang suportahan ang posisyon ko. “Ang sarap sarap mong romansahin. Tangina, hindi ko lubos maisip na lalake ka. Mabuti na lang at bakla ka dahil makakana kita nang paulit ulit.”

“A-Ah!” ungol ko. “Kahit kailan mo ako k*antutin… o-okay lang sa akin.”

Bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay nagpapalibog sa akin lalo.

“Putangina ka, Noah,” aniya habang marahan niyang hinalikan ang balikat ko, pababa sa braso, at muling bumalik sa leeg ko.

Habang patuloy siya sa pag-angkin sa katawan ko gamit ang kanyang bibig, naramdaman ko ang isa niyang kamay na gumapang pababa, hanggang sa hawakan niya ang sarili niya. Nang muling ipasok niya ang sarili niya sa akin, napakapit ako sa balikat niya, ramdam ko ang muling pagpuno niya sa akin.

“Arnel…” halos paungol kong tawag sa pangalan niya. “Ang sarap…”

Inangat niya ang isa kong binti, ipinatong iyon sa balikat niya, habang ang isa ay nakayakap sa bewang niya. Ang bagong posisyon ay mas malalim, mas mabigat, at bawat ulos niya ay parang sumasalubong sa bawat hibla ng pagkatao ko.

Umulos siya nang umulos. Sarap na sarap ako habang naglalabas masok ang kargada nya sa lagusan ko. Puro sarap na lang ang naramdaman ko. Para na akong mababaliw. Hindi ko na nga alam ang sagot sa one plus one sa mga oras na ito.

“Shit, Noah… ang sikip mo pa rin,” gigil niya habang mas binilisan niya ang pag-kadyot.

Ang katawan niya ay nakayuko sa akin, ang mga labi niya ay marahang dinadampian ang leeg ko habang tuloy-tuloy siya sa ginagawa niya. Paminsan-minsan, nararamdaman ko ang gaspang ng kanyang balbas sa balat ko, na lalong nagpapakiliti sa akin.

Nang matamaan ang prostate ko, lalo akong nahibang. Hindi ko na alam kung saan ako dudungaw, para na akong tangang umiinga inga sa kaliwa’t kanan.

Hindi pa siya nakuntento. Bigla niya akong binuhat mula sa bato, at sa isang iglap, nakatayo na kami sa damuhan. Hawak niya ako sa ilalim ng hita, habang ako naman ay nakapulupot ang mga binti ko sa bewang niya. Ang bigat ng katawan ko ay parang wala sa kanya habang ang mga braso niya ay mahigpit na nakayakap sa likod ko.

“A-Arnel… hnghh…”

Muling bumalik ang labi niya sa akin, siniil niya ako ng halik habang patuloy ang bawat pag-indayog niya.

“Oh… ah… sarap. Bubuntisin… kakadyutin… ah…” baliw na baliw na saad ng construction worker.

Ramdam ko ang lakas niya sa bawat galaw, na parang sinasabi niyang kaya niyang kontrolin ang lahat ng nangyayari.

“Ah…ah… ang sikip mo pa rin, Noah,” sabi niya habang mas diniinan niya ang bawat galaw niya. “Parang ginawa ka para kaantutin ko.”

Hindi ko na nagawang sumagot. Ang lahat ng sensasyon ay parang sabay-sabay na bumalot sa akin. Ang bigat ng mga kamay niya sa katawan ko, ang init ng kanyang hininga sa leeg ko, at ang lalim ng bawat ulos niya na parang sumasagad sa kaluluwa ko.

“Arnel! May tao ulit!” aligagang bulaslas ko. Nawala saglit ang libog at napalitan ng kaba.

Napansin ko ang isang anino mula sa malayo. Sinuri ko kung sino. Namilog ang mga mata ko nang mamukhaan si Junjun na lumilinga linga sa paligid at parang narinig kami.

Napalunok ako. Saglit akong nataranta, ngunit napansin ni Arnel ang reaksyon ko.

“Mag-relax ka lang sabe eh,” untag niya, habang dahan-dahan niya akong ibinaba sa lupa. “Walang makakakita. Ako ang bahala.”

“Pero—” hindi ko na natapos ang sasabihin ko. Itinulak niya ako paharap, pinatuwad sa gitna ng damuhan.

Ang katawan ko ay nakayuko sa mababang bato, habang ang mga kamay niya ay mahigpit na nakahawak sa balakang ko. Pinasok niya ulit ang sarili niya, mas marahan sa simula, ngunit unti-unting naging mas mabilis.

“Babarurutin kita, Noah! Maghanda ka!” sabi niya habang mas binilisan pa niya ang galaw niya.

“Ah… ngh… ah…” walang humpay na ungol ko dahil tuloy tuloy siyang kumadyot. Walang tigil, mabilis.

“Hmmpp… ah! Sikip mo! Ah. Noah!” nanggagagalaiti ang boses nya sa gigil. Sagad na sagad ang bawat pulgada ng taguro sa akin. Diin na diin.

Napakapit ako sa bato, ramdam ang bawat galaw niya na parang may ritmo. Mabilis na mabilis. Tapos mabagal nang bahagya. Tapos bibilisang muli.

Ang malamig na hangin sa paligid ay hindi kayang pawiin ang init sa pagitan naming dalawa. Sa bawat ulos niya, nararamdaman ko ang kiliti sa buong katawan ko, at sa bawat hawak niya, parang mas lumalalim ang koneksyon namin.

“Arnel… please…” halos pasigaw kong tawag sa pangalan niya, ngunit pinigilan niya ako.

“Huwag kang maingay,” sabi niya, habang hinila niya ang buhok ko pabalik. Dinikit niya ang labi niya sa tenga ko, at naramdaman ko ang mainit niyang hininga na parang hinahalo ang bawat sensasyon sa katawan ko.

“Gusto mo pa ba, Noah?” tanong niya, halos pabiro pero puno ng libog. “Gusto mo pang kantutin kita nang kantutin, ha?!”

“O-Oo…” sagot ko habang halos mawalan ng kontrol. “Sarap mo uten mo.. ungh…”

Mas lalong naging mabilis ang galaw niya, at ang katawan niya ay halos dumagan sa likuran ko. Ang kamay niya ay gumapang sa tagiliran ko, mahigpit na humawak upang idiin ako sa bawat ulos niya. Sa wakas, naramdaman ko ang panginginig ng katawan niya, tanda na pareho na kaming nasa sukdulan.

Nilabasan ako bago siya. At nang labasan nya, sumirit na naman ang tamod nya sa aking kalooban, dinagdagan ang inimbak kanina.

Nang matapos ang lahat, pareho kaming hingal na hingal habang nakaluhod sa damuhan. Tumayo siya, hinila ako upang tulungan akong bumangon, at bahagya niyang inayos ang pang-itaas niya. Sinuot na nya ito.

Ang pawis sa katawan niya ay kumikislap sa liwanag ng buwan, at ang ekspresyon niya ay parang pinaghalong kasiyahan at pagkagulat sa nangyari.

“Walang makakaalam nito, ha, Noah?” sabi niya, seryoso pero may ngiti sa labi. “Pamilya ko pa rin ang priority ko eh. Ayuko na baka masira ang pamilya ko dahil sa nangyare sa atin.”

Tumango ako, hindi na nagsalita. Alam ko na ang sitwasyon. At wala akong balak na maging kabit nya. Ayuko maging kabit. Kapag may lalaking mabibihag ko, gusto ko ako ang legal.

Masyado akong mapang-ari sa aking teritoryo.

Habang naglalakad siya pabalik sa kalsada, naiwan akong nakatayo sa gitna ng damuhan, iniisip kung paano nagbago ang relasyon namin sa gabing ito.

Pero sumilay ang ngiti sa aking labi. Ninamnam ang kantot na nangyari kanina.

8. Sa Talyer

8. Sa Talyer

Mainit ang sikat ng araw habang binabaybay ko ang daan patungo sa talyer ni Jun.

Apat na araw na ang lumipas mula noong gabing iyon kasama si Arnel. Sa bawat hakbang ko, hindi ko maiwasang maalala ang init ng kanyang mga kamay sa balat ko, ang bigat ng kanyang presensya, at ang bawat bulong niya na tila gumuguhit pa rin sa utak ko.

Pero tulad ng dati, bumalik ako sa normal kong routine. Ang kamera ko ang tanging kasama ko ngayon, palaging handang hulihin ang bawat eksenang gusto kong gawing alaala.

Si Mateo at Rafael ay bumalik din sa normal nilang buhay kaso ramdam ko ang pagbabago sa pagitan namin. Si Mateo ay tila mas maingat ngayon. Naging tahimik siya, at bihira na kaming mag-usap. Hindi na rin siya tulad ng dati na laging nagbibigay ng pasimpleng biro. Okay lang naman sa akin dahil mukhang mas tinuon ang pansin sa girlfriend nyang sinagot na sya nakaraang araw.

Si Rafael naman ay casual pa rin kung kausapin ako, pero halatang may tension tuwing magkasama kami. Parang anumang oras susunggaban ako pero pinipigilan ang sarili. Hindi naman ako magpapapigil pag gumawa sya ng isa pang milagro. Haha.

Huminga ako nang malalim habang naglalakad papunta sa talyer ni Jun. Hindi ko alam kung ano ang aasahan ko sa araw na ito.

May nagpa-picture kasi sa akin na isang kliyente na gustong gawing feature ang Sitio Kalasag para sa isang local exhibit. Ang tema nito ay ang-araw-araw na buhay. At sa tingin ko, perpektong subject si Junjun para sa proyekto kong ito.

Pagkarating ko sa talyer, bumungad sa akin ang bulto ni Jun. Nakayuko siya habang may inaayos na motor sa gilid ng talyer. Pawisan siya, ang suot niyang gray na sando ay halos dumikit na sa katawan niya sa sobrang basa. Kita ang bahagyang pag-angat ng laylayan nito, tumambad ang makinis niyang puson at ang manipis na balahibong pababa sa shorts niya. Oh.

“Jun,” tawag ko habang hinahawakan ang strap ng kamera ko.

Agad siyang tumingin, pinahid ang pawis sa noo gamit ang likod ng kamay niya. Tumayo siya mula sa pagkakayuko, at doon ko lang napansin kung gaano kalapad ang balikat niya.

Malaki si Jun, pero hindi yung tipong pumuputok ang muscles. Para siyang perpektong kombinasyon ng laki at tibay na isang taong sanay sa trabaho, hindi sa gym.

Beefy at sarap luhuran. Lumunok ako. Dinedemonyo na ang utak simula nitong nakaraang araw.

“Noah,” bati niya sabay ngiti. “Buti napadaan ka.”

Halos kakilala ko na silang lahat dito sa Sitio Kalasag pero hindi lahat makakasalamuha ko araw-araw. Pero itong si Jun ay hindi na rin bago sakin dahil ilang beses na kaming nag-usap. Kumpare nya kase si Erwin.

Ngumiti ako pabalik, sabay taas ng kamera ko. “Napadaan talaga para sa’yo, Jun. May proyekto kasi ako, baka pwedeng ikaw ang subject.”

Napakunot ang noo niya, halatang nagtataka. “Subject? Eh ano bang kailangan mo?”

“Candid shots,” sagot ko sabay ikot ng tingin sa paligid. “Yung mga pang-araw-araw mong ginagawa dito sa talyer. Iyon lang ang kukunan ko.”

Tumango siya, sabay tawa nang mahina. “Eh bakit ako pa? Ang dami namang pwedeng kunan dito sa Sitio.”

“Mas bagay ka maging modelo nitong proyekto ko,” biro ko, sabay kunot ng kilay para magmukhang seryoso. “Ikaw kase yung may katawan dito na maganda ang hubog at malaking bulas pero simpleng attractive.”

Napatawa siya, halatang hindi sanay sa mga papuri. “Ulol. Sige na nga, kung yan ang gusto mo. Hehe.”

Habang inaayos niya ang mga gamit niya, sinimulan ko na ang pagkuha ng litrato. Ang bawat galaw niya ay parang eksena mula sa isang pelikula. Ang pagtaas-baba ng mga braso niyang matigas habang hinahawakan ang wrench, ang pagtulo ng pawis mula sa noo niya papunta sa pisngi, ang paraan ng pagkakahawak niya sa mga piyesa ng motor, lahat iyon ay parang sinadya para sa kamera ko.

Napansin kong napahinto siya saglit, parang nag-aalangan. Tumayo siya mula sa pagkakayuko at tumingin sa akin. “Pre, okay lang ba talaga ‘to? Hindi naman ako sanay sa ganito, eh.”

Ang cute nitong mahiya. Sa laki ng bulas ay iyon namang parang bata tignan kung umasta.

Ngumiti ako, siniguradong magaan ang tono ng boses ko. “Okay lang. Natural lang. Hindi mo kailangang mag-arte, Jun. Gawin mo lang yung ginagawa mo araw-araw.”

Tumango siya sabay balik sa trabaho niya. Pero habang kinukunan ko siya ng litrato, hindi ko maiwasang mapansin ang bawat detalye ng kanyang katawan.

Ang mga litid sa braso niya na tumitibok tuwing maghihigpit siya ng turnilyo, ang manipis na balbas na bumagay sa moreno niyang balat, at ang paraan ng paggalaw niya na parang kontrolado niya ang buong paligid.

Taena. Kumislot na naman ang aking hotdog dahil lang sa nakikita. Malala na talaga ako!

Habang abala si Jun sa ginagawa niya, dumaan si Erwin sakay ng kanyang tricycle. Huminto siya sa harap ng talyer at kumaway sa amin.

“Noah, pre! Jun!” bati niy saka bumaba mula sa tricycle. “Ano? May inuman ba mamaya?”

Napatawa si Jun, umiling. “Tangina ka, Erwin. Tanghaling tapat pa lang, iniisip mo na agad ang alak. Naneto.”

“Eh bakit ba?” sagot ni Erwin. “Minsan lang naman tayo mabuhay, pre. Sulitin na natin.”

“Anong minsan? Halos gabi-gabi ka yatang nakikita kong lasing sa kanto,” biro ko dahilan para magtawanan kaming tatlo.

Habang nagkukwentuhan kami, napansin kong may panaka-nakang tingin si Erwin kay Jun. Parang may ibig sabihin, pero hindi ko alam kung ano. Hindi rin naman ako na-curious dahil wala na sa akin ’yon.

“Pre, may kailangan ka bang ipaayos dito?” tanong ni Jun kay Erwin pagkatapos ay itinuro ang tricycle nito.

“Wala naman. Dumaan lang ako para batiin kayo, nakita ko kayong dalawa eh!” untag ni Erwin. “Para kayong mag-tatay tignan!”

“Ulol,” sabat ni Jun.

Natatawa akong umiling.

Pagkatapos ng ilang minuto pang kwentuhan, nagpaalam na si Erwin at sumakay ulit sa tricycle niya. Tahimik kaming naiwan ni Jun sa talyer.

“Nga pala,” panimula ni Jun habang inaayos ang isang tool sa mesa. “Kung gusto mo ng mas magagandang kuha, pumunta ka sa bahay ko. Mas simple doon, pero baka mas magustuhan mo ang vibe.”

“Talaga?” lumiwanag ang mukha ko. “Sige, bakit hindi?”

Bakit ako tatanggi? Siya na ang umaya. Jackpot!

Ngumiti siya saka bumalint ng tingin sa akin. “Pero huwag mong asahan na maganda ang bahay ko, ha. Simple lang yun.”

“Eh di okay lang. Hindi naman ako naghahanap ng mamahaling setup. Ang mahalaga, may kwento. Iyon ang purpose ng bawat litrato.”

Niligpit nya kalaunan ang talyer at nagsara muna. Mag-isa syang narito at nagpapatakbo kaya walang maiiwan na magbantay kung naiwang bukas.

Habang naglalakad kami papunta sa bahay niya, hindi ko maiwasang mapansin ang paligid. Simple at maganda ang mga tanawin dito, walang gaanong building at establishments. Sobrang sumisigaw ang salitang probinsya.

Habang naglalakad, tinanong ko siya tungkol sa buhay niya sa Sitio. “Jun, dito ka na ba lumaki?”

“Oo, pre,” sagot niya. “Dito na ako tumanda. Pero kahit mahirap ang buhay dito ay masaya naman. Walang masyadong gulo. Tsaka dito, parang pamilya ang mga tao. Lahat kami ay malapit sa isa’t isa.”

Tumango-tango ako. “Hindi mo ba naisip na lumipat?”

“Iniisip ko rin minsan,” sagot niya, sabay buntong-hininga. “Pero parang ang hirap iwan ‘tong lugar na ‘to. Parang parte na siya ng buhay ko eh. Komportable ako dito.”

Nakinig lang ako sa kanyang mga kwento. Kumukuha rin ako paminsan-minsan ng random shots.

Pagdating namin sa bahay niya ay agad kong napansin ang simpleng setup nito. Gawa sa kahoy at yero, may lumang sofa at lamesa, at puno ng mga tools at piyesa. Ngunit sa kabila ng pagiging simple nito, ramdam mo ang konting at pagiging welcoming ng lugar. Komportable.

“Pasensya na sa gulo, ha,” sambit niya habang binubuksan ang pinto nang malawak. “Ganito talaga dito.”

Ngumiti ako’t nilabas ang kamera ko. “Walang problema. Mas maganda nga ‘to sa pictures, eh.”

Sinimulan ko ang pagkuha ng litrato habang tinutulungan niya akong ayusin ang mga gamit. Paminsan-minsan, napapansin kong tumitigil siya upang panoorin ako, pero hindi ko na lang pinapansin.

Habang kinukunan ko ng litrato ang paligid, ramdam ko ang presensya ni Jun sa likuran ko. Halos nakadikit na siya, at kahit hindi siya nagsasalita, nararamdaman ko ang init ng katawan niya.

Kahit gusto nang manlambot ng tuhod ko dahil anumang oras gustong gusto ko nang lumuhod, pinigilan ko ang sarili ko. Hindi ako ganoong tao na bigla-biglang gagawa ng bagay na wala akong ideya sa kalalabasan.

Hindi naman malinaw kung si Jun ay game sa ganoong bagay tulad kung paanong game sina Mateo at Rafael. Tinatantsa ko muna ang sitwasyon.

Habang abala ako sa pagkuha ng litrato, naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ni Jun sa likuran ko. Ang init ng hininga niya ay dumadampi sa batok ko, at kahit pilit kong ituon ang sarili ko sa lens ng kamera, parang hinihila ako ng presensya niya.

“Noah,” bulong niya, mababa at halos paos ang boses. “Sigurado ka bang okay lang na ako ang subject mo?”

Napalingon ako sa kanya, ang mukha niya ay ilang pulgada lang ang layo mula sa akin. Napansin ko ang butil-butil na pawis sa noo niya, ang makinis na balbas na nagdadagdag ng karakter sa kanyang mukha, at ang malalim na titig niya na tila nagmamasid sa bawat galaw ko.

“O-Okay na okay,” sagot ko, pilit na pinapanatili ang normal na tono ng boses ko. Lintek. “Ang ganda nga ng kuha, Jun. Natural na n-natural.”

Ngumiti siya nang bahagya, pero may kung anong tensyon sa ngiti niya. Parang may gusto siyang sabihin pero pinipigilan niya.

“Kasi, pre…” panimula niya, pero agad din siyang tumigil. Napakamot siya sa batok at tumingin sa sahig, parang nag-iisip kung itutuloy niya ang sasabihin niya.

“Ano?” tanong ko, hinihikayat siyang magsalita.

Ano? Gusto mo akong kantutin? Gusto mo akong warakin? Gusto mong luhuran kita? Oo, Jun. Oo! Gusto ko ang lahat niyon.

Pero pinigil kong huwag gumawa ng ikapapahiya ko.

Umiling siya, saka tumingin ulit sa akin. “W-Wala. Sinasabi ko lang na ang dami mong kayang hulihin sa camera mo. Ang galing mo.”

Ngumiti ako, pero ramdam kong may kung anong nakatagong emosyon sa likod ng sinabi niya. Hindi ko na inusisa pa. Binalik ko na lang ang atensyon ko sa kamera, pero naramdaman kong hindi pa rin siya umaalis sa tabi ko.

Habang tinitingnan ko ang mga kuha ko, napansin kong may litrato si Jun na hindi ko sinasadyang makuhanan.

“Jun,” tawag ko, habang ipinakita ang larawan. “Ang ganda nito ah?”

Tumingin siya sa screen ng camera at saglit na natigilan. “Parang hindi naman,” tawa niya.

Tumawa lang ako.

Pagkatapos ng ilang oras ng pagkuha ng litrato, napansin kong dumilim na ang paligid. Ang liwanag ng araw ay unti-unti nang napapalitan ng malamyos na kulay ng dapit-hapon.

“Noah,” tawag niya habang inaayos ang mga gamit sa mesa. “Magkape ka muna. Mayron akong barako dito.”

“Barako? Sige, masarap ‘yan,” sagot ko. Alam kong kape barako ang sinasabe nya. Pero gusto ko rin ang barako lantakan. Hehe.

Habang hinihintay ko siyang magdala ng kape, napansin ko ang isang kahon sa sulok ng kwarto niya. Mukhang luma na ito at puno ng mga gamit na hindi na ginagamit. Sa ibabaw nito ay may lumang picture frame na nakaharap.

Tinignan ko ito nang mabuti. Hindi ko maiwasang mapansin ang larawan ni Jun na mas bata pa, naka-akbay sa isang babae at may hawak na batang lalaki. Ang ngiti nila ay puno ng saya.

Sino ang mga ’to? Pamilya nya ba?

Bumalik siya sa kwarto, may dalang dalawang mug ng kape. Napansin niyang tinitingnan ko ang litrato pero hindi siya nagsalita agad. Inilapag niya ang kape sa mesa saka siya umupo sa upuang kahoy malapit sa akin.

“Anak mo?” binasag ko ang katahimikan.

Tumango siya saka hinilot ang batok niya. “Oo. Si Jacob.”

“Ayos ah,” ngirit ko, pilit na binabalanse ang tono ko. “Nasa’n na siya ngayon?”

“Nasa probinsya. Kasama ng Nanay niya,” sagot niya nang diretso at walang paliguy-ligoy.

Hindi ko na inusisa pa dahil mukhang hindi siya komportable na pag-usapan ang kanyang mag-ina.

Tumahimik kami saglit habang umiinom ng kape. Ramdam ko ang bigat ng usapan kahit wala na akong sinabi. Hindi naman awkward.

“Noah,” basag niya sa katahimikan. Napatingin ako kaya tumango sya at ngumiti nang matamis. “Salamat sa pagdaan dito.”

Ngumiti rin ako. “Salamat kamo dahil pumayag ka. Salamat din sa kape.”

Ngunit bago ko pa maituloy ang sasabihin ko, bigla siyang tumayo mula sa upuan niya at lumapit sa akin. Nanginginig ang mga kamay ko nang maramdaman ko ang bigat ng titig niya sa akin.

Habang nakatayo si Jun sa harapan ko, ramdam ko ang tensyon na unti-unting bumabalot sa pagitan namin. Wala siyang sinasabi, pero parang may bigat ang bawat hakbang niya papalapit sa akin. Nakatingin siya nang diretso, sinusukat ang bawat reaksyon ko.

“Jun…”

Pero bago ko pa matapos ang sasabihin ko, inilapit niya ang mukha niya sa akin, at naramdaman ko ang bigat ng kanyang labi sa akin.

Ramdam ko ang init ng kanyang hininga, ang bigat ng kanyang katawan na dumikit sa akin, at ang lalim ng kanyang halik na parang nagpapakita ng lahat ng emosyon na hindi niya kayang sabihin.

Napangiti ako habang hinahalikan nya ako. Ang sarap ng labi! Shit. Sabe ko na, kaya nya ako dinala sa bahay nya.

Finally!

Panibagong uten na naman ang matitikman.

Humawak ako sa kanyang braso at hinigpitan ang hawak bago gumanti sa halikan.

“J-Jun…” ungol ko.

Tumitig sya nang matagal sa aking mukha nang bumitaw kami sa paghahalikan. Saka sya ngumisi. “Pang ilang lalaki na ako?”

Natigilan ako. Ngunit agad akong sumagot. “Pang una.”

Umiling sya bago tumayo at nag-hubad ng damit. Tumambad sa akin ang malapad nyang katawan na nagpatigil sa paghinga ko.

Tumayo sya habang sinusubukang tanggalin ang suot na pang-ibaba, tinitignan ako. “Ulol. Pero ang masasabi ko sayo, Noah. Kung ang ibang lalake iiwasan ka pagkatapos matikman, ibahin mo ako. Pag natikman ko na, hindi na ako tumitigil sa pagtikim. Inuulit ulit ko.”

Bawat salitang binibitiwan nya ay parang karayom at musika sa akin dahil tinamaan ako nang todo. Parehong masarap at masakit sa pakiramdam.

Noong iniwasan kase ako ni Mateo at si Rafael na naman ay hindi na rin inulit ang pangakong kantut, nagdamdam talaga ako, iyon ang totoo. Para kase akong laruan na matapos nilang laruan, tinapon nalang.

Pero sana nga itong si Jun ay iba. Pero kahit ganun din siya, wala na akong pakealam. Basta matikman ko ang dambuhalang lalake na ito sa harap ko ngayon!

“Wag mong sabihin, gawin mo!” hamon ko saka hinubad din ang damit, sinunod ang pang ibabang suot. Saka agad na lumuhod at tinulungan syang magtanggal ng kanyang pag ibaba na masikip sa kanya at hirap hubarin.

Taena. Ganitong posisyon ang gusto ko. Ang lumuluhod sa diyos at pagsisilbihan.

9. Estilong Mekaniko

Habang nakaluhod ako sa harap ni Jun, napuno ang maliit na kwarto ng tensyon. Ang amoy ng kape at pawis ay naghalo sa hangin, parang nagpapalakas ng init na unti-unting bumabalot sa pagitan namin.

Nakatingin siya sa akin mula sa itaas, ang malalim na mga mata niya’y tila nagbabasa ng bawat galaw ko.

“Ulol ka talaga,” natatawa niyang sabi habang tinutulungan akong hubarin ang suot niyang shorts na mukhang halos pumutok na sa sikip. “Di mo pa nga ako natitikman, pero parang gutom na gutom ka na.”

Hindi ako sumagot. Sa halip, hinatak ko pababa ang shorts niya hanggang tuluyan nang bumaba ito sa paanan niya. Tumambad sa akin ang kabuuan ng katawan niya, ang matigas niyang mga hita na puno ng lakas, ang puson niyang dinadaluyan ng manipis na balahibo na parang daang patungo sa langit.

Napalunok ako. Sa lahat ng mga lalaking nakasama ko nitong mga nakaraang araw, iba ang dating ni Jun. Hindi lang dahil sa laki ng katawan niya, kundi dahil sa magaan ang presensya nya na mapapanatag ka. Pero sa parehong pagkakataon, binibigyan niya rin ako ng espasyo para gumawa ng unang hakbang.

Tumawa siya nang mahina, sabay hawak sa balikat ko. “Ano? Ready na matikman ang estilong mekaniko na kantot?”

Napatawa ako sa sinabe nya. “Kahit ano’ng style pa ’yan, basta kanain mo lang ako. Haha!”

Ngumisi siya. Mas dumilim ang paningin. Libog na libog na.

Naramdaman ko ang bigat ng kamay niya sa balikat ko. “Tangina, Noah,” aniya, malalim ang boses at puno ng libog. “Sige nga. Gawin mo kung anong gusto mong gawin.”

Pinalibutan kami ng katahimikan, maliban sa bahagyang tunog ng kanyang malalim na paghinga.

Hinawakan ko ang magkabilang gilid ng brief niya at dahan-dahang hinila ito pababa. Unti-unti, tumambad sa akin ang dambuhalang sandata niya—mataba, mahaba, at galit na galit.

Ang ulo nito’y mapula at maugat, at napapalibutan ng malago ngunit maikli niyang bulbol. Amoy sabon ang kanyang kargada at bulbol kaya napangisi ako.

Pero taena, literal na dambuhala.

Napalunok ako nang makita ko ang kabuuan niya. Tayong tayo, sumasaludo sa akin.

“Masyado bang malaki ang burat ko, ha? Noah?” pabirong tanong niya, ngunit halata sa mukha niya ang bahagyang yabang. May maipagyayabang naman kase.

