Kabanata 1

Dedicated to lgbtPH

PAALALA

:

Hindi po ako isang propesyonal na manunulat. Ang kwentong inyong mababasa ay base lang po sa aking imahinasyon, tinatakbo ng isipan at nilalaman ng puso.

Hindi lang po iisa ang manunulat sa mundong ito kaya hindi niyo po masisisi ang sinuman sa amin na may pagkakahawig ang kwento, foreign man o lokal.

Take note:

Ang kwentong ito ay hindi po para sa lahat. Para lang po ito sa mga taong may malaking pang-unawa. Ang mga salita at damdaming nakapaloob sa kwentong ito ay base lang po sa sarili kong opinyon at wala pong balak na makasakit ng damdamin ng iba dahil ginawa ko lang po ito para ipahayag ang nararamdaman ko sa malayang pagsusulat.

And lastly:

Kung feeling niyo po ay hindi niyo kayang magbasa ng ganitong kwento o

hindi niyo nagustuhan ay malaya po kayong lisanin ang kwentong ito

. Uulitin ko po. Hindi po ito para sa lahat

at hindi po ako ang ideal na otor niyo. Salamat.

P

ractice

Safesex

guys

. Always use

Condom

be a responsible Top. Be a Cleaner bottom. Be educated. Wala pong masamang pag-usapan ito “

Awareness

“ sa mga kalahi natin. Love ourself and our partner.

Free to read.. Free to vote.. Free to comment. Salamat.

Ang Pagkopya Ay Mahigpit Na Ipinagbabawal!

Enjoy reading :)

---

Nathan’s POV

1

2

3

On cam.

“Hello every one. Ako ito si Macoy at kasama ko ngayon si Nathan” ang kaway na bati ni macoy sa camera. Ngumiti lang ako at kumaway rin sa harap ng camera. Lumingon ito sa akin at hinalikan ako sa pisnge.

“Masaya kaba mahal ko?” Ang masayang tanong nito sa akin habang nakatutok parin sa amin ang camera.

“Oo naman. Syempre, masayang masaya ako lalo na at kasama kita” ang masayang sabi ko dito habang tinititigan syang maigi.

“Tingnan nyo guys.. namumula ang mahal ko oh” ang pagka-usap nito sa camera. Nagtakip naman ako ng mukha dahil sa hiya. Pilit naman nitong tinatanggal ang aking kamay. Mas lalo nitong tinutok sa akin ang camera

“Eeee.. tama na!” Ang nahihiya kong sabi dito. Pero itong si macoy ay tawa parin ng tawa. Tumigil na ito sa pangungulit sa akin at humarap ulit sa camera.

“Sorry guys, baka magalit na sa akin ang mahal ko. Naku naku” ang tumatawang sabi nito. Tinanggal ko na ang pagkakatip sa mukha ko.

“Salamat nga pala guys sa inyong pagsuporta sa aming pagmamahalan, sa pag likes, pag share at pag comment sa mga videos namin. Umasa kayo na marami pa kaming gagawing mga nakakakilig na videos para sa inyo” ang masayang sabi nito habang nagpapacute sa camera. Naka ngiti lang akong nakatingin sa kanya hehehe.. ang pogi pogi nya talaga.

“Bago kami magpaalam nitong mahal ko ay gusto kong halikan nya muna ako at yakapin ng mahigpit. Agree ba kayo guys?” Ang tanong nito sa camera kahit na wala naman talaga itong kausap. Gumagawa kase kami ng video para sa mga fans namin at saka namin i uupload.

Lumapit naman ako sa kanya at niyakap ito ng mahigpit. Hinalikan ko sya sa pisnge at tumingin sa camera.

“Bye guys” ang kumaway na paalam nito habang nakatingin sa camera. Pagkatapos nyang magpaalam ay Itinapat naman nito sa akin ang camera upang ako naman ang magpaalam dito.

“Bye bye” ang pag kaway ko.

Pagkatapos naming magpaalam ay pinatay na nito ang camera.

“Pwede muna akong bitawan” ang utos nito sa akin. Ngumiti lang ako at dahan dahang humiwalay sa kanya.

“Mamaya ko nalang ito i-upload ah. Sige aalis na ako, may pupuntahan pa kase ako eh” ang paalam nito sa akin.

Huminga lang ako ng malalim at tumango sa kanya. Nakita ko namang dinampot nito ang mga gamit nya at nagpaalam na sa akin.

Hay!! Buntong hininga ko.

Siguro ay nagtataka kayo ngayon kung bakit kami gumagawa ng mga videos. Pero bago ko kayo sagutin ay magpapakilala muna ako sa inyo. Ako nga pala si Nathan Almario, 19 years old. Nag-aaral ako ngayon sa isang sikat na kolehiyo dito sa aming probinsya. Kung saan ito ang pinaka malaking kolehiyo sa ngayon.

Kung tatanungin nyo naman ako kung sino ang kasama ko kanina ay sya naman si Macoy Caceres, 19 years old din at kasalukuyang nag-aaral sa aming paaralan. Nakatira kami sa iisang boarding house at magkasama kami sa iisang kwarto.

Bata palang kami ay magkakilala na kaming dalawa. Lumaki kaming laging magkasama. Gwapo, matangkad, mayaman, sikat at matalino. Yan si macoy.

Ako? Gwapo rin ako, matalino, pareho kaming sikat. Ang pinagkaiba lang naman namin ay mayaman sya at mahirap lang ako. Hindi naman kalayuan ang bahay namin dito sa boarding house namin. Siguro mga isang oras lang ang byahe pauwi sa amin. Pero mas minabuti nalang namin na maghanap ng boarding house malapit sa school para iwas gastos.

Nakakuha ako ng full scholarship sa kolehiyong ito kaya naman napaka laking tulong ito akin at sa mga magulang ko. Gusto kase nilang makapagtapos ako ng pag-aaral dahil sa hirap ng buhay.

Dahil din sa tulong ng besfriend kong si macoy ay libre na ako sa aming boarding house. Sobra akong nagpapasalamat sa kanya dahil ang ginagastos ko nalang ay ang baon ko sa araw-araw. Buti nalang at ga-graduate na kami.

Siguro ay nagtataka rin kayo kung may relasyon ba kami ni macoy, pero ang totoo nyan ay wala kaming relasyon. Gumagawa lang kami ng mga videos para sa mga followers namin sa facebook at sa iba pang mga social media sites.

Matagal ko na syang mahal. Hindi bilang isang kaibigan o bilang isang besfriend kundi dahil mahal ko talaga sya. Alam nyang may gusto ako sa kanya matagal na. Pero ipinaliwanag nito sa akin na hangang kaibigan lang daw ang kaya nyang ibigay sa akin. Kahit masakit, kahit magmukha akong tanga ay titiisin ko para sa kanya.

High school kami noon ng magkalakas loob akong magtapat sa kanya, lalo na at nalaman ko palang bisexual ito. Pero sa kasamaang palad ay hindi nya ako kayang mahalin. Ayaw daw nitong masira ang aming pagkakaibigan.

Ano ba ako, Gay? Siguro? Oo gay ako. Oo attracted din naman ako sa babae pero itinuturing ko ang sarili ko bilang isang gay. Para sa akin walang pinagkaiba ang gay sa bisexual its just mahirap talagang ipaliwanag. Pareho lang naman kayong nagmamahal ng kapwa mo lalaki. Dahil lang ba nagmamahal ka pa rin ng babae ay bisexual kana o takot ka lang aminin at lokohin na bakla ka?

Saka depende naman yan kung paano mo ito i-aaply sa sarili mo eh. Kung ayaw mong tinatawag kang bakla wag kang pumatol sa kapwa mo lalaki/babae ng hindi ka niloloko. Oo alam kong mahirap makahanap ng totoong mamahalin sa tulad natin. Yun na nga eh, hirap na nga tayong mahalin ginagawa pa nating kalokohan ang pagiging tulad natin. Tinanggap ko na na bakla ako. Wala eh attracted talaga ako sa lalaki.

Hindi ko lang talaga maintindihan kung bakit ang Big deal sa kanila na tawaging BISEXUAL “daw” sila pero ayaw at galit na galit kapag niloloko silang bakla. Dahil ba you can do both? Dahil kaya mo pa rin makipagrelasyon sa babae? Dahil lalaki ka pa rin? O dahil mas nakakalalaking pakinggan?

So anong tingin mo sa mga bakla hindi lalaki? Pare-pareho lang tayong lalaki ang pinagkaiba lang ay yung nararamdaman natin pero hindi ang kasarian natin kahit tingnan mo pa sa birth certificate 😀

Ipagpipilitan nung iba sa sarili nila na bisexual sila kahit na hindi na angkop o naayun sa nararamdaman nila. Oo may mga bisexual talaga at kayang pumatol sa parehong kasiran. Pero uulitin ko wala namang masama kung anong sekswalidad ang pinaniniwalaan mo o gusto mo. Pero minsan ginagamit mo na lang ang salitang Bisexual para pagtakpan ang sarili mo at sabihing lalaki ka pa rin.

Yung totoo.. Isa lang naman yan eh kaya ginagamit mo ang salitang bisexual para ipagmalaki sa sarili mo at sa iba na lalaki ka pa rin at hindi ka baklang bakla gaya ng iniisip nila. Gusto mong isiksik sa utak mo na “Bi” ka at hindi ka bakla. Teh! Kahit mag-asawa ka ng maraming babae o magka girlfriend ng marami sa oras na pumatol ka sa lalaki hindi kana straight.

Dahil tandaan mo ang tunay na lalaki. Hinding hindi magagawang pumatol sa kapwa nila lalaki dahil secured at alam nila sa sarili nila kung anong kasarian meron sila. Kaya wag mong gawing excuse na “Bi” ka para ipagmalaking lalaki ka parin. Pareho tayong pinanganak na lalaki at kahit sino naman sa atin pwedeng magkagusto kahit kanino. Ang problema sayo? Hindi mo matanggap ng buo ang sarili mo. Yun.. yun ang problema mo. Takot kang lokohing bakla ka pero gumagawa ng bagay na ginagawa din ng mga bakla.

Wag na natin pang sabihin o gawing excuse na naging straight tayo before na parang nagsisisi kung ano o sino ka ngayon. Dahil kung straight ka, straight ka talaga! Balik-baliktarin mo man ang mundo kung straight ka ay hindi ka papatol sa kapwa mo. Parang hindi rin tama yung kasabihan na “ Hindi porket pumatol kana sa bakla ay bakla kana sadyang nagmahal ka lang naman “ Parang hindi ako naniniwala sa kasabihang yan. Ang salita kasing straight ay basehan natin para sabihing wala tayong bahid ng pagiging bakla. Yung hindi naaattract sa kapwa niya lalaki/babae dahil pagsinabi nating straight as in sa babae o sa opposite sex lang tayo naaattract at kung patuloy nating paniniwalaan ang mga ganyang kasabihan eh lahat na tayo ay magdedeny sa sarili natin. Kaya nga nagkaroon ng pagsasaliksik at nahati sa dalawa o ilan mang uri ng kasarian para malaman natin kung saang sexuality tayo nababagay. Heterosexual at homosexual. Heterosexual kung saan Attracted ka lang sa opposite sex mo na kung tawagin ay “Straight”. At Homosexual naman kung saan nabibilang ang LGBTQ+ that means you’re not straight or fully straight or confuse kaya nga sineperate siya sa pagiging straight eh.

Sobrang mahaba talagang usapan pagdating dito. Hindi naman mahirap intindihin kung magsasaliksik ka at tatanggapin mo kung ano ka…. Ito ay sa akin lamang pananaw. Kaya siguro natin nasasabi na kaya tayo naging ganito o naging ganyan ay dahil sa naging karanasan natin noong kabataan. Maybe, siguro pero wag naman nating isisi sa iba kung bakit tayo naging ganito ngayon. Dahil may choice pa rin tayo at tayo ang magpapatakbo ng buhay natin kaya kung ano ka ngayon desisyon mo na yan at hindi dahil sa naranasan mo o ginawa sayo noong kabataan mo. Siguro naging daan lamang sila upang mas makilala natin ang tunay nating pagkatao.

Wag kang magdeny kung ginagawa mo naman diba?

Saka hindi porket Gay ka eh cross dresser kana agad o kelangan mo ng magsuot ng pambabae. My Gad! Ayokong magmagaling pero iwasan natin ang pagkakaroon ng crab mentality.. Teh! Kagustuhan mo pa rin yan bilang isang tao kung ano ang gusto mong suotin, kung saan ka sasaya at saan ka komportable. Kaya wag natin itatak sa utak natin na porket Gay ka kelangang magdamit pambabae kana o baklang bakla kana at kapag sinabi mo namang Bisexual ay yung mga lalaking pumapatol sa babae at sa lalaki. Haixt.

Mahabang usapin talaga pagdating sa sexualidad at kelangan talaga dito ng mahabang diskusyon. I’m not against sa mga nagsasabing Bisexual sila. Rights mo yan kung ano o sino ka bilang isang tao o anong kasarian ang gusto mo but please.. Wag mong lokohin ang sarili mo. Accept the fact at mahalin mo ng buo ang sarili mo.

And so what if im gay? Kelangan ko na bang umaktong babae? Magdamit pambabae? Please lang kung ayaw niyong kutyain ka.. Magpaka-straight ka na lang kase ang pagiging ganito ay hindi katuwaan o isang katatawanan. Hindi madali ang pinagdaanan nila para makilala nila ang sarili nila. Kaya kung papasok ka sa buhay na ganito kelangan, tanggapin mo lahat ng mga pangungutya nila. You can not please them.

Paano mo sila haharapin kung hindi mo matanggap ang buhay na pinili mo diba? Paano ka lalaya kung hindi mo mahal ang sarili mo. Kaya please lang hindi ito madali.. Na kapag na uso makikigaya, makikitulad. Mahalin mo muna ang sarili mo para may kakayahan silang mahalin ka ng iba.

Doon naman sa mga confuse o discreet diyan. Take your time. Wag mong madaliin ang mga bagay bagay na hindi ka handa. There’s always a perfect time for a perfect moment. Mahirap talagang maglantad. Kelangan mo ng lakas ng loob at kahandaan sa sarili mo.

Lesbian? Gay? Bisexual? Trans? Queer? Mamili ka kung alin ka diyan pero wag mong ikahiya na parte tayo ng iisang kumunidad at isang ipinaglalaban. Yun ay ang mahalin ang sarili natin.. at mahalin at irespeto tayo ng iba.

---

Noong nag kolehiyo kami ay napagkasunduan naming dalawa na mag-aral sa iisang kolehiyo. Doon nagsimula ang haka haka ng mga estudyante na may relasyon kaming dalawa. Dahil baguhan palang kami sa school ay lage kaming magkasama at sweet sa isat-isa na normal sa mag besfriend kaya napagkamalang “kami”.

Dahil dun ay dumami ng dumami ang nag sesend sa amin ng friend request sa facebook. Halos lahat sila ay sumusuporta sa amin na syang ikinagulat namin. Lalo na at pareho pa kaming gwapo. Dahil doon ay nakabuo si macoy ng ideya na magpanggap kami bilang isang magkasintahan upang mas lalo pa kaming sumikat at pagkaguluhan sa social media.

Bilang isang kaibigan at bilang pasasalamat narin sa libre nitong pagpapatira sa akin sa boarding house ay pumayag narin ako sa kagustuhan nito kahit na labag pa ito sa kalooban ko. Kahit na alam kong masasaktan lang ako, na ang pagmamahalan namin ay isang pagpapanggap lamang.

Hindi ko narin alam kung ilang iyak, araw, buwan at taon ang tiniis ko para sa kanya. Para magpanggap at Para sa kasikatan namin.

Araw-araw ay mas lalo akong nahuhulog sa kanya. Araw-araw din akong nasasaktan sa kanya. Pero dahil sa mahal ko sya ay tinitiis ko nalang. Ilang girlfriend at boyfriend narin ang dumaan sa kanya samantalang ako ay nanatili lang sa tabi nito. Kahit harap harapan na akong nasasaktan.

Ako lage ang takbuhan nya kapag nabo-broken hearted sya. Ako lage ang sumasalo sa lungkot at sakit na nararamdaman nya. Hindi ko sya maiwan. Hindi ko magawang iwanan sya. Dahil mahal ko sya.

Meron syang boyfriend ngayon at kasalukuyang nag-aaral bilang isang 2nd year HRM student. Kitang kita ko sa mga mata ni macoy kung gaano nya ito kamahal. Na hinding hindi ko naman nakikita sa mga mata nya kapag tinitinginan nya ako. Masaya ako para sa kanya. Masaya nga ba talaga ako?

Patago ang pagmamahalan nila lalo na at ayaw nitong masira ang kasikatan namin. Ayaw din daw nyang madamay pa ang boyfriend nito lalo na at gusto ng mga magulang nito na maka graduate sya ng HRM. Naiintindihan daw iyon ni macoy kaya pilit parin silang nagtatago. Naiintindihan din daw ng boyfriend ni macoy na palabas lang lahat ng ginagawa namin para sa mga followers at taga hanga namin.

Sikat na sikat kami sa buong campus. Para kaming isang instant celebrity na kung malalaman lang nila ay isang pagpapanggap lang ang lahat.

Aaminin ko rin sa inyo na laging may nangyayari sa amin. Dahil iyon ang kagustuhan nya. Ayaw ko man ay lage itong nagagalit sa akin tuwing tatanggi ako. Hindi daw sya mapagbigyan ng boyfriend nito dahil bata pa sya at naiintindihan nya daw iyon. Kung talagang mahal daw sya ni macoy ay maiintindihan nya daw ito.

Alam kong may pangangailangan din si macoy na dapat mapunan kaya naman na sa halip na sa iba pa sya magpalabas ng init ng katawan ay sa akin nalang nya ito nilalabas. Sobrang mahal na mahal nya daw yung batang iyon. Kaya pag nalilibugan sya ay sa akin nya ito nilalabas dahil mapagkakatiwalaan daw ako na hindi ko ito sasabihin sa iba o kahit kanino. Ayaw ni macoy sa iba baka kumalat pa.

Napangiti nalang ako ng maalala ko kung gaano nya ako pahalagahan noong kami palang dalawa. Noong ang isat-isa palang ang sandigan naming dalawa.

Inopen ko ang aking facebook.

Pagbukas na pagbukas ko palang ay tumambad na sa akin ang napaka raming notification at friend request.

Nakita ko rin ang videong ginawa namin ni macoy kani kanina lang na in-upload na nito. Umabot na kaagad ito sa dalawang libong likes at comments. May mga nagsasabi ng mga negative patungkol sa relasyon namin pero mas marami parin ang sumusuporta at natutuwa sa amin. Babae man o lalaki.

Comments:

[ Ang cute nyo po <3 ]

[ Ang pogi pogi ni kuya macoy at ang cute naman ni kuya nathan ]

[ Stay strong po mga idol. Wag magpa apekto sa mga negative dyan ]

[ Hanga po ako sa inyong tapang. Keep it up po ]

[ Sayang gwapo pa naman kayo pero ok lang bagay naman kayo ;) ]

[ Ang sweet nyo po! Nandito lang kaming mga taga suporta nyo :) ]

Hindi ko naman maiwasang mapangiti sa mga nababasa kong komento sa aming dalawa. Sobrang sikat na sikat na talaga kami sa buong campus. Yung iba ay nag-uupload narin ng mga videos nila. Sa tingin ko naman ay totoo ang kanilang pagmamahalan. Hindi dahil gumagaya sila sa amin dahil sikat kami kundi dahil nagkaroon sila ng tapang na ipakita din sa buong mundo na “eto kami! Mahal namin ang isat-isa at may karapatan din kaming ipagsigawan sa lahat kung gaano naming kamahal ang isat-isa” pero sana lang ay huwag sila gumaya sa amin na purong pagpapanggap lang ang lahat.

Haixt!!

Beep beep

Nagulat naman ako ng tumunog ang aking cellphone. Ng tingnan ko kung sino ang nagtxt ay nakita ko ang pangalan ni macoy. Binuksan ko ang text message nito sa akin.

Macoy: nathan pasensya na ha! Baka hindi ako makatulog dyan ngayon, dahil nandito ako sa boarding house ni andrei.

Ang patungkol nito sa boyfriend nyang si andrei. Huminga ako ng malalim at nagtype upang replayan sya.

Reply

:

Ok lang macoy, isasara ko na ang pinto ah! Sige na at matutulog na ako. May pasok pa tayo bukas eh.

Reply ko sa kanya.

Macoy: O sige, salamat. Napanuod mo na ba yung ginawa nating video? Ang daming likes noh? Halos sumabog na ang notif. Ko sa dami.

Reply: ako nga rin eh! Sige na matutulog na ako. Good nyt.

Ang text ko sa kanya. Hindi na ako aasa pang magrereply sya. Tumayo na ako sa kama at tinungo ang pintuan. Pagkasara ko ng pinto ay lumapit na ako sa switch ng ilaw at pinatay ito. Pagkatapos kong patayin ay humiga na ako sa kama at tumitig sa kisame.

“Mahal na mahal kita macoy” ang bulong ko sa hangin at pinikit ko ang aking mata. Kasabay nito ang pagtulo ng aking mga luha sa tigkabilang gilid ng aking mga mata.

Kahit masakit ay titiisin ko.

Macoy!

---

Please support guys…

Vote and comment kayo dyan, lalong lalo na po kung magco-COMMENT kayo.. gusto ko pong malaman ang inyong saloobin sa kwentong ito hahaha.. ;)

June 12, 2016.

Kabanata 2

Nathan’s POV

Pagka gising ko kinaumagahan ay bumangon na ako sa higaan upang bumili ng kape at pandesal sa bakery. Eto na kase ang nakasanayan kong kainin tuwing umaga, noon pa man. Kelangan ko na kasing magtipid ngayong linggong ito, lalo na at tuwing sabado at lingo lang ang pasok ko sa aking pinagtatrabahuhan, buti nalang at mabait yung may ari ng restaurant na iyon. Pandagdag allowance din.

Kung maaari kase ay ayokong mang hingi ng pera sa mga magulamg ko lalo na at may sakit pa si tatay.

Pagkatapos kong mag-almusal ay naligo na ako at nagbihis upang pumasok na sa paaralan. Konting lakad lang naman mula dito.

Pero bago ko isara ang pinto ng aming kwarto ay kinuha ko muna ang cellphone ko at earphone ko sa bag at saka ko ito ikinabit sa aking tenga.

Nang mahanap ko na ang paborito kong kanta ay pinatugtog kuna ito at isinara na ang pinto.

Hayy!!!

Huminga muna ako ng malalim at sinimulang ihakbang ang aking mga paa habang pinipilit ko ang sarili kong maging ok. Ngumiti ako at tinungo na ang daan papuntang school.

“Photograph”

( Ed sheeran)

Loving can hurt

Loving can hurt sometimes

But it’s the only thing that I know

When it gets hard

You know it can get hard sometimes

It is the only thing that makes us feel alive

We keep this love in a photograph

We made these memories for ourselves

Where our eyes are never closing

Hearts are never broken

Times forever frozen still

So you can keep me

Inside the pocket

Of your ripped jeans

Holdin’ me closer

’Til our eyes meet

You won’t ever be alone

Wait for me to come home

Loving can heal

Loving can mend your soul

And it’s the only thing that I know (know)

I swear it will get easier

Remember that with every piece of ya

And it’s the only thing we take with us when we die

We keep this love in this photograph

We made these memories for ourselves

Where our eyes are never closing

Our hearts were never broken

Times forever frozen still

So you can keep me

Inside the pocket

Of your ripped jeans

Holdin’ me closer

’Til our eyes meet

You won’t ever be alone

And if you hurt me

That’s OK, baby, only words bleed

Inside these pages you just hold me

And I won’t ever let you go

Wait for me to come home 

[4x]

Oh you can fit me

Inside the necklace you got when you were 16

Next to your heartbeat

Where I should be

Keep it deep within your soul

And if you hurt me

Well, that’s OK, baby, only words bleed

Inside these pages you just hold me

And I won’t ever let you go

When I’m away

I will remember how you kissed me

Under the lamppost

Back on 6th street

Hearing you whisper through the phone,

“Wait for me to come home.”

Masakit! Oo, pero sa totoo lang ay hindi ako nagsasawa sa kantang ito. Hindi ko alam kung ano bang meron dito o kung ano bang nagustuhan ko sa kantang ito. Basta! Ang alam ko lang ay binibigyan ako nito ng bagong pag-asa.

Habang naglalakad ako ay kinuha ko sa bulsa ko ang picture naming dalawa ni macoy. Tinitigan ko itong maigi. Hindi ko maiwasang malungkot sa nakikita ko. Nakaakbay ito sa akin habang nakangiti syang naka tingin sa camera, samantalang ako naman ay sa kanya naka tingin habang tinititigan ko sya.

Siguro nga, We keep this love in a photograph

We made these memories for ourselves

Where our eyes are never closing

Hearts are never broken

Times forever frozen stil l.

Nakakatawang isipin, na sa picture mo lang kami pwedeng makitang maging masaya, na sa picture mo lang kami pwedeng makitang inlove sa isa’t isa at sa picture mo lang pwedeng ihinto ang lahat ng masasayang memory ninyong dalawa.

“Nathan!!!” Ang Tili ng mga kababaihan at mga kabaklaan  sa tuwing makakasalubong ko sila.

Hindi naman ako snob na tao at hindi naman mahalaga sa akin ang kasikatan ki. Para kase sa akin ang kasikatan ng isang tao ay makikita mo kung paano sila maging mabuting tao, lalo na sa mga gawa nito, hindi sa pagpapa gwapo o pagpapa ganda lang.

Ang kasikatan ng isang tao ay makikita mo kung paano sila maging inspirasyon sa ibang tao, hindi kung paano sila maging mayabang at mataas ang tingin sa ibang tao.

Ang kasikatan ng isang tao ay makikita mo kung paano sila makibagay at makisama sa ibang tao, mayaman man o mahirap, lalaki man o babae, bakla man o tomboy, hindi kung paano sila mamili at mamuhay sa sariling paraan lamang.

Ang pag tingala sa isang sikat na tao ay dapat hindi lang sa gwapo o ganda nito kundi kung paano sila magiging inspirasyon sa inyo.

Siguro nga ay inspirasyon kami para sa ibang bisexual, gay, discreet o kung ano pa man diyan na takot mahusgahan at maliitin ng ibang tao. Takot na ipakita sa buong mundo kung ano sila at kung sino sila.

Lahat tayo ay nilikha sa mundong ito hindi lang para sa mga makikitid na tao at sa mga naniniwalang sa tingin nila ay malinis sila, kundi para mamuhay tayo ng pantay pantay. Nilikha tayong lahat para magmahalan hindi para maging banal at Diyos sa sarili natin.

Mas maganda nang husgahan ka kesa ikaw ang manghusga para malaman nila kung paano sila maging makasalanan sa sarili nila.

Pero kalakip nito ay ang pagpapanggap namin ni macoy na sa tingin ng iba ay isang inspirasyon sa kanila. Siguro nga ay nakatulong kami sa mga katulad namin para mag out and proud, pero ang pagtulong namin ay sa maling paraan.

Bale wala sa akin ang kasikatan. Ang mahalaga sa akin ay kung paano ko sila mabibigyan ng inspirasyon sa tamang paraan. Sana dumating ang panahon na yun.

Yung mga sikat diyan na sa tingin nila ay sikat na sila dahil sa 100 likes sa fb o kung saan. Bago nyo sabihing sikat kayo ay isipin nyo muna kung may saysay ba ang sa tingin nyong pagiging sikat nyo.

I’m not against sa inyo. Masyado lang siguro kayong mataas sa sarili ninyo.

Basher(s)? Nah ah! Walang ibang kalaban ang sarili natin kundi ang mismong sarili natin. Kaya bago mo pansinin ang mga taong nang babash o may ayaw sa inyo. Pansinin mo muna ang sarili mo.

Hindi nyo ba na isip kung bakit iba’t ibang uri at klase ng tao ang nilikha ng Diyos sa mundong ito? Ay para hindi kamuhian ang bawat isa kundi kung paano natin tatangapin ang isa’t-isa.

Kaya sa nag mamatalino dyan at nag ba-banal banalan dyan at nakuha pang gamitin ang Diyos para sa pansarili nilang kabanalan pero ang kaloob looban naman ay puro kasalanan ay mag-isip isip kayo kung sang-ayon din ba ang Diyos sa pagmamagaling at pang huhusga nyo? Think of it! . . . . . . Hindi ako maka-alis dahil sa pagmamahal ko. Hindi ako maka-alis dahil sa taong mahal ko. I’m not perfect. Kaya kahit alam kong mali, masakit ay titiisin ko para sa kanya. Sa abot ng aking makakaya.

Pagkapasok ko sa loob ng room ay na upo na ako sa bandang upuan malapit sa bintana. Wala lang. Masaya lang ako kapag duon ako naka-upo.

“Musta?” Ang bati sa akin ni blue.

Si blue ay kaklase ko nito lang 4th year. Siya rin ang katabi ko sa upuan. Siguro ay matatawag ko nang mag kaibigan kami. Sobrang maasikaso nyan sa akin. Hindi naman ako manhid pero alam kong sa bawat pag-aalaga nya sa akin ay hindi lang bilang kaibigan kundi bilang higit pa sa pagiging kaibigan.

Syempre, alam nya ang tunay kong kasarian, na gay ako. Oo, gwapo sya, matangkad, Sikat, basketball player, matalino at hinahangaan ng mga kababaihan at kabaklaan. Pero akala ko noon ay lalayuan na nya ako at pandidirihan pero hindi. Mas lalo pa syang naging malapit sa akin. Sobrang kulit din ng isang yan. Hay naku!

“Ok lang ako. Anong problema?” Sabi ko sa kanya. Tumawa lang ito. Anong nakakatawa?

“Na miss lang kita” ang sabi nya.

“Wag ka nga blue, para kang sira. Magkasama lang tayo kahapon eh” saad ko. Inakbayan ako nito pero tinanggal ko din.

“Eto naman, ang sungit. Ewan ko ba. Sa twing mawawaglit ka kase sa paningin ko nalulungkot ako” ang sabi nito habang nakatitig sa mga mata ko. Hindi ko alam pero nakipag titigan na din  pala ako sa kanya. Pero ako na ang unang umiwas ng tingin.

“Ah.. ehh.. umayos ka nga ng upo dyan. Nakaka-ilang” ang sabi ko at saka tumingin sa labas ng bintana. Hala! Namumula ba ako?

Nagulat ako ng ipatong nya ang kamay nya sa ibabaw ng kamay kong nakapatong sa lamesa. Kahit sobrang pula ko na ay nanatili lang akong nakatitig sa labas ng room.

“Sabay na tayong kumain mamaya” ang sabi nya.

Dahan dahan ko namang tinanggal ang pagkakapatong ng kamay nya sa kamay ko.

“O-oo, s-sige ba” bakit ba ako kinakabahan?

“Yes!” Ang sabi nya.

Akala ko ay tatahimik na sya kapag pumayag na ako, pero hindi pa pala.

“Napanood ko yung video nyo ng Boyfriend mo, ang daming likes and views ah. Sikat na sikat na talaga kayo sa facebook, kahit sa campus” sabi nito.

“Ah, oonga eh hehehe..” yun nalang ang nasabi ko.

Magsasalita pa sana sya ng biglang dumating ang teacher namin. Nagturo lang si maam about sa ganito ganyan.

Then. Break time na!

“Tara nathan, ako na ang magdadala ng bag mo” ang pag-aalok nito. Pero umiling lang ako. Ayokong pag tsismisan kami. At ayoko ring lumaki pa ang isyu, tiyak na magagalit si macoy.

“Hindi! Ok lang ako. Kaya ko naman eh”

“Ok”

Yun na lang ang nasabi nya at naglakad na kami.

Himala, hindi nagpaparamdam si macoy ngayon ah. Busy siguro sa boyfriend nya.

“Oh bakit ka huminto?” Ang tanong ko sa kanya.

Nakatingin kase sya sa bulletin board na naka display sa hallway. Dahil na intriga naman ako ay tiningnan ko rin kung ano yung tinitingnan nya.

“Sus. Akala ko naman kung ano. Iyan lang pala” ang sabi ko.

“Iba ka talaga nathan. Iba talaga kayo ni macoy. Biruin mo yun. Sa Top 10 most popular student sa campus na ito ay kayo ni macoy ang nangunguna” sabi nito habang nakatingin parin sa bulletin board.

Ganito kase sa school namin. Naglalagay sila ng Top ten na pinaka sikat sa buong campus. From first year to fourth year halo halo sya. Every semester ay nababago din yan depende sa poll ng mga estudyante. Pero kami ni macoy ay hindi nawawala sa top 1 at top 2.

Wala naman kaming ganito dati pero nakuha lang daw nila ang ideyang ito sa thailand.

Nangunguna si macoy sa pinaka sikat sumunod ay ako na.

“Top 3 kanga eh” ang sabi ko.

“Sus. Sa totoo lang ay ayoko talagang mapasali dyan. Alam mo kung bakit?” Sabi nya.

“Bakit?” Tanong ko.

“Parang nawawalan na kase ako ng privacy. Lahat ng galaw mo ay may ibig sabihin. Hindi na ako maka galaw ng normal sa school na ito. Pero alam mo, kung matanggal man ako sa top na iyan ay ok lang. Basta wag lang akong mawala sa top ng puso ng mahal ko” ang sabi nya.

Tumingin naman ako sa kanya na kanina pa pala ito naka tingin sa akin. Umiwas agad ako ng tingin.

“Tara nanga. Nagugutom na ako” ang pag sira ko sa moment nya at naglakad na ako. Sinundan naman nya ako.

“Alam mo. Wala na akong paki-alam basta liligawan ko na yung taong yun” ang sabi nya habang naglalakad kami palabas ng campus.

“Sino naman yun ha? Ikaw ha! Hindi ka nagku-kwento” ang nai-ilang na tanong ko sa kanya para mabawasan naman ang pagkailang ko sa kanya.

“Oo naman! Sa katunayan nga ay Kilalang kilala mo sya eh” ang sabi nito.

Hindi naman sa assuming ako o kung ano man. Pero sa dami na ng napanood ko at nabasa kong kwento na ganito ang sitwasyon ay alam ko na yun. Base narin sa pagtitig nya sa akin at pag-aalaga ay alam kung may gusto sya sa akin. Ang lakas lang talaga siguro ng radar ko. Hahaha.. pero ayoko naman syang pangunahan. Mas maganda parin na sa kanya mismo manggaling. Malay mo mali pala ako.

Hindi ko na sya pinansin at naglakad na ako. Inakbayan naman nya ako at inamoy ang ulo ko.

“Hmmm.. ang bango mo naman nathan” ang sabi nya. Siniko ko naman sya sa tagiliran pero tinawanan nya lang ako.

“Lumayo ka nga sa akin blue. Baka may makakita sa atin. Maisyo pa tayo”

“Ayaw mo nun? Ang Gwapo ng boyfriend mo” sabi nya.

“Sira! Syempre may boyfriend na kaya ako” kahit alam kong pagpapanggap lang ang lahat ay paninindigan ko parin para sa ikasasaya ni macoy.

“O ay bakit hindi ka makatingin sa akin noong sinabi mong may boyfriend kana?”

“Ah.. eh.. syempre nahihiya parin ako” palusot ko. Pero ang totoo nyan ay naiilang akong ipagmalaking boyfriend ko si macoy na ang totoo naman ay hindi.

Wag naman sana nyang mahalata na may tinatago ako.

“Ah, ok. Sabi mo eh” at kumain na kami sa karinderya. Syempre kahit ayoko ay ni libre pa rin nya ako.

Masarap kasama si blue. Masaya syang maging kaibigan.

Natapos ang buong araw at nagpaalam na ako kay blue na kita nalang kami bukas. Pero syempre bago ako makalabas ng campus ay marami ang nagpa picture sa akin. Kahit ayoko ay hinahayaan ko nalang sila at pinapangalagaan ko parin ang kasikatan namin dahil iyon ang kagustuhan ni macoy.

Pagka dating ko sa bahay ay nagbihis na ako. Nagluto narin ako ng kanin at bumili ng ulam sa labas. May lutuan naman kami ni macoy, kaya lang minsan ay bumibili kami ng ulam sa labas.

Nang matapos akong kumain ay kinuha ko na lahat ng assignment ko sa bag at sinimulang sagutan ito. Sakto naman ang pagdating ni macoy. Tiningnan ko lang sya ng makapasok ito sa loob ng kwarto namin.

Iba talaga ang ka gwapuhan ni macoy. Kahit siguro lalaking lalaki ka ay tiyak na mababakla ka sa kanya. Naka tingin lang ako sa kanya habang naghuhubad ito ng polo. Grabe ang hot nya sa sando nya.

“May dumi ba ako sa mukha?” Tanong nya. Para naman akong nataranta at bigla kong ibinalik ang atensyon ko sa ginagawa kong assignment.

Hindi ko na sya pinansin pa at itinuloy ko nalang ang pagsasagot ko sa assignment ko. Pero nagulat nalang ako ng maramdaman kong may humahalik sa batok ko.

“A-eh.. m-macoy, gumagawa kase ako ng assignment” ang kinakabahan kong sabi. Nakikiliti kase ako sa paghalik nya sa batok ko.

Bumukaka ito mula sa likod ko at niyakap ako. Hinalikan nya ulit ako sa batok at sa balikat ko.

“Ahmm.. macoy, pasensya na talaga pero madami kase akong gagawing assignment. Ipapasa na kase namin ito bukas.

“Mamaya na yan! Tara. Palipas muna tayo ng oras. Libog na libog na kase ako eh. Alam mo namang hindi kami pwede ni andrei diba? Pagbigyan mo na ako” ang sabi nya at hinalikan nya ulit ako sa batok papuntang leeg.

“Pagod kase ako macoy. Pwede bang sa susunod nalang?”

“T*ng ina naman oh!” Ang sabi nito at lumayo mula sakin. Kinuha nya ang mga notebook ko at ibinato ito.

“Tandaan mo nathan. Mag besfriend tayo at alam nilang mag boyfriend tayo. Kaya wag ka nang mag inarte dyan. Pasalamat ka nga at may tinitirhan ka ngayon. Gusto mo bang gumastos pa ang magulang mo? Diba may sakit ang tatay mo? Ito na nga lang ang tulong na ibibigay mo sa akin tumatanggi ka pa!!” Ang galit na sabi nito.

“Hindi naman sa ganun kaya lang––”

“Bll sht!” Mura nito. Hinubad nya ang suot nitong boxer shorts at hinawakan nya ang ulo ko at isinubsob sa pagkalalaki nya.

“Ang dami pang satsat. Sige na! ng matapos na ito. Libog na libog na ako eh” ang utos nya.

Nanginginig akong hinawakan ang ari nya at sinimulang laruin at isubo ito. Hindi ko na sya kilala. Hindi ko na alam kung magbesfriend pa ba kami.

Tinanggal nya ang lahat ng saplot ko, pinatalikod nya ako at sinimulan tirahin ako sa pwet.

Pagkatapos nya akong tirahin ay dinampot ko na lahat ng suot kong nagkalat sa sahig at tahimik na nagtungo sa banyo. Nilinis ko ang sarili ko at nagbihis.

Paglabas ko ng banyo ay nakita ko si macoy na kumakain habang may katext ito.

Huminga ako ng malalim at dimampot ko lahat ng notebook at gamit kong nagkalat sa sahig. Pumunta ako sa study table at sinimulang buklatin ang notebook ko para sagutan ang mga assignment ko.

“Salamat” ang sabi ni macoy sa akin.

Tumango lang ako habang hindi lumilingon sa kanya. Ipinagpatuloy ko lang ang pagsusulat ko hangang sa maramdaman kong unti unti na palang nababasa ang aking notebook. Kanina pa pala pumapatak ang luha ko.

Ngumiti ako at huminga ng malalim.

“Ah.. macoy, may binili nga pala akong ulam para sayo. Tingnan mo nalang dyan sa tupper ware. Sana magustuhan mo”

---

Hello guys..

Kelangan ko ng Vote at Comment nyo guys, para malaman ko kung ayos ba???

;)

Kabanata 3

Nathan’s POV

Pagkatapos kong sagutan lahat ng aking mga takdang aralin ay marahan ko namang niligpit ang mga libro at notebook na aking ginamit.

Alas dose na pala ng hating gabi. Urgh! Ang sakit naman ng balikat at likod ko. Halos makuba na ako sa pagtayo dahil sa mahabang pag-upo. Dahan dahan ko namang tinungo ang aming higaan ni macoy. Iisa lang kase ang higaan sa kwartong ito kaya minarapat nalang namin na mag salo sa iisang higaan.

Maingat akong nahiga sa tabi nito upang hindi siya magising sa kanyang mahimbing na pagkakatulog. Ang amo ng mukha nito na kung titingnan mo ay hindi maka gagawa ng kahit na anong kalokohan. Hindi ko naman maiwasang ngumiti at hawiin ang buhok nito na tumatakip sa kanyang maamong mukha. Habang hinahawi ko ang buhok nito sa noo ay siya pagpigil nito sa aking hangarin. Minulat nito ang kanyang mata at tiningnan akong maigi.

“Bakit hindi ka pa natutulog?” Ang tanong nito sa akin.

“A-ano, matutulog na rin sana ako kaya lang nakita kong may dumi ka sa noo mo kaya tinanggal ko lang” ang palusot ko at humiga na ako patalikod sa kanya. “Sige macoy, matutulog na ako. Matulog ka na rin. Good night” ang natataranta kong sabi.

Niyakap ako nito mula sa aking likod at inamoy ang aking buhok. Siniksik naman niya ang kanyang mukha sa leeg ko. Halos manigas ang aking katawan dahil sa kanyang ginawa. Parang hindi na ako makahinga.

“Sus! Baka sabihin mo ay naga-gwapuhan ka lang sa akin at nagpapalusot ka lang” ang panunukso nito at hinalik halikan niya ang leeg ko. Ibayong kilig at kiliti naman ang naramdaman ko.

“Umayos ka nga macoy. Totoo namang may dumi ka sa noo mo eh! Doon ka na kase, inaantok na ako” ang pagpapalayas ko sa kanya. Pero mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakayakap sa akin at diniinan pa nito ang kanyang pagkalalaki sa bandang pwetan ko.

“Macoy ha! Katatapos lang natin kanina umayos ka! Pagod nanga po kase ako matulog na tayo” ang inaantok na sabi ko pero ramdam na ramdam ko parin ang nagagalit nitong pagkalalaki sa aking likuran.

“Nabitin kase ako kanina. Ikaw kase eh, ang arte arte mo” ang sabi nito habang dahan dahan niyang binababa ang aking boxer short pero pinigilan ko siya. May taglay talagang kalibogan itong taong ito.

“Macoy naman, pwede bang sa susunod nalang natin ulit gawin ito. May pasok pa tayo bukas at saka pagod na rin ako” ang paki usap ko sa kanya kaya lang ay binalot na talaga siya ng matinding pagnanasa. Hinawakan niya ang ulo ko at pilit na ibinaling patalikod sa kanya upang halikan ako sa labi. Habang naghahalikan kami ay dahan dahan na pala nitong ipinapasok ang kanyang pagkalalaki sa aking butas na kanina lang ay kanyang pinasukan din.

Wala na akong nagawa kundi ang magpaubaya na naman sa kanyang hangarin dahil sa mahal ko siya.

Hindi ko na alam kung anong oras na ba dahil hindi parin ako inaabot ng antok, pero ng lingunin ko ang aking katabi ay mahimbing na itong natutulog habang nakayakap sa akin. Tuwid lang ang higa ko habang nakakumot ako hangang dibdib at naka tingala sa kisame.

Alam ko sa sarili kong nag eenjoy ako sa tuwing magtatalik kaming dalawa pero lagi itng hinahadlangan ng aking ka-isipan. Mali ito! Alam kong mali ang ginagawa namin lalo na at hindi naman talaga kami magkasintahan. Alam kong mali ito dahil alam kong may masasaktan kaming tao, si andrei. Pareho namin siyang niloloko. Pero pareho nga ba kaming nanloloko sa kanya o si macoy lang? Siguro ay naiinis na kayo sa akin dahil natitiis ko ang ganito! Natitiis kong babuyin niya ako.

Pero alam niyo kung bakit ko ito tinitiis? Ay para sa mga magulang ko, para sa pagkakaibigan namin ni macoy, para sa realsyon namin na ayokong masira at mawala ng isang iglap lang at para na rin sa mga pangara ko. Mahal ko si macoy at ang pagmamahal kong ito siguro ang siyang nagdulot sa akin upang ako’y maging isang martir at tangang tao.

Nakatitig ako sa gwapong mukha nito habang mahina siyang humihik sa tabi ko. “ Sana dumating ang araw na matutunan mo rin akong mahalin ng higit pa sa isang kaibigan“ .

Hindi rin nagtagal ay inabot na ako ng antok hangang sa makatulog ako.

Alas nuwebe na ng ako’y magising. Buti nalang at alas onse pa ang aking pasok sa araw na ito. Tumingin naman ako sa gawing kanan ko pero wala na sa tabi ko si macoy. Siguro ay pumasok na ito sa eskwelahan. Kinuha ko naman ang aking cellphone at nag log in sa fb.

Bumulaga na naman sa akin ang napaka raming notification. Siguro ay patungkol na naman ito sa aming ginawang video noong isang araw.

Tatayo na sana ako upang magtungo muna sa cr ng bigla akong mapa upo dahil sa sakit ng aking balakang. Siguro ay dahil ito sa dalawang beses na pag tira sa akin ni macoy kagabi. Kinuha ko na muna ang aking cellphone at minabuti ko na lang muna na mag post ng status sa fb.

Good morning :(

Wala pang isang oras ang post kong iyon ay tadtad na ito ng napaka raming likes at comments. Dahil mahilig akong magbasa ng mga komento ay binasa ko ito isa isa.

[ May problema po ba kayo ni kuya macoy?“]

Ang komentong nabasa ko. Napakunot naman ako ng noo. Pinagpatuloy ko na lang ulit ang pagbabasa ng mga komento.

[ Bakit sad face ang morning mo kuya nathan? ]

[ Sana po ay maging ok po kayo ni kuya macoy ]

Hala? Ano bang iniisip nila? Masakit lang naman ang balakang ko kaya nag post ako ng ganun. Habang nagtatype ako sa cellphone ko ay siya namang pag comment ni macoy dito.

[Wala po kaming away ng baby ko. Sa katunayan po niyan ay magka chat kami ngayon sa messeger. Masama lang po ang pakiramdam ng mahal ko.. di ba mahal?]

Ang pag depensa ni macoy sa post ko sa fb. Madami ang naglikes sa kanyang komento at madami din ang naki simpatya. Hindi ko narin maiwasang reply-an pa si macoy at baka kung ano pang isipin niya at ng iba na magpalala pa lalo ng sitwasyon.

[ Oo, tama ang kuya macoy niyo. Masama lang po taaga ang pakiramdam ng mahal niya kaya wag na po kayong mag-isip ng kung ano-anu diyan. Medyo sumama lang po talaga ang pakiramdam ko]

Ang pag reply ko sa kanila. Grabe naman! Parang simpleng post lang ay pinalaki na nila kaagad at binigyan na nila ng kakaibang kahulugan.

Haixt naman Oo!

Biglang nag comment ulit si macoy.

[ Pagaling ka po mahal ko. Love you :*]

Halos umabot sa limang daan ang nag comment dahil sa sweet message ni macoy sa akin. Madami ang kinikilig at nakiki-isyoso sa amin.

Habang ini-scroll down ko ang cellphone ko ay siya namang pagpasok ni macoy sa kwarto at base sa mukha nito ay mukha siyang galit. Nakasuot lang ito ng pang bahay. Siguro ay galing lang ito sa labas at duon ay tumambay na siyang madalas nitong gawin tuwing umaga.

“Ano yun ha! Anong gusto mong mangyari nathan! Bakit ka nag post ng ganun? Anong gusto mong isipin nila? Na nag-away tayo tapos ano? Kokonti na ang susuporta sa atin hangang sa mawala ang mga ito. Yun ba ang gusto mo nathan? Umayos ka nga!” Ang galit na sabi nito.

“Hindi naman iyon ang ibig kong sabihun kaya ako nag post ng ganun sa fb” ang pagdepensa ko.

“Kahit na!” Bulyaw nito. “Iwas iwasan mo ang mag post ng kahit na anong pwedeng ikasira natin sa facebook. Naiintindihan mo ba nathan?!” Galit na sabi nito.

“O-oo” ang mahina kong sabi. Pumasok na ito sa cr at naligo. Pagkatapos nitong maligo ay lumabas na ito ng banyo upang ako naman ang gumamit. Hindi na kami nag imikan pa pagkatapos nun. Pagkalabas ko ng cr ay bihis na ito pero hindi parin niya ako kinakausap.

“Magkita nalang tayo mamaya sa school at ipakita natin sa kanila na ok tayo” ang sabi nito habang abala siya sa pagsusuot ng medyas.

“S-sige” ang tanging nasabi ko.

