Chapter 1

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

Introduction :

Unang beses na nakatapak ang paa ni Jiro sa maynila, papasok na siya ng senior high school at kasaluluyang labing anim na taong gulang.

sa murang edad nito’y sadyang sinubok na ito ng buhay lalo na’t ang ka-isa isa niyang mahal sa buhay ay pumanaw na kamakailan dahil sa cancer.

tanging ang nanay niya lamang ang katuwang niya sa buhay, sa kabila ng masamang trato sa kanya ng amain na nawala din na parang bula kasabay ng pag yao ng kanyang ina.

Mula Mindoro, napilitan siyang makipag sapalaran sa maynila kasama ng kanyang tita ising at tatlong mga anak nito.

si ising ay bestfriend ng kanyang mama melinda na siya namang nag alaga sa halos lahat ng anak ni ising bago ito nag asawa at isilang si jiro, kaya bilang pag tanaw ng utang na loob ay siya na ring kumupkop kay jiro bilang wala na nga itong natitirang kamag anak.

tanging ang educational at savings plan ng nanay at pinagbentahan ng lupa at kotse ang naiwan kay jiro hindi man sapat kapalit ng kanyang ina ay malaking tulong ito hanggang sa makatapos, makaahon at makatayo siya sa sarili niyang mga paa. Kasama ng patnubay ni ising hanggang sa maabot ni jiro ang wastong gulang.

“Jiro ito na ang magiging bagong bahay mo, pasok ka feel at home” masayang bungad ni ising pag pasok nila ni jiro sa isang malaking bahay.

bitbit ang isang malaking bagpack at hatak ang isang malaking maleta - iniikot ni jiro ang mata sa paligid sabay buntong hiningga, sa isip isip ng bata ay sana maging maganda ang pakikitungo sa kanya ng mga tao dito, sigurado naman siya at komportable sa tita ising niya - pero doon sa tatlong magkakapatid na ngayon palang niya makikita ay wala pa talagang kasiguraduhan.

malaki ang bahay, malawak - isa itong old fashioned bungalow na parang isa sa mga sinaunang na desenyong bahay - sa pagkakaalam ni jiro pamana ito sa asawa ng tita ising niya na kasalukuyan din nakasampa sa barko at nagtatrabaho bilang kapitan doon.

Malawak ang receiving areas at may malawak na hardin sa labas, hindi na siya nagtaka sa pangalan palang ng village sa labas at laki ng mga katabing bahay, alam na niya na may kaya ang mga nakatira sa pamayanang iyon.

“tubig? juice? ano gustong mong maiinom?” nakangiting alok ni ising sa binata.

kumampante naman ang loob ni jiro knowing how nice her tita ising is.

“mamaya nalang po saan ko po muna pwede ilagay mga gamit ko?”

“ay oo nga pala diretso ka jan sa may aisle na yan - doon sa ikatlong pinto. ka-share mo muna ng kwarto si jonas ko ah pinapa clear at ipapa renovate ko pa kasi yung dating stock room na magiging kwarto mo sana, alam mo naman biglaan ang mga pangyayari”

“ayos lang po sakin tita, k-kay jonas po kaya!?” aniya ng binata sabay yuko dahil sa bahagyang hiya…

“i talked to him na, naisip ko kasi same kayo ng age and I guess wavelength so I assume mas magkakasundo kayo! and he said yes, so I hope maging okay kayong dalawa”

napabuntong hininga naman si jiro bahagyang pumanatag ang loob niya knowing na okay lang naman pala kay jonas na doon muna siya mag stay.

“ipasok ko lang po ito tita” paalam nito na siya namang sinang ayunan ni ising.

nagtungo si jiro sa dulo ng pasilyo pangatlong pinto - kumatok siya ngunit walang sumagot kaya tinignan niya kung naka-lock ang pinto… dahil hindi ito nakalock dumiretso na siya sa pagbukas nito.

sumambulat sa kanya ang bamboo cent at malamig na hangin dahil sa aircon “tao po!?” pakikiramdaman ni jiro, ngunit wala pa ding nasagot.

kasunod ng pinto ng kwartong iyon ay ang pinto ng banyo - tsaka isang cabinet siguro lagayan ng gamit ni jonas sa isip isip nito.

hindi pa man niya nasisilayan ng buo ang silid ay alam na niyang malinis at maayos sa gamit ang magiging kasama niya dito.

halos kulay puti at itim ang karamihan ng gamit dito, sa pader sandamakmak din ang poster ng mga anime at action figures naman sa mga shelves na siya namang ikinatuwa ng binata.

ilang hakbang pa’y bumungad sa kanya ang isa ring binata na naka upo sa harap ng PC at naka headphones kaya siguro hindi nito naririnig ang mga katok.

napalingon naman at napabalikwas ang isa pang binata sa upuan “oh fuck!” reaksyon nito sabay kalas ng headphones sa ulo at tengga nito

nag bow naman si jiro na parang koreano bilang salubong sa bunsong anak ng kanyang tita ising “Hello!” bungad ng binata sa isa pang binata.

“oh you must be jiro, excuse my language!”

tumayo si jonas para yakapin at tapikin ang likod ni jiro na siya namang ikinagulat ni jiro.

“you okay bro!?” pagtataka ni jonas

“ah hindi ka siguro sanay, that’s how we great siblings or friends maybe, dito sa manila”

“ahh!” tanging sambit ni jiro

“s-sure b-ang okay lang s-sayo na dito muna ako!?“aniya ng mahiyaing si jiro

“oo naman! I’m sure your room’s renovation isn’t gonna take that long, you can stay here for as long as you want”

“s-salamat kuya jonas!”

“jonas nalang jiro, i think were on the same age naman” mabait na saad ni jonas making jiro more and more comfortable.

“I’m 17, ikaw?” dagdag pa nito

“16 palang po ako!?”

“ahh that’s why the formality and the *po - may bago na palang bunso sa bahay - ouch!” pabirong saad ni jonas sabay aktong animoy nasaktan sa dibdib na siya namang nagdulot ng tawa sa pagitan ng dalawa.

“you can put your clothes and things doon sa left side ng cabinet, I cleared it for you last night!”

“sige salamat po!”

“damn! I said drop the *po!?” aniya na naman ni jonas sabay tawa..

mabilis na nagkasundo ang dalawa, sa kabila bg halos parehas na edad halatang halata ang pagkakaiba ng dalawa sa kilos, sa katawan at sa pananalita..

marahil isang taon lang ang pagitan ng dalawa pero kumpara sa manipis at batang batang katawan ni jiro, malaki naman at semi-built ang kay jonas dahil na din sa impluwensya ng mga kapatid sa pagbubuhad at pag-g-gym.

idagdag pa ang mahinhin at mahiyaing kilos ni jiro tapos ang medyo cool kid at happy go lucky naman si jonas.

marahil balanse ang pagkakaiba ng isat isa kaya mabilis silang nagkasundo.

“tara!” bulalas ni jonas sabay tanggal ng headphones nito.

“ha?” gulat namang saad ni jiro

“nag text si mama, yayain daw kita kumain - hindi ka pa pala nananghalian - same!”

“mamaya nalang ako tapusi–” hindi pa man natatapos magsalita si jiro ay pinutol na ito ni jonas.

“lets go! kaya ang payat mo eh!” saad nito sabay tawa “mamaya na yang gamit mo that can wait - and for sure matutuwa si mama to see that were getting along well! kaya tara na!?“dagdag pa nito

hindi na nakatanggi pa si jiro, tumayo na sumunod kay jonas.

---

“here are the boys!” nakangiti pa ding bungad ni ising sa dalawang binata

“ohhh mukhang may new buddies sa bahay ah! I like seeing you both smiling!“dagdag pa nito.

“oh by the way jiro this is your kuya jonathan” pakilala ni ising sa pangalawang anak na nakaupo sa lamesa, kumakain habang nakatalikod sa dalawa.

nagpunas ito ng kamay at humarap kina jonas at jiro “hello po kuya!” masigla ring bungad ni jiro “ hey bro!“ saad naman ni jonas sabay nakipag kamay kay jonathan.

“kuya!” pagbabalik ng kamay ni jiro kay jonathan na siya naman inabot ng nakakatandang kuya at nakipag shake hands “nice to finally meey you!” aniya nito sabay kindat kay jiro.

animo’y may kuryenteng dumaloy sa katawan ni jiro mula talampakan hanggang balikat - bahagyang na react ang leeg at balikat nito na parang kinikilig - na siya namang napansin ni jonathan tsaka ito bahagyang tumawa.

“sabayan niyo na ako kumain” saad nito.

“yes, yes come on boys join us!” masigla pa ding saad ni ising…

“salamat po!” aniya ni jiro sabay hatak ng upuan dulo na siya namang tinutulan ni jonas “no jiro, seat here!” anuya nito sabay turo ng upuan sa gitna niya at ng kuya jonathan niya.

sa harap naman nakaupo si ising “hindi nga pala makakauwi si kuya jackson niyo, nag text may team building daw sila sa antipolo!”

“team building, baka family building kamo kasama lang nun si ate angela eh!” pabirong saad ni jonas habang sumasandon ng afritada na nakahain sa mesa!

na siya namang sinundan ng tawa ni jonathan

“language please!” saway naman ni ising sa mga anak.

“pasensiya ka na jiro, this is how my sons talk kahit sa harap ng mama nila!”

“tss!“react ni jonas

“ayos lang po tita, sanay din naman po ako dahil kay ti—” natigilan magsalita si jiro dahil sa bigla niyang pagkaalala sa amain na biglang lumayas sa kabila ng lahat

“you okay!?” pag salo naman dito ni jonathan

“opo, may naalala lang akong tao na hindi na dapat pangalanan!”

naintindihan naman ni ising ang nararamdaman ng bago niyang anak - at least sa isip ni ising - kaya inabot niya ang kamay nito at pinisil ng bahagya.

“you’ll get over with it soon, kumain na muna tayo!” pagpapalubag ng loob ni ising kay jiro na siya namang sinuklian ng ngiti ng binata.

natapos ang gabi ni jiro sa pagkain at pagpapahingga, dahil sa mahaba at nakakapagod na araw..

---

Author’s Note : And here’s the introduction to my newest story the “not so Innocent”.

I know you are looking and craving for explicit and super spg once, dadating tayo dyan for now, enjoy the introduction of each characters.

I will appreciate your like, vote, comments and feedbacks pati na din follow!

Happy Reading

Chapter 2

“ako na po maghuhugas!” matapos ang hapunan ay nag presinta si jiro na siya na ang kikilos sa mga hugasin na siya namang sinang ayunan ng lahat.

“okay papayagan kita tonight, sundays kasi naka restday ang mga helpers - bukas babalik na si jun at si manang melba” aniya naman ni ising…

---

matapos maghugas ay dali daling bumalik sa kwarto ni jonas si jiro para ipagpatuloy ang pagaayos ng gamit niya sa cabinets.

pag pasok sa kwarto, wala si jonas marahil ay naliligo ito dahil na rin sa tunog ng tubig mula sa shower sa banyo..

muling naupo si jiro sa sahig para ipagpatuloy ang pag aalis ng gamit niya sa maleta.

“tapos ka na agad mag hugas?” napalingon si jiro pero agad din bumawi at umiwas ng tingin.

“ay sorry! hindi ka ba sanay sa katawan ng kapareho mong lalaki!?”

aniya ni jonas na casual lang na nakatayo sa likod ni jiro, hubot hubat at may hawak na twalya na siyang pinang tutuyo ng buhok nito.

bumungad ang mabuhok nitong pusod, at kili kili pati na din ang pagkalalaki nito na siyang dahilan ng pag iwas ng tingin ni jiro.

“n-nagulat l-lang a-ko jonas” utal na reaction ni jiro, na siya namang nagpatawa kay jonas.

“masanay ka na tutal parehas naman tayong lalaki” aniya ni jonas na wala pa ding ka-mali-malisya na lumakad papalapit sa kabinet kung saan nag aayos ng gamit si jiro.

pilit itinago ni jiro ang kanyang mukha dahil ramdam niya ang pag init nito, sigurado siyang pulang pula siya sa mga pagkakataong iyon.

“dami mo palang gamit, ikaw na bahala mag pagkasya niyan dito sa side mo ng kabinet”

“sige!” saad nito sabay tango, hindi niya maiwasang tumango at muling masilayan ang katawan ng isa pang binata.

kitang kita niya ang semi-developed na katawan nito, ang makisig na balikat at bilugang mga hita.. ang mabalbong kili-kili at puson nito, pati na rin kung paano pumasok sa loob ng boxers ang pagkalalaki ni jonas.

napulunok ng bahagya si jiro, pero dahil na din sa hiya at pagpipigil - dahil alam niya sa sarili niyang kailangan niya irespeto at pakisamahan ang mga makakasama niya sa bahay na ito ay pinilit niyang magkibit balikat nalang.

nagpatuloy siya sa pag aayos ng gamit, hanggang sa matapos ito at dalawin siya ng antok.

“saan pwede kumuha ng pansapin jonas?” bungad nito, iwas pa din ng tingin dahil hindi maalis sa isip niya ang imahe ng katawan ng binatang kahati niya sa kwarto.

“for what!?” nagtatakang tanong ni jonas, sabay paling ng tingin kay jiro mula sa pagseselpon.

“para sa sahig” walang kamuwang muwang naman na sagot ni jiro.

“bat mo sasapinan yung sahig jiro?” isa pang walang alam na sagot ni jonas.

“para matulog!”

“what? sa sahig?” reaction ni jonas sabay tawa.

takang taka naman si jiro, tila hindi nauunawaan ang usapan nila at ang reaksyon ni jonas.

“why sa floor? what’s the point of having a queen size bed jiro!?”

“okay naman ako sa sahig jonas”

“nope!” tanging sagot ni jonas sabay urong at tapik sa kanang bahagi ng kama na tila minamandohan si jiro na doon mahiga.

halata ang pag aalangan ni jiro sa reaction ng mukha at katawan nito, na siya namang napansin ni jonas…

“what!!!? it’s okay - hindi naman ako nangangagat!”

bumigay nalang si jiro at sumangayon - dinampot ang twalya at mga gamit panligo nagtungo ito sa banyo para maglinis ng katawan.

---

matapos maghugas ng katawan, lumabas si jiro ng banyo na naka pantulog na at nagpupunas nalang ng buhok para tuyuin ito.

isinampay niya ang tuwalya sa banyo bago tuluyang lumakad papalapit sa kama. “jonas salamat sa maayos niyong pagtanggap ha!” ani nito habang sinusuklay ang buhok para matuyo bago mahiga…

tuluyan na siyang naupo sa parte ng kama kung saan itinuro ni jonas na pwesto niya - ilang segundo ang lumipas wala siyang narinig na sagot mula kay jonas… nilingon niya ito at narealise niya na tulog na pala ito.

nagkibit balikat nalang siya at hinayaan na itong matulog… matapos tuyuin ang buhok ay nahiga na din si jiro, isa pang lingon kay jonas tsaka nito ipinaling ang tingin sa kisame. Nilagay ang kanang kamay sa ibabaw ng noo at biglang pumasok sa isip niya ang mga nangyayari sa buhay niya ngayon…

at kung gaano na siya nangungulila sa kanyang ina, pumatak ang luha sa mata ni jiro pero agad din niya itong pinunasan at pinilit ipinikit ang mata para matulog.

---

ilang ikot pakaliwa… pakanan… pero sadyang hindi siya madalaw ng antok… sa kabila ng maghapong byahe, pagod, pag iisip…

lungkot… kaba… takot… halo halong emosyon kaya marahil hindi siya madalaw ng antok.

bigla dumilat ang pilit ba ipinipikit na mata ni jiro ng maramdaman niyang biglang may yumakap mula sa likuran niya.. kasalukuyan kasi siyang nakapatagilid at nakaharap sa salungat na direction kung nasaan ang tulog na si jonas.

napatingin siya sa kamay na biglang bumalot sa kanyang bewang at bahagyang napalingon sa kanyang likuran - nakapikit pa din si jonas at base sa mga mahihinang hilik nito, tulog pa din ang binata.

“jonas” mahinang saad ni jiro kasabay ng mahinang tapik sa braso ni jonas para sana gisingin ang kasama sa kwarto.

pero imbis na kumalas ay lalong humigpit ang tanday nito, lalong nagdikit ang kanilang katawan…

ramdam na ramdam ni jiro ang init ng hangin sa bawat pag labas ng hininga ni jonas pati na rin ang makising nitong braso at kamay na nakabalot sa bewang niya ngayon.

lalong lalo na ang bagay na nakatusok sa kanyang bandang likuran, siguradong sigurado si jiro na ari ni jonas ang nararamdaman niya mula sa likod niya.

hindi pa iyon matigas pero ramdam na ramdam niya ito sa kanyang likuran

“jonas” muling subok niyang gisingin ito… pero wala pa din reaction.

biglang nanginig ang katawan ni jiro at dali daling kumalas mula sa bisig ni jonas… biglang pumasok sa isip niya ang mga ala-ala at phobia ng nakaraan.

kahit bagong ligo at malamig ang AC ay dahan dahang namuo ang malamig na pawis nito, nangilid ang mga luha…

hindo maiwasan ni jiro na alalahanin ang mga nangyari sa nakaraan. tuluyan siyang kumalas kay jonas at napaupo nalang sa sahig sa ibaba ng kama habang nanginginig pa rin at yakap yakap ang sarili.

sa hindi maintindihang pagkakataon ni jiro ay  tuloy tuloy na umawas ang luha mula sa mga mata niya, kasabay ng mabilis na tibog ng puso at paghahabol ng hininga…

---

[ Jiro’s Point of View ]

natigilan ako at napadilat mula sa pagpipilit ko sa sarili ko na pumikit at makatulog… bigla nalang kasing may bumalot na kamay saaking bewang at humakap mula saaking likod.

biglang bumilis ang tibok ng puso ko’t nahirapan ako huminga, kasabay ng pagpatak ng butil butil na pawis ko at luha sa aking mga mata.

hindi ko din mapigilan manginig na para bang bumabalik yung panginginig ko dahil sa takot at pagsasamantalang naranasan ko noon..

<<<<< flashback >>>>

“jiro alam kong gising ka!” hanggang ngayon rinig na rinig ko pa din, paulit ulit umaandar sa isip ko ang kababuyang ginawa saakin ni tito randy ang aking amain at pangalawang asawa ni mama.

nagsimula lahat ng ito mga ilang buwan mula naging bedridden si mama, ako na at si tito ang naiiwan sa bahay habang si mama naman kailangan manatili sa hospital.

“jiro! jiro!” paulit ulit umaandar sa isip ko kung paano niya tawagin ang pangalan ko.

kung paano niya ako unang beses, at halos gabi gabing ginapang habang natutulog ako…

kung paano niya sirain lahat ng harang at lock na ginawa ko sa pinto.

walang kalaban laban ang walang kamuwang muwang kong katawan…

hindi ako makalapit sa mama ko dahil alam ko namang sobra na ang ng pinagdadaanan niya araw araw.

“alam kong gising ka!” ito ang unang beses na  ginising niya ako para isakatuparan ang naghuhumindig niyang pagnanasa sa bata kong katawan.

“at alam ko din na bading ka!” bulong ni tito randy sa tengga ko.

“gusto mo ba nito?” nakahiga ako habang nakadapa ang katawan niya sa kama ko.. bigla niyang dinampot ang kamay ko at pilit ipinasok sa loob ng kanyang shorts.

amoy na amoy ko ang alak sa hininga niya, nararamdaman ko din ang pag haplos niya sa buhok ko at paghalik sa aking balikat at leeg.

nanatili akong nakapikit, pilit umiiwas sa kababuyang ginagawa ng amain ko…

pero hindi na ako nakaalma ng bigla niya akong hatakin paharap sa kanya

“tito wag po!”

“bilisan mo na wag ka ng mag inarte!”

“pero tito” pagmamakaawa ko.

“pero ano jiro? diba ito naman ang gusto mo!? akala ko ba hindi ko napapansin ang pag sipat sipat mo sa katawan at bukol ko tuwing naglalakad ako ng naka pangtulog sa sala?”

“h-hindi naman po!?”

“wag kang magkaila, bakla ka alam kong bakla ka!”

hindi ako makasagot, oo alam kong bakla ako pero pilit kong nilalabanan, hindi ko naman alam na bibigyang malisya niya ang mga sulyap na hindi ko naman binigyang malisya noon.

“hawakan mo na ang arte mo pa eh!”

“tito please! pag nalaman to ni mama!”

“edi ipaalam mo! tingin mo sayo ba o saakin siya maniniwala?” bigla akong napaisip “at kung maniwala man siya sayo, sisiguraduhin kong ako ang pipindot ng makinang bumubuhay sa kanya sa ospital bago pa man siya makapagsumbong at makapag kwento sa iba!”

“tito! please!”

“wag kang umiyak! hawakan mo’t salsalin yan! ilang buwan ng tigang yan mula ng magpabalik balik kami ng mama mo sa ospital”

sa takot ay wala akong nagawa kung hindi sumunod, para akong naging tautauhan na nakasunod sa bawat utos ni tito randy…

~ itutuloy…

Chapter 3

[ warning!!!! warning!!! warning!!! rape scene and content! this may somehow trigger you, please read at your own risk.. thank you! ]

“hawakan mong mabuti at itaas baba mo!” utos ni tito randy saakin… labag man sa loob at tumutulo man ang luha ay wala akong magawa.

lalo na matapos kong marinig mula sa kanya ang mga kaya niyang gawin kay mama, diyos ko po kayo ng bahala saakin! sa isip isip ko

“ahh ganyan nga jiro, susunod ka naman pala eh!”

“tama na, isubo mo naman!”

“po?”

“isubo mo kako!”

“pero tito!”

“anong gusto mo? ikwento ko sa mama mo kung paano mo ako ginapang at inakit habang nagpapagaling siya sa ospital?”

lalo akong natakot, alam kong paniniwalaan siya ni mama kahit pa gawagawa lang ang kwento niya at kahit pa ako ang nagsasabi ng totoo.

sumandal siya sa kama ko na parang boss, nakabukaka ang mga hita at nakalagay ang mga kamay sa likod ng ulo. nakadisplay ang mabuhok na kili kili nito, well defined na katawan ang malulusog na mga dibdib at abs.

“ano pa hinihintay mo? hubarin mo na shorts ko jiro!”

“tito naman! wag naman po ganito please!”

“isa!” biglang tumaas ang boses nito, nanginig naman ako at parang asong sumunod sa bawat mando ng amain ko.

hinatak kong pababa ang suot niyang jersey shorts na siyang nagpakawala sa kanina niya pang matigas na sandata, na naglalaway na dahil sa pagtaas baba ko dito kanina.

“ang bagal mo!” aniya nito sabay hatak sa buhok ko at dunggol ng ulo ko naging dahilan para masubsob yung mukha ko burat niya..

“aray ko tito! tama na po!”

“aayaw ka? eh naglalaway ka na bakla ka talaga! dilaan mo yung ulo!”

“ah putang ina ganyan nga, aayaw ayaw ka pa eh!”

nung una ay puro ulo lang ang kaya kong isubo, ayoko din kasi yung amoy pawis o katawan na hindi ko maunawaan halos maduwal ako.

“ugh!” lalong namuo ang luha sa mga mata ko dahil bigla niya akong sinabunutan at sinagad yung burat niya sa lalamuna ko “arrrghhhhh!” rinig ko ang pagtawa niya.

“hindi po ako makahinga dahan dahan lang po!”

“tangina mas maging ka pa sa mama mo!kasyang kasya sa bibig mo titi ko! ahhhhh putang inaaaaaa init ng bibig mo jiro!”

“arrrghhhh!“muli kong reaction dahil halos mabulunan at maputol ang hininga ko sa bawat kabig niya at baon ng burat niya sa bibig ko.

“ikaw muna ang parausan ko para naman may mapala ako sa pagaalaga ko sa mama mo sa ospital at pag gastos sa bahay na ito para sa pagkain at pangangailangan mo! ito na ang kabayaran kaya wag na wag kang magkakamaling mag sumbong sa kahit na sino!!”

“tito tama na po please!”

“naguumpisa palang tayo jiro! hubarin mo lahat ng damit mo!“utos na naman nito

“wag mo na akong hintayin sirain pa lahat ng suot mo! hubad!” taranta akong sumunod sa mga utos nito.

“yan…yan…yan… susunod ka din pala eh!”

“tito!” aniya ko sabay hikbi.

“sige lang umiyak ka lang, lalo akong ginaganahan sa bawat hikbi mo jiro, lalo mo lang binabaliw ang libog ko!”

“luhod!” dagdag pa nito na agad ko din namang sinunod.

“subo mo!” nakatayo siya sa harapan ko habang nakaluhod naman ako sa harap niya - muli niyang dinungoldunggol ang sandata niya sa bibig ko, sinampal pa ako gamit ito.. halos maduwal pa din ako sa amoy.

“ayan ganyan nga ahhhhh uhhhhh putang ina mabilis ka naman pala matuto eh!”

“dilaan mo bayag ko! ahhhh ayan ganyan ngaaa!”

“tama na po yan tito! please!”

“gago ka ba? bibitinin mo pa ako!” bigla niya akong binuhat at ibinagsak sa kama ko!

“hindi ko man nakuhang virgin ang mama mo, sigurado akong ako ang makakavirgin sayo!”

habang papalapit siya ng papalapit sa kama ko, siya namang atras ko papalayo - pero sadya ngang wala akong laban sa liit kong to at sa laki ng katawan ni tito randy?

para akong langaw na lalaban sa kalabaw, napaluha nalang na naman ako…

“titooooooo! tama na po pleaseeee!“muling pagmamakaawa ko ng bigla niyang hatakin yung isang paa ko papunta sa gilid at kanto nung kama.

“tito please!” halos pasigaw ko ng pagmamakaawa, kahit ano kasing padyak at piglas ko sadyang malakas si tito randy.

“sige magsisisigaw ka lang! malayo naman ang mga kapit bahay walang makakarinig sayo!”

lalong nanglaki ang mata ko ng bigla niyang dilaan at lagyan ng laway ang hintuturo niya, lalo niya akong kinabig papalapit sa kanya habang hawak hawak ang dalawang hita ko.

iniangat niya ang mga ito kasunod ng paglapit ng mukha at bibig niya sa butas ng pwet ko “tsu!” bigla niyang dinuraan ito, sunod sunod… randam ko ang init ng laway niya kasunod ng pangingilabot at pandidiri.

“tito anong gagawin m- ahhhhhhhhhh!” hiyaw ko ng bigla niyang ipasak yung hintuturo nya sa butas ko.

halos mamilipit ako sa sakit at sa hindi ko maintindihang pakiramdam kung madu-dumi ba ako o hindi

“titooo masakit poooo! tama na po!”

bigla siyang lumapit sa tengga ko habang patuloy padin sa paglabas masok ng daliri niya sa butas ko “masakit lang sa una yan, magugustuhan mo din yan mamaya!”

“tito please tama na p-ahhhhhhhhh aray ko tito randy!” lalo akong namilipit ng dalawang daliri na ang naipasok nito.

“shhhhhh!” saway nito

“tito ano pong gagawin mo!?”

“tito wag po please… wag pooooo!” lalo akong nagsumamo ng bigla siyang bumatong sa ibabaw ko at itinutok ang kargada sa birhen kong butas.

nagpumiglas ako at pilit kumalas! bigla niya akong sinikmuraan “arggghhhh!” bahagya akong namilipit pero hindi pa man ako nakakabawi ng lakas bigla niyang ipinasok ang kargada niya sa makipot kong butas na lalong nagpahiyaw saakin “arrrghhhhhh! titooooooo! titoooo randyyyy! tama na po please!”

halos mag dilim ang paningin ko ng maipasok niya ang kalahati, sabay hugot at muling pasok nito.

sa paningin ko isa na siyang demonyong hayok sa laman at tila bingi na sa bawat pagsusumamo ko - madilim na din ang tingin ko sa mukha niya’t natapos na lahat ng respeto.

hayop ka! sa isip isip ko…

kitang kita ko kung gaano siya kasarap na sarap habang tuloy tuloy lang sa pagbayo, dama ko lahat ng sakit na dinulot niya sa katawan ko.

“ahhhhh titooooo aray masakit poooo!”

“tiisin mo lang tangina mo ngayon ka pa aatras kalahati na nakapasok!”

“tito please subo ko nalang po ulit!”

“sawa na titi ko sa kamay at bibig! mainit na butas ang kailangan ko jiro! butas mooo!”

“arrggghhhhhh!” lalo akong napasigaw ramdam ko ang pagkapunit mula sa aking likuran kasunod ng isang malakas ba bayo at pagsagad “ahhhh putang inaaa mo jiro napakasikip m—”

iyon ang huli kong narinig at naalala bago ako tuluyang mawalan ng malay…

sumunod na umaga pag gising ko, wala na yung demonyo sa tabi ko.. hindi ako makabangon dahil sa sakit ng katawan pero pinilit ko “tubig!“ang sigaw ng katawan ko..

paika-ika at dahan dahan akong naglakad.. napaluha na naman ako dahil sa sinapit ng bata kong katawan.

sumalubong saakin si tito randy sa sala nag seselpon “mabuti naman at bumangon ka na, akala ko dalawa na kayong alagain ng mama mo eh!”

hindi ako umimik, umirap lang ako at nagtungo sa kusina… baboy ka! hayop ka! sa isip isip ko… ipakukulong kita kapag maayos na kalagayan ni mama!

“kaya mo ba magpunta sa ospital? kailangan ng prutas at pagkain ni mama mo!”

hindi ako sumagot, dire-diretso ako lumakad pabalik sa kwarto ko…

“tsk!” rinig kong reaction niya mula sa sofa

bahala ka sa buhay mo tangina mo! nanginginig pa din ang katawan ko sa mga nangyari nung gabi, wala ko sa damang pagiisip at masyado pang gulong gulo sa  mga nangyari

binagsak ko ang katawan ko sa kama, kinapa at pinakiramdaman ko ang sarili ko… nilalagnat ako… tangina kasi nung baboy na yun!

bigla siyang sumulpot sa pinto ng kwarto ko at pabagsak na binuksan ito “oh!“sabay hagis ng tela sa akin at sa kama ko… “kung ayaw mo maghatid ng pagkain at prutas sa mama mo, magpalit ka man lang ng bedsheet at punda!” muli na namang utos nito, pero wala ako sa mood para makipagtuos sa kanya ngayon.

“sasabihin ko nalang sa mama mo na masama pakiramdam mo! magpahinga ka!” aniya nito, wala akong gana sulyapan siya pero rinig ko ang mga yapak palayo sa kwarto ko, muli na naman akong napaluha.. paanong binaboy niya ako at ngayon aasta siya na may pakielam siya saaken?

end of flashback >>>

nabalik ako sa ulirat ng biglang tumama yung paa ni jonas saakin… natigilan ako sa pagiyak at pag iisip dahil akala ko sinadya niyang sipain ako at nahiya ako bigla na baka makita niya ako sa ganitong sitwasyon.

pero sadyang malikot lang pala siya matulog, humihilik pa din.

nagpunas ako ng luha, tumayo.. lumabas ng kwarto at nagtungo sa kusina para uminom ng tubig at kalmahin ang sarili ko…

“gumising ka jiro! hindi na ulit yon mangyayari sayo malayo ka na sa kanya!”

---

at doon natapos ang gabi ni jiro, muli siyang bumalik sa kwarto, inayos ang higa ni jonas… naglagay ng unan sa pagitan nila at saka nahiga at nakatulog.

~ itutuloy…

---

Author’s Note : How’s the first 3 episode so far? balitaan niyo naman ako!

Leave your comments and feedbacks below!

vote and follows are also appreciated.

Salamat and Enjoy Reading!

Chapter 4

“kamusta unang gabi mo dito sa bahay hijo?” bungad ni ising kay jiro nang makita niya itong lumabas mula sa hallway ng bahay nila at patungo sa kusina.

“ayos naman po likot pala matulog ni jonas!“aniya ng binata sabay kamot sa ulo.

tumawa naman si ising “ohsiya magkape ka na, iiwan na kita jan at maaga ako sa opisina lunes kasi ngayon - maya maya dadating na si aling melda lapit ka nalang sa kanya kapag may kailangan ka hah”

“sige po tita, ingat po kayo!” lumapit naman si ising kay jiro para ibeso ito. muli na namang nagitla ang binata dahil hindi nga ito sanay sa clingy na gestures at kilos ng pamilya ni ising.

---

“maaga ka din pala nagigising!” ang siyang pagalis ni ising ay siya rin namang paglabas ni jonathan ng kwarto.

nagitla si jiro “opo kuya! kape ka din po?”

“nope bawal ako sa sugar” aniya nito

na siya namang sagot sa tanong sa isip ni jiro kung bakit hubad ito at pawis na pawis sa umaga, naalala niyang mahilig nga pala mag exercise ito si jonathan at medyo body at diet concious din.

“ayos ka lang! natutulala ka jan!” nabalik bigla sa ulirat si jiro, napangisi naman si jonathan.

“ganito lang po talaga ako sa umaga kuya!”

“kamusta tulog mo!?”

“a-ayos n-naman p-o” hindi komportableng saad ni jiro, bigla kasing lumakad papalapit sa kanya si jonathan habang kumukuha siya ng gatas sa ref para sa kape niya, siya ring pag kuha nito ng tubig.

nagtama ang katawan nila, nasagi ng braso niya ang makisig na dibdib ni jonathan na siya na namang nagpatulala sa kanya ng bahagya… nabalik lang siya ulit sa ulirat ng marinig niya ang tawa ni jonathan.

“ang cute mo matulala, para kang palobat na robot sa umaga”

“s-sorry po!” utal pa din saad ni jiro.

“there you are! aga mo naman bumangon!” naputol ang usapan ng dalawa ng biglang dumating at sumingit si jonathan sa usapan.

“maaga talaga ako nagigising nasanay ako kasi diba nag pprepare ako for school tapos dadaan pa ako sa ospital para sa food ni mama noon!”

“ah kayaaaaa!” tugon naman ni jonas…

“sa garden lang po ako!” pag iwas ni jiro sa dalawa…

hindi pa man nagagahigop ng kape eh pawis na ito dahil sa init na dulot ng dalawang naka topless na magkapatid sa umaga.

maya maya pa’y napalingon si jiro sa direksyon ng gate ng marinig ang kalampag nito “may tao” sa isip isip nito..

hindi niya binale ang tingin sa pinto hanggang sa iluwa niyo si aling melba kasama ang anak na si jun. ang mga katiwala ng bahay ng tita ising niya.

“magandang umaga hijo, ikaw na ba yung jiro na nabangit ni ising saakin nung nakaraang linggo?”

“oho! manang melba po tama?” magalang na saad ni jiro.

“oo kasambahay ako dito at ito naman si jun anak ko, na driver at hardinero naman nila tita ising mo!” nakipagkamay si jiro sa dalawa “magkape na po kayo sa loob magandang umaga din po!”

“tapos na hijo, maglalaba ako ngayon umaga!” aniya naman ni melba.

“mauna ka na sa loob nay, magdidilig ako ng halaman!” ani naman ni jun na walang patumpik tumpik na naghubad ng tshirt - naiwan ang maikling shorts na suot nito.

sabay nagtungo sa sulok, dinampot ang hose at saka nag umpisang diligan ang mga halaman at damo.

na siya namang ginagitla ni jiro. “gulp!” napalunok pa nga ng kape ito.

sa isip isip niya, ano ba naman bahay ito punong puno ng mga matcho at gwapo… pakiwari’y halos kaedaran ni jonathan si jun.. malaki din ang pangangatawan nito medyo moreno nga lang kumpara sa tisoy na si pangangatawan ni jonathan.

“uy pare! sakto work out tayo pagtapos mo jan!” salubong naman ni jonathan kay jun ng masilayan niya ito paglabas sa hardin.

“sige sige!”

“inaantay talaga kita eh para naman may kasabay ako tamad daw si jonas ngayon eh, si kuya jackson naman hindi pa nauwi, ibang work out ata inatupag”

sa paraan ng paguusap ng dalawa alam ni jiro na matalik na magkakaibigan ang mga lalaki sa bahay na ito. magkakasundo sila dahil sa iisang hilig kaya hindi na nakakapagtakang puno ng matitipunong lalaki ang bahay na ito.

“ay nakilala mo na din siguro si jiro!”

“oo kanina lang, pero nung nakaraan pa siya naikwento ni mama mo!”

“turuan din natin mag gym to, ampayat eh!”

“naku wag na po ayos naman po saakin ang ganitong katawan!” pagtangi ni jiro.

at doon nag umpisa ang pakikitungo ni jiro sa mga tauhan ng kwentong ito…

napatingin nalang siya sa malayo at napangiti, mabuti nalang at mababait at maayos ang pakitungo sa kanya ng mga tao sa tahanang ito sa isip isip ni jiro.

---

matapos mag almusal ay bumalik si jiro sa kwarto para sana kunin ang laptop nito at magsimulang maghanap ng malalapit na school kung saan siya papasok sa darating na pasukan.

pagpasok niya sa pinto ng silid natigilan ito sa kasunod na pinto, pinto ng banyo dahil may narinig siyang ingay mula dito “ahhh yan nga, labas mo din dede mo babe!” boses iyon ni jonas.

dahil curious at medyo chismoso itong si jiro ay idinikit niya ang tengga niya sa pinto ng banyo.. may tinatago din palang kalokohan itong si jonas sa isip isip nito…

“ahhhhh ganyan nga babe, dalawang daliri ipasok mo babe!” rinig ulit nito, maka-videocall si jonas sa pinto.

“laki ba babe? kita mo ba si junjun ko?”

“ahhh fuck sarap mo lalabasan na ako!”

aniya ni jonas, pero natigilan ito at nanlaki ang mata dahil bigla na out balance si jiro at bumukas ng tuluyan ang hindi pala nakasarang pinto..

“oh fuck fuck fuckkk! jiro what the hell!”

parehong nagitla ang dalawa, agad agad pinatay ni jonas ang selpon niya..

pulang pula ang mukha ni jiro at patakbo itong lumabas ng banyo at nagtungo sa kama.

na siya namang sinundan ni jonas “fuck! sorry bro akala ko na lock ko pinto ng kwarto”…

“s-sorry din dapat kumatok ako!”

“you okay? can we keep this as secret?”

“hey! look at me! pareho naman tayong lalaki I know you’ll understand, brianna is in states with her parents for the school break! she wont be back in 2 months! you know– long distance relationship stuffs”

“hey bro! look at me naman!* dagdag pa ni jonas.

hindi nakapagsalita si jiro bagkus ay itinuro nito ang matigas at nakatirik na laman ni jonas!

“oh fuck sorry!“aniya ni jonas sabag takip ng mga palad niya sa pagkalalaki niya.

saka lang naging komportable si jiro at inalis ang pagkakatakip ngnkamay nito sa mga mata niya.

“sorry dapat kumatok ako, sige lang do your things sa CR sa susunod sasanayin ko sarili kong kumatok”

“were good then!?” saad ni jonas

“why cant you look at this meron ka din naman nito ah!”

sabay muling buyangyang ng matigas niya panding ari bilang pag biro kay jiro..

“tangina, ay sorry – jonas magbihis ka na nga please!”

“arte mo akala mo wala kang ganito!” saad nito sabay tawa!

“tutal binitin mo hayaan mo nalang lumambot bago ako mag damit!” aniya nito sabay tawa.

binato naman ni jiro ng unan ito para ipantakip sana ni jonas sa matigas niyang alaga “ouchhh! the hell jiro!”

“sorry, ipantakip mo sana diyan!*

“bakit mo binato alam mong sobrang tigas eh! paluin kita nito!”

at nagharutan na nga ang dalawa paikot ikot sa kwarto – sa bawat habol at pilit ni jonas na idikit ang alaga niya ay siya namang tawa at iwas ni jiro dito..

“hinihingal na ako jonas tama na!”

“hindi pa to nakakaganti sa pag bato mo ng unan pa hampas daw isa!”

“ayoko kadiri ka!”

“here it comes!” at tuluyan na ngang na corner ni jonas si jiro.

itinulak nya ito pabagsak sa kama, tawa parin ng tawa yung dalawa “jonas isaaa, kuya jonathannnn si jonas ohhhh!”

“as if maririnig ka niya soundproof kaya tong kwarto!”

“pero narinig kita sa CR kanina may kausap!?”

“well bukod sa cr!” ani ni jonas sabay tawa

“so narinig mo ako may kausap sa CR?”

dinaganan na ni jonas si jiro sa kama habang pilit inaabot ang kamay nito para ipahawak ang kargada niya!

“ayaw mo ahhh!“dahil sadyang malakas na din si jiro ay tuluyan nang pumatong si jonathan sa dibdib nito dagan dagan ang kamay at katawan ni jiro para hindi makapalag.

patuloy sa pagpiglas at pagtawa si jiro, patuloy naman sa pag pwersa si jonas!

“heto na ang ganti!”

ngayon nakadagan pa din si jonas kay jiro pero nasa bandang dibdib na siya niyo, ilang inches nalang ang layo ng ari niya sa mukha ni jiro.

“ano ba yan jonas kadiriii pakawalan mo na ako sorry naaaa!”

“just one dick slap and were even!”

“fucker!”

at nagtagumpay nga si jonas sa pag pwersa kay jiro halos nakaupo na siya sa mukha niyo yung bayag niya nasa baba ni jiro.

hinawakan niya ang matigas na burat at isinampal ito malapit sa labi ni jiro “slap!” rinig na tinig ang pag lapat ng alaga ni jonas sa mukha ni jiro.

kasunod ng pagdikit ng labi ni jiro sa alaga ni jonas ay siya namang pagtahimik ng dalawa at napatingin sa isat isa.

tila nagkasundo ang mga mata nila, nanatili sa pwesto - nakadagan si jonas habang nakahiga naman si jiro.

hawak hawak parin ang burat niya ay muling idinikit ito ni jonas sa basang labi ni jiro, lumapat ang ulo ng matigas na sandata ni jonas sa labi ni jiro, walang pagtutol sa isat isa…

sabay na napahinggang malalim ang dalawa ngunit wala pa ding kumakalas sa titigan nila tila nakikiramdam sa susunod na ikikilos ng bawat isa…

~ itutuloy…

Chapter 5

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

napasinghap si jiro, langhap niya ang mabangong burat ni jonas, siya din namang lalim ng paghinga ni jonas.

walang kumalas sa pwesto at titigan ng isat isa - tila ba nagkasundo ang mga katawan nila sa kung ano mang mga susunod na mangyayari

nakiramdam si jiro, nang makita niyang walang pagtutol sa mga mata ni jonas ay inilabas nito ang dila niya at pinasadahan ng dila ang mamula mulang ulo ng ari ni jonas.

napapikit si jonas, ipinagpatuloy ni jiro ang ginagawa hanggang sa tuluya na niyang maisubo ang kalahating katawan ng ari ni jonas.

palalim ng palalim ang hinga ni jonas, marahil dahil halos dalawang linggo ng tigang ito dahil sa pagkawala ng girlfriend nito.

“ahhh fuck! ang init ng laway mo jiro!” lalo nabuhay ang libog ni jiro dahil sa sinabi ni jonas na confirm nga nito na wala itong tutol sa ginagawa niya.

napangiti si jiro, agad nitong inikot pailalim si jonas - nakaalalay naman si jonas at nakasunod sa bawat galaw ni jiro..

nagitla ito ng biglang tumayo si jiro, akala niya lalabas ng kwarto - sinundan niya lang itong tingin hangang sa marinig niya ang pag click ng doorknob – isinara lang pala nito ang pinto.

sinalubong niya ng ngiti si jiro nung pabalik na ito ng kama – walang sali-salita’y sinungaban ni jiro ang hubad na katawan ni jonas.

akmang hahalikan niya ito ng pigilan siya ng kasama “no kissing please!” naintindihan naman iyon ni jiro at nilapat balang ang halik sa leeg at pinagapang ito pababa sa dibdib… sa mga utong.. sa mabalbong puson ni jonas..

siya namang pikit ni jonas sabay pakawala ng sunod sunod na unggol at halinghing “uhhhmmmn ahhhhhhh fuckk that feels soo goood ahhhhh jiro!”

parang musika na lalong nagpagana kay jiro ang bawat unggol ni jonas.

hanggang sa pumwesto ito sa pagita ng hita ni jonas at marating nito ang singit ng kasama. dinilaan niya ito at nilasap na siyang lalong nagpaingay sa kasama.

hindi nakaligtas ang mapupula at bilog na bilog bitong bayad na parang rambutan.. sinimsim ito ng halik, dila at sipsip ni jiro.. halos mapaiktad si jonas sa sensasyon ng dila, laway at ng bawat hagod ni jiro..

“tangina ang galing mo! first time ko maromansa ng ganito!”

tumigil sa pag kilos si jiro at muling tinapunan ng tingin sa mata si jonas pababa sa dibdib at buong katawan nito na akala mo sinisipat ang bawat angulo ng katawan ng kasama.

lalo namang naginit si jonas “fuck! suck me na please tigas na tigas na ako oh!”

napangiti naman si jiro, may tinatago palang libog ang bunso ni tita ising aniya nito sa isip isip niya…

dumako ang tingin ni jiro sa matigas na ngang alaga ni jonas, malaki ito sakto sa katawan ni jonas, halos dalawang kamay ni jiro ang haba nito, hindi rin magsasara ang palad kapag binalot sa katabaan nito.

napalunok si jiro bumilang ito hanggang tatlo at sa hindi inaasahang pagkakataon ni jonas at isinubo ng jiro ang kabuoan alaga nito.

na lalong nag patirik sa mata ng binata “ooohhhhhh fuckkkk!” at pakawala nito ng mahaba at mariing unggol “ikaw palang nakasubo ng buo niyannn ahhhhhh shet tanginaaaa sarap pag sagad jiro!”

“shet! shet! shet! shet! ah tangina san mo natutunan yan!” tuloy tuloy na pag ungol ni jonas binalot ni jiro ng dalawang kamay ang katawan ng ari nito habang subo subo yung ulo. balot na balot ang ari ni jonas… halos ikabaliw nitong ang sarap.

ilang taas baba pa’y inalis ni jiro ang dalawang kamay at muling isinubo ng buong buo ang ari ni jonas “ahhhhhh putang inaaaaaaa uhmmmmmmm ahhhhhhhh shet ahhhh sigeeeee sige paaaaaaa!”

“ahh shet lalabasan na ako” aniya ni jonas habang nakatitig at pinapanood ang paglabas masok ng kargada niya sa bibig ni jiro.

ilang ulos pa’y hindi na nakatiis pa ang binata “ahhhh jiro ayan naaaa don’t stop pleaaaaasse ahhhh fuckkkkk uhmmmm ahhhhhhhhh” isang mahabang unggol ang pinakawalan nito siya namang luwa ni jiro sa burat nito’t siya namang sunod sunod na pagpapakawala ng katas ni jonas.

kalat kalat ito at sumaboy sa halos buong katawan ni jonas, ang iba’y nasa buhok ni jiro.

kumalas si jonas at dali dali nagtungo sa banyo para maghugas ng katawan, si jiro naman humarap sa salamin malapit sa kama, inabot ang tissue at nilinis ang sarili.

ilang minuto makalipas lumabas ng banyo si jonas habang nakangiti “that was my best blowjob experience ever!” saad nito “thank you for helping me!” dagdag pa nito

“walang ano man, satin satin lang please” pakiusap ni jiro kay jonas.

“of course satin satin lang!”

“pero how did you learn to give good head, just like that!?”

natigilan si jiro, naalala niya na naman kung paano siya tinuruang sumuso ng tito randy niya…

“if I tell you will you promise me that you will keep it as secret!?”

nag taas naman ng kanang kamay si jonas bilang patunay na nangangakong siyang itatago kung ano man ang bibitawan ni jiro.

“sa step father ko!” aniya ni jiro sabay yuko.. habang pinagkikiskis nito yung dalawang kuko sa hinlalaki nito.

nanglaki ang mata ni jonas sa narinig “you mean, you mean – you and your stepfather behind you mama – omaygad ji that is absurd!”

“its not like what you think!”

“I was sexually assault by my stepfather!” jiro’s body started shaking, this is the first time he got to share this story to anyone.

“the fuck! did mama ising knows?”

“no, she doesnt need too!”

“but why?”

“at least not for now, ang importante nalayo na ako doon para makaiwas… itong pagpapatira niyo palang malaking tulong na”

“bakit ka pumayag? bakit hindi ka nag sumbong sa mama mo or sa pulis?”

“maliit ang bayan namin sa mindoro, all of them knows that I am gay - you know how discrimination works baka palabasin pa nung gagong yun na ako ang gumapang sa kanya”

“pero thats bullshit! teka wait so you are gay or din your stepfather turn you gay?”

“I am gay since birth, hindi lang ako super out like how you normally think of gay people!”

“sorry to hear all this jiro! did I violate you too?”

“nah! what happen between us ginusto ko yun… hindi mo naman ako pinilit”

hindi na nagsalita si jonas, niyakap niya bigla si jiro assuring him na “it wont happen again sa bahay na to jiro… me – us – your new brothers wont let that happen”.

napahinga naman si jiro bilang relief - and he cried - its been a while mula noong huli siyang nayakap, mama niya pa yung huli..

he felt good na meron na uling kumakalinga sa kanya, kahit bilang kapatid man lamang…

sa murang edad, hindi biro ang mga pinagdaanan niya lalo na sa kamay ng amain, idagdag mo pa yung pressure ng mga kapit bahay, school, at obligasyon niya sa mama niya.

malungkot man sa pagkawala nito… tila naging maginhawa at mas maluwang ang buhay ng binata sa piling nila ising, jonas, jonathan at iba pa nilang kasama sa bahay..

“pahingga ka muna, I have to go with my friends somewhere… solo mo itong kwarto so take some nap and rest!”

“salamat jonas”

ginulo naman ni jonas ang buhok nito, saka nagpaalam “salamat din jiro!”

~ itutuloy…

Chapter 6

Noong mga sumunod na araw ramdam ni jiro sa bawat kilos ni jonas and pagaasikaso at pagaalaga nito. Tulad nalang nga pag aabot ng kape or tinapay sa umaga, paghahatid ng meryenda sa kwarto. Hindi naman mawawala kay Jiro na ma-appreciate ito… 

minsan tinawag niya ito dahil nalimutan niya ang twalya sa paliligo, dali dali at halos patakbong inabot ni jonas yung twalya.

“you don’t have to do all this jonas!” sita ni jiro dahil napapaisip siya na baka iba na ang isipin ng mga tao sa bahay na iyon.

“do what!?”

“the caring? the service - I dont need all this - sinabi ko yung sikreto ko sayo hindi para kaawaan mo ako or asikasuhin ako!”

“it’s not that jiro, kapatid na kita – I guess as one year older kailangan kita tulungan makapag adjust at maging comfortable dito sa bahay at sa bago mong pamilya”

“baka ano isipin nila doon sa labas!”

“tsk! they know that my love language is caring and service - they won’t mind, so don’t worry!”  paga-assure ni jonas kay jiro.

“nakakapag-adjust naman ako ng maayos”

“ikaw bahala, pero masanay ka na sa kilos ko even aling melba and kuya jun knows I always act like this, so don’t be bothered about them thinking whatever!”

“fine” aniya ni jiro habang naglalakad lakad paikot sa kwarto at tinutuyo ang buhok gamit ang puting twalya.

“oo nga pala, yung laptop ko need ng bagong battery nag sabi na ako kay tita ising sakto namang mag g-grocery sila mamaya, idadaan niya daw sa mall yung laptop… pwede ba ako makigamit ng pc mo while mine is not working?” aniya ni jiro 

“check ko lang results ng mga entrance exam sa school ba in-apply-an ko” dagdag pa nito.

“sure!”

dali dali namang naupo si jiro sa gaming chair na ini-offer ni jonas. binuksan ang browser nito and when he was about to type yung site para sa result ng entrance exam – nakita niya lahat ng search history ni jonas, natawa ito… nilingon nito si jonas nang may mapang asar na tingi at ngiti 

“really?”

“what!? boys things I guess!?”

“halos lahat to porn eh! malibog!”

“hindi kaya!” pakipot na sagot naman ni jonas

sabay dikit nito sa braso ng nakaupong si jiro - napakislot naman si jiro ng maramdaman ang pagtama ng titi ni jonas sa kanyang braso.

muli niya itong tinignan “hindi maganda yang pinapahiwatig mo jonas!”

“sarap kasi nung last time eh, pwede ulit? please?”

“akala ko ba one time lang yun? nadala lang tayo ng emosyon at ganap diba?”

bigla namang napakamot ng ulo si jonas revealing his sexy armpit… pero hindi pa din niya nilayo yung bakat niya sa braso ni jiro… bagkus ay lalo pang idinikit at idiniin ito, napahingang malalim nalang si jiro sa sensyasyong dulot ni jonas sa kanyang balikat.

“jonas!”

“what!? Im not doing anything!”

“talaga?“ani ni jiro sabay turo sa kargada ni jonas sa balikat niya

“I’m just curious about the result too, malay ko bang tumatama pala sayo!!”

“talaga?“pag uulit ni jiro ng tanong dito.

---

“Yes I passed sa Far Eastern University!” hiyaw ni jiro ng makita ang pangalan sa listahan.

“the fuck! let me check!” aniya naman ni jonas sabay agaw ng mouse kay jiro.

“shit! does this means pareho na tayo ng school!?”

“yey!”

nagtatalon sa tuwa ang dalawa at napayakap pa sa isa’t isa.

bigla silang napatigil sa pagtalon, nagkatitigan.. tapos napatingin si jiro sa ibaba.

dahil sa pagkiskis ng alaga ni jonas sa kanyang alaga. 

namula si jiro dahil dahan dahan ding nabuhay ang sa kanya “fuck!” aniya nito.

muling nagtama ang tingin ng dalawa, kapwa walang pagtutol naglapat ang mga labi nila.

isang malaman at mapusok na halikan, ilang segundo rin bago sila kumalas.

“that was hot!“aniya ni jonas.

hindi naman sumagot si jiro, para itong isang laruang sunod sunuran sa bulong at tawag ng kanyang laman… inabot niya ang matigas na alaga ni jonas at hinimas ito mula sa labas ng boxers.

“ahhh jiro!” ungol ni jonas habang pinagmamasdan kung paano himasin ni jiro ang alaga niya.

“ahhhhhhh fuckkkk!” lalo itong humalinghing ng ilapat ni jiro ang labi nito sa kanyang leeg sabay pakawala ng isang pasada ng pag dila  dito.

nag init lalo ang dalawa, hindi na nakapag pigil pa si jiro. sumalampak ito sa sahig, paluhod habang nakatutok sa kanya ang umbok sa boxers ni Jonas.

patuloy na nanood si jonas sa mga nangyayari at nakaabang sa susunod na mga galaw ni jiro.

bahagyang kinilig at naginig ang katawan nito habang pinag mamasdan kung paano titigan ni jiro ang bakat sa boxers niya.. at kung paano nito dahan dahan ibinaba ito na siyang nagpakawala sa naghuhumindig niyang alaga.

“ahhhhhh ang init ng hininga mo ji!”

aniya nito kasabay ng paglapat ng dila ni jiro sa kanyang bayag habang nakatingala ito at nakamasid sa mga reaction niya…

“ahhhh tanginaaaa, uhhhhhhh subo please!”

at hindi nga siya binigo ni jiro, agad agad nitong isinubo ang alaga ni jonas na halos magwala na sa tigas…

“ahhh fuckkk just like thaaatt!”

tahimik naman si jiro habang patuloy sa ginagawa…

napadilat sa pagkakapikit si jonas ng hanapin ng alaga niya ang init ng bibig ni jiro.

“why stop?”

“fuck me jonas!?”

“what?”

“how?”

hindi sumagot si jiro, naglakad ito patungon sa banyo at bumalik na bitbit na ang lotion mula doon.

nakamasid lang si jonas sa bawat kilos ni jiro “what do you mean fuck you?” 

“you mean, me? fucking you?” aniya ni jonas na wari’y gulong gulo sa sinasabi ni jiro. 

tahimik pa din si jiro at nag patuloy sa ginagawa, binuksan nito ang bote ng lotion - pinisil at naglabas ng napakarami saka pinahid ito sa malaki, matigas at maugat na alaga ni jonas. 

“what the fuck! sayang lotion jiro!” 

nanglaki ang mata ni jonas nang ipahid ni jiro ang natirang lotion sa kamay nito sa bukana ng kanyang butas. 

“you mean there?” 

“shhh magugustuhan mo to!?” 

aniya ni jiro sabay tumuwad at kimapit sa gaming chair na nasa kanilang harapan… nanatiling nakatayong parang estatwa si jonas, nag aabang sa mga susunod na ipapagawa o gagawin ni jiro. 

mula sa pagkakatuwad niluson ni jiro ang kamay niya sa pagitan ng hita niya at  inabot ang alaga ni jonas. 

lumapit naman ito - hayok din sa laman na sunod sunuran sa kagustuhan ng kasama sa kwarto. 

“you sure about this!?” 

“yes, put it inside me!?” 

walang pagtutol din naman sumunod ito, dinakma ang sariling alaga at itinutok ito sa butas ni jiro.. “ahh fuck! sobrang dulas!” bulalas nito. 

kalahati palang ang naipapasok nito pero kaliwat kanan na ang unggol at halinghing ng binata “ahhh fuck this is so tight jiro!” 

“sabi naman sayo, you will like it eh!” aniya ni jiro na tila nabibitin sa bagal ng pagpasok ni jonas sa kalooblooban ng butas niya - mula sa pagkakapwesto niya ginabig niya ang balakang at pwet ni jonas at itinulak ito papalapit sa kanya para lalong bumaon ang alaga nito sa butas nya.. 

“ugh shit! 

“ahhhhh fuckkkkkkk this feels so goood!” 

sabay na ungol ng dalawa “now fuck me!” utos ni jiro kay jonas na siya rin naman sinunod ng binatang alipin din ng tawag ng laman. 

“ahhh tangina mas masikip ka ba kesa kay brianna, jiro!” 

“arrrghhhhh harder pleaseee, sagad mo ulit jonas!” 

“ahh putang inaaaaaaaaaa sarap pala talaga totoo nga ang sabi nung ibang tropa!” saad ni jonas.

“sabi naman sayo magugustuhan mo eh! sikip diba?” 

“oo sheeeett lalabas na ata ako!” aniya pa nito 

sinabayan na din ni jiro nang pagsasalsal sa matigas niya ding alaga ang bawat indayog ni jonas 

maya maya pa sabay na nagpakawala ng halinghing at unggol ang dalawa tanda na sabay na silang lalabasan… 

“ahhhhhh! puta!” 

“shit! fuck! fuck! i’m cumming!” 

“ahhh ako din lalabasan na ako!” 

“arrrghhhhhh!” 

“Ughhhhhh” 

at tuluyan na ngang nag halo ang mga pawis at katas ng kapwa hubad na binata, napabagsak si jonas sa likod ni Jiro - habang nakapasak pa din ang alaga nito sa bakuna ng butas ni jiro..

“that was intense jiro, salamat!” 

“salamat din jonas!”  aniya ng dalawa.. nagkalasan at sabay na nagtungo sa banyo para mag linis at mag hugas. 

***** 

Lingid sa kaalaman  nila - may mga mata palang nakamasid dahil nakalimutan nilang hawiin ang kurtina ng bintana.. 

“kaya pala magkasundo kayong dalawa ah!”  aniya ng tao sa likod ng bintana, nabalot ng nakakalokong ngiti ang mga labi ng taong ito at tahimik na lumakad palayo mula sa bintana ng kwarto ni jonas. 

~ itutuloy…

Chapter 7

tahimik at nakangiting lumabas ng kwarto ang dalawa, siya namang salubong ni aling melba sa mga ito “sakto boys nagluto ako ng bananaque! halina’t magsabay sabay na tayong kumain.. pauwi na din ang mama ninyo mula sa opisina saktong sakto!” magiliw na bungad ni aling ising sa dalawa. 

“sina kuya jun at kuya jonathan po!?” pagtatanong ni jonas kay melba. 

“nasa likod bahay - nag bubuhat - alam mo namang iyong dalawang iyon magkasundong magkasundo sa pagpapalaki ng katawan!” 

“tawagin ko” pagpepresinta ni jiro - saka ito nagtungo sa likod bahay kung nasaan ang mga gym equipment ng magkakapatid na anak ni ising. 

---

nagtungo si jiro sa likod bahay at akmang tatawagin ang mga kuya ng matigilan ito sa pag hakbang - kitang kita ng dalawa nitong mga mata kung paano hinagkan ng halik ni jun si kuya jonathan niya.. 

nanlaki ang mata ng binata at hindi makapaniwala sa nasaksihan - agad itong tumalikod at lumakad pabalik. 

“ano yun!” sa isip isip nito.. 

“oh? nasan sila kuya!?” bahagyang nagitla si jiro sa bungad ni jonas.

“nasa likod bahay pa din jonas, di pa ata tapos sa ginagawa kaya hindi ko na inistorbo!”

maya maya pa biglang sumulpot yung dalawa kasunod ni jiro “oh ayan na pala eh, akala ko ba may ginagawa pa!?” ani ng walang kamuwang muwang na si jonas. 

“why!?” bungad ni jonathan sa mga kasama. 

“si manang nagluto ng bananaque oh! tatawagin sana kayo ni jiro kaso may ginagawa pa daw kayo!” 

hindi maiwasang kabahan ni jiro… 

“ah tapos na, pawis na pawis nga kami sa kabubuhat eh!”

biglang tinapik ni jonathan ang balikat ni jiro - nagtama ang tingin nila, saka kinindatan ito na siya namang lalong nagpanginig kay jiro “fuck! alam niya na nakita ko sila, patayyyy!” sa isip isip nito. 

“salamat manang! sa kwarto ko na kakainin yung akin!” paalam ni jonathan  

“sabay na ako kuys, may ipapaayos ka sa laptop mo diba!?” ani naman ni jun. 

pinanood ni jiro lumakad palayo yung dalawa, pakagat na sana ito ng bananaque ng muling magtama ang mata nila ni jonathan, sumenyas ito sa kanya na tila nag sasabing “wag kang maingay!” 

agad namang iniwas ni jiro ang tingin, nagkibit balikat at nagpatuloy sa pagkain. 

---

makalipas ang halos kalahating oras, nanonood ng tv sina jonas at jiro sa salas kapwa nakasalampak sa sofa, katatapos lang mag meryenda.

hindi makapag focus si jiro sa pinapanood dahil iniisip nito yung nakita kanina sa likod bahay, pati na rin kung anong ginagawa nung dalawa sa kwarto.

maya maya pa’y nakarinig siya ng pagbubukas ng doorknob, alam niyang mula ito sa kwarto ni jonathan dahil sila sila lang naman ang tao sa bahay..

“salamat jun! gumagana na!”

“sige, tawagin mo lang ako kapag nagkaproblema, tulungan ko lang si nanay sa kusina para sa hapunan!”

tsaka nakangiting lumitaw si jun mula sa pasilyo kung nasaan ang mga kwarto.. nag aayos ito ng suot na tshirt - tinapunan sila ng tingin at tumango saka tuloy tuloy na naglakad patungo sa kusina.

hindi maalis sa isip ng bagong salta sa pamilya kung ano nga ba ang inayos ng dalawa sa silid.

---

nang mag hapunan sabay sabay na kumain ang pamilya kasama na sina ang mag innag melba at jun, si jonathan at jonas pati na rin si jiro.

masayang masaya si ising sa lutong laing ni melba na especialty naman nung matanda.

“how’s everybody’s doing?” masayang bungad nito na akala mo hindi pagod at hindi galing ng trabaho.

naalala ni jiro kung gaano din sila kasaya ng mama niya sa tuwing umuwi at maghahapunan sila galing sa trabaho… noong kasagsagang malakas pa ito.

“jiro anak are you okay?” puna ni ising kay jiro ng mapansing tila nakalutang sa ere ang utak nito.

natigilan naman si jiro at muling bumalik sa realidad “opo tita, naalala ko lang po si mama” ani ng binata.

“sabi ko naman kasi sayo mama nalang ang itawag mo saakin eh! wag ka magalala I know your mom is watching you from above, you will get used to your new life soon”.

tinapik naman ni melba ang balikat ng katabing si jiro, pansin mo din ang pag alalay ng iba pang kasama sa lamesa dahil alam nila ang bigat na dinadala ng binata.

“oh siya kumain na at lalamig ang pagkain” pagbasag ni aling melba sa katahimikan.

---

matapos kumain ay nagtungo si jiro sa garden kung saan payapa siyang nakakapag isip ng mga bagay bagay.

“lalim na naman ng iniisip mo!” puna ni jonas, sinundan niya si jiro dahil alam niyang pipiliin na naman nitong mag isa sa bakuran

habang kunukuyakoy ang paa sinagot ni jiro si jonas “ahhh wala, papahangin lang tsaka papababa ng kinain” pagdadahilan nito.

“nalulungkot ka pa din ba kahit nandito na kame, ako!?”

“hindi naman nalulungkot, masaya nga ako at may bago ng pamilya pero syempre naiisip ko pa din yung mama ko at mga kaibigan ko sa probinsya!”

“gusto mo bukas mamasyal tayo sa mall? tutal maluwag ang school works?”

“hindi na jonas, salamat!”

---

“sigurado ako nakita ni jiro yung paghalik ko sayo.. nakita ko reflection niya sa salamin ng bintana kaya agad kita hinalikan eh!”

“tama yan para mag isip siya.. para malaman niya na open din tayo sa ganon!”

“naalala ko kase yung sinabi mo jonathan kung paano siya binira ni jonas, sawa na din ako sa puro halikan at jakulan - wala namang sumusubo at nagpapatira satin pareho puros tayo salsalan”

“kaya nga mababago ang timpla ng pagpaparaos natin kung malukuha din natin si jiro!” aniya ni jonathan

mahinang pag uusap ng dalawang magkaibigan habang nakamasid kina jonas at jiro na nasa kabilang banda ng likod bahay.

matagal na din nag magsimula ang pagtulong ni jonathan at jun sa pagpaparaos sa isa’t isa.

dahil parehong lalaki at walang balak magpaubaya.. nakuntento sila sa pagjakol at pag paparaos sa isa’t isa.

halikan na ang pinakamalayong narating nila, at romansahan hindi nila naisip, magawa o ma konsidera na susuhin ang isa’t isa dahil walang nais magpaubaya.

kagaya ng nangyari kaninang hapon.. batid ng dalawa na nakamasid si jiro.

wala naman silang masamang balak pero nais nila maranasan at interesado sila lalo na’t kitang kita ni jonathan kung gaanong sarap na sarap ang kapatid na si jonas sa pag butas sa hiyas ng bagong myembro ng kanilang pamilya “hindi mo pwedeng solohin yan!” sa isip isip ni jonathan habang nakamasid sa ginagawa ng kapatid at ni jiro sa kwarto kaninang umaga lamang.

kaya perpekto ang pagkakataon na bahagyang masilayan ni jiro ang namamagitan sa kanila ni jun.

yung halik ay sinadya, planado naman ang pagpasok nila sa kwarto..