Hindi ako sumagot. Sa halip, inabot ko ito ng kamay ko, at ramdam ko agad ang bigat at lapad nito sa aking palad. Napakainit ng balat nito, at ang bawat ugat ay tila gumagalaw sa ilalim ng kamay ko. Hindi ko napigilan ang mapamura sa isip.

Pucha, parang kasing lapad ng pulsohan ko.

Bumaba ako nang bahagya at dahan-dahang inilapit ang labi ko sa ulo ng burat niya. Dinilaan ko muna ang dulo nito, nalasahan ang alat ng pre-cum na nagsisimula nang tumulo.

Napahawak siya sa ulo ko, marahang hinigpitan ang pagkakahawak habang sinusubukan kong ipasok ang ulo nito sa bibig ko. Ang sarap, tangina.

“Putangina, Noah,” ungol niya, habang unti-unting bumibilis ang hininga niya. “Ang init ng bibig mo, pre. Shit. Subo mo na burat ko. Ah.”

Sinubukan kong ipasok nang mas malalim, pero halos hindi magkasya sa bibig ko. Ang kapal nito ay parang pinupuno ang buong bunganga ko.

Pero hindi ako sumuko. Pinadaan ko ang dila ko sa ilalim nito, sinusundan ang bawat ugat hanggang sa puno ng burat niya. Saka ko sinipsip ang ulo nito habang marahan kong binabate ang katawan.

“Ahhh… Puta, ang sarap mong chumupa, shit,” ungol niya, bahagyang tumingala at napakapit nang mas mahigpit sa balikat ko.

Itinaas ko ang tingin ko sa kanya habang patuloy kong sinusubo ang burat niya.

Napapikit siya, at ang mga ugat sa leeg niya ay lumabas, halatang dinadama ang bawat galaw ko. Ang makinis niyang balbas ay bahagyang nangingintab sa pawis, at ang mga balikat niyang malapad ay parang gumagalaw sa bawat malalim na paghinga niya.

Dinagdagan ko pa ang ritmo. Ginamit ko ang kamay ko para hawakan ang puno ng burat niya, habang ang bibig ko’y abala sa paglaro sa ulo.

Nilabas-masok ko ito sa bibig ko, dinidilaan ang bawat pulgada na kaya kong abutin.

Sinadya kong bumilis ang galaw, at halos mapasigaw siya sa ginawa ko.

“Shit, Noah! Tangina, ang galing mo! Ang init ng bibig amp!” ungol niya, sabay bahagyang ikadyot ang balakang niya. “Yan! Tangina. Napakadyot na ako, hehe.”

Narinig ko ang tunog ng kanyang mga ungol na mas lalong nagpaalab sa akin. Napakapit siya sa likod ng ulo ko, at ang bigat ng kamay niya’y parang nag-udyok pa sa akin na pagbutihin ang ginagawa ko.

“Pre, Ngh… hindi ko alam kung saan mo natutunan ‘to, pero ang galing mo chumupa ng burat,” untag nya na halos nanginginig sa bawat salitang lumalabas sa bibig niya.

Dinala ko ang bibig ko sa puno ng burat niya, sinubo ito nang mas malalim, habang nilalaro ng dila ko ang ilalim ng katawan nito. Halos hindi na siya makagalaw sa sarap, at naramdaman ko ang paghigpit ng mga kamay niya sa balikat ko.

“Putangina, Noah…” garalgal niyang sabi. “Hindi ko na kaya. Lalabasan na ako.”

Napahinto ako at tumingin sa kanya. Nanginginig ang katawan niya, ang dibdib niyang matigas ay mabilis na umaakyat-baba sa bigat ng hininga niya. Pero hindi ko hinayaan na matapos agad ito. Hinawakan ko ang bewang niya, at itinulak ko siya pabalik sa upuang kahoy.

Tinanggal niya ang kanyang suot na pang itaas, sinabayan ko rin siya at hinubad ang mga suot. Pareho na kaming hubo’t hubad ngayon. Ang aking burat ay naglalaway na rin.

Sinampal ko ito bago sinuri si Jun.

Pinagmasdan ko ang kahubadan ng ni Junjun. Hindi siya tipikal na katawan ng mga maskuladonng lalake na batak sa gym. Ang kanya ay may pagkataba pero malaman ang may muscle, dad bod, sobrang sarap lamutakin.

Nakangisi siyang bumukaka, tayong tayo ang tarub. Sinalsal nya ito at hinila hila ang bayag habang nakangitin sa akin ng malagkit.

Grabing view. Para akong nanalo sa lotto. Nagi-guilty pa ako dahil parang kasalanan na makita ito nang libre.

Ngumiti siya nang makita akong tumayo. “Putcha, ang libog mo pala talaga, Noah,” biro niya, pero may halong pang-aakit ang tono.

Pumatong ako sa kanya, at naramdaman ko ang bigat ng burat niyang pumipisil sa hita ko.

Habang nakaupo siya, dinikit ko ang labi ko sa leeg niya, dinama ang pawis at init ng balat niya. Dinilaan ko ang bawat litid sa leeg niya, pababa sa balikat niya. Sinipsip ko ang balat niya nang marahan, nag-iwan ng marka, habang ang mga kamay ko’y gumapang pababa sa dibdib niya.

Randam ko ang burat nyang mainit na naiipit sa pagitan ng hita ko at ng hita nya.

Ang dibdib niya’y malapad, ang utong niya’y nakatayo, at hindi ko napigilang laruin ito gamit ang dila ko. Napaliyad siya nang maramdaman niya ang dila kong umiikot sa utong niya.

“Shit, N-Noah…” ungol niya, sabay hawak sa likod ko. “Ang sarap. Sige lang… Ngh… Hmmmm…”

Habang abala ako sa paglalaro sa dibdib niya, gumapang ang mga kamay niya pababa sa bewang ko. Hinila niya ako papalapit, ang init ng kanyang katawan ay parang apoy na nagpapalibog pa lalo sa akin.

Habang bumababa ang labi ko sa kanyang dibdib, naramdaman ko ang bigat ng kamay niya sa likod ko, mahigpit na humahaplos pababa sa aking balakang. Napaliyad siya nang bahagya nang simulan kong dilaan ang bawat hibla ng kanyang balat, pababa sa kanyang puson. Ang katawan niya’y malapad, matigas ngunit hindi pumuputok ang muscles, at bawat bahagi nito ay tila isang canvas na handa kong i-explore.

Pinaikot ko ang dila ko sa kanyang utong na binalikan ko, sinisipsip ito nang marahan habang ang isang kamay ko’y gumapang pababa sa kanyang matigas na tiyan. Napansin ko ang panginginig ng kanyang kalamnan, at ang mga ungol niya na pilit niyang kinokontrol ay tila musika sa tenga ko.

“Pre, tangina… ang lambot ng dila mo. Ah…. init…” garalgal niyang sabi habang napapapikit, ang mga ugat sa leeg niya’y litaw na litaw. “Sige lang… sambahin mo ako. Oh… Noah…”

Tumigil ako sandali para lumayo at titigan siya. Ang pawis niya’y tumutulo mula sa noo pababa sa pisngi, at ang makinis niyang balbas ay nangingintab na sa liwanag ng ilaw.

Pinagmasdan ko ang dibdib niyang umaangat-baba, ang pusod niyang pababa sa nangingintab na bulbol na parang nag-aanyaya sa akin.

Lumunok ako nang dahan-dahan, sabay inilapit ang mukha ko sa kanyang puson. Inikot ko ang dila ko sa kanyang karug, pinaikot ang bawat sensasyon hanggang sa umabot ito sa pinakapuno ng kanyang burat. Napakapit siya nang mahigpit sa gilid ng sofa, halatang nagpipigil.

“Shit, Noah,” mahinang sambit niya. “Grabe ka… parang hayok na hayok ka.”

Ngumiti ako, marahang sinipsip ang balat niya malapit sa pusod. “Bakit, ayaw mo ba? Titigil ako,” hamon ko nang pabulong, ngunit may halong panunukso.

Umiling siya, ngumisi. “Puta, gusto ko nga eh. Kaya nga ako nagpapatikim, ‘di ba? Hehe.”

Pagkarinig nito, hindi ko na napigilan ang sarili ko. Bumaba ulit ako, sinimulang dilaan ang katawan ng kanyang burat mula sa puno hanggang sa ulo. Ang alat ng kanyang pre-cum at pawis ay tila lason na nagpapalibog pa lalo sa akin. Sinipsip ko ang ulo nito, dahan-dahang ipinasok sa bibig ko habang ang mga kamay ko’y marahang humahaplos sa kanyang hita. Lasang lasa ko ang balat na napuno ng pawis at precum na kumalat sa katawan.

“Ahhh… tangina, Noah…” ungol niya habang napakapit sa likod ng ulo ko.

Sinubukan kong isagad ang burat niya sa bibig ko, kahit halos hindi ko kaya dahil sa taba nito. Ramdam ko ang init at bigat nito, ang bawat ugat na parang nabubuhay sa bawat dampi ng dila ko. Hindi ako nagmadali, dahan-dahan kong nilalasap ang bawat pulgada ng kanyang kargada habang tumutulo ang laway ko mula sa aking labi.

Tanginang burat sobrang sarap. Kahit ito na lang ang kainin ko araw-araw ay hindi ako magugutom.

Hinila niya ako pataas, hindi na nakapagpigil. “Tama na ‘yan, pre. Ako naman,” bulong niya bago ako siniil ng halik. Ang bigat ng kanyang labi ay parang nagpapatigil ng oras, at ang bawat galaw ng dila niya ay nagpapainit sa bawat himaymay ng katawan ko. Sohrang sarap nyang lumaplap. Ganito na ganito nya siguro laplapin ang asawa na nasa malayo na.

Asawahin mo nalang ako, Jun…

Itinulak niya ako pabalik sa sofa at sinuri ako. Saka siya nag-flex ng malaking katawan. “Ano? Masarap ba ang putahi na nakahain sa harap mo, ha?”

“Sobrang sarap…” hindi mapigilang saad ko na binasa ang labi ng dila.

Nakatayo at nakabuyangyang ang burat ni Jun sa akin. Nakabukaka ang mga hitang malapad at malakas. Tinaas niya ang kili-kili kaya nakita ko ang malagong buhok doom.

Sinuri ko talaga ang kabuuan niya.

Ang matigas na dibdib, ang malapad na balakang, at ang dambuhalang kargada niyang nakatayo, parang handang-handa nang magparusa.

Tumayo siya sa harapan ko, hinila ang kamay ko para patayuin.

“Doon tayo sa sahig,” aniya, ang boses niya’y malalim, puno ng utos. “Gusto kong makita ang mukha mo habang kinakantot kita.”

Hindi ko alam kung bakit, pero may kakaibang init sa paraan ng pagsasalita niya. Tumayo ako, at hinila niya ako pababa sa sahig. Pinatong niya ako sa malamig na tiles, saka siya dumapa sa ibabaw ko, ang bigat ng katawan niya’y parang bumalot sa akin.

“Sagarin ko ah?” bulong niya habang dinadampian ng halik ang batok ko. Ang dila niya’y gumapang pababa sa likod ko, pababa sa puwet ko, at naramdaman ko ang init ng hininga niya na nagpapakiliti sa bawat himaymay ng balat ko.

Nang hindi na makapagpigil si Jun, pinatihaya niya ako. Pinuwesto niya ang sarili niya sa pagitan ng mga hita ko, at naramdaman ko ang ulo ng burat niya na dumadampi sa aking butas.

“Handa ka na ba, Noah?” tanong niya, ang mga mata niya’y diretso sa akin.

Tumango ako, halos hindi na makapagsalita sa kaba at libog na nararamdaman ko. Dahan-dahan niyang ipinasok ang ulo ng burat niya, at napakapit ako sa balikat niya. Ramdam ko ang init at tigas nito, ang bawat pulgadang unti-unting pumupuno sa akin.

“Ahhh… tangina, ang sikip mo, Noah,” ungol niya habang dahan-dahang umuulos.

Kinuha ko ang kanyang kanang braso saka itinaas para bumungad ang kanyang kili-kili sa akin.

Agad kong nilantakan ang pawisan niyang kili-kili at mga buhok na basa na naroon saka nilamas ng aking dila bawat hibla. Lahat iyon ay nangyayare habang dahan-dahan niya akong binabayo, mabagal, mariin.

“Ngh… Noah…”

Bumagal lalo ang galaw niya, ninanamnam ang bawat galaw habang ang isang kamay niya’y nakahawak sa isang gilid ng balakang ko. Napapaliyad ako sa bawat ulos, ang bawat galaw niya’y parang sinadya upang iparamdam sa akin ang kanyang lakas at kontrol.

Pinapak ko nang pinapak ang kanyang kili-kili, sininghot ang lasa.

Sarap na sarap sa kanyang marahang kadyot at sa lasa ng kanyang pawis at esensya sa armpit.

Pagkatapos ng ilang ulos, hinila niya ako papalapit at pinaupo sa kanyang kandungan. Nakapatong ako sa kanya, ang burat niya’y nakabaon nang sagad sa akin habang ang mga kamay niya’y nakahawak sa aking bewang.

“Kaya pa?” tanong niya na tango lang ang nasagot ko. “Ikaw ang gumalaw.”

Napakapit ako sa balikat niya, at sinimulan kong igalaw ang balakang ko. Ang bawat taas-baba ko sa kanyang tite ay parang musika, at ang mga ungol niya’y naghalo sa sariling ungol ko. Naramdaman ko ang pawis na dumadaloy sa aming katawan, ang init na parang sumasabog sa bawat galaw. Randam ko rin ang kabuohan niya sa aking loob, para akong winawarak. Parang masisira ang werut ko. Pero pakiramdam ko ay nakokompleto ako sa mga oras na iyon.

“Shit, Noah… ang sikip m-mo,” ungol niya habang hinigpitan ang hawak niya sa aking balakang.

Patuloy akong gumalaw, pabilis nang pabilis, hanggang sa naramdaman ko ang panginginig ng katawan niya.

Ngunit bago siya tuluyang labasan, pinigilan niya ang sarili. Tumigil siya saglit, hinila ako at binuhat para ipahiga sa ibabaw ng mesa. Saka niya ako ipatagilid ng higa, habang siya ay nasa aking likuran.

Para kaming naka-intersect.

“Babarurutin kita,” paalam niya, habang pinaikot ang katawan ko nang bahagya. Pinatagilid niya ako nang maayos, ang isang paa ko’y iniangat niya, habang ang isa’y nakalapat lang sa mesa. Pinasok niya ulit ang burat niya sa akin, at naramdaman ko ang lalim ng bawat ulos niya sa bagong posisyon na ito.

Ibang klase ang pakiramdam. Unang beses kong maranasan mapasukan sa ganitong posisyon.

“Ahhh… tangina, Jun!” halos pasigaw kong ungol. “Ang sarap, puta!”

“Masarap, ha? Gusto mo pa, ha?” aniya habang mas binilisan ang ritmo ng kanyang galaw. Napakapit ako sa sahig, ramdam ang bawat pagbaon niya na parang sumasagad sa aking kaluluwa. Binarurot niya nga ako. Mabilis na mabilis.

Hindi na ako masyadong makahinga sa sobrang kiliti at sarap na nararamdaman.

Pagkatapos ng ilang minuto ng matinding ulos, muli niya akong binuhat. Sa pagkakataong ito, nakatayo siya habang buhat-buhat pa rin ako, hindi binubunot ang burat sa aking puwet. Ngunit nagulat ako nang nag-skwat siya para ipahiga ako sa sahig, nakalapat ang ulo, saka siya muling tumayo at hinawakan ang aking parehong binti bilang suporta sa aking katawan saka niya ako binarurot sa ganoong posisyon.

“Nhgm… Jun… Ah… idiin mo pa! Hu!! Ah… Mppph…” para na akong sirang plaka na hindi makapag salita nang maayos dahil sa sarap ng tinatamasa. “Ahhh… tangina, Jun! Ang sarap!” halos pasigaw kong sabi habang napapaliyad.

“Shit, Noah, ang sikip mo pa rin…” ungol niya habang binibilisan ang bawat ulos. Ang mga kamay niya’y mahigpit na nakahawak sa akin, at ang pawis naming dalawa’y parang dumadaloy sa bawat galaw. “Ah! Yan! Salubungin monang tite ko! Tite ng mekaniko! Tite ng tatay ni Jacob!”

Mas lalo pang bumilis ang galaw niya, at naramdaman ko ang panginginig ng buong katawan ko. Ilang saglit lang nang labasan ako nang hindi nagsasalsal.

“Malapit na ako… Ngh…” Mas binilisan pa ni Jun ang pagbayo sa akin. Ilang minuto pa ang tinagal bago siya nangingig at nagpalabas ng maraming katas sa loob ko.

Binitiwan niya ako saka siya dumantay sa ibabaw. Saka niya ako laplapin habang tumatawa. “Salamat, Noah. Matagal na akong walang kantot eh.”

“Ngayon araw-araw ka nang merong kantot…” ngiti ko habang pinapasadahan ang katawan nya ng kamay ko.

Hingal na hingal kami pareho habang nakahiga sa sahig, ang katawan naming basang-basa sa pawis. Nakatingin si Jun sa akin, ang ngiti niya’y puno ng saya at kasiyahan.

“Putangina, Noah,” aniya habang tumatawa nang mahina. “Ang sarap mo talaga. Araw-arawin talaga kita.”

Sa huli, kumain ako sa bahay ni Jun dahil gabi na at wala na akong balak umuwi sa bahay. Nagpalipas ako ng gabi doon kaya naman naka-ilang kantutan kami ulit sa kwarto ni Jun bago kami tumigil.

10. Erwin

“Ah! Sige, isagad mo pa!” Kumapit ako sa poste para suportahan ang sarili. Sa sobrang bilis umulos ni Jun ay hindi ko na magawang makatayo nang maayos dahil sa sarap at panginginig. Kinakana nya ako habang nakatayo kami sa sala, nakatalikod ako sa kanya. Ngunit sobrang lakas nyang bumayo.

“Lasapin mo burat ko! Ah, shit.” umulos siya saka isinabit ang isang paa nya sa isang stall na upuan bago ako binarurot sa ganong posisyon. Mas malalim, mas mabilis. Umiikot na ang mga mata ko. “Lalabasan na ako! Ayan na!”

Linabasan na sya at sumirit sa aking loob.

Kanina pa ako nilabasan dahil kanina pa kami nagsimula. Pang-ilan ko na nga, ngunit sya ay ngayon pa lang. Ibang klase.

Lumaypay akong nahiga sa sahig. “Aalis ka na?” untag nya kalaunan nang nakabihis na kami. “Ulol, naka-ilang rounds na tayo.” natatawang bulaslas ko.

“Haha, pasensya na.” Hinalikan nya ako sa pisngi.

Napangiti ako. Limang araw na kaming naglalabing-labing ni Jun. Tinotoo nya ngang araw-arawin ako. Hehe. Syempre nong una hindi ako nag-expect. Akala ko ay parang si Mateo at Rafael lang na biglang manlalamig pagkatapos naming mag-tukaan. Si Arnel ay hindi ko masisisi dahil may pamilya dito sa Sitio Kalasag at priority nya yon.

Pero sina Mateo at Rafael, bago pa nila ako natikman, alam kong wala silang mga kasintahan. Lalo na si Mateo na dakilang single, pero bigla nalang nagka-jowa. Kasalanan ko bang mag-expect na masundan ang ginawa namin? Sila ang nagsabing susundan nila eh.

Liars.

Pero iba si Jun. Dakilang mapag-totoo sa sinabe nya.

Ito ngayon, araw-araw may dilig. Hehe.

“Tara,” sabay kaming lumabas ng bahay nya. Dito kami palaging nagi-engkwentro. Hindi naman kami napapansin ng iba dahil ang bahay at talyer ni Jun ang pokus ng shots ko buong linggo kaya kahit pabalik balik ako dito ay ayos lang.

Lumabas kaming magkasabay. Dumiretso sya sa talyer nya habang ako ay pumunta nang palengke para mamili ng groceries. Uuwi pa kase ako, kaya kailangan ko mamili. Nakangiting tinahak ang daan.

Kinabukasan ay nakatanggap ako ng text kay Mayor Baste. Kaya tinext ko si Erwin para ihatid ako sa city hall. Sa totoo lang, kinakabahan din ako kausap siya dahil alam kong malapit sila ni Jun. Baka kako alam nyang nagkakanaan kami.

Pero wala akong balak na sabihin sa kanya iyon kahit ganun pa. Pero sana… sana… basta. Hehe.

Mainit ang hapon habang nakatayo ako sa gilid ng daan, hinihintay si Erwin sa usapan naming pagkikita. Ang init ng araw ay tila hindi nauubusan ng lakas, sumisingaw mula sa sementadong kalsada at humahaplos sa balat ko na parang nagpapahiwatig ng isang mabagal na hapon sa Sitio Kalasag.

Ilang minuto pa lang akong naghihintay nang marinig ko ang tunog ng kanyang tricycle mula sa malayo. Palapit nang palapit, at nang huminto siya sa harapan ko, bumungad agad ang malapad niyang ngiti at ang pawisang katawan niyang laging amoy langis at araw. Tila walang kahit anong bagay na kayang sirain ang araw niya, palaging may dalang lakas na parang gusto niyang ipasa sa bawat taong makakasalubong niya.

“Noah, pre!” masigla niyang bati habang bumababa ng tricycle. “Kanina ka pa ba rito? Mukhang natutunaw ka na sa init, ah.”

Ngumiti ako, sabay punas ng pawis sa noo ko gamit ang likod ng kamay. “Medyo nga. Tangina, sobrang init ngayon.”

“Eh ’di sana sumilong ka muna, pre,” sagot niya, sabay hubad ng sumbrerong suot niya at ginamit ito para paypayan ang sarili. “Pero buti’t nandito ka na rin. Malapit na ang pyesta. Kaya siguro pinatawag ka ni mayor, ano?”

Napangiti ako habang sinundan ang galaw niya. Palagi siyang ganito, parang laging handang magpasaya o magpakulo ng kahit anong usapan. Napangiti ako habang iniisip ang imahe ng masayang mga tao sa kalye, ang liwanag ng mga ilaw sa gabi, at ang tunog ng tawanan at musika.

“Oo, ganun na nga,” sagot ko. Tumango siya, sabay hithit sa sigarilyo niya. Wala na siyang sinabing iba, pero parang hindi niya rin kailangang magsalita. May kung anong bigat ang katahimikan namin na pareho naming piniling hindi basagin.

Habang umuusok ang sigarilyo niya, sumandal siya sa tricycle niya at tumingin sa akin. “Noah, ang dami mong oras kay Jun nitong mga nakaraang araw, ah. Parang doon ka na nakatira.”

Eto na nga ba ang sinasabe ko. Napangiti ako, iniwas ang tingin. “Trabaho lang, pre. May project kasi ako, diba? Kaya madalas akong dumaan sa talyer.”

“Project, ha?” tugon niya, sabay kindat. “Baka naman mas marami kang ginagawa sa bahay niya kaysa sa talyer.”

“Ulol,” sagot ko, sabay tawa para hindi niya makita ang pagkapahiya ko. At alam kong kahit anong gawin ko, hindi ko maitago iyon sa mga taong tulad ni Erwin na matanong at mahilig manuri.

“Sige, sabe mo e,” sabi niya habang itinatapon ang sigarilyo sa lupa at inapakan iyon. “Kapag nagka-fiesta, paniguradong mabi-busy ka dahil madaming magaganap pag nagkataon.”

“Yanga eh.”

Habang nag-uusap kami, dumaan si Mang Rudy, sakay ng kariton niyang puno ng kahoy na panggatong. Binigyan niya kami ng maikling tango bilang bati bago dumiretso sa kabilang kalsada. Napaisip ako sa sinabi ni Erwin kanina tungkol sa fiesta at kung paano nito binubuhay ang buong Sitio. Parang lahat ng tao ay nagkakaroon ng bagong lakas, kahit pa sobrang init ng araw o kahit pa minsan, mabigat ang buhay.

“Tara na,” yaya niya at pinaandar nang muli ang makina ng tricycle. Nakasakay na ako kaya pinaandar na niya iyon patungo sa destinasyon ko. Pagdating namin sa munisipyo, agad akong bumaba at nagpasalamat kay Erwin. “Salamat, pre. Hintayin mo na lang ako saglit kung wala ka namang gagawin.”

“Walang problema,” sagot niya, umupo sa gilid ng tricycle habang pinahid ang pawis sa noo. “Sige na. Alis.”

Mabilis akong pumasok sa opisina ni Mayor. Pinakilala na ako ni Kapitan Noel sa kanya noong isang linggo, kaya’t hindi na bago ang presensya ko sa mga staff doon. Napakaaliwalas ng opisina, may mga palamuti na ring inilagay bilang paghahanda para sa fiesta.

“Mayor,” bati ko nang marating ang mesa niya.

“Ah, Noah! Ang bilis mo ah,” bati niya. Naka-polo shirt siya na bahagyang nakabukas ang itaas na butones, halatang presko sa mainit na panahon. Hindi maipagkakailang magandang lalake rin si Mayor kahit na may katandaan na. Nasa kwarenta na kase ito.

Simpleng usapan lang ang naganap. Pinag-usapan namin ang mga aktibidad, ang mga detalye sa parada, at ang ilang kuha ng larawan na kailangan nilang gamitin para sa souvenir program. Gusto nila ng candid shots, yung buhay na buhay ang espiritu ng Sitio Kalasag. Nagbigay din ako nong mga samples na kuha ko mula sa dating piyesta doon sa lugar namin.

Pagkatapos ng ilang minuto, nagpaalam din ako agad. “Sige po, Mayor. Babalik na lang ako kapag ready na yung initial layout ng mga photos.”

“Salamat, Noah. Galingan mo, ha,” sabi niya bago bumalik sa pag-aasikaso ng papel sa mesa. Paglabas ko, nakita ko si Erwin na tahimik pa rin sa tabi ng tricycle niya, may hawak na bote ng malamig na tubig na iniinom. Agad niyang ibinaling ang atensyon niya sa akin. “Ang bilis ah,” sabi niya. “Tapos ka na?”

“Oo,” sagot ko habang isinasabit ang camera strap sa balikat. “Salamat ulit, ha.”

“Tara,” alok niya. Muli akong sumakay sa tricycle niya, at ilang minuto lang ay nasa bahay na ako. Nagbayad ako. Ngunit sa halip na agad siyang umalis matapos akong ihatid, bumaba siya mula sa motor at tumayo sa harapan ng bahay ko.

“Wala ka bang iniinom diyan? Tubig o kahit anong malamig?” tanong niya. Napatawa ako, hinanap ang susi ng bahay sa bulsa ko. “May tubig ako. Pasok ka na lang saglit.”

Sumunod siya habang binubuksan ko ang pintuan. Agad siyang naupo sa lumang sofa sa sala ko habang ako naman ay nagtungo sa kusina para kumuha ng malamig na tubig. Bumili na ako ng second hand na sofa. Baka kase pumunta rito si Jun at dito masipang magpalipas ng gabi. Alam niyo na, nagre-ready na ako.

Ngunit habang binubuksan ko ang ref, ramdam ko ang bigat ng presensya niya kahit nasa sala siya. Paniguradong tinitignan ako nito. Pagbalik ko sa sala, iniabot ko sa kanya ang baso ng tubig. Tinanggap niya ito, ngunit imbes na uminom agad, tumitig siya sa akin nang diretso, na para bang sinusukat ang bawat galaw ko.

“Nasabe na ba ’to sayo ng iba, Noah? May kung ano talaga sa presensya mo na nanghahatak, sa totoo lang,” aniya. Napakunot ang noo ko, nagtataka sa ibig niyang sabihin. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

Uminom muna siya bago sumagot, pinupunasan ang bibig gamit ang likod ng kamay niya. “Ewan ko. Parang may kung anong bagay sa’yo na hindi ko maintindihan. Madali kang magustuhan ng tao. Basta. “

Napalunok ako, ramdam ko ang kakaibang tono ng boses. Umupo ako sa tabi niya, bahagyang inilalayo ang camera ko mula sa katawan ko. “Siguro dahil mabait ako?” sagot ko, pilit na ginagawang magaan ang usapan.

Ngumiti siya, ngunit may halong seryosong titig ang mga mata niya. “Mabait nga. Pero parang may ibang nagagawa ka sa mga tao sa paligid mo. Hindi ko masabe eh. Kapag nakakausap kita, may kung ano sa loob ko na ayaw nang tumigil kausapin ka. Hindi ko alam kung ano ’yon. Pero nakwento sa akin ni Jun na ganoon din siya.”