Nagpatuloy na ako sa aking pagbibihis dahil ilang minuto nalang ay magsisimula na ang aming klase. Buti nalang at walking distance lang ang aming paaralan kaya ok lang na kahit 10 minuto lang ang palugit.

Hindi na rin ako hinintay pa ni macoy at nauna na itong pumasok. Ng masiguro kong nai-lock ko na ang pinto ay tinungo ko narin ang daan papuntang sa aming paaralan.

Pagkarating ko sa school ay siya namang salubong sa akin ni macoy na ipinagtaka ko. Bihira lang ako nitong salubungin sa school.

“Ang tagal mo naman mahal” ang sabi nito at inakbayan ako. Bumulong siya sa tenga ko. “Sumakay ka nalang para makumbinsi silang hindi tayo nag-away”

Tumango nalang ako bilang pag sang-ayon. Alam kong pakitang tao lang naman ang lahat ng ito. Habang naglalakad kami ni macoy ay halos pagtinginan kami ng mga estudyante at batiin ang aming relasyon.

“Ang sweet naman” ang sabi ng babaeng nakasalubong namin.

“Bro ayos yan” ang naka thumbs up na sabi ng lalaki.

Napailing nalang ako habang patuloy kami sa aming paglalakad. Nakaakbay parin si macoy sa akin habang hinahalik halikan niya ako sa ulo. Minsan ay naiisip ko na sana ay totoo nalang ang lahat ng ito. Na sana ay hindi na ito pakitang tao lang.

Ng makarating kami sa aking silid aralan ay nagpaalam na ito.

“Mag-ingat ka po mahal ko ah at saka mag-aral ka ng mabuti” ang malambing na sabi nito. Nagpa linga linga muna sya para masigurong may nakatingin sa amin at saka ako hinalikan sa labi.

“Ikaw din po mahal ko mag-ingat ka at mag-aral ka rin po ng mabuti ha” ang malambing na sabi ko rin sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit. bumulong ito sa tenga ko.

“Galingan mo pa ang iyong pag arte dahil marami ang nakatingin sa atin” ang sabi nito. Hindi ko alam pero kahit alam kong pinaglalaruan lang niya ako ay nagpapaka tanga parin ako. Tumango ako sa kanya bilang tugon.

“O paano mahal, madami pa kase akong gagawin ngayong araw na ito kaya naman kita nalang tayo sa bahay. Ipagluto mo ang mister mo ah. Aasahan ko yan asawa ko” ang malakas na sabi nito. Halos hindi magkamayaw ang mga babae sa kanilang pagtili.

“Opo asawa ko. Sige na po at baka mahuli ka pa sa iyong klase” ang sabi ko. Hinalikan niya ulit ako sa labi at nagpaalam na ito. Nakatayo lang ako habang pinagmamasdan ang kanyang pag-alis. Ng masiguro kong wala nang nakatingin sa akin ay duon na pumatak ang luha ko. Bakla lang naman ako pero bakit ako nasasaktan ng sobra.

Pinunasan ko muna ang aking luha at huminga ng malalim. Pumasok ako sa room ng nakangiti.

“Good morning blue” ang masayang bati ko dito. Naupo ako sa tabi nito pero hindi niya ako pinapansin.

“Uy!” Tinusok ko ang tagiliran nito pero bale wala parin sa kanya. “Blue may problema ba?”

“Wala” ang masungit na sabi nito.

“Wala daw eh, nagsusungit naman siya. Ano kaya yun” ang sabi ko.

“Wag ka ngang magulo diyan. Doon kana sa boyfriend mo” inarteng sabi nito.

“Hala? E bakit ka nga nagagalit diyan? Para ka tuloy batang inagawan ng lollipop” ang natatawang sabi ko. E paano ba naman kase, halos manulis na ang kanyang nguso.

“Oo inagawan talaga ako ng importanteng lollipop” ang nakanguso paring sabi nito habang nakatingin sa malayo. Haixt! Hirap palang magkaroon ng kaibigang may pagka isip bata.

Hinawakan ko siya sa balikat at pilit na inihaharap sa akin.

“Tumingin kanga sa akin mr. Ramirez” ang pag-uutos ko sa kanya. Kahit magkaharap kami ay sa ibang direksyon parin siya nakatingin habang nakakunot ang noo at nanghahaba ang nguso. Hahaha..

“Sige ka, kapag hindi ka tumingin sa akin ay hindi na kita papansinin” ang pagbabanta ko sa kanya. Bigla naman itong tumingin sa akin kaya lang ay nakakunot parin ang noo.

“Wag kana ngang kumunot diyan. Bakit ba kase nagtatampo ka?”

“Wala nga!”

“Ok. Sabi mo eh, walang sisihan kapag hindi kita kinausap ah” ang sabi ko at akong haharap na ako sa unahan ng hawakan niya ako sa balikat upang pigilan.

“Eto naman nagpapalambing lang e” saad nito.

“Eh ang arte mo po kase mister blue Ramirez. Akala mo naman ay cute ka” ang pang-aasar ko.

“Bakit hindi ba ako cute?” Tanong nito.

“Hindi”

“Sabagay, mas cute nga pala ang BOYFRIEND mo” ang sabi nito na may pag diniinan sa salitang boyfriend.

“Asus hindi na mabiro. Syempre cute ka rin naman eh, yun nga lang konti lang hehehe” ang natatawang sabi ko.

“Ah ganun? Konti lang pala ah” at kiniliti niya ako. “Konti lang ba talaga?” Tanong ulit nito habang walang tigil sa pagkiliti sa akin.

“Blue ano ba hahaha.. tama na kase hahaha…” ang natatawang sabi ko.

“Sabihin mo muna kasing cute na cute ako”

“Oo na! Oo na! Hahahha.. cute na cute kana hahaaha.. tama na please” ang pakiusap ko. Tumigil na naman siya sa pagkiliti sa akin at hinawakan ang aking kamay. Para akong nakaramdam ng kuryente sa paghawan niya sa akin. Tinitigan niya ako sa mata at marahang hinaplos ang aking pisnge. Nakatitig lang ako sa kanya habang pinagmamasdan ko ang bawat ginagawa niya. Unti unti itong lumalapit sakin habang nakatitig siya sa aking mga labi. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ako makahinga kaya pinikit ko ang aking mga mata at hinintay ang paglapit ng mukha niya sa mukha ko ng bigla akong nagising sa katotohanang nasa loob nga pala kami ng room at marami ang pwedeng makakita sa aming gagawin. Iniwas ko kaagad ang aking ulo sa muntikan naming paghahalikan. Alam kong napahiya siya sa ginawa kong pag-iwas.

Katahimikan.

“Ahmm.. blue nagawa mo na ba ang assigment natin?” Ang tanong ko dito upang mawala ang ilangan saming dalawa.

“Ah.. O-oo. Oo nagawa ko na kagabi pa” ang nabubulol na sabi nito.

Hinawakan ko siya sa kamay at nginitian ito. Ngumiti rin siya sa akin.

“Sabay na tayong kumain mamaya ah” ang pag-alok ko sa kanya. Alam ko kasing napahiya siya sa ginawa ko kaya naman ako na ang gumagawa ng paraan para mawala ito.

Tumango lang ito sa akin. Hangang sa dumating si maam. Nagturo lang ito ng kunga anu-ano at pinalabas din kami agad para mag lunch break.

“Saan tayo ngayon?” Ang tanong ko sa kanya. Nag-isip muna ito ng mga ilang segundo hangang sa magsalita ito.

“Ah! Alam ko na. Doon nalang tayo sa labas, may alam akong karinderya dito na maganda ang view” ang pagyaya ni blue sa akin.

“Siguraduhin mo lang na masarap ang pagkain diyan ah” ang paniniguro ko.

“Yes sir!” Sabay saludo nito sa akin at nginitian ako ng matamis.

“Sus tara na nga” ang pagyaya ko sa kanya. Hangang sa makalabas kami ng school.

Alam niyo kung anong kagandahan sa probinsya? Malayo siya sa polusyon. Madaming mga puno na nakakarelaks sa paningin. Maganda ang sikat ng araw at talaga namang napaka tahimik.

Habang naglalakad kami sa mahabang kalsada ay hindi mo maikakaila ang ganda nito na napapaligiran ng napakaraming puno at palayan sa tigkabilang kalsada nito. Habang naglalakad kami ay dinama ko lang ang katahimikan, ang matinding sikat ng araw na tumatama sa mga matatas na puno na siyang nagbibigay silong sa aming dinaraanan.

Habang patuloy kami sa paglalakad ay naramdaman kong nagtatama ang aming mga braso. Sa tuwing magdidikit kami ay ramdam ko ang kuryenteng nagbibigay sistema sa buong katawan ko. Tiningnan ko ito pero nakatingin lang siya sa kabilang dako. Hindi ko naman maiwasang mapangiti dahil kahit alam kong nakatingin siya sa ibang direksyon ay kitang kita ko parin ang pag ngiti nito.

Hinayaan ko nalang siya at nagpatuloy na kami sa paglalakad. Hindi ko maiwasang mamangha sa mga nakikita ko. Siguro ay kung mahilig ka sa kalikasan ay tiyak na magugustuhan mo ang aming nakikita at dinadaanan. Makikita mo sa di kalayuan ang kulay asul na bundok. Hindi ko alam kung bakit naging asul iyon basta ang alam ko lang ay maganda siya sa paningin ko. Narinig ko naman ang pagsipol ni blue sa tabi ko. Pero ang mas ikinagulat ko ay ang dahan dahan nitong pagdikit ng kanyang mga daliri sa aking mga kamay. Kung titingnan mo ay parang gusto nitong makipag hawak kamay sa akin. Ng maramdaman niyang hindi ako tumatangi ay duon na niya dahan dahang inukopa ang bawat pagitan ng aking mga daliri.

Dahil sa kanyang ginawa ay hindi ko maiwasang tingnan ito. Sobrang pula na ng mukha nito habang nakatingin sa malayo. Hindi parin siya tumitigil sa pagsipol. Alam kong kahit ako ay namumula narin dahil sa kilig. Ngayon lang ako nakaramdam ng ganito na hindi ko naramdaman kahit kay macoy sa loob ng aming pagkakaibigan. Kahit sa loob ng ilang taon na pekeng relasyon namin.

“Pasimple ka rin noh?” Ang sabi ko sakanya. Mas lalo itong namula. Magkahawak kamay parin kami habang naglalakad. Wala namang masyadong tao dahil medyo malayo na rin kami sa aming paaralan.

“Hehehe..” tipid na tawa nito.

“Asan na ba yun mister blue? Bakit parang ang layo naman” tanong ko sa kanya.

“M-malapit na yun, konting lakad nalang m-mine” ang kinakabahang sabi nito. Napakunot naman ako ng noo sa huling nitong sinabi.

“Mine? Bakit mine?” Takang tanong ko sa kanya.

“Ah.. eh.. ano.. ano kase..a-akin kana kaya tinawag kitang m-mine” bagamat magkahawak parin kami ng kamay na dalawa ay nakatingin parin siya sa malayo at hindi makatingin sa akin.

“Hoy mister ramirez. Anong kalokohan na naman ito at may nalalaman kapang pa mine mine diyan. Hmmmp! Bahala ka nga diyan” ang sabi ko. Aalisin ko na sana ang pagkakahawak nito sa kamay ko ng mas lalo nitong higpitan ang pagkakahawak sa akin.

“Alam mo ba kung bakit blue ang ipinangalan sa akin ng mga magulang ko?” Tanong nito sa akin na parang binalewala ang pagtatampo ko.

“Bakit?”

Nagpatuloy lang kami sa paglalakad habang nakangiti itong nakatingin sa buong kapaligiran.

“Dahil maganda raw sa paningin ang kulay asul. Kahit ang ulap at kalangitan ay kulay asul. Pati ang tubig na bagamat hindi talaga ito kulay asul ay siya parin ang nagrerepresenta bilang kulay ng tubig. Dahil para sa mga magulang ko ang kulay asul ang nagbibigay buhay sa kanila” ang pagku-kwento nito. Napatingin naman ako sa kanya na kanina pa pala ito nakatingin sa akin. Huminto siya at hinawakan ang isa ko pang kamay. Magkaharap kami at nakatitig sa mata ng bawat isa.

“Gusto kong ako ang kulay asul na magbibigay buhay sayo. Gusto kong ako ang kulay asul na magpapaligaya sa buhay mo at gusto kong bigyan ng kulay ang mundo mo. Nathan… Mine ko..” pagtatapat nito sa akin. Parang nalunok ko ang aking dila. Hindi ako makapagsalita.

Nakatitig lang siya sa aking mga mata hangang sa dahan dahan nitong nilapit ang kanyang mukha sa aking mukha. Doon na ako napapikit hangang sa maramdaman ko ang paglapat ng kanyang labi na sa labi ko. Parang gustong kumawala ng puso ko dahil sa bilis at lakas ng kalabog nito. Ang sarap sa pakiramdam. Hindi ko alam kung ano na itong nararamdaman ko sa kanya basta ang alam ko lang ay masaya ako na may taong kaya pala akong pahalagahan.

Humiwalay siya sa halikan namin at pinunasan ang tigkabila kong pisnge.

“Wag kang umiyak” ang sabi nito.

Siguro ay dahil lang ito sa saya. Minsan pala kahit pagod kana at masakit na kapag may taong nagpapahalaga sayo ay tiyak na maiiyak ka sa tuwa. Ngumiti lang ako sa kanya.

“Pwede ba kitang ligawan?” Tanong nito sa akin.

“Blue may boyfriend ako”

“Alam ko. Hindi ko lang mapigilan ang aking nararamdaman patungkol sayo. Ang bigat na kase sa dibdib. Ang tagal ko nang gustong ipagtapat ito sayo pero ngayon lang ako nagkalakas ng loob” hinalikan niya ako sa noo. “Maghihintay ako nathan hangang sa maging “mine” kana“

“Tara na” yaya ko sa kanya.

“Tara” pagsang-ayon nito. Kita ko ang saya sa mga mata nito habang ikinukubli ko ang lungkot sa aking puso.

Nagpatuloy na kami sa paglalakad at masasabi kong mas lalong lumakas ang loob nito sa akin. Mas lalo niya akong kinukulit at paminsan minsan ay hinahawakan ang kamay ko.

“Wow ang ganda naman dito blue” manghang sabi ko.

“Sabi ko naman sayo eh” saka ako kinindatan. Napailing nalang ako.

Maganda ang pwesto ng karinderyang ito na nasa tabi ng kalsada. Gawa siya sa kawayan at talaga namang agaw pansin sa mga dumadaan. Pumasok na kami sa loob at umorder ng pagkain. Sakto namang may dalawang lalaking pumasok din sa karenderya at naupo sa bandang dulo malapit sa bintana na makikita mo ang napakalawak na palayan.

Pinagmasdan ko lang sila. Naupo na sa tabi ko si blue habang binibigay sa akin ang pagkain ko.

“Miguel gusto ko ng soft drinks dali na nauuhaw na po ako” ang rinig kong sabi ng cute na bata. Tumayo naman yung miguel na sinasabi nito. Aaminin ko pero hindi siya ganoon kagwapo. Maya maya ay bumalik na yung miguel at humalik sa labi nito. Na ikinagulat ko.

“Salamat”

“Syempre para sayo phun, sa taong mahal ko” ang masayang sabi ni miguel doon sa batang cute. Nakatingin lang ako sa kanila habang masaya silang kumakain. Paminsan minsan ay sinusubuan noong batang cute si miguel.

Sa tingin ko ay may relasyon sila at base na rin sa kanilang mga mata ay tunay silang nagmamahalan. Hindi ko maiwasang humanga sa kanila. Parang lahat na ng pwedeng ipaglaban ay nasa kanila na. Wala sa itsura, estado sa buhay at kasarian ang kanilang pagmamahalan.

(Author’s note: basahin niyo na lang po ang kwento nila sa KWENTO NG PANGET)

“Oh, anong tinitingnan mo diyan?

“Wala! Kumain kana na lang diyan” ang pag-iiba ko.

At pinagpatuloy na namin ang pagkain. Paminsan minsan ay sinusubuan niya ako. Gusto ko mang tumanggi ay hindi siya nagpatalo. Hayss.. ang sweet ni blue.

Pagkatapos naming kumain ay bumalik na kami sa school. Naging maayos naman ang buong araw namin. Pagkauwi namin ay niyaya pa ako ni blue na gumala muna sa bayan. Ayoko sana pero halata mo ang lungkot sa kanyang mga mata. Dahil pinasaya niya ang buong araw ko ay sumama narin ako sa kanya. Naglibot libot lang kami. Kumain at pag may natitipuhan siya ay bumibili siya. Ewan ko ba diyan pati ako ay binili din ng damit. Ayoko talaga pero si blue nga siyaa? Mapilit Hay!

Gabi na ng makauwi kami sa boarding house. Hinatid ako ni blue para daw masiguro niyang ligtas ako. Ng nasa gate na kami ng bahay ay nagpaalam na ako dito.

“Salamat nga pala blue, pinasaya mo ang buong araw ko”

“Wala yun! Ako nga dapat magpasalamat sayo eh, dahil binuhay mo ang natutulog kong damdamin” saad niya. Natawa naman ako.

“Alam mo mister ramirez. Masyado kang malalim. Hindi kita mareach” natatawang sabi ko. “O sige na at baka gabihin ka pa lalo sa pag-uwi mo”

“Kita nalang tayo bukas” paalam nito. Tumango lang ako sa kanya at ngumiti.

“Ingat”

Tatalikod na sana ako sa kanya ng hablutin nito ang braso ko na siyang naging dahilan upang mapayakap ako sa kanya.

“Aray naman! Sadista ka ah” ang naiinis na sabi ko sa kanya.

“Wala bang kiss. Mine ko” ang pacute na sabi nito.

“Baka makita tayo ng boyfriend ko sige na.. chu! Alis na” pagtataboy ko sa kanya.

“Mukha na ba akong aso?” Ang malungkot nitong sabi.

“Sira. Sige na, babye na” at mabilis ko siyang hinalikan sa pisnge. Tumakbo na ako sa loob at sinara ang gate. Sinilip ko siya sa maliit na butas dito. Nakatulala lang ito hangang unti unti siyang ngumiti. Napa “Yes” pa siya.

Hinawakan ko ang dibdib ko. Naguguluhan na talaga ako. Hindi ko na maintindihan ang tinitibok ng puso ko. Nakangiti akong pumasok sa boarding house pero sa pagkapasok ko sa loob ay nagulat ako ng makita ko si macoy na nakaupo sa kama habang naka boxer short lang ito at walang pang itaas. Matatalim ang mga tingin niya sa akin.

“Kanina ka pa ba diyan?” Kinakabahan kong tanong.

“Ano sa tingin mo? Ang landi mo!” Ang galit na sabi nito. Napakunot naman ako ng noo.

“A-anong bang sinasabi mo?”

Tumayo ito sa kama at lumapit sa akin. Niyakap niya ako ng mahigpit at hinalikan sa labi. Wala naman akong magawa dahil sa bilis ng pangyayari.

“M-macoy magbibihis na ako” ang pagpigil ko sa kanya. Pero patuloy lang siya sa paghalik sa akin.

“Macoy naman. Magpapalit na ako ng damit” tinulak niya ako sa kama para mapahiga duon.

“Pag sa iba pwede? Ganun ba yun? Tsk! Mga taong malalandi nga naman walang pinipiling lugar basta abutin ng kakatihan” galit na turan nito.

Tatayo na sana ako sa kama ng patungan niya ako at hawakan ang ari ko.

“M-macoy” sinunggaban niya ako ng halik sa labi pababa sa leeg. Tinulak ko naman siya para pigilan ito sa kanyang hangarin pero sinapak lang niya ako ng malakas sa mukha na naging dahilan para tumulo ang luha ko. Nagulat din siya sa ginawa nito dahil ito ang unang pagkakataon na pinagbuhatan niya ako ng kamay.

Tumayo ito at nagsuot ng damit hangang sa makalabas siya ng bahay. Nanatili lang ako sa kama at duon ay pinagpatuloy ang aking pagluha.

---

Hello guys, Vote and Comment naman kayo diyan. Wag niyo na pong ipagdamot sa akin. Tnx :)

Kabanata 4

Nathan’s POV

Dahil sa pag-iyak ko kagabi ay hindi ko na naramdaman na nakatulog na pala ako. Nagising nalang ako na masakit ang kabilang parte ng mukha ko. Kung saan ako sinuntok ni macoy.

Hay!

Huminga ako ng malalim at ngumiti. Bagong araw, bagong karanasan. Ganun pa man ay kelangan mo paring maging positibo at masaya. Kalimutan ang kahapon at simulan ang bagong ngayon. Ang mga salitang magandang pakinggan pero mahirap gawin.

Tumayo ako at humarap sa salamin. Ilang minuto rin akong nakatitig sa salamin habang pinagmamasdan maigi ang aking sarili. Ngumiti ako sa imaheng nakatayo dito at kinausap ito.

“Nathan, kelan ka ba magsasawa? Kelan ka ba mapapagod? Kelan ka ba magiging martir?” Ang tanong ko sa kaawa awang lalaki na nasa harapan ko. Tinitigan ko siyang maigi.

Natauhan nalang ako ng tumunog ang aking cellphone. Kaya naman Kinuha ko ang ito at binasa. Mensahe mula kay macoy.

Macoy: Pasensya ka na kagabi nathan. Nadala lang ako ng aking emosyon.

Sana ay mapatawad mo ako.

Nang mabasa ko ang text nito ay huminga ako ng malalim at nireply-an siya.

Reply: ok lang yun macoy, naiintindihan ko naman eh :)

Macoy: salamat. Kita na lang tayo sa bahay mamaya. Gagawa ulit tayo ng video. Marami kase ang nagre-request sa akin e.

Repy: ok.

Pagkatapos ko siyang reply-an ay naligo na ako at nagbihis. Pagkatapos kong mai-lock ang pinto ng aming kwarto ay dumiretso na ako sa school.

Sa school.

Hindi na bago sa akin na pagtinginan nila ako pero iba ang tingin nila sa akin ngayon. Halos lahat ng madadaanan ko ay nagbubulungan sila. Hindi ko na lang sila pinansin at nagpatuloy na lang ako sa aking paglalakad hangang sa makarating ako sa aming silid aralan.

Pagkapasok ko sa loob ay nakita kong nakaupo si blue sa tabi ng bintana habang nakikinig ito sa kanyang cellphone. Enjoy na enjoy pa siya sa kanyang ginagawa. Pagkalapit ko sa kanya ay naupo na ako sa kanyang tabi at kinuha ang aking gamit sa bag.

Napansin naman niya ang aking presensiya kaya naman tinanggal nito ang kanyang earphone sa tenga.

“Good morning mine” ang masayang sabi nito. Tinakpan ko naman ang kanyang bibig.

“Ano ka ba! Baka may makarinig sayo. Alam mo namang maraming tenga nakapaligid sa atin. At saka wag mo nga akong tawaging mine baka kung ano pang isipin nila lalo na at may boyfriend ako” ang sabi ko sa kanya. Pero hinalikan niya lang ang aking kamay.

“Yak! Kadiri ka” pinagpapalo ko siya sa braso pero tinawanan niya lang ako.

“Ang bango naman ng kamay mo. Parang kamay ng babae” ang sabi niya habang tumatawa itong sinasalag ang aking mga palo.

“Heh! Mabango talaga ang kamay ko. Baka yang kamay mo mabaho” ang pagsusungit ko sa kanya. Lumapit ito sa akin at umakbay. Siniko ko naman siya.

“Amoyin mo nga kung talagang mabaho” ang sabi nito at pilit ipinapaamoy sa akin ang kamay niya. Iwas naman ako ng iwas.

“Blue, wag ka nga. Ang baho kaya ng kamay mo” ang tumatawa kong sabi.

“Ah! Mabaho pala ah” ang sabi nito at kiniliti ako ng kiniliti.

“Waaahh!! Ayoko ko! Oo na! Oo na! Hahaha.. hindi na mabaho ang kamay mo hahaha.. tama na! Tama na!” Ang tili at tumatawa kong sabi. Buti naman at tumigil siya.

Hindi na bago sa mga kaklase ko ang ganitong turingan namin ni blue. Alam kase nila na boyfriend ko na si macoy kahit madalas nilang hindi kami makitang magkasama sa school. Tingin kase nila sa amin ni blue ay mag bestfriend lang kaya normal na sa kanila na magharutan kami. Pero may time na tinutukso nila kaming dalawa. Syempre, todo depensa naman ako na may nagmamay ari na ng aking puso. At sana, lahat ng yun ay hindi na pawang pagpapanggap lang.

“O, bakit bigla kang natahimik diyan?” Ang tanong nito sa akin. Umiling lang ako at ngumiti sa kanya. Pero siya naman ngayon ang natahimik at tinitigan lang niya ako ng maigi.

Kinaway ko naman ang kamay ko sa harapan niya.

“O! E bakit ikaw naman ngayon ang natulala diyan?” Ang balik kong tanong sa kanya. “Hoy!” Sigaw ko sa kanya habang tawa ako ng tawa.

Umiling lang ito at humarap sa unahan. Napakunot naman ako ng noo. Ano kayang problema nito. Magsasalita na sana ako ng biglang dumating si maam.

Nagturo lang ito about sa subject namin. Kapansin pansin naman kay blue ang pagiging tahimik hangang sa mag lunch break kami. Pilit ko naman siyang tinatanong kung bakit bigla itong napipi. Tanging iling at ngiti lang ang kanyang sagot. Hindi ko na siya maintindihan. Parang kaninang umaga lang ay masaya ito. Bipolar ba siya? Aba! Ewan.

Ayun. Uwian na.

“Tara kain tayo sa labas” ang hila nito sa akin habang sinusukbit ko ang bag ko sa likod.

“Hoy! Sandali lang. Kulang nalang ay kaladkarin mo na ako. Parang kanina lang ay tahimik ka tapos ngayon sadista naman. Yung totoo blue? Bipolar ka ba?” Ang walang prenong salita ko.

“Wag ka nang marami pang reklamo diyan. Hahalikan kita dito sige ka” ang pagbabanta nito sa akin at kinindatan ako. Napaiwas naman ako ng tingin.

Gwapo si blue. Makulit, lagi niya akong pinapangiti, masayahin, at higit sa lahat masarap kasama. Kaya hindi malabong magkagusto ako sa kanya kapag lagi siyang ganito sa akin.

Hila hila parin niya ako hangang sa makalabas kami ng school.

“San ba kase tayo pupunta?” Ang naguguluhang tanong ko sa kanya.

“Diba sabi ko. Kakain tayo sa labas” ang nakangiting sabi nito sabay kindat ulit. Inirapan ko lang siya.

Nagpadala nalang ako sa kanyang pag hila. Hala?

“Di ba ito yung daan papunta doon sa karinderyang kinainan natin sa gitna ng palayan?” Ang tanong ko sa kanya.

“Oo eto nga. Pero hindi tayo doon kakain” ang sabi niya habang nakangiti parin.

Habang naglalakad kami ay nakatingin lang ako sa kamay naming magkahawak. Iba si blue. Iba ang mga hawak niya, iba ang mga kilos niya, ibang iba siya kay macoy.

Ngumiti lang ako at pinagmasdan ang mga naglalakihang puno na nakahilera sa mahabang kalsada. Ang matatayog na bundok at ang magandang sikat ng araw, na hinding hindi ko pagsasawaang pagmasdan. Na kung saan ay makikita mo ang kagandahan ng mundo. Parang nawala lahat ng sakit, problema at bigat sa puso ko.

Lahat ng ito ay nakikita ko sa tulong ni blue.

“Bakit ang tahimik mo?” Ang tanong sa akin ni blue habang naglalakad kami sa mahabang kalsada.

“Wala lang. Ngayon ko lang kase na pagmasdan ang lugar na ito. Madalas kasing dinadaan ko lang ito. Pero iba pala kapag napagmamasdan ito” ang nakangiti kong sabi habang nakatingin sa malayo. Naramdaman ko naman na pinisil niya ang aking kamay.

“Masarap talagang pagmasdan ang lugar na ito habang ka hawak kamay mo ang taong mahal mo at sabay kayong mangangarap na dalawa” ang nakatitig na sabi nito sa akin.

“Blue, dinala mo na ba dito ang taong mahal mo?” Ang tanong ko sa kanya.

“Oo”

“Bakit hindi mo siya isama ulit” tanong ko sa kanya.

“Sa katunayan niyan ay kasama ko siya ngayon. Magkahawak ang aming mga kamay at nilalasap ang bawat sandali na magkasama kami” seryosong sabi nito habang hindi tinatanggal ang pagkakatitig sa akin.

“Nathan, handa ka bang mangarap kasama ko?” Ang tanong nito sa akin. Bigla naman akong natahimik. Alam ko sa sarili kong may puwang na siya sa puso ko pero kaya ko itong isakripisyo para sa amin ni macoy. Iniwas ko ang mata ko sa kanya at tumingin sa malayo.

“M-may boyfriend ako blue” ang kinakabahan kong sabi. “Ahmm.. saan na ba kase yun? Bakit ang layo naman ata” ang pag-iiba ko sa usapan. Pinilit kong ngumiti.

Kahit pasulyap lang ang tingin ko sa kanya ay kita ko at ramdam ko ang lungkot at pagkadismaya sa kanyang mukha. Hindi madaling magdesisyon agad. Lalo na at hindi mo alam ang papasukin mo.

Nakatungo lang ito. Huminga siya ng malalim at humarap sa akin.

“Malapit na. Ikaw talaga” ang masayang sabi nito at ginulo ang buhok ko. Nakatitig lang ako sa kanya. Mas madali palang ipakita na nasasaktan ka kesa ang pilitin mong maging masaya.

“O, bakit nakatitig ka sa akin? Na popogi-an ka noh?”

“Sira! Hindi noh! Tara na nga” ang sabi ko sa kanya at nagpatuloy na kami sa paglalakad hangang sa makarating kami sa sinasabi nito.

Konting lakad nalang bago ka makarating sa karinderya ay makikita mo ang mga stall na gawa sa kubo. Nakahilera sila sa tabing kalsada habang sa likod nito ang malawak na palayan. Puro mga pasulong, kakanin at mga street food ang makikita mo dito. Madami ang bumibili.

Bigla naman akong natuwa ng makakita ako ng bananacue. Sobrang paborito ko kase yan. Hinila ko si blue doon at nagtingin tingin. May turo, bananacue, banana chips at iba’t ibang uri na gawa sa saging.

“Ate pabili nga po ng tatlong bananacue” ang sabi ko kay ate.

“Tatlo? Bakit tatlo?” Ang tanong sa akin ni blue.

“Ano ka ba. Syempre yung isa ay sayo” ang sabi ko.

“Eh, yung isa?” Ang naguguluhang tanong nito.

“Dalawa sa akin. Mahilig kase ako sa bananacue” ang tuwang tuwang sabi ko. Magbabayad na sana ako ng pigilan ako nito.

“Nathan ako na ang magbabayad” sabi nito. Umiling ako sa kanya.

“Hindi! Dahil nilibre mo ako noong isang araw. Ako naman ngayon ang manlilibre. Wala nang pero pero, ok?” Napailing nalang siya at tumango.

“Good. Ate eto po bayad” sabi ko.

Pagkabili namin ng bananacue ay hinila naman ako ni blue sa stall ng fish ball.

“Kumakain ka niyan?” Ang hindi makapaniwalang tanong ko.

“Oo, bakit? Ano bang tingin mo sa akin?”

“Hindi lang ako makapaniwala na kumakain ka niyan. E ang yaman mo kaya” saad ko.

“Mayaman nga ako, pero hindi ibig sabihin non na mayabang na ako. Ang kinakain niyo, kinakain ko rin. Ang nilalanghap niyo, nilalanghap ko rin. Tao kayo, tao rin kami. Siguro yung ibang mayaman ganun. Sosyal, mataas ang tingin sa sarili. Pero ako? Mas gugustuhin kong kainin ang kinakain ng naka karami kesa sa kinakain ng iilan. Mas maganda na yung marunong kang makisama kesa yung lumaking mag-isa” ang sabi nito.

Hindi ako makapaniwalang ang isang tulad ni blue na mayaman ay kayang mag pakababa at makisalamuha sa iba’t ibang uri ng tao.

“Ate pabili nga po ng dalawang tag 20 pesos na squid ball at kikiam. Pag haluin niyo nalang po sila sa dalawang baso” ang sabi nito kay ate at saka siya nagbayad.

Pagka-abot sa amin ng aming pinamili ay niyaya niya akong umupo sa gilid ng stall. Maraming sasakyang dumadaan, maraming taong naglalakad. Samahan mo pa ng magandang tanawin.

Simple lang, walang nagtataasang building, walang mall, walang polusyon, walang mga lugar kung saan nagiging mapusok ang mga tao.

Simple, pero maganda! Simple, pero tahimik! Simple, pero masaya! Simple, pero magugustuhan mo!

“Eto nga pala yung squid ball mo” sabay abot ng baso na may lamang squid ball ni blue sa akin. Malugod ko naman itong tinanggap. Kinuha ko rin naman ang bananacue niya at binigay ko sa kanya.

“Bakit ang hilig mo sa saging?” Tanong nito sa akin. Kumagat ako sa bananacue at sinagot siya.

“Ewan ko ba! Basta masaya ako kapag kumakain ng saging” ang sabi ko sa kanya habang nginunguya ko ang bananacue na binili ko.

“So alam mo pala ang iba’t ibang uri ng saging?” Tanong nito sa akin habang kumakain din siya ng bananacue. Tumango naman ako sa kanya bilang sagot.

“Eh, yung saging na nabubuhay? Paborito mo rin ba?” Tanong nito ulit sa akin. Napaisip naman ako. Saging na nabubuhay? Hangang sa ma realize ko ang ibig niyang sabihin. Pinaningkitan ko siya ng mata at pinalo sa braso.

“Ang bastos mo” ang sabi ko sa kanya pero tawa lang siya ng tawa.

Masaya naming Pinagsaluhan ang binili naming dalawa. Ang sarap niyang kasama. Masaya siyang maging kaibigan.

“Teka bili lang ako ng maiinom natin” ang sabi nito at bumili siya sa katabing stall na inuupuan namin. Pinagmasdan ko lang ang buong kapaligiran. Ang malawak na palayan, ang masasayang ibon na malayang lumilipad sa kalangitan at ang sariwang simoy ng hangin.

“Oh? Tulala ka diyan?” Ang tanong ni blue sa akin at binigay ang juice na binili niya.

“Salamat” saad ko. Naupo na siya sa tabi ko. Tahimik lang kaming dalawa habang nakatingin sa malayo. Habang dinuduyan ko naman ang paa ko.

“Nathan”

“Hmmm?” Ang sabi ko habang sinisipsip ko ang juice pero nakatingin parin ako sa malayo.

“Bakit ang cute mo?” Bigla naman akong namula sa kanyang sinabi.

“Nakakatawa yang joke mo” ang sabi ko habang tumatawa.

“Totoo kaya”

“Weh? Ibang joke nalang blue” ang sabi ko.

“Ah! Ayaw mong maniwala ah.. itong sayo” at kiniliti niya ako ng kiniliti. Tawa naman ako ng tawa. Hangang sa maramdaman ko nalang na nakatitig na pala siya sa mukha ko ng seryoso. Umayos siya ng upo at tumingin ulit sa malayo. Umayos din ako ng upo at tumingin sa malayo. Binalot kami ng katahimikan.

“Bakit bigla kang natahimik?” Ang tanong ko sa kanya habang nakatingin parin ako sa malayo.

“Ang ganda ng lugar noh? Ang sarap pagmasdan” ang sabi niya at tumingin sa akin ng seryoso.

“Alam mo bang maganda ang mga ngiti mo? Ang masaya mong tawa na kay sarap pakinggan” Tumingin ulit siya sa malayo.

“Sana yang mga ngiti mong yan ay hindi mawala sa labi mo dahil marami ang masasaktan. Sana yang tawa mong yan ay hindi mawala say ng dahil marami ang malulungkot” humarap ito sa akin at hinawakan ang pisnge ko. “Ayokong makitang mawala yang mga ngiti mo nathan. Dahil sa mga ngiti mong yan ay marami kang napapasaya. Marami kang nabibigyan ng pag-asa”

Kinagat ko ang ibabang labi ko at iniwas ko ang tingin sa kanya. Nakahawak parin siya sa mukha ko.

“Dapat ang tulad mo nathan ay hindi sinasaktan. Kundi ay inaalagaan. Alagaan mo ang sarili mo. Dahil hindi mo alam na may nasasaktan kapag nakikita kang ganyan. Nasasaktan ko nathan. Nasasaktan akong nakikita kang nasasaktan” ang sabi nito at hinalikan niya ang parte ng mukha kong sinuntok ni macoy.

“A-ano bang sinasabi mo? Natamaan lang ako ng door knob” ang pagsisinungalin ko.

“Nathan, magkaiba ang pasa ng suntok sa pasa ng impleng bagay” ang sabi nito. Tinanggal ko naman ang pagkakahawak niya sa mukha ko at tumingin sa malayo.

“Si macoy ba?”

“Hindi!” Ang pag depensa ko.

“Napaaway lang ako kagabi” ang pagsisinungalin ko ulit. “Tara na, mag gagabi na” ang sabi ko at tumayo na ako. Habang naglalakd kami ay pareho lang kaming tahimik. Kahit ayoko ay hinatid parin niya ako sa boarding house namin.

“Salamat nga pala blue, mag-iingat ka sa pag-uwi” ang masayang sabi ko. Pero seryoso lang itong nakatitig sa akin.

“Hangang kelan? Hangang kelan nathan?” Ang tanong nito sa akin. Tumalikod ako sa kanya.

“Sige na. Baka gabihin ka pa lalo sa daan. Salamat ulit” ang sabi ko at pumasok na ako sa gate. Doon na lumabas lahat ng bigat, lungkot at sakit na nararamdaman ko.

Huminga ako ng malalim at dumiretso na ako sa kwarto namin. Pagkapasok ko ay naabutan ko si macoy na naka higa sa kama habang nagtetext.

“Buti naman at dumating kana. Madami kasing nagrerequest sa akin na gumawa daw tayo ulit ng video” ang sabi nito. Tumango lang ako at dumiretso sa cr. Pinagmasdan ko lang ang sarili ko sa salamin habang nakahawak ang isang kamay ko sa namamagang suntok ni macoy sa akin.

Hindi ko pala napansin na ito na pala ang kanilang pinagbubulungan kanina. At ito rin pala ang sinasabi ni blue na nasasaktan siya kaya hindi nalang siya nagsasalita.

Huminga ako ng malalim at naghilamos.

“Tinatanong ako kanina ng mga fans natin kung ano daw ang nangyari sayo. Sinabi ko nalang na napaaway tayo kagabi” ang sabi niya habang naka yakap ito sa likuran ko.

“Ah, ganun ba? Sige mag simula na tayo” ang sabi ko. Binuksan na niya ang camera at tinapat sa amin.

Cam. On.

“Hello guys. Alam kong marami sa inyong nagtatanong kung anong nangyari sa baby ko. Napaaway po kase kami kagabi. Pero sa hindi inaasahan ay napuruhan po ang aking mahal at hindi ko siya naipagtanggol dahil sa dami ng kaaway ko” ang pagsisinungalin nito sa camera habang tahimik lang akong nakangiti. Nilapit niya ang mukha niya sa mukha ko at hinalikan ako sa pisnge.

“Sorey po mahal ko. Kung hindi lang ako hawak noong dalawang lalaki ay hindi ka na sana nila nasaktan pa. Sorry po mahal ko” ang paglalambing nito sa akin at hinalikan ulit ako sa pisnge.

Huminga ako ng malalim at ngumiti sa kanya.

“Wala po yun mahal ko. Kung hindi rin dahil sayo ay baka mas malala pa ang nakuha ko dito” ang sabi ko at hinalikan ko rin siya sa pisnge.

“I love you” ang nakatitig na sabi nito sa akin. Sana totoo… sana totoo nalang ang lahat ng ito.

“I-i love you din” ang sabi ko at tumingin ako sa camera. Nakatitig parin ito sa akin.

“Bye guys.. next time ulit” ako na ang unang nagpaalam dahil kahit anong oras ay papatak na naman ang mga luha ko.

Pinatay na ni macoy ang camera at tumayo na ako sa kama.

“Kumain ka na ba?” Ang tanong nito sa akin. Tumango lang ako bilang sagot.

“Ikaw? Kumain kaa ba?” Ang balik na tanong ko sa kanya.

“Hindi pa….” ang sabi nito. Kinuha ko na ang mga gamit ko sa bag at pumunta sa study table.

“ Hindi pa dahil hinihintay kita “ ang sabi niya.

---

Hello guys, sorry ang tagal ng update ko dito. Dalawa kase ang ina-UD ko. Yung TMF.

Sana magustuhan niyo ang update ko. Kaya naman Vote and Comment naman diyan pampagana lang, wag niyo na pong ipagkait :) ;)

Kabanata 5

Dedicated to BTSTej

Nathan’s POV

“Ah… eh… Pasensya na macoy kung hindi ako nakapagsaing kanina. Kung gusto mo ay ipagluluto na lang kita” ang sabi ko sa kanya habang naka upo ako sa study table.

“Hindi! Ok lang… Ako na lang ang bibili sa labas” ang sabi nito. Tumango na lang ako sa kanya bilang sagot. Nakatitig lang ako sa lamesa habang hinihintay ko itong lumabas ng kwarto.

Hindi ko alam kung anong ibig niyang sabihin kanina. Ang alam ko lang ay hindi ako dapat umasa. Umasa sa salitang hindi naman ako sigurado o malinaw! Salitang Hindi ka man saktan ng pisikal pero masasaktan ka naman emosyonal.

Nakatitig parin ako sa mga libro at notebook kong nagkalat sa lamesa habang Hinihintay ko pa rin siyang makalabas ng kwarto pero tanging katahimikan lang ang maririnig mo kaya napag desisyunan kong lingunin ito.

“Ah.. ano, sige nathan lalabas na ako. May papabili ka ba?” Ang parang natatarantang sabi nito. Kanina pa ba siya sa likuran ko. Umiling lang ako sa kanya at ngumiti.

“Wala. Sige na bumili ka na! Alam kong gutom ka na” ang nakangiting sagot ko dito. Parang iba si macoy ngayon. Parang ang tahimik niya. Lumabas na ito ng kwarto kaya nakahinga ako ng maluwag.

Beep. beep.

Rinig kong tunog ng cellphone ko kaya kinuha ko ito mula sa bulsa ko.

“ Tulog ka na ba? “ Napakunot naman ako ng noo ng mabasa ko ang text. Sino naman kaya ito.

“ Hu u

? “ Reply ko.

“ Si blue to. Basahin mo kaya ang contact name ko sa cp mo h a haha “ reply nito. Binasa ko naman ang nakasave sa contact ko.

“ Mine talaga? Ikaw naglagay nito ano? Hahaha “ ang natatawang reply ko.

“ Di ba akin kana naman?“

“ Hala? Sino me sabi sayo? Ikaw ha! Mamaya, mabasa to ng boyfriend ko. Lagot ako, lagot tayo niyan“

reply ko sa kanya. Ilang minuto rin akong naghintay sa reply niya.

Beep. Beep.

Agad ko naman itong binasa.

“ Pwede ba kitang yayain bukas. Sa paborito nating puntahan? “ Text nito. Napakunot naman ako ng noo.

“ Bakit, anong meron? “

“ Basta. Hehehe.. ayaw mo ata eh :( “ malungkot nitong reply.

“ Shunga! Oo na. Payag na ako. Ngumiti ka lang diyan :) “ reply ko sa kanya. Nagreply din siya agad.

“ Good night mine. Mwah mwah.. chup chup :* :* “ napangiti na lang ako.

“ Baliw! Oo na, geh na! Good night na rin :) “ reply ko sa kanya at nilapag ko na ito sa lamesa. Bubuklatin ko na sana ang notebook ko ng tumunog ulit ito.

“ Wala bang good night kiss diyan mula sa mine ko?“ Text ni blue. Para matapos na ay sinakyan ko na lang ang kakulitan niya hahaha..

“ O, eto na po ang good night kiss niyo prinsipe blue :* :* :* “ reply ko sa kanya. Hindi ko naman maiwasang mapangiti..

“ Naks, tatlong kiss.. ibig bang sabihin niyan ay I love You? :) “

“ Ewan ko sayo. Sige na! Gud nyt na. Gagawa pa ko ng assignment

s

ko “ reply ko sa kanya.

“ <3 “

Napa-iling na lang ako sa huling reply nito at nilapag sa lamesa. Hay! Binuklat ko na ang notebook na hawak ko.

“Sinong ka text mo?” Nagulat na lang ako ng may nagsalita mula sa likuran ko.

“Ah.. ano.. yung ano.. yung kaklase ko” ang kinakabahang sabi ko. Halos hindi naman ako makatingin sa kanya.

“Ganun ba? Mukhang close na close kayo ah” ang sabi pa nito. Nanginginig naman akong nilingon ito at ngumiti ng pilit.

“Gagamitin mo na ba itong lamesa? sige na! Kain ka muna dito” ang pag-alok ko sa kanya. Tumayo ako’t dinampot lahat ng gamit ko.

“Hindi. Ok lang ako” saad nito.

“Sige na. Doon na lang ako magsasagot sa kama” ang sabi ko sa kanya at nagmadali na akong nagtungo sa kama para hindi na ito makatanggi pa.

Kahit nakatutok ang mga mata ko sa libro at notebook na nasa harapan ko ay hindi ko ito maintindihan. Parang walang pumapasok sa utak ko. Ilang minuto rin akong nakatitig at hindi ko alam ang susunod kong gagawin.

“Hindi ka pa ba matutulog?” Tanong ni macoy sa akin. Kanina pa ba siya tapos kumain? Ni hindi ko man lang napansin na nandito na pala siya sa tabi ko.

“Ah ano, hindi pa naman. Tatapusin ko pa kase itong assignments ko. Matutulog ka na ba? Sige Doon na ako magsasagot sa study table para makapag pahinga ka ng maayos” aktong tatayo ako ng hawakan niya ang braso ko. Nagkatitigan lang kami. Hindi ko alam kung bakit niya ako pinigilan. Bakit ang bigat sa puso?

“Ok lang naman nathan kung dito ka magsagot” ang seryosong sabi nito habang nakatingin sa ibang direksyon. Huminga ako ng malalim at bumalik sa aking pwesto. Bumitaw na rin siya sa pagkakahawak sa akin.

Nakahiga lang siya sa kama habang nakatingin sa kisame habang ako naman ay nakadapa sa kama at nagsasagot ng mga takdang aralin na hindi ko masagot sagutan dahil sa ilang na aking nadarama.

“Hindi ka pa ba makatulog?” Tanong ko sa kanya habang nakatitig lang ako sa notebook na nasa harapan ko. Huminga ito ng malalim at ngumiti.

“Pagod ka na ba nathan?” Ang nakangiting tanong nito habang nakatingin sa kisame.

“Ah.. eh… hindi pa naman. Wala akong karapatan mapagod. Para naman ito sa kinabukasan ko at ng pamilya ko. Kaya kelangan kong matapos itong mga assignments ko” ang nakangiting tugon ko sa kanya. Ayokong mag-aasume pero alam ko ang tinutukoy niya. Kahit hindi ako nakatingin sa kanya ng diretso ay kita ko naman sa peripheral vision ko na tumango tango ito.

“Sabagay, tama ka” pagsang-ayon nito. “Nainlove ka na ba totoo?” Dagdag pa nito.

Hindi ako nakasagot agad. Nakatitig lang ako sa notebook.

“Ah.. ano..” ngayon lang ulit kami nag-usap ng ganito. Yung matagal at seryoso. “Hindi ako sigurado kung totoo ba ang nararamdaman ko pero hayaan mo na. K-kinalimutan ko na yun” ang kinakabahang sabi ko.

Huminga ito ng malalim at tumingin sa akin.

“Nathan di ba nagpapanggap lang tayo? Sana ay hangang doon na lang tayo” ang sabi nito. Tumango tango lang ako sa kanya habang nakatitig sa notebook.

“O-oo naman. Besfriend kaya kita hahaha.. bakit ang seryoso mo ata?” Ang tanong ko sa kanya habang binubuklat ko ang notebook.

Wag kang iiyak. Wag kang iiyak nathan. Kinagat ko ang dila ko.

“Sana ay wag kang mainlove sa akin nathan. Dahil hindi ko kayang suklian ang pagmamahal mo. Hangang kaibigan lang talaga.. pasensya na”

“Hahaha.. Oo naman. Ikaw talaga macoy. Ginusto ko rin naman ang set-up natin eh hahaha” ang tumatawang sabi ko. Kinuha ko ang ballpen at kinagat ito. Huminga ako ng malalim.

Ok lang naman sa akin macoy kahit hindi mo ako mahalin eh… pero hindi naman ako robot para hindi ako makaramdam ng sakit. Ok lang naman sa akin kung hindi eh..ok lang naman talaga… pero bakit kelangan pa niyang ipamukha sa akin.

