WARNING!

This story isn’t suitable for young audience who will romanticize stalking and such, I , the author only done this for pure entertainment , Please be aware of the violent and mature scenes, Read on your own risk.

✔ Be aware of “Wrong Grammar” and “Typo”,  I’m doing my best somehow to fix everything in order for my books to be “ R

eadable“

✔Rated 18+ . Not for young readers. If you’re below 18 and would like to read it anyway,  Continue if you wished to, It’s like incognito; You rather stay anonymous than being so proud about it like you’re a grown up. Read on your own risk.

✔Feel Free to Lecture me or correct me in some of minor and major mistakes that I would make. Please be patient enough I’m not that perfect .

✔This is a Fiction . Meaning everything is made up and clearly based on my own imagination and memories- so most of it wasn’t real . Don’t compare it to reality .

✔ I’m doing my Best to Improve my writing skills. If you think you wanted a perfectly perfect book. My Book isn’t what you’re looking for.

✔If you don’t have any problem with this. Sit back.

Relax and Let my Boys , Entertain you.

This story is “Tagalog” which means, Other people from another country aside Philippines can’t read it.

© UniquelyFerocious

-PROLOGUE-

’‘Na-predict ko na may isang lalaki na humahanga sayo ng wagas. Tipong handa siyang gawin ang lahat para maging ikaw ay sa kanya. Kyle.’’

Ani ng babaeng manghuhula sa gitna ng Baclaran church. Kinilabutan naman ako ng unti sa kanyang hula.

’‘S-seryoso po ba kayo? H-hala，D-di naman po ako bakla eh..’’

Bulong ko habang lumi-linga linga sa paligid. Mahirap na at baka may makarinig at pagtawanan ako.

’‘Oo，Seryoso ako. Magaling akong manghula kyle at lahat ng nahuhula ko ay nagkakatotoo，Ang tanging payo ko lang ay go with the flow ka nalang kung sakali magkatotoo ito at mahalin mo rin ito kung sakali dahil masama ang pwede mangyari sa iyo.’’

Payo nito at ang tanging nagawa ko nalang ay tumango at binigyan ito ng singkwenta pesos. Baka sakali eh mag-iba ang prediction nito.

Ako nga pala si Kyle Santiago. 22 years old at ka-gragraduate lang ng grade 12. Di ko na naisipan mag kolehiyo at alam ko namang pwede nako magtrabaho nito.

Alam ko na ang tanda ko na at ngayon lang ako nakatapos ng K-12，Sadyang inutil lang ako pagdating sa pag-aaral.

Mag-isa nalang ako halos sa buhay. Wala akong tita o tito kasi only-child lang si mama at papa pero okay lang dahil may kasama naman ako at yun ay si Lola Josefa na medyo uugod-ugod na

Life is harder than what you expect. Yan ang life motto ko，Oo. Marunong naman ako mag english pero pagdating sa ibang subject ay palpak na. Bale sa english at Esp lang ako pasado.

I never thought na may huma-hanga sakin. Di naman ako mukhang babae at sakto lang ang aking tangkad. Nasa 5’7 at medyo payat ng unti. Maputi lang ako at may pagka singkit at the rest ay normal na.

Mahirap man aminin ay naisipan ko na magpahula dito kay Aling Pising na ika nila ay magaling na manghuhula. Pero sa totoo lang ay marami na daw nagkatotoo sa sabi sabi nito kaya di ko maiwasan na kilabutan kahit papano.

Nag-abang ako ng jeep bago sumakay papuntang Parañaque，Sa isang apartment ako nakatira kasama si lola at mga kapitbahay namin na chismoso/chismosa，lasinggero，mga dugyot.. atbp.

Pagkababa ko sa Brgy. St Niño ay naglakad nalang ako papasok sa looban kung saan nakatayo yung malaking building na kung sino sino nakatira.

’‘Kuya Kyle! Kuya kyle!’’

Tinig ng isang bata，kaya naman napatingin ako dito at ngumiti. May ibinigay ito sakin na paper bag at nagsalita.

’‘Pinapabigay po sa inyo! Hindi ko alam kung sino pero gwapo siya kuya! Krash ko na nga eh hihi.’’

Tawa ni Nganga，tumango nalang ako at nagpatuloy maglakad papasok sa apartamento kung saan ako nakatira.

Pagka-akyat ko sa pangalawang palapag ay nagkakagulo doon ang mga tao na tila may inuusisa kung ano. Paglapit ko ay nakita ko ang isang tambak ng kalat sa tapat ng aming pinto.

’‘Yaaakkk! Walang etits!’’

Ani ni Aling Kona，Yak. Di marunong mag spelling ethics. Kakaloka.

Inalis ko lahat ng tambak na basura sa tapat ng pinto na alam kong nilagay nila. Bakla daw kasi ako ika nila purkit ba malambot ako kumilos at mahinahon? Letse.

Pagkabukas ko ay nakaupo si lola na nanonood ng palabas sa tv. Lumapit ako rito at nagmano bago halikan ito sa pisngi.

’‘Kamusta kana kyle? Ayos kalang b-ba…’’

Tanong ni lola，tumango lang ako at ngumiti sabay nagpatuloy papunta sa aking silid.

Umupo ako sa kutson at binuksan ang paperbag at doon ko napansin kung ano nakalagay doon

Tsokolate，sabon na mabango， Shampoo，Pabango at mga..

Brief!

May nakasabi din na note don kaya dali dali ko itong kinuha at binuklat. Binasa ko kung ano nakasulat dito.

Enjoy my love，Please enjoy my gift for you and your grandma.

-Your Love.

What the fak?

---

Hello! Kamusta? Another tagalog kasi na-inspire ako ng bongga.

Ang sama kong author dahil patapos na two season eh mabagal pa ang update. Sensya na.

Sana naman ay mag-enjoy kayong mga kababayan ko sa bago kong novela! Taraan!

ISA

[KYLE]

Ang mahirap sa buhay ngayon ay binabase na ang itsura sa trabaho at hindi yung kakayahan nito.

Di ako nag-apply sa pagiging model. Okay? Sabi ko nga ay normal lahat ng akin at di ko naman sinabi na may itsura ako.

Kasi sa totoo lang ay di ako kagwapuhan at tanging maputi lang.

Habang naglalakad lakad dito sa kalsada ay may nakita akong poster kung saan ay merong hiring.

Wanted: Maid

Male Only!

Call: 0944-2345-776

Address: Liwayway.St.Pasig City

Eto kaya? Pero bakit Male Only? Babae kaya ang owner nito? O kaya lalake? Hmm，Pero kung mataas ang sahod eh..sige na nga.

Kinuha ko ang sira sira kong telepono at dinial ito. Ilang minuto nalang ay may sumagot.

(Hello? Sino to?)

Pinagpawisan naman ako ng mainit dahil sa boses na nagsalita. Baritono ito at sigurado akong lalaki ito!

’‘U-uh..Eto po ba yung hiring ng Maid? Yung Male’s Only?’’

Ani ko habang tumitingin tingin sa paligid. Nadinig ko naman ang mahinang pag hinga ng nasa telepono bago ito nagsalita muli.

( Bakit? Mag-aapply ka?)

Tanong nito，sumagot ako ng opo at makalipas ng ilang minuto ay bigla itong nagsalita na ikinagulat ko.

(Okay，You’re hired.)

You’re hired? Weh? Di nga? Seryoso ba to? Baka scam to?

’‘Yey! Thank you po sir，Kelan po umpisa ng trabaho ko?’’

Tanong ko habang tumitingin tingin sa paligid. Baka mahalata na nagsasaya ako dito na parang sinagot ako ng girlfriend ko o ano.

(I want you here today. Gather your things and you be start living here from now on.)

Ay? Now na? Ano ba to. Hmf..Basta mataas ang sweldo edi gora.

Bago pako makasagot ay may humablot ng cellphone ko，nanlaki ang mata ko ng makita ko ang naka motorsiklo na paalis mula sa harapan ko.

Shit，Tig-500 na nga lang yon eh nanakaw pa. Paano na ito?

’‘Hoy! Cellphone ko!’’

Nang-gagalaiti kong sigaw at hinabol ito. Anak ng tokwa，Wala nang patawad at pati cellphone kong sira eh pinatulan pa.

Napatingin sakin ang naka-angkas sa motorsiklo at napatingin ito sa hawak niyang cellphone. Di ko nakita ang reaksyon nito dahil naka-helmet ito. Inihagis nalang nito ang cellphone ko na tumilapon sa damuhan.

Di ko mapigilan mapa-luha at tumakbo kung saan niya tinapon ang cellphone ko. Pagkalapit ko doon ay kumapa-kapa ako para hanapin kung saan ito natapon.

’‘S-shit..Isang linggo ko pa namang sweldo ang ginastos ko doon..’’

Naiiyak kong tugon habang nag-hahanap kung saan. Pasalamat nalang at nakita ko iyon. Medyo crack na ang screen pero gumagana pa naman.

Ang buhay nga naman. Sweswertihin ka tapos bigla ka nalang mamalasin.

You can’t just tell how unfair the world was. It’s always balanced like a wheel where sometimes you can be on the top or you can be the bottom.

————————

DALAWA

[KYLE]

’‘Lola，May Good news at bad news ho ako.’’

Ika ko ng nakauwi nako galing sa paghahanap ng trabaho. Sabi ng caller ay ngayon daw ang umpisa ng trabaho ko bilang katulong o maid nga in english.

’‘Ano yon a-apo?’’

Tanong ni lola habang umiinom ng gatas. Bawal na sa kanya ang kape at puro gatas at masustansya na pagkain ang kailangan niya.

’‘Hired na po akong maid sa Pasig，kaso po. Di po ako makakauwi dahil malayo at doon po muna ako.’’

Nalulungkot kong saad habang siya naman ay tumango-tango na tila naiintindihan ang sitwasyon.

’‘Ganon ba? M-may limang daan ako sa pitaka. Kunin mo nalang bilang baon mo papunta ron tsaka ipagluluto muna kita bago ka umalis.’’

Ani nito. Umiling iling nalang ako at tinulungan siya umupo muli sapagkat matanda na siya at dapat ako na gagawa lahat ng gawain.

’‘Wag na ho，May isang libo pa po ako dito na natira ko. Wag po kayong mag-alala at pwede ko muna papuntahin si ate freya para bantayan kayo.’’

Tugon ko habang siya naman ay napa-nguso. Si lola talaga. Oo nalang at gusto kumilos ng kumilos.

’‘hmph. Gusto ko naman kumilos kilos apo，di naman ako ganon kahina.’’

Wika nito habang ako naman ay ngumiti.

’‘Nako po lola，Basta ha. Wag kayong malikot habang wala ako. Tsaka Willing naman si Ate freya na bantayan ka.’’

Pangungumbinsi ko at nagpatuloy mag-empake sa aking backpack. Pagkatapos non ay hinalikan ko ito sa noo at nangako na dadalaw ako sa linggo.

Pagkalabas ko ay nagsitinginan ang mga kapitbahay sakin na tila nakakita nang bago nilang pag-uusapan. Di ko na sila pinansin at tuloy tuloy sa paglalakad.

’‘Grabe，Walanghiyang bata nayan. Iiwan yung lola niya kasi alam mo na，Naisipan na walang silbi ang buhay rito kaya ayan. Naglayas. Di kasi nakapag-kolehiyo kaya ganyan.’’

Wika ng isang tsimosa dito samin. Napatingin ako rito at nagtaas ng kilay.

’‘Mawalang galang lang ho. Aalis po ako para magtrabaho kaya bago ka sumatsat diyan. Isipin mo muna yung anak mo na kinse anyos palang ay buntis na. Ops.’’

Naasar kong saad at bumaba na sa pangalawang palapag. Bwisit. Akala mo ke-gagaling eh wala rin namang binatbat.

Pagka-dating ko sa unang palapag ay kumatok ako sa pintuan nila ate freya. Siya ay isa sa mga close kong kaibigan. Bale tinulungan niya kami ng unang salta kami ni lola dito sa maynila kaya naman ay dali dali niya kaming ipinunta dito at umupa ng isang tirahan para sa loob ng ilang taon.

Ilang katok ko lang ay binuksan na niya ito. Kinausap ko ito na dun muna samin tumira para bantayan si lola，pumayag naman ito at humiling na sana ay makaya ko ang trabaho ko.

Paglabas ko ng apartment ay huminga ako ng malalim at tumingin sa sikat ng araw kahit masakit sa mata.

This is it.

————————

TATLO

[KYLE]

’‘Ser，Nandito na po tayo. 250 lang po.’’

Ika ni manong driver. Naglabas naman ako ng dalawang daan at singkweta sabay labas palakad sa Saint Mary Village.

Pagkalapit ko sa guard ay tinanong ko kung saan ang bahay ng mga Cavallero ika ng nag text sakin at ang numero ng bahay nito.

Pinapasok naman ako ni manong at tinuro kung saan papunta doon at nagsimula na nga ako maglakad.

…..

Makalipas ang trenta’y minutos na paglalakad ay nasa harapan nako ng tirahan ng Cavallero.

May nakita akong button at tsaka ko ito pinindot. Makalipas ng ilang segundo ay kusa itong bumukas.

’‘Magandang Umaga ho，Mr.Kyle Santiago. Pasok ho.’’

Ika ng guardya na naka upo sa guard house at mukhang siya ata nag dedetect kung sino ang tao dito.

Pero di ko naman siya napansin kanina?

Nang nakapasok nako ay naglakad ako sa tapat ng pinto at nagulat nalang ako ng bigla itong bumukas at doon ay nakita ko ang pinaka-gwapo na lalaki na nakita ko. Matipuno ang katawan. Matangkad at parang may lahing italiano.

’‘Y-you’re…The caller，right?’’

Pag-iingles nito. Tumango-tango ako at makalipas ng ilang minuto ay ngumiti to.

’‘Come in’’

Ani nito at inanyayahan ako pumasok. Pagpasok ko ay namangha ako sa laki at ganda ng tirahan nito tila ba tulad ng mga nasa fairytale na kwento.

’‘So，Basically. I would gladly like to hire a boy so I don’t got much blabbering in my house. I don’t like noisy people afterall and since you’re the only maid that I hired. You will do everything and anything I asked to.’’

Tugon nito na ikinatango ko，Gusto ko rin sana na itanong kung pwede ako bumalik samin tuwing linggo para madalaw ko si lola.

’‘U-uh，P-pwede bang umuwi ako tuwing linggo? T-tsaka magkano sahod ko’..?‘’

Nauutal kong tanong. Tumingin ito sakin bago magsalita.

’‘Yes you can visit your gran——err，Yes. You can go there every sunday.’’

Ani nito na ikinangiti ko. Pero paano niya alam? Grabe，Mind Reader ata to si Sir.

’‘And you be paid weekly. 4，000 every week so you better do your job very well.’’

Ika nito na ikinangiti ko lalo，4，000 every week? Yes! Pasok ako diyan. Alam mo na，Rare lang ang ganito noh.

’‘Thank you so much sir，I will do my best.’’

Nakangiti kong tugon. Ngumiti lang ulit ito pabalik at umalis na.

Pero teka..?

Saan pala ako matutulog?

’‘Go to the left then you will see many doors there. If you see a silver door then it’s your room.’’

Wika nito at tuluyan na talagang umalis. Nagumpisa nako maglakad sa papunta kaliwa at nang nakita ko ang maraming pinto doon. May nag-iisang kulay silver kaya dali dali nako pumasok at nakita ang magandang higaan.

Seryoso bang dito nako matutulog?

Di nako nagdalawang isip pa at ibinababa ang aking gamit. Tinanggal ko ang aking sapatos at pantalon na kay sikip sikip at nagpalit ng jogging pants at tshirt.

This is it.pancit.

———————

APAT

[KYLE]

Isa Dalawa Tatlo Apat!

Dali dali kong kinuskos ang sahig gamit ang sponge na may sabon at pinunasan gamit ang basahan para kumintab ito.

Parang cinderella ang buhay ko rito maliban nga lang sa wala akong step sister o madastra. Puro linis at laba tsaka luto lang ginagawa ko.

Si Sir Cavallero naman，Hindi ko siya nakikita dito makalipas ang dalawang araw na pag tratrabaho ko rito. Ika ni manong guardya ay tuwing madaling araw na daw ito umuuwi o kaya hindi talaga ito lumalabas ng silid tulugan.

Mahirap man aminin pero mas nakakamiss parin tumira sa liblib na lugar. Kesyo na maraming papansin eh masaya at maingay naman kahit papano.

Tsaka，ngayon ko lang nalaman na ako tapos si Sir tsaka si Manong Guardya lang pala ang andito. Bale ako halos gumagawa ng lahat ng kailangan dito sa bahay at ako narin nagluluto.

Salamat nalang at punong puno yung ref. Para naman kahit ano magustuhan ko eh maluluto ko ng di ako namomoblema kung ano ano bibilhin kailangan kong bilhin.

…..

Mahirap pala maging mag-isa dito!

Mula sa first floor hanggang third floor na ngayon ko lang nalaman eh，kinaskas ko gamit ng sponge kasi di daw uso rito yung mop. Grabe，Di ko na kinaya at halos ingungod kona ang sarili ko habang naglilinis ng sahig.

Pagkatapos non ay dali dali kong binitbit ang balde ng sabon at tubig at naglakad pababa ng hagdan ng unti unti.

’‘Hey.’’

Napatingin ako sa likod at nakita ko si Sir Cavallero. Nakatingin ito sakin ng kakaibang tingin.

’‘Y-yes po sir?’’

Tanong ko habang nakatitig sa kanyang mga kulay abo na mata.

’‘Nagluto kana ba? I’m hunrgy.’’

Ani nito. Tumango at naglakad na pababa，naramdaman ko naman na nakasunod ito sakin at mukhang walang kibo.

Pumunta muna ako sa bodega para ilapag lahat ng pinag-gamitan ko at tsaka ako nagpunta sa banyo para linisin ang aking braso at mukha..

Pagka punta ko sa kusina ay andun si sir na busy katitingin sa kanyang iphone X at tila ngiti-ngiti ito.

Baka girlfriend niya?

’‘Uh，Sir?’’

Pagsasalita ko，kaya naman na bigla nito pinatay ang cellphone at tumingin sakin.

’‘Oh，Ah Yes..Where’s the food?’’

Tanong nito，pumunta ako sa lababo at kumuha nang kubyertos，tsaka ako pumunta sa may lutuan para sumandok ng kanin at nilapag sa kanya.

Kumuha din ako ng mangkok at nagsalin ng nilaga，paborito ko kasi yon lalo na at may patatas.

Nag-bend ako ng unti para bunutin ang saksakan nang may narinig ako na nag-click.

Napatingin ako sa likod at nakita ko si sir na hawak ang cellphone at naka-kagat labi.

’‘Sir!?’’

Taranta kong tugon，nagulat ito at naihagis kung saan.

What the fak?!

—————————

LIMA

[KYLE]

May mga bagay na di mo inaasahan at possibleng mangyari sa maling oras o panahon.

Wala akong imik imik na linisin ang plato na kinainan ni Sir cavallero，I didn’t know his name though basta cavallero lang apylido niya and that’s it.

Habang nililinis ko ang pinggan ay naalala ko yung pag-click ng camera ni sir habang nakatalikod ako.

Aba，Baka iba pala kinuhanan niya at hindi ang bum bum ko?

Impossible. Sa itsura at aura nun ay hindi siya bakla.

Pagkatapos ko ilagay lahat ng pinaglinisan ko sa tamang ayos ay naisipan ko na mag-gala gala sa garden dito sa likod.

Mahirap maglinis ng mansion pero kakayanin!

Palinga linga ako at tinitingnan ang magandang tanawin. Puro rosas at sunflowers ang karamihan na andito na paborito kong halaman sa totoo lang.

Naupo ako sa damo at nagsimula mag bunot bunot habang nag-hum ng isang kanta kahit di ko ito masyadong alam.

Habang pakanta kanta ako ng unti ay nagulat nalang ako ng may tubig na bumuhos sakin.

Tangina!