Tahimik ako. Hindi ko alam kung paano sasagutin iyon. Hindi ko rin naman alam ang sagot sa tanong niya eh. Malay ko ba? Hindi ko naman alam ang pakiramdam na makasama ang sarili ko, wala naman akong clone? Lol.

Bago pa ako makapagsalita, inilapag niya ang baso sa maliit na mesa sa harapan namin at tumingin ulit sa akin.

“May tanong ako, Noah,” aniya, mababa ang boses, parang nag-aalangan. “Minsan mo na bang naisip na hindi ka lang basta napapansin ng mga tao? Na may epekto ka talaga sa kanila?”

Napaisip ako. Noong nakatira ako dati sa lugar na pinagmulan ko, normal naman ang lahat. Normal ang pakitungo ng lahat sa akin. Ngunit simula nong lumipat ako dito sa Sitio Kalasag, pakiramdam ko nga ay nag-iba talaga ang mga tao sa akin. Pero hindi ko rin sigurado dahil baka ganito lang talaga ang mga tao dito sa Sitio Kalasag.

Approachable. Mababait. Lahat sila magaan ang pakikitungo sa akin. Pero hindi ko naman tinuring na kakaiba yon? Pero bakit parang big-deal sa kanila na mabait sila sa akin? Hindi ba normal? E parang mabait din naman sila sa iba.

“Parang wala naman ako napapansin na kakaiba,” pag-amin ko. Pero hindi rin ako sigurado talaga.

Tumango siya, saka bumuntong hininga. Ngunit kalaunan ay umiling, saka ngumisi. “Ibig sabihin, may saltik talaga ako.”

Bago pa ako makapagsalita, tumayo na siya. Saka pinasadahan ang labi ng kanyang dila. “Ibig sabihin, normal lang na malibugan kami ni Jun kapag nakakausap ka namin.”

Namilog ang mata ko.

Tumigil ang lahat sa paligid nang lumapit si Erwin sa akin. Parang bumagal ang oras habang nararamdaman ko ang presensya niyan malaki, malakas, at parang kayang lamunin ang buong kwarto. Amoy ko ang halong langis ng tricycle at natural na init ng katawan niya. May kung anong kilabot na dumaan sa akin, pero hindi malamig. Mainit. Mahirap ipaliwanag. Pero pamilyar, dahil ganito ang pakiramdam kapag nalilibugan ako.

Bumagsak ang mga mata ko sa mga kamay niyang magaspang. Malaki, halata ang mga ugat sa braso niya, at parang kayang yakapin ang buong mundo.

Nilapat niya ito sa magkabilang balikat ko, banayad pero mabigat. Napatingin ako sa kanya, at nakita ko ang mga mata niya. Diretso, hindi tumitinag.

“Para kang putahe na nakahain sa mata ko,” bulong niya, mababa, parang naglalagay ng bigat sa pangalan ko.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko.

“Bakit?” mahina kong sagot. Halos hindi ko makilala ang boses ko sa sobrang kaba.

Tahimik siya, hindi sumagot. Bagkus, dahan-dahan siyang yumuko, inilapit ang mukha niya sa akin. Ramdam ko ang init ng hininga niya sa balat ko. Malapit. Sobrang lapit na parang sasabog na ang sistema ko sa tensyon. Hindi pa siya humahalik, pero nararamdaman ko na.

Nang maglapat ang labi niya sa akin, napapikit ako. Ninamnam ko ang labi ni Erwin. Masarap, mainit. Taena, ang sarap lumaplap.

“Ang sarap mong kainin,” sambit nya kalaunan.

Habang magkalapat ang mga labi namin, unti-unti kong naramdaman ang kamay niyang humawak sa gilid ng baywang ko. Ang paghaplos niya ay hindi nagmamadali, parang sinisiguro niyang dama ko ang bawat galaw. Napasandal ako sa malambot na kutson ng sofa, ngunit hindi niya ako binitiwan.

Ramdam ko ang init ng katawan niya habang inilalapit niya pa ang sarili sa akin. Tumigil siya sandali, ngunit hindi niya inalis ang labi niya sa akin. Naramdaman ko ang bigat ng kamay niya na dahan-dahang itinaas ang suot kong damit. Nagmulat ako, pero hindi siya nagpatinag. Sa halip, tinitigan lang niya ako nang malalim. Hinubad niya ang sando ko, at naramdaman ko ang pagdausdos ng tela sa balat ko.

Hindi siya nagmadali. Banayad ang bawat galaw. Nang tuluyan na niyang maalis ang sando ko, inilapit niya ang mukha niya sa leeg ko.

Dama ko ang init ng labi niya sa balat ko, dumadausdos mula sa ilalim ng tainga ko pababa sa balikat. Ang mga kamay niya ay bumaba sa likod ko, dinadama ang linya ng gulugod ko na tila sinisigurado niyang wala akong tinatago sa kanya.

“A-Ah… Erwin…” Napapikit ako, ramdam ang kakaibang init na sumasakop sa akin. Bawat galaw niya ay parang sinadya, pinag-isipan, pero hindi nagmamadali. Nang bumalik siya sa mga labi ko, ramdam ko ang bigat ng katawan niya habang bumigay ako sa bawat galaw niya.

Umalis sya saka hinubad ang suot na hapit na damit. Tumambad sa akin ang matipunong katawan na madalas kung makita dahil madalas niyang hubarin sa byahe. Napako ang paningin ko sa kanyang mukha. Pinag-aralan dahil malapitan ito sa akin ngayon.

Moreno at maskulado, ay may bahid ng pawis sa ilalim ng manipis na liwanag ng ilaw. Mayroon siyang one-day stubble na bumagay sa panga niyang matigas at parang hinulma ng mga taon ng hirap at tiyaga.

Hindi na ako nagdalawang isip at hinubad ko na lahat ng saplot sa katawan. Naghubad rin siya sa kanyang sarili at itinira ang suot na brief.

Lumunok ako. Kitang kita ko ang hulma ng sawa sa loob niyon. Hindi na ako magpatumpik-tumpik pa at hinubad na rin ang natitirang saplot. Bumungad sa akin ang burat niyang maganda ang kurba at malaki ang ulo. Ang katabaan ay hindi maitago. Taena.

Panibagong burat na naman ang matitikman mo, Noah.

“Chupain mo-” Hindi ko na pinatapos ang sasabihin niya dahil agad ko itong hinawakan at parang hayuk na sinubo at nilasap. “Ah-tang…” Sinubo ko nang pulido, walang mintis. Dineepthroat. Masarap. Sunod kong pinagka-abalahan ang ulo nito na malaki. Dinilaan at kinawit kawit ang dila sa butas.

Tuloy-tuloy ang kanyang ungol ngunit wala akong pakialam. Marinig na nang iba pero hindi ko na sila papansini.

Nakabalandra na sa akin ang maskuladong tricycle driver na palagi kong nakakausap, aalalahanin ko pa ang mga chismusang dadaan? Bahala sila.

Nilasap ko ang bayag ni Erwin. Sinubo sa bibig at niluwa. Sinalit salit. Tumingin ako sa kanya hahang sinusubo kong muli ang kahabaan niya. Nakataas ang kanyang mga braso kaya nakikita ko ang kanyang mga kili-kili, biceps, dibdib at tiring na utong, abs, saka karug. Sarap ng view. Dagdagan mo pa ng nakangisi at puno ng libog na itsura nya, gwapong gwapo. Pinoy na pinoy.

Ilang sandali lang ay umupo siya sa sofa at ako ay lumuhod. Ngunit kinuha niya ang aking balikat saka inangat ako. Naglaplapan kami. Nanigas nang todo ang aking tite sa ideyang nalalasahan niya ang sariling burat sa bibig ko.

Ang labi ni Erwin ay parang nasusunog. Marahas ngunit hindi magaspang, ang bawat galaw niya ay puno ng pananabik. Pinasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko, parang gustong sakupin ang lahat ng espasyo, nilalaro ang bawat sulok. Halos mawalan ako ng hininga sa lalim ng halik niya.

Hinawakan niya ang bewang ko, at parang isang balahibo lang ang bigat ko nang buhatin niya ako, pinaupo sa kandungan niya. Ang mga kamay niya, malalaki at mahigpit ang pagkakahawak, ay gumapang sa likuran ko, dinadama ang bawat kurba. Ang init ng palad niya ay parang gumuguhit sa balat ko, kahit pa manipis lang ang sando ko.

“Ang kinis mo,” bulong niya, habang ang mga labi niya ay gumapang pababa sa leeg ko. Dinila-dilaan niya ito, sinisipsip ang balat na parang gusto niyang iwanan ang marka niya. “Ngh… s-sige lang, Erwin…” Napakapit ako sa balikat niya, ramdam ko ang bawat galaw ng matigas niyang braso sa ilalim ng aking mga kamay. “Ha… ang tigas mo… sarap mo… oh…”

Sinunggaban niya ang kaliwang utong ko, dinilaan ito bago sipsipin nang mariin.

“Ahh, Erwin…” ungol ko, nanginginig habang naramdaman ko ang ngipin niya na bahagyang kumagat sa sensitibong bahagi. Habang abala siya sa dibdib ko, naramdaman ko ang tarub niyang tumutulak sa puwerta ko. Mainit at matigas, ramdam ko ang bawat pintig nito sa pagitan ng hita ko.

Napakagat-labi ako habang idiniin niya ito sa akin, parang sinasadya niyang iparamdam kung gaano na siya ka-gigil.

Natigil siya kalaunan. Pumuwesto si Erwin sa gilid ko, itinulak ang hita ko pataas habang ang kanyang bibig ay naglakbay pababa sa katawan ko. Naramdaman ko ang mainit niyang dila sa puson ko, dinidilaan ang linya ng karug ko, bago siya tuluyang bumaba. Dinama ko ang init ng bibig niya habang isinubo niya ang tite ko, walang alinlangan, walang pag-aalinlangan.

Halos mawalan ako ng ulirat. Hindi ko mapigilang kumapit sa buhok niya, pilit na idinidiin pa siya sa akin. Pero imbes na magreklamo, lalo pa niyang sinarapan ang ginagawa niya. “Ahh, tangina, Erwin…” halos pasigaw kong ungol habang ang dila niya ay paikot-ikot sa ulo ng kahabaan ko. Parang gusto niyang kainin ako nang buo.

Ang dambuhala niyang burat, mataba at matikas, ay parang bakal na tumutok sa mukha ko. Hindi ko napigilang abutin ito, sinubukan kong isubo kahit kalahati lang, pero halos mabilaukan ako. Ngunit chinupa ko sya nang chinupa. Randam ang tekstura nito sa aking bibig.

Ang amoy na pawis at precum. Amoy ng maskuladong palaging bilad sa araw. Jusko. Salamat at pinagpala ako. Ngunit hindi siya nagpatinag. Hinawakan niya ang bewang ko, itinaas nang bahagya ang balakang ko, at lalong sinarapan ang pagchupa niya sa akin.

“Sa k-kama tayo…” untag ko nang mapagod ako sa posisyon namin. Nabinyagan na ang sofa hehe. “Sige,” turan niya bago ako binuhat. Para bang ganoon ako kagaan para sa kanya. Tinuro ko ang direksyon ng kwarto ko na hindi rin naman mahirap hanapin dahil iyon lang ang kwarto. Haha.

Hinila niya ako papunta sa kama, halos padapa niya akong itinulak dito habang ang katawan niya ay pumuwesto sa likuran ko. Ang kamay niya, magaspang ngunit may kontrol, ay gumapang mula sa likod ko pababa sa puwet ko. Napakagat-labi ako nang maramdaman kong pinisil niya ito, parang minamasa ang laman.

“Puta, ang tambok ng puwet mo,” aniya, sabay hampas nang marahan gamit ang palad niya. “Ah…” daing ko. Pero sarap ang dinulot sa akin imbes na sakit. Huminga siya nang malalim bago itutok ang tite niya. “Paluluwagin kita ng kantot ko, pare ko,” bulong niya sa tenga ko, ang boses niya ay parang nagbabaga.

“Please…” pakiusap ko.

Dahan-dahan niyang ipinasok ang sarili niya, at halos mapasigaw ako sa laki ng naramdaman ko. Araw-araw na akong kinakantot, pero parang palagi nalang akong masikip. Ganito ba talaga ang pwet?

Hindi niya agad ginalaw ang balakang niya. Sa halip, hinawakan niya ang bewang ko at ginabayan ako para gumalaw.

“Ah… sikip mo. Gumalaw ka, Noah,” utos niya, at sinunod ko naman. Ang bawat kilos ko ay parang musika sa katawan niya. Nanginginig ang mga tuhod ko habang nararamdaman ko ang lalim ng pagpasok niya sa akin. Gumalaw ako, giniling ang sariling butas papasok at palabas. Damang dama si Erwin. Damang dama ang sarap sa kalooban.

Sa bawat galaw namin sa kama, ramdam ko ang bigat ng kamay niya na parang ayaw akong pakawalan. Hawak niya ang balakang ko nang mahigpit, sinasabayan ang bawat galaw ko habang marahan niyang iniangat ang katawan ko para mas lalong madama ang bawat pulgada ng burat niyang sumasagad sa akin. Ilang sandali lang nang barurutin na nya ako. Mabilis at walang humpay.

“Tangina ka! Ang sarap ng butas mo. Kung alam ko lang, matagal na sana kitang kinantot!” ungol nya na parang denidemonyo. Kumadyot sya nang kumadyot, walang patis. “Oh! Shit na butas. Mas masarap kaysa sa mga butas ng baklang kinana ko!”

Inaabot ng labi niya ang balikat ko. Dinila-dilaan niya ito bago kinagat nang marahan. “Ang sikip mo… ang sarap mong kantutin.”

Hindi ako makasagot. Wala nang salitang makakabuo sa nararamdaman ko. Ang katawan ko ay nanginginig sa bawat ulos niya, habang ang buong kwarto ay napupuno ng tunog ng mga ungol namin at ang tunog ng balat na nagsasalpukan.

Huminto siya saglit, hinugot ang sarili niya, at inikot ako paharap. Pumuwesto siya sa gilid ng kama, at hinila niya ako para umupo sa kandungan niya. Ramdam ko ang pawis na dumadaloy sa katawan niya, at ang amoy ng lalaking-lalaki niyang singaw ay lalo lang nagpapalasing sa akin.

Pinatong niya ako sa kanyang tite, ang malalaking kamay niya ay nakasuporta sa baywang ko. Habang dahan-dahan akong gumagalaw, parang lalong sumasarap ang bawat galaw namin. Ramdam ko ang bigat ng dibdib niya na nakadikit sa akin, at ang mga labi niya ay abala sa paghalik sa leeg ko.

“Galaw pa, Noah,” utos niya, ang boses niya ay garalgal sa gigil. “Gusto kong makita kung paano ka bumigay sa tite ko.”

Humawak ako sa balikat niya para magbigay ng suporta habang mas binilisan ko ang indayog ko. Madiin na madiin ang burat nya ngayon. Halos maabot ang pinakatuktok sa loob ko.

Ang mga braso niya ay mahigpit na nakapulupot sa akin, na parang hindi niya ako hahayaang makawala. “Tangina, ang sarap mo,” bulong niya, habang ang mga labi niya ay gumapang pababa sa dibdib ko. Dinilaan niya ang utong ko, pinaikot-ikot ang dila niya bago niya ito sinipsip.

“Ah, Erwin… Sige pa…” ungol ko, halos mabaliw na sa ginagawa niya. Ilang beses kaming nagpalit ng posisyon. Ilang beses na rin akong nilabasan. Ngunit hindi pa rin siya napapagod.

Hindi ko na alam kung paano kami nakarating sa bintana, pero nang maramdaman ko ang malamig na hangin mula sa labas, napansin kong nakaupo na ako sa makitid na pasimano nito. Ang mga braso ni Erwin ay mahigpit na nakabalot sa bewang ko, hawak-hawak niya ako na parang wala akong bigat.

“Baka may makakita,” usal ko, pero hindi naman talaga ako tumututol. Sa halip, parang mas na-excite ako sa ideya.

“Wala akong pake,” sagot niya, ang boses niya ay mababa at puno ng gigil. “Kakanain kita sa harap ng mga chismusa mong kapitbahay.”

Hinila niya ang katawan ko papalapit, at naramdaman ko ang matigas niyang burat na muling pumasok sa akin. Napakapit ako sa balikat niya, habang ang mga labi niya ay bumalik sa paghalik sa leeg ko.

Ang malamig na hangin sa labas ay tila hindi kayang patayin ang init na nararamdaman ko sa pagitan namin. Ang pawis niya ay tumutulo sa dibdib ko, at ang bawat ulos niya ay mas malalim kaysa sa huli. Sagad na sagad.

“Ang sikip mo pa rin, tangina,” ungol niya, habang ang mga kamay niya ay gumapang pababa sa puwet ko. “Parang ginawa ka para kantutin.” Napakapit ako sa likuran nya at mad dumikit sa kanyang katawan.

Ramdam na ramdam ang matitigas na dibdib at abs. Ilang sandali lang ay pinatuwad nya ako at pinaharap sa bintana. Umulos siya mula sa likod, habang ako ay nakakakita na ng mga bituin sa tirik na tirik na araw.

Hindi ko na nga na-rehistro na nandoon sa kabilang bahay ang pulis na si Lucas dahil sa sarap na nararamdaman ko. Ilang sandali lang nang labasan na ulit ako. Nilabasan na rin si Erwin, ang tamod ay sumirit sa aking kalooban.

Ngunit ang akala kong matatapos na ang salpukan namin, binuhat nya ako saka binato sa kama. Nagsalsal syang muli habang nakatayo, pinapatigas muli ang burat.

Pagkatapos naming bumalik sa kama, tumuwad ako sa harap niya, ang mga kamay ko ay nakatukod sa kutson. Ready na ready na ulit pasukan. “Buntisin mo pa ako!” libog na libog na bulaslas ko.

Pumuwesto siya sa likod ko, hinawakan ang balakang ko, at dahan-dahang ipinasok ang sarili niya.

“A-ah, Erwin…” garalgal na saad ko, habang napakapit sa sapin ng kama. “Huwag kang masyadong maingay,” biro niya, ngunit alam kong nag-e-enjoy siya sa bawat ungol ko. “A-ah.. sumikip na naman…”

Sa Ramdam ko ang bawat pagpasok niya. Mabagal sa simula, pero unti-unting bumibilis. Ang mga kamay niya ay gumapang mula sa bewang ko, humawak sa balikat ko, at hinila ako pabalik upang mas lalong sumagad ang bawat ulos niya.

Ilang saglit pa, binago niya ang posisyon namin. Hinila niya ako patayo habang ang katawan niya ay nakabalot sa akin mula sa likod. Ang mga braso niya ay mahigpit na nakayakap sa akin, habang ang mga labi niya ay bumalik sa paghalik sa leeg ko.

“Lahat ng parte ng katawan mo, akin ngayon,” bulong niya, saka umulos nang umulos. “Akin ka ngayon.”

Sa bawat ulos ni Erwin mula sa likod, nararamdaman ko ang paghinga niya sa batok ko, mainit at malalim. Ang braso niya’y mahigpit na nakayakap sa katawan ko, ang bawat galaw ay puno ng kontrol pero may kasamang gigil. Ang kanyang mga kamay ay gumapang mula sa aking dibdib, marahan niyang pinisil ito habang dinidiin niya pa lalo ang bawat pagpasok.

Nagkaroon ako ng pagkakataon para susuhin ang kanyang utong. Sinipsip ko ito at nilasap. Sobrang sarap ng balat nya.

“Shit, Noah…” usal niya habang idinidiin niya pa lalo ang bawat ulos. “Ang sarap mo… taena, hindi ko ito pagsasawaan.”

Hindi ko na napigilan ang sariling umungol nang malakas. Ramdam ko ang bawat pulgada ng tite niya, ang init nito na tumutulak at sumasagad sa kaloob-looban ko. Ang pawis namin ay naghahalo na, bawat salpukan ng aming balat ay parang tumutugtog ng sariling musika sa kwartong iyon.

Napahawak ako sa kanyang braso, pilit na pinapaalalay ang sarili ko sa lakas ng mga galaw niya. Ang amoy ng pawis niya, ang bahagyang halimuyak ng langis mula sa tricycle na kumapit sa kanyang katawan, lahat iyon ay parang nagdadala ng kakaibang init sa akin.

“E-Erwin, sige pa…” halos humihingal kong sambit, habang idinidiin niya pa lalo ang kanyang sarili sa akin. Hindi nagtagal, hinugot niya ang sarili niya at dahan-dahan akong pinatuwad. Hawak niya ang bewang ko habang itinukod niya ang mga kamay ko sa gilid ng kama. Tinaas nya ang aking mga hita, ang tanging sumusuporta sa aking katawan para hindi matumba ay ang mga braso.

Ramdam ko ang bigat ng katawan niya habang pumuwesto siya sa likod ko, ang matigas niyang ari ay muling tumama sa bukana ng puwerta ko. Dahan-dahan niyang ipinasok ang sarili niya, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakahawak sa aking balakang para mas kontrolado niya ang bawat galaw.

“Ah… sobrang inip sa loob mo! Shit ka! Puta ang sarap!” hindi na niya mapigilan ang malalakas na ungol. Hindi na rin ako makapagsalita dahil sa posisyon ko ay nahihirapan na akong huminga. Pero sarap na sarap ako. Gustong gusto pang idiin ang sarili sa kanya.

Napakagat ako sa labi ko sa sobrang sensasyon. Ang bawat ulos niya ay mas malalim, mas madiin, habang ang bigat ng katawan niya mula sa katawan kong pasuko na ay parang sinasakop ako mula sa likod. Hindi ako makapagsalita. Ang tanging nagagawa ko lang ay umungol at tanggapin ang bawat galaw niya “Bubuntisin kita! Aanakan kita nang marami!” sambit niya habang mas binibilisan niya pa ang bawat galaw.

Ang pawis niya ay tumutulo na sa likod ko, at ramdam ko ang init ng kanyang katawan na parang umaapoy. “Taena, ang sarap mo talaga! Ooohh… ah…” mas lalo niyang diniin ang bawat ulos niya, ang ritmo ng kanyang katawan ay parang sinasabi na hindi siya titigil hanggang hindi niya nakukuha ang gusto niya.

Bigla niyang hinugot ang sarili niya, at bago ko pa maintindihan ang nangyayari, inikot niya ako paharap sa kanya.

“Umupo ka,” utos nya na sinunod ko.

Umupo rin siya kaya magkaharapan na kami. Pinagligkis nya ang aming mga paa saka nya ipinasok ang burat sa butas ko. Sa pagkakataon na iyon, banayad na ang ulos nya sa simula. Ang bawat ulos niya ay mabagal sa simula, pero unti-unting bumibilis habang ang mga kamay niya ay gumagala sa katawan ko.

“Sarap mo araw-arawin,” bulong niya, habang nilalaro ng kanyang dila ang leeg ko.

Napakapit ako sa mga braso niya, pilit na kinakapit ang sarili ko sa lakas ng bawat ulos niya.

Ang ritmo ng kanyang galaw ay parang musika. Mabagal at sensual sa simula, pero unti-unting bumibilis hanggang sa hindi ko na halos maramdaman ang sarili ko.

Ang mga ungol niya ay mas lumalakas, at ramdam ko ang lalim ng kanyang hininga sa leeg ko habang sinasabayan niya ang bawat galaw ng katawan ko.

“Erwin… ang sarap…” halos pahingal kong sambit, habang napapikit ako sa sobrang sensasyon.

Ilang sandali lang nang maramdaman kong lumalaki na ulit ang kanyang burat sa bukana ko.

“Lalabasan na ako… ayan na…” sumirit ang katas nya.

Hindi na ako nakapagpalabas dahil naubusan na yata ako ng tamod Pareho kaming hingal na hingal na nahiga sa kama.

Natawa siya. “Next time, dalawa kami ni Jun ang kakana sayo nang magkasabay.”

Napatingin ako sa kanya. Ngunit hindi na ako nagsalita, bagkus ay ngumiti na lang. Nakumperma ko na, alam nga nya.

Kumain si Erwin nang tanghalian sa bahay. Matapos naming maligo nang sabay sa banyo at muling magsalpukan, nagpahatid ako sa gym dahil doon naman ako kukuha ng litrato sa hapon.

“Dito na ako,” paalam ko kay Erwin. Magaan na ang pakiramdam ko sa kanya simula pa lang, pero mas lalong gumaan dahil natikman na namin ang isa’t isa.

“Sige sige,” tumango siya sa akin saka inikot ang tricycle.

Aalis na sana ko nang marinig ko ang boses ni Erwin na tumawag sa kakilala.

“Uy, magbubuhat ka na naman?” Napalingon ako sa gawi ni Erwin. Nakatalikod na kase ako at tutungo sana sa gym.

Nangunot ang noo ko nang makita ang lalaking maganda ang katawan at kayumanggi ang balat. Malalaki ang mga braso at namumutok, halatang madalas sa gym.

Maganda ang kanyang gupit na malinis. Matangos ang ilong, manipis ang labi. May balbas na hindi mahaba. Malalaking dibdib at utong na bumabakat sa gray na suot na sando. Naka-suot siya ng sweatpants na pambaba kaya bakat rin ang kanyang pang upo at hita na malapad. Napako ang paningin ko sa kanyang umbok. Grabe.

Sino ’to?

“Sige, pre, alis na ako,” si Erwin na nagpaalam na.

Natigil ako nang tumingin rin sa akin ang lalaki. Nagtama ang paningin namin.

Parang may kung ano sa loob ko ang kumislot nang tumango sya at ngumiti. Saka sya humakbang palapit.

“Ikaw si Noah, diba?” salubong nya. Nang makalapit siya ay naaamoy ko ang  natural nyang amoy. Amoy barako, malakas ang dating. Para akong hinihigop ng kanyang prisensya.

Nangatog ang tuhod ko kaharap ko palang sya.

“O-Oo.” kabadong saad ko.

Inilahad nya ang kamay, at nang magkamayan kami, ramdam ko ang tigas niyon. Pinisil nya iyon saka ngumiti. Saka siya nagpakilala.

“Damian ang pangalan ko.”

11. Damian

Simula noong nagkita kami ni Damian sa harap ng gym, naging malapit na kami sa isa’t isa. Palagi na kaming nag-uusap.

Mabilis kong nakapalagayan si Damian dahil mabait siyang tao.

Ilang linggo na ang makalipas nang unang magtama ang aming mga buhay.

“Saan ka?” tanong niya nang minsan niya akong makitang naglalakad sa daan.

Patungo ako sa kasalan na kumuha sa akin para maging photographer nakaraang buwan. Abala ako nitong mga nakaraang linggo.

Hindi na rin ako yamot gumising tuwing umaga dahil ilang beses na akong pinuntahan ni Jun sa bahay. Paminsan-minsan ay ako ang pumupunta sa kanya. Ang maganda nga doon ay pati si Erwin dumidiretso na sa bahay ko.

Isang beses nga ay magkasabay silang dumating. Kaya ang nangyari ay pareho nila akong kinana nang magkasabay. Noong mga oras na iyon, pakiramdam ko nasa langit ako eh. Parehong butas ko ang may burat. Hehe.

Ilang linggo na iyon, ngayon balik sa dati dahil pareho na kaming mga abala sa ginagawa dahil sa paparating ring piyesta. Tapos ito nga, ang kasalan.

“Kukuha ako ng mga litrato sa kasalan, pre,” sagot ko sa tanong niya. Ngumiti ako nang akbayan nya ako. Sa ilang linggo na nagiging malapit kami ni Damian, nagiging malapit rin ang aking loob sa kanya.

“Galingan mo ah?” aniya.

Tumango ako at nagpaalam na. Sumakay ako nang tricycle, ngunit habang papalayo ang pagitan namin ni Damian, papalapit nang papalapit ang emosyon ko sa katotohanan.

Sa katotohanang unti-unti na akong nahuhulog sa kanya.

Ilang araw makalipas ay tumungo ako sa gym. Nagpa-member na ako rito para kumuha ng mga shots para sa Sports category na naroon sa blog ko. Ayos naman sa kanilang mga naroroon sa gym ang kunan.

