Author’s Note.

Happy New Year!

C.G

Chapter 1

“Hell no!hinding hindi ako magkakagusto sa kagaya niya dre..”

“Hahahahahahahaaaaaaa….”

N agising ako sa kalampag ni mama sa pintuan ko.Kinapa kapa ko pa ang ilalim ng kama ko upang hagilapin ang cellphone ko.Swerteng nakapa ko ito.Tinignan ko ang oras nito.Napapalatak pa ako ng makita ko iyon.

Dali dali akong bumalikwas sa kama.Nagtungo sa banyo,agad agad ginawa ang morning rituals ko.Then,lumabas na ako upang tunguhin ang hapag upang makapag-almusal na.

Naabutan ko si mama na naghahanda ng mga plato.May mga nakahanda ng sinangag,pritong itlog,ham at tuyo.Sinamahan pa ng kamatis na may sibuyas na tinadtad.Syempre may kasama pa na pakape.

“Morning ma!“bati ko rito.

“Good morning din anak!“tugon naman nito.

Kaagad akong umupo at kinuha ang mga kutsara at tinidor,sinimulan ang pagkain.

Nagsasalo na kaming kumain ni mama ng magsibaba ang mga kapatid kong si Simon at Junie.Mga nakababata kong kapatid.Parehas silang nasa kolehiyo at magtatapos na.Tulong tulong kami ni mama na pinagtatapos ang dalawang ito.

I sa akong HR sa isang kumpanya sa makati.Swerte namang malaki ang pasahod nila kaya natutugunan ang aming pangangailan.Si mama naman ay isang cook sa catering house.

“Kuya,sabi ng kaklase ko bakit ka raw may boobs?“sabi ni junie.Bunso sa amin.Nasamid naman ako sa tanong nito.

“Che!manahimik ka nga..bawasan ko baon mo eh!“sita ko rito.Nagtawanan naman ang dalawang nakababata kong kapatid.Mga abnormal talaga.

Totoo naman malaki gaano itong dibdib ko.Marahil dahil iyon noong nasa katabaan pa ang aking katawan at nabigla sa pagpapayat na aking ginawa.Ang panget ngang tignan.Wala akong abs.Flat nga lang ang aking tiyan.

Pero mapisnge o may katabaan ang aking pisnge mula noon hanggang sa ngayon.Singkit ang aking mga mata na minana ko kay papa.May katangusan naman din kahit papaano ang aking ilong.At mabuti ay maputi puti na rin ako dahil AC ng opisina namin.

Matapos ang asaran at kwentuhan ay nagsipag-handa na kami sa aming gawi para sa pagpasok.

“Bye ma!” sunod sunod naming pagpapaalam.Isinakay ko na sila sa aking sasakyan para hindi na sila kapusin sa pagbiyahe.

“Kuya buksan mo nga yung radyo.Ang boring eh!please…“sabi ni simon mula sa backseat ng sasakyan.Nakapundar naman ako kahit papaano mula savings ni papa na iniwan sa akin bago siya pumanaw.May sakit kasi sa puso iyon kaya maaga nategi lalo pa at maraming komplikasyon na rin sa katawan dulot na ring sakit nito.

Inilipat ko sa ibat-ibang station yung radyo at….

“…at ngayon nandito ang Karie upang tugtugan tayo ng kanta mula sa bago nilang kanta..”

“Kuya diyan na lang!idol ko yang bandang yan!lalo na si kleir!“hindi magkamayaw na tinig ni junie.

Napapreno ako ng husto dahil doon.

That name ….

“Aray naman kuya!sabihin mo lang kung may toyo ka na naman at baba kami ng de-oras!“anas ng isa habang hawak ang mga ulo nila.

“Sorry..“saad ko at nag peace sign.Matalim na pagtitig lang isinagot ng mga kupal.

Kasumpa sumpa naman kasi iyong pangalang narinig ko.Malabo namang siya iyon dahil hindi naman singer yung hinayupak na yun.

Lumipas ang sandali na ihatid ko na sila sa kanilang paaralan ang mga loko loko kong kapatid.At tumungo na ako kaagad sa opisina.Sakto lang ang dating ko wala pang gaanong tao.Maliban sa mga maaga kong katrabahong nagsipasok.

“Uy!morning kahlil,”

Salubong ni marg sa akin.Malapit na kami sa isat isa dahil sabay kaming nagapply at nakapasok dito.Madaldal din ang isang ito.Talakerang ewan lang ang dating.

“Maganda ang morning ko…wag ka lang mambuburaot.“pangiinis ko.At mukha naman tinablan dahil tila nalukot na papel ang pagngiwi ng kaniyang labi.

“Joke!ikaw pa…walang kabuhay buhay ang lugar na ito kung walang maingay na kagaya mo.“pahabol ko at natatawa ko pang salaysay.Napangiti naman ang lokaret.Uto uto talaga.

“Syempre..ako pa!siya nga pala may good news ako sa iyo.“nagaangat na naman siya ng mono block niyang bangko,sa kahanginan.

“Oh,share muna..baka mapanis pa yan sa bibig mo dali!”

“Eto na nga..dumating na yung anak ni Mr.Tamayo.Sya muna daw ang hahaligi sa negosyo ni sir..balita pa eh hot na hot na mas hot pa hotdog ang appearance ng junakis ni sir!“chika nito.

“So,bakit daw siya muna ang papalit kay sir tamayo?”

“Magpapagamot kasi sir.tamayo for awhile.Syempre may katandaan na rin ang tropapips nating iyon.Kaya ayan naghayag na ng tagapagmana niya at..“sabi nito.

“At ano?“taas kilay kong tanong.

“At ako ang gagawing reyna niya..hehehe..char lang…“pinitik ko ang noo nito.Atsaka umalis sa harap niya.Mukhang wala akong makukuhang matinong pangungusap sa babaeng iyon.

+++++++++++++

L unch break na at nagdesisyon akong kumain sa isang resto sa isang mall.Tamang tama lang dahil may bibilhin din akong bagay doon.

Akala ko makakasama ko si marg.Subalit may meet up something daw siya.Isa sa mga kliyente sa opisina.Tiwala naman kasi sa amin si bossing habang nakaleave pa ito at wala pa ang nasabing junakis niya.

Naglalakad at the same time eh,naghahanap na rin nga makakainan ng mapansin ko ang  gitnang bahagi ng mall.May mini stage na nakabalandra doon pati mga upuan.May events something sigurong gagawin mamaya dahil inaayos pa ng mga crew ang entablado.May iilang tao na rin at may mga banner pang nakarolyo silang dala.

I decide na kumain sa kalapit na Savory.Pumasok ako at umorder na pati.Ilang minuto rin ang lumipas at nareserve na rin ang pagkain ko.Lumingon ako sa event na ginaganap ngayon habang ngunguya nguya ng kinakain.Dumarami na rin ang mga tao at nagsimula na rin magpatugtog.

Matapos kumain ay saka ako lumabas ng mabayaran ko ang bill.Pagkalabas ko ay makapal na dami ng tao ang siyang sumalubong sa akin.Maging ang mga teresante ng mga palapag ng mall ay marami rami rin ang nakadungaw.

Tumingkayad ako at nakita ko ang nakalagay na pangalan sa stage.

Karie

?

Pinili ko na lamang tumuloy na.Dahil baka mahuli pa ako sa pagbalik sa opisina.

Hindi pa man ako nakakalayo ay dumagundong na ang hiyawan.Seriously?ganito sila kasikat.Nilingon ko naman ang mga hinihiyawan ng mga tao sa stage.Lumabas ang mga apat na kalalakihan.May maipagmamalaki nga.Gwapo eh!Tila mga artista o modelo sa mga kasuotan nila hindi yung tipong All black ang kasuotan.Kakanta ba o rarampa?

Maya maya pa at  may lumabas pang isang lalaki sa gilid ng stage.Mas lalo namang umingay sa sigawan ang lahat sa kanyang paglabas.

Tinitigan ko iyon mabuti.At halos ikaluwa ng mata ko ng masuri ko kung sino iyon.

-c.g

Chapter 2

(KHALIL)

6

YEARS AGO..

Eto na naman ako magi-stalk sa FB ng crush na crush kong si KLEIR LEVI ANGELES.Tipikal na manlalaro ng Basketball team ng paaralan namin.Gwapo,mayaman at GWAPO ulit.Ganun ko siya maidedescribe.

Apat na taon ko na siyang crush,hindi ko alam kung crush o paghanga pa ba ang tawag doon.Simula pa lamang kasi first year ay humanga na ako sa galing niya sa paglalaro.Doon na ako nagsimulang sundan ang mga laban nito sa basketball.

Taga-hanga or fan..no!number one fan niya ako.Dinaig ko pa ata ang mga babae sa kakasunod kung saan siya nagpupunta.Syempre sa school lang.Masyado naman over kung susundan ko pa ang pribado nitong buhay.Possesive much na kay crush…

Anyway highway,nakita ko sa timeline niya ang mga ilang kaganapan o post nito.Ang ilan dito ay kasa-kasama niya ang mga ka-team niya topless maliban sa kaniyang may hawak mismo ng camera o cellphone.Grabe ang mga pandesal sa tiyan nila.Hindi ko man lang nasilip ang tiyan ni crush kung may natatagong pandesal ito.#Sayanglang!

Tapos eto na nga nabasa ko rin yung mga comments nito.Nakakalulang ♡□♡ mga emoticons ang nakalagay.Hmp!makacomment nga.

Mas HOT ang may hawak ng cam.

Capslock talaga dahil bias na kung bias.Lakas makaKPOP ang aura ko dun.After a minute burger ..may mga naglikes sa komento ko.Umagree ang sambayanan sa aking adyenda sa buhay.

(Scrolling..

)

Nagtingin-tingin pa ako sa mga post nito at nakita ko ang isang larawan na ikinabagsak balikat ko. dinaig ko pa si sharon cuneta na pasan niya ang Daigdig! .mention ko lang.Sweet na sweet makangiti ang babae samantalang si crush naman ay ganun din.Sad to say.BAGAY sila.(II~II)

Marami rami rin ang nagcommentS with S ’ talaga kasi nga marami sila(wag tan-g.a mga bes.)Magkokomento pa sana ako kaya lang umatungal na yung bantay ng computer shop.

15 time naaaa!!

Akala niya naman mabibitbit ko yung monitor palabas ng shop.Hmp..makabayad na nga!

Naglog-out na ako,then i paid my bill and so on,and so for.Ganun.

Mabilis ang pag tumbling ng araw at naka-move on ang aking hormones sa bagay na yun.Feelingera/Assumera/Hindi ko na alam pa ang other meaning.Basta ganun.

Nakita ko si froi sa hallway patungo sa first subject namin.Tinawag ko ito at dali daling lumapit para makasabay.“Morning,sis!“bungad nito.Si froi ay isang beki unknown.Which is hindi ko alam ang pinaglalaban ng plasenta sa katawan at wagas kung maka-tsunami walk. araw-araw .

Hindi kami kagaya ng ibang beki na kailangan pang maglagay ng make-up to feel the blood of our feminine side.Sapat na yung tanggap na ng iba ang ganitong uri ng seksuwalidad na meron kami.

Matalino at masipag mag-aral si froi.Unlike me na slight lang! char.Pinagbubutihan ko rin mag-aral para sa pamilya ko.Lalo pa at tinamaan ng sakit si pudra.

Kailangan matustusan ang gamutan nito.Pasimple pa rin itong rumaraket kahit ganun.Makatulong lang kay mama.Si mama na nagsusumikap sa pagluluto lamang sa isang cattering house.

Nagsisimula na ang klase ng mapansin ko ang ingay na galing sa hallway.Dumaan sa harap ng room namin ang team nila KLEIR.Samantalang nakasunod ang mga fans nilang tila nagbabalat kayo sa pagkakiti-kiti ang paggalaw.Gusto ko sanang makiusisa kung anong meron.But sad to say,nagsisimula ng tumalak ang guro namin. Lakas magpaulan ng laway..kaya walang umuupo sa first row.

Nakita kong hawak nito ang patpat niyang kawayan,nakaturo ito sa larawan ng mapa na nasa pisara.Hindi ko alam subalit biglang pumasok sa isip ko ang mukha ni kleir mula sa larawan.Nakikita kong nakatingin ito sa akin samantalang hindi ko maiwasang mapangiti dahil sa ganoong uri ng tingin na ipinupukol sa akin.

Khalil..

Naglalaro sa aking isipan na tinatawag niya ako habang nakatayo siya harap ng klase,tila isang modelo sa kaniyang mga tindig.

Khalil..

Tila nangiimbita ang kaniyang boses na namamayani sa aking isipan.Subalit..

Isang maliit na bagay ang tumama sa noo ko dahilan para magising ang aking diwa.

“BUSTAMANTE!STAND UP!” paktay!

At literal ako nitong pinatayo sa buong oras ng klase.

---

A/N: Literal akong natatawa sa pag eedit nito.Sa totoo lang mahirap pero kapag nababasa ko naman siya natatawa talaga ako.Mwehehehe.Pakibasa na rin pala ang 2018 Christmas Special ng LgbtPH Watty.Presenting CAROLS OF LOVE III.Collaboration ito ng mga writers of watty.Sana ay tangkilikin natin😉😊

Chapter 3

(KHALIL)

Natapos ang pagpapanggap ng ilang kaklase ko sa aral-aralan ng nagdaang akademiko, dumudugo na ang ilong ko sa matatas na lengguwaheng pilipino!kahit hindi naman required. Kaniya kaniyang nagsiuwian na kami except sa beauty kong irarampa pa sa gymnasium ng aming paaralan.At eto na naman ako panonoorin ang laban ni kleir.

Papalakpak kung kailangan,hihiyaw sa bawat puntos na kaniyang nagagawa.Gustuhin ko man magdala ng pompoms eh masyado naman ako maka- rukawa fanclub with urge na maiaangat ang mga binti ko pataas. Pagkapasok ko pa lamang ay mga umaatikabong paghabol na sa bola ang aking nakita.Mga gigil na kalukos ng rubbershoes nila sa sahig ng gym,hiyawan at mga topless ulit nilang katawan.

#NaglalagablabnaPracticeGame !

Pumunta ako sa itaas na bahagi ng bench.Doon ko napiling tumambay at mag sight seeing na rin.Sinipat ko pa ang paligid kung nasaan ang taong ipinunta ko rito.At hindi nagkakamali ang aking tantalizing eyes sa pagronda.Naroon siya sa tabi kasama ang ibang player.

Mukhang kakatapos lang maglaro.Panay ang punas sa katawan nito.Nakakaaliw lang pagmasdan. Hindi yung papunas punas thing! kung hindi iyong pagngiti at minsan pagtawa tawa nito sa mga kausap niya.Sanay naman na ako na hanggang pagtingin lang sa malayo ko siya makita.Never as in never ko pa siyang nakakausap sa apat na taon ko sa high school.Hindi ko kasi alam kung paano at PAANO ulit ko siya makakausap.

Inuunahan kasi ako ng matinding hiya.Ano na lang ang sasabihin ko sa kanya.Kagaya ba ng “hello fan na fan mo ako!crush kita!Idol po kita!” Juicecolored!

Kapag nariyan nga siya ay parang gusto kong tupiin ko ang sarili ko sa walo at magtago kung saan man.Ganito ako katorpe..asus paano nga naman ba ako lalapit sa kanya.Gayong numero uno rin akong tampulan ng tukso sa paaralang ito.

Baboy,nerd,weirdo at marami pa na pang iimbentong pangungutsiya na ibinabato sa akin.Minsan may pagkakataong nasasaktan din ako.Pero mas pinipilit kong indahin ito basta hindi nila ako sinaksaktan ng pisikal.

Si kleir,siya lamang ang nagbibigay ng kulay dito sa eskwelahan.Kaya kahit ang malas malas ko sa mga pagkakataon,ang makita ko lamang siya ay isa ng malaking kaligayahan.

Kaya’t tama na hanggang paghanga na lamang ang magagawa ko sa kanya.Taga-suporta sa laban niya kahit hindi niya na mabigyan pansin pa ang tulad ko.

“ARAY!!!”

Himas himas ko pa ang sumasakit kong ulo.Narinig ko naman ang pagtalabog ng bola sa malapit ko.Tila gusto ko ng tumakbo ng masipat ko ang ilan sa aking kalapit na nanonood.Lahat nakatingin sa akin.Tapos ang ilan ay tumatawa na.

Nagiinit na ang aking mga pisngi sa kahiyaan.Tumayo ako at lumakad ako habang nakayuko ang ulo.Nahihiya ako sa mga tingin at tawa na aking nakikita sa kanila.

Nang papalabas na ako ng gym ay may kung sinong humawak sa aking braso.

“W-wait!”

Napalingon ako subalit nanatiling nakayuko.

“Hindi ko sinasadyang tamaan ka ng bola..im

sorry.

“bakas sa tinig nito ang sinseridad.

“O-okey lang.S-sige mauna na ako.“sagot ko at saka umalis.

Dali dali akong tumungo sa paborito kong lugar.May abandonado kasing hardin dito.Wala naman masyadong nagdaraan rito kaya doon ako madalas tumambay.

Umupo ako sa mga damuhan nito.Malinis naman ang lugar kahit papaano.Wala rin namang talahib.Siguro iniiwasan pamahayan ng kung anu anong insekto ang lugar.

Huminga ako ng malalim at ibinulong ko na lamang sa hangin ang aking nararamdaman.

“Oy taba!sabi na nga eh andito ka lang pala!”

Chapter 4

(KHALIL)

Napalingon ako sa taong tumawag sa akin.Si froilan lang pala.Well ganyan naman kami kung mag-asaran basta walang pikunan.

“Oh bakit?Anong masamang hangin ang nagdala sa iyo dito aber!“sabi ko.

Natawa naman ito atsaka umupo sa aking tabi.“May laban pala ang team nila kleir sa NPU.Kaya dapat nandoon tayo sa laban nila!panigurado maraming fafa doon.Saka nandoon pa yung mga crushes natin.“magiliw nitong sabi.Mabuti pa itong si froi.Wala lang sa kaniya ang mga insultong inaabot namin sa tuwing pinagkakatuwaan kami ng karamihan.

Atleast,the best way na ginagawa na lang namin ay ang umiwas or wag patulan. Hindi naman kasi ikauunlad ng aming hormones iyon. Nagkwentuhan pa kami ng puro’s kalokohan at saka napagdesisyunan na sabay umuwi.

N ang makarating sa bahay.Agad akong nag-open ng FB acc.ko.At saka nagstalk sa taong iyon.Ilang scroll pa at tila wala namang bago sa mga post niya.Nag-logout na lang ako.Tapos ay pabagsak akong humiga sa kama ko.Naisip ko paano ba niya malalaman na may taong labis ang paghanga sa kanya.Gayong lagi lang akong nasa malayo at tinatanaw lang siya.Daig ko pa ang anino niya.Anino na laging nasa malapit lang subalit hindi naman pansinsin,walang mukha at walang makikitang magandang bagay para ito ay pagmasdan.

Haiist!bakit ko ba idina-down ang sarili ko gayong wala naman masama sa pagiging chubby.Sabi nga ni mama okey lang naman maging chubby atleast cute.Lagi ko lang naman sinasakyan ang biro nito.

Tumayo ako at nagpalit ng damit.Kinuha ang bag at inilabas ang mga libro na kailangan aralin.Itutuon ko na lamang ang lungkot na ito sa pag-aaral dahil mas may patutunguhan pa ito kesa sa pagdadrama ko.

---

Narito ako sa hallway at nagmamadaling pumunta sa library.May research kasi at nalaman ko kay froilan na madaling makuha ang sagot sa libro dito.Pagpasok ko naglog-in kaagad ako at hinanap ang librong kailangan ko.Ang sabi ni froi ay nasa bandang dulo lamang iyon ng aklatan.

Patingin tingin ako sa mga estante ng aklatan ng may marinig akong ungol.

“Ahhh…umph…”

nacurious ako baka naman may multo.Pero uunahin ko pa ba ang takot kung ang nakasalalay ay ang grades ko.

Muli narinig ko muli ang pag-ungol ng lumipat ako sa ibang bahagi nito.Nang maalis ko ang ibang bahgi ng aklat mula sa kinalalagyan niyon ay tila sumambulat sa akin ang eksenang iyon.

Yung librarian at si KLEIR!

Naghahalikan ang mga ito.At hindi pa sila titigil kung hindi ako nakita ng librarian.

Namutla siya ng ako ay makita.Umalis ito at iniwan si kleir.Papalingon na si kleir sa aking gawi ngunit kaagad akong umalis sa aking puwesto.

Kakaba-kaba akong nagtago sa mga bookshelf para hindi makita.Pasilip silip ako sa gawi niya subalit wala na pala iyon doon.Nakahinga ako ng maluwag.

“Sa palagay mo natutuwa pa ako sa mga pagsunod sunod mo sa akin…”

Mali yata ang sapantaha kong umalis na ito.Kaya’t heto siya nasa aking tabi habang binabalot naman ako ng matinding kaba.Sa tangkad niyang halos ikatingala ko na ay nagawa ko pang mapanganga ng bonga.

“Sumagot KA!!”

matalim nitong pagbulong..Habang ikinawit ang isang kamay sa estanteng nasa likuran kong bahagi.

Napalunok na lamang ako ng laway.Shit!ang bango ng hininga niya.Juicecolored!inuna pa ng malanding hormones ko ang lumandi.

Sa takot ko ay umusog ako pakaliwa kung saan ay may matatakbuhan ako kung sakali.

BLAG!

But i was wrong ng muli niya ikawit ang isa pa nitong kamay sa aking sinasandalan.Ngayon na-corner niya na ako palagay wala na akong palag.Lalo pa at nasa dulo kaming bahagi ng aklatan.

Sinubukan kong iangat ang tingin ko sa kanya.Another wrong move na naman dahil ang talim ng pagkakatitig niya.Siguro kung sibat iyon nalagutan na ako ng hininga.

Hindi ko alam na may ganitong side pala si crush. Nakakatakot pero nakakainlove din at

same time.

Pero nanindig ang balahibo ko sa sumunod niyang sinabi.

“Alam mo ang ayaw ko sa lahat,ay binibitin ako sa mga bagay na nakakapag

paligaya

sa

akin

“

Yung mga mata niya ay pawang sa akin lamang nakatingin.Hindi ko alam kung ano ang dapat gawin.Pero isa lamang ang nasa isip ko ngayon,ang makatakas.

---

A/N: Habang nagbabakasyon tinamaan ako ng sakit kaya hindi ako makapagupdate agad.Ano kaya ang mangyayari kay khalil at kleir?

Chapter 5

(KHALIL)

Nanindig ang balahibo ko sa sinabi niya.Nakakapag paligaya ?So,nabitin siya sa kissing scene na nagaganap kanina.Edi kung bitin siya ulitin na lang ulit.Chickboy din kasi itong si crush.Syempre kapag sikat ka,for sure maraming babaeng nagkakandarapa rin sa iyo.

“S-sorry..H-hindi ko n-naman balak m-maabala ang g-ginagawa niyong halik-”

BLAG!

Marahas na paghamapas nito muli sa bagay na aking nasa likuran.Yung totoo!sa estante ba siya nagagalit?

Napa-tsk naman siya at kinuha niya ang aking braso.Sa una ay pilit akong nagpupumiglas pero wala naman nagawa ang liit ko sa laki ng katawan niya.

Ang ending ay nagpatianod na lamang ako sa kanya.

Pumasok kami sa isang silid mismo sa library.Parang storage o stock room ito.

Itinulak niya ako at isinara niya kaagad ang pinto nito. Nilock pa niya talaga.

Tapos ay humarap sa akin.

Nakangisi pa na animo’y may masamang balak na gagawin.

“Oy!a-anong ba-balak mong gawin?!“Nangangatog kong tinig.

Humakbang naman papalapit ito sa akin.

At ako naman ay paatras ang aking ginagawa.

“P-pa-patawarin mo na ako..h-hindi na mauulit promise!“sabi ko habang patuloy ang pagatras sa aking kinaroroonan.

Subalit nanatiling tahimik ito sa kanyang kinaroroonan.Natatakot ako sa ngising pinakikita nito sa akin.

Hanggang sa wala na pala akong maatrasan dahil lamesa na pala ang naatrasan ko.

Mabilis akong umikot sa kabilang dulo nito.

“K-kleir!s-sorry na!palabasin mo na ko!“pakiusap ko.

BLAG!!

Hinampas nito ang lamesa. So matapos ang estante kanina ay lamesa ngayon.Yung totoo hobbies niya ba ang manghampas?

“Get over here!“matigas na utos nito.

“Ayoko nga!Palabasin mo na ako!“sagot ko rito.Bigla kasing sumagi sa utak ko yung research na dapat ay ginagawa ko na ngayon.

Tumakbo ito papunta sa akin at maagap naman akong umikot sa kabilang bahagi ng mesa.

Nagsalubong na ang kilay nito sa akin.Ako naman ay binabantayan ang galaw niya.Naisip ko na tamang tama na ang lugar ko malapit na ako sa pinto.

Naisip ko maging maagap.

Isa

Dalawa

Tatlo

At nahawakan ko na ang doorknob nito.

Pero…

“Anong akala mo maiisahan mo ako ha?!!“sigaw nito habang sobrang lapit ng mukha nito sa akin.

Hawak nito ang pulsuhan ng kamay ko.Habang ako naman ay nanginginig sa takot sa inaasta nito.

Baka mabugbog di oras ang maganda kong mukha.

“So,gusto mo bang patawarin kita?“tanong nito.

Napatango na lang ako bilang sagot.

“SAGOT?!“sigaw muli nito.Halos mabasag na ang eardrum ko sa boses nito. But take note ,husky ang boses niya.

“Oo.as in Y-yes na yes!“sagot ko medyo nakakangawit pala ang posisyon ko.

“Then be my

Slave

?!“

---

A/N: Yes or Yes?😂😂

Chapter 6

(KHALIL)

Matapos ang araw na naganap sa amin ni kleir sa storage room ng library ay tila naglahong parang bula iyon.

Nandito ako ngayon sa science lab ng school ng makatanggap ako ng text galing sa kung sino.

Gym.4:00 sharp.Bring mineral water..

Yun yung nakalagay sa text.Nireplyan ko naman ko ito ng “who you?”.At halos hindi pa nagiinit ang pagtipa ko sa cellphone kong 3210 bokia ay may nagreply agad.

Kleir.

Halos lumuwa ang eyeball ko.Saka ko lang naalala na kinuha pala nito ang number ko.Akala ko trip niyang maging textmate kami kung sakali.Pero about pala ito sa slave thingy niya pala iyon.

Ayos na rin kasi makakasama ko siya plus makakausap ko na rin siya.Naging instant ang lahat hindi gaya dati na sa malayo ko lang siya malayang pinagmamasdan.Ang swerte ko.

Sinabi ko kay froilan ang nangyari sa amin ni kleir.Ayaw pa niyang maniwala sa akin pero dahil bff kami nito ay syempre sumakay na sa ikinuwento ko.

May mga agam agam pa nga siya pero sinabi ko na lang na “wag kang maging nega.”

Matapos ang module na ginagawa ko ay dali dali akong tumakbo sa tindahan sa loob ng school.Humugot ng naitabi kong pera sa aking baon at saka bumili ng mineral water.

Sa sobrang pagkukumahog ko natisod pa ako.Medyo masakit sa tuhod.Hindi pa ako kaagad nakatayo dahil kumikirot ang bahagi ng tuhod ko.

“Need a help?”

Napatingala ako sa kung sinong nag-aabot ng kamay niya sa akin.

Agad ko iyong inabot at dahan dahan sa pagtayo ang aking ginawa.

Nagpagpag pa ako ng aking slacks.

“Ahhh..s-salamat sa..“napanganga ako nang harapin ko yung taong tumulong sa akin.

Si Crause Willer.

Iyong transferee sa higher section.Halatang halata sa pagiging may lahi nito.

May pagkayellowish ang kulay ng buhok at ang kulay ng mata nitong mala-asul.At ang idagdag pa ang tangos ng ilong nito.

Snap*

Pagpilantik ng kamay nito sa harap ko.Nakakahiya.Nakita niya ang paghanga ko sa gaya niya.

“You ok?”

tanong nito.

Napatango na lamang ako dahil wala yata akong boses na mailabas sa harap niya.

“Ah ok,sorry but im in hurry..so maybe we will meet some other time..see yah!“at saka nagmadaling umalis.

Napatingin ako sa hawak kong bote.

Whoah!

Nagmadali akong tumungo sa gymnasium.Nadatnan ko ang pagpapraktis ng mga grupo nila kleir.Hinanap ko kung nasaan si kleir.Natanaw kong nasa sulok malapit sa exit ito,hawak ang cellphone niya.

Lumapit ako rito.Pawisan siya habang nakasabit ang towel sa kaniyang balikat.

“Ahh..k-kleir?“salubong ko.

Napatingin naman kaagad sa akin ito.

Matalim at tila masama ang timplada nito.Pakiramdam ko.

Hinablot nito ang braso ko at hinatak patungo sa hallway ng exit.Wala pa naman gaanong nadaan sa mga oras na iyon dahil uwian na.

“HINDI BA SABI KO SHARP 4PM!!“sigaw nito.

Napatungo ako.

“Anong oras na?!!“tanong nito.Halata na nagpupuyos na ito sa galit.

“S-sorry..k-kleir.“ang tanging kong na sabi ko.

“Sa susunod sumunod ka ng maayos sa pinaguutos ko kung ayaw mong pagpiyestahan ang pagiging baklang stalker mo!!!“angil nito.

Pinigilan ko ang paglagapak ng luha ko.

Kasalanan ko nga naman.Kung hindi nga naman ako tanga at lampa.Mataba nga ako pero ang ampao ko lang..

“Now get out of my sight!… fag “

Naglakad ako ng marahan dahil tila masakit na ang aking tuhod mula sa aking pagkakadapa kanina.

Nagulat naman ako ng pinigilan ako ng huli.

“A-anong…bakit ganyan ka maglakad?“tanong nito.Pero nanatiling nakayuko lamang ako.

“W-wala ito.s-sige mauna na ako wala ka na yatang ipaguutos.“at nagpatiuna ako.

Napahinga na lamang ako ng malalim.Nang makalabas ng gymnasium.

Sino nga naman ba ako?isang hamak na tagahanga na laging bubuntot buntot sa kanya.

---

A/N: Si YuYang ng Here U Are ang bagong bookcover ko.Sino nagbabasa ng manhwa?

Chapter 7

(Khalil)

Kasalukuyan akong nakahiga matapos kong magsulat sa diary ko.

Oo.Uso para sa akin ang ganitong gawain.Dito ko kasi malayang naihahayag ang mga damdaming hindi ko kayang maiparamdam o maipakita sa iba.

Pinatay ko na ang mini lampshade sa aking tabi.Medyo dinadalaw na rin kasi ako ng antok.Dahil kalaliman na rin gabi.

Plok.

Napatingin ako sa bintana ko.

Parang may kung anong tumama.Pero baka guniguni ko lang iyon.Subalit ganoon na lang ang ingay mula sa cellphone ko.

Dali dali kong dinampot iyon sa aking tabi.Nakita ko ang nakarehistrong pangalan nito.Gustuhin ko man sagutin pero pinangungunahan na ako ng inis.

Wala ako sa eskwela para utusan pa niya.Heto at masakit pa rin ang tuhod ko.Hinayaan ko na lamang iyon sa pagring.Mukhang nagsawa rin,kalaunan.

Plok!

Bumangon na ako sa pagkakataong iyon.Sino bang sira ulo ang balak basagin itong bintana ko.Sumilip ako.

Tumingin ako sa labas ng bakuran namin.

At hindi ko ang makikita ko.Bakit siya nandito?

Si KLEIR!

Prenteng nakasandal ito sa motor niya.

Nakasuot ito ng varsity jacket ng school namin.

Nakatingin lamang siya sa akin,mula sa kaniyang kinatatayuan.

Nagring muli ang cp ko.At inimuwestra nito ang kaniyang kamay na nagsasabing sagutin ko iyon.

Kinuha ko naman kaagad ito.At sinagot.

“H-hello?“pagbungad ko.

“Pwede ka bang bumaba?“salubong nitong sagot sa akin.Wala man lang hi? bossy talaga siguro itong si kleir ano?

“Oo sige wait lang.“hindi ko alam kung bakit iyon ang nasambit ko pero mukhang huli na para bawiin pa ito.

Dahan dahan akong lumabas ng sala at maging ng pintuan ng bahay.

Pagkalabas ng gate ay nakita kong kinakayag na ni kleir ang motor niya sa gawi ko.

Nang tumigil ito sa harap ko ay pinagmasdan ako nito mula ulo hanggang paa.

Huli na ng mapagtanto ko ang suot kong pantulog.

Nakasuot kasi ako ng T-shirt na ang design ay yung spongha na nahulog sa dagat.At pati na rin ang boxer short ko ay ganun din.Favorite ko kasi iyong cartoon character si spongebob.Ganun.

Hindi nakaligtas sa aking paningin ang pagngisi nito ng makalapit ako.

“Dis oras na ng gabi kleir.Isa pa wala tayo sa school para sa slave thingy mo.“pahayag ko.

“Khalil,pwedeng samahan mo muna ako?“ang hindi ko inasahang sasabihin nito.

“At saan naman aber?kita mong gabi na!atsaka mamaya mahuli pa tayo uso ang curfew dito sa amin.“paliwanag ko pa.Ngunit hindi na ako makatanggi sa sunod nitong ginawa.

“Sige na please..“tila pagmamakaawa nito at sinabayan pa ng paghawak niya sa mga kamay ko.Shems!

“Oo na mukhang wala kang balak na tantanan ako eh!pero baka naman may binabalak kang masama sa akin?naku..sabi sayo wala kang..”

“Tara na nga dami mong sinasabi eh!“pagsabat nito sa akin.

Pagkasara ko ng gate ng bahay namin ay napansin kong hinubad niya ang jacket niyang suot.

Nagulat naman ako ng isuot niya ang jacket niya sa akin.

Matapos ay hinangkas na ako nito sa kaniyang motor.Nahiya naman akong kumapit sa kaniya kaya sa mahigpit akong humawak sa likurang bahagi nito.Walang pasubali itong humarurot.

Ilang minuto rin ang lumipas ng tahakin namin ang mapunong bahagi sa aming lugar.

Huminto kami sa may kadilimang bahagi ng isang tulay.Nakakamangha lang dahil tanaw namin ang mga ilaw na nagmumula sa mga kabahayan ng siyudad.

“Wow!ang ganda.“pagpuna ko.

Napansin ko naman na nakatitig lang din sa tanawin si kleir.

“Kleir,nga pala paano mo nalaman yung address ng bahay namin?at saka bakit ako pa ang sinama mo rito.Siguro may balak kang isalvage ako dito ano?“kuda ko rito.

“I have my ways to get anything i want.“matabang nitong saad.

“Oh tapos,bakit mo nga ako sinama rito?“tanong ko muli.

“Wala lang.“sagot nito.

Ano?wala lang..as in trip niya lang?ganun.

Napapalatak na lamang ako sa pagkabugnot nitong kasama ko.Pasalamat siya at crush ko siya.

“Kamusta na iyang paa mo?“sabi nito.Kaya napalingon naman ako sa kaniya.Curious ba talaga siya.

“Eh ayos naman ang paa ko.Yung tuhod lang ang masakit.“paliwanag ko.

“Ano ba kasing nangyari diyan?“tanong muli nito.

“Natisod kasi ako.“sagot ko.At siya namang ikinahalakhak niya.huh?

“Ang laki mo pa lang lampa.“naku nakuha niya pang mang asar,eh kung itulak ko siya sa tulay ng malaman siya ang dahilan ng pagmamadali kong iyon kaya ako nagkandatisod na.

“Salamat ha?!salamat sa pang aasar mo.Kunwari ka pang nag aalala tapos aasarin mo lang din pala ako.”

“Alam mo kahlil,wag ka ng magpout kung pwede lang.“napatingin muli ako sa kaniyang mukha.

Nakangiti ito.Oo nakikita ko dahil sa liwanag na dala ng street light sa bandang dulo ng tulay.

“At bakit naman aber?”

“Kamukha mo yung piggybank sa bahay namin”sagot nito na may pagngisi pa sa huli.

“Heh!umuwi na nga tayo at baka hanapin pa ako pagnagkataon.“singhal ko.

“Sorrry na,okey pero bago tayo umuwi eh may hihingin sana akong pabor sayo.“saad nito matapos kunin ang helmet niya.

At ano naman kaya hihingin nitong pabor?nakakakaba naman.

“Oh,sige na inaantok na ko eh!basta ba wag ka lang mangungutang wala akong pera eh!Bilis ano ba yang pabor na yan!Nakakatakot huh?”

Imbes na sagutin ako ay humalakhak lamang ito.Napaarko naman ang kilay ko sa inaasal nito.Baliw na yata itong si kleir.

“Hahaha..alam mo nakakatawa ka.Hindi ko alam na masaya pa lang kasama ang mga katulad niyo.Although minsan naiirita ako sa mga gaya mo.“sambit nito.

“Bakit naman?“usisa ko.

“Basta,pero hindi naman ako homophobe sa mga kagaya mo.” weh?

“Nga pala tungkol dun sa pabor na hinihingi ko eh..gusto ko sanang…..”

“Sanang ano?“pagputol ko at kakaba kaba pa ako sa nais nitong sabihin.

“ Makitulog“

Chapter 8

(KHALIL)

Matapos namin makauwi.Heto ako at nag-aayos ng mahihigaan niya.Nakakahiya naman kung magtatabi kami eh sa akin palang hindi na sapat itong kama ko.“Oh!mahiga ka na..wag ka ng mag inarte dahil iyan lang ang maiaalok ko sayong tulugan.“Humiga naman ito matapos kong ayusin ito.

Saka ko naman kinuha sa likod ng tokador ko ang folding bed.Extra ito para sa aming mga bisitang nanunuluyan dito.Lalo na kapag sasapit ang bakasyon dahil pumupunta ang kamag anakan namin dito sa bahay.

Aktong ilalatag ko na ang sapin ay dagli siyang napabangon.“Diyan ka hihiga?“ang mahinahon nitong tanong sa akin.Napatango naman kaagad ako.

“Bakit di ka na lamang humiga dito?wala naman kaso maliban na lamang kung..”

“Ay tigil tigilan mo nga ako kleir.Pinagbigyan na nga kitang makitulog dito aasarin mo pa ako matulog ka na nga!“Asik ko habang inaayos ang hihigaan ko.Wala kami sa school para alipinin niya ako ng husto.

Nang makahiga na ako ay siya ring higa nito sa kama ko.

“Ang bango naman ng unan mo.“puna nito habang sinisinghot ito. adik lang?

Hindi ko na lamang siya pinansin bagkus ay tinuon ko ang aking sarili sa pagtulog.Mukha kasing mahihirapan akong itulog ang mga ganitong kaganapan lalo pa at narito kami sa iisang kwarto ng labis kong hinahangaang tao. haay.

“Uy..khalil tulog ka na ba?”

“Psst..uy!”

“Khalil?”

Mga pangungulit nito sa akin.Pero ako? pinanindigan talaga ng mga mata kong puma Famas acting award sa pagkukungwaring tulog.

Maya maya pa ay naramdaman ko ang paglundo ng aking kama.Siguro ay malikot itong matulog.

Subalit mukhang mali ang aking hinala.Naramdaman ko ang pagtabi nito sa aking kinahihigaan.Jusme paano ako makakatulog nito!

Yumakap ang braso nito sa aking katawan.Tila naninigas akong yelo sa aking kinahihigaan.Ramdam ko ang init na nagmumula sa matipuno nitong katawan.Lilingon pa sana ako sa kaniya subalit,

“Good night”

Maging ang init ng hininga nitong dumampi sa aking batok ay kay sarap.

Wala na akong magawa dahil mukhang tinukhang   na ako ng antok.

At sa kaniyang bisig,dumapo na ang kadiliman ng gapiin ako ng antok.

Nagising ako mula sa sinag ng araw na siyang sumisilaw sa aking kinahihigaan.Parang ang sarap ng panaginip ko.Nakatabi ko daw ang ultimate crush ko sa pagtulog!

Nagunat unat pa ako.Pero laking gulat ko na wala pala ako sa kama at nasa sahig ako.

At ang mas nakakagulat ang taong katabi ko!

Anong ginagawa niya rito?Paano siya nakapasok sa aking silid?Ibig sabihin totoo ang lahat!

Inalala ko ang lahat bago ako matulog.

Tama!!

Nakasama ko nga siya kagabi.Hindi pala kung hindi sa buong magdamag kaming magkatabi.

Ngayon naman ay hindi ko maalis alis ang mga mata ko sa mukha niya.Sa mga mata nito na may mahahabang pilikmata at maging sa tangos ng ilong nito,hindi rin nakaligtas ang mapupulang labi nito.Hanggang sa dumako ito sa kaniyang katawan.Wala pala siyang suot pangitaas na damit!

Pak na pak ang six pack abs nito!Mga bes!

“Matunaw ako niyan.”

nagulat ako sa husky nitong boses.

“Heh!bakit ba kasi nandito ka sa higaan ko?!“sita ko rito at nginisian lamang ako.

“Gusto mo naman.”

inikutan ko lamang ng mata ito at saka ko napagpasiyahang tumayo na. Imbyerna!

Pero lumuwa ang mata ko ng biglang nagbukas ang pinto ng aking silid.

Si Mama!

Gulat itong napatingin sa akin at maging kay kleir!

paktay!

---

A/N: whew!

Original date posted:03/09/2017

Chapter 9

(KHALIL)

“Ano ka ba naman anak,bakit hindi mo sinabi na may bisita ka pala at nakitulog pa ito sa atin.Hindi ko man lang napaghandaan ito ng pagkain kagabi!Hala sige kain na kayo!“ang aga aga akong sinermunan ni mama dahil kay kleir.

Asar!!

Heto kami sa kusina at kumakain ng inihain ni mama na pagkain para sa aming dalawa.

Tulog pa kasi yung mga kapatid ko na magsisipasok sa elementarya.Mag aaral na rin sila sa susunod na taon sa high school.Si papa naman ay nadestino pa sa malayong lugar sa trabaho nitong Minero.Sasakto naman ang ipinapadala nito kay mama para sa aming panggastos sa araw araw.

“ Tita salamat po pala sa pagkain.Ang sarap naman po nitong tocino ninyo.“matapos nguyain ang pagkain sa kaniyang bibig.

Lakas maka-tita ha?!

“Naku..wala iyon iho.Nga pala kaklase mo ba ito si khalil?Ngayon ko lang kasi nakitang nagdala ng kaibigan itong batang ito.“sabi ni mama habang nagtitimpla ng gatas para sa mga kapatid ko.

“Schoolmate ko po siya ma.“agad kong sagot.

“Ahh..hala sige kain lang kayo diyan at gigisingin ko lang ang mga kapatid mo.“Sabi nito at agad lumabas ng kusina namin.

“Slave.Mabait pala yung mama atsaka masarap pang magluto.Kaya pala tumaba ka ng ganyan eh.“napangisi pa ito ng sabihin niya sa akin iyon.

“Hmp,nakikikain ka na nga nanlalait ka pa!“asik ko sabay kuha ng plato at saka tumayo.Nauna akong matapos sa kaniya

“Oh..sorry na aga mo namang sumimangot,Cute mo slave..’hindi ko maiwasang kiligin pero,

“Pakisabay naman ng plato ko.hehe”dagdag nito matapos akong iwanan sa kusina.Hinugasan ko na lang din.Kapal pala talaga ng apog nito.

---

“Kuya sino po siya?“pang uusisa ni simon sa akin.

“Kaklase ko.“tanging sagot ko habang inaayos ang butones ng polo ko.Si kleir naman?Ayun kinakausap din ng isa ko pang kapatid sa sala.

Mabuti na lang at nag alok ito na isasabay niya ako sa pagpasok sa school.

Naabutan kong naghaharutan ang kapatid ko at si kleir.“Hoy!kleir!tama na yan tara na.Malate pa tayo sa school niyan”paninita ko rito sa mga ito.

“Oh,alis na kami ng ate niyong masungit.haha.dalaw na lang ulit ako tapos laro tayo ng basketball ha?“paalam nito.Nagtawanan naman ang mga nakakabata kong kapatid.

“Ate ka dyan?tara na nga!“tatawa tawa lang ito.

Nang makasakay na ako sa likod niya ay agad niyang kinuha ang aking kamay.Iniyakap niya iyon sa kaniyang tiyan.Hindi ko tuloy maiwasan makapa ang katigasan niyang bahagi.

“Oh libre himas.Nakalibre ka pang pandesal sa umaga”pangaasar nito.Kitang kita ko sa side mirror ng motor nito ang pagtawa niya.

Tuloy,hindi pa rin ako makapaniwala na eto siya,kasama ko!Parang nasa cloud 9 ako ng mga oras na ito.Dahil sa kanya.

Dumaan muna kami sa condo niya.Nalaman ko na siya lang pala ang namamaligi doon.Ibinigay kasi sa kaniya iyon ng magulang niya.Sunod sa luho nga ito dahil pagpasok ko pa lang mga mamahaling gadget at mga collectible item ng paborito niyang laruan.

“Maiwan muna kita at magbibihis lang din ako.“sabay pasok nito sa isang silid.

Habang wala siya ay  nagmasidmasid muna ako sa paligid.Nakakainggit lang ang kompletong action figure ng mga anime niya.Gaya ng one piece at saka yung paboritong kong cast ni doreamon meron siya.

Sa pagtingin tingin ko,na pukaw ang mata ko sa isang bagay na nasa dulo ng kabinet nito.

Isang gitara.

Ang ganda kasi ng kulay nito.Abuhin na may halong kulay din ng asul.

Naggigitara rin kaya siya?

“Sa kuya ko iyan,naiwan niya rito.Ano alis na tayo?”

Nakatapos na pala siya sa pagbibihis.Fresh na fresh ang aura nito paglabas ng pinto.

Tapos hinawi niya pa ang basa nitong buhok.

“Slave baka pasukan ng langaw yang bibig mo?“biglang sabi nito at napangiti pa.Yung ngiti na makalaglag panty.Ganun!

“C-che!tara na!at late na tayo!“irap ko rito.Parang nag init ang pisngi ko dahil doon.Nakakahiya!

Naiilang tuloy akong kumapit sa kanya habang nasa byahe kami.

Nang makarating kami sa school ay kaagad kaming naghiwalay sa parking lot palang.

Nagpasalamat naman ako sa kaniya.Sabi pa niya bayad lang daw yun sa pagpapatuloy ko sa kaniya.

“Hoy!kahlil anyare sayo?bakit pangiti ngiti ka diyan?nang istalk ka na naman kay kle…“hindi ko na pinatapos ang sasabihin nito.

“Manahimik ka nga diyan at baka maiskoba ko yang nguso mo sa kadaldalan mo!“sinamaan lang ako ng tingin nito.

“Eh bakit kasi pangiti ngiti ka diyan!mamaya gumamit ka na pala ng bawal na gamot ha?!naku!naku!wag ganon friend.“madrama nitong talak.

“O baka naman napanaginipan mo si kleir at nag aala little mermaid este butanding pala..haha.biro lang!” haay,kung alam mo lang!hehe.