[ sa kwarto nung hapon ]

“malamang curious na yun!” aniya ni jun pagpasok nila ni jonathan sa silid nito.

“oo nga hinugin lang natin ng konti bibigay din yun!”

“sa ngayon salsalin mo muna ako, tinitigasan ako kapag naalala ko yung eksena nila ni jonas kaninang maga eh!”

“gago brad ako din sabay na tayo!”

hindi naman na nag dalawang isip pa ang dalawa, binuksan ni ang laptop nag bukas ng porno tsaka ipinalabas ito sa screen ng TV.

sabay na nag hubad ng pang ibaba ang dalawa at sumalampak sa sofa..

“dating gawi?”

kinuha ni jonathan ang kamay ni jun at ipinatong sa kanyang alaga… tsaka niya ipinatong ang sariling kamay sa alaga nito.

nagumpisa ang dalawang itaas baba ang alaga ng isa’t isa.

papikit pikit at pasulyap sulyap sa palabas sa screen ng TV..

“hmmmmmnnnn” paghingang malalim ni jonathan dahil sa sensasyon ng mainit na palad ni jun.

lalong lumikot ang kamay ni jun binitawan ang alaga ni jonathan saka inabot ang utong nito nilaro gamit ang mga daliri, napasinghap naman si jonathan na wala pa din putol ang tingin sa babaeng nakatuwad sa pornong pinapanood.

“tanginaaaaaa!” halinghing ni jun ng bilisan ni jonathan ang pag taas baba sa kanyang alaga.

kapwa pawisan, kapwa unat na unat ang paa at biyas.. sabay na umungol yung dalawa “ahhhhhh pare ayan naaa!”

“ako din par sabay na tayoooooo!”.

ahhhhhhh ughh ahhhhhhh bilisan mo paaaaa!

at sabay na nagparaos yung dalawa…

“tangina mo tinalsikan mo pa ako!” ani ni jonathan

“gago tamod mo yan!” saad naman ni jun sabay tumawa!

“pengeng tissue mo jonthan!”

“jan sa may patungan ng tv! maghuhugas lang ako!” aniya ni jonathan sabay talikod sa kaibigan.

“sa susunod may bago ka ng kalaro!“ani ni jun habang pinupunasan ang unti unti ng lumalambot na burat.

may ilang taon na rin nag magsimula ang ganitong laro sa pagitan ng dalawa, dahil magkaedad - walang libangan hindi pa naman uso ang wifi at internet nung mga binatilyo pa sila.

kaya CD nang mga porno at salsalan ang libangan nila jun at jonathan, sa kanila trip ng mag barkada kung baga.

ilang taon makalipas, tuluyang nag binata - hindi na naalis sa dalawa ang pagpapaligaya sa isa’t isa.

minsan silang nagplano mag uwi ng girlfriend o babae sa kwarto pero takot silang malaman ng mga ito ang pagsasalo nilang dalawa sa sarap kaya hindi nila magawang dalawa na mag sabay.

kaya naman yung idea at presensya ni jiro ay sadyang sagot sa libog at pagnanasa nina jun at jonathan.

~ itutuloy

Chapter 8

maagang nagising si ising dahil sa ingay sa kusina, nadatnan niya sina aling melba, si jun at ang panganay na anak na si jackson na masayang nag uusap sa kusina.

“jackson anak you are back!”

“good morning ma!” siya namang bati at beso ni jackson sa ina.

“I got some pasalubong from baguio!”

kakauwi lang nito kasama ang nyobya mula sa out of town sa baguio.

“where is jonas and jonathan?”

“tulog pa jackson” ani ng kasambahay na si aling melba.

“naku napuyat mga yun kakanood jan sa tv kagabe kasama si jiro, remember jiro?”

“yes ma, nabangit mo before ako umalis yung anak ni tita melinda from mindoro diba? shoot! I forgot to buy him something! aling melba can you keep one peanut brittle nalang for jiro!” aniya nito.

“Ma look I got the boys the newest edition of the games they are playing online! matutuwa yung dalawa!” dagdag pa nito.

“gisingin ko!” pagpepresinta ni jun.

“yes please can’t wait to give these to them, mamaya kase baka tulog na ako dahil sa pagod mag drive! para bago man lang ako matulog maiabot ko na!”

---

unang  nagtungo si jun sa kwarto ni jonathan.. akmang kakatok “hindi talaga marunong magsara ng pinto to!”

“jonathan! gisingin anjan si jackson tawag ka!”

“mamaya na dude! 5 more minutes!”

“bahalaka! may pasalubong yung new edition daw nung game sa lapto–” hindi pa man tapos magsalita ay agad napabalikwas ng bangon si jonathan.

“okay i’m going! sino na nandon!”

“lahat! daming pasalubong tuwang tuwa mommy mo at nanay ko! sila jonas at jiro nalang wala pati ikaw, sige na gigisingin ko na din sila!”

“wag! mauna ka na bumalik ako na gigising!”

biglang nagtama ang tingin ng dalawa na tila nagtugma ang mga isip nila. Ngumiti nalang si Jun, naglakad palabas ng kwarto ni jonathan at  pabalik ng kusina.

---

ang hindi alam ng dalawa ay gising na din pala si jonas.

sa kabilang silid, nagmulat ng mata ito at nag unat… sumilip ito sa ilalim ng kumot at sinilayan ang tila naka flag ceremony na alaga.

dahil bata at binata, madalas nagigising ito na matigas ang alaga.

pero this time hindi na niya kailangan magparaos ng sarili, naalala niya ang katabing si jiro na nakahiga at nakatalikod sa kanya.

agad niya itong niyakap, tinutok niya ang matigas na sandata sa likuran ni jiro..

“ahhhhh fuck!” ungol nito sadyang napakasarap mag unat at idiin ang alaga mo kung saan sa umaga 

“hmmmmmmn!” reaction naman ng kagigising lang din na si jiro, na nagising dahil sa paglingkis ni jonas.

“good morning sunshine!” bungad ni jonas dito.

nag unat si jiro at nakangiting humarap kay jonas “sunshine ka jan! sun rise kamo! ayan ohhhh naka rise!” biro nito sabay dakot sa matigas na alaga ng kasama.

napangiti naman si jonas “morning things eh!” saad nito “can you help me calm it down?” sabay nag puffy eyes na parang nag nakikisuyo sa kasama.

hindi naman nag dalawang isip si jiro, iniangat ang sarili at nagsimulang makipag halikan sa kapwa bagong gising na kasama.

“hmmmmmn!” halinghing ni jonas

bumaba ang halik ni jiro sa leeg nito, pababa sa dibdib.

“ahh fuck! this feels good talaga sa umaga, the best thing to do first thing in the morning!!! ahh fuckkk! don’t bite me!” ungol at saway nito sa kaibigan.

jiro chuckles and continued playing with jonas’ nipples.

napaliyad at napaungol muli si jonas, hanggang sa bumaba ang mga halik at pagdila ni jiro sa kanyang pusod.. nakahawak na ito sa garter ng kanyang boxer at akmang ilalabas ang alaga ng magitla si jonas at naitulak si jiro na siya namang ikinabagsak nito sa kama.

“Jonaaaaass! bakit mo ko tinulak!” hiyaw ni jiro.

“ang likot mo kase tsaka wala ditoooo yung selpon mo!” gulat na reaction ni jonas

“s-selpon?—” nagtatakang saad naman ni jiro.

“k-kuya j-jonathan, what brings you here this early?”

---

kitang kita ni jonathan ang pagkabigla ng kapatid at paglaglag ni jiro sa kama.

“Jonaaaaass! bakit mo ko tinulak!”

“ang likot mo kase tsaka wala ditoooo yung selpon mo!”

“s-selpon?—”

“k-kuya j-jonathan, what brings you here this early?”

“ahh si kuya jackson dumating may pasalubong daw! pinapagising kayo! what are you two doing? aga aga niyo magharutan!”

“Ahhh Ehhh hinahanap ko phone ko kuya, naalimpungatan si jonas kaya nagulat at naitulak ako pababa sa kama!”

napangisi naman sa isip si jonathan “you think I will buy that alibi, tsss!” sa isip isip nito “pinagdaanan ko ng lahat yan!” ani pa nito.

“Yah, Yes! Kuya nagulat kase ako hindi pa kase ako sanay na may kasama sa kwarto!”

“whatever! lumabas na kayo diyan at hinahintay tayo ni kuya salabas”

“susunod po kame!” ani ni jonas.

natuwa naman si jonathan sa ideyang nabitin ang dalawa sa ginagawa kanina kaya hindi niya hahayaang magtuloy ang mga ito.

“No! sabay sabay na tayo lalabas!”

“maghihilamos lang po ku—” hindi na natuloy ang sasabihin ni jiro.

“No! Let go! Kuya Jackson is waiting!”

wala ng nagawa yung dalawa at sumunod - nagsikuhan pa nga at pabulong na nagsisihan.

buti nalang at kapwa na nanlambot ang mga alaga dahil sa nerbyos dahil kung sakali man dahil wala silang undies tiyak na babakat ang kanya kanyang kargada habang naglalakad.

---

“there they are!” masayang bungad ni ising ng makita ang mga anak na sabay sabay naglalakad patungo sa kusina.

“Kuya Jackson!” hiyaw ni jonas sabay lingkis sa paboritong kapatid.

“tsk!” reaction naman ni jonathan

“I have something for you two!” aniya ni jackson sabay labas ng mga bagong game console mula sa kanyang likuran na siya namang ikinalaki ng mga mata ng dalawang kapatid!

“Oh fuck the newest versions!?” hiyaw ni jonas.

“yooooown!” reaction naman ni jonathan.

niyakap at hinalikan ni jonas dahil sa tuwa ang kapatid.. sinuklian naman ng pasasalamat at ngiti ni jonathan ng ngiti ang kapatid.

“jiro! come!” aniya ni jackson ng mapansin ang tahimik at nakamasid na si jiro.

“i didn’t know na nandito ka na pala kaya ito muna ang sayo babawi si kuya next time!“nakangiting saad ni jackson sa bagong bunsong kapatid.

inabot nito ang pasalubong at ginulo ang buhok ni jiro.

napangiti naman si jiro, dahil kahit hindi pa siya nakikilala ng pormal ay naisip pa din siya ni jackson.

napangiti naman at bahagyang nagyakap sila melba at ising dahil sa pagkakasundo ng mga anak at mga binata sa tahanan.

“I love seeing you guys like this! I am so happy!”

“sus ayan na naman si mama iiyak na naman yan!” biro naman ni jonathan na siyang nagpatawa sa mga kasama.

“can we have one groupie kase kumpleto tayo sa bahay!” pagaalok ni ising na hindi naman tinagihan ng mga kasama.

“sayang wala si papa!” bungad ni jonas.

“don’t worry this Christmas makukumpleto tayong lahat!”

halos manlaki ang mata ng lahat dahil sa narinig “uuwi si papa!” ani ni jonathan.

“Yes!”

hindi maitago ang saya sa kanya kanyang reaction ng lahat.

“we have to be complete kaya jun at melba dalhin niyo dito sina jessa at cesar, dito tayo lahat magpapasko!” ani ni ising na isinama pa ang isa pang anak ni melba at asawa nito.

masaya ang naging umaga ng pamilya, pero sa isang tabi hindi mawala ang pagaalala nina jiro at jonas dahil sa baka kung anong nakita ni jonathan sa kwarto nila kaninang umaga.

~ itutuloy

Chapter 9

“paano na jonas! siguro ka bang walang nakita si kuya jonathan, baka palayasin ako ni tita isin pag nagkataon!”

“ano ba jiro calm yourself! oo wala dahil nung gumalaw ang pinto at bago pa man siya lumitaw dito naitulak na kita” sagot ni jonas habang busy sa paglalaro nung bagong console na pasalubong ni jackson

“fuck! fuck! fuck! tinitignan niya ako kanina sa kusina alam ko may nakita siya!”

“tamang hinala ka no? wala nga!”

---

“pakiramdam ko may ginagawa yung dalawa kanina, ang aga aga!” bulalas ni jonathan sa kasamang nagkakape na si jun.

“ano ba nakita mo!?”

“ang bibilis kumilos eh parang tayo din nung muntik tayo mahuli ng mama mo sa kwarto ko few years back!”

natawa naman si jun ng maalala ang mga nangyari noon.

“so anong plano?” ani nito kay Jonathan.

“di ko pa alam” sabay higop nung kape “I guess I will make him feel na I saw something - hanggang siya na mismo ang umamin!” dagdag pa nito.

“eh kung hindi umamin!”

“then we will lure him into a trap na he couldn’t resist!”

“kagaya ng?”

“basta! just watch!”

---

“jiro can you get me some water, please!” pakisusap ni jonas sa kapatid.. busy pa din ito sa paglalaro sa computer niya.

“Jiro!” pangalawang tawag nito sa nakatulala at nagiisip na si jiro.

“ano ba, sigaw ka ng sigaw nag iisip yung tao eh!”

“kanina ka pa tulala jan, sabi ko can you get me water eh!”

“ayaw ko lumabas jonas!”

“why! nakikisuyo lang naman damot!”

“kase..kase.. paano kung nakapagsumbong na si kuya jonathan kay tita o kaya kay kuya jackson! tapos hinihintay lang nila ako lumabas para pagalitan at palayasin!”

“siraulo! you and your overthinking will kill you!”

hindi naman masisisi ni jonas si jiro, sa dami ng pinagdaanan nito sa kamay ng amain at ng problema sa buhay? sadyang binalot na ang puso at isip nito ng takot at pangamba.

naiisip palang na baka mapalayas siya o baka itakwil ng mabait na pamilyang ito ay halos matulala at maiyak na siya…

“I am doomed!” ani ni jiro sabay talukbong ng unan, hindi maalis sa loob nito ang takot at pangamba.

“Ako na nga lang kukuha ng tubig! bahala ka mag isip ng mag isip diyan ayaw mo maniwala sakin”

tila walang narinig at patuloy na nagmaktol si jiro sa kama ni jonas.

---

noong hapunan hindi pa rin mapakali si jiro…. tahimik itong naupo sa hapagkainan at walang kibong kumakain kasama ang mga bagong kapamilya.

“jiro are you okay? bat tahimik ka?” napuna ni jackson ang pananahimik ng isang kasama.

agad namang tinabig ni jonas si jiro sa hita gamit din ang hita nito

“ah ayos lang po ako kuya jackson medyo masakit lang po leeg ko baka sa pagkakahiga ko kanina”

“anong klase ba kasing higa ang ginawa mo!?” biglang singit ni jonathan sabay tapon ng weirdong ngiti kay jiro.

napansin naman ito ni jiro kaya agad umiwas ng tingin…

“mali lang po siguro ng pwesto!”

tipid na sagot ni jiro saka nagpatuloy sa pagkain - wala mang gana dahil sa mga tumatakbo sa isip, pinilit nito ang sarili sa takot na mapuna na naman ng mga kasama.

matapos kumain, muling nag presinta si jiro na mag hugas ng plato, tinutulan ito ni melba.. pero sadyang mapilit ang binatilyo “ako na po, kayo naman po nagluto eh para makapahingga po kayo!”

“salamat hijo, mauna na ako sa kwarto.. kaya mo na ba dito?”

“opo!”

kumampante ang loob ni jiro, marahil masyado ng mahaba ang araw at maraming nangyari kaya matapos ang hapunan ay kanya kanyang kulong sa kwarto ang mga kasama.

nakahinga ng maluwag si jiro at payapang naghugas ng mga pinagkainan.

gusto ni jiro na ibaling ang pansin sa ibang bagay para hindi siya isip ng isip ng kung ano ano, wala rin naman siyang kausap sa kwarto nila ni jonas dahil madalas naka headphones at nakatutok lang ito sa computer.

akmang patapos na siyang sabunin ang huling baso bago magbanlaw ng maramdaman niya ang paglapit ng kung sino sa likuran niya “pwede bang pasabay jiro, nakalimutan kong ilabas sa kwarto kanina eh!”

bahangyang nangilabot at nagtayuan ang mga balahibo ni jiro, bukod sa kilalang tinig ramdam niya din kasi ang bahagyang pagdikit ng katawan ni jonathan sa kanyang likuran.

“ ahh ehh sige l-lang p-po kuya jonathan!“

“salamat!”

lalong tumindig ang balahibo nito ng ilapag ni jonathan ang mga hugasin sa lababo na siyang lalong nagpadiin ng katawan nila sa isat isa.

damang dama ni jiro ang malaman na dibdib ng kanyang kuya jonathan, halos habulin din ng tingin niya ang pag daan ng malulusog nitong braso sa kanya mga mata, napalunok ang binata.

Hindi naman iyon nakaligtas sa mga matutulis na mata ni jonathan at napangiti, biglang may namuong pilyong ideya sa isip nito.

“hindi ganyan mag banlaw ng baso, may maiiwang sabon pag ganyan eh!” ani nito kahit na tama naman ang ginagawa ni jiro..

*ganito oh!“ lalo siyang lumapit sa binatilyo, sinadyang itutok ang nakaturo paibabang alaga nito sa likuran ni jiro..

napakislot naman si jiro, lalong nanindig ang balahibo nito.. dahan dahan bumilis ang tibok ng puso kasunod ng sunod sunod na pag lunok.

nasa isip nito ang pag iwas, pero iba ang gusto ng katawan.

bahagya siyang sumandal at inangkla ang balakang na siyang lalong nagkiskis sa katawan nilang dalawa..

lalong napangiti si jonathan “ganyan nga jiro, ganyan nga!” sa isip isip ng pilyong binata.

tila nawala naman sa sariling pangangatwiran si jiro at nakasunod nalang sa gusto ng katawan, hindi alintana ang natutuwang kuya sa kanyang likuran, binalot ng maduduming imahinasyon ang isip at hindi na nagawang magpigil pa.

“anjan ka lang pala! akala ko nagtambay ka na naman sa garden eh ang tagal mo bumalik sa kwarto!”

naputol ang pagtuturo ni jonathan kay jiro kung paano magbanlaw ng baso, natauhan si jonathan at agad agad na kumalas.

gayon din si jiro na agad namang nag patuloy sa ginagawa.

“Ahh oo, patapos na to may pinasabay lang si kuya jonathan!”

“ayos lang, manonood din ako sa sala eh!”

---

tsaka lang pumasok sa isip ni jiro kung ano na naman ang nagawa niya.

halos mabitawan ang baso buti nalang at nasalo niya agad ito “ano bang iniisip mo jiro!” ani nito sa sarili.

“hindi ka pa nagtanda na muntik na kayong mahuli ni jonas, talagang dumagdag ka pa sa pag papantasya at pagkiskis ng katawan mo kay kuya jonathan! mapapalayas ka talaga!” dagdag pa nito.

batid sa mukha ni jiro ang pag aalinlangan at pagsisisi… ang hindi niya alam sinasadya at planado ni jonathan ang mga nangyayari.

---

“tanginang jonas yon! istorbo! ayun na sana yun eh!” maktol ni jonathan habang patagong nagsisindi ng sigarilyo sa likod bahay.

“oh boy! ako din penge!!” bungad ni jun sa kaibigan na kalalabas lang din mula sa garahe.

“bat dito ka nagyoyosi mahuli ka ni kuya jackson at tita ising!” dagdag pa nito.

hindi kumibo ang wala sa wisyong si jonathan, sensual na binunot ni jun ang kaha ng sigarilyo sa bulsa ni jonathan kagaya ng nakagawian.

“pahinging isa ah!” ani nito na sadyang pinapatama ang mga kamay sa alaga ni jonathan habang dinudukot yung kaha ng sigarilyo mula bulsa nito “diba sabe naman sayo pag mag yoyosi ka doon nalang sa banyo sa may kwarto ko sa garahe, baka may makahuli sayo dito!” ani nito habang sinasalat salat pa din ang alaga ni jonathan.

agad namang napansin ito ni jonathan, kinabig ang kamay ng kaibigan “luh! ayaw mo? tulog na si nanay sa quarters niya.. libre na yung kwarto ko! o kaya sa kwarto mo! paraos tayo jonathan! sakto nakabili na ako ng lubricant natin sa 7-11 kanina sumegwey ako habang namamalengke sina mama at tita ising”

“wala ako sa mood jun!” ani ni jonathan sabay tapon ng sulyap sa nasa kusina pa ding si jiro.

“bat naman, ikaw nag utos utos na bumili ng lub eh akala ko pa naman may plano ngayong gabi!”

“wala jun, ilapag mo nalang sa kwarto yung binili mo may pera doon sa ibabaw ng drawers bayad sa ibinayad mo para jan!”

“eh kelan natin gagamitin yon?”

“basta! bahala na! may iba akong pag gagamitan niyan!” ani ni jonathan sabay laglag ng sigarilyo sa damuhan, inapakan ito - saka pinulot.. para walang ebidensiya.

naiwan namang nagtataka si jun sa inasal ng kaibigan “problema nun!” nagwalang kibo at nagtungo sa banyo sa kanyang silid para sindihan ang sigarilyong nakuha mula kay jonathan.

---

labag sa loob na pumasok ng kwarto si jonathan hindi maalis sa isip nito kung paano dumampi ang alaga niya sa katawan ni jiro at yung kuryenteng dulot nito sa kanya.

mula nung araw na matyempuhan niya sa bintana yung kapatid at si jiro, nung makita niya kung paanong bayuhin ng kapatid at kung gaano kagaling sumuso ng burat ang binatilyo ay hindi na yun maalis sa isip niya.

paulit ulit, hindi niya mapigilang hindi magnasa at manabik… gusto niyang maranasan kung gaano kasarap dahil kitang kita niya kung paano pumikit, mag unat at huminga ang kapatid na si jonas dulot ng sarap.

kaya ganon nalamang ang pagkadismaya nito, kani-kanina lamang ay halos abot kamay na niya ang kanyang pantasya batid nitong ano mang minuto ay bibigay na si jiro.

napahigpit ng kapit si jonathan sa unan saka nagpakawala ng sapak sa kama “makukuha rin kita!” sa isip isip nito.

~ itutuloy…

Chapter 10

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

hindi mapigilang humalinghing ni jiro sa ginagawang pagbayo ni jonas.. nakadapa siya at nakasadlak sa dining table habang nasa likuran naman si jonas at umuungos.

“ahhhhh fuck ughhhj jonas ahhh sagad mo please!” ungol jiro nakakapit na at nakabaon ang mga kuko sa mantel ng lamesa.

“ganito ba jiro!?”

“Ahhhh putang inaaa! Oo ahhhhh!” ang tanging sambit ni jiro sa tuwing huhugot ng mabagal saka biglang babaon si jonas.

damang dama ni jiro ang bawat pulgada ng kalakihan ni jonas… damang dama niya ang bawat baon at sagad nito sa kaloob looban ng kanyang hiyas.

“fuck lalabasan na ako jiro!” halinghing ng pawis na pawis na si jonas.

lalong bumilis ang bayo ni jonas, batid ni jiro na lalabasan ito ano mang oras…

blag!

biglang nagitla ang dalawa at agad agad na kumalas sa isat isa..

“sinasabe ko na nga ba! sa lamesa pa talaga! mga imoral!”

napaatras ang dalawa, pilit ikinubli ni jonas ang hubad na katawan sa likod ng hubot hubad ding si jiro.

wala namang nagawa si jiro kung hindi balutin ang kaselanan gamit ang mga palad nito.

“mga putang ina niyo! dito pa talaga kayo sa bahay gumagawa ng mga kabaklaan ninyo!”

“magpaliwanag po ako!”

“anong ipapaliwanag mo! isusumbong kong lahat ng ito kay ising jiro! pareparehas tayong mapapalayas sa bahay na ito!”

unti unting umatras ang dalawa hangang sa tuluyan ng nacorner sa may pader, pilit pa din ikinukubli ang mga hubad na katawan

“ikaw jonas! sarap na sarap ka sa baklang to!”

hindi makaimik si jonas at tila na-pipe dahil sa takot at wala ng nagawa kung hindi manginig!

pilit gumitna si jiro ng hatakin si jonas “wag po please! hindi na po kami uulit!” pagmamakaawa pa rin ni jiro

“halika rito!” hiyaw nito sabay hatak kay jonas “binaboy niyo ang bahay na to mga put*ng *na niyooo!” akmang susuntukin nito si jonas.

siya namang pag gitna ni jiro “tito randyyyyyy ’wag pooooooo!” sigaw nito.

---

“tito randyyyyyy wag poooo!” hiyaw ni jiro sabay pabalikwas na bumangon sa kama.

habol hininga at tila wala sa ulirat - takang takang iniikot ang paningin sa paligid - natagpuan nito ang sarili sa silid ni jonas na naalimpangutan din dahil sa hiyaw ni jiro.

“jiro! ayos ka lang ba!” nagaalalang saad ni jonas habang pilit sinisipat ang kasama sa madilim na silid.

ilang segundo bago naiproseso ni jiro na panaginip lang ang lahat…ramdam nito ang pagbagsak ng luha sa mga mata.

pilit kinakalma ang sariling nanginginig at hiningal pa din dahil sa nakakatakot na panaginip.

“lets go outside so you can breath and drink some water!” sambit ni jonas habang hinahaplos ang likod ni jiro.

madilim man damang dama ni jonas ang panginginig at pagkahapo ng kasama kaya agad niya itong inalalayan patayo sa kama at palagad sa labas ng silid.

---

“inaatake na naman ako ng insomia ko melba!” ani ni ising kay melba..

“heto oh uminom ka ng tsaa para makalma ka!”

“salamat melbs!” naupo si ising matapos tangapin ang tsaa mula kay melba.

“sabi ko na nga ba eh, ikaw yang kumakaluskos kaya agad akong lumabas mula sa kwarto eh!” saad pa ni melba.

natigilan sa pag uusap ang dalawa ng masilayan sina jiro at jonas.

---

“what happened?” nag aalalang bungad ni ising ng makita si jonas at jiro na lumabas ng pasilyo at naglalakad patungo sa kusina.

“mom can you get jiro a glass of water please!” kalmado ngunit nag aalalang saad ni jonas.

nataranta naman si ising at agad na kumuha ng baso at nagbuhos ng tubig dito mula sa pitsel na nasa kanyang harapan.

agad namang tinulungan ni aling melba si jonas sa pag alalay kay jiro na bahagyang hindi makalakad ng maayos dahil sa panginginig at panghihina ng tuhod marahil dahil na din sa takot na dulot ng panaginip..

nang makalapit sa lamesa agad na ininom at nilagok ni jiro ang tubig.. nakahinga siya ng maluwag luwag dahil laking tulong nito para bahagyang kumalma ang nginig at takot niya.

pawis na pawis si jiro at patuloy pa din sa paghabol sa hininga.

“ano nangyare?” ani ng nag aalala din si aling melba.

“bigla nalang pong bumangon at sumigaw, naalimpungatan nga din po ako eh! akala ko kung ano!” paliwanag ni jonas.

“why? what happened jiro? did you see something? ghost? magnanakaw? cockroach? what!” ani ni ising habang nakahawak sa kamay ng bagong anak.

“panaginip po!”

“ano na panaginipan mo!?”

tumingin si jiro kay ising at tila nagtugma ang mga nasa isip ng mga ito, agad naman nakuha ni ising ang sign at agad na tumugon..

“sige na jonas anak kami na ni ate melbz mo ang bahala kay jiro, go back to sleep na maaga ka pa sa school tomorrow!”

“you sure ma?”

“yes anak, ako na bahala kay jiro.. sige na sleepwell!”

nakampante naman si jonas at iniwan na si jiro sa kamay ng ina at ni melba.

“ayos ka lang ji?” ani ng lalong nag alalang si ising.

“gusto mo pagusapan?” dagdag pa nito.

naibahagi na ni jiro ang karanasan at nakaraan niya kay ising, nabangit naman ni ising na bukod sa kanya ay alam din ni melba dahil naikwento niya ito dahil sa sobrang bigat..

mapagkakatiwalaan naman si melba paga-assure nito kay jiro bago pa man sila lumuwas ng maynila kamakailan.

bigla nalang bumuhos ang luha ni jiro, agad itong niyakap ni si ising at isinandal sa balikat nito. Siya naman himas ni melba sa likod ng binatilyo.

alam nilang pareho ang saklap ng sinapit ni jiro sa kamay ng amaing si randy.

bago sumama si jiro sa maynila ay nagsumbong na ito kay ising pero dahil nga wala silang testigo at maayos na ebidensiya pilit kinumbinse ni ising na lumayo nalang at mag umpisa ng panibago si jiro.

kaya ganon nalamang ang pang unawa nito sa anak anakan.

“don’t worry hindi ka na niya matutunton dito!”

“pero kasi tita…” paguumpisa ng umaangos at takot na takot pa ding si jiro “shhhhhh…kame na bago mong pamilya ang bahala sayo, hindi natin hahayaan na malapitan ka ng gago na yon!” pagputol ni ising kay jiro sabay mas hinigpitan pa ang yakap dito.

---

hindi iniwanan ni melba at ising si jiro hanggang sa makatulog ito sa sofa, sa sala ng bahay nila.

sinenyasan ni ising si melba na wag maingay at sumunod.

muling naupo ang dalawa sa lamesa at nag usap.

“kailangan kong makakuha ng ebidensiya laban kay randy!”

“paano? at para san pa.. ilang buwan lang ma kakalimutan din lahat yun ni jiro!”

“hindi melbs trauma yun, hindi makakausad si jiro at makakapag simula ng panibago hanggat nangangamba siya na malaya at baka bigla lang sumulpot yung siraulo na yun!”

“sabagay, hayssss! kaawa awang bata!”

“kukuha tayo ng private investigator papahanap at papasundan ko yan si randy ng malaman natin kung ano ang tunay na hilakbot ng pagkatao nung manyakis na yun!” ani ni ising na nangigilit ang galit at nagpupuyos ng kamao habang nakapatong ito sa lamesa “sabe ko na nga ba unang kita ko palang hindi na katiwa-tiwala eh!”

hinawakan naman ni aling melba ang kamay ng amo at kaibigan “may kapatid ako sa station 8, bukas na bukas din sasabihan kong makipag kita sayo sa kapehan diyan sa may kanto!”

“salamat melbs!” ani ni ising sabay higop ng tsaa.

~ itutuloy…

Chapter 11

hindi mapigilang humalinghing ni jiro sa ginagawang pagbayo ni jonas.. nakadapa siya at nakasadlak sa dining table habang nasa likuran naman si jonas at umuungos.

“ahhhhh fuck ughhhj jonas ahhh sagad mo please!” ungol jiro nakakapit na at nakabaon ang mga kuko sa mantel ng lamesa.

“ganito ba jiro!?”

“Ahhhh putang inaaa! Oo ahhhhh!” ang tanging sambit ni jiro sa tuwing huhugot ng mabagal saka biglang babaon si jonas.

damang dama ni jiro ang bawat pulgada ng kalakihan ni jonas… damang dama niya ang bawat baon at sagad nito sa kaloob looban ng kanyang hiyas.

“fuck lalabasan na ako jiro!” halinghing ng pawis na pawis na si jonas.

lalong bumilis ang bayo ni jonas, batid ni jiro na lalabasan ito ano mang oras…

blag!

biglang nagitla ang dalawa at agad agad na kumalas sa isat isa..

“sinasabe ko na nga ba! sa lamesa pa talaga! mga imoral!”

napaatras ang dalawa, pilit ikinubli ni jonas ang hubad na katawan sa likod ng hubot hubad ding si jiro.

wala namang nagawa si jiro kung hindi balutin ang kaselanan gamit ang mga palad nito.

“mga putang ina niyo! dito pa talaga kayo sa bahay gumagawa ng mga kabaklaan ninyo!”

“magpaliwanag po ako!”

“anong ipapaliwanag mo! isusumbong kong lahat ng ito kay ising jiro! pareparehas tayong mapapalayas sa bahay na ito!”

unti unting umatras ang dalawa hangang sa tuluyan ng nacorner sa may pader, pilit pa din ikinukubli ang mga hubad na katawan

“ikaw jonas! sarap na sarap ka sa baklang to!”

hindi makaimik si jonas at tila na-pipe dahil sa takot at wala ng nagawa kung hindi manginig!

pilit gumitna si jiro ng hatakin si jonas “wag po please! hindi na po kami uulit!” pagmamakaawa pa rin ni jiro

“halika rito!” hiyaw nito sabay hatak kay jonas “binaboy niyo ang bahay na to mga put*ng *na niyooo!” akmang susuntukin nito si jonas.

siya namang pag gitna ni jiro “tito randyyyyyy ’wag pooooooo!” sigaw nito.

---

“tito randyyyyyy wag poooo!” hiyaw ni jiro sabay pabalikwas na bumangon sa kama.

habol hininga at tila wala sa ulirat - takang takang iniikot ang paningin sa paligid - natagpuan nito ang sarili sa silid ni jonas na naalimpangutan din dahil sa hiyaw ni jiro.

“jiro! ayos ka lang ba!” nagaalalang saad ni jonas habang pilit sinisipat ang kasama sa madilim na silid.

ilang segundo bago naiproseso ni jiro na panaginip lang ang lahat…ramdam nito ang pagbagsak ng luha sa mga mata.

pilit kinakalma ang sariling nanginginig at hiningal pa din dahil sa nakakatakot na panaginip.

“lets go outside so you can breath and drink some water!” sambit ni jonas habang hinahaplos ang likod ni jiro.

madilim man damang dama ni jonas ang panginginig at pagkahapo ng kasama kaya agad niya itong inalalayan patayo sa kama at palagad sa labas ng silid.

---

“inaatake na naman ako ng insomia ko melba!” ani ni ising kay melba..

“heto oh uminom ka ng tsaa para makalma ka!”

“salamat melbs!” naupo si ising matapos tangapin ang tsaa mula kay melba.

“sabi ko na nga ba eh, ikaw yang kumakaluskos kaya agad akong lumabas mula sa kwarto eh!” saad pa ni melba.

natigilan sa pag uusap ang dalawa ng masilayan sina jiro at jonas.

---

“what happened?” nag aalalang bungad ni ising ng makita si jonas at jiro na lumabas ng pasilyo at naglalakad patungo sa kusina.

“mom can you get jiro a glass of water please!” kalmado ngunit nag aalalang saad ni jonas.

nataranta naman si ising at agad na kumuha ng baso at nagbuhos ng tubig dito mula sa pitsel na nasa kanyang harapan.

agad namang tinulungan ni aling melba si jonas sa pag alalay kay jiro na bahagyang hindi makalakad ng maayos dahil sa panginginig at panghihina ng tuhod marahil dahil na din sa takot na dulot ng panaginip..

nang makalapit sa lamesa agad na ininom at nilagok ni jiro ang tubig.. nakahinga siya ng maluwag luwag dahil laking tulong nito para bahagyang kumalma ang nginig at takot niya.

pawis na pawis si jiro at patuloy pa din sa paghabol sa hininga.

“ano nangyare?” ani ng nag aalala din si aling melba.

“bigla nalang pong bumangon at sumigaw, naalimpungatan nga din po ako eh! akala ko kung ano!” paliwanag ni jonas.

“why? what happened jiro? did you see something? ghost? magnanakaw? cockroach? what!” ani ni ising habang nakahawak sa kamay ng bagong anak.

“panaginip po!”

“ano na panaginipan mo!?”

tumingin si jiro kay ising at tila nagtugma ang mga nasa isip ng mga ito, agad naman nakuha ni ising ang sign at agad na tumugon..

“sige na jonas anak kami na ni ate melbz mo ang bahala kay jiro, go back to sleep na maaga ka pa sa school tomorrow!”

“you sure ma?”

“yes anak, ako na bahala kay jiro.. sige na sleepwell!”

nakampante naman si jonas at iniwan na si jiro sa kamay ng ina at ni melba.

“ayos ka lang ji?” ani ng lalong nag alalang si ising.

“gusto mo pagusapan?” dagdag pa nito.

naibahagi na ni jiro ang karanasan at nakaraan niya kay ising, nabangit naman ni ising na bukod sa kanya ay alam din ni melba dahil naikwento niya ito dahil sa sobrang bigat..

mapagkakatiwalaan naman si melba paga-assure nito kay jiro bago pa man sila lumuwas ng maynila kamakailan.

bigla nalang bumuhos ang luha ni jiro, agad itong niyakap ni si ising at isinandal sa balikat nito. Siya naman himas ni melba sa likod ng binatilyo.

alam nilang pareho ang saklap ng sinapit ni jiro sa kamay ng amaing si randy.

bago sumama si jiro sa maynila ay nagsumbong na ito kay ising pero dahil nga wala silang testigo at maayos na ebidensiya pilit kinumbinse ni ising na lumayo nalang at mag umpisa ng panibago si jiro.

kaya ganon nalamang ang pang unawa nito sa anak anakan.

“don’t worry hindi ka na niya matutunton dito!”

“pero kasi tita…” paguumpisa ng umaangos at takot na takot pa ding si jiro “shhhhhh…kame na bago mong pamilya ang bahala sayo, hindi natin hahayaan na malapitan ka ng gago na yon!” pagputol ni ising kay jiro sabay mas hinigpitan pa ang yakap dito.

---

hindi iniwanan ni melba at ising si jiro hanggang sa makatulog ito sa sofa, sa sala ng bahay nila.

sinenyasan ni ising si melba na wag maingay at sumunod.

muling naupo ang dalawa sa lamesa at nag usap.

“kailangan kong makakuha ng ebidensiya laban kay randy!”

“paano? at para san pa.. ilang buwan lang ma kakalimutan din lahat yun ni jiro!”

“hindi melbs trauma yun, hindi makakausad si jiro at makakapag simula ng panibago hanggat nangangamba siya na malaya at baka bigla lang sumulpot yung siraulo na yun!”

“sabagay, hayssss! kaawa awang bata!”

“kukuha tayo ng private investigator papahanap at papasundan ko yan si randy ng malaman natin kung ano ang tunay na hilakbot ng pagkatao nung manyakis na yun!” ani ni ising na nangigilit ang galit at nagpupuyos ng kamao habang nakapatong ito sa lamesa “sabe ko na nga ba unang kita ko palang hindi na katiwa-tiwala eh!”

hinawakan naman ni aling melba ang kamay ng amo at kaibigan “may kapatid ako sa station 8, bukas na bukas din sasabihan kong makipag kita sayo sa kapehan diyan sa may kanto!”

“salamat melbs!” ani ni ising sabay higop ng tsaa.

~ itutuloy…nagising si jiro dahil sa sinag ng araw na nag mumula sa mga salamin na pintuan nung garden.. nakita niyang nakahiga kanto ng sofa at sa mga braso ang tita ising niya at tulog sa bandang gilid niya.

habang si aling melba naman at nakaupo at tulog din sa katabing sofa.

“tita” pagising nito kay ising sadyang hindi padin siya komportable at sanay na tawagin itong mama.

agad namang nagmulat si ising “gising ka na pala, how’s your sleep!”

“naku ayos na po ako tita pasensiya na po kayo kagabe, binantayan niyo pa tuloy ako’t hindi naging komportable ang tulog niyo!”

“anything for you jiro, sabe naman sayo mama na ang itawag mo saakin eh!”

nagising na din si melba dahil sa usapan nung dalawa.

“gising na pala kayo, ipaghahanda ko kayo ng agahan”

“wag na melbs mag oorder nalang ako, mag almusal tayo ng sabay sabay at magpahinga ka din sa kwarto ko alam kong napuyat ka din kagabe!”

“pasensiya na po kayo sa abala!” ani ni jiro saka tumayo para tupiin ang kumot na malamang ikinumot sa kanyan dahil sa lamig kagabi.

---

isa isa ng naglabasan ang mga anak ni ising, si jonas na naka uniform na at pupungaspungas na naglakad patungo sa kusina.

si jonathan na nangaling sa likod bahay at nag work out ng maaga.

at si jackson na naka polo at slacks na handa na din pumasok sa opisina.

“Boys I ordered pancakes, hot chocolate and coffee for breakfast - kumain muna kayo before you do anything else!”

“wala kang work today ma?” ani ni jackson.

“I messaged my boss and filed a leave today!”

“why? are you feeling sick?” tanong ulit ni jackson.

“nope, I just need some sleep and rest!”

“sorry po ulit tita!” muling pagpapasensiya ni jiro.

“why what happened?” singit naman ni jonathan habang nag umuupo sa upuan katabi ni mama niya.

“jiro sabi ko wag na alalahanin eh” ani ni ising na nakangiti kay jiro “besides I had insomia attack last night, nakatulong ka pa nga to make me sleep actually, itutuloy ko lang sa pahinga!” dagdag pa nito.

“oh shet!” halos mapatayo at mapaigtad si ising dahil sa naalala.

“ma naman ang aga aga, language please!” saway ni jackson sa nanay.

“sorry nak, I forgot! jiro your application sa college they emailed me as your guardian pala yesterday!” tarantang saad ni ising

“we need to go there to personally submit an application para makapag transfer ka this coming school year.. fuck! I almost forgot!”

“ma kakasabe lang ni kuya, language!”

“magbibihis lang ako! jiro magbihis ka na din we need to be there at 10AM! 8AM na! mabilisang kilos anak Im sorry!” ani ng hindi mapakaling si ising.

naaligaga din si jiro at mabilisang nginuya ang pancake halos mapaso pa sa paghigop nung hot chocolate.

“waittttt calm yourselves!” saway ni jackson.

natigilan naman sina ising at jiro… nagpatuloy sa pagnguya si jonas na tulala pa din dahil wala pa sa wisyo.. napatingin naman si jonathan sa tumayo na kuya at akala mo nag “deal or no deal” gesture para sawayin ang napaka gulong umaga.

“let’s make a plan para organized!” ani ni jackson, sanay na sanay ito sa hassle na umaga dahil halos araw araw ganito ang eksena niya bilang manager sa pinagtatrabahuhan.

“mom you need to rest! wala kang tulog that’s why you can’t think well!” pag uumpisa nito.

“ikaw naman jiro, I am sorry but make bawi nalanh sa breakfast sa byahe drive thru or whatever.. you have 10 minutes to prepare go! go!” mando nito kay jonas na agad agad at dali dali namang sumunod.

“ikaw jonas sumabay ka na sa kotse ko, idadaan kita sa school mo!”

“sige po kuya!” tugon ng tulala pa ding si jonas..

“you!” muling saad ni jackson sabay turo kay jonathan.

“me?” nagtatakang tugon naman nito.

“Nah! bahay lang ako I don’t have much on my plate today!” dagdag pa nito.

“exactly! since you don’t have much to do can you accompany jiro so mom can rest?”

nagliwanag naman ang mata ni jonathan at agad agad na sumangayon sa nakakatandang kapatid.

“good!” tugon ng tila satisfied na si jackson dahil nasagot ang mga problema ngayong umaga.

“ma let jonathan accompany jiro, give him your car keys and instructions - mauna na kami ni jonas were running late!” muling saad ni jackson sabay yakap at  halik sa noo ng ina para magpaalam.

---

bitbit ang envelope ng mga papeles at maliit na bag dali daling naglakad palabas ng bahay si jiro. naka polo shirt din ito at itim na pants.

pepeeeeeep!

“ito na po tita wait!” lalo itong nataranta ng marinig ang sunod sunod na busina nang nagmamadaling akala niya tita ising niya sa kotse.

“sorry po tita ang bagal ko po kas–” natigilan ito sa pagsusuot ng seatbelt ng mapalingon sa katabing drivers seat.

“kuya jonathan!?” gulat na reaction nito.

“yes baby boy! I am your service for today!” ani ni jonathan sabay kumindat kay jiro.

“p-pero ss-si tita ising p-po?” halos mautal na saad ni jiro.

“our mom needs rest, besides she will text you na daw what to do and who to look for so you are all set na daw!”

beeeep!

saktong sakto napatingin si jiro sa phone niya - 1 message received.

“see?” ani ni jonathan “let’s go!?” dagdag pa nito.

hindi naman na nakaangal pa dahil sa pagmamadali si jiro.

---

“I’ll drop you off here!” saad ni jonathan ng marating nila ang main gate ng university na papasukan ni jiro.

“kita mo yang kalsada na yan? go straight yung unang building na makikita mo that’s the admin building - tapos you can find na the person that will help you inside!” aniya ni jonathan na pumasok din noon sa kaparehang paaralan.

“type my number, message me kapag palabas ka na sa parking lot lang ako!”

“thank you kuya!” ani ni jiro akmang lalabas na ito ng sasakyan ng bigla itong hawakan ni jonathan.

“wala man lang goodbye at thank you kiss si kuya?”

nabigla naman at bahagyang namula si jiro sa narinig, siya namang tawa ni jonathan “kidding!” biglang bawi nito “sige na male-late ka na oh!” dugtong pa nito.

---

naging maayos naman ang lakad ni jiro… maganda din ang naging pananaw niya sa bagong eskwelahan kaya excited na itong pumasok sa parating na pasukan.

naalala niyang i-message si kuya jonathan niya “kuya palabas na po ako!” para salubungin siya sa gate.

natanggap naman ni jonathan ang message at nag drive patunggo sa kinaroroonan ni Jiro.

“how was it?”

“ayos naman kuya, nagpasa lang naman ako ng official submission form at pumirma, binigyan na din ako ng list of requirements… ang problem––” naudlot sa pagsasalita si jiro ng biglang lumapit sa kanya si jonathan..

halos ilang pulgada nalang ang layo ng mukha nila sa isa’t isa.. kaunting kaunti nalang muntik ng maglapat ang mga labi nila.

napapikit si jiro nakatapat sa mukha niya ang maputi makinis at walang buhok na kili kili ng nakasandong si jonathan.. tila kiliti sa ilong niya ang lalaking lalaking deodorant ng kapatid.

“your seatbelt!” aniya ni jonathan ng nakangiti sabay kalas sa pagkakalapit kay jiro.

“you okay? namumula ka!” saad pa nito na may pilyong ngiti sa isipan.

“mainit lang po siguro sa labas!”

ganyan nga jiro, hayaan mong magkaron ako ng epekto sayo - sa isip isip ni jonathan.

---

habang nagmamaneho sige isip ni jonathan ng paraan kung paano lalandiin at aakitin si jiro, kung paano niya dito dahan dahan ipaparamdam ang kanyang pakay na hindi naman ikakabigla ng kapatid.

“what do you mean may problema jiro?”

“po?”

“patutol ka kanina, sabi mo may problema!”

“ahhhh”

“karamihan po kasi ng papeles ko sa mindoro pa kukunin - yung transfer papers, yung mga updated documents like birth certificate at marami pa po.

“ahh I see, let’s discuss that sa bahay pag uwi!”

---

pagdating sa bahay nadatnan ng dalawa sila jun at melba na nag hahanda ng pananghalian.

“si mama po?” bungad ni jonathan

“ayun kagigising lang, lalabas na yun!” ani ni melba “kamusta ka jiro?” sabay tanong nito kay jiro.

“ayos naman po ate melba, nakapagpahinga na po ba kayo? salamat po kagabi ah!”

“ano ba kasi nagyari kagabe? bakit pagod at puyat kayo lahat?” ani ni jun.

“ahh wala sumakit yung tiyan ni jiro kaya inasikaso namin ni ate ising mo!” pagpapalusot ni melba.

sakto namang labas ni ising sa kwarto “oh nakabalik na pala kayo. Thank you for accompanying jiro, jonathan!” bungad nito habang nakangiti kay jonathan “so kamusta lakad jiro!”

“ayos naman po!” malamlam na sagot ng binatilyo.

“ayos naman? why you sounds down hijo?”

hindi agad sumagot si jiro inabot nito ang listahan ng requirements kay ising “sa mindoro pa po kasi kukunin yung karamihan sa papeles” ani ni jiro na may pag aalinlangan sa tono ng boses.

“what?! sa next wednesday na ang due date eh wednesday na ngayon! we only have a week!?” napataas ang boses ni ising na siya naman ikinagulat ng lahat.

“why ma? jiro have a long week to process I think that should be enough!?” saad ni jonathan.

“no jonathan! that’s not it! I have to do an interview for new teachers para sa pasukan by friday - I have presentation sa board by monday! this can’t be happening!”

“okay lang naman po ako sa next year na mag aral tita.. para mas mahaba panahon ko para mag process ng documents, besides I need to file pa po mama’s death certificate to claim my educational insurance diba po?”

“oo nga! ang bilis naman kasi ng transition bakasyon na pala in a month tapos pasukan na nga pala in another month, paano kaya ito!”

“I will accompany jiro sa mindoro then!” pagpepresinta ni jonathan.

natigilan sina jiro at ising at napatitig kay jonathan.

“what? as if theres another person dito sa bahay na pwede… kuya jackson and jonas are busy sa school and sa work, obviously hindi ka pwede ma.. you also need ate ising and jun here so they can keep the house organize and to help you, jonas and jackson sa halos lahat ng bagay.. I am to only one free dito sa bahay considering na by next year pa ako sasampa ng barko?” tuloy tuloy na litanya ni jonathan.

“you sure about this?” ani ni ising.

“Yes ma! we will be off by tomorrow morning , just help us book a fare sa barko by tomorrow!”

“what do you think ji?” tanong ni ising sa binatilyo.

“s-sigurado k-a kuya jonathan!”

“yes why not!”

“what Im worried about is you jiro, will you be okay, just jonathan by your side?”

“bakit naman hindi ma? pababayaan ko ba naman si jiro?”

“that’s not what I meant ’than - theres more in mindoro not just the papers and documents na kailangan ni jiro!”

napahinga ng malalim si jiro at pikit matang pumayag “kakayanin ko to, all I need is make sure na hindi magtatagpo ang landas namin ni tito randy!” sa isip isip nito.

“yes po tita!”

“were all set then! hahanda ko lang gamit ko for tomorrow you do the same jiro!”

~ itutuloy

Chapter 12

“basta if you have questions and if you need anything just message or call me okay!” paalala ni ising kina jiro at jonathan.

“I booked a hotel room for 2 days malapit sa munisipyo at school mo jiro if you need more time we can extend it naman… sige na baka mahuli kayo sa bus pa batangas at sa barko pa mindoro!”

“I booked a grab pa terminal sa cubao ma, manong will be here in 5 minutes!”

---

“jiro halika magusap muna tayo before you leave!” ani ni ising kay jiro sabay hatak dito patungo sa opisina katabi ng kwarto niya.

“you really sure with this?”

“opo tita!”

“basta no matter what! umiwas ka sa mga lugar na may possibilities kayo magtagpo!”

“opo tita magiingat po ako!”

“kayo na po bahala magsabe kay jonas at mag paalam kay kuya jackson tulog pa po kasi sila!”

---

“lets go manong is here!” bukod sa mga bag at ilang documento, hingang malalim at lakas ng loob ang tanging bitbit ni jiro.

“sakto bakasyon na din ito for me jiro malapit daw sa beach yung hotel na binook ni mama!”

wala namang imik sa sulok ng sasakyan si jiro.

“you okay brother? tayo lang dalawa bukod sa bakasyon we can bond and have some brother time doon!”

“tapusin ko nalang po as soon as possible para makabalik po agad tayo kuya!”

“take your time ji! Im sure mag eenjoy tayo pareho!” saad ng walang kamalay malay na si jonathan sa iniisip at pinagdadaanan ni jiro.

---

hapon na ng makating ang magkapatid sa Port ng Calapan. Excited at masayang sinalubong ni jonathan ang hangin mula sa karagatan.

Habang hingang malalim naman ang bungad ni jiro sa pamilyar na simoy ng hangin..

“lets eat first! may restaurant doon oh!”

bitbit pa rin ang bag at ang pag asang sana hindi sila magtagpo ng amain, lumakad kasunod ni Jonathan si jiro.

matapos kumain lumapit ang dalawa sa terminal ng jeep para sumakay papunta sa baryo nila jiro “barangay ibaba po dalwa!”

napatitig si jonathan ng marining ang batangenyo accent ni jiro..

“that was so cute, I didnt know you talk like that!”

---

nang marating nila ang hotel ay agad binagsak ni jiro ang katawan sa kama… napatingin ito sa kisame at patuloy na nag isip.

habang si jonathan naman inikot ikot ang buong hotel pad at tuwang tuwang binuksan ang veranda dahil tanaw mula dito yung dagat.

“this is life!” ani nito.

“kuya maliligo lang po ako para makapagpahingga na!”

“what!!!!!!? hindi mo man lang eenjoyin yung dagat!? look at the white sand and the beach habang maliwanag pa jiro!”

“kuya sixteen years na po akong laman ng mga dagat kaya sawang sawa na po ako, tsaka maaga po ako bukas eh para makauwi din po tayo agad”.

“hindi naman ako nag mamadali!”

“ako po nagmamadali!“ani ni jiro na unti unti ng pumapalagay ang loob sa bagong kuya.

“ohsiya do your things bababa lang ako to see the beach and probably buy some beers!”

“iinom po kayo?”

“tayo!”

“bawal pa po ako!”

“sino may sabe?”

“16 palang po kasi ako!”

“hindi naman siguro makakasama sayo yung 1 or 2 in cans no? damayan mo naman ako - its been a while since nagbakasyon ako!”

“kayo po bahala!”

---

lumabas si jiro ng banyo matapos mag linis ng katawan.. naka balot ang twalya sa ulo at dahan dahan naglakad patungo sa bed area. 

nadatnan nito si jonathan na nakaupo sa upuan sa may veranda, may hawak itong in can na beer habang nakatanaw at nakikinig sa himig ng dagat. 

“sakto! I just came back! I bought some beers tapos itong mga chips! I don’t know what you want so I bought lahat ng klase na nakita ko doon!” 

“what!? ang dami nito kuya! hindi naman po ako mahilig sa maaalat!” 

“iuwi nalang natin as pasalubong then!” ani ni jonathan “bumili din ako ng flavored beer just in case you dont like the classics!” 

“sure ka na paiinumin mo ako kuya? baka magalit si tita ising!” 

“tsss! she doesnt need to know, besides sino bang kasama mo ngayon? ako diba? my rule will be followed habang ako adult na kasama mo!” 

hindi naman na umanggal pa si jiro, naupo ito sa kasunod na upuan katabi ni jonathan “look at the view jiro, napakapayapa at napakasariwa ng hangin, napaka perfect mag inom!” 

hindi naman kumibo si jiro napahinggang malalim ulit ito, hindi nito maiwasang malungkot lalo’t naalala ang mama niya sa tuwing nakikita ang dalampasigan.. idagdag pa ang takot na baka makasalubong niya ang tito randy niya.. napatingin nalang ito sa malayo. 

“are you okay jiro?” pagtatanong ni jonathan “napapansin ko lagi ka tulala mula pa sa bahay hanggang sa roro (barko) kanina - until dito sa hotel room! is something bothering you?” dagdag pa nito. 

“wala naman kuya may mga iniisip lang!” 

“napapansin ko din parang may tinatago kayo nila mama, ate melbs at jonas.. you know? I am part of this family too - and as my new brother I also want to get close to you just like them” 

napatitig nalang si jiro sa seryosong mukha ni jonathan, nangilid ang luha sa mga mata nito pero pilit pinigil ang pag agos - hindi niya lubos maisip kung bakit ganon nalang kabait sa kanya ang pamilyang ito. 

“there are things po kasi na I am not ready to share yet kuya - makukuha ko din lakas ng loob soon, sa ngayon pagbibigyan na muna kita dito sa beer para makabawi!” malamlam naman na sagot ng binata. 

sa isip isip naman ni jonathan “hindi lang naman pag inom ng beer ang pwedeng pangbawi” ani nito sa sarili. 

***** 

hindi na namalayan ni jonathan na halos maubos na nila ang sampung beer na binili niya para sana yun sa mga susunod pang araw pero unang gabi palang nila itinaob na nilang pareho yung sandamakmak na beer. 

“super grateful po ako sa pagtanggap ninyo kuya jonathan - ninyo nila tita ising - ni jonas - nila aling melba at kuya jackson!” aniya ng nakainom nang si jiro. 

“sus! your mom used to take care of us nung maliit pa kami ni jackson at wala pa kayo ni jonas… our mom is busy working, si dad naman nasa overseas - she’s the only parent we had - lahat ng school event at program, lahat ng needs and caring kahit nga nung nagpatuli kami ni jackson sya ang kasama namin!” aniya ni jonathan. 

“talaga kuya! so kilala niyo pala mama ko!” 

“of course! Jackson and I are her first babies bago pa man ikaw, she left when I was 12 I think kasi nag asawa at bumalik sa probinsiya, and then you came! she’s our mom’s bestfriend - kaya nalungkot din kame when she passed kaso busy naman sa madaming bagay kaya hindi kami nakapunta nung burol niya!” 

hindi makapaniwala si jiro sa mga naririnig, hindi na nito mapigilan ang pagbagsak ng luha dahil sa pangungulila sa ina. 

“kaya yung pag aasikaso and care namin sayo, specially ni mama? it’s like giving back - never ka magiging iba saamin - you and your mom are extension of our family ever since then!” 

“salamat po! salamat po!” 

“naku wag ka umiyak, weakness ko nakakakita ng mga umiiyak! iiyak din ako niyan sige!” 

“hindi ko po kasi alam lahat ng to! sa dame ng iniisip ko, ng lungkot, sa dami nang nagyari - I am asking myself every night bakit napakabuti niyo saakin - I never met tita ising before - not once - pero kung itrato niya ako parang sariling anak, now I know why!?” ani ni jiro na nagpapahid ng luha gamit ang manggas ng suot nitong jacket. 

naunawaan naman ni jonathan ang bagong kapatid - hindi niya alintana na napahawak na pala siya sa hita nito - na agad din namang napansin ni jiro. 

***** 

hindi maalis ang tingin ni jiro sa kamay ni jonathan na nakapatong sa hita niya.. dahan dahan pa itong gumalaw at tila pinipisil ang kalamnan nito. 

bigla na namang binalot ng kaba si jiro at ng mga ala-ala ng nakaraan - kung paano gawin ng tito randy niya ang kagaya ng ginagawa ni jonathan ngayon. 

noong nakaraang gabi kasama sina ising at melba, nangako ang binata sa sarili na hindi na magpapaapekto pang muli sa mga ala-ala ni randy. 

kaya marahan niyang tinabig ang kamay ng kuya jonathan niya, tumayo at agad agad umiwas - akmang tatalikod ito ng biglang hawanak ni jonathan ang mga braso nito. 

“where are you going? why? what happened? may nasabi ba ako? did I offend you?” nagtataka at nag aalalang tanong ni jonathan, dahil batid nito ang pagiiba ng timpla ng mood at expressions ni jiro. 

marahan uling kumalas si jiro sa kamay ni jonathan “wala kuya, tinamaan na yata ako inaantok na - hihiga lang po ako sa kama!” 

hindi naman nagpapigil si jonathan, muli niyang kinabig ang braso nito at marahang hinatak papalapit na siya namang nagpaupo sa mga hita niya kay jiro. 

hindi agad nakapag react si jiro - walang ano ano’y bumagsak ang luha nito na kanina pa pinipigil - hindi niya maunawaan ang biglaang pagbilis ng tibok ng puso - at pag tayo ng mga balahibo niya - dahil sa muling paghapyaw ng ala-ala ng nakaraan sa kanyang isipan. 

kitang kita ni jonathan kung paano nagpuyos ang mga palad ng kapatid, kung paano tuloy tuloy na humikbi kasabay ng pag agos ng mga luha nito. 

“oh fuck! why are you crying jiro - did I do something? did I hurt you!?” tarantang saad nito, dahil hindi maamo ang kapatid. 

nung hindi na alam ang gagawin ay niyakap nito ng mahigpit yung kapatid - hindi naman kumalas si jiro at isinandal ang ulo sa balikat ng kuya jonathan niya. 

“sabi na nga ba something is bothering you eh, kuya is here you can share everything to me!” 

kagaya nga ng sinabi ni jonathan - weakness niya ang makakita ng umiiyak - sa pamilya man o sa ibang tao, he just feels like those people are so fragile - so vulnerable - and that they badly need a hug or someone to rely on. 

hinaplos nito ang buhok ng walang imik na kapatid, napansin nitong hindi na humihikbi at tumigil na din sa pagtangin ang kapatid “jiro!” tawag nito dito. 

“if you feel better na, let’s continue drinking and let’s just talk happy things kesa umiiyak ka ng ganyan!” tuloy tuloy na saad nito sa tengga ng nakaupong kapatid sa mga hita niya. 

“jiro!” wala pa ding imik ito. 

dahan dahang sinapo ni jonathan ang leeg ng kapatid para iharap sa kanya ang mukha nito “tulog ka na pala!” aniya nito. 

sa isip isip niyay marahil nakatulog sa lasing, sa pagod sa byahe - umiyak pa ng pagkatagal tagal. naawa naman ito sa kapatid - batid niyang madaming pinag dadaanan ito. 

sa liit ni jiro mabilis na nabuhat ito ni jonathan, binitbit niya ito patungo sa kama at ihiniga, saka ito kinumutan bago lumakad palayo at pabalik sa veranda. 

***** 

mula sa veranda ay tanaw nito si jiro - hindi niya maalis ang tingin sa binatilyo ang tanging laman ng isip niya ay ang kailangan siya nito - he wants to be the crying shoulder and he planned to be the shield to protect jiro - just like how he protects everyone in the family. 

matapos ubusin yung bukas na lata ng beer ay agad itong nag toothbrush at tumabi sa pagkakahiga kay jiro - muli niya itong inayos ng higa at hinalikan sa noo. 

“kuya will protect you jiro!” bulong ni jonathan sa tulog nakapatid saka ito tumalikod ng higa at ipinikit ang mga mata. 

~itutuloy…

Chapter 13

noong sumunod na umaga, unang nagising si jonathan dahil sa ingay ng alarm clock mula sa selpon ni jiro. 

napatingin ito sa relo - pasado alas siyete pa lang ng umaga - marahil sa pagod ay kahit alarm clock hindi nagawang gisingin si jiro. 

dahan dahan niyang inabot ang selpon sa side table na kasunod ni jiro - bahagya siyang napadagan sa tulog na si jiro - pinatay ni jonathan ang maingay na alarm sa selpon at hinayaang matulog at magpahinga ang kapatid…

tila naalimpungatan naman si jiro at naramdaman ang pag dagan sa kanya ni jonathan - umikot ito at humarap sa kapatid tsaka niyakap ito sa bandang baywang.. kagaya ng madalas na ginagawa niya sa katabing matulog na si jonas. 

bahagya namang nagulat si jonathan sa ginawa ni jiro - panandalian itong napatitig sa kamay ni jiro na nakabalot sa ilalim ng kanyang tiyan bandang bewang.. 

hindi alintana ni jiro na si jonathan pala ang katabi at hindi si jonas, walang kamalay malay na ginagawa niya pala ang mga nakasanayang gawin sa ilang araw na pagtulog kasama si jonas. 

lalong nagitla si jonathan ng bumaba ang kamay ni jiro patungo sa natutulog niyang alaga - dahan dahang hinimas ito - dahil sa lamig at dahil umaga ay hindi napigilan ni jonathan na tablan sa ginagawa ni jiro - dahan dahan tumigas ang alaga nito.. 

“jiro!” saway nito sabay alis sa kamay ng kapatid, hindi alam ni jonathan na walang ideya si jiro sa ginagawa dahil nawala sa isip nito na hindi nga pala si jonas ang katabi. 

“jiro!” tinapik tapik pa nito ang balikat ng bahagyang tulog na si jiro… 

---

Jiro was half-awake wala siyang kamalay malay na si jonathan pala at hindi si jonas ang katabi, naalimpungatan ito dahil sa pagyugyog ni jonathan.. 

dahan dahan iminulat ang mata - bahagya itong nagitla sa bumunga sa kanya sa umaga - nagpabalik balik ang tingin nito sa mukha ni jonathan at sa pag aari nito na pisil pisil niya.. 

*tingin sa taas 

*tingin sa baba 

bago tuluyang nai-proseso ng isip niya kung sino ang nasa harapan at kung ano ang hawak hawak. 

“Kuya Jonathan?” mahina at dahan dahan nitong sambit - kumalas naman si jonathan sa pag tingin kay jiro at tinignan ang kamay nito na nakasapo pa din sa bahagya niyang matigas na alaga, mga tingin na tila nagsasabing “anong ginagawa mo!?” 

“KUYA JONATHANNNN!?” sa pagkakataong ito tuluyan ng naproseso ni jiro ang nangyayari, halos pasigaw niyang sinambit ang pangalan ng katabi sa kama. 

“fuck!” ani nito sabay biglaang kalas sa pagkakahawak sa burat ni jonathan - siya ring biglaang urong nito palayo sa pagkakatabi kay jonathan. 

kamuntik ng mahulog si jiro sa kama - agad naman hinabol at kinabig ni jonathan ang braso nito para hindi tuluyang malaglag. 

agad na nagkalasan ang dalawa kanya kanyang upo sa magkabilang kanto ng kama. 

pulang pula si jiro habang hindi naman alam ni jonathan kung paano babasagin ang katahimikan. 

“oh fuck! tanghali na pala!” awkaward at aligagang saad ni jiro sabay nagmamadaling tumayo at nagtungo sa CR! 

---

“what just happened?” ani ni jonathan sa sarili na nabigla din sa bilis ng mga pangyayari. 

“did he just?” 

“fuckkkkkkk!” mahinang sigaw nito sa utak. 

hindi inakala ni jonathan na ganito magiging kadali ang lahat - nag uumpisa palang siyang makipaglaro kay jiro at nagpaplano palang ng next move kung paano aakitin ito. 

he likes the idea na unti unti niyang binabaliw si jiro hanggang sa tuluyan itong manabik at  mahulog sa kanyang mga bitag.. pero nabago ang lahat dahil sa mga naging usapan nila kagabi - kung paano manabik si jiro sa kalinga at kung gaano nito kailangan ang pang unawa. 

bago siya matulog kagabe ay nasa isip na niyang makuntento na lamang sa kung anong meron sila ni jun at ipaubaya na si jiro sa kapatid na si jonas.. 

when he saw how badly jiro needs someone besides him, how fragile and how vulnerable jiro is? all he wants and all he can think about is to be a brother to another bunso.

But how is he going to do it, with what happened just now? 

“fuck jirooooo! bakit ganito nalang ang epekto mo saakin!?” mahinang hiyaw nito sa sarili. 

***** 

“tangina mo jiro! anong iniisip mo! bakit!!!!” inis na saad ni jiro sasarili, sinasabunutan ang buhok habang nakatutok sa shower…

“paano mo siya haharapin ngayon? how will you explain this?” 

“fuckkkkk! hindi ka nag iisip!”

hindi maintindihan ni jiro ang nararamdaman, bukod sa kaba, sa hiya ay takot itong baka kung ano ang masabi ni jonathan… dumagdag pa sa isipin nito ang kaba na baka mag sumbong o mag kwento si jonathan sa mga kapatid, worst sa tita ising niya.