Mainit ang hangin noong araw na iyon, at kahit halos magtatakip-silim na, ramdam pa rin sa balat ko ang init ng araw na tila humahabol pa. Ang amoy ng pawis at bakal ang unang bumungad sa akin nang pumasok ako sa maliit na gym ng Sitio Kalasag.

Simple lang ang lugar. Isang masikip na espasyo na puno ng lumang kagamitan, mga bakal na barbell at dumbbell na may halong kalawang. Walang aircon, kaya kahit saan ka lumingon, nagkalat ang butil-butil na pawis mula sa mga nagbubuhat.

Doon ko ulit siya nakita. Si Damian.

Siya agad ang tumawag ng atensyon ko, hindi dahil sa ingay niya, dahil tahimik siyang nagbubuhat sa isang sulok, kundi dahil sa mismong presensya niya.

Kayumanggi ang balat niya, parang hinalikan ng araw sa tamang paraan. Malapad ang dibdib niya, puno ng balbon na kumakapit sa bawat umbok ng kanyang muscles.

Ang mga braso niya ay parang hita ko na. Matigas, makinis, pero punong-puno ng litid. Halatang ang lakas niya ay hindi gawa-gawa lang sa gym kundi pinanday ng trabaho at buhay.

Nakasuot siya ng isang itim na sando na basang-basa ng pawis, at dahil sa liit nito, parang halos hindi na nito kayang takpan ang dibdib niyang malapad. Ang bawat kilos niya ay kontrolado, parang bawat galaw ay may layunin.

Sa ilalim ng sando niya, nakalilis ang laylayan ng gray niyang shorts, tumambad ang kanyang mga hita na makinis, sakto lang ang buhok, at kitang-kita ang lakas sa bawat hakbang niya. Kulay kayumanggi ang kanyang balat.

Napako ang tingin ko sa kanya nang sandaling iyon. Para siyang isang eksenang hindi ko maaaring palampasin. Hindi ko alam kung nahuli niya akong nakatingin, pero nang itaas niya ang kanyang ulo, tumama ang malalim niyang titig sa akin. Napatigil ako. Taena, ang mga mata niyang malalim, parang may hinahanap, at may bahid ng kung anong libog na hindi mo kayang pangalanan.

Umangat ang sulok ng kanyang labi, bahagyang ngumiti, at tumango siya sa direksyon ko.

“Noah, kumusta?” tanong ni Damian matapos niyang ibaba ang dumbbell. Hindi siya tumigil sa pagtitig sa akin habang naglalakad ako papunta sa bench press.

Ngayon ko lang napansin ang kabuuan ng presensya niya. Ang balikat niya, parang kayang buhatin ang lahat ng problema ko sa buhay. Ang leeg niya, makinis pero may bakas ng pawis na tumutulo mula sa kanyang batok pababa sa balbon niyang dibdib.

Tumango ako, pilit na nilalabanan ang kabang nararamdaman ko. “Ayos lang.”

Tumango siya ngunit hindi siya nguniti dahil abala siya sa ginagawa nya.

“Magbubuhat ako ah?” paalam ko. Ramdam ko ang kabog ng dibdib ko sa pagkakahawak pa lang namin. Nakangiti siya, pero ang titig niya, parang sinisiyasat ang bawat hibla ng pagkatao ko.

“Talaga? Sige, tutulungan kita,” presinta niya. Hindi ko alam kung bakit, pero sa paraan ng pagsasalita niya, parang hindi ko kayang tumanggi kahit gusto ko.

Nagsimula ang session namin sa simpleng warm-up, pero kahit iyon, parang naging espesyal sa ilalim ng gabay niya. Ang laki ng kamay niya habang inaayos ang posisyon ng likod ko sa bench press. Ramdam ko ang bigat ng palad niya habang dinidiinan niya ang balikat ko upang ituwid. “Ganyan. Diretso lang, Noah,” instruksyon niya. Ang boses niya, malalim, may diin, parang umaalingawngaw sa maliit na espasyo ng gym.

Habang nagbubuhat ako, hindi ko maiwasang tumingin sa kanya paminsan-minsan. Ang pawis niya, dumadaloy mula sa noo pababa sa kanyang leeg, dinadaanan ang kanyang balbon na dibdib. Tila sinasadya ng pawis na iyon na gawing mas kapansin-pansin ang bawat kurba ng katawan niya.

“Hindi mo kailangang madaliin,” dagdag niya habang itinaas ko ang barbell. Nakatayo siya sa gilid, ang mga kamay niya nakahanda para saluhin ako kung sakaling mabitawan ko. Ramdam ko ang bigat ng titig niya, parang hinihigop ang bawat lakas ko. “Tandaan mo, sa pagbubuhat, kontrolado ang kilos. Para kang gumagawa ng kwento gamit ang katawan mo.”

Ngumiti ako, kahit pa habol ang hininga ko. Nagbiro ako, “Ganun ba? Paano kung ikaw ang gawin kong kwento?”

Bahagyang natawa siya, pero halata sa kanya ang kumpiyansa. “Ulol.”

Makalipas ang ilang araw, mas naging regular ang pagpunta ko sa gym. Mas madalas dahil wala pa akong kukunan sapagkat walang naka-sched. Susunod na linggo pa ang piyesta.

Mas naging regular din ang presensya ni Damian sa araw-araw ko. Hindi ko alam kung sinasadya niya o talagang magkasabay lang kami ng schedule, pero tila araw-araw na rin siyang nagtuturo sa akin.

Umuulan nang marating ko ang gym. Ang mga butil ng tubig na lumalagaslas sa semento at lupa ay masarap sa pakiramdam. Madalang ang ulan dahil tag-init.

Ang tunog ng bakal na tumatama sa sahig at ang halinghing ng mga kalalakihan sa bawat buhat ay bumati agad sa akin. Amoy pawis, langis, at lalaking-lalaki. Pero kahit paano, hindi ito nakakailang. Nasanay na rin ako sa ganitong paligid sa tuwing pumupunta ako rito para kumuha ng litrato.

Pagpasok ko, agad kong nakita si Damian. Parang magnet ang presensya niya, lalo na’t nakahubad na agad ang pang-itaas. Nakahawak siya sa barbell, binabalanse ito bago magsimula sa panibagong set. Mula sa pintuan, kitang-kita ko ang kayumanggi niyang balat na kuminang dahil sa pawis. Ang bawat galaw niya ay naglalantad ng mga muscle na parang ukit sa marmol. Mabalbon ang dibdib niya, at ang manipis na linya ng balahibo mula sa pusod hanggang sa waistband ng kanyang shorts ay nagbigay ng kakaibang sensasyon sa akin.

Hindi ko maiwasang mapako ang tingin sa kanya. Palagi naman. Ganoon siya kalakas at kaguwapo. Ang katawan niyang malapad at matipuno ay parang isinilang para magdala ng bigat, pero ang mga mata niya, bagama’t seryoso, ay may halong lambing na hindi ko maipaliwanag.

Nag-angat siya ng tingin at ngumiti. “Noah,” bati niya, mababa at halos parang boses na sumasalamin sa bigat ng bakal na hawak niya.

“Damian,” bati ko pabalik, pilit na ginagawang casual ang tono ko. “Mukhang ganado ka na naman sa workout.”

Bumaba siya mula sa bench at lumapit sa akin, hawak pa rin ang tuwalya na ipinamunas niya sa mukha at leeg niya. Nang tumayo siya malapit sa akin, doon ko lang tuluyang naalala kung gaano siya kalaki. Ang braso niyang parang kasing-lapad ng hita ko ay malapit nang tumama sa balikat ko. Tumawa siya.

“Ganado kasi walang distraction,” sagot niya, may halong biro. “Wala si Xander ngayon.”

Tumawa ako, sabay lingon sa paligid. “Asan nga pala siya? Minsan hindi ko siya nakikita dito.”

“May lakad daw,” sagot niya, sabay balik ng tuwalya sa leeg. “Pero malapit lang ’yun. Baka dumaan mamaya.”

Nagkibit-balikat na lang ako. Napansin kong mas kaunti ang tao sa gym ngayon, pero sa isang sulok ay nakita kong naroon si Leo. Nakaupo siya malapit sa dumbbell rack, mukhang abala sa pagsasalin ng tubig mula sa malaking tumbler niya. Siya ang CrossFit coach. Madalas kaming mag-usap dahil madalas na rin ako sa gym.

“Bakit ang tahimik ng gym ngayon?” tanong ko kay Damian.

“Eh kasi si Leo lang din ang nandito, at ’yung iba siguro, sa ibang oras nagpunta.” Tinuro niya si Leo gamit ang baba. “Kung gusto mo ng modelo, mas magaling mag-pose ’yon kaysa sa akin.”

Napalingon si Leo at tumango sa amin. “Uy, mga pre,” bati niya, sabay senyas na parang nagtatanong kung ayos lang siya. Tumango lang kami ni Damian, saka iniabot ang isang barbell plate sa rack.

Lumapit ako kay Damian habang nagbubuhat siya ulit. Ang bigat ng barbell na hawak niya ay sapat para isipin mong kayang buhatin nito ang buong gym. Kitang-kita ko ang tension sa bawat galaw niya. Ang mga ugat sa braso niya na parang sinadyang gawing prominenteng linya sa balat niya.

“Pre, kaya mo bang magdagdag pa ng plates?” tanong niya, halos walang kahirap-hirap sa bawat ulos ng barbell.

“Ikaw na ang malakas,” sagot ko, pilit na tumatawa. “Hindi ko nga mabuhat ang isang yan kahit kalahati lang.”

Ngumiti siya, at sa isang iglap, binaba niya ang barbell.

“Ikaw na,” hamon niya, sabay haplos sa balikat ko. Mainit ang kamay niya, at kahit mabilis lang ang dampi, para bang tumagos iyon hanggang sa kalamnan ko.

“Pare naman,” reklamo ko, pero tumayo siya sa gilid ko, pinapanood ako habang sinusubukang buhatin ang mas magaan na barbell. Sa bawat subok ko, naririnig ko ang mahinang tawa niya sa likod ko, na tila sinasabi niyang alam niyang hindi ko ito kakayanin.

“Hayaan mo na,” sabi niya habang binabawi ang barbell mula sa akin. “Mukhang hindi ka para sa ganito, pre.”

“Eh anong para sa akin?” tanong ko, pilit na binibigyan ng landi ang boses ko, pero tinatakpan ng biro.

Tumingin siya sa akin saka umiling. “Ewan ko sa ’yo.”

Matapos ang maikli naming usapan, bumalik si Damian sa kanyang pag-eensayo. Hindi ko maiwasang sundan ng tingin ang bawat galaw niya.

“Hoy, Noah,” sigaw ni Leo mula sa kabilang bahagi ng gym. “Pahiram ng camera mo saglit, kukuha lang ako ng video ng routine ko.”

Napapitlag ako sa tawag niya at tumango. “Sige lang, pre,” sagot ko, inabot ang DSLR na nakalagay sa ibabaw ng bag ko.

Lumapit si Leo para kunin ang camera, at dito ko lang napansin kung gaano rin kaganda ang pagkaka-sculpt ng katawan niya. Mas pino ang mga muscle ni Leo kaysa kay Damian, pero hindi kasing tindi ng presensya ng huli. May balahibo rin si Leo sa dibdib, pero hindi kasing dami ng kay Damian.

Ang mga katawan nila ay parang dalawang magkaibang anyo ng sining. Parehong maganda, pero may kanya-kanyang istilo.

“Salamat, pre,” sabi ni Leo, sabay kindat sa akin bago bumalik sa kanyang spot.

Habang abala si Leo sa pagkuha ng video, muli akong tumingin kay Damian. Halos hindi niya ako pinapansin habang patuloy siyang nagbubuhat. Pero kahit hindi niya ako tinitingnan, para bang alam niya na naroon ako. Ang bawat galaw niya ay tila sinasadya niya para makita ko. Pelingero na rin ako, ano?

Muntik nang tumulo ang mga laway ko nang pag-flex ng kanyang mga braso, ang pagliyad ng kanyang likod, ang bahagyang pag-angat ng laylayan ng shorts niya na naglalantad sa manipis na buhok sa kanyang hita.

Putangina, Damian. Pinaglalaruan mo ba ako?

Nang matapos ang routine ni Damian, tumayo siya at kinuha ang tuwalya. Tumungo siya sa direksyon ng locker room, at sa pagtama ng mga mata namin, ngumiti siya at kumindat.

“Sunod ka, Noah,” sabi niya, halos parang utos. Ngunit may kakaiba sa boses nya. Parang nang-aakit.

Shit. Ito na ba ang time? Matitikman ko na ba sya?

Kahit alam ko namang hindi katawan niya ang habol ko dahil nagugustuhan ko na sya, at puso nya na ang gusto ko ngayon… hindi ko pa rin syempre tatanggihan ang ganitong tagpo.

Halos walang tao sa locker room nang pumasok kami. Naroon lang si Xander, na abala sa pagligpit ng gamit niya.

“Aalis na ako, mga pre. Maiwan ko na kayo. May lakad pa ako e,” paalam ni Xander habang nakangiti sa akin. Tila may ibang kahulugan ang tingin niya, pero sinubukan kong hindi magpaapekto.

“Oo naman,” sagot ni Damian, walang pag-aalinlangan. “Ako na ang bahala dito.”

Tumango si Xander, saka umalis. Naiwan kaming dalawa ni Damian sa locker room, at ang bigat ng tensyon ay agad na bumalot sa pagitan namin.

“Anong plano mo ngayon, Noah?” tanong niya habang inaabot ang tubig mula sa bench. Tumayo siya sa harapan ko, at hindi ko maiwasang mapansin ang laki ng kanyang katawan. Ang mga balikat niyang parang gawa sa bato, ang dibdib niyang puno ng balahibo, at ang abs niya na parang nililok ng isang bihasang iskultor.

“Uh… wala naman,” sagot ko, pilit na nilalabanan ang kabang nararamdaman ko.

Ngumiti siya, saka lumapit ng kaunti. Ang init ng katawan niya ay halos tumama sa akin, at ang amoy ng pawis at natural niyang bango ay parang droga na nagpapalasing sa akin.

“Pre,” panimula niya, mababa ang boses. “Kanina pa kita napapansin. Ang dami mong tingin. Ang totoo nyan, nakaraan pa.”

Napaatras ako nang bahagya, pero hinarangan niya ang likuran ko gamit ang mga braso niya. “H-Hind ah. Tinitingnan ko lang kung paano ka magbuhat. Impressive naman kasi.”

Ngumiti siya, pero halata sa mukha niya na hindi siya kumbinsido. “Talaga lang, ha?”

Hindi na ako nakasagot. Itinaas niya ang kamay niya at inilagay ito sa pader, mas lumapit pa sa akin. Ang dibdib niyang basa sa pawis ay halos dumikit na sa akin.

“D-Damian…” halos pabulong kong sabi.

“Ano?” tanong niya, ang boses niya ay parang alon na humahampas sa akin.

Hindi ako nakasagot. Kaya iniwan nya ako at tumungo sa sa shower. Naghubad na siya ng saplot ngunit nakatalikod sa akin kaya tanging malapad na likod at maumbok na pwet lang ang nakabalandra.

Hindi ko alam ang gagawin. Hindi ko alam kung bakit isinama ako dito ni Damian. Wala naman akong balak maligo.

Gusto ko nang umalis dahil pakiramdam ko ay hindi ako welcome sa sitwasyon ngayon. Ngunit nanatili akong nakapako sa kinatatayuan dahil hindi ko magawang maalis ang paningin kay Damian.

Ilang sandali lang nang magtapis si Damian nang tuwalya saka sinuot ang brief na kinuha nya sa bag sa gilid nang hindi tinatanggal ang tapis. Sunod ay ang short ang sinuot.

Hindi niya ako tinatapunan ng tingin. Kaya lalo akong kinakabahan. Nagdadalawang isip na sa desisyon dahil hindi ko mabasa ang gusto niyang gawin ko.

Ang locker room ay tahimik, pero puno ng singaw ng pawis, sabon, at isang aura ng matinding tensyon. Malalalim ang bawat hinga, tila may hindi maipaliwanag na enerhiya sa hangin. Ang mga bakal na locker ay malamig sa pandama, pero tila sinasabayan nila ang init na namamayani sa silid.

Nasa dulo na ng bangko si Damian, nakaupo nang nakabukaka, ang mga braso’y nakasampay sa likod ng bangko. Mamasa-masa pa ang kanyang katawan mula sa nalalabing patak ng tubig mula sa shower. Ang balat niya ay bronse, parang perpektong nililok ng isang eskultor, at ang bawat hibla ng kanyang kalamnan ay humihinga ng puwersa at kumpiyansa.

Ang dibdib niya ay malapad, may manipis na balahibong nagpapatingkad sa kanyang pagka-maskulado. Ang utong niya’y mala-tsokolate, tayung-tayo sa lamig ng hangin. Sa ilalim nito, kita ang matigas na abs niya, anim na perpektong piraso na animo’y sinukat para ilagay sa altar ng pagnanasa.

Ngunit hindi lang iyon ang nakakapukaw ng atensyon.

Ang kilikili niya, ang mga buhok na naroon ay basa at nangingintab sa pawis, ang totoong nagdudulot ng hindi mapigilang pagkaakit sa akin.

Amoy hilaw na pagkalalaki, may timpla ng sabon at natural niyang halimuyak. Para itong magnetong humihila sa akin palapit sa kanya.

“Kanina ka pa nakatingin,” ani Damian, may halong ngiti sa kanyang mukha. “Ano, titigan mo na lang ako buong gabi, o may balak kang gawin?”

Parang tinamaan ako ng kuryente sa sinabi niya. Hindi ako makapagsalita. Hindi ko rin magawang umiwas ng tingin. Ang mga mata ko’y nanatili sa pawis niyang dibdib, sa masikip niyang shorts na hindi kayang itago ang nakabukol niyang alaga, at sa makakapal niyang hita na para bang ginawa para durugin ang sinumang maglakas-loob na hamunin siya.

Ngumisi siya, lalo pang binuka ang kanyang mga hita. “May gusto kang gawin, diba? Simulan mo na.”

Parang may kung anong sumibol sa dibdib ko. Ang tinik na naroon sa lalamunan ko ay naglaho na parang bola. Iyong bigat sa dibdib ay napalitan ng tuwa.

Jusko. Hihimatayin ako sa kaba kanina. Ngunit ngayon ay nakaraos na. Ngunit agad bumalik ang kaba ko, hindi sa takot kundi sa libog.

Ngumisi siya, puno ng kumpiyansa. “May gusto kang gawin, diba? Simulan mo na.”

Mas sumigaw ang kagwapuhan nya sa pagkakataong ’yon.

Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Lumapit ako, dumaan ang mga daliri ko sa matitigas niyang bisig, pababa sa katawan niya, at dahan-dahan kong isinubsob ang mukha ko sa ilalim ng nakataas niyang braso.

Shit. Ang init.

Dumikit ang ilong ko sa mismong kilikili niyang mamasa-masa, puro pawis, at amoy hilaw na pagkalalaki. Huminga ako nang malalim, nilasap ang matapang niyang amoy bago inilabas ang dila at sinimulang dilaan ito nang buong panggigigil.

“Tangina ka-ah…” ungol ni Damian, napakapit sa gilid ng bangko.

Sinibasib ko ang kilikili niya, sinipsip ang alat ng pawis, hinayaan ang dila kong gumapang sa bawat sulok. Mula sa mamasa-masang balahibo hanggang sa makinis niyang balat. Ramdam ko ang panginginig niya sa ilalim ng bibig ko.

Napaliyad siya, at sa gilid ng paningin ko, kita ko kung paano bumakat nang husto ang burat niya sa shorts. Mahaba. Mataba. Pulang-pula ang ulo, kitang-kita ang galit na ugat sa ilalim ng manipis na tela.

Ngumiti ako.

Bumaba ang mga labi ko sa dibdib niya, dinilaan ang matigas niyang utong, sinipsip ito nang buong panggigigil habang ang kamay ko ay gumapang pababa. Dahan-dahan kong hinila ang garter ng shorts niya, at sa wakas… lumaya ang kanina pang nagngangalit niyang burat.

Tangina. Ang laki nito.

Napalunok ako at halos malagutan na ng hininga. Dumadamba ang dibdib sa kaba, pagkasabik at libug.

Tumama ito sa tiyan niya, tumango-tango sa ere, nangingintab sa paunang katas. Napalunok ako. Ang taba, ang bigat, parang nabubuhay sa sariling pintig. Napapaligiran ito ng makapal na buhok, at sa ilalim, nakalaylay ang mabibigat niyang bayag na punong-puno, parang dalawa o tatlong itlog na nakakulong sa loob ng mainit at magaspang na balat.

Jusko. Ang perpekto nito sa mga mata ko. Parang diyos na dapat sambahin.

Dahan-dahan kong hinawakan ito, ramdam ko ang init ng laman sa palad ko, ang lagkit ng pre-cum sa dulo, ang tigas na parang bakal.

Hinagod ko ng dila ang ilalim, mula sa pinaka-ugat, pataas sa katawan ng burat, sinisimot ang alat ng pawis na kumapit dito. Napaungol si Damian, lumalim ang kanyang hininga, napakapit sa buhok ko.

“Puta… Ang init ng bibig mo, Noah. Sige pa, sambahin mo ’yang burat ko!”

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa. Dinilaan ko ang pinakaulo, sinipsip ang paunang tamod na namuo roon bago ko ito tuluyang isinubo.

Ramdam ko ang laki nito sa loob ng bibig ko. Ang matabang katawan na bumubundol sa dila ko, ulo na halos hindi magkasya. Isinagad ko ito, hanggang sa tumama ang pinakaulo sa lalamunan ko, bago ko muling hinugot, dinilaan ang bawat pulgada, habang ang isang kamay ko ay bumalik sa malagkit niyang kilikili.

Napasinghap si Damian. “Puta, Noah. Malapit na akong labasan. Tangina kang bakla ka.”

Pero hindi pa ako tapos.

Hinila ko palabas ang taguro niya sa bibig ko, sinimsim ang bawat pulgada bago binaba ang mukha ko sa ilalim nito, kung saan naghihintay ang mabibigat niyang bayag. Nilabas ko ang dila ko, dinilaan ang pinaka-ilalim, hinigop ang isa sa mainit at mamasa-masang bayag, nilaro sa loob ng bibig ko bago pakawalan at dilaan ang kabila.

“Tangina,” daing niya, napapakadyot sa ere. “Hayok na hayok ka sa akin, ah?! Patangina mo!” garalgal na sambit ni Damian. Malalim ang boses, namamaos.

At habang patuloy ang dila ko sa paglalaro sa mabibigat niyang bayag, muling bumalik ang kamay ko sa kilikili niya. Hinimas, pinisil, sinipsip. Wala akong pinalampas.

Napahawak si Damian sa ulo ko, nanginginig ang katawan niya. “Puta Noah… Malapit na ako…”

Napangiti ako, parang demonyong nakuha ang kanyang gusto.

Hinawakan niya ang bewang ko nang mahigpit, halos bumakat ang mga daliri niya sa balat ko. Ang init ng katawan ni Damian ay dumadaloy mula sa kanyang mga palad papunta sa akin, at ramdam ko ang malakas niyang tibok ng pulso sa bawat paghaplos niya sa akin.

“Ayan na ako!” mahina ngunit may panggigigil na ungos nya saka idiniin ang kanyang kargada sa aking bibig. Ilang sandali lang nang maramdaman ko ang likido mula sa kanyang burat patungo sa aking lalamunan.

Ang sarap ng tamod ni Damian.

“Tumuwad ka,” utos niya, mabigat ang boses, halos nanunuot sa bungo ko. Hindi ako sumagot. Sumunod ako, dahan-dahang pumwesto sa kahoy na bangko sa locker room, itinukod ang mga siko ko sa ibabaw nito habang ang mukha ko’y nakaharap sa malamig na bakal na dingding.

“Tangina, ang kinis mo,” bulong niya mula sa likuran ko. Ramdam ko ang malalaking kamay niya sa balakang ko, gumagapang papunta sa puwitan ko. Ang init ng hininga niya ay dumadampi sa likod ko habang marahang dinidilaan ang batok ko.

Dinama niya ang puwet ko, ang magaspang niyang mga palad ay dumudulas sa pawisan kong balat. Ang simpleng galaw na iyon ay nagdulot ng kakaibang kiliti sa akin. Hindi ko mapigilang mapaungol nang marahan.

“Shit, D-Damian… ngh…” mahina kong ungol.

Napatawa siya nang mahina, isang mababang tawa na puno ng pang-aakit. “Pokpok ka.”

Marahan niyang ibinuka ang mga hita ko gamit ang kanyang tuhod, at naramdaman ko ang daliri niyang dahan-dahang gumapang sa pagitan ng pisngi ng puwet ko. Pinaikot-ikot niya ito sa maseselang bahagi ko, parang tinutukso ako, bago niya inilabas ang dila niya at sinimulan itong dampian.

“Putangina…” halos mapasigaw ako sa naramdaman. Ang init ng dila niya, ang paraan ng paglalaro nito sa akin, ang basang sensasyon ng laway niya. Lahat iyon ay sabay-sabay na nagdala sa akin sa ibang dimensyon ng sarap. “Damian… ah… hmmmppp..”

“Masarap ba?” tanong niya, ngunit hindi ko na nagawang sagutin dahil sa sunod-sunod niyang pagdila at pagsipsip.

Nilamon niya nang buo ang parte kong iyon. Sinisipsip niya ang bawat sulok, dinidilaan nang paikot, at paminsan-minsan ay hinihigop niya nang malakas na parang ayaw niyang may matirang bahagi na hindi niya matikman.

Halos mawalan ako ng lakas, nanginginig ang mga tuhod ko habang nakatuwad pa rin sa harap niya. Ramdam ko ang kanyang pag-aari na tumatama sa hita ko habang gumagalaw siya sa likuran.

Matapos ang ilang sandali, tumayo siya, at naramdaman kong pinupwesto niya ang sarili niya sa likuran ko. Hawak niya ang kanyang burat, tinutok niya ito sa akin, at naramdaman ko ang dulo nito na dahan-dahang dumudulas papasok.

“Ahh… putangina mo, Noah…” ungol niya habang unti-unting bumabaon ang sarili niya sa akin.

Halos mapakapit ako nang mahigpit sa gilid ng bangko habang pumapasok siya. Ang laki, ang taba, ang bigat, ang lahat iyon ay ramdam ko habang unti-unti niyang sinasalakay ang bawat parte ng katawan ko.

“Tangina… ang sikip mo…” daing niya habang sinimulan niyang gumalaw. “Shit. Sobrang init sa loob!”

Sinimulan ni Damian ang mabagal ngunit madiing ritmo, bawat ulos niya ay parang may kasamang apoy na dumadaloy sa buong katawan ko. Naramdaman ko ang lakas ng bawat galaw niya, ang matigas niyang tiyan na dumadampi sa likuran ko sa bawat diin ng balakang niya.

Hinawakan niya ang balakang ko nang mas mahigpit, halos sumasakit na sa lakas ng hawak niya, ngunit imbis na magreklamo, mas lalo lang akong nilamon ng init.

“Shit, Noah…” garalgal niyang ungol habang patuloy na binabaon ang sarili sa akin. “Ang init mo… ang lambot mo, tangina.”

Hindi ko alam kung paano ko nagagawang huminga. Ang bawat galaw niya, ang bawat ulos niya ay parang sinasakal ako sa sarap. Hindi ko mapigilang mapakagat sa labi ko, pilit na pinipigil ang mga ungol na gustong kumawala.

“Masarap ba, ha?” tanong niya, sabay hampas ng isang kamay sa puwet ko. Ang tunog nito ay tumunog sa buong locker room. “Gusto mo pa ba?”

“Oo, Damian…” halos paungol kong sagot. “Sige pa, ’wag kang titigil…”

Humagalpak siya ng tawa, ngunit hindi niya tinigil ang ginagawa niya. Sa halip, mas lalo pa niyang binilisan ang galaw niya. Ang tunog ng balat na sumasalpukan, ang ungol niya na lalong lumalalim, at ang pawis na dumadaloy sa katawan namin ay sabay-sabay na bumalot sa buong kwarto.

Napansin ko ang kamay niya na gumapang mula sa bewang ko papunta sa harapan ko. Hinawakan niya ang ari ko, dahan-dahang jinajakol ito habang patuloy siyang umuulos mula sa likuran.

“Putangina mo, Noah… ang sarap mong kantutin…” bulong niya sa tenga ko habang sinasabayan niya ng gigil ang bawat galaw.