Pagtingin ko saan saan ay wala akong nakita at pagtingin ko sa taas ay andon si Sir na di ata namalayan na natapunan ako ng tubig niya.

Letse naman oh，Hindi ba niya alam na andito ako ha? Tangina，Pasalamat siya at amo ko siya kundi inupakan ko na ito.

Habang papasok sa loob ay pumunta nako sa aking silid. Kumuha ako ng shorts at tshirt at nagpatuloy sa loob ng banyo.

…..

Makalipas ng ilang minuto ay nakaligo nako ng matiwasay at walang problema，kaya naman habang wala pa akong trabaho ay magpapahinga muna ako.

Pagkahiga ko sa komportable na kutson ay may napansin akong kahon na nakalagay sa gilid ng aking higaan. Kinuha ko iyon at tiningnan.

You did well love，Here’s a gift for you.

I really love you so much.

-Your Love.

Shet! Eto nanaman siya!

Binuksan ko ang kahon at nakita ko ang bagong cellphone na iphone X tulad kay Sir at mga bagong brand ng damit.

P-pero..di ko naman matatanggap to..

Dahan dahan kong nilabas ang bagong telepono at tiningnan ito mabuti. Bagong bago ito at mukhang hindi ninakaw kung kanino，Gusto ko tuloy ito makilala para mapasalamatan ko.

Hindi ko alam paano ito gamitin kaya itinabi ko nalang ito. Ang mga damit naman ay magagamit ko kung kinakailangan.

Tumingin pako sa box at wala nang iba ang andon kundi isang note nanaman，kinuha ko ito at binasa.

Did you like it? I hope you did.

I know what happened to your old phone and I think you need a new one.

Don’t be scared. You will know me too soon and Once you did.

I will make love to you~♡

-Your Love.

Di ko maiwasan pero something flutter in my stomach. Not in a creepy way though. More like in shyness and kilig hahaha..

Pero seryoso，Bakit nga ba ako bibigyan ng ganito ng isang lalaki ng walang malisya? Halata na lalaki ito at kung babae man. O edi sige.

Pero ’‘Your Love’’，You’re something that I quite knew or maybe you’re just anonymous from me.

———————

ANIM

A/N: I really need to get into the plot，I’m seriously keep making filter am I?

————————

[KYLE]

It’s Saturday and I was shocked to see na merong maids na andito. Wag mo sabihin na..naawa sakin si sir na ako halos ang gumagawa lahat ng gawain dito.

Dahil inutos ni sir na pwede daw muna ako magpahinga ay dali dali akong pumunta sa garden para maalis ang pagkabagot ko.

Pagdating ko don ay andun si Manong Henry na nagdidilig ng mga halaman，lumapit ako dito at bumati.

’‘Magandang umaga ho.’’

Ani ko，At tumingin naman ito sakin at ngumiti. Nakilala ko siya dahil kanina ay pinakilala ako ni boss dahil tuwing weekends lang pala sila pumupunta.

’‘Magandang umaga rin kyle，Ano maipaglilingkod ko?’’

Tanong nito，ngumiti ako at nag-squat sa damuhan at tumingin sa kanya.

’‘Uhm..Pwede po ba matanong? Bakit po tuwing weekends lang kayo andito? Mahirap po kaya na mag trabaho mag isa，Hmp..’’

Naasar kong tanong，tumawa ito at umiling iling. Nagtataka na tuloy ako kung bakit tuwing sabado at linggo lang sila lilitaw.

’‘Iho，Andito kami araw araw pero dahil baguhan ka rito ay ikaw ang pinagtrabaho ni Sir Matteo ng isang linggo..’’

Ahh…Matteo pala pangalan ni Sir..

Matteo Càvallero..

’‘Ganun po ba? Ah，Kaya naman po eh. Kahirap po mag punas gamit ng basahan noh! Grabe Grabe!’’

Natatawa kong tugon，tumawa lang ito at pinagpatuloy ang pagdidilig pero bigla itong tumigil at tumingin sakin na puno ng pagtataka.

’‘Anong basahan pala? Eh meron tayong mop diyan sa likod ah.’’

Ani nito na ikinagulat ko，Meron palang mop dito? Grabe，apat na oras kaya akong naglinis ng sahig sa buong sala.

’‘Ay! Ganun po ba? Hala sige sige na nga po，Aalis na muna po ako at pupunta sa kusina para tumulong magluto.’’

Tugon ko at tumayo. Nagpa-alam na ako at pumunta kusina kung saan ay naabutan ko si manang jenny na naghihiwa ng patatas.

’‘Magandang umaga ho.’’

Ani ko at tumingin ito sakin at ngumiti. Lumapit ako rito at umupo sa harapan niya para magtanong.

’‘Uh..pwede po ba magtanong?’’

Ika ko at napatingin ito sakin，nagisip muna ako ng unti bago magsalita.

  ’‘Bakit po，Uhm..Mukhang nagiisa lagi si Sir? A-at bakit po niya ako hinired agad dito eh di naman po kami magkakilala..’’

Tuloy ko at bigla itong tumigil sakin at tumingin. Luminga-linga pa ito bago lumapit saking tenga at bumulong.

’’Nasa America ang kapatid ni Sir matteo at kung alam mo lang….

’‘Kilalang kilala ka niya..’’

Ani nito na ikinagulat ko. Grabe，Kilala ako ni Sir? Kelan? Paano?

Something’s fishy..

———————— A/N: Hello! Kamusta? Vote and Comment if you like it! Haha.

PITO

[KYLE]

Something’s fishy..

Ilang minuto nalang ay umalis nako sa kusina para ituloy ang aking all around tour. Bukas na Bukas ay madadalaw kona si lola!

Nagulat nalang ako ng may nabunggo akong maid kaya naman nagulantang ito at napatingin sakin.

’‘Ay! Sorry Sir Kyle!’’

Ani nito kaya naman nagtaka ako，mukha ba akong Sir? Eh，Pareho-pareho lang kami dito.

’‘Ay，Bakit may sir pa? Eh pareho lang tayo na kasambahay dito. Tsaka，Ayos lang naman.’’

Ani ko na ikinagulat nito. Mukha bang may alam sila na di ko alam? Grabe naman ah.

’‘Ahaha..wala wala，Teka? Ano ba maipaglilingkod ko sayo?’’

Tanong nito，Tumingin ako rito bago magsalita.

’‘Ahm..May alam kaba tungkol kay sir matteo? Kahit ano? Uh..gusto ko kasi malaman..’’

Halos ibulong ko na sa kanyang tenga，Tumango tango ito at itinabi sa gilid niya ang walis tambo bago ako dalhin sa isang kwarto..

’‘Gusto mo malaman? Pwes，Sasabihin ko sayo pero siguraduhin mong sikreto lang natin to.’’

Ani nito kaya naman tumango tango ako habang sinusundan siya sa loob ng silid.

…..

’‘So..Anuna?’’

Ani ko habang nakaupo sa isang higaan na katapat sa kanya. Luminga linga siya bago magsalita..

’’Si Sir Matteo Cavallero ay isang Business tycoon，Bale siya ay one of the youngest bachelor in the past 4 years at siya lagi ang cover ng ’‘BigHit Magazine’’..27 years old na siya ngayon at single parin siya till now…

At，Isa siyang half italian at Half Filipino tsaka..May kapatid siya na nasa japan and and…few months ago ay madalas siyang wala at tuwing aalis siya ay may dala siyang—‘’

Di na niya natuloy ang sasabihin niya ng bumukas ang pinto at bumungad samin ang mukhang galit na galit na si Sir Matteo..

’‘Fuck Hera! I’ve been waiting and yelling for you to come in my room! I have things to order for you so why bother staying here!?’’

Galit na galit nitong ani，nagulat nalang ako ng tumingin ito sakin at nilapitan ako agad agad.

’‘You! Why are you here in the maid chamber? What are you two doing here huh? Tell me!’’

Punong puno ng galit nitong saad na ikinagulat ko. Bakit siya nagagalit? Tsaka..Maid Chamber?

Eto pala yung maid chamber eh..eh..akala ko ba per room yung mga kwarto dito?

’‘U-uh sir…M-maid chamber? Eh ano po yung tinutuluyan ko..?’’

Tanong ko na ikinatigil neto. Nagkatinginan sila ni hera bago ito tumingin ulit sakin. Nakita ko itong nag gulp at lumapit sakin bago at hablutin sa higaan at bitbitin ako na parang sako..

’‘Oy! T-teka!’’

Taranta kong ani ng lumabas na kami sa kwarto ng mga katulong..

Hindi ko talaga maintindihan..

————————

WALO

[KYLE]

’‘Oy! T-teka!’’

Natataranta ako dahil binitbit niya ko na parang sako，ansakit kaya sa tiyan noh.

Napatingin samin lahat ng maids at mukhang nagulat dahil nakita nila ang boss nila na bitbit ako.

Napa-igik ako ng nagsimula na siyang umakyat sa hagdan habang bitbit ako..

Napasigaw naman ako ng naramdam ko ang kamay niya sa pwetan ko. A-ano ginagawa ng kamay niya don!?

Napansin ko na papunta kami sa isang malaking silid na ngayon ko lang nakita kasi kadalasan ay naka-kandado o ano，Kaya di ko nalilinis ang loob noon..

Nang pumasok na kami sa malaking silid ay nanlaki ang mga mata ko sa aking nakita..

Mga picture ko..Tshirt..a-at…mga nawawala kong brief!

’‘A-ano t-to?!’’

Nagulantang ako sa mga nakita ko，karahiman ay stolen shots ko habang naglalakad o kaya minsan ay natutulog..

Puta! Bakit may ganito dito? Ano to? B-bakit!?

Sa lahat ng picture doon ay may nagiisa na nakaportrait sa gitna. Litrato ko ito ng nasa garden park ako ng nakaraan，Andoon ako at nakangiti na may hawak na sunflower pero di ako nakatingin sa camera..

’‘U-uh b-bakit? Bakit may ganito ka? T-tsaka..teka..i-ikaw ba yung..’’

Di ko pa naituloy ang sasabihin ko ng ibinababa ako nito at hinawakan ang pareho kong balikat at tinitigan ako sa mata..

’‘Yes，I’m your love. Kyle Joseff Santiago..’’

Ani nito at niyakap ako ng mahigpit. I-ibig sabihin..? Siya nagbigay nang lahat ng regalo? Tsaka pera? Yung 10k na binigay sakin pang-pagamot daw kay lola noong may trangkaso siya at di ko alam gagawin..

Tinitigan ko lahat ng picture ko doon..mga stolen shots talaga ang peg niya at yung pinaka-gitna yung maganda bale， pwede siyang pang-profile sa facebook..

Pero andun din karahiman sa gamit ko..mga medyo tastas kong brief at punit na tshirt..kaya pala tuwing nagsisi-walaan sila at napapalitan ng bago na ang brand eh Calvin klien..

Nang bumitaw ito sakin ay tiningnan ko si sir matteo at dali dali itong sinampal. Taragis. Bakit di ko alam ang ganito? Bakit kailangan pako nakawan at bigyan ng regalo ng di man lang siya nagpapakilala?

’‘B-bakit? Bakit di mo sinabi? Bakit moko binibigyan ng regalo?!’’

Naasar kong tanong. Gusto ko ng kasagutan. Hindi ako natatakot sa kanya at alam kong may dahilan ang bawat ganito.

’‘Wanna know why?’’

Bulong nito at hinalikan ako sa pisngi na ikinapula ko，walanghiya siya. Bakit ako nagaganito?

’‘I love you so much ever since I met you. I love giving everything for you so that’s why..I will get you and be mine. Now matter what..’’

Ani nito na ikinalaki lalo ng mata ko…what?

---

SIYAM

‘‘I love you so much ever since I met you. I love giving everything for you so that’s why..I will get you and be mine. Now matter what..’’

Ani nito na ikinalaki lalo ng mata ko…what?

Tinitigan ko lang ito at tumitig lang ito sakin na ani natutuwa ito sa aking pagmumukha. Ako? Love niya? Di ako bakla!

‘‘U-uh..Excuse me! Di ako bakla..t-tsaka..uh..P-pwede mo ba ko bitawan pre..’’

Naasar kong tugon habang tinulak siya papalayo sakin. Di ko maiwasan na mamula habang tumitingin sa paligid.

Bukod sa shrine ko dahil feel na feel ng lalaki nito na akala eh santo ako，May isang malaking cabinet rito at etong king sized bed na pwede magkasya ang buong pamilya o kaya baranggay kung nakatayong matutulog

Bakit hindi ako kinilabutan?hindi ko rin alam，Nasanay na kasi ako sa mga nag-reregalo sakin ng palihim，O kaya nag memessage sakin di ko mareplyan dahil wala akong load.

‘‘It doesn’t matter either you’re straight or gay. I want you so bad.’’

Ani nito na ikinalunok ko，shet. Di siya papasusuko.

‘‘Go Fafa matteo~ Di papatalo~ Go fafa matteo~’’

Kanta ng isang tinig sa pinto，napatingin ako at andoon ang mga maids na nakatayo at may hawak na pamaypay na mukha ni matteo..teka ano to?

‘‘Leave!’’

Sigaw ni sir matteo at kinikilig ang mga katulong na umalis habang ako’y nakanganga sa pangyayari..

‘‘Nevermind them，You’re mine Kyle. Your Soul，Your Heart，Your Body. It’s all mine.’’

He declare as he kiss me on the lips，Dali dali akong napaungol ng hawakan nito ang bewang ko，His kisses is rough yet soft at the same time. I can’t help but let out a soft whimper.

When he let go，Nawala na ang mahika na nagpipigil sakin para lumabas ang aking pagkainis，kaya nasapak ko siya ng di oras.

‘‘Aw，What the hell is that?’’

He asked as I raised my brow. Kingina tong tao nato.

‘‘Hell hell kapa diyan! Yang mga katulong mo，Alam na pala yang kagaguhan mo di ka manlang pinipigilan!’’

Singhal ko，Walangyang mga yon. Nagmukha lang pala akong tanga dito— Isang linggo ba naman ako paglinisin mag isa，Si manong guard lang kausap ko tuwing nasa labas ako at nagdidilig. Kakainis!

‘‘Hey，It’s not kagaguhan. I fucking love you and I’m not lying so please kyle—please just let me be with you..’’

Ani nito. Napaisip naman ako sa mga nagawa ng gago nato，Tuwing ninanakaw yung mga walang garter o butas kong brief. May papalit naman na bago at branded pa tsaka siya rin yung nagbigay sakin ng pera pangpagamot at pambili ko ng ulam ko para kay lola.

Hindi ko rin maiwasan na humanga sa kanya kasi talagang gwapo siya pero hindi ako bakla.

‘‘Hmph! Edi wow! Mag-tagalog ka nga at nasa pilipinas ka! Ewan ko talaga sayo— Aalis nako!’’

Sigaw ko at lumakad na paalis，Bahala siya diyan. Babalik nalang ako next week at pag ako lang magisa magtratrabaho eh mag reresign nako.

Nagulat ako ng hawakan niya balikat ko at iniharap sa kanya，Matalim ang tingin nito sakin.

‘‘You can’t leave me. I won’t let you leave me.’’

Ani nito na ikinatagis ng panga ko. Sa sobrang inis ko dahil niloko ako ng mga gago rito. Kingina!

‘‘Heh! Bahala kana dito!’’

Sinipa ko ang ari nito at tumakbo paalis dito sa loob ng mansyon.

————————

Sorry sa late update. I’m going to update sooner as I handle my school days. Yes，Nag-aaral parin ako kasi..I need to get a life soon.

Enligthen me everyone，I want to cleanse myself because I might breakdance in our gym tommorow.

SAMPU

[KYLE]

Kakainis! Letse!

Nasa loob ako ng Bus ngayon. Bale pabalik nako sa pasay kasi nakakabanas ang mga posessive remarks ni boss

People thinks that person like him who love unconditionally and willing to do anything abusrb is insane. They’re just too inlove to think about what the world would think.

Pero kahit na! Di ko aasahan na sa milyon milyon tao ay ako pa? Seryoso?

Habang iniisip lahat ng bagay. Balak ko sanang isauli yung mga regalo niya at pagtrabahuan ang pera na ipinahiram ni matteo.

Pagkababa ko ay sumakay nako ng baclaran at umalis na.

[MATTEO]

He can’t leave me! No! No! No!

I’ve been waiting for him for almost a year! And I can’t let him leave me like that.

Everything about him is beauty，A Beauty that a woman can’t achieve even they took a thousand nor hundreds of surgery to look better. Nothing can compare to him.

People may say that he’s just a simple average boy but for me，He’s fucking perfect.

His small height，button nose and brown eyes..He’s fucking incredible.

I’m thinking of kidnapping him but I don’t want him to hate me than before.

In my own opinion，Everything I gave him is a gift for his kindness and generosity，He’s something more that I want to own!

Looking outside the window，I think of a plan to keep him back here. I want to make him mine. Mine. Mine.

Mine..

Mine..

Mine…

I’m fucking obsessed with Kyle Santiago and I can’t deny the fact that I love him so much.

[KYLE]

‘‘Lola，Nakauwi na po ako!’’

Natutuwa kong ani pagkatapos dumaan sa liblib at kadumi duming daanan dito samin，Kung may oras lang ako ay naglinis linis nako.

‘‘Uy，Nakauwi kana pala kyle! Hala pasok pasok!’’

Pang aaya ni ate freya at tinulungan ako pumasok sa loob ng aking pamamahay.

Nagmano ako kay lola at niyakap ito，Kahit ngayon lang at bukas ay makasama ko ito para naman may panahon pako para sakin.

‘‘Kamusta ang trabaho，apo?’’

Tanong nito na ikinangiti ko，gusto ko sana sabihin na yung bossing ko ang sumasagot sa gastusin namin sa araw araw tapos tapos attached siya sakin na parang gluestick!

‘‘A-ayos naman po，Medyo mahirap pero kaya naman..’’

Ani ko at binuksan ang aking bag sabay kuha ng aking wallet na naglalaman na pala ng sampung libo.

‘‘Ahm..Salamat sa pag bantay kay lola，Ate freya..’’

Wika ko at binigyan ito ng dalawang libo na ikinagulat at ikinatuwa nito..

‘‘Kyaa~! Salamat Kyle! Malaking tulong to para sa bibilhin kong bagong sapatos! Salamat!’’

Bahid ng tuwa ang ika ni Ate freya at niyakap ako ng mahigpit，ngumiti lamang ako.

‘‘San bang trabaho yan kyle?! Gusto ko mag-apply?!’’

Natutuwang ani nito na ikinatawa ko nalang.

Hays，kung alam nyo lang..

———————————

LABING-ISA

A/N: Sorry for Late update，folks.

[KYLE]

Pagkatapos ko maki-saya saya kay lola at ate freya ay lunes nanaman. Babalik nanaman ako don para magtrabaho，

Kung trabaho nga lang ba..

Oo nalang talaga，Naglakad na ko papasok sa subdivision habang bitbit ang aking backpack na naglalaman ng damit ko para sa isang linggo，Nang nasa tapat nako ng pamamahay ng cavallero ay di nako nag dalawang isip na kumatok at sa gulat ko ay bigla nalang ito bumukas.

‘‘Kyle!’’

Sigaw ni matteo at tumakbo palapit sakin at niyakap ako ng mahigpit na tila ayaw ako pakawalan.

‘‘I thought you will leave me，I can’t believe you came back!’’

He beamed as I sighed. Nakakaloka talaga tong si Matteo，Baka Mamatay ako sa sobrang kilig na di naman halata.

Hoy! Masama ba kiligin ha? Rare lang sakin na may taong gustong gusto ako bumalik.

‘‘Oo，Andito nako letse ka.’’

Naasar kong sagot at tinulak siya paalis sakin. Pero sa kinamalas malasan naman ay kumapit ito saking bewang at naramdaman ko itong ngumiti.

‘‘Hmm..You’re so devine..’’

Bulong neto at hinalikan ako sa tenga. Kakainis! Magsitigil nga siya!

‘‘Gago，Di ako divider. Wag kang ano’’’

Naasar kong ani sabay punta sa maid’s room o ano nga ba tawag don dahil hindi yung pang maid…Ah，Guest room.