“ tangina naman jiroooooo!“ ani nito sa sarili habang nag dadalawang isip kung pipihitin ba ang doorknob at lalabas ba ng banyo “bahala na ngaaaaa!” 

“act normal!” 

“act normal!” pagkumbinsi pa nito sa sarili saka binuksan ang pinto.

---

pagbukas ng pinto naabutan niya si jonathan na nakahanda na ang gamit nakasampay na din ang twalya sa balikat at nakahanda ng maligo. 

“tapos ka na?” saad nito. 

“o-opo k-kuya!” utal na saad ni jiro. 

“ako naman, para makahabol tayo sa city hall for sure mahaba ang pila!” 

“s-sige po k-kuya!”  

nagkasalubong ang dalawa - hindi mawari kung saan tutungo at halos magbangaan - kapag nasa kanan ang galaw ni jiro nasa kanan din si jonathan - tumigil sa pag galaw si jonathan “this way jiro!” sabay turo sa daan para makausad silang pareho. 

“bobo ka talaga!” saad ni jiro sa sarili - napangiti naman si jonathan - masaya siyang makita ang epekto niya sa kapatid. 

---

matapos maligo ay lumabas na din ng banyo si jonathan - nakapantalon na ito at walang suot na pang itaas. 

nakataas ang kamay habang hawak ang twalyang ginagamit para tuyuin ang basang buhok 

“ano una mong lalakarin?” 

“birth certificate kuya, hindi pa kasi na update ni mama kasi nagkasakit na siya!” 

“cool! sakto almost 8:30 na - we will be at the city hall by 9AM - nakita ko sa waze it is just 25 to 30 minutes away”. 

“ako nalang po siguro kuya, may sakayan naman ng jeep jan sa baba!” 

“nope! kabilin bilinan ni mama na kung nasaan ka nandun din ako - besides she rented a car para sa paglalakad mo ng documents para daw hindi ka na mag commute at mahassle!”

“pero kuya!?”

“no buts jiro! pag napahamak ka jan sa labas baka saakin isisi ni mama!” 

***** 

hindi na napigilan ni jiro isingit yung nangyari kaninang umaga - nais nitong mag pasensiya sa kuya sa nagawa at ipaliwanag na walang siyang kaalam alam at hindi sinasadya ang mga nagawa. 

“k-kuya jonathan, about what happened earlier!” 

“don’t mention it jiro!” 

“pero kuya, hindi ko po sinasadya––pasensiya na po! sorry kuya!” hindi na nagawang magpaliwanag pa ni jiro, hindi rin naman niya alam kung anong sasabihing alibi kaya agad nalang itong nagpakumbaba at humingi ng tawad. 

“I said don’t mention it! let’s not talk about it!”  aniya ni jonathan sabay umiwas at nagtungo sa kinaroroonan ng kanyang bag para kumuha ng kung ano. 

napahinggang malalim naman at tila nalungkot si jiro…. 

***** 

pagdating sa sasakyan ay nanatiling tahimik at walang imikan yung dalawa, focus si jonathan sa pagmamaneho ng inarkilang sasakyan habang si jiro naman ay nakatanaw sa bintana. 

walang kamalay malay si jiro na kasama sa plano ni jonathan na pag-guilty-hin siya at hayaang mag isip… 

“dito nalang po kuya, may parking po diyan sa tapat… bibilisan ko nalang po at ime-message ko po ulit kayo kapag palabas na ako!” pagpapaalam ni jiro, na siya namang hindi pinansin at pinagkibit balikat ni jonathan sabay tingin sa malayo. 

nakayukong isinara ni jiro ang pinto ng sasakyan - ilang hakbang palang ay muli niyang nilingon si jonathan na nakatingin pa din sa malayo “nagalit yata si kuya!?” sa isip isip ni jiro. 

***** 

mahigit tatlong oras ang lumipas ay natapos na sa paglalakad ng documento si jiro, laking tuwa nito dahil marami rami siyang na accomplished ngayong araw na ito - halos nakuha niya lahat ng mga madadaling lakarin na nasa listahan ng mga school requirements niya - katulad nalang ng birth certificate - transfer of residency request at kung ano ano pa. 

galak itong nag lakad pabalik sa parking lot - nung malapit na siya sa sasakyan ay biglang bumagsak ang balikat nito.. bigla niya kasing naalala na muli na naman niyang haharapin ang kuya jonathan niya - bumagal ang hakbang nito - nag tyempo nasa tapat na siya ng sasakyan - nakita niya si jonathan na naka sandal sa pinto ng driver’s seat at humihithit ng sigarilyo. 

agad naman siyang napansin ni jonathan, humithit ng huling beses tsaka tinapon ang sigarilyo sa lupa. wala pa ding imik itong pumasok sa sasakyan at naupo. 

muling humakbang si jiro papalapit sa sasakyan saka binuksan ang pinto nito at pumasok sa loob akmang mag sasalita ito ng biglang nag salita si jonathan habang nag iispray ng alcohol sa kamay “saan sunod mong punta!?” matabang na bungad ni jonathan. 

“s-sa s-school po s-sana!” 

“ano pangalan ng school niyo?” agad namang sinagot ito ni jiro na siya namang inilagay ni jonathan sa waze… napatitig nalang si jiro sa kasama dahil wala pa ding imik ito at nagpatuloy magmaneho. 

***** 

kinse minutong drive bago nila narating ang kasunod na destinasyon, tinaggal ni jiro ang seat belt “magtetext nalang po ul—” hindi na natuloy pa nito ang sasabihin nang muling putulin ni jonathan “just go!” ani nito. 

nakayuko na namang bumaba ng kotse at naglakad palayo si jiro, bitbit ang mabigat na loob dahil sa pagiging cold ng kuya jonathan nito. ’

***** 

sa kotse naman ay naiwan ang nakangiting si jonathan na tuwang tuwa dahil sa mukhang magiging matagumpay na plano. 

hindi mapigilan ang kiliting nararamdaman nito sa dibdib sa tuwing makikita kung paano siya lingungin at titigan ni jiro. 

kung paano magusap ang mga mata nito, ramdam ni jonathan kung gaano siya gustong makausap at gustong pakiusapan ng kapatid. 

“ganyan nga jiro! tama yan! maguilty ka!” ani nito sa sarili. 

~itutuloy…

Chapter 14

dumating na yung room service na inorder ni jonathan para sa hapunan nila ni jiro, inabot na sila ng halos hapon sa school dahil inintay pa ni jiro yung dati niyang adviser para pirmahan yung clearance at transfer paper - kaya dinantnan na sila ng dilim sa daan.

“kuya nandito na po ang pagkain!” pilit na pakikipag konekta ni jiro sa kapatid na nanatili pa ding malamlam at mailap, at walang ginawa kung hindi umiwas sa tuwing lalapitan at susubok siyang kausapin ito.

wala pa ding imik na kinuha ni jonathan ang pagkain at imbis na saluhan at tabihan ang kapatid sa mesa at binitbit ito ay saka naupo sa kama.

binuksan nito ang TV at nilakasan ang volume nito saka nag umpisang kumain.

bakas sa mukha ni jiro ang pagnanais na makausap ang kuya at pormal na humingi ng tawad, pero wala siyang magawa dahil bukod sa nahihiya at hindi alam kung saan mag uumpisa ay agad pati siyang tinatalikuran o iniiwasan nito sa tuwing mag uumpisa mag salita.

---

matapos kumain ay nag inat inat si jonathan na parang nag papahiwatig na masakit ang katawan nito.. nahiga ito ng padapa sa kama habang dumadaing sa sakit ng katawan - naupo naman si jiro sa kabilang side ng kama - hawak ang selpon at nakamatyag sa kapatid… 

hindi nito inaksaya ang pagkakataon para muling makausap ang kapatid… “sorry kuya napagod ka, hayaan mo bukas okay lang naman po ako mag isa mag lakad - sa insurance nalang naman po ni mama - at dahil nakuha ko na po yung death certificate niya magiging madali naman na po lahat!” 

nanatiling walang imik, nakaharap sa kabilang parte ng kama, nakatalikod kay jiro… nakamasid at nakikinig si jonathan sa mga litanya ni jiro… 

pero sadyang pursigido ang binatilyo na makausap at humingi ng tawad sa kapatid kaya pilit nitong kinakausap si jonathan kahit na walang sagot na nakukuha mula dito. 

“kuyaaaa” muling pag uumpisa nito “hindi ko alam if galit ka or what pero alam ko namang umiiwas ka!” saad nito “I know it is because of what I did and what happened earlier!” 

“cut it out jiro! okay na yun!” hindi na napigil pa ni jonathan na wag mag salita… 

“still kuya, I just want to say sorry, ayoko kasi na maalala mo ako or makilala mo ako na ganon.. sanay lang po ako na clingy at nakayakap sa katabi ko matulog - I didn’t realized na nakahawak na pala ako sa” ani nito sabay tingin sa ibabang parte ni jonathan. 

agad naman sinara ni jonathan ang hita “I said okay na yun, besides wala namang nangyari nagulat lang ako!” 

“thank you kuya! sorry po ulit, hindi na mauulit!” 

bahagya namang nadismaya si jonathan dahil sa sinabi ni jiro na hindi na muulit. 

“tsk! hindi na mauulit amputek!” aniya nito sa sarili. 

“kung pupwede din po sana ay wag na makarating kina tita ising” lalong naging seryoso si jiro “ I lost everything kuya, you - tita ising and your family is all I have now - I can’t lose you because of my unacceptable actions“ 

“if you are so worried about that, don’t mind it I don’t plan on telling this kay mama!” 

“talaga po kuya?” nabuhayan naman ng loob si jiro at hindi napigilang mapalapit sa kapatid at yakapin ito mula sa likod “salamat po, hindi na po mauulit sorry po talaga!” 

“ahhhhh arayyy! masakit nga katawan ko jiro! galing ako sa exercise yesterday hindi ko naman alam na aalis tayo my muscle are still sore!” 

“ay sorry po!” aniya ni jiro sabay kalas ng yakap kay jonathan… 

“so okay na po tayo kuya? massage nalang kita para makabawi naman ako sa pag dadrive mo for me the whole day - nadagdagan pa tuloy sakit ng katawan mo!” paglalambig ni jiro sa kapatid. 

“i’ll think about it, I mean kung okay na ba tayo.. pero yung massage? definitely hindi ko tatangihan”  

napangiti naman si jiro at agad na naalalang may pang langis pala pang haplas sa bag niya - naalala niyang dala dala niya ang mga gamit ng ina para sana bago umalis ay dumaan sa sementeryo at iwan ang mga ito doon. 

“you came prepared ah, talagang nakapagbitbit ka ng pang hilot!” 

“gamit po ito ni mama, araw araw kasi dati nag papamassage siya ng kamay at paa dahil namamanhid na daw”

***** 

“hubarin mo na yung damit mo kuya!” agad naman itong sinunod ni jonathan - bahagyang bumangon at hinubad ang suot na pang itaas - naiwang ang manipis na sleeping shorts na suot suot nito. 

“ahhh yan diinan mo jan banda sa balikat jiro!” hindi maiwasang mapaungol nito dahil sa diin ng haplos ni jiro. 

“bat ang galit mo!?” 

“kasama po sa curriculum nung high school yung massage eh kaya po medyo napag aralan ko, tsaka po araw araw ko halos na practice kay mama tsaka kay tito ra–” natigilan si jiro sa pagsasalita. 

“ughhhhh fuck you hit the spot!” muling atungal ni jonathan 

“lower jiro! jan sa bandang bewang please!” 

“ang lakas ng sigaw mo kuya baka kung anong isipin sa kabilang room kung anong ginagawa natin!” 

***** 

natigilan si jiro ng bigla siyang hawakan sa bewang ni jonathan at bahagyang inanggat kasabay ng pagikot nito - nakahiga na patihaya si jonathan - inilapag niya si jiro sa bandang hita niya. 

“can you massage my chest and my legs too?” aniya ni jonathan 

“yes po kuya!” aniya ng walang malisyang si jiro, at nagumpisang pahiran ng pang haplas ang dibdib ni jonathan. 

sa pagkakataong ito, tila naging seryoso na si jonathan nawala na din ang mga malalakas na unggol nito at napalitan ng mga halinghing. 

batid ni jonathan na tinatablan siya sa mga hagod ng palad ni jiro… lalo na sa tuwing papasadahan at masasagi nito ang kanyang mga utong - kasabay pa ng bahagyang pag sagi ng alaga nito sa katawan ni jiro. 

bumaba ang hagod ni jiro sa mga binti at paa ni jonathan “ughhhhhh shet yan, yan diinan mo jan banda!” muling halinghing nito.. 

yung lakas ng unggol niya ay muling napalitan ng mga mahihina at maririin na halinghing… nang dahan dahan itaas ni jiro ang haplos pataas sa kanyang mga hita at biyas.. 

 “hmmmmn”

“hmmmmn”

napabukaka si jonathan sa sarap, hindi niya mapigilan mapa-ire dahil sa bawat pagtama ng haplos ni jiro sa mga masasakit na parte ng kanyang hita. 

“diyan jiro! diyan! ahhhh fuck!” ani nito 

“sorry ingay, nag leg day kasi ako kahapon medyo masakit yang part na yan!” 

hindi na din umiimik si jiro, tila iba na din ang dating ng mga ungol ni jonathan sa bawat hagod niya… tila nadala na naman ng emosyon ang binatilyo - dama niya ang pagdampi ng likod ng palad niya sa bayag ng kapatid sa tuwing aabot ang haplos niya sa taas na parte ng hita nito malapit sa singit. 

ilang ulit nya itong ginawa, hindi naman nakarinig ng pagtutol sa nakapikit na kapatid. 

***** 

nanatili naman tahimik si jonathan at pilit pinipigil ang sarili na wag tigasan dahil sa ginagawang haplos ni jiro “jiro pag tinuloy mo yan magigising na yan!” ani nito na siya namang nagpatigil sa ginagawa ni jiro.

“sorry po kuya! kakasabi ko lang na hindi na muulit eh! pasensiya na po ulit” 

“okay na po ba pakiramdam niyo?” 

“mas maayos na!” 

tinakpan na ni jiro ang pang haplas, inabot sa kapatid ang tshirt para muling isuot ito - akmang tatayo si jiro nang muling mag salita si jonathan “ooopps hindi ko naman sinabing itigil mo diba?” saway nito sa kapatid “pero kuya!” pag tanggi naman nito. 

“sabi mo babawi ka diba? kaya minassage mo ako! dito pa banda o masakit pa din! hilutin mo ng mas madiin please!” aniya ni jonathan sabay turo sa itaas ng hita banda sa singit niya. 

hindi na nakatangi pa si jiro at muling binuksan ang pang hilot at pinahiran ng langis nito ang itaas na parte ng hita ni jonathan.. 

“taas mo pa konti kagaya kanina!” 

“pero kuya sabi mo magagalit po!” 

“edi magalit, alam mo naman siguro paano papakalmahin diba?” 

“pero kuya I promised you na hindi na—” 

“diba sabi ko pag iisipan ko kung okay na ba tayo?” 

“opo!” 

“alam mo ba bakit hindi tayo okay kanina?” 

“kasi nga po hinawakan ko yan, kaya nga po hindi na ako uulit” 

“no jiro! not because hinawakan mo, dahil binitin mo kaya nagtampo!” 

“you mean?” 

“yes jiro, naiinis ako sayo kanina kasi inumpisahan mo tapos iiwan mo sa ere!” 

“pero kuya!” 

hindi na nakinig pa si jonathan sa kung ano pang sasabihin at pagpapaliwanag o dahilan ang sasabihin pa ni jiro.. kinuha niya ang kamay nito at ipinatong sa nagsisimula ng magising na alaga… 

“ituloy mo kung ano yung binitin mo kanina!” 

~ itutuloy

Chapter 15

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

“ituloy mo kung ano yung binitin mo kanina!” 

hindi pa man matigas ramdam ni jiro kung gaano kalaki at kalaman ang alagang nakatago sa loob ng manipis na pantulog ni jonathan.. 

tinignan ni jiro sa mata ang kapatid at binigyan naman siya nito ng isang makahulugang ngiti na tila nagsasabing “sige na wag ka ng mahiya!” 

hindi naman na napigilan ni jiro na haplusin ang kanina pa pilit dinadama na alaga ng kapatid. 

“kuya paano sina tita ising, pag nalaman nila!” pagdadalawang isip ni jiro. 

“nandito ba sila? nakikita ba nila? sabi naman sayo wala akong planong isumbong ka!” 

“pero kuya!” 

“binibitin mo na naman yan jiro, magtatampo ulit yan sige ka!” ani ni jonathan “hinaplos mo na eh, nabubuhay na nga - aatras ka na naman ays! kanina pa masakit puson ko sa libog ohhhh! hindi ko nilalabas kasi inaantay kita mag first move kaso puro pag so-sorry at takot nasa isip mo!” 

“kasi po—” 

“hayan ka na naman dahilan, paliwanag - kanina ka pa inaantay niyan oh! tignan mo tumutanggo sayo parang tuta na nakahanap ng bagong amo!” 

“sige na jiro, alam kong alam mo kung anong meron saamin ni jun - at alam ko din kung anong ginagawa niyo ni jonas sa kwarto niya!” 

nagulat si jiro at bahagyang nanlaki ang mata “wag ka ng magtanong basta nakita ko - at alam kong alam mo - hindi na natin kailangan pag usapan yun, pangako ko din sayo na walang makakaalam - kaya kung ano man ang pagaalinlangan mo? set it aside and focus on that dick in front of you!” 

“paligayahin mo ako jiro!” 

***** 

“paligayahin mo ako jiro!” tila naging go signal ito para kay jiro, hindi na nag dahilan at nag isip pa at tuluyan ng pinisil pisil ang nangangalit na laman sa kanyang harapan. 

napangiti naman si jonathan dahil sa ginagawang pagpisil at pag titig ni jiro sa kanyang alaga. 

alam niyang bibigay ngayong gabi ang kapatid kaya ginamit ang sakit ng katawan para magdikit ang katawan nilang pareho. sinadya niya din mag suot ng manipis at madulas na  mantel para madaling maaccess ni jiro ang buo niyang katawan. 

“that’s more I like it, jiro!” reaction ni jonathan ng mas maging madiin at mas marahas ang pisil ni jiro sa kanyang sandata.

“kuya bibigay ako sayo ngayong gabi pero kung pwede sana wag mo gawing panakot saakin ito sa future!” mahinang saad nang nag aalinlangang si jiro.

“Nope, whatever happen here in mindoro will stay here in mindoro, jiro. Not unless you want to bring and continue this when we get back in manila!”

hindi sumagot si jiro, sumampa siya sa ibabaw ni jonathan siya namang hawak nito sa bewang at biyas ng binata at pinisil pisil ito.

ngumiti si jonathan at humirit “ang sexy mo sa ibabaw jiro, ilang araw ko na pinagmamasdan yung katawan mong parang pambabae!”

“ughhhh hmmmm ganyan nga jiro paligayahin mo si kuyaaaa!” halinghing nito nang magsimulang ikiskis ni jiro ang likuran na lalo namang ikinagalit ng kuya jonathan niya na halos ilang araw na din hayok na hayok sa katawan niya.

batid sa mukha ni jiro ang kagustuhan mapaligaya ang kapatid kaya naman hindi niya binigo ito.

he leaned down and started kissing jonathan’s body… he spreads soft and caring kisses from his neck down to his chest and started playing with his nipples using his tongue.

“ahhhhhmnnnnnnnnnnn uhmnnnnnnnnnn ganyan nga jiro…!”

nang maabot ni jiro ang garter ng manipis na telang suot ni jonathan ay muli itong nag anggat ng tingin, nagtama ang tingin nila ng nakatitig ding si jonathan..

“Kuya can I?” ani ni jiro na tila nagpapaalam kung pwede bang ilabas ang burat ng kapatid sabay kagat sa ibabang labi nito.

“Fuck Ji! Do that again please!” aniya naman ni jonathan na gustong gustong nakikita kung gaano kasabik ang kapatid sa kanya.

bagay na hindi niya makuha kay jun, ibang iba ang kuryenteng dulot ni jiro kumpara sa kamay at sabayang unggol nila ni jun.

dahil sa pagkakataon ito, iba ang mga tingin.. iba ang bawat haplos.. ibang iba ang kiliti.. mga bagay na hindi niya makuha kapag si jun ang kaniig.

---

dahan dahang ibinaba ni jiro ang huling saplot sa katawan ng kapatid, rinig na rinig niya kung paano pumitik ang kargada nito nang tumama ito sa puson ni jonathan matapos tuluyang makawala sa manipis na tela.

titig na titig si jiro na hinawakan ito…

“malaki ba ji? was it bigger that your kuya jonas?”

hindi na nakasagot pa si jiro dahil hindi na mapigilan nito ang pananabik… isang halos pitong pulgadang kargada ang nakahain sa harapan niya… proportion na katawan sa bilugan at malamang ulo…. mapupula at medyo maputing burat na mula ulo hanggang pinaka puno ay nagmumura ang ugat.

pinasadahan nang amoy ni jiro mula singit, paakyat sa bayag hanggang sa pinaka katawan ang burat ng kapatid saka tuluyang dinampi ang basang basa niyang dila dito..

tuluyan ng nakalimutan ng dalawa ang pagiging magkapatid at dinala ng tukso sa makasalanang langit.

manghang mangha si jiro sa makisig at magandang katawan ng kapatid ang balbon at bilugan nitong hita… ang six packs abs na ginagapang din ng balahibo at ang kilikili nito  na lalaking lalaki.

tuwang tuwa naman si jonathan sa kung paano tuklasin ng kapatid ang katawang pinagpaguran.

kung paano himurin ng kapatid ang pagitan ng singit at daanan ng halik ang bilog niyang hita.

“sige jiro, sambahin mo si kuya jonathan!” ani nito sa sarili.

hinawakan ni jonathan ang medyo mahabang buhok ng kapatid at pinusod ito gamit ang mga kamay saka inalalayan sa dahan dahang pagsuso sa kanyang burat.

“ughhhhhh sarap niyan bunso!”

“Uhmmmmnnnnn Ummmmmmnnnn! halinghing ni jiro.

kitang kita ni jonathan kung paano dilaan ni jiro ang bayag niya, paakyat sa katawan ng burat saka isusubo ang ulo at itutuloy pababa sa katawan…. paulit ulit.. huhugot sasagad.

tanging hingga at unat ng paa ang naging tugon niya.. saksi siya sa kung gaano kagaling trumabaho ang kapatid.

“masarap ba si kuya bunso?” aniya nito.

“opo kuyaaa!”

“can kuya jonathan fuck you too? I’ll do better than your kuya jonas!” pang aakit pa nito sa kapatid.

tumigil si jiro sa pagsuso at nakuha naman ang gusto ng kapatid.

hinawakan nito ang dalawang kamay ng kapatid bilang suporta sa gagawing pag ibabaw dito.

alam niyang pagod ang kapatid at bilang kabayaran sa pagod sa pagmamaneho at pag aasikaso sa kanya.. gusto niyang siya ang trumabaho ng lahat ngayong gabi.

gusto niyang hihiga nalang si jonathan at dadamhin ang sarap sa bawat kilos niya.

kaya naman dahan dahan siyang umibabaw… inalalayan ang basang basang burat ng kapatid sa entrada ng kanyang hiyas.

napapikit naman si jonathan sa dahang dahang pag balot ng init at sensasyon sa kanyang burat.

“arrghhhhh bunso your so tight!”

“Ahhhhhh fuckkkkk tanginaaaaaaa!”

sunod sunod na pakawala ng ungol ni jonathan..

kumapit si jiro sa dibdib ng kapatid saka dahan dahang nagtaas baba.

halos mag deliryo si jonathan sa bawat paghugot at pag baon ng kapatid.

tahimik namang humahalinghing si jiro..

---

hindi nakuntento sa sensual na pag ibabaw ni jiro si jonathan.. sadyang brusko ito pagdating sa kama..

kaya agad niyang hinawakan ang bewang nang kapatid saka nagpakawala ng madiin, brutal at sunod sunod na mabibilis na bayo..

“ahhhh kuya jonathannnnnnnn!” unggol ni jiro.

“you like it hard bunso?”

“opo kuyaaa ahhhhh ughhhhh!”

lalong ginanahan ang binatang hayok sa laman.. tuluyan ng hindi nakapag pigil.. iniikot at isinadlak ang kapatid pahiga sa kama.. siya naman ang umibabaw.

muling ipinasok ang kargada sa butas ng kapatid habang nakasampa ang isang hita nito sa balikat niya..

“ughhhh ahhh kuya jonathannnn!” muling pagpapakawala ng unggol ni jiro..

napangiti naman si jonathan dahil ramdam niya ang pag pisil at pagbaon ng kuko ng kapatid sa kanyang likuran.

“ahhh kuya sagad mo pleasee ahhhhh fuckkkk! tanginaaaaaa!”

“ang cute mo mag mura bunso, sige murahin mo pa si kuyaaaa!! ahhhmmmmmm ahhhhhh ganito ba bunso? ganito ba ang gusto mo?”

“opo kuyaaaa ahhh tanginaaaa sobrang laki ng titi mo!”

kapwa pawisan at kapwa hinggal na ang kapatid tanging unggol at mura ang nangingibabaw sa buong silid idagdag pa ang kalampag at langitngit ng kama na walang kalaman laman sa pag kantot at bayo ni jonathan sa kapatid.

“bunso kay kuya ka lang ngayong gabi!”

“ah fuck kuya jonathannn sarap po!”

“sarap ba bunso? you like it better than your kuya jonas?”

“hmmmmpppfffttttt…” halinghing ang tanging naging tugon nito.

“lalabasan na si kuya bunso.. can I cum inside you?”

“yes po kuyaaaa!”

“Ahhh ayan na jirooooooo ahhhhhhh fuckkkk uhmmmmm ang sikip mo kase ehhhh ahhhhhhhh tanginaaaaaaaaa tanginaaaaa tanginaaaaaaa!”

bumagsak si jonathan sa katawan ng kapatid. iniayos naman siya ni jiro ng pagkakahiga.

hinayaan itong naka pikit alam niyang pagod ito.

ilang segundo’y sinundan ng hilik ang pagkakahiga nito..

tuluyan ng bumagsak dahil sa pagod..

kaya naman nagtungo si jiro sa banyo.. pinunasan ang katawan ng kapatid at inalis ang mga naiwang bakas ng laway at katas.

tsaka niya muling sinuot ang boxers nito at binalot ng kumot.

naupo si jiro sa veranda habang nakaharap sa pwesto ng kapatid.

hindi maalis sa isip nito kung paanong ganito ang naging set up niya lalo na’t bagong bago palang siyang naging myembro ng pamilyang ito..

~itutuloy

Chapter 16

“last night was amazing bunso, salamat pinagbigyan mo si kuya!” nakangiting niyakap ni jonathan si jiro mula sa likod, nakaharap ito sa lababo at salamin habang nagsisipilyo. 

ngumiti naman pabalik si jiro “you promised me po na we will keep that as secret diba po!” 

“yes bunso makakaasa ka! oh siya bilisan mo na diyan at baka mahaba na ang pila sa insurance firm ng mama mo - para ma claim na natin insurance and educational plan mo at ma itransfer sa office nila sa manila!” 

“okay po kuya, bitawan mo na po  kasi ako para makakilos ako!” 

“sorry ji! I couldn’t resist - napakabango mo sa umaga!” 

“kuya jonathan stop it! lalo ako hindi matatapos niyan eh!” napasighap nalang si jiro sa ginagawang paghalik ng kuya jonathan niya sa kanyang balikat pataas sa leeg habang hinihimas ang likuran nito. 

“kuya jonathan!” mariin pero malambing na saway ni jiro!

“fine! fine! we better get going!” kumalas na si jonathan at nagtungo sa labas ng banyo para tapusin ang pag aayos. 

***** 

sa byahe ay hindi pa din mapigilan ni jonathan ang panggigigil sa kapatid - wala itong tigil sa pag hipo at pag himas sa hita nito. 

“kuya jonathan naman!” 

“sorry bunso nanggigigil kasi si kuya sayo eh! kung pwede lang tayo sa kama nalang mag hapon kaso madami ka pa nga palang lalakarin!” 

“yes kuya, I need to complete all of this by friday - I can’t stay any longer dito sa mindoro!” 

“ano ba kasing iniiwasan mo dito ji, diba dito naman hometown mo at ni mama mo - akala ko pa naman na miss mo dito at matutuwa kang makabalik, I don’t understand the rush!” 

“basta kuya, you will know it soon - sa ngayon let me accomplish all of this so we can go back to manila” 

***** 

“kuya can you get here? I need help po!?” text ni jiro habang nasa harap siya ng isa sa mga ahente ng insurance. 

natanggap naman agad ni jonathan ang mensahe at lumabas ng sasakyan na nakaparada sa parking lot. 

dali dali itong nagtungo sa loob ng establishemento kung nasaan ang kapatid “why ji? what happened?” bungad nito sa kapatid at sa ahente ng insurance sa harap nito. 

“I can’t claim the insurance daw po, even my educational plan kasi si tito randy po ang nilagay ni mama as my legal guardian! I need his signature po!” hindi maunawaan ni jonathan kung bakit ganon nalamang ang pagaalala sa mata at sa boses ng kapatid. 

“then let’s meet him so he can sign, alam mo ba kung nasaan siya at kung paano makokontak?” 

lalong lumakas ang kaba sa dibdib ni jiro at napakapit nalang ng mahigpit sa laylayan ng tshirt ng kuya jonathan niya “i-is there any other way po m-miss?” utal na tanong nito sa ahente. 

“almost complete naman na po documents niyo sir, I just need your legal guardian’s signature para sa waiver na he is allowing you to claim the insurance considering your mother’s passing - we need that as additional documents po!” 

“p-pero p-po kasi!” 

“here’s a copy of the document sir Jiro, just submit it here po once signed and completed by Mr. Randy Panganiban which is your legal guardian as stated sa insurance documents signed by your late mother” hindi na natuloy pa ni jiro ang sasabihin, bumagsak ang balikat nito dahil alam niyang wala ng ibang paraang bukod sa pakikipag kita sa tiyuhin!

***** 

“ji, you okay?” puna ni jonathan sa kapatid na tahimik na nakadungaw sa bintana ng kotse, patuloy lang ito sa pagmamaneho. 

batid niyang hindi mapakali ang kapatid dahil panay ang buntong hiningga nito at pag kagat sa mga kuko sa hinlalaki. 

“Ji!” hinawakan niya ang balikat nito dahil hindi ito umiimik sa kanya… 

“Ji!” muling tawag ni jonathan pero tila bingi at walang naririnig ang kapatid… 

***** 

ang tahimik naman na si jiro ay nakatulala sa bintana ng sasakyan - hindi maintindihan ng bata ang galit, ngitngit at pagkasuklam na nararamdaman sa amain - paulit ulit sumasagi sa isip niya ang mga ginawang kababuyan at pag aalipusta nito sa kanya sa likod ng walang kamalay malay at nakaratay na ina. 

“BITAWAN MO AKO TITO!” hiyaw nito ng maramdaman ang pagkapit at pag pisil sa balikat niya - hindi na niya alintana na si kuya jonathan niya lang iyon at kinakamusta siya.. 

binalot na ang isip niya ng dilim ng nakaraan at hindi na nakapag pigil pat tuloy tuloy na umiyak. 

***** 

laking gulat naman ni jonathan sa turan ng kapatid at hindi akalaing sisigawan siya nito, itinigil niya ang sasakyan at ipinarada sa gilid - hinubad ang seat belt at agad na bumaba ng sasakyan… 

umikot ito sa upuang kinaroroonan ni jiro, binuksan ang pinto - hindi niya maawat sa pag iyak si jiro - pilit itong nag pupumiglas sa bawat hawak at pag amo niya dito.. 

“bitawan mo na ako! tama na tito! tama na pleassseeee!” hindi maunawaan ni jonathan ang nangyayari sa kapatid - kaya naman kahit bugbog sa pagpupumiglas ay pilit niyang niyakap at inamo ang kapatid. 

“Ji! si kuya jonathan mo ito! sige lang ilabas mo lang galit mo!” pagpapakalma nito sa kapatid. 

***** 

dahan dahan bumalik sa ulirat si jiro at tumigil sa pagmamatigas at pagpupumiglas - tuloy tuloy pa din ang luha niya habang nakahiga sa balikat ng kapatid. 

panay ang hikbi nito, sinabayan naman ni jonathan ng pag himas sa likod ng kapatid “it’s fine jiro! kuya is here! everything will be okay!” 

hanggang sa nakatulog nalang ito kakaiyak, isinandal ni jonathan si jiro sa upuan ng sasakyan at hinigpitan ang seatbelt nito saka dali daling nag maneho pabalik ng hotel. 

binuhat niya ito - saka dahan dahang ihiniga sa kama - saka hinubaran ng sapatos…. 

“what’s happening jiro! are you okay!?” napahawak at napahawi sa sariling buhok si jonathan - pilit inuunawa ang tinuran ng kapatid. 

---

“I don’t know what to do ma, he is sleeping - naka tulog kakaiyak -  ano ba kasi nangyayare!?” kinausap ni jonathan ang ina sa telepono dahil hindi niya na mawari’y kung anong gagawin at hindi maintindihan kung anong gagawin. 

“everything will be fine jonathan, for now lakarin niyo muna ibang documents na hindi require signature ni randy - then go back to manila as soon as possible!” 

“ma naman! help me understand - ano ba nangyayare nag aalala ako kay jiro!” 

“you’ll know everything once you get back in manila! for now make sure your brother is safe jonathan! I am counting on you!” tuloy tuloy na litanya ni ising habang kausap ang anak. 

ang hindi naman mapakaling si jonathan ay walang tigil sa paglakad paikot ikot sa hotel - nandyang tatapunan ng tingin ang kapatid, hahaplusin titignan kung humuhinga ba ito - napaparanoid siya sa nangyayare lalo na’t hindi niya nauunawaan kung bakit bigla nalang sumulpot ang ganoong kalakas na emosyon ng kapatid.. 

“dahil lang sa insurance claim? imposible! what is he worried about!? dammmnnnnn!” ani nito sa sarili. 

muli nitong tinitigan ang kapatid, naupo sa kama sa gilid nito at muling hinaplos ang noo ni jiro “don’t worry ji, our family will fix whatever this is!?” bulong nito sa tulog na si jiro sabay dahan dahang bumaba para yakapin ang kapatid.

“k-kuya jonathan!?” ani naman ni jiro na unti unti ng bumalik ang malay at nagising, nadatnan niyang nakayakap sa kanya ang kapatid. 

“fuck! thank goodness you are awake! I was so worried bunso!” 

“a-ano po nangyari!?” 

“bigla kang umiyak, nagpupumiglas ka saakin – hindi kita maamo! I don’t know whats happening hanggang sa makatulog ka kakaiyak – ano ba nangyayare ji!, you can tell kuya everything so I can help you!” 

pilit pinoproseso ni jiro ang mga nangyare at pilit inaalala ito “k-kuya jonathan, can I have water po muna please! tuyong tuyo kasi lalamunan ko!” agad naman nagtungo sa ref ng hotel at kumuha ng tubig si jonathan saka inabot ito sa kapatid. 

“uwi na po tayo sa manila please!” muling saad ni jiro, hinawakan ni jonathan ang kapatid sa hita bilang assurance - at bahagyang hinimas ito. 

“yes bunso, uuwi na tayo manila first thing in the morning tomorrow!” 

“for now you need to take a rest - we have one last stop - sa old school mo to get yung iba pang papers then diretso na tayo sa pier before lunch! magb-book na ako ng ticket online! don’t worry!” 

“salamat po kuya!” 

~ itutuloy..

---

Author’s Note : Hi Lustful! Here’s a short update! I know a lot of you have been waiting for this! ito na muna para masabayan niyo ang pagpapaputok ngayong bagong taon! HAHAHA. 

I’d like to take this opportunity as well to thank you sa 10k reads ng “it’s a twin thing!” ang storya ng kambal. 

“The Darkest Compilation” which is a collection of lustful stories is currently at 15k reads - at nananatiling #5 out of 1.4k stories under #m2m category sa wattpad. 

I will also publish the last 2 parts of “alak at balak” today bilang pa new year ko sa inyo! 

at may bonus pang “First time in Baguio” which is a 5 part story to be published today!

Thank you for all the love, the reads, and support - I know most of you have private life and personality.. I appreciate you reaching out sa DMs giving feedback, support and update request. 

Yun lamang at maraming salamat! HAPPY NEW YEAR from my family to yours! may you have a prosperous 2024! ligtas nating salubungin ang pagpapalit ng taon!

See you next year!

Love, @TheLustfulSoul!

Chapter 17

nanatiling tahimik sa loob ng sasakyan habang nasa byahe ang magkapatid patungo sa lumang skwelahan ni jiro para kunin ang ilan pang kinakailangang documento para sa pag lipat niya sa isa sa mga paaralan sa maynila. 

hindi mapakali si jonathan, nais niyang kausapin ang tanungin si jiro para mas maintindihan at mas maunawaan niya  kung ano man ang pinag dadaanan nito… ngunit nangangamba ito na baka muli na naman itong mag bukas ng topic na makaka-trigger sa kapatid at baka maulit na naman ang mga nangyari kahapon… kaya minabuti nalang nito na hayaan na munang mapag isa ang kapatid - naka hawak ang kanang kamay ni jonathan sa manebela habang ang kaliwa naman ay naka kalso sa bintana at naka angkla ang baba nito. 

si jiro naman ay nakahawak sa seat belt malayo ang tingin at nakatanaw lang sa mapunong paligid ng kanilang probinsiya.. 

“kuya jonathan!” agad na napalingon si jonathan dahil sa unang beses ngayong umaga, sa halos ilang minuto na nila sa sasakyan - ito ang unang beses na nagsalita ang kapatid. 

“yes bunso? do you need anything? nauuhaw ka ba? banyo?” 

“pwede po ba tayo dumaan kay mama sa sementeryo before we leave and go back to manila?” 

“oo naman bunso! are you feeling better na?” 

“yes po, sorry about what happened yesterday.. medyo napapadalas episodes ko recently eh.. hindi ko din po ma control.. pasensiya na po!” 

“it’s fine little bro, sabe naman sayo diba? kuya is here!” 

matapos kunin ang iilan pang documento sa school ay agad na bumalik sa sasakyan ang magkapatid, hindi na hinayaan ni jonathan na lumakad mag isa si jiro.. kung saan ito tutungo tiniyak niyang nakasunod at naka antabay siya para kung ano pa man ang kailanganin nito ay agad niyang matutulungan. 

“let’s go?” ngumiti si jonathan - na siya rin naman sinuklian ng ngiti at tanggo ni jiro. 

*** sa sementeryo *** 

humarap si jiro sa puntod ng ina at bahagyang pinahid ang lapida nito “Hi Ma! kamusta ka diyan?” ani ng binata “I hope you are feeling better, I know there’s no more pain in heaven!” 

“don’t worry about me down here, I am with wonderful people! I just want to say goodbye kase I’ll be schooling na sa manila - baka once or maybe twice - I don’t know gaano kita kadalas mabibesita!” 

“I miss you ma!” dagdag pa nito, nangilid ang luha ni jiro - na agad namang napansin ng nakaagapay na kapatid kaya agad niyakap ni jonathan sa balikat ang kapatid at hinimas ito… 

“paano ma? see you next time! I love you always!” mga huling salita ni jiro bago humarap sa kapatid para yayain itong bumyahe na papunta sa pier “let’s go kuya jonathan!” 

nakadantay pa din ang braso ni jonathan sa balikat ni jiro, akmang hahakbang ang magkapatid pabalik sa sasakyan ng makarinig sila ng tinig mula sa hindi kalayuan “sinasabe ko na nga ba’t dito lang kita matatagpuan!” 

napaatras si jiro bigla niyang nilingon ang pinanggalingan ng pamilyar na tinig…

“t-tito r-randy!” utal na saad nito ng bumungad sa kanya ang amain na tumalikod sa kanya at sa kanyang ina nung sumakabilang buhay ito… yung lalaking nagsamantala sa inosente at walang kamuwang muwang niyang katawan… ang lalaking laman ng bawat panaginip at hikbi niya sa gabi. 

tila nanginig si jiro at hindi magawang ihakbang ang paa - napayuko ito at iniwas ang tingin sa mukha nang lalaking kaharap. 

ang masulyapan ito ay isa nang napakalaking parusa, hinahatak siya at pilit binabalik sa madidilim na alala ang nakalipas. 

naramdaman ni jonathan ang paghigpit ng hawak ng kapatid sa likurang laylayan ng suot niyang tshirt “jiro, you okay?” 

hindi makapagsalita si jiro dahil sa takot at panginginig - hindi niya inakalang magtatagpo pang muli ang landas nilang mag tiyuhin - dahil nang lisanin niya ang probinsyang ito - itinatak na niya sa isip ang bagong buhay at bagong mga tao - malayo sa mapagsamantalang amain! 

“akala mo talaga matataguan mo ako!?” 

“t-tito r-randy pleassseeee wag poooo!” pakikiusap ni jiro ng hablutin ni randy ang braso nito - pilit kumapit ang binata sa damit ng kapatid “bitawan mo kapatid ko!” hiyaw naman ni jonathan na siyang ikinagitla ni randy. 

“kapatid?” aniya nito sabay humalakhak “ako ang bukod tanging pamilya ng batang yan! anong sinasabe mong kapatid!” dugtong pa nito. 

“you better let go of him or else tatawag kami ng pulis!” 

agad na kumuha ng atensyon ng mga tao sa paligid ang naging tagpo, dahil na din sa lakas ng boses at palitan ng mga salita - nangingibabaw din ang pasusumamo ni jiro na bitawan na siya ng amain… 

napansin ito ni randy at naramdaman nitong wala sa pabor niya ang mga tao sa sementeryo at maari siyang kuyugin kaya naman bumitaw ito at humakbang palayo.. 

“hindi pa tayo tapos jiro! hindi ito ang huling beses na magtatagpo tayo tandaan mo yan!”

dali dali namang hinatak ni jonathan ang kapatid na tila naging estatwa, ni hindi makagalaw.. hindi makapag salita… blangko ang mukha nito at bahagyang tulala..  hanggang sa makasakay sila sa sasakyan.. hinayaan na muna ni jonathan ang kapatid na makahinga ng maluwag at hindi na ito kinulit pa. 

tikom ang bibig at nakatiklop ng mahigpit ang kamao dahil sa pagpipigil - nais sana bigyan ng kahit isang sapak lang yung randy dahil sa tinuran nito sa kanyang kapatid - dagdag pa ang epekto nito kay jiro..

agad na tinungo ni jonathan ang pier “manong get your car sa parking ng pier! my mom will settle the bill - we need to get back to manila asap!” ani nito sa may ari ng inarkilang sasakyan.. 

“jiro lets go!” saad ni jonathan habang lumilingalinga sa paligid dahil baka nasundan sila ni randy. 

** sa maynila **

hindi na nag aksaya pa ng panahon si jonathan, saktong byernes ng hapon ng dumating sila sa tahanan.. agad na kinatok nito ang ina “mom! kitchen! now!” aniya nito. 

saka kumatok at nagtungo sa kwarto ng mga kapatid “jonas! kuya jackson! kitchen! now!” 

nagtataka naman ang mag iina at pareparehas na may katanungan sa isipan “what is happening!?”

“why are you back so early? it’s only been 4 days since you left! nakompleto niyo na ba lahat ng kailangan ni jiro?!” bungad ni jonas. 

“sit down! we need to talk!” saad naman ni jonathan.. 

“what is happening?” hindi naman maiwasan ng panganay na si jackson na magtaka.

“ma! jiro! you need to tell us everything! we are also part of this family and we need to understand what is happening!” litanya ni jonathan.. 

nanatili namang nakayuko si jiro na agad na tinabihan ng kanyang tita ising habang hinihimas ang balikat nito.. 

“who is this randy? and why is jiro acting so weird, crying and all!” 

tila na on the spot naman si ising at hindi malaman kung saan magsisimula, lalong humigpit ang yakap nito kay jiro para kalmahin ang nararamdaman ng bagong kapamilya.. 

“mom! come on - talk!” 

nagitla naman ang pamilya dahil sa mariing pakikiusap ni jonathan, lumabas na din si ising at si jun mula sa dirty kitchen..

“I don’t think it is the right time jonathan, I don’t think I am the right person to open that type of conversation!” 

“but maaaaaaaaa!” pagpipilit pa din ni jonathan, bumaba ang kamay ni ising sa palad ni jiro at hinaplos at hinawak ito - tumingin si jiro sa nangungusap na mata ng kanyang tiyahin - tila nag sasabi itong “are you ready anak? will you be okay?” 

hindi na nakapag timpi pa si jiro, nag simulang mangilid ang luha sa magkabilang mata - huminga ng malalim at kumuha ng lakas ng loob bago mag salita…

“tito randy was my step father” pag uumpisa nito. 

nakatingin ang magkakapatid pati na din si jun tila nag aabang sa mga susunod na sasabihin ni jiro. 

si ising naman at si melba na may alam ng lahat ay hindi mapigilang maawa sa pinag dadaanan at mga pinag daanan ni jiro.. 

“yung last 2 months ni mama na nabubuhay was a like living in hell, not because I need to take care of her.. not because she’s sick and dying! I was by her side all this time - hindi ko hinayaang mawalay sa piling niya nung mga huling oras niya…” 

tuluyan ng bumuhos ang mga luha ni jiro, habang dinidetalye ang mga pangyayaring pinagdaanan bago mapadpad sa piling ng pamilya ni ising, at ng magkakapatid. 

“it’s like living in hell kasi ginawa akong parausan ni tito randy, I don’t know how it started - he used to be an ideal father - a supporter - someone who always take care of me at kay mama - pero one day - everything changed… 

nag umpisa siyang pagbuhatan ako ng kamay! gapangin ako sa kwarto - ubusin lahat ng kainosentehan sa buong pagkatao ko! he raped me! he took my dignity and hope… 

“it wasn’t just one time, paulit ulit halos araw araw gabi gabi! ginawa niyang impyerno ang araw araw kong pamumuhay sinabay niya pa sa pinagdadaanan ko dahil sa kalagayan ni mama!” 

natulala ang magkakapatid, hindi na din mapigilan ni ising at melba ang maiyak kaya agad na tinungo ni melba ang likuran ni jiro at niyakap ito - na siya din naman sinundan ng yakap ni jonas. 

tila naging estatwa naman si jonathan, at halos hindi makapag salita si jackson..

BLAG!

bigla nalang hinampas ni jonathan yung lamesa dahil sa gigil at galit “kung alam ko lang! sana binugbog ko yung gago na yun!” 

“kuya please wag na po!” pakiusap ng walang tigil na pag iyak ni jiro..

“I will fix this and find a better way to end this - ayoko po na madamay pa kayo nila tita ising!” 

“no jiro! we will fight for this together!” aniya naman ng panganay na si jackson.. 

wala namang imik ang mag inang ising at jonas na nanatiling nakayakap kay jiro, maging si aling melba. 

“none of you will get involved!” mariing saad ng ina ng pamilya. 

“jiro anak!” kinuha ni ising ang mukha ni jiro at tinitigan ito mata sa mata “I know you’ve been through a lot - ikaw din jonathan - I need you two to take some rest and I will talk to both of you tomorrow!” 

“Don’t worry about anything, I hired a private investigator at kasalukuyan ko na din contact yung mga pulis sa mindoro! I will get things sorted out starting tomorrow!” 

“but ma, you can’t do this alone! I saw that guy and I can sense what he is capable of doing!” 

“I said don’t worry! samahan niyo na muna si jiro nang makapag pahingga, let the adult talk about this!”

“you too jun, go back to your room!” 

“melba! jackson! I need both of you to stay!” 

wala nang nagawa ang mga binata kung hindi sumunod…

pagpasok ng silid ay walang imik at patuloy padin sa pag iyak si jiro, niyakap naman ito ng nang aalalang si jonas at hinalikan sa noo. 

“sorry jiro, I didnt know what you are going through… know I understand why you reacted like that last time.. and why you shouted and cried the whole night a couple days ago!” 

sniff 

sniff

hikbi ang tanging naging tugon ni jiro.

“did I violate you too? did you feel violated?” kita sa mga mukha ni jonas ang pag aalala, pakiwari’y niya’y wala siyang pagkakaiba sa ginawa ng dating amain ng kapatid… at hindi maiwasang hindi ma-guilty. 

“no jonas, you did nothing but to show me kindness!” saad naman ni jiro. 

“you need to rest kapatid, do you want the whole room yours tonight? I’ll sleep with kuya jonathan muna!” 

“no jonas, p-pero c-can I sleep with kuya jonathan instead? just for tonight?”

“b-but why?” 

“i’ts not what you think - hindi ko pa kasi siya napasalamatan for saving me earlier… also I saw everything and he saw how it affects me… If there’s someone I can talk too about this.. I guess it’s him!” 

“I see, I think you found a savior within him”

“thank you for understanding!” 

“no big deal brother, basta next night dito ka na ulit ha.. na miss na kita katabi eh!” nginitian ni jonas si jiro saka sila tuluyang nag paalam sa isa’t isa. 

“goodnight jiro!” 

goodnight jonas!“ 

~itutuloy…

Chapter 18

toktok! 

toktok! 

nagbibihis si jonathan at kakahubad lamang nag suot suot na pantalon matapos iwan ang ibang kapamilya sa kusina.. hindi pa din maalis sa isip nito ang mga narinig at paulit ulit na napapailing… naghihinayang siya kung bakit hindi nabigyan kahit isang sapak lang yung tarantadong lumapastangan kay jiro…

“sino yan!?” bungad nito sa kung sino man ang kumakatok..

toktok!*

pero tila wala itong narinig at hindi nag salita kaya agad nalang tinungo ni jonathan ang pinto..

“ma nagbibihis ako! lalabas ako dy—–” natigilan ito ng makitang si jiro at hindi pala ang ina ang nasa pinto.. naka brief man ay tuluyan nitong binuksan ang pinto para papasukin si jiro sa kwarto niya - maga pa din ang mata nito - wala nang luha pero tuloy pa din sa paghikbi… 

“j-jiro!? why are you here?” 

“can I sleep here tonight kuya?” 

“ha? p-pero? paano si jonas?” 

“nagpaalam po ako sa kanya…”

“hindi kaya mag isip yun nangku––”

“I explained po na I feel na ikaw lang po makakaunawa saakin since you witness how tito randy treated me, it seems fine naman po I don’t think mag iisip siya.. besides gusto ko lang po ulit mag sleep katabe ka - I need the feeling of security of having a kuya older than me!” 

“awwww sweet naman ng bunso na yan!” tila nagalak naman si jonathan sa mga narinig…

“kukuha lang ng shorts si kuya, tignan mo mo nakakahiya na briefs lang ako sa harap mo!” 

“tss nakita ko naman na lahat ng yan!” bulong ni jiro sa sarili.. 

“what? your saying something?” pagtataka naman ni jonathan… 

“wala po, sabe ko I prefer sleeping with you, with just your briefs on!” 

“tssssk! loko ka bunso!” saad ni jonathan habang nag susuot ng pajamas pantulog..

natahimik si jiro at sinusundan lang ng tingin ang bawat yapak ng kanyang kuya jonathan… 

“how are you feeling jiro?” pagsisimula ni jonathan ng usapan..

“okay naman na po kuya, medyo emotional lang balikan at ikwento lahat… mahirap kasi after everything ito yung unang beses na naikwento ko ito - I mean tita ising ang aling melba know some details but not everything - like gaano ka brutal and gaano ka rahas - gaano kadalas! they don’t know that..” 

“kaya pala ganun nalang din reaction mo when you remember lalo na when you see him again, face to face earlier…” ani ni jonathan na nakaupo na sa kama sa tabi ng nakahigang si jiro habang nakatingin sa kisame..

ang hindi nila alam ay bahagya at dahan dahang binuksan ni jonas ang pinto at nakikinig sa kanilang usapan.. hindi rin naman nag tagal si jonas sa pinto ng makitang maayos na si jiro at may kausap naman ay hinayaan na niya ang dalawa sa kwarto. 

tila may bumulong naman kay jonathan na siguraduhing nakasara ang pinto at naka-lock baka kasi kung sino pa ang pumasok…

“where are you going kuya?” 

“I will just make sure that the door is locked, bunso!” 

matapos isara ang pinto ay muling bumalik si jonathan sa kama - tumabi ito kay jiro - inunan ang mga kamay at inilabas ang maputi at mabuhok na kili kili na kitang kita dahil pang ibaba lang naman ang suot nito. 

“kuya jonathan? can I hug you?” 

“oo naman bunso, basta ikaw!” 

ngumiti si jiro saka binalot ang kamay sa flat na tiyan ng kuya jonathan niya, saka isiniksik ang mukha at ilong malapit sa mabalbon at makinis na kili kili nito. 

“let’s stay like this kuya please, just let me be like this for a couple seconds!” 

“mabaho kili kili ni kuya galing tayong byahe eh amoy pawis yan!” 

“hindi naman po! i like the smell tho~” 

natahimik ang kapatid, nanatiling si jiro sa piling at yakap unan unan ang malamang braso ng kuya jonathan niya.. habang si jonathan naman ay hinahaplos ang buhok ng nakababatang kapatid.

“ji!?” 

“po?”

“yung nangyari satin sa mindoro!?” pag uumpisa ni jonathan, inangat naman ni jiro ang ulo at nakipagtitigan ng mata sa mata sa kapatid. 

“I mean, I just don’t want you to feel na I am like your tito randy! - I mean hindi kita masisisi if you feel like that kase totoo namang nag pursue ako at nagparamdam - that I somehow forced you!” 

“shhhhhhhhh I don’t feel that way kuya!” 

“pero kasi…” 

“you don’t have to force me for something I actually like and I am willing do to!” 

“so you are willing that time bunso?” 

“gagalingan ko ba kung hindi ako wiling?” tumawa si jiro sabay kumalas sa pagkakayakap sa kuya jonathan at tumalikod ng higa..

“why? did I offend you? bakit ka tumalikod kay kuya?” 

pilit namang hinatak at hinarap ni jonathan sa kanya si jiro “ji! don’t make me overthink again please! it’s driving me crazy!” 

dahan dahan humarap si jiro sa kapatid “don’t bring back what happen a couple nights back kuya, nakakahiya!” 

“fuck you are blushing? that’s freeking hot bunso! let kuya see it!” 

“kuya jonathan! kuyaaa naman ehhhhh! wag na!” 

“why?” si jiro naman ang natigilan sa biglaang pag tigil ng kapatid sa pangungulit sa kanya 

“wala lang, I just love seeing you smile like that! super cute mo bunso… ibang iba doon sa jiro na unang salta samin dito few days back - na parang reserved - na mahiyain, you know!?” 

“I guess comfortable na ako sa inyo ni jonas - at magiging komptable na sa iba pang tao dito sa bahay because I can feel na mas maiintindihan niyo na why I am acting and feeling this way!”

“ you know kuya tama si jonas, I guess I feel na you somehow became my hero - I all of a sudden love to be more and more around you! kaya nga kanina - naisip kita agad - and I want to sleep again katabi ka eh!“ 

na appreciate naman ni jonathan ang mga namutawi sa bibig na kapatid… he suddenly feels like kissing jiro - he slowly leaned towards his brother and was about to kiss his lips.. 

jiro felt the warmth within his kuya jonathan’s embracess and closed his eyes as he waited for their lips to met..

jonathan suddenly stopped… looked into jiro’s eyes… that slowly opened as jiro gasped for some air, disappointed because he didn’t feel his kuya jonathan’s lips.

biglang kumalas si jonathan at yumuko “why kuya?” pagtataka ni jonathan..

“wala I just don’t want to violate you again, I know what you’ve been through!” 

tinitigan ni jonathan si jiro, nangungusap ang mga mata nito - naguguluhan kung anong uunahing pairalin, ang pagiging kapatid ba? ang maawa? o ang tukso at sabik?

“will it still be considered violating me , if I am the one who will initiate and insist?” muling sumampa si jiro sa ibabaw ng kapatid, kagaya nung unang gabing nagsalo ang katawan nila sa hotel..

“jiro…” ang tanging namutawi sa bibig ng bahagyang nabiglang si jonathan… 

“po?” 

“ayaw mo ba kuya jonathan?” 

“no, hindi sa ganon… baka lang kasi nabibigla ka - I mean why are you doing this?” 

“diba sabe naten and I promised na what happened in mindoro will stay in mindoro?”

“I thought ayaw mo na gawin ulit - dito… - dito sa manila…” dirediretsong saad nang nag aalinlangang si jonathan.

“I mean you have jonas now, you can sleep next to him - diba nga sabi ko whatever is happening between you and jonas will remain as secret…” dagdag pa nito.. 

“I don’t know kuya, there’s just something about you that I guess I am missing? Dapat sinulit ko na doon sa mindoro eh, if not because of what happened - I guess we’re still there enjoying the view… the beach… you…” 

“me?” 

“yes, I feel kasi na parang  hindi ko na-explore to ng buong buo …

tapos if you decided to - like end it totally? 

ayoko lang magkaron ng regrets in the future kasi hindi ko pinagbigyan yung sarili kong matikman ka ng buong buo.. 

I know that - that thing in mindoro was a one time thing - and I want to make sure na I can experience the most of it..“ 

“also, I want to thank my savior - ikaw, ikaw na nagligtas at muling nag takas saakin sa impyernong lugar na yun.. 

for the second time around I felt being saved by someone again.. 

just like what tita ising did when she stayed beside me.. even adopt me after what happened sa buhay ko“

“you sure about this jiro?” 

“yes po kuya!” 

humawak si jonathan sa hita ni jiro - sensual na pinagapang ang kamay sa mga hita ni jiro, paakyat sa biyas - paikot sa buong katawan ng kapatid… 

“let’s do this again without hesitations and without forcing each other into a one sided pleasure” saad nito habang dahang dahang hinuhubad ang pang ibabaw ni jiro..

he gently caress jiro’s back and pulled it closer to his body…

both of them looked at each other’s eyes as jiro speak “yes kuya! let’s do it again this time I will surrender myself to you, willingly at walangpagdadalawang isip!” 

jonathan held jiro’s face and bring it toward his as he softly kissed his brother…

both of their eyes are closed as they feel each other’s lips kissing lovingly…

muling naglakbay ang malilikot na kamay ni jonathan - nilibot nito ang buong katawan ng kapatid - dahan dahan - puno ng pakiramdam - hindi mapigilan nitong pisil pisilin ang dibdib at likuran ng kapatid habang nakaupo ito sa ibabaw niya at bahagya niyang binabayo. 

“hmmmnnnnnnnnn” jiro moan as his older brother started kissing is neck… down to his chest.. and started kissing and licking his nips “hmmmmnnnnnnn kuya!” he murmured. 

“ahhhhh fuck kuya jonathan ang sarap po niyan!” jonathan keeps playing with jiro’s nipples simultaneously - the soft bite… the kissing… and licking makes jiro utter his older brother’s name “ahhhhhmmmnnn kuya jonathan!” he whispered… 

nanatili sa ibaba si jiro sa ngayo’y nakasandal ng kapatid sa headboard ng kama “you like it like this bunso?” 

“opo kuya!” saad ni jiro saka kumawala sa bisig ni jonathan at siya namang nagsimulang trumabaho sa kapatid… 

“ahhhmmmm jiro! I didn’t expect you could do better ahhhhhmmmmnnnnn” halinghing ni jonathan ng si jiro naman ang mag simulang maglaro sa kanyang mga utong.. 

kitang kita niya sa tingin ng kapatid at sa likod ng kamay nito na kung saan saang parte ng katawan niya lumalapat ang pananabig ng kapatid sa kanyang katawan…

“ahmmmm kuya you are getting sexier and sexier in my eyes… I still couldn’t believe na I got a chance to see you completely naked!” 

“talaga? you find kuya sexy?” gumagat pa sa labi si jonathan habang nakatitig sa kapatid at pinapanood itong i-explore ang six packed niyang abs “ahhhhh jiro!” unggol nito, bumaba ang halik at dila ni jiro sa V-line ni jonathan- sinundan ito ng halik kasabay ng dahang dahang paghila pababa ng pang ibabang kasuot ng nakatatandang kapatid….

jonathan smiled as he saw how amused his brother was when it saw his dick the second time around…

“ang galing mo talaga galitin yan bunso!”

“ahhhhhhfucccckkkkkkkkkkk!”

“ahhhhhhhhhhh!” hindi na natuloy pa ni jonathan ang sasabihin ng magsimulang dilaan ni jiro ang kanyang bayag.. paakyat sa puno ng kanyang burat… 

“ahhhh bunso that feels so good…” 

“ahhhhhhhhhh hmnnnnnnnnnnnnnnn ahhhhhhhhhhhh” sunod sunod pang unggol nito kasabay ng dahang dahang pag bagal ng hininga. 

“mas lumaki lalo kuya!” 

“ginagalit mo kasi ng husto eh!” 

“ahhhhh fuckkkkkk jiro stop doing that! that’s gonna make me cum! ahhhhhh fuckkkkkkk!” jiro fulfilled one of jonathan’s fantasy - isa sa mga bagay na madalas niyang pagsasalan… yung mga video ng babaeng sumususo ng burat sa porn tapos nakatitig sa kapareha… habang sinasampal sampal yung burat sa gilid ng labi… 

kakaibang kuryente at sabik ang dulot nito kay jonathan… sadyang nasasatisfy ng kapatid ang mga pantasya ng tigang na binata.. 

“ahhhhh taginaaaaaaaaaaaaaaaa kaya mo pala isubo ng buo eh, fuck!” 

tumawa naman si jiro “I was shy kase nung unang beses kuya, sabi naman sayo kanina I can do better eh!” 

“ahhhh tanginaaaaaaaaaaaaaaa tanginaaaaaaaaaa!” 

“ahhhhhh jiro if you keep doing that lalabasan na si kuyaaaaaaaaa ahhahhhhh tanginaaa jiroooooo I wanna fuck you pa ehhh stooopppp itttt!” namimilipit na sa sarap si jonathan, pilit inaagaw ang burat sa sabik na sabik at sunod sunod na pagsuso at pagsagad ng kapatid..

“ahhh jirooooo one second! ahhhh fuck pahinga muna - ayoko pa mag palabas!” hinawakan ni jonathan ang mukha ng kapatid, nanatiling nakatitig ito sa kanya - bakas sa mata nito ang sabik at gigil sa galit na galit na burat ng kapatid… basang basa nag labi nito halos nagkalat sa palibot ang laway ng binata. 

pinahid ni jonathan ang laway ng kapatid gamit ang hinlalaki saka dirediretsong pinasok ito sa bibig ng kapatid “ahhhhhh!” kahit ang pagsuso ng daliri ni jiro ay ibang iba ang dating sa kapatid.. 

“Why do you have this kind of effect to me bunso! stop hypnotizing kuya please!” natawa naman si jiro at muling inabot ang burat ng kapatid “ahhhhhhh jiro! let is rest sasabog na yan anytime ehhhh ahhhhhhhh hmmmnnnnnn fuck wag mo salsalin!” 

“palabas ka na po kuya!” pakiusap ng kapatid habang kinakagat ang ibabang labi. 

“I wann to fuck this pa bunso eh!” aniya naman ni jonathan sabay pisil sa likuran ng kapatid

“pwede naman po sa second round!?”

“talaga? may second round? aren’t you tired? it’s been a long day bunso - Im sure after this round babagsak tayo pareho sa pagod…” 

“edi bumagsak tapos I will wake you and this again using my mouth first thing in the morning”

“ahhhhhhhhhh putang ina bunsooooooooooo sarap niyan!” hindi na napigilan pang sumigaw ni jonathan dahil matapos binatawan ang mga salitang yan ay hindi na nagpapigil pa ito at muling sinuso ng buong buo ang burat ng kapatid… 

“ahhhhhhhh jirooooooooooo kuya is cumming! ahhhhhhh fuckkkk ahhhh uhmmmmmm ahhhh sigeeeeeeeee!” binrotsa ni jonatan ang basang basang bunganga ng kapatid - napadiin ang hawak  nito at baon sa ulo ng kapatid habang binabayo “ahhhhh fuckkkkk here it comes!” 

“ahhhhhhhhh uhmmmmmmmmm ahhhhhhhhhhrggghhhhhhhhhhhhh!” tuluyang nangibabaw sa maliit at apat na sulok ng silid ang halinghing at hiyaw ni jonathan dahil sa sarap. 

ilang segundo natahimik ang magkapatid - nakahiga lang at nakapikit si jonathan habang si jiro naman ay nakangisi at nakatitig sa kapatid…

“that was amazing jiro!” puri ni jonathan sa kapatid - nagulat ito ng sumagot at nagsalita si jiro - tila may hinahanap ito… “where is it ji?” 

“where’s what?” 

“you swallowed it?” gulat na saad ni jonathan habang nakangiti

“fuck jiro! don’t smile at me like that! stop teasing kuyaaaaaaa! tumitigas na naman tuloy ohhhh!” 

“edi round 2!” 

“fuckkkk jiroooooo!” 

“pahinga ka lang 5 minutes - kuha lang ako hot chocolate natin sa kitchen tapos balik ako agad!” 

“ji no! we have to rest!” 

“diba po sabi mo you want to fuck me?” 

“yeah pero!” 

“fuck me when I get back kuyaaaa jonathan!”

“tangina sinabeng stop smiling and looking at me like that ehhhhh! mamaya ka saken!” 

sinundan ni jonathan ang naglalakad na kapatid palayo - he couldn’t stop smiling “tanggal anggas talaga!” aniya nito sa sarili. saka tumayo at nag hugas sa banyo sa loob ng silid. 

~itutuloy…

Chapter 19

“kuya jonathan here’s your hot chocolate po!” salubong ni jiro pagpasok sa silid ng kapatid. 

“what took you so long!” tumalon si jonathan sa kama sabay yakap patalikod sa kapatid..

“kuyaaaa matatapon yung hot chocolate!” 

“bat ang tagal mo, pinapasabik mo ba ako?” 

“no, pinapasabik amp - cute mo kuya no?” aniya ni jiro sabay kurot sa pisngi ng kapatid.. 

“sinilip ko lang si jonas, tulog na tulog na pala - tsaka si tita ising and manang are having conversation sa kitchen - they asked me ano pa daw ginagawa natin at gising pa tayo!” 

“ano sinabe mo?” 

“na I just finished sucking kuya jonathan’s junjun po!” 

nanlaki ang mata ni jonathan dahil sa biro ni jiro at sabay na tumawa “may tinatago ka palang kapilyuhan - you are so naughty! palo ka kay kuya sa pwet mamaya!” 

“ano po gagamitin mong pamalo?” muli na namang hirit ni jiro..

“jiro I said stop that look and expression - that is fucking turning me on!” 