Nasa kalagitnaan kami ng klase ng marinig namin ang ingay sa labas ng hallway.

Naunang dumaan ang barkada ni kleir.Tuloy nakaramdam ako ng tuwa dahil makikita ko muli siya. Seriously?Magdamag na nga kayong magkasama?

Subalit,hindi ko inasahan ang aking nakita.Naglaho kaagad ang sayang aking nadarama.Ang ngiti na siyang kaninang sumungaw sa aking labi.Pinalitan iyon ng pagkadismaya sa pagkakataong ito.

Naroon siya at nakalingkis ang braso nito sa bewang ng babae.

Tila tinusok kung saang parte ng aking puso nang makita ko siyang may kasamang iba.

Original Date Posted:03/11/2017

Chapter 10

(KHALIL)

Akala ko pa naman buo na ang araw ko.Wala naman akong karapatan umakto ng ganito.Isa lang naman akong die hard fan nito.Bonus na lang na naging slave niya kuno ako.

Nandito kami ni froilan sa benches ng park sa loob ng campus.Habang sarap na sarap si froi sa kinakain niyang fries ako naman ay nakatingin lamang sa gawi kung nasaan siya.

Si kathleen pala iyong kasama niya.Sikat na cheerleader dito sa school.Maganda at maputi.Pero may ugali raw itong hindi kanais nais.Hindi ko alam kung ano yun.At wala rin akong balak alamin.

Masaya siyang nakikipagkwentuhan sa mga barkada niya.Habang nakalingkis ang babaeng iyon sa kaniya.

“ Kahit konting pagtingin ang manggagaling sayo ay labis ko nang ligaya dahil sa ikaw ay .. ARAY KO !!“ Nangingiwi siya sa sakit ng tadyakan ko ang paa niya sa ilalim ng lamesa.

“Kumain ka na nga lang diyan!!dami mong alam eh no!“pinaningkitan ko lang ito nang mata.

“Kasi naman friend,tama na hangaan mo na lamang siya wag ka nang umaasa ng higit pa roon.Dahil sa huli ikaw lang din ang masasaktan.“paliwanag nito bago bumalik sa pagkain.

Wala naman talaga akong dapat asahan.Dahil una sa lahat,malabo na magkaroon siya ng gusto sa mga kagaya ko.

Habang nasa klase nakatanggap ako ng text sa aking cp.Pasimple ko lang itong sinilip.

4:15 at the gymnasium

Ang sabi sa mensahe.

---

Natapos naman ng maaga ang klase ko ng alas tres.Kaya hindi na ako gaano pa nagmadaling nagtungo roon. At baka hindi lang dapa ang abutin ko.Kapag nagkataon.

Nakarating naman kaagad ako.Umupo ako sa gilid ng court nito.Nakita ko naman ang grupo ng team nila.Todo warm up ang pinagagawa sa kanila ng coach nila.

May mga kababaihan naman ang kilig na kilig sa mga ito.Minabuti ko munang makinig ng kanta sa mp3 player ko habang naghihintay.

Napansin ko naman na pasimpleng tumitingin ang ilan sa mga kasamahan ni kleir.Nagbubulungan at saka ngingisi.

Problema nila?

Kalaunan natapos rin ang kanilang ginagawang practice.

Mukhang hindi naman ako nakita ni kleir sa aking kinaroroonan.

Kaya minabuti kong lumapit sa kaniya habang nagpapahinga sa isa sa mga bench.

Lalapit pa lang sana ako ng dumating ang mga kagrupo nito.Minabuti ko na lamang na tumigil malapit sa mga kinauupuan nila.Alam kong bully ang mga kasama niya at ayokong pati siya ay asarin nito.

“Pre!Ano tuloy ba tayo sa bar mamaya?“tanong ng isa sa mga ito.

“Oo naman pre!bakit hindi?“sagot ni kleir.

“Sasama mo ba si kath?“tanong muli nung isa.

“Oo pre,sayang din yung isang yun!“Nagtawanan sila sa sinagot nito.

Hindi ko maiwasang malungkot na ganito pala si kleir sa mga babae.Sabagay para ano pa at tinawag siyang playboy.

Nagkwentuhan pa sila at nang matapos ay naiwan si kleir roon sa puwesto nila.

Nagtxt naman siya sa akin kung nasaan ako.Nagaalangan naman akong replyan siya kung sasabihin kong malapit lamang ako.

Hindi ko kasi naiintindihan ang nararamdaman ko sa mga oras na ito.

Oo,paghanga nga ang nararamdaman ko para sa katulad niya.Pero parang iba ang nararamdaman ko kapag may kausap siya o kasama na mga babae.Inis iyon!

Pero sa kabilang banda,nakakatuwa kasi naalala niya ako..yun nga lang kapag may nais siyang ipagawa sa akin.

(Cellphone ringing..)

Kumalampag naman sa bulsa ko ang cp ko.

Natanaw ko na nakadukdok sa tenga nito ang telepono niya.

Saka ko napagmasdan ang nakarehistro rito.

Sasagutin ko na dapat iyon subalit kinansela na kaagad niya ito.Saka umalis agad.

Susundan ko pa ba siya?

Nanatili lamang akong nakatanaw sa kaniya habang papalayo sa lugar na ito.

“Hey!”

Napapitlag ako sa humawak sa aking balikat.Kaagad kong nilingon kung sino iyon.

Sinalubong ako nito ng matamis na pagngiti.

“Hello!“sabi pa nito.

“H-hi?“alanganin kong pagtugon.

“Kamusta ka?Mabuti at naalala kita.“Nakatingala lamang ako sa maamo niyang mukha.“Ma-mabuti naman..“sagot ko.

Totoo nga na gwapo ito si crause kahit nakasalamin pa ito.Mas nakakaintimida kasi lalo ang kaniyang mga mata sa reading eyeglass nito.Hindi na nakakapagtaka na marami din siyang tagahanga sa paaralan namin.

“Mmm..so i ask if your free this time,konting chatting you know?and miryenda rin.My treat!“tanong nito na kinabigla ko.Si CRAUSE WILLER!niyaya akong magmiryenda!

“Can we?“Tanong ulit nito.Wala naman akong gagawin sa bahay at wala na rin sigurong balak na utusan ako ni kleir.

“Ahh…“walang tanggi na sana akong sasagot ng may sumingit.

“Sorry,pero hindi siya sasama sayo.”

Napapitlag ako ng humakbay ang braso nito sa aking balikat.

---

A/N: Hala ka!Khalil.

ORIGINAL DATE POSTED:03/24/2017

Chapter 11

(KHALIL)

Napapitlag ako sa gulat ng marinig ko iyon.Ang akala ko ay tuluyan na itong umalis subalit mali ako.

Pumagitna sa amin ito ni crause.

“At bakit hindi?“Tanong ni crause kay kleir.Samantalang nasa likod lamang ako nito.Nalanghap ko ang pawis nito.Ang bango lang!

“Dahil may napag usapan na kaming dalawa na gagawin mamaya.Kaya mabuting umalis na kami at baka mahuli pa kami.tss.“halata sa boses ang iritasyon nito.

“Ah,crause pasensya na,pero masaya ako sa pagiimbita mo.Saka baka sa ibang araw na lamang siguro.Salamat.“mabilis kong sabi.Umayon naman ito sa aking sinabi.Kalaunan ay umalis na ito.At sa ganoong sandali,hinila ako ni kleir sa exit area ng gymnasium.Walang gaanong tao dahil kahapunan na rin.

“Kaya pala hindi mo sinasagot ang tawag ko dahil sa kanya!“kaagad niyang asik sa akin ng bitawan niya ako.

“H-hindi,mali ka kleir.“mahinahon kong sagot.Hinarap ako nito na may inis sa mukha.

“Anong hindi?!kitang kita naman sa pagdating ko.Tapos ano?mas pipiliin mong sumama sa kanya!ganoon?“hindi ko alam kung bakit ganito kainit ang ulo niya ngayon sa akin.O baka sadyang pagod lang siya gawa ng pag eensayo nila.

Ibinagsak niya ang bag na sukbit niya.At saka may kinuha na kung ano sa loob nito.“Oh!sagutan mo ang mga page na itinupi ko diyan!Saka bukas ko agad ko kukunin sayo iyan.“Inabot niya ang tatlong libro nito.

“P-pero..”

“Ayusin mo ang pagsagot mo sa mga iyan!“kaagad niyang putol sa nais kong sabihin.Kaagad din siyang umalis sa harap ko ngunit bago iyon ay “Wag na wag mong subukang umangal sa akin.Lalo na ang makipag usap sa lalaking iyon.Maliwanag ba?!“nanlilisik ang tingin nito sa akin.Napatungo kaagad ako dahil sa takot.

Nang tuluyan na itong umalis sa aking harapan ay saka lang ako nakahinga ng maluwag.

Halos madaling araw na ng matapos ko ang mga pinasasagutan nito.

Kaagad akong humiga ng matapos kong sagutan ang huling pahina ng librong pinasasagot nito.Hindi ko maunawaan sa dami nitong aralin,wala siyang masugatan na tama ng tignan ko ang ilang exercises ng libro.

Tamad pala ito sa pag aaral.May dapat pa ba akong ikahanga sa tulad niya na sa tanging sa loob lang ng court magaling.

Tinanghali ako ng gising dahil doon.Dali dali akong nagkumahog sa pagbibihis at pagpasok.

“Oy,anong meron at parang zombie ang attire ng fez mo?“Sambit nito ng makaupo ako sa silya ko.“Napuyat lang sa palabas kagabi.“pagsisinungaling ko.Mabuti at kinagat naman nito.

“Labas ka ng room.“binasa ko ang natanggap kong text mula sa kaniya.Kinuha ko naman ang mga libro nito.

Mabuti na lamang at wala pa ang guro namin ng lumabas ako sa silid.

Nakita ko naman itong nakalapat ang sarili sa pader ng makalabas ako.

Kaagad kong ibinigay ang libro nito sa kaniya.Baka kasi may makakita pa sa amin.Kung ano na lang isipin lalo na si froilan.

Bago ako makaalis ay hinawakan nito ang aking kamay.Kaya napatigil ako sa akmang pag alis.

“Magkita tayo sa likod ng school mamaya.“sabi niya.Napatango na lamang ako.“Salamat”pahabol nito ng hindi ko inaasahan.

Natapos ang klase ay kaagad akong nagpaalam kay froi na hindi makakasabay sa kaniya sa pag uwi.Gaya ng inaasahan nagtungo ako sa likod ng school.May waiting sched naman doon kaya doon ko naisipang umupo muna habang naghihintay sa kaniya.

Mag iisang oras na pero wala pa siya.Magdadapit hapon na rin,kaso wala pa ring kleir na dumating sa lugar na ito.

Maghihintay pa sana ako ng magvibrate ang cellphone ko.Pangalan niya kaagad ang nakita kong nakarehistro dito.

Nang basahin ko iyon.Lungkot ang siyang lumukob sa akin ng mga oras na iyon.

-may biglaan kasi akong lakad pasensya na,i hope nakauwi ka na..

---

A/N: Bakit ka ganiyan kleir😢

Chapter 12

(KHALIL)

Ilang araw kong tinitiis ang mga tawag ni kleir sa akin sa cellphone kong second hand.Wala ba akong karapatan magpabebe!Dahil sa ilang oras kong paghihintay sa kaniya sa wala.

“Anak bumaba ka muna narito si kleir!“speaking of the devil.

Naiirata naman akong kaharapin ito.Pero anong magagawa ko nandito pa naman si mama.Isipin ko pa lang mag alibi na may sakit ako?Eh kakababa ko lang kanina at nakipaglaro pa ng playstation sa mga nakababata kong kapatid.

Bumaba na ako para hindi na muling sumigaw muli sa mama para ako’y tawagin pa.

Nang makababa ako kaagad kong nakita ang mga kapatid ko at si kleir na naglalaro ng bola sa sala.

“Hoy!tigilan niyo na nga iyan!baka makabasag pa kayo!“suway ko sa mga ito.“Oh!mukhang may dalaw ang ate ninyo kaya masungit.“nagtawanan pa ang dalawa sa sinabi ni kleir.

Sinamaan ko lang ito ng tingin saka umupo sa sofa namin.“sige mamaya na lang tayo maglaro,kakausapin ko lang ang kapatid niyong masungit.“rinig kong bulong nito sa dalawa na kaagad ding lumabas ng bahay.

Naramdaman ko naman ang pagtabi nito sa akin.“Oh!hindi ba sabi ko wag mo akong tinatangihan?“sabi niya pero nagbingibingihan ako na kunwari ay hindi ko siya naririnig.Naiilang naman ako sa pagtitig niya kaya,“anong pinag sasabi mo diyan?saka bakit ba narito ka?“mainis na siya kung mainis.Sa 99°/• na paghanga ko sa kaniya nabawasan lang ng sampu.(A/N:che!bumabanat ka pa ng ganyan..o sige pagpatuloy na ang kwento.)

“Eh anong tawag dun sa mga phone calls ko na nirereject mo!“inis nitong sabi.“Bakit?hindi naman buong araw nakatanghod lamang ako sa cellphone ko para lang tanggapin ang tawag mo.Saka pwede ba umalis ka na lang kung aawayin mo lang ako dahil dun.“bakit parang tinubuan ako ng tapang.Dahil ba nasa teritoryo ko siya para hindi maging sunod sunuran.

“Dahil ba ito sa hindi ko pagsipot noong hapon na iyon?“seryoso nitong tanong.Gusto ko sanang sabihing “Oo pinaghintay mo lang pala ako sa wala!“Ang kaso parang ang oa ng drama ko.

“Hindi.”

“Eh anong kinaiirita mo at ganyan ka maka asta sa akin.Baka nakakalimutan mong ..“hindi ko na siya pinatapos pa.

“Na utusan mo lang ako.Hoy!sa school lang yun hindi dito sa bahay namin.Umaasenso ka sa paguutos utos mo sa akin ha!“singhal ko.

“Tss..kung naging hsiajakajskaljal…“hindi ko maintindihan ang sinabi nito sa huli.Bigla na lamang ako nito hinila palabas ng bahay.Nagtungo kami sa likod bahay kung saan naroon ang mga kapatid ko.Masaya silang kumakain ng pizza at ice cream.Saan galing iyon?

Lumapit kami sa kanila.“Saan galing iyang kinakain ninyo?“napatigil sila sa kinakain.“Kay kuya kleir po..“Sabay nilang tugon.

Mataman ko lang itong tinignan.At siya namang ngisi nito.“tara kain na tayo!“pinaupo niya ako sa bakal na upuan namin.

Inabutan niya ako ng isang hiwang pizza na pinalalamutian ng ham,pine apple at bell pepper.Tinanggal ko naman ang mga bell pepper.

“Oh ayaw mo ba ng lasa ng bell pepper?“tanong niya ng makita ang ginawa ko.“Allergic po kasi si kuya dun eh!“sabat naman ni junie.

Nagpatuloy kami sa paglantak ng uwi niyang pagkain.Nang makapaghinga ay nagpasya silang maglaro ng basket ball. Natutuwa ako kasi kahit papaano malapit ang loob ni kleir sa mga nakababata kong kapatid.Kung narito lang si papa ay tiyak sasali rin ito sa laro nila. Sana.

“Huy!!tumayo ka nga diyan at sumali ka sa laro namin!“pinipilit ako nitong patayuin.Eh sa ayaw ko naman maglaro nito.Dahil una sa lahat’Hindi ako marunong!Baka maturuan ko pa ng mali ang mga kapatid ko.“Paliwanag ko.

“Sige na kuya sumali ka na sa amin.“pamimilit rin ng kapatid kong si simon sa akin.

Pero dahil sa mapilit talaga siya.Sabi niya ayos lang iyon dahil mga bata pa naman sila.

Napapayag naman ako nito sa huli.Sa una ay pasahan ng bola ang aming ginawa.Si kleir ang siyang aming naging guro.

Sumunod ay pagdidribble ng bola at maging ang pag shoot nito sa ring.Madali lang para sa kanila samantalang ako hingal na hingal na kaagad.

At ang huli ay ang opensa at depensa sa kalaban.

Bumuo ng team si kleir.Kaming dalawa ni simon at silang dalawa ni junie.

Nag umpisa na ang laro namin.Kaming dalawa ni kleir ang siyang naglalaban ganoon din ang mga nakababata kong kapatid.

Medyo sinusumpong na ako ng pagod pero hindi ko magawang umangal.Lalo pa at aliw na aliw ang aking mga kapatid.

Mahigpit ang bantay sa akin ni kleir ng maipasa sa akin ang bola.Hindi ko magawang takasan ang mga galaw nito.

Hanggang sa nakakita ako ng paraan kung paano ako makakashoot.

Subalit minalas ako dahil siyang lagapak ko sa lupa ng pilit kong iwasan si kleir.

Hindi ko alam ang sumunod na nangyari.Dahil sa pagkamulat ko ay ilang pulgada na lang ang lapit nito sa aking mukha.

---

A/N: Ayieee..Support niyo guys bago kong pub. ‘ALIA’ fantasy genre.😊

Chapter 13

(KHALIL)

P igil ang aking hininga ng sandaling iyon.Hindi ko alam ang eksatong nangyari,kung bakit nasa ibabaw ko ito?

Langhap ko ang mabangong hininga nito na lumalabas sa nakaawang nitong labi.

Basta naramdaman ko na lang ang bahagyang pagbagsak ko sa lupa.“a-ah,b-baka g-gusto mong tumayo na?“Mukha kasing wala itong balak na tumayo.Nang marinig niya iyon ay saka siya umalis pero bago iyon ngumisi ito ng nakakaloko.

Nagpagpag ako ng katawan.Saka tumayo.

“Kuya?bakit po namumula ang pisngi niyo po?“sabi ni junie.“Oo nga po kuya?Hala!masakit po ba kuya?tara junie kumuha tayo ng gamot.dali”natatarantang sabi ni simon saka mabilis na bumalik sa loob ng bahay.

“Mukhang hindi ka naman napurahan?“biglang sabi ng katabi ko.Sa totoo lang wala naman talaga.“Paano mo naman na sabi?“pagtataka ko.

“Sinalo kita bago ka pa man lumagapak sa lupa.“saka niya inangat ang braso niyang may gasgas.Agad ko iyong sinuri.

Hindi naman ito kalaliman.Dumating naman ang dalawa dala ang medical kit namin.

“Ayos lang naman ako,pero si kuya kleir niyo ang may sugat.Akin na ng magamot natin ang sugat niya.“kaagad naman nilang inabot ito.“Salamat.Oh,magpalit muna kayo ng damit at pawis na pawis na kayo.Baka magkasakit pa kayo.“Sumunod naman ang mga ito saka bumalik sa bahay.

Pinaupo ko siya sa bakal na upuan namin.Saka kinalkal ang kit namin.Naglabas ako ng mga pamahid,bulak at band aid.

Nililinis ko iyong galos niya subalit nakakadama ako ng pagkailang sa pagtitig niya sa akin.“Ang cute mo talaga,lalo na pagnagbablush ka.“Biglang sabi nito.

“Manahimik ka nga,Saka hindi ako babae para magblush!“kahit na ramdam ko na nga ang pagiinit ng pisngi ko.

“Hehe..sige,sige sabi mo eh.“Sa huli natapos ko na itong linisan.Subalit pangiti ngiti ito tuwing napapatingin ako sa kaniya.Baliw na yata ito.

Akmang ibabalik ko na ang med kit ng bigla siyang lumapit sa akin.Laking gulat ko na naman ng yakapin niya ako.

“K-leir?!”

“Nakalimutan kong magpasalamat sa ginawa mo sa mga pinasagutan kong libro sayo.Lahat ay tama.Saka pambawi na rin sa pangiindian ko.“sabi nito.Hindi ko naman alam kung saan ko ilulugar ang lakas ng pintig ng puso ko.

“A-ayos lang yun!saka ako nga dapat magpasalamat kasi napasaya mo ang mga kapatid ko.“saad ko ng mapahiwalay ako agad sa kaniya.Tila ba natutusok ako sa kilig dahil sa pilit kong pinipigilan ang nadarama sa harap niya.

M atapos iyon nagpahinga muna siya saka nagpasyang umuwi na.Ayaw pa sana ng dalawa kung hindi lang siya nangako na babalik at maglalaro muli sila.

Lunes…

Maaga akong pumasok para sa darating na basketball university game ng paaralan namin.Ngayon pala maghaharap ang dalawang kuponan na papasok sa semi finals.School namin laban sa AjkHighSchool.(A/N:Wala akong maisip na name eh..heher)

Sisilip sana ako kung anong oras ito magsisimula.Sana naman ay makapanood ako.Nang makarating sa bulletin board sinipat ko agad yung announcement nila.

Sakto!!vacant pala namin yung oras ng laro.

“Manonood ka ba?” napatalon ako sa gulat sa kung sinong nagsalita.

Nang tignan ko iyon si crause pala.“Good morning.“bati nito.“Magandang umaga din crause!“masaya kong tugon.

“Hmm,Oo manonood ako.Ikaw ba?“dugtong ko pa.“Oo.Pero kung pwede ay sabay tayo para may kasama ako.“Sabi nito.

“Aba,Oo naman.Magkita na lang tayo sa labas ng gymnasium mamaya.“Kaagad kong sagot.Mukhang may sasabihin pa siya subalit hudyat na pala ng pagsisimula ng klase.

Nagkapaalaman na kami matapos ng pag uusap.

Sa klase..

“Huy!beks,nood tayo mamaya!Bet kong magbaon ng popcorn para mamaya kaya ito!Nilubos lubos ko na!“sabay labas ng dalawang balot nito.

“Ano sine lang?!sus!pero tamang tama may kasama tayong manonood mamaya.“sabi ko pa.Hindi ko na sinabi kung sino iyon baka ikabaliw niya pa pagnagkataon.

Natapos din ang klase namin.Kumain muna kami ng lunch.Nagmadali pa kami nito sa pagkain.Matapos ay dali daling nagtungo sa gymnasium.

Natatanaw ko na ang kakapalang tao na pumipila rito.

Napansin ko naman kaagad si crause sa katabi nitong shed.Lumapit kami rito.Habang si froilan walang kamalay malay.Paano na lang kung makaharap na namin si crause?

“Hmm.c-crause?“nahihiya kong sambit.

Napalingon kaagad sa amin ito.“Oh!there you are!akala ko hindi ka makakapunta.“kaagad nitong salubong.Ngumiti lang ako.“May kasama ka pala?A-anong nangyari sa kasama mo?“Napatingin ako kay Froilan.

Halos manigas ito sa kinatatayuan.Nakakanganga pa,mulat na mulat ang mata sa kaniyang tinitignan.

“Huuy!para kang sira froi!“kaagad kong itinikom ang bibig nito.May virus na nga mapapasukan pa ng insekto sa katawan.Char!

“Kaibigan at kaklase ko pala si Froilan.“pagpapakilala ko.Mabilis pa sa kidlat inabot ni froi ang kamay ni crause.

“Froilan pala..hehe”pakilala nito sa sarili.Iiling iling naman si crause pero napapangiti na rin.

Kalaunan ay pumasok na kami sa loob ng gymnasium.Yun nga lang nasa bandang itaas na kami ng bench naunahan na kami ng iba.

Sigawan at kalampag ng mga pampa ingay nila.Ito ang pumapailang sa paligid namin.

Nang magsimula na ay kaagad hinanap ng mga mata ko si kleir.Hindi ko ito makita.

Biglang nagvibrate ang telepono ko.

Sinagot ko iyon.

“He-hello?!“pambungad ko.

“Manonood ka ba?” napakunot ang aking noo sa pagtataka.Tinignan ko kung kaninong numero ito.Kay kleir pala!

“Oo.Narito ako.Nanonood,nasaan ka na ba?“sunod sunod kong sagot.Hindi ko maiwasan kiligin dahil sa inaalala nito ako.

“Ofcourse dapat lang na manood ka dahil

lucky charm kita…“

---

A/N: Ang aga akong pinaiiyak ng mga tao sa paligid ko.Shet!Ayaw papigil ng luha ko e.Nagmamarkilyo sa pagkanais na lumitaw.😔

Chapter 14

(KHALIL)

H alos pantay na ang puntos ng dalawang koponan.Lahat nag aabang sa pagtatapos ng mainit na bakbakan.Sa puntos na 99-97.Tatlong puntos na lang ang kailangan bunuin ng grupo ni kleir.

Halata na ang mga pagod at matinding pagpupursige nila makamit ang dominasyon para sa semi finals.

Habang nanonood hindi na maawat sa mukha namin ang tuwa sa tuwing nakakapuntos si kleir.

Nakakapagtaka lang.Dahil sa tuwing mapapadako ang mata nito sa gawi namin ay masamang titig ang siyang pinupukol sa amin.

4th quarter .

Nang sumapit iyon ay mas lalong humigpit ang mga depensa at taktika ng bawat manlalaro sa laro.

Unang sampung minuto ay nakapuntos ang kalaban ng 1 at na sundan ng 3 puntos.

Pero humabol ang grupo ni kleir.Sa una ay tatlong puntos.Hanggang sa ginawa na ni kleir ang mga puntos na inaasam ng fans at team nila.

Natapos ang laro na may ngiti sa labi ang manlalaro ng aming paaralan.

Kabaligtaran naman yata ito ni kleir.Halos hindi maipinta ang mukha nito.Nakasimbakol na maihehelera sa kalabang manlalaro.

“Huy!tara salubungin natin ang mga fafa sa court.“kayag ni froi.Pati kami ni crause napasunod na lamang sa kaniya.

Mabuti na lamang itong si crause ay nakalapit loob kaagad si froi.Ikaw ba naman banatan ng mga kautuan nito na may pagnanasang lihim. Char!

Halos nagpatiuna ito sa pagsugod sa kakapalan ng taong nasa court.Tuwang tuwa ang lahat ng kapwa kamag aral namin sa pagkapanalo ng team.

Hindi ko naman matanaw kung nasaan si kleir.Kasama ko si crause na tumatanaw sa kumpol ng tao.Hanggang sa biglang may humila sa akin.

Halos pakaladkad ako nito dinala sa isa sa mga storage room sa gymnasium.Hindi ko nagawang lingunin si crause sa bilis ng pangyayari.

Maswerteng nabuksan niya iyon.Saka padabog na isinarado.Kaagad niya akong itinulak sa pader.Itinukod niya pa ang isang kamay sa balikat ko.Medyo nanggigil siya sa sandaling iyon dahil bumabaon ang daliri niya sa balat ko.

Basang basa siya ng pawis mula sa jersey niya.Tagaktak din mula ulo hanggang leeg ang mga ito.Matalim na mga titig ang siyang sumalubong sa akin ng magtama ang aming mata.

“Bakit kasama siya?!“singhal nito.Napaarko naman ang kilay ko sa sinabi nito.

“S-si froilan ba?kaklase at kaibigan ko naman siya.“hindi ko maiwasan kabahan dahil sa titig nito.

“Si Crause!ang tinutukoy ko!hindi ba at may usapan tayo?!“Pagtataas ulit ng boses.

“E..K-kasi nagkataon lang na nagkita kami sa labas.K-kaya nags-sabay na kaming manood dito.“naku at nakuha ko pang magsinungaling sa kaba.Kasi naman talagang mangangatog ka sa tuliro sa mga inaakto niya.

Kaya takot akong sabihin ang totoo.

Medyo lumuwag na ang kapit ng kamay nito sa akin.Napasinghap pa ito.Mukhang dala sa matinding pagod at nadagdagan ko pa ng stress dahil doon.

Sandaling katahimikan ang namayani sa amin.

Tinanggal niya ang kamay niya sa aking braso.

“K-kleir..Conggratu…”

“GET OUT!!” nabigla ako sa sigaw nito.Hindi ko inaasahan ang ganun sa kaniya.Pero siguro pagod lang talaga siya.

Napayuko ako saka marahang kumilos na umalis sa harap niya.Iintindihin ko na lang dahil sadyang nakakapagod na araw ito para sa kaniya.

Pagkalabas ko sa pinto saka ko na sabi sa sarili ko na “okay lang yan.”

Baka mamaya o kaya bukas ay ayos na siya.Ganun naman siya kapag nagagalit.Bumabawi.

Sumalubong naman ang dalawang taong kani kanina lang na kasama ko.Halata ang pag alala sa kanilang mukha.

“San ka ba galing beks?Hinahanap ka namin ni crause kanina.Sabi niya bigla ka na lang nawala sa tabi niya.Akala ko lumabas ka na kaya balak na sana naming lumabas na rin at hanapin ka.“sabi ni froi.

“Ah d-diyan lang.Naihi lang ako.“palusot ko.Ewan ko pero imposibleng hindi nakita ni crause si kleir kanina.

Mukhang napapayag ko naman ang kaibigan ko at saka kami lumabas ng gymnasium.Pero bago pa iyon napa sumulyap pa ako sa gawi kung saan ko iniwanan si kleir.

“Anong ginawa sayo ni kleir?“medyo na nasamid ako sa iniinum kong milk tea ng tanungin ako ni crause.Narito kami sa isang coffee shop malapit sa school.Eto namang si froi ay mukhang natabunan ng inoorder nito.

Humugot muna ako ng malalim na hininga saka sumagot.“Wala naman.Medyo masungit lang yun dahil sa pagod.”

“Kaya kailangan kaladkarin ka ng ganun lang”tama nga ako nakita niya nga si kleir.

“Pero bakit hindi mo sinabi kay froi?”

“Mukha naman kasing walang alam yung kaibigan mo tungkol sa inyo ni kleir.Tama ba ako?“medyo napipi ako sa huli.Tama nga naman siya.Hindi ko maiwasan maguilty dahil doon nakukuha kong maglihim sa kaibigan ko.Samantalang si froi lahat ng baho at kalokohan niya sinasabi niya sa akin.

“Naku..madaldal kasi iyong isang iyon.“Napatingin ako sa gawi ni froi kung saan siya nakapila.

“Sa tingin ko hindi iyon ang dahilan.“Mukhang magaling bumasa ito ng nilalaman ng utak ng tao at nadale niya ako.

“Kasi..kasi ayokong malaman niya o nang kung sino man.“hindi ko maiwasan mapahiya sa sarili ko.

“Kaya palihim kung magkita kayo?“Napatingin ako sa kaniya.Napangiti siya.“Lagi ko kayong nakikitang magkasama subalit may mali sa tuwing nagkikita kayo.“naghihintay ako muli ng ibubulgar niyang mga salita.

“Lahat ay patago.At sa tingin ko sa kalagayan mo.Sunodsunuran lamang.Am i right again?“Napatango na lamang ako dahil lahat ay totoo.

“May gusto ka ba sa kaniya?“Doon ako labis kinabahan.Sa tanong na alam na alam ko ang isasagot.

---

A/N: Hmmm.Medyo nakatatlong ulit ako sa chap nito.Nagloko na naman kasi ang drafts ko.Saka pabago bago ang plot na ginawa ko rito.Hehe..guys bigay kayo ng magandang songs na babagay sa story na ito.Patulong lang hihi.

ORIGINAL DATE POSTED:04/17/17

-CinnamonGrapes.

Chapter 1 5

(KHALIL)

L umipas ang araw pero walang kleir ang nagparamdam.Kahit text o tawag wala.Minsan tuloy hinahanap siya sa akin ng mga kapatid ko pero nagdadahilan na lang ako.

Nag open ulit ako ng account ko sa friendzter.At syempre nagstalk muli ako sa account niya.Puro mga party gathering lang ang mga nakapost na litrato niya.

Ilang pagscroll pa ang ginawa ko sa wall niya.

Naka agaw pansin sa akin ang babaeng kasama niya sa isang larawan.

Unang tingin mo pa lang alam mo na bagay sila.

May lahi pa yata itong banyaga dahil sa mukha niya.

Napabuntong hininga na lamang ako.

Siguro ganoon talaga iyon.Ngayon ko lang naramdaman ang salitang “Wala lang”

Wala lang pala lahat ng pinakita niya sa akin.Wala lang o baka naman nagkukunwari lang?Hay!kung anu anong negatibong bagay ang iniisip ko tungkol sa kaniya.

A raw ng huwebes.P.E ang subject namin at may practice kami ng basketball sa gymnasium.Kakaba kaba talaga ako ngayon.Bukod sa hindi marunong humawak ng bola.Paniguradong sablay pa ako sa pagshoot nito sa ring.

Nakapila na kami ng biglang dumating ang grupo ni kleir sa court.

Mas lalo akong kinabahan ng maupo sila sa mga benches.

Paktay! mukhang manonood sila.

“Khalil!ano kaya ba?uwi na!haha..“pang aasar ni froi na nasa harapan ko.Sa inis ko nakatikim tuloy.

“Aray!!buset ka naalog utak ko dun!“sabi nito habang hinihimas ang ulo nito.

Kinakabahan na nga nang aasar pa!

Unang pinagawa sa amin ay pag papasa pasa ng bola mula sa teacher naming lalaki.

Hanggang sa nagpartner partner kami sa pagsalo at pagbato.Nakuha ko naman ng hindi nangangatog ang mga tuhod.

Hindi ko sinubukang tumingin sa gawi nila kleir dahil baka masira ang pokus ko sa laro.

Nang sa pagdi-dribble na medyo sumablay na ako dahil hindi umaayon ito sa pagtalbog sa aking palad.

“Bustamante!repeat!“sigaw ng guro namin.

Medyo kakaba kaba ako dahil nakatingin ang mga kaklase ko sa akin.Sinubukan ko muli ngunit sablay ulit.

“Bustamante wala ka ba talagang kalakas lakas!kelaki laki mo ang lamya mo!“sigaw nito sa akin.

Alam ko na napapahiya na ako pero sinubukan ko muli at sa huli ay sablay na naman.

“Wala ka bang iaayos busta..“bago pa iyon ay may pumigil sa kaniyang pag aalburuto.

“Sir let me teach him” sabi nito.

Hindi sana ako papayag subalit sino ba ako para magmagaling.

“Sige pakituruan mo nga yan.“napasimangot na lamang ako.

Pumunta kami sa bandang tabi.Kahiwalay sa pila ng mga kaklase ko.Ngayon ko naramdaman ang matinding pagkailang.

Tinuruan niya ako ng mga dapat gawin.Sa tamang posisyon ng hawak ng bola.Maging sa mga pagpasa.

Halata ko naman na pagtuturo lang talaga ang ipinunto niya ng oras na iyon.Matapos niyon ay nakuha ko naman ang ilan dahil sa nakinig at pinag aralan ko talaga.Pagdating sa pagshoot ng bola ay medyo nahihirapan man ay nakaya ko naman.

Nang matapos kami nakita naman ng guro namin ang naging bunga.Si kleir ayun bumalik sa kaniyang mga kasama na parang wala lang. Hindi niya man lang ako nakuhang kamustahin.

“Beks!ang swerte mo!!”

talak ni froi ng bumalik na kami sa room.Samantalang tikom lang ang aking bibig sa nangyari.

Wala naman kasi akong makita na dapat kong ikasiya.

“Ay anong drama yan?bakit ganyan?nasaan na si khalil ‘The no.1 fan of kleir the great’“medyo siniko ko naman ito dahil sa sinabi niya.

“Huy!mamaya may makarinig sayo.“sita ko rito.

“Care nila bes,saka alam naman natin na malabong mapansin ka ni kleir sa real life kaya wag kang magwansapanataym diyan.“Napanguso na lamang ako.

Nang makauwi sa bahay rinig ko ang ingay sa loob nito.Mukhang may kasiyahan na nangyayari.

Nang makapasok sa loob ng bahay ay sumalubong kaagad ang tuwang tuwa kong mga kapatid sa akin.

“Kuya nandito na si papa!!“masayang sabi ni junie sa akin.

Kaagad kaming nagtungo sa sala.Lumabas ang taong nasasabik ko ng makita mula sa kusina.

“Khalil anak!“masayang bungad nito habang hawak ang pagkaing nasa tray.

Dali dali niyang inilapag sa lamesita at saka ako dinaluhan ng yakap.

“Papa..“ang tangi ko na lang nasabi dahil sa pagsabik ko rito.

“Anak.. kailangan nating lumipat dahil sa pinamanang lupa ng lola mo sa bohol.“Hindi ko alam kung matutuwa ba ako dahil mamimiss ko ang bahay naming ito kung magkagayon man.

Nadestino na rin roon si papa kaya tiyak na namin itong makakasama sa araw araw.“Pwede ka naman magpaiwan kung ayaw mo naman.Narito naman si tiya helen mo.Maari kang tumira roon dahil parehas naman wala ang anak nito dahil sa trabaho.Malapit din doon ang pinapasukan mo.“Sabi ni papa.

“Pag iisipan ko pa po.Saka kailan po ba tayo kung gayon lilipat?“ako.

“Sa pagtatapos ng klase ninyo.Medyo mahaba ang nakuha kong bakasyon sa boss ko.“Tatlong buwan na lamang pala iyon sa aking pag alala.

Nasa likod bahay ako ngayon.Nakatingala sa langit.Napapaisip sa aking magiging desisyon.Ayoko naman talaga mawalay sa aking pamilya pero.Pero paano siya.

Siyang matagal kong hinangaan,Inalam ang ilang bagay sa kaniya.Kahit papaano ay kaibigan na rin.At sa puntong nagkaroon na ng puwang ang isang tulad niya sa puso ko.

“Mukhang may problema ang panganay ko ah?“si papa.Tumabi ito sa aking kinauupuan.

Idinantay nito ang kaniyang braso sa aking balikat.

“Ano may nililigawan ka na ba o ikaw ang nililigawan? “napatingin naman ako kaagad sa sinabi nito.

“Papa naman eh!“natawa lamang ito sa pagmamaktol ko.“Biro lang..haha”Yan.Yan ang labis kong namiss sa kaniya ang pagiging palabiro.

“Basta anak kahit anong mangyari o iyong naisin nasa likuran mo lang kami ng mama mo,ng mga kapatid mo.Lagi kaming susuporta sayo.Saka please lang nak, try mong magdiet…” si papa talaga.

Chapter 1 6

(KHALIL)

M edyo magulo ang utak ko na kasing gulo ng umaga ko ngayon.Bakit?

“Kuya!Si kuya kleir!Nandito siya!may pancakes pa siyang dala!“salubong kaagad ni junie ng makita ako nitong pupungas pa sa sala namin.Halata talagang kagagaling lang sa higaan ang ayos ko.

At ano naman kaya ang ginagawa nito sa amin aber?Umagang umaga ay pinagugulo nito ang takbo ng utak ko!

Nakita kong pumasok ito ng pinto at kasunod si papa.Halata sa mukha nila na parang close na sila dahil sa parehas na lawak ng mga ngiti nila.

“Oh!gising na pala siya?Anak ang aga ng dalaw ng bisita mo oh?!”

Ngumiti na lang ako ng mapakla at sumenyas na magbabanyo lang.Nakakahiya kung mapansin niya ang morning breathe ko.Mapuna pa ako nito.Nakakahiya!

Matapos ang sermonya ko sa banyo ay saka ako nagpalit ng damit.At saka bumalik kung saan sila naroon.Naabutan kong nasa hapagkainan silang lahat pati si kleir na tuwang tuwa sa pakikipagkwentuhan sa mga kapatid ko.

Napansin nila ang presensiya ko kaya’t napatingin sila sa akin.May kung anong naglilipana sa tiyan ko ng magtama ang mata namin ni kleir.Matamis na ngumiti pa ito sa akin.

“Anak,tara na at kumain. Napaghahalataan ka. “sabi ni papa.Napakamot na lamang akong batok dahil eto at mang aasar na naman siya panigurado.

Lumipat ang kapatid kong si junie sa bakanteng upuan sa tabi niya.“Kuya oh!dito ka sa tabi ni kuya kleir.“napahigit na lamang ako ng hininga ng sandaling iyon.

Bahagyang nabigla ako ng lagyan ni kleir ang walang laman kong pinggan ng pancake na dala raw nito.Nilagyan niya ng mantikilya at binuhusan ng syrup.

“Ay,ang sweet naman ng batang ito.“Sabi ni mama.Parang nagiinit na ang pisngi ko sa ginawa niya.Hindi tuloy ako makatingin ng direkta sa kaniya.“Salamat.“iyon na lang nasabi ko sa ginawa niya.

Alam ko na kahit hindi ko ibaling ang mata ko sa aking mga magulang.Nagmamasid ito sa mga ikinikilos namin.Lalo na si papa.Panigurado ang pagtataka nito.

Wala naman kasi akong dinadala na kaibigan simula pa noon.At aaminin ko hindi ako pala kaibigan.Madalas pa ang pang bubully ang natatanggap ko noon na kahit ngayon ay nangyayari pa rin.

Alam na ng magulang ko ang mga pangyayari sa aking ganoong bagay.Kaya alam nila kung bakit iwas ako sa ibang tao.Si froilan lang ata ang naging matagal at malapit kong naging kaibigan.Nabanggit ko na sa kanila ito ngunit hindi ko naihayag ang kasarian nito.Takot.Takot akong mapuna na baka isipin nilang ganoon rin ako.

N ang matapos ang masayang almusal.Narito kami ni kleir sa likod bahay namin.“Bakit ka pala maagang napasugod sa amin?“panimula ko.

“Hmmm..ano kase,gusto ko sanang mag-magpa..“halatang kinakabahan sa pagkakabuhol nitong pagsasalita.

“Magpa-alin?“dugtong ko pa.

“G-gusto ko sanang magpatulong about sa darating na exam.“Iyon naman pala.Mabuti na lamang at tapos na ako mag aral sa mga reviewers ko.

“Ah.o-oh sige ba.”

“Wag kang mag alala,pagsusumikapan kong matuto sa mga ituturo mo.Pero bago yun ay.. i just wanna say sorry. “medyo hindi ko inasahan ang huli nitong nasabi.

“Sorry.Kasi sa mga pambabale wala ko sayo nitong mga nakaraang araw.”

“Naku,wala yun.Saka ayos lang.Kailan mo ba gustong magreveiw?Ilang araw na lang at final exam na.”

“Kung maaari sana ay..ngayon na.“nasamid ako sa suhestiyon niya.

“Ngayon na talaga?“napatango naman kaagad ito.

“Hmm..mukhang may gagawin ka yata ?Siguro ay sa ibang araw na lamang.“biglang lumungkot ang mukha nito.Hindi ko lang alam kung imahinasiyon ko lang ang nakikita ko pero ang cute niya lang sa ganoong ayos.

“H-hindi ayos lang.ano ka ba,saka sa katunayan tapos na rin akong magreview sa ibang subject.“natuwa naman ako sa biglang pagbabago ng mukha nito.

“Mabuti naman.“Nakangiti nitong tugon sa akin.

---

A pat na araw.

Apat na araw na kaming nagrereview sa mga subject na sablay nito.Minsan sa bahay o sa library kami nag aaral.

Masaya na rin ako kahit papaano dahil madali naman niyang nakukuha ang ibang exercises na aking itinuturo.

“Oh hindi ba!Sabi na eh!hindi naman talaga mapurol ang utak mo.Kamo kulang ka lang sa oras para mag aral!“panenermon ko.Natapos na kasi namin ang pre test na pinagawa ko sa kaniya.Bilang ang mali niya na itinama ko naman sa kaniya.

“Oo na po master..“may himig na sagot nito.At siya ko naman ikinatawa.Pero kaagad akong napatigil ng mapansin kong nakamasid pala ito sa akin.

“

It’s fun to watching you while you re laughing..lalo pa at tila guhit na lamang  ang iyong mga mata.“

napatanga na lamang ako sa mga binigkas niyang salita.

Kunwaring itinuon ko na lamang ang aking sarili sa aming pinag aaralan.Narinig ko pa siyang tumawa.Sasawayin ko na sa ito ng mapansing bumalik na ito sa aming pinag aaralan.

---

N atapos ng payapa ang pagsusulit namin.Medyo kabado pa ako kagabi pero ipinagdasal ko na lamang ito.Kasama sa aking panalangin na makapasa siya at maalala niya ang lahat ng aming ginawang pagrereview.

Exicited ako sa malaman ang bunga ng aming pag aaral ang kaso sa ikalawa pa itong araw malalaman.

“Class!Tandaan niyo ang araw ng kuhaan ng card at ilang requirements para sa next school year niyo.“sabi ng adviser namin.Matapos isulat sa pisara ang schedule.

“Uy,bes.About dun sa paglipat niyo,tutuloy ka ba?“sabi sa akin nito.Halatang malulungkot ito kung sakali man na lumipat nga ako.Although,mas marami pa siyang kaibigan sa akin dito sa school.

“Hindi pa sure.At saka ayaw mo na bang makita ang pagmumukhang ito sa susunod na taon.“Nagulat ako ng hampasin ako nito sa braso.

“Gaga ka!wag kang ganun kasi mamimiss kita.Alam mo naman na nakakamiss yang taba mo na lagi kong pinipisil.“Madamdamin nito sabi.Sa tuwing kami ay nag aasaran lagi nitong napagtitripan ang braso ko na kinukurot nito.

Sinabi ko sa kaniya ang balak ng magulang kong lumipat ng bahay.Kaagad siyang nalungkot.Hindi ko pa rin alam kung sasama ba ako o hindi.Sayang kasi yung panahong makakasama ko na si papa ng matagal.Ako pa ba ang magpapaiwan para lang maipagpatuloy ang pag aaral rito.

Masaya nga naman dito lalo pa at naging malapit ko ng kaibigan ang taong dating hinahangaan at kasalukuyang nagugustuhan ko na.

Napagtanto ko na nitong mga nakaraang araw na mas lalo akong nahuhulog sa kaniya.Sana lang may kauuwian itong damdamin ko.

---

“Ano anak?sasama ka pa ba sa amin?“medyo naguguluhan talaga ako sa mga oras na ito.Ano ba ang dapat kong piliin.Parehas naman ang mararamdaman ko kung sakaling may piliin ako.

Syempre kung magpapaiwan ako rito.Mamimiss ko ang pamilya ko lalo pa at kumpleto na kami.At kung sasama naman ako,ganoon din mamimiss ko ang mga taong napalapit na sa akin.

“Ma,hayaan na muna natin siyang makapag isip may ilang linggo pa naman bago tayo tuluyang makalipat roon.“Paliwanag ni papa.Siguro napansin ang pananahimik ko.

Chapter 17

(KHALIL)

H umahangos akong pumasok sa gate ng school.Tinanghali kasi ako ng gising dahil sa napuyat rin ako sa movie marathon namin nila papa at ng mga kapatid ko.Sandamakmak pa ang sermon na inabot namin kay mama bago maka alis ng bahay.

Pero bago ako makapasok ng silid namin ay nakita ko si crause na siyang pasok sa room namin.

Kaagad naman akong sumunod sa kaniya.Tila hindi niya ako napansin sa kaniyang likuran.Lumihis na ako ng makapasok at diretsiyong umupo sa upuan ko.

Napansin ko agad ang bulong bulungan ng mga kaklase ko.Marahil hindi dahil sa akin iyon kung hindi kay Crause.Sikat naman kasi ito.Bukod sa may itsura na,matalino pa.

“Huy!Bakit sabay kayong pumasok ni fafa crause?Ay,may kleir na.May crause pa!Bad yan kahlil.Two timer ka ha!“inismiran ko lang ito.

“Manahimik ka nga diyan froi.Keaga aga kung anu anong lumalabas sa bunganga mo.“pinaikutan lang ako nito ng mata.