Ramdam kong dahan dahang tumutulo ang luha ko kaya mabilis akong tumayo.

“Cr lang ako macoy. Hahaha.. matutulog ka na ba?” Ang tanong ko sa kanya habang naglalakad ako papasok ng Cr. Hindi ko na hinintay pa ang sagot niya at sinara ko na ang pinto.

Ok ka lang naman diba nathan? Apat na taon nga kinaya mo. Ngayon pa kaya hahaha… at dahan dahan kong pinunasan ang luhang walang tigil sa pag-agos.

Tumitig lang ako sa salamin at naghilamos. Hindi rin ako nagtagal sa Cr dahil ayokong may isipin si macoy. Paglabas ko ng Cr ay nakita ko itong nakahiga patagilid. Patalikod sa akin. Buti na lang kundi ay mapapansin nitong namumugto ang mata ko.

Dahan dahan akong dumapa sa kama at pinagpatuloy ang pagsasagot ng aking assignments. Hindi ko na alam kung ilang oras akong nagsasagot ang alam ko lang ay wala talagang pumapasok sa utak ko. Tiningnan ko ang oras at alas dose na pala ng hating gabi. Niligpit ko na lahat ng gamit ko at nahiga na sa tabi ni macoy. Tumingin lang ako sa kanya at ngumiti. Pagkapikit ko ng aking mata ay naramdaman kong may yumakap sa akin.

Kaibigan. Isang salitang pwedeng tumagal ng pang habang buhay pero, masakit pakinggan mula sa taong gusto mong makasama ng habang buhay.

Huminga ako ng malalim at ipinikit ang aking mga mata pero kasabay nito ang mumunting luhang tumulo mula rito. Siguro ay hangang kaibigan na lang talaga. Siguro ay hindi kami para sa isa’t-isa. Tanga na kung tanga! Pero sa loob ng apat na taon na aming pagsasama ay umaasa pa rin ako. Umaasa na sana.. na sana.. ay mapansin din niya ang pag-ibig ko. Ang pagmamahal ko.

Kahit isang araw lang macoy. Kahit isang araw mo lang akong mahalin ay handa na akong pakawalan ka… pakawalan itong nararamdaman ko mula sayo. Kahit isang araw lang.

Dahil sa antok at pagod ay hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising na lang ako kinabukasan ng wala na sa tabi ko si macoy.

Move-on. Pero paano ko gagawin yun kung lagi ko siyang nakikita at nakakasama. Hay! Umiling-iling na lang ako at nagunat-unat. New day! New experience. Naligo, kumain at nagbihis bago pumasok sa school. Hindi na ako nag-open pa ng facebook dahil ayoko mo nang ma-stress at kulitan.

Pagpasok ko sa gate ng school ay nakita ko si macoy kasama si andrei, Boyfriend niya. Kung titingnan mo silang dalawa ay parang magbarkada lang. Cute si andrei kaya hindi malabo na magustuhan siya ng besfriend ko. Mahirap lang kami at kelangan ko pang kumayod para sa baon at pagkain ko sa araw araw. Kaya malaking pasalamat ko sa besfriend ko na nandiyan para tulungan ako. Kaya ok lang sa akin kahit maging FuBu niya ako. Siguro nga ay doon kami tatagal… tatagal bilang magkaibigan. Kaibigan na kahit kelan ay hindi na magiging magka-ibigan.

Masaya naman ako kahit magkaibigan lang kami eh.. masaya ako! Pero ang maging kami ay mas lalong masaya. Ngumiti na lang ako at naglakad patungong class room. Pagkapasok ko sa loob ay nakita ko si blue na nakaupo malapit sa bintana habang nakikinig sa music. Enjoy na enjoy siya ah! Ng makaupo ako sa tabi nito ay tinanggal niya ang kanyang earphone at binati ako.

“Morning mine” ang nakangiting bati nito sa akin. Ngumiti lang ako sa kanya habang kinukuha ang gamit ko sa bag.

“Ui! Bakit di ka namamansin?” Kalabit nito sa akin. Tumingin naman ako sa kanya at ngumiti.

“Kinukuha ko kaya itong notebook ko”

“Weh” ang di makapinawala nitong sabi.

“Ewan ko sayo mister blue. Ang aga aga nambibwisit ka” ang nakanguso kong sabi.

“Wag ka ngang gumanyan. Nagmumukha ka tuloy bibe” ang natatawang sabi niya.

“Ano?”

“Ang sabi ko po… Nagmumukha kang baby” ang nakangiting sabi nito. Napalingon naman ako sa kanya pero nakangiti lang ito ng todo. Yung halos hindi na makita ang kanyang magandang mata. Iniwas ko naman agad ang tingin sa kanya dahil ramdam ko ang pamumula ng mukha ko.

“Umayos ka nga blue” pagsusungit ko sa kanya. Umayos ako ng upo at tumingin sa harapan. Naramdaman ko namang lumapit ito sa akin at bumulong.

“ Masarap magmahal ng taong kaya kang pangitiin “ at naramdaman kong lumayo ito. Para naman akong nanigas sa aking kina uupuan. Paglingon ko sa kanya ay naka tingin lang ito sa unahan. Anong ibig niyang sabihin? Humarap ito sa akin at ngumiti. Para naman akong nataranta kaya humarap sa unahan.

“ Maam dumating kana please “ bulong ko sa aking sarili.

“Bakit ka pumipikit diyan na parang nagdadasal?” Tanong sa akin ni blue na siyang ikinagulat ko.

“Ah.. ano.. ah.. ayan na si maam. Mamaya na lang tayo mag-usap hehehe” thank you lord.

Nagturo lang si maam ng kung anu-ano about sa subject namin. Talagang nag focus ako sa itinuturo ni maam kahit madalas akong kulitin nitong katabi ko. May pasundot sundot siya ng ballpen sa tagiliran ko, tapos magsusulat siya sa papel at ibibigay sa akin. Date daw kami mamaya. Wala akong magawa kundi ang irapan lang siya.

Natapos ang buong araw ng klase namin na walang masyadong ginawa. Bigla na lang akong hinatak ni blue palabas ng room.

“Teka lang blue. Baka naman mapigtas na ang kamay ko niyan” ang sabi ko sa kanya habang naglalakad kami palabas ng school.

“Baka kase pagkaguluhan tayo. Alam mo naman” pagyayabang nito.

“Yabang hahaha” napailing na lang ako.

Habang naglalakad kami ay maraming estudyanteng nagpapapicture sa amin. Siyempre ayoko namang maging bastos kaya pinagbibigyan ko sila baka sabihin pang mayabang ako. Ganun din naman si blue yun nga lang halata ang inis sa mukha niya. Hahaha..

Ng makalabas na kami ng tuluyan ay tinungo na namin ang daan papunta sa paborito naming kainan. Tahimik lang kaming dalawa habang naglalakad. Dahil sa ilang ay pinagmasdan ko na lang ng mabuti ang kapaligiran. Wala itong pinagbago. Maganda at maaliwalas parin ang paligid. Hindi ko maiwasang langhapin ang sariwang hangin.

Ang mga dahong dahan dahang nahuhulog mula sa puno. Ang matinding sikat ng araw na tumatama sa nagtataasang puno at ang kulay berdeng kapaligiran.

“Blue may tanong ako”

“Ano yun?”

“Anong nagustuhan mo sa lugar na to?” Tanong ko sa kanya habang naglalakad kami. Inikot niya ang kanyang paningin na parang sinusuri ang kapaligiran.

“Sa totoo lang ay maganda naman talaga itong lugar. Ito siguro ang nagustuhan ko dito… pero ang makasama ka sa magandang lugar na to ang mas nagustuhan ko” ang seryoso niyang sabi habang nakatingin ng diretso. Hindi naman ako naka imik.

“Blue nagmahal ka na ba ng totoo?” Tanong ko sa kanya. Tumingin ito sa akin.

“Oo” tipid niyang sagot at humarap ulit siya sa unahan. “Noong makilala kita”

“Bakit ako blue? Bakit hindi na lang iba?”

“Dahil hindi ko naman ito sariling desisyon nathan. Desisyon ito ng puso ko at sinusunod ko lang” saad niya.

“Pero may boyfriend ako”

“Pero bakit hindi ko makita ang saya sa mata mo. Bakit tanging lungkot at sakit lang ang nakikita ko?”

Hindi ako nakaimik. Huminga ako ng malalim at tumingin sa ibong lumilipad.

“Minsan ay kelangan mong magsakripisyo para lang ipakita ang pagmamahal mo” ang nakangiti kong sagot.

“Ang pagsasakripisyo ay hindi para masaktan ka. Kundi para maging masaya ka. Kung pagmamahal ang ginagawa mo nathan, sana alamin mo rin kung masaya ka” saad niya.

“Hindi mo alam ang pinagdadaanan ko blue” at umiwas ako ng tingin sa kanya.

“Bakit hindi mo ko isama? Bakit hindi mo ko hayaang pumasok diyan sa puso mo?” Tanong nito sa akin.

“Blue mahal ko si macoy”

“Pero bakit hindi ko makitang mahal ka niya?”

“Dahil..”

“Dahil may mahal siyang iba! Diba may mahal siyang iba nathan?” Hindi ako nakaimik. “Nathan ikaw lang ang nakakapit sa kanya. Pero siya bumitaw na!”

Napahinto naman ako sa paglalakad. Lumapit ito sa akin at hinawakan ako sa aking mga kamay.

“Hindi ko alam ang katotohanan nathan. Siguro nga ay iba ang sinasabi ng bibig mo pero iba din ang sinasabi ng mata mo. At sinasabi nito na hindi ka masaya. Nathan handa naman akong kumapit eh.. handa naman ako eh… Hayaan mo namang sumaya ka” tumingin ako sa kanyang mga mata at kita ko ang sinseridad sa bawat titig nito.

“Ah ano.. Gutom na ako. Tara na! Ang mahuli manlilibre” ang tumatakbong sabi ko pero paglingon ko sa kanya ay nakatayo lang ito habang nakatingin sa akin. Huminto naman ako at huminga ng malalim.

“Blue” ang sigaw ko. “Pag hindi mo ko hinabol hindi kita bibigyan ng pagkakataon” ang nakangiti kong sabi. Kita ko namang sumilay ang ngiti sa kanyang mukha. Kahit hindi ko direktang sinabi ay alam kong nakuha niya ang ibig kong sabihin.

Siguro nga ay hindi ka pwedeng pumasok sa isang relasyong ikaw lang ang kumakapit. Dapat ay dalawa kayong nakakapit.

Nakita kong hinabol niya ako.

“Salamat” ang sabi nito ng makalapit siya sa akin.

Pagkarating namin sa stall ng mga pagkain sa gilid ng kalsada ay bumili kami ng fishball, kakanin at siyempre hindi mawawala ang paborito kong bananacue. Dahil kakilala na namin ang mga nagtitinda dito ay nagpaalam kaming maki tambay muna. Nakaupo lang kami sa loob ng maliit na kubo gaya ng makikita mo sa mga beach resort. Yun nga lang medyo maliit. Si blue ang gumastos ng kakanin, fishball at juice samantalang sa akin naman ang bananacue. Ayaw pa nga niya akong pagastusin pero ayoko rin namang siya lahat ang gagastos.

“Favorite mo talaga ang bananacue noh?” Tanong nito sa akin.

“Ah oo. Para kasing ang saya saya ko kapag kumakain nito” ang sabi ko habang kumakain ng bananacue.

“Mas sasaya ka kung yung akin ang kakainin mo” sabi nito. Napatingin naman ako sa kanya at pinalo ito sa braso. “Hahaha.. joke lang”

“Ewan ko sayo” pagsusungit ko. Kumuha siya ng panyo at pinunasan ang gilid ng labi ko.

“Para kang batang kumain” ang sabi nito habang patuloy siya sa pagpupunas sa gilid ng labi ko.

“Pasensya na” ang nahihiya kong saad. Ngumiti lang ito at kumagat sa bananacue niya.

“Siguro ay magugustuhan ko na rin ito” sabi niya.

“Bakit naman? Dahil ba paborito ko to kaya gusto mo na rin?” Tanong ko sa kanya habang umiinom ng juice.

“Ahh.. parang ganon na nga hahaha..” ang natatawang sabi nito nakitawa na rin ako. Wala kaming ginawa ni blue kundi ang kumain ng kumain at mag kwentuhan. Masasabi kong unti unti na niyang napapasok ang puso ko at kung tanungin man siya ako ay hindi posibleng sagutin ko siya.

“Nabusog ako dun ah” ang sabi nito habang naka akbay sa akin. Ewan ko ba dito kay blue. Ang laki laki ng upuan pero nakasiksik sa akin.

“Nabusog ka ba nathan?”

“Ah.. Oo. Nabusog ako hehehe”  ang naiilang kong sagot. Tahimik lang kaming nakatanaw sa mga sasakyang dumadaan sa kalsada. Ang tahimik at ang ganda ng lugar.

“Bakit hindi ka pa bumitaw sa kanya?” Ang tanong nito sa akin habang nakatingin sa mga tao at sasakyang dumadaan.

“Ang totoo niyan ay hindi naman talaga kami ni macoy. Mag besfriend na kami niyan simula pa noong bata. At habang tumatagal ay unti unti akong nahuhulog sa kanya. Sinubukan kong magtapat ng aking nararamdaman pero hindi niya ito sinuklian. Alam kong masakit pero mas pinili niyang maging magkaibigan na lang kami. Hiniling din niya na wag ko siyang iwan! Wag daw akong aalis sa tabi niya at hindi ako umalis. Tiniis ko yun. Tiniis ko ang makita siya sa piling ng iba. Tiniis ko dahil mahal ko siya. Pero dahil tanga ako ay pinilit ko pa rin itong nararamdaman ko. Hangang sa magpanggap kami” ang pagkukwento ko sa kanya. Hindi ko alam na kanina pa pala ako lumuluha. Siguro ay ngayon ko lang nailabas lahat ng bigat sa puso ko. Siguro ay ngayon lang may dumamay sa akin.

Lumapit ito sa akin at pinunasan ang luha ko. Hinalikan ako sa noo at tinitigan sa mga mata.

“Nandito lang ako nathan” ang sabi niya. Ngumiti ako at niyakap siya.

Nanatili lang kami sa ganung pwesto. Naka-akbay siya sa akin habang nakapatong ang ulo ko sa balikat niya. Ang sarap sa pakiramdam. Sana ay hindi na ito matapos. Minsan pala ay kelangan mo ring humanap ng dadamay sayo para gumaan ang pakiramdam mo.

Hinatid ako ni blue sa boarding house namin. Gusto ko sana siyang papasukin kaya lang baka magalit si macoy kaya sinabi ko sa kanya na sa susunod na lang at naiintindihan daw naman nito. Sinabi niya na text text na lang daw. Sabi ko naman sa kanya na mag-ingat ito pag-uwi.

Pagkapasok ko sa kwarto ay naabutan ko si macoy na nakahiga sa kama. Himala ah! Hindi naman siya madalas umuwi ng maaga. Nakakapagtaka.

“May kanin at ulam na diyan” ang sabi nito

“S-salamat” ang tangi kong nasabi.

Pumunta na ako sa cabinet para kumuha ng damit at nagbihis. Pagkatapos kong magbihis saka ako kumain. Tanging tunog lang ng kutasara at pinggan ang maririnig mo. Wala ni isa sa amin ang gustong magsalita.

Pagkatapos kong kumain ay naghugas na ako ng pinggan. Nakahiga lang si macoy habang nakatitig sa kisame. Hindi ko alam kung may pinagdadaanan ba siya o ano. Pinagpatuloy ko na lang ang paghuhugas ng pinggan.

“Ahmm.. macoy” pagbasag ko sa katahimikan. Tumingin ako sa kanya.

“Bakit?” Lumingon ito sa akin at tiningnan  lang niya ako ng seryoso. Huminga muna ako ng malalim at timitigan siya sa mata.

“Pwede na ba akong mag boyfriend?”

---

Pasensya na po sa late UD. Doon po muna kase ako nakafocus sa The modern Family. Mas nauna ko po kase yun gawin. Pero wag kayong mag-alala dahil mag-UUD ako dito pag may time. Asahan niyo lang po na medyo mabagal bagal ang UD sa NGAYON. Salamat.

Don’t forget to Vote and Comment :)

Kabanata 6

Nathan’s POV

Habang nagalalakad ako papuntang school ay hindi magkamayaw ang mga babae at baklang estudyante na humahanga sa akin. I mean sa amin ni macoy. Bihira namin ipakita sa school na sweet kami. Bihira din kaming mag-usap at magsabay papuntang school, bihira din kaming kumain ng sabay… hindi pala bihira kundi hindi talaga. Hindi na…. simula ng magtapat ako sa kanya. Buti nga at hindi nila kami tinatanong sa bagay na yun. Dahil hindi ko alam ang isasagot ko. Pero ang lahat ng ito ay nababago kapag humaharap na kami sa kamera. Parang totoo ang lahat, parang kami. Pero kahit sa isang litrato na yun ay makikita mong masaya kami.

Maraming bumabati, maraming nagpapapicture at maraming nagtatanung kung kelan daw ulit kami gagawa ng video ng magkasama. Ang dahilan ko na lang ay busy pa kami sa school. Masarap maging sikat, masarap ang hangaan at pagkaguluhan pero kahit natatamasa ko ang mga ito ay hindi ko maiwasang hindi malungkot. Malungkot dahil ang nakikita lang nila ang kanilang hinahangaan, ang aking itsura. Pero bakit ganun? Bakit hindi pa rin ako masaya? Bakit parang hindi ako malaya sa kasikatan kong ito? Bakit natatakot akong magkamali? Bakit kelangan kong pangalagaan ang sarili ko para sa kasikatang ito, na ang gusto ko lang naman ay ang sumaya at maging totoo sa aking sarili.

Napailing na lang ako habang naglalakad papasok ng room. Nakita ko si blue na nakatanaw na naman sa labas ng binatana habang nakasuot sa kanyang tenga ang earphone. Lumapit ako dito at naupo sa kanyang tabi. Tinanggal ko ang earphone na nasa kanyang tenga at pinakinggan ko ito. Nagulat ako sa kantang pinapakinggan nito.

“A-alam mo ang kantang ito?” Tanong ko sa kanya habang nakatanaw pa rin ito sa labas ng bintana.

“Oo” tipid niyang sagot saka tumingin sa akin. Sumilay sa kanyang labi ang mga ngiti pero hindi maitatago ang lungkot sa kanyang mga mata. Tumingin ulit ito sa labas ng bintana.

“May problema ba?” Tanong ko sa kanya. Umiling lang ito.

“Wala hahaha… nakakalungkot lang yung kanta pero ang sarap pakinggan ng kantang ito. Alam mo bang gets ko yung kanta na parang hindi. Parang tungkol siya sa dalawang taong nagmamahalan na malayo sa isa’t-isa at tanging picture lang ang kanilang pinanghahawakan. Pero kung pagbabasehan mo ang bawat lyrics ay talagang masasaktan ka” pagkukwento nito habang nakatanaw sa malayo. Hinawakan nito ang kamay ko.

“Parang pagmamahal lang yan, na kahit kasama mo siya ay malayo naman ang loob niyo sa isat-isa. Parang picture lang yan na kahit anong saya niyo sa larawang ito ay hindi maitatago ang sakit na nilalaman ng inyong puso” nagkibit balikat ito saka tumawa. “Paborito mo ba ang photograph ni ed sheeran?”

“Oo eh.. hahaha, pang emo ko kaya yan. Ikaw?” Tanong ko sa kanya. Lumingon ito sa akin at pinisil ang pisnge ko.

“Ako rin eh, pareho pala tayo ng paborito” saad niya. “Bike tayo mamaya ah” yaya nito sa akin.

“Oo ba. Basta ikaw ang magbabayad sa renta ha” sabi ko sa kanya.

“Oo naman, hindi na mahalaga sa akin ang perang magagastos ko kumpara sa ligayang idudulot nito kapag kasama ka” para akong nanigas sa aking kinauupuan ng sabihin niya yun. Tiningnan ko siya pero nakatingin lang ito sa unahan habang nagpipigil ng ngiti. Hindi ko rin maiwasang mapangiti.

“Wag mo kong titigan. Baka mahulog ka sige ka” ang natatawang sabi nito. Inirapan ko lang siya.

“Ewan ko sayo” pagsusungit ko. Naramdaman kong may humawak ng kamay ko. Ng tingnan ko siya ay nanatili pa rin itong nakatingin sa unahan. Alam kong namumula na ako. Pinisil nito ang kamay ko. Pinisil ko rin pabalik ang kamay niya at doon sumilay ang malaking ngiti sa kanyang labi. Alam kong alam niya ang ibig kong sabihin.

Nanatili lang kaming magkahawak kamay. Nasa bandang hulihan naman kami kaya hindi kami masyadong makikita. Wala ni isa sa amin ang gustong magsalita, basta dinadaan na lang namin sa pagpisil ng kamay sa bawat isa. Kahit dumating na ang guro namin ay hindi pa rin nito binibitiwan ang kamay ko. Aalisin ko na sana ang kamay ko pero hinihila pa rin nito. Wala na akong nagawa kundi ang hayaan siya. Susulyap, ngingiti. Sabay din kaming nag lunch. Buti naman at alas tres pa lang ay wala na kaming klase kaya marami kaming oras para gumala. Pumunta kami sa isang bike shop na pwedeng rentahan. Kakilala namin ang may ari ng shop na ito dahil mismong kapatid ng kaklase namin ang nagbabantay dito. Iisang bike na lang ang pwede. Marami daw kase ang nagrenta ngayon.

“Pano yan blue? Iisa lang ang pwede” ang malungkot na sabi ko. Nag-isip muna ito ng ilang minuto.

“Kuya rerentahan na namin” ang masayang sabi ni blue habang kumukuha ng pera sa bag. Pagkaabot niya ng pera ay dumiretso na ito sa bike station. Nakatitig lang ako sa kanya.

“Ano? Tititigan mo na lang ba ako? Sige ka baka tuluyan ka nang mahulog sakin. Sasaluhin talaga kita” saka ako kinindatan. Napalingon naman ako kay kuya na nagbabantay. Tumango lang ito. Tiningnan ko naman ng matalim si blue pero tinawanan niya lang ako. Pagkalapit ko sa kanya ay tinulak tulak ko ito ng mahina dahil sa hiya pero tawa lang ito ng tawa.

“Bakit?” Natatawang tanong niya.

“Ewan ko sayo! Tara nanga” ang masungit na sabi ko sa kanya saka ako lumabas ng shop. Nakasunod lang ito sa akin. Alam kong pulang pula na ng mukha ko.

“Pssst..” hindi ko siya pinakinggan.

“Pssst..” pagtawag niya ulit.

“Ano?” Ang sabi ko habang hindi ko siya nililingon.

“Pag hindi ka humarap dito hahalikan kita” pagbabanta niya. Urgh! Paano ako haharap sa kanya eh namumula ako. Hingang malamim, buga! Humarap ako sa kanya ng seryoso.

“Oh? Ano?” Masungit pa rin na sabi ko. Ngumisi lang ito.

“Sakay” utos niya.

“Sakay? Saan ako sasakay diyan?”

“Dito sa unahan ko” ang nakangising sabi niya.

“Ano? Ayoko nga! Baka mapagkamalan tayong mag jowa. Diyan na lang sa likod mo” ang sabi ko.

“Porke ba nasa unahan ka eh mag jowa na? Hindi ba pwedeng magkaibigan lang? O baka naman gusto mong isipin nila na ganun nga tayo” ang mahabang sabi niya. Inirapan ko lang siya at hindi na ako nag-atubiling naupo sa unahan niya. Ano pa bang magagawa ko eh malakas tong mang-inis. Habang nakaupo ako ay naramdman kong may umaamoy sa ulo ko.

“Blue aalis ba tayo o aamoyin mo lang ako?” Tanong ko sa kanya.

“Pasensya na. Ang bango mo kase. Parang ang sarap mong yakapin at halikan” ang sabi niya. Bigla akong naestatwa sa aking kinauupuan.

“T-tara na nga! Kung anu-anong naiisip mo” ang kinakabahang sabi ko. Ginulo nito ang buhok ko saka ako hinalikan sa ulo. Napatingin naman ako sa kanya ng masama. Baka kase may makakita sa amin. Buti na lang at medyo malayo ng konti ito sa gate ng school kundi kitang kita kami.

“Wag kang mag-alala. Wala namang nakatingin” ang sabi niya saka tinipa ang bike. Tahimik lang ako habang tinatahak namin ang daan papunta sa madalas naming kainan. Para kaming nasa isang pelikula na binabagtas ang mahabang kalsada sa ilalim ng malalaking puno.

Paminsan minsan ko siyang sinusulyapan. Ang gwapo ni blue, ang bango pa niya tapos magkasama pa kami sa iisang bike.

“Nathan tingnan mo yun oh. Yung matatas na bundok. Diba ang saya nilang tingnan” ang sabi nito habang patuloy kami sa pagba-bike.

“Oonga. Tapos ang sarap pa ng hangin. Ang romantic” ang gulat na sabi ko. Bigla akong napatakip ng aking bibig. Hala! Baka isipin nito na nagdedate kami. Hindi nga ba? Ay ewan.

“A-anong sabi mo? Romantic?” Ang nakangising sabi nito. Hinalikan niya ulit ako sa ulo. Palihim na lang akong napangiti. Kinikilig ako.

Nasa kalagitnaan na kami ng kahabaan ng kalsada ng ihinto nito ang pagtipa ng bike.

“O bakit ka tumigil?” Naguguluhang tanong ko sa kanya. Bumaba ako sa bike ganun din siya.

“Tara picture tayo. Gusto kong kuhaan ang mga bagay na nagpapasaya sayo, sa atin” ang masayang sabi niya. Kinuha nito ang kanyang camera sa bulsa at saka ako inakbayan.

“1.. 2.. 3.. smile” pagka-click niya ng camera ay saktong hinalikan niya ako sa pisnge. “Ayan ok na. Wag kang mag-alala, marami pa tayong kukuhaing picture na magkasama”

Nakatitig lang ako sa kanya habang kinukuhaan nito ang magagandang tanawin at ganun na rin kami. Tuwing mahuhuli niya akong nakatitig sa kanya ay sinusuklian niya lang ako ng kanyang mga ngiti.

Nakatayo kaming dalawa sa gilid ng kalsada habang nakatitig sa matataas na bundok. Pumikit ako at nilanghap ang sariwang hangin. Hindi ko maitago ang saya sa aking puso.

“Nathan..”

“Oh?” Ang sabi ko habang nakapikit at dinadama ang paligid.

“Kung galit ka sumigaw ka. Kung nasasaktan ka umiyak kana, at kung hindi mo na kaya ay yakapin mo lang ako” ang sabi niya. Doon na dahan dahang tumulo ang mga luha ko.

“Arrrrrggggg!!!! Ang saya ko blue. Ang saya saya ko!!!” Ang lumuhang sigaw ko. Lumapit ako sa kanya at niyakap ito ng mahigpit. Naramdaman kong hinagod nito ang likod ko.

“Blue ang saya ko. Ang saya ko” ang humihikbing sabi ko sa kanya. Ilang minuto rin akong nakasubsob sa dibdib niya. Hangang sa humiwalay ako sa pagkakayakap sa kanya. Pinunasan nito ang pisnge ko saka hinalikan.

“Ok kana?” Tanong niya. Tumango naman ako.

“Ok na ako. Salamat, salamat kase pinahalagahan mo ang nararamdaman ko. Akala ko ay walang handang pagaanin ang loob ko” ang sabi ko sa kanya. Nakatitig lang ito sa akin. Huminga siya ng malalim saka ginulo ang buhok ko.

“Tara na. Marami pa tayong gagawin at pupuntahan” ang sabi niya. Biyernes na nga pala ngayon. May pasok na ako sa restaurant bukas.

Sumakay na kami ng bike at tinahak ang daan papunta sa stall ng mga kakanin at street foods na makikita mong nakahilera sa tabi ng kalsada. Pagkarating namin doon ay halos bilhin na namin ang lahat ng paninda. Gusto pa nga niyang ilibre ako pero hindi na ako pumayag. Nagkwentuhan at nagkulitan lang kami. Makakalimutan mo talaga ang sakit na nararamdaman mo once na makasama mo si blue.

Pagkatapos naming kumain at tumambay sa lugar na yun ay dinala niya ako sa isang sapa. Isang mababaw na uri ng tubig na makikita mo malapit sa bundok na nanggagaling sa talon.

“Ang ganda naman dito blue” ang tuwang tuwang sabi ko saka ako naupo sa gilid ng batuhan at binasa ang aking kamay. Tumabi siya sa akin at hinalikan ako sa pisnge. Nagulat naman ako sa kanyang ginawa. Bigla itong tumawa at tinaas ang kanyang mga kamay.

“Relax. Hahaha.. hindi kita rerape-in. Baka isipin mo na kaya kita dinala dito sa liblib na lugar ay para ganunin. Hahaha.. naku-cute-an lang ako sayo” ang natatawang saad nito. Napangiti na lang ako sa kanyang sinabi. Pinalo ko siya ng mahina sa braso.

“Ewan ko sayo” masungit kong sabi. Naupo ito sa tabi ko at binasa niya rin ang kanyang kamay. “Matagal ka nang pumupunta dito?” Tanong ko sa kanya habang nakatitig sa tubig. Ang linaw ng tubig. Kita mo ang bato sa ilalim nito.

“Minsan lang, kapag malungkot ako” ang sabi niya. Napatingin naman ako sa kanya.

“May pinagdadaanan ka rin?” Tanong ko.

“Lahat naman ng tao nathan may pinagdadaanan. Yun nga lang, may tao talagang hindi kayang ihandle ito. Kaya pag may problema ako at hindi ko na kaya ay dito ako lagi pumupunta. Tinititigan ko lang ang agos ng tubig. Para kasing inaanod nito ang mga problema ko at hindi ko na namamalayang ngumingiti na pala ako pagkatapos” ang sabi nito saka tumingin sa akin. Hinawakan naman niya ang kamay ko.

“Dinala kita dito para ipakita sayo ang side ko, ang mundo ko. Gusto kong malaman mo na handa akong ipakita sayo ang totoong ako, ang totoong pagmamahal ko para sayo” ang sinserong sabi nito habang nakatitig sa aking mga mata. Nakipagtitigan din ako sa kanya hangang sa dahan dahang lumapit ang mukha nito sa mukha ko. Halos maduling na ako sa lapit ng aming mga mukha. Hindi rin nagtagal at naramdaman kong lumapat ang labi niya sa labi ko. Hindi rin nagtagal at Unti unti nang gumagalaw ang kanyang mga halik na parang gusto nitong pasukin ang aking bibig. Dahil sa sarap ng halik niya ay hindi ko maiwasang tugunin siya.

Hindi ko na alam kung tama pa ba ang ginagawa ko o hindi. Hindi naman kami ni macoy kaya ok lang, hindi naman siguro ako nagtaksil sa kanya kase wala ngang “kami”. Pero mali pa rin siguro kase hindi naman kami ni blue. Haixt. Ewan. Pagkahiwalay ko sa halikan namin ay hindi ko maiwasang kagatin ang ibabang labi ko habang nakatungo naman si blue pero kita mo ang mga ngiti sa kanyang labi. Binalot kami ng katahimikan.

“Ahh.. eh.. anong oras na oh. Baka gabihin pa tayo dito sa bundok” ang kinakabahan sabi ko. Tatayo na sana ako ng alalayan niya ako sa pagtayo. “S-salamat”

“Tara hatid na natin itong bike” ang suhestyon niya. Tumango naman ako. Pagkasakay niya sa bike ay naupo na rin ako sa unahan niya.

“Oh bakit hindi pa tayo umaalis?” Nagtatakang tanong ko sa kanya. Pero itong mokong na ito todo ang ngiti.

“Ah, wala.. wala to hahaha..” ang natatawa niyang sabi. Napailing na lang ako.

May araw pa naman ng bumalik kami sa shop. Niloko pa nga kami ni kuyang may ari ng shop kung nag ano pa daw kami dahil gabi na.. inirapan ko lang siya habang si blue naman ay walang ginawa kundi sakyan ang kalokohan ni kuya.

“Tara hatid na kita” sabi niya.

“Hindi na. Kaya ko naman eh” pagtanggi ko. Pero bigla nitong hinablot ang bag ko saka dire-diretsong naglakad. Hay! Naman, Oo.

Ayon wala akong nagawa kundi ang sabayan siya. Habang naglalakad kami ay hindi namin inaasahang may madadaanan kaming peryahan. Ay oonga pala malapit na ang piyesta dito. Bigla nitong hinila ang kamay ko papasok sa loob ng peryahan.

“Teka blue..”

“Ano?”

“Ah.. eh..”

“Ssshhh.. wag kang mag-alala ihahatid kita mamaya. Gusto kong pasayahin ka ngayong gabi” saka ito ngumisi. Parang biglang humiwalay ang utak ko sa sinabi niya. Ano daw? O baka naman masyado nang madumi ang pag-iisip ko. Ay ewan.

Una kaming pumunta sa ferris wheel. Maliit lang siya saka mura lang ang entrance fee. Halos mapayakap ako sa kanya kasisigaw pero itong lalaking ito ay tawa lang ng tawa saka yakap ng yakap sa akin. Mabilis kase ang ikot nito unlike sa malalaking ferris wheel na makikita mo sa manila.

“Nag-enjoy ka ba?” Ang natatawang tanong nito saka ako inakbayan. Sinimangutan ko lang siya.

“Hindi!” Saka ko siya inirapan. Pero ginulo lang nito ang buhok ko.

Marami pa kaming sinakyan at games na nilaruan. Halos hindi na nga namin batid ang oras eh.

“Wait. Bili lang ako ng pagkain natin” ang masayang sabi ni blue. Nakatitig lang ako sa kanya habang naglalakad ito palayo. Kitang kita mo sa mga mata nito ang saya. Huminga ako ng malalim at saka iginala ang aking paningin. Ang sasaya ng mga tao na makikira mo dito sa perya. Halos makikita mo sa mukha nila na wala silang problema. Ganoon siguro ang mga pilipino. Kahit anong hirap at sakit na ng pinagdaraanan nito ay ngingiti at ngingiti pa rin ito.

“Para sayo” abot ni blue ng burger at juice.

“Salamat” ang sabi ko. Nakaupo kami sa may gilid ng puno. Tahimik lang kami habang kumakain.

“Blue hindi ka ba hinahanap senyo? Gabi na oh” ang sabi ko sa kanya. Tiningnan ko ang oras, 9 pm na pala.

“Hindi at saka nagboboarding house na ako ngayon kahit hindi naman kalayuan ang bahay namin. Gusto ko kasing maging independent” ang sabi nito habang ngumunguya ng burger.

“Ah ganun ba?”

“Gusto mong makita? Mag-isa lang ako doon at saka hindi rin siya ganoon kalayo sa school” ang sabi nito.

“Ah.. ano, baka ano.. baka hinahanap na ako ni macoy” ang sabi ko. Nakita ko namang lumungkot ang kanyang mukha. Haixt. Paano ba to? Parang napaka sama ko naman kung makikita kong malungkot siya kumpara sa ginawa niyang pagpapasaya sa akin ngayon. Tumayo ako saka siya tiningnan.

“Ano pang hinihintay mo? Tara na senyo, itetext ko na lang si macoy” ang masayang sabi ko. Para itong nabuhayan ng loob. Mabilis itong lumapit sa akin saka ako inakbayan.

Habang naglalakad kami patungo sa kanyang boarding house ay panay ang hawak nito sa bewang ko. Madilim kase at saka hindi kami masyadong kita kaya panay ang dikit nito sa akin. Noong una ay tinatanggal ko pero binabalik din niya kaya wala na akong nagawa. Siguro ay 15 minutes lang ang layo ng boarding house niya sa boarding house namin. Samantalang dire-diretso ang daan patungo sa amin mula sa school habang liliko kana sa kabilang kalsada papunta sa boardin house naman ni blue. Pagkarating namin sa kanila ay binuksan na nito ang gate. Maganda ang boarding house nila ah. Parang gaya noong sa amin. Pareho kase silang mayaman ni macoy.

“Tara, pasok ka” ang yaya nito sa akin. Ang laki ng kwarto niya, ang linis. May sarili rin itong cr at kusina. “Upo ka”

Pagkaupo ko ay kinuha ko kaagad ang cellphone at tinext si macoy na baka anong oras na ako makauwi. Pero nagreply ito na inaantok na daw siya at bahala daw ako sa buhay ko. Mukhang galit siya.

“O bakit nakasimangot ka diyan?” Tanong ni blue.

“Si macoy kase eh..” sasabihin ko ba? Nakakahiya naman.

“Bakit anong sabi niya?”

“Ah, eh, inaantok na daw siya baka hindi na niya ako mapagbuksan” ang pagsisinungalin ko.

“O edi. Dito ka na lang matulog” ang sabi niya saka nito hinubad ang kanyang uniform.

“O-ok lang ba? W-wala kase akong dalang pambahay eh” ang nahihiyang sabi ko.

“Papahiramin na lang kita. May mga damit naman akong hindi nasusuot dito at saka shorts. Kaso hindi kasya sayo malaki. Yung short na lang ng kapatid kong bunso mukhang kasya sayo, ok lang ba?” Ano pa bang magagawa ko, edi tumango.

Naka-topless lang ito. Kahit naiilang ako ay ayokong ipahalata sa kanya. Kumuha na siya ng damit at short na sinasabi nito sa kanyang cabinet saka binigay sa akin.

“Salamat” ang nakangiting sabi ko. Pero nagulat ako ng hubadin nito ang kanyang short  sa harapan ko at tanging brief na lang ang natira. Halos nagsitaasan naman lahat ng dugo ko sa mukha. Sh*t! Nanginginig akong tumakbo papasok ng cr. Rinig na rinig ko pa ang tawa niya. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Kitang kita ko ang umbok sa brief niya. Kitang kita ko rin ang maputi niyang singit. Argh! Napailing ako sa aking naisip.

Hinubad ko ang suot kong uniform at saka sinuot ang binigay niyang damit at short. Medyo malaki ang damit sa akin. Mukha nga akong sampayan eh pero ok lang kase maginhawa naman siyang suotin. Yung short naman ay sobrang liit. Para tuloy akong nakapekpek short nito. Hindi ko naman akalain na short pala ito ng kapatid niyang nasa elementarya pa lang. Kasya naman siya yun nga lang kitang kita ang legs ko. Haayyyss..

Nahihiya akong lumabas ng cr. Nakabihis narin ito ng sando at.. at.. brief lang? Hala! Nakatitig lang ito sa akin at sa legs ko. Bigla kong hinila ang damit ko pababa dahil sa hiya.

“A-ang liit pala nitong short. Wala ka bang mas malaki?” Ang nahihiya kong tanong sa kanya. Umiling lang ito.

“Wala na eh. Tiyak naman na hindi kakasya sayo ang short ko kase malaki yun. Hayaan muna bagay naman sayo eh” ang nakangising sabi nito habang nakahiga sa kama.

“Ahmm.. ano, ahmm.. blue” nahihiyang saad ko.

“Oh?”

“Ahmm.. hindi ka ba magsusuot ng short?”

“Ganito talaga ako matulog. Naka brief lang ako para presko” ang sabi niya.

“Ah ganun ba?” Saad ko. “May panlatag ka ba diyan? Dito na lang ako sa sahig mahihiga”

“Ano ka ba nathan. Ang laki laki nitong kama ko oh. Dito ka na lang mahiga at saka bisita kita” ang sabi niya. Tumayo ito at hinila ako papunta sa kanya at sa hindi ko inaasahang pangyayari ay nadaganan ko siya. Halos maglapat ang labi namin dahil sa sobrang lapit ng aming mga mukha. Nakatitig lang kami sa mata ng isa’t-isa. Pero naramdaman kong may unti unting nabubuhay sa bandang hita ko. Kaya dali dali akong umalis sa pagkakapatong sa kanya at kinuha ang kumot at binalot sa katawan ko. Sobra ang kaba ko. Oo tinablan ako doon. Sino ba namang hindi maapektuhan sa ganyang makamundong bagay.

“T-tulog na tayo. Maaga pa ako bukas” ang kinakabahang sabi ko. Tumango lang siya at saka tumayo at pinatay ang ilaw. Hindi ko parin inaalis ang kumot sa katawan ko hangang sa maramdaman kong tumabi na ito sa akin. Medyo maliwanag naman dahil sa ilaw na nagmumula sa buwan.

Sobrang tahimik naming dalawa habang nakatitig sa kisame.

“Pwede pakumot? Nilalamig kase ako eh” saad niya.

“O-oo naman” hindi naman sa akin ito para magdamot. Nakisukob siya sa kumot. Halos magkadikit na nga ang aming braso. Ramdam ko rin ang init ng kanyang mga balat. Ewan ko pero talagang ang init saka sobrang lakas ng tibok ng puso ko.

Ilang minuto pa at binalot ulit kami ng katahimikan hangang sa maramdaman kong hinawakan nito ang kamay ko. Sobrang bilis talaga ng tibok ng puso ko. Ng lingunin ko ito ay nakaharap na pala ito sa akin.

“Nathan”

“B-bakit?”

“May pag-asa ba ako?”

Ilang minuto akong hindi nakapagsalita hangang sa maalala ko ang bagay na gustong gusto kong itanong kay macoy.

Flash back.

“

Ahmm.. macoy“ pagbasag ko sa katahimikan. Tumingin ako sa kanya.

“Bakit?” Lumingon ito sa akin at tiningnan  lang niya ako ng seryoso. Huminga muna ako ng malalim at tinitigan ito sa mata.

“Pwede na ba akong mag boyfriend?”

Ilang minuto rin siyang hindi nagsalita.

“B-bahala ka. Basta siguraduhin mo lang na hindi nito maapektuhan ang kasikatan ko. At kung maari ay itago niyo ito sa publiko dahil ayokong mawala ang mga taga hanga ko. Pwede ba yun” seryoso niyang sabi. “Alam ko namang kating kati kana”

Hindi ko masyadong maintindihan ang huling sinabi nito basta ang alam ko lang ay masaya akong pumayag siya. May nararamdaman na rin kase ako kay blue.

End of flash back.

“O-oo naman” ang sabi ko. Pero ang mas ikinagulat ko ay ng sunggaban niya akong ng halik. Hindi ako tumugon sa una dahil sa bigla pero kalaunan ay sumabay na rin ako sa ritmo ng kanyang mga labi. Hinawakan nito ang hita ko at hinimas himas ito paakyat sa likuran ko. Minasahe niya ito hangang sa lumalim ng lumalim ang aming halikan. Ramdam na ramdam ko rin ang matigas niyang ari na tumatama sa akin. Nagpatuloy lang kami sa aming halikan habang ang aming mga kamay ay hindi alam kung saan pupunta.

Alam kong hindi pa kami ni blue. Pero sino bang matinong tao na dalawa lang kayo sa kwarto at alam mong may gusto pa ito sayo. Ay hinding hindi mo mapipigilang tablan sa init ng inyong mga katawan. Hindi ko na rin alam kung anong sunod na nangyari. Kahit alam kong labag sa kalooban ko ay hindi na nito maitatanging may nangyari sa amin ni blue. First time kong makipagsex sa ibang tao maliban kay macoy. Sobrang mahal ko na kase si blue kaya siguro ganun ako kadala sa mga pangyayari.

---

Alas sais pa lang ng umaga ay umalis na ako sa boarding house ni blue. Sobrang himbing kase ng tulog niya kaya hindi ko na ito ginising pa. Ganitong oras ay bukas na rin ang gate ng boarding house namin kaya makakapasok na ako. May susi naman ako ng kwarto namin pero ayaw kaming bigyan ng may ari ng susi sa gate. Depende na lang kung may magbubukas sayo. Yun nga lang ayaw ako pagbuksan ni macoy. Pagkarating ko sa kwarto namin ay naabutan ko itong tulog pa. Kaya dahan dahan akong pumasok. Tanghali pa naman ang pasok ko sa restaurant mamaya hangang gabi na yun kaya may oras pa naman ako para magpahinga. Nilapag ko ang dala kong gamit sa may lamesa at nagbihis. Napuyat kase ako kagabi dahil kung anong oras na rin kami natulog. Pagkabihis ko ay nahiga na ako sa tabi ni macoy. Pero hindi ko inaasahang gising na pala ito.

“M-macoy?” Sambit ko. Pero hinablot lang nito ang kamay ko at ipinatong sa pagkalalaki niya. Nagulat ako pero sinunggaban lang ako nito ng halik sa labi. Hindi ako tumugon.

“Macoy. Sandali” pagpigil ko pero pinadapa nila lang ako. Pumatong ito sa ibabaw ko at binaba ang suot kong short. Pagtingin ko sa kanya ay nilalagyan nito ng laway ang kanyang pagkalalaki at saka ako dahan dahang pinasok sa butas ko. Napangiwi ako sa sakit. Dumapa ito sa likuran ko at saka ako tinira.

“Mukhang katitira lang sayo ah. Medyo maluwag ng konti” bulong niya sa tenga ko habang patuloy lang siya sa pag-indayog sa likuran ko. “Hindi ibig sabihin nathan na may iba kana ay hindi na kita pwedeng tirahin. Tandaan mo kung bakit ka nandito. Dahil kaibigan mo ako at may utang ka sa akin” ang sabi niya.

Habang umiindayog siya sa likuran ko ay ibinaon ko ang ulo ko sa unan. Ayokong marinig niya ang hikbi ko, ayokong makita niya ang pagtulo ng luha ko. Nasaktan ako sa kanyang sinabi. Ang sakit lang.

---

Hi guys.. pagpasensyahan niyo na si otor ha kung mabagal mag-UD dito.

At siya nga pala. Wag na kayong pa virgin diyan ha! Hahaha.. aminin niyo kung kasama niyo ang crush niyo o ang may gusto sa inyo at nasa iisang kwarto lang kayo. Imposibleng walang mangyari sa inyo. Kaya wag niyo sisihin si blue at nathan hahaha.

VOTE and COMMENT guys.. salamat sa nakakaappreciate :)

Please read!!!

Inuulit ko… Hindi po problema sa akin ang magdemand kayo ng update!

Basta chill lang. Wag magalit kay otor kung bakit matagal mag-update. Hindi po ganun kadali mag-isip.. kung alam niyo lang po kung gaano kahirap gumawa ng kwento para lang pasayahin kayo kaya sana maapreciate niyo man lang po. Saka hindi lang po dito umiikot ang mundo namin may mga trabaho din po kami sa real word.

Yun lang…

Salamat ulit sa ibang sumusuporta at sa pag-intindi kay otor :)

Kabanata 7

Nathan’s POV

“Hindi ka pa ba kakain?” Tanong ni macoy sa akin habang nagbibihis ito.

Magtatanghali na kase pero nakahiga pa rin ako sa kama habang nakatitig sa kisame. Hindi na kase ako nakatulog kanina matapos ng may nangyari sa amin ni macoy. May isang oras pa naman ako bago pumasok sa trabaho eh.

“Ah ano.. mamaya na lang” ang sabi ko sa kanya na hindi ito nililingon.

“Ganun ba? O sige maiwan na kita. May date pa kase kami ni andrei” ang sabi nito habang nagsusuklay sa harap ng salamin. Pagkatapos nitong magsuklay ay kumuha siya ng pabango at inispray sa kanyang katawan.

Nang marinig kong sumara ang pinto ay hudyat na umalis na ito. Hays! Humugot muna ako ng malalim na hininga saka ako naupo sa kama. Sa totoo lang ay ramdam ko ang pagod. Hindi ko nga alam kung may lakas pa ba akong magtrabaho ngayong araw eh. Anong oras na kase kami natulog ni blue kagabi tapos maaga pa akong umalis sa boarding house niya. Pagdating ko pa dito eh papagurin din lang pala ako ni macoy. Haixt!

Naligo at nagbihis na ako para sa pagpasok ko sa trabaho. 24 hours kase yung karinderyang pinagtatrabahuhan ko at saka ibang iba siya sa karinderyang makikita mo sa tabi tabi. Sobrang laki noon. Ramdam na ramdam mo talaga na nasa probinsya ka kase gawa siya sa kawayan. Sobrang dami rin ng kumakain doon dahil sa sarap at abot kayang pagkain.

Pagdating naman ng alas dose ng gabi ay pwede kayong maglugaw o kahit anong matripan niyong pagkain kasama ang barkada. Kahit part time job ko lang yun ay malaking tulong narin dahil malaki naman ang sahod ko. Yun nga lang medyo malayo sa aming bahay kase sasakay ka pa ng tricylce papunta lang doon.

Pagkatapos kong magbihis at mag-ayos ay kumain muna ako sa karinderya malapit sa aming bahay para naman magkalaman ang aking tiyan. Pagkatapos kong kumain ay sumakay na ako ng tricyle patungo sa pinagtatrabahuhan ko. Halos kalahating oras din bago ako makarating doon. Sabayan mo pa ng mainit na panahon. Sabagay mag-aalas dose na kase ng tanghali kaya ganun.