“ay kulit! isa pa!

patuloy sa pang aasar si jiro, ang hindi alam nito ay unti unti na namang nag iinit si jonathan - kaya naman hindi na nakapag pigil ito - kumuha ng tyempo pag tapos humigop ng mainit na chocolate ni jiro at ilapag ang tasa ay agad niyang sinunggaban ito at isinadlak sa kama… 

“kuyaaaaaaaaaaaaa umiinom ng chocolate yung tao eh!” 

“kanina ka pa nang aasar now it’s my turn”

“kuyaaaaaaaa! kuyaaaaaa jonathan nakikiliti po akoooooooo - stooppppppp ittttt!”

“ayaw mo ko tantanan ha!..ha!….. haaaa!…. heto paaaaaaaaaaa!” 

walang tigil sa paghaharutan - ang magkapatid ng makarinig ng sunod sunod na katok mula sa pinto…

“sino yan!?” sambit ni jonathan na hinggal na hinggal na lumakad papunta sa pinto iniwan ang hinang hinang si jiro dahil sa pagkiliti nito..

“nak si mama ’to”

habol hiningang pinagbuksan ni jonathan ng pinto ang ina “ay ma, pasok ka po!” 

“I heard jiro is sleeping here tonight, oo ma ayun oh ang harot harot!” 

“tita sorry po maingay po ba kame?” 

“nope, I just wanna check if you and jonathan is doing okay - good to see both of you having fun - and to see you jiro smiling again”..

“thanks tita!” 

“next time isali niyo si jonas baka magselos yung kapatid niyo jiro, jonathan!” 

“yes ma, nakatulog na kase eh - lagi namin isasali sa bonding para mas maging close pa kami lahat!” 

“oh siya hindi ko na kayo iistorbohin, passed 10 na din - try to get some rest - we have something to talk about first thing in the morning”. 

sinabayan ni jonathan palabas ang ina - ni lock ang pinto tsaka muling binalikan ang kapatid… tahimik naman na humihigop ng mainit na  tsokolate ang kalmado nang si jiro.

“what are you staring at kuya?” 

“sabe ko sayo stop doing that look eh, nadedemonyo sabe si kuya!” 

“anong look ba kase yung sinasabe mo? this is my normal look and expression kuyaaa!” biglang nag pout si jiro

“yannnn yan mismo stop doing that!” 

“whatttt? I don’t understand am not even doing anything”… “you are weid kuya!” 

“I don’t know ji pero yang looks na yan - I mean when you are quiet and doing nothing - para kang batang walang kamuwangmuwang - yung parang walang kasalanan at hindi makabasag pinggan… that innocent looking face?” 

“whats with it po ba kasi?” 

“when you are like that I can’t stop thinking kung paano ka nag ta-transition into a wild puppy kapag nasa kama.. I mean the way you look at me, my body… the way you stare at me when you are sucking my dick… the way you throw me looks when I am fucking youuu - the idea itself is driving me crazy as fuck! I keep wanting doing bad things sayo sa kama!”

“that keeps making kuya horny bunso!” 

hindi naman nakapag salita si jiro - natuon ang pansin nito sa unti unting lumalaking bakat sa harapan ng kapatid, wala kasing suot ito na undies at tanging ang manipis na pajamas lang ang tumatakip sa unti unting nagagalit nitong sandata..

“see? you are making kuya hard again!” 

“kuya jonathan…” 

“you see? yung epekto mo saakin?” 

tila na hypnotized naman si jiro at hindi maalis ang mata sa bakat ng kapatid…

“jiro! I stop doing that.. baka hindi na makapag pigil si kuya!” 

tila wala namang narinig si jiro, dahan dahan umalis sa pagkakaupo sa kama at nagdirediretso sa pagluho sa harap ng kapatid.. 

“jiro…” tanging saad ni jonathan habang nakatingin sa ginagawa ng kapatid..

tuloy tuloy sa ginagawa si jiro, hindi pa din maalis ang tingin nito sa harapan ng kapatid hanggang sa tuloy tuloy na nitong ibinaba ang suot nitong pajamas na siyang tuluyang nagpakawala sa galit na galit nang sawa sa kanyang harapan..

“ji…” hindi makapagsalita si jonathan tuluyan ng binalot nang malilikot niyang imahinasyon ang isip 

“ahhhhhhh jirooooo that is fucking hot! keep doing that!” unggol nito nang mag simulang simsimin ng halik at pasadahan ng dila ni jiro ang kayang bayag

“ahhhhhh ji uhmmmmmmm! suck mo na si kuya pleaseee ahhhhhhh ganyan nga bunsoy sigeeee ahhhhhhh bastusin mo si kuyaaa!” 

hindi papaawat si jiro lalo na’t nakuha na niya ang ritmo ng mabagal, basa at tila sabik na pagsuso sa burat ng kapatid. 

“ahhh ji! you are turning into your  wild yet innocent figure again, that turns me on bunsoy ahhhhh fuckkkkkkkkkk ahhhh deapthroat mo burat ni kuya bunsoooyy ahhhhhhhhh ganyannnn ngaaaaa tanginaaaaaaaaaa your so fucking hot!” 

“tama na bunso! hindi ako papayag na labasan ng hindi ka nakakantot ngayong gabi!” saad nito sabay kumapit sa balikat at hinatak patayo ang kapatid. 

he started kissing his little brother - no words, only moan and humming each other’s name… 

“hmmmmnnn bunsoooooooo…” 

“ahhhhhhhh kuyaaaaaaaaaaa”

itinulak ni jonathan si jiro sa kama, saka pumaibabaw dito - nakatitig lang si jiro habang nakalapat ang mga palad sa malamang dibdib ng kapatid. 

“Kuya Jonathan be gentle please!” 

hinawakan ni jonathan ang paa at hita ng kapatid at dahan dahang ibinuka ito - kumapit siya sa hita ng kapatid na parehas nakabuka at nakaanga sa ere tsaka pumesto sa pagitan nito.. 

“you ready bunso?”

tumango lang si jiro habang pinapakiramdaman ang dahang dahang pag pasok ng burat ng kapatid sa kanyang butas. 

“ahh kuyaaaa!

“shhhhh sorry bunsooooo,  babaon na ni kuya ha medyo masakit ito sa una!” 

“hindi ko naman po first pero dahan dahan pa din po kuya kasi masakit pa din po talaga ang laki naman kasi ng tite mo eh!” 

tumawa si jonathan - saka nag concentrate sa pagbutas sa kapatid 

“ahhhhh fuckkkkkkkk!” unggol nito ng magtuloy tuloy ang pagpasok ng burat sa makipot na butas ng bunsong kapatid..

“ahhhh kuyaaaaaaaaaaaaa!” 

“bunsooooo ahhhh sarap?” 

“opo kuyaaaaaa, ahhhhh harder poooo ahhhhhhh ganyan ganyan ahhh kuyaaaa fuckkkkkkk!” 

“ganito ba bunso? ahhhhhhhhh fuckkkk pasok na pasok titi ni kuya bunso ahhhhhhhh tanginaaaaaaa ang init at ang sikip ng butas moooo!” 

“ahhhh kuyaaaa jonathannnnnnn hmmmmfpt ahhhhhhhh ahhhhrrrrgghhhhh!”

“ahhhh you are super thigh bunso ahhhhh - titigan mo akoooo ahhhhhhh fuck ganyan bunso ahhhhh tanginaaaaaaaaaaa talagaaaaaaaaaaa sobrang sarap lalabasan na akooo!” 

“putok mo sa loob kuya!” 

“ahhhh bunsooooo heto na akooooo!” 

“ahhhhhhhhhhhhhhh fuckkkkkkkkkkk ahhhhhhhhhhhh ahhhhhhhh uhmmmmmmmm!” 

bumagsak si jonathan sa dibdib ng kapatid saka bumulong “sarap labasan talaga pag pangalawa!” 

“higa ka kuya - huhugas po ako!” 

“mamaya ka na maghugas ji, isa pang round!?”

“akala ko ba pagod ka?” 

“tangina kasi nung mata mo habang kinakantot ka ni kuya bunso ehhhh - ayaw tuloy lumambot nitong gagong to! tignan mo tigas na tigas pa din!” 

“let’s just stay like this, 3 minutes! isa pang mabilis na round tapos sabay na tayo maligo!” dagdag pa nito… 

matapos ang isa pang mainit na bakbakan ay sabay ngang naligo ang dalawa… sabay ding nagpatuyo at bumagsak sa kama.

---

noong sumunod na umaga ay sabay silang lumabas ng kwarto, kapwa nakangiti… hindi naman maiwasan ni jonas na hindi magselos sa dalawang kapatid kaya nakasimangot ito habang  nginunguya ang ang almusal na pancake na hinanda ng mag inang meding at jun.

ganon din ang tapon ng tingin ni jun sa kalalabas lang na sina jiro at jonathan, nakasimangot ito habang nag sasalin ng mainit sa tasa.

“how’s you sleep jiro?” malamlam na bungad ni jonas, habang patuloy sa pagnguya at pag kain ng pancake. 

“ayos naman, sinilip kita sa room mo kagabe eh - kaso bagsak ka na kinumutan pa nga kita!” saad naman ni jiro - napangiti at tila nabuo ang umaga ni jonas dahil sa narinig - nagpatuloy ito sa pagkain ng pancakes

nagtama naman ang tingin nila jonathan at jun - tinapunan ni jonathan ng pa-question na tingin ang kaibigan saka naupo sa upuan kasunod ni jonas. Umismid lang si jun at nagpatuloy sa ginagawa. 

“sakto, nandito na pala kayong lahat! I have a good news to everyone! specially sayo little jiro!” 

“what’s good ma?” saad ni jonas..

“let’s start with - your dad is coming home this June! that’ means you have your dad with you buong school vacation” hindi pa man tapos ang balita ay humiyaw na ang magkapatid na jonathan at jonas.. “finally!” 

“jun also passed yung kanyang mechanical exam and he can now fix our car or probably explore his opportunities outside! pero wag naman muna sana ngayon!” aniya ni ising sabay tapik sa bakilat ni jun. 

“and jiro! I got all the documents you needed para makapag  transfer ka dito sa manila” saad nito “and yes that includes your mom’s insurance claim and your educational plan!!” 

“p-paano p-o?” utal na saad ni jiro - bakas sa mukha nito na hindi makapaniwala at punong puno ng katanungan ang isipan. 

“I have my ways son!” 

“p-pano po si tito r-randy?” 

“that brings us to my next plan jiro! which I need your and everyone’s coordination!” 

“… pero we’ll talk about that some other time - sa ngayon I will finalize the plan muna - kaya let’s enjoy a good breakfast and let’s all go to the chapel later to show our gratitude sa lahat ng blessing na ito!” dagdag pa nito. 

hindi naman maalis sa isip at sa mukha nila jonathan at jiro ang pagtataka kung paano nangyari lahat ng iyon overnight…

“its seems like everybody knows na all the good news!” nakangiting bungad ni jackson sa mga nakababatang kapatid at mga kasama sa bahay..  sabay sabay naman siyang nilingon ng mga tao sa lamesa“

“kuya, saluhan mo na kame!” salubong ni jonas sa paboritong kapatid…

“sige lang bunso - I am happy na finally dad will come home after almost 5 years! I am also glad that jiro got all the paper works he needed na… “ 

“yes anak, I did tell them na yung mga magagandang balita… do you have work today? sama ka samin sa chapel?”

“I can’t ma I have several meetings and interviews to attend to - ipagtirik niyo nalang ako ng kandila for good health!”

“ohsige anak!” 

“also I heard that jun passed his mechanical short course and got a certificate - congratulations! - that being said - I need your help fixing my newly installed webcam - bago mo man ayusin ang kung ano ano pa mang kagamitan dito sa bahay” aniya nito sabay tawa “I have a meeting at 9AM can you come to my room after eating your breakfast?” 

“yes po kuya jackson! sunod po ako doon!” ganado namang saad ni jun. 

“napakasarap pag masdan na magkakasundo ang mga batang ito! maraming salamat po panginoon! isa yan sa mga ipagpapasalamat ko sa chapel mamaya!” 

“hay si manang naguumpisa ka na naman ng iyakan moment! kumain na nga lang tayo lalamig pa itong pancakes eh!” hirit ni jonathan na sinundan naman ng tawanan ng mga kasama. 

---

nagpatuloy si jackson sa pagta-type sa kanyang laptop - napangiti ito ng marinig ang ingay na likha ng pag bukas ng pinto  - alam na niya agad na si jun na iyon dahil kanina niya pa ito hinihintay… 

“ang tagal mo naman kumain ng pancake!” bungad nito.. 

“k-kuya jackson kasi nag urong pa ako ng pinagkainan eh, pasensiya na!”

“nasaan na po ba yung webcam na ipapaayos niyo?” 

“maupo ka muna diyan sa kama!” 

maya maya pa’y natapos na sa ginagawa sa laptop si jackson, tumayo ito at humakbang papalapit kay jun “k-kuya j-jackson!” bahagyang pag pigil ni jun sa panganay na anak ng kanyang amo, hinawakan kasi nito ang kamay niya at ipinatong sa dibdib nito…  

“na miss kita jun, kamusta ka?” 

“maayos naman tuloy tuloy lang sa buhay..” 

“ako? hindi mo ba ako na miss?” 

“jackson kasi matagal na nung huli, binatilyo pa tayo non - madami ng nagbago!” 

“kagaya ng?” 

“ikaw - matagal kang umiwas - naging seryoso ka  sa buhay - madalas kang wala sa bahay - halos hindi mo na ako kinausap - naging mahigpit ka at nagpaka’kuya sa mga kapatid mo!” 

“masyado kasing naging intense ang meron saatin noon - ayoko malaman ng pamilya ko kaya kailangan ko mag laylo - lumayo, libangin ang sarili at ikalma ang nararamdaman ko - doon dumating si tristan he became my partner.. lumayo ako kasi I want to be faithful and loyal to him!”

“si tristan? yung bestfriend mo na palagi kasama sa lahat ng out of town and travel mo? yung palaging kinikwento ni ate ising na palagi daw kasama mo?” 

“yes siya nga! we broke up 2 weeks ago -after a 4 years relationship …”

“kaya bumabalik ka sa dating meron saatin kasi wala na kayo?” kinuha ni jun ang kamay mula sa dibdib ni jackson - saka tumingin sa kabilang side ng silid… 

“hindi mo ba namimiss  kung anong meron saatin at yung mga ginagawa natin noon?”

“jackson, marami nang nagbago - hindi na katulad noon - ibang iba na ako sa jun na iniwan mo sa ere at nakalutang noon!” 

“bakit ka pa pumunta dito sa kwarto ko, kung ganon?” 

“akala ko kailangan mo ng tulong eh! andito lang ako para tulungan kang ayusin yan - wala ng iba!” 

“jun hindi na ba pwede?” aniya ni jackson, kinuha ulit nito ang kamay ni jun at hinawakan ito.. 

“baka naguguluhan ka lang kuya jackson, baka kailangan mo lang mag isip… wag mo naman akong gawing pang salo sa kung ano mang nangyayari sa relasyon at sa nararamdaman mo ngayon!” 

“No Jun! hindi sa ganon!”  sadyang naging matigas si jun.. hinatak pabalik ang kamay nito saka tuloy tuloy na lumakad papalayo at palabas ng silid ni jackson..  

“ipatawag nito nalang po ako ulit kapag may kailangan pa kayo kuya jackson!” aniya nito sabay hatak para isara ang pinto… 

nabato sa kinatatayuan si jackson, nangilid ang luha sa mga mata - walang magawa kung hindi tignan at panoorin kung paano siya talikuran ng minsan ding tinalikurang si jun. 

~itutuloy…

Chapter 20

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

nilapitan na ni jonathan ang kaibigang si jun - pansin nito ang pagkatahimik ng kaibigan mula pa kaninang umagahan..

“bulaga!”

“ayyyyyyyyyyy! anak ka ng pusa!” halos mapatalon ito sa gulat 

tawang tawa naman si jonathan “tangina pare kape pa!” 

“tarantado!” 

“kanina ka pa nakatulala diyan sa mga halaman ah! baka mas lalo kang magulat kapag nag Hi sayo yang mga yan!” bungad ni jonathan “may nangyari ba habang wala kame? kamusta ka?” 

“ikaw ang kamusta? naka score ka na ba kay jiro?” 

biglang tinakpan ni jonathan ang bibig ng kaibigan “siraulo baka may makarinig sayo!” 

“wala gago! baka ikaw ang kailangan tumigil sa pagkakape - nagiging nerbyoso ka ata!”

“wala sila lahat nag simba! hindi ka din pala sumama?” dagdag pa ni jun. 

“hindi tinatamad ako eh, ikaw din?” 

“mukha ba akong sumama? kung nandito ako sa harap mo? labo mo naman brad!” 

“sure kang walang makakarinig? si kuya jackson ba sumama din?” 

“wala nga! walang tao! si jackson never naman lumabas ng kwarto yun eh!” 

“so ano na ngang score? nadale mo na ba?” 

“hindi gago! change plan pare!”

“change plan? bakit? na torpe ka no? o na reject ka ng bata?”

“gago hindi! nakita mo naman pinagdadaanan nung bata diba? alam mo naman istorya niya tungkol sa step-father niya - ayoko na dumagdag pa sa mga nang harass at nanamantala sa kanya kawawa naman!” 

“sabagay! so ano? dating gawi?”  pagtutukoy ni jun sa aktibidad na madalas nilang ginagawa ni jonathan.. 

“hindi din brad, bagong buhay! hindi na healthy yung ginagawa natin eh - hindi normal parehas tayong lalaki eh!” 

lalong bumagsak ang sigla ni jun sa narinig - walang kamalay malay si jonathan na higit pa sa mga makamundong gawain ang nais sa kanya ng kaibigan - sa ilang taon nilang ginagawa iyon ay umusbong na ang nararamdaman nito sa kanya - sadyang pinipili lang  na kimkimin at makuntento nalang sa kung anong meron sila para hindi na pag mulan ng gulo…

sa pananaw naman ni jonathan ay kailangan niyang iligaw ang isip ni jun sa kung ano man ang nalalaman at maari pang malaman nito tungkol sa kapatid na si jonas at si jiro.. ayaw na niyang palalimin pa kung ano man ang nalalaman nito dahil mahirap nang magtiwala at mailaglag sa dulo. 

“sabagay, kung ano sa tingin mo ang tama jonathan!” malamlam na saad ni jun - tumayo ito sa pagkakaupo at pinilit umiwas kay jonathan dahil baka ano mang oras ay hindi siya makapagpigil at tuluyan ng bumagsak ang nangingilid niyang luha “magkakape ako papasabay ka?” paga-alibi nito. 

“hindi pre! salamat sa pag unawa ah! ayoko lang makadagdag pa sa mga nangyayare - sa akin, sa atin sa mga kapatid ko - baka tuluyan ng magulo ang mga kasama natin dito - oh siyaaaaaaa!  balik na ako sa kwarto may aasikasuhin pa pala ko”

bagsak ang balikat at nakasimangot na pumasok sa dirty kitchen si jun - hindi maipaliwanag ang halo halong nararamdaman dahil sa mga sunod sunod na nangyayare sa tahanan na ito. 

matapos mag timpla ng kape ay babalik sana si jun sa garden - kaso agad itong humakbang pabalik ng makita si jackson na nakatayo sa garden at nagsisigarilyo - nakatingala ito sa langit at nakatingin sa mga bituin.. kitang kita ni jun ang lungkot sa mga mata nito… 

ngunit mas pinili ni jun na lumayo at dumistansya sa isip isip nito ay “tama si jonathan, tama na muna sa complication - baka hindi na kayanin ng mga tao sa bahay na ito - lalo na ng nanay melba niya”.

---

“jiro, jonathan idadaan at ibababa na muna namin kayo sa bahay ah - nakalimutan namin dumaan ni melba sa grocery mamimili muna kami ng stocks sa bahay”

“sure ma!” sagot ni jonathan na sinangayunan naman ni jiro. 

matapos ibaba sa tapat ng bahay yung dalawa ay agad na umalis sina melba at ising at nagtungo sa cafe na kinaroroonan ng kausap na private investigator…

“ito po lahat ng documents and ilan sa mga ebidensiya…” pag uumpisa ng lalaking naka sobrero at salamin.

agad na binuklat ni ising ang mga papeles…

“It appears na nalulong sa sugal ang lalaking ito, baon sa utang at maraming naghahanap… hindi pa kumpirmado pero mukhang dikit din ang pangalan nito sa droga.. regular din siya sa isang bar at kamakailan lang eh nangulo ito doon dahil kulang ang perang pambayad!”

“sinasabe ko na nga ba!” tugon ni ising nang marinig ang mga balita tungkol sa amain ni jiro.

“anong plano mo ising?” aniya ni manang melba.

“this documents may be enough para alisin siya as a beneficiary and co-signee sa papers ni jiro at sa insurance at educational claims”saad ni ising “pero I want him in jail! dahil sa mga ginawa niya kay jiro, pero hindi enough itong mga hawak natin to prove that!”

“You mean there’s more than this?” saad nung private investigator?

“Yes! I will give you details over the phone, we need to go maghahanap yung mga bata eh!” nakipag kamay si ising, tumayo na at naghandang umalis ganon din si aling melba.

“I will wire the payment sa account mo, I will also send you details and further instructions sa email mo!?”

tumango lang ang private investigator, pinanood yung dalawa lumakad palayo - tsaka umalis ng makumpirmang nakaalis na ang kliyente niya.

sa sasakyan naman pabalik ng bahay… tuloy tuloy ang naging diskusyon nila melba at ising..

“sigurado ka ba diyan sa plano mo ising? baka mapahamak si jiro”.

“this is the only way melbs, we dont have proof eh we need one para ma convict yung siraulo na yun!”

“kailangan ba talaga isugal pa si jiro? wala na bang ibang paraan?”

“I’ll think about this for few more days melbs, sa ngayon hindi muna pwedeng makalabas ito!“seryosong saad ni ising habang nag mamaneho, tumango naman si melba bilang pagsang-ayon.

---

sa tahanan naman nila ising ay pagod at antok na dumating sina jiro at jonas.. isa na namang mahabang araw ito kay jiro.. pagod man ay masaya ito at nakapag pasalamat at kahit papaano ay mayron na ding magandang balita matapos ang sunod sunod na problema.

“you seems happy!” puna ni jonas kapwa sila nakaupo sa sofa parehas pagod at kauuwi lang galing sa simbahan.

“sakto lang! finally hindi ko na kailangang harapin si tito randy - all my papers and documents are complete na I can finally transfer to school dito sa manila”

“you excited? were on the same school ji!”

“kaya nga eh, makikita ko na mga chicks mo dun! isusumbong kita kay tita ising!”

“ah ganon ahhhhh!” tugon ni jonas sabay kiliti sa tagiliran ni jiro..

“jonassssss tama naaaa pagod akooooo!”

nabalot ng ingay ng harutan ng dalawa ang buong salas..

“nakabalik na pala kayo!?” malamlam na saad ni jonathan - naabutan nitong nakapatong si jonas kay jiro sa sofa habang naghaharutan ang dalawa.

napansin naman ni jiro ang tingin ni jonathan ng madapuan ito ng kanyang sulyap.

agad agad kumalas si jiro kay jonas at naupo ng maayos.

“oo kuya mga 5 minutes ago pa!” sagot ni jonas sa kapatid.

“wheres mom and ate melbs?“malamlam pa din saad ni jonathan…

“may dinaanan daw po kuya!” saad ni jiro, nilagpasan lang siya ni jonathan at hindi man lang tinapunan ng tingin.

dumirediretso ito sa hardin at hindi na nagsalita pa.. napansin naman ito ni jiro, pero nag kibit balikat dahil sa presensiya ni jonas.

hindi naman maintindihan ni jonathan ang nararamdam, paulit ulit niyang sinasabe sa sarili na hindi pwedeng lumalim ang kung ano mang namagitan sa kanila ni jiro, pero hindi nito maiwasang maapektuhan nang makita kung paano magharutan ang dalawang kapatid.

“pasok na ako sa kwarto I need to wash up! ang lagkit ko na!” pagpapaalam ni jonas kay jiro “sunod din ako dikit dikit na din buhok ko eh!” sambit naman ni jiro

“are you gonna sleep sa room ko tonight? o sa kwarto pa din ni kuya jonathan?” dahan dahang saad ni jonas - sa isip isip nito “sana sa room ko siya mag sleep!” sa ilang araw kasing pagkawala ni jiro ay hinanap hanap niya ang yakap nito sa umaga - at ang mga cuddle sa kalagitnaan ng gabi. 

“sa room mo jonas!” bakas sa mukha ni jonas ang galak dahil sa narinig, gaano itong humakbang patungo sa kanyang kwarto para maglinis ng katawan..  

muli namang nilingon ng naiwang si jiro si jonathan na kasalukuyang nakatayo sa hardin at tila nag papahangin. 

tatayo sana siya para lapitan ang kapatid - sakto naman pagbusina ng sasakyan sa harapan ng bahay - tanda na dumating na ang ina at si melba. 

bigla ring lumitaw si jun galing kung saan at patakbong tinunggo ang gate para pagbuksan ang dalawa. 

kitang kita ni jiro kung paano sinalubong ni jun at jonathan ang mga ina nito - may bitbit na kung ano - na siya namang inasikaso ni jonathan at jun.. hindi na nakahanap pa ng pagkakataon si jiro na kausapin pa ang kapatid, kaya dismayado man ay nagtungo na din ito sa silid ni jonas para maglinis ng sarili at mag pahingga.

sinundan naman ng tingin ni jonathan ang mga kilos ni jiro - ginusto niya din sanang kausapin ito dahil hindi pa sila halos nag uusap buong maghapon dahil sa sunod sunod na ganap - alam niyang hindi na sa kwarto niya matutulog si jiro kagaya nga ng sinabi nito sa kanya kaninang umaga - sa hindi maipaliwanag na dahilan ay bahagyang nalulungkot si jonathan marahil nabitin ito sa oras at gusto pang makasama at makausap si jiro. 

sa kabilang banda naman ay nakasulyap din si jun kay jonathan - sipat nito ang malamlam na mata ng kaibigan na tila may malalim na iniisip - kitang kita niya kung paano sinundan ng tingin ni jonathan si jiro - at kung paanong lalong bumagsak ang expression sa mukha nito.. nagkibit balikat ang binata - pero hindi maalis sa sariling mag isip kung ano bang meron kay jiro at sa kaibigan. 

habang naglalakad patungo sa silid hindi naman maiwasan ni jiro ang hindi mapaisip - kung bakit ganon nalamang kalamig ang reaction ni jonathan samantalang kaninag umaga’y pagkatamis tamis ng ngiti nito - muling sumulyap si jiro sa mga kasama sa bahay, at sa kapatid - kita niyang abala ang mga ito sa pag aayos ng mga pinamili “hindi man lang ako tinignan!”  dismayadong saad nito sa sarili, dahil gusto sana niyang ngitian ang kapatid. 

---

matapos maligo nadatnan ni jiro na nakahiga na sa kama si jonas - nakakumot ito at hawak ang selpon.. napansin naman ni jonas ang paglabas ng kapatid mula sa banyo - tinapik nito ang kama, pinapatabi na sa kanya ang kapatid. 

“matutulog ka ng ganyan jonas? “

“what do you mean?”

“wala kang saplot tangek!”

“tinamad ako mag bihis eh and its much comfortable sleeping naked!” 

“sira! baka kung sinong pumasok at ano pa ang isipin! mag bihis ka doon!” 

“just lock the door! at ano namang iisipin nila? magkapatid naman tayo at parehas tayong lalake!”

biglang naalala ni jiro ang biglaang pagpasok ng kuya jonathan niya noong nakaraang umaga. 

“still! magbihis ka!” 

yamot namang tumayo at nagsuot ng boxer si jonas, habang si jiro binuksan ang selpon at nagbasa ng  mga messages. 

binuksan nito ang messages nila ni jonathan - yung sa insurance claim pa ang huli nilang mensahe… sa isip isip nito at siguro tapos na sila mag ayos ng pinamili at marahil ay nasa silid na ang kapatid.. kaya naisipan niyang mag message at mag goodnight kay jonathan.

ilang minuto nakakalipas wala siyang natanggap na sagot - kaya naka simangot itong pinatay ang selpon at nilagay sa ilalim ng unan. 

“you okay? tahimik mo ah!” 

“pagod lang siguro jonas!” 

“ako nga din eh! tulog na tayo!” 

pinatay na din ni jonas ang selpon - nilapag sa side table - tsaka humarap kay jiro at niyakap ito..

“na miss ko may katabe matulog ji!” aniya nito habang nakayakap sa kapatid. 

“na miss mo may katabe o namiss mo ako katabe?” 

“both!” aniya ni jonas sabay tumawa..

“pero mas namiss ko yung ano!” 

tila nakuha naman agad ni jiro ang pinapahiwatig ng kapatid - itinaas ang kamay at idinikit ang mga daliri sa noo ni jonas saka ito marahang tinulak palayo “yan kamanyakan ang tawag diyan jonas!” pabirong saad nito habang kunwari nilalayo ang kapatid mula sa pagkakalingkis sa kanya. 

“di mo na miss?” aniya ni jonas na nag baby talk pa sa kapatid…

“na miss din naman - pero pagod tayo pareho besides tinatamad ako!” 

“hays! sige na nga - next time ah! or wake me up just like how you used to nung mga nakaraang araw - you know, using your mouth!” 

“pervert! matulog ka na nga!” tugon ni jiro. 

nang makitang nakapikit na si jonas ay muling binuksan ni jiro ang selpon - pumikit pa ito at humiling na sana may goodnight man lang siya mula kay jonathan - ngunit bigo ito - nakasimangot ulit na nilagay ang selpon sa ilalim ng unan at ipinikit nalang ang pagkadismaya’t pilit hinanap ang antok…

sa kabilang silid naman ay narinig ni jonathan ang notification ng selpon na nakalapag sa kama - hindi ito tumayo sa gaming chair niya - nakasandal - nakatingin at nakaturo ang daliri sa kisame… 

“jiro! jiro! jiro! why do you have this kind of effect to me!” sa isip isip nito - habang nagkukuyakoy at paikot ikot sa gaming chair niya. 

*itutuloy…

Chapter 21

nilapitan na ni jonathan ang kaibigang si jun - pansin nito ang pagkatahimik ng kaibigan mula pa kaninang umagahan..

“bulaga!”

“ayyyyyyyyyyy! anak ka ng pusa!” halos mapatalon ito sa gulat

tawang tawa naman si jonathan “tangina pare kape pa!”

“tarantado!”

“kanina ka pa nakatulala diyan sa mga halaman ah! baka mas lalo kang magulat kapag nag Hi sayo yang mga yan!” bungad ni jonathan “may nangyari ba habang wala kame? kamusta ka?”

“ikaw ang kamusta? naka score ka na ba kay jiro?”

biglang tinakpan ni jonathan ang bibig ng kaibigan “siraulo baka may makarinig sayo!”

“wala gago! baka ikaw ang kailangan tumigil sa pagkakape - nagiging nerbyoso ka ata!”

“wala sila lahat nag simba! hindi ka din pala sumama?” dagdag pa ni jun.

“hindi tinatamad ako eh, ikaw din?”

“mukha ba akong sumama? kung nandito ako sa harap mo? labo mo naman brad!”

“sure kang walang makakarinig? si kuya jackson ba sumama din?”

“wala nga! walang tao! si jackson never naman lumabas ng kwarto yun eh!”

“so ano na ngang score? nadale mo na ba?”

“hindi gago! change plan pare!”

“change plan? bakit? na torpe ka no? o na reject ka ng bata?”

“gago hindi! nakita mo naman pinagdadaanan nung bata diba? alam mo naman istorya niya tungkol sa step-father niya - ayoko na dumagdag pa sa mga nang harass at nanamantala sa kanya kawawa naman!”

“sabagay! so ano? dating gawi?” pagtutukoy ni jun sa aktibidad na madalas nilang ginagawa ni jonathan..

“hindi din brad, bagong buhay! hindi na healthy yung ginagawa natin eh - hindi normal parehas tayong lalaki eh!”

lalong bumagsak ang sigla ni jun sa narinig - walang kamalay malay si jonathan na higit pa sa mga makamundong gawain ang nais sa kanya ng kaibigan - sa ilang taon nilang ginagawa iyon ay umusbong na ang nararamdaman nito sa kanya - sadyang pinipili lang na kimkimin at makuntento nalang sa kung anong meron sila para hindi na pag mulan ng gulo…

sa pananaw naman ni jonathan ay kailangan niyang iligaw ang isip ni jun sa kung ano man ang nalalaman at maari pang malaman nito tungkol sa kapatid na si jonas at si jiro.. ayaw na niyang palalimin pa kung ano man ang nalalaman nito dahil mahirap nang magtiwala at mailaglag sa dulo.

“sabagay, kung ano sa tingin mo ang tama jonathan!” malamlam na saad ni jun - tumayo ito sa pagkakaupo at pinilit umiwas kay jonathan dahil baka ano mang oras ay hindi siya makapagpigil at tuluyan ng bumagsak ang nangingilid niyang luha “magkakape ako papasabay ka?” paga-alibi nito.

“hindi pre! salamat sa pag unawa ah! ayoko lang makadagdag pa sa mga nangyayare - sa akin, sa atin sa mga kapatid ko - baka tuluyan ng magulo ang mga kasama natin dito - oh siyaaaaaaa! balik na ako sa kwarto may aasikasuhin pa pala ko”

bagsak ang balikat at nakasimangot na pumasok sa dirty kitchen si jun - hindi maipaliwanag ang halo halong nararamdaman dahil sa mga sunod sunod na nangyayare sa tahanan na ito.

matapos mag timpla ng kape ay babalik sana si jun sa garden - kaso agad itong humakbang pabalik ng makita si jackson na nakatayo sa garden at nagsisigarilyo - nakatingala ito sa langit at nakatingin sa mga bituin.. kitang kita ni jun ang lungkot sa mga mata nito…

ngunit mas pinili ni jun na lumayo at dumistansya sa isip isip nito ay “tama si jonathan, tama na muna sa complication - baka hindi na kayanin ng mga tao sa bahay na ito - lalo na ng nanay melba niya”.

---

“jiro, jonathan idadaan at ibababa na muna namin kayo sa bahay ah - nakalimutan namin dumaan ni melba sa grocery mamimili muna kami ng stocks sa bahay”

“sure ma!” sagot ni jonathan na sinangayunan naman ni jiro.

matapos ibaba sa tapat ng bahay yung dalawa ay agad na umalis sina melba at ising at nagtungo sa cafe na kinaroroonan ng kausap na private investigator…

“ito po lahat ng documents and ilan sa mga ebidensiya…” pag uumpisa ng lalaking naka sobrero at salamin.

agad na binuklat ni ising ang mga papeles…

“It appears na nalulong sa sugal ang lalaking ito, baon sa utang at maraming naghahanap… hindi pa kumpirmado pero mukhang dikit din ang pangalan nito sa droga.. regular din siya sa isang bar at kamakailan lang eh nangulo ito doon dahil kulang ang perang pambayad!”

“sinasabe ko na nga ba!” tugon ni ising nang marinig ang mga balita tungkol sa amain ni jiro.

“anong plano mo ising?” aniya ni manang melba.

“this documents may be enough para alisin siya as a beneficiary and co-signee sa papers ni jiro at sa insurance at educational claims”saad ni ising “pero I want him in jail! dahil sa mga ginawa niya kay jiro, pero hindi enough itong mga hawak natin to prove that!”

“You mean there’s more than this?” saad nung private investigator?

“Yes! I will give you details over the phone, we need to go maghahanap yung mga bata eh!” nakipag kamay si ising, tumayo na at naghandang umalis ganon din si aling melba.

“I will wire the payment sa account mo, I will also send you details and further instructions sa email mo!?”

tumango lang ang private investigator, pinanood yung dalawa lumakad palayo - tsaka umalis ng makumpirmang nakaalis na ang kliyente niya.

sa sasakyan naman pabalik ng bahay… tuloy tuloy ang naging diskusyon nila melba at ising..

“sigurado ka ba diyan sa plano mo ising? baka mapahamak si jiro”.

“this is the only way melbs, we dont have proof eh we need one para ma convict yung siraulo na yun!”

“kailangan ba talaga isugal pa si jiro? wala na bang ibang paraan?”

“I’ll think about this for few more days melbs, sa ngayon hindi muna pwedeng makalabas ito!“seryosong saad ni ising habang nag mamaneho, tumango naman si melba bilang pagsang-ayon.

---

sa tahanan naman nila ising ay pagod at antok na dumating sina jiro at jonas.. isa na namang mahabang araw ito kay jiro.. pagod man ay masaya ito at nakapag pasalamat at kahit papaano ay mayron na ding magandang balita matapos ang sunod sunod na problema.

“you seems happy!” puna ni jonas kapwa sila nakaupo sa sofa parehas pagod at kauuwi lang galing sa simbahan.

“sakto lang! finally hindi ko na kailangang harapin si tito randy - all my papers and documents are complete na I can finally transfer to school dito sa manila”

“you excited? were on the same school ji!”

“kaya nga eh, makikita ko na mga chicks mo dun! isusumbong kita kay tita ising!”

“ah ganon ahhhhh!” tugon ni jonas sabay kiliti sa tagiliran ni jiro..

“jonassssss tama naaaa pagod akooooo!”

nabalot ng ingay ng harutan ng dalawa ang buong salas..

“nakabalik na pala kayo!?” malamlam na saad ni jonathan - naabutan nitong nakapatong si jonas kay jiro sa sofa habang naghaharutan ang dalawa.

napansin naman ni jiro ang tingin ni jonathan ng madapuan ito ng kanyang sulyap.

agad agad kumalas si jiro kay jonas at naupo ng maayos.

“oo kuya mga 5 minutes ago pa!” sagot ni jonas sa kapatid.

“wheres mom and ate melbs?“malamlam pa din saad ni jonathan…

“may dinaanan daw po kuya!” saad ni jiro, nilagpasan lang siya ni jonathan at hindi man lang tinapunan ng tingin.

dumirediretso ito sa hardin at hindi na nagsalita pa.. napansin naman ito ni jiro, pero nag kibit balikat dahil sa presensiya ni jonas.

hindi naman maintindihan ni jonathan ang nararamdam, paulit ulit niyang sinasabe sa sarili na hindi pwedeng lumalim ang kung ano mang namagitan sa kanila ni jiro, pero hindi nito maiwasang maapektuhan nang makita kung paano magharutan ang dalawang kapatid.

“pasok na ako sa kwarto I need to wash up! ang lagkit ko na!” pagpapaalam ni jonas kay jiro “sunod din ako dikit dikit na din buhok ko eh!” sambit naman ni jiro

“are you gonna sleep sa room ko tonight? o sa kwarto pa din ni kuya jonathan?” dahan dahang saad ni jonas - sa isip isip nito “sana sa room ko siya mag sleep!” sa ilang araw kasing pagkawala ni jiro ay hinanap hanap niya ang yakap nito sa umaga - at ang mga cuddle sa kalagitnaan ng gabi.

“sa room mo jonas!” bakas sa mukha ni jonas ang galak dahil sa narinig, gaano itong humakbang patungo sa kanyang kwarto para maglinis ng katawan..

muli namang nilingon ng naiwang si jiro si jonathan na kasalukuyang nakatayo sa hardin at tila nag papahangin.

tatayo sana siya para lapitan ang kapatid - sakto naman pagbusina ng sasakyan sa harapan ng bahay - tanda na dumating na ang ina at si melba.

bigla ring lumitaw si jun galing kung saan at patakbong tinunggo ang gate para pagbuksan ang dalawa.

kitang kita ni jiro kung paano sinalubong ni jun at jonathan ang mga ina nito - may bitbit na kung ano - na siya namang inasikaso ni jonathan at jun.. hindi na nakahanap pa ng pagkakataon si jiro na kausapin pa ang kapatid, kaya dismayado man ay nagtungo na din ito sa silid ni jonas para maglinis ng sarili at mag pahingga.

sinundan naman ng tingin ni jonathan ang mga kilos ni jiro - ginusto niya din sanang kausapin ito dahil hindi pa sila halos nag uusap buong maghapon dahil sa sunod sunod na ganap - alam niyang hindi na sa kwarto niya matutulog si jiro kagaya nga ng sinabi nito sa kanya kaninang umaga - sa hindi maipaliwanag na dahilan ay bahagyang nalulungkot si jonathan marahil nabitin ito sa oras at gusto pang makasama at makausap si jiro.

sa kabilang banda naman ay nakasulyap din si jun kay jonathan - sipat nito ang malamlam na mata ng kaibigan na tila may malalim na iniisip - kitang kita niya kung paano sinundan ng tingin ni jonathan si jiro - at kung paanong lalong bumagsak ang expression sa mukha nito.. nagkibit balikat ang binata - pero hindi maalis sa sariling mag isip kung ano bang meron kay jiro at sa kaibigan.

habang naglalakad patungo sa silid hindi naman maiwasan ni jiro ang hindi mapaisip - kung bakit ganon nalamang kalamig ang reaction ni jonathan samantalang kaninag umaga’y pagkatamis tamis ng ngiti nito - muling sumulyap si jiro sa mga kasama sa bahay, at sa kapatid - kita niyang abala ang mga ito sa pag aayos ng mga pinamili “hindi man lang ako tinignan!” dismayadong saad nito sa sarili, dahil gusto sana niyang ngitian ang kapatid.

---

matapos maligo nadatnan ni jiro na nakahiga na sa kama si jonas - nakakumot ito at hawak ang selpon.. napansin naman ni jonas ang paglabas ng kapatid mula sa banyo - tinapik nito ang kama, pinapatabi na sa kanya ang kapatid.

“matutulog ka ng ganyan jonas? “

“what do you mean?”

“wala kang saplot tangek!”

“tinamad ako mag bihis eh and its much comfortable sleeping naked!”

“sira! baka kung sinong pumasok at ano pa ang isipin! mag bihis ka doon!”

“just lock the door! at ano namang iisipin nila? magkapatid naman tayo at parehas tayong lalake!”

biglang naalala ni jiro ang biglaang pagpasok ng kuya jonathan niya noong nakaraang umaga.

“still! magbihis ka!”

yamot namang tumayo at nagsuot ng boxer si jonas, habang si jiro binuksan ang selpon at nagbasa ng mga messages.

binuksan nito ang messages nila ni jonathan - yung sa insurance claim pa ang huli nilang mensahe… sa isip isip nito at siguro tapos na sila mag ayos ng pinamili at marahil ay nasa silid na ang kapatid.. kaya naisipan niyang mag message at mag goodnight kay jonathan.

ilang minuto nakakalipas wala siyang natanggap na sagot - kaya naka simangot itong pinatay ang selpon at nilagay sa ilalim ng unan.

“you okay? tahimik mo ah!”

“pagod lang siguro jonas!”

“ako nga din eh! tulog na tayo!”

pinatay na din ni jonas ang selpon - nilapag sa side table - tsaka humarap kay jiro at niyakap ito..

“na miss ko may katabe matulog ji!” aniya nito habang nakayakap sa kapatid.

“na miss mo may katabe o namiss mo ako katabe?”

“both!” aniya ni jonas sabay tumawa..

“pero mas namiss ko yung ano!”

tila nakuha naman agad ni jiro ang pinapahiwatig ng kapatid - itinaas ang kamay at idinikit ang mga daliri sa noo ni jonas saka ito marahang tinulak palayo “yan kamanyakan ang tawag diyan jonas!” pabirong saad nito habang kunwari nilalayo ang kapatid mula sa pagkakalingkis sa kanya.

“di mo na miss?” aniya ni jonas na nag baby talk pa sa kapatid…

“na miss din naman - pero pagod tayo pareho besides tinatamad ako!”

“hays! sige na nga - next time ah! or wake me up just like how you used to nung mga nakaraang araw - you know, using your mouth!”

“pervert! matulog ka na nga!” tugon ni jiro.

nang makitang nakapikit na si jonas ay muling binuksan ni jiro ang selpon - pumikit pa ito at humiling na sana may goodnight man lang siya mula kay jonathan - ngunit bigo ito - nakasimangot ulit na nilagay ang selpon sa ilalim ng unan at ipinikit nalang ang pagkadismaya’t pilit hinanap ang antok…

sa kabilang silid naman ay narinig ni jonathan ang notification ng selpon na nakalapag sa kama - hindi ito tumayo sa gaming chair niya - nakasandal - nakatingin at nakaturo ang daliri sa kisame…

“jiro! jiro! jiro! why do you have this kind of effect to me!” sa isip isip nito - habang nagkukuyakoy at paikot ikot sa gaming chair niya.

*itutuloy…

Chapter 22

“hindi ba delikado para kay jiro itong plano mo ising?” tanong ni melba kay ising na may bahid ng pag aalala. 

“this is the only way para mapagbayad natin yung hayup na yun sa ginawa niya sa mag ina!” mariin namang saad ni ising “isa pa - hindi tuluyang matatahimik si jiro pati na rin ang mama niya sa langit hanggat malayang nagagawa nung gago na yun ang gusto niya!” 

“kailangan ba talaga sa ganitong paraan?” 

“I can’t think of anything else melbs… wala tayong testigo, wala tayong ebidensiya! I guess it needs to be done this way!” 

“paano si jiro, yung mga anak mo? papayagan kaya nila ito!?”

“that’s why sasabihin natin sa kanila yung plano!?”

---

“whaaaaatttttt!? no ma! delikado para kay jiro!” reaction ni jackson ng marinig ang plano ng ina. 

“He wouldn’t be alone naman anak, dadating tayo right there and then - we just need to secure some evidence!” 

“there should be another way ma!” dagdag naman ni jonathan na tahimik lang na nakikinig sa sulok “hindi natin pwede i-risk - kasi hindi naman natin sure ano pang plano meron yung randy na yun!”

“I wouldn’t go through this route if there’s other way! kagaya nga ng sinabe ko kay melba - walang ebidensiya, walang testigo sige nga! think of another way!?”

natahimik ang dalawa - may punto nga naman ang ina - kahit anong isip - at kahit anong plano kung wala nga namang ebidensiya hindi nila magagawang maipakulong ang amain ni jiro..

“we have one shot mga anak, lalo na’t randy is after the insurance and sa mga mapag bebentahan ng properties na naiwan ni jiro sa mindoro”. 

“ano pa bang meron sa mindoro ma? nasa atin na si jiro - he is secured - pwede naman natin pagtulong tulungan nila papa!” aniya ni jackson. 

“hindi ko hahayaang yung harasser ng kapatid niyo ang makinabang sa lahat ng pinaghirapan ng mama ni jiro - yung kotse, yung bahay, yung mga gamit? hindi pwedeng mabaliwala - besides hindi niyo ba naisip na anytime pwedeng kunin ni randy si jiro kasi siya ang legal guardian sa mga documents!” aniya ni ising “it is better to do this now kesa kung kelan wala na tayong magagawa!” dagdag pa nito. 

“ma, anong problema?” 

natigilan sa pagde-discussion yung tatlo nang biglang lumabas sina jiro at jonas mula sa silid. 

“nothing anak, what do you need?” 

“kukuha lang sana kami ng meryenda, nag aaway away ba kayo?” pag uusisa pa ni jonas. 

“is it about me again?” malamlam namang saad ni jiro. 

“no, no mga anak - may importante lang kaming pinag uusapan - sige na do your things!” ani nito sa dalawa - tsaka tinapunan ng tingin sina jackson at jonathan at sinenyasan itong umalis na muna. 

---

“tangina kuya seryoso ba si mama?” saad ni jonathan nang makapasok sila sa silid ng panganay na kapatid. 

naka cross arm si jackson at nakasandal sa may lamesa “she does have a point, kanina ko pa din iniisip if there’s other way - pero it seems na this is the best way possible?” 

“best way possible? nahihibang na ba kayo? hahayaan niyo si jiro sumama sa gago na yun so you can secure evidence?” 

“that’s the only way to prove the claim jonathan!” 

“fuck it!” mariing saad ni jonathan sabay hampas sa kama “what if may mangyare? what if mapahamak si jiro before tayo dumating?” dagdag pa nito. 

“that is way we need to plan it carefully bago i-execute” 

“so what’s the plan? papayag ka nalang sa gusto gawin ni mama?” 

hindi agad nakasagot si jackson at tila pansumandaling nag isip… “we will see!” aniya nito. 

sa kusina naman ay hindi mapigilan ni jiro ang mag isip - dahil sa kakaibang kinikilos ng mga tao sa bahay - yung bigla nalang titigil sa usapan kapag darating siya o si jonas - yung sobrang bait at asikaso ng mga tao sa kanya na tingin niya hindi naman kinakailangan. 

“kailangan may gawin ako!” ani ni jiro sa sarili.. 

“lalim naman ng buntong hininga na yan, is something bothering you?” puna ni jonas sa kapatid. 

“wala - wala naman - may sumagi lang sa isip ko!” 

“jiro anak!” aniya ni ising matapos kumatok sa pinto.. 

“yes po?” 

“can you come sa kusina? ikaw na din jonas!” 

agad naman tumayo ang dalawa at sumunod kay ising - bumagal ang hakbang ni jiro ng makitang nasa kusina na pala ang buong pamilya..

“ano pong meron?” bungad ni jonas sa ina at sa mga kapatid.

“we have a very important thing to discuss, maupo kayong dalawa!” naging seryoso ang pananalita ni ising sabay pinasadahan ng tingin ang mga kasama sa lamesa.

“jiro, jonas - we adult planned something - and I need both of you to keep an open mind!” 

nagkatinginan sina jonas at jiro - sabay silang kinabahan dahil sa pananalita ng ina…

“jiro - pinagpaplanuhan namin kung paano maipapakulong si tito randy mo” napansin ng lahat ang paglaki ng mata ni jiro..

“p-pero bakit pa po? hindi po ba pwedeng hayaan nalang siya doon - malayo naman na po ako sa kanya eh!” jiro feels uneasy - naramdaman naman ito ng mga tao sa paligid - lalo na ni ising kaya naman hinawakan nito ang kamay ng anak para kalmahin. 

“everyone want na sana possible  na ganon nalang lahat jiro,  ako man din gusto ko hayaan nalang - pero kasi Attorney Medina reach out to me just very recently - randy is filing a case claiming the custody over you”

“ha? possible niya gawin yun ma?” singit ni jonas.

“by law, by papers and documents he is your legal guardian - siya ang nakasulat sa halos lahat ng papeles na meron si mama mo!” 

“a-ayoko po! ayoko po sumama sa kanya!” aniya ng paiyak ng si jiro, hindi maintindihan ang halo halong nararamdaman nito - inis sa kanyang ina, kung bakit naman kasi si randy pa ang nasa mga papeles, puot - galit at pagkasuklam sa amaing nambaboy sa kanya “kelan ba matatapos lahat ng ito!” sa isip isip ng binata. 

“that’s why we need to gather evidence para maipakulong siya!” 

“this is our only chance to fight against him, kasi sa batas legal na legal siyang makukuha ka dahil siya ang legal mong parent - I can’t do nothing, my hands are tied too! this is why we came up with a plan!” 

“anong plano mama?” ani ni jonas. 

“I am telling you this so you can prepare yourself jiro, isa sa mga araw na ’to posible sumulpot dito si tito randy mo - with or without his lawyers” 

“p-po?” batid sa boses ni jiro na hindi ito komportable sa naririnig - agad hinawakan at tinapik ni jonas ang braso nito na hindi naman nakaiwas sa paningin ni jonathan kaya hindi rin maiwasan nito ang umismid sa bunsong kapatid.

“hawak niya na mga documents eh, kahit pina under the table ko na nung nakaraan… he is still able to secure his own copy - most likely alam na din niya ang address natin dito sa manila”. 

“expecting the worst he could be in our doorstep anytime,  worst comes to worst baka you need to go with him temporarily!” 

“pero tita ayoko po!” ani ni jiro, nag simula ng mangilid ang luha sa mga mata nito. 

“we know, kaso wala din naman tayong choice sa ngayon - that is why we came up with this plan!” 

“most likely doon ka niya ititira sa dating bahay niyo ng mama mo! nagpadala na ako ng tao doon para magkalat ng hidden cameras and voice recording devices…” tuloy tuloy na saad ni ising

“once we secure enough evidence the police will rescue you as soon as possible…”

“to make sure you are safe si kuya jonathan mo and jun will rent a place just next to your location to observe!”

“anak I know this will be difficult and too risky para sayo - kaso kahit anong ikot at isip wala talaga kaming mahanap na way bukod dito!”

tanging pag hangos at hikbi ang naging sagot ng binatilyo, wala namang magawa ang mga kapatid kung hindi maawa - tanging yakap ang naging suporta ni jonas sa kapatid - habang sabay sabay namang humawak sa balikat ni jiro ang mga kasama sa bahay. 

“if you endure this just this one jiro - matatahimik na tayo lalong lalo na ikaw sa mga susunod na araw - kailangan mo lang tatagaan loob mo kapatid” ani ni jackson habang nakikipag tinginan mata sa mata kay jiro. 

nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga ang binata - tinabayan ang loob at nagpakita ng kagustuhang lumaban “gagawin ko po! kakayanin ko! para sa akin, sa inyo at kay mama!” lalong humigpit ang yakap ni jonas dahil sa narinig, ganun din ang hawak ng mga tao sa bahay sa balikat ni jiro.. 

batid ng lahat na hindi magiging madali para kay jiro ang lahat - kaya naman ganon nalang ang pagpapakita nila ng buong suporta dito. 

---

inalalayan ni jonas para makabalik sa silid ang wala pa din tigil na pag iyak na si jiro “ji, hindi ko alam paano ka kakalmahin, I know it’s difficult - pero alam ko din na kakayanin mo!” aniya nito sa kapatid “what can I offer you? a drink? juice? hot chocolate? ano? para lang gumaan pakiramdam mo..”

“salamat jonas, don’t worry about me… just having you by my side makes me feel stronger!” tugon naman ni jiro “gabi na din, matutulog na ako jonas - just do whatever diyaan sa computer mo ulit - wag mo na ako intindihin…I’ll be okay” 

nahiga na si jiro at tumalikod sa kapatid na nakaupo din sa kama katabi nito - inayos ni jonas ang kumot ng kapatid tsaka ito iniwan para makapag isa.. 

tanging sulyap ang kayang gawin ni jonas sa ngayon at umasa na magiging maayos din ang lahat.. hindi nito maiwasang hindi maawa dahil sa pinag dadaanan ni jiro, gusto niya itong hagkan at yakapin kaso mas pinili nito na hayaang mag isa ang kapatid, batid ni jonas na kailangan ni jiro ng oras para sa sarili ng makapag isip at mag handa sa mga susunod na araw.

• itutuloy…

Chapter 23

sa kalagitnaan ng gabi, muling napabalikwas ng bangon si jiro - isa na namang panaginip ang gumising dito - pero this time, it was her mom talking to him and telling him to fight and be brave…napapunas ng luha si jiro, nilingon ang natutulog na din na si jonas - dahan dahan itong tumayo para hindi magising ang kapatid. 

pinihit niya yung doorknob ng pinto, lalabas sana ito  para magpahangin sa garden - tyempo namang nasa tapat ng pinto si jonathan - may dalang baso ng tubig naglalakad patungo sa kanyang silid.

muling nagtama ang paningin ng dalawa, dahil sa mga nagdaan na araw na hindi pinapansin ni jonathan si jiro - naisip ni jiro na wag nalang pansinin ito dahil baka mapahiya lang siya at hindi na naman pansinin ni jonathan..

hindi naman nakaligtas sa paningin ni jonathan ang mugtong mata ng kapatid pilit mang iniiwasan ay hindi rin nito maalis sa sarili na mag alala kaya naman hindi na nag pigil ito at kinausap na ang kapatif “you okay jiro?” ani nito, napatigil sa paglakad at napatanong dahil sa pag aalala. 

tumango lang si jiro habang pinapahid pa din ang mga mata - ayaw mag salita ni jiro dahil alam nya sa sariling magtutuloy tuloy lang ang pagiyak niya - akmang lalakad sana palayo si jiro ng hawakan ni jonathan ang balikat nito at pinigil sa pag lakad. 

dahil sa ginawang ito ni jonathan muling nag tama ang mga mata nila - batid ni jonathan ang pangungusap ng mga mata ng kapatid…

hindi na nga napigilan pa ni jiro ang luha at tuloy tuloy ng umiyak dahil sa panaginip… hindi niya inasahang muling magpapakita sa kanya ang ina -  kahit sa panaginip at kahit sa maikling pagkakataon ay naramdaman niya ang yakap at presensiya nito. 

dahil sa nakitang pagpatak ng luha ng kapatid ay tuluyan ng hinatak ni jonathan si jiro at niyakap.. rinig niya ang mahihinang hikbi ng kapatid - agad din siyang kumalas at inabot kay jiro ang hawak na isang basong tubig…

“why? what happen? need mo ba ng kausap bunso?” ani nito habang pinag mamasdan si jiro na umiinom ng tubig

“napanaginipan ko si mama….” at nag kwento na nga si jiro…

“let’s sit and talk this out para gumaan feelings mo! halika sa kwarto!” 

“wag na po kuya jonathan, sa garden nalang po ako - baka naiistorbo ko na po kayo!” 

batid ni jonathan ang pagbabalik formal sa kanya ng kapatid, hindi naman niya ito masisisi dahil sa halos sunod sunod na araw niyang pag iwas dito “ayaw mo na ba kausap si kuya?” ani nito. 

hindi kumibo si jiro at kumalas sa pagkakahawak ni jonathan saka lumakad palayo… bahagya naman nalungkot si jonathan dahil sa ginawang pag iwas ng kapatid at walang nagawa kung hindi pag masdan ito habang lumalakad palayo… 

sa isip isip naman ni jiro ay sobra na ang dulot niyang gulo sa pamilyang ito kaya mabuti na din na siya nalang ang umiwas para hindi na makadagdag pa sa isipin ng mga tao sa tahanang ito.. 

---

inabot na ng umaga si jiro sa garden pinili nitong mapag isa at pagnilay nilayan ang napanaginipan at sinabi ng ina - nadatnan siya ni ising na nakatingala sa asul at maliwanag na kalangitan kaya agad niyang nilapitan ito. 

“jiro? why are up so early…”

“good morning po tita, maaga lang po akong nagising - gusto niyo po ipagtimpla ko kayo ng coffee?” 

“no need na anak - kamusta ka? how are you feeling?” 

“maayos naman na po tita, I had a dream last night sabi ni mama lumaban daw ako at maging matapang - I was crying all night tapos nung nakita ko yung araw I realized na tama si mama.. I have to and I need to be brave para sa sarili ko”

“that’s a good reflection anak, a good way to start your morning - at dahil diyan I also have a good news for you!” 

“talaga po? ano po yun tita?” 

“mang mando said na they  finished your room yesterday - remember yung stock room na pina convert natin into your room? they painted it yesterday - mamaya we will have your ate melbs to clean it para you can start moving” 

“talaga po? naku marami salamat po tita! kapag nakabangon na ako sa sarili ko - ibabalik kong lahat ng itinulong at lahat ng kabaitan mo at ng family mo!” 

“sus! wag mo intindihin yun - you are family jiro - anything to make you comfortable? gagawin natin yan - ohsiya I have a morning class so I better get going…” 

“thank you po ulit tita, salamat po…” 

---

“what are you doing?” aniya ni jonas ng may pagtataka, pagmulat kasi niya ng mata nakita niya si jiro na nag eempake at inaayos ang mga gamit nito sa maleta.

“good morning, inaayos ko lang things ko - tapos na gawin yung room ko eh - solo mo na ulit dito” nakangiting saad ni jiro…

“what?” saad ni jonas na tila pinoproseso pa yung narinig “hindi mo naman kailangan lumipat, I mean mas prefer ko naman may kasama sa room - hindi ba pwedeng mag stay ka nalang here?” dagdag pa nito. 

tumayo si jiro mula sa pagkakaupo sa sahig para kunin yung iba niya pang gamit sa drawers - lumapit ito kay jonas tapos ginulo ang buhok nito “tama na din to - I don’t want to invade your privacy anymore - tsaka akala mo naman napakalayo ilang steps away ka lang naman sa room ko”

“pero… wala na ako katabi matulog” ani ni jonas habang naka nguso. 

“edi minsan matulog tayo together - I mean we can do it kahit anong araw not as if I am moving to a different place jonas - diyan lang ako sa kabilang room oh” tumawa si jiro, nagpatuloy ito sa pag aayos ng gamit. 

---

“what’s the commotion all about?” bungad ni jonathan sa mga kasama - gulo gulo pa ang buhok nito at halos kirat pa ang mata dahil kagigising lang din

“ay sorry jonathan, nagising ka maingay kasi yung vacuum eh” sambit naman ni melba 

“anong nangyayari dito?” dagdag pa ni jonathan na tila naguguluhan sa nangyayari at sa ingay na dulot ng paglilinis at pag uusap ni melba at ng anak nitong si jun - magkasunod at magkaharap kasi ang kwarto niya at ng lilipatan ni jiro. 

“natapos na ’tong room ni jiro, nililinis namin para makalipat na siya” saad ni jun

sakto namang labas ni jiro sa kwarto ni jonas - hatak hatak ang maleta at bitbit ang iilang bed sheet at punda “do you need help decorationg your room jiro?” pagaalok ni jonathan ng tulong dito, pero tila walang narinig si jiro at tuloy tuloy na pumasok sa bago niyang silid. 

“ate melbs - ako na po magtutuloy niyan mag pahinga na po kayo ni kuya jun” nilapag ni jiro ang mga gamit sa kama niya at sinubok kunin kay melba ang vacuum.

“naku hijo ako na - ayusin mo nalang mga aayusin mo pa’t patapos na din naman ito” 

“kayo pong bahala, magkakabit nalang naman po ng kurtina - tapos iaayos ko nalang po itong mga gamit ko sa kabinet” 

“ano pang kailangan mo jiro?” singit ni jun

“curtain rod kuya meron po ba tayo? or alambre - tapos po patulong nalang i’move itong kama malapit sa pinto kesa sa bintana - baka rin po meron kayong extra na pang sapin dito sa table para naman po hindi plain lang na wood” 

“naku hijo, nasa mga kwarto na ng mga kapatid mo yung pang sapin - yung kurtina naman, walang ganito kalaki - kasi itong binatana na ito ang pinaka malaki sa buong bahay - wala din tayong bakal para sa kurtina o kahit alambre - isasabay ko nalang kapag namalengke ako sa makalawa”

“sige po, ayos lang po ang mahalaga naman ay maiayos yung gamit ko at kama - saka ko nalang po aayusan kapag medyo nakaipon ako or pag claim namin nung insurance ni mama” nakangit at positibong saad ni jiro. 

“ji… punta nalang tayo sa depo to buy tsaka para tumingin na din ng mga iba mo pang kailangan sa room mo” singit ni jonathan na nakamasid lang sa paguusap ng mga kasama habang nakasandal yung braso sa frame ng pintuan ng kwarto ni jiro. 

“wag na po kuya, okay na po muna ito” malamlam na sagot ni jiro sa kapatid… 

“I just got a text from mama, inuutos niya din saakin - so you better get ready - we will go in 5 minutes…” mariing saad ni jonathan saka tumalikod at hindi na binigyan pa ng pagkakataon si jiro na magsalita at tumanggi…

wala naman talagang message si ising - hindi lang nagugustuhan ni jonathan ang ginagawa nilang pag iiwasan - alam naman niyang siya ang nauna, pero hindi niya inaakalang hahantong sa ganito kalamig at katabang na pagtrato nila sa isa’t isa ang ilang araw na pag iwas para mag isip isip. 

---

sa sasakyan patungo sa pinaka malapit na mall ay tahimik na nakaupo ang magkapatid, para bang may mga kuliglig sa paligid dahil sobrang tahimik - naka focus si jonathan sa pag dadrive - habang si jiro naman ay hawak ang selpon at nakikinig ng music..

“what do you want to buy first ji?” pag uumpisa ni jonathan ng usapan… medyo nainis na ito kasi tila walang naririnig yung kapatid kaya naman nilingon na niya ito at na’realized na naka-earphones pala kasi ito kaya walang naririnig.. 

napaismid ito at bahagyang nainis kaya inabot ang wire ng earphones ni jiro at himatak ito pababa - agad naman niyang nakuha ang atensyon ng kapatid dahil napalingon ito sa kanya at tila nagtaka kung bakit hinatak ni jonathan ang earphones niya

“sabi ko… ano una mong gustong bilhin?” 

“yung curtain rod nalang po tsaka curtina ayun lang naman po yung importante” matipid na saad ni jiro tsaka muling binalik yung earphones sa tengga at tumingin na ulit sa bintana..

hindi maintindihan ni jonathan kung maiinis pa ba o maku-cute-an sa ginagawang pagpapa-hard to get ng kapatid - or yung ginagawa nitong pag iwas - sadyang iba talaga ang dating at epekto sa kanya sa tuwing gagawin ito ng kapatid - gusto niyang kurutin at yakapin si jiro dahil sa ilang araw ngayon palang sila ulit nagkasama na sila lang at walang ibang tao o matang nakapaligid.

at hindi na nga nakapag pigil si jonathan - saktong pagpark ng kotse - at pag tanggal niya ng seatbelt sa harap ng mall ay dali dali siyang umangat at nilapit ang sarili sa kapatid saka ito hinalikan sa pisngi..

tila na bato naman si jiro at halos hindi makagalaw - hindi maintindihan kung natataranta ba o ano - hindi na nga nito magawang alisin yung lock ng seatbelt ng maayos eh - hindi niya mawariy kung paano itatago yung nagiinit na mukha mula sa kapatid..

napatawa si jonathan sa nasaksihan at sa pagkataranta at aligaga nung kapatid dahil sa ginawa niya - agad siyang lumabas ng sasakyan - itinago ang ngiti tsaka nag panggap na parang wala lang ng yari..

“what was that? did kuya jonathan just gave me a peck on my cheeks?” sa isip isip ni jiro na tila na gitla sa nangyari

dahan dahan itong bumaba ng sasakyan at walang imik na sumunod sa naglalakad na si jonathan 

“ayaw mo akong pansinin ah… ayan ang dapat sayo” sa isip isip naman nung pilyong si jonathan… 

*itutuloy….

Chapter 24

katatapos maligo at maglinis ng katawan ni jiro, lumabas ito sa bagong silid mula sa banyo - katatapos lang nito sa lahat ng gawain - medyo na’busy dahil pagbalik nila sa mula sa pamimili ni jonathan ay agad niyang inasikaso lahat ng ito at iniayos sa kwarto..

hindi maiwasan ni jiro na isipin yung nangyare kanina.. napahawak pa nga ito sa pisngi habang iniimagine kung paano siya hinalikan ni jonathan sa pisngi - at napangiti.. 

ilang araw na din siyang nangungulila kay jonathan dahil sa ginagawang pag iwas nito - sa isip isip ni jiro ay kailangan niyang panindigan ang ginagawang pag iwas para makabawi sa ilang araw na ding pag iwas ni jonathan…

natigilan si jiro sa pag i-imagine ng may marinig itong katok sa pinto - maya maya’y dahan dahan bumukas ito at iniluha si jonas na nakapang tulog na’t may bitbit na dalawang unan..