“Class narito ang representative ng student council.Makinig dahil may announcement siya sa lahat.“Sabi ng prof namin.

“Magandang umaga sa lahat ng kapwa ko kamag aral.Nais ko lamang sabihin na may kaunting kasiyahan sa ating paaralan ang siyang gaganapin bago matapos ang school year natin.May mga hinanda kaming palaro at papremyo na rin.Isama pa ang bandang dadalaw sa atin sa araw na iyon.” paglalahad nito na siyang kinatuwa ng ilan sa amin.

Matapos ang kaniyang ibinalita sa amin ay kaagad rin siyang tumalima sa pag alis.Subalit bago pa iyon ay isang matamis ang aking nakita sa kaniya ng magtama ang aming mga mata.

“My god!friend nakita mo yun!!kinindatan ako ni fafa crause!!ayyiee!“halos gawing punching bag nito ang braso ko sa kabaliwan niya.Hindi ko alam na banlag pala ito sa pag aakalang sa kaniya ito nakatingin.(A/N:Assumera pala ang dalawang ito.Bagay talagang maging magbff ang dalawa!)

K asalukuyan akong kumakain mag isa sa canteen.Wala kasi si froi dahil sa may meeting sa kanilang volleyball team.Aktibo siya sa paglalaro nito.Kung tutuusin maraming katangian si froi na hahangaan kahit na ganoon ang seksuwalidad nito.

“Would you mind to share your table?”

Napatingala ako sa nagsalitang iyon.

Si kleir lang pala.

“S-sige ba.“ibinaba niya ang tray ng pagkain niya sa lamesa.Saka umupo ito sa katapat kong bakanteng upuan.

Nagsisimula na kaming kumain ng dumating ang grupo ng barkada ni kleir.Masaya silang nagtatawanan at pansin kong hindi nila kasama si kleir.

Sa kalapit lang na mesa namin sila naupo.Rinig pa namin ang kantiyawan ng mga ito.

Habang kumakain napansin ko ang bulungan ng barkada ni kleir.Nakakapagtaka lang dahil ang mga mata nito ay nakapukol sa bandang amin.

Hindi ko na lamang pinasin dahil baka naman nagkataon lamang iyon o baka imahinasyon ko lang.

“So,kamusta ka naman?medyo hectic ang mga school works ngayon kaya hindi kita makausap.“pagsisimula nito.

“Ayos lang naman ako.Wala kang dapat alalahanin.Ikaw?siguradong marami kayong gagawin lalo pa at may farewell program pa pala kayong isasagawa.”

“Yeah it is.Pero marami rami rin naman ang nagvolunteer para matulungan kami.Bago kasi ganapin ang exam ay napaghandaan na namin ito.Actually napagplanuhan na rin ito matagal na.“Nakakahanga lang dahil magaling ang mga namamahala sa student council at alam nila na ikasasaya rin ito ng mga kapwa kamag aral nila.

“Hmm..kahlil maari ba akong humingi ng pabor sayo?“napatigil ako sandali sa nginunguya ko.At kaagad ko rin itong nilunok.

“Oo naman.Anong tulong ba ang magagawa ko?Basta ba wag mulang akong uutangan ha..hehe..biro lang.“halata sa kaniyang mukha na seryosong pabor ang hihilingin niya.Nakakakaba lang.

“ Maaari bang ikaw ang makasama ko sa araw na iyon?“

(A/N:hehe ano kaya ang magaganap sa Farewell program nila?Aalis pa kaya siya o mananatiling nasa tabi pa rin ng hunky fafa nating si Kleir?)

Chapter 18

(KHALIL)

N alaman ko na ang resulta ng aming pagsusulit.Mabuti nakapasa lahat ang score ko sa lahat ng subject.

“Uy!congrats nakapasa tayo!!“natutuwang sabi ni froi.

Masaya naman ako pero hindi ko naman maiwasan ang kabahan para kay kleir.

Kamusta kaya siya?

Nakapasa kaya ito?

Kinuha ko ang cp ko saka hinanap ang pangalan sa contact ko.

Musta?:)

Kaagad kong sinend ito.

Matagal pa bago ako nito nareplyan.

Mabuti naman.Kita tayo sa lunch break sa labas.

Napangiti ako sa simpleng mensahe niya.

“Hoy!sino yang katext mo at kelangan wagas makangiti?!“kaagad kong tinago ang cp sa bulsa ko.

“Hmm.Si mama lang.“pagsisinungaling ko.

Gusto ko ng ipaalam sa kaniya ang tungkol kay kleir.Ngunit baka naman may tamang panahon para dito.Para maipakilala ko sila sa isat isa.

“Ay sus!baka naman si fafa crause yan ayaw mo lang sabihin.Tss,sige iyo na! iyong iyo na!sus mas maganda naman ako sayo at seksi pa!“umikot naman ito umarte na parang modelo.

Napatawa na lamang ako sa arte nito.

Natapos ang klase at gaya ng inaasahan kaagad akong nagmadaling lumabas.

Hindi na ako nakapagpaalam kay froi na mukhang busy naman sa pagchichikahan sa mga kaklase namin.

Nagtungo na ako sa lugar na kaniyang sinabi.

Nakita ko naman kaagad siya sa tabi ng kaniyang motor.

Ewan ko lang pero biglang bumilis ang pintig ng puso ko ng pagmasdan ko siya.

Nakasuot siya ng varsity jacket habang pasimpleng nakaupo sa kaniyang motor.Lalong dumagundong ang pagpintig nito ng tumingin siya sa aking gawi.Isang nakakatunaw na ngiti ang siyang aking nasilayan sa kaniyang mukha.

“Khalil!“sigaw nito.Parang slow motion ang kaganapan na unting unti namin na paglalapit sa isa’t isa.

Mga bisig niya na nakalahad ang siyang yayakap sa akin.

At ang matamis nitong labi ang…

“Khalil? huy!ayos ka lang ba?“Bulik naman ang aking wisyo ng alog alugin ako nito. Ilusiyon lang pala.

“Oo ayos lang.A-ano..anong atin?“pautal utal kong sabi.

“May good news ako sayo?”

Halata ko ang kasiyahan niya sa mukha ng sandaling iyon.

“A-ano naman?”

“NAKAPASA ako!“halos mabingi ang aking isipan sa kaniyang sinabi.

“Talaga?”

“Oo.Kaya bilang pasasalamat ililibre kita.Saan mo gusto kumain?Kahit saan basta treat ko.“Halos hindi magkamayaw ang aking puso sa kasiyahan.

Hanggang sa…

“Khalil..“rinig kong bulong nito sa akin habang ako ay nakayakap sa kaniya.

“Masaya ako dahil nakapasa ka.“Bumitaw rin ako ng mga sandaling iyon.

“Syempre lucky charm yata kita.Kaya salamat talaga sayo.”

“L-lucky charm?paanong lucky charm?“Naguguluhan man pero hindi ko maiwasan kiligin.

“Dahil simula ng nakilala kita maraming nagbago sa akin.Tulad nito,nakapasa ako sa mga pagsusulit ng walang halong pandaraya.At baka hirangin ako muling MVP ulit sa darating na finals kaya sana naroon ka muli para manood sa akin ha?“paglalahad nito.

“Pero hindi naman talaga ako ang lahat ng dahilang iyon.Ikaw at ang pagsisikap mo.Iyon ang mga naging bunga nito kleir.Kaya dapat pagbutihin mo pa ang pag aaral mo.“tumango naman ito na parang bata.Saka inabot ang helmet niya sa akin.

“Tara na!“saka kami nagtungo kung saan.

Pizza house.

Dito kami napadpad ni kleir.At dito narin namin naisipang kumain.

“Oh heto.“sabay lapag nito ng isang slice ng pizza sa plato ko.Tinanggal niya pa ang mga bell pepper na nasa ibabaw nito bago ibigay sa akin.Nagpasalamat naman ako.

“Sabihin mo sa akin kapag gusto mo pa at ako na ang kukuha at magtatanggal ng bell pepper.“pinilit kong wag kiligin sa harap niya.Parang ang hirap kasi feeling ko libo libong kiti kiti ang nagdidiwang sa tiyan ko.

“Kaya ko naman,saka abala pa sayo.Kumakain ka rin naman.“paliwanag ko.

“Ayos lang naman.Saka nakakatuwa palang gawin ang magtanggal niyon.” Somewhere parang nagustuhan ko na ang bell pepper na kainin.

Natawa na lamang ako sinabi niya.Habang kumakain biglang nagring ang phone niya sa bulsa kaagad niya naman iyon kinuha.Pero tinignan niya lang ito saka ibinalik sa bulsa.

Kumain ulit siya at nagring muli ito.Kagaya kanina iyon muli ang ginawa niya.

Inis niyang pinatay ito saka ibinalik sa bulsa.

“Nakakainis tawag ng tawag.“reklamo nito bago isubo ang slice ng pizza.

“Hmm..sino ba iyon at mukhang ayaw mong makausap.”

“Wala.wag na lang nating pag usapan.“ah okey.Ikaw kasi khalil hilig mang usisa!

Natapos namin ubusin ang isang pizza nagkwentuhan muna kami bago umalis.

“Nga pala pupunta ka ba sa gaganaping farewell program ng school?“Sabi nito bago iabot ang helmet sa akin.

“Hmm.hindi ko pa alam eh,bakit mo na itanong?“sa totoo lang ayoko naman talaga dumalo subalit nakapangako na ako kay crause.Nagaalangan lang ako dahil wala pa akong maisip na masusuot ng araw na iyon.

“Wala naman.“sagot nito.

“Eh ikaw kleir pupunta ka ba?”

“Hindi ko rin sure.Darating kasi yung kaibigan ko galing sa ibang bansa.Ako kasi ang magsusundo sa kaniya.“Paglalahad niya.

“Ganoon ba?Naku sayang naman sabi nila maganda pa naman ang hinandang program ng mga SC para mga dadalo.”

May parte sa utak ko na sana dumalo na lang ako at sa gayon makita siya pero mukhang malabo naman iyon.Gayong hindi naman pala siya dadalo.

“Sige.Kung makakahabol baka makapunta pa.”

Baka kailangan ko ng maghanap ng maisusuot na damit.

(A/N: PLUG ko sana yung gawa ng baguhan kong kaibigan. MICKYUAN .Cant take away my eyes from you.Mukhang maganda.Pakisupport naman.Tenkyu.)

-CinnamonGrapes.

Chapter 19

( K     H      A     L     I     L  )

T atlong damit ang siyang nakalatag sa aking kama.Isang long sleeve polo na checkerd(Dark blue),polo shirt(Black) at t-shirt(Gray).Eto lang kasi ang maayos ayos na aking panglakad na damit.Kaya ko naman bumili pero sadyang kuripot lang.

“Hmm..ano kayang bagay?“nakapamewang pa akong nag iisip sa tatlong telang damit nasa aking harapan.

Ngayon na kasi yung araw ng farewell party ng school namin kaya panigurado ako.Pinaghandaan na ng iba sa amin ang araw na ito.

Napukaw ang aking nagiisip na utak ng tumunog ang cp ko.Kaagad kong kinuha at nakita kong may nag text.

Siguraduhin mong pupunta ka ha?hihintayin kita sa labas ng gate.

-crause W.

Napangiti ako sa kaniyang mensahe.Halatang nanakot pero sweet sa huli.

Nag reply ako para naman hindi na ulit magtext pa.

Oo na po.hehehe..SEE you later!

Ang reply ko.

“Kahlil!anong oras na?!malalate ka na!!“sigaw ni mama mula sa aking pinto.

“Opo!!susunod na!”

Nagmadali naman akong nagtungo sa banyo na kalapit ng aking silid.

Matapos maligo ay saka naglagay ng pabango at sinuot ang siyang aking natipuhan.

Naka pantalon ako ng denim black at rubber shoes na lang.Saka isinuot ang T-shirt.Kinuha ko ang cp at coin first ko saka labas ng silid.

“Ma..“bungad ko sa sala namin.Napangiti naman ito ng makita ako.

“Naku..binata na ang anak namin!Pang!halika tignan mo ang panganay natin!“pagtawag nito kay papa na nagkukumpuni ng sasakyan sa labas.Kaagad naman itong pumasok at napatingin sa aming gawi.

“Naks! dalaga este binata na talaga ang kuya namin..“sabay hakbay nito sa akin.“Papa naman e!pawis mo oh!maligo na nga kayo.“reklamo ko.Napatawa naman sila sa akin.

Nagprisinta naman si papa na ihatid ako sa skwelahan namin pero siyang tanggi ko.“Pa,magpahinga na lamang kayo.Saka salamat na lamang din po.Si mama dapat lambingin niyo.“Napangisi naman si papa habang si mama ay namumula na sa aking sinabi.

“Ikaw bata ka!Oh siya sige.Umalis ka na at mag ingat ka.“Sabay abot nito ng pera sa akin at siyang pasalamat ko.

Papaalis na ako ng tawagin ako ni mama.“Napagisipan mo na ba kahlil?sa ikalawa na ng linggo iyon.Sasama ka ba sa amin.”

“Hindi

ko pa po alam ma..“

N asa tapat na ako ng school ng makita ko si crause na siyang nakatayo sa entrada nito.Binabati niya rin ang ilang dumadaan sa harap niya.

“Crause!“nang makalapit ako at siyang lingon nito sa akin.Ang gwapo niya lang sa suot niyang loose shirt at naka jacket na maong pa.

“Mabuti naman at dumating ka.“bungad nito.Ikinikamot ko lang ng batok sa pagkahiya sa kaniya.“Syempre naman.”

“ Cute mo pala diyan sa porma mo.“Nabigla naman ako sa sinambit nito.Nakakahiya!Cute daw ako!!

“Tama na nga..pumasok na tayo!“pag iiwas ko.Baka mangisay na ako sa kilig na aking nadarama.

Kaagad sumalubong ang dami ng tao sa field.Maingay,magulo at masaya ang lahat.

Pumaroon kami sa tabi ng tent.Kung saan naroon ang mga SC na siyang namamahala sa palatuntunan.

Pinaupo ako nito sa isa sa mga upuan na walang umuukopa.Napapatingin ang mga SC sa aking gawi.Hindi ko naman mawari kung bakit.

Mukha siguro akong lumpia sa suot ko. bulong ko sa aking sarili.Iniwan ako saglit ni crause dahil sa pagtatalaga nito sa mga magbabantay sa buong paligid.

“Hi!kaibigan mo pala si mr. Sungit ?“Biglang sulpot ng isa sa mga SC.Mr.Sungit?Bakit sungit?

“Hmm..Medyo.“alinlangan kong sagot ayoko naman magfeeling close agad.

“Aah..may kaibigan pa pala iyon.E bakit sakin ang sungit sungit ayaw akong kausapin!“Talak nito na siyang kinangiti ko.Cute siya lalo na sa kakulangan nito sa tangkad.Oo.Maliit siya.Pero maganda naman siya sa mukha niyang hugis puso.

“A..e.hindi ko alam ang bagay na yan.Pero matanong ko lang bakit Mr.sungit ?“sasagot na sana siya ng dumating si crause.

“Hoy!Soledad!bumalik ka na sa puwesto mo at gawin ang inuutos ng president sayo.“sita nito sa kausap ko na siyang pairap nitong sinupladahan ang huli.

“Kinukulit ka ba niya?Wag mo na lang pansinin..“nang makaupo sa aking tabi.

“Hindi naman.Nakakatuwa nga siya e!”

“Kamo papansin lang yun.“mukhang nakahanap ng katapat ito si crause. Opposite attract.. Ganun.“Sobra ka naman sa kaniya!wag ganun uy!Malay mo gusto lang ng tao makipagkaibigan.“Pangaral ko rito.Inisnob lang ako ng lolo niyo.Hmp!

Tinanong ko sa kaniya kung anong banda ang siyang tutugtog sa program.Nagulat naman ako ng sabihin niyang Parokya ni edgar.Idol ko kasi iyong banda na ito simula maliit ako dahil na rin kay papa na hilig pakinggan ito.

“Wow!Naku makikita ko na rin ang idol kong si Chito Miranda!“bulalas kong sabi na siyang kinagulat din ni crause nasa huli ay natawa sa akin.

Maya maya pumailalang na ang hiyawan ng magsilabasan na ang grupo sa stage.

“Crause tara!!doon tayo pumwesto sa harap!Bilis!!“aligaga kong hila sa kaniya.

“Oo na!hahaha..nakakatuwa ka talaga!“sabi nito matapos magpatiuna na siya namang sunod ko sa kaniya.

Laking tuwa ko ng nakapunta kami sa harap nito.Ang cool talaga ni chito at ng mga kabanda nito.Sigurado matutuwa at maiinggit si papa sa ibabalita ko.

Una nilang inawit ang mga luma nilang kanta matapos ay ang mga sumikat pa nilang mga awitin.Hiyawan at napapatalon ang lahat sa rakrakan nila.

Inilibot ko ang aking paningin sa karamihan.Tuwang tuwa ang lahat.Pero napukaw ang aking mata sa di kalayuan ng mga kapwa ko estudyante.Nakita ko siya.Nakarating siya!

Pero mukhang hindi siya nag iisa.

Katabi niya ang isang babae na minsan ko ng nakita.

Kung maganda siya sa kuhang iyon mas maganda pa siya ngayon sa personal.

Kagaya ng iba,masaya silang sumasabay sa pag awit ng banda.Nahihiya naman akong lumapit sa kaniya lalo pa at kasama ko si crause.

Bumalik lang ulirat ko mula sa pagkakatitig sa kanila ng tapikin ako sa braso ni crause.Saka turo nito sa bandang nasa harap namin na kasalukuyan kinakanta ang ’Halaga’Tinuon ko na lang ang aking tingin dito.Kahit na sumasagi sa isip ko ang dalawa.

Subalit hindi ko maiwasan magtanong sa aking utak.

Sila kaya?

Napapalingon muli ako sa gawi nila.Tila lalanggamin ang kanilang puwesto sa kanilang dalawa.Nakahakbay kasi si kleir sa babae nitong kasama habang nakapilig naman ang ulo ng babae sa balikat niya.

At sa hindi inaasahan ay nagsalubong ang aming mga mata..

Subalit nabalot na ng kadiliman ang aking paningin ng takpan ito.

“ Masasaktan ka lang…kung ipagpapatuloy mo pa rin ito…“

At siyang pagpapatotoo ng aking damdamin.

A / N: Putcha naiiyak ako sa next chap!

Chapter 20

(KHALIL)

“Sige okay na ako rito.Salamat.“Matapos akong abutan ng ice cream nito.Nasa isang ice cream parlor kami matapos ang program.Hindi ko alam pero mas pinili ko na lamang ituon ang pagsama kay crause.Kesa isipin ang nararamdaman kay kleir na mukhang wala naman pa lang kahahantungan.At mukhang ang talagang ending ay humanga na lamang.

“Sabi na nga ba e.“biglang sabi nito ng matapos ang pagsubo ng ice cream sa kutsara niya.

Napa arko ang aking kilay sa kaniyang sinabi.At mukhang nasense niya ang pagtataka ko.

“Noong sinabi mo na paghanga

lang bilang isang manlalaro ang nararamdaman mo sa kaniya.Alam kong may mali na roon.“

“Anong mali roon?” pagkukunwari ko pa.

“Hindi paghanga kundi Pag ibig na yan.Kakaiba kasi ang mga ngiti mo sa tuwing nakikita mo siya.Yung kislap ng mga mata mo sa tuwing napapansin ka niya.Hay,nagagawa nga naman ng pag ibig.“Paglalahad nito.

Nasamid naman ako sa mga sinabi niya na siyang totoo. Magsisinungaling pa ba ako?

“Ganoon ba kahalata na may nararamdaman ako sa kaniya?“Malumanay kong saad na siyang kinatango nito.

Kung ganoon bakit hindi niya ito makita.

Kasi kaibigan lang ang turing niya sayo.

Nasa ganoong pag iisip ako nang may dumating na maiingay na grupo.

Nahihinuha ko na kateam ito ni kleir sa basketball.

Pumila sila sa counter saka umupo sa kahilera naming upuan.

“Pare!laughtrip yung si Castro kanina!haha..kung makikita mo lang mukha niya!“sabay hagalpak ng tawa nito.

Nakakairita ang kaingayan nila kaya tinapos na namin ang aming pagkain ng ice cream ni crause.

Saktong papalabas na kami ng makasalubong ko ang babaeng kasama ni kleir.Papunta siya sa lamesa ng barkada ni kleir.

Inilibot ko ang mata ko baka narito rin si kleir.Subalit wala ito.Nasaan siya?At bakit mag isa lang ang kasama niya?

Naglakad at gumala pa kami ni crause.Ang huli napadpad kami sa parke malapit sa school namin.

“Sa Mayo ang enrollment sa school.Kung gusto mo sabay na lang tayo sa pageenroll.“alok nito.

“Naku tungkol diyan hindi ko pa alam eh.”

“Bakit naman?“Takhang tanong nito.

“Maglilipat kasi kami ng pamilya ko sa probinsya.Kaya hindi ko pa sigurado kung makakapagenroll ako para sa susunod na taon.“paliwanag ko.

Halata sa kaniyang mukha ang pagkadismaya.

“Ganon’pero sabi mo hindi ka pa sigurado.Ibig sabihin pwedeng hindi ito matuloy.“nahihinuha ko ang pakiusap nito.Tumango naman ako saka ko naanigan ang pagngiti nito.

“Pwede naman akong magpaiwan subalit mamimiss ko talaga sila lalo pa at makakasama ko na rin ng matagal tagal si papa.Lagi kasing nadidistino ito sa malayo kaya paminsanan lang ito umuwi sa amin.”

“Mahirap nga yan.Kung sakali talagang matuloy ka mawawalan ako ng isang kaibigan at ijklmn…”

“Ano kamo?“pag uulit ko dahil may isang motor sa di kalayuan ang maingay magpatakbo dahilan para hindi ko marinig ang sinasabi niya.

“Wala.Ang sabi ko mamimiss kita.” Nakakatouch naman.

Sa huli naghiwalay na kami ng daan matapos magkapaalamanan.

Naglalakad na ako papasok sa kanto malapit sa bahay namin.Nang may kaskaserong nagmomotorsiklong dumaan malapit sa akin.

Walangya!balak pa aking sagasaan!

Nagulat ako ng lumiko ito at papadaan na naman sa akin.

Bigla itong huminto.Kakaba kaba ako dahil baka holdaper ito.Naka helmet kasi.

Pero ng tanggalin na niya ang suot suot sa ulo bahagyang napaawang ang bibig ko.

Walang iba kung hindi si kleir!

Bumaba siya sa motor niya saka lumapit sa akin.Masamang tingin ang pinupukol niya animo’y may ginawa akong kasalanan sa kaniya.

“I-ikaw pala?Bakit ka nandito?“Bagkus na sagutin hinila ako nito papunta sa motor niya.Isinuot pa ang helmet sa ulo ko.

“T-teka..kleir,uuwi na ako.Masyado nang madilim para gumala pa.Isa pa hangg-”

“SAKAY!“giit nito.

Parang may problema siya.Ayoko naman makidagdag pa kaya sumakay na ako.Lagot ako kay papa nito.Hindi naman kasi ako nagsabi na gagabihin na ako ng uwi.

Pinaandar na niya yung motor at nagulat ako ng patungo ito sa bahay namin.

Inihimpil na niya ang motor niya sa tapat ng gate namin.Bumaba naman ako kaagad at siyang hubad ng helmet sa ulo ko.

“Kleir may problema ba?“Tahimik lang itong nakatingin sa malayo.Parang may iniisip.“Kle-”

“ Mas masaya bang kasama siya kesa sa akin? “

Naputol ang aking sasabihin sa makahulugan nitong tanong.

Hindi ako nakasagot sa kaniya kaagad kaya mabilis nitong kinuha ang helmet saka humarurot paalis. Problema niya?!

M abilis lumipas ang araw at pasahan na ng kung anong proyekto sa aming mga guro.

Kasulukuyan kaming magkasama ni froi sa mini garden sa likod ng gym ng school.Dito namin naisipang tumambay para gumawa ng mga iba pa naming ipapasa.

“Bes!kumukulo na tiyan ko sa gutom kain muna tayo sa canteen.“anyaya nito.

“May baon ako froi,ikaw na lang.”

“Naks!napaghahalataan ka bes!kaya pala hindi ka pumapayat laging handa..“Sabay tawa nito.

“Heh!kumain ka na nga lang!Bilisan mo ha!iiwanan ko gamit mo rito.“umalis na rin ito kalaunan.

Habang gumagawa nakarinig ako ng pagtalbog ng bola sa kabilang bahagi ng mataas na halaman ng hardin.Kasunod muli ng kantiyawan at tawanan.Panigurado mga barkada na naman ito ni kleir.

“Par,nakita kita ka raw ni domingo na kahangkas yung matabang beki kahapon?Pansin ko parang close kayo?”

Parang alam ko na kung sino ang pinapatungkulan ng usapan nila.Sumiksik ako kaunti sa mga halaman para hindi mapansin.

“Woah!wag mong sabihin pinatos mo pati yung baklang iyon..“kasunod ang tawanan.Nakaramdam ako ng awa sa sarili ng marinig ito.

“Saka iniwan mo pa yung girlfriend mo kahapon para lang sumama roon.“Sabat ng isa.

Dinig nang aking pandinig ang kanilang sinasabi.

“Haha..Mas gusto niya pa yata yung beki kesa sa oh!so hot niyang gf.Ano dre tama ako ano?!“tawanan muli.

Pero mas masakit pa pala ang mga salitang mismo na galing sa kanya kesa sa mga narinig ko sa mga kaibigan niya.

“ Hell no!hinding hindi ako magkakagusto sa kagaya niya dre..“

Hinding hindi ako magkakagusto sa kagaya niya..

Paulit ulit na naglalaro sa aking utak ang sinabi nito.Parang sirang plaka.At sa bawat litaw ng mga ito sa aking isipan siyang pag hapdi ng aking puso.

:’(

-C.G♥

Chapter 21

(KHALIL )

N apatigagal ako sa aking nakikita.Nakangiti niyang sinalubong ang hindi mahulugang karayom na mga tao sa paligid.

Dug.dug.dug.dug…

Napahawak ako sa lakas ng kabog ng aking dibdib.Hindi ko maintindihan ang siyang dahilan nito.

’

Hello everyone!

’

Siyang dagundong na hiyawan ang isinagot ng madla sa kanila.

Kasunod nito ang pagpapakilala ng emcee sa bawat isa ng banda.

Ramdam ko ang kasikatan ng mga ito sa papuri ng mga tao.

Habang ang aking mga mata ay siyang nakabaling lamang sa kaniya.

Maya maya nakaramdam ako ng pagtulak ng kung sino sa aking likuran.Hindi ako makalabas pa sa aking kinaroroonan dahil sa sikip ng paligid.Napapausog na lamang ako malapit sa kinaroroonan niya.At siya matinding kabang aking nararamdaman.

’ How about our hottie vocalist here?Mr.Kleir…Anong inspirasyon mo sa pag awit at idagdag pa ang pagsusulat ng kanta sa inyong banda?’ Kinilig naman ang ilang kabataan sa tanong ng emcee.

Tumingin muna ito sa dami ng nanonood sa kanila.Saka ngumiti. Yung ngiting hindi ko nakikita noon sa kaniya kahit sikat pa siya.

’ Inspirasyon?Mayroon.Mayroon akong inspirasyon sa lahat ng ginagawa kong bagay ngayon at kahit noon pa man.Lahat ng ito ay dahil sa iisang tao. ’

Mararamdaman mo ang sinseridad sa boses nito.

‘Ayiiie!!ang swerte naman ng babaeng yun!’ kinikilig na sabi ng ilang tagahanga.

’So,sino naman kaya ang swerteng

tao

na ito?Mukhang taken na pala ang hottie vocalist ng Karie..’ tanong muli nito.

‘Nope..im still single guys.Sadyang naghihintay lang sa pagbabalik niya.’

Dagundong na hiyawan muli ng tao.

‘LDR na,Complicated pa ang status ng fafa natin.Mga ateng unahan na natin ang girlalung iyon kay kleir!’ Napuno ng hiyawan ang paligid.

Single?Pero may hinihintay?Siguro iyong tinutukoy niya ay yung babaeng kasama niya noong panahong iyon.

Siya pa rin pala.

Bakit nga ba ako umasa na kung sa una palang.Ako lang ang siyang mistulang nagiilusiyon.

Tsk.Hindi ko na dapat ito inaalala dahil matagal ko ng tinapos ang kabaliwang imposibleng mangyari.

Isa pa mukhang masaya na siya sa buhay na mayroon siya ngayon.At ako?

Hindi ko na uulitin ang nakaraang pagkakamali ko.

Ang simpleng paghanga na humantong sa puntong nahulog ka na ng husto sa taong ito.

Bago ako umalis ay siyang huling pagtitig ang aking ginawa mula sa kinaroroonan niya.

‘So,fafa klier ano naman ang masasabi mo sa taong naging inspirasyon mo sa lahat ng bagay na ito?’ Sa huli mas pinili ko ng umalis ngunit hindi ko inasahan ang aking narinig mula sa kaniya.

’Kung isang araw magtagpo muli ang landas natin…

Hinding hindi na kita pakakawalan pa.

’ masarap pakinggan pero sadyang nakalaan na sa iba.

K inabukasan,maaga akong gumising para lang makarating sa opisina namin.Ngayon kasi iyong dating nang makakaagapay sa pamamalakad ng kumpanya habang wala si bossing.Sana lang hindi masungit at strikto.

‘Oh junie!ano na naman yang pinagtatalunan niyo ni simon?!’ paninita ko sa dalawa na nakaupo sa backseat ng kotse.

‘Eto kasi si junie kuya!!’ kaagad na sumbong nito sa akin.

‘Oh,bakit?ano si junie?’

‘Ayaw akong pahiramin ng album na meron siya.Samantalang hindi naman siya makakabili niyang CD kung hindi niya kinukupitan yung alkansya ko.’ maktol nitong si simon.Minsan kahit maliit na bagay lang talagang pagtatalunan nila ng labis.Ang sarap lang pag umpugin sa tuwing naaabutan ko sa bahay na ganoon sila.

‘Anong kinunupitan?!ipon ko yun saka baka kaya nauubos yang pera mo kakabili mo yan ng kung anu ano sa comic valley!’ mukhang dehado si simon sa away nila.Totoo naman kasi dahil napupuno na ang kwarto nito ng action figure ng kung anu ano.

‘Kayo talaga..Hindi ba sabi ko wag kayong bili ng bili nang kung anu ano.Matuto kayong magtipid paano kung isang araw mangailangan kayo?Hindi laging may pera kaming maiaabot ni mama sa inyo.’ sermon ko na ikinatahimik nila.

‘Opo kuya.’ sabay nilang sagot.

Nakarating naman ako ng maagap sa opisina ng maihatid ko yung dalawang makulit.Pansin kong abala ang lahat ng makapasok ako sa mismong palapag namin.Kaagad akong umupo sa cubicle ko saka bukas ng computer sa table.

Narinig ko ang bulungan ng iba sa magkakatabing lamesa nito.Tinignan ko yung katapat kong si marg at sinitsitan ito.

Sakto namang tingin nito sa akin saka tumayo at lumapit sa akin.

‘Anong meron?nakilala niyo na siya?’ pagtutukoy ko sa tao.Tumango naman ito pero parang may kakaiba sa ikinikilos niya.Hinintay ko ang idadagdag nito dahil dakilang mahadera ang bunganga nito alam kong may masasabi siya ng kung ano dito.

’STARSTRUCK AKO SHET!’napaawang ako sa sinabi niya.

‘Huh?ano kamo?starstruck.Bakit gwapong lolo ba ang nakaharap mo at ganyan ka mabaliw?Ay baliw ka nga pala talaga..’ kasunod nito ang paghampas sa akin.

‘Shunga!batang bata pa yun at hindi ka maniniwala sa sabihin ko.Singer pala yung anak ni Sir Tamayo at bukod pa doon pinamamahalaan na rin pala niya ang ibang negosyo ng ama niya.’ napa-aah’na lamang ako.

’For sure makikilala mo rin siya sa lunch natin mamaya.Sasabay daw siya at libre daw niya.Ay naku,makakatipid ako ng bongga at susulitin ko rin ang take out! ’ baliw nga ..

A/N: Hectic na ang sched ng nagsulat ng kwento.

-CinnamonGrapes.

Chapter 22

( KHALIL )

S umapit ang lunch time at lahat ay tila hindi magkandaugaga sa kanilang mga pag aayos.Sayang nga eh,hindi ko nakita yung tao dahil nung pagkadating ko ay siyang pagpasok nito sa opisina niya.

’Marg,nga pala paano mo nasabing singer yung anak ni ser?Sikat na sikat ba yun?’Pagtataka ko at siya?ayun parang espasol ang mukha sa pagtatapal ng foundation sa mukha.

‘Uy inaalam..’

’Uy masasampal kita..’ngumuso naman ito.

’Basta sikat siya lalo na sa mga kabataan.Napakinggan ko na rin ang ilang acoustic saka pagrevive sa mga ilang kanta.Grabe ang lamig at kasing yummy niya yung boses niya.’sinamaan ko lang ito ng tingin.Umaatake na naman ang kalokohan nito.

’Hindi biro lang..member siya ng bandang

Karie…

Karie..

Karie..

–

Ajklmngpukll…’tila hindi ko na maulingan ang mga sinasabi nito dahil sa narinig ko.

Hindi.Imposible!

’O,ayan na pala si sir!!’Halata ang kagalakan sa mga mata niyang pinagmamasdan ang taong iyon.Napapalunok ako ng laway sa hindi maintindihang kaba.

Tila natulos na ako sa lamig ng sementong aking kinatatayuan.Natatakot makita ang taong tumatakbo sa isip ko.

’Khalil naman ayun si sir!oh!’Saka niya ako iniharap sa taong tinutukoy niya.

Napakunot noo ako sa aking nakita.

’Well,napadaan lang ako rito para sabihing magtulungan at pakisamahan ang isat isa.Kayo na bahala sa anak ko.Maasahan ko ba kayo?’Nagpakawala naman ako ng isang malalim na paghinga.Si sir tamayo lang pala.Pero hindi ko inasahan ang taong lalabas mula sa katabing pintuan nito.

Napaawang ang aking bibig.Halos nagkakarerahan na sa pagpintig ang aking puso.

’Dad,mabait naman ang mga empleyado mo.Saka mukhang magkakasundo kaming lahat.Diba guys!’nagsitanguan ang lahat sa sinabi niya.

’O,ikaw?Bustamante?Kamusta na ang late comers ng opisina.Magbago ka na!Mas strikto pa sa akin itong si klier. Kaya ayusin mo na ang alarm clock mo sa bahay.’kasunod ang tawanan at kantyawan ng mga katrabaho ko sa akin.

Napaismid ako sa kirot ng sikuhin ako ni marg.’Sabi na e!matutulala ka sa kaniya..’bulong nito na parang bubuyog sa kadaldalan.

Habang ako walang pagbabago ang emosyon.Tulala,kinakabahan at higit sa lahat humihiling na lamunin ng establisimentong aking kinalalagyan.

Hindi ko inasahan na mapapatingin siya sa aming gawi kaya dagling iwas ko.

Resto

N akahilera kami sa mahabang lamesa at mga upuan.

At tama nga si marg.Maraming pagkaing siniserve sa amin ng mga waiter.Kotang kota nga ang loka lokang ito.

Habang ang lahat ay masaya sa mga nakikitang pagkain sa harapan nila ako naman ay tila napipi na sa isang tabi.

Bakit?

Nasa tabi ako ngayon ng taong nagpapakaba at tuliro ng sistema ko.

Nasa gitnang bahagi ito nakaupo at ako ang nasa kanan nito.

Pinagpilitan kasi ni marg na maupo kami malapit dito.Hindi ko naman alam ang kalokohang iniisip nito at nagpakayag naman ako.Ang engot ko lang!

At ayun nagsimula na ang pagkain nang lahat.Sarap na sarap ang mga ito.Samantalang ako tila kumakain ng nerbyos na baka mapansin nito.

’Hmm..eto oh.Kain ka ng marami.’napatingin ako sa ulam na inaabot nito sa akin.Napansin niya yata ang katiting na pagkain sa aking plato. Kung minamalas ka nga talaga!

Kinuha ko ito subalit nanatiling ikinukubli ang mukha ko sa kaniya. Mahirap na.

’Naku ser!mahiyain talaga yan si khalil.Kain lang bes habang madami pang lalapangin!’halos maduwal na ako sa kalokohan nito.Narinig ng mga kasamahan ko ang sinabi nito na naging dahilan para magsitawanan ang mga ito.

Pasimple akong tumingin sa kaniya at sa hindi inaasahan.Nakatingin din pala ito sa akin.Matiim at tila may kung anong dumi sa aking mukha.Ibinalik ko muli ang atensyon sa pagkain.

Nararamdaman ko na parang naka titig pa rin ito sa akin.

O,baka imahinasyon ko lang siguro.’

N atapos ang masayang lunch break,(- wait sila lang pala .)nagsibalikan na kami sa opisina.Naroon pa rin ang kabang dulot nito sa akin.Naalala pa kaya niya ako?

Anim na taon na rin ang nakakalipas.Malamang nakalimutan na niya kung sino ako.Sino nga ba ako para alalahanin.At saka bakit nga ba ganito ang inaasta ko.Wala naman akong pagkakautang o ginawang mali sa kaniya noon .Bagkus siya pa itong may atraso sa akin.

Posibleng hindi na niya ako matandaan dahil sa kung anong itsura ko ngayon.Marami na ring nagbago sa tagal ng panahon.Lalo na sa pisikal kong anyo.

Medyo pumayat na ako ngunit sakto lang.Hindi na rin ako sobrang singkitin gaya ng dati na nababanat lang ang mata dahil sa aking katabaan.Sapat na masabing healthy ang lifestyle ko.Ayokong nagbababad sa gym,mas gugustuhin ko pang regular na magjogging sa umaga o gabi ng sabado.

Medyo nakahinga ako ng maluwag dahil malayo naman ang HR dept.sa opisina niya.Kaya mas mapagtutuunan ko ng pansin ang mga gawain ko buong araw.

Samantala…

’Kamusta?Nahanap mo na ba yung pinahahanap ko..

Ano?Talaga?!S-sige i’ll check it right now.’sabay baba ng telepono sa kausap.Nagmadaling buksan ang messege galing sa e-mail nito.Hindi niya inasahan ang nakita  nang buksan ito.

Hindi niya lubos akalain na mahahanap kaagad iyon ng inupahan niyang tao.

Hindi rin siya makapaniwala sa pagbabago ng itsura

nito.

Masaya ngunit naroon pa rin ang mga katanungan sa kaniyang sarili.

’Ikaw nga ba talaga ito?

Khalil…

’ang nasabi niya mula sa kawalan habang pinagmamasdan ang larawang nasa screen ng laptop niya.

Chapter 23

( K H A L I L )

I lang araw na rin ang nagdaan simula ng malaman kong si kleir at ang anak ng boss namin ay iisa lang.

Bawat araw na pumapasok ako,siyang pakikipagpatintero ko sa pag iwas sa kaniya.

Hindi ko alam na sadyang mapaglaro ang tadhana.Kahit yung taong nilimot at ayaw mong makita ay siyang humahabol naman sa mga alaalang labis na gumugulo sa aking isipan.Pinaalala ang tamis at pait ng kahapon. Eh?

Kakatapos ko lang isaayos ang mga papeles na pinapapagawa sa amin ni marg.Balak ko kasing umuwi ng maaga.Dahil birthday ni junie idagdag pa na baka abutan ako ng traffic sa daan.

Ako pa naman ang nakatokang bumili ng cake nito.Nilalagay ko na sa drawer ang mga folder ng dumaan si marg.

’Beks!Sama ka?’Umiling ka agad ako.Tuwing sasapit kasi ang biyernes ay nakagagawian na namin ang gumimik nito ni marg kasama ang ilan sa katrabaho sa opisina.

‘Ay sayang!’

‘Bakit naman?aber.’

’Kasama kasi si sir kleir,may gig pa naman daw siya sa pupuntahan na bar kaya siya na raw ang taya.’Kumikinang na naman ang mga mata nito habang nagkukwento. Kuripot talaga.

’Sayang nga.’Pagkikibit balikat ko. May masabi lang.

‘Oo nga,ano ba kasing meron at hindi ka makakasama.’

’Birthday ni bunso.’Napa-ah’na lang ito.Kalaunan ay pumunta na sa cubicle niya.

Nauna akong umalis sa mga kasamahan ko gayong panghihinayang nila dahil hindi ako makakasama. Mabuti na lang din para hindi magkrus ang landas namin.

Kinakabit ko na ang seatbelt ko ng matanaw ng aking mata ang taong papalapit sa kinaroroonan kong parking lot.Nagmadali akong yumuko at magtago para hindi makita.

Sinilip ko ito kung saan patungo pero hindi ko matanaw. Baka imahinasyon ko lang

siguro.

Nang masigurado ko na wala o guni guni ko lang marahil ito ay binuhay ko na ang makina ng kotse ko.

Ilang pagpihit ang ginawa ko pero tila may sapak na naman ito.At sa kamalas malasan ay talagang makisama nito.

Lumabas ako at tinignan kung ano ang sira sa makina nito.

’Need a help?’mula sa likod ko ay kaagad kong nilingon ito.

Wala naman akong alam na may balat ako sa pwet para ganito kung malasin ngayong araw. Kung minamalas ka nga naman

talaga!

’Hmm,k-kailangan mo ba ng tulong?’halatang nag aalangan sa kaniyang sinabi.

’H-hindi na sir,kaya ko na ito.’Lakas loob kong sagot kahit na kinakabahan.Hindi ko maiwasan ang pagkatitigan ang kaniyang mukha lalo pa’t mas gwapo pa pala ito sa malapitan.

’Really,pero mukhang matatagalan ka pa kung hindi mo tatanggapin ang tulong ko.’medyo natotorete na ako sa alok niyang tulong.At batid kong mukhang matatagalan nga talaga ako. Pisti naman kasing sasakyang ito ngayon pa nakihalubilo sa kamalasan ko.Buset!

’Nakakahiya naman po sir.Saka mukhang may lakad pa po kayo.’Dumapo agad ang mata ko ng iangat niya ang kahabaang manggas ng damit niya sa braso.Napaflex ito dahilan para makita ko ang hubog nito. Nakakadaga ang muscle niya!

Hindi ko maiwasan ang mapalunok ng laway.

‘It’s okay.Malapit lang din naman yung place.Nga pala may tools ka ba diyan?kung wala iyong akin na lang.’

’M-meron po sir.’Agad akong tumalima sa pagpunta sa compartment ng kotse ko.At dahil sa hindi inaasahan,natisod ako dahilan para mawalan ng balanse at madapa ako. Award-an niyo na ako!

’Hey!are you alright?’Mabilis nitong pag-akay sa akin.Amoy ko ang bango ng hininga niya malapit sa akin.

’Eh,pasensya na po sir.S-sandali kukunin ko lang yung tools.’pagmamadali ko.Medyo napangiwi pa ako ng makaramdaman ako nang hapdi sa pagtayo ko.

Kaagad kong iniabot sa kaniya ang tool box ng maabutan kong masusi niyang tinitignan ang makina.Mabuti na lang at maliwanag sa parking lot.Uso kasi ang nakawan dito dati kaya pinaayos ito ng kumpanya para hindi na maulit pa.

’Wiring problem lang.Madali naman ito ayusin.’Habang binubutingting ito napapatingin ako sa kakisigan niyang katawan.Kaya pala hindi magkamayaw ang mga babaeng taga hanga nito.Ang ganda kasi ng pagkakahubog ng katawan niya.Hindi naman yung bato bato na halatang batak sa gym.Yun bang sakto lang,pang model ng brief ganun. Ay ano ba yang pinagiiisip ko?!

Matapos maayos ay laking pagpapasalamat ko naman dito.Tinatanong niya ako kung sasama daw ako mamaya sa lakad ng mga ka opisina ko sa gig niya.Kaso siyang pagtanggi ko.

Kahit papaano medyo asiwa man akong kausapin siya.Hindi maiwasang mapalagay ang loob ko sa kaniya ng sandaling iyon. Hindi.Hindi pwede at baka diyan ka naman niya madale!

Nang matapos ay nagpasalamat ako sa kaniyang pagtulong.Iniimbita pa ako nito at siyang pagtanggi ko.Kaagad akong tumalima sa pagpasok sa kotse ng matapos namin mag usap.

Pero bago ko pa mabuksan ang pinto ng sasakyan ay may kamay na pumigil sa akin.At siyang lingon ko dahilan para magtama ang aming paningin sa isa’t isa.

’Itatanong ko lang?Kung…

….nagkakilala na ba tayo dati?’

↑↑↑↑ Picture of kleir♥

Chapter 24

(KHALIL)

N apatigil sa pagtatambol ang nagkukumahog kong puso.Seriously,hindi niya talaga ako maalala?

’Uhmm.Sa palagay ko po sir,ngayon ko lang kayo nakita.’pagsisinungaling ko.

Ang awkward naman kung sasabihin ko sa kaniya na ‘Oo!ako yung matabang pinaasa,niloko at ginamit mo lang!’

Mas maganda na yung ganito,yung hindi niya malaman kung sino ako.Dahil para sa akin ayoko ng balikan ang mga ginawa niya sa akin.Dahilan para magkalapit muli kami. At muling magpakatanga!

Pasalamat na lang ako at totoong may nagbago sa akin para hindi niya makilala.Kung sakali pala,baka maging dahilan iyon para gunitain niya ang nakaraan at muli niya akong mapaikot sa magigiliw niyang salita at kilos.

’Sigurado ka?’alangan niyang sabi at maging ang mukha ay nakikisama rin.

’Oo naman sir,’Sagot ko agad.Nakakapipi sa totoo lang ang kaniyang presensya.Kaya bago pa ako makain ng kasinungalingan ay siyang paalam ko rito.

Ayokong pahabain ang aming diskusyon at baka saan pa mauwi ang pag uusap namin. At baka mawala ang amnesia kuno niya.

Mamaya maalala niya pa si kahlil ‘Ang dakilang ilusyunadong beki’

Napabuntong hininga ako ng makasakay sa kotse kong nakikipanig sa kamalasan ko ngayong araw.Habang siya ay nauna na ng makaalis.Pinahupa ko muna ang kaba sa dibdib ko dahil sa naganap na pangyayari.

‘Happy birthday!’ sabay sabay naming bati sa kapatid kong si junie.Pinikit niya ang mga mata at matapos ang ilang sandali ay ang paghipan nito sa kandila ng kaniya cake.

Nakita kong inilapag ni simon ang isang maliit na parisukat na bagay sa lamesa katabi ni junie.

Nakita agad ito ni junie at agad na kinuha.Nagmadali siyang tanggalin ang balot nito.Kita ang excitement nito sa kaniyang mukha.

Bumungad sa akin ang mata ang lalagyan nito.

Isang Album ng CD.

’Yehey!!meron na rin ako!’tuwang tuwa ito sa kagalakan habang yakap ang maliit na bagay.

Kasunod ang paglapit nito sa katabi na dinaluhan ng mahigpit na yakap.

’Salamat simon!’nagkakawag kawag naman ito sa pagyakap ni junie.