Habang bumabyahe ay chineck ko muna ang aking cellphone kung may nagtext ba. Pagkabukas ko ay nakatanggap lang ako ng text mula kay blue. Nag-good morning lang ito sa akin at pinaalalahanan ako na wag ko daw kalimutang kumain. Hindi ko naman maiwasang mapangiti habang binabasa ko iyon. Pero hindi ko alam kung paano ko siya haharapin matapos ng nangyari sa amin kagabi. Nahihiya ako sa kanya. Ano ba kasing pumasok sa utak ko at bumigay ako. Baka isipin niya tuloy na easy to get ako.

Hindi ko na rin nakuha pang magbukas ng facebook. Kung maari kase ay ayoko munang ma-stress sa mga tanong nila patungkol sa amin ni macoy at saka nauumay na rin talaga ako sa mga post na makikita mo sa news feed ko. Gaya-gaya na lang sila ng pinopost. Hindi naman sa bitter ako o ano. Para kasing wala silang kanya-kanyang ideya. Puro na lang post ng isa, post ng lahat. Hindi ko nga alam kung sila pa ba yun o umaasa na lang sila sa ibang tao para lang sumikat.

Pagkarating ko sa reastaurant na pinagtatrabahuhan ko ay nagbayad lang ako kay manong driver saka dumiretso ako sa likod ng restaurant kung saan kami pumapasok. Pagkarating ko doon ay naabutan ko sina Maria, leonora at teresa. Na kasalukuyan kararating din lang. Si maria sa cashier, si leonora sa pagluluto at si teresa na katulong ko sa pagseserve ng pagkain. Marami naman kami dito kaya lang sila lang talaga ang pinaka malapit sa akin. Kasama na doon si Edward na nakatoka rin sa pagluluto.

“Pogi, may sakit ka ba? At saka natulog ka ba kagabi ha?” ang tanong sa akin ni teresa. Habang itinatali nito ang kanyang buhok.

“Wala akong sakit. Napagod lang siguro ako sa school kahapon” pagdadahilan ko sa kanya.

Si maria at edward ay matagal na dito habang si leonora, teresa at ako ay part time job lang namin ito. Buti na lang at mabait yung may ari. Naiintindihan niya daw kami dahil noon ay pinagsasabay din niya ang pag-aaral at pagtatrabaho.

Alam rin nila na bakla ako. Inamin ko na sa kanila noong una pa lang. Hindi pa nga sila makapaniwala sa akin eh, dahil gwapo daw ako at hindi naman daw mababakas sa pagkatao ko. Pero sinabi ko lang sa kanila na mas gusto ko talaga ang hotdog kesa sa tahong. Baka allergy-in lang ako na ikinatawa nila. Kaya simula noon ay tinanggap na nila ako at tatanggapin daw nila ako kung saan ako magiging masaya. Madalas nga nila akong ireto kay edward pero sinabi ko lang sa kanila na mas priority ko ngayon ang pag-aaral ko.

“Ok. Sabi mo eh” ang sabi nito at dumiretso na kami sa cashier at order area. Naabutan lang namin doon si maria na kumukuha ng order ng mga customer.

Dahil sa haba ng pila ay lumapit na si teresa sa mga customer para ilista ang mga order nila habang ako naman ay pumunta sa cooking area para kunin ang naunang order nila.

“Ayan pogi. Iserve mo na dun” ang sabi ni leonora. Pogi kase ang tawag nila sa akin.

Pagkakuha ko ng order ng customer ay sinerve ko na ito sa kani-kanilang table. Hindi talaga matatawaran ang restaurant na ito dahil sa dami ng tanong bumibili. Lalo na at tanghali pa ngayon. Ang kaibahan lang dito sa restaurant na ito ay on time ang pagkain na sineserve namin. Kapag tanghalian, tanghalian talaga. Ganun din kapag merienda time at dinner time. Basta hindi ka magsasawa sa kakainin mo dito dahil  sa dami ng pagpipilian.

“Hoy! Pogi. Ibigay mo nga itong ibang order doon kina edward at leonora” ang utos ni teresa sa akin. Halos matawa naman ako sa sobrang pagkataranta nito.

“Anong tinatawa tawa mo diyan ha?” Ang kunwaring pagsusungit nito.

“Wala! Hahaha.. para kasing hindi maipinta yang mukha mo sa sobrang taranta” ang natatawang sabi ko.

“Che! Bilisan mo na diyan” ang sabi nito at bumalik na siya sa mga taong umoorder. Napailing na lang ako.

Medyo kumokonti na rin ang umoorder kaya nakakapagpahinga kami kahit papano ni teresa. Wala kase kaming tigil kaseserve at kakalinis ng kanilang pinagkainan. Pagwala kaming masyadong ginagawa ay tumatambay kami sa cashier o kaya ay sa cooking area.

“Edward bakit kaya hindi mo pa ligawan itong si nathan. Mukha namang single pa rin siya ngayon” ang pang-aasar ni leonora sa akin na sinang-ayunan naman ni teresa. Kaibigan ko nga sila.

“Kung papayag siya bakit ba hindi. Loyal naman ako at saka malaki….” inirapan ko lang siya pero tinawanan niya lang ako. “…malaki ang puso” sabay tawa nila. Binato ko naman siya ng tela.

“Asus. Pabebe pa itong si nathan oh. Diyan nagsisimula ang lahat” pang-aasar na naman ni leonora.

“May boyfriend na ako” ang sabi ko. Gwapo naman itong si edward. Yun nga lang hindi ko talaga makita na magiging boyfriend ko siya. Wala talaga eh. Sinasakyan ko na lang ang pang-aasar nila.

“Ouch! Sakit naman nun nathan” ang kunwaring malungkot na sabi ni edward. May pahawak hawak pa siya sa puso.

“Hindi bagay” ang natatawang sabi ko.

“E baka naman tayo ang bagay” sabay kindat nito sa akin. Napairap lang ako.

“Ayyiieee” ang kinikilig na sabi ng dalawa. Dumampot ulit ako ng tela at pinagbabato sila.

“Kayo ha. Trip niyo na naman ako” ang sabi ko sa kanila.

Habang nagkakasiyahan kami ay pumasok si maria.

“Hoy magsipag trabaho! Kayo ha! Puro kayo harot. Pakiluto nga itong order ng customer, sarapan niyo ha” ang kinikilig na sabi nito.

“O eh bakit parang maiihi ka na diyan sa kilig?” Ang natatawang tanong ni edward.

“Eh keshe nemen eh” ang pabebeng sabi nito sabay kurap ng mata. Binatukan naman siya ni teresa.

“Landi pa more. Go back to work na nga” ang sabi ni teresa.

“Ang kj naman nito. Hmmpp.. makaalis na nga” at bigla itong nagwalk out sabay model. Mga baliw talaga.

Nagluto na ulit sina edward at leonora habang ako naman ay tumambay muna dito sa cooking area para tulungan sila. Si teresa naman ay sinamahan si maria sa cashier area. Pagkatapos naming maluto ang order ng customer ay tinanong ko kay maria kung saang table ito dadalhin. Tinuro naman niya sa akin kung saan. Nandun daw sa may bandang dulo. Nang makita ko ang number ay naglakad na ako papunta doon. Nakatalikod kase kaya hindi ko makita.

“Ah, sir eto na po ang order niyo…. b-blue? Anong ginagawa mo dito” Ang gulat na gulat na tanong ko. Ngumiti lang ito ng matamis. Aalis na sana ako para iwasan siya ng hawakan nito ang kamay ko.

“Masama na bang kumain sa ganitong restaurant?” Ang nakangising tanong niya. Hindi naman ako makatingin sa kanya ng diretso. Nahihiya pa rin kase ako sa nangyari sa amin kagabi.

“Ahm.. sir.. ano.. m-maiwan ko na po kayo. Marami pa po kase akong gagawin” ang nahihiyang sabi ko. Aalis na sana ako ng pigilan niya ulit ako at paupuin sa harapan niya.

“Sir baka po magalit sa akin ang may ari ng restaurant. Aalis na po ako” ang kinaabahang sabi ko habang nagpapalinga-linga sa paligid pero nginitian niya lang ako.

“Hindi yan. Samahan mo muna akong kumain. Sayang naman itong inorder ko. Good for two pa naman ito”

“Pero sir”

“Wala ng pero pero.. kung gusto mong makampante. Ako na lang ang kakausap sa may ari. Ok ba yun?” Tatanggi na sana ako pero mabilis nitong tinungo ang lugar ni maria at kinausap ito. Halatang halata kay maria at teresa na kinikilig sila habang tinuturo nila ang office ng manager namin. Halos maubos ko naman ang kuko ko sa daliri dahil sa kakakagat dito.

Ilang minuto ring nawala ito hangang sa makita ko si blue na seryosong naglalakad pabalik. Halos lahat ng mga babae ay hindi maiwasang sulyapan siya. Ng makalapit na ito sa pwesto ko ay bigla akong tumayo.

“Ahmm.. sir aalis na po ako. Sige po maiwan ko na kayo” ang nakayukong sabi ko. Kelangan ko pa ring maging propesyunal pagdating sa trabaho. Aktong aalis na ako ng pigilan na naman niya ako.

“Pinapaalis ba kita?” Ang sabi nito na kina angat ko ng ulo. Nakita kong nakangiti ito ng todo.

“B-busog pa po kase ako at saka baka po mawalan ako ng trabaho” ang natatakot na sabi ko. Hinawakan niya ako sa balikat at dahan dahang pinaupo.

“Wag ka mag-alala kilala ko ang may ari nitong restaurant. Kaibigan siya ni mommy” ang nakangiting sabi nito.

“Pero.. ano kase..”

“Hep! Hep! Tumanggi ka pa at hahalikan talaga kita dito sa mismong harapan ng mga taong kumakain. Gusto mo ba yun? Kung ako ang tatanungin mo walang kaso sa akin” na ikinatikom ng bibig ko sabay subo ng pagkain.

“Ang sarap pala nitong pagkain, tara kain tayo” yaya ko sa kanya habang punong puno ang bibig ko. Narinig ko itong tumawa. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti.

“Ang cute mo talaga. Kaya siguro hindi malabong maging tayo. Ikaw at ako” ang diretsang sabi nito na ikinasamid ko. Halos mataranta naman ako sa pagkuha ng tubig.

“Ok ka lang?” Ang natatarantang tanong nito sa akin habang hinahagod ang likod ko.

“O-ok lang ako. Ikaw kase eh. Kung anu-anong sinasabi mo” ang masungit na sabi ko sa kanya.

“Hala? Ano bang sinabi ko? Ang sabi ko lang naman eh, ikaw at ako. Malay mo maging tayo” ang sabi nito. Halos nagsitaasan lahat ng dugo ko sa mukha dahil sa kanyang sinabi. Hindi ko rin sinasadyang mapatingin sa gawi nila maria at teresa. Nakataas lang ang kilay ng mga ito na akala mo’y may hindi ako sinasabi.

“K-kumain na nga lang tayo” ang pag-iiba ko sa usapan. Hindi talaga nawawala ang kaba ko kapag kaharap ko siya.

“Nathan?”

“Hmm?” Ang sabi ko habang ngumuya ng pagkain. Wala kase talaga akong maisip para mawala itong kaba at ilang na nadarama ko dito sa aking puso kundi ang kumain ng kumain.

“May pag-asa naman ako di ba?”

Ang tanong nito na ikinahinto ko sa pagkain. Ilang minuto ring walang nagsalita sa aming dalawa. Alam kong ilang beses na niya itong naitanong sa akin pero nagugulat pa rin ako. Humugot muna ako ng malalim at saka siya hinarap. Ngumiti ako at tumango sa kanya.

“Di ba liligawan mo pa ako?” Ang nakangiting tanong ko sa kanya.

“Oo naman” saka ito ngumiti sabay sumubo ng pagkain.

“Tara kain na tayo” ang masayang sabi nito. Tumango lang ako bilang tugon habang nakatitig kami sa mata ng isat-isa.

Pagkatapos naming kumain ay nagpaalam na ako dito na babalik na ako sa trabaho ko. Tinanong ko rin siya kung uuwi na ba siya pero hihintayin niya daw ako. Ayoko man dahil gabi pa ako makakauwi pero nagpumilit pa rin siya at hindi daw siya aalis hanggat hindi daw ako nakakauwi ng ligtas sa amin. Hindi ko alam kung kikiligin ba ako o ano.

Lumipas ang mga oras at magdidilim na pero hindi pa rin siya umaalis. Nakatambay lang siya sa labas. Text, games, tanaw sa mga sasakyang dumadaan, susulyap sa akin haixt! Naawa na nga ako eh. Nakakailang beses ko na rin siyang pinapauwi pero talagang matigas ang ulo niya.

“Pogi umamin ka nga. Boyfriend mo ba yun?” Nakataas kilay na tanong sa akin ni maria at teresa. Napawasiwas naman ako ng kamay sa hangin.

“Hindi ah. Kaibigan ko lang yun” ang pagtanggi ko. Pero parang hindi sila kumbinsido.

“May kaibigan bang ganyan? Hihintayin kang umuwi? Ang alam ko mag jowa lang ang gumagawa ng mga ganyan…. May something talaga” ang sabi ni maria. “Sayang crush ko pa naman si pogi. Pero pogi rin pala ang hanap. Sh*t teresa mauubusan na tayo”

“Oonga. Kelangan na nating gumawa ng paraan. Mahirap ng tumandang dalaga hahaha..” ang pagsakay ni teresa sa kalokohan ng kaibigan. Halos matawa naman ako sa kakulitan nilang dalawa.

“Eh kung hindi mo siya boyfriend ibig sabihin… Manliligaw mo siya tama?” Pagkumpirma ni teresa. Hindi naman ako agad nakasagot.

“Ah.. eh..” paano ba to? Sasabihin ko ba?

“Oo. Manliligaw niya ako” ang sabi ng lalaki. Sabay sabay kaming tatlo na napatingin sa lalaking nagsalita. Si blue. Hindi na namin namalayang nakapasok na pala ito.

“Talaga? Ayyiiee” ang pangloloko sa akin ng dalawa. Saka ako kiniliti.

“Ano ba. Tama na nga yan” ang masungit na sabi ko.

“Asus. Pabebe pa to” ang sabi ni maria. Tiningnan ko naman si blue ng masama pero todo ngiti lang siya.

“Miss beautiful. Pwede bang bantayan niyo lagi itong future ko. Baka kase may mang-ahas sa kanya dito. Alam mo naman diba, nagkalat na sila ngayon” ang sabi ni blue sa kanila sabay kindat. Halos mamilipit naman sa kilig yung dalawa.

“Sis kinindatan ako” ang kinikilig na sabi ni maria.

“Gaga. Ako yun. Beautiful nga diba. Asan ang beauty mo?” Ang natatawang sabi ni teresa.

“Ay! Ang hard mo naman sis. May beauty naman ako. Yun nga lang hindi pa uso” ang natatawang sabi ni maria. Napailing na lang kaming dalawa ni blue. Tumingin ako sa kanya at kinausap ito.

“Blue ok lang naman kung hindi mo na ako ihatid eh. Kaya ko naman at saka mga 10 pm pa ang out ko” ang sabi ko sa kanya. Naawa na kase ako sa kanya at hindi naman niya obligado na ihatid pa ako eh. Tumingin siya sa kanyang relo.

“Alas siyete na naman at saka Tatlong oras na lang hindi ko pa ba mahihintay yun kumpara sa habambuhay na pagsasaluhan natin sa oras na sagutin mo na ako” ang nakangiting sabi nito sabay kindat sa akin. Halos mamula ako sa kanyang sinabi. Narinig ko naman yung dalawang palaka sa tabi ko.

“Ayiieee” ang impit na sabi nila sabay tusok tusok sa tagiliran ko.

“Doon nga kayo” ang pagsusungit ko sa kanilang dalawa. Pero mas lalo lang nila akong tinukso.

“Ahmm.. blue keshe ano..” ang maharot na sabi ni maria. “Magbebreak na rin keshe siya. Kaya pwedeng doon na lang kayo magligawan. Kung gusto mo naman ake ne leng ang ligawan mo” pero bigla siyang sinabunutan ni teresa.

“Gaga ka talaga sis. Nagkalat nga ang ahas sa paligid” ang masungit na sabi ni teresa. “Pero blue. Kung ayaw ni nathan. Pwede ako” sinabunutan din siya ni maria. Hahaha.. ewan ko sa kanila.

“Ang haharot. Magbebreak na nga ako” ang masungit na sabi ko sa dalawa. “Hintayin mo na lang ako sa labas” ang sabi ko kay blue at duniretso na ako sa locker namin. Niyaya ko na rin si leonora at edward at iba pa pero mamaya na daw sila.

Pagkalabas ko ng restaurant ay niyaya ko si blue na kumain kami ng tusok tusok. Sa tapat ng restaurat. Pagtawid ng kalsada.

“Ate pabili nga po ng squid ball at kikiam palagay na lang po sa baso” ang sabi ko. “Ikaw blue anong sayo?”

“Ah, ate yung order niya ganun na rin lang ang sakin” ang sabi ni blue sa tindera. Naupo kami sa mahabang upuan sa gilid lang nito habang hinihintay naming maluto.

Ang daming sasakyang dumadaan. Ang daming taong pumapasok sa restaurant na pinagtatrabahuhan ko. Makikita mo rin ang ilaw na nagmumula sa kahabaan ng kalsada. Kahit madilim na ay masigla pa rin ang mga taong dumadaan at naglalabas pasok sa restaurant. Ang ganda kase ng paligid nito na napapalibutan ng malawak na palayan sa gilid ng kalsada.

“Sir eto na po order niyo” ang sabi sa amin ni ate. Tig isang baso kami ni blue. Punong puno siya. Tumusok ako ng squid ball saka sinubo.

“Hindi ka ba naiinip?” Ang tanong ko sa kanya.

“Hindi naman. At saka gusto ko talagang masiguro na ligtas kang makakauwi. Diba malayo ito sa bahay niyo?” Ang sabi niya habang tumutusok siya ng kikiam.

“Oonga pero kaya ko namang umuwi mag-isa eh” ang sabi ko sa kanya habang kumakain ng squid ball. Tumingin ito kay ate.

“Ate dalawang juice nga po” ang sabi nito. Pagkaabot ng juice ay ibinigay nito sa akin ang isa. Tumusok ulit ito ng kikiam at saka tumingin sa akin. “Minsan akala natin kaya na nating mag-isa pero ang totoo. Natatakot tayong mapag-isa” ang sabi nito habang nakatingin sa malayo. Napakunot naman ako ng noo sa kanyang sinabi at tiningnan ito.

“Ang lalim ah” ang natatawang sabi ko. Saka ko siya pinalo ng mahina sa braso pero tinawanan niya lang ako.

“Ganun talaga ako kalalim para naman mahulog ka sa akin” ang natatawang sabi nito pero inirapan ko lang siya.

“Ewan ko sayo”

Masaya naming pinagsaluhan ang pagkaing binili namin. Nagkwentuhan, kulitan at tawanan kaming dalawa hangang sa maubos ito at matapos ang break time ko.

Pagkabalik ko ay si maria at teresa naman ang nagbreak. Dumating na rin yung ibang crew na papalit sa amin mamaya. Naging busy na kaming lahat dahil dahil sa dami ng customer na dumadating. Si blue naman ay nakatambay lang sa labas. May mga babaeng pa ngang lumalapit sa kanya. Hindi ko alam pero nakakaramdam talaga ako ng inis at selos. Kaya hindi ako makapg focus ng maayos sa trabaho. Gayun pa man ay pinipilit kong maging propesyunal.

Hindi rin nagtagal at natapos na ang oras namin. Kaya ayun uwian na. Pagkalabas ko ng restaurant ay sinalubong ako kaagad ni blue. Naiinis pa rin ako sa mga babaeng lumalapit sa kanya kanina kaya parang nawalan ako ng gana.

“Ok ka lang?” Ang nag-aalalang tanong nito sa akin habang sinusundan ako.

“Ok lang ako. Pagod lang siguro ito” pagdadahilan ko. Tuloy tuloy lang ako sa paglalakad. Mas lalo ko pang binilisan ang paglalakad ko.

“Eh bakit nakasimangot ka diyan?”

“Pagod nga lang ako! Naiintindihan mo ba yun?” Ang sigaw ko sa kanya. Bigla itong napahinto sa inasal ko. Nakita kong lumungkot ang mukha niya. Nakaramdam tuloy ako ng awa. Matapos niya akong hintayin ng ilang oras tapos sisigawan ko lang siya. Haixt! Ang tanga mo nathan. Lumapit ako sa kanya at hinawakan ito sa kamay.

“S-sorry” paghingi ko ng paumanhin. “N-naiinis lang ako kanina doon sa mga babaeng lumalapit sayo” ang nahihiyang sabi ko. Pinisil nito ang kamay ko at inangat ang baba ko. Nginitian niya ako.

“Yun ba? Kinukuha kase nila ang number ko. Kaso ang sabi ko may boyfriend na ako. Kaya sorry na lang sila” ang sabi nito habang nakatitig sa akin. Hindi ko naman maiwasang mapangiti kaya ngumiti din siya.

“Eh boyfriend ba kita?” Tanong ko sa kanya. Nagkibit balikat naman ito.

“Hindi pa nga eh. Hindi ko alam kung kelan ba niya ako sasagutin eh” ang sabi nito.

“Eh tinanong mo na ba? Baka naman hinihintay lang niya na tanongin mo siya” ang sabi ko sa kanya. Bigla itong sumeryoso at hinawakan ang dalawang kamay ko. Huminga muna siya ng malalim at pumikit. Nagulat na lang ako ng lumuhod ito.

“Nathan. Pwede ba kitang maging kasintahan?” Ang tanong nito sa akin. Halos maestatwa naman ako sa aking kinatatayuan. Nagpalinga linga ako sa paligid. Buti na lang at kakaunti ang tao at madilim. Nginitian ko siya.

“O-oo. Sinasagot na kita” ang masayang sabi ko. Bigla itong tumayo at niyakap ako ng mahigpit. Sobrang saya ko.

“Yes!!! Kami na!!! Wooohhh!!” Ang masayang masayang sabi nito. Hinawakan niya ang tig kabila kong pisnge at mabilis akong hinalikan sa labi. “Wooo!! Nathan ang saya saya ko”

Niyakap ko naman siya ng mahipit. Kung alam lang niya kung gaano ako kasaya. Mahal ko na talaga siya.

---

“ Ipaglaban mo yung taong mahal ka at hindi yung taong hindi ka mahal para lang mahalin ka.“

Hope nagustuhan niyo guys..

Ok lang po magdemand ng update wag lang magalit. Nakakawala po kase ng gana kapag ganoon. Salamat.

Dont forget to Vote and comment.. sa may gusto lang :)

Kabanata 8

Dedicated to Cantgetover67

Nathan’s POV

Nakasakay kami sa loob ng tricycle ni blue habang bumabyahe ito papunta sa aming lugar. Nakapatong lang ang ulo ko sa balikat niya habang nakayakap ito sa akin. Alas onse na rin ng gabi na samahan pa ng malamig na simoy ng hangin na nangmumula sa malawak na kabukiran. Naramdaman kong hinalikan nito ang ulo ko at mas hinigpitan ang pagkakayakap sa akin. Hindi ko rin maiwasang yakapin siya ng mahigpit.

“Mahiga ka lang muna sa balikat ko. Alam kong pagod ka” ang sabi nito at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap sa akin. Hindi ko naman maiwasang mapangiti ng lihim. Sobrang saya ko dahil naging boyfriend ko na siya. Ngayon ko lang naranasan ang ganito, ang alagaan at pahalagahan ka. Sobrang saya pala, sobrang sarap.

Nanatili lang kami sa ganoong posisyon hangang sa makarating kami sa aming lugar. Sinabihan ko si manong driver na kung pwede ay ibaba na lang kami sa may kantuhan na ipinagtaka ni blue. Pagkarating namin doon ay nagbayad muna kami saka sinumulang maglakad.

“Ayaw mo bang magpahatid sa mismong bahay niyo?” Ang tanong nito sa akin habang magkahawak kamay kaming naglalakad.

“Hindi naman. Gusto ko lang maglakad kasama ka” ang sabi ko dito. Napangiti naman siya.

“Wala na akong laban diyan hahaha” ang natatawang sabi nito saka ako inakbayan.

Sa totoo lang ay hindi naman talaga malayo ang bahay namin sa kantong binabaan namin. Gusto ko lang talagang maglakad kasama siya lalo na at magboyfriend na kami. Kung alam niyo lang guys kung gaano ako kasaya. Hay!

“Nathan?”

“Hmmm?”

“Pwede magtanong?“siya.

“Oo naman” ang nakangiting sabi ko dito at niyakap siya sa bewang habang patuloy kami sa paglalakad.

“Ok lang talaga?”

“Oonga. Ang kulit” ang natatawang sabi ko. Pero ginulo lang nito ng buhok ko.

“Ikaw talaga” ang sabi nito. Natahimik kami ng ilang minuto hangang sa magtanong na ito.

“Kayo ba talaga ni macoy?” Ang diretsang tanong nito sa akin. Para namang nalunok ko ang lalamunan ko sa kanyang tanong. “Gusto ko nathan yung totoo lang”

Siguro naman ay may karapatan si blue na malaman ang totoo dahil boyfriend ko na siya at parte na siya ng buhay ko. Huminga muna ako ng malamin at sinabi sa kanya ang totoo.

“Ang totoo niyan ay hindi naman talaga naging kami ni macoy. Magbesfriend lang kami niyan noon pa lang. Pero dahil sa sobrang sweet niya bilang kaibigan at sobrang malapit namin sa isa’t-isa, akala tuloy nila na magkasintahan kami. Hangang sa kumalat ito sa buong school kaya ayun, sinakyan na lang namin ang panunukso nila hangang ngayon” ang pagtatapat ko sa kanya pero hindi ko na sinabi ang tungkol sa paggamit ni macoy sa akin para lang sa kanyang kasikatan.

“Mabuti na yung malinaw sa akin ang tungkol sa inyo ni macoy para malaman ko kung paano siya didistansya bilang kaibigan mo. Mahal na mahal kita nathan” ang sabi nito. Ngumiti naman ako sa kanya.

“Wag kang mag-alala blue, mahal na mahal din kita” at niyakap ko ito ng mahigpit. “Blue?”

“Hmm?”

“Pwedeng makiusap?” Ang sabi ko sa kanya.

“Oo naman” ang sagot nito na mas lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak sa kanya.

“Ahmm.. p-pwede bang ilihim muna natin itong ating relasyon?” Ang sabi ko sa kanya. Bigla naman itong napahinto sa paglalakad. Tinitigan niya ako sa mata.

“Bakit? Ikinakahiya mo ba itong ating relasyon?” Ang tanong nito sa akin. Napailing naman ako agad.

“Hindi. Hindi. Ano kase.. ahmm.. ano.. ang alam kase nila na kami pa rin ni macoy. Sa tagal kase namin bilang magkasintahan ay marami ang humanga sa aming relasyon at pagsasama kaya ayoko muna silang biglain. Alam mo naman ng dahil sa amin ay marami ang lumakas ng loob na ipakita ang totoong sila. Wag kang mag-alala hindi rin magtatagal at ipagsisigawan natin itong ating relasyon. Wag lang muna ngayon. At saka wag kang mabahala kay macoy dahil may boyfriend din siya tulad natin. Tinatago muna nila ito” ang pagtatapat ko na naman sa kanya. Hinawakan ko ito sa kamay at tinitigan siya ng maigi sa mata. “Please.. blue, bigyan mo muna ako ng panahon”

Humarap ito sa akin at bumuntong hininga.

“Halika nga dito” sabay yakap niya sa akin. “Eh, paano yung mga fans niyo sa facebook? E diba lagi silang nagrerequest ng sweet video niyong dalawa? Baka magselos ako” ang pagtatampo nito. Mas lalo ko namang hinigpitan ang pagkakayakap sa kanyang bewang at sinubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

“Wag kang mag-alala. Hangang doon lang yun at para lang yun sa mga taong nainspired namin. Pero dito sa puso ko. Ikaw lang ang laman nito” sabay tingala ko sa kanya at mabilis itong hinalikan sa labi. Pinisil naman nito ang ilong ko.

“Ikaw talaga. Hindi ba nagseselos ang boyfriend ni macoy?” Ang tanong nito sa akin.

“Hindi siguro. Ang sabi kase sa akin ni macoy ay naiintindihan daw nila kami. Ginagawa lang daw namin iyon para sa mga taong humahanga sa amin. Hangang doon lang daw yun kaya may tiwala daw ang boyfriend nito sa kanya” ang sabi ko dito.

“Pero sana iwasan niya ang paghalik sayo ha. Akin lang yang labi mo” ang nakangusong sabi nito. Hinalikan ko ulit siya sa labi.

“Oo naman. Sayo na ito simula ngayon” ang nakangiting sabi ko dito. “Tara”

“Tara”

Hindi rin nagtagal at nakarating kami sa tapat ng boarding house namin.

“Sige na. Pasok kana dun. Antayin lang kitang makapasok aalis na rin ako” ang sabi nito. Napakunot naman ako ng noo.

“Anong pumasok ka diyan? Tayong dalawa ang papasok dito. Hindi ako papayag na umuwi kang mag-isa lalo na sa ganitong oras. Ayoko kayang mawalan ng boyfriend” ang nakangusong sabi ko dito pero pinisil lang niya ang ilong ko at mabilis na hinalikan sa labi.

“Ikaw talaga. Kaya ko naman eh.. sige na pumasok ka na dun” ang pagpupumilit nito.

“Ayoko. Hindi ako papasok hanggat hindi ka sumasama sa akin” ang pananakot ko dito. Napabuntong hininga naman ito at ginulo ang buhok ko.

“O sige nanga. Basta pahiramin mo ako ng damit ha” ang nakangiting sabi nito. Tumango naman ako sa kanya bilang pagsang-ayun at niyakap ito.

“Tara na sa loob” ang pagyaya ko dito.

Buti na lang at gising pa ang may ari ng bahay kaya pinagbuksan kami nito. Alam kase nila na may trabaho ako tuwing weekends. Pagkarating namin sa tapat ng kwarto namin ay kumatok muna ako pero walang nagbukas kaya minabuti ko na lang na kunin ang susi ko at buksan ito. Pagkabukas ko ay patay ang ilaw. Siguro ay tulog na si macoy.

“Ok lang ba talaga mine?” Ang tanong nito. Para naman akong lumutang sa langit ng banggitin nito ang tawag niya sa akin.

“Oonga ang kulit” ang natatawang sabi ko at pumasok na kami sa loob. Hinanap ko muna ang switch para i-on ito. Pagkabukas ko ng ilaw ay bumungad sa amin si macoy na nakahiga sa kama. Halatang nakahubad ito. Natatakluban siya ng kumot hangang dibdib. Pupungas pungas itong nagmulat at tumingin sa amin.

“Ahmm.. m-macoy. Si blue nga pala… b-boyfriend ko” ang pagpapakilala ko dito. Tiningnan niya lang ito mula ulo hanggang paa. Sabay ngisi.

“Tsk! Yan na ba yun? Parang kahapon lang kakapagpaalam mo lang sa akin tapos ngayon may boyfriend kana agad? Nice! Sabagay, iba na nga pala ang panahon ngayon basta gwapo at masarap pwede na” ang pang-aasar nito sa akin. Naramdaman ko naman ang pagpalag ni blue kaya hinigpitan ko ang pagkakahawak dito. Tiningnan niya si macoy ng masama.

“Iba na talaga pare ang panahon ngayon, iba na rin ang basehan ng pagiging magkaibigan. Tama? Sabagay, hindi kita masisisi. Gwapo ka rin naman kaya kahit sino pwede mong maging kaibigan. Yun lang hanggang doon ka lang” ang pang-aasar din ni blue. Pinanggulatan ko naman siya ng mata. Ayoko kasing mag-away sila naku! Mukha kasing hindi magpaatalo ang isang to. “Blue Ramirez pare” pagpapakilala nito.

“Macoy pare” sabay tango nito. “Ano nga pala ginagawa mo dito? Pasensya kana pare kung medyo maliit itong kwarto namin para gawin niyong motel. Pero ok na rin naman, napagtitiisan at saka pwede tayong mag threesome. Masaya ata yun. Go ako diyan”

Naramdaman ko namang kumawala si blue sa pagkakahawak ko at aktong susugurin nito si macoy ng yakapin ko ito ng mahigpit.

“T*ng *na mo!” Bulyaw nito kay macoy habang pilit siyang kumakawala sa akin.

“Besfriend mo ba talaga itong gagong to nathan? Ayusin mo bunganga mo pare baka hindi ako makapagtimpi mabugbog kita” ang galit na galit na sigaw nito kay macoy. Pero si macoy hindi nagpasindak. Ngumisi lang ito.

“Ako tatakutin mo pare? Matagal na akong takot. At saka baka nakakalimutan mo. Nasa pamamahay kita at hinding hindi kita uurungan” ang maangas na sabi nito at nilagay ang kanyang dalawang kamay sa kanyang ulo at inunan ito habang nakahiga sa kama.

“Blue tama na” ang bulong ko dito.

“Pero..”

“Sshh.. hayaan muna” pagpapakalma ko sa kanya. Nakainom kase si macoy. Halata sa kilos. Ganyan yan kapag nakakainom bastos ang bibig.

“Besfriend mo ba talaga yan nathan?” Ang nanggigigil na saad nito sabay turo kay macoy. “Hinahayaan mo na binabastos ka niya! Hindi ako papayag ng ganyan nathan. Kung gusto mo ay doon ka na lang sa boarding house ko tumira”

“Naks naman pare, iiyak na ba ako? Sino ka si super man? Tagapagtanggol ng naaapi? Hanep!” Ang walang prenong sabi ni macoy. Hinawakan ko agad ang mukha ni blue at hinarap sa akin. Tinitigan ko ito sa mata at saka umiling na nagsasabing wag na lang patulan.

“Tara, kukuha kita ng damit. Magbihis na tayo” ang hila ko dito saka ko siya kinuha ng damit sa damitan. Ayokong bitawan ang kamay nito at baka makita ko nalang na nagpapanbuno na silang dalawa. Pagkakuha namin ng damit ay dumiretso na kami sa cr. Ayoko namang salitan kami at baka habang nasa loob ako ng cr ay nagsusuntukan na silang dalawa. Haixt!

“Dahan dahan lang pare. Masarap yan” ang pahabol pa ni macoy bago kami makapasok ng cr. Sa totoo lang ay inis na inis na ako sa kanya kanina pa pero pinipigilan ko lang. Para na nga akong maiiyak sa inis eh. Naramdaman kong niyakap ako ni blue.

“Sshhh…” ang pagpapatahan nito sa akin saka ako hinalikan sa ulo.

“Bakit ba kase nagtatyaga ka diyan sa hayop na yan. Pwede mo naman siyang iwan o lumipat ka na lang ng bahay o kaya ay doon ka na lang sa boarding house ko” tinutulan ko naman ito kaagad.

“Hindi pwede blue. Hindi ako pwedeng lumipat ng basta basta. Sana maintindihan mo yun” ang sabi ko dito.

“Paano ko maiintindihan ang pangbabastos niya sayo nathan! Sige nga sabihin mo sa akin kung paano kita iintindihin?” Ang galit na galit na sabi nito.

“Dahil malaki ang utang namin sa kanila blue! May sakit ang tatay ko kaya hinding hindi mo ko maiintindihan kung bakit ko to ginagawa at kung bakit ako nagtitiis. Mas mahal ko ang buhay ng tatay ko blue kesa sa pride ko. Mahirap lang kami at hindi madali para sa amin ang makatapos ng pag-aaral para maiahon ko ang pamilya ko sa hirap” ang naiiyak na sabi ko dito. Para naman itong naestatwa sa kanyang kinatatayuan habang nakatitig sa akin.

“P-pero… hindi naman siguro tama na ginaganyan ka niya. Mahal kita nathan. Kung gusto mo ay tutulungan kita, kayo ng pamilya mo” ang sabi nito. Umiling lang ako.

“Hindi mo alam ang sinasabi mo blue. Bata ka pa at hindi mo alam ang hirap ng buhay. Matagal na kaming magkaibigan ni macoy at ng pamilya niya. Hindi ko pwedeng iwaksi na lang yun ng basta basta lalo na sa laki ng tulong na naibigay nila sa amin. Mabait naman talaga macoy, lasing lang ito kaya pagpasensyahan muna” nakita ko namang umiling siya. Tinitigan niya ako sa mata at niyakap.

“Hindi man ako sang-ayon pero naiintindihan ko. Wag ko lang talagang makitang sinasaktan ka niya pisikal at ako ang makakalaban niya” ang sabi nito. Bagamat bakas pa rin ang dismaya sa sinabi ko ay inintindi pa rin niya ako.

“Sige na magbihis na tayo” ang nakangiting sabi ko dito.

Pagkatapos naming magbihis ay sabay na kaming lumabas ng cr. Nakita ko lang si macoy na nakaunan pa rin sa kanyang mga kamay.

“Ang bilis niyo naman pare. Masikip ba? Wag mong araw-arawin ha. Baka lumuwag yan. Paano na ako? Masarap pa naman yang si nathan” Ang nakangising sabi nito. Bumuntong hininga na lang ako at hindi siya pinansin. Alam kong gigil na gigil na itong boyfriend ko kaya niyaya ko na itong maglatag na sa sahig para sa aming hihigaan.

Kumuha ako comforter na nakalagay sa tabi ng aming damitan. Alam kong maliit lang ito pero siguro naman ay kasya na ito para sa aming dalawa. Pagkabigay ko kay blue ng comforter ay nilatag na nito sa sahig habang ako naman ay kumuha ng kumot at unan sa kama namin ni macoy. Kukunin ko na sana yung unan ng hawakan nito ang kamay ko.

“Pare dito na lang kayong dalawa sa kama. Threesome tayo masarap yun” ang sabi nito. Tinanggal ko naman kaagad ang pagkakahawak nito sa akin at mabilis na kinuha ang kumot at unan. Bigla namang tumayo si blue at sinugod si macoy pero hinarang ko kaagad ito.

“T*ng *na mo!” Ang gigil na gigil na sigaw ni blue.

“T*ng *na mo rin! Kanina mo pa ako minumura. Suntukan na lang ng magkaalaman” ang pagahamon ni macoy.

“Please macoy tama na… blue tama na” ang naiiyak kong sabi.

Hindi ko alam kung tama ba ang desisyon kong patulugin dito si blue. Pero ayoko namang umuwi siya ng dis oras ng gabi. Hindi kaya ng konsensya ko kapag may nangyaring masama sa kanya.

“Pakiusap macoy. Matulog na tayo. Pagod na rin ako galing pa ako sa trabaho.. please kahit ngayon lang.. nagmamakaawa ako macoy” ang walang tigil na iyak ko. Pareho naman silang natigilan at hindi nakapagsalita. Hindi ko na talaga kaya ang pagod sa trabaho tapos ganito pa ang madadatnan mo.

“Patayin niyo na nga yang ilaw. Inaantok na ako” ang sabi ni macoy at saka ito nagkumot at tumalikod sa amin. Napangiti naman ako.

“Sige na blue. Mahiga kana diyan. Papatayin ko lang yung ilaw” tumango naman ito sa akin at saka nahiga.

Pagkapatay ko ng ilaw ay tumabi na ako kay blue. Niyakap naman ako nito ng mahigpit at hinalikan ako sa ulo.

“Sorry sa inasal ko. Naiinis lang talaga ako” ang paghingi nito ng paumanhin. Tiningnan ko naman siya at hinawakan ito sa pisnge.

“Hindi mo naman kelangan magsorry eh. Ok na yun” ang nakangiting sabi ko dito. Hinalikan niya ako sa labi.

“Matulog kana mine. Alam kong pagod ka” ang malambing na sabi nito. Tumango naman ako sa kanya at hinalikan din ito sa labi. Napangiti naman siya.

“Asus. Itong boyfriend ko oh. Kinikilig ka noh?” Ang natatawang sabi nito. Tumango naman ako sa kanya at sinubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

“Ikaw kase eh”

“Hala? Ako? Anong ginawa ng gwapo mong boyfriend at kinikilig ka?” Ang pang-aasar nito.

“Heh! Ewan ko sayo” ang pagtatampo ko. Pero mas hinigpitan lang nito ang pagkakayakap sa akin.

“Sige na. Matulog kana. Alam kong may trabaho ka pa bukas. Ihahatid pa kita dun” ang sabi nito.

“Kahit hindi mo na naman ako ihatid eh. Kaya ko na naman. Umuwi ka na lang sa inyo at magpahinga” ang sabi ko dito.

“E anong kwentang boyfriend ko naman kung hahayaan lang kita. Responsibilidad ko bilang isang kasintahan mo na lagi kong isipin ang kaligtasan mo” at hinalikan ako nito sa pisnge. Magkatitigan lang kami.

“Eee… basta pagkahatid mo sa akin ay umuwi ka muna sa inyo ha” ang suhestyon ko.

“Oo pero maliligo at magbibihis lang ako ha at babalikan kita dun. Sabay ulit tayo sa break time mo baka mamaya ay kung sino na ang umaaligid sayo dun” ang sabi nito. Pinalo ko naman siya ng mahina sa dibdib.

“Baliw. Sino namang magkakagusto sa akin dun? Si maria, si leonora o si teresa? Parang hindi naman hahaha” ang natatawang sabi ko pero seryoso lang siya.

“Aahhmm.. nathan.. hindi siya mabenta” napakunot naman ako ng noo.

“Heh!” Pero tinawanan niya lang ako. Tumalikod ako ng higa sa kanya saka niya ako niyakap ng mahigpit.

“Joke lang mine. Sige na po matulog kana” at hinalikan na naman ako nito sa pisnge.

Ang sarap lang sa pakiramdam na may taong nakayakap sayo sa pagtulog mo. Alam kong ibang araw na naman bukas pero kakalimutan ko muna iyon. Ang mahalaga ay ang ngayon. Ang makasama ang taong mahal ko at ang taong nagpapatibok ng puso ko.

---

Pagkagising namin kinaumagahan ay nagpresenta si blue na bibili daw siya ng pandesal para sa umagahan namin. Sinabi ko dito na dagdagan na rin para kay macoy. Alam kong labag sa kalooban niya pero pinilit ko pa rin. Medyo malayo layo ng konti ang bilihan ng pandesal dito.

“Gusto mo samahan na kita?” Ang pag-alok ko sa kanya. Umiling lang ito saka ngumiti.

“Hindi na. Pahinga ka na lang diyan. Magtatanong tanong na lang ako” ang sabi niya. Tumango na lang ako.

“Sige. Maliligo na rin ako para mamaya ay dirediretso na tayo” humalik muna ito sa labi ko saka lumabas. Naka short at sando lang ang boyfriend ko. Hindi talaga maitatago ang kagwapuhan niya.

Niligpit ko na rin ang hinigaan namin at saka kumuha ng gamit para sa paliligo. Tulog pa naman si macoy kaya medyo nakahinga ako ng maluwag. Baka kase mag-away na naman silang dalawa.

Pagkapasok ko sa loob ng cr ay nagtanggal na ako ng lahat ng suot ko at nagsimulang magbuhos. Habang nagsasabon ako ng aking katawan ay naramdaman kong may yumakap sa akin. Pagtingin ko ay walang iba kundi si….

“M-macoy?”

“Sshh.. madali lang to. Nagsama ka pa kase kagabi ng lalaki. Tigang na tigang na ako eh… Ayaw naman niya makipag threesome” ang sabi nito at dahan dahang pinasok ang kanyang pagkalalaki sa likuran ko pero bigla akong umiwas.

“Macoy… Boyfriend ko si blue, mahal ko siya. Baka makita tayo” ang kinakabahang sabi ko dito.

“Ang arte mo naman nathan. Madali lang naman to. At saka hindi na bago sa atin ito diba? Boyfriend mo lang naman siya. Wag ka ngang maniwala sa love  love na yan. Lolokohin ka din lang niyan. Ipagpapalit mo na lang ba ang mahabang pinagsamahan natin sa bagong kakikilala mo pa lang? Magisip-isip ka naman nathan. Nasasaktan din ako” ang bulong nito sa tenga ko. Tinulak niya ako sa pader at idinikit doon. At mabilis niyang pinasok ang pagkalalaki niya sa pwetan ko. Halos mamilipit ako sa sakit dahil sa biglaang pagpasok nito sa akin.

Tumatanggi man ako pero mas malakas sa akin si macoy. Ang tanging hiling ko na lang ay wag sana kaming mahuli na blue.

“Macoy please.. ahh..” ang pakiusap ko dito habang binabayo niya ang likuran ko.

“Lumuhod ka sa sahig. Dog style” ang utos nito.

“Macoy tama na please..” pagmamakaawa ko.

“Nathan naman. Ngayon mo pa ako bibitinin kung kelang nasimulan na natin”

“Pero.. aaahhhh..” ang malakas na ungol ko ng sagadin nito lahat ang pagpasok sa pwetan ko. Alam kong umiiyak na ako pero iniisip ko na lang ang pangarap ko para sa tatay ko.

Hindi rin nagtagal at natapos na ito. Nakaupo ako sa sahig ng cr habang pinagmamasdan lang ito. Naglinis lang siya ng katawan at saka lumabas na.

Siguro ay labin limang minuto rin akong nakaupo doon habang nakatingin sa kawalan. Natauhan na lang ako ng may kumatok sa pinto.

“Nathan. Hindi ka pa ba tapos maligo? Pinagtimpla na kita ng gatas mo, may tinapay na rin. Bilisan mo na diyan ha” ang sabi ni blue mula sa labas ng pinto. Pinunasan ko lang ang luha ko saka tumayo.

“Ah.. ano, matatapos na ako. Sabay na tayong kumain” ang sabi ko dito narinig ko namang umoo siya.

Dali dali akong naligo. Pagkatapos kong maligo ay nagbihis na ako ng short at sando. Pagkalabas ko ng cr ay naabutan ko lang si blue na nakaupo sa sahig habang si macoy ay nakahiga sa kama at nagtetext. Napatingin naman silang dalawa sa akin. Nilapitan ako ni blue at inalalayan paupo sa sahig habang ngumisi lang si macoy sa akin.

“Tara sabay na tayong kumain” at inabot nito sa akin ang isang basong gatas at pandesal.

“S-salamat” ang hindi makatinging sabi ko dito.

“Pare kain tayo” ang alok ni blue dito.

“Sige lang pare. Nakakain na ako kanina pa. Naunahan pa nga kita eh” ang sabi ni macoy. Tiningnan ko lang ito ng palihim. Nakangisi lang ito habang nakatingin sa akin. Napayuko naman ako.

“Ah ganun ba pare” ang tanging nasabi ni blue at pinagpatuloy na namin ang pagkain. Halos balutin naman ako ng matinding hiya at konsensya dahil sa nangyari sa amin ni macoy.

“May problema ba?” Ang tanong ni blue. Umiling lang ako.

“Wala…” pagsisinungalin ko. Lumapit ito sa akin at ginulo ang buhok ko. Napangiti lang ako sa kanya.

“Sige na blue liligpitin ko lang ito para makapagbihis na ako” ang sabi ko sa kanya. Alas dyis na rin kase ng umaga tapos halos isang oras pa ang byahe. Buti na nga lang at tanghali pa ang pasok namin blue bukas kundi mahihirapan ako nitong bumangon bukas.

“Hindi. Ako na diyan” ang sabi nito. Umiling lang ako.

“Hindi. Ako na. Ikaw na nga ang bumili tapos ikaw pa ang maghuhugas. Sige na magbihis kana dun para mabilis tayong matapos” ang nakangiting sabi ko sa kanya.

“Pero..”

“Ooppss.. wala ng pero pero. Sige na magbihis kana dun. Kaya ko na ito” napabuntong hininga lang siya at ginulo ulit ang buhok ko. Kinuha na nito ang suot niya kagabi at saka pumasok sa cr habang ako naman ay nagtungo na sa lababo para hugasan ang aming pinagkapehan.

Habang naghuhugas ako ay naramdaman kong may tao sa likuran ko.

“Naks. Ang sweet niyo namang magboyfriend. Malaki ba yung sa kanya kaya baliw na baliw ka dito” ang nakangising sabi ni macoy. Hindi ko na lang siya pinansin at pinagpatuloy ko ang pagliligpit. Lumapit ito sa likuran ko at dinikit ang kanyang pagkalalaki sa pwetan ko. Napaiwas naman ako agad.

“Macoy”

“Relaks. Wala akong gagawing masama. Gusto lang sayo mag hello ni little macoy, yun lang. Alam mo bang ang sarap mo nathan” ang sabi nito saka ngumisi. Sobrang bilis naman ng tibok ng puso ko. Natatakot ako na baka makita kami ni blue sa ganitong senaryo. Pinagpatuloy ko na lang ang aking pagliligpit ng halikan ako nito sa pisnge.

“Wag ka munang magkipagsex sa boyfriend mo ngayon. Baka sabihin nito na niloloko mo siya” at saka ito umalis. Sakto namang lumabas si blue sa cr. Hindi ko na alam pero ang lakas talaga ng tibok ng puso ko.