Nang maramdaman kong mas bumibilis ang galaw niya, alam kong malapit na siya. Napakapit siya sa balikat ko, halos mabali ang katawan ko sa lakas ng diin niya.

“Ahh… Noah… ayan na ako…” halos pasigaw niyang ungol bago niya isagad nang husto ang sarili niya sa akin. Ramdam ko ang init ng kanyang tamod na pumuno sa akin, parang umaapaw sa dami.

Halos bumagsak siya sa likod ko, pareho kaming hingal na hingal habang pinupunasan niya ang pawis sa noo niya gamit ang kamay niya.

“Putangina…” bulong niya, sabay tawa. “Ang sarap mo talaga, Noah.”

Humarap ako sa kanya, ngumiti, at binigyan siya ng marahang halik sa labi. “At ikaw ang pinaka-masarap sa lahat, Damian.”

Ngumisi siya nang mala-demonyo. Saka nya ako buhatin patungo sa shower room.

Ang mga patak ng tubig ay bumagsak sa katawan namin habang nakatayo kami sa ilalim ng maligamgam na shower ng locker room. Ang bawat patak ay parang musika, humahampas sa balat ni Damian, nagpapatingkad sa mala-adonis niyang hubog.

Hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko. Nasa harapan ko ang lalaking perpektong-perpekto, bawat bahagi ng katawan niya ay mukhang ukit ng mga diyos sa marmol. At ako ang pinagpalang makalapit, makahawak, at makatikim.

“Pwede ba, Damian?” tanong ko, halos paungol, habang dahan-dahang lumapit ang mga kamay ko sa matitigas niyang balikat.

Hindi siya sumagot, ngumiti lang. Ang tipid na ngiting iyon ay parang utos na angkinin ko siya, sambahin ko siya.

Sinimulan ko sa tainga niya. Dahan-dahang nilapit ang labi ko, hinalikan ang gilid ng tainga niya bago ko ito marahang sinipsip. Ramdam ko ang mainit na paghinga niya, ang bahagyang pag-ungol na dumaan sa tenga ko. Ginapang ng dila ko ang likod ng tainga niya, dinilaan ang bawat kurba, hinimod ang bawat sulok.

“Shit, Noah,” ungol niya, ang mga kamay niya’y dumapo sa likod ng ulo ko, hinila ako papalapit. “Ah… sige lang… sambahin mo ako…”

Pagkatapos ng tainga, bumaba ako sa kanyang panga. Ang linya nito ay matalim, halos maputol ang dila ko sa tigas. Dinilaan ko ang kabuuan nito, mula sa ilalim ng tenga papunta sa baba. Amoy sabon, pero may halong natural na lalaking-lalaki. Sinimulan ko itong halikan, banayad na dampi ng labi sa bawat bahagi ng matibay niyang panga. Nang maabot ko ang gitna, hinalikan ko nang madiin, sinipsip ang balat.

“Putangina, Noah, ang libog mo…” bulong niya, sabay gigil na pisil sa batok ko.

Hindi ako sumagot. Pinagpatuloy ko ang ginagawa.

Dumaan ang dila ko sa ilalim ng baba niya, pababa sa leeg. Dito ko hinigpitan ang hawak ko sa balikat niya. Hinalikan ko ang leeg niya nang madiin, pababa, papunta sa batok. Nilasap ko ang bawat kurba at litid na umbok-umbok sa leeg niya. Dinilaan ko ito nang marahan, sinusundan ang direksyon ng dumadaloy na tubig. Nang maabot ko ang batok niya, hinalikan ko ito nang mariin, halos kagatin, sabay sipsip na nag-iwan ng marka.

“Masarap ba, Damian?” tanong ko habang bumababa pa ako.

“Wag kang titigil,” sagot niya, hinihigpitan ang hawak sa batok ko. “Hayok na hayok ka sa katawan ko. Ganyan nga… gawin mo akong diyos.”

Pababa ng leeg, hinagod ko ang matigas niyang dibdib. Ang mga utong niya ay tumigas sa pagdampi ng malamig na tubig at mainit kong dila. Sinimulan ko sa kaliwa, sinipsip ang utong niya nang buong pagnanasa, gamit ang dila upang paikutan ito. Napaliyad siya, ang kamay niya’y napakapit sa likod ko.

“Shit, Noah, ang init ng bibig mo…”

Hindi ko tinigilan hanggang magkulay rosas ang utong niya. Tumigil ako sandali para dumako naman sa kabila, binigyan ito ng parehong atensyon. Hinalikan, sinipsip, dinilaan, nilasap hanggang mabaliw siya sa sarap.

Bumaba ako sa tiyan niya, hinagod ang mga abs niyang parang pinanday. Isa-isa kong dinilaan ang bawat guhit nito, sinusundan ang hugis ng V-line niya. Ramdam ko ang tensyon ng katawan niya, ang pagkapit ng mga kalamnan niya sa bawat dampi ng dila ko. Dinilaan ko ang pusod niya, pinasok ang dulo ng dila ko sa loob bago ko ito sinipsip.

“Noah… tangina, parang gusto mong kainin buong katawan ko…”

“At gagawin ko, Damian,” sagot ko, dumudulas na pababa.

Pagkatapos ng tiyan, lumuhod ako. Nasa harapan ko na ang matitibay niyang hita. Hinawakan ko ang magkabilang hita niya, dinama ang tibay ng mga ito. Dinilaan ko ang kanan, mula sa tuhod pataas, hinalikan ang bawat kurba. Ang kabila naman, nilasap ko rin. Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya, ang maliit na mga ungol na gustong kumawala mula sa labi niya.

Nang makarating ako sa bayag niya, huminga ako nang malalim. Dinilaan ko ang paligid nito, dinama ang init sa dila ko. Isa-isa kong hinalikan ang magkabilang bilog, sinipsip nang marahan, dinilaan nang madiin. Nagtagal ako dito, pinagmamasdan ang reaksyon ni Damian habang iniikot ko ang dila ko sa kanya.

“Putangina, Noah…” ungol niya, napakapit sa dingding ng shower. “Ooh… ah… ngh..”

Bumaba pa ako sa mga binti niya, dinilaan ang bawat guhit ng muscle. Ang mga paa niya ay nilinis ng tubig, ngunit sinamba ko pa rin. Hinawakan ko ang mga ito, hinalikan ang ilalim ng talampakan, dinilaan ang gilid, hanggang sa dulo ng mga daliri. Sinipsip ko ang hinlalaki niya, napaliyad siya sa kiliti at sarap.

Tuluyan na akong nawalan sa katinuan. Nilipad na ang aking pag-iisip. Ang naroon na lang sa aking utak ay ang katawan ni Damian na nararapat sambahin.

Pagkatapos, bumalik ako pataas, hinalikan ulit ang bawat parte ng katawan niya, pabalik sa abs, dibdib, leeg, hanggang marating ko ulit ang labi niya. Hinalikan ko siya nang madiin, ramdam ang init ng katawan namin sa ilalim ng maligamgam na tubig.

“Lintek ka, Noah…” ungol niya, hinihingal. “Kung ganito ka palagi, tangina, hindi kita titigilan.”

Ang tubig mula sa shower ay patuloy na bumabagsak, humahalo sa pawis at libog na bumalot sa hangin. Nang magtama ulit ang mga mata namin, hindi na kailangan ng salita. Ang mga titig namin ay nag-aapoy, nagsusumamo, at punong-puno ng pagnanasa.

“Damian…” bulong ko, pero bago pa ako makapagsalita nang buo, dinaklot niya ang batok ko at hinatak ang mukha ko palapit sa kanya. Ang labi niya’y brutal at mapusok na bumangga sa labi ko, ang dila niya’y agad pumasok sa bibig ko na parang gustong kunin ang lahat ng nasa akin.

Nawala ang kontrol ko, hinayaan ko siyang maghari sa halikan namin, habang ang mga kamay niya ay gumala na sa katawan ko, mariing hinahaplos ang bawat kalamnan ko, parang gustong tandaan ang bawat hugis nito.

Hindi na ako makapag-isip. Nang bigla niyang itulak ako sa pader ng shower, tumama ang likod ko sa malamig na tiles, kasabay ng init ng katawan niyang nakasandal sa akin. Naramdaman ko ang buong bigat niya, ang tigas ng dibdib niya, at lalo pang bumabangga ang bawat pulgada ng katawan niya sa akin.

“Kung ano man ang ginagawa mo kanina, ngayon ako na,” aniya, isang ungol na mababa ang boses na halos magpabagsak sa tuhod ko.

Dinakma niya ang baywang ko, at sa isang mabilis na galaw, itinulak ako para umikot. Narinig ko ang bahagyang pag-ungol niya nang dumaan ang mga kamay niya sa balikat ko, pababa sa likod ko, na parang sinusuri ang bawat bahagi ng katawan ko gamit ang magagaspang niyang palad. Mula leeg ko, hinalikan niya ito nang madiin, ang dila niya’y naglalakbay pababa, habang ang katawan niya’y nakadikit pa rin sa akin, hindi magbibigay ng puwang kahit kaunti.

Nang maabot niya ang balakang ko, bahagya niya akong hinila patalikod, ang mga daliri niya’y kumapit sa balikat ko, ang mga kuko niya’y bahagyang bumaon sa balat ko. Ang mga halik niya’y naging mas brutal, mas mabigat, at naramdaman ko na ang pagkasabik niya sa bawat galaw.

“Damian… kantutin mo ulit na ako,” pagsusumamo ko, halos maiyak na sa libog at pagnanasa.

Ngunit pinatagal niya ang lahat, pinaramdam niya sa akin ang paghahari niya. Ang bawat sandaling nawala ang kontrol ko ay naging parte ng plano niya.

Ang paghinga niya sa tainga ko ay parang musika, at ang bawat daan ng dila niya sa likod ko ay nagpapasuko sa akin.

Pagkatapos ng saglit na paghahanda, naramdaman ko ang biglang pagpasok ng burat niya. Isang mabagal, brutal na galaw na parang gusto niyang iparamdam ang bawat pulgada ng tigas niya. Nanginginig ang tuhod ko, pero hindi ako makagalaw. Nakasandal ako sa pader, hawak ng mga kamay niya, habang unti-unting bumibilis ang galaw niya.

“Putangina, ang sikip mo, Noah! Sinisipsip ang dambuhalang burat ko!” ungol niya sa tainga ko, ang boses niya’y punong-puno ng libog at kasiyahan.

Bawat salitang iyon ay parang nagdadagdag ng gasolina sa apoy na nararamdaman ko. Naramdaman ko ang pag-ikot ng mga daliri niya sa balikat ko, ang gigil sa bawat kadyot niya, at ang pagtama niya sa bawat tamang lugar na nagpabaliw sa akin.

Hindi siya tumigil. Ang ritmo niya’y brutal, malalim, at walang awa. Ngunit sa kabila ng bigat at bilis, naramdaman ko pa rin ang pagkaingat niya.

Parang kahit anong gawin niya, gusto niyang siguraduhin na nasasarapan ako. Ang bawat ungol niya’y sumasabay sa bawat galaw namin, ang tunog ng tubig sa shower ay hindi na marinig dahil sa mga ungol namin.

“Shit, Damian, huwag kang titigil… wasakin mo ako… ahmmmm…” pagsusumamo ko ulit, habang ang katawan ko’y halos bumigay na.

Naramdaman ko ang kamay niya sa baba ko, hinila ito pabalik para mahalikan niya ako sa labi. Ang halik niyang iyon ay puno ng pwersa, na parang gusto niyang iparamdam sa akin na siya lang ang maghahari sa akin.

Ang bawat galaw ng balakang niya ay nagpadala ng kilabot sa buong katawan ko, habang ang kamay niya ay humawak nang mahigpit sa baywang ko.

Ang bawat segundo’y parang oras, ang bawat hampas ng balakang niya ay nagdala ng hindi maipaliwanag na sarap. Nang maramdaman kong malapit na ako sa sukdulan, halos maiyak ako sa kilig. Ngunit hindi ko sinabi sa kanya, hinayaan ko lang siyang ipagpatuloy ang ginagawa niya, ang ginagawa naming dalawa.

Nang marating namin ang rurok, sabay ang sigaw namin. Tumigil siya, nanatili sa loob ko, habang ang mga kamay niya’y mahigpit na nakahawak sa akin. Niyakap niya ako mula sa likod, habang ang mga hininga namin ay mabilis at malalim, sinasabayan ng patak ng tubig mula sa shower na tila sumasabay sa ritmo ng mga puso namin.

“Putangina, Noah…” ungol niya, ang boses niya’y halos hindi na marinig. “Sobrang sarap mo.”

Napangiti ako. Dahil sa narinig ko ay nagkaroon ako ng lakas ng loob para aminin ang nararamdaman ko.

“Gusto kita, Damian.”

Sobrang saya ko. Sobrang saya ko dahil sa wakas ay nasabe ko na sa kanya ang gustong gusto ko sabihin nakaraang buwan pa.

Nagulat ako nang bahagya nang lumayo sya sa akin saka sinuri ako.

Saka sya umiling na naging dahilan nang paghupa ng ngiti sa aking labi.

Hindi siya nagsalita at umalis sa harap ko para tumungo palabas ng shower. Saka kumuha nang tuwalya at tinuyo ang sarili, nagsuot ng saplot, saka lumabas. Hindi ako nililingon.

Nanuod lang ako sa kanyang lumabas ng locker room. Hindi ako umalis, hindi gumalaw, hindi huminga.

Ngunit nang tuluyan syang makaalis, doon ko lang nabitawan ang mga emosyon ko.

Tahimik akong umiyak at lumuha habang tumutulo ang tubig sa aking katawan. Kasabay ng tunog ng tubig ang pagdagundong ng dibdib ko. Sumikip ang dibdib ko. At humagulgol.

Ang tanga mo, Noah. Ang tanga mo para mag-expect na tatanggapin niya ang pagtingin mo sa kanya!

Hindi na ito ang unang pagkakataon na umamin ako at na-broken.

Pero ito ang unang beses na sinumpa ko sa mundo ang pagiging bakla.

Kung naging babae nalang sana ako. Kung babae nalang sana ako.

END OF VOLUME 1

Teaser

VOLUME 1 SPECIAL CHAPTERS

only available in ebook version

Niloob

ng Magkaibigan

(Noah, Erwin, Jun)

“Putangina Noah, parang puta ka talaga,” ani Erwin habang pinapadulas ang daliri niya sa loob. “Shit ka. Bubuntisin ka namin ni Jun.”

“Masarap ba, ha?” tanong ni Jun habang hawak ang buhok ko, sinusubuan ng burat.

Napangiti ako habang sinasalsal si Erwin gamit ang isang kamay, tsinutsupa si Jun, at nakabukaka sa gitna ng kama—handa sa kahit anong gawin nila. Hindi na ako makapag salita. Tumitirik ang mga mata tuwing sinasagad ang daliri sa aking lagusan.   At nang tumigil si Erwin sa pagdaliri at itutok na ang burat niya sa butas ko, ramdam ko na. Hindi na ako pwedeng umatras.

Nakahiga ako sa gitna ng kama, nanginginig pa rin ang katawan, habang si Jun ay hawak ang ulo ko, pinapasubo sa akin ang galit na galit niyang ratbu. Wala na akong konsensyang natitira. Isinusubo ko siya ng buong-buo, sinasagad hanggang lalamunan habang nangingilid na ang laway sa gilid ng labi ko.

“Ganyan nga, boss Noah,” bulong niya sa tenga ko. “Lasahan mo ‘yang tite ko habang binibiyak ka ni Erwin. Hehe.”

---

Unang subo ng Anak

(Jun, Jacob)

“Ayos lang sa akin kung bakla ka, pero pwede bang iwas iwasan mong tiigan ang katawan ko?” seryosong saad ko, hindi sya nakaimik. “Tatay mo ako at hindi mo ako pwedeng bigyan ng ganyang tingin, Jacob. Hindi maganda tignan.”

“S-sorry, po.”

Umalis nang kwarto ang anak ko nang nahihiya at nakayuko. Naguguilty man ako ay pinagsabihan ko rin ang sarili ko na  kailangan kong gawin ‘yon bago pa lumala. Nong gabing rin iyon ay kinana ko nang walang humpay ang misis ko nang sa ganun ay mawala ang ideya sa utak kong pinagnanasaan ako ng anak ko.

Ngunit kinaumagahan nang mamalengke si Wanda, habang ako ay mahiming na natutulog, naramdaman ko ang anak kong pumasok sa kwarto nang dahan-dahan at walang ginagawang anumang ingay.

Akala ko ay may kukunin lang, o kaya ay kukupit ng pera sa pantalon ko.

Ngunit nagulat ako nang dahan-dahang dumungaw sa kinahihigaan ko ito saka dahan-dahang inilapat ang palad sa aking bukol.

---

Pinatikim ang Pinsan

(Damian, Jan)

Pinasok ni Damian ang burat niya sa bibig ni Jan. Mabagal. Isang pulgada, dalawa, tatlo. Mainit. Basang basa at mainit ang bibig nito. Ramdam niya ang lalamunan ni Jan na parang sumasakal sa kanya. Parang pilit tinatanggap ang lahat. Hanggang sa ang ilong nito’y dumidikit na sa bulbol niya.

“Puta. Ang sarap ng bibig mo—ohhh!” Tangina. Ang sarap chumupa ng kanyang pinsang bading. Buti at nagpatikim sya!

Hawak niya ang ulo ng lalaki. Dahan-dahang kinantot ang bibig nito. Una’y banayad, pero unti-unti, binibilisan. Napapa-luha si Jan. Pero hindi sumusuko. Ginagapang pa ang dila kahit may burat sa lalamunan. Pinipilit dilaan kahit punong-puno na ang bibig.

Basang-basa ang paligid ng bibig niya. Tumutulo ang laway pababa sa baba, sa leeg, sa dibdib. Pumapatak sa sahig. Tumutunog ang bawat ulos.

Halos dalampong minutong naglabas pasok ang burat ni Damian sa bibig ng hayok na bakla kaya’t sarap na sarap sya. Para nang hinihigop ang lakas nya ng bibig nito na parang vacuum.

12. Sa Banyo

Ang amoy ng disinfectant sa banyo ay nangingibabaw, malamig ang hangin na nililipad mula sa bintana na may rehas. Walang ibang tao, maliban sa aming dalawa, at ang tunog ng patak ng tubig mula sa gripo ang tanging sumasabay sa mabigat naming mga hininga.

Nakatayo si Adrian sa tabi ng isang cubicle, nakasandal ang isang balikat sa dingding, hawak ang sinturon na hindi pa niya tuluyang isinasara. Nakatingin siya sa sahig, pilit iniiwasan ang mga mata ko. Ang tensyon sa espasyo ay parang isang makapal na ulap na unti-unting bumibigat.

“Pre,” tawag ko, sinadya kong gawing mahina ang boses ko, halos bulong na lang. Lumapit ako ng bahagya, sapat lang para hindi siya magtangkang umatras. “Walang makakaalam nito. Tayong dalawa lang dito.”

“Straight ako,” sagot niya, pero mahina, alam at may tikas na paninindigan. Umiling siya at bahagyang tumingin sa pinto.

Ngumiti ako ng bahagya, hindi para manukso, kundi para pakalmahin siya. “Walang makakaalam, Adrian. Kahit sino.” Sinabi ko iyon na parang kasunduan, isang sikreto na walang kahit anong ebidensyang maiiwan.

Napatingin siya sa akin, may kaba sa mga mata niya, pero naroon din ang kakaibang interes na pilit niyang tinatago. Lumunok siya nang malalim, parang nilulunod ang anumang duda na natitira sa isipan niya.

“Dali na,” dagdag ko, tumayo nang mas malapit, halos magkadikit ang mga katawan namin. “Mabilis lang ’to. At kung ayaw mo, pwede tayong tumigil. Pero diba sabe mo gusto mong subukan?”

Hindi siya sumagot, pero hindi rin siya umatras. Unti-unting gumalaw ang kamay niya, binaba ang garter ng jersey shorts niya, at napakuyom ang kamao niya sa gilid.

Napangiti ako, nagtagumpay. Lumuhod ako sa harap niya, naririnig ko ang mabilis niyang paghinga, at ang tension na kanina pa bumabalot sa amin ay napalitan ng init na walang ibang saksi kundi ang malamig na tiles ng banyo.

Mabilis kong binuksan ang zipper ng jersey shorts ni Adrian, hinayaan kong mahulog sa alkansya ang kanyang asul na boxer. Naroroon na ang matigas niyang burat, puspos ng init at pulang ugat na sumisirit sa ilalim ng ilalim ng ilaw ng banyo. Hindi pa matigas ngunit batid na ang laki.

Lumuhod ako sa harap niya, ramdam ko ang malamig na tiles sa likod ng tuhod ko. Hinawi ko ang buhok ko sa noo, huminga nang malalim, at hinalikan ang dulo ng kanyang burat. Namasa muna ang dila ko rito, pinapawi ang panandaliang lamig. Taragis, ang sarap namnamin ng burat ng varsity player na hindi pa natitikman ng ibang bakla.

“A-Ah… Noah…” Napaungol si Adrian nang mahina, misteryosong tunog na may halong kaba at sarap.

“Masarap diba?” bumulong ako, dala ang init ng boses ko sa likod ng kanyang bayag. Hinawakan ko ang puno ng taguro niya nang mahina, sinungkit ang kanyang titi at dahan-dahan ko itong sinubo. Binadya ko muna ang ulo nito, ang matigas na tangkay na halos magaspang sa pakiramdam. Tapos dahan-dahan kong itinulak sa loob ng bibig ko.

Nilamnan ko siya ng dila ko, paikot-ikot, sinasuyong malumanay, pinipisik-pisik ang gilid ng kanyang balahibo sa batok. Lasang balat na mapakla na maasim na masarap na hindi mo maipaliwanag ang lasa, pero gustong gusto mong ulitin na ipasok sa bibig. Tipikal na lasa ng tite.

“Nghhh… Shit! Tangina ang galing… mo…” Ramdam ko ang bawat pag-urong at pagsuong ng kanyang ari habang gumagalaw ako, sabay himod ng mga labi ko.

Naglaylay ang mensahe niya sa balat ng leeg ko. Malumanay siyang humawak sa likod ng ulo ko, tinutulak ng bahagya pababa para mas lalong malalim ang pagsubo ko. Napaangat ang baba ko, at tuloy-tuloy akong nagtrabaho.

Pasok-labas, himay-himay, dahan-dahan hanggang sa napansin kong halos pumupusyaw na sa puti ang dulo ng burat niya.

Mabilis niyang paghinga, ramdam ko sa dibdib ko. Humiga siya ng bahagya paharap sa cubicle wall, at mas lumuwag ang paghawak ko sa katawan ng tarub niya, inilipat ko ang kamay ko sa ibaba, hinawakan ko ang kanyang bayag. Pinisil ko nang malumanay, sinasabay sa ritmo ng dila ko sa ulo ng titi.

Umabot ang dila ko sa ilalim ng ulo ng kanyang pagkalalake, pinalo-palo ko ang gilid habang nagbubukas ng malalim na paggalaw sa bibig. Nagpahinga ako saglit para kumuha ng hangin, ngunit hindi ko mapigilang komumento, “Tangina, ang sarap ng burat mo.”

“Hayok ka pala sa ganito? Gagi.” Untag nya na nakangisi.

Agad kong binalik sa bibig ko ang burat nya bilang tugon.

Narinig ko ang malakas niyang ungol, muntik nang durog ng tile sa likod ng tuhod ko nang kumuwit siya ng balakang, hinayaan kong masalubong ng lalamunan ko ang buong haba ng burat niya.

“Shit, Noah…” Napungaw siya, pati intimidity na nararamdaman niya ay lumambot at napalitan ng tuwalang apoy.

“Hmmm…” hindi ko magawang magsalita.

Hinayaan ko muna siyang magrelax, pagkatapos ay nagpatuloy akong gayak ng dila, umakyat sa baluktot na singit niya, ninamnam ang mga pawis na namuo roon. Pagkatapos ay sinubo ang mga bayag at sinimsim. Saka ko muling isinubo ang tite nya nang buo.

Mabilis niyang hagkan ang bibig ko, naipit ang buhok ko sa paghilamos niya sa mukha ko.

Nilalaro ko ang bayag niya, pinalo-palo, sabay sipat sa mukha niya para makita ko ang reaksyon. Namumula, basa sa pawis, mga mata niya nakapikit, bibig nakabuka. Akala mo’y nawawala na sa sarili.

Sobrang gwapong binata. Tangina, hindi ko aakalaing makakatikim ako ng ganito.

Lumayo ako saglit, pinahid ang labi ko, at niyakap ko ang tite niya nang buong palad. “Iputok mo sa bibig ko?” tanong ko, humiling ng pahintulot sa halong pang-aakit.

Tumango siya nang malakas, nanginginig ang katawan. Inabot niya ang ulo ko at dahan-dahang itinulak papasok nang higit pa. Ang init ng laman niya sa loob ng bibig ko’y parang apoy na dumadaloy sa leeg ko. Dahil sabik ay hinayaan kong magsunog ang dila ko sa frenulum niya, paulit-ulit, hanggang ang tamod niya’y tumulo sa gilid ng bibig ko. Lasang mapakla, masarap. Katas ni Adrian na sariwa.

Sinimot ko lahat ng sumabog na tamod, pati ang natira sa burat nya ay sinuyod ko. The best!

“Tangina ka, Noah! Ibang klase ka!” komento nya kalaunan, hinihingal pa sya.

Tumayo na ako saka nag ayos ng sarili. “Salamat,” bulong ko, nakatingin sa pulang mukha niya. Nakatingin sa akin, halos di pa makapaniwalang nangyari.

Lumabas ako roon na hindi na lumingon. Alam ko nang isang beses lang iyon, hindi na mauulit pa. Ganun naman talaga, nasanay na ako sa ganitong set up.

Pero habang pabalik sa aking lungga, naglaro ang lasa ni Adrian at ang kanyang itsurang nasasarapan sa aking utak. Sana masundan pa… sana masundan. Kahit isang ulit nalang.

13. Jomar

1. Jomar

“Isagad mo pa, Erwin!”

Halos tumirik ang pareho kong mata dahil sa matinding kantot na ginagawa ni Erwin sa akin sa mga oras na ito.

Maagang maaga, ngunit imbes na kumain ay kantot ang inuna namin. Pareho kaming hubo’t hubad habang nagkakanaan sa kama ko, nakahiga ako at nakasabit ang mga binte sa kanyang balikat habang sya naman ay nakapatong sa akin at patuloy akong kinakadyot habang sinisipsip ang kanang utong ko.

“Ohhh—Ah… Erwin…” nanginginig kong sambit, hindi alam kung saan hahawak o babaling. “Ipasok mo pa ang burat mo.. sige lang… shit… lalabasan na ako!”

Labas pasok ang batuta nya sa pwerta ko. Sarap na sarap akong sinasalubong ang bawat ulos nya. Walang ligo pareho, matapos nyang magpasada at matapos kong kumuha ng maraming litrato sa event sa city hall ay dumiretso agad kami sa apartment ko at nagkanaan.

Amoy pawis, pero sarap na sarap ako sa ginagawa sa akin ngayon.

“Ayan na ako!” Hiyaw ko saka ako sumabog, tumalsik sa dibdib nya at mukha ko ang tamod. Nakangisi na syang tumitingin sa mukha ko, saka ako hinalikan at mas binilisan ang pag kadyot.

“Ahh… tangina, ang sarap mo talaga kantutin, Noah,” malumanay nyang saad, mas hinigpitan ang hawak sa tumbong ko at saka binarurot ako nang binarurot. “Taragis, lalabasan na rin ako!” Ilang saglit lang nang maramdaman ko ang pagsirit ng katas nya sa kalooban ko.

Hingal na hingal syang umalis sa ibabaw ko saka humiga. Nakatulala kaming pareho sa kisame, pagod.

“Sarap,” maya-maya ay komento nya.

Tumawa lang ako. Nang makapagpahinga ay dumiretso ako sa banyo saka nagbanlaw bago pumasok ulit sa kwarto para magpatuyo at magbihis. Si Erwin ay naroon pa rin nakahubad at nakahiga, nakapikit habang nakapatong ang braso sa noo.

Binato ko sya ng unan, “Maligo kana! Magpapasada ka pa.”