’Grabe ka junie!Hindi ako makahinga!’reklamo nito sa huli ay napangiti dahil sa inasal ng katabi niya.

’Teka sandali,paano ka nakabili?edi ba mahal ito?’pang uusisa sa kapatid.

’Naku wag mo nang tanungin pa at baka malaman mo pa na nangupit ako sa alkansya mo.Mamaya magalit ka pa.’kaagad naman nag alburuto si junie at tila isang torong nangangalit sa kalaban.

Hindi pa na kuntento si simon at dumutdot ng icing sa cake at pinahid sa pisngi ni junie.At siyang karipas ng takbo.

Maging si mama napapangiti at napapailing na lamang sa dalawang naghahabulan sa aming sala.

’Kuya pedeng makahiram ng laptop at speaker?’bungad ni junie sa kwarto ko.Nakasuot na ito ng pantulog habang hawak naman niya ang CD.

‘Ginagamit ko pa.Bakit?’

’Susubukan ko lang ito kuya.’hayag niya sabay lahad ng hawak at akin naman itong kinuha.

’Naku,junie gabi na.Atsaka pwede naman natin itong test -ingin sa sasakyan bukas.’paalala ko.

’Sige kuya,bukas na lang.’kaagad siyang tumalima sa pag alis dahil halata na ring inaantok dahil sa dagling pag hikab nito.

Napatingin ako sa hawak ko.Nakalimutan niya kunin sa akin.Marahil ay sa antok na antok na ito.

Sinuri ko ang lalagyan nito.Simple lang ito kung titignan,at hindi ko alam kung anong kinahihibangan nila rito.Pagbukas ko ay may mga papel na nakapaloob.Nakaimprenta doon ang ilan sa mga lyrics ng kanta.

Itatabi ko na sana,ngunit tila may nag uudyok sa akin na buksan at pakinggan ito.

At siya namang sinunod nang na uto kong utak.

Sinalang ko ito sa laptop kasabay ang pagtubo naman ng salitang kakaba kaba sa aking dibdib.

Lumabas sa media player ito.Mga pitong kanta ang siyang nakapaloob.May special song pa sa pang huli nito.

Nakasulat sa lalagyanan ng disc na siya mismo ang gumawa ng kantang ito.

Parang may kung ano at naisipan kong iyon ang unang patugtugin

Saka pinindot ng nangangati kong mga kamay para simulan ito.

Hindi maalis

Ang larawan ng

kahapon

Sa aking alaala

na ikaw ay nananahan

Tila isang panaginip lang,

Ang sandali na ikaw ay

nasa aking mga bisig

Kung maibabalik,

Ang oras at panahon

hindi sasayangin

Ang pagkakataon na ikaw

ay mahalin

Ibibigay sayo ang lahat

Kapalit ng pagmamahal

na aking inaasam

Araw ay bumabagal

Sa mga sandaling wala ka

Umaasa

Humihiling

Sakaling magbalik

muli sa aking tabi

Sa aking tabi(tabi)

Kung maibabalik

Ang oras

at panahon

Hindi sasayangin ang sandali

na ikaw ay mahalin

Ibibigay ang lahat

Kapalit ng pag ibig na aking

Inaasam

Napahigit ako nang hininga.Tila may tinatamaang kung ano sa aking damdamin. Ang swerte naman ng pinag aalayan niya ng kanta.

-Rozen. -CG♥T.

Chapter 25

I’ll try harder to make a sweet scene..

(KHALIL)

’Good morning! Manong bert’siya ring bati nito sa akin.Saka diretsyong tumungo sa elevetor para pumanhik papuntang opisina.

Tatlo kaming nasa loob nito ng makapasok ako.Ang iba ay sa ibang department.Nagkangitian kami.Magkakakilala na rin kasi kami.

Habang umaandar ang elevator pansin kong pakurap kurap ang ilaw nito.Weird pero ayoko naman pangunahan ng kaba. Nakakahiya sa mga babaeng kasama ko sa loob!

Mabuti naman ay nakarating kami sa kanya kanyang palapag na aming patutunguhan. Hay salamat!

Naabutan kong tila na papraning ang kaibigan kong si marg sa pagkukwento sa mga katrabaho namin.

’Hoy babae anong ganap at makakwento wagas?’bungad ko matapos ibaba ang bag sa lamesa ko.’Wow ang appearance ha!blooming ka ngayon beks!Naulanan ka na ba at ganyan ang awra natin’inismiran ko lang ito

‘Anyway,eto nga kinukwento ko yung happenings na nangyari sa bar.Lam mo beks ang ganda ng voice ni fafa este ni boss.Sayang wala yung presence mo.Tsk!tsk!’

‘Che!alangan unahin ko pa yun kesa sa birthday ng kapatid ko.’

‘Ay,may point ka dyan.Sorna.Sayang kase hindi mo siya nakitang magperform.Lalo na yung pagkavocalist niya.Shet na malagkit!nakakalusaw yung mga tingin niya.’

Nauumay naman ako sa mga pinagkukwento nito.Kaya minabuti ko ng buksan ang computer ko at bumutingting ng kung ano.Mabuti na lang at marami kaming nandito at hindi niya pansin ang pagbusy busyhan ko sa lamesa.

’Kaya lang may dumating na baba

e. Bagay naman sila kasi maganda naman siya ang kaso…’narinig kong sambit nito.

’Ang kaso?’singit ng katabi nito.

‘Ang kaso mas may chemistry kami kesa sa kanila.’ Wow ha!Mas upgraded ang pagiging ilusyonada.2.0 ver

sion

Tawanan ang lahat.

’Sweet sila infairness!’dagdag pa nito.

Siya kaya o siya na kaya yung tinutukoy niya?

N agmamadali akong pumasok muli sa elevator pinapapaabot kasi sa akin yung ibang papeles galing sa head ng dept namin.Ikaanim na palapag ang siyang pupuntahan ko samantalang nasa pangalawang palapag naman kami.

Nasa ika apat na nang biglang may pumasok.Nagkataong mag isa lamang ako kaya agad akong tumabi para bigyan siya ng espasyo para sa pagpasok.

Subalit hindi ko inaasahan na muli ko na naman siyang makakaharap.

Napangiti siya ng ako ay makita.Hindi ko alam kung babatiin ko ba sya o hindi.At sa palagay ko hindi ko rin iyon magagawa.Parang umurong yata ang dila ko dahil sa tensyon na nabubuo sa aking isip at kaba sa aking dibdib.

Tahimik.

Tanging tunog ng paggalaw nang elevetor ang pumapailang.Pero ang mas kinatakot ko ay ang bigla muling pagkurap ng ilaw mula sa kinalalagyan namin. Wag naman sana!

Nasa ikalima na kaming palapag ng biglang namatay ang ilaw at siyang pagtigil ng galaw ng elevator.

Napahigit ako ng hininga.

Hindi ako makagalaw sa kaba.

’Hello?..hello?..may tao ba dyan sa loob?’narinig ko ang boses mula sa mismong apartong katabi ng pintuan ng elevator.

’Yes.Please,pakibilisan lang ang pagsasaayos.May kasama rin ako sa loob.’Malumanay na sambit nito at siyang kumakausap sa mismong operator.Hindi ko pansin na masyado na pala ang lapit ng pagitan namin sa isat isa.

’Are you alright?’tinutok niya sa akin ang flashlight ng cp na hawak niya.

Tumango ako bilang tugon pero napatalilis ako ng bigla niya akong hawakan sa magkabilang balikat.‘Sigurado ka ba?’

Inalis ko ang kaniyang mga kamay sa akin at marahang sumiksik sa tabi.Hindi ko alam pero pakiramdam ko sobrang sikip ng kinalalagyan ko.Lalo na ang dilim na siyang bumabalot sa aming kinaroroonan.

Naanigan ko pa ang nag aalala niyang mukha mula sa kaunting ilaw na nagmumula sa cellphone niya.

Sa ganoong lagay ay para bang panipis ng panipis ang hangin na aking nalalanghap.

May sinasabi siya ngunit tila hindi ko mawari kung ano.Parang nawala ang aking pandinig ng mga oras na ito.

Hanggang sa nakawin  tuluyan ng dilim ang aking ulirat.

N agising ako mula sa pagkakahiga sa isang malambot na couch.Napahawak ako sa aking sintido ng may maramdamang kirot sa aking ulo.

‘Gising ka na pala’

Hinanap ko ang pinagmulan ng boses nito.Nasa hindi kalayuan ito.Nakasilip mula sa kaharap niyang laptop sa kaniyang lamesa.

Tumayo ito at lumapit sa aking kinaroroonan.Kaagad na umupo sa tabi ko.

Habang ako?napako na ang mga mata sa kaniyang mukha.

Maamo kasi ito at ang kaniyang mga mata ay nangungusap.

Bahagyang tumikhim ito kaya nagising ako sa aking ulirat.

‘O-okay na naman po ako,saka pasensya na po sa malaking abalang nagawa ko.Paumanhin po talaga.’

‘Wala yun,Pero nag aalala talaga ako sa nangyari sayo sa loob ng elevator.’

Huli na ng maalala ko ang kaganapan na nangyari.Bata pa ako ng huli itong mangyari.Hindi ko akalaing mauulit muli.

‘Anyway,maaari kang umuwi na ng maaga para makapagpahinga muli.’

Tumanggi ako at sinabing ayos naman na ako.Ayoko namang palipasin ang araw sa mga nakabinbing mga gawain.

‘Maraming salamat po sa tulong sir.’

‘Its okay,nga pala erase that po on me masyado mo akong pinapatanda.And invite ko sana ikaw,i mean yung mga kasama mo rin sa restobar namin sa Malate.Opening kasi atsaka may gig din kami doon.Would you?I mean baka gusto niyo muling sumama.Bonding kumbaga.’

‘S-sige po sir,sasabihin ko sa mga kasamahan ko tiyak na sasama ang mga iyon.’

‘Sana makasama ka rin.’

Um’Oo’ ako kahit na nagdadalawang isip ako na tanggihan ito.

Samantala…

‘Hello pare,Schedule tayo on friday.’

Pumayag naman ito kahit na alam kong nasa kalagitnaan siya ng pagbabakasyon.Alam niya naman kasi na minsan lang ako mag aya lalo na sa mga gig namin.This past few weeks eto ako.

Pinagmamasdan lang siya.

Sa malayo man o malapit.Bawat galaw niya,hindi lang talaga ako makapaniwala.Ang laki ng pinagbago niya.Pero hindi iyon nakabawas nang nararamdaman ko para sa kaniya.

Kinabahan ako talaga sa nangyari sa kaniya kanina.Lalo nang mawalan siya ng malay.Nakita ko sa mukha niya ang takot at pagkabalisa.Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman niya sa mga sandaling iyon.

Kaagad ko siyang binuhat ng maayos na ang elevator dali dali ko siyang dinala sa loob ng opisina ko.Hindi ko naman siya pwedeng iwan sa lobby.Pero sa kabilang banda may magandang dulot din na sa loob ng silid ko siya dinala.Malaya ko siyang napagmasdan.

Ilang taon akong naghintay,naghanap at umasa na muling magkukrus ang aming mga landas.

At heto na nga.Abot kamay ko na siya.

K L E I R

P agkatapos ng practice game namin sa gym tumungo kami ng mga kateam ko patungo sa canteen.Habang naglalakad nandyan yung asaran namin.Panay ungkat nila kung sino yung kasama ko ng nakaraang program.

Ang mga ulol hindi magkamayaw ng sinabi kong kinakapatid at kababata ko ang iyon.Gustong ligawan ng mga loko.

Si Trina.

Maliit pa lang kami,lagi na kaming magkalaro nito.Magkasundo naman kasi kami sa iilang bagay.Kapatid na nga ang turingan namin sa isat isa.May mga kapatid rin naman ako pero sadyang malalaki na ang agwat ng mga edad namin.Kung ako nasa eskwela,sila nasa opisina na.Busy rin ang mga magulang ko sa kani kanilang posisyon sa gobyerno.

Habang ako?uhaw sa atensyon.Lumaki sa pag aalaga ng mga katulong.

Kaya mas ginusto kong magcondo na lang.Kung sa bahay ako pipirmi panigurado mas mararamdaman ko ang lungkot na walang pamilya ang siyang umaalalay sa akin.Sa condo nagagawa ko ang mga bagay na walang bakas nila,ramdam ko ang pagiging independent sa buhay ko.Hindi ko nararamdaman ang pagkukulang nila bilang isang pamilya.

Nagkahiwalay lang kami ni trina ng magtapos kami pareho sa elementarya.Kinailangan kasi nilang mag-migrate sa US dahil doon na nanatili ang ibang kamag anakan nila.

B umalik lamang siya ngayon para magbakasyon.Natuwa naman ako dahil doon.Balak ko rin kasing ipakilala sa kaniya si khalil .Teka nga,naisip ko lang ilang araw nitong hindi pagpaparamdam sa akin.Nakakamiss din pala iyong taong iyon kahit papaano.

Ang daling mapikon

Bugnutin

Minsan tahimik

Tapos strikto pagdating sa pagtutor sa akin

Pero

Ang cute niya sa tuwing nakikita ko siyang nagsusuot ng cartoon character na shirt

Tapos kung matulog,tulog mantika

Tapos one time,nanood kami ng horror movie sa laptop ko halos hindi na siya gumalaw sa kinauupuan niya.Hahaha..

Siya lang ang taong hindi kumakain ng bell pepper.

Ewan ko kung bakit ayaw niyang nahahaluan ang pagkain niya ng gulay na iyon..

And lastly the most thing i like the most..

Determinado siyang gawin ang bagay na imposible kahit mahirap.

Naniniwala na ako ng dahil sa mga bagay na nagawa niya para sa akin.

Ipinakita niya na kapag nagpupursige ka sa isang bagay.Makukuha mo ito ng walang alinlangan sa huli.

Sa maikling panahon na kami ay nagkakilala.Masasabi kong swerte akong nakilala ko ang isang tulad niya.

’Uy,pre balita ko pumasa ka sa exam ha?!Anong himala ang ginawa mo.Saka sabi pa ng pinagkukuhanan natin ng kodiko ay hindi ka na raw kumuha sa kaniya.Nanghinayang nga siya sa ibabayad mo.’Napangisi na lamang ako sa mga pang uusisa nito.

’Oo nga pre,baka naman may bago ka ng pinagkukuhanan at ayaw mo lang pahalata sa amin.’dagdag pa ng iba.

’Mga ulol!pinaghirapan ko iyon sagutan.Walang halong daya yun!’buong pagmamalaki ko.

“WEEHH!!“sabay sabay nitong sabi.Hahaha..nakakatawa ang mga mukha nilang hindi makapaniwala sa aking sinabi.

‘At paano mo naman nagawa-..wait wag mong sabihing nag aral ka para don?!’

’Kung ayaw niyong maniwala edi wag,basta ako?Masaya ako kasi nagawa ng sarili kong utak iyon.Kaya kayo,magbagong buhay na kayo!’Singhal ko na ikananganga nito.

Sakto naman na palabas na kami ng gym at papunta sa cafeteria ng eskwelahan.

(Convo about past)

Mahigit apat na araw na simula ng hindi ko na makita si khalil.Bakit kaya?Kung kelan end of school year saka ko pa siya hindi makita kita.Balak ko pa naman siyang mag summer out of town.For sure masaya ito sa ibabalita ko.

Naisip ko kasing maging summer buddy ito kesa sa mga loko loko kong barkada.Maiba lang.Puros kasi kalokohan ang pinag gagawa namin nung nakaraang bakasyon.Kaya ito, gusto ko lang masubukan na siya ang makasama ko.Balak ko na sa Coron,Palawan ang punta namin.

Sagot ko na ang lahat.Basta kasama lang siya.

Pumunta ako sa room nila para sana sunduin siya.Tiyak makikita ko na naman ang malakamatis na pisngi nito.Natatawa talaga ako sa tuwing naalala ko iyong bigla kong pagsulpot sa harap niya paglabas niya ng klase.

Ilang text at tawag ko na rin pero wala siyang reply o sagot man lang.Nakakapagtaka na nga.

Nagmadali pa akong tumungo doon.Naghintay pa ako ng ilang oras matapos lang ang klase nila.Pansin kong kakaunti na lang sila.Medyo naghaharutan na lang sila sa loob ng klase nang marinig ko.

Nakasarado kasi ang pinto nila.Wala na rin kasing gaanong gagawin at panay pasahan na lang ng mga requirements sa bawat subject.Ako naman ay papetiks petiks na lang dahil natapos na namin ni khalil iyon.

Lumabas na sila pero walang khalil akong nakita.Napapalingon pa ang mga kaklase niya sa akin.Pero wala akong paki.

Huli na nang silipin ko ang room at nakita ko na dalawa na lang ang naroon at palabas na rin ang mga ito.Saktong isa sa kanila ang nakikita kong kasama ni khalil.

Lumapit ako sa kanila ng makalabas ang mga ito.

’Hey!’sabay silang napalingon.

’Ay!fwend si fafa kleir!!Anong maiooffer nang dyosang katulad ko?’Sabi nito habang kumikendeng pa sa huli.Ang sagwa!

’Tanong ko lang sana kung nasaan si khalil?’nagkatinginan ang dalawa sa sinabi ko.

’Ah,si beks..i mean si khalil.Hindi mo pa ba knows fafa kleir?’sagot nung baklang maitim habang nakakalampay sa braso ng matangkad niyang kasama na halatang bakla rin.

‘Ang alin?’

‘Wala na siya rito.Fafa kleir’

’PAANONG WALA!!Kasama ko lang siya nung nakaraan!’medyo hindi kasi tanggap ng utak ko ang pagbibiro niya gayong nalipasan na ako ng lunch break.

‘Oo.Fafa kleir as in he go away.Far,far away.Kinuha niya ang mga record niya sa office.Nakakasad nga e.Saka kalma ka lang fafa,anyways bakit mo pala siya natanong?Close ba kayo?Naku,naku..mahilig talagang magsecret ang beshie kong iyon..Hoy!!fafa kleir!!’

Kaagad na akong tumakbo paalis.

Bakit?!

Bakit siya aalis?Hindi totoo iyon..

Kaagad akong nagtungo papunta sa bahay nila.Kahit na naghahalo na ang gutom at pagod.

Umaasang makita siya r’on.

A/N: May isang page pa ang kadramahan ng Fafa natin…Kaya sa mga kinikilig dyan,higpitan ang kapit ng garter ng mga panty or brief niyo..

Chapter 26

(KHALIL)

N apapa palatak na lamang ako sa ingay ng katabi ko.Gustuhin ko mang pasakan ang bunganga nito malamang isang malutong na batok ang dadapo sa ulo ko.

Simula ng sabihin ko ang imbitasyon ni kleir sa kanila.Si marg agad ang tumalilis sa excitement.At nang malaman niya rin ang nangyari sa akin,nahihibang nitong sinabi na ‘Naku!maglulupasay rin ako sa harap niya para magkaroon lang ng chance na makadaumpalad paulit ulit ang mga member ng banda niya.Akalain mo yun!hindi na natin kailangan makipagbalyahan sa mga gig at concert nila!Ayiieee!’

’

Paulit ulit

talaga?!’

Kaagad na sumalubong ang kagandahan ng disenyo ng kanilang restobar.Masasabi kong kakaiba dahil hindi ito yong may kadiliman bagkus maliwanag at naghahalo ang neon lights sa ganda ng lugar.

Semi futuristic ang dating sa akin.May mini stage sila kung saan nakapwesto ang mga kagamitang instrumento ng grupo.

Binati kami ng mga tauhan saka dinala sa kahabaang lamesa ng kainan.

’Teka nasan ba si fafa kleir..Aray!Grabe ka khalil.huhuhu’daing nito matapos kong kurutin sa braso.

’Tumigil ka nga marg,’napanguso naman ito.

Natawa naman ang ilan sa mga katabi naming katrabaho.

’Ikaw naman,hindi ka na natuto dyan kay marg.Alam mong ilusyonada yan.’kasunod ang tawanan ng mga ito.

’Ay ang hard niyo ah!!’si marg.

Nakita kong papalapit sa amin si kleir kasama ang lalaking nakita kong kasama niya sa mall.

‘Guys,meet my bestfriend and the owner of this resto.Jonas Salbero.’

Binati naman kami nito.Halos magkasingtangkad sila ni kleir.Masasabi ko ring may maibubuga ang kaniyang datingan.Matipuno ang pangangatawan at may kaamuhan ang mukha.

Tila nangingisay naman ang ilan sa kasamahan kong babae ng kamayan sila nito. Papahuli ba si marg na tila nanginginig sa pag ihi.

Naghain sila sa amin ng ilan sa main course ng kanilang menu.Hindi naman namin nakasabay si kleir dahil tila abala sila ng kausap niya.

’Grabe!!palaging sulit kapag kasama natin si boss!’usal ng kasamahan namin.

Kwentuhan at asaran habang kumakain at ang namumuno ay si marg.Kwela talaga ito kahit saan mapunta.

Hanggang sa…

‘Mic check..’

Nakahanay sa kani kanilang pwesto ang kalalakihan sa mga instrumentong naroon.

Pumailang na ang tunog mula sa mga ito.

Pero ang aking  mga mata at maging pandinig ay nakatuon lamang sa iisang tao.

Making my way downtown

Walking fast faces pass and im homebound

Staring blanky ahead and just making a way ,make in a way through the crowd

I need you

And

i miss you

And i wonder..

If i could fall into the sky

Do you think time would pass me by

Coz you know i’ll walk a thousand miles

If i could just see you tonight

Its always time like this

When i think of you and i wonder if you think of me

Coz everthings wrong when i don t belong

Livin your precious memory

and i need you

And i miss you

And i wonder…

If i could fall into the sky

Do you think time

Would pass me by

Coz you know i d walk a thousand miles

if i can just see you tonight

And i,i dont wanna let you know

I,i drown in your memory

I,i  dont wanna let this go

I,i dont..

Making my way downtown walking

faces pass and im homebound

Staring blanky ahead just making a way make you a way through the crowd

And i still need you

And i still miss you

And i wonder..

If i could fall into the sky

Do you think time will passing by

Coz you know i ll walk a thousand miles

If i can just see you

If i can just hold you

tonight…

Damang dama ko ang bawat pagbigkas ng mga salitang inaawit.

Ngayon ko lang nalaman na talagang babagay sa kaniya ang pagiging bokalista ng kanilang banda.

Ang malamig ngunit maginoong tinig ang siyang nakakadagdag sa kinahahangaan ng marami bukod sa angking alindog nito. Alindog?

Well,hindi ko na maitatanggi pa na mas naging gwapo siya sa lumipas na panahon.Maging ang kaniyang pangangatawan.Bahagyang lumaki at mas lumapad ito.Parang isang modelo.

Hiyawan ang lahat matapos ang pag awit niya.

Kasunod nito ang paglapit sa amin  at siyang upo sa tapat ko.Hindi ko alam pero bigla akong nahiya sa presensya niya.Tahimik ko na lang pinapakinggan ang kanilang mga pinag uusapan.Syempre humihirit na naman sa kalandian ang katabi kong si marg.

‘Boss,ang ganda talaga ng boses niyo.Well,pati looks niyo ayaw paawat.’

Tawanan.

’Boss,siguro ang swerte swerte nang girlfriend niyo.Ano?Gwapo na mayaman pa atksosjwiso..’hindi na niya natuloy ang nais pang sabihin dahil tinakpan ko na ang madaldal nitong bunganga.

Tawanan.

Ngumuso ito ngunit nagpatuloy na lang din sa pagkain kalaunan.

’Hindi mo ba gusto ang pagkain?’napaangat ako ng tingin sa nagsalita.

’A-ah..hindi okey lang.’ang sabi ko.Hindi naman kasi ako mahilig sa pasta.

’You dont even touch your food.’Sasabihin ko pa sanang busog ako subalit tumawag siya ng isang waiter para umorder.

Kaagad bumalik ito dala ang dalawang kalakihang lalagyan na naglalaman ng pizza.

At hindi ko maiwasan manlaway ng ilapag ito. Manlaway?

Kaniya kaniyang kuha ang mga kasamahan ko pagkalapag nito sa lamesa. Seriously,G na G?

Nagulat  na lamang ako ng may naglapag sa aking pinggan ng dalawang slice ng pizza.

Napa awang ang aking bibig ng makitang wala na ang mga bellpeper sa mga ibaba nito. Huh?

’Eat.’naguguluhan man ay nagsimula na akong kumagat dito.Hindi ko pa rin maiwasan magtaka kung bakit niya ito ginawa.Siya lang kasi ang nakaka alam na hindi ako kumakain ng bell peper.

Posible kaya?

Posible kayang naalala niya na ako?

A/N: Gustuhin kong iupdate ang mga tambak kong drafts sa ibang stories ko.Ay hindi ko magawa.Nak ng tinapa kasi yung PLDT.Isang buwan na kaming wifi.Nagbayad naman kami.T_T

Chapter 27

‘So,pare anong gagawin mo ngayong nakita mo na siya?’

’Pare alam mo naman na ang sagot diyan.’ang tangi kong nasabi.

’E,kamusta naman yung pagkikita niyo?may spark ba pare?’napangisi pa ito sa huli.

‘Spark?..okey i get it.Oo pare!talagang  may spark. Kahit ibang iba na siya pare.’

Nung una kong makita siya talagang hindi pumasok sa isip ko na siya ang taong matagal ko nang hinahanap.

Sa tagal nang panahon na paghahanap ko sa kaniya,God gave me a way para makita lang sa hindi inaasahang pagkakataon ito.

Minsan nga naisipan ko na lang wag ipagpatuloy ang paghahanap sa kaniya.Nag ukopa pa ako ng private investigator para mahanap lang siya noong nasa amerika na ako pinag aral ni papa.

Hirap daw silang mahanap ito dahil sa palipat lipat daw ang pamilya nito.Pero isipin ko lang ang mga bagay na ginawa niya sa akin na hindi nagawa ng kung sino man.Naiisip kong wala akong utang na loob,na para bang wala akong pakialam sa mga aral na ibinigay niya sa akin.

Lumaki akong sunod sa luho lamang.Walang pumapat nubay.At galing na rin sa broken family.Noong mga panahong nasa high school pa lamang ako ay nakapag asawa muli si mama.At iyon nga,nawalan ng time sa akin ito dahil sa pag aasikaso ng mga negosyo nila ng asawa niya at maging ang mga anak nito sa lalaki.

At ako?ibinibigay niya sa aking ang mga luho subalit hindi ang atensyong hinahanap hanap ko.

Nang makatapos ako ng high school hindi ko muna tinanggap ang alok ni papa na sa ibang bansa magkolehiyo.Bagkus nag aral muna ako rito habang patuloy sa aking pag hahanap sa kaniya.

Hirap akong makakuha ng impormasyon mula sa kanilang nilipatang bahay.Nagawa ko na rin puntahan ang mga lungsod,karatig probinsya maging ang malalayong pulo sa bansa.

Nang sumunod na taon hindi na ako nakatanggi pa kay papa na pumunta sa ibang bansa.

Gayumpaman,hindi ako nawalan ng pag asa na mahahanap siya.Kagaya ng ginawa niyang pagbabago sa kagaya ko.

‘Alam mo matalino ka naman e,sadyang tamad ka lang!’

‘Hindi buong taon sa bola na lang iikot ang mundo mo.Kailangan mo rin pagbutihin ang pag aaral mo kagaya ng ginagawa mo sa basketball.’

‘Alam ko namang magagawa mong ipasa itong pagsusulit.Tiwala lang kleir!’

Sa mga salitang binibitawan niya noon sa akin.Ibayong pagpupursige ang aking nararamdaman sa tuwing nahihirapan akong pagsabayin ang varsity at pag aaral.Pero dahil sa kaniya tila naging madali ang lahat.Magaan.At higit sa lahat magagawa mo kung may tiwala ka lang sa sarili.

Marami man akong katanungan noon at kahit hanggang ngayon alam kong unti unting masasagot ito.Dahil na riyan na ang taong hinahanap ko.Ang taong nakapagpatibok ng aking puso.

M aaga akong pumasok umaasang makakasalubong siya sa pagpasok.Pansin ko kasing maaga siyang pumapasok sa opisina araw araw.Himala nga daw sabi ng mga kasamahan niya dahil lagi daw itong late noon kung pumasok.Ayon sa biruan ng mga kasamahan niya.

Dumaan ako sa area nila para tignan kung naroon siya.At mukhang tamang tama lang dahil wala pa siya.At maging ang mga kasamahan niya.Kaagad akong tumungo sa kaniyang lamesa.

Inilapag ko doon ang bagay na kanina ko lang binili.Napangiti ako lalo na at naiisip ko ang kaniyang itsura kapag ito ay nakita.Mabilis mamula ang kaniyang pisngi.

Hindi ko tuloy makalimutan ang ilang beses ko na itong nakita noon .At kahit hanggang ngayon ganoon pa rin siya.

Hindi ko lang alam kung bakit hindi niya ako naaalala.O baka naman kinalimutan niya na ako?

Kung gayunman,ipapaalala ko kung sino ako sa kaniya.At ipaparamdam ko rin ang sayang dulot sa akin ng presensya niya.

Chapter 28

(KHALIL)

’HOY!naiirita na ako sa mga bulaklak na yan ha!tang ina sasabihin ko sa nagbigay sayo niyan anong klaseng trip ang dumaan sa utak niya at ikaw pa ang binibigyan niya’natatawa ako sa kapraningan ni marg habang tinitignan ang bulaklak na nasa lamesa ko.Parang malalanta ito sa gawi ng pagtitig niya.

At Oo,may nagbibigay nang mga bulaklak sa akin.Panay white rose na may kasamang letter ito.Well quotes or mga pahaging na pangangamusta.Hindi ko naman alam kung kanino galing ito.Naghahalong pagtataka,pagkairita at maging kaba ang nararamdaman ko.

Sa tinagal tagal ko rito ngayon lang ako nakaranas ng ganitong bagay.Mas malala e,pinagkakantyawan na nila ako dahil daig ko pa ang babaeng nililigawan.

At ayun ang ayaw ko,ang maging katatawanan sa iba.Hindi ko maiwasan maalala ang mga sandaling iyon.

Hindi naman kasi bago sa mga kasamahan ko ang sekswalidad ko.Ilan nga sa mga ito ang ladlad na ladlad.Para sa akin tama na ang ganitong tanggap ko ang aking sa sarili.Sa kung ano o sino man ako.

Have a great day for you.

Siyang basa ko sa kalakip nitong bulaklak.

Inilagay ko ito sa lata ng pen holder ko.

Sayang naman kasi kung itatapon ko.Ilalagay ko na lang sa altar namin pagkauwi ko.

Abala kami maghapon sa opisina.Habang itong si marg dinadaluhan pa rin ng kalokohan kaya kahit papaano ay magaan ang araw namin.

Iniligpit ko ang mga gamit ko kasama ang bulaklak na nasa aking lamesa.

’At talagang iuuwi mo yan ha?!’sartisikong tanong nito.Nagkibit balikat na lamang ako saka ngumisi.

Tumaas naman ang kilay nito sa akin.

Bumababa kami sa hagdanan ng exit ng makasabay namin si kleir.Seriously,maghahagdan siya?Marami kasing gumagamit nito gayong uwian na.

At dahil sa kasama ko si marg umarya na naman ang kalokohan nito.

’Hi siirr!!’wika nito na tila nangingisay pa sa huli.

Sumilay sa amin ang makalaglag panty na ngiti nito.

Binuntutan naman ito ni marg mabuti na lang at kakaunti lang kaming tao sa hagdan.

Nagkakatawan ang dalawa dahil na rin sa mga kabaliwan na kwento ng kaibigan ko.

Napatingin siya sa akin.Saka dumako ang mata nito sa hawak kong bulaklak.

’Beautiful, it’suits you. ’

Ano daw?!

Napaarko muli ang kilay ni marg(to the second power!)Mukhang narinig niya rin ata.

’Naku sir!ewan ko ba kung sino ang taong nagtitrip dyan kay khalil!Mukhang madatung dahil inaaraw araw niya pa ang pagbibigay!’masungit na saad nito na para bang ilang bunga ng ampalaya ang kinain sa kabitteran.

Inismiran ko lamang ito.

’Talaga?hmm..Wala naman sigurong masama kung bibigyan siya ng bulaklak.Baka naman espesyal lang si khalil sa kaniya.’Malambing nitong sagot sa aking kaibigan.

’Sir,wag kang ganyan..baka mahopia ang kaibigan ko.Mabilis pa naman mafall yan.’pinanlakihan ko lamang ito ng mata. Naku humanda ka talaga sa akin babae ka!

’Wala naman masama kung mafafall siya sa taong yun lalo na kung handa naman siyang saluhin.’tugon naman nito.

’Ehem!mawalang galang lang.Nandito po ako na pinagdedebatihan niyo.’Sabat ko.

’Ay!sori friend akala ko late hologram ka lang diyan sa tabi.Hindi ka kasi nagsasalita e!Baka naman side effect nayan ng mga bulaklak sayo!napipipi ka na friend.’buska nito.

Nakalabas kami na puro kalokohan ang lumalabas sa bibig ni marg sa mga kwento nito.

Hindi ko nalamang pinapatulan dahil pagod din ako sa mga ginawa namin buong araw.

Nagtungo ako sa basement kung saan nakaparada ang aking sasakyan.

Medyo kinabahan ako.

Bakit?paano ba naman patay sindi ang ilaw ng parking lot.

Idagdag pa ang kwentong naririnig ko sa ilan.Sabi nila may white lady daw dito.Kaya ang ilang guwardya ay takot rumanda rito pagkagat ng dilim.

Siyang nakaligtaan ko naman ng dahil sa wala na akong maparkingan sa labas kanina kaya ipinasok ko na rito.

Nangangatog ang aking tuhod habang hinahakbang ang aking mga paa.

Medyo may kalayuan ang aking pinaradahan.Kaya sa kamalas malasan binilisan ko na ang pagpunta doon.

Pinindot ang key para malaman kung nasaan iyon sa pumapailang na kadiliman.

Kaagad umilaw iyon at mabilis kong tinungo.Kakaba kaba kong sinuksok ang ang susi at dahil sa pagkataranta ay nahulog pa ito.

Agad akong yumuko para hanapin ito.Kapa dito kapa doon.

Mabuti at nakuha ko naman.Subalit habang sinususi ang pinto nito.Tila nanayo ang aking balahibo.Para bang may mga matang nakatingin sa akin.

Nagmamasid.

Hanggang sa tila ramdam ko na may nakatayo sa aking likuran.

Naiimagine ko ang itsura ng multong aking makikita sakaling lingunin ko ito.

Maputlang mukha,nangingitim ang mga mata,sabog na buhok at nagkalat ang dugo sa mukha nito.

Ito ang tumatakbo sa aking isip.

Halos tumigil ang pagtibok ng aking puso ng maramdaman ang kamay sa aking balikat.

Eto na ba?!!

Hihingi ba sya ng hustisya ng pagkamatay niya?Sasabihin niya bang tulungan ko siya?Sasapian niya ba ako!!

’ Hey!you alright? ’

Narinig ko ang boses na ito saka mabilis napaharap at napayakap sa kaniya.

Halos ramdam ko ang tila karera na pagbilis ng tibok ng aking puso.

Akala ko makakaharap ko na ang multo ng basement. Huhuhu..

Naramdaman ko ang paghaplos ng kaniyang kamay sa aking likod.Wari’y pinapakalma.

Nang maisdan ang kaba at takot ko ay nahihiya akong humarap sa kaniya.

’Anong nangyari?Pinagpapawisan ka pa.’ramdam ko ang pag alala nito sa kaniyang tinig.Mas lalo akong nahiya nang mabilis nitong punasan ng panyo niya ang tagaktak kong pawis.

‘A-akala ko kasi may multo na sa tabi ko.’

Hindi ko alam pero nakita kong nag igting ang panga nito ng matapos kong sabihin ito.Saka luminga linga sa paligid.

’Okey ka na ba?’tanong nito na siyang kinatango ko.

Ewan ko pero parang may kakaibang saya na siyang aking naramdaman kalaunan dahil sa kaniya.

Pero naroon pa rin sa aking isipan ang salitang distansya.

Distansya na mapalapit muli sa kaniya.

A/N: Maikli talaga ang POV ni KLEIR.

Chapter 29

(K H A L I L)

H indi ko nagawang tumanggi sa kaniya,nang alukin ako nitong ihatid.

Habang nilalakbay ang daan ay katahimikan ang namamayani sa pagitan naming dalawa.

’Okey ka na ba?’Tanong muli nito.Hmm.medyo nakukulitan na ako sa kaniya dahil pang apat na beses na pala siyang nagtatanong sa akin.Kung ok na ba daw ako o kamusta na ang pakiramdam ko.

’Ayos na ayos na po ako sir.’walang alinlangan kong sagot.

’Good.Can i have a favor?’Napalingon ako sa kaniya.

‘A-ano naman po iyon sir ?’

‘Will you stop calling me sir .Wala naman na tayo sa trabaho.Kleir na lang,mas ramdam ko pang bata pa ako kesa sa sir at palaging pagpo- PO mo sa akin.’

May point naman siya kaya wala naman akong naiisip na masama roon.Pero nakakahiya rin kahit papaano.

’Hmm.. Kleir ,pasensya na at ikaw pa ang nakakita nang kaduwagan ko.Natakot kasi ako ng maalala ang sabi sabi sa opisina.Hehehe..Akala ko talaga katapusan ko na.’Pagbibiro ko.

‘Lahat naman siguro takot sa multo,maging ako man matatakot rin kung sakaling makaharap ako nito.’

’Talaga?!takot ka sa multo’Pag uulit ko.

’O-Oo matatakot rin ako kapag nagpakita ito sa harap ko.’saad niya.Lihim akong napangisi. Takot ka pala sa multo huh?

Habang naka tigil sa stop light ang sasakyan kinalikot nito ang disc player niya saka pumailang ang isang awitin.

Come up to meet you,tell you

i’m sorry

,

You don’t know how lovely you are

I’l had to find you,tell you

i need you

,tell you i’ll set you apart

Tell me your secrets and me your questions,oh lets go back to the start

Running in circles,coming in tales,head are a science apart

Kasabay nitong kinakanta ang pumapailang na tugtugin habang ang mata ko ay nakafocus sa daanan.

Nakakailang lang dahil hindi ko maiwasan magandahan sa kaniyang boses.

Nobody said it was easy

It’s such a shame for us to part

Nobody said it was easy

No one ever said it would be this hard

Oh take me back to the start

Napapatingin ako sa kaniya ng habang abala sa kinakanta at pagmamaneho.

Tell me you love me,come back and haunt me,

oh and i rush to the start 

running in circles,chasing tales,

coming back as we are

’Nagustuhan mo ba ang mini  concert ko?hehe’napatingin siya sa akin sakto naman na nanatiling nakapako ang mga mata ko sa kaniya.

’M-may dumi ba sa mukha ko?’dagdag nito.

Ako naman ay tila napipi.Kaagad lumingon sa harapan na kasalukayan palang naka red light.

‘W-wala naman.Saka..saka ang galing mo nga e..’ sana lamunin na ako ng kinauupuan ko ng maitago ang kahihiyan ko.

’Aah..salamat.Gustong gusto ko nga itong kantang ito e!ang ganda kasi ng meaning. ’saad nito.

‘Ipinararating kasi ng kanta na lahat ng tao ay nagkakamali.Na walang perpekto sa nilikha ng diyos.Lahat pinaghihirapan,pinag iisipan at pinag aaralan mabuti ang mga desisyon na tamang gawin.Pero minsan kahit pinipilit mo na ng gawin ang tama nakakalusot pa rin ang kapalpakan natin sa buhay.Pero sa huli lahat ng pagkakamali ay may ibibigay na aral sa atin.’

‘At yung aral na yun ang magpapatibay pa sa iyong pagkatao.’

Napanganga ako sa kaniyang sinabi.’Si kleir ba talaga ito?

Naabutan namin si mama na nagpapahangin sa labas.Lagi kasi ako nitong hinihintay sa kada uuwi ako.

Aktong pababa na ako ng gulat na makitang pagbuksan ako ni kleir ng pinto. Paano nangyari yon?Ang bilis niya naman makababa nang sasakyan?

Nag iinit ang aking pisngi sa ginawa nito.Tila ba isa akong babae sa kaniyang ginawa.Err!

Sinalubong kami ni mama.Suot nito ang balabal niya dahil sa kalamigan na rin ng ihip ng hangin.

’Ma naman,malamig na dito sa labas.Baka ubuhin na naman kayo’Napa ’aray!’naman ako ng kurutin ako nito sa bewang.’Ikaw talagang bata ka!ikaw na nga itong inaalala!hmp!Teka sino yang kasama mo,teka sandali parang nakita na kita?saan nga ba yun?’sunod sunod na pang uusisa nito.

’Ma,siya si..si-’napatigil ako sa nais sabihin ng lumabas ang aking mga kapatid.

’Kuya!!’sabay na sigaw nito habang papalapit sa akin.

Kinuha ng mga ito ang aking dala.

’Kuya sino yung-waahh!!si K-KLEIR yan diba junie?!’nanlalaki ang mata ng mga itong pinagmamasdan ang aking katabi.

’Si KLEIR NANG BANDANG KARIE!! YUNG PABORITO NATIN

!! ’ang bulalas na sabi nilang pareho.

Tila hindi makapaniwala ang mga kapatid ko sa nakikita.

Lumapit sa akin ang mga ito at saka sabay inabot ang aking mga pisngi.

‘Chup!’ tunog ng kanilang mga halik sa magkabila kong pisngi.‘Kuya ang galing mo nadala mo si idol dito!ang galing!’

Nagulat ako ng hilahin nilang pareho ang mga kamay ni kleir.Saka inaya papasok ng aming bahay.Wala naman siyang nagawa kung hindi magpatianod sa dalawa.

’Kita mo nga naman siya pala yung bokalista ng bandang Karie!aba e,bakit hindi mo naman na sabi na siya pala ang boss mo?!’nagtaka ako ng pasimpleng ikinawit ni mama ang buhok niya gilid ng tenga. Seriously si mama?!Argh!

Rinig namin ang hindi magkamayaw na kwento ng dalawang kapatid ko pagkapasok namin ng bahay.Doon ibinida nila ang mga poster o collectible item na kanilang inipon ng banda ni kleir.Wala sa wari ko ang mapangiti dahil doon.

Para kasing walang katumbas na kagalakan ang mga nakikita ko sa dalawa.Napatingin ako sa nakangiting si kleir na pinagmamasdan at nakikinig sa mga nakakabata kong kapatid.

’Tignan mo nga naman!ang gwapo pala nito sa personal kesa dyan sa mga picture lang na nakikita ko sa mga kapatid mo!May girlfriend na ba yang boss mo anak?’napangiwi naman ako sa mga sinasabi ni mama. Ginawa pa akong tsismoso.

‘Ma hindi ko po alam.Saka bakit parang kinikilig kayo dyan?Baka naman naiihi na kayo?’

‘Aba loko itong batang to!kinikilig ako dahil ang gwapo ng boss mo saka wag ka ngang killjoy.Fan rin ako niyan no!’ At kelan pa?!

Samantala…

Hmm..malalaki na rin pala ang mga ito.Huli ko kasi silang makita ay mga maliliit pa at lagi kaming nagkakaayaang maglaro ng bola.

Nakaka amaze lang dahil todo suporta sila banda namin.

Napakasarap pala sa pakiramdam nang may mga nakakabatang kapatid.

Sad to say hindi ko naranasan ang makabonding ang mga kapatid ko sa mga magulang ko.Alam ko naman na ilag ang mga ito sa akin.Walang pagkakataon na makisalamuha sa kanila.Ni hindi ko nga alam kung nag eexist ako sa buhay nila.Bilang isang kapatid.

I sig

h.

’Idol,bakit parang malungkot ka?’tanong ng nakasalamin na binatilyo sa akin.Sa pagkakarinig ko kanina siya si simon.

‘Wala naman,may naalala lang.Nga pala matagal na ba kayong fan?’

’Opo.Simula pa noong makita namin kayo sa mga MTV niyo.’sabat naman nung junie na hawak ang mga poster at tumblr nito na pinirmahan ko kanina.

Kung ganon bakit hindi ako naalala ni Khalil?Nagkaamensia ba siya?Naaksidente?!

‘Hmm,guys hindi niyo ba ako naalala?’

Nagkatinginan ang dalawa parehas na nagtataka sa aking sinabi.

Sabay din ang mga itong umiling.Marahil hindi nga na nila ako naalala o matandaan dahil maliliit pa sila noong unang nakilala ko.Pero si khalil?Paanong hindi niya ako makikilala.

Pumasok ang mama ni khalil sa silid niyaya na sumabay na ako sa kanilang hapunan.Tamang tama na rin ang pagkakataon para makausap ko ang mama niya.

‘Sige iho,maupo ka na at pasunod na rin si khalil.Masarap iyang gulay na pinakbet at pritong galunggong.Paborito kasi iyan ng mga anak lalo na yang panganay ko.’

Pagkukwento nito habang naghahain ng mga pinggan.

’Ah,

Tita

nasaan na po si

tito

niyo?’

yeah.Hindi ko maitatagong namiss ko sila kahit sa maikling panahon lang na nakasalamuha sila.Mas ramdam ko rin kasi ang pagiging magulang nila sa akin kesa sa magulang na meron ako.How pity i am right?

’Naku,matagal ng patay ang asawa ko gawa ng mga komplikasyon nito sa sakit niya.Kaya ayan si khalil ang nagsakripisyo ng mga panahon na nangamatay ang tatay niyan.Masipag na bata yan kaya pinagmamalaki ko yan.Siya na rin ang tumayong ama sa mga kapatid niya mapawi lang ang mga lungkot at pangangailangan ng mga ito.’Madamdamin nasaad ng ginang na siyang kinakatigan ko.

‘Nagpalipat lipat kami ng tirahan dahil na rin sa kakapusan ng hanapbuhay namin.Hindi naman kasi kaya kung ako lang kaya gumawa rin ng paraan si khalil para makatulong,kung saan saan kami napapadpad na probinsya makahanap lang nang sapat na ikabubuhay ng pamilya namin.Masaya naman ako dahil mapalad na nakahanap ng trabaho si khalil dito.Sya na rin ang nagpapaaral sa mga kapatid niya.Medyo nag aalala lang ako dahil wala man lang akong marinig na kwento sa buhay pag ibig nyang batang iyan.Panay kasi kami ang inuuna.’

’Kinalulungkot ko po ang nangyari.Ah,tita may gusto po sana akong

sabihin

…’

Itutuloy..

Chapter 30

(KHALIL)

N ang sumunod na araw,hindi na ako tinigilan ng mga kapatid ko.Kung kailan daw uli ito bibisita sa bahay.Pinagsasabihan ko pero talagang hindi maitago sa kanila ang kasabikan.Alam ko naman na masugid sila nitong tagahanga.At alam ko ang kasiyahang dulot nito sa kanila.

Araw ng Linggo.

Maagang nagsigayak sila mama at ang mga kapatid ko para magsimba.Ako naman ay nagsabing mamayang hapon na lamang dahil parang ang bigat ng pakiramdam ko.

Dala na siguro ito kagabing nagjogging ako at sabay ligo.