‘‘Where are you going? You’re not sleeping there anymore. You’re going to sleep on my room.’’

Wika nito at hinatak ako papunta sa hagdan. Bakit ba napaka posessive nang lalaki na to? Ano ba pagkukulang ng magulang niya dahil ayaw niya akong pakawalan.

Nang pumasok na ulit kami sa kwarto niya ay andoon parin ang shrine ko kuno na punong puno ng litrato ko. Kahit gusto ko magwala ay wala na akong choice.

‘‘We can fit in this room love，Come on~’’

Ani nito at kinuha ang backpack ko at nilagay lahat ng gamit ko sa cabinet niya. Inaamoy muna niya muna yung boxer ko na ikinalaki ng mata ko.

‘‘Hoy! Hoy! Hoy! Tap!’’

Pagsisita ko at hinablot ang underwear ko，Minsan eh gusto kong tumawag ng mental hospital at dalhin ito don para magamot.

‘‘Hey，That’s rude. Give it back.’’

Wika nito，At tumayo sabay pilit na kunin sakin ang boxer ko. Akin lang to!.

‘‘Ano ba?! Akin to eh— Achoo! Walanghiya ka!’’

Nanggagalaiti kong sigaw at tumakbo palabas ng kwarto niya habang hawak hawak ang boxer ko.

Mata nalang niya walang latay nako! Nakakaloka!

—————————

LABING-DALAWA

[KYLE]

‘‘Ha…’’

‘‘Ha…’’

‘‘Hatdog!’’

Nabahing ako sa di ko mabilang na beses，Medyo nagiinit rin ako kaya nararamdaman ko na magkakasakit nanaman ako，tulad ng noon ay ilang linggo din ito kaya no choice ako kundi mag leave ng isang linggo para uminom ng tubig at herbal medicines na gawa ni lola.

‘‘Ayos kalang ba kyle? Mukha kang madedeliryo diyan ah.’’

Wika ni Hera na ikinatango ko，Sayang naman ang ten thousand kung mawawala dahil sa sakit ko. Nakakaloka.

‘‘O-O…Achoo! Ayos lang ako..’’

Ani ko at kinaskas ang sagad este nilampaso ang sahig kahit medyo nahihilo nako.

‘‘Gaga，Di halata na ayos kalang. Bigyan kita paracetamol，wait lang.’’

Ani nito pero pinigilan ko siya bago niya ako painumin ng kung ano man yang paracetamol nayan.

‘‘H-heh，Di na..Mamaya eh matutulog nako ng maaga，Iinom ko lang to ng tubig at gora nako..’’

Wika ko at ipinagpatuloy ang paglinis sa bahay，kahit medyo natumba ako kanina sa kusina eh— Wala namang nakakita kaya ayos lang.

-Gabi-

Hays，Makakatulog nako. Pagkatapos ko kumain ng lugaw at uminom ng tubig ay nagpalit nako ng padjama at tshirt tsaka kumuha ng lalagyan ng inumin at umakyat na sa kwarto ni Matteo.

‘‘Hey..You’re here..Come come let’s sleep..’’

Ani nito na nakasuot lang ng itim na boxers，Ibinababa ko ang inuminan ko at humiga sa kama niya— Tumabi naman siya sakin at angkang yayakapin ako ng pinigilan ko siya.

‘‘Ops，Di pwede. Di ako sanay ng may katabi.’’

Ika ko at tumalikod sa kanya，Naramdaman ko naman na nakatitig ito sa likod ko kaya kinuha ko ang kumot at niyakap ang aking sarili sa sobrang lamig ng loob na tila nagpapalala ng sakit.

‘‘B-but..’’

Hihirit pa sana si gago ng tumingin ako sa kanya ng masama bago magsalita.

‘‘W-wag moko ini-english，Baka magkasakit ako sayo eh..’’

Nanginginig na ika ko at tuluyan nang natulog kahit sobrang bigat ng ulo ko.

[MATTEO]

‘‘nggh…A-achoo…!’’

I open my eyes as I look at the one I love beside me，But it quickly change to panic as I realize that he was shivering in coldness，I wrapped my arms around him as he shivered.

‘‘A-a-anlamig..a-a-achoo..!’’

He sneezed as he move himself closer to my body as I feel his heatness against mine.

‘‘Are you cold，love? Tell me..’’

I put my hand on his forehead and I gasped. Shit! He’s burning in fever.

‘‘F-fuck..Help!’’

I yelled loudly as I wrap the blankets around him as I lifted him up and carry him as I ran out of the door，Hera open the maid chamber as she yawn.

‘‘S-Sir matteo!?’’

She was shocked to see me but I have no choice.

‘‘Hera! Help me! He’s burning in fever!’’

I frantically yelled as her eyes widened.

‘‘Ha!? May sakit si Sir kyle?! Sinasabi ko na nga ba na magpahinga siya eh— Ang kulit niya! Natumba na nga kanina eh!’’

She growled as got her jackets and run roward infront to call help，Our guard came as they said that the car was ready.

‘‘Don’t worry my love，You be fine soon..’’

I whispered as I craddle his head on my shoulder as we got inside the car and drove our way to the hospital…

—————————

LABING-TATLO

[KYLE]

’‘Get outta the way fuckers!’’

Tinig ng isang baritonong boses at iba pang nagkakagulo，Walanghiyang to. Ke-ingay ingay，May natutulog kaya dito.

’‘K-kyle…P-please wake up..Mag-tatagalog n-nako..b-basta magising kalang aking sinta..tsk..that’s too cheesy..’’

Teka，Si Matteo bayun? Teka teka，Nasaan ba ako? Bakit ba nagtatagalog tong gago nato ha?

Unting unti kong binuksan ang mata ko at nakita ko ang liwanag，teka..Mamatay na ba ko?

Unting unti luminaw lahat at nakita ko ang pagmumukha ni matteo na tila maiiyak na ata，Nasa hospital bako? What-

’‘Oh god kyle，You’re awake!’’

Tuwang tuwa na wika nito at hinalikan ako sa labi，Hala..! Hala! First kiss ko!

Nanlaki ang mata ko at feel ko na mas naginit ang pisngi ko，Walanghiya ka matteo!

Nasampal ko nanaman siya sa pagmumukha niya sa sobrang gulat ko，Pangalawang beses nayan!

’‘P-pangalawang beses nayan!’’

Nauutal kong sambit，Ngumiti lang ito at niyakap ako ng mahigpit，Nasa hospital nga ako at may dextrose pa..

’‘Thank god you’re awake. I miss you so much..’’

Ani nito at hinalikan ako sa pisngi，Tong tao nato- Akala mo eh iniwan ng magulang.

’’A-Ano kaba- Achoo! Kadramahan mo naman，wagas. Kalma lang ha..“

Napapaos kong wika habang siya ay tila nagulat ng nakita ako na gising at nagsasalita，Lagnat lang naman sana at hindi ko naman ika-mamatay.

’’B-But，It scares me when you’re very hot. Not in the sexual way，of course.“

Nakangisi nitong wika na ikinainis ko at sa sobrang pagod ko ay ngumiti nalang ako at ipinikit ang aking mata na tila hindi nako gigising.

’‘Hey，What do you want love? Come on，Tell me- Love? Come on，Wake up!’’

Sigaw nito at inalog alog ang aking balikat，Minsan ay gusto ko nalang siyang batukan sa sobrang kulit.

’‘Doc! Fucking help me! Or I will fucking burn this hospital down!’’

Nangagalaiting sigaw ni matteo，binuksan ko ang mata ko para sumbatan ito.

’‘Ano ba ha? Kaingay ingay mo naman，Matutulog nako! Heh!’’

Sigaw ko at tumalikod，Pinikit ko na ang mata ko para matulog kahit tatlong oras man lang.

Naramdaman ko namang natahimik to at maya maya ay bigla nalang ako napalundag sa lambot ng higaan ng may tumabi sakin.

’‘Sorry…’’

Ika ni matteo at yumakap ng mahigpit sa aking bewang sabay halik sa aking batok.

’‘I really don’t want to annoy you..I-I just care for you that I’m willing to give or do anything you want.’’

Bulong nito at naramdaman ko na natulog narin ito，humarap ako ng higa sa kanya at niyakap siya pabalik.

’‘Andrama mo naman kasi eh..okay lang naman ako kaya wag kang OA diyan..’’

Bulong ko at tuluyang ipinikit ang aking mata para matulog ng tuluyan..

---

It’s been a while! Sorry for late updates.

I be updating as soon as possible while class is still being suspended because- Binaha yung school namin. LOL.

LABING APAT

[ KYLE ]

Ilang araw ang nakalipas ng tuluyan nakong gumaling，Salamat sa diyos at hindi inabot ng ilang linggo tong sakit ko.

At ilang araw narin nang ako’y nag tratrabaho muli sa bahay ni Matteo，Kahit na nga ba na medyo minsan lang ngayon magpa-pansin ang boss kong krung krung ay ayos lang nang makagawa ako ng maayos.

Hindi ko maintindihan ang mga ka-kosa ko este mga kasama ko dito，Madistansya rin sila ngayon at tila ba na nagkaroon ako ng Ebola ng hindi ko nalalaman.

Maaga rin uwi ko ngayon— Pasalamat nalang ako at inihahatid ako ni Manong Jong pauwi samin kahit na nga ba malayo eh okay lang naman.

Pag nagkikita kami ni Matteo ay lalapit lang ito sakin sabay halik sa aking pisngi na aking ikinapula. Hay nako，

‘‘Hay nako，Iba ngayon si Sir Matteo bale may kasama siya kaninang umaga—’’

‘‘Gaga ka! Wag kang maingay，Marinig ka nun eh malilintikan tayo pareho.’’

Usisa ng dalawang kasambahay na kasama ko maglinis dito sa kusina—di nila ako nakikita kasi nakasalampak ako dito sa sahig..

‘‘B-bakit? Ano ho sabi nyo? M-May kasama si Sir Matteo kaninang umaga? Sino ho?’’

Magalang kong tanong，Hindi naman sa nagtataka o Naiirita ako ha— Curious lang po ako..

‘‘A-Ah! Wala，Wala，Tinutukoy ko lang yung Kasama niya kanina na alam naming kaibigan lang niya. Wag kang mag-alala diyan Ser Kyle..’’

Ani ni Aling Rosa at hinatak ang kasama niya paalis，Teka— Babae ba yun o Lalaki? Yung kasama ni matteo kanina?

Napa-iling nalang ako at tumayo na para maglinis sa kwarto niya— Minsan ay kinikilabutan ako tuwing nakikita ko yung limpak limpak na litrato ko sa kwarto nang gago nayun.

Habang naglalakad paakyat at may nakabunggo ako ng di sinasadya，Napataas ako ng tingin nang makita ko ang isang mukhang foreigner na lalaki— pero mukhang di siya taga dito.

‘‘Sorry po sir.’’

Malumanay at mahinhin kong pag hingi ng tawad. Nagtaas lang ito ng kilay at nag english ng di oras.

‘‘It’s fine. You look kinda nice，Are you a maid here?’’

Wika nito at di nako nag dalawang isip na tumango，ngumiti lang ito bago magsalita.

‘‘Oh，So— I’ve guess that you’re Kyle Santiago. Am I right?’’

Tanong nito at tumango ako. Paano niya ako nakilala?

‘‘I’m Raphael Santíre，I only visited my cousin— Matteo for a while. I came from Winchester，Nice to meet you.’’

Ngiti ni Raphael at hinawakan ang aking kamay para makipag shake hands kaso nagulat ako nang dumating si Matteo at inagaw ang kamay ko sa kamay ni Raphael，

‘‘Don’t touch him! He’s mine! Mine only!’’

Giit ni matteo at niyakap ako sa bewang— Napataas naman ng kilay si Raphael at ngumisi ng masama.

‘‘Oh~ So，He’s your called Lover? What about Celestine? My cousin.’’

Ika ni Raphael，Sino si Celestine? Anong ibig niya sabihin?

‘‘You don’t want me mad，Raphael. I swear that you’ll be losing something you treasured the most.’’

Saad ni Matteo na ikina-alis ng ngisi ni Raphael at napalitan ng galit ang mukha niya.

‘‘You won’t ever do that— I told you…my dear cousin.’’

——————

LABING-LIMA

[ KYLE ]

Celestine? Sino naman yun? Tsaka ano yung tinutukoy ni Matteo? Malalaman natin yan ngayon.

Joke lang，Sino ba kasi yun? Mukhang walang pake si Matteo nang bangitin ang pangalang yon pero bigla siya nagalit sa pangalan ko.

‘‘I’ll be leaving now. See you soon..Kyle..’’

Ika ni Raphael na mas lalong ikinahigpit ng kapit ni matteo sa bewang ko— Ano nanaman ba drama ng taong to?

Sa inis ko ay inalis ko agad ang kapit niya sakin at tiningnan siya sa mata，Kailangan ko malaman ang dapat kong malaman.

‘‘Sino si Celestine? Ka-ano，ano mo siya..?’’

Saad ko na ikinagulat niya. Wow ha，Ano akala niya sakin? Tanga? Ulul.

‘‘She’s nothing but a worhtless scum. Don’t mind that bastard.’’

Angis nito at hinawakan ang aking kamay— Sinungaling ka talaga Matteo Cavallero.

Nag-pumiglas ako at pilit na ialis ang kanyang kamay sa aking kamay. Wag niya ko pinagtritripan ha.

‘‘Look kyle，We don’t have time for this.’’

Galit na turan neto at hinatak parin ako papunta sa kwarto niya pero natigil ito sa isang tinig;

‘‘Where’s Matteo!?’’

Tinig ng isang babae，biglang dumilin ang aura nito，

‘‘Matteo! I’m here na!’’

Sigaw nito at may yapak nang takong na tumutunog mula sa hagdan at doon lumabas ang isang magandang babae na mas matangkad sakin— bale mga 6’0 na ang height niya，May malaking dibdib at magandang hubog ng katawan— Para siyang si Pia Wurtchback ang dating.

Wavy at Brown ang buhok nito— Nakapulbos din ito na mas lalong dumagdag sa kagandahan niya，Pag pinagsama sila ni Matteo. Para silang mga dyosa at diyos nang Ka-perpektuhan habang ako ay isa lamang hampaslupa.

‘‘Who’s this?’’

Tanong nito na naka-ngiti，Ang bait bait pa kung titingnan. Bakit ba hindi ito ang nagustuhan ni Matteo? Mukha siyang Diyosa kung tutuusin.

‘‘He’s Kyle，My special someone.’’

Turan ni Matteo na ikinagulat ni Celestine，Nanlaki ang mga mata nito habang binabanggit ang may kasakitan na salita;

‘‘What the fuck? Y-Y-You’re gay? What the fuck is that Matteo!?’’

Galit na galit na sigaw ni Celestine na ikinagulat ng mga kasama ko— Si matteo naman ay mukhang papatay na sa galit;

‘‘I don’t care about your opinions，Celestine. Lumayas ka sa pamamahay ko kung gusto mo ipahatak kita palabas and Trust me，I’ll sue you for tresspasing my private propety.’’

Madiin na pagkakabigkas ni Matteo at sa inis ni Celestine ay umalis na siya palabas nang pamamahay ni Matteo pero tumigil ito at humarap samin;

‘‘Disgusting. I let your mom and dad know that you’re a fucking faggot! God! This is horrifying!’’

Huling salita ni Celestine at umalis na palabas ng bahay— Si Matteo naman ay may masamang tingin sa kanyang mga mata，nakayukom din ang kanyang kamao na tila ba papatay siya maya maya;

Hinawakan ko ang kanyang nakayukom na kamay at pinagsaklop ito— sabay non ay tiningnan ko siya sa mata;

‘‘Magsalita kana’t lahat tungkol sa kanya pero wag mo babahidan nang dugo ang iyong mga kamay—sapagkat kasalanan yan.’’

Puno ng ka-seryosohan at sinseridad ang boses ko，Kahit na naiinis ako sa kanya— hindi ko hahayaan na papatay siya…

‘‘Fine，Guess that I’ll have to call someone to asssasinate her.’’

Ani’nito na ikinalaki nang mata ko，Ano ba tong lalake nato，Nakaka-stress.

—————————

Sorry mga folk，Late update since I’m very busy— Hindi ako always free sa oras at minsan kinukulangan ako because of work nag-twerk jonk. Hope you enjoy.

LABING-ANIM

[KYLE]

Ilang araw makalipas ng makilala ko si Celestine at si Raphael na nakabalik na raw sa Winchester— Hindi ko masyadong alam ang lugar nayon pero sabi ng iba ay napapagiliran ng mga Mafia at Not-Like-Us creature’s ang bansa nayon kaya walang masyadong mga tao ang nakakapunta doon at mga taong may connection sa kataas-taasan lang ang nakakapunta don.

Tumingin ako ng di oras sa kawalan at napa-isip isip，May connection kaya si Matteo sa mga Mafia doon? Hindi ko rin alam at wala na akong pake don.

Nang buksan ko naman ang google sa cellphone— Sinearch ko ang pangalang ’‘Vendetta’’ at maraming picture at definition ang lumabas;

ven·det·ta

\ven-ˈde-tə\

noun

:

 a very long and violent fightbetween two families orgroups

:

 a series of acts done by someone over a long period oftime to cause harm to adisliked person or group

Tapos may lumabas din na picture ng tatlong lalaki na nakatayo sa isang stage，Pareho pareho silang matatangkad at nakakatakot ang postura，

Vendetta’s Mafia.

By: ******** /Anonymous/

A organization run by a three Mob bosses— Chesire Vendetta，Raphael Santíre，Ruther Velasquez，It was build since 1670 originally by *****，It was nameless for no information has been found for the original owner of this group，The Group was protecting the boundary of Winchester，Dale，Atris，New York，Lancaster，Marywell and the fordibben Island of Lala; Furthermore— The one of the bosses owned the Well known- Prestigious University ’‘Dale University’’ and there’s no more information leaking through this group.

Masinsin kong binasa ang bawat detalye hanggang na-realize ko ang isang bagay na kanina ko pa napansin—

R-R-Raphael Santíre!?

Eh? Eh pinsan ni Matteo yun! Di kaya?..

Pero，Ano ba pake ko dun— Wag lang ako masasangkot at pati narin si Lola，Kahit ba parte sila ng mafia hopia nayan— Willing ako makipag-jack en poy o kaya suntukan.

Nanlaki ang mga mata ko ng may narinig ako na tunog ng putok ng baril— kaya naman dali dali akong bumaba sa taas ng puno na pinagtatambayan ko— Tumakbo ako papasok sa bahay ni Matteo at nanlaki ang mata ko;

Si Matteo，Duguan，Mukhang may tama siya ng baril sa balikat.

‘‘Jusko po!’’

Nanlalaki ang mga mata ko sa takot at dali daling inalalayan si Matteo na mukhang tutumba nanaman— Nagsi datingan naman ang mga kasamahan namin at napa-nganga sila sa gulat;

‘‘Ano na!? Huy，Tumawag kayo ng Ambulansya!’’

Puno ng takot at kaba ang aking dibdib— Para akong hihikain ng di oras，Nako! Baka mawalan ng dugo tong si Matteo!

Tinulungan naman ako ng ibang katulong at habang ang iba ay tumawag ng ambulansya— Dali dali naman lumabas ang kotse ni Matteo habang si Manong driver naman ay inalalayan kami papasok sa loob;

‘‘Kapit lang Matteo，Wag kang susuko!’’

Maiyak iyak kong sambit habang siya naman ay puno ng galit ang mukhang— Madiin din ang pagkakakapit niya sa aking tshirt habang nakapalupot sa bewang niya ang isa kong braso at pilit na nilalagyan ng pressure ang puting bimpo sa kamay ko na nakatakip sa sugat ni Matteo na dugo parin ng dugo;

‘‘K-Kyle…’’

Banggit ni Matteo at tumingin saking mata— tuloy parin agos ng luha ko sa lungkot at takot na baka mawala tong si Matteo;Kahit na obsessed to sakin— Wala naman siyang ginawa na ikapapahamak ko;

‘‘Mahal na mahal kita..Kyle..my love..’’