Hindi ko na sya hinintay sumagod dahil dumiretso na ako sa kusina para ihaing ang ilulutong kanin. Pagkatapos kong magsaing ay nagluto na rin ako ng itlog at tuyo. Wala pa ako nakapag-grocery kaya magtiis muna si Erwin. Haha.

Dito na naman yan kakain, eh. Napapadalas na nga eh!

Jusko. Mabilis na nga akong maubusan ng bigas dahil hindi nalang ako ang lumalamon sa apartment na ’to. Maging si Erwin ay dito na rin kumakain madalas, minsan ay sabay pa silang dadalaw ni Jun. Hindi rin naman ako nagrereklamo dahil gusto ko rin namang dumadalaw sila.

Lalo na pag sabay nila akong binibira. Hehe. Sobrang sarap makantut nang magkasabay ng dalawang barako.

Ilang minuto lang ay sabay kaming kumain ni Erwin, nakaligo na rin sya at nakapagbihis. Mayron na ring damit yan dito dahil sa madalas na pagbisita, tumatambak na. Si Jun lang ang hindi maraming dinadalang gamit dito dahil humihiram lang ng damit kay Erwin pag dumadalaw.

Ewan ko ba bakit napunta ako sa ganitong sitwasyon. Pero mas okay na rin na ganito. Dahil sa ganitong sitwasyon kaya mabilis kong nakalimutan ang mararamdaman ko kay Damian.

“Bye!” paalam ko kay Erwin matapos nya akong ihatid sa gym.

Linggo ngayon kaya naman at sa gym ang direkta ko dahil ngayong araw ako free. Bukod doon ay sayang ang membership ko kung hindi ko naman gagamitin.

Simula nong nangyare sa amin ni Damian, at pag-amin ko sa nararamdaman ko tungkol sa kanya, hindi na ito muling nagpakita pa sa akin.

Umalis na rin sya sa gym na pina-miyembruhan ko at lumipat sa kabilang gym para doon magbuhat, malayo sa akin.

Hindi na rin naman ako gumagawa ng paraan para makita siya dahil wala sa bukabolaryo ko ang maghabol.

Pinatunayan na nyang wala siyang pakealam sa akin, hindi ba? Bakit ako maghahabol?

Dalawang linggo na rin ang makalipas simula noon kaya naman hindi na rin ako masyadong nasasaktan sa nangyare. Bukod doon ay narito si Erwin at Jun para i-distract ako sa pagiging brokenhearted.

Sila ang nakakasiping ko tuwing wala silang ginagawa at hindi rin ako busy. At masarap sa piling. Fuck-buddies malala!

Nagparamdam rin sa akin di Rafael nitong nakaraang araw matapos mag-text sa akin na nami-miss na nito ang puwet ko. Ano ang gagawin ko sa lalaking ’yon?

Next time, papapasukin ko sa kanilang tatlo ang tatlo kong butas!

Jusko, masyado na akong malandi.

Mainit pa ang hangin sa kalsada nang bumaba ako ng jeep sa tapat ng gym.

Alas diyes ng umaga pa lang pero parang niluluto ng araw ang kalsada. Sumalubong agad sa akin ang amoy ng fishball cart sa kanto, halong usok mula sa nag-iihaw ng barbecue.

Bago ako pumasok, napatingin ako sa salamin ng pintuan. Pinahid ko muna ang pawis sa noo gamit ang puting tuwalya ko, sabay ayos ng buhok. Hindi naman ako sobrang conscious, pero hindi rin masama kung maayos akong tingnan bago ko kaharapin si Jomar. Siya iyong All-rounder Coach sa gym na pinapasukan kk.

Sa gilid ng entrance, nakita ko si Xander na nakatayo habang umiinom mula sa sports bottle niya. Naka-sleeveless siya kaya kita ang mga braso niyang bagong hubog. New gymrat na kasasalang lang nakaraang linggo.

“Oh, Noah,” bati niya, sabay kindat. “Ready ka na bang pagurin ni Coach Jomar?”

“Pagod na nga ako sa biyahe pa lang,” sagot ko, sabay tawa. Naglapag na ako ng dalang bag saka nag-stretch.

“Pagod? Ay naku, ibang klaseng pagod ang ibibigay nun sa’yo mamaya,” sabat ni Leo na kararating lang galing sigarilyo sa labas. CrossFit Coach si Leo rito sa gym at masyado na kaming malapit sa isa’t isa dahil mag-iisang buwan na kaming magkakasama ss gym.

Umiling ako at ngumisi. “Bakit parang may iba kayong ibig sabihin?”

“Nako,” sagot ni Leo, “di ka pa nasanay e masyadong malibog ’yang si Coach Jomar. Buti nga wala tayong puke, dahil kung meron lang, kinantot na tayo non dito mismo sa gym.”

“Mga gago haha. Hindi naman ganun si Coach,” sagot ko habang tinutulak ang pinto ng gym.

Pagpasok, sinalubong agad ako ng tunog ng mga bumper plates na tumatama sa sahig. Amoy bakal at alcohol na panglinis ang paligid, halong amoy ng katawan ng mga taong kanina pa nagbubuhat. Ang mga ilaw sa kisame ay malamlam pero sapat para magbigay ng matalim na anino sa bawat muscle na nababanat.

Sa dulo ng training area nakita ko si Jomar. Nakatayo siya sa harap ng salamin, nakasuot ng itim na training shorts at gray na dri-fit shirt na hapit sa dibdib at balikat niya. May tinuturuan siyang magbuhat, at habang inaayos niya ang posisyon ng kliyente, kita ang tensyon sa bawat galaw ng biceps at triceps niya.

Nang matapos ang set, napatingin siya sa direksyon ko. Sandaling nanatili ang tingin niya bago siya ngumiti nang tipid at lumapit.

“Noah, musta?” tanong niya. “Private session tayo ngayon, tama?”

“Hmm,” sagot ko, at sinubukan kong gawing steady ang tono ko kahit ramdam ko ang bigat ng tingin niya.

Inabot niya sa akin ang resistance band. “Warm-up muna tayo. Tignan natin kung gaano ka kahanda. Medyo mabigat ngayon ang session mo eh.”

Sumunod ako. Sa bawat paghatak ng band, lumalapit siya para itama ang posisyon ko. Kapag hawak niya ang balikat ko, mainit ang palad niya kahit may tela sa pagitan.

“Tama ba ’to?” tanong ko habang hawak ang band sa likod ng ulo.

“Hindi pa,” sagot niya, sabay ayos ng siko ko. “Relax mo lang ang leeg mo, baka mamaya sumakit.”

“Parang mas masakit nga kapag nandito ka sa likod ko,” biro ko.

Napatawa siya. “Masasanay ka rin.”

Sa gilid, nakikita ko si Leo na nakasandal sa poste, nakikipag-usap pero paminsan-minsan ay lumilingon sa amin. Si Xander naman ay nakaharap sa salamin na halos kahanay ng amin at tinitingnan ang sarili habang nagbubuhat, pero halata sa gilid ng mata ko na sumisilip din sa amin.

Matapos ang halos kalahating oras, huminto si Jomar. Inabot niya sa akin ang tuwalya. “Tapos na tayo sa basic. Gusto mo mag-cool down sa shower room? Tahimik doon. Mamaya na ako magse-session sa’yo, medyo mainit kase. Gusto ko munang maligo.”

Napatingin ako sa kanya. “May ibang tao ba doon?”

“Ngayon? Wala. Malas nila, hindi nila makikita ’to,” ngiting pilyo sabay kadyot sa hangin.

“Gago,” tumatawang saad ko.

Sabay kaming naglakad palabas ng training area, dumaan sa despenser para uminom ng tubig. Inabot nya sa akin ang basong ininuman nya nang may panunukso sa labi.

“Inumin mo muna, baka mahilo ka mamaya.”

“Concerned ka pala,” sabi ko.

“Oo naman,” sagot niya, tumingin sa akin habang umiinom siya sa sarili niyang bote. “Hindi ako pwedeng mawala ng trainee.”

Pagpasok namin sa shower area, naamoy ko agad ang malinis na singaw ng sabon na nakahalong init ng tubig. Ang tiles ay basa at makintab, parang salamin na inuulit ang bawat galaw namin. May mahaba at mababang bench sa gilid.

Dito na naman ako sa shower room. Huling ala-ala ko dito na tumatakak akin ay nakaluhod ako kay Damian.

No! Wag nang isipin ang diputang ’yon!

“Maupo ka muna,” utos niya, nakatayo sa harap ko.

Sumunod ako at iniayos ang tuwalya sa tuhod. Tahimik siyang nakatingin, para bang sinusuri ang buong postura ko bago siya nagsimulang maglakad palapit.

Inabot nya sa akin ang hawak na shampoo saka siya kumindat. “Maliligo na ako. Walang bosohan ah?”

“Ulol,” ngirit ko ngunit unti-unting tinatablan sa flirting skills nya. Pero alam ko namang biro nya lang ang mga iyon dahil balita ko ay may girlfriend na si Coach.

Nang maghubad sya ng suot at pumasok sa isang shower space, hindi ko mapigilang mapakagat ng labi. Ang sarap ng katawan, jusko.

Dumiretso ako sa kabilang room saka naligo na rin pagkatapos maghubad.

Naung akong matapos ngunit naupo ako sa bench habang pinupunasan ang katawan. Naka-boxer lang ako at hindi pa nagbibihis. Nakita kong lumabas na rin si Jomar mula sa shower room saka naglakad patunto sa akin na nakatapis lang.

Nakangisi siyang tinitigan ako. Ngunit nagulat ako nang bahagya nang tanggalin nya ang nakatapis na tuwalya at itapon iyon sa sahig. Bumungad sa akin ang kanyang ari na hindi pa matigas ngunit sumisigaw na sa laki, maging ang mga bayag na nakalaylay.

Tangina, nanghihina ako sa sarap.

“Bakla ka diba?”

Gulat akong napatingin sa tanong niya. Walang nakakaalam sa gym ng totoo kong kasarian. Ang mga naikama ko lanh ang mga nakakaalam nun. Paano naya nalaman? Hindi naman ako binabae kumilos ah? Malagkit ba ako tumingin sa kanya?

“Wag ka mag-alala, walang kaso sa akin iyon,” mahinahong saad niya ngunit may halong libog. Napalunok ako nang naglakad sya patungo sa akin habang sinasalsal nang dahan-dahan ang tite. “Gusto ko lang magpatikim ngayon ng katawan ko…. game ka ba?”

Nanginginig akong tumango. Hindi na ako makapagsalita sa sobrang takam at kaba.

Mainit ang singaw sa loob ng shower room. Basang-basa ang tiles sa sahig, at ang ilaw mula sa kisame ay naglalaro sa mga patak ng tubig na dumadaloy sa pader. Nakatayo sa harap ko si Jomar, hubad sa itaas, pawis pa mula sa training, at parang bawat himaymay ng katawan niya ay umaanyaya ng haplos.

Nakayuko ako, pero hindi ko inaalis ang mata ko sa kanya. Mula sa leeg niya, pababa sa balikat, ramdam ko na bawat anggulo ay pinaghirapan. Malapad ang balikat niya, parang handa kang kubkubin. Ang balat niya ay may natural na kinis pero may tigas na parang armor. Ang guhit ng trap muscles niya ay parang matigas na kanto na hinulma para lang mahawakan.

Ngunit ang mas nakakatakam ay ang kanyang dibdib na maumbok at ang sarap susuhin. Tirik ang itim niyang utong na mas nagpatuyo sa aking lalamunan.

“Kanina pa kita tinitingnan,” sabi niya na nagpagising sa aking pantasya habang hinahaplos ng hintuturo ang gilid ng mukha ko. “Gusto mo na akong lantakan, ano?”

Tumango lang ako. Inilapit niya ang katawan niya sa akin hanggang halos dumikit ang dibdib niya sa labi ko. Ang init ng balat niya ay ramdam ko agad kahit hindi pa ako dumadampi. Amoy ko ang halong pawis at malinis na pabango, isang amoy na sobrang lalaking-lalaki at nakakabaliw.

“Pwede bang susuhin mo ako? Iparamdam mo sa akin paano mo sambahin ang dede ko, Noah! Gustong gusto ko ang ganun…” paliwanag nya na mas lalong nakapagpalibog sa akin.

“S-Sige-” natutuyuan ang boses ko. Saka ako sumunod sa sinabe nya.

Hinawakan ko ang magkabilang gilid ng dibdib niya. Mainit, matigas, at bawat diin ng daliri ko ay dumudulas sa bilugan at punong muscle. Inilapit ko ang labi ko sa kanang utong niya at marahan itong hinigop. Mainit sa bibig, at sa paligid nito ay matigas ang muscle na parang gusto kong kagatin.

Umungol siya nang mababa, parang mula sa dibdib ang tunog.

“Sige… ganyan,” bulong niya habang mas diniin ang ulo ko sa kanya.

Hinahagod ko ng dila ang paligid bago muling sumuso nang mas madiin. Parang may kiliting dumadaloy sa kanya dahil ramdam ko ang bahagyang panginginig ng dibdib niya sa ilalim ng mga kamay ko.

“Ngh… shit… ang galing mo palang mang romansa… ay tangina…”

Nalibugan ako sa kanyang nakakalibog na boses. Kaya mas ginanahan ako.

Inililipat ko ang bibig ko sa kabilang utong, at mas mariin pa ang ginawa kong pagsupsop. Dinilaan ko muna nang paikot, saka hinigop na para bang gusto kong masipsip ang init mula sa kanya.

“Put-” naputol ang salita niya sa isang mahabang ungol. Humigpit ang kapit niya sa batok ko, at halos idikit na niya ang buong katawan niya sa akin. Bumundol ang ulo ng burat nya sa dibdib ko pero hindi ko muna pinansin iyon.

Bumaba ako mula sa dibdib niya patungo sa abs. Ang dila ko ay dumadaan sa bawat guhit ng six-pack niya. Makinis pero matigas, at bawat hagod ay sinusundan ko ng banayad na kagat. Ramdam ko ang banayad na pag-angat ng tiyan niya sa bawat hinga, na para bang may sariling galaw ang mga muscle niya sa ilalim ng bibig ko.

Mainit. Matigas. Maalat at masarap.

Hinaplos ko ang gilid ng katawan niya, sa tapat ng obliques, at naramdaman ko kung paano sumisikip ang muscle doon sa bawat paghinga niya. Dinilaan ko iyon pababa, sabay hawak sa balakang niya para mas makontrol ko ang galaw niya.

“Hmmm…sapp… sappp…” tangina tunog pagsupsop ko ang naisasagot sa kanyang makamandag na ungol. Umangat ulit ako sa dibdib niya, muling sinubo ang utong niya at mas mariin na ang paghigop. Nilalaro ko ito sa dila ko, paikot-ikot, tapos biglang susupsupin nang malalim hanggang marinig ko ang mabilis at magaspang niyang hinga.

“Gusto mo bang maramdaman pa kung gaano katigas ’to?” tanong niya, sabay gabay sa kamay ko pabalik sa braso niya.

“Tangina…. gustong gusto…” Pinisil ko ang biceps niya nang mahigpit. Parang bato na may buhay, mainit sa palad at nag-aalab sa ilalim ng balat. Dinilaan ko ang gilid ng biceps niya, mula balikat pababa, hinahagod ang bawat litaw na ugat. Ang sarap… nakakawala sa ulirat.

“Ganyan… sambahin mo lahat.. ohhh,” ungol niya, mababa at puno ng init ang boses. “Yan… sige pa-shit… ang galing mong bakla. Mas magaling ka pa da girlfriend ko mag-romansa! Walang kwenta mag-romansa yon! Yan ganyan-ohhh-hmmmmm….”

Ang sarap pakingaan! Ako nalang mag-romansa sa’yo Jomar gabi-gabi. Iiwan mo na ang girlfriend mo!

Sinunod ko. Hinawakan ko ang braso niya habang sinisipsip ko ulit ang utong niya, halos mabasa na ng laway ko ang buong dibdib niya. At habang ginagawa ko iyon, parang mas lalong nagiging matigas at mas defined ang muscle sa ilalim ng balat niya, para bang lalo siyang nabubuhay sa bawat haplos at higop ko.

“Sa shower tayo…” sinunod ko agad ang sinabe nya habang hindi ko binibitawan sa bibig ko ang dede nya. Sinipsip ko iyon kahit naglalakad kami patungo sa shower room.

Mainit ang singaw ng shower na dumadampi sa balat ko, parang singaw ng hininga niya na dumidikit sa akin. Nakatayo siya sa harap ko, basang-basa mula buhok hanggang dibdib, at parang bawat patak ng tubig na dumadaloy sa kanya ay dumadaan din sa lalamunan ko sa tindi ng gutom ko sa katawan niya.

Nakakagutom ang ganitong katawan. Tangina…

Hinila niya ulit ang ulo ko gamit ang kamay sa batok. Dumikit sa labi ko ang kabilang utong niya, matigas at mainit kahit basa. Hindi agad ako sumuso. Nilapat ko muna ang dila ko, marahan, paikot, pinaparamdam ko sa kanya ang bawat hibla ng muscle sa ilalim. Amoy ko pa rin ang halong sabon at pawis na malalim ang kapit sa balat niya.

Dahan-dahan kong isinara ang labi ko, sinunggaban ko iyon nang mabagal na higop. Pinipiga ng bibig ko ang laman sa paligid habang ang dila ko ay humahagod sa mismong dulo. Napapikit siya at napalalim ang hinga. Hinayaan ko lang ang sarili ko na tumagal doon, walang pagmamadali, hanggang maramdaman ko ang bahagyang pagkislot ng dibdib niya.

“Ang galing mo! Oh! Hmpp… tang…”

“Sarap mo…” ungol ko.

Bumitaw ako saglit para dilaan ulit nang paikot bago muling higupin, mas mabagal pa kaysa kanina. Ramdam ko ang kaunting pag-angat ng katawan niya sa bawat pag-inom ng init mula sa balat niya. Bawat higop ay sinasamahan ko ng banayad na kagat sa gilid, tapos lulunurin ko ulit ng dila hanggang mabasa nang husto ng laway ko.

Ginalaw niya ang balikat niya para mas maipakita sa akin ang buong lapad ng dibdib. Inabot ko ng kamay ang kabilang pec, pinisil iyon nang marahan habang patuloy ang bibig ko sa kanan. Sinundan ng dila ko ang ilalim ng dibdib niya hanggang sa ilalim ng braso, nilalaro ang matigas na hibla ng lat muscle niya.

“Ohhhh-ang s-sarap…. ahhh….” Umungol siya nang mababa, parang sinasabi na tama ang ginagawa ko. Pagbalik ko sa gitna ng dibdib niya, sinunggaban ko naman ang kaliwang utong. Muling dahan-dahan. Dila muna, paikot-ikot, pinapahaba ang paghihintay, saka ko ito sinupsop nang tuluy-tuloy, halos maramdaman ko na na hinihigop ko pati init ng muscle niya.

Tumagal ako roon, marahan pero mariin, sabay hagod ng kamay ko sa abs niya pababa. Ang bawat guhit ng tiyan niya ay dumudulas sa palad ko, matigas, buhay. Dinadama ko kung paano ito sumisikip sa bawat hinga niya.

Bumaba ang bibig ko sa abs, sinundan ang guhit pababa sa gitna, dinidilaan ko ang bawat linya nang mabagal na parang sinusukat ang lalim. Pagkatapos ay umangat ako ulit sa dibdib, sinunggaban ang kanan, sinupsop nang mas malalim pa. Pinapabigat ko ang bibig ko sa bawat higop, sinisiguradong maririnig niya ang tunog ng pagsipsip ko kahit natatabunan ng lagaslas ng tubig.

Nakatingin lang siya sa akin, hawak pa rin ang ulo ko, parang ayaw niyang matapos. At ako, wala akong balak bitawan ang kahit isang hibla ng laman niya nang hindi nadadaanan ng dila at bibig ko.

Bumaba ang tingin ko mula sa matigas niyang dibdib papunta sa leeg na basa ng tubig, ang patak ay dahan-dahang dumudulas sa litaw na litid at guhit ng muscle. Lumapit ako, idinikit ang labi ko sa mismong ilalim ng panga niya. Dinilaan ko roon nang marahan, paakyat hanggang sa sulok ng tainga niya. Amoy ko ang lalaking pawis na nahalo sa linis ng sabon, at bawat hagod ng dila ko ay parang kumakapit sa balat niya.

Bumaba ako sa balikat niya, matigas, bilog, parang hinulma sa bato. Sinimsim ko iyon, nilalaro ng labi at dila habang nakahawak ang dalawang kamay ko sa magkabilang braso niya. Dama ko ang tensyon ng muscle sa ilalim, bawat himaymay ay buhay sa ilalim ng balat. Sinundan ko ang haba ng braso niya, mula balikat, pababa sa makapal na biceps, dinidilaan ang ugat na nakaalsa, at pinipisil iyon nang mahigpit.

Hinila niya ang ulo ko pabalik sa dibdib niya, at parang walang oras na lumipas mula kanina, sinunggaban ko ulit ang kanan. Dila muna, paikot, marahan, tapos mahaba at madiin na higop. Naririnig ko ang hinga niya na mas mabilis, at sa bawat ungol na lumalabas sa kanya, mas idinidiin ko ang bibig ko.

Umikot ang kamay ko pababa sa tiyan niya, sa abs na parang eskulturang basa at mainit. Hinagod ko ang gitnang guhit pababa, mas mabagal kaysa kanina, dinidilaan ang bawat linya, at pinipisil ng hinlalaki at daliri ko ang gilid ng V-line niya. Doon ko naramdaman ang bahagyang pag-igting niya, parang hinihintay ang susunod na mangyayari.

Tigas na tigas na sya.

Tumigil ako sandali, tinitigan siya mula sa baba, at sa titig pa lang niya alam kong gusto niya akong magpatuloy pababa. Ginawa ko iyon, mabagal, halos parang sinasamba ang bawat pulgada ng katawan niya. Hindi ko idinetalye, pero ramdam sa kilos at bigat ng hangin sa paligid kung ano ang ibig sabihin.

“Sige pa, Noah…. susuhin mo pa ako-” aniya habang nakatingin sa akin na libog na libog.

“Masusunod, Coach,” untag ko at nagpatuloy sa pagromansa.

Matapos ang ilang minuto ng ganong ritmo, umangat ulit ako. Basang-basa na ang paligid ng abs at dibdib niya sa laway ko. Bumalik ako sa kaliwang utong, at sa pagkakataong ito, wala nang banayad. Sinunggaban ko ito nang agresibo, hinigop nang matagal na parang gusto ko itong lamunin. Nilalaro ng dila ko ang dulo habang sinisipsip ko, tapos bahagyang kinakagat bago muling higupin.

Ang kamay niya ay nasa batok ko pa rin, mahigpit, parang sinisiguradong hindi ako makakaalis. Ang tunog ng pagsuso ko at lagaslas ng tubig ay naghalo, parang iisang ritmo na lang. Bawat higop ay may kasamang halik at dila na umiikot, at bawat kagat ay may kasunod na mas malalim na sipsip.

Hindi ko siya binitiwan hangga’t hindi ko nadarama ang paggalaw ng dibdib niya sa ilalim ng bibig ko, isang halo ng pagod at pagnanasa na gusto kong ulit-ulitin hanggang sa hindi na niya kayanin.

Bumaba ulit ang mga halik ko, mula sa gitna ng dibdib niya, dinadaanan ang ilalim ng bawat pec muscle. Dinidilaan ko ang pinakailalim kung saan dumidikit sa tigas ng rib cage, marahan pero mariin, para malasahan ang alat ng pawis na halo sa init ng balat niya. Sumunod ang labi ko sa tabas ng oblique, nilalaro ng dila ko ang guhit na humahantong sa malalim na V-line niya.

Hinaplos ko ang hita niya habang patuloy ang dila ko sa paligid ng tiyan niya. Matigas ang quadriceps, parang sinemento sa ilalim ng balat, at bawat pagpisil ko ay may kasunod na pag-igting ng kalamnan niya. Umakyat ulit ang halik ko, binabalikan ang abs, dinidilaan ang bawat guhit nang parang sinusulat ko sa dila ko ang hugis nito.

Tumaas ako hanggang sa dibdib niya ulit, sa kanan, mabagal kong nilapat ang labi ko bago dahan-dahan, halos pasipsip na dilaan ang paligid. Sinunggaban ko ito at sinipsip nang malalim, iniikot ang dila sa pinakaulo, ramdam ang pagtigas nito sa loob ng bibig ko. Nilalaro ko ito nang matagal, walang pagmamadali, para madama niya ang bawat segundo.

“Ohhhh… ah… hmppp…. sarap mo mag-trabaho-puta!”

Ginaganahan ako sa mga dirty talk niya.

Bumalik ako sa kaliwa, ganun din, pero mas mariin pa. Ang bibig ko ay kumakapit na parang gutom na gutom, at bawat higop ay may kasamang bahagyang kagat. Naramdaman ko ang daliri niya sa batok ko, humihigpit, hinihila ako palapit.

Inabot ko ng dila ang gitna ng dibdib niya, hinahagod pababa hanggang sa pusod. Pinagtagal ko roon, nilaro ito ng dila ko, sinipsip nang marahan, at bumaba pa. Hawak ko na ang hita niya ngayon, pinipisil ang tigas ng muscle habang dinadaanan ng labi ko ang pinakapuno ng hita sa loob.

Umakyat ulit ako, walang tinatalon, binabalikan ang bawat parte na dinaanan ko kanina pero mas mabagal na ngayon. Pagbalik ko sa utong niya, sinipsip ko nang mas matagal pa, sinisiguradong mararamdaman niya ang bawat hagod ng dila at bawat higop ng bibig ko hanggang sa mapalalim ang hinga niya.

Basa pa rin ang buhok niya, mabigat ang patak ng tubig na bumabagsak mula sa gilid ng sentido niya pababa sa panga, sa leeg, hanggang lumusot sa matatag na linya ng collarbone. Bawat patak ay parang mabagal na oras na gusto kong hulihin gamit ang labi, isa-isa, dahan-dahan.

Naamoy ko ang pinaghalong sabon at mainit na balat na sariwa at malinis, pero may bahid ng alat na tanda ng lakas na binuhos niya kanina.

Dumikit ako sa ilalim ng panga niya, ramdam ang tibok na sumasalubong sa bawat haplos ng labi ko. Ang leeg niya ay matigas at puno ng buhay, litid na umaangat sa bawat paghinga. Dinilaan ko ang linya nito, mabagal, sinusundan ang natural na kurba paakyat at pababa. Sa bawat pagdaan ng dila, naiipon sa akin ang alat ng balat niya na parang gusto ko pang ulit-ulitin.

Inilipat ko ang atensyon ko sa balikat niya. Malapad, mabigat, parang sandalan na hindi kayang galawin ng bagyo. Dinama ng palad ko ang bigat nito, hinahaplos ang bawat gilid ng muscle, habang ang labi ko ay humahagod sa matigas na trap muscles na bahagyang sumisikip kapag gumagalaw siya. Mainit sa ilalim ng labi ko, at sa bawat segundo, mas lumalalim ang hininga niya.

Bumaba ako sa collarbone. Sinundan ko ang buto, mula gitna hanggang dulo, halik na mabagal, halik na humihinto sa gitna para lang malasahan ang balat. Ang kamay ko ay nakahawak sa braso niya, pinipisil ang biceps na parang humihinga rin. Matigas, punong-puno ng bigat at lakas, ramdam ko ang galaw ng libog sa loob habang pinipiga ko. Idinikit ko ang pisngi ko doon, mainit, parang gusto kong manatili roon habang buhay. Tanging ungol nalang ang naisasagot nya sa ginagawa ko.

Pumunta ako sa dibdib niya. Sa kanan muna — isang paikot na hagod ng labi sa paligid, tapos dila na dahan-dahang umiikot sa gitna. Bawat ikot ay mas mabagal kaysa sa nauna, bawat higop ay mas matagal. Ramdam ko ang bahagyang panginginig niya sa ilalim ko, parang tugon sa ginagawa ko. Hindi ko tinigilan hanggang maramdaman ko ang tibok na bumibilis.

Lumipat ako sa kaliwa. Ganun din, pero mas matagal pa ang bawat segundo. Dila na parang sinusukat ang init niya, halik na humihinto sa gitna para lang marinig ang mabigat niyang hinga. Hinawakan ko ang gilid ng katawan niya, hinahaplos ang oblique muscles na matigas at malinaw ang guhit.