’Oh anak,iinom mo na yan ng gamot.Baka lumalala pa yan at trangkasuhin ka pa.Di bale may mag aalaga naman sayo.Sige alis na kami.Pahinga ka mabuti.’Sabay ngingiti itong tumalikod at labas ng pinto. Bat parang masaya pa si mama na magkasakit ako?

Ilang minuto pa akong nahiga sa kama bago nagtungo sa aming sala.Nakakangawit kasi kung buong araw akong mahihiga lamang.

Nanood na lamang ako.Pero sa ganoong sandali ay nakarinig ako ng katok sa pinto.

Imposible naman sila mama ito dahil kakaalis lang naman nila.O baka may nakalimutan.

Sinilip ko sa katabing bintana ng pinto kung sino ito.

Nagulat ako ng makita ko kung sino ang nasa labas.

Teka anong ginagawa niya rito?!

Ilang katok pa ang kaniyang ginawa bago ko pa naisipang pagbuksan ito.

‘Hi.Good morning!’

Bungad nito.Hindi ko maiwasan mapanganga lalo pa at para bang nakakita ako ng mala adonis na anghel na bumaba sa lupa.

Idag dag pa ang bumagay na suot nitong damit na kahit simple lang.Ang lakas ng dating!

’Khalil?khalil..are you ok?’agad akong napatalima sa kaniyang tanong.

’Ah..ok naman.Good morning din sayo.Anong atin at napadalaw ka?’Medyo nakaramdam ako ng hiya ng titigan ako nito pababa. argh!Nakakahiya sa suot kong boxer short at kupas kong loose t- shirt.

’A-ah..wala naman.Napadaan lang.’Pansin ko ang pag iwas ng tingin niya at doon ko napansin ang pamumula ng pisngi niya.

’Mukhang mainit dyan sa labas,tara pasok ka.’Paanyaya ko.Kaagad naman siyang pumasok.May dala itong basket ng prutas.

’Nga pala para sayo.’iniabot nito sa akin.

’Nag abala ka pa.’alangan ko itong inabot at inilapag sa lamesa.

Akmang haharap na ako ng mapatalon ako sa gulat sa sobrang lapit na nito sa akin.

Nanlalaki ang mga mata kong napatingin sa kaniya.

‘A-ano..Kleir’

Nagkakandautal ako sa harap nito.

Gulat akong napatingin sa isang kamay nitong umaangat at akin itong sinusundan ng tingin.

Siya nitong pagdapo sa aking noo.

‘Mainit ka..’

Para akong wala sa sariling nagpapatianod sa kaniyang kamay na nakahawak sa akin.Saka lang ako natauhan ng paupuin nito sa aming sofa.

‘Uminom ka na ba ng gamot?’

At siya namang pag iling ko.

‘Well,mukhang hindi ka pa rin kumakain’

Napatingin ako sa kaniya ng tumayo siya at dinukot ang cellphone nito sa bulsa niya at maya maya ay may kausap na sa linya nito.

Hindi ko masyado marinig ang kaniyang mga sinasabi sa kausap dahil sa ingay rin na nanggagaling sa palabas ng T.V.

Napansin ko na lamang siyang naghihiwa ng prutas sa tabi ng lababo ng aming kusina.

Saka siya bumalik sa aking tabi dala ang mga hiniwa hiwang prutas na nasa bowl.

“Kumain ka ng marami,“ng ilapag ito sa tabi ko.

Tila batang paslit akong sumunod sa kaniyang sinasabi.

Matapos kong maubos ang kaniyang dinalang prutas ay saka nito inabot ang gamot na hindi ko alam kung saan niya nakuha.

Nang mainom ang gamot saka naman siya umupo sa tabi ko.

Bukas pa rin ang t.v pero hindi ito ang dahilan para mabingi ako.Mabingi sa lakas ng pintig ng puso ko.

Parang nanlalambot ang aking mga tuhod sa mga sandaling iyon.Sa sandaling nagdidikit ang aming mga balat sa braso.Nakakapanindig balahibo!

Pati ang amoy ng pabango niya nakaka adik. Argh!

Kahit na nakatingin ang aking mga mata sa telebisyon,nakapukol naman ang aking isip sa kaniya.

Teka bakit nga ba ako umaakto ng ganito?

Hindi ba dapat lumalayo na ako sa kaniya?

Pero bakit..

Bakit hinahayaan kong gawin niya ang mga ganitong bagay..

Bagay na hindi naman dapat gawin.

Umisod ako konti palayo sa kaniyang tabi.

Pero siya namang lapit nito sa akin.

‘Hmmm..ano nga pala ang dinaanan mo at naisipan mo pang dumaan din dito.’

‘Nakatanggap kasi ako ng tawag sa kakilala ko.Humihingi lang ng tulong nagkataon lang na dito yung way papunta sa kanila.Tapos pumunta na ako dito after that’

Napa-’aah’na lang ako.

‘Ikaw,dapat nagpapahinga ka.Saka hindi ka ba nalalamigan sa suot mo?’

Pansin ko rin na parang hindi siya makatingin sa akin ng direkta.

At tila mamula mula ang kaniyang pisngi.Tumayo ako at itinapat ang electric fan sa kaniya.

‘Pansin kong namumula ka.Naiinitan ka ba?Pasensya na hindi kasi uso ang aircon dito e.’

’No.Okay lang ako.’alangan nitong sabi.

Maya maya may naman narinig na naman akong katok sa pinto.

’Ako na.’Mabilis na sabi nito at siya nitong bukas ng pinto.Bumalik siyang dala ang kahon ng pizza at paperbag.

Samantala….

’Ma,saan tayo pupunta?’tanong ni junie.

’Ah..saan nga ba?Ay sa tita stella mo..doon tayo pupunta.’tugon ng ginang.

’Ayoko dun ma,nakakainis kasi yung anak nun.’giit ni simon.

‘At bakit naman aber,’

‘Paano kasi ma,sabi ba naman niya sa amin.Bakla daw po si kuya ma.Sabi ko nga ganun lang yun kumilos pero hindi bakla yun.Diba ma.?’

Napabuntong hininga ang ginang.

Sa inusal ng anak.

‘Kayo talaga.Wag niyo na lang pansinin ang ibang tao.Tayong pamilya niya ang mas nakakakilala sa kaniya.Saka ano naman kung bakla ang kuya niyo.Ibig sabihin ba nito hindi niyo siya matatanggap.Makinig kayong mabuti kay mama.Walang mali sa kung ano ang tingin ng tao sa kaibahan ng seksuwalidad niya kesa sa normal.Ang mali ay ang humusga ng kapwa.Kaya bilang pamilya narito tayong susuporta sa kung ano man ang nais marating ng bawat isa sa atin,maliwanag.’

Napatango at sa huli ay malayang pagngiti ang kaniyang nasilayan sa kaniyang mga anak.

’E,bakit hindi na lang tayo umuwi sa bahay mama.’Si simon.

‘Ah,e hindi tayo pwedeng umuwi agad.’

Nakita niya ang pagtataka sa mga mata nito.

‘Kasi may sakit ang kuya niyo.’

‘E di mas dapat tayong umuwi.May sakit pala si kuya e.’

Napataas na ang kilay nito.

’Hayaan niyo na ang kuya niyo may mag

aalaga

na naman na doon,tara na nga!ang dadaldal niyo.’

A/N: 🍦

Chapter 31

(KHALIL)

‘Hmm,teka bakit wala pa sila?Anong oras na,malamang tapos na ang misa.’

Takhang mapatingin ako sa orasan.

Hindi ko tuloy masubo subo ang masarap na pagkaing na sa harap ko.Nakakahiya naman kila mama na datnan kaming solong kumakain nito.

’Baka naman may dinaanan lang..’sabi nito at kuha ng slice ng pizza saka lagay sa pinggan niya.

Gaya ng nakaraan,ginawa niya muli ang pagtatanggal ng bell pepper sa ibabaw ng pizza.

Napanganga ako ng ilagay niya ito sa aking plato.

‘Kleir,bakit mo ba ginagawa iyan?’

Napakunot ang kaniyang noo.

’Ayaw mo ba?gusto mo palitan ko ng iba.’Umiling naman kaagad ako.

‘Hindi.Ayos lang naman,nagtataka lang ako kung bakit mo ginagawa ito?’

Napabuntonghininga ito sa huli.

‘Sa tuwing nakikita ko kasi ang bell pepper sa ibabaw ng pizza may naaalala kasi akong tao’

Gulat na napatingin ako sa kaniya.

’Ang nakakalungkot nga lang..baka kinalimutan na ako nito.’Halata sa boses niya ang pagkadismaya.Ako naman ay napipi sa kaniyang mga sinabi.

’Hayaan na nga lang natin.Tara kain na lang tayo.’dagdag pa nito.

Hindi ko tuloy alam kung paano ako makakakain ng dahil sa sinabi niya.

Totoo ba?totoo bang naaalala niya ako.

Pero bakit hindi niya ako makilala kung sino ako?O baka isa na naman itong

biro

?

Huwag..

Huwag ka uling magpapaniwala…

Sa mga kilos at salita niya..

Nagawa niya na ito..

Noon.

’Khalil?do you hear me?’balikwas akong napatango sa sinasabi niya.Kahit hindi ko batid kung ano ang mga iyon.

Napagdesisyunan kong buksan ang dvd player at magsalang ng palabas.

Nerve ang title nito.

Doon ko na lang ibinaling ang aking isipan.Kesa isipin ang mga pahaging na sinasabi nito.Baka tuluyan na akong trangkasuhin.Kakaisip.

Mukhang maganda naman ang palabas,ayon na rin sa takbo ng kwento.Patungkol ito sa mga kabataan na naghahanap ng kalayaan at tiwala sa sarili.

Medyo kinilig ako sa katambal ng bidang babae na si Vee/Venus.Ang gwapo lang kasi nito.Swabe ang dating.Hindi ko inasahang may scene na tatakbo silang naka hubo’t hubad.Ang abs !whew!!

Hindi ko pa mapapansing may kasama ako ng makaramdam ng kung ano sa aking sinasandalang upuan.Bakit parang naka akbay ito?

Napatikhim ako.Pero parang baliwala sa kaniya ito.Mukhang tapos na rin siyang kumain,hindi naman nakaligtas ang amoy nitong unti unting nanunuot sa aking ilong.

’Ehem..p-pwede bang umisog ka ng konti?’utos ko.

’Ayoko nga’inis ko itong tinitigan.Subalit hindi nakaligtas sa aking paningin ang kaniyang pagngiti.

Doon tila ramdam ko na ang kamay nitong humahapit sa aking braso.

’A-at bakit?’nakapukol man ang paningin sa t.v ay tila malulusaw ka sa pinapakitang ngiti sa labi nitong mala rosas ang kulay.

’Kasi ayoko’sabay harap ng mukha nito sa akin dahilan para magkrus ang aming mga paningin.Mataman akong pinagmamasdan nito.Tila nakikita ko ang aking sariling imahen sa kaniyang mga mata.Dahil sa labis na pagkakalapit nito sa akin.

Medyo nagkumahog sa bilis ng tibok ang aking puso.

Para bang tumigil ang pag inog ng oras ng sandaling ito.

Habang nakapako ang aming mga mata sa isat isa.Ramdam ko ang isang kamay nitong nasa aking pisngi.

Huwag!huwag kang gagalaw!

Hahalikan ka na niya!

Ang

first KISS

mo!

Bulong ng maingay kong puso.

Naku wag kang

TANGA

!!

Hinohopia ka lang niyan!!

Sigaw naman ng aking utak.

’May sauce ka pa sa gilid ng labi mo’saad nito na aking ikinanganga.

’Sarap’na ikinatanga ko pa ng kaniyang lasahan sa kaniyang daliri.At saka humarap sa pinapanood namin.

Nang sandaling iyon tila nakadama ako ng kung mga anong bagay.Inis at excitement.Pero nangingibabaw ang dissapointment.Argh.

---

Bandang kahapunan na dumating sila mama at ang kapatid ko.Ewan ko ba,ang mga kapatid ko ay gulat at saya ang naramdaman ng makita kung sino ang bisita.E si mama na pumafan girl.Ayun parang wala lang sa kaniya.Pangisi ngisi pa.

May mga dala silang pagkaing galing resto.Kaagad naman itong inihain ni mama sa lamesa. Gumala sila ni hindi man lang ako niyaya..

(May sakit ang karakter mo ngayon.Shunga!)

Napanguso naman ako sa kung sino mang talipandas na bumulong sa aking isip para maalala ito.

Paborito kong pansit at chow rice ang aking kinain.Samantalang si kleir naman ay masarap na humihigop ng sinabawang dimsum. Teka dimsum ba yun?O siomai ang tawag?

’Kamusta naman ang pakiramdam mo anak?Siguro naman gagaling ka na nyan gwapo ng nag aalaga sa oh!’sabi ni mama habang nakaupo sa tabi ko.

’Ma naman e!ayos na po ako.Saka pasalamat tayo sa boss kong nag alaga sa akin imbes na kayo ang gumagawa nun.’napangiwi ako ng kurutin nito ang tagiliran ko.

’Naku,ang drama mo ngayon khalil.Dont me!Mother knows best kaya the best kung siya ang nag alaga sayo.’ewan ko parang nakakaramdam ako ng asiwa sa mga komento nito sa akin.Parang may mali?

’So,dapat pala siya na lang ang nanay ko ganun?’sambit ko.

‘Hindi bababagay,anak.Mas maganda kung siya ang maging kabiyak mo.’

Huli na ng masaisip ko ang mga sinabi nito.Matapos malunok ang pagkaing hindi ko magawang nguyain.Dahilan para..

‘Argkkh..’

At huli na ng mapansin nila na nabibilaukan na ako.

‘Kleir,i mouth to mouth mo ang anak ko!!Dali!’

A/N:+_×soree,mddyo leym.Sabog pa utak ko e.Tewtewtew..

Chapter 32

( K   H   A   L   I   L  )

M atapos ang araw na iyon tila naging komplikado ang lahat sa akin.

Paano na ang plano kong layuan siya.Gayong palagi siyang bumibisita sa amin.

Hindi ko naman alam kung paano siya pagkakaiwasan.Dahil unang una ay boss ko siya.

At ngayon naman ay masyadong malapit na sila nang pamilya ko sa isat isa.Ano na lang ang pag iwas na gagawin ko sa kaniya?

’Hoy khalil?bakit parang muryot na muryot ka diyan?Ano bang iniisip mo ha?!aba eh,malolosyang ang fez mo niyan!’paninita ni marg.Napapabuntong hininga ako sa pag iisip.

’Wala iniisip ko lang kung anong gamot ang ituturok sayo.Mukhang may sapak ka na naman eh!’biro ko na tinapunan lang ako ng pagikot ng mata niya sa akin.

Tinawanan ko na lamang siya at siya namang kinainis nito sa akin.Maghapong nag aasaran kami sa opisina.Kahit papaano ay nalihis ang nagpapagulo ng isip ko.

Pati tuloy mga kasamahan namin natatawa sa ginagawa namin.

Nasa parking lot na ako.Medyo hindi na ako natatakot maglakad ng mag isa.I mean hindi na madilim dito kaya marami na ang nakakasabay ko sa paglalakad dito.May mga ilaw na kasi.

Nang makalapit sa kotse ko ay nakita kong may kung anong kumpol ng bulaklak sa ibabaw ng kotse ko sa harap nito.

Nailang pa nga akong kunin ito ng may makitang nakatingin sa akin.Hindi ko naman pwedeng itapon lang ito ng basta basta.

Ayoko mang mag assume,subalit baka pakana na naman ito ng mahilig mag iwan ng bulaklak sa lamesa ko.At hindi nga ako nagkamali.Dahil sa nakita kong note dito.

May nakita pa akong dalawang choco nut sa gilid ng kumpol ng bulaklak.

You always make my day.Just keep smiling,

-K

Nang basahin ko ito,mas lalo akong napapaisip kung sino ang taong ito.Katulad ng handwriting nito ang mga nakikita kong sulat kasama ng mga bulaklak na ibinibigay niya sa akin.

Sino ba siya?anong kailangan niya sa akin?

Napalinga ako sa paligid.Baka sakaling makasalubong ko ang guard at mapagtanungan para sa bagay na ito.

Subalit natanaw ko na naman ang isang lalaking nagpapasakit ng ulo ko.

Medyo naiintimida ako sa kaniya ng mapansin ko ang kaniyang suot.Pormal na pormal siya sa kaniyang dating.Parang modelo pa nga.Kahit na napapaligiran na kami ng kadiliman ng gabi.

Iwas tingin ako ng makalapit siya sa akin.

’Pauwi ka na?’tanong nito sa akin.

’Oo,kaso hinahanap ko yung may ari nito.May nakaiwan siguro?Sa sasakyan ko pa pinatong.’paliwanag ko.

’Wala na ring gaanong tao dito.Baka naman sayo talaga yan.’umiling ako sa kaniyang sinabi.Luh.

’Finders,keepers na lang.Saka bagay naman sayo ang humawak niyan.’sinamaan ko ito nang tingin.

‘Bagay?tindero lang ng bulaklak?’

’Nope.I mean,bagay sayo.Hindi sa magmumukha kang tindero.Pero bagay lang naman na makatanggap ka nang bulaklak.’Nag iinit ang aking pisngi sa kaniyang sinabi.

‘Hindi ako babae para tumanggap ng bulaklak.’

’Hindi lang naman ang babae pwedeng makatanggap nito.’natameme naman ako.Bakit ba kasi kami nagtatalo sa bulaklak na ito.Anak nang tipaklong naman kung kanino man galing ito!

’I guess worth it din naman kung ikaw lang din ang pagbibigyan.’sabay kindat nito.Napakagat labi ako sa ginawa niya.Ilang sentimetro na lang baka kumbolsyunin na ako sa simpleng gawi niyang ito.

‘Sige na.Umuwi ka na at kakagaling mo lang sa sakit. Magtxt ka ha,pagnakauwi ka na.’ Siyang saad nito.Tila hindi na makaumang ang utak ko sa ginagawa niya.

Hindi kaya naalala niya na ako?

O baka naman…

Hindi.Hindi na ako papadala pa kung ganoon lang din.Ayoko ng magpadala sa pagpapakita niya sa akin ng mga pambibilog loob niya.

Ako na naman kasi yung aasa.

Mag mumukhang tanga.

Nang matapos ako sa pagdadalamhati ko kuno sa kaniya noon.Pinangako ko sa aking sarili na iingatan ko na ang puso ko.Na kung iibig man ako sa hinaharap,hindi ko hahayaang ibigay lahat ng kung anong mayroon ako.At tinatak ko sa aking sarili na pakaiwasan ang umasa sa bagay na alam mong imposible.

Kaya gustuhin man ng isip ko ang magpatihulog sa kaniya,lagi ko namang naalala ang mga katagang kaniyang binitawan noon .Tila isang sirang plaka itong umiere sa aking alaala.

Sa takot na mangyari noon at maulit na naman ngayon .

Kahit na gumawa ako ng mahabang distansya at matibay na pader.

Mawala lang ang nabubuong damdamin sa loob ko.

Itutuloy…

A/N: Hectic man,gagawa ako ng paraan para maayos ko ng sunod sunod ang chap.Salamat sa mga nagbabasa.Nakakatuwang basahin ang mga komento niyo,nagpapalakas minsan sa akin para gawin pa ang ibang drafts ko.😚

Chapter 33

( KHALIL )

’ May nagawa ba akong mali?akala ko ba okey na tayo?’hindi ako umimik bagkus ay pinagpatuloy lang ang paglalakad sa hallway.

Nitong mga nakaraang araw iwas talaga ako sa kaniya.Sa opisina man o sa bahay.Oo sa bahay,madalas siyang bumibisita pero sa mga panahong iyon ay nagsisinungaling ako na pagod at may mga ginagawang bagay na para lang makakaiwas sa kaniya.

Hindi ko alam na kukomprontahin ako nito sa mga ginagawa ko.

Wala naman masama para sa iba ang pagkakamabutihan sa kapwa.Pero hindi sa nararadaman ko.Natatakot ako.Takot na umasa sa mga ganitong pinapakita at pinaparamdam niya sa akin.Baka kasi panandalian lang ang lahat.

Gulat naman akong hinila nito sa nadaanan naming storage room.Pagkapasok pa lang namin ay kaagad niyang pagkasara ng pinto nito.

Teka parang..

Parang nangyari na ito?

Rinig ko ang malalim na paghugot ng hininga nito.

’Hindi ko na alam.Hindi ko na alam kung anong gagawin ko.’siya nitong sabi.Kasabay  nito ang unti unting paglapit sa akin dahilan para mapaatras ako sa aking kinaroroonan.Naramdaman ko na lang na pader na ang kinalapatan ko.

Napatiklop naman ako.Kakaiba rin kasing tingin ang pinupukol nito sa akin.

’Maikli lang ang pasensya ko,pero pagdating sayo..Natitibag ang mga iyon.Gaya ng ginawa mo sa akin noon,Ganoon ang epekto mo sa akin.Khalil,matagal na rin.Pero siguro ito na yung oras.Ayoko na kasing patagalin pa ang mga bagay,baka mawala ka na naman ulit.’siyang ikinatigagal ko sa mga salitang binatawan niya.

’Simula ng makita kita ulit,naramdaman ko yung pagkabog nito’turo niya sa kaniyang dibdib.’Akala ko coincidence lang na kapangalan mo siya,pero hindi.Iba yung nararamdaman ko.Alam kong ikaw na yan.’dinampi niya ang mga palad niya sa aking pisngi.

’Back then,magulo pa sa akin itong nararamdaman ko.Oo,aminin kong ayoko ng ganoong pakiramdam dahil tingin ko ay mali.Pero ngayon siguradong sigurado na ako.Sigurado ako na mahal kita.’matagal bago rumehistro sa utak ko ang huling sinabi niya.

M-mahal?mahal niya ako?

’Paano ka nakakasigurong mahal mo ako?Gayong pinagtitripan mo lang ako noon?H-huwag mo nga akong lokohin!Isa pa ay malayo ang estado mo sa kinalalagyan ko.At hindi mo ba nakikita,bakla ako.Hindi mo naman siguro gugustuhing husgahan ng mga nakakakilala sayo,ng mga taong nakapaligid sayo.Kaya wag na lang ako,iba na lang.’Ang bigat bigat ng loob kong bitawan ang mga ito sa harap niya.Dahil gusto ko lang naman sa kaniya ipamulat ang reyalidad.

Hindi pa ako nakakaisang hakbang palayo sa kaniya ay hinuli nito agad ang braso ko,hindi ko inasahan ang mga sumunod na nangyari.Dahil naramdaman ko na lamang ang pagtama ng aming mga labi.Dahil sa pagkakaawang ng aking bibig ay nagawa niyang palalimin ang pagkakahalik niya sa akin.

’Huh!huh..’halos maghabol ako ng hininga ng bitawan ako nito mula sa pagkakahalik niya sa akin.Subalit hindi ang paghapit nito sa akin kaya dama ko ang init na nagmumula sa kaniya.

’Bakit pa ako maghahanap kung nasa harapan ko na ang matagal ko ng hinahanap.Estado?wala sa akin kung anong klaseng pamumuhay ang mayroon ka.Hindi naman importante iyon.At kung panghuhusga man ng tao ang makapaghihiwalay sa atin,hindi ako matatakot ipaglaban yung nararamdaman ko.Sorry kung huli na para magtapat ako.Pero hindi pa naman natatapos ang lahat dahil pawang nag uumpisa pa lang tayo ngayon.Kaya wala ka ng magagawa kundi ang mahalin mo na lang din ako khalil.’gustuhin ko mang linlangin ang aking isipan,subalit hindi ko kayang baguhin ang takbo ng puso ko.

’Kung sakali bang hindi ko tanggapin ang nararamdaman mo,mamahalin mo pa rin ba ako?Maaari ka pang magback out.’nagbago ang ekspresyon ng mga mata niya.Kung kanina ay puno ng sinseridad.Ngayon ay parang hindi ko mabanaag ang kasagutang inaasahan ko.

’Ngayon pa ba?tsk..’niyakap lamang ako nito.At hindi ko na matiis pa dahil alam ko na.Alam ko na sa sarili kong dapat ko lang siya na mahalin.

---

Matapos ang pagtatapat niya sa akin ng umaga,naging tuliro na ang aking isipan sa buong maghapon.Umabot sa paminsan minsan ay hindi ko na maipokus ang sarili ko sa trabaho.

Paano ba naman kasi ay parang replay sa utak ko ang lahat ng mga sinabi niya.

Kahit alangan man ng una,wala naman na ako sa puntong umatras pa.Dahil ang pag ibig ay parang sugal.Matalo man o manalo dapat buo ang loob mo sa mga bagay bagay na maaring mangyari sa takbo ng relasyon niyo.

Para na akong natuptop sa aking kinauupuan dahil presensya niya.Kahit ata bukas ang aircon ng sasakyan niya ay init na init ako.

Kung bakit ba naman kasi naflat-an ako ng gulong.Sabay kasi kaming umalis ng opisina.Nang makarating sa parking lot ganoon na lang ang gulat ko ng mabungaran ko ang dalawang gulong nito.

Sakto ring napadaan si kleir sa kinaroroonan ko sakay ng kotse niya.Wala akong nagawa kundi ang makisabay sa kaniya.Tinawagan niya ang tenant niya para ayusin ito kinabukasan.

Nakatingin man ang mga mata ko sa daanan,hindi naman matigil ang pagkibot ng dibdib ko.Para kasing ang awkward na sa akin na kasama siya.

‘May gagawin ka ba bukas?’

Otomatikong napatingin ako sa kaniya.‘W-wala.’

Napakuyom ako dahil hindi ko agad na pag isipan ang isinagot ko.Ganoon pa man,nagawa pa ng mga mata kong suriin siya.

Wala siyang suot na coat,sa white long sleeve nito na nakatupi ang kalahating manggas.Hapit nito ang kaniyang kapintugan mula sa braso nito.

Naglakbay pa ang mga mata ko paakyat sa kaniyang mukha.

Angat dito ang katangusan ng kaniyang ilong.At ang mapilantik na pilikmata nito.Napapalunok ako ng mariin mula sa kaniyang labi.

Parang..parang ang sarap

Kagatin?

’Im all yours now,kaya libre lang na pagnasahan mo ‘ko.’

A/N: Nabasa ko yung lumang drafts ko.Medyo lame ang pagkakagawa ko noon.Baguhan pa lang kasi ako sa wattpad.hehehe.

Chapter 34

(KHALIL)

Nasa isang theme park kami.Kasama ang mga kapatid ko at si mama.Halatang halata ang kasiyahan sa mukha ng kambal.Pati na rin si mama.

Hindi ko alam na planado na pala talaga itong lakad na ito.Nagising na lang ako na bihis na sila,ako na lang ang nakahilata sa kama.

Pansin ko rin ang kaibang closeness ng nanay ko at ni kleir.Kung ako lang siguro wala akong masasabi,ang kaso mukhang mamasang si mama sa tabi ni kleir.

Kanina nga sa sasakyan ay nasa likuran ako katabi ang mga kapatid ko.Samantalang si mama ang nasa front seat.

Mabuti na lamang at isinama ng kambal ngayon si mama sa isang ride kaya nayakag ko naman si kleir kung saan.

Mabuti na lamang at nakashades ito.Simpleng shirt at pants lang din ito.Pinagcap ko na rin siya.Baka kasi may makakilala sa kaniya kung sakali.Masyado kasing angat ang ayos niya ng dumating siya sa bahay.

Napadaan kami sa space shuttle.Mukhang nakakalula pero parang exciting.Kaagad kong dinala kleir doon.Nang makakuha kami ng ticket,kaagad na kaming umupo sa kalagitnaang bagon.

Ngayon lang kasi ako makakasakay dito kaya hindi ko talaga maitago ang ngiti ko.Simula kasi ng mawala si papa,mas naging busy ako sa pagtatrabaho.

Nang magsimula ng umandar ito ay makapigil hininga ang papaakyat na senaryo nito sa tuktok ng riles.

’WAHHHHHHHHH!!!!’lahat kami ay napapasigaw sa pinaghalong saya at kaba dulot ng rides na ito.

Nang matapos,medyo hilong talilong akong naglalakad.

’Phew,grabe.Nakakahilo pero ang saya.’komento ko.

May natanaw naman ako na mas exciting sa di kalayuan.Nakita ko kasi yung mga naglalaro.Kaagad ko na namang hinila si kleir papunta roon.

Nang makapasok kami ay kaniya kaniya kaming suot ng mga protection gear at nakinig sa mga instruction sa laro.

Bale ang siste,hinati kami sa grupo.Syempre teammate ko si kleir.Nakikita ko lang ito sa tv dati pero ang saya ko lang na masusubukan ko na ang larong ito.

Panay takbo at tago lang ang gawa ko.Habang si kleir ay ilan na ang nabaril sa kabilang squad.Samantalang ako hindi ako makatatama ng kalaban.Sira ata ang gamit kong baril ng paintball.Akmang lalabas ako ng makita kong may papalapit na kalaban.Nakafocus lang ito kay kleir.Hindi na ako nagpatumpik tumpik pa.At inalog ko ang aking baril sabay kasa.

Sunod sunod na tama ng paintball ang inabot ng kalaban.Pero hindi ko inasahan na nakatingin na ang mga iba pa naming kalaban sa gawi ko dahilan para kabahan ako.Patay!

Nang sandaling iyon napapikit na lang ako.Hindi ko maigalaw ang aking mga paa dahil na rin sa kaba.Subalit napamulat ako ng may bumalot sa aking katawan.At siya ang sumalo lahat ng tira ng kalaban namin.

---

’Khalil,bat kanina ka pa walang imik?Masama ba pakiramdam mo?’tanong ni mama.Kumakain kami ngayon sa food park.Umiling lang ako bilang tugon.

Sa katunayan naman kasi ay nahihiya lang ako.Nahihiya ako kay kleir.Naisip ko kasi ang mga bagay na ginawa ko.Nag eenjoy ako samantalang siya,hindi ko man lang natanong kung masaya ba siya? O ano.

Pero naisip ko na masyado pa namang maaga.Maaaring makabawi pa naman din ako sa kaniya kahit papaano.

Matapos kumain,nagpasya kaming sumakay ng ferris wheel.Ang kaso pang dalawahan lang bawat upuan nito.Nagpasya sila mama na sa ibang rides na lang sila sasakay ulit.

Para naman daw masulit namin kleir ang date’daw namin.Minsan napapaisip ako e,mas mukhang teenager si mama sa akin mag isip.Mabuti na lang at natagalan ni papa ang kakulitan ni mama.Sabagay,never kong nakitang nalungkot si papa noong nabubuhay pa ito.Kalog at palabiro kasi si mama.

Naglalakad lang kami ni kleir,hindi pa ako makapag open up dahil sa nangyari kanina.Nainis lang ako dahil tila pinagtulungan kami ng kabilang squad.Ang daming tama ng gear ni kleir.

Nahihiya lang ako dahil muntikan na akong maiyak ulit sa harapan niya.Sabagay hindi naman kami malalagay sa ganoong sitwasyon kundi sa katangahan ko.

’K-kleir ayos ka lang ba?’panimula ko.

’Okay lang naman.Hmmm,kung iniisip mo yung kanina.Wala lang yun.’Nang sabihin niya iyon nakikinita ko sa mga mata niya ang sinseridad.

’Sorry kung ako lang ata ang nag eenjoy sa buong araw na ito.Na nakalimutan kong kasama pala kita.Sorry talaga.’Hindi ko naman magawang tignan siya dahil sa nahihiya nga ako.

Subalit hindi ko inasahan na hahawakan niya ang kamay ko.Pinagsiklop niya ang mga palad naming dalawa.At siyang ikipinang init ko.

Pero bigla akong naconcsious sa paligid.Dibat’nakakailang yung dalawang lalaki na magkahawak kamay?Pero pawang wala namang atensyon akong nakikita sa mga tao sa ginagawa namin ni kleir.

Kung ganito siya kalapit sa akin,parang hindi ko nagugustuhing bumitaw pa.Lalo na’t ramdam ko ang init sa kaniyang mga kamay.

Sana..

Sana lagi ko siyang naaabot ng ganito.Yung hindi ko na kailangan pang tumingala sa langit at pangarapin ang mga bagay na gaya nito.

Tumigil kami sa isang cliff,kung saan tanaw namin ang pababang liwanag ng araw.Presko ang lugar dahil na rin sa nasa mataas kaming bahagi.Unti unting lumilitaw ang liwanag mula sa kabahayan sa siyudad.

’Ang ganda naman dito.’sabi ko.Hindi ko maiwasang humanga.

’Do you like it?’tanong niya na ikinatango ko agad.Napansin kong sumipat siya sa kaniyang wristwatch.

’Ang sabi ni mommy noon,kung sakali raw makasama ko ang isang tao sa pambihirang oras at pagkakataon.Maaaring siya na ang kasagutan ko sa hinaharap.Kahit hindi ko man maintindihan ang kaniyang nais ipunto noon.Sa ngayon nakakasiguro akong alam ko na.Nakapagnakita mo yung taong iyon,siya na yung itinakda para sayo.’pinagmasdan ko siya.Seryoso siyang nakatanaw sa kung saan.

Pero habang nakikinig ako sa kaniyang mga sinasabi,parang may kung anong naglalaro sa aking kalamnan.

‘Alam kong masyado pang maaga,para sa ating dalawa.Pero gusto ko,ikaw na yung makasama ko hanggang sa huli.’

A/N: Ehem!

Chapter 35

(KHALIL)

Nakatulog na yung mga kapatid ko at katabi na si mama sa backseat.Halata sa kanila ang pagod pero alam kong husto ang kasiyahan nila para sa araw na ito.

Si mama naman ay tahimik lang pero alam ko na kating kati na ang bibig nito.Panigurado ay pakukwentuhin ako nito sa nakita niya kanina.Wrong timing ang dating nila ng sandaling iyon.

[Flashback]

Sa kaunting distansya ng aming mukha,siya itong gumagawa ng paraan para maabot ako.Matangkad lang siya sa akin ng kaunti.Subalit hindi hadlang iyon para magawa niyang maidampi ang kaniyang labi sa akin.

Naramdaman ko ulit ang mga labi niya.Malambot at buong suyong hinahagkan ang aking mga labi.

Nang maghiwalay,mistulang nakalarawan na ang mga ngiti sa aming mga labi.Subalit kaagad naglaho ang ngiti sa aking labi dahil sa narinig kong pagtawag sa akin.

Si mama.

Tulala itong nakatingin sa amin,subalit hindi lang iyon ang mas ikinatapda ko.Dahil maging ang mga kapatid ko ay tila naging estatwa sa harapan namin.

Napukaw na lamang kami sa aming sitwasyon ng pumailang ang pagputok ng kung anong bagay.Sumunod noon ang nagkalat na liwanag sa paligid.Ibat ibang kulay na tila bituing kumukutitap sa kalangitan ang mga ito.

[End of Flashback]

Nang makarating kami sa bahay ay naalimpungatan na ang mga kapatid ko at siyang niyaya ni mama na pumasok na sa bahay.

Pababa na ako ng sasakyan ng pigilan ako ni kleir.Nagtataka akong napatingin sa kaniya.

Ewan pero parang may gusto siyang sabihin na kung ano,nahahalata kong nahihiya ito dahil hindi makatingin sa akin ng diretsyo.

’C-can i stay with you,tonight?’Seryoso ang mukha nito pero ako naman ay tila nasamid sa kaniyang tanong.

’Pero..’isipin ko lang na magtatabi kami sa kama.Parang daan na ang pagdagdagundong ng puso ko.

’Kahit,sa couch lang ako matulog please..Gusto ko lang maramdaman na hindi ako mag isa ngayong gabi.’bigla akong nakaramdam ng lumbay mula sa kaniyang sinabi.Inabot ko ang kamay niya ng sandaling ito.

’Yun lang pala.Halika na.’yaya ko sa kaniya.

---

’O siya matulog na kayo.Hoy ha?wag muna kayong magtatabi.Wag abuso,may bukas pa para sa lambingan.’Pahabol ni mama ng ilapag ang extrang kumot at unan.May extra kaming folding bed kaya napagpasyahan kong sa sahig na lang humiga.

’Sigurado ka bang diyan ka matutulog?Ako na lang dapat siguro diyan nakakahiya naman at ako pa ang nasa kama.’sinabihan ko na lamang siyang magpahinga na.Inayos ko ang unan ko saka humiga.

’Syempre,gusto ko lang maging komportable ka.Isa pa narinig mo naman si mama.’napangiti ako ng maalala ko yung nagsleep over din siya sa dati naming bahay.

’Yeah,pero kung ako lang masusunod gusto kong nasa tabi kita.’nilahad niya yung kamay niya sa akin.At siyang abot ko naman din dito.

Stay with me

Don’t fall asleep too soon

The angels can wait for a moment

Come real close

Forget the world outside

Tonight we’re alone

It’s finally you and I

It wasn’t meant to feel like this

Not without you..

Habang umaawit siya,pakiramdam ko nasa alapaap ako.Lalo pa’t hawak hawak niya ang kamay ko.

Cos when I look at my life

How the pieces fall into place

It just wouldn’t rhyme without you

When I see how my path

Seem to end up before your face

The state of my heart

The place where we are

Was written in the stars..

Napapikit ng kusa ang mga mata ko dahil tila nadadala ako sa pag awit niya.Subalit nanatiling mahigpit ang hawak ko sa kaniya.Para siyang bituin noon sa akin.Ang hirap abutin.

Ngunit posible pala,posibleng bumaba ang tala at gawing makatotohanan ang mga bagay na pawang ilusyon lamang sa iba.

Sana hindi lamang panandalian ang lahat.

---

(KLEIR)

I cant help it,but to smile.Sobrang himbing ng tulog niya.To the point na kanina ko pa pinupugpog ng halik ang labi niya.Kung pwede lang sana ay..argh ang aga aga minomulestya ng isipan ko ang mahal ko.

Marahan kong hinaplos ang buhok niya.Nilakbay ng daliri ko ang   parte ng mukha niya.Sa mga mata nitong chinito,sa maliit ngunit pointed na ilong.At sa pisngi niyang malambot.Napapangiti ako sa pagkakataong ito lalo na at bigla niya akong niyakap.

Isama pa na idantay nito ang binti niya sa akin.Niyakap ko na lamang siya pabalik.Narinig ko naman ang malalim niyang paghinga hudyat na magigising na ito.

’Kleir..kanina mo pa ako minamanyak huh.’natawa ako sa sinabi nito.

’Manyak pala,pero ano yung nararamdaman ko sa ibaba ng…A-aray!’marahan akong hinampas sa balikat.

Tangkang babangon ito pero hinigpitan ko ang pagkakayakap ko sa kaniya.’Kleir ano ba?!’reklamo nito.Hindi siya makatingin sa akin habang kumakalas sa yakap ko.

’Tss.Gusto mo pakawalan na kita?’sa loob loob ko nakakaramdam na ako ng kung ano.Napatingin siya sa akin ng seryoso.Kapag nakikita ko ang mga mata niya sa likod ng makakapal na salamin noon.Hindi ko maiwasang mahumaling.

Pero mas gugustuhin kong malusaw kung ang pagmamahal niya na ang ibabaling niya sa akin.Siguro nabwisit si kupido sa akin sa pagiging torpe ko sa taong ito.Pero sa kabilang banda sa akin din pala siya ibibigay.Wala namang mali sa magmahal ka ng kapwa mo kasarian,dahil sa totoo lamang ay hindi sa hugis,bigat o ano mang pag uugali ng tao makikita ang pagmamahal na hinahanap mo.Nasa nilalaman lang ng iyong puso.Kung ano ang higit na makakapagpasaya sayo.

Inilapit ko muli ang sarili ko sa kaniya.Tangka kong hahalikan ulit ito ng biglang…

‘May apo na ba agad ako huh?khalil?!’

A\N: Sana laging ganto ano..

Chapter 36

SAD TO SAY,ILANG PART NG KWENTO ANG HINDI KO NARESTORED.GAWA NG PAGLILIPAT KO NG FILES.KAYA UTAY UTAY ANG UPDATES KO RITO.HOPING NA SANA MAS MAGAWAN KO SIYA NG BAGONG TWIST SA PAG EEDIT.-C.g

(KHALIL)

Kitang kita ko ang ngiti ni kleir sa mukha niya habang sabay sabay kaming kumakain nila mama at mga kapatid ko.

’Eh kuya,paano niyo po napagsasabay ang trabaho at pagkanta niyo?Hindi po pala basta basta maging singer na gaya niyo?’kwento ni junie.Sa kanilang dalawa ni simone ay siya ang nahihilig sa musika.

’Basta may quality time ka para sa lahat.Pero mas maganda na may ilalaan ka rin para sa sarili mo.At sa taong mahal mo.’sabay kindat nito sa akin.Pinigil ko ang sarili na masamid mula sa hinihigop na kape.

’Ahem!’sipat ni mama.Binilinan niyang bilisan ng dalawa kumain ng makapasok na ang mga ito.Nang makaalis ang dalawa ay inutos niyang mag usap kaming tatlo sa sala.Balak kasi ni kleir talaga ngayong araw ay lumiban muna kaming dalawa.

Medyo hindi ko lang inasahan ang ugali ni mama ngayon.Mukhang strikto ang dating.Alam kong ramdam niya na ang namumuong samahan namin ni kleir.

Magkatabi kaming nakaupo sa mahabang sofa namin.Habang si mama sa katapat na upuan.

Isang malalim na pagbuntong hininga ang narinig ko kay mama.‘Alam kong dito mapupunta ang lahat.Una ko palang makitang magkasama kayo noon.Hindi ko lang inasahan talaga na magtatagpo kayong ulit dalawa.At kung sakali,hindi ako mag aalangan ibigay ang basbas sa inyong relasyon.Hindi ako gaya ng ibang ina,ayokong maghigpit lalo na kung hindi ikaliligaya ng mga anak ko ang nais nila.Basta nasa tamang daan sila sa gusto nilang marating sa buhay.Hindi ko masasabing perpekto ang lahat sa nais niyong pasukin pero gusto ko lang makasiguro,kung handa niyo bang ipaglaban ang isa’t isa sa mata ng mapanghusgang mundo.’

Daig ko pa ang napipilan sa tanong ni mama.Oo,hindi ko man nagawang ipagtapat ang nilalaman ng puso ko simula noon at kahit ngayon.Gusto ko naman tiyakin na kaya kong harapin ang nararamdaman ko para kay kleir.

’Yes tita,alam kong hindi ko mahihingi ang pag unawa ng mga tao sa paligid namin.Kahit saan tignan,lagi silang may panghihinayang mula sa aming dalawa.Pero hindi iyon ang mahalaga.Mahal namin ang isat isa,hindi kailangan sukatin kung gaano man katatag ang samahang bubuoin namin pero mas mahalaga ay magkasama kaming haharap sa mundo.’sa palad ni kleir ramdam ko ang bawat katagang binibitawan niya.

’Ikaw anak,alam ko na mahirap ang ginawa mong pagsuporta sa amin.Gusto ko na maging masaya ka naman sa buhay mo.Dati ramdam ko na may kakaiba sayo.Ayoko lang tanungin sayo ito dahil mas gusto kong sayo manggaling.Kasi mas nakakaluwag ng pakiramdam kung ikaw sa sarili mo tanggap mo kung ano ka.Pero anak,wala sa akin kung ano man ang bagay na iyon kasi anak kita.’nang makita ko ang pagluha ni mama kusang dinala ako ng mga paa ko sa kaniyang tabi.Sa pagyakap niya sa akin daig ko pa ang nakapatong sa tuktok ng bahaghari.Yumakap din si kleir sa aming dalawa.Kaya kakaibang kaligayahan ang nararamdaman ko ng mga sandaling iyon.

’Basta bigyan niyo agad ako ng apo!’natawa na lang kami ni kleir sa tinuran ni mama.

---

Papunta kami ngayon sa bar na pagmamay ari ni kleir.Naabutan namin na nagrerehearsal ang mga kabanda nito.Hindi ko lang inasahan ang maabutan ko.Galing daw sila sa kani kanilang mga trabaho.Kaya nakaattire pa ang mga ito.

Kung nandito si marg baka lumuwa ang mga mata nito sa mga nakikita ko.

’Woah..mga tol,tignan niyo kung sino ang dumarating!’sigaw ng basisst nilang si marco.Nakatitig ito sa akin ng sabihin niya iyon.Hindi ko maiwasang mahiya.Kung itatabi ako sa grupo nila mahmumukha akong utusan.Iba ang mga datingan nila.Makalaglag panga ika ni marg.

’Guys,si khalil nga pala…’hindi pa natatapos magsalita si kleir ay sabay sabay nilang binanggit ang pangalan ko.

’Khalil?!you mean yung chubby na nerd at medyo weirdo nung nasa middle school tayo?!’sabi ng isa sa kanila.Lalo akong nahiya sa sinambit niya tuloy naalala ko na naman yung dati.Pero bigla kong naramdaman ang kamay na humakbay sa aking balikat.

’Yes,he is.Yung chubby na nerd at medyo weirdo na mahal na mahal ko.’bigla akong napatingin sa kaniya.Ramdam ko ang pagiging kalmado sa kaniyang tinig.

’Yun,yun e!!Meant to be talaga kayo tol!akalain mo yun..Sabagay nagbayashhjll..’hindi naituloy ang sasabihin nito ng takpan ang boses niya ng kasamahan.

’Congrats pre!!’masayang bati nila sa amin bago kami pumasok sa isang silid.Bago kami tuluyang makapasok nakita kong nagbubulungan ang mga ito.Hindi ko tuloy maiwasang mag isip ng kung ano.Subalit mas pinili ko na lamang iwaksi ito,ayokong magpakanegatibo.Lalo na at mga kaibigan ni kleir ito.

Sumalubong ang ganda ng interior ng silid sa aking paningin.Wallpaper pa lang ng silid pang high class na ang dating.

’Dito kami nagpapahinga pagkatapos namin kumanta.’sabi nito at niyakag ako sa may kalakihang couch ng silid.

’Nawawala ang stress namin kapag hawak na namin ang mga instrumento namin.Kaya kahit pagod man,sa huli masaya naman kami.Noong una ayaw ni papa ang ginagawa kong ito pero nakikita niya naman na pursigido ako sa posisyong inatang niya sa akin.Masaya ako dahil mas nagagawa ko ng gawin ang mga gusto ko.Noon akala ko tama na kung ano ako sa nakikita ng iba ay iyon na ako.Pero nagbago lang ito ng kung paano ko ba ipapakita o ipaparamdam sa iba ang nararamdaman kong pag iisa.Oo,nandyan na ang lahat sa akin.Pero parang laging may kulang.’napatigil siya sa pagsasalita.

’Anong kulang?’tanong ko.Dahilan para mawala siya sa kaniyang iniisip.Inabot ng aking kamay ang mukha niya.

’Im not ready to talk about this.Pero alam kong darating yung panahon na masasabi ko ang lahat sayo.’sinuklian ko lang siya ng ngiti bilang tugon.Kung ano man iyon,alam kong maibabahagi niya sa akin iyon.Balang araw.

Chapter 37

(KHALIL)

’Hoy!baks,hindi ka ba sasabay?’napatigil ako saglit sa ginugugol kong pagtitipa ng keyboard.

’Sensya na marg,kayo na muna.Tatapusin ko lang ito.’nag aalangan itong tumango.Nagpaalala pa siya na kumain ako pagkatapos ko sa ginagawa ko.