“ji.. can I sleep here tonight? babawi lang sa ilang days mo din pag stay sa room ko”

“oo naman, sakto malaki din bed ko kasyang kasya tayo…”

“hiniram ko projector ni mama so we can watch movie - kasi wala pang tv ’tong room mo sabi niya dito na daw muna to kasi spare naman daw ito”

“talaga? wow! cinema experience yan kung ganon”

“yes, connect your laptop ila-log in ko yung disney natin and yung netflix”

“naku po! mukhang may pagpupuyatan na ako niyan dito kung ganon”

---

matapos i-set up yung laptop at projector - magkatabing nahiga sina jonas at jiro at napagkasunduan na ’gyeongseong creature ang papanoodin.

pero sa totoo - hindi naman movie marathon ang pakay ni jonas eh - ilang araw na din kasi itong tigang ang nahihiyang mag sabi kay jiro - napagod na din ito kahihintay na mag first move si jiro - kaya sa kalagitnaan ng palabas ay hindi na nakatiis pa ang binata…

kinu-kuyakoy ang paa at bahagyang ikinikiskis ito sa paa ni jiro - parehas silang naka silk na pajamas kaya ramdam nila pareho ang lambot nito na siya rin namang nagustuhan ni jiro kaya ikiniskis din pabalik yung paa niya sa kapatid..

“lambot ng tela no, favorite ko ’to na pang tulog eh” ani ni jonas..

“me too, silk kasi eh” saad naman ni jiro na nakatutok lang sa palabas sa projector…

“jonas….” puna ni jiro kay jonas kasi this time hindi na paa yung kumikiskis sa kanya - ramdam na niya ang pag pisil ni jonas sa hita niya - natawa naman si jonas, tumingin at nag pout sa nakatingin din na si jiro…

“pwede?” malambing na saad ni jonas…

napangiti ito at halos mapatalon sa kama sa sinabi ni jiro “lock the door jonas!” napatalon ito at patakbong nilapitan yung doorknob ng pinto ng kwarto ni jiro… bago ito bumalik sa kama nag inat pa ito at tinaas ang dalawang kamay na akala mo nag eexercise habang nakangiti 

saka ito patihayang bumalik sa pagkakahiga - iniayos pa ang unan para elevated at nakasandal siya sa kama…

“tagal na nung last miss ko na subo mo tsaka kiss sa utong eh!” malambing na saad ni jonas habang naka akbay kay jiro at hinihimas ang balikat…

lumingon naman si jiro at hinarap ang kapatid, muling nag tama ang kanilang paningin - hanggang sa nag tuloy tuloy na sa isang matamis na halikan…

kapwa napapikit ang dalawa sa kiliting dulot ng labi ng isa’t isa - ipinatong ni jiro ang kamay sa dibdib ng kapatid saka dahan dahang tinanggal ang mga botones ng suot nitong pang tulog… 

walang putol ang halikan ng dalawa na halatang namiss ang isa’t isa…

“hmmmnnnnn…hmnnnnnnn” tanging halinghing ng halikan - na silang dalawa lang ang nakakarinig tila kapwa wala ng pakielam sa kung ano man ang nangyayare sa paligid. 

“lakasan mo konti yung volume jonas, baka marinig tayo sa labas…” 

“hindi yan, hindi naman nagkakarinigan mga rooms dito diba?” 

“kahit na katapat lang natin room ni kuya jonathan eh para lang safe” 

matapos lakasan yung tunog ng palabas ay muling naghalikan ang dalawa - sa pagkakataong ito - bukas na ang pang itaas na pangtulog ni jonas at nakatambad na sa harapan ni jiro ang hubad na katawan nito..

“ughhhhh! grabe kuryenteng dulot mo sakin ji…” reaction ni jonas ng pasadahan ni jiro ng haplos ang katawan nito - muling bumalik sa halikan habang pinapagapang pa din ni jiro ang kamay sa kabuuan ng katawan ng kapatid - hangang sa laruin nito ang utong ni jonas gamit ang daliri na siyang halos magpaliyad sa kapatid…

“arrrghhhhhh….” unggol  ni jonas 

“ahhhh ji sarap niyan ahhhhhhhh namiss ko talaga super…” lalo itong nag ingay ng dila at labi na ang ginamit ni jiro pang kiliti sa tigas na tigas na niyang utong

“ahhhh fuck ji, tagal ko inintay to… nag pamiss ka naman ng sobra…”

“ahhhhhhhhh fuckkkkk uhmmmmnnnnnn ughhhhhhhhh…” tila may malakas na kuryenteng dumadaloy sa katawan ni jonas na siyang sanhi ng pag ungol nito sa tuwing papasada ng dila si jiro at dadampian ng labi nito ang kanyang katawan at semi developed na abs…

“tigas na no? kanina pa kasi yan nasasabik sayo eh - di ako makafocus sa palabas tuloy…” ani ni jonas ng tuluyan ng hawakan ni jiro ang burat niyang kanina pa nakahulma sa manipis na pang ibabang pantulog - nakapaling ito pa kanan - panay ang kislot nito sa tuwing hihimasin at pipisilin ni jiro.. 

hanggang sa hindi na nakatiis pa si jiro - habang walang putol ang tingin sa mata ng kapatid na punong puno ng libog - tuluyan na nitong inabot ang garder ng suot na pantulog ni jonas - wala itong underwear kaya naman buong kahubadan agad nito ang tumambad kay jiro..

splat

rinig na rinig ni jiro ang pag pitik ng burat ni jonas sa puson nito… pumwesto siya sa pagitan ng hita ni jonas at nagsimulang pagapangan ng halik mula sa binti nito… paangat sa hiya… maging ang singit ni jonas ay hindi nakaligtas sa mapangahas at gigil na labi at ngipin ni jiro…

“ahhh ji, aaaahhhh fuckkkk…. arghhhhhhh” puro halinghing ang naging tugon nito…

muling tinitigan ni jiro ang kapatid - hinaplos naman ni jonas ang batok nito pagapang sa noo saka bahagyang itinaas ang bangs nito - titig na titig si jonas habang nakapwesto si jiro sa ilalim ng bayag niya - napatingala ito at napakagat sa labi ng maramdaman ang pag dampi ng mainit at basang dila ni jiro sa bagay niya..

puro liyad at halinghing ang ginawa ni jonas sa bawat sipsip at sa bawat dila ni jiro sa bayag niya - nakita niya kung paano umagos yung precum niya habang pinapanood si jiro sa ibabaw ng burat niya - sadyang libog na libog si jonas sa mga nangyayare - halos ilang araw niya din kasi tong iniisip at ninanais na mangyari..

“subo mo na ako ji, diyan palang lalabasan na ata ako eh” 

“ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh tangina!” isang mahabang unggol ang pinakawalan nito ng tuluyan ng tumaas ang pagdila ni jiro sa lagpas anim na pulgada niyang kargada. 

“ahhhh ji, ahhhhh sarap niyan uhmmmmmmmm”

sa gigil at napakapit si jiro sa pwet ni jonas - sinigi ang pisil at halos bumaot ang kuko nito sa pwet ng kapatid dahil na din sa kasabikang dulot ng paglilibog ni jonas..

“ahhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh” mahina… mahaba… at libog na libog na unggol ni jonas ng tuluyan ng sakupin ng mainit at mamasa masang bibig ni jiro ang kabuoan ng kanyang kargada..

panay ang pakawala nito ng bayo na tila na ayon naman sa ritmo ng pag suso ni jiro… umiindayog siya kasabay ng bawat ulos ni jiro..

“ahhh ji ahhhhhh fuckkkk slowly please slowly ayaw ko pa labasan…”

“hindi ka talaga pwede labasan agad jonas” ani ni jiro - kumalas ito sa pagsuso sa galit na galit na burat ng kapatid - tumayo ay siya naman ang naghubad ng pag ibaba…

napangiti si jonas, itinaas nito ang kamay at ginawang unan - habang pinagmamasdan si jiro na parang nag papahiwatig na “your the boss, do whatever you want to my body” 

muling napapikit si jonas habang nakatingala at nakabukas ang bibig, kasabay ng pag unat at pag flex ng muscles sa paa nung dahan dahan ng ipasok ni jiro sa butas niya ang kabuuan ng kargada nito.

“ahhh ji you are so tight ahhhhhhhhhhh fuck pasok na pasok titi ko ji” lalong umingay si jonas nang mag simula ng mag taas baba sa ibabaw niya si jiro…

“ganyan ka lang ji - ako babayo” ani nito sabay hinawaka sa bewang ang kapatid na parang itinataas ito sa ere - saka bumayo sa ilalim nito..

“ahhhh jonas, that is so good” ani ni jiro sa pagpapamalas ni jonas ng galing sa pagbayo..

“ahhhh fuck ji sikip mo ahhhhhhh fuckkkkkkkkk….” muling ungol ni jonas “ako naman sa ibabaw ji” dagdag pa nito - agad silang nag palit ng pwesto - sa ilalim naman si jiro habang si jonas ang naka ibabaw - itinaas nito ang dalawang hita ng kapatid at hinawakan sa hita tsaka muling ipinasok ang galit na galit na sandata sa butas ng kapatid..

nung umpisa ay dahan dahan “you want it soft or hard?” tanong nito kay jiro…

“both jonas dahan dahan tapos biglang bibilis kagaya nung first time natin sa room mo? grabe pag fuck mo sakin nun eh” 

“aye aye captain!” ani ni jonas saka trinabaho ang kapatid… 

“ahhhh uhmmmm fuckkkkkkk!” puro ungol at salpukan ng dalawang katawan ang bumalot sa silid ni jiro.. mga ingay na kapwa lang silang dalawa ang nakakarinig at nagkukumbli sa maingay na palabas na nasa projector. 

“malapit na ako ji, pwede ko ba iputok sa loob?” 

“yes please…. yes jonas ughhhmmm uhhhmmffttttt yes…”

“ahhhh fuckkkk I’m cumming ahhhhhhhhhhhhh I’m gonna cum ji!” 

lalong bumilis ang bayo ni jonas - niratsada nito ang butas ng kapatid hanggang sa tuluyan ng labasan. 

nakangiti itong kumalas sa pagkakakapit sa hita ng kapatid at tumayo - nagtungo sa banyo para mag hugas… na siya naman sinundan din ni jiro…

tapos ay magkatabi uling nahiga at pinagpatuloy ang panonood na akala mo walang mainit na pangyayaring naganap.

“thanks ji…” ani ni jonas 

tanging ngiti naman ang naging tugon ni jiro saka muling ibinaling ang tingin sa palabas…

• itutuloy …

Chapter 25

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

“bakit ka galing sa kwarto ni jiro?” ani ni jonathan ng may pagtataka - halos sabay kasing nagbukas ang pinto ng kwarto niya at ni jiro - laking gulat nito na imbis si jiro ay si jonas ang lumabas mula sa silid. 

“I slept there, we watch movies all night eh” casual namang saad ni jonas habang yapak yakap yung unan niya at lilipat sa katabing kwarto.

sinilip ni jonathan ang silid at nakita ang tulog na tulog na si jiro - hindi maiwasan nitong mag isip kung ano na naman ba ang naganap kagabe at bakit kailangan pang doon matulog ni jonas sa kwarto ni jiro. 

“tsk!” ani nito sabay iiling iling na nagtungo sa kusina para mag timpla ng kape.

“ma can I go with jun instead kesa si jonathan?” rinig nitong usapan malapit sa kusina “mas panganay ako naman ako ma and I want to make sure that none of my brothers will get hurt dito” dinig pa nito..

nadatnan niya ang nanay at kuya na nag uusap sa kusina “sakto heres jonathan oh, he volunteered kayong dalawa ang mag usap.

“why kuya? anong meron?”

“sabi ko kasi kay mama ako nalang at si jun ang ipadala sa mindoro to watch and protect jiro mula sa randy na yun - eh kaso nag volunteer ka na daw eh…”

“kailangan ba ngayon na ma?” 

“as per attorney medina she handed over na the documents to Randy’s lawyer so most likely kahit anong oras ngayon, bukas o sa mga susunod na araw - pupunta yung mga yun dito to get jiro.. kailangan mauna tayo para i-make sure na safe si jiro doon while we secure evidence” 

“pero I have a basic training so I could get my seaman’s book - that will start tomorrow until friday - 3 days yun ma!” 

“if that’s the case we may need your kuya jackson go with jun first tapos sumunod ka nalang - this can’t wait jonathan!” 

jonathan sigh in defeat - importante si jiro pero importante din ang training na ito as it only happens once every 6 months - and he knows for a fact na he can’t wait another six months anymore…

“that settles it then.. I’d go with jun tapos 3 days after you can follow” ani ni jackson

“what’s in mindoro ba na yun badly need to go?” pag uusisa ni jonathan sa kapatid…

“just like you I just want to take care of jiro, brother” tinapik ni jackson ang balikat ng kapatid saka nag lakad palayo… 

---

“anak naihanda mo na ba lahat? kumpleto na ba yang gamit mo?” saad ni melba sa anak na pasakay na ng inarkilang sasakyan papuntang batangas port.

“oo nay” ani ni jun “halos dinala ko na nga buong kwarto ko” dagdag pa nito..

bahagyang nabigla si jun ng ang lumabas sa gate ay si jackson at hindi si jonathan.. ang buong akala kasi nito ay sila ni jonathan ang mag sasama sa inupahang bahay sa mindoro sa mga susunod na araw - kaya ganon nalamang ang pagkabigla nito ng si jackson ang bumungad sa gate at hindi ang inaasahan niyang si jonathan..

“andito na pala si jackson - sakto paalis na kayo” ani ni meding…

kasunod ni jackson ang inang si ising at kapatid na si jonathan habang si jonas at jiro naman ay tulog pa din dahil sa pagpupuyat kagabi. 

“ano nangyari jonathan di ka na sasama?” pag uusisa ni jun

“sunod ako pre, may importante pa akong dapat attend-an eh - gawin niyo lahat para hindi mapaano si jiro ah, kayo na bahala sa kapatid natin”

“jun, jackson tandaan niyo ah whatever happen don’t get involved… don’t meddle - jiro needs to go through this alone - we will make sure that the authority will be right there and then to end this okay? ayoko isipin ng mga authorities na we are involved and that we planned all this mahirap na baka pati kayo makulong - okay?” 

“yes ma, pangatlong beses mo nang sinabe yan kami na ang bahala doon” tugon ni jackson sa ina.

tuluyan ng nagpaalam si jackson at isinara ang pinto ng sasakyan - tahimik namang isiniksik ni jun ang sarili sa kabilang parte ng upuan ng sasakyan - ihinarang pa yung dala dalang bag sa pagitan nila ni jackson…

“are you surprised na ako yung kasama mo jun?” 

“h-hindi naman po k-kuya jackson, hindi ko lang inaasahan…” natawa si jackson at muling itinuon ang tingin sa daan “akala ko bababa ka at hindi na sasama eh” bulong nito na saktong sakto lang para marinig ni jun..

sa isip isip ni jun ay kung hindi lang nakakahiya kay ising at kung hindi lang sa ina ay talagang bababa siya ng sasakyan…

“first time mo din ba sa mindoro?” 

“oo kuya”

“balita ko malapit sa dagat yung bahay nila jiro doon, sakto makakagala tayo”

“naku! kuya kabilin bilinan ni ate ising na mag focus daw tayo sa pagbabantay kay jiro eh” 

“hindi naman pwedeng puro problema ang atupagin natin, pwede naman siguro haluan ng kaunting libang lalo na’t kabilin bilinan din ni mama na wag tayong makielam - nandun lang tayo para mag masid”

“kayo pong bahala kuya jackson, iidlip na po muna ako at mahaba haba pa naman itong byahe…” pero sa totoo, gusto lang umiwas ni jun sa awkward na conversation sa pagitan nila ni jackson..

tandang tanda pa ni jun yung mga nangyari may halos dalawang taon na ang nakakalipas.. bago si jonathan ay si jackson talaga ang kalaro niya ng apoy - halos araw araw yun noon - kay jackson niya natutunan ang halos lahat ng bagay pag dating sa sex - si jackson ang nakauna sa kanya - hindi pa nga niya alam ang ibig sabihin ng salitang bisexual at versa noon eh.. 

si jackson ang nag mulat sa mura niyang isipan… si jackson ang una niyang chupa at unang naka chupa sa kanya… butas ni jackson ang unang niyang napasok at unang nakapasok sa butas niya ang burat ni jackson at marami pang kung ano anong bagay…

hanggang sa isang araw nagbago ang lahat - napadalas na wala na si jackson sa bahay at madalas sa barkada… kung hindi naman nasa trabaho stay-in o kaya naman naka-stay sa dati akala nila katrabaho lang - hanggang sa kamakailan lang nalaman ni jun na naging kasintahan pala ni jackson ang isa sa mga katrabaho nito dahil kung bakit wala na ito madalas sa bahay at minsan halos linggo o buwan bago uuwi at bebesita. 

nakatatak lahat ng iyon sa isipan ni jun - kung paano siya tinalikuran ng taong nag bukas sa kanya sa halos maraming bagay - taong kamuntik na niyang mahalin - at taong inasahan niyang babalik.

pausbong palang ang nararamdaman ni jun noon - batid niyang tatlo o apat na taon ang tanda ni jackson sa kanya - pero hindi niya alintana iyon - yung akala niya ilang araw lang na pagka-busy - inantay antay niya ito para masabi na niya ang kanyang nararamdaman.. hanggang sa yung araw naging linggo, yung linggo naging buwan - di naglaon ay tumabang ang nararamdaman niya kay jackson, naiwan siyang nag iisa.. walang kasagutan kung bakit bigla nalang nahinto ang masasaya at maiinit na pagnanaig sa loob ng silid ni jackson. 

noong mga unang buwan ay nakuntento siyang pagmasdan nalang ang pinto ng silid nito - ni hindi niya nga marinig na tawagin man lang ni jackson muli ang pangalan niya eh - kung mag kikita man sila ay tanguan lang - casual na ngitian - darating si jackson pero hindi magtatagal sa bahay.. hanggang sa nasanay nalang si jun na wala na pala talaga. 

kaya ganun nalamang ang pag iwas nito ngayong nagbabalik sa dating kilos si jackson - hindi niya kasi nauunawaan kung anong nagyari at bigla nalang nawala ng ganun ganun nalang kung ano mang meron sa kanila noon.

tapos ngayong balik normal na lahat para sa kanya ay muling magbabalik si jackson na parang wala nalang nangyari? 

---

“kuya jackson… kuya jackson…” gising ni jun sa kasama - sabi kasi nung driver nasa port na daw sila “nasa port na tayo - saktong 1:30 - alas don yung schedule nung speed boat - tara na’t baka mahuli tayo”

dali dali namang bumangon ang naka idlip na si jackson - agad kinuha yung bag at lumabas ng sasakyan…

“dito kuya jackson” pilit kinakaray ni jun ang tila lutang dahil kagigising lang na si jackson… sinundan naman ni jackson ang nauuna ng maglakad na si jun…

nang makasakay sila sa barko ay agad na nag settle yung dalawa at nag tabi sa upuan dahil magkasunod na number ang na book nila sa ticket “2 hours daw ang byahe dahil speed boat ito” ani ni jun. 

“bibili ako ng tubig kuya jackson, papasabay ka ba?” 

“if you can get coffee much better” ani ni jackson “ay wait, ako nalang pala ang bibili” dagdag pa nito.. naisip niya kasi na ayaw niya din naman magpaasikaso kay jun lalo na’t gusto niyang mag kaayos sila - kailangan niyang mag pa-goodshot. 

“ang dami naman nito kuya jackson, dalawang oras lang tayo dito sa speedboat”

“para hindi ka magutom, kainin mong lahat yan” ani ni jackson sabay ngumiti - napatitig naman si jun sa dami ng pinamili ni jackson - puro chichirya, chips, softdrinks at kung ano ano pa. 

“ang ganda ng dagat no?” 

“oo nga po eh, ilang beses ko palang nakita hindi naman po kasi ako pala byahe katulad ninyo” 

“it brings back so many memories…” 

“kagaya po ng dati niyong kasintahan?” ani ni jun sabay umiwas ng tingin

hindi sumagot si jackson dahil alam niya kung saan gusto dalhin ni jun ang usapan “wala basta memories lang…” pag iwas nito. 

---

makalipas ang lagpas dalawang oras ay nakarating na sila sa balatero port - ilang bayan nalang ang layo nila mula sa tahanan nila jiro…

“sarap nung hangin dito” puri ni jackson sa sariwang simoy ng hangin at saka inilibot ang paligid sa magulo pero magandang paligid ng port

“wait lang natin yung kinausap na driver ni mama para ihatid tayo” 

“ayun na yata kuya oh, nakasulat yung pangalan mo sa papel eh..” 

agad na tinungo nung dalawa yung manong driver na may hawak ng papel “kayo po si jackson?” saad nung manong “sakto po dating niyo, kararating ko lang din - tarna ho’t sumakay na kayo” 

agad na sumakay yung dalawa - isa pang 30 minutes na byahe bago nila marating yung bahay na inupahan ni ising para pagtuluyan nilang dalawa “ma were here, nasa bahay na po kame” 

“good - totoo bang tanaw diyan yung bahay nila jiro? can you check?” 

“nasa lot 28 kami ng kasunod na block ma, block 4 nakasulat dito sa signage saan ba dito kila jiro?”

“block 5 lot 16 sila jiro”

“oo ma medyo tanaw dito yung gate nila tsaka yung bintana sa harapan, pati na din yung bintana sa itaas”

“good anak, may dala ka naman telescope diba?”

“yes ma..”

“can you have jun check if may tao…”

“jun i-check mo daw kung may tao”agad naman sumunod si jun at naglakad habang si jackson ay naiwan sa tapat ng inupahan nilang bahay hawak hawak ang selpon.

“wala kuya, sarado pa po lahat…”

“sarado pa daw lahat ma.. iikutin namen para mapamilyar kami sa lugar..”

“okay - okay - may mga pina set up na akon ng hidden camera sa kwarto - sala at kusina - ipagdasal nalang natin na sana nga diyan itira si jiro ni randy…” 

“noted ma, balitaan tayo - sige na’t kakain muna kami at nagutom kasi sa byahe..” 

ibinaba na ni jackson ang selpon at muling tumingin kay jun “ibaba na muna natin itong  mga gamit tapos mag ikot ikot tayo… hanap na din tayo makakain…” 

*itutuloy…

Chapter 26

matapos mailapag ang mga gamit ay inaya na ni jackson si jun na maglakad lakad na muna para makahanap na din ng makakain… 

tahimik na naglalakad ang dalawa, at dahil probinsiya ito literal na mga kuliglig lang ang naririnig lalo na’t agaw-dilim na’t ano mang oras ay mag ga-gabi na. 

“hindi kita naaalala na tahimik jun, I mean ang weird lang na biglang nawala pagka-madaldal mo!” 

“wala din naman po kasi akong sasabihin kuya jackson eh” medyo nahihiyang saad ni jun

“I mean pwede namang kung kamusta ang buhay buhay or baka may tanong ka saakin mga ganun”

“wala naman po kuya - ayun oh may karinderya” saad ni jun, halatang umiiwas ito sa medyo awkward na conversation..

nagmadali itong lumakad para agad marating yung karinderya - wala namang nagawa si jackson kung hindi sundan ito ng tingin..

“manang magkano po sa igado?” ani ni jackson ng makita yung mga pagpipiliin sa karinderya…

“50 pesos pag ulam lang, 65 kasama na kanin” sagot nung tindera sa binata, bigla naman ibinaling ni jackson ang tingin sa kasama “dito nalang ba tayo kakain or ibabalot tapos sa bahay nalang kakain?” 

“ikaw bahala kuya..” matipid na sagot ni jun… 

“ay manang saan po pala dito yung papunta sa dalampasigan?” 

“ay iyang eskinita na yan hijo” saad nung manang sabay turo sa kasunod na eskinita “diretsohin niyo lang iyan sa dulo dagat na”

“ganon kalapit?” ani ni jun

“gusto mo tignan? sakto sunset na…” hindi na inintay pa ni jackson na makasagot si jun “tara”

napasunod nalang si jun bitbit yung supot ng pinamiling pagkain..

tahimik at sabay na namangha ang dalawa nang marating nila ang dulo ng eskinita at bumungad sa kanila ang napakagandang dalampasigan at dagat.. 

napaka payak dahil wala halos tao at tahimik ang paligid - hindi kagaya ng usual na dagat na nasa residential areas eh medyo malinis ito at walang mga kalat na masakit sa mata..

“what a view…” reaction ni jackson

“sobrang ganda pala dito sa lugar nila jiro..” ani naman ni jun

“may tindahan din doon sa gilid oh, pili tayo ng softdrink tsaka sigarilyo…” ani ni jackson… 

“wag mo ako tignan ng ganyan alam kong naninigarilyo kayo ni jonathan sa likod bahay…”

hindi naman na tumangi si jun at sumunod sa paglakad ng kasama “ang payapa ng buhay dito no? tahimik, mahangin, maganda yung paligid and they have free and complete access sa napakagandang dagat na ito…napaka-swerte nung mga tao..” saad ni jackson matapos sumindi ng sigarilyo at nagbalik tingin sa langit at sa dagat… 

“hindi po lahat ma swerte, kagaya nalang po ni jiro.. alam naman po natin kung anong nangyari sa kawawang bata na iyon…” 

“kaya nga tayo nandito eh, to end all of that suffering para once and for all matahimik na si jiro” 

“may upuan doon kuya jackson oh, gusto mo maupo?” 

“sakto, tamang tama yan para matunghayan natin yung sunset”

naupo yung dalawa, napuna agad ni jackson ang pag distansiya ni jun sa kanya - medyo may kahabaan kasi yung upuan pero sinandya ata nito na kesa tumabi at makipag usap halos isa o dalawang dipa yata ang layo nito sa kanya…

“napakalayo mo naman… dito ka oh, paano tayo mag uusap niyan…” 

napilitan naman lumapit si jun - nanatiling sa dagat naka tuon ang tingin nito habang humihithit ng sigarilyo…

“ilang araw din tayo magsasama.. bago dumating si jonathan oh….ganito nalang ba tayo?” pag uumpisa ng usapan ni jackson “magkwento ka kaya?” 

“ano namang ikukwento ko kuya, paulit ulit lang naman ang araw ko - linis dito.. linis doon.. minsan may kinukumpuni sa bahay niyo - hindi naman din ako lumalabas dahil minsanan lang ako umuwi sa mismong bahay namin…” 

“bakit naman kasi hindi ka nalabas? I mean pag restday mo… wala ka bang mga kaibigan or makakasamang iba?” 

“alam mo namang mula maliit tayo nasa inyo na ako at kasa-kasama ni nanay.. wala akong oras makipag kaibigan kasi kailangan ko tulungan si nanay suportahan yung pag aaral ko - at yung pag aaral ng mga kapatid ko - kagaya pa din dati kuya jackson - ganun na ganun pa din ang set up..” 

“wala pa din palang nag bago sayo no? pero at least natapos ka na sa highschool at may vocational course na sa pag memekaniko - tapos yung mga kapatid mo ilang taon na lang din sa high school diba? mababago din yang buhay mo tiwala lang…

“sana nga kuya..” matipid na namang saad nito sabay balik ng tingin sa dagat..

“eh love life? kamusta naman?” muling pagbubukas ni jackson ng usapan..

“naku wala po - wala akong oras para doon…” 

“as in? kelan pa yung last?” 

“wala pong last kasi hindi pa naman po nagkakaroon talaga” ani ni jun sabay tumawa ng bahagya.. 

“seryoso?” 

“oo kuya jackson…” 

“I mean mula nung…”

“oo kuya, mula nung sayo - hindi pa nagkaroon..” 

natahimik si jackson at muling napatingin sa karagatan “hindi ka sumubok maghanap or makipagkilala man lang?”

“hindi na… nadala na ako nung una eh - mahirap din po kasi makalimot kaya hindi nalang ako sumubok..” 

“akala ko ba wala pa?, what do you mean nadala ka nung una?” 

“nung minsan po kasi.. susubok po sana ako umamin nung nararamdaman ko sa isang tao..”

“ganon ka na ba kasigurado na may nararamdaman ka para doon sa taong yun? hindi ka naman kasi aamin kung hindi pa diba?” 

“siguradong sigurado na,  noon…” 

“anong nangyari?” 

“bigla nalang po siyang nagbago eh, noong una okay naman kami halos araw araw at gabi gabi kaming magkasama.. kaso isang araw bigla nalang nawala, walang ano ano, walang dahilan o paliwanag basta nalang nawala”.

natigilan si jackson sa narinig at hindi agad nakapag react - nanatili itong nakatitig sa mukha ni jun habang si jun naman ay nakatingin sa lupa at naglalaro ng buhangin gamit ang mga paa nito..

“mauna na ako kuya, asikasuhin ko itong pagkain natin…” hindi na nakasagot pa si jackson, pilit pinoproseso sa isip yung narinig.. 

bago pa man siya makapag react medyo malayo na si jun dahil sa bilis nitong maglakad… 

“j-jun” tawag nito sa pangalan ng kaibigan “j-jun, sandali” ulit pa nito - pero tila walang narinig yung kasama at tuloy tuloy lang sa paglakad.

---

wala na si jonas sa tabi ni jiro ng magising ito, pupungas pungas na lumabas ng silid si jiro para magtungo sa labas ng kwarto.. “wheres everyone?” ani ni jiro ng madatnan si jonas na nakaupo sa sofa habang nakataas ang mga paa sa center table, nagtataka ito dahil sa unang pagkakataon mula ng mapadpad siya sa tahanan na ito.. ito ang unang beses na naging tahimik ang buong bahay lalo na itong sala at kusina…

“good morning ji, wala sila lahat” tugon ni jonas sabay higop nung hawak hawak na mainit na chocolate para sa agahan “si mama may early schedule sa klase niya… si kuya jonathan nasa training… si kuya jun and jackson they left early daw.. si ate melbs naman left me a message na she will be out for some errands outside… nag iwan siya nag mga pagkain diyan sa fridge if you are hungry initin mo nalang..”

nagitla si jiro ng biglang umikot at humarap si jonas sa sandalan nung sofa habang naka angkla ang baba nito sa kamay na nakapatong sa sandalan.. “were basically alone ji…we have the house all by ourselves…” pilyong saad nito habang nilalaro laro yung kilay at itinataas baba…

“tsk” tanging reaction ni jiro tumalikod at nagpatuloy sa paglakad patungo sa kitchen counter habang kinakamot kamot pa din yung tiyan… dahil nga kagigising pa lamang nito. 

maya maya pa laking gulat ni jiro ng may dalawang pares ng kamay ang umikot sa bewang niya - at itinaas ito at sinapo ng mga palad ang kanyang dibdib at bahagyang nilaro ng mga daliri nito ang kanyang utong..

“jonas.. ang aga aga hindi ka pa ba napagod kagabe?” 

“nakapahingga ako ng maayos, kanina ko pa naiisip na dalawa lang tayo dito sa bahay eh - kung ano anong evil thoughts tuloy pumapasok sa isip ko”

“evil thoughts your face, ijakol mo lang yan doon sa CR jonas…” 

“why would I jerk off? if I have a brother to help me release this urge diba?”

“jonassssssssss… stop it, ang aga aga pa - pag almusalin mo man lang ako…” saway ni jiro sa kapatid na patuloy ang paghalik sa kanyang batok - pilit pang inaabot yung botones nung polo style na pangtulog ni jiro..

“ahmmmnnnnnnn..” hindi na napigil ni jiro umunggol ng kagatin ni jonas ang tennga nito..

“see? gusto din…” 

“you seductive jerk! let me take my breakfast first tsaka tayo mag tuos…” 

“how about having me as your breakfast ji?” ani ni jonas tsaka pilyong ikiniskis ang bahagya ng matigas na alaga sa likuran ng kapatid.

pinihit ni jonas si jiro at ihinarap ito sa kanya - he cupped jiro’s face and pulled it towards his and locked both of their lips into kisses..

“don’t you want to start the morning with my sweet kiss ji? I mean nakikita mo ba yung paligid? we are alone - the house is empty and quiet which rarely happens as in once in a blue moon.. let’s not waste the chance na masolo itong bahay ji..”

“I get the point jonas, hindi ba makakapag hintay I mean can I have my hot chocolate first?”

“ikaw…” ani ni jonas sabay ngumuso na naman na tila nag papaawa sa kapatid “any minute now kakatok or bubuksan na ni aling melbs yang door - hindi na natin solo tong bahay kung ganun..” parang bata na humakpang habang pinapatunog yung talampakan sa sahig si jonas - dahil umaga at medyo nasa drive pa din si jiro because of how intense and intimate yung nangyari sa kanila ni jonas kagabi.. he couldnt resist jonas charm and childish act.. 

he reached for jonas’ arm and pulled him next to him - he then put his hands in jonas’ chest and push him - making his back lay on the kitchen counter…

“ji…”

“jiro what are you doing?” pagpapanggap ni jonas na akala mo hindi sya nag umpisa nito kani-kanina lang…

“so you are acting innocent now huh?” ani ni jiro sabay hatak nung pang ibaba ni jonas - kitang kita niya kung paano pumalo sa puson ni jonas ito at nag bounce sa ere..

“jiro… don’t start something na you wouldnt finish aaaahhhhhhhhh fuck… your mouth is so warm ji…” hindi na natuloy pa ni jonas ang sasabihin… nagtuloy tuloy ito sa pag unggol nang tuluyan na din susuhin ni jiro ang kargada niya… 

“kakainom ko ba naman ng hot chocolate ehhh… tsaka diba you want it warm naman?”

“ahh fuckkkkk” kapwa nabalot nang libog ang dalawang bunso ng pamilya… what makes this exciting is the thoughts na pwede sila maabutan ni melba ano mang oras…

“ahhhh ji uhmmmmmmmm jirooooooo aahhh fuckkkkkkkk… don’t stop please… don’t stoppppppppp” natigilan si jonas sa mga halinghing nito ng biglang tumigil si jiro sa pag ulos “why? nakakabitin naman ji..” 

“sandali, nagmamadali ka naman… inumin ko lang hot chocolate ko…” ani ni jiro.. matapos humigop ay muling bumalik ito sa pagkakaluhod at dahan dahang isinubong muli ang kargada ng kapatid “ahhhh ji… grabe yung kuryente kapag medyo warm yung bibig mo ahhhhh fuckkkkkkkkkkk balot na balot sa alaga koooo ang lamig pa naman ngayong umagaa…” 

“fuck kita doon sa likod ng sofa  ji” ani nito sabay hatak sa balikat nung kapatid… marahang hinatak ito papunta sa sofa.. ilang hakbang mula sa kusina.. 

marahas na hinatak ni jonas yung pang ibaba ni jiro tsaka itinulak patuwad sa sandalan nang sofa…“biyolente” pilyong tugon ni jiro..

“ahhhh fuck jonas… laway please” pakiusap ni jiro ng iduldol ni jonas ang ari nito sa butas niya..

“ahhhh fuckkkkkk” unggol naman ni jonas ng maramdaman ang kasikipan ng kapatid… “ahhh fuckkkkk so tight ji ahhhhhhhh fuck fuck fuck..” 

“ahhhh jonassssss” napakapit na sa sofa si jiro.. dahil sa ginagawang mabilis at marahas na pag bayo ng kapatid..

“fuck dahan dahan nauurong na yung sofa ohh baka masagi yung center table patay tayo sa mama mo sige”

“ang sarap kasi ji tangina ang sikip mo pa din kahit kinantot lang kita kagabe” 

“watch your language… iba dulot sayo ng sobrang libog no? nagiging bad boy ka..” 

*plok 

“ohhhh fuck”

*plok

“ughhhhh jonas…” 

*plok 

“ahhhhhh fuckkkk - sagad mo pa..” 

halos mapisil na ni jiro yung sofa.. dahan dahang huhugutin ni jonas yung burat tapos biglaang ipapasok ng sagad.. pawis na pawis ang kapwa hubad na katawan ng magkapatid…

“ganito gusto mo ji? haaaaaaa? ganito ba?” 

“fuck jonas lalabasan ako…”

“what do you mean? ni hindi mo nga hawak titi mo…” 

“tumatama kasi sa sofa habang bumabayo ka ehhhh… ayan na gagi fuck fuck bilisan mo bayo mo para kumismis lalo sa sofa jonas…” 

“ahhhh putang inaaaaaaaaaaaaaaaaaa” nagsabay ang sensasyon ng paglabas masok ng burat ni jonas sa likuran niya at yung kiliting dulot ng orgasm dahil sa pagtama ng burat niya sa sofa..

tila nanginig at halos tumirik ang mata ni jiro dahil sa sabay na ligaya… 

“papalabas na din ako ji, stay like that…” ani ni jonas sabay banat ng mabilis at sunod sunod na bayo….“fuckkkkkk I am gonna cum toooooooo ji….”

dingdonggggggg!!

“oh fuck ate melbs is her mag bihis ka bilis..” sakto namang nakapag palabas na ang dalawa ng biglang dumating si melba..

akala mo nabuhusan ng malamig na tubig yung dalawa at patakbong kinuha yung mga damit nila na nagkalat sa sahig at ibat ibang parte ng sala at kusina..

“bilis”

“fuck fuck fuck” 

matapos ng mabilisang bihis… habang inaayos pa din yung damit at sarili tinungo na ni jiro yung gate para pag buksan si melba..

“ate melbs..” casual na saad ni jiro na para walang nangyari

“oh hijo.. hapung hapo ka”

“katatapos ko lang po kasi magkape tsaka nag jogging jogging ako sa garden..”

“ahhh kaya pala matagal ka nagbukas… pwede mo ba ako tulungan dito sa mga pinamili kong gulay?” 

“oo naman po.. akin na po yung iba…” 

“si jonas tulog pa din ba?”

“nasa kusina po nagkakape na..” 

pumasok yung dalawa bitbit yung mga pinamili ni melba.. nadatnan nila si jonas na casual na din nakaupo sa kitchen counter at para wala lang din nangyari na humihigop ng kape.. 

sinundan nito ng pilyong ngiti si jiro tapos kinindatan… ngumisi naman si jiro… 

“bat ganto tong sofa? nausod..” 

muling nagkatinginan yung dalawa… tarantang kumuha ng tissue sa lamesa si jonas.. hinabol si melba na papalapit sa sofa “ako na po mag aayos ate melbs.. nagkape ka na ba? ang aga mo mamalengke ahh” ani nito sabay sapo ng tissue sa katas ni jiro..

“wooohhhhhhhhh…” sa isip isip ni jiro

binalik naman ni jonas ang tingin sa kapatid tumawa sabay senyas ng “ikaw kasi eh” 

*itutuloy…

Chapter 27

“bigla nalang po siyang nagbago eh, noong una okay naman kami halos araw araw at gabi gabi kaming magkasama.. kaso isang araw bigla nalang nawala, walang ano ano, walang dahilan o paliwanag basta nalang nawala” ilang beses nagpaikot ikot yan sa isipan ni jackson bago tuluyang natauhan, ihinakbang ang paa sa buhangin at hinabol ang papalayo ng palayo ng si jun.

“jun sandale” saad nito, saktong nakapasok na si jun sa pinto ng inuupahang bahay, hinablot ni jackson ang balikat nito at pinihit paharap ulit sa kanya. 

“k-kuya jackson?” ani ni jun nang maabutan siya ni jackson at hatakin siya sa balikat para muli silang magkaharap

ilang segundong hindi nakapag salita yung dalawa tanging pangungusap sa tingin at sa kapit ng hawak ni jackson ang tila naging komunikasyon ng katawan ng dalawa. 

“sorry, sorry kung bigla nalang akong nawala” bigla nalang nag salita si jackson, nakayuko ito at nakatingin sa sahig - batid sa boses ni jackson ang senseridad at pag sisisi sa pang iiwan sa kaibigan.

“wala na yun kuya, nakaraan na yun eh - wala na saakin yun” malamlam na sagot ni jun.

“If I only knew na you’ve been waiting for me, edi sana bumalik ako - sana tinuloy mo, sana nagsabi ka” 

“kahit naman yata sabihin ko wala ng magbabago sa desisyon mong sumama kay ethan noon” 

“what’s between me and ethan was merely an agreement, kasi we are both adult and we both need companion - it was never romantic” nangingilid na luhang saad ni jackson “I was locked in a relationship build by choice, not by love - If I only knew your genuine love and care back then? for sure ikaw ang pinili ko” 

natameme naman si jun, sa tagal nang nakalipas - ito pala ang saloobin ni jackson - ngayon niya lang nakita na ganito ka-vulnerable ang kaibigan.

“kuya jackson…” ang tanging nasa isip ni jun ay ang hatakin at yakapin si jackson - yapak din ang naging tugon nito at mahihinang hikbi dahil sa wakas nailabas na niya din kung bakit ganon nalamang ka apektado sa kung anong nangyari sa kanila ng dating kinakasamang si ethan. 

“sorry jun, sorry” 

“shhhhhh… shhhhh..” pagpapatahan ni jun sa kaibigan.

dahan dahan hinawakan ni jun ang balikat ni jackson, ihinarap ito sa kanya - tinitigan mata sa mata - tsaka hinalikan sa noo at muling niyakap.. 

---

“where are you going kuya jonathan?” ani ni jonas ng maabutan si jonathan na may dalang maleta at palabas na ng bahay.

“susunod ako kila kuya jackson, I will leave tonight so I can be there by sunrise tomorrow - bakit gising ka pa?” 

“ah jiro and I are watching movie sa room niya - wala naman kasing pasok bukas” 

napasulyap nalang si jonathan sa pinto ng silid ni jiro “palagi nalang kayo magkasama” sa isip isip nito - pero nag kibit balikat dahil may mas importante pang lakad kesa mag selos. 

“jonathan, are you about to leave?”  bungad ni ising sa anak pag labas nito ng kusina.

“yes ma, may ipagbibilin ka pa?” 

“no, pero let’s talk sa garden nalang before you leave” 

“ano pag uusapan natin ma?” ani ni jonathan ng makarating sila ng ina sa hardin.

“I received a text message mula sa private investigator na pinapasunod ko kay randy, it seems na he and his lawyer is bound to manila na by morning - so, sakto yung magiging alis mo - ako ng bahala dito sa bahay at kay jiro - make sure you’ll be in mindoro by morning..” 

“okay ma” ang tanging tugon ni jonathan saka isinuot yung cap at nagtungo sa van na naghihintay sa labas. 

habang tahimik naman na napadasal si ising “diyos ko, patnubayan mo ang mga anak ko” ani nito sa sarili. 

---

nakangiting kumalas si jackson kay jun nang makalma na nito ang loob - muling sumulyap sa mata ng kaibigan bago sila tuluyang lumakad sa kusina para ihanda ang pagkain.

“thank you for the closure, jun” saad ni jackson ng makaupo sa isa sa mga upuan sa hapag.

ngumiti naman si jun “masaya din ako na naging malinaw ang lahat jackson - at least ngayon hindi ko na paulit ulit iisipin kapag nagkakasalubong tayo sa bahay kung bakit ka umiiwas”

“ikaw kaya yung umiiwas, nahihiya lang ako lumapit” 

“edi nagkakahiyaan lang pala tayo kung ganon” saad ni jun tapos sabay silang tumawa.

habang nag hahain si jun, muling tumayo si jackson - nagtungo sa likod ni jun at muli itong niyakap mula sa likod “does this means okay na ulit tayo jun?” 

“kuya naman tayo eh, pero hindi ganito ka okay” ani ni jun sabay tanggal nung kamay ni jackson sa bewang niya

“kailangan mo makalimot kay ethan.. at kailangan natin mag simula ng bago - ayokong panakip butas jackson, at ayoko din pilitin yung sarili ko na gustuhin ka ulit agad agad”

“okay, okay fine - let’s have a brand new start then” ani ni jackson “I will give myself enough time to heal - after I heal.. we will patch things up between us, okay?” dagdag pa nito..

ngumiti si jun at nagpatuloy sa paghahain “ sa ngayon kumain na tayo at iba na tong nararamdaman ko, hindi na to love - gutom na to“ biro pa nito sabay tumawa. 

---

matapos kumain ay sabay na naupo ang dalawa sa kawayang sala set sa sala ng inuupahang bahay - binuksan ni jun ang tv “buti naman may caple at internet na din itong bahay na to no? hindi tayo masyado ma bo-boaring” ani nito, napalingon dahil walang imik yung kasama.

“bakit?” sabay saad nito “jackson bat ganyan ka makatingin” naiilang na saad nito.

“w-wala lang - happy lang ako na we are finally back to normal - na nag uusap na ulit tayo and most importantly, you dropped na the formality at jackson na ulit yung tawag mo saakin at hindi na ’kuya jackson” 

nahihiya namang ngumiti si jun bilang tugon “tagal din nun no? halos dalawang taon - nasa iisang bahay tayo pero multo ang trato natin sa isa’t isa” 

“oo nga eh, can we make up sa mga nawalang taon jun?”

“make up?” nagtatakang tanong ni jun.

“like bumawi, palitan yung mga nawalang oras at araw? you know”

“at paano naman jackso aber?” ani nito “ay nako alam ko na yang mga ngiti at tingin na yan - sabi mo kakalimutan mo muna si ethan - tapos mag uumpisa tayo ng bago, hindi ba ayun yung plano?”

“advance ka talaga mag isip no?”

 -

“kilala ko pa din mga tinginan mo uy, hindi na ako kasing rupok nung dati”

“aysus…aysus… what I mean is bumawi sa moment - like can we sleep together tonight?” 

“sleep, sleep alam ko na yan - may kwarto ka, meron din ako matulog tayo ng sabay pero sa mag ka-ibang kwarto” 

“kj naman nito, literal na sleep lang - I just want to spend the night beside you - that’s it walang halong malisya…” ani ni jackson sabay taas ng dalawang kamay bilang senyas na wala nga daw malisya “besides kelan ka pa naging pa hard to get?” 

“aysus.. alam ko na mga technic na yan, tsaka hindi ako pa hard to get no - iba noon at lalong iba ngayon, may usapan tayo diba?”

“ikaw din? wala akong balak as in gusto ko lang matulog ng may kasama, isa pa huling gabi na natin magkasama ng solo kasi baka bukas ng gabi nandito na si jonathan,  maaga daw tinapos training niya since almost half nung curiculum nadaanan na niya dati”

“andito na siya bukas?” 

“most likely, so tabi tayo tulog?” ani ni jackson na tila inaasar si jun “tulog lang promise”

“pag iisipan ko” mapanlokong saad ni jun saka muling ibinaling ang tingin sa TV 

---

at magkatabi ngang matutulog yung dalawa - naisip kasi ni jun na bilang regalo nalang din dahil nagka reconcile na sila besides nakuha niya yung point na maaring ito na yung huling gabi na pwede silang magtabi na matulog.

“sa kanan ka, ako sa may sulok” ani ni jackosn

“balot na balot ka naman, haba haba ng sleeping pants mo?” 

“mahirap na jackson, nagsisiguro lang” 

“nagsisigurong?” 

“wala, basta tsaka malamig dito mamaya sigurado nasa tabing dagat tayo halos eh”  ani ni jun “matulog na tayo, para maabutan natin bukang liwayway bukas - malamang madaming mangingisda ang dadaong sa pangpang, makabili at makakain naman ng sariwang isda”  dagdag pa nito

“oh ano na namang tinitingin tingin mo? kinakabahan ako sayo jackson eh, sa kabilang kwarto na nga lang ako”

“OA neto, diba pwedeng napapatitig lang kasi masaya lang ako na naririnig ka ulit magdaldal? alam mo naman all this time tahimik at cold treatment tayo sa isat isa diba? hindi ba pwede manibago?” ani ni jackson, sabay tila nag tampo tapos tumalikod ng higa kay jun na ani mo’y nag tatampo.

“tampo ka naman agad, sige na di na ako maiilang sa tingin mo - sige” 

“matulog na tayo maaga pa bukas” matabang ng saad ni jackson 

“aysus, ganyan pala magtampo ang isang jackson? tanggal angas ah sa mga kapatid mo nakasinghal ka palagi eh” pang aasar ni jun “lika na nga dito, tampo tampo naman agad yang palalab ko na yan” dagdag pa nito habang nag b-baby talk sabay kabig sa beywang ni jackson at payakap na hinatak ito papalapit sa kanya.

“siraulo, matulog na” saway ni jackson habang nakangiti at nag papanggap na naiinis

“aysus aysus nag tampo na ata yung palalab ko” pagtutuloy ni jun sa pang aasar

biglang umikot si jackson - tyempo namang nakalapit ang mukha ni jun sa kanyang batok - kaya halos magtama ang kanilang mga labi sa biglaang pagkakaharap nito.. ilang segundong nagkatitigan - tsaka kanya kanyang iwas na akala mo natataranta.

“matulog na nga may mga isda pang sisilaw este araw na sisilaw bukas ng umaga..” ani ni jun sabay binalot ang sarili ng kumot at tumalikod ng higa kay jackson.

siya ding ikot ni jackson sabay patay malisyang pumikit at tila nag tulog tulugan - hanggang sa hatakin at patayin na nito yung switch ng lampshade sa side table. 

---

noong sumunod na umaga - unang nagising si jun marahil ay hinahabol niya nga kasi ang bukang liwayway - akmang uunat ito ng mapansin ang mukha ni jackson na tahimik na natutulog, nakapikit at nakahiga sa kanyang dibdib.. 

dahan dahang gumalaw si jun para hindi magising si jackson - akmang pabangon siya ng marealise niya na hindi lang pala mukha ni jackson ang nakatanday sa kanya - nakasapo din ang palad nito sa kanyang tulog at walang kamalay malay na kargada. 

tyempo pagising si jackson - naranta si jun at pabalikwas na nalaglag sa sahig kasunod nung kama “umaga na?” walang kamuwang muwang na saad ni jackson.

“oo umaga na” saad naman ni jun habang dahan dahang itinatayo ang sarili mula sa pagkakabagsak.

“gising ka na pala” 

“oo gising na gising na nga” ani ni jun sabay tingin sa suot niyang pants - habang unti unting umaalsa yung nasa loob nito.

“titimpla lang ako ng kape, sunod ka sa labas ah” ani nito sabay iwas at kambyo pag labas ng pinto ng kwarto “ikaw naman nadampian ka lang ng konti eh, nagagalit ka kaagad” ani  nito sa sariling alaga. 

**itutuloy…

Chapter 28

“hmmnnnn…hmnnnnnnnnnn” naalimpungatan si jun nang may maramdamang kung anong kumakaluskos sa ilalim ng kumot niya.

ang angatin niya ito - bumungad si jackson nanlilisik sa libog ang mga mata nito bahagyang tumingin sa kanyang mga mata saka bumalik sa paghimod sa puson at pag pisil sa alaga niyang nasa suot pa ng shorts.

“jackson, jackson - anong ginagawa mo?” awat nito nito habang pilit tinutulak  at inilalayo ang sarili sa mapangahas na haplos ng kaibigan.

“jackson, puta ahhhhrgggg wag diyan - wag diyan” ani nito dahil sa kiliti na dulot ng simulang himurin ni jackson ang kanyang tagiliran.

“jackson diba nag usap na tayo? wala sa usapan ’to..” saway pa nito sa kaibigan 

ngunit parang wala sa ulirat si jackson at tila bingi at patuloy lang sa ginagawa - lalong nanglaki ang mata ni jun ng simulan ng kagat kagatin ang alaga niya at dila dilaan ito kahit nasa loob pa ng suot suot na shorts “ahhhhh jun… jun arrghhhhhhhhh” tanging saad ni jackson

“jackson ano ba! jackson tama na yan, tirik na tirik ang araw oh at bukas ang mga bintana baka kung sinong dumaan diyan at sumilip kitang kita yang ginagawa mo mula sa labas nitong bahay..” lalo pang pag saway nito - tila wala pa din naririnig si jackson at ang tanging tugon lang ay “jun ahhhhhhh jun ahhhhhhhh…. jun! jun!” napabalikwas ng bangon si jun, pawis na pawis at hapong hapo.

di namalayang nakaidlip na pala siya sa kawayang upuan, naalimpungatan ng tapikin at gisingin ni jackson “andito na si jonathan” masayang salubong naman ni jackson sa kagigising lang na kaibigan. 

napaupo sa upuan si jun habang pinapahid ang pawis mula sa noo at leeg “bakit diyan ka natulog, walang electricfan diyan” ani naman ni jonathan na kadarating lang mula maynila. 

“napaidlip lang napagod ako mag ligalig doon sa dagat eh kaya dito na siguro ako inabutan ng antok, kumain ka na ba?” 

“oo jun, salamat - saan pala dito yung bahay nila jiro?” 

“ayun jonathan oh, kitang kita mula dito” itinuro ni jackson ang bahay sa kasunod na pasilyo. 

“wala pa din eh, hindi pa din natawag si mama”

“pinabyahe niya ako kagabe kasi may informer siya na pamaynila na daw si randy kaninang umaga, malamang nasa byahe na yun… did mom gave you the spare keys to that house?” 

“no, diba sabi niya don’t get involved? besides naka set up na yung cameras doon and for sure someone is monitoring it..” 

“hindi ako mapalagay kuya.. anong gagawin natin dito tutunganga hanggang sa may mangyari na nga kay jiro na kagagawan nung demonyo niyang stepfather?” 

“that’s the best we can do jonathan, tama si mama - if we get involved it may appear na we planned everything, baka ma question pa sa hearing.. If ever” seryosong saad ni jonathan sa kapatid “besides  nandito tayo to rescue him or back him up no matter what happen.. kaya nga nandito tayo to begin with diba?” dagdag pa nito. 

“oo nga jonathan, alam ko importante sayo na mailigtas si jiro.. ganun man din saamin - pero kung pauunahin natin ang dahas at pangengeelam baka mas lalo pang lumala yung situation ni jiro”

sigh

napabuntong hininga nalang si jonathan, tama naman kasi ang mga kasama - hindi pwedeng dahas o tapang ang paiiralin lalo na’t si jiro ang nakasalalay.

---

“jun what is happening to you? you are acting so weird since this morning” bungad ni jackson ng muling magkaroon ng pagkakataong ma solo si jun.

“huh? okay naman ako kuya?” saad naman ni jun habang busy sa pag lilinis ng isda na lulutuin at kakainin nilang tatlo para sa hapunan “nasaan po pala si jonathan? kanina ko pa hindi nakikita eh” dagdag pa nito.

“nasa dalampasigan, papalipas lang daw ng oras - let him be, maybe he need some time to think”

“jackson sabi ng itigil mo yan eh” saway na naman ni jun kay jackson ng muli itong yumakap sa kanyang likuran “whatttt? napakasungit parang yakap lang eh” paliwanag naman ni jackson

“nasa paligid lang si jonathan oh, paano kung makita tayo?” 

“edi makita, hindi na ako takot this time jun - anytime ready na ako mag out sa family ko” 

“ikaw oo, paano naman ako?” 

“I thought willing ka din sumugal? I thought mag uumpisa tayo ng panibago?” 

“sa muling pagsubok sa pag ibig oo, sa pagiging ganito - oo, pero ikaw at ako? malalaman nila kung anong meron tayo? bukod sa takwil na makukuha ko sa nanay ko - naisip mo ba magiging reaction at bunga nito saakin kapag nalaman ni ate ising?” 

biglang napaisip si jackson, tama nga naman si jun - he shouldnt be impulsive this time around kasi nga naman hindi nalang sarili dapat ang iniisip - he also have to consider yung possible outcome nito kay jun at sa mga kapatid niya… 

“sorry jun” ani ni jackson ng marealise na tama ang kaibigan

“tama na muna at masaya ako sa kung anong meron tayo ngayon - dahan dahanin lang natin jackson - kagaya nga ng sinabe ko mahirap ang padaos daos” 

“now I understand” 

naputol ang pag uusap ng dalawa ng biglang pumasok si jonathan - sakto naman magkalayo na ang dalawa - katatapos mag hugas ng isda ni jun habang si jackson naman ay nag hihimay at nag hihiwa ng mga sahog sa lulutuin.

“ang seryoso naman ng usapan niyong dalawa, hindi pa ba tayo kakain?” muling bungad ni jonathan.

“pinag uusapan lang namin yung kalagayan ni jiro, pumirme ka na diyan - igigisa nalang ito at kakain na tayo” ani ni jackson sa kapatid. 

“sakto - gusto ko din sana mag inom pag tapos kumain.. para makapahingga at makatulog ngayong gabi pagod ako sa byahe eh” pag anyaya ni jonathan sa dalawang kasama

“bawal tayo mag lasing alam mo namang posibleng bukas na dumating dito sila jiro diba?”

“sino ba nag sabing magpapakalasing? 2 or 3 bottles pampatulog will do kuya” 

“ikaw ang bahala, doon tayo sa tabing dagat masarap mag inom doon” aniya naman ni jun

“sige sige - that sounds like a plan” aniya naman ni jonathan. 

---

“jonathan dito..” sigaw ni jun nang makita na sa bungad ng dalampasigan si jun

“ganda pala talaga dito lalo na kapag gabi” bungad ni jonathan sa kuya at kay jun na nakasalampak na sa buhanginan.

“here oh - I got 2 beers for each - kapag nabitin tsaka na tayo bumili” ani pa nito dahil siya ang napag utusan ni jackson na bumili ng alak lalo na’t siya ang nagyaya. 

“napaka payak ng buhay dito.. imagine 8PM palang oh, wala ng tao at tahimik na yung paligid” 

“yan na yan din sinabe ko nung unang gabi ko dito kapatid” tugon ni jackson sa kapatid

“kung payapa lang yung buhay ni jiro at buhay pa yung mama niya - imagine what a beautiful life he has? beautiful place, beautiful home - they have free access to all of this - samantalang tayo nag bus at nag roro pa mahigit kalahating araw just to see these..” 

“same thoughts jonathan, napakaswerte nung mga tao” 

dahil sa sarap ng usapan hindi na namalayan ng tatlo ang oras - tinamaan na si jonathan ng alak marahil dahil na din sa pagod at antok mula sa byahe kaninang madaling araw hanggang tanghali..

“really jonathan? 2 bottles and your out? hindi pa nga namin nakakalahati itong pangalawa namin ni jun oh” 

“I am tired, I don’t have enough sleep - gusto ko lang mag shot para makakuha ng antok - besides I better sleep para maaga ko mabantayan yung place nila jiro bukas..” ani nito matapos lagukin yung huling patak ng alak mula sa bote. 

“yeah, I guess so..” tanging saad ni jackson

“I better go kuya, iwan ko na kayo jan” pag papaalam ni jonathan sa dalawa

“kaya mo pa jonathan? hatid na kaya kita” pag ooffer ni jun

“no jun, he sure can - kaya niya yan beside antok lang naman siya hindi lasing” 

“pero…”

“jun, sit down ubusin natin to - let him go alone” ani ni jackson “jonathan don’t lock the main door okay? sunod kami in a bit ubusin lang namin to” dagdag pa ni jackson, wala namang nagawa si jun kung hindi bumalik sa pagkakaupo sa buhanginan habang pinapanood si jonathan na papalayo mula sa pwesto nila.

“you care much about jonathan no?” pagbubukas ni jackson ng usapan kay jun..

“siya lang naman kasi kaibigan ko bukod sayo, tsaka diba magkasing edad kami? kaya sa loob ng bahay kami lang magkasundo talaga” 

“I see” saad ni jackson sabay tumungga ng alak - tapos ilang sigundo nanahimik matapos nun.

“bakit? hindi ba ako pwede makipag close sa mga kapatid mo?” 

“nah, hindi naman sa ganun - it’s just - alam mo yun? - naisip ko lang na ako dapat yun eh, ako dapat yung close mo, ako dapat yung inaalala mo.. kaso wala eh, iniwanan kita sa ere at sumama sa walang utang na loob na gago na yun”

napatingin si jun sa kausap, marahang hinawakan sa baba ito at hinarap sa kanya - nagtama ang kanilang mga tingin “sabi naman sayo tapos na yun eh, nag usap na tayo diba? babawi tayo sa isa’t isa at mag sisimulang muli - makakabawi din tayo sa mga oras na nawala jackson..” 

tila naman nadala ng emosyon si jackson, inabot ang labi ni jun gamit ang labi nito at marahang hinalikan ang kaibigan. 

natigilan naman si jun - kamukatmukat nito lumalaban na siya sa halik ng kaibigan.

bumalik lang ito sa ulirat ng maalalang wala nga pala sila sa bahay at nasa open space, baka kung sinong makakita “j-jackson, b-baka may tao” 

napangiti si jackson, imbis kasi na pag pigil eh tila nagustuhan ni jun ang kanyang ginawa “sorry jun nabigla lang din ako” ani ni jackson na tila pinakariramdaman ang magiging tugon ng kaibigan. 

laking gulat nito ng nilapit din ni jun ang sarili sa kanya at binigyan siya ng isang mabilisang halik sa labi

“jun” 

“ano? wala naman sigurong masama sa halik diba?”

“pero?” hindi na inantay pa ni jun na makapagsalita si jackson, muli itong siniil ng halik.. sa pagkakataong ito, puno ng emosyon at pagkamiss sa isa’t isa… mga halik na tila walang puknat at walang katapusan

naglakbay na ang kamay ni jackson at niyakap ang likuran ni jun, habang si jun naman ay yumakap sa braso nito.. “baka may makakita saatin” habol hiningang saad ni jackson.

“jun, jun, juuuunnnnnnnnnn - san ka pupunta?” sigaw ni jackson ng biglang kumalas si jun sa halik at tumakbo ilang dipa ang layo mula kay jackson.

hindi naman sumagot si jun, bagkus at sumenyas ito gamit ang daliri at tila inaakay si jackson na sumunod.

sinundan naman ni jackson si jun hanggang sa marating nila ang isang malaking bangka na naka angkla sa buhanginan..

kapwa hingal na napasandal sila sa gilid ng bangka habang kapwa tumatawa “para tayong mga naglalarong bata” ani ni jackson

“hindi naman na nag aksaya ng pagkakataon si jun at muling siniil ng halik ang kaibigan “wait, you sure about this?” pagbigil ni jackson, muli halik lang ang naging tugon ni jun

muling kumalas sa halikan ang dalawa at nagtinginan mata sa mata - walang salisalita - ipinakita ni jun sa expression ng mukha niya ang pagpapaubaya at ginarantiya ang kaibigan na ayos lang at ituloy nila ang ginagawa..

nakuha naman ni jackson ang ibig sabihin ng kaibigan kaya hindi na din ito nag aksaya pa ng pagkakataon - pinagapang ang kamay papunta sa malamang dibdib ni jun na nahubog na din dahil sa pagbubuhat nila ni jonathan sa likod bahay..

inilihis ni jackson ang strap ng puting sando ng kaibigan saka nag simulang sipsipin ang mala-chocolateng utong nito, kasabay ng paglalakbay niya sa buong katawan ng kaibigan

isinandal naman ni jun ang ulo at likod sa katawan ng bangka habang nakapikit ang mata “hmmmnnnnn… hmmmnnnnnn” halinghing nito.

ibang iba ang nagyayare ngayon kumpara sa nasa panaginip niya kaninang hapon,  pero iisa ang kiliti at sensasyong dulot nito, sa isip isip ni jun - kay tagal niyang nag hintay at nag pigil ano ba namang pag bigyan ang sarili sa pagkakataong ito..

“lalong lumaki eh” puri ni jackson ng muling masapo at mahawakan ang sandata ng kaibiga

“pinalaki ko habang nag hihintay sayo” biro ni jun sabay tumawa

“ahhhhhhhhh tangina jackson..” tila nakuryente si jun at tanging ungol ang namutawi sa bibig nito ng pisilpisilin at kagatin ni jackson ang kanyang burat habang nasa loob pa ng suot na hapit na shorts.

hanggang sa tuluyan na itong ilabas ni jackson, isang lagpas anim na pulgada - mala mushroom na ulo - kayumangi at maugat na katawan na alaga ang bumungad sa kanya.. bahagya itong napangiti dahil sa lalaking lalaking amoy na nagmumula sa sandata ni jun.

“tagal ka inintay niyan jackson.. subo mo na ahhhhhhhhhhhhh puta” ulo palang nito ang nasusubo ni jackson pero halos mag deliryo na si jun

kinapa ni jun ang suot na hapit na shorts hinawakan ito sa pinakapuno tsaka ibinapa hanggang sa bandang tuhod, hindi alintana ang bumangin na bumalot sa kanyang katawan..

lalong umalsa ang kargada nito dahil natanggal sa pagkakaipit na siyang lalong ikinatuwa naman ni jackson “subo mo na please, baka may dumating pa eh” 

“ahhhhh ganyan nga jackson tanginaaaaaaaa” 

habang sarap na sarap sa ginagawa ng kaibigan - ayaw naman ni jun na siya lang ang lumiligaya kaya agad na inabot ang magkabilang dibdib ng kaibigan - ipinasok ang kamay nito sa loob ng shirt at sinumulang laruin ang mga utong nito - habang nakapagit naman si jackson sa kanyang mga hita at walang tigil sa pag ulos..

“hmmmnnn.. hmmmmnnnnn” halinghing ni jackson 

“ahhhh lalo kang gumaling jackson, ang init pa din ng bibig mo ahhhhhhh tangina talagaaa” 

dahil sa gigil at sabik hindi na nakapagpigil pa si jun hinawakan ang ulo ng kaibigan at marahas itong itinaas baba sa kanyang harapan kasabay ng mahihina pero maririing pagbayo..

“ughhhhh.. arrrghhhhhhhhhh.. Uhmmftt” halos mabulunan naman si jackson sa ginagawa ni jun pero sa hindi maipaliwanag na dahilan ay gustong gusto niya ang ginagawa nito.

“ahh tangina ganyan gusto mo diba? puta ganyan ka lang” mariing saad ni jun kasabay ng mariin ding tulak at hatak sa buhok ni jackson para ibaon at isagad ang ganyang alaga sa kaibuturan ng bibig nito..

“ahhh tangina jackson malapit na ako ganyan ka lang wag ka kakalas ayan na ayannn naaaaaaaaaaaaaaa” pilit at mahinang bulong ni jun dahil baka may makarinig, tuluyan nang nanigas ang muscles nito sa hita at binti - kasabay ng mga halinghing at pagtingala halos maumpog pa nga sa katawan nung bangka. 

nang manghina si jun saka lang nakakalas si jackson sa kapit nito.. nakangiting itinaas ang ulo habang nag pupunas ng bibig “grabe naman gigil mo, ganon mo ba namiss?” 

nahihiyang tumayo si jun, ipinagpag ang mga kumapit na buhangin sa kanyang katawan tsaka iniayos ang sarili at isinuot ang shorts, dahan dahan din siyang tumayo saka inalalayan si jackson para makatayo din “what was that? akala ko ba may usapan tayo? change of plans jun?” 