Sambit nito at inilagay ang duguan niyang kamay sa aking pisngi— Ngumiti ito ng pagka-tamis tamis at muling nagsalita;

‘‘I…Will..fucking kill..that scum，She’s being in our way of our love..’’

Wika nito at mukhang nakadating na kami sa hospital— May lumabas agad na mga nurse at tinulungan kami na dalhin si Matteo sa ER，Oh diyos ko— Wag niyo pabayan yang si Matteo..

‘‘Everything will be fine Mr.  I assure you that.’’

Sambit ng doctor at pumasok narin sa ER habang ako’y luhaan na nakatayo sa tapat ng puting pinto— Shet，Bakit ang bilis ng pangyayari..?

—————————

LABING-PITO

[KYLE]

Lumapit sakin ang mga pulis at kinausap ako，Limang oras na nakalipas simula ng insidente na naganap sa loob ng pamamahay ng Cavallero，

Ika nila ay may pumasok na mga lalaking armado sa loob ng pamamahay at dumaan daw ito sa may bakuran na kung saan ay pinag-tatambayan ko kanina lang— pasalamat nalang daw at hindi ako napansin sa may taas ng puno kung saan ako nakatago at salamat nalang kung ganoon.

Si Matteo naman ay nasa isang private room na— wala paring siyang malay mula ngayon at sinabi sakin ng doctor na ayos na daw ang lahat kaya wag na daw ako mag-alala dahil hindi naman daw malala ang kondisyon ni Matteo;

‘‘Hays，Ano ba kasing nangyari Matteo? Sino naman nagtangkang pumatay sayo?’’

Bulong ko habang nakaupo sa tapat ng kanyang higaan— Mahimbing na natutulog siya at tila bang ayos na takbo ng kalagayan niya ngayon.

Walang akong magawa at napatulala lang ako sa kawalan— Maya maya ay bumukas ang pinto at pumasok ang isang magandang babae na maliit pa sakin，Kahawig na kahawig talaga niya si Matteo sa anumang parte ng katawan nito pwera lang talaga sa dibdib at bewang;

‘‘Are you Kyle Santiago? My brother’s boyfriend?’’

Tanong nito，Ah— Eto ata siguro yung kapatid ni Matteo，Maamo ang kanyang mukha at may matipid na ngiti sa labi niya at hindi tulad ni Celestine na para akong papatayin maya maya;

‘‘Y-Yes，I’m Kyle Santiagio..A-and I’m not your brother’s b-boyfriend..’’

Mautal utal kong wika habang ito naman ay tumingin sakin na puno ng pagtataka;

‘‘Really? But he told me that he’s your Boyfriend.’’

Ani nito at tumawa，Jusko— Magising lang itong si Matteo at kakaltukan ko ito.

‘‘Anyway，I’m Maria Cavallero-Haruno. I’m already married so I usually stay in Japan and I’m 24 years old’’

Wika nito. Akala ko ay bata palang ito— mga 15 or 17 ba，Pero mas matanda pa pala siya sakin!

Napabuntong hininga siya ng bigla nalang nag-ring ang cellphone niya，Nilabas niya ito at nagsimula magsalita sa ibang lengwahe;

‘‘はい？私はフィリピンにいます。私は彼が撃たれて以来、私はすでに兄弟を訪’’

(Yes? I’m in the philippines，I’ve already visited my brother since he was shot.)

‘‘さて、私はすぐに戻ってくるでしょう。愛してるよ、そう？ kaedeで世話をする’’

(Okay，I will come back soon. I love you，Okay? take care with kaede.)

Natapos ang usapan niya at humarap ulit sakin. Ngumiti ng matipid bago magsalita muli;

‘‘I need to go back at Japan，Take care of brother，okay? I know that I’m leaving too soon but I have business to attend，Give him this letter too— Bye bye，Kyle..’’

Kinuha niya sa purse niya ang isang letter at dali dali nang umalis— Napatingin ako sa liham na iniwan niya at ito’y may tatak ng rosas at parang bahid ng dugo..

Hays，Bahala na—Ibibigay ko to kay matteo pag nagising na siya..

——————————

LABING-WALO

[KYLE]

‘‘Kyle..’’

Namulat ang aking mata at nakita si Matteo na gising na，Nakakunot ang noo neto at parang galit parin dahil sa nangyari;

‘‘Oh? Gising kana pala? Ano? Ayos kalang ba? Nagugutom kaba?’’

Tanong ko at tumayo sa inuupuan ko— tumingin lang ito sakin at sinenyasan ako na lumapit sa tabi niya kaya dali dali akong lumapit at naupo sa tapat ng kanyang higaan;

‘‘Are you okay，My love?’’

Tanong nito，Puta! Hindi ba siya yung naaksidente tapos ako pa tinatanong kung okay lang ba ako;

‘‘Oo! Gago neto，Ikaw ba? May masakit ba? Kumikirot ba yang sugat mo?’’

Tanong ko at napatingin naman siya sa naka bandage na Balikat niya— bigla nalang nagdilim ang aura niya;

‘‘I’m good. I’m just itching to kill the one who did this.’’

Ani nito at napatingin kami pareho sa pintuan ng bigla itong bumukas at niluwa ang babae galing sa impyerno na si Celestine;

‘‘Oh my god! Matteo，Are you okay? Who the hell would did this to you?!’’

Mangiyak ngiyak na wika nito at lumapit sa pwesto namin— Hindi naman niya ata ako napansin at dali dali niyang hinawakan ang pisngi ni Matteo;

‘‘I would let the greatest investigator to investigate this Incident! No one— I mean，No one would hurt a man like you— Ackkk!’’

Nanlaki ang mata ko sa bilis ng pangyayari，hawak hawak ni Matteo ang leeg ni Celestine na sinasakal talaga niya siya;

‘‘Oy! Pota ka，Huy Matteo!’’

Napatayo ako sa kinauupuan ko at dali daling inalis yung kamay niya na nakasakal kay Celestine na pilit kumakawala sa pagkakasakal niya pero ni isa samin ay hindi ito matanggal;

‘‘You fucking scum，You think that I didn’t know— Would you? You planned to assasinate my love! But to your men dismay，They think I wouldn’t see them? Hah! Foolish fuckers，They shoot me once but they won’t able to do that twice after the hell that I would gave to them!’’

Saad ni Matteo at mas lalong diniinan ang pagkakahigpit niya sa leeg ni celestine kaya wala na kong choice kundi gawin to—

‘‘Acckkkk— I-I-I did not!’’

Protesta ni Celestine na mas lalong ikinagalit ni matteo— Seryoso ba talaga siya don? Jusko;

‘‘Liar!’’

Sigaw ni Matteo at mas nagpatuloy na sinakal si Celestine at Hindi pa lumipas ang limang minuto ay nawalan na ito ng malay— Hala ka Matteo!

Wala nakong choice kundi gawin to…

Sumampa ako sa higaan at dali dali kong hinawakan ang kwelyo ng gown niya at maya maya ay nilapat ko ang labi ko sa labi niya…

Nanlaki ang mata ni matteo sa ginawa ko at dali daling nabitawan ang walang malay na babae na nahulog pa sa sahig…

Hihiwalay na sana ako kaso hinawakan niya ang batok ko at mas diniinan ang pagkakahalik ko sa kanya— Magaling siyang humalik kumpara sakin..

‘‘nggh…’’

Napa-ungol nako ng mahina nang ipinasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko— tila ba kinakalukay niya ang bawat sulok nito，Hinihimas himas pa ng isang kamay niya ang bewang ko—

Hala， hala，D-Di t-to p-pwede!

Sa abot ng aking makakaya ay tinulak ko ang sarili ko paalis sa kanyang katawan—

pulang pula ang pisngi ni matteo at sobrang basa din  ng labi niya，at sa mga mata niya ay puno ng pagnanasa tila ba hayok na hayok siya sa simpleng halik galing sakin..

Ay! Lintek! Nasa hospital nga pala kami at may walang malay na babae pa sa tabi namin! Nako!

——————————

LABING-SIYAM

A /N: Sorry sa delay

[KYLE]

Dinala na yung gagang sa kabilang kwarto para magamot. Nauntog sa sahig eh,

“Hay nako ka, Nakakainis ka!”

Bulyaw ko kay Matteo, Kung hindi dahil sa kabaliwan niya ay di pa siya titigil.

“Why is that? Is there something wrong about hurting that bitch?”

Tanong nito na ikinakunot ng noo ko- pahamak talaga siya at hindi ko alam gagawin ko.

Naalala ko nga pala na dumalaw ang kapatid niya kaya dali dali ko itong sinabi sa kanya;

“Huy- pumunta pala kapatid mo kanina…”

Ani ko na ikinagulat nito- tumingin ito sakin at nanlalaking mata na nakatitig sakin;

“What?! When? I’ve never expected her to come here..”

Gulat na bigkas nito at kinuha ko nadin yung letter na pinaiwan ni Maria. Ang kapatid niya.

Kinuha niya ito at binuklat- binasa niya ang nilalaman ng liham at bigla nalang nanlaki ang mata niya;

“W-What the fuck…? S-she’s already married? I-I’ve never know about that…? And she have a son already?! What the hell, Maria!?”

Nanlalaking mata na bigkas ni Matteo, nalukot at napunit na niya ang papel sa sobrang pagkabigla, hindi talaga kapani-paniwala na ang kanyang kapatid ay may asawa’t anak na!

“We’re going to japan.”

Ani ni Matteo habang tinatanggal ang dextrose sa braso niya, tumango tango ako, siguradong isang linggo ko siya di makikita..

“Sige, Ingat ka ha.”

Wika ko na may unting bahid ng lungkot, Mamiss ko naman siya sigurado..

Tumingin si Matteo sakin na tila ba nagtataka siya.

“What are you saying? You’re coming with me.”

“You’re coming with me..

coming with me…

coming..with me…

EH?!

Bigla nanlaki ang mata ko- Ano?! ako? Isasama niya sa japan?!

“P-pero wala akong passport..”

Bigkas ko, Itinaas naman niya ang kanyang kilay- Ano nanaman ba..

“Is that even matter? I have connections anywhere. I’m with you and we’re using private plane..”

Wika nito at tumango nalang ako.

“Kelan ba tayo aalis?”

Tanong ko.

“Right now. Don’t worry about the clothes and your grandmother, I already told my assistant that she will be not letting your grandmother be left alone.”

sabi nito at tumayo sa kanyang higaan, dali dali niya akong niyakap ng mahigpit.

“Oh my love, I can’t let anyone hurt you..I love you.. forever and ever..”

DALAWAMPU

[KYLE]

Nakapag-empake nako’t lahat at hinihintay ko nalang lumabas si Matteo sa Banyo dahil daw na-ccr siya.

“Hays! Salamat naman at tapos ka na diyan, Tagal mo din eh noh!”

Wika ko at inayos ang natitira kong damit, Panigurado ay malamig doon kaya buti nalang at may jacket ako..

“Well sorry about that my love, Come on, Let’s go”

Hinawakan nito ang kamay ko at hinatak ang maleta niya habang ako’y nakaback-pack lang..

Sumakay kami sa taxi at initusan si manong na dalhin kami sa airport, nagumpisa na ito mag drive at mahigit 30 minutes ay andito na kami;

“We’re here, Don’t let go of my hands, Okay?! You will only hold my hand and nothing else!”

giit ni gago ay naglakad kami papunta sa entrance, eh paano pag nangati yung pwet ko? eh paano yon?

Dire-diretso lang siya sa paglalakad at lumiko papunta sa isang malaking kwarto na kokonti nalang ang tao, pagpasok namin don ay binati siya ng piloto kuno ng eroplano;

“Welcome back Sir, Where do you want to go, today?”

wika nito at si Matteo naman ay tumigil para kausapin ito;

“Take us to japan, You know that.”

Tumango tango ang piloto ay lumakad paalis, sumunod naman kami ni Matteo na nakahawak parin sa kamay ko, para tuloy akong bata nito.

Umakyat na kami sa loob ng eroplano, private talaga to dahil may anim o bente lang na upuan dito, mukhang may jacuzzi at higaan din kung tutuusin;

“Do you like it My love? Do you want me to adjust some things here?”

Tanong ni Matteo habang sinuot niya ang seatbelts namin, natatakot ako dahil first time ko lang sumakay dito sa eroplano, Mahigpit ang kapit ng aking kamay habang papataas ng pataas ang lipad ng eroplano, maya maya lang ay ayos na at parang lumulutang lang kami sa kawalan;

“Haayy! Grabe ka Matteo, Nakakatakot talaga dito, Sa susunod wag moko isasama ng basta basta! First time ko lang lumipad sa ganitong sasakyan o kahit sa barko at hindi ko pa nararanasan!”

nanginiginig na wika ko habang si Matteo ay ngumiti lang sakin at tinanggal ang kanyang seatbelt para yakapin ako ng mahigpit;

“It’s alright my love, Andito ako, I’m not gonna let you be hurt, I love you, okay? I love you so so much..”

Nanlaki nalang ang aking mata nang bigla niya nanaman ako halikan, banayad ang kanyang halik at tila ba na nagiingat, hanggang sa lumalim ito at ang dila niya ay nasa loob na nang aking labi..

“Mmmmm….”

mahinang ungol ko habang ang kamay niya ay nasa loob ng aking tshirt, pinisil pisil niya ang dibdib kong flat at sensitibo ako doon!

“hnnnn…aaah..”

tinulak ko siya dahil sa panghihina, tinakpan ko ang aking bibig habang siya ay puno ng pagnanasa, siya ay humihingal din na tila pagod na pagod..

“Goddamn it, my love! Let me taste you..come on, let me kiss you so badly that I would lost my breathe! Let me love you, hard.”

wika nito at hinawakan ang aking bewang habang minamasahe ito, nanghihina ako sa kanyang ginagawa at alam kong mali to!

“W-wag dito..doon nalang natin to gawin s-sa japan..!”

wika ko at alam kong pinagsisihan ko’to, Tumayo bigla si Matteo at lumapit sa may intercom, Maya maya ay nagsalita ito;

“FASTER PILOT.123! REACH JAPAN QUICKLY WITHIN 2 HOURS!”

sigaw ni Matteo na ikinalaki ng aking mata, hala nabuang na.

“olol, kain ka nalang ng bato at mag darna kanalang nang mauna kana sa japan”

sagot ng piloto, hinampas ni Matteo ang pader sa galit;

“What the fuck did you say?”

giit nito at nakarinig ako ng unting kaluskos bago ito sumagot;

“Just kidding sir, I will try my best to reach Japan within 2 hours!”

Hay ,nako talaga.

---

A/N: Sorry for the very very long delay of update, stress kasi ako this past few months and days at nawawalan ako ng gana magsulat pero eto na!

DALAWAMPU’T ISA

[KYLE]

Mahigit dalawang oras at trenta minuto ay nakalapag na kami sa japan, sobrang bilis nga eh, sigurado kasi na mahigit lima o walong oras pag ganito pero malay koba eh hindi pako nakakasakay ng eroplano.

pagkababa namin ay may sasakyan agad na nagaabang samin, sumakay kami ni Matteo sa isang kotseng itim at lumabas na ito papunta kung saan,

Maganda ang lugar dito sa japan, puno ng puno at mukhang kakatapos lang ng tag-yelo, Napakalinis at payapa kung tutuusin, Para akong nanaginip ng gising, charot.

“Are you okay, My love?”

Tanong ni Matteo sakin na ikinatango ko, Medyo okay naman pero feel ko na medyo nanghihina ako.

“Oo ah, ang ganda pala dito sa japan..first time ko lang makapunta dito…”

Manghang mangha kong tugon habang nakatingin sa paligid na dinadaanan namin, Hindi ko napansin na walang imik si Matteo kaya tumingin ako dito at nakita ko na nakatitig ito sakin na may ngiti sa labi;

“That’s fine..I can take you here always..”

Sabi nito at napangiti ako, hay nako- ako pa niloko Matteo..

Tumigil ang kotse sa tapat ng malaking gate, at bigla itong bumukas kahit walang guardya, ang angas!

Bumaba na si Matteo at sumunod naman ako, Sobrang laki ng bahay nato, Pero mas malaki bahay ni Matteo, Kulay white ang pader ng bahay na may halong yellow, Ang ganda tingnan tapos may garden at mukhang swimming pool pa sa likod..

Bumukas ang pinaka main door sa harapan namin at niluwa doon ang isang lalaki na mukhang kasing edad lang ni Matteo, Singkit to pero gwapo siya dahil sa itim niyang buhok at seryoso nitong mukha, Naka-damit pang hapon na di ko na maalala kung ano tawag doon.

“Matteo…”

Wika nung lalaki at nagulat nalang ako ng sinugod ni Matteo ang lalaki at binatukan ito, Hala putangina!

“ You fucker, When did you marry my sister, huh?! I thought she was in america but fuck! She was in japan for such a long years!“

wika ni Matteo in japanese, napatunganga ako dahil wala naman akong naiintindihan;

“Of course she wouldn’t tell you, You always restrain her from having a lover! but fucker, We already have a son and you can’t steal her away from me! She’s mine! mine only!”

Galit na galit na sagot nung si Hapon, Nagulat ako nang naglabas ito ng kutsilyo sa damit niya at tinutok niya ito kay Matteo;

Si Matteo naman ay hinawakan pa ang blade ng kutsilyo at binali ito gamit ng kamay niya, pota! malakas!

“I know but I don’t give a fuck. You have guts to hide it from me, Yet, You think I wouldn’t know either way, I just came here to talk to her. Go own her for the hell I care. She’s old enough to be on her own.”

Mahinahon na sagot ni Matteo at mukhang napawi na ang inis sa mukha nito, Ganun din si Hapon at tinapon nalang ang sirang kutsilyo sa kamay niya.

“She’s inside, taking care of our son, Don’t talk loudly or I will behead you when my son cries.”

Sagot din ni Hapon, Ano na? Finish na ba? Nakakabagot nadin dito na nakatayo, Malamig din noh!

Napatingin naman si Hapon sakin at ngumiti, napansin ito ni Matteo at tinulak si Hapon, dali daling lumapit sakin si Matteo at hinawakan ang kamay ko;

“Kaoru, This is my Lover, Kyle.”

ani ni Matteo at tumango lang si Hapon, Nagulat ako nang nagtagalog ito pero mukhang di rin sanay;

“Hello, Aqou si Kaoru, Nice to meet you- Syowha I mean, Shota ni Matteo..”

Ani nito na ikinalaki ng mata ko, Pinagsasabi neto? Ehhh?

---

DALAWAMPU’T DALAWA

•Uy! Gulat sila! Buhay pako mga kababayan, Nasa dulo ng kabanata nato ang rason bakit “on-hold” ito.

[KYLE]

Pumasok na kami sa loob at ako’y namangha sa aking nakita, para bang nasa anime ako dahil sa ganda nung kanilang bahay, Maraming figurines at Vase na naka-display dito.

“Stay here, I’ll

fetch Maria-Chan.“

Ika ni Kaoru at pumunta sa isang malaking silid. Iba talaga ang buhay ng isang mayaman, Yung apartment ko ay kasing laki lang halos ng tambakan nila ng mga kagamitan. Nakakainggit pero, sino nga ba ako para magreklamo? Magpasalamat nalang sana ako sa kung anong meron ako.

“Love, What do you think about here?”

Napalingon ako kay Matteo na nakangiti sakin. Napatango ako dahil wala ako halos masabi sa pagka-mangha dito sa lugar nato, ibang iba to kumpara sa pilipinas.

“Oh, Love, Let’s kiss na.”

Matteo suddenly grab my chin and kissed me!—Chos, Napa-english tuloy ako ng di oras nung hinalikan niya ako ng biglaan.

Tulad ng halik niya sakin lagi, banayad lang ito. Tila ba ninanamnam ang magkadikit naming labi, Hanggang sa naging aggressive ang paghalik niya na tila mawawalan ako ng hininga.

“Oh my!”

Napabalikwas ako nang marinig ko ang tinis ng isang babae—Si Maria pala ito kasama ang kanyang asawa na si Kaoru na may bitbit na bata sa kanyang braso, mukhang apat na taon gulang palang to—di ako sigurado.