Ilang folders pa ang nasa lamesa ko ng tignan ko ito.Mukhang matatagalan pa ako sa mga dokumentong dapat kong ayusin.

Habang patuloy sa pagtitipa,may naramdaman akong umupo sa katabi kong swivel chair.

’Lunch na,hindi kasama sa agenda ng kumpanya na pagutuman ang mahal ko’napatigil ako sa ginagawa ko.Imbes na bigyan siya ng pansin ay kaagad akong napatingin sa paligid.Mabuti na lamang at wala ng tao.

’Tara,kain muna tayo.’sabi nito.Gustuhin ko mang ipagpatuloy itong gjnagawa ko.Hindi ko na magawa dahil na rin sa naamoy ko ng husto ang pabangong gamit ni khalil.Napatingin tuloy ako sa kaniya.

“Ano tara,o gusto mo tulungan pa kita dyan.“sabi nito sabay kindat pa sa akin.Boltahe naman ang dala nito sa akin.Ang cute niya pero mas nakakaintimida.Parang ganun.

Inayos ko muna ang mga files bago ko patayin ang computer.

“Bat dala mo pa yang bag mo?iwan mo na yan.“puna nito.

“Eh kasi,may baon talaga ako.Pero pwede naman tayong magsabay kumain.“napatango na lamang ito subalit siyang pagkuha ng bag ko sa akin.

Sinubukan kong kunin ang bag ko at sawayin ito.

“Boyfriend mo ko,kaya dapat ako nagdadala nito diba?“hindi ko alam kung dapat ba akong kiligin pero parang hindi naman ata tama iyon lalo pa at nasa opisina kami.Nag aalala ako na baka may makakita sa amin at magisip ng kung ano.

“Ako na magbubuhat niyan,magaan lang naman yan.Saka wag mo akong ituring na babae.Lalaki pa rin ako sa paningin ng iba.“sambit ko dito ng nasa elevator na kami.

“Sa paningin nila iyon.Hindi sa mga mata ko.Hindi ko naman sinabing babae ka.Ang akin lang naman,sa ganitong paraan mapakita ko sayong karapat dapat kang alagaan.“napakagat ako sa aking labi mula sa kaniyang mga sinabi.

Simula yata nang maging in relationship ang status namin ni khalil.Para yatang walang araw kung hindi ako makadama ng ganitong damdamin.Parang kwitis na sumasabog,parang isang baso na napupuno ng tubig at kapag sa katagalan ay baka tuluyan na akong malunod sa lalaking ito.

Sa isang mamahaling restaurant kami nagtungo.Nakakailang lang dahil ang ganda ng mismong lugar.Elegante at masasabing hindi basta basta lamang ito.At mukhang hindi rin maitatanggi na hindi rin basta basta ang mga taong nakikita ko rito.

Nang makaupo kami,kaagad na inasikaso si kleir sa oorderin nitong pagkain.Tumanggi naman na ako ng tanungin kung may gusto akong orderin.Sapat na kasi ang ulam at kanin na baon ko.Kaya lang naman ako napabaon ng pagkain,dahil nga sa alam kong matatambakan ako ngayong araw.

Nang dumating ang pagkain ni kleir siyang handa ko naman ng baunan ko.Nahihiya man ilabas ngunit batid ko ang mga mata ni kleir sa hawak  kong baunan.

Naalala ko tuloy noon,ng malaman niya na may baon akong lunchbox ay aligaga siyang makita ang laman nito.Wala raw kasing nagpapabaon sa kaniya ng pagkain.Natuwa naman ako ng wala siyang atubiling kainin ang baon kong kanin na ibinahagi ko sa kaniya.

Kuryosidad.

Iyan ang nakikita ko sa kaniyang mukha ngayon.

Nang buksan ko ang mga patong patong ko na baunan.Tumambad ang ulam kong menudo,nilagyan ni mama ito ng mga maliliit na nilagang itlog,(itlog ng pugo)Sa sumunod na lalagyan ay kanin.At ang panghuli ay tinapay na pinalamanan ko ng ham at chicken mayo.

Nang tignan ko ang pagkain ni klier katiting lamang ito sa plato niya.Hindi ko alam kung pati ang disenyo na gulay dito ay makakain niya.Alam ko na sa ganitong uri ng kainan ay tila ginto ang mga nakahain dahil sa halaga o presyo nito.Kaya hindi ko tuloy maiwasang manghinayang.

“Hati na tayo,ako ang naghanda nito.“Sabi ko.Bigla naman nitong iginilid ang pagkain mula sa plato nito.Umorder siya ng extra rice nang matikman ang ulam na kinuha sa akin.Hindi ko maiwasang mapangiti.

Ngayon napapaisip ako,paano kung hindi ako lumayo.Ano kaya ang mga posibleng nangyari.Hindi

---

Pabalik na kami sa opisina ng may makasalubong si kleir na kakilala.Nagpasya akong magpatiuna na para makapag usap sila.

“Hoy khalil,saan ka galing?Pambihira ka,kakain ka pala hindi ka na lang sumabay sa amin.“parang naninitang bungad ni marg sa akin.

“Eh hindi ko na natiis ang gutom.“paliwanag ko.Nagsabi ito na dumaan daw ako sa accounting dahil may mga papel na pinapakuha mula sa head namin.

“Naku khalil,may mga gwapo dun sa department nila.Malay mo naman chance mo na.“Pagbibiro nito sa akin.Ganyan talaga si marg malakas ang radar pagdating sa panlasa niya.

“Chance?Anong chance yun?“napatigil kami ni marg sa nagsalita.

Hindi ko alam na nakatayo na pala ito malapit sa amin.

“Eto kasing si khalil sir,hinahanapan ko ng jowa.You know,kulang sa dilig kaya matamlay ang buhay.Kaya gusto kong ireto naman itong friend ko para naman hindi puro sa work lang siya nakafocus.Am i right sir?“tila nangasim ang sikmura ko sa sinabi ni marg.Hindi ko pa kasi nasasabi sa kaniya ang patungkol sa aming dalawa ni kleir.

“Ganun ba.O sige,maiwan ko na kayo.“pigil na pigil ako sa aking hininga ng dahil sa kalokohang lumalabas sa bibig ni marg.Hindi ko magawang tignan si kleir ng sandaling magpaalam ito.Dahil sa pagkukwento ng magaling kong kaibigan.Kung pwede lang sana busalan ng bibig ito ay nagawa ko na.

“One more thing pala,dumaan ka sa akin mamaya Mr.Bustamante. May didiligan tayo .“Pahabol nito.At siyang ikipinanlamig ng aking diwa.

A/N:Natagalan ako dahil sa pagiisip ng plot ng chapter nito.Pasensya na sa shemshem kong utak.Whew.

Chapter 38

Napahilamos ako ng mukha nang maalala ko ang nangyari sa amin kahapon.Hindi ko nga alam kung makakapasok pa ako dahil masakit pa ang pang upo ko.Habang namumutawi ang alaala sa aking isipan,mismong pagpasok naman ng nilalang sa silid na kinaroroonan ko.

“Good morning,“bati nito at sabay kintal ng halik sa aking labi matapos ilapag ang tray sa katabing lamesita.

Sinamaan ko ito ng tingin,pero kahit gayunpaman ay nakucute-tan naman din ako sa gawi niya ngayon.Nang matapos kasi sa pagtatrabaho kaagad niya akong niyaya dito sa condo niya.

Noong una,alanganin ako dahil nga sa parang bad mood ito.Nakakatakot naman kasi baka bigla ako nitong isalya palabas ng outer space kaya naobliga akong sumama.Alam ko naman na kahit tumanggi ako magkakampi sila ni mama.

Pero nangyari na ang nangyari sa amin.Napaismid tuloy ako nang maalala iyon.Argh!

“Hey,are you mad?“gusto ko sana siyang singhalan sa pagkakatanong niya.Pero ng makita ko ang maaamong mga mata nitong nakatitig sa akin.Nalusaw bigla ang inis ko.

Umiling ako.Pero hindi ko naman siya magawang tignan na.Dahilan para iharap nito ang mukha ko sa kaniya.

Hiyang hiya ako dahil nakabalandra ang katawan niya sa aking mga paningin.

“Tell me,are you mad of me?Is it because of what happened to us last night?”

Nauligan ko ang kaseryosohan sa boses nito.

“Hindi ako galit.Pero ayoko lang na nagseselos ka sa mga ganoong bagay.Isa pa ay hindi naman alam ng kaibigan ko kaya niya nasabi yun.“saad ko.Bababa sana ako ng kama ng bigla akong makadama ng matinding sakit sa aking katawan.

“F*ck!masakit ba?teka wag ka munang gumalaw.Saan masakit?Punta na tayo hostpital?“pag alalay nito sa akin.Imbes na indahin ang sakit hindi ko mapigilang mapangiti.

“Ano ka ba?!okey lang ako.Saka a-alam mo naman na..“hindi ko maituloy ang sasabihin dahil mataman na nakatingin sa akin si kleir.

“Basta!alam mo na yun.“hirap kong binaba ang mga paa ko mula sa kama.Subalit kaagad naman akong inalalayan ni kleir na hindi ko naman inaasahang bubuhatin ako nito papunta sa lamesitang kinaroroonan ng pagkain.

Hindi naman ako makapalag dahil sa masakit ang katawan ko.Lalo na kapag gumalaw pa ako.

Hindi niya ako hiniwalay sa katawan niya hanggang sa maka upo sa isang silya.Bali ang siste ay nakakandang ako sa kaniya.Hayyy..

“Sana magustuhan mo,hindi naman kasi ako totally marunong magluto gaya mo.But you know,lagi kong pinapangarap ang sandaling ito.To held the most important person in my life.Na kahit sa paggising sa umaga mukha na niya ang makikita ko.”

Kung siguro na sa lugar na isa akong babae,baka tama na kiligin ako sa mga sinasabi niya.Inabot ko ang kaniyang pisngi.

“Alam mo,ang daldal mo pala.Yan yung parte na ngayon ko lang napansin sayo.“napapangiti siya sa akin habang napapailing.

“Eh ako,ngayon ko lang na laman na masarap ka palang–“bago pa ako lamunin ng lupa sa sasabihin niya ay tinakpan ko na agad ang bibig niya.Pilyo pa rin pala siya hanggang ngayon.

---

Sumapit ang araw ng linggo,busy si kleir sa pagpapraktis sa kanilang banda.Ako naman ay nagpasyang tumungo sa mall para bumili ng bago kong pantalon pamasok sa trabaho.

Habang namimili,naulingan ko ang bulong bulungan ng mga sales lady sa kalapit kong kinatatayuan.

“Uy!nandyan na siya!“rinig kong sambit ng isa sa kanila.Halatang hindi maitago ang kilig sa tono nito.

“Pumwesto na kayo dali,baka naman masita tayo nun dahil sa ginagawa natin.”

Naramdaman kong lumapit ang isa sa kanila sa akin.“Sir,mura na po yan.10% discount po yan,abot kaya na po.“Saad nito.

“Ganon ba,sige titingin lang ako ng size ko.“tugon ko.

“Grabe ang gwapo talaga ni sir Crause.“bulong nito ngunit siyang ikinahinto ko sa aking paghahanap at mapatingin sa kinatitigan ng mga tingin nito.

Napapalibutan ang lalaki ng mga escort nitong bodyguard.Hindi ko maipagkakaila ang mga sinasabi ng mga saleslady sa kaniya.Gwapo at ang lakas ng dating nito.Kahit sa malayuan mahahalata mo na ang posisyong ginagalawan nito.

Pero ayokong isipin na baka siya nga yung kakilala ko.Pinagpatuloy ko ang aking ginagawang paghahanap ng pantalon.

“Crause!Babe!Bakit mo naman ako iniwan!“Napatingin ako sa sumigaw.At bigla akong natulala ng mailarawan sa aking isipan ang alaala ng matalik kong kaibigan noon.

Sa paglalakad pa lang nito ay siyang siya iyon,pero ang pinagkaiba lang ay maputi ito.Kabaligtaran sa dati nitong kulay.

Hindi ako maaring magkamali si froilan ito!

“Grabe ang panahon ngayon!Kung sino pa yung gwapo siya pa yung pumapatol sa kapwa kasarian nila!At ang mas masakit ay ang chaka pa ng beki!“himutok ng kalapit kong saleslady habang nilalamukos sa inis ang hawak na damit.

Napipilan na lamang ako sa isang tabi,hindi ko man gusto ang kaniyang mga nasabi ay wala akong karapatan makialam sa kaniyang hinanaing.Napaisip tuloy ako,paano kung malaman nila ang patungkol sa amin ni kleir?

Ganitong uri din kaya ng panghuhusga ang mararanasan namin sa mata ng madla?

A/N:Hindi ako makapagupdate  gawa na rin na may health problem ako.Sa mga nakabasa nito sa unang pub ko.May bago siyang twist dahil na rin sa mga pages na hindi ko na maibalik.Salamat sa pang unawa.Love you guys.

Psssttt…

HELLO!!.

Pangatlong Revised ko na sa kwentong ito.Ewan bakit nabubura ang ilang chapters nito.And..

Pafollow na lang po.For my dreame account.@Cnnmon Grps.

July 1,Ill be back for more updates on watty.Then get a chance to read ang bago kong labas na mga kwento sa dreame.

Oh,wag kayo mainis kahit ako inis din ako sa utak ko.hmm..

Chapter 39

K H A L I L

“Huy..”

Nawala ako sa aking iniisip ng tawagin ako nito.

“Pansin ko kanina ka pa tahimik.May problema ba?“Kaagad akong umiling sa kaniyang tanong.

“Huwag ako,kilala kita sa ganiyan mong gawi.Spill it,love.“Napatingin ako sa kaniya at alam ko kapag seryoso si kleir.Makulit ito.At hindi ako tatantanan nito kapag alam niyang may mali sa kinikilos ko.

“Wala..Pagod lang siguro ako.”

“Sure?”

“Yep,masyado ka lang nega..”

“Nega ka dyan,hindi ako magiging ganito lalo na kapag ganyan ka.At ayokong nagkakaganyan ka.“saad niya.

Natameme ako.Hindi ako makahanap ng isasagot dito marahil dahil sa mga bagay na tumatakbo sa isip ko.

“Tsk,Pagod lang to.Nga pala pumunta ako sa mall noong nakaraang araw and guess who kung sino nakita ko.“pag iiba ko.Ayoko naman masira ang mood nito tuluyan dahil kung tutuusin mas haggard ang araw nito sa akin.

“Who?”

“Si froi”

“Oh,musta na siya?Sila pa rin ba?“siyang tanong naman nito. Sila ?

“Sila?Ano yung ibig sabihin ng sila?Si Froi kako nakita ko.“napangiti ito ng tila wala sa sarili.

“I mean si crause saka yung kaibigan mo.Namiss ko yung dalawang..Teka hindi mo ba alam?“kunot noo siyang napatingin bago ibalik ang tingin sa daan.Buti na lang ay trapik.

“H-hindi..“ewan halo halong damdamin ang naramdaman ko sa puntong iyon.Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa dahil na rin sa kaganapan kanina.

“Yes babe,naging sila simula noong..noong umalis ka.“pagsisimula nito dama ko ang ilang sa pagkukwento nito marahil alam niya yung pakiramdam ko.

“I was shocked at first.Pero alam mo yun,naging sandalan ko silang dalawa noong mga panahong iyon.Nakita ko sa kanilang dalawa ang katagang love no genders.Hindi ko nakita ang salitang alangan sa kanilang damdamin.Simula noon binago nito ang kaisipan ko.Na kapag mahal mo,mahalin mo ng buo.Sa naramdaman ko sayo hindi trip o dala ng kuryosidad ko ang lahat.Kasi iba na pala kapag naririnig mo yung sarili mo na..Itong taong ito yung gusto kong alagaan,mahalin at makasama ng buong buhay ko.“nakatingin lamang ang mga mata nito sa akin habang sinasabi ang mga katagang iyon.

“Hindi ako mahihiyang ipakilala ka sa milyong tao bilang kabiyak ko.Kaya huwag kang mag alangan sa nararamdaman mo sa akin.Lahat ng bagay kaya nating lagpasan.Basta magkasama tayo.“isang halik ang dahan dahang nakapagpagaan ng damdamin ko.

Siguro nga,masyado lang akong nagiging negatibo dala na rin siguro sa iisipin sa amin ng ibang tao.

Pero bakit ko nga ba uunawain ang bagay na ito kesa sa nararamdaman ng isang taong labis ang pagpapahalaga sa akin.

---

Nagkaroon kami ng meeting patungkol sa gaganaping team building.Isinabay na rin kasi ito sa pagdiriwang ng anibersaryo ng kumpanya.

Sa isang pribadong isla ito gaganapin.Sagot na daw ito ng kumpanya pati ang mga sasakyang gagamitin papunta doon.Hindi namin lubos asahan na makakasakay kami ng yate.

Ganoon na lamang ang pagkabigla ng mga kasamahan ko.

Lunch?’

Ilang minuto bago ito sumagot.Kaso abala siya dahil sa may mga kakausapin siyang tao para sa pag eexpand ng kumpanya nila mula sa ibang bansa.

Naalala ko tuloy dati,ang tamad na mag aral na si kleir.Ganito pala ang hinaharap.Hehehe.

Sumapit ang ala 5 ng hapon.Sinilip ko siya sa opisina subalit maging ang sekretarya niya ay wala sa desk nito.Nakakapagtaka.Kadalasan,kapag may pupuntahan itong meeting o lugar.Magtetext sa akin o chat.Yayain pa ako nitong isama.

Siguro sa sobrang abala nito ay nakalimutan niya lang sabihan ako.

“Kuya!“salubong sa akin ng mga kapatid ko.Inabot ko agad ang pasalubong kong donut sa kanila.Ngingisi ngisi yung dalawang nakatingin sa akin.

Sinabi ko kay mama na mamaya na lamang ako kakain.Dahil gusto ko magpahinga.Ewan pero parang ang bigat ng pakiramdam ko.

Pagkapasok ko sa aking silid nagpalitagad  ako ng t shirt.Medyo loose at malaki sa akin.Mas kumportable kasi ako sa ganito kesa fit sa akin ang damit.

Pinatay ko ang ilaw bago ako mahiga sa kama ko.“Aaahhh!!!”

Napasigaw ako ng biglang may pumulupot sa aking bewang.Ganoon na lang ang higpit nito at mabilis akong kinababawan.

---

A/N:;)

:4 0

K H A L I L

N agising ako mula sa kung sinong nagsasalita.Kinapakapa ko ang katabi ko.Wala ito sa tabi ko kaya napabangon ako.

Narinig ko ang boses niya mula sa labas ng aking silid.Dahan dahan akong naglakad patungo sa pinto.

Tila may kausap siya sa cellphone.

‘Yeah,oo paki ayos na lang ang lugar.Kayo na ang bahala.’

Dahan dahan kong binuksan ang pinto.Hindi niya man lang ako napansin sa paglabas ko.

Mabilis ko siyang niyakap mula sa likuran niya.

Tila nagulat pa siya sa ginawa ko.’K-kanina ka pa gising?’Matapos patayin ang tawag sa kausap nito.

’Kakabangon lang.’dinama ko ang init mula sa kaniyang katawan.

“Sino kausap mo?“tanong ko dito.“A-ah yun ba?kliyente.Oo kliyente ko yun.Masyado kasing demanding.“paliwanag nito.

Napansin kong tila balisa ito.Siguro ay sa isip ko lamang ito.Pero alam ko namang normal lang na makaramdam ako nito.Pero siyempre mas dapat kong pairalin ang tiwala ko sa kaniya.

“Tara balik na tayo sa kama.Maaga pa tayo para bukas.Alam kong excited ang baby ko.“sabay kintil ng halik nito sa akin.

Dumating ang araw ng team building.Sa kalapit na isla ng puerto gallera kami nagdaos.Siyempre hindi ko maitatangging maganda ang tanawin.Isa pa ay pribado kaya maeenjoy namin ang buong lugar.

Napag usapan ang mga cottage na tutuluyan.Yun nga lang palihim na akong binitbit ni klier papunta sa silid niya.

Pabagsak ako nitong inihiga sa kama.Saka niya dahan dahang hinubad ang damit niya.Iba ang mga tingin niya sa akin habang ginagawa ito.

Nang aakit.

Napangisi ako.At naisipang gayahin siya.Subalit kabaligtaran naman ang ginagawa ko.Nagsimula ako sa board short ko.

Madali ko lamang natanggal ito dahil na rin sa may pagkamaluwag sa akin.Dahil sa ora oradang pagmamadali namin ni kleir kaninang madaling araw.

Mabilis niya akong nilapitan upang halikan.Napapansin ko na tila natural at sanay na si kleir na halikan ako.Subalit hindi gaya kong walang kasanayan kaya lagi akong nagpapaubaya na lamang sa kaniya.

Marami pa akong mga bagay na gustong maranasan kasama si kleir.Kaya talagang ipinagdadasal ko na sana hindi panaginip ang lahat para sa amin.

Mga dalawang oras bago kami lumabas ni kleir.

“Tignan mo,mukhang mag uumpisa na sila.“reklamo ko.

’Sorry na babe.Tara,gala gala tayo!’Masigla niyang sambit.

’Eh,paano yung activity?Hindi talaga tayo aattend?’Para naman kasing unfair kung hindi ako makakasali.Saka first time ko lang sumabak sa ganitong aktibidad.Alam ko naman kasi sa sarili kong may pagkalampa ako.Pero gusto ko talagang subukan.

’Gusto mo ba?’tanong nito.Agad naman akong tumango.‘Pero paano ka?sasali ka rin ba?’

Ngunit hindi pala siya makakasali dahil may kailangan asikasuhin.’Gusto ko sana,pero mas kailangan ko itong unahin babe.After this manonood ako promise.’Sinuklian ko siya ng matamis na ngiti at siya namang yakap nito sa akin.

Bandang mga tanghali kami naghiwalay.Nakihalubilo ako sa mga kasamahan ko.Mabuti na lamang ay makakasali pa ako sa mga activity ng team building.

Tinawag kami ng mismong magiging game instructor namin.

Naglakad pa kami sa kahabaan ng highway na daan.Sulit naman dahil refreshing ang kapaligiran.Sa mayayabong nitong mga puno at mga halaman.

Nakita ko ang mga obstacle course na siyang pagdarausan.Napalunok ako sa kaba.

Sa totoo lang ngayon lang ako makakasubok ng ganito.Sa mga P.E namin noong nag aaral ako madalas akong excuse dahil sa mabilis akong hingalin.

Pero siguro naman ay magagawa ko na ngayon lalo pa at fit na ang pangangatawan ko.

Naghati kami sa tatlong grupo.Yellow,blue at orange.

Sa orange ako napunta at swerte namang naroon din ang ilan sa dept. namin.Lalo na si marg.

Ang siste ng laro ay paunahan.Paunahan maipasa ang flag sa mga kasamahan mo hanggang sa maabot ninyong grupo ang finish line.

Ikalawa ako bago sa huli kaya pinaghalong kaba at excited.Napangiwi pa ako ng makita ang ilan sa kanila ang madapa at madulas sa pakikipag unahan.

At nang ako na ang sumalang mabilis kong inabot ang flag.Akyat,gapang at takbo ang aking ginawa.

Subalit,

’Aah!’napaigik ako ng sumabit ang paa ko sa mismong gulong na aking nilalambitinan.Mabilis din akong napabitaw sa pagkakapit hanggang sa mahulog ako.

Hindi ko maigalaw ang kabila kong binti ng dahil sa sama ng pagkakabagsak ko.

Pansin kong lumapit ang ilan kong katrabaho sa akin.

Hawak ko ang dinadaing kong binti.

’Tabi!What the-’kaagad akong napatingin sa kung sino mang nagkukumahog ang boses palapit sa akin.

Walang pasabi niya akong binuhat.’A-aaw!’napadaing ako ng mahawakan niya ng madiin ang binti ko.

’Im sorry,babe.’alalang sabi niya na siyang aking kinabigla.Napapalibutan pala kami ng mga tao.At ng mga kasamahan ko pa.

Mabilis siyang tumungo kung saan naghihintay ang mga medic sa amin.

’He’s hurt.Please do anything..’Siya nitong sabi sa mga nag aasikaso sa akin.

Nilagyan ng ointment ang binti ko at pinainom ako ng gamot para maiwasan ang pamamaga.Wala naman daw bali pero nabugbog lamang daw ito dulot ng pagkakahulog sa akin.

Samantalang si kleir hindi mapakali sa kaniyang kinauupuan.Maya maya ang tayo at pagsilip sa akin.Halata ang pangamba sa kaniyang mukha.

Nang malagyan ng benda ay siyang niyang lapit sa akin.’Are you alright?’Kaagad naman akong tumango.

’Okey na ako.H’wag ka nang masyadong mag alala.’Pag aalo ko sa kaniya.

Hinalikan niya ako sa noo matapos kong sambitin iyon.‘Thank god.Pinanood kita kanina pero hindi ko inasahan ang nangyari.’

’Okey lang yun.Saka may ganoon talagang pangyayari at hindi maiiwasan iyon.’Paliwanag ko pa.Pero biglang pumasok sa akin ang kaganapan kanina.

Lalo na at alam kong narinig ng mga naroroon ang pagkakasabi niya.

Paktay!!

---

Nakapasan ako sa likod ni kleir habang tinutungo ang silid namin.Nagpumilit siyang ipasan ako kesa mahirapan akong maglakad.Wala kasing available na wheelchair ng magrequest si kleir.

’Kleir,hindi ka ba nabibigatan sa akin?’bulong ko sa kaniya.

’Nope.Para saan pa ang muscle ko kung hindi ko mabubuhat ang baby ko.’Halos itago ko ang mukha ko sa mga sinabi niya.

‘Heh!Wag ka nga,saka hindi po ako baby.’

’Nope,you’re always be my baby.Babe’Alam ko na panigurado ay nagkukulay kamatis na naman ako.

Bakit ba kasi nauso ang mga ganitong banat?Lalo na kung magiging dahilan ito ng pagpalpitate ng mga puso ng ilang milyong tao.

Maayos niya akong inihiga sa kama.Matapos magpalit ng damit.

‘Take a rest,may gagawin lang ako sandali.Babalik din ako.Kung hindi lang talaga kailangan hindi ko gagawin ito.Huwag ka lang iwan.’

’Tss,kleir puntahan mo na iyon.Saka okey naman na ako.’Hinagkan pa niya ako sa labi bago tumayo.

‘I’ll make it up to you after this.So take a rest babe.’

A/N: Sa totoo lang,ginanahan ako mag update dahil na rin sa mga nagtatanong kung okey lang ba ako or buhay pa ba ako..hahaha.Yep,wala talaga sa isip kong mag update pa pero para maibsan lang itong nararanasan ko.Kaya naisipan ko ulit mag update.Masaya ako sa mga comments niyo guys.Either bad or good pa yan.Atleast napapansin niyo yung gawa ko.T.Y…till next year.Hahaha

:41

K H A L I L

Laking pasalamat ko nang maigalaw ko na ang aking binti.Malaking tulong talaga na nalapatan agad ito ng paunang lunas.

Kinahapunan ay biglang dalaw si marg sa silid namin kung saan naabutan niya akong sinusubuan ng pagkain ni kleir.

Napanganga pa siya sa ayos naming dalawa.Paano ba naman ay nakadantay ang dalawang binti ko sa mga binti rin ni kleir na siyang nakaupo sa kama.

‘Sinasabi ko na nga ba!!Mga taksil!!’

Halos malaglag ang panga ko sa eksena niya.

’Hindi ko kayo mapapatawad!Pagkatapos ko kayong pagkatiwalaan..Ganito ang igaganti niyo sa akin!!’Imbes na kabahan napalitan ng saya ng makita ang reaksyon ni kleir.Mukha siyang nauumay na hindi maintindihan.

’Joke lang!Uy ang sweet niyo sa position na ganyan ha?Sinasabi na nga ba e,may something sa inyong dalawa.’Parang baliwala lang sa kaniya ang tingin na siyang pinupukol namin.Bagkus pasintabi pa siyang umupo sa kama.

’Im so happy for you beks!inunahan mo pa talaga akong magka-jowa.At talagang sinalo mo pa ang biyaya ng banyera.’Ang awkward man pero hindi ako dinapuan ng kaba.

’Sir,galaw galaw din pag may time.Baka mastroke pa kayo diyan.Kawawa naman ang friend ko.’Doon ko lang napansin na tila nawalan ng ulirat si kleir.

’Nakaka-hang kasi ng utak yung drama mo marg.Dalang dala ako.Tignan mo pati siya na over fatigue.’sakay kong biro sa katabi ko.

‘I-i just can’t help it..hehe,ang galing mo palang umarte.Bakit hindi ka mag- artista’

Sabay kaming napahalakhalak ni marg.Nakaka amuse makita ang mukha niyang gulat sa pangyayari.

‘Sir,wala sa isip ko ang pag aartista.Pero kung may offer why not diba?’

Ilang sandali pang nanatili si marg sa silid namin.Doon kinuwento niya ang suspetya niya sa amin.Nasabi niya na si kleir ang nagdadala sa akin ng mga bulaklak sa lamesa tuwing umaga habang wala ako.Napangisi lamang si kleir ng mabuko.At pansin niya rin daw kasi ang kakaibang tingin nito sa akin.Hanggang sa mapatunayan niya ito ng makita kaming lumabas ng minsan.

’Syempre,hindi normal sa dalawang lalaki na maghawak kamay lalo na kung wala namang relasyon diba?Idagdag pa na sweet kayo sa isa’t isa ng time na yun.Actually bagay na bagay nga kayo e!

Saka marami na ang mga lantad na gay or bi couple sa kanilang relasyon.Kaya narealize ko ang something about sa inyo.’

Napangiti ako sa tagpong iyon.

‘Saka khalil,h’wag mong iisipin ang ibang tao sa kung anong palagay nila sa estado ng relasyon ninyo.Hindi sila ang gagawa ng bagay na ikakasaya ng pagsasama niyo.Ang dapat ninyong gawin ay kung ano ang nararamdaman niyo sa isa’t isa.Ipakita ninyo lang sa tao na walang mali sa pagmamahal sa kapwa mo kasarian.Dahil ang maling mali ay ang paghuhusga sa kapwa.Wala naman sa 10 utos ng diyos na bawal magmahal sa kapwa kasarian diba?Kung tutuusin ang maling paghuhusga nila sa mga ganiyang seksuwalidad ang mas imoral hindi ba?Kaya as long na masaya kayo sa mga nararamdaman niyo e,Go for the Goal!!’

Ngayon masasabi ko na may mga taong sumusuporta sa kung anong meron kami ni kleir.Pero hindi ko maiwasan ang mangamba lalo na at nakakapuwing ang kasikatan niya sa mata ng mga tao.

Paano na lamang kung malaman nila na sa isang kagaya ko pumatol ang isang tulad niya.

Kinabukasan niyaya ako nitong mag island hopping.Sakay ng yate mapansin kong pabalik kami ng siyudad.Magtatanong pa lamang ako ngunit inunahan na ako nito ng paliwanag.Mau emergency meeting daw sa kalapit na hotel.

Nang naroon na kami panay tingin sa akin ni kleir at ngingiti.

Hinatid ako nito sa isang silid.Hintayin ko lamang daw siya.Isang oras din bago ako nito sunduin.

Umakyat kami paakyat sa deck ng hotel.

’Teka bakit ba parang nanlalamig ang kamay mo?’Takhang tanong ko sa kaniya.Magkahawak kamay kami habang nakasakay sa elevator.

’Uuhmm..wala ito.Tara na.’Paglabas namin sa elevator ay siyang bukas naman ng pinto papunta sa mismong deck.

Pero bago pa kami makalabas ay siya nitong lagay ng tela sa aking mga mata.

’I’ll be your eyes for awhile..’saka niya iginiya ako sa kung saan habang hawak ang aking kamay.

Huminto kami at saka niya ako inalalayan paupo.

’Wait for my signal babe..’pagkatapos niyang kitalan ng halik ang aking labi bago umalis.

Tahimik.

Tanging pag ihip ng hangin ang siyang ugong na aking naririnig.At ang siyang lamig na aking nararamdaman.

Hanggang sa narinig ko ang ugong mula sa mikropono.

‘Leave your blindfold babe.’

Napaawang ako sa aking mga nakita.

Ang kaninang suot niyang t-shirt at maong na pants.Nagbago at napalitan ng suit.Makalaglag panga ang tuxedo niyang suot.

Nasa mini stage siya kasama ang mga kabanda niya.

At ang katabi ng kinauupuan ko ay lamesa.Napapalibutan pa nga ng rose petal ang paligid.

Actually pati ang mga kaibigan niya naka tuxedo rin.

At masasabi kong lahat sila binayayaan.

‘This is for you baby ko..’

Kasunod nito ang hiyawan ng mga kabanda niya.

Halos hindi magkamayaw ang puso ko habang ang mga mata niya ay tanging sa akin lang nakakulong sa pagkakatitig.

It took one look

Then forever laid out in front of me

One smile then I died

Only to be revived by you

There I was

Thought I had everything figured out

Goes to show just how much I know

’bout the way life plays out…

Ano nga ba ang ginawa ko o anong meron sa akin para maabot ang isang tulad niya.

I take one step away

then I find myself coming back to you

My one and only, one and only you…ooh…

Now I know

That I know not a thing at all

Except the fact that I am yours

And that you are mine

Ooh,

They told me that this wouldn’t be easy

And no

I’m not one to complain…

Hindi ko na gugustuhin pa na pumikit kung sakaling ilusyon lamang ang lahat ng ito.Pero hindi,damang dama ko dahil pinaparamdaman niya sa akin sa bawat araw na espesyal ako para sa kaniya.

I take one step away

then I find myself coming back to you

My one and only, one and only

I take one step away

then I find myself coming back to you

My one and only, one and only

you…

Kung tutuusin nahihiya ako sa kaniya.Hindi ko kasi maipakita na karapat ba dapat ako para sa pagmamahal niya.Inuunahan kasi ako ng kaba sa bawat kilos at mga salitang nais kong sabihin.

Am i really capable for him?For our relationship..For his love..

Credited by:PAROKYA NI EDGAR.(ONE AND ONLY)

:42

K   H   A   L   I   L

’ Babe, hear me out to say the words that marks my love for you.’Kasunod nito ang malalim na paghinga.

Hindi ko maiwasan ang pagkataasan ng balahibo.

The first part of this song,I guess

Should start with something sweet

Cause love songs often do,

And you know me,im such a geek

For songs that i could sing to you

And im hoping this could be one

And i hope that you would like me

(Like it when i’m done..)

’Khalil,mabilis man ang lahat para sa relasyon natin.Hindi mo naman masasabi ang tagal na siyang bubunuin nito sa pagmamahalan natin.Mahal kita hindi dahil lang sa binago mo ako.Noon.Minahal kita kasi nakita at naramdaman ko ang mga bagay na dapat pakamahalin sa isang tulad mo.

The second part is easy

To mess up with something cheesy

So i better  choose my words

Cause i don’t want it to be mushy

Walang halong biro na nahulog ako sayo kaagad noon.Pero hindi ko naman nagawang umamin kaagad sayo.

I must come up with something clever

For you it’s just a love song

But for me it’s now or never!

And though i tried my best to make it beautiful and true

I could never make a love song as beautiful as you..

Babe,kahit gulong gulo ako sa nararamdaman ko para sayo ay isinantabi ko ang mga ito.Kasi hindi ko maipagkakaila yung ibinigay mong kasiyahan para sa akin.

Laking panghihinayang ko na hinayaan lang kitang mawala sa akin ng mga panahong iyon.Pero hindi na ngayon.Hindi ngayon na nandito ka na.Kahit araw araw,gabi gabi pa yan walang sawa kong sasabihin sayo na mahal kita.Ipaparamdam ko sayo kung gaano ka kasarap mahalin.Wala akong paki alam sa sasabihin ng iba.Kahit araw araw ipaglalaban ko ang pagmamahal ko para sayo.Gagawin ko.H’wag mo lamang maramdaman ang kawalang halaga mo para sa akin.I love you so much babe.

And when the chorus comes again,

Again i must say something clever

Cause for you it’s just a love song

But for me,its now or never!

At kahit araw araw pa o oras oras.Walang sawa akong magsasabi ng pagmamahal ko sayo.I love you babe.’

I could never make a song as beautiful as you..

I could never make a love song as beautiful as you..

Bago ko pa mapunasan ang luhang nagsisi alpasan sa aking pisngi,ay siya nitong mabilis na paglapit sa akin.

’Mahal na mahal din kita kleir..’Yakap at halik ang siyang saglit naming pinagsaluhan.

‘HONEYMOON NA YAN!!WHOOO!!’

‘GALING MO FAFA KLEIR!!’

‘MAY TAO PA DITO UY!’

Napahalakhak si kleir ng tignan ang mga kaibigan.Ako naman ay hindi maiwasan ang kiligin at pamulahan.

Lumapit sila sa amin ng iwan ang mga instrumento sa stage.

Palakpakan sila ng makalapit.

“Swerte mo dude!nahanap mo na siya.“ang sabi ng tsinito nitong kabanda.

“Gregory nga pala.Pero greg na lang.“sabay lahad ng kamay.

“Sian pala.“kasing tangkad niya si kleir.Medyo moreno.

“Jonas.“pakilala ng medyo tahimik sa kanila.Naalala ko na siya yung may ari ng resto bar na tinutugtugan ng banda nila.

Nakangiti man ay nahihinuha ko ang lungkot sa mata niya.Bakit kaya?

“Kamusta naman maging boyfriend itong si kleir?sabihin mo lang kung pinapaiyak ka niyan.Suntukin  namin yan ngayon.“banta at biro ni sian.

Natawa na lamang ako.

“Heh!ako pa ba?bakit sasaktan ko ang lalaking nagpapatibok ng puso ko?edi parang pinatay ko na rin ang sarili ko.“madiing sambit ni kleir.

“Aaww!ang keso!”

“Eeww,san ka humuhugot ng ganiyang banat bro!”

Angal ng mga ito.

“Manahimik nga kayo!ang aarte niyo!palibhasa puro laro lang ang alam niyo.“sabay kaltok sa mga kaibigan niya.

“Ito naman hindi mabiro!pero khalil,swerte ka diyan sa kolokoy na yan.Hindi yan tumingin sa iba.Kahit tumikhim ay-Arekupp!!“segunda ni sian na sa huli ay kinaltukan ni kleir.

Tila close silang lahat.Kapansin pansin nga lang ang tamlay ni jonas hindi gaya ng huli ko siyang makita.

Kalaunan bumalik kami sa isla.Pero sa isang parteng bahagi kami nagtungo.Sa tabing dagat may nakahandang lamesa at may mga pagkain  nakahain dito.Mabuti na lamang at may mga kandila sa paligid nito idagdag pa ang malilitna pailaw.

Nakakatuwa lang dahil simula ng mag umpisa kaming kumain.Siya ang humihiwa ng karne sa aking plato kahit pa na tumanggi ako ay siyang pilit nito.Nagbukas pa siya ng mamahaling alak at sinalinan ang baso ko.

“Nagustuhan mo ba?”

Sino bang hindi..

“Oo naman syempre.“nakangiti kong tugon.“Mabuti naman.Lahat ng bagay na makakapagpasaya sayo ay gagawin ko khalil.“wika niya na hindi ko maiwasang pamulahan.

“Tss.Sobra sobra na nga ito kleir.”

“Hindi mo ako masisi,i want to spoiled you alot.”

Parang nagiinit na ang aking pang upo sa kaniyang mga sinasabi at ginagawa.

Idagdag pa na nakakaintimida ang kaniyang mala modelong dating sa aking paningin.

Matapos namin kumain niyaya niya akong umupo sa nilatag niyang kumot sa sahig.

Medyo nakaramdam ako ng ginaw sa hangin dulot ng kalamigan ng gabi.

Nabigla ako ng isuot niya ang coat sa akin.“Bakit tinanggal mo yang coat mo.Mamaya magkasakit ka niyan.“Suway ko.

Mabilis siyang umupo sa likuran ko at umusog dahilan para magdikit lalo ang katawan namin.Niyakap niya ang kaniyang braso sa aking katawan.Damang dama ko ang init mula sa kaniyang bisig.

“See..Mas hindi ako lalamigin dahil sa human heat nating dalawa.“katwiran niya na ikinangisi sa huli.

Nakatingin lang kami sa paligid at maging sa kalangitan.

Kita ko ang libo libong pagkutitap ng mga bituin sa langit.

Sa ganoong sandali ay pinatong niya ang kaniyang ulo sa aking balikat.

Look at the stars

Look how they shine for you

And everything you do

Yeah,they were all yellow

Kahit ano yatang kantahin ng mokong na ito ay babagay sa kaniya.

I came along

I wrote a song for you

And all the things you do..

And it was called “yellow”

Hindi ko naman maiwasan pakataasan ng balahibo.

Your skin

Oh,yeah your skin and bones,

Turn into something beautiful

Do you know..

Paano kasi ay tumatama sa aking balat ang init ng kaniyang paghinga.

You know i love you so..

Nagtagpo ang mga mata namin ng sandaling iyon.At wala sa aking sarili na ilapit ang aking mukha sa kaniya.

May kakaibang sensasyon sa aking sarili na nais hagkan ang kaniyang mga labi.

Nang magdikit ang mga ito ay wala sa sarili kong palalimin ang aking nais.

Nakakapaso.

Tila isang mahika na siyang nakakawala sa iyong ulirat.

Ganoon na lamang ang aking kapit sa kaniyang damit ng siya na ang gumagalaw sa aming magkasugpong na mga labi.

Ang kaninang labi sa labi ay nageespadahang mga dila na sa aming mga bibig.

Kapwa kami napahiwalay sa aming mainit na halikan ng marinig ko ang putok at siyang pagkalat ng ilaw sa kalangitan.

“Thank you for giving me a chance to love you khalil..”

A/N:Pabebe!!

Credited songs:

How to make a love song by Parokya ni Edgar.

Yellow by Coldplay.

:43

K H A L I L

“Ano may nabuo na ba?“salubong ni mama sa akin ng makauwi kami galing sa team building.

“Anong nabuo ma?“takhang tanong ko.

“Wala pa bang baby?Aba masyado na akong matanda kung hindi pa kayo gagawa ng mga apo ko.“Napatawa naman ang katabi kong hawak ang mga dalahin ipapasok sa bahay.

“Ma naman!h’wag nga kayong magbiro ng ganyan.Lalong lumalaki ang ulo nitong si kleir.“Sabay pang natawa ang dalawa sa akin.

“Hayaan niyo ma,gagawa kami agad ni khalil sa lalong madaling panahon.“Sabat ni kleir at lalong kinainit ng ulo ko.

“Bahala nga kayo dyan..“iritable kong sabi sabay pasok sa kwarto.

Naririnig ko pa ang tatawa tawa nilang pag uusap.

Nang makapagpalit ng damit ay humiga agad ako sa kama.Napagod kasi ako sa byahe.Hindi na kami sumabay sa bus company.Bagkus may sariling sasakyang gamit si kleir.Pinadala niya raw ito sa kaibigan niya.

Ang harot harot kasi sa buong byahe namin.Lalo pa at titigil siya sa pagmamaneho para lang halikan ako.Tss.

Ganito pala ang magmahal lalo pa kung pareho kayo nang nararamdaman para sa isa’t isa.

Naramdaman ko ang pagyugyog ng kama.Kasunod nito ang paghapit ng mga braso niya sa aking katawan.

“Babe..“tawag niya na hindi ko nililingon.

Idinantay niya pa ang mukha niya sa leeg ko.Nakakainis.Nanunuot yung amoy niya sa ilong ko.Ang bango bango.

“Kawawa naman ang mahal ko .Napagod sa byahe.“shems!why so landi kleir.

Hindi pa rin ako kumibo dahilan para manatili siya sa tabi ko.

Ilang minuto pa hindi ko na siya nararamdamang gumagalaw sa tabi ko.At marahil nakatulog na dahil sa mahihinang hilik niya.

Ang sarap sa pakiramdam ng yakap niya.Nakakapawi ng pagod.

Dahan dahan akong humarap sa kaniya.

Ang amo ng mukha niya.

Kahit natutulog ay gwapo pa rin saan man anggulo tignan.Haay..

Pinasadahan ng palad ko ang mukha niya.

At habang ginagawa ko iyon.

Naglalaro sa isip ko ang mga salitang,

Bakit nga ba ako?

Ano ba ang meron sa akin na wala sa mga babaeng mas karapatdapat na ipares sa gaya mo?

Sana lang ay hindi panaginip ang lahat ng ito.

“H’wag mo akong iseduce babe.Dahil kahit nakapikit kaya kitang paligayahin..”

Nanlalaki ang mga mata ko sa sinabi ng mokong na ito.

Pinisil ko ang ilong niya dahilan para yakapin niya akong muli.

“Dito ako matutulog..Ang sakit ng katawan ko sa byahe.“sambit niya.

“Sige.Pero sa kwarto ako nila junie matutulog.”

“What!No.no.no babe naman.“natawa ako.Para kasing batang naagawan ng kendi ang mukha niya.

“Joke lang.“tugon ko na ini lock ang mga braso sa kaniyang katawan.

Walang bagay na dapat kong isipin para gawing alangan ang nararamdaman niya sa akin.Basta mahal niya ako at mahal ko rin siya.

---

Ilang araw ko ng napapansing tila wala sa sarili niya si kleir.

Minsan nga hindi niya ako magawang kausapin o pansinin man lang.

Parang may problema.

At ano man iyon ay nais kong makatulong.

Nagsimula iyon noong dumating ang ama niya.Naging maayos ang kalagayan nito matapos ang gamutang nangyari sa ibang bansa.

Balisa ang mga kilos niya.

Nandito ako ngayon sa tapat nang pinto ng opisina ng CEO.

Mabuti na lamang at pinayagan ako ng secretary niyang makausap siya.Isa pa ay kakilala ko naman ito.

Kumatok muna ako sandali saka ko narinig ko ang signal niya kaya agad akong pumasok.

Naabutan ko siyang nakatalikod at may kausap sa telepono.

“Sige,sa susunod na araw.Naayos ko naman na ang mga dokumento.Makakapunta agad ako diyan.“saka baba ng tawag sa kausap.

Gulat naman siyang napatingin sa akin ng mapaharap siya.

“K-khalil?anong kailangan mo?“halos nangingiwi niyang usal.

“Uhmm.Yayain sana kita mamaya sa bahay para mag-dinner.“Napansin ko sa mga mata niya ang pagdadalawang isip sa sinabi ko.

“Y-yeah..okey sa akin.Sure.“mabilis siyang lumapit sa akin.He gave me a light peck of kiss.

“Mamaya sunduin kita sa floor niyo. okey?“Siya nitong sabi.

“Kleir,may problema ka ba?“walang paligoy ligoy kong tanong.

Matagal pa bago niya sagutin.

“W-wala.Paano mo naman nasabing may problema ako?”

“Pansin ko lang.Kung may problema ka,h’wag mo sanang kalimutan na nandito ako.May karapatan akong tulungan at samahan ka sa problemang iyan.“Niyakap ko siya at rinig ko ang malalim niyang paghinga.