“di ko na napigilan jackson eh, kaninang umaga ko pa iniisip tapos napanaginipan ko pa kaninang hapon” nahihiyang saad ng binata “tagal ko din kasi inintay kaya kung ano anong ka demonyohan pumapasok sa isip ko siguro” 

“so na miss mo nga?” 

“bakit ikaw di mo ba na miss?” 

ngumiti si jackson tapos tumalikod - hindi naman nakuntento si jun na hindi naririnig ang sagot mula kay jackson kaya hinabol niya ito - muling kinabig sa bisig - iniikot tsaka muling hinalikan..

“last kiss na yan ahh di mo naman kasi na miss diba?” si jun naman ang naunang lumakad sa pagkakataong ito - iniwan si jackson na tulala pa din sa huling halik at tila nabato sa ginawa ni jun.

“jun.. you kiss stealer! come back here!” ani nito sabay takbo at habol sa kaibigan.

*itutuloy…

Chapter 29

“aling melbs? ma? anong nagyari? bakit para kayong nabuhusan ng malamig na tubig?” nag aalalang saad ni jonas - kababalik niya lang galing sa kung saan at nadatnan si ate melba at mama niyang tulala at tila istatwa habang nakaupo sa lamesa.

“maaaaaa? ate melbs????? hello??” kinatok na nga ni jonas yung lamesa, saka lang nabalik sa ulirat yung dalawa. 

“jiro is gone?” tanging saad ni ising

“what do you mean gone?” 

“kinuha na siya ni randy - halos magkasunod lang kayo pag alis nila siya naman dating mo jonas” paliwanag ni melba.

“y-you mean? that white van sa tapat ng bahay? fuckkkkk!” tila na blangko na si jonas at hindi na nag isip pa at dali daling tumakbo para habulin yung van na kalalagpas lang sa kanya bago pumasok ng bahay

pero huli na ang lahat, malayo na ang van at kahit takbuhin niya pa ito ay malabo ng maabutan.

dismayadong bumalik sa loob ng tahanan si jonas - halos maluhang sumalubong at yumakap sa ina “hindi man lang ako nakapag goodbye, hindi ko man lang siya nayakap so I can say goodluck” ani ng malungkot na binata.

si ising naman ay palihim na nag pahid ng luha dahil hindi rin inaasahan ang mga naging tagpo kani-kanina lamang… 

FLASHBACK

“good morning ate melbs, nasaan po silang lahat?” nakangiting lumabas ng silid si jiro - maganda at kumpleto ang tulog nito “naku hijo sakto nagluto ako ng maruya para sa agahan, maupo ka na diyan at isasabay na kita sa pag timpla ng kape” galak din na salubong ni melba.

“asan silang lahat?” pag ulit ng tanong ng binata

“diba si kuya jackson at jun nauna na sa.. alam mo na - si jonas naman nag paalam at may bibilhin daw saglit - si mama ising mo nasa studies niya tinatapos lang yung para sa pagtuturo niya mamaya palabas na din yun” ani ni melba “oh eto oh, bagong luto yan at hinog na saging ang ginamit ko diyan. tiyak magugustuhan mo hijo” 

dingdongdingdong** 

nasa kalagitnaan ng pag uusap ang dalawa ng biglang mag ring ang doorbell sa gate “ohsiya kumain ka na muna diyan - pagbubuksan ko lang yung nasa gate malamang si jonas ito wala na namang dalang susi” 

ilang segundo makalipas tahimik na kumakain si jiro ng muling sumulpot si melba sa kusina 

“j-jiro” bungad nito

“bakit ate melbs? si jonas na po ba?” 

nalaglag ang hawak na tinidor ni jiro at bumagsak sa sahig ng masilayan ang mukha ng lalaking nag mula sa gate at main entrance ng bahay

“was  it jonas? halika na sabay sabay na tayo mag agaha–” maging si ising na kalalabas lang ng silid ay natigilan at hindi na natuloy pa ang sasabihin 

“t-tito randy?” ito lamang ang lumabas sa bibig ni jiro, halos mautal dahil sa pagkabigla.

“kamusta ka jiro, nasurpresa ka ba?” maangas na bulalas ni randy. 

“ising nice to meet you again - sakto at nadatnan kita dito 

agad na lumakad ng mabilis si ising at nagtungo sa harapan ni jiro para ikubli ito sa matatalas na paningin ng amain “what do you need randy?” 

“ang bilis naman, hindi niyo man lang ba ako yayayain or aalukin man lang kumain?”

“cut the bullshit, if it’s jiro that you want - hindi ko siya pwedeng isama” matatas na saad ni ising habang inaabot at pilit hinahawakan ang kamay ng anak..

“tingin ko hindi ikaw ang magdedesisyon niyan - attorney” ani nito sabay sigaw - siya nalang litaw nung isa pang mama na naka polo mula sa pinto.

hindi na nagsalita pa ang dalawa, agad na ibinuklat sa harap ng mukha ni ising ang bitbit na papeles

inagaw naman ito ni ising at agad na binasa “arrest warrant?” halos pasigaw na saad nito “nasisiraan na ba kayo pareho?” ani pa nito..

“by papers, by law and by documents Randy is the legal guardian of Jiro specially that he is not at legal age - technically kidnapping kung itatakas mo siya away sa guardian niya without any concent” matatas ding paliwanag nung abogadong kasama ni randy

“kidnapping? he willingly joined and went here in manila with me” 

“teenagers specially below 18 didn’t get to decide whether sasama sila or hindi, again without their parents or guardian’s concents” dagdag pa nung lawyer

“so jiro, mamili ka dalawa lang yan eh” 

“sasama ka sakin” 

“o sasama ka sakin tapos makukulong si ising?”

“ano sa tingin mo mas better? kasi either way, dapat ka naman talaga sumama sakin?” 

“jiro noooooooooooo” mariing saad ni ising ng dahan dahan tangalin ni jiro ang pagkakahawak ng kamay niya sa kamay nito “jiro no, we will find a way” 

“no tita ising we both know na this is the only way - kesa po madagdagan ko pa problema ng pamilya niyo I better go” 

“that’s my boy, now get your things” utos ni randy “hintayin ka na namin sa labas” dagdag pa nito. 

nang makalabas si randy at yung abogado sa pinto - agad na niyakap ni ising si jiro “anak you sure about this?” 

hinigpitan ni jiro ang yakap kay ising “wag po kayo mag alala susunod po ako sa kung anong napag planuhan, binuksan ko na din po gps ng phone ko just in case” bulong nito dito saka tumalikod para kunin yung gamit sa kwarto. 

wala ng nagawa si melba at ising kung hindi panoorin kung paano lumabas ng bahay si jiro bitbit bitbit yung maleta kung nasaan yung mga gamit nito.. naiwan silang nakatulala sa lamesa dahil sa bilis ng mga pangyayare.. 

tama nga ang nasa isip ni ising, tuso at makasarili si randy - hinding hindi magpapalamang ng ganun ganun lang..

END OF FLASHBACK

“shhhhhhh tahan na jonas, we have to trust everything to jiro and to your brothers now.. magpahinga ka and don’t forget to pray for the safety of your siblings” ani ni ising habang hinahaplas ang likod ng bunsong anak. 

nang makapasok si jonas sa silid ay agad inabutan ni melba ng tubig si ising “ayos ka lang ba?”

ani nito.

“hayup na lalaki yun, talagang hindi siya magpapatalo ng ganun ganun lang ano?” inis na saad ni ising “imagine? kidnapping? his face apaka kapal!” 

“anong plano mo ising?”

“nothing, we will stick to the plan - we can easily drop that kidnapping allegation kapag napatunayan at nanalo tayo sa rape case against him” matatas na saad nito “can you get my phone sa studies please, we need to let the boys know..” 

---

“okay po, okay po ma - opo mag iingat po kami” ani ni jackson saka ibinaba ang telepono.

“jiro was taken by randy na daw”

“whatttttt!?” pahiyaw na saad ni jonathan “that guy really have the guts para takutin si mama ng ganon?” atungal naman ni jackson.

“okay boys heres the plan - kailangan natin mag bantay sa - umaga gabi hapon - kailangan natin mag palit palitan sa pagbabantay - and if we see something unusual we have to report kay mama para matimbrehan yung mga kakilala natin sa police at yung private investigator” utos ni jackson bilang nakakatanda sa tatlo. 

“pero always remember yung kabilin bilinan ni mama okay, we are just here as back up and rescue at para may sasalubong at tatakbuhan si jiro no matter what happen - wag magpadalos dalos at magpadala sa emosyon specially you jonathan - I know you care about jiro so much - you always take care of anyone naman sa family natin - pero wag na sana natin hayaang makadagdag pa sa gulo, okay?” 

“yes kuya, you can count on me”

“good, now mamili na muna tayo ng stocks para hindi na natin kailanganin maglabas pasok kasi baka makita din tayo ni jiro mabago pa yung plano - as much as possible iwasan mag interrupt - once we get enought evidence - then we will end all this, all at once”  batid sa boses ni jackson ang pagiging panganay, nginitian naman siya ni jun bilang pagsangayon at pag suporta dito. 

---

sa kotse naman ay tikom ang bibig ni jiro, habang nakatingin sa malayo - nakaupo siya sa isang dulo, nasa gitna yung abogado habang si randy naman ay nasa kabilang dulo. 

“handa ka na ba bumalik ng mindoro jiro?” saad ni randy na halatang nag papanggap lang naman na mabait dahil kaharap yung abogado. 

hindi umimik si jiro “let him rest randy - madami dami din kayo aasikasuhin pag balik natin ng mindoro - besides mahaba haba ang byahe natin pauwi - both of you have rest” ani nung abogado sabay hawak at pisil sa hita ni randy na agad din naman tinabig nito dahil baka makita ni jiro. 

“humanda ka sakin pag balik ng mindoro jiro, malaki laki na din ang sinakripisyo ko para lang mabawi kita sa pamilyang nagtakas sayo.. talagang inakala mong matataguan mo ako ng ganun ganun lang? pwes nagkakamali ka” saad ni randy na kinakausap ang sarili. 

*** itutuloy…

Chapter 30

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

“maraming salamat attorney, dito na po kami” kumamay at nag paalam na si randy sa kanyang abogado, narating na nila ang pier at ngayon ay isang van o jeep nalang mula sa dati nilang tahanan ni jiro. 

“sure kayong hindi na kayo sasabay? I mean, I can certainly bring you home” saad naman nung abogado ni randy, tapos nagbigay ito ng makahulugang ngiti

“hindi na po, kaya na naman mula dito - salamat po” pagtangi naman ni randy “jiro ano pa tinatanga tanga mo diyan? tara na” sabay baling nito ng tingin sa tila tulala parin na si jiro. 

sumakay na ng kotse yung attorney at dahil tulala si jiro hinawakan siya ni randy sa may bandang pulso tsaka hinatak papunta sa sakayan papunta sa mismong bayan nila. 

“tito kaya ko po maglakad mag isa hindi niyo po ako kailangang hilahin” reklamo ni jiro sabay batak ng kamay mula sa pagkakakapit ng amain.

“siguraduhin mo lang na hindi ka tatakbo o tatakas malilintikan ka talaga” 

“saan naman po ako pupunta kung tatakas ako? alam niyo naman pong wala akong ibang kamaganak o matutuluyan dito sa mindoro” 

“buti naman at marunong ka pa palang mag isip, anong pumasok sa kokote mo at sumama ka doon sa bestfriend ng mama mo? kamag anak mo ba sila?” 

“that was the only option I had back then, diba iniwan mo kami ni mama? wala ka nung mga huling hininga niya at lalong wala ka nung nakaburol hanggang sa ilibing siya” 

“malay ko bang mamamatay yung mama mo, lumayo lang ako sandali para makahinga at makapag pahinga - hindi madaling alagaan kayo pareho no lalo na’t may sakit siya” 

“yun naman pala eh, nag pahingga ka na bakit hindi mo pa tinuloy tuloy - bakit kailangan mo pa akong hanapin? you should’ve continue living your life without me as a burden tito randy” 

“naririnig mo ba yung sinasabi mo jiro? hindi ako nandito para sayo - at hindi ako nag habol dahil gusto kitang kunin” saad ni randy “nandito lang ako para sa mga assets at mga natitirang ariarian namin ng mama mo na isa ako sa mga nagtrabaho - hindi ako papayag na ikaw lang ang makikinabang ng lahat ng ’yon” dirediretso nitong saad habang patuloy sa paglalakad papunta sa sakayan. 

“yung bahay, yung kotse, yung ilang lupaing naiwan at higit sa lahat yung insurance - ikaw ang makikinabang ng lahat? kasama akong nag alaga sa mama mo, katuwang niya akong nag ipon ng lahat ng iyon - bakit ko naman ibibigay lang lahat sayo?” 

“pwede mo namang kunin nalang tapos just let me leave sa paraan at sa kung saan ko gusto, ulila naman na din ako after all” 

“hindi ganon kadali jackson - makukuha mo lang ang lahat kapag nasa wastong edad ka na - kaya mananatili ka saakin hanggang dumating ang araw na yun at ma claim natin lahat ng naiwan ng mama mo sayo - lalong lalo na yung pera sa bangko” 

“pera sa bangko? anong ibig mong sabihin tito?” 

“sus, imposibleng hindi mo alam jiro” 

“hindi ko nga po alam seryoso ako” 

“hindi ka ba nag tataka saan tayo kumukuha ng pera para sa halos taon na gamutan ng mama mo? kung bakit hindi naman mataas ang kita ko pero kumpleto ang supplies at kinakain mo sa araw araw sa halos ilang taong nakaratay ang mama mo?” 

“what do you mean tito?” 

natahimik si randy - pinigilan nito ang sarili na bigyan pa ng impormasyon ang binata - isang malaking luwag sa dibdib niya kung totoong walang alam si jiro sa katotohanan - hindi na pinansin ni randy si jiro at tuluyan ng sumampa at pumasok sa van papunta sa bayan nila mismo.

hindi maiwasang isipin ni randy ang nalalaman tungkol sa totoong iniwan ng mama ni jiro sa kanya.

anak ng mag asawang negosyante ang nanay ni jiro - only child - at si jiro ang kaisa isang apo ng mayamang mag asawa na ito. 

nang mag buntis ito kay jiro out of wedlock - pinagtabuyan ng mag asawa ang kaisa isang anak lalo na’t hardinero lang ang nakabuntis dito, then the rest is history. 

ang sunod nalang na nalaman ni randy ay noong minsang may kausap sa telepono ang ina ni jiro - bigla nalang itong nag iiyak at halos himatayin sa kusina nila, nalaman nila na yumao na pala ang ina ng mama ni jiro - doon lang din nila nalaman na yumao na din pala ang ama dalawang taon ang nakakalipas. 

hanggang sa isang araw may kumatok na mga naka itim na tuxedo at may dalawang briefcase sa apartment na inuupahan nila randy at mama ni jiro noon at doon nila nalaman ang buong katotohanan - na ang mama ni jiro ang magmamana sa lahat ng iniwan ng mag asawang yumao. 

ilang lupain, negosyo, sasakyan, alahas, bahay at kung ano ano pa ang binangit ng mga naka tuxedo na halos ikatulala ni randy.

pilit tumanggi ang ina ni jiro noon at sinabing isama nalang sa hukay ng mga magulang niya ang lahat ng yaman na hindi naman niya kailangan at matagal na niyang tinalikuran - mas ginusto ng ina ni jiro ang tahimik na buhay para sa anak. 

pero dahil madaming tauhan at empleyado ang maaring maiwan sa ere - minabuti ng ina ni jiro na ibenta lahat ng ari-arian na iyon - itabi ang lahat ng pera sa bangko para kung darating ang panahon at kailanganin ay maari nila gamitin mag ina. 

isa sa mga dahilan kung bakit sa halos ilang taon na pag laban ng ina ni jiro sa cancer ay nanatili ito si randy sa piling nito - ninais niya lang makalanghap ng sariwang hangin mag liwaliw - gawin ang mga kapritso sa kasunod na bayan at hindi inakalang babalik siya na wala na ang ina ni jiro - at wala na din si jiro sa probinsyang iyon. 

bago pa man ang mga pangyayaring iyon ay lulong na sa bisyo at sugal si randy - pinatigil siya ng ina ni jiro sa pagtatrabaho para asikasuhin at aalagaan silang mag ina - kapalit ng allowance, pang gastos na higit pa sa totoong kailangan nilang tatlo. 

hindi akalain ng ina ni jiro na aabusuhin lahat ng iyon ni randy - hanggang sa tuluyan na nga itong nabaon at nalulong  sa sugal - kaliwat kanan ang utang at maraming tao ang nag hahagilap dito hanggang sa kasalukuyan

muling napatingin si randy kay jiro na tahimik na naman at nakatingin sa bintana habang umaandar ang van “ikaw ang solusyon sa mga problema ko” ani nito sa sarili sabay ngumisi. 

kaya’t ganon nalamang ang taranta ni randy ng malaman na kinukuha na ni jiro ang insurance - dahil kalakip sa mga papeles na iyon ay ang last will and testament ng ina ni jiro kung saan nakalagay ang detalye ng tungkol sa pera at sa bangko ang hindi lang sigurado si randy ay kung nabuklat at nakita na ba ni jiro ang mga ito

- 

isa lang ang nasa isip ni randy ngayon - yun ay ang maging mabait kay jiro hanggang sa umabot sa tamang edad at makuha na nito ang mana - bibilugin niya ang ulo para isa siya sa lubos na makinabang. 

---

“akin na yung cellphone mo” nagulat si jiro at natigilan sa pangangalikod ng kanyang selpon “bakit naman po tito?” 

“ayokong nakikipag usap ka pa kay ising at kung sino man ang mga nakilala mo doon sa maynila” 

“pero tito akin po ito” 

“sinabi ng akin na eh” mariing saad ni randy sabay hablot ng selpon mula sa kamay ng binata “wag ka mag eskandalo dito sa van - mamaya ka sakin sa bahay” 

“wala na po akong gagamitin” 

“hindi mo naman kailangan nito, isa pa magpapasukan na diba? mag pokus ka sa pag aaral at hindi puros selpon ang inaatupag mo” 

halos mangilid ang luha ni jiro, kahit anong pilit sa sarili na manlaban at maging matapang ay sadyang taob siya sa boses, sigaw at talas palang ng tingin ng amain ay halos tumiklop na siya. 

pilit pinigil ni jiro ang luha dahil sa hiya nalang din sa ibang pasahero - halos mawalan ng pag asa na isinandal nalang ang ulo sa upuan ng van at ipinikit ang mata - pilit inisip at inalala ang mga magagandang bagay na nangyari sa kanya kila ising at sa piling ng mga anak nito. 

kabado man sa kinabukasang walang kasiguraduhan - pilit pinapayapa ni jiro ang sarili lalo na’t alam niyang may mga kapatid at kuya siya na nakabantay sa kanyang likuran - pilit nagpapaka positibo na matatapos din ang lahat ng ito. 

---

“kuya jackson, kuya jackson” nagmamadaling pumasok si jonathan sa pinto habang sigaw sigaw ang pangalan ng kapatid - nakatambay siya sa veranda ng inuupahang bahay at nakabantay sa gate ng may maaktohang trycicle na pumarada sa tapat mismo ng lumang bahay nila jiro. 

“si jiro na ata yan, sa tapat nila pumarada eh” 

halos matisod naman si jackson sa taranta dahil sa turan nung kapatid - sumunod naman si jun na natigil sa pag huhugas ng plato at pinapahid pa ang basang kamay sa shorts - sabay sabay na nagkubli ang tatlo sa gilid ng pinto habang sinisipat ang pababa ng trycicle. 

hindi nga nagkamali ang tatlo - si jiro at randy na nga yung dumating - unang bumaba si randy bitbit ang isang travel bag na itim, kasunod si jiro - napansin agad ni jonathan na tila malungkot ang kapatid, nakayuko ito - tahimik, nakatingin sa lupa at tila sunudsunuran lang sa ano mang ituro at iutos ng walanghiyang amain. 

“oh bakit?” puna ni jackson ng makitang mawala ang excitement sa mukha ni jonathan ng muling masilayan ang kapatid - tahimik itong naglakad palayo sa pinto sabay naupo sa kawayang upuan.

“di ko kaya makitang ganyan si jiro natin kuya, baka kung ano lang magawa ko” 

gustong gustong takbuhin at yakapin ni jonathan ang kapatid lalo na’t alam nitong hindi madali ang pinagdaanan nito mula kaninag umaga hanggang ngayong halos mag gagabi

alam niyang hindi naging madali para kay jiro at sa pamilya ang naging pag bawi kay jiro..

“pinakain na kaya siya?” 

“nakaidlip man lang ba siya sa byahe?” 

“hindi man lang tinulungan mag buhat ng gamit” 

yang ang agad agad na pumasok sa isip ni jonathan - kaya pilit pinigil ang damdamin at lumayo nalang sa pinto dahil ano mang oras alam niyang baka ano nalang ang maisipan at takbnuhin at hagkan ang kapatid na ilang metro lang naman ang layo sa kanya.

batid naman ni jackson ang nararamdaman ng kapatid, siya man din hindi maalis ang pag aalala at pagkaawa kay jiro - tanging tapik sa balikat bilang pagpapalubag sa loob  ang naialok nito sa kapatid tapos ngiti ng pag suporta. 

---

Sa kabilang banda naman ay halos bumuhos ang luha ni jiro ng muling masilayan ang tahanan nila ng ina - agad pumasok sa isip niya ang mga ala alang naipon niya dito kasama ang mama niya. 

hindi maiwasan ni jiro na himasin yung sofa, yung dining table kung saan sila madalas mag tambay ng ina - yung kulay lavander na kurtina na parehas nilang paborito ng mama niya. 

tahimik na pinahid ni jiro ang luha - agad na nagtungo sa kanyang silid at inilapag ang mga gamit. 

maya maya pa narinig niya kung paano ihinagis ni randy ang susi sa lamesa “ano pang inaantay mo? magkilos ka ng kakainin jiro - hindi mo na ako alipin para pag silbihan ka dahil simula ngayon - lahat ng pagpapaguran ko at ilalapag sa lamesa at kung ano man sa bahay na ito - bilang kapalit ikaw naman ang mag sisilbi saakin - bilang pera ko naman ang bubuhay sa iyo ngayon” litanya ng burgis na amain ni jiro. 

“kelan ka pa naging pipe?” halos pasigaw pang saad nito “o-opo t-tito randy” nanginginig namang saad ni jiro. 

“a-ano po bang l-lulutuin?” utal pa ding saad ng binata “pinuno ko na yang ref ng pagkain at stocks - sapat na siguro yan para sa ilang araw bago ako bumalik sa trabaho ulit” utas ni randy 

“sige na sige na wag na maraming pang sinasabe - marunong ka naman mag luto diba?” mando nito, kinakaway kaway pa yung kamay na akala mo kung sinong nag uutos - sabay nahiga sa sofa at tinakip ang sombrero sa mata at mukha. 

walang magawa si jiro kung hindi mainis - kilala niya ang amain alam niya ang mga kayang gawin nito kagaya nalang ng saktan siya - pilit nalang tinibayan ang loob at pilit inalala ang bilin ni ising “anak kayanin mo ha, makakuha lang tayo ng sapat na ebidensiya babawiin kita - kukunin kita anak” ito nalamang ang pilit kinakapitan at pinagkukunan ni jiro ng lakas ng loob.

***itutuloy…

Chapter 31

“kamusta? naka set up na bang lahat doon kagaya ng napag usapan natin?” saad ni ising sa lalaking kausap sa telepono habang nakamasid naman at nakikinig si melba.

“mabuti kung ganon, palagi kayo umantabay hindi pwedeng masaktan ang anak kong si jiro”

- 

“sige sige balitaan niyo ako kaagad” saad pa nito saka ibinaba ang telepono, sadyang hindi mapakali si ising gayun din ang mga anak - si melba naman at si jonas ay hindi rin makuntento at maya maya nagtatanong ng balita kay ising 

“anong sabi ma?” tanong ni jonas 

“they check all the cameras mukha - naka set up naman daw ng maayos - meron din recorder sa ilalim ng lamesa kaya lahat ng nangyayari ay nakikita at monitored nila - we did all the necessary preparation for this - let’s just hope for the best”

---

“tito pwede ko po ba kitain sila judy at tantan?” mahinang paalam ni jiro sa amain na busy sa panonood ng basketball sa kanilang sala - nais ng binata na kitain ang mga kaklase at kababata sa kaparehong lugar.

“pumirme ka dito sa loob ng bahay, bakit kailangan mo pa sila kitain aber?” 

“kamustahan lang naman po tito ilang linggo ko na din sila hindi nakita eh - wala din silang balita saakin mula nung mawala si mama - baka nag aalala na din po” 

“siguraduhin mo lang na wala kang kagaguhang gagawin, malilintikan ka talaga jiro” 

“opo tito, saglit lang naman po ako doon babalik din po ako agad” 

tumingin si randy sa relos saka muling binalikan si jiro “alas otso na - kailangan bago mag alas diez andito ka na dahil magkikilos ka pa ng pananghalian” 

“opo tito - dito na po ako maraming salamat po” 

excited at agad agad na lumabas ng bahay si jiro - nag suot ng tsinelas - halos masubsob pa nga sa kamamadali - pasimple nitong iniikot ang mata sa paligid umaasang makikita kung saan tumuloy ang mga kapatid dito sa paligid. 

pero bawat hakbang ay unti unting nawala ang excitement ng binata ng hindi mawari at makita kung nasaan ang mga kapatid - kaya minabuti nalang nito na mag tungo sa kaibigan si judy.

“tao po, tao po” 

“sino yan?” 

“si jiro po aling maria kamusta po kayo?” galak na saad ng binata ng makita ang ina ng kaibigan

“nay sinong nariyan?” bungad naman nung kaibigan ni jiro

nang mag tama ang kanilang paningin walang ano ano’y tumakbo at niyakap nila ang isa’t isa…

“beeeessss akala ko kung napaano ka naaaaaaaa, kamusta ka? saan ka nangaling? anong nangyari sayo?” tuloy tuloy na saad ni judy habang tinitignan ang katawan ng kaibigan - hindi na din napigilan nito ang maluha. 

“ayos lang ako bes, ito buhay pa - si tantan? gusto ko din makita” 

“sandali tatawagan ko” 

binuksan ni judy ang selpon at halos hindi na maunawaan ang mga susunod na sinabe - maya maya pa dumating si tantan halos dumausdos din sa kawayang gate nila judy at agad na tinalon at niyakap si jiro “tangina bessssssss akala ko hindi ka na namin makikita” bungad ni tantan sa kaibigan, isa din itong halamang dagat. 

“kamusta ka? magkwento ka naman” ani ni judy, habang si tantan din ay nakadukhang at nag aabang ng kwento ni jiro.

“sandali bago ang lahat pwede ba ako makihiram ng selpon” inabot naman ni judy ang selpon sa kaibigan - agad na hinugot ni jiro ang maliit na papel mula sa bulsa at dinial ang number na nakasulat dito.

“hello? hello tita issssinggggggggggg” halos pasigaw na saad ni jiro pero agad ding kumalma at tinakpan ang bibig saka pabulong na nag salita “tita maayos naman po ako, wala na po akong selpon kinuha po ni tito randy baka po nag aalala yung mga kuya at si jonas kasi hindi ako nasagot or nakaka reply paki sabi po sa kanila ayos lang po ako” 

“ohsiya tita hindi po ako pwede mag tagal at baka may makarinig pa po nakitawag lang po ako dito sa kaibigan ko, opo..opo.. sige po mag iingat po ako” 

---

nagkwento na nga si jiro sa mga kaibigan at kababata tungkol sa mga pinag daanan niya sa maynila itong mga nakaraang araw…

“mabuti naman kung ganon at ng makulong na yung hindot na yun” pabulong na saad ni  tantan ng malaman ang plano nila jiro at ng pamilya ni ising. 

“bes kayanin mo ha, kumapit ka lang matatapos din ang lahat ng ito” paalala naman ni judy 

“oo naman” ani ni jiro habang nakahawak sa kamay ng mga kaibigan “basta atin atin lang muna ito ah, babalik ako dito kapag maayos na ang lahat” paalala nito sa dalawa. 

“eh kamusta naman yung mga kapatid mo sa maynila?” pag uusisa ni tantan dahil nalaman na nga nito na kasama ni jiro sina jonas, jonathan, at jackson sa maynila.

“uyyyyy namula, may hindi ka kinikwento saamin no?” pang aasar ni judy.

“wala kayo talaga mga kapatid ko iyon, tsaka ilang linggo palang ako sa maynila - nagluluksa pa sa nangyari kay mama kaya hindi ko din nagawang mag gala” 

“ay shete, 9:45 na pala - kailangan ko ng mauna at pinag luluto pa ako ni tito randy” paalam ni jiro, muling nagyakap ang tatlo - hindi maitatago ang pangungulila nila sa isa’t isa - hindi na pinigilan pa ng dalawa si jiro dahil alam naman nila ang kalagayan nito. 

---

habang nag lalakad pabalik sa tahanan - naramdaman ni jiro na tila may sumusunod sa kanya - or at least sa kutob niya - kaya bumagal ang hakbang nito at tila pinakikiramdaman ang paligid - maya maya pa’y biglang lumingon si jiro sa likod. 

aktong may isang lalaking naka sombrero at naka puti ang sumusunod sa kanya na bigla nalang lumiko sa maliit na eskinita 

“hoy! sino ka?” ani ni jiro sabay hinabol yung lalaki - kaso pag dating niya sa dulo ng eskinita ay madami ng tao dahil pangpang na iyon at madaming naliligo - agad na humalo sa madaming tao kung sino man yung sumusunod sa kanya kanina. 

pinagkibit balikat iyon ni jiro at nagpatuloy sa paglalakad ng may halong pag iingat - habang iniikot pa din ang mata sa paligid dahil pilit pa din hinahanap yung tinutuluyan ng mga kapatid. 

“tito nandito na po ako” ani ni jiro ng muling makabalik sa bahay, walang tao sa bahay at iniwan lamang na nakabukas ang pinto.

 “tito randy” 

 “tito randy”

paulit ulit na saad nito pero wala pa din sumasagot “ay anak ng tipaklong!” halos mapatalon si jiro sa gulat ng biglang sumulpot si randy sa bintana. 

“tito ano pong ginagawa nito diyan” 

“nagsisigarilyo - hanap ka naman ng hanap, miss mo na agad ako?” hindi alam ni jiro kung maiinis ba o mandidiri sa pananalita ng amain.

“sinasabi ko lang po na nandito na ako, baka sabihin niyo hindi ako tumupad sa usapan”  malamlam na saad nito. 

“mabuti kung ganon, ano pa tinutunganga mo jan? mag asikaso ka ng kakainin jiro” 

********** 

“hindi ka mapakali diyan jonathan, mukha naman maayos si jiro doon? 

“tignan mo kasi” ani ni jonathan sabay silip sa telescope “kawawa naman yung jiro natin nag aasikaso ng kakainin nung tarantado na yun” dagdag pa nito.

“ang importante ligtas siya jonathan” 

“nasan nga pala si jun?” tanong ni jonathan “nasa labas, pinasundan ko si jiro kanina para malaman nating kung saan siya pinapaunta nung randy at baka kung ano ng inuutos sa kapatid natin” 

sakto naman at napag uusapan ay bigla nalang sumulpot si jun “iinom muna ako ng tubig” ani nito sabay diretso sa lababo “ano nangyare?” saad ni jackson.

“nakita ako ni jiro, buti nalang hindi ako nakilala - layo ng inikot ko” 

“ha? paanong nakita?” 

“dapat kasi titignan ko lang siya diba? sinundan ko saktong paliko na ako bigla ba naman sumigaw - ayun nataranta ako - tumakbo ako papunta sa beach” 

“sa susunod mag ingat ka - hindi niya pwedeng malaman kung nasaan tayo kasi sa tuwing matatakot o kaya may mangyayari baka dito tumakbo mabubuko tayo pare-parehas ni randy” ani ni jackson. 

“nakauwi na ba siya?” tanong ni jun sa dalawa. 

“oo ayun oh nagluluto - ginawang katulong nung gago” sagot ni jonathan 

“eh yung randy nasaan?” pag uusisa pa ni jun 

“kanina nakita ko nag sisigarilyo may hawak pa ngang bote ng alak eh” 

tuloy tuloy ang pag uusap ng tatlo, habang sa kabilang bahay naman ay tapos ng magluto si jiro at nakapag hain na din. 

---

“tito randy nakahanda na po ang pagkain” niyaya pa din ang amain kahit na hindi naman niya gustong kasabay na kumain ito. 

umikot si randy mula sa likod bahay, pumasok at nagtungo sa lamesa sa likod ng nakatayo at nag sasandok na si jun “ano yang niluto mo jiro?” saad nito sabay pisil sa likuran ni jiro. 

“tito randy ano ba, kumain nalang tayo” saad ni jun sabay tanggal ng kamay ng amain sa kanyang likuran. 

hindi naman nagpapigil ang nakainom na si randy at inilapit ang labi sa leeg ni jiro “tinatanong ko lang kung anong niluto mo” bulong nito. 

“tito randy ano ba, nakainom ba kayo?” pilit umiwas si jiro at humakbang palayo sa lamesa. 

“kumain nalang nga po kayo diyan, doon nalang po ako sa sofa” ani ni jiro sabay lakad at iwas, sinundan naman siya ng tingin ni randy sabay ngumisi - hindi naman maitago sa mukha ng binata ang pag kainis - halos mawalan ito ng gana kumain. 

iba naman ang naiisip ng pilyong si randy “pakipot ka pang bata ka para namang hindi mo ginusto dati”

“jiro ikuha mo ako ng tubig” utos nito na agad naman sinunod ng binata - tumayo si jiro at nag tungo sa ref - hindi niya namawalan na iba pala ang plano ni randy - agad din itong tumayo at sinalubong ang bahagyang pag tuwad ni jiro para kumuha ng tubig sa ibaba ng ref. 

saktong saktong tumusok ang mahagyang matigas na kargada ni randy sa likuran ni jiro - na agad namang naramdaman nito at umiwas. 

“tito randy ano baaaaa” inis na saad ni jiro

“ang tagal mo kasi eh mabubulunan na ako” 

akmang iiwas si jiro ng muli siyang harangin ni randy sabay turo sa ibaba niya gamit ang nguso - hulmang hulma ang kargada ni randy sa suot na manipis na shorts - agad namang iniwas ni jiro ang tingin “tito padaan kumakain ako” 

“sus, para ka namang bago ng bago - dating gawi alam mo na gagawin mo diyan” mando ni randy lalong iniusli ang harapan kaya naman lalong humulma ang kargada nito. 

muling umiwas si jiro, marahang tinabig ang tagiliran ng amain gamit ang siko nito hindi pa man siya nakakahakbang ng malayo eh agad kinabig ni randy ang braso nito at pilit ihinarap sa kanya.

“isa” matatas na saad nito “dati isang utos ko lang para kang tutang nakasunod kaagad” dagdag pa ni randy. 

“dati yun tito, wala na si mama - wala ka ng pwedeng ipanakot saakin ngayon” 

“at sumasagot ka na” ani ni jiro, pilit ipinapakita na handa na siyang lumaban, pero sa loob loob nito halos kainin siya ng kaba at hindi makahinga dahil sa bilis ng kabog ng dibdib. 

hinatak siya papalapit ni randy “sige tito ituloy mo yang ginagawa mo magsisisigaw ako ng malaman ng ma-alarma ang mga kapit bahay” 

tila natigilan si randy dahil sa ginawang pagpiglas ni jiro, lalo na’t ito ang kauna unahang pagkakataon. 

tumalikod si jiro at hindi na tinignan pa ang reaction ni randy, bumalik naman si randy sa lamesa at padabog na nilapag ang pitsel ng tubig. 

laking pasasalamat naman ni jiro at nakalusot sa pagkakataong ito “tama yan jiro, lumaban ka para sa sarili mo” bulong nito sa sarili, saka bumalik sa pag kain. 

***itutuloy

Chapter 32

“si jonathan?” lumabas si jackson ng silid para kumuha ng maiinom - sinilip niya si jun na kasalukuyang bantay at nakaantabay sa bahay nila jiro. 

“nasa kwarto na niya - maaga daw siya matutulog kasi magpapalitan naman kami mamayang alas tres, bakit gising ka pa?” 

“may mga tinatapos lang na report sa laptop ko - mamaya makikipag palitan din ako sa inyo” ani ni jackson tapos uminom ng tubig mula sa baso  “ohsiya mauna na ako sa kwarto, katok ka lang kapag may kailangan ka” paalam nito.

lumakad papunta sa silid niya akmang isasara ang pinto ng pigilin ito ni jun gamit ang kamay niya  “oh jun, may kailangan ka ba?” hindi sumagot si jun, bagkus ay pumasok din ito sa silid at siya na ang nag sara ng pinto. 

“jun anong ginagawa mo, kailangan natin bantayan si jiro doon” 

“mukha naman tulog na sila, tsaka sarado na ang mga ilaw” 

“kahit pa,  kung may kakaluskos or may kaguluhan sa loob sigurado namang maririnig mo” 

“mabilis lang ’to jackson, di mo ba namimiss?” 

“tarantado, katatapos lang natin nung nakaraang gabi ah” 

“lamig kasi sa labas eh, kung ano ano naiisip ko - naaalala ko pa yung sa tabi ng bangka”

natawa naman si jackson at napayuko nalang habang nakangiti “kaya naglilibog ka? madami pang oras para diyan jun sige na bumalik ka na doon sa pwesto mo” 

“pwede naman ako mag bantay mula dito sa bintana mo ah, ayan oh kitang kita din naman bahay nila jiro” 

“pero mas maririnig mo doon sa labas, kaya sige na doon ka na” 

dismayado naman si jun “ayaw mo talaga?” 

“jun sige na, pagbalik sa maynila at nasigurado na nating ligtas si jiro - kahit araw araw pa mag sawa ka” 

akmang lalabas na ng silid ni jackson ang nakanguso at dismayadong si jun ng biglang may kumatok sa pinto, nataranta yung dalawa at hindi alam kung anong gagawin “si jonathan yan, anong gagawin natin jackson?” tarantang bulong ni jun. 

“sabi naman kasi sayo eh - doon ka sa likod ng pinto magtago, wag kang gagalaw kahit anong mangyari” bulong din ni jackson. 

maya maya binuksan na ni jackson ang pinto - diretsong iniangkla ang kamay sa frame nito. 

“oy jonathan, gising ka pa pala - may kailangan ka?” 

“wala naman, may ginagawa ka kuya?” 

“may tinatapos lang na paperworks sa laptop why?” ani ni jackson, nakita din naman ni jonathan ang laptop sa lamesa ng kapatid. 

“peram nga ako access natin sa netflix, na log-out ako eh - hindi ako makatulog manunod nalang ako” inabot ni jonathan ang cellphone sa kapatid - inabot naman ito ni jackson at inilagay ang login sa selpon ng kapatid “ayan” ani nito. 

“siya nga pala si jun wala ata sa labas napansin mo ba?” napalunok nalang si jackson dahil sa tanong ng kapatid “baka inikutan yung bahay nila jiro, mahilig pati mag lakad lakad yun - tignan mo susulpot nalang yan pabalik bigla” 

“sige kuya, salamat - sensya sa istorbo” tumango nalang si jackson sa sinabi ng kapatid, saka lang siya nakahinga ng maluwag.

muling isinara ang pinto - bumungad ang kabado pa din na si jun mula sa likod nito “gago ka kasi eh” ani ni jackson sa kaibigan. 

hindi sumagot si jun, bigla nalang niyang kinabig si jackson at siniil ng halik “jun ano ba, bumalik ka na doon at baka hanapin ka na naman ni jonathan” 

“nasabi mo ng nasalabas ako at nag iikot eh, isa pa nandito na din ako oh - bilisan nalang natin please” pakiusap ni jun.

“paano si jiro?” 

“lika tignan mo” naglakad papalapit sa bintana ng silid ni jackson si jun “ohdiba? tanaw din naman dito, dito nalang ako magbabantay sa bintana tapos babalik din ako doon agad - bilisan nalang natin” 

hindi na din nakatiis si jackson at muling pinagbigyan ang kaibigan - lumuhod ito sa harap ni jun na nakatayo may ilang dangkal mula sa bintana - umilalim si jackson at sumandal sa pader habang hinihimas ang pagkalalaki ni jun mula sa labas ng shorts nito. 

“bilis tumigas diba? malamig nga kasi” 

hindi na umimik si jackson inilapit na ang ulo sa laman ni jun at nagsimulang susuhin ang semi-erected na na ari nito.

“hmmmnnn..” halinghing ni jun - panay lang ang taas baba ni jackson hanggang sa tuluyan ng tumigas ang kargada ni jackson “ahhhhhh tangina sige pa” unggol ni jun. 

sa tuwing mapapalakas ang unggol nito ay siya naman kurot at pisil ni jackson sa hita ni jun para hinaan o kaya manahimik “shhhhhhhhhh” saway ni jackson.

“sorry sorry sorry sarap kasi eh hmmmmnnnn” 

“tagal ka pa?” 

“malapit na yan jackson, subo mo lang ng tuloy tuloy ahhhhh hmmmm ganyan - yan sige, sige pa” 

ilang ulos pa “malapit na ako jackson” lalong binilisan ni jackson ang pagsubo sa kargada ng kaibigan “ayan na ayannnn naaaa” mahina at impit na halinghing ni jun kasabay ng sunod sunod na pag talsik at pulandit ng katas niya na nagkalat sa baba at damit ni jackson.

“gago ka, nag kalat ka pa” puna ni jackson tapos tumawa. 

- 

tumayo si jackson na para lang walang nangyari - tuluyan ng ipinunas ang suot na tshirt sa labi at baba tsaka hinubad ito ng tuluyan at inabot kay jun “magpunas ka” ani nito. 

 dali dali dumampot si jackson ng bagong damit sa kama at agad na isinuot ito “ako muna lalabas, sesenyas ako kapag wala si jonathan doon” 

tumango naman si jun habang inaayos ang shorts at ang sarili, sabay muling sulyap sa bahay na binabantayan, hanggang sa kinawayan siya ni jackson - hudyat na malinis ang sala at wala si jonathan - dali dali namang humakbang si jun palabas at pabalik sa kanyang pwesto kanina. 

- 

nagkanya kanya na ang dalawa, umakto na parang walang nangyari - may maliliit na ngiti sa mga labi. 

---

“alas dos na jun, ako naman diyan - baka inaantok ka na” ilang oras makalipas ay lumabas na si jonathan ng silid para makipag palitan kay jun at ito naman ang makatulog. 

“wala namang eksena ngayong gabi?” tanong ni jackson habang hinahalo yung tinimpla niyang kape bilang pag hahanda sa puyatan. 

“wala, tahimik naman ang paligid” saad ni jun sabay humikab “sige na magpahinga ka na, salamat jun ah - lagi ka nanjan para samin magkakapatid” seryoso naman saad ni jonathan.

“sus, dugo nalang ang kulang eh halos kapatid ko na din kayo - wala yun, sige mauna na ako sa loob” pagpapaalam ni jun sabay tapik sa balikat ni jonathan. 

habang humihigop ng kape, pinagmasdan ni jonathan si jun hanggang sa makahiga ito sa kawayang sofa at nag taklob ng kumot - saka naupo si jonathan sa kahoy din na upuan sa harap ng bahay - napatanaw sa bahay kung nasaan si jiro ay iniisip kung kamusta yung kapatid. 

tyempo namang biglang bumukas ang ilaw sa sala nila jiro - ilang segundo lang at agad ding namatay “siguro may umuhi” sa isip isip ni jonathan - pero tila mali siya dahil kasunod ng pag patay ng ilaw ay ang pag bukas naman ng pinto sa bahay nila jiro - napansin iyon ni jonathan kaya agad na nagtago at bahagyang nagkumbli sa pader habang nakasipat pa din sa tahanan nila jiro.

maya maya biglang niluha ng pinto si jiro - tumingin tingin ito sa paligid tapos siguro mga ilang segundong nakatingala sa langit - may hawak din itong tasa sa kanang kamay habang libro naman ang sa kaliwa - street light ang kaharap ng bahay nila jiro kaya naman kitang kita ni jackson ang ginagawa nito - kahit pa nakatanaw lang siya mula sa malayo. 

hindi maipaliwanag ni jonathan ang nadarama - nariyan ang kagustuhan puntahan at lapitan ang kapatid, yakapin at sabihing “andito lang si kuya” - ngunit mas nangingibabaw pa din ang pagpipigil dahil alam niyang hindi makakabuti kung ganon ang gagawin . 

nakuntento si jonathan na pag masdan ang kapatid mula sa malayo “umiiyak ba siya?” ani ni sa sarili dahil nakitang nag pahid ng mata si jiro - agad nitong kinuha ang telescope para makita ng mas maayos “umiiyak nga siya” bumigat din ang loob ni jonathan ng makumpirmang umiiyak si jiro dahil sa pag galaw ng balikat at pag pahid nito sa mata habang nakaupo sa upuan, nakasandal sa pader at nakatingala sa kawalan. 

hindi na nakapag pigil si jonathan, dahan dahan pinihit ang kandado ng gate ng inuupahang bahay - nag kubli sa mga pader at humakbang papalapit kay jiro - gusto niyang lapitan ang kapatid at palakasin man lang ang loob nito. 

hindi na nga nagawang mag tsinelas pa dahil baka lumikha lang ng ingay - dahan dahan humakbang si jonathan papalapit kay jiro - ilang metro nalang ang layo niya sa kapatid - abot kamay na - isang mahigpit na yakap  lang para kalmahin at palubagin sana ang loob ng kapatid ang nais gawin ni jonathan. 

isa, dalawa, tatlong hakbang pa’y natigilan ito at dali daling nag kubli sa kasunod na pader - mabuti nalamang at madilim - dahil biglang bumukas ang pinto nila jiro at bumungad si randy dito. 

“anong ginagawa mo dito sa labas jiro?” mariing saad ni randy - rinig na rinig iyon ni jonathan lalo na’t halos ilang dipa lang naman ang layo niya mula sa bahay ni jiro lalo na’t tahimik din ang paligid.

“ahhhh ehhh nag babasa lang po ng libro tito”

“bakit dito pa sa labas nag babalak kang tumakas no?” 

“hindi po, kung tatakas man ako bakit libro lang ang dadalhin ko” paliwanag ni jiro “gusto ko lang pong mag pahangin, hindi rin naman ako makatulog - isa pa namiss ko ang hamog dito sa probinsya” 

“pumasok ka na nga dito sa loob, dami mong arte” mariing saad ni randy.

nakasimangot namang sumunod si jiro, dinampot ang tasa at librong hawak hawak kanina mula sa upuan at agad na pumasok sa loob ng bahay - habang si randy naman ay nilingon lingon ang paligid bago tuluyang pumasok sa loob. 

nang matiyak ni jonathan na wala ng tao at sarado na ang pinto ay dali dali itong humakbang paatras at bumalik sa inuupahang bahay “muntik na yun” ani nito sa sarili. 

---

Warning! : Ang susunod na parte ng storya ay nag lalaman ng sexual abuse, violence at maseselang lengwahe - read at your own risk! (salamat po). 

---

“ipag timpla mo din ako ng kape, malamang hindi na ako makakatulog nito - buti nalang chineck kita sa kwarto mo kung hindi baka tumakas ka na, lintik ka” 

“hindi nga po ako tatakas, para san pa? wala din naman po akong pera at pupuntahan” 

“mabuti at nag iisip ka, ilapag mo nalang diyang yang tasa sa lamesita” agad na inilapag ni jiro ang tasa ng itinimplang kape sa lamesita sa harap ng sofa kung saan nakaupo si randy.

“halika dito” mariing saad ni randy “aray tito nasasaktan po ako” hinawakan ni randy ang braso ni jiro at hinatak ito patabi sa kanya sa sofa. 

“matutulog na po ak-araayyyyyyy tito masakit po” akma kasing iiwas at tatayo si jiro ng lalong humigpit ang hawak ni randy sa kanyang braso at lalo siyang isinadlak sa sofa. 

bumaba ang kamay ni randy sa kamay ni jiro, pilit hinatak ito at ipinatong sa kanyang harapan “kanina pa nag lilibog yan, pakalmahin mo” mando ni randy kay jiro.

pilit namang binabawi ni jiro ang kamay sa mapangahas at malakas na si randy - pero sadyang walang laban ang manipis niyang katawan sa lakas ng amain. 

“tito randy nasasaktan na po ako” 

“lalo kang masasaktan kung hindi ka susunod” 

“tito randy ano ba!” sa puntong ito ay napasigaw na si jiro - slap! agad lumapat ang mabigat na palad ng amain sa mukha ni jiro - halos lumipad ito sa lakas ng pagkakasampal. 

tila nahilo si jiro at nabingi sa lakas ng sampal na inabot “sinisigawan mo na ako?” ani ni randy sabay sakal sa leeg ng binata “tito randy - wag naman po ganito please, ayoko po” pakiusap ng mangiyak ngiyak na na binata.

lalong humigpit ang sakal ni randy sa leeg ng binata - walang kamalay malay ang mga kapatid ni jiro sa kasunod na bahay dahil sarado lahat ng bintana at pintuan - nakababa din ang mga kurtina. 

mula sa leeg ay dinamba ni randy ang buhok sa likuran ng ulo ni jiro - hindi pa rin makalaban ang binata dahil kahit anong piglas niya ay sadyang malakas ang amain - at hindi pa din siya nakakabawi sa sakit at pagkabigla dahil sa sampal - puro hinagpis at pakiusap ang tanging nagawa ng kawawang binata.

“tito randy please, ayaw ko po” 

pero walang narinig ang manyakis na amain ni jiro - ibinaba ang shorts at inilabas ang galit na alaga. 

isinubsob si jiro doon at pilit pinabuka ang bibig nito “ngumanga ka!” 

“sinabi nang ngumanga ka eh!” mariing saad nito habang nakasabunot ang kaliwang kamay sa buhok ni jiro, habang ang kanan naman ay pilit binubuka ang bibig ni jiro na parang isda. 

“arrrghhh ti to nashasakthan pppoo akkooorghhhhh” hindi na makapag salita ng maayos ang binata dahil sa ginagawa ng amain..

dahil ayaw ibuka ang bibig ay hinatak ni randy palayo ang buhok ni jiro - iniangat ito “ayaw mo ah umnhhh!” binigwasan ni randy si jiro at sinikmuraan ito. 

“arrghhhhhhhhh tito randyyyyyyy” mahinang saad ni jiro, halos mamilipit ito sa sakit. 

***itutuloy

Chapter 33

Warning! : Ang susunod na parte ng storya ay nag lalaman ng sexual abuse, droga,  violence at maseselang lengwahe - read at your own risk! (salamat po).

---

“arrghhhhhhhhh tito randyyyyyyy” halos magblanko si jiro - hindi makahingga at makapag salita ng maayos - nakatungaw na ito ay nakayakap sa sariling tiyan.

kinuha ni randy ang pagkakataong ito para maisakatuparan ang masamang balak sa binata.

napatingin si jiro sa amain - magkahalong pagsusumamo at pakiusap ang makikita sa mga mata nito, pero tila demonyo naman si randy na hindi naririnig ang hinagpis ng binata - lalong nabalot ng takot si jiro dahil ngayon niya lang napag masdan ang mukha at mata ng amain. 

nanlilisik ito at namumula - hindi maintindihan ni jiro kung bakit parang ibang tao ang nasa harapan niya. 

“arrrghhhhhhhhhhhhh” walang kalaban laban at walang lakas si jiro dahil sa sampal at bigwas kaya naman tuluyan ng naisungalngal ni randy ang kargada niya sa bibig ng binata. 

“arayyyyy yung ngipin mo” reklamo nito “araaaaaaaaaay sinabe ng yung ngipin mo eh” isa na namang bigwas sa tagiliran ang inabot ni jiro - alam ni jiro sa sarili na wala siyang laban at baka mapatay lang sa bugbog kaya tuluyan ng nagpaubaya - hinayaan na niya lamang na lapastanganin ng amain ang kanyang bibig.

hawak hawak sa ulo - tinataas baba ito habang nakasabunot sa buhok - nariyan ang didiin at halos isubsob si jiro sa kanyang pagkalalaki - ang walang kalaban laban na binata ay walang magawa kung hindi mag habol ng hininga - kasabay ng sunod sunod na agos ng luha mula sa kanyang mga mata. 

“ahhhh uhmmmm ahhhhhh ganyan nga bibigay ka din palang bakla ka eh!”

tila laruan at manika nalamang si jiro na walang imik - sumasabay nalang sa bawat hatak at tulak ng amain sa kanyang ulo at buhok “arrrghhhhhhhhhhhh lalabas na ako lunukin mong lahat yan - wala kang sasayangin bakla!” saad ni randy kasunod ng mas lalong bumilis na hawat at tulak. 

ilang segundo pa’y tuluyan niya ng itinulak at isinubsob si jiro sa kanyang harapan - ramdam ni jiro ang sunod sunod na pag agos ng mainit na katas sa kanyang lalamunan. 

matapos makaraos ay parang unan lang na binitawan ni randy si jiro - tumayo ito sa sofa inangat ang salawal at casual lang na nag lakad patungo sa kusina, kumuha ng ilang bote ng beer sa ref at nagtungo sa dati nilang silid ng mama ni jiro. 

naiwan namang tulala si jiro dahil sa hindi mawari’y nararamdaman dahil sa sakit ng bugbog at panlalapastangan sa kanya - naupo at naka dukhang sa sofa - tuloy tuloy na umaagos ang luha. 

buong lakas na pinilit nitong tumayo at nagtungo sa silid - nagkulong sa banyo at pilit hinugasan ang mukha at bibig habang patuloy sa pag iyak - walang tigil ang agos ng tubig, pilit inaalis ang bahid ng muling pambababoy sa kanya ng amain. 

---

“ma anong balita? maghapon ng sarado yung bahay nila jiro - wala kaming makita sarado lahat ng bintana” hindi mapakali si jonathan dahil halos tanghali na wala pa din kaganapan o galaw na nangyayari sa bahay nila jiro. 

“anak naman, we have to wait - hindi tayo pwede magpadalos dalos - hindi niyo ba kayang lapitan yung bahay at pakiramdaman kung may nangyayari sa loob ng walang nakakakita?” 

“that’s too risky ma” singit naman ni jackson - naka loud speaker ang ina at kausap silang tatlo nila jun. 

“I am so worried, what if may nangyari na kay jiro sa loob? I mean sa ilang araw namin dito palaging bukas ang lahat - ngayon lang nag sara na parang walang tao” ani ni jonathan.

“anak I know you are worried pero hindi tayo pwede maging impulsive, I’ll see if the private investigator and the authority can do something - sa ngayon manatili kayong naka matyag” 

********** 

“mabuti naman at gumising ka pa” natigilan sa paghakbang si jiro - gumising itong iniinda ang sakit ng katawan na bunga ng pananakit ng amain kaninang madaling araw. 

nakahawak sa tiyan, pilit bumangon si jiro - batid nito ang uhaw at gutom dahil sa halos maghapong pagtulog.

“oh” utas ng amain sabay tulak ng kakarampot na pagkain sa lamesa “kumain ka para magkalakas ka” 

hindi pinansin ni jiro ang amain, dumiretso ito sa ref at kumuha ng tubig “wala ka bang naririnig?” inis na saad ni randy.

“pwede po bang uminom muna tito? tuyong tuyo na yung lalamunan ko oh” pabalang na sagot ni jiro, tila naman hindi nagustuhan ito ni randy.

“umayos ka ng pag sagot kung ayaw mong madagdagan yang mga pasa mong hindot ka” mariing saad nito. 

bakas sa mukha ni jiro ang pasa dahil sa malakas na sampal na tinamo kagabe, lumakad si jiro pabalik sa silid “sinabe ng kumain ka eh” matatas pading utos ni randy “wala akong gana, matutulog nalang ulit ako” ani ni jiro saka pabagsak na isinara ang pinto ng silid. 

hindi niya maatim na harapin ang hayop na amain - muli na namang tumulo ang luha ni jiro - tumayo ito sa salamin kasunod ng kanyang damitan at kama - sinipat kung saan nangagaling ang sakit ng katawan. 

napailing nalang ang binata ng makita ang isang malaking pasa sa tagiliran malabit sa ribs, pati yung malaking pasa sa braso na bunga ng pagkapit at paghatak ng amain kaninang madaling araw - dagdag pa ang kitang kitang pasa malapit sa panga na bunga naman ng malakas na sampal .

tinitigan ni jiro ang sarili sa salamin “konting kapit pa jiro, tiis lang” ani nito sa sarili saka muling iniratay ang sarili sa kama at tumitig sa kisame. 

“kailangan kong lumabas para masabihan sila tita ising” ito ang nasa isip ni jiro - dahil alam niyang ito lang ang tanging paraan para makalaya sa mala impyernong piling ng amain. 

“at saan ka pupunta?” akmang palabas si jiro ng pinto, kahit anong dahan dahan niya ay talagang narinig pa din siya ni randy.

“bibili lang po ng pain reliever at paracetamol, nilalagnat po yata ako tito randy” ani ni jiro. 

“ako na ang bibili, simula ngayon hindi ka pwedeng lumabas lalo na at may pasa ka sa mukha - baka kung ano pang isulsol mo sa mga kapit bahay”

“ako na po tito, bibilisan ko lang po” muli na namang hinatak ni randy ang buhok ng binata at pilit hinarap ito sa kanya “ang sabi ko dito ka lang” mariing saad ni randy - nalanghap ni jiro na amoy alak na naman ang hininga nito. 

hindi niya alam kung anong pinagdadaanan o anong kademonyohan ang nasa isip ng amain, magkasunod na araw na itong nag iinom ng sunod sunod - tila walang tulog dahil kay lalim ng eyebags nito - tamang hinala din at kaunting kaluskos ay nakasunod kaagad ito. 

“tito randy nasasaktan po ako arayyyyyyyyyyyyyy” tuluyan ng hinatak ni randy si jiro at malakas na itinulak na siyang ikinabagsak nito sa sofa -  halos mamilipit na naman si jiro dahil sa pagdama ng kanyang hita sa armrest ng sofa.

“kung matututo kang makinig at makisama hindi ka masasaktan ng ganyan” ani ni randy bago tuluyang lumabas ng pinto - at siniguradong naka double lock ito para hindi makalabas si jiro. 

wala na namang nagawa ang kawawang binata - kung hindi mamilipit sa sakit habang pinag mamasdan ang paalis na amain. 

---

“jonathan, jonathan” mariin ngunit pabulong na saad ni jun na kasalukuyang  nag mamasid at nag aabang sa harap ng pinto ng kanilang apartment at nakatungaw sa tahanan nila jiro. 

“bumukas na yung pinto - ayan lumalabas y-yung randy” ani nito, dali dali namang humakbang papalapit sa kanya si jonathan. 

parehong na dismaya ang dalawa ng makitang sa katapat lang na tindahan nag tungo si randy at may kung anong binibili, sa loob loob ni jonathan ay may pagkakataon na sana siyang silipin o pakiramdaman man lang ang kapatid sa malapitan.

“lasengero ang puta, kapag may nangyari lang talaga kay jiro humanda ka saaking tarantado ka” ani ni jackson ng makitang may bitbit na namang dalawang bote ng alak si randy at kung ano pang nakasupot.

“nasaan kaya si jiro, halos maghapon ng hindi lumalabas ah” yan din ang katanungan sa isip ni jonathan. 

---

hindi pa man nakakabawi ng lakas si jiro dahil sa pagsalpok ng hita sa sofa ay agad ding sumulpot sa pinto ang amain.. “oh!” muling saad nito sabay ihinagis kay jiro ang maliit na supot na may lamang gamot. 

sinundan lamang ni jiro ng tingin ito habang nakasadlak pa din sa sofa hawak hawak ang hita - nakita niyang may dala na namang alak ang amain. 

galit at puot ang nasa damdamin ng binata, pero hindi nito maalis sa isip na alalahanin at pilit intindihin kung paano naging ganito ang amain. 

hindi ganito ang pagkakaalala ni jiro kay randy - dahil bago pa man ang mga pang momolestiya ay isa itong mabuti, mabait at maalalahaning step-father. 

lahat ng pangangailangan nilang mag ina, pag aasikaso, pag babantay sa ina at pagsama nito sa bawat treatment sa ospital - hindi nag kulang si randy - kaya ganon nalamang ang pagtataka ni jiro kung bakit tila naging ibang tao ang amain - amain na nirespeto at kahit papaano ay minahal niya noon. 

“kung buhay kaya at walang sakit si mama, magiging ganito kaya si tito randy?” ani ng binata sa sarili. 

“kumain ka muna bago mo inuman ang mga yan” saad ni randy sabay lapag ng mga alak sa lamesa. 

buong lakas namang tumayo si jiro, kinuha ang pagkain sa lamesa at pinilit ang sarili na kumain para lamang makainom ng gamot - batid ni jiro ang pagsunod ng tingin sa kanya ng amain - bawat galaw at bawat kilos nito nakasunod ang mata ni randy. 

nag kibit balikat nalang ang binata - baka kung ano pa kasing maisip gawin ng hayop na amain kaya umiwas nalang at iika ikang nag lakad pabalik sa silid. 

muling nahiga si jiro sa kama - nais nitong magpahinga para makabawi ng lakas. 

---

“tss! dapat lang sayo yan - alam mo ba kung gaano mo ako pinahirapan para hagilapin kang bading ka!” bulong ni randy sa sarili habang nakangisi at nakamasid sa bawat kilos ni jiro. 

“sa susunod na hindi mo ako pagbibiyan, hindi lang yan ang mapapala mo” tumunga ito ng alak, tapos dumukot sa bulsa at kinuha ang selpon“ 

“pre meron ka ba diyan?” nag type ito sa selpon at nag message sa kung sino, maya maya pa agad na nag vibrate ang selpon nito “oo pre, diyan ka ba sa inyo?” reply nung ka text niya sa selpon “oo pre, abot mo lang dito ng mabilis - text ka pag malapit ka na” nakangisi na namang nilapag ni randy ang selpon sa lamesa saka muling tumungga ng alak. 

---

“ano wala pa din?” 

“wala kuya eh, patay pa din lahat ng ilaw anong oras na oh - kumakain kaya sa tamang oras si jiro?” nag aalalang tugon ni jonathan sa tanong ng panganay na kapatid. 

“tumawag na kaya tayo ng pulis” dagdag pa nito. 

“ano namang sasabihin natin sa mga pulis?” 

“sabihin natin may kakaibang nangyayari doon sa bahay nila jiro - mag tip ka lang anonymous.. ibigay mo yung address nila jiro” 

“sige sige - itatanong ko muna ng mabilis kay mama mahirap kasi pabigla bigla tayo jonathan” 

nabatid naman ni jackson na may punto ang kapatid lalo na’t buong maghapon na nilang hindi nakikita si jiro - agad nitong binuksan ang selpon at dinial ang numero ng ina. 

“hello ma, opo ma - hindi pa kasi lumalabas eh, nag aalala na kami - wala kaming nakitang kahit ano pero buong araw sarado ang bahay - ni walang pagkain o kung ano man na bitbit eh nung makita namin kanina, ohsige po - sige po, mas maigi na din para makampante tayo” ani ni jackson saka ibinaba ang telepono. 

muling nag dial at tumawag sa pinakamalapit na police station “hello sir, may ire-report lang po kami, opo - hindi po kasi naman alam kung may tao pero may naririnig kaming mga sigaw at pagbasag ng mga kung ano - sarado po lahat - baka po kasi nilolooban” ani ni jackson, kahit wala namang narinig, ang gusto lamang niya ay silipin ng mga pulis kung anong nangyayari sa loob - kung wala naman eh pwede namang palipasin ng mga pulis iyon - sa isip isip nito ang importante eh may tignan ang kalagayan ni jiro sa loob. 

---

kalagitnaan ng gabi - hindi makatulog ng maayos si jiro - iniinda ang sakit ng buong katawan at bahagyang nanginginig marahil dahil sa lagnat.. akala ni jiro ay nag dedeliryo lamang siya ng maramdaman ang maiinit na palad sa kanyang dibdib, pababa sa kanyang hita at paikot sa pwetan. 

dahan dahang idinilat ni jiro ang mata at pilit prinoseso ang mga nangyayari sa dilim “t-tito randy?” litanya nito ng unti unting luminaw sa paningin ang nangyayari sa paligid. 

“tito randy?” anong ginagawa mo dito sa kwarto ko?“ mabilis ang naging reaction aty reflexes ni jiro sa mga nangyayari - agad na bumagon at umusod papalayo kay randy at patungo sa dulong bahagi ng kama. 

“jiro” ani ni randy na tila wala sa ulirat - habang pagapang na lumalapit kay jiro. 

“tito randdyyyyyy” mahinang namang puna ni jiro sa amain. 

*** itutuloy …

Chapter 34

---

Warning! : Ang susunod na parte ng storya ay nag lalaman ng sexual abuse, droga, violence at maseselang lengwahe - read at your own risk! (salamat po).

---

“tito randyyyyy” muling saad ni jiro habang pilit isinisiksik ang sarili sa kanto ng pader at kama, wala namang naririnig si randy at tila hayuk na hayuk sa laman na patuloy sa ginagawang pag lamas sa kung ano mang parte ng katawan ni jiro na. 

“t-tito r-randy” batid sa boses ni jiro ang takot at panginginig.

“jiro pagbigyan mo na si tito” malambing na saad ni randy.

“tito pakiusap po, tama na po” sabay tabig sa kamay ni randy na mukha namang hindi nagustuhan ni nito. 

mula sa pagiging malambing at tila nakikisuyo ay muli na namang nanlisik ang mga mata ni randy - marahas nitong hinatak ang paa ni jiro para mapalapit sa kanya - pilit ibinuka ang hita ng binata - sa kabila ng pagpupumiglas ng murang katawan ni jiro ay nagtagumpay padin si randy sa marahas na balak nito. 

tuluyan niyang naibuka ang mga hita ng binata at agad na pumatong sa ibabaw nito - sunod na pinuntirya ang dalawang nag pupumiglas na kamay at pilit itinaas ito sa uluhang bahagi ni jiro - akmang hahalikan ni randy si jiro ng pilit iniwas ni jiro ang mukha - ngunit hindi nagpatalo si randy gamit ang isang kamay hinawakan ang panga ng binata at pwersahang ihinarap ito sa kanya tsaka siniil ng halik.