“Sarap mo, coach…. slurp-slurp—” Bumaba ako sa abs. Isa-isa kong sinundan ang bawat guhit gamit ang dila, mula itaas pababa, tapos paakyat ulit. Mainit at matatag ang bawat segment, parang ginawa para lang sa ganitong pagdama. Sa pusod niya ako tumigil, nilaro ito ng dila ko, marahan, paikot, pinapatagal ang bawat segundo bago ako bumitaw.

“Tangina ka…. sige lang, sayo lang lahat ’yan-argg…” nakayuko siya habang pinapanuod akong romansahin sya.

Hinaplos ko ang V-line niya, pinisil ang gilid ng hips, ramdam ang pag-igting ng hita niya. Dinama ko ang quadriceps, piniga ang kapal nito, pinagalaw ng kaunting presyon para lang maramdaman kung paano ito gumagalaw sa ilalim ng balat. Mabigat, mainit, parang nag-aanyaya ng panibagong paglalakbay ng labi.

Bumalik ako sa puson, tapos sa abs, paakyat sa dibdib. Sa bawat pagbalik, mas tumitindi ang higop ko sa dibdib niya, mas matagal, mas mariin. Hindi ko tinigilan hanggang maramdaman kong halos humihigpit ang hawak niya sa batok ko. Bawat kagat, bawat higop, ay parang nag-iiwan ng marka na hindi nakikita pero ramdam hanggang sa kalamnan.

At hindi ako tumigil. Paulit-ulit kong dinaanan ang leeg, ang balikat, ang dibdib, ang abs— paikot, pabalik, paulit-ulit — hanggang ang bawat bahagi niya ay parang naka-ukit na sa dila ko, sa labi ko, sa memorya ng balat ko.

Hindi ko na aalm kung ilang oras ko na siyang sinasamba. Pero hangga’t hinahayaan nya ako, hindi ako magrereklamo.

---

“Subo mo na burat ko,” utos nya kaya naman tumigil na ako sa pagsamba sa katawan niya at hinuli ang matigas na tarub nyang bumubundol sa dibdib at panga ko kanina pa.

Malaki ang kamyang burat at maugat, may kaitiman at medyo curve patungo sa kanyang karug. Nakakatakam at ang sarap chupain.

“Tanginang tite mo, coach. Lalaking lalake,” manghang saad ko habang sinasalsal ko ito. Nilalaro ko rin ang bayag nyang nakalaylay, saka ko ipasok ang dalawang bayag nya sa bibig ko.

Magkahalong alat at lalaking lasa ang pumasok sa utak ko.

“Sayo ’yan ngayon—ohhh tang… susuhin mo na ako, Noah— tangina ka! Ahh-” Kumadyot sya sa aking mukha at saka nya hinawakan ang kanyang burat para isampal sa pisngi ko.

“S-sige, coach…” saka ko pinasadahan ng dila ang ilalim ng kanyang kargada mula ilalim patungo sa ulo saka isubo iyon nang walang alinlangan. Nagsimulang chupain si Coach Jomar nang walang humpay.

Humihinga siya nang malalim, dibdib niya umaangat at bumababa sa harap ko, basang-basa, at bawat patak ng tubig sa utong niya ay nahuhulog sa pisngi ko. Minsan, hindi niya napipigilan ang balakang niya, kumakadyot siya paabante para mas malalim, at napapatingala ako para tanggapin lahat.

“Putangina, ang galing mo…” bumulong siya, mababa at halos nakadikit sa tenga ko. Hinawakan niya ang panga ko, pinipisil ng banayad, habang nakatitig sa mga mata ko na halos maluha sa lalim ng pagkakasubo ko. “Chupa lang nang chupa. Sige lang… uhmmm…”

Nang bigla niya akong hilahin pataas, halos madikit na yung mga basang katawan namin. Mainit siya sa kabila ng malamig na tubig. Wala na anong boxer na suot kanina pa.

Pinatalikod niya ako sa dingding, hinawakan ang balakang ko, at sa likod ko, ramdam ko yung burat niya-basang-basa pero mainit, madulas sa pre-cum at tubig-dumudulas sa pagitan ng pisngi ng pwet ko, hinahagod pataas-baba bago siya magdesisyong itutok sa butas ko.

“Kantutin na kita, ah?” paos na tanong nya saka kiniskis sa butas ko ang ulo ng kanyang sandata.

“Ipasok mo na, coach–ahhh-” Bumigat ang hininga ko nang maramdaman kong tinutok niya yung ulo ng burat niya sa butas ko, mainit at matigas, parang kumakapit na agad ang balat ko sa kanya kahit hindi pa siya tuluyang nakapasok. Nasa dingding ang dalawang palad ko, nakadikit ang pisngi ko sa malamig na tiles habang sa likod ko, ramdam ko ang katawan ni Jomar na basang-basa, matigas ang dibdib na dumidikit sa likod ko, at yung titi niya na pumipintig-pintig sa pagitan ng pisngi ng pwet ko.

“Relax, Noah…” bulong niya sa mismong tenga ko, mababa at may bahid ng ngisi. Dinuraan niya ang kamay niya, saka muling hinaplos yung kahabaan niya, pinadulas mula base hanggang ulo, bago idikit ulit sa akin. Dinagdagan pa niya ng laway at pre-cum na kanina pa dumadaloy, halong madulas at mainit sa pakiramdam. Isama mo pa ang umuungos na tubig mula sa shower.

“Hmmm…” ungol ko.

“Ito na ako,” paalam nya.

Pagdikit pa lang ng ulo niya, napakagat ako sa labi. Mainit, matigas, mapuwersa pero hindi pa sumasagad. Hinawakan niya nang mas mahigpit ang balakang ko at dahan-dahang umusad, pinipilit ang sarili niya papasok. Ramdam ko ang unang pagbuka, yung banayad pero matatag na pagtulak niya hanggang maramdaman kong pumapasok na siya. Mabagal, inuubos ang bawat segundo para maramdaman ko ang buong kapal niya. Mataba at malaki si Coach, swabeng swabe ang tarub sa aking lagusan.

“Ahhh… putangina…” napasinghap ako, halos umangat ang mga paa ko sa pagkakatayo nang sumagad yung ulo niya sa aking kaibuturan. Mainit na parang sinusunog ang loob ko, matigas na parang wala nang puwang para sa iba. Hindi pa siya tuluyang nakabaon pero punong-puno na ako.

“Sikip mo, Noah,” Hinila niya ng kaunti, tapos muling umabante, mas madiin, mas malalim. Sa ikatlong tulak niya, ramdam kong buong kahabaan na niya ang nasa loob ko, yung mga ugat sa titi niya kumikiskis sa pinakaloob, bawat galaw parang nililinyahan ng init ang laman ko.

Plok… plok… plok.

Basang-basa ang tunog ng bawat ulos niya, halong lagaslas ng tubig sa shower at ungol naming dalawa. Hawak niya ako sa bewang, hinihila pabalik para mas salubungin ang bawat baon.

“Ohhh, ahhh… ang sarap mo kumamtot, Coach, idiin mo pa— ohh!” tumitirik na ang mata ko sa bawat pagbayo nya.

“Shit, Noah… ang sikip mo… hmpp,” ungol niya, sabay diin ng katawan niya sa akin, hanggang sumayad ang puson niya sa pwet ko. Hinahaplos niya yung tiyan ko mula sa harap habang patuloy na bumabayo, minsan mabilis, minsan mabagal pero sagad.

“Sagad mo pa, Coach… arghhh…”

“Ang sikip sikip mo…”

Ramdam ko bawat tibok ng titi niya sa loob, bawat malakas na hampas ng balakang niya sa katawan ko, at yung mainit na hininga niya na sumasayad sa leeg ko habang binubulong-bulungan niya ng kung ano-ano-puro mura, puro puri, puro panggigil.

Bawat hampas ng balakang niya sa pwet ko ay may kasamang tunog na parang nagpapalakas pa ng lagaslas ng tubig sa shower.

At bawat isa ay may kasamang mura niya sa tenga ko, mainit at mabigat, parang mismong boses niya ay tumatama sa loob ko. Hinahalikan nya ako roon kasabay ng pag kadyot nya.

“Putangina, Noah… ang sarap mo kantutin tangina ka… parang sinisipsip ng butas mo titi ko…” Naramdaman ko ang daliri niya na kumakapit pa lalo sa bewang ko, para bang gusto niya akong lamunin ng buo. Bawat ulos niya, ramdam ko yung ugat ng kahabaan niya na dumudulas sa sensitibong laman sa loob ko, at yung ulo niya na humahagod sa pinaka-dulo ng kaya kong abutin. Ilang beses nya ring natamaan ang prostate ko na muntikan nang maging dahilan para mahimatay ako sa sarap.

“Ohhhh—sige lang…. sayo ang butas ko, Coach…” tumitirik ang mata ko sa bawat abante nya.

“Sa akin lang ’to, akin ang butas mo…” masarap sa pandinig ang bawat whimper ng kanyang boses na nagiging dahilan para pakiramdam ko lalabasan ako.

Napahawak ako sa sariling burat, hindi ko mapigilang sabayan ang ritmo niya. Pero agad niyang inalis ang kamay ko, hawak sa pulso, pinapadikit ulit sa tiles. “Walang hahawak diyan. Ako lang. Ako lang magpapalabas sa’yo.” Ramdam ko yung ngisi niya sa leeg ko, sabay madiing ulos na halos magpatanggal ng tuhod ko sa lakas.

“Aahhh, Jomar… tangina, lalabasan na ako-”

“Hindi pa. Hindi ka lalabasan hangga’t hindi ko sinasabi,” putol niya, sabay dagdag pa ng bilis. Mabilis na, halos walang pagitan bawat baon. Puro lagkit at tunog ng balat sa balat.

Plok… plok…

Halos madulas na yung sahig sa ilalim namin sa dami ng tubig at katas na bumabagsak.

Inabot niya yung leeg ko, nilaro ng mga daliri niya habang binubulong, “Ang sarap mo sa ilalim ng katawan ko… parang ginawa lang ’tong butas mo para sa’kin… gusto mo bang punuin kita, ha?”

“Oo, Jomar… punuin mo ’ko…” halos hindi na ako makahinga sa bilis ng paghinga ko. “Please…”

“Kung ganun, saluhin mo lahat, Noah… higupin mo tamod ko… Ito na…” Sinagad niya ulit, mas malalim pa kaysa kanina, at pakiramdam ko, kumakapit na sa bawat himaymay sa loob ko yung titi niya.

“Lalabsan na ako…” untag ko at nang sabihin nyang pwede na akong magpalabas, sumirit agad ang katas sa tite ko.

Hawak niya ngayon yung isa kong hita, nakataas, para mas bukang-buka ako sa kanya. Yung posisyon na ’yon ang dahilan para maipasok nya nang mas malalim, mas sagad, mas walang takas. Ramdam ko yung bayag niya na tumatama sa akin sa bawat ulos, mainit at mabigat, at yung puson niya na humahagod sa balat ko.

“Lalabasan na ako!!”

Nang sumirit ang katas nya sa aking kalooban, pareho kaming hingal na hingal sa aming ginagawa.

---

“Sunod ulit,” paalam ko sa gymbuddies ko saka lumabas. Ngunit sinundan pala ako nj Jomar nang makalabas na ako.

“Noah!”

Napalingon ako sa kanya na nakatank top ng item at nakagymshorts.

“Saan ka nakatira?” nakangising usal nya.

“Hmm? Bakit mo tinatanong?” takang tanong ko.

Napangisi siya lalo at saka sya pumunta sa personal space ko saka bumungol sa akin. “Papasamba ako sayo ulit next time. Gusto ko sa bahay mo na para hanggang madaling araw mo ako lalantakan.”

Nanuyo ang lalamunan ko. Ngunit mukha syang seryoso kaya naman hindi na rin ako tumanggi. Binigay ko sa kanya ang address ko bago ako umuwi sa apartment. Tinampal nya pa ang aking pwerta bago kami maghiwalay.

Busy akong mag-scroll sa website ko nang gabi ring iyon nang may matanggap akong text.

Unknown number: Si Leo ’to, Noah. Balita ko may nangyare sa inyo kanina ni Coach Jomar ah?

Bigla akong kinabahan sa nabasa. Magrereply na sana ako para gumawa ng dahilan at nang hindi kami mabuko, nang matanggap ko ulit ang text mula sa numerong iyon.

Unknown number: Hindi ko naman ipagkakalat. Pero pwede ba meet-up tayo bukas sa tindahan ni aleng Marta?

Kahit kinakabahan at hindi sigurado sa pinagsasabe ni Leo ay sinubukan kong mag-reply at hindi ipahalatang kabado ako.

Ako: Bakit? At para saan?

Ilang sandali lang rin nang magreply siya.

Unknown number: Gusto rin kitang tikman, pwede ba? Ang sarap sarap mo sa mata ko eh :)

14. CrossFit Coach

2. CrossFit Coach

Katatapos lang ng ulan kaya malamig ang simoy ng hangin nang pumasok ako sa tindahan ni Aling Marta.

Basa pa ang kalsada sa labas, may mumunting patak ng tubig na dumadaloy sa gilid ng sementadong daan.

Sa loob, sumalubong agad ang amoy ng kape at tinapay, bagay na palaging nagpapagaan ng pakiramdam ko tuwing napapadaan dito.

“Noah!” masiglang bati ni Aling Marta mula sa likod ng estante. Naka-upo siya roon, may hawak na pamaypay. “Basa ka. Wala ka bang dalang payong?”

Napangiti ako at tinanggal ang hood ng jacket kong basa pa. “Hindi po ako nagdala, aling Marta. Hindi ko aakalain na uulan eh.”

Mabuti nalang nga at hindi ko dala ang aking kamera. Dahil baka nabasa na ’yon pag nagkataon.

Hindi kase trabaho ang dahilan ng lakad ko ngayon…

Umiling siya at tumayo para abutan ako ng basahan. “Punasan mo muna ’yang buhok mo. Baka sipunin ka.”

Kinuha ko iyon at banayad na pinahid ang buhok ko. “Salamat po.”

“May hinihintay ka?” tanong niya habang inaayos ang mga supot ng biscuit sa estante.

“Opo. Ka-meet up ko si Leo rito.”

Napataas ang kilay niya, sabay ngiting may biro. “Si Leo? Aba, matagal-tagal ko na ring hindi nakikita ’yon. Ang gwapo ng batang ’yon, kahit ako naiilang kapag nakangiti ’yon sa ’kin.”

Napailing ako, natawa. “May asim ka pa, Aling Marta.”

“Tangeks!” natatawang sambit niya, sabay kindat. “Gwapo lang talaga ang binatang iyon.”

Ngumiti lang ako at sumilip sa labas. Basa pa ang daan, may ilang patak ng tubig na nalalaglag mula sa bubong ng tindahan. Tahimik ang paligid, parang nagpapahinga pa mula sa ulan.

“O, magkakape ka ba habang naghihintay?” alok ni Aling Marta. “Para hindi ka mukhang iniwan dito.”

Napakamot ako ng batok. “Sige po, salamat.”

Nagbayad ako bago ko kinuha ang three-in-one at baso kasama ang thermos.

Umupo ako sa bangkong kahoy sa gilid dala ang kape.

Habang iniinom ko ang kape, narinig ko ang pagbukas ng pinto. Halos limang minuto rin akong naghintay.

Kasabay ng malamig na simoy mula sa labas ay pumasok si Leo. Basa ang suot niyang puting sando, kaya agad bumakat ang matigas at maskulado niyang katawan. Sa bandang dibdib, sumisilip ang manipis na balahibo, kumikinang pa dahil sa tubig ulan.

Wala siyang jacket, kaya ang basang tela ng sando ay dikit na dikit sa may kaputiang balat niya. Pati suot niyang jogger pants ay basa pa, at sa sobrang kapit ng tela, halatang hindi siya kumportable. Napahaplos pa siya saglit sa hita niya, parang gusto niyang itulak palayo ang tela pero wala naman siyang magawa.

“Noah,” tawag niya agad nang makita ako, simpleng tango lang ang kasunod. Lumapit siya, ramdam kong dala niya ang amoy ulan at init ng katawan mula sa labas.

“O, dumating na pala si Leo,” singit agad ni Aling Marta, nakangisi. “Buti na lang at natuloy ka kahit ganito ang panahon. Oh? Basang basa ka, pogi! Nako po.”

Napakamot ng batok si Leo, saka ngumisi ng tipid. “Wala akong dalang jacket. Bigla na lang bumuhos habang papunta ako, ante.”

“Oh, ito ang tuwalya. Magpatuyo ka muna,” ibinato ni Aling Marta ang bagong tuwalya na kinuha nya mula sa loob.

Napangiti ako sa kabaitan ni Aling Marta.

“Salamat po,” sinserong niya, sabay upo sa bakanteng bangko sa tabi ko. Medyo nabugahan ako ng malamig na hangin mula sa kanyang basang damit.

Basa pa rin ang sando niya kahit pinunasan na niya ito. Kita ko ang pawis at ulan na magkasamang kumapit sa balat. Habang pinipiga niya ang laylayan ng damit, nagsalita siya.

“Kumusta trabaho mo? Busy ka pa rin?”

Alam niya kase ang pinagkaka-abalahan ko dahil ilang beses na kaming nag-kwentuhan sa gym.

Humigop ako ng kape bago sumagot. “Oo, halos linggo-linggo may shoot. Kahit maliit na events, madalas tinatawag pa rin ako. Minsan birthdays lang… pero gusto ko rin ang ginagawa ko kasi may naiiwan silang alaala. Kahit matapos na ’yong araw, may hawak pa silang memory.”

Tumango siya, nakatingin sa tasa ko. “Maganda ’yon. Ikaw ang nagpo-preserve ng moments nila.”

Ngumiti ako. “Sakto. Ikaw naman? Kumusta coaching?”

Napabuntong-hininga siya, sabay tawa nang mahina. “Nakakapagod pero masaya. Araw-araw nasa gym, nagtuturo ng tamang galaw. May mga kliyente akong sobra kung umasta, akala mo kaya lahat ng bigat. Minsan kailangan ko silang pigilan bago masaktan. Pero fulfilling rin, lalo na kapag may progress sila.”

Napangiti ako. “Ang galing mo sa laranga’ng ’yan.”

Bahagya siyang natahimik, tapos nagsalita ulit. Nagkwento siya, “Mas mahirap minsan sa bahay. May kapatid akong siyam na taon, si Vic. Pasaway pero mabait. Parents namin nasa abroad eh, kaya kami lang dalawa ang naroon.”

“Ah, ikaw pala ang tumatayong guardian.” Unang beses niga itong naikwento sa akin.

“Parang gano’n na rin,” sagot niya. “Pagkatapos ng trabaho, uwi ako, aasikasuhin ko siya… tutulungan sa assignment, pagkain. Minsan nakakainis dahil pagod ako tapos mangungulit pa, pero wala eh. Kapatid ko siya. Kailangan ko ring magpaka-kuya. Lam mo ’yon?”

Natahimik sandali, pinakinggan ko lang ang hina ng patak ng ulan sa bubong. Pero unti-unti akong nabibilib sa kanya…

“Ang bait mo pala.”

Umiling siya, ngumiti nang tipid. “Hindi naman. Wala lang talaga kaming ibang aasahan.”

Nagtagpo ang mata namin. May bigat at gaan sa parehong oras. Sa gilid ng paningin ko ay natanaw ko si Aling Marta, abala sa mga supot ng tinapay.

“O, magpandesal na kayo habang mainit pa,” alok niya bigla sabay lapag ng supot sa mesa.

Natawa kami pareho. “Salamat, Aling Marta,” sabay naming sambit.

Magbabayad na sana kami ngunit tumanggi siya.

“Libre na ’yan.”

Nagpasalamat kaming pareho ni Leo saka tinutok ang atensyon sa pagkain.

Pagkatapos naming magkapandesal at magkape, nagyaya na si Leo na umalis. Tumila na rin ang ulan, kaya madali kaming nakalakad palabas ng tindahan ni Aling Marta.

Didiretso pala kami sa bahay niya. Gusto ko rin kasi na makita ang kapatid nya.

Sumakay ako sa motor nya at ilang minuto ang binyahe namin kaya naman langhap na langhap ko ang hangin at pabango niya. Sarap…

Basa pa ang sementadong daan na tinatahak namin at may mga bata sa kapitbahay na nagsisimulang maglaro ng bangkang papel sa kanal.

Habang nasa byahe kami, nagkwento si Leo tungkol sa ruta niya papunta sa gym, tapos kung paano siya madalas mapuyat dahil kay Vic. Ako naman ay nakikinig lang, may halong ngiti.

Maya-maya lang, tumigil kami sa harap ng isang malaking gate. Malapad, kulay itim na bakal, at may nakapaskil na maliit na karatula ng numero ng bahay. Mula sa loob, tanaw ko ang maluwag na bakuran, may ilang halaman at nakaparadang lumang kotse.

Pagkabukas ni Leo ng gate, halos sabay sumulpot ang isang batang lalaking mga nasa pito o sampong taong gulang pa lang. Tumakbo siya nang nakapaa, walang pakialam kahit basa pa ang semento.

“Kuyaaaa!” sigaw ng bata, diretsong sumalubong kay Leo at halos sumabit sa braso nito. Mabuti nalang ay natuyo na ang sando nya. “Saan ka na naman po galing? Ang tagal mo po!”

Napatawa ako sa gulat, habang si Leo naman ay napa-iling, pero agad niyang sinapo ang kapatid. “Vic, dahan-dahan! Basa pa ang sahig. Madudulas ka niyan.”

Sa likod ay may babaeng halos kasing-edad ni Aling Marta ang humahabol. May dalang tuwalya at nakataas ang kilay. “Vic! Ilang beses ko bang sasabihin, huwag kang tatakbo nang nakapaa!”

“Sorry po, Yaya,” sagot ng bata, pero nakangiti pa rin habang nakakapit kay Leo. Hindi pa rin bumitaw.

Ngumisi si Leo, sabay hila sa kapatid palapit sa loob. “Noah, siya si Vic. Ang kulit nito, pero matino ’to minsan.”

Nagulat si Vic at biglang lumingon sa akin. “Ikaw ba ang kaibigan ni Kuya?”

Napangiti ako at tumango. “Oo. Ako si Kuya Noah. Ikaw naman siguro ang pasaway na kapatid niya.”

Napahalakhak si Leo at napailing. “Kita mo? Maging si Kuya Noah mo sinasabing pasaway ka.”

Habang naglalakad kami papasok ng bahay, ramdam ko ang init sa loob ng gate kumpara sa lamig sa labas.

Maganda ang simoy ng paligid. Hindi siya malaking mansion, pero maluwag, maaliwalas, at halatang matagal nang tahanan ng isang pamilya.

Pagpasok namin sa loob ng bahay, agad kong napansin na maluwag ang sala. May malaking sofa na kulay abo, ilang unan na halatang pinaglalabhan na sa sobrang gamit, at isang lamesa na puno ng school supplies… lapis, notebook, at ilang laruan ni Vic. Sa gilid, may nakabukas na TV na mahina lang ang volume, nakatutok sa cartoon channel.

“Pasensya na kung magulo,” paumanhin ni Leo habang inaalis ang sapatos niya. “Kahit anong linis, laging may kalat si Vic.”

“Ano ka ba, normal lang ’yan,” sagot ko, napangiti habang sinusundan ang tingin ng batang nakaupo na ngayon sa sofa, hawak ang isang laruan.

“Kuya, kakain ba tayo?” tanong ni Vic sabay abot ng isang supot ng chips.

“Mamaya na. Magpalit ka muna ng damit, Vic. Basa ka kanina,” sagot ni Leo, medyo istrikto pero may halong lambing. Tumingin siya sa akin. “Noah, upo ka muna. Saglit lang din, magpapalit lang din ako.”

Umupo ako sa gilid ng sofa, habang si Vic naman ay tumabi sa akin, walang pakialam kahit bagong kakilala lang ako. “Kuya Noah, marunong ka ba mag-drawing?”

“Konti,” sagot ko. “Mas sanay ako sa camera.”

“Ay, camera! Puwede mo ba akong kuhanan mamaya?” sabay kindat niya na parang may iniisip na kalokohan.

Napangiti ako. “Iniwan ko ang kamera ko eh. Sa susunod, babawi ako.”

“Bumalik ka po dito, ah?” inosenteng tanong nya.

Napangiti nalang ako.

Maya-maya, bumaba ulit si Leo mula sa hagdan. Nakasuot na siya ng malinis na puting shirt at shorts. Basa pa rin ang buhok niya, pero halatang mas kumportable na siya.

“Vic, homework muna. Huwag ka munang manggulo,” bilin niya. “Nandito si Kuya Noah, baka inisin mo pa ’yan.”

“Ako pa? Mabait kaya ako!” sigaw ng bata bago tuluyang nagkulong sa kuwarto niya. Narinig pa naming tumatawa siya mula sa loob.

Napailing nalang si Leo. “Pasensya ka na. Pero at least ngayon, may tahimik tayong oras.”

Napakagat ako ng labi. Hindi na ako nagulat nang kunin niya ang kamay ko saka iminuwestra ang itaas. “Tara sa kwarto.”

Sabay kaming umakyat sa itaas. Huminto kami sa isang pintuan sa kanan. Binuksan niya iyon, at bumungad ang kwarto niyang malinis at simple, may single bed, ilang dumbbells sa isang sulok, at mga nakasampay na tuwalya.

May amoy pa ng bagong palit na damit at konting halimuyak ng cologne na halatang paborito niyang gamitin.

Pumasok ako at naupo sa gilid ng kama. Si Leo naman ay isinara ang pinto. Tumitig siya sa akin, mabigat at diretso.

Napalunok ako nang naging malagkit ang tingin niya sa akin.

“Kantutan time.”

15. Binira sa Kwarto

Binira Sa Kwarto

“Kantutan time,” untag niya bago siya ngumisi.

Napipilan ako. Ngunit agad ding napangiti. Handa na ang aking butas!

Hindi pa man ako nakakapag-handa ay agad na siyang tumungo sa akin saka hinawakan ako sa likod ng aking leeg. Saka ako siniil ng halik.

Nakakapaso ang kanyang labi. Malambot, masarap…

Mainit. Matagal. Ramdam ko agad ang bigat ng labi niya sa labi ko, parang binabalot ako ng init na hindi ko kayang takasan.

Hindi siya nagmadali pero hindi rin banayad.

Bawat laplap, bawat sipsip, bawat kagat ay parang ipinapaalala niya na wala akong ibang gagawin kundi sumunod, sumabay sa ritmo ng pagnanasa niya.

Ang hininga ko ay humahalo sa kanya, mahigat at malalim. Para akong nilulunod ng halik na hindi nauubos, at imbes na lumaban, lalo akong nagpasakop.

“Hmmm.. Leo…” singhap ko.

Ang kamay niya mabigat na nakasapo sa batok ko, pinipiga ng kaunti para hindi ako makawala. At kahit kung tutuusin, kaya kong kumalas, bakit ko gagawin kung ganito naman siya kasarap?

“Noah…” ungol niya sa gitna ng laplapan.

Nararamdaman ko ang gaspang ng balbas niya kumikiskis sa pisngi ko, nakakadagdag sa kiliti at init na parang apoy na gumagapang mula leeg ko pababa.

Nababaliw ako sa bawat saglit na dumidikit ang dila niya sa akin, sumasalubong, sumisiksik, humahabol. Halatang adik siya sa laplapan, parang hindi siya nauubusan ng gana.

Jusko! Ito ba ang kanyang trip? Sa laplapan ba siya mahilig?

Hindi na ako nakapag-isip nang naramdaman ko ang biglang paggapang ng isa pa niyang kamay. Sinimulan niyang hubarin ang polo kong medyo nakabukas na sa taas, marahas ngunit hindi gano’n kalakas…

Napunit ang tahimik na hangin nang kusang bumukas ang mga butones, isa-isa, hanggang maramdaman kong hinihila na niya pababa ang damit ko.

“Tangina… ibang klase talaga ang katawan mo, Noah. Sobrang sarap lasapin!” nade-demonyong untag niya, sinisiwasit ang aking katawan. Parang asong ulol na nakatingin sa akin.

Napalunok ako. Bigla tuloy ako tinablan ng takot. Gagi…

Hindi ako nakawala nang ilapat niya ang labi sa balat ko.

Sa bawat paghila, hindi siya tumitigil sa paghalik, kaya ang katawan ko ay nakapirmi lang, nanginginig sa gitna ng kombinasyon ng lambing at brusko niyang pagkilos.