“Tapos kana pare? Ako naman ang maliligo. Bantayan mong maigi yang boyfriend mo” sabay ngisi ni macoy dito.

“Wag kang mag-alala pare. Kasama ka dun” ang nakangisi ring sabi ni blue.

“Talaga lang ha! Sana lang wag kang magulat” ang patutsada ni macoy.

“Magulat ba? Saan? Baka ikaw pare ang magulat kapag hindi ako nakapagtimpi” ang patutsada rin ni blue. Wala talagang gustong magpatalo sa kanilang dalawa.

“Bakit hindi pa ngayon pare. Sakto umaga pa naman. Hindi pa rin ako nakakapagpapawis. Ay oonga pala kanina nakapagpapawis na ako, ang sarap nga sa pakiramdam eh…“sabay tingin sa akin at ngumisi. “Pero kung gusto mo papawis tayong dalawa. Hinding hindi kita uurungan” ang matapang na sabi ni macoy. Napayuko naman ako sa kanyang sinabi. Sana lang ay hindi ito napansin ni blue.

“Tsk. Tara!” ang paghahamon ni blue kay macoy. Hinawakan ko naman ito sa braso saka umiling.

“Sige na macoy maligo kana” ang pakiusap ko dito. Humarap ako kay blue at tumingin dito ng nangungusap. “Pwede bang pakituloy na lang nitong nililigpit ko blue. Magbibihis na rin ako” nagtitigan pa silang dalawa ng matatalim at saka sumang-ayon si blue. Hay! Nakahinga naman ako ng maluwag.

Pumasok na si macoy sa cr habang pinagpatuloy naman ni blue ang paghuhugas. Nagbihis na rin ako.

“Blue pwede bang iwasan niyo ni macoy ang mag-away. Nag-aalala lang ako sayo” ang sabi ko dito habang inaayos lahat ng dadalhin ko.

“Hindi ko naman siya uurungan nathan eh” ang sabi nito.

“Kahit na. Ayoko lang makitang nag-aaway kayo. Please.. wag mo na lang siya pansinin” ang pakiusap ko dito.

“Hay! Hindi ko maipapangako yan nathan pero susubukan ko” napangiti naman ako sa kanya. Tumayo na ako at niyaya ito.

“Tara?” Ang sabi ko dito ng maihanda ko na lahat ng gamit ko.

“Tara” ang pagsang-ayon nito.

---

Abangan ang mga kapanapanabik na kabanata. Hahaha… basta wait niyo lang. Medyo busy pa kaya hirap akong mag-update. Hope u understand.

Vote and comment guys… salamat :)

Kabanata 9

Nathan’s POV

Tahimik lang ako habang bumabyahe kami papunta sa trabaho ko. Nakatingin lang ako sa mga dinadaanan naming palayan.

“Nathan”

“Hmm?”

“Ok ka lang?”

Ang nag-aalalang tanong ni blue. Tumingin ako sa kanya saka tumango.

“Ang tahimik mo kanina pa”

“Ganito talaga ako kapag bagong gising” ang pagsisinungalin ko.

Tumingin lang ulit ako sa labas ng tricycle at tinitigan ang dinadanan namin. Naramdaman kong hinawakan nito ang bewang ko at saka kiniliti.

“Blue ano ba” ang natatawang sabi ko pero seryoso lang ang mukha niya.

“Oh ayan, nakangiti kana ulit. Ang cute kaya ng boyfriend ko kapag nakangiti” ang sabi nito. Tinakpan ko naman agad ang bibig niya.

“Shhh.. marinig ka ni kuya driver”

“Eh bakit ba. Totoo naman eh”

Hay!

“Kinakahiya mo ba ako bilang boyfriend?”

“Ha? Hindi ah. Bakit mo naman naisip yun. Ikaw nga ang iniisip ko eh. Baka hindi ka sanay makarinig ng panghuhusga ng iba”

“Madali lang naman para sa atin ang manghusga ng iba pero bulag na pagdating sa sarili nila. May mga tao talagang ganun nathan. Ang dapat mo lang gawin ay kung paano mo ito lulusutan. Kung paano mo ito haharapin. Tulad natin” Hindi lang siya gwapo. Matalino rin.

Lumapit ito sa akin at hinalikan ako sa pisnge. Inirapan ko naman siya.

“Heh! Umusog kanga dun” ang namumulang sabi ko. Tawa lang siya ng tawa hangang makarating kami sa pinagtatrabahuhan ko.

Pinapauwi ko na siya pero ayaw niya. Sabay daw kaming magbebreak time saka lunch break. Sa totoo lang ay hindi ako mapakali habang nagtatrabaho. Nag-aalala kase ako sa kanya. Tinutukso na rin ako ng mga katrabaho ko lalo na itong tatlong barbie. Si maria, leonora at teresa. Fan girling na daw sila.

Hala? Ano kaya yun.

Hindi na ako nakapag break time kase ang daming customer. Nakikita ko si blue sa malayo, sa tapat ng restaurant na pinagtatrabahuhan ko. Doon sa may stall na gawa sa bahay kubo na may tindang bananacue at iba’t - ibang uri ng kakanin. Alam kong bored na siya pero wala akong magawa para lapitan ito.

Lunch break.

Sa wakas may isang oras ako para makasama ang boyfriend ko. Paglabas ko ng restaurant ay sinalubong niya ako agad.

“Ok ka lang ba?” Ang nag-aalalang tanong ko dito.

“Oo naman. Ok lang ako. Dapat nga ikaw ang tinatanong ko kung ok ka lang ba? Napagod ka ba mine? Kita ko kung gaano ka kabusy kanina. Nag-aalala tuloy ako sayo”

“Baliw. Ok lang ako. Sige na kain na tayo. Alam kong gutom kana rin” ang sabi ko dito.

Pwede naman kami kumain dito sa work na pinagtatrabahuhan ko pero kelangan kong magtipid ngayon. Medyo mahal din kase ang bilihin dito. Napagdesisyunan kong sa karinderya na lang kami kumain malapit dito. Siguro ay mga limang minuto lang ang layo kapag nilakad mo.

“Order kana. Ako na ang magbabayad” ang sabi ko dito. Kukuha na sana ako ng pera sa wallet ko ng bigla nitong hawakan ang kamay ko.

“Ako na. Libre na kita”

Umiling lang ako.

“Hindi na. Ako na. Ok lang sakin blue” ang sabi ko dito.

Ngumiti siya sa akin saka ako hinila sa bakanteng table.

“Maupo kana diyan. Ako na bahalang umorder” kumindat pa ito sa akin.

Hay! Wala na na ba akong ibang alam gawin kundi ang mag “hay!”

Kumain lang kami ni blue saka bumalik na ulit sa restaurant na pinagtatrabahuhan ko. Pilit ko siyang pinapauwi sa kanila pero ayaw nitong makinig.

“Baka malate ako ng out. Umuwi kana muna saka magbihis. Wag na makulit”

“Eh kase..”

“Isa. Kapag di ka sumunod magagalit ako”

Alam kong nanunulis na ang nguso niya pero napilit ko pa rin siya.

“Hay! Oona. Basta babalik ako para sunduin ka mamaya ah”

“Oo na. May kiss ka sakin mamaya”

Para naman siyang ginanahan. Hahaha..

“Nathan”

“Oh?”

“Mahal kita”

Ngumiti lang siya saka nagpaalam. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko. Basta ang saya saya ko.

Para akong nakalaklak ng enervon dahil sa pagiging energetic at masayahin ko ngayong araw. Ito ay dahil kay blue.

Noong hapon ring yun, i mean noong gabing yun ay sinundo ulit ako ako ni blue at sabay ulit kaming umuwi ng bahay. Over time ako ngayong gabi dahil sa dami ng customer tuwing weekend.

Oo. Gusto ulit ni blue matulog sa boarding house namin. Ayoko man dahil alam kong baka mag-away na naman sila pero nag-aalala daw ito sa akin. Pinaliwanag ko naman sa kanya na hindi ganun kasama si macoy. Masakit lang siya magsalita minsan pero hindi niya ko sasaktan gaya ng iniisip niya. Saka sinabi kong matagal na kaming magkasama sa iisang kwarto pero kahit ganun ay hindi pa rin siya kumbinsido.

Pagkapasok namin sa loob ng kwarto ay bumungad agad sa amin si macoy na natutulog habang naka brief lang. Napabuntong hininga lang ako at niyaya na si blue na pumasok sa loob.

Binuhay ko ang ilaw pero sa pagbuhay ko ng ilaw ay saktong nagising ito.

“Oh, nandito kana pala nathan at nagsama ka pa ng lalaki” ang nang-aasar na sabi nito.

Dumiretso lang si blue sa shoe rock at nilagay doon ang sapatos naming dalawa.

Ano na naman kayang kahibangan ang naisip nito at nakasuot lang ito ng brief.

“Ui.. pareng.. ano .. ano na nga ulit pangalan mo?” Tanong nito.

Hindi nagsalita si blue.

“Ang suplado naman ng boyfriend mo nathan. Ganyan ba ang type mo? Tiyak na boring yan sa kama. Hindi ka niyan mapapaligaya” ang tumatawang sabi nito. Napailing lang ako. Lumapit sa akin si blue at tinulungan akong maghubad. Alam kong inis na siya.

“Tulungan na kitang magbihis mine ko”

“Che!”

Nakita kong tumayo si macoy at dahan dahan itong lumapit sa amin.

“Threesome na tayo pare” aktong susuntukin niya si macoy ng hawakan ko ang kamay nito. Ramdam na ramdam ko ang galit sa kamao ni blue.

Hay jusko!

“Sige. Sapakin mo ko. Uulitin ko. Nasa pamamahay ko kayo! Ikaw nathan! Pagsabihan mo yang boyfriend mo. Masyadong maangas. Hindi yan uubra sa akin”

Hinawakan ko si macoy sa dibdib para dahan dahan itong itulak pabalik sa kama pero hinawakan lang nito ang kamay ko at pinababa sa kanyang brief at dinikit doon. Bigla akong namula sa siya. Natauhan na lang ako ng makita kong nagsusuntukan na silang dalawa. Inaawat ko sila pareho pero pareho silang malakas.

“Macoy tama na! Blue tama na!” Ang saway ko sa kanilang dalawa.

Salamat naman at napaghiwalay ko silang dalawa.

Hay! Nanakit na ang ulo ko sa kanilang dalawa.

“Kapal ng mukha mo. Lumayas ka dito sa kwarto ko!” Sigaw ni macoy.

“Oo lalayas ako pero isasama ko si nathan”

“T*ng *na mo! Hindi mo siya pwedeng isama. Tandaan mo marami silang utang samin”

Bigla namang natahimik si blue. Napayuko lang ako. Alam kong nag-aalala na siya sa akin pero wala siyang magawa.

“O ano? Puro ka yabang. Umalis kana dito kung ayaw mong mabugbog pa kita”

“Macoy sorry.. pasensya na” ang paghingi ko dito ng paumanhin. “Gabi na at wala ng masasakyan ngayon si blue. Hayaan mo na dito siya matulog. Nakikiusap ako sayo”

“Eh hayop yang boyfriend mo eh. Hindi niya pala kayang sikmurain ang nakikita at naririnig niya dito kung maka asta akala mo uurungan ko siya” kinuyom lang ni blue ang kamay niya at tinitigan si macoy ng masama.

“Wag mo kong paandaran ng ganyan. Sapakin mo ko wag kang duwag! Duwag!” Ang pag-uulit nito. Aktong magsusuntukan na naman sila ng pumagitna na ako.

“Macoy, blue ano ba! Tama na!” Ang umiiyak na sabi ko.

Alam mo yung pagod kana sa trabaho mo pero ganito pa ang sasalubong sayo pag-uwi mo.

Natahimik lang silang dalawa habang tinititigan akong umiyak.

Para akong batang humihikbi habang pinupunasan ang luha ko tigkabilang braso.

“Matutulog na ko. May pasok pa ko bukas. Pagsabihan mo yang boyfriend mo nathan. Nasa pamamahay ko siya”

Nahiga na ito sa kama. Tahimik lang si blue. Naglatag na ako ng hihigaan namin habang nakatitig lang ito sa akin. Pagkahiga namin at bigla niya akong niyakap.

“Sorry..”

Humarap ako sa kanya at hinalikan ito sa pisnge.

“Matulog na tayo. May pasok pa tayo bukas” ayokong maramdaman niyang galit ako ako sa kanya. Nagtatampo pero naiintindihan ko. Ayaw niya lang na binabastos ako.

Lunes.

Naglalakad kaming dalawa ni blue papasok sa room namin. Buti na lang at maagang pumasok si macoy. Alam kong matindi ang tensyon kapag nagpang-abot na naman sila. Hindi sila pwedeng magsama sa iisang bahay. Pero ayaw akong iwan ni blue mag-isa.

Magkaklase naman kami ni blue pero may ilang subject lang talaga na hindi  ko siya kaklase.

( A/N:

Pasensya na guys limot ko na kung lahat ba ng subject magkaklase sila o merong hindi hehehe.. paalala niyo sakin please huhuhu :).

Hinatid niya lang ako sa room ko pagkatapos nun ay pumunta na siya sa klase niya.

Wala naman masyadong nangyari. Nagturo at nagpaquiz lang si sir.

Beep! Beep!

Naramdaman kong tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito at binasa.

From

Blue: Mine sorry kung hindi kita masasamahan para magbreak time. Pero pangako ko sayo. Sabay tayong maglulunch at uuwi. Kain ka ng marami ah. Wag kang magpapayat. Mas cute ka kaya kapag medyo chubby :) :p

Nagreply naman ako.

Reply ko

: Sira! Oo na. Kumain ka rin ah. Wag ka magpapagutom. Yayakapin at ikikiss pa kita mamaya.

Ang kinikilig na reply ko.

From

Blue: Parang gusto ko ng magcutting ah hahaha.. humanda ka sakin mamaya. Kakainin ko yang labi mo.

Natawa naman ako.

Reply ko: Ay ayoko na pala.

From blue: Hala siya.. wala ng bawian.

Reply ko: hahaha..

From blue: O sige na hon. Alam kong 30 mins. Lang ang break time niyo. Kumain kana. Nasa klase pa ko. I love you :*

Huminga lang ako ng malamin.

“I love you too..” reply ko.

Para akong lumulutang sa kilig habang katxt siya. Hay!

Tumayo na ako para lumabas.

Teka naiihi ako.

Dali dali akong pumunta sa cr dito sa first floor pero under construction siya kaya sa second floor na lang ako ng building dumiretso. Kaya lang sa may bandang dulo pa ang cr kaya alam kong agaw oras ito pero hindi ko na talaga kaya. Ihing ihi na ko.

Pagpasok ko sa loob ay saktong walang tao. Umihin na ako. Pagkasara ko ng zipper ay naramdaman kong may humila sa akin papasok ng cubile at nilock ito. Mapusok niya kong hinalikan sa labi. Tinulak ko siya sa dibdib.

“M-macoy..”

“Madali lang to. Kagabi pa ko nalilibugan sayo. Pwede bang wag naman araw-araw matulog ang boyfriend mo dun. Paano na lang kung tigang ako?” At mapusok na naman niya kong hinalikan sa labi.

Pilit akong umiiwas sa mga halik niya pero sadyang malakas si macoy. Hinawakan niya ang tigkabilang pisnge ko para hindi ako makagalaw.

Hindi ako lumalaban ng halik sa kanya. Sobrang lakas na rin ng tibok ng puso ko dahil sa takot.

Ng mapansin nitong hindi ako humahalik pabalik sa kanya ay pinisil nito ang pisnge ko para bumuka ang bibig ko. Sinipsip niya ang ibabang labi ko.

“Ang sarap talaga ng labi mo nathan. Sobrang tamis at ang lambot” kitang kita ko ang matinding pagnanasa sa mga mata niya.

Tinalikod niya ako at dinii pader.

“Macoy wag”

“Madali lang to nathan”

“Baka may makakita satin”

“Di yan” ang sabi nito habang binababa ang short at brief ko.

“Pero..”

“Nathan ano ba! Ngayon ka pa ba tatanggi kung kelan matigas na ang tt ko”

Naramdaman kong pinasok na nito ang pagkalalaki niya habang akoy nakapikit lang dahil sa sakit. Kahit matagal na namin tong ginagawa ay hindi ko pa rin maitatanggi na malaki yung sa kanya.

“Ahhh.. ang sarao mo nathan… akin ka lang” ang wala sa wisyong ungol niya.

Bigla na lang may lumabas na parang tubig sa loob ko. Tiyak na nilabasan na ito. Hinugot niya ang kanya at mabilis na nagbihis saka umalis.

Napaupo lang ako sa bowl at hinayaang tumulo ang t*mod nito na nanggaling sa loob ng pwetan ko. Sobrang bilis pa rin ng tibok ng puso ko. Halos hindi na ko makahinga dahil sa kaba at takot.

Kinuha ko ang panyo ko sa bulsa at ginamit itong pangpunas sa pwetan ko.

Masakit. Sobrang sakit pa rin ng pwetan ko.

Sinuot ko na ang brief at pants ko saka naghilamos. Tinitigan ko lang ang sarili ko sa salamin at huminga ng malalim.

Nakita kong may ibang estudyante na ring pumasok kaya nagmadali akong umalis.

Paika-ika akong naglalakad na parang nahulog sa upuan.

“Oh. Time na ah. Bakit nasa labas ka pa” ang sabi ni maam ng makabalik ako sa room. “Bakit ganyan ka maglakad?”

“Nahulog po kase ako sa hagdan kanina pagbaba ko” ang pagsisinungalin ko.

“Ganun ba? Ok ka lang ba?”

“Opo maam. Napasama lang po ang pagbagsak ko pero ok po ako”

“Sige. Maupo kana diyan”

Habang nagkaklase si maam ay nakatingin lang ako sa labas ng bintana. Lumilipad ang isip ko.

Ayokong mabigo ang mga magulang ko. Alam kong malaki ang utang namin sa magulang ni macoy pero bakit parang araw-araw kong pinagbabayaran ito.

Minahal ko siya, pero bakit parang unti-unting nawawala ang mga yun. Parang nawawala na ang paghanga ko sa kanya. Ang tanging pinanghahawakan ko na lang ay ang pagkakaibigan namin.

Hindi ko na alam!

Sinundo ako ni blue noong lunch break at sabay kaming kumain. Tanong ito ng tanong sa akin kung bakit ang tahimik ko daw at bakit iba daw akong maglakad. Pinaliwanag ko na lang sa kanya na nahulog ako sa hagdan kanina dahil sa pagmamadali ko. Mukha namang nakumbinsi ko siya kahit sobrang lakas ng tibok ng puso ko dahil sa kaba.

Alam kong nag-aalala na siya pero hindi ko na talaga alam. Parang nalunok ko ang dila ko. Hindi ako makasagot at makapagsalita ng maayos.

Paano na lang kung may makakita sa amin?

Paano na lang kung malaman ito ni blue?

“Nathan..”

“Nathan…”

“Mine..”

“Ha? Ano?” Napabalik na lang ako sa wisyo ng tawagin ako ng paulit ulit ni blue.

“Ayos ka lang ba talaga? Gusto mo ipagpaalam na kita sa prof. Mo” umiling lang ako.

“Tara na” ang biglang sabi ko saka ako tumayo. Nagulat siya sa inasta ko.

“Mine..”

“Blue hatid mo na ako sa room ko” Alam kong naguguluhan siya pero hinila ko na ito.

Nakita ko kasing pumasok ng canteen si macoy. Gusto ko muna siyang iwasan kahit ngayon lang.

Pagkahatid sa akin ni blue sa tapat ng room ay nagpaalam na ito. Kita ko rin sa mga mata niya ang lungkot.

Tinawag ko siya.

“Blue sanadali”

Tumakbo ako papalapit sa kanya at nagpalinga-linga sa paligid. Ng makita kong walang tao ay mabilis ko itong hinalikan sa pisnge.

“Kita na lang tayo mamayang uwian. Mahal kita “ ang bulong ko sa tenga niya. Iniwan ko itong nakatulala hahaha..

Kahit naging masaya ako kanina ay hindi pa rin nawawala ang pangamba at takot sa dibdib ko. Ito ang unang pagkakataon na may ginawa siya sa akin sa loob ng paaralang ito.

Pagkatapos ng klase ay nakita ko na ang boyfriend ko sa labas ng pintuan namin habang kumakaway sa akin. Marami ding babaeng lumalapit sa kanya dahil sikat ito.

Alam kong marami pa rin akong fans pero hindi talaga ako sanay sa sobrang atensyon. Parang nawawala ang pagiging malaya ko.

Pumasok ito sa loob ng room namin at kinuha ang bag ko. Siya na raw ang magdadala nito para sa akin.

Habang naglalakad kami palabas ng school ay nakita ko si macoy na kasama si andrei. Yung boyfriemd niyang mas bata sa amin. Cute siya. Nakaakbay ito kay andrei.

Napaiwas ako ng tingin.

Ayokong magtama ang mata naming dalawa.

Dali-dali kong hinila si blue palabas ng gate pero pinigilan niya ako.

“Mine sandali. Kukunin ko lang yung bike ko” ang sabi nito“

Tumakbo ito kung saan nakapark ang kanyang bike.

Pero naramdaman kong dumaan sa likod ko sina macoy at andrei. Lalagpas na sana sila ng mapansin ako ni andrei.

“Kuya nathan” ang tawag nito. Paktay!

Dahan dahan akong lumingon sa kanya at ngumiti.

“Kuya nathan pa picture naman oh. Grabe ang cute cute mo pala talaga inperson” ang tuwang tuwang sabi nito.

Napatingin naman ako kay macoy. Nakangisi lang ito sa akin.

Lumapit sa akin si andrei saka bumulong.

“ Kuya lagi ka saking nakukwento ni kuya macoy. Sinabi niya na rin sakin alam mo ang tungkol samin“

“Ah oo hehehe… walang kaso yun. Ikaw rin ang cute mo” ang sabi ko. Kinuha nito ang cellphone niya saka nagpicture kami.

“Salamat nga pala kuya nathan. Sige alis na po kami ni kuya macoy. Secret lang po muna natin yun ah” ang sabi nito.

Tumango lang ako. Naramdaman kong nasa tabi ko na si blue.

“Tara”

Bago pa sila umalis ay nakita kong inakbayan ni macoy si andrei.

“Mine dito kana sa harap ko umupo ah”

“Ha? Ayoko hon”

“Ops.. ops.. ops.. ako ngayon ang boss mo, ok!” ang sabi ni blue. Nakakatuwa siya hahaha.. ang cute.

“Oo na po”

Sumakay na ako sa unahan niya at pinaandar na nito.

Nakatingin lang ako sa dinadaanan namin. Ngayon lan may nagsakay sakin ng ganito.

“Blue”

“Hmm?” Ang sabi nito habang patuloy siya sa pagtipa.

“Bakit ang gwapo gwapo mo?”

“Sus! May nagbago ba?” Natatawang sabi nito.

“Tsk. Yabang”

“Ano nga pala gusto mong kainin?”

“Ok lang naman ako kahit ano mine. Makasama ka lang masayang masaya na ako” ang sabi ko.

“Inlove na inlove ka sa akin no?”

“Kapal mo!” Ang sabi ko. Tawa siya ng tawa.

Hinalikan nito ang ulo ko.

“Ang bango bango mo lagi nathan. Tinalo mo pa ang ibang babae sa bango ah”

“Eh.. basta. Hahaha”

“Sus! Wag kang lalandi sa iba ah. Rerape-in kita”

Siniko ko siya. Napagewang naman yung bike.

“Blue matumba tayo!” Ang natatarantang sabi ko.

“Sorry hahaha.. ikaw kase eh. Bakit mo ko siniko?”

“Kung anu-ano kasing sinasabi mo”

“Akin ka lang kase” ang sabi nito.

“Ikaw din ah. Akin ka din lang”

“Oo naman. Basta mahal ako ni nathan. Hinding hindi ko siya magagawang lokohin”

“Che!”

At Sabay lang kaming tumawa.

Pagdating namin sa karinderyang kinakainan namin sa may gilid ng kalsada at napapalibutan ng palayan. Ito ang pinaka paboritong kainan dito sa probinsya namin. Bukod sa maganda ang lugar ay masasarap din ang mga pagkain.

Pagpasok namin sa loob ng karinderya ay humanap na ako ng mauupuan habangg si blue ay pumipili ng kakainin namin. Nagtanong ako sa crew kung saan ang cr nila dito. Tinuro niya sa bandang dulo lang. Ng makita ko ito ay naglakad na ako papunta doon. Saktong pagpasok ng pinto ay siya namang labas ni macoy ng cr.

Nagkatinginan kami sa mata.

“Macoy..”

---

Dahil tapos ko na ang “The Modern Family” (TMF) dito na ako magfo-focus.

Paalala niyo po sakin kung may mali ah. Hindi pa ko nakakapag back read.

Pasensya na rin sa matagal na update. Busy lang. Hope suportahan niyo pa rin ito..

Khop khun krap! Salamat :)

Kabanata 10

“Two Less Lonely People In The World”

(Cover by kz tandingan)

I was down, my dreams were wearing thin

When you’re lost, where do you begin?

My heart always seemed to drift from day to day

Looking for the love that never came my way

Then you smiled and I reached out to you

I could tell you were lonely too

One look and then it all began for you and me

The moment that we touched I knew that there would be

Two less lonely people in the world

And it’s gonna be fine

Out of all the people in the world

I just can’t believe you’re mine

In my life where everything was wrong

Something finally went right

Now there’s two less lonely people

In the world tonight

Just to think what I might have missed

Looking back how did I exist

I dreamed, still I never thought I’d come this far

But miracles come true, I know ’cause here we are

Two less lonely people in the world

And it’s gonna be fine

Out of all the people in the world

I just can’t believe you’re mine

In my life where everything was wrong

Something finally went right

Now there’s two less lonely people

In the world tonight

Tonight I fell in love with you

And all the things I never knew

Seemed to come to me somehow

’Cause, baby, love is here and now there’s

Two less lonely people in the world

And it’s gonna be fine

Out of all the people in the world

I just can’t believe you’re mine

In my life where everything was wrong

Something finally went right

Now there’s two less lonely people

In the world tonight

Two less lonely people in the world

And it’s gonna be fine

Out of all the people in the world

I just can’t believe you’re mine

Something finally went right

Now there’s two less lonely people

Two less lonely people

Two less lonely people

In the world tonight

Two less lonely people in the world…

Macoy’s POV

Putek! Ang badoy ng kanta. Tsk! Tsk! Tsk! Oona! Aaminin ko. Maganda siya.

Nasa harapan ko ang boyfriend kong si andrei habang kumakain siya. Nilibot ko lang ang paningin ko sa paligid. Hindi maikakaila na mabenta talaga tong karinderyang ito sa probinsya namin na makikita mo lang sa gilid ng kalsada habang napapalibutan ito ng palayan sa tigkabilang kalye.

“Hindi mo pa nauubos yang kinakain mo kuya” ang sabi ni andrei.

Kuya ang tawag niya sakin kahit na magkasintahan na kami. Yun daw kase ang nakasanayan niya.

“Makita lang kita busog na ko” ang korning banat ko.

“Ang korni naman” Ang natatawang sabi nito.

“Alam ko hahaha. Sayo lang naman ako nagiging ganito eh”

“Ganun?” Ang nakangusong sabi nito.

Sh*t men. Ang pula pula talaga ng labi niya. Ang sarap pa ng labi. Yun pa lang kase ang pwede naming gawin. Halik at touch lang muna. Ayaw pa niya kasing magsex kami. Hindi pa daw siya handa at bata pa daw siya. Naiintindihan ko naman. Mahal ko eh.

“Wag kang ngumuso diyan. Hahalikan talaga kita dito” pang-aasar ko.

“Kuya naman eh”

“Sige! Magpacute ka pa. Hihilahin kita sa cr at gagahasain talaga kita” pananakot ko. Hahaha..

“Hindi naman ako nagpapacute eh”

“Alam ko kase cute ka naman talaga. Hindi ko lang talaga mapigilang titigan ka” ang sabi ko.

Yumuko siya at kumain ng kumain habang lumulubo ang pisnge hahaha.. ginulo ko lang ang buhok niya. Sinumulan ko na ring ubusin yung natira kong pagkain.

Napatingin ako sa kabilang dulo. Tsk! Ang baduy nila. Ang baduy baduy na nga ng kanta pati sila nakikisali pa.

Medyo malandi din tong si nathan. Hindi talaga ako makapaniwala noong nagpaalam siya na kung pwede ba daw siyang magboyfriend. Pumayag naman ako kase hindi naman kami at walang kami. Pagpapanggap lang naman ang lahat dahil sa mga fans at followers namin. Sabihin niyo ng famewhore o ano. Wala na kong paki! Basta ayokong bumaba ang rank ko sa most popular student sa campus namin.

Dahil dun maraming humahanga sakin, maraming nakakakilala. Ang sarap kaya sa pakiramdam. Hindi ko maitatanggi na isa si nathan sa naging susi para maging top 1 ako sa pinaka sikat sa buong school.

Ang dami kayang mga lalaki at gwapo sa campus namin from 1st year to 4th year pero ako ang bukod tanging nangunguna. Isa din tong si nathan sa pinakasikat sa school namin. Pangalawa siya habang pangatlo naman si blue. Ang kasulukuyang boyfriend niya.

Yun nga. Kapapagpaalam niya lang sakin na magboboyfriend siya pero di ko akalain na agad agad meron na siya. Hanep! Sobrang landi! Pero bago siya angkinin ng iba. Titiyakin ko munang pagsasawaan ko si nathan.

T*ng *na! Oh! Ang sarap kaya niya. Ang tambok ng pwet, ang pogi. Matalino at higit sa lahat masarap kasex. Lalaspagin ko yan hahaha.. feeling ng blue na to magpapatalo ako. Eh bago mo siya tirahin gago! Napasok ko na yan ilang beses na. Ang init at ang sarap niyan. Ang bango bango pa lagi.

“Kuya sinong tinitingnan mo diyan?” Ang sabi nitong boyfriend ko.

“Ah, w-wala naman. Parang may napansin lang ako na kakilala ko. Wag mo ng isipin yun. Nandito naman ako” sabay kindat ko dito.

Kung alam niyo lang kung gaano ako kapigil kapag nalilibugan ako kay andrei. Gustong gusto ko na siyang tirahin. Ako ang babasag sa pagiging virgin niya. Titiyakin ko sa batang to na ako lang ang makakapagpasaya ng todo sa kanya pagdating sa sex at hahanap hanapin niya ang little macoy ko.

“Kuya nababaliw ka ba? Bakit ganyan ka makatitig sakin?”

“Ang cute mo kase”

“Talaga kuya? Pwede ba kong sumama sa boarding house niyo ni kuya nathan?”

“Ahhmm.. hindi ka ba hahanapin sa inyo?”

“Hindi naman siguro. Hindi naman ako magtatagal eh”

“Sige, sige. Hahatid na lang kita sa subdivision niyo” kita ko naman ang tuwa sa mukha niya.

“Yey! Salamat kuya”

Hindi ko talaga maimagine kanina noong palabas ako ng cr sakto namang pagpasok ni nathan. Nagkatitigan kami sa mata. Kita ko ang gulat sa mata niya pero hindi ko na ito pinansin. Dire-diretso kong pinuntahan si andrei at hinila ito palabas ng karinderya.

Pinigil ko ang sarili ko na hilahin si nathan papasok ng cr baka kase may magawa na naman akong hindi maganda sa kanya. Nasa public na lugar pa naman kami saka nakakahiya kase kainan to.

Kasalukuyan kaming nakasakay sa tricycle papunta sa boarding house namin. Mayaman naman kami pero mas trip kong maexperience lahat. Hindi naman kase ako maarte. 

“Andrei ang bango mo” ang sabi ko dito.

“Heh! Mabango talaga ako. Ikaw din naman kuya ah. Mabango ka rin”

“Pero iba yung bango mo eh. Ang sarap sa ilong”

“Hahaha.. ewan ko sayo kuya”

Pagkarating namin sa boarding house ay nagbayad na kami sa driver at dumiretso sa kwarto. Pagpasok namin ay tuwang tuwa si andrei.

“Hubarin mo muna yang sapatos mo saka magtanggal kana rin ng uniform mo baka pagpawisan ka ubuhin ka pa”

Lumapit ito sa akin at hinalikan ako sa pisnge sak dire-diretso siyang pumunta sa lagayan ng sapatos. Hindi ko alam pero napangiti niya ako.

Naghubad na rin siya ng uniform. Napangiti na lang ako ng makita ko ang tatlong kiss mark sa leeg at balikat niya. Akin siya. At patunay ko na ako ang gumawa sa kanya.

Tumakbo ito sa akin. Natumba kaming pareho sa kama. Nakapaibabaw siya sakin.

“Kuya ang laki pala ng kwarto niyo”

“Siyempre naman. Gusto ko komportable ako sa pagtulog”

Nilibot niya ang paningin sa at ngumiti ito sakin.

“San natutulog si kuya nathan?”

“Ahmm.. sa sahig?” Pagsisinungalin ko.

“Eh bakit dun kuya. Malaki naman itong kama mo eh. Kawawa naman si kuya nathan”

“Natutulog naman siya minsan dito sa kama pero minsan sa sahig. May kutson naman siyang nilalatag”

“Ah ganun ba?” Nakadagan parin siya sakin. Medyo tumitigas na nga si junior eh. Mukhang naramdaman niya na rin.

“Kuya ha! Bawal pa” ang nakangusong sabi nito. Sinunggaban ko agad siya ng halik sa labi.

Sinabayan naman niya ang bawat paghalik ko. T*ng *na! Ang sarap. Ang lambot. Pinagpalit ko ang pwesto namin. Ako ang umibabaw sa kanya habang wala akong tigil sa paghalik sa kanya. Dahan dahan kong hinubad ang damit nito pati na rin sa akin. Parehong pang ibaba na lang ang suot namin.

Pinaglaruan ko ang leeg niya. Pababa sa dibdib nito. Napasabunot siya sakin. Ang sarap kahit medyo masakit. Tumapat ako sa kanya at sinibasib ito ng halik. Sobrang inosente niya.

Tinulak niya ko pahiga sa kabilang side niya. Pareho kaming nakatitig sa kisame.

Libog na libog na ko eh.

“Tama na kuya”

“Ok. Sabi mo eh”

“Kuya..”

“Oh?”

“Mamahalin mo pa ba ako kahit na hangang ganito na lang tayo?”

“Paanong ganito?” Ang naguguluhang tanong ko.

“Ahm.. yung ganito. Yung kiss at oral sex lang”

Napatingin naman ako sa kanya. Tinitigan ko lang siya.

“O-oo naman. Ikaw lang naman ang pinakamatagal kong naging boyfriend”

“Pero kuya, hindi ka ba naboboring sakin?”

“Haixt! Bakit mo naman iniisip yun? Mamahalin ba kita kung puro sex lang ang nasa isip ko” ang sabi ko dito. “Oo malibog ako pero hindi kita pinipilit kung aayaw mo dahil nirerespeto kita. Ganun kita kamahal andrei”

“Wag mo kong iiwan kuya ah. Ikaw ang first boyfriend ko. Mahal na mahal kita”

Lumapit ito sa akin at nahiga sa braso ko at sinubsob ang kanyang mukha sa dibdib ko. Ginulo ko lang ang buhok niya.

“Alam mo, ikaw na bata ka. Ang kulit kulit mo”

“Kaya nga may kuya ako diba kase ikaw ang mag-aalaga sa akin”

“Sus! Oona. Kung hindi lang kita mahal diyan nirape na kita” ang natatawang sabi ko. Pinalo niya ko sa dibdib.

“Aray ha! Masakit yun”

“Eh, ikaw kase eh”

“Gusto mo bang makita si little macoy?” Namula siya hahaha..

“Ayaw” ang nakangusong sabi nito.

“Lumalaki siya kapag nagagalit”

“Ayaw”

“Miss ka na daw niya”

“Ayaw” iling niya.

Kinuha ko ang kamay niya at pinatong sa ibabaw ng ari ko. Pilit niyang tinatanggal pero mas lalo kong nilapit. Hindi rin nagtagal at hinawakan na niya ito. Grabe! Ang sarap.

Hinubad ko ang brief ko at dahan dahang itinulak ang ulo nito pababa sa ari ko. Kapag tumanggi siya ay hindi ko naman ito itinutuloy. Pero ang ipinagtaka ko ay ng sumunod lang ito sa gusto ko.

Tinaas baba niya si little macoy gamit ang kamay niya at dahan dahan niya itong sinubo. Sobrang init ng bibig niya. Ang sarap! Nakatingin lang ako sa kanya habang kinakain si little macoy. Para siyang batang dumidila ng ice cream at lollipop. Mas lalo tuloy akong nalilibugan sa kanya. Para akong hari na sinasamba ang aking pagkalalaki.

Hindi rin naman nagtagal at nilabasan na ako. Pumasok na siya sa cr para maglinis. Ang sarap.

Lumabas ito ng cr gamit lang ang towel ko na nakabalot sa bewang niya. Sobrang puti at sexy niyang tingnan. Para talaga siyang si nathan. Ang pinagkaiba lang nila. Masarap si nathan tirahin habang si andrei naman ay masarap mahalin.

Kaibigan lang talaga ang tingin ko kay nathan. Hindi ko siya kayang mahalin kahit alam kong nasasaktan na siya.

Pinahiram ko ng damit at short si andrei. Nakakatuwa nga kase ang laki laki ng damit ko sa kanya hahaha.. pero ang cute pa rin niyang tingnan. Hay!

“Kuya ang laki naman nitong damit mo para tuloy akong sampayan nito” natawa lang ako.

“Lumapit ka nga dito” lumapit naman ito at naupo sa tabi ko. Ang bango niya. Amoy siyang shampoo.

“Hep! Hep! Hep!” Tulak nito sa ulo ko. “Tama na”

“Tsk! Sayang” ang nanghihinayang na sabi ko. Tinawanan niya lang ako.

“Ikaw talaga ang cute cute mo” papuri ko.

“Kuya naman eh..”

“Bakit ba? Inaano ka ba hahaha”

“Eh basang basa na yung pisnge ko sa laway mo eh kapapaligo ko pa naman” ang nakangusong sabi nito.

“Hayaan mo na. Mahal mo naman ako diba?” Tumango lang ito.

“Opo. Mahal na mahal”

Nakahiga lang kami sa kama habang si andrei ay nanunuod ng tv. Nakakatuwa talaga siyang pagmasdan para talaga siyang bata. I mean oo bata pa siya pero parang bata talaga siya sa paningin ko. Hahaha.. ang gulo ko pero basta ganun.

Medyo madilim na base sa liwanag na nagmumula sa bintana namin. Narinig ko ang pagbukas ng pinto.

Si Nathan.

At kasama na naman niya ang mayabang niyang jowa. Sus! Walang panama sakin yan. Tiyak na mas mahaba at mas malaki ang ari ko diyan. Kahit ilang beses na kaming nagsesex ni nathan wala pa ring makakapagbigay ng ligaya kundi ako lang.

Makuha man niya ang puso ni nathan pero hinding hindi niya makukuha ang galing ko sa pakikipagsex sa kanya. Hindi man sabihin ni nathan, ramdam kong nasasarapan din siya tuwing magtatalik kami.

Napangisi lang ako ng pumasok na silang dalawa. Wow! Ang sweet mga pare. Ang o-OA nila, pramis!

Eto namang boyfriend ko ayun. Sinalubong si nathan na parang artista. Tuwang tuwa siyang nakipagkwentuhan dito. Pati si blue ay tuwang tuwa sa boyfriend ko.

Sige! Matuwa kayo diyan sa cute kong boyfriend akin lang yan hahahaha..

“Nathan, blue. Si andrei boyfriend ko” pagpapakilala ko sa kanila ng makalapit ako. Tanging short lang ang suot ko. Hindi makatingin sa akin ng diretso si nathan.

“Kuya blue ikaw pala ang boyfriend ni kuya nathan? Ang gwapo niyo naman pareho” si andrei.

“Ah, oo eh” sagot ni blue. Pabebe ampota.

Feeling gwapo. Tsk. Kung alam mo lang, pinagsawaan ko na yang si nathan.

Inakbayan ko si andrei at hinalikan sa leeg. Kinurot naman niya ko sa tagiliran.

“Baby bakit mo ko kinurot?”

“Nakakahiya kana kuya nathan at kana kuya blue” ang nahihiyang sabi nito.

“Sus. Mahihiya ka sa mga yan. Magkasintahan din naman sila, magkasintahan din tayo. Ano problema dun?”

“Eeee.. basta! Nahihiya ako” Ang cute hehehe..

Napatingin ako sa dalawa. Si nathan hindi makatingin sakin. Nice nathan. Wag mo lang akong pansinin. Alam ko namang nasarapan ka rin sa ginawa ko sayo kanina. Ang sarap mong araw-arawin.

“Ahmm.. Andrei, bihis muna kami ng kuya blue mo ah”

“Sige kuya. Wait! Ibig sabihin dito na natutulog si kuya blue?”

“Ahm.. minsan lang. Pero kelangan ko kasing samahan ang kuya nathan mo. Incase” ang sarkastikong sabi ni blue. Sapakin ko kaya mukha nito. Nasa pamamahay ko siya.

“Ang sweet mo naman kuya” ang inosenteng sabi ng boyfriend ko. Tsk!

“Magpapaniwala ka diyan. Sa una lang yan” singit ko.

“Bitter” ang mahinang sabi ni blue. Kala niya bingi ako? The f***!

“Tara sa kama andrei. Bigyan mo muna sila ng moment para makapagpalabas” ang nakangising sabi ko. Tumingin sakin ng masama si blue habang si andrei ay nanatiling nakatingin sa ibang direksyon.

Ignorahin mo lang ako nathan. Ipagpatuloy mo yan.

Bumalik na kami sa kama ni andrei. Habang yung dalawa ay nagbibihis na. Nakakaumay silang tingnan. Feeling nila ang perfect perfect ng relasyon nila. Masyado silang matamis!

Habang nakahiga si andrei at nagce-cellphone ay hinahalik halikan ko ito sa leeg.

“Kuya ano ba”

“Hayaan mo lang ako” ang sabi ko dito.

“Eee.. may mga tao eh. Andyan sila kuya nahihiya ako” ang sabi nito.

Alam kong nakikita kami noong dalawang asungot kaya mas lalo akong ginanahan. Pumaibabaw ako kay andrei at hinawi ang cellphone na hawak nito at hinalikan ito sa labi. Wala akong pakialam kung nandyan pa silang dalawa. Edi lumayas sila! Nakakainit sila ng ulo!

Hinawakan ko ang damit nito at ipinasok doon ang kamay ko. Pilit kong nilalaro ang nipples niya habang hinahalikan ito. Alam kong pumapalag siya pero mas malakas ako.

“ Tsk. “ Rinig ko mula kay blue.

Humiwalay ako kay andrei at naupo sa kama at sumandal sa headboard nito. Nagtakip lang ng unan si andrei dahil sa hiya.

“Matulog kana mine. Alam kong may pasok ka pa bukas” rinig kong sabi nito.

“Ikaw rin naman ah. Tulog na tayo” sagot ni nathan. Isa pa to! Feeling.

“Gusto ko ikaw muna ang unang matutulog para sa paggising mo ako rin ang unang makikita mo” ang baduy pramis.

“Oona” pagsuko ni nathan.

Nakita kong nahiga na sila sa sahig. Hinalikan ni blue si andrei sa noo pero pinisil lang ni nathan ang pisnge nito.

Yuck! Anong trip nila?

“Baduy” ang sabi ko. Napatingin naman sa gawi ko si blue. “May problema ba pare?”

“Ah, wala. Ikaw may problema ka ba?” Ang nakangising tanong nito.

Ngumiti lang ako pabalik.

Masasapak ko na to.

“Kuya nagtext na po sakin si papa. Hinahanap na ko”

“Sige. Hatid na kita” ang sabi ko dito. Tumayo na kaming dalawa. Nagbihis ako ganun din si andrei. Pagtingin ko sa dalawa nakayakap si nathan kay blue habang nakaunan ito sa mga braso niya.

Paglabas namin ay sinadya kong masipa ang paa ni nathan. Nagising ito at napatingin sakin.

“Sorry. Hindi ko napansin” ang sabi ko. Saka lumabas na kami.

“Kuya doon talaga sila natutulog sa sahig?”

“Oo. Hindi naman kami kasya sa kamang tattlo eh. Saka may kutson naman sila kaya ok na yun”

“Sabagay. Saka magksintahan sila kaya hindi pwedeng kayong tatlo dun”

Ginulo ko lang ang buhok niya.

Hinatid ko na ito sa subdivision nila. Dalawang bahay mula sa pinaghintuan ko para hindi kami mahalata ng daddy nito. Ayaw pa kase nilang pagboyfriendnin ito. Kaya patago pa lang ang aming relasyon.

Pagbalik ko sa boarding house ay tulog na ang mga ito. Nahiga na ko sa kama saka tumingin sa dingding.

Sisiguraduhin kong maghihiwalay sila. Mali ang taong kinalaban mo blue. Wala akong pakialam kung magjowa kayo pero ilang beses mo na akong pinapainit ang ulo. Ngayon matitikman mo ang galit ko.

Hindi ko man kayo mapaghiwalay pero titiyakin kong isa sinyo ang masasaktan…

---

Painit ng painit na ba?

Vote and comment guys for may next update. Hindi po siya sapilitan. Sa mga masugid kong supporters diyan at sa may gusto lang.

Salamat!

Kabanata 11

Macoy’s POV

Maaga akong pumasok. Naaalibadbaran kase ako sa kanilang dalawa. Feeling nila mag-asawa na silang dalawa kung maglambingan sa isa’t-isa.

Tsk!

Ilang beses ko bang sasabihin na nasa pamamahay ko sila.

Hay!

Pagdating ko sa school pinagkaguluhan na naman nila ang kagwapuhan ko. Well ano bang bago dun? Ako ba naman ang manguna sa most popular student dito sa school namin. Simula noong nag-aral ako dito. Kami na ni nathan ang pinagkakaguluhan ng lahat. Lalo na noong nalaman nila ang dalawang gwapong hinahangaan nila at pinapangarap ay sila din pala ang magkakatuluyan. Nakakagulat nga kase sa halip na husgahan nila kami eh mas lalo pa kami nilang minahal. Mas lalo akong sumikat.

Peymus kung ituring ng iba.

Ang sarap sa feeling. Gayun pa man, hindi ko pa rin pinapabayaan ang pag-aaral ko. Hindi man ako kasing talino ni nathan pero masisiguro ko sayo na hindi naman ako babagsak gaya ng iniisip niyo.

P. E namin ngayon kaya naka short at jersey lang ako. Dumiretso na ko sa basketball court. Meron kang choice kung saang sport ka sasali.

Marami-rami na rin ang tao dito sa court. Half court para sa basketball habang ang kalahating court ay para sa ibang sport.

Ang sarap sa tenga habang naririnig mo ang tilian nila. Sige. Hangaan niyo ako.

Nakita ko si andrei sa riser. Hindi ko alam kung anong ginagawa nitong boyfriend ko dito. Sinalubong ako ng mga kaklase ko pero hindi ko sila pinansin. Lumapit ako kung saan nakaupo si andrei at tinanong ito.

“Wala ka bang klase ngayon?”

“Meron po kuya pero mamaya pa daw 11 am kaya naisipan kong dito na lang ako tumambay. Gusto kitang panuorin” ang nakangiting sabi nito.

Ang cute niya mga pare.

Maingat kami ngayon pareho sa mga kilos namin. Hindi pa kase kami handa ni nathan na sabihin sa lahat na wala na kami, kahit hindi naman talaga naging kami.

Safe naman kung kuya lang ang itawag sa akin ni andrei atleast hindi sila mag-iisipan ng iba.

“Kumain kana po ba kuya?”

“Hindi pa. Mamaya na lang. Ikaw kumain kana ba?” Nag-aalala kase ako sa kanya. Mahal na mahal ko pa naman to.

“Hindi pa rin po. Sabay na lang tayo” aya niya.

“Sige. Panuorin mo kong maglaro ah. Para sayo lahat ng points ko” sabay kindat ko dito.

“Che! Oo na po. Galingan mo ah”

Hahalikan ko sana siya sa pisnge ng mapansin kong nandito nga pala kami sa court at marami ang mga matang mapagmatyag diyan.

Ginulo ko na lang ang buhok niya at bumalik na ako sa mga kasamahan ko.

Pagbalik ko ay sakto namang pasok ni nathan kasama ang unggoy na boyfriend nito pati na rin ang mga kaklase nito. Rinig ko ang sigawan nila. Akala siguro nila ay binibisita ako ni nathan. Alam niyo naman ang mga shippers diyan.

Syempre. Kelangan namin magpanggap for our image and popularity especially to our beloved fans who makes us popular.

Lumapit ako kay nathan kahit nandiyan pa ang boyfriend nito.

Inakbayan ko ito.

Nagsigawan sila.

Sige. Sumakay lang kayo samin. Bumulong ako kay nathan.