“Ma..Matteo, You’re here, haha, how can we help you?”

Tila ninenerbyos na tanong ni Maria, aba, sino bang di kakabahan eh nakipag-tanan siya at ang alam ni Matteo ay nagtratrabaho o nagaaral pa siya sa america.

“Maria..I don’t understand.”

Wika ni Matteo na may bahid ng lungkot ang kanyang boses—Hinawakan ko ang kanyang palad at pinisil pisil ito para ipaalam na andito ako para sa kanya.

“Matteo, I—I love Kaoru as he also love me, I’m sorry that I’ve forgotten to tell you about our marriage and your nephew..”

May pagsusumano na banggit ni Maria, Napatungo nalang si Matteo pero narinig namin ang isang pagiyak ng bata.

“Waah!”

Iyak nung bata na bitbit ni Kaoru, Kinalong niya ito at hinimas ang likod nito habang ang bata ay patuloy parin sa pag-ngawa.

“Sshhh..Kaede, Kaede, Don’t cry..”

Wika ni Kaoru sa lengwaheng hapon, Patuloy parin ang pag-hikbi nung bata, at ang madungis nitong mukha ay naka-ngudngod sa damit nito.

“Kaede-san, this is your uncle, Matteo.”

Sambit ni Maria habang hinihimas ang buhok ng kanyang anak, ang gusto ko sabihin ay sana all.

Lumapit si Matteo sa kanila at hinawakan ang ulo ng humihikbing bata. Ang singkit na mata nito at nakatitig kay Matteo na puno ng kyuryosidad.

“He’s gonna grow up as a fine young man.”

Ika ni Matteo, Ako naman ay nakatayo lang doon. Pinapanood ang kanilang madamdaming pagtagpo at revelasyon na tila ba ako’y nanunuod ng tv.

Pero, Totoong buhay to. Di ako pwede nalang umupo o tumayo dito. Gusto ko din malaman ang obligasyon ni Matteo kung bakit niya ako dinala dito.

“Let’s eat guys, I’ve cooked many dishes today.”

Ani ni Maria at tumalikod na para pumunta sa kusina, Si Matteo ay mariin ang hawak sa aking kamay.

“Keep your promise love ah..”

He smiled and I can’t help but gulped. Nakaka-kaba ang mangyayari mamaya.

———————

•Hello! Ang Tagal narin nung inupdate ko to.

Marami akong dahilan at una sa lahat ay nakalimutan ko ang takbo ng kwento nato, panster kasi ako mga kababayan kaya lahat to ay purong suprise para sa inyo at sa akin.

Busy ako para matuunan pansin ang kwento nato, though ang dami kong na-update na stories at completed. Gusto  ko maganda kalalabasan ng kwento nato.

Broken ako, Kabubura ko lang ng Messenger at Facebook ko para maka-alis sa ka-toxican nang ilang buwan o depende.

Iba ang impact sakin pag nabrobroken ako, Hindi ako papayag na happy happy ang mga karakter ko at ayoko madamay sila sa kadramahan ko.

Lubos akong nagpapasalamat dahil sa walang humpay na suporta niyo sa storyang to. Asahan niyo ang mga nakakapanindig balahibo na kabanata sa susunod!

Salamat at Kita kits, Twisted.

DALAWAMPU’T TATLO

[KYLE]

Payapa kaming kumakain ng hapunan, Hindi ko namalayan na gabi na pala—ang tagal kasi magkwentuhan nila Matteo at Maria, Kasama din nila ang asawa nito na si Kaoru.

Kasama ko ngayon si Kaede na nakaupo sa sofa, Tahimik lang ito pero ang itim nitong mga mata ay nakamasid sa kanyang magulang. Five years old palang ito pero kung umasta to minsan ay tila bang daig pa ang matanda.

“Hello Kaede, How are you?”

Tanong ko sa bata, Sana naman ay marunong ito mag english dahil mahina ako sa japanese nayan.

“I’m fine.”

Sambit nito, May accent pa nga ang pagsasalita nito, Napamangha naman ako ay dalawang lengwahe pala ang alam nito.

Hindi na ako nagsalita pa, dahil baka magalit pa ito sakin at naka-ingay ko naman, Lumingon sakin si Matteo na may ngisi sa kanyang mga labi, Tumayo na sila kasama si Kaoru at ang tatlo ay lumapit na samin.

“The guest room is on the left side, Kuya.”

Sambit ni Maria at inalalayan ang kanyang anak na humawak sa kanyang mga kamay, Tumango naman si Matteo at lumingon sa aking gawi.

“Halika na, Love.”

Puno ng pagnanasa na banggit ni Matteo, Ako’y naman pinagpawisan ng sobra sa kaba—Eto naba ang katapusan ko?

Tila bang matanda kung alalayan ako ni Matteo,  At sa bawat minuto na lumilipas ay kinakabahan talaga ako, malaki siguro ang “ano” ni Matteo.

Paano ba yon mga sis? Wala akong experience sa mga ganyan kaya ako’y kinakabahan talaga, oo, paulit ulit kong nasasabi na kinakabahan ako.

Nang kami’y makarating na sa kanyang silid—tinulak niya ako papasok at siya’y nagmamadaling kinandado yung pinto.

“Ohhh love, I’ve been waiting for this.”

Bulong niya sa aking tenga— di ko namalayan na siya’y na sa aking likod na, Napatitig ako sa kanya habang hinuhubad niya ang kanyang coat.

“Are you ready, My Love?”

Nasasabik niyang tanong, Ako naman ay napa-nganga lang dahil hindi ko alam kung ano ang aking gagawin.

“Don’t worry Love, I’ll be gentle.”

Paglalambing niya habang isa isa niyang tinatanggal ang butones ng kanyang puting polo.

Mga bes—Tulong!

——————

•Isa sa mga kina-iilang ko ay ang paggawa ng “jerjer” scene in tagalog so mostly—Taglish ang mangyayaring rambulan sa pagitan ni Matteo at Kyle.

Inaamin ko na dalawang taon ko halos pinagiisipan kung paanong gagawin sa kanilang “sampalan”

I hope you enjoy!

DALAWAMPU’T APAT

•Pinaghandaan ko ito! Humanda kayo!

Naiiyak ako dahil di ako sanay gumawa nang tagalog na ganito.

[RATED 18]

[NO ONE]

Malamig man ngayon ang panahon ay tila, iba ang init sa loob ng kwarto kung saan naroon si Matteo at Kyle.

Nagiinit ang katawan ni Kyle sa hindi niya malamang dahilan—hindi rin niya maintindihan kung bakit parang namamasa ang kanyang panloob na saplot.

Hinawakan naman ni Matteo ang mukha ni Kyle at madiin niyang hinalikan ang mga labi nito, nag-aalab, tila ba nakakapaso ang mga hawak nito sa kanyang mukha at labi.

“Love..Love..Love..”

Mariin bulong ni Matteo habang tinatanggal ang damit ni Kyle, Hindi makakilos si Kyle dala sa init na kanyang nararamdaman, nakakapaso, nakakapanabik.

Napaungol si Kyle nung siya’y sinunggaban muli ng isang nakakagigil na kagat sa kanyang leeg—para siyang nilalagnat sa ginagawa ng matangkad na lalaki sa kanya.

Wala nang saplot si Kyle at tanging boxer nalang ang suot ni Matteo—who decided to trail alot of butterfly kisses in his abdomen.

“Ma—Matteo, Teka..!”

Napahiyaw sa sarap si Kyle nung simulang i-angat ni Matteo ang bewang ng kanyang minamahal at sinubo ang ari nito.

“Uhh..ugh..ugh!”

Napaliyad si Kyle sa tension na kanyang nararamdaman, napa-kislot siya nang may naramdaman siya sumusundot sa kanyang butas. Mahapdi at nakakakiliti.

“Matteoo…ohhh! tekaaa..Lalabasan—!”

Impit na sigaw ni Kyle habang bumabaon ang daliri ni Matteo sa kanyang kaselanan.

“Yes..yes! Release for me love!”

Puno ng pagnanasa na sambit ni matteo at ilang minuto ang lumilipas at nilabasan na ang kawawang Kyle, naramdaman naman niya ang dila nito sa kanyang kaselanan kaya napaungol ulit siya.

“Love..Oh, Love, Why do you taste so fucking sweet? You’re so wet.”

Suminghap si Matteo at nang naramdaman niya na ready na para sa kanya ang “pichi-pichi bum” ni Kyle ay tumayo siya ay dahan dahan niya pinasok ang kanyang extra large “hotdog”

“AHHHH!”

Napahiyaw si Kyle sa hapdi, Gusto na niyang bumalikwas at umalis—Ang laki, Sobrang laki nang nasa kanyang kaloob-looban.

“Love, Shh, Relax..”

Kagat labi si Matteo dahil sa kipot at sikip ng loob ni Kyle—unti unti siyang umadjust at ganoon din ang lalaki sa ilalim niya, ilang minuto ang lumipas ay umataras-abante na si Matteo.

“Ugh! Shit, Love, Ansarap mo ugh!”

Ungol ni Matteo habang tinatamaan ang prostrate ni Kyle na humahalingling sa sarap na nadarama.

“Uhh! Uhh! Matteo!”

Halos mawalan na ng ulirat si Kyle sa sarap dahil sa patuloy na pagtama ni Matteo sa kanyang looban.

“Fuuuck! I’m cumming!”

Napasinghap si Matteo at mas lalong binaon ang kanyang ari sa kalooban ni Kyle—sumabog ang kanyang katas sa loob nito at umabot ng ilang minuto bago matapos ang kanyang pag-release.

“I love you Kyle..I love you so much..”

Bulong ni Matteo sa lupaypay na Kyle na humihingal sa pagod, Hindi niya hinigot palabas ang kanyang ari at patuloy parin ang pagpasok niya sa pagod na lalaki.

“Matteooo…I..I love you too!”

Tili ni Kyle habang tuloy parin ang paglabas-pasok sa kanya ni Matteo.

——————

•kaderder kayo, eto lang ata habol niyo eeee! Pambawi sa mahigit dalawang taon kong pagka-wala. Sana ay nag enjoy kayo dahil ako’y hindi.

Chos. Natatawa ako habang sinusulat ko ito, Ilang buwan o taon narin lumipas nung nagsulat ako ng ganitong bakbakan.

Enjoy!

DALAWAMPU’T LIMA

[KYLE]

Nagising ako nang may sakit sa aking ibaba, ilang beses din namin ginawa yon kaya talagang namanhid ang aking kasu-kasuan.

Nakalingkis sa aking bewang ang mga braso ni Matteo na payapang natutulog—Sino ba naman hindi e, kanina lang kami natapos.

Ang lagkit ng baba ko, feeling ko ay pinuno niya ang kaloob-looban ko, buti nalang lalaki ako at hindi ako mabubuntis.

Bumangon ako sa aming higaan, at nag-unat. Ang sakit ng buong katawan ko, para akong nabugbog kagabi.

Nabugbog sa sarap..

Tse! Ano ba itong pinagsasabi ko? Kinikilabutan ako sa mga naiisip ko.

Naisipan ko nang tumayo at paika-ikang lumakad papunta sa banyo. Iba ang hapdi na aking nararamdaman sa bewang—napakasakit talaga kung tutuusin.

Pero ginusto ko’to. Kailangan kong panindigan ang pagsuko ko sa aking virginity. Aside that, I—I already love him and I can’t deny that fact.

Mabilis akong naligo at nagtungo sa aking maleta upang magbihis, Nagugutom narin kasi ako.

Pagkalabas ko sa banyo ay tulog parin si Matteo, napakahimbing ng kanyang tulog at para siyang anghel sa aking paningin.

Lumabas ako sa aming silid at pinagaralan ang bawat parte ng lugar nato, purong puti lang ang pintura dito na may bahid ng ginto. Naglakad lakad ako kahit paika-ika hanggang umabot ako sa sala.

Andoon si Maria, Napalingon siya sa aking gawi at kinawayan, lumapit ako sa gawi niya at andoon si Kaede na tahimik na umiinom ng tsaa.

“Do you like Tea, Kyle-san?”

Tanong nito sakin, Tumango naman ako at nagsalin ito sa porcelain na cup, inabot niya ito sakin at ako’y nagpasalamat bago amuyin ang mabango aroma ng Tsaa.

“Anyway, How’s your sleep? I left a herbs of Tea that you can put hot water on with, It’s good for your health—Did you and my brother try that tea?”

Tanong nito sakin habang may ngiti sa kanyang mga labi. Nasamid ako ng unti sa kanyang tanong.

Anong Tea ba ang tinutukoy niya eh— katas ng TeaTea ng kuya niya ininom ko kagabi!

Mas lalo akong nasamid sa aking naisip at tuluyan akong nabulunan, umubo ubo habang siya ay tumayo upang hagurin ang aking likod.

“Eh? Is the tea taste bad? I kinda put extra sugar on it.”

Nag-aalala niyang wika sakin. Umiling naman ako at ngumiti sa kanya, masarap ang tsaa na tinimpla niya, maganda to para makatulog ng maganda.

“That’s good—Oh, Good morning Kuya.”

Bati ni Maria at napalingon ako sa aking likod, andoon nakatayo si Matteo na nakakunot ang noo.

“Love..”

Pagtawag nito sakin.

——————

Enjoy!

DALAWAMPU’T ANIM

[KYLE]

“Love..”

Pagtawag sakin ni Matteo—Lumingon ako sa kanyang gawi at nakakunot ang noo nito. Nakasuot siya ng turtleneck na itim at fitted na pants—ang gwapo niya sa aking paningin.

Lumapit ito sakin upang lumingkis sa aking tabi—nakangiti naman si Maria habang nakatingin samin, umiinon parin siya ng tsaa.

“Kuya, Kelan ba kayo babalik sa Pilipinas?”

Tanong ni Maria—napataas naman ang kilay ni Matteo habang nakatitig sa kanyang kapatid. Nakakapagtaka naman at gusto na niya kami pauwiin.

“Pupunta sa Pilipinas si Summer, Hindi niya kasama si Raphael—walang susundo sa kanya sa airport.”

Ani nito at ako naman ay nagtaka, sino si Summer? Bakit kailangan pa sunduin ni Matteo ng personal ito?

Napatango nalang si Matteo at hinalikan ako sa noo—napaigik naman ako sa kanyang ginawa at di ko maiwasang kiligin. Ano ba ito!

“Kaya ako sayo, Byumahe na kayo pabalik sa pilipinas, mamayang gabi ang landing ng flight niya galing Atris.”

Ani nito—ang kanyang anak naman na si Kaede ay bumaba sa kanyang inuupuan at lumapit sakin.

“Hello Kaede.”

Bati ko sa bata at may inabot naman ito sakin—isang keychain nang pusa na kulay orange.

“Ah—Ah, For me? Thank you..”

Pasasalamat ko dito at pinisil ang matambok niyang pisngi—kahit gaano katahimik si Kaede ay mabait at malambing ito.

“Alright, We’re leaving in twenty minutes then.”

Ani nito at humarap sakin—Hinawakan niya ang aking mga kamay at hinalikan ang tuktok nito—feeling ko ay namumula ako sa kilig tuwing nilalambing niya ako, ano ba naman ito!

Namaalam na kami sa kanila at kumakaway naman si Maria at Kaede habang nakangiti lang samin si Kaoru. Sumakay na kami ni Matteo sa kanyang Van at umalis na pabalik sa airport.

Grabe—parang, parang gumawa lang kami ng milagro sa japan, tapos yun na. Di man lang ako nakapag-gala, sayang naman.

“It’s okay, We’re going back here soon.”

Sabi ng aking katabi habang nakayakap sa aking tagiliran. Sobrang lambing niya naman ngayon.

Aminin man o hindi pero—na-iinlove na ako sa kanya, nakakahiya man at ayoko aminin na napamahal na ako sa kanya. Sana—manatiling mahal niya parin ako dahil kung hindi na, paano na ako? Kawawa naman ako.

Lalo na at nag-I love you too narin ako sa kanya—thankful ako at hindi pa niya ako hinaharot sa pag-sabi ko non dahil tatalon ako sa eroplano, panigurado.

What’s matter for now that— He’s still the same, the man that loves me even though—I thought that he already have his ways with me.

I just hope for the good days to continue.

———————

DALAWAMPU’T PITO

[KYLE]

Ilang oras ang lumipas at andito na ulit kami sa Pilipinas. Kung tutuusin ay papunta na kami sa kanyang bahay, sinundo na kami ni Manong driver.

Hindi nako nakapagpahinga dahil kailangan ko munang umuwi sa amin—Hinayaan naman ako ni Matteo at sinamahan pa ako dito sa amin sa Parañaque.

Marami ang gulat nung makita muli nila ako, At ako naman ay hindi nagdalawang-isip pumasok sa amin at doon, naabutan ko ang aking Lola na kumakain ng tinapay habang nanonood sa Tv.

“La!”

Maiiyak-iyak kong sambit at niyakap siya—nagulat naman ang aking Lola at hindi na nagdalawang isip na yakapin ako pabalik.

“A—Apo, Nakabalik kana..”

Masaya nitong sambit, tumango-tango naman ako at hindi parin umaalis sa aking mahigpit na pagkakayap.

“May pasalubong pala ako sayo Lola, Eto Oh.”

Ani ko at pumunta sa labas ng bahay para kunin ang bagahe ko na punong puno ng pasalubong na binili namin ni Matteo sa Japan bago kami tuluyan byumahe papunta sa Pilipinas.

Si Matteo ay andoon sa labas ng apartment—Nakatayo siya sa tapat at naninigarilyo habang nakatanaw sa kawalan—may mga babae na nagtatangka lumapit sa kanya pero hindi niya ito pinapansin—napangiti naman ako ng di oras.

“Psst, Matteo”

Pagtawag ko dito, Lumingon ito sakin at ngumiti habang binubuga ang usok ng kanyang sigarilyo—napakunot ang noo ko sa amoy ng usok. Hindi ba niya alam na masama yan sa baga?

“Halika dito, Ipapakilala kita kay Lola.”

Pagtawag ko dito—Tinapon naman niya ang sigarilyo at inapakan upang mamatay na ito. Lumapit siya sa akin ng may magandang ngiti.

“Really? Let’s go then.”

Hinawakan niya ang kamay ko at naglakad naman kami pabalik doon sa loob, Pinagtitinginan naman kami ng mga tao sa labas at yung iba ay tila nandidiri sa kanilang nakita.

Nung nakaabot na kami pabalik sa aking silid—pumasok nako sa loob at nakaupo parin doon ang Lola habang nakatingin sakin.

“Lola, May ipapakilala po ako!”

Sabi ko na may halong tuwa at kaba. Baka magalit sakin si Lola at magisip ng kung ano dahil may ipapakilala akong lalake sa kanya.

“Si Matteo po pala, uhm, Boss ko po.”

Pagpapakilala ko kay Matteo na parang nagulat pa sa sinabi ko—ngumiti naman si Lola at pinalapit ito kaya wala naman magawa ang kasama ko kundi ngumiti at lumapit kay Lola.

“Ka-gwapo mo naman apo, akala ko asawa ka ni kyle, haha..”

Natutuwang sambit ni Lola, at pinisil pisil pa ang pisngi ni Matteo—Lumaki naman ang ngiti nito at natutuwa pang nakipagkwentuhan.

“Opo, Ako nga po ang asawa niya!”

Natutuwang sambit nito at ako naman ay nabulunan ng di oras habang umiinom ng tubig—Una, dahil nagtagalog nanaman siya, Pangalawa ay dahil sinabi niya na asawa niya daw ako!

“Waaa—Ta-Talaga ba? Ingatan mo apo ko ha..”

Sabi ni Lola at tumango tango naman si Matteo at hinalikan si Lola sa pisngi na mas lalong nagpakilig sakin.

Lumingon naman siya sakin ng may ngiti sa kanyang mukha, pero biglang tumunog ang cellphone niya kaya dali dali niyang kinuha ito.

“Hello? Yes, We’re coming.”

Sambit nito at inend-call na. Tumayo niya sa umapang magpa-alam na aalis kami.