“Hmm… sarap mo… sarap ng katawan mo, ohhh…” patuloy siyang humalik sa akin.

Pinasadahan niya ng halik ang panga ko, pababa sa leeg, ramdam ko ang bigat ng labi niya at ang init ng hininga na parang dumidikit sa balat. Para siyang hayop na sumusubok markahan ako, bawat dampi basang-basa, walang hiya.

“Ngh…. ahhh-Leo!” Napapikit ako nang maramdaman ko ang dila niyang humagod sa leeg ko, paakyat ulit sa tenga, saka bumalik sa labi, at doon na naman siya nagtuon ng kanyang atensyon.

Sa gitna ng lahat ng iyon, napahawak ako sa braso niya. Diyos ko, ang bigat, ang tigas. Parang bato ang maskuladong katawan niya, bawat galaw matikas, puno ng lakas

Hindi ako makapaniwala kung paano ganito ito kasarap sa kamay, lalo na sa mata. Nakita ko nang saglit nang bumitaw siya para itapon sa gilid ang polo ko. Saka siya nagtanggal ng suot na pang itaas.

Jusko. Maskulado, malapad ang balikat, puno ng balahibo ang dibdib at tiyan. Hindi manipis dahil medyo makapal ang balahibo roon, malago, lalaking-lalaki.

Hindi na ito ant unang beses na naghubad siya ng damit, madalas niya iyong gawin. Ngunit ito ang unang beses na nakita ko iyon sa malapitan.

Halos di ko mapigilang haplusin agad ang kanyang katawan. Dumaan ang mga daliri ko sa balahibo niya habang nakatingin siya sa akin na parang alam niyang sabik na sabik ako.

“Leo…” mahina kong bulong, pero hindi ko naituloy dahil agad na naman niyang sinakop ang bibig ko. “Ammmhhh…”

At habang naglalaplapan kami, dahan-dahan na rin niyang tinanggal ang natitirang saplot ko, walang pakialam kung paano basta’t tuloy ang pagromansa. Hindi ko na rin napansin kung saan niya itinapon, basta ramdam kong ako’y hubo’t hubad na sa ilalim ng tingin niya.

Napupudpod na ang labi ko. Nalalasing na sa bawat laway at dila niyang sumasakop sa aking bibig. Nakakabaliw siya humalik, nakakalasing… nakakawala sa ulirat.

Jusko, hihimatayin ako neto!

Hinila niya saglit ang ulo ko palapit, ibinabad sa labi niya, pagkatapos ay bigla niyang niluwagan para masipat ang katawan kong halos nanginginig sa libog. At bago ko pa tuluyang mahuli ang hininga ko, lumuhod siya, sabay pinasadahan ng halik ang dibdib ko.

Oh… hindi ko inaasahan iyon.

Hindi basta dampi lang. Sinipsip niya agad ang kaliwang utong ko, parang batang gutom, agresibo, paulit-ulit.

“Oh, Leo! Jusko! Ang sarap ng labi mo,” naiwari ko, nanginginig.

Napangiwi ako sa sarap, halos mapaliyad, at doon ko lang narinig ang mabigat niyang ungol, parang siya rin ay natutunaw sa ginagawa niya.

Hindi siya agad tumigil. Nilipat niya sa kabila, nilaro ng dila, sinipsip, kinagat-kagat ng bahagya, hanggang pareho kong utong naninigas at naglalabas ng kuryente papunta sa buong katawan ko.

“Putang ina…” mahina kong ungol, hindi ko napigilan. Inginudngod ko pa lalo ang kanyang bibig sa aking utong. Ang galing niya mag romansa.

Ramdam kong lalo siyang ginanahan sa narinig, kasi mas lalo niyang pinag-igihan. Hindi lang dibdib ko ang pinagtuunan niya. Bumaba pa siya, pinasadahan ng halik ang tiyan ko, pero iniwasan niya ang mismong ari ko.

Ang bawat dampi ng bibig niya nag-iiwan ng marka, parang nagpipinta ng apoy sa balat ko. Nagpaikot siya sa tagiliran, bumaba sa balakang, pati sa hita… tanging burat ko at itlog ko lang ang hindi niya ginalaw. At ayos lang sa akin dahil hindi ko rin naman nagagamit ’yan!

“Hmmm… Noah…” patid ang boses niya.

Ang bawat galaw niya ay parang sinasadyang libugin ako lalo. Halatang marunong siyang magpaligaya gamit ang bibig at kamay, kasi bawat halik niya ay may plano. Hindi basta halik, para bang gusto niyang pahirapan ako, sabik na sabik akong magmakaawa..

“Leo…” ungol ko sa pangalan niya.

Hindi na ako makatiis, gusto ko nang romansahin ang katawan niya. Kaya iyon na ang ginawa ko.

Dahan-dahan akong bumaba.

Ang bigat ng katawan niya sa harap ko, parang pader na hindi ko kayang tabingin, pero ang tanging iniisip ko lang ay ang init na dumadaloy mula sa pagitan ng hita niya.

Lalo nang bumaba ang paningin ko-doon, sa tapat mismo ng mukha ko, nakabukol ang hinahanap-hanap ko. Pinagmasdan ko ang nangangalit niyang pagkalalaki. Matigas, mahaba at malapad… puno ng…

Napalunok ako.

Mabuhok ang paligid. Hindi lang basta bulbol, kundi makapal, malago, parang balahibong gustong ipakita na lalaking-lalaki ang may-ari. At sa ibaba, ang bayag niyang bilugan, mabigat tingnan, parang santol na sabik lamunin ng bibig.

Nang amuyin ko pa lang, nalasing na ako. Pawis, natural na amoy, lalaking init-lahat iyon humahalo sa hininga ko.

Ohhh… tangina. Ibang klase, para siyang diyos!

Hindi na ako naghintay ng hudyat. Agad ko nang sinunggaban ang masarap na putahe.

Dila muna. Dahan-dahan kong pinasadahan ang puno, mula sa mismong ugat na halos natatakpan ng bulbol, paakyat sa ulo. Ramdam ko ang lapad sa ilalim ng dila ko, hindi ko kayang sakupin ng buo pero lalo akong ginanahan. Nilalaro ko, hinahagod, dinadama ang init na para bang mas sumisidhi sa bawat segundo. Lasa ng balat…. ng natural niyang amoy…

“Ngh… puta…” Narinig ko agad ang ungol niya. Mabigat at baritono, parang halimaw na sinapian ng sarap. “Tangina, Noah…” bulong niya, habang hinahawakan niya ang buhok ko, pinapirmi sa ginagawa ko.

Nilasap ko ang kanyang burat. Mula puno hanggang dulo. Saka ko pinaglaruan na parang lollipop ang ulo niyon bago ko sinimulang sipsipin.

“Ohhh! Puta, Noah…”

Napangiti ako nang makita ko ang reaksyon niya. Napaawang ang bibig habang nakapikit at nakatingin sa kisame.

Sinubo ko siya kalaunan. Hindi ko muna sinagad, pero kahit kalahati pa lang, ramdam ko ang lapad na bumubuka sa bibig ko. Napapikit ako, napaluha pa ng bahagya, pero hindi ko tinigil.

“Gwghh…” dinig ko ang tunog ng bibig ko sa bawat pagpasok ng pulgada niya sa akin.

Hinayaan kong masanay ang bibig ko, naglaro ang dila ko sa ilalim, sinipsip ko nang bahagya habang nagsimula akong umindayog. Mabagal, mahaba, puno ng laway.

Lasang alat, tabang, at paunang katas…

“Ughhh-puta, ganyan, sige pa…” walang patid na ungol niya, at lalo niyang diniin ang ulo ko. Halos mabulunan ako nang saglit, pero kinapitan ko lang ang hita niya, naramdaman ko ang kapal ng balahibo doon, at sumabay ako. Mas lalo kong sinagad, hanggang maramdaman kong tumatama na ang ulo niya sa lalamunan ko.

Tuloy-tuloy, walang putol, parang wala nang bukas. Ang laway ko dumadaloy na pababa sa puno niya, kumakapit sa bulbol. Tangina, ang sarap sarap.

Ramdam kong mas lalo siyang kumakadyot, hindi na siya nakapirmi. Gumalaw ang balakang niya, pumapasok pa lalo sa bibig ko ang batuta, gustong lunukin ko siya nang buo. Halos mabaliw ako sa sarap ng ungol niya, ramdam kong nanginginig na ang kalamnan ng tiyan niya.

Kalaunan ay bigla kong naramdaman ang bigat ng kamay niya sa batok ko, mas madiin. Ilang sandali lang din nang nalasahan ko ang masarap niyang katas.

Diretso sa lalamunan ko, mainit, malapot, sunod-sunod na pulandit.

Halos hindi ako makahinga, pero nilunok ko lahat, wala akong sinayang.

Ang bawat pagpintig ng ari niya ay ramdam ko, parang pumupuno sa bibig ko ng katas na wala nang katapusan.

“Putaaaang ina…” sigaw niya, nanginginig ang boses, sabay diin pa lalo ng ulo ko hanggang sa tuluyang wala nang lumalabas.

Lumuluha akong sinagad ang kanyang burat. Sinamyo ang lahat ng amoy. Habang nakatingin sa kanyang mukha na nasasarapan….

Pero hindi siya tumigil doon. Kahit nilabasan na siya, ramdam ko pa rin ang bigat ng ari niya sa loob ng bibig ko, matigas pa rin, handang-handa pa. At doon ako napatitig sa mata niya, habang ang bibig ko basang-basa ng laway at tamod.

“Puta…” naibulong ko sa ngisi niyang mala demonyo. Lalo na nang maramdaman kong hindi pa rin humuhupa ang katigasan ng kanyang ari.

At bago pa ako makahinga, hinila niya ako paitaas, muling nilaplap, walang pakialam sa lasa ng sarili niyang katas na nasa labi ko.

“Hmm… nakakabaliw ka, Noah. Tama nga ako ng desisyon na tikman ka-hmmppp…” patuloy siyang pinugpog ang aking labi. Nagpaubaya nalang ako.

Naramdaman ko agad ang bigat ng kamay niya sa bewang ko, parang bakal na kumakapit. Ilang sandali lang nang dalhin niya ako patungo sa malambot na kama saka pinatuwad.

“Oh!” Napaawang ang bibig ko nang maramdaman ang kanyang mainit na hininga sa aking pwerta.

Ramdam ko ang bigat ng mga kamay ni Leo sa magkabilang pisngi ng puwetan ko, marahas pero maalaga, ibinubuka niya iyon hanggang sa maramdaman ko ang malamig na hininga niya na dumudungaw sa pinakamaselan kong parte.

“Ang kinis ng puke mo…” bulong niya, halos pabulong pero dumudulas sa balat ko na parang apoy. Sumunod ang dila niyang mainit at madulas, na dumampi muna sa pinakaibabaw ng hiwa ko, paikot, bago siya biglang sumubsob. Napasigaw ako ng mahina, kagat-labi, nang maramdaman ko ang paghagod ng dila niyang malalim mula baba pataas, diretso sa loob ko.

Mainit at nakakapaso. Sobrang sirap…

Nanginginig ang tuhod ko habang patuloy niyang kinakain ang puke ko mula sa likuran, bawat sipsip ay napapaungol ako, bawat tuson ng dila niya ay napapahalinghing rin ako. Maging ang tunog ng bibig niya tuwing kainakain ako ay nakalulunod sa tenga ko, pinapaalala kung gaano siya kasabik.

“Hmmm… mas masarap pa sa tunay na puke…” Dinidiin niya pa lalo ang dila niya, parang gusto niyang pasukin ako, at tuwing sisipsipin niya ang tinggil ko, napapaliyad ako, halos bumigay ang katawan ko sa kama. “Ang sikip mo, putakang bakla ka.”

Hinihila niya ako palapit sa bibig niya, parang hayok na gutom, at habang sinasapo ng mga kamay niya ang balakang ko, ramdam kong nanginginig siya sa libog. “Sarap ng lasa mo, puta,” ungol niya, bago muling sumubsob nang walang tigil, pinapaligaya ako hanggang mawalan ako ng hininga.

Mas ibinubuka pa niya ang pisngi ng puwetan ko. Mainit ang hininga niya sa pagitan, at bago pa man ako makahinga ng maluwag, naramdaman ko ulit agad ang pagdikit ng dila niya sa butas ko, paikot-ikot, mapangahas, walang takot.

Napakagat ako sa labi, pumikit, habang patuloy siyang dumidila at sumisipsip, para bang uhaw na uhaw. Ang dila niya umaakyat, bumababa, dinadaanan pati ang paligid ng aking tumbong. Isang ungol ang kusa kong nailabas, mahina pero puno ng pagnanasa.

“Ohhh… Leo… ang galing mo kumain…” walang humpay kong sambit.

Kasabay ng bibig niya, naramdaman ko ang isang daliri niyang unti-unting dumudungaw sa lagusan ko. Umiikot muna, parang pinapainit ako, bago dahan-dahang pumasok. Napaliyad ako, hindi malaman kung itutulak ko siya palayo o isusubsob pa lalo ang sarili ko sa bibig niya. Mainit ang bibig niya, magaspang ang daliri niya, at sabay silang gumagalaw sa akin, dinadala ako sa hangganan ng pagkabaliw.

Dinagdagan pa niya. Dalawa na ang daliri, malalim at mabilis ang ritmo, habang patuloy niyang dinidila ang puwitan at ang paligid ng butas ko. Hinila niya ako palapit sa mukha niya, pinipiga ng mga palad niya ang balakang ko, at halos hindi ako makahinga sa sobrang sarap.

“Ang sikip mo, putang ina… para sa ’kin lang ’to, Noah! Sa akin lang butas mo!” garalgal niyang bulong, saglit na umaangat para makahinga, bago muling sumubsob, mas gutom, mas marahas. Ramdam ko ang bawat pagpintig ng katawan ko, halos sumabog, habang sabay ang pagbaon ng mga daliri niya at ang walang tigil na paglalaro ng bibig niya sa akin.

Ilang minuto niyang kinain ang aking pwerta at hinayaan ko siya dahil sarap na sarap ako sa ginagawa niya. Ilang sandali lang nang naramdaman kong gumalaw siya, saka ko naramdaman ang pagsampal ng burat niya sa pwerta ko.

“Handa ka na?” bulong niya, pero hindi na niya hinintay ang sagot ko.

Ibinundol niya ang sandata sa butas ko Isang mabigat na sundot na hindi pa tuluyang pumasok, pero sapat na para mapaigik ako.

Malapad ang ulo at malaki… jusko. Napaungol ako, hindi lang sa sakit kundi sa sabayang kiliti na nagpalusaw sa tuhod ko. Hinila niya pa lalo ang bewang ko, mas madiin, hanggang maramdaman kong unti-unti nang lumulusot ang ulo niyon.

“Ughhh… Leo…” halos mangiyak-ngiyak ako sa sensasyon. Hindi ko alam kung lalabanan o tatanggapin, pero kusa ring bumuka ang katawan ko. Dahan-dahan, pulgada kada pulgada, pinipilit niyang ipasok ang buong lapad ng burat nita. Ang mga kuko ko bumaon sa unan, halos hindi ko alam kung saan kakapit.

“Tangina, ang sikip mo…” nanghihinang sambit niya, sarap na sarap sa butas ko.

Nang makalahati na siya, kumapit siya nang mas mahigpit, sabay yumuko para dumikit ang dibdib niyang mabalahibo sa likod ko. Ramdam ko ang gaspang ng balahibo niya, pawis at init, at kasabay noon, ang bigat ng hininga niya sa batok ko. “Ang sikip mo, Noah… tangina, ang sarap.”

Hindi pa siya huminto. Umusad ulit, marahan pero buo ang lakas, hanggang sa maramdaman kong isinagad niya na ang kahabaan. Ramdam ko na ang pagbundol ng kanyang dalawang itlog sa aking balat.

“Ahhhh!” Napasigaw ako, hindi ko napigilan.

Nagsimula na siyang umulos.

Una, mabagal ang ulos niya. Para bang sinasanay ako, hinahayaan akong maramdaman ang bawat labas-pasok, bawat kislot ng laman ko na bumabalot sa lapad niya. Hanggang makuha na niya ang ritmo at naglabas pasok na siya sa aking butas. Bawat pagtama ng aming balat ay nagbibigay ng nakakabaliw na tunog.

“Oh! Ah… Noah… Hmm….”

Ramdam kong bawat ulos parang mabagal na suntok sa kaluluwa ko.

Pero hindi siya nagtagal sa ganoon. Nang maramdaman niyang bumibigay na ako, bumilis siya. Mabigat, malalim, sunod-sunod. Kadyot nang kadyot. Ang kama ay umuug na,, ang ulo ko naman at halos mabangga na sa headboard, at bawat ulos niya may kasamang ungol na parang halimaw na gutom.

“Putang ina, Leo! Ahhh-!” Napasigaw ako, pero lalo siyang ginanahan. “Oh! Leo! Isagad mo pa! Barurutin mo ako! Jusko! Ang sarap!”

Hinila niya ang buhok ko pabalik, pinipilit akong itingala habang kinakantot niya ako mula sa likod. Ang pawis niya tumutulo sa likod ko, dumidikit, nagpapainit lalo. Ramdam ko rin ang bigat ng bayag niya na tumatama sa’kin sa bawat ulos.

“Grabe ang butas mo-oh… parang vacumm… ahhh…” Umulos siya nang mabagal, pagkatapos ay mabilis. Bawat sundot ng kargada niya sa akin ay swabe at pino.

Matagal kaming nanatili sa ganoong posisyon. Hindi siya basta nagmamadali; bawat ritmo niya dinadama niya, minsan bumabagal, minsan biglang bibilis, pero hindi bumibitaw. Naramdaman kong lumalabas na ang precum ko, kumakalat na sa kama sa ilalim ko, at hindi pa rin niya ako tinitigilan.

“Masarap ba, ha?” bulong niya sa tenga ko, sabay diin ng isang malalim na ulos na halos ikabitaw ng hininga ko. “Gusto mo pa?”

“Uhhhhh-oo, Leo, gusto ko pa! Kantutin mo pa ako!”

At sa sagot kong iyon, mas lalo siyang naging marahas. Parang wala nang ibang mundo kundi ang paglabas-masok niya sa’kin, parang ayaw na niyang matapos.

Ilang saglit lang nang maramdaman kong bumundol ang ulo niya sa pinaka-ilalim ko, dahilan para tumirik ang mata ko. At doon niya ako hinalikan sa batok, habang patuloy pa ring bumabayo, walang tigil.

Naramdaman ko agad ang bigat ng kamay niya sa bewang ko, parang bakal na kumakapit, parang ayaw akong pakawalan.

Pagod na pagod na akong nakadagan siya sa akin, naramdaman yata ni Leo ang aking hinanakit dahil lumipat siya ng posisyon. Hinila niya bigla ang bewang ko, para bang wala akong bigat, sabay siya ang umikot. Napadapa siya sa kama, nakahiga, pawisan, humihingal, pero ang ngisi niya parang hayop na alam niyang siya pa rin ang may kontrol.

“Upuan mo ako, Noah,” utos niya, boses garalgal, puno ng libog.

At parang wala akong sariling isip, gumapang ako pataas sa kanya. Nababaliw na, nadala na sa kanyang karisma.

Nakabuka ang mga hita niya, matigas pa rin at basang-basa ang ari niya, nakatayo, mabigat at pulang-pula, handang-handa ulit pasukin ako. Naupo ako sa balakang niya, ramdam ko agad ang init ng balat niya sa ilalim ko, pawis at balahibo ng tiyan na dumidikit sa hita ko.

Hinawakan niya ang tite niya, inatras-abante muna sa hiwa ng puwit ko, nilalaro, pinapadulas ang laway at katas na kanina pa kumakalat. Ramdam kong basa na ako, sabik na sabik, at nang itutok niya sa butas ko, kusa na akong bumaba. Inupuan ko siya.

“Uhhhhh-tanginaa…” Napakapit ako sa dibdib niyang matigas at mabalahibo, kasi ramdam kong muling bumubuka ako para tanggapin ang buong lapad niya.

Hindi siya gumalaw muna, hinayaan niyang ako mismo ang kumadyot pababa. Mabagal, nanginginig, hanggang sa maramdaman kong muling sagad na sagad ako sa kanya.

“Ang laki ng burat mo, Leo! Bwesit! Ohh!” naapliyad ako sa sobrang sarap.

Nanginginig ang mga hita ko, habang pinagmamasdan ako ni Leo. Pawis ang noo, mapula ang pisngi, pero nanatiling matalim ang tingin, parang nanonood ng palabas na siya mismo ang direktor. “Sakyan mo ako, Noah. Kabayuhin mo ako.”

“Sige,” pag-sang ayon ko. Kahit hindi niya ako utusan ay gagawin ko talaga.

Kaya sinimulan ko nang mangabayo. Mabagal na indayog, taas-baba ang balakang ko habang nakakapit ako sa malapad niyang dibdib. Bawat baba ko ramdam ko ang bigat, lapad at taba ng tarub niya, kumikiskis sa loob, bawat akyat kumakawala ang buntong-hininga ko.

Tumitirik ang mata ko tuwing sumasagad ang kahabaan niya. Ramdam na ramdam ko ang bawat pulgada dahil sa posisyon namin.

“Sarap ng tite mo, Leo. Pwede bang araw-arawin ko ’to? Oh… ahh…” Patuloy akong nag-indayog.

“Sa’yo lang ’yang burat ko.. hmmm… sige lang, araw-araw mo pa… ohhh sikip ng butas mo! Ah!” baritonong ungol niya.

Napahawak siya sa balakang ko, hindi para kontrolin, kundi para gabayan. Hinimas niya ang puwit ko, pinipisil, sabay tinutulungan akong gumalaw pa ng mas mabilis. “Tangina… ang sarap mong tingnan,” ungol niya, sabay sabat ng bibig sa utong ko, sinipsip nang mariin habang patuloy akong umaangat-bumababa sa kanya.

“Ahhh… Leo! Ang sarap! Arghhh!” Napapaliyad ako, napapakagat labi, at lalo kong binilisan ang galaw ko. Ang pawis ko tumutulo sa dibdib niya, humahalo sa pawis niya, at bawat kadyot pababa parang sinasakal ang titi niya sa loob ko.

Hindi kami nagmadali. Tumagal kami sa posisyon na iyon, matagal, hanggang mangawit ang hita ko, hanggang halos mawalan na ako ng boses sa kakasigaw.

Ramdam kong nababaliw na ako. Ang katawan ko nanginginig, ang loob ko punong-puno niya, at sa bawat saglit na nakakulong ako sa ibabaw niya, pakiramdam ko ako ang may kontrol pero siya pa rin ang nagmamay-ari sa akin.

At nang maramdaman kong halos sumabog na ako, agad niyang dinakma ang bewang ko, pinigil ang galaw ko, sabay siya ang kumadyot pataas. Isang malakas, sunod-sunod na ulos mula sa ilalim, parang piston na bumabangga, at napasigaw ako nang mas malakas. “Leoooo…puta! AHHHHH!”

Basang-basa ang balat ko sa pawis, nanginginig ang hita ko mula sa haba ng pagkakaupo sa ibabaw niya. Ramdam kong gigil pa rin si Leo, pero imbes na tuluyang pwersahin akong umindayog pa, bigla niya akong hinila pababa para halikan. Mainit, basang-basa, puno ng ungol.

“Arghhhh… puta ito na ang katas ko…” Naramdaman ko ang pagsirit niya sa loob ko. Saka niya ako nilaplap muli.

Pagkatapos ng laplap na iyon, akala ko ay tapos na siyang kumantot, pero hindi na pala.

Inayos niya ang posisyon namin.

Ako ang gumulong sa gilid ng kama, siya ang sumunod, at bago ko pa maayos ang hininga ko, nasa tabi ko na siya at nakahiga na kami pareho, magkayakap, pawisan. Pero hindi siya kumalas, nanatiling sagad pa rin ang ari niya sa loob ko, ramdam ko ang tibok nito, ramdam ko ang bawat pulso na parang kumakatok sa loob ng tiyan ko.

Nakasiksik ako sa dibdib niyang mabalahibo, at ang braso niyang makapal nakayakap sa akin. Dinaklot niya ang dibdib ko, nilamas ang utong ko, sinipsip ang leeg ko mula sa likod. .

Halos manginig ako sa kiliti ng balbas niyang humahagod sa balat ko.

Dahan-dahan siyang gumalaw. Hindi tulad kanina na marahas at walang patawad, ngayon mabagal, malalim, parang sinasadya niyang iparamdam sa akin ang bawat sentimetro ng laman niya habang lumulusot at humihila palabas.

“Shhh… Noah…” bulong niya sa mismong tenga ko, hininga niyang mabigat, amoy pawis at libog. “Sarap mo kantutin… hmmm…”

“Ikaw r-rin… sarap ng tite mo… sarap mo kumantot,” hingal kong sagot, halos lumuluha sa init ng bawat ulos.

Hinila niya pa ang hita ko pataas, iniipit ng hita niya para mas bumuka ang puwit ko, para mas sagad pa ang pagbaon. At nang gawin niya iyon, napasigaw ako. “Ahhhhhh! Tanginaaaa!”

Hindi siya tumigil. Sa mga oras na yun, bawat ulos niya ay mas swabe at tuloy-tuloy. Ang kamay niya hindi humihinto sa paglamas sa akin, minsan nilalamas ang dibdib ko, minsan sa ibang bahagi ng katawan ko. Napapaliyad ako, napakagat labi, halos hindi ko na alam kung saan nagtatapos ang katawan ko at saan nagsisimula ang kanya.

“Ngh… hmmm… ohhhhh…”

Ang pawis niya dumadaloy sa leeg ko, ang dila niya kumakagat-kagat sa balikat ko. Minsan hihigpitan niya ang yakap niya, parang gusto niyang durugin ako, sabay isasagad pa lalo ang titi niya sa loob ko.

At ang tagal namin sa ganoong posisyon. Mabagal lang siya minsan, binabagalan para pahirapan ako, tapos biglang bibilis ng saglit, sunod-sunod na ulos hanggang maubos ang hangin ko. Halos mabaliw ako sa paulit-ulit na ritmo, para akong nilulunod ng sariling katawan.

Hanggang sa maramdaman ko na namumuo na naman ang init sa puson ko, kumukulo, malapit nang sumabog. “Leo… lalabasan na ulit ako… tangina, hindi ko na kaya…”

Naramdaman ko ang ngisi niya sa tenga ko, sabay bulong, “Sabay tayo.”

At lalo niyang binilisan, bawat ulos matindi, puno ng pawis, puno ng lakas, hanggang sa maghalo na ang sigaw ko’t ungol niya.

Binarurot niya ako. Kantot demonyo. Walang tigil, walang humpay, walang pakialam kung marinig kami sa labas ng kwarto.

Saka kami parehong nilabasan. Hingal na hingal akong nanghihina.

Nilaplap niya ako pagkatapos. Nasa ganoon kaming posisyon nang marinig namin ang boses ng kapatid niya sa labas.

“Kuya! Kuya! Buksan mo ’to!” sigaw ni Vic mula sa labas. Dinambol nito ang pintuan. “Kuya! Please! I heard someone crying! Si Kuya Noah ’yon! Don’t hurt him! Kuya!”

Nagkatinginan kami ni Leo dahil sa sigaw ni Vic. Saka kami parehong natawa.

Namula ako dahil sa pagkapahiya. Maingay yata ako masyado! Gago kase, ibang klase bumarurot si Leo.

Matapos kong magsuot ng underwear saka shorts ay nagkunwaring tulog ako. Nagsuot lang ng boxer si Leo saka binuksan ang pinto. Bumungad si Vic na natatakot at kinakabahan.

“Kuya Leo, saan si Kuya Noah?! Bakit mo siya sinasaktan!”

“Natutulog siya, Vic. Binabangungot siya kaya siya sumisigaw.”

Alam kong sinusuri ako ni Vic mula sa labas kaya naman napakagat nalang ako ng bibig. Pati bata na inosente ay nadadamay dahil sa ingay ko.

“Go on. Play outside.” dinig kong saad ni Leo.

“But-”

Nang narinig ko ang pagtakbo palayo ay doon lang ako nakahinga nang maluwag. Nang isara ni Leo ang pinto, doon ko lang naramdaman ang pagod. Nakatulog ako nang mabilis.