“Babe,alam mo sa tuwing nararamdaman ko ang presensya mo.Gumagaan ang lahat ng bagay para sa akin.Mahal na mahal kita khalil.Lagi mong tatandaan yan.”

“Mahal na mahal din kita.Kleir.”

---

Kasama ko si Froilan ngayon at ang kaibigan ko panay ang dada.Nakakabingi na.

“Kamusta naman magmahal ang isang kleir?Meserep ba?Meleki?Meteges?Mehebe?“Napakunot ang noo ko sa kaniyang mga kinukuda sa akin.

“Baliw ka!“ang sabi ko sabay ngisi.

“Ano nga?!Sabihin mo na kasi..Gaano kasarap magmahal ang isang Kleir?“eksaheradang tanong muli nito.

“Masarap.Masarap magmahal ang isang kleir”sagot ko na ikinapigtal ng ugat nito sa tili.

“Jusko!!Malaki ba?Masarap?Mahaba?Nagkasya ba?“napatingin ako sa paligid namin.Nakakaagaw na pala kami ng eksena.Napapatingin na ang ilan sa amin.

“Ewan ko sayo!“Sabay kaltok sa kaniya.

Maya maya ay naramdaman ko ang pagvibrate ng cp ko sa bulsa ng pantalon ko.

Rumehistro sa mga mata ko ang pangalan ni kleir sa screen at dali dali ko naman itong sinagot.

“Hello?“panimula ko.

“Babe,im sorry.May pupuntahan lang ako.Matagal pa siguro bago ako makabalik.I love you so much..”

Sasagot pa sana ako ng maputol na ang tawag.

A/N:

TheGoodBoySide siguro naman…Hahaha

:44

K   H   A    L   I   L

Ang araw ay naging buwan.Ang akala ko ay babalik siya kaagad agad.Subalit wala akong kasiguraduhan.Hanggang ngayon na walang ni anong balita patungkol sa kaniya.Wala siya sa condong tinutuluyan niya.

Kaya hindi ko alam kung saang lupalop siya ng pinas hahagilapin.

Lalo pa na hindi ito nagbubukas ng mga account niya.Maging sa cellphone hindi ko siya magawang makausap.

Maging ang mga kabanda niya hindi ko mahagilap sa tuwing ako ay pupunta sa bar na madalas nilang tugtugan.

Ang sabi ng assistant ni jonas ay pansamantalang nagbabakasyon siya.

Ito ba ang dahilan ng pagiging balisa niya noong sandaling iyon.

Plano niya na talagang iwan ako.

Paasahin.

Ang saktan.

Patikim lang ba ang lahat..

“Anak,ginabi ka na ata.Kumain ka na ba?halika at hahainan kita ng pagkain.“alalang salubong ni mama sa akin.

“Ma,busog pa po ako.Gusto ko na pong magpahinga.“Wala akong ganang kumain simula pa kaninang umaga.

Paano ba naman ay napanaginipan ko siya.Yakap yakap niya ako at nakatingin kami sa kung saan.

Ngunit paglalaro lamang pala ito ng aking imahinasyon.At sa tuwing naiisip ko siya.Hindi ko maiwasan ang mapaluha.

Bakit ganoon,kung kailan natuto na akong magmahal saka naman ako nasaktan agad agad.

Ganito ba ang pag mamahal na sinasabi niya sa akin.Yung paglaruan ang damdamin ko sa mga bagay na pinakita niya sa akin.

“Anak,h’wag mong sarilinin ang nararamdaman mo.Marahil may mga bagay siya ngayong  kinaharap.Hayaan mo muna siya.Bigyan mo ng pagkakataon na magpaliwanag ang tao sa pagbalik niya.”

Pagbalik?babalik pa nga ba siya?

Baka naman sadyang pinaasa niya lang ako sa matatamis niyang salita.Sa mga pagpapakita niya ng mga bagay na ikahuhulog ko lalo sa kaniya.

Nahihiya ako sa sarili ko dahil naging tanga ako sa pagmamahal niya.

Yung tipong nasa rurok ka na ng kaligayahan ay siyang lagapak ko sa lupa.

Akala ko mapapaiyak niya lang ako dulot ng pagmamahal niya.Hindi pala..Dahil katumbas lang pala ito ng hirap na mahalin ang isang tulad niya.

“Khalil,kumain ka muna.Kanina ka pa diyan sa ginagawa mo.“sa totoo lang panay yaya nila sa akin.At lagi ko naman itong tinatanggihan.

Wala talaga akong gana sa ibang bagay.

At naiinis ako.Dahil pati ang mga taong nais akong makasama ay siyang binabalewala ko.Dahil lang sa kabiguan ko sa taong iyon.

“Wala ka pa rin bang balita sa kaniya.“saad nito at inilapit ang upuan niya sa akin at umupo sa tabi ko.

“Wala.At kung meron man wala na siguro akong pakialam doon.“maang sabi ko habang patuloy na nagtitipa sa keyboard.

“Bakit naman aber?!“sinamangutan ko ito.“Malamang,siya nga nagawa niya akong baliwalain.Hindi ko gawain maghabol lalo na kung wala naman pala akong mapapala.“sagot ko.

“Aray!!“napadaing ako ng ihampas sa akin nito ang nirolyong mga papeles sa lamesa.

“F.Y.I hindi pa kayo break diba?saka ang sabi niya matatagalan lang siya.At babalik diba?Kaya wag kang nega diyan uy!“sana ganoon lang kagaan ang umasa.Kaso hindi niya alam ang nararamdaman ko.

Hindi niya alam kung paano ko hinahanap hanap ang mga matatamis niyang ngiti,ngisi at maging halakhak.

Pati ang nakakadik na mga halik nito sa akin.Mga yakap niya.At maging ang boses niya.

Hindi nila alam kung gaano kahirap tiisin ang sarili ko sa pangungulila sa kaniya.

Tanga na kung tanga!pero mahal na mahal ko pa rin talaga siya.

Kung babalik siya para sa akin.Papatawarin ko siya.Agad agad.

Sa mga ipinayo sa akin nila mama at ng mga kaibigan ko.Iisa lang ang nais nilang sabihin.

Ang maghintay..

---

“Ikaw wag kang killjoy nandito para magsaya hindi para mag emote!mahal ka nun kaya babalik yun!“halos mabingi na ako sa pabalang na bunganga ni froilan.

Dinala niya ako sa isang bar.Para mag enjoy kuno“hindi naman talaga ako ang nag eenjoy dahil kanina pa umiikot ang ulo niya kakatingin sa mga lalaking dumadaan sa amin.

“Ay nandito na raw siya.Makikilala mo na rin siya!“ang sabi nito sabay tila kinikilig ang pantog niya sa kinauupuan ng mabasa ang text ng kung sino sa cp niya.

Baka nagtawag ng back up dahil nao-OP sa akin.Haay..

---

“Mabuti at nakarating ka!Dahil kung tatanggihan mo na naman ako hindi na talaga tayo friends!“napatingala naman ako sa kausap niya.Medyo nahihilo na ako sa tama ng alak.Mahina kasi ang tolerance ko sa alak.

Kahit nagdodoble ang paningin ko masasabi kong gwapo ang kaibigan nitong si froilan.

Hindi ko makitaan ito ng lamya sa tindig niya.Straight pa yata ito.Kawawa naman siya kay froilan dahil panigurado pinagnanasahan na siya nito.Hahahaha!!

“Long time no see khalil…“ang sabi niya sa palagay ko.Hindi ko na rin kasi maunawaan ang nangyayari sa paligid ko dahil tila umiikot na ang aking diwa gawa ng presensya ng alak.

“Long time no see din..hiksino ka nga ba?hik”

Nagkatinginan pa ang dalawa ng nagsalita ako.

Tatayo pa sana ako para lapitan sila.Tila dumadami kasi sila sa paningin ko.Langya ang daming back up ni froilan!

Pero bago ko pa maihakbang ang mga paa ko ay siyang pagtama ng dilim sa aking paligid.

:45

K    H    A    L    I    L

Sobrang sakit ng ulo ko ng bumangon ako.Tila mabibiyak ito.

Napagtanto ko na wala ako sa sarili kong kama.At iba na ang suot suot kong damit.T-shirt na puti na may kalakihan sa akin.Nakaboxer na lang din ako.

Kahit ngarag ang aking pakiramdam ay pinilit kong umalis ng kung kaninong kama ito.

Well,malaki siya at ang silid ay walang kaabubot abubot.Manly design sa white and gray theme ng silid.

Marahan akong nagbukas ng pinto.Doon narinig ko ang ingay na nagmumula sa paghahalo ng kung ano sa kawali.

Infairness ang bango ng niluluto ng kung sino man iyon.Naalala ko na si froilan ang kasama ko kagabi.Baka ito yung bahay ng bruho na iyon.

Masyado naman manly?kabaligtaran ng ugali ng palakang iyon.

Nang matanaw ko ang mini kitchen doon ko nakita ang lalaking nakatayo.

Nakakapagtaka lang,biglang lumaki ang katawan ni froilan.

Yung likod niya,may muscle?

Kailan pa siya nagkaroon nito aber?!

Pero nakakamangha ang enhance ng mga ito.Muscle kung muscle.Saka hindi lang iyon dahil nakasando lamang ito habang naka apron pa.

Nabigla ako ng humarap ito.Hawak ang kawali at sandok.

Parehas kaming nagkatinginan.

“Good morning!gising ka na pala.“nakangiti man sa akin ay siyang puno naman ng pagtataka ang mukha ko.

Hindi pala siya ang kaibigan ko.Kung gayon…

Sino siya?!Nasaan ako?!

“Sino ka?Bakit ako narito?Nasaan ang kaibigan ko?”

“Easy lang.Halika rito.May kape ako ritong hinanda para sayo.“hindi niya pinansin ang pagtatanong ko bagkus patuloy lang siya sa pag hahanda ng pagkain.

Bigla akong nanlaway sa nakahain.Mainit init pa dahil sa umuusok pa ang mga ibabaw nito.

Nang iimbita ang mga nakalatag sa lamesa niya.

Sinangag,ham,itlog at longganisa.Meron pang papaya at juice bukod sa kape.

Natatakam man ay inulit ko ang pagtatanong sa kaniya.

“Umupo ka muna.Saka ako magpapakilala.“siyang saad nito.

Bahala na!Gutom na rin ako!

Umupo ako sa katapat niyang upuan.

Nagsimula siyang salinan ng pagkain ang plato ko.Habang ginagawa niya iyon.Tinitignan ko lamang siya.

May naalala ako sa kaniya.Ngunit hindi ko alam kung sino.

Ang sabi niya kilala niya ako.So kilala ko rin siya kung ganoon.O baka siya lang ang may kilala sa akin?At hindi ko naman alam kung sino siya?

Haist ang gulo!

Papasubo pa lang ako ng magsalita siya.

“Magkakilala tayo nung highschool.Hindi naman tayo ganoon close.But i think tama lang na sabihin kong naging magkaibigan naman talaga tayo.”

“Talaga,so sino ka nga ba?”

“Hindi mo ba talaga ako natatandaan?Buti pa si froilan nakilala mo agad samantalang ako hindi mo maalala.“Napasimalmal ang mukha niya pero hindi mo masasabing hindi bagay sa kaniya.Gayong ang cute niya pa sa face expression niyang iyon.

May hinugot siya sa bulsa.Saka isinuot sa mga mata niya.

Napanganga ako sa aking kinauupuan.

“I-ikaw!“bulalas kong sambit na siyang ikinangisi nito.“Naalala mo na?“naka arko ang kilay nito.Waring nanantiya.

“C-crause..ikaw ba talaga yan?!“halos hindi ako makapaniwala na siya itong nasa harapan ko.

Ibig sabihin matagal na silang magkaibigan ni froilan?

“Yep.Kung hindi ko pa susuotin ito hindi mo ako makikilala?“dismayadong komento niya sa akin.

“Syempre malaki ang pinagbago mo.Hindi kita makikilala agad agad.“nagsimula na kaming kumain.Doon napuno nang mahabang kamustahan.Isa pala siyang guro sa kolehiyo.Matagal tagal na rin silang magkaibigan ni froilan.Yun nga lang hindi daw siya makakuha ng tiempo para makasama kami dahil sa schedule niya sa isang pribadong paaralan.

Hinatid niya ako sa bahay.Nahiya pa nga ako ng malaman ang pagkawasted ko sa buong magdamag.

Nagsuka lang naman daw ako sa sala niya.Kaya pati damit ko ay puro suka na.Nilabhan niya ito kaya nagamit ko na ng pauwi.Ayaw naman daw papigil ni froilan na hindi umuwi dahil may lakad pa siya kinabukasan.

Hindi naman daw nila ako makausap ng matino kaya naisip ni froilan na iwan ako kay crause.

“Maraming salamat sa paghatid crause.“siyang pasalamat ko rito.Gusto man niyang bumisita sa amin para ipakilala kay mama ay hindi maaari.Gawa na rin ng may biglang tawag siya sa trabaho.

“Kita na lang tayo sa susunod.“sabi niya na sasagutin ko na sana ngunit..

“Wala ng

susunod.“

:46

K    H   A    L   I   L

Kung nakakahiwa lang sana ang mga tingin ko.Nagkapira piraso na ang katawan ng taong ito.

Hindi ko alam kung saan humuhugot ng kapal ng mukha ang lalaking na sa harap ko.At siya pa ang may ganang manermon sa akin.

“Saan ka galing?Bakit ngayon ka lang umuwi?“baritonong tanong nito.Wala sa mukha niya ang pagbibiro.

Imbes na sagutin ko ay nagtungo ako sa silid ko para iwasan siya.

Kung kaninang gusto ko siya agad yakapin ng makita.Dahil sa lubos na pangungulila.Napalitan iyon ng pagkairita.

Dahil nga sa pag alis niya ng hindi ko man  lang alam kung saang lupalop siya galing.Ano pang silbi ng salitang kasintahan kung wala man lang akong karapatan mag alala sa kaniya?

At ang walanghiya mabilis pa sa alas kwatrong nakasunod sa likod ko kaya hindi ko nasara agad ang pinto.

“Mag usap nga tayo..Hindi yung ganitong mag iiwasan tayo.“hindi pakiusap kung hindi utos ito mula sa lalaking ito.Matapos isara ang pinto ng silid ko.

“Wala tayong dapat pag usapan!malinaw na sa akin ang lahat!baliwala naman sayo ang nararamdaman ko ng iwan mo ko!“asik ko.

“Hindi ganoon iyon..babe.Kung alam mo lang . Hindi ko ginawa iyon para sa iwan ka o ang isipin mong pinaasa lang kita.“malumanay na sabi niya.Nakikiusap maging ang mga malamlam niyang mga mata.

“E,ano?sanay naman na ako sa mga gawain mong iyan.Noon pa man!Isa kang paasa!paasa!“nais kong ibulyaw sa kaniya ang sinasabi ng utak ko.

“H’wag ka ng paliwanag kung ngayon pa lang ginagawa mo na akong tanga.Ayokong maging martir kahit ganiyan ka adfgjjkll ..”

“What?i dont hear you?what are you saying?“hindi ko na uulitin dahil baka ikalaki pa ng ulo nito ang sinabi ko.

Sadyang ibinulong ko na lamang ang salitang iyon.

“Wala!umalis ka na nga!saka pwede ba masakit ang ulo ko!gusto ko matulog!“pambabaliwala ko sa kaniya sabay hubad ng damit ko pang itaas.

Napatingin naman ako sa salamin na katapat ko.Napansin ko ang mukha niya mula rito.Pasilip silip sa gawi ko tapos tila nasasamid na ewan siya.

Liningon ko siya at nagtama ang mga mata namin.Pero napansin kong bumaba ang titig niya sa kabuoan ko.

Napatakip ako ng kamay sa katawan kong lantad.

“Labas ka na nga!“singhal ko rito.

“Nope.Hindi pa tayo tapos mag usap.Hihintayin kita matapos magbihis.“saad niya na ikinarolyo ng mga mata ko.

Umupo ang hunghang sa kama ko.At talagang walang balak umalis.

Nang matapos makapagbihis ay lumapit naman ako sa kaniya.“Oh!ano pa ang sasabihin mong kasinungalingan sa akin?“nakapamewang na giit ko sa kaniya.

Kung kanina ay tila nanlilimos ng awa ang kaniyang mga mata ngayon naman ay naningkit ito at sinamahan pa ng pagtangis ng panga.

Bigla niyang hinablot ang aking kamay dahilan para mapahiga ako sa kama.Mabilis niya akong kinababawan.

“Tss..hindi ako magsisinungaling lalo na kung sa seryosong bagay.Khalil”tiim bagang niyang paliwanag.Seryoso siya.

At mukhang masasabi ko ang ugaling mayroon siya ngayon.“

Huwag gagalitin ang isang Kleir

“

“Mahal kita at hindi ko magagawang saktan ka.Lalo na ang iwan ka-‘’

“Pero nagawa mo na!“pagputol ko.

Napailing siya subalit nananatiling nakapako ang mga mata sa akin.

“Kinailangan lang talaga.Kailangan lang ng tulong ng isa kong kaibigan.Sorry.”

“Pinaghintay mo ko.”

“Sorry babe.”

“Pinag alala mo ko.”

“Sorry.i dont mean to.”

Sa posisyon naming dalawa parang bibigay na ako lalo pa na amoy ko ang bango ng hininga niya.At ang init nitong pagtama sa akin.

“Saan ka ba galing huh?!”

“Basta.Long story pero ikukuwento ko sayo kapag maayos na.“sabay haplos sa aking mukha habang nanatiling nakaibabaw sa akin.

“Ikwento mo sa akin yang long story mong iyan!“giit ko.At siyang ikinatango agad niya.

“So it means okey na tayo?”

“Hindi pa.Pero ang gusto ko matulog muna.“Ang sabi ko.Ewan ko ba ang tagal ng talab ng hang over sa akin.

Hindi naman kasi ako pala inom.

Narinig ko naman na may sinasabi pa siya subalit tuluyang napapikit ang kanina pang antok kong mga mata.

Ngunit narinig ko pa ang ibinulong niya sa akin.

“Let me held you like this..”

At ramdam ko ang kaniyang bisig sa paghapit sa akin nito.

Pagkagising ko ba naman beastmode ang lolo niyo sa akin ng malaman niyang nag inom ako.

At sa froglet na froilan niya pa nalaman ito.

Ang siste na pagalitan ako ni mama ng isumbong ako ni kleir.

Padabog kong nginunguya ang pagkain sa loob ng bibig ko.Ang hinayupak naman ay masayang ka-kwentuhan si mama.

Kampihan talaga sila.

“Babe,aalis nga pala tayo pagkatapos nating kumain.“Hindi ko pinakinggan ang sinasabi niya bagkus pagkatapos kong kumain ay pinuntahan ko ang mga kapatid ko.

Nakita kong busy sila sa paglalaro ng tablet.Lumapit ako sa kanila saka kinamusta ang mga ito.

“Kamusta ang school?wala ba kayong project or homework?”

“Kagabi pa po namin natapos.Tinulungan po kami ni kuya kleir.Ang tagal mo po kasing dumating kuya.“tugon ni Simon.

Naguilty naman ako.Hinintay pala nila ako kagabi.

“Talaga?sorry kung ngayon lang nakauwi si kuya.Bawi ako sa inyo next time.“sabi ko.

“Kay kuya kleir ka na lang bumawi kuya.Hinintay ka niyang dumating kagabi.Nakatulog pa nga siya sa sofa e.“sabad ni junie.

Teka.teka.teka parang ako pa ang may kasalanan ah?

“Oo nga,sa akin ka dapat bumawi babe.“napatingin ako sa pinto.Nakasandal siya doon habang nakahalukhip pa ang mga braso.

Nagflex tuloy ang muscle niya sa braso.

Ahmp!!

Inis akong tumayo sabay tungo sa pinto.

At saka…

“Araay!!”

nangingiwi siya sa sakit ng lagpasan ko.

Gigil kong kinurot ang tagiliran niya.Pacute kasi!

:47

K   H   A   L   I   L

“Salamat sa paghatid.Mauna na ako.“Paalam ko sa kasama ko sa naturang elevator.

“Wala man lang ba akong kiss?pang pa-lucky charm lang ng araw ko.“napaarko naman ang kilay kong titigan siya. Lucky charm your face!

Sa katunayan,ilang araw na akong sinusuyo nito.Kung anu anong ang ginagawa nito makuha lang muli ang loob ko.Paano ba naman kasi.Ayaw niya pang sabihin yung long story niya kung bakit siya nawala ng halos isang buwan.

Aber!sino ang matutuwa kung ganoong wala ka man lang kabali balita sa kaniya o kaalaman kung anong nangyari sa kaniya that time.

Kapag tinatanong ko siya.Ang lagi niyang sagot“Kapag maayos na ang lahat ikukuwento ko sayo ang lahat.“puros ganon ang sagot kaya hindi ko maiwasan ang mairita sa kaniya.

“Mukha mo.“sabay labas ng elevator makaraang tumigil ito sa palapag ng department namin.

H’wag kayong ano?may karapatan akong magpabebe.Pero hindi ko matitiis ang gaya niya.Hihihi..

Pangisi ngisi akong naglalakad papunta sa cubicle ko.

“Ay oh!blooming si bakla!“napangisi naman ako sa bungad ni marg sa akin.

“Tsk.tsk.tsk.palibhasa andyan na ang dyowa niya kaya ganyan siya.Hoy!paki abot nga ng pinakamatalas na gunting diyan ng maputol ko ang buhok ng isa ritong nagmamaganda!!“eksaherada nitong kastigo na siyang ikinatawa at iling ng ilang kasamahan namin.

“Baliw.Umayos ka nga marg!baka sa mental ang labas mo diyan!“sita ko.

Pinaikutan lang ako ng mata nito.

Hindi ko alam kung napapansin ng ilan ang closeness namin ni kleir dito sa loob ng kumpanya.Cover up kasi itong si marg sa amin.

Siya ang nagpapaliwanag sa mga umaarkong kilay na nakakapansin sa panlalandi ni kleir sa akin sa tuwing napapadpad siya sa dept.namin.

Laking pasalamat ko talaga sa isang ito kahit ganyan iyan kabaliw.Minsan.

“Bustamante!may tawag ka sa lobby.“sabi sa akin ng head namin.

Kaagad naman akong bumaba.Doon naabutan ko ang guard na nakangising sumalubong sa akin.

“Sir,may deliver po kayo.“saka inabot ang isang boque ng bulaklak.

Nagkasalubong ang kilay kong tignan ito.“Manong,baka naman mali lang kayo ng basa.Hindi sa akin yan.“tanggi ko.

Tinignan nito ang receipt ng mismong bulaklak.Pangalan ko nga ang nakalagay dito.Nakakapagtaka naman.

“Baka naman wrong sender ito?Manong.“nagkibit balikat ito.“Kunin niyo na lang sir.Wala naman masama kung tatanggapin niyo na lang ito.Kesa ang malanta pa yan dito.Sayang naman.”

Napabuntong hininga ako.Sino naman ang magpapadala sa akin nito?

Saka biglang pumasok sa isip ko ang lalaking iyon.Tsk.Baka naman bagong paandar ito ni kleir sa akin.

Kung ganito siya ng ganito.Ang hirap niyang tikisin!

Sumapit ang uwian.At kagaya ng nakagawian ay hinahatid niya ako pauwi.

Panay kantyaw ang inabot ko kina marg at katrabaho ko dahil sa dala dala kong boque.

Pangiti ngiti pa akong sinalubong si kleir.Habang nakasandal ito sa pinto ng sasakyan niya.Mukhang may kausap pa sa cp.

Syempre gusto kong ma appreciate niya na masaya ako sa binigay niya sa akin.Well,nakakahiya naman kung masyado na akong magiinarte pa sa kaniya.Ergh!

“Hi!“ang sabi ko.Mataman naman na titig ang sumalubong sa akin mula sa kaniya.

Este hindi pala sa akin kung hindi sa hawak hawak kong kumpon ng bulaklak.

“Where do you get that?“walang halong biro.Nakakaintimida ang kaseryosohang nakikita ko sa kaniya.

“H-hindi ba sayo galing ito?“Alangan kong tanong.

“Tell me,kanino galing iyan?”

“Hindi ko alam.Ang akala ko sayo galing ito.“ang sabi ko.Kung hindi sa kaniya galing ito,sino ang nagpadala nito?

Bagkus ay pinagbuksan na lamang ako ng pinto nito mula sa kaniyang sasakyan.Hindi ako maka angal dahil mukhang bad trip ang lalaking ito.

“May problema ba kleir?“hindi ko na kasi matiis ang kaniyang pananahimik simula ng makauwi sa bahay.Akala ko nga ay uuwi na siya kaagad dahil nga mukhang wala sa mood ito.

Narito kami ngayon sa silid ko.Nakapag palit na ako ng pantulog.Nang madatnan ko siya ay nakahiga na siya sa kama ko.

Nakadantay pa ang isang kamay sa mukha niya.

“Meron.“napahigit ako ng hininga sa sagot niya.

“Ano naman iyon?at kanina mo pa ako hindi kinakausap.”

“Kapag ako ang nagbibigay sayo ng bulaklak ay sinasabi mong hindi dapat kita binibigyan nun.Pero kapag sa iba,masayang masaya ka.“muryot niyang sambit.

Ang drama ng lolo niyo!

“Hindi ko naman sinasabing ayaw ko ng mga bigay mo.Ang kaso naasiwa ako.Pero kapag naman nandyan na ay masayang masaya ako sa natatanggap ko mula sayo.Hindi ko naman kasi inakala na hindi sayo galing ang mga bulaklak na iyon.Saka akala ko kasi surprise mo sa akin.“Napabalikwas siya ng bangon saka tumingin sa akin.

“Mean to say,ako lang ang iniisip mo that time?Tsk.tsk.Dapat pala binigyan talaga kita ng flowers today hindi yung kanino galing ang mga iyon.Edi sana ako ang dahilan ng mga smile ng mga oras na iyon.“tila batang api ang mukha niya.Dahilan para ipitin ko ang ilong niya.Why so tangos?Ahihihi…

“Wala na iyon kleir.Saka hindi sa mga materyal na bagay maipapakita ang pagmamahal sa isang tao.Nandidirito iyan.“itinuturo ko ang puso niya.“Ipinararamdam ang pagmamahal sa taong espesyal sa kaniya.”

Bigla niya akong niyakap.Saka hinalikan ang aking noo.

“So,ibig sabihin ba niyan…bati na tayo?”

A/N: Haist!kanino kaya galing ang mga flowers?Antok na antok ako today..

:48

K   H   A   L   I   L

Everything

is smooth.But there’s a rock stone coming..

Itong mga nakaraang linggo ay masyadong clingy si kleir.Overload ang kasweetan niyang pinapakita sa akin.At saksi ang pamilya ko doon.

Paano ba naman ay puros pamamasyal tuwing weekend ang ginagawa namin kasama ang pamilya ko.

Masaya at masarap sa pakiramdam ang ganoong senaryo.Kasama mo ang pamilya at ang taong minamahal mo.

Kung saan saan kami nakarating.May sa norte o ibayong dagat pa.Tuwang tuwa ang mga kapatid ko sa mga pinasyalan namin.Maging si mama ay naaaliw sa tanawin.

Ewan ko ba,at umabot sa puntong nangyari ang lahat na siyang pinapangarap ko lang noon.

Ang matanggap ako ng pamilya ko at ang lalaking siyang pinangarap ko lang naman noon.Siya namang kayakap ko naman ngayon..

Nasa isang mamahaling yate kami ngayong dalawa.

Sinorpresa niya ako kanina galing sa trabaho ng pumunta kami dito sa sea side.

Natakot ako ng tumapak kami sa loob ng yate.Paano ba naman kasi ay hindi pa rin ako sanay sa alon ng dagat.Nakakatakot.

Pero kapag siya na ang umaalalay sa akin,nawawala ang kaba ko.

Nakatingala lamang ako sa langit.Maganda ang mga bituin.At ang sinag ng buwan mula sa kadiliman ng paligid.

Rinig ko ang mahinang hilik ni kleir.Alam kong pagod siya sa trabaho kaya ayoko naman na abalahin muna ang pagtulog niya.Kahit sandali lamang.

( Cellphone ringing…)

Hinanap ko kung saan nang gagaling ang tunog na iyon.Dahan dahan akong umalis sa pagkakayakap ni kleir sa akin.Swerte namang tulog pa rin siya ng makawala ako.

Nasa tabi ng mga bag namin ang mga cellphone namin.Nakita ko naman na sa kaniya ang nagriring.

Baby calling…

Baby?As in baby talaga?

Sniwipe ko ang tawag para sagutin.Bigla kasi akong nacurious sa kung sino ang tumatawag.

“ Hello kleir,Hinahanap ka na ng anak mo.Ang sabi mo babalik ka rin daw agad?“

Malinaw ang pagkakarinig ko sa sinabi ng nasa kabilang linya.

Anak.

“Kailan ka ba babalik dito?Natapos na naman na ang lahat.Bakit hindi ka pa bumalik dito?Nagtatampo na ang bata sayo?”

Hindi ako makaumang sa aking kinalalagyan.

Babalik?ibig sabihin aalis siyang muli?

May anak siya,at babalikan niya ito.At imposibleng mabuo na lamang ang bata kung wala siyang inang magluluwal sa kaniya.

Kusa na lang naputol ang tawag sa kabilang linya.

Tila isang malakas na hampas ng alon ang siyang bumasag sa kanina lamang ay masaya kong pagmumuni muni.

Kaya ba siya nawala ng mga panahon na iyon?Dahil sa may pamilya pala siyang binabalikan.

At sa malamang ay babalikan niya ito.

Aaminin ko.Masakit.

Pero hindi ko maatim ang manira ng isang pamilya.

Lalo na kung may isang batang mawawalan ng pamilya.

Maraming katanungan ang namumutawi sa utak ko ngayon.

Ano nga ba ang mayroon kaming dalawa?Totoo nga ba talaga ang mga pinakita at pinaramdam niya sa akin?

Hindi ko na alam.

Mahal na mahal ko siya pero hindi ko kayang idikdik sa utak ko na baka pantasya lang mayroon sa pagmamahal na hinahangad ko para sa amin.Sa kaniya.

---

“Hey,kanina ka pa walang imik ah.“Pauwi na kami.At hindi ko mabakasan ang aking sarili sa nararamdaman ko ngayon.

Parang ang hirap.Ang hirap malaman mula sa kaniya ang katotohanan.

Kasi alam mo na.

Wala kang laban sa kung anong mayroon siya.At alam mong hindi mo maibibigay sa kaniya.

Kung pagmamahal man iyon.Oo.Siya lang ang lalaking mamahalin ko hanggang sa huli.Wala na sigurong makakapalit sa kaniya para sa akin.

“Gusto kong matulog sa pad mo.“ang sambit ko.

“Tss,kaya pala tahimik.Why not.“Saka niya minaobra ang manubela patungo sa condo.

Nang maisarado niya ang pinto ay kaagad kong sinunggaban ang kaniyang labi.

Buong alab ko itong hinagkan.Halos habol hininga kami pareho ng mapagod ako.Bakas sa kaniya ang gulat subalit alam kong nadadala na siya sa temtasiyon.

“I want you.“bulong ko sa pagitang ng maiinit naming hininga.

Walang pasubaling hinagkan ako nito.Marubrob ang halik niya sa una.Tila labis kasabikan sa nais kong mangyari.

Ang mga palad niya ay kay init na siyang humahaplos sa aking balat.

(The private part wrote in The private part of them. )

Hanggang sa parehas namin marating ang rurok ng aming pagpapaligaya sa isat isa.

Kapwa kami hubad.Magkalingkis ang mga katawan sa isat isa.Dama ang init ng aming mga katawan.

Hindi ako nagsisisi na ibinigay ko kung ang sarili ko sa kaniya.Sana naramdaman niya ang pagmamahal ko sa kaniya.Walang bahid ng pag aalinlangan.

Lumipas ang sandali pero hindi ako nakatulog.O baka sadyang ayoko lang ipikit ang mata ko.Inilalarawan ng isip ko ang lahat ng pinagsamahan namin.

Ayoko man gawin ngunit kailangan.Ako na ang lalayo sa kaniya.

Mahal na mahal kita..yung puntong lalayo ako muli sayo.Hindi dahil sa galit ako dahil minahal kita noon.Lalayo ako para sa kinabukasan ng bata.

::49

K  H  A  L  I  L

It will be pouring a lot of time for the bittersweet chased.

“Ma!ayos lang naman ako dito.Saka h’wag na kayong makulit.Tatawag naman ako kapag okey na ang lahat.”

“Hindi ko na alam ang gagawin sayong bata ka!Akala ko ba,mahal mo yung tao?Bakit hindi mo sa kaniya sabihin ang nalalaman mo.Nang hindi ka nag eemote ng ganyan.Hindi ko kayo maintindihang mga kabataan!Mapa-straight o tagilid,ang gugulo niyo sa pakikipagrelasyon.Aba hindi kami ganyan ng tatay mo khalil.Kung mahal niyo talaga ang isat isa ay mauunawaan niyo ang lahat ng bagay na dumarating sa buhay pag ibig ninyong iyan.”

“Pero ma,mahal niya ba talaga ako?Kasi kung-”

“Malalaman mo ang sagot kung mag uusap kayong dalawa.Hindi yung nagtataguan kayong dalawa ng mga bitbitin sa sarili.Wala naman palang kapararakan.Kaya umuwi ka na rito!Naku..humanda ka talaga sa akin pag uwi mo!!”

Napantig ang tenga ko roon.Mabuti na lamang saktong nagloko ang signal ng cp ko.Hay..

Pangatlong araw ko nang pamamalagi ito sa bahay ni crause.Nakakahiya na nga ang pananatili ko.Pero wala akong ibang mapuntahan.

Matapos ng gabing iyon.Wala na.As in wala kagaya ng blangkong papel ang ginawa kong pagputol sa ugnayan namin dalawa.Umuwi ako sa bahay ng lulugo lugo.Hindi dahil sa nawala ang puri ko.Pero ang mas higit pa roon ay ang sakit na iniwan ko siya.

Hindi ko pinakita ang sakit na nararamdaman ko bago pa ang ginawa kong pag reresigned sa kumpanya nila.Hindi niya batid ang panlalamig ko sa kaniya.Bago ko sinabi sa kaniya na tapos na kami ay nasa ibang panig na siya ng mundo.

Tama naman ang ginawa ko di ba?

Naroroon na siya.Kasama ang dapat na pag buhusan niya ng atensyon sa mga panahong ito.

Kung baga ginawa niya akong saling pusa sa buhay niya.

Langya!Tagos tagos ang pagdurog sa puso ko ng sabihin ko sa kaniya na hiwalay na kami,na ayoko na.Kahit gusto kong marinig ang pagsusumamo niya ay hindi ko na hinayaan pa.

Baka magapi ako ng mga salitang sasabibihin niya.Matibag ang mga desisyon ko.

“Pasensya na kung nalate ako ng uwi.Ang kulit kulit kasi ng mga estudyante ko.“sabay lapag nito ng biniling pagkain sa lamesa.

“Okey lang,ako nga itong nang aabala pa sayo crause.”

“Ikaw pa..Kung bakit naman kasi naghahayag pa lang ako sayo.Olats na agad ako.“napatawa naman ako sa kaniya.Subalit hindi ko rin maiwasang maguilty.

Nagsabi siya sa akin kahapon ng magkwentuhan kami patungkol sa amin ni kleir.

At doon inamin niya ang nararamdaman niya para sa akin.Hindi ko intensyong paasahin siya.

Tama na isa siya sa malapit kong kaibigan.

Ayoko ng makasakit pa ng damdamin ng iba sa katagalan.Dahil masakit kapag ikaw ang nasa katayuan nila.

“Che!kumain na nga lang tayo.“ang sabi ko sabay bukas naman nito ng t.v niya.

“Flash celebrity news!Kilalang frontman ng bandang Karie nagwala sa isang bar.”

Napahinto ako sa aking narinig.Saka tumambad sa aking paningin ang eksena sa balita.

“Lango sa alak ang singer-businessman na si Kleir.Nagwala ito ng pigilan siya ng kaniyang kasamahan sa pag iinom.”

Nakita ko ang ginawa niyang pagwawala sa kaniyang kinaroroonan.At ang pagsuntok niya sa kaniyang kabanda.Tila nabagabag ako ng mga oras na iyon.

“Kasalukuyan siyang nakaconfine sa ospital dahil sa mga natamong sugat dulot ng pagwawala nito.Hindi pa malaman ang dahilan ng kaniyang pagiging agresibo patungkol sa insedente.”

Nanlambot ako ng malaman kong nasa ospital ito.

“Ano,kaya pa?Kung ako sayo puntahan mo na siya.Malay mo hindi lang iyan ang gawin niya.“Nang sabihin ni crause iyon ay dali dali akong napatayo saka kinuha ang gamit ko mula sa guest room niya.

Tangkang lalabas na ako ng pigilan niya ako.

“Ooops.Hayaan mong ihatid kita.Mamaya  mapano ka pa sa daan niyan.Malagot pa ako.“Ang sabi nito.

Habang nagmamaneho siya ay hindi ko naman maiwasan kabahan sa pupuntahan namin.

“Easy ka lang kahlil.Siguro ay maayos naman na ang kalagayan niya.“Halata kasi ang pagkabalisa ko.Pati tuloy siya ay naabala ko sa pagmamaneho niya.

“Eto tubig.Kumalma ka lang khalil.“Binuksan niya pa ang bote ng tubig sabay abot nito sa akin.

Tinungga ko agad ito dahil sa tensyon na nararamdaman ko.

Nilakasan niya ang aircon ng kotse.Hindi ko alam subalit tila nakaramdam agad ako ng antok dahil doon.

Halos sumabay ang bigat ng aking ulo sa pagbigat ng talukap ng aking mata.

Hanggang sa….

:50

K   H   A   L    I    L

Like a star in the wide sky of night.I always watching to fall one of them.Waiting to catch and embrace..

Ingay. Ingay ang siyang gumising sa akin.Inilibot ko ang aking pupungas pungas na mga mata sa bahagyang kadiliman ng paligid.

Nakita ko ang aking cellphone.Nagriring ito subalit hindi tawag.Kung hindi isang alarm na isinet ng kung sino.

Maayos ang silid.May kalakihan at masasabing pang VIP ang ayos nito.

Nagtaka naman ako ng tignan ko ang suot suot ko.Sando lang at boxer short.

Hindi kaya…

Hindi naman siguro.Wala namang masakit sa katawan ko.Lalo na ang ano ko..

Pero nasaan na ang mga damit ko?Saka bakit nga ba ako nandito?Nasaan na rin pala ang kasama kong si crause?

Saan niya ako dinala?

Nasipat ng aking mata ang nakatuping mga damit sa kalapit na lamesita.

Isang white polo at cocky pants ang mga ito.Agad agad ko itong isinuot.Bago pa ako makalabas ng pinto.Nakita ko naman ang isang kahon ng sapatos sa tabi ng pinto.May nakapatong pa na maliit na papel sa ibabaw nito.

Suit yourself..

Walang pag aatubili ko itong isinuot at lumabas matapos.Aligagang aligaga ako sa sarili ko.

Wala akong alam sa kaganapan bago ako nakatulog.

Sumalubong ang may kadiliman ngunit napapalibutan ng kandila ang paligid.At ngayon napagtanto ko kung nasaan ako.Nasa isa akong unit.Base sa ayos ng lugar.

May kalakihan ito.

At hindi lang iyon may mga lobo pa sa buong paligid.

Dahan dahan akong naglakad patungo sa lamesa.

Nakita ko ang isang brown envelop na nakapatong rito.

Sinipat ko ang paligid ngunit wala talaga akong makitang tao.

Binuksan ko ito.

Bumungad sa akin ang larawang laman nito.

Isang larawan ng bata.

Sa tingin ko ay nasa dalawa o tatlong taong gulang na ito.At batang lalaki ito.

Sumunod kong nakita ang sa tingin ko ay mga dokumento.

Nanlaki ang mga mata ko sa aking nakita.

Nakapangalan sa papel ang pangalan ni kleir.Nakasaad doon na siya ang ama ng bata.

Nanlumo ako sa aking nalaman.Pero ano pa nga ba ang aking magagawa.May anak siya.

Kung ganoon,bakit kailangan niya pa ako paasahin.Akala ko ba mahal niya ako?Akala ko ba mahalaga ang kung anong meron kami para sa kaniya?

Hindi ko maiwasan ang mapaluha.Ano pa ba ang aasahan ko.Kung narito na ang patunay na wala naman akong dahilan pa para siya ay ipaglaban.

Sunod sunod ang alpas ng luha sa aking mga mata.

“Khalil..”

Napatigagal ako sa aking narinig.

Si kleir!

“Im sorry..”

Mas lalo akong naiyak sa sinabi niya.Mas masakit pa pala na marinig sa taong sobrang mahal mo ang bagay na siyang magiging pamamaalam niyo sa isa’t isa.

Gusto ko sana siyang sagutin subalit hindi ako makapagsalita.Sumalubong ang higpit ng yakap niya sa akin mula sa aking likuran.

“I-im sorry.Im really sorry-”

“Okey lang.Okey lang ako kleir.Hindi ako maghahabol para hindi ka mahirapan sa akin.Kalimutan na natin ang isa’t isa.“hirap na hirap akong sabihin sa kaniya ang lahat.

Akala ko wala na akong mailuluha buhat sa mga nagdaang araw.

Nabigla ako ng marahas niya akong iniharap sa kaniya.

“What are you sayin’!“naghahalo ang pagkabigla at galit sa kaniyang mukha.

“Anong sabi mo khalil?Iiwan mo ako?nakikipaghiwalay ka?!“halos mabingi ako sa kaniyang mga sinasabi.

Halos mapa aray ako ng humigpit ang kapit ng mga kamay niya sa mga braso ko.

Hindi ko maiwasan ang matakot sa kaniya.

“Hindi ba at iiwan mo rin ako!Bakit ko pa papatagalin ang lahat kung sa huli ay iiwan mo rin naman ako!!“pagbawi ko.

“What?!Wala akong sinabing iiwan kita khalil.Bakit ko naman gagawin yon?!“nakangunot tanong nito sa akin.

“May anak ka.At kung may anak ka,may asawa ka.Kaya hwag mo akong lokohin pa kleir!“giit ko.

Sa huli ay gumuhit ang ngiti sa kaniyang labi at mabilis niya akong kinulong sa bisig niya.

“Yun lang ba..Yun lang ba ang dahilan ng pakikipaghiwalay mo?“rinig kong sabi niya.Tila mahinahon pa ang ang kaniyang tinig.

Kumalas ako sa pagkakayakap niya.

“Oo.May anak ka na pala at gusto mo pa akong gawing kabet?Kleir naman!Huwag mo naman akong gawing tanga.“pagmamaktol ko na siyang ikinahalakhak niya.Hinampas ko siya bilang pagbawi.

“Seriously?Gagawin kitang mistress?No way,kung asawa pwedeng pwede.Let me explain babe.Hindi ako ang ama ng bata.I adopted him as our son.”

Hindi siya ang ama.

I adopted him as

our

son.

Inampon niya ang bata?Para sa amin?

“Anak siya ng matalik kong kaibigan.Siya yung childhood friend ko.May sakit na siya habang dinadala ang bata sa sinasapunan niya.She is a rape victim.Kaya ako pumunta sa amerika noon ay para kamustahin siya.Nakaranas din siya ng depression that time.Gusto niyang ipalaglag ang bata subalit nagawa ko siyang payuhan.At bago pa kami magkahiwalay humingi siya ng pabor.”

Pag sisiwalat niya na hindi ko mapigilang maawa sa ina ng bata.

“Nais niyang ibigay sa akin ang bata.Ulila rin siya at hindi niya maipagkakatiwala ang bata sa kinagisnang pamilya.Hindi ako nagdalawang isip na tanggapin ang kaniyang hiling.Isa pa,tiwala siya na maibibigay ko sa bata ang nais niyang buhay para rito.”

“Pero ano na lang ang iisipin ng bata sa kung anong meron tayo kleir?”

Napabuntong hininga siya.

“Wala sa kung anong klaseng relasyon tayo khalil.Ang mahalaga ay mamahalin natin siya at ipaparamdam na pantay-pantay lang ang lahat ng klaseng pagmamahal meron ang mga kagaya natin.Mahal na mahal kita khalil.Kaya sana wag mo namang sukuan ang meron tayo.”

Isang masuyong halik ang siyang iginawad sa akin nito.

Ano pa nga ba ang hahanapin sa kagaya niya?Alin pa ba ang masasabi mong kulang sa pagmamahal niya?

Ako.Ako na yata ang pinakaswerteng tao na minahal ng isang gaya niya.

“Sorry kleir.Sorry kasi ang hina hina ko para ipaglaban ka.Patawarin mo ako dahil ang dali kong bumitaw para sa ating dalawa.Patawarin mo ako dahil hindi ko maipakita sayo na lumalaban ako sa relasyon na imposible para sa iba.Pero ikaw?nagawa mong ipakita sa akin na dapat pakamahalin ang gaya ko.Gaya namin.Mahal na mahal kita kleir.Kaya sobra ang hirap para sa akin na iwan ka.Sana bigyan mo ako ng pagkakataon na ipakita sayo kung gaano kita kamahal.Ang tanga tanga ko para pakawalan ka.”

“Will you give me another chance to prove that im so lucky having a man like you babe.“Nakatingin lang siya sa akin.Kaya parang kinabahan ako.

“Paano kung ayaw ko?”

:51

K   H   A   L   I   L

Vincent Klei Angeles.

Noong pagkalapag pa lang ng eroplanong sakay ang bata siyang ipakikilala sa akin.Abu’t abot ang kaba ko ng sandaling iyon.

Nakakapagsalita na raw ito.At marunong magtagalog dahil sa kagustuhan ni klier.Kaibigan ni Cassie ang siyang nag alaga sa bata.Siya ang ina ni Klei.

May sakit pala sa puso si Cassie.Naging malubha ito dahilan para hindi niya kayanin ang panganganak sa bata.Sa awa ng diyos ay walang naging komplikasyon ang bata ng maisilang ito.

Laking pasalamat na lamang ni kleir na nakaligtas ang bata mula sa operasyon.

Ang kwento pa ni kleir ay mahaba haba pa na proseso bago ibigay sa kaniya ang pangangalaga sa bata.

Kaya hindi niya raw muna ito sinabi sa akin dahil balak niyang isorpresa ako sakaling makuha niya ito.Naunahan lang daw siya ng pangyayari.Pero sabi ko naman ay hindi na mahalaga iyon.Kung meron man ikinaganda ang pagkakamali sa aming dalawa.

Iyon ay naging open up kami sa isa’t isa.Nagkaroon na rin ng kuro kuro sa aming dalawa.

Kalat na sa buong kumpanya ang patungkol sa amin.Dahil na rin sa matabil na dila ni marg.

Inaamin ko na may pagkakataong hindi ako masanay sa klase ng kasikatan ni kleir.Lalo pa kung kami ay nalabas o namamasyal.Hindi ko maiaalis na iba ang ibinibigay nilang kahulugan sa klase ng gawi ni kleir sa akin.

Naroon yung todo alalay o pag aasikaso niya sa akin.Nakakahiya man pero tila babae ako nito kung asikasuhin.

At hindi ko maiwasang kiligin sa mga pagkakataong iyon.