“Lola, Aalis na po kami.”

Pagpapaalam ni Matteo, Tumango naman si Lola at hinalikan ko muna siya sa pisngi. Si Ate Freya na daw bahala pagbalik niya galing sa trabaho.

“Let’s go, My wife.”

Wika ni Matteo at katulad nung nakaraan ay hawak hawak niya ang kamay ko habang palabas na kami sa building ng apartment ko.

—————

DALAWAMPU’T WALO

[KYLE]

Alas-siyete na ng gabi at andito kami sa Airport pa-byaheng Winchester/Atris. Andami kong nakikitang bumababa mula sa eroplano habang nakaupo ako dito sa isang bench habang katabi ko naman si Matteo na nakalingkis sakin.

Hindi parin namin nakikita yung babae na pinapasundo samin ni Maria. Hindi ko ito kilala at wala naman sinasabi sakin si Matteo kung sino siya.

“Babe! Omg!”

Napalingon ako at nakita ko ang matangkad na babae na naglalakad sa gawi namin, nakatingin siya samin ng may magandang ngiti. Ang ganda niya—sabi ko sa isip ko.

Napalingon naman si Matteo at sumenyas sa akin.

“That’s her. Let’s go.”

Wika nito at tumayo—sumunod naman ako sa kanya at nilapitan ang babae na may magandang ngiti.

“Babe! Why you don’t say Mabuhay like those flight attendant says, Why is there no welcome?”

Ani nito at naka-pout pa, Nagtataka ako kung bakit Babe ang tawag sa niya kay Matteo, Bakit? Anong meron sa kanila?

“Let’s go already. Tsk.”

Naiinis na sambit ni Matteo at hinatak ang maleta ni Summer, Sumunod naman siya sa amin at naglakad na din papunta sa sasakyan ni Matteo.

“Hello! You’re Kyle, Right?”

Tawag nito sakin. Napalingon naman ako sa kanya at ngumiti ng tipid.

“Yup, That’s Me.”

Ani ko at sana ay di na niya ako kausapin pa dahil may nararamdaman akong hindi maganda sa kanya—kakaiba at nakakapagtaka kung titingnan siya, Para siyang model sa mga fashion show na napapanood ko.

Blonde yung buhok niya tapos kulay blue ang kanyang mga mata, Mas matangkad siya sa akin ng kaunti at sobrang sexy niya. Mas maganda pa nga siya kay—Celestine na hindi ko alam at wala akong balita sa kung anong nangyari sa kanya.

Hindi na ito nagsalita pa, Pumasok na kami sa kotse niya at doon siya pumwesto sa tabi ng driver seat kaya ako naman ay andito sa likod—katabi ang kanyang mga bagahe.

Hindi naman nagsalita si Matteo tungkol dito at nagmaneho na, Kwento ng kwento si Summer tungkol sa buhay niya don sa Atris, Hanggang sa..

“Babe, I really hate to stay there, Why don’t we just get married already so I can stay here forever?”

Ani nito kay Matteo at nanlaki naman ang mga mata ko—Married? Mag-Fiancé ba sila ni Matteo? Anong meron?

“Summer, I’ll think about it.”

Sagot naman ni Matteo na mas lalo kong kinagulat—Napansin kong nakangiti siya habang nakatingin sa kalsada.

“Aww! Babe, Come on, Think about it already.”

Nagmumukmok na wika ni Summer—Ako naman ay tila natulala, Hindi naman nila ako nakikita dito dahil sa dilim ng kalsada.

Ano to? Nasaan na ang I love you mo Matteo? Nasaan na yung pagiging obsessed mo sakin? Ganon ganon nalang ba? Ginagago mo nalang siguro ako.

——————

DALAWAMPU’T SIYAM

[KYLE]

Tatlong linggo ang lumipas at para bang wala kaming pansinan ni Matteo, Busy siya sa pag-tratrabaho at pag eentertain kay Summer, Habang ako naman ay ginagawa ko ang tungkulin ko bilang—Kasambahay niya. Diba, Ganon naman talaga ang trabaho ko dito?

Habang nagwawalis ako dito sa kanilang bakuran ay biglang sumulpot si Summer at kasama niya si Matteo—Nakalingkis si Summer sa braso ni Matteo habang si Matteo naman ay tumatawa sa kung anong pinaguusapan.

Hindi ko sila pinansin at pinagpatuloy ang aking pagwawalis—Tila ba nawawarak ang kawawa kong puso, Hindi ko maintindihan kung bakit.

At sa loob ng tatlong linggo ay nagsusuka ako tuwing umaga, Nanghihina ako at daig ko pa ang babae na buntis. Hindi ko naman sinasabi kay Matteo ang tungkol dito at ayoko naman na maabala ko siya.

Hindi nila ako napansin nang dumaan sila sa gawi ko. Basta ako ay nakatungo lang at tuloy lang sa pagwawalis hanggang sa matapos ako dito at itinapon ang aking mga nadakot sa basurahan.

Hapon na at wala parin kaming paguusap ni Matteo, Gusto ko siya kausapin pero parang may naguudyok sa akin na wag. Pero gusto ko talaga siya makausap.

Kumatok ako sa kanyang opisina at narinig ko ang pagsabi niya ng pasok—tinulak ko naman ang pinto at unti unting pumasok.

“Kyle, How can I help you?”

Ani nito habang nakatingin sa kanyang computer at busy sa kaka-type sakin. Kyle na pala ha? Nasaan na yung Love niya? Ano na? Gaguhan lang ba lahat ng iyon?

“Matteo, may sasabihin sana ako.”

Wika ko—Lumingon naman ito sa aking gawi na puno ng pagtataka ang mukha.

“Gusto ko na mag-retiro.”

Nanlaki naman ang kanyang mga mata at tila di makapaniwala sa kanyang narinig. Ako din naman dahil hindi iyon ang plano kong sabihin. Ibang iba at sobrang layo sa plano ko sabihin. Pero ano magagawa ko? Instinct ko na ang nagsabi.

“Why? Is there any problem Love? Tell me.”

Tumayo siya at lumapit sa aking gawi, hinawakan niya ang aking balikat at hinawi ang pawisin kong ulo.

“I—I don’t feel comfortable working here kasi, uhm, I just wanted to work for another job.”

Sabi ko na may pagka-ilang. Naiilang na ako at hindi ko maintindihan kung bakit.

“What job do you need? I can give it to you.”

Pagsusumano nito sakin—Tangina ka Matteo, Wag mo’ko pinagloloko.

“Wala sir, Gusto ko na muna magpakalayo-layo.”

Pagpapatuloy ko, Sana maintindihan niya na ayoko na dito kung ganyan ang itratrato niya sakin.

“I’ll give you one week to think, Kyle, Please, Don’t leave me.”

Sambit nito na puno ng pagmamakaawa. Ako naman ay gusto tumawa sa kanyang biro. Ano akala niya sa akin? Uto-Uto? Papakasalan pa nga niya si Summer eh, Pakshet siya.

Nagulat nalang ako nang bigla niya akong niyakap ng mahigpit. Gusto ko siya yakapin pabalik pero hindi ko magawa. Nanghihina na ako sa ganitong sitwasyon.

Ano na Matteo? Ano ba gusto mo? May Summer kana eh, Eh ako? Sino ang andiyan para sa akin? Sa iyo lang umikot ang mundo ko, wala nang iba.

——————

TATLUMPU

[KYLE]

Apat na araw ang lumipas simula nung nagusap kami ni Matteo, Nagdadalawang isip ako kung gusto ko bang umalis dito, o, manatili parin dito.

Habang naglilinis ako sa kanilang bakuran muli ay may hindi ako inaasahan na makita—Si Celestine, Kasama niya si Summer at masaya silang nagkwkwentuhan.

“Oh, Would you look at that.”

Napalingon ako sa pinangalingan ng boses at galing ito sa gagang—Celestine. Ang ganda niya ngayon, Kamukha niya ang kurtina sa Sala.

“Kamusta Celestine? Bakit suot mo ang kurtina nila Sir Matteo?”

Tanong ko dito habang may mapangasar na ngiti. Bigla naman sumama ang tingin nito sakin na tila ba nangigigil sa akin.

“What does he say? Celes?”

Tanong ni Summer na may ngiti sa kanyang mukha—mukha siyang nagtataka pero nakangiti parin siya.

“Oh nothing, Don’t mind what this poor boy said.”

Nanunuyang ani ni Celestine, Kahit kelan talaga ang gaga nato, Bibigwasan ko to pag-nagkataon.

“Kyle, If I were you, Aayusin ko pananalita ko.”

Pangbabanta nito sakin—Isa sa mga kinatataka ko ay paano ito nakapasok sa pamamahay nila Matteo? Tsaka, May pa-taglish pa siyang nalalaman. Hindi bagay sa kanya.

“Oh really?”

Sagot ko naman at tinalikuran sila—Tuloy tuloy lang ako sa pagwawalis hanggang sa naramdaman ko ang kanyang makinis na kamay na tumama sa aking batok.

Mga kababayan, Ako po ay binatukan!

Natumba naman ako at hinawakan ang aking sumasakit na batok—Masama akong lumingon sa kanilang gawin at mariin kong tinitigan ang nakangising Celestine habang si Summer naman ay nagulat.

“Gago ka ah!”

Mabilis akong tumayo ay tinangka na itulak siya pero laking gulat ko ay iniharang niya si Summer kaya naman naitulak ko si Summer ng may pwersa.

“Oww!”

Mangiyak ngiyak si Summer nang siya ay bumagsak sa cactusan nila Matteo—Bigla akong kinabahan, Mukhang natinik siya sa mga cactus na andoon.

“What the actual fuck?”

Napalingon naman kaming tatlo at nakita ang stressed na stressed na Matteo—Para siyang walang tulog.

“Kyle? What the fuck did you just do?”

Galit na galit nitong sambit sakin habang ang aking mata naman nanlaki.

———————

TATLUMPU’T ISA

[KYLE]

“Kyle? What the fuck did you just do?”

Galit na galit nitong sambit sakin habang ang aking mata naman nanlaki.

Magsasalita sana ako upang depensahan ang aking sarili pero naunahan ako ng gaga na si Celestine.

“Oh god! Matteo! Kyle just push Summer out of nowhere!”

Mangiyak ngiyak na sambit nito, Si Summer naman ay di makapagsalita sa sakit na nararamdaman niya ng may bumaon na tinik sa kanyang braso.

“Hindi! Mali ka diyan! Matteo—”

Hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng bigla nalang si Matteo sumugod sakin at kinwelyuhan ako. Kung titigan ko ang kanyang mata at tipong pagod na pagod na ito, mukhang wala siya sa katinuan.

“She’s a girl, Goddamn, Kyle, Are you trying to get my attention?”

Puno ng pangigigil na wika sakin—Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa kanyang reaksyon—So ganon nalang talaga? Tarantado to.

Binitawan ako nito at nagaalalang nilapitan si Summer at iniangat ng mahinhin. Sinuri niya ang braso nito at nakita ang mga tinik na nakabaon sa kanyang maputi at makinis na braso.

Lumingon ito sa akin at kay Summer bago niya sambitin ang mga salitang di ko aasahan na madinig.

“You’re fired.”

Wika nito—Parang naguho ang mundo ko, Para akong inapak-apakan ng paulit ulit. Hindi ako makapaniwala.

Narinig ko ang mahinang hagikgik ng gaga sa aking likod. Hindi ko maintindihan, Nahihilo ako sa mga pangyayari.

Pero sa halip na ipamukha ko sa kanyang nasaktan ako ay pagalit kong hinugot sa aking bulsa ang Iphone X niya na niregalo sakin, tatlong buwan nakalipas—galit na galit akong inihagis yon sa kanyang harapan.

“Tarantado kang putangina ka Matteo, Ginagago mo’ko!”

Humahagulgol kong sambit, mukha itong nagulat sa aking pagmumura.

“Putangina kayong lahat, Lalo kana Matteo—pagkatapos mo makuha gusto mo, ginaganyan moko? Tangina ka.”

Umiiyak kong sambit,Nagaalala naman na nakatingin sakin si Summer, tila hindi niya naiintindihan ang buong pangyayari.

“At Matteo, Putangna ka, Isa kang Pakshet. Alam mo kung ano ang pinagsisihan ko? Ang Mahalin kang Kingina ka.”

Puno ng pagkasuklam kong sambit, Gusto niya ako lapitan pero initaas ko ang aking mga kamay, tila pinipigilan ko ang paglapit niya.

“Gago, Wag mo’ko lalapitan, Ilang linggo moko di pinapansin tapos—May gana kang magalala sakin, May pa one-week, one week ka pang nalalaman, Putangina mo, Ayoko na magtrabaho dito!”

Tuloy tuloy kong pagwika, Hindi naman makapaniwala si Celestine sa kanyang naririnig.

“K-Kyle, I—I didn’t mean to—”

Hindi ko pa pinatuloy ang sasabihin niya dahil galit na galit ako sa kanya at hindi ko na siya hahayaan na paikutin ako.

“Sa salita kalang magaling, Di mo naman pala kayang patunayan ng totohanan, Alam mo Matteo Cavallero? Nandidiri ako sayo, Diring Diri ako sayo . Ginamit mo lang ako sa sarili mong kasiyahan.”

At tuluyan na akong tumalikod—tumakbo paalis sa lugar kung saan ako nasanay magmahal, masaktan pero tangina nila, hindi ako magpapaka-tanga kung inaakala nila.

————————

A/N:Gusto ko lang sabihin na sinasadya ko talagang magmura si Kyle, Hindi ko kasi mamura yung nanakit sakin kaya dito ako magmumura.

Pero, Gusto ko parin sabihin na;

“Sa salita kalang magaling, Putanginamo, Madapa ka sana at

Mabagok.“

TATLUMPU’T DALAWA

Punong puno ng pagkamuhi na tumakbo si Kyle paalis ng subdivision—Hinang hina siya at tila ba hihimatayin siya dala ng bugso ng kanyang damdamin.

Saktong umuulan pa—Sobrang lakas ng patak ng ulan habang tumatakbo siya paalis sa lugar kung saan siya natuto mapahamal sa lalaking obsessed sa kanya na bubullshitin lang pala siya sa huli.

Ang pangit umiyak ni Kyle—Mukha siyang namatayan. Namatayan naman talaga siya, Namatayan siya ng puso. Hindi niya pa nararanasan ang ganoon sa kanyang tanan-buhay.

Hindi niya alam kung saan siya nakaabot sa kanyang pagtakbo—Wala siyang dalang pera dahil naiwan niya doon. Ang alam niya lang ay umuwi pabalik sa parañaque.

Habang siya humahagulgol sa gilid ng kalsada ay basang basa siya sa ulan, Nilalamig na siya at para bang bibigay na ang katawan niya dala ng stress na kanyang nadarama.

Hanggang sa—Nawalan siya ng malay sa gitna ng kalsada, May kotse na napahinto simula ng makita siyang tumumba sa kalsada. May Babae na bumaba dito at nagaalala na tumakbo papunta sa gawi ni Matteo.

“Oh my god! Are you okay?”

Wika ng babae pero wala itong response na nakuha kaya gamit ang kanyang lakas ay binuhat niya ang walang malay na si Kyle papunta sa kanyang kotse.

Kahit siya ay nabasa na dala ng malakas na bugso ng ulan ay nagmaneho siya papunta sa kanyang Hotel—kung saan siya naka-stay in pansamantala.

At gamit muli ang kanyang lakas ay inalalayan niya ang lalaki hanggang sa kanyang hotel room. Nagpunta siya sa banyo upang magpalit.

Doctora ang babae kaya gamit ang kanyang mga equipment ay chineck up niya ang walang malay na Kyle na pinalitan niya ang saplot pero hindi niya ito sinilipan, Babae din ang hanap niya eh.

“What the—another case of this?”

Gulat na sambit ng babae—Hindi siya makapaniwala sa kanyang natuklasan. Ang alam niya ay sa bansa niya lang uso ang sitwasyon na iyon. Hindi niya akalain na meron din pala nito sa Pilipinas at kung titingnan ay para itong panibagong sitwasyon sa bansa.

Pinahid niya ang gel sa tyan nito at gamit ang kanyang high-tech na ultrasound ay nakita niya sa ipad niya ang hindi niya inaasahan makita.

Walang kamalay-malay si Kyle sa nangyayari sa kanya, Ang gusto na lamang niya ay matulog habang buhay. Ayaw na niya gumising pa.

Pero nagkaroon siya ng malay ng makaamoy siya ng mabaho na amoy—Napabalikwas siya at nakita niya ang babae na nakatalikod, at nagsisindi ng makalumang kandila.

“Si—Sino ka?!”

Kinakabahang tanong ni Kyle, Hindi niya alam kung paano siya napunta dito. Ang alam niya ay tumatakbo siya sa gitna ng ulan.

Lumingon naman ang Babae at may bakas ng pagkagulat ang mukha nito hanggang sa napalitan ito ng ngiti.

“I’m Doctora Quack Quack and I came from Winchester.”

Wika nito—Gustong tumawa ni Kyle ng malakas sa pangalan ng babae, Grabe, sino nga ba nagpangalan sa kanya ng ganyan?

“And I have a good news for you Mister.”

Wika ni Doctora Quack—dinampot niya ang kanyang Ipad na nasa taas ng cabinet at pinakita ito kay Kyle.

“Congratulations, You are two weeks pregnant.”

Sambit nito na kinagulat ni Kyle—Pregnant? Paano? Bakit?

Hindi siya makapaniwala at sa pangalawang pagkakataon ay hinimatay siya sa kanyang narinig.

———————

TATLUMPU’T TATLO

Punong puno ng pag-aalala si Matteo habang nagmamaneho ng kanyang sasakyan—Gusto niya makausap si Kyle, Gusto niya sabihin ang kanyang pinagplaplanuhang proposal para dito kaya di niya pinapansin ang kanyang minamahal.

Para siyang nasaksak ng paulit ulit tuwing naalala niya ang pagmumura sa kanya ng kanyang mahal, Para siyang masisiraan ng bait kung hindi niya mahahanap ang binata.

Pinsan niya si Summer—Summer Santíre, Ang kapatid ng kanyang pinsan na si Raphael Santíre, Nililibang niya ang dalaga sapagkat tumakas lang ito para magbakasyon dahil pino-poblema din nito ang mental health ng kanyang Kuya.

Dala ng kanyang stress ay nakapag bitaw siya ng salita na hindi niya plano sabihin—nagsisisi siya sa kanyang ginawa. Gusto niya hampasin ang kanyang sarili ng martilyo o barilin ang kanyang sentido.

Hinahanap niya si Kyle kung saan-saan, byumahe narin siya sa parañaque at hinanap ito sa kanyang apartment pero nakasalubong niya ang Ate nito na nagbabantay sa kanyang Lola at sinabi na hindi pumunta si Kyle dito.

Nagaalala siya—Umuulan pa man din at baka magkasakit muli ito. Ang dami niyang kasalanan na kailangan niya pagbayaran. Sising sisi siya sa kanyang nagawa.

Walang nakakaalam pero dinispatsa niya na ang babae na si Celestine—Dinala niya ito sa kanyang silid at walang pagdadalawang isip na binaril sa sentido. Alam naman ni Summer ang ugali nito kaya tinulungan siya nito na ibalot ang bangkay ng babae at tinapon kung saan.

Gusto na niya matapos lahat ng pagdurusa na ito at igugol ang oras kasama ni Kyle—kung saan mag lolove-making sila sa bawat sulok ng kanyang bahay at papakasalan niya ito sa ibang bansa.

Pero nasira lahat ng ito dahil sa pagiging insesitibo niya, Sana naman ay sinabi niya si Summer ay kanyang pinsan at sadyang malambing lang ang dalaga.

Nagbibiruan lang silang magpinsan nung binanggit niya na pagiisipan niyang pakasalan ito. Ang puso niya ay tanging na kay Kyle lamang, Wala nang iba.

Halos gabi na at gusto na niya sumabog sa takot at pag-aalala, Gusto niya ipatrack-down si Kyle para hindi na siya mangamba pa pero wala itong dala nung tumakbo ito paalis sa subdivision.