“Umayos ka nathan. Sumakay ka na lang sa mga gagawin ko. Tandaan mo maraming mata ang nakatingin satin. Tiyak na sisikat na naman tayo nito.” tumango lang ito at ngumiti.

“ Good“ bulong kong muli. Nagsitilian na naman sila.

Nakaakbay pa rin ako kay nathan. Dahan dahan ko siyang dinala malapit sa upuan ko. Pinaupo ko siya.

“Mahal punasan mo ko mamaya sa likod ah kapag pinagpawis ako. Alam ko namang ayaw mong magkasakit ang pinakamamahal mong boypren” ang medyo malakas kong sabi. Sinadya ko talagang iparinig sa kanila.

“O-oo naman m-mahal” ang wari’y kinakabahang sabi nito. Tumingin muna siya kay blue saka tumingin sakin ng di sigurado.

At nagwala na ang mga fans namin.

“Sige na mahal. Maglalaro na kami. Wala ba kong kiss diyan?” Halatang halata sa mukha nito na ayaw niya. Napangisi lang ako.

Nilapit ko ang mukha ko sa mukha niya at hinintay ang halik nito sa pisnge ko. Nagsigawan na naman sila. Sige lang guys, ituring niyo kaming celebrity.

Medyo nangangalay na ko ah. Naisipan kong lingunin siya. Paglingon ko ay saktong nagkadikit ang aming mga labi. Hindi ko alam na papalapit na pala ang mukha niya sa mukha ko. Mas lalong lumakas ang tilian ng mga babae at mga binabae na humahanga sa amin. Binalot kami ng matinding sigawan.

Eto ang first time na nagkiss in public ni nathan at sa school pa. Tiyak na pagpe-fiestahan na naman kami nito sa facebook at pagchichismisan sa buong school.

Nakita kong namula si nathan saka yumuko. Tumingin ako sa gawi ni blue. Halos hindi na maipinta ang mukha nito sa galit. Wala na kong magagawa dun. Its an accident. Saka nagsisimula pa lang ako para inisin siya. Palihim siyang nag f*ck y** sign sakin. Ngumiti lang ako.

Pagharap ko sa gawi ni andrei ay kapansin-pansin sa mukha nito ang lungkot pero napalitan agad ito ng ngiti ng makita niyang nag-aalala ako. Nag OK sign siya at bumulong sa hangin na galingan ko daw.

Balak ko pa sana siyang puntahan pero tinawag na kami ni coach. Babawi na lang ako sa kanya mamaya. Hope maintindihan niya ang ginagawa ko. Naipaliwanag ko na naman sa kanya at naiintindihan niya daw ito.

“Go Macoy!” Ang sigaw nila.

Habang naglalaro kami ay hindi ko alam kung saan ako titingin kung kanino ako magpapasikat. Kay andrei ba o kay nathan.

Tuwing makakashoot kase ako ay inaalay ko ito para kay andrei pero dahil nagpapanggap kami ay inaalay ko rin ito para kay nathan. The f***! Naguguluhan na ako guys. Ayoko masaktan ang boyfriend ko. Ang hirap maging gwapo! Pakiintindi na lang po.

Pagkatapos ng first half ay tumabi na ako kay nathan. Tumalikod ako ng upo sa kanya.

“Mahal punasan mo naman ang likod ng boyfriend mo. Pawis-pawisan na ako oh” ang malambing na sabi ko. Kita kong kumuha ng towel si nathan at pinunasan  ang likod ko. Ang ingay ng tilian nila. Kaliwat kanan ang picture nila samin.

“O-ok na mahal” Saka ito ngumiti.

“Salamat” at humalik ako sa pisnge niya. Kita mo ang pamumula sa mukha nito.

“Ang cute mo namang mahiya mahal. Ikaw lang ang pinaka-cute na nakilala ko sa buong buhay ko”

“S-salamat”

Kinakabahan ba siya? Ngayon pa kung kelan marami na ang nakatingin samin. Inaalala niya ba ang gag*ng boyfriend niya? Tsk! Eh mukhang paa ko lang siya eh.

“Balik na ko sa game mahal”

“Sige. Galingan mo ah”

“Opo. Lahat naman ng laro ko inaalay ko para sayo” saad ko.

Hindi na siya nagsalita.

Natapos ang game na kami ang nanalo. Sunod na gumamit ng court ay ang klase nila nathan. Pumunta na ko sa cr para magbihis. Pagkatapos kong magbihis ay hinanap ko si andrei. Buti naman at nakita ko ito. Nakaupo siya sa bench dito sa park ng school namin. Lumapit ako at naupo sa tabi niya.

“Kamusta?” Ang nakangiting bati ko dito.

“Ok lang” habang nakatingin siya sa malayo.

“Kumain ka na ba?”

“Hindi pa” sagot niya.

“Kain tayo” yaya ko.

Tumango lang ito.

“Galit ka?”

Umiling lang siya.

“Eeee.. galit ka kay kuya eh” ang sabi ko dito.

“Hindi nga!”

“Weh! E bakit di ka makatingin sakin”

“Ayoko lang”

“Kase nga galit ka” ang sabi ko.

“Hindi nga po ako galit ang kulit” ang naiinis na sabi nito.

“O eh bakit nga di ka makatingin sakin?”

“Basta!”

“Pag di ka tumingin sakin sasabihin ko sa lahat na boyfriend kita”

Alam kong bawal pa na ipagkalat na may boyfriend na siya kase ayaw pa ng mga magulang nito.

Siguro ay natakot siya kaya humarap ito sa akin.

“Nakaharap na”

“Nakaharap ka nga pero yang dalawang mata mo sa iba nakatingin”

“Hindi kita kayang tingnan” ang nakangusong sabi nito.

Hay! Para talaga siyang bata kung magalit. Oo bata pa siya. Kaya nga minsan ayokong magmahal ng mas bata sakin eh, pero iba si andrei. Iba yung nagagawa niya sakin.

“Bakit naman?”

“Basta! Wag na makulit” ang naiinis na sabi nito.

“Dahil ba sa kiss namin ni nathan?”

“Hindi noh!”

“Eh bakit nga?”

“Basta ayaw kitang tingnan”

Hay!

“Sa kiss nga namin ni nathan kung bakit ka nagkakaganyan ngayon. Alam mo naman di ba”

“Oo alam ko. Dapat naman lagi kong intindihin yun di ba?” Ang sabi nito.

Hay!

Sa sobrang inis ko ay hinablot ko ang ulo nito at hinalikan siya sa labi. Mabilis lang naman.

Buti na lang at walang masyadong tao ngayon.

“Mahal kita andrei. Tandaan mo yan! Pag hindi ka pa rin tumingin sa akin hahalikan ulit kita dito at hindi ko na alam ang susunod na mangyayari..”

“Oo na! Haharap na po KUYA” ang nakangusong sabi nito. Pinisil ko lang ang labi niya at ginulo ang buhok nito.

“Good” tumungin ito sa akin at ngumiti. Ayan na naman tayo sa mga ngiti niya eh. Wala, inlove na naman ako.

“Tara. Kain na tayo kuya”

“Sige ba. Ako na ang magbabayad ah” ang sabi ko dito.

“Wag na kuya. May pera pa naman ako” ang sabi nito.

“Itago mo na lang yan. Isipin mo na lang na mag-asawa na tayo. Ako ang lalaki kaya bubuhayin kita. At ikaw bilang asawa ko. Ikaw ang magbubudget ng pera ok ba yun?” Kindat ko dito.

“Asawa agad? Hindi pa nga tayo open in public kuya eh. Niloloko mo naman ako eh”

“Hindi naman natin kelangan ipagkalandakan sa publiko ang pagmamahalan natin eh. Hindi doon masusukat kung gaano kita kamahal. Ang maiparamdam ko lang sayo araw-araw ang pagmamahal ko sapat na” ang sabi ko dito. Kelangan ko bumawi kase mahirap manuyo ng bata hahaha..

Yumakap ito sa bewang ko at tumingala sa akin.

“Gusto ko ng spaghetti kuya at fried chicken”

“Sige ba”

Kumain lang kami sa karinderyang may tindang spaghetti at fried chicken. Ewan ko ba sa batang to at hilig na hilig sa ganyang pagkain. Kahit hindi siya kumain ng kanin basta may spaghetti masaya na siya. Ganun na rin lang ang kinain ko.

Pagkatapos naming kumain ay nagpabili ito ng ice cream. Naisipan na lang namin umuwi. May pasok pa si nathan hangang gabi.

Binili ko siya ng ice cream. Habang naglilibot kami sa tabing ilog ay wala itong ginawa kundi ang kumain ng kumain ng ice cream. Kung alam niyo lang kung anong pagpipigil ang ginagawa ko dito kay andrei. Hindi ko kase maiwasang tingnan siya tuwing didilaan niya yung ice cream. Ewan ko pero iba yung way ng pagkain niya ng ice cream. Parang titigasan ka kapag pinanuod mo siyang kumain. O masyado lang akong green minded.

“Ubusin mo na nga yan” utos ko.

“Eh malaki yung ice cream na binili sakin eh hindi ko agad maubos” sh*t! Oonga noh?

“Ah basta! Ayusin mo ang pagkaim mo”

“Ha? Maayos naman ah. Nababaliw ka na naman kuya”

“ Kung alam mo lang.. kanina pa ko nababaliw dito kakatitig kung paano mo dilaan yang ice cream “ bulong ko sa hangin.

“May sinasabi ka kuya?” Lumingon ako sa kanya at ngumiti.

“W-wala. Upo muna tayo sa ilalim ng puno” tumango lang ito. Nilagay ko ang bag namin sa gilid ng puno habang naupo siya at sumandal sa puno ng mangga. Humiga naman ako sa mga hita niya at tinitigan ito.

“Mauubos mo na ba yan?” Ang tanong ko.

“Oo malapit na kuya. Teka! Bakit ba atat na atat kang maubos ko tong ice cream?”

“Baka ma-rape kita” nagulat naman siya.

“R-rape?” Di ko alam kung matatawa ako sa kanya o ano hahaha..

“Oo”

“Sasapakin kita kapag ginawa mo yun” ang nakasimangot na sabi nito.

“Hahaha.. ayusin mo kase pagdila mo diyan sa ice cream. Naiimagine ko tuloy kapag ginagawa mo yan kay little macoy ko eh” pinitik niya yung noo ko.

“Aray! Masakit yun ah” reklamo ko.

“Napakabastos mo!” Pero tawa lang ako ng tawa. “Sige tawanan mo lang ako”

Nagtatampo na siya hahaha.. seryoso na.

“Sorry na bunso”

Nakasimangot siya habang kinakain yung ice cream.

“Sige ka. Masamang kumain kapag nakasimangot. Masama daw yun” hindi niya ko pimansin. Nakatingin siya sa malayo.

Inangat ko ang ulo ko at hinalikan ito sa pisnge. Inirapan niya lang ako saka siya ngumiti ng palihim.

“Panget mo” ang sabi nito.

“Wow! Ako panget? Ngiti ko pa nga lang inlove kana sakin paano pa kaya kung mahalin kita ng lubos lubusan” sinungitan niya lang ako.

“Yabang mo” hahaha..

Sa wakas naubos niya na rin yung ice cream.

Teka! Baka isipin niyo malibog ako ah. Medyo lang pero hindi. Basta hindi.

“Wait lang kuya maghuhugas lang ako ng kamay sa ilog”

“Sige”

Nanatili lang akong nakahiga sa damuhan. Hindi rin nagtagal at bumalik na siya sa pwesto niya. Nilalaro nito ang buhok ko habang nakatitig siya sakin.

“Ang gwapo ko noh?” Kindat ko dito.

“Che!”

Pinisil ko lang ang ilong niya. Sobrang cute niya talaga. Kaya noon pa lang na alam kong may gusto ito sa akin niligawan ko na siya. Iba kase yung kacute-an niya. Iba yung naidudulot na charm niya.

“Siguro ikaw ang baliw na baliw sakin no kuya?”

“Eee.. paano kung sabihin kong oo? Pwede ba kitang halikan sa labi?” Magsasalita pa sana siya ng bigla ko itong sunggaban.

Hindi ko talaga tinigilan ang paghalik sa labi nito. Mas lalo kong nilaliman. Napangiti ako ng hindi niya ko tinulak.

Dahan dahan ko siyang hiniga sa damuhan habang patuloy kami sa paghahalikan. P*tek! Nababaliw na ako sa labi niya.

Humiwalay ako sa halikan namin at tinitigan siya. Kita mo ang hiya sa mukha niya. Pumikit ako at sinunggaban ulit siya ng halik.

“ K-kuya.. “ impit na ungol nito.

Nilalamon na ko ng emosyon. Sobrang sarap niya. Pinasok ko ang kamay ko sa damit niya at nilaro ng daliri ko ang nipples niya. Napasinghap naman ito. Bumaba ako ng halik sa leeg papunta sa dibdib niya at dilaan ang tigkabilang utong nito. Halos sabunutan na niya ang buhok ko. Bumalik ulit ako ng halik sa labi niya.

Libog na libog na ako! Tinulak ko siya padapa sa damuhan at binaba ang suot nitong pants. Dumapa ako sa kanyang likuran at dinikit doon ang ari ko.

“Kuya tama na” ang sabi nito. Pero nababalot na ko ng libog ko.

Ibinaba ko ang suot kongpants.

“K-kuya..”

Napatingin ako sa mukha niya.

“ N-nathan? “

Bulong ko sa hangin. Pumikit ako at umiling.

Bakit mukha niya ang nakikita ko?

Itutuloy…

---

Vote and comment guys. Ano masasabi niyo?

Salamat sa patuloy na pagsuporta :)

Kabanata 12

Macoy’s POV

Naupo ako at umiling ng ilang beses. Tang* na! Tuwing malilibugan ako siya ang nakikita ko. Mamaya ka sakin nathan. Lalaspagin kita. Ipapasok ko lahat ng ari ko sayo at wala kang ibang mararamdaman kundi ang sarap na idudulot nito.

Baka isipin niyo na mahal ko siya dahil sa halip na mukha ni andrei ang nakikita ko eh mukha ni nathan. Hahaha.. alam niyo naman na malibog ako. Ang sarap kase ni nathan. Si andrei masarap, masarap mahalin.

Pina-alalahanan lang siguro ako ni nathan kase hindi na tama ang ginagawa ko sa boyfriend ko. Kung nalilibugan ako sa kanya ko ibuhos. Sabagay sanay na naman siyang magsakripisyo lagi.

“S-sorry” ang sabi ko.

Alam kong medyo nadissapoint ko siya at pinagsisisihan ko yun.

Naupo ito at hindi makatingin sa akin.

“Drei sorry na” ang pagmamakaawa ko. Hinila ko ito at niyakap ng mahigpit. Hinalikan ko siya sa ulo ng ilang beses at pinadama dito na mahal na mahal ko siya.

“Kuya naman eh” ang malungkot na sabi nito.

“Sorry na nga bunso. Nagsisisi na si kuya. Mahal na mahal kita ah”

f*ck! Bakit nagiging korni ako pagdating sa kanya. Haixt! Siya lang talaga ang nakakagawa nito sa akin.

Tumingala ito sa akin at tumitig. Sh*t! Ang cute niya.

“Kuya pwede magtanong?”

“Oo naman”

“Bakit mo nga pala nasabi ang pangalan ni kuya nathan kanina bago mo gawin sakin yun” umiwas ako ng tingin at nagpalinga-linga.

“Ahmm.. ano kase.. ahmm..” sh*t! Paano na to? “Ahmm.. kase baka hindi makapasok ang kuya nathan mo sa kwarto. Malilimutin kase yun pagdating sa susi” ang natatawang sabi ko.

Maniwala ka please..

“Nge! Malilimutin pala si kuya nathan” ang di makapaniwalanh sabi nito. “Buti na lang at naalala mo siya kanina kundi sira na yung pangako mo sakin na hindi mo ko gagalawin hanggat hindi pa ko pinapayagan ni papa” ang sabi nito.

Ginulo ko naman ang buhok niya at hinalikan ito sa pisnge.

“Pero pwede mo naman akong i-BJ di ba?” Ang pang-aasar ko.

“Heh!”

Yun lang kase ang pwede kong gawin sa kanya. Ang ipakain dito si little macoy ko. Takot pa kase itong pasukin ko siya na nirerespeto ko naman.

Si nathan lang talaga ang hindi ko matiis na tirahin. The f*ck talaga. Buti na lang at pumasok siya sa eksena kanina kundi masasaktan ko itong taong mahal ko.

Hay!

Always use condoms guys. Mas maganda na laging safe. Oo, may times na hindi ako gumagamit ng condom kay nathan pero ilang beses lang yun at sinisiguro kong malinis kaming dalawa. Kaibigan ko pa rin naman siya at ayokong magkaroon kami ng sakit pareho.

Pwede tayong magmahal ng lalaki pero tandaan natin na dapat may alam din tayo sa sex education.

Malibog ako pero may alam ako pagdating sa safe sex na sinasabi nila. Wag tira ng tira ah.

Nagstay lang kami ng ilang oras dun at hinatid ko na siya sa subdivision na tinutuloyan nito.

Kiniss ko siya, kiniss niya rin ako. Ayaw pa nga niyang umuwi eh. Sabi ko hindi pwede magagalit ang daddy nito. Pagnaging mag-asawa na kami saka pwede na kaming magsama lagi. Wala siyang nagawa kundi ang umuwi ng nakanguso.

Napailing na lang ako. Sa totoo lang ay gusto ko pa rin siya makasama ng matagal pero alam kong mapapagalitan ito kapag ginabi siya ng husto.

Dumaan ako sa sari-sari store at bumili ng yosi. Ang tagal ko ng hindi nakakapagyosi ah dahil yun kay andrei. Ayaw niya kase ng taong nagyoyosi. Ngayon lang naman, pampatanggal stress.

Pagkatapos kong magyosi ay umuwi na ko sa bahay. Naabutan ko lag na hindi nakalock ang pinto. Pagbukas ko ay saktong nagbibihis si nathan. Hmmm.. mukhang kararating niya lang ah.

“Mukhang mag-isa ka lang ngayon ah. Asan yung boyfriend mo?”

“Ah, kaaalis lang niya. Dumating kase ang mga magulang nito kaya hindi siya dito makakatulog ngayon”

Kapag sinuswerte ka nga naman.

Sinara ko ang pinto at nilock. Hinawakan ko ang bulsa ko at kinapa doon ang condom.

Lumapit ako sa nagbibihis na si nathan. Nakasuot lang ito ng short.

“Dito ka na mahiga sa kama ko” ang sabi ko dito ng makaupo ako.

“Hindi na macoy. Dito na lang ako sa sahig” ngiti nito.

“Ok nga lang sakin nathan. Dito kana sa tabi ko”

“Hindi na macoy”

“Dahil ba sa boyfriend mo? Tsk. Nathan walang tumatagal sa ganyang relasyon” hindi siya nagsalita.

“Iiwan ka rin niyan” nagsuot na siya ng sando. Tumingin siya sa akin.

“Di ba magkarelasyon din kayo ni andrei. Sa tingin mo ba magtatagal kayo?” Balik na tanong nito.

Hindi agad ako nakapagsalita. Abat!

“O-oo… Oo naman. Sisiguraduhin ko sayong magtatagal kami kase mahal ko siya”

“Ok” ang sabi nito.

“Ang tapang mo ng sumagot ah. Yan ba ang natututunan mo sa boyfriend mo?”

Hindi niya ko pinansin. Napangisi lang ako. Aktong kukunin nito ang panlatag niya sa sahig ng hilahin ko ito pahiga sa kama. Pumatong ako sa ibabaw niya.

“Kinakausap kita nathan wag kang bastos”

“Macoy matutulog na ako”

Hinalikan ko siya sa leeg.

“Macoy ano ba. Tama na!” Tumingin ako sa kanya.

“Bakit? Hindi ka na ba masaya sakin?”

“Macoy please”

“Mas magaling na ba si blue sa sex kesa sakin nathan? Sagutin mo ko! Mas gagalingan ko pa kung gusto mo”

“Please macoy. Ayoko na. Itigil na natin to” hinawakan ko ang tigkabilang kamay nito pataas sa ulo niya at hinigpitan ang hawak doon.

“Hindi ako titigil nathan. Ikaw ang kapalit ng utang ng mga magulang mo. Kung gusto mong umalis, umalis ka! Pero ito ang tatandaan mo. Kahit anong hirap ang gawin mong pagtatrabaho hinding hindi mo kami mababayaran. Mabayaran mo man kami ng pera pero yung tulong na ginawa namin sa inyo noon pa lang hinding hindi mababayaran yun ng pera. Tandaan mo yan nathan!” Sigaw ko. Nakita ko lang pumatak ang luha nito sa pisnge.

“Hangang kelan ko pagbabayaran ang utang namin sayo macoy?”

“Hangang magsawa ako sayo. Pagmamay-ari kita nathan. Hahayaan kong magmahal ka ng iba pero tandaan mo akin ka pa rin” humikbi lang ito.

“Macoy magkaibigan tayo diba? Kaibigan mo naman ako diba?” Pagmamakaawa nito.

Mapusok ko siyang hinalikan sa labi. Tinulak ko siya padapa sa kama at dahan dahan kong hinubad ang suot nito. Kinuha ko ang condom ko sa bulsa at mabilis kong isinuot sa pagkalalaki ko. Ng maisuot ko na ito ay agad ko siyang ipinasok sa butas ni nathan. Narinig ko ang pagngiwi niya. Wala na akong pakialam basta ang alam ko lang nilalamon na ko ng galit at libog ko kay nathan.

Hindi ko na mabilang kung ilang beses namin yun ginawa. Ilang posisyon ang aming sinubok. Hinahayaan niya lang ako sa gusto kong gawin sa kanya.

Pagkatapos ng matinding sex na ginawa namin ay naupo lang ako sa kama habang nakasandal sa head board. Si nathan ay nakahiga na sa tabi ko habang mahimbing itong natutulog. Hubo’t hubad kaming dalawa. Tanging kumot lang ang bumabalot saming katawan.

Nakatalikod ito sa akin habang tinititigan ko siya. Ang cute ng kaibigan ko. Ang kinis ng balat. Hindi mo mababakas sa balat at kulay nito na mahirap siya. Napailing lang ako habang kinukuha ko ang yosi sa katabing table ko. Nagsindi ako at hinithit ito.

Habang nasa ganun akong posisyon ay biglang gumalaw ito. Napayakap siya sa akin. Labis naman ang gulat ko sa ginawa niya kaya tiningnan ko ito ng maigi kung tulog o gising ba siya. Tulog na tulog naman siya. Tatanggalin ko na sana yung kamay niya ng mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakayakap sa akin.

“ Wag mo kong iwan “ ang bulong nito.

Napangiwi lang ako. Anong pinagsasabi nito? Alam kong may gusto itong besfriend kong ito sa akin kaya nga hindi niya ko masisisi kung iforce ko siyang isex kase pinagbibigyan ko lang ang kagustuhan niya. He likes me, kaya heto ako, binibigay ko ng buo ang katawan ko.

“Nathan nababaliw kana. Bitawan mo nga ko” alam kong para akong tanga na kinakausap ang tulog. Tatanggalin ko na sana ulit ang kamay niya ng muli siyang magsalita.

“Please.. wag mo kong iwan” ang natutulog na sabi nito.

Napabuntong hininga lang ako.

“Oo na. Hindi kita iiwan” simangot ko.

“Salamat…”

Napangiti lang ako.

“ Salamat blue.. “ dagdag pa nito.

---

Nathan’s POV

Pagkagising ko ay bigla akong napaupo. Teka! B-bakit ako nakayakap kay macoy?

Kinuha ko ang mga damit ko sa sahig at mabilis itong sinuot. Napainda na lang ako sa sakit ng katawan ko. Hindi ko na matandaan kung ilang beses niya kong ginamit kagabi basta ang alam ko lang ay hindi ko na kayang makipagtalo pa sa kanya.

Siguro ay mababaw na ang tingin niyo sa akin. Mababaw kase hinahayaan ko siyang gawin ito sa akin.

Simula noong pinanganak kami ni macoy ay nangatulong na ang mga magulang ko sa kanila. Si tatay noon ay isang driver habang ang nanay ko naman ay taga laba at taga linis ng buong bahay nila. Binigyan nila ang mga magulang ko ng trabaho. Mabait at masiyahin ang pamilya nila. Hindi nila kami itinuring na iba. Kung anong kinakain nila ay ganun din ang kinakain namin.

Sobrang bait nila sa mga magulang ko. Hangang sa lumaki kami ni macoy at magkaisip. Pero ang nagpabago ng aming sitwasyon ay noong magkasakit si tatay. Tumigil ito sa pagmamaneho habang si nanay ay nanatiling katulong. Hindi nila kami pinabayaan. Lahat ng gastos at gamot ay bukas loob nilang binigay kay tatay.

Hindi na kaya ni tatay magtrabaho kaya lagi lang itong nasa bahay binabantayan ng kapatid ko kapag pumapasok ng trabaho si nanay.

Hangang sa makapagtapos kami ni macoy ng sekundarya ay inoperan ako ng mga magulang nito ng scholarship. Alam kong sobra sobra na ang tulong nila sa amin na gaya nga ng sabi ni macoy ay hindi namin basta basta mababayaran ng pera. Kung mabayaran man namin ay hindi pa rin namin mababayaran ang bukas loob na tuling nila sa amin.

Hindi ko alam kung bakit ako pumayag na tanggapin ang scholarship na ito. Siguro ay dahil sa kagustuhan kong makapagtapos at maiahon sina nanay at tatay sa kahirapan. Gusto ko ring ibalik ang mga tulong na ibinigay nila sa pamilya namin.

Hindi ko rin alam kung bakit nagbago si macoy, kung bakit ang dati kong kaibigan ay biglang nagbago. Sobrang close at malapit kami niyan noong high school. Simula noong magtapat ako sa kanya ay bigla na itong nagbago. Alam kong magkaibigan pa rin kami pero hindi ko alam kung ang pagkakaibigang iyon ay hangang salita na lang.

Minahal ko siya dahil mahal ko siya. Minahal ko siya kahit hangang kaibigan na lang abg gusto niya pero bakit parang nawawala na lahat ng pagmamahal ko sa kanya.

Hay!

Huminga lang ako ng malalim habang tinititigan siya. Bigla itong nagmulat. Umiwas naman ako agad ng tingin at pinagpatuloy ang ginagawa ko.

---

Macoy’s POV

Sh*t! Eto na naman ako. Pinagnanasahan ng mga fans ko. Well maglaway sila.

“Pre, iba ka talaga. Sikat na sikat ka. Hahaha.. bigyan mo naman ako ng kagwapuhan mo” ang sabi ni junmar. Kateam mate ko sa basketball.

“Gago! Kung pwede lang ibinigay ko na sayo. Ayoko ng pagkaguluhan” pahumble na sabi ko. Siyempre dagdag stardom yun.

“Siguro ang dami mo ng chicks na nadali noh?” Pang-aasar pa nito.

“Ako pa? Oo naman”

“Teka! Baka magalit ang boyfriend mo niyan”

Sabi ko naman sa inyo eh, sikat kami dito sa buong school saka alam nila ang relasyon namin ni nathan.

“Ulol! Noon pa yun nung hindi pa kami ni nathan. Baka mamaya ipagkalat mo masira kami gago! Bubugbugin talaga kita”

“Chill lang pare! Relaks!” Pagsuko nito.

“Umayos ka. Baka gusto mong makita ang kamao ko diyan sa mukha mo”

“Ikaw na talaga pare!” Sabay apir nito sakin.

Well ganito ako magsalita sa kanila. Straight to the point pero ok pa rin.

Habang nasa ganoon kaming pwesto ay sakto naman ang pagdaan ni nathan sa amin. Kasama nito ang gago niyang boyfriend.

Sus!

Pagtingin ko sa katabi ko umalis na pala yung gago kong kaibigan kaya naiwan ako dito sa playground mag-isa. Mamaya pa naman yung klase ko kaya ok lang na nandito ako.

Biglang nagring ang phone ko.

Calling…

“Hello” sagot ko sa tawag.

“Hello kuya”

“Bakit bunso?”

“Wala lang. Namiss po kita”

“Ako din namiss kita. Asan kana ba?”

“Dito”

“Ha? Saang dito?”

“Dito sa harapan mo” ang sabi niya. Nagpaikot ikot naman ako ng tingin para hanapin siya. Nakita ko lang ito sa kabilang dulo habang kumakaway sakin. Ng makita ko siya ay bigla itong tumakbo papalapit sa akin.

“Hi kuya” bati nito. Sobrang cute niya.

“Hello. kamusta ka?”

“Ok lang po. Pinagalitan ako ni daddy kagabi” ang nakangusong sabi nito.

“Ha? Bakit?”

“Eh kase sobrang aga ni daddy umuwi. Ayun gabi na noong dumating ako. Alam mo bang Isang oras niya kong sinermunan”

“Sorry” saad ko.

“Ano ka ba kuya. Ok lang. Over protective lang si daddy saka iniisip niya lang kaligtasan ko”

Ginulo ko lang ang buhok niya.

“Pag naging open na tayo in public. Sisiguraduhin ko sayong lagi kitang ihahatid sa daddy mo para malaman niyang ligtas ka”

“Talaga kuya?”

Tumango naman ako.

“Gusto na po kitang sabihan ng i love you sa harap ng maraming tao. Wala na kong pakialam kung magustuhan man nila tayo o hindi. Basta mahal na mahal kita kuya” ngumiti lang ako.

“Wag kang mag-alala darating din tayo diyan” sabi ko. “Teka. Wala ka bang pasok ngayon?”

“Meron po. Mga 20 mins. Na lang po at magstart na klase namin”

“Tsk. Ganun ba? Sige, hatid na kita sa room mo” tumango lang ito saka ngumiti. Alam kong kinikilig siya.

“Kuya..”

“Hmm?” Ang sabi ko habang naglalakad kami.

“Salamat”

“Wala yun”

“Sabay tayo kumain at umuwi mamaya ah”

“Oo naman. Sabi ko nga diba. Responsibilidad na kita ngayon”

“Kuya naman eh”

“Hahaha.. o siya sige na. Mag-aral ka ng mabuti ha” ang sabi ko. Tumango naman siya at nagbabye sakin.

Ang hirap ng ganito. Yung gusto mo siyang ikiss at yakapin pero hindi pwede. Lagi kang nakadepende sa sasabihin ng iba.

Matapos ko siyang ihatid sa room ay bumalik na ako sa klase ko. Alam kong mamaya pa ang simula ng klase namin pero mas minabuti ko na lang na matulog muna sa room.

Wala naman masyadong nangyari ngayong araw na ito. Nagturo lang si maam at nagpaquiz. Sabi ko nga diba hindi ko naman pinapabayaan ang pag-aaral ko.

Sabay kaming kumain at umuwi ni andrei. Ayoko namang mapagalitan ulit siya ng daddy niya.

Pagdating ko sa bahay ay nagbihis at bumili ako ng pagkain sa labs.

Hindi rin nagtagal at bumukas ang pinto. Kasama na naman nito ang boyfriend niya. Hindi ba sila mapaghiwalay? Jusko!

Ano yun? Pilay ba si nathan? May kapansanan ba siya? Sarap sapakin ni blue sa totoo lang feeling perfect boyfriend.

Medyo halatang hirap pa rin maglakad si nathan. Napangisi lang ako.

“Pare bakit ganyan yan maglakad. Wag mo kasing araw-arawin. Baka mapagod ng husto yan” pang-aasar ko. Natawa naman siya.

“Talaga ba? Alam mo pare ginagalang ko si nathan. Wag mo kong igaya sayo siraulo”

“T*ngi *na mo!” Bulyaw ko.

“Gag*!” Sigaw niya.

“Ikaw ang gag*!“sigaw ko rin.

Hindi ako basta basta magpapatalo sa kanya.

“Blue tama na” ang pigil ni nathan dito.

Tumango lang si blue at sinunod ang kanyang pinakamamahal na kasinyahan. Edi wow! Sige magsama kayo!

Hindi na ko nagsalita. Medyo pagod ako kagabi kaya tama na yun.

“Hindi ka ba kakain?” Ang tanong ni blue dito. Matapos magbihis si nathan.

“Hindi na. Medyo busog pa naman ako. Mamaya na lang pag nagutom ako”

“Eh gusto kitang makitang kumain bago ako umalis. Saka ayokong natutulog ka ng gutom. Alam mo namang ayaw ko nun diba? Iniisip ko lang ang kalagayan mo” tumango lang si nathan.

Wow! Edi kayo na ang sweet.

Nakakaumay sila pramis!

“Sige na mahal. Umuwi kana, ok lang ako dito baka hinahanap ka na ng mommy at daddy mo. Alam mo namang bihira lang sila pumunta dito diba?”

“Oonga pero pwede bang magstay pa muna ako dito ng ilang oras?” Si blue.

“Pwede naman kaya lang alam kong hinahanap kana nila. Sige na, diba aalis na sila bukas. Kahit ngayon lang ienjoy mo ito kasama sila. Pramis babawi ako” ang sabi ni nathan.

“Hay! Sige na nga” ang nakangusong sabi ni blue.

Tsk! Ang jojologs nila.

“Hatid na kita sa labas” alok ni nathan. Tumango naman si blue saka inakbayan si nathan.

Nahiga lang ako sa kama ng makalabas sila at tumitig sa kisame.

Hayyss!

Biglang nagflash back sakin ang nangyari kagabi.

Flashback-

“Please.. wag mo kong iwan”

ang natutulog na sabi nito.

Napabuntong hininga lang ako.

Ano kayang pinagsasabi nito.

“Oo na. Hindi kita iiwan” simangot ko.

“Salamat…”

Napangiti lang ako.

“

Salamat blue..

“ dagdag pa nito. Blue? Yung gagong yun? Hindi ako nagsalita.

Pinagmasdan ko lang siya habang natutulog. Hinawi ko ang buhok niya at tinitigan ito sa mukha.

“Macoy..”

bulong nito.

“Macoy..”

Nagulat ako ng paulit ulit nitong binanggit ang pangalan ko habang natutulog siya.

The f*ck! Nathan wag mo kong ganyanin. Hindi kita mahal! Ayokong mahalin ka.

Mas humigpit ang yakap nito sa akin. Hindi ko alam pero ang bilis ng tibok ng puso ko. Bakit ang sarap sa pakiramdam?

Sh*t!

Sh*t!

Sh*t!

Ayoko nathan! Ayoko!

-Present-

Bumalik na lang ako sa katinuan ng biglang bumukas ang pinto. Dahan dahan itong pumasok. Ang tagal niya sa labas ah. Wag mo sabihing nagquckie sila doon.

Grabe! Wala ba silang pinipiling lugar? Tsk! Tsk! Malalandi.

Naupo ito sa mini table namin. Hindu ko alam kung bakit ako Tumayo ako at kinuha ang binili kong pagķain at ibinigay sa kanya.

“Bumili akong pagkain kanina. Alam kong hindi ka pa kumakain” lumingon ito sa akin ng nagtataka. Umiwas naman ako ng tingin. “P-paborito mo yang binili ko”

Nakatitig lang siya sa akin. Napakunot naman ako ng noo at bumalik sa kama na nagkakamot ng ulo. The F*ck! Macoy anong nangyayari sayo?

Pagkaupo ko sama ay hindi parin ako makapaniwala sa ginawa ko.

“Macoy salamat” ang sabi nito.

Tumingin ako sa kanya at ngumiti. Nababaliw na ba ako? Hindi ko alam pero ang saya ko. Ng mapansin kong todo ngiti ako ay bigla akong sumimangot.

“Hindi yan libre. Ikaw maglilinis ng kwarto natin sa sabado” ang masungit na sabi ko.

“Ok lang” ang nakangiting sabi nito. “Ang saya ko ngayon macoy” umiwas ako ng tingin saka sinulayapan siya. Pumikit ako at huminga ng malalim.

Fck! Fck!

Heart please.. stop beating. Hina-high blood lang siguro ako.

“Wala akong pakialam kung masaya ka” pagsusungit ko.

Nakangiti lang siya.

“Macoy salamat talaga sa pagkain ah”

“Wala nga kong pakialam! Hindi nga yan libre ang kulit mo rin noh!” Sigaw ko.

“S-sorry” ang nakatungong sabi nito.

Sh*t!

T*ng *na!

“Oo na, oo na! Sige na kumain kana diyan”

Anong nangyayari sakin. Ayoko! Ayoko! Uulitin ko. Ayoko! Ayoko!

Tumingin ako sa kanya. Ngumiti lang ito sa akin.

Aaaarrrgggghhhhhh!

Ayokong mainlove sa kanya!!!!

Tumayo ako at mabilis na naglakad palabas ng pinto.

“Macoy..”

Napahinto naman ako.

“Masaya ako dahil binigyan mo ko ng pagkain”

Napahawak lang ako sa puso ko.

Hindi ko na siya pinansin at lumabas na ako ng kwarto.

Hindi kita mahal nathan!

Hindi!

---

May sumusuporta pa ba ng kwentong ito? :) :)

Vote and comment guys. (^_^)

Kabanata 13

Dedicated to bijoulee

Nathan’s POV

Sobrang saya ko ngayon. Sa tinagal tagal ng panahon at pagsasama namin ni Macoy ngayon lang ulit ito nag-alala sa akin.

Ang saya saya ko habang kinakain ang bigay nitong pagkain sa akin. Hindi lang ito basta pagkain kundi isa sa mga paborito kong pagkain.

Hay! Para na akong tanga dito habang sinusubo ang pagkaing ibinigay nito sa akin.

Pagkatapos kong kumain ay biglang tumunog ang cellphone ko. Tumatawag si blue. Kaya sinagot ko ito agad.

“Hello”

“Hello mahal” siya.

“Bakit napatawag ka mahal?” Tanong ko.

“Wala. Namiss lang kita. Susunduin kita ngayon ah”

“Eh yung mommy at daddy mo? Kamusta na sila?”

“Umalis na sila kani-kanina lang. Kaya susunduin kita ngayon. Sabay na tayong pumasok sa school. Maligo kana ah kundi ako magpapaligo sayo” natawa naman ako.

“Sira! Oona po. Maliligo na po ako” ang sabi ko.

“Sige, sige. Ibaba muna ang tawag mahal” ang sabi nito.

“Ikaw na mahal”

“Eeeeyy… ikaw na magbaba” ang parang batang sabi nito.

“Ikaw na nga”

Eto na naman po kami.

“Ayaw. Ikaw na”

“Isa. Ikaw na kase”

“Ibaba mo na kaya” ang natatawang sabi nito.

“Hay! Ang kulit. Oo na. Ako na ang magbababa” ang pagsuko ko.

Lagi na lang namin itong pinagtatalunan kung sino ang unang magbababa ng tawag.

“I love you”

Sambit nito mula sa kabilang linya.

Napahinto naman ako sa kanyang sinabi. Parang may tumalon sa puso ko.

Namiss ko siya agad.

“I love you din” ang tugon ko. Sakto namang pumasok si macoy. Binaba ko na ang tawag.

Tahimik lang itong naglakad papunta sa kama. Binalot kami ng nakakabinging katahimikan.

Naupo siya dun at huminga ng malalim.

Tumayo na ako at nagsimulang maghanda para sa pagsundo sa akin ni blue.

“Nathan” ang pagbasag nito sa katahimikan.

“Hmm..Bakit?”

“Ah, eh.. Wala! Umalis kana!” Ang masungit na sabi nito.

Bipolar ba siya?

Hay! Pagpasensyahan mo na lang nathan. Ang sabi ko sa sarili ko.

Bihis na ako at heto nakaupo na sa isang tabi habang hinihintay si blue.

Tiningnan ko lang siya. Mukha siyang balisa at maraming iniisip. Tumayo ito at pumasok sa cr lumabas din siya at nahiga sa kama.

Hindi ko siya maintindihan. Bigla namang may kumatok sa pinto namin. Siguro si blue na yun. Aktong bubuksan ko na ang pinto ng biglang magsalita si macoy.

“Nathan” huminto ako at tumingin sa kanya.

“Bakit?”

Huminga siya ng malalim.

“Mahal mo na ba si blue?”

“Bakit?”

“W-wala. Sana mahal ka rin niya” ang wala sa sariling sabi nito.

Napangisi naman ako.

“Wag kang mag-alala macoy. Mahal na mahal namin ang isa’t-isa” ang sabi ko.

Pipihitin ko na sana yung door knob ng bigla na naman itong nagsalita.

“Nathan ingatan mo ang puso mo ha” pahabol nito. Agad siyang tumayo sa kama at mabilis na pumasok sa cr.

Nakatulala lang ako habang nakatayo sa pintuan. Natauhan na lang ako ng lumakas ang katok ng pinto.

Teka! Si blue.

Pagbukas ko ng pinto ay bigla niya kong ninakawan ng halik sa labi.

“Good morning mahal”

“Good morning din” ang masayang bati ko.

“Bakit ang tagal mong magbukas ng pinto?”

“Ah, ano nagsasapatos pa ko nun” pagdadahilan ko.

“Ganun ba? Ok. Tara na?” yaya nito sa akin. Tumango lang ako bilang tugon. Kinuha niya ang bag ko at dinala ito. “Bike na lang tayo papuntang school ah. Mas ramdam ko kase na kasama kita kapag naka bike tayo. Mas maraming oras tayong magkakasama”

“Lagi na nga tayong magkasama eh”

“Kaso hindi sapat ang isang araw para makasama ka nathan”

Hindi ko na siya pinansin. Dahil kinikilig na ako.

Pagkalabas namin ng bahay ay nilabas na nito ang kanyang bike saka sumakay.

“Sakay kana sa harapan ko”

“Ha? Eh baka mahirapan ka. Sa likod na lang kaya ako”

“Hindi na. Dito kana” ang pagpupumilit nito.

Wala na akong nagawa kundi ang maupo sa unahan niya. Inamoy nito ang ulo ko saka hinalikan.

“Ang bango mo naman mahal ko”

“Syempre kapapaligo ko lang kaya”

“Hindi ah. Kahit hindi ka kapapaligo ang bango bango mo pa rin”

“Bolero” ang natatawang sabi ko. “Wag mo nga kong titigan” tulak ko sa mukha nito. Pero mas lalo lang nitong nilapit ang mukha niya sa mukha ko.

“Ang sarap mong titigan noh?” Sabi nito.

“Aba! Malay ko sayo” saad ko. Ngumisi lang siya. “Alam mo malelate na tayo” hindi niya pinansin ang sinabi ko.

“Pwede bang titigan na lang kita buong araw?”

Inirapan ko lang siya.

“Baka gusto mong pagalitan tayo ni maam at ibagsak. Gusto mo po ba yun Mrmahal ko?”

Hinalikan niya lang ako sa pisnge saka ito ngumiti.

“Tara na nga. Binuo mo na naman ang araw ko”

Ang tuwang tuwang sabi nito. Bago pa lang niya ititipa yung bike ng hindi ko sinasadyang mahagip ng tingin si Macoy. Umandar na ang bike. Pero bakit hindi maalis-alis sa isip ko ang malungkot nitong mukha.

Hay! ewan!

---

Macoy’s POV

Pagkatapos kong maligo at magbihis ay lumabas na ako ng kwarto. Palabas na sana ako ng bahay ng makita ko si nathan at blue na naglalandian sa bike.

Hindi ko alam pero t*ng *na!

Bakit? Bakit may ganito akong nararamdaman. Bakit ako nalulungkot? Sh*t naman oh!

Mahal kita Andrei pero si nathan kase… Urgh!

Hinintay ko muna silang makaalis bago ako sumakay papuntang school. Halos mabaliw na ako kakaisip kung bakit nagkakaganito ang puso ko kay nathan?

Pagdating ko sa school ay dumiretso na ako sa klase ko. Hindi ko na rin pinansin ang mga babaeng tumatawag sa akin para landiin ako. Alam na naman siguro nila na hindi na sila ang gusto ko. Eto nga oh! Si andrei at ngayon dumagdag pa si nathan.

Urgh!

“Class meron nga pala akong Big announcement sa inyo, as in Big announcement” ani ni maam.

Tsk! Hindi pa sabihin. Nagbulong bulungan naman yung mga kaklase ko.

“Ok class relaks. Eto na sasabihin ko na. Chill lang” ayos din tong si maam cleopatra eh. Siya yung teacher na hindi boring pero nirerespeto ng maraming guro dito kahit jeje siya.

“Nagusap-usap kaming mga guro niyo sa lahat ng 4th year lalo na ang ibang kurso na makikipagtulungan kayo, i mean tayo sa isa’t-isa. Bumunot kaming mga teacher kung anong kurso ang makakapartner natin sa proyektong gagawin niyo at yun ay ang HRM Departmen”

(A/n: Guys paalala niyo nga sakin kung anong course ni nathan at macoy nakalimutan ko na kase. Edit ko na lang salamat sa makakapagbigay)

“Bale in every group bubuoin siya ng limang grupo. Its either tatlo mula sa atin, dalawa sa kanila o tatlo mula sa kanila at dalawa satin. So ‘without further ado’ lets start the groupings. Oh! By the way. Kayo ang bubunot sa kanila. Pinaubaya na sa atin yan ni Maam HRM sa mga makakagrupo nila at ang gradong makukuha niyo ay makakatulong sa kinabukasan niyo. Ok ba?”

“Yes maam” ang sagot namin.

Mukhang hindi dapat to binabasta basta kase ibang section at course ang makakasama namin na kung tutuusin ay hindi naman lahat related sa isa’t-isa.

Nagbigay si maam ng mga taong bubunot. Tumawag siya ng walong representante kasama na ako dun. Ako ang tumayo sa group 2.

Naunang bumunot si group 1. Narinig kong binanggit nito si blue. Wala akong ibang alam na pangalang blue dito sa HRM department kundi yung lalaking yun lang. Tsk! Pagkatapos nilang bumunot ay ako naman ang sumunod.

“Mitchelle, Roland” ang bunot ko mula sa dalawang kaklase ko siyempre ako yung pangatlo. Nilipat ko naman ang kamay ko sa isang bowl kung saan nandun ang pangalan ng mga taga HRM.

Ang una kong nabunot ay si “Halsey” At ang huli ay walang iba kundi si…

“N-nathan” ang nabubulol na sabi ko. Bigla silang nagtilian.

“Uuuyy!!” ang tukso ng mga kaklase ko sa akin. Ngumiti lang ako ng peke.

Ang daming may pangalang nathan pero pagtingin ko sa apelyido nito ay doon ko na naconfirm na siya nga ito.

Bakit? Bakit kami pinaglalapit?

After magtawag ng ibang grupo ay naupo na kami sa sari-sarili naming upuan. Ibinigay na rin ni maam ang group sa kabilang kurso para mainform sila kung saan sila napunta. Bawat grupo ay may kanya kanyang topic. At ang topic namin ay…

PEYMUS

“Pare. Iba ka talaga. Ayaw mong nalalayo sa mahal mong si nathan noh” ang sabi sakin ni roland. Tumingin lang ako sa kanya.

“Ganun talaga pare. Minsan ang tadhana na ang gagawa ng paraan para magkasama kayo” hindi ko alam kung saan ko nahugot yun basta lumabas na lang sa bibig ko.

“Teka. Totoo ba ito? Mamemeet at makakausap ko na si Nathan? Ang isa sa pinakacute at pinaka sikat dito sa campus natin?” Ang fangirling na sabi ni Mitchelle o mitch.

“Oh, oh, oh.. may jowa na nga diba?” Ang pigil ni roland dito.

“Sus! Hindi ko siya mahal noh crush ko lang siya at saka si Macoy talaga ang totoong mahal ko pero dahil magjowaers na sila. Support support na lang ako.” Ang sabi ni mitch. Isa sa mga fans ko hahaha..

“Ewan ko sayo” ang sabi ni roland.

Feeling ko para silang aso’t pusa. Napailing na lang ako.

Tahimik lang ako habang hinihintay yung dalawang kagrupo namin. Nandito na kami ngayon sa playground para pag-usapan at pagplanuhan ang mga dapat naming gawin sa aming proyekto.

Hindi rin naman nagtagal at dumating na sila. Halos hindi ako makatingin kay nathan habang naglalakad sila papalapit sa amin. The f*ck! Nasa harap kami ng mga kaklase ko ngayon kaya kelangan naming magpanggap na magkasintahan.

“Uyyyy!!! Ayan na siya” panunukso nila.

Ngumiti lang ako at tumayo. Kelangan kong ipakita ang sweetness namin. Nilapitan ko si nathan at inakbayan ito. Kahit may awkwardness na namamagitan sa aming dalawa ngayon ay kelangan pa rin naming magpanggap at ipakita ang totoo sa napapanood lang nila sa video. Pero t*ng *na talaga itong puso ko. Pinagpapawisan at nanginginig ako.

Nathan binabaliw mo ko. Ayoko ng ganito. Ayoko!

Pagkalapit namin sa kanila ay rinig kong bumulong si halsey kay nathan.

“Baby boy, ang gwapo pala talaga nitong boyfriend mo noh. Ang swerte swerte mo naman talaga. Nakakainis” ang kinikilig na sabi ni halsey. Natawa lang si nathan.