“tito randy tama na po” pabulong at halos wala ng lakas na saad ni jiro. 

bumaba ang balik ni randy sa leeg ni jiro - sinipsip ito at siniil ng halik na parang isang asong hayok na hayok sa laman. 

kahit anong pakiusap ni jiro at tila bingi na ito’t binalot na ng kademonyohan at tawag ng laman. 

ang kawawang si jiro naman ay pilit na lumaban sa kabila ng panghihina at sakit ng katawan - ibinuhos ang lahat ng natitirang lakas sa kanyang tuhod - tinuhod ang amain at iika ikang tumakbo palabas ng silid. 

“tulong!” ang nasa isip at nais sambitin ni jiro pero dahil sa takot at pangiginig ay hindi magawang gawin at parang walang tinig na lumalabas sa bibig. 

pinilit ni jiro abutin ang kusina para makakuha sana ng kahit na anong pwedeng ipang protekta sa sarili - ngunit sadyang maliksi at mabilis si randy, agad nitong naabutan si jiro - muling hinatak at sinabunutan sa buhok at agad agad na isinalya sa pader. 

“wag ka ng lumaban bakla, masasaktan ka lang” mariing saad ni randy. 

“tito randy tama na po” muling pakiusap ni jiro. 

nanatiling bingi si randy - lalong idiniin si jiro sa pader habang pilit binababa ang pang ibaba nito “tito randy ano ba, tama na pooo” pag pupumiglas ni jiro.  

wala pa ding narinig si randy - matapos maibaba ang salawal ng binata ay agad agad inilabas mula sa sariling salawal ang naghuhumindig nitong alaga. 

saka pilit idinuldol ito sa likuran ng anak anakan “tito randy nasasaktan akoooo” halos mapangiwi si jiro dahil sa laki ng tubong pilit ipinapasok sa ganyang butas. 

hawak ni randy ang ulo ni jiro - tulak tulak at lalong dinidiin ito sa pader - halos mahalikan na ni jiro ang pader

“arayyyyyyyyyy titooooooooooo” tuluyan ng napahiyaw si jiro ng maramdaman ang pilit tuluyang pagpasok ng kargada ng amain sa kanyang lagusan - hindi pa man nakakabawi sa sakit ay tuluyang bumayo si randy na siyang nagpapasok sa malaki, at tuyong tuyo niyang alaga sa makipot na butas ng dating itinuring na anak. 

namilipit si jiro sa sakit dahil sa pwersahang pagpasok ng malaking sandata sa kanyang lagusan, tuluyan ng nanginig ang tuhod at parang naubusan na ng lakas, tila tuluyan ng tinakasan ng tinig at kahit anong pilit ay wala ng lumalabas sa bibig - hindi rin niya makuhang magtagumpay sa kahit anong subok na mag pumiglas. 

sinamantala ni randy ang kahinaan ni jiro at lalo nitong idinukwang si jiro sa pader  “tao po!” 

natigil si randy sa pagbayo tinanggal ang nakasadlak na braso sa likod ni jiro at ibinalot ito sa bibig  nang binata “wag ka mag sasalita - malilintikan ka talaga” bulong ni randy kay jiro. 

hindi rin nag salita si randy - para isipin nung kumakatok na walang tao sa bahay lalo na’t patay naman ang mga ilaw at sarado ang mga bintana. 

“tao po” ulit nung tao sa labas 

nanatiling tahimik si randy habang si jiro naman pilit pumipiglas sa pagkakahawak nito sa kanyang bibig - kumakawa at sinusubukang sugaw - pero dahil nga walang tinig na lumalabas ay puro luha nalang ang lumabas sa katawan ng binata.

ilang sandali pa ay nawala na yung mga katok sa labas.. at dahil hindi naman nanlambot ang nag ngingitngit na sandata ni randy ay nagpatuloy ito sa pag bayo habang nakabusal pa din ang palad sa bibig ni jiro. 

---

sa labas naman ng bahay ay may patrolya ang Police Regional Office ng Calapan Mindoro, tatlo o apat na pulis at iniikot ang bahay nila jiro. 

yung tatlo naman ay tahimik na nakasilip sa maliit na awang ng pinto ng kanilang apartment at nag aabang sa mga susunod na mangyayari. 

“tao po?” ani nung isang pulis, mga ulang segundo inulit nito ang katok “tao po” nang walang marinig na sagot ang pulis ay sinenyasan ito ng isa pang kasama na nagsasabing wag maingay“ 

muling sumenyas ang tila leader ng mga pulis at inutusan ang mga kasama na ikutan ang bahay

hinayaan muna nilang kumampante kung sino man yung nasa loob ng bahay bago nila muling binigla ito “tao po - mga pulis calapan kami - kung maari lang ho ay pagbuksan ninyo ng pinto” saad nung isang pulis - ito ang huling abiso dahil hindi naman nila pwedeng pwersahang buksan ang pinto. 

---

tila nabato si randy at muling tinakpan ang bibig ni bunso “subukan mong gumawa ng inggay, sisiguraduhin kong bago ako makulong - mawawalan ka muna ng buhay” mariing saad nito habang nakabusal pa din ang kamay sa bibig ni jiro. 

kinaladkad ni randy si jiro papunta sa kwarto, mabilisang itinali ang kamay nito at binusalan ang bibig - saka inayos ang sarili at hinarap yung kumakatok sa pinto. 

bumungad kay randy ang isang nakapamewang na pulis “may report kaming natanggap may kakaiba daw aktibidad sa bahay na ito” 

“aktibidad? wala naman ho sir - magisa lang po ako dito” inikot ikot ng pulis ang mata sa paligid nung bahay at wala nga namang nakitang kakaiba, bukod sa makalat na sala at mangilangilang bote ng alak sa lamesa. 

“bakit pulang pula ka?” ani nung pulis. 

“ay nakainom na kaunti sir, papatulog tsaka nag exercise ako kaninang hapon - napabilad sa arawan eh” lingid sa kaalaman ni randy eh sinusuyod na ng mga pulis ang paikot sa kanyang tahanan. 

naitimbre na din kasi ng mga kasamahan na marami ng records ito sa at makailang beses nang nagulo sa ibat ibang lugar dahil sa kalasingan. 

---

sa loob naman ng silid ay pinilit tumayo ni jiro at patalon na nagtungo sa bintana - dahil naka tali at naka busal eh buong lakas nitong tinungo ang bintana at inumpog umpong ang sarili doon. 

tila ba hindi mapakali si randy at dinadaga na dahil sa ingay na nililikha ni jiro “nalintikan na” ani nito sa sarili. 

mabilis ang mga susunod na pangyayari - agad na napansin ng isa sa mga umiikot na pulis ang ginawa ni jiro kaya agad agad itong sumenyas at sumigaw ng “sir positib” ani ng babaeng pulis. 

akmang aaklas at tatakbo si randy pero sadyang maliksi at mabilis ang mga pulis kaya naman agad siyang naisadlak sa lupa at mabilis ding nai-posas. 

isinakay ng mga pulis si randy sa mobile at ipinosas ito sa bakal doon - tapos sumenyas yung head na pasukin ang bahay at tignan kung ano ang nasa loob. 

dali daling pumasok yung babaeng pulis - hawak hawak sa kanang kamay ang baril para kung sakali mang may kasama si randy sa loob at manglaban eh mabilis na maprotektahan ang sarili.

agad na tinungo ng babaeng pulis ang kinaroroonan ni jiro - nang makita niya ito - sakto namang nawalan ng malay si jiro at bumagsak sa kama. 

agad agad na nag radyo yung pulis sa mga kasama at nag utos na tumawag ng ambulansya. 

ang kawawang si jiro ay nanatili sa kama, naka busal, nakatali habang walang malay. 

---

“putang ina kuya hayaan niyo ako puntahan si jiro doon!’ pag aaklas ni jonathan nang makita ang mga nangyayari sa bahay nila jiro - dumagdag na ang mga pulis, meron na din imbestigation team “jonathan alam mong hindi pwede, maraming pulis gusto mo ba masira lahat ng plano natin nila mama”. 

“kuya naman, hindi mo ba nakikita yung sitwasyon ni jiro?” 

“nandun na tayo, pero kung magpapadala ka sa emosyon mo - isipin mo naman kung makakagulo o makakatulong” 

walang nagawa si jonathan kung hindi suntukin nalang ang pader - dahil gustuhin mang sumaklolo e’  alam niyang hindi iyon ang makakabuti sa sitwasyon - mula na lamang itong nagtungo sa bintana para antabayanan ang mga susunod pang mangyayari. 

“hello ma?” sa kalagitnaan ng kaguluhan eh biglang tumawag si ising “okay ma, okay po - pupunta na kami kaagad”

“what kuya? anong sabi ni mama?” 

“the police contacted mama about jiro, they are on their way to the hospital - sundan na daw natin doon” 

“bakit? anong nangyari kay jiro?” halos mabaliw si jonathan dahil hindi malaman ang gagawin - sabay sabay na tumakbo ang tatlo, paiwas sa mga pulis at sa maraming tao - saka dali daling sumakay sa unang unang taxi na nagdaan. 

“manong sa pinaka malapit pong hospital” tarantang saad ni jun na naupo sa harapan habang yung dalawa naman e’ dali daling naupo sa likuran. 

---

pag dating sa hospital e dali daling hinanap ng magkapatid si jiro, nadatnan nila itong nakahiga sa hospitla bed at walang malay, labis labis ang iyak ni jonathan ng sawakas eh makita na nila yung kapatid. 

agad na hinagkan ng yakap ang walang malay na si jiro - hinawakan sa kamay - habang tulak tulak ng mga nurse ang hospital bed nito “jiro…. jiro… wake up” pakiusap ni jonathan. 

hanggang sa tuluyan na silang paghiwalayin dahil ipinasok na si jiro sa emergency room. 

“lord please save jiro” ani ni jonathan habang yakap yakap ni jackson, hindi makapaniwala sa inabot ng kapatid dahil puro dugo ang ulo nito marahil dahil sa malakas na umbog sa bintana, basag din ang nguso at may ilang pasa sa mukha. 

“everything will be okay” pagpapakalma ni jackson sa kapatid habang si jun naman ay nakamasid lang sa paligid at nakaalalay sa magkapatid. 

makalipas ang halos isang oras na pag hihintay sa labas ay lumabas na ang doctor ni jiro “are you the family? where’s the guardian?” 

“ako po doc, I am the eldest brother” ani ni jackson. 

“the patient is stable now, he suffered from dehydration and over fatigue - hindi rin naman critical yung sugad niya - we just have to wait until he wakes up - pinapaayos ko lang yung kwarto niya - he may need to stay here for a couple of days - we need to run some test specially sa sugat sa ulo niya” 

“salamat po doc” pagpapasalamat ni jonathan.

agad na tinungo ng dalawa yung kwartong pinaglagyan kay jiro - nakita nilang naasikaso na ang mga sugat nito at payapa ng natutulog. 

muling hinagkan ni jonathan si jiro - hinihimas ang buhok habang hawak hawak ang kamay nito.

“hindi dapat umabot sa ganito jiro, bakit hindi ka sumigaw ng tulong” ang tanging nasambit ni jonathan habang umaagos pa din ang luha sa mga mata nito. 

“jun” tawag ni jackson sa kaibigan “bili muna tayo ng makakain at hindi pa tayo nag hahapunan” yaya ni jackson kay jun “jonathan, will you be okay here? bibili lang kami ng makakain, may gusto ka ba?” umiling lang si jackson na nakadapa at nakayakap pa din kay jiro. 

sabay naman na lumabas sina jun at jackson, magkahawak kamay habang nag lalakad palabas ng ospital - naiwan sina jonathan at jiro sa silid. 

itutuloy…

Chapter 35

Wattpad - keeps deleting my stories, I had this backed up on facebook just in case - look for me on FB LustfulSoul or click this link https://www.facebook.com/profile.php?id=61553187901428

---

dahan dahang iminulat ni jiro ang mata - tanging puti ang  nakikita - nasa maliit na kwadradong kwarto at pilit inaalala ang mga nangyari ay paulit ulit ang katanungan sa sarili kung nasan siya..

“jiro? thank god you are awake” rinig ni jirong saad ni jonathan “k-kuya jonathan? w-where are we?” 

“nasa ambulansya ka jiro, kamusta ang pakiramdam mo?” 

“a-anong nangyari kuya?” 

“nawalan ka ng malay - bakit mo naman kasi inumpog ang sarili mo jiro” wika ni jonathan - nakabenda kasi ang ulo ni jiro sanhi ng ilang ulit na malalakas na umpog nito ng sarili sa bintana - basag ang nguso at puro pasa ang katawan. 

“you were out for 2 days” dagdag pa ni jonathan “bat tayo nandito? tsaka bakit parang hindi umaandar yung ambulansiya” ani ni jiro. 

“nasa barko tayo, we are transferring you to a hospital in manila” 

“nasaan po sila kuya jun at kuya jackson?” 

“nasa cabin, nagpapahinga sila - kaya ako na muna ang bantay mo - nagugutom ka ba? what do you want?” 

“hindi kuya, medyo nahihilo lang po” ang labis na nag aalala na si jonathan ay walang nagawa kung hindi pagmasdan ang bugbog na katawan ng kapatid - labis labis ang saya nito na nagkamalay na si jiro dahil halos dalawang araw na itong walang malay. 

“a-ano po nangyari kay t-tito randy?” 

“wag mo nang isipin yung gago na yun - nakakulong na siya?” 

marami pa ding katanungan si jiro pero inawat na ito ni jonathan at pinakiusapang magpahinga para makabawi ng lakas. 

- 

buong stay ni jiro sa ambulansiya palipat ng maynila eh hawak hawak lang ni jonathan ang palad nito - pinagmamasdan ang kapatid habang nakapikit at naiidlip. 

hindi maiwasan ni jonathan na sisihin ang sarili, wika nito sa sarili ay kung sana pinuntahan niya agad si jiro ay hindi na aabot sa ganito - paano kung hindi dumating ang mga pulis? paano kung walang sumaklolo - malamang hindi lang ito ang inabot ng kaawa awang kapatid. 

---

nang makabalik sila ng maynila ay agad na sinalubong nila jonas, melba at ising ang mga anak at si jiro. 

“thank god you are all safe” ani ni ising habang isa isang niyayakap ang mga anak - ganun din si melba kay jun. 

“jiro kamusta pakiramdam mo?” wika ni jonas. 

“medyo nanlalata lang, pero okay na ako - papalakas lang ako jonas” gising na si jiro at nailipat na sa panibagong kama at ospital dito sa maynila. 

“tignan mo ang ginawa nung hayup na yun” ani ni ising habang pinagmamasdan ang kalagayan ni jiro “i’ll make sure he’ll rot in jail” gigil na saad ni ising habang himas himas ang buhok ni jiro. 

“ma tama na yan, jiro need to rest - hindi siya pwede maistress para makalabas na siya bukas at sa bahay na ipagpapatuloy ang pagpapagaling” wika ni jonathan habang nag babalat ng orange na dala dala ni melba para kay jiro. 

---

nang sumunod na araw e’ pinalabas na nga ng hospital si jiro - sa bahay na na nito ipagpapatuloy ang ilan pang gamot at babalik nalang sa hospital para pa sa mga iilang test. 

mabuti nalang at hindi napuruhan ang ulo nito - medyo dehydrated din at nilalagnat dahil sa pamamaga pero - all in all okay naman na si jiro. 

hindi nga lang naging madali ang mga unang gabi nito sa bahay dahil walang humpay ang pananaginip ng mga nangyari nung gabi iyon - palaging balisa at tila ba takot na takot. 

kaya naman hindi iniwan ng magkakapatid, madalas eh kayakap at katabi niyang matulog sina jonas at jonathan - habang si jackson naman ang nagaasikaso at nagpapainom ng mga gamot. 

“mukhang nakakabawi ka na ng lakas jiro ah” ani ni jonathan. 

“oo nga kuya eh, ang dami niyo ba namang nurse ko” 

“mabuti kung ganon, yung sugat mo din sa ulo unti unti ng naghihilom”  wika ni jonathan “alalang alala ako sayo jiro, hindi ko alam ang gagawin ko - kung hindi lang dahil kina jun at kuya jonathan e nasugod ko na yung gago na yun” dagdag pa ni jonathan. 

“hayaan mo na yun kuya, ang importante nakakulong na siya - isa pa umabot sa media diba? and the police recovered not just the cctv footage ng kawalanghiyaan niya - yung kwarto niya pala e’ punong puno ng parapelnalya at kung ano ano pang may kinalaman sa droga” 

“how’s your nightmares? is it still getting worst?” bakas sa mukha ni jonathan ang pagaalala, may ilang gabi na din kasing puro sigaw at hikbi ni jiro ang lumalabas sa kwarto niya - ayaw naman niya may katabi matulog kasi nagugulat siya kapag gigising siya at may katabi. 

“it’s getting better - dahil lang siguro sa mga nangyari nitong mga nakaraan - kagaya lang din nung unang beses niya ginawa saakin - pero this time kasi it’s worst kasi lumalaban na ako e’ kaya niya ako sinaktan”. 

“y-you mean hindi ka nanlaban before?” 

“nanlaban naman, kaso kasi I was so afraid kasi pang blackmail niya saakin si mama” 

seryoso ang naging pag uusap ng dalawa habang ginagamot ni jonathan ang sugat ni jiro - si jonas naman ay tahimik na nakamasid sa likod ng dalawang kapatid - nakatingin ng may halong pagtataka kasi hindi naman niya naaalalang ganito ka close ang dalawa -tila ba nangungusap ang mga mata nila sa tuwing magtatama “what’s going on with this two?” sa isip isip n jonas. 

“seryoso niyo namang dalawa” pagsingit nito na siyang ikinagulat nila jiro at jonathan.

“the fuck jonas, nakakagulat ka naman” ani ni jonathan sa kapatid “sali niyo naman ako sa tsismisan na yan, wala ako magawa sa loob eh” wika ni jonas.

“tsismisan - wala naman kaming pinag tsi-tsismisan no - halika nga dito, hatian mo ako dito sa orange juice - hindi ko naman mauubos ito eh” ani naman ni jiro. 

“seryoso, how are you two?” pagsisimula din ni jonas ng seryosong usapan “I mean, since yesterday ngayon ko lang kayo narinig mag usap, ngayon niyo lang din pinag usapan yung nangyari sayo jiro - sa mindoro, are you sure okay lang sayo na pag usapan na yun?” 

“yes, medyo naging mahirap saakin nitong mga nakaraang araw - ang hirap lang kasi alalahanin - at tsaka basag yung nguso ko noon - mahirap din magsalita” wika ni jiro. 

“I am still in shock of course, I never imagined na this can get this worst” saad naman ni jonathan.

“well nobody expected it” saad naman ni jonas. 

“is everything okay here, how are you our dear jiro?” biglang dumating si ising, bitbit bitbit ang bag kagagaling lang nito sa skwelahang pinagtatrabahuhan. 

“were okay ma, how’s work?” salubong ni jonathan sabay halik sa pisngi ng ina, gayun din si jonas habang si ising naman ang lumapit para halikan si jiro sa pisngi. 

“all is well, pero siyempre di ko maiwasang isipin kayo dito sa bahay - and jiro of course” 

“I am okay naman na po tita, magagaling naman po itong mga nurses ko - makukulit lang po talaga” ani ni jiro, na tila ba inaasar yung mga kapatid. 

“anyways - I took a leave - so I will be at home for the next 5 days - I think everybody needs a breather so fix your things kasi were going on a vacation” excited na saad ni ising sa mga anak na siya naman ikinatuwa ng mga ito. 

“really ma? that’s sounds exciting” galak na saad ni jonas “I will prepare my things na” dagdag pa nito saka iniwan ang ina at ang mga kapatid at agad na nagtungo sa kanyang silid. 

“how about you two? di pa ba kayo mag aayos?” 

“where are we going ma?” pagtatanong ni jonathan. 

“I found a place in la union - or maybe zambales - ilocos - or wherever - kung saan tayo mapadpad” tugon ni ising

“jiro will you be okay, kaya mo na ba bumyahe?” tapos biglang nag alala si jonathan sa kalagayan ni jiro napahawak ito sa balikat ng kapatid. 

“of course kuya, hindi naman pwedeng iwan ako” natatawang saad ni jiro “my body feels better - sabi naman ni doc wala din daw critical dito sa ulo ko - my wounds are all healing - I’ll be okay kuya” wika ni jiro sabay tapik sa kamay ni jonathan na nasa balikat niya. 

“we’re all set then, we will leave in a few para we can be there before the sunset” ani ni ising. 

nag ayos na ang buong pamilya, kanyang kanyang impake ng gamit at nang maiayos na ang lahat - isa isa na silang umakyat sa van na inarkila ni ising sa kakilala sa opisina. 

“kuya we are going north” ani ni ising, isang byaheng walang kasiguraduhan - ang tanging sigurado lang ay isa itong bagong panimula kay jiro, at sa bagong pamilya. 

habang nasa byahe ay hindi maiswasan ng pamilya ang naging resulta ng mga ginawa ni randy - kumpleto silang lahat - si ising - si melba - si jun - at ang apat na magkakapatid. 

“jiro you sure we can talk about this na?” ani ni ising. 

“yes tita, it’s better na din so I can get this off my chest” magaan namang sabi ni jiro. 

“so ayun na nga the calapan police are able to retrieve all the footage - pero I am not gonna share it to anyone so we can keep jiro’s privacy - it is clear that it is harassment - rape and since jiro is a minor, the police is taking child abuse into consideration - which means there are layers of cases that we can file against randy” saad ni ising - lahat naman sila halos nakikinig, maging si jiro. 

“minimum of at least 30 to 40 years imprisonment - at this point he will stay in jail for the rest of his life considering that he is on his late 30’s” dagdag pa ni ising - mahigpit naman ang hawak ni jonathan sa kamay ni jiro habang ang isang kamay naman ay nakayakap sa balikat nito - hindi maiwasan ni jonas na pag masdan at mag isip kung bakit ganoon nalang kalapit si jonathan kay jiro. 

“deserve” ang tanging naitugon nalang ni jackson - na tahimik na nakikinig at katabi si jun sa dulo ng van. 

“I also talked to our lawyers jiro na kung pwede e’ virtual ka nalang mag join ng hearing kasi school year is about to start in few weeks” 

“thank you po tita” saad naman ni jiro. 

hindi doon natapos ang usapan, tuloy tuloy sa seryosong topic sina jiro, ising at melba - si melba ay nasa harap ng van katabi nung driver - si jiro, jonathan at ising naman ay magkakatabi sa kasunod na hilera ng upuan - habang si jun, jackson at jonas naman ang nasa likod ng van. 

tila ba inantok si jonas kakakinig kaya nag suot nalang ng headset - isinandal ang ulo hanggang sa tuluyang nakaidlip. 

inawat naman na ni jonathan sina ising, jiro at melba sa pag uusap “ma baka exhausted na si jiro - let’s let him sleep and rest besides this is a breather and a vacation anyways so let’s talk about all of that probably when we get back in manila” saad ni jonathan na agad naman sinangayunan ni ising “jiro higa ka sa balikat ni kuya, magpahinga ka muna” na agad din naman sinunod ni jiro. 

si ising naman at si melba ay parehas na tahimik, nakatingin lang sa bintana at may malalim na iniisip. 

sa likod naman ng van ay hindi maiwasan ni jun at jiro maglampungan - pero dahil may mga kasama sa van at baka makahalata eh - nagtutulog tulugan si jackson, habang si jun naman ay nakatingin din sa binata - lingid sa kaalaman ng buong pamily ay magkahawak kamay ang dalawa sa ilalim ng bag na nakakalong sa hita ni jun. 

naglalaro ang mga daliri nila - kapit na kapit sa kamay ng isa’t isa hindi alintana ang pamilyang nasa harapan dahil nakakubli naman sila sa ilalim ng bag. 

mahaba haba pa ang babyahe’hin nila lalo na’t walang kongretong plano si ising dahil biglaan lang nitong naisip na magbakasyon ng sumagi sa isip niya kaninang umaga na baka kailangan ni jiro at ng mga anak ang pahinga bago man lang sila magkanya kanya ng landas para sa career at skwela. 

itutuloy…

Chapter 36

nakarating na ang pamilya at ang naging destinasyon nila ay ang tinagurian the santorini of la union - masaya at excited na pumasok ang magkakapatid sa resort - habang si ising at jun naman ay manghang mangha sa paligid dahil taon na din mula nung huli silang nakalabas ng maynila. 

“boys we have 4 rooms - two person each room - so you decide kung sino magkakashare - I’ll take one room - you know na hindi ako sanay na may ka share so I take one extra room just for me - I guess jun and melba will share one room since mag nanay sila - while kayo boys - sino sa mga kapatid niyo ang gusto niyo ka share” wika ni ising

“i’ll share with jiro”  sabay na saad nila jonathan at jonas, tapos nagkatinginan silang lahat. 

“share kame, kasi sanay naman kami mag kasama sa room eh’ diba we use to share the same room sa bahay?” pagja-justify ni jonas. 

“pero jonas, jiro is taking medicines - plus I have to attend sa mga sugat niya to clean it diba?” saad ng hindi papatalong si jonathan “ i am okay with it so long as you can follow jiro’s medicine schedule - plus cleaning his wounds and making sure the bandages on his head is always fresh and clean“ dagdag pa ni jonathan. 

“haaayyyyys” ang tanging naging reaction ni jonas “okay lang yan bro, our room is just next to each other naman we can bond, play and probably jam - mahaba haba din itong bakasyon natin we have to make it fun and worth it” tapos tinapiktapik ni jonathan yung balikat ni jonas. 

“so jonas and I will share in one room” singit ni jackson, dismayado ito sa totoo hindi lang ipinapakita dahil nasa harap ng pamilya, ang buong akala niya kasi ay sila ni jun ang magsasama sa kwarto. 

“if you are all okay with it, settle yourselves in your rooms we will meet at 6PM for the dinner - I requested a bonfire dinner for all of us plus near the beach tents - so we can experience camping next to ocean” masayang saad ni ising - kanya kanya namang kalas ang pamilya. 

tinginan ang tanging nagawa ni jun at jackson, gayun din si jonas at jiro - hindi pa din nawawala yung simangot ni jonas - habang si jonathan naman ay galak na galak dahil kasama sa silid si jiro. hindi maalis ang ngiti sa labi nito habang naglalakad at nakatingin kay jiro - siya na rin ang nagbitbit ng gamit dahil baka mabinat ito. 

“asikasong asikaso mo si jiro ah” puna ni jun na kasabay din nila sa paglalakad.

“he needs my help, ikaw din naman inaalalayan mo siya sa bahay ah”

“hindi kagaya ng pag aalalay mo, baka iba na yan jonathan ah” pang aasar ni jun.

“siraulo” ani ni jonathan sabay mahinang balya kay jun sa balikat gamit ang balikat niya - natawa nalang si jun - tyempo namang nasa harap na siya ng room number na naka assign sa kanya at sa ina. 

muling lumingon si jun bago tuluyang pumasok at nakita si jackson na akmang papasok din sa kasunod na pinto - sumenyas ito na parang nagsasabing “chat tayo” na agad naman tinanguan ni jun bago tuluyang pumasok sa magiging silid nila mag ina sa mga susunod na araw. 

habang si jiro naman at si jonathan ay pumasok na din sa kasunod na pinto - diretsong nahiga si jiro sa malambot na kama ng resort “napagod ka ji?” wika ni jonathan. 

“yes kuya medyo sumakit lang yung ulo ko sa byahe - but I am okay” 

“maybe because its time for you to take your meds, sakto may libreng water yung resort - here oh” inabot ni jonathan yung gamot ni jiro na agad naman kinuha ni jiro at ininom. 

“kuya idlip lang ako kahit 5 minutes - ihihiga ko lang itong sakit ng ulo ko” 

“sige, sige lang jiro pero take your shoes off first” 

pinagmasdan lang ni jonathan si jiro habang nakahiga sa kama - habang siya naman ay nakaupo at nag aayos ng gamit sa isa pang kama ng resort - napahawak nalang sa dibdib ang binata, masaya siya na makitang maayos na si jiro, kahit may kaunting pag aalala dahil sa mga sugat nito. 

naalala ni jonathan yung gabi na nagsisisigaw siya dahil walang magawa sa kalagayan ni jiro noong gabing dinampot ng mga pulis si randy, nang makitang walang malay ang kaawa awang kapatid ng puntahan nila ito sa hospital - yung pagkakataong niyakap niya si jiro habang ginigising habang nakahawak sa kamay ng kapatid - doon niya napagtanto na hindi lang basta pag ibig bilang kapatid ang meron siya para kay jiro - sa maikling pagkakataong nagkasama sila - kilala ni jonathan ang sarili kung paano tumakbo ang isip at paano tumugon ang puso. 

alam niya sa sariling hindi simple pagmamahal bilang kapatid lang ang meron siya para kay jiro, at yung pagbilis ng tibok ng puso niya noong gabing iyon ay hindi lang dahil sa nag aalala o kinakabahan  - iyon ay tibok na may kasamang sigaw - isinisigaw ng puso niya ang pangalan ng kapatid na si jiro. 

natigilan sa pagmumunimuni si jonathan ng may marinig na katok mula sa pinto - agad niya itong tinungo at pinagbukasan “jonathan, sabi ng mama mo pumunta na daw tayo doon sa beach nakahanda na daw ang pagkain” si melba pala, nagyayaya ng kumain. 

“kaso tulog pa si jiro” wika ni jonathan sabay nilingon ang kapatid na nakahiga sa kama tyempo namang dumilat si jiro na nakikinig pala sa usapan nila ni melba “I am awake na kuya, let’s go” wika ni jiro. 

“I thought you are asleep?” 

“ipinikit ko lang yung mata ko at ihiniga yung ulo ko - I feel better na - tsaka gutom na din po ako” 

“if that’s the case tara na - ate melbs sabay na tayo papunta doon - kinatok  mo na ba sila kuya jackson?” 

“oo jonathan, nauna na sila nila jonas at jun doon - tara na” 

masayang nagsalo salo ang pamilya sa hapag kainan, nakangiting pinagmamasdan ni ising kung paanong bumalik na ang sigla sa mga anak - hindi na puro seryosong usapan at pagpaplano - masaya din siyang makita kung paano nanumbalik ang kulit ng mga anak - ito kasing mga nakaraang buwan e’ parang may kanya kanyang mundo ang mga ito - masaya lang siya na makita na nasa iisang lamesa sila ulit, masayang kumakain, nag uusap at nagtatawanan. 

nadaanan ng tingin ni ising si jiro - napangiti ito kasi tila ba unti unti din bumabalik ang sigla sa mga mata ng anak - hindi na malamlam at puno ng lungkot - ibang ibang jiro ang nakikita niya ngayon - puno ng pag asa, para bang handa ng sumabak sa bagong panimula ng buhay. 

bigla na naman humapyaw sa isip ni ising yung sinabi nung attorney tungkol sa insurance claim at last will and testament ng kaibigan na ina ni jiro - napahinga nalang ito ng malalim at nagkibit balikat “in god’s perfect timing” ani nito sa sarili tapos bumalik na din sa pakikipag kulitan at usap kina melba at sa mga anak. 

---

“kuya saan ang cr?” tanong ni jun sa server na lumapit para bigyan silang tubig “ay sir akyat lang ho kayo diyan sa itaas, sa may restaurant po mismo - sa gilid mo ng receptionist ang banyo” 

“salamat kuya, iihi lang po ako” paalam ni jun. 

“iihi ka sabay na ako jun” agad ding saad ni jackson. 

casual na lumayo ang dalawa sa mga kasama - kinuha ni jackson ang pagkakataon para sabihin ang plano niya kay jun. 

“jun kaya mo ba tumakas sa mama mo mamaya?” 

“ha bakit tatakas?” 

“nag rent ako ng isa pang room - doon banda sa taas oh” wika ni jackson sabay turo sa malayong parte ng resort “baka lang kasi gusto mo mag beer or kunting shot mamaya - tsaka para may oras din tayo sa isa’t isa - gusto ko lang masulit itong bakasyon lalo na’t kasama ka” 

“baka hanapin ako ni nanay”

“sabihin mo nalang magpapahangin ka, o kaya mamamasyal sa tabing dagat - o kaya antayin nalang natin makatulog si ate melbs?” 

“sige susubukan ko - eh ikaw paano ka? paano si jonas?” saad ni jun. 

“bagsak na yun mamaya, pagod sa byahe yun eh - tsaka tignan mo may balak pa lumangoy sa pool - sure ako maya maya lang bagsak na yun” 

patuloy na nag usap ang dalawa hanggang sa matapos mag banyo “so pano? message kita mamaya kapag nakatulog na si jonas? hintayin kita doon sa itaas - cabin 104 - ito yung extrang susi” saad ni jackson sabay abot ng susi kay jun. 

nag ngitian ang dalawa at casual na bumalik sa pamilya na masayang nagkukwentuhan sa lamesa na naka set up sa tabing dagat. 

“there they are” bungad ni ising sa dalawa. 

“why? what happened?” saad ni jackson. 

“may dumaan na manong kuya nag aalok ng beach activities bukas” masayang saad ni jonas. 

“I booked us for snorkeling and island hoping tomorrow jackson” 

“really that sounds fun ma” tugon naman ni jackson. 

“pwede na ba mag snorkeling si jiro? I mean is the beach water not gonna affect his wounds?” 

“ay nako hindi, maganda daw ang tubig alat sa sugat e’ baka mag hilom pa nga kaagad” saad naman ni melba. 

“okay naman na ako kuya jonathan, I think I can - besides I am feeling better na - tolerable naman na yung body pain and almost healed na din naman na lahat ng sugat - isa pa hindi naman ako papayag na mamiss yung fun” wika ni jiro. 

“see? si jiro naman na ang nagsabi eh - I think he’ll be okay - or maybe he could try and if he feel unwell - he can rest naman din hindi naman kailangan ipilit”

sasagot at kokontra pa sana ang paranoid na si jonathan, pero pinigilan ito ni jiro - hinawakan sa hita sa ilalim ng mesa at sinenyasan at ipinakita sa kapatid na magiging okay siya. 

matapos ang hapunan ay kanya kanyang balik sa silid ang lahat - si jiro na muli na namang uminom ng gamot at nahiga na - si jonas naman na excited mag swimming sa dagat bukas ay bagsak na kagaya nga ng sinabi ni jackson tila ba inantok ito sa kabusugan.. habang si ising ay naghahanda na din matulog. 

sa kabilang silid naman ay pilit iniisip ni jun kung ano ang idadahilan sa ina - hawak hawak ang selpon dahil nag message na si jackson na tulog na daw si jonas. 

kumuha ng bwelo tsaka nagsalita “nay dito muna ako sa labas ah, mauna ka ng matulog” wika ni jun “saan ka naman? gabi na, hindi ka ba napagod sa byahe?” 

“maglalakad lakad lang sa labas nay, papahangin” 

“ikaw ang bahala, dalhin mo ang susi at ayokong maistorbo sa katok mo mamaya” 

“sige nay” nakangiting saad ni jun - bago lumabas ng silid eh nag message muna ito kay jackson. 

“jackson okay na pumayag na si mama”

“sige, mauna ka na doon sa cabin - mag aayos lang ako ng sarili” 

“sus mag aayos pa - di mo naman kailangan mag papogi ako lang naman ito” biro ni jun sa chat. 

“mag ayos ka din ah - mamaya ka sakin sa cabin sosolohin talaga kita” napangiti nalang si jun habang naglalakad sa napag usapang cabin eh - iniisip nito ang mga posibleng mangyari. 

nang marating ang nasabing cabin eh nagpalingon lingon pa si jun sa paligid para siguradong walang nakakakita o nakasunod tsaka nito sinusian at pinihit ang dorm ng cabin.

agad na bumungad sa kanya ang isang mabangong amoy - tila ba amoy vanilla - tapos pagpasok niya pa sa loob eh - kagaya lang naman ng kwarto nila ng ina - ang pagkakaiba lang e’ meron itong parang terrace na nakaharap sa dagat. 

at sa terrance eh merong lamesang naka set up - meron itong mga kandila - my wine sa ibabaw at may kaunting pagkain “aba napag handaan pa itong lahat eh kadarating lang namin kanina ah” sa isip isip ni jun - hindi naman pwedeng siya lang ang may surpresa wika pa nito sa sarili. 

itutuloy…

Chapter 37

napangiti nalang si jun sa mga nakikita, ni sa hinagap hindi niya naisip na babalik sila sa dati ni jackson at na muling mabibigyan ng pagkakataon ang mga bagay na ipinagdamot sa kanila ng tadhana noon. 

ang tanging nasa isip nito ay kung paano susuklian ang effort na ginagawa ni jackson nitong mga nakaraang araw “naku, baka amoy araw ako” wika nito, habang inaamoy amoy ang sarili. muli na naman itong napangiti ng maisip kung ano ang mga posibleng mangyari ngayong gabi - kaya agad agad nitong dinampot yung bathrobe na nakatupi sa ibabaw ng puting kama at nagtungo sa banyo para ayusin at pabanguhin ang sarili. 

habang sa kabilang banda naman si jackson ay dahan dahang lumalabas na din ng silid nila ni jonas, baka kasi magising pa ang kapatid. 

hindi rin maiwasan ni jackson ang mapangiti dahil sa wakas magkakaroon na sila ng official at private na oras ni jun sa isa’t isa - mula kasi ng magkaayos sila sa lugar nila jiro e’ puro panakaw at pasulpot sulpot lang na oras ang meron sila. 

huminga ng malalim si jackson, ngumiti tsaka pinihit yung doorknob sa pintuan ng silid na kinuha niya para sa kanila ni jun. 

“jun” bungad nito “nandito ako sa banyo jackson sandali lang” wika naman ni jun na nagaayos pa din ng sarili sa banyo. 

naupo nalang si jackson sa pina-set up na lamesa para sa kanila ni jun at doon na nag hintay.. ilang minuto din ang lumipas - nakatingin si jackson sa dagat at mga city lights sa kabilang ibayo - nang bahagya itong magulat dahil sa biglaang pagbalot ng makikising na braso at kamay sa kanyang katawan - niyakap siya ni jun mula sa likod - sabay halik sa leeg at pisngi nito. 

“sorry pinag hintay kita” malambing na ani ni jun. 

ngumiti naman si jackson, hinawakan yung dalawang pisngi ni jun at hinagkan ng halik “it’s worth the wait” ani nito - nakangiti ang mga mata at labi kitang kita mo yung saya sa mata nilang dalawa. 

“wait sandali, masyado ka namang mapusok” natatawang saad ni jackson kasi naman itong si jun - hindi na ata makapag pigil at kung saan saan na umabot ang kamay. 

“maupo ka muna, let’s enjoy the view - the beach and of course the wine” dagdag pa nito  - hawak hawak parin ang kamay ni jackson nagtungo si jun sa upuan kaharap ng kaibigan. 

ilang segundo silang ganon, walang salitaan -walang anu man nakatitig lang sila at nakangiti sa isat isa - dalawang pusong masaya - saksi ang dagat at buwan - lalong hinigpitan ni jackson ang hawak sa kamay ni jun

“masaya ka?” pagbubuklat ni jun ng usapan. 

“sobra - ang tagal kong sinayang yung mga chances na sana ganito tayo no? na sana kagaya lang ng dati” wika ni jackson tapos napatingin nalang sa dagat. 

“madami pa namang oras bumawi - ang importante nasa tabi na kita ulit ngayon” 

“grabe mag biro si faith ano? nabulag ako sa maling pag ibig - tapos kung sino pa yung tama - ayun pa yung napabayaan at iniwan ko - tapos heto tayo ngayon - magkasama - masayang masaya ako jun, kung pwede lang nga wag na sana matapos ang gabi na ito e” 

“teka nga, bakit ka naligo? e’ kakain at mag uusap lang naman tayo” biro ni jackson. 

“amoy araw kasi ako, galing tayo sa byahe - kumain tayo sa tabing dagat - hindi naman ako kasing kinis mo  na kahit anong polusyon e’ fresh pa din” nahihiyang saad naman ni jun. 

“tsaka para mabango ako” dagdag pa nito. 

“mabango kasi?” 

“baka kasi halikan mo ako kung saan tapos amoy araw ako” 

“ikaw jun ha, ang wild ng imaginations mo - magbihis ka na kaya muna ng matuloy natin ang usapan - ang kapal kapal at ang init init niyang bathrobe oh” 

“gusto mo lang ako makitang mag bihis eh” 

“siraulo” natatawang saad ni jackson, tapos itinapon yung mantel sa harap niya kay jun. 

ang mapang asar naman na si jun ay biglang tumayo  - hindi kumalas sa pagkakatitig sa mata ni jackson, si jackson naman ay sinundan din ito ng tingin habang nakangiti. 

tapos parang stripper na hinubad ni jun yung nakabalot sa kanyang bathrobe - gumigiling giling pa - lumabas naman ang pagkabungisngis ni jackson at mahinang natawa sa pinagagagawa ni jun. 

“jun ano ba naman yan, parang sira oh” ang nakangiting si jun naman ay sinenyasan si jackson na parang nagsasabing “halika lumapit ka dito”. 

saktong tayo at harap ni jackson kay jun, ay tuluyan ng kinalas nito ang  tali ng bathrobe sa bewang - ibinuka ito ng buo - lantad lantad ang buong hubad na katawan nito sa harap ni jackson. 

si jackson naman ay umarte na parang nagulat - lumapit at kinuha ni jun ang kamay ni jackson at nakangiti itong ipinatong sa kanyang dibdib - sabay kapit ng dalawang kamay sa likuran ni jackson at hinatak ito papalapit sa kanya.

“jun” ang tanging saad ni jackson

“bakit jackson” 

“ikaw ha hindi ko alam itong pilyong side mo” tumawa naman si jun tapos para bang gigil na gigil sa kaharap at kinagat sa balikat ito. 

“arayyyyyyy” marahang ani ni jackson. 

“ay sorry napalakas ba?” saad naman ng nag alalang si jun - ngiti ang tanging sinukli ni jackson  - gamit ang kanang kamay e’ hinawakan niyang muli ang mukha ni jun saka siniil ng halik - yung simpleng halikan at naging papusok ng papusok - kapwa nakapikit at hindi na alintana ang mga nangyayari sa paligid. 

“ahhhhh jackson” halinghing ni jun ng simulan siyang halikan ni jackson sa leeg pababa sa dibdib.. “ahhhhhhhh” muling unggol nito - hinawakan ang mukha ni jackson inawat sa pagsuso sa kanyang utong - muling hinalikan at marahang itinulak sa kama. 

napangiti naman si jackson, habang pa gapang siyang nilalapitan ni jun - hatak hatak ang pang ibabang suot ni jackson “luh, pinaninindigan yung pagiging pilyo oh” asar nito sa kasama. 

“hindi ako pilyo sadyang naggigigil lang ako jackson, nanggigigil ako sayo” 

“ahhhhhh jun, aaaaaahhh fuckkkkkkk” ito nalang ang tanging naging tugon ni jackson ng simulang dilaan ni jun ang kanyang pusod - paakyat sa dibdib - hanggang sa sinakop na ng mga palad nito ang malaman niyang dibdib “aaahhhhhh junnnnnn” 

“wala ka ng kawala sakin ngayon jackson” ani ni jun tapos hinawakan ang dalawang kamay ni jackson pinag dikit ito at isinadlak sa headboard ng kama. 

pumatong si jun sa bandang dibdib ni jackson - habang si jackson naman ay nakatingin lang sa hubad na katawaan ng kaniig - sa tapat ng mukha niya nakatambad ang malampot pang hinaharap ni jun. 

“aaaarrghhhhhhhh jackson”  halinghing ni jun ng laparan ng dila ni jackson ang kanyang bilog na bilog na bayag. 

tinapunan ni jackson ng pilyong tingin si jun habang patuloy sa pagdila sa bayag nito “uhhhmmmnnnnnn ahhhhhhhhh” ang tanging tugon ni jun. 

napansin ni jackson na tuluyan ng nanigas ang sandata ng kaniig - gusto mang hawakan ito ay hindi magawa dahil hawak hawak ni jun ang dalawang kamay niya at nakataas sa bandang ulo’nan nya. 

gamit ang isang kamay hinawakan ni jun ang lagpas anim na pulgadang kargada - tila pa tinatakam si jun at pinipitik pitik ito sa palibot ng mga labi ni jackson - habang pilyo padin ang itsura at nakangisi. 

lalo niyang tinakam si jackson, bahagyang ipapasok ang ulo ng kargada sa bibig nito tapos babawiin din agad. 

“ahhhhhhhhhhhhhhhh jackson” halinghing nito ng tuluyan ng makapasok ang kalahati ng sandata sa mainit at basang bibig ni jackson. 

“ugh ugh ugh” halos mabulunan naman si jackson ng tuluyan ng bumayo si jun sa ibabaw niya. 

“ahhhhh uhmmmmmmmmmm ahhhhh” puro unggol naman ang naging tugon ni jun. 

patuloy na umindayog si jun sa ibabaw ni jackson - dahan dahan - tila ba ninanamnamn ang bawat pasada ng kargada sa labi at bibig ni jackson. 

hanggang sa kumalas ito at binitawan ang kamay ng kaibigan - nanatili namang naka pirme at nakamasid sa mga susunod na gagawin ni jun si jackson - pinanood nito kung paano ninamnam ng kaniig ang buo niyang katawan - ang mga halik sa leeg - sa dibdib - hannggang sa buong tiyan at pusod tanging pikit at kagat sa labi kasama ng mahihinang halinghing ang nagawa ni jackson. 

laking gulat nito ng hawakan ni jun ang kargada niya “jun” ani nito habang nakatingin lang sa nakatingin din sa kanya na si jun. 

lalong nanlaki ang mata ni jackson ng simulang himurin ni jun ang kanyang kargada “ahhhhh junnnnnnnnnnnnn” ani nito halos mapasabunot sa buhok ng kaibigan.. 

“ahhhh fucckkkkkkkkkk junnnnn” halo halo ang emosyon ni jackson, lalo na’t ito ang unang beses na ginawa ito ni jun sa kanya. 

palihim naman na napangiti si jun sa nagiging reaction ni jackson - buong buo na sa loob nito na bigyan ng pagkakataon ang naudlot niyang damdamin - kaya naman hindi na ito nagdalawang isip na magparaya at ibalik kay jackson ang kiliting naibibigay nito sa kanya. 

“jackson” malambing na sambit ni jun ng panagalan ni jackson. 

“bakit jun?” wika naman ni jun dahil bakas sa mata ni jun na nagaalinlangan ito, para bang may gustong sabihin pero pinagiisipan pa kung sasabihin ba ito. 

“wala, wala” mahinang saad ni jun, muli sanang hahalik ito kay jackson - pinigilan ito ni jackson. 

“ano nga, may problema ba?”

“wala, naisip ko– di bale na” 

“ano nga, tignan mo ’to kalagitnaan ng ano- pag iisipin mo ako” 

biglang nangusap ang mata ni jun, tila ba humugot ng lakas ng loob para masabi ang gustong sabihin sa kaibigan.

“p-pwede ba?” nag aalangang saad nito.

“pwedeng ano, jun ano nga - nag ooverthink na ako” 

“pwede ba kitang—” nakuha naman na ni jackson ang nais iparating ng kaibigan - nag alangan ito at bahagyang kinabahan - matagal tagal na din kasi nung huling may gumawa nun sa kanya - at hindi alam sa sarili kung kakayanin niya ba. 

“k-kasi jun” 

“ayos lang, sorry panira ng moment - tuloy nalang natin ng ganito” ani ni jun - pero imbis na tumuloy sa halik - bahagyang nagitla si jun ng umayos ng higa sa ilalim niya si jackson - tapos ibinuka ang dalawang hita - nagkaroon tuloy ng mas malawak, at maayos na pwesto si jun sa pagitan ng mga hita ni jackson. 

“basta dadahan dahanin mo, sa tagal - ikaw palang ulit ang makakapasok diyan” 

“jackson” ang tanging naging saad ni jun - naramdaman niya ang pagbabaubaya ni jun na lubos niyang naappreciate - napahalik pa nga kay jackson dahil sa tuwa. 

“dadahan dahanin ko jackson” 

nakatingin lang si jackson kay jun, kita niya ang saya sa mga mata nito parang batang napagbigyan sa gusto e’ sadyang may halo lang na takot sa isip - hindi niya kasi mawari kung kakayanin pa lalo’t hindi kaliitan ang kargada ni jun - pero mas nangingibabaw ang kagustuhan niyang mapaligaya si jun. 

habang sa loob loob naman ni jun hindi maitago ang saya, dahil sa wakas - sa haba haba ng paghihintay - tuluyan na silang magiging isa ni jackson. 

“jun” ani ni jackson ng maitutok na ni jun ang pinaka dulo ng kargada sa bakuna ng kanyang lagusan - napahawak pa ito sa dibdib ng kaibigan. 

tinignan naman siya ni jun, para bang ina-assure si jackson na hindi siya sasaktan “ahhh jun” napahinga nalang ng malalim si jackson ng tuluyan ng maipasok ang pinakaulo. 

ramdam naman ni jun na medyo intense ang sitwasyon ng kapareha kaya naman hinayaan niya munang makapag adjust ang butas nito bago tuluyang pinasok at sinagad ang kanyang sandata “aaaaahhhhhh putang inaaaaaaaaaa” halos mapahiyaw ito sa kiliti na dulot ng dahan dahang pagpasok ng sandata niya sa kweba ni jackson. 

halos mapakapit naman si jackson at kagat kagat ang unan na nasa gilid niya “ayos ka lang?” 

“oo jun, dahan dahan muna pleaseee” na siya namang sinunod ng binata, hanggang sa tuluyan na nilang nakuha ang tamang ritmo at sabay ng umindayog sa tunog ng unggol at halinghing ng isat isa. 

“ahhhhhhhhhhhhhhhhhhh uhmmmmmmmmm arrrrrrghhh” pawis na pawis si jun, habang patuloy na binibira ang masikip na butas ni jackson. 

kapit na kapit naman si jackson sa dulo ng mga unan - gustong gusto niyang nakikita si jun sa pagitan ng hita niya habang trinatrabaho siya nito - may kakaibang kiliti sa dibdib ang tanging nasa isip nalang ni jackson ay “iba talaga ang nagagawa ng pagibig” ani nito sa sarili. 

lalong bumilis at naging marahas ang bayo ni jun - sinabayan pa ng mabilis na pagtataas baba sa alaga ni jackson ang bawat bayo nito. 

tuluyan ng ngang naging iisa ang katawan ng dalawa, nagsalo sa pawis - sa unggol at sa kiliting bunga ng kanilang pagmamahalan - buong pusong isinagad ni jun ang kargada sa butas ng nagparayang si jackson - matapos ang ilan pang marahang hugot at mariing bayo - lalong napakapit si jun at humigpit ang yakap sa pawis na katawan ni jackson “lalabasan na akooooooooooooooo ahhhhhh uhmmmmmmmmmm ayan na jacksoooon aaaaaahhhh ayannnn naaaaaa” tila ba nanginig at nanlambot ang mga tuhod ni jun halos bumagsak ito sa ibabaw ni jackson - ang tanging nasambit nalang nito kasunod ng mga unggol ay “mahal kita jackson” 

napayakap naman si jackson sa katawan ni jun na nakapaibabaw sa kanya “mahal din kita jun” ang naging tugon naman nito sa bulong ni jun. 

noong gabing iyon tuluyan ng naging isa ang puso at katawan nila jackson at jun - nagsalo sa isang gabi na puno ng pagmamahal - walang pakielam sa nangyayari sa paligid - magkayakap na nag pahingga sa bisig ng isa’t isa - habang sabay pinapakinggan ang tibok ng mga puso na ang sigaw ay pangalan ng isa’t isa.

---

“jiro, you need to take your medicine before you sleep ha - pinatong ko na jan sa side table” sa silid naman nila jiro ay patuloy ang pagaasikaso ni jonathan sa kapatid. 

“thanks kuya” ang wika naman  ni jiro - sabay yakap mula sa likod ng kapatid na kasalukuyang nag aayos ng gagamitin sa pag ligo. 

kalalabas lang din ni jiro ng banyo katatapos maligo, himawakan ni jonathan ang kamay ng kapatid na nakabalot sa bewang niya tapos dahan dahang ihinarap ito sa kanya “anything for you jiro” ang nakangiting wika ni jonathan. 

inilapit ni jonathan ang mukha sa kapatid at akmang hahalikan ito ng umiwas si jiro “k-kuya may sugat pa po yung lips ko” ani nito tapos humakbang papunta sa kama niya. 

“s-sorry jiro, na miss lang kita sobra siguro” napatingin nalang si jonathan habang minamasdan ang paglayo at pag iwas ng kapatid. 

“sorry din kuya, after ng mga nangyari recently - I just don’t feel comfortable being touched by someone - anxiety siguro” wika ni jiro “I only hugged you kasi grateful ako - I just wanted to thank you” dagdag pa nito. 

“I undertand naman, sorry I can’t stop myself from being intimate - I guess I just really missed you ji” malamlam namang saad ni jonathan. 

“make sure you drink your medicine before you go to bed - i’ll go take a bath” saad pa nito, may bahagyang lungkot sa mata na tumalikod kay jiro at nagtungo sa banyo.. 

hindi naman maiwasan ni jiro na ma-guilty, sa dami ng hassle at sacrifices ni jonathan nitong mga nagdaang araw - ni hindi man lang niya mapagbigyan kahit isang  halik. 

itutuloy…

Chapter 38

nanatiling tahimik sa kwarto nina jiro at jonathan - nais kasi ni jonathan na bigyan ng space ang kapatid lalo’t sa dami ng mga pinagdaanan nito e’ normal lang siguro na maging mailap si jiro, yan ang napag tanto ni jonathan habang dinadama ang tagas ng maligamgam na tubig sa shower kanina. 

habang si jiro naman na nasa kabilang kama ay panay ang sulyap sa likod ng nakatalikod at nakahigang kapatid panay ang buntong hininga nito - iniisip kung lalapitan ba si jonathan o hindi - may isang bahagi sa dibdib niya ang nangungulila sa yakap at halik ng kapatid - ngunit may isang bahagi din ang nagsasabing sa tuwing lalapitan niya si jonathan ay problema lang ang kanyang hatid - nagtatalo sa isip ni jiro kung ano bang dapat gawin. 

ngunit mas nangibabaw ang pangungulila at kagustuhan ni jiro na mahagkan kaya dahan dahan itong bumangon sa kanyang kama - lumapit sa kama ni jonathan - iniangat ang kumot at saka sumuot sa loob nito - diretso higa at yakap kay jonathan na siya namang ikinabigla nito. 

“ji?” ang tanging naging saad ni jonathan “ji what are you doing in my bed?” saad pa nito. 

pero tila naman walang narinig si jiro, mas hinigpitan ang yakap sa kapatid at lalong ibinaon ang mukha niya sa likod ni jonathan. 

nais maunawaan ni jonathan kung anong iniisip at pinagdadaanan ng kapatid kaya naman dahan dahan itong humiga paharap sa kisame - na siyang nagpalipat ng yakap ni jiro mula sa kanyang likod papunta sa dibdib - ilang segundo ding ganon ang posisyon nila - nakahiga si jonathan habang si jiro naman ay nakayakap at nakabaon ang mukha sa tagiliran ni jonathan. 

“jiro is something bothering you?” matapos ang ilang segundo pag titig sa nakasiksik na si jiro ay minabuti na ni jonathan na kausapin ito. 

dahan dahang nag anggat ng mukha si jiro tapos diretsong tumingin sa nangungusap din na mata ng kapatid. 

“na miss lang din siguro kita kuya jonathan - i felt guilty not accepting your kisses earlier - did I offend you? kaya ba wala kang imik at hindi mo ako kinakausap simula kanina after mo maligo?” malambing na saad ni jiro habang nakayakap pa din sa kapatid.

“no, jiro that’s not it - naisip ko lang kasi baka you need time and space to think - or maybe baka hindi ka nga komportable sa presence ko because of what happened nitong  mga nakaraang araw…” 

“so hindi ka galit or tampo?” 

“bakit naman ako magtatampo, just because of you not allowing me to kiss you? of course not - after all I still need your consent and I have to respect if you don’t allow me, diba?” 

“sorry kuya” 

“why are you saying sorry? you didnt do anything ji - stop blaming yourself” 

“I just feel na madami akong misses these past few days kuya - andami kong pagkukulang, ang dami kong gulong nadala tapos simpleng kiss hindi pa kita mapagbigya––”

“shhhhhhhhhh” pagputol ni jonathan sa pagsasalita ni jiro “wag mong hayaang kainin ka ng overthinking mo ji, I know you’ve been through a lot - that’s probably why you think that way - pero hindi, hindi ganon ang iniisip ko o namin” ani ni jackson tapos nilagay ang kamay sa likod ng ulo ni jiro at lalong inilapit ito sa kanyang katawan. 

napangiti naman si jiro, naging malaman ang usapan nilang magkapatid - muli na naman silang nanahimik at nanatili lang sa ganung pwesto. 

“kuya jonathan” ani ni jiro habang nilalaro laro ang daliri niya at pinapaandar sa dibdib ng kapatid. 

“ji” saway naman ni jonathan sabay hawak sa kamay ng kapatid para patigilin ito sa ginagawa. 

“I always find comfort sa yakap at sa piling mo kuya jonathan” wika ni jiro na siya namang ikinatuwa ni jonathan kaya lalong napahigpit ang yakap sa kapatid - iniangat pa ni jiro ang mukha at ngayo’y nakatitig na sa mukha ni jonathan, habang si jonathan naman ay nakatingin lang sa kisame. 

“jiro ayan ka na naman ah” saway nito sa kapatid. 

“what kuya? masama ba tignan yung mukha ng kuya savior ko?” 

“your at it again, sabi ko don’t do that face in front of me eh” 

“whatt? ano ba ginagawa ng mukha ko sayo?” 

“don’t show that innocent looking face to me ji, you know that - that’s my kryptonite, that my weakness” 

“Im not doing anything kuya jonathan” 

“here you go again, fuck bumalik ka na nga sa kama mo at baka kung ano pang magawa ko” 

“magawa like?” paglalambing ni jiro. 

madaming iniisip si jiro, madaming gumugulo at bumabagabag sa isipan nito - lalo na sa mga nangyari sa piling ni randy nitong mga nakaraan, pero sadyang iba ang dulot na saya sa kanya ni jonathan - para bang halat ng mabibigat na bagay ay gumagaan. 

“jiro stop it, go back to your bed” 

“okay po, sabi niyo po e” malokong saad ni jiro saka akmang tatayo at aalis sa kama ngunit hinabol ito ni jonathan at pinigilan gamit ang isa na namang mahigpit na yakap. 

“k-kuya jonathan” ani ni jiro ng may panlalaki sa mata “what’s that” saad pa nito sabay turo sa nakatusok na matigas na bagay sa kanyang likuran. 

“ikaw kasi ehhhhhhh - alam mo namang iba epekto mo sakin specially if dalawa lang tayo sa iisang place diba?” 

“kuya jonathaaaaaaaaaaaan napaka naughty moooooo” ani ni jiro, halos mamula naman sa hiya si jonathan - dahil natakot itong makita ni jiro ang hiyang hiya niyang mukha - akmang haharap ito sa kanya kaya agad niyang hinigpitan ang yakap para manatili si jiro sa pwesto niya. 

“arayyyy” nabigla si jiro dahil napisil ni jonathan ang isa sa mga pasa niya sa bandang dibdib na siya naman ikinataranta ni jonathan. 

“whattt oh no, oh gosh sorry - you okay jiro? did I touch your wound? saan masakit?’ 

“ito po, napisil niyo kasi yung pasa kaya sumakit - nagulat lang ako pero I am fine kuya” 

dahil sa pagkataranta ay agad na kumalas si jonathan sa yakap “baka need mo mahinga, you want pain reliever jiro?” 

“no kuya okay naman na to pero syempre kapag natatabig sumasakit - pero wala na okay na”  magkatabi na silang nakaupo sa kama - tila ba natigilan si jonathan dahil sa pagkabigla. 

“kukuha lang ako ng ice bag para ilagay natin jan sa bruises mo” inalis na ni jonathan ang kumot na nakapalupot sa baywang at akmang tatayo ng siya naman ang pigilan ni jiro - hinawakan ni jiro ang tuhod ng kapatid “I am okay kuya, wag na - its fine - I am fine” ani ni jiro. 

“I supposedly taking care of you, sorry if I got carried away” wika nang nag aalala pa ding si jonathan.

tila naawa naman si jiro dahil halatang dismayado at nabigla si jonathan, ramdam niya naman ang alaga at pag aalala nito, kaso sa pagkakataong ito tunay nga namang ayos na siya at nabangga lang naman talaga ang pasa kaya bahagyang nasaktan. 

“sabi ko naman okay lang ako eh” ani ni jiro, na pinasok ng kapilyuhan at itinaas ang hawak mula sa tuhod paakyat sa hita ni jonathan.

“jiro, stop it - heto na naman tayo - mamaya your in pain again sige ka” 

“jiro” muling saway ni jonathan sa kapatid “whyyyyyyyy wala naman akong ginagawa” pang aasar ni jiro para palubagin ang loob at ipakita sa kapatid na ayos naman talaga siya. 

“jiro I said stop it, ayan ka na naman ah - pag yang mga sugat mo talaga sumakit wag kang makatawag tawag ng kuya jonathan diyan ahh” 

“kuya jonathan” lalong pang aasar ni jiro “anoo baaaaaaaa jiro” saway naman nitong isa.

“matigas pa din ba?” 

“fuck stop looking at it, stop looking like that kaya ayaw lumambot eh” 

“why are you turning red kuya jonathan?” natatawang saad ni jiro, kasi pulang pula na yung kapatid parang kamatis e’ 

“jiro naman kasi eh, you see I am holding myself back - I may give in any minute so please stop kasi baka manggigil na naman ako”

“why hold back, pwede namang slowly, soft and gentle diba?”

“jiro” ang tanging naging saad ni jonathan dahil sa sinabi ng kapatid.

“jiro” hindi halos maka react si jonathan, tila ba na hypnothized at nakatitig lang din sa mga mata ni jiro habang hatak hatak nito ang kanyang hita at inaalalayan siyang umayos ng higa..

“don’t worry kuya, I’ll be gentle” wika ni jiro tapos inilapit ang mukha sa mukha ng kapatid - halos dalawang pulgada nalang ang layo nila sa isa’t isa - bago tuluyang ilapat ni jiro ang mga labi niya sa labi ni jonathan ay muli itong nagtanong “kuya jonathan, I will only do this if you give me permission” wika nito, seryoso ang mga mata tila ba nangungusap sa harap ng kapatid. 

“i’ll be gentle too ji” tugon ni jonathan tapos dahan dahang ibinalot ang mga kamay sa baywang ni jiro - marahang hinatak para tuluyan ng maglapit ang kanilang katawan at maglapat ang mga labi. 

kapwa nakapikit ang dalawa, ninanamnam ang halik na sagot sa ilang araw na nilang pangungulila sa isa’t isa. 

“jiro you sure you can do thii—– ahhhhh fuckkkk jiroooooooo dahan dahan yung sugat mo sa labi oh” gulat na saad ni jonathan ng mariing siilin ng sipsip ni jiro ang kanyang utong.. 

“shhhhhh don’t worry kuya - magaling na yung nasa lips e’ yung body pain nalang talaga because of bruises but all in all - I am all fine” 

“paano yung” saad ni jonathan na tumutukoy sa butas ni jiro, isa kasi sa mga nabanggit ng doctor na medyo namaaga at dahilan bakit siya nilagnat matapos ng nangyari noon sa mindoro. 

“that’s still healing, I can still satisfy you naman using this diba?” saad naman ni jiro sabay turo sa labi. 

“i-i mean, ikaw jiro - actually sa kiss mo palang and seeing you getting better - satisfied na ako eh - ahhhhhhhhhhhhh uhmmmmmmm pero siyempre bonus yan” nakangiting saad ni jonathan. 

“ahhhhhh jirrroooooooo” unggol ni jonathan habang nakakapit at nakaalalay sa magkabilang balikat ni jiro - habang pinagmamasdan itong susuhin ang matigas na niyang alaga. 

“I just want to satisfy your urge here kasi ayaw lumambot e’ pero kapag nakabawi ako ng lakas and all my wounds are healed? yari ka sakin kuya jonathan ko”

“ahhhh fuckkkkkkkkkkk ji - heto pa nga lang halos mabaliw na ako eh’ paano pa kaya kapagg ahhhhhhhhhhhhhh fuck jiroooooo” hindi halos matuloy ni jonathan ang pagsasalita dahil sadyang ginagalingan ni jiro - kalagitaan ba naman ng pagiging seryoso ng kapatid at pagsasalita e’ idi-deapthroat niya - halos mabaliw tuloy si jonathan. 

we all know yung effect ng mata at expression ng mukha ni jiro kay jonathan, that is driving jonathan crazy lalo pa ngayon nasa pagitan ng hita niya ang kapatid at nagtataas baba sa kanyang galit na galit na torotot habang titig na titig sa kanya si jiro.. 

“ahhhhhhhhhhh jiroooooooooo sasabog na yan malapit na - don’t let it drip in your wounds ha, baka ma infect because of my juicessss aaahhh jiiiiiii I am fucking serious lalabasan na ako any minu—— ayannnnnn na aaaaa jiroooooooo lalabasan na si kuyaaa ahhhhhhhhhh uhhmmmmmmm” tila pa naging pilipit si jonathan sa sarap na dulot ng sunod sunod na pag alwas ng kanyang katas. 

naging masunuring bata naman si jiro - hindi nga tinuluan ng katas ang sugat dahil nilunok niyang lahat ng ito. 

“ooooppppsssss you can’t sleep like that kuyaaaa - come on - i’ll brush my teeth tapos you clean up sabay na tayo” yaya ni jiro sa kapatid. 

---

“i guess we are complete, nakatulog ba ng maayos ang lahat?” bungad ni ising ng makitang kumpleto na ang mga kasama at nakapaikot na sa breakfast table na ipinahanda niya sa mga staff ng resort.

“we are going to do island hoping this morning kaya tayo maaga para wala pang masyadong araw” dagdag pa nito. 

kanya kanya naman pagpapakita ng excitement ang mga kasama - si jonas na nakatabi kay ising  - si melba at jun nasa kabilang gilid habang si jiro naman ay napapagitnaan ni jackson at jonathan na nasa harapan ni ising. 

“each boat will accomodate 4 so I guess it will be me, jackson, melbs and jun sa isang both alam niyo naman someone needs to accompany the eldest - while sa isang boat naman is jiro,  jonas and jonathan - so my two handsome babies can take care of our baby jiro” 

“mama naman ginawa pa kaming bata” asar na saad ni jonas - tapos nagtawanan ang lahat. 