“I love you so much Kyle, I’m sorry but I won’t let you go anywhere.”

Singhap ni Matteo habang ginagala ang buong lugar ng manila, upang mahanap ang kanyang minamahal.

——————

TATLUMPU’T APAT

[KYLE]

“Throughout my whole existence, I thought that male pregnancy is only possible in other country especially where I lived because our ancestors have this case—or label as Alpha, Beta, Omega.”

Pagkwkwento sakin ni Dr.Quack Quack habang umiinom siya ng tsaa dito sa cafeteria ng Hotel De Casa. Isa ito sa mga pinakamamahaling Hotel na alam ko dito sa gawing Manila, at masasabi ko na kakaiba din ang pamamalakad ng hotel nato.

Inulit niya ang pag-check up sakin at totoo nga, buntis ako, may bata dito sa loob ng sinapupunan ko pero—Bakit? Paano?

“I know you would be shock to find that out Kyle, But I’m shock too. You’re the second case of male pregnancy that I’ve encountered, and I must say, It’s gonna be a huge controversy here in Philippines.”

Wika niya, Ako naman ay kinakabahan—paano na to? Saan ako titira? Ano nanaman mangyayari sakin neto?

Napahawak ako sa aking tiyan—alam kong lalaki ito at magmumukha na akong literal na buntis. Kinakabahan ako dahil alam kong pagkakaguluhan ako ng mga tao, katulad nung mga nasa circus at hindi ko hahayaan na mangyari sakin yon.

Napaisip naman ako kung ipalaglag ko nalang ito pero labag sa loob ko ang gawin yon, ayokong pumatay at natatakot ako, kailangan ko panindigan ang desisyon ko na ito.

“Eh—what happen if I gave birth? Eh I don’t have a female genetalia..”

Kinakabahan kong tanong dito, napangiti naman siya at sumagot;

“Cesarean section for sure, And once you give birth, All those extra organs will be also remove because that would cause a complication for you in the future.”

Napatango naman ako—pero, ang ama nito, si Matteo, panigurado na mandidiri siya sa akin. Kamumuhian at baka nga pilitin pa ako na ipalaglag ito.

Hindi ko hahayaan na ganoon nalang, Ipaglalaban ko tong sanggol kahit walang kasiguraduhan na maipagpapatuloy ko ito.

“Don’t worry Kyle, I will extend my stay here in the Philippines so I can help you throughout the whole pregnancy, You won’t suffer, But if you don’t mind, Who’s the father?”

Tanong nito at tila natigilan naman ako. Mukha naman naintindihan niya ang sitwasyon kaya hindi na niya ako pinilit pa.

Gabi na at malakas ang buhos ng ulan—Hindi ako sigurado kung may bagyo ba o ano, Hindi narin kasi ako nakakapanood ng balita.

Habang naglalakad kami dito sa hallway at may narinig akong sigaw sa pangalan ko.

Paglingon ko—nanlaki ang aking mga mata.

“Kyle! Love!”

———————

TATLUMPU’T LIMA

[KYLE]

“Kyle! Love!”

Napalingon ako at nanlaki naman ang mga mata ko, Matteo? Anong ginagawa niya dito?

Tumakbo siya palapit sakin at hinapit sa kanyang mga yakap—ramdam na ramdam kong basang basa siya dala ng ulan pero bakit? Bakit kailangan pa niya ako hanapin?

“Kyle—I’m sorry, please, I’m sorry”

Humahagulgol na sambit nito sakin—Nakatingin naman si Dr.Quack sa amin na may gulat na ekpresyon.

Hindi ako nagsalita at tinitigan lang siya ng mariin. Ayoko siyang kausapin dahil ayoko na magbitaw pa ng masakit na salita.

“Please Love, I didn’t mean to hurt you like that, Please.”

Pagmamakaawa nito sa akin, Tangina parin niya, Ayoko na siyang makita pa, anong kapal ng mukha niya para iyakan ako ng ganito, Kung siya nga ay sinaktan ako ng sobra. Oo, sabihin niyo na na mababaw ako pero nasaktan ako—Para akong nadurog na paminta.

“You two—You should get inside since the wind is really cold. Mr. Please change your clothes.”

Pagsabat ni Dr.Quack—Tinitigan naman siya ni Matteo at tumango na lamang, wala naman siyang choice eh. Baka palabasin siya dahil napaka-basa niya ngayon.

Susunod na sana ako kay Doctora Quack pero pinigilan naman ako ni Matteo.

“Where are you going? Do you have a room to stay in? Stay with me in my room, I’ll sleep on the couch.”

Ani nito sakin, pero di ako umimik at tinitigan lang siya. Ayoko magsalita, Ayoko siyang masaktan sa kung ano ang sasabihin ko sa kanya, Gusto ko muna kumalma.

“Kyle, you can stay with him for a while, I can’t let you stay in my room eh.”

Napatingin naman ako ng masama kay  Dr.Quack, Pwede naman ako sa sofa niya eh. Ano akala niya sakin? Grabe naman to.

“I’ll book you a room, Love, Please, as long that you are comfortable.”

Sambit ni Matteo, wala na akong magawa kundi tumango—Dinala naman niya ako sa receptionist at Nag-rent nga siya ng room na malapit sa kanya, Binayaran niya ito at si Dr.Quack naman ay namaalam na upang magpahinga sa kanyang silid dahil daw nabasa rin siya kanina.

Andito nako sa tapat ng kwarto na inilaan niya sakin. Nakatingin siya sakin—tulad ng pagtingin niya noon sa akin. Puno ng pagmamahal, Puno ng paglalambing. Pero di na ako uto-uto.

“Kyle, Please, I will explain to you tommorow but rest for now, I love you.”

Para akong pipi ng hinalikan niya ako sa noo at pisngi. Hindi na ako umangal dahil ayoko magsalita—Ayoko siyang kausapin dahil nga ayoko nga. Ano bang magagawa pa niya kung kelan ang bigat na ng loob ko? Sobrang bigat sa kalooban ko na itrato na ganon.

Tumango na lamang ako at pumasok na sa loob, sinara ko ang pintuan kahit andoon pa siya sa labas ng aking silid. Sumandal ako sa pinto at muling humagulgol.

Natatakot ako, Natatakot ako dahil ngayong buntis ako at hindi ko ito masabi kay Matteo. Natatakot ako para sa anak ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko.

————————

TATLUMPU’T ANIM

[MATTEO]

After Kyle close the door—I’ve decided to go to that wierd named doctor,  I know her. She’s an ob-gyne back at Winchester.

I knock at her door and—She finally open it. She looks shock for a second before she finally calm down.

“Yes? How can I help you?”

She said with a soft smile. I wanted to comfirm something, I know that she doesn’t help someone so easily without any serious reason.

“Tell me, Is—Is Kyle, Pregnant?”

I ask. I’m nervous but I wanted to know, I know about Male pregnancy. Raphael’s friend have his wife—a boy—pregnant. I attend those triplet’s birthday and I was amaze that a boy can bear child and I wish that Kyle can bear me our own children.

But I know it’s impossible so the only thing I can do is hope.

“Why ask me? Do you know me?”

She asked. Curiously. I nodded my head and she gasp until she turn silent for a while but It change into smirk.

“Why? If he is, Would you take responsibility?”

She ask. I didn’t hesitate to nod my head—I would be blessed if he is, I would take care of him like a precious gem which he always is.

“You know, Mr. I don’t know your name, It was a confidential case since I can’t just tell anyone so easily if a guy is pregnant. If I were ask if I have been through this case, Well yes I am.”

She explained. I was getting anxious, I really wanted to know if Kyle is pregnant and I wouldn’t hesitate to propose right here, right now.

“Please, I beg you, If he was, well, I’m the father of his child. I wanted to know so please.”

I really begged. I am desperate to know the truth. I know Kyle would be thinking if I would be disgusted by him if I found about that. But no, It would be the opposite. I will never be disgusted by him.

“You know, I shouldn’t be telling this to anyone but—Yes, Kyle is two weeks pregnant.”

She announced. And that is all I need to know. I hug her as I whisper my thanks, She hug back and said that it’s her pleasure.

Tommorow would be the happiest day for him, I will make sure of that. He will never cry again—He would be the happiest guy alive.

——————

TATLUMPU’T PITO

[KYLE]

Naalimpungatan ako sa sinag ng araw—teka, di ko naman binuksan ang kurtina kagabi ah?

Binuksan ko ang mata ko at umupo sa hinihigaan ko ngayon, Sabi ni Dr.Quack ay hindi niya ako pababayaan pero saan naman ako titira pansamantala lalo na at may nabubuhay na sa aking sinapupunan?

Napahimas ako ng di oras sa aking tyan—nakakatuwa, magkaka-baby na ako. Parang kelan lang ay nagiisip ako kung paano kung sakaling magka-pamilya ako. Ano ang mga gagawin ko? Akala ko, magkakaroon ako noon ng asawa at magdadalang-tao siya sa magiging anak namin pero heto, ako pala ang magdadalawang-tao.

Bumangon na ako upang maligo pero nagulat ako sa aking nakita.

Nandoon si Matteo, Nakaupo sa armchair, Nakatingin siya sa akin na may masayang ngiti.

Ano naman ang nginingiti nito? Tarantado to ah.

“Good Morning, Love”

Pagbati nito sakin pero hindi parin ako nagsasalita. Tumayo ito sa kanyang inuupan at lumapit sakin sabay hapit sa aking bewang at halik muli sa aking noo at magkabilang pisngi.

“Love, Please, Sit down, I already order us a breakfast, Just rest.”

Ani nito at inalalayan ako umupo sa inupuan niya kaninang armchair, puno siya ng pagiingat sa akin na tila ba mababasag ako.

Lumuhod siya sa aking harapan at hinawakan ang aking mga kamay, hinihimas niya pa ang aking mga palad.

“Let me explain my love, I never intended to make you feel like that.”

Sambit nito, At wala naman akong magawa kundi tumango na lamang—Hanggang ngayon ay nakatitig lang ako sa kanya ng walang sinasabi ni-isang salita.

“Summer, She’s my cousin. Believe me Kyle but she really was, She use that endearment with me since We were a child and I promise you Kyle, You are my only love.”

Pag-eexplain niya. Paano ako maniniwala? Hindi ako naniniwala sa pinagsasabi niya.

“I’m Matteo Santíre Cavallero, She’s my cousin while his brother—Raphael Santíre is my first cousin. My mother is their father little sister so obviously, we are blood-related.”

Pagkwkwento niya sa akin. Gago to ah, Eh bakit suot ni celestine yung kurtina nila? Dejoke lang pero bakita andoon yung pakarat na yon?

“Sinaktan moko.”

Sambit ko, puno ng hinanakit ang boses ko habang nakatingin sa kanya—bigla naman siya namutla at hinalikan ang mga palad ko.

“Love, I really didn’t mean to that. Please, Believe my love. I’m genuinely sorry and I will take care of you and our child till the day that I die.”

Nanlaki naman ang aking mga mata, Paano niya nalaman? Paano—

Sumandal naman siya sa aking tiyan ay tila pinakikiramdaman ito.

“I know love, And I will never despise you. I love you so much that I will take care of you and our child, forever.”

Wika nito—kusa namang tumulo ang mga luha ko, para akong natanggalan ng tinik sa puso—iniangat ko ang mga kamay ko na inalis ko sa kanyang pagkakahawak at maharan kong pinadausdos ang aking kamay sa kanyang itim na buhok, hinihimas ko ito ng puno ng pagmamahal.

“Mahal na mahal kita, Matteo..”

Umiiyak kong sambit, naramdaman ko naman ang pag-angat niya sa aking tiyan at pagtitig sakin ng puno ng pagmamahal—hinawakan niya ang aking mga pisngi at sinabi;

“Mahal na Mahal din kita Kyle, Mamatay ako pag nawala ka sa aking tabi, iingatan ko kayo hanggang huli, My Love, My wife.”

———————

TATLUMPU’T WALO

•SEVEN MONTH LATER

“Matteo! Gusto ko kumain ng lumpiang gulay!”

Naasar na sambit ni Kyle—Dali dali naman lumapit si Matteo upang alalayan ang kanyang Asawa, Nagpakasal sila sa Winchester. Simple lang at ang mga kaibigan niya lang at pinsan ang kasama—Kasama din nila ang Lola at Ate Freya ni Kyle na hindi makapaniwala sa nangyari.

“Okay Love, Here you go..”

Puno ng pagmamahal na inabot ni Matteo ang styro ng Lumpiang gulay, Binuksan naman ni Kyle ang styro at kumuha ng tinidor at kumain ng mapayapa.

Sa loob ng pitong buwan na pagdadalang-tao ni Kyle ay lalaki ang kanilang anak. Tuwang tuwa si Matteo ng malaman niya ang kasarian ng kanilang magiging anak. Napaaga pa nga ang pagbili nila ng asawa niya ng mga kagamitan para sa kanilang baby.

Si Doctora Quack Quack ay nakipagusap sa iilang pribadong doctor sa Pilipinas upang alamin ang sitwasyon ni Kyle, nanatili itong sikreto lalo na sa media upang hindi pagkaguluhan ang lalake.

Naninirahan sila ngayon sa mansion ni Matteo—Kung saan talaga sila nakatira. Miski ang kanilang kapitbahay ay hindi alam ang mga pangyayari—Na-imbestigahan din ang Magpinsan na si Matteo at Summer sa walang-awa pagpaslang kay Celestine. Pero napatunayan nila na inosente sila.

Andito ngayon sa garden nakatambay ang malaking tiyan na si Kyle—Medyo naging malaman siya simula nung siya ay nagbubuntis pero bakit nga ba hindi eh, inaalagan ito ni Matteo at ng kanyang Ate Freya na nakatira kasama sila, pati rin ang kanyang Lola.

Nalaman ni Maria ang balita kaya umuwi ito bigla sa Pilipinas—Tuwang tuwa siya nang malaman niya na buntis si Kyle, Sa kanilang angkan ay hindi na sila nagugulat sa mga ganitong pangyayari.

Humingi ng pasensya si Summer kay Kyle at napatawad naman niya ito dahil alam niya na wala naman itong pagkakasala, Nakasanayan narin kasi ng babae na tawaging Babe ang kanyang pinsan dahil sa kanilang magpipinsan ay si Matteo ang kanyang pinaka-close.

Nagpadala naman ng regalo ang mga kaibigan ni Raphael na si Chesire at Ruther sa pinsan nito na si Matteo, Tinanggap naman ito ng taos-puso ni Kyle kahit na ayaw pumayag ni Matteo dahil baka kung ano daw ang nakalagay dito.

“Do you want more, My love?”

Puno ng paglalambing na tanong ni Matteo sa kanyang asawa, Ang kanyang pinakamamahal na asawa na si—Kyle Joseff Cavallero. Ang lalaking kinababaliwan niya noon na ngayon ay andito na sa kanyang tabi. Mapag-habang buhay.

“Wala na po Love, Excited nako.”

Natutuwang sambit ni Kyle habang hinihimas ang kanyang lobong tiyan. Ilang buwan nalang at manganganak na siya—Buti nalang at andito si Dr.Quack at ang iba pang doctor upang gabayan siya.

“You know Kyle, I will follow you even in the afterlife.”

Madamdamin sambit ni Matteo habang nakasandal sa kanyang balikat ang kanyang asawa.

“Ako din Matteo, Pero, ipangako mo sa akin na kung sakali—sakaling may mangyari sakin ay hindi mo pababayaan ang anak natin, ha?”

Kyle said with a hidden meaning. Pero, Mukha hindi kakayanin ni Matteo na mawalay sa kanyang pinakamamahal na asawa—walang tutumbas sa kanyang asawa at sisiguraduhin niya na magkakasama sila hanggang sa kabilang buhay.

“I can’t promise Love, but, Promise me, You will survived. Right? I know that you do.”

Nakangiting saad ni Matteo. Ngumiti na lamang si Kyle at hinawakan ang kamay ng kanyang asawa.

“Oo, Pinapangako at gusto ko papangalanan ko ang baby natin, ha.”

Nakangiting sambit ni Kyle—hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Matteo at binigyan ito ng masarap na halik.

Hinalikan naman ni Matteo ang malambot na labi ng kanyang asawa—ang lalaki na kinabaliwan niya simula ng nakita niya itong sumayaw—hindi siya magsisinungalin—pero napaka-lampang sayaw nung nag perform ito nung siya ay Senior high. Para itong nabudbudan ng asin kung gumalaw dahil antigas ng katawan nito.

Gusto niya matawa nung naalala niya ang parang naimpatso na mukha nito, pero sobrang cute ni Kyle sa mga panahon na iyon. Hanggang ngayon ay sobrang cute parin ng asawa niya.

“I love you Kyle Joseff Cavallero.”

Bulong ni Matteo sa pagitan ng kanilang halik.

“I love you too, Matteo Cavallero.”

————————

TATLUMPU’T SIYAM

• 2 MONTHS LATER

MAY 3 XXXX

“MATTEO! PUTANGINA ANG SAKIT!”

Sigaw ni Kyle habang initatakbo siya ng mga doctor sa Delivery room gamit ang strecher—Kasunod nito si Matteo na punong puno ng pag-aalala sa mukha.

“I love you so much Kyle! You can do it my love!”

Kahit kinakabahan ay nanatili paring positibo si Matteo, Ayaw niya kainin siya ng takot dahil baka mapatay niya ang mga doctor dahil sa gagawin nito sa kanyang asawa.

“M-Mahal na Mahal kita Matteo..Hanggang sa aking huling—hininga..”

Pagod na pagod na wika ni Kyle at napabitaw na sa pagkakahawak ng kamay si Matteo. Pinanonood niya kung paano magsara ang pintuan ng Delivery room at ang kanyang magagawa lamang ay maghintay.

“Kyle—I love you..”

Bulong ni Matteo at umalis na muna upang ihanda lahat ng kagamitan sa kanilang bahay, siya ay natutuwa dahil sa wakas—makakasama na niya ang kanyang mag-ina.

Sa loob naman ng delivery room ay naka-oxygen mask ang walang malay na si Kyle habang siya ay inooperahan ng mga doctor.

“Okay—Be careful, Carefully..”

Bulong ni Doctora quack quack habang hinihiwa ng paunti unti ang tiyan ng lalake.

“I can see the head already, Pull it out—slowly, gently..”

Sabi ng isa kanyang mga kasamang doctor—Si Dr.Who, Who Yu. Isang chinese na doctor na nakatira sa bandang Atris, Isa siyang head doctor sa St.Archival Hosptital.

“Guys, His heart is having a palpitation, quickly check it!”

Parang nagpapanic na sabi ni Doctora Wang. Malu Wang—Isang Filipina doctor na may alam sa male pregnancy.

•Dahil hindi po ako doctor at wala akong masyadong alam, pagpasensyahan niyo na ako•

Ligtas naman at maayos na nahugot ni Doctor Who ang sanggol at siya’y namangha. Para siyang nagpa-anak lang ng babae pero ang taong ito ay lalake kaya isa to sa kanyang mga greatest achievement sa larangan ng pagiging doctor.

Kailangan na nila tanggalin ang mga extra organ nito para hindi mag error ang katawan ni Kyle, pero habang nasa kalagitnaan ng pagtatangal ay bigla nanamang nag-paltipate ang walang malay na lalake.

“I have a very bad news Dr.Quack, This boy—looking at his xray scan. He have a congestive heart failure. His heart is having a hard time to pump blood and this surgery is very risky that he have 40% chance of surviving.”

Pag-eexplain ni Dr.Wang—Hindi makapaniwala si Dr.Quack dahil mukhang okay naman si Kyle nung lagi itong may monthly check up.

“Fuck that, We will take that 40% risk. Prepare the equipment, Ms. Evans.”

Pagtawag ni Dr.Quack sa assistant nurse na si Kate Evans na dali daling umasikaso sa kanilang pangagalingan.

“Dear Lord, Help us..”

Bulong ni Dr.Who at Quack habang inaasikaso ang napakadelikadong operasyon.

Puno ng katahimikan ng bumalik si Matteo sa hospital—Limang oras ang lumipas at handang handa na siyang makita ang kanyang mag-ina.

Halos nagmamadali siya lumapit sa kwarto kung saan—lumabas ang tatlong doctor at apat na nurse.

“Doctor Quack! How is it?”

Kinakabahan pero puno ng pagka-excite na tawag ni Matteo sa babaeng doctor—napatingin naman ito sa kanya at matipid na ngumiti.

“Mr.Cavallero, Your baby boy is fine..”

Wika nito, Kinakabahan naman si Doctor Quack sa kanyang sunod na anunsyon.

“But, Kyle…I’m really sorry, But he didn’t make it.”

Gusto umiyak ni Doctor Quack sa kanyang anunsyon. Pero wala siyang magagawa, Hindi siya ang diyos para isalba ang lalaki, ginawa niya ang lahat, itinaya niya ang 40% nayon pero—sa kasamaang palad ay hindi siya nagtagumpay sa panahon na ito.

Para namang naguho ang mundo ni Matteo—Tuloy tuloy ang pag-agos ng luha sa kanyang mga mata at tuluyan na siyang napaluhod.

Napaiyak din si Doctor Quack dahil feeling niya ay napakawalang-kwenta niyang Doctor—isa siya sa naging saksi sa pagdadalang tao ni Kyle at hindi siya makapaniwala na mangyayari ito.

Hindi sa kanila sinabi ni Kyle na may problema pala ito sa puso kaya habang nasa kalagitnaan ng operasyon ay tuluyan ng sumuko ang katawan nito.

Parang—Nabagsakan ng langit at lupa ang mundo ni Matteo. Hindi siya makapaniwala na mawawala sa kanya ang kanyang asawa.

“Kyle…”

Umiyak siya. Iyak na sobrang sakit pakinggan—ang bigat. Sobrang nakakabigat ng damdamin.

——————

APATNAPU

Madilim ang kalangitan—Tahimik si Matteo na nakatitig sa kabaong ng kanyang asawa—hindi niya kaya itong tingnan, parang, parang masisiraan siya ng bait.

Hindi niya pinangalan ang kanilang anak—Hindi niya kayang pangalanan lalo na at sinabi ni Kyle na siya daw ang magpapangalan dito.

Halos bumaha ng luha sa loob ng simbahan kung saan binurol si Kyle, Walang tigil ang pagiyak ng kanyang Lola at Ate. Hindi ito makapaniwala.

Nanghihinang umuwi si Maria, kasama ang kanyang pamilya, Wala tigil sa pagiyak ang babae, Hindi siya makapaniwala na mangyayari ito.

Pumunta rin sa Pilipinas ang kanyang Pinsan, kasama nito ang mga kaibigan na lubos na nalulungkot para sa lalaki.

Nakasuot ng itim na sleeved shirt si Matteo at slack—Tinitingnan niya ang kanyang walang kamuang muang na anak—Sobrang kamukha nito si Kyle pero namana nito ang kilay, ilong at mata ni Matteo pero ang naalala niya ang kanyang asawa sa kabuuan nito.

Unti-unting nasisira ang bait ni Matteo—Kung baliw siya noon, siguradong baliw na siya talaga ngayon. Nagaalala sa kanya si Maria at Summer.

Ibinababa niya sa crib ang kanyang Baby—Ang Kanyang Baby na hindi niya mabigyan ng pangalan dahil nangako ang kanyang asawa na papangalanan niya ito.

Kinuha niya ang journal ng kanyang mahal at binabasa—basa niya ito sa kanilang silid. Nakaupo siya sa kama na kulay puti—puti tulad ng pagiging pure ng asawa niya.

March 2 xxxx

Hindi ko alam kung kakayanin ko, Hindi ko masabi kay love na baka hindi ko kayanin, kung sakali mang hindi, gusto ko, pangalanan niya na  ang baby namin na naguumpisa sa “M” matutuwa ako kung sakali man.

Matteo, Gusto ko malaman mo na mahal na mahal kita, umpisa pa lamang. Ikaw lamang ang aking mamahalin sa huling sandali ng aking buhay,

Ben&Ben [Araw-Araw]

Mahiwaga,

Pipiliin ka sa araw-araw.

Mahiwaga,

Ang nadarama sa’yo’y malinaw.

[Payapa sa yakap ng iyong hiwaga]

[Payapa sa yakap ng iyong..]

KYLE.

Gusto ni Matteo mag-wala, Gusto niya magreklamo at pilitin na buhayin muli ang kanyang asawa, pero hindi siya diyos. Tao lamang siya at wala siyang magagawa sa nangyari na.

[MATTEO]

I stare at my baby sleeping face—He was so—He was so adorable, so fragile—Like his mother; My wife, My love—Kyle Joseff Santiago-Cavallero.

I never been so lucky in my whole damn life when the day that my love has come near to my embrace, I never been so in-love. I never feel the content and happiness that only—that only Kyle can bring me.

Kyle—You break your promise. I thought—I thought that you stay with me until the end. You lied. You break it and I’m sorry but—

I’m going to break mine.

Grabbing the music player—I started to play the music that he use to play everyday—I put it near my sleeping baby bedside cabinet as he sleep in peace.

I’m sorry Baby, But Daddy is going to break his promise to your mommy. Summer will take care of you. I’m sure of that.

I decided to write a letter and put it on his crib—I walk back in the room where I used to make Kyle sleep. The room with the silver door.

Umaga na sa ating duyan,

’Wag nang Mawawala,

Umaga na sa ating duyan,

Magmamahal, oh, mahiwaga

Walking inside—I can smell his faint scent of coke. He always smell like coke.

Matang magkakilala,

Sa unang pagtapo,

Paano dahan-dahang

Sinuyo ang puso?

Ka’y tagal ko nang nag-iisa.

And’yan kalang pala.

I caress the sheets that he use to lay with, I sat on the bed with a gentle smile, closing my eyes, feeling the wind that touch my skin.

Mahiwaga,

Pipiliin ka sa araw-araw.

Mahiwaga,

Ang nadarama sa’yo’y malinaw.

I pull out my 1911 government. I hide in my back pocket and no one noticed that I’ve been carrying this the whole time.

Higit pa sa ligaya,

Hatid na damdamin,

Lahat naunawaan,

Sa lalim ng tingin.

I playfully press it on my forehead as I sing the song that Kyle really love.

Mahiwaga,

Pipiliin ka sa araw-araw.

Mahiwaga,

Ang nadarama sa’yo’y malinaw.

That song—It held a special meaning on my heart, on our heart—I can almost say that this is our love song.

Sa minsang pagbali ng hangin,

Hinila patungo sa akin,

Tanging ika’y iibigin ng wakas at buo

I closed my eyes as tears fall down my eyes—fucking goddamn it.

“Payapa, sa yakap, ng iyong hiwaga, Payapa, sa yakap ng iyong…”

I cannot sing anymore as my heart pierced. I can’t, I’m sorry baby, I’m sorry everyone. I need to pay for all of my sins and this is my consequences.

Mahiwaga,

Pipiliin ka sa araw-araw.

Mahiwaga,

Ang nadarama sa’yo’y malinaw.

Mahiwaga,

Wag nang mawala,  araw-araw.

Mahiwaga,

I’m deceitful, I don’t deserved happiness, I don’t deserved everything, But Kyle—He was my everything. And I deserved him by the very end.

And this is my consequences of my

Obsessive Acts.

“Pipiliin ka, Araw-Araw.”

BANG!

THE END.

Thank you for reading Obsessive Acts. I am honoured.

For the past two years—I have been thinking of how to make my first tagalog story to be meaningful. Guys, Kahit Filipino ako ay nahihirapan ako minsan magtagalog dahil kalahating bisaya at kalahating novo-ecijano ako.

Sana ay nag-enjoy kayo sa kwento nila. Masaya akong nakasama kayo.

• May 24, 2018- May 3, 2020•

-EPILOGUE-

•TRIGGER WARNING. READ ON YOUR OWN RISK.

The sky is very bright today—The sun shine above the sky like it was the start of a new beginning,

A new start.

After everyone left—Summer left standing on infront of the two grave. She can’t believe all of these to happen—She never expected to; She closed her eyes in pure agony.

She decided to visit Matteo to give his Eulogy—She was the one who was in charged to assist the father and child because Maria can’t stand all of the events in her life.

She entered the house that is use to be so loud—so energetic, They even celebrated Christmas here, It was one of the event that she wished to be repeated again.

But—But you can’t repeat what has been done. Not now that Kyle—was gone. She don’t think that everything will be the same.

She was happy to be a part of Kyle and Matteo’s Life—Her brother, Raphael already having his life to the fullest with his wife—Dennis, They also have a child from a surrogate mother which is their lovely Lucas Santíre.

She love her nephew but her nephew is growing so mature like Raphael, So she can’t babysit the boy anymore.

But she found out that Kyle was having a baby—A baby boy and she was excited to take care of the baby. She wants to be a godmother for her favorite cousin child.

She entered the house with a caution. She have Dennis who waiting for her outside—looking around the peaceful garden.

She heard a tagalog song—She used to hear it and enjoy the soft melody despite the fact that she can’t understand the language. She fell in love with the Pilipino Culture.

She followed where the song was and she ended up on Matteo room–She slowly hold the doorknob and open it—revealing a sleeping baby in the crib. Her precious Nephew that she doesn’t know the name.

Then—She was terrified when she smell blood lingering around the corner—She was also wise as her brother as she carefully take a step and follow where that smell come from.

She ended up once again in a silver door—The smell of blood is strong. She was anxious. She feel like she doesn’t wanna encounter it. She was terrified despite the fact that she help her cousin and brother kill someone before.

Pushing the door knob—and once she completely open the door—her heartbeat stopped for a second.

Blood was everywhere—She can see it. She saw the raw guts everywhere, She scream in horror as Dennis rush inside and the two of them cried as they saw—

Matteo who committed suicide.

Kyle who died because of Heart failure, Matteo who committed suicide because he can’t bear to lose his wife. Everything went in chaos.

Raphael—In his whole life that he cry for his wife—He cried once again. For his pitiful cousin who died in a tragic death.

And his poor nephew who was left all alone.

Summer read Matteo Last note before he shot himself dead—It was written;

May XXXX,

W

hy? Why did I have to suffer like this? Is this the consequences of my ruthless actions? Why can’t I redeem myself? I don’t understand,

I won’t make it long but—Summer, Please, Take care of our baby, Our child, Name him with something that starts with M, I beg you to guide him in a good path. Teach him how to be his mother—with a good judgement and intention. Be a good man of the society.

I’m following Kyle to the afterlife now—He break his promise that he will stay with me so I will break mine. I’m sorry Maria, I love you, Be a good aunt to our Baby, And you too Summer—I trust you enough to be our baby’s mother.

I’ll see you all in the afterlife.

Matteo Santire Cavallero.

xxxx-xxxx-xxxx

Summer caress the soft cheeks of the baby, She never hold a child before—After his mother death and his father suicide. She will raise this child as her own for the sake of her cousin who died in a tragic death. She will love this baby within her life like she own the child.

“What would you name him?”

Raphael ask as he got near to his younger sister—He have dennis on his side and their child—Lucas. They have this sad stare as they know that they needed to guide her from raising the precious child.

“Marius.”

Summer solemnly said. She look at the sky with a gentle smile. His cousin really have this Obsessive Acts and she can’t deny that it was one of his graveyard sins.

“Marius Santíre.”

She whispered. Looking up at the sky and wondering what awaits for them. Afterall—It was a new beginning for the rest of them.

Kyle and Matteo is probably in Hell. The hell where two forlorn lovers stay forever in the garden of roses.

END .

OBSESSIVE ACTS

THE START.

Nasa kalagitnaan ng charity event ang Saint Richards National High School—Oras na para mag-perform ang mga senior high ng kanilang sayaw.

Grade 12- Kalabaw si Kyle Joseff Santiago—Ang strand niya ay GAS. Kulang kasi sa miyembro ang mga kaklase niya sa kanilang sayaw kaya wala siyang magawa kundi sumali dahil dagdag grades daw ito.

Nakasuot sila ngayon ng puting tshirt at jogging pants. Ang section lang nila ang hindi nag-effort magsuot ng kung ano-anong kolorete sa katawan. Andoon lang naman talaga sila para mag-perform at hindi makipag-competensya sa ibang section at strand.

Nasa harapan siya—Kinakabahan siya dahil hindi siya marunong sumayaw at matigas ang kanyang katawan. Paniguradong mapapahiya sa harap ng madla.

“OKAY! GIVE IT UP TO 12-KALABAW!”

Tuwang tuwa at naghihiyawan ang bawat studyante sa loob ng gymnasium. Napairap naman si Kyle sa mga hagikgik ng mga ito.

“Gago tong mga to ah, akala mo hindi 11-Uling at 12-Kambing yung section amps.”

Gigil niyang iniisip—nagsimula na tumugtog ang kanilang sayaw.

’Tayo ayyy..

Mag otso-otso,

Mag otso-otso

Mag otso otso lang“

At nag-otso otso nga ang kawawang Kyle, hanggang sa pabilis ng pabilis ang tugtog at ganun din ang kanilang sayaw—tuwang tuwa naman ang mga tropa ng kawawang Kyle.

Kasama ang mga head teachers at principal—Nakaupo si Matteo sa gitna habang nakatitig sa batang Kyle, Maliit pa si Kyle noon pero Maputi na siya at patpatin kung titingnan.

Sa unang pagkakataon ay napangiti si Matteo habang pinapanood ang batang Kyle—Tatlong taon lang siguro ang agwat nilang dalawa, Si Matteo ay walang magawa kundi umattend sa pag iimbita sa kaniya ng paaralan. Bilang pasasalamat nadin sa kanyang donation na Fifty Million para sa bagong kagamitan at classroom na ipapatayo.

Mukha kasing na-impatso si Kyle pero ang cute nito kung titingnan—Kahit na mukha itong uod na nabudburan ng asin ay hindi maiwasan ni Matteo na mattract sa Binata.

Natapos na ang kanilang performance at sa unang pagkakataon ay nagka-eye to eye sila. Parang may boltaheng kuryente ang dumaloy sa Katawan ni Matteo habang inosenteng nakatingin sa kanya si Kyle.

Umalis na ang binata pero sinisugurado ni Matteo na hindi iyon ang huli nilang pagkikita—Kinausap niya ang mga head teachers tungkol sa bata at sinabi nila na ito daw ay pabalik balik ng grade kaya 22 years old na daw iyon at sa kabutihang palad ay gragraduate na daw ito.

Hindi siya makapaniwala na ang maliit at mukhang bata na binata ay bente-dos anyos na pala, fresh na fresh kasi kung titingnan si Kyle at hindi magpagkakamalan na Mas matanda na sa karimihan  sa mga studyante doon.

Araw araw niyang pinagmamasdan yon, at lagi siyang nagdodonate ng pera at mga kagamitan sa paaralan kaya tuwang tuwa ang mga teachers at principal—pero inutusan niya ang mga ito na alagaan ng mabuti ang kanyang kinahuhumalingan na si Kyle.

Sumangayon na lamang ang mga guro at tinuruan ng mabuti si Kyle na tipong—nag sspecial class ito kung sakaling di man naintindihan ang tinuturo sa kanya at iba pa.

Hanggang makagraduate si Kyle ay sinusundan niya parin ito—sa puntong pinadalhan narin niya ito ng regalo at pera upang may pangtustos sa kanyang mga pangagailangan. Binayaran din niya ang Landlady nito ng limang milyon para lamang hindi na nito singilin ang binata. Tuwang tuwa naman ito sa kanyang biyayang natanggap kaya maganda ang trato niya sa binata kumpara sa iba pang nagungupahan.

Matteo is obsessed . He is deeply in love with the boy who dance like a worm coated in sal t.

[KYLE]

’‘Na-predict ko na may isang lalaki na humahanga sayo ng wagas. Tipong handa siyang gawin ang lahat para maging ikaw ay sa kanya. Kyle.’’

Ani ng babaeng manghuhula sa gitna ng Baclaran church. Kinilabutan naman ako ng unti sa kanyang hula.

’‘S-seryoso po ba kayo? H-hala，D-di naman po ako bakla eh..’’

Bulong ko habang lumi-linga linga sa paligid. Mahirap na at baka may makarinig at pagtawanan ako.

’‘Oo，Seryoso ako. Magaling akong manghula kyle at lahat ng nahuhula ko ay nagkakatotoo，Ang tanging payo ko lang ay go with the flow ka nalang kung sakali magkatotoo ito at mahalin mo rin ito kung sakali dahil masama ang pwede mangyari sa iyo.’’

Payo nito at ang tanging nagawa ko nalang ay tumango at binigyan ito ng singkwenta pesos. Baka sakali eh mag-iba ang prediction nito.

Ako nga pala si Kyle Santiago. 22 years old at ka-gragraduate lang ng grade 12. Di ko na naisipan mag kolehiyo at alam ko namang pwede nako magtrabaho nito.

Alam ko na ang tanda ko na at ngayon lang ako nakatapos ng K-12，Sadyang inutil lang ako pagdating sa pag-aaral.

Mag-isa nalang ako halos sa buhay. Wala akong tita o tito kasi only-child lang si mama at papa pero okay lang dahil may kasama naman ako at yun ay si Lola Josefa na medyo uugod-ugod na

Life is harder than what you expect. Yan ang life motto ko，Oo. Marunong naman ako mag english pero pagdating sa ibang subject ay palpak na. Bale sa english at Esp lang ako pasado.

I never thought na may huma-hanga sakin. Di naman ako mukhang babae at sakto lang ang aking tangkad. Nasa 5’7 at medyo payat ng unti. Maputi lang ako at may pagka singkit at the rest ay normal na.

Mahirap man aminin ay naisipan ko na magpahula dito kay Aling Pising na ika nila ay magaling na manghuhula. Pero sa totoo lang ay marami na daw nagkatotoo sa sabi sabi nito kaya di ko maiwasan na kilabutan kahit papano.

Nag-abang ako ng jeep bago sumakay papuntang Parañaque，Sa isang apartment ako nakatira kasama si lola at mga kapitbahay namin na chismoso/chismosa，lasinggero，mga dugyot.. atbp.

Pagkababa ko sa Brgy. St Niño ay naglakad nalang ako papasok sa looban kung saan nakatayo yung malaking building na kung sino sino nakatira.

’‘Kuya Kyle! Kuya kyle!’’

Tinig ng isang bata，kaya naman napatingin ako dito at ngumiti. May ibinigay ito sakin na paper bag at nagsalita.

’‘Pinapabigay po sa inyo! Hindi ko alam kung sino pero gwapo siya kuya! Krash ko na nga eh hihi.’’

Tawa ni Nganga，tumango nalang ako at nagpatuloy maglakad papasok sa apartamento kung saan ako nakatira.

Pagka-akyat ko sa pangalawang palapag ay nagkakagulo doon ang mga tao na tila may inuusisa kung ano. Paglapit ko ay nakita ko ang isang tambak ng kalat sa tapat ng aming pinto.

’‘Yaaakkk! Walang etits!’’

Ani ni Aling Kona，Yak. Di marunong mag spelling ethics. Kakaloka.

Inalis ko lahat ng tambak na basura sa tapat ng pinto na alam kong nilagay nila. Bakla daw kasi ako ika nila purkit ba malambot ako kumilos at mahinahon? Letse.

Pagkabukas ko ay nakaupo si lola na nanonood ng palabas sa tv. Lumapit ako rito at nagmano bago halikan ito sa pisngi.

’‘Kamusta kana kyle? Ayos kalang b-ba…’’

Tanong ni lola，tumango lang ako at ngumiti sabay nagpatuloy papunta sa aking silid.

Umupo ako sa kutson at binuksan ang paperbag at doon ko napansin kung ano nakalagay doon

Tsokolate，sabon na mabango， Shampoo，Pabango at mga..

Brief!

May nakasabi din na note don kaya dali dali ko itong kinuha at binuklat. Binasa ko kung ano nakasulat dito.

Enjoy my love，Please enjoy my gift for you and your grandma.

-Your Love.

What the Fak?

EXTRA.