“Sira!”

Napatingin lang ako sa mga labi niya. Bakit ang cute niya?

Teka!

Erase! Erase! Kanina pa pala ako nakangiti sa kawalan.

“Ahmm.. nathan, si roland at mitch nga pala kaklase ko” ang pagpapakilala ko dito. Hindi siya makatingin sakin. Urgh! Ang cute niya mahiya.

“Nice to meet you nathan” ang sabi nung dalawa. Mukhang fan sila ni nathan ah.

“Macoy, mitch at roland si halsey” ang pagpapakilala ni nathan kay halsey.

“Nice to meet you” at nagkamayan kaming lahat.

Nanatiling nakaakbay pa rin ako kay nathan. Hindi ko siya binibitawan. Bakit ayoko na siyang bitawan? Bakit ang sarap sa pakiramdam na makatabi ko siya? Arrgg!! Nakakainis naman.

“So dahil bago pa lang tayo magkakakilala dapat gumawa muna tayo ng paraan para mawala ang ilangan natin sa isa’t isa at yun ay ang magbonding tayo” ang excited na suhestiyon ni mitch. Mukhang sang-ayon naman sila pati na rin ako. “Kaya magvivideoke bar tayo ok?”

“Teka! Bakit yun naman ang naisip mo?” Ang tanong ko dito.

“Naniniwala kase ako na sa inuman ka makakahanap ng bagong kaibigan” iba rin tong babaeng to. “Oh! Ano pang hinihintay niyo diyan. Larga na. May alam akong pwedeng pag-inuman”

“Tigang lang? Dami mong alam na inuman ah” ang natatawang sabi ni roland.

“Sapak gusto mo?”

Natawa lang si halsey.

“So ano tara na?” Ang yaya ni mitch. Tumango lang kami. Habang tahimik lang itong lalaki sa tabi ko.

Nauna na silang maglakad habang itong katabi ko ay hindi mapakali.

“May problema ba?” Tanong ko.

“W-wala. Ahmm.. macoy pwede bang patanggal ng kamay mo sa balikat ko. Itetext ko lang si blue. Magpapa-alam lang ako sa kanya kung ok lang?”

Parang akong hinampas ng bato sa ulo dahil sa katotohanang hindi talaga kami. At yun ang kagustuhan ko.

“Hindi ka ba makakapagtext kapag naka akbay ako sayo? Nathan maraming humahanga sa atin. Maraming matang nakatingin sa atin. Please lang, wag mo namang sirain yun dahil lang sa nagkaboyfriend kana ngayon. Ipakita mo naman sakin na kahit lokohan lang ’to isipin mo parin na hindi lang ito ganun kadaling isantabi” napagtaasan ko siya ng boses. Tahimik lang siya habang naglalakad kami. Hindi na rin niya itinuloy ang pagtetext.

F*ck! Macoy anong ginagawa mo? Arrgg! Nagseselos ka ba?

Sh*t!

Huminga ako ng malalim at pinisil ang balikat nito.

“S-sige na. Itext mo na yung boyfriend mo. Pramis hindi ko babasahin” ang sabi ko dito. Alam kong malungkot pa rin siya pero tumango lang ito sa akin.

Pinanindigan ko yung sinabi ko. Hindi ko tiningnan ang message niya sa kasintahan nito.

Hindi rin nagtagal at nakarating na kami sa sinasabi ni mitch na pag-iinuman namin.

Maganda siya, mukhang may privacy kayo kapag grupo o kahit ilan kayong pupunta dito. Pumasok na kami sa loob at humanap ng room na bakante. Malamig at maganda ang ambiyans ng kwarto. Hindi masyadong maliwanag pero sakto lang na para kang nasa bar. Yung videoke ay mukhang bago lahat.

“Kabubukas lang to guys. Kakilala ko ang may ari nito kaya enjoy” ang tuwang tuwang sabi ni mitch.

“Tsk. Lasengga” bulong ni roland

“Paki-alam mo”

“Sungit”

Diko alam ha pero feeling ko sila magkakatuluyan.

“Order na tayo guys woohh!” ang sigaw ni halsey. “Oppss.. ahmm pwede na ba tayo magsimula?” Ang pabebeng sabi nito. Natawa lang kaming lahat.

Bale ang pwesto namin ay ganito.ako sa kaliwang gilid katabi ko si nathan, katabi niya si halsey sa bandang gitna sunod niya si roland at mitch sa kanang dulo. Paletter U kami sa harap ng videoke.

Pagtingin ko sa katabi ko ay nakangiti lang siya. Hindi alam pero sobrang cute niya. Hindi ko maiwasang mapangiti rin. Nang bigla itong tumingin sa akin ay umiwas agad ako ng tingin.

“Dahil ako ang pinaka-maganda dito. Ako muna ang unang kakanta” ang sabi ni mitch.

“Gaga dalawa tayo dito” ang malakas na sabi ni halsey. Natahimik lang kami habang nakatingin sa kanya. Nag peace sign ito samin at bumalik sa pagiging mahiyain. “Ah, i mean. Megende rin nemen ako”

Hindi mo rin alam kung ano itong kaklase kong ito eh. Alam mo yung mahinhin tapos biglang magiging wild tapos pag napansin niyang medyo over na siya bigla siyang babalik sa pagiging maria clara hahaha..

Nagsalang na ng kanta si mitch. Habang yung alak na inorder namin ay dumating na kasama ang pulutan.

“Yes! Buffalo wings. Gusto ko yan” ang ang sigaw ni halsey at saka kinamay yung manok. Napatulala naman kami sa kanya. Nang sigurong mapansin nito na nakatingin lang kami sa kanya ay nagpalingalinga ito sa amin habang amus-amusan siya. Dahan dahan nitong binaba ang chicken sa plato at kumuha ng tissue saka pinunas sa labi niya. “Guys masherep siya”

Nagtawanan lang kami.

Medyo nakikilala na namin ang isa’t-isa. Maganda nga itong suhestiyon ni mitch.

Kumanta na rin ang loka. Pagtingin ko kay nathan ay nakatingin lang siya sa screen.

Huminga ako at kumuha ng platito. Naglagay ako ng manok at konting kanin saka nilagay ko sa harap ni nathan.

“Kainin mo. Ayokong mag-iinom ka ng walang laman ang tiyan” ang sabi ko dito.

“Ok lang ako macoy. Salamat”

“Pag di mo yan kinain. Ikaw ang kakainin ko” banta ko sa kanya. Bigla naman itong nag iwas ng tingin saka sumandok ng pagkain at sinubo niya.

Hindi ko alam pero napakasaya ko ngayon. Nakatingin lang ako sa kanya habang kumakain ito.

“Bakit mo ko tinititigan?” Ang inosenteng tanong nito.

“Hindi kita tinititiga noh!” Pagsisinungalin ko.

Natawa lang siya. Napangiti naman ako.

Sh*t!

Nag-inuman at nagkantahan kami ng walang humpay. Basta inenjoy naming lahat ang pagkakakilala ng bawat isa.

“Baby macoy ikaw naman ang kumanta” ang sabi sakin ni mitch.

“Baby ka diyan. May boyfriend na siya ayan si nathan oh mahiya ka naman” ang saway dito ni roland.

“Alam mo ikaw. Shiguro may crush ka shakin noh?” Ang lasing na sabi ni mitch.

“Crush mo mukha mo”

“Ay grabe siya oh! Nagbibiro lang naman ako eh” ang nakangusong sabi ni mitch.

“Mukha kang pato” ang natatawang sabi ni roland.

“Ah, ganun. Mukha pala akong pato ah” at hinampas hampas siya ni mitch ng unan. Nagtawanan lang kami. Alam kong hangang ganyan lang yan pero hindi sila hahantong sa seryosong pisikalan.

“Go my Future husband! Go! Go! Go!” Ang sigaw ni halsey habang naghuhugis ay puso ito sa akin. Bigla ulit siyang napatingin sa aming lahat. Kumuha siya ng baso saka ininom. “Kaya mo yan para kay nathan” saka nag ok sign ito sa akin. Napailing lang kaming lahat.

Naglagay na ako ng kanta sa kinuha ang mic.

“Itong kantang ito ay para sa taong mahal ko. Sa taong gusto kong makasama habang buhay. Ayoko ng magsalita pa ng mahaba basta pakinggan mo lang ang nilalaman ng kanta at doon mo maririnig ang sinasabi ng puso ko”

Nagtilian naman yung dalawang babae habang ako ay kinakabahan. Tumingin ako kay nathan na hindi makatingin sa akin.

Huminga ako ng malalim saka yumuko at ngumiti.

( Ikaw by Yeng Constantino )

Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw

Ang iniisip-isip ko

Hindi ko mahinto pintig ng puso

Ikaw ang pinangarap-ngarap ko

Simula nung matanto

Na balang araw iibig ang puso

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Humihinto sa bawat oras ng tagpo

Ang pagikot ng mundo

Ngumingiti ng kusa aking puso

Pagkat nasagot na ang tanong

Nagaalala noon kung may magmamahal

sa ’kin ng tunay

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

At hindi pa ’ko umibig

Ng ganto at nasa isip

Makasama ka habang buhay

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Pagibig ko’y ikaw

……

The f*ck! Naiiyak ako. Matagal na eh! Matagal na! Matagal ko ng pinatay ang nararamdaman ko sa kanya eh.

Kung alam mo lang nathan! Kung alam mo lang. Matagal na kitang mahal. Matagal na! Mahirap ipaliwanag kung bakit ko sayo ginagawa to . . . . . . Pero ang hirap pala. Ang hirap na makita kang masaya sa feeling ng iba!

Sana hindi mawala ang nararamdaman mo para sa akin dahil ako…. Kahit kelan hindi nawala itong pagmamahal ko sayo.

---

I need your comment guys. Pang motivate lang :)

Kabanata 14

Dedicated to johnTales

Macoy’s POV

Pagkatapos kong kumanta ay parang nagkaroon ng malaking pader sa pagitan naming dalawa ni nathan. Hindi ito makatingin sa akin habang ako naman ay hindi rin makatingin sa kanya. Kapansin-pansin sa aming dalawa ang pagiging tahimik. Magsasalita lang kami kapag kakausapin o tutuksuin nila kami.

Medyo lasing na ako at mukhang lasing na rin si nathan dahil nakangiti na ang mata nito i mean mapungay na. Kinuha ko ang natitirang baso ng alak at ininom ito.

T*ng *na! Bakit nawawalan ako ng lakas sa kanya. Dati rati kapag nakakainom ako wala akong sinasanto. Hindi naman ako ganito kay nathan dati ah kahit may nararamdaman na ako sa kanya.

Pero bakit?

Urgh! Masakit na ang ulo ko.

“Guys uwi na tayo. Lasing na rin itong dalawang babaeng nasa tabi ko. Ihahatid ko na sila. Nagpasundo ako sa driver ni daddy” ang sabi ni roland.

Mayaman rin nga pala ang isang to.

“Sige, sige pare” ang sabi ko kay roland. Hindi ko na rin kaya kaya sumang-ayon na ako at alam kong lasing na si nathan. “Hoy mitch! Ano kaya pa?” Ang natatawang tanong ko dito.

“Tsk! Ako pa ba? Kaya ko pa. Inom pa tayo”

“Inom ka diyan. Eh tingnan mo nga yang sarili mo nakasandal kana sa upuan. Ni Hindi mo na nga kayang umupo ng maayos oh” ang pang-aasar ni roland.

“Kapal mo. Sasapakin na talaga kita” napangiti lang ako. Nakatingin na pala sa akin si halsey.

“Ang gwapo mo talaga Baby macoy! Sige na kunin mo na ang lahat sa akin wag mo lang saktan ang puso ko” ang lasing na sabi ni halsey. Sinabunutan naman siya agad ni mitch.

“Lokaret ka! Kay nathan na siya. Subukan mong maging third wheel sa kanila ipapavulcanize talaga kita at ikaw ang ipapalit ko sa gulong ng kotse nitong si roland” ang banta ni mitch dito. Certified fan nga namin siya hahaha.

“Aray naman momshiee! Siyempre joke lang yun. Baka gusto mong masalvage ako nitong si nathan”

Napatingin naman ako sa katabi ko. Nakayuko lang siya.

Ang pungay na talaga ng mata niya. Bakit ang sarap niyang titigan. Bakit ang cute niya?

“Mabuti naman” ang sabi ni mitch.

“O guys, nagtext na si kuya ed. Nandiyan na daw siya sa labas. Tara na” ang yaya ni roland dito. Tumango lang kami sa kanya.

Nagbayad at lumabas na kami ng bar saka tinungo kung saan nakaparada ang sasakyan ni roland. Ng makasakay sila ay nagpaalam na kami sa kanila.

“Baby macoy ingatan mo yang si nathan ah. Joke lang yung kanina hahaha..” ang paalala sakin ni halsey. Tumango lang ako sa kanya at ngumiti.

Hindi rin naman nagtagal at umalis na sila. Kami na lang ni nathan ang natira. Grabing katahimikan ang bumalot sa aming dalawa.

Sobrang awkward.

“Ahmm.. macoy uwi na tayo” ang sabi nito. Tumango lang ako bilang sagot sa kanya.

“Kaya mo pa bang maglakad?” Ang tanong ko dito.

“M-medyo” ang hindi siguradong sagot niya.

Hindi na ko nagsalita pa at nagsimula na kaming maglakad. Pero nakakailang hakbang pa lang kami ng muntik na itong matumba buti na lang at nasalo ko siya agad. Napayakap siya sa akin.

Ang bilis ng tibok ng puso ko.

Ilang minuto rin kami sa ganoong posisyon hangang sa bumalik kami sa reyalidad.

“S-sorry” ang paghingi nito ng paumanhin. Tumango lang ako sa kanya.

Iaayos ko na sana siya ng tayo ng bigla nalang may humila ditong lalaki.

“Tara na nathan! Iuuwi na kita” ang parang naiinis na sabi ng lalaki, i mean si blue.

Tsk! Napangisi lang ako. Hinawakan ko kaagad ang isang kamay ni nathan.

“Saan mo siya dadalhin? Baka nakakalimutan mong sa amin siya umuuwi pare. Ako na ang maghahatid sa kanya” siya naman ang napangisi.

“Wag kang mag-alala pare. Sa bahay niyo pa rin siya nakatira. Pero eto ang tatandaan mo. Ako ang boyfriend niya at HINDI ikaw”

“T*ng *na mo! Ano bang gusto mong palabasin ha?” Sigaw ko dito.

Nice. Lasing pa naman ako. Ubusin mo lang ang pasensya ko blue hindi kita uurungan.

“Pinapaalala ko lang naman sayo na kasintahan ko siya at responsibilidad ko siya bilang boyfriend ko” ang nang-aasar na sabi nito.

Galing!

“O talaga? Baka gusto mong ipaalala ko rin sayo na Kaibigan ko na siya simula ng bata pa kami kaya wag kang umasta na akala mo mas matagal ang pinagsamahan niyo kesa samin”

Ngumisi lang siya.

“Kaibigan? Pare, naririnig mo ba yang sinasabi mo? Kahit kelan hindi mo siya itinuring na kaibigan. Hindi ko na talaga kaya na makasama ka mo pa siya sa iisang bahay” ang sabi nito.

Nang init ang ulo ko sa sinabi niya.

“At sino ka para magdesisyon para sa kanya ha!” Galit na sabi ko dito.

“At sino ka rin para takutin at kontrolin siya. Oo may utang sila sayo pero hindi mo siya binili, hindi mo siya pag-aari. Hindi siya dapat tinutumbasan ng pera. Dahil ang taong to, ang taong ginagago at binabasura mo ang siyang minamahal ko”

“Ptng *na mo!” Sigaw ko.

“Ptng *na mo rin!”

Aaminin ko. Nasaktan ako sa mga sinabi niya. Nasaktan ako dahil totoo lahat ng yun.

“Nathan umuwi na tayo” ang sabi ko sa kanya. Hindi ko binitawan ang kamay nito pero pilit siyang hinihila sakin ni blue.

“Hindi siya sasama sayo” pagmamatigas ni blue.

Para kaming nagtu-tug of war kay nathan.

“Nathan tandaan mo ang kinabukasan niyo ng magulang niyo  kapag sumama ka sa kanya. Kilala mo ko nathan”

Hindi ko alam pero punong puno ako ng galit ngayon. Hindi ako galit kay nathan pero nagagalit ako sa sarili ko at kay blue. Naguguluhan na ako.

Urgh! Bwisit!

“Sige! Takutin mo lang ng takutin si nathan. Hindi lang ikaw ang tao sa mundong ito macoy. Hindi lang ikaw ang pwedeng tumulong sa kanya. Tandaan mo yan” Palaban talaga ang lalaking ito. Napipikon na ako ha!

Nagtitigan lang kami ng masama biglang nagpumiglas si nathan sa aming dalawa.

“Aray! Ano ba! Ano ba ha! Nasasaktan na ako tigilan niyo na ito. Tama na!” ang histerikal at umiiyak na sabi nito. “Nasasaktan na ako. Pagod na ako. Pagod na pagod na ako. Please lang maawa naman kayo sa akin oh, please lang.. please..” ang humahagulgol na sabi nito.

Nakatitig lang ako sa kanya. Parang kusang bumitaw ang kamay naming dalawa. Wala akong nagawa kundi ang tumalikod at wala sa sariling naglakad palayo. Napahawak na lang ako sa pisnge ko ng maramdaman kong may luha na palang tumutulo mula sa mata ko.

---

Nathan’s POV

“Blue sandali”

“Blue naman eh” ang habol ko dito habang naglalakad siya papuntang bike.

Hinawakan ko ang kamay nito para tumigil siya. Tumigil naman siya sa paglalakad pero nakatalikod pa rin ito sa akin.

“Blue sorry na… wag ka na magalit sakin oh”

“Alam mo naman nathan di ba na ayokong nag-iinom ka na wala ako lalo na at kasama mo pa yung lalaking yun” ang naiinis na sabi nito habang nakatalikod pa rin sa akin.

Nagtatampo siya. Niyakap ko siya mula sa likod.

“Blue sorry na. Wala naman ginawang masama si macoy”

“Sa ngayon wala. Pero Aantayin mo pa bang dumating na may mangyari na namang masama sayo bago mo marealize na tama ako?” Tama siya pero kaibigan ko si macoy. Hindi niya magagawa sakin yun. Mas lalo kong hinigpitan ang pagkakayakap ko sa kanya.

“Blue..”

“Nathan naman eh. Mahal na mahal kita. Ang sakit para sa akin na pilit ka pa ring kumakapit sa kanya kahit alam mong hindi na kaibigan ang turing niya sayo”

“Blue mabait si macoy”

“Kelan? Kelan siya naging mabait sayo? Noon? Siguro pero nathan kelan ka nagkwento sakin na naging masaya ka sa kanya? Kelan? Nasasaktan ako nathan” natahimik lang ako.

Hinarap ko siya sa akin at hinalikan ko siya sa pisnge at tinitigan ko siya sa mata umiwas lang siya ng tingin.

“Wag mo kong titigan ng ganyan nathan” ang sabi nito. Huminga siya ng malalim. “Alam mo namang nanghihina ako kapag tinititigan mo ko ng ganyan diba?” dagdag pa nito.

Ngumiti lang ako. Ngumiti rin siya.

“Mahal na mahal kita blue. Salamat sa lahat ng pag-aalaga mo sa akin. Hindi ko alam na ang kaibigan ko noon ay magiging kasintahan ko na ngayon” Ginulo niya lang ang buhok ko.

“Alam ko namang may gusto ka na sa akin noon pa eh” panunukso nito.

“Heh! Kapal mo. Wala akong crush sayo noh. Basta nakakainlove lang talaga yung mga mabubulaklak mong salita kaya napa ibig mo ako”

“Asus” ang natatawang sabi nito. “Eh bakit ka namumula ngayon ha?”

“E baka po lasing ako saka umiyak ako kanina”

“Hindi pa kase aminin na kinikilig ka sakin”

“Oo na po. Mahal kita blue, mahal ko” ang seryosong sabi ko.

“Mas mahal kita nathan, mahal ko” ang sabi nito at binigyan niya ko ng isang halik sa labi.

“Ok na tayo?” Ang tanong ko dito.

“Oo. Pero sa susunod ah. Kung nasaan ka, gusto ko alam ko at kung maaari nandun ako. Tara sakay kana sa bike ko “ sabay ngisi nito.

“Eh bakit nakangisi ka diyan ha?”

Para kasing iba yung meaning niya o masyado lang akong lasing kaya kung ano-anu na ang pumapasok sa isip ko.

“Dito kana kase sa harap ko”

“Eee… doon na lang ako sa likod mo. Yayakapin na lang kita para di ako mahulog”

“Hindi pwede. Eh paano kung makatulog ka at mahulog ka dun atleast dito selyado ka ng dalawang kamay ko saka gusto kong nakikita yang mukha mo habang namumula ka sa kilig”

Sinungitan ko lang siya.

“Che! Oo na. Dito na nga ako sa unahan mo” ang nakangusong sabi ko. Bago pa lang ako mauupo sa unahan niya ng bigla nitong hablutin ang ulo ko at mapusok akong hinalikan sa labi.

“Sa susunod. Ayokong nag-iinom ka ng wala ako. Ayokong umaalis ka ng hindi ko alam. Kung maaari, ako ang maghahatid sayo sa school at kung saan man. At kung maaari ako ang ang susundo sayo dahil ayokong maramdaman mong hindi kita mahal. Ayokong maramdaman mong hindi ka importante. Hindi lang babae ang pwedeng ituring ng ganito kundi sa taong lubos mong minamahal. Gusto kong ituring ka bilang ikaw hindi bilang babae, hindi bilang lalaki kundi bilang kabiyak nitong puso ko” ang sabi nito.

Tahimik lang ako habang nagpepedal ito ng bike. Oo lasing ako pero hindi lasing ang tenga at puso ko.

“Blue salamat”

“Ha? Salamat? Saan? Sa pagmamahal ko? Kelangan ko bang hingin ang pasalamat mo o kelangan ko bang mag welcome? Nathan binigay ko sayo ang pagmamahal ko ng libre at hindi mo kelangan magpasalamat depende na lang kung mamahalin mo rin ako mas magiging masaya ang boyfriend mong si blue” ang nakangiting sabi nito habang nakatingin ako sa kanya. Sumulyap lang siya ng mabilis sakin at ibinalik ulit ang tingin sa kalsada.

“Wag mo kong titigan baka tumingin ako sayo pareho tayong mahulog” dagdag pa nito.

“Alam mo ikaw” ani ko.

“Anong ako?” Ang natatawang sabi nito.

“Basta wala”

“Sabihin mo na. Ikikiss kita dito habang nagba-bike ako sige ka”

“Oo na. Kinikilig ako. Ano masaya ka na?” Ang nahihiyang sabi ko. Tahimik lang siya habang nagpepedal.

Ang dilim ng paligid. Ang lamig. Ang ganda pala ng palayan sa gilid ng kalsada habang ang buwan lang ang nagbibigay liwanag sa buong kapaligiran.

“Nathan mali ba ang pagmamahalan natin?” Ang biglang tanong nito. Tahimik lang ako. “Kase kung mali ito. Bakit ang saya saya ko. Bakit pakiramdam ko kaya kong ipagpalit ang lahat para sa maling pagmamahal na ito. Nathan ito ang tatandaan mo ha. Hindi naging mali noong minahal kita”

“Blue..”

“Nathan wag mo kong sukuan ah”

“B-blue..”

“Nathan hindi natin alam ang pwedeng mangyayari sa atin pero sana wag mo kong susukuan ah”

“Bakit ka umiiyak?” Ang naiiyak na tanong ko. Umiling lang siya saka ngumiti.

“Mahal na mahal lang kita nathan”

“Mahal na mahal din kita blue. Di ba ikaw ang asul na nagbibigay kulay sa buhay ko. Sana wag mo rin akong sukuan ah”

Tumango lang ito.

“Nathan oh, ang daming bituin sa langit” tumingala ako. “Ang ganda nila sa gabi nito? Ang liwanag nila. Alam kong imposibleng abutin sila pero alam mo bang mas maliwanag yung bituin na tinitingnan ko”

“Ha? Asan?” Ang nakatingalang sabi ko habang nagpapalinga-linga.

Hindi siya nagsalita. Tumingin ako sa kanya para tingnan ang bituing tinitingnan nito. Nakatingin pala ito sa akin saka ngumiti. Hininto niya ang bike sa gilid ng palayan. Bumaba kami pareho saka naupo sa gilid ng kalsada. Pinatong ko ang ulo ko sa balikat niya.

“Hindi man ikaw ang bituin na makikita ng marami sa langit pero ikaw lang ang bituin na hinding hindi ko pagsasawaang titigan. Mahal na mahal kita nathan “

---

Team Macoy o Team Blue?

Vote and comment guys.. kahit comment na lang. Mabasa ko lang ang saloobin niyo sa kwento ko masayang masaya na po si otor, pramis! :)

Kabanata 15

Nathan’s POV

Doon ako natulog sa boarding house ni blue at sa gabing yun ay pinagsaluhan namin ang buong gabi na punong puno ng pagmamahal. Hindi namin alam kung ilang beses naming ginawa iyon basta masaya ako na sa pangalawang pagkakataon ay inangkin niya ulit ako ng buo.

Alam kong galit na galit na sakin si macoy ngayon dahil hindi ako sa kanya sumama kagabi pero wala na akong pakialam kung ano man ang gawin niya sa akin basta ang mahalaga ay nagkasama kami ni blue at yun ang importante.

Hinatid niya ako sa bahay. Buti na lang at sabado ngayon yun lang may kanya kanya kaming gagawin about sa project. May praktis sina blue ngayon buong araw habang kami naman ay meron din.

Nasa harap na kami ng gate. Mas mabuting dito na lang muna niya ako ihatid dahil alam kong mag-aaway na naman sila. Ipinaliwanag ko na rin dito na huwag siyang mag-alala sa akin dahil hinding hindi ako magagawang saktan ni macoy. Hindi man siya kumbinsido pero napapayag ko rin siya.

“Basta itext o tawagan mo lang ako kapag may ginawa siyang masama sayo ha. Hindi ako magdadalawang isip na bugbugin siya” ang nag-aalalang sabi nito.

“Opo. Kumain ka muna bago ka umalis ng bahay niyo ha at saka wag kang magpagutom dun” ang sabi ko dito.

“Ikaw rin mahal. Ayokong hindi ka kumakain ng tama sa oras ah. Tingnan mo nga ang payat payat muna”

“Oy di ah. Sexy ang tawag dito” ang natatawang sabi ko. Sa halip na tumawa siya nakatitig lang ito sa akin. “May problema ba?”

Umiling lang siya habang nakangiti.

“Wala. Ang sarap mo talagang tingnan”

“Che! Sige na mine mag-ingat ka pag-uwi ah”

“Opo basta ikikiss mo ko” ang parang batang sabi nito.

“Eee.. ayoko nandito kaya tayo sa laba—”

“Sige na mine. Basta ha yung paalala ko sayo. I love you” ang sabi nito habang nagpepedal siya ng bike palayo.

Nakatulala lang ako habang tinatanaw siya mula sa malayo. Dahan dahang ngumiti ang labi ko at dinama ang halik nito. Napailing lang ako ng hawakan ko ang labi ko.

Pagkapasok ko sa loob ng kwarto ay naabutan ko lang si macoy na nakahiga sa kama. Siguro ay nagising ito sa pagdating ko kaya nagmulat ito. Grabing takot ang naramdaman ko. Alam kong galit na galit siya sa akin. Alam ko. Handa ako.

Tumayo ito at dire-diretsong lumapit sa akin. Handa na ako. Handa na ako sa pwede niyang gawin. Ipinikit ko ang mata ko at hinanda ang aking sarili..

Nagbilang ako ng ilang segundo ng maramdaman kong may pumulupot sa bong katawan ko.

Niyakap niya ako.

Labis ang gulat ko. Minulat ko ang mata ko pero mas lalong humigpit ang yakap nito sa akin.

B-bakit?

Bakit siya umiiyak?

“Nathan alam mo bang labis ang pag-aalala ko sayo. Hindi ako makatulog kagabi kakaisip sayo. Nathan…”

Tahimik lang ako.

“Mah-” ang hindi nito masabi. “M-mahal na mahal kita” ang kinakabang pagtatapat nito.

Hindi ako nagsalita. Humiwalay ako sa yakap niya.

“Macoy magprepare kana. Kelangan na nating makarating doon ng alas nwebe ng umaga sa kainan sa palayan kung saan tayo magkikita-kita”

Nanatili lang itong nakatayo. Tatalikod na sana ako ng bigla itong magsalita.

“Nathan mahal na mahal kita”

Nagbingi-bingihan ako. Pinagpatuloy ko ang pag hakbang ng paa ko.

“Nathan totoo ang nararamdman ko sayo. Mababaliw na ako kakaisip kung paano ko ito sasabihin sayo. Nathan makinig ka naman oh”

Humarap ako sa kanya.

“Pasensya ka na macoy pero wala na akong nararamdaman sayo. Naubos na lahat. Inubos muna. Nawala na”

“Nathan alam kong meron pa. Alam kong mahal mo pa ako. Nathan please..”

“Mahalin mo na lang si andrei macoy habang ako mamahalin ko si blue”

“Pero mahal din kita. Mahal na mahal. Nasasaktan ako kapag nakikita ko kayo ni blue” umiling lang ako saka ngumiti.

“Macoy. Alam mo bang patay na patay ako sayo noon. Alam mo bang hirap na hirap ako tuwing makikita ka sa piling ng iba. Ang sakit tuwing makikita kang nakangiti habang ako sumususporta sayo kahit ang sakit sakit na. Tiniis ko ang lahat ng yun macoy. Itinago ko na parang robot itong nararamdaman ko sayo. Macoy sabihin mo nga sa akin kung bakit mo ako ginaganito? Masama ba akong tao? Wala ba akong karapatang sumaya?” Ang umiiyak na tanong ko dito.

Natahimik lang siya.

Naupo ako sa upuan at doon nilabas lahat ng sakit na aking nararamdman. Hinayaan niya lang ako habang tahimik rin itong umiiyak.

Siguro umabot kami ng isang oras sa ganoong posisyon. Walang gustong magsalita, walang gustong kumibo. Nakatingin lang kami sa magkabilang direksyon.

Medyo matagal na rin ang aming nilagi kaya tumayo na ako para maghanda sa pag-alis namin. Kelangan namin magseryoso sa gagawin naming proyekto.

“Ahmm.. macoy. Maliligo na ako. Maligo kana rin pagkatapos ko”

Tumango lang ito sa akin. Bakas na bakas sa mukha nito ang kalungkutan.

Pagkatapos kong maligo ay siya na ang sumunod. Nagbihis at nag-ayos na rin ako ng gamit. Nagtetxt sakin si blue na nandun na daw siya sa lugar kung saan sila gagawa ng kanilang proyekto. Tumawag din ito dahil hindi niya daw matiis na hindi marinig ang boses ko.

Iba si blue. Siya yung klase ng boyfriend na gugustihing mahalin ng kahit sino.

Habang lumilipad ang isip ko ay siya namang labas ni macoy. Namamaga ang mata nito.

“Macoy..”

Dire-diretso lang ito na parang walang narinig.

“Macoy..” pagtawag kong muli. Nag-aalala na kasi ako sa kanya.

Tumingin ito sa akin.

“Macoy ok ka lang ba?” Ang parang tangang tanong ko. Malamang hindi. Haist! Nathan ano ba?

Ngumiti lang ito saka tumango.

“Ok lang ako nathan. Makakaya ko rin ito. Kinaya mo ngang tiisin at itago lahat ng nararamdman ng ilang taon. Ako pa kaya?”

Hindi ko alam ang sasabihin ko.

“Tara na. Tapos na kong magbihis. Ako na bahala sa pamasahe natin. Ituro mo lang daan” ramdam mo sa boses nito na wala siyang gana.

Pagkalabas namin ng bahay ay nanatili pa rin itong tahimik habang ako naman ay naghahanap ng pwede naming masasakyan. Nang makita kong may padaang jeep ay pinara ko ito. Sumakay kaming dalawa. Naupo siya sa bukana ng jeep yung pinapasukan at nilalabasan ng mga pasahero habang ako naman ay nasa kasunod niya. Tahimik lang kami sa biyahe. Nakatingin siya sa malayo habang ako ay nakatingin sa unahan. Palihim ko rin siyang tinitingnan dahil nag-aalala na ako sa kanya. Ito ang unang beses na naging ganito siya.

Habang nasa jeep kami ay biglang binilisan ng driver ang kanyang pagmamaneho na naging dahilan para mapasandal ako sa katawan ni macoy. Napatingin ito sa akin at hinawakan ako sa bewang.

“Manong dahan dahan naman po” ang malakas na sabi nito. Hindi nagsalita si manong driver. Buti naman at bumagal ang pagmamaneho nito. Siguro ay napahiya din siya dahil hindi lang naman kami ang pasahero niya.

“Ok ka lang?” Ang tanong nito sa akin.

Nakatitig lang ako sa mga mata niya. Ang gwapo gwapo talaga ni macoy. Ang pula ng labi, may katamtamang ilong na bagay na bagay sa kanya at ang nangungusap nitong mga mata na mababakas mo ang kalungkutan.

“O-ok lang ako” ang kinakabahan kong sabi. Bagamat hindi pa rin nito tinatanggal ang pagkakahawak niya sa bewang ko ay hinayaan ko na lang ito dahil ayoko pang dagdagan ang lungkot na nadarama nito. Para kaming magkasintahan sa aming pwesto. Alam kong iyon ang iniisip ng ibang tao na nakakakita sa amin. Hanggang sa makarating kami sa tagpuan. Pagbaba namin ay napangiti ako. Dito kami madalas kumain ni blue pero ngayon si macoy ang kasama ko.

“Nathan!!” Ang sigaw ni mitch mula sa kabilang kalsada. Kumaway ito sa amin habang ako ay kumaway din pabalik.

Tatawid na sana ako sa kabilang kalsada dahil exited na akong makasama ulit ang bago kong kaibigan ng biglang hawakan ni macoy ang kamay ko.

Napahinto ako.

Alam ko na ang gusto nitong sabihin. Gusto niyang magpanggap ulit kami. Mas lalo nitong hinigpitan ang pagkakahawak sa kamay ko.

“Wag kang basta basta tumawid sa kalsada baka anong mangyari sayo” nakatingin lang siya sa unahan. “Ayokong may masamang mangyari sayo”

Natahimik lang ako. Nagpalinga-linga ito sa mga sasakyang dumadaan. Nang mapansin nitong wala ng sasakyan saka kami tumawid ng kalsada.

Bakit hindi niya sinabi yung gustong sabihin ng isip ko? Diba dapat tatakutin niya ulit ako o pipilitin na magpanggap. Macoy ano to? Wag mo ng guluhin ang isipan ko, alam mo namang hindi ganun kadali alisin ang pagmamahal ko sayo.

Oo, sasabihin kong sinungalin ako kung wala na akong nararamdman sayo. Macoy dapat si andrei lang eh, dapat siya lang eh.

“Ang tagal niyo naman. Kanina pa kami dito naghihintay” ang naiinip na sabi ni mitch.

“Hoy! Kararating mo rin lang kaya” ang pambasag dito ni roland. Si halsey ay busy lang sa kanyang pagmemake-up.

“Pasensya na kung natagalan kami” ang paghingi ni macoy ng paumanhin.

“Ay ano ka ba baby macoy ok lang ikaw pa, pakiss nga” ang sabi ni halsey. Napatingin ito sa amin saka nagpeace. “I mean, kiss naman kayo ni nathan. Ah, eh ano ba yung iniisip ko hahaha.. what i really mean is kain na tayo nagugutom na ako eh” napailing lang kami.

“Haliparot ka talagang babae ka” ang sabi dito ni mitch.

“Sorry not sorry”

Hay! Ewan ko sa kanila.

Pumasok na kami sa loob ng karinderya. Naghanap na kami ng mauupuan. Si mitch at roland ang umorder habang magkatabi kami sa upuan ni macoy. Si halsey sa tabi ko.

Hindi rin naman nagtagal at dumating na silang dalawa. Ang dami naming pagkain. Mukhang masarap lahat ito.

Habang nagsasandok kami ng pagkain ay may nakita kaming dalawang lalaki na naupo sa bandang kanan namin. May kasama silang dalawang bata.

“Hon, fried chicken ah para kay kuya saka ibili mo ng tinapay diyan si baby bunso”

Tumango lang yung gwapong lalaki dito.

“Opo hon. Mahal na mahal kita aking jerol” biglang namula yung lalaking cute na may buhat buhat na bata.

“Hon naman eh”

Napangiti lang ako ng lihim. Kilala ko sila. Siya yung pinsan ni blue na mahilig sa bananacue. Tiningnan ko lang yung reaksyon ng mga kasamahan ko.

“M-mag-asawa sila?” Ang di makapaniwalang tanong ni mitch.

“Grabe ha. Iba na talaga ang panahon ngayon pero hindi ko sila pwedeng husgahan dahil kung titingnan mo sila ay mababakas mo ang saya sa pamilya nila” ang litanya ni roland. Natuwa naman ako dahik hindi ganoin kasarado ang isip niya lalo na at lalaki pa ito.

“Tanggap nga natin si macoy at si nathan sila pa kayang masayang pamilya. Tingnan mo nga yung anak nila ang ku-cute” ang tuwang tuwang sabi ni mitch. “Ikaw halsey anong masasabi mo sa kanila?”

“We’ll if you are asking me. Wala naman akong pakialam kase normal na for me. Hello nasa iisang mundo tayo and who am i to judge? Ang sabihan sila ng mali ang ginagawa nila ay isa ng matatawag na kasalanan so walang malinis sa atin at gagamitin pa ang salita ng Diyos para manakot ng tao. So if you are asking me, im happy for them”

“What a word. I like you momshie” ang sabi ni mitch at nag-apir sila saka nag-irapan. Mga baliw hehehe..

Habang nagkukwentuhan sila at hindi makaget over sa lalaking asawa ni jerol na si lionel na sobrang gwapo. Kahit ako nagagwapuhan sa kanya. Nakilala namin sila dahil pinagyayabang lang naman ni lionel ang asawa niya. Ang sweet. Buti na lang at hindi ako naalala ni jerol kundi baka nalaman na ng mga kaibigan ko na si blue na pinsab niya ay ang boyfriend ko.

“Pare kanina ka pa tahimik diyan ah. Ok ka lang ba?” Ang tanong ni roland kay macoy.

“Ok lang ako pare, siguro napagod lang ako kagabi”

“Hmmm.. ano na naman bang ginawa niyo ni nathan ha at napagod ka?” Ang nakangising tanong ni mitch.

“Ikaw talaga kung anu-anong itinatanong mo” ang pagbasag dito ni roland.

“Kanina mo pa ko binabasag ah”

Eto na naman sila.

Umiling lang ako. Hay! Tumingin ako sa katabi ko. Nakatingin pala ito sa akin. Bigla niyang iniwas ang kanyang tingin. Napayuko lang ako at ipinagpatuloy ang pagkain.

“Miguel, bili mo ko ng paborito kong ulam ha” rinig kong sabi ng lalaki. Napatingin kaming lahat sa lalaking nagsalita, i mean sa baklang nagsalita. Ang cute at ang liit niya. Siya yung baklang pwedeng habulin ng lalaki dahil sa karisma nito.

“Sige phun” ang nakangiting sabi ng lalaki. Napatingin tuloy kaming lahat doon kay miguel. Hindi siya gwapo pero sa tingin ko may something sa kanilang dalawa.

“Hmmm..” ang nang uusisang sabi ni mitch.

“I smell something fishy too” ang pag sang-ayon ni halsey.

Pagkatapos bumili nung miguel ay lumapit na ito sa batang cute na si phun.

Phun? Half thai ba siya? Mahilig kase ako sa mga thai series kaya medyo pamilyar ako sa ganyang pangalan.

“Miguel salamat. Kain na tayo. Namiss ko ng kumain dito” ang tuwang tuwang sabi nito saka niya hinalikan si miguel sa pisnge.

“Confirm. Hay! Love is blind nga” ang sabi ni mitch. “Naiinggit tuloy ako. Yung totoo dating place ba to?”

“Base on my reasearch at matinding pananaliksik. Karamihan daw ng mga kumakain dito ay dito nila nahahanap ang totoo nilang mamahalin at makakasama sa habang buhay. We’ll nasa harap na natin ang ebidensya, right?” ang sabi ni hasley.

Tumingin kami kay lionel at jerol. Pwede pala ang tulad namin na magkaroon ng masayang pamilya, magkaroon ng anak at asawang handa kang ipagtanggol at ipagmalaki sa lahat. Habang sa kabilang banda naman ay pwede tayong magmahal ng tao na hindi tinitingnan ang pisikal na kaanyuan at makikita mo yun sa katauhan ni miguel at phun.

“At heto ang susunod sa harap natin” ang sabi ni roland. Napatingin silang lahat sa amin ni macoy. Nagkatitigan lang kami sa mata.

Paano kung tama sila? Paano kung kami pala? Hindi maaari kase kami na ni blue at mahal na mahal ko siya. Madalas din kami ditong kumain.

Urgh!

Mahal ko si blue. Mahal ko siya!! Naaawa lang ako kay macoy. Tama, naaawa lang ako sa kanya.

“Macoy, dapat dalas dalasan niyo ang pagdedate niyo dito ni nathan ha para naman makita namin kayo tulad ni sir jerol at ng asawa niya” ang seryosong sabi ni mitch.

“Oo ba” alam kong tinatago niya lang ang kanyang nararamdaman pero hindi niya ito maitatago sa akin. Alam kong malungkot siya.

“Pero syempre depende pa rin sa tao yun. Kahit anong gawin mo kung ayaw na niya. Ayaw na talaga” dagdag pa nito.

Natahimik silang lahat.

“What?” Ang tanong ni macoy sa kanila.

“Teka nga! May pinagdadaanan ba kayo ni nathan?” Si halsey. Para naman natauhan si macoy.

“Ah, eh.. w-wala naman” pagdepensa nito agad. “Y-yung kaibigan ko kase humihingi ng payo dahil unti-unti na daw nawawala yung nararamdman nito sa kanya kaya na share ko lang pero wag niyo na isipin yun. Wag kayo mag-alala guys. Mahal na mahal ko si nathan” ang sabi ni macoy. “At walang nagbago doon sa simula pa lang”

“Uuuyyyy!!!” Ang sabay sabay nilang tukso sa amin. Napangiti lang ako. Kung alam niyo lang.

Pagkatapos naming kumain ay naglakad lakad kami sa gilid ng palayan hanggang sa makahanap kami ng malaking puno para doon pag-usapan ang aming gagawing proyekta. Nasa huli lagi kaming dalawa ni macoy para daw magkaroon kami ng privacy. Pero tahimik lang kami habang magkahawak ang kamay.

Naninibago talaga ako kay macoy. Hindi siya eto eh. Mas gusto ko pa yung macoy na matapang at maangas kesa sa ganito.

Naupo kami sa isang puno ng mangga. Sobrang maaliwalas ang hangin. Kahit mainit at matindi ang sikat ng araw ay magandang tumambay sa punong ito.

Napag-usapan namin kung ano bang dapat namin gawin sa title na napunta sa amin. Ang “Peymus”

Nagbigay lang kami ng kanya kanyang ideya at sinulat lahat ng naisip namin. Kami ang ginawang main topic dahil isa kami sa sikat sa buong school. Tinanong kami kung anong pakiramdam na maging sikat. Basta sinabi lang namin na masaya pero malungkot. Masaya na maraming humahanga sayo pero malungkot kase lahat ng pwede mong gawin at sabihin ay isusumbat sayo. Para kang isang robot na bawat pagkakamali mo ay pinupuna sayo.

Marami pa kaming napag-usapan. Sa buong araw na yun ay hindi ako nakatanggap ng text mula kay blue. Nag-aalala na ako sa kanya. Siguro ay sobrang busy rin nito sa kanilang proyekto.

Pagkatapos naming mag meeting ay umuwi na kami. Sabay kami ni macoy unuwi at tulad kaninang umaga ay tahimik pa rin ito. Nagpaalam ako sa kanya na pupunta lang ako sa bahay ni blue para bisitahin ito na sinang-ayunan niya lang.

Masaya akong naglalakad papalapit sa mismong tinutuluyan ni blue. Nang makarating na ako sa kwarto nito ay napangiti ako ng makita kong hindi ito nakalock. Siguro ay nandito na siya. Ugali pa naman nitong hindi maglock ng pinto. Sabagay wala namang ibang papasok sa kwarto niya.

Pumasok na ako sa kwarto niya pero wala ito. Pagkapasok mo ay may isa pang kwartong kung saan ito natutulog. Dahan dahan kong binuksan ang pintuan pero sa pagbukas ko nito ay hindi ko inaasahan ang nakita ko.

Si blue at si andrei…

Nag… nag… nag naghahalikan sila.

Itutuloy….

---

Hope you like this chapter :)

Wag kalimutang bumuto at magkumento :) ;)

Kabanata 16

Nathan’s POV

Sabi nila kahit anong pagmamahal ang gawin mo kung lolokohin ka, lolokohin ka talaga, kase hindi ka naman niya talaga mahal.

Gulat na gulat ako ng makita ko si blue at andrei na naghahalikan. Parang bumagsak lahat ng pag-asa ko. Parang nawalan ako ng tiwala sa sarili ko. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko basta ang alam ko lang….

Masakit!

Ang sakit!

Nakatitig lang ako sa kanila habang humihikbi.

Tumingin sila sa akin. Walang reaksyon si andrei habang si blue ay gulat na gulat.

Tumalikod ako para sana umalis ng bigla nitong pigilan ang kamay ko. Humarap ako sa kanya at sinampal ito ng malakas.

Yumuko lang siya.

Huminga ako ng malalim at Tumalikod sa kanya pero sa pagtalikod ko ay hindi ko inaasahang makikita ko dito si macoy. Nagulat ako ng lumapit sa kanya si andrei at sinampal din ito ng malakas.

Hindi ko na sila pinansin basta naglakad na ako palabas ng bahay. Lumuluhang nilakad ko ang daan patungo kung saan man ako dalhin ng ng mga paa ko.

Nandito na ako sa gilid ng kalsada habang tahimik kong tinatahak ang daan.

“Nathan sandali” ang pagtawag ng lalaki sa akin. Rinig ko ang pag crack sa boses niya.

“Nathan…” ang muling sigaw nito. Pinagpatuloy ko lang ang paglalakad ko. Alam kong sinusundan niya ako.

“Nathan…”

“Nathan sandali..”

Nagbingi-bingihan ako.

“NATHAN MAHAL KITA!” Ang sigaw nito. Napahinto ako sa sinabi niya.

Humarap ako sa kanya at tinitigan ito sa mata pero umiwas lang siya ng tingin.

“M-mahal kita nathan” ang muling sabi nito sa mahinang paraan pero hindi pa rin siya makatingin sa akin ng diretso.

Alam kong natatakot siyang tingnan ang lumuluhang mata ko. Alam kong ayaw niyang nakikitang nasasaktan ako pero bakit?

“Blue mahal na mahal kita eh, mahal na mahal kita. Blue, bakit mo ko sinaktan? Bakit?” Ang umiiyak na tanong ko.

“Nathan sorry..”

“Sorry? Yan lang ba ang alam niyong sabihin kapag may nagawa kayong kasalanan ang magsorry? Mula kay macoy at ngayon pati ikaw blue. Ano? Masaya na kayo ngayon na niloko at sinaktan niyo ako. Masaya na ba kayo ha?!”

Hindi ko na kayang kontrolin ang emosyon ko. Sobra na! Sobra na ang sakit. Mula kay macoy at ngayon naman kay blue. Sino pa ang susunod?

Pinunasan ko muna ang luha ko at tinitigan ito sa mata.

“Break na tayo” ang walang emosyong sabi ko.

Umiling-iling lang siya na parang hindi makapaniwala. Napansin kong nagpunas ito ng luha.

“Seryoso ka?”

“Mukha ba akong nagjojoke blue? Pagkatapos ng mga nakita ko sa tingin mo makukuha ko pang mag joke ngayon?”

“Pero mahal kita nathan.. mahal na mahal”

“Kung talagang mahal mo ako hindi mo hahayaang lokohin ako”

Bumalik na ulit ang takot ko. Takot na muling magtiwala. Takot na muling magbigay ng pangalawang pagkakataon. Oo alam kong mahal ko pa siya at naniniwala akong mahal pa niya ako pero tama na! Masakit na.

Huminga siya ng malalim at mapait na ngumiti.

“Sige. Kung yan ang gusto mo. Sige nathan payag na ako. Hiwalay na tayo” rinig ko ang pagbasag ng kanyang boses pero pilit nitong tinatago ang sakit. Kinagat ko lang ang ibabang labi ko.