“sorry na anak, let’s go na - the boats are waiting” 

at nag sipag pwestuhan na nga ang magkakasama - kagaya nga ng napag usapan si ising, si melba, si jun at si jackson ang nasa isang bangka. 

habang si jiro naman ang nasa unahan, nasa gitna si jonathan at nasa dulo naman si jonas.. 

sa buong byahe sa bangka, pinagmamasdan lang ni jonas at si jiro - at kung paano mag usap ang mga ito - hindi naman siya left out at kinakausap din naman ng dalawa - pero sadyang kapansin pansin ang kakaibang tinginan ng dalawa - yung paraan kung paano ito ngumiti at kung gaano ito kalapit sa isa’t isa. 

sa hatian palang ng silid e’ randam na ni jonas na mayroong kakaiba - hindi naman sa nagseselos siya, pareho naman niyang kapatid si jiro at jonathan pero sadyang may mga tanong ang binata sa sarili na nais niyang hanapan ng kasagutan. 

nang makarating sila sa unang isla ay binuhat pa ni jonathan pababa si jiro - napangisi nalang si jonas at nag kibit-balikat “ano kayo bagong kasal?” ani nito sa sarili. 

napansin naman ni jiro ang pagiging malamlam ng kapatid kaya minabuti nitong paunahin na si jonathan at sabayan sa paglakad si jonas “what ’up jonas?” nakangiting wika nito sa kapatid - pero tila naging mailap si jonas, nakapamulsa ito at patuloy na naglalakad “suplado naman” biro ni jiro. 

“hindi lang maganda tulog at gising ko, ikaw kamusta ka?” ani ni jonas, pero nanatiling malayo ang tingin nito at nakatanaw sa mga puno na nakapalibot sa isla. 

“getting better” wika ni jiro. 

“mukha nga” ang matabang naman na saad ni jonas.

“why are you so quiet? di ka naman ganyan nung last time na magkasama tayo ahh?” 

“what do you mean quiet?” 

“wala since I came back we haven’t had a fun conversation e’ kagaya nung mga linggo na we we’re together watching movies and doing sleepover sa room ko - parang ang stiff and ang cold mo lang - is something bothering you?” 

“w-wala naman, maybe because kuya jonathan is around and more focused and having more conversations with kaya siguro wala tayong time mag usap” ang malamlam na saad nito habang sinisipa sipa yung nilalakarang buhangin. 

“i better go - alalayan ko lang si mama - anjan naman si kuya jonathan for you eh” dagdag pa nito saka tumakbo papalapit sa ina. 

“iniiwasan ba ako ni jonas?” napatanong nalang si jiro sa sarili. 

itutuloy…

Chapter 39

nagpatuloy sa ganoong pakikitungo si jonas kay jiro - ang lapit lapit nito pero pakiramdam ni jiro parang malayo - tinititigan niya si jonas habang katabi ang ina at nagtatawanan. 

“that used to be us, kami yung magka-age and we have a lot of things in common” wika ni jiro sa sarili, kasi yung mga ganung pakikipag usap ni jonas at pagtawa ang madalas na nakikita nito sa tuwing naiiwan silang dalawa sa silid or even during their time sa table or usual gathering sa bahay - this is when jiro officially realized na medyo iwas nga sa kanya si jonas. 

he tried to approach him several times sa bawat islang lalapagan nila - pero jonas always finds excuses para iwasan siya. 

“you okay jiro?” nilapitan siya ni jonathan tapos inabutan ng malamig na tubig galing sa cooler. 

“yes kuya” 

“parang ang lalim ng iniisip mo is something bothering you?” 

“wala naman” ani ni jiro sabay inom ng tubig mula sa bote “may napapansin ka ba kay jonas kuya?” 

“wala naman why?” 

“baka ako lang, I feel kasi na parang umiiwas siya saakin - napansin mo na ba kami nag usap bukod doon sa kanina pagbaba ng bangka sa first island?” 

tila ba napaisip din si jonathan “oo nga no, did you two had an argument?” 

“no, wala din naman kaming pag aawayan?” 

“maybe he is just not in the mood, napansin ko din na hindi niya pa ako nilalapitan” 

“weird” bulong ni jiro. 

sa kabilang banda naman ay nakatingin na naman si jonas sa muli na namang magkatabing si jiro at jonathan - hindi nito mawariy sa sarili dahil may kung ano itong nararamdaman sa kanyang dibdib - para bang mabigat na hindi niya ma wari. 

di mawari kung nagseselos ba dahil madalas kasama at close ni jonathan si jiro.. o dahil mas malapit si jiro kay jonathan - iisa man ang dahilan - hindi niya mawari’y kung kanino mas nag seselos o kung kanino sa dalawa nag uugat. 

agad na umiwas ng tingin si jonas ng makitang papalapit ang kanyang kuya jonathan - naupo ito sa tabi niya na nakasalampak sa buhangin - tapos binagga pa nga yung balikat niya “you okay bro?” nakangiting bungad nito - tango lang ang tanging naging tugon ni jonas. 

“why so quiet? are you hungry? masakit ba tiyan mo? do you want me to get you a drink too?” 

“no kuya, I am fine - siguro sobrang majestic lang talaga ng dagat  - I am just enjoying the peace and relaxing - I guess” 

“sus ano ka lolo?” biro ni jonathan sa kapatid sabay gulo sa buhok nito..

“kuya ano baaaa, I spent all my morning fixing my hair so it’ll look good on the picturessssss” reklamo ni jonas. 

“aaaaahhhhhh kuyaaaa jonassss nakikiliti akoooo maaaamaaaaaaaa oooohhhhh” napangiti si jonathan ng muling lumabas ang pagkabungisngis ng kapatid. 

“enough boys it’s almost sunset, we’re heading back to the resort” saway naman ni ising. 

hingal at patuloy sa pagtawa sina jonathan at jonas “you up for a movie night later?” 

“where?” 

“I will ask the staff to set up a projector by the beach so we can watch movies - tatlo tayo nila jiro” 

natigilan naman at napaisip si jonas “naaahh, maybe i’ll pass - I don’t want to be a third party sa harutan niyo ni jiro” 

“there you go - sabi na nga ba eh” 

“what?” 

“are you jealous kasi palagi ko siya kasama?” 

“whattt? no wayyyyyyy” 

“sus, is my little brother missing me?” 

“tsk! corny” 

“jonas look jiro needed much attention, alam mo naman mga nangyari recently diba? of all people ikaw dapat mas nakakaunawa - di bale, when jiro get’s better - kuya will make it up to you - kaya lift your head up and let’s go so we can enjoy a good movie” 

“whatever kuya” saad ni jonas, muling napaisip - is it really a brother to brother jealousy or nagseselos siya because of something else? pinagkibit balikat ito ni jonas at sumunod na sa mga kasama na pasakay na ulit ng bangka pabalik sa resort. 

---

“okay, I’ll go to my room na and clean up - melbs ikaw you’ll go with me - magpa’massage tayo while the boys are having their movie nights” saad ni ising ng matapos kumain ng hapunan, nakabalik na sila sa mula sa paglipat lipat sa iba’t ibang isla. 

“you sure you’re not joining our movie night ma?” ani ni jackson - napagplanuhan na kasi at naipa-set up na ang movie night - kaya naman ng bangitin ito ni jonathan sa kanila ay agad agad silang nag presinta na sumama ni jun. 

“no, I am tired isa pa kasama sa itinerary ang massage namin ni melbs noh’ it is our only time to relax”

“okay then” ani ni jackson saka bumeso sa ina - tapos nilingon yung mga kasama na nagse-set up na ng tent sa harap ng malaking puting screen. 

kumaway pa nga ito sa mga kasama at sumenyas na pasunod na dahil tinatawag na din siya ng mga kapatid - matapos pagmasdan ang pag alis ng ina ay agad itong nagtungo kung nasaan ang iba pang mga kasama. 

“we have 2 tents pala - buti nadala mo jun” 

“oo kabilin bilinan ni ate ising eh - meron ding lamesang natutupi - kaso naiwan ata yung mga upuan?” natatawang wika ni jun. 

“okay na yannnn sa tent na din tayo matulog para masaya” dagdag naman ni jonathan. 

“wait there’s only 2 tents - paano?” 

“malaki naman yung isa e’ 3 to 4 ang kasya diyan - ito naman isa pang dalawahan - sakto lang kasi lima tayo” ani ni jun. 

“the adults stays sa bigger tent kasi you have beers oh - bawal naman saamin ni jonas” singit ni jiro. 

“tapos the bunsos’ stays sa smaller tent - I want to experience a movie night sa tent at by the beach wit my original movie buddy” dagdag pa ni jiro sabay akbay sa katabing si jonas - napatingin naman si jonas kay jiro - pero blanko lang ang expression nito. 

“pero” sabay na saad nina jonathan at jackson - kasi hindi naman ganon ang plano ng dalawa. 

ang nasa isip ni jackson ay makakasama niya sa tent si jun - habang si jonathan naman ay kasama sa tent si jiro pareho nilang target yung mas maliit na tent kasi it can only fit two. 

“and we get to choose the movieeeeeee too” lalo pang pang aasar ni jiro. 

nagkatinginan nalang si jackson at si jun - si jonathan naman medyo dismayado - hindi pasok sa plano, natalo sila ng mga bunso hindi lang sa pwesto pati sa palabas - action sana ang nais ng tatlo, mabuti nalang at nagkasundo sila sa marvel movies. 

buong palabas lang na nakatutok si jonas sa pinanonood, jiro tried initiating a conversation pero nanatili itong isang tanong isang sagot - wala namang magawa si jiro kung hindi titigan nalang ang kapatid. 

“you too okay there?” pansin kasi ni jonathan ang pananahimik nung dalawa. 

“yeah we’re cool” wika naman ni jiro habang kalong kalong ang isang malaking mangkok ng popcorn, tanging tungo naman ang naging tugon ng kanina pa tahimik na si jonas. 

napangalumbaba nalang si jonathan, sa totoo kanina niya pa din napapansin ang pagiging mailap ng kapatid kaya minabuti na nitong kumilos, kinuha yung selpon sa bulsa at minessage yung kuya jackson niya na katapat lang naman niya. 

“bro can you ask jonas to come with you?” napalingon si jackson ng mabasa ang mensahe. 

“come with me where?”

“anywhere, buy something - or whatever - I just need a minute with jiro, please” muling tumingin si jackson kay jonathan sabay tumango. 

“jonas samahan mo nga ako” 

“where? I am watching ohhhhh” wika naman ni jonas. 

“I’m gonna buy more drinks and snacks” 

“eeeee kayo nalang ni kuya jun o kaya ito si jiro oh” ani pa nito. 

“ikaw gusto ko kasama e’ libre kita ice creammm yiiiieeeeeeee - sige na samahan mo na si kuya” 

“deal, basta rocky road ah” at napapayag na nga nila si jonas. 

“akin double chocolate” singit ni jonathan “double chocolate your face” pang aasar ni jonas kay jonathan sabay takbo papalapit sa kuya jackson niya. 

sinamantala naman ni jonathan ang pagkakataon para lapitan si jiro “ji” tawag nito sa kapatid. 

“po?” tugon naman ni jiro. 

“i’ll sleep sa cabin tonight, ayoko katabi si kuya jackson at jun malalakas mag hilik yun eh” pag uumpisa at paalam nito kay jiro. 

“i’ll go with you po, pero can we finish the movie first?” 

“no ji, actually I have a favor to ask” 

“ano po yun?” 

“pakiramdam ko nagseselos si jonas?” 

“selos about what?” 

“I don’t know, baka kasi madalas tayo magkasama at tayo yung magkashare ng room - or probably about something - it feels like it kasi eh” 

“what do you want me to do kuya?” 

“can you sleep with him tonight? dito sa tent?” napatingin naman na parang nag aalangan si jiro “pero kuya” 

“parang he will talk kasi kapag alam mo yun alone kayo - I mean baka mas comfortable siya na ganun - I tried talking kasi sa kaniya kanina eh, he seems okay with me naman - so I am wondering if baka nga sayo siya may issues - kasi ikaw lang naman yung hindi niya kinakausap gaano eh” 

natigilan si jiro at bahagyang napaisip “oo nga ano” wika nito sa sarili. 

“I know there’s something ———– you know” nag aalangang saad ni jonathan kasi nasa kabilang tent lang si jun, pero dahil may mutual understanding sila ni jiro e’ agad na nakuha ni jiro na ang tinutukoy ng kapatid ay kung anong meron sa kanila ni jonas - sa gabi, sa kwarto ganon. 

“I feel uncomfortable sharing you hangga’t maaari gusto ko tayo lang magkasama sa –– alam mo na yun, pero kasi we need to pacify jonas’ needs too, diba? before it build a gap between all of us - you get what I’m saying ji?” 

“yes kuya jonathan, I’ll try to figure things out” nakangiting saad ni jiro, agad namang lumayo si jonathan kasi natanaw na niya mula sa malayo na pabalik na yung dalawa. 

“we got ice cream for everyone” salubong ni jackson “and I got more beers too” dagdag pa nito “bro oh” sabay hagis ng isang in can na beer kay jonathan. 

“wa-wa-waiiitttttt” sigaw ni jonas ng mapansin kinukuha ni jun yung paper bag kung nasaan yung mga ice cream “akin yung rocky road tsaka yung caramel” wika nito sabay agaw nung paper pag kay jun. 

“dalawa sayo? what about me?” wika ni jiro, hindi siya pinansin nito at nilapag lang yung paper bag sa harap niya.

“there’s enough for everybody” ang malamlam na saad ni jonas sabay lapag nung paper bag sa harap ni jiro, tapos umayos ng upo na parang wala lang nagyari - at doon nga narealised ni jiro na may something sa kanya si jonas - which he needs to figure out, kasi kay jun kay jackson at kay jonathan he acts normal naman - kay jiro lang talaga medyo down yung mood niya. 

nagkatinginan nalang si jonathan at jiro - tapos tinapunan naman ng assuring looks ni jonathan ang kapatid. 

---

lumalim ang gabi at isa isang inantok ang mga magkakasamang binata - nakahiga na si jun sa tent nila ni jackson habang si jackson naman ay nililigpit ang mga naging kalat nila sa buhanginan kasama na ang mga basyo ng alak. 

nag paalam naman si jonathan na sisilipin daw ang ina at si melba, pero sa totoo e’ aakyat lang ito sa kwarto para doon na magpalipas ng gabi. 

habang si jiro naman ay nakaidlip na at hindi na natapos pa ang palabas, ang tahimik naman si jonas ay naglakad lakad at naupo sa tabing tagat, pinag mamasdan ang alon at ang buwan. 

hanggang sa dinalaw na din ito ng antok at lumakad na pabalik sa tent nila ni jiro - naisip nitong isara nalang sana ang tent at magtungo nalang din sa kwarto at doon na matulog kaso ng hanapin niya si kuya jonathan niya sa paligid ay wala ito - hindi rin naman niya maiwan mag isa si jiro. 

kaya walang nagawa ang binata at tinabihan pa din sa pag tulog ang nahihimbig na kapatid - sa isang maliit na tent na saktong sakto lang sa kanilang dalawa ang laki. 

hindi makuha ni jonas ang antok kaya makailang beses itong nagpaikot ikot sa tent - hanggang sa mapatagilid ito at saktong napaharap kay jiro - natigilan ito dahil sakto ding napadilat siya at bumungad ang natutulog na mukha ng kapatid na si jiro - ilang segundo din siyang natigilan at napatitig sa mukha ng kapatid. 

ang hindi alam ni jonas ay kanina pa siya pinapakiramdaman ni jiro - nagising ito dahil sa kaluskos ng sapin ng tent at ng makailang beses mabangga ni jonas, hindi pa din naman kasi ganon kalalim ang tulog nito - nagpipikit pikitan at sinisipat sipat ang hindi mapakaling si jonas - pumikit lang siya ulit ng makitang paharap sa kanya ang kapatid. 

alam ni jiro na nakatitig sa kanya ang kapatid kaya naman naisipan niyang biruin ito “matutunaw mukha ko niyan, why are you looking at me like that?” bulong nito habang patuloy na nagpipikit pikitan. 

nang maramdaman niyang muling tatalikod si jonas ay agad siyang dumilat at hinawaka ang braso nito “oppppssss, bakit tatalikod ka” pagtutuloy nito. 

“w-wala - I was just looking for a best spot so I can get some sleep - hindi pala kasi comfortable dito, balik nalang ako sa room” akmang tatayo si jonas, ngunit agad na hinigpitan ni jiro ang kapit sa braso nito. 

“iniiwasan mo ba ako” tila ba natigilan si jonas at hindi alam ang isasagot sa kapatid. 

- 

sa higpit ng hawak ni jiro ay tila ba narealise ni jonas na ito na ang tamang oras para pag usapan ito kaya imbis na tumayo at tuluyang umalis ay naupo ito at pumirme sa tabi ng nakahiga pa ding si jiro. 

“I can feel na you are avoiding me, is there a problem jonas?” pag uulit ni jiro ng tanong - ramdam ko ang pagiging seryoso sa paligid ng maliit na tent - may ilang segundo din bago tumugon si jonas at tila ba nagdadalawang isip ito kung bibitawan ba ang mga salita kay jiro. 

“is there something going on between you and kuya jonathan?” at tuluyan na ngang inilabas ni jonas ang ilang araw ng tanong na bitbit bitbit sa kanyang isipan. 

mukha namang na blanko si jiro at ilang segundo din bago nakapag react - lumipat ang hawak nito mula sa braso ni jonas papunta sa dalawang siko - ngayon ay nakaupo na din si jiro at magkaharap sila ni jonas sa loob ng maliit na tent. 

“what makes you think of that jonas?” 

ngumisi naman si jonas at nagpakawala ng mahinang tawa “I am not dumb not to notice jiro, sa ilang daw na magkasama tayo sa kwarto nakilala ko yang mga mata mo and I know na there’s something different with the way you look kay kuya jonathan”. 

“what if I say yes, will you be mad?” seryosong saad ni jiro habang nakatitig sa mga mata ng kapatid, lalong naging seryoso yung paligid. 

“so meron nga?” 

Itutuloy…

Chapter 40

“what if I say yes, will you be mad?” seryosong saad ni jiro habang nakatitig sa mga mata ng kapatid, lalong naging seryoso yung paligid.

“so meron nga?” seryosong saad ni jonas sabay yuko at iwas ng tingin kay jiro. 

“i-is it just like a brotherly connection or ———— is it something intimate or romantic?” dagdag pa ni jonas, batid sa kilos at reaction nito ang pag aalangan. 

“do you badly want to know?” kita ni jiro ang pagtango ng kapatid - napahinga nalang ito ng malalim. 

“is it what’s bothering you lately?” dagdag pa ni jiro. 

“I think curious lang ak–” natigilan si jonas “actually oo it is bothering me” pagtutuloy nito. “I guess I’m just trying to understand kung ano yung nararamdaman ko - hindi ko kasi alam if I am feeling this way kasi all eyes and attentions are on you, or I feel this way kasi napapadalas yung pagsasama niyo ni kuya jonathan” dagdag pa nito. 

“nag seselos ka ba?” 

“hindi ko din alam jiro - naguguluhan din ako” 

tinapik ni jiro yung balikat ni jonas “there’s nothing to be jealous about - sorry if lahat sila nakatuon saakin - don’t worry I will do my best to feel better para naman wala na kayong pasyente” ani ni jiro sabay tawa “also, about kuya jonathan - I guess nasanay ka kasi na ikaw yung bunso at inaasikaso - and I am not taking that away from you - you will forever be the bunso” nakangiting wika pa nito. 

“ang childish no? sorry ang babaw ko” natatawang saad ni jonas. 

“tssss your feelings are valid, ano ka ba” pilit nagpakita ng ngiti si jiro - batid nito na hindi maganda ang resulta ng masyado niyang pagiging malapit kay jonathan - kung ganito nalamang ang dulot kay jonas, paano pa kung malalaman pa nito ang mas malalim pa nilang samahan ni jonathan - lahat nung lihim na pag niniig at kung ano pang mga patagong ganap, kaya minabuti ni jiro na ilihim, at panatiliing walang alam si jonas. 

“sorry din kasi nakishare pa ako sa pag mamahal ng family mo”

“eto naman, isa ka pa din eh’ family ka no and your feelings are valid too” 

“so were okay?” wika ni jiro, ngumiti naman si jonas at niyakap si jiro “yes, no more bunso issues” tapos nagtawanan yung dalawa. 

“na miss kita” paglalambig ni jiro. 

“actually na miss din kita” tugon naman ni jonas. 

“parang ibang miss naman yata yan” saway ni jiro sabay alis nung kamay niya sa pagkakahawak ni jonas, ang pilyong jonas kasi hawak hawak ang kamay ni jiro - tapos ipinatong ba naman sa harap niya na kunwari e nag lalabing lang. 

“what?” pag mamaang maangan nito. 

“tsssss naughty” 

“c-can w-we?” nahihiya pero nakatawang saad ni jonas sa kapatid. 

“we can’t, tignan mo sugat ko oh, tsaka masakit pa katawan ko” 

ngumuso na naman si jonas, kagaya kung paano siya maglalambing kay jiro kapag silang dalawa lang sa silid nito. 

“don’t show that face to me, bawi nalang ako kapag magaling na ako - sleep na tayo napagod ako sa island hopping kanina e” 

“fine - nakaligtas ka ngayon, yari ka sakin when you get better”

nahiga ng nakangiti, magkasundo at magkayakap ang dalawa - dumating na yung hinahanap hanap na antok ni jonas kanina kaya mabilis itong nakatulog habang si jiro naman ay tahimik na nakatingin sa nakapikit na si jonas - hindi maalis sa isip nito ang naging usapan nila kani kanina lang. 

naisip niya lang kung ganito pa nga lang ay iba na ang naging reaction at pag iwas ni jonas e’ paano pa kaya kapag nalaman niya na kung anong ginagawa nilang dalawa ay siya ring ginagawa nila ni jonathan? 

kung ganito ang naging reaction ni jonas, paano pa kaya ni ising at iba pang myembro ng pamilya “walang pwedeng makaalam nito, kahit anong mangyari” yan nalamang ang nasabi ni jiro sa sarili bago tuluyang ipikit ang mata. 

---

naging masaya ang bungad ng umaga sa pamilya ni ising - may kakaibang ngiti sa mga labi at mata nina jun at jackson - tila ba naging maayos ang tulog nila habang magkasama sa tent kagabi. 

kapansin pansin din ang ngiti ni jonathan habang nakatingin sa magkadikit na muling sina jonas at jiro - masaya siya na malaman na nagkaayos na ang dalawa. 

- 

habang si melba at ising naman ay para bang ganadong ganado, lalo na’t nakapag recharge dahil sa masahe kagabe. 

“jiro tapos ka na kumain?” wika ni ising, katatapos lang kasi nila mananghalian dahil halos lahat sila tanghali na nagising. 

“yes tita why po?” 

“can you join me for a walk? I have something to tell you” 

“sure po” 

---

habang naglalakas sa dalampasigan ay kinamusta ni ising ang nararamdaman ni jiro agad namang sinabi ng binata na maayos na ang pakiramdam niya - medyo nag hilom na ang mga sugat at  pabalik na din sa normal ang mga parte ng balat at katawan na may pasa. 

“what did you want to talk about tita?” diretsong saad na ng binata, dahil binabagabag na siya ng isip kung ano ba talaga ang nais pag usapan ni ising. 

“Jiro, I know that this is not the right time to talk about this - I believe you get enough rest, you look better now - and I hope you enjoyed this vacation too” 

“tita ising kinakabahan na ako, ano po ba talagang meron?” hindi mawaglit sa isip ni jiro ang mag isip dahil sa pananalita ni ising. 

“ito naman paranoid, I just want to talk to you about the event I prepared for you this evening” 

“po? event? what for?” ang nagtatakang tanong ni jiro. 

“naisip ko lang - now that everything is okay and you can finally start a new life - diba maganda magkaroon ng party to celebrate new beginning? well, nothing fancy naman jiro - it’s just us, family” 

“tita naman naglakad pa po tayo dito e’ you can announce it din naman pala kasi kasama naman sila” 

“actually I have one more thing to say” wika pa ni ising sabay nilabas yung puting envelope mula sa likuran na kanina pa pala hawak hawak. 

“what’s this?”

“your mom’s last will and testament?” 

“my mom has a last will? si mama talaga akala mo naman napakalaki nung iniwan” pabiro pang saan ni jiro “where did you get this tita?” dagdag pa ni jiro. 

“remember yung insurance and your educational plan na we tried to get from randy?” 

“yes po” 

“we weren’t able to check it kasi - we don’t have randy’s signature diba?” tumango naman si jiro “because of what happen at dahil nakakulong na siya - we are able to secure a copy with the help of attorney morales - though madami pang paper works and legal stuffs na kailangan gawin - so I had attorney morales review and check your mama’s insurance claim and your educational plan and this is what she saw —— sige, open it” 

binuklat ni jiro ang laman ng envelope at bigla nalang nanlaki ang mata “300 MILLION PESOS?” halos mapahiyaw ito at napatingin kay ising “saang kamay ng diyos kinuha ni mama ang halaga na ito” wika pa ni jiro. 

“I think its time for you to know the truth” tugon ni ising, lalong napatitig si jiro sa bestfriend ng ina na tila ba nag aabang sa mga susunod na sasabihin nito “your mom is an only daughter of a supermarket tycoon” 

“y-you m-mean, I have grandparents - how come I never met them” 

“your mom runaway from home because her parents cannot accept the fact that your mom is pregnant - ikaw, nung pinag buntis ka niya - and they are so against sa the idea na yung anak nila ay napunta lang sa kung sino - and got pregnant - which is yung  daddy mo - they  even threaten him until he left you and your mom” bakas sa mukha ni jiro na hindi ito makapaniwala sa mga naririnig. 

“that’s when your mom went into hiding and that when she met your randy —– ito lang yung kwento ng mama ko, she mentioned about your grandparents and that they are rich pero I never imagined din na ganito ka yaman” tuloy tuloy na kwento ni ising. 

“Unfortunately 3 years ago both your lolo passed because of lung cancer - then few months after sumunod yung lola mo probably because of stress and loneliness, that’s all I know jiro”. 

“dito ko na sa last will nang mama mo nalaman ang lahat - that she sold the businesses - liquidated all the assets and property then she put it in a bank under your name” hindi pa din makapaniwala si jiro sa mga nalalaman. 

napahawak nalang si jiro sa braso ni ising, para kasi siyang mawawalan ng balanse at sa mga sunod sunod na rebelasyon. 

“the last page of that document is your mom’s dying wish –––– she wants her remains to be cremated and placed next to her parents remains, jiro - which I will arrange as soon as we get back in manila” 

“we only have one problem jiro” 

“ano po yun tita ising?” 

“your educational plan —– we check and validated it - and we found out that - hindi siya valid dito sa Philippines”. 

“what do you mean hindi siya valid sa pilipinas tita?” 

“your mom got the educational plan from Western University in Canada –––– yes jiro it means It can only be used in Canada” 

“all along ito pala yung plano ni mama” at lalo ng bumuhos yung luha ni jiro. 

“you know about this?” wika ni ising. 

“h-hindi po, pero before mama’s passed away - she keeps on telling me na we will move to canada - I will study there while she continue her treatments - she planned this all along - I thought it was impossible kasi saan naman kamay ng diyos kami kukuha ng pang lipat sa canada?” 

inamo ni ising ang anak at hinagod ang likod nito “I know you miss your mom so much, and she’ll be so proud seeing you fulfilling all her plans and going through the way she paved for you” 

lalong naiyak si jiro, kaya hinatak na ito ni ising at inilapit sa kanya saka niyakap ang binata. 

“what’s your plan? everything is all set - even your passport ang visa are all here - the only thing missing is your decision and your plane ticket” 

“I don’t know tita, how about you? sila kuya? sila ate melbs - its been a while since I felt being treated like family - tapos ngayon maayos na lahat - kailangan ko palang umalis?” 

“well, you can study here naman - you have all the funds to support that, alam mo yan - pero this is what you and your mom has been planning all along - besides canada is a great opportuniy specially I heard na gusto mo mag architecture” 

“titaaaaaaaaaaaa” lalong pag hangos ni jiro. 

“andito lang naman kami, ano ba naman yung 4? 5 years? we will be here waiting - kaya nga pamilya tayo  e’ and nobody can take that” 

pinahid na ni ising ang luha sa mga mata ni jiro “fix yourself and smile - I didn’t expect this to be this dramatic it supposed to be a surprise jiro” parang bittersweet ika nga ni jiro - halo halong emosyon - pangungulila sa ina, galak, pag aalinlangan, batid iyon ni ising - this supposed to be a celebration for later pero naisip niya na mas maigi na si jiro na ang makaalam - para sa kanya na marinig ng mga kapatid ang balita. 

“so? canada in a week?” nakangiting saad ni ising - as a teacher and as a mother alam niyang ito ang makakabuti kay jiro sa ngayon - bukod sa magandang kinabukasan - magiging magandang pagtakas din ito sa hindi magagandang nangyari nitong mga nakaraan. 

“tita pwede po ba wag na muna natin sabihin sa kanilang lahat?” 

“but why? we supposed to celebrate it, jiro - it’s a great opportunity for you and will definitely a good escape and a good beginning”. 

“I know, pero for jonas and kuya jackson it may be a bad news since they become super close to me recently - I just don’t want to spoil a great evening and dinner” 

“sabagay” 

“give me sometime to prepare myself for goodbyes tita” nagpakawala ng hinggang malalim si jiro - sabay ngumiti at inayos ang sarili “let’s go back? we have a celebration to prepare pa e”

ngumiti naman si ising “for the new beginning” wika nito sabay yakap sa likod at bewang ni jiro - gayun din naman si jiro at sumandal pa sa braso ng tita ising niya. 

itutuloy…

Chapter 41

sabay na naglakad sina ising at jiro pabalik sa mga kasama “mukhang seryosong usapan yan at napatagal kayong dalawa sa dalampasigan ah” bungad ni melba sa dalawang kasama - habang pinagpapatong patong yung pinagkainan nila. 

“nasaan sila ate melbs?” 

“naku, nagtakbuhan sa taas magpapalit daw ng panglangoy, mabuti pa sumunod ka na doon at kanina ka pa nila hinihintay” 

“naku hayaan mo na po sila, papanoorin ko nalang sila mag langoy - ayoko din kasi basain pa itong mga sugat ko lalo na itong sa ulo baka mabasa yung langib at magdugo na naman” 

sakto pagkasabi ni jiro nun, nagdatingang yung mga naghaharutang sina jun, jackson, jonas at jonathan “paano ko naman babasagin yung saya na yan?” ang na wika nalang ni jiro sa sarili. 

“tama nga na pagbalik nalang ng manila sabihin” dagdag pa nito. 

nakangiti si jiro habang hawak hawak ni jonas at hila hila papunta sa beach “wait I can’t swim baka mabasa yung sugat ko” pagpigil ni jiro sa harot ni jonas. 

“sus, magaling na yan lika na dito” saad naman ni jonathan na masayang nakikita na masaya rin ang mga kapatid. 

- 

“kuya jonathaaannn isaaaaa” hiya ni jiro ng hagisan sila ni jonathan ng buhangin mula sa pangpang. 

tawa ng tawa yung mga binata habang nag hahabulan, walang kamalay-malay sa napag usapan ni jiro at ng kanilang ina na si ising…

hindi na napigilan pa ni jiro ang kuya jonathan niya at si jonas - tuluyan na siyang binuhat at inilublob sa tubig habang masayang nagtatawanan at nagbabasaan. 

“time first - hindi na ako makahinga kakatawa” wika ni jiro, saka naglakad sa pangpang palayo sa mga kasama - naupo ito sa buhanginan ilang metro ang layo mula sa nagkakasayahan padin na mga kasama. 

“mamimiss ko ’to” wika nito sa sarili “dibale ano ba naman yung 3 or 4 years - I’ll do good so I can go back as soon as possible” muli na naman itong napangiti. 

sa bandang itaas habang kumukuha ng maiinom e’ napansin ni jackson na mag isa si jiro - kaya dinampot niya ang twalyang nakasampay sa upuan at minabuting lapitan ito.

“ayos ka lang jiro?” wika nito sabay salabay ng twalya sa paikot sa mga balikat ni jiro, napatingin naman si jiro sa tinuran ng kapatid. 

“opo kuya, salamat po” wika nito, niyakap yung twalyang kakaabot lang ni jackson. saktong sakto dahil medyo maginaw yung ihip ng hangin. 

“bat di ka sumali sa mga makukulit na yun?” 

“pahingga muna, hinihingal ako kakatakbo eh ang kulit ni jonas - pero ang sarap po nila makitang masaya ano? ngayon ko lang nakitang ganyan ka likot yang si jonas” 

“naku maliit palang malikot na yan - nagbinata lang talaga” wika ni jackson. 

“kuya jackson” seryosong tawag ni jiro sa panganay na kapatid “thank you ah” 

“thank you saan?” 

“sa pag tanggap, sa care tsaka sa pagbabantay mo saakin noon sa mindoro - kung wala kayo para saklolohan ako, baka ano nang nagawa sakin ni tito randy” 

“sus ano ka ba naman, para san pa’t magkakapatid tayo?” saad ni jackson “teka nga - bakit ang seryoso mo parang nag papaalam ka e’ may problema ba? may nararamdaman ka ba?” 

“hindi wala po, pero ahmmmm ehhhh” pag aalangan ni jiro “nagpapaalam nga po ako tsaka gusto ko lang din magpasalamat” 

“nagpapaalam bakit?” 

“shhhh kuya jackson wag ka maingay please baka marinig ka nila” 

“bakit nga?” this time pabulong na nagsalita si jackson. 

“I am leaving for canada in a week” aniya ni jiro. 

“wait, what canada? what do you mean?” 

“basta kuya long story e’ si mama ko may kagagawan - ayoko lang din sayangin yung opportunity” 

“seryoso ba ’to? who else knows?” 

“ikaw palang po and si mama mo, please don’t tell them - actually kukuha lang sana ako nang tyempo para makapag paalam sa inyo isa isa - personal - good thing nga na lumapit ka e’ so I find the chance to say thank you and goodbye” 

“are you gonna be there for good jiro?” 

“nope, at least for college tapos babalik din ako agad sa manila - andito family natin eh” 

“that’s a relief akala ko naman you got traumatized and tatalikuran mo na yung Philippines for good” 

“grabe naman kuya” wika ni jiro sabay tumawa. 

“well, it is what it is - andito lang naman kami para salubungin ka if you decided to comeback” nakangiting sabi ni jackson sabay yakap sa kapatid “do good there hah” ani pa nito. 

“anong nangyayari dito?” wika naman ng kadarating lang na si jun - kaya minabuti na din ni jiro na magpaalam at magpasalamat sa isa rin sa mga kuya niya. 

“wag niyo muna sabihin kila kuya jonathan at jiro ha, pati na rin kay ate melbs - you see gaano sila kasaya? ayoko naman sirain yung magandang araw nila lalo na last night na natin dito sa dagat - pag uwi nalang siguro sa manila tsaka ko na sasabihin sa kanila” 

hanggang sa tuluyan na ngang natapos ang isang mahaba at masayang gabi - maagang natulog ang magkakapatid dahil na din sa puyat at pagod - isa pa kailangan nilang gumising ng umaga para hindi datnan ng traffic sa daan pabalik ng manila. 

nung sumunod na umaga ay ginising ni ising ang mga anak dahil narating na nila ang tapat ng bahay nila dito sa maynila, nakauwi na ang pamilya - nakapag ayos na din ng gamit - sabay sabay na nag almusal bago itinuloy ang pahinga sa kanya kanyang kwarto. 

ang walang alam na si melba, jonathan at jiro ay walang ka malay malay na unti unti na palang binabalot at inaayos ni jiro ang mga gamit niya para sa nakatakdang pag alis. 

hindi naman maiwasan ni jiro ang malungkot sa tuwing naiisip na ilang araw na lamang ang nalalabi niya kasama ang mga bagong pamilya - apat na taon pa din yun no, apat na taon na walang kasama at mag isa lang siyang nag aaral - ni hindi alam ang kapalarang naghihintay sa kanya sa canada. 

“jiro” rinig niyang tawag mula sa pinto - agad niya pinahid ang luha - hindi niya namalayang tumutulo na pala kasi. 

“ate melbs pasok ka” wika nito. 

“sabi ni mama ising mo dalhan daw kita ng mainit na chocolate e” 

“salamat ate melbs” wika ni jiro sabay yakap sa mabait nilang kasambahay na halos pamilya na din at kasama nila sa araw araw. 

“umiiyak ka ba nak? okay ka lang?” pag aalala ni melba. 

“ayos lang po ako, salamat po sa hot chocolate mamimiss ko po talaga ito” 

“mamimiss ka jan, kahit araw araw pa kitang ipagtimpla hijo” pumatak na naman ang luha ni jiro - medyo napalapit na din kasi siya kay melba, sa ilang araw ba e’ iyan ang kasama niya at madalas ka tulong sa kusina kaya napalapit na din siya kay melba. 

“sana nga andun ka para ipag timpla ako ng hot chocolate ate melbs” 

“okay ka lang ba jiro - bakit ka umiiyak naiisip mo na naman ba yung mga nangyari nung nakaraan?” 

“hindi po ate melbs, gusto ko lang din talaga mag thank you sayo kaya nag message ako kay tita na kung pwede e’ paghatidin ka dito ng hot chocolate” nagpeke pa si jiro ng tawa. 

“jiro naguguluhan na ako, tatawa ka tapos iiyak nahihibang ka na bang bata ka? ano ba nangyayari sayo?” 

“basta ate melbs salamat ha, thank you sa hot chocolate tuwing umaga - pagbalik na pagbalik ko uuwian kita ng madaming madaming hot chocolate galing sa canada” 

“canada?” 

“oo ate melbs, paalis na ako pa canada sa makalawa” 

“ha? ay iiwan mo na kame?” sa pagkakataong ito, mga luha naman ni melba ang unti unting nangilid.. 

“hindi ahhh - ito naman umiiyak na nga ako sasabayan pa” biro ni jiro. 

“hindi ko kayo iiwan, mag aaral lang ako doon - tapos babalikan ko kayo dito” 

“naku malayo yung canada, magiging ayos ka lang ba doon mag isa jiro?” 

“magiging okay ako doon ate melbs, alam mo namang grabe ang itinuro saakin ng buhay para hindi ko pa kayanin mag isa ano - kayang  kaya ko to” masiglang saad ni jiro. 

“ikaw na ang bahala sa mga kapatid ko ha - kay kuya jackson, kay jonas, kay kuya jonathan pati na din kay kuya jun - palagi ko kayong kakamustahin sa videocall”niyakap nito si melba at paulit ulit na pinasalamatan. 

hindi naging magaan kay jiro ang pamamaalam sa mga kasama lalo na’t biglaan ang pag alis nito dahil kailangang makahabol sa school year sa canada, kaya naman wala itong sinayang na pagkakataon lalo na’t nalalabi nalang ang mga araw niya sa piling ng pamilya. 

kaya naman nung kinagabihan ay agad humanap ng tyempo  at ng makabwelo eh agad na tinungo ang silid ng isa sa mga kapatid, si jonas. 

isa kasi si jonas sa mga alam niyang mahihirapan siyang mag paalam kaya minabuti nito na kausapin ng sarilinan ang kapatid - pagpasok niya sa silid ay tahimik na nakatutok sa screen ng computer si jonas, naka headphones ito at tila hindi namalayan ang dahan dahan na pag pasok ni jiro. 

“sino yan?” ang wika nito, pabirong tinakpan ni jiro ang mga mata ni jonas. 

“what the fuck, I am playing kuya jonathan cut the crap!” inis na saad nito. 

“sungit naman” malambing na wika ni jiro sabay alis ng mga palad niya na nakatakip sa mata ng kapatid. 

“yow jiro, may kailangan ka?” nakangiting saad ni jonas. 

“wala naman, namiss ko lang itong room mo - na miss ko matulog dito” 

“sus, yung kwarto ba talaga ang na miss?” pilyong aniya ni jonas. 

“napaka naughty mo no? lalabas na nga ako” 

“joke lang ito naman, di nga bat ka napadpad dito?” 

“actually ——— i want to talk to you about something..” nag aalangang saad ni jiro. 

“that sounds serious, may nangyari ba? may masakit?” batid sa boses ni jonas ang pag aalala sa kapatid kaya naman agad nitong nilubayan ang nilalaro at humarap kay jiro na nakaupo sa gilid ng kama, hatak hatak ang gaming chair nito ay lumapit si jonas kay jiro at hinawakan ang dalawang kamay nito. 

“is something bothering you? what do you want to talk about?” 

napabuntong hininga nalang si jiro “promise me you’ll listen to me first” pag uumpisa ng binata “tapos I will answer your question afterwards” 

“is it about you leaving for canada?” wika ni jonas na siya naman kinagulat ni jiro. 

“h-how did you know?” nagtatakang saad ni jiro. 

“I heard ate melbs and mama talking sa kitchen about you saying goodbye - kaninang tanghali” 

“and?” ani pa ni jiro. 

“as if I can stop you e’ narinig ko pa nag eempake ka na eh” dagdag ni jonas. 

“are you mad?” 

“nahhhh - I talked to mama about it - sabi niya it’s for the better that and it will help you move on and move forward so you could get a brand new start - besides ano ba naman yung 3 or 4 years diba? Unless wala ka nang balak bumalik?” 

“of course babalik ako, kayo na nga lang pamilya ko e’ iiwan ko pa kayo” 

“yun naman pala e” tugon ni jonas “also, this will be a good way for me to figure out my feelings too” 

“feelings?” 

“remember the conversation we had sa beach - about yung pagtatampo ko and somehow pagseselos? I think hindi lang siya simpleng brotherly thing e’ - pakiramdam ko nagseselos talaga ako kasi I am into you na” 

“jonas–” pipigilin sana ni jiro sa pagsasalita ang kapatid pero nagpatuloy tuloy ito sa pagsasalita “I get it jiro, hindi pwede - yan din ang paulit ulit kong sinasabi sa sarili ko - I know I am straight, I even have a girlfriend so maybe just because we are too close and were doing things we shouldnt be doing kaya siguro mixed up yung feelings ko - or maybe it is just a phase” tuloy tuloy na saad ni jonas. 

“pero” pagpapatuloy pa nito “for the records hindi ko pinagsisisihan ang bawat minutong ginagawa natin yun and I hope ikaw din” 

napayakap nalang si jiro sa mga narinig mula sa kapatid “salamat jonas, thank you” wika nito. 

“I just want you to know na I appreciate and will definitely cherish every moment and memory I had with you, I am so happy too that you are so matured enough to face things like this just like how an adult will do —–– brothers?” 

“brothers!” tugon naman ni jonas - nakangiting kumalas sa yakap yung dalawa.

“do you need help sa luggage mo? sa pag pack?” 

“actually I am done, isa nalang kulang” 

“ano? maybe I can help” 

“saying goodbye to kuya jonathan” mahinang saad ni jiro. 

“sus, I am pretty sure he’ll understand - he’s our kuya after all” wika ni jonas. 

hindi alam ni jiro kung matutuwa ba siya sa huling sinabi ni jonas o hindi - oo nga’t kuya nila si jonathan pero may bahagi sa isip ni jiro na nag aalangan at pilit iniisip kung saan kukuha ng lakas ng loob na magpaalam kay jonathan.

itutuloy…

Chapter 42

Author’s Note : Happy 25k overall reads and still counting and 500 overall votes lustfuls! I know how much you love jiro and his stories pero ika’ nga nila everything will come to an end - this has been a beautiful story and the reactions and support are impeccable pero as one story comes to an end, another one rises.. maraming salamat sa support and love niyo kay jiro at sa pamilyang ito.

---

KUYA JONATHAN’S POINT OF VIEW

“kuya jonathan” pagkarinig ko palang ng boses mula sa siwang ng pinto alam ko na agad na si jiro ito, huminga ako ng malalim to composed my feelings. 

alam ko naman na kasi yung sasabihin niya eh’ and I know sa mga tingin niya kanina na gustong gusto niya akong kausapin, ayoko lang talagang pangunahan. 

“pasok ka jiro” wika ko, tapos tumalikod na ako at bumalik sa kama ko - I am fixing my things kasi galing sa beach, kakauwi lang kasi namin kaninang tanghali and I rested kaya ngayon ko palang aayusin. 

nakatalikod ako at nagpapakabusy sa mga tupiin, naramdaman ko nalang ang pag galaw ng kama sa likod ko - naupo na pala si jiro sobrang tahimik lang niya - hindi ko alam paano din talaga siya haharapin. 

“busy ka po?” wika nito, kaya nilingon ko na din agad. 

“hindi naman, bakit ka pala andito? do you need something?” aniya ko. 

ramdam ko yung pagka-stiff sa boses niya, I can feel the hesitation pero ayaw ko nga pangunahan. ilang minuto din siyang tahimik - then I guess he finally found the strength to speak. 

“kuya jonathan” malamlam niyang saad “i-i am a-actually here t-to say g-goodbye” ramdam ko yung tension sa boses niya, kaya nilingon ko na agad… 

“why?”  pagmamaang maangan ko, nakita ko siyang nakaupo sa kama sa likuran ko - nakayuko at nilalaro laro ang mga daliri habang nasa bandang hita niya. 

“I am leaving for canada in two days” wika pa nito sabay taas ng mukha at tingin sa akin mata sa mata - batid ko ang lungkot sa nangungusap niyang mga mata. I actually don’t know how to react - ewan ko ba, I heard about this kay jonas kanina eh when he asked me if it’s true kasi narinig niya daw kila mama. 

“alam ko ji” 

“you know?” 

“yes, jonas asked me about it kanina - I was just waiting for you to confirm it” halata namang bahagya siyang nagulat. 

“ahhhmmm I guess it’s goodbye?” tumango lang ako at bumalik na sa pagtutupi - I didnt know how to response din naman kasi - though I know na he is waiting for my reaction - I just don’t wanna spoil his momentum - and I don’t want him to feel bad about leaving kasi kapag komontra pa ako or nag drama - baka umurong yan - paano nalang yung magandang buhay na naghihintay sa kanya sa canada diba? 

big brother niya pa din ako, and I should be choosing what’s best for him - sabi nga ni mama when we had discussion about it earlier. 

“uhmmnnn - I guess it’s goodbye jiro - mag iingat ka doon ah, palagi kang tatawag - at palagi din kami tatawag para kamustahin ka” ito nalamang ang nasabi ko dahil ito lang din naman ang pumasok sa isip ko, ramdam ko naman sa mga tingin at kilos ni jiro na he is waiting for a better response from me, akala niya siguro pipigilan ko siya or what - pero hindi e’ 

I am here to clear the path and pave the way for him to have a new beginning and brighter future - not to stop him just because of how I feel about him, diba? that’s what brother should do - kaya ayoko nang pabigatin pa and give him a reason or even let him hesitate from leaving.

“s-sige po, I just want to let you know - I’ll go back to my room na po to finish packing” malamlam na saad ni jiro. 

watching him leaving like that and turning his back on me - breaks my heart at this point I couldn’t stop myself - so I grabbed his wrist and pulled him back - I stand as I wrapped my arms around his neck. 

“k-kuya jonathan” he murmured. 

napahinga nalang ako, tila ba nagkaroon ng sariling isip yung katawan ko at hindi ko kontrolado yung mga naging sunod na kilos ko, alam niyo naman yung epekto ni jiro saakin diba? sabi ko nga he is my kryptonite - and I can’t just stand and watch him leave my room with that sad looking face. 

“ji - I know this is gonna be hard for you, ayoko lang din pabigatin pa yung nararamdaman mo so I decided not to talk about it or even show you how worried I am - but don’t feel as if  - I don’t care about you leaving ha’ 

walang imik si jiro, nakahiga lang yung ulo at mukha niya sa balikat ko habang yakap yakap ko siya - next thing I knew he is crying - rinig ko yung mahihina niyang hikbi tapos dahan dahan niyang inangat yung mukha niya facing mine - nagtama yung mga tingin namin and found ourselves crying.. 

“its okay kuya, magiging mahirap pero knowing na all of you will be here waiting for me will be such a big relief alam ko naman na I always have your back eh’ ikaw yung savior ko diba? night and shining armor” parang timang, umiiyak pero nakangiti - lalo tuloy humigpit yung yakap ko. 

“basta always remember I am just one call away, kapag kailangan mo ng resbak lilipat talaga ako pa-canada” saad ko to lighten the mood, tapos i kissed his forehead. 

“ji before you go I just want to confess something” seryoso kong saad. 

“ano po yun kuya jonathan?” 

“remember the night we had sa resort?” pag uumpisa ko “I realized na my feelings for you is not just another brotherly thing” I paused as I looked into his eyes as I say “I think I am in love with you jiro” I saw his eyes widened, lalo din lumapad yung ngiti sa mga labi niya. 

halik ang naging sagot niya sa mga sinabi ko, sunod ko nalang naramdaman ang paglapat ng labi niya sa labi ko - no words can explain the feelings - totoo nga yung sa mga ibang storya na nabasa ko - bigla mo nalang mararamdaman yung paro paro sa dibdib mo. 

“mahihintay mo ba ako?” wika ni jiro pagka-kalas niya sa pagkakahalik saakin. 

---

JIRO’S POINT OF VIEW

napangiti nalang ako, matapos ko magbuntong hininga - ayoko na umiyak - nakakapagod din po pala talaga. 

ngayon yung flight ko pa-canada - hawak hawak yung mga papeles at tikit habang sa kabilang kamay naman ay yung napakalaki kong maleta - naglalakad ako palayo sa pamilyang iiwan ko dito sa pilipinas. 

I waved my hand as I bid my final goodbye to them - see you in  2 or 3 years? ang tanging nasabi ko nalang sa sarili ko - pangako ko kasi na uuwi ako every vacation eh’ kapag kaya ng oras at tama yung timing - pero ayoko panghawakan yung mga bagay na walang kasiguraduhan. 

tumalikod na ako kasi alam ko any minute iiyak na naman ako - I guess this is the hardest part of leaving - saying goodbye sa mga tanging naiiwang kong pamilya sa buhay - pinangako ko nalang sa sarili ko na I will do good and I will make sure to be a better version of me as I study alone in canada. 

malungkot man dahil sa pagpapaalam - masaya pa din ang puso ko kasi I was able to say proper goodbye to my love once sa family na nagkaroon ako because of tita ising and most importantly a closure between jonas and kuya jonathan. 

as I sat on one of the chair sa loob ng eroplano e’ - hindi ko na namalayan na umiiyak na naman pala ako - I was holding it badly kanina kasi I don’t want to show them how afraid and scared I am - hindi ko din naman kasi alam kung anong naghihintay saakin sa canada - it will probably a different story kung nabubuhay pa si mama and we are flying to canada together diba? 

kaso she couldn’t make it e’ which is why I am here - to fulfil the dreams she created for me - the plan and dreams we created together - I promised myself na wouldn’t disappoint her. 

“this is for you ma, I hope proud ka saakin - kung nasaan ka man ngayon” bulong ko sa hangin - nakaupo ako katabi ng bintana ng eroplano at nakatingin sa kawalan - isinandal ko nalang yung ulo ko - I can still feel my tears as it continues to flow. 

“Goodbye Philippines, Goodbye bad memories - pangako ko pag balik ko dito - I am better and I can do better” aniya ko sa sarili ko - hanggang sa nakatulog nalang ako kaiiyak. 

---

TITA ISING’S POINT OF VIEW 

as I arranged all the documents and paper works on my desk - I saw my son popped out in front of my study room’s door - tignan mo ’tong batang ‘to isa din tong hindi mapakali e’ tsismoso. 

“ma, do you have a minute?” wika nito as he enters my study room. 

“ya, almost lunch na ah - kakain tayo together - can you call your brothers and let’s meet each other sa dining area instead?” 

“ma this can’t wait - and I want to discuss this with you in private” 

“discuss what?” 

“kailangan ba talaga umalis ni jiro?” 

napahinga nalang ako when I heard him asked that “yes - I guess, for the better” matipid kong sagod. 

“diba siya magiging better dito? I mean with us, his family - diba mas maganda if we will be with him to guide him and to help him move forward instead of sending him somewhere, alone? 

“I know you are concern - pero this was all planned by his mom - I asked jiro and he said yes - I guess it is not for me to decide” 

“it was just” wika pa ni jonathan, batid ko naman yung pagaalala sa mga mata niya and I know all of my son isa siya sa pinaka malapit kay jiro.

“just what? I mean, jiro wanted to go? oo mahihirapan siya sa una - pero I certainly believe in him - I guess I am just trying to understand what are you so worried about jonathan” kasi naman I can see through his eyes how worried and how concerned he is about jiro leaving. 

“syempre ma kapatid ko yun - malamang I am worried about him” 

“is it really just because your his brother?”

“what do you mean ma?” 

- 

“come on jonathan, I have eyes and ears sa buong bahay na ’to and I am not naïve not to notice how you look at him, how you always care and look after him” 

“it was all because I am concern kasi nga his my brother besides tayo nalang yung pamilya na pwede umintindi sa kanya sa kabila ng lahat ng nangyari” 

“okay - as a brother lang pala e’ so I guess I am not gonna give this to you anymore?” wika ko habang nakapatagong ngiti - I know my sons more than anyone else, bawat kilos - bawat tingin kilala ko ang mga anak ko. 

“what is that?” nagtatakang tanong ni jonathan habang nakatitig sa brown envelope na hawak hawak ko. 

“a visa and a plane ticket going to canada? so you can continue looking after jiro?” aniya ko sabay iwas ng tingin. 

“maaaaaaaaaaaaaa” ito nalamang ang narinig ko kasunod ng napakahigpit na yakap mula kay jonathan. 

“how did you know?” 

“as I said, I have eyes and ears all over this place” 

“di ka galit?” 

“ayokong maging kotrabida sa istoryang ito jonathan besides I am your mom I supposed to be accepting and supporting you, diba?” saad ko “I only have one wish, just love and look after each other - isa pa I know you are both adults to make decision and to follow your feelings” 

lalong humigpit yung yakap ni jonathan saakin - kumalas ako sa yakap kasi naman matutumba na ako sa pwesto ko, pagkahigpit eh’ 

“now pack your things, but don’t tell jiro first - let’s surprise him” 

“thank you maaaaaa, salamattt - i love you!” aniya nito habang parang kite-kiting kumakaripas ng lakad palabas sa study room ko. 

hays, love is really unpredictable - don’t hesitate to embrace and don’t overthink it - always offer your acceptance and understanding and don’t forget how unconventional love is. 

---

KUYA JONATHAN’S POV

pigil na pigil yung ngiti ko - excited ako sa totoo - pero wag naman natin agawin yung momentum kay jiro.. niyakap ko pa din siya as I bid goodbye, akala mo naman talaga.

I can’t wait to see his reaction kapag nakita niya ako sa canada when he landed. 

ito naman si mama konsintidor - in a good way - I saw her smiled at me while I hugged jiro - I never felt this kind of support in my entire life - luckily, I was able to experience it galing pa sa mama ko - imagine how happy my heart is? 

habang tinitignan ko si jiro naglalakad at palayo ng palayo eh tinapik ako ni mama sa balikat “what are you waiting for? you will be late for the flight - get your luggage sa car tapos sumunod ka na doon sa plane” wika ni mama. 

lahat sila tumingin at ngumiti din as they support me and mom’s decision - si kuya jackson, si ate melbs, si jun - lalong lalo na si jonas. 

it was a very long conversation and explanation kay jonas - swerte nalang ako na they had closure na pala bago pa man lumapit si jiro at nag paalam saakin - which makes things a lot easier for me to explain and to jonas to understand - nagpaubaya siya and end up supporting me nalang sabi nga niya e’ I can protect jiro more than he can - besides he can’t leave his life, friends and school sa pinas so hindi na din kumontra. Hayyyyyyyy FATE napakalakas ko sayo. 

- 

napangiti nalang ako habang tumitingin sa itaas, kisame man at hindi langit ang nakikita ko eh abot abot ang pasasalamat ko. 

I guess JIRO and JONATHAN’S love story will continue in canada, see you there. 

itutuloy…

Chapter 43 (Endings and Beginnings)

isang malawak at malalim na buntong hininga ang pinakawalan ko habang ninanamnam ang simoy ng hangin dito sa canada - oo nakaapak na ako - at heto nakatingala sa kalangitan habang nakangiti at masayang sinasalubong ang sana’y maging masaya na bagong panimula. 

tunay ngang napakaganda pala dito sa canada, hindi ko pa man na eexplore e’ ibang iba sa ambiance ng pilipinas - malamig, hindi kagaya saatin kunting kilos e’ pawisan. 

tuwang tuwa din ako kasi andaming foreigner - tas naalala ko ako nga pala yung foreigner sa bansa na ’to. 

buti nalang sinunod ko yung bilin ni tita isang na magdala nitong warmer jacket sa hand carry ko kasi ubod talaga ng lamig - sa di kalayuan nakita ko na yung panagalan ko sa flashcard nung isang sa mga tao doon sa waiting area - ito na siguro yung kinuha ni tita ising na maghahatid saakin sa tutuluyan ko dito sa canada, kaya naman agad kong kinawayan tapos lumakad na ako ng mabilis papalapit. 

“you are JIRO JIMENEZ po” natawa pa nga ako kasi may po e’ foreigner naman ’tong kausap ko. 

agad niyang kinuha yung maleta ko at tinulungan akong isampa sa daldala niyang sasakyan - 1 hour away pa pala mula sa airport yung bahay na nakuha ni tita ising - natuwa pa din ako, at least may way for me to see kung gaano talaga kaganda dito sa canada. 

grabe puti at ang tataas ng mga bundok - sobrang dami ding puno - ibang iba sa quezon city - napakalawak din ng mga bakanteng lupain.. ineenjoy ko lang yung view at sighting hanggang sa hindi ko na namalayan na nakarating na pala kami sa tutuluyan ko. 

- 

kumatok ako sa pinto at isang babaeng tisay at blonde ang sumalubong saakin “you must be jiro?” ani nito “yes I am “ ang matipid kong saad, hindi ata ako sa lamig magno-nosebleed ah” 

“pasok ka” kaya naman laking gulat ko nang magtagalog siya “pinay po kayo” wika ko. 

“kung nakita mo yung mukha mo ng magtagalog ako, priceless” wika nito sabay tumawa. 

“blonde lang ako at maputi pero pinay na pinay ako - I am julia by the way - care taker ako ng property na ’to” saad nito. 

“ahhh mabuti naman kung ganon at least may pinay na agad akong kilala at makakausap” 

“I am actually living 30 minutes away, sorry hindi tayo neighbor” 

“ay ganun po ba? sayang naman kung ganon” 

“so this is the whole place jiro” wika nito habang nililibot libot ako sa buong bahay - hindi kalakihan pero sobra sobra dahil mag isa lang naman akong titira. 

It had 2 rooms, isang malawak na recieving area - napakagandang kusina at higit sa lahat malaking bintana na tanaw ang puno at mga bundok na may snow. 

“ang laki naman po nito, lalo akong mabibingi sa katahimikan niyan” 

“oh there’s actually two of you” 

“po? akala ko mag isa lang ako” 

“this is a shared rental property jiro - one room for you and the other is for your pad mate” 

“Ahhh I see, pinoy din po ba? sana pinoy” 

“actually wala pa siya - and based sa phone conversation namin - pinoy din siya - last minute booking din just like yours” 

“ahhh last minute po pala yung akin - akala ko po kasi na-arrange na a week prior” 

“actually you are supposed to be in a solo room upstairs, kaso sabi ni ising? your tita right? masyado daw maliit so last minute she moved you dito sa bigger place” 

“I have to go sa second job ko - I need to go - can you do me a favor jiro?” 

“yes ate julia ano po iyon? ngayon din kasi yung lapag nung ka-share mo - he supposed to be here now kaso wala pa e’ baka malate ako - can you open the door for him and if he have question give him this” wika pa ni ate julia sabay abot saakin ng calling card niya. 

“also, these are the spare keys - one for you and one for the other” dagdag pa nito - ang kyut naman nitong mga susi may keychain pa na parang pinagbiyak na puso. 

tinignan ko lang siyang lumabas at isinara yung pinto - habang ako naman tuluyan ko ng ibinagsak ang mga gamit ko sa sahig tapos lumundag papunta sa napakalaking couch “I guess this will be my home for the next 3 to 4 years” wika ko sa sarili ko. 

“ano ba naman yan!”  saad ko, wala pa kasi akong limang minuto nakakapag pahingga may nakatok na sa pinto “sino yan?” saad ko, tapos naalala ko wala na nga pala ako sa pilipinas “who’s there?” natatawang saad ko - baka ito na yung sinasabi ni ate julia na pad mate - kaya naman dinampot ko yung susi na inilapag ko sa center table tapos dali dali akong nagtungo sa pinto. 

“Hi—————” ito palang yung nasasabi ko tapos wala napalundag nalang ako at yumakap sa kung sino man yung nasa harapan ko. 

********************************************************************************************************************************************************************************************** 

KUYA JONATHAN’S POINT OF VIEW 

buti nalang hindi napansin ni jiro yung sundo ko, mabuti at nakaalis na siya bago dumating yung akin kung hindi makikita niya din yung panagalan ko sa placard - muntik na yun, buti nalang. 

natatawa ako kasi sobrang cute nitong kapatid ko - inilahad ba naman ang kamay sa ere tapos nagpaikot ikot na parang bata habang nakatingin sa langit. 

I guess I’ll stop calling him kapatid - pero wait let’s make it official first - baka mamaya ayaw pala ni jiro ako maging – yiiieeeee ayoko nga bangitin, mamaya nalang kapag pumayag na siya. 

so ayun excited ako sobra - nakatingin ako sa van sa unahan na si jiro ang laman - buti nalang sa gitna nung daan eh naunahan namin siya ni manong tisoy driver - kasi sabi ko bilisan at kailangan namin maunahan yung nasa harapan. 

kaya I arrived 20 minutes sa pad - mas maaga kay jiro - ako talaga yung unang nakausap ni julia - wala naman talaga siyang second job eh - sabi ko ako na bahala basta iwan niya nalang si jiro after niya iabot yung susi - ibinigay ko pa nga yung keychain eh - dalawang magkaputol na heart - isa sa kanya at isa saakin. 

sana lang talaga hindi mauwi sa tuluyang pagbitak ng susi yung magiging sagot ni jiro - kasi naman sumunod pa ako sa kabilang ibayo ng daigdig para lang masabi sa kanya ito. 

inayos ko yung sarili ko - yung damit, yung jacket tapos tumindig ako - inayos ko din yung buhok ko tsaka ngumit at kumatok. 

as expected isang napakahigpit at napakasarap na yakap ang naging salubong ni jiro kasabay ng pag sigaw niya ng panagalan ko “kuyaaaaaaaaa jonathannnnnnn” hays kay sarap sa tengga pero sana wala na yung “kuya” haha sinuklian ko din siya ng isang mahigpit na yakap. 

“miss mo ko?” pabiro kong wika. 

“a- anong ginaga – bakit nandi –” hindi na matuloy yung sasabihin eh’ napayakap nalang ulit ng mahigpit. 

kaya naman kinalma ko siya at hinawakan sa balikat tapos inilayo at ihinarap saakin “naalala mo yung tanong mo saakin nung nakaraang gabi?” wika ko. 

“tinanong mo ako kung mahihintay ba kita?” nakangiti kong saad “sorry jiro, hindi eh’ hindi na kita mahihintay - pero pwede bang samahan kita?” 

halik ang naging sagot ni jiro “opo — opo naman kuya jonathan, pasok ka malamig diyan sa labas” ani nito tapos aligagang humakbang papasok, pero natigilan siya nung hindi ako sumunod papasok, tinignan niya lang ako na parang nagtataka kasi ayaw ko magpadala sa hatak niya sa mga kamay ko para pumasok sa loob. 

“bakit po?” 

“ayoko na pala tumuloy diyan” 

“hala kuyaaaaa bakit naman” 

“kuya pa din kasi tawag mo saakin eh’ tsaka hindi pa din nawawala yung ’po - so kapag pumasok ako diyan - bilang kuya pa din yung trato mo?” paglalambing ko. 

“ano ba dapat e’ diba kuya naman kita?” 

“kuya lang? di mo ko love?” 

“syempre love - ang gulo mo kuya” 

“what if I don’t want to be your kuya anymore?” 

“ha? what do you mean?” 

“jiro” wika ko sabay dukot ng bracelet na kanina pa nasa bulsa ko - tapos lumuhod ako sa harap ni jiro “I don’t want to be your kuya anymore - I don’t wanna be your savior nor your night and shining armor —– I want to be your boyfriend?” there I said it, finally. 

“k-k-u-y jonathan” nabulol pa nga e’  is that a yes? 

“hindi ko ila-lock tong bracelet sa kamay mo if you don’t say yes” wika ko pa habang hawak hawak pa din yung kamay niya at nakaambang isuot yung bracelet dito. 

“ji, accept this as a symbol of my promise of love and as a promise of loving you day by day - sorry if I can’t continue being your kuya - I want to be your lover - your other half - will you take this?” pag uulit ko pa kasi parang nag aalangan si jiro e’ natahimik pa naman - parang estatwa e’ 

“yes jonathan” laking luwag sa hininga ko when he finally answered back - this time ako naman yung halos mapalundag sa saya - tumayo ako at niyakap siya - sabay lapat ng mga labi ko sa labi niya. 

“i love you jiro” nakangiti kong saad.

“i love you too jonathan” gayon din si jiro - muling nag lapat ang aming mga labi tanda ng pag iisa rin ng mga nararamdaman at sigaw ng aming puso’t damdamin. 

hindi ito yung una kong pagmamahal, and I am sure na this won’t be the last - I know that this is a risk - and I don’t know saan ito patungo o saan mapapadpad - bahala na siguro si FATE - pero ano pa man? isa lang ang mahalaga - alam kong itong taong nasa harap ko ngayon ang siyang focus ng pagmamahal ko - at sanhi ng mga ngiti ko nitong mga nagdaang araw. 

kaya kayo, kapag natagpuan niyo na yung isang taong magpapatibok niyan? walang ano ano - walang tanong tanong - mahalin niyo - ibigay niyo sa mga puso at isip niyo kasi deserve niyo yan. 

maaring mahirap sumubok, mahirap sumugal - lalo na’t kakaiba ang ganitong klaseng pagmamahalan sa mata ng karamihan - pero palagi niyong tatandaan - walang mapanghusgang mata at bibig sa dalawang pusong nag-iibigan. 

marahil hanggang dito nalang - magtatapos sa libro pero mananatili sa mga isip at puso ninyo - sa imaginations at sa malalawak niyong isipan -  maraming salamat po. 

Love, 

Jonathan & Jiro 

wakas.

---

Author’s Note : kagaya ng ng sinabi ko sa bawat pagtatapos ay may bagong sisimula - maraming salamat sa pasabog niyong suporta sa NSI - sana po supportahan niyo din ang bago kong istoryang pinamagatang “BUNSOY” published na po sa aking profile - maraming salamat po!