“Daddy!malayo pa ba ang bahay nila papa?“tanong nito sa nagmamanehong ama.Sa condo na kasi ako ni kleir namamalagi.Simula ng magkaayos kami.

Todo tanggi pa ako noon dahil nga walang kasama sila mama.Pero itong si mama.Abut abot ang panenermon sa akin.At siya pa ang may suhestiyon ng bagay na ito kay kleir.

At dahil sa sunod sunuran naman ang mokong at mukhang talagang sang ayon ang kapalaran kay kleir.Wala na akong nagawa ng makitang nakalagay na sa maleta ang mga gamit ko.

“Malapit na baby.Konting drive na lang ni daddy”ang pag aalo ko.

Malambing na bata si klei.Unang kita pa lang namin ay masasabi kong naging malapit na siya agad sa akin.

Hindi ko nga inakala na tatawagin niya agad akong papa ng magkita kami sa unang pagkakataon.

Kilala na raw pala ako nito dahil may ilang larawan ako na siyang ipinapadala ni kleir sa kaniya.

Masayang masaya ang bata dahil sa ipinararamdam naming pagmamahal sa kaniya.

Sa ngayon,hindi muna ako pinapasok ni kleir.Ang gusto niya kasi ay makabonding ko pa ng husto ang bata.Sumang ayon naman ako.Hindi ko naman maatim tanggihan ang napaka cute na batang ito.(Nasa Fb page ang pic ni baby klei)

Ngayon lang din kami dadalaw kina mama na kasama ang chikiting na ito.Tuwang tuwa nga ng sinabi kong narito na ang apo niya.

Matagal na palang alam ni mama ang tungkol dito.Nais lang pala talaga nila akong sorpresahin.

Kapag kuwan na nauna kasi ang pag iinarte ko.Haay..

---

“Wow!ang daming balloons papa!“halos magtata-talon sa tuwa ang bata ng makita ang hinanda nila mama para sa kaniya.

Agad na nag mano ang bata kay mama.Halos hindi mapigtas ang ngiti nito ng makita ang bata.

Maging sila simon at junie ay galak na galak.Hindi na raw sila ibe-baby ni mama.Dahil daw kay klei.

Ibayong saya ang nararamdaman namin ng sandaling iyon.

Habang kumakain dumating sila marg at froilan.Kasama rin si crause.

Nang gabing iyon,nagkasabwatan pala ang lahat.

Palabas lang pala ang balitang iyon.At pinagplanuhan nila ang lahat para lang bumalik ako kay kleir.

(Flashback)

“Paano kung ayaw ko?”

Naging mabigat agad sa aking dibdib ang kaniyang sinabi.Akala ko mabilis niya akong mapapatawad.

Sabagay kahit sino naman ang nasa lugar niya.Mag aalinlangan lalo na kung ibinigay niya ang lahat lahat.

Napayuko ako dahil sa pagkadismaya.

“Joke lang!Alam mo namang hindi kita mahihindian.Ganyan ako ka-obsess sayo.Kaya kung kailangan maging posessive ay gagawin ko.Ayoko ng pakawalan ka khalil.”

Habang yakap yakap niya ako.At siyang higpit din ng pagyakap ko sa kaniya ng sandaling iyon.

“Kaya subukan mo akong iwan ulit,itatali na kita sa katawan ko khalil.”

Pinaghandaan namin sila ni mama.Saka nagsalu salo.

“Kamusta naman ang buhay ng prinsesa?kleir.“entrada ni froi na siyang taas ng kilay ko sa kaniya.

“Oo nga sir,ang haba ng buhok niyang sisteret ko ha?!Tinalo pa ang haba ng ilog pasig.“panggagatong ni marg.

Tila close pa ang dalawa.Bagay sila,parehong mga baliw.

“H’wag kayong ganyan kay mahal .Nagba-blush na tuloy siya.“sabay ngisi.

Kinurot ko tuloy ng walang pakundangan ang katabi ko.Napa aray naman siya.

“Ang sadista mo talaga!“pagrereklamo niya.Sinita naman ako ni mama.“Khalil h’wag kang ganyan.Hindi pa kayo kasal inaaway mo na yang mapapangasawa mo!”

Napaumid naman ako sa sinabi ni mama.Kasal?

Kailangan pa ba iyon?Sabagay marami ang nangangarap na kagaya ko ang mangyari sa kanila ito.

Pero sa pagsasama namin ni kleir mukhang tama na itong sitwasyon para sa amin.Hindi pa naman siguro gusto ni kleir ang magpatali sa akin.

Sabagay hindi ko hawak ang panahon para sa aming dalawa.At hindi ko naman kakayanin kung sakaling…

“Kanina ka pa tahimik.May problema ba?“pagpukaw sa akin ni kleir.

Kasalukuyan kaming nanonood ng palabas sa laptop.Narito kami sa kwarto ko.Nasa tabi ko si klei at mukhang napagod sa paglalaro dahil nakatulog agad.

“Wala naman.“Ang sabi ko.Inunan niya ang braso niya sa ulo ko.Nagdikit lalo ang katawan namin.

“Tsk,kung may gusto kang sabihin.Open up babe.“bulong niya sa akin.

“Wala nga.Pagod lang siguro.Ikaw,mukhang hindi ka man lang napapagod sa buong araw ah?Si kulit nga sumuko agad oh.“pag iiba ko.

“Hindi ako mapapagod lalo na kung kasama kita.Kayo ni klei.Sa inyo ako humuhugot ng saya at lakas.“Napangiti naman ako at instant kilig na rin.

“I love you..“matapos niyang pugpugin ng halik ang labi ko.Hindi ko maiwasan ang mapa ungol.

“I love you more..“ang tugon ko.

Siguro dapat na akong makuntento sa kung anong meron kami ngayon.Yung masaya kami sa isa’t isa.

:52

K   H   A   L   I   L

Nakatingin ako sa mag-ama.Nandito kasi kami sa kumpanya.Nagyaya si klei na pumunta rito at makita si kleir.

Hindi naman inasahan nito ni kleir subalit tuwang tuwa siya.Mabuti na lamang at wala siyang meeting.

Narito na kasi ang papa niya.Inaalalayan siya kahit papaano sa mga gawain nito.

Hindi ko pa rin alam kung anong mukha ang ihaharap ko sa ama niya.Knowing na mabait naman ngunit hindi ko masasabi kapag nalaman niya na ang karelasyon ng anak niya ay kapwa kasarian niya.

“Babe,parang laging space out ka.May problema ba?O baka naman pinagod ka ni kulit.“nagulat ako na nasa tabi ko na pala si kleir.

“Huh?uhmm,hindi naman.Saka mainit kasi kanina sa labas.“ang sabi ko.

“Tsk,pahinga ka muna kay kulit.“sabi niya.Habang nakakawit ang kaniyang braso sa aking balikat.

“Ano ka ba,hindi naman nakakapagod si klei alagaan.Masaya nga siyang kasama.”

“Pahinga ka naman kay kulit,ako naman alagaan mo.Masarap kaya akong alagaan.“sinamaan ko naman siya ng tingin.Masarap?

“Ewan ko sayo kleir!tigil-tigilan mo nga ako.“paano ba naman kasi,iba ang tingin niya sa akin.Yung tipong may ibig sabihin lalo na ng kumindat pa siya.Ergh!

“Tsk,miss na kaya kita.Lagi mo na lang akong inuunahan matulog.Kaya hindi na kita malambing sa gabi.“halos pamulahan na ako sa sinasabi niya.

Madalas kasi na pagkatapos kong kwentuhan ng story books si klei.Nakakatulog na rin ako kasabay ng bata.

“Klier,baka marinig ka ng bata sa mga kalokohan mo.“saway ko.Siya naman itong sumimangot sa akin.“Kalokohan ba na maglambing?Khalil naman..Kasalanan mo kung bakit ako nagke-crave sayo.Tsk.”

Humaba pa ang nguso nito.Saka pumunta sa anak na abala sa paglalaro ng gamit niya.

Kumain at namasyal kami pagdating ng hapon.Masaya naman,ang kaso ramdam ko ang pagtatampururot ni kleir.

“Hoy!kanina ka pa huh?!“talagang hinarap ko siya.Habang nasa banyo.Hindi ko gusto pahabain ang ganitong sitwasyon namin.

“Hindi mo talaga ako papansinin?“ang sabi ko.Hindi ko maiwasan ang mainis.

Patuloy lang siya sa pag lilinis ng katawan.

Mabuti na lamang at nasa playroom si klei kasama ang baby sitter na kinuha ni kleir.Hindi naman siya stay in.Kumbaga uwian din.

Inilock ko muna ang pinto.Saka naghubad ng buong saplot sa katawan.

Pumunta ako sa kaniya.Busy ang loko sa paliligo.

Halos hindi ko mabasa ang epic niyang mukha ng bigla ko siyang yakapin.

“Lambing pala huh?“saka sunggab ng kaniyang labi.Ewan ko lang kung mag inarte pa siya!

---

“Papa,bakit si daddy nagwowork na.Nagsi-sing pa?But he did’nt look tired.”

Napatingin naman ako kay kulit.Paano ba naman kasi parang matanda na siya kung magsalita minsan.

Pinatay ko muna ang kalan para sa niluluto ko.Saka siya binuhat at ipinatong sa upuan.

“Baby,napapagod din ang daddy.Pero kapag nakikita niyang nakasmile ang anak niyang makulit.Nawawala ang pagod niya.Pagod namin.“Paliwanag ko habang hinahaplos ang kaniyang buhok.

“Ikaw ang vitamins namin ni daddy mo.Kaya kami strong.“nakangiti kong sambit at siyang ikinahagikhik.

“Papa,idol ko po kayo ni daddy.Gusto ko din pong maging strong.Saka sabi po ni daddy dapat lagi ko po kayong ipoprotect.I wanted to be a hero for both of you.I love you papa.And i love daddy too.”

Sobra ang aking saya mula sa narinig sa kaniya.

Ganito pala ang pakiramdam na magkaroon ng isang anak.Kahit hindi man kayo magkadugo ngunit ang puso niyo naman ay magkarugtong.Im so blessed to have them.

Habang nagkakatuwaan ay siyang lapit sa amin ni sonya.Ang nagbabantay kay klei.

’Sir khalil.May tao po sa labas.’Siyempre ay nagtaka ako kung sino iyon.Baka naman isa sa mga kaibigan ko.O kaya ay sila mama at mga kapatid ko.

Agad akong nagtungo ng ibigay ko muna si klei kay sonya.

Pagkabukas ng pinto ay siyang bungad sa akin ng isang babae.

CINNAMONGRAPES.

:53

(K  H  A  L  I  L)

“ Felizia Del Mundo.“

Nag simula ang matinding kaba ko ng sabihin niya kung sino siya.At sa tindig niya ay masasabi ko kaagad ang pagiging isang mayaman.

Sopistikada at maiging kumilos na tila isang mapag mataas.Base lamang ito sa nakikita ko.Ngunit napatunayan ng siya na mismo ang pumasok sa loob at sinipat ang kabuoan ng yunit.

Napatabi na lamang ako sa isang tabi habang pinagmamasdan siya.

“Who are you?”

Matalim ang pagkakatitig niya sa akin.Sinusuri mula ulo hanggang paa.

“A-ako po si khalil.“kakaba kaba kong sagot.

“So,ikaw pala ang baklang kinaaaliwan ng anak ko ngayon?“mariin niyang pagkakasabi.

Hindi ko magawang magsalita.Magulang siya ni kleir.At ayokong magmukhang bastos sa kaniya.

“At ang lakas ng loob mong magpabahay talaga sa kaniya.Anong klaseng moral ang meron ka at balak mong gawing bakla ang anak ko.Hindi ba itinuro sayo ng magulang mo na ang lalaki ay para sa mga babae.Anong klaseng magulang ang meron ka?!Mga immoral rin ba sila kagaya mo?!“halos nabingi ako sa sinabi niya patungkol sa aking mga magulang.

Masasakit at higit pa ito bugbog.

“Hindi ka ba magsasalita?O sadyang manhid ka lang sa kakapalan ng mukhang meron ka?!Anong habol mo sa anak ko huh?tell me?sa pagkakaalam ko dapat kayong mga bakla ang gumagasta sa mga lalaki niyo?!Iba na pala ngayon.Pobreng bakla pa ang siyang pagkakagastusan.“halos napapalunok ng mariin ako sa mga maanghang niyang salita.

Hindi ko alam na ganito pala ang ina ni kleir.Wala naman kasi siyang gaano nababanggit dito.Ang alam ko lang ay nag asawang muli ito ng makipaghiwalay sa ama ni kleir.

“Gusto mo ng pera?name it.Bibigyan kita.Layuan mo lang ang anak ko.”

Napatingin ako sa kaniya ng maglabas siya ng tseke.

“M-mawalang galang na po.Pero hindi ko po matatanggap ang inaalok ninyo.At hindi ko rin kailanman tatanggapin iyan.“lakas loob kong sagot.

“What?!Hindi ba sapat ang pera?gusto mo pa ba ng bahay at lupa?Isipin mo ang relasyon ninyong imposible para sa ibang tao.Sa tingin mo ba tatagal ang pagmamahal na meron kayo?Iiwan ka rin niya iho.Kilala ko ang anak ko.Madali siyang magsawa sa isang bagay.At kapag alam niyang wala na rin itog halaga sa katagalan.Itatapon niya rin ito.”

“Kaya kung ako sayo,iwan mo na siya habang maaga pa.“dagdag pa niya.

Tahimik.

“Sorry.”

“Oh diba,naisip mo rin ang mga sinabi ko.Kawawa ka lang kung patuloy kang aas-”

“Sorry.Hindi ko po gagawin ang gusto niyo.Mahal na mahal ko po si kleir.Hindi ko po gusto ang maramdaman niya sa akin ang pagmamahal na binibigay niya.Kung dahil lang po doon ay huhusgahan na rin po siya ng iba ng dahil lang sa nagmahal siya ng kapwa kasarian niya.Pero hindi ko siya kayang isuko.Dahil hindi biro ang ginawa niya para makita ko na walang masama o pagkakamali ang mahalin ang gaya ko.Hindi po namin hangad ang mahusgahan ng kung sino.Pero hindi rin naman sila ang dahilan kung bakit kami masaya sa kung anong relasyon namin ngayon.Oo,makapal na po sa makapal pero ipaglalaban ko po ang pagmamahal ko sa anak niyo.Hindi niyo man ako matanggap ngayon pero hihintayin ko po ang araw na iyon.“May bahid man ng takot.Hindi ko naman kayang ipakita sa kaniya ang kahinaan ko.Lalo na at mahal ako ng taong pinaglalaban ko.

Alam ko na marami pa kaming pagdaraanang pagsubok.Pero sabi nga nila parte ito ng pag ibig.

(A/N:Bawi na lang ako next ÜD)

:54

K H A L I L

“

Kung wala ka talagang balak hiwalayan ang anak ko.Pwes siya ang ilalayo ko sayo.“Mariing sabi niya.

“May magagawa pa ba,yang pag mamahal na sinasabi mo kapag ipakasal ko na siya sa iba?“ang giit niya.

“Kahit ilayo niyo pa siya.Hahanapin ko siya kung saan man.Ipaglalaban ko ang para sa amin.Mahal na mahal ko po ang anak niyo.“nagsimula ng tumakas ang mga luha ko.

“Paano kung dumating ang araw na hindi niya na maramdaman ang nararamdaman niyang pag ibig niya ngayon sayo?paano kung mag sawa sayo ang anak ko iho.At hilingin niya sayo na palayain siya.Magagawa mo ba?”

Ganito ang mga nasa saisip ko noon.Paano nga kung panandalian lamang ang lahat?

“Mahal na mahal ko siya.Kaya kahit ang palayain siya.Gagawin ko kahit po masakit ng sobra.”

Ganoon naman ang nagmamahal.Nararapat lang na palayain mo ang tao.Lalo na kung hindi na kayo masaya sa isa’t isa.

“Pero gagawin ko po ang lahat huwag lang mangyari ang sandaling iyon.Hindi ko siya ganoon kadali isusuko.”

Sa pagkakataong iyon lumapit ako sa kanya at lumuhod.

“Hindi niyo man tanggap kung anong klaseng pagmamahalan ang mayroon kami ngayon.Sana matanggap niyo po na masaya siya sa taong mahal niya.At minamahal siya ng lubos.“pagsusumamo ko.

Halos hindi ko batid kung may kakahantungan bang maganda ang ipinaglalaban ko.Pero kung ano man kalalabasan.Tanggap man o hindi ang importante nagawa kong masabi sa kaniya kung gaano kahalaga ang anak niya sa akin.

“Ma naman!pinahirapan mo pa si khalil!”

Natulos ako sa kinaluluhuran ko ng marinig ang boses ni kleir.

“Manahimik ka diyan!Paano ko malalaman kung worth it talaga ang taong pinaglalaban mo sa amin ng papa mo?!”

Halos mag-hang ang utak ko sa nag uusap.

“Sabi mo kakausapin mo lang ng maayos.Eh ano tong nakikita ko.Pinaluhod mo pa talaga.“hindi pa rin ako makapagsalita.Kahit na inakay na ako ni kleir patayo.

“Hindi ko nga ito pinapakagat sa lamok,ni padapuan ng langaw.Kawawa naman ang babe ko.“habang hinihimas ang braso ko.

“Tsk,pinaiyak pa!“dagdag pa ng mapatingin siya sa mata ko.

“Tigil tigilan mo ako sa kakesohan mo sa nobyo kleir!Pinauwi mo ako dito galing madrid para lang mauwi sa wala ang gustong mangyari.“sita ng mama niya.

“Anong kagulahan ang ganap?” Napatingin naman ako sa kadarating lamang.Si mama?anong ginagawa niya rito?

“Balae!mabuti at nakarating ka.“Naglapit ang mama ni kleir at si mama.Nagbeso beso pati.

Halos hindi ko na malaman ang kaganapang nangyayari.

Biglang pasok din ang papa ni kleir kasunod ng dalawa kong kapatid.

“Kleir,bakit nandito sila?“ang tanong ko ng makabawi.

Napukaw naman kami ng biglang magtatalon si klei palabas ng kusina.

“Daddy!daddy!isuot mo na ito kay papa!“sabay abot ni klei sa hawak hawak niyang kahon.

“Eto na po kulit.“humarap sa akin si kleir.

Bumuntung hinga bago siya unti unting lumuhod sa harap ko.

Hindi maputol ang tinginan naming dalawa ng mga oras na iyon.

“Naaalala mo ba yung una tayong nagkakilala?hindi pa kita ganoon kakilala.Pero nang sandaling iyon,naramdaman ko ang pagbilis ng pintig ng puso ko.Kaiba sa normal na tibok nito.“hawak niya ang kamay ko at ramdam ko ang panlalamig ng palad niya.

Nagsimula naman kumalabo ang mata ko.

“Day after day,gumagawa ako ng paraan para lang makasama ka.Nung una naaaliw lang ako sayo pero unti unting nahuhulog na ang loob ko sayo.Gulong gulo man ay handa akong sumugal ng sandaling iyon.Pero bigla kang nawala.Kaya ginawa ko ang lahat makita ka ulit.Worth it naman.Tama nga ang sinabi mo noon.Kapag ginusto mo talaga,mangyayari at mangyayari ang mga bagay na hinahangad mo.Mahal kita kahapon ngunit mas mahal kita ngayon.Kahit na yung sinasabi ni mama?hindi mangyayari yun.I promised to god na mamahalin kita habang buhay.”

Binuksan nito ang may kaliitang kahon.Bumungad sa akin ang nakapaloob na singsing nito.

“Will you be my partner for the rest of my life.My other half.Khalil Bustamante.”

Halos halo halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon.Hindi ko alam kung nananaginip lang ako.

Pero hindi.Dahil nararamdaman ko ang saya sa mga oras na ito.

“Y-yes..”

Sabay sabay naghiyawan ang mga kasama namin ng isuot na sa akin ni kleir ang singsing.

Mabilis niyang inabot ang aking labi.Hindi ko masukat ang sayang nararamdaman ko.

---

“Pasensya ka na iho sa mga sinabi ko.Kahit ako nauuyam ako sa mga pinagsasabi ko.Sorry talaga.“sinserong sabi ni mama felis.

Mama na raw itawag ko sa kaniya dahil magiging manugang niya na rin naman din daw ako.

“Ayos lang naman po.Saka naiintindihan ko po kayo.“paliwanag ko.

Nagkakasiyahan sila ngayon,habang ang papa naman ni kleir ay umalis na dahil sa may therapy session pa siya.

Halos alam na pala ng magulang niya ang kaganapan sa amin ni kleir.Hiyang hiya nga ako sa papa niya dahil sa lagi naman kaming nagkakasalubong sa kumpanya subalit hiyang hiya akong mabati siya.

Mabait pala talaga ito sa personal at gaya ni klier ay palabiro.

“Naku,agad agad akong sinabihan ni kleir na desidido ka na niyang pakasalan.Pinayuhan ko siyang pag isipang mabuti ang pagdedesisyon niya.Ayoko naman na sa huli ay pawang nabibigla lamang siya.Subalit talagang gustong gusto niya na mapakasalan ka.

Wala akong masabi sa kagustuhan niya sa buhay.Lahat ng naisin niya,gagawin at gagawin niya makuha lang yon.Nakakabilib kasi kahit hindi ko nasubay bayan ang paglaki niya.Nagsikap naman siya para sa sarili niya.Nakahanap siya ng taong kagaya mo.Tama ang lahat ng narinig ko sayo kanina.Hindi na importante ang kung anong iisipin o pang mamata ng ibang tao.

Ang mahalaga mahal niyo ang isa’t isa.Hangad ko ang kaligayahan ninyong dalawa.Nandito kaming pamilya niyo para suportahan kayo.“

Isang mahigpit na yakap ang ibinigay niya sa akin matapos magkwento.

A/N:Sorry sa mga harsh word..Love yah!

BS 1

ALERT!ALERT!ALERT!

Malaki na kayo.Bahala na kayo mag imagine sa mga kaganapan.Salamat sa pringles at yakult.Binigyan ako ng reason masulat ito ng buong giliw.. Hihihi.

Ito yung utang kong BS bago sila maghiwalay.

K  H  A  L  I  L

Marubrob ang palitan ng aming mga halik.Halos kapusin ako ng paghinga.Idagdag pa ng hapitin nito ang aking batok palapit sa kaniya.

Nakakaadik ang tamis na dulot ng kaniyang laway.Ang bango pa.Tila hindi kababahiran ng pandidiri ang paghalo nito sa akin.

Imbes ay nakakabaliw at uhaw ang siyang dulot sa akin.Dama ko ang paghaplos ng kaniyang kamay sa aking katawan.

Mainit ang palad niyang lumalapat sa aking balat.

Bumaba siya ng paghalik mula sa aking panga papunta sa leeg.Doon ay nagsawa siya sa pagsipsip at halik.

Habang ako ay pahaplos haplos at minsan ay napapasabunot sa kaniyang buhok.

Napatingin ako sa kaniya ng unti unti niyang inangat ang aking kamiseta.

Nang matanggal niya ito ay saka niya naman muling sinungaban ang aking labi.

Halos kakaibang init ang siyang dumadarang sa aking kalooban.Nakakapaso.

Maging ako ay nakipagtagisan sa kaniya ng paghalik.

Inihiga niya agad ako saka pumatong sa akin.

“Your killing me now.“sa gaspang ng boses niya ay mas lalo akong nadadala.

Idagdag pa ang mga mata niyang halos nag aalab ang pagpukol sa akin.

Sunod nito ay ang pagkulong niya sa aking mukha mula sa kaniyang mga kamay.

“Why are you acting like this?Tell me..“siya nitong tanong habang nanatiling nakapatong sa akin.

Halos pamulahan ako ng mukha ng maramdaman ang kakaibang tigas at laking namumukol mula sa kaniyang pagkalalaki.

Hindi ako makasagot dahil natutuliro ako dulot ng kaganapan sa amin.

“Are you really willing to do this babe?“may halong nakakalokong ngiti sa kaniyang pagtatanong.

Idagdag pa na ipatong niya ang kaniyang noo sa akin dahilan para magdikit ang tungki ng aming mga ilong.

Amoy ko ang bango at init ng kaniyang paghinga ng sandaling ito.

Napapakagat labi na lamang ako.Saka tumango sa kaniya.

At siyang ikalaki ng ngiti nito sa kaniyang labi.

Bigla siyang tumayo at mabilis na tinanggal ang kaniyang damit.Halos hindi magkanda ugaga sa pagtanggal ng kaniyang pantalon.

Ako naman ay napanganga lang.

Tila batang excited sa kung ano sa aking nakikita.

Pero bago pa ako makapagprotesta ay biglang patong niya muli sa akin.

Tanging brief na lamang niya ang natitirang kasuotan.

Isang halik muna ang ibinigay niya sa akin bago nagmadaling hubarin ang aking natitirang saplot.

Nang matanggal niya ito ay tila natulos siya sa aking harapan.Bigla akong nahiya sa kakaibang tingin niya sa akin.

Para kasing yelo akong nalulusaw sa uri ng kaniyang pagtitig.

Hanggang sa unti unting gumapang ang kaniyang mga  kamay sa parte ng katawan ko.

Hindi naman maputol nito ang pag igting ng aking hininga sa mainit na palad niyang humahaplos sa akin.

Inabot ng daliri niya ang butil sa aking dibdib.Nilaro hanggang sa abutin ng kaniyang labi.

“Ughmm..“ungol ko ng maramdaman ang kaniyang dila mula sa aking utong.

Nauwi sa pagsipsip at kagat nito.Ganun din ang ginawa niya sa kabilang parte ng aking dibdib.

Naging marahas ang pagtama ng kaniyang bibig sa aking balat.

Kumakagat kagat,sipsip at maalab na paghalik dito.

“You cant stop me now.Ngayon pa na binigyan mo ako ng pagkakataon.“siya nitong sambit at hindi ko maiwasan mapakapit mula sa kaniyang braso.

Inangat niya ang dalawa kong binti.Saka idinikit ang kaniya mula sa akin.Dama ko ang parehong pagiinit ng aming mga pagkalalaki.

Tinanggal namin kapwa ang aming mga suot na brief.

Halos dama ko ang laki ng pagkalalaki niyang naglalaro sa labas ng aking lagusan.

Naghahalo ang kaba at pagnanais na mag isa kami.

Inihanda niya ang kaniyang pagkalalaki mula sa sariling mga laway.Ako man ay napapakapit na lamang sa kobre kama.

Hindi alinlangan ang takot sa mangyayari sa akin.

“Relax babe.“sambit nito sa akin.

Humugot ako ng malalim na paghinga bago pa man niya ipasok ang kaniya sa akin.

“A-a-aray!“halos mapatid ang ugat sa aking leeg ng maipasok niya sa akin ang kahabaan niya.

Dama ko ang pagkapunit sa aking laman.

Pinakalma niya ako gamit ng kaniyang halik.

“Ready?“siya nitong tanong ng maramdaman na maayos na ako.

Hindi pa man ako nakakasagot ay biglang ulos na niya sa akin.

Ramdam ko ang laki nito sa aking kalooban.

Ilang mabilis at panaka nakang marahas na pagpasok nito ay siyang pagkalat ng mainit na likido mula sa kaniya sa aking kalooban.

Bagsak ang kaniyang katawan sa akin.Parehong habol hininga kami matapos iyon.

“Thank you for giving me yourself.Babe.”

Habang nasa ganoon kaming posisyon ay maingat niyang inangat ang aking katawan sa kaniyang tabi.Naghahalo man ang pawis sa aming katawan ngunit ibayong kaligayahan ang pareho naming nararamdaman.

“Mahal kita..“bulong ko sa kaniya.Ngunit mabibining hilik na ang siyang aking narinig.

CinnamonGrapes.

:55

K L E I R

THIS INCIDENT BEFORE MAGHIWALAY AT MAG EMOTE SI KHALIL.

:))

“Tang* na pare!hindi ko talaga alam kung bakit siya nakikipaghiwalay sa akin.“halos padaskal kong tinungga ang laman ng bote ng alak.

Niyaya kasi ako nitong magpalamig muna.Halos hindi na ako magkandaugaga sa ginagawa kong paghahanap sa kaniya.Si tita(Mama ni khalil) naman ay talagang ayaw ipaalam kung nasaan si khalil.

Sa tuwing tinatanong ko siya,lagi niyang sagot na hayaan ko muna ito.Hayaan para saan?Saka bakit kailangan niya pang magresign sa kumpanya.

Nasaan ka na ba khalil!

D*mn!Hindi ko talaga kayang wala siya sa paningin ko.Kakagaling ko lang sa amerika para kamustahin ang pagsama ko sa anak ko.

Yes anak ko.Knowing na wala akong kinarelasyon sa mahabang panahon.But this child is blessing for me and also him.Us.

Walang alinlangan kong ipinangalan ang bata sa apelyido ko.Ginawa ko ito hindi lamang dahil sa bata.Kung hindi sa kaibigan na ang turing ko ay nakababatang kapatid na rin ang siyang aking turing.

Awang awa ako sa kaniya sa mga panahong wala siyang malapitan.Ulila na sa magulang,wala pa na masandalang kamag anak sa buhay.

Ginawa ko ang lahat para makatulong sa kaniya.She is a victim.A rape victim.

Nagdaan siya sa depression ng malamang buntis siya.Lalo pa nitong pinalala ang kaniyang kalagayan.Nang malaman kong may sakit siya.

Higit pa roon ang aking pag aalala.Pinaalam ko sa magulang ko ang aking desisyon.Patungkol sa kustodiya ng bata.

Sa una ay pinangaralan nila ako.Pinaunawa nila sa akin ang pag kakaroon ng anak.Subalit sa pagkakataong iyon ay pinaalam ko na ang tungkol sa amin khalil.

Wala na akong balak siyang pakawalan pa.Matapos ko lang ang pagkuha sa bata ay siyang pagpapatali na sa lalaking mahal ko.

Hindi man nila maunawaan subalit kung saan ako masaya.Susuportahan nila ako.

Kahit sa mga hangarin ko lang sa buhay.Hangad nila ang kaligayahan ko.

“Baka naman.Misunderstanding lang yan pre.“Sabay tapik niya sa aking balikat.“Sana nga.Bro,ramdam ko ang mga bagay na iniisip niya minsan.Lagi kong pinapakita sa kaniya ang kabaligtaran ng mga iniisip niya.Gusto kong maisip niya na hindi nadidiktahan ng ibang tao ang relasyon ng dalawang taong nagmamahalan.“paliwanag ko na siyang tapik sa aking balikat nito.

“Swerte siya sayo pre.Ang swerte ng gaya niya sa gaya mo.Lalo mo akong pinapahanga!“kasabay nito ang pagbangga ng aming mga baso.

“Jonas.Wala ka bang balak hanapin siya.“Pang uusisa ko.Pansin ko ang kaagad ang pananahimik niya.

“Pre,hindi ko alam kung saan ako magsisimula sa paghahanap sa kaniya.Maging yung kaibigan niyang si cleo ayaw ipaalam sa akin kung nasaan si Aki.“Batid ko ang guilt na bumabalot sa kaniya.Naikwento niya ang mga ginawa niya sa taong iyon.

Dahilan para iwan siya nito.Nakakalungkot man isipin subalit totoo nga ang kasabihang ‘na sa huli ang pagsisisi’

Pero hindi ito ang magiging ending para sa amin ng mahal ko.

---

“Sige na nga!kami ng bahala ni crause sa gimik mo.Naku siguraduhin mo lang!Hindi mo ineeme eme yang si bakla!Babalatan ko talaga yang ano mo!!“saad nito sa akin.

Kahit naiinis na malaman kong kay crause siya nanuluyan ng ilang araw.Pigil akong magmaktol.Ayokong lamunin ako ng selos dahil dito.Baka mabulyaso pa ang mga plano ko.

Nakita ko ang pag ngisi nito sa akin.Pasalamat siya at kasama namin si froilan.

Kung hindi ay kanina ko pa siya nabanatan.Argh!

Dati pa ay ramdam ko na ang kakaibang pagtingin niya kay khalil.Hindi lang pala ako ang tinamaan ng lintik sa lalaking iyon.

Tsk.Kung bakit kasi napapansin pa siya ng iba.Noon.

Kahit na sabihing chubby sya noon.Kakaiba ang dating niya sa akin.Hindi ko alam.

Pero isa lang ang masasabi ko.Hindi sa panlabas na kaanyuan makikita ang kagandahan ng  tao.

Kung hindi na sa kalooban mismo ng isang tao.

Nais ko sanang ismiran ang kutong lupang ito.Pero,“Pare.Wala akong balak agawin sayo si khalil.Alam kong mahal ka ng tao.Kaya sana hayaan mo siyang magpaliwanag muna bago ang lahat.Una pa lang alam kong wala na akong kapag-a pag asa.Lalo pa’t malalim na ang inyong pinagsamahan.Isa pa kahit inamin ko na sa kaniya ang nararamdaman ko.Alam ko naman na olat pa rin ako sa huli.”

Napatigagal ako sa kaniyang sinabi.At talagang nakuha niya pang mangumpisal sa akin.Tsk.

Buti na lang pala,loyal ang mahal ko sa akin.

“Makakahanap ka rin ng iba diyan.Yung mabait,masipag saka maalalahaning tao.“ang payo ko sabay titig sa katabi nito.

“Hoy kleir!wag mo akong ineeme eme ha!saka kahit iduldol ko pa ang sarili ko diyan kay crause.Hindi ako pasok sa panlasa niya!“mataray nitong saad.

“Malay mo naman.“dugtong ni crause na ikinatigil ni froilan.

Napatawa na lang ako sa mukha ni froilan.Mukhang hindi maipintang larawan.

Sa ngayon kailangan umayon ang lahat sa plano.Wala ka na talagang kawala sa akin.Khalil.

(A/N: Medyo nangangamote ang utak ko eh.Yogurt please!)

CINNAMONGRAPES.

Finale

Matapos magpalitan ng I DO sa amerika.Balik pilipinas kami.Oo sa ibang bansa kami nagpakasal ni kleir.Pribado ang okasyon.

Ayon na rin sa pinagkasunduan namin.At na rin sa aming mga pamilya.

Masaya ako dahil naroroon ang mga taong malapit sa amin.

Naging payapa at maayos ang lahat sa araw na iyon.Nagdiwang naman  kaming dalawa ng ’Honeymoon’sa Paris.

Regalo ng kaniyang mga magulang ang flight na iyon sa amin.Sa isang luxury hotel kami tumuloy.

At halos buong araw kaming nag ‘ano’.Dahil doon tila isa akong lantay gulay kinabukasan.Abo’t-abot ang pag aalagang  ginawa naman niya sa akin.

’Ikaw kasi!sabi ng tigil na.Sige ka pa rin.Imbes na naglilibot tayo,eto at nakahiga tayo pareho.’pagmamaktol ko pa.Ipinatong niya ang aking ulo sa kaniyang matipunong braso.Saka inilapit ng husto sa kaniyang katawan.

“Sorry,sorry..Hindi ko naman balak na magdamag gawin yun.“tugon niya.Habang nakaguhit sa labi ang ngingiting aso.

“Eh ano pala!”

“Nakakagigil ka kasi!“sabay sunggab ng halik sa aking labi.Kinurot ko naman siya na ikinaigik niya sa kaniyang tagiliran.

“Iisa ka pa ha?!Kitam ng hindi ako makatayo na dito!“saway ko sa kaniya.Tawa lang ang siyang sinagot sa akin nito.

Hayy…

Sa ngayon,ilang balita na ang nagdaan patungkol sa aming dalawa.Mga haka haka na siya namang tunay.

Nakakatuwa lamang ang katatagan at pagmamalaking ginagawa ni kleir sa mga isyung iyon.Walang alin langan siyang nagsabi sa harap ng maraming tao na ang kaniyang kabiyak ay kapwa niya kasarian.

“Ano naman,kung kami parehong lalaki.Kung tatawagin niyo akong bakla ngayon.Edi sige.Ang mahalaga marunong akong magmahal.Ang pag ibig ay walang mukha.Hindi mo madidiktahan ang puso.Lalo na kung yung taong mahal mo ang siyang dahilan ng bawat pintig nito.”

Ang sabi niya sa isa sa mga interview niya.

Halos hindi magkahumayaw ang aking puso sa kaniyang mga binitawang salita.

Tagos ito sa aking damdamin.Naroroon ang mga senaryong nanumbalik sa aking ala ala.

Flashback…

“Sa palagay mo natutuwa pa ako sa mga pagsunod sunod mo sa akin…”

“Then be

my

Slave?!“

“Now get out of my sight!…

fag

“

“

Nagmumukha kang baboy sa kakasimangot mo.

“sagot nito namay pagngisi pa sa huli.

Yumakap ang braso nito sa aking katawan.Tila naninigas akong yelo sa aking kinahihigaan.Ramdam ko ang init na nagmumula sa matipuno nitong katawan.Lilingon pa sana ako sa kaniya subalit,

“

Sleep now.slave

“

“

Ayusin mo ang pagsagot mo sa mga iyan!

“kaagad niyang putol sa nais kong sabihin.Kaagad din siyang umalis sa harap ko ngunit bago iyon ay “

Wag na wag mong subukang umangal sa akin.Lalo na ang makipag usap sa lalaking iyon.Maliwanag ba?

!“nanlilisik ang tingin nito sa akin.Napatungo kaagad ako dahil sa takot

Habang gumagawa nakarinig ako ng pagtalbog ng bola sa kabilang bahagi ng mataas na halaman ng hardin.Kasunod muli ng kantiyawan at tawanan.Panigurado mga barkada na naman ito ni kleir.

“ Par,nakita kita ka raw ni domingo na kahangkas yung

matabang beki

kahapon?Pansin ko parang close kayo ?“

Woah!wag mong sabihin pinatos mo pati yung baklang iyon..“kasunod ang tawanan.Nakaramdam ako ng awa sa sarili ng marinig ito.

“Saka iniwan mo pa yung girlfriend mo kahapon para lang sumama roon.“Sabat ng isa.

Dinig nang aking pandinig ang kanilang sinasabi.

“Haha..Mas gusto niya pa yata yung beki kesa sa oh!so hot niyang gf.Ano dre tama ako ano?!“tawanan muli.

Pero mas masakit pa pala ang mga salitang mismo na galing sa kanya kesa sa mga narinig ko sa mga kaibigan niya.

“

Hell no!hinding hindi ako magkakagusto sa kagaya niya dre..“

Hinding hindi ako magkakagusto sa kagaya niya

..“

End of Flashback.

Pinaglayo man kami ng panahon.Pinagtagpo naman kami ng tadhana.Sinubok ng mga kamalian o maling akala.Pero heto kami at nagtatayo ng isang matibay na pundasyon ng ng isang ang pamilya.

Hindi man kami isang perpektong pamilya para sa mga mata ng tao.Subalit tanging pagpapaubaya o pagtanggap ang siyang mayroon kami sa aming pamilya.

Tunay na walang pinipiling kasarian o ano pa man ang pag ibig.

Mabilis kong tinungo ang pinto ng makarinig ako ng katok.Pagbukas pa lamang ay bumungad na sa akin ang kumpol ng mga bulaklak.

Saka ko nakita ang mukha niya.Halatang namumungay na ang mga mata.

Mabilis na inabot ng kaniyang labi ang akin.“Good morning!“masaya nitong bati habang yakap sa kaniyang mga bisig.

“Puyat ka na naman.“bulong ko.

“Nakatulog naman ako kanina sa byahe.Sadyang malayo lang talaga ang gig namin.“kaniyang paglalahad.

Ako naman ay hinahayaan na lamang siya sa kaniyang nais.Tanging pagtitiwala at ibayong suporta ang ibinibigay ko.

Minsan kasi ay pinagbibigyan nila ang mga request ng tao.Hindi na siya ang lead vocalist ng bandang karie.Subalit marami pa rin siyang tagahanga na nais siyang makita at marinig umawit.

Ang ayoko lang ay pagurin niya ng husto ang katawan niya.Siya na kasi ngayon ang nagpapatakbo ng kumpanya ng kanilang pamilya.

Kaya’t ramdam ko ang bigat sa kaniyang trabaho.Pero hindi ko maiaalis ang saya sa kaniya sa tuwing umaawit siya kasama ng kaniyang banda.

Inabot niya sa akin ang kumpol ng bulaklak.“Nakakita kasi ako ng flower shop habang nasa byahe.Ikaw agad ang naisip ko.Kaya bumili ako.”

“Heh!ginawa mo naman akong babae!“siyang reklamo ko.

“Hindi ka man babae sa paningin ko.Sa puso’t isip ko isa kang nilalang na may malambot na puso.Pasaway nga lang..“sinamaan ko siya ng tingin.

“Biro lang!Pakiss nga..“sabay sungab muli nito sa aking labi.

Pero bago pa lumalim ang matamis naming halikan.“Tama na yan.Ang aga aga!halika na at kumain na tayo.Nagluto ako ng uamagahan.”

Humihirit pa siya ng magtungo kami sa kusina.“Naku kleir,magpahinga ka na lang matapos kumain.Ke aga aga!Nag aaya ka.”

Kahit bakas ang pagod sa kaniyang mukha.Iba ang pamumungay na pinapakita sa akin ng mga mata niya.

Lalo na ang mga haplos niya sa akin.

“Teka..gigisingin ko pa pala si klei.May pasok pa siya.Baka mahuli pa ito sa school bus.“pag iiba ko.Baka kasi tuluyan na akong madala.

“Ito naman,naglalambing lang ako e!“nakasimangot siyang tumungo sa hapag kainan.Bago ako pumunta sa silid ng bata.

Pupungas pungas ang mga mata ni klei ng mabungaran ko itong bumabangon mula sa kaniyang kama.

“Papa,papasok na po ba ako?“tanong niya ng makita ako.Agad ko siyang pinantayan at hinalikan sa pisngi.“Pasok agad?Wala man lang good morning si papa?”

“Ay,Good morning papa!“sabay haghikhik nito sa akin.Sandali pa man ay napuno ng tawa ang silid.

Nagtata-takbo naman si klei ng makita ang ama mula sa hapag kainan.“Daddy,late ka pong umuwi kagabi.Hindi mo po nakita yung star ko.“sabay lahad ng kamay niya sa harap ng ama.

Niyakap naman siya ng ama.Saka pinaupo sa kandungan niya.“Sorry na baby.Nag sing lang ulit si daddy.Mamaya mag aarcade naman tayo ni papa mo.”

Tuwang tuwa naman ang anak sa narinig.

“Klei,kain ka na.Malalate ka kapag nagplay pa kayo ni daddy ngayon.“Bumaba naman ang bata mula sa kandungan ng ama.Saka umupo sa kaniyang silya.

Kumakaway si klei mula sa schoolbus.Nang maiwan kami ni kleir.Wala naman daw masyadong gawain sa opisina kaya nagleave muna siya.

Nauna naman itong pumasok sa bahay.Alam kong mag iinarte na naman siya kaya nakaisip na ako ng gagawin sa kaniya.

Tutal kaming dalawa na lamang rito..

sa bahay.

Pinauna ko siya sa banyo.At doon rinig ko ang lagaslas ng tubig mula sa shower valve.

Dahan dahan akong pumasok sa loob nito.At isa isang hinubad ang aking mga saplot.Siya namang abala sa kaniyang paliligo.

“Aah!Nakakagulat ka naman babe.“Akin naman itong ikinangiti.

“Ako na lang magkukuskos ng likod mo.“ang sabi ko na siyang sinabayan ng hagod sa kaniyang likod.

Kinuha ko ang body wash at towel scrub.Naglagay ako sa aking kamay ng body wash.

Ikinalat sa kaniyang likod na sinasamahan na rin ng banayad na pagmamasahe.

Sa ganoong bahagi inaabot ng kamay ko ang iba pang parte ng katawan niya.At siya naman nitong pag ungol sa mga paghaplos ko doon.

“Babe are seducing me?“magaspang na kaniyang sambit na kalaunan ay napapaungol.

“Bakit?Paano mo naman nasabi?“siyang paghahalo ng lambing sa aking tinig.

“Coz you turning me on.“Kasunod nito ang mabilis na paglapat ng kaniyang mga labi sa akin.

“E,naglalambing din ako sayo.“tugon ko sa gitna ng mainit na palitan ng aming halikan.

“Kleir,musta naman yung gig niyo kagabi huh?baka nagchicks ka lang don huh?!“pagbibiro ko.

Kasalukuyan kaming nakahiga sa kama.Syempre nakasaplot na kami.Mahirap na at baka maabutan kami ni klei.

“Tsk.Ngayon ka pa talaga nag isip sa akin  ng ganyan mahal ko.“mahigpit niyang idinikit ang kaniyang katawan sa akin.Isinubsob pa ang kaniyang mukha sa aking leeg.

“Malay ko ba kung maghanap ka ng perlas.“tugon ko habang minamasahe ang buhok niya.

Napabalikwas siya ng bangon mula sa akin.Saglit niyang mataman na pinagmasdan ako.Hanggang sa gulat akong pinitik sa noo nito.

“Aray naman!“reklamo ko pa habang hinihimas ang noo.

“Kita mong kasal na tayo at may anak na.Saka pa ako magloloko.Hinding hindi ko gagawin yun sayo khalil.“paliwanag niya at inalis ang kamay kong nakahawak sa parte ng noo kong pinitik niya.

“Saka sa inyo na lamang ng anak natin umiikot ang mundo ko.Masaya at kontento na ako.Kung yung iba materyal na bagay lang.Sobrang saya na,ako hindi.Kasi kayong dalawa ang pinaka mahalagang yaman na gugustuhin kong ingatan sa buong buhay ko.“dagdag pa niya na kalaunan ay lumapat ang mabining halik sa parte ng noo ko na pinitik niya.

“Biro lang!pero sobrang saya ko sa sinabi mo.Hindi ko lang talaga inakala na..ako yung taong nanaisin mong makasama mahabang panahon.Hindi ko inakala na sa kabila ng mga nangyari.Nandito ka pa rin.Bonus na binigyan mo pa ako ng isang anak.At ang magbuo ng isang pamilya.Maraming salamat sa lahat kleir.I love you so much!“Isang mahigpit na yakap ang siyang aking ibinigay sa kaniya.

“I love you more babe.Sa una gulong gulo man ako sa nararamdaman ko para sayo.Pero kapag nakikita na kita.Nakakasama.Lalo mong pinaparamdam sa akin ang bagay na nandidito sa puso ko.Maybe you’re troubled or hesistant for our second chances.But worth it naman ang panunuyo ko.Maging akin ka lang.I loved being with you.And im always proud for this kind of love between us.Proud that i had someone like you.Iyong iyo lang din ako khalil.Mahal na mahal kita.Kayo ni klei.”

Ang pagmamahal ay puno ng misteryo.Hindi natin batid pero ang pag ibig ay sadyang mahiwaga.

Magmamahal ka ng hindi mo inaasahan o inaakala.Sa tamang oras at pagkakataon.

May mga imposbile na maaaring maging posible para lang sa pag ibig.

Wakas..

A/N:Okey wala na akong utang.Hahaha.Currently writing a new story for all of you guys.Nag ud  na ako ngayon para wala ng gaanong tambak sa drafts ko dito sa watty.Salamat sa lahat ng patuloy na nagbabasa nito.Good night.