Teaser

Started date: May 28, 2019

Disclaimer:

This is a work of fiction. Names, characters,

businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

All rights reserved.

No part of this publication may be reproduced, distributed, or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the writer/publisher, except in the case of brief quotations embodied in critical reviews and certain other noncommercial uses permitted by copyright law.

P.S

I do not own any of the pictures used in this story. All credits go to the artist/ owners of the images.

This is a BOYSLOVE story. It is related to a men-to-men relationship. If you were not into these relationships nor even a certified homophobic, you’d better leave the book.

There are some mature scenes in the book that are not suitable for minors ages below. Read at your own risk.

¤¤¤ ¤¤¤

Zyrel POV:

Dala-dala ko ang canvas ko kahit saan ako magpunta. Gusto kong pumunta sa tahimik na bahagi ng AU kung saan ako nag-aaral.

Maganda kasing puminta, gumuhit kapag tahimik ang lugar. Iyong walang nang-iistorbo. At walang maingay sa paligid. Iyong nakakalanghap ka ng sariwang hangin at ang mga huni lang ng mga ibon, and natural an huni ng paligid na sinasabayan ng mga pagaspas ng hangin at sumasabay ang mga dahon sa sayaw ng hangin ang naririnig na siyang nagbibigay ng kaginhawaan sa utak.

At alam ko kung saang bahagi ng AU ko iyon mahahanap.

Sa likuran ng building ng BSBA. Maraming puno sa likuran duon at talaga namang tahimik. Mapapayapa ang sarili ko doon at mabilis akong makakakapinta.

Kaya duon ako patungo ngayon dahil wala na akong klase. Ilalaan ko ang natitirang oras bago uwian sa pagpinta. Aabalahin ko na lang ang sarili ko sa pagpipinta bago ako tuluyang umuwi sa bahay. May tatlong oras pa akong gugugulin kaya sigurado akong makakapagpinta pa ako ng pwede kong idagdag sa koleksyon ko.

Nadaanan ko ang Gym. May mga estudyante sa loob at nag-iingay na nanunuod ng basketball. Natuon na din ang pansin ko sa mga naglalaro. Hindi maawat ang mga sigawan ng katulad kong estudyante na namayani sa loob dahil sa ganda ng laro. Kanya-kanyang sigawan sa mga paborito nilang manlalaro. Halos araw araw ng nage-ensayo ang mga manlalaro dahil sa parating na liga ng basketball.

Pero iisa lang ang pinakamalakas at namayaning sigawan. Iisa lang ang halos pangalan na naririnig ko.

“Aaaaah! Go Bryant. And gwapo mo talaga.” tilian ng mga kadalagahan na nanunuod. Kaya ako naman ay naengganyong tuluyang pumasok sa loob at nakipanuod.

Nakalimutan ko na ang una kung balak na magtungo sa likod ng BSBA.

“Ahhh!.” muli nilang sigaw. “Ang galing mo Bryant. Ang galing galing mo.” sigawan nila ng makashoot ng three points ang Bryant na sinasabi nila.

Tinipunan ko ito ng tingin. Hindi ko masyadong makita ang mukha nito pero kitang kita ko ang maganda nitong pangangatawan. Malapad ang mga balikat at may tangkad siguro itong anim na talampakan at higit pa.

What a height! Idagdag pa ang magandang tintig nito at pangangatawan.

Ewan pero biglang kumilos ang mga kamay ko at inilapag ko ang canvas na hawak ko at inayos ko iyon. Ng maayos ko ay inilabas ko ang paintbrush ko at mga gamit sa pagpipinta.

Itinuon ko ang paningin ko sa Bryant na sinasabi nila habang mabilis na tumatakbo na nagpapatalbog ng bola.

Kusang kumilos ang mga kamay ko at nagsimula akong magpinta habang pasulyapsulyap ako dito. Hindi ko alintana ang ingay sa paligid. Para akong sinapian na gustong magpinta na lang bigla sa ganitong lugar. Mabilis at bihasang gumagalaw ang kamay ko sa paggalaw habang iginuguhit ko ang napagtuunan kong modelo.

And  in just a couple of minute I was done. Namangha din ako mismo sa naiguhit ko. Hindi man nakaharap ang ipininta ko ay malalaman mong siya mismo ang naiguhit ko. Ang buhok, pustura. At lahat lahat dito ay kuhang kuha ko.

I draw him jumping and shooting for three points.

Napangiti ako sa sarili kong gawa. Wala parin talaga akong kupas.

“Hey! Are you Zyrel?” napalingon ako sa tumawag ng pangalan ko.

“Yeah! Bakit?” tanong ko ng maitiklop ko na ang canvas ko at buling binuhat para makaalis na ako at muling tumuloy sa pupuntahan ko.

“I’m your big fan. Ang ganda ng mga pininta mo.” sabi nito saka lumapit sa akin. “Im Kristine. Mahilig ako sa mga painting pero hindi naman ako marunong puminta. At ako ang no.1 Buyer mo sa mga painting na ginagawa mo.” nakangiting sabi nito.

Sa postura nito ay mukhang mayaman ito kaya hindi na dapat ako magtaka.

Well, kung ganun dapat ko itong pasalamatan. Dahil kung isa siya sa mga bumili ng mga gawa ko ay siya ang isa sa mga tumutulong sa pag-aaral ko.

Oo, I’m not rich like other. Pero hindi naman ako iyong tipong naghihirap talaga kaya ako nagbibinta ng mga ipinipinta ko. Kundi dahil gusto ko lang makatulong sa mga magulang ko.

“Salamat naman kong ganun.” sabi ko na lang dito saka sinuklian ng ngiti ito.

Mukha namang mabait at hindi gaya ng ibang babaeng lumalapit sa akin na pakikipagflirt lang ang ginagawa sa tuwing nakikita ako.

Hindi naman ako nagmamayabang pero may maibubuga rin ang mukhang mayroon ako. Sa height nga lang ako kinulang dahil mas may mga babae pang mas matangkad sa akin.

“Walang problema iyon. Ako nga itong magpapasalamat dahil halos ng mga gawa mo ay ang mga paborito ko. At nakita kita kanina na gumuguhit kaya ako lumapit talaga sayo. Can I see it?” may pakiusap na sabi nito.

Niyuko ko ang canvas na hawak ko. Wala pa akong pinapakitaan ng aktwal na gawa ko kapag hindi pa siya totally finish.

“Please.”

“Huh! Pero hindi ko pa tapos iyon. Basic lang lang ang ginawa ko at wala pang kakulay kulay.” pagtanggi ko dito. Humigpit pa ang pagkakahawak mismo sa canvas ko.

“Please. Iyon nga ang gusto kong makita. Kung paano mo sinimulan. Please.” tudo ang pakiusap nito at pinagsalikop pa talaga ang mga palad at nagsusumamong tumingin sa akin.

Napailing ako sabay buntong hininga. Sige na nga at pagbibigyan ko na lang siya para matapos na at makaalis na din ako.

“Sige.” pag payag ko na lang dahil nakikita ko sa mga mata nito na hindi titigil kung hindi matitignan ang naipinta ko.

Tumingin pa ako sa naipinta ko saka ko binuklat ang canvas at ipinakita dito.

Nanlaki ang mga mata niya habang malawak ang pagkakangiti na nakatingin sa ginuhit ko kanina lang.

“This is awesome, is this Bryant. This is beautiful. Hindi man siya nakaharap mismo pero sigurado akong si Bryant ito.” sabi pa niya. Nakangiting pinagmamasdan ang naiguhit ko na sinabayan pa ng pagsulyap kay Bryant na naglalaro pa din.

“Thanks. Hindi ko na inilagay ang name na nasa damit niya para hindi masasabing siya iyan pero napansin mo rin pala na siya mismo ang nasa larawan.”

“Oo naman! Siya talaga ito . At hindi ako pwedeng magkamali. Ibibinta mo ba ito kung natapos mo na? Pwedeng ako na lang ang bumili.”

“No! Hindi ako sigurado kung tatapusin ko siya o hindi. Saka wala akong balak ibinta ito kung sakali.” nakangiting tanggi ko dito.

“Sayang naman. Sige dibali na lang. Pero simula ngayon kaibigan mo na ako ah. Kung may maiguguhit ka. Pwedeng ako ang unang makakakita.”

“Sige. Sure enough.” tanging sagot ko na lang. Nagpaalam na ako ng maayos dito para makaalis na ako. Gusto kong magkaroon ng ibang ideya para sa susunod na iguguhit ko. Kailang kasi iyon sa project ko para sa isa kung subject.

“Sige. Nice to meet you. Bye.” paalam din nito. Nakipagpalitan pa ito ng phone number sa akin kaya hindi na ako tumanggi pa.

Hinayaan ko na lang siya. Hanggang sa tuluyan ko na muling binagtas ang daan sa una kung distinasyon na kanina ay naantala.

#1: Zyrel

Typos and grammatical errors ahead!

“Who are you? Bakit nandito ka sa teretoryo ko?” galit na tinig na nakapagpalingon sa akin pero wala naman akong makitang tao sa paligid.

Pero parang gusto kong mapatalon sa pagkagulat ng may tumalon mismo sa harapan ko galing sa taas ng mataas na puno.

“This is my territory and I won’t allow others to come here.” may galit na dagdag pa nito na masama ang naging tingin sa akin na kung nakakamatay lamang ang paraan ng pagtitig niya ay kanina pa ako bumulagta sa lupa.

Kunot nuo ko siyang tinignan kaya naman lalong nangunot ang nuo ko ng makilala kung sino ito.

“What are you looking at?” pasinghal na tanong pa nito sa akin kaya napakurap ako at naipilig ko ang aking ulo saka ko binawi ang tingin dito.

Gwapo nga, wala namang kwenta ang ugali. Sa loob loob ko.

Tama nga ang sabi ng iba na batas talaga ang mga salita nito. Katulad ng iba niyang kaibigan. Si Kritine na minsan ng sumasabay sa akin dahil gusto daw makita ang mga gawa ko sa pagguguhit ay isa sa mga kaibigan niya. At ngayon ko lang siya nalapitan ng ganito kalapit.

Mas gwapo pala ito sa malapitan pero syempre hindi naman ako papahuli kung sa hitsura lang ang pag uusapan.

“May sinasabi ka?” pasita pa nitong tanong. “Hindi mo ba kilala kung sino ako?”

“Who are you?” tanong ko nga sa kanya para inisin ito at hindi ko na naisip kung anong pwede nitong gawin sa kapangahasan ko.

Saka ano ba ang nakita ng mga kababaihan dito na halos lumuwa ang mga mata sa kakapantasya sa kanya kung ganito naman ang ugali. Napakaikli ng pasyensya. Akala mo naman hari siya na dapat ay walang mang iistorbo sa pananahimik niya.

“Akala mo naman kung sino?” naibulong ko pa. Ewan ko na lang kung narinig niya.

“May sinasabi ka?”

“Wala akong sinasabi.” mabilis kung sagot sa kanya. “Bakit narinig mo ba akong nagsalita. Nakita mo ba na gumalaw ang labi ko. Hindi naman diba.” asar na sagot ko dito. Akala mo naman kung sino talaga siya kung makaasta.

Alam ko, isa sa magulang niya ang founder sa AU kaya malakas ang loob nito na mang bully ng walang kalaban laban na estudyanteng gaya ko. Pero hindi ko hahayaang na mabully ako ng isang ito. Saka hindi naman ako lebreng nag aaral sa AU at lalong hinid siya ang nagpapaaral sa akin kaya may karapatan akong sumagot sa kanya. 

“Abat, matapang ka ah. Baka hindi mo kilala ang kinakausap mo ng pabalang.” naramdaman ko na mas nag umigting ang galit nito sa pagsagot ko nga sa kanya.

“Hindi naman ako sasagot ng pabalang kung hindi mo sinimulan. At saka, wala akong pakialam kong sino ka man. At walang nakalagay na teretoryo mo ang lugar na ito.” muling sagot ko dito.

“Baka gusto mong mapatalsik sa eskwelahang ito. Kaya kung ayaw mong mangyari iyon ay umayos ka.” sabay tulak sa akin sa may balikat kaya naman ang canvas na hawak ko ay nahulog sa lupa.

Pupulutin ko na sana iyon ng mabilis niya iyong pinulot. At tila may kung anong tinitignan sa canvas ko.

At mabilis ko naman iyong binawi sa kanya ng maalala ko kung ano ang nakaguhit doon.

“Wala kang karapatang tignan ang canvas ko.” at mabilis ko iyong itinago sa likod ko na para bang nanakawin niya iyon.

Hindi agad siya nagsalita pero kunot parin ang nuo niya.

“Just get out of here.” muli niyang pagtataboy sa akin pero hindi ko siya pinakinggan bagkus nagtungo ako mismo sa ilalim ng punong tinalunan niya kanina.

Dito din talaga ang spot ko kapag gusto kong gumuhit. Mayabong ang mga dahon kaya kahit tirik na tirik ang araw ay hindi ka masisinagan nito at talaga naman na sariwa ang hangin at talaga namang makakarelax ka talaga.

“Hey! Hindi ka ba nakakaintindi.“galit na lumapit ito sa akin pero gaya kanina hindi ko siya pinansin. Inilapag ko ang stand ng canvas ko saka ko inayos ang pagkakalagay ng canvas ko doon para makapagguhit na.

Kailangan kong gumuhit ng paisasali ko art competation sa school about nature. Malaki laki kasi din ang premyo kaya naman kailangan kong manalo.

“Abat talagang hindi mo ako pinakikinggan. Lakas din ng loob mong baliwalain ako.“galit na tunong sabi nito saka lumapit sa akin at walang babalang sinipa ang woodin stand ko kaya naman natumba iyon.

Galit na binalingan ko ito.

“Ano ba? Palagi ako dito at hindi kita nasasalaw sa lugar na iyo. Ngayon lang. Kaya huwag mo akong pagbawalan. Saka kantiin mo na lahat lahat, huwag mo lang idamay ang mga gamit ko sa pagpipinta dahil hindi ako mangingiming labanan ka.“galit na sabi ko dito saka ko pinatayong muli ang painting stand ko at muli iyong inayos.

Ayaw na ayaw ko pa naman na naabala talaga ako sa pagpipinta at higit sa lahat ay ang pakialaman ang mga gamit ko.

Dahil sila ang buhay ko. Kanognog na sila ng paghinga ko. Maliban sa mga magulang ko. Kung gaano sila kahalaga sa akin ay ganun din kahalaga ang gamit ko sa pagpipinta.

Saglit naman na natigilan ito dahil sa nakitang galit ko. Pero agad ding nakabawi at muling sinipa ang canvas ko.

Kaya ako naman ay hindi na nakapagpigil. Kahit matangkad ito sa akin ng limang pulgada ay kinuwekyuhan ko ito.

“I told you, huwag na huwag mong idadamay ang mga gamit ko sa pagpipinta. Kung gusto mo ng totoong laban, ibibigay ko sayo.“galit na galit na sabi ko dito at talagang nagkikimpian pa talaga ang ngipin ko.

Ngumisi ito saka inilapit ang mukha sa akin. Saka din ako kinuwelyuhan.

“Bakit, makakaya mo ba akong suntukin huh! Baka kapag ginawa mo iyon ay hindi ka makatama sa akin kahit isa. At baka tulog ka na bago pa man dumapo ang kamao mo sa akin.”

Hindi ako nakapagsalita. Lakas din naman ng loob ko. Pero kung ipapakita ko dito na wala talaga akong alam sa pakikipaglaban ay baka lalo niya akong i bully kaya mas pinatatag ko ang loob ko.

“Bakit hindi natin subukan para magkaalaman.“pero halos wala ng pagitan ang mukha namin. Isang pulgada na lang siguro kaya naman amoy na amoy ko ang mabango nitong hininga na dumadampi sa mukha ko dahil sa pagkakayuko niya sa akin.

Ito man din ngayon ang natigilan. Pero hindi sa mga mata ko siya nakatingin. Ano ba ang tinitignan niya?

“What are you looking at?“tanong ko gaya ng katanungan niya kanina sa akin.

Napansin kong napalunok ito bago nag iwas ng tingin saka ako binitawanan at lumayo aa akin.

“Annoying.“narinig kong sabi niya. “I will spare you for today. Pero ito na ang huli. Huwag ka ng magtuloy dito kapag alam mong narito ako. This place is exclusively mine at walang sino man ang makakapunta dito maliban sa akin.“sabi pa niya saka na niya ako iniwan.

Ng mawala na siya ng tuluyan sa paningin ko ay saka ko inipon ang hangin sa baga ko at mabilis iyong pinakawalan.

Damn! Kung nagpakita ako ng takot dito ay malamang ay nagsasaya na itong i bully ako.

Pero kung talaga namang gugustuhin niyang suntukin ako kanina ay magagawa niya. Pero hindi niiya ginawa.

Naiiling na lang ako at muling inayos ang canvas ko para masimulan na ang plano kong iguhit. Kailangan ko talagang manalo dito saka dagdag din sa grade ko sa art.

Pero lumipas na ang ilang minuto at hindi parin gumagalaw ang kamay ko to paint something na dati namang kumikilos kapag gusto kong magpinta at ang utak ko ay nablanko talaga.

Damn!

Damn him! Kung hindi niya ako sinita ay hindi mablablanko ng ganito ang utak ko at ma fri- freeze ang kamay ko na parang ayaw gumalaw talaga.

Nagpakawala akong muli ng malalim na hininga ako ako nag inat.

Tumingala ako sa mayabong na puno. Napakaganda iyong pagmasdan. Ang bawat paggalaw ng mga dahon na sumasabay sa sayaw ng hangin. At may mga ibong nagliliparan at dumadapo sa mga sanga nito.

What a beautifull view? It was relaxing seeing those lovely bird flying, playing and huming.

Total naman mayabong din ang mga damuhan ay nagpasya akong mahiga duon.

Kinuha ko ang plastic na lagi kong dala in case na umulan ay maisisilid ko duon ang mga gamit ko kapag nasa labas ako.

Iyon ang inilapag ko sa damuhan. Ng maayos ko na iyon sa pagkakalatag ay kampante akong nahiga duon.

“Mmmm!” Naipikit ko ang mga mata ko. Nakakarelax ang sariwang hanging nalalanghap ko. Para akong nililipad sa alapaap dahil sa katahimikan ng lugar na ito sa AU.

Kaya siguro dito naglalagi ang bweset na lalaking iyon dahil sa tahimik dito. At tama ito. Sa tagal tagal ko na nagpupunta dito ay wala akong ni isa man na nasalaw na ibang estudyante na nagpupunta sa lugar na ito. Siya lang ang kauna unahan.

Marahil pinipigilan niya mismo at pinapalayas kung may magtangka mang pumunta dito. But he can’t stop me to get here if I want to. This is the only place na tahimik at may pinakamagandang view sa likod ng AU.

Now I’m a little bit sleepy dahil sa pagkakapikit ko hanggang sa tuluyan ng hilain ng antok ang kamalayan ko.

---

@Y

uChenXi

#2: Bryant

Damn him. Ang lakas ng loob niyang sumbatan ako. Sino ba siya? At bakit ako ang lumayas gayong akin ang lugar na iyon. Walang sino man ang nakakapunta duon maliban sa akin dahil binabawalan ko ang mga nagtatangka na pumasok sa teretoryo ko. Maliban kina Brix at iba pa ay wala ng ibang pwedeng pumunta doon.

Galit na bumalik ako ng mapag isip ko ang ginawa ako. Nakalayo na ako eh, saka ko napagtanto na hindi dapat ako ang umalis duon. Saka nakalimutan ko mismo ang gamit ko sa itoktok ng puno.

Ako! Si Bryant Salvador nilayasan ang isang walang kwentang estudyante na wala yatang ibang gawin kundi ang puminta.

And take note, when I saw his drawing ay alam kong ako iyon. Ako mismo ang nasa canvas niya kahit hindi pa iyon totally tapos.

Baka iyon ang sinasabi ni Kristine sa akin nuong isang araw na nakilala niya ang sikat na painter sa AU. Siya ba iyon? Alam ko ang pangalan niya pero hindi ko kilala ang mukha. His name is Zyrel. Zyrel Dela Cruz.

Kung siya nga iyon ay may panama ito. Gwapo din ito sa salitang iyon. Kaninang tinignan ko siya ay parang nangungusap lagi ang mga mata.

And damn again. Ang isa sa dahilan kung bakit ako biglang umalis ay nadistrack ako sa mapupulang labi niya na parang nag aanyayang halikan.

At bakit kailangan kong makaramdam ng biglang pagnanasang tikman ang mga iyon.

Tangna na ka Bryant tumigil ka. Sermon ko sa sarili ko habang bagtas ko ang daang pabalik sa teretoryo ko.

Namataan ko ang maayos na pagkakatayo ng stand ng canvas niya at nakapatong na mismo iyon doon. Pero hindi ko siya makita kaya naman lumapit ako.

Natutulog ba siya? Kaya lumapit ako lalo sa kanya para makasiguro at tama nga ang hinala ko. Himbing na himbing na nga siya sa pagkakatulog.

What a fearless little bastard?

Pero hindi ko na napigilan ang sarili ko na maupo sa tabi niya habang himbing na sa pagkakatulog saka ko siya pinagmasdan. Na unang napagtuunan ng pansin ko ang labi niyang kaninang nakapagpawala ng tama kong pag iisip.

Bahagyan iyong nakaawang na para bang nag aanyayang halikan.

Napalunok ako sa naisip ko. Hindi naman siguro siya magigising diba. Dadamhin ko lang kong gaano kalambot ang mapupulang labi niya. Saka walang ibang makakaalam maliban sa akin na humalik ako sa isang lalaki.

Kumilos ang kamay ko to touch his lips at tama nga ako. Ang lambot nila kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko to taste it. Dampi lang. And damn it! His lips are really smooth like a cotton candy.

Gusto ko man sanang ipasok ang dila ko sa loob ng bibig niya para mas matikman ko kung gaano katamis ang lasaan siya. Pero bigla akong natauhan sa pinaggagawa ko.

Damn it again. Why do I kissed him. Nasaan ang moral ko to kiss a guy like me. Why do I feel like this?

Napamura akong tumayo at lumayo sa kanya na tama namang gumalaw ito pero hindi naman nagising. Bumaling sa kabilang side paharap mismo sa akin.

He has a innocent face like a angel.

Naipilig ko ang ulo ko. Saka ko binalingan ang canvas niya at pinakialamang tignan iyon. Ang una kong hinanap ay ang larawang ako ang nakaguhit.

Pinagmasdan ko iyon at tama nga ako ng hinala. Ako talaga ang nasa painting niya na kuhang kuha ang anggulo ng pagtira ko sa bola ng tres. May nakalagay din na date sa may itaas. Kung ganun iginuhit niya ito nuong nakaraang linggo.

Ang pagkakaalam ko ay ang date na nakalagay dito ay ang araw na nag eensayo kami para sa liga. So napanuod niya akong naglalaro at ano ang dahilan niya at bakita ako ang ginawa niyang modelo.

Ewan! Hindi ko iyon masasagot kung hindi ko siya tatanungin. Pero saka na lang.

What a gifted hand he has. Sa loob loob ko ng muling pinasadahan ng tingin ang iginuhit niya.

Muli ko iyong ibinalik sa lagayan nito at muli ko siyang pinagmasdan. Nangiti na lang ako ng muli kong mapagmasdan ang labi niya.

Silly bastard fearless Baby Zyrel. Para itong bagong batang sanggol na walang kamuwang muwang sa pagkakapikit ng mga mata niya. Hinaplos ko siya sa pisngi ng muli ko siyang yukuin saka ko dinama muli ang labi niya gamit ang mga daliri ko.

May nabuhay na kung anong pakiramdam sa dibdib ko na hindi ko pa mapangalanan. I feel the eager that I want to taste it again. But not now. I can get my way to taste it.

Lumayo na ako para hindi ko na ulit siya mahalikan. Muli akong umakyat ng puno. Dito na muna ako habang natutulog siya. Hahayaan ko na muna siya sa ngayon total naman nalambutan ako sa labi niya.

Pinagmasdan ko siya mula sa taas ng puno habang natutulog. Sampong minuto, labing lima hanggang sa umabot na ng kalahating oras ng maalimpungatan na ito hanggang sa tuluyan ng magising. Naghikab pa ito bago bumangon habang kinukusot ang mga mata nito.

“Ah! That was nice  sleep.“narinig kong sabi niya saka hinarap ang canvas. “Now I can start paint again.“sabay inat bago hinawakan ang drawing pen nito.

Kumilos ang mga kamay niya at bihasang gumagalaw sa ibabaw ng canvas. Hindi ko masyadong makita ang iginuguhit niya dahil light lang ang tinta ng gamit niya sa pagguhit.

He also huming while his hand moving. Hanggang sa umabot siya ng kalahating oras sa harapan ng canvas niya ako naman ay hindi inalis ang tingin sa iginuguhit niya.

Kaya naman napangiti ako ng tuluyan ko iyong maaninag. Tuluyan kong mabistahan kong ano ang iginuhit ng mga kamay niya. What a beautiful?

Wala pa man iyong kulay ay nakikita ko ng maganda iyon.

Isang tree house.

“I’m done.“naibulalas niya saka sinabayan ng pag inat. Minasahe pa niya ang sariling kamay na nangalay siguro dahil sa hindi pagtigil sa pagguhit. “I bet, I can win the contest again.“narinig ko pang sabi niya saka pinasadahan ng sariling palad ang iginuhit niya.

Hanggang sa pukawin ng isip niya ang pagtunog ng cellphone niya.

“Yes, mama. Napatawag kayo.“narinig kong tanong niya sa kabilang linya.

Hindi ko man marinig ang sinabi ng kausap niya ay napansin kong natigagal ito at parang nanginig bigla ang kamay na nakahawak sa phone nito. At nabitawan ng isa niyang kamay ang drawing pen nito.

“No! Hindi totoo iyan mama. Uuwi ako ngayon din.“tanging sabi niya saka mabilis na kumilos na inayos ang mga gamit. Ni hindi na niya maayos ng mabuti dahil sa pagmamadali.

Kaya naman tumalon akong muli sa puno mismo sa harapan niya. Nagulat man ito sa muling pagkakita sa akin ay hindi na siya iyong dating nanlalaban gaya kanina. May namumuo na ding mga luha sa mga mata niya. Ipinagpatuloy niya ang pagliligpit sa canvas niya na hindi na niya nagagawa ng tama.

“Is there something wrong happen?“hindi ko na mapigilang tanungin sa kanya dahil nanginginig talaga ang kamay niya.

“I-im not in the mood to fight back. So please. Don’t disturb me.“sagot nito. “And I’m on hurry.“pati boses niya ay nanginginig din.

“If you are in hurry, lalong matatagalan ka kung hindi mo magawa ng tama ang pag aayos ng mga gamit mo.“sahi ko sa kanya at hindi na ako nakatiis na tulungan siya sa ginagawa dahiil hindi na niya iyon nagagawa ng tama.

“Let me help you. You are shaking. I heard that you are going somewhere. I will give you a lift then.“alok ko sa kanya at ako na mismo ang bumuhat ng canvas niya na hindi na nagreklamo pa.

“Nasa malapit lang ang sasakyan ko. Just tell me where are we going then I will drive you there.”

Tumango ito at sumunod lang sa akin patungo sa pinagparadahan ko ng kotse ko.

“Get in.“utos ko dito na agad naman tumalima.

“At Saint Luke hospital.“sabi niya habang nakatingin sa akin. “Tatanawin kong malaking utang na loob kung idederetso mo na duon ang sasakyan mo. Salamat in advance.”

Tumango naman ako sa sinabi niya saka ko pinaarangkada ng paalis ang kotse ko patungo sa hospital.

Sino ang na hospital sa pamilya niya? Kaya ganun na lang ba ang panginginig ng katawan niya dahil sa matinding pag aalala.

Wala na itong imik habang nasa biahe kami. Panaka naka akong tumitingin sa kanya kapag may pagkakataon ako. Nanginginig ang kamay niya na nakahawak sa seatbelt niya.

Hindi ko ugaling magsakay ng iba sa kotse ko maliban sa mga barkada ko dahil hindi ako komportable kapag may kasama ako sa loob ng sasakyan na hindi ko kakilala. At higit sa lahat ay hindi ako nakikialam sa buhay ng ibang tao. Pero hindi ko naramdaman iyon ngayon. Parang may kung anong nagtutulak sa akin na tulungan siya.

Gusto ko man tanungin sa kanya kung sino ang nasa hospital ay pinigilan ko ang sarili ko. Hahayaan ko na lang muna at malalaman ko din mamaya kapag nanduon na kami.

---

Patakbong binagtas niya ang daan papasok sa hospital pagkababang pagkababa pa lang niya ng kotse ko ng maiparada ko ito.

Sumunod naman ako sa kanya kahit hindi na dapat kailangan.

“Mama, kumusta ang papa?“agad niyang tanong sa ina ng makapasok ito sa silid kung saan na na admit ang ama niya.

Umiling ito sa tanong ng ina niya saka masaganang tumulo ang mga luha sa mga mata.

“Sabi ng doctor hindi na magtatagal ang papa mo anak, oras na lang ang hinihintay niya dahil hindi na daw nag se - cerculate ang dugo niya sa mga ugat niya.“pahikbing sagot nito sa kanya.

“No! The doctor must be kidding mama. Papa can’t leave us now. They are just kidding.“histerecal na sabi naman ni Zyrel dito  dahilan para yakapin niya ng kanyang ina.

“I hope so anak, sana nga lang nagbibiro ang doctor niya. Pero dahil sa pag atake ng high blood ng papa mo ay naputulan siya ng ugat sa may leeg. Kaya hindi na nagreresponse ang katawan niya.”

“Mama naman eh. Nagbibiro lang kayo. Hindi ito totoo. Hindi siya pwedeng mawala sa atin ngayon. May mga pangarap pa tayo. May mga pangarap pa ako sa inyo. At sisiguraduhin  kong makakamtan ko ang pangarap kong iyon para sa inyo.”

“Anak,“pahikbing alo ng kanyang ina sa kanya na humahagolgol na sa pag iyak.

Luhaan man ang ginang dahil sa nangyari sa asawa nito ay pilit na pinapakalma siya nitong pinapakalma.

High blood is a traitor. At sa narinig ko poseble ngang mabuhay pa ang papa niya dahil sa sinabi ng kanyang ina.

“Masakit man anak, pero kailangan nating tanggapin. Masakit para sa akin ang mawala ngayon ang papa niyo, pero wala tayong magagawa. Hindi na siya magigising sa pagkakapikit niya ngayon. Humihinga na lang siya dahil sa tubong nasa bibig niya. Pero kapag tinanggal na nila iyan. Baka ngayon din mismo ay mawawala na siya ng tuluyan.”

Hindi na nagsalita si Zyrel at kumawala sa yakap ng ina. Nilapitan na ama saka nito hinawakan ang kamay ng amang walang malay.

“Ang daya mo papa.“pahikbing kausap niya dito. “Hindi mo pa man din nakikitang sumisikat ang anak niyo bilang isang sikat na pintor ay iiwan mo na kami. Papa, masakit eh, ang daya daya mo.“patuloy nito habang patuloy na umaagos ang luha nito sa mga pisngi.

Parang gusto ko iyong punasan gamit ng palad ko and hug him, caress his back to comfort him. Pero hindi ko naman magawa dahil hindi dapat.

Mahigpit na humawak siya sa mga kamay ng ama niya saka iyon dinala sa mga labi niya to give a kiss. Nagtagal siya ng ganong ayos ng tumunog ang beeper machine na nakakonekta sa kanyang ama.

Kaya naman sabay sabay kaming napatingin doon. Ako man ang unang kumilos para tawagin ang doctor ng marinig ko siyang sumigaw.

“No! Papa, no.“ramdam ko ang paghihinagpis sa boses niya. “Papa.”

Ang pagmamadali kong lumabas ay naging mabagal. Wala na rin lang naman kwenta na bilisan ko pa dahil hindi na maibabalik ang buhay ng kanyang ama pero nagpatuloy parin ako para sabihan ang doctor na nakatalaga sa papa niya.

What a life? Kapag naman talagang oras mo ng mawala sa mundong ito ay oras mo na at hindi mo mapipigil pa. Hindi na madadaan sa maraming gamit o mga hightech na kagamitan ng hospital kong sadyang babawiin na Niya ang buhay na pinahiram niya.

“Time of death. 10:46 am.“saad ng doctor.

Nagyakapan pa ang mag iina. Na parehong luhaan na. Ako ay tumalikod na sa kanila at lumabas sa silid na iyon.

Wala na akong magagawa sa kanila kaya aalis na lang ako. Naihatid ko naman na siya kaya hindi ko na din obligasyon na mag stay sa hospital.

Nagpakawala ako ng malalim na hangin sa baga saka ko tuluyang nilisan ang lugar na ito.

---

@Y

uChenXi

#3: Bryant

“Saan ka galing? Kanina ka pa namin hinahanap.” Si Brix ng makalapit ako sa kanila sa office room namin dito sa AU that exclusively lang para sa amin.

“May ginawa lang ako, bakit?may problema ka na naman ba?“tanong ko dito.

“I saw Clent kanina. Pero gaya ng dati, napalaban na naman ako sa kanya. Putik din ang isang iyon. Ayaw patalo eh.“nanggigil na sagot nito.

“Haha! Ewan ko sayo Brix.“tatawa tawa namang inakbayan ito ni Lowelle. “Hindi mo kasi pinapansin, halata naman sa isang iyon na may interest sayo. Bakit hindi mo patusin para magkaalaman na.”

Iyon na nga. Galing si Clent sa ibang department ng AU. Kaibigan din ng mga magulang namin ang magulang niya pero malayo ang loob sa amin hindi gaya nina Kristine, Brix, Lowelle, Kartlon Kelly at iba pa na halos sabay sabay kaming lumaki kaya naman nakabuo din kami ng pagkakaibigan gaya ng mga magulang namin.

“Gago,tigilan mo ako Lowelle. Baka makita mo kung saan ka lalagay.”

“Haha! Bakit akala mo ba papatalo ako sayo,baka nakakalimutan ko Brix kung sino ako sa mga kaibigan mo.“kampanting sagot naman nito. “Kung pinayagan mo ba namam na pasukin siya di sana hindi kayo nag aaway ngayon.“tatawa tawa oang dagdag nito.

“Tigilan mo ako Lowelle. Baka hindi ako makapagpigil at magkaroon ka ng pasa sa mukha.“banta naman ni Brix.

“Bakit hindi natin subukan. Total namam matagal na akong walang practice eh. Tara, basagan tayo ng mukha ng may magawa naman tayo.“hamon namam nito.

“Tumigil nga kayong dalawa diyan.“sansala naman ni Kristine ssaka pumagitna sa dalawa ng nagkwelyuhan sila.

“Si Brix eh, naghahamon. Akala mo namam uurungan ko.”

“Ikaw itong nagsimula. Kung hindi sa kadaldalan mo bakit hahanunin ba kita.“sunbat pa nito.

“Kabaliwan niyong dalawa.“sabay hampas namam sa mga ulo nila ng rolled paper na hawak ni Kylly.

“Aray namam Kylly. Mamumuro ko na ah. Kahapon ka pa.“sabay ng dalawa na tinapunan ng masamang tingin si Kylly.

“Bakit aangal kayo.“matapang namam na tanong nito saka muling inihampas ang papel na hawak sa kanila.

“Matapang ka lang dahil hindi ka namin kayang labanan. Kung hindi lang ikaw ang paborito ng mga magulang natin ewan ko na lang.“nakalabing sabi naman ni Lowelle dito.

Tama ito. Ewan pero si Kylly ang pinakapaborito ng mga magilang namim. Para kasi itong anghel na hindi makabasag pinggan sa amo ng mukha. At ang kutis talaga ay kakaiba. Mapusyaw ito na para bang walang dugo sa katawan.

Binilatan sila ni Kylly saka taas nuong ngumiti.

“Hehe! I am your angel. Kaya hindi niyo ako kayang magalaw.”

“Yeah! Maiba tayo, saan ka pala galing?” Pang bubukas muli ni Brix ng usapan sa una nilang tanong kanina.

“Diyan lang.“muli kong sagot saka ako nagpatuloy sa loob at umupo sa sofa.

“Ang daming diyan eh. Saan doon. Galing kami sa likod kung saan ka lagi naglalagi pero wala ka duon.“si Kristine.

“Hindi na importante iyon. Ano bang atin at hinahanap niyo ako?“balik tanong ko sa kanila.

“A iyon na nga, isa ka kasi sa magiging judge sa gaganaping paligsahan ng mga studyante sa Fine Art. Ako nga dapat ang kukunin pero sabi ko hindi ako interesado.“sagot ni Brix.

“At bakit ako nasali diyan?“kunot ang nuo kong tanong muli dito.

“Dapat daw ang mga magulang natin ang isa sa mag judge sa kanila. Pero alam mo naman ang mga iyon. Busy sa ibang negosyo kaya isa na lang daw sa atin ang kukunin. Si Kristine sana ang itatalaga ko kaso, siguradong ang favorate artist niya ang papanalunin niya.“sabay tingin kay Kristine at ganun din ako dito.

Si Zyrel ba ang sinasabi nitong paborito ni Kristine. Kung siya talaga ang isa sa judge ay malamang tama si Brix sa sinabi niya.

“Well, at bakit nga ako, pwede naman si Lowelle o si Kylly.“muli kong sabi. “O di kaya si Kartlon o d kaya naman si Clent.”

“Bakit naman nasali si Clent dito. May sarili iyong mundo.“galit na naman na sabi ni Brix na parang nasilaban na naman siya ng apoy dahil sa galut kay Clent.

“Kung bakit nga ako ang napili niyo. Alam niyo naman na wala akong hilig sa mga ganyan.”

“Ikaw nga itong pinagbotohan namin dahil wala kang hilig sa mga ganun. At siguradong wala kang papanigan isa sa kanila.” nakangiting sagot naman ni Kartlon.

Nailing ako sa sagot nito sa akin. Hindi ko sasabihin sa kanila na nakilala ko si Zyrel kanina at hindi lang basta nakilala dahil natikman ko pa kung gaano katamis ang labi niya. Lihim akong napalunok dahil sa bumalik sa alaala ko kung gaano kalambot ang mapupulang labi niya.

“Sige.” pagsang ayon ko. “Kailan ba gaganapin iyon?“tanong ko.

“Sa susunod na linggo na.”

Natigilan ako sa narinig ko. Sa susunod na linggo ay marahil ay nagluluksa parin si Zyrel sa araw na iyon at siguradong hindi niya matatapos ang ipininta nito o di kaya naman ay hindi na ito makakasali.

“Then postpone it. I want it to held next month or two months from now on.“sabi ko dito dahilan para pare pareho silang panlakihan ako ng mata dahil sa sinabi ko. Siguro naman sa panahong iyon ay makakapagmove on na ito kahit papaano.

“Are you kidding Bryant? At ano ang nasa isip mo para ipagpaliban iyon.?“nagtatakang tanong ni Kristine sa akin na parang nadismaya. “Gusto ko pa naman makita agad ang maipipinta ni Zyrel.“nakalabing saad nito.

“You should thank me later Kristine. By he way, are you just his fan in his art or do you like him as a man?“seryusong tanong ko sa kanya. Kasi kapag pinag uusapan si Zyrel ay nagniningning ang mga mata nito.

Dahil kung may gusto ito kay Zyrel ay puputulin ko na iyon ng mas maaga dahil nakapagpasya na ako na magiging akin si Zyrel.

“Ahm! Sort off.“nakangiting sagot nito. “I like his work. And he is handsome and also one of a kind. So I like him too as a person. As a guy.” pang aamin nito.

Hindi ko na siya sinagot sa sinabi niya. Dahil wala naman akong maisip pa na sasabihin dito.

If he like Zyrel, let her be. Pero hindi ko hahayaang mas lumalim pa ang nararamdaman nito dito dahil ayaw kong isa siya sa magiging karibal ko.

“Pero Bryant, bakit kailangang i postpone ang gaganaping paligsaan. Hindi mo ba alam na maraming dadalo sa pagtitipong iyon.“naguguluhang tanong naman ni Brix sa akin.

“Kaya nga ngayon pa lang ay sinasabi ko na para masabihan ang mga bisitang dadalo na maipagpaliban ang paligsahan. Kaya ngayon, sabihan mo na ang Dean na nakatalagang nag ayos doon para maipostpone na ng mas maaga.“sagot ko dito.

“Ang gulo mo naman eh. Pero ikaw ang bahala.” Pagsang ayon naman ni Lowelle.

Nakalabi paring nakatingin sa akin si Kristine dahil sa disisyon ko.

“Stop pounting your lips Kristine or I will kiss it all the way.” Si Lander na kapapasok lang sa opisina.

Napatingin si Kristine dito pero binigyan lang niya ito ng masamang tingin. Isa pa ang dalawang ito. Parang aso’t pusa dahil kapag nagkasalubong ang landas ay laging may gyera.

“Pakialam mo. Saka pwede ba Lander, papahalik na lang ako sa aso namin kaysa sayo.”

“Akala mo naman gusto kitang halikan. Kung hindi ko pa alam ang gaspang ng labi mo.“buska pa nito.

“Abat sumusubra ka na a. Ikaw ba hindi. Iyang labi mo parang likod ng palaka.”

“Abat kung palaka naman na iyong makinis di maganda. Madulas pa.”

“Haha makinis nga. Malansa naman.”

“Bakit hindi natin subukan ng matikman mo kung malansa nga.” Hamon naman ni Lander.

“Asa ka. Palusot mo. Gusto mo lang ako halikan. Gago, pantasya mo hindi kita papatulan. Kay Zyrel parin ako kung pagpipiliin ako.” Sagot nito.

“Bakit tingin mo ba mapapansin ka ng Zyrel na iyan. Kung hindi ko pa alam, sa pagpipinta lang umiikot ang mundo niya kaya huwag ka ng umasa.“ganting sagot naman nito.

“Tumigil na nga kayo. Hayan na naman kayo eh.“pumagitna naman si Summer sa kanila.

“Hmmp!.“panabay na sagot ng mga ito sabay irap at tinalikuran ang isat isa.

Kami naman ngayon ang nagkatingin. Sabay kibit balikat at may mga ngiti sa labi.

---

@Y

uChenXi

Extra

Hello Guys! ChenXi here.

Kumusta naman kayo. Ayiiee, sana patuloy parin kayo sa pagsupport sa akin. At sa mga masugid kong taga vote. Nakalista kayo sa book ko. 😉 para hindi ko kayo malimutan.

Hindi pala ito Update. Gusto ko lang ilagay ang mga name ng mga character to dito sa story na ito kasi ako man din ay naguguluhan 😅😅😅

may kabaliwan din kasi minsan Author niyo. Hehe! ✌✌makakalimutin na.

Hindi ko kasi mapagsunod sunod iyong mga magulang ng mga kasapi sa Monster Club. Baliktad kasi eh. Mas nauna kong nagawan ng kwento sina Zoey kaysa sa mga magulang nila. Dahil sa request din ng mga nag PM sa akin. Kaya naman ginawan ko na.

Pero sa book na ito sabay sabay ko na silang gagawan ng kwento here. Rambulan na para isang book na lang.

At sana suportahan niyo parin ito.

Name List:

AU Series.

Bryant Salvador & Zyrel Dela Cruz - Zoey’s parents.

Brix Alcaide & Clent Fransisco ‐ Clyde and Flare parents.

Lander Bentley & Kristine Carion - Monica Kristin and Clark kriston (twin) and Trent Crinson parents.

David

Hemosa & Belen Bentley - Bobby’s parents

Kartlon Montero & Summer Arguelo - Sunny, Moon, and Star parents.

Harold Sanchez & Kylly Clover - Kelly’s parent.

Lowelle Sandoval & Patrice Sanchez ‐ Jacob,Javier & Jaylyn parents.

Monster Club: character list.

Zoey & Clyde: My Beautiful Husband

Jacob & Azami: My Psycho Stalker

Clark & Leo : Taming Leo

---

Ayan na lang muna. Pinag iisipan ko pa kung  gagawan ko ng kwento sina Flare at Warren. Tapos sina Bobby & Kelly. Then Monica and Sunny.

Abang abang na lang. Kung sinipag ako. Magkaka kwento sila.

Salamat po ng marami. Sana patuloy parin kayo sa pagsuporta sa akin.

Leave a comment na rin po para naman ganahan ako sa pagsusulat ko.

@YuChenXi the author kuno.

Love you all!!!!!

😋😋😋😋😋

#4: Clent

Nakangisi kong nilapitan si Brix habang nanunuod siya ng basketball. Wala ang mga asungot na kasama niya. I mean sina Lowelle na laging nakabuntot sa kanya. At lalo na si Bryant na iyon. Na isa din sa laging kasama ni Brix.

Magkakaibigan naman ang mga magulang namin pero hindi ako malapit sa kanila hindi gaya nila na halos magkakaugpong na yata ang mga bituka kung magsama sama. Dahik kung saan pupunta ang isa naroon na ang lahat. Himala na nga lang ang mapag isa ang isa sa kanila.

Napalaban na naman ako kay Brix noong isang araw dahil ewan ko ba, lagi itong matalim na nakatingin sa akin kapag nilalapitan ko siya. Ang bigat ng dugo niya sa akin na para bang ang laki ng kasalanang nagawa ko sa kanya. Lagi itong naka high na gustong magsimula ng away kapag nagtatagpo ang landas namin. O di kaya naman ay iiwasan ako kung wala sa mood makipag away sa akin. Pero hindi dahilan iyon para tumigil ako sa paglapit sa kanya. Iisa lang naman ang gusto ko, iyon ay ang mapalapit ng husto kay Brix, hindi bilang isang kaibigan lang kundi mas higit pa doon ang gusto ko.

“Hindi mo yata kasama ngayon ang mga asungot mong kaibigan.“sabi ko na nakapagpalingon sa kanya. At gaya nga ng dati he glare at me kahit wala pa akong ginagawa. Nagsalita lang ako pero para ng may nagawa na naman akong ikinagagalit niya.

“Is none of your business.“pabalang na sagot niya sa akin pero hindi ko iyon pinansin bagkus umupo pa ako sa tabi niya. Iyong upo talaga na malapit na malapit sa kanya. “Fuck off.“galit na lumayo siya sa akin ng magkasagi ang mga braso namin. Akma siyang tatayo ng pigilan ko siya sa braso.

“Bakit ba iwas na iwas ka sa akin Big wolf? May sakit ba ako na nakakahawa at ganyan na lang ang pang iilag mo sa akin?“tanong ko sa kanya na hindi naman mawala wala ang ngisi sa mga labi ko.

Nakakaaliw siyang pagmasdan kapag nagagalit. Lalo na kapag magkadikit na ang mga kilay niya o di kaya naman nakakunot ang nuo. At para ng ang sarap halikan ang nakapinid na labi niya dahil sa pagkimpian ng nga ngipin nito sa pinipigil na inis sa akin.

Marahas na pumiksi siya sa pagkakahawak ko at walang babalang inundayan niya ako ng suntok kaya naman natamaan niya ako sa pisngi.

Napadura ako dahil doon. Ipinilig ko ang ulo ko dahil bigla akong nahilo saka seryuso ko na siyang tinignan. Dahil sa ginawa niya ay nakatawag kami ng pansin sa mga tao na nasa loob ng gym na kasama niyang nanunuod kanina.

Kaya naman ginanahan ako na labanan siya. Sinuntok ko din siya pero nakaiwas siya at lumayo sa akin.

Nagtungo siya sa maluwang na space iyong walang sagabal sa paggalaw namin. Iyong wala kaming babanggahan.

“You wanna fight again huh.“sabi ko sa kanya. “Then lets fight.” Bago pa man siya nakakilos ay mabilis akong lumapit sa kanya at malakas na pinigilan siya sa braso saka ako bumulong. “If I win, I want to see your little man who’s hidding in your pants. And put it in on me.”

“Fuck you asshole.“galit na nagpumiglas ito sa akin na sinabayan ko naman ng mahinang pagtawa.

“Yes, my big wild wolf. Fuck me later. If you want, ngayon na ura mismo.“sabi ko pa sa kanya na lalong nakapanggigil sa kanya. Kaya bago pa siya makawala sa akin ay kusa na akong lumayo sa kanya at mabilis na dumestansya sa kanya.

“You Freaking fucking asshole Clent.“galit na galit na sabi sa akin pero hindi naman magawang lakasan iyon.

“Yes, my big wild wolf. I want you to fuck my ass. Uhmh! I can’t wait to see how big is your little man hidding, Honey. But be gentle okay, because it’s my first time.“sabi ko sabay kagat ng labi ko at may pagnanasang nakatitig sa kanya.

Yeah! Kung papayag ito ay iyon ang magiging una ko. I fuck so many wild girls pero may hinahanap ang katawan ko na hindi ko mawari hanggang sa mapagtuunan ko ng pansin si Brix noon.

Mas matanda ako sa kanya ng tatlong taon. 22 na ako. Kaidad ko naman si Bryant at Lowelle.

Una ko siyang nakita nuong nasa middle school na siya at pa graduate naman na ako ng highschool.

Sumali siya noon ng swimming kaya naman naagaw ang pansin ko sa kanya.

Sa edad niya noong 15 ay maganda na ang pangangatawan nito. Nagtitigasan na ang muscle niya sa katawan. At ang malaswa kong mga mata ay ang talagang pinagtuunan ng pansin ay ang umbok sa harapan niya kaya alam ko. Iyon ang hinahanap ko at walang ibang babae ang nakakapagpa react sa akin ng ganito. Puno ng pagnanasa sa katawan. Ang makita ang kanya ng buong buo kung gaano iyon kalaki. Kahaba. Ang hawakan at tikman kung kakasya ba siya sa bunganga ko.

Damn it. Sa naiisip ko ay mas lalong nag umigting ang pagnanasa ko sa kanya. Ang matikman siya at maramdaman siya sa loob ko. At alam ko, sa paglipas nang panahon noong una ko siyang makita ay sigurado akong mas lumaki pa siya ngayon. Dahil sa katawan niya ngayon ay mas lalong lumaki. Nagtitigasan ang muscle sa braso at higit sa lahat ay may anim na pandisal ito sa tiyan na lagi kong sinisilip kapag may pagkakataon ako.

“Damn it Brix, I feel sick.“hindi ko mapigilang sabihin sa kanya ng maramdaman kong nagwa-wala na ang alaga ko na nagtatago sa loob ng pantalon ko na lalong nakapagpatalim ng tingin niya sa akin.

“You. All of you. Get out of here right now.“dunagundong na sigaw ni Brix sa loob ng basketball gym kung nasaan kami at iniisa isang tinapunan ng tingin ang mga ito.

Mabilis pa sa alas kwatro na tumalima ang mga ito at sumunod sa ipinag utos ni Brix. Takot lang nila, pati ang ilang propesor at couch na nanduon ay sumama na ding sumabay palabas sa kagaya naming estudyante.

Wala kasing sino man ang hindi susunod kapag ito ang nagsalita. Kahit pa man ako, kung ako ang nag utos ay malamang mas mabilis pa sa ginawa nila ngayon ang pagkilos para lumabas.

Kami ang batas sa eskwelahang ito dahil sa amin ipinagkatiwala ng mga magulang namin ang Universidad. Hindi man ako nila lagi kasama at mas kilala sila kaysa sa akin atmy alam kung kilala din nila kung sino ako. Minsan man lang ako makialam sa pamamalakad na pinamumunuhan ni Brix. Dahil ayaw kong magkaroon ng mabigat na obligasyon. Pero kung kakailanganin man nila ang tulong ko sa kasalukuyan ay handa naman akong tumulong.

“And now, you asshole. Fight me.“hamon niya sa akin. Kaya naman napangiti ako.

“So pumapayag ka ng labanan ako ng seryusuhan. Basta ang gusto ko kapag natalo kita. You will put that your’s on me.”

“Na hindi kailanman iyon mangyayari dahil hindi ka mananalo sa akin. Pero kapag ako ang nanalo, tigilan mo na ako Clent dahil hindi ako papatulan ang kabaliwan mo.“sagot niya sa akin.

“Then be ready Honey. Because I will make your little man be mine.“sabi ko dito.

Kaya naman ako na ang unang sumugod to give him a punch but he block ang avoid it. Hanggang sa pareho na kaming nagpapalitan ng suntok. Kaliwa, kanan. Suntok, sangga. Sangga, suntok ang ginawa namin.

Hindi kami tumigil. Dahil walang sinuman sa amin ang gustong magpatalo. Pasaan na kaming pareho at halos wala ng lakas dahil kanina pa kami nagpapalitan ng suntok.

Hindi ako susuko. Ako ang mananalo dito para naman matikman ko na ang kanya at tuluyan ko na siyang maangkin bilang pag mamay ari ko.

Siya man ay ayaw din sumuko. Dahil gaya nga ng sabi niya ay hindi niya ako papatulan. Pero isa lang ang pwedeng manalo sa amin at siguradong ako iyon.

Pasugod na kaming muli sa isat-isa ng bigla na lang nagsisulputan sina Bryant at iba pa para pigilan kami.

“Ano bang pinaggagawa niyong dalawa.“si Kylly na unang nagsalita ng mabistahan anh ayos namin ni Brix.

Pasaan na kami sa mukha at putok na ang mga labi, kilay.

“Anong bang problema niyo at ang init ng dugo niyo sa isat-isa.“dagdag naman ni Kristine ng ako ang nilapitan. Pero pumiksi lang ako ng tangka niya akong hawakan.

“Is none of your business. Masyado kayong pakialamero.“singhal ko.

“Abat- umayos ka Clent, dahil kong hindi lang namin inaalala na magkakaibigan ang mga magulang natin ay matagal na ding may kalalagyan sa akin.” May tigas at galit na sabad naman ni Bryant sa akin.

“Bakit hindi natin subukan. Huwag mo akong hamunin Bryant dahil hindi kita uurungan.“galit na sagot ko sa kanya at saka ako umayos nhmg tayo. Dumira muna ako saka ko sila muling binalingan at tinignan ng matalim na tingin at natigil lang ang paningin ko kay Brix. “Hindi pa tayo tapos Brix. Matatalo kita kaya ihanda mo ang sarili mo sa pustahan natin.”

“As if you can Clent. Gaya ng sabi ko, hindi ko hahayaang mangyari iyon.“galit na sagot naman niya sa akin.

Nginisian ko lang siya pero hindi ko na siya sinagot pa saka ko iniwan ang mga bweset na asungot sa buhay ko.

Pasalamat sila at marami sila dahil kong hindi ay kakalag din ako at hindi nila ako basta basta matatalo.

But that was close enough. Matatalo ko na sana si Brix kung hindi sila nakialam.

Damn them!

Makukuha din kita Brix. Hindi man ngayon but in the near future. Brix you will be mine forever.

---

@YuChenXi

#5: Zyrel

Tatlong araw na ang nakakalipas mula ng maihatid na namin ang aking ama sa huling hantungan niya. At labing dalawang araw din akong hindi nakapasok. Nakakalungkot man isipin na maagang nawala siya sa amin ay kailangan naming tanggapin at hindi dapat kami magmukmuk lang habang pinagluluksa namin siya.

Ayaw niya na iiyak kami ng matagal kaya naman pinapatatag namin ang aming sarili not to cry long enough sa pagkawala niya.

Tama, nawala man siya sa mundong ito ay hindi naman siya mawawala sa puso namin. Ang mga iniwan niyang alaala habang nabubuhay pa siya. Ang I love my father dahil pinalaki niya kaming may takot sa diyos.

Kaya naman ngayon heto ako, pumasok na ako para naman makahabol ako sa mga subject na hindi ko nadaluhan habang nilalamayan namin ang aking ama. Pero nanghihinayang din ako dahil hindi ako nakasali sa kompitasyon ng mga pintor.

Dibali, babawi na lang ako dahil alam ko naman na marami pang susunod na kompitasyong gaganapin. Sa ngayon ay mag fucos muna ako sa pag aaral. Saka ko na iisipin ang bagay na iyon.

“Kumusta ka na?“tanong sa akin ni Dante ng matapos ang una naming subject sa umaga at napagpasyahan namin lumabas na muna dahil isang oras ang bakante namin bago ang susunod na subject at pupunta kami sa school canteen.

“Ayos lang ako Dante. Kahit papaano, lumuluwag na ang isip at puso namin sa pagkawala ng aming ama.“sagot ko dito.

“Mabuti naman kung ganun. Pasensya ka na at hindi ako masyading nakadalaw din sayo ng mga oras na iyon. Marami din kasi akong hinahabol. Buti nga ikaw kahit mawala ka ngvilangbaraw ay madali kang nakaka adopt sa subject natin. Ako, kahit gugulin ko siguro ang oras ko 24/7 ay hindi ko mapapantayan ang galing mo.”

“Okay lang yan. Basta pare pareho tayong makagraduate.“sagot ko habang nilalantakan ko ang pansit na binili ko bilang meryenda na sinamahan ng malamig na coke in can.

“Siya nga pala. Nakalimutan kong sabihin sayo. Na postpone pala ang paligsahan sa mga sasali sa pagpipinta. Pwede ka pang makahabol.”

“Talaga?“bigla akong nabuhayan ng loob dahil sa binalita nito. “Pero bakit daw?“tanong ko. Dahil nakakapagtaka. Kasi ang ilan sa mga dadalo sa paligsahang iyon ay ang mga sikat na  pintor at talaga naman na galing pa sa ibat ibang mga eskwelahan.

“Oo! Ewan ko, pero si Brix mismo ang nag kansela. Kaya walang nagawa ang iba. Alam mo naman na batas ang salita nila dito sa school. Kaya di na nakakapagtaka.”

Napatango ako. Diba kasama si Bryant sa mga ito? Di naman kaya??? No! Masyado naman akong tiwala sa sarili ko. Iwinaksi ko ang naisip kong dahilan kaya nakansela ang paligsahan. Pero pasalamat na lang ako kung totoo man ang hinala ko.

“So sasali ka pa ba?“tanong niya sa akin ng hindi na ako nagsalita.

“Kailangan pa bang tanungin iyan. Syempre. Hindi ko iyon palalagpasin.“nakangiting sagot ko sa kanya.

“Mabuti naman kung ganun. Parang naayon iyon sa iyo eh. Ng araw na nawala mismo ang papa mo, iyon din mismo ang pagkansela ni Brix sa kompitesyon.”

Dahil iyon din mismo ang araw na inihatid ako ni Bryant sa hospital. Hindi man kami nag usap ng maayos ay alam kong siya ang nagpakansela niyon. Pero bakit? Anong rason niya at bakit niya ginawa yon?

“Kailan daw?”

“Next week na.”

Tumango ako. Kaya ko. Mamaya lang ay tatapusin ko mismo ang isasali ko sa paligsahan.

“Tara na. Tapos na din ang break time.“aya ko sa kanya ng matapos kaming kumain. Ang bilis lumipas ang isang oras. Kung tutuusin ay parang kinse minutos na lang ang tagal kung may ginagawa ka or may kakwentuhan.

“Tara.”

---

Gaya ng dati tinungo ko ang daan patungo sa paborito kung spot para gumuhit. Hindi ko naman siguro makikita si Bryant ngayon hindi ba?

Iginala ko pa ang paningin ko sa paligid at sa ituktok ng puno kung nandoon lang siya pero wala akong nakita kaya naman nakahinga ako ng maluwang dahil walang mang iistorbo sa akin.

Saka hindi ko alam ang sasabihin kong sakaling mag cross ulit ang landas namin. Hindi pa ako totally nakakapagpasalamat sa kanya sa pag hatid niya sa akin noong araw na iyon at sa pagkansela niya ng naturang paligsahan.

Ng masiguro ko ng wala talaga siya ay inilapag ko na ng maayos ang canvas ko para kamapagsimula na akong puminta.

Kailangan kong baguhin ang una kong ipininta. Mag iisip pa ako.

Ano kaya ang maganda?

Kusang kumilos ang mga kamay ko para gumuhit ng mailabas ko lahat ng kakailanganin ko.

Kung ganito kapayapa ang paligid at isip ko ay maraming imahe ang lumalabas sa isip ko para iguhit. Pero iisa lang ang gusto ko ngayon. Ang makapinta ng maganda para maisali sa kumpitisyon.

Bihasa ang kamay ko sa paggalaw. Gusto kong tapusin ngayon din mismo ang isasali ko sa paligsahan.

Inabot ako ng mahigit isang oras para matapos ko ng tuluyan ang painting ko. Kaya naman napangiti ako habang pinagmamasdan ang gawa ko na ngayon ay tuluyan ng tapos. Kailangan ko na lang ngayon ay ang ipa frame ito.

Masaya akong muling pinasadahan ng tingin ang gawa ko. Saka magaan na pinasadahan ko ng mga daliri ko. Saka ko pinagmasadan ang palad ko na ginamit sa pagpipinta.

“I’m thanking that I have a gifted hand. That can fullfill my dream.“naibulong ko habang iginagalaw ko ang mga daliri ko to close and open it.

“Sana manalo na naman ako this time.” Saka ako tumingala sa langit. “Papa, asan ka man ngayon. Alam kong gagabayan mo kami. And I will promise na hindi ko papabayaan sina mama at mga kapatid ko.”

Muli akong naglatag ng maihihigaan sa damuhan para makapagrelax muna kahit papaano.

Nakakarelax naman kasi talaga sa parteng ito ng eskwelahan. Napakatahimik kasi at walang ibang estudyante na nagagawi sa lugar na ito. Maliban sa akin at ang sabi ni Bryant ay kanya ang lugar na ito.

Habang nakatitig ako sa mga dahon ng puno sa taas habang nakahiga ako at nakaunan sa dalawang kamay ko ay napagtanto ko na malapad pala talaga ang sanga ng puno sa taas na pwedeng higaan iyon at napansin kong may tao nga sa taas.

Don’t tell me, that was Bryant at kanina pa siya diyan. Pero wala naman akong nakita kanina? Bakit hindi ko naramdaman ang pag akyat niya sa puno. Ganun na ba ako nakafucos sa pagpipinta ko kanina kaya hindi ko siya naramdaman na dumating at umakyat sa puno?

Napabalikwas ako ng bangon ng gumalaw ang kung sino man iyon. Si Bryant nga na ngayon ay nakatingin na sa akin mula sa taas.

“Are you done? Pwede naman na sigurong maisali iyan sa kompitisyon sa susunod na linggo.“tanong niya ng balingan ang ipininta ko na hindi ko pa inabalang ayusin at hinayaan ko lang muna na matuyo ang pinturang ginamit ko.

“Ikaw ba ang nagpakansela sa naturang paligsahan?“tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya sa akin. “Kung ikaw man ay hindi mo na dapat iyon ginawa.”

“Kaysa sitahin mo ako bakit hindi ka na lang magpasalamat sa akin.“sabi nito saka walang babalang tinalon ang may kataasang puno at lumapit ito sa mismong ipininta ko. Magaan ang dinantayan iyon ng kamay niya. Ewan pero pagkamangha ba ang nakikita ko sa mga mata niya?

“Biniyayaan ka ng talentadong kamay. Na sigurado akong sa kamay na mayroon ka ay siyang mag aangat sa inyo sa buhay.“makahulugang sabi pa nito saka ibinaling sa akin ang tingin niya.

“Pero hindi iyan ang sagot sa katanungan ko.”

“At hindi din ako tumatanggap ng tanong bilang sagot sa tanong ko. Ako ang unang nagtanong kaya sagutin mo muna ako para sagutin ko ang tanung mo.”

“Okay! Yeah! Tapos na ako at iyan ang isasali ko.”

“Maganda din ang una mong iginuhit, bakit hindi mo iyon tinapos.“muli nitong tanong sa akin.

“Parang hindi kasi mananalo iyon sa paligsahan. Kaya hindi ko na itinuloy. At paano mo nasabing maganda ang una kong ipininta? Ang pagkakaalam ko wala pa akong pinakitaan sa mga gawa ko.”

“I saw it with my two eyes, and I love it. At ang puno sa iginuhit mo ay parang ang puno ngayon kung saan tayo nakasilong ngayon. Dinagdagan mo lang ng tree house para mas nakakaayang pagmasdan.”

Napatango ako. Kasi ang una noong nasa isip ko ay ang lugar na ito. Na talaga namang magandang pagmasdan. Lalagyan lang iba pang halaman o stuff katulad ng bench sa ilalim ng puno at maliit na pabilod na mesa. At may maliit na bahay silungan sa taas ay mas lalo na itong kaaya ayang puntahan. Kung akin nga lang ang lugar na ito kung nasaan ako ngayon ay iyon ang gagawin ko.

“Hindi ako mahilig sa mga bagay na kinahihiligan mo. Pero nakuha mo ang interest ko dahil doon.”

“Wala naman akong pakialam kong wala kang hilig sa mga kinahihiligan ko. Kaya hindi mo kailangang maging interessdo sa gawa ko.“sagot ko sa kanya.

“Pero hindi sa gawa mo ako interesado, kundi sayo mismo.“sabi niya na nakapagpalaki ng mga mata ko na tumitig sa kanya?

Ano ang ibig niyang sabihin? Interesado for what?

“Halatang nagulat ka sa sinabi ko. Pero iyan ang totoo.“sabi nito ng hindi ako agad nakapagsalita. At lumapit siya ng tuluyan sa akin.

At lalong ikinagulat ko ay ang hawakan ako sa baba while he is touching my lower lip at the same time.

“And because you have a smooth lips and it tasted so sweet that I want to tasye it again.”

“What? Are you kidding?“galit na tinabig ko ang kamay niya ng makabawi ako.

Ano ba ang sinasabi ng niya? Nababaliw na yata ito at kung ano ano ang sinasabi? Smooth lips? Tasted sweet? How did he say those stuff that he kissed me to say that.

“Your crazy.“mabilis na lumayo ako sa kanya at inayos ko ang mga gamit ko.

“Running away? Is that so! But you can’t run away from me baby.“sabi pa niya at talaga pang sinamahan ng endearment na nakapagpatayo ng balahibo ko kaya ang mabilis na kilos ko kanina ay lalong nadoble. Hindi ko na siya pinansin pa at agad na nilisan ang lugar na hindi na ako luminhon pa sa kanya.

What a fuck! What is he trying to say? Alam ko naman na hindi talaga ako manly. Pero hindi ko naman naisip na magiging bakla ako. And that Bryant. Kinatatakutan sa eskwelahang ito. Magkakagusto sa isang katulad ko na lalaki? He is not gay right? But he said that I got his interest? But how come?

Katanungan sa isip ko na hindi ko din naman masagot na lalong nakapagpagulo ng pag iisip ko.

---

@YuChenXi

#6: Bryant

“Kumusta ang pagtatago mo sa tunay mong ama Bryant?“tanong sa akin ni Brix ng magtipon tipon kami sa opisina namin sa eskwelahan. Nakagawian na namin ang ganito kapag lahat kami ay may free time at nagtitipon kami sa opisina namin na exclusive lang para sa amin na founder ang mga magulang sa eskwelahan.

At hindi man ako tunay na anak ng kinikilala kong ama na isa sa founder ay itinuring na niya akong tunay na anak at galing talaga sa kanya.

Napatingin ako dito bago ko sinagot ang tanong niya.

“Magtago man ako ng habang buhay alam kong hindi niya kami titigilan. Ang ipinag papasalamat ko na lang ay bantay sarado ng amahin ko si mama kaya hindi ko inaalala ang kaligtasan niya.“totoong sagot ko.

Kung ordinaryong tao lang siguro ang papa ngayon ay siguradong matagal na kaming natangay ng tunay kung ama at iuwi sa Japan kasama ang mama.

Kung hindi pa naikwento ng mama sa akin kung gaano kalupit ang tunay kong ama ng nasa poder pa niya kami ay malamang ay gusto kung sumama dito.

“Iyon na nga. Mahal na mahal nga naman ni tito Greg si tita. So ano ang balak mo?”

“Tatapusin ko muna ang pag aaral ko saka ko siya haharapin. Saka kami magtutuos.”

“Kung magpapakita ka sa kanya siguradong mababago ang pangalan mo.”

“At iyon ang hindi ko hahayaan. Si papa Greg na ang nakalakihan kong ama kaya ang apelyedo lang niya ang dadalhin ko hanggang sa pagtanda ko. Hanggang sa mamatay ako.“seryusong sagot ko dito dahil ayaw kong dalhin ang pangalan ng walang kwenta kong tunay na ama.

“Papayag kaya ang hapon mong ama niyan. Ikaw lang yata ang nag iisa niyang anak. Kaya siguradong ipagpipilitan niya ang kagustuhan niya.”

“Pwes, magpapatayan muna kami bago pa niya ako mapapayag sa gusto niya.“hindi na ito umimik. Pero may kakaibang ngiti na tumingin ulit ito sa akin.

“Well, maiba nga tayo. Ano itong nababalitaan ko. Totoo ba iyon?” Makahulugang tumingin siya sa akin.

Kunwari naman ay hindi ko nakuha ang gusto niyang ipahiwatig pero alam kung ang plano kung  pagdeskarte kay Zyrel ang tinutukoy nito.

“Ano iyon? May mga tsismis na naman ba ang mga bugok nating kaibigan?“sabay tingin sa iba na abala sa kung anong nilalaro nila dahil nagkukumpulan sila paikot at hindi ko alam kung ano ang ang tinitignan sa pinakagitna nila.

“Pero tama ang hinala namin diba. Kailan pa? Bakit bigla naman yatang nagkainterest ka sa kanya. At sa lalaki pa talaga. Pero aagawan mo ba si Kristine? Alam mo naman na may gusto siya doon.”

Ngumisi ako saka ko siya tinapik sa balikat.

“Hindi matutugunan ang nararamdaman ni Kristine sa kanya at hindi ko hahayaan na lumalim pa ang pagtingin nito sa kanya. Dahil puputulin ko agad iyon.“sagot ko dito. At mabuti at walang Kristine ngayon dito sa opisina. Marahil ay naghahanap na naman iyon ng paraan para malapitan si Zyrel. Na isa sa ikinaiinis ko dito.

Kakausapin ko na lang siya ng masinsinan kapag may pagkakataon ako. At alam kong hindi iyon makakakontra kapag ako ang nagsalita.

“At teka nga. Nagiging tsesmoso ka na yata Brix. Bakit hindi mo na lang pagtuunan ang pansin si Clent na laging nagpapatama sa iyo.“sa sinabi ko ay bigla itong nag iwas ng tingin.

“Naku, kunwari lang yan si Brix, Bryant. Pakipot lang kuno. Baka kung matikam at maipasok ang ano niya kay Clent siguradong hahanap hanapin na niya.“sabad naman ni Lowelle na akala namin ay hindi nakikinig sa usapan naming dalawa.

“Huwag ka ngang makisabat. Maglaro na lang kayo diyan.“gigil na sita naman ni Brix dito saka binato ng hawak na ballpen na nasalo naman ng isa.

Tumawa lang si Lowelle at nakisabay narin ang iba na nakapag painis ng tuluyan kay Brix. Sumugod at nakipagrambulan si Brix sa mga ito. Ginulo ang nilalaro nila kaya naman ang lagay para na silang nag re-restling dahil pinagtulungan nila si Brix para gupuin ito.

“Gago ka talaga. Bakit ka ba nanggugulo.“si David at nahuli ang kamay ni Brix at pinilipit iyon pero agad na naman nitong nakalas iyon.

“Gago din kayo. Bakit ba ako lagi nakikita niyo.“saka ito naman ang nakipag tagisan ng lakas. Pero dahil sa apat sila at nag iisa lang siya ay pinagbuhol siya ng mga ito.

Nakahawak si David sa dalawa niyang niyang braso at si Kartlon naman sa niyang paa. Si Harold naman sa isa pa niyang paa at si Lowelle naman sa leeg niya.

“Ngayon ka manlaban sa amin Brix. Lulumpuin ka namin eh. Kaunti na lang iyong ginagawa namin. Ginulo mo pa.“naasar na sabi ni Kartlon dito.

“Ano ba ang ginagawa niyo at parang napakahalaga naman iyan sa inyo.?“nakisabad na rin ako saka ko sila nilapitan at ng malaman na nga ang nilalaro nila.

“We are playing  Ouija.“sagot ni David.

“Bitawan niyo ako. Mga gago. Laro lang iyan ng mga bata.“nagpupumiglas na sabi ni Brix sa mga ito pero hindi parin siya binitawan ng mga ito.

“Pang bata ba. Kung hindi namin alam takot ka sa multo. Sa tigasin mong personalidad. Sa multo ka lang takot.“natatawang sagot pa ni Harold dito.

“Gago sinong takot. Sabing bitawan niyo ako eh.“nanggigigil na pilit na kumakawala ito pero sadyang hindi niya pinakawalan ng apat na bugok naming kaibigan. “Ikaw Bryant. Tulungan mo ako. Huwag ka lang tumayo diyan.“tawag pansin niya sa akin pero hindi ko siya pinansin saka ko sinabayan ng kibit balikat.

Mabuti at wala si Kylly dahil kong hindi pare parehong mababatukan na naman ang limang bugok na ito.

“Baka kung nakialam ako ay pareho ko kayong pagbubuhol buhuling lima. Para kayong mga bata.“natatawang sagot ko dito. At sinabayan ng talikod.

“Hey Bryant! Sandali.  Paabot ako ng panali ng maitali nga namin ang isang ito at ng maipain kay Clent ng magkaalaman na.“nakangising utos sa akin ni Lowelle. Dahil sa sinabi niya ay lalong nagpumiglas si Brix sa pagkakahawak sa kanya. Pero gaya ng dati hindi siya makawala dahil apat ba naman ang nakahawak sa kanya.

Natawa ako ng pagak dahil doon. Kung hindi ako nagkakamali ay unti unti na ding natitibag ni Clent ang katigasan nito.

Well, knowing Clent, he is so aggressive. At ang hindi ko maintindihan sa taong iyon. Bakit mas gusto yata niyang magpabottom kay Brix. At bakit hindi si Brix ang i bottom niya. Kakaiba din ang isang iyon. Pero looking forward sa mga ito kung hanggang saan sila hahantong sa bangayan nila.

Basta ang sa akin lang ngayon ay iisa lang. Ang makuha ang loob ni Zyrel at mapaibig ito sa akin.

“Saan ba ang panali?“tanong ko sa mga ito.

“Gago ka Bryant subukan mong bigyan sila ng panali.“gigil na gigil na sigaw nito sa akin at pilit na kumakawala sa apat. Pero hindi ko siya pinansin at kinuha nga ang panali na nasa ilalaim lang ng office table namin. At ewan. Bakit may panali sa ilalim ng mesa. Nagkataon lang ba o talagang may balak ang apat na bugok na ito na itali talaga si Brix at ibigay siya kay Clent.

Nakangising inabot ko kay Lowelle ang panali kaya naman binitawan na niya ang leeg nito.

Pilit man na kumakawala si Brix sa kanila ay wala na itong nagawa ng tuluyan na siyang naigapos.

“Putang ina niyo. Makakawala lang ako dito. Sisiguraduhin kong magbabayad kayo.“sigaw ng sigaw si Brix dahil doon pero balewala lang sa kanila iyon.

“Bryant may number ka ba ni Clent. Ng matawagan nga. Kung ireregalo natin si Brix sa kanya sigurado akong makikipag ayos sa atin ang isang iyon at hindi na mangingilag.” nakangiting tanong naman sa akin ni Harold na agad ko namang ibinigay ang numero nito.

Tinawagan nga niya si Clent pero sinigawan lang siya ni Clent ng masagot ang tawag niya na dinig na dinig namin dahil ini-on nito ang loud speaker nito.

“Wala akong panahon sa mga sasabihin mo.“malakas na sagot ni Clent sa kabilang linya.

“Relax Clent ikaw naman. Masyado kang hot eh. Hindi mo ba tatanungin kong ano ang kailangan ko. Baka pasalamatan mo pa ako kung malaman mo na may ireregalo kami sayo.” nakangising sagot ni Harold dito dahilan naman para sumigaw na naman si Brix.

“Gago ka Harold. Pakawalan mo ako. Papatayin kita makikita mo.“nang gigigil na sigaw nito

“Si Brix ba iyon. Anong ginawa niyo sa kanya? At ano ang ibig mong sabihin,” sa tuno nito ay parang nagka-interest sa sasabihin nito.

“Well, gusto mo ba siyang makita. Ibibigay namin siya sayo. Ng buong buo at fresh na fresh.”

“Putang ina mo Harold. Gago. Pakawalan niya ako dito. Lowelle ano ba. Pakawalan niyo ako.“kanda sigaw nito pero walang pumansin sa kanya.

“Among ibig mong sabihin? At ano ang ginawa niyo sa kanya.”

“Wala naman kaming ginawa sa kanya. Huwag kang mag alala. Hindi naman namin kayang saktan ang kaibigan namin. Well, itinali lang naman namin siya kabayaran sa panggugulo niya sa nilalaro namin. Kaya hayon.“sagot nito. “Ano gusto mo ba? Kung ayaw mo naman, pakakawalan na namin siya.”

Hindi agad nagsalita si Clent sa kabilang linya.

“Okay! Sa pananahimik mo. Ibig sabihin ay ayaw mo. Okay! Pakakawalan na namin siya kung ganun.”

“Wait!.” Si Clent na nakapagpangisi sa apat at napatingin kay Brix na nanggagalaiti na sa galit sa kanila. Kung makakawala lang siguro ito ngayon ay siguradong bugbog sarado ang apat na ito.

“Putang ina niyo. Mga gago. Pakawalan niyo ako. Damn it. Huwag kang makinig sa kanila. Isa ka pa Clent. Huwag mong pakinggan ang mga gagong ito.“sigaw nito.

“Sige! Take him to my unit.“iyon lang ay pinatayan na kami ng linya.

“Gago din ang isang iyon talaga. Siya na nga ang ginagawan ng pabor siya pa itong may ganang mang utos.“naiiling na sabi ni Harold habang ibinulsa ang cellphone nito.

“Ewan ko sa inyo. Bahala kayo diyan. At huwag niyo akong idamay.“sabi ko naman sa mga ito saka ako lumayo sa kanila at kampanting umupo sa sofa.

“Bitawan niyo ako. Mga gago. Putang ina niyo. Humanda talaga kayo sa akin. Makikita niyo.”

Tumawa lang ang apat sa kasisigaw at pagbabanta ni Brix sa kanila. Pero hindi siya pinakinggan ng mga ito at talaga namang inalalayan nila si Brix at pinagtulunhan na ilabas sa opisina at isakay sa kotse ni Lowelle.

Naiiling na lang ako sa pinaggagawa ng apat. Bahala sila sa mga buhay nila.

Hanggang sa tuluyan na ngang nawala sila sa paningin ko.

Damn them! Tutuhanin ba talaga nila ang iregalo si Brix kay Clent? Hindi nga?

Walanghiya. Sigurado akong lintik lang ang walang ganti kapag tuluyan ng makawala si Brix. At aabangan ko iyon kung ano ang gagawin niya sa apat kung nagkataon.

---

@Y

uChenXi

#7: Brix

“Putang ina niyo. Mga gago. Pakawalan niyo ako.“pilit akong nagpupumiglas para makawala ako sa pag kakatali nila sa akin. At parang nagtatagumpay naman ako dahil naramdaman ko na medyo lumuwang na ang pagkakabuhol ng tali sa kamay ko.

Tinawanan lang nina Lowelle ang pagsigaw ko at paulit ulit na pagmumura sa kanila. Nakangisi pa ang mga gago na tumingin sa akin.

Makikita nila. Makakawala lang ako sa pagkakatali ko. Lintik lang ang walang ganti.

Pero habang palapit kami ng palapit sa unit ni Clent ay kinakabahan ako na hindi ko mawari. Damn it. Balak ba talaga nila akong ibigay kay Clent ng wala man lang kalaban laban.

Damn them again.

“Ano ba Harold. Pakawala niyo ako. Mga gago talaga kayo. Tangna naman. Hindi nakakatawa ang biro niyong ito.“halos magilitan na yata ako ng ugat sa leeg sa pagsigaw ko pero wala parin dahil hindi parin nila ako pinansin.

“Relax Brix. Ikaw naman. Ibibigay ka lang namin kay Clent para magkaayos na kayo. Lagi kasi kayong nga aaway eh.“si David ang sumagot sa akin at ang luko iba ang ngiti niya. Hindi ngiti kundi ngisi at makahulugang tumingin sa akin.

“Gago ka. Huwag mo akong tignan ng ganyan David.“sigaw ko. Kung wala lang talagang tali ang kamay ko ay kanina pa may kalalagyan ang mga ito.

Nalingat lang ako kanina kaya nagupo nila ako na hindi naman nila nagagawa sa akin dati. Pero ang hindi ko naman inaasahan na gagawin nila ay ito. Ang itali ako at ireregalo daw kay Clent.

Ahhhh! Damn them again. Damn! Damn! Damn!

Pero wala naman akong magawa. Putang ina nila. Makakaganti din ako sa kanila.

“Narito na tayo. Hindi kaya tayo sitahin ng guard kapag nakita nilang nakagapos si Brix. Baka tumawag pa sila ng pulis eh.“nag aalangan na bumaba si Harold saka siya tumingin sa akin.

“Tangna, pakawalan niyo na kasi ako.”

“Sandali lang Brix. Si Clent na lang ang bahalang magpakawala sayo mamaya.“sagot naman ni Lowelle sa akin. “Kaya hiwag ka ng sumigaw diyan.”

“Gago. Paanong hindi ako sisigaw. Walang hiya kayo. Makikita niyo. Babalikan ko kayo kapag nakawala ako dito.”

“Haha! Bago ka pa makawala diyan Brix. Hindi mo na kami mahahabol dahil si Clent na mismo ang maggagapos sayo.“natatawang sagot naman ni Kartlon.

“Tawagan mo si Clent at sabihin mong narito tayo sa baba ng gusali kung saan ang unit niya.“si David.

“Sandali!“tumalima naman si Harold para tawagan si Clent at agad naman na sumagot ito. “Narito na kami sa baba. Hindi kami makapasok. Baka masita kami ng gwardya dito sa baba.”

“Tumuloy lang kayo. Nasabihan ko na ang mga iyan.“sagot naman nito at agad na naman binabaan ang mga ito ng tawag.

“Walang modo talaga ang isang iyon. Sarap ding itali eh.“si Harold na naiinis sa pangalawang beses na binabaan siya ni Clent ng tawag.

“Tara na nga.“hinawakan ako nina Harold at Lowelle habang nauna namang naglakad sina David at Kartlon. Hindi nga nila kami sinita.

“Hoy! Tulungan mo ako. Putang ina kang gwardya ka. Babalikan kita kapag hindi mo ako tinulungan.“sigaw ko sa gwardya pero parang wala itong nakita.

Damn you Clent! Bakit nga ba ako nag aabalang magpatulong sa mga gwardya kung alam ko naman na pag mamay ari nila Clent ang gusaling ito. Kaya sa kanya sila papanig.

Pilit parin akong nagpupumiglas pero hindi nila ako hinayaang makawala hanggang sa tuluyan na naming marating ang unit ni Clent na agad kaming pinagbuksan ng pinto.

Masamang nakatingin si Clent kina Harold at Lowelle na nakahawak sa akin at agad akong kinuha sa kanila.

“Abat bastos ka din talaga minsan Clent. Hindi namin pag iinteresan si Brix kaya huwag kang magselos kung hahawakan man namin siya.“asar na sita ni Harold dito na siya naman ikinainis ko lalo.

Gago talaga ito. Kung hindi nila ako dinala dito ay malamang hindi sila pag iinitan din ni Clent.

“Makakaalis na kayo.“utos nito saka ako ipinasok sa loob at pinagsarhan ng pinto ang apat na bugok kong kaibigan.

“Hoy ! Clent. Hindi ka man lang ba magpapasalamat sa amin.“sigaw pa ni David sa labas.

“Hindi ko kailangang magpasalamat. Dahil kahit hindi niyo siya dinala dito ay kaya ko siyang dalhin ng mag isa lang ako.“ganting sigaw ni Clent sa mga ito mula sa loob.

“Kung ganun ibalik mo si Brix sa amin.“sigaw pa ni Lowelle. At kinalabog talaga ang nakapinid ng pituan niya.

“Kung sisigaw pa kayo diyan at mag eeskandalo. Ang nga gwardya na ang kakausap sa inyo. Kaya habang hindi pa umiinit ang ulo ko sa inyo. Makakaalis na kayo.“bantang pasigaw pa niya.

“Gago ka pala eh!”

“Isa pa! Sa kulungan na kayo pupulutin.“sagot ulit ni Clent.

Lumipas pa ang ilang sandali ay wala na nga kaming narinig sa labas. Nahintakutan ba sila. Walang hiya talaga sila.

Damn! Iniwan na ba talaga nila ako kay Clent.

Tinignan ko ito na seryusong nakatingin din sa akin ng biglang tumahimik ang paligid.

Pero ang kaseryusuhan ng tingin niya sa akin kanina ay unti unting nadagdagan ng kapilyuhan sa mga mata at nakangiti na siya.

Hinawakan niya muli ako at iginiya sa sala at pasalyang itinulak paupo doon.

“Fuck off Clent. Kalagan mo ako.“galit na sigaw ko sa kanya na hindi naman ako pinansin.

“Bakit kita pakakawalan kung palay na ang lumalapit sa manok para tukain.” makahulugang sagot niya sa akin saka ako nilapitan.

Bigla akong kinabahan sa naging titig niya. Damn! Magagahasa pa yata ako ng wala sa oras. Tangna, may nagagahasa bang lalaki? Malamang ako na kung ipagpapatuloy ni Clent ang gustong gawin sa katawan ko na matagal na niyang pinagpapantasyaan.

“Paano mo masasabing mga kaibigan mo sila kung ipinagkaluno ka naman nila sa akin.“pasakalyeng tanong niya at umupo sa tabi ko. At masuyong hinaplos ako sa braso.

“Bitawan mo ako gago. Wala kang pakialam. Dahil ako ang bahalang makikipag deal sa kanila.“galit na sagot ko sa kanya.

“Relax my big wolf. Ang init ng ulo mo. Alam mo na sa ipinapakita mong iyan sa akin ay lalo akong ginaganahan sayo.”

“Tangna Clent. Kalagaan mo ako dito.“naiinis na sigaw ko muli sa kanya pero hindi niya ako pinansin. Bagkus patuloy siya sa paghimas ng braso ko at hinihimas talaga ang muscle ko doon.

“Mayroon din ako ng mga ito.“sabi niya at pinisil pa ang braso ko. “ at mayroon din ako nito.” Saka nito pinaglandas ang isang kamay niya sa ibabaw ng tiyan ko.

“Clent tigilan ko ako. Gago.“nanggagalaiti kong sigaw. Pilit man ako umiwas ay hindi ako makagalaw ng maayos dahil sa pagkakagapos ng kamay ko sa likuran ko.

“Ano bang ginawa mo sa mga ugok mong kaibigan at ipinagkaluno ka nila sa akin.“bagkus tanong nito at hindi pinansin ang galit na ipinapakita ko sa kanya.

“Is none of your damn business Clent kaya pwede ba pakawalan mo ako dito.”

Tinawanan lang niya ako sa pag angil ko sa kanya. Pero nabigla ako at lalong hindi makakilos ng walang babalang umupo ito sa kandungan ko.

“Damn you Clent.“pasigaw na mura ko sa kanya ng haplusin niya ako sa pisngi at paglandasin ang darili sa mga labi ko at ipinasok pa ang hinlalaki mismo sa bibig ko.

Kakagatin ko sana siya ng laruin nito ang dila ko pero agad naman niya iyong naalis at isinubo ang mismong hinlalaki na nalawayan ko na and he suck it.

“Mmmm! Taste sweet my big wolf.“bulong nito ng ilapit ang mukha sa tainga ko.

Nagsitaasan lahat yata ng balahibo ko sa katawan ng dilaan niya ang tainga ko and bite my earlobe.

“Fuck you Clent stop it.“pilit kung iniiwas ang mukha ko palayo sa kanya ng hindi ito tumigil sa pagdila sa buong tainga ko.

Damn! Nakikiliti na ako sa ginagawa niya pero pilit kong pinatatag ang sarili ko na hindi tangangin sa kanya.

“Mmmm! You smell good big wolf.“sabay singhot pa sa leeg ko ng ibaon niya ang mukha doon at pinagsawa ang sariling amuyin ako.

Hanggang sa kumilos ito at umalis sa kandungan ko. Pero ang akala ko ay titigilan na niya ako ay nagkamali pala ako. Dahil may kinuha itong isang pocket knife sa maliit na drawer sa maliit na lamesa na nasa gilid lang kung saan ako nakaupo.

Pero pilit ko paring iginagalaw ang kamay ko para kahit papaano ay mas lumuwang ang pagkakagapos ko. Pero hindi ko iyon ipinahalata.

Muli siyang lumapit sa akin at ginamit ang maliit na kutsilyo para patingalain ako sa kanya ng ilagay niya iyon sa baba ko.

“Anong binabalak mong gawin. Clent, don’t go to far.“medyo kinabahan na talaga ako dahil sa nakikita ko ngayon sa kanya ay punu na ng pagnanasa.

Napalunok pa ako at hindi ko maalis sa kanya ang tingin ng paglandasin niya ang talim ng kutsilyo sa leeg ko.

“I don’t know how to take off your clothes dahil nakatali ang kamay mo. Kaya ito na lang ang gagamitin ko.“sabi nito saka niya pinunit ang damit ko gamit ang kutsilyong hawak niya. Hanggang sa tuluyan ng nalantad ang katawan ko sa kanya.

“Stop it Clent.“gigil na muli kung pigil sa kanya pero wala itong pinakinggan.

“Napakaganda talaga ng katawan mo. And I like to feel it. And most of all. To taste it big wolf.“sabi nito at gamit muli ang talim ng kutsilyong hawak niya ay ipinaikot iyon sa isang toktok ng dibdib ko.

Nanginig ako hindi sa takot na baka bumaon bigla ang kutsilyong hawak niya sa katawan ko kundi sa kiliting dala ng ginagawa niyang paglalaro sa dibdib ko at kung hindi ko pipigilan ang sarili ko ay sigurado akong kanina pa ako nagpakawala ng ungol dahil doon.

“Your shaking big wolf. Do you like it.?“tanong niya habang nakatingin mismo sa dibdib kong nilalaro niya.

Hanggang sa tigilan niya iyon at pagtuunan naman ng pansin ang pantalon ko.

Muli niyang pinaglandas ang kutsilyo pababa sa tiyan ko. At pababa pa. Hanggang sa umabot sa butunes ng pantalon ko at walang awa niyang pinunit muli iyon. Kasama na ang panloob ko kaya naman lantad na lantad na ang akin sa kanya.

“Your so cute Big wolf. And already have an reaction for just a little tease. At hindi nga ako nagkamali. You have a big man hiding there.”

“Gago. Dukutin ko kaya ang mata mo.”

Tumawa lang ito sa sinabi ko. “Paano mong madudukot ang mata ko kung nakagapos ka nga. Mmm! Big wolf. Titikman lang kita huh! And I want you to behave.” At sa pagkakasabi niyang iyon ay muli itong umupo sa kandungan ko at sinimulan akong halikan sa may leeg. Habang hinahalikan ako ay inisa isa naman niyang tinatanggal ang saplot niya sa katawan hanggang sa wala na siyang itinara kahit isa.

“I want to kiss you. Pero alam kong nanggagalaiti ka parin at ayaw kong malasaan ang dugo ko kapag kinagat mo ako. So iiwasan ko muna ang mga labi mo sa ngayon kahit gustong gusto ko ang halikan ka.“bulong nito habang patuloy sa paghalik sa leeg ko.

“Aaah! Stop it.“muli kong sigaw dito pero nagsisimula ng mag init ang katawan ko dahil sa ginagawa niya lalo pa ng magsimula ng maglikot ang kamay niya at pagtuunan ng pansin ang isa kong nipple at nilalaro iyon ng mga saliri niya. Pinching it. At ang isang kamay niya ay nasa ibabaw na ng akin at masuyong hinahaplos na.

Kaya naman hindi ko na napigilan ang mapaungol dahil doon.

“Aaahh. Damn! S-stop it Clent. Uhmp.”

“But your body tells othewise, big wolf.“sagot nito at lalo pa yatang pinaghusay ang sarili sa ginagawa sa katawan ko.

Ako man ay parang nagdedeleryo na sa sarap ng sakupin na ng bibig niya ang isang itoktok ng dibdib ko at pinagsawa ang sariling sipsipin iyon.

Napapaliyad na ako sa sa sarap dahil doon.

Damn! Bakit ang sarap ng pakiramdam ng ginagawa niya. Gustong kong umiwas. Gusto kong manlaban pero mas tinalo na ako ng init ng katawan na sinimulan niya. Ang kaninang panggigigil ko ay napalitan na ng pagnanasa. Parang gusto ko ng pasukin siya.

“Ooh! Damn it Clent.”

“Yeah! Big wolf. Just moan. I want to hear it.“sabi nito ng pakawalan ang dibdib ko at pinaglandas na niya ang bibig pababa sa pusod ko. Pababa pa. Hanggang sa tuluyan ng matagpuan ng bibig niya ang akin at ipasok ng buong buo iyon sa bibig niya.

“Ahhh!.. ooohh.“mga ungol na pinakawalan ko when he sucked mine. Moving upside down.

“Mmmm! I want you inside me big wolf.“paos na boses na sabi nito at siya na mismo ang naglaro sa butas sa likod niya gamit ng sarili niyang daliri habang nasa loob parin ako ng bibig niya.

At kaninang pagpipigil ko ay inilabas ko na. Sumabay na ako sa bawat pagtaas baba ng mukha niya sa akin. Sinasalubong ko siya sa pag galaw ng balakang ko.

“Ahhh! More. Suck me more.“sabi ko dito. Gusto ko siyang hawakan kaya naman pilit kong kinakalas ang pagkakatali ko.

Kaunti na lang at makakalas ko na ang mga iyon.

Pero bago pa ulit ako makakilos ay umayos na ito. Itinulak niya ako pasandal sa sofa at umayos ng kandong sa akin.

Kitang kita ko ang laki niya ng pumaibabaw siya sa akin. Pero hindi na iyon ang mahalaga ngayon I like to be inside him at alam kong iyon din ang gusto niya. Ang pasukin ko siya. Ang ibaon ko ang akin sa kanya.

Kaya naman ng itapat niya ang butas sa likod niya sa akin at dahan dahan ipasok ang akin doon at ramdam ko ang unti unting paglukob ng init na bumalot sa akin ng nasa loob na niya ako.

“Ahhh.!“hindi ko na napigilan ang magpakawala pa ng isang malakas na ungol ng tuluyan ng bumaon ang akin sa kanya.

Damn! He is so tight.

Napansin ko namang napangiwi ito. Kaya naman lihim akong nangisi dahil doon.

So totoo ang sinabi niya na ako ang una na nakapasok sa loob niya. Damn you Clent. Sa loob loob ko.

“Uhmp! Damn it. Hindi ko akalain na ganito pala kasakit ito.“mahinang boses na sabi niya na may kasamang mura.

Pwes kung gusto niyang umatras ay hindi ko na siya papayagan. Ngayon pa na nakalas ko na ang pagkakatali ko.

Kaya bago pa man siya magtangkang umalis sa ibabaw ko ay mabilis na kumilos ako at pinagpalit ko ang pwesto namin.

“Anong-?”

“Damm you Clent.“mura ko sa kanya at idiniin ang isang kamay ko sa dibdib niya habang ang isa ay sumuporta sa isang paa niya para hindi maalis ang pagkakabaon ng akin sa kanya. “Ikaw ang nagsimula nito. Kaya naman ako ang tatapos ng sinimulan mo.“nakangising sabi ko saka ko sinimulang kumilos sa ibabaw niya.

“Ahhhh! Damn it.“mura nito at mahigpit na humawak ito sa braso ko. “Damn! Its hurt.”

“Shhhh! Bear it honey. This is what you like right. At ngayon nagustuhan ko na saka ka aangal. Pwes hindi ako makakapayag na aatras ka.“sabi ko sa kanya saka mas ginanahan ako sa paggalaw ng marinig ko ang malalakas na ungol na pinapakawalan niya.

Damn! This is good. He is so tight that sucking me in. And I love this feeling na hindi ko maramdaman sa mga babaeng nakakaniig ko.

“Ahhh! Oooh.. fuck. Its hurt Brix.”

“Yeah honey. Ahh.uhm.“ungol ko naman. At ang kaninang ayaw niya akong halikan ay ako ang humalik sa kanya habang patuloy akong gumagalaw sa kanya.

Yes, ang sarap naman pala ang halikan siya. Kaya mas uminit pa ang nararamdaman ko habang tinitikman ko ang mga labi niya.

“Damn you Clent. Ahh! Your so sweet. Ahhh. Uhm. “

At ang kamay ko na nakadiin sa dibdib niya kanina ay ginamit ko na para hawakan ang kanya at isabay iyon sa paggalaw ko.

“Ahhh! Uhm.“sabay naming ungol. At ang kaninang halos ayaw niyang gumalaw dahil sa sakit sa likuran niya sa pagpasok ko ay nawawala na yata dahil sumasabay na din ito sa bawat pag ulos ko sa kanya.

“Ah honey. Im cumming.“balak ko sanang bunutin ang akin para sa labas ko na ilabas ang katas na pakakawalan ko pero pinigil niya ako ng hawakan niya ako sa likod at idiin ang mga iyon sa kanya kaya naman sa loob niya ako nagpakawala ng katas habang siya ay sa kanyang tiyan.

“Ahhh!.“sabay naming ungol ng matapos kaming maglabas. At hindi ko na napigilan ang katawan ko na idagan ang buong bigat sa kanya. Hingal na hingal kami pareho na parang ayaw ko na ding kumilos pa. Mas nakakapagid pala angbkaniig ang isang lalaki kaysa babae dahil mas mahigpit sila na parang hinihigop ka at ayaw pakawalan.

At ang isipin iyon ay napangiti ako. Hindi naman pala masama ang pakiramdam na lalaki ang kaniig dahil mas masarap pa pala iyon.

And damn you Clent. This is what are you looking at. This is what you want.

Sa loob loob ko habang wala na akong kakilos kilos sa ibabaw niya.

---

@YuChenXi

#8: Zyrel

“Bud, may nagpapabigay pala sayo nito.“sabay abot sa akin ni Dante ng tatlong pirasong pulang rosas. Kaya naman kunot nuo ko siyang tinignan bago iyon kinuha sa kanya. Pero kakaiba ang ayos nito at parang balisa.

“Sino nagbigay nito?“tanong ko pero hindi binigyan iyon ng pansin at inilapag ko iyon agad sa harapan ng upuan ko. At inayos ang mga gamit ko para simulan ng aralin ang mga dapat kong aralin para makahabol ako sa labing tatlong araw kong hindi pagpasok.

Sino na naman kaya ang babaeng nagbigay ng bulaklak, ilan lang ba iyon sa may lihim na may gusto sa akin? Marami kasi akong natatanggap na mga bulaklak sa ibat ibang mga babae na nagpaparamdam sa akin pero hindi ko binibigyan ng pansin.

“Hulaan mo Bud. Mukhang mapapasubo ka sa pagkakataong ito.” makahulugang sagot nito at luminga sa paligid at lumapit sa akin.

“Anong ibig mong sabihin?“takang tanong ko at gaya niya luminga din ako sa paligid kung ano man ang tinitignan niya.

“Ano bang ginawa mo at bakit napansin ka ni Bryant? Dahil siya mismo ang nagpapabigay niyan.“bulong na sagot nito sa akin kaya naman marahas ang naging paglingon ko sa bulaklak sa ibabaw ng lamesa ko.

“Nagbibiro ka Dante. Hindi magandang biro iyan.”

“Kung nagbibiro nga lang sana ako Bud. Pero iyon ang totoo. Ako nga din nagtaka at gusto kong tanungin sa kanya kung bakit pero natakot ako baka makick out ako bigla dito sa eskwelahan kung nangahas akong tanungin ang bagay na iyon.“seryusong sagot nito. Ngayon ko lang nakitaan din ito ng bahagyang takot at ramdam ko ang kaba niya na palinga linga sa paligid.

“Then! I don’t need this.“saka ako tumayo at kinuha ang mga bulaklak at itinapon mismo iyon sa basurahan at muling bumalik sa upuan ko. Kampanting umupo ako at parang walang nangyari at wala akong natanggap na bulaklak.

“Anong ginawa mo. Baka nag mamatyag lang siya sa paligid.“nahintakutan na sabi nito pero wala akong makapang takot kay Bryant. At ano ang balak niya at may nalalaman pa siyang pagbibigay ng bulaklak. Akala mo naman babae ako at kung makabigay ng tatlong pulang rosas ay wagas. “Ako ang mapapahamak niyan dahil kabilin bilinan niya na dapat ay tanhgapin mo iyon dahil kung hindi daw ay lagot ako.“nahintakutan na sabi nito sa akin.

“Masyado kang takot sa kanila Dante.” kampanteng sagot ko sa kanya at pinagtuunan ko na ng pansin ang mga work sheet ko na nakapatong sa lamesa ko.

“Nakakalimutan mo ba na sila ang batas sa eskwelahang ito. Lahat ng estudyante dito ay takot sa kanila at walang nangangahas at walang may gustong makasalamuha ang landas nila.“muli nitong sabi sa akin.

“Nonsense. Tao lang din sila. Hindi sila Diyos para katakutan.“sagot ko. “Tama na nga iyan. Masyado mong pinag aalala ang sarili mo. Aralin mo na lang mga work sheet mo ng makahabol tayo sa grado natin.” pambabaliwala ko sa sinasabi nito.

Kahit hindi siguro siya makapagtuon sa ginagawa at tumalima naman ito at hinarap ang work sheet din nito sa sariling lamesa.

Pansin ko na hindi nawawala ang patingin tingin niya sa akin kaya ako man ay parang hindi din makafucos sa binabasa ko. Pero hindi ko na lang ipinahalata.

Ano ba aksi ang nasa isip ng taong iyon at binigyan niya ako ng bulaklak? Ewan, wala lang siguro siyang magawang maganda sa buhay kaya pati ako ay pinagdidesketahan.

---

“Hey! Remember me.“nakangiting lumapit sa akin ang isang magandang babae. Pero saan ko nga ba ito unang nakita? Hindi ko matandaan.

“Pasensya na. Pero hindi ko matandaan. Namumukhaan kita pero hindi ko maalala na magkakilala tayo.”

“Naman!.“napalabi ito saka walang babalang umupo sa upuan sa tapat ko. “Your no.1 fan. Kristin. Ako iyong laging bumibili nga mga ipinipinta mo.”

“Ah ikaw ba iyon. Makakalimutin na yata ako. Kailangan ko na yatang uminim ng memo plus.“dinagdagan ko ng biro iyon para naman hindi niya isipin na talagang nakalimutan ko siya.

Tumawa ito ng mahina.

“You don’t mind if I join you here right?“tanong nito saka itinuro ang kabilang upuan sa tapat ko.

Tumango ako bilang sagot na agad naman tumalima para umupo.

“Pasensya ka na. Hindi kasi kita nakita ng halos dalawang linggo and nabalitaan ko about what happened. Nakikiramay ako.”

Isang ngiti ang gumuhit sa mga labi ko.

“Salamat. Pero hindi mo naman kailangang malungkot din dahil sa nangyari sa amin. Talagang ganun ang buhay. Unahan lang. At tanggap na namin ang pagkawala niya.”

“Napakatatag mo naman. Naiinggit tuloy ako. Pero nalaman mo na ba na na napostpone ang paligsahan sa pagpipinta.“pang iiba niya ng usapan.

“Yeah! Alam ko na.”

“Then looking forward sa isasali mo sa paligsahan. Ididisplay lahat ang mga gawa niyo sa art gallary ng AU. At hindi na yata ako makapaghintay.” nakangiting sabi nito at halata na mas excited pa yata siya kaysa sa akin. Kumikinang ang mga mata dahil sa tuwa.

“Yeah! Ako nga din. Kinakabahan tuloy ako. Sabi pa naman ng iba na maraming sumali ngayon.”

“Oo! Pero sigurado naman ako na ikaw ang mananalo. At kapag ikaw ang mananalo, makukuha ang ipininta mo at maisasali sa auction. At asahan mo na ako ang makakabili ng maipipinta mo.”

Tumango ako.

“Naku, baka mamulubi ka niyan kapag binibili mo lahat ng gawa ko.”

“Hindi ah. Mahilig talaga ako sa mga painting. Kaya kapag ikaw ang nanalo siguradong tiba tiba ang maiuuwi mo kapag nabinta iyon sa auction.”

Iyon na nga ang naiisip ko. Mas madodoble pa ang mapapanalunan ko kung sakaling ako ang mananalo talaga.

“Mukhang malapit na kayo sa isa’t-isa.“sabi ng isang tinig buhat sa likuran ko. Napansin kong napangiti naman si Kristin ng makita kung sino iyon kaya naman lumingon ako.

Si Bryant. Bigla ko tuloy naalala ang mga bulaklak na itinapon ko sa basurahan kaninang umaga.

“Hey! Bryant. Himala yata at napadpad ka dito sa canteen.“nakangiting tanong ni Kristin sa kanya pero sa akin naman siya nakatingin. Bigla ko tuloy binawi ang tingin sa kanya.

“Yeah! Namataan ko kasi ang taong gusto ko na nandito at kausap ng isa sa mga kaibigan ko. Kaya lumapit ako.“sagot niya dito dahilan para panlakihan ko siya ng mga mata.

Anong sinasabi niya? Diba kaibigan niya si Kristin? O may iba pa. Luminga ako sa paligid pero wala akong ibang kaibigan niya na nasa loob ng canteen maliban kay Kristin. At ang sinasabi niyang gusto niya. Don’t tell me. Ako?

“Bryant? What do you mean?“tanong ni Kristine na nakapagpawala din ng ngiti sa labi niya at tumingin sa akin. Luminga din ito sa paligid.

“Narinig mo naman ng malinaw diba Tin? Lumapit ako dahil kausap mo ang taong gusto ko.“nakangiting sagot niya dito na lalong nakapagpakunot ng nuo ni Kristin na pabaling baling na ng tingin sa amin ni Bryant.

Ang hindi ko pa inaasahang ginawa niya ay ang lumapit sa akin at walang babalang hinawakan ako sa baba at dinampian ng halik sa labi.

Shock! Para akong na freeze ng ilang sigundo sa ginawa niya.

“Bryant!.“naeeskandalong banggit naman ni Kristin sa pangalan niya at nanlalaki ang mga matang nakatitig sa kanya.

“Yes Tin.“ngiting ngiti pa siya na balewala ang pagkatigagal ni Kristine dahil sa ginawa niya.

Hanggang sa tuluyan na akong makabawi ng maramdaman ko ang paghaplos niya sa pisngi ko.

Damn! Namumula yata ang mukha ko sa init ng naramdaman ko.

Lumingon ako sa paligid na ngayon ay halos nakatingin na sa amin ang mga estudyanteng nasa loob ng canteen.

Nakita ba nila ang paghalik sa akin ni Bryant.

Damn! Nababaliw na ba siya. At bakit bigla na lang siya nang hahalik. Buti sana kung babae siya ay matatanggap ko pa. Pero putang ina. Lalaki siya at siya si Bryant Salvador na kilala bilang isa sa sadist ng eskwelahan.

Anong palabas ang nais niyang gawin at gumawa siya ng ganung bagay.

Bigla akong tumayo at lumayo sa kanya. Hindi na ako nagsalita at umalis na sa canteen. Wala akong mukhang maihaharap sa kagaya kong mga estudyante dahil sa ginawa niya na siya ay parang balewa lang iyon sa kanya.

“Hey! Why are you running away.“narinig ko pang tawag niya sa akin kaya naman mas lalo kung binilisan ang paglalakad ko palayo.

“Mag usap tayo mamaya Tin.“narinig ko pang sabi niya kay Kristine na nabigla din sa ginawa niya at naramdaman ko talaga ang pagsunod niya sa akin.

“Stop! Your walking so fast.“sabi niya pero hindi ko siya pinansin.

Ano bang ginagawa niya.

“Hey! Zyrel, kung hindi ka titigil, lalo akong sisigaw dito at ipagsisigawan ko na gusto kita.“sabi niya pero hindi talaga ako tumigil.

Damn him! What is he trying to do? Nababaliw na siguro talaga siya.

“I said stop. Zyrel, Zyrel Dela Cruz. I like you. I like your smooth sweet lips.“sigaw niya ng pagkalakas lakas kaya naman naging mas marahas ang paglingon ko sa kanya. Tinignan ko siya ng pagkatakim talim.

Nakaagaw na din ng pansin ng iba sa pagsigaw niyang iyon dahilan para uminit ang lalo ang pisngi ko. Pati na bunbunan ko.

Anong sweet lips ang sinasabi niya. Iyong pagdampi ba ng labi niya sa labi ko kanina.

Damn him. Nag eeskandalo na siya.

“Yes Baby, ganyan nga. Huwag kang tumakbo.“nakangiting lumapit ito sa akin. “Don’t give me that look baby. Para mo na ring sinasabi na halikan kita muli sa tingin na ipinupukol mo sa akin.”

Pero ng tuluyan na siyang nakalapit ay kumilos ako para suntukin siya na agad namang dumapo sa kaliwang pisngi niya.

Halata na nagulat ito sa ginawa ko at hinawakan ang pisnging dinapuan ng kamao ko.

Bago pa man siya makabawi sa ginawa ko ay mabilis ang ginawa kong pagkilos para lumayo. Halos hindi na yata sumasayad sa lupa ang mga paa ko sa bilis ng ginawa kong paglakad. Lakad takbo na ang ginawa ko para makalayo ng tuluyan sa kanya.

Damn him! Serve him right. Nakakaeskandalo ang ginawa niya.

Ang lakas ng loob niya dahil siya si Bryant. Pero bakit ako ang pinagdidiskitahan niya. Dahil ba sa patuloy akong pumupunta sa lugar na pagmamay ari niya kaya niya ako ngayon ginugulo.

Damn him! Kung ganun. Hindi na ako pupunta doon kahit kailan at iiwasan ko na lang siya hanggat kaya ko.

Pero siguradong sa ginawa ko kanina ay babalikan niya ako. At ano ang gagawin niya? Susuntukin din ba niya ako gaya ng pagsuntok ko sa kanya o mas higit pa doon ang sisingilin niyang kabayaran sa ginawa ko.

Damn! Anong gagawin ko? Maghahanda na ba ako at ihahanda ko na ba ang sarili ko sa maaring pagpapatalsik niya sa akin sa eskwelahang ito?

Siguro nga!

---

@Y

uChenXi

#9: Bryant

Nakairap na nakatingin sa akin sa Kristine ng magpang abot kami sa opisina namin. Doon na ako nagtuloy matapos akong suntukin ni Zyrel at takbuhan. At hindi ko naman akalain na dito din ito pupunta.

“Huwag mo akong tignan ng ganyan Tin.“balewalang sabi ko sa kanya ng makalapit ako sa kanya at umupo sa tabing upuan niya.

Pero talagang kinarir niya ang matalim na tingin sa akin saka sinabayan pa niya ng malakas na Hmp!

“I hate you Bryant. Why him? Marami naman diyang iba. Bakit siya pa?“galit na tanong nito sa akin. “Kung balak mo lang siya paglaruan sa mga palad mo, back off Bryant dahil hindi ako makakapayag sa gusto mong mangyari.“naiinis na patuloy nito.

“Who tell you na naglalaro lang ako. I like him Tin. Kaya iyang nararamdaman mo sa kanya ay kalimutan mo na.“serysong sagot ko sa kanya at binaliwala ko lang ang galit na ipinapakita niya.

“Who you to tell me that! I like him more than you like him. I like him as a man. Bryant lalaki din siya. Bakit hindi ka na lang sa iba magkagusto. Lalaki man sige. Pero hindi sa kanya.”

“Hindi mo na mababago ang gusto ko Tin. At kilala mo ako. Kung ano ang gusto ko ay nakukuha ko.”

“Kilala mo din ako Bryant. Na kung ano din ang gusto ko ay nakukuha ko. Kaya parehas lang tayo.“matatag na sagot nito at nakipagsukatan pa talaga ng tingin sa akin.

“Pero hindi ka mananalo sa akin Tin kung balak mong makipagtalo sa akin.”

“Who knows. Hindi siya gaya ng iba na natatakot sayo kaya susunod lang sa gusto mo. May paninindigan siya. At alam kong hindi siya papatol sayo.”

“At sa tingin mo ba papatulan ka din niya. Tin, hindi din lahat ng lalaki na nagkakagusto sayo ay mapapabilang siya sa mga iyon. Ikaw din ang nagsabi na iba siya.”

“Pero Bryant. Hindi kayo talo.”

“Oo! Oo Tin. Kaya habang maaga pa. Kalimutan mo na siya dahil akin lang siya.”

“No! Hindi siya sayo Bryant. Hindi siya bagay na basta ko na lang aangkinin kung gusto mo. Kaya hindi ako papatalo sayo Bryant. Kaya magkakaalaman na lang kung sino ang mananalo sa atin.“galit na sabi nito saka sinabayan na niya ng tayo. At walang lingong likod na umalis ng opisina.

Napabuntong hininga na lang ako dahil doon. Mukhang mahihirapan ako sa isang iyon. Gaya nga ng sabi niya. Kung ano din ang gusto niya ay makukuha niya. Pero syempre hindi ko naman hahayaan na ang gusto ko ay gusto din niya. Dahil kung akin ay akin lang. Walang sino man ang makakakuha.

“Anong nangyari sa pisngi mo?“tanong ni Brix sa akin ng makapasok sa opisina. Ngising ngisi ito at para bang may magandang nangyari.

“Ito!“sabay turo ng pisngi ko na nangitim na ng bahagya dahil sa pagsuntok ni Zyrel sa akin. “Zyrel punch me.“sagot ko dahilan para panlakihan niya ako ng mata.

“Sigurado ka? Ano bang ginawa mo at sinuntok ka niya?”

“Hinalikan ko lang naman siya sa canteen habang kasama si Tin kanina. Kaya hayon. Sinuntok niya ako ng habulin ko siya dahil sa pagtakbo niya.”

Tumawa ito sa sagot ko. Pero may kakaiba dito.

“Kakaiba yata ang aura mo ngayon. Sa sinabi ko ba talaga ka natawa o may nakakatawa ka pang hindi  sinasabi sa akin?”

“Ay syempre natawa ako sa sinabi mo dahil may naglakas loob na suntukin ka. Well, masakit ba?“tanong niya sabay turo mismo sa pisngi ko at diniinan iyon.

“Gago!“galit na iniwas ko ang pisngi ko dahil sa pagdiin niya doon. Alam na ngang may pasa syempre masakit iyon.

“Haha! Bayad mo na iyan sa  pagbibigay mo ng panali kahapon kina Harold.”

“Eh bakit masaya ka naman na umuwi kahapon ah. Ano! Masarap ba?“tanong ko sa kanya kaya naman binatukan ako. “Abat gusto mo yata ng suntukan.“gigil na sabi ko dahil doon pero kibit balikat lang ang isinagot niya sa akin.

“Well! Subukan mo para malaman mo.“nakangising sagot niya. Saka may kung anong ipinatong na mga paper bag sa mesa.

“Ano ang mga iyan?“tanong ko kaysa sagutin ang sinabi niyang subukan ko para malaman ko. Mas nako curious ako kung ano ang mga laman niyon.

“Ito ba!“nakangising tumingin ito sa akin. “Gagamitin ko sa pag paparusa ko sa apat na bugok mamaya.”

“Paano ka naman makakaganti sa mga iyon eh iniiwasan ka. Tignan mo nga wala sila ngayon dito.”

“Mamaya nandito na sila.“nakangiti pa nitong sabi pero hindi na pala kailangang maghintay dahil narito na nga ang apat na hawak ng mga tauhan ng papa ni Brix. “ well, narito na pala kayo eh.”

“Gago ka Brix. Pakawalan mo kami.“sigaw ni Harold na nag pupumiglas sa pagkakahawak ng dalawang lalaki sa kanya. Na talaga naman na ang lalaki ng katawan.

“Gago! Magsisigaw man kayo ngayon. Hindi ko din kayo pakikinggan. Kaya humanda kayo. Lakas din ng loob niya na traydurin ako kahapon.“nakangising lumapit pa ito sa nga ito. “Akala niyo ba nagbibiro ako. Kaya gantihan lang tayo. Ipinagkaluno niyo ako kay Clent ngayon ko naman kayo sisingilin.”

“Bakit umuwi ka naman na masaya ah. Pasalamat ka nga dapat sa amin dahil doon.“galit naman na sagot ni David na nagpupumiglas din sa nakahawak sa kanya.

“Well, tama nga naman kayo. Nasayahan nga ako. At kakaibang sarap ang natikman ko. Pero gusto ko namang i share sa inyo ang sayang iyon para patas lang tayo.”

“Gago! Anong balak mong gawin? Tangna Brix.“si Lowelle.

“Haha, malalaman niyo mamaya. Ginastusan ko pa kayo huh! Kaya pasalamat kayo sa akin.”

“At anong parusa ang gagawin mo. Tangna Brix. Pakawalan mo kami.“si Kartlon pero wala ng pinakinggan si Brix sa kanila.

“Itali niyo iyan sa torture room.“utos niya sa mga tauhan ng papa niya na sumunod naman agad ang mga ito. “Siguraduhin niyong nakagapos sila ng mabuti at hindi makakawala dahil kayo ang babalikan ko kapag nakawala ang mga ugok na yan.”

“Yes, young boss.”

“Anong parusa ang ipapataw mo sa kanila?“tanong ko at sinundan ang mga ito sa torture room.

Muli na namang ngisi ang isinagot sa akin.

“Watch and learn Bryant. Pasalamat ka at hindi ka nakisali sa kanila kahapon dahil kung hindi isa ka sa mga nakatali ngayon diyan.” Sabay nguso sa apat na ngayon ay nakatali na pataas ang mga kamay at nakatali ang mga paa na magkahiwalay patalikod sa amin.

“Gago, sa tingin mo ba kung sumali ako sa kanila, makakaganti ka sa akin.”

“Haha! Bakit hindi natin subukan.“paghahamon nito sa akin.

“Sige ba. Pero huwag mong tatawagin ang mga tauhan ng papa mo.”

“Haha! Dibali na nga.”

“Takot ka yata eh.!”

“Sinong takot. Saka na kita haharapin kapag tapos na ako sa apat na ito.”

“Sandali nga kanina pa yan eh. Ano bang balak mo sa apat na iyan.”

“Ahhh! Brix pakawalan ko kami dito. Tang ina mo naman Brix eh.“sigaw na naman ni Harold.

“Oo mamaya Harold. Pagkatapos ko kayong parusahan.“sagot nito sabay kuha ng paper bag na hawak kanina.

Ng hindi na ako nakatiis ay kinuha ko ang isa at tinignan ang laman non. At ganun na lang ang paghagalpal ko ng tawa ng mapagtanto kong ano ang dala dala niya.

What the fuck. A ⁸ inch. Dildo. At apat na piraso. Tig iisa sila.

Napatingin ako kay Brix na nakangisi.

“Fuck you Brix.“sigaw ng apat kay Brix ng makita ang hawak ko.

“Putang ina mo Brix. Subukan mong ipasok iyan sa akin at magkakamatayan tayo.“gigil na mura ni Lowelle at pilit na hinihila ang kamay sa pagkakatali pero hindi naman makawala.

“Tang ina mo Brix. Pakawalan mo kami.“halos sabay sabay na sigaw at mura ng apat sa kanya. “Bryant do something. Tang na huwag kang manood na lang diyan kalagan mo kami. Gago ka din. Pati ikaw naman nakisali sa amin kahapon.“sigaw pa ni Kartlon.

Tinawanan ko lang sila. “Bahala kayo diyang mag usap usap.“pangbabalewala ko sa paghingi ng tulong ng apat sa akin.

Kahit si Brix ay tawa na din ito ng tawa.

“Hubaran niyo na sila.“utos niya sa mga tauhan niya na sumunod naman agad at hinubad ang pantalon ng apat kasama ang mga panloob kaya naman kitang kita na ang pwetan nila.

“Gago ka Brix. Papatayin ka namin kapag nakawala kami dito.“sigaw nila na nagpupumiglas sa pagkakagapos.

Pero wala ng pinakinggan si Brix. Una niyang nilapitan si Harold hawak niya ang isang dildo.

“Fuck off Brix. Tang ina mo. Gago ka.“hindi na matapos tapos ang pagmumura nila.

Naiiling na lang ako saka ko sila tinalikuran.

“Bahala ka na diyan Brix. Ayaw kong makisali sa kalukuhan niyo.”

“Ayaw mo ba manuod Bryant. Para naman alam mo ang gagawin mo kay Zyrel pag naging kayo na. Masaya to.”

“Gago, hindi kita kailangang panuurin dahil alam ko ang gagawin ko kapag naging kami ng baby Zyrel ko.”

“Haha, baby talaga. Ayos yan. Pero kahit isa lang panuurin mo kung paano ko ipasok ang dildong hawak ko kay Harold.”

“Bahala ka diyan.”

“Ikaw ang bahala. Well, simulan na natin ang palabas. Enjoy Harold.“saka nito hinarap si Harold.

“Gago ka talaga Brix.“sigaw naman nito.

Ipinalo pa ni Brix ang hawak na deldo sa isang pisngi sa likod ni Harold bago niya itinapat iyon sa pwetan niya.

“Ah! Damn you Brix. Fuck you.“sigaw ng sigaw si Harold pero bago pa man niya tuluyang maipasok ang deldo sa likod ni Harold ay may humawak na sa kamay niya at tinakpan ang mata ni Brix.

“Fuck you. Sino ka? Pakawalan mo ako.“sigaw naman ni Brix ng hindi makawala sa pagkakahawak sa kanya.

Si Clent mismo. At kaylan pa nakapasok ito sa torture room ng hindi namin namamalayan.

“Put thier pants on.“maawturidad na utos ni Clent sa mga tauhan ni Brix. Na sa isang salita lang niya ay sinunod nila ito.

“Pakawalan niyo na sila.“utos pa niya bago binitawan si Brix.

“At sino ka para pigilan ako sa gusto kong gawin sa kanila. Fuck you Clent. Masyado kang pakialamero.“galit na hinarap naman ni Brix ito.

“Ayaw kong may iba kang nahahawak maliban sa akin.“masamang tumingin naman ito sa apat. “ at kayo, huwag niyo na ulit ipapakita ang mga ano nioa kay Brix dahil ako mismo ang magpaparusa sa inyo.”

“Hoy! Gago! Sino ba ang may gustong maghubad sa harap niya.“sagot naman ni Kartlon. “Pero dahil sa ginawa mo, hmmmp! Salamat na rin.”

“Hindi ko kayo tinulungan para pasalamatan ako. Ayaw ko lang na may hahawakan si Brix sa inyo. Kaya umayos kayong apat.”

“Kahit kailan talaga napakawalang modo mo.“si Harold.

“Bakit kakalag ka?”

“Abat-”

“Tama na nga iyan.“sansala ko sa mga ito saka pumagitna sa kanila. Pero magsasalita pa sana ako ay agad na hinila ni Clent palabas ng torture room si Brix na nagpupumiglas naman ang isa na ayaw sumama sa kanya.

“Bitawan mo ako gago.“narinig pa naming sigaw ni Brix dito.

“Baka gusto mong ikaw ang itali ko ngayon.“sagot naman ni Clent dito.

Nagkatinginan kaming lima kasama ang naiwang tauhan ni Brix at sabay sabay na nagkibit balikat.

Natawa akong pinagmasdan ang apat na halatang nakahinga ng makuwang dahil sa pagdating ni Clent.

“Ano! Nagtanda na siguro kayong apat. Pasalamat kayo at dumating si Clent dahil kung hindi, nakabaon parin ang mga deldong iyan sa likod niyo hanggang ngayon.”

“Damn! Akala namin talagang mapapasukan na ng Deldo ang butas namin. Gago talaga ang Brix na iyon. Walang patawad.”

“Haha! Kaya alam niyo na kung ano ang parusa niyo kapag trinaydor niyo pa siya.”

Nagkatinginan ang apat hanggang sa sabay na natawa na lang sa nangyari sa kanila.

Ako man ay nakisabay narin sa kanila. Hanggang sa utusan ko ng pwedeng umalis ang mga tauhan ng papa ni Brix na agad naman na tumalima.

At sumabay na din kami sa kanila para lumabas sa torture room.

---

@Y

uChenXi

#10: Zyrel

ChenXi Note: ang mga painting sa media ang mga kasali sa paligsahan.

---

N atigilan ako sa pagpasok sa loob ng classroom namin ng mamataan ko ang lalaking iniiwasan ko. Tatlong araw na nga akong hindi nagtutungo sa lugar na dati kong pinupuntahan dahil alam kong nandoon siya pero heto. Mula ng halikan niya ako sa harapan ng maraming tao ay parang marami ng mga mata na nakasunod lagi sa akin. At iyon ang kinaiinisan ko. Mga mata ng mga mapanuring tao. At hindi ako sanay na ako ang nakikita nila.

Ang pagpipinta ko nga ay halos hindi ako nakikilala dahil hindi din ako nagpapakita kung sasali ako sa mga paligsahan. Pangalan ko lang ang alam nila pero hindi nila alan kong anong hitsura ang itinatago ng pangalan kung iyon.

At ngayon parang biglang nagbago ang lahat dahil sa bwesit na Btyant na ito at kung sino pa ang iniiwasan ko ay siya pa mismo ang gumagawa ng paraan para mag cross ang landas namin. Ginagawa ko na nga ang lahat para umiwas sa kanya pero para na siyang anino ko dahil kung nasaan ako ay nandoon din siya.

Hindi na sana ako tutuloy sa pagpasok ng dumating na ang professor namin kaya naman wala akong nagawa kundi ang tuluyang pumasok sa loob. Hindi ko na sana siya papansinin pero lalo akong nainis dahil nakaupo siya mismo sa may harapan ng lamesa ko at nakaharap siya mismo sa upuan ko.

“What are you doing here?“mahinang tanong ko sa kanya at talagang ipinaramdam ko na galit ako sa kanya.

“Hindi ka na nagagawi sa tagpuan natin. Kaya ikaw na ang pinuntahan ko.“sagot niya na sadyang nilakasan pa ang boses para marinig ng ka klase ko na siyang dahilan para mapatingin sila ng tuluyan sa amin.

Alam kong may takot sila ngayon dahil kay Bryant kaya walang nangahas na tumingin sa amin dahil ayaw na masita niya ang mga ito. Pero dahil sa sinabi niya ay nakatawag talaga ng pansin ng iba.

Tagpuan? Putang ina. Sino ang makikipagtagpo sa kanya? Lakas ng tama nito sa utak. Wala na ba siyang magawa sa buhay at narito siya iniistorbo ang pag aaral k. Ang pananahimik ko. Ito ba ang kabayaran ng pagsuntok ko sa kanya ng araw na iyon. O ito ba ang kabayaran dahil nangahas ako na pasukin ang teretoryo niya? Pero kalabisan naman ito. Di sana suntukin na lang niya ako para patas na kami at ng wala na akong utang sa kanya. Hindi iyong ganito na gumagawa siya ng eksena. At parang lovers quarrel lang ang peg namin dahil sa ginagawa niya.

Tangna talaga.

At ang kinaiinisan ko ay hindi man lang siya sinita ng professor namin dahil patay malisya lang ito na para bang wala kami sa klase niya. Takot din ito dito. Bakit? Dahil ayaw siguro pag initan ni Bryant na baka masibak siya sa pagtuturo at mawalan ng trabaho ng wala sa oras.

“Tigilan mo ako Bryant. Hindi ka nakakatawa. Umalis ka na at may klase ako. Hindi mo ba nakikita?“inis na pagtataboy ko sa kanya sa mababang tinig parin pero hindi niya ako pinakinggan at kampante lang na nakaupo na nakaharap sa akin. He lean his chin on his arm while starring at me.

“Di mag aral ka. Narito lang ako. Hindi kita iistorbuhin.“sagot niya saka ngumiti pa sa akin.

“At ikaw ba wala kang pasok?“nanggigigil na tanong ko sa kanya.

“Mayroon, pero mamayang tanghali pa. Bakit inaalala mo ba ako? Mmmm! Don’t worry baby, hindi ko naman papabayaan ang pag aaral ko kahit nandito ako at gusto kitang makita.”

“Shut up! At wag mo akong tawagin baby pwede ba.”

“Yes, baby. Iyan ang gusto kong itawag sayo. So just bear it.”

Damn him! Sarap batukan. Paano ako makakapag aral ng mabuti kung nasa mismong harapan ko siya at titig na titig sa akin.

Hindi nagtagal ay binalingan nito ang professor namin.

“Hey! Prof. Magturo ka lang. Ano pang hihintay mo diyan. At galingan mo sa pagtuturo huh! Para maintindihan ng baby Zyrel ko. Huwag mo akong pansinin dito. Dahil hindi naman ako manggugulo.” Sabi nito na para naman nagising ito sa matagal na pagkakatulog at kumilos para simulan na ang pagtuturo.

Parang gusto ko namang bumuka ang sahig sa kinakaupuan ko dahil sa hiyang naramdaman ko sa sinabi niya. Nababaliw na ba talaga ito. At baby Zyrel? What a fuck!

Pinanlakihan ko siya ng mga mata na mas naaliw pa yata siya sa pagtitig sa akin.

Hanggang sa nagsimula ng magturo ang guro namin pero walang tumatak sa utak ko sa mga itinuro ng guro namin. Dahil sa presensya ni Bryant na hindi inaalis ang tingin sa akin.

“Relax baby.“bulong pa niya.

“Tumahimik ka.” gigil na sita ko sa kanya at habang palipat lipat ang tingin ko sa pisara at sa notebook ko para magtakenote ng inaaral namin.

Pero halos hindi naman nag si sink sa utak ko ang mga sinusulat ko.

“Your so cute.“natatawang sabi pa nito at walang babalang kinuha mula sa akin ang notebook at ballpen ko saka humarap siya sa pisara.

“Let me take it. Hindi ka na nakakapag concentrate eh. Magwagwapuhan ka ba sa akin. Iniisip mo ba ang paghalik ko sayo sa canteen? Well, I will kiss you later, pagkatapos nito, bilang kabayaran ng tatlong araw mong pag iwas sa akin!.”

“Give it back to me. You dumb ass. At sino ang nagwagwapuhan sayo. Asa ka. Kung hindi mo alam naubos ko lahat ang isang buong toothpaste mawala lang ang dumi na idinikit mo sa labi ko.“mahinang sagot ko sa kanya at gigil na nakipag agawan ako sa notebook ko pero hindi niya iyon ibinalik sa akin hanggang sa tumikhim ang guro namin para manahimik ako. Dahilan para mas uminit ang mukha ko sa kahihiyan. Nakalimutan ko tuloy na nasa kalagitnaan kami ng pag klase.

Damn him again. Inuubos niya ang nahabang pasensya ko.

“May problema ba prof? Mukha yatang may bara ka sa lalamunan at napapatikhim ka diyan. Sabihin mo lang. Inuubo ka ba. Baka gusto mo munang magpunta sa clinic ng maasikaso ka.“seryusong tanong niya naman dito at may halong pagbabanta na  nakatingin siya dito.

“Nothing Mr. Salvador. And yes, medyo may bumara lang sa lalamunan ko. Pero hindi ako inuubo. Huwag niyo kaming pansinin dito. Magtuturo lang ako. Ituloy niyo lang ang ginagawa niyo.” mabilis na sagot naman nito sa kanya at muling itinuon ang pansin sa ginagawang pagsusulat sa pisara. At ang bwesit na guro. Ang sarap nilang pagbuhulin ni Bryant dahil sa sinabi nito. Pero halata na medyo nanginig yata sa banta ni Bryant sa kanya.

“And you!” Pansin ni Bryant sa mga ka klase ko na panaka nakang tumitingin sa gawi namin. “Baka gusto niyong hindi na makakita ng tuluyan. Anong mayroon sa gawi namin at patingin tingin kayo sa amin.?“at inisa isa pa niya silang tinignan na agad na nagyuko sila ng ulo at hindi na muling tumingin sa amin. “Tatandaan ko ang mga mukha niyo. At oras na may hindi ako nagustuhan na ginawa niyo sa Baby Zyrel ko. Mananagot kayo sa akin.”

Nanggigigil man ako sa inis sa kanya ay pinigil ko na lang ang sarili ko na huwag siyang pansinin dahil mas nakakaagaw ng pansin iyon sa karamihan. At kung maka Baby Zyrel sa akin, wagas na wagas. At kailan ba niya ako naging baby? Ha! Ewan. Saka ko na lang iisipin iyon. At kung paano makakaiwas sa kanya ng tuluyan.

Kaya ang lagay, mas itinuon ko na lang ang paningin at pandinig ko sa guro namin at bahala na nga siyang magsulat sa notebook ko.

Hanggang sa natapos ang klase ay hindi parin siya umaalis.

Mabuti na lang at wala akong klaseng susunod sa nauna kaya naman mas nakahinga ako ng maluwang. Dahil hindi siya makakaabala sa pag aaral ko at hindi na matakot sa kanya ang mga ka klase ko.

Tumayo na ako at hinablot mula sa kanya ang notebook ko at isinilid iyon sa bag ko at walang lingon likod na iniwan ko siya. Pero ang bwesit na Bryant na ito ay sumunod lang siya sa akin at ang hindi ko inaasahan ay ang hawakan niya ako sa palad at hinila.

“Let me go, you bastard.“galit na hinihila ko mula sa kanya ang kamay ko pero hindi niya pinakawalan.

“Kung magpupumiglas ka pa ay hahalikan kita dito ng tumigil ka.“banta niya sa akin. “Huwag mo akong subukan. Dahil kung ano ang sinabi ko ay iyon ang gagawin ko.“dagdag pa niya kaya naman ang kaninang panghihila ko sa kamay ko ay nawalan na ng lakas at kusang nagpahila na lang sa kanya kung saan niya ako balak dalhin. Ayaw kong maeskandalo kung hahalikan niya ako sa pasilyo ng classroom namin at maraming estuyanteng gaya namin na nasa paligid lang. Pero hindi ba kaeska-eskandalo ngayon ang paghila niya sa akin? Nasaan ang hustisya? Bakit niya ako pinagdidiskitahan?

Damn it! Ano ba itong napasok ko at pinagtuunan ako ng pansin ng isang Bryant Salvador na kilala bilang isang sadista?

Hindi na ako nagsalita. Pero inihanda ko naman ang sarili ko kung sakaling may masama siyang balak sa akin.

“Wait! Saan mo ako balak dalhin. Bryant bitawan mo na ako.“muli kong tanong sa kanya pero sa pagkakataon ito ay hindi na galit ang tuno ko na pilit na pinagaan talaga ang boses ko. Baka sakaling makuha ito sa mabuting usapan.

“Huwag kang mag alala baby. Dahil sigurado akong magugustuhan mo ang pupuntahan natin.“nakangiting lumingon siya sa akin at saglit na tumigil sa paglalakad. “Kaya mo naman pala ang hindi manlaban eh. Di sana kanina mo pa ginawa ng hindi iyong ganito na kinakaladkad kita.”

“Hindi ko alam kung ano ang nagawa kong malaking kasalanan sayo at bakit mo ako pinagdidiskitahan. Bryant, wala akong pera, kung may utang man ako sayo. Pero sigurado naman ako na wala akong utang sayo.“sabi ko sa kanya na nakapagpatawa sa kanya.

Kaya naman natigilan ako bigla ng mapagmasdan ito habang tumatawa. Maamo din pala ang mukha ng luko kong maaliwalas ang aura niya.

“Sinabi ko bang may utang ka? Pero maniningil ako dahil sa pagsuntok mo sa akin nong isang araw.”

“Hindi kita susuntukin kung hindi mo ako hinalikan.”

“Bakit? Masama ba na halikan ko ang taong gusto ko?“balik taning niya.

“Nababaliw ka na.”

“Saka na natin iyan pag usapan. May ipapakita ako bilang regalo ko sayo. Para sa unang araw nating magkasintahan.”

“What?“tigagal ako sa narinig ko. Magkasintahan? Kaylan pa? Kaya naman ang kaninang pagpipigil ko ng galit ay umalsa na naman.

“Bitawan mo ako Bryant.“pilit akong kumakawala sa pagkakahawak niya. “Walang tayo dahil pareho tayong lalaki. Nababaliw ka na.”

“Yeah! Tayo. At ngayon. We can celebrate our first day as a couple.”

“No! Your crazy. Bitawan mo ako.”

“Yes, I’M crazy over you baby.“pagwawalang bahala niya sa pagpupumiglas ako at patuloy niya akong hinila sa kung saan. Hanggang sa marating namin ang likod kung saan ako laging pumupunta at lagi siyang naglalagi. At ganun na lang ang pagkamangha ko sa nakita.

Ang gusto ko kaninang makawala dito ay biglang nawala. Dahil sa nakikita ng dalawang mata ko.

Anong nangyari? Gaano ba ako katagal hindi nagpunta dito? Tatlong araw lang naman pero…

Am I dreaming? Pero iisa lang ang gustong lumabas sa bibig ko. At iyon ang salitang….

WOW!

---

@

YuChenXi

#11: Bryant

Napangiti ako ng makita kung ano ang reaksyon ni Zyrel sa ipinakita ko. Ang kaninang pagwawala niya para makawala sa akin kanina ay biglang nawala at napalitan iyon ng pagkamangha.

Kaya naman ang mahigpit na hawak ko sa kamay niya ay unti unting naging maluwang hanggang sa tuluyan ko na siyang binitawan.

“Wow!.“unang katagang naringgan ko sa kanya sa halos mahigit yatang isang minuto na nakatingin lang sa harapan niya.

“Do you like it?” Tanong ko sa kanya pero hindi niya ako sinagot. Kundi lumapit pa talaga siya doon at binistahang mabuti iyon.

“Am I dreaming?“narinig ko pang tanong niya kaya nilapitan ko din siya.

“Your not baby.” Do you like it?“muli kong tanong sa kanya pero hindi parin niya ako sinagot kaya naman bahagyang nainis ako.

Nagagandahan nga siya sa ipinakita ko pero hindi man lang ba niya pupurihin iyon o di kaya naman sagutin ako na nagustuhan iyon.

Kahit tumango man lang sana siya pero wala eh.

“Hey! Do you like it?“bahagyang tumaas ang boses kong tanong sa kanya dahilan para mapatingin siya sa akin at ang kaninang kinang sa mga mata niya sa nakita kanina ay biglang nawala at matalim na naman na nakatingin sa akin. “At bakit na naman? Anong nagawa kong mali at ganyan ka makatingin?” Tanong ko pero sadyang ganun parin saka siya lumayo sa akin.

“Bakit? Saka what is this? Sinira mo ang magandang puno. Hindi mo ba alam na maaring mamatay ang punong iyan dahil sa pinaglalagay mo.“bagkus sabi niya sa akin saka sinabayan ng talikod.

“Sinabi mong teretoryo mo ito kaya hindi na ako nagpupunta dito gaya ng sinabi mo noong una tayong nagkita kaya naman sinusunod ko lang ang sinabi mo. Kaya pwede ba. Kung ang paglapit mo sa akin ay isa lamang paraan para hindi na ako pumunta dito ay makakaasa ka. Hindi na ako magagawi dito. At kung wala kang matinong gagawin. At wala kang magawa sa buhay huwag ako ang pagdiskitahan mo.“mahaba habang lintaya niya saka niya sinabayan ng talikod palayo sa akin.

“Sandali nga.“pigil ko sa kanya sabay hawak ng braso niya.

“Ano?“matalim ang tinging tanong niya sa akin.

“Iiwan mo na lang ba ang boyfriend mo ng ganito. Aba- pinagisipan ko iyan ng mabuti para iregalo ko sayo sa unang araw natin.“gigil na sabi ko sa kanya. “Halos over time na iyong mga inutusan ko para agad na matapos iyan at perfect ang pagkakagawa. Tapos hindi mo man lang ako masasalamatan. O di kaya naman purihin man lang. O di kaya naman ngingiti ka sa akin, yayakapin tapos hahalikan at sabihing Thank you, Bryant.“mahabang reklamo ko sa kanya.

“Akoy tigilan mo Bryant. Sino bang nagsabi na gumawa ka ng ganitong bagay. At saan mo nakuha ang ideyang boyfriend kita.“ramdam ko ang pinipigilang panggigigil niya sa akin at kita ko sa mga kamao niya ang pagkakakiyon ng mga iyon kaya naman naging alerto ako baka dumapo na naman iyon sa pisngi kung nagkataong malingat ako. “At nakakalimutan mo yatang lalaki ako. Kaya hindi ako madadaan sa ganito.”

“Yeah! Alam ko. Bakit sinabi ko bang girlfriend kita. Hindi naman diba. Kasi boyfriend din kita.“sagot ko sa kanya.

“Hindi ka nakakatawa. At paano kitang naging boyfriend? Dahil kung babae lang ako, hindi ako papatol sayo.”

Nangiti ako sa sinabi niya. “Well, kung babae ka, hindi din kita magugustuhan.“sagot ko sa kanya na lalo pa yatang nainis sa akin. “Kaya nga nagustuhan kita dahil lalaki ka. At tinatanong mo kung saan ko nakuha ang ideyang tayo na. Well, kasalanan ng matamis mong labi. Kasalan nila dahil nasarapan ako sa kanila. Simula ng matikman ko ang labi mo ay inaangkin na kitang akin. At gusto ko muling tikman ang matamis na labing mayroon ka.“nakangiting sagot ko sa kanya na lalo pang nakapagpatalim ng tingin niya sa akin.

“Fuck off. Hindi ako bakla. At alam kong hindi ka din. Anong kalukuhan ang pinagsasabi mo.“sagot niya sabay hila ng kamay niyang hawak ko.

“Yeah! I am not baby. But when I kiss you nang una tayong nagkita ay ipinangako ko na sa sarili ko na muli kong mahahalikan ang mga labing ito.“sabay haplos ng labi niya na agad niyang tinapik ang kamay kong humaplos doon.

“What?”

“At sa susunod, huwag kang basta basta matutulog sa kung saan dahil ayaw kong may ibang gumapang sayo at kagatin ka na lang nila bigla.“sabi ko sa kanya.

“You-.”

“Yes baby. Ang cute mo kasi ng araw na iyon. Kung gaano kaamo ang mukha mo, at mga labing nag aanyayang halikan ko ng araw na iyon. Kaya kasalanan mo din kung bakit magkasintahan na tayo ngayon.”

“Baliw. Tigilan mo ako. Hindi nakakatawa ang biro mo.“sabi niya. Pero nawala ng bahagya ang pagkakakunot ng nuo niya kaya naman isang matamis na ngiti na naman ang pinakawalan ko habang nakatitig sa kanya.

“So bati na tayo diba.“paglalambing ko sabay hawak muli ng kamay niya at bahagyang pinisil iyon.

Pero agad na naman niyang iwinaksi iyon at muling talim ang matang tumingin sa akin. At umaatras palayo sa akin.

“Hay naku! Ang hirap mong paamuhin. Ang hirap mong bigyan ng regalo.” Sabi ko sabay kibit ng balikat pero bago pa siya makalayo ng tuluyan sa akin ay hinila ko siyang muli at hinapit ko siya sa baywang at agad na pinagdikit ang labi namin.

Ramdam ko ang pagpupumiglas niya pero hindi ko siya pinakawalan.

“Uhmmp.“impit na ungol na lumabas sa bibig niya ng pasukin ng dila ko ang loob ng bibig niya at hinanap ang dila  niya to suck it.

Ang tamis nga naman ng labi ng baby Zyrel ko. Nakakabaliw at ang sarap na paulit ulit tikman.

“Mmmmm! Your so sweet baby.“bulong ko sa kanya ng pakawalan ko siya.

Para naman siyang napako sa kinatatayuan niya na nakatingin lang sa akin. Kaya bago pa muli siyang makabawi sa kabiglaan ay ako ng ang kusang lumayo sa kanya.

“Thats for today baby. Ang harap ng unang halik natin sa unang araw nating magkasintahan.“sabi ko. “Well, maiiwan na kita para hindi ka na mabigla ng sobra. Bibigyan kita ng pagkakataon pagmasdan ang regalo ko sayo. To explore it para naman mas makita mo ang ganda niyan.“sabay nguso sa maliit na bahay sa taas ng puno. “Bye baby. See you later.“saka na ako tuluyang tumalikod at naglakad palayo sa kanya.

Pero hindi ako aalis. Titignan ko siya mula sa malayo. Titignan ko kung talagang nagustuhan niya ang ginawa ko. Dahil kung hindi ay ipapasira ko ang maliit na bahay sa taas ng puno.

Kaya naman ng nakasigurado akong malayo na ako sa kanya ay agad akong nagtago sa punong nadaanan ko at lihim siyang pinagmasdan.

Lumipas pa siguro ang ilang mga minuto bago kumilos sa pagkakapako sa kinatatayuan niya saka hinarap niya hinarap at tiningala ang maliit bahay sa taas.

“Tsssk! Come on. Akyatin mo.“bulong ko habang nakatingin parin ako sa kanya. Ano bang nangyayari sa kanya at muli na naman siyang hindi gumalaw. Nakatingala lang siya siya doon.

And again, few minutes gone by bago na naman siya kumilos na nakapagpangiti sa akin.

Tinungo niya ang hagdaan at mabagal na kumilos paakyat. Nakahawak ang isang kamay sa hamba ng hagdan. Sa bagal niyang umakyat para na niyang binibilang kung ilang hakbang bago niya tuluyang marating ang bahay.

Nakita ko kung paano niya hawakan ang punong nakadikitan ng hagdan at hinahaplos pa iyon bago niya tuluyang nilapitan ang pintuan na nadoon papasok sa loob.

Well, hindi ko man makita ang reaksyon niya ay alam kong magugustuhan niya kung ano ang nasa loob niyon.

Hindi na niya kailangang maglatag ng plastic sa damuhan kung gusto niyang matulog. Makakapagrelax pa siya ng maayos. Kung gusto niyang mag aral ng tahimik ay makakapag aral siya ng mabuti doon.

Napangiti ako. At syempre alam na kapag kasama niya akong nasa loob.

Putik, ngayon lang ako gumawa ng ganito sa isang tao. I have a lot of girlfriend then pero ni isa sa kanila ay hindi ko ginawan ng ganito. Ni hindi ko sila niyaya na pumunta sa teretoryo ko. Pero si Zyrel, bakit? Anong mayroon siya at hindi ko mapigilan ang sarili ko to please him.

“Hoy!.“marahas ang ginawa kong paglingon dahil doon. At binigwasan agad ng suntok pero nahuli nito ang kamao ko. At kung hindi ko lang naisip na ako si Bryant at baka napatalon ako sa gulat.

“Fuck you!. Bakit ka ba nanggugulat?” Tanong ko dito.

“Para ka kasing baliw diyan eh. Sino ba ang sinisilip mo sa teretoryo mo?“balik tanong nito.

“Ang Zyrel ko. Bakit? May problema ba?”

“Kung maka Zyrel ko ka naman wagas. Bakit kayo na ba?“muli niyang tanong at nakisilip na din siya.

“Pakialam mo. Sa Zyrel ko naman na siya talaga.”

“Haha! Sige na nga. Pero iba ka din ano. Well, maganda ang ipinagawa mo. Lovenest ba?“muli nitong tanong habang baliw din gaya ko na nakikisilip lang.

“Bakit? Inggit ka?”

“Paano naman ako maiinggit. Madami diyang pwedeng silungan.”

“Oo nga naman. Pero hindi ka naman maka kontra kay Clent. Lagi ba sa condo niya? Ano? Tama ako diba.”

“Hmp! Huwag mo siyang banggitin. Kung kailan natakasan ko ang isang iyon ipinapaalala mo pa.”

Nginisian ko siya saka tinapik sa balikat.

“Pinapagod ka ba niya masyado. Aba! Batang bata ka pa, pero tuhod mo tumitiklop na yata.”

“Gago! Nandito ba ako ngayon nagtatago kung palagi namin iyong ginagawa. At baka gusto mong magsipaan tayo ng malaman kung sino ang mahina na ang tuhod sa ating dalawa.“hamon naman niya.

“Haha! Akala mo naman uubra ka sa akin. At saka malay ko ba. Kung ilang beses niyong gawin iyon sa isang araw kapag hinihila ka niya na lang basta. Saka pwede ba. Umalis ka na dito. Iniistorbo mo ako sa ginagawa ko.” Saka ko muling itinuon ang paningin ko sa taas ng puno. Lumabas na muli doon ang Zyrel ko at nakahawak na sa hamba sa biranda ng maliit na bahay. Tumingala pa ito sa taas.

And wow! He smile. And he is so cute. Kaya naman hindi ko na ring mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan siya.

“Ayon oh! Ngiti ng tagumpay.”

Muli ko na naman itong tinignan. Sinisira niya talaga ang moment ko.

“Tawagan ko kaya si Clent ng makita mo. Panira ka ng moment ko eh.“gigil na sita ko dito.

“Hehe! Makaalis na nga. Baka maabutan pa ako ng baliw na Clent na iyon gaya mo.”

“Mabuti pa nga. Ini istorbo mo ako eh.”

“Yeah! Ikaw na. Mga nababaliw na sa pag ibig. Hay naku.“naiiling na iniwan niya ako.

Akala mo naman kung sino magsalita ang isang iyon. Makasalubong sana niya si Clent ng makita niya. Matapang nga sa iba. Pero kapag si Clent naman tumitiklop siya.

Ewan ko sa kanila. Back to my business. Muli kong itinuon ang paningin ko kay Zyrel na ngayon ay nakatingin na sa gawi ko.

Damn! Nakita niya ako kaya agad akong muling nagtago sa likod ng puno.

Pero teka nga. Bakit ba ako nagtatago?

Naiiling ako sa pinaggagawa ko. Pero hindi na ako muling lumingon sa kanya.

May ngiti ako sa mga labing naglakad na paalis . Sakana ako muling lalapit sa kanya.

Mamaya hapon. O bukas.

Totohanan na ito. At ang goal ko. Ang mapaibig siya sa akin.

---

@Y

uChenXi

#12: Zyrel

Uwian na naman.

Minadali ko ang pagsasaayos ng gamit ko sa bag ko. Dahil dadaanan ko pa ang pina frame kong gawa ko. Dalawang araw na lang. Kailangan kong maipasa iyon bukas para mai display na siya sa art gallery ng eskwelahan.

Pero napatalon ako bahagya ng biglang may yumakap sa likuran ko at mahigpit na ipinulupot ang mga braso nito sa baywang ko habang idinantay ang baba sa balikat ko. At ang mga gamit ko ay nabitawan ko at nagkalat na ang mga iyon sa sahig.

“What the hell are you doing?“galit na kumakalas ako sa pagkakayakap niya sa akin pero sadyang mahigpit ang pagkakapulupot ng braso niya sa baywang ko. Kaya naman ang ulo na lang niya ang itinutulak kong palayo.

“Miss me?“tanong niya. Saka ako dinampian ng halik sa pisngi.

Tangna! Sino ang makakamiss sa kanya? Pilit na nga akong umiiwas sa kanya pero parang kabuti na lang ito kung makasulpot kung saan man ako naroon.

At saka, wala ba siyang klase sa mga nagdaang araw at nasa paligid ko lang siya? Huh! Ewan ko sa taong ito. Bakit ko ba kailangang sagutin ang mismong tanong ko kung alam naman na kahit hindi siya umattend ng klase ay hindi siya sisitahin ng mga guro.

“Tigilan mo ako Bryant. Bitawan mo ako.“gigil na sita ko at pilit na kumakawala sa kanya.

“Ako kasi namiss kita.“sabi niya at hindi pinansin ang pagwawala ko para lang makawala sa kanya. At ibinaon pa talaga ang ilong sa balikat. “Mmmm! Ang bango mo? Anong gakit mong pabango baby?“tanong pa niya.

“Ano ba?” Muli kong singhal sa kanya na hindi ko na pinansin ang tanong niya at talaga naman malakas na pinapalo ko ang braso niya na nasa baywang ko.

“Aray! Ang sakit naman ng paraan ng pagkamiss mo sa akin. Ikaw kasi. Iniiwasan mo ako. Hindi ka parin nagagawi sa tagpuan natin. Aba, araw araw kaya akong naghihintay doon.” Pag rereklamo niya pero halata naman na nakangiti siya habang sinasabi iyon kahit hindi ko makita ng lubusan ang mukha niya.

Nagandahan nga ako sa ginawa niya sa malaking puno na silungan ko kapag nagpupunta ako doon. Kahit nga alam kong hindi pa siya nakakaalis ng araw na iyon ay talaga namang hindi ko napigilan ang hindi iyon akyatin at tignan ang loob ng maliit na bahay na iyon. At ang ganda. Nakaka relax sa mata. Pero hindi na ako nagawi doon kahit gusto ko ulit iyon tignan dahil alam kong nandoon si Bryant na iniiwasan ko.

Hindi ko na lang ipinahalata sa kanya na gusto ko din talaga ang ginawa niya. Kung pwede nga lang sana ay doon na ako mamalagi.

“Bakit naman ako pupunta doon.“sagot ko sa kanya. “At wala tayong tagpuan. Saka pwede ba. Bitawan mo ako kung ayaw kung ipalo ang canvas ko sa ulo mo.” banta ko sa kanya.

“Aray talaga. Ang lupit mo.“sabi pa niya at saka ako binitawan. At humarap sa akin. “Hindi pa man dumadapo ang ipapalo mo sa akin. Nasasaktan na ako. Pero ang puso ko ang mas nasasaktan sa pang babaliwala mo.“sagot niya sabay sapo sa tapat ng puso niya at bahagya pa siyang yumuko.

Sarap talaga paluin ang isang ito.

Isang Bryant Salvador, ang galing umakting ang bweset.

“Ano bang ginawa kong mali. Tatlong araw pa lang tayo magkasintahan pero sinasaktan mo na ako agad. Pwede bang lambingin mo muna ako. Bago mo ako awayin.“nakalabing sabi niya saka pinapungay pa ang mga mata.

Naiiling na tinalikuran ko siya saka ko muling pinagtuunan ng pansin ang nagkalat na gamit ko sa sahig. Bahala siya sa buhay niya. Hindi ko na lang siya papansinin.

“Naman eh! Kahit kiss lang sa pisngi Baby.” saka niya inupuan mismo ang mga pinupulot ko sabay turo ng pisngi nito. “Come on baby. Mhuaw mhuaw.“sabay nguso pa sa akin.

Kakaloka ang isang ito.

Siya ba ang tinaguriang Bryant Salvador na kinatatakutan ng iba? Siya ba ang Bryant na walang alam gawin kundi magmanipula ng buhay ng iba? Siya ba ang Bryant na batas ang bawat salita? Parang hindi na nga ang Bryant na iyon. Dahil sa ayos nito ay para na itong bata na humihingi ng halik sa ama.

Naiiling ako na tinignan siya habang nakanguso parin ang mga labi sa akin at habang itinuturo ang pisngi niya para daw halikan ko.

Ano siya? Siniswerte? Aba, lalaki ako. Lalaki siya. Pero kung makaasta talaga ay may kami na.

Saan niya ba nakuha ang ideyang iyon at kung makaangkin naman ay wagas.

“Hindi ako aalis dito kapag hindi mo ako hinalikan. Baby, sa pisngi lang oh! Dito oh. Isa lang please. Please.“sabay turo muli ng pisngi niya.

“Magtigil ka Bryant. Pwede ba. Tigilan mo ako. Huwag mong sayangin ang oras mo sa akin.“nanggigil na sabi ko sa kanya. Pero sa mababang tuno na. Kahit sigawan at murahin ko ito ay hindi naman uubra sa kanya. Kaya hindi ko sasayangin ang boses ko sa kanya.

“Nakatigil naman ako eh. Bakit? Anong gagawin mo baby?“nakangising tanong niya. “Ganito ba.?“sabay upo ng tuwid. “Ipipikit ko ba ang mga mata ko?“sabay pikit nga ng mga mata nito. “Dahan dahan baby okay.“sabay nguso na naman ng labi niya.

Damn him! Ano ba talagang nakain ng isang ito at kung makaasta talaga? Hay naku!

Hindi ko mapigilan ang sarili kong ipalo sa ulo niya ang hawak kong notebook dahilan para magmulat siya ng mga mata at mawala ang ngiti sa labi.

Akala ko magagalit siya sa ginawa ko. Susuntukin niya ako kaya naman inihanda ko ang sarili ko na dumapo ang kamao niya sa akin.

Pero naghintay na ako lahat lahat ay wala naman itong ginawa. Bagkus ng tignan ko siya sa mga mata ay para itong maluluha.

What a puppy eyes? Damn it.

“Pinapalo mo lang ako. Kahit paluin mo ako hanggat gusto mo. Basta may kapalit na kiss.“nakalabing sabi niya sa akin. “Kahit dito lang oh!” Sabay turo na naman ng pisngi niya. “Pero mas maganda kapag dito.“sabay turo ng labi niya.

“Bryant! Ano ba?“naiinis na naiiling na parang gusto ko ng mangiti dahil sa ginagawa niya pero pinigil ko ang sarili ko sa huling naisip ko. “Hindi ko alam kung anong gagawin ko sayo.“hindi ko mapigilang mapakamot ng ulo saka ako tumuwid ng tayo. “At pwede ba. Tigilan mo ang pagdradrama mo.”

“Pero-.”

“Tumayo ka diyan at lukot na ang mga libro ko.“utos ko dito.

“Ayaw.”

“Ano ba?”

“Ayaw.”

“Bryant.”

“Ayaw.“and he pouted his lips again.

“Damn it. Tatayo ka ba diyan o gusto mo na namang ipalo ko sayo ang hawak kong notenook.“gigil na banta ko. Saka ko iyon nilokot ng pabilog.

“Hmmp! Kahit paluin mo ako ng ilang beses hindi ako tatayo here. Unless you kiss me.“sabay nguso na naman ng labi niya.

Ano bang gagawin ko sa isang ito. Mukhang hindi talaga siya tatayo.

Napabuntong hininga ako. Isa na lang talaga ang pwede kong gawin. Ang pagbigyan ang gusto niya.

Pero paano? Kung pinagbigyan ko ito para ko naring tinanggap na may relasyon nga kami.

Lumingon ako sa paligid. Walang tao. Kami na lang ang nasa loob ng classroom namin.

“Tatayo ka ba diyan oras na pinagbigyan ko ang gusto mo.“tanong ko sa kanya.

Tumango tango pa ito na parang bata saka ngumiti na nakatingala sa akin.

Napatingin ako bigla sa labi niya na ngayon ay naguguhitan ng ngiti. Napalunok ako ng lihim.

Dalawang beses palang dumampi ang labi niyang iyon sa akin. Ang una ay sa canteen ng kausap ko si Kristin. Dampi lang iyon. Pero naalala ko ang pangalawang beses na hinalikan niya ako ng ipakita niya sa akin ang tree house. Bigla yatang namula ang pisngi ko dahil nakaramdam ako ng pag iinit sa pisngi ng maalala ko iyon. Kung paano niya sipsipin ang dila ko.

Erase. Hindi ko kailangang ganun ang halik na ibigay ko sa kanya. Dampi lang din ang gagawin ko gaya ng pagdampi sa unang paghalik niya sa akin.

Oo! Dampi lang at sisiguraduhin kong lalayo ako agad.

Lumunok muna ako bago kumilos para yukuin siya. Dampi lang.

Pero nabigla ako ng kumilos ito at mabilis akong hinawakan sa magkabilang pisngi saka siya na ang nagtuloy ng paglapit ko sa kanya para pagdikitin ang labi namin.

Nanlalaki ang mga mata ko at hindi agad nakakilos. Hanggang sa naramdaman kong nagsusumiksik na ang dila niya sa akin papasok sa loob ng bibig ko na nagtagumpay naman agad kaya hindi ko mapigilan ang mapasinghap dahil doon.

“Uhmp!.”

At habang magkaugpong ang mga labi namin ay kumilos itong patayo kaya naman napaupo ako sa ibabaw ng mesa ko at numagitna siya sa mga hita ko.

Pero ang panlalaki ng mga mata ko ay unti unting nawala at tuluyan ng napapikit dahil nakakadala na ang paggalawa ng labi niya sa labi ko.

“Uhmp. Uhmm.“hindi ko mapigilang mapaungol ng mahina hanggang sa namalayan ko na lang na tumutugon na pala ako sa mga halik niya.

Ang kaninang nanigas na mga kamay ko ay unti unting gumalaw at kumapit sa leeg niya.

Nagtagal kami sa ayos na ganun hanggang sa parehas kaming hiningal ng maghiwalay ang mga labi namin.

Pinagdikit niya ang nuo namin saka niya muling dinampian ang labi ko ng labi niya at napansin kong nakangiti ito na katingin sa mga mata ko na halos maduling na din ako na tumingin sa mata niya.

Doon ko lang napagtanto ang ayos namin.

Nakatayo siya sa gitna ng mga hita ko at nakakawit ang braso ko sa leeg niya. Kulang na lang ay ang ipulupot ko ang mga paa ko sa kanya.

Nag init ag buo kong mukha at agad na inalis ang kamay ko sa leeg niya at itinulak siya.

“Ang tamis tamis talaga ng labi mo.“sabi pa nito ng lumayo siya akin ng tatlong hakbang pero hindi naman nawala ang ngiti sa mga labi.

“Lets go!.“sabay pulot ng mga nagkalat kong libro sa sahig. Hindi pa ako nakakilos agad at pilit n kinakalma ang sarili ko.

Bakit biglang bumilis ang tibok ng puso ko? Na parang gustong magwala at umalis sa kinalalagyan nito.

“Diba kukunin mo ang ipina frame mo ngayon.“sabi niya muli sa akin ng hindi pa ako gumagalaw. Saka ko naalala kung bakit nga pala ako nagmamadali kanina.

Kukunin ko pala ang gawa ko. Kaya naman mabilis na akong kumilos at nakipulot na rin ako sa mga libro kong pinupulot niya.

“Sasamahan na kita, baby.“saka niya kinuha mula sa akin ang bag ko at siya na ang nagsilid ng mga libro ko doon. At saka niya isinabit sa kaliwang balikat. “And i don’t take no for an answer.”

Hindi pa man ako nakakasagot ay hinawakan na niya ako sa kamay at pinagsalikop ang mga palad namin sabay hila palabas.

“Sandali! Madadapa ako.“pigil ko sa kanya pero hindi niya ako pinakinggan.

“Come on Baby. Kapag babagal bagal ka. Hahalikan na naman kita.“sabi niya. Hindi naman malakas ang pagkakasabi niyang iyon pero nakatawag iyon ng pansin ng nasa pasilyo na kami palabas.

Damn! Nakakaeskandalo na talaga siya. Ang sarap batukan. Ang sarap paluin sa ulo. Ang sarap kurutin. At ang sarap halikan.

Ahhhh! Bakit pati iyon ay nasali.

Naiiling akong ipinilig ang ulo ko saka nagpahila na lang ako sa kanya.

Hindi na ako sumagot pa. Bahala na nga siya. Wala naman siyang pinapakinggan sa mga sinasabi ko.

Kaya naman kasama ko siya ng kinuha ko ang ipinagawa ko. At hinatid pa talaga ako hanggang sa bahay namin.

---

@Y

uChenXi

#13: Brix

Natatawa ako habang pinapanuod ko si Bryant kung paano niya kulitin si Zyrel.

Oo! Nagpalagay si Bryant ng HC sa mismong classroom ni Zyrel para daw lagi niya itong makita at mapagmasdan kung busy siya at hindi mapuntahan. At ang hindi niya alam. Pinakialam namin ang computer niya kong saan pa naka connect ang HC niya maliban sa phone niya.

Alam kung makulit si Bryant pero hindi ko alam na mas may ikukulit pa pala siya at ngayon ko lang nakita ang side na ito ni Bryant. Wala na ang seryusong mukha kapag kaharap ng ibang tao. Maliban sa amin na barkada niya at mga magulang namin ay hindi na ito nangingiti sa iba.

Pero ngayon, hindi ko mapigilan ang mailing habang punapanuod siya kung paano siya mangulit kay Zyrel na halata naman sa isa na naasar na sa kanya.

“Poor Bryant!” Si Harold ng makita kung paano ipalo ni Zyrel ang notebook nito sa kanya.

Akala nga namin ay magagalit ito dahil wala ni sino man ang nangangahas kahit isa man sa amin ang ginawa ngayon ni Zyrel sa kanya dahil ayaw namin na makatikim ng bigat ng kamao nito. Kung gaano kasungit at kaseryoso ang bweset na Clent na yon ay ganun din si Bryant. Ang kaibahan lang nila ay parang may sariling mundo si Clent dahil hindi siya malapit sa amin hindi gaya ni Bryant na nakakabiruan namin.

Pero nabigo kami habang hinihintay na bigwasan niya si Zyrel bagkus halos masamid kami kahit hindi naman kami umiinom dahil ang lintik na Bryant.

What a puppy eyes is that?

Kaya naman tawa kami ng tawa na pinapanood ito.

“Langya, si Bryant pa ba iyan.“natatawang tanong ni David.

“Sinasaniban na yata siya ng anghel eh. Di ko alam may ganyan palang itinatago si Bryant.“dagdag pa ni Lowelle.

“Haha! Sinabi mo pa. Naku! Makuha nga ang copy nito ng maipakita ko sa iba.“natatawang dagdag naman ni Harold.

“Gago talaga kayo. Nakialam na nga tayo sa computer niya. Nanakawan niyo pa ng vedio. Malaman niya yan tiyak na mas higit pa ang gagawin sa parusang ipinataw ko sa inyo.“sabad ko sa mga ito.

“Naku! Ipinaalala mo pa Brix. Kinikilabutan na nga kami pakag naalala ang ginawa mo sa amin. Pero.“pabitin na sagot ni Harold saka sinabayan ng ngisi. “Ano? Masarab ba?”

“Gago ka! Baka gusto kong ingudngud ko sa mukha mp itong kamao ko.“gigil na binigwasan ko ito pero agad naman na nakalayo.

Tawa lang ito at nakisabay narin si Lowelle sa kanya.

Sarap pagbuholbuhulin ang apat eh.

“Hindi mo man aminin sa amin, alam naman namin na nagugustuhan mo na. Naku Brix, lubos lubusin mo na. Baka mamaya niyan, magsawa din si Clent dyan sa alaga mo at mag hanap ng iba. Sige ka.“sabi pa ni David.

“Di maghanap siya ng iba. Ako ba ang mawawalan. Huh! Mas maganda pa nga.“sagot ko dito saka ko sinabayan ng tayo. “Hala, pagkatapos niyo diyan, siguraduhin niyong nakabalik sa dati iyan. Dahil kung hindi lagot kayo kay Bryant.“sabi ko saka ko na sila tinalikuran.

Bakit nakaramdam ako ng pagkainis sa sinabi ni David. Pakialam ko kung pagsawaan ni Clent ang alaga ko. Mabuti nga iyon gaya ng sabi ko sa kanila. At ng mawalan ako ng problema sa kanya. At hindi na niya ako kinukulit pa at hindi lang kulit dahil halos manipulahin na niya ako simula ng pinatulan ko ang gusto niya.

Ewan ko sa taong iyon. Ang dami dami naman namin pero bakit ba ako ang pinagdidiskitahan niya.

Hindi naman kami halos nagkikita at hindi halos mag cross ang landas namin pero bakit ako pa ang nakita niya at gusto pumasok sa ano niya.

Damn him!

Pero kapag iniisip ko kung ano ang sarap habang nasa loob niya ako ay napapangiti ako. Itanggi ko man iyon sa harap ng iba pero hindi ko kayang ipagkaila mismo sa sarili ko na masarap nga ang angkinin siya.

Lalo na ang halikan ko siya sa mga labi niya. Ang tamis tamis at ang lambot ng mga iyon. Halos magsinglaki lang naman kami ng katawan at magsingtangkad pero mas makinis ang balat niya sa balat ko.

Mabalahibo ang katawan ko habang siya ay halos wala akong makitang balahibo maliban sa manipis na balahibong pusa niya.

Kung gaano man katigas ang muscle na mayroon ako ay ganun din siya pero malambot ang balat niya.

Ahhhhh! Napapansin ko ba talaga iyon. Dalawang beses ko pa lang naman siya napapasok. Ang una ay ang iregalo ako nina Harold sa kanya at ang pangalawa ay noong nakialam siya sa paghihiganti ko sa mga gago kong kaibigan.

At hindi naman ako ang unang gumagawa ng move para pag isahin ang katawan namin. Dahil siya ang ang halos gumagawa. Ang kumikilos. Kung paano niya painitin ang katawan ko.

Sa kung paano sambahin ng labi niya ang buong katawan ko. Hanggang sa nadadala na lang ako at ako na ang kumikilos kapag naipasok na ang akin sa kanya.

Iyong bang nararamdaman ko kung gaano kainit sa loob niya at kung gaano siya kasikip na para akong hinihigop na huwag kung alisin ang akin sa kanya.

Damn! Oo! Ako na mismo ang tatapos ng sinimulan niya kapag init na init na ako at sarap na sarap na ako na nasa loob niya at pareho naming mararating ang itoktok ng kaligayan sa pag angkin namin sa isat isa.

Pero ano bang tawag sa amin? Wala! Dahil halos wala naman kaming pinag uusapan. At ang tanging mga ungol namin pareho na doon lang kami nag kakaintindihan.

“Fuck!” Napamura ako ng bigla na lang may bumangga sa dinadaanan ko. “Hindi mo ba tinitignan ang dinadaanan mo.“galit na tanong ko habang sapo ko ang ilong ko dahil bumangga ako mismo sa mukha nito.

Pero nanlaki ang mga mata ko ng mapagsino ang nasa harapan ko.

Kampanti siyang nakatayo habang nakasalikop ang mg braso sa dibdib niya at may ngiti sa labing nakatingin sa akin.

“Ako pa ngayon ang hindi tumitingin sa dinadaanan ko. Baka hindi mo alam kanina pa ako dito ng makita kitang lumabas ng opisina niyo sa mga kaibigan mo. Hinintay ko lang na makalapit ka pero hindi ko naman akalain na ang lalim ng iniisip mo at hindi mo ako nakita.“mahabang lintaya niya saka kumilos ito para hawakan ako sa magkabilang pisngi at walang babalang hinalikan ako sa mga labi.

“Uhmp! F-fuck. L-let me go.“halos hindi ko masabi iyon ng maayos dahil sa paghalik niya habang kumikilos ang kamay ko para itulak siya. Pero hindi siya natinag at patuloy lang siya sa paghalik sa akin hanggang sa sinisipsip na niya mismo ang dila ko na hindi ko alam kung paano niya nahuli.

“Uhmmm!.“napasinghap ako ng pakawalan niya ako at bago pa siya lumayo ay muli niya akong dinampian ng halik sa labi.

“Fuck you!”

“Yes Honey. Lets fuck later. Pero sa ngayon, gusto kong samahan mo akong mananghalian.” At bago pa man ako makasagot ay nahila na naman niya ako na hindi ko na naman nagawang tumutol.

Kahit naman kasi tumutol ako, wala din siyang pinakikinggan. And he take no for an answer na isa sa ikinaiinis ko sa kanya.

“Bitawan mo ako, sasama ako sayo kaya hindi mo na kailangang hawakan ako.“sabi ko sa kanya sabay hila ng kamay ko na hawak niya pero hindi siya nakinig bagkus hinawakan pa ako at pinagsalikop ang mga palad namin.

“Damn you Clent. Pinagtitinginan tayo ng kapwa nating estudyante.“gigil na sabi ko sa kanya.

“Who cares? Bakit kapag pinagtitinginan ba nila tayo may magagawa sila? Subukan lang nila at ng may kalalagyan sila.“sagot niya na patuloy lang sa paghila sa akin.

Pilit man akong manlaban sa kanya ay wala ring silbi. Kaya naman hindi na matapos tapos ang pagmumura ko hanggang sa makarating kami sa gusto niyang kainan.

“Ako na ang mag oorder, gusto kong kumain ka ng marami para may lakas ka at makarami din tayo mamaya.“pilyong sabi niya na nahulaan ko ang gusto niyang sabihin.

“Gago! Anong tingin mo sa akin? Uugod ugod na.“galit na sagot ko.

“Haha! Napapansin ko kasi, palagi kang tulog kapag matapos mong ibaon ang alaga mo sa akin. Kaya gusto ko, kumain ka ng masustansyang pagkain, at hindi puro junkfood ang kinakain mo. Gumagaya ka kasi sa mga ulol mong kaibigan na puro pizza o di kaya naman sa McDo at Jollebee lang niyo binibili ang mga pagkain niyo.”

“Abat-”

“Wag ka ng kumontra, dahil wala ka din magagawa, kaya ngayon, agahan. Tanghalian, at hapunan ay ako ang kasalo mong kumain.“matatag na sabi niya.

“Ano ka? Bakit? Nakitira ba tayo sa iisang bubong?”

“Di lumipat ka sa akin o di kaya naman lilipat ako sayo. Mamili ka. Sa unit mo o sa unit ko?”

Fuck him talaga. Para naman may pagpipilian ako eh makakasama ko din siya kahit ano pa sa dalawa ang piliin ko.

“Okay! Ako na lang ang lilipat sa unit mo. At mamayang gabi na ako lilipat.“sagot niya din mismo sa tanong niya ng hindi ako agad nakasagot sa kanya. “Siguraduhin mong lang na malinis ang unit mo dahil ayaw ko ng makalat at marumi.” Dagdag pa niya na nakapagpainit ng ulo ko.

Nakakagigil. Hindi pa man ako nakakasagot may sagot na talaga siya. As if naman talaga may magagawa pa ako.

Tangna lang. Para na rin talaga akong nagpasakop sa kapangyarihan niya.

“Your order sir.“sabay pa kaming napatingala ni Clent sa waiter ng mailapag ang inorder nito at sabay pa kaming tumango at sinabihang makakaalis na ito.

“Kung gusto mong lumipat sa unit ko,mag tiis ka kong ano ang aabutan mo doon. At wala akong babaguhin sa loob ng unit ko kung iyan ang inaakala mo.“asar na sagot ko sa kanya.

Napabuntong hininga ito saka ngumiti din.

“Hala, mag uutos na lang ako ng pupunta mamaya sa unit mo para linisin iyon.”

“Fuck off Clent, wala kang papalinisan na unit ko.“galit na kontra ko saka padabog na ipinatong ang dalawa kong kamay sa lamesa

“Easy. Calm down, nasa harapan tayo ng mga magkain.”

“Sabihin mo sa akin ngayon kung paano ako hihinahon. Baka nakakalimutan mong para mo na rin akong minamanipula sa mga kagustuhan mo.”

“Hindi naman kita minamanipula ah! Ayaw ko lang na malayo pa sayo kaya lilipat ako sa unit mo. Pinapili pa nga kita diba. Kung sa unit ko o sa unit mo.? Oh diba.”

Gago talaga ang isang ito. Eh ano naman ang pinagkaiba non. Parehas lang iyon.

“Hala! Kumain na nga muna tayo. Eto. Oh ito pa. Saka ito pa.“sabay lagay ng mga pagkain sa pinggang ko. “Ayan,kainin mo lahat iyan ah. Palakas ka. Para makarami nga tayo mamaya.“natatawang sabi pa niya sabay kindat.

Sarap tuloy tusukin ng tinidor ang mata niya. At sungalngalin ang bunganga ng mga pagkain para matigil na.

“Eto tikman mo. Masarap ito.“sabi pa niya sabay tusok ng tinidor sa isang piraso ng beef steak at idinererso iyon sa bunganga ko.

Iiwas sana ako ng ngintian niya ako ng seryuso. Ngiti na may pagbabanta na para bang kung hindi ko iyon isusubo ay may gagawin itong hindi kaaya aya.

Kaya heto na naman ako. Dahil ayaw kong maeskandalo, sumunod na lang ako sa kanya.

“Good boy big wolf.” nangingiting sabi niya saka sumubo na rin siya at nagsimula ng kumain.

Kaya naman wala na rin akong nagawa kundi kumain na din gaya nga ng sabi niya.

“Nga pala, kinausap ako kahapon ni Bryant.” pagbubukas niya ng ibang usapan.

“Ano? Tungkol saan?”

“Sabi niya ako na lang daw ang isa sa dadalo at maging husgado sa gaganapin sa mga mamiminta.”

“Iyon ba. Di ikaw na, ayaw niya kasi isipin ng iba na pinapaburan niya ang isa sa mga kasali doon.” wala sa loob kong sagot sa kanya.

“Bakit? May pinupormahan ba siya doon?”

“Yeah!.”

“Wow naman. Marunong pala manuyo si Bryant.“natatawang sabi pa niya sa pagitan ng pag nguya.

“Hindi mo pa siya kasi kilala. At saka hindi siya gaya mo, na basta na lang nang aangkin ng hindi pa nahihirapan.“asar naman na sagot ko sa kanya.

“Haha! Haha! Iyon ba? Eh ako nga dapat ang sinusuyo mo dahil ako ang pinapasok ng ano mo. Bakit kailangan ako?”

“Abat-. Hindi ko naman gusto na ipasok ang ano ko sayo ah.”

“Haha! Hindi nga ba? Eh ang pakakantanda ko, kapag nasa loob na kita, halos ayaw mo ng hugutin ang sayo kapag nakabaon na.”

Ahhhhhhhh! Tangnang usapan ito. Napakalaswa talaga ng bunganga ng isang ito. Wala ding pinagkaiba sa nga ulol kong kaibigan na sina Harold.

“Whatsoever.“pairap na tinapunan ko siya ng tingin saka ko ipinagpatuloy ang pagkain ko. Hindi na natapos tapos ang sumbatan namin hanggang sa matapos kaming kumain. Hanggang sa maghiwalay kami.

“See you! Ililipat ko ang mga gamit ko mayang hapon sa unit mo. Bye bye big wolf. Love yah.“at mabilis na dinampian ako ng halik sa labi saka mabilis na umalis.

Naiwan akong wala man lang nasabing pangontra sa kanya. Gigil na lang akong nagpatuloy sa pag uwi ko. At hinhintayin ko na lang ang pagdating ng bweset na Clent na iyon sa bahay ko.

---

@Y

uChenXi

#14: Zyrel

“Ma! Narito na po ako.“tawag ko kay mama ng makapasok ako sa bahay habang nakasunod parin sa akin si Bryant.

Ayaw ko man sana siyang papasukin pero nagdrama pa ang luko. Keso daw hindi ko man lang daw ba siya yayain na pumasok at magmeryenda. Keso daw, kahit tubig man lang daw sana.

Kaya heto. Nakasunod ang luko at ngingiti ngiti pang sumusunod sa akin na halos dalawang dangkal lang yata ang layo mula sa likod ko.

“Pwede ba lumayo ka nga. Naaalidbadbaran ako sayo.“naiinis na sita ko sa kanya pero mas lumapit pa ang luko. Kulang na lang ay magdikit talaga ang katawan namin sa lapit niya sa akin.

“Kumusta ang pag aaral mo?“tanong ng mama sa akin ng salubungin ako saka ako humalik sa pisngi nito hanggang sa pansin ng mama si Bryant sa may likuran ko.

“Kumusta po.“magalang na pagbati naman niya.

“May kasama ka pala. Halika ka hijo pasok ka.“aya naman ng mama sa kanya na agad naman na tumalima at nauna na bgang pumasok sa akin. “Maupo ko hijo. At ipaghahanda ko kayo ni Z ng meryenda.” sabi pa ng mama at agad namang sumunod na hindi na mawala wala ang ngiti niya sa labi habang nakatingin sa akin na parang sinasabing

see your mom like me for you

Kaloka. Iyon ba ang ibig sabihin ng ngiti niyang iyon?

Busit kung ano ano tuloy ang napapansin ko sa ngiti niya. Lagyan ko kaya ng packing tape ang bibig niya para hindi na siya makangiti.

“Kaklase mo ba siya Z?“tanong ng mama ng sundan ko siya sa kusina.

“Hindi po mama, sinior po sa kabilang department. Nag alok pong samahan akong kunin ang ipinaframe kong gawa ko at nag insist na rin pong ihatid ako.”

“Ganun ba.“sabay tango si mama. “Mukha naman siyang mabait. At saka parang hindi siya ordinaryong tao lang. Mayaman ba ang bago mong kaibigan Z.?”

“Eh! Isa po siya sa anak ng founder ng pinapasukan ko mama. At isa siya sa mga nagpapatupad ng batas doon.”

“Hala sige, puntahan mo ang bisita mo at bakit ka sumunod dito at iniwan siya doong mag isa.”

“Sige po mama, pero huwag kayong maniniwala sa kanya kung may ikinuwento man siyang hindi kapanipaniwala.”

“Anong ibig mong sabihin?”

“Ah! Wala mama. Basta ganun na lang. Sige mama. Aakyat lang ako at magbibihis muna.”

“Sige.”

Saka ko nga siya binalikan at abala na ngayon ang mga mata niya na pagmasdan ang loob ng bahay.

Hindi naman maliit ang bahay at hindi din naman kalakihan. Iyong sapat lang para sa aming apat. Ang mama at ang tatlo ko pang nakababatang kapatid.

Oo! Ako ang panganay, kaya naman gusto kong makapagtapos ng pag aaral ng nasa top para naman hindi mababaliwala ang pag papaaral sa akin ni mama at may pangako ako sa aking yumaong ama, na magiging sikat na pintor ako. Iyon ang pangarap ko. Iyon ang pangarap namin ng papa.

“Your house is quite small pero malinis.”

“Yeah! Malinis si mama sa bahay kaya wala kang makikitang kalat. Diyan ka lang muna at ng makapagbihis ako.“sabi ko sa kanya saka ko sinabayan ng talikod paakyat ng silid ko.

Pero hindi ko napansin na sumunod pala ang luko at bago ko pa man maipinid pasara ang pintuan ng silid ko ay nakapasok na siya at pahila niya pa akong papasok sa loob saka inilock ang pinto.

“Anong ginagawa mo.“mahina pero may katigasang tanong ko. Gusto ko man itong sigawan ay hindi ko magawa dahil baka marinig ni mama.

Ngumiti lang ito at bago pa man ako makakilos na makawala sa pagkakahawak niya sa kamay ko ay nahila na niya ako palapit sa kanya saka ako hinalikan sa labi.

“Uhmp!“nanlalaki ang mga mata ko na nakatingin lang sa kanya na ngayon ay nakapikit habang gumagalaw ang labi niya sa ibabaw ng labi ko.

Damn! Masyado na yata siyang nawiwili na halikan ako. Pero….

“Mmmm!” At ang kaninang nanlalaking mga mata ko ay unti unting lumiit hanggang sa tuluyan na rin akong napapikit dahil natangay na ako sa galing ng paggalaw ng labi niya sa labi ko. At kusa na ring kumilos ang labi ko para gayahin ang paraan ng paggalaw ng labi niya.

Pero kung kailan natangay na ako’t nasasarapan na ay saka siya tumigil na para bang tumakbo siya ng ilang kilometro dahil ang lakas ng ginawa niyang paghinga.

“Damn! I need to stop baby Zy. Or else. I can’t stop my self taking you here.“bulong niya. “At ayaw kong biglain ka.”

Saka lang din ako natauhan sa sinabi niya at ng lumayo siya sa akin ng ilang dangkal na sinabayan ko naman ng talikod sa kanya.

Damn it also. Bakit ako nagpatangay?

“Lumabas ka na.“pagtataboy ko sa kanya.

“Yes, baby Zy. And thanks for that kiss. Hihintayin na lang kita sa labas. I love you.” sagot naman niya pero hindi ko na siya nilingon hanggang sa marinig ko na lang ang pintuan na bumukas at muling nagsara.

Para akong batang napasalampak ng upo sa sahig ng wala na siya sa silid ko at pahilamos na ikinulong ko ang mukha ko sa mga palad ko.

Ahhhhhhhhhhhhh!

Gusto kong sumigaw pero hindi ko magawa. Ang init ng mukha ko. Bakit ako tumugon sa halik niya. Para ko na ring tinanggap na magkasintahan nga kami sa pagtugon ko sa kanya.

Putang ina naman eh. Ang galing kasi niyang humalik at ang sarap sarap sa pakiramdam ang bawat paggalaw ng labi niya sa labi ko.

Bweset talagang Bryant iyan. Nakakabweset dahil nasarapan talaga ako sa halik niya.

Ahhhhhhhhhhhhhh! Muli kong sigaw sa isip ko.

Inhale!

Exhale!

Inhale!

Exhale!

Pero……

Ahhhhhhhhhh!

Hindi ko mapigilan ang hindi isipin ang halik na iyon.

Nakaka tangna naman ang halik niyang iyon.

Bweset talaga.

Kalma! Kalma Zyrel. Kalma lang.

Inhale!

Exhale!

Pero hindi parin ako maka kalma. Anong gagawin ko? Lalabas pa ba ako sa silid ko o magkukulong na lang at hihintayin ko na lang ang pag alis niya. Pero sigurado akong kakatukin ako ng mama dito sa silid ko kung hindi ko nilabas si Bryant.

Okay!

“Ahhh.hhmmmmmm. ahhhhh.hmmmmm.” hugot ko muli ng hangin sa baga saka ako nagpasyang tumayo na sa pagkakasalampak ko sa sahig.

“Z, kanina ka pa diyan. Hindi mo ba lalabasin ang bisita mo.” Sinasabi ko na nga ba. Ayan na si mama at kumakatok na.

“Oo mama! Nagbibihis lang ako.“sagot ko kaya naman binilisan ko na ang ginawa kong pagbibihis ng makalabas na ako.

At gaya ng dati kong isinusuot ay may kakuwangang at kalakihang t-shirt ang suot ko saka tinirnuhan ko ng maiksing walking short. At bago ako lumabas ngvtuluyan ay muli akong humugot ng hangin baka kasi mawalan ng hininga ng wala sa oras kapag nakita ko si Bryant at aasahan ko na talaga na may mga ngiti ngayon sa labi kapag nakita ako.

At tama nga ako. Isang ngiti ng tagumpay ang nakapaskil sa mga labi niya ng mamataan ako na pababa ng hagdan at nakatunghay sa akin habang hinihintay na makalapit ako sa kanya.

Pinanlakihan ko siya ng mata ng makalapit ako.

“Huwag mo akong ngitian ng ganyan.“inis na mahinang sabi sa kanya.

“Yeah! Baby Zy. Pero hindi ko mapigilan eh.”

“Fuck off.!”

Medyo napalakas yata ang naging pagmura ko ng sitahin ako ni mama na ngayon ay dala dala na ang ginawang meryenda.

“Z, why are you cursing?“tanong ng mama sa akin kaya naman kiming ngumiti ako saka ko sinabayan ng kamot sa ulo. “At anong klasing get up iyan. May bisita ka at iyan parin ang suot mo.“nahimigan ko ang bahagyang pagtaas ng boses ng mama saka niya tinignan ang damit ko.

Muli na naman ako napakamot ng ulo saka ko din pinagmasdan ang damit ko ng binatin ko iyon.

Haha! Medyo luma na kasi ang t-shirt na isinuot ko at may butas butas na. Tanggal pa ang tahi nito sa magkabilang gilid kaya naman kung liliparin lang ng malakas ng hangin ay makikita na ang katawan ko.

“Magbibihis na po mama.“sagot ko saka ako tumayo.

“No need.“narinig kong pigil ni Bryant sa akin na mas nawili pa yata sa nakitang ayos ko.

Putik na Btyant na ito. Nakikitaan ko ba ng pagnanasa ang mga mata niya. Sana naman hindi pamansin iyon ni mama.

“Ayos lang po, hindi naman niya kailangang baguhin ang nakasanayan niya sa loob ng bahay niyo kahit may bisita siya. Mas okay nga po iyon eh. Dahil totoo lang siya sa sarili niya.“makahulugang sabi niya na ngayon ay nakatingin sa mama.

Tatango tango lang naman ang mama sa sinabi niya.

“Hala, sige. Magmeryenda ka na muna hijo. At ipagpapatuloy ko lang ang ginagawa ko sa kusina. Pero kung gusto mo, pwede kang kumain dito ng hapunan. Maglukuto ako ng laing. Nag uulam ka ba non?”

“Hindi ko po tatanggihan iyan. Salamat po ng advance.“tudo ang naging ngiti niya sa pagsang ayon sa mama.

“Okay sige hijo. Mag usap na lang muna kayo ni Z ng makapag hain ako para sa hapunan.”

“Ok po.”

“Tawagin mo na lang akong tita kung gusto mo.”

“Sige po tita.”

Saka nagtuloy na ang mama sa kusina at gaya kanina muli itong tumingin sa akin na may ngiti sa labi.

“Pwede ba huwag mo akong ngitian ng ganyan.“muli kong pagsita sa kanya.

“Sa hindi ko mapigilan. Pero mabait ang mama mo ah. Pero ano kaya ang magiging reaksyon niya kung sasabihin kong tayo na.”

“Iyan ang huwag na huwag mong gagawin Bryant.”

“Haha! Malalaman at malalaman naman din nila Baby Zy. Kaya mas maaga mas maganda.”

“Gago ka ba. At sinong nagsabing may tayo.“gigil na naman na sabi ko.

“Sa pagtugon mo sa halik ko kanina. At alam kong nagustuhan mo iyon. Kaya sa ayaw at sa gusto mo. May tayo. Tayo na. As in boyfriend mo ako. At boyfruend kita.”

“Manahimik ka pwede ba. Ang lakas ng boses mo.”

“Oo na baby Zy. Heto na mananahimik na ako. Pero himdi ibig sabihin na mababago mo ang katutuhanang may tayo na nga.”

Wala ng silbi ang katigasan ng pagtangi ko sa kanya dahil wala na itong pinakikinggan pa. Kung ano ang inilabas na salita ng bunganga ay wala ng makakapagbago pa.

Sarap talagang i packing tape ang bibig nito.

“Hehe! You are looking at my lips. Do you want me to kiss you again baby Zy.?“nakakalukong tanong niya. Kaya naman hindi ko na napigilan ang sarili ko na batuhin siya ng maliit na unan na agad naman niyang nasalo.

“Kuya, nandito na kami.“sabay sabay na tawag pansin ng tatlo kong kapatid na kapapasok lang sa loob ng bahay kaya naman sabay pa kaming napalingon ni Bryant sa mga ito.

“May bisita ka pala kuya.“pansin ng bunso namin si Wayne saka lumapit sa akin at yumakap.

Napakalambing nito sa akin. Labing isang taong gulang lang ito. At ang dalawang nauna sa kanya ay 16 at 14. Habang ako naman ay 19 na sa susunod na buwan. At lahat kami ay puro lalaki.

“Hello kiddo.“nakangiting bati naman niya sa mga kapatid ko kaya naman nakangiti ding bumati ang mga ito sa kanya.

“Hello! Are you my brother boyfriend?” Tanong ni Xaviell na siyang sumunod sa akin.

Pinanlakihan ko siya ng mata ng magawi ang tingin nito sa akin at ang luko kong kapatid may ngisi pa sa mga labi. At kaylan pa siya naging pilyo at magtanong ng ganun?

“Xaviell anong pinagsasasabi mo?”

“Haha! Biro lang kuya. Ikaw naman. At ikaw po kuya, anong pangalan mo?”

“Bryant, and I like your question just now.”

“Haha! Iyon ba? Bakit kuya Bryant may katutuhanan ba?“tanong pa nito.

“Xaviell”

“Haha! Si kuya talaga. Oo na. Hala maiwan ko na muna kayo kuya Bryant baka mabatukan pa ako ni Kuya Z eh.“saka mabilis na tinakbo ang silid nito.

“Nakakatuwa ang kapatid mo.”

Pairap na tinignan ko siya na hindi naman nakaligtas sa paningin pa ng isa ko pang kapatid.

“Ayiiie! May ibig sabihin ang irap ni kuya Z kay kuya Bryant.” nangingiting sabad naman ni Yance kaya naman ito naman ngayon ang pinanlakihan ko ng mga mata.

“Hay naku kuya Y. Tumigil na nga si kuya X dinagdagan mo pa.“sabad naman ng bunso namin. “Pero pogi mo kuya Bryant. Kung babae lang ang kuya Z. Boto ako sayo para sa kanya.“at ang lukong ito. Kinuntra nga si Xaviell dinagdagan pa ang pagkakangisi niya dahil sa sinabi nito.

“Pwede naman kahit hindi siya girl. Dahil kung girl ang kuya mo. Wala ako ngayon dito.”

“Bryant!”

“Ayyiieee! Talaga kuya Bryant. Ede sige. Gusto na kita para kay kuya Z.“natutuwa pang dagdag nito.

“Haha! Pareho tayo W baka pati nga si kuya X boto din sayo.” Dagdag pa ng isa.

Ay sarap naman pagbuhulin ang mga ito. Para tuloy wala akong kakampi sa kanila at isinalang ako sa nagbabagay apoy dahil sa pinagsasasabi nila.

“Tumigil ka Wayne. Isa ka pa. Umakyat na nga kayo sa mga silid niyo. Kung ano ano na ang tumatakbo sa isip niyo.“galit galitan na pagtataboy ko sa dalawa. Tawa lang ang isinagot nila sa akin saka muling hinarap si Bryant.

“Sige kuya Bryant. Fighting. Paamuhin mo ang kuya namin huh.“sabay pa ng dalawa na tinanguhan lang naman niya at agad na tumalima paakyat sa silid nila.

Muli kong inirapan si Bryant ng maiwanan na kami.

“Ano? Huwag kang sabing ngumiti. Makita mo, i pa packing tape ko talaga ang bibig mo.” nanggagalaiting sabi ko dahil sa asar ko sa kanya.

“Haha! Three points na ako baby Zy. Ang boto na lang ng mama mo ang kulang.”

“Back off.”

Pero tudo lang siya sa pagngiti.

“Mag meryenda na nga tayo. Ito baby Zy. Uminom ka ng malamig na juice para lumamig ang gigil mo sa akin. Baka mauwi sa gigil sa kung saan yan eh. At panggigilan mo pa akong halikan.”

“Damn y-.”

“Shhhhh!. Baka marinig ka na naman ni mama. Ay este ni tita pagalitan ka na naman sa pagmumura mo.”

“Hmmmmmmmp.“tanging naging sagot ko sa kanya.

Hanggang sa natapos ang gabing nasa bahay siya ay naging tampulan na ako ng biruan nila na pati si mama ay nakisali na.

Oo! Alam ng mama na hindi talaga ako manly. At tanggap niya iyon bilang ako. Pero hindi ko naman lubos maisip na papayag siya ng sabihin ni Bryant na ligawan ako. At ang luko, hindi na maalis alis ang ngiti sa labi hanggang sa magpaalam na siyang umuwi.

---

@YuChenXi

#15: Brix

Damn it! Bakit ba ako naglilinis ng Unit ko. Eh ano naman ngayon kung makalat ang loob nito. Walang pakialam si Clent. Aba kung gusto niyang makitira sa Unit ko. Magtiis siya kung gaano man ako kakalat sa mga gamit.

Punyeta naman o pero bakit hindi naman ako tumitigil sa pag pupulot ng mga nagkalat kung damit at mga underwear at iba pa na nakakalat sa kung saan sa bawat parte ng loob ng bahay ko.

Ahhhhh!

Galit na ibinato ko ang mga damit na pinulot ko at muling nagkalat iyon sa sahig saka padabog na naupo ako sa sofa sa sala ko.

Bayaan mo ang mga iyan. Ganyan na iyan. Hindi ko babaguhin ang sarili ko at ayos ng bahay ko para sa kanya. Bahala siyang abutan na nagkalat ang mga iyan. Para kapag nakita niya ang mga iyan ay hindi na niya ituloy ang pagtira dito.

“Hhhmp!. Makaligo na nga ako at ng makapagpahinga na muna bago ako umorder ng kakainin ko sa hapunan.“bubulong bulong pa ako na para bang baliw lang na kinakausap ang sarili ko.

“Saka anong oras na. Mag aalas syete na wala parin siya. Hindi na siguro siya darating pa.“dagdag ko pa habang patungo ako sa banyo. Pero bakit nakaramdam ako ng pagkadismaya. “Paki alam ko sa kanya. Hmmp!.”

Agad akong nagtanggal ng damit saka naligo. Naglinis ako ng mabuti sa katawan. Baka mamaya pati katawan ko ay sitahin ni Clent na mabaho ako.

Aaahhh!

Damn it again. Pakialam ba niya. At saka kahit hindi ako maligo ngayon ay mabango parin ako.

“Haaa! Bahala nga siya. Bweset na Clent iyan.“mura ko pa habang naliligo.

Hindi na matapos tapos ang pagsasalita ko hanggang sa matapos na akong maligo at nakapagbihis.

Nagsuot na lang ako ng black white sando and black trunks. Saka ko muling tinungo ang sala ko at nanuod ng TV. Mamaya na ako oorder ng mamakain.

Lumipas siguro ang kalahati pang oras. At heto na ang hinihintay ko. No! No! No! Hindi ko siya hinihintay. Asa siya.

Pero mabilis pa sa segundo na tinungo ko ang pintuan at pinagbuksan siya. Pero syempre hindi ko ipinahalata na kanina ko pa siya hinihintay.

Ah! Sabing hindi ko siya hinihintay eh. Ang kulit mo.

Pero sinong niluko ko! Sarili ko! Tangna. Sige na nga. Hinihintay ko na siya. O ano? Masaya kana?

“Luwangan mo ang pinto ng makapasok ako.“utos niya sa akin na agad na nakapag pa bweset sa akin.

Kahit kailan talaga napaka bossy niya at iyon ang isa sa kinaiinisan ko sa kanya. Pero syempre hindi naman ako maka kontra at niluwangan ko nga ang pintuan para makapasok siya.

“Brix what is the fucking hell is this?“dumagundong na boses niya ng makita ang loob ng bahay ko at iginala pa ang mga mata sa buong bahay.

“What?“balewalang tanong ko kahit alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin.

“I told you to clean your house. Fuck! Bahay pa ba na matatawag dito kundi isang lungga na lang ng daga sa kalat. Baka nga mas malinis pa ang lungga ng daga kaysa dito.” galit na sagot niya sa akin saka pasipa na inalis sa daraanan niya ang mga nagkalat sa sahig. “Tangna Brix. I will wreck your neck.” galit pa na banta niya saka kinuha ang phone sa bulsa niya at may tinawagan.

“Sinabi ko sa iyong wala kang ipapalinis dito sa bahay ko Clent.” sabi ko sako inagaw sa kanya ang phone niya pero tinignan lang niya ako ng pagkatalim talim saka binawi sa aking ang phone niya at muling idinayal ang kung sino man sa tatawagan niya.

“Back off Brix. Babaliin ko ang mga kamay mo kapag kinuntra at inagaw mo pa ang phone ko.” Galit na banta pa niya.

“Bakit may magaga-.”

“Isa pa Brix. Isa pa.” Pasigaw na putol niya sa sasabihin ko kaya naman napatigil ako sa pagsasalita at pinagmasdan na lang siya habang may kausap siya sa phone. “Pumunta ka ngayon dito sa room 290 at the CC Hotel near at AU. At magsama ka na rin ng tatlo pang kasama at magdala kayo ng pwedeng panglinis ng bahay. Bilisan niyo as soon as you can.” utos nito sa kausap saka binabaan na ito at muli akong binalingan.

“Nasaan ang kwarto mo, don’t tell me makalat din doon?” tanong nito saka tinungo nga ang silid ko.

Nagtanong pa kung nasaan eh bakit parang alam na alam naman kung nasaan sa dalawang pintuan ang silid ko. Bweset na Clent talaga ito nakakagigil.

“Fuck it Brix. Nakakatulog ka pa ba sa lagay na ito.” galit na naman na tanong niya ng makita ang ayos ng loob sa silid ko.

Lihim akong nangiti. Haha! Hindi din pala nakakatakot ang isang ito kapag galit lang sa ganitong bagay. Ang kyut na parang gusto ko tuloy pisilin ang magkabilang pisngi niya.

Brix, maghunusdili ka!. Kontra ng ibang bahagi ng utak ko sa naisip ko.

“Anong nginingiti mo dyan?“galit na tanong niya. At talagang napansin pa ang pag ngiti ko.

“Bakit? Hindi kaya ako nakangiti.” sagot ko saka ko siya tinalikuran. Hindi ko na kasi mapigil ang sarili ko na mapangiti eh kaya bago pa niya iyon makita ay tumalikod na lang ako. Lalabas na sana ako ng silid ko ng bigla niya akong hilain at ipinasandal ako sa pader malapit sa pintuan.

“Huwag mong ubusin ang pasensya ko Brix, you did this on porpuse right?” Tanong niya at malamang ang kalat sa bahay ko ang tinutukoy niya.

“Masyadong malawak ang imahinasyon mo Clent, at bakit ko naman gagawin iyon. Clent, ganito na ang bahay ko simula ng lumipat ako dito tatlong taon na ang lumilipas, at saka nagpapalinis naman ako ng bahay ko every week ah. Pang limang araw pa lang ngayon at may dalawang araw pa bago ako magpalinis ng bahay ko.”

“Fuck! At nagagawa mo talagang magpahinga sa ganitong kakalat na bahay. Daig pa ng bahay mo ang tabunan ng mga basurahan ah.”

“Yeah! Kaya makakaalis ka na kung ayaw mo ng makalat, sinasabi ko sayo Clent, ganito ang bahay ko, hindi malinis. Kaya the door is always open para umalis ka.” Kalmanteng sagot ko sa kanya.

“Talaga, then. Huwag mo akong pigilan kung pakialaman ko ngayon ang ayos ng bahay mo, dahil hanggat nandito ako, ayaw ko ng may nakakalat na damit o mga bagay sa loob ng bahay. Got it, now.” Mahinang sagot niya sa akin saka unti unting inilapit ang mukha sa mukha ko.

Napalunok pa ako ng mahulaan ko ang gusto niyang gawin. And yes, pinagdikit nga niya ang nga labi namin at ang bilis na nagawa niyang ipasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at malayang ginagalugad ang loob niyon.

“Uhmp!.“hindi ko mapigilan ang mapasinghap dahil parang kakapusin ako ng hangin sa baga dahil sa lalim ng paghalik niya at ayaw pa talagang paghiwalayin ang magkaugpong naming mga labi.

Damn! Bakit hindi ko na siya kayang itulak ngayon kapag hinahalikan niya ako. Bakit kusa na lang pumipikit ang mga mata ko at ninanamnam ang tamis ng halikan namin.

Ahhh! This is fucki’n wierd. But I like it. I like the way our lips together. And I like how he sucked my tounge.

“Uhmmm. Your so sweet.“bulong nito sa pagitan ng halikan namin saka muling pinagdikit ang aming mga labi.

Nagsimula nading maglikot ang mga kamay niya at dinadama ang katawan ko.

Ding dong!

“Damn!“mura niya ng marinig ang doorbell at mabilis akong binitawan. “Pagkatapos ng gabing ito ay ayaw ko ng muling makakakita ng kalat.“galit na sabi niya bago tinungo ang pituan para buksan iyon.

Apat na maid ang dumating. At gaya nga ng sabi ni Clent ay nagdala sila ng ibat ibang uri ng pwedeng pang linis.

My vacuum, walis, pamunas at iba pa. Para ko tuloy na imagine ang the Avengers sa ayos ng mga ito.

Haha! Nailing ako na sumunod kay Clent na kampanting umupo sa sofa matapos itapo ang inalis na damit ko na nakasampay sa sandalan niyon.

“Go! Linisin niyo lahat ng mga kalat at gusto kung palitan niyo ang kubre kama sa silid niya at kahit sa kabilang silid na. I give you 30 mins to clean this house.” Maawtoridad na utos niya na agad namang tumalima ang mga ito.

Ako man ay naupo narin sa kabilang upuan sa kaliwa ni Clent at muling isinindi ang TV at nanuod na lang habang hinihintay na matapos ang mga inutusan nito. Kahit hindi ko na marinig ang pinapanuod ko dahil sa magkabilaang vacuum na ginagamit ng mga katulong ay binaliwala ko na lang. Kahit si Clent ay nakinuod na din habang naghihintay.

“Young master, tapos na kami sa kusina, at tatlong banyo at sa dalawang kwarto. Dito na lang po sa sala at kung maari, lilinisin na din namin.” Sabi ng isa sa mga inutusan nito na agad namang tumalima para tumayo siya. Hindi sana ako tatayo ng tignan niya ako ng makahulugan kaya naman tumayo na din ako.

“Lets Go.“hindi pa man ako nakakatayo ng maayos ay hinila na niya ako papasok sa loob ng silid ko.

“Ano ba? Kung makahagis ka naman sa akin para ka ng nanghahagis ng isang sakong bulak ah. Wala ka man lang bang kalambing lambing sa katawan.” naiinis na sigaw ko sa kanya pero hindi niya ako pinansin bagkus pumaibabaw sa akin pahiga. “Argh. Clent. Fuck ang bigat mo.” gigil na tulak ko sa kanya pero hindi ito natinag.

Umunan lang ito sa dibdib ko habang iniyakap ang braso sa pagitan ng kilikili ko pataas sa balikat ko.

“Don’t shout at me. Nasa malapit na nga lang ako sumisigaw ka pa.” Kampanting sagot niya habang nakapinid ang kanang tainga niya sa mismong tapat ng puso ko. “Mmmm! Ang lakas ng tibok ng puso mo.“bulong niya. “At parang ang isinisigaw nito ang pangalan ko.” Dagdag pa niya saka siya tumingala sa akin at ngumiti.

“Nonsense, paanong sisigaw ang puso ko, bakit may bibig pa iyan para magsalita.”

“Haha! Your so cute Honey. Kaya kita mahal na mahal eh. I love you.” Pabulong na sabi niya na nakapagpatitig sa kanya. Ngayon ko lang deretsang narinig iyon sa kanya.

Did he really mean it? O dala lang ng pagnanasa niya sa katawan kaya niya iyon nasasabi sa akin. Pero may parte ng pagkatao ko na naniniwalang totoo iyon. Na totoo iyon na nararamdaman niya sa akin.

Muli niyang isinandal ang ulo sa dibdib ko at hindi na muling kumilos. Ako man ay ganun din. Nanatili na akong nakadiba habang nakadagan siya pahiga sa akin.

Ngayon ko naramdaman ang init na lumalabas sa katawan niya sa pagkakadikit ng katawan namin na kahit may mga damit kami. Na kanina ay ramdam ko ang bigat niya pero bgayon ay parang balewala na lang iyon sa akin.

Hindi ko alam kung ilang minuto na ganun ang ayos namin. Wala na kaming imikan. At ang tibok ng puso at paghinga na lang ang naririnig namin pareho.

Hanggang sa muling nagsalita sa labas ng silid ko ang isa sa katulong na inutusan niya.

“Young master, tapos na po naming linisan ang buong bahay. Kukunin na rin po namin ang mga damit na nagkalat para labahan. Mauuna na po kami.”

Nag angat ito ng ulo saka tumingin sa akin bago tumayo sa pagkakadagan sa akin at umayos ng upo.

“Sige, maraming salamat. Isarado na lang niyo ang pintuan pag alis niyo.”

“Sige po young master.“at mga yabag palayo at pagsara ng pintuan ang sumunod na narinig namin.

“Anong pwedeng kainin sa kusina mo?“tanong niya saka tumayo. Inilahad ang kamay sa akin kaya naman hindi na ako nagmatigas pa at inabot ko iyon para makatayo narin. Mukhang namanhid yata ang katawan ko sa tagal ng pagkakadagan niya sa akin.

“Wala. Mga gulay at mga pwedeng iluto. Pero hindi naman ako marunong magluto. Pinapapunta ko lang dito si nay Cely kung gusto ko ng lutong bahay. Pero ngayon mag o order lang ako.“sagot ko sa kanya. “Ikaw ba? Marunong ka bang magluto?“tanong ko pa sa kanya.

“Hindi. Saka bakit kailangan kung matutong magluto kung may uutusan lang din naman ako.” Sagot niya. “Pero pwede din nating subukan ngayong magluto. Ano? Game ka?”

Napalabi ako saka umiling. “Naku! Huwag na. Baka masunog ba ang bahay ko kapag nakialam ka sa kusina ko.” sagot ko saka ako lumabas ng silid ko. “Mag oorder na lang ako. Ehh! Nasaan ang maleta mo?“tanong ko ng mapansin wala na ang maleta niya na kanina ay nasa sala lang.

“Syempre nasa loob na ng silid mo. At inayos na ng mga katulong kanina na ilagay sa kabenet. Bakit? May problema ka ba doon?“sagot niya. At kailan niya ipinag-utos sa mga katulong na ayusin iyon.

“Ewan ko sayo. At hanggang kailan mo balak tumira sa bahay ko? Hanggang sa magsawa ka ba sa akin?“deretsang tanong ko na nakapag pakunot ng nuo niya.

“Mmm! Depende. Marahil ay oo. Hanggat hindi ko pinagsasawaan ang alaga mo. Hanggat kayang punuin ng katas mo ang loob ko.” Deretsang sagot din niya sa akin habang nakangisi na.

Damn him!

Kahit kailan talaga walang hindi kalaswaan ang lumalabas sa bibig niya. Pero nainis ako sa sagot niya. Paano kung pagsawaan na nga niya ang alaga ko at humanap ng mas malaki sa akin.

At iyon naman ang gusto ko diba. Para tigilan na niya ako. Pero bakit may bahagi ng utak ko ang kunontra sa sinabi niya.

No! Kung pagsasawaan niya ako balang araw pwes, susulitin ko naman ang mga araw na nandito siya sa bahay ko. Total iyon naman ang gusto niya. Ang bahain ng katas ko ang loob niya.

Sige. Pagbibigyan ko siya. Wala na din naman ako magagawa dahil buo na ang pasya niya na dito sa akin tumira. Pareho naming pagsaaawaan ang isat isa.

“Then simulan na natin. Para naman maramdaman mo kung kailan ka magsasawa sa akin.“sabi ko sa kanya saka ko siya nilapitan.

Bahala na. Gusto kong gawin iyon ngayon. Ang muli siyang angkinin.

“Mamaya gutom pa ako. Saka baka malatulog ka na naman agad kapag natapos na tayo.” Tanggi niya pero halata naman na parang na excite sa sinabi ko.

Ngumiti ako saka ko kinuha ang kamay niya at ideneretso sa ibabaw ng harapan ko.

“Sigurado ka bang kaya mo itong tanggihan? Look, handang handa na siya. Ayaw mo bang tikman. Ayaw mo bang punuin ko ang loob mo sa katas na ilalabas nito? Huh?” Tanong ko habang iginigiya ko ang kamay niya para haplusin ang akin na ngayon at talagang handang handa ng manalakay. “Mmm! C’mon Clent Honey.” Bulong ko saka ko siya hinaplos sa pisngi at padampi damping hinahalikan ito sa labi.

Napansin kong napalunok ito. At ang kamay niya na hawak ko ay nagsisimula ng kumilos ng kusa. Kaya naman binitawan ko na iyon at hinapit ko na lang siya sa baywang habang ang isang kamay ko ay humawak sa batok niya at tuluyan ng pinagdikit ang labi namin na agad niyang tinugon.

“Mmmm!.“parehong ungol na pinakawalan namin habang malaya ng nagkikimpian ang mga dila namin. At ang mga kamay namin ay hindi na maawat na tanggalin ang mga damit na sagabal sa pagdidikit ng mga balat namin.

Ang sarap ng mga labi niya. Ang tamis tamis. Kaya naman iyon ang isa sa gusto kong gawin dito ang halikan siya. Ang tikman ng buong buo ang labi niya. Ang lasaan ang laway niya.

Parang alak lang na nakakalasing. Na kahit na alam mo na ngang mahihilo ka kapag nasobrahan mo at sasakit ang ulo ay sige ka parin. Ganun ang pakiramdam. Nakaka adik.

“Ahhhh. Umhp.” Malakas na nagpakawala ako ng ungol ng maghiwalay ang labi namin at nagsimula ng maglansas ang labi niya sa leeg ko habang iginigiya niya na ako pahiga sa sofa na malapit lang sa amin.

“Mmmm! Ang bango mo. I love you. I love you.” Paulit ulit na bigkas nito kaya naman napangiti ako. Yes, he love me ngayon dahil hindi pa siya nagsasawa gaya nga ng sabi niya. At sisiguraduhin kong pagsasawaan ko din siyang pasukin.

“Yeah! More.“sagot ko habang ekspertong humahalik ang labi niya sa katawan ko. Sa leeg, sa balikat hanggang sa dibdib ko. He sucked it. While his hand playing mine. And moving upside down.

Hanggang sa sakupin na din iyon ng mainit niyang bibig.

“Ahhh!. Your so good. Suck me more.“para na akong mag didileryo sa sarap.

Fuck! Para akong inililipad sa alapaap sa sinagawa niya. At habang abala siya sa pagpapasasa sa akin ay inabot ko na din ang likod niya. And trace his flesh para paluwangin iyon.

“Uhmp.“napasinghap pa siya sa pagitan ng ginagawa sa harapan ko ng ipasok ko ang isang daliri ko sa kanya.

“Yeah honey.“paos na boses na sabi ko. Hanggang sa hindi ko na kaya.

Kumilos ako para hilain siya at muling halikan saka ko siya pinahiga sa sofa. I place his legs in my shoulders at itinaas ang balakang niya saka ko inunti unting ipinasok ang akin sa kanya.

“Ahhhhh! Ummmph.“impit na ungol niya habang kagat kagat ang ibabang labi niya.

“Moan honey. Huwag mong pigilan. I want tp hear it.“sabi ko saka ko sinimulang gumalaw.

“Ahhh! Yeah.”

“Yes honey. Ang sikip mo parin. Ahhh.“sabi ko sa pagitan ng paggalaw.

Ang kakaibang init sa loob niya ang siyang nagpapataas ng pagnanasa ko na angkinin siya. Kung paano niya akong hinihila pabalik sa tuwing hihilain ko ang akin sa kanya.

Kaya naman mas pinagbuti ko ang paggalaw. Iyong hindi niya niya makakalimutan at hindi niya pagsasawaan ang akin. Gusto kong ako na lang ang papasok sa kanya. At hindi ko hahayaan na may ibang aangkin sa inaangkin ko ngayon.

“Aahh.”

“Mmmm. Ohhh!.” ungol namin.

Isinabay ko na din sa pagkilos ng balakang ko ang pagtaas baba  sa kanya. Gusto kong sabay kami. Gusto kung sabay namin marating ang rurok ng kaligayan at hindi naman ako nabigo. Sa huling pagsalampak ko sa likuran niya ay siya din ng paglabas ng katas niya sa kamay ko at ako sa labas niya.

Pahingal na dumapa ako paibabaw sa kanya.

“That was fucking good honey.“bulong ko at yumakap ako sa kanya. Pawisan man ang katawan namin ay hindi na namin alintana. Gusto ko siyang yakapin. Gusto ko paring damhin ang init ng katawan niya.

“Uhmp!.” Napasinghap pa siya ng kumilos ako para bunutin ang akin sa kanya habang nakadagan parin ako sa kanya.

“Do you like it? Now tell me? Kailan mo kaya pagsasawaan ang akin?“tanong ko na kahit ayaw kong marinig na sabihin niyang malapit na. Dahil hindi ako makakapayag.

“Mmmm! Tignan natin. Kung hanggang saan mo ako mapapaligaya.“sagot niya na nakapagpangiti sa akin.

“Well, lets see. Kung pagsasawaan mo nga ang alaga ko. Lets see.” bulong ko sa pagitan ng maghingal ko.

“Yeah.” Ganun din ito na wala ding kakilos kilos.

Nagtagal kami sa ganuong ayos hanggang sa magpasya kaming tumayo nat sabay na maligo para maglinis ng katawan. Pero dahil hindi parin nawawala ang init sa katawan namin ay muli naming inangkin ang isat isa sa loob ng banyo.

---

@

YuChenXi

#16: Bryant

“Salamat!” Nakangiting nakikipagkamay si Zyrel sa mga kinakumpintinsya niya sa pagpipinta ng batiin siya ng mga ito dahil sa pakapanalo niya habang nakamasid lang ako sa hindi kalayuan.

Pinanigan lahat ng mga husgado ang gawa niya maliban sa bwesit na Clent na iyon na halata na sinadya niya iyon dahil nakita ko siyang nakangising nakatingin ito sa akin. Ang sarap tuloy hamunin ng suntukan. Mabuti na lang at sa pito pang mga humusga sa mga gawa ng kalahok at nagandahan talaga sa gawa niya. Kaya naman naging panatag ang loob ko.

Ang balak ko talaga ay kausapin ang mga ito para sabihing ang ipininta ni Zyrel ang iboboto nila pero hindi ko na ginawa dahil may tiwala ako sa kakayahan ng kamay niya. And yes, he won. 7 out of eight ay sa kanya pumanig.

“Pwede bang sa susunod kami naman ang pananalunin mo Zyrel. Wala ka talagang kupas eh.“sabi ng isa sa babaeng kalahok na halatang nagpapa cute pa sa kanya.

Ngumiti ito. “Hindi ko sigurado ang bagay na iyan. Galingan na lang natin ulit sa susunod.” sagot naman niya dito. At bigla akong nainis dahil nagagawa niyang ngitian ang mga ito habang ako ay di man lang niya magawang ngitian kahit minsan.

Hmmp! Makikita ng mga taong nakapaligid sa kanya na dapat lang ay sa akin ang mga ngiting iyon. At sa akin lang dapat nakatitig ang mga matang mayroon siya. Dahil kung hindi, buburahin ko at aalisin ko sa AU ang bawat ngitian at tignan niya kapag hindi niya ako magawang ngitian.

“Alam naman na wala na kaming pamana sayo. Tatlong kumpitisyon na kaya ang sinalihan natin pero ikaw parin ang nananalo.” sabi pa naman ng isa at may pahawak hawak pa itong nalalaman sa kaliwang braso niya. At mas nainis ako dahil hindi ito babae kundi isa ding matikas na lalaki gaya ko. Pero syempre mas matikas ako dito kaya naman hindi ko na mapigilan ang hindi lumapit.

At bago pa man ako nakalapit sa baby Zyrel ko ay naunang lumapit dito si Clent na ikinagulat ng lahat kaya naman napaatras ang iba at halatang nagtago sa likuran ni Zyrel.

“Your painting was nice. And I like it. And sorry for the wrong vote.” Nakangiti ngayong sabi nito sa kanya kaya naman nakipagsukatan siya ng tingin at inaarok kung gaano iyon katotoo.

“Ok lang, tanggap ko naman na hindi lahat ay nagagandahan sa gawa ko. Tapos na. Hindi mo kailangang magpaliwanag.“seryusong sagot naman ng baby Zyrel ko. At talaga naman na wala akong makitang takot sa kanya hindi katulad ng iba na ngayon ay bahag na ang buntot at wala ng kaimik imik pa.

“Haha! Haha! I like you. I really like you now.“natatawa pang sabi ni Clent sabay akbay sa kanya. At bakit may paakbay akbay pa itong nalalaman. Anong gusto niyang ipahiwatid doon?

“Hey!.“sabay tapik ng braso nito na nasa balikat ni Zyrel kaya naman napatingin ito sa akin.

“Oh! Bryant nandyan ka pala. Alam mo, nagandahan ako sa gawa ni Zyrel pero mas nagagandahan ako sa kanya. Kaya naman hindi ako naka fucos kanina sa painting niya dahil sa kanya ako nakatingin.“nakakalukong saad nito at talagang hindi pa inaalis ang braso sa balikat ng baby Zyrel ko kahit pilit naman na inaalis niya ito.

Anong pakulo niya ngayon? Ang akala ko ba ay  bottom ito ni Brix pero sa paraan ng titig niya kay Zyrel ay iba ang ibig nitong ipahiwatig.

“Take off you hand on him Clent. I warn you.“seryusong utos ko sa kanya pero hindi ito natinag sa tinging ipinukol ko dito.

“Relax Bryant, madami pa tayong bisita. Kung magwawala ka sa harapan nila, sige ka. Baka mablack list ang AU sa gagawin mo.“kampante paring sagot nito sa sinabi ko.

Wala akong pakialam sa iba. Ang hindi ko matagalan ay ang pagkakaakbay ni Clent sa kanya at may kasama pang pisil sa mga balikat nito pero bago pa ako makakilos para bigyan ito kung ano ang nararapat sa kapangahasang hawakan ang pag mamay ari ko ay kumilos si Zyrel para alisin ang kamay nito sa balikat niya at gaya ng ginawa niya sa akin noong sa canteen ng halikan ko siya ay sinuntok niya ito ng walang pasabi kaya naman nabigla si Clent dahil doon.

Nangiti ako ng wala sa oras dahil nangiwi si Clent at sapo ang kaliwang bahagi ng labi na dinapuan ng suntok nito.

“Wala akong pakialam na bawiin ng mga husgado ang pagkakapanalo ko dahil sa pagsuntok ko sayo.  Wala man akong alam sa pakikipaglaban at lakas ng katawan gaya ng mayroon ka. Hindi ibig sabihin noon kaya mo na akong idamay sa kalukuhan mo.” Galit na sabi pa niya saka sinabayan ng talikod sa amin at mabilis na nilisan ang Art Gallery kung nasaan kami.

Walang imik ang mga taong nakasaksi sa ginawa niya pati ang ibang husgado na nandoon na halatang nagulat sa pagsuntok ni Zyrel kay Clent.

Pero at least, nakangiti ako ngayon at tinapik ko pa sa balikat ito na hindi pa makabawi sa kabiglaan.

“Haha! Ako naman ngayon ang tatawa Clent.“sabi ko sa kanya saka ko hinarap ang tao sa loon ng gallery. “Sorry for that. That was just only a show. Nag babalak kasi ang magaling nating judge Clent Fransisco na mag artista. Kaya huwag niyong seryusuhin ang nangyari.” Paliwanag ko sa mga ito na agad namang nawala ang bulong bulungan dahil doon.

At ngayon muli kong hinarap si Clent at binulungan din.

“Fuck off Clent, kung kaya mong mapasunod si Brix sa mga palad mo, ibahin mo ako. At huwag mong idadamay si Zyrel dahil hindi ako mangingiming ulitin ang naging away natin tatlong taon na ang nakakaraan.” Pagbabanta ko dito saka ko din sinabayan ng talikod para sundan ang baby Zyrel ko.

Tatlong taon na din ang nakakalipas mula ng huling naging laban namin dahil kay Brix. Oo! Dahil naiinis sa akin si Clent kasi malapit ako kay Brix at siya ay hindi. Pinagseselosan niya ako kahit hindi naman dapat.

Hinamon niya ako ng away at kung matatalo daw niya ako ay lalayuan ko at kakalimutan ko na kaibagan ko daw si Brix. At talagang walang kwentang pustahan iyon.

Brix is my best buddy simula ng nagkaisip kami kahit mas matanda ako sa kanya ng tatlong taon. Kaidad ko si Clent pero dahil malayo ang loob niya sa amin ay parang may sarili itong mundo na ayaw kaming maging kaibigan pero napaghahalata noon pa na kakaiba ito kay Brix. And we know what it is? Dahil gusto niya ito bilang isang lalaki hindi bilang isang kaibigan lang.

Kaya naman paano ko lalayuan si Brix eh ito ang lagi kong kasangga sa kapilyuhan, katarantaduhan, ayawan, gimikan at marami pang iba. Pero pumayag parin ako sa hamon niya dahil sigurado naman ako na hindi niya ako matatalo nuon. Kaya hayon. Pareho kaming sa hospital pinulot dahil sa away naming iyon.

Hindi lang kasi basta suntukan o sipaan ang naging away naming iyon dahil gumamit kami ng mga bagay na talaga naman nakakapanakit na at nakakamatay.

Halos isang buwan kami parehas nanatili noon sa hospital dahil naging grabe ang natamo namin. Nasaksak niya ako sa tagiliran at ganun din ako sa kanya. Putok ang mga kilay, pisngi labi at puru pasa talaga ang katawan.

Kaya simula nuon ay iniwasan na namin ang makasalamuha ang isat isa. Dahil baka maulit na naman ang away naming iyon.

Pero kinausap ko siya noong isang araw. Dahil naman nakuha na niya ang gusto niya kaya alam kong wala na ang dating gap pagitan namin. At sinabi ditong siya na lang ang dumalo sa pagtitipon na ito sa mga mamiminta. Pero ang bweset na Clent parang gusto yatang ulitin ang away namin noon.

“Ano?“natigilan ako sa paglalakad ng hindi ko napansin na tumigil pala si Zyrel na sinusundan ko dahil sa pagbabaliktanaw ko sa nakaraan.

“Relax. Pati ba naman sakin mainit ang ulo mo? Wala naman akong ginawa na ikinagalit mo ah.“reklamo ko sa kanya ng tignan niya ako ng pagkasama sama. Na para bang kakatayin na ako sa talim ng mga iyon. Matapang ako, kaya kong barahin ang lahat mapasino man. Pero bakit parang tiklop ako kay Zyrel at ayaw kong sumama ang loob niya at magalit siya sa akin.

Damn! This is love na nga ba talaga?

Napabuntong hininga ito saka muling tumalikod at nagpatuloy sa paglalakad kaya naman napasunod ako muli sa kanya.

“Hindi pa kita nababati sa pagkapanalo mo, sinusungitan mo na naman ako.” Sabi ko habang nakaagapay ako sa kanya. “And congrats. You did it.”

Saglit lang na napatingin siya sa akin at muling ibinaling ang paningin sa dinadaanan pero hindi na siya nagsalita pa.

Napalabi ako at bahagyang nainis na rin dahil binaliwala lang niya ang pagbati ko sa kanya. Bakit kanina nakangiti pa siya sa iba at tudo pasalamat sa mga bumati sa kanya. Pero ngayon, hindi man lang niya ako mangitian. Hmmp! Talaga.

Kaya naman hindi ko na pinigilan ang sarili ko na hawakan siya sa kamay at hinili siya.

“Ano ba? Bitawan mo nga ako.“galit na hila niya sa akin ng kamay niya pero hindi ko siya binitawan.

Mahigpit na hinawakan ko siya sa pulsuhan niya at hinila palabas patungo sa likod ng AU kung saan ang teretoryo ko. Sa pinagawaan ko ng tree house.

“Hey! Sabing bitawan mo ako eh.” Gigil na nakikipaghilaan parin siya sa kamay niyang hawak ko.

“Tumigil ka nga sa pagwawala. Kung hindi ka titigil bubuhatin na kita. Anong gusto mong buhat piggy back ride o princess carry? O di kaya naman gusto mong buhatin kita na parang sakong bigas at isampay kita sa balikat ko?“tanong ko sa kanya habang hila ko parin siya at nagpatuloy sa paglalakad hanggang sa marating na nga namin ang tree house.

“Look! Our tree house is always waiting for you to come here. It almost a weeks since then.” Sabi ko sa kanya at saka ko siya iginiyang paakyat doon na hindi na nagawang kumontra pa dahil nakitaan ko na naman siya ng paghanga doon.

Kaya naman ang mahigpit na hawak ko sa kamay niya ay bahagyang lumuwang dahil kusa na siyang naglakad paakyat ng tree house. At angvseryusong mukha niya kanina ay nahaluan na ng mga mgiti sa labi.

Ahhh! Ang cute talaga ng Zyrel ko kapag nakangiti at parang gusto ko na namang halikan ang mga labing iyon. Kaya naman ng makapasok kami ng tuluyan sa loob ay muli ko siyang hinila palapit sa akin at patulak na isininadal ko sa isinara kong pintuan.

“Anong gagawin mo?“tanong niya sa akin at nag iwas ng mukha.

“Mmm! Paano mo naman ako pasasalamatan sa pagbati ko sa pagkakapanalo mo? Ayaw ko lang ng ngiti lang gaya ng ipinakita mo sa iba. Ayaw ko lang din ng sempleng THank you lang. How about kissing me. Hmmm.“tanong ko sa kanya at pilit na hinuhuli ang tingin sa mga mata niya.

“T-tigilan mo ako Bryant hindi ka nakakatawa.“sagot niya habang pinipilit na makawala sa akin.

“Im not kidding Baby, now. Thank me.” Sabi ko saka ko hinuli ang labi niya para halikan.

“Uhmp. N-no. B-bryant. S-stop i-it.“paputol putol na pigil niya sa akin pero hindi naman na niya ako itinutulak.

“Yes Baby. Mmm! Your so sweet.“bulong ko sa pagitan ng paghalik ko sa kanya hanggang sa naramdaman ko nang unti unti na ding kumilos ang labi niya para tugunin ang halik ko kaya naman mas pinalalim ko ang halikan namin at nagsimula na din akong kumilos para igiya siya pahiga sa kama.

Ahhhh! I want more from him. Hindi na ako magpipigil pa sa pagkakataong ito. Ngayon pa na tinugon na din niya ang mga halik ko.

“Umhp.“napasinghap siya ng sabay kaming matumba sa kama dahil napadagan ako sa kanya. Pero hindi naman ito kumilos para itulak ako bagkus ipinulupot pa ang mga braso sa leeg ko habang patuloy siya sa pagtugon sa halik ko.

“Mmm! Yes Baby. Kiss me more.“bulong ko sa kanya.

Hingal na hingal ito ng maghiwalay ang labi namin at napatitig siya sa akin. Hanggang sa makita ko kung paano mamula ang buong mukha niya na mapag isip siguro niya kung gaano kainit ang pinagsaluhan naming halik.

At ang kamay na nakapulupot sa leeg ko ay agad niyang inalis at itinakip ang mga palad sa mukha niya.

“What did I do? What did I do?“paulit ulit na tanong niya habang nakatakip ang mukha niya sa mga palad. Kaya naman napangiti ako at kumilos para tanggalin ang mga palad niya doon.

“No! No!.“tudo ang pag iling niya pero hindi ko siya tinigilan hanggat hindi ko naaalis ang kamay niya.

“Look at me baby.“sabi ko sa kanya ng tuluyan ko iyong naalis pero mariin naman siyang nakapikit ngayon. “Open your eyes, and look at me baby Zy.” Muli kong utos sa kanya.

Wala na itong kakilos kilos pero unti unti namang nagmulat ng mga mata at nakipagtitigan sa akin kahit panaka nakang babawiin ang mga iyon.

Ngumiti ulit ako saka ko siya hinaplos sa pisngi at dinampian ng halik sa nuo. Sa mata, sa pisngi, sa ilong. Hanggang sa labi.

“I don’t really know what I feel, but I’m happy to be with you baby Zy. At laging dumadagundong ang pagtibok ng puso ko sa tuwing nakikita kita at lumala pa iyon sa tuming nasa malapit ka. At parang aalsa na ang puso ko sa tibok at gusto ng magwala sa tuwing hahalikan kita. Now tell me baby Zy? Anong tawag mo doon?“tanong ko sa kanya ng ikulong ko ang magkabilang pisngi niya sa mga palad ko.

“I-i don’t know either. “P-pero pwede ba. H-hindi na ako makahinga ng maayos. A-ang bigat mo.“sabi niya dahilan para mapatitig ako sa kanya hanggang sa tuluyan na akong matawa.

“What a mood? I love you baby Zy. I love you.“sabi ko saka ko muli siyang dinampian ng halik sa labi bago ako umalis sa ibabaw niya at tumabi ng higa sa kanya.

Kumilos ako para paunanin siya sa braso ko na hindi naman na siya tumanggi at hinayaan na lang niya akong yakapin siya.

“Lets start dating.”

Tumingala siya sa akin dahil sa sinabi ko. Akala ko tatanggi siya pero mahinang sumagot ito ng oo! At sinabayan ng pagtango.

Ngiti sa mga labing muli ko siyang hinalikan bago ko muli siyang niyakap ng mahigpit.

Well, hindi pa man ngayon ang araw para angkinin ko siya, uunti untiin ko hanggang sa tuluyan na niyang ipagkatiwala sa akin ang puso niya.

Sapat na muna ngayon ang ganito. Ang malaya ko na siyang nayayakap at mahahalikan hanggat gusto ko.

---

@Y

uChenXi

#17: Zyrel

“May problema ka ba?”

“Wala po ma.“sagot ko kay mama ng lapitan ako sa may biranda ng bahay habang nagbabasa ako ng libro ko. Sabado na ng hapon iyon.

Pero hindi ko naman maisaulo ang mga binabasa ko dahil lumilipad ang isip ko sa kung saan.

Naiinis ako ng hindi ko mawari dahil halos mag iisang linggo na mula ng makapag usap kami ng maayos ni Bryant. May nalalaman pa itong lets start dating eh hindi na siya nagpakita sa akin simila noon. Nakakabwesit.

Halos araw araw na akong nagtutungo sa tree house pero walang Bryant na nagpapakita. Nagbago na ba ang isip niya. Bwesit na iyon. Kung kailan nagpasya na akong subukan at pasukin ang relasyong sinasabi niya. Ngayon naman bigla siyang missing in action. Magpakita lang sa akin ang bwesit na lalaking iyon. Makikita niya. Humanda siya.

Grrr! Eh ano naman kaya ang gagawin ko kung sakali man muli ko siyang makita?

Huh! Ewan.

“Pero hindi naman yata sa libro na hawak mo ka nakatingin. Anong tinitignan mo sa kalangitan.”

“Si mama naman. Syempre isinasaulo ko ang binabasa ko.“pagdadahilan ko dahil hindi ko naman masabi dito na si mismong si Bryant ang nasa isip ko. At kung ano ang gagawin ko kung nakita ko siya.

Grrr!  Na naman! Gigil talaga ako sa inis sa kanya. Gigil talaga ako sa pagkamiss ng kakulitan niya, at gigil ako sa pagkamiss ng halik niya.

Waaaaaaaaaaaaaaahhhh! What the fucking hell Am I thingking. Bwesit talaga. Kung ano ano na ang nasa isip ko. Hindi ko siya namimiss. Period. Tuldok. Wala ng kuwit, kuwit para wala  ng kasunod.

“Ewan ko sayong bata ka. Hindi mo naman kailangang maglihim sa akin. Akala mo ba hindi ko napapansin na nitong huling nakaraang araw ay wala ka sa sarili mo? Iniisip mo ba siya?”

“Mama.” Nilabian ko ang mama sa sinabi niya. Eh! Huling huli niya ako. Ganun na ba ako ka obvious?

“Anak naman, wala kang maililihim sa akin. Saka hindi ako mapanghusga, hindi ako kagaya ng ibang magulang na itatakwil ang anak dahil lang doon. Basta ang akin lang, siguraduhin mong panghabang buhay iyan.”

Kiming ngumiti ako at kumilos ang mama at niyakap ako sa likuran ko habang nakaupo parin ako.

“Be your self Z, basta huwag mong papabayaan ang pag aaral mo. Tingin ko naman mabuting tao si Bryant.”

Para akong biglang nasamid sa huling sinabi ng mama. Si Bryant? Mabuting tao? Haha! Kung alam mo lang mama. Kung alam mo lang.

“Hala, anong gusto mong meryenda? At ng maipaghanda kita, bago ako pupunta sa palengke ng masamahan ang mga kapatid mo sa pagbabantay sa supermarket.”

“Hindi na po kailangan mama, sasama na lang ako sa inyo.” Saka ko itiniklop ang libro ko na wala naman akong naintindihan sa mga nabasa ko.

“Batang to oo! Huwag na. Aralin mo ang dapat mong aralin dahil ikaw itong nasa kolehiyo na. Hayaan mo na kami.”

“Kayo po ang bahala mama.”

“At huwag ka na ding magluto. Mag uuwi na lang kami ng lutong ulam mamaya.”

“Sige po mama. Ingat na lang po.”

Muli kung itunuon ang pansin ko sa binabasa ko ng magpaalam na ng tuluyan ang mama. Maya maya pa ay narinig ko na ang pagbukas at muling pagsara ng gate kaya naman sigurado akong umalis na ito.

Well, lilibangin ko na lang ang sarili ko sa pagbabasa para naman mawala sa isip ko ang bwesit na Bryant na iyon.

Nakakagigil eh. Hindi ko mapigilan.

“Ay palaka.”

“Haha! Haha! Hahahaha.”

Dahil sa pagkabigla ko ay hindi ko napigilang ibinato sa kanya ang hawak kong libro na agad naman niyang nasalo.

“Haha, your so cute Baby.” Hindi man nawala ang pagtawa niya ay lumapit siya sa akin. Inilapag ang librong nasalo sa lamesa at walang babalang humawak ito sa magkabilang pisngi ko at pinaglapat ang mga labi namin.

Sandali? Nananaginip ba ako o nag iilusyon lang ako. Nasa isip ko lang siya kanina, ngayon nasa harapan ko na. Baka naman mamaya lang nasa puso ko na siya.

What the fuck. Bakit may kasamang pick up line pa. Bwesit talaga. Pero ramdam ko naman ang init ng labi niya na ngayon ay nakalapat mismo sa labi ko. Oo! Nga hindi lang ako nananaginip.

“Wait!.” Pigil ko sa kanya saka ko siya itinulak. Kumilos ang kamay ko saka ko kinurot ang pisngi niya.

“Aray! Baby Zy naman. Bakit ka nangungurot. Ang sakit non ah.“nakalabing reklamo nito habang sapo ang pisngi niya na ngayon ay namula na dahil sa lakas ng pagkakakurot ko.

“Totoo ka nga. Hindi nga ako nananaginip lang.”

“Eh! Kung nananaginip ka pala bakit ako ang kinurot mo at hindi ang pisngi mo.“reklamo pa niya.

“Eh masakit makurot eh.” Pero natawa naman ngayon ako sa sarili ko. Tama nga naman ito. Bakit hindi ang pisngi ko ang kinurot ko. Eh! Kabayaran na din iyon ng isang linggong hindi niya pagpapakita sa akin.

“Alam mo naman pala masakit. Eh sakin mo pa talaga sinubukan. Kung hindi lang kita mahal naku!.”

“Kung hindi mo ako mahal? Ano? Anong gagawin mo?“tanong ko sa kanya saka ko siya patulak sa may dibdib palayo.

“Kung hindi kita mahal hindi ako nandito ngayon. Hindi dito ako dederetso galing business trip na dinaluhan namin ng papa.“sagot niya sa akin. Saka ko lang napansin na nasuot pa siya business suit at pormang porma ang dating.

“You mean? Kaya ka wala ng isang linggo my business trip kayo?“muli kung tanong.

“Oo! Aba! Gugustuhin ko bang hindi kita makita sa isang araw. Gugustuhin ko bang hindi kita mahawakan. Gugustuhin ko bang hindi kita mahalikan.“pagrereklamo parin niya habang sapo parin ang pisngi niya.

At ang kaninang paghihimutok ko dahil sa kanya ay bigla na lang nawala dahil nabigyan na ng kasagutan ang mga tanong ko kung bakit hindi ito nagparamdam sa akin ng isang linggo. Na ang akala ko kinalimutan na niya ang naging usapan namin. Na biro lang sa kanya ang mga iyon. Na pinaglaruan lang niya ako. Pero mali pala lahat ng naisip ko. Kaya naman hindi ko na pinigil ang sarili ko na patalon na yumakap ako sa kanya na agad naman umalalay sa akin.

“Hey!.“natatawang umalalay ang mga kamay niya sa likod ko habang ang mga paa ko naman ay ipinulupot ko na mismo sa baywang niya. “What is this baby?“ikinulong ko naman ngayon ang mga pisngi niya sa mga palad ko at pinagdikit ang mga nuo namin.

“Alam mo bang naiinis ako sayo.“sabi ko sa kanya ng ilayo ko ang mukha ko sa kanya pero hindi parin ako bumaba sa pagkakakarga ko sa kanya.

“Huh! Bakit ka naman maiinis?”

“Kasi matapos mong sabihing lets start dating bigla ka na lang naglaho na parang bula at hindi nagpakita sa akin ng isang linggo. Ano ang dapat kung maramdaman? Kaya inis na inis ako sayo.” parang batang himutok ko. Hindi ko na naisip na wala pa palang kami. Pero wala na akong pakialam. Nandito na eh. Saka doon din kami papunta bakit patatagalin ko pa.

“You- you mean? No! Ibig bang sabihin niyan. Namiss mo din ako.”

Hindi ko sinagot ang tanong niya. Hindi naman pala ganun kadali ang iniisip ko. Parang namula ang buong mukha ko. Saka anong posisyon ang mayroon kami ngayon? Para naman akong babae na naglalambing sa boyfriend ko sa pagkakapulupot ko ng paa ko sa kanya.

“Ah! I-ibaba mo muna na ako.” stammer pa na sabi ko saka ko inalis ang pagkakapulupot ng paa ko sa kanya pero hindi niya ako binitawan. Mas umalalay pa siya sa likuran ko para hindi ako mahulog.

“Sagutin mo muna ang tanong ko? Namiss mo din ba ako?”

“Ang bigat ko! Ibaba mo muna ako sabi eh.” pang babaliwala ko sa tanong niya.

“No! Answer me first.“pagpupumilit niya.

Humugot muna ako ng hangin sa baga pero hindi ako nagsalita. Kaya bilang sagot ko sa kanya ay muli kong hinawakan ang pisngi niya at walang salita na lumabas sa bibig ko at hinalikan ko siya.

Dahil hindi naman ako marunong humalik na ako ang nauuna ay nakadiin lang ang labi ko sa labinniya. Nakadilat din ang mga  mata ko para makita ko ang reaksyon niya na ngayon ay nanlalaki ang mga mata niya na nakatingin din deretso sa mata ko.

Ang lakas pa naman ng loob kong paglapatin ang labi namin. Putik! Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Kung paano konigagalaw ang mga labi ko. Paano kung magkamali ako?

Ahhhhh! Saka nakakaduling na ang nakamulat sa pagtingin mismo sa kanya kaya naman unti unti ko ng ipinikit ang mga mata ko habang siya ay kumilos na para tugunin ang halik ko.

Kaya hayon, ang kaninang dikit lang ng labi namin na ginawa ko ay mas pinalalim niya. Kumilos ang mga labi niya sucking my lower lips. Hanggang sa maglumikot na ang dila niya na ipasok iyon sa loob ng bibig ko. At habang karga karga parin niya ako at dahil alam kong nabibigatan na siya sa akin ay kumapit ako sa leeg niya at muling ipinulupot ang paa ko sa baywang niya para hindi mangalay ang mga kamay niya na nakasuporta sa likuran ko. Sa mismong pwetan ko.

“Mmm!.”

“I love you.“bulong nito ng maghiwalay ang mga labi namin.

“I- i- i love you too.” sagot ko sa mas mahinang boses. Pero nakangiti siya na ibinaba ako sa pagkakakarga niya at niyakap ng mahigpit.

“I knew it. I knew it. I love you baby. I love you.” paulit ulit na sambit niya.

“H-hey!. H-hindi ako makahinga.“sabay tulak sa kanya sa dibdib. Hindi man niya ako pinakawalan ay niluwangan naman niya ang yakap sa akin.

“You make me happy baby.“siya naman ngayon ang muling nagkulong ng pisngi ko at paulit ulit na dinampian ako ng halik sa labi. Sa pisngi. Sa ilong. Sa mata. Sa nuo. Kaya naman hindi ko mapigilan ang mangiti at makiliti sa ginagawa niya.

“Stop it..“sabay iwas na ng mukha ko sa kanya.

“Mmm! I’m just happy baby. Tayo na talaga diba. Tayo na. Akin ka lang, gaya ng sayo lang ako.”

“Korne mo!. May pa akin akin ka pang nalalaman. Sandali nga pala.“sabay tulak ulit sa kanya palayo.

“Bakit?”

“Paano ka pala nakapasok dito? Wala namang nagbukas ng gate para sayo ah. Inakyat mo ba ang gate namin?” tanong ko. Kanina pa iyon nasa isipan ko. At ngayon ko lang naitanong kung kaylan may halikan at aminan ng naganap.

“Pinapasok ako ng mama mo. Tama kasing palabas siya kanina ng dumating ako kaya hayon. Pinayagan na niya akong pumasok at sinabing nandito ka nga sa biranda kaya ako na ang nagsara ng gate ng bahay.”

Napatango ako. “So alam ni mama na nandito ka ngayon? May iba pa ba siyang sinabi?”

“Yes, naiinis ka nga raw eh. Pero hindi niya alam ang dahilan. Pero ngayon nabigyan na ng kasagutan. Naiinis ka sa akin dahil hindi ako nagpakita sayo ng isang linggo. Pero tingin ko, may ikinabuti ang pagkawala ko. Dahil namiss mo ako, at ngayon inamin mo na mahal mo ako.”

“Ikaw kasi, hindi ka man lang kasi nagsasabi. Ang akala ko, biro mo lang talaga iyon. Kung kailan handa akong sumubok, saka ka naman nawala.”

“Haha! Iyon nga ang nakalimutan ko. Sa araw araw ba naman akong nangungulit sayo, nakalimutan kung kunin ang number mo.“napapakamot na sagot niya.

Napalabi ako. Oo nga naman pala. Bakit nga ba hindi ko din naisip iyon. Nakakabobo ba talaga ang pag-ibig? Malamang. Siguro. Maybe. Pero hindi na mahalaga iyon.

“I love you.“muling sabi niya saka ako muling niyakap. “Gusto ko mang magtagal ngayon at makasama ka pa. Uuwi muna ako sa ngayon. Kasi medyo pagod ako at may jetlag pa.”

“Maluwang naman ang silid ko, saka malinis. Dito ka na magpahinga.“agad kong alok sa kanya. Saka ko lang naisip ang sinabi ko ng makita kong ngumiti ito ng makahulugan.

Naman! Sarap batukan ang sarili ko. Para ko naring sinabing gusto ko pa siyang makasama kahit iyon naman ang totoo.

“I mean-.”

“Lets go.“putol niya sa sasabihin ko saka ako hinila papasok ng bahay at deretso sa mismong silid ko.

“Hey! Bakit pati ako. Sandali.“hila ko sa kamay kong hawak niya pero hindi niya ako pinakinggan at sabay pa kaming natumba mismo sa kama ko ng maisarado ang pinto ng kwarto ko.

Kumilos ito para ayusin ang higa namin na agad niya akong ipinaunan sa kanang braso niya saka niya iniyakap ang isa sa baywang ko.

“Sandali, hindi ka ba muna magbibihis. Makakapagpahinga ka ba ng ganyan ang suot?“tanong ko sa kanya. “Magbihis ka muna o di kaya naman mag shower para mas komportable kang makakapagpahinga.“dagdag ko.

“Mmm! Okay! Pero nasa kotse ko ang mga damit ko. Tinatamad na akong bumaba.“mahinang boses na sagot niya pero hindi naman siya kumilos para pakawalan ako sa pagkakayakap niya.

“Sige, ako na lang ang kukuha doon sa kotse mo.“kumilos ako para tanggalin ang kamay niya sa baywang ko saka ako tumayo pero hindi naman siya gumalaw mara tumayo. “Halika na. Tayo na dyan.“sabay hila ng kamay niya para patayuhin.

“Mmmm!”

“Aba! Bryant, ang bigat mo kaya, kaya pwede ba tumayo ka na diyan.”

“Oo na po. Pero sanayin mo na ang bigat ko para naman, handa ka kapag pinaibabawan na kita.“pilyong ngumiti pa siya sa akin saka sinabayan ng tayo. Ng makatayo nat, padamping hinalikan ako sa labi.

“May sarili ka palang banyo sa loob ng silid mo. Mas mainam. Sabay tayo maligo.“ngising alok pa niya.

“Katatapos ko lang kanina. Saka pwede ba, yang utak mo, alam ko kung saan na iyan nakarating.”

“Haha! Ano ba ang alam mo na nasa isip ko baby? Hmmm!. Kung ganun parehontayo ng iniisip. Ano, sasabay ka ba sa akin?”

“Tigilan mo ako. Sige na, pumasok ka na sa banyo. Asan ang susi mo? Ng makuhanan kita ng damit sa kotse mo.”

“Pahiramin mo na lang ako. Siguro naman may extra damit ka diyan.” sagot niya sabay pasok nga ng banyo.

Naiiling na lang ako, saka ako kumilos para hanapan nga ng damit na kakasya sa kanya. Malaki ang katawan nito kumpara sa katawan ko kaya hindi ako sure kung kasya ang damit ko sa kanya. Kakasya naman siguro pero sigurado akong hapit iyon sa katawan niya.

15 mins later. Naringgan ko na ang pagbukas ng pinto ng banyo kaya naman napatingin ako doon. Pero para akong nahipnutisno sa makitang ayos niya.

Nakabalalabal sa kanya ang maliit na puting tuwalya na halos hindi na yata nagdikit sa baywang niya iyon. Habang may tumutulo pang tubig sa katawan niya.

“T-tapos ka na. Ah eh. S-sandali. Kukuha lang akonng extra towel.“kanda utal na sabi ko. Para kasing nalunok ko ang dila ko dahil sa pagkakatitig ko sa kanya.

Damn shit. He is so damn sexy. Kaya naman lihim akong napalunok. At saka, wait. Kitang kita ng dalawang mata ko na may reaksyon ang kanya kahit nababalutan iyong ng tuwalya.

Ah! Fuck. Kaya bago pa man ako mag laway ay kumilos na ako para kumuha ng tuwalya para pamunas ng katawan niya.

“D-dapat pinunasan mo muna ang katawan mo bago ka lumabas ng banyo.“sabi ko sa kanya habang inaabot ko sa kanya ang tuwalya pero hindi niya iyon kinuha.

“Mmm! Pwede bang ikaw na lang ang magpunas ng katawan ko?”

“P-pero-.”

“Sige na baby. Gusto ko ng magpahinga. Gusto ko ng matulog. Tulungan mo na ako.” paglalambing niya saka niya hinawakan mismo ang kamay kong may hawak na tuwalya at deretso iyong inilapat sa katawan niya. Kaya naman hindi na ako kumontra pa.

Sa bawat pagdampi ng tuwalya sa katawan niya. Sa braso. Sa dibdib. Sa balikat. Sa tiyan ay lunok ako ng lunok. Parang gusto ko tuloy dampian ng mga halik ang balat niya.

“Your shaking baby.” hindi ko alam kung nabibingi lang ba ako dahil para siyang hinihingal at parang pagod na pagad sa lakas ng paghinga niya. Kaya naman napatingala ako sa kanya at bago pa man ako makakilos ay muli ng sakop ng labi niya ang labi ko.

“Uhmmmm!.“hindi ko mapigilan ang hindi mapa ungol dahil agad na nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko kaya naman kusa na ring kumilos ang dila ko para makipagkimpian sa dila niya.

Ang tuwalyang hawak ko ay tuluyan ng nalaglag sa sahig habang iginigiya na niya ako palakad sa kama ko hanggang sa matumba na kami pareho doon. At dahil sa liit ng tuwalyang nakatakip sa kaselanan niya ay tuluyan na ding natanggal iyon.

“B-bryant. Magbihis ka na muna.“sabi ko pero sa harapan niya ako nakatingin ng kumilos ito paupo sa ibabaw ko kaya naman kitang kita ko na ang kanya na tayong tayo.

“Mmm! Pero, tingin ko gusto mo itong makita, at kung hindi ako nagkakamali, gusto mo din itong hawakan.” paos na boses na sabi niya saka niya kinuha ang isang kamay ko at idineretso iyon sa kanya.

Nanginginig pa ang kamay ko na pilit kong hinihila pero hindi niya binitawan hanggang sa tuluyan na akong sumuko at ikinulong ko sa mga palad ko ang kanya.

“Uhmmm!. Your hand is shaking baby. Pero ang init ng palad mo. Mmmm. Baby, move. Play it.” utos niya sa akin habang isinasabay na niya ang kamay niya na nakahawak sa kamay ko para kumilos pataas baba sa kanya.

“Mmm! Baby. Zy. Please. Ahhh.mmmm. more.” napapatingala pa ito dahil doon. Kaya naman kusa ng kumilos ang kamay ko para ako na mismo ang gumawa ng wala ang tulong niya.

Ng maramdaman na niyang kusa ko na itong nilalaro ay kumilos muli ito para halikan ako.

“Uhmm. Baby. Mmm.”

“Uhm.”

Ungol dito. Ungol doon. Mabagal man ang naging galaw ng kamay ko sa kanya ay nandoon parin ang ungol na nasasarapan siya. Hanggang sa kumilos na din ang kamay niya to remove my shirt and also my pants kasama na din ang panloob ko.

Damn!

Sandali.

Bakit kami humahantong na sa ganito? Pero hindi ko naman magawang tumutol hanggang sa tuluyan ng matanggal lahat ng damit ko.

“Your beautiful baby. Uhm.“sabi niya ng pagmasdan ako. Kumilos ang kamay niya at humaplos ito sa pisngi ko, sa labi. Pababa sa dibdib ko. And play my nipple with his finger hanggang sa bumaba pa iyon sa pusod ko. Hanggang sa harapan ko. Hanggang sa pareho na naming hawak ang amin. At mabagal na gumagalaw ang mga kamay namin doon.

He kiss me again.

But…..

But…

Sabay kaming napabalikwas ng bangon at para kaming nabuhusan ng malamig na tubig ng marinig namin ang langingit ng pagbukas ng gate ng bahay.

Nagkatinginan pa kami pareho bago mabilis na kumilos para magbihis.

“Fuck!.” Mura pa niya habang hindi magkanda ugaga sa pagbibihis. “Is this mine”tanong niya ng itaas ang black sando na inihanda ko at trunks na itim din.

“Y‐yes.“ako man ay ganun din. Ibinalik ko ang samit ko dati na tinanggal niya.

Muli kaming nagkatitigan ng matapos kaming makapagbihis at maisaayos ang naglalaglagang mga tuwalya sa sahig.

Sa pagtititigan namin ay sabay na kaming natawa at kumilos para yumakap sa isat isa.

Hindi man natuloy ang ginagawa kanina. Masaya parin kaming pareho na lumabas ng silid ko para salubungin ang mga dumating sa bahay.

---

@Y

uChenXi

#18: Brix

Dedicated to galaxydane

---

Be lated happy birthday At 17 of July

---

---

“Anong amoy iyon?“tanong ko habang nagkukusot ako ng mga mata dahil bigla akong napabangon sa pagkakatulog ko ng may naamoy akong parang nasusunog.

“Haha! I was trying to cook something for you. But I think is kind of a mess.” Natatawang sagot nito habang hawak sa kaliwang kamay ang kawali at sandok sa kanan.

“Nagluluto ba iyan o balak mo talagang sunugin ang bahay ko.“naiinis na sita ko sa kanya pero lihim naman akong nangiti habang pinagmamasdan siya.

What the fuck? Kailan pa naging cute ito na may hawak na kawali at sandok sa kamay at ngiting dismayado sa kapalpakan niya.

“Haha! Oo na. Sorry na. Pero sana naman bago ka bumangon nagsuot ka na muna ng kahit salawal lang. Ayan oh, naglalambitin na ang little Brix ko. O baka naman siniseduce mo lang ako big wolf.“nakangisi na ngayon ito na nakatingin mismo sa harapan ko kaya naman napayuko ako para tignan din ang tinitignan niya.

Damn it. Wala pala talaga akong suot na kahit ano sa katawan. Lumapit ito sa akin ng maibaba ang hawak na kawali at sandok.

“And I wan’t to do it again Big wolf. Mmm.” Bulong nito ng ibaon ang ilong sa pagitan ng leeg at balikat ko saka walang babalang kinagat ako.

“You bastard. Fuck.“gigil na itinulak ko ito saka lumayo sa kanya. Deretso ako muli sa silid ko at tinungo agad ang banyo.

Damn him. Tatawa tawa pa talaga ito ng ibinalibag ko ang pintuan pasara.

Grrr! Kakainis. Nakakagigil. Pero wala naman ako magawa para paalisin ito.

Damn him! Damn it!

Minadali ko ang pagligo ko saka ako muling lumabas. At hayon na naman siya. Naabutan kong hawak muli ang kawali at sandok.

Seryusong seryusong nakatingin sa niluluto. Akala mo naman mahirap lang ang niluluto nito. Pritong itlog lang naman iyon at kung magseryuso naman ay parang ang hirap na iyong gawin.

“Umalis ka dyan.“sita ko ng makalapit ako at kinuha mula sa kanya ang kawali.

Hindi naman ako marunong magluto pero itlog lang ito. Pinakasempleng gawin. Kahit papaano marunong akong magluto ng pritong itlog. Pero ito. Nah! Wala akong aasahan dito dahil nakasalalay lahat ng kinakain nito sa mga katulong na nakapaligid sa kanya.

“Akala ko ba di ka marunong magluto?“tanong niya pero hindi siya lumayo sa akin bagkus kampanting sumandal lang ito sa gilid malapit sa lutuan.

“Hindi ako marunong magluto pero alam ko naman lutuin ang simpleng pritong itlog na ito.“pabalang na sagot ko sa kanya. “Saka pwede ba lumayo layo ka sa akin. Naalidbadbaran ako sayo.”

“Weeeh! Naalidbadbaran ba o nadadarang ka lang sa akin.“sabi pa nito saka mas lumapit pa sa akin at lalo pang ikinainis ko ay ang idampi ang palad sa harapan ko. “Gusto mo lang yatang ipasok ito sa akin. Sabihin mo lang. Lagi akong handa sa bagay na iyan.” Sabi pa nito.

“Ano ba Clent. Baka gusto mong ipalo ko sayo itong kawali.“gigil na sabi ko. Sarap talaga ihampas sa kanya ang hawak kong kawali kung hindi lang ako makapagpigil. Ang laswa ng bunganga niya. Wala na ba itong alam sabihin sa akin kung hindi ang ipasok ang anu ko sa kanya.

Tangna talaga niya.

“Haha! Ang sakit naman. Sige na nga. Heto na. Lalayo na ako. Pero bago yan. Mhuaw.” Sabay nguso ng labi nito sa akin. “Sige na.” Pero bago pa man ako makasagot ng pangontra sa kanya ay pinaglapat na niya ang labi namin. Dampi lang at agad na lumayo sa akin at kampanting naupo sa lamesa habang nakatingin sa akin.

Magsasalita pa sana ako pero huwag na lang. Ayaw ko ng masayang ang laway ko dahil wala naman itong pinakikinggan maliban sa sarili niya. Pinagtuunan ko na lang ang lutuan saka ko isinalang ang kawali at nagluto nga ng itlog na hindi niya magawa ng tama.

Nagluto ako ng apat na piraso. Tig-dadalawa na kami. Well, ng buksan ko ang rice cooker ay nakapagsalang na pala siya ng kanin. Buti naman at maayos ang pagkakaluto ng kanin. May alam naman pala ito kahit sa pagsasaing lang. Nagdagdag na din ako ng Ham at saka hotdog. Saka nagpainit na ng tubig para sa tsaa, o kape o kung ano ang gusto niyang isabay sa agahan.

Patapos na ako ng pagluluto ko ng kumilos siya. Akala ko iistorbuhin na naman niya ako pero nagkamali ako. Kumuha ito ng pinggan at inilatag sa lamesa. Siya narin ang kumuha ng tasa at naglagay doon ng tig iisang pakete ng tsaa.

“Mmmm! Diba, marunong naman ako mag ayos ng pinggan sa lamesa. Well, magiging mabuting husband ako sayo big wolf.” Nakangiting sabi niya sa akin ng dalhin ko na sa lamesa ang mga ulam at sinandok kong kanin.

“Shut up! Anong husband ang sinasabi mo?” Angil ko sa kanya. May pa husband husband pa siyang nalalaman. Ano kami, magpapakasal. Haha! Asa siya. Kung hindi ko pa alam katawan ko lang ang habol niya at kapag nagsawa sa alaga ko malamang babalik ito sa pagiging babaero. O di kaya naman man lalalaki siya.

Pero bigla akong nakaramdam ng kakaiba sa huling naisip ko. Kung mangbababae siguro tanggap ko pa. Pero ang pasukan ng iba ang pinapasukan ko sa kanya at nagpapaligaya sa akin. Fuck! Hindi ko matatanggap.

Damn it. Dapat ako lang ang papasok sa kanya. Okay na ang pumasok ang anu niya sa iba huwag lang na may ibang pumasok sa kanya.

“Hey! Natulala ka na dyan.“sabay pitik ng daliri sa mukha ko na nakapagpagising sa mga iniisip ko kaya naman hindi ko mapigilan ang hindi mapatitig sa kanya. Nakangiti siya ngayon at nakititig din sa akin.

Parang hindi bossy ito kung pagmamasdan ko habang nakangiti at aliw na aliw na nakatingin sa akin. Kailan pa talaga naging cute siya sa paningin ko.

“Alam mo big wolf. Kapag hindi mo ako titigilan sa pagtitig mo iisipin ko na talagang gusto mong ipasok sa akin ang anu mo. Ano? Kakain ba tayo o tayo na lang ang magkakainan.“tanong niya na nakapagpainis na naman sa akin.

Okay na sana eh kung hindi siya magsasalita ng mga ganun. Okay na eh! Nakyu-kyutan na ako sa kanya dahil sa ngiti niya pero nawawala iyon dahil sa bweset na inilalabas ng malaswa niyang bibig.

“Ewan ko sayo.“tanging nasabi ko na lang at umupo na din paharap sa kanya para makakain na at makapasok na.

Sa totoo lang mamaya pa sana ako magigising pero dahil sa bwesit na Clent na ito ay nagising ako ng isang oras na mas maaga pa sa dating paggising ko.

Mula ng lumipat siya dito sa akin ay wala na ang dating paggising ko sa umaga.

Kung hindi gaya ngayon na nagising ako dahil sa nasunog na niluluto nito ay gigisingin naman ako ng ng mainit niyang bibig dahil nakakulong na ang akin doon.

“Graduating na ako this year, ikaw tatlong taon pa ang gugugulin mo.” panimula niya ng usapin ng makapagsimula na kaming kumain.

“So!.” Sabi ko at nilangkapan ng tunong hindi interesado.

“Syempre hindi na ako makaksabay sayo sa pagpasok sa tatlong taon pa sa AU. Pero hindi naman ibigbsabihin non makakaiwas ka sa akin. Dito parin ako sayo titira hanggang sa maka graduate ko. Then pwede na tayong magpakasal.”

Napatitig ako sa sinabi niya.

Magpakasal? Nagpapatawa ba ito. Akala naman niya ganun kadali iyon.

“Nonsense.“sagot ko at nagpatuloy ako sa pagkain. “Saka pwede ba. Walang kasal na mangyayari sa pagitan natin. Ang kasal ay para lang sa babae at lalaki. Hindi iyong tayo. Nadadala ka lang ng init ng katawan mo Clent.”

“Bakit? E sa gusto ko. Saka kapag gusto ko, iyon ang mangyayari. Walang sinuman ang makakapigil kahit ayaw mo pa.”

“Bahala ka. Total naman sarili mo lang naman ang pinakikinggan mo. At nakahanda ako lagi na sa isang araw, matauhan ka na at lumayo sa akin.”

“Hindi mangyayari iyan Big wolf. Hanggang hindi liliit iyang alaga mo, hindi ako magsasawa.“natatawang sagot niya sa akin. Pero may isang bagay akong napansin. Na kahit tumatawa ito ay nandoon ang isang emosyon sa mga mata niya na hindi ko mawari kung ano?

“Shut up! Yang bunganga mo. Wala ng ibang alam sabihin kundi malalaswang salita.”

“Haha! Eh iyon ang totoo big wolf. Saka malabo yatang lumiit ang alaga mo. Siguro kapag matatanda na tayo pwede pa. Pero ngayon. Hindi ka makakaiwas sa akin.“saka sinabayan ng pagnguya.

Matalim na lang ang tingin na ipinukol ko sa kanya saka ako nagpatuloy sa pagkain.

Grrr! Talaga. Siguro ng nagsabog ng kalaswaan ang may likha ay siya lang ang gising noon at nasalo niya lahat.

---

“Kumusta na, halatang hindi ka yata nakakatulog ng maayos Brix. Hindi ka ba pinapatulog ni Clent?“nakangising tanong ni Harold ng hapon na iyon ng wala na kaming klase.

“Pakialam mo.“galit na sagot ko naman dito na nakapagpatawa lang sa kanila.

“Ikaw ba naman ang araw arawin. At hindi patulugin sa gabi. Tapos iyon pa ang gigising sayo. Naku, ewan ko na lang kung hindi ka mangangayayat niyan Brix.“si Lowelle na nakipag apiran pa sa mga ito.

“Fuck! Tigilan niyo ako baka hindi ako makapagpigil ipatali ko na naman kayo at itutuloy ko ang naudlot na parusa ko noon sa inyo.”

“Haha!.“tawa lang sila sa nakikitang panggigigil ko.

Simula ng malaman nilang lumipat sa bahay ko si Clent ay palagi na lang ako ang naging tampulan ng usapan. Ang damn them. Kung si Bryant naman, hindi naman nila magawang asarin. Kaibigan pa ba nila ako sa lagay na yon.

“Haha! Masubukan nga ding araw arawin kapag napasuko ko na ang baby  Zyrel ko. Ng malaman ko kung gaano ka kapagod Brix.“si Bryant na nakisali na rin sa mga ugok na ito.

“Bakit? Hindi mo pa ba napapasuko ang bataan ng baby Zyrel mo. Aba mabagal ka kung ganun.“pang bwebwesit ko naman dito. “Masarap kaya, tapos ang sikip sikip pa. Ang init init pa sa loob.”

“Ahh! Fuck. Parang gusto ko na ngang subukan.” Napansin ko pang napalunok ito.

“Haha! Mapapasuko mo kaya siya Bryant. Eh kung gaya niya sana si Clent na siya ang unang lumapit mas maganda. Titihaya ka na lang at siya na ang bahalang magpapasok ng anu mo sa kanya.”

“Gago! Mabait ang Baby Zyrel ko. At hindi gaya ng Clent mo. Na mas nasusunod ang gusto niyang gawin dyan sa alaga mo.”

“Tama ka dyan Bryant. Mukhang nauubusan pa yata si Brix ng katas kapag umandar ang kalibugan ni Clent.”

“Putang ina niyo. Bakit ba sa akin lagi napupunta ang pansin niyo kapag kalaswaan ang usapan. Pag uuntugin ko kaya kayo.“nabwebwesit na sita ko sa kanila. Wala na ba kaming ibang mapag uusapan maliban sa kalasawaan sa isip nila.

Tang ina kasing Clent iyan. Kung hindi niya sinimulan noon hindi sana ako lagi ang napagtutuunan ng pansin nila.

Bwesit na mga ugok na ito. At ang bwesit na Bryant nakikisali pa talaga sa kanila.

Grrr!. Nakakagigil talaga. Nakakagigil.

---

@Y

uChenXi

#19: Zyrel

May ngiti sa mga labi akong naglalakad patungo sa tree house. Mula ng makapagusap kami kahapon ni Byrant ay hindi na siya nawala sa isip ko lalo na yong muntikan na may nagyari sa amin.

That was close enough kung  hindi lang dumating ng maaga sina Mama ay malamang mas higit pa duon ang nagawa namin.

At ang isa sa hindi mawala wala sa isip ko ay kung gaano iyon.. aaaahhh! Para talagang nasa harapan ko lang iyon kapag naaalala ko. Kung gaano iyon kala… At gaano iyon kaha.. At kung gaano iyon kati…

Damn it. Kailangan ko bang sabihin talaga. Huwag na. Alam naman na niyo siguro kung ano ang gusto kong sabihin.

Mukhang  bumigay na yata ako. Ang dati nangang malambot na kilos ko ay mas lalo pa yatang lumambot ngayon. Hindi naman kasalanan ang maging malambot. Basta wala akong dinedehadong tao sa kalambutan ko. Saka hindi ko naman ipinapakita iyon sa iba maliban sa pamilya ko at ngayon aay kay Bryant. Oo, walang nakakaalam ng kalambutan ko sa pagkatao ko. Pero parang ngayon ay nag uumpisa ko ng ilabas iyon dahil kay Bryant.

Huh! Ewan. Mabilisan na nga ang paglalakad para marating ko na agad ang tree house. Alam kong nandoon lang siya dahil sabi niya ay hihintayin niya ako don ngayon kapag tapos na ang klase ko. So here I am now, walking papunta sa tree house habang may mga ngiti sa labi.

Nasa kalagitnaan pa lang ng daang binabagtas ko papunta doon ay nadaanan ko ang limang grupo ng kalalakihan na parang may inaabangan talaga.

Madadaanan ko kasi ang department ng mga Computer Engr. Malamang estuyante sila ng CE. Iiwas na sana ako ng humarang sila sa dadaanan ko. Akala ko ay nagkataon lang pero ng umiwas ako ay muling hurang ang isa. Kapag iiwas naman ako sa kaliwa ay ganun din. Humarang din ang isa sa akin. Hanggang sa tuluyan ng wala na akong madaanan dahil sakop na nila ang daan.

“Makikidaan lang ako.“kampanting sabi ko sa mga ito. Nakaramdam man ako ng takot dahil sa klase ng tingin nila sa akin ay hindi ko ipinahalata sa kanila. Saka wala naman akong atraso na ginawa sa kanila kaya wala silang harangan ako.

“Napapansin kasi namin na palagi kang dumadaan dito.“sabi ng isa. Sa nakangising paraan.

“Madadaanan ko kasi ito kapag pupunta ako sa Department ng BSBA.“sagot ko sa mga ito.

“We know, dahil simula ng nakikita ka namin ay sinundan ka na namin minsan. At sa bandang likod ka nagtutungo. Kung saan doon namamalagi ang Bryant na iyon.”

Well, hindi naman nakakapagtaka kung kilala siya ng mga ito. Eh wala naman hindi nakakakilala sa kanila sa school na ito maliban sa akin kong hindi ko siya nakaengkwentro noong una.

“Sa pagkakaalam namin ay walang ibang nakakapunta doon maliban sa kanya pero nangangahas kang magpunta doon. Marahil ay hindi mo pa siya nakakasalamuha kaya wala kang takot sa kanya.”

“Wala akong pakialam. Kung wala na kayong sasabihin sa akin ay paraanin niyo na ako.” Maalumanay na sabi ko pa sa mga iyo pero ngisi lang ang isinagot nila sa sinabi ko.

“At napapansin ka talaga namin. Sa tindig at porma ko masasahing wala kang kalambutan sa katawan pero, ang ganda mo, hindi mo ba alam iyon?”

Hindi ko na mapigilan ang mangunot ang nuo dahil sa  sinabi nito. Ngayon ay parang nahuhulaan ko na ang gusto nila kaya hinarangan nila ako ngayon.

Pero bago pa man ako makasagot sa kanila ay mabilis na hinawakan na ako ng dalawa sa magkabilang braso.

“Aaah! Let me go.“napaigik ako dahil sa higpit na pagkakahawak na iyon sa akin.

“Yeah! We will let you go, but we need to taste you first.”

“What the hell are you talking about. Fuck let me go.“pasigaw na tanong ko pero hindi nila ako pinakinggan. Sisigaw pa sana ako ng takpan na nila ang bibig ko.

No! Damn it. Anong nangyayari? Fuck.

Help!

Pero hindi na ako makasigaw. Pilit akong nagpupumiglas pero sadyang ayaw akong pakawalan ng mga hayop na ito.

Bryant!

Pero hindi ko naman maisigaw ang pangalan niya.

Help!

Paano ako hihingi ng tulong ngayon. Wala ng katao tao sa paligid maliban sa akin at sa limang hinayupak na ito.

“Sinigurado niyo bang wala ng tao doon.“tanong ng isa na nauna sa kanila sa paglalakad.

“Oo, siguradong sigurado dahil nagbabantay na doon si Goerge.“sagot naman ng isa na nakahawak sa akin.

Patuloy parin ako sa pagpupumiglas. Pero sadyang mahigpig ang pagkakahawak sa akin ng dalawa. Ano ba ito? Anong gagawin nila sa akin? Ano bang nagawa kong kasalanan sa kanila at bakit nila ako pinagdidiskitahan?

Wala akong sagot sa mga tanong kong iyon. Pero sa pagkakasabi ng lalaki kanina ay titikman daw nila ako. Sa naisip ko kung ano ang ibig nilang sabihin doon ay nangilabot ako sa takot. Balak ba nila akong gahasahin sa loob ng Unibersidad?

“Putang ina. Tumigil ka nga sa pagpupumiglas.“galit na sita sa akin ng isa. At mas hinigpitan pa ang pagkakahawak sa akin. Gusto ko man sumagot at hindi naman ako makapagsalita.

Nanginginig na ako sa takot sa posebleng mangyari sa akin. Ano na lang ang kahihinatnan ko kapag nagtagumpay sila sa balak sa akin.

Hindi ito maari. Hindi pwede. Pero paano? Sino ang tutulong sa akin.

Ginawa ko na lahat lahat at ibinuhos ko ang lakas ko sa pagpupumiglas ko pero walang silbi. Hanggang sa tuluyan na kaming makarating sa cr ng department nila sa ground floor.

No!

Ibig sabihin talagang pinaghandaan nila ang araw na ito at ako talaga ang pakay nila sa simulat sapol.

“Ipasok niyo siya.“sabi ng pinakapinuno nila kaya naman agad nila akong ipinasok sa loob. Pahagis na binitawan nila ako kaya naman paupo akong bumagsak sa sahig. Napangiwi pa ako sa sakit dahil sa lakas ng pagkakasalampak ko sa semento. At dahil sa maling bagsak ko ay napuruhan ang isang kamay ko dahil sa maling pagkakasandal nito sa sahig. Nabali na yata ang hand wrist ko dahil sumidhi doon ang kirot.

Damn it! Mabali na lahat lahat huwag lang sana ang kamay ko na siyang gamit ko sa pagpipinta. Pero sumidhi na talaga ang kirot doon. At hindi hindi ko na napigilan ang hindi mapaluha dahil doon idagdag pa ang pwetan ko na bumagsak sa sahig.

Gusto kong sumigaw. Humingi ng tulong. Pero ang tanong paano?

Nakangising lumapit na sa akin ang isa at nagsisimula ng magtanggal ng damit. Kaya naman napapaatras nako palayo sa kanya hanggang sa wala na akong aatrasan. At ilang sandali pa ay kumilos ang dalawa at hinawakan na naman ako sa kamay habang ang isa ay lumuhod na sa harapan ko na wala ng damit pang itaas. Tudo ang pag iling ko ng simulang kalasin ng lalaki sa harapan ko ang mga botones ng damit ko.

Luha! Iyon na lang ang tangi kong nagawa habang patuloy ako sa pag iling na huwag niyang ituloy ang balak sa akin.

No!

Iyon ang sigaw ko sa isip ko na sana ay lumabas sa bunganga ko.

“Mmmm! Nnnnnnh.“pilit kong magsalita ng tuluyan ng nalantad ang katawan ko dito.

Nangingilabot na ako sa takot at nandidiri na ako dahil sinimulan ng sipsipin ng lalaki ang isa sa itoktok ng dibdib ko.

No! Bryant help me.

Iyon muli ang sigaw ng isip ko.

Hanggang sa nagsimula na rin ang iba na magtanggal ng damit. Sinimulan na din ng nasa harapan ko na kalasin ang sinturon ko habang pinagsasawa nito ang bibig sa dibdib ko.

“Ahhh! Ang sarap mo. Ang tamis tamis ng balat mo.” Nadedemonyong sabi nito at bahagyang kinagat ang ibabang bahagi ng dibdib ko.

“Mmmmmmmp.”

Ito na ba ang katapusan ko. Pagpapasa pasaan ba nila ang katawan ko. Dahil ilang sandali pa ay tuluyan na natanggal angbsinturon ko na agad ding isinunod na tanggalin ang pantalon ko sa akin. Kaya naman wala na akong maitatago sa mga ito.

“Wow! Ang puti puti mo.“ngising ulol na aso ang nakita ko dito. Kumilos ang dalawang lalaking nakahawak sa kamay at paa ko at ipinahiga na sa sahig. Ang isa naman sa harapan ko ay itinaas ang balakang ko at pilit na pinabaloktot ako.

Fuck! Nakakdiri ang tingin nito sa akin habang tinitignan ang harapan ko at ang bakuna sa likuran ko.

No!

Iyon at iyon parin ang sigaw ng isip ko ng magsimula na itong magkalas ng botones ng pantalon at magbaba ng zipper. Inilabas nito ang pagkalalaki at itinapat na iyon sa butas sa likuran ko.

Lalong rumagasa ang luha ko sa mga mata ko.

Wala na! Hindi na ako makakatakas sa mga hayop na ito. Paano na lang ako, kami ni Bryant. Ano na lang ang iisipin niya sa akin kapag nalaman niyang ginahasa ako ng mga hayop na ito.

Pumikit na lang ako ng mariin. Wala ng silbi ang pagpupumiglas ko dahil gaping gapi na nila ako. Siguro nga ito na ang nakatadhana para sa akin. Ang pagpasa pasaan ng mga demonyong ito.

Heto na. Ramdam ko na ang tigas na tigas na paglalalaki ng hayop na lalaki sa balat ko.

Help! Pero ayon na naman ang sigaw ng utak ko habang mariin na akong nakapikit.

At isang malakas na balibag na pagbukas ng pintuan at isang lalaking inihagis ng kung sino na galing sa labas at sumadsad iyon malapit sa amin kaya naman nabitawan ako ng nakahawak sa akin at ang lalaki sa harapan ko na handa ng pasukan ako ay napatayo din bigla at hindi magkandaugaga sa pagaayos ng pantalon nito.

Bumangon ako at inayos ko na din ang sarili ko. Pero hindi ako nangahas na tumayo sa kinauupuan ko. Sumidhi man ang kirot sa pulsuhan ko ay pinilit kong isinuot ang pantalon ko na inalis ng hayop na lalaking iyon. Saka ko inalis ang pagkakatakip ng bibig ko. Nandoon parin ang takot ko. Panginginig ng katawan ko. Luha sa mga mata ko.

Napatingin ako sa lalaking humagis sa isang lalaki na ngayon ay wala ng malay at duguan ang mukha na nalugmok na sa sahig.

“Byrant.” iyon ang una kong nasambit na pangalan. Pero ng titigan ko itong mabuti ay sigurado naman ako na hindi ito si Bryant.

“Who the hell are you?” Tanong ng isa na siyang nagtangkang gahasain ako.

Galit na galit ito sa lalaking bigla na lang sumulpot sa kung saan.

“Hindi ko akalain na may mga estudyante pala sa AU na mga kagaya niyo. Mukhang nagiging maluwag na si Brix sa pamamalakad dito.“sabi naman nito na hindi pinansin ang tanong ng lalaki.

Kilala niya ang isa sa kaibigan ni Bryant. Sino ito? Bakit kamukha ito ni Bryant o namamalikmata lang ako dahil si Bryant ang nasa isip ko na sana ay tutulong sa akin.

Hindi ito kumilos at tumingin sa akin.

“Sa tingin ko tama lang ang pagdating ko dahil wala namang masamang nangyari sayo.” Baling na sabi niya sa akin. Ako man ay tumango at pinunasan ko ang mga luha sa mga mata ko kahit nanginginig parin ako.

“Tang ina kang pakialamero ka.“galit na sabi na naman ng isa at sumugod pasuntok dito pero mabilis na nakaiwas ito.

At habang umiiwas ay kinuha nito ang phone sa bulsa ng pantalon at parang may tinatawagan.

Ayaw ko man sanang mapahanga sa kalagayan ko ngayon ay hindi ko mapigilan dahil tatlo ng lalaki ang sumugod sa kanya pero ang liksi at ang bilis niyang nakakailag. At hindi lang iyon. Abala pa ito sa na nakatingin sa phone niya.

“Yeah!“sabi nito ng may kausap na sa phone aabay ilag sa suntok ng mga lalaki. “Im here at the undergroup CR ng CE…“sabay iwas na naman. “Oo! I think kilala mo ang lalaking muntik ng magahasa. .. Yes, hindi ko naman masasabing gwapo siya. Cute marahil o sasabihin kong maganda…“sabi nito sa kausap habang ptuloy parin sa pag iwas… “Damn, binabaan ako.” Napamura pa ito habang tinignan na ang screen ng phone niya.

“Fuck you.“sigaw na ng isa saka muling sumugod dito pero ng maibulsa na ng lalaki ang phone niya at hinarap na niya ito at mabilis na nagpakawala ng isang suntok dito sa sikmura.

Napangiwi ako mismo ng makita kung paano maglabas ng laway ang lalaki dahil sa suntok na natamo sa lalaki at napaigik sa sakit.

Dinaluhan ito ng mga kasama niya. Hanggang sa sabay sabay na silang sumugod dito pero iwas lang siya ng iwas.

“Ayaw kong labanan kayo dahil parang mas gusto kong makita kong ano ang parusang ipapataw sa inyo ng tinawagan ko.“sabi nito habang magaling na umiilag sa mga suntok ng mga lalaki.

Ganun at ganun ang ginawa nito. Ni walang nakakatama sa kanya maliban sa pagsangga sa mga suntok ng mga ito at mabilis na pag ilag.

Hanggang sa isang bulto ng katawan pa ang biglang dumating na agad na lumapit sa akin.

“Damn! Who did this to you.“malakas na tanong na halos makapagpayanig ng buong unibersidad. Nanlilisik ang mga matang nakatingin sa damit ko na hindi ko naibotones ng maayos dahil sa masakit ang isang kamay ko at lalo pang nadagdagan ang panlilisik ng mga mata niya ng nakatingin sa isang dibdib ko na kanina ay pinagsawaan ng isang lalaki at may marka ng ngipin sa ibabang bahagi nito.

“B-bryant.” At nandoon na naman ang luha sa mga mata ko ng makabawi ako sa kabiglaan ko sa biglang pagsulpot niya at agad na yumakap ako sa kanya na agad namang tinugon ang yakap ko. Pero hindi nakaligtas sa akin ang panginginig niya sa galit at ang pagkimpian ng ngipin niya ay dinig na dinig ko. Kumilos siya at kumalas sa mga yakap ko. Hindi na siya nagsalita pa at hinarap ang mga lalaki na ngayon ay natigilan sa pagsugod sa lalaking tumulong sa akin.

“Your here big bro.” Nakangiting baling ng lalaki dito.

Big Bro! Magkapatid sila ni Bryant. Kaya ba nakita ko sa kanya si Bryant kanina ng una ko itong makita.

“Long time no see Bryant.“sabi ng lalaking unang nagtangka sa akin.

“Trivor.“banggit nito sa pangalan ng nagsalita. Pero sa boses nito ay ramdam ko ang nakakatakot na aura nito. “Who the hell told you to touch my man.” Mabagal na bawat pagbigkas niya sa mga katagang iyon.

“Your man?“sabay tingin naman ng lalaki sa akin. “He is your man?“halatang nagulat ito ng makuha ang ibig sabihin ni Bryant dito.

“Do you need me to help you big bro. O manunuod na lang ako.” sabad naman ng lalaki sa kanila saka may kinuha itong baseball bat na may gilid at pahagis na ibinigay kay Bryant. Nasalo naman niya iyon.

“Lock the door Brent. And make sure no one of them escape here without my permission.” tumalima naman ito at sinunod nga ang inutos ng kapatid nito.

“Haha! Mukhang nagpapatawa ka yata Bryant. Akala mo ba natatakot kami sa iyo. Kahit ikaw pa ang isa sa kinatatakutan sa AU ay hindi kami aatras ng labanan sayo.”

“Then lets see.“bago pa man makasagot ang lalaki ay mabilis ng kumilos si Bryant at inihampas ng pagkalakas lakas sa lalaking kaharap. Para itong nasaniban ng demonyo sa klase ng tingin niya. Tingin pa lang ay nakakamatay na.

Napaigik ito sa sakit ng tumama iyon sa kaliwang braso niya. Hanggang sa sinunod sunod na ang paghataw dito ng hawak na baseball bat. Sumugod na din ang apat na natitirang kasama nito pero gaya ng nauna ay nalugmok lang ang mga ito sa sahig dahil sa bilis ng galaw niya. Pero ang mas pinagtuunan ng pansin niya ay ang lalaking nagtangka sa akin.

Pinagsawa nito ang sarili sa paghampas sa katawan nito. Hindi pa nakontento at dinuro pa ng hawak niya ang pagkalalaki nito dahilan para mapasigaw ito sa sakit. Hanggang sa nawalan na yata ito ng malay dahil doon. Lupaypay na bagsak na ito sa sahig.

Napapangiwi ako dahil doon. Pero ng ulitin niyang ihampas ang hawak dito ay sa ulo na nito iyon tatama.

No! Mapapatay niya ang lalaki kapag mababasag ang bungo nito kapag tumama ang hawak sa ulo nito. Kaya bago pa man iyon dumapo dito ay mabilis na kumilos ako para pigilan siya. Yumakap ako mula sa likuran niya.

“No! Stop! Ayaw kong makapatay ka. Stop.”

Saka lang siya kumalma dahil sa sinabi ko. Nabitawan niya ang hawak na baseball bat at humarap sa akin. Yumakap ito sa akin ng napakahigpit. Pero nandoon parin ang panginginig ng katawan nito sa galit.

“Tama na. Kumalma ka na. Tama na.“paulit ulit na sabi ko sa kanya. Habang nakasubsob ako sa dibdib niya.

“I will kill them. They hurt you. They harass you.”

“Yes, pero hindi naman sila nagtagumpay dahil dumating siya.” sabay angat ng mukha ko at tumingin sa lalaking tinawag niyang Brent na kampanting nakasandal lang sa nakasarang pintuan.

“Hello there.“kumaway pa ito sa akin saka ngumiti. “Alam kong kayang pumatay ng tao ang kapatid ko pero hindi ko akalain, sa ganitong paraan. Hayst, binasag mo ang kinabukasan ng lalaking ito.”

“Clean this mess Brent. Ipaputol mo ang mga dila nila para hindi makapagsalita. Ganun din ang mga kamay nila na nangahas na hawakan siya. Saka mo ipatapon sa hospital para mabuhay pa sila.”

“Haha hahahaha!.“humalakhak pa talaga ito at talagang natuwa sa ipinagutos ng kapatid sa kanya. “I like that. I like that brother.”

Bumaling naman siya ngayon sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat.

“Ano pang ginawa nila sayo. Maliban sa nakita ko sa katawan mo? Did they do that to you?” nandoon parin ang galit sa boses niya ng banggitin iyon.

Umiling ako. Dahil iyon naman ang totoo. Kahit muntikan na talagang magtagumpay ang isa kung hindi dumating ang kapatid niya.

“Ito.“sagot ko. Sabay taas ng kamay ko. “N-nabali yata dahil sa pagkakabagsak ko kanina ng ihagis ako dito sa loob.“sabi ko sa kanya kaya naman napatingin siya sa kamay ko.

“Okay!.“pero bago pa man ako makapagsalita ulit ay binuhat na niya ako.

“Hey!.”

“I will take you to the hospital.“sabi niya. Binukasan naman ng kapatid niya ang pinto para makalabas kami.

“See you brother.“paalam pa nito at muling isinara nito ang pintuan ng CR at talagang nagpaiwan ito sa loob.

Damn! Gagawin ba nito ang ipinag uutos ng kapatid niya? Pero saka ko na iyon tatanungin sa kanya kung seryuso ba ito sa ipinag uutos dito.

“Hey! Put me down. Nakakalakad naman ako. Kamay ko lang ang may bali.” Sabi ko sa kanya.

“I know. But I want to carry you. So they can see us. Para malaman nila na hindi ka nila dapat kantiin dahil pagmamay ari na kita.“seryusong sagot niya sa akin.

Hindi na lng ako nagsalita. Kumapit na lang ako sa leeg niya at pasubsob na itinago ko ang mukha ko sa leeg niya.

Nagpapasalamat na lang talaga ako dahil hindi natuloy ang balak ng mga lalaking iyon sa akin. At nagpapasalamat ako dahil dumating sa tamang oras ang kapatid nito. At nagpapasalamat ako dahil sa nangyari sa akin ay nakita ko kung gaano ako kahalaga kay Bryant na handa siyang pumatay para sa akin.

“I love you.“bulong ko. Hindi ko alam kung narinig niya iyon pero naramdaman ko ang bahagyang pagtigil niya sa paglalakad.

“I love you too.“sagot niya saka nagpatuloy na siya sa paglalakad.

---

@Y

uChenXi

#20: Zyrel

“Sabi ng doctor you can’t use your hand for a week and don’t force it to write or else mas matagalan ang recovery nito kaya makinig ka sa akin simula ngayon.“mahabang lintaya ni Bryant ng palabas na kami ng hospital as if naman hindi ko narinig ang bilin sa akin ng doctor.

“Oo na po.“iyon na lang ang isinagot ko dahil hindi naman titigil ito kapag hindi ko sinang-ayunan ang sinasabi niya. Saka ayaw konding suwayin ang doctor dahil kapag nanguari iyon ay maaapektuhan ang pagpipinta ko.

“At ipagpapaalam kita sa mama mo na sa akin ka titira from now on. Dahil ayaw kong ulit na mangyari ang nangyari kanina sa tuwing uuwi ka ng mag isa ay baka may humarang na naman sayo.”

“What?“dahilan para mapatigil ako sa paglalakad at tumitig sa kanya.

“Narinig mo ako, lets go. Uuwi tayo ngayon sa bahay niyo to get you some clothes. Huwag ka ng magreklamo. Kung ayaw mo akong nakapatay kapag may nagtangka pa ulit sayo gaya kanina. Sundin mo ang gusto ko.” seryusong sabi niya saka ako hinawakan sa kaliwang kamay at pinagdaop ang mga palad namin at hinila na para muling ipagpatuloy ang naudlot naming paglalakad palabas ng hospital.

Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse nito. Siya na din ang naglagay ng seatbelt ko at padamping hinalikan sa labi bago isinara ang pinto saka namam siya sumakay.

“Ayaw ko ng ulit na mangyari iyon sayo. Hindi ako makakapayag na may hahawak sayo dahil hindi ako mangingiming kitilan sila ng buhay kapag naulit ang bagay na iyon.” Seryusong saad pa niya na ngayon ay nakatingin na sa akin ng makasakay siya. “Paano na lang kung hindi dumating ang kapatid ko. Paano na lang kung nahuli siya ng dating. Baka hindi lang gahasa ang ginawa nila sayo, dahil kung natuloy iyon ay malamang wala ka ng buhay ngayon.”

Napalunok ako sa sinasabi niya. Hindi ako nagsalita at nakinig lang sa kanya.

“Kilala sila na wala din kinakatakutan. Hindi lang namin sila naaaktuhan sa mga ginagawa nila kaya hindi namin sila napaparusahan. Pero nagkamali sila ng kinanti. Dahil ikaw ang pinagdiskitahan nila. Kung hindi mo ako pinigilan. Hindi lang iyon ang ipaparanas ko sa kanila. Dahil kahit buhay pa sila ay ipaparanas ko sa kanila doble ang dadanasin nila sa empyerno.”

Ang tingin niya ngayon ay gaya ng tingin niya kaninang kaharap ang nagtangka sa akin. Kaya  naman hindi ko mapigilan ang mangilabot kahit hindi para sa akin ang mga tinging iyon.

“Kaya nakikiusap ako. Ito ang unang beses na nakiusap ako Zy, listen to me. I don’t like that to happen again.“saka ako hinaplos sa pisngi. Napapikit ako dahil sa gaan ng paghaplos niya sa pisngi ko. Ang init na nagmumula sa palad niya ay nanunuot sa balat ko kaya naman tumango ako bilang sagot sa pakiusap niya.

I know, hindi niya kailangang makiusap dahil kung talagang gugustuhin niya ay siya parin ang masusunod.

“Lets go.“masuyong muli niyang sabi ng bitawan ako saka hinarap ang manobela at pinaandar iyon. “Ako na ang makikipag usap sa mama mo.“dagdag pa niya.

“Ok! Ikaw ang bahala.“sagot ko na lang sa kanya hanggang sa tuluyan na naming bagtas ang daan pauwi sa bahay.

---

“Z, anong nangyari sa kamay mo.“iyon ang unang lumabas na tanong ng mama ng salubungin kami ni Bryant papasok ng bahay. Nagkatinginan kami ni Bryant bago ako sumagot.

Sinabi ko kay mama ang nangyari sa akin kanina na muntikang may gumahasa sa akin kaya naman nabalutan ng pag aalala ang mama dahil doon. Pero hindi ko na sinabi ang ginawa ni Bryant sa mga iyon na halos mapatay na niya ang isa kanina.

“Ayos ka lang ba?”

Tumango ako ng yakapin ako ng mama.

“Mga demonyo ang mga taong iyon. Dapat sila pinapatay.“galit na sabi pa nito saka tumingin kay Bryant. “Salamat sa pagtulong mo kay Z, hijo. Kung hindi dahil sa inyo ng kapatid mo malamang-.”

“At hindi ko pa hahayaang mangyari ulit iyon tita.“putol niya sa sinasabi ni mama dahil nakikita na naman sa kanya ang galit ng maalala iyon. “Kaya narito po ako para sabihin sa inyo kung maari sa akin muna siya tumira. Baka kasi balikan siya ng mga taong iyon at mas malala pa mangyari sa kanya.“deretsang sabi niya dahilan para mapatitig ang mama sa akin.

“Ikaw Z, gusto mo ba?“tanong mama sa akin kaya naman napatingin din ako kay Bryant na seryusong nakatingin din sa akin.

“At gusto ko pong habang hindi pa alam ng mga iyon kung saan kayo nakatira ay mas maigi ng sa akin nila makitang umuuwi si Zy tita. Huwag po kayong mag aalala. Ligtas po si Zy sa bahay. At hindi ko hahayaang may masamang mangyari ulit sa kanya.”

“Well, sige ikaw ang bahala hijo. Basta walang masamang mangyayari sa anak ko ay susuporta ako sayo. At ikaw Z, huwag mo kaming alalahanin dito. Kaya namin ang sarili namin ng mga kapatid mo.”

“Mama.”

Tumango ito. “Nandyan naman ang mga tiyuhin mo na kapit bahay lang natin kung may mangahas man na dito ka balikan kung sakali.”

“Mas lalo naman akong kinakabahan sa sinabi niyo mama. Bryant dito na lang ako kina mama.” Baling ko sa kanya.

“Huwag kang mag alala. Magtatalaga ako ng magbabantay sa kanila.”

“Salamat hijo. Pero hindi mo na kailangang gawin iyon.”

“Pero gusto ko po tita. At ayaw ko din naman na mag alala sa inyo si Zy kapag nasa poder ko siya.”

Napatango ang mama sa sinabi niya.

“Hala, ikaw Z. Tumalima ka na ng makapag ayos ka na ng dadalhin mo.”

“O-opo mama.“sagot ko.

“Tutulungan na kita.”

“Sige. Pagkatops niyo dyan ay maghahain na ako at kakain muna kayo bagonkayo umalis.“sabi ng mama saka nagtungo sa kusina.

Habang bagtas namin ang daan paakyat ng hagdan ay sinalubong kami ng tatlo kong kapatid.

“Narinig namin ang sinabi niyo kina mama.“si Xaviel saka tumingin sa kamay kong may benda. “Okay ka lang ba talaga? Anong nangyari sa mga lalaking gumawa nito sayo. Gusto ko silang makita at ng makaganti ako.“saka tumingin kay Bryant.

“No need X.“sabi ko saka ko tinapik ito sa balikat. Lumapit naman sa akin si Wayne at yumakap sa akin. Umakbay naman si Yance sa akin. “They almost dead.“mahinang sagot ko dito dahil iyon naman ang totoo. Ewan ko lang kung anong ginawa pa ng kapatid ni Bryant sa mga iyon. Kung tinutoo ba nita ang ipinag utos niyang putulan ng dila at mga kamay.

“Sigurado ka ba?” Paniniguro nito. Sabihin mo lang kung kailangan mo ng tulong ko.“

“Dami mo alam.“nilangkapan ko ng kaunting tawa saka ginulo ko ang buhok niya. “Nandito naman si Bryant para tumulong sa akin kung sakali. Basta kayo ang mag ingat. Baka kayo ang balikan ng mga iyon habang wala ako dito.”

“Huwag kang mag alala Kuya Z. Ako ang bahala kina W at Y. Pati na rin kay mama.”

“Salamat X. Sige at mag aayos muna ako ng gamit ko.”

“Sige kuya.“pagsang ayon nilang tatlo saka kami nagpatuloy ni Bryant sa silid ko. Kinuha ko ang pinakamaliit na maleta ko para doon isilit ang mga dadalhin ko sa bahay ni Bryant.

“Iyan lang ba ang kukunin mo?“tanong niya sa akin. Eh! Pang tatlong araw mo lang iyan gagamitin ah.”

“Naman pitong pares na ito. Kaya kasya na. Saka mas importante ang uniform ko. Isisilid ko pa mga dadalhin ko sa gamit sa pagpipinta.”

“Ang tigas talaga ng ulo mo, sabi ng doctor na hindi mo pa magagamit ang kamay mo diba. Paano ka makakapagpinta. Sige nga. Sabihin mo sa akin kung paano?”

Napakamot ako ng ulo dahil doon. Paano nga ba? Pero para kasing hindi kumpleto ang araw ko kapag hindi ko nasilayan o nahawakan man lang ang mga gamit ko sa pagpipinta.

Napasimangot tuloy ako ng wala sa oras.

“Basta dadalhin ko sila.“pagpupumilit ko.“wala na din naman siyang nagawa dahil tapos ko ng naisilid ang iba sa maleta ko. Bibitbitin ko na lang ang iba na hindi pwedeng ilagay doon.

Ng matapos kaming makapag empake ay bumaba na kami dala ang maleta ko na hila hila na niya at ipinuwesto sa malapit sa pintuan. Saka kami dumulog sa hapag kainan ng magyaya na ang mama para kumain.

Natapos na kami lahat lahat ng magpaalam kami kina mama at mga kapatid ko.

“Sige mama. Mag iingat din kayo. Kung may nakita at naramdaman kayong kahinahinala. Sabihan niyo agad kami huh.”

“Makakaasa ka anak. Ikaw itong mag ingat dahil ikaw itong muntik ng napahamak.”

Magalang na muling nagpaalam kami dito at muling binilanan ang mga kapatid ko na mag ingat din sila. Hanggang sa tuluyan na kaming nakaalis at mabilis na nakarating sa bahay ni Bryant.

---

Bigla tuloy akong naasiwa ngayong nasa bahay na kami ni Bryant. Naisilid ko na ng maayos ang mga damit ko sa ipinaukupa niyang kabenet sa tabi ng closet niya. At ng matapos kong isalansan lahat ang mga gamit ko ay saka ko lang naramdaman ang kakaibang kaba sa dibdib ko.

Bakit hindi ko naisip ang posebleng mangyari sa amin dalawa kanina bago ako pumayag na magpunta dito.

“Bakit?”

Halos mapatalon ako sa gulat ng bigla na lang siyang nagsalita sa may pintuan kaya naman naging marahas ang naging paglingon ko sa kanya.

“Naiisip mo parin ba ang nangyari sa iyo kanina?“seryusong tanong niya sa akin. Nagsimula na itong lumapit sa akin, umupo sa tabi ko saka ako niyakap ng mahigpit.

“Yes.“sagot ko. Kahit hindi naman iyon talaga ang nasa isip ko ngayon. “P-paano na lang kung hindi dumating ang kapatid mo? Pinagpyestahan ba nila ako? Mandidiri ka na siguro sa akin kapag nagtagumpay sila sa binalak nilang gawin sa akin.”

“Nonsense.“galit na kumalas ng yakap ito sa akin. “Kung nagawa man nila iyon sa iyo wala akong pakialam, naililigo iyon. Naaalis sa katawan. Pero ang hindi ko matatanggap ay ang saktan ka nila. Dahil kung nagtagumpay man sila. Siguradong hindi na sila humihinga ngayon at sinusunod na sa empyerno ang kaluluwa nila.“ramdam ko ang galit niya sa bawat kataga na binanggit niya. Kaya naman hindi ko mapigilan ang hindi siya titigan. Haplusin ang pisngi niya. “Kaya kalimutan mo na iyon. Dahil hindi ko na hahayaang maulit iyon sayo.”

“Thank you.” tanging nasabi ko na lang sa kanya at ako naman ngayon ang yumakap sa kanya. Kahit papaano ay nawala ang kaba ko kanina dahil sa naiisip ko.

“Pangako ko wala ng sino man ang makakapanakit sayo.” bulong niya ng isubsub niya ang mukha sa balikat ko.

Nagtagal kami sa ganung ayos. Ni walang nagtangkang gumalaw sa amin. Pinapakiramdaman ang isat isa.

“Halika na. Tutulungan kitang magbanlaw ng katawan. Hindi mo dapat mabasa ang kamay mo.“sabi niya ng kumalas sa akin ng yakap at nauna na siyang tumayo saka ako nilahadan ng kamay.

“Huh!” iyon na naman ang kaba ko. Akala ko wala na eh. Pero bakit ba pilit na nagsusumiksik sa isip ko ang bagay na iyon sa isip ko.

Damn! May binabalak ba siyang gawin sa akin kapag pumayag ako na magpatulong sa pagligo ko?

“Don’t think to much baby. Lets go. Ng matanggal na sa katawan mo ang duming iniwan ng mga tarantadong iyon.” Hindi pa man ako nakakasagot ay hinila na niya ako patayo. “What are you thinking?”

“Huh! Ah! Eh. Nothing.” Hindi ko alam ang isasagot ko. Alangan namam na sabihin ko na ang nasa isip ko ngayon ay ang bagay na iyon?

Duh! Erase Zyrel!

Ngumiti ito. “So lets go.“sabay hila na sa akin papasok ng banyo.

“S-sandali.”

“Ano? Huwag ka ng umangal diyan. Basta tutulungan kitang maligo.“saka niya ako pinaharap sa kanya at walang babalang tinanggal na ang mga botones ng damit ko.

“Hey! Sabi sandali.” pigil ko sa kanya. Dahil sa pagmamadali kong pigilan siya ay ang kamay kong may benda ang pinangharang ko sa kanya kaya naman napangiwi ako ng maramdaman ko ang pagkirot niyon.

“Ano ba? Sabi sayong huwag mong gamitin ang kamay mo eh.” kunot nuong hinawakan niya iyon at inihipan na para bang magagamot iyon sa ginawa niya. “Gusto mo bang hindi ka na makapagpinta sa ginagawa mo? Huh! Kaya pwede behave ka lang.“panenermon niya sa akin. Parang ang dali dali naman kasi ng sinasabi niya. Hindi ba niya naiisip na makikita niya na ang kaluluwa ko kapag hinubaran niya ako. Pero hindi ko naman masabi iyon sa kanya ng deretso.

Napalabi na lang ako at hinayaan ko na lang siya sa ginagawa. Tinanggal na nga niya ang damit ko saka niya isinunod ang pantalon ko.

Pipigilan ko na namam sana siya ng tinignan niya ako ng seryuso na para bang nagbabanta. Kaya hayon. Para akong asong nabahag ang bunyot at hinayaan ko na lang ulit siya.

Nakaramdam man ako ng hiya dahil nakalantad na ang buong katawan ko pinakapal ko na lang ang mukha ko. Pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang galit na naman sa mga mata niya habang nakatitig sa akin. Sa akin ba? Hindi! Kundi sa marka ng ngipin sa ibaba ng dibdib ko.

“Come!” iginiya niya ako sa shower. Kinuha niya ang maliit na upuan sa gilid at inilagay niya iyon doon at pinaupo ako. “Itaas mo lang ang kamay mo para hindi mabasa.“utos niya sa akin na agad ko namang sinunod.

Kinuha niya ang shower filter at itinapat iyon sa ulo ko. Hindi na ako kumilos pa. Hinayaan ko na lang siya gaya kaninang tinanggalan ako ng damit.

Siya na din ang naglagay ng shampoo at nagbanlaw na rin ng buhok ko. Hanggang sa patayuin niya ako at simulang sabunan ang buong katawan ko. Nanginginig man ang katawan ko dahil sa kakaibang kiliti sa bawat pagdantay ng palad niya sa katawan ko ay hindi na ako nagpahalata. Isipin na lang niya na nilalamig ako kaya ako nanginginig.

“Do you wany me to wash it?“paos na tinig na tanong niya sa akin. Nagtitimpi lang din ba ito na huwag magpatalo sa tukso.

Damn! Napansin kong napalunok ito ng mapatingin sa harapan ko na nagsisimula ng tumayo pero agad na ibinaling sa iba ang paningin.

“A-ako na.“sabi ko. Saka ko inilahad ang palad ko para magpalagay ng showergel sa kamay na agad naman niyang nilagyan.

Pero ng simulan ko ng sabunin ang akin ay pinanuod niya ako kung paano ko iyon sabunan. Nahihiya man ako dahil sa pagtitig niya sa ginagawa ko ay ipinagpatuloy ko parin. Sinabunan ko iyon ng mabuti and also my ass hanggang sa masigurado ko ng malinis na malinis na ay sinabi ko ng itapat na niya ang tubig sa akin para makapagbanlaw na ako na agad naman niya ginawa.

Hanggang sa matapos na akong maligo ay walang ibang ginawa ito sa akin.

Lihim man akong nadismaya…..

No! I mean hindi ko naman iniisip na gawin iyon. Oo! Hindi talaga.

Pero sino ba ang niluko ko?

“Tara na.“sabi nito saka ibinalabal sa akin ang tuwalya ng matapos niya punasan ang tubig sa katawan ko. “Maliligo na din ako kapag natapos kang magbihis.”

Tumango na lang ako at sabay na nga kaming lumabas ng banyo. Tinulungan na din niya akong magbihis gaya ng sinabi niya. Kinuha ang blower at pinatuyo ang buhok ko.

“You go to bed first kung inaantok ka na. Malilogo lang ako.“sabi niya sa akin. Hindi pa man ako nakakasagot ay muli na itong pumasok ng banyo para maligo.

Napasimangot na nahiga ako sa kama. Ewan pero nakakadismaya din pala kapag naiisip kong wala siyang balak sa akin. I mean… Ah! Never mind na nga.

Uunahan ko na lang siyang matulog. Bahala na siya.

Ahhhhh! Hindi naman ako makatulog. Pero ano bang ginagawa ni Bryant sa banyo at ang tagal niya?

Pero napalingon na ako ng banyo ng marinig ko ang pagbukas niyon. Nakatapis na lang ito ng tuwalya sa ibabang bahagi ng katawan niya habang pinupunasan naman ang buhok ng isa pang maliit na tuwalya.

Napatingin naman siya ngayon sa akin. Ng makitang gising pa ako ay nginitian niya ako.

“Akala ko tulog ka na. Hinihintay mo ba akong matapos?“parang balewalang tanong niya sa akin.

Nakakainis ito. Akala ko ba gusto niya ako. Namanhid na ba siya? Tangna!

Umiling na lang ako bilang sagot. Dahil parang nalunok ko na naman yata ang dila ko habang nakatingin sa katawan niya. Ganitong ganito ang unang beses na nakita ko ang katawan niya noong nagshower siya sa bahay.

“Magpapatuyo lang ako ng buhok ko. Kung inaantok ka na. Mauna ka na okay.“saka ako niyuko at hinalikan sa nuo.

“H-hindi pa ako inaantok. Namamahay siguro ako.”

“Natural lang iyang namamahay. Masasanay kadin.”

“S-siguro nga. Sige pipilitin ko na lang matulog.” sabi ko sabay talikod sa kanya. Baka kapag nagtagal pa ako sa katititig sa katawan niya ay bigla ko na lang siyang talunin at paghahalikan.

Nakakalukang pag iisip ito. Nakakabwesit. Ang laswa ng iniisip ko. Dala ba ng nangyari sa akin kanina.

Hmmp! Damn them. Served them right.

Pilit kong ipinikit ang mga mata ko. Pero lumipas na halos ang kalahati yatang oras ay hindi pa talaga ako dalawin ng antok hanggang sa maramdaman ko na lang ang paglindo ng kama ng sumampa na si Bryant.

Napalunok ako. Ano na?

Hindi naman ako kumilos para lingunin siya. Kung ano na ang ginagawa niya dahil wala na siyang kagalaw. Hanggang sa hindi na ako nakatiis at humarap na ako ng higa sa kanya.

Nagulat pa ako ng magtama ang mga mata namin. Nakatunghay pala siya sa akin. Ngumiti na naman at ngayon ay kumilos na at umayos ng higa saka niya ako hinila at paunanin sa braso niya saka ipinulupot ang isang kamay sa may baywag ko.

“Matulog na tayo.“bulong nito ng idantay ang papa sa ulo ko. Pilit akong tumingala sa kanya. Kaya naman ng nakaangat na ang mukha ko ay dinampian niya ng halik ang labi ko. “I love you baby.”

“I love you too.“sagot ko.

Well, siguro nga wala siyang balak. Nagpakawala muna ako ng malalim na hininga bago ako kumilos na isubsub ang mukha ko sa dibdib niya at yumakap sa kanya.

“Mmmm.” Ang bango niya sa pinaghalong natural na bango ng balat niya at sabon na ginamit.

“Sleep tight baby.” narinig ko pang sabi niya habang padampi damping humahalik siya sa buhok ko.

Nakaramdam ako ngayon ng kapayapaan sa mga bisig niya. Hanggang sa tuluyan na akong gupuin ng antok na kulong ako ng mga yakap niya.

---

@Y

uChenXi

#21: Brix

“Brix.” Sigaw sa pangalan ko at dahil sa kabiglaan ay muntik pa akong natumba kong hindi ko nabalanse ng maayos ang katawan ko ng saluhin ko ito ng takbuhin niya ako para yakapin. Hindi pa man ako nakakabawi ay hinalikan na niya ako sa labi.

“H-hey! Wait.“pigil ko dito saka iniwas ang mukha ko dito ng pupugin niya pa ako ng halik sa mukha. Napansin ko din sa gilid ng mata ko na hindi na naging maganda ang tingin ni Clent sa akin dahil dito.

“I miss you darli’n.“sabi pa nito at muling dinampian ako ng halik sa labi bago kumalas ng yakap sa akin o mas tamang sabihin ko na pagkakakarga sa akin dahil nakaangat na sa lupa ang mga mata nito na lumambitin sa leeg ko.

“Dumating ka na pala.“si Clent kaya napatingin ito sa kanya.

“Oh! Your here brother. Hindi kita napansin. Namiss ko kasi si Brix eh.“sabay pulupot ng mga kamay sa braso ko.

“Kaylan pa?”

“Kanina lang bro. And I go straight here para siya ang una kong makita.“at humilig pa ito sa balikat ko.

“Umayos ka nga Sofia. Ibahin mo ang America dito sa pilipinas. Kadalaga mong tao para kang sawa na makapulupot kay Brix.“ramdam ko ang pinipigil na inis nito sa kapatid. Well, hindi naman niya magagawang saktan ito gaya ng ginagawa niya sa tuwing may magtanggakang lumapit sa akin.

And Yes, Sofia is Clent younger sister. And Sofia use to be my fiance since I turned eighteen dahil na rin sa kagustuhan ng mga magulang namin. Pero dahil sa bata ito sa akin ng apat na taon ay wala pa talagang usapan sa amin ng maayos. At ngayon 20 na ako. Ay dalawang taon pa ang hinihintay ng mga magulang namin para tuluyang maging legal na masasabing fiance ko na nga siya. At muntik ko na ngang nakalimutan iyon dahil kay Clent. Kung hindi pa siya nagpakita ay malamang wala na iyon sa isip ko hanggang ngayon.

“Kuya naman eh. Namiss ko lang naman si Brix. Saka fiance ko siya remember.“sagot naman nito sa kanya.

“Your not Sofia. Dahil wala ka pang 18. Saka pwede ba. Alisin mo ang kamay mo sa kanya. Ako ang naaalidbadbaran sayo. Ang init init na nga.“suway pa niya sa kapatid pero alam ko naman na iba ang ibig niyang ipahiwatig doon.

Hindi man niya magawang saktan ang kapatid niya gaya ngayon ay alam kong nagpipigil siya na huwag nga niyang dantayan ng mabibigat niyang kamay ito.

“Hmmp! Bakit ka ba nagrereklamo kuya. Hindi naman nagrereklamo si Brix ah. Diba?“sabay baling sa akin. Napatango na lang ako bilang sagot dito dahilan para mas tumalim ang tingin niya sa akin pero tinapunan ko din siya ng masamang tingin.

Mas mabuti ngang dumating na si Sofia dahil matatapos na din ang pagsama sama ko sa kanya. At alam kong wala siyang magagwa ngayon dahil sa oras na masaktan niya ang kapatid ay siguradong siya naman ngayon ang ipapatapos sa malayong lugar ng mga magulang niya.

“Sabi nina papa at mama dito na ako mamamalagi. And dito na din ako mag aaral sa AU.” Masayang pagbabalita nito at nakatingin sa akin. “Para naman mas makakasama kita.”

“Ganun ba. Di mabuti kung ganun.” tanging sagot ko na lang sa kanya. Iniwasan ko na rin ang tumingin kay Clent na ngayon ay alam kong nanggagalaiti na ito sa galit.

“I need to go.“mga salitang binitawan nito kaya naman napatingin na ako sa kanya. Hindi oa man kami nakakasagot ni Sofia ay tumalikod na ito at iniwan nga kami.

“Anyari doon?“tanong pa nito saka tumingin sa akin. “Never mind na nga lang. Lagi naman ganyan si kuya.”

“Yeah!”

“Come on, lets go lunch together first tapos samahan mo ako sa unit na titirhan ko. Pero alam mo. Gusto ko sana sa malapit sa unit mo pero ayaw ni daddy. Nakakainis siya.”

“Naku, ayos lang iyan. Halika mag la lunch nga sana kami ng kuya mo pero dumating ka at ngayon tinupak na naman siya. Kaya tayo na lang ang kakain.” At buti na lang at hindi talaga sa malapit sa unit ko dahil kong hindi malamang makikita at hindi ko maitatago na sa unit ko naglalagi ngayon ang kapatid niya.

“Sige, saka marami akong binili para sayo.” Palambing na sabi niya sabay hawak na naman sa braso ko at iginiya ng maglakad.

Pala kwento ito at naging magaan naman ang pakiramdam ko dito. Hindi nga lang sa pakiramdam na siya bilang babae sa akin kundi isa lang nakakabatang kapatid.

“Mabuti na lang at pinauwi na ako nina mama at papa dito. Apat na taon din iyon. Namiss kita.”

“Akala ko nga sa apat na taong malayo ka dito, ay makakalimutan mo ang kasunduan ng mga magulang natin. Pero nagkamali pala ako.”

Ngumiti ito ng iangat ang mukha sa tinutuping damit at tumingin sa akin.

“Kahit nasa murang edad pa lang ako nuon ay alam ko naman ang ibig nilang sabihin doon. At saka wag ka huh! Pantasya kaya kita mula ng maliliit pa tayo. Kahit matanda ka sa akin ng apat na taon. Isinumpa ko sa sarili ko na balang araw, magiging asawa kita.”

“Pero hindi ka man lang ba nakakita at nakakilala sa America ng magugustuhan at mapupusuan mo.”

“Nope! Dahil noong ipinagkasundo na tayo nina papa sa isat-isa hindi na ako tumingin sa iba. Dahil gusto ko, sayo lang titibok ang puso ko.”

Natawa akong ginulo ang buhok niya. Wala naman akong masabi na iba dito. At hindi ko alam kong paano ko sasabihin na hanggang sa pagiging kapatid lang ang kaya kong ibigay dito.

“Hala! Tapusin mo na iyan. Wala naman akong alam sa pagliligpit ng mga gamit. Kaya useless din na nandito ako at hindi naman kita matulungan.” totoong sabi ko sa kanya dahil iyon naman ako. Walang ibang alam gawin. Sa unit ko nga ang kalat kalat ko eh ano naman ngayon ang maitutulong ko dito kung sakali. Pero simula ng lumipat si Clent sa bahay ko ay naging malinis na iyon at lagi niya akong sinisita kapag nagkalat ang mga gamit ko sa kung saan. Kaya hayon, kahit papaano ay naging masinop naman ako.

Pero naalala ko si Clent. Ano na kaya ang ginagawa niya ngayon? At ano ang iniisip nitong gawin ngayon nandito na ang kapatid niya to claim me as her fiance.

“You always pet me like a little kid Brix.“nakasimangot na iniwas nito ang ulo sa akin na dahil nagulo na ang buhok nito sa ginawa ko.

“Oo na. Hindi ko na ulit gagawin iyan.“natatawa naman akong inalis ang kamay ko sa ulo niya at lumayo dito.

“Sumama ka sa akin mamaya, uuwi ako sa bahay para sa dinner.”

“Naku huwag na Sofia, sa susunod na lang siguro. Saka may iba akong pupuntahan mamayang gabi. Nagyayaya sina Bryant para mag inuman.“pagdadahilan ko.  Baka kasi kapag pumunta ako sa kanila mamayang gabi ay mausisa pa nila ang tungkol sa kasunduan nila papa. Kaya huwag na lang. Mag iisip na lang ako ng ibang dahilan oara hindi matuloy ang kasunduanh iyon.

Hindi naman sa sinusuway ko sila pero hindi ko naman ito mahal at hindi na maganda sa pakiramdam dahil sa nangyari sa amin ni Clent. Depende na lang kong si Clent mismo ang magsawa at lumayo sa akin. Pero hindi ibig sabihin noon ay papatulan ko na ang kapatid niya. No! Wala akong balak.

“Sige ikaw ang bahala. Basta huwag kang mambabae sa pupuntahan niyo. Dahil kapag ginawa mo iyon at nalaman ko, isusumbong kita kay kuya, para siya na ang bahala sa babaeng malilink sayo.”

Nailing ako sa sinabi niya. Kung alam lang nito kung anong mayroon kami ng kapatid niya. At sigurado naman ako na kapag ginawa ko iyon ay kahit hindi nito sabihin sa kanya ay gagawa at gagawa ng paraan ito para parusahan ang babae o ako. At iyon ang ayaw kong mangyari. Hindi naman ako natatakot kay Clent pero masama talaga ito magalit. Masama ito magselos. At kung hindi nga lang siya nito kapatid ay malamang kanina pa putol ang mga kamay niyang humawak sa akin o di kaya naman durog na ang labi nito na humalik sa akin.

“Bakit? Ang lalim yata ng iniisip mo.“tanong niya sa akin saka pumitik pa ang kamay nito sa tapat ng mata ko kaya naman napatingin ako sa kanya.

Pekeng ngumiti ako saka ako umiling.

“Wala, may naisip lang ako.” Sagot ko dito. “Kung tapos ka na mauuna na ako.”

“Eh! Bakit naman agad agad. Gusto pa kitang makausap eh.”

“Sa susunod na lang Sofia. May mga bagay lang talaga na dapat ko pang gawin sa ngayon.”

“Pero-.”

Hindi nito naituloy ang sasabihin ng tumunog ang phone ko na nasa bulsa ko. Kaya naman agad ko iyong kinuha at sinagot.

“Yes, Napatawag ka Brent?” Agad kong tanong ng mapagsino ito.

“I need you here. Napalaban ang kuya and he asked me to finish this for him.”

“Ano? At bakit? Nasaan ka? Anong nangyari?“sunod sunod na tanong ko sa kanya.

“I will tell you the whole story later, just need you here to clean this mess. Para hindi madungisan ang pangalan ng eskwelahan.”

“Okay! I got it. Hintayin mo na lang kami diyan. Tatawagan ko lang iba para tumulong kung ano man ang dapat gawin.” Nagpaalam na ito sa akin. Ako man ay hinarap ko si Sofia na nakatingin ngayon sa akin.

“What happen?”

“I need to go Sofia. Sa susunod na lang ako ulit dadalaw sayo may importante lang akong lalakarin sa ngayon.“hindi pa man siya nakakasagot at tinalikuran ko na ito at agad na nilisan ang unit niya and go straight at AU.

Habang bagtas ko ang daan papunta doon ay tinawagan ko sina Harold at iba pa. Kaya naman sabay sabay kaming nakarating kung nasaan si Brent na ngayon ay kampanye lang na nakaupo sa gilid at naghihintay sa amin.

“Si Bryany ba ang gumawa ng mga iyan?“halos sabay sabay na tanong namin nina Harold Lowelle, David at Kartlon na ngayon ay nakatingin sa anim na lalaking basag na ang mga mukha at duguan na.

“Yes.“kampanteng sagoymt nito saka sinabayan ng tayo. “Gusto ko sanang ako na ang tumapos pero wala akong gamit. Kaya ko kayo tinawagan.”

“Ano ba talaga ang nangyari?“si David.

“Mmmm! Zyrel ba ang pangalan ng kinahuhumalingan ng kapatid ko ngayon?”

“Yes, Zyrel nga.”

“Well, Im.not sure what really happen, basta kanina may nakita ako na ipinunta dito ang I found out na ang mga lalaking ito tinangkang gahasain siya. At tama lang ang naging dating ko dahil hindi naman sila nagtagumpay.” pagkukuwento niya

“Damn them.“napamura ako dahil sa ikinuwento nito at muli akong napatingin sa mga lalaking halos wala ng buhay pero huminga parin naman sila.

Nagkamali talaga sila ng pinagdiskitahan. At ang taong mahalaga pa talaga kay Bryant ang napili nila.

“So anong sabi ni Bryant na gagawin sa mga ito?“tanong ni Harold at sinipa pa talaga ang isa.

“Big bro told me to cut thier tounge para hindi makapagsalita ang cut thier hands who touch Zyrel.”

“Well, kung iyan ang gusto niya iyon ang gagawin natin.“sabi ko saka ko kinuha ang phone ko para tawagan ang papa to borrow his guard. At syempre sinabi ko dito na may kailangan lang kaming linisin na kalat sa eskwelahan at kailangan ko din ng connection niya para hindi madamay ang AU sa gavawin namin. Kaya naman agad itong sumang ayon at ipinahiram nga ang ilan sa mga tauhan niya.

Ilang sandali pa ay dala na namin ang anim na lalaki at dinala sa kung isang abandonadong lugar at doon na isinagawa ang gustong mangyari ni Bryant.

Ito ang masasabing mas gugustuhin mo pang mamatay kaysa mabuhay sa ginawa namin sa kanila. Putol ang dila at mga kamay.

Ang mga tauhan ng papa ang nag ayos ng lahat para hindi sila maubusan ng dugo bago makarating aa hospital. We clear all the evedence para wala ni isa sa amin ang mapaghinalaan. And about the hospital. Sa Alcaide Medical Center and Hospital din namin sila dinala. At sa mga magulang naman ng mga ito ay nagtalaga na ako ng taong kakausap sa kanila para akuin ang mga gagastusin sa pagpapagamot. At paea siguraduhing tatahimik din sila. Tulong na may kasamang pagbabanta. Na hindi lang ang anak nila ang ganun ang sasapitin kundi buong pamilya nila kung may mangahas na magsumbong sa pulis sa nangyari sa mga anak nila.

So that’s it. Natapos namin ang sinimulan ni Bryant ayon sa gusto niya. Pero kung tutuusin, sa ikinuwento pa ni Brent kanina sa amin ay kung hindi pinigilan ni Zyrel si Bryant ay malamang wala ng buhay ang mga iyon ngayon. Kung si Brent o ako lang ang pumigil sa kanya ay malamang baka pati kami ay madamay sa galit niya. Dahil kapag ginusto nito, iyon ang masusunod. At walang makakabali ng sungay niya kapag nagsimula na iyong tumubo. Pero nakinig siya kay Zyrel. Sa unang pagkakataon, may nakaputol sa sungay niya.

“Tara na. Nalinis na ang mga kalat. Mag utos kayo ng maglilinis sa CR kung saan sila pinahirapan ni Bryant at siguraduhin niyon walang matitirang bakas o palatandaan na may nagyaring ayawan doon.“seryusong utos ko sa mga tauhan ng papa na agad namang sumagot at tumalima.

Kaya naman kami ay bumalik na ng AU at nagtuloy sa sarili naming opisina. Doon namin muling tinignan kung paano at ano talaga ang nagyari kay Zyrel. At ayon nga, hinarangan nga siya ng limang lalaki at sa CR nila binalak halayin ito.

Ako man ay nanggigil din talaga sa nakita ko. Ako nga na wala lang sa akin si Zyrel ay nanggigil na ako, di mas doble o triple ang naramdaman talaga ni Bryant.

Mukhang napahaba yata ang araw namin at talaga naman na kakaiba ang mga nangyari ngayon.

---

“Clent! Nasa loob ka ba?” tawag ko ng makapasok ako ng bahay pero walang sumagot. Pasado alas otso na ng gabi ng magpasya kaming maghiwa hiwalay nina Harold.

“Clent, Hon.“hindi ko mapigilang hindi dagdagang ng endearment ang pangalan niya. Pero bigla akong natigilan ng maalala ko na may dinner pala sila sa kanila ngayon. Malamang nandoon din siya. Hindi na kasi siya nagparamdam sa akin mula ng iwan niya kami ni Sofia kanina. Na dati naman niyang ginagawa at inaalam lagi kung anong ginagawa ko.

Mula kasi ng lumipat siya dito sa bahay ay lagi na kaming nagpapalitang ng message sa isat isa kahit palaging pabalang ang sagot ko sa mga text niya. Ay hindi parin siya tumitigil at hindi man lang naasar sa pabalang na sagot ko sa mga message niya. Nakasanayan na rin lang niya at ako naman ay nasanay nadin ako sa kakulitan niya.

Nagtuloy ako sa pagpasok at hindi na ako gumawa ng ingay at deretsong nagtuloy ako sa kwarto ko. O sabihin kong kwarto namin ni Clent.

Agad akong nagtanggal ng damit at tinungo ang banyo para makapaglinis muna ng katawan bago matulog.

“Hmmmm.“napahinga ako ng malalim ng padapa akong nahiga ng matapos na akong maligo at makapagpunas ng katawan. Tanging itim na panloob na lang ang bumabalot sa katawan ko.

Napabaling ako sa kaliwa ko at kinapa ang kama mula doon. Parang nakakapanibago na ngayon na wala siya. Nakasanayan ko na din na kapag hihiga ako ay nauuna na siyang nakaupo sa kama ko at hinihintay akong mahiga sa tabi niya. Saka siya aayos ng higa at uunan sa braso ko at yayakap sa katawan ko.

Hay naku! Hindi ko naman siya namimiss agad diba. Saka maganda nga iyon at makakapagpahinga ako sa kakulitan niya. Hindi mangangalay ang braso ko na inuunanan niya. At walang paa ni Clent na dadagan sa mga hita ko.

Pero! Sino ang niluko ko ngayon? Bakit ko siya naiisip ang mga bagay na iyon? At bakit nakakaramdam ako ng kahungkagan na wala siya ngayon at hindi ko siya katabi sa pagtulog.

I rolled at the bed para tumihaya saka ako dumipa. Tumitig sa kesame sabay huntong hininga.

Uuwi siya kaya ngayon dito sa bahay? Katanungan na hindi ko naman masagot dahil hindi naman siya nag abalang i text ako.

Hmp! Nakakains. Bahala na nga siya. Matutulog na lang ako para mawala siya sa isip ko.

Oo nga. Itutulog ko na lang ang paghihintay sa kanya. Kung uuwi nga ba siya ngayon dito sa bahay.

---

@YuCheXi

#22: Bryant

---

Mature Content

---

Strong Parental Guidance

---

---

Me: Tapos ka na ba?

Baby Zy: not yet! Our prof. Discussing something. A couple of minute.

Me: waiting 4 u. I❤U

Baby Zy: I❤U 2

Napangiti akong inilapag muli ang phone ko sa maliit na mesa sa tabi ng higaan. Narito ako ngayon sa tree house. Wala na akong klase so here I am again. Relaxing. But not the same like before. Dahil noon wala akong hinihintay, ngayon ay mayroon na. My one and only baby Zy.

Napapasipol pa ako habang nakahiga na nakaunan sa mga kamay ko. Ang sarap pala sa pakiramdam iyong ganito. Na may hinihintay ka at iyon ay ang taong mahal na mahal mo.

Ilan pang mga minuto ang lumipas ng muling nagtext sa akin ang baby Zy ko.

Baby Zy: coming. Still there.

Me: yes, still waiting baby.

Hindi na ito nag reply. Siguro ay palakad na siya ngayon papunta dito. Tumayo ako sa pagkakahiga ko para abangan siya sa labas. Hindi na nawala wala ang ngiti ko habang hinihintay siya. Kaunti na lang at matatanaw na siya ng mga mata ko.

Pero naghintay na ako ng lima, sampo, kensi, at dalawampung minuto ay wala parin siya. Kaya naman ang ngiti sa mga labi ko ay unti unting nawala.

May dinaanan pa ba siya? May nakasalubong ba siyang kaibigan at nakipagkwentuhan pa. Hindi ba niya naisip na hinihintay ko siya?

Sa mga naisip ko ay nabuhay ang inis ko. Pero isang tawag mula kay Brent ang nakasagot ng katanungan ko.

“What?“may inis na tanong ko sa kanya ng masagot ko ang tawag niya. “May kailangan ka?”

“Yeah!“nahimigan ko ang kaseryusuhan sa tinig nito. “Im here at the underground CR ng CE.”

“Eh ano naman ang ginagawa mo diyan? May problema ka ba diyan?“muli kong tanong. Hindi ito tatawag sa akin kong wala itong kailangan. O di kaya naman may kinasangkutang gulo. Kung sa labanan ay hindi nito kailangan ng tulong ko. Pero kung linisin na ng gusot saka lang siya tatawag para malinis ang gulong pinasukan nito.

“Oo! I think kilala mo ang lalaking muntik ng magahasa.”

“Magahasa. Lalaki.?“hindi ko na naman napigilan ang pangunutan ng nuo dahil sa sinabi nito. May lalaki na bang nagagahasa ngayon. Pero sa sinabi nito. Kilala ko daw. Sino naman kaya iyon.

“Yes, hindi ko naman masasabing gwapo siya. Cute marahil o sasabihin kong maganda…”

Hindi ko na tinapos ang sinabi niya dahil bigla akong kinabahan ng maalala ko si Zyrel. Madadaanan nito ang department ng CE. At ang pagkakatanda ko department iyon ng isa sa mga grupong lumalabag sa batas ng AU. Sina Trivor.

Damn! Huwag lang silang magkakamali. At sana nagkamali lang si Brent sa pagkaka discribe sa sinabi nitong muntik ng magahasa. Dahil sa sinabi niya ay naglalarawan lahat kay Zyrel.

Agad kong tinungo ang sinabi niya kung nasaan sila. Halos liparin ko na ang pagpunta doon sa mabilis ng paghakbang ko. At Brent was right. My baby Zyrel was there. His face covered with tears.

Ito ang unang beses na nakaramdam ako ng husto sa galit. Iyong galit na talagang gusto kong pumatay. Nagagalit man ako ay hindi iyong ganito na talagang kumukulo na ang dugo ko na kahit na  anong oras ay aalsa na. Iyong parang bulkang pasabog na. Na kung hindi ko mailabas ang galit ko ay parang mababaliw na ako.

I saw Zyrel shaking at the corner. And his dress is kind of a mess. I hug him tightly and I also shaking in anger. Na lalo pang nadagdagan when I saw the bite mark under his nipples.

“Damn! Who did this to you.“tanong ko ng pagkalakas lakas na halos marinig na yata ng buong universidad sa lakas at nabalutan na talaga ako ng galit.

“B-bryant.“halos walang lumabas na boses sa bibig niya at nanginginig ang mga kamay na hinila ako saka yumakap sa akin.

Pero agad akong kumalas ng yakap sa kanya saka ako tumayo at hinarap ang mga gumawa ng kahalayan sa kanya. Nandidilim na ang paningin ko at gusto ko na silang burahin sa mundo. Brent give me a baseball bat na siyang ginamit ko para pahirapan sila. Hindi ako tumigil. Gusto kong pagdudurug durugin ang mga buto nila.

I decided to end Trivor’s life. Na kahit buhay niya ay kulang pa sa pagtatangka nito kay Zyrel. Isang hampas ko lang sa ulo niya ay siguradong mamamatay na siya. Pero pinigilan niya ako. He is shaking while he is hugging me at my back.

“No! Ayaw kong makapatay ka. Stop.”

And yes, napigilan nga niya ako. Pinakalma niya ako sa mga yakap niya. Na ngayon lang din nangyari sa akin. Dahil kapag galit ako ay walang sino man sa mga kaibigan ko ang mangangahas na pigilan ako dahil sila ang pagbubuntunan ko ng galit kapag hindi ko iyon tuluyang nailabas. Pero sa isang salita lang niya ay napakalma na niya ako.

Pero kung nagtagumpay siguro ang mga hayop na ito sa paggahasa sa kanya ay hindi talaga ako manginginming kitilan sila ng buhay.

I ask Brent to clean the mess saka na namin siya iniwan. Alam na niya ang gagawin sa mga iyon. And then Zyrel and I go to the hospital para sa kamay niya at mapagamot. Ang kamay pa naman niyang iyon ang gamit niya sa pagpipinta. Kaya kabilin bilinan na ng doctor na guwag na muna niyang gagamitin o pwepwersahin iyon.

So now! Nagpasya na akong sa akin muna siya titira. Ipinagpaalam ko na rin siya sa kanyang mama na agad namang pumayag. Kaya umuwi ako ng bahay ko na kasama siya.

---

Itinapat ko ang katawan ko sa may kalamigang agos ng tubig sa shower.

Damn!

Napapamura na lang ako dahil hindi naalis ang init ng katawan ko kahit ang lamig na ng tubig. Kasi naman, nasa imahinasyon ko parin ang katawan niya kaninang tinulungan ko siyang maligo. Ang lambot ng balat niya. At ang ganda ng paningin ko ang kanya na ngali ngaling hawakan ko at ako na mismo ang magsabon kanina. At ang umbok ng dalawang pisngi sa likuran niy na lalong nakapagpapainit sa akin. I saw it, he is beautiful.

Kaya ngayon, nahihirapan na ako. Gusto kong mailabas ang init ng katawan ko. Wala na akong magagawa kundi tulungan ang sarili ko.

I grab mine and start jerking. Habang si Zyrel ang nasa isip ko. Kung gaano kaganda ang kanya na tumayo kanina habang naliligo. Kung gaano kaganda ang umbok sa likod niya.

“Mmmmm!.” Kagat labi ako para hindi ako mapaungol ng malakas. Baka marinig niya ako sa labas ng banyo. “Aaahhh!.. oooh. Baby Zy. Mmm. I wanr you baby Zy.. “ sambit ko sa pangalan niya habang pabilis na ng pabilis ang kamay ko sa akin. Damn! This is good. Pero mas gusto kong maramdaman sana ang akin sa loob niya. “Ahhhh. Uhmm. Damn! Ohhh…. im gonna cum. Baby Zy. Uhm.” nanginig pa ako ng tuluyan na akong maglabas. Hiningal ako kahit kamay ko lang ang gumalaw na sinabayan ng paggalaw ng balakang ko.

Damn it!

Hindi na matapos tapos ang pag mumura ko hanggang sa matapos akong maligo. Binilisan ko na rin dahil nagtagal na ako sa banyo.

Napatingin ako sa kanya agad ng makalabas na ako ng banyo. Hindi pa pala siya nakatulog. Napatitig siya sa akin habang palapit na ako sa kanya.

“Akala ko ay tulog ka na. Hinihintay mo ba akong matapos?” tanong ko sa masuyong tinig. Tango lang ang isinagot niya sa akin saka nag iwas ng tingin. Ano kaya ang iniisip niya. Nakikita ko na parang kinakabahan siya. Iniisip parin ba niya ang nangyari sa kanya kanina? Malamang nga. Sa naisip ko na naman iyon ay nandoon parin ang galit ko.

“Hindi ako makatulog. Namamahay siguro ako.”

“Talagang ganyan. Ipikit mo na lang ang mga mata mo. Makakatulog ka din. Patutuyuin ko lang muna ang buhok ko.”

Hindi na ito sumagot saka siya tumalikod sa akin. Ako man ay kinuha ang blower at at nagpatuyo ako ng buhok. Hanggang sa matapos na ako at sumampa sa kama para mahiga.

Tinitigan ko siya habang nakatalikod sa akin. Gusto ko siyang hawakan pero nag aalalangan ako baka mabigla ito at maalala ang nangyari sa kanya kanina. Kaya naman ingat na ingat ako at pinipigilan ko ang sarili ko na hindi ako makagawa ng hakbang na ikakadagdag ng takot niya.

Pero nagulat ako ng bigla siyang humarap sa akin. Kahit siya yata ay nagulat ng makitang nakatunghay ako sa kanya kaya naman ngumiti na lang ako. Kumilos ako para umayos ng higa saka ko siya hinila at ipinaunan ko siya sa braso ko. I hug him tightly na agad naman siyang yumakap sa akin. I also kiss him on his forhead.

“I love you baby.” bulong ko sa kanya at mas hinigpitan ang yakap ko sa kanya.

“I love you too.” pabulong din na sagot niya sa akin. Narinig ko pa ang pinakawalan niyang buntong hininga saka muling sumiksik sa katawan ko.

“Sleep tight baby.“sabi ko na lang. Kahit na gustong gusto ko siyang haplusin sa katawan. Halikan ng buong init.

Pero..

Tama na muna sa akin ang yakap. Saka ko na lang papairalin ang pagnanasa sa katawan ko sa gusto kong gawin.

---

“Alam mo ba talagang magluto?“natatawang tanong niya sa akin habang hawak ko ang sandok at kawali na nakaharap sa lutuan.

Pinaupo ko lang siya sa may lamesa at sinabing maghintay na lang siya sandali at ipagluluto ko siya ng agahan.

“Oo naman, madali lang ito.” buong kumpyansa kong sabi sa kanya na kahit ang totoo ay wala akong alam sa pagluluto. Sa tanang buhay ko ngayon lang ako humawak ng kawali’t sandok at nakaharap sa lutuan para magluto.

“Sigurado ka ba?“muli niyang tanong na nahahalata yata na kinakabahan ako at hindi sigurado ang gagawin ko.

Napatingin ako sa kanya. Napakamot ng ulo habang hawak ko ang sandok.

“Haha! Sinasabi ko na nga ba eh.” natatawang tumayo siya sa pagkakaupo at lumapit sa akin. “Hindi din ako masyadong marunong magluto pero alam ko naman magluto ng simpleng agahan. Akina nga yan.” sabay kuha sa akin ng kawali at inilagay sa lutuan.

“Tumigil ka nga. Paano ka makakapagluto kong hindi mo magamit ang isang kamay mo.” saka ko inalayo sa kanya ang sandok ng tangkain niya iyong kunin sa akin.

“Eh!”

“Eh!“pang uulit ko.

“Eh!

“Eh!” Panggagaya ko ulit sa kanya. Ang cute niya talaga. Nakakagigil. Pero syempre kalma lang muna ako. Baka siya pa ang kainin ko sa agahan. “Turuan mo na lang ako, tapos ako ang gagawa. Ako ang magluluto. Ituro mo sa akin ang gagawin ko.”

Napasimangot siya sa sinabi ko. Pero pumayag din naman siya. Itinuro niya sa akin ang simpleng pag pririto ng itlog na halos hindi ko pa magawa ng tama.

Pero kahit naman papaano ay nakapagluto ako sa unang pagkakataon. At ang unang titikim ng luto ko ay ang taong mahal ko.

Ngiting ngiti pa ako ng ipinaghahanda ko siya. Proud ako na nakapagluto talaga ako. Nagtimpla na din ako ng gatas para sa kanya na pinabili ko pa kanina ng maagang maaga kay ate Lylo na siyang laging naglilinis ng bahay at nagluluto ng kakainin ko. Pero sabi ko dito kanina ng mapagbuksan ko ng madaling araw na huwag na muna siyang maglinis dahil malinis pa naman ang bahay. At ayon, pinabili ko na lang ng gatas na wala sa bahay dahil hindi naman ako mahilig. But now, I need to buy some for my baby Zyrel.

“Susubuan na lang kita.” sabi ko saka ko itinabi ang upuan ko sa kanya.

“No need, I can use this one.” sabay taas ng kamay niyang walang bali. “Kaya ko naman gumamit ng kutsara gamit ang isa kung kamay. I use both of my hand eating. Lalo na kapag nagpipinta ako at nasa tabi ko lang ang pagkain ko.” Nakangiting sagot niya. Saka niya kinuha ang kutsara at nagsimulang sumubo.

“Sige, pero mas maganda subuan na lang kita. Ito oh.” sabay dikit sa kanya ang kutsara ng may lamang kanin at ulam. Hindi naman niya tinanggihan iyon.

“Nagsabi na ako sa Dean ng department niyo na hindi ka makakapasok ng isang linggo. Kaya dumito ka lang kapag nasa school ako. Huwag kang lalabas ng hindi ako kasama.“bilin ko sa kanya habang kumakain kami.

Ayon na naman ang pagsimangot niya. Parang ang sarap tuloy halikan and suck his lower lips. Pero nagpipigil lang talaga ako.

“Eh! Anong gagawin ko dito maghapon habang wala ka. Buti sana kung makakapagpinta ako. Di mas maganda na lang sana na nasa bahay ako at least may kausap ako doon.”

“Makakauwi naman ako agad dahil dalawang subject lang ako ngayon araw na ito.”

“Ganun parin. Mag-isa parin ako dito.”

“My baby Zy.” natatawa akong hinawakan siya sa ulo at ginulo ang buhok niya. Ang sarap lang niya lambingin dahil he always pouted his lips. Barang bata lang ba. “Okay you win baby. Magpapasabi na lang ako kay Harold na hindi ako makakapasok ng isang linggo at magpapa take note na lang ako sa kanya. Para samahan ka sa buong linggo.”

“Nah! Nababaliw ka ba. Your grauduating this school year. Baka bumagsak ka niya.”

“Haha! I am not baby. Kahit hindi man ako makapasok ng isang linggo ay kaya kung humabol sa grades ko. Saka nakakalimutan mo yata kung sino ako sa eskwelahang ito.”

He pouted his lips again saka sinabayan ng pagtango.

“Oo nga naman pala.. nabobo tuloy ako.”

“Dahil kasama mo ako. Nawawala ang konsentrasyon mo sa ibang bagay dahil nakatuon lang sa akin ganun ba?”

“Hindi ah. Kapal mo. Kumain na nga lang tayo. Ahhh.” sabay nganga at itinuro ang bibig niya.

Natatawa naman akong muli siyang sinubuan. Hanggang sa natapos na nga kaming kumain na hindi nawawala ang kwentuhan at biruan.

“Hindi ka ba talaga papasok?” tanong niyang muli sa akin ng tiningala niya ako habang sinusuklay ko ng mga daliri ko ang buhok niya habang nakaunan siya sa kandungan ko na ngayon ay nasa sala kami at nanunuod ng TV.

“Yes baby. Para hindi ka naman maboring na mag isa dito sa bahay.” sagot ko. Patuloy ako sa paghugod ng buhok niya. At panaka nakang hinahaplos din siya sa pisngi. Muli naman niyang itinuon ang paningin sa pinapanuod.

Naglalaro ang mga daliri ko sa buhok niya habang ang isa kong kamay ay malayang humahaplos sa pisngi niya. Tracing the curve of his eyebrow. Down in his nose. Until my finger reach his smooth lips. And slowly caress it. Kaya naman sa ginawa ko ay muli siyang napatingala sa akin.

Kumilos din ang kamay niyang walang benda at humaplos iyon sa pisngi ko saka niya ako nginitian.

Yumuko ako saka ko siya dinampian ng halik sa labi na agad naman niyang tinugon. Kaya lumalim ang naging halikan namin.

I started tracing his chest, caressing it. Until I found his nipple and slowly pinch it.

“Umh.“ungol niya at bahagyan pa niyang nakagat ang labi ko dahil sa ginawa ko.

“Mmm! I love you baby.” bulong ko sa kanya sa pagitan ng paghalik ko sa kanya.

“I-mmm. I love you too.“sagot niya habang tinutugon ang halik ko. At ang kamay ko ay naging pangahas na at ipinasok iyon sa loob ng damit niya para tuluyan kong madama ang balat niya sa mga palad ko.

Natigilan pa ako sa paghalik ng kumilos siya patayo. Pero hindi para tumigil bagkus sumampa siya sa kandugan ko at doon umupo sa ibabaw ko. Kaya naman mas lalo akong napasandal sa sofa ng muling maglapat ang mga labi namin.

Ang pagpipigil na ginagawa ko ay tuluyan ng natibag dahil sa ginawa niya. Kumikilos ang balakang niya sa ibabaw ko na siyang dahilan para silaban na ako ng init sa katawan.

Ang naglulumikot kong mga kamay kanina ay mas domoble at nagsimula ng tanggalin ang damit niya.

“Mmm!” mahina at sabay naming pareho. And now, I saw his naked body again. Napatitig ako sa kanya ng bahagyan ko siyang ilayo sa akin. Ang kinis ng balat niya talaga at ang itoktok ng dibdib niya ay mamula mula ang kulay.

“D-don’t look on it.” Tinakpan ng palad niya ang dibdib niya ng mapatingin ako sa marka ng ngipin sa ibaba non dahil sa hayop na lalaking kumagat sa kanya doon.

“Sssh! Its okay baby. It just a bite mark. And matatanggal din iyan.“bulong ko dito at inalis ko ang kamay niya at inilagay ko iyon sa may leeg ko. Hinalikan ko siya ulit pero saglit lang iyon ng pinaglandas ko ang labi ko sa pisngi niya, sa may tainga niya. Licking, and sucking his earlobe that make him trimbling and make him moan loudly while he is still moving his lower body on mine.

“Mmmm!.“ungol niya. Pinaangat ko siya sa pagkakaupo sa kandungan ko ng yukuin ko ang dibdib niya at pagtuunan ng pansin at sipsipin ang itoktok niyon. Napaliyad siya habang napapasabunot ang isang kamay niya sa buhok. “Ahhh! No! S-stop. It tickles.“pero hindi naman niya ako magawang itulak bagkus mas idiniin pa niya ang mukha ko sa dibdib niya. Kaya habang pinagsasawa ko ang bibig ko doon ay napangiti ako.

“Mmm! Yeah baby, just indure it baby. This will make you feel pleasure.”

“Aahhh!.“muli niyang ungol habang pinapaikot ko ang dila ko doon. At bahagyang kinakagat. Palipat lipat sa dibdib niya na naging dahilan para mas manginig ang katawan niya at hindi alam kung saan ibabaling ang ulo na sinasabayan ng malalakas na ungol at pagkilos na din ng balakang niya habang nakaluhod sa ibabaw ko.

Kumilos ako para tumayo habang buhat siya. Ipinulupot niya ang mga paa sa baywang ko at braso sa leeg ko habang magkaugpong na naman ang mga labi namin.

Ang gaan niya at balewala sa akin ang bigat na mayroom siya. Mabagal na humakbang ako patungo sa silid ko habang panaka nakang humahalik siya sa akin. Hanggang sa marating na nga namin ang silid ko.

Maingat na inilapag ko siya sa kama at pinagmasdan muli siya. Pinadipa niya ang kamay niya na nakatingin na din siya sa akin.

“Your beautiful baby.” Paos na boses na sabi ko sa kanya ng kumilos ako para tanggalin ang suot niyang jersey short kasama na ang panloob niya.

Napalunok ako ng mapagmasdan ko ang kanya na nakahanda na. Ang ganda. Gaya ng itoktok ng dibdib niya na namumula ang kulay ay ganun din ang kulay ng nasa gitna niya.

“Napakaganda mo talaga Baby.” bulong ko sa kanya ng sumampa na ako sa ibabaw niya at muli ko siyang halikan na agad niyang tinugon. Humawak ang isang kamay niya sa batok ko habang ang isa ay hinayaan lang niyang nakadiba iyon.

Muli kong sinimulan na pagapangin ang labi ko in his jaw line papunta sa tainga niya. Sa leeg, sa balikat habang sumasabay na gumagapang at humahaplos ang kamay ko sa may dibdib niya. Sa may puson hanggang sa matagpuan na ng palad ko ang kanya and grab it.

Napaliyad siya ng simulan kong laruin ang kanya ng palad ko at laruin ng bibig ko ang itoktok ng dibdib niya at the same time. At malalakas na ungol ang pinakawalan niya.

My lips move down again through in his navel.  At nandoon ang pa gnginig niya sa bawat pagdampi ng labi ko sa balat niya; everytime I lick his skin and sucked it. Until my lips reach his. Tiningala ko siya ng matapat na ang mukha ko sa harapan niya na ngayon ay nakatingin din siya sa akin habang kagat ang ibabang labi niya.

He push my head palapit sa harapan niya kaya naman napangiti akong muli. Padamping hinalikan ko the head of his and tempting him na lalong nagpakagat sa ibabang labi niya.

“Mmm!” pigil niya sa sarili na hindi mapaungol ng muli kong halikan ang kanya and lick it.

“Do you like it baby?” paos na boses na tanong ko sa kanya habang patuloy sa paghalik ko sa itoktok ng kanya at dinidilaan iyon. Binabasa ng laway ko habang nakatingin parin ako sa kanya.

“Uhm! Y-yes. Mmm.” Napatango at pigil na pigil ang sarili na hindi alisin ang tingin sa akin para lumiyad. Pero ramdam ko ang pagnanais niyang gawin iyon dahil sa panginginig ng katawan niya habang tinutukso ko siya sa harapan niya. At napapasabunot na din siya sa buhok ko habang ginagawa ko iyon.

Hanggang sa tuluyan ko na iyong ikulong sa bibig ko. Ng buong buo na sinalubong ng paggalaw ng balakang niya. Na halos magpaduwal sa akin dahil umabot sa lalamunan ko haba ng kanya.

“Mmm! Ahhhh.”

Nasasarapan siya sa ginagawa ko kaya naman mas pinagbuti ko. Sucking him, licking him. Na sinasabayan na niya ng paggalaw ng balakang niya. Sa paggalaw ng bibig ko sa kanya.

“Mmmm!.“hinila niya ako pataas dahilan para matigil ako sa ginagawa ng bibig kong pagpapasasa sa harapan niya at hinalikan ako. He kiss me hungerly. “S-stop. I’m about to cum if you continue doing that.”

“Just let it be baby.” bulong ko sa kanya.

“I want us to cum together.“sagot niya sa akin.

“Mmm! I love you baby.”

“I love you too.“kumilos ang isang kamay niya para iangat ang damit ko kaya naman tinanggal ko na ang damit ko. Nanginginig man ang kamay niya ay pahilang ibinaba na din niya ang short na suot ko.

Until I got totally naked. At pinagmasdan naman niya ngayon ako. At gamit ng isang kamay niya na walang bali ay hinawakan niya ang akin and played it. Ako naman ngayon ang napapaliyad habang nakaluhod ako sa ibabaw niya habang taas baba ang kamay niya sa akin. Kumilos siya at padapang hinarap ako habang nakaluhod and he enter mine on his mouth.

“Ahhh! Baby. Uhmm.“hindi ko mapigilan ang hindi salubungin ang galaw ng mukha niya ng balakang ko. Habang hawak ko ang ulo niya at isinasabay na sa marahang paggalaw ko.

Hanggang sa magpasya akong yukuin na siya abutin ang likod niya.

I can’t help myself not to slap his butt na agad na nagmarka ang palad ko doon. Grabing him also.

“Ahhh.” he moan again and again. At kumilos na ang kamay ko to play his flesh. Entering it with my middle finger dahilan para mapatigil siya sa ginagawang pagpapasasa sa harapan ko. Nilingon niya ako na kunot ang nuo ng igalaw ko ang kamay ko doon.

“Mmmp!” Kagat labi niyang ungol sabay iling. Inalis ko ang kamay ko doon at masuyong hinawakan siya sa magkabilang pisngi at hinalikan siya. Kaya naman pareho na kaming nakaluhod sa ibabaw ng kama.

“Just indure it a little, baby.” bulong ko sa kanya ng pagdikitin ko ang nuo namin. Tumitig siya sa akin kahit na wala ng pagitan ang mga nuo namin.

Siya ang unang kumilos and kiss me again. Kaya naman muli naming pinagsawa ang sarili sa palitang ng halik sa isat isa. Hanggang sa muli ko na namang subukang laruin ang likod niya habang siya naman sa harapan ko.

At ng muli ko namang ipasok ang isa kong daliri sa kanya ay napapakislot siya at talagang tumitigil sa ginagawa. Muli niya akong nilingon at umiling ulit. Pero buo na ang pasya ko to losing up his flesh. Kumilos na ako para pahigain siyang muli. Itinaas ko ang balakang niya at pinabaluktot siya para makita ko ng tuluyan ang kanya.

Damn! He is beautiful even in this spot. Namumula din ang kulay ng likuran niya. At nakakatakam. And yes, I kiss it. Lick it na nakapagpa ungol na naman sa kanya ng malakas.

“Oooohh! Ahhhhh.” Pilit niyang hinawakan ang mga paa para hindi siya mahirapan sa pagkakabaluktot ko sa kanya habang pinagpapasasa ko ang dila at labi ko sa kanya.

Binasa ko ng laway ko iyon and trying to enter him again with my finger. Parang hinihigop ang daliri ko doon ng gumalaw iyon.

“Ump!.“napapailing siya habang nakatingin sa akin ng tignan ko siya. Kunot ang nuo na para bang maluluha siya ng igalaw ko ang daliri ko sa loob niya.

Muli kong tinanggal ang daliri ko doon at saka ko siya muling hinalikan.

“It is hurt, baby?” pabulong na tanong ko sa kanya ng ikulong ko sa mga palad ko ang magkabila niyang pisngi at padampi damping hinahalikan siya sa labi.

Tumango siya bilang sagot sa akin. At nandoon nga ang namumuong luha sa gilid na ng kanyang mga mata.

“But you need to indure it baby. Promise, I will be gentle.”

“But-”

“Shhhhh! Its okay baby. I will promise to make you satisfied with pleasure baby.” Pigil ko sa sasabihin niya.

Mababaliw na talaga ako kapag pinigilan niya ako ngayon. Kung nakapagpigil pa ako kagabi ngayon ay hindi na. Ngayon pa na umabot na kami sa ganito. Hindi na ako papayag.

“Relax baby.” Binitawan ko siya at abot ng kamay ko ang isang kamay ko ang bedside table sa kanang bahagi ng kama at kinuha doon ang inihanda kong lubricant gel na binili ko na noon pa. “This will help.“sabi ko saka ako naglagay ng gel sa kamay ko at ipinahid iyon sa akin habang pinapanuod niya ako kung paano iyon gawin hanggang sa kumilos siya at siya na mismo ang nagkalat ng gel sa laki ko.

Muli akong kumilos para pataasin ang balakang niya. Dinampian ko muna siya ng halik sa labi bago ako nagpasyang itapat na ang akin sa bakuna niya.

Kagat ang labi niya ng tignan ko siya na nakatingin siya mismo sa laki ko na unti unti kong ibinabaon sa kanya.

“Argh! No!.“patulak na pigil niya sa hita ko ng maipasok ko na ang ulo ng akin sa kanya. “No! Mmmp. D-dont move.” Tudo ang pag-iling niya ng tumingin sa akin. Nandoon na naman ang namumuo niyang luha sa mga mata.

Kaya ako man ay hindi muna gumalaw. Tumitig lang din ako sa kanya.

Pero hindi ko na kaya. Gusto ko ng ibaon ang buong laki ko sa kanya kaya paunti unti akong kumilos para tuluyang ipasok ang akin sa kanya.

“No!.” Muli niyang pigil na ngayon ay inabot niya ang akin at patulak na gustong alisin sa pagkakabaon na sa kanya.

Damn! Kalahati pa lang ng akin ang naipapasok pero nasasaktan na siya. At ngayon, kunot ang nuo na kagat ang ibabang labi na may nangingilid ng luha sa mata niya.

Umiling ito at ayaw bitawan ang akin na talagang itinutulak palayo sa kanya.

“Please baby.“sabi ko at hinawakan ko ang kamay niyang pumipigil sa laki ko na nasa loob na niya ang kalahati at tinanggal iyon sa pagkakahawak sa akin. Hinalikan ko ang likod ng palad niya. Inayos ko ang mga paa niya at isinampay ko sa mga braso ko saka muling gumalaw.

Sa ngayon hindi na niya ako pinigilan. Kagat ang labi at nakahawak sa kubre kama ang kamay.

“Ummmmp!.“napikit siya ng mariin ng tuluyan ko ng maibaon ang buong laki ko sa kanya. At tuluyan na ngang nalaglag ang mga nangilid na luha sa mga mata. Pinilit kong yukuin yukuin siya at hinalikan sa labi at ingat na ingat ma huwag munang igalaw ang balakang ko sa kanya.

“Sorry baby. Sorry.“paulit ulit na bulong konhabang hinahalikan siya.

“Mmmmp!”

“Are you okay.“may pag aalalang tanong ko. Pero ramdam ko na ang sikip niya na bumabalot sa laki ko. At ang init ng nasa loob niya na siyang nag uumigting na damdaming gusto ko ng gumalaw kung hindi ko lang siya inaalala.

Kagat ang labing tumango siya bilang sagot.

“Ikaw? Ok ka lang din ba?“balik niyang tanong sa akin. “What do you feel? Do you feel good?”

Muli ko siyang dinampian ng halik.

“It feels really great baby.“may ngiti sa mga labing sagot ko sa kanya.

“Really?”

“Yeah! I’ve never felt like this before.” totoong sagot ko sa kanya. Iyong sikip niya, ang init sa loob niya na bumabalot sa akin. Kakaiba. Parang hinihigop ang kaluluwa ko sa loob niya.

“Then, if you feel good. Im okay with it.“paos na boses na sabi niya sa akin saka ngumiti kahit may pag ngiwi niya. “M-move.”

“Thank you baby.“muli ko siyang hinalikan bago ako maharang kumilos.

“Mmmmp! Uhmmmp.”

“Mmmm! You sucking me in baby. Your so tight. Ahhhh.”

“Ahhh…ooohhh…mmmmm. “ halos panabay na mga ungol na kumakawala sa bibig namin.

Ang maharang galaw ko ay unti unti ng bumilis at ang mahinang ungol niya na pinipigilan kanina ay lumakas na ng lumakas.

I try to grab his habang gumagalaw ang balakang ko sa kanya at isabay ang kamay ko sa paggalaw. Taas baba sa kanya.

Ungol ang namayani sa buong silid at ang malakas na tunog ng pagsalampak ko sa sa kanya sa tuqing babaon ang akin sa kanya.

“Aaah!.“mga ungol niya na naging musika sa pandinig ko at mas nakakapagpainit ng katawan ko.

Pabaling baling ang ulo na napapatingin din sa kung saan nakakonecta ang katawan namin. Nakatingin siya kung paano nagpapabalik balik ang akin sa kanya at kitang kita niya iyon dahil sa pagkakabaluktot ng katawan niya. Kung paano nakaangat ang balakang niya para mas makagalaw ako sa loob niya.

Pabilis na ng pabilis. Siya na din ang humawak ng kanya dahil sa mga paa na niya ako nakahawak. Isinasabay sa bils ng paggalaw ng balakan ko sa bilis ng kamay niya na nagtaas baba mismo sa kanya.

This is it.

“Ahhh. Uhmmm. Baby… uhmmm.. I’m gonna cum..”

“Ump. Ahhhh. Y-yes. Ahh. Cum inside me. Uhm. Ahhh. I’m gonna cum too.”

Sa bilis ng kamay niya, sa bilis ng galaw ng balakang ko sa kanya at panabay sa huling pagbaon ng akin sa kanya at ang huling galaw ng kamay niya ay sabay naming pinakawalan ang sarap na dulot ng pag iisa ng katawan namin.

And yes, I cum inside him. While he cum outside na nagkalat sa katawan niya. Sa kamay niya.

“Mmmm.“paunti unti pa akong gumalaw sa loob niya hanggang sa tuluyan ko ng mailabas lahat sa akin at bunutin na iyon sa kanya.

Hinihingal na niyuko ko siya at hinalikan na agad naman niyang tinugon kahit habol din niya ang hininga.

“Thank you baby. That was amazing.” Paos at hinihingal na inihaplos ko ang isang palad ko sa pisngi niya.

“Yeah! But it’s hurt.“sagot niya saka sinabayan na naman ng paglabi.

“Mmm! Sorry! Is that really hurt?“muli kong tanong gaya kanina.

Tumango din siya. Pero ngumiti na may ngiwi na halos ayaw na igalaw ang ibabang bahagi ng katawan niya.

“Yeah! Masakit siya pero may kakaiba ding sarap. Hmmmp! Do I need to tell you that?”

“Hahah! Your so cute baby.“hindi ko mapigilan ang hindi matawa ng makita ko kung paano mamula ang mukha niya sa sinabi niyang masakit na may sarap.

“Hmmp!”

“Haha! Sorry baby. Sorry. Ang cute mo talaga.“saka ko muling dinampian ng halik ang labi niya. “Pero totoo? How it is?”

“I told you, its hurt pero masarap.“sagot niya sabay tampal ng dibdib ko. “And it’s feel good when you cum inside me. I feel it. Ang init na inilabas mo sa loob ko.”

“Mmm! And it was amazing inside you baby. I love you.”

“I love you too.“iniyakap niya ang kamay sa akin kaya naman ang pinipigilan kong pagdagan ng buong bigat ko sa kanya ay naidagan ko na ng tuluyan. Pareho pa kaming napasinghap sa muling pagkakataon at nandoon parin ang hingal sa pagod namin. Isinubsub ko ang mukha ko sa balikat niya at ganun din siya sa balikat ko. A parehong dinampian ng halik ang mga balikat namin.

Nagtagal kami sa pwesto namin iyon hanggang siya din ang nagtulak sa akin dahil hindi na daw siya makahinga sa bigat ko. Natatawa akong umalis sa ibabaw niya saka pasalyang nahiga sa tabi niya. Kumilos siya at umunan sa braso ko at muling iniyakap ang braso niya sa katawan ko.

“Do you want to take shower first?“tanong ko sa kanya.

“Mmmm! Later. Let me rest first.“saka siya nagsumiksik sa katawan ko. Kaya naman iniyakap ko na din ang braso ko sa kanya at hinayaang magpahinga muna.

Pero wala pa yatang limang minuto ay dinig na dinig ko na ang mahina niyang paghilik at payapang paghinga.

Masuyong hinagkan ko siya sa nuo at hinaplos sa buhok.

“I love you baby. You make me happy.” bulong ko saka nagpasya na ding ipikit ang mata ko hanggang sa tuluyan na din akong gupuin ng antok dahil sa pagod.

---

@YuChenXi

#23: Clent

Dedicated to:

TABZ77

&

lukehereitsmatt

---

TY for the endless vote to

Falli’n Inlove With My Wife Brother

---

RonaldEstera

---

For the endless votes to

My Beautifull Husband

---

Love lots guys! Hindi ko man kayo mapangalanan lahat sana po patuloy parin kayong sumuporta sa akin. And hoping for more votes from you all.

---

---

“Anong itong nababalitaan namin Clent?“tanong ng papa sa akin ng magsalo salo kami ng gabing iyon dahil kadarating ni Sofia kaya naman lahat kami ay nagtipon tipon.

“Ang alin papa?“kalmanteng tanong ko dito na kahit alam ko na ang tinutukoy nito.

“Lets talk about it later, and I need an explanation about it.“seryuso nitong sabi sa akin bago bumaling kay Sofia. “And you young girl, you must bahave your self. Kadarating mo pa lang si Brix na agad ang pinuntahan mo. Baka gusto mo na namang maipatapon sa US.“galit din na sita nito dito.

“Dad, I just miss Brix. And he is my fiance by the way.“sagot naman nito.

“Yeah! Your right. Pero hindi ibig sabihin non ay itatapon mo na lang ang sarili mo sa kanya. Kaya umayos ka.“may galit na dagdag sermon ng papa.

Lihim akong napapamura. Kaya ayaw na ayaw ko ng umuuwi sa bahay dahil dito. He always manipulate us.

Siya lagi ang nasusunod. Siya lagi ang tama at walang makakabali ng mga gusto nito. Sa bahay siya ang batas. At siya ang batas sa mga buhay namin. Pero hindi ako magpapamanipula sa kanya. Dahil may sarili akong plano sa buhay ko. May sarili akong dignidag.

“Papa naman eh! Kadarating ko lang pero pinapabalik niyo ako agad sa US.” nakasimangot na sagot naman ni Sofia kay papa.

“Basta umayos ka Sofia. Ayaw na ayaw kong mababalitaan na mabubuntis ka niya habang hindi pa kayo totally engage.“matigas na sabi  naman pa nito.

“Di mas maganda iyon papa. Hehe! Para sa akin na siya at hindi na siya makakaatras pa.” Biro man ang pagkakasabi ni Sofia doon ay hindi ko mapigilan ang hindi mag react. Padabog na tumayo ako sa hapag kainan dahilan para pagtinginan nila akong lahat.

“Hijo, anong problema.“si mama na ngayon ay nagawa ng magsalita. Kahit ito ay walang magagawa kapag si papa ang nagsalita. She also under at my father’s law.

“Nawalan ako ng ganang kumain mama, papanhik lang ako sa silid ko.“sabi ko dito saka ko sinabayan ng talikod.

“Go back to your set Clent, don’t make me repeat my word.” Buong tigas na utos ng papa sa akin pero tinapunan ko lang siya ng seryusong tingin.

“Sorry papa, even if you repeat it, hindi ako babalik sa upuan ko. You heard me, nawalan na ako ng gana.“seryuso ko ding sagot dito saka ako nagtuloy sa paglalakad palayo sa kanila.

Kahit ilang ulit na tinawag ako sa pangalan ng papa ay hindi na ako lumingon pa.

“You bastard.“iyon pa ang huling narinig ko dito na agad naman na pinakalma ng mama.

Bahala silang magsama sama. Hindi ako magpapamanipula sa kanya.

Malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko ng marating ko ang silid ko. Saka patalon na padapang nahiga sa kama ko.

What a life I have? Mayaman nga kami pero limitado naman ang kilos kapag nasa paligid ang papa.

Damn you old man.

Hindi ko mapigilan ang mapamura dahil doon. Naasar ako. Naiinis ako. Nanggigigil ako sa galit kay papa.

Anong gusto niyang sabihin sa akin tungkol sa akin at kay Brix. Oo, alam ko na alam na ni papa iyon. At iyon ang tinutukoy niya kanina na pag uusapan namin.

But I don’t give a damn! Brix is mine at hindi sila magpapakasal ni Sofia. Dahil hindi ako papayag.

Kinapa ko ang phone ko sa bulsa ko saka ko tinignan ang oras. Pasado alas otso na. Pero wala man lang akong natanggap na text mula sa kanya. Hanggang ngayon ba busy parin siya?

Naitawag kasi kanina ni Brent sa akin ang nangyari kay Zyrel at sinabing muntik ng nakapatay si Bryant dahil doon. Humingi ito ng tulong sa akin pero sinabi kong si Brix na lang ang tawagan niya. Kaya alam kong maaga silang naghiwalay kanina ng kapatid ko.

Pero sana naman magtext man lang siya sa akin. Kahit “HOY” man lang pero ni isa wala. Ano pa ba ang ginagawa niya ngayon? Nasa bahay na niya kaya siya? Huh! Ewan, hindi ko malalaman kung hindi ko tatanungin.

Kaya naman kusang kumilos ang mga kamay ko to text Brix. At tinanong kong anong ginagawa niya? Nakauwi na ba siya?

Naghintay pa ako ng ilang minuto pero wala akong natanggap na reply mula sa kanya. Kaya naman imbes na text ay tinawagan ko na lang siya. But still he didn’t answer me.

Muli akong napabuntong hininga at may kung anong kirot sa puso ko na binitawan ang phone ko. Kahit man busy siya, hindi ba niya naririnig ang tawag ko? Wala ba talaga siyang pakialam sa akin? Kahit kaunting oras man lang ba hindi niya maibigay sa akin?

Fuck! I can’t take it!

Unti unti akong nakaramdam na parang kinukurot ang puso ko sa sakit habang iniisip ko iyon. Na wala talaga akong halaga sa kanya. Na wala akong puwang sa puso niya. Na ako lang talaga ang nagpipilit sa sarili ko sa kanya. Pero hindi ako titigil. Papasaan ba ay magkakapuwang din ako sa buhay niya. Alam ko, magagawa ko iyon.

Mga katok mula sa labas ang nakapagpapukaw sa mga iniisip. Pero hindi na ako nag abalang tumayo para buksan iyon dahil narinig ko na mismo ang pagbukas ng pinto.

“Gusto kang makausap ng papa mo hijo. Hinihintay ka niya sa library room niya.“si mama. Kumilos ako para bumangon sa kama ko saka ako tumingin dito. “Pero anak, sana huwag mo na lang patulan ang papa mo sa mga sasabihin niya sayo. Para hindi kayo mag away. At hindi kayo magkasakitan.”

“Iyan ang hindi ko maipapangako mama.“sabi ko dito saka ako tumayo mula sa kama. “Sabihin niyo kay papa na suaunod na ako.”

“Sige anak.”

Nagpaalam na ito sa akin. Ako naman ay nagpalipas pa ng ilang minuto para maghintay ng text galing kay Brix. Pero nasayang na naman ang sampong minuto ko ay wala pa akong natanggap mula rito kaya naman nagpasya na akong pumunta sa library ng papa.

Kumutok muna ako ng tatlong beses bago kk binuksan iyon. Pero pagkabukas na pagkabukas ko ng pintuan ay isang lumipad na may kakapalang libro ang sumalubong sa akin. Mabuti na lang at naagapan ko iyon at nakaiwas kaya sa pader na iyon tumama.

Kampante kong tinignan ang kawawang libro saka ko iyon pinulot. Isinira ko muna ang pinto bago ako lumapit dito dalawang diba malayo kay papa na seryusong nakatingin sa akin habang nakasandal sa mesa niyang nandoon.

“Ang ganda naman ng pabungad niyo sa akin papa.“sakristo kong sabi dito at galit na pabato na ibinalik sa kanya ang paborito nitong aklat na nasalo naman nito na agad na inilagay iyon sa mesa.

“Ngayon mo sabihin sa akin ang lahat na totoo ang mga nababalitaan ko.“panimula nito na may galit sa tunong tanong.

“Kailangan ko pa bang sagutin iyan papa. Dahil sigurado naman ako na alam niyo na ang lahat so what now?” Pabalang na sumbat ko naman dito.

“Sagutin mo ako ng maayos Clent, baka nakakalimutan mo kung sino ang kausap mo.”

“Bakit kailangan ko pang sagutin iyan papa. Diba alam niyo naman na ang lahat.” Balik tanong ko sa kanya. “Kaya nga narito tayo diba. Pero ako ang magtatanong sa inyo. Ano ngayon sa inyo kung totoo nga iyon. Bakit? Ano ang gagawin niyo?”

“Kung hindi ikaw ang lalayo sa kanya, siya ang lalayo sayo Clent. Kaya huwag mong subukan ang pasensya ko. Dahil sa oras na sinabi ko ito kay Brandon ay sigurado akong ilalayo niya si Brix sayo.”

“Well, kung kaya niyo siyang ilayo sa akin papa. Dahil hindi ako papayag na ilayo niyo siya sa akin.“matigas na tunong sagot ko sa kanya. Pero dahil nakafucos ako sa inis ko dito at hindi ko napansin ang mabilis na paglapit niya at inihampas sa akin ang baston na hawak niya kaya nama tumama iyon sa kaliwang braso ko ng isangga ko iyon sa pagpalo niya sana sa ulo ko. Napaigik ako dahil sa impack ng pagkakapalo niya sa akin.

Napamura ako ng mahina dahil doon.

“Ang lakas ng loob mong magsalita at salungatin ang gusto ko. Bakit may maipagmamalaki ka na ba sa akin? Ito ang tatandaan mo, wala ka pang nararating kaya huwag kang magmataas at sasagot sagutin ako. Baka kapag hindi ako nakapagpigil ay aalisan kita ng sustento.” Dumagundong sa buong silid ang lakas ng boses habang sinasabi iyon sa akin.

“Sige, sige lang papa. Alisan niyo ako ng sustentong sinasabi niyo. Dahil napaghandaan ko ang araw na ito. Alam ko naman na tututol kayo sa akin. Sa gusto ko. Pero ito din ang tatandaan niyo papa. Oras na umalis ako sa bahay na ito ngayon, simulan niyo ng kalimutan na may anak kayong nag ngangalang Clent.” Galit sa sumbat ko din dito.

“Abat!” Muli nitong inihampas ang baston sa akin kaya muli iyong tumama sa braso ko.

Muli na naman akong napangiwi dahil sa sakit ng pagtama niyon sa akin. Pero hindi niya ako mapipigilan sa gusto ko kahit ilang beses man niya ako paluin ng bastong hawak niya.

Hindi pa man ako nakakabawi ay muli niya akong pinalo. Pinalo ng paulit ulit kaya naman ang tanging nagawa ko na lang ay ang isangga ang braso ko para maprotektahan ko ang ulo ko.

Hanggang sa tuluyan na akong napaluhod sa sahig dahil sa sakit na ng katawan ko dahil sa pagpalo nito sa akin.

Hindi ko na din naiwasang hindi maibaba ang harang ko sa ulo ko dahil namamanhid na sa sakit ang braso ko kaya naman sa huling banat sa akin ng papa sa akin ay tumama iyon sa sintido ko.

Nahilo ako dahil doon. Pero hindi ako nagpatalo. Matalim na tinignan ko ito.

“Iyan lang ba ang kaya niyo.“halos wala ng boses na lumabas sa bibig ko at nanginginig na ang katawan ko na kahit na ano mang oras ay bibigay na ako. “Kung balak niyo pala akong pahirapan ay sagarin niyo na papa. Iyong hindi na ako makatayo. Iyong hindi na ako makagalaw. O di kaya naman iyong hindi na ako makakahinga.“pasigaw na sabi ko dito kahit halos wala ng lakas ang tuno ng boses ko.

“Huwag mong sagarin ang pasensya ko Clent. Binabalaan kita. Dahil kaya kong gawin ang mga sinasabi mo. Huwag mo akong hahamunin.”

Tumawa ako ng pagak saka ko bahagyang ipinilig ang ulo ko dahil sa nanlalabo na ang paningin ko.

“Ano mang gawin niyo papa, hindi niyo na din mababago ang pasya ko. At hindi niyo siya mailalayo sa akin. Mailalayo niyo lang siya sa akin kung hindi na ako humihinga.”

Nanlalabo man ang paningin ko ay nakita ko parin kung paano manggigil sa galit sa akin ang papa at kung paano naging mahigpit ang paghawak ng baston na hawak niya.

Itinaas niya itong muli at handa na namang ihampas sa akin. Kaya naman hinintay ko na lang na dumapo ulit iyon sa akin pero isang sigaw ang nakapagpatigil dito.

Si mama! Mabilis na dinaluhan ako at niyakap.

“Tama na Clemente. Tama na. My God Clent.” naiiyak itong humaplos sa pisngi ko at muli akong niyakap. “Sumusubra ka na Clemente. Papatayin mo ba ang anak mo?“galit ding sigaw ni mama dito.

“Huwag kang makialam dito Teressa. Dahil binibigyan ko lang ng leksyon ang anak mo sa katigasan ng ulo.” galit din naman na sabi ni papa dito.

“Pero hindi sa ganitong paraan. Hindi iyong ganito na halos mapatay mo na ang anak mo. Clemente, tama na.”

Hindi na naging malinaw sa pandinig ko ang ibang pinag-usapan nila. Namamnhid na ang katawan ko sa sakit na tinamo ko mula kay papa. Hindi ko na maigalaw ang mga kamay ko at buong katawan ko at unti unti na ngang binalot ng kadiliman ang kamalayan ko.

---

---

“Kuya gising ka na.“si Sofia na nakaupo sa tabi ko ng magising ako.

Iginala ko ang paningin ko sa paligid at nasa loob nga ako ng sarili kong silid. Muli akong napangiwi ng binalak kong bumangon dahil sa sakit ng katawan ko. Nalamog yata ang laman ng braso ko dahil halos hindi ko iyon maigalaw ng gusto kong kapain ang sintido ko na kumikirot din. May benda na sa ulo ko. Kung ganun pinagamot pa ako ng papa.

“Ilang oras akong nakatulog?“iyon ang unang katagang lumabas sa bibig ko at hinanap ng mata ko ang phone ko. “Nasaan ang phone ko Sofia.“tanong ko pa dito.

“Papa took your phone. He also took the reciever here at your room. And he also assign two body guard outside your room. What happened kuya? Bakit galit na galit si papa sayo?.” Sunod sunod na sagot niya na may kasamang tanong. Halata dito ang curiousity at may pag aalala sa kalagayan ko.

“Pahiramin mo ako ng phone mo.“bagkus sabi ko kaysa sagutin ang tanong niya. Gusto kong tawagan si Brix. Kumustahin.

“Papa also took mine when I asked him that I wanted to see you. Makukuha ko lang iyon kapag lumabas na ako dito. And papa told me, na hindi daw dapat malaman ng iba na ikinulong ka niya dito dahil pati ako ay ikukulong niya o di kaya naman ipapatapon ulit ako sa US. Kuya, ano ba talagang nangyari?“muli nitong tanong.

Masakit man ang katawan ko ay pinilit kong bumangon sa pagkakahiga ko kaya naman tinulungan niya akong makaupo.

Damn! Ang sakit talaga ng katawan ko, kulang na lang ay mabali ang buto ko sa paghampas sa akin ng papa.

“Hindi mo na kailangang malaman ang dahilan Sofia. Pero tama ang papa, huwag mong sasabihin sa iba ang naging away namin. At lalo na kay Brix.” bilin ko naman dito. Hindi dapat niya malaman ang nagyari sa akin.

“Pero paano ka. Paano ka makakalabas dito?”

“Ako na ang bahala sa bagay na iyon Sofia. Kaya kung ayaw mong bumalik ng US mas maganda pang huwag ka ng makialam at sundin mo na lang ang gusto ng papa. Pero ilang oras ba ako nakatulog? Gabi pa rin hanggang ngayon.” Pang uulit ko ng tanong ko sa kanya kanina.

“You almost slept 24 hours kuya dahil nawalan ka ng malay dahil sa ginawa ng papa sayo.”

“24 hours?“pang uulit ko. Muli akong napamura dahil doon. Pero naisip ko. Hinahanap kaya ako ni Brix. Ewan! Hindi ko naman malalaman iyon dahil kinuha ang phone ko. Gusto ko sana talaga siyang tawagan.

Tumango ito bilang sagot.

“Alalang alala sayo si mama. Nag away din sila ni papa dahil ipinagtanggol ka ni mama sa kanya.”

“At anong nangyari kay mama?“tanong ko.

“Okay lang naman si mama, kuya. Hindi naman sinasaktan ni papa si mama kahit nag aaway sila. Nagpalitan lang sila ng mga salita. At hanggang ngayon, wala parin silang imikan.”

“Sabihin mo kay mama na huwag siyang mag alala sa akin dahil kaya ko ang sarili ko.”

“Sige kuya, sasabihin ko kay mama na gising ka na at magpapadala na din ako ng pagkain mo dito.”

“Salamat Sofia.”

Nagpaalam na ito sa akin. Yumakap pa ito bago tuluyang lumabas ng silid ko.

Napatingin naman ako sa labas ng bintana ng kwarto ko. Paano ako makakalabas ng bahay gayong bantay sarado na ako ng papa.

Damn him.

Pinilit kong kumilos at tumayo mula sa kama. Kahit kumikirot ang buong katawan ko ay ininda ko at tinungo ko ang bintana na nababalutan din ng rehas. Even if I want to scape through the window ay hindi naman pwede.

Paulit ulit na lang akong napapamura dahil wala namam akong magagawa. Hanggang sa pumasok naman si mama sa silid ko na dala ang pagkain na ipinahanda ni Sofia. Ng maibaba niya sa  lamesa ang dalang tray ng pagkain ay agad itong lumapit sa akin at niyakap ako.

Ako man ay yumakap na din sa kanya kahit hindi ko masyadong maigalaw ang kamay ko. Mahinang umiiyak ito dahil naramdaman ko ang pagyogyog ng balikat nito.

“Shhh! Don’t cry mama. Im okay! Don’t cry.“pang aalo ko dito.

“Im sorry hijo. Wala akong magagawa para matulungan ka.”

“Ayos lang ako mama. Huwag ka na lang sumali sa away namin ng papa. Baka pati kayo ay idamay niya. Ako na ang bahalang lumusot sa kanya. Kaya ko mama, kaya huwag kayong masyadong mag alala sa akin.”

Tumingin lang ito sa akin dahil sa mga sinabi ko. Masuyong hinaplos niya ako sa pisngi bago muling niyakap.

Kung gusto ko man makalabas dito ay hindi ko sila idadamay. Gaya nga ng sabi ko. Ako na ang bahalang gawa ng paraan. Ako na ang bahalang makipagkasundo kay papa para makalabas ako sa hawlang ito.

“Ipinakuha na pala ang gamit mo sa bahay ni Brix hijo.“pagbabalita nito dahilan para mapamura akong muli.

Damn him! Damn that old man.

“Sumusubra na si papa.“nanggigigil kong kuyom ang kamao kahit nanginginig ako sa sakit dahil doon.

“Tama na hijo. Buo ang pasya ng papa mo na ihiwalay ka kay Brix. Kung ipagpipilitan mo ang gusto mo ay baka pati si Brix ay madamay. Alam mong siya  ang paborito ng tito Brandon mo at oras na nalaman niya ang relasyon mo sa kanya ay siguradong ihihiwalay din si Brix sayo. At baka si Brix pa ang ipatapon sa malayong lugar. Iyong hindi mo na nakikita.” mahabang lintaya ni mama. “Kaya nakikiusap ako sayo hijo. Pag isipan mong mabuti ito. Habang maaga pa ay putulin mo ang ugnayan mo kay Brix. Makuntento ka na muna sa tingin sa kanya. Mas maganda na iyon nakikita mo siya kaysa tuluyan mo siyang hindi makikita. Sa ngayon, makinig ka na muna sa papa mo. Patunayan mo sa kanya na hindi porket si Brix ang minahal mo ay hindi ma na kayang umahon sa sarili mo. Patunayan mo na nagkamali siya sa iniisip sayo hijo.”

Wala akong alam na pwedeng isagot kay mama. Napatitig na lang ako dito na punong puno ng pag aalala sa akin. Ano ang gagawin ko? Alam ko. Kaya kong ipaglabas si Brix. Kina papa man o kay tito Brandon. Pero siya, iyon ang malaking katanungan sa isip ko. Kaya ba niya akong ipaglaban? Kaya ba niyang ipagpalit ang karangyaang tinatamasa niya kungbsakaling ako ang pipiliin niya? At ang tanong kung ako nga ba ang pipiliin niya.

Isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ko. Ang daming katanungan sa isip ko na gusto kong mabigyan niya ng kasagutan.

“Pag isipan mo ang mga sinabi ko hijo. Pag isipan mong mabuti.“muli nitong paalala sa akin saka nagpaalam ng lumabas ng silid ko. Naiwan akong walang nasabi man lang kahit isang kataga mula dito.

Ano ang gagawin ko?

Ano?

---

Brix POV:

---

“Anong kailangan niyo?“tanong ko sa dalawang lalaking napagbuksan ko ng pintuan ng unit ko ng umagang iyon.

“Nandito po kami para hakutin ang mga gamit ni Sir Clent, Sir Brix.” Sagot ng isa kaya naman mangunot ang nuo ko.

Tama ba ang naging dinig ko. Hahakutin nila ang mga gamit ni Clent?

“Anong sabi mo? Pakiulit nga?”

“Inutusan po kami ni sir Clent na hakutin ang ang mga gamit niya ngayon sir Brix.“pang uulit nito.

Pero halos hindi pumasok sa pandinig ko ang sinabi nito o mas tamang hindi pumasok sa isip ko ang sagot niya.

Si Clent, inutusan ang mga ito na hakutin ang mga gamit niya? Kaylan niya naisip na umalis ng bahay ko. Gayong nakatanggap pa ako  text mula sa kanya kagabi at tinatanong kong kumusta ako o nakauwi na ba ako dito sa bahay at sampong miscall. Hindi ko lang nasagot iyon dahil himbing na ako ng tulog at kaninang umaga ko na lang iyon binasa.

Hindi na nga lang ako nag abalang replayan siya o di kaya naman tawagan at hinintay na muling siya ang unang mag text sa akin. Pero ngayon sa kakahintay ko na mag text siyang muli o tumawag e ganito ang bubungad sa akin. Ang ipahakot niya ang mga gamit niya sa bahay.

“Nasaan ang sir Clent niyo at bakit hindi niyo kasama?“tanong ko dito at hindi ko talaga niluwangan ang pinto para makapasok sila.

“Nasa bahay po nila sir Brix. Wala po daw siyang oras para pumunta pa dito.”

“Nonsense, kung gusto niyang hakutin ang gamit niya dapat kasama niyo siya. Gusto ko siyang makausap.”

“Pero sir Brix. Napag utusan lang po kami.”

“Never mind. Tatawagan ko na lang siya. Just stay here.“sabi ko saka ko muling isinara ang pinto at hindi ko talaga sila pinapasok. Tinungo ko kung nasaan ag phone ko and dial his number. Pero hindi niya sinasagot.

Anong mayron sa kanya ay ayaw niyang sagutin ang tawag ko. Pero paulit ulit ko siyang tinawagan pero wala parin kaya naman I send him a message and he reply to me.

Me: wat da HELL is dis???? Y dey here to tke ur things?

Butty: just give them all my belongings.

Me: den wer r u?

Butty: no more question.

Kunot nuong napatitig ako sa reply niya. Kaya naman muli kong idinial ang number niya pero out of reach na ito.

What the hell is wrong with him? Nakapag isip isip na ba siya na hindi dapat siya nakatira sa bahay ko? O nakapag isip na ba talaga siya na walang patutunguhan ang pagtira niya dito.

Damn him! Eh kung ganun sana kinausap niya muna ako at hindi iyong ganito.

Puntang ina! Nakakagalit ba.

Bahala siya sa buhay niya. Kung iyon ang gusto niya. Mas maganda nga. At wala na akong pro problemahin sa kanya.

Muli akong nagtungo sa pintuan at pinagbuksan ang mga inutusan niya.

“Follow me.“utos ko sa mga ito at tinungo ang silid ko. Sinabi ko kung nasaan ang mga gamit niya at sila na mismo ang nagsilid ng mga iyon sa may kalakihang maleta niya. Kahit ang mga perosanal things niya sa banyo ko ay pinahakot ko na lahat lahat. At wala ni isa akong itinira sa mga gamit niya sa bahay.

Mabuti naman at napag isip isip na niya na lumayas ng bahay ko. Ng hindi na siya dadagdag sa mga iniisip ko.

“Now leave. Nakuha niyo na lahat ng gamit niya.“galit na utos ko sa mga ito ng maisaayos na nila ng maayos ang mga gamit niya.

“Thank you po sir. Aalis na po kami.” Iyon lang at umalis na nga ang mga ito.

Well, thats it. Problem solve. Wala ng Clent sa bahay ko. Magsasaya ako ngayon. Mag papa party ako.

Kumilos na ako para makagayak para makapasok na sa eskwelahan. Napapakanta pa talaga ako habang naliligo. Walang Clent na nang iistorbo sa paliligo ko. Na bigla na lang papasok ng banyo kapag nasa loob ako. Wala ng makikialam sa akin sa paraan ng pagligo ko.

This is life. Balik Brix lifestyle na ako. Malaya na akong gumalaw sa pamamahay ko.

May ngiti sa mga labi akong lumabas ng bahay ko ng makapag ayos na ako. Ibabalita ko kina Harold ang paglayas ni Clent sa bahay. Siguradong magugulat sila sa ibabalita ko.

“Mukhang masaya ka yata ngayon Brix.” bungad na tanong sa akin ni Lowelle dahil talaga naman nakangiti ako.

“Oo nga. Kanina si Bryant. Pumasok sa pintong iyan na nakangiti din. Bakit? Anong mayroon sa inyong dalawa at masayang masaya kayo?” Si Harold.

“Pumasok ba si Bryant?“tanong ko kaysa sagutin ang tanong nila.

“Hindi, nasa loob lang sila ng opisina kasama si Zyrel dahil hindi pumasok. Sasamahan daw niya si Zyrel dahil naka leave siya ng isang linggo dahil sa bali ng kamay niya.“sagod naman ni David.

“Ganun ba. Ok makabalita nga ako sa kanya. Kung kumusta si Zyrel.”

“Mamaya na. Sagutin mo muna ang tanong namin.“si Lander at humarang pa talaga sa dadaanan ko.

“Anong tanong?”

“Bakit kakaiba ang ngiti mo ngayon? Pinaligaya ka ba ni Clent magdamag kaya ganyan ang ngiti mo?”

“Gago! Mas masaya pa ako doon kapag napapaligaya niya ako. Dahil wala ng Ckent sa bahay ko.“nakangiting sagot ko sa mga ito.

Laglag ang mga pangang nagsitinginan sila sa isa’t isa.

“Sigurado ka? Paanong nangyari iyon?“si Harold.

“Well, his bodyguard took his belongings this morning in my house. So thats it.“sagot ko.

“Hindi ba kayo nag away? Hindi mo ba siya napasakitan? Baka naman binaliwala mo kaya siya naglayas?“halos sabay sabay na tanong nila sa akin.

Ngiting ngiti naman ako sa kanila. Sabay kibit balikat.

“Wala naman akong ginawang masama. Hindi ko nga nakausap maghapon dahil nga dumating si Sofia. At nagkatay tayo ng tao kahapon diba. Pag uwi ko naman sa bahay hindi ko na siya naabutan. Dahil may dinner sila sa kanila. Tapos kaninang umaga napagbuksan ko ng pinto ang dalawa niyang body guard and then they took Clent things.” Mahabang paliwanag ko sa kanila.

“Ahh!.“tatango tango pa sila na para bang ina absorve ang paliwanag ko. Pero halata na napapaisip sila sa sagot ko.

“Wala ka bang kakaibang napansin sa kanya? Bakit naman yata biglaan? Hindi mo ba natanong na bakit hindi siya ang pumunta sa bahay mo para hakutin ang mga gamit niya kasama ang mga body guard niya?”

“Naku! Bakit kailangan ko pa bang isipin iyan? Huwag na, kung kailan malaya na ulit akong makakagalaw sa bahay ko. Kaya pwede ba. Get out of my way.” sabi ko saka ako umiwas sa kanila para magtuloy sa loob ng opisina ni Bryant.

Naabutan ko naman na nasa harapan ng computer si Bryant habang si Zyrel naman ay nakaupo sa panh isahang sofa sa kanan na nagbabasa. Naka cast nga ang kanang kamay nito.

“Kumusta?“tanong ko ng pareho sila ni Bryant na napatingin sa akin. “Ayos ka lang ba?“dagdag tanong ko ng makalapit ako ng tuluyan dito. “Hindi pa pala ako nagpapakilala, ako nga pala si Brix.“nakangiting pakilala ko dito.

“Zyrel.“kiming ngumiti naman ito. Mas maganda nga ito sa malapitan. Kaya naman pala nainlove dito agad si Bryant eh. “At salamat, ayos lang ako. Naibalita sa akin ng mga kaibigan mo sa labas na kayo pala ang tumulong kay Brent to punish those guy.”

“Yeah! Maliit na pabor lang iyon Zyrel. Ikaw ba Bryant, buti nakapagpigil ka?“baling ko naman dito ng tumayo mula sa harapan ng computer niya.

“Yeah! Pero maiba tayo, kakaiba yata ang aura mo ngayon? Masaya ka yata?“balik tanong naman niya sa akin. Ganun na ba kahalata ang saya ko na wala na si Clent sa bahay ko? Siguro ganun na nga.

“Saka ko na sasabihin. O di kaya naman tanungin mo na sina Harold dahil nasabi ko na sa kanila. Dumaan lang ako dito, peri may klase pa ako.“sagot ko dito. “Nice to meet you again Zyrel. Mauuna na ako sa inyo.” Baling ko namam kay Zyrel.

“Sige nice to meet you too.“sabi naman nito. Muli na akong nagpaalam sa kanila kaya naman ngayon bagtas ko na ulit ang daan patungo sa department namin. Mag aaral ako ng mabuti ngayon dahil wala akong inaalalang Clent na iistorbo sa akin.

Sana nga magtuloy tuloy na. Iyong hindi lang sa bahay siya wala kundi tuluyan na niya akong lubayan. Tuluyan na siyang lumayo sa buhay ko.

---

@YuChenXi

#24: Brix

“Saan kayo magbabakasyon ng isang linggo?“tanong ni David ng nagtipon tipon kami ng hapong iyon sa opisina namin dito sa AU.

“Boracay na lang siguro. Saka limang araw na lang naman.“sagot naman ni Bryant dito.

“Ngayon na ba ang punta niya?“tanong ko naman dito.

“Yeah! Mamaya na. Eh ikaw, kayo ni Clent. Kumusta. Mukhang hindi na nagpakita sayo iyong tao ah.” Pang iiba niya ng usapan kaya naman napatingin sila sa lahat akin. Heto na naman kami.

“Nah! Huwag na nga natin siyang pag usapan. Maganda na nga iyon ng hindi na siya nangungulit sa akin.“sagot ko pero sa totoo ay naninibago din ako pero hindi ko na ipinahalata iyon sa kanila.

“Sa pagkamanhid mo ba naman, talagang iyan ang sasabihin mo. Hay naku Brix. Wala ka man lang bang kalambing lambing sa katawan. Hindi mo man lang ba siya namimiss.” si Harold.

“Bakit ko naman siya mamimiss. Anong mamimiss ko sa kanya? Yong kakulitan niya? Yong pagkabossy niya? Naku! Huwag na Harold. Hindi ko siya mamimiss.“sagot ko dito. “At ayaw na ayaw ko ng mag nagmamando o kumovmcontrol sa akin.”

“Ewan ko lang sayo Brix huh! Ano bang hindi mo nagustuhan sa isang iyon. Tingin naman namin nasa lahat na sa kanya ang katangian na gugustuhin ng isang babae. Bukod sa may hitsura, tanggkad at higit sa lahat talino. Haha, iyon nga lang. Ewan kong anong nakain niya na imbes na babae ang tuhugin. Mas gusto niya ang magpatuhog sayo.“natatawang sabi naman ni Lowelle. “Iba din ang takbo ng isang iyon. Kakaiba. Hindi ko mawari kong anong tatakbo pa sa isip sa susunod na hakbang na gagawin eh.”

“Sinabi mo pa.” sigunda naman ni Lander.

“Sandali nga bakit ba sa akin at sa kanya na naman nabaling ang usapan. Ang pinag uusapan natin dito ay ang pamamasyal ng lovey dovey na si Bryant at lalabs niyang si Zyrel.” inis na sita ko sa mga ito. Wala na ba silang napapansin maliban sa akin na kahit nasa kalagitnaan pa lang kami ng isang usapin ay naisisingit talaga nila si Clent.

“Eh sa mas nakakaintriga kayong dalawa eh. Para kayong aso’t pusa pero kung maglampungan naman kakaiba.” Sagot ni Harold.

“Tangna, hindi ko alam kong kaibigan ko pa ba kayo o hindi.“naasar na tumayo ako at mag wo walk out na sana.

“Hahaha! Kaibigan ka nga namin eh. Kaya nga mas magandang pag usapan ka namin ng harapan kaysa talikuran diba.”

“Kaya nga, ikaw ba? Anong mas gusto mo? Pag usapan ka namin ng hindi mo nalalaman. Sige nga?“sigunda naman ni Lowelle sa sinabi ni Lander.

“Eh bakit ako na lang lagi. Sige nga. Bakit hindi niyo pag usapan si Bryant at Zyrel ngayon at hindi iyong sa akin na lang lagi.”

Nagkatinginan ang mga ito dahil sa sinabi ko sabay tingin kay Bryant. At ang mga bwesit kong mga kaibigan, sabay sabay na napakamot pa ng ulo ng ismiran sila ni Bryant. Mga gago din ito eh. Hindi sila takot na parusahan ko pero sa isang tingin pa lang ni Bryant tumitiklop na sila. Damn them. Nasan ang hustisya sa pagkakaibigan namin.

“Huwag na nating isali sina Bryant sa usapan.“si Harold na halata na iniiwasan nga talagang mapatingin kay Bryant.

“Ewan ko sa inyo. Magsama sama kayo.” Sabay talikod sa kanila.

“Hey! Saan ka pupunta?“habol na tanong ni Bryant sa akin.

“Sa impyerno, iyong hindi ko kayo nakikita.” sagot ko dito.

“Hahah! Doon din ang punta namin eh. Sabay sabay na lang tayo.” pahabol naman na sagot ni Lander na sinabayan naman ng tawa ng iba.

Grrr! Kagigil sila. Nahahalata tuloy na mas takot sila sa galit ni Bryant kaysa sa galit ko. Damn them again.

Pero ayaw lang nila talaga ma offend si Bryant kaya hindi nila ito masyadong inaasar dahil iba talaga ito magalit, maasar, mainis o ano pa man na ikakainit ng ulo niya dahil nangangatay talaga siya ng tao. Pero kaya ko naman mangatay ng tao ah kapag galit ako. Iyon nga lang hindi ako tulad ni Bryant na walang kai-kaibigan kapag siya na talaga ang nagalit.

Whatever. Bahala nga sila diyan at makauwi na ako. Hindi ko na sila pinansin kahit tinatawag pa nila ang pangalan ko. Nagtuloy tuloy na ako pauwi sa bahay.

---

---

Pabato na ibinaba ko ang bag ko sa sofa ng makapasok ako sa bahay at kinakalas ang botones ng uniform ko. Hindi ko mapigilan ang hindi igala ang paningin ko sa kabuuan ng bahay dahil walang Clent na nakakalat. Walang Clent na bigla na lang susulpot sa likuran ko at yayakapin ako at pupugin ng halik sa batok kapag siya ang naunang umuwi ng bahay galing eskwelahan.

Nah! Bakit siya ba ang iniisip ko. Pangalawang araw na ngang tahimik ang mundo ko dahil hindi na siya nagpakita sa akin simula ng hakutin ng bodyguard niya ang mga gamit niya dito. At magtatatlong gabi na ngayon na hindi ko siya katabing matulog.

Fuck! Bakit ko ba siya naiisip?

Nailing na lang ako at iwinaksi ko siya sa isip ko at ipinagpatuloy ang pagtanggal ko ng damit at gaya ng dati inihagis ko na naman iyon sa kung saan.

“I told you put that dress in the laundry basket.”

Narinig kong boses ni Clent galing sa may silid ko kaya naman napalingon ako. Nakasandal siya hamba ng pintuan at seryusong nakatingin sa akin.

Damn! Nandito pala siya. Akala ko wala na siyang balak magpakita dahil wala na ang mga gamit niya sa bahay.

Well, hindi ko na napigilan ang napangiti ng magsimula na siyang maglakad sa akin. Hahawakan ko sana siya pero nagulatbpa ako ng bigla siyang naglaho ng makalapit na siya sa akin kaya naman ang ngiti sa labi ko ay nawala at napalitan iyon ng kunot ng nuo saka ko muling iginala ang paningin ko sa paligid.

Paanong nangyari na ang malinaw na imahe at buong buo ang boses niya na narinig ko ay isa ko lang imahinasyon.

Tangna, ganun ko ba siya iniisip sa dalawang araw na hindi ko siya nakita? At ganun na lang kalinaw ang imahinasyon kong imahe niya? At dahil sa mga bwesit kong kaibigan na siya lagi ang tinatanong sa akin.

Whatever! Cut the crap. Makaligo na nga at ng makapagpahinga na muna ako bago ako lalabas para kumain ng hapunan. Pero bago ko tinungo ang silid ko ay pinulot ko ang damit kong basta ko na lang itinapon kanina at bitbit iyon na dinala sa banyo at inilagay sa laundry basket.

Binilisan ko na ang pagligo. Wala pa yatang sampong minuto ay tapos na akong maligo. Abala na akong nagpupunas ng katawan habang palabas ako ng banyo pero nagulat na lang ako ng makita ko si Clent na kampanting nakahiga sa kama ko at nagbabasa ng paborito niyang libro.

“Kailan ka pa nandito?“tanong ko sa kanya saka ako lumapit. Inangat niya ang tingin niya sa akin sa librong binabasa pero hindi siya nagsalita at muling ipinagpatuloy ang pagbabasa. “Hey! Kinakusap kita.” Pero seryusong muli niya akong tinignan kaya naman mas lalo akong lumapit at umupo sa gilid ng kama. Pero sa paglindo ng kama ko ay ang libro na lang niya ang nandoon.

What the fuck is happining to me?

Napasabunot ako ng buhok ko na nakatingin sa libro niya saka ko iyon kinuha.

Bakit ko lang ito napansin na naiwan pala niya ito sa bahay. Kasi naman paanong mapapansin ko eh deretso tulog na ako kapag galing na ako sa labas pagkakain ko ng hapunan at hindi na nag aabalang ayusin ang kama ko. At kaninang umaga ay nandito si ate Pacing para linisin ang bahay.

Kaya siguro iniwan na lang ni Ate pacing ito dito. Marahil nga.

Muli akong nailing. Kung ano ano na ang nakikita ko. Bakit ba siya ang iniisip ko.

Damn!

Tumayo ako at kumuha na ng panloob para isuot saka ako muling nahiga. Kinuha ko ang phone ko saka ako nag set ng alarm dalawang oras mula ngayon. Mag aalas sais pa lang kaya makakatulog pa ako bago ako lalabas para kumain.

---

---

Damn! Parang gusto ko pang matulog. Pero heto ako at palabas na ng bahay ko para kumain. Bakit ba kasi kumalam pa ang sikmura ko. Ni hindi pa nga naabot ng alarm na na set ko sa phone ko pero naging alarm na sa akin ang lintik na sikmura ko.

Para nga ako ngayong tinatangay ng hangin at parang natutulog pa lang hanggng ngayon ang dugo ko.

Nasa ground floor na ako kung saan may reataurant na pwedeng kainan ng matawag ang pansin ko sa dalawang imahe na papasok din sa restaurant.

Si Clent at si Sofia. Hindi na siguro ako namamalikmata ngayon diba. Pero hindi ko naman magawang tawagin ang pansin nila kaya bahagyang umiwas na lang ako at lihim silang pinagmasdan.

Pero teka, tama ba ang nakikita ko na may plaster sa kanang sintido ni Clent? Sandali nga? Napaaway ba ito?

Dahil sa mga katanungan kong iyon sa isipan ko ay hindi ko na napigilan ang hindi sila lapitan.

“Brix.” nakangiting pansin sa akin ni Sofia at kumalas sa pagkakapulupot sa kamay niya at lumapit sa akin and give me a quick hug and kiss on my lips.

“Yeah! Hello Sofia.“nakangiting bati ko sa kanya pero kay Clent ako nakatingin at pinagmasdang mabuti ang mukha niya. “Anong nangyari diyan?” hindi ko mapigilang tanong sa kanya pero hindi niya ako sinagot at nagtuloy sa pagpasok sa loob ng restaurant.

“Come on Sofia, don’t just stand there.“tawag nito sa kapatid pero hindi naman lumingon man lang sa amin at deretso na sa bakanteng upuan. Kaya naman si Sofia ang binalingan ko.

“Anong nangyari sa kuya mo”tanong ko dito.

Kibit balikat ito saka bahagyang tumingin sa kanya. “He got home the other day na may mga pasa siya. He told us na may nakaayaw lang siya sa pag uwi niya.” Sagot naman nito.

Napatango ako. Pero ganun ba siya napuruhan at halata na na puro pasa siya. Ewan ko lang huh, baka bati sa katawan ay may pasa pa ito. Sino naman ang nangahas na labanan siya. At kailan pa ito napuruhan ng ganyan katindi. Sa pagkakatanda ko kahit ilan pa ang nakakalaban niya ay hindi siya basta basta matatamaan. At si Bryant pa lang ang huling alam kong nakalaban niya ng matindi at sa hospital talaga ang bagsak nilang dalawa noon.

“You wanna join us for dinner?“alok nito sa akin kaya naman agad akong pumayag. Kaya magkaagapay naming tinungo kung saan na nakaupo na siya ngayon.

“Order now, para makauwi na din tayo agad.” Sabi niya kay Sofia.

Lihim akong napamura dahil ni hindi man lang niya ako magawang tapunan ng tingin.

“Bakit ka naman nagmamadali kuya. Saka gusto ko pang makipagkwentuhan kay Brix eh.”

“Narito tayo para kumain. At hindi makipagkwentuhan. Kaya ba dito mo pinili kumain para makita siya?” May galit sa tuno na sabi niya sa kapatid na nakapag pasimangot dito.

“Hindi namam kuya. Nagkataon lang naman.”

“Nagkataon? na alam mong may posibilidad na makikita mo siya dito dahil nasa taas lang ang bahay niya. Kaya huwag ka ng magdahilan. Mag order ka na para makakain na tayo at ng makauwi agad.” Pang uulit niya sa unang sinabi kanina. Kaya naman walang nagawa si Sofia kundi mag order na nga ng makakain. Siya na din ang nag order ng pagkain para sa akin dahil alam din niya ang mga paborito kung kainin.

Naging tahimik siya sa pagkain ng maiserve na sa amin ang inorder ni Sofia habang kami naman ni Sofia ay nag uusap. Kwentuhan sa ibat ibang bagay. Pero nandoon ang panaka nakang pagsulyap ko sa kanya pero hindi ko man lang napansin na tinapunan niya ako ng sulyap kahit isa.

Hindi ko naman na hinahangad na tapunan niya ako ng tingin, nakakapanibago lang siya talaga dahil hindi naman siya ganito kapag nasa malapit lang ako at ipapakita nito ang pagkadisgusto kapag may kausap akong iba kahit kapatid pa niya ito gaya ng huli naming pagsasama ng dumating si Sofia. Pero ngayon. Ni wala akong mabasang emosyon sa kanya maliban sa kalamigan.

“Pwede ba Sofia, kung sa kadadada mo diyan eh kumain ka na lang mas mabubusog ka pa. Nakakawala ng gana ang kaingayan niyo.” May tuno ng pagkainis na sabi niya saka sinabayan ng pagtayo. “Kung balak mo pang magpaiwan nasa saiyo na iyan. I will wait you in the car. Kung wala ka pa ng sampung minuto don’t blame me if I drag you home.” Sabi niya saka walang lingong likod na tinungo ang counter at nagbayad saka tuluyan ng lumabas.

Nagkatinginan pa kami ni Sofia dahil sa kasungitan nito. Kahit alam ko naman na ganun talaga ang ugali niya.

“Pagpasensyahan mo na ang kuya.”

“Yeah! Lagi naman ganyan ang kuya mo. Kaya puntahan mo na siya, bago ka pa niya hilain pauwi.” Sagot ko dito.

“Nah! Hayaan mo iyon. May sampong minuto pa naman ako.” baliwalang sagot naman  iya sa akin. Naiiling na lang akong napatango. What a spoiled brat she is?

Pero hindi nagtagal ay naging seryuso na tumingin siya sa akin at hinawakan ako sa kamay.

“I have something to tell you.”

“What?”

“Ang totoo niyan hindi nakuha ni kuya ang mga pasa niya sa nakaaway niya sa kung saan, kundi gawa iyon ng papa.”

“Ano?“hindi ko mapigilan ang hindi magtaas ng boses dahil sa sinabi niya. Pero agad ko naman kinalma ang sarili ko ng pagtinginan na kami ng ibang tao na nasa loob ng restaurant.

“Pero sana, hindi malalaman ng papa o ni kuya na sinabi ko sa iyo ito dahil ako ang pagtutuunan nila ng galit at baka pabalikin ako ng America.”

“Okay! Hindi ko sasabihin sa kanila ang mga sinabi mo ngayon sa akin. Pero bakit? Anong dahilan ng tito at bakit niya sinaktan ng ganun si Clent?” tanong ko.

“I don’t know. Hindi ko naman narinig ang naging usapan nila ng papa, basta narinig ko na lang na sumigaw si mama at sinakluluhan si kuya dahil puno na ng dugo ang mukha niya sa pagkakapalo nito ng baston na hawak ni papa.”

“Damn!” Hindi ko mapigilan ang hindi mapamura sa ikinuwento nito at wala akong maapuhap na sasabihin. Bigla tuloy akong nakaramdam ng anong kaba sa dibdib ko. Awa oara kay Clent. Oero hindin dapat. Kailangan kong malaman ang dahilan.

“At pagkatapos non ay ikinulong pa ni papa si kuya ng dalawang araw, ngayon lang siya lumabas ng masinsinan silang nag usap ng papa.”

“Ikinulong? Dalawang araw?“pang uulit ko. Dalawang araw na mula ng hakutin ng tauhan niya ang mga gamit niya sa bahay. At ano ang pinag awayan nila ni tito at nagawa niyang saktan ng ganun si Clent.

“Kaya‐.”

“Sofia.“malakas na tawag mula sa labas ng restaurant dahilan para hindi na nito maituloy ang mga sinasabi.

“Nandyan na kuya.” Agad itong tumayo. “Sa susunod ko na lang itutuloy ang kwento ko.”

“Sige.” Tumayo na din ako at ginawaran ito ng halik sa pisngi saka muling nagpaalam sa akin.

Nakatingin ako ngayon kay Clent na nakatingin naman sa palapit na kapatid. Hindi talaga siya tumingin sa gawi ko hanggang sa makalapit na si Sofia sa kanya.

What is happining? Iyon ang unang tanong na nabuo sa isipan ko ng muli kong maisip ang ikinuwento ni Sofia sa akin? Bakit nag away sina tito at Clent?

At nagkataon lang ba na tama namang ipinahakot niya ang mga gamit niya sa bahay sa pag aaway nila? O alam na ni tito na lumipat siya sa bahay ko?

Ewan! Pero nahihiwagaan ako sa ikinuwento ni Sofia. Kailangan kong alamin ang dahilan ng pag aaway nila. Kailangan kong makausap si Clent dahil parang may kakaiba talaga sa kanya. Hindi siya ganun. Palagi ko man siyang sinusungitan pero baliwala lang iyon sa kanya at pipilitin na makagawa ng paraan para makalapit sa akin. May mali. At iyon ang dapat kung alamin.

---

YuChenXi

#25: Brix

Palakad ako sa covered walk patungo sa department namin ng matanawan ko na makakasalubong ko si Clent.

Kahapon ko pa naiisip kong paano ko aalamin kung anong pinag awayan nila ng papa niya pero kapag tinanong ko naman sa kanya iyon ng deretso ay baka makasama iyon kay Sofia.

Palapit na palapit na siya sa akin ng may sumalubong sa kanya sa daraanan niya. Si Brent.

Well, lagi naman sila talaga ang magkasama sa tuwing nakakasalamuha ang landas namin noon wala pang namamagitan sa amin. At sa aming magkakaibigan ay sila talga ang malapit sa isa’t isa. Hindi gaya ni Bryant kapag nagkakasalamuha ang landas nila at sa akin.

“Hey! Kumusta?“tanong ni Brent sa akin ng pasalubong na sila sa dadaanan ko.

“Ok lang. Saan ang punta natin?“tanong ko sa kanya at bahagyang napatingin ako sa kanya na nakatingin din sa gawi ko pero parang tagos naman iyon sa akin na para bang wala lang ako sa harapan niya.

“Nagyaya kasi itong si Clent na uminom. Gusto mo bang sumama?“aya nito sa akin.

“May klase pa ako eh. Ikaw ba?wala ka na bang klase?”

“Sino sa amin? Kung ako,wala na. Itong si Clent mayroon pa yata. Tama ba ako?“sabay baling sa kanya.

“Yeah!.“matipid na sagot niya. “Mauuna na ako. Sumunod ka na lang. Baka naghihintay na din ang iba kong inimbitahan para uminom.“dagdag pa niya saka sinabayan na ng lakad palayo at ni hindi na siya lumingon pa sa amin.

“Anong problema non?“hindi ko mapigilang tanungin ito. Baka may alam siya kung bakit nag away sila ni tito Clemente.

“Hindi ko din alam eh. Kahapon pa iyan. Nakita ko nga kanina ng mag practice kami ng swimming na hindi lang sa mukha niya may pasa. Pati nga sa braso at katawan eh. Ang sabi niya napaaway din siya ng araw ng pagkatay natin sa mga taong nagtangka kay Zyrel.”

Napatango na lang ako at hindi ko mapigilan ang sarili na tapunan ng tingin ang kotse nito sa di kalayuan.

“Sige,mauuna na ako. Kapag gusto mong sumunod sa amin mamaya, i text mo lang ako para masabi ko sayo kung saan kami. Wala pa kasing sinabi si Clent kung saan kami iinum eh.”

“Sige.” Sinabayan ko ng bahagyang pagkaway ito habang palayo sa akin habang nakatuon ang pansin ko sa kotse ni Clent. Natanawan ko na bumaba ang salamin ng bintana niya at dumungaw doon si Brent. Ewan kong ano ang pinag usapan nila ng muling isara ni Clent iyon saka naman nagtungo si Brent sa sarili nitong kotse. Saka magkasunod sila na umalis.

Ako man ay nagpatuloy sa paglalakad papasok sa department namin. At habang nasa klase ako ay nandoon na sa isip ko kung susunod ba ako sa kanila gaya ng sabi ni Brent o hindi na.

---

---

Hindi na ako nagdalawang isip na i text si Brent ng matapos ang klase ko na ngayon ay palabas na ako ng AU at tanungin sa kanya kong saan sila nag inumam na agad naman na nag reply sa akin.

Kaya ngayon ay bagtas ko ang daan na patungo sa GH Karaoke Bar kung saan sila ngayon. It took me 20 mins para makarating doon at naabutan ko na nga sila na nag sasaya at nagkakantahan na ang iba sa kanila na halata na medyo tinamaan na ng nainom.

“Halika, akala ko hindi ka na darating. Eh halos sampung minuto lang naman ang papunta rito kapag galing ka sa AU.“salubong sa akin ni Brent ng makalapit ako sa kanila.

“May dinaanan pa kasi ako.“sagot ko na kahit ang totoo ay medyo nagdalawanh isip ako kanina kung susunod ba ako talaga sa kanila. Napatingin ako kay Clent na wala paring imik na umiinom lang habang nanunuod sa mga kasama na nagkakantahan.

“Sa tabi ka na ni Clent umupo.”

“Okay.”

Kumilos ako para makaupo na nga pero ni hindi niya ako tinapunan ng tingin kahit nasa tabi na lang niya ako. Lihim akong napasimangot at agad na kinuha mula kay Brent ang inaabot sa akin bottle beer.

“Anong problema mo?“hindi ko na mapigilang tanong ng halos kense minutos na ang lumipas mula ng dumating ako ay hindi ko man lang siya narinig magsalita.

Parang hindi na siya ang Clent na kilala ko. Mas gugustuhin ko pang iyong dati kaming nagbabangayan kaysa iyong ganito na ni hindi niya yata ako kilala kung makaasta.

Dibali ganito naman talaga ang gusto ko. Ang hindi niya pakialaman ang buhay ko. Dahil simula ng may nangyari sa pagitan namin ay halos siya na ang nasusunod sa aming dalawa lalo na noong lumipat siya sa bahay ko.

Pero ngayon,parang wala ngang nanguari sa amin dahil napakalamig na ngayon ang pakikitungo niya. Para bang hindi niya talaga ako kilala kung makaasta.

Ewan ko lang sa kanya huh! Kung ano ang nangyari sa kanya o sabihin kong nangyari sa kanya ni Tito Clemente at parang nadamay ang makikitungo namin sa isa’t isa.

Pero naisip ko,marahil nga inilabas lang talaga niya ang init ng katawan niya at sa ako ang ginamit niya para ilabas ang init na iyon sa kanya. At hindi talaga pagmamahal ang dahilan kaya niyang kinukuha ang pansin ko noon. At ngayong tapos na at nakuha ang pansin ko ay tuluyan na iyong nawala.

Ganun na nga siguro. Marahil talagang ganun na nga.

“Wala akong problema. Kung nandito ka para tanungin lang sa akin iyan, ay hindi na kailangan. Dahil wala ka naman ding magagawa.“sa wakas sagot niya kahit na may kalamigan ang tuno niya.

“Hindi naman masama ang magtanong, wala pa tayong naging magandang usapan mula ng maghiwalay tayo noong dumating si Sofia. Anong problema?“muli kong ganong sa kanya.

“Is none of your business Brix. Ito naman ang gusto mo diba. Ang matapos ang sinasabi mong kabaliwan ko. Pwes, nangyari na.“sagot niya na tumingin sa akin  saglit na agad ding binawi ang tingin sa akin saka sumimsim ng alak sa bote.

“Yeah! Your right. Mas mabuti na nga siguro iyon, dahil sa ngayon hindi ko na pro problemahin ang presensya mo sa bahay at sa mundo ko.“sagot ko sa kanya kaya naman muli niya akong tinapunan ng tingin.

Blanko ang ekspresyon ng mga mata niya.

“Yeah!“mahinang saad niya at muling uminom sa hawak na bote ng alak.

“Kalimutan na natin ang namagitan sa atin. Mas mabuti na ang ganito. Iyong wala sa atin ang napipilitan at ipinagpipilitan ang sarili. Lets forget what happened between us.“pang uulit ko na sinagot na lang niya ng tango.

At sa pag uusap namin iyon ay hindi na niya ako muling inimik pa kaya naman hindi na din ako nangahas na magsalita pa. Hanggang sa naparami na din ako ng inom at hindi ko na alam pa ang sumunod na nangyari dahil tinalo na ispirito ng alak ang katinuan ng isip ko.

---

---

Napapikit akong muli ng biglang kumirot ang ulo ko kinaumagahan ng magising ako. Pero sandali, paano pala ako nakauwi kagabi.

Hindi ko na matandaan ang iba pang nangyari. Basta ang huling natatandaan ko ay ang pag uusap namin ni Clent at kasunod non ay bumaha na ng alak hanggang sa makarami kami.

Nagmulat ako muli ng mga mata ng mapansin ko na wala pala ako sa sarili kong bahay. Kung ganun nasaan ako?

Iginala ko ang mata ko sa kalooban ng bahay kung nasaan ako ngayon. Nasa sala ako at sa mismong sofa na ako nakatulog. Nahihilo man at kumikirot ang ulo ko ay pinilit kong tumayo at nagpasya ng hanapin ang banyo para makapaghilamos muna dahil nangangati ang mukha ko. Kaya naman ng matapos na akong nakapaghilamos ay medyo nabawasan ang pagkahilo ko dahil sa lamig ng tubig.

At muli kong iginala ang paningin ko sa paligid kaya napagtanto ko na nasa bahay ako ni Clent ng mapansin ko ang isang maliit na photo frame sa tabi ng TV nito sa sala.

Kung ganun dito ako nagtuloy kagabi. Hindi ba siya nalasing kagabi gaya ko. At sina Brent at ang iba naming kasama. Ewan ko. Kaya nagpasya akong tunguhin ang silid niya para tignan kong nandoon siya. At nagimbal ako sa nakita mismo ng dalawang mata ko ng makapasok ako sa silid niya.

Napalunok ako. Hindi ko alam kong ano ang gagawin ko. Kung ano ang uunahin kong ikikilos. Ang paa ko pahakbang palapit pa sa kanya o ang kamay ko at hilain pasara muli ang pinto.

Clent is sleeping with Brent. And they are both topless. Ewan ko na lang kong pati sa ibaba ay wala silang saplot. No! Hindi ko na kailangang malaman iyon.

Oo! Hindi na kailangan dahil sa ayos nila ngayon ay alam ko na ang nangyari. So! I decide to close the door ang walk out. Wala akong imik na umalis ng bahay ni Clent at umuwi sa sarili kong bahay.

Hindi ko man alam kong papaanong nasa park ng building din iyon ang kotse ko. Dahil wala na ako talagang natatandaan na nakapagmaneho ako paauwi at kung bakit sa bahay pa ako ni Clent natulog kagabi.

Nailing ako. Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko. Clent ang Brent had sex last night. Siguro nga. Oo!. Marahil. Ewan. At wala na akong balak alamin iyon.

Wala kaming KAMI ni Clent so nasa kanya na iyon kung ano ang gusto niyang gawin at sino ang gugustuhin niyang makaniig. Wala na akong pakialam doon at wala naman talaga akong karapatan. So thats it. No wonder na! Na kaya madali na siyang makakamove on dahil nailabas na talaga niya ang init ng katawan niya para sa akin at ngayon naman ay iba na ang nagpapainit niyon sa kanya.

Bagtas ko ang daang pauwi sa bahay at hindi ko na alam ang dapat isipin. Halo halo na kaya hindi ko alam kong ano ang dapat unang tanggalin sa isipan ko. At habang nasa daan ako ay parang nililipad ang isip ko at hindi ko na napansin na redlight na pala kaya naman bumangga ang kotse ko sa kotseng nasa harapan ko.

Galit na galit na bumaba ang lulan ng kotse at sinita ako. Nagkagulo na sila dahil lumabas din ako at nakipagbangayan dito. At ang traffic kanina ay lalong lumala dahil hindi ako nagpatalo sa may ari ng sasakyang nabangga ko. Hanggang sa dumating ang mga pulis at pareho kaming dinala sa prisinto.

Hindi na ako umimik at tinawagan ko na lang si papa na agad naman rumescue sa akin. Ito na ang nakipag usap sa pulis at sa lalaking may ari ng kotse. Wala pang isang oras ay nakauwi na ako sa bahay. Hindi sa sarili kong bahay kundi sa bahay namin mismo at saka ako hinarap ng papa ng sa kanya na ako nakisakay dahil tinangay na ng isa sa body guard nito ang kotse ko para ipaayos.

“Anong nangyari sayo at bakit ka nasangkot sa disgrasiya.” Tanong ng papa na halatang galit pero pilit na pinipigilan na pagtaasan ako ng boses.

Ito ang gusto ko kay papa dahil ako ang paborito niya sa aming magkakapatid. Lahat ng gusto ko ay sinusunod niya. At hindi ko pa nakitang nagalit ito sa akin. O pinagtaasan ako ng boses.

“Medyo napadami ng inom namin kagabi nina Brent papa kaya naman hilo pa ako ng pauwi ako galing sa bahay ni Clent.” Totoong sagot ko sa kanya na kahit iba pa ang dahilan ng aksidente ko. Pero isa narin naman iyon sa totoong dahilan. Dahil totoo namang nahihilo pa ako.

“At bakit ka ba kasi uminom ng marami. Di sana nagpalipas ka na muna ng hang over mo bago ka umuwi. Ano na lang kung mas malala pa doon ang aksidenteng kinasangkutan mo.” Lintaya ni papa sa akin.

“I know papa, hindi ko na uulitin. Pero mamaya niyo na ako sirmunan. Gusto ko pang matulog muna.“sabi ko dito.

“Bata ka oo,hala! Sige. Ipapagising kita mamaya sa mama mo at ipagpapayluto kita ng soup.” pagpayad nito kaya naman nagpaalam na ako dito at umakyat sa sarili kong silid. Ni hindi na ako nagbihis at patumba na nahiga sa kama ko.

Pumikit ako pero nasa isipan ko ang imahe nina Clent at Brent na magkatabi sa kama niya kanina.

Kinapa ako ang dibdib ko kung anong klase ba dapat ang maramdaman ko sa tagpong iyon. Hindi ko alam.

Ahhhh! Bahala na nga sila. Basta tapos na iyon. Hindi na ako makikialam sa kanila. Sa kung anong mayroon sila. Basta ang iisipin ko na lang sa ngayon ay wala ng Clent na manggugulo sa akin. At habang nasa isip ko iyon ay muli na naman akong ginupo ng antok ang kamalayan ko.

---

---

“Anong nangyari sayo, at bakit ka naaksidente?“tanong ng mama sa akin ng magsalo kami sa hapag ng magising ako at ang kusina agad ang tinungo ko dahil sa naramdaman kong pagkagutom.

“Niyaya kasi ako ni Brent kagabi mama na uminom kaya hayon, nalasing ako. At hilo pa ako ng umuwi ako galing sa bahay ni Clent.”

“Akala ko ba si Brent ang nagyaya sayo. Bakit sa bahay ka ni Clent napunta at hindi kay Brent?”

“Kasama namin si Clent nag inuman mama, at doon nga kami nagtuloy kagabi at natulog.” Sagot ko dito at ayon na naman ang naalala kong tagpo kina Brent at Clent.

Hindi ako nilalayuan ng imaheng nakita ko at ang linaw sa utak ko ang tagpong iyon na pilit kong binabaliwa.

“Ganun ba. Mabuti at ganun lang ang aksidenteng kinasangkutan mo. At kung hindi pa kilala ng papa mo ang kapulisang humili sayo siguradong nasa kulungan ka pa hanggang ngayon.“paninermon ng mama sa akin.

“Yeah! I know. That won’t be happened again mama.“sabi ko na sinabayan ng paghigop ng sabaw na inihanda niya para sa akin.

“Dapat lang. Naku Brix anak, alam mo naman na ayaw namin na nasasaktan ka. Kaya dapat ingatan mo din ang sarili mo.”

“Opo mama,huwag kayong mag alala hindi ko na uulitin iyon kapag may hang ovee pa ako.”

“Hala! Sige ubusin mo na iyan. Ipapakuha ko lang kay Nay Pacing ang gamot para sa hang over mo.”

“Salamat mama.”

“Huwag kang magpasalamat. Ginagawa ko ito dahil mahal na mahal ka namin.”

“Yeah! Kaya nga nagpapasalamat ako sa pagmamahal niyo sa akin ni papa.”

“Naku bata ka. Sige na. Ubusin mo na iyan.“muli nitong sabi bago niya ako iniwan.

Ako man ay nagpatuloy sa pagkain ko ng soup. Hanggang sa maubos ko iyon at ininum na nga ang gamot na ipinahanda ng mama sa akin. Saka ako muling nag ayos ng sarili ko at nagpaalam na sa mga ito na babalik muna ako sa tinitirhan ko para sa pasok ko mamayang tanghali.

Mabuti na lang wala na akong pasok sa umaga. Kaya naman makakapaghanda pa ako. Palabas na ako ng elevator ng makita ko mismo si Clent sa harapan ng bahay ko na nakasandal sa may pintuan.

Kunot nuo akong tumingin at lumapit sa kanya.

“Anong ginagawa mo dito?“tanong ko ng buksan ko na ang pintuan ng bahay ko. Muli ko na naman naalala ang ayos nila kanina ni Brent pero hindi na lang ako nag usisa dahil wala naman akong pakialam doon.

“I just want to get my book.” Malamig na boses na sagot niya sa akin.

“Bakit hindi ka na lang pumasok. May susi ka naman sa bahay ko.“sabi ko saka ko niluwangan ang pintuan para makapasok siya.

“Hindi ko na sinubukang pumasok ng bahay ng may bahay. At narito na rin lang ako. Ibabalik ko na ang susi mo.“sabi niya. At ibinigay nga niya iyon sa akin na agad ko namang kinuha. “Nasaan ang mga libro ko?“tanong nito.

“Isa lang ang nakita kong libro mo na nakakalat dito. At nasa ibabaw ng kama ko. Kunin mo na lang doon kung gusto. At yong iba na sinasabi mo. Hindi ko alam kong saan mo inilagay dahil hindi ko naman pinakikialaman.“mahabang sagot ko sa kanya.

Hindi na ito umimik at tinungo na nga ang silid ko na agad naman akong sumunod. Hinayaan ko na lang siyang hanapin at kunin ang sinasabi niyang libro na naiwan niya at ako naman ay nagbihis na para makapasok na sa eskwelahan.

Ewan ko! Pero ni hindi ko na siya nakitaan talaga ng paghanga sa akin na kahit maghubag na ako sa harapan niya na sinadya ko ng gawin pero hindi gaya ng dati na bigla na lang siyang lalapit sa akin kapag nakikita akong halos wala ng saplot sa katawan maliban sa maliit na telang bumabalot sa kaselanan ko. But now! Nakakamove on na talaga siya at wala na akong dating sa kanya.

“Nakuha ko na lahat.“sabi niya ng mapatingin ako sa kanya ng makapagsuot na ako ng uniform ko. “Mauuna na ako.“saka niya sinabayan ng talikod sa akin pero ewan ko, dahil bigla akong kumilos at pinigilan siya sa kaliwang braso pero hindi ko naman alam ang sasabihin dito. “Bakit? May sasabihin ka pa ba?”

Hindi agad ako nakasagot. Tumitig lang ako sa kanya at nagtagal kami sa ganong ayos na halos walang umimik sa amin. Hanggang sa siya na ang unang kumilos at tinanggal ang pagkakahawak ko sa kamay niya.

“Kung wala kang sasabihin mauuna na ako. May klase din ako at ayaw kong magsayang ng oras.”

“Sige, nakalimutan ko din naman ang sasabihin ko.“sagot ko na lang saka ako tumalikod dito.

Damn! Ano ba kasi ang sasabihin ko bakit ko siya pinigilan? Ewan ko huh! Pero kusa na lang kumikilos ang katawan ko pero wala naman akong maapuhap na salita para sabihin sa kanya.

Nakarinig na ako bg yabag palabas ng silid ko at pagbukas at pagsara ng pintuan ng bahay ko. Kaya siguradong umalis na bga siya.

Naiiling na ipinagpatuloy ko ang pagsasaayos ng sarili ko at iwinaksi na lang ang mga nasa isip ko na hindi ko matanto kong ano ba talaga ang tumatakpo sa isipan ko.

Wierd. Na bla-blanko talaga ako at hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Kaya hindi ko alam kong paano ipapaliwanag ngayon kung paano ang pagtibok ng puso ko.

---

YuChenXi

#26: Bryant

Gusto kong pisilin ang pisngi niya while he is pouting his lips at nakairap sa akin.

Eh kasi naman, ng dumating kami dito sa Boracay ay sinalubong na kami ng tourist guide at halata naman na iyong iba sa mga ito ay may kahulugan kung makatingin. At hayon nga hindi ko naman pwedeng hindi sila kausapin dahil nagpapaguide nga kami sa pwede naming gawin sa isang linggo naming bakasyon.

Kulang na lang ay takpan niya ang mata ko  kapag napapalingon ako sa iba. O di kaya naman kulang na lang ay maglambitin siya sa leeg ko para lang sa kanya lang ako nakatingin.

Hindi ko akalain na napakaseloso pala niya.

“What are you smiling at?“tanong niya sa akin ng mailapag ko ang ibang karga kong gamit habang nag aayos na kami sa mga dala namin sa silid na inukupa namin.

“Nothing baby. Bilisan na lang natin dito para makakain na tayo ng dinner.”

“Pwede bang dito na lang tayo kumain?“sabi pa niya.

“Paano natin mae-enjoy ang view kapag mag kukulong tayo ng silid natin.“sagot ko saka ko siya nilapitan. “Come on, maligo muna tayo bago tayo bumaba.“aya ko sa kanya at kinalimutan ko na ang pag sasaayos ng mga gamit namin saka ko siya hinila sa banyo.

“Sandali, wala pa tayong towel eh!.”

“Mayroon na sa loob ng banyo baby. Kaya halika na.“bago pa man siya nakasagot ay binuhat ko siya dahilan para mapasigaw siya at kumapit sa leeg ko.

“Basta hindi ko lang makikita na nakatingin ka sa iba kapag nasa labas tayo.“sabi niya ng maibaba ko siya ng nasa loob na kami ng banyo na talagang inirapan pa niya ako.

Natawa na lang ako saka ko siya niyakap.

“Selos ba iyan baby? O wala ka lang tiwala sa akin?“hindi ko na mapigilang tanungin sa kanya saka ko siya hinila sa tapat ng shower.

“Hindi ako nagseselos. Hala, maligo na nga tayo. Uhm! Tanggalin mo na ang damit ko.“sabay nguso at turo sa damit niya na agad naman akong tumalima. Syempre sinabayan ko na ng haplos sa katawan niya ang pagtanggal ko ng damit niya.

“Ang lambot ng balat mo baby. Mmm!.”

“Hmp!“pairap na tumingin siya sa akin. Nagtanggal na din ako ng damit at basta ko na lang inihagis iyon sa hindi mababasang parte ng banyo saka ko binuksan ang tubig.

Nakataas ang isang kamay niya na may cast kaya ako muli ang kusang nagpaligo sa kanya. Sabon dito, sabon doon na may kasamang haplos at pisil sa katawan. Ng mabanlawan ko na at hindi ko na mapigilan ang hindi siya pupugin ng halik sa katawan at bigyan ng mumuntik kagat sa bawat daanan ng mga labi ko.

Ungol naming pareho ang namayani sa loob ng banyo. Hindi ko man siya inangkin ay pareho naman naming napaligaya ang isa’t isa sa sempleng haplos at halikan hanggang sa tuluyang matapos na nga kaming maligo.

Ako na ang kusang nagpalit ng cast ng kamay niya at pinalitan iyon ng bago ng malinis at malagyan ko ng oitment na nereseta ng doctor.

Napatingala ako sa kanya ng humaplos ang isang kamay niya sa pisngi ko habang abala ako sa pag aayos ng cast sa kamay niya. Masuyo ang mga matang nakatitig sa akin habang masuyong gumagalaw anh mga daliri sa pisngi ko.

“Bakit?“tanong ko sa kanya at hinawakan mismo ang kamay niya na nasa pisngi ko at dinampian iyon ng halik.

“Bilisan mo diyan, gutom na ako.”

Naiiling na ngumiti ako. Akala ko pa naman kung ano na dahil sa kakaibang titig niya sa akin. Pero gutom lang naman pala.

“Oo na! Heto na nga binibilisan ko na. Ako man ay gutom na rin.” Sabi ko at muli kong itinuon ang pansin ko sa kamay niyang hindi ko pa natapos ang pagsasaayos. And a more couple of minute ay natapos na din sa wakas.

Magkaagapay na naglakad kami palabas ng silid namin at tinungo mismo ang restaurant sa baba ng building kung saan kami umukupa ng matitirhan sa loob ng isang linggo. Agad naman kaming sinalubong ng waiter at kinuha ang order namin.

Ang baby Zyrel ko na ang nag order ng pagkain namin. Sinabayan na namin ng usapan sa kung ano anong bagay habang naghihintay kami ng inorder niya. Hanggang sa dumating na nga at nagsimula na kaming kumain ay patuloy parin kami sa pag uusap na hindi na namin namalayan na naubos na namin lahat ng biyayang nakalatag sa harapan namin.

“Magpahinga na muna ba tayo o sisimulan na natin ang pamamasyal?“tanong ko sa kanya habang inabot ko ang labi niya at pinunasan iyon ng tissue na hawak ko.

“Ikaw bahala, ano ba ang gusto mong gawin?“balik tanong niya sa akin.

“Naku baby, huwag ako ang tanungin mo dahil iisa lang ang sagot ko diyan.“makahulugang sagot ko sa kanya.

“Duh! At ano naman?”

“Ang gusto ko ay bumalik na tayo sa silid natin. Tapos.. alam mo na.“sabay kindat ako sa kanya.

“Tumigil ka nga. Ayaw ko. Dapat isang beses isang linggo lang. Para di mo ako mapagsasawaan.“mahinang sabi niya sabay irap na naman sa akin.

“Hindi ako papayag.“reklamo ko pero binilatan lang niya ako saka sinabayan ng tayo at nauna ng lumabas ng restaurant. “Hey! Wait.“inilatag ko ang card number ng silid namin para ma idagdag sa charge namin sa mga darating pang mga araw na pamamalagi namin dito saka ko sinundan ang baby Zyrel ko na nasa labas na ng restaurant. “Baby naman. Huwag naman ganun. Anong silbi ng bakasyon natin kung walang ganun.“patuloy ko sa pag rereklamo sa kanya at pinigil ko siya sa kamay ng magsimula na naman itong maglakad palayo sa akin.

“Eh sa iyon ang gusto ko.”

“Pero hindi iyon ang gusto ko.”

“Hmmp!.”

“Baby naman. Bakit mo ba kasi naiisip na magsasawa ako. Kakasimula pa lang natin ng relasyon natin. Iyan na ang iniisip mo.”

“Eh kasi namam, lagi kang nakakatawag ng pansin ng iba. Kulang na lang ay lapitan ka kung hindi pa ako bumabakod sa iyo at tapunan sila ng masamang tingin. Babae sila, ako lalaki. Paano kong nakapag isip ka na hindi pala lalaki ang gusto mo.” Mahabang lintaya niya na sinasabayan pa talaga ng pag simangot kaya naman naaliw akong pagmasdan siya. Ng hindi ko na napigil ang sarili ko dahil talagang na ku-kyutan na ako sa kanya ay mabilis na ikinulong ko ang magkabilang pisngi niya sa mga palad ko at hinalikan siya.

“Uhmp!.”

“I love you baby.“bulong sa sabi ko ng pakawalan ko ang labi niya saka ko na siya niyakap ng mahigpit. “Naalala mo pa ba ang sinabi ko noong unang beses akong pumunta sa bahay niyo. Iyong sinabi ko sa mga kapatid mo.“tanong ko sa kanya.

Umiling siya.

“Sinabi ko, na kung babae ka malamang wala ako noon doon at sinamahan kang umuwi. Ngayon baby. Uulitin ko. Kung babae ka, wala tayo ngayon dito. Dahil ang mahal ko ay ikaw. Bilang si Zyrel. Ang mahal kong Zyrel ay isang lalaki at hindi isang babae.”

“Hmp! Talaga?” kunot ang nuo pa siyang tumitig sa akin.

Tumango ako saka ko siya muling niyakap and kiss him on his forehead.

“I love you baby. At hindi magbabago iyan. At huwag na huwag mong iisipin na magsasawa ako sayo. No! That won’t happen. Kaya ikaw. Tigilan mo na ang pagdradrama mo. Okay!.”

Sumimangot muli siya pero tumango naman bilang sagot sa akin. Ikinawit ang braso sa kamay ko at inihilig ang ulo sa balikat ko.

“Tara! Balik na tayo sa silid natin.“mahinang sabi niya saka niya ako tiningala at may ngiti sa mga labi. “Bukas na lang tayo mamasyal.”

“Gusto ko yan baby. Lets go.”

Kaya naman magkaagapay na muli kaming pumanhik sa silid namin at doon ay pinagsawa namin ang sariling inangkin ang bawat isa.

---

Pinagmasdan ko ang mahimbing na pagkakatulog ng baby ko. Ni hindi na ito natinag ng gumalaw ako at nagtungo sa banyo para magbawas. Ngayon malaya ko siyang pinagmamasdan. Nangiti ako ng kumilos at kinapa ang nakanteng kama sa tabi niya.

“Mmm!.“pilit na nagmulat siya ng mata ng wala siyang makapa doon at napatingin sa akin na halos hindi na maimulat ang mata. “Saan ka galing?“mahinang tanong niya at hinila ako pahiga sa tabi niya kaya naman umayos na din ako ng higa at muli siyang umunan sa braso ko at isiniksik ang katawan sa katawan ko. Ipinatong ang isang paa sa paa ko.

“Sa banyo. Matulog pa tayo. Madaling araw pa lang naman. Para may lakas tayong maggagagala bukas.”

“Uhm!” tumango siya bilang sagot. Lumipas pa ang ilan pang minuto ay muli na siyang nakatulog. Pero ako, hindi pa ako dalawin ng antok. Kaya naman pinagsawa ko na lang ang sarili mo caress his back at halik halikan ito sa ulo.

Parang kailan lang ng sitahin ko siya sa pahingaan ko na naging tagpuan na namin ngayon kapag nasa eskwelahan kami. Hindi ko akalain na talagang mahuhulog ang loob ko at makaramdam ng tunay na pag ibig para sa kanya.

At sa totoo lang, hindi ako naniniwala sa pagmamahal na iyan, not until I met him. At hindi ko talaga lubos maisip na sa isang lalaki pa talaga ako makaramdam ng ganito.

Ganito ba talaga ang pag ibig. Napakahiwaga. Na kahit ayaw mo sana ay kusang uusbong sa puso ng sino man na makakaramdam nito sa taong talagang nakalaan para sayo.

And now! Alam ko na ang baby Zyrel ko na ang makakasama ko habang buhay. Siya lang at wala ng iba pa. He is mine. Just mine.

---

---

“Tusukin ko kaya ang mga mata mo ng hindi ka na makakita.“ramdam ko ang gigil sa boses habang hinawakan ako sa pisngi at ipinaharap ako sa kanya habang nasa beach kami ng hapon na iyon na nagpasyang maligo sa dagat.

Syempre hindi naman maiiwasan na hindi ako tumungin sa paligid para pagmasdan ang magandang view ng dagat. At maraming nagsikalatan na mga seksing babe na nakabiki na halos kita na ang kaluluwa sa liit ng telang nakatakit sa katawan nila. At iyon ang ipinagpuputok ng botse ng baby Zyrel ko ngayon.

“Baby naman eh. Hindi naman sila ang tinitignan ko kundi ang ganda ng paligid eh. Saka kapag tinusok mo ang mga mata ko. Paano ko pa makikita ang baby Zyrel ko.” Sagot ko sa kanya saka ko sinabayan ng pisil naman sa pisngi niya.

“Siguraduhin mo lang, makita ko lang na lumuwa ang mata mo sa katitingin sa kanila. Naku! Bryant Salvador. Magsisi ka ngayon dahil ako ang minahal mo.“lintaya niya na nakairap parin sa akin. “Kung noon siguro kung sino sino ang nakakadate mo kahit may girlfriend ka. Ibahin mo na ngayon, dahil hindi ako tulad ng nauna mong nakarelasyon.”

“Oo na po!“napapakamot na lang ako dahil sa mga sinabi niya. Hindi naman ako makapalag ngayon. Mahirap na. Baka hindi ako pa eskorin.

“Dito ka.“sabay tapik sa tabi niya ng humiga siya sa inilapag naming banig sa buhanginan kaya naman agad akong lumapit sa kanya. Umayos siya ng higa at umunan mismo sa mga hita ko. “Kapag ganito ba ako lagi sayo. Magsasawa ka ba?“pagkuway tanong niya sa akin.

“Silly.” Hinaplos ko siya sa pisngi.

“Sobra ba ako? Hindi ba makatwiran na nagseselos ako sa mga hindi pa naman nangyayari?”

“Your over thinking baby. Thats okay. Dahil sa pagseselos mo, ay ayaw mo lang na mawala ako sayo diba?“balik tanong ko sa kanya.

“Mmmm! Yeah! At ayaw kong mangyari iyon. Dahil sumubok na akong pasukin ang relasyong mayroon tayo. At ikaw pa lang ang una lahat sa akin. Dahil hindi ko pa nasubukan ang makipagrelasyon sa iba noon. Ngayon lang. At gusto ko, sa unang relasyong susubukan ko, ay maging panghabang buhay iyon.”

“And I like that baby. At gagawin ko ang lahat para ang relasyon nating ito ay maging panghabang buhay.”

“Mmmm! I love you.“at humaplos ang kamay niya sa pisngi ko. Niyuko ko naman siya para halikan sa labi. “Basta huwag kang titingin sa iba ah!.“parang bata pang tanong niya ulut sa akin.

“Yes baby. And I love you too.”

Ngumiti na siya saka tumayo sa pagkakahiga.

“Hindi pa naman pwedeng mabasa ang kamay ko para maligo sa dagat. Paano yan?”

“Pwede na yan baby. Tinanggal naman natin ang cast sa kamay mo, basta huwag mo lang pwersahin.”

“Pero hindi din ako marunong lumangoy. Turuan mo ako.”

“Sige, pero hindi dito sa dagat baby. May swimming pool naman sa baba ng hotel, doon na lang tayo maligo. Enjoy na lang natin ang magandang pag alon ng tubig sa dagat sa ngayon.”

“Sige. Pero baka gusto mong lumangoy muna sa dagat. Dito lang ako. Panunuorin na lang kita.”

“Eh! Sigurado ka ba?”

Tumango siya. “Basta huwag mo lang hahayaang may lumapit sayong iba ah. Kapag may nagtangka, lumayo ka kaagad.“bilin pa niya sa akin.

“Sige baby. So, lulusong muna ako sa tubig saglit. Dito ka lang. At huwag na huwag ka fing magpapalapit sa kung sino man na gustong magpapansin sayo. Lalo na sa mga ibang lalaki sa paligid.”

“Mmm! Opo. Go na. Tapos kapag nagsawa ka sa dagat, sa swimming pool tayo sunod para turuan mo ako lumangoy.”

“Okay baby.”

At iyon nga. Lumusong nga ako sa dagat ng mag isa habang siya ay nakasunod lang ng tingin sa akin at kumukuha ng larawan. Kumakaway sa tuwing kakawayan ko siya. At pinagsawa na din ang sarili na maglakad lakad sa dalampasigan habang hawak ang phone to take a picture of me.

At natapos nga ang isang buong araw namin sa pamamasyal at paglangoy sa dagat. Pagturo sa kanyang lumangoy. At lasapin ang sariwang hangin at ganda ng paligid.

---

YuChenXi

#27: Brix

Naging abala na ako sa mga sumunod na araw sa pag aaral dahil sa malapit na ang final namin sa first sem. Kaya naman napuno ang utak ko sa inaaral ko at nawala ang nakita kong tagpo sa pagitan nila ni Brent.

Saka hindi naman ako sigurado doon. Lasing kami pare pareho. At saka, wala na iyon sa akin kung meron mang milagrong nangyari sa kanilang dalawa. Dahil wala naman talagang officially kami ni Clent at magagawa niya ang lahat ng gusto niya na hindi niya inaalala kung ano ang magiging reaksyon ko kaya naman babaliwalain ko na lang iyon.

Okay lang! Buhay niya iyon. Basta huwag na lang niya ulit papakialaman ang buhay ko gaya ng una niyang ginawa niyang mga nakaraang araw na magkasama kami.

Ang ayaw na ayaw ko talaga ang ang may kung nagmamando sa buhay ko. Kaya minsan talaga naiinis ako kay Clent. He always bosses me na ayaw na ayaw ko. Sina mama at papa nga ay hindi pinapakialaman ang buhay ko dahil alam nila na ayaw ko ng nasasakal sa mga gusto nila para sa akin dahil mas gagawa ako ng paraan para makawala sa pagmamando nila kaysa sundin ang gusto nila. Like Clent did. I hate him when he bosses me around.

“Inum tayo mamaya.” Aya sa akin ni David ng pumunta ako sa office namin.

“Sige, tapusin ko lang basahin ang mga file na ipinasa ng papa sa akin. Nasabihan mo na ba ang iba?”

“May klase pa sila, kaya mamaya na lang kapag nandito na sila.”

“Okay.”

Itinuon ko na ang pansin ko sa mga papel na ipinadala ng papa para sa iba pang importanting detalye sa pamamalakad ng eskwelahan.

Natuon na kasi lahat sa akin ang lahat ng obligasyon simula ng makilala ni Bryant si Zyrel dahil inuuna na nito ang boyfriend niya.

Ganun ba talaga iyon, mas mahalaga ang maasikaso ang kasintanhan kaysa sa trabaho. Pwede namang bigyan ng time ito diba. At hindi lang sa iisang bagay ka mag fucos. Naiiling ako habang nasa isip ko iyon. Pag ibig nga naman. Nagagawa lahat masunod lamang ito.

“Nga pala Brix, nabalitaan mo na ba ang tungkol kay Clent?” Pagkuway tanong ni David sa akin.

Napaangat ang tingin ko dito.

“Ang alin?”

“Mag ma migrate na daw siya sa US. Iyon ang sabi ng papa sa akin na naikwento ni tito Clemente sa kanila? May alam ka ba dito? Tapusin daw lang niya ang sem na ito saka siya aalis.”

Nangunot ang nuo ko sa binalita nito? Bakit naman biglaan? Iyon ba ang pinag awayan nila ng papa niya? Ang paglilipat ba niya sa ibang bansa na ayaw niyang pumayag?

“Bakit daw? Ano daw dahilan?“tanong ko.

“It’s because of you, Brix.” Seryusong sagot nito sa akin saka lumapit sa mesa ko at ipinatong ang dalawang kamay sa ibabaw nito.

“What? Why me?” Lalong nangunot ang nuo ko dahil doon. Ano namang kinalaman ko doon kung sakali.

“Papa said, na discover na ni tito Clemente ang naging relasyon sa pagitan niyo at hindi iyon tanggap ni tito kaya pinilit nito na ipatapos sa ibang bansa si Clent.”

“Dahil lang doon? Ang babaw naman ni tito. At saka wala namang totally kami ni Clent and look ag us now. Wala na kaming ugnayan sa isa’t isa. Bakit kailangan pang umalis siya?” Nakaramdam ako ng galit dahil doon. Parang gusto kong puntahan si tito Clemente para kumprontahin ito at sabihin ditong he don’t need to throw out Clent in the country.

“Hey! Saan ka pupunta?“pigil sa akin ni David ng kumilos nga ako para puntahan ito na siyang dahilan para matauhan ako.

Bakit nga ba affective ako masyado. Ano naman pala ngayon kung ipatapon si Clent sa ibang bansa at doon na manirahan.

Bumalik ako sa upuan ko. Pero hindi na ako nakapagpukos sa ginagawa ko kanina dahil nilamon na ng isip ko ang sinabi sa akin ni David.

“At alam mo ba kaya may pasa si Clent. Dahil iyon sa ipinaglaban ka niya kina tito.”

“What?”

“Yes, naikwento din ni tita Teresa kay mama ang pinag awayan nila. Dahil gusto ni tito Clemente na layuan ka ni Clent. Pero dahil nagmatigas siya at ayaw kang layuan kaya hayon at pinahirapan siya ni tito Clemente. Ng araw na pinarusahan natin ang nagtangka kay Zyrel ay iyon din ang araw ng pag aaway nila. At ikinulong siya ng dalawang buong araw.”

“Dapat hindi na niya ginawa iyon para hindi siya nasaktan.” iyon ang unang katagang nasabi ko sa mga naikwento nito. Ano ba ang dapat kong sabihin kong sakali. Saka totoo naman na hindi dapat niya ako ipinaglaban sa kanila dahil wala din naman patutunguhan ang relasyong mayroon kami. Tignan mo ngayon. He move on at para na ngang wala lang ang mga namagitan sa amin noong pumunta siya sa bahay.

Siguro nga sa dalawang araw  na ikinulong siya ni tito Clemente at nakapag isip na ito na hindi nga dapat niya ipagpilitan ang relasyong gusto niya sa mga magulang niya. At ako man ay hindi ko naman talaga tangkang ipagpilitan kina mama at papa ang kung anong mayroon kami.

“Wala lang ba iyon sayo Brix? Alam mo ba kung paano na muntik malumpo si Clent dahil sa ipinglaban ka niya? Iyan lang ba ang masasabi mo?“parang nangungonsensya niyang tanong sa akin.

Tinignan ko lang siya. Ano nga ba talaga ang dapat kong maramdaman?

Huh! Wala! Saka tapos na iyon. Nakapag move na siya at nakakapagmove on na ako. That’s it. Kaya wala ng dapat pang pag usapan pa tungkol doon.

“Huwag na nating pag usapan iyon David dahil tapos na. Nakapag usap na din kami noong nakaraang araw ni Clent tungkol sa namagitan sa amin.“sabi ko dito dahil iyon namam ang totoo. Napag usapan na din naman namin iyon noong nakipag inuman ako sa kanila nina Brent.

But speaking of Brent again.

Nablanko ang isip ko ng naalala ko ang tagpong nakita ko sa pagitan nila. Ano ba? Ano nga ba talaga?

“Ikaw ang bahala Brix. Total naman nakikita ko na wala lang talaga sa iyo si Clent.” Saka niya sinabayan ng talikod sa akin at kampanting umupo sa sofa sa kaliwa ng opisina namin.

“Kaya huwag na natin siyang pag usapan. Nasa kanila na iyon ng pamilya niya. Hindi na tayo dapat makialam pa.”

“Yeah! Kung ganun tapusin mo na iyan. Para pagdating nina Harold alis na tayo.”

“Sige.” Muli kong itinuon ang isip ko sa mga papeles na harapan ko ag iniisa isa iyong binasa. Pero sa totoo lang nasisingit talaga sa isipan ko ang napag usapan namin ni David. Ang tungkol kay Clent at kung paano niya daw ako ipinaglaban kina tito.

Hindi ito pwede. Kailangan kong linawin ang lahat tungkol sa amin ni Clent. Agad akong tumayo sa kinauupyan ko.

“Kayo na lang muna ang lumabas David. Gusto kong makausap ang papa ng personal.”

“Bakit? May nabasa ka bang mali sa mga papeles na binabasa mo?“tanong nito.

“Yeah! A little bit.“pagsisinungaling ko. Saka na ako lumabas ng opisina at agad na tinungo ang kotse ko para umuwi ng bahay namin. Nasa bahay na siguro ang papa kaya doon na ako tutuloy.

At habang bagtas ko ang daan pauwi ng bahay ay nag iisip na din ako ng sasabihin kay papa. Iyong tipong hindi niya ako ku kwesyunin. Oo! Saka hindi niya ako makwe kwesyon dahil hindi ako tumatanggap niyon. Hindi kay papa, hindi kay mama, at lalong hindi sa iba.

“Nakauwi ka yata? Anong atin?” Salubong sa akin ng panganay namin si George

“Yeah! Bakit? Hindi na ba ako pwedeng umuwi ng bahay?” Pabalang na sagot ko dito. Ayaw ko sa kanya dahil ayaw din niya sa akin. Malayo ang loob namin sa isa’t isa dahil kina iinggitan niya ako dahil ako ang paboritong anak sa aming apat na magkakapatid nina papa at mama. At ako ang bunso.

“Tandaan mo ako parin ang panganay Brix kaya galangin mo ako dahil wala akong pakialam kahit ikaw pa ang paborito ng papa.”

“Kung sasalubungin mo sana ako ng maganda di sana sinagot din kita sa magandang paraan. Kaya patas lang tayo. Kung ayaw mo sa akin. Ayaw ko din sayo. Kaya pwede ba, umalis ka sa daraanan ko.” May galit na sagot ko sa kanya at itinulak ko siya paalis ng pito oara makapasok ako.

Pero dahil nainis siya sa akin ay hinila niya ako at kinuwelyuhan.

“Matagal na akong nagpipigil sa iyo Brix.” Gigil na sabi naman niya sa akin.

Nasa ganun kaming ayos ng dumagundong sa buong bahay ang boses ni papa.

“George bitawan mo ang kapatid mo.” Galit na utos nito sa kanya. Kaya kahit ayaw man niya ay pasalya niya akong binitawan.

“Humanda ka. May araw ka din sa akin.” Pabulong na banta niya sa akin saka padabog niya akong tinalikuran at walang lingong likod na umalis sa harapan namin ng papa.

“Anong nangyari at bakit na naman kayo nag aaway ng kuya mo?”

“He always like that papa. Ni ayaw niya akong makita na umuuwi ng bahay.“sagot ko dito.

“Hayaan mo at pag sasabihan ko ang kuya mo.”

“Huwag mo ng abalahin ang sarili mo papa. Dahil kapag ginawa mo iyan ay mas lalong madadagdagan ang galit niya sa akin dahil ako lagi ang pinapanigan mo.”

Umiling ito saka lumapit sa akin.

“Sige, ikaw ang bahala. Pero kapag inaway ka na naman ng kapatid mo sabihin mo lang sa akin para mapagsabihan ko na siya.”

“Sige papa. Makakaasa kayo.”

“So! Who took you here? What happened?” Tanong nito agad saka naglakad patungo sa library nito na agad ko namang sinundan.

“May naikwento na ba sa inyo si Tito Clemente papa?“agad kong tanong dito dahilan para mapatitig siya sa akin ag inaarok kung ano ba dapat ang magiging reaksyon sa tanong kong iyon.

At ngayon sa tingin niyang iyon ay alam kong alam na din nito ang namagitan nga sa amin ni Clent. Ayaw lang niya magtanong dahil iniisip niyang sasabihin ko din sa kanya iyon.

“Oo! At may dapat ba talaga akong malaman?“tanong niya sa akin.

“Kung mayroon nga papa. Gagayahin niyo ba si tito Clemente at sasaktan din niyo ako? Sasaktan para lang sabihin layuan ko si Clent kung sakali mang totoo iyon?”

“Alam mong hindi ko magagawa iyon sa iyo. At alam ko naman na alam mo ang ginagawa mo kaya hindi kita ku-kwesyunin kung sakali mang totoo iyon. Pero sabihin mo sa akin. Kaya mo bang ipaglaban si Clent kung sakali man?”

“Hindi ko masasagot iyan papa dahil hindi ko din alam ang nararamdaman ko para sa kanya. Pero nagpapasalamat ako dahil hindi niyo balak komontra sa gusto ko kung sakali mang siya nga talaga ang mamahalin ko.”

“Hindi ako hahadlang sa mga gusto mo. Basta ipangako mo lang sa akin na hindi mo papabayaan ang sarili mo. Alam mo ang ibig kpng sabihin.”

“Oo naman papa. Makakaasa kayo. Hindi ko kayo bibiguin.” May ngiti sa labing sagot ko dito.

“Iyon lang ba ang pakay mo dito?“tanong niya sa akin ng matapos kaming magkalinawan.

“Yeah! Pero dito na ako mag di dinner. Namiss ko ang luto ni mama.”

“Sige, puntahan mo na siya at sabihing namiss mo ang luto niya para ipagluto ka.”

“Salamat papa. Kung ganun maiiwan na kita dito. Pupuntahan ko lang si mama.”

“Sige Hijo.” Tumango ako bago ako lumabas ng library ng papa. Ngayon malinaw na ang lahat at hindi tututol ang papa kung sakali man. Hindi ko na iyon pro problemahin. Ang susunod kong gagawin ay ang kumprontahin si tito Clemente. Para linawin sa kanya ang tungkol sa amin ni Clent.

---

---

“Anong kailangan mo?” Bungad na tanong sa akin ni tito Clemente ng nagpasya akong dito sa kanila tumuloy matapos akong magpaalam kina mama na uuwi na.

Nasa loob kami ng library nito dahil doon ako pinatuloy ni tita Teresa ng sabihin kong kailangan ko itong makausap.

“Hindi na ba ako welcome na bumisita dito tito? Dati naman akong nagpupunta noon dito dahil kay Sofia.”

Tumawa ito ng pagak dahil sa pagsagot ko dito.

“Hindi na ako magtataka kung kanino ka nagmana sa kagaspangan ng ugali mo. Anak ka nga naman talaga ni Brandon. So! Ano ang pakay mo at narito ka. Dahil alam kong hindi si Sofia ang sadya mo kaya ka narito ngayon.” Deretsang tanong nito sa akin.

“Narito ako para kay Clent tito. Dahil nalaman ko mula kina papa ang ginawa mo sa kanya dahil lang sa ipinaglaban niya ako sayo.”

“Aba’t ang lakas din ng loob mong sabihin iyan sa akin. Ano bang magagawa mo? Dahil hindi ko hahayaan ang kabaliwan niyong dalawa. Hindi kayo mabubuhay ng pang habang buhay kapag kayo ang nagsama.”

“How could you say that tito, what if I’m here to tell you that I’m willing to take Clent to me.”

“Haha! Hindi mo na magagawa iyan dahil nagkausap na kami. Kaya makakaalis ka na kung balak mo pang guluhin ang utak ni Clent.”

“Nakapag usap! Kung hindi ko pa alam kayo ang nagpakuha ng damit niya sa bahay ko. Dahil hindi gagawin iyon ni Clent.”

“Huwag mo ding sagarin ang pasensya ko Brix. Dahil kong nagawa kong saktan ang anak ko ay magagawa ko din iyan sayo.” Galit na banta nito sa akin.

“Sige lang tito, dahil kung hindi ka nilabanan ni Clent, ako magagawa kong lumaban sa iyo.” Seryusong sagot ko sa kanya. “Dahil sa ginagawa niyo, gusto kong  kunin si Clent ng tuluyan sa inyo.”

“Huwag mo akong susubukan Brix. Dahil hindi na ako susuwayin ni Clent para lang sayo.”

“Talaga tito? Sige, kakausapin ko siya, kung tama nga ang sinabi niyo na hindi na niya kayo susuwayin, hindi ko na siya pakikialaman pa.” Sagot kong muli dito saka ko ito tinalikuran. “Maraming salamat sa pagtanggap sa akin tito, ang about the engagement namin ni Sofia. Ako na mismo ang nag kakansela niyon. Dahil si Clent na ang gusto kong pakasalan.” Buong buo na boses na sabi ko dito saka ko ito muling nilingon at nginitian.

“Bye tito Clemente, watch me. I will make Clent mine again.” Pahabol ko pa bago ako tuluyang lumabas sa library nito.

Nakasalubong ko pa si tita Teresa sa pasilyo ng bahay nila kaya naman binati ko muna ito bago tuluyang nagpaalam dito.

Pero saka lang ako natauhan ng makasakay na ako mismo sa kotse ko.

Ano bang ginawa ko? Bakit kailangan ko pang kausapin at hamunin si tito Clemente para kay Clent? Ano bang kalukuhan ang pinagsasabi ko kay tito Clemente? Bakit ang laki ng epekto sa akin ng malaman kong ipinaglaban ako ni Clent kay tito at nasaktan siya ng dahil sa akin.

Damn! What kind of feeling is this? Hindi ko mapangalanan. Hindi ko matanto kung ano ba talaga ang nararamdaman ko o tamang maramdaman ko ngayon?

Do I really fall inlove with Clent?

Do I?

I don’t know. At ang katanungang iyon ang bumalot sa buong pag iisip ko hanggang sa nagpasya na akong umuwi at mag isip pa kung ano ba ang dapat kong gawin.

---

YuChenXi

#28: Brix

“Mag usap tayo.” Pahilang pinatayo ko si Clent ng puntahan ko siya sa department nila na ngayon ay nasa kalagitnaan sila ng klase nila.

“Mr. Alcaide. We are at the middle in my class.” Sita sa akin ng profesor nila pero hindi iyong paninita na talagang may galit.

“Is none of my business because I don’t give a damn. Then dismiss it.” Sagot ko dito at bahagyang tinapunan ito ng masamang tingin. Hindi lang ito magkakamaling muling magsalita ng pabalang sa akin dahil ora mismo ay kaya ko siyang ipatanggal sa eskwelahang ito. Saka ko muling nilingon si Clent na hindi tumayo sa pagkakahila ko na ngayon ay tila nabigla sa bigla kong pagsulpot sa harapan niya pero saglit lang iyon.

“Huwag mo akong istorbohin Brix. Nag aaral ako.” sagot niya sa akin saka niya tinabig ang kamay kong hawak ko at muling itinuon ang pansin sa harapan ng guro nila. “Ipagpatuloy mo ang pag tuturo Prof. Don’t mind him.” Pang uutos niya sa profesor nila pero hindi na nangahas na magsalita ito dahil tinapunan ko ng nagbabantang tingin kapag sinuway ako.

“I said we need to talk.” Galit na muli kong sabi sa kanya dahil hindi niya ako pinansin at muli ko siyang hinawakan pero tinabig lang din niyang muli ang kamay ko.

“Hindi na kailangan dahil wala tayong pag uusapan.” May tigas na tunong sagot niya at ni hindi na nag abalang tumingin sa akin. At sa inis ko ay hinawakan ko siya sa magkabilang pisngi gamit ang isang kamay ko para ipaharap siya sa akin kaya ang lagay napaawang ang labi niya dahil sa pagkakaipit ng daliri ko sa pisngi niya. “Bitawan mo ako Brix. Bago ko lumpuin ang kamay mo.”

“Sige subukan mo kong kaya mo akong lumpuin. Akala mo ba hindi ko kayang labanan ka. Kaya sa ayaw at sa gusto mo mag uusap tayo.”

Gamit na muling iwinaksi niya ang kamay ko sa ka din niya inipit ang magkabilang pisngi ko gamit ng isa niyang kamay.

“Wala tayong pag uusapan. Kaya makakaalis ka na Brix. I warn you. Or else, I really break your arms if you try to hold me again again.” May pang gigigil din sa inis na banta niya sa akin at galit na tumayo.

“Anong wala. Tatayo ka ba diyan o silang lahat ang lalabas ng room niyo at tayo lang ang maiiwan dito?” Galit na banta ko din sa kanya at muli kong inipit din ang pisngi niya kaya ang lagay pareho na kaming nag susukatan ng tingin at parehong hinigpitan ang pagkakahawak sa mga pisngi namin. Pero kumilos ako at inilapit ko ang mukha ko sa kanya.

“Ano bang problema mo at basta ka na lang susulpot dito? Nakapag usap na tayo ng maayos Brix kaya tigilan mo ako ngayon. Huwag mong estorbohin ang pag aaral ko.” Sagot niya sa akin at hindi pinansin ang banta ko sa kanya at muli akong binitawan.

Napangisi ako at binitawan din siya dahil napansin ko ang paglunok niya ng halos wala ng pagitan kanina ang mga mukha namin.

“So hindi mo papansinin ang banta ko. Pwes sila ang lalabas at tayo ang maiiwan dito.” Nakangisi man ako sa kanya pero may galit na lumingon ako at inisa isa tinignan ang mga ka klase niya na nakatingin na lahat sa amin pati ang prof na wala ng kaimik imik na halos nakaawang na ang bibig dahil nalilito siguro sa nangyayari sa pagitan naming dalawa. “Narinig niyo ako. Iwan niyo kami dito. Ngayon din.” pasigaw na utos ko sa kanila na mabilis naman silang tumalima. Kasama na ang profesor nila na sumabay na sa nagsilabasang estudyante niya na nagising sa pagkatunganga. Pero ang ikinainis ko ay ang tumayo siya at sumabay sa paglabas sa kanila.

“If you want to stay in our room. Sige. Iyong iyo na ang room namin. Iniistorbo mo lang ako.” Sabi pa niya bago tuluyang tumalikod sa akin.

“Sabing mag usap tayo.” Inis na hinabol ko siya na naabutan ko na sa may pintuan at pasalyang isinandal siya sa pader at pabalibag na na isinarado ang pintuan. I put my arm on his neck to lock him up para hindi siya makawala agad. “Hindi lang ikaw ang marunong magmanipula. Dahil kaya ko din. Kaya sa ayaw at sa gusto mo mag uusap tayo.” Galit na talaga ako sa ipinapakita niyang pangbabaliwala niya sa akin kaya mas diniinan ko ang braso ko na nakadiin sa leeg niya dahilan para pangunutan siya ng nuo at mapatingala. Hindi naman na ito nagtangkang kumawala sa pagkakasakal ko sa leeg niya at titig na titig lang siya sa akin. Wala man akong makitang ibang emosyon sa mga mata niya ay hindi na mahalaga iyon.

“Sabihin mo na ang gusto mong sabihin, ng matapos na ito. Habang hindi pa ako tuluyang naiinis sa mga ginagawa mo Brix.” Ramdam ko din ang gigil niya sa inis sa akin pero binaliwala ko iyon. Akala ba niya madadaan niya ako sa inis na inis na iyan. Alam ko, mas magaling at mas may talent siya sa labanan pero hindi naman ako papahuli sa kanila ni Bryant.

“Bakit ano ang gagawin mo huh!” Nakangising tanong ko sa kanya at inilapit ko mukha ko sa mukha niya. “Hindi ako naniniwala na nawala na nararamdamn mo sa akin Clent, Honey. Hmmm!“saka mabilis na dinampian ko ang labi niya ng isang malutong na halik saka ko binasa ng laway kaunti ang labi niya dahilan para matigagal siya at nagpumilit na kumawala sa akin pero wala namang lakas ang pwersang ginamit niya. “Bakit ko lang napagtanto na ang tamis pala ng labi mo, that I want to kiss your lips more honey.” Sabi ko pa dito saka ko pinasadaan ng dila ko ang labi ko at mas idiniin ko pa ang braso ko sa leeg niya.

“Shut up Brix. Let me go, huwag mong ubusin ang pasensya ko.”

“Haha! Let it be honey na maubos ang pasensya mo. Ayaw mo non, kapag nanggigigil ka mas gaganahan tayo pareho. And I miss being with you. Mmmm.” Pabulong na sagot ko sa kanya ng ilapit ko ang labi ko sa may tainga niya at bahagyan pa iyong kinagat. “I want to eat you alive now.” Bulong ko pa saka ko pinasadaan ng dila ko ang puong tainga niya para lasaan siya saka ko muling inilayo ang mukha ko sa kanya. “Pero makakahintay iyon dahil gusto kong mag usap tayo ng maayos.”

“Fuck off.” Gigil na gigil siya na itinulak na niya ako ng malakas saka niya inayos ang uniform na bahagyang ng nagusot.

Well, hindi niya ako mapipigilan pa kahit manggigil pa soya sa galit ngayon sa akin at ipagtulakan niya ako palayo sa kanya. Akala ba niya siya lang talaga ang marunong magmando at dapat masunod. Nagkakamali siya. Dapat ako din.

“Come on Honey, lets talk. Don’t push me to do things worst than this.” Seryusong sabi ko sa kanya.

“Huwag mo akong pagbantaan Brix. Baka nakakalimutan mo kung sino ang kausap mo.”

“Sino ang makakalimot saiyo Honey? Ako? Nope! That won’t be happen. Alam mo bang lagi kang nasa isip ko simula ng umalis ka ng walang paalam sa bahay ko huh!.” Sagot ko sa kanya at sinimulan ko na namang lumapit sa kanya kaya naman napaatras siya ng hakbang. “I almost got crazy because I always thinking of you. Na nakikita kita na nandoon lang sa bahay na parang totoo, but I realise that, I was just missing you kaya nag ha hallucinate na ako na nasa bahay lang kita. Kung hindi ko pa nalaman sa iba na hindi ikaw ang nag text sa akin ng araw na ipinahakot ang damit mo sa bahay ko ay hindi ko ma re realise na may pinagdadaanan ka na palang mabigat sa dibdib mo.” Pagpapatuloy ko sa pagsasalita at patuloy din ako sa paghakbang palapit sa kanya habang patuloy din siya sa paghakbang paatras. Lumilingon pa siya sa likuran niya kung may mababngga siya saka muling hahakbang paatras palayo sa akin.

Para kaming naghahabulan ng sayaw sa ginagawa namin. Humahakbang nga ako palapit siya naman humahakbang paatras.

“Kanino mo nalaman?” Kunot ang nuo niyang tanong sa akin pero hindi parin siya tumigil sa paghakbang. Ganun din naman ako sa paghakbang palapit sa kanya.

“Hindi na ako magtataka na hindi sinabi sa iyo ni tito Clemente ang pag uusap namin. Dahil ayaw niyang malaman mo, kaya nga ako ngayon nandito para sabihin sayo na nakausap ko mismo ang papa mo na siyang nanakit sayo dahil ipinaglaban mo ako sa kanila.” Pagpapaliwanag ko.

Natigilan siya dahil sa sinabi ko pero saglit lang iyon at nagpatuloy sa paglayo sa akin.

“Your over thinking Brix. Sa una oo, tama ka sa sinabi mo. Ipinaglaban kita sa papa. Pero naisip ko. Bakit ba kita ipaglalaban sa kanila kung ikaw nga mismo hindi mo magawang ipag laban ako. Anong silbi non kung ipag papatuloy ko ang kagaguhan ko at ipilit ang sarili ko sayo? Kaya noong araw na nag usap tayo sa bar, tinapos ko na ang lahat dahil nakapag usap na tayo ng maayos. Kaya pwede ba. Tigilan mo ito Brix. Dahil wala na tayong dapat pang pag usapan.” Mahabang lintaya niya na siyang dahilan para ako naman ngayon ang matigilan. Saka ko naalala ang naging usapan namin noong nag inuman kami at lalo na ang nakita kong eksina ng nagising ako ng umagang iyon.

Galit na tinapunan ko siya ng tingin saka ko binilisan ang hakbang ko palapit sa kanya at itinulak siya hanggang sa mapasandal na siya mismo sa lamesa ng profesor nila.

“Tinanong kita dalawang araw ng makita ko kayo ni Sofia kung anong nangyari sayo pero hindi mo ako sinagot ng maayos. Alam mo ba ng araw ding iyon ay nakita kita sa bahay. Naalala ko ang pagalitan mo ako sa tuwing ikakalat ko na lang basta ang mga pinagdamitan ko. Ganun ako nabaliw dahil inisip ko, anong dahilan mo bakit ka na lang biglang umalis.  Kaya ngayon sabihin mo sa akin. Anong rason kaya kita nakikita sa imahinasyon ko. Oo, inaamin ko na naiinis ako sa pagmamando ag pagmamanipula mo sa akin noong una. Kaya ngayon, babawiin ko ang inis na iyon sa iyo. Babawiin ko ang mga araw na iniinis mo ako. Babawiin ko ang mga araw na minapula mo ako. At babawiin ko ang dapat ay akin lamang. Clent you are mine now. Kaya sa ayaw at sa gusto mo. Magsuntunkan man tayo ngayon, akin ka lang. At walang hindi mababago sa namagitan sa atin. At walang kahit na sino ang pwedeng mag may ari sayo.” Gigil na sabi ko sa kanya at mas itinulak ko siya dahilan para mapaliyad siya sa may lamesa at pumuwesto ako sa gitna ng mga hita niya.

“Walang sayo Brix, dahil tapos na ang sa atin. At ikaw din ang nagsabi na kalimutan na natin ang namagitan sa atin. At iyan ang ginagawa ko. Kaya umayos ka.” Galit din na sagot niya sa akin at itinulak ako. Pero bago pa man ako mapaatras ay nahawakan ko siya sa kwelyuhan ng damit niya kaya hindi ako tuluyang nakalayonsa kanya dahil nahila ko siya.

“Umaayos namam ako. Kaya mag usap tayo. Kaya makinig ka sa akin.“may tigas na tunong sabi ko sa kanya at muli siyang idiniin sa gilid ng lamesa at mabilis na kumilos ako at hinawakan siya sa baywang at walang kahirap hirap na ipinaupo ka siya mismo doon. “Ayaw mong mag usap tayo ng maayos pwes sa ganito tayong ayos mag uusap. At makinig ka sa akin.”

“Hindi ako makikinig sayo.”

“Makikinig ka dahil pag uusapan natin ang kasal nating dalawa. Kaya ikaw ang umayos diyan.” Pinanlakihan ko pa siya ng mata habang sinasabi ko iyon. At ang naging reaksyon niya ay pagkagulat, nakaawang ang bibig at nanlalaki din ang mata na para bang iniintindi ang sinabi ko.

“Hindi nakakatawa ang biro mo Brix.” Galit na sabi niyang muli sa akin ng makabawi sa kabiglaan.

“Sinong nagsabing nagbibiro ako. Kaya makinig ka sa akin. At pag usapan natin ang tungkol sa atin.”

“Nonsense. Aalis ka ba sa harapan ko o makakatikim ka ng suntok galing sakin.”

“Sige, suntukin mo ako ngayon. Pero hindi sapat iyan para tumigil ako.” Sagot ko sa kanya at nakipagsukatan talaga ako ng tingin sa kanya. “Kinausap ko ang papa mo gaya ng sinabi ko sayo kanina.” Panimula ko ng hindi na ito nagsalita. “At alam kong hindi iyon sasabihin sa iyo ni tito dahil natatakot siya na suwayin mo siya kapag nalaman mong kinausap ko siya at nakipagmatigasan sa kanya. At pinagbantaan pa ako na kung kinaya ka niyang saktan na sarili niyang anak ay kaya din niya akong saktan. Pero hindi ako natatakot sa kanya. Hindi ako gaya mo na hindi mo kayang labanan ang papa mo dahil nagpaubaya ka lang na saktan niya. Hindi mo ba naisip na ang papa mo lang ang may ayaw na maging tayo. Dahil kinausap ko ang papa tungkol sa atin and he said that hindi siya magiging hadlang kung sakali mang ikaw ang gusto ko. At kinansila ko na din ang tungkol sa amin ni ni Sofia. Dahil ikaw, Ikaw ang gusto kong pakasalan at hindi ang kapatid mo.” Mahabang paliwanag ko sa kanya. “Kaya sa ayaw at sa gusto mo. Ayaw man ng papa mo. Tayo ang magpapakasal at hindi si Sofia ang pakakasalan ko. Nagkakaintindihan ba tayo?” Seryusong dagdag tanong ko.

Hindi siya umimik. Nakatitig lang siya sa akin. Inaarok ang mga sinabi ko sa kanya.

“Kaya sa ayaw at sa gusto mo, susundin mo ang gusto ko. Ang pakasalan ako. At ako ang pakakasalan mo. Walang hahadlang. Walang sino man ang makakapigil ng gusto ko. Walang papa mo na hahadlang sa kagustuhan ko. At walang Brent na aagaw sayo sa akin. Kaya sabihan mo si Brent na simula ngayon. Ayaw ko ng makitang magiging malapit ka sa kanya. Tama na ang minsan na nakita kong magkatabi kayo sa kama. Dahil hindi ko na hahayaang maulit ang tagpong iyon na nakita ko sa pagitan niyong dalawa.” Galit na sabi ko ng maalala ang nakita ko sa kanila ni Brent pero parang baliwala lang sa kanya ang mga sinabi ko.

“Really, baka nakakalimutan mong sino ang kinakausap mo ngayon Brix. At wala din sino man ang makakapagmando sa akin sa ayaw kong gawin. At sa papa naman, hindi ko siya nilabanan dahil iniisip ko parin na siya ang papa ko. Hindi gaya mo na kung hindi nasunod ang gusto mo kahit ang papa mo ay kaya mong labanan.” Sagot niya sa akin. “Saka hindi mo alam ang ibig sabihin ng inaalok mo sa akin. Kasal iyon Brix. Hindi laro, hindi basta basta. Hindi pagkain na kapag napagsawaan ay pwede mo ng hindian. Kaya watch your word. At alamin mo ang tunay na kahulugan ng kasal na sinasabi mo at inaalok sa akin.”

“Watch my word!!! Yeah! I know what married mean Honey! Dahil kong kasal na tayo, akin ka lang at wala ng ibang makakaangkin sayo. Wala ng magagawa ang papa mo. At ito. Ito ang isa sa advantage kapag kasal na tayo.” Sabi ko saka ako ngumiti bago ko hinila ang kwelyo niya na kanina ko pa hawak at hinila siya palapit ng tuluyan sa akin saka ko siya hinalikan.

Hindi siya tumugon sa halik ko pero hindi ako tumigil at mas pinalalim ko pa ang paraan ng paghalik ko sa kanya. Suckingbhis lower lips and lick it. Until I decide to enter my tounge in his mouth and taste him.

I miss kissing him like this. Kahit ilang araw pa lang simula ng lumayas siya sa bahay ay parang isang taon ko ng hindi natikman ang labi niya na nakakapagsabik sa akin. Ito ang namiss ko. Ang halikan siya ng ganito. Ang lasaan ang labi niya na ang sarap sarap lang kainin ng buong buo.

“Uhmm!.” He softly moan when I catch his tounge to suck it. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagtugon niya sa halik ko at ang kamay niya kaninang lupaypay lang ay kumilos at ipinulupot iyon sa leeg ko kaya naman napangiti ako sa pagitan ng paghalik ko sa kanya. Kaya naman mas nasabik ako at mas pinalalim pa ang halik ko sa kanya. Nakikipagkimpian ang dila niya sa dila ko. At dahil mababa lang ang lamesa ng profesor ay naipahiga ko siya doon habang magkaugpong parin ang mga labi namin.

“I miss you Honey. Mmm.” Bulong ko sa kanya ng pakawalan ko ang labi niya ang trace his jaw line through in his ears.

“Mmm.” Tanging sagot niya sa akin na humahalik din sa kabilang tainga ko. Kumilos ako at pinagdikit ko ang ibabang bahagi ng katawan namin ang I felt his hardness. Kaya naman kumilos ang isang kamay ko to trace his and I want to grab it pero bago pa man naabot ng kamay ko ang kanya ay bumalibag ang pinto pabukas dahilan para maghiwalay kami at matigil sa ginagawa. Nagkatinginan pa kami pareho.

At dahil sa pinaghalong galit at gulat kung sino man pangahas na nagbukas ng pinto ay makakatikim sa akin. At mas lalong kumulo ang dugo ko ng mapagsino ang dumating.

“Anong kaguluhan ito? Sabi ng nagbalita sa aming estudyante nag aaway daw kayo?” Si Harold na nagulat din sa ayos namin. Nakahiga parin kasi siya sa lamesa habang nakatayo parin ako sa pagitan ng hita niya.

“Fuck off Harold. You dumbass.” Galit na sigaw ko at ng maabot ng kamay ko ang maliit na plastic chair ay ibinato ko iyon sa kanya pero inilagan lang niya kaya naman ang kawawang upuan ay nasira.

Bumangon na siya sa pagkakahiga at umayos ng tayo saka tumingin naman kina Harold, Lander at iba pa.

“Mukhang mali ang ibinalita sa atin ng mga estudyanteng iyon ah. Do we interupt something?” Nakangisi pang tanong naman ni David sa amin.

Damn them. Kailangan pa bang tanungin iyon eh kitang kita naman nila ang ayos namin kanina diba. Nakakatang-ina talaga ang mga bugok kong kaibigan minsan. Ang sarap nilang pagbuhol buhulin talaga. Nakakagigil.

“Nasa tamang oras lang kayo dumating.“seryusong sagot niya sa mga ito. “Kung wala ka ng sasabihin aalis na ako total wala naman na akong gagawin dito.” Sabi naman niya ng balingan ako.

“Hindi pa tayo tapos.” Pigil ko sa kanya pero binaliwala lang niya iyon at nagtuloy tuloy na sa paglabas.

Kaya naman galit na tinapunan ko ulit ng masamang tingin ang mga bweset na nang estorbo sa ginagawa namin kanina ni Clent.

“Naku Brix. Huwag mo kaming tignan ng ganyan. Hindi iyan uubra sa amin.” Si Lowelle na kampanting umupo sa upuan na nasa malapit lang nila. “Ano bang atin at bakit mo naman pinatigil ang pag aaral nila?”

“Is none of your business. Kailan ba magiging maganda ang timing niyo. Alam niyo namumuro na talaga kayo sa akin sa totoo lang.” Gigil na sagot ko sa kanila.

“Hahah! Oo na. Sorry na. Malay ba namin na may balak ka palang gawin sa room nila. Minsan kasi magsabi ka para hindi kami susugod na lang. Akala namin kailangan mo kasi ng back up eh.”

“Tang ina. Hindi ko kailangan ng back up niyo.” Naasar na tinalikuran ko sila para sana habulin si Clent pero napatigil na ako dahil nakita kong sinalubong ito ni Brent sa hindi kalayuan at inakbayan pa siya nito.

“Look like, They have something.” Si David na nakasunod na pala sila sa akin.

“Shut up. Clent is mine. Walang kay Brent dahil akin lang siya.” Sagot ko dito.

Hahayaan ko muna sila sa ngayon pero hindi ibig sabihin non ay hindi ko tototohanin ang alok ko sa kanya. Walang mabubuong relasyon sa kanila ni Brent. Dahil kung hindi siya magiging akin ngayon at sa hinaharap, walang ibang makakaangkin din sa kanya. Si Brent man iyon o iba pa mang ponsyopilato na makikilala niya.

He is mine. Only mine.

---

YuChenXi

#29: Brix

“Magturo ka lang prof. Huwag mo akong pansinin.” Iyon ang sinabi ko ng humila ako ng isang bakanteng upuan at inilapit iyon kay Clent na ngayon ay matalim na naman na nakatingin sa akin.

“Ano na namang ginagawa mo dito. Pangalawang beses mo na akong iniistorbo. Saka wala ka bang klase at nandito ka sa klase ko?” Naiinis na paninita niya sa akin sa mahinang boses pero may katigasang tuno.

“Ikaw ang klase ko ngayon kaya huwag mo akong itutulak palayo. Saka hindi ako babagsak kahit hindi ako makapasok. Dahil kaya kong humabol sa grades ko.” Sagot ko dito at kampanting ipinatong ang kamay ko sa desk niya at itinuon ko ang paningin ko sa harapan kung saan nakatunganga na naman ang isa nilang profesor. “Kaya honey, fucos at your study dahil graduating ka na. Don’t mind me here. Dito lang ako sa tabi mo.” Nakangiti pa akong muli siyang sinulyapan.

Gusto man siguro niya akong batukan dahil nakita ko kung paano magkimpian ang ngipin niya sa tinitimping inis sa akin. But he looks really really cute that make me want to pinch his check and give him a kiss on his lips pero nagpigil ako. Baka kasi mapalayas ko na naman ng wala sa oras ang profesor at mga kaklase niya para lang masolo siya.

Miss ko pa naman siya kaya huwag lang siyang magkakamaling magpa cute sa akin dahil hindi ko talaga pipigilan ang sarili ko na angkinin siya ora mismo.

“Ipagpatuloy mo na ang pagtuturo prof.“baling ko sa profesor nila ng hindi na yata alam kong saan ulit magsisimula at nakalimutan na kung saan ito tumigil sa mga itinuturo nito.

Kahit naiilang siguro ang profesor sa pagtuturo ay muli itong nagsalita sa harapan. At halata na i iiwasan ng mapatingin sa gawi namin ni Clent. Napansin ko man na nailing na din siya at nagpatuloy sa pag ti-take note na naputol dahil sa pagsulpot ko.

Pinagmasdan ko siya habang seryuso ng nakikinig sa profesor nila. Isinandal ko pa ang kamay ko sa baba ko. At patuloy lang ako sa pagmamasid sa kanya.

Binibilang ang bawat paghinga niya, ang bawat pagkurap ng mata niya at ang bawat pagkakataon na pagkibot at babasain ng dila ang labi niya na siyang dahilan para mapalunok ako. Ano kaya kong ako mismo ang magbasa ng labi niya gamit ang dila ko.

Haha! Bakit nga ba hindi! Pero saka na. Hahayaan ko muna siyang mag aral. Sapat na sa akin ang pagmasdan muna siya. Pero kusang kumilos ang isang kamay ko na kunin ang extra ballpen na nasa ibabaw ng desk niya at ginamit iyon para iipit ang ilang hibla na may kahabaan na niyang buhok sa tainga niya.

“Your hair blocking my sight honey. Lets go to salon later and cut your hair.” Sabi ko sa kanya.

Matalim na tumingin siya sa akin pero hindi nagsalita bago muling itinuon ang pansin sa harapan.

Nagpatuloy ako sa pagmamasid sa kanya at hindi ko na siya inistorbo hanggang sa matapos ang klase niya.

“Lets go.” Aya ko at kinuha ko sa kanya ang bag niya ng maisilid na niya lahat ng gamit niya doon at ako na mismo ang nagbuhat non. Nakipag agawan pa siya sa akin at ayaw iyong ibigay pero hindi ko na iyon ibinigay dahil naisabit ko na iyon sa akin.

“Mag punta muna tayo sa salon para mapagupitan ang buhok mo, bago tayo kumain ng early dinner. Tapos umuwi tayo sa bahay niyo para kunin ang ibang gamit mo doon at doon ka na ulit sa bahay ko tumira.” Mahabang lintaya ko sa kanya na nakapagpatigil at nakapagpatitig na naman sa kanya sa akin. “Don’t stare at me honey, narinig mo naman ng malinaw ang sinabi ko diba. And I don’t accept no for an answer.”

“Hindi ikaw ang mag didikta sa mga gusto kong gawin para sa sarili ko Brix. Kaya tigilan mo ako.” Sagot niya sa akin saka niya sinabayan ng talikod para lumabas na ng classroom nila. Mabilis naman na humabol ako sa kanya at umagapay sa kanya sa paglalakad.

“Noon iyon honey, pero ngayon, sanayin mo ang sarili mo na isa na ako sa magdidikta ng gagawin mo para sa sarili mo,. Okay! So lets go.” Hindi pa man siya nakakasagot at hinawakan ko na siya sa kamay niya at pinagsalikop ang mga palad namin saka ko siya hinila para ipagpatuloy ang paglalakad namin palabas na ng department nila.

Hinihila man niya ang kamay niya na hawak ko ay hindi ko iyon binitawan. At sa paglalakad namin palabas ay nakasalubong namin si Brent na halatang nagulat din sa nakitang magkaugpong na kamay namin dahil natigilan ito at sa mismong mga kamay namin siya nakatingin.

“May lakad ba kayo?” Tanong nito sa amin.

“Oo, pupunta kami sa salon para pagupitan ang honey ko.” Sagot ko dito at talaga namang ipinagdiinan ko ang endearment ko sa kanya dahil naalala ko ang nakita ko sa kanila. “Gusto mo bang sumama, pagupit ka na din, mahaba na ang buhok mo. Tapos sabay na tayong mag early dinner.” Aya ko dito kahit ayaw ko sana.

“Naku huwag na.” Tanggi naman nito. “Kayo na lang.”

“Sige, ikaw ang bahala. Saka pupunta pa kami sa bahay nila para kunin ang mga gamit niya at sa bahay ko na siya titira ulit.”

“Ganun ba. Mukhang may pinagkakaintindihan na kayo ah. Kung ganun hindi na ako makikialam pa.” Sabi niya saka niya tinignan si Clent. “Goodluck bud.” Sabi niya dito sabay tapik ng balikat nito. “Kalimutan mo na lang ang napag usapan natin.” Nakangisi pa itong dagdag niya

“Isa ka pa Brent. Wala kang kwenta.“gigil na sagot niya dito na tinawanan lang ni Brent.

“Haha! Akal ko pa naman kasi kaya mo, pero hindi naman yata.”

“Shut up.”

“Oo na.“nagpalipat lipat ang tingin ko sa kanila dahil sa hindi ko maintindihan ang takbo ng usapan nila. Kaya naman pumagitna na ako sa kanilang dalawa habang hawak ko parin ang kamay niya.

“Kung wala ka ng ibang sasabihin, mauuna na kami.” Sabi ko kay Brent ng tignan ko ito.

“Sige bud. Enjoy your date together. Uunahan ko na kayong umalis. Nilalanggam ako sa inyong dalawa. Hindi ko kaya.” Sabi pa nito na sinabayan ng tawa at nauna na ngang umalis kaysa sa amin.

“Ano? Huwag mo akong titigan ng ganyan Brix.” Gigil na sita niya sa akin saka iwinaksi na ang kamay niyang hawak ko at naglakad ng palayo sa akin.

“Hindi ko alam ang kung ano ang pinag uusapan niyo ni Brent pero ayaw ko ng makita ko kayong maging malapit sa isa’t isa. Kaya iwasan mo ang paglabas labas kasama siya.” Sabi ko ng agad akong sumunod sa kanya at muli ko siyang hinawakan sa kamay na muli niyang tinignan iyon pero hindi na niya iwinaksi gaya kanina kaya naman napangiti ako at dinala mismo sa labi ko ang hawak ko at dinampian iyon ng halik sa labi then suck his thumb finger a little bit.

“Lets go honey. Baka hindi ko pa mapigilan ang sarili ko eh mahila kita sa isa sa room dito sa department niyo and make you mine in no time.” Sabi ko saka ko na siya muling hinila na hindi naman na siya umangal pa at sumunod sa akin. Gaya na naman ng dati ay pinagtitinginan kami ng mga kagaya naming estudyante at ibang prof. Na nakakakita sa amin bit I don’t give a damn for them. Ngayon lang ba sila nakakita ng same sex couple na magkahawak kamay sa publiko. Masyado naman silang konbersatibo. Kala mo naman malilinis sila at walang bahong itinatago sa katawan.

Huwag lang talaga nila kami sisitahin at makarinig ng bulong bulungan na mandidiri sila sa cmparehang tulad namin dahil lintik lang ang walang ganti dahil tatanggalan ko ng dila ang sino man ang maringgan ko ng ganun. Hindi ako anghel dahil isa akong demonyo kung may hindi ako nagugustuhan at labag sa akin.

“Hindi ko dala ang kotse ko kaya dito tayo sa big bike ko sasakay.” Sabi ko ng marating namin ang private na garahe ng AU na exclusive lang para sa amin.

“Dala ko ang kotse ko.”

“Eh ano ngayon kung dala mo. Pwede mo naman iwan diyan yan. At Big bike ko sasakyan natin. Baka kasi kapag kotse mo ang sinakyan natin eh, masakyan pa kita sa loob at hindi na tayo makarating sa salon para pagupitan ka.” sabi ko sabay kindat. “Lala, lalala. Halika na honey.” Nakangiti pa akong hinila siya palapit sa big bike ko. “Lalalalala, mmmm! And this is the key honey, ikaw na ang mag da-drive.” Sabay bigay sa kanya ng susi na ipinahawak ko na talaga dahil ayaw niyang kunin sa akin.

Naiinis man ay sumakay na siya sa harapan para siya ang magmaneho. Ako man ay sumakay na din sa likuran niya. Ngising ngisi ako na ipinulupot ang braso ko sa baywang niya dahilan para hampasin niya ang kamay ko dahil hinigpitan ko talaga ang pagkakayakap sa kanya sa likod.

“Pwede ba, umayos ka Brix.” Paninita nito at inulit ulit ang paghampas sa kamay ko pero hindi ko siya binitawan hanggang sa magsawa na siya at naiinis na tumigil saka binuhay na ang makina ng big bike ko saka iyon pinaatangkada paalis.

Pasubsub na ibinaon ko pa ang ilong ko sa pagitan ng leeg niya at sunamyo ang natural na bango ng balat niya. Nakakagigil. Ang sarap tuloy kagatin ang leeg niya kung hindi ko lang inisip na baka madisgrasya kami kapag ginawa ko iyo.

“Umayos ka Brix. Baka madisgrasya tayo.” Paninita niya sa akin. At binagalan ang pagmamaneho ng motor.

“Mmm! Yeah. But I can’t help it. Mmmm! Honey, can I bite you?” Pabulong na sabi ko sa kanya habang nasa pagitan ng leeg at balikat parin ang mukha ko.

“Behave Brix, ayaw kong madisgrasya dahil lang diyan.” Sagit niya sa akin kaya naman napabuntong hininga na lang ako.

“Okay! Just drive Honey, but let my hand in here.” Sabi ko saka ko ibinaba ang isa sa kamay ko sa harapan niya at ipinaibabaw iyon doon.

“Fuck it, Brix. Huwag mong ubusin ang pasensya ko.” Pagmumura niya at ang mabagal na pagpapatakbo ng motor ay binilisan na niya hanggang sa makarating na nga kami sa isang salon kong saan din ako madalas magpagupit. At kami ay itinuturing na VIP na customer sa naturang salon. Kami nina, Bryant, Harold at iba pa.

Pagbabang pagbaba pa lang namin ay sinalubong na nila kami.

“Hi papa Brix. Magpapagupit ka ba ulit? Noong isang araw ka lang nagpagupit diba?” Bati ni Chady sa akin at pilit na binabago ang boses niya para maging boses babae.

“Hindi Chady, ang Honey ko ang magpapagupit.”

“What?????.” Mukhang nagulat ito sa sinabi ko dahil napatitig ito sa kanya. “Honey mo si papa Clent? Why???? Not me.” Birong pahestirical na sabi pa nito.

“Gupitan mo na lang ako ng matapos na. Huwag kang mdaming satsat diyan.“sagot naman niya na nakapagpasimangot dito.

“Hmmp! Kahit kailan talaga, ang sungit mo papa Clent. Halika na nga.”

Sumunod naman kami agad dito. At walang imik na umupo siya. Bago pa man siya gupitan ni Chady ay nilapitan ko pa ito mula sa likod, isinampay ko ang braso ko sa balikat niya saka ko siya hinalikan sa pisngi.

“Duh! Tigilan niyo iyan, iniinggit niyo ako.“paninita ni Chady saka mahinang hinampas ako sa balikat.

“Maghanap ka na din kasi. At hindi mo na pwedeng pag pantasyaan ang Honey ko dahil akin lang siya. Nagkakaintindihan ba tayo?“sabi ko dito.

“As if naman, hanggang pantasya na lang naman ako sa inyo. Eh! How about papa Bryant? Is he still available?”

“Haha! Hindi naman kailanman naging available iyon. Pero ngayon, nakatagpo na ng magpapatino sa kanya, kaya wala ka na ding pag asa sa kanya.”

“Naman.”

“Tama na iyang satsat niyong dalawa.” Sabay tapik ng kamay kong nakapatong pa sa balikat niya. “Gupitan mo na ako ng makaalis na kami.”

“Oo na po. Naku, mabuti hindi kayo nag aaway sa ugaling mayroon ka papa Clent. Hayst. Ano ang gusto mong gupit?” Tanong na nito ng umalis ako sa likod niyaat pumuwesto na ito gawah ang suklay at gunting.

“Gaya na ng gupit ko Chady.” Ako na ang sumagot dito na agad namang tumalima.

Kaya naman ilang sandali pa ay abala na ito sa paggupit sa kanya at mabilis na lumipas ang minuto ay natapos na siya nitong magupitan gaya nga ng gupit ko.

“You look more handsome honey.” Sabi ko sa kanya ng ipaikot ko ang upuan paharap sa akin. At pinasadaan ko ng mga daliri ko ang buhok nito.

Matalim parin ang tingin niya sa akin pero hindi na siya nagsalita pa.

“Sabing huwag mo akong titigan ng ganyan Honey, dahil mas naaakit ako sayo.” Inismiran lang niya ako bago tumayo saka naglakad ng palabas ng salon.

“Naku, lagi na lang ganyan yan si papa Clent. Buti hindi talaga kayo nag aaway sa ugali niyang iyan.”

“Nakakasanayan ko na Chady. We need to go. Sa akin mo i charge ang bayad ng pagupit niya. Bye.”

“Sige, bye. Ingat papa Brix.”

“Thank you.”

Naabutan ko na siya na nakasakay na ng motor pero hindi na siya ang nasa unahan.

“Why?”

“Ikaw na ang mag drive. Baka kung ano na naman ang gawin mo kapag ako ang nasa harapan.” Seryusong sabi niya sa akin.

Ngumiti ako dahil sa sinabi niya.

“Sige na nga, pero kumapit ka ng mabuti sa akin Honey, pwede mo ding hawakan ang akin gaya ng ginawa ko kanina sayo.”

“Sumakay ka na lang ng makaalis tayo.” pabalang na sabi niya. Bago man ako sumakay ay mabilis na hinalikan ko siya sa labi.

“Bakit ko ba ngayon ko lang nalaman na ang sarap pala halikan ang labi mo.” Saka ko pinasadaan ng daliri ko ang labi niya. “That your lips make me want to eat them.”

“Shut up. Ano bang nakain mo at nagkakaganyan ka. Hindi ka naman dating ganyan.“naiinis na tanong niya sa akin at tinabig ang kamay ko.

“Tinatanong pa ba iyan, ipinatikim mo kasi sa akin ang sarap sa piling mo Honey, kaya huwag mo ng tanungin kong bakit ako nagkakaganito.“sagot ko sa kanya na kumilos na din ako para sumakay sa motor. “Saan mo gustong kumain, or uuwi na muna tayo sa inyo ng makuha na natin ang mga gamit mo saka tayo kumain?”

“Hindi ako uuwi sa bahay mo Brix, kaya tigilan mo na ito. Hindi na nakakatawa ang ginagawa mo.”

“Pwes hindi ako nagpapatawa kaya hindi ka dapat na matawa. Seryuso ako, kukunin kita kay tito Clemente. Kaya sa akin ka titira.”

“Sinabi ko sayong hindi ikaw ang magsasabi ng mga gagawin ko Brix.”

“At sinabi ko din sayong, ako naman ngayon ang masusunod. Kaya sa ayaw at sa gusto mo sa akin ka titira, or sa iyo ako titira. Mamili ka. Sa bahay mo o sa bahay ko. Kung nasaan ka doon din ako. Eh kung sa bahay niyo ka mismo titira, di doon na din ako titira. Nagkakaintindihan ba tayo, mmm. Honey?” Tanong ko sa kanya saka ko tinapik ang pisngi niya. “So, Lets go. Kakain muna tayo bago natin kukunin ang mga gamit mo.” Hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil pinaarangkada ko ng paalis ang motor ko.

Sa una ay hindi siya humawak sa akin pero kalaunan ay napahawak na din siya ng binilisan ko ang pagpapatakbo, pero hindi gaya ng hawak ko sa kanya kanina na hindi na halos makadaan ang hangin sa katawan namin sa dikit niyon.

Hanggang sa makarating mga kami sa isang Mexican restaurant para kumain. Hindi na siya kumontra pa ng ako na ang nag order ng makakain namin.

Matapos kaming mag dinner, binalikan namin ang kotse niya at doon na kami sumakay ng umuwi kami sa bahay niya dahil tinanong ko kung  sa bahay ba niya naiuwi ang mga gamit niya noong kinuha niya ang mga iyon sa bahay ko ay sabi niyang narito nga sa bahay nila dahil dito na idineretso ng mga bodyguard niya iyon dahil na rin sa utos ni tito Clemente.

Magkaagapay kaming pumasok sa bahay nila. Na agad kaming sinalubong ni Sofia at ako ang una nitong nilapitan. Tatangkain sana nito akong halikan sa labi pero umiwas na ako, hindi na gaya ng dati na nagpaubaya lang ako.

“Hindi mo na kailangang gawin iyan Sofia.” Sabi ko dito dahil nangunot ang nuo niya sa pag iwas ko.

“Why? I always do that to you then? Why no now?”

Ngumiti ako saka ko naman hinawakan ang kamay ni Clent at pinagsalikop ang palad namin.

“Me and Clent are together now. At hindi ba sinabi sayo ni tito na kinansela ko na ang engagement natin?”

“What????? No! Your kidding Brix.” Tigagala na naiiling ito na napapaatras pa sa amin. “Kuya ano ang ibig sabihin ni Brix? Hindi iyan totoo diba. Kuya.”

“Huwag kang magwala Sofia.” Kampante namang sagot niya sa kapatid pero matalim ang naging tingin naman niya sa akin at binawi ang kamay niya na hawak ko.

“How can I? Kuya, hindi sabihin mo sa akin. Nagbibiro lang si Brix diba.”

“I’m not kidding Sofia. Sa katunayan, nandito kami para kunin ang ilang gamit niya para muli siyang tumira sa bahay ko.”

“Noooooo!.“napalakas na sigaw nito.

“Shut up Brix.” Paninita naman niya sa akin.

“Anong kaguluhan ito, bakit sumigaw si Sofia.” Dumagundong ang boses na tanong naman ni tito Clemente pababa ng hagdan palapit sa amin. “At ang lakas ng loob mong tumungtong sa bahay ko ngayon matapos mo akong bastusin sa nakaraang pag uusap natin.“galit na sabi nito sa akin at pinahlipat lipat ang tingin sa amin ni Clent.

“Papa, do something. Brix was just kidding right. He said the he already cancelled our engagement. Why? Ang he said that they are together now. What is this? Papa.“si Sofia na sumaklolo kay tito at payogyog pang humawak ito sa kaliwang braso nito.

“Pumasok ka na muna sa kwarto mo Sofia, at ako na ang bahala sa kanila.”

“Papa.”

“Huwag ka ng magreklamo. Sundin mo ang sinasabi ko.“galit na utos nito na nakapagpabahag ng buntot nito na hindi na nagawang magsalita pa ni Sofia. Tumingin muna ito sa amin bago sinunod ang utos ng papa nila.

“Anong nagbigay sayo ng lakas ng loob para humarap muli sa akin at kasabay mo pa anh anak ko.“panimula nito.

“Itatama ko lang muna ang una niyong sinabi kanina tito. Ang pagkakaalam ko, magalang po na nakipag usap ako sa inyo noong isang araw at hindi ko po kayo binastos. Dahil nagpakatotoo lang ako tito, dahil kilala niyo naman ang ugali ko.”

“At anong karapatan mo ngayon at nandito ka. Matapos mong kanselahin ang engagement niyo ni Sofia. Ng sinabi mong kinakansela mo iyon, ay para mo na ding kinansela ang ugnayan namin sa pamilya niyo.”

“Kayo po ang bahala tito. Hindi ko naman ipinipilit na ang pamilya namin sa inyo. Pero hindi niyo din naman mababago ang kagustuhan kong kunin sa inyo si Clent.” Sagot ko dito. Kapansin pansin ang pinipigilan nitong galit sa akin dahil sa nanginginig ang kamay nitonhg hawak ang baston nito.

“At ikaw Clent, diba nakapag usap na tayo. At ano ngayon ang ibig nitong sabihin?” Baling nito aa kanya.

“Nakapag usap nga tayo papa, pero nasaakin pa rin ang disisyon. Kaya narito din ako para kunin ang ibang gamit ko.“walang kaimo imosyon na sagot niya dito saka niya ako binalingan. “Ano pang itinatayo mo diyan, samahan mo akong i-empake ang mga gamit ko.”

Ngumiti ako sa kanya at seryusong tingin naman ang isinagot ko kay tito Clemente.

“Don’t you dare to walk out of this house Clent kasama ang lalaking iyan, dahil itatakwil talaga kita bipang anak ko.”

“Itakwil niyo man ako, sige lang papa. Nasa sa inyo na iyan.” Balewalang sagot niya doto. Ng hindi pa ako kumilos ay hinila na niya ako sa kamay at tinungo ang silid niya. Hindi na namin pinansin ang pagsigaw ng papa niya.

Wala na kaming imik pareho habang inaayos ang mga gamit niyang dadalhin namin hanggang sa matapos kami. Palabas ng bahay ay muli kaming hinarangan ng papa niya pero hindi na niya ito pinansin at dere deretsong lumabas ng bahay nila.

“No more backout this time honey.” sabi ko sa kanya ng mailagay na niya ang maleta sa likuran ng kotse niya. “Ako na ang magmamaneho.“sabi ko sa kanya na agad akong sumakay at sa driver seat na ako pumuwesto.

Wala na siyang imik na sumakay pa hanggang sa makauwi kami ng bahay ko.

“Welcome home honey.” Masuyong sabi konsa kanya na agad ko siyang hinila palapit sa akin ng makapasok kami ng tuluyan sa bahay at ipinasandal ko siya sa ipininid kong pasarang pinto.

“Umayos ka, wala ako sa mood.“sabi niya saka kumawala sa akin pero muli ko siyang hinila at muling ipininid pasandal sa pinto.

“Then, gagawan natin ng paraan ang mood mo honey.” pabulong na sabi ko ang tease him on his ears. Licking it. Bite it. Pero ng tangkain ko siyang halikan ay bigla itong umiwas kaya naman sumubsub ako sa pinto.

Natapik ko ng wala sa iras ang nuo ko dahil mabilis na nakalayo siya sa akin at agad na tinungo ang silid ko hila ang maleta niya.

“Honey naman eh.” Reklamo ko ng sumunod ako sa kanya.

“Hindi ako pumayag tumira dito para sa kati lang ng katawan mo kaya tigilan mo ako. Hindi mo ako madadaan sa paglalambing mo.” Seryuso parin nitong sabi sa akin.

“Hmmp! Maghuhubad ako ngayon, tignan natin kong hindi ka bumigay.“sabi konat talagang ginawa ko nagtanggal ako ng damit at ni wala na talaga akong itinira isa mangbsaplot sa katawan.

Tayong tayo pa naman ang akin. Napatitig siya, pero lalo lang akong nagreklamo ng saglit lang siya napatitig sa akin at binaliwala ang paghuhubad ko sa harapan niya at inayos ang mga gamit sa kabenet na dati niyang nilagyan ng mag damit niya.

“Mabuti at hindi makalat ang bahay mo ngayon.” Iyon ang sabi niya habang abala na siya pag aayos.

“Eh, talagang ipinalinis ko para sayo, kaya nasaan ang reward ko ngayong malinis ang bahay.” Parang batang tumayo pa ako sa harapan niya at tamang tama ang harapan ko na pumantay sa mukha niya dahil sa pagkakaupo niya.

Tiningala niya ako. Ngumisi naman ako saka ko tinangkang inilapit ang harapan ko sa kanya pero bago pa man iyon madikit sa kanya ay tumayo na siya at muling hinila ang maleta ng wala na iyong laman.

“Hindi mo na ako madadaan sa ganyan Brix. Iligo mo na lang iyan.” Sabi niya. Pero nauna naman siyang tumungonsa banyo at ang luko, inilock ang pinto sa loob kaya gustuhin ko mang sumunod sa kanya at sumabay sa pagligo niya ay hindi ko magawa. Gigil na umupo ako sa gilid ng kama at hinintay siyang matapos.

15 mins later lumabas na siya at sariwang sariwa na ang dating niya habang nagpupunas ng katawan at may maliit na puting tuwalya na nakabalabal sa ibabang bahagi ng katawan niya. Lumapit ako sa kanya pero gaya ng dati ay umiwas ulit siya.

“Honey naman eh. Aamoy lang naman ako ah. Bakit ba ang damot mo.” Hindi ko na talaga mapigilan ang gigil na reklamo ko sa kanya.

“Maligo ka na.” Iyon ang isinagot niya sa akin. Ayaw ko man sana ay padabog na naiinis na pumasok ako ng banyo at naligo na nga. Naiinis talaga ako. Ang lamig lamig na ng pakikitungo niya sa akin. At ang akala ko ba hanggat hindi lumiliit ang akin ay hindi siya magsasawa.

Grrrr! Doon ko naisip si Brent. Damn it! Mas malaki ba ang kay Brent kaysa ang akin at mas gusto niya na iyon kaysa sa alaga ko.

Damn it. Damn it!

Hindi pwedeng mangyari iyon, dapat sa akin na lang ang isip niya, ang puso niya, ang katawan niya, ang kaluluwa niya. At ang ibig sabihin non, akin lamang siya.

At sisiguraduhin kong makakalimutan niya si Brent kung ano man ang namagitan sa kanya. Makakalimutan niya ito at ako na muli ang magugustuhan niya.

---

YuChenXi

#30: Zyrel

Dedicated to:

BernardSolomon

,

CharlesTaeza

,

BenchPaloa

, &

PreciousHernandez6

---

For the endless votes.

---

LoveLots

---

---

Over acting????

Siguro nga. Iyon ang ginagawa ko ngayon dahil nagseselos ako ng walang kada kadahilanan kapag nakikita kong may ibang kinakausap si Bryant.

Hindi naman kasi niya ako masisisi dahil kitang kita naman sa mga bwisit na mga babae na paglalandi lang ang nais kapag lalapitan siya.

Ewan ko lang kong hindi siya mainis sa akin sa ka praningan ko sa pagseselos ko. Basta hanggat may kami ay walang sino man ang pwedeng manlandi sa kanya.

“Baby, anong iniisip mo?“tanong niya sa akin ng lapitan ako sa may balcony ng hotel na inukupa namin. Tanaw ang dagat at napakagandang pagmasdan.

Nilingon ko siya kaya naman lumapit na siya sa akin at niyakap ako mula sa likuran at isinandal ang baba sa balikat ko.

“Are you mad at me?“tanong ko sa kanya. Hindi ko kasi mapigilang tanungin. Baka kasi naiinis na din siya sa akin sa pagka OA ko sa pagseselos. Hindi na nga ako nagpapagalaw sa kanya kung hindi ako kuntento sa paglalambing niya sa akin. Pero syempre bumibigay din ako dahil nadadala ako sa mga sweet talk niya. Sa gaan ng haplos niya. Sa sarap ng halik niya.

“For what reason baby?“balik tanong naman niya sa akin sabay halik sa pisngi ko. Humuhaplos pa niya ang palad sa tiyan ko at binibigyan ng mumuntik kagat sa balikat ko.

“Sa pag seselos ko.”

“Nope.” Mabilis niya ng sagot at ipinagpatuloy ang ginagawa. Ako man ay napapakagat ng ibabang labi ko dahil sa kiliti at bahagyang sakit sa pagkagat sa akin. “Ilang beses mo ng tinanong sa akin iyan diba. At kahit ilang beses man palaging hindi ang sagot ko baby. And I love you for being jealous. Your so cute.”

“Mmm! Talaga? Hindi ka maiinis?” Parang batang tanong ko na sinabayan ko pa talaga ng pasimangot. Pero ang kamay ko naman ay umangat at humaplos naman sa pisngi niya.

“Yes baby. I won’t.” Bulong niya. “Kaya huwag kang masyadong mag isip diyan. Magbihis ka na, para makapasyal tayo at makabili ng pwede nating ipasalubong sa mga kapatid at mama mo. Pati na rin kina Brix. Siguradong maghahanap ang mga iyon ng pasalubong galing dito. At kapag hindi ka pa kumilos diyan, baka hindi na tayo makalabas at sosolohin na lang kita maghapon, magdamag hanggang sa pauwi na tayo.”

“Hmp! As if naman hindi ka mapapagod.”

“Haha, bakit hindi natin subukan.”

“Sige na magbibihis na ako. Sandali lang naman ako magbibihis eh.”

“Go baby. Para makarami tayo. Pauwi na tayo bukas eh.”

Tumango ako saka ko siya hinarap. Napasandal ako sa barrier ng balcony at ang iniharang naman ang kamay niya doon.

“I love you baby.” Nakangiting bulong niya sa akin saka padamping hinalikan sa labi.

“I love you too.“sagot ko saka naman ako yumakap sa kanya.

Sana lagi kaming ganito. Hindi matatapos ang mga sweet talk sa pagitan namin at sana hindi siya magsawa.

Kumilos na ako para kumawala sa yakap sa kanya at tinungo nga ang damitan namin at nagbihis. Hanggang sa lumabas na kami at pinagsawa na naman namin ang sarili sa pamamasyal at pamimili ng pwedeng bilhin at ipasalubong sa mga kaibigan niya at kapatid ko pag uwi namin.

---

---

“Sorry, hindi ko sinasadya.” Hinging paumanhin ng lalaking nakabonggo sa akin habang namimili ako ng ilang souvenier para bilhin. Napaatras pa talaga ako dahil sa lakas ng impact ng pagkakabangga niya sa akin.

“Okay lang. Sa susunod tignan mo na lang ang dinadaanan mo.“tanging sagot ko sa kanya at muling ibinaling ang paningin ko sa pinipili ko.

Pero napansin kong hindi na ito umalis o lumayo sa akin at nakikipili na din sa mga binibili ko. Nailang tuloy ako dahil halata na patingin tingin siya sa akin.

Nasaan na ba si Bryant. Iginala ko ang paningin ko kung saan siya. Nagsabing iihi lang daw siya pero wala parin siya hanggang ngayon.

“I’m sorry, but you remind me for someone.” iyon ang sinabi ng lalaki na halatang may kung sinong inaalala sa paraan ng pagtitig niya sa akin.

“Sorry din, pero hindi ako interesado.” Sagot ko at bahagyang lumayo dito dahil lumapit siya sa akin. Nag iingat lang ako baka mamaya isa palang itong sindikato at mag nanakaw. Wala naman akong maraming pera pero iba na iyong nag iingat.

“Huwag kang matakot, baka iniisip mong osa akong sindikato o magnanakaw.” Sabi naman nito na para bang nabasa ang nasa isip ko. “Totoo lang kasi na parang kahawig mo ang isa kong kakilala. Pero siguro nga namamalikmata lang ako. Pitong taon na din naman ang nakakalipas simula ng huli kong nakita ang sinasabi ko. Pasensya na.”

Nangunot ang nuo ko sa sinabi niya. Ngayon ko lang din napansin na parang may kahawig din ito sa isa kong kakilala pitong taon na din ang nakakalipas.

“Buy the way I’m James. If you are him, you must be Zyrel.” Nakangiti nitong pakilala sa akin hanggang sa mag sink na mismo sa isip ko ang pangalan na sinabi niya.

“Ikaw si James. James Natividad?” Paninigurado ko. Dahil alam niya ang pangalan ko.

Ngumiti ito na abot na yata hanggang tainga saka tumango. Kaya naman ang kunot ng nuo ko ay nawala at hindi ko na napigilan ang sarili ko na yakapin ito. He is my bestfriend simula ng walong taong gulang ako. Nawalan lang kami ng komonikasyon dahil lumipat sila ng lugar noon ng pamilya niya. Parang bumalik ang alaala naming masasayang pinagsaluhan sa isip ko ngayong nakita ko siyang muli.

“Tama ako. Hindi ka parin nagbabago little Z.” Sabi naman nito saka kumawala ito sa yakap ko. Bigla naman tuloy akong naasiwa dahil sa ginawa ko. Hindi na pala kami bata at marami ng pagbabago ngayong malalaki na kami.

“Hindi parin ba nagbabago ang tawag mo sa akin. Malaki na kaya ako. Hindi na ako iyong patpating bata na palagi mong ipinagtatanggol.”

“

Pero walang halos nag bago sayo. Tumangkad kalang ng kaunti at humubog lang ang katawan mo. Pero hindi mas nadagdagan ang ganda mo.“

“Nah! Ayan na naman tayo. Lalaki ako James, hindi babae kaya hiwag mo akong tawaging maganda.”

“Alam ko, pero iyon ang mas tamang discribe sa mukha mo.”

“Naman! Ikaw ba, mas lumaki ang katawan mo at talagang mas tumangkad ka pa. Nga pala, sino kasama mo?” pagkuway tanong ko.

Napakamot ito ng ulo saka tabingi pa ang pagkakangiti. Parang nahihiya ba na hindi mawari.

“Maniniwala ka ba na boyfriend ko ang kasama ko ngayon?“sagot nito.

“Oo naman. Bakit para namang nahihiya ka na sabihing boyfriend mo ang kasama mo.”

“Baka kasi pagtawanan mo ako. Kasi noon girlfriend ang mayroon ako peri nfayon boyfriend na.”

“Naku hindi ah.”

“Ikaw ba. Sino kasama mo? Sina tita ba. Sina W’X and Y kasama din ba?”

“Hindi sila kasama ko. Boyfriend ko din kasama ko.“nakangiting sabi ko dito na nakapagpalaki ng mga mata niya. “Haha! Huwag kang magtaka, alam mo naman diba.” Sabi ko dito. Dahil alam niyang malambot talaga ako simula pa noon.

“Hindi nga. Di sana kung alam kong mag bo boyfriend ka di sana niligawan na kita noon pa.”

“Zy.” Tawag sa pangalan ko na nakapagpalingon sa amin. Si Bryant na ngayon ay masama ang tingin kay James. “Sino siya?“tanong niya agad at pahilang hinawakan ako palayo kay James at inakbayan ako. “Nalingat lang ako saglit pero may iba ng nanlalandi sayo.” nasa tuno nito ang galit na para bang gustong suntukin na si James sa mga titig lang niya dito.

“Pare, mag ingat ka sa pananalita mo.” Puno ng tatag naman na sagot nito sa kanya na kahit na ano mang oras ay handang labanan siya.

“Sandali, mali ka ng iniisip.“sansala ko dahil hindi na naawat ang mga ito sa pagsusukatan ng tingin.

“Anong mali sa naiisip. Hindi ako bingi. Dahil narinig ko na kung sinabi niya na kung alam niya lang ay liligawan ka na niya noon pa.” Sabi niya sa akin at muli niya akong hinila dahil sa pumagitna ako sa kanila at inilagay niya ako sa likod niya. Saka niya binalingan si James. “Kaya ikaw ang mag ingat sa sinasabi mo at ikikilos mo.“galit na sagot naman niya dito.

“Hindi ko alam kong ano nagustuhan mo sa boyfriend mo Z dahil sa kilos at pananalita pa lang ay hindi na maganda.”

Kikilos pa sana ako para muling pumagitna sa kanila pero matigas ang mga braso niyang nakaharang sa akin.

“Wala kang pakialam sa ugali ko dahil hindi ikaw ang makikisama sa akin. At sino ka ba sa buhay ng boyfriend ko para sabihin iyan sa kanya.” Galit na galit na tunong tanong niya dito.

Ito pa lang ang pangalawang beses na naringgan ko siya ng ganitong tuno, ang una ay ng muntik ng may mangyari sa aking masama at ngayon.

“Tama na Bryant.” Pang aalo ko sa kanya at hinawakan ko ang kamay niya na nanginginig na sa pinipigilang galit. Saka hindi naman dapat siya magalit dahil lang sa narinig niyang sinabi ni James.

“Bakit?“si James at nakipagmatigasan talaga kay Bryant. “Kilala na namin ang isa’t isa simula ng mga bata kami. Bawat kilos ay alam namin. Ikaw, kailan ka lang ba naging parte ng buhay ni Z at kung makaasta ka ay parang kilalang kilala mo na siya.”

“James, tama na.” Sansala ko naman dito dahil kapag nagpatuloy siya aybsiguradong malaking gulo ang kakasangkutan nito.

“Wala kang pakialam kung kailan ako naging parte ng buhay niya. Dahil simula ng naging kami ano man ang ugnayan mo sa kanya ay hind ko na iyon ikukunsindira.“sagot nito saka ako binalingan. “Lets go. Don’t waste our time ng dahil lang sa kanya.” Sabay hila sa akin palayo dito.

“Sandali hindi pa ako nakapagpaalam sa kanya.“sabi ko habang napapalingon na lang ako kay James.

“I co-contact na lang kita little Z.“pagabol na sabi ni James dahilan para lalong tignan niya ito ng masama at mas binilisan pa ang paglalakad palayo dito.

Tumigil lang kami sa paglalakad sa kung saan hindi na namin tanaw si James saka niya ako hinarap. Hinawakan sa pagkabilang balikat.

“I don’t like to see you talking others except your family. Kahit magkababata pa kayo ng ugok na iyon wala akong pakialam dahil ayaw ko sa kanya bilang kaibigan mo.“mau galit na sabi niya sa akin.

“Sandali, bakit ba kasi bigla ka nagagalit. Kung narinig mo ang sinabi niya ay biro lang naman niya iyon.” Sagot ko sa kanya.

“Pwes hindi nakakatawang biro. At kahit biro lang ayaw kong nakakarinig na balak kang ligawan, dahil simula ng naging tayo, wala ng makakaagaw sayo sa akin, wala nang dapat magpantasya. Ako lang. Kaya akin ka lang. Akin lang “ ramdam ko ang bawat katigasan ng tuno sa bawat kataga niya na kahit na sino ay walang makakabawi. Walang makakabali. “Dahil kung sino man ang magtangkang gawin iyon siguradong hukay nila ang naghihintay sa kanila.” Banta pa niya.

Napalunok ako, ngayon ko lang talaga siya napagmasdan ng sa ganito. Pareho man sa galit niya noon ay kakaiba talaga ang dating at handa niyang ikasatuparan ang mga bawat salita niya.

Alam ko, kaya niyang gawin iyon dahil minsan ko ng nasaksihan na kaya nga niyang kumitil ng buhay kung hindi ko lang siya napigilan noon. Kaya naman bahagyang akong natakot ngayon.

Oo, hindi ako natakot sa kanya sa galit niya noong iniligtas nila ako ng kapatid niya pero ngayon, may takot na kung ano sa dibdib ko habang pinagmamasdan ko siya ngayon.

“H-hindi mo naman kailangang gawin iyon. Kaibigan ko siya simula ng mga bata kami gaya ng sinabi niya. Siya ang nagtatanggol sa akin noon sa tuwing may aapi sa akin. Sa tuwing may mang bu-bully sa akin.” Sagot ko sa kanya para naman kahit papaano ay maging maganda ang pagkakakilala niya kay James. Alam ko naman na nagbibiro lang si James kanina sa sinabi niya dahil ganun talaga iyon. Palabiro. Kaya nasanay ako dito sa mga ganun biro nito. Hindi ko naman akalain na maririnig niya iyon.

Pero sandali, bigla tuloy akong kinabahan dahil naalala ko ang biglang pagyakap ko kay James kanina.

Damn! Mabuti na lang ay hindi niya nakita. Paano na lang kung pati iyon pala ay nakita niya. Di mas lalong makakaramdam siya ng galit kay James, at baka pati sa akin ay magalit siya kung nagkataon. Pero nataural naman na lang iyon na maging reaksyon ko dahil sa matagal na hindi ko siya nakita.

“Pwes, hindi mo na siya kailangan. Dahil kaya kitang ipagtanggol sa kahit na sino. Kahit sinong magtatanggkang umapi sayo. Sa kahit na sinong mang bubully sayo. Kaya hindi ko na makikitang magkikita at mag uusap kayo.”

Napabuntong hininga na lang ako. Akala ko ako lang ang seloso. Ako lang ang nakakaramdam ng pagkairita kapag may nakikita akong lumalapit sa kanya at nanlalandi sa kanya. Kundi mas malala pa pala siya kapag nagseselos.

Sige, hindi ko dapat salubungin ang galit niya ngayon. Kaya naman hindi na ako nangatwiran pa. Ngumiti ako sa kanya, iyong ngiti na may lambing at kumapit sa braso niya. At isinandal ang ulo ko sa balikat niya.

“Okay! Hindi ko na kailangan ang iba. Dahil alam ko naman na kaya mo akong ipagtanggol. Kaya pwede bang huwag ka ng magalit.“paglalambing ko pa sa kanya at mabilis na dinampian ng halik sa pisngi niya. “Please. Tignan mo, lukot na ang mukha mo. Nawawala na ang pogi kong boyfriend.”

Pairap na tumingin siya sa akin pero unti unti namang nawala ang pagkakanuot nuo niya.

“Siguraduhin mo lang na hindi ko malalaman na may ugnayan pa kayo.”

“Mmmm!.”

“Huwag mong pag isipan. Dahil hindi ako mag iisip ng maganda kapag nangyari pa iyon.”

“Oo na poh.”

“Hindi ako nagbibiro.”

“Mmmm! Hindi din ako nagbibiro.” Nakangiting ikinulong ko naman ngayon ang pagkabilang pisngi niya ng mga palad ko. “Akala ko akala ko lang ang magseselos sa tuwing may manlalandi sayo.”

“Ngayon alam mo na.”

“Oo, kaya kalimutan mo na iyon.”

“Kalimutan natin. NATIN.” At talagang ipinagdiinan talaga ang salitang natin sa sinabi niya. Kaya naman tumango na lang ako bilang sagot sa kanya at nagyaya ng ipagpatuloy ang naudlot na pamimili namin ng pasalubong.

Naging abala na nga kami at kahit papaano ay nakalimutan na niya si James dahil wala na ang lukot niyang nuo at nakangiti ng napapatingin sa akin at may lambing sa mga ngiti habang kakausapin ako.

Parang hindi siya nakakatakot kapag nagseselos siya na ngayon ay ang lambing lambing na niya. Masuyo ang bawat katagang lumalabas sa bibig niya at marahang kilos sa paghawak sa mga kamay ko kapag naglalakad kami.

Malambing siya kapag hindi natatabunan ng galit ang mood niya. Mabait siya kapag walang mangangahas na galitin siya. Kaya naman hindi mo iisipin na iba siya kapag nagalit at papatay talaga siya sa tingin pa lang niya.

“Okay na ba ito?“tanong niya habang itinaas na ang may karamihang paper bag na naglalaman ng mga pinamili namin. Saka tumingin din sa isang kamay kong puno na din. Gusto ko man sanang gamitin ang isa ko pang kamay ay hindi siya pumayag dahil kagagaling pa lang daw baka mabinat.

“Ok na iyong sa akin para kina X ikaw, okay na din ba iyong iba sa iyo?” Sagot pabalik tanong ko.

“Okay na din ako. Kung ganun, bumalik na tayo sa hotel para pailapag ang mga ito at maisaayos. Tapos kapag may free time pa tayo, mag night swimming tayo mamaya.”

“Sige. Tara na.”

May mga ngiti kami sa mga labing bumalik nga sa hotel namin. At gaya nga ng sinabi niya. Isinaayos na namin ang mga gamit namin para sa pag uwi namin bukas.

Ng may free time pa kami ay pinagsawa na namin ang sarili sa pagbababad sa tubig sa dagat at nilasap ang malamig at sariwang hangin sa gabi. Bago kami nagpasyang bumalik sa hotel para tuluyan ng magpahinga para may lakas kami sa pag uwi namin.

---

YuChenXi

#31: Clent

---

Mature Content

---

StrongParentalGuidance

---

---

Ang sarap lang batukan ni Brix sa pinaggagagawa niya. Wala na kasi siyang ginawa kundi ang estorbohin ako sa pag aaral ko. Ni walang pinapalagpas na araw na hindi siya magagawi sa classroom namin at kung tutuusin ni wala naman ginagawa doon maliban sa titigan na lang niya ako habang nakikinig ako sa propesor namin at ang propesor naman namin ay alanganin pa sa pagtuturo dahil sa presensya niya. Kaya naman halos wala na kaming naaral na maayos dahil sa kanya. Dahil sa pangungulit niya sa akin.

Ano ba ang nakain niya at bigla na lang siya nagpapasyang maghabol para kulitin ako. Hindi ko naman alam ang dahilan niya maliban sa naiisip ko na gusto lang niya ilabas ang init ng katawan niya dahil simula ng umalis ako sa bahay niya ay hindi ko na nakikita siyang may ibang kasama maliban sa mga asungot din na mga kaibigan niya.

Pero ang lihim kong ikinatuwa na hindi ko ipinapahalata ay ang malaman ko noong una na kinumpronta niya si papa. Oo, hindi ko lang inamin sa kanya sa una pa lang ay alam ko na ang pagpunta niya sa bahay at kinausap ang papa at nakipagmatigasan siya dito. At dahil doon, mas lalong naging lumalim ang pagmamahal ko sa kanya kasi kaya niyang ipaglaban ako. O ipinaglaban ba ang matatawag doon? O baka na cha challenge lang ba siya dahil bigla akong nawala at hindi na naging interesado sa kanya.

And yes, thats my Brix. My big bird Brix.

Natawa ako sa big bird. Kasi Big bird talaga ang ipinangalan ko sa kanya sa phone ko habang siya naman ay pinangalanan niya akong Butty. Katawa lang ang mga pangalan namin diba. But its kind of a cute.

Pero syempre hindi ko ipinapahalata na natutuwa ako sa mga ginagawa niya. Sa kakulitan niya. Na kapag hindi ako nakapagpigil ay baka ako mismo ang magpalayas sa mga ka klase ko para utusang iwanan kami sa classroom namin sa tuwing darating siya at ng makapagsulo kami.

Hindi pa man niya nasasabi sa akin na mahal niya din ako ay alam ko, unti unti na niya akong matututunang mahalin.

“Good morning Hon.” Nakangiti niyang bati sa akin ng bumangon ako sa kama ng umagang iyon. Nakaligo na siya kasi halata na basa pa ang buhok niya.

Napakunot nuo pa ako na binalingan ang phone ko sa bedside table at tignan ang oras.

6:15 pa lang ng umaga. Maaga yata siyang nagising ngayon.

“Nagluto ako ng agahan kaya bangon na diyan. Pinaghirapan ko ang mga niluto ko kaya dapat kainin mo.” Nakangiti pa siyang lumapit sa akin saka umupo sa gilid ng kama at walang babalang hinalikan ako sa labi.

“Ano ba. Hindi pa ako nakakapagmomog.” Sabay tulak sa kanya.

“Mmm! Taste good Hon.” Sabi naman niya at hindi pinansin ang pagtulak ko sa kanya at binasa pa talaga ng sariling laway ang labi niya. Nagulat pa ako ng bigla itong kumilos na itulak ko pahiga ulit sa kama at mabilis na idinagan ang buong bigat sa akin.

“Brix, ano ba?” Pigil na pigil akong halikan ito at baliwalain ang kakulitan niya.

Damn! If he doing this the whole time being malamang babagsak ang pagpipigil ko.

“Mmm! Hon. You taste really sweet.” Bulong pa niya sa puong tainga ko then lick it na siyang dahilan para makiliti ako.

“Hindi ka nakakatawa Brix.” Kinalma ko muna ang sarili ko saka ko siya itunulak ng may lakas para isipin niya na balewala lang ang ginawa niya sa akin na kahit ang totoo ay gusto ko na siyang halikan at kami na lang ang magkainan.

Nalaglag siya sa kama at parang batang umupo doon na nakasimangot na tumingin sa akin. Pouting his lips.

Ang cute lang ba. Ang sarap tuloy halikan ang labi niya habang pinipisil ko ang pisngi niya.

Easy Clent Fransisco! Easy.

Hindi siya agad tumayo dahil nakipagsukatan pa siya ng tingin sa akin ng makabangon na din ako. Pero ilang sandali pa ay tumayo na din siya.

“Hala! Sige na nga. Halika na. Kumain na muna tayo bago ka maligo. May pasok ka pa diba.”

“Bakit ako lang ba ang may pasok.”

“Oo na. Papasok din ako. Kaya bilisan mo diyan. Kung magbabagal bagal ka pa diyan. Kahit na anong tulak mo sa akin, ikaw ang gagawin kong agahan.” Nakangising may pagbabanta pa niya sa akin na para namang uurongan ko. Iyon kaya ang gusto ko. Pero syempre saka na lang. Kapag nasabi na niyang mahal din niya ako.

Hindi ko na siya sinagot. Pumasok muna ako sa banyo para maghilamos at magmomog. Saka ako lumabas ng silid kasama siya.

Lihim pa akong napangiti ng makita ang pagkaing naihanda niya. Pritong itlog, toast bread at gatas.

Para namang bata na gatas pa talaga. Hindi ba pwedeng kami na may gatas na lang. Naiiling na naupo ako ng ipinaghila pa niya ako ng upuan.

“Hindi ka na sana nag abala. Aba! Baka gaya naman ng nagluto ka na walang kalasa lasa.”

“Haha! Oo na! Nilagyan ko na ng asin iyan. Kaya may lasa na. Dibali kapag walang lasa, kiss mo na lang ako para ang itlog maging matamis.”

“Tumigil ka nga. Anong masarap sa itlog na matamis.” Gigil na tanong ko sa kanya.

“Yours.” Nakangising sagot niya. “Dito oh.” Sabi pa niya. Saka ko na lang nahulaan ang ibig niyang sabihin ng maramdaman ko ang paa niya na inaabot ang gitna ko at naglulumikot na doon ang mga daliri niya.

“Damn it Brix. Kakain ba tayo o mangungulit ka na lang.” Hindi man ay pilit kong nilangkapan ng pagkaasar ang paninita ko sa kanya pero nakangisi lang siya.

“Sige Hon. Sorry.” Sabi naman niya saka itinigil ang paglulumikot ng mga paa niya. Ako man ay nagsimula ng kumain pero siya ay nakatitig lang sa akin. Sisitahin ko sana siya ng bigla na lang kumalansing ang kutsara niya na nahulog sa sahig.

“Oops, sorry. My bisita yata tayong darating ngayon.” Sabi pa niya ng yumuko para damputin ang kutsara niyang nahulog.

Pero ang ikinabigla ko ay biglang may kung ano ang humawak sa gitna ko kaya naman napayuko ako.

What the fuck!

Pinanlakihan ko siya ng mata at paatras na itinulak ko ang inuupuan ko para makalayo sa kanya pero mabilis na nakalapit siya sa akin. Muling lumuhod sa harapan ko at magaan na humahaplos ang kamay niya sa akin.

Lihim akong napalunok ng kumilos ang mga kamay niya para hilain pababa ang suot kong jersey short.

Damn him! Mabuti na lang at walang pagkain sa bunganga ko kundi nabulunan na ako kanina pa.

“Stop it Brix.” Pigil ko sa kamay niya na nakahawak sa garter na ng short ko saka ako tumayo. “Hindi ka na nakakatawa.”

Napatingin siya sa akin. Nakatingala ng tuluyan na akong makatayo sa harapan niya.

“If you don’t like to eat huwag mo akong idamay. Nawalan na ako ng gana.” Saka ko sinabayan ng talikod at pumasok ulit sa loob ng kwarto.

Mura ako ng mura ng mahina. Buti na lang at nakakatiis ako.

Damn it again.

Agad akong pumasok sa banyo ng makakuha ako ng tuwalyang gagamitin ko. Gusto kong magbabad ng malamig na tubig dahil biglang nag init ang pakiramdam ko sa ginawa niya.

Damn it again and again.

Sempleng dantay lang ng kamay niya ay iba na ang dating sa akin. Paano na lang kaya kong tugunin ko ang bawat kilos niya.

Ahhhhh!

Agad kung itinapat ang katawan ko sa rumaragasang tubig sa shower filter at talagang iyong malamig na malamig ang timpla para agad na maalis ang init ng katawan ko na laging nabubuhay sa tuwing nasa malapit lang siya.

Pero lalo akong nagulantang ng biglang bumukas ang pintuan ng banyo at niluwa doon na may seryusong tingin sa akin.

“Hanggang kailan mo titiisin ang pangangailangan mo.” Sabi niya habang palapit sa akin.

“Diyan ka lang Brix. Hindi ako nagbibiro ngayon, masusuntok na kita kapag lumapit ka pa sa akin.” Banta ko sa kanya pero hindi niya ako pinakinggan at sa paglapit niya ay inisa isa niyang tinanggal ang saplot niya sa katawan.

“Sa pagbabanta mo bang iyan ay mapipigilan mo ako.” Sabi niya at pabalibag na isinandal ako sa pader ng tuluyan na siyang makalapit. “Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak mo ngayon, pero iisa lang ang nasisigurado ko. Iyon ay ang hindi mo ako kayang tanggihan sa ganitong bagay.” Dagdag pa niya at bago pa man ako makasagot ay sakop na niya ang mga labi ko. Gusto ko man sanang itulak ito pero sadyang tama siya sa sinabi niya.

Siguro nga, mas makapangyarihan ang gusto ng katawan ko kaysa sa isip ko. Dahil dampi lang ng labi niya sa akin ay agad na nawawala ang depensa ko sa sarili. Kaya ang pagnanais kong itulak siya ay naging pagnanais na mas lumalim pa ang halikan namin.

Tinugon ko ang halik niya gaya ng oaraan ng paghalik niya sa akin. Nilalasap ang tamis ng labi ng bawat isa sa ilalim ng rumaragasang tubig na malayang naglalandas sa katawan namin.

Walang silbi ang lamjg ng tubig sa init ng katawan na nararamdaman at lumukob sa buong pagkatao namin.

He move and walk outside at the shower while we still kissing.

Awtomatikong hinila niya ang tuwalya at ibinalabal iyon sa katawan namin na kusa ng kumikilos ang mga kamay para punasan ang tubig sa katawan naming pareho habang magkaugpong parin ang mga labi namin. Walking outside the bathroom straight in the bed at pabagsak na napahiga doon. Nagkatinginan pa kami pareho at walang ibang salita ng namutawi sa mga bibig namin.

Mga matang nag uusap. Ang init ng katawan na pareho ang nararamdaman. Kilos namin na pareho ang gustong gawin, damhin ang bawat parte ng katawan namin.

Muli, our lips met and we kiss hungerly. Na parang walang bukas sa paraan ng halikan namin.

Ang sarap at tamis ng bawat paggalaw ng mga labi namin na pareho ang nais. He leave my lips and go tracing my jaw line through in my ears. While he is sucking my earlobe, I also do the same what he is doing.

Ungol namin pareho ang namayani sa loob ng silid at oarehong nilalasap ang sarap sa bawat halik at haplos sa katawan.

This is what I miss about him. His kisses, his touch. Kahit sa una noon ay napipilitan lang siya ay nararamdaman ko ang bawat masuyong haplos niya kapag nasisilaban na siya ng init gaya ng nararamdaman ko. At ngayon, ang masuyong haplos niya sa katawan ko ay ramdam ko ang pag iingat. At iniisip ko lang na may kasamang pagmamahal iyon ay mas ginaganahan ako na lasapin ang mga haplos niya. Ang halik niya.

Nakakalasing na hindi ko mawari ang nararamdaman ko. Nakakadala. Ang sarap. Na parang ayaw ko ng matapos ang mga sandaling ganito. Ang sarap na pinagsasaluhan namin.

“Uhm.!” Isang malakas na ungol ang kumawala sa bibig ko ng sakupin ng labi niya ang isang itoktok ng dibdib ko habang ang isang kamay ay pumipisil sa isa. Napapaliyad na lang ako sa sensasyong binubuhay niya sa katawan ko. Sa kiliting dulot ng pagpapasasa niya sa dibdib ko at ang kamay na nagsimula ng kumilos paibaba at malayang humahaplos. Dumadama sa bawat daanan ng mga palad niya hanggang sa sakupin at ikulong sa mainit niyang palad ang akin na kanina pa handa.

“Your so sweet Honey.“narinig kong bulong niya sa pagitan ng ginagawa. Tumingala pa siya sa akin saka isang matamis na ngiti ang nakaguhit sa mga labi niya bago muling ipinagpatuloy ang pagpapasa katawan ko. Hanggang sa magsimula ng bumaba ang labi niya at tahakin kung nasaan na naglalaro ang kamay niya.

“Uhm. Ahhh.” Ungol na lang ang nagagawa ko sa kiliting hatid ng pagpapaligaya niya sa akin.

Ang init sa loob ng bibig niya na ngayon ay  buong buo na nasa loob na ang akin. Taas baba siya doon ang teasing the top of mine. Licking it, sucking it. Na para pang isa iyong matamis na candy kung tikman niya. Kapalit ng kiliti at sarap ng ginagawa niya ang pagkilos ng balakang ko para salubungin ang bawat taas baba ng mukha niya sa akin at mga ungol na siyang namayani na sa buong silid.

At ang isang kamay naman niya ay malaya ng naglalaro sa bakuna ko sa likuran kung saan pinapaluwang na ang papasukan niya doon.

Nandoon talaga ang hapdi na may kakaibang kiliti na siyang naghahatid ng kakaiba ding sarap. Ang hapdi na may sarap. Hanggang sa tuluyan na siyang kumilos at muli akong halikan sa labi bago itinapat ang kanya sa akin na handang handa ng manalakay. He wet his using his saliva saka unti unti niyang ipinasok iyon sa akin.

“Uhmp! Ohhh!.” O moaned that I can’t hold any longer ng tuluyan na niyang maibaon ang buong laki niya sa loob ko. Na parang mapupunit ang butas na pinasukan niya.

“Ahhh! Your so tight honey. Uhmm.” Bulong niya ng muli niya akong yukuin at halikan sa labi saka niya sinabayan ng mabagal na pagkilos ng balakang.

“Ahhhh! Uhmm.” Nangingiwi man ako dahil sa hapdi ng bawat paggalaw niya ay nakayakap siya sa akin at dinhan dahan talaga ang paggalaw. Hahalikan ako sa nuo, sa mata, sa ilong at sa labi.

“Shhh! Its okay honey. Its okay.” Paos na boses na pang aalo niya sa akin at masuyong humahaplos ang palad sa mga pisngi habang maingat na gumagalaw na taas baba siya.

Ang mga paa ko ay naninigas na at halos mabali na ang mga daliri ko sa paa sa pagkakabalukyot ng mga iyon and trying to endure the pain. Pain with pleasure. He is big and huge.

“Ahhh! Ummm.” Ungol ko sa pagitan ng paghalik niya sa akin. Hanggang ang mabagal niyang paggalaw ay bumilis na ng bumilis.

Ang mga kamay ko ay kusang kumapit sa batok niya ng kumilos siyang isampay naman sa braso niya ang mga paa ko at gumalaw na naayon sa gusto niyang bilis.

Malalakas na ungol ang pinakawalan ko sa bawat pagsalampak ng balakang niya sa akin at bawat pagbaon ng kanya sa kaloob looban ko. Ang hapdi na nahalinhinan ng kiliti sa bawat pag ulos niya papasok, labas ay siyang nagbibigay sa akin ng kakaibang sarap.

Nakikita ko sa mukha niya ang ibayo ng sarap habang gumagalaw siya. Kagat din ang ibabang labi at napapatingala pa sa bawat pagpasok niya.

“Ahhh! Your so sweet honey. Uhm..ahhhh.”

Ang isang kamay ko ay humawak na sa gitna ko at isinasabay sa galaw niya. Kung gaano iyon kabilis. Hanggang sa lukubin na kami ng isang libot isang kiliti sa katawan at sumasabay sa saliw ng bawat paggalaw niya sa tunog ng bawat pagkakadikit ng balat namin.

“Honey! Uhmm. Ahhhh. I’m gonna cum. Uhmm. Come on honey. Cum with me together.“sabi niya saka mas binilisan ang galaw at mas lumakas ang bawat pagbaon niya.

Hanggang sa pareho na naming pakawalan ang init na nabuhay sa amin. Siya sa loob ko habang ang akin ay sa tiyan ko na nagkalat.

May ngiti sa labing niyuko niya ako at siniil ako ng halik bago isinubsub ang mukha sa pagitan ng leeg at balikat ko na idinagan ang buong bigat sa akin. Hindi pa siya kumikilos para bunutin ang kanya sa loob konat hinayaan na lang na nakabaon parin siya doon.

Pareho kaming hinihingal at ako man ay ayaw na ding kumilos dahil sa pagod na may kasamang hapdi sa likod.

“Honey! Hindi ka man siguro naniniwala. But now, I love you. I love you Honey. Spend your life with me forever Honey.” Mga katagang narinig ko mula sa kanya na halos siyang nakapagpatigil ng paghinga ko. Na parang inaanalisa kung tama ba ang narinig ng tainga ko na ayaw pumasok sa utak ko. He chuckle then bite me on my shoulder. “Silly, breath honey. You heard me right. You don’t need to hold your breath dahil lang sa sinabi ko. Dahil iyon ang totoo.” Sabi niya saka na siya kumilos patayo ng maalis na ng tuluyan ang kanya sa akin.

Ramdam ko man ang paglandas ng mainit na likido sa pinasukan niya ay hindi ko na alintana iyon dahil napatitig ako sa kanya na ngayon ay nakatunghay siya sa akin.

Kumilos ang kamay niya and caress me on my cheeks, tracing the shape of my nose and my lips using his finger. Down on my jawline, to my neck and shoulder. Down to my chest and playing my niples.

“This is all mine honey. And I don’t like other to touch you here. Kahit si Brent pa iyan. All of you are mine. Because I love you.” Sabi niya at titig na titig sa akin.

Hindi ko man alam ang sasabihin ko ay kusang kumilos ang kamay ko to grab his neck, pull him towards me and give him a kiss on his lips.

“Shout up. I’m late now.” Sabi ko na nangingiti saka ako kumilos para tumayo.

Napangiwi pa ako ng maramdaman ko ang hapdi sa likod ko pero pinilit ko paring tumayo ng maayos.

“Lets talk later. Ang dami mong alam.” Nilangkapan ko ng inis iyon kahit ang totoo ay nagdidiwang ako sa mga sinabi niya. Hindi ko na siya hinintay na makasagot at tuluyan na akong pumasok ng banyo para maglinis na ng katawan.

Gusto ko mang mag stay para makasama pa siya pero kailangan kong mag aral ngayon para mapatunayan ko kay papa na hindi lang ako puro salita. Kaya kong patunayan na kaya kong tumayo sa sarili kong mga paa at hindi ko kailangan ng yaman niya.

Kaya lang kami nagsasama ni Brent dahil nirerecomend niya ako sa mga kaibigan niya na kung may side line work silang alam ay ipapaalam sa akin para makapagtrabaho ako to gain extra income.

Pero dahil na rin sa kapilyuhan ni Brent ay naingganyo akong pagselosin siya. Na nagtagumpay naman ako dahil naging possesive siya sa akin. And I like it. I love it.

And I love him too.

I love you too Brix Alcaide. I love you too honey!.

---

YuChenXi

#32: Clent

“Sorry po sir pero diclained po ang credit card niyo.” Sabi sa akin ng sales lady na pinagbilhan ko ng ilang gamit ko sa pag aaral. “Baka mo may iba pa kayong credit card sir?”

“Ok, try this one.” Sabay abot sa kanya ng isa ko pang credit card at kinuha sa kanya ang isa na diclained daw.

“Sorry po sir, pero diclained din po ang isang ito.” Sabi nito at ibinalik sa akin iyon.

Nangunot man ang nuo ko ay ibinigay ko pa ang isa pero gaya ng nauna at pangalawa ay diclained din. At pati sarili kong credit card na ipon ko sa mga na sa side line ko ay na diclained din.

Napamura ako ng wala sa oras at ang una kung naisip ay si papa. Kaya naman namura ko din siya sa isipan ko.

“Okay! Ilan ba lahat, cash ko na lang.” Sabi ko sa sales lady.

“2398 pesos po lahat sir.”

Inabutan ko ito agad ng 2500 para matapos na na agad naman nitong sinuklian at isinilid sa paper bag ang mga gamit na pinamili ko.

Galit man ako na lumabas ng bookstore ay wala na akong magagawa. Kumikilos na ang papa para pahirapan ako. At ayaw kong madamay pati si Brix dahil dito. Ano ang gagawin ko? Alam kung hindi mabubuhay si Brix na wala ang karangyaang tinatamasa. Pero alam ko naman na hindi basta basta makakanti ni papa si Brix dahil lay tito Brandon. Alam kung protektado ni tito si Brix. Pero ang akin ngayon, ako ang dehado dahil declained lahat ng papa ang credit card ko. At kaunti lang ang cash na hawak ko.

“Damn you old man.” Napapamura ako habang papunta na sa kung saan naka park ang kotse ko para umuwi na. Kagagaling ko lang sa pinag sidelinan kong trabaho bilang isang computer programing sa isang shop kung saan madalas si Brent na maglaro ng mga online game. Ewan ko ba sa taong iyon. Mas gustong maglaro sa labas kaysa maglaro sa bahay nila o sa sarili niyang unit. Pero minsan nasabi niya boring daw dahil nag iisa siya kaya naman lumalabas siya kasama ang ilang barkada to played computer sa isang internet cafe. At ngayon, may bagong bukas na cafe ay doon na sila namamalagi at regular na costumer na siya doon kaya naman ng nangailangan ng programer ang shop ay ako ang inirekomenda niya dahil marunong ako doon.

“Brent, can you do me a favor again??“sabi ko kay Brent ng tinawagan ko habang nasa daan na ako pauwi.

“Bakit? May nakaaway ka ba?”

“Wala naman, pero diclained na lahat ng credit card ko. Pati sarili kong ipon ay hindi din gumagana.” Sagot ko dito.

“Ganun ba. Eh! Ano ang gusto mong gawin ko.”

“Pwede mo bang I hack iyon para mailabas ko ang pera ko. Kahit yong sarili ko lang na ipon.”

“Pwede naman, sige. Pero bakit ako? Tingin ko naman kaya mo iyon.”

“Yeah, pero hindi kasing galing mo. Kaya tulungan mo ako ulit sa bagay na ito.”

“Sige, sige. Susubukan ko ang makakaya ko.”

“Sige salamat ng marami Brent. Makakabayad din ako sayo ng utang na loob sa hinaharap.” Sabi ko na nakapagpatawa dito. Nagpaalam na ako sa dito ng maayos at muli na akong nag fucos sa pagmamaneho para makauwi na ako agad.

“Saan ka galing?” Tanong ni Brix sa akin ng makauwi ako saka niya ako sinalubong at kinuha sa akin ang mga pinamili ko. Ayaw ko man sana iyong ibigay sa kanya ay nakuha na niya iyon. “Pinuntahan kita sa roim niyo kanina para sabay na sana tayong umuwi pero agad ka daw umalis ng matapos ang last subject niyo? Tapos tinanong ko naman si Brent sabi niya magkasama kayo.” May galit na sabi niya sa akin. “Saan kayo pumunta?” Dagdag tanong niya?

“May inaasikaso lang kami. Saka, hindi mo na kailangang malaman kung ano man iyon.“sagot ko dito na nakapagpakunot ng nuo niya lalo. Hindi din niya kailangang malaman na diclained lahat ng credit card ko dahil mas pinili kong sumama sa kanya kaysa sundin ang utos sa akin ng papa. Hindi ibig sabihin non ay talo na ako ng papa sa ginagawa nito. Alam ko na sa mga oras na ito ay ganun ang gagawin niya dahil malaki ang expectation niya sa akin pero mas pinanaig ko ang pagmamahal ko sa kanya kaysa sundin ang papa ko kaya ngayon heto ako at kailangan kong kumayod at mag-aral ng sabay.

Hindi na muna ako magsasalita. O gagawa ng mga bagay na hindi pa dapat gawin hanggat kaya ko. Ang magtrabaho sa ngayon ang gagawin ko. Para matustusan ko ang pag aaral ko at para maipakita kay papa na hindi ko kailangan ng pera niya para mabuhay ako.

“But I told you, stay away from Brent.” May galit na halatang naghihinagpis pa ang matatawag doon sa naging tingin niya. Ewan ko, malamang iniisip parin niya na may nangyari sa amin ni Brent ng gabing nalasing kami lahat. Wala naman sa plano ko sana iyon, pero ang lukong Brent gumawa ng paraan na pagselosin siya. Ewan ko na lang kung tagumpay iyon dahil doon ay nandito ngayon siya sa tabi ko at abot kamay ko.

Well, Brent is one of my best buddy among them. Kahit mas matanda ako ng tatlong taon kay Brent ay magkapareho kami ng hilig. Lalo na sa computer game. Kaya siguro mas malapit kami sa isa’t isa kumpara sa iba na kaibigan niya. At lalo na sa Bryant na iyon. Ewan ko ba kung bakit, ayaw na ayaw ko dito. Basta nanggigigil din ako kapag nakikita kong magkasama sila ni Brix noon at iniisip ko paano kung magkagustuhan silang dalawa?? Paano na ako?? , pero unti unti din naman nababawasan ang galit ko ngayong kasama ko na siya. At nabigyan na ang katuparan sa isa sa pangarap ko. Ang mahalin ng taong mahal ko. Pero ang pagmamahal ko naman sa kanya ngayon ay siyang dahilan para magkaaway kami ng papa. But who care. Hanggat nasa tabi ko siya ay kaya kong gawin ang lahat. Oo, hanggat mahal ako ng taong mahal ko, kaya kung mabuhay ng wala ang pera ng papa ko.

“Brent is my best of friend Brix. Saka lagi naman kami ang magkasama noon pa diba.” Sagot ko na lang sa kanya.

“Pero iba noon, at ngayon. Noon, na hindi pa kita mahal ay ayos lang na nakahit na sino ang kasama mo, kadikit mo, kaibigan mo. Or kahit na sino pa ang nakakarelasyon mo. Pero ngayong mahal na kita, hindi na ako makakapayag na kung sino sino ang nakakalapit mo, o kaibigan mo at lalong lalo na ang nakipagrelasyon ka sa iba. At kay Brent, wala naman sanang isue yon, pero sa nakita ko ng nalasing tayo. Clent Fransisco, ayaw na ayaw ko na ulit iyon mangyari dahil akin ka lang. Nagkakaintindihan ba tayo.” Ramdam ko ang panggigigil niya habang sinasabi iyon pero hindi ko na muna itatama ang mga nasa isip niya tungkol sa amin ni Brent. Bahala siya, kahit man lang ang isang iyon ay makabawi ako sa hindi niya pagpansin sa akin noon.

Lihim man na napapangiti ako ay talagang ginawa ko ang makakaya ko na hindi niya iyon mahalata. Ang kyut lang ng honey ko. Ang sweet talaga niya. Gusto ko tuloy siyang talunin para yakapin, halikan at higit sa lahat maramdaman ang pag angkin niya sa akin.

Pero easy Clent. Easy.

Then, I walk through him at tuluyang pumasok ng bahay niya kaya naman napasunod na lang siya ng maisarado ang pintuan.

“Ano ba? Sagutin mo ako. Nagkakaintindihan ba tayo sa lahat ng mga sinabi ko.” Hayon na naman ang pag kairita sa boses niya. Maikli talaga ang pasensya niya. At ayaw na ayaw niya iyong hindi napapansin lalo na kapag may sinasabi siya. Pero bahala siya. Ang kyut naman niya kahit naiinis siya.

“Walang kabuluhan ang mga sinasabi mo. Alam mong si Brent ang pinakamalapit kong kaibigan kaya hindi ako lalayo sa kanya.” Sagot ko na lang sa kanya saka ako nagtuloy sa sala at makaupo na muna para makapag relax kahit kaunti. Iisipin ko pa talaga kung kaya ba ni Brent na ilabas lahat ng pera ko sa ATM ko. Kulang kulang Milyon din ang laman niyon. Kaya dapat mai withdraw ko lahat iyon. Dibali ng cash na hawakan ko. At itatago ko na lang dito sa bahay ni Brix.

“Mayroon, dahil ayaw kong agawin ka niya sa akin. Clent naman. Sa akin ka lang eh. Sa akin lang dapat.” Matatawa na sana ako sa ayos niya habang sinasabi iyon. May pagkairita na parang batang naagawan lang ng pagkain ang hitsura niya. Nah! Gusto ko tuloy siyang pisilan ng pisngi kung hindi ko lang napipigilan ang sarili ko.

“Nonsense, saka kung sakali man, wala naman mawawala sa akin kapag lagi kami magkasama. Hindi ako babae para ipagdamot mo. Maganda nga iyon, kung magsasawa ka sa akin. Nandiyan si Brent na sasalo sa akin.” Pang aasar ko pa sa kanya dahilan para padabog na umupo iyo sa kandungan ko at bahagyan akong sinakal. Hindi naman sakal na mawawalan talaga ako ng hininga.

“Fuck off. No can ever touch you like I do. And I won’t allow others touch you. You are mine. Just only mine Clent. Akin lang.” Galit na nabahiran ng pagsusumamo na nagmamakaawa ba? Ewan ko hindi ko mapangalanan ang reaksyon niya na nakatitig sa mga mata ko. Hanggang sa ibaon niya ang ulo sa balikat ko at paulit ulit na binibigkas ang salitang “AKIN KA LANG.” na nakakapagpalakas at bilis ng tibok puso ko. How I really like to tell him na sa kanya lang ako. At wala akong ibang hinangad na makakaangkin sa akin maliban lang sa kanya. Tanggal na din ang kamay niya sa leeg ko at yumakap siya sa akin.

“Tumayo ka na nga diyan. Gutom na ako ano bang makakain?“pang iiba ko ng usapan pero napatigil ako ng maramdaman ko ang mahinang pag alog ng balikat niya. At marinig ko ang mahina niyang paghikbi.

“A-akin ka lang. Sabihin mong akin ka lang. Sabihin mo.” Paos ang boses na paulit ulit na sinasabi iyon.

Parang gusto ko naman ngayon batukan ang sarili ko dahil puno ng paghihinagpis ang boses niya. Randam ko ang lungkot sa boses niya. But its okay! Hahayaan ko na muna siyang isipin ang lahat ng gusto niyang isipin para isipin niyang hindi ako nakadepende sa kanya.

“Ang drama mo. Tumayo ka na diyan ng makakain na tayo. Gutom na talaga ako.” Muli na sabi ko sa kanya at bahagyan siyang itinulak. Pero ayaw niyang mag angat ng ulo sa may balikat ko. “Ano ba Brix? Umayos ka nga. Kailan ka pa naging iyakin.” Nilangkapan ko ng pagkaasar ang tinig ko para sabihin niyang hindi umuubra ang kadramahan niya. Pero mas natunaw ang puso ko sa nakitang ayos niya. Nagkalat ang luha niya sa mata niya. Umiyak talaga siya.

Damn me!

“Tumigil ka nga diyan.” Muli kong sabi sa kanya saka ko pinahid ang luha sa mga mata niya. At para hindi naman halata tinignan ko ang damit ko sa may balikat ko. “Tignan mo. Binasa mo ang damit ko. Baka hindi lang luha to ah. Baka may halo ng sipon.” Nilangkapan ko ng birong sabi ko pa sa kanya.

“Hmmmp! Eh kahit lawayan ko pa iyan. Basta akin ka lang. Akin lang.” Hayon na naman ang mga katagang iyon galing sa kanya saka niya pinunasan ang sariling luha. At tumayo na siya sa kandungan ko. Humungot muna siya ng malalim na hininga saka tumitig muli sa akin. Ewan ko kung umabot ba ng isang minuto iyon hanggang sa magsalita na siyang muli. “Tara na. Kain na tayo. Gutom na din ako sa paghihintay ko sa pag uwi mo.” Sabi niya sa akin saka niya kinuha ang kamay ko at hinila ako patayo.

“Ano bang ulam?”

“Nagpaluto ako ng adobong pata ng baboy kay nay Pacing. Iinitin na lang baka kasi malamig na iyon.” Sabi niya. Kahit papaano ay nawala ang tensyon sa pagitan namin ng marating namin ang kusina. Hindi man na namin napag usapan ang nangyari kanina sa sala ay naging magana naman ang pagkain namin. Asikasong asikaso niya ako kahit tumatanggi ako. Pero hindi naman siya nagpapapigil kaya hinayaan ko na lang siya. May pagkakataon na isusubo niya mismo ang laman na nakalas sa buto ng kinakain niya kaya naman tinatanggap ko iyon. Napapangiti siya sa tuwing kakainin ko iyon. Ako man ay ganun din pero hindi ko ipinahalata sa kanya. Ewan ko na lang kung nahahalata ba niya ang pagpipigil ko. Hanggang sa matapos kaming kumain at nagtulungan ng iligpit ang mga iyon at hugasan na din ng hindi na balikan ni Nay pacing para hugasan.

Nagpapababa kami ng kinain sa sala habang nanunuod ng action movie ni Vin Deisel. Nakaupo ako at nakarelax na nakasandal sa sofa habang siya ay pumuwesto sa gitna ng mga hita ko at sa akin siya sumandal. Hindi man ako makapag concentrate sa panunuod dahil ewan ko, nagugustuhan ko ang masuyong paghaplos niya sa hita ko habang nakatutok naman ang paningin sa pinapanuod namin. Ganun na ganun lang ang ayos namin hanggang sa matapos ang palabas at nagpasya na kaming maligo ng sabay and at end, ramdam ko ang buong pusong pag angkin niya sa akin at sabay na pinagsaluhan ang sarap ng pag iisa ng katawan namin at nakayakap siyang natulog sa mga bisig ko. Ako man ay magaan ang pakiramdam kong nakatulog din habang yakap yakap ko siya.

---

---

Bryant POV:

“Nasan ang pasalubong namin?” Si Harold ng salubungin ako agad ng papasok ako sa opisina namin sa AU dala ang mga pinamili namin para sa kanila.  Nakangiti namang ibinigay sa kanila ang ibang hawak ng baby Zyrel ko na agad na binuksan ng mga iyon. At dahil sa sinabi niya na pangalanan na lang namin ang bawat isa sa kanila. Kaya naman bahala na silang tumingin at tignan ang mga pangalan na isinulat ng baby ko sa mga paper bag.

“Ahhh! Ang bait talaga ng baby Zyrel namin. Thank you.” si Lowelle saka nginitian siya.

“At sinong baby Zyrel ang sinasabi mo?” Paninita ko dito. At kailan pa niya naging baby ang baby ko Zyrel ko. Aba!

“Haha, sorry naman. Natutuwa lang ako. Dahil alam kong si baby Zyrel ang nagsabi na bilihan mo kami.” sagot pa nito. Saka tumingin sa kanya. “Thank you dito baby Zyrel.” Saka niya nginusuan ito at lumapit at tangkang hahalikan ito sa pisngi na agad kong iniharang ang palad ko dito.

“Umayos ka Lowelle baka nakakalimutan mo kung sino ang hahalikan mo. Baka gusto mong sa semento ko ingudngud ang nguso mo.” May pag kairita na banta ko dito. Umaabuso na yata sila sa kakulitan nila. Matagal na kasi akong hindi nakikialam at pinababayaan ko na lang ang kakulitan nila minsan. Pero kapag pati ang baby Zyrel ko ay idamay nila sa kakulitan nila ay doon kami lahat magkakaalamanan. Nakakalimutan yata nila kung sino ang Bryant na kilala nila.

“Haha! Sorry naman. Mag ti thank you lang naman sana ako.” Sabay kamot naman ng ulo nito na lumayo sa amin ng baby ko.

“Pag pasyensyahan mo na si Lowelle, Zyrel, makulit lang iyan gaya namin. Kaya sana huwag mong seryusuhin.” Sabi naman ni David dito. “Tama ako diba Bryant.“baling pa nito sa akin.

“Ewan ko sa inyo. Kaya huwag niyo siyang idamay sa kakulitan niyo. Dahil kilala niyo ako. Kantiin niyo na lahat huwag lang ang pagmamay ari ko.” Gigil na sagot ko dito sabay hila ng bahy Zyril ko palayo sa kanila na hindi naman nakakontra at sumunod lang sa akin. “Dito ka uupo. Huwag kang lalapit sa mga iyan. Mahirap na.” Sabi ko pa sa kanya na parang bata lang. Pero umupo naman siya doon at hindi na nagsalita pero halata sa mga mata niya na nakatitig sa akin ang pagkawili sa pag kairitang nararamdaman ko. “Bakit ganyan ka makatingin?” Tanong ko sa kanya.

“Mmm.“sabay ngiti. Ang kyut niya. “Wala lang. Ano naman ang gagawin ko dito sa gilid ng lamesa kung sakali?“tanong niya pagkiwan ng tignan ang lamesa sa harapan niya kung saan ko siya ipinaupo.

“Tabihan mo ako habang ginagawa ko ang ibang kailangan kong gawin na natambak dahil sa bakasyon natin. Para bukas, makapasok na tayon pareho.” Mahabang sagot ko sa kanya. Magaling na din ang kamay niya pero nandoon parin ang pag iingat ko at sasabihin sa kanya na huwag muna niyang pupwersahin iyon.

“Nah! Kung umuwi na lang ako, para maisaayos ang mga kalat natin doon sa bahay.” Sabi naman niya.

“No need. May mag aayos naman ng mga iyon. Mapapagod ka pa at mapwepwersa ang kamay mo. Kaya hayaan mo na lang. Kung gusto mo, tulungan mo na lang ako basahin ang mga iyan oh.” Sabay turo ng ngakatambak na mga papel sa desk ko. Nag aaral pa ako pero sangkatutak ng papel ang kailangan kong analisahin dahil na rin sa bilin ng papa sa akin na dapat maaga pa ay matuto na ako sa mga dapat ginagawa ng nasa opisina. So this is it. Ang iba ay galing mismo sa kinikilala kong ama at ako na mismo ang ginagawa niyang taga tingin sa mga ito na kung may mali ba at dapat itama.

“Sige, ano bang gagawin sa mga iyan?” Tanong naman niyavsa akin.

“Titignan lang kung may mga typo error o di kaya naman mali sa mga proposal. Basta kapag may nabasa kang kakaiba ibigay mo sa akin at ako ang titingin.” Sagot ko naman sa kanya.

“Naku Zyrel, aabutin kayo ng siyam siyam diyan.“sabad naman ni Harold sa amin.

“Shut up. Di kung sana, binasa niyo na ito ng wala kami di kaunti na lang ang i che-check ko.”

“Aba malay ba namin diyan, araw araw nagpapadala ang papa mo dito tapos hindi mo naman kami binilinan. Kaya mahirap na kung makikialam kami.”

“Sabihin niyo talagang ayaw niyo lang akong tulungan, tignan natin. Kapag kayo ang humingi ng tulong nunka ko kayong tutulungan din. Magsialis na nga kayo dito ng masimulan ko na ang pag aanalisa ko sa mga ito.” Gigil na pangtataboy ko pa sa mga ito na tinawanan lang nila. Pero matapos magpasalamat dahil sa mga pasalubong namin sa kanila ay nagpaalam na din sila para daw magkasuluhan na kami na kung may milagro pa kaming gustong gawin ay magagawa namin dahilan para pamulahan ang baby Zyrel ko dahil sa tabas ng mga dila nila.

Kahapon pa kasi kami dumating pero dahil sa pagod ay nakatulog kami maghapon t gumising na lang ng makaramdam kami ng gutom ska muling natulog. Kaya heto kami ngayon.

“Are you okay?” Tanong ko sa kanya ng mapansin kong nag inat siya at bahagyang inirelax ang leeg at mga kamay.

“Okay lang. Mahirap din pala tong ginagawa mo. Mabuti at napagsasabay mo ang pag aaral at sa pag analisa ng mga ito?” Tanong niya sa akin ng muling pagtuunan ng pansin ang mga papel na binabasa.

“Oo naman, saka hindi naman magpapadala ang papa dito ng mga ganyan kung kailangan na niya ngayon. This paper will last till next month.”

“Ganun ba. Mabuti naman, akala ko kailangan na ang mga ito. Pero pwede magtanong?”

“Sure, ano iyon?” Nalangiti ko pang pagpayag

“Alam ba nila na may boyfriend ka imbes na girlfirend?”

Ang ngiti ko ay bahagyang nawala dahil hindi pa nga nila alam. Pero hindi ko ipinahalata na medyo nag alala ako.

Kung sa kinikilala kong papa ay wala akong problema dahil sabi niya, basta huwag ko daw papabayaan ang pag aaral ko at ayos lang kahit kanino ko gustong makipag relasyon at hindi ko siya mabibigo sa expectation niya sa akin. Pero ang inaalala ko ay ang mama. Dahil hindi basta basta ito sa mga nakakarelasyon ko. Naalala ko nga minsan na may sinita siya sa isa sa naging girlfriend ko noon na ipinakilala ko sa kanya pero hindi niya nagustuhan. At ilang araw lang ng ipinakilala ko ito ay nakipaghiwalay na ito sa akin. At sinabing hindi daw gugustuhing makipagrelasyon sa akin kung ayaw sa kanya ng mama. Kaya naman dismayado ako noon kay mama at ilang araw din akong nagalit dito but deep inside, naisip ko. Hindi talaga iyon para sa akin. Kaya naman kapag nakikipagrelasyon na ako ay hindi ko na ipinapakilala kay mama at hindi na din nagtatagal ang mga iyon sa akin. Hanggang sa nakilala ko siya. Ang baby Zyrel ko. At alam ko man na siguradong tutol ang mama sa pakikipag relasyon ko sa pareho kong lalaki. But this time, I wont allow her na sirain ang relasyon ko sa kanya. Dahil ayaw ko siyang pakawalan. Akin lang ang baby Zyrel ko. Akin lang panghabang buhay.

“Hindi pa nila alam. Pero kapag may pagkakataon  na tayo. Ipapakilala kita sa kanila.” Pilit na nilangkapan ko ng sigla ang boses ko para ipahiwatig na hindi dapat siya mag alala kung sakali man.

“Sigurado ka ba? Baka magalit lang sila sa atin. Lalo na sa akin dahil ako ang pinatulan mo na sa dami ng magagandang babae diyan ako ang minahal mo.” Parang nakahalata siya sa tanong niyang iyon.

“Oo naman, saka kay papa wala tayong problema sa kanya basta hindi ko siya mabibigonsa gusto niyang tahakin ko.” Sabi ko. Mabuti na ngang malaman niya para kapag dumating ang araw na makasalamuha niya ang mama ay makapaghanda siya. Makapag handa kami.

“Ang papa mo lang? Parang nakikinita ko ng, hindi aayunan ng mama mo pakikipagrelasyon ko sa akin.” May lungkot na sa tinig niya kaya naman tumayo at lumapit sa kanya. Pinatayo ko siya at ako mismo ang umupo sa inupuan niya at pinaupo ko naman siya sa kandungan ko.

Humugot pa ako ng malalim na hininga saka ko siya niyakap saglit at padamping hinalikan.

“Parang ganun na nga. Kahit noon pa man ay walang nagustuhan ang mama sa mga nakakarelasyon ko noon. Pero hindi siya magiging hadlang sa pagmamahal ko sayo. Ayaw man niya, ipaglalaban kita sa kanya.” Sabi ko sa kanya.

Nakatitig siya sa akin. Saka niya ikinulong ang magkabilang pisngi ko sa mga palad niya. At kimjng ngumit saka dinampian ng halik ang nuo ko saka siya yumapak sa akin.

“Salamat.” Narinig kong bulong niya. “I know that, they have high expectation to you. Pero huwag kang makikipag away sa mga magulang mo dahil lang sa akin kung sakali mang ayaw nila sa akin. You can go through what they like for you. Matatanggap ko iyon. Huwag mong ipagpapalit ang mga magulang mo sa akin.”

Marahas na kinalas ko ang yakap niya sa akin saka ko siya tinitigan.

“Ano bang sinasabi mo? Hindi kita ipagpapalit sa kahit na sino. Dahil mahal kita. At kung ayaw man ng mga magulang ko ang pakikipagrelasyon ko sayo, handa kong talikuran ang tinatamasa kong rangyang buhay ngayon huwag ka lang mawala sa akin. Dahil hindi ko iyon kaya. Akin ka lang. Gaya ng iyo lang ako. At kung pipili man sila ng taong mamahalin ko ay hindi ko iyon matatanggap. Dahil hindi nila maibibigay ang ligayang nararamdaman ko sa piling mo. Kaya huwag na huwag kang magsasalita ng ganyan.” May galit na sabi ko sa kanya. Bakit ang dali niyang sabihin iyon. Hindi ba kasing lalim ng pagmamahal ko ang pagmamahal niya sa akin. No! Hindi maari. Pero kung ganun man, gagawin ko ang lahat para ako na ang gawin niyang mundo niya. Na sa akin na lang iikot ang mundo niya. Sa akin lang titibok ang puso niya. At kami lang dapat ang magsama habang buhay.

Walang makakapaghiwalay sa amin. Harangan man ako ng sibat, paulanan man ako ng bala o ilayo man siya sa akin ng milya milyang layo ay sisiguraduhing susundan at susundan ko siya.

“Pero kung ganun man, dapat nating paghandaan iyon. Dahil posebleng mangyari nga ang sinabi ko. Alam ko, nararamdaman ko. Na hindi basta basta mapapayag ang mama mo sa relasyon natin ngayon. Mabuti sana kung babae ako. Pero hindi eh. Lalaki din ako gaya mo.”

“Nonsense. Diba sabi ko sayo, walang TAYO kung naging babae ka. Kaya huwag kang magsasalita ng ganyan.”

Tumitig na lang siya sa akin sa huli kung sinabi. Saka siya tumango ng bahagya. Saka niya ako muling hinalikan sa nuo at yumakap. Ako man ay yumakap sa baywang niya at ibinaon ko ang mukha ko sa dibdib niya.

Alam ko, may kaba siya sa dibdib sa mga napag usapan namin. Pero sisiguraduhin ko sa kanya na hindi dapat siya mag alala. Ako na ang bahalang hahawak ng sitwasyon kung sakali man basta huwag siyang bumitiw sa nasimulan na namin.

“I love you.” Bulong niya.

“I love you too baby. I love you too.”

---

YuChenXi

#33: Zyrel

“Kumusta na ang kamay mo?” Tanong sa akin ni Dante ng pumasok na ako kinaumagahan ng makauwi kami kahapon ni Bryant. Pero ayaw na niya akong pauwiin sa bahay dahil sa bahay na lang daw niya ako tumira. Kinausap na din niya kahapon sina mama na sa kanya na ako titira ng ipunta namin ang binili niyang pasalubong sa mga ito. Ayaw man sana ng mama pero napilit ito ni Bryant hanggang sa pumayag na nga ito.

“Okay na ako Dante. Pero payo sa akin ng doctor na hindi ko na muna pupwersahin kahit magaling na.” Sagot ko bago ako tuluyang pumasok sa classroom namin at umupo na sa sarili kong desk.

“Mabuti naman kung ganun. Pero ano ba talaga ang nangyari? Dami kasi katanungan ng iba kung saan mo nakuha ang pagkabali ng kamay mo. Akala nga namin tuluyan ng hindi ka makakaguhit.” Sabi pa nito at umupo na sa kabilang panig sa kanan ko.

“Medyo may pagkaklamsi kasi ako ng araw na iyon. Nadulas ako kaya hayon. Sa pagkakabagsak ko sa semento ang kamay ko ang napuruhan dahil naitungkod ko.” Pagsisinungaling ko. Wala kasing nakakaalam ng nangyari ngbaraw na iyon maliban sa akin at kina Bryant. At hindi na iyon naikalat pa.

“Ganun ba. Naku mag ingat ka kasi. Napapansin ko sayo ganun ka nga minsan. Lagi kang nagmamadali. At sa pagmamadali mong iyan, madidisgrasya ko.” Paniwalang paniwala naman ito sa sinabi ko. Mabuti na rin iyon. Dahil hindi naman kailangang malaman pa ang totoong dahilan. “Pero kumusta kayo ni Bryant. Balita ko, pinupormahan ka niya. O kayo na ba?” Tanong pa nito sa akin. Tsesmoso din ang isang ito. “Pero astig huh! Akalain mo, walang mag iisip na magkakagustonsi Bryant sayo. Sa tikas niyang iyon. Maraming babae ang maiinggit kung sakali.”

“Naku, kung ganun magtatago na ako. Baka mamaya ipa haunting pa ako ng mga nagkakagusto sa kanya.” Pagbibiro ko.

“Nah! Walang magkakamaling gawin iyon sayo. Dahil mismong si Bryant ang makakaharap nila kapag nangyari iyon.” Napatitig ako dito. Sinabi niya pa. Naku kung alam lang niya ang nanguari sa mga taong gumawa sa akin ng masama baka magimbal ito. Kaya hindi na pwedeng kumalat iyon. Saka kung sakali man na may bumara sa akin patungkol kay Bryant ay iiwas na laang ako para walang gulo. Walang gulo mas mainam. Pero kapag sinagad naman ang pasensya ko kung sakali, ahh! Lintik lang ang walang ganti. Mabait ako sa mabait, pero kapag kinanti nila ang kabaitan ko doon na kami magkakaalaman kahit wala man ang tulong ni Bryant.

“Haha! Sana nga.” Nasabi ko na lang hanggang sa tuluyan ng dumatung ang guro at naging abala ang utak ko sa pag aaral.

“Ahhhhh! My Gosh.”

“OMG!”

“Ang gwapo.”

Narinig naming sigaw at kinikilig na gaya naming estuyante ng matapos ang klase namin ng araw na iyon.

Kaya naman kahit ako na ay napatayo na sa lamesa ko ng matapos ko ng iligpit ang mga gamit ko.

Pero… nakita ko si Bryant na may hawak na isang pumpong ng pulang rosas na ngayon ay nakatingin na sa akin pagbungad ko pa lang sa pintuan palabas. Nagsilihisan naman ang mga kaklase ko at bigyan ng daan at space sa pagitan namin. May kasama itong parang banda dahil may mga hawak na micropono at gitara. Hanggang sa nagsimula nga tumugtog ang mga ito at ibinigay kay Bryant ang Mic. Habang hawak ng isa niyang kamay ang bulaklak.

“Hindi kagandahan ang boses ko pero makakantahan parin kita at mahaharana.” Panimula nito. “Para sayo ito baby Zy.”

Sa Isang Sulyap Mo.

Bakit kapag tumitingin ka natutunaw ako

Bakit kapag lumalapit ka kumakabog ang puso ko

Bakit kapag nandito ka sumasaya araw ko

Lahat ng bagay sa mundo parang walang gulo

Bakit kapag nakikita ka parang nasa ulap ako

Bakit kapag kausap kita nauutal-utal sayo

Bakit kapag nandito ka nababaliw ako

Nababaliw sa tuwa ang puso ko (ang puso ko)

Sa isang sulyap mo ay nabihag ako para bang himala ang lahat ng ito

Sa isang sulyap mo nabighani ako nabalot ng pag-asa ang puso

Sa isang sulyap mo nalaman ang totoo ang sarap mabuhay punung-puno ng kulay

Sa isang sulyap mo ayos na ako sa isang sulyap mo napa-ibig ako

Bakit kapag kasama kita ang mundo ko’y nag-iiba

Bakit kapag kapiling kita ang puso ko’y sumusigla

Bakit kapag nandito ka problema ko’y nabubura

Ikaw ang aking pag-asa at ang tanging ligaya

Sa isang sulyap mo ay nabihag ako para bang himala ang lahat ng ito

Sa isang sulyap mo nabighani ako nabalot ng pag-asa ang puso

Sa isang sulyap mo nalaman ang totoo ang sarap mabuhay punung-puno ng kulay

Sa isang sulyap mo ayos na ako sa isang sulyap mo napa-ibig ako

Sa isang sulyap mo ay nabihag ako para bang himala ang lahat ng ito

Sa isang sulyap mo nabighani ako nabalot ng pag-asa ang puso

Sa isang sulyap mo nalaman ang totoo ang sarap mabuhay punung-puno ng kulay

Sa isang sulyap mo ayos na ako sa isang sulyap mo napa-ibig ako

Wala na akong naging imik habang kumakanta siya. Tanging sa kanya na lang nakatitig ang aking nga mata. Paano niya nagagawa ang kumanta sa harapan ng maraming tao. Hindi naman sa pangit ang boses niya. Sa katunayan nga. Malamyos pala ang boses niya kapag kumakanta. At talaga namang maganda sa pandinig iyon. Pero ang akin ay.. lalaki ang hinaharana niya at hindi babae. Ano na lang ang sasabihin ng iba ngayon. Sa ginawa niya alam na lahat bg estudyante sa AU na sa akin siya nahuhumaling at hindi sa isang pinakamaganda sa AU. Pero sa ginawa niya. Masaya ako. At hindi lang basta masaya kundi masayang masaya.

“I love you Zyrel Dela Cruz. I love you baby.” Sabi niya ng nasa huli na siyang stansa ng kanta.

Sa isang sulyap mo ayos na ako

Sa isang sulyap mo napa-ibig ako.

Hindi ko ngayon alam ang magiging reaksyon ko ng palapit na siya sa akin. Ang iba na nasa paligid namin ay kinikilig na hindi mawari. May impit na tumitili nakangiti at parang nag day dreaming dahil sa panghaharana niya sa akin. Pero ako. Tulala lang habang palapit na siya sa akin.

“Hindi pa kita nililigawan ng maayos, kaya naman. Sisimulan ko na ang panliligaw ko. Sana naman, huwag mo akong pahirapan sa panliligaw ko.” Nakangiti niyang sabinsa akin. Duh! Kami na nga. Bakit manliligaw parin siya. “Mahal kita, so be good to me. Hope you will take good care of my heart.” Dagdag pa niya sabay abot sa akin ang bulaklak na hawak niya na awtomatikong kumilos ang kamay ko na tanggapin iyon. Ng nasa mga kamay ko na iyon ay marami ng tumili lalo pa ng hawakan niya ang isang kamay ko at dalhin iyon sa labi niya at dinampian ng halik ang likuran ng palad ko.

“Your making a big scene Bryant.” Panunuway ko sa kanya. Pero sa totoo lang kinikilig ako dahil sa pag ka sweet niya. Pero syempre. Hindi ko iyon ipinahalata sa harapan ng maraming tao.

“Who cares. I love you. And no one can stop me for loving you “ sagot niya sa akin.

Naiiling na hindi ko talaga alam ang gagawin ko. Kaya naman hindi na ako kumontra pa ng mag yayana ito para daw sa unang date namin.

“Nagustuhan mo ba?” Tanong niya sa akin ng maghapunan na kami sa isang restaurant kung saan niya ako dinala. Nakauniform pa kami pareho pero hindi alintana ang mga matang nakatingin sa amin. Isa na doon ang nakatawag pansin ay ang hawak kong pumpong ng rosas.

“Nagustuhan ko. Pero binigla mo ako.” Totoong sagot ko sa kanya.

“Kasi naman. Naisip ko. Tayo na. Naangkin na kita. Pero hindi pa ako official na nanligaw sayo. Kaya naman. Gusto kong gawin ang ginagawa ng mga nanliligaw sa taong napupusuan nila.” Nakangiti niyang sagot sa akin. “Kaya naman, hayaan mo na lang ako. Dahil kahit habang buhay akong manliligaw sayo ay gagawin ko. Mapasaya at mapakilig lamang kita.”

“Hmmp!” Kunway pairap na muling itinuon ko ang pansin ko sa kinakain ko. Pero hindi nawawala sa mga labi ko ang isang ngiti dahil sa ginawa niya.

“I love you baby.” Sabi niya ng hawakan pa ang kamay ko na nasa ibabaw ng lamesa na may hawak na kutsara kaya naman muling napatingin ako sa kanya.

“I love you too.” Sagot ko. At nginitian siya. Kaya naman pareho kaming may mga ngiti sa labi na kumakain hanggang sa matapos na at nagpasyang umuwi na sa bahay niya.

Pero pag uwi namin ay parehong nawala ang mga ngiti namin ng mabungaran namin sa may sala niya ang isang magandang babae. Pero alam ko nasa 45 up na ang edad pero maganda talaga.

“Mama, anong ginagawa mo dito.” Iyon ang unang tanong na nasabi ni Bryant dito at nilapitan ito at humalik sa pisngi.

“Iyan ba ang isasalubong mong tanong sa akin? Bakit? Tingin mo? Ano ang gagawin ng isang ina sa bahay ng anak niya?” Balik tanong nito bago ibinialing ang tingin sa akin.

“Magandang gabi po.” Magalang na pagbati ko dito pero inisnab lang ako kaya naman napayuko ako dahil sa pagkapahiya.

“Narito ako para makita kung nasa maayos kang kalagayan. Dahil halos isang linggo ka ng hindi nakakapunta sa bahay.” Sabi nito at may kung anong matalim na tingin ang ipinukol nito sa akin. “Tapos, makikita ko sa social Media ang panghaharana mo sa harapan ng maraming tao. Kaya narito ako para masaksihan ng dalawang mata ko kung tama ba ang napanuod ko.” mahabang lintaya pa nito at nakipagsukatan ng tingin sa akin na ako agad ang unang nagbawi ng tingin at muling yumuko.

Naramdaman ko na lang ang mga kamay niya na nasa baywang ko at hinapit ako palapit sa kanya.

“Yeah! Tama kayo ng nakita sa SM mama. Pero may problema ba doon?” Seryusong sagot at patanong na sabi nito. “At nakikiusap ako sayo mama. Huwag dito. Pupunta na lang ako bukas sa bahay para makausap ko kayo ng maayos.”

“Bakit? Ikakahiya mo ba ako na ako ang mama mo sa lalaking ito? At talagang iniuwi mo na siya dito sa bahay mo. Bryant, nasaan ang moralidad mo.” Sabay duro sa akin na agad naman humarang si Bryant dito kaya naman napatago ako sa likuran niya.

“Nakikiusap ako sayo ulit mama. Ayaw kong maging bastos at bastusin ka. Pero huwag niyong duruhin si Zyrel at huwag niyo siyang bastusin sa harapan ko.” Ramdam ko ang pinipigilan nitong huwag pagtaasan ang boses ng mama niya.

“Pumunta ka sa bahay bukas. At gusto kong makapag usap tayo ng maayos.” Galit na sabi nito sa kanya. “At ikaw lalaki, alam kong may moralidad ka kaya isipin mo ang relasyong pinapasok mo.” Sabay baling sa akin. Hindi ko na kinayang taasan ito ng tingin dahil sa tingin na ipinukol nito sa akin ay mapagmataas.

Kung ganun, ganito pala ang mama niya. Batas din ang bawat salita. At nararamdaman ko ang pagkadisgusto sa akin at pandidiri. Alam ko naman na hindi dapat pero mahal ko Bryant.

“Mama, stop it.” Muling suway niya dito na nakapagpakawala ng isang malalim at mabigat na buntong hininga. At parang kinakalma nito ang sarili.

“Isipin mo ang sinabi ko lalaki. At ikaw Bryant. Bago mo pagsisihan ang lahat. Kausapin mo ako bukas na bukas din.” Iyon lang at sinabayan na ng talikod sa amin. Kinuha ang pouch bag nito saka dere deretsong lumabas ng bahay niya.

Saka lang ako nakahinga ng maluwang ng wala na ito at naramdamam ko na lang ang mahigpit na pagyakap niya sa akin. Pero nandoon sa pakiramdam ko ang panlulumo dahil sa mga salita ng mama nito.

“Shhhh! It’s okay baby. Huwag mong intindihin si mama. Ako na ang bahalang kumausap sa kanya bukas kapag nagpunta ako sa bahay.”

“Pero…” gusto kong magsalita pero wala naman akong masabi dahil nanuot sa utak ko ang sinabi ng mama kung nasaan ang moralidad ko. Oo, alam ko. Hindi talaga tanggap sa lipunan ang makipag relasyon sa kapawa mo lalaki. Pero, mahal ko siya at alam ko namang mahal din niya ako.

“Huwag mong intindihin iyon. Basta kahit na anong mangyari, huwag kang papadala sa sasabihin ng iba at ni mama. Mahal kita. Mahal na mahal kita ta kaya kitang ipaglaban sa kahit na sino, kahit kay mama pa iyan.” Buong buo ang boses na sabi niya sa akin na kahit papaano ay nakapagpagaan ng dibdib ko. Pero hindi talaga maiwwasan na hindi ako mag alala dahil sa mama nito. Alam ko, sa hitsura at tingin nito sa akin kanina ay tutol na tutol ito sa relaayon namin ni Bryant. At ano ang pag uusapan nila bukas? Ang sabihan ba si Bryant na hiwalayan ako at itigil ang kalukuhan nito?

Napayakap na lang ako sa kanya dahil sa posibilidad na naiisip ko ay hindi posebleng mangyari. Pero umaasa parin ako na masusulusyunan ni Bryant ang lahat ag magawa niyang tanggapin kami ng mama niya.

Sana nga.

Sana nga.

---

---

Brix POV:

Nanpapansin ko na nadadalas ang pag-uwi ni Clent ng gabi na. At halata na pagod ito pagdating at halos hindi na niya ako kausapin. Dahil pagkatapos nito makapaligo sa gabi ay deretso tulog na siya.

Ano bang pinagkakaabalahan niya nitong mga huling araw at ayaw sabihin kapag nagtatanong ako sa kanya at palaging inililihis ang usapan sa tuwing bubuksan ko ang usaping iyon. May itinatago ba ito sa akin? Kahit si Brent at tatanungin ko pero halata din na umiiwas. Anong lihim ng dalawa sa akin. May lihim ba na relasyon sila? At palagi sila ang magkasama?

No! Hindi ko papayagang mangyari iyon. Hindi ko papayagang makihati sa akin si Brent kay Clent. Akin laman si Clent mula ulo hanggang paa  puso at kaluluwa. No one can have him maliban sa akin. Kaya kailangan kong gumawa ng paraan para malaman ang inililihim nila sa akin.

Iyon ang gagawin ko, kung ayaw nilang sabihin ng deretsa sa akin, ako ang gagawa ng paraan para mahuli sila kung ano man ang itinatago nilang dalawa.

“Kumain ka na ba?” Tanong ko sa kanya ng dumating siya. Gabing gabi na. Pasado alas diyes na ng gabi sampung minuto na lang at mag aalas onse na.

“Yeah! Kanina pa. Ikawa?” Tanong niya pero halata naman na walang kainte-interest na malaman kung kumain na nga ba ako o hindi pa.

“Katatapos ko lang. Kasi hindi na kita mahintay kaya nauna na akong kumain. Pero sana man lang magsabi ka sa akin kung anong oras ka uuwi at saan ka pumupunta.” Sabi ko sa kanya pero gaya ng dati hindi niya sinagot ang sinabi kong iyon.

“Kung ganun, bakit gising ka pa?”

“Syempre hinihintay kita. Masama bang hintayin ka na makauwi bago ako matulog.” Sagot ko na naiirita na naman ako dahil sa kalamigang ipinapakita niya sa akin. Hindi ba niya alam na pilit ko siyang iniintindi. Simula ng nakialam ang papa niya ay naging malamig na ang pakikitungo niya sa akin. Oo nga, nandito siya sa bahay ko pero hindi na siya gaya ng dati na naglalambing sa akin. Hindi na siya ang Clent na gustong gusto akong lambingin. Hindi maari. Kailangan kong ibalik ang dating siya. Dating lambing niya. Dating Clent na kilala ko.

“Hindi ko naman sinabing hintayin mo ako sa bawat gabi ng uwi ko. Matulog ka na kung inaantok ko. At kumain ka kung gutom ka na hindi iyong hihintayin mo pa ako. Hindi ko dala ang kama at kaldero para hindi mo iyon magawa ng mag isa.” Mahabang sagot niya sa akin at deretsong pumasok ng silid namin at tuloy tuloy sa banyo at naligo.

Gusto ko man siyang sundan sa loob ng banyo ay hindi ko na ginawa halata na umiiwas siya sa akin. Kaya naman habang nasa loob siya ay lumabas ako ng kwarto at tinawagan si Brent.

“Napatawag ka yata?” Tanong nito agad ng sagutin ang tawag ko.

“Anong lihim niyo ni Clent. Gusto kong malaman.” Deretsang tanong ko din dito.

“Bakit? Sinabi niya ba na may lihim kami? Hahaha! Naku Brix, masyado yatang malawak ngayon ang imahinasyon mo.” Natatawa pa nitong sagot at biro.

“Hindi ako nagbibiro Brent. Alam kong may hindi tama. May itinatago siya sa akin. Huwag mo lang akong sasagutin na may relasyon kayo dahil hindi ako makakapayag.” Nakaramdam ako ng galit sa huling sinabi ko.

“Bakit? Kung ganun nga, ano naman ang magagawa mo? Dahil kung ano ang kaya mong gawin ay kaya ko ding gawin.” Sagot ulit nito na sinabayan pa ng tawa.

“Damn it Brent.”

“Hahaha! Okay okay. Bigyan mo ako ng dahilan para sabihin ko sayo ang gusto mong malaman.” Sabi nito at nasa himig na nito ang kaseryusuhan.

“I can help him because I love him.” Iyon ang sagot ko dito na nakapagpatahimik dito sa kabilang linya. “Ano? Sapat na ba iyan para sabihin mo sa akin ang dahilan at kung anong inililihim niyong dalawa.” Muli kung tanong.

Nagpalipas pa ilang minuto ito na hindi nagsalita. Hanggang sa hindi ko na nahintay ay nagsalita na si Clent sa likuran ko.

“Sinong kausap mo dis oras ng gabi?” Tanong nito at kunot ang nuong nakatingin sa cellphone na hawak ko. Agad ko iyong pinatay at agad na binura ang call log ko. Hindi niya dapat malaman na tinawagan ko si Brent. Hindi naman siguro magsasalita si Brent sa kanya at sabihin ang napag usapan namin.

“Isang kaibigan. Tara na matulog na tayo.” Aya ko na sa kanya ng hindi na siya nag usisa kung sinong kaibigan ang kinausap ko. Nagpahila naman siya sa akin at sabay na nahiga sa kama.

“Susunduin kita mamayang hapon.” Sabi ko sa kanya kinaumagahan pero tumanggi ito dahil may dadaluhan daw siyang mahalagang pagtitipon pero hindi naman niya sinabi kung anong pagtitipon iyon.

“Sa susunod na lang.” Tanggi pa biya ng nagpupumilit ako kaya naman nakasimangot ako habang magkaagapay kaming pumasok sa eskwelahan. Magkaiba man ang department namin ay inihahatid ko siya na para bang bata lang. Pero hindi naman siya tumanggi.

“Pero hihintayin kita mamayang gabi, sabay tayong kumain.” Sabi ko sa kanya ng nasa pintuan na kami mismo ng room nila.

“Sige, hindi na lang ako kakain doon para wala ka namang masabi.” Sagot niya kaya bago pa man ako magpaalam ng tuluyan ay humalik muna ako sa mga labi niya.

“I love you.” Bulong ko pa bago ako tuluyang lumayo sa kanya. “See you later. Saan ka man pupunta mamaya, mag ingat ka.” Paalala ko pa sa kanya bago tumalikod at nagsimula ng maglakad palayo sa kanya.

Pero hindi sa department ako nagtuloy kundi sa department nina Brent dahil gusto ko talagang malaman kung ano ang pinagkakaabalahan nilang dalawa.

“Anong kailangan mo?” Tanong niya ng maupo ako sa katabing upuan niya sa classroom nila at pinaalis ang taong nakaupo doon.

“Gaya ng sabi ko sayo kagabi, gusto kong malaman ang pinagkakaabalahan niyo ni Clent.” Pang uulit ko sa mga naging tanong ko sa kanya kagabi.

“Hindi ka talaga susuko. Hindi mo ba alam na baka sabihan ko si Clent dito at pinagsabihan na huwag kong sabihin sayo. Pwede din akong magsinungaling ngayon kung gusto ko.”

“Kilala kita,dahil ikaw ang taong hindi marunong magsinungalin. Kaya alam ko, sasabihin mo sa akin ang totoo.” Sabi ko dito. Na kahit nag aalangan ako na baka nga hindi niya sabihin sa akin ang totoong dahilan kung bakit laging ginagabi ng uwi si Clent.

“Okay! Okay! You got me. Pero siguraduhin mo lang na makakatulong ka sa kanya oras na sinabi ko sayo ang totoo.”

“Then tell me everything.” Seryusong sabi ko.

“He is working now.”

“Working?” Where? Kailan pa?“

“Simula ng kinausap mo ang tito Clemente. And tito Clemente diclained lahat ng mga pera niya sa bangko pati sarili niyang savings ay nawala dahil mas pinili ka niya kaysa sundin ang gusto ni tito.” Seryusong sabi niya sa akin na sinabayan ng buntong hininga.

“What? Bakit sayo pa niya sinabi gayong nandito naman ako na tutulong sa kanya.” Ay pagkainis akong naramdaman sa kanya dahil mas pinili pa niyang humingi ng tulong kay Brent kaysa sa akin.

“You know him Brix. Alam mong hindi siya aasa lang sayo. At alam kong iniiwasan lang niya na madamay ka sa galit ng papa niya.”

“Damn it!” Galit na natampal ko pa ang lamesa dahil sa sinabi nito. Sa tingin kaya niya hindi pa ako damay sa lahat ng problema niya. Bago pa man ako makipag usap kay tito Clemente ay alam ko na na madadamay ang pinansyal na pangangailangan niya. At alam kong ganun din sa akin kung hindi ko unang nakausap ang papa tungkol sa amin ni Clent. Dahil siguradong kapag naunang kinausap ni tito Clemente si papa ay siguradong mahihirapan akong kumbinsihin si papa. But luckilly, mas mautak ako kay tito Clemente. Pero hindi ko akalain na aalisin nito lahat ng sustento niya kay Clent. Ang damn that old man for making Clent suffer.

“Easy, hindi makakatulong kay Clent ang galit mo ngayon, dahil kapag nagkamali ka ng hakbang ay baka mas lalo siyang mahihirapan.”

“I know. Ngayon, sabihin mo sa akin kung saan siya nagtratrabaho?” Muli kung tanong dito.

“Sa isang computer shop na bagong bukas. Siya ang programer doon. Everyday iyon sa hapon kapag natapos na siya sa klase niya. Tapos sa Friday ng gabi at Sabado’t linggo ay may part time job din siya sa isang gay Club diyan lang sa malapit. Oops, huwag mong isipin na nagbebenta siya ng panandalian ligaya, desente iyon, isa lang siyang waiter doon. Mas pinili niya doon dahil mas malaki ang tip kaysa sa straight club lang siya magtratrabaho. Alam mo naman na kailangan niya ngayon ng pera dahil sa malaking halaga ang ginagamit niya sa kurso niya.” Mahabang paliwanag nito.

Hindi na ako nagsalita. Ngayon alam ko na ang lahat, mag iisip na lang ako ng paraan para matulungan siya.

“Salamat Brent.” Iuon lang ay tinalikuran ko na ito.

“Hey! Ayaw ko lang ng basta pasasalamat.” Tawag pa niya sa akin. Kaya naman agad kong inilabas sa bulsa ng bag ko ang susi ng rouser ko at inihagis sa kanya. “Haha.”

“Ayan ibenta mo, hindi ko iyan ibinibigay sayo. Tapos iyong pagbebentahan mo, unti untiin mong ibigay kay Clent. Alam kong hindi siya tatanggap ng tulong sa akin. Kaya ikaw na ang bahala.”

“Naman eh. Akala ko akin na.”

“Saka na kita gagantimpalaan kapag naayos na ang gusot kay tito Clemente.” Sabi ko saka na ako umalis at dumeretso na sa room namin. Mag iisip pa ako ng paraan para matulungan ko siya ng palihim. Para hindi niya matanggihan ang tulong ko sa kanya.

---

@YuChenXi

#34: Brix

“Anong ginagawa mo dito?” Halatang nagulat siya  ng nakita ako mismo sa Club na pinagtratrabhuan niya. Dahil nauna akong dumating sa kanya sa tamang oras na magtratrabaho na siya. Kaya naman halos hindi niya maalis ang tingin sa akin dahil nakabihis din ako ng gaya ng suot niya bilang isang waiter sa club na iyon.

“Hindi mo ba nakikita, I’m working. Bakit hindi ka pa kumilos diyan baka masita tayo ng boss natin at mapatalsik tayong dalawa sa trabaho.” Nalangiti kong sagot sa kanya. Pero bago pa man siya makabawi ng tuluyan sa pagkabigla ay nilapitan ko siya at palihim na hinawakan ang gitna niya saka ko siya binulungan. “Don’t let other touch you there. Or else I will get into trouble.” Saka ako nakangiting lumayo sa kanya at agad na pinuntahan ang grupo sa isang lamesa at hiningi ang order nila para makapagsimula na ako.

Kung ito lang ang paraan para matulungan ko siya at hindi na niya kailangang maglihim sa akin na kung ano man ang pinagkakaabalahan niya. Dahil alam ko, kaya niya hindi iyon sinabi sa akin ay ayaw niya na madamay ako sa mga alalahanin niya. Na ayaw niyang direct na himingi ng tulong sa akin. At saka madali naman ang trabahong ito, kumpara sa maghapong nakaupo sa opisina at magbasa ng sangkatutak na papel na halos hindi na naiintindihan sa dami. Pero maliit nga lang ang sahod dito kumpara doon. But at least may kinikita.

“Wait for your order sir.” Nakangiti pa akong nagpaalam sa mga ito para kunin ang mga order nila, pero halata na napapatingin siya sa akin habang nag tratrabaho na. Hanggang sa muli akong natapat sa gawi niya.

“What the hell are you doing?” Pabulong na halata naman na may paninita sa kataga niya.

“Just work Honey. Nagtratrabaho ako.” Sagot ko na lang sa kanya saka nagpatuloy sa pagkuha ng mga order ng costumer.

Panaka naka na napapatingin siya sa akin sa bawat kilos ko. Sa bawat pag serve ko ng maiinum ng mga nandoon. Pero ipinagwalang bahala ko na lang ang minsan napapatingin siya sa akin na nakairap at parang gusto akong hilain sa labas at pagtatalakan. Pero dahil nasa trabaho kami ay hindi niya nagawa.

Mabilis na lumipas ang dalawang oras ng ship namin pareho. Hanggang sa tuluyan na niya akong sitahin ng nasa locker room na kami para magbihis.

“This is not funny Brix. What are you doing?” Iyon ang unan niyang tanong sa akin at pasadsad na ipinasandal ako sa locker room. “Narito ka ba para ipakita sa akin na walang wala na ako dahil sumama ako sayo. Pagtatawanan mo na ba ako dahil doon.”

“You over thinking Hon.” Pinagpalit ko ang pwesto namin at siya naman ngayon ang isinandal ko doon. “Hindi ko kailanman inisip iyon, ang pagtawanan ka dahil mas pinili mo ako kaysa sa karangyaan na tinatamasa mo noon.” Seryusong sagot ko sa kanya. “Kay huwag mo akong husgaan. Bago ako nakipag usap sa papa mo noon ay una kong kinausap ang papa ko. At alam ko na sa pakikipag usap ko sa kanya ay alam na niya ang ibig kong sabihin. Hindi kasing kitid ng utak ng papa mo ang utak ng papa. Kaya hindi hahadlang ang papa sa akin sa kung sino ang gugustuhin kong makasama sa buhay. Kaya huwag mo akong sabihan ng ganya Clent Fransisco, dahil ng kinausap ko ang papa mo ay buo na ang disesyon ko, na sa ayaw at sa gusto niya. Akin ka, at alam kong magiging akin ka lang.” Sabi ko sa kanya ng pagkahaba haba.

Napansin ko na natigilan siya dahil sa mga sinabi ko. Pero iyon ang totoo. Kung hahadlang ang papa niya sa relasyon namin handa akong makipagtulungan sa kanya. Ang ikinaiinis ko lang sa kanya ay parang gusto niyang suluhin ang hirap.

“At alam kong kaya hindi mo sinabi sa akin ang mga ito dahil ayaw mong tulungan kita. Iniisip mo ba na kakaawaan kita? Honey,” bulong ko sako ko siya dinampian ng halik sa labi. “Hiwag mong suluhin ang hirap, kung pinagsasaluhan natin ang sarap, dapat ganun din ang hirap. Kaya huwag ka ng maraming tanong diyan. Magbihis na tayo para makauwi na tayo at ng makarami.” Dinagdagan ko ng biro iyon para naman kahit papaano mawala ang ang pagkakakunot ng nuo niya.

“You-”.

“Stop talking. Just change your clothes.” Pigil ko pa sa sasabihin niya kaya naman kahit hindi pa yata siya nakakabawi sa kabiglaan sa lahat ng sinabi ko ay kumilos siya para magbihis na. At ng makabihis kaming pareho ay magkaagapay na kaming lumabas ng locker room.

“Boss alis na kami. Sa uulitin. Salamat.” Nakangiti ko pang paalam ko sa manager ng club na pinagtrabahuan namin. “Dala mo ba ang kotse mo?” Tanong ko dito.

“No! Naibenta ko na kanina bago ako nagpunta dito.” Walang kagatol gatol na sagot niya sa akin.

“Haha! Thats good, para palagi kitang maihatid, masundo. At sabay na sa pagpasok ng trabaho.” Sagot ko na kahit halata na ayaw naman yatang ibenta ang kotse niya. Nah! Kung sinabi ba niya sana sa akin ng mas maaga ay hindi naman niya kailangan ibenta iyon pero naku sa taas din ng pride niya na alam kong ayaw ko na tulungan siya hindi ko na aasahan na sabihin niya iyon sa akin. Mabuti na lang at napaamin ko si Brent na hindi yata marunong magsinungalin. Na kung ano ang nasa utak ay iyon ang sasabihin.

“Kain muna tayo bago umuwi, anong gusto mong kainin?” Tanong ko sa kanya habang bagtas namin ang daan papunta sa kung nasaan naka park ang kotse ko.

“Kahit na ano. Pero huwag sa mamahaling restaurant ngayon, wala akong pera.” Sagot niya at sumakay na ng kotse ng pinagbuksan ko siya ng pintuan. Tumawa ako, saka ko siya niyuko at hinalikan.

“Hahaha, sige. Kung magtitipid ka ngayon, magtitipid din ako ngayon, para pareho tayo. Anong gusto mo? May nakita akong kainan sa malapit lang sa bahay natin. Ano? Gusto mo ba doon?“tanong ko sa kanya. Tumango siya bilang sagot kaya naman muli ko siyang dinampian ng halik sa labi at pahaplos pa sa pisngi bago ko isinara ang pintuan at sumakay na din.

“Alam mo, okay naman pala ang trabaho mo eh. Kaya sa susunod, kapag may side line ka. Isama mo ako. Para dalawa tayo.” Kausap ko sa kanya habang nagmamneho ako.

“Yeah! Pero hindi ka sanay.” Sagot niya na nakapagpasimangot sa akin.

“Hiw can you say that? Ako? Hindi sanay sa ganung trabaho? C’mon Hon, eh baka gusto mo, mag apply ako sa isa sa mga nagsasayaw doon sa gitna ng club.” Nakangising hamon ko pa sa kanya na nakapagpalingon sa kanya sa akin.“

“Fuck off.” Pagmumura niya na halata na ayaw na ayaw ng nasabi ko kaya naman natawa ako sa naging reaksyon niya. Mukhang ayaw niya akong ipamahagi sa iba.

“Bakit, sabi ng boss kanina na mas malaki daw ang sahod sa mga nagsasayaw doon kaysa sa waiter. Ano, gusto mo? Para mas kumita tayong dalawa. Ikaw bilang waiter, ako bilang isang dancer.” Paghahamon ko pa na lalong nakapanlisik ng mga mata niyang nakatingin sa akin.

“Subukan mo lang. Makikita mo.” Pagbabanta niya sa akin. Hindi ko na siya sinagot at muling itinuon ko ang paningin ko sa daan at pasipol sipol pa ako. “Tumigil ka nga sa pagsipol mo. Wala sa tuno.” Naiinis pa na paninita niya na lalong nakapagpangiti sa akin. Mahina talaga siya pagdating sa mga bagay na ganun. Lalo na kapag ako na ang involve. Madamot siya. Well, kahit na ako man siguro. Ayaw kung may ibang magpantasya sa kanya. Aba, sa ganda ng katawan niya. Maraming maaakit sa kanya.

“Hahaha, oo na. Lagibkang naiirita. Akala ko nagbago ka na mula ng naging tayo. Ahhh! Ayaw mo parin palang may ibang makakita ng katawan ko maliban sayo.” Natatawa ko pang sabi dito.

“Sabing tumigil ka Brix.”

“Oo na nga. Ito na nakatigil na. Pero wala man lang bang kaunting haplos diyan habang nahmamaneho ako. Uhm. Alam mo na.” Pilyong sabi ko.

“Ewan ko sayo.” Sabay baling ng paningin sa labas ng bintana.

“Nah! Wala ka ng makikita ngayon sa paligid na maganda dahil madilim na. Dito sa loob ng kotse mayroon pa.“pagpapatuloy ko sa pagbibiro pero hindi na niya ako pinansin. “Hay naku. Ang honey ko, mainitin ang ulo. Ano ba ang gusto? Sabihin mo ng gawin ko.” Pakanta ko pang sinasabi habang nagmamaneho. Hindi na naalis ang ngiti hanggang sa marating namin ang kainan na sinasabi ko. Pero dis appointed ako dahil nakasarado na iyon.

“Sarado na.” Sabi niya sabay baling ng tingin sa akin.

“Ah! Ipaparada ko lang ang kotse ng maayos. Tapos maglakad lakad muna tayo at titingin ng makakainan sa malapit.” Sabi ko naman at inayos ng pagkakaparada ko ng kotse sa gilid ng kalsada bago bumaba. Ayaw sana niyang bumaba pero pinagbuksan ko siya at hinila ng patayo doon. “Lets go.” Saka ko pinagsalikop ang mga palad namin. “This is much better.” Sabay kindat sa kanya. “Our first date ever.” Hindi na siya nagsalita sa sinabi ko pero napansin kong napatingin siya sa palad namin na pinagsalikop ko. Kaya naman napangiti ako. Hinila ko na siya at naglakad lakad nga kami na naghanap ng makakainan.

“Kuya, kuya. Bumili naman kayo ng rosas na tinda ko. Bigay niyo po sa girlfriend niyo.” Sabi ng nakasalubong naming batang lalaki na nasa sampong taon gulang na siguro o mas bata pa sa tantya ko. Saka ipinakita sa akin ang tatlong piraso na lang na natitirang rosas na tinitinda. “Para makauwi na ako. Baka gutom na ang mga kapatid ko sa paghihintay sa akin.” Sabi pa nito. Napatingin ako kay Clent pero iniwas lang niya ang tingin at kunway ibinaling ang tingin sa iba.

Binitawan ko ang kamay niya saka ko hinarap ang bata.

“Sure, magkano ba isa?” Tanong ko dito.

“35 po isang piraso. Pero kapag bibilhin niyo silang tatlo bigay ko na lang po ng 100.” Sagot naman nito.

“Haha! Sige. Sige. Heto.” Binubot ko ang buong dalawang daang piso saka ko iyon ibinigay sa kanya. “Keep the change. Ipangbili mo ng pagkain ng mga kapatid mo. Alam mo, maganda ang trabahong ganito, kaysa sa gumaya ka sa ibang bata na mas gugustuhing magnakaw para lang makakain sila.” Sabi ko dito. “Pero gusto ko lang itama bata, wala akong girlfriend eh. Pero boyfriend mayroon.” Sabi ko sabay turo sa kanya na hindi kami pinansin.

“Poh!” Natawa ako sa reaksyon ng bata dahil sa sinabi ko.

“Hahaha! Sige na. Umuwi ka na baka mapahamak ka pa dito. Gabing gabi na.” Pagtataboy ko na dito ng makuha ko dito ang rosas. Magalang naman na nagpasalamat ito sa akin at nagpaalam na. At hinarap ko naman ngayon siya.

“Ang sungit mo hon.” Natatawa akong hinawakan siya sa pisngi para ibinaling ang tingin nita sa akin. “Para hindi ka magsungit diyan, heto. Para sayo.” Nalangiti kong inabot sa kanya ang tatlong pirasong rosas na binili ko. “Come on honey. This is our first date, hindi man sa mamahaling restaurant tayo kakain ngayon, at bonggang bulaklak ang binigay ko. At least, may regalo ako sayo.” Sabi ko pa sa kanya.

Inirapan lang niya ako dahil sa sinabi ko pero tinanggap naman niya ang bilaklak na bigay ko.

“I love you hon.” Hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil hinalikan ko na siya sa labi. Nasa publikong lugar man kami at wala sa tamang lugar, pero gusto kong malaman niya na mahal ko siya. Mahal na mahal ko na siya. “Lets go.” Muli kong aya sa kanya ng maghiwalay ang labi namin.

“Gusto ko doon.” Sabi niya na sa wakas ay nagsalita na siya. Sabay turo ng maliit na barbequehan. May ilang mga tao na bumibili at kumakain na sa ilang lamesa na nandoon.

“Sige, tara na. Our first meal on our first date.” Sabi ko ulit. “ ah dapat mag picture tayo. Mamaya. Para may remembrance tayo sa first date natin.“ Suhestyon ko pa habang palapit kami sa naturang barbeque house na itinuro niya.

“Bahala ka. Basta gusto ko kumain muna, gutom na ako.”

“Haha, oo na. Gutom na din ako. Pero Hon, may kanin ba silang tinda dito?” Tanong ko.

“Ewan ko, tanungin mo para malaman natin.”

“Tama ka nga naman. Hala sige. Tumingin ka na ng pwesto natin at mag oorder ako ng barbeque.”

“Okay.” Binitawan ko na ang kamay niya at tinungo ko na nga ang ihawan.

“Anong atin?” Tanong agad ng babaeng nag aasikaso ng ilang nag oorder.

“Ate, pabili po nito, nito, nito, at nito.” Sabay turo ng laman, atay, taba, at isaw. Tig sampo pung piraso huh! Tapos ate may tinda kayong kanin?“ Sabi ko dito.

“Mayroon po. Ilang order po ng kanin?” Tanong ulit nito ng mailagay sa isang sawsawan ang mga inorder ko at ibinigay iyon sa nag iihaw.

“Ang dalawang order po ba ng kanin marami na iyon?” Natatawang tanong ko pa dito.

“Depende po. May sampo, kinse at Bente po. Baeat order ng kanin.”

“Ganun po ba. Sige dalawang benteng order ng kanin.” Sagot ko dito. “Tapos dalawang softdrinks. Mountain Dew.”

“Sige po, hintayin niyo na lang po sa lamesa niyo. Dadalhin ko na lang po kapag luto na ang mga barbeque na order niyo.”

“Sige, salamat.” Saka ko tinungo ang lameaang inukupa niya. “Amoy pa lang ulam na “ sabi ko pero hindi ang barbeque ang tinutukoy ko sahil ibinaon ko ang mukha ko sa may balikat niya ng malapitan ko siya.

“Shut up. Umupo ka na lang.” Sabi niya saka tinampal ang nuo ko.

“Ang hard mo sa akin. Hmmp.” Kunway tampo ko pero umupo naman ako sa tapat upuan niya. “Nga pala, nasabi sa akin ni Brent ang lahat. Asan ang ATM card mo?” Tanong ko habang naghihintay sa kakainin namin.

“Nasa akin, pero wala ng silbi dahil hindi ko magamit.” Sagot niya na halata talaga na dismayado.

“Ibigay mo sa akin. Ako ang bahalang kunin lahat ang laman ng mga iyan.” Sabi ko sa kanya. “Isama mo na ang ATM na bigay sayo ni tito. Haha, para lalo siyang mainis sa akin kapag nagtagumpay akong ihacked ang mga iyon.”

“Kahit huwag na ang ATM na bigay ng papa. Kahit yong ATM ko na lang.” Sabi naman niya sa akin.

“Sige, ikaw ang bahala. Pero kung magbago ang isip mo. Ibigay mo sa akin okay.” Pagsang ayon ko. Marami pa kaming napag usapan na mga bagay hanggang sa iserve na sa amin ang order kong BBQ.

“Kainan na.” Nakangiti pa akong kumuha ng plato at ibinigay sa kanya bago iyong sa akin. Naglagay na ako ng kanin sa pinggan niya at binigyan ko na din siya ng barbeque na inalisan ko na ng tusok. “Ayan, kain na Hon.” Sabi ko ng maisaayos ko na ang lahat para sa kanya. Binuksan ko na din ang softdrink. Kumuha ako ng tissue na nasa malapit at pinunasan muna nga baso bago ko iyon isinalin doon.

“Kumain ka na kaya, kaya ko naman ang sarili ko.” Sabi niya sa akin.

“Oo heto, syempre pagsisilbihan ko ang honey ko. Aba first date natin. Dapat pinagsisilbihan kita. Ay wait, picture muna tayo.” Sabi ko aa kanya ng susubo na sana siya.

Naiiling na ibinaba niya ang kutsara niya saka siya pilit na ngumiti ng ihanda ko na ang cellphone ko. Isa, dalawa, tatlo apat na nasundan pa ng ibat ibang kuha naming dalawa.

Masaya pala kahit sa sinpleng kainan lang kami kakain basta magkasama kaming dalawa. And this is my first date ever na masasabi kong masayang masaya ako dahil ang taong mahal ko ang kadate ko ngayong gabi. At gusto ko masundan pa ito. Iyong ganito na magkasama kami, at hindi inaalala ang mga nag aabang pang mga problema sa kasalukuyan.

“Uhm, ang sarap pala ng BBQ nila dito. Nakakain ka na minsan dito?” Tanong ko habang ngumunguya.

“Ngayon lang din.”

“Sa susunod, subukan natin sa iba pa. Iyong mga kinakainan lang ng mga ordinaryong estudyante.” Suhesyon ko sa kanya habang magana paring kumakain.

“Sige ba. Pero sa susunod, huwag ganito kadami, dahil hindi din naman na lalayo sa mga binabayaran natin sa mamahaling restaurant ang bayad nito.” Sabay nguso ng ibang BBQ na halos hindi pa namin nagagalaw.“

“Haha, malay ko ba na marami na pala ang mga iyan. Para kasing ang liliit kanina eh. Pero, tama ka nga. Mukhang hindi natin iyan mauubos. Dibali. Maglalakad lakad muna tayo mamaya pagkatapos natin kumain tapos ipabalot natin iyan. Kainin natin habang naglalakad lakad pa.”

“Pero-”

“Walang pasok bukas, kaya pwede tayong matulog maghapon. Saka sulitin na natin ang first date natin.”

“Bahala ka na nga.” Sabi na lang niya at ipinagpatuloy na ang pagkain. Ako man ay ganun din.

At gaya ng sabi ko, ipinabalot nga namin ang hindi namin naubos na BBQ at naglakad lakad pa sa kung saan. May mga nadadaanan na din kaming maliliit na shop na napagkakasunduan namin pasukin at tumingin kung anong pwedeng mabili. Naging masaya ang gabi naming maglasama hanggang sa tuluyan na kaming umuwi ng bahay.

---

---

Zyrel POV:

“Good morning!.” Nakangiting pagbati sa akin ng Bryant ng umagang iyon ng magmulat ako ng mata. Walang pang itaas na damit at naka boxer short lang siya. Hawak ang isang pumpong ng bulaklak na lumapit sa akin. “Para sa maganda kong boyfriend.” At ibinigay iyon sa akin na agad ko namang kinuha sa kanya.

Napapangiti ako habang kinukusot ko pa ang mata ko.

“Thank you.” Pasasalamat ko sa kanya at umayos ng upo sa kama.

“Your welcome baby. Nagustuhan mo ba ang mga bulaklak?” Pagkuway tanong niya at umupo sa gilid ng kamay. Humaplos siya sa pisngi ako pero ng tangkain niya akong halikan ay agad kung iniharang ang kamay ko sa bibig ko. “Bakit?” Nagtatakang tanong niya.

“Nah! Hindi pa ako nag mumumog.” Sabi ko sa kanya at akmang tatayo sana para pumunta ng banyo pero pinigil niya ako at bahagyang tumawa.

“Haha! Ayos lang iyan baby. Kasi kanina pa kaya kita hinahalikan habang natutulog ka pa kanina.”

“What?”

“Uhm! Kaso, tulog mantika ang baby ko kaya hindi mo naramdaman. Pero baby, ang tamis tamis parin ng labi mo kaya gustong gusto kitang halikan.” Sabi niya sa akin at bago pa man ako makatanggi ulit ay pinaglapat na niya ang labi namin na agad na ipinasok ang dila sa loob ng bibig ko dahilan para mapasinghap ako.

“Ump, s-sandali. Ummmp.” Pilit na itinutulak ko siya dahil kapag nagtagal ang paghalik niya sa akin ay baka matangay na naman ako.

“Uhmmmmm. I love you baby.” Bulong niya ng sa wakas ay pakawalan ang labi ko pero nandoon parin ang padampi dampi niyang halik sa akin.

“Hmm, I love you too. Ehhh! You ruin my Flowers.” Bigla kung naalala ang mga bulaklak na bigay niya. Nalagas na ang ilan dahil sa pagtulak ko sa kanya. “Naman eh. Kabibigay mo pa lang. Hindi ko pa naaamoy, lagas na ang iba.” Kunway pagtatampo ko at parang batang ibinabalik ang talulot ng rosas na nalagas sa kung saan sila nalaglag.

“Haha, ang cute ng baby ko.” Natatawa pa nitong pinisil ang magkabila kong pisngi bago tumayo. “Papalitan ko na lang iyan, sa ngayon, kumain na muna tayo. Nagluto ako ng agahan.”

“Nagluto? Ikaw?” Paninigurado ko sa narinig ko pero kumilos na ako para tumayo.

“Oo naman, pinaghirapan ko iyon kaya dapat kainin mo.” Mabilis na sagot pa niya sa akin.

Napalabi ako. “Wehhh! Di nga. Pero sige. Maghihilamos muna ako.” Paalam ko sa kanya at maingat na iniwan ang mga bulaklak sa bedside table bago ko tinungo ang banyo para maglinis muna ng sarili. Minadali ko na para naman hindi siya maghintay ng matagal.

“Lets go.” Sabi niya pero nabigla pa ako ng lumapit siya at binuhat ako na parang prinsesa.

“Aaaahhh! Bryant. Ibaba mo ako.” Talagang napasigaw ako dahil hindi ko inaasahang gawin niya iyon.

“Hmmm, ang gaan gaan mo. Ang liit kasi ng katawan mo. Parang babae lang. Pero may mga abs ka naman.” Sabi niya sa akin ng magsimulang maglakad at talagang kinarir na kargahin ako hanggang sa hapag kainan. Kaya naman wala na akong nagawa kundi ang kumapit na lang sa leeg niya baka kasi bigla niya akong mabitawan. Naku! Masakit kaya ang mabalibag.

“Ibaba mo na ako, nandito na tayo.” Sabi ko ng marating namin ang hapag.

“Nasan ang kiss ko.” Sabay nguso ng labi. So I kiss him like what he want. Pero habang magkaugpong ang labi namin ay unti unti niya akong ibinaba na hindi ko naman maalis ang pagkakapulupot ng kamay ko sa leeg niya.

“Mmmm, s-sandali. Naman Bryant eh. Hindi tayo makakakain niyan kung puro ka na lang halik sa akin.” Panunuway ko sa kanya.

Napakamot siya ng ulo ng bitawan ako. “Parang mas gusto kita kainin eh. Kaysa sa niluto ko.”

“Bryant.” Pinanlakihan ko siya ng mata dahilan para tumawa siya.

“Hahaha, oo na. Naglalambing lang naman ako sayo baby. Ikaw naman.”

“Ewan ko sayo, kumain na lang tayo. Diba pupunta ka pa sa bahay niyo ngayon.” Sabi ko sa kanya at naalala ko na naman ang nangyari kahapon.

“Oo, pupunta ako ngayon doon para linawin kay mama ang lahat. Kaya huwag ka ng malungkot diyan. Kaya natin ito. Harangan man tayo ng sibat huwag kang bibitaw sa akin dahil hindi kita bibitawan.” Biglang naging seryuso tuloy ang naging usapan namin kaya naman pinilit kong alisin sa isip ko ang posebleng mangyari. Alam ko, hindi ganun kadali ang pakiusapan ang mama niya.

“Tara na nga, nag emote ka tuloy ng wala sa oras. Ahh! Basta siguraduhin mo lang na masarap ang luto mo.” Pang iiba ko ng usapan at tinignan ang mga pagkaing naihanda na sa lamesa.

“Oo naman, nagpatulong ako kay yaya Nena. Pero ako mismo ang nagluto ng mga iyan.” Sagot niya sa akin. Ipaghila niya ako ng upuan bago siya umupo sa kabila. “Kain na tayo. Tapos mamaya pagbalik ko, date tayo.” Nakangiti niya pang sabi habang nilalagyan na ng slice bread ang pinggan ko saka niya nilagyan ng ham, lettuse, kamatis at itlog tapos nilagyan ng mayonnaise bago ipinatong ang isa pang slice bread. Nagsalin na din siya ng hot fresh milk sa baso namin na binili pa namin sa tagaytay. Na pinapersonalize pa niyang pinalagyan ng pangalan namin. Akin daw ang may pangalan niya at kanya iyong may pangalan ko. Gaya daw ng akin lang siya at kanya lanh ako.

“Sige, i exercise ko na lang din ang kamay ko at mag ba-basic skitch ako para hindi mabigla kapag tudo na naman ang pagguguhit ko.” Sabi ko naman sa kanya at nilantakan na ang tinapay na ginawa niya. Na sinasabayan ng paghigop ng gatas.

“Okay, baby. Ano? Masarap ba?”

“Mmm, hindi naman mahirap lutuin ang mga ito  ipriprito lang naman eh.” Bagkus pangbubuska ko sa kanua.

“Naman, baby pinaghirapan kong iprito ang itlog na iyan. Alam mo bang isang tray ng itlog ang nai prito ko at apat lang doon ang buo at maganda ang pagkakaluto. Kaya nasan ang hustisya baby.” Kunway pag rereklamo niya.

“Ano? Eh nasan ang ibang itlog?” Tanong ko sa kanya.

“Hayon, ibinigay ko kay yaya Nena. Mag uulam sila ngayon ng aangkatirbak na itlog. Ewan ko na lang kung may gagawin pa siya doon na iba na pwedeng luto.” Sagot niya sa akin.

“Haha, masarap kaya iyon lagyan ng kamatis na ginisa tapos pritong isda “

“Nah! Di mo sinabi baby. Pero saka na. Nakakapagod kaya ang magluto.” Sabay kamot ng ulo niya.

“Ewan ko sayo, sino ba kasi ang nagsabing magluto ka.”

“Eh, sa gusto ko namang pagsilbihan ang baby ko. Para naman lagi akong pagbigyan.” Sabay kindat pa sa akin.

Sinimangutan ko siya. Ipinagpatuloy ko na din ang pagkain ko at ganun din naman siya. Ng matapos kaming kumain, nagpababa kaunti ng kinain sa sala bago nagyayang maligo kami ng sabay. And as usual, hindi na naalis na hindi niya ako angkin kapag ganung sabay kaming naliligo na hindi ko naman matanggihan, dahil matapos pagsawaan ng labi niya ang buong katawan ko at painitin ay hindi na ako nakakatanggi.

“Kapag malapit ka ng bumalik tawagan mo ako huh!.” Sabi ko sa kanya ng nakabihis na kaming pareho. Bitbit niya ang canvas ko palabas ng silid namin at siya na ang nagpwesto iyon sa may bintana na malapit sa sala.

“Okay na ba dito ang pwesto mo?” Tanong niya. “Oo, tatawagan kita. Pero paalala ko sayo, huwag mong pwepwersahin ang kamay mo.” Dagdag paalala pa niya sa akin.

“Oo na po.”

“Mabuti na iyong nagkakaintindihan tayo. Sige, mauuna na ako. I love you baby.” Paalam niya sa akin ng dampian niya ako ng halik sa labi.

“Ingat, bumalik ka kaagad.” Kumaway pa ako aa kanya bago tuluyang isinara ang pintuan ng bahay.

Nag aalala man ako sa kalalabasan ng pag uusap nila ng mama niya ngayon ay kailangan kung maniwala sa kanya. At hindi bibitaw sa nasimulan namin.

Iwinaksi ko na sa isip ko sa mga posebleng mangyari, lilibangin ko na lang ang sarili ko sa pagguguhit gaya ng dati kung ginagawa kapag marami akong inaalala sa isip.

Kaya naman ng nawili na ako sa pagguguhit ay hindi ko na namalayan ang paglipas ng oras. Hanggang sa makarinig na lang ako ng pagbukas at pagsara ng pintuan ng bahay kaya  naman napalingon ako kung sino ang dumating. Nakangiting lumapit siya sa akin at may dala na naman siyang bulaklak para sa akin. Kaya naman tumayo na ako sa pagkakaupo ko at sinalubong ko na siya at agad na ginawaran ng halik sa labi.

Ibinigay niya sa akin ang bulaklak at masuyong hinaplos sa pisngi.

“Kumusta ang pakikipag usap mo sa mama mo?“tanong ko sa kanya dahil iyon ang unang naisip ko na siyang nakapagpawala ng ngiti niya sa labi.

“Galit na galit siya, pero hayaan mo ang mama. Huwag na natin siyang pansinin. Basta gaya ng sinasabi ko sayo. Huwag kang bibitaw huh! Kapag may hindi magandang hakbang ang mama laban sa akin, sa akin ka lang magtiwala. Okay.”

Napalunok ako sa mga sinasabi niya. Mukhang hindi talaga maganda ang kutob ko sa mama niya. Pero gaya ng sabi niya. Magtitiwala lang dapat ako sa kanya. Oo, iyon na lang ang gagawin ko, at sa kanya ko na ipinagkakatiwala ang magiging takbo ng relasyon namin.

“I love you baby. No matter what happen, hindi ako makakapayag na may magpahiwalay sa atin.”

“Mmm.” Niyakap ko siya. Na siya namang yumakap siya sa akin ng mahigpit. Hindi ko alam kung ilang minuto na magkayakap kami. Hanggang sa magpasya na kaming maghiwalay. Inilihis ang mga isip namin sa mama niya at pinag usapan ang gagawin namin sa date namin ngayon. Kaya naman, may ngiti na kaming dalawa sa labi na lumabas ng bahay niya para ipagpatuloy ang araw ng magkasama.

---

YuChenXi

#35: Clent

Nanlulumo akong hindi na nagtuloy sa computer shop na pinag tratrabahuan ko dahil sinabihan ako ni Brent na huwag na muna akong pumunta doon dahil nagbanta daw ang papa na ipapasarado ang nasabing shop.

Damn you papa!

Napapamura na lang ako dahil lahat yata ng tao sa paligid ko ay nadadamay. Alam ko naman na kaya ni papa na pabagsakin ng mga maliliit lang na negosyo at iyon ang isa talaga sa nakakapagpagalit sa akin. Hindi niya ako hinahayaang makapamuhay ng maayos at magbanat ng buto ng hindi nahihirapan. Ano ang gusto niya? Na dito lang ako umasa.

“Akala ko ba papasok ka sa shop ngayon?” Tanong agad sa akin ni Brix ng mapagbuksan ako ng pintuan. May susi naman ako pero tinatamad na akong buksan kaya nag doorbell na lang ako.

“Yeah! Pero sinabihan ako ni Brent na huwag ng pumasok.” Labas ilong na sagot ko sa kanya at ng makarating ako sa sala ay pabagsak na naupo ako sa sofa.

“Bakit naman daw?” Muli niyang tanong saka umupo siya sa tabi ko. Kinalas ang necktie ng uniform ko at inalis na iyon ng tuluyan.

“Sabi niya pinagbantaan daw ng papa ang may ari ng shop na iyon na kung hahayaan pa akong pumasok doon ay ipapasarado niya iyon. Kaya para hindi na sila madamay, mas maigi ngang hindi na lang ako pumasok dahil ayaw ko na madamay nga sila sa galit ng papa sa akin.”

Marahas na napabuntong hininga siya saka niya isinuklay ang daliri sa buhok ko.

“Mukhang hindi ka hahayaan ni tito na mamuhay ng payapa kasama ako “ sabi niya sabay hila sa akin at pinapatong ang ulo ko sa balikat niya.

“Sinabi mo pa. Kaya ko naman kahit wala ang pera niya. Pero sinasagad niya talaga ako sa puntong susuko ako.“may galit na sagot ko.

“Sssh! Okay lang. Isipin mo lang lagi na narito ako sa tabi mo. Kaya huwag kang maglilihim sa akin, dahil tayong dalawa ang magtutulungan sa puntong ito. Kung kaya pa natin, hindi ako lalapit kay papa. Pero kapag sumubra na ang papa mo, huwag mo akong pigilan na labanan siya at humingi ng tulong kay papa.” Mahabang lintaya niya. Napatango na lang ako bilang sagot sa kanya.

“Sigurado ka ba na hindi ka bibitaw sa akin?“tanong ko muli sa kanya. Siya kasi iyong tipong ayaw ng nahihirapan.

“Naman Clent. Diba sinabi ko na sayo na magtutulungan tayo. Hindi lang sa sarap, pati din sa hirap.” Nakangiti nitong sagot sa akin. Hindi ba nakontento at hinawakan ako sa may baywang at inangat ako kaya naman kumilos ako para gumaan ako kung ano man ang balak niya. Inayos niya ako sa kandungan niya paupo at ipinaharap sa kanya. “At saka alam mo ba, may regalo ako sayo.” Nakangiti nitong sabi.

“Ano naman? Diba sabi ko sayo magtipid tayo.” Kunot nuo kong tanong sa kanya.

“Haha, oo nga. Nagtitipid nga tayo. Pero hindi naman regalo na materyal na bagay iyon. Kundi ayon oh.” Sabay nguso sa likuran ko kaya naman napalingon ako kung ano ang inginunguso niya. Nanlaki ang mga mata ko na muling bumaling sa kanya. “Ano, nagustuhan mo ba? Hahah! Kasi hindi ako kuntento sa nakuha ko sa ATM mo kaya kumuha ako ng kaunti sa isang ATM mo. Kaya hayan. Inilabas ko lahat ng laman.“natatawa pa nitong sabi saka mas hinigpitan ang pagkakayapos sa baywang ko.

“Kanina mo lang ba nakuha iyan?” Tanong ko sa kanya at iniharang ko ang kamay ko sa dibdib niya para makalayo ako ng kaunti sa kanya.

“Oo, so. Ano ang balak natin diyan?”

“Ewan ko. Itago na lang natin dito sa bahay.”

“Eh! Baka makapag isip ang papa mo at ipahalughog ang bahay. Makuha pa lahat iyan. Kung desperado na ang papa mo na paghiwalayin tayo, malamang magagawa niya iyon.”

“Tama ka. So anong gagawin natin diyan?”

“Ipapahawak ko na lang kay papa. Madami dami din kasi iyan. Para mas safe at hindi natin inaalala na mawawala iyan.”

“Mmm! Sige ikaw ang bahala.” Nakangiti na akong tumitig sa kanya. “Thank you.” Pagkuway bulong ko ng pagdikitin ko ang mga nuo namin.

“Mmm! Thank you lang ba? Wala man lang bang kiss?” Nakangiting sabi niya sabay nguso ng labi. Nakakaduling man na titigan siya sa mga mata habang magkadikit parin ang mga nuo namin ay masaya akong titigan siya doon. Hindi man ako masyadong kumbinsado na kaya niya akong ipaglaban ay masaya ako dahil kasama ko siya ngayon.

“Hindi lang kiss. Baka gusto mong sabay tayong maligo, tapos alam mo na.” Sagot ko sa kanya na lalong nakapagpangiti sa kanya.

“Aba! Di ko tatanggihan iyan. Tara.” Sabi naman niya at walang kahirap hirap na binuhat niya ako.

Natatawa man ako dahil magsing-bigat lang kami pero nagawa niya akong itayo ng walang kahirap hirap. At para hindi mahirapan ang kamay niyang nakahawak sa pwetan ko para alalayan ako ay humawak ako sa leeg niya at tinungo na nga namin ang banyo para maligo.

Masayang pinaliguan namin ang isa’t isa at sabay na nilasap ang sarap sa pag iisa ng mga katawan namin at sabay na narating ang rurok ng kaligayahan.

= “Ahh!.” Sabay subo sa akin ng kutsarang may laman ng kanin at ulam kaya naman awtomatikong bumuka ang bibig ko at kinain iyon.

Kumakain na kami ngayon ng matapos kaming maligo. Pero hindi sa kusina kundi nasa sala kami. Kumakain habang gumagawa ako ng homework ko. Kaya siya ang taga subo ko habang ako ay abalang nagsusulat.

“Nguyain mo naman.” Reklamo niya ng napansin yatang ilang nguya ko lang ay lunok ko agad. “Baka mamaya niyan mabilaukan ka.”

Napaangat naman ang tingin ko sa sinusulat ko sa kanya. Saka ngumiti.

“Paano ko pa ngunguyain eh ginawa mo akong parang bata. Sa ang liliit ng isinusubo mong kanin at ulam sa akin.” Reklamo ko din sa kanya.

“Paanong hindi ko liliitan eh hindi mo nga nginunguya eh.”

“Oo na. Sige na. Ngunguyain ko na. Naman ang honey ko oo.” Natatawa ko na lang na sabi saka umangat ako kauntibsa pagkakaupo saka ko siya dinampian ng halik sa labi. “Mas masarap ang lasa ng labi mo kaysa iyong kinakain ko.”

“Naku? Nambola ka pa.” Pero nakangiti din naman siya at bago ko muling itinuon ang paningin ko sa sinusulat ko ay muli niya akong sinubuan ng pagkain. Nagpatuloy ako sa paggawa ng homework ko habang patuloy naman siya sa pagsubo sa akin. Paulit ulit hanggang sa panabay na naubos ang kinakain namin at matapos ang homework ko kaya naman nagligpit siya ng pinagkainan namin habang ako naman ay iniligpit ang mga gamit ko.

Maayos na naupo siya sa sofa ng makapagpababa na kami ng kinain habang ako naman ay nakaunan na sa kandungan niya at ngayon ay nanunuod kami ng isang action movie.

“Ikaw wala ka bang homework?“tanong ko sa kanya. Nakatuon lang pareho ang paningin namin sa pinapanuod namin. Pero ang kamay niya ay kumikilos at masuyong sumusuklay sa buhok ko.

“Wala. Saka kung meron man. Nasanay na ako na sa opisina ako gumagawa ng homework bago ako umuwi dito.”

“Kung may homework ka, iuwi mo na lang at sabay na tayong gumawa sa susunod.”

“Sige,” nakangiting niyuko niya ako at dinampian ng halik sa labi. Dampi na lumalim hanggang sa pareho na naman kaming tinangay na nauwi sa pag angkin niya sa akin. Hanggang sa tuluyan na kaming ginupo ng antok matapos pagsaluhan ang init ng pag iisa ng katawan namin.

=

“Salamat papa.” Narinig kong sabi ni Brix kinaumagahan ng magising ako. Sabay pa silang napatingin sa akin ng makalapit ako sa kanila.

“Magandang umaga po tito.” Pagbati ko dito pero ang ikinabigla ko ay bigla akong hinalikan ni Brix sa harapan ng papa niya na halata naman na nagulat din ito.

“Hindi mo ba ako babatiin hon?” Tanong pa niya sa akin.

“Ahem! Baka nakakalimutan mo nasa harapan mo ako Brix.” Sita ng papa niya sa kanya pero hindi naman nakikitaan ng galit sa mukha. Kung ang papa siguro ang kaharap namin ay malamang uminit na ang bunbunan nito sa paghalik niya sa akin.

“Haha! Sorry naman papa. Kasi naman hindi niya ako binati ng magandang umaga eh.”

“Bata ka.”

“Oo na papa.” Kakamot kamot pa siya ng ulo. Lihim akong napangiti. Mabuti na lang ay suportadong suportado siya ng mga magulang niya. Ikaw ba naman ang paborito sa kanilang magkakapatid. Ewan ko na lang kung galit parin si George sa kanya na panganay nila dahil naiinggit sa kanya dahil palagi siyang pinapanigan ng mga ito.

“Ikaw.” Baling ni Tito Brandon sa akin. “Kumusta ka sa papa mo?”

“Hindi po okay Tito. Heto nga at na diclained lahat ng ATM ko. At kapag magtratrabaho naman ako ay madadamay pa mismo ang mga iyon dahil pinagbabantaan sila ni papa na ipapasara ang mga iyon kapag tinanggap nila akong magtrabaho.”

“Ganun ba. Mukhang mahihirapan ka sa papa mo.”

“Parang ganun na nga tito. Pero salamat parin dahil hindi kayo kagaya ng papa na hindi naiintindihan ang tungkol sa amin ni Brix.”

“Kayo naman kasi.” Napabuntong hininga ito at hindi na itinuloy ang sasabihin ng mapatingin kay Brix. “Hala, kung kailangan niyo ng tulong ko, huwag kayong mangingiming tawagan ako.”

“Salamat po papa.”

“Salamat po tito.” Halos panabay na sabi namin sabay nagkatinginan.

“Kung ganun kukunin ko na ang mga ito.” Sabay turo ng bag na naglalaman ng pera sa paanan nito.

“Sige papa. Hindi naman namin alam kung saan iyan itatago, baka kapag inilagay pa namin ulit sa ATM ay ma diclained na naman.”

“Sige, sige. At ikaw Clent, ang maipapayo ko na lang sa iyo ay huwag kang sumuko na amuhin ang papa mo. Ganun naman talaga ang ugali ni Clemente simula pa man. Kaya nasa saiyo na din iyan. Ipakita mo na lang sa papa mo na kaya mong matupad ang mga pangarap mo na hindi mahahadlangan ng relasyon niyo.”

“Opo tito. Ako na po ang bahala sa papa.” Sabi ko na lang dito.

“Sige. Mauuna na ako kung ganun. Mag ingat kayong pareho.” Bilin pa nito bago kinuha ang bag ng pera saka ibinigat sa bodyguard nito na nasa likuran lang niya.

“Kayo din po papa.”

“Kayo din po tito.”

Ngumiti na lang ito bago tumalikod. Kumaway pa ito habang palayo na sa amin.

Kami naman ni Brix ay nagkatinginan at sabay na nangiti. Pero ang hindi ko makalimutan ay ang kaninang paghalik niya sa akin sa harapan ng papa niya. Kaya naman mas nadagdagan ang pagmamahal ko sa kanya dahil doon. He is not afraid for showing his feeling to others.

“Oh! Bakit ganyan ka makatingin?” Tanong pa niya sa akin ng halos hindi na ako makakurap sa pagtitig sa kanya.

“I love you.” Iyon ang unang katagang lumabas sa bibig ko kaysa sagutin ang tanong niya dahilan para mangisi siya.

“Uhm! Aga aga yata naglalambing ang honey ko. Mmm!.” Sabay lapit sa akin at hinapit ako sa baywang.

“Nah! Sino ba sa atin ang unang naglambing huh! At sa harapan pa mismo ng ama niya.” Balik sabi ko sa kanya.

“Haha! Alam ko na. So kaya mo ako tinitignan ng ganun kanina dahil doon. Mmmm.” And he kiss me on the tip of my nose. “Kinilig ba ang honey ko huh!” He kiss me again on my checks. “Ayaw mo ba ng ginawa ko kanina?” Bulong na niya sa tainga ko then lick it.

“H-hey! Stop teasing me Brix.” Kunway pagpigil ko sa kanya na kahit ang totoo ay gusto ko ang paraan ng pagdila niya sa tainga ko. Nakakakiliti na para bang dumaan lahat sa bawat ugat sa katawan ko.

“Mmm! Don’t you like it honey?” Tanong pa niya habang patuloy siya sa ginagawa.

“I-i like it. But Hon, we are getting late. May pasok pa tayo.” Sagot ko sa kanya. Dahil kong hindi ko din pipigilan ang sarili ko ay baka hindi na nga kami makapasok kaya naman pilit kong pinapakalma ang sarili ko dahil nagsisimula ng uminit ang katawan ko sa paraan ng paglalaro ng dila niya sa tainga ko. Licking, biting and sucking my earlobe.

Tumigil naman siya sa ginagawa at tumitig sa akin. Ikinulong ang magkabilang pisngi ko sa mga palad niya at dinampian naman ako ngayon ng halik sa labi.

“But you feel hot honey ko. Ang I feel the same way.”

“Yeah! Pero saka na iyan. Marami pa tayong papatunayan sa papa ko kaya hinay hinay lang.” Sagot ko sa kanya.

“Haha! Hahaha! Ngayon naman ikaw na ang nagsasabi na hinay hinay lang. At alam mo ba honey ko! Ang cute mo pala kapag namumula ang mga pisngi mo. At ang sarap papakin.”

“What?”

“Hahaha! Hindi ko alam kung napansin ng papa kanina na pinamulahan ka ng pisngi sa ginawa ko kanina. Di ko alam na mabilis ka din palang mag blush.”

“Tigilan mo nga ako. Hindi ako nag blush.” Kontra ko sa sinabi niya dahil hindi iyon totoo. Ako? Si Clent Fransisco? Magba-blush dahil doon. No! Hindi pwede.

“Haha! Oo na! Sige na nga. Hindi na. Halika na nga. Kumain na muna tayo bago maligo, para makapasok na tayo. Baka mamaya ikaw pa ang makain ko ng buong buo.” Sabay hila sa akin sa hapag. Ipinaghila niya ako ng upuan kaya naman deretso upo na ako.

Nakangiti lang siya na pinagsilbihan ako. Kaya naman hindi na din nawawala ang ngiti sa labi ko habang kumakain kami. Pagkatapos kumain, naligo. Pagkatapos naligo, sabay na kaming pumasok. Hindi man pareho ang room namin, ako ang inihatid niya bago siya tuluyang pumasok naman sa room nila.

---

---

Bryant POV;

N agulat pa ako ng biglang tumayo siyang tumayo sa kama matapos basahin ang message na natanggap niya ng umagang iyon.

“Anong nangyari?” Tanong ko sa kanya dahil puno ng pag aalala ang mga mata niya na tumingin sa akin.

“Kailangan kong umuwi.” Sagot niya sa akin. Saka tinungo ang kabinet at kumuha ng damit na pamalit.

“Pero gabing gabi na. Halos mag hahating gabi na. Pwede namang ipagpabukas ang pag uwi mo. .” Sabi ko sa kanya pero kumilos na din ako para lapitan siya para aluhin dahil halos hindi na niya maisuot ng maayos ang damit na kinuha sa closet.

“No! Kailangan ako nina mama ngayon.” Natataranta pa niyang sabi. At ng makapagbihis na ay agad na lumabas ng silid namin. Kaya naman agad na din akong nagbihis para samahan siya.

“Ano ba talagang nangyari?” Muli kong tanong sa kanya ng nasa labas na kami at tinatalunton ang daan patungo sa parking lot.

“Just drive me home. They need me there.”

“Okay! Malalaman ko naman mamaya ang kasagutan.” Sabi ko na lang dahil wala naman akong makuhang sagot sa kanya dahil nabalot na siya ng pag aalala sa pamilya niya. Hinawakan ko na lang siya sa palad at ramdam ko ang panlalamig ng palad niya.

Ano ba ang nangyari at bakit ganito na lang ang pag aalala niya sa mama at mga kapatid niya?

“Come on! Lets go.” Mabilis na pinagbuksan ko siya ng pintuan ng kotse ko saka naman ako sumakay. Ni hindi na niya inabala ang sarili na mag lagay ng seat belt kaya naman ako na ang naglagay niyon bago tuluyang pinaarangkada paalis ang kotse pauwi sa kanila.

Agad na tumakbo siya papasok ng bahay nila ng makarating kami. Napasunod na lang ako. Nakayakap na siya ngayon sa mama niya habang umiiyak ito.

“Anong nangyari mama?” Tanong niya dito.

“Wala na, wala na ang pinagkukuhanan natin ng ikinabubuhay natin.” May paghihinagpis na sa sagot nito sa kanya saka humagulgol ng iyak.

“Paano? Ano ba talaga ang nangyari.”

“Itinawag sa akin ng nagroronda sa gabi na napasok daw ang supermarket natin. Kaya, sina tito mo at Xaviell ang nagpunta para tignan. At tama nga ito. Nasira lahat ng mga paninda natin sa supermarket.” Umiiyak na balita nito.

“Tama na mama. Huwag kayong masyadong magdamdam, baka tumaas ang dugo niyo.”

“Kuya Z.” Si Wayne na bunso nila at lumapit na din at yumakap na din sa kanila. Habang si Yance at walang imik na nakaupo lang sa sofa at nakatingin lang sa kanila.

Nakitaan ko siya ng lungkot pero pilit na pinapatatag ang sarili. Gusto ko din sanang lumapit pa para yakapin siya pero nanatili na lang akong nakatayo sa tabi niya at masuyong humahaplos ang palad ko sa likod niya.

“Wala bang CCTV sa lugar na iyon tita?” Tanong ko.

“Wala hijo. Kaya siguro nangahas ang sino man ang gumawa ng bagay na iyon. Pero bakit ang supermarket pa namin. Ang liit na nga at tama lang sa pang araw araw na gastusin pero ngayon-.” Hindi na nito matuloy tuloy ang sinasabi dahil napaiyak na naman ito.

“Huwag po kayong mag alala tita. Tutulong na lang po ako sa pagpapaimbistiga sa nangyari. At huwag po kayong mag alala sa gastusin. Tutulong na din po ako sa inyo.” Sabi ko na lang dito.

Napatingin na lang sa akin si Zyrel habang nakayakap parin sa kanya ang ina at ang kapatid.

“Tumahan na kayo mama. Papasaan ba mahuhuli din ang gumawa ng bagay na iyon sa mga paninda natin. Baka mamaya hindi lang ang supermarket ang inaalala namin dahil pati kayo na. Kaya kumalma muna kayo mama.” Pang aalo niya sa ina na kahit naman siya ay maluha luha na din habang pinapatahan ang ina.

“Yance, ikuha mo si mama ng tubig.” Pang uutos niya sa isa pang kapatid na agad namang tumalima. Inakay ang ina at pinaupo sa sofa.

Habang umiinum na ng tubig ang mama niya ay saka niya ako binalingan at tumayo na nilapitan ako.

“Pwede ka ng umuwi. Salamat sa paghatid mo sa akin. Di dito na muna ako hanggat hindi nareresolba ang nangyari.” Sabi niya sa akin.

“Pero-.”

“Please Bryant.” Bitin niya sa sasabihin ko. “Hindi ko maiiwan ang mama at mga kapatid ko sa ganitong kalagayan. Saka ayaw kong madamay ka pa sa pinagdadaanan nanun.” Dagdag pa niya.

Napabuntong hininga ako. Hindi naman ako magrereklamo para sa pag uwi ko at hindi siya kasama. Pero hindi ko siya maiiwan sa ganitong kalagayan.

“I will stay here for the night. And don’t say that anymore na ayaw mo akong madamay sa problema niyo. Dahil kung ano ang problema mo, problema ko na din.” Sagot ko sa kanya. Hinila ko siya at niyakap.

“Pero-.”

“No more buts Baby. I will stay here with you.” Sabi ko sa kanya. Saka ko naman binalingan ang mama niya ng kumalas ako ng yakap sa kanya. “Tita, Huwag na po kayong mag alala. Gaya ng sabi ko. Tutulong ako sa pagresolba ng nangyari.” Sabi ko naman dito.

“Maraming salamat hijo. Ikaw ang bahala. Naistorba ka pa tuloy namin.”

“Huwag niyo pong alalahin iyon tita. Basta para kay Zy gagawin ko ang lahat.” Sagot ko dito. At bahagyang pinisil ang baywang niya kung saan nakadantay ang palad ko.

Tumango na lang ito. Naghintay pa kami ng ilang sandali ay umuwi na galing sa supermarket sina Xaviell at ang tito niya.

Nanlulumo na ibinalita sa kanila ang nangyari doon. Wala na daw papakinabangan sa mga paninda nila dahil sadyang sinira ng kung sino man ang gagong pumasok sa naturang tindahan.

Sino naman kaya ang gumawa non? Kung pagnanakaw ang sadya ng taong iyon ay bakit kailangang sirain nito ang iba pang paninda sa loob?

Ako man ay nakaramdam ng galit sa taong iyon kung sino man siya. Kailangan kong gumawa ng paraan para matulungan siya dahil hindi man siya umiiyak sa harapan ng iba ay ramdam ko ang bigat na sama ng dinadala sa dibdib niya.

Nagpaalam na ang tito nila at babalik na lang daw bukas para isagawa ang naturang pagpapaimbistiga sa nangyari.

“Wayne, samahan mo na si mama sa silid niya.” Pang uutos niya sa bunsong kapatid.

“Opo kuya.” Agad naman itong tumalima para samahan ang kanilang ina para makapagpahinga na ng tuluyan.

Mabibigat man ang mga naging hakbang nila na bumalik sa sari sariling silid ay wala naman silang magagawa para ibalik ang oras.

“It’s okay baby! We will find who behind this. And I will let them pay for what they done.” Sabi ko na lang dito ng makapanhik na kami sa silid niya na ngayon ay nakahiga na kami sa kama.

“Hindi ko alam kong ano ang gagawin ko.” Sabi niya. At ngayon, tumulo na ang kanyang luha na kanina pa niya pinipigilan sa harap ng mga kapatid at ina.

“Shhh! Tahan na. Nandito lang ako baby. Hindi kita iiwan. Tutulong ako sa inyo.” Pang aalo ko sa kanya at ikinulong ko siya sa mga bisig ko.

“Ano na ang mangyayari sa amin nito. Doon lang kami kumukuha ng ikinabubuhay namin.”

“I know. I know! Gaya ng sabi ko. Aalamin natin at huhuliin ang taong gumawa non. Sa ngayon, itulog na muna natin para may lakas tayo bukas para pumunta doon.”

Naramdaman ko ang pagtango niya. Kumilos ang mukha at ipinahid mismo sa damit ko ang luha niya. Ayaw ko man sana ay bahagyan akong natawa sa ginawa niya.

“My cute little Zy. Sleep now baby. Sleep.” Bulong ko sa kanya at muli dinampian ko siya ng halik sa nuo. Ganun ang ayos namin. Nakaunan siya sa braso ko habang nakayakap siya sa akin. Ako man ay ganun din. Hanggang sa tuluyan na kaming ginupo ng antok at nakatulog.

= “What happened?” Iyon na naman ang naging tanong ko sa kanya kinabukasan habang nakaupo siya sa gilid ng kama at nakahawak sa cellphone niya.

May galit sa mga matang tumingin siya sa akin at pahagis na ibinigay ang cellphone niya kaya naman agad ko iyong kinuha at binasa kung ano man ang nandoon.

Hindi lang iyan ang magagawa ko kung hindi mo iiwan ang anak ko.

Iyon ang nakasulat doon. Kaya naman agad kung kinuha ang cellphone ko to check if the number who tected him ay number ng mama. And yes, number nga ng mama ang nag message sa kanya.

Agad akong tumayo at inayos ko ang sarili ko.

“Sorry baby! I will deal with this. Promise.” Sabi ko na lang sa kanya.

“I don’t know what to say now Bryant. How can your mother done this?” May galit na sabi niya sa akin. “Kasalanan ba ang pakikipagrelasyon ko sayo na pati ang ikinabubuhay namin ay idamay niya para lang hiwalayan kita.” Panunumbat niya.

“No! Hindi kasalanan ang relasyon natin baby. Ako na ang bahala kay mama. Basta baby, huminahon ka. Huwag kang papadala sa ginagawa ni mama sa atin. Kaya natin ito.” Sagot ko sa kanya. “Sa ngayon, kailangan ko na munang umuwi para komprontahin siya.”

Hindi na siya umimik at tinabig ang kamay ko na humawak sa kanya. Ng tangka ko siyang halikan ay iniwasan niya. Kaya napabuntong hininga na lang ako.

“Mauuna na ako. Ipapasundo na lang kita sa driver ko para sa pagpasok mo sa school mamaya.” Iyon na lang ang sinabi ko at mabilisang dinampian siya ng halik sa nuo at lumabas na sa kwarto niya.

Nakasalubong ko ang mama niya na ngayon ay naghahanda na din para sa pagpunta nito sa tindahan nila.

Nahihiya tuloy ako na humarap dito ngayon dahil sa kaalamang ang mama ko ang gumawa ng pagpasok sa natirang negosyo nila.

“Mauuna na muna ako tita. Aasikasuhin ko lang ang ibang pwedeng gawin sa nangyari sa tindahan niyo para mapalitan iyon agad.” Sabi ko na lang dito.

Oo, ako na ang kusang magpapalit ng mga iyon dahil ang mama naman ang may gawa ng paninira. Pero hindi ko talaga lubos akalain na magagawa iyon ng mama.

“Sige hijo. Salamat sa pagsama sa anak ko pauwi dito kagabi.”

Ngumiti na lang ako kahit hindi naman talaga dapat. Muli na akong nagpaalam dito at ngayon, bagtas ko na ang daan pauwi ng bahay. Kung nasaan ang mama para komprontahin ito.

“Nasaan ang mama?” Tanong ko sa katulong ng mapagbuksan ako ng gate at ipinasok ko sa garahe ang kotse ko at makababa doon deretso papasok sa loob ng bahay

“Nasa taas po sir Bryant.”

“Mama.” Pasigaw na tawag ko dito. “Mama, bumaba ka diyan.” Muli kong sigaw pero walang mama ang lumabas kundi si papa ang lumabas sa silid nila.

“Umagang umaga nagsisisigaw ka diyan? May problema ba?” Tanong nito sa akin habang pababa sa hagdan.

“Pasensya na sa abala papa, pero hindi ko nagustuhan ang ginawa ni mama.” May galit na sagot ko dito. Ayaw ko man sana itong pakitaan ng galit ko dahil wala naman ito kinalaman sa ginawa ni mama ay hindi ko mapigilan.

“Anong ginawa ng mama mo at galit na galit ka sa kanya?” Muli nitong tanong.

“Nag utos siya ng tao para ipasira ang lahat ng laman ng isang maliit na supermarket dahil lang sa hindi ko siya sinunod sa gusto niya. Papa, ano ang kasalanan ng pamilya ng taong mahal ko para gumawa ng ganun ang mama?” Sagot na may kasamang tanong dito.

Galit ako na parang gusto kong magwala dahil sa ginawa ni mama. Kung ibang tao lang siguro iyon ay malamang ay nakagawa na naman ako ng hindi tama. Baka makapatay ako ng wala sa oras dahil doon. Pero sarili kong ina ang gumawa niyon.

“Sigurado ka ba na ang mama mo ang may gawa niyon.”

“Sigurado ako papa dahil nagpadala siya ng message sa kasintahan ko na hindi lang iyon ang kaya niyang gawin kung hindi siya makikipaghiwalay sa akin.”

“Anong kaguluhan ito?” Tanong ng mama na ngayon ay kalmanteng kalmante naman na pababa sa hagdan palapit sa amin na para bang walang ibanh ginawang masama. “Bakit ba nagsisisigaw ka.”

“Bakit niyo ginawa iyon mama?” Iyon ang unang tanong ko dito.

“Ang alin? Kagigising ko lang hijo. Nasa kasarapan ako ng tulog ko pero nanbubulabog ka ng umagang umaga.”

“Mama, huwag na kayong mag maang maangan pa. Dahil alam mo ang ang ibig kong sabihin sa tanong kong iyon at huwag niyong ilihis sa iba ang sinasabi ko.” Galit na sabi ko dito.

“Huwag mo akong sigawan, baka nakakalimutan mo na ako ang ina mo. At kailan ka pa natutong sigawan ako? Iyan ba ang itinuro ng walang kwenta mong kasintahan?”

“Mama.” Nanggagalaiti kong pigil na huwag magwala. “Walang masamang ginawa sayo ang kasintahan ko kaya huwag niyong sabihin na wala siyang kwenta.” Pasigaw na sagot ko dito. “Mama, hindi siya ang nagturo sa akin na sigawan kayo, na sagutin kayo ngayon ng pabalang. Kundi kayo mismo. Kayo mismo ang dahilan kung bakit ko kayo nasasagot ngayon ng hindi maganda dahil hindi makatarungan ang ginawa niyo sa maliit na negosyo nila. Mama, nasaan ang awa niyo. Nasaan ang mama na kilala ko.”

“Bakit? Binalaan na kita ng huli tayong mag usap. Ayaw kong masayang ang buhay mo sa isang lalaki. Nag iisip ka ba Bryant, lalaki siya. At lalaki ka pero nagagawa mong makipagrelasyon sa isang lalaki. Naman Bryant hindi kita pinalaki. Hindi kita itinakas sa ama mo noon para lang lumaki at itapon ang buhay mo sa lalaking iyon ngayon. Kaya hindi ako makakapayag na magsama kayo ng lalaking iyon.”

“Amanda, Bryant. Pag usapan niyo ng maayos iyan at hindi ganyan na nagsisigawan kayo.” Pumagitna sa amin ang papa.

“Pagsabihan mo ang anak mo Greg. Dahil hindi mababago ang pasya ko. Kung hindi sila maghihiwalay, ako ang gagawa ng paraan para maghiwalay sila.” Galit na sabi naman nito kay papa saka tumalikod sa amin at iniwan na kaming dalawa.

Naiiling na tumingin sa akin ang papa at tinapik ako sa balikat.

“Pagpasensyahan mo na ang mama mo. Huwag kang mag alala. Ako na ang bahalang umayos ng gulo na ginawa niya. Papalitan ko na lang ang mga ipinasira niya sa supermarket ng kasintahan mo.”

Napabuntong hininga na din ako.

“Salamat papa.”

“Hindi sa nakikialam ako sa magiging relasyon mo, pero pag isipan mo din ang mga bagay bagay ng ilang daang beses.”

“I know papa. Pero buo na ang pasya ko at mahal ko ang kasintahan ko ngayon. Ayaw man sa kanya ni mama. Ipaglalabab ko siya sa kanya.”

“Hala, ikaw ang bahala. Tutulungan na lang kita na kumbinsihin ang mama mo para diyan kung buong buo na nga ang pasya mo.”

Ngumiti na lang ako ng may pait dahil doon. Mabuti na lang at mabait ang itinuturing kong ama. Dahil kung hindi mas mahirapan siguro ako ngayon.

Nagpaalam na ako dito. At tuluyan ng nilisan ang bahay. Babalikan ko si Zyrel para ipaliwanag ang lahay sa kanya. Hindi dapat siya magalit sa akin. Kailangan naming ayusin ito. At dapat naming pagtibayin ang relasyon namin. At hindi papaapekto kay mama. Kung ano pa ba ang balak nito.

Ang no ane can stop me for loving him. He is my everything now. At hindi si mama ang pipigil sa akin na lagi niya noong ginagawa sa mga naging girlfirend ko. Hindi ngayon, at lalong hindi sa hinaharap.

---

YuChenXi

#36: Bryant

Beware! HOT SCENE ahead. Read at your own risk!!!!

Pinuntahan ko mismo ang maliit na supermarket nina Zyrel para ako na mismo ang umasikaso ng dapat asikusahin. At ganun na lang ang galit na muli kong naramdaman kay mama dahil sa nakita ko kung paano sinira ng binayaran nito ang laman ng loob ng tindahan.

Halos wala ng pwedeng maisalba dahil talagang sinira nila lahat. Hindi ko lubos maisip na magagawa ni mama ang ganitong bagay dahil tutol na tutol siya sa pakikipagrelasyon kay Zyrel. But the hell I care. I love Zyrel. Mahal ko siya at walang makakahigit sa pagmamahal ko sa kanya.

But mama done this dahil nagmahal ako ng taong ayaw niya. Alam ko naman na ang daming hirap na sa akin ni mama noong itinakas niya ako sa tunay kong ama at dinala sa pilipinas. At iyon ang isinusumbat nito sa akin.

Na hindi niya ako itinakas sa malupit na kamay ng tunay kong ama para lang daw sa walang kwentang pagmamahal ko kay Zyrel. At iyan ang hindi ko nagustuhan sa mga sinabi nito. Sabihin na niyang walang kwenta ako huwag lang niyang sabihin na walang kwenta si Zyrel at ang pagmamahal ko sa kanya.

Zyrel now is my everything at gagawin ko ang lahat para hindi siya mawala sa akin kahit pa ang galit ni mama ang harapin ko. Hindi iyon magiging hadlang bastat mahal din niya ako at kaya niyang lumaban sa pagmamahalan namin.

“Mr. Salvador. Ikaw pala.” Salubong sa akin ng Detective Inspector na nakatalaga ngayon dito.

“Yeah!” Tinapik niya ako sa balikat. Kilala ito ng papa kaya naman kilala din nila ako. “Just leave it to me. There is no need to be investigate.” Sabi ko dito sa mahinang boses.

“Pero trabaho namin ito Mr. Salvador.”

“I know! But you don’t like to know who behind this. Kaya ako na ang bahalang mag asikaso ng lahat.” Sagot ko dito at tinapunan ng seryusong tingin. I already talk to your chief derector so don’t worry about this case.“ Dagdag ko pa.

“If that what you like Mr. Salvador.” Agad naman itong tumalima at sinabihan ang mga kasama na itigil na ang pag iimbistiga.

Kinausap nito ang tiyuhin ni Zyrel na wala na silang makitang palatandaan na naiwan ng salarin. Nanlulumo man ang tiyuhin niya dahil sa sinabi ng DI ay wala na itong nagawa kundi ang hayaan silang umalis.

Ako naman ngayon ang lumapit sa tiyuhin niya.

“Huwag na po kayong mag alala. Ako na lang po ang bahalang magpaayos ng mga ito at papalit sa lahat ng nasira.” Sabi ko dito.

“Hindi naman iyon ang punto dito hijo. Dahil gusto namin sana malaman kung sino ang may gawa nito.” Sagot nito sa akin na nakapagpatahimik sa akin ng ilang mga sandali.

“B-but the DI didn’t get any trace. Kaya wala din pong silbi. Ang magagawa na lang natin ay ang ayusin ito para makapagsimula ulit “

“Ano pa nga bang dapat gawin kundi iyon lang.”

“Pasensya na po talaga dahil iyon lang ang maitutulong ko.”

“Malaking bagay na iyon hijo. Pero sabihan mo muna ang pamangkin ko bago mo gastusan ang tindahan nila baka hindi din papayag iyon.”

“Ako na po ang kakausap sa kanya.” Nagpakawala ako ng buntong hininga dahil naalala ko na naman ang galit niya ng bago ako umalis sa bahay nila kaninang umaga. Dahil iyon kay mama at talagang ipinaalam pa ng mama na siya talaga ang may gawa ng lahat ng pagkasira ng tindahan nila. Kaya naman sa akin siya ngayon galit. “Darating mamaya ang maghahakot ng mga ito. Titignan na lang ang iba kung may pakikinabangan pa para hindi masayang.”

“Sige hijo. Ako na ang titingin sa mga gagawa. Baka nakakaabala na kami sayo.”

“Hindi po abala sa akin ang pagtulong sa kapamilya ng taong mahal ko. Kaya wala iyon sa akin.”

“Salamat muli.”

Gusto ko man sanang sabihin na hindi dapat sila magpasalamat sa akin dahil ang mama ko mismo ang may gawa pero hindi ko naman maamin. Baka hindi lang si Zyrel ang magalit sa akin kundi baka pati lahat sila at ipagtabuyan nila ako para lang layuan siya.

“Pupuntahan ko lang po sila Zyrel. Maiwan ko na muna kayo.”

“Sige hijo.”

Muli akong nagpaalam ng maayos dito. Bagtas na ang daan pauwi kina Zyrel.

“Magandang gabi po tita. Si Zyrel?” Tanong ko ng makababa ako ng kotse ko ng makasalubong ko ang mama niya.

“Magandang gabi din hijo.” May lungkot na pagbati nito at nagtuloy sa pagtapon ng basura sa labasan. “Tuloy ka. Nasa loob si Z. Kausapa ang kababata niya.”

“Salamat po tita.” Pasunod akong pumasok. At ganun na lang ang inis ng makita ko na sinabi ng mama niya na kababata nito. Ito ang lalaking kausap niya ng nasa boracay kami.

Agad akong lumapit sa kanila at may galit na hinila ko ang kamay niya dahil hawak nito ang mga palad niya.

Galit na tinapunan naman niya ako ng tingin at binawi ang kamay niya sa akin.

Gusto ko sanang sitahin ang bisita niya ay hindi ko magawa dahil nasa paligid lang ang mama niya kaya naman kumalama na lang ako. Tumabi ako sa tabi niya at hindi pinansin ang pag irap niya sa akin.

Alam ko naman na nakakagalit ang ginawa ng mama sa tindahan nila pero dapat pa ba ipakita niya sa akin na nagpapalandi siya sa iba. Baka kapag hindi ako makapagpigil ay makapatay ako ng tao ng wala sa oras.

“Kumusta, nagkita tayong muli.”

“Ayos lang. Nadalaw mo yata ang boyfriend ko.” Sagot ko at talagang diniinan ko ang salitang boyfriend para ipamukha sa kanya na wala siyang aasahan sa baby Zy ko. Dahil halata naman na may ibang motibo ito kaya ito nandito ngayon.

Natawa lang itonsa pagak sa ipinakita kong kagaspangan ng ugali.

“Ewan ko kung ano nakita sayo ni Z at nagustuhan ka niya. Dahil nakikita ko ang kagaspangan ng ugali mo na hindi nababagay sa kanya.” Mahina pero may bigat sa mga tuno nito na may plastic na ngiti dahil nasa paligid lang ang mama ni Zyrel.

Galit na tumayo ako at niyuko. Naramdaman ko ang paghila sa akin ni Zyrel sa kamay ko pero hindi ko iyon pinansin saka ako naman ito binulungan.

“Is none of your business kung paano niya ako nagustuhan. Kaya huwag ka ng magtangka na pormahan siya  dahil baka hindi ako makapagpigil ay wala lahat ng mga bagay na mahahalaga sayo.” Bagbabanta ko dito. Tinapik sa balikat bago lumayo. At ngiti ng pagbabanta ang gumuhit sa mga labi ko.

Hindi agad ito nagsalita at napatingin ito sa kanya.

Ngumiti din ito ng patuya. Tumayo ito at nakipagsukatan ng tingin sa akin.

“Hindi ako natatakot sa pagbabanta mo athindi niyan mapipigilan ang pagnanais kong pormahan si Z.” Sagot nito sa banta ko nakapagpausok yata ng ilong ko sa galit. Ang lakas naman talaga ng apog ng isang ito.

“Then, watch me kung ano ang kaya kong gawin. Dahil ikaw na din ang humamon sa akin.”

“Bryant stop it.” Pigil din ang boses niya ng muling hilain niya ako at pumagitna sa aming dalawa. “Behave your self Bryant.” May galit na sita niya sa akin

“Magmeryenda na muna kayo.” Kuway singit naman ng mama niya kaya naman kahit papaano ay lumamig ang hangin sa paligid. Bago pa man kami kumilos para maupo ulit ay naggapunan pa kami ng isang matalim ng tingin ng lalaki. “May problema ba sa inyo?” Tanong pa ng mama niya ng mapansin din yata ang kakaibang aura sa paligid.

“Wala mama. Nagbabatian lang sila.” Siya ang sumagot. Uupo na din sana siya sa kabilang upuan pero hinila ko siya paupo sa tabi ko. “Bryant.” Pinanlakihan niya ako ng mata.

“Hala, maiwan ko na muna kayo. Tatawagan ko lang ang tito mo, Zyrel para malaman kung ano ang nangyayari sa tindahan.”

“Sige mama.”

“Kanina pa ako nagtitimpi Zyrel.” Bulong ko na sa kanya ng makaalis na ang mama niya at pumanhik sa sarili nitong silid. “Kaya umayos ka. Dahil hindi mo gugustuhin kung paano ako magselos. Kaya huwag mong susubukang pagselosin ako.” Banta ko sa kanya na kahit ayaw ko naman sanang pagbantaan siya pero nasasagad ang pasensya ko sa kababata niya.

“Ikaw pa ngayon ang may ganang magbanta. Baka nakakalimutan mo kung bakit ako umiiwas sayo.“sagot naman niya sa akin na nakalimutan namin na nasa paligid lang ang kababata niya.

Natahimik ako saglit dahil sa sinabi niya. Oo, nandoon na iyon dahil kagalit galit naman talaga ang ginawa ng mamako sa tindahan nila pero hindi ibig sabihin non ay mag i-untertain na siya ng iba.

“I know, pero hindi mo gugustuhin makipaglaput sa kutong lupa na ito sa sitwasyon natin ngayon.”

“Watch your word. Dahil ang kutong lupa na sinasabi mo ay nasa harapan mo parin. Saka hindi ako nandito para patulan ka sa kakitidan ng pag iisip mo kundi ang tumulong sa kanya na ikaw mismo ang dahilan.”

Doon ako napatingin sa kanya at para bang inaarok ang sinabi ng kababata niya. Sinabi ba niya rito na ang mama ko ang may kagagawan ng pagpapasira ng tindahan nila?

No! Imposeble.

“Sinabi mo sa kanya?” Tanong ko.

Hindi agad siya nakaimik peeo umiling siya. Then how this guy as if he knows everything.

“So tama ako. Bago ko nabalitaan iyon, ay may kutob na ako. Dahil hindi basta basta ang pamilya mo. Na kayang gawin ang lahat kahit na madamay pa ang sinuman na sasalungat sa gusto niyo.”

“You-.”

“T-tama na James. Huwag ka ng magsalita pa dahil ayaw kong malaman ng mama ito.” Pigil naman niya sa pag-alpas ng galit ko dito. At sino ito at bakit parang anh daming alam sa akin? Pinaimbistigahan ba niya ako?

Damn! Hindi ko ito papaligtasin sa kapangahasan nito.

“Sorry Z. I just cant help it. Dahil kung makaasta ay parang ang buti niyang tao sa harapan ng mama mo.”

“I said tama na James.“siya naman ngayon ang bahagyang nagtaas ng boses para patigilin ito.

Hindi na ito nagsalita pa dahil doon.

“Y-you may go James. Sa susunod na lang ulit tayo mag usap. Salamat sa pagbisita at concren sa amin.”

“Pero-.”

“Ayaw ko ng gulo James, kaya Please.”

Nagpakawala pa ito ng bunyong hininga kuway nagpaalam na nga ito sa kanya. Bago tuluyang umalis ay tinapunan pa ako ng mapagbantang tingin.

“What are you doing here?” Kuway tanong niya sa akin ng wala na ang kababata niya ng makapasok na itonsa silid niya kasunod ako.

“What is he doing here?” Balik tanong ko sa kanya. “And you let him touch your hand.” Gigil ng maalala ko ang tagpong iyon.

“He is just comforting me.”

“I can comfort you.”

“How come? Dahil ikaw ang dahilan kung bakit nangyari iyon sa tindahan namin.” Galit na sabi niya sa akin.

Natigilan na naman ako. At lihim na napamura dahil doon.

“Pero hindi ako ang gumawa non baby.” Pinilit kong babaan ang boses ko at hindi sabayan ang galot niya sa galot ko sa kababata niya. “I know, kasalan ng mama ko iyon pero hindi ko naman ginusto ang nangyari “ pagpapatuloy ko saka ko siya masuyong hinaplos sa magkabilang pisnhi at mabilis na dinampian ng halik sa labi. “Baby please. Nakakompronta ko na ang mama at nalaman na ng papa ang ginawa niya. And papa, are willing to pay for the cost for what my mother done.”

Hindi siya nagsalita at iniwas lang ang mukha sa akin ng tangkain ko ulit siyang halikan at tinalikuran ako.

“Baby please.” Yumakap ako sa likuran niya. Isinubsub ko ang mukha ko sa leeg niya. “Akala ko ba hindi tayo papatalo kay mama at mapag uusapan kapag may problema. Baby. Please. Please, huwag mo naman akonh sukuan dahil lang doon.”

“Let me go.” At pilit na kinakalas ang kamay ko na nakayakap sa baywanh niya pero hindi ko siya binitawan.

“No! I won’t let you go until you will talk to me. Baby, please. Don’t let this ruin our relation.”

Naramdaman ko ang pagpapakawala niya ng butong hininga at pilit na humarap sa akin kaya naman niluwangan ko ang ang yakap ko sa kanya.

“Ang bigat lang kasi sa pakiramdam eh.” Sabi niya sa mababang tinig. “Iyonh kaisa isang negosyo na naipundar ng mga magulang ko para sa amin ay bigla na lang nasira dahil sa pakikipagrelasyon ko sayo.”

“And sorry baby, sorry for that.” Muli kong ikinulong ang pisngi niya sa mga palad ko at kinintalan ng halik sa labi. “So please, don’t be mad at me. At pag usapan natin ito ng maayos. Huwag mo akong idamay sa galit mo sa mama ko.”

Tumango siya bilang sagot kaya naman kahit papaano ay lumuwag na din ang dibdib ko. Mabuti na lang at madaling pahupain ang galit niya sa akin. Pero hindi ko mapapalampas ang kababata niya.

But now, hindi na muna iyon ang iintindihin ko dahil sa lapit niya ngayon sa akin at habang naamoy ko ang mabangong hininga niya ay siyang nakakapagpainit ng katawan ko.

Kaya naman agad kong tinawid ang pagitan ng mga labi namin at buong pagmamahal na hinalikan ko siya na agad naman niyang tugon.

“Uhmmm.” Impit na ungol niya. “N-no not here. Maririnig nila tayo.” Pigil niya sa akin ng magsimula ng maglikot ang mga kamay ko sa ilalim ng damit niya.

“Shhh! It’s okay baby. I can’t help it. I want you now. I want you.” Paos na sagot ko at ibinaon ko na ang mukha ko sa leeg niya at hinalikan siya doon. Licking and suck his skin. “So sweet baby. Your so sweet.”

“Hmmm. Uhmm. B-byrant. N-not here. Mmm.” Bulong niya na pulit na hindi magpakawala ng malakas na ungol.

Pero hindi ko na talaga kayang pigilan ang sarili ko. Ang tamis ng balat at natural na bango ng katawan niya ay siyang lalong nagoapainit ng katawan ko. Nanunuot sa ilong ko at panlasa ang mga iyon.

Nagpatuloy ako sa paghalik at paglasa sa balikat, leeg hanggang tainga na hindi pinansin ang pagpipigil niya sa akin.

Oo, sinasabi nga niya tumigil ako pero hindi naman niya ako magawang itulak dahil kusang tumutugon ang katawan niya sa bawat halik at haplos ko.

Uhmmp, B-bryant n-not h-here. Ohhh.“ Mahinang ungol niyo na ang mga kamay ay nakahapk na sa balikat at ulo ko. Ang isang kamay ko ay nangahas ng dumama sa likuran niya at ipasok sa loob ng suot niyang pantalon at pinisil ang umbok ng pwetan niya.

Ang lambot at hindi nakakasawang hawakan ang mga iyon.

“Baby, uhm. Baby, your so sweet.” Bulong ko sa pagitan ng pagpapasasa ko sa magkabilang tainga niya na nakakapagpakawala naman sa kanya ng impit na ungol sa bibig niya.

“B-bryant. Uhmm. N-not here. Uhm.”

“Yes baby. We can do it here. Hmm.” Then I suck his earlobe that make his body arc and bend.

“Uhmm. Y-yes. Uhm. M-more.” Napangiti ako sa ilalim ng paghalik ko sa kanya kaya naman mas ginanahan ako sa paghalik sa tainga niya, sa leeg at balikat kung saan ako nag iiwan ng mumuntik kagat.

“I love you baby.”

“Uhm..ahhh! I-i l-love you too.”

Mabilis na nakalas ko ang botones ng pantalon niya at agad na ibinaba iyon sa kanya. Isinunod ko ang damit niya pataas para tanggalin na din iyon sa katawan niya. Then I kissed him again with love and passion. I suck his tounge when I have the chance to suck it that make him moan silently.

His body responsing to my touch. Every kiss that I left in his skin make his body heat in high temperature. Like what I feel right now that I want to explode right away.

“Baby.” I whisper then move my lips down. In his neck down on his shoulder until I found one of his nipple and lick it.

“Uhm.” He hold my head it push me down on his chest. “Uhm suck it. Mmm.suck it.” It feels like he is going to be crazy if I didn’t follow his command so I did. Lick, sucking his nipple. I want him to feel the pleasure. I want to please him.

“Baby. Your so sweet.” I whisper again. Until I decide to move down. Down in his tummy, in his navel. I licked it. I move my tounge around his navel that make his body shaking.

I knelt down, before I decide to praise his manhood I look up to see his face and he already look at me. He hold my head and push me on his manhood.

“S-suck it. Suck me.” He commanded. I smiled before I follow him. I hold him with care. I move my hand upside down. “Uhm.” He is shaking when I start to lick the head of his manhood. Tasting his free cum that came out of a sudden. While praising his I already move one of my hand to touch his flesh. Playing one of my finger and entering his hole. “Uhm.” He push me my head harder when I finaly entered my middle finger on him. Halos mabilaukan ako ng sumagad ang kanya sa lalamunan ko ng itulak niya ang ulo ko pabaon sa kanya.

“Y-your naughty baby.” Nalunok ko ang laway ko ng alisin ko ang kanya sa bibig ko at tininga siya. Napansin kong pinamulahan siya ng pisngi dahil sa sinabi ko. But then he bite his lower lips.

“Y-you- uhm.” Hindi niya natapos ang sinasabi niya ng igalaw ko ang daliri ko sa loob niya. “Uhmmp.”

“Yes baby.” At ipinagpatuloy ko ang pagpapaligaya sa kanyang harapan na sinasamahan ng paglabas masok ng daliri ko sa kanya.

Until I descide to stand up ang push him on the bed to lie down. Doon ko na tinanggal ng mabilisan ang damit at agad na pumaibabaw sa kanya.

I kissed him again.

“Baby, I want you now.” Bulong ko ng umayos ako sa ibabaw niya at itapat ang buong laki ko sa lagusan niya.

Kagat ang labing tumango siya bilang sagot kaya naman agad akong kumilos para ipasok at ibaon ang akin sa kaloob looban niya.

He bite his lips and make him moan silently. Kunot ang nuo na halos hindi muna makagalaw ng maibaon ko na ng tuluyan ang akin sa kanya. I kiss him on his forehead hanggang sa magsimula na akong gumalaw. Nakabaon ang mukha ko sa leeg niya habang buong yakap niya ako sa leeg.

“Uhm. Baby.”

“Ohhhm….uhmmm.”

“Your so tight. So tight baby.” Ang init na nararamdaman ko sa loob niya labang nagpatuloy ako sa paglabas masok sa lagusan niya ay nagbibigay ng mas mainit na pakiramdam na lumalabas sa katawan ko. Ang halos higupin niya ang buong laki ko pabaon habang nasa loob niya ako.

Ang sikip niya. Ang sikip niya at ang sarap sa pakiramdam habang nagpapabalik balik akp sa kanya.

“Uhmm.. more. More. Harder.” He whisper. So I did. Malalakas ang naging pagbaon ko ng akin sa kanya. Ang paggalaw ng balakang ko sa kanya.

“Baby.”

“N-no d-don’t pull it out. I-i want more.” Pigil niya sa akin ng hinugot ko ang pagkakabaon ko sa kanya.

“Yes baby. This make you feel better.” Sagot ko sa kanya at hindi na siya nakakilos ng mabilis na binaligtad ko siya padapa. “This is much better baby.” Saad ko pa bago ko muling ibinaon ang akin sa kanya dahilan para magpakawala siya ng malakas ng ungol.

“Ahhhhh, ohhhh.” Na agad niyang tinakpan ang bibig ng isang kamay niya habang ang isa ay nakahawak sa kubre kama. “Y-you b-bastard. Uhmmmp.” Matalim na tingi at pilit na nilingon niya ako habang nakasubsub na siya sa kama. Nakataas ang balakang at baon na baon ang akin sa kanya.

Niyuko ko siya at ipinulupot ang braso ko sa katawan niya at pibangon. Hawak ang baba niya at pinalingon sa akin saka ko siya hinalikan.

“Do you feel it baby. Do you feel how long and big mine inside you.” Tanong ko pa sa kanya then lick his ears na lalong nakapagpanginig ng katawan niya. Gumagalaw ang balakan ko sa likuran niya gabang patuloy ako sa pagpapasasa sa magkabilang tainga niya.

“Uhmp. F-fuck. Uhm. Ahhhh. Y-you b-bastard. Uhmmmp.” Pero humawak siya sa balakang ko at tinulungan ang paggalaw ko sa likuran niya.

Pareho na kaming nakaluhod sa ibabaw ng kama at malaya akong nakakagalaw sa likuran niya. Hinuli ko ang kaselanan niya at isinabay iyon sa paggalaw ng balakang ko.

“Uhmmp. Damn.. uhmmm. Fuck.  B-bryant. Uhm.. ur so b-big. Uhmp.”

“Yes baby. Uhmmm. Ahhhh. And your so tight baby. So tight and ao sweet. Ang sarap mo. Ooh..uhm.”

“Y-you bastard. J-just m-move uhm. D-don’t say dirty word.”

“Uhm. But I like too baby. Dahil totoo..uhmmm. na ang saraaap. Uhmm…..mo. baby. Ahh. Ang sikip.. uhm. Ang sikip.sikip..uhmm.” saad ko habang patuloy sa pagtalbog ng balakan ko sa kanya. At sa bawat labas at pasok ko ay sinasagad ko talaga.

“Uhmmmmp. Hmmmm.oohhhhmp.. b-bryant Uhmm.a-ang s-sakit. Uhmmm. A-ang s-sarap. Uhmm.” Bulong niya sa pagitan ng pinipipigil na ungol. Hinawakan ako sa ulo at hinuli ang labi ko.

He use his tounge to enter in my mouth at nakipagkimpian sa dila ko.

“Baby…. uhm. Ahhhhh. Baby. Baby. Uhmmm. Baby.” Ako man ay hindi ko na din mapigilan ang pag ungol dahil nababalot na ako ng sarap habang nasa loob niya ako. Ang init na bumabalot sa buong laki ko.

Bumilis. Lumakas ang bawat naging pag-ulos ko sa likuran niya. Na nakakapagpakawala ng impit na ungol sa kanya.

“B-byant….uhmmmmmp. ahmp…ahhhhhh. m-more. H-harder. Ahhhhh. Uhmmm. B-bryant. H-harder. I -i want to feel how hard and big you are.”

“Yes baby. Feel me..uhmm. feel me baby….aaaah.”

“B-bryant..uhmmm.” sabay na kaming umindayod sa ibabaw ng kama. Sabay na nilalasap ang sarap sa bawat galaw ko sa kanya.

“Damn! Baby…uhmmmm. ang s-sarap….mo..uhmmm.”

“B-bryant…uhmm. y-yeah..i f-feel you…uhmmm. b-bryant. Im gonna..i-im gonna. Cum.”

“Yes baby…uhm.. just cum. Im cumming too.” Sagot ko. At mas binilisan ko ang paggalaw ko. Hanggang sa pareho na kaming naglabas at ramdam pa ang pangnginig ng buong katawan namin pareho sa sarap na pinagsaluhan namin.

He is shaking ng maglabas siya at talagang hinawakan pa ang kanya at sumabay pa sa akin na sinasagad ko ang akin sa loob niya at inuubos ang katas na pinakawalan ko.

“Uhmm. Uhmmm.uhmmp.” sabay naming ungol ng iyakap ko ng pahigpit ang braso ko sa katawan niya at isinagad ang akin. Ibinaon ko ang mukha ko sa balikat niya habang siya ay nakatingala.

“B-baby. Uhmm.baby.” bulong ko.

“Uhmmm..b-bryant.”

Sabay kaming bumagsak sa kama. Nakadapa siya habang nakapaibabaw din ako padapa sa kanya. Kumikilos parin ng mabagal ang balakang ko at pilit na isinasagad iyon sa kaibuturan niya.

“Baby..do you feel it. Do y-you feel how hot it is?” Tanong ko pa ng muli kong pasadahan ng dila ko ang tainga niya.

“Y-you bastard… You filled me to much. But y-you still hard.” Sagot niya at tinampal pa ako sa nuo.“

“Need 2nd round baby. I-m still horny because your squeezing me so tight.”

“F-fuck off. Uhmmp.”

Pero hindi ako nakinig at muling kumilos ang balakang ko sa kanya. Kalaunan, ay muli naming pinagsaluhan ang sarap for the second time around na parang wala ng bukas at nilasap ang sarap sa piling ng bawat isa.

This is heaven. Langit ang palaging nararating ko kapag kasama siya. At hindi ko ipagpapalit ang langit sa piling niya sa kahit na anong materyal na bagay. Mawala na sa akin ang lahat huwag lang ang langit sa sarap na ipinagkakaloob niya sa akin.

---

To Be Continue

---

CHENXI note:

Hello guys. Sorry dahil natatagalan ang update ko sa story nila Bryant at Zyrel. Also Brix and Clent. But I will promise to end this soon.

And thank you for patiently waiting for my update.

By the way.. again I want to announce that I posted my new Story about collaboration sa GPS ni Author Levantandose . Hope you will support it.

Ty so much guys. Love yah..😘😘😘

#37: Clent

Warning: HOT SCENE ahead. Read at your own risk!!!

37 Clent

Isang suntok ang pinakawalan ng papa ng umuwi ako sa bahay para sana muli siyang kausapin para sa amin ni Brix kaya naman nawalan ako ng balanse at tumumba sa sahig.

Agad akong dinaluhan ng mama at inalalayang tumayo. Bahagya akong nahilo. Kahit may edad na pala ang papa ay malakas parin pala ito sumuntok. But I don’t care, hindi ako magpapatalo sa suntok niya at susuko. Kahit ilang suntok pa iyan ay kaya kong indain hanggang sa matanggap na niya na ang taong mahal ko ay si Brix.

“Kahit na sinong babae ang pakakasalan mo, kahit mahirap pa iyan. Ay tanggap ko. Huwag lang sa Brix na iyan. Sisirain mo ang reputasyon ng pamilya natin dahil sa kabaliwan mo sa pag ibig mo sa lalaking iyon.”

“Hindi kabaliwan ang magmahal papa, at proud ako na si Brix ang minahal ko.” Sagot ko dito na lalong nakapag pagalit sa kanya. Akmang ihahampas ang hawak na namang baston sa akin ng humarang si mama sa akin.

“Umalis ka diyan, Teressa. Lagi ka na lang nakikialam.” Galit na sigaw nito kay mama. Hinawakan ko sa kaliwang braso ang mama kaya napatingin siya sa akin.

Umiling ako. “Allow him, mama. Kung ito lang ang paraan para mailabas niya ang galit sa akin. Kaya kong indain. Hanggang sa matanggap niya ang disesyon ko.” Sabi ko dito. Nag aalangan na umiling din ito at hindi umalis sa pagitan namin ng papa.

“Kahit kailan hindi ko matatanggap ang kabaliwan mo. Hindi ako nagpalaki ng anak na maitatapon lang ang buhay sa walang kwentang relasyon niyo ng Brix na iyon. Inuulit ko, Teressa, umalis ka sa harapan ko.” Baling nito muli kay mama.

Hindi kumilos ang mama kaya naman hindi na nagdalawang isip si papa na idapo ang hawak na baston kay mama na sa akin dapat itatama.

Pero, bago pa man iyon dumapo sa kanya ay may pumigil na kay papa kaya napatingin kami sa kung sino iyon.

“I don’t care kung ikaw pa ang ama ni Clent tito, dahil sa kakitidan ng utak mo nagagawa mong manakit na kahit asawa mo ay handa kang saktan.” Seryusong saad niya na ngayon ay galit na iwinaksi ang kamay na hinawakan niya kay papa at lumapit sa amin. “Hindi na sana ako susunod pero ayaw kong umuwi ka na naman na puro pasa.” May pag aalalang sabi niya sa akin at pinahiran ang namutok kong pisngi dahil sa pagsuntok ng papa kanina.

“H-hindi ka na sana nakikialam pa.” Sabi ko sa kanya pero hindi niya ako pinansin bagkus muling hinarap si papa na halata na ang mas umalpas na galit dahil sa pangingialam niya.

“Makikialam ako this time dahil taong mahal ko na ang paulit ulit niyong sinasaktan.” Seryuso at walang pag aalinlangan na sabi niya kay papa. Kahit hindi naman dapat at wala sa tamang panahon ay napangiti ako dahil sa tapang niyang harapin ang papa.

Kaya ko naman sanang lusutan ang pagpapasakit sa akin ng papa, kaya ko itong labanan pero naiisip ko na ama ko parin siya at mas magandang daanin sa magandang usapan. Pero dahil sa katigasan ng paninindigan nito ay hindi niya parin matanggap na umiibig ako sa isang lalaki. Kay Brix.

“Alam niyo, ayaw kong bastusin kayo sa pakikipag usap ko ngayon. Masasabi kong wala akong karapatan na humarap sa inyo, pero hindi na lang ako basta mananahimik dahil sumosubra na kayo.” May galit sa bawat kataga, pero mahinahon niyang ibinibigkas ang mga iyon. “I love Clent, I love what he is? Lalaki kami pareho, pero mahal namin ang isa’t isa.”

“Kalukuhan ang pagmamahal na iyan. That just only lust, not love. Hanggang saan kayo dadalhin ng pagnanasa niyong iyan. Wala kayong mararating sa relaayon niyong iyan.”

“Hindi mo pa masasabi iyan tito, dahil nagsisimula pa lang kami. Pero gusto kung makikipagkasundo sayo ngayon, tanggapin mo man o hindi ang kasunduan ko wala na akong pakialam. May isa akong salita. Kapag wala kaming narating ni Clent dahil sa sinasabi niyong walang kwenta naming relasyon, lalayuan ko siya. Ibabalik ko siya sa inyo. At magagawa niyo na lahat ng gusto niyo sa kanya. Pero kapag nagtagumpay kami na marating ang mga pangarap namin na magkasama, tigilan niyo na ang kakitidan ng utak niyo. Ibigay niyo ang basbas na hinihingi niya.”

“At sino ka para magdisesyon para sa kanya. Kung may mas karapatan na magdisesyon sa anak ko, ay ako iyon.”

“Binibigyan ko kayo ng pagpipilian tito. Anak niyo man siya at karelasyon lang ako. Pero, nasaakin parin papanig ang sinasabi niyong anak niyo na walang sawa at paulit ulit niyo ng sinasaktan.” Nasa tuno na talaga niya ang kaseryusuhan at kahit sabihin ko sigurong huwag na niyang patulan si papa ay hindi na niya ako pakikinggan. “Dahil kung gusto ko lang ang masusunod, hindi ko na hahayaang bumalik dito ang anak niyo. Hindi ko na siya papayagang bumalik dito para kunin ang simpatya niyo para sa relasyon namin. Dahil hindi ko kailangan ng basbas niyo dahil narin sa kakitiran ng pag iisip niyo.”

“Lapastangan.” Saka muling inihampas ang hawak na baston sa kanya pero nasangga niya lang iyon.

“Isa pang hampas tito, ng makita niyo. Ito na ang pinakamagandang paraan ko ng pakikipag usap sa inyo pero huwag niyo akong hintayin na ako mismo ang magbigay sa inyo ng ikakagising niyo.” May pagbabanta niyang sabi.

“Ang lakas ng loob mong hamunin ako. Wala ka pang maipag mamalaki sa akin.”

“Hindi ko kailangang may maipagmalaki sa inyo dahil hindi kayo ang mga magulang ko. But Dad proud of me now, dahil kinakaya kong pamahalaan ng eskwelahan ng ako lang. Estudyante pa lang ako, oo. Pero kaya kong akuin ang mga responsibilidad ko bilang anak ng mga magulang ko. And I know, Clent do the same like what I’m doing to please our parent. Pero sadyang kayo lang ang makitid ang utak at walang pang unawa sa mga taong nakapaligid sa inyo. Mahalag lang sa inyo ang kung anong ikakalinis nh imahe niyo. Na hindi niyo naisip kung sa ginagawa niyo, nasisiyahan ba ang pamilyang binuo niyo.”

“You bastard-.”

“Yes tito. Call me bastard kung iyan ang makakapagpasaya sa inyo. Pero hindi iyan makakapigil sa akin na mahalin ang anak niyo.”

“Tama na hijo.” Pumagitna ang mama sa kanila. Ako man ay kumilos na din para patigilin na siya. “Mapag uusapan iyan natin ng mabuti. Kailangan lang ng tito mo ang panahon para matanggap kayo-.”

“Tumigil ka Teressa, dahil kahit na anong gawin nila ay hindi ko sila matatanggap.” Sansala pa ni papa sa paliwanag naman ni mama.

“Bahala kayo tito, kung hindi niyo kami matanggap bilang kami. Pero gaya ng sabi ko tito, huwag niyo kaming husgahan ngayon dahil sa wala pa kaming napaptunayan. Maybe this will be the last na pupunta kami dito. At babalik kami ni Clent dito na tagumpay na kami sa buhay. At ipapamukha sa inyo na hindi hadlang ang kasarian sa isang relasyon para malugmok kami at hindi namin kayang tuparin ang mga pangarap namin.” Saka naman siya bumaling sa akin at nilahadan ako ng kamay. Ngumiti ng may pagsusumamo. “Come on Hon, you can choose now, stay here and forget about me. Or come with me and we will face the challenge of life, living together.”

Napangiti na din ako at hindi ko na alintana ang galit na tingin ng papa sa aming dalawa. Tinanggap ko ang kamay niyang nakalahad sa harapan ko at mahigpit iyong hinawakan.

“Magagawa kong mabuhay ng wala ang yaman na tinatamasa ko, basta ikaw ang kapiling ko.” Buong pusong sagot ko sa kanya bago ko hinarap ang papa. “Gaya ng sabi ko papa. Itakwil niyo man ako dahil hindi niyo tanggap ang relasyon namin, nasa sa inyo na iyan. Dahil mas pipiliin ko si Brix kaysa ang ipinagmamalaki niyong yamam.”

“Hijo-.”

“Mama, sorry. Pinipili ko si Brix kaysa ang manatili dito. Babalik ako mama, kapag natupad na ang mga pangarap. Pangarap ko na kasama ang taong mahal ko.” Yumakap ito sa akin. Kaya naman iniyakap ko na din ang isang kamay ko dito. “I love you mama.” Iyon lang at kumawala na ako dito.

Hindi ko na muling tinapunan ng tingin ang papa.

“Lets go Hon.” Aya ko na sa kanya. Nagpaalam na din siya kay mama at gaya ko, parang wala lang si papa sa harapan namin at hindi na tinapunan ng tingin.

Isang sigaw sa pangalan ko ang narinig pa naming dalawa ng pasakay na kami sa kotse niya. Nagkatinginan pa kami at ngumiti sa isa’t isa.

“I love you.” Halos panabay naming bulong bago tuluyang sumakay ng kotse at hindi na lumingon ba kina mama at papa.

Alam ko, mahirap ang mabuhay kapag ang isa sa parte ng pamilya ay may galit at halos isumpa na ako dahil sinuway ko ang kagustuhan nito. But, I love Brix the most. He is my everything simula ng tumibok ang puso ko para sa kanya. At hindi ako nagkamali, dahil kaya niyang ipaglaban ang pagmamahal naming dalawa.

=

“Uhmmp.. aaaahhh!.” I moaned loudly when he enter his cock inside my ass.

Ni hindi na kami nakapasok sa silid namin ng halikan niya ako at agad akong tumugon. Ni hindi na namim nagawang alisin ang damit namin na tanging ang pang ibabang saplot na lang ang inalis naming dalawa.

Ipinasandal niya ako sa pinto at itinaas ang isa kong paa na isinampay sa braso niya.

“Ugh…uhmp.” I bit my lower lips para hindi ako takasan ng sigaw while he hardly pounding his cock.

I wrap my hand on his neck and torridly kiss him.

“Ugh! Uhmmm.” He also moan at hindi niya ako magawang tugunan sa halik ko at hinayaan na lang niya akong gumalaw sa loob ng bibig niya dahil mas nakafucos siya sa paggalaw ng balakang niya. Hardly and faster pounding it on me. “So… ugh.. tight honey.” He whisper. Ako man ay hindi ko na magawang halikan siya ng maayos dahil nangibabaw na sa akin ang kakaibang sinsasyong binuhay niya sa katawan ko.

Ang bawat galaw niya ay ramdam ko ang laki niya na pilit na nagsusumiksik sa likuran ko. Na nag iiwan ng sakit na may kiliti.

“Ugh!. Uhmmm…ahhh.” I moaned again and again. Ibinaon ko ang mukha ko sa balikat niya at mas kumapit sa leeg niya dahil parang matutumba ako ano mang oras. Na parang doon ako humuhugot ng ibayong lakas.

“Honey, ahhhh.”

“Uhm..what…” hindi ko naituloy ang saaabihin ko ng kumilos siya at iangat ang isa ko pang paa kaya naman maa kumapit ako sa leeg niya.

“Damn..ugh.. Bri-…..aahhh.” napasigaw na ako. Dahil mas ramdam ko ang laki niya sa loob dahil sa ayos namin. Nakasampay ang mga paa ko sa mga kamay niya habang nakasandal ako sa pintuan.

“Ugh.” Brix moaned like he was hurt. But when I look at his eyes. Full of love that full of desire. Full of happiness. “So tight honey, Ughh.” He pounding me hardly. That make me cum in no time.

“Uhmmm….ahhhh.” pero mas nag init pa ang katawan ko. Kahit nilabasan na ako ay nandoon parin ang mas nasilaban pang init na bumalot sa buong pagkatao ko.

Kumapit ako sa kanya ng kumilos siya at ayusin ang pagkakabuhat niya sa akin. Naglakad patungo sa silid namin at agad na ibinaba sa kama.

Masaganang pawis na ang naglabasan sa buong katawan niya. Buhatin ba naman niya ako na mag singbigat lang kami habang inaangkin ako.

But then, ng mailapag niya ako ay hindi ko nagawang pagmasdan siya dahil muli siyang pumaibabaw sa akin. Hinawakan ang magkabilang paa ko at itinaas iyon kasama ng balakang ko na umangat mismo sa kama.

Ramdam ko ang init ng palad niya when he wrap my cock at isubo na din iyon ng yumuko siya. Mas mainit ang loob ng bibig niya na mas nagbigay na naman sa akin ng kakaibang ligaya. Ang sarap. The way he suck mine. The way he lick mine. Para akong nililipad sa kalangitan sa sarap na dulot ng galing ng bibig at dila niya na naglalaro sa akin.

“Uhmm. Ahhhhh.” I moaned once again. At habang taas baba ang mukha niya sa akin ay muli akong naglabas ng katas dahil dalang gala na ako sa sarap.

He smile when he look up. Nakita ko kung paano niya lunukin ang inilabas ko sa loob ng bibig niya.

“You came twice honey.” He whispered ng tumapat siya sa akin at hinalikan. But damn, may natira pa sa bibig niya na katas ng inilabas ko at isinalin iyon sa bibig ko. And I swallowed it. He smiled again before he kiss me torridly. Hungerly kissed that I also kiss him back.

And..

“Ughhh. Ahhhh.” I scream again ng baliktarin niya ako at padapain sa kama. Diniinan ang likod at muling ibinaon ng buong buo ang kanya.

Pounding so fast yet so hard.

“Ahhhhh. Ughhh.. uhmmmm.”

“Yeah! Honey.. shout my name. And moaned as many as you like. Ughh.. uhmm.” He said. Na mas bumilis pa ang naging galaw niya sa likuran ko. Na mas lumakas pa ang pagbayo niya sa loob ko.

“Brix…..ahhhhhh.. uhmmmm. Moooreee.” I feel like I“m going to be crazy. The way he pound at my back make me want him more and more.

“Yes honey. Ugh. Shout more.” He command again at ang pagkakadiin niya sa likod ko ay pinaangat niya ako sa pagkakasubsub ko doon. Poundin and pounding at my back. Harder and harder.

Yeah! This is so good to feel him inside me deeper.

““Briiiiiiiixxxxx..aaaahhhhhh.” I scream loudly when I cum at third time. And he also shouted my name whem he cum inside me.

“Ughh.Cleeeent. uhmmm.” He is pounding me deeper at doon inilalabas ang katas na inilalabas niya.

Ang init ng likidong kumalat sa loob ko ay ramdam ko. Marami, at he cum a lot this time. Not to mentiom that I cum three times.

And I feel so satisfied. He is good. He really is. That make me want him more.

“Ugh.” I moaned silently ng idagan niya ang buong bigat sa akin habang nakadapa parin ako. Hindi pa niya inaalis ang kanya sa loob ko and he is moving again. Slowly moving na nakakapagpakiliti ng bahaging iyon sa likod ko.

Ang once again, ang mabagal na galaw niya ay muling bumilis at nasilaban na naman ang katawan naming pareho ng init. Na muling pinagsaluhan sa pangalawang pagkakataon ang pag iisa ng aming katawan.

=

“Fuck!” I cursed repeatedly when I feel the pain in my ass. Halos hindi ako makabangon ng gabing iyom ng magising ako dahil sa pinagsaluhan namin ni Brix kaninang umaga.

Pinilit kong bumangon pero tinakasan ako talaga ng lakas lalo na at pag upo ko ay naramdaman ko ang hapdi sa likod ko. At hindi lang iyon. I automatically bowed down to look at tge liquid came out at there. And I cursed more and more.

He came a lot inside me.

“Good evening hon. Dinner in bed.” He smile at me when he enter the room carried a tray of food. “Oh! I came a lot honey.” Sabi pa niya ng makalapit at tinignan din ang tinitignam ko sa pagitan ng mga hita ko. “But can you please cover it hon. That makes me want to eat again.” Sabay basa ng labi ng pasadahan iyon ng dila niya.

“Fuck off.”

But he laughed seeing me at my vulnerable look.

“Hahah!. Okay hon. Sorry, come on. Kumain ka na muna. I cooked. Nagpaturo ako kay ate Pacing na magluto.”

At inilapit sa akin ang bed tray table laman ng niluto niya. Tinignan ko ang mga naihanda niya.

Kanin na may adobong karne ng baboy at may sabay.

“Im sorry hon. I made you tired to much. But that was amazing. And thank you.” He said. Hindi pa man ako nakakasagot ay hinalikan niya ako sa labi at mabilis din na lumayo at naupo sa tabi ko.

“Thank you also.” I whispered. I look at him and caress his cheeks. “Salamat dahil ipinaglaban mo ang relasyon natin kay papa.”

“I will fight for you no matter what honey. Gaya ng sabi ko. Sabay nating tumaparin ang mga pangarap natin.”

Tumango ako. He kiss me once again bago ko hinarap ang pagkaing inihanda niya.

“Ako na.” Sabay kuya ng kutsara sa akin at siya na ang nagpakain sa akin. Kumain na kaming dalawa at masayang pinagsaluhan ang mga iyon.

---

To Be Continue…

#38: Bryant

38_Bryant

“Tama na mama. Nakikiusap ako.” Iyon ang pang sampong pakiusap ko kay mama matapos ang nangyari sa maliit na grocery store nina Zyrel at heto ako at kinukumbinsi ang mama na sana itigil na niya ang pangingialam sa amin. Na nasundan pa ng pagpapasakit ng mga kapatid niya dahil sa kagagawan nito. Kaya naman nagtalaga ako ng magbabantay sa mga ito at sa bahay na din nila.

Nakausap ko na din sila ng masinsinan at nasabi na si mama ang nasa likod ng lahat ng pangyayari. At humingi na ako ng tawad sa kanila.

Alam ko naman na hindi kapakapatawad ang pinaggagawa ng mama pero nangako naman ako na gagawan ko iyon ng paraan at hindi na muling mauulit ang mga iyon.

Sa una talagang nagalit ang mama niya sa akin at talagang sinabi pa na hiwalayan ko na lang siya pero hindi ako pumayag dahil hindi ko kayang mawala siya sa akin.

Ayaw kong mamili sa dalawang panig dahil mas pipiliin ko si Zyrel kaysa sa pagsunod sa gusto ni mama pero ginagawan ko parin ng paraan ang pag kumbinsi dito. Hindi ko naman kayang magalit ito sa akin dahil siya parin ang nagsilang sa akin.

“Hindi ko matatanggap Bryant. Hindi ako makakapayad na itapon mo lang ang buhay mo sa walang kwentang lalaki na iyan.”

“Mama, please. Ayaw kong magalit ka sa akin. Nakikiusap ako sayo. Tigilan mo na ang pagpapahirap sa pamilya ng taong mahal ko. Ginagawa ko ito dahil ayaw ko kayong masaktan, ayaw kong pumili sa inyo gaya ng gusto mo dahil alam mo kung sino ang pipiliin ko mama. Kaya please, just let us live freely.”

“Nonsense, hinding hindi ko matatanggap Bryant. Dahil kung siya ang pipiliin mo, ipaparanas ko sa buong pamilya niya ang hirap hanggang sa siya na ang kusang lumayo sayo.” Banta pa nito sa akin.

“Kung iyan ang makakapagpasaya sa inyo mama. Nandito ako at paulit ulit na nakikiusap sa inyo. Pero pinipilit niyo akong labanan kayo.”

“Tandaan mo ito Bryant. Hindi kita pinalaki para lang itapon mo ang buhay mo sa lalaking iyon. Kaya hinding hindi ko kailanman ibibigay ang basbas ko kalukuhan mong iyan. Hindi ka magiging masaya sa piling niya at sisiguraduhin kong siya ang mang iiwan sayo kung hindi mo siya kayang iwan.” Galit na saad nito bago ako tinalikuran. Walang lingong likod na umakyat ng pangalawang palapag at padabog na isinara ang pintuan ng silid nila ng papa.

Doon naman pumasok si papa na kauuwi lang galing sa kompanya nito.

“Nag away na naman ba ako ng mama mo?” Tanong pa nito at tinapik ako sa balikat ng makalapit sa akin.

“Ginawa ko na ang lahat papa, nakiusap na ako sa kanya. Pero matigas parin ang paninindigan ng mama. Hindi ko na alam kung paano ko siya kukumbinsihin.”

“Mahabang pang unawa na lang hijo, pasasaan ba’t magbabago din ang isip ng iyong mama. Ang kailangan mo na lang gawin ay ang protektahan anh taong malalapit sa kasintahan mo. At ang mama mo, tutulungan na lang kitang kumbinsihin siya.”

“Ano pa nga ba ang magagawa kung hindi lang ang bagay na iyon. Pasasalamat na lang ang masasabi ko sa inyo ngayon.”

“Itinurin na kitang tunay na anak hijo, kaya kung ano man ang hindi niya pagkakaunawaan ng mama mo ay damay na din ako doon.”

Napabuntong hininga na lang ako dahil doon. Mabuti na lang at hindi tutol si papa sa akin. Kaya kahit papaano ay naging panatag kaunti ang pag iisip ko at may makakatulong sa panunuyo ko kay mama para sa aming dalawa ni Zyrel.

“Sige papa, mauuna na muna ako. Maraming salamat ulit.”

“Saan ka ba tumutuloy sa lagay na iyan?”

“Sa bahay po nina Zyrel papa dahil gusto ko din silang bantayan kahit na may mga tao na akong itinalaga doon. Mas panatag ang loob ko na nasa paligid lang ako para sa kanila.”

“Ihingi mo na lang ako ng tawad sa pamilya ng kasintahan mo hijo. Ako na ang hihingi ng tawad sa ginagawa ng mama mo.”

“Yeah papa, ako man ay ganun na din ang ginagawa ko. Sige po.” Muli kong paalam dito saka na ako nagtuloy pauwi sa bahay nila Zyrel. Gusto ko man silang ilipat ng bahay pero ayaw naman pumayad ng mama niya. Kahit sana sa eskwelahan ay hindi na daw kailangan.

“Ayos ka lang ba?” Tanong sa akin ni Zyrel ng salubungin niya ako ng makauwi na ako sa kanila. Pahaplos na hinawakan ang pisngi ko na sinampal ni mama kanina. “She slapped you again.” Mahinang saad niya.

“Okay lang iyan baby. Basta para sa atin ang ginagawa ko, hindi ko iisipin ang sakit ng paulit ulit na sampal ni mama. Mas maganda ng ako ang masaktan huwag lang ikaw.” Masuyong sagot ko naman sa kanya saka ko siya niyakap na agad naman niyang tinugon.

“Pero apektado na lahat dahil sa relasyon natin. Dinadamay na ng mama mo pati mga kapatid ko.”

“Huwag kang mag alala baby, tinutulungan naman ako ni papa about sa eskwelahan nila. Kaya hindi maapektuhan ang kanilang pag aaral. Sorry baby, dahil sa pag mamahal ko sayo nagkakaganito na ang lahat. Pangako mo sa akin. Huwag mo akong bibitawan.”

Tumango siya saka mabilis na dinampian ako ng halik sa labi.

“I won’t. I will hold you tell the end.” Sagot niya sa na nakapagpangiti sa akin. Hindi ko ugali ang mahdrama pero pagdating sa kanya ay nasasabi ko lahat hanggang sa kaliit liitang salita na hindi nababagay sa pagkatao ko.

I Bryant Salvador, saying all those things and begging him not to leave me. Because I can’t live without him now. Dahil siya na ang lahat sa akin.

“I love you baby, I love you.”

“I love you too.”

=

“Tara na.” Nakangiting aya ko na sa kanya matapos na kaming mag agahan papasok na sa eskwelahan.

Tumango siya saka hinarap ang mama niya. “Ma, mauuna na kami. Mag ingat po kayo huh. Hayaan niyo na lang ang mga nagbabantay sa inyo. Bilinan niyo na rin sina Xaviell, Wayne at Yance mama.”

“Sige anak, mag ingat ka din.” Sagot naman nito bago din ako binalingan. “Ingatan mo si Z para sa amin hijo.”

“I will tita. Ako na po ang bahala sa kanya. Pasensya na po talaga.”

“Ayos lang iyan hijo. Basta wala lang mawawalang buhay, ay hindi ko nanaising patulan ang ginagawa ng mama mo.”

“Salamat po sa pang unawa tita. Sige po, mauuna na po kamo.” Paalam ko dito.

“Bye mama.” Magkaagapay kaming lumabas ng bahay. Magkahawak ang kamay hanggang sa maratin ang kotse kom pinagbuksan ng pintuan bago ako naman ako sumakay.

Naiipit man kami pareho ay hindi na namin iyon iniinda. Basta masaya kami na magkasama at nangako sa isa’t isa na walang kahit na sinong makakapaghiwalay sa aming dalawa.

“Hey!.” Salubong sa amin nina Harold ng marating namin ang AU na nakaabang sa amin aa may parking area.

“Ano balita?” Seryusong tanong ko ng mapagbuksan ko ng pintuan si Zyrel at agad na hinawakan ang kamay niya.

“Wala naman, nababawasan na lang kasi ang time natin na magkakasama. Kayo, kumusta?” Si Lowelle na kay Zyrel nakatingin.

“Ayos lang kami.” Ako naman ang sumagot at nagsimula ng maglakad. Umagapay namin sila sa amin.

“Mukhang dinidibdib ni Tita Amanda ang relasyon niyo ah. Okay lang ba talaga kayo?” Si David.

“Yeah! Okay lang. Wala namang magagawa si mama para mapaghiwalay niya kami.”

“Oo nga naman, ganyan din ang dalawa. Problema din nina Brix at Clent si tito Clemente.”

“Isa pa iyon. Mabuti nga walang damay sa kanila maliban sa pinansyal na pangangailangan ni Clent.” Si Lander.

“Hindi naman problem iyon ni Clent, dahil nagawan naman ng paraan ni Brix iyon.”

“Kaya na nila iyong dalawa. Parang hindi niyo naman kilala si Brix. Bata lang mag isip minsan pero kapag siya ang nagseryuso, may kalalagyan ka.”

Tumango sila sa sinabi ko. Oo, may pagkabata mag isip si Brix at spoiled tapos si Clent seryuso pero nagagawa at nagagawa din lahat ng gusto. Ewan ko na lang kung kaya din nila lusutan ang problema nila gaya ng ginagawa namin ngayon ni Zyrel.

“Halos panabay ang naging problema niyong dalawa. Pero kapag kailangan niyo ng tulong namin, nandito lang kami.” Si Lander kaya naman napatingin ako dito. Sinigundahan naman nina David iyon, Harold at Lowelle.

“Yeah! Salamat, lets go. Mamaya na lang tayo mag usap. Pumasok na muna tayo.”

“Okay.”

Inihatid ko muna siya sa kanilang department bago naman ako sumunod kina Harold para makapasok na din.

Kailangan parin naming mag aral kahit may kinakaharap kaming mga problema. Isasantabi na muna kapag nasa skwelahan kami.

Mabilis na lumipas ang mga oras. Susunduin at sabay kaming mananghalian. At sa tree house kami naglalagibsa tuwing break time namin.

“Pinapalitan ko kahapon ang bedsheet. Gusto mo, subukan natin ang kama,”

“Bryant.” Pinanlakihan niya ako ng mata pero namula ang kanyang mga pisngi.

“Baby, we didn’t do that in here. Baka naman…”

“Stop it. Nandito parin tayo sa eskwelahan. Baka may makakita sa atin at…”

“Baby, you forgot one thing. You know that this place are exclusely mine. And no one can enter this area without my permission.” Sabay yapos sa kanya sa kanyang baywang.

“Pero..”

“Shhhh! Baby, just let it be. Allow me to make lobe with you here. I love you.” Hindi pa man siya nakakasagot ay agad ko ng tinawid ang pagitan ng mga labi namin.

Sa una ay nanunulak ang kanyang mga kamay pero kalaunan ay yumapos natin siya ng yakap sa akin at tinugon ang halik ko.

Sa ilang sandali pa ay pinagsaluhan na namin ang isang mainit na tagpo sa taas at loob ng tree house naming dalawa.

“Baby.” Hindi man kalakasan ang mga ungol na namutawi sa mga bibig namin dahil ayaw niyang maeskandalo ay ayos lang. I feel that he is enjoying the moment while we making love.

“Uhmm.. Bryant.” He is bitting his lips just to make sure na hindi siya mapapasigaw sa bawat paggalaw ko sa likuran niya. “I’m gonna cum. Ugh.”

“Yes baby.. ugh.. uhmm. Me tooo.” And we reach the climax of ecstacy together.

Hindi naman sa may problema kaming kinakaharap ay hindi na namin pwedeng paligayahin ang isat’ isa. Dahil isa din naman ang bagay na pagpapaligaya sa sarili namin ang nagpapatibay din sa relasyon namin. Hanggat hindi namin pinagsasawaan ang isa’t isa ay hindi matatapos ang relasyon naming dalawa. At hinding hindi ko siya pagsasawaan. Dahil akin lamang siya.

“Baby, you can take a shower later.” Bulong ko na nakayakap ako sa kanya habang nakasiksik naman siya sa katawan ko at mahigpit din na nakayakap.

Tumango siya. Sa tree house ay kinumpleto na. May banyo sa ibaba ng Tree house kaya makakapaligo kaming dalawa.

“I love you.”

“I love you too.”

=

“Nasaan ka?” Nag aalala kong tanong ng sunduin ko siya kinahapunan ng araw ding iyon para sana sabay na kaming umuwi sa kanila.

“Bumibili lang ako ng ilan kong gamit para sa pagpipinta.” Sagot niya.

“Bakit ka lumakad ng mag isa, alam mo naman na nakabantay lang ang mga mata ng mama sa ating dalawa, baka mamaya may masamang mangyari sayo.” Nag aalala talaga ako. Hindi ko alam kung bakit pero masama ang pakiramdam ko. Kumakabog ang puso ko na para bang may mangyayaring masama sa pag alis niya ng hindi ako kasama.

“I know,.”

“Just stay what you are now baby. Susunduin na kita. If you see someone suspicious, stay sa mataong lugar okay “

“Okay, ing-.”

“Keep quite, or you’ll be dead.” Iyon ang huling narinig ko at isang malakas na pagkalampag na kung ano sa kabilang linya.

“Hey! Baby, baby. Answer the phone..” pero wala akong nakuhang sagot mula sa kanya. “Damn it..” mabilis pa sa alas kwatrong tinakbo ko ang kotse ko while tracing his phone if where exactly he is. At iyon na ang sinundan ko.

It took me 15 minutes ng marating ko ang location niya pero wala akong nakita maliban sa phone niya na nasa sahig sa may ilalim ng display cabinet ng mga paninda.

“Miss, may napansin ka ba na tao dito kanina?” Tanong ko sa clerk na nandoon.

“Hindi ko po napansin eh. Dami po kasing tao dito kanina sir.” Sagot naman nito.

“Mayroon ba kayong cctv?”

“Mayroon po sir.”

“Let me check it.”

“Pero..”

“Damn it. Let me check it.” Sigaw ko ng ayaw niya akong payagan. Ng hindi ito gumalaw ay lumapit ako sa counter kung nasaan ang monitor ng cctv nila. “Someone drop this here in you shop. Let me check your cctv. Please.” Sabi ko sa nasa counter. Sinamahan ko na ng pakiusap para mas mapadali.

“Okay sir. Sandali lang po.”

Agad naman na kumilos ito para tignan ang review ng kuha ng cctv at ipinakita iyon sa akin ng sabihin ko 20 mins na ang lumipas.

“Damn it.” Napamura na lang ako ng makita ko na may dalawang lalaking lumapit sa kanya na nakaitim na Jacket at naka sumbrero din ng itim kaya hindi nakita sa CCTV ang mga mukha at tinangay nga nila si Zyrel.

Iisa lang ang naisip ko. Si mama kaya naman dali dali na tinungo ko ang bahay para kumprontahin siya. Hindi ko na ito mapapalampas. Hindi ko hahayaang saktan niya si Zyrel. Dahil hinding hindi ako mangingiming labanan na siya kapag kinanti niya ang taong mahal ko.

Hindi ngayon at lalong hindi sa hinaharap. Walang sino man ang pwedeng manakit sa kanya.

“Mama.” Sigaw ko ng pagkalakas lakas ng marating ko ang bahay namin. “Mama, lumabas ka diyan. Ilabas mo si Zyrel mama.” Paulit ulit kung sigaw.

“Anong nangyari?” Si Brent na siyang lumabas sa silid nito.

“Nasaan si mama?”

“Wala siya, lumabas kanina pa at hindi pa bumabalik. Bakit? May problema na naman ba?”

“Damn it. May kumuha kay Zyrel at siya lang ang naisip kong gagawa nun sa kanya.”

“Easy lang bro. Huwag mo naman pagbintangan ang mama.”

“How can’t I Brent kung sa simula pa lang ay siya na ang nanggugulo.” Nagtimpi ako ng galit para hindi mapasigaw. Gigil na gigil ako sa galit na may kasamang pag aalala kay Zyrel ngayon.“

“Yeah! Nandoon na tayo. Pero alamin mo muna ang lahat bago mo sabihin iyan. Baka nakakalimutan mo, siya parin ang ina natin.”

Magsasalita pa sana ako ng marinig ko na ang parating na ugong ng sasakyan papasok sa garahe ng bahay kaya naman agad akong sumalubong doon.

Si mama.

“Ilabas mo si Zyrel mama.” Hindi pa man nakakababa ng tuluyan ang mama ay iyon na ang agad na sinabi ko dito.

“What are you saying? Bakit mo sa akin hahanapin ang walang kwenta mong kasintahan.” Bewalang sagot nito sa akin na lalong nakapagpainit ng ulo ko. Nakapagpasiklab ng galit ko.

“Ilabas mo si Zyrel mama. Dahil alam kong ikaw lang ang may dahilan para ipadukot siya.” Halos hindi ko maibuka ang bibig ko dahil sa gigil at panggagalaiti ko habang sinasabi iyon dito.

Pero sa sinabi ko ay parang balewala lang iyon at hindi pinansin ang galit ko ngayon sa kanya.

“Kung ganun may iba pa palang naghahangad na mawala ang lalaking iyon. Mabuti na at ng hindi ko na kailangang aksayahin ang panahon ko para paghiwalayin kayo.” At talaga pang ikinatiwa iyon na siyang dahilan para mahigpit na mahawakan ko ito sa magkabilang braso.

“Mama, n-nakikiusap ako.” Halos mandilim na ang paningin ko at kung hindi lang nagsusumigaw sa utak ko na ito parin ang nagsilang sa akin ay baka kanina ko pa siya nakitilan ng buhay ng walang kahirap hirap. “H-huwag niyo akong hayaang masagad ang pagtitimpi ko.”

Napangiwi ito. “You bastard, bitawan mo ako Bryant.” At pilit na nagpupumiglas na makawala sa pagkakahawak ko sa kanya.

Siya naman na lumapit si Brentnsa amin at ito na mismo ang kumalas ng pagkakahawak ko kay mama at ikinulong ito sa kanyang mga bisig.

“Bro, sumusobra ka na yata. Sinasaktan mo na ang mama sa ginagawa mo.”

“Tumabi ka Brent, huwag kang makialam sa amin dahil hindi ikaw ang nadukutan ng taong minamahal.”

“Baka makalimutan mo kung sino ang pinagbibintangan mo.” Seryuso din nitong sagot sa akin at hindi binitawan ang mama.

“Umalis ka diyan Brent, at sinabi kong huwag kang makialam dahil hindi mo gugustuhin na pati ikaw ay madamay sa galit ko. Isang sagot lang naman ang gusto kong marinig kay mama, at iyon ay kung saan niya dinala si Zyrel.” Kalmante pa ang boses ko sa lagay na iyon kahit gustong gusto kong pagtaas na din ito ng boses.

Napansin ko ang pagkilos ng mama na kumalas sa pagproprotekta sa kanya ni Brent, lumapit sa akin at sinampal niya ako.

“Hindi porket gumagawa ako ng mga bagay para maghiwalay kayo ay sa akin mo na isisisi ang pagkakuha sa kanya na kung sino man ang mga iyon. Watch your word Bryant, dahil anak lang kita at hindi kita pinalaki para dumating ang puntong pagbintanga lang ako.”

“Hindi mo ako masisisi mama, dahil ikaw ang nagsimula ng lahat ng ito.” Sagot ko naman dito at hindi pinansin ang pagsampal niya sa akin lalo na ang galit nito sa akin. “Sa simula pa lang ay tutol na kayo sa relasyon namin, kung hindi ka gumawa ng hakbang para paghiwalayin kami hindi ako narito para pagbintangan ka. Mama, kilala mo ako. Mabait akong anak sa inyo simula pa noon at alam niyo iyan. Pero kapag ganito na, na damay na ang taong mahal ko. Hindi ako magdadalawang isip na suwayin kayo.”

“You-.”

“Sana nga, wala kayong kinalaman sa pagkakadukot sa kanya, dahil kung mayroon man. Babalikan ko kayo. At hindi niyo magugustuhan kapag ako ang nagwala.” Hindi ko na ito hinintay na makapagsalita dahil deretaso na ako palayo sa kanila ni Brent, dahil baka kapag nagtagal pa ako ay baka kung ano pa ang magawa ko.

But who is the fucking hell who took him kung hindi si mama ang may pakana ng lahat. Sino ang nag utos sa dalawang iyon para kunin siya.

Iisipin ko ba na ransom lang ang kailangan nila. Kung ganun man mas mabuti pa dahil maiiwasan ang galit ko kay mama at hindi ko na kailangang ituloy ang banta ko kung sakali.

Pero sino naman ang nangahas na kunin kung sakali at hihingan siya ng ransom?

O di kaya ang mga taong nangahas na gahasahin siya noon at bumalik para paghigantian ako dahil alam nilang mahalaga siya sa akin?

Kung sila man iyon ay baka mawala na sila ng tuluyan sa mundong ito. Huwag lang silang magkakamali.

Sa dami ng nasa isip ko na posibilidad na mangyari ay tinawagan ko sina Brix at iba pa para magpatulong na alamin kung may kinalaman ba ang mga lalaking pinarusahan nila noon sa pagkawala niya. Kailangan kong malaman sa lalong madaling panahon.

Ang iniisip ko pa ay kung paano sasabihin ito sa mama niya. Na may kumuha sa kanya. Sigurado na ang mama din ang sisisihin nila kung sakali.

Damn it!

Baby, hang on. Be safe baby.

Naibulong ko na lang sa sarili ko habang pauwi ako sa kanila. At pinag iisipan na posebleng magiging reaksyon nila.

---

To Be Continue..

---

#39: Zyrel

Typo and Grammatical error ahead!!!

39_Zyrel

“Pakawalan niyo ako.“sigaw ko at kinalampag ko pa talaga ang silid na kinalalagyan ko. Ilang oras ba ako nawalan ng malay matapos akong makaamoy sa panyong idinikit sa ilong ko kanina.

Walang sumagot mula sa labas. Nagpatuloy ako sa kalampag ng pinto para lang may makarinig sa akin at buksan ang pintuan ng silid na kinalalagyan ko.

“Ahhhhhh, palabasin niyo ako.” Muli kong sigaw.

Sino ba ang nagpadukot sa akin at ano ang kasalan ko sa kanila?

Di kaya….?

No! Hindi naman siguro ang mama niya ang gumawa sa akin nito. Saka sa inis ng mama niya sa akin ay alam kong hindi lang ganito ang sasapitin ko. Baka nakagapos at may takip ang bibig ko kung sakali.

“Sino ba kayo? Pakawalan niyo ako dito.” Muli ko na namang sigaw ng sa pag iisip ko ay nakarinig ako ng mga nagsasalita pero wala akong naintindihan kahit isa.

Japanese?

Mga hapon ang nasa labas ng silid na kinalalagyan ko sa narinig kong salita nila. Pero bakit may mga hapones dito sa pilipinas at ano ang kailangan nila sa akin??

“Palabasin niyo ako dito.” Sigaw ko na naman pero hindi nila ako pinakinggan. Bagkus mga yabad palayo na lang ang naringgan ko.

Ano ba ang nagawa kong kasalanan sa kanila at bakit nila ako dinakip? May kaugnayan ba ang mama niya dito?

“Ano ba? Pakawalan niyo ako.”

But still, no one answered me.

Namaos na yata ako sa kasisigaw kaya naman kahit gusto ko pa sanang sumigaw ulit ay pinagpahinga ko na muna ang lalamunan ko. Mabuti na lang hindi ako nakatali at magagalugad ko ang loob ng silid kung saan nila ako kinulong.

Mamahalin ang lahat ng gamit sa loob at parang hindi naman kulungang masasabi ang silid dahil ang aliwalas sa paningin ang kulay apple green na pintura. Napakaaliwalas tignan.

Naupo ako sa gilid ng kama. Nauuhaw na ako dahil namamaga na ang lalamunan ko sa kanina ko pang pagsigaw.

Ano ba ang gagawin nila sa akin at bakit nila ako dinukot? Maiiyak na ba ako? Kung ransom naman ang kailangan nila, nah.. mas mayaman pa yata ang nagpadukot sa akin kong pera lang ang kailangan nila.

“Bryant.” Banggit ko sa pangalan niya. Nalaman na kaya niya na may dumukot sa akin? Hinahanap na niya kaya ako? “Tulungan ko ako Bryant.” Kahit na alam ko naman na hindi niya ako naririnig ay paulit ulit na binabanggit ko ang pangalan niya.

Sa pagmumuni muni ko at naghihintay ng susunod na galaw ng dumukot sa akin ay napatingin ako sa pintuan na ngayon ay bumukas na at sunod sunod na limang babae ang pumasok na may dalang mga tray ng pagkain. Oo, kahit hindi ko iyon tignan ay alam kong pagkain iyon kahit pa natatakpan ng stainless iyon at hindi makita ay naamoy ko siya.

Bigla tuloy kumalam ang sikmura ko dahil sa bango ng amoy ng mga pagkaing dala nila.

“S-sino kayo?” Tanong ko sa mga ito kahit na gusto ko sanang mas tanungin kung para sa akin ba ang dala nila.

Nagkatinginan ang mga ito. Mukhang hindi yata naintindihan ang sinabi ko dahil halata na mga haponesa ang mga babaeng nasa harapan ko.

Hindi sila nagsalita bagkus hinila nila ang isang lamesa sa gilid at ipinatong doon ang mga dala nila isa isa.

Ayaw ko man sanang mapalunok pero hindi ko mapigilan dahil nakapanlalaway nga naman ang mga pagkaing naihanda.

“Saisho ni taberu.” Sabi ng isa.

Hindi ko naintindihan? Ano ba ang sinabi nito? Hindi ba nila alam na pilipino ako at hindi nila kalahi?

Ng hindi ako sumagot sa sinabi nito ay itinuro ng isa ang mga pagkain saka isinemyas na kumain ako.

So sinabi niya na kumain na muna ako.

Ganito ba kagalante ang nagpadukot sa akin? Pakakainin ako ng mga masasarap na pagkain tapos ano? Bubusugin pagkatapos mamaya ay baka papahirapan naman ako?

Pero sandali. Baka naman may lason ang mga pagkaing dala nila at kapag kinain ko iyon ay mangisay na lang ako bigla.

Umiling ako saka sumenyas na hindi ako kakain saka ako lumayo. Mahirap na. Baka nga may lason ang mga dala nila at tinatakam lang nila ako sa amoy ng nga pagkain.

Pero muli silang nagsalita at itinuro ang pagkain. Hindi na ako nagsalita dahil hindi ko naman naiintindihan ang mga pinagsasabi nila.

Hanggang sa may dalawa pang tao ang pumasok. Pero ang babaeng kasama ng isang lalaki ay pilipina.

“Magandang umaga Mr. Dela Cruz.” Bati ng babae sa akin at bahagyang yumuko pa. “Siya ang kanang kamay ng boss namin. At kaya kami narito ngayon ay para sabihing huwag kang matakot sa kanila.” Sabi pa nito. Kuway bumaling sa lalaki at nakipag usap sa salitang japanese at ng may sinabi ang lalaki ay muling bumaling sa akin ang babae. “Ligtas ang mga pagkain naihanda. Kumain ka muna habang naghihintay tayo ng oras para sa pagbisita sa boss namin.”

“A-anong kailangan nila sa akin bakit nila ako dinukot. Nasaan ako sa lupalop ng pilipinas ngayon?” Kuway tanong ko at hindi pinansin ang pag aalok nitong pagkain.

“Hindi ko masasagot ang katanungan mo patungkol sa kung ano ang kailangan nila sayo pero masasabi ko naman na wala kang dapat ipag alala. At kung nasaan ka naman ay wala ka sa pilipinas dahil nandito ka sa Japan.”

“Ano? Nagbibiro ka ba?”

“Hindi ako nagbibiro Mr. Dela Cruz. Kaya kung ayaw mong magutom ay kumain ka. Ituring mong bahay ito. Sabi nga ng boss namin na dapat ka naming alagaan.”

“Pero…”

“Kung magtatanong ka pa ay hindi na ako makakasagot. Kung may kailangan ka ay gamitin mo lang ang reciever na iyan. Good day Mr. Dela Cruz. Eat well.” Kuway sabi niya. Hindi pa man ako nakakasagot ay lumabas na sila kasama ang mga nagdala ng pagkain kanina. Kaya naman naiwan na naman akong mag isa sa silid.

Ng maisarado ang pintuan ay sumunod ako. Tinignan kong ni lock ba nila sa labas ang pintuan pero hindi na iyon naka lock. Binuksan ko iyon at nagbigay ng kaunting siwang para makasilip sa labas.

Ang daming lalaking nakabantay mismo sa labas ng silid. Mabilis pa na naisarado ko ulit ang pinto ng mapatingin pa ang ilang lalaki sa akin.

Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong hininga at humarap sa mga pagkain nakalatag na sa lamesa.

Kakain ba ako? Bahala na. Gutom na din ako? Anong oras na ba?

Hinarap ko nga ang mga pagkain at nilantakan iyon. Habang kumakain ay napapaisip ako kung ano ba talaga ang kailangan ng boss nila na nagpadukot sa akin. At hindi lang iyon. Nasa Japan ako at wala na ako sa pilipinas. Paano nila ako dinala dito? Hindi ba nagtaka ang mga nakakita kung naisakay nila ako sa eroplano?

Wait! Baka private plane ang ginamit kaya nila ako nadala dito ng walang kahirap hirap. Siguro nga! Ganun nila ako dinala dito. At ngayon ang isa sa gusto kong mabigyan ng kasagutan ay ang kung sino ang boss nila?

=

“Dinalhan kita ng mga damit, kapag naisaayos na lahat ng boss namin, ay makakauwi ka din sa inyo.”

“Pero sino ba ang boss niyo?”

“Malalaman mo din, Mr. Dela Cruz. Sa ngayon, ay mananatili ka parin dito hanggang sa dumating na ang taong hinihintay ng boss namin na susundo sayo.”

“Ano?” Bigla na naman akong kinabahan. Naisip ko na baka ibibinta nila ako at ang taong susundo sa akin ay ang nakabili sa akin.

“Huwag kang mag isip ng kung ano ano mr. Dela Cruz. Hindi ka mapapahamak dito basta sumunod ka lang sa mga sinasabi ko na utos ng boss namin. At huwag kang mag tatangkang tumakas dahil wala kang ibang matatakbuhan maliban din sa amin.”

Napakurap pa ako habang nakatitig dito.

Gusto ko sanang magmura dahil sa kinasasangkutan ko ngayon na hindi ko alam ang naging dahilan ng pagpapadukot sa akin pero heto ako at parang isang mahalagang bisita kung ituring.

“Hanggang kailan ako dito?”

“Pasensya ka na mr Dela Cruz dahil wala akong karapatang sagutin iyan. Kaya hindi ako makakapagbigay ng kasagutan. Inutusan lang ako ngayon na personal na asikasuhin ang mga kakailanganin mo dahil hindi mo naman naiintindihan ang salita ng ibang nandito.”

“Dapat ba akong matuwa sa pagkakadukot niyo sa akin? Hindi ba niyo alam na mag aalala ang mga taong mahal ko sa buhay na naiwan sa pinas. Mabuti sana kung matatawagan ko sila at sabihin huwag silang mag alala.”

“Ikinalulungkot ko mr. Dela Cruz, hanggat wala ang taong hinihintay ng boss namin ay hindi ka makakatawag sa kanila.”

“Ano pa nga ba ang magagawa ko? Atleast hindi ko nararanasan ang mga nararansan ng ibang mga nadudukot.” Tanging nasabi ko na lang dahil nakikita ko naman talaga na wala silang balak na masama sa akin at kung mayroon man sana ay sana ay hindi ganito ang trato nila sa akin. Kung ano man ang dahilan ng boss nila ay maghihintay na lang ako.

Nag aalala man ako kina mama sa pinas at sa mga kapatid ko ay nanatili na lang akong tahimik at hindi na muling nagtanong pa sa babae na ni pangalan ay hindi ko na inalam pa.

Naging maayos ang paglipas ng mga araw ko sa naturang bahay at nakakakilos ako ng walang nagpipigil sa akin sa kung saan ako gustong pumunta sa naturang bahay na kinalalagyan ko ngayon. Marami taong nakabantay sa paligid at lahat sila ay seryuso, walang nag uusap usap maliban na lang kung darating ang kanang kamay ng boss nila.

Pero tatlong araw na ako sa bahay ay hindi ko parin nakikilala ang sinasabi nilang boss. At kung sino man ang taong hinihintay nila para sunduin ako.

“Bryant.” Naibulong ko na naman habang nagmumuni muni ako sa balcony ng silid na inukupa ko sa mga nakalipas na mga araw.

Nasa ikalawang palapag ako. At nakatanaw sa ibaba na napapalubutan din ng mga tauhan ng taong kumuha sa akin.

Wala mang nai kukwento ang babae sa akin ay may hinala na ako na isang Mafia ang boss nila kaya ganito kadami ang nagbabantay na nakapaligid sa bahay na handa sa ano mang pagsalakay ng kung sino man ang mga kaaway nila.

Natatakot ako sa kaalamang iyon. Dahil sa pagkakaalam ko ay mga mababangis ang mga kasapi ng Mafia at lalo na ang pinuno nila pero sa nararanasan ko ngayon ay parang hindi naman masungit ang pinuno nila dahil hindi naman ako pinagmamalupitan gayong ipinadukot niya ako.

Sa palinga linga ko sa paligid ay doon ko napansin ang isang sasakyang tumigil sa mismong tapat ng gate ng bakuran ng bahay.

Agad na tumalima ang mga nakapaligid na tauhan at sumalubong sa kung sino man ang lulan ng kotseng tumigil sa tapat.

Kapansin pansin na nagbigay pugay sila bilang paggalang sa pagyuko nila habang hinihintay na makababa ang kung sino man iyon.

Naisip ko na baka ang boss na nila iyon? Marahil nga. Kaya naman hindi ko inalis ang tingin ko sa kotse at hinintay ang pagbaba nito.

Pero….

Ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko ng mapagsino ang lulan niyon ng bumaba na ito.

Dahil sa hindi ako makapaniwala ay ilang beses din akong kumurap at kinamot pa ang mata ko.

Pero totoo siya at ngayon ay tuwid na nakatayo sa harapan ng mga sumalubong na tauhan ng bahay.

Hindi na ako nagdalawang isip pa na lumabas ng silid ko at tumakbo pa talaga para lang agad na mapuntahan siya.

Napatitig pa siya sa akin ng bahagyang tumigil ako tatlong metro ang layo ko sa kinatatayuan niya. Pero agad ko ding tinawid ang pagitan namin at sumalubong naman siya.

“Baby.” Bulong niya ng yumakap ako sa kanya. Ramdam ko din ang higpit ng yakap niya.

Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon ko. Basta halo halong kaba, saya, at may kuhang tumulo na sa mga mata ko.

“Narito ka ba para bawiin ako sa kumuha sa akin?” Tanong ko ng mag angat ako ng tingin sa kanya habang yakap parin namin ang isa’t isa.

“Yes baby. Narito ako para bawiin ka.”

“P-pero…”

“Shhhh! It’s okay now. Maayos ko din ang lahat ngayon. Kailangan ko lang kausapin ng maayos ang ama ko.”

“A-ama? S-sino?”

“Ang tunay kong ama. Na siyang nagpadukot sayo para lang pumunta ako dito ng kusa at makausap niya ako.”

Doon na nabigyan ng kasagutan ang mga katanungan ko ng tatlong araw, at siya ang tinutukoy ng babae na susundo sa akin. Dahil siya talaga ang kailangan ng boss nila at ginawa lang akong pain para lang makausap siya ng boss ng mga ito.

---

To Be Continued..

---

#40: Zyrel

Typo and grammatical error ahead!!

40_Zyrel

Hindi na ako humiwalay sa kanya simula ng dumating siya. Hindi man talaga ako talagang hostage gaya ng mga napapanuod ko sa action movies ay nakakailang parin dahil napapalibutan kami ng mga hapon na mga tauhan ng tunay niyang ama.

“Huwag kang matakot baby.” Bulong niya sa akin habang nakaupo kami sa backseat ng kotseng minamaneho ng kanang kamay ng ama niya. Papunta kami ngayon sa kung nasaan ang ama niya na ngayon ay nasa isa sa safe house nito. “Hindi ko hahayaang mapahamak ka.”

“I know.” Naiyakap ko ang kamay ko sa braso niya habang nakasandal na ang ulo ko sa balikat niya. I don’t care kahit na nakatingin na sa amin sa rear mirror ang nasa harapan.

Humaplos naman ang isang kamay niya sa pisngi ko saka padamping humalik sa nuo ko.

Ganun ang ayos namin hanggang sa marating namin ang safehouse na sinasabi nila. At kung gaano karami ang mga tauhan sa bahay na pinaglagihan ko ay mas dumoble pa yata ang rami nila dito.

Nakahawak ako sa braso niya habang magkakaagapay kaming pumasok sa malaking bahay.

Hindi ko mapigilan ang mapalinga sa paligid dahil sa lawak ng lupang kinatitirikan ng bahay at ang ganda pa ng paligid.

“Ohayōgozaimasu wakai jōshi. Kangei shite kudasai.” Salubong sa amin ng isang lalaki na halata na isa sa nakakataas sa mga tauhang nakapaligid sa bahay na sinabayan ng bahagyang pagyuko.

Sinabi ng babae na nagsalin sa salitang tagalog na magandang umaga young boss. Welcome, please come in.

Tumango na lang siya habang ako ay nakahak sa braso niya at sumunod sa bawat hakbang niya papasok na sa malaking bahay.

“I want to see him now, para makauwi na kami sa pilipinas.” Sabi niya ng tumigil siya sa paglalakad ng marating namin ang maluwang na living room ng bahay.

At gaya kanina isinalin din ng babae ang sinabi niya at kinausap din siya nito.

Bawat salita nila ay nasasalin ng babae kaya naman nagkaintindihan sila.

Sinabi pa daw ng lalaki na dapat masanay na kami sa salita nila dahil dito na daw kami titira at ang bahay na kinatatayuan namin ay nakapangalan na mismo sa kanya.

“I don’t need anything from him. All I want is a peaceful life kasama ng bubuuin kong pamilya.” Sabi niya dito.

Pero hindi na siya nito pinakinggan at nagpasabi na sundan na lang namin daw ito para daw makita na ang kanyang ama.

Umakyat kami sa ikalawang palapag kung saan ang silid ng ama niya. At naabutan namin na ang tunay niyang ama ay nakaratay na sa kama na nakabitan ng ibat ibang maliliit na pipe sa katawan.

“Nasa masamang kundisyon na ang iyong ama.” Sabi ng babae na kumakausap sa amin habang nagsasalita ang lalaki sa salita nila. “At tinaningan na ang buhay niya dahil hindi na kaya ng katawan niya. Ikaw na lang ang hinihintay niya para tuluyang magpahinga.” Pagpapatuloy nito.

Napatingin naman kami sa ama niya. Na ngayon ay nakamulat na ang mga mata at pilit na tumitingin sa gawi namin kung saan kami nakatayo.

We saw his hand moving na parang isininyas na gusto niyang lumapit kami.

Humawak siya sa kamay ko at inakay palapit sa kanyang ama.

“Watashi no musuko.” Saka nito itinaas ang kamay na may suwero. Hinigpitan naman niya ang pagkakahawak sa akin.

“Why are you doing this? If you need to say something to me. You don’t need to drag my boyfriend here.” May galit na saad niya sa ama.

“Gomen musuko.” Sabi pa nito.

“Humihingi siya ng tawad sa inyo.” Sabi ng babaeng taga translate ng salita nila.

Nagsasalita ang ama niya na isinasalin naman nito sa tagalog.

“Gusto kong humingi ng tawad sa iyo anak. Alam ko na malaki ang naging kasalanan ko sa inyo ng mama mo. Pero nakaraan na iyon. At ngayon ay kailangan kita dito para sa mga maiiwan kong kayamanan kung sakaling mawala na ako sa mundong ito.”

“I don’t need that. Dahil sapat na ang kung anong meron ako. Bakit kailangan mo pa akong idamay sa mga maiiwan mo.”

“Ikaw lang ang kaisa isang anak ko. At wala akong ibang mapagbibigyan sa mga maiiwan ko.”

“Ipamigay mo.  Para pakinabangan ng iba.”

“Pero tapos na. Naisaayos ko na lahat at naipangalan ko na sa iyo ang mga iyon.”

Hindi na siya nakipagtalo dito. Nakikita naman namin na buong buo ang pasya ng ama niya na sa kanya daw iiwan ang mga yaman nito.

Pero ang hindi niya natanggap ay ang ipagkatiwala sa kanya ang grupo ng kanyang ama.

“Hindi ko papasukin iyan. Bakit hindi ka na lang magtalaga sa mga tauhan mo ang mag take over sa grupo mo.”

“Sa iyo lang daw po ipapamana iyon. Ang nag iisang anak ng pinuno lang ang kikilalanin nilang bagong pinuno at wala ng iba.” Sabi ng babae sa amin.

“Damn it!. Magulo na ang buhay ko pero hindi ko idadamay ang bubuuin kong pamilya para lang sa kagustuhan mo. Hindi ko ilalagay sa kapahamak ang mga taong mahal ko sa buhay.” Galit ma sumbat niya sa kanyang ama.

Napaubo ang ama niya na ikinataranta ng mga nurse at doctor na nakabantay dito. Umubo ito at naglabas ng dugo sa bibig.

“Hindi na niya kaya ang mga mabibigat na imosyon.” Ang babae na nakatingin sa ama niya na ngayon ay nililinisan ang paligid ng bibig nito na nabahiran na ng dugo. “Kaunting ubo lang niya ay ganyan na ang nangyayari sa kanya. Kaya sinigurado niya na mahahanap ka bago daw siya mamaalam. At ngayon, natupad ang huli niyang kahilingan.”

“Pero hindi tama na ipaako niya sa akin ang lahat pati ang grupo na maiiwan niya. Gaya ng sabi ko hindi ko aakuin ang mabigat na responsibilidad na iyon.”

“Mapag uusapan iyan young boss. At sana makisama muna kayo hanggat maari. Hindi naman kasing sama ang ama mo gaya ng naiisip niyo ngayon. Dahil kahit sino ang kausapin niyo ngayon dito ay masasabi nila sa inyo na isa siya sa boss na hindi nila iiwan dahil hindi din siya nang iiwan ng mga kasama.” Paliwanag nito.

Nagkwento ito sa amin habang nag hihintay na ginagamot ang ama niya. Naikwento niya kung bakit ngayon ang kanyang ama dahil iyon sa pagligtas ng isa sa mga tauhan niya.

Magagamot pa daw ito kung gugustuhin lang nito pero sabi niya. Matanda na daw kaya hindi na kailangan pang operahan. Dahil alam daw naman nito na hindi niya tatangihan ang iiwang responsibilidad sa kanya dahil nalalaytay parin daw sa dugo niya ang dugong Akiyama. Na last name ng kanyang ama.

“Kaya ako na po ang nakikiusap young boss. Pagbigyan niyo na ang kahilingan ng inyong ama. At gaya ng sabi ko. Ang pagtanggi sa paghawak sa grupo ng inyong ama ay mapag uuspan iyan. Pwede niyo pong ipahawak sa isa sa pinagkakatiwalaan nito.”

Hindi siya umimik. Tumingin siya sa kanyang ama na ngayon ay halatang nakatulog na agad dala ng gamot na itinurok dito.

“Hindi ko masisigurado iyan. Kailangan ko munang pag isipan.” Tanging sagot na lang niya dito.

“Sasabihin ko sa kanyang kanang kamay young boss at siya na mismo ang magsabi dito.” Saad naman nito saka nagpaalam sa amin at hinarap ang isa sa pinagkakatiwalaan nito.

Kinausap nmsa salitang hapon. Napatingin ang lalaki sa amin na sinabayan ng pagtango. Na para bang nagpapahiwatig na pumapayag sa sinabi niya.

Bumalik ang babae palapit sa amin.

“Pero sabi nito na hindi kayo pwedeng umalis hanggat hindi niyo nakakausap ng maayos ang inyong ama. Pasensya na young boss pero sabi niya na hindi nila kayo papayagang umiwi sa pilipinas.”

“Damn it!” Tanging nasambit na lang niya. Humawak ako sa braso niya at pinisil iyon. Napatingin siya sa akin.

“Huminahon ka na muna Bryant. Makakuwi din tayo kapag nakausap na natin ng maayos ang ama mo.”

Napabuntong hininga ulit siya. Saka siya umakbay sa akin.

“As you wish baby. Hindi ko lang kung ano ang magagawa ko kung wala ka dito.” Sabi niya sa akin bago hinarap ang babae. “Kailan magigising ulit ang papa?”

“Maya maya lang magigising na ulit siya.”

“Ganun? Sige, wala bang pwedeng pagpahingaan dito? Gusto na muna naming magpahinga bago ulit siya kausapin.”

“Of course young boss. Sununod kayo sa akin.” Sagot nito bago binalingang ang lalaking kausap kanina at kinausap.

“Yoku yasumu, young boss.” Sabi ng lalaki sa amin na sinabi ng babae na “rest well.”

Tango na lang ang isinagot niya hanggang sa sumunod na nga kami sa babae at dinala kami sa isang silid.

“Ito ang silid para sa inyp young boss. Rest well. Maiiwan ko na kayo.” Pagka paalam na pagkapaalam nito ay umalis na agad.

“Come here baby.” Pahila niya ako patungo sa kama ng maisarado niya ang pintuan. Naupo doon. Uupo sana ako sa tabi niya pero hinila niya ako paupo sa kandungan niya.

“B-bryant.”

“Just stay still baby. I just miss you.” Bulong nito at yumakap sa akin.

Yumakap na din ako sa kanya ng umayos ako ng pagkakakandong sa kanya.

“I miss you too.”

“Hindi ka ba talaga nila sinaktan dito?” Kuway tanong niyang muli. Pang ilang ulit na bang tanong iyon simula ng dumating siya kahapon?

“Ayos lang ako. Trinato nila ako na isang bisita at hindi isang hostage. Kumain ako ng tatlong beses sa isang araw may kasama pang meryenda.”

“Good. Dahil ang sinaktan ka nila ang ayaw na ayaw kong maririnig.”

“Thank you sa pagpunta mo dito.”

“Yes baby, hindi ko hahayaang malayo ka sa akin at ilayo ka nila sa akin.”

Ikinulong ko ang magkabilang pisngi niya sa mga palad ko. Saka ko pinagdikit ang nuo namin.

Dinampian ng halik sa tungki ng ilong.

“I love you Bryant.”

“I love you too baby.” At siya na mismo ang tumawid sa pagitan ng nga labi namin. Hanggang sa naging maalab na ang palitan ng halikan at nauwi na sa mainit na pag iisa ng katawan namin.

=

“Tatanggapin ko ang lahat ng iiwan niyo sa akin pero sana hindi niyo kami pipigilang umuwi muna sa pilipinas sa ngayon at magtapos ng pag aaral.” Sabi niya ng hapong iyon ng magising ang ama niya at muli kaming ipinatawag.

Napag usapan na namin kanina iyon at iyon nga ang plano.

Ang babae ulit ang nasa pagitan nilang nag uusap para mag kaintindihan sila.

Pumayad ang kanyang ama sa kagustuhan niya pero nagbigay ng proteksyon ito at nagpapasama ng ilang mga tauhan daw na magbabantay sa kanya sa pag uwi namin. Lalo na at hindi naman maitatago na may mga mata paring nakamatyag sa grupo nila lalo na ang mga kalabang grupo ng kanyang papa.

Then he said yes. Para makauwi na kami.

Pero sa pagtanggap niya ng mga iyon ay hindi na umabot ng 24 hours ang kanyang ama ay binawian na ito ng buhay.

Nakakalungkot man pero sadyang kailangang tanggapin iyon.

Hindi ko man siya nakikitaan ng lungkot ngayon pero alam ko naman na kahit kaunti lang ay may natitirang awa at pagmamahal sa dito dala ng lukso ng dugo nila.

Nagpalipas kami ng ilang araw pa sa Japan hanggang sa matapos na ang lamay nito. Matapos ipacremate ang bangkay ng ama niya ay pinanati nila ang kaayusan ng grupo nito at itinalaga na siya ang kinikilala ng bagong pinuno ng grupo.

“Itatalaga kita bilang kasangga ko sa grupo at pangalawang pinuno hanggat nasa pilipinas kami.” Sabi niya dito.

Kausap ang babae ay pumayag ang kanang kamay ng ama niya sa sinabi niya na sinang ayunan ng nakakarami sa grupo nila.

At sa muling 24 hours na lumipas ay doon na kami nagpasyang umuwi kasama ang ilang tauhan ng kanyang ama bilang bantay daw namin. Pero sa akin niya iyon itinalaga para na rin daw sa kaligtasan ko pa sa kanyang ina na nanatiling galit sa akin na nadadamay na ang mga kapatid at mama ko.

“Kuya Z.” Natutuwang sumalubong sa akin si Wayne ng makababa kami ni Bryant ng kotse niya ng mkaratinh kami ng bahay.

Yumakap ito sa akin.

“Kumusta ang bakasyon mo kuya?” Tanong pa nito na parang excited pa sa pag kukwento ko. Nasabi kasi sa akin ni Bryant na kaya siya nawala na halos isang buwan ay nagbakasyon lang kami sa Japan.

Oo, bumili na lang din siya ng mga pasalubong para naman kapani paniwala ang dahilan namin. Dahil kapag kasi sinabi naming dinukot ako ng ama niya ay baga tudo na ang pag aalala nila.

“Ayos lang naman.”

“Mama, sina kuya nandito na.” Pasigaw pa na tawag kina mama. Pahila pa niya akong papasok sa bahay habang nakasunod na lang sa amin si Bryant ng masabihan ang mga kasama namin na maghintay na lang muna sa labasan sa maliit na lawn ng bahay.

Yumakap din ang mama sa akin. Kahit sina Xaviel at Yance ay ganun din.

“Hindi mo man lang kami sinama kuya.” Si Yance na ngayon ay kinakalkal ang mga dala naming pasalubong.

“Agaran kasi Y. Kaya hindi na kami nakapag paalam ng maayos.”

“Eh! Sino naman ang mga kasama niya na nasa labas?“kuway tanong naman ni Xaviel na nakatanaw sa bintana ng bahay.

“Magbabantay sa inyo dito habang inaayos ko pa ang gusot ng mama sa amin ng kuya mo para walang mapahamak.” Siya ang sumagot.

“Nakakainis din kasi ang mama mo sa totoo lang kuya Bryant. Mapagmata.” May halong pagkainis na saad pa ni Xaviel.

“X-.”

“Okay lang baby “ pigil niya sa akin sa pagsita ko sa kapatid ko. “Totoo naman. Pero hindi naman siya talagang ganun. Naninibago lang siguro dahil lalaki ang minahal ko at hindi babae.”

“Iyon na nga. Hindi naman hadlang na lalaki ang mamahalin mo. Basta nagkakasundo at mahal niyo ang isa’t isa. Sana iyon ang maisip ng mama mo. At magising sa katutuhanang hindi niya sakop ang puso mo. Na dapat maging malawak ang pang unawa niya kung talagang gusto niyang sumaya ang anak niya “ mahabang lintaya nito.

“Yeah! I know. At iyon ang ginagawa ko ngayon para ipaunawa sa kanya ang bagay na yon.”

“Huwag na nga iyan ang pag usapan natin. Kararating lang namin problema na naman ang naging topic natin. Tignan mo na lang ang mga pinamili ng kuya Bryant mo para sa inyo nina Wayne.” Pang iiba  ko na lang ng usapan saka ko siya bahagyang itinulak sa mga dala namin.

“Pasensya na sa kapatid ko.”

“It’s okay baby. X is right. Kaya dapat hindi tayo susuko at ipapaunawa natin kay mama ang relasyon natin.”

Tumango ako. Dinampian niya ng halik ang nuo ko ng makaakbay siya sa akin habang nakatingin na kami sa tatlo kong kapatid na kinakalkal na nga ang mga pinamili niyang pasalubong.

Tama siya. Tiwala lang at dapat walang bibitiw sa aming dalawa.

Kung may problema, napag uusapan. At magagawan iyan ng paraan.

“I love you baby.” Pabulong na sabi niya sa akin.

“I love you too.” At may mga ngiti sa labing nagkatinginan kami.

=

Clent POV:

“Hon, ugh!. Fuck.” Napapamura na lang ako habang patuloy siya sa paggalaw sa likuran ko. Nakadapa kasi ako kanina sa kama at ginagawa ang mga homework ko ng bigla na lang siyang pumaibabaw sa akin at pinag init ang katawan ko kaya naman ngayon heto… “ahhhhhhh.. ugh.. fuck.. why so hard. Aaah.. ohhhhh.” Hindi ko talaga mapigilang mapamura. Wild na wild siya at ang lakas ng pagbayo niya sa likod ko at talagang isinasagad ang buong laki niya sa loob ko.

“Uhmm. Yes honey..uhmmmm. ang sarap mo…” bulong niya na mas idinagan ang katawan sa akin habang hawak ang leeg ko. Pinilit kung lumingon para halikan siya.

“Ugh!.” Pero napapanganga na lang ako kapag ibabaon niya ng sagad ang kanya. At halos maglaway ako sa hindi ko maisara ang bunganga ko lalo na ng ipasok niya ang dalawang daliri sa bibig ko habang patuloy sa paggalaw ng balakang niya.

“Ugh!! Uhmmm. Honey. Your so fucking tight.. ahhh.”

“Ugh..fuck.. honey.. ahhhh..ohhhh..”

“Honey… you want more. Ugh!!. Uhmm.” At tinanong pa talaga niya. Hanggang sa bahagyang umangat siya sa pagkakadagan sa akin at hinawakan na ang balakang ko at mabilis na nagpabalik balik ang kanya sa akin.

“Ugh. Ahhhh! Fuck you Brix.. ugh.. ahhh. .. oohhh..moree.” but then. Iyon ang sinabi ko dahil gusto ko kung paano niya ako angkinin. Masuyo man. Marahas. Kahit na anong gusto niya basta hindi siya magsasawa sa pag angkin sa akin. At iyon ang gusto ko. Ang maging wild siya palagi at sabay kaming makarating sa rurok ng kaligayahan.

“Yes honey.  Like this. Hmmm.” At mas nilakasan pa ang pagbanat ng balakang niya sa akin. Until he flip me up at hawak ang paa ko na isinampay sa kamay niya habang patuloy siya sa paggalaw.

“Ohhh!! Yeaahh.. uhmm …. fuck. Yeah. Your so good.”

“Yes honey. You make me wild seing you lying down in the bed. Ugh!! Ahhh..”

“Ugh!.. ohhhh.  Fuck. Ahhh. Fuck me harder.

“Shhhh! Hmmm. This is not just a fuck honey.. ugh.. this is the.. ahhhh…way…oooo..how I make love… uhmmm. With…you.” saka niya ako niyuko at hinalikan.

Oo, he we always fuck. No.. we always made love. And this is one of the way how we show our love for each other. Sharing wild and hot scene in the bed. Even in the living room. Or in the bath room. Or even in the kitchen na minsan nagpri-prepare ako ng agahan namin ay bigla na lang siya susulpot at hayon. Aangkinin niya ako mismo sa kusina. And I love him being wild.

“Ahhhhhh..ooohjhh..” at sa bawat galaw niya ay nagbibigay kakaibang kiliti na bumabalot sa buong katawan ko. “Honey.. ugh..I.. i..im gonna cumm..ugh..”

“Yes honey..me….ugh..tooo.. ahh..fuckk..im cumming.” At sabay naming narating ang kaluwalhatian. Ang hindi naming pagsasawaang sarap na pinagsasaluhan namin.

Hinihingal na idinagan niya ang buong bigat niya sa akin.

“Honey.” Bulong niya habang dinidilaan ang leeg ko kung saan niya ibinaon ang mukha niya. “Ang sarap mo. Hmmm.”

“Hmmm.. i-i know.” Sagot ko sa kanya. Hindi ko alintana ang bigat niya na nakadagan na sa akin. “But can you please stop now. Uhmmm. Fuck. Nakikiliti na naman ako.” Sita ko sa kanya dahil pinanggigigilan niya ang leeg ko na didilaan saka niya sisipsipin o di kaya naman kakagatin.

“Why honey? Hmmm! Gusto mo pa ba ng 2nd round. Handa ulit ako.” At talagang naghamon pa.

“Fuck it hon.. tapusin ko muna ang homework ko.” Saka ko siya bahagyang itinulak.

“Yeah! Makakapaghintay iyan honey. Pero ang init ng katawan ko.. hmmmm. I think.. hindi makakapaghintay.” Sabi niya. At muli na naman niya akong hinalikan hanggang sa mag init na naman kaming pareho at nauwi na sa pangalawang pagkakataon na angkinin ako.

=

“Sabi ng papa. Pwede ka daw magsimula sa kompanya kung gusto mo para hindi na sa bar ka magtrabaho.” Sabi niya habang kumakain kami ng agahan.

Naiinis ako sa kanya ngayon pero parang balewala lang sa kanya.

Sino ba ang hindi maiinis kung hindi niya ako pinatapos sa homework ko kagabi. Ewan ko ba pero wild na wild siya talaga kagabi.

Tinanong ko pa siya kung uminom ba siya ng aphrodisiac dahil hindi siya nagsawang inangkin ako kagabi kaya ngayon. Ang sakit ng likod ko ag hindi ako makaupo ng maayos at makapaglakag ng tuwid. Kaya naman hindi ako makakapasok ngayon sa klase ko.

“Anong nginingisi mo dyan?” Gigil na tanong ko pa sa kanya ng tumigil siya sa pagsasalita at napatitig sa akon.

“Kapag nakikita kita hon. I feel horny again.” Sabay kindat sa akin. Kagat ang ibabang labi saka babasain ng laway iyon.

“Fuck it.. tigilan mo ako ngayon. Hindi pa ba sapat ang pinaggagawa mo sa akin kagabi at magdamagan pa talaga.”

“Hahaha.. honey naman. Siniseduce mo kasi ako sa mga tingin mo. Tapos magsusuot ka lang ng trunks. Uhmmm. Tapos. Nakakapanlaway pa ang katawan mo. Honey naman nasaan ang hustisya kung hindi ko titikman ang katawan mo na nakahain sa harapan ko.”

“Then nasaan ang hustisya ngayon na halos hindi na ako makapaglakad ng maayos. Damn it.”

“Haha. Dibali hon. I mamasage kita later para marelax ka.”

“No! Hindi ako magpapamassage sayo. Baka saan na naman mauwi ang masahe mo.”

Tinawanan lang niya ako sa sinabi ko. Well, napangiti na din ako.

Kahit na malaki ang problema namin kay papa ay wala na iyon para sa amin dahil ginagawa namin iyong pundasyon para pagtibayin ang realsyon naming dalawa.

“Basta i mamassage kita mamaya. Saan mo gusto. Sa may balikat muna. Tapos pababa sa likot. Ahem. What if I massage those big butt. Hmmm.”

Naiiling na lang ako sa sinasabi niya. Naging pilyo na siya masyado. Hindi na gaya noon na halos hindi ko siya mabiro at lagi kaming nag aaway. Pero ngayon. Ako na ang umaaway sa kanya at siya na ang nangungulit sa akin.

“Well, back tayo sa usapan natin kanina. Ano gusto mo ba? Sabi ng papa. Kahit hindi ka pumasok sa opisina. Tulungan mo na lang daw ianalisa ang mga importanteng papeles ng kompanya.”

“Sige. Eh ikaw ba? Hindi ka ba tutulong?”

“Tutulong ako hon. At syempre alam mo na.”

“Ewan ko sayo. Kalibugan mo ngayon.”

“Haha, pero nag eenjoy ka honey. Aminin mo man o hindi.”

Naiiling na lang muli ako.

Naging magana ang agahan namin na sinamahan ng kwentuhan. Ganito na ang routine naming dalawa. Hindi na namin inaalala ang problema kay papa. Dahil saka na kami magpapakita dito kung kailan kami may maipagmamalaki na.

And we live a normal life as a couple. And loving each other everyday.

“I love you hon.”

“I love you too.”

---

To Be Continued..

---

#41: Bryant, Zyrel, Clent & Brix

41_Bryant, Zyrel, Clent, & Brix

Bryant POV:

Nakangiti akong pinagmamasdan siya habang nakaupo ako sa isang mataas na stall na tanging mga mata ko na lang ang nagalaw dahil sa pagkurap ko.

Nasa harapan siya naman ng canvas niya at patingin tingin sa akin at sa canvas niya.

Nakasanayan na kasi niya sa tuwing wala na kaming ginagawa pareho ay ako ang gagawin niyang model at iguguhit. At handa naman akong magbehave kahit na mas gusto kong lambingin siya at angkinin ngayon kaysa ang maupo sa stall na kinauupuan ko ngayon.

At napapangiti din naman ako kapag napapatingin siya sa akin at magtatama ang mga mata namin tapos ngingitian niya ako.

Napakakyut niya talaga at habang naktingin ako sa kanya ay gusto ko ng tumayo at pupugin ng halik sa mukha.

“Don’t move.” Narinig kong sabi niya at kunot na ang nuo niya. Napagalaw pala ako ng hindi ko namamalayan at akma na talaga akong tatayo para lapitan siya.

“Matagal pa ba yan baby. Gusto na kitang halikan.” Tanong ko sa kanya at bumalik na sa ayos ko kanina.

“Kaunti na lang ito. Just don’t move. Binabago mo kasi ang posisyon mo eh.”

“Baby naman, naguhit mo nga ako noon na tumalon ng mag three points ako noong una mo pa lang ako makita. At ngayon, ayaw mo akong pagalawin.” Kuway nagrereklamo ako pero hindi naman.

“Hmmp! Basta gusto ko ngayon na hindi ka gumagalaw.” Sagot parin niya at muling itinuon ang pansin sa ginagawa.

Ngiwing ngiti ko na lang ang gumuhit sa labi ko saka ako muling inayos na ang ayos ko kanina. Hindi ko naman siya mahindian dahil ipinangako ko sa sarili ko na kung saan siya masaya ay doon ako. At gagawin ko ang lahat para maging masaya siya. Dahil siya ang ligaya ko kapag nakikita ko na masaya na siya.

Mabilis na kasing lumipas ang mga araw buwan at taon simula noonh huling insedenteng dinukot siya ng tunay kong ama at nakapagtapos na ako ng pag aaral at siya naman ay graduating na this school year.

Paminsan minsan at nagtutungo kami ng Japan para tignan ang ibang mga naiwang ng ama ko na mga negosyo na nakapangalan sa akin. At hanggang ngayon ay pinipilit parin akong pamahalaan ang naiwang grupo nito.

Pero hindi ko tatanggapin iyon dahil alam kong magulo at masalimuot ang grupong naiwan ng ama kaya ipinamahala ko ito sa taong pinagkakatiwalaan niya noon pero ako parin naman ang tinuturing nilang boss kahit hindi ako nakikisali sa kanila.

At ang tungkol naman kay mama ay ganun parin. Hindi parin niya tanggap na si Zyrel, ang baby ko ang pinili ko. Peri hindi na gaya noong una na nakakagawa siya ng ikakapanakit nito sa pamilya ng lalaking minamahal ko ngayon dahil bantay sarado na sila ng mga tauhan ni papa na ipinamahagi sa akin kasama ng grupo nito.

At iniiwasan na lang namin na magkros ang landas namin. Siguro nga, hindi pa ito ang tamang panahon para doon na matanggap niya kami at hindi naman kami sumusuko na hilingin na sana maging maayos na ang sa pagitan namin.

“I’m done.” Narinig kong sabi niya at bahagya pang nag inat ng napatingin ako sa kanya. Nakangiti na ito na tumayo sa kinauupuan din niya at inilapag ang hawak na paintbrush at mabilis na lumapit sa akin.

Tumayo na din ako at sinalubong siya at agad na niyakap siya ng mahigpit.

“I love you baby.” Bulong ko at dinampian ng halik sa kanyang nuo. Mga katagang hindi nakakasawang bigkasin at hindi ako magsasawang bigkasin iyon.

“I love you too.” At mga sagot mula sa kanya na hindi ko pagsasawaang pakinggan.

“Patingin ako.” Nakangiting kumawala siya ng yakap sa akin. Umakbay pa ako sa kanya habang siya ay nakahawak sa baywang ko na tinungo namin ang ipininta niya. At walang pasidlan ang paghanga ko dahil napakagaling niyang magpinta. “So damn beautiful baby.” Hinarap ko pa siya at dinampian ng halik sa labi ng tingalain niya ako na agad naman niyang tinugunan.

“Do you like it?”

“Do you need to ask me that baby! Your so good! And I love you more because of that.”

“Really?”

“Yes baby! I love you so much.” Then I hug him again. Hugging him so tight is not enough! I want to hold and hug him forever.

“I love you too much.” And hugging me back is one of the best. Ang sarap sa pakiramdam ang tugunan niya ang mga yakap at halik na agad akong nakakaramdam ng kapayapaan habang nasa mga yakap ko siya. Habang sakop ng labi ko ang labi niya.

Siguro nga, sa mga mata ng ibang tao ay salot na sa lipunan ang makitang magkasama ang parehong lalaki at nagmamahalan. But I don’t care. I don’t really care dahil hindi sila ang bubuhay sa amin.

Ang magmahal ay hindi masama, at sabihin man na malaking kasalan ang magmahal ng kauri, parehong lalaki ay hindi iyon makakapigil sa akin na mahalin siya. At walang kahit na sino ang pwedeng magpahiwalay sa aming dalawa dahil hindi ako makakasigiradong hindi ako makakapatay kung mawawala siya sa akin. Hindi noon, hindi ngayon, at lalong hindi sa hinaharap.

Akin siya at akin lamang siya, at akin lamang siya magpahabang buhay.

“Anong gusto mo kainin sa hapunan, magluluto tayo.” Nakangiting tanong niya.

“Mmmm, hindi na kailangang lutuin ang gusto kong kainin baby.” Pilyong sagot ko na sinabayan ng pagkindat.

“Bryant!.” Pinanlakihan niya ako ng mata ng makuha niya ang ibig kong sabihin sinabayan ng pagkurot sa tagiliran ko.

“Ahaha! Baby naman, dalawang araw na walang ganun! Naiisip ko tuloy na nagsasawa ka na sa akin.” Napalabi akong reklamo sa kanya.

Kasi naman, dalawang araw siyang busy dahil sa pag aaral niya. Tapos may tinatapos pa siyang ipipinta para sa paligsahan na naman at pagandahan ng mga maiguguhit. At ayaw ko naman siyang estorbuhin sa mga araw na iyon dahil alam ko naman na pagod siya at kailangan niya ng magandang pahinga.

But now…

Tapos na niya kanina ang isasali niya sa compitation bago niya ako iguhit at nakapagreview na rin siya dahil tinulungan ko siya sa mga araw na lumipas. Kaya naman..

“Pero…”

“No more buts baby.. i miss you so much.” Then I tried to kiss him again but he push me away kaya napasimangot ako. “Why?”

“Hindi pa ako naliligo.” Reklamo niya sabay layo sa akin.

“Then lets go shower together baby.” Hindi ko na siya hinintay na sumagot. Agad ko siyang binuhat dahilan para mapahiyaw siya ng wala sa oras peri hindi na pumalag pa bagkus kumapit na lang siya sa leeg ko. Deretso sa banyo at ibinaba ko na lang siya ng nasa loob na kami.

Wala na akong sinayang na oras at agad ko siyang hinalikan na agad din naman niyang tinugon.

“Baby, I miss you.” Bulong ko sa pagitan ng halikan namin.

“Hmmm, I l-love you t-too.” At ang mga kamay na nagsimulang maglikot, nagtulungan sa pagtanggal ng damit naming pareho. “Uhmm.”

Isinandal ko siya sa malamig na pader ng banyo, sa tapat ng dutsa at rumaragasang tubig na nagmumula sa shower filter. Hindi na alintana ang halos malunod kami sa tubig kasabay ng mapusok na halikan.

Hindi nakakasawa ang halikan siya. Ang lambot ng labi na nakikipagpalitan ng halik sa akin. Ang dila na natuto ng gumaya sa kung paano kumilos ang dila ko sa loob ng bibig niya.

Napakasarap ng pakiramdam ang pagsaluhan ang isang mainit na halikan ng taong mahal mo at ang halikang hindi iniintindi ang bukas kundi ang ngayon lang.

Ang ngayon na kasama ko siya. Ang ngayon na pareho naming nilalasap ang kakaibang damdamin sa bawat halik, halpos at ang maramdaman ang init ng katawan naming pareho.

“Baby.”

“Uhmm. Ooohhh.” And his moaned. Parang musika na sa pandinig ko. Ang malamyos na ungol na lumalabas sa bibig niya habang abala na akong pinagsasawa ang labi ko sa may tainga niya. Sucking his earlobe.

“So sweet baby.” Hindi ko mapigilang panggigilan siya sa may leeg pero sinisigurago ko naman na hindi ko siya maiiwanan ng marka doon na iyong tipong hindi matatakpan ng damit niya.

Hanggang sa umabot na ang halik ko sa balikat niya at ang kamay ko ay nagsimula ng maglikot. Dinadama ang bawat parte ng katawan niya.

“Ugh!! Uhm..” hawak niya ang buhok ko ng tuluyan ng sakupin ng bibig ko ang isa sa itutok ng dibdib niya at doon ko na muling pinagsawa ang sarili ko. Sisipsipin, lalaruin ng dila ko iyon na siyang dahilan na humihigpit ang pagkakahawak niya sa buhok ko. Sasabunutan sa tuwing mararamdaman ko ang pagnginig ng katawan niya dala ng kilito na dulot ng ginagawa ko.

“Ummmm.” Ang pinching the other one. At palipat lipat ang labi ko at pinagbuti ang ginawa ko. Gusto kong maramdaman niya ang sarap sa ginagawa ko. Ang marating niya ang kaluwalhatian kahit na sa simple lang na haplos ko.

“Baby… uhmm.. i love you.” Bulong ko habang patuloy lanh ako sa pagpapasarap sa kanya. Lalasaan ang balat niya. Sa dibdib. Sa may nipple niya. Sa may tiyan.. hanggang sa bumaba na ang labi ko sa pusod niya.

Abot ng kamay ko ang poset at isinarado iyon. Gusto ko siyang tikman na walang tubig ma dumadaloy sa katawan niya. Then playing my tounge in his navel that make his body trimble.

“B-bryant… ohhhhmmm.” And pressing my head to do more. Until my lips reach his na kanina pa nakatayo.

“So cute.” I hold it. “Perfect.” At mabagal na gumalaw ang kamay ko doon, taas-baba while tasting his head na mayroon ng pre-cum na naging dahilan para maramdaman ko ang lalo niyang pagnginig na para bang nilalamig lang.

“Uhmmm! B-bryant.. uhmm..” at para bang sa paghawak niya sa ulo ko ay nagsasabing isubo ko ng buong buo ang kanya sa loob ng bibig ko na ginawa ko naman para iparamdam sa kanya na siya lang ang boss ko at kahit na anong gusto niya at makakapagpaligaya sa kanya ay ibibigay ko.

“Baby.” Tawag ko sa kanya at tiningala ko siya. Nakapikit na siya at kagat ang ibabang labi na niya. Napangiti ako ng imulat niya ang mata at napatingin din sa akin. Kahit na mapusyaw ang ilaw sa loob ng banyo ay kitang kita ko ang pamumula ng buo niyang mukha.

Isa pa iyon sa gustong gusto kong makita sa kanya. Kahit na matagal na kami ay nandoon parin ang pakiramdam na nahihiya parin siya sa akin sa tuwing gusto ko siyang angkinin. Gaya ngayon.

“Your blushing again baby.” But then, teasing him with my tounge at sinadyang ipakita sa kanya kung paano ko i-lick ang kanya. Sa taas at gamit ang dila papasadahan ko ang buong laki niya na na namumula pa ang kulay.

“Hmmm! D-don’t tease me.” Parang gusto niyang alisin ang kamay niya na nakahawak sa buhok ko at tatakpan ang mukha pero mas nanatili iyon sa buhok at mas hinigpitan pa ang hawak kaya naramdaman ko anv bahagyang pagsabunot sa akin.

But I don’t care. Gustong gusto ko siyang makita ng ganito sa ayos niya ngayon na nahihiya siya sa bawat kilos ng labi, sa bawat galaw ng dila ko at kamay sa pagkalalaki niya.

“Uhmmmm.. oooohhhh.” But he moaned loudly when I suck his at tuluyan kong isubo iyon ng buong laki niya. “Ahhhhh… uhmmmm..” at naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ng balakang niya pasalubong sa mukha ko na ngayon ay nagtataas baba na sa kanya.

Hindi naman siya kalakihan, tamang tama lang siya sa loob ng bibig ko at talagang napasadya yata iyon sa akin.

Pinagbuti ko ang pagpapaligaya sa kanya. Suckinh him, licking him. My hand move upside down to make him feel better.

“B-bryant… uhmmm.. ahhhhh…” while sucking him. Nagsimila na ding kumilos ang isa kung kamay at dinadama ang kaumbukan sa likod niya, pinipisil at panaka nakang papaluin ko.

Ang lambot ng mga iyon. Hindi nakakasawang hawakan at haplusin. At may mas gusto pa akong i explore. Iyon ay ang lagusan niya na nakakapagpaligaya sa akin ng walang hanggang. Na nagpapaabot sa akin ng walang humpay na nakaluwalhatian.

“Uhmmp.” At ng tingalain ko siya ulit ay nandoon na naman ang pagkagat nh labi niya ng ipasok ko ang isang daliri ko doon at nilalaro ang lagusang hindi ko pagsasawaang pasukin.

“Baby.” Sucking him in his head before I leave it and put his one leg in my shoulder. I want to lick him in his flesh. To make him wet.

“Uhmm! Ugh!.” Mas kumapit siya sa ulo ko, mas nanginig ang katawan niya. Naramdaman ko mismo ang pagtigas ng mga hita niya at iniinda kung ano man ang nararamdaman niya sa ginagawa ko doon.

“Baby, I love you.” I whispered ng muli tumayo na ako bago siya muling halikan na agad niyang tinugon. And then hinawakan ko siya sa magkabilang braso at ipinatalikod siya sa akin. Ang isang paa niya ay isinasampa ko sa may gilid ng bath tub.

Hinalikan ko siya sa batok before lumayo ako saglit sa kanya to give a way para itapat ang akin sa lagusan niya.

And then..

“Uhmmmmp.” Sa pagbaon ko ng paunti unti sa kanya, ang kamay ko ay yumakap sa baywang niya at ang isa ay nakahawa sa leeg niya.

“Baby, mmm, so tight. Uhmm.” Bulong ko ng nagsimula na akong kumilos while licking his shoulder. Kissing him.

“Ugh! Uhmmm..ohhhhh.” and his moan.. so damn cute, and I want to hear more.

Hanggang sa ganadong ganado na akong gumalawa at mabilis na nagpapabalik balik ako sa loob niya na mas nakapag paungol sa kanya ng malakas.

Ang isang kamay niya ay nakaalalay sa pader while the other one, humawak sa kamay ko na nasa leeg niya at dinala iyon sa tapat ng bibig niya.

At mas nakapagpainit ng katawan ko ang ginawa when he is licking my fingers and suck it one by one. Kaya naman ang daliri ko ay siyang nakipaglaro na sa dila niya ng ipasok ko iyon sa bibig niya.

“Urgh!! Uhmmmp.” At mas sinasagad ko pa ang bawat pagbaon ko. “Ahhhhh… uhmmmm..”

“Baby, d’do.. ummm.. you.. l-like it.. ahhhmmmm.” Tanong ko hab!ng patuloy ako sa pagkilos, patuloy sa paggalaw at labas masok sa kanya. At ang kamay ko na nasa baywang niya kanina ay humawak na sa kanya at isinabay iyon sa paggalaw ko.

“Uhmm..ahhhh..” ramdam ko ang pagdulas ng mga daliri ko. Pinanlalawayan na siya at halos hindi na yata maisara ang bibig niya. But I don’t care dahil ramdam ko na nagugustuhan niya ang ginagawa ko.

“B-baby.. uhmmm.. t-tell me.. d-do you l-like it?” Muli ay tanong ko saka ako bahagyang tumugil sa paggalaw. Mabagal na mabagal at ipinaparamdam sa kanya ang laki ko na nasa loob niya.

“Ugh!. Uhmmm..y-yeah.. uhmmmp. Like t-that.. uhmm…” sagot niya at pilit na lumingon sa akin kaya naman hinalikan ko siya. Nagkimpian ang mga dila namin habang nagsisimula na namang bumilis ang galaw ng balakang ko.

“L-like this.” And pasagad na ibinaon ang akin sa kanya.

“Ahhhhh.. y-yeah.. uhmmm.” At narinig ka ang malakas na pagpapakawala niya ng hininga na para bang nasaktan siya.

“Did I hurt you?” Tanong ko pero hindi ko naman itinigil ang paggalaw ko at mas nilakasan ko pa ang galaw sa bawat pagbaon ko.

“N-no.. ugh!! Uhmmm.. m-more.” Sagot niya na nakapagpangiti sa akin at bawat himaymay ng ugat ko ay tuluyan ng nilamon ng init at kumalat na sa buong pagkatao ko.

Ang bawat ungol na naririnig ko mula sa kanya. Ang bawat singhap na pinapakawalan niya. At ang sikip ng lagusan niya kung saan ko mas nararamdaman ang kakaibang sarap at ang init sa loob ng katawan niya.

“B-baby.. uhmmm.. ahhhh.. so tight.. so sweet.”

“Uhmmmm..ahhhh..” at mas binilisan ko pa. At sa loob ng banyo ay tanging mga halinghing mga ungol namin ang namayani sa paligid at bumalot sa amin.

“Ahhhhhhh.. ughhh…. uhmmmmmp.” Sabay na umuungol na sa sarap.

“B-baby..”

“B-byrant..uhmmm.. I’m gonna cum.. uhm…”

“Yes baby.. lets cum together.” Sagot ko. At ang galaw ko ay mas domoble pa ang bilis dahil ramdam ko na ang kakaibang sarap na gustong lumabas sa akin. Ang marating ang rurok ng kaluwalhatian kasabay siya ay isa sa pinakamasarap na sandali sa pag iisa namin.

“Ahhhhhh…”

“Ahhhhhhhhhh.uhmmmm.” at sa huling baon ko pasagad sa kanya ay tuluyan ko ng inilabas sa loob niya ang sarap na ipinalasap niya. Habang siya ay nagkalat na sa sahig ang katas na inilabas niya.

“Uhmmmm.. ang sarap baby.. uhmmm.” Bulong ko. Paunti unti at isinasagad pa ang akin sa kanya para mailabas ko lahat ng katas sa katawan ko.

“Ugh.” Padiin pa ang kamay ko sikmura niya habang sumasagad parin ako. Habang siya ay hinalawakan ako sa patak at pilit na lumingo at humalik sa akin.

At habang nasa loob parin niya ako ay pinagsaluhan pa namin ang isang walang katapusang halikan.

Kahit na parehong hingal na hingal at pagod ay hindi na namin alintana. Nagkatitigan at may mga ngiti na gumuhit sa aming mga labi pagtapos lasapin ang walang kamatayang sarap sa piling niya.

=

“Good luck sa test mo baby.” Humalik ako sa labi niya ng maihatid ko siya sa tapat ng ng classroom nila.

“Thank you.” Ngumiti siya at hinawakan pa ang kamay ko.

“I love you.” Bulong ko pa. Hindi alintana ang mga matang nakatingin sa amin. Kahit na pinagsasabihan parin niya ako na huwag ako ganito kalambing sa harapan ng ibang tao but I don’t really care. I’m proud that he is my man, my boyfriend and soon to be my wifey husband.

“I love you too.”

“Mauuna na ako, marami pa akonh aasikasuhin sa opisina ng papa, hintayin mo na lang ako sa tanghali sa tree house, at sabay tayo kakain. Okay.” Sabi ko na may kasamang bilin.

“Okay.”

Muli ay nagpaalam ako sa kanya bago ako tuluyang umalis. Pero… hindi sa opisina ako tumuloy kundi sa shop ni mama kung saan ito naglalagi.

Patuloy ko parin kasi itong kinukumbinsi na sana matanggap niya ang taong pinili kong mahalin at makasama sa panghabang buhay.

Kahit na sinasabi ko kay Zyrel na iwasan na lang namin ang mama ay patuloy parin ako sa pakikiusap dito. Hinding hindi ako titigil hanggang sa makuha ko na ng tuluyan ang basbas nito.

Oo, kahit naman na wala ang basbas ng mama sa pakikipagrelasyon ko ay ayos lang sa akin dahil hindi niya ako mapipigilan sa kung sino ang mamahalin ko. Pero.. iba din kasi ang may basbas ng mga magulang mo para mas mapanatag ang loob na makasama ko siya ng walang inaalalang may hinanakit ang mama sa amin.

“Where is mama?” Tanong ko sa assistant niya na sumalubong sa akin pagpasok ko sa shop ng makarating ako agad. Hindi naman kasi kaayuan sa AU ang shop nito.

“Nasa opisina niya sir.”

Agad kong tinungo ang opisina niya. Kumatok ng tatlong beses bago tuluyang pumasok sa loob.

“Who brought you here.” Walang kaemo emosyong tanong nito sa akin.

Ganito na siya lagi, hindi ko na nakikitaan ng kalambutan ng tingin sa mga mata niya sa tuwing gusto ko siyang kausapin.

Simula kasi noong hindi niya kami matanggap ay naging malamig na ang pakikitungo nito sa akin.

“Kumusta ka na mama.” Bagkus tanong ko kaysa sagutin ang tanong niya. Naglakad akong palapit sa kanya para sana gawaran siya ng halik sa pisngi pero umiwas lang siya sa akin. Isang buntong hininga ang pinakawalan ko and step back.

“Kung iyan lang ang sasabihin mo, makakaalis ka na.”

“I am not here para makipag talo na naman sayo mama. Alam mo iyan. At narito ulit ako para pakiusapan ka.”

“At alam mong hindi mo mababago ang isip ko. Umalis ka na Bryant dahil hindi ko kailanman kayo matatanggap.”

“Mama, dalawang taon na ang lumipas at patuloy parin ako sa panunuyo sa inyo kahit na ipagtabuyan niyo ako.”

“Then get out. I don’t like to hear a word from you.”

“Mama-.”

“I said get out.” Pasigaw na sininyasan pa talaga ako ng kamay at itinuro ang pintuan.

Muli, isang malalim na paghinga na naman ang ginawa ko. Pero buo na ang pasya ko ngayon na makausap siya ng masinsinan.

“Just listen mama. You don’t need to shout, you don’t need to drag me away dahil aalis ako matapos kong sabihin ang lahat ng gusto ko.” Hindi ko pinansin ang matalim na tinging ipinukol niya sa akin. “First of all, I want to say sorry. Sorry dahil hindi ko kayo sinusunod. And maybe, this will be the last na kausapin ko kayo kung iyan ang gusto niyo.” Pagpapatuloy ko sa mga gusto kung sabihin dito.

“Mama, nererespeto ko kayo bilang magulang ko, at mahal ko kayo dahil napalaki niyo ako ng wala ang tulong ng ama ko. At nagpapasalamat ako sa pagbuhay mo sa akin noon at utang na loob ko iyon dahil kung wala kayo, wala din ako sa mundong ito. Pero mama.. nagmamahal lamang ako. At ang taong minahal ko ay hindi niyo matanggap.”

“Dahil hindi makatarungan.”

“Paanong hindi matakatarungan mama?” Tanong ko pero hindi na siya ulit nagsalita kaya naman nagpatuloy ako. “Dahil ba sa labag sa mga tao, sa mata NIYA? Maybe yes, kasalanan na siguro matuturing ang magmahal ng kauri ko. Na pareho kong lalaki. But mama, isa lang ang ang masasabi ko. Na magmamahal ako kahit sino pa iyan basta wala akong inaagrabyadong tao. Mamahalin ko siya at papatunayan ko na walang pinipiling kasarian ang pagmamahal na iyan. At ipaglalaban ko ang pagmamahal na iyan sa kanya.”

“Hindi naging hadlang ang kasarian naming pareho mama, dahil siya pa ang naging insperasyon ko para makamit ko ang mga pangarap ko. At siya pa ang dahilan kung bakit ako ngayon nandito. Siya ang nagtutulak sa akin na huwag dapat ako makipagmatigasan sayo. Mama, mabait ang lalaking pinili ko. Pinili kong mahalin at hindi siya gaya ng iba na iniisip niyo.”

“Hindi ko kayo sinuway noon, kahit pa na makipagrealsyon ako noon na ayaw niyo ay okay lang sa akin na gumawa kayo ng paraan makipaghiwalay sila sa akin. Dahil siguro nga hindi ko sila minahal ng totoo. But this time, hindi ako makakapayag mama dahil buong buo na ang desesyon ko na siya lang. At wala ng iba.”

“Iyan lang ba? Walang kwenta.” Bagkus sabi nito sa lahat ng mga nasabi ko.

“I know! Walang kwenta lang para sa inyo. And yes, thank you for hearing those word na kahit papaano ay nasabi ko sa inyo. And one more thing mama, I will marry Zyrel kahit na wala ang basbas niyo. Sinasabi ko sa inyo ito dahil naiisip ko parin na kailangan niyo ding malaman kahit na ayaw niyong marinig.”

Napansin ko ang mas tumalim na tingin nito sa akin.

“That’s its. Thank you mama. Have a good day.” Hindi na siya nagsalita. Mabilisang lumapit ako ulit dito at hinalikan ito sa nuo bago ako tuluyang lumabas ng opisina niya.

Marahil nga tama na muna iyon sa ngayon, kahit papaano naman nasabi ko ang gusto kong sabihin dito. At ngayon, mapapakasalan ko ang baby Zyrel ko pagkatapos niyang magtapos ng pag aaral para magsasama na kami ng legal at wala ng makakapaghiwalay sa amin.

---

Zyrel POV:

“Saan ka baby?” Tanong sa akin ni Bryant ng umagang iyon ng sabado. Tapos na ang test namin para sa huling pagsusulit. At ngayon, kampante na akong makakagala sa kung saan ko gusto dahil wala na akong iniisip na aralin.

“May bibilhin lang ako sa labas.” Sagot ko sa kanya.

“Gusto mo bang samahan kita?”

“No!.” Mabilis kong tanggi. “I mean you don’t need to accompany me. Diba may meeting ka pa ngayon.”

“Yes, but i can cancel it if you want me to come with you.”

Umiling ako saka ako lumapit sa kanya. Kinuha mula sa kanya ang necktie at ako na mismo ang nagsuot nun sa kanya.

“Mabilis lang ako, bibili lang ako ng ilan sa mga gagamitin ko sa pagpipinta.” Sabi ko sa kanya habang abala na ako sa pagsusuot sa kanya ng tie.

“You sure?”

“Yes.” Sagot ko saka muling ngumiti. “Ayan.” At tumingkayad pa ako para gawaran siya ng halik sa labi.

“Parang ayaw ko ng pumasok baby at mas gusto ko ng ikaw na lang ang i meeting ko dito sa bahay.” Pilyong sabi pa niya. Hinapit ang baywang ko at inilapit mismo sa katawan niya na wala na kahit kaunting hangin ang makakadaan sa pagitan ng mga katawan namin.

“Ehhh! S-sandali, malulukot ang damit mo.”

“It’s okay, I can wear another one.”

“B-bryant ano ba?” Bahagyang itinulak ko siya dahil kung hindi ko gagawin iyon ay talagang mauuwi na naman sa kung saan ang kakulitan niya. Madali pa naman akong matangay at baka hindi ko na magawa ang binabalak ko ngayon.

“Mmmmmm,” pero ang hirap niyang pigilan lalo pa ngayon ay sinasamyo na niya ako sa leeg.

“B-bryant, n-not now.” Tanggi ko parin kahit nagsisimula ng kumalat sa katawan ko ang kakaibang kiliti dulot ng paghalik niya sa pagitan ng leeg at balikat ko.

Nagpatuloy siya sa ginagawa. Saka lang ako nakahinga ng maayos ng tumigil siya at niyakap ako ng mahigpit.

“As you wish baby. Your my boss.” Bulong niya bago niya ako hinalikan sa nuo.

“Thank you.”

“Mag ingat ka na lang sa paglabas mo, isama mo ang isang guard para may magbabantay sayo.”

“Hindi na kailangan.”

“But I insist. No more buts, dahil kung hindi siya ang isasama mo. Ako ang sasama sayo.”

Napasimangot ako. Heto na naman siya. Ako daw ang boss niya pero siya parin naman ang nasusunod.

Well, dibale na nga lang.

“Okay! Okay! Isasama ko na.” Sagot ko na lang para matapos na.

Hanggang sa muli ay nagpaalam siya ng maayos na papasok na sa opisina niya para sa meeting niya ngayong araw. At ako naman ay tuluyang ngahanda para sa plano ko.

Plano ko na kausapin na sa unang pagkakataon ang mama niya para makiusap na din dito na sana ay matanggap ako para sa kanya.

Sakay ng kotse agtas ang daan patungo sa bahay nila dahil hindi naman daw ito lumalabas gaya ng sabi sa akin ni Brent na minsan ko ng natanong.

Oo, Brent help me this time para magkaroon ako ng pagkakataon na makausap ang mama nila.

Ito na ang tamang pagkakataon. Tama na ang dalawang taong pananahimik ko. At alam ko naman na kahit walang sinasabi sa akin si Bryant ay patuloy parin siya sa pagkumbinsi sa mama niya.

Dala dala ko din ang ipininta ko na hindi alam ni Bryant. Portrait nilang pamilya. Si Bryant, si Brent, ang papa nito at mama niya. Nasabi kasi sa akin ni Brent na minsan ng nagpagawa noon ang mama nila ng portrait nilang apat pero nasira lamang daw noon dahil sa hindi inaasahang pagkahulog sa sabitan at nagasgasan na mismo ang larawan dala ng pagkabasag ng salamin nito.

And now, ginawa ko iyon para kahit papaano ay may maibigay akong presensya para dito kahit na hindi ako sigurado na matatanggap nito.

“Your here, come.” Sinalubong ako ni Brent mismo sa may gate dahil alam niyang darating na ako.

“Salamat.”

“Need help?” Tanong pa niya ng kuhanin ko sa upuan sa likod ang portrait na nakanalot pa sa brown paper.

“Salamat ulit. Medyo mabigat nga eh.”

“Mabuti at naitago mo ito kay Bryant.”

“Hindi ko naman iginuhit sa penthouse niya kaya hindi niya alam ito.” Sagot ko naman dito at pinagtulungan na nga naming buhatin iyon papasok.

“At sino ang nagbigay sayo ng karapatan na umapak sa pamamahay ko?” Boses mula sa may itaas ng hagdan kaya sabay pa kaming napatingin doon ni Brent pero agad akong nagbawi ng tingin at yumuko.

“Huwag kang yumuko. Dahil kapag nakikita ka ng mama na natatakot ka sa kanya ay mas ibababa ka niya.” Pabulong na sabi ni Brent sa akin bago binalingan ang mama niya. “Ako ang nagpapasok sa kanya mama, at mayroon akong permiso dahil tao siyang nakiusap sa akin na gusto ka niyang makausap, kaya sana mama, harapin niyo din siya ng makataong paraan.” Sagot niya dito.

Napalunok pa ako. Parehong pareho sila ni Bryant kung magsalita. Magkapatid nga sila. Hindi man sa ama pero magkaparehong magkapareho talaga sila.

“Hindi ako tumatanggap ng bisita lalo na sa isang iyan. Siguro kung ibang tao pa ay mahaharap ko pero…”

“Mama, please. Nagpunta dito si Zyrel hindi para makipagsumbatan sa inyo.” Muli ay sabi niya dahilan para hindi maituloy ng mamaya niya ang gusto nitong sabihin. Magsasalita pa sana siya pero ako naman ngayon ang pumigil sa kanya.

“Ako na ang makikipag usap. Baka madamay ka pa.” Sabi ko saka na alanganin ding nakatingin sa akin. “Kaya ko.” Mas pinatatag ko ang tuno ng boses ko kahit na sa totoo ay nanginginig na ako at hindi ko alam kung kaya ko ba talagang panindigan ang pagpunta ko dito para kausapin ang mama nito.

“Sige. Nasa paligid lamang ako.” Tanging nasabi na lamang niya at kinuha na mula sa akin ang hawak naming portrait at maingat na inilapag sa may sofa iyon. Tumingin pa ito sa akin bago tuluyang lumayo sa akin ay iwanan ako.

“Magandang umaga po ma’am.” Lakas loob kong pagbati dito kahit pairap na nakatingin sa akin pero nagpatuloy na ito sa paghakbang pababa na naantala siguro kaninang nakita niya kami.

“Walang maganda sa umaga, at gaya ng sinabi ko, makakaalis ka na.” Nasa tuno talaga nito ang pagkadisgustong makita ako.

“Naglakas na po ako ng loob na humarap sa inyo kahit na alam kong ganito ang inaasahan kong pakikitungo niyo sa akin.” Sabi ko na lang at hindi na pinansin ang masama nitong tingin sa akin. “Kahit ayaw niyo akong kausapin, sasabihin ko po sa inyo ang pakay ko. At kaya ako narito ay gusto ko lang sabihin na, hindi ko susukuan ang pagmamahal ko kay Bryant, kahit na alam kong isinusumpa niyo na ako. Hindi ako naghahangad na matanggap niyo ako para sa kanya dahil nga sa pareho kaming lalaki at wala pong pinipili ang pagmamahal.”

“Pero ma’am, hindi mo man niyo ako tanggap para sa anak niyo, nangangako naman ako na hindi siya masasaktam o mahihirapan sa piling ko. At kung mangyari man ang ganun sa mga araw na dadaan, ako na ang magbabalik sa kanya sa inyo. But now, hindi ko naisip na masasaktan siya sa piling ko. Hindi ko nanaising mahihirapan siya habang magkasama kami, at gagawin ko ang lahat para maging masaya siya na kasama ako.”

“Maraming salamat sa inyo dahil sa mga panahong pilit niyo kaming pinaghihiwalay, ay lalo kong napapatunayan na mahal niya ako at handa niya akong ipaglaban sa inyo. At dahil doon, naging matatag na din ako na minsan ay naisip ko na bitawan na lang siya para hindi kayo mag away pero hindi siya sumuko at pilit na ipinaglalaban ang pagmamahalan namin. At sana po, hindi man sa ngayon, o sa susunod na bukas. O kahit gaano pa iyan katagal, maghihintay ako, kami ni Bryant ng pagtanggap mo sa relasyon namin.” Mahaba habang lintaya ko at sinabayan na ng pagyuko ng matapos akong magsalita.

Hindi ko alam kung maganda ba ang mga sinasabi ko pero iyon lang ang nasa isip ko. Ang sabihin dito ang nasa loob ko.

“Umalis ka na.” Pero iyon lang ang naganggap kong salita mula rito gaya ng inaasahan ko na hindi ito magsasalita.

Muli ay yumukod ako bago muling tumingin dito. Nagpakita ng bahagyang pagngiti bago muling sumeryuso.

“Opo, aalis na po ako. At maraming salamat po sa pakikinig sa akin.” Sagot ko. “At sana po, kahit hindi niyo ako tanggap,  sana tanggapin niyo ang regalo ko para sa inyo. Muli, maraming salamat po ma’am.” Hindi ko na hinintay na sumagot ito dahil alam ko naman na kanina nanggigigil ito na itaboy ako sa pamamahay nila. Pero hindi na mabigat ang pakiramdam ko dahil kahit papaano ay nakaramdam ako ng kaginhawaan sa dibdib ko na nasabi ko dito ang pakay ko.

“Are you done?” Tanong sa akin ni Brent na sumalubong sa akin na nasa labasan pala.

Tumango ako at ngumiti.

“Maraming salamat Brent.”

“Are you okay with that?”

“Yeah! Hindi ko naman hinahangad na matanggap niya ako sa isang pakiusap lang, pero masaya na ako ngayon dahil nakausap ko na siya.”

“Okay! Don’t worry, luluwang din si mama at matatanggap kayo ni Bryant.”

“Thank you again. Mauuna na ako. Salamat sa pag alalay sa akin.”

“No worries. Count me in if you need help.”

“Yeah. Bye.”

“Bye.”

=

Naging abala na ako ng makauwi ako ng bahay pagkagaling ko sa bahay nila Bryant. Naging magaan na ang pakiramdam ko at sa gaan na iyon ay nawili ako sa pagpipinta.

At ang ipininta ko ay ang larawan namin ni Bryant na magkasama na nasa Japan kami at napapalibutan ng puno ng Cherry blossom.

Kapag kasi walang pasok at may oras kami ay bumibisita kami sa Japan at inaayos niya ang ilan sa mga negosyo ng yumao niyang ama.

At minsan napag usapam din namin na, kapag nakapagtapos na ako ng pag aaral ay lilipat kami sa Japan at doon na kami tuluyang manirahan.

Hindi ko man sana gusto ang ideyang iyon dahil ayaw kong malayo kina mama pero nagsabi naman siya na dadalasan naman daw namin ang pagbisita sa kanila at may social media naman daw na magagamit kung namimiss ko sila at gustong makita.

Nasabi ko na lang na saka na namin pag uusapan iyon. Kung handa na kaming lahat at matanggap kami ng mama niya. Pero hanggang kailan kaya kami maghihintay para doon.

Ewan ko na lang. Bahala na. Basta masaya kami pareho at mahal namin ang isa’t isa ay wala ng makapagpapahiwalay sa amin.

KRING! KRING!

Tunog mula sa reciever ang naringgan ko kaya naman binitawan ko ang mga hawak ko at tinungo iyon para sagutin.

“Yes hello.”

“Zyrel. Si Bryant.” Kunot nuo akong inaalala kung kaninong boses iyon.

“Who is this? Bakit si Bryant?” But then, nakaramdam ako ng kaunting kaba dahil parang kakaiba ang tuno ng nasa kabilang linya.

“It’s me Harold. Si Bryant hindi namin maawat, nakikipag away siya ngayon.”

“What? Paanong? Anong nangyari? Nasaan kayo?” Tanong ko.

“Nasa isang bar restaurant kami ngayon. Nalasing siya tapos may bigla kaming nakagitgitan. Damn! Hindi pa naman namin alam kung paano siya awatin. At alam namin na ikaw lang ang makakapigil sa kanya.”

“Ano?” Tinignan ko ang orasan. Dapat nasa opisina pa siya niya ngayon pero bakit nasa bar siya?

Ehhh! Alas sinco na pala ng hapon, bakit hindi ko namalayan ang oras.

“Saan bar iyan. Darating ako. Subukan niyo parin siyang pigilan habang papunta pa lang ako.” Halo halo na ang naramdaman ko. Pagmamadali at takot na baka kung mapaano siya. Kasi tama si Harold. Hindi basta basta napipigilan si Bryant kung ito ang nakipag away. Lalo na ng maalala ko ang minsan na siyang pumatay ng muntik ng may gumahasa sa akin.

“Bryant.” naibulong ng agad naman na sinabi ni Harold ang address kaya naman agad akong nagbihis ay tinahak ang daan patungo sa sinabi nito at gaya ng dati ay may kasama akong guard na laging nakabuntot sa akin kapag hindi ko siya kasama.

Mabilis naman namin na narating ang lugar, pero wala naman akong makitang kahit na ano  o sinong nag aaway ng pumasok ako. Katahimikan lang at tanging malamyos na musika ang naririnig ko.

Eh!! Natapos na ba ang gulo? Naayos na ba nila?

Ewan! Iginala ko na lang ang paningin ko sa paligid pero wala na talagang katao tao. Hanggang sa nagulat na lamang ako ng biglang namatay lahat ng ilaw sa paligid at tanging spot light na lang na itinuon sa akin kaya sarili ko na lang ang nagliliwanag.

What the fucking hell is this? Is this a trap? How dare Harold to prank me?

And then, kikilos na sana ako para umalis na lang dahil wala akong oras para sa kalukuhan nila pero sa pagtalikod ko ay nakita ko na mismo si Bryant sa may pintuan na nakatayo doon. At may ilaw din na nakatapat sa kanya.

Nakangiti siya, at ng dumako ang tingin ko sa mga kamay niya ay may hawak itong pumpong ng pulang rosas.

Napalunok ako. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin nito. Lagi naman niya akong binibigyan ng mga bulaklak pero bakit may kakaiba ngayon.

Ewan ko ba pero napahakbang ako paatras ng maglakad na siya palapit sa akin.

“Anong kalukuhan ito?” Tanong ko ng tumigil siya mismo sa harapan ko.

But then. Hindi siya agad nagsalita bagkus nagulat na lang ako ng lumuhod siya sa harapan ko.

“What are you doing?”

“I love you.” Bagkus sabi niya kaysa sagutin ang tanong ko at inabot sa akin ang bulaklak na hawak niya habang nakaluhod siya. Agad ko naman iyong kinuha.

“Stand up Bryant.”

“Yeah! Tatayo ako pagkatapos mong tanggapin ang alok ko sayo.” Sabi niya at kumilos ang mga kamay niya na may kinuha sa bulsa ng polo niya.

At ganun na lang ang panlalaki ng mata ko ng makita kung ano iyon. Mabistahan ng mabuti ng buksan niya ang maliit na pulang kaheta na naglalaman ng isang singsing.

“Two years baby, and this is the day that I been waiting.” Sabi niya. “I love you, no matter what? Kahit na maraming hadlang ang pagmamahal ko sayo ay hindi iyon makakapigil sa akin na gawin ito. Ang alayan ka ng buong buhay ko at makasama ka ng panghabang buhay.”

“B-bryant.” Tanging malakas na pagtibok na lang ng puso ko ang sumasabay sa bawat katagang binitawan niya ang naririnig ko.

Kakaiba. Oo, dahil hindi ko naman na aasahan na ganito pala ang pakiramdam na may mag propropose sa akin.

“Baby, I will always love you so please, let me love you forever,let me takecare of you for the rest of your life, let me be your husband and lets build a family together. Baby, Will you marry me.”

Muli ay sunod sunod ang naging paglunok ko. Pakurap kurap pa ang mata ko kuway kukusutin baka nananaginip lang ako dahil minsan na akong nanaginip at nangarap ng ganito. But now.

This is not just a dream. Totoo nga ito.. dahil nasa mga mata niya ang pagsusumamo.

Ngumiti ako, na kahit may mga luha ng namumuo sa mga mata ko na tuluyang nalaglag iyon at naglandas sa mga pisngi ko ng tumango ako. “Y-yes. And I love you too much.” At inilahad ko ang kamay ko sa harapan niya.

“Thank you baby.” Kinuha ang kamay ko at isinuot na sa akin ang singsing na hawak niya. Mabilis na tumayo siya. Humalik sa labi ko bago ako niyakap ng mahigpit kasabay ng muling pagkabuhay ng mga ilaw sa paligid at mas lumakas na ang musikang pumapailanlan sa loob ng restaurant  kasabay na rin ng masibagong palakpalak na galing sa mga kaibigan niya na kasama pala namin sa loob.

“Congrats.” Halos sabay sabay na sabi nila at nagsilapitan sa amin ng humiwalay na ako bg yakap sa kanya.

Mga ngiti sa labi na inisa isa ko silang tinignan.

“I’m happy for you.” Si Kristine na minsan nalaman ko na may gusto sa akin noon pero naging sila ni Kartlon na ngayon at malapit na ding ikasal.

“Thank you.” Sa pagtitipon namin ay sinabayan na namin ng kaunting salo salo. At kaya pala walang ibang tao doon ay nerentahan iyon ni Bryant para sa araw na ito na ang akala ko ay meeting talaga niya ang pupuntahan kanina kundi ang paghahanda pala niya para sa pagpropose sa akin.

=

“Congrats.” Nakangiti siyang isinuot sa akin ang medal at inabot ang certificate. Hindi na ako sinamahan ng mama dahil nasa harapan naman daw kasi siya at siya na mismo ang magsusuot nun sa akin at magbibigay ng mga natanggap kong award.

I’m proud to say na cumlaude ako.

“Thank you.” Bulong ko sa kanya. Pasempleng yumakap siya sa akin kasabay ng pagbati niya sa akin.

“You deserve it.” Pormal man ang pakikitungo niya sa akin dahil nasa harapan kami ng maraming tao ay alam ko at napapansin ko kung gaano niya ako gustong yakapin at halikan ngayon at batiin sa paraang gusto niya.

Ilang sandali pa at nakipagkamay ako sa mga kasama niya doon. Mga dean, ibang prof. They congratulate me for what I achieve right now.

Pagkatapos matanggap ang mga award na naipaabot sa akin ay nagpakuha na din kami ng mga larawan bago ako tuluyang bumaba sa intablado at bumalik sa upuan namin ni mama at nasa likuran naman namin si W, X and Y na sumama sa amin.

“Congrats kuya.” Yumakap pa sa akin si Wayne mula sa likuran ko habang nakaupo ako at humalik sa pisngi ko.

“Thank you W.”

Lumipas pa ang ilang oras dahil sa haba ng pagbibigay ng mga award sa iba pa hanggang sa tuluyan ng matapos iyon.

“Lets go.” Panabay na napatingin pa kami nina mama kay Bryant na palapit na sa amin.

Pauwi na kami. Nagpahanda si mama sa bahay ng kaunting salo salo pero sabi niya ay may pupuntahan pa daw muna kami kaya mauuna na sina mama uuwi at susunod na lang daw kami sa kanila.

“Mauuna na kami nga hijo. Mag ingat kayong dalawa.” Si mama. Humalik muna ako sa pisngi nito bago tuluyang nagpaalam sa kanila.

“Saan tayo pupunta?” Tanong ko sa kanya ng nasa daan na kami sakay bg kotse niya.

“Pupunta tayo sa bahay.” Sagot niya na bahagyang tumingin sa akin at may ngiti sa mga labi.

“Huh!.” Kinabahan ako. “B-bakit tayo pupunta doon. H-hindi ba magagalit ang mama mo?” Tanong ko.

“I don’t know, but I want you to meet them officially. At kahit ayaw man ni mama, ipapakilala parin kita. Inimbitahan kasi tayo ng papa doon, and he said that he thanking you for the portrait you gave last month.”

“W-what? H-how did you know?”

“How can’t I? Kung sa pag uwi ko sa bahay ay iyon ang una kong nakikita na nakasabit sa dingding sa sala namin.” Sagot niya sa akin. “At hindi mo sinabi sa akin na sa araw ng pag propropose ko sayo ay iyon ang araw na kinausap mo ang mama. But thank you baby.”

“Did your mom like the portrait.”

“Asked her later.” Sagot niya at muling itinuon ang pansin sa daan hanggang sa tuluyan na naming narating ang bahay nila.

Kinakabahan man dahil ito na ang pangalawang aapak ako sa pamamahay nila knowing that his mom doesn’t like me.

“Come on.” Hawak niya sa kamay ko na hinila ako papasok ng bahay nila.

Walang tao ng nasa sala na kami at tama nga siya. Una ngang nakikita ang may kalakihang portrait na ako mismo ang gumawa.

“See. It’s beautiful. Sa una hindi ko iyan napansin dahil akala ko iyan iyong dating nakalagay diyan at ipinaayos lang ng mama, pero ng mapagmasdan ko siyang mabuti ay alam ko na sayo galing iyan at isa sa mga obra maestra mo.”

“Pinayagan ng mama mo ilagay iyan diyan, i-ibig bang s-sabihin‐.”

“Yes.” Putol niya sa sasabihin ko pa sana. “And she like it. She really like it. Last week ng kinausap niya ako at sinabi niya na, susubukan niyang intindihin tayong dalawa.”

“Really?” Bigla akong nabuhayan ng dugo dahil sa sinabi niya. Ewan ko ba pero kusa akong kumilos at yumakap sa kanya. “R-really?” Ayaw ko man sana pero may mga namuong luha sa mga mata ko dahil sa hindi maipaliwanag na kaligayahan dahil matatanggap na kami ng mama niya.

“Y-yes baby. And thank you for being brave.”

“You thought me to be brave.”

“Ahem.” Tikhim na nakapagpakalas sa aming dalawa kaya naman nawala bigla ang pagdradrama ko. At tumingin sa kung sino man iyon.s

Sina Brent, ang papa nito at mama nila.

“Magandang hapon po.” Agad kong pagbati at sinabayan ng pagyuko na halos mabali na yata ang baywang ko dahil nasobrahan ko ang ginawa kong pagyuko.

“Lift up you face young boy.” Boses iyon ng papa nila kaya agad naman akong tumalima pero bahagyan akong umatras para kahit papaano ay maitago ko ng kaunti ang katawan ko sa likuran niya na nakaramdam ako ng halo halong emosyon. Kaba, excitement. Ewan ko. Basta marami. Iba iba.

“Magandang hapon po.” Muli kong pagbati. Ngumiti naman ang papa niya. At ng madako ang tingin ko sa mama niya ay seryuso parin ito pero wala na ang tading matalim kung makatingin.

“Magandang hapon din sayo hijo.” Sagot naman nito at lumapit na sa amin. Nakipagkamay sa akin saka tinapik naman ang balikat niya. “Welcome to the family.”

“Huh!.”

“We know that you are going to get married kaya naman winiwelcome ka na namin sa pamilya namin.”

Napatingin ako sa kanya.

“Yes baby, nasabi ko sa kanila na pagkatapos mong grumaduate ay magpapakasal na tayo.” Sabi naman niya sa akin.

“And thank you for the portrait.” At iyon ang nakapagpabaling ng tingin ko sa mama niya na ngayon ay nakatingin sa portrait na nakasabit sa dingding. “It’s beautiful.”

“Thank you too ma’am for the compliment.” Sabi ko naman dito.

“Yeah! You deserve to be one. And, like what my husband said. Welcome to our family.” At sa mga katagang iyon ay tuluyan ng naging at ease ang pakiramdam ko at nawala na ang natitirang agam agam sa dibdib ko.

Nakangiti akong tumingin sa kanya. Gusto ko siyang yakapin ngayon at pasalamatan dahil hindi siya sumuko sa relasyon namin kahit na labag sa kagustuhan ng mama niya noon.

Parang nabasa niya ang nasa isip ko at hinila niya ako palapit sa kanya at niyakap ng mahigpit sa harapan ng kapatid at mga magulang niya.

Nahiya man ako pero yumakap na din ako sa kanya ibinaon ang mukha ko sa dibdib niya. This is the one of my happiest day that I ever had. Ang matanggap ako ng pamilya niya at makakuha ng basbas sa kanila para sa tuluyan naming pagsasama.

At natapos ang araw na iyon na naging malinaw na ang lahat. Naging masaya ang pagtatapos ng pag aaral ko dahil ang pagtanggap ng mama niya ang natanggap kong  pibakamagandang regalo.

At masasabi ko na wala ng kahit na sino pa ang makakapaghiwalay sa amin dahil napatunayan na kahit may isa mang taong labag sa relasyong binuo namin ay may panahon na magbabago iyon at matatanggap ka. Just don’t lost hope, kahit gaano pa man iyon katagal dahil may araw na ganito na makakamtam ang mga gusto mong makamit. Magpakumbaba ka lamang at siguradong balang araw, makakamit mo ang iyong mga pinapangarap sa buhay.

At masaya ako ngayon na sa paghihintay ko. Nabigyan iyon ng katuparan.

“I love you baby.”

“I love you too.” At mga kagatang patuloy naming binibigkas at hindi pagsasawaang bigkasin at sabihin. Hindi lang sa gawa, kundi kasama na sa salita na naipaparamdam at naipapakita namin na mahal namin ang isa’t isa.

=

Clent POV;

“Narito na naman ako papa.” Seryusong sabi ko kay papa ng umuwi ako sa amin. Mabilis na lumipas ang panahon at paulit ulit ko padin itong kinakusap. At ngayon, mas naging mataas na ang bilib ko sa sarili ko dahil kahit papaano ay may maipagmamalaki na ako.

Sa dalawang taong lumipas simula ng tuluyan nito akong itakwil sa bahay dahil mas pinili ko si Brix kaysa sa sundin ang kagustuhan nito.

And now, Nakapagpatayo na ako ng sarili kong firm. Sa doctorate course na kinuha ko ay nagtuloy ako sa Law course para tuluyang makamit ang mga iyon.

At proud ako na sa tulong ng taong mahal ko ay nakapagtapos ako ng pag aaral ng wala ang tulong ng papa.

And yes, Brix and I are still together. Strong enough para malagpasan ang mga pagsubok na kinahaharap namin. At sa tulong ng papa niya ay doble ang pagsisikap ko na pagsabayin ang dalawang kursong iyon.

“And proud to say, nakapasa ako bilang isang abogado at kaunti na lang, magiging tagahukom na ako. Hindi ka pa ba proud sa akin sa lagay na ito papa?”

Tumingin lang ito sa akin. At parang balewala ang sinabi ko. Pero malaki na din ang ipinagbago niya na para bang tumanda ito ng sampong taon kaysa sa dapat na edad niya.

“Are you okay?” Tanong ko sa may pag aalalang tinig.

“You bastard asshole.”

“I know papa. And sorry for being one.”

Ibinato niya sa akin ang librong binabasa nito kaya naman sinalo ko.

Mapapalaban na naman ba ako. Kabilin bilinan pa naman ni Brix na ayaw niyang umuwi ako ng may pasa sa mukha dahil may kalalagyan na daw talaga ang papa sa kanya.

Hindi kasi ako lumalaban at hindi ko iniiwasan ang mag banat sa akin ng papa kung sa paraan lang na iyon ay matanggap niya ako, ni Brix. At matanggap nito ang relasyon namin.

“Ang tigas ng ulo mo.” Pasigaw pa na sabi nito sa akin.

“Yeah! At kanino ba ako nagmana ng katigasan ng ulo.” Sagot ko naman. Pero naramdaman ko na sa pagsigaw niya ay wala na ang panggagalaiti nitong ipalo sa akin ang hawak na baston. May pagkakataon na kayang nakapag isip na ang papa at nagbago na ang pananaw niya? At tanggapin na lang ang disesyon ko? “At alam mo papa kung kanino ko namana ang ugali at katigasan ng ulo ko.”

“You bastard, huwag mo akong itulad sayo.”

“Why? All of me built by you. Kaya hindi mo din mababago ang pasya ko na suwayin kayo sa kagustuhan niyo. Dahil ako ang makikisama kay Brix at hindi kayo. Papa, alam ko na matagal na akong nakikiusap sa inyo at kahit saktan niyo ako at ikawil ng paulit ulit, hindi ako titigil hanggang sa matanggap niyo na kami. I love Brix papa at alam ko na sa mga mata ng tao ay hindi katanggap tanggap. But they are not me nor Brix. Hindi sila ang nakakaramdam ng nararamdaman namin para sa isat isa. Pero hindi na din iba iyon sa paningin ng ibang malawak ang pang unawa. And papa, sana sa pakikipag-usap ko sa inyo ngayon ay malinawan na kayo.” Mahabang lintaya ko.

“You.” Pero mabilis na nahuli ko ang baston na gusto na namang ipalo sa akin.

“Not in my face papa dahil ayaw kong makita ni Brix na may pasa akong umuwi. At kilala niyo naman siya diba. Binalaan kasi niya ako na kapag may makita siyang pasa sa akin ay lalagyan din niya ang gumawa non. At ayaw kong mangyari iyon. Ayaw ko na tuluyang bumigat ang loob niyo sa kanya dahil wala siyang pinakikinggan.”

Isang buntong hininga ang narinig kong pinakawalan nito at talaga naman na nakita ko kung paano magtaas baba ang balikat nito bago hinila ang baston na nahawakan ko sa paghataw nito.

“Papuntahin mo ang gagong iyon dito at magtutuos kami.” Maawtoridad na sabi nito. “Huwag mo akong tignan ng ganyan. Gusto ko siyang kausapin ng magkaalaman kaming dalawa.”

“Papa.”

“You bastard. Just get out. Hindi ikaw ang gusto kong makausa. At mamayang hapon gusto kong nandito na siya kung gusto niyong makuha ang basbas ko sa inyong dalawa.” Sabi nito na nakapagpalubag na ng dibdib ko at hindi ko na napigilan na lumapit dito at yumakap.

“Salamat papa. Maasahan mo. Darating kami ulit mamaya dito.”

“Just get out.”

Sabay senyas ng baston na lumabas na ako. Hindi na nga ako nagtagal. Mabilisan na akong lumabas sa library nito na may ngiti na sa mga labi. At sa paglabas ko ay siya namang nakasalubong ko si mama.

“Are you okay. Ngayon ko lang nakita ang ngiting iyan na lumabas sa silid na iyan.”

“Yes mama, I’m okay and happy. Dahil matatanggap na ng papa ang relasyon ko kay Brix.”

Ngumiti din si mama at yumakap sa akin. “Good for both of you hijo.”

“Yes mama. At hindi nasayang ang paghihintay ko ng dalawang taon.”

“I’m proud of you.”

“Thank you mama.” Marami pa kaming napag usapan bago ako tuluyang nagpaalam sa dito. At masaya akong umuwi na sa penthouse ni Brix at sabihin sa kanya ang magandang balita.

But then…

Sa hindi ko inaasahang tagpo ay nagulat na lamang ako ng buksan ko ang pintuan papasok ay tumambad sa akin ang mga nagkalat na mga talulot ng mga pulang rosas.

Napalunok ako dahil ngayon lang gumawa ng ganito si Brix sa dalawang taon naming pagsasama. Hindi ko alam kung ihahakbang ko ba ang mga paa ko dahil sa maapahan ko ang mga talulot ng rosas na nagkalat na.

“Brix, Hon. Where are you?” Malakas na boses na tanong ko pero hindi siya sumagot. At hindi ko alam kung saang lupalop siya sa loob naroroon.

But this kind of a scene. Hindi ko talaga inaasahan. At saan niya naman nakuha ang mga ganitong ediya para surpresahin ako?

Paghakbang ko papasok at awtomatiko ng sasarado ang pinto kaya naman mas nagulat ako ng may yumakap mula sa likod ko.

Naramdaman ko agad ang pagbaon ng mukha niya sa palikat ko at para bang matagal na nawalay ako sa kanya ng napakahabang panahon sa paraan ng pag amoy niya sa akin doon.

“I love you.” Bulong niya. At ang isang kamay niya na nakayakap sa baywang ko ay hinawakan ang kaliwang kamay ko na nakahaplos na sa pisngi niya kaya hinayaan ko na lang. Hanggang sa pagyakap niya sa akin mula sa likod at lumuwang at may kung anong isinuot sa palasingsingan ko kaya awtomatikong napatingin ako doon.

A ring.

Agad akong humarap sa kanya. Magsasalita sana ako at tanungin kung ano ang ibig niyang ipahiwatig sa mga kilos niya ngayon pero agad namang lumapat ang labi niya sa akin at ginawaran ng masuyong halik sa labi kaya naman napapikit ako ng wala sa oras dahil sa gaan noon at parang tinatangay akong tugunan iyon ng kung gaano din kagaan iyon.

“Honey, lets get married.” Bulong niya ng ikulong ng mga palad niya ang pagkabilang pisngi ko at padamping hinalikan ako sa ilong. “At sabay na nating tuparin ang mga pangarap pa natin ng magkasama.”

“Are you sure?”

“Silly, paano mo natanong kung sigurado ako. Of course. Siguradong sigurado ako, kaya nga ginawa ko ito. And I love you honey. I love you Clent Fransisco soon to be Clent Alcaide.”

“How can you be so sure that I will accept your proposal.”

“Of course, you will. At kahit pa man na ayaw mo. Wala ka ng magagawa. Dahil akin ka na.” Sagot niya saka niya ako muling hinalikan pero sa mas mapusok na paraan na. “And you can say no now, kung kaya mo akong tanggihan dito.” Sabi pa niya at muling pinaglapat ang labi namin.

Agad na nakapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko at mabilis na hinuli ang dila ko para sipsipin iyon.

“Uhmm.” And a moan skip in my mouth. Para siyang uhaw na uhaw sa mga halik niya. At habang magkaugpong ang mga labi namin ay humahakbang na kami papunta sa sala at sabay na bumagsak doon.

Ngumiti siya. At wala ng pag aalinlangan na tinanggal ang damit ko. Pantalon kasama na ang panloob ko.

He kiss me again na agad kong tinugon. Pero saglit lamang iyon at agad na naglandas ang labi niya sa may tainga, sa leeg, sa may balikat.

Ang mga kamay niya ay naglulumikot na at tuluyan ng sakop ng isa niyang palad ang pagkalalaki ko at nilaro iyon na mabagal na kumikilos. Taas baba na ang palad niya doon.

Hanggang sa matagpuan na din ng labi niya ang isa sa dibdib ko and suck it. Lick it na nakapagpainit na sa buong katawan ko. At ang kiliting dulot nun na kumalat na at naglandas sa bawat ugat ko.

“Honey, uhmm.. ahhhhh.” Kasabay ng pagpapasasa ng labi niya doon at ang kamay niya ay tuluyan na akong nadala at gusto ko ng mas higit pa na hindi naman niya ako binigo. Bumaba ang labi niya sa may pusod ko, pababa pa sa may puson hanggang sa tuluyan ng marating ng labi niya ang akin at hinalikan ang itoktok nun.

“Uhmmmm.“kagat ang labi kong napatingin sa kanya na ngayon ay abala ng nagpapasasa sa buong laki ko. Sipping it, licking, sucking. Using his tounge to make feel so good. “Uhmmm… a suck me more. Uhmmm… ohhhh..”

Pabaling baling na ang ulo ko dahil sa sarap.

“Ugh.” At ungol na galing sa kanya dahil sa pagsalubong na ng balakang ko sa pagbaba niya. “So naughty honey.” Sabi pa niya. At habang hawak ang akin ay dinilaan niya ito mula sa pinakapuno hanggang sa dulo.

“Uhmmm, s-so goood.. more honey.” Paos na sabi ko sa kanya. Kagat labi na naman ako dahil sa sarap na sarap ako sa kung paano niya laruin ang pagkalalaki ko.

“Like this.” And he stick his tounge at nilaro ang mismong butas ng pagkalalaki ko.

“Y-yeah.. ugh…uhmmmm.” and sinipsin niya mismo ang pinaka ulo ng akin na ginawang parang lollipop na may tunog pa talaga na mas nakapagpainit sa akin.

“So sweet honey.” Then he sucking me again. Put mine inside his mouth and moving upside down.

“Uhmmmm..honey.. uhmmmm.” Pero tumigil na siya ng maramdaman siguro na malapit na akong labasan dahil sarap na sarap na talaga ako. At sa pagtigil niya ay mabilisang inalis ang lahat ng damit niya bago niya ako muling hinalikan at nagbigay daan na para tuluyang ipasok ang kanya sa akin. “Ugh.. uhmmmp..”

“Yes honey.. uhmmmm. Suck me in.. so tight.  Ahh…” sabi niya at nagsimula ng kumilos sa ibabaw ko.

“Uhmmm. Ahhhh.. .. aaaa … f-fuck.. uhmmmm.” And still kakaibang kiliti doon na nagpapabalik balik ang buo niyang laki sa loob ko. “Deeper honey ahhhh…”

“Uhmmm…yeah…ahhhh.” at malalakas ang bawat pagbaon niya sa akin at ramdam na ramdam ko ang pananalakay niya at sa bawat pagbaon niya ay nakakaramdam ako ng kakaibang kaluwalhatian.

Nakakaliyo. Ang sarap sa pakiramdam.

“Ahhhhh..”

Mga ungol, ang bawat tunog ng pagsalampak ng balakang niya sa akin ang siya ng namayani sa buong bahay.

Ang bawat baon, ang bawat hugot. Ang bawat haplos. Ang bawat galaw na niya ang laging nakakapagpadala sa akin sa walang hangganang kaligayahan.

“Uhmmmm. Honey.. I wanna Cum.. ummmm.” Bulong niya at sa paghalik niya sa akin ay siya ng sabay na kaming nakarating sa rurok ng kaluwalhatian.

Hingal na hingal siya. Pero ang akala ko ay tapos na pero hindi pa pala. Dahil sa naramdaman ko parin ang kahandaan niya.

“H-hey. What are you doing?” Nagulat pa ako ng pinatayo niya ako at walang kahirap hirap na binuhat ako kahit magkasing laki lang ang katawan namin at dinala sa loob ng silid namin.

Pasalya niya akong binitawan doon at mabilis din sumampa sa kama. Pinaluhod niya ako doon at pumuwesto siya sa likuran ko at agad na ipinasok muli ang kanya na tigas na tigas parin.

“Ugh… ummmm. Ahhhhh.” Hindi ko na alam kung ano ba ang tamang ungol na dapat lumabas sa bibig ko.

“Honey, I love you.” Paos na sabi niya habang mabilis na bumabayo siya sa likuran ko. Hawak ang balakang ko at tinutulungan akong kumilos kasabay ng paggalaw niya labas masok sa akin.

“Ugh.. i-i l-love you t-too. Uhmmm…oohhhh…. ahhhh..” at padapa na talaga ako sa kama na tanging ang balakang ko na lang ang nakataas. Ramdam na ramdam ko ang nag uumigting na pagnanasa niya. Ang bawat bilis ng galaw niya.

Sa pangalawang pagkakataon ay narating namin pareho ang sarap na dulot ng pag iisa ng katawan namin.

=

Brix POV:

Ngali ngaling suntukin niya ako habang nagbibihis kami dahil hindi siya makatayo ng maayos matapos namin pagsaluhan ang sarap ng apat na beses sa buong maghapon.

Eh kasi naman, kung sinabi lang niya na gusto pala akong kausapin ng papa niya ng mas maaga di sana hindi siya ngayon nanggagalaiti sa akin dahil sa sakit sa likuran niya.

Ngiti na lang ako ng ngiti na nakapagpainis pa sa kanya.

“Honey naman, sorry na. Ang sarap mo kasi eh. Hindi ko mapigilan.” Pilyong sabi ko pa sa kanya.

“Fuck off.” Pasigaw na sabi niya at iwinaksi pa ang kamay ko na humawak na naman sa umbok ng pwetan niya.

“Ahaha. Oo na. Ang lambit kasi parang gusto ko na naman kainin iyan. Lagyan ng marka.” Dagdag ko pa at muling pinalo siya sa may pwetan.

“Ako’y tigilan mo.”

“Nanggigigil ako honey. Parang gusto ko na naman ng round five. Pwede bang bukas na lang tayo humarap sa papa mo.” Sabay dinilaan ang sarili kong labi.

“Tumigil ka. Kung kailan gusto na tayong makausap ng matino ng papa saka mo naman ipagpapaliban.”

Napakamot ako ng ulo dahil sa sinabi niya. Sa totoo lang wala naman akong sasabihin sa papa niya. Basta. Basta kung tutol ang papa niya. Di tumutol ito. Wala akong pakialam. Basta hindi ako mapipigilan ng papa niya mahalin siya.

“Okay okay! Heto na! Magbibihis na ako.” Sagot ko na laman. Kung ano man talaga ang sasabihin sa amin ng papa niya bahala na. Huwag lang niyang ipapalo sa akin ang baston nito na palaging ipinapalo sa kanya dahil baka ipalo ko din dito ang sariling baston kapag di ako nakapagpigil.

Kasi naman, ilang beses ko na siyang sinabihan na hayaan na lang niya ang papa niya na tumutol total wala namang magagawa ito kung talagang mahal namin ang isa’t isa pero mapilit siya kaya hayon. Palagi siyang umuuwi na may pasa.

At kung hindi lang niya ako pinipigilan ay hindi ko gagalangin ang papa niya sa kitid ng pag iisip nito.

Gigil niya ako eh.

But now… I think nagbunga naman ang mga pasang natamo niya mula sa papa niya dahil mukhang sumuko na ito sa pakikipag matigasan sa kanya.

“Tara na nga. Baka kapag nagtagal pa tayo hindi na tayo makakapunta doon.” Sabay kindat sa kanya. “Hon, makakalakad ka pa ba ng maayos, baka biglang magbago ang isip ng papa mo kapag nakita ka niyang ganyan na hindi makapaglakad ng maayos.” Biro ko pa sa kanya habang magkaagapay na kaming naglalakad patungo sa elevator.

“Shut up will you.”

“Haha, bubuhatin sana kita kaso, parang wala na ding lakas ang tuhod ko. Pero alam mo, hindi ko kailangan ng lakas ng tuhod ko kung may round five pa tayo.”

At sa sinabi ko ay tuluyan na nga niya akong binatukan.

“Honey naman. Masakit iyon huh.”

“May sasakit at hahapdi pa ba sa likod ko?”

“Eh nasarapan ka naman din ah. Diba. Diba.”

“Isa pa.”

Kamot ng ulo na lang ulit ang nagawa ko pero mabilisan ko din siyang dinampian ng halik sa labi hanggang sa makasakay kami sa elevator.

“Hon, baka naman. Gusto mo ulit subukan dito sa elevator.” Pero hindi ko na siya hinintay na sumagot ng sumarado na ang pintuan nun at hinalikan ko na siya agad.

May pagtutulak man ng humawak siya sa braso ko pero hindi iyon malakas hanggang sa pinagsasaluhan na namin ang isang mainit at mapusok na halik.

Halikan lang, binibiro ko lang naman siya kanina. Hindi ko naman nanaisin na sagarin siya baka isang linggo ko siyang hindi maangkin kapag nagkataon.

“Hon, I love you.” Bulong ko ng matapos ang halikan namin na tama naman bumukas ang pinto ng marating na namin ang ground floor.

“I love you too.” At ilang sandali pa ay bagtas na namin ang daan pauwi sa bahay nila para tuluyan ng maisarado ang pahina tungkol sa papa niya.

=

“Magandang hapon po tita.” Pagbati ko sa mama niya ng makarating na kami sa kanila at ito na mismo ang sumalubong sa amin.

“Magandang hapon din sayo hijo. Tumuloy na kayo.”

Magkaagapay kaming pumasok at panakang titingin sa isa’t isa.

“Naghihintay sayo ang tito Clemente mo hijo.” Sabi ng mama niya sa akin ng makapasok kami ng tuluyan sa loob. Muli ay napatingin ako sa kanya na nakatingin na din sa akin bago ko sinagot ang sinabi nito.

“Yes tita, pupuntahan ko na si tito ngayon.” Na sinabayan ng pagpisil ng palad niya na hawaka ko. “See you later hon.” Tango na lang ang itinugon niya kaya naman nagtungo na lang ako sa library ng papa niya kung saan ito ngayon naghihintay.

At sa pagkatok ko ng tatlong beses sa pintuan ay walang sumagot kaya naman kusa ko na lang iyon binuksan.

At tama namang patayo na si tito sa kinauupuan sa may harapan ng maliit na lamesa nito.

Seryusong nakatingin sa akin kaya naman seryusong tinapunan ko na din ito ng tingin.

“Huwag kang tumingin sa akin ng ganyan.” Galit na sita nito sa akin.

“Why? Sa tingin ko naman pareho lang ng paraan ng tingin niyo sa akin tito.” Sagot ko naman dito.

“May pinagmanahan ka sa kagaspangan din ng ugali mo.”

“Yeah! And I’m proud na nagmana ako sa papa ko.” Muli ay sagot ko.

“Never mind. So, what do you think bakit kita pinatawag dito.”

“Wala akong ibang maisip maliban lang sa dalawang bagay. Ang una ay ang patuloy na pagtutol niyo sa relasyon namin ni Clent, at ang pangalawa ay ang pagbibigay daan niyo na sa amin at pagsuko niyo.”

“Yeah! Nasa dalawa nga. Pero hindi parin mababago ang pasya ko na hindi ko gusto ang relasyon niyong dalawa.”

“Then, ano pa ba ang bago doon tito. Dati naman diba. Pero hindi kayo ang magiging hadlang sa relasyon naman ni Clent, dahil kaya ko siyang ipaglaban sa inyo. And don’t you ever dare to hurt him again. Tama na ang maraming beses na umuuwi siya sa bahay na puro pasa dahil sa kagagawan niyo. Dahil hindi na niya ako mapipigilan na patulan kayo sa susunod na mangyari iyon. Hindi ko iisipin na kayo ang ama niya.” May kung anong pagbabanta sa tuno ng boses ko.

Nagagalit talaga ako sa tuwing nakikita ko si Clent na iniinda ang sakit sa mga pasa na natatamo niya galing dito. And I want to do those things din para iganti ko siya. Pero pinipigilan lang niya ako.

“Shut up young man. Marami ka pang kakaining bigas bago mo ako kaya.”

“Kung sa dami siguro ng nagawa at sa ikaangat ng buhay na nakamit niyo ay siguro nga. Marami pa akong kakaining bigas para mapantayan kayo. Pero kung sa pisikal na lakas ng katawan naman ang pag uusapan ay walang wala kayo sa akin.”

“Ang yabang mo talaga, kasing yabang ka lang ng papa mo.”

“Papa ko nga siya diba tito. So what now. Dahil sa kanya ako nagmana. Kayabangan na may maipagmamalaki naman. At kayabangan na kaya namang umintindi ng mga tao sa paligid niya na hindi niyo magawa. Bakit tito, ano bang mali sa relasyon namin ng anak niyo? Ano bang ikinagagalit niyo? Ang pareho kaming lalaki at naiisip niyo na salot na kami sa lipunan. Your wrong tito. Dahil hanggang wala kaming inaagrabyadong tao sa relasyon namin ay hindi siya magiging hadlang sa mga mapagmatang tao sa paligid. At hanggat hindi sila ang nagpapakain sa amin, ay malaya kaming ipakita sa buong mundo kung ano kami, kung anong mayroon kami. And we are proud for what we are. That we love each other. No matter what happen, I will fight for what relation we have right now.” Mahabang lintaya ko.

Nakita ko ang pagtaas baba ng balikat nito dahil sa pinakawalang malalim na hangin sa baga.

“And you are not the one who can seperate us for what we are now.”

“You talk to much.”

“Yeah! Dahil doon lang din naman ang labas ng pag uusap nating ito tito.”

“Whatever young man. Ang dami mong dada. Pero sa nakikita ko sayo ngayon ay malaki na nga ang ipinagbago mo simula noon. Na hindi ka na ang anak ni Brandon na lagi mong kailangan ang tulong niya. Na hindi ko nakikita sayo noon na kaya mong mabuhay ng wala ang tulong ng mga magulang mo. But I was wrong.” Isa na namang buntong hininga ang pinakawalan nito bago tuluyang lumapit sa akin.

Pinaghandaan ko na nadadapo ng mabigat ang kamay nito sa akin pero nagkamali ako. Dahil tatlong tapik lang sa balikat ang iginawad nito.

“I give up now. You can do whatever you want. Your free.” Seryusong sabi nito na nakapagpatitig sa akin.

Seryuso din akong nakipagtitigan ulit. Walang ngiti ngiti hindi gaya ng iba na kung nagkakasundo na ay ngingiti na bagkus mas nagsukatan pa kami ng tingin. But..

“Then thank you tito.” Iyon ang sinabi ko sa pagpapaubaya na niya sa amin.

Nabunutan na kami ng tinik ni Clent sa pagpayag nito at pagtanggap sa amin. At masisigurado naming, tuloy tuloy na ang magandang samahan at pagsasama namin ng panghabang buhay.

“We already talked about getting married tito. And good to know that you accepted us at the right time.” Nasabi ko pa dito ng nagpasya na kaming lumabas ng sabay sa library. At sinamahan ng usapin habang tinutungo na ang sala ng bahay nila kung saan siya naghihintay at ng mama niya.

“Then goodluck and best wishes.”

“Yeah!.”

At ng marating namin ang sala ay panabay pa silang tumayo ng mama niya na sumalubong sa amin. Ang mama niya sa papa niya. At siya sa akin.

Ngumiti ako sa kanya. “I love you.”

“You okay?”

“Yeah!”

“Hey you two young man. Stop that being lovey dovey infront of me.” May gigil na sita ng papa niya sa amin ng yumakap pa ako sa kanya.

But then.. hindi namin siya pinakinggang dahil ito ang oras na pinakihihintay ko na matanggap kami ng papa niya.

And this is the start for a new beggining para sa haharapin naming dalawa. And the next step ay ang buhay namin bilang mag asawa na.

THE END!

=

AUTHOR NOTE:

Masasabi ko na walang relasyon na perpekto, dahil kaakibat ng relasyon ang mga nakaambang mga pagsubok sa buhay at isa na ang mga taong hahadlang sa inyo. Pero ang mga pagsubok na iyan ay isa lamang sa nagpapatibay ng kung anong mayroon kayo. At kung paano haharapin ng walang susuko sa inyo.

At ngayon, isa na namang kwento ko ang nabigyan ng wakas. Sana naman ay nagustuhan niyo parin kahit hindi kagandahan.

Thank you! For always being here with me. Na sinamahan hanggang wakas ang kwento ng apat na pusong natagpuan ang kanilang kapareha habang buhay.

And thank you for the support! Thank you all!

Love lots guys!

YuChenXi