“Kung alam mo lang nathan. Kung alam mo lang kung gaano kasakit para sa akin na makita kang inaangkin ng iba. Nagbulagbulagan ako. Binalewala ko ang sakit, binalewala ko kase mahal kita. Siguro tama ka. Sinaktan kita, niloko kita pero nagawa ko lang yun dahil mahal kita. Mahal na mahal kita nathan kaya gumawa ako ng kasalanan dahil hindi ko na alam kung kakayanin ko pang makita kang kapiling ng iba pero nagdesisyon kana eh, hindi mo na ako mahal eh. Hindi ko na alam nathan. Hindi ko na alam” doon na bumuhos ang luha naming dalawa.

Bigla akong nakaramdam ng pagsisisi. Tumalikod ito sa akin at naglakad palayo.

Iniwan niya ako. Iniwan na niya ako.

---

Macoy’s POV

Nagulat ako ng bigla akong lapitan ni andrei at sampalin ng malakas. Oo nakita ko silang naghalikan ni blue dahil balak ko sanang sundan si nathan.

Pagkatapos niya akong sampalin ay nilagpasan niya lang ako pero bago siya makaalis ay pinigilan ko na ito.

“Ano yung nakita ko ha? Andrei!” medyo inis kong sabi.

Hindi siya nagsalita. Nakatingin lang siya sa ibang direksyon habang masama ang tingin.

“Sabihin mo nga sa akin. Anong ginagawa mo dito? Bakit ka nakikipaghalikan kay blue?”

“Dahil manloloko ka! Manloloko ka kuya, manloloko ka!” Ang umiiyak na sabi nito.

“Sinunod ko lahat ng gusto mo, minahal kita, pinagkatiwalaan. Nag-aral ako ng mabuti para sayo, nagsinungalin ako sa mga magulang dahil mahal na mahal kita pero bakit? Galit na galit ako sayo! Galit na galit ako kuya”

“Andrei..” ang tanging nasabi ko habang pinagmamasdan siyang umiiyak.

Pinagsusuntok niya ako sa dibdib. Hinahayaan ko lang siya. Siguro nga karma ko na ito. Parusa sa lahat ng panloloko ko.

“Kuya hindi ko na kaya. Alam ko namang si kuya nathan talaga ang mahal mo eh. Alam ko, tulad ni kuya blue pareho kaming nagbulag bulagan sa inyong dalawa. Pero bakit mo hinayaang kumapit ako sayo kahit alam mong niloloko muna ako. Hindi ko maintindihan kuya. Binigay ko naman lahat eh, may kulang pa ba? Kelangan ko bang baguhin ang sarili ko? Kelangan ko bang maging si kuya nathan para mahalin mo ako gaya ng pagmamahal mo sa kanya? Kuya naman eh…” Nagbreak down na siya. Alam kong hindi na niya kinakaya.

Gusto kong sapakin ang sarili ko. Gusto kong saktan ang sarili ko!!

Arrrrgggg!!!

“Andrei mahal kita. Maniwala ka sakin, mahal kita at totoo yun”

Ngumiti lang siya habang umiiling-iling.

“Ayoko na kuya. Mas mabuting maghiwalay na tayo”

Niyakap ko siya ng mahigpit. T*ng *na! Mahal na mahal ko to eh.

“Wag mo kong iwan andrei.. please.. please.. totoo ang pagmamahal ko sayo maniwala ka naman oh… Mahal na mahal kita andrei.. ikaw lang ang nagmahal sa akin ng ganito” pilit siyang kumakawala sa yakap ko.

“Kuya bitawan mo na ako please..” hindi ko siya pinakinggan nanatili lang akong nakayakap sa kanya. Ayoko! Ayoko siyang bitawan.

T*ng *na!

Ggo na kung ggo! Ayoko siyang mawala sa buhay ko.

Natahimik kami ng ilang minuto sa ganoong posisyon. Walang gustong magsalita. Walang gustong gumalaw.

Naramdaman kong yumakap na rin siya sa akin.

Isang mahigpit na yakap.

“Kuya hinayaan kong paniwalaan ang sarili ko na kaibigan mo lang si kuya nathan. Pinaniwala ko rin ang sarili ko na ok lang yung mga ginagawa niyo. Sa tuwing nakikita ko yun nasasaktan ako pero mahal kita eh, mahal na mahal kita kuya kaya kong suwayin sina mommy at daddy para sayo. Ngiti mo pa lang nawawala na ang sakit dito sa puso ko” ang umiiyak na sabi nito. Mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa akin. Yakap na ka’y sarap damhin.

“Akala ko kuya darating yung araw na ikaw mismo ang makakadiskobre sa sarili mo na nakakasakit kana ng tao. Akala ko marerealize mo na meron kang kasintahan na nasasaktan at naiiwan sa ere. Yun ang hinihintay ko kuya pero tulad ng inaasahan ko. Mas matimbang sayo kung anong meron sa inyo ni kuya nathan. Mahal na mahal kita kuya pero…… AYOKO NA” para akong nabingi sa huling sinabi nito. A-akala ko binibigyan na niya ulit ako ng isa pang pagkakataon. Akala ko ay mamahalin na niya ulit ako. Akala ko lang pala yun.

Humiwalay siya sa pagkakayakap sa akin at iniwan akong nag-iisa.

Hindi ko na nagawa pang habulin siya dahil sa bilis ng pangyayari.

Hindi ko na alam ang gagawin ko. Nababaliw na ako. Hindi ko na alam kung sino ang mahal ko. Kung sino ang dapat kong sundin.

Tulungan niyo naman ako.

Dahil sa sakit ng nararamdaman ko at hindi ko na talaga alam ang gagawin ko sa buhay ko ay dumiretso ako sa isang bar malapit sa lugar na ito. Naglasing ako doon. Nakipagsayaw kung kanino. Wala akong ibang iniisip kundi ang magsaya at kalimutan ang mga bagay na hindi ko alam kung kaya ko pang harapin.

Nakipaghalikan ako sa mga taong lumalandi sa akin, babae man o lalaki. Lahat sila gusto akong iuwi sa bahay nila at punan ang pangangailangan na tinatamasa ng kanilang kalibugan pero hindi ako pumayag. Mas ok na sakin ang ganito. Nang medyo hindi ko na kaya ay nagtira ako ng lakas para makauwi ng bahay. Nagpahatid ako sa kaibigan kong malapit lang din ang bahay dito.

Tahimik lang ako habang bumabyahe kami. Nang makarating kami sa bahay namin ay hindi na ako nagpahatid pa sa loob. Nagpasalamat lang ako sa kanya at pumasok na ako sa loob. Sobrang lakas ng tama ng alak na ininom ko.

Pagewang gewang akong naglakad papuntang kwarto. Pagpasok ko sa loob ay tanging malamig at madilim na lugar lang ang bumungad sa akin. Binuksan ko ang ilaw. Nakita ko si nathan na nakahiga sa kama habang nakabalot ito ng kumot. Nilock ko ang pinto at dali dali ko itong nilapitan.

Tinanggal ko ang kumot na bumabalot sa katawan nito at hinawakan siya sa tigkabilang kamay para ilagay sa ulunan nito.. Labis ang pagkagulat niya.

Mapusok ko siyang hinalikan sa labi. Alam kong pumapalag siya pero wala na ako sa katinuan ko. Patuloy lang ako sa paghalik sa kanya.

“M-macoy wag” ang pagpupumiglas nito.

Para na akong bingi. Hinalikan ko siya ng hinalikan. Habang naghahalikan kami ay dahan dahan kong hinubad ang suot nitong damit. Nang matanggal ko na ang damit nito ay agad kong sinunggab ang utong nito. Sinibasib ko ito na parang wala ng bukas. Nagsalitan ako sa tigkabilang utong nito. Dinilaan ko siya na parang candy.

“Macoy please tama na” pagsusumamo nito.

Sunod kong hinubad ang short nito at puwersahan siyang idinapa sa kama. Nilabas ko ang ari ko at binasa ito ng laway saka mabilis na ipinasok sa butas ni nathan. Kahit alam kong nasasaktan siya ay patuloy lang ako sa pagpasok sa butas niya.

“Macoy nasasaktan ako”

Mas lalo akong ginanahan sa sinabi niya. Mas binilisan ko ang pag-indayog ko sa kanya.

Ang nararamdaman ko sa mga oras na ito ay purong pagnanasa. Pagnanasang nagpapasaya sa akin. Sinubukan kong gumamit ng ibang posisyon para mas lalong maging intense ang ginagawa namin.

Gusto ko siyang laspagin, gusto ko siyang pagsawaan at angkinin. Hindi siya pumapalag kaya malaya kong nagagawa ang gusto ko sa kanya. Siguro ay napagod na ito kakapumiglas sa akin.

Akin siya. Akin na siya ngayong gabi. Pinaliguan ko ng laway ang buong katawan ni nathan. Akin lang siya. Ibinigay ko ang lahat ng pwede kong ibigay para mapasaya si nathan sa kama. Naririnig ko ang mahihinang ungol nito.

Naramdaman kong lalabasan na ako kaya mas lalo kong binilisan ang paglabas pasok sa kanya. Dahil sa sensayon at sarap na aking nararamdman ay hindi ko na napigilang labasan sa loob nito. Hindi pa ako nakontento parang gusto ko pa siyang tirahin kaya Tinuloy tuloy ko ang pag indayog sa kanya.

Hindi ko alam kung ilang beses akong nilabasan sa loob ni nathan basta ang alam ko lang ay naangkin ko siya. Naangkin ko ang buong katawan niya. Sana pati siya..

Nang mapagod ako ay nahiga ako sa tabi niya. Nilingon ko ito at sa paglingon ko ay tahimik lang itong umiiyak.

Hindi ko alam kong magsisisi ako o anong mararamdaman ko. Hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung anong tama at mali. Masyado na akong naguguluhan at nahihirapan. Hindi ko na kaya. Para ng sasabog ang ulo ko sa sakit at kakaisip. Hindi ko alam kong tama ba itong pag-angkin ko sa kanya.

Urgh!!

Nagpunas ito ng luha at kinuha ang kanyang cellphone. Labis naman ang pagtataka ko.

Tinapat niya ito sa kanyang sarili at nagvideo.

Humihikbi itong tumingin sa camera.

Humugot siya ng malalim at nagsalita.

“Kamusta kayo? May gusto nga pala akong aminin sa inyo. Ako at si macoy ay hindi talaga totoong magkasintahan. Hindi totoo ang aming pagmamahalan” pagkatapos niyang ivideo ang sarili ay umiiyak niya itong tinitigan.

“Anong ginagawa mo nathan?” Ang naiinis na sabi ko.

“Ayoko na macoy” nanginginig niyang hinawakan ang cellphone.

“Nasisiraan kana ba nathan? Maraming humahanga at nagmamahal sa atin” Halos maiyak na ako sa galit.

Walang nagsalita sa amin. Naramdaman ko na lang na may tumunog mula sa cellphone ko. Isang notification.

Pinost niya ang video.

“Bawiin mo yan nathan. Bawiin mo!” Umiiyak lang ito at hindi kumikibo. Kinagat ko lang ang ibabang labi ko. “Ayaw mo? Sige!”

Kinuha ko rin ang cellphone ko at binuksan ito. Itinapat ko ang camera sa akin.

“Kamusta kayo? Ako ito si macoy” tumingin ako kay nathan ng seryoso at ibinalik ang tingin sa camera.

“Nasa tabi ko nga pala si nathan” lumapit ako kay nathan at ipinakita siya sa video na kasama ko siya.

“Mag ‘hi’ ka sa kanila” nakatungo lang ito. Hinawakan ko siya sa baba at hinarap sa camera. Nag ‘hi’ naman ito.

Sarkastikong tiningnan ko ang camera habang ang mata ni nathan ay nakaiwas ng tingin.

“Sabi niya hindi daw totoo ang lahat. Sabi niya hindi daw talaga kami nagmamahalan. Tama ba nathan? Sabihin mo sa kanilang ang totoo.” Ang sabi ko dito.

Umiiyak itong tumango.

Huminga ako ng malalim at tinutok sa akin ang camera.

“Tama si nathan. Lahat ng nakikita niyo sa video ay pawang kasinungalingan. Hindi totoo ang aming pagmamahalan. Lagi ko siyang sinasaktan. Lagi ko siyang pinapaiyak. Ginawa lang namin ang lahat ng ito dahil alam kong mahal niyo kami at gusto niyong makitang masaya kami dahil yun ang nararamdaman niyo” tumingin ako kay nathan at ngumisi at tumingin ulit sa camera.

“Sabi ng taong ito. Malungkot siya at peke lahat ng nakikita niyo sa video pero kung alam niyo lang kung anong saya ang nararamdaman ko dito sa loob ko habang ginagawa namin lahat ng videong ito para sa inyo. Sobrang saya ko. Ako na yata ang pinaka masayang tao sa buong mundo. Ngiti, tawa at presensya lang ng taong ito na sinasabing hindi totoo ang pagmamahal namin ay parang tatalon na ang puso ko sa saya” tumungo ako at huminga ng malalim.

“Magkaibigan lang kami at mahirap para sa akin ang itago lahat ng nararamdaman ko. Umamin siya noon sa akin na mahal niya ako pero dahil sa takot kong masira ang pagkakaibigan namin at tuluyan siyang lumayo sa akin ay mas pinili kong maging magkaibigan na lang. Ang tanga ko diba? Tinakot ko siya at gumawa ako ng mga bagay na alam kong masasaktan siya dahil mahal na mahal ko siya, na kahit hangang pagkakaibigan lang ay maangkin ko siya, maipadama ko ang lahat ng pagmamahal ko sa kanya. Oo mali ang paraang ginamit ko” tumawa ako ng payak.

“Mali ang gamitin ko ang malaking utang nila sa amin para maipadama ko ang pagmamahal ko sa kanya. Lahat ng ginawa ko ay mali. Mali at walang tama. Dahil alam kong kapag magkaibigan kami hindi niya ako iiwan. Pero sa tuwing makikita ko siyang may kasamang iba at may minamahal na iba. Ang sakit. Ang sakit sa puso. Sabi ng lalaking ito ay hindi totoo ang pagmamahal ko sa kanya pero gabi gabi ko siyang pinagmamasdan sa pagtulog. Para akong baliw habang tinititgan siya. Gabi gabi akong nagdadasal na sana… na sana.. sa simula palang umamin na rin ako sa kanya na mahal ko siya” pinipigilan kong hindi umiyak.

Tinitigan ko si nathan. Umiiyak itong nakatingin sa akin.

“Umayaw na siya. Siguro guys ito na ang huling makikita niyo kaming magkasama ni nathan sa videong ito. Wag kayong mag-alala. Lahat ng ito ay kasalanan ko. Niloko ko siya, ginamit at sinaktan. Sana ay mapatawad niyo ako. Kung hindi man. Wag niyong iwan si nathan ha” bago pa ako umiyak ay ngumiti ako. “Suportahan niyo pa rin siya. Wag niyo kong gayahin. Wag niyong gayahin ang isang gag*ng tulad ko. Pinapalaya ko na siya”

Matapos kong isave ang video ay pinunasan ko ang luha ko gamit ang braso ko. Tumingin ako kay nathan na nakatingin sa akin.

Ngumiti ako at nag-ok.

“Alam kong huli na ang lahat. Sana magkabalikan kayo ni blue” masakit pero ito ang tama. “B-bagay kayo”

Pinost ko na ang video at lumabas na ako ng kwarto.

---

Nathan’s POV

Sabi nila ang pagmamahal daw ay mahirap ipaliwanag. Kung alam mo na ang lahat ay nagkakamali ka. Iba iba nila ipinapadama ang kanilang pagmamahal. Siguro ay sa mali nila itong paraan ginagawa at lahat ng nakikita natin ay mali pero ang totoo pala ay mahal na mahal nila tayo. Hindi niya lang alam kung paano ito itatama.

Tinitigan ko lang si macoy habang lumalabas ito ng kwarto namin.

Bakit ang sakit?

Narinig kong tumunog ang cellphone ko. Nakatanggap ako ng notification mula kay macoy.

Isang video.

Naiyak ako ng mapanood ko ang video. Pinost lang nito ang huli niyang sinabi.

“Umayaw na siya. Siguro guys ito na ang huling makikita niyo kaming magkasama ni nathan sa videong ito. Wag kayong mag-alala. Lahat ng ito ay kasalanan ko. Niloko ko siya, ginamit at sinaktan. Sana ay mapatawad niyo ako. Kung hindi man. Wag niyong iwan si nathan ha” nakangiti siya pero kita mo ang lungkot sa mga mata niya. “Suportahan niyo pa rin siya. Wag niyo kong gayahin. Wag niyong gayahin ang isang gag*ng tulad ko. Pinapalaya ko na siya”

---

Pasensya na guys nagbakasyon langsi otor at busy kaya ngayon lang nakapag-update.

Sana nagustuhan niyo at wag niyo kalimutang mag-vote at mag-comment from the start to finish hehehe.. sa may gusto lang naman po.

Sa pagsuporta niyo lang kase kami kumukuha ng lakas para gumawa ng ganitong kwento.

Wag sana kayong magsawa sa pagsuporta sa mga kwento ko :)

Phom rhak khun ❤

Kabanata 17

Nathan’s POV

Matapos ang insideteng nangyari sa amin ni macoy ay nalaman na ng buong school ang pagpapanggap namin. Halos lahat ng aming mga followers ay may kanya kanyang opinyon. Merong panig sa akin at meron din kay macoy.

Pero ang isang nakaapekto sa akin ay ang kani-kanilang masasamang opinyon tungkol sa amin. Tanggap ko naman lahat ng kanilang sinasabi dahil sa simula’t sapul ay alam na nila at ipinaalam na namin sa kanila ang nangyayari sa buhay at relasyon namin gamit ang social media.

Isa kami sa matatawag na “Peymus”

Wala naman akong paki-alam kung sumikat ako o hindi. Pero ang mas nagpalungkot sa akin ay ang pagsasalita nila ng masama tungkol kay macoy. Hindi ko alam kung tama ba ang ginawa kong magsabi ng totoo o manatiling tahimik kahit alam kung labag sa kalooban ko.

Ayokong manloko ng tao pero ayokong may masaktang tao dahil sa akin.

Hindi ko na alam. Gulong gulo na ako at ang isip ko. Hindi ko na alam kung kakayanin ko pa.

Bumukas ang pinto at pumasok si macoy. Tahimik lang itong dumiretso sa cr. Paglabas nito ay dumiretso naman siya sa kama saka natulog.

Kinuha ko ang gamit at unan ko saka ako naglatag sa lapag.

Hindi niya ko tiningnan, hindi niya ko kinausap. Alam ko naman. Ano pang aasahan ko pero ayoko ng ganito. Ayokong tuluyan ng masira kahit ang pagkakaibigan namin.

                                 —––

Nandito na ako sa school. Habang naglalakad ako ay hindi mo maiiwasang mapansin ang kanilang mga mata. Matang mapang-usisa at nagtatanong. Alam kong magkakaiba sila ng opinyon at pananaw. Pero ang alam ko. Nag-aalala ako para kay macoy.

Pagpasok ko sa classroom ay nakita ko si blue. Nakaupo siya malayo sa upuan ko habang nakikipag-usap sa ibang mga kaklase namin. Tumingin siya saglit sakin at ibinalik ang tingin sa mga kausap niya.

Wala na ba siyang pakialam sa akin? Sa nararamdaman ko? Napabuntong hininga lang ako at naupo sa upuan ko.

“Kamusta?” Ang bati ng katabi ko. Naglalakbay na pala ang isipan ko ng hindi ko namamalayan.

“O-ok lang” tipid kong sagot

“Wag ka ngang sumimangot diyan. Nababawasan ang pagka-cute mo” ang sabi nito.

Hindi naman sa ano pero hindi naman kami close.

“Sorry. Ang daldal ko na pala. Ganito talaga ako pasensya na. Ako nga pala si Red. Rederick” ang pagpapakilala nito.

“Kilala kita kaya hindi mo na kelangan pang magpakilala” ang sabi ko dito.

“Baka kase hindi mo ko kilala eh. Wala kase akong chance para makausap ka. Alam mo namang ilang subject lang tayo magkaklase tapos lilipat na ulit ako ng ibang section”

Hindi na ko nagsalita. Wala kase akong masabi.

“Gusto mo bang sumabay sakin kumain? Wala kase akong kasabay”

Nakatingin lang ako kay blue. Bakit parang wala lang sa kanya yung nangyari? Nakukuha pa niyang tumawa sa kabila ng aming pinagdadaanan.

Napansin ko na lang na may kamay na humarang sa harapan ko.

“Hoy! Kinakausa kita. Gusto mo bang sumabay sakin kumain?”

“Oo na lang. Feeling close ka” ang masungit na sabi ko dito.

“Yes. Um-oo kana ah. Wala ng bawian”

“Ha? Anong umoo?”

“Tsk. Cute ka nga malilimutin naman. Hays”

“FC talaga”

At hindi na ko nagsalita. Ngiti lang siya ng ngiti. Ayoko rin naman mapag-isa ngayon dahil hindi ko na alam kung kakayanin ko pa dahil gulong gulo na ng isipan ko. Hindi ko na talaga alam. Nahihirapan na ako.

Buong klase ay daldal siya ng daldal. Sa totoo lang ay hindi ako sanay ng ganito. Nakikita ko si blue na parang ok lang sa kanya ang lahat pero ako sobrang nalulungkot at nasasaktan. Mahal na mahal ko si blue. Nakita ko sa kanyang mga mata na mahal na mahal niya din ako pero bakit iba ang nakikita ko at ikinikilos niya ngayon. Kinalimutan na ba niya ng tuluyan ang pagmamahalan namin?

Baka…

Dahil sa pakikipaghiwalay ko dito kaya niya ko kinalimutan. Hindi ko na alam kung sino ang sisisihin ko? Sino?

Sabay kaming kumain ni red. Napapangiti niya ako pero wala pa rin ako sa sarili. Hindi ko rin makita si macoy ngayon. Siguro ay hindi ito pumasok.

Pakiramdam ko mag-isa ako kung wala ngayon si red.

“Ano ba yan. Kumain na tayo’t lahat lumilipad pa rin ang isipan mo” ang sabi nito habang naglalakad kami pabalik ng classroom.

“Ok lang ako. Medyo pagod lang siguro”

“Hayss.. umuwi kana kaya muna. Wag kana pumasok” pag-aalala nito.

“Ok nga lang ako”

Papasok na sana kami sa loob ng building ng makasabay namin si blue na may kaakbay na magandang babae.

Napahinto ako at tiningnan sila.

Yumuko lang ako habang pinipigilan ko ang sarili kong lumuha. Napansin kong may kamay na nag-abot sa akin ng panyo…

Panyo ni red.

“Pang punas ng luha mo. Iiyak kana eh” ang sabi nito. Tiningnan ko naman siya ng masama habang pinipilit maging ok.

“Hindi ako naiiyak. Sira!”

“Hindi daw tapos kumikinang na yang mata dahil sa panunubig ng luha mo. Wag nga ako”

“Ewan ko sayo! Alam mo ikaw, hindi ko alam kung kaibigan ba kita o ano. Saka teka nga. Bigla kana nga lang sumulpot sa eksena ang lakas mo pang mag-asar. Ang tagal na nating magkaklase ngayon ka lang lumapit sakin ng ganito”

Tinawanan niya lang ako. Yung kaninang luhang gustong lumabas sa mata ko ay napalitan na ng inis sa lalaking to. Salamat sa kanya. Ayoko rin naman magdrama sa harap ng maraming tao lalo na sa mokong na to.

“Tara na nga” ang masungit na sabi ko.

“Wag mo ng itago sakin yang nararamdaman mo. Tandaan mo nathan. Peymus ka”

“Opo. Dami mong sinabi”

Sa mga araw, linggo at buwan na lumipas. Si red ang nagpagaan ng loob ko sa tuwing nalulungkot ako. Sa tuwing uuwi ako na hindi ako kinakausap ni macoy, sa tuwing may praktis kami na hindi niya ko pinapansin. Sa tuwing makikita kong may kasamang iba si blue, sa tuwing ipinapakita nito sa akin na ok na siya. Na kinalimutan na lang niya ng ganun kadali.

Ilang linggo na lang at magtatapos na kami sa paaralang ito. Pero hindi pa rin natatapos ang sakit at pagkagulo ng isipan ko.

Mahal ko si blue at hindi ko alam kung mahal ko pa rin si macoy dahil sa pag-asang mahal niya pala ako noon pa. Hirap na hirap na ako. Hindi ko na alam kung sino pipiliin ko dahil pareho ko silang minahal.

Tuwing dadating ako ng maaga sa boarding house namin ay pinagluluto ko si Macoy. Pero dahil sa pagod at sa mga aktibidad sa paaralaan ay hindi ko na nahihintay ang pagdating nito. Minsan naman ay dadating na ako na tulog na siya.

Sa buwan na lumipas ay hindi humupa ang isyu sa amin ni macoy. Mas lalo siyang naging mainit. Madalas na rin akong binabash dahil sa pakikipagkaibigan ko kay red. Kung sino sino daw lalaking sinasamahan ko. Pero ang totoo niyan ay si red lang ang kadamay ko sa buong buwan na yun. Binibigyan nila ng malisya ang pagiging magkaibigan namin.

Oo aaminin ko walang araw na sinusundan ko si blue kahit nagmumukha na akong tanga. Kahit ang sakit sakit na sa puso ko. Ilang beses ko ring sinubukan na kausapin at lapitan siya pero mas pinili nito na ignorahin ako.

“Macoy..”

Kumuha na ko ng lakas para kausapin siya.

“Pwede ba kitang makausap” ang muling pagkuha ko ng atensyon niya. Tumingin ito sa akin. Sobrang gwapo ni macoy. Hindi maikakaila na siya nga yung taong minahal ko.

“Bakit?”

Sa wakas binigyan niya ko ng pansin.

“Sorry”

“Kung hihingi ka rin lang ng sorry sa akin. Wala kang dapat ipag-sorry”

“Macoy magkaibigan pa rin naman tayo di ba?” Hindi siya nagsalita. Patuloy lang siya sa pagsasagot ng kanyang assignment.

“Hindi ko alam nathan. Mahal kita at mahirap para sa akin na maging kaibigan ka lang”

Lumapit ako sa kanya at niyakap ito ng mahigpit mula sa likod. Nagulat siya sa ginawa ko.

“Macoy miss na miss na kita. Miss na miss ko na yung dating macoy. Yung kaibigan ko noon”

Hindi siya gumalaw. Nanatiling nakayakap lang ako sa likod niya habang nakasubsob ang mukha ko sa leeg niya.

Narinig ko ang pagbuntong hininga nito. Hinawakan niya ang kamay ko ay hinarap sa kanya.

“Papayag akong ibalik ang pagkakaibigan natin kung hahayaan mong ibalik mo rin ang dati”

Alam ko ang tinutukoy niya. Dahan dahan nitong nilapit ang mukha niya. Ilang pulgada na lang at maglalapit na ang aming mga labi. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Iniwas ko ang mukha ko pero hinarap niya ulit sa kanya.

Pumikit na lang ako ng maramdaman kong naglapat na ang aming mga labi. Mas naging mapusok ang kanyang paghalik at dahan dahan niya kong dinala sa kama. Tinulak niya ako pahiga at umibabaw siya sa akin. Sinunggaban niya ulit ang labi ko.

At nangyari ang isang bagay na nagpagulo sa isipan ko.

Nakahiga ako sa kama habang nakayakap sa akin si macoy. Pareho kaming walang saplot maliban sa kumot na bumabalot sa amin.

Ngayon ko lang narealize na sa tuwing ginagawa sa akin ito ni macoy ay iba ang nararamdaman ko. Ramdam ko ang pagmamahal na gusto nitong sabihin. Hindi ko siya masisi dahil iba iba ang tao kung paano nila ipadama ang kanilang pagmamahal. Pero kita mo ang saya sa mukha ni macoy hindi dahil na punan ko ang libog nito pero dahil alam kong naipadama nito ang pagmamahal na gusto niyang sabihin.

Pareho na akong nababaliw sa kanilang dalawa ni blue.

Hindi ako makatulog. Nakatitig lang ako sa taong nasa tabi ko. Hindi ko na alam. Para na akong puta. Parang hindi na ako makapag-isip ng tama.

                              ––––

Naglalakad ako sa school playground ng makita ko na naman ang mapanghusga nilang mga mata. Bawat madadaanan ko ay masasamang tingin ang ipinupukol nila sa akin.

Mahirap maging PEYMUS.

Mahirap maging tama sa mata nila. Bawat galaw at gagawin mo dapat aangkop sa kagustuhan nila. Minsan naisip ko. Mahal ba nila ako dahil sikat at sa itsura ko o minahal lang nila ako dahil hindi pa nila nakikita ang mga mali ko.

“Ui.. tulala ka na naman diyan. Nakita mo na noh?”

Nagtaka ako sa kanyang sinabi.

“Anong nakita? Hindi kita maintindihan”

Kinuha niya ang kanyang cellphone at ipinakita nito sa akin ang lates post sa Campus page.

Picture naming dalawa ni blue na magkasama. Sari-saring komento ang mababasa mo. Halos lahat sila ay hinuhusgahan na ako.

Kaya daw nagloko si Macoy ay dahil may tinatago daw pala kaming relasyon ni blue.

“Wag mo na lang sila pansinin. Mas kilala mo ang sarili mo kesa sa kilala ka nila”

“Salamat red. Pipilitin kong maging matatag”

“Ayos yan. Wag kang magkakagusto sakin ah. Baka maisyo tayo naku! Lagot ako”

“Sira! Hindi kita gusto noh”

“Dapat lang. Alam kong gwapo ako pero kahit cute ka at crush kita hindi pwede. Ayokong masaktan noh!” Natawa lang ako. “Eto panyo gamitin mo yan kapag naiyak ka ah” pag-aalala nito.

“Salamat”

Sobrang dami na kase ng naitulong niya sa akin.

“Red bakit ang bait bait mo sa ’kin? Lagi mo kong nililibre ng pagkain, nandyan ka kapag malungkot ako. Nandyan ka kapag kelangan ko ng makakadamay. Ikaw ang nag-aabot sa akin ng panyo tuwing lumuluha ako. Ikaw rin ang nagtatanggol sa akin mula sa kanila.. Red yung totoo? Hindi ko na kase maintindihan kung bakit mo to ginagawa”

Ngumiti lang siya at huminga ng malalim.

“Hindi ba pwedeng maging kaibigan lang ako sayo? Tumutulong sa taong kelangan ng tulong? Kelangan ko pa bang iexplain yun?”

“Hindi naman red pero kase.. ayoko sanang bigyan ng malisya pero alam mong bakla ako at lahat ng ginagawa mo ay pwedeng bigayn ko ng kahulugan”

Ginulo lang niya ang buhok ko at inakbayan ako papasok ng building.

“Haist! Tara na sa loob. Malelate na tayo oh”

Tuluyan ng lumayo sa pwesto ko si blue. Hindi ko na alam kung dapat ko pa bang ituloy itong katangahan ko. Malinaw na ayaw na niya sa akin.

Buong klase akong tulala. Ganito ako simula ng maghiwalay kami ni blue, naging ganito rin ako ng malaman ko kung gaano ako kamahal ni macoy. Sobrang hirap na. Para ng sasabog ang ulo ko sa dami ng iniisip at pagkalito ko.

Lunch break.

Mag-isa ako ngayong naglalakad papuntang canteen dahil kelangan daw ni red lumabas ng school para bumili sa stationery na gagamitin sa proyekto nila sa susunod na subject na hindi ko na siya kaklase.

About naman doon sa proyektong pinagawa sa amin. Naipasa na namin ito at ang grupo namin ni macoy ang nakakuha ng mataas na marka dahil sa makatotohanang nangyayari sa buhay namin, sa tulad naming “ Peymus “ wala kaming itinago. Lahat ng pwede nilang malaman ay sinulat namin. Ayoko ng lokohin pa sila. Sumabay pa ito sa mga pagpapanggap namin sa buhay na pwedeng magbigay aral sa iba.

Hindi ko alam kung magiging masaya ako dahil nafeature kami ng school dahil sa makapanahong tema. Basta ang alam ko ayoko na ng pagmamahal na hindi totoo.

Naglalakad na ako paliko ng canteen ng makasalubong ko si blue. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Miss na miss ko na siya. Gusto ko na siyang kausapin.

“Blue..”

“Blue teka..” hinawakan ko siya sa kamay para pigilan ito. “Blue mag-usap naman tayo please.. miss na miss na kita”

“Bitawan mo nga ako” ang galit na sabi nito.

“Blue..”

“Siguro ikaw ang nagpost ng picture nating dalawa noh dahil wala na kayo ni macoy. Ay oonga pala. Hindi naging kayo dahil mga baboy kayo. Pareho kayong mga manloloko”

“Blue ano bang sinasabi mo? Hindi ko magagawa sayo yun”

“Nathan wag mo kong lokohin. Matagal mo nga akong niloko diba? Hangang ngayon ba naman lolokohin mo pa rin ako?”

Hindi ako makapaniwala sa kanyang mga sinasabi. Hindi ko na siya makilala.

“Kilala mo ko blue. Ikaw lang ang minahal ko ng ganito”

“Pero mahal mo rin si macoy”

“Oo tama ka. Minahal ko nga siya pero ikaw yung totoong mahal ko. Ikaw lang ang nag-alaga sa akin ng ganito” ang naiiyak na sabi ko.

Ngumisi siya.

“Pwes hindi ako caregiver para alagaan ka!” Ang malakas na sabi nito.

Doon ako napahinto.

Nakatitig lang ako sa kanya.

Hind ako makahinga.

Tinulak tulak ko siya.

Tinulak ko siya ng tinulak.

Tinulak ko siya ng tinulak hangang sa makakaya ko.

Alam kong nanlalabo na ang mata ko sa luha.

“Ang tanga tanaga ko blue! Ang tanga tanga ko! Lahat kayo ginawa niyo akong laruan. Nagpaabuso ako kay macoy para sa pamilya ko. Pero ng makilala kita minahal kita at pinilit ko ang sarili kong maging tama sa mata pero Nagpaloko ako sayo kase akala ko mahal mo ako.. “ pinunasan ko ang luha ko gamit ang braso ko. “Pero ako lang pala itong tanga na pinapaniwala ang sarili ko na mahal niyo ako. Na mahal mo ako… blue mahal kita. Napakawalang kwenta ko pala”

Tinulak ko siya ng malakas at tumakbo ako pabalik ng room. Narinig ko pa ang boses niya.

Pagkapasok ko sa room ay naupo lang ako sa bandang likod at doon nilabas lahat ng sakit na nararamdaman ko. Nakasubsob lang ako sa desk habang tahimik na umiiyak. Alam kong mahirap itago ang pamamaga ng mata ko pero pilit kong ginagawang normal ang sarili ko sa klase. Marami silang tanong kung ok lang ako pero tanging tango lang ang sagot ko. Gusto kong makapagtapos ng pg-aaral para sa pamilya ko.

Sa buong maghapong klaseng dumaan ay nakatulala lang ako. Hindi ako makausap, bigla na lang luluha. Alam kong hindi ko dapat ito dinadala sa paaralan pero wala akong ibang mapupuntahan. Ayokong umuwi sa boarding house na ganito ang itsura ko.

Nababaliw na ako. Sasabog na talaga ang utak ko sa dami ng iniisip ko.

(WARNING! ANG SUSUNOD NA EKSENANG ITO AY HINDI DAPAT GAYAHIN. ISANG ARAL ANG DAPAT NATING MATUTUNAN SA EKSENANG ITO.. ALWAYS THINK POSITIVE AT WAG PANGHINAAN NG LOOB. SALAMAT)

Para akong hangin na dinala sa tuktok ng building. Nakatayo ako sa edge ng gusali habang nakatingin sa school play ground. Alam kong apat na palapag ang taas nito mula sa lupa pero hindi ko makapa ang takot. Hindi ko na kaya. Siguro ay ito na ang paraan para matapos ang problemang ito.

Lahat sila ginamit ako, niloko, pinaasa at inabuso ang pagkatao ko. Hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung ito ba ang tamang solusyon sa problema kong ito. Natatakot ako pero mas nangingibabaw ang matakasan ang problema sa buhay ko.

Patawarin niyo ako. Alam kong mahina ako.. mahina akong tao para gawin ang bagay na ito.

Pinikit ko ang mata ko at itinaas ang dalawang kamay sa hangin.

Bumilang ako ng tatlo..

1 . . . . . . . . . .

Ngumiti ako at dinama ang malamig na hangin na humahampas sa buong katawan ko.

. . . . . . . . . .

2 . . . . . . . . . .

Hinanda ko na ang sarili ko sa pagtalon sa gusaling ito.

Nanginginig ang katawan ko.

Bigla na lang may luhang pumatak sa mata ko.

. . . . . . . . . .

3 . . . . . . . . . .

At naramdmaan kong bumagsak ang katawan ko sa semento.

Itutuloy…

---

Guys sorry talaga sa matagal na update. Please still suportahan niyo pa rin ang mga kwento ko kahit matagal si otor mag-update. Busy lang po sa work at sana maintindihan niyo :)

Wag kalimutang magvote at magcomment. Salamat :)

Kabanata 18

Kahit kelan hindi naging solusyong tapusin ang buhay para takbuhan ang mga problemang susubok sa kakayahan mong mabuhay..

Hindi pagiging mahina ang pag-iyak. Hindi pagiging mahina ang sumuko. Hindi pagiging mahina na sabihin mong pagod kana pero hindi dahil mahina ka. Mananatili ka na lang mahina.

                          -------

Naramdaman kong bumagsak ang kawatan ko sa semento.

May humila sa akin.

“Nahihibang kana ba ha!” Galit na sabi nito.

“Anong pumasok sa isip mo at ginagawa mo ito nathan?!”

Ang sermon ng dalawang lalaki sa akin.

Napahagulgol na lang ako habang nakasubsob ang mukha ko sa tuhod ko.

“Alam mo bang tinakot mo kami” ramdam na ramadam ko sa boses niya ang kaba. Sa boses ni macoy.

“Balak mo bang magpakamatay. Paano ako nathan? Paano na ako? Hindi ko kakayanin kapag mawala ka”

“Sinungalin!” Ang hindi ko mapigilang pagsagot kay blue. “Sinungalin ka! Manloloko ka. Paasa ka!”

Tumayo ako sa pagkakaupo ko. At Tinulak tulak ko silang dalawa sa abot ng aking makakaya.

Niyakap lang ako ni macoy.

“Tama na”

“Bitawan mo ako macoy. Mga mangagamit kayo. Manloloko”

Galit na galit ako. Gigil na gigil. Punong puno na ako ng galit.

“Ikaw!” Turo ko kay blue. “Sinabi ko lang na ayoko na, na pagod na ko sumuko kana. Sinukuan mo na ko agad. Mahina ka. Hindi mo talaga ako mahal. Hindi mo naman talaga ako minahal diba blue? Sumakay ka lang sa kasikatan ko. Tama ba?”

Hindi siya nagsalita.

Napailing lang ako dahil hindi niya magawang depensahan ang sarili niya.

“Ikaw macoy. Alam mo bang mahal pa rin kita. Pero dahil alam mong mahal kita patuloy mo kong pinipilit sa mga bagay na dapat kusa kong binibigay sayo. Hindi ako teacher para turuan ka kung paano magmahal ng isang tao pero hindi dahil mahal ka, aabusuhin mo na”

Para silang maamong tuta na parehong nakayuko. Hindi ko alam kung matutuwa ako sa kanilang pareho pero ang alam ko lang. Sobrang bigat na ng nasa puso ko.

Dahil alam kong wala akong makukuhang magandang sagot sa kanila kay mas minabuti kong umalis na lang.

Nilagpasan ko silang dalawa.

Pero naramdaman kong may humawak sa aking kanang braso. Si macoy.

“Nathan sorry”

Humarap ako sa kanya at sinabayan ko ito ng isang malakas na sampal.

“Para yan sa mga pinagdaan ko mula sayo. Bawian mo na lang ako mamaya pag-uwi mo ng bahay hanggat gusto mo. Yun naman ang lagi mong ginagawa sa akin diba?” Ang nakangiting sabi ko. Umiwas lang siya ng tingin.

Huminga ako ng malalim at pinagpatuloy ang aking paglalakad.

Pero meron na namang pumigil sa akin. Sa kaliwang braso ko.

Si blue.

Humarap ako sa kanya at binigyan din ito ng isang malakas na samapal.

Alam kong mas malakas ang sampal ko sa kanya dahil kita ko sa mukha nito. Nakaramdam tuloy ako ng pagsisisi pero kelangan kong maging matatag at matapang. Ayoko ng maliitin, ayoko ng lokohin. Hindi ako dapat magpaka martyr. Kelangan ko ring mahalin ang sarili ko. Ngayon uunahin ko muna ang sarili ko bago sila.

Nagpatuloy na ako sa paglalakad pero sa tuwing lumalayo ako mas lalong bumibigat ang puso ko. Mas lalong gusto kong lingunin sila. Habang lumalayo ako mas lalong pumapatak ang luha ko.

---

Macoy’s POV

Alam kong wala na akong ginawang tama sa inyo. Alam kong ako ang mali at kontrabida sa kwentong ito. Alam niyo kung bakit? Dahil hindi ako marunong magmahal. Hindi ko alam kung paano mahalin si nathan. Ang alam ko lang kapag tinakot ko siya hindi niya ko iiwan. Pero nagkamali ako. Inaamin ko mali ako.

Nasanay ako na ako ang minamahal, ako ang sinusunod, ako ang sikat. Dahil alam kong gwapo ako. Ako ang sikat na pinapangarap ng lahat.

Napangiti na lang ako habang nakatingala sa langit. Madilim man pero marami namang bituin ang makikita mo sa kalangitan. Nakaupo ako ngayon dito sa bench sa park kung saan maraming tao ang tumatambay dito tuwing gabi.

Sobrang sariwa ng hangin. Ibang iba talaga ang hangin dito sa probinsya. Sobrang nakakarelaks at nakakawala ng problema.

Kinuha ko ang yosi at posporo sa bulsa ko. Nagsindi ako at inapuyan ang yosing hawak ko. Isusubo ko na sana ito sa bibig ko ng biglang pumasok sa isip ko ang sinabi ni nathan.

“ Alam mo bang masama yan sa katawan. Isa din yan sa mga dahilan kung bakit nagkasakit ang tatay ko. Sana iwasan mo na yan “

Tinitigan ko lang ang yosing hawak ko. Tinapon ko ito at napasabunot sa ulo ko.

Ayoko siyang mawala sa buhay ko. Mahal na mahal kita nathan. Patawarin mo ako sa mga nagawa ko.

Alas dyis na ng makabalik ako sa bahay. Dahil hindi ko pa kayang harapin si nathan sa ganitong sitwasyon. Natatakot ako sa kanya, natatakot akong makitang nalulungkot at nagagalit siya ng dahil sa akin . Ngayon lang ako natakot ng ganito sa isang tao at yun ay kay nathan.

Pagdating ko sa bahay ay nakita ko lang itong nakaupo sa study table. Mukha siyang may hinihintay. Nang makita nitong dumating ako ay bigla niya akong sinalubong….sinalubong ng halik.

Tinulak ko siya dahil sa gulat.

“Teka! Anong ginagawa mo?”

Hinubad niya ang kanyang short at damit.

“Nathan ano to? Nahihibang kana ba?”

“Macoy tara. S*x na tayo” hindi ako makapaniwala sa kanyang pinagsasabi.

“Nathan tigilan mo na ito. Ano ba!”

“Diba babawian mo pa ako. Sige na. Eto na, ako na ang lumalapit sayo. Mahal kita diba? Mahal mo rin naman ako. Sabi ko nga ang pagmamahal hindi pinipilit. Handa na akong ibigay ulit ang katawan ko sayo”

Nainis ako sa kanya.

Nilagpasan ko ito pero tinulak niya lang ako pahiga sa kama. Pinatungan niya ako at hinalikan. Tinulak ko ulit siya.

“Hindi na ko natutuwa sayo nathan ha!”

“Ano bang problema mo macoy? Ikaw ang nagturo sakin nito. Ikaw ang may kagustuhan nito”

Hindi ako nagsalita. Dahil alam kong tama siya.

“Oo na!” Sigaw ko sa kanya. “Oo na, ako na nathan, ako na lahat. Ako ang mali, ako na ang manggagamit at manloloko. Ako na lahat. Ako na ang nagpahirap sayo. Lahat ng mali ako. Pero nathan yung ginagawa mo ngayon ikaw na yun hindi na ako. Oo nagkamali ako kaya pinagsisisihan at pinagbabayaran ko na siya ngayon pero yan nathan, kagustuhan mo na yan ngayon. Ikaw na ang pumili diyan. At humihingi ako ng tawad dahil humantong ka sa ganito. Patawarin mo ako nathan.”

Lumuhod ako sa harap niya at hinawakan ito sa kamay.

“Nathan please wag ganito. Wag naman please.. patawarin mo ako sa maling pagmamahal ko. Ayokong maging ganito ka. Mahal na mahal kita nathan”

Kinuha ko ang damit at short nito sa sahig at masuyo ko itong isinuot sa kanya. Habang binibihisan ko ito ay hindi ko maitago ang labis na pagmamahal ko sa kanya.

“Macoy hindi ko na alam” ang naguguluhang sabi nito.

“Shhh…” pagpapatahan ko sa kanya.

Niyakap niya ako.

Ang sarap sa pakiradam ng yakap niya. Yung yakap na hindi pilit.

“Macoy sorry..”

“Wag kang magsorry sakin. Ako ang mali, ako ang may kasalanan”

Nilayo ko siya sa pagkakayakap sakin at tinitigan ito sa mata. Nakatitig din lang siya sakin.

Inayos ko ang buhok niya, sinuklay ko ito gamit ang kamay ko habang pinagmamasdan siya. Pinunasan ko rin ang tigkabilang pisnge nito.

“Ang cute mo talaga” alam kong maraming pumapasok sa isip niya pero nakuha niyang ngumiti sa sinabi ko.

“Kung hindi lang ako naging tanga, kung hindi lang ako naging duwag at kung marunong lang sana akong magmahal gaya ng pagmamahal mo. Hindi sana kita nasaktan ng ganito. Patawarin mo sana ako nathan sa maling pamamaraan kong magmahal. Pero alam ko naman na kahit mahal mo pa ako, si blue pa rin ang nandyan sa puso mo”

Masakit man yung sinabi ko pero…

“Nirerespeto ko kung sino ang mahal mo”

Hay! Napabuntong hininga na lang ako.

Umaasa pa rin ako. Iba man yung sinabi ng bibig ko pero iba rin ang sinasabi ng puso ko. Sana dumating din yung araw na mahalin niya ako gaya ng pagmamahal niya kay blue.

                          -------

Lumipas ang mga araw at unti-unti ng bumabalik ang dati naming pagsasamahan ni nathan. Yung pagsasamahang natural. Yung hindi mo kelangan magtago o pilitin para maiparamdan mo sa kanya na mahal mo siya. Oo may nagbago sa amin at yun ay ang pagtitinginan namin. Pero masasabi kong bumalik na ang pagkakaibigan na isinantabi namin ng mahabang panahon ng dahil sa makapangyarihang pag-ibig na yan. Isang pakiramdam na pwedeng magpabago ng isang sitwasyon at pagkatao ng sinuman. Pakiramdam na kaya kang pasayahin pero kaya ka ring palungkutin at sirain.

Sabi nga nila. Ang pag-ibig ay makapangyarihan. Kaya nitong gawin ang lahat pagdating sa pag-ibig, tama man o mali mahihirapan ka ng mag-isip ng matino kapag pag-ibig na ang umiral.

Alam kong mas nangigibabaw ang ating puso pagdating sa pag-ibig. Aminin mo man o hindi. Kahit anong gawin mong preparasyon para pigilan ang iyong nararamdaman once na makaharap mo na ulit siya magiging tanga at magpapakatanga ka na naman ulit. Tama diba? Pero kahit alam mong mahirap itong labanan, kahit ngayon lang, nakikiusap ako. Unahin mo muna ang isip bago ang yung puso.

Hindi masamang maging tanga pero hindi dahil libre ito ay aaraw-arawin mo na… ika nga nila.

At isa pa, hindi ka man matalino gaya ng iba pero kapag sa tingin mong sobra na, please tama na. Subukan mo kaya munang mahalin ang sarili mo baka sakaling maisip mo na ang tanga tanga muna.

Natawa lang ako kung bakit may ganito akong kaisipan pero hindi ko mai-apply sa sarili ko at sa sitwasyong nararanasan ko.

Hay!

Naglalakad ako sa malaking playground ng school namin ng makita ko si andrei na wala ito sa sariling naglalakad papalapit sa akin. Mukhang wala siyang kaalam alam na magkakasalubong kami. Nakayuko kase siya at mukhang malalim ang kanyang iniisip.

Nang makalapit ito sa akin ay bigla ko siyang hinawakan sa braso. Tumingala ito sa akin. Labis ang pagkagulat ko ng makita kong namamaga ang kanyang mga mata. Pumayat siya lalo at mas lumabas ang malalaking eyebags nito sa mata. Parang nadurog ang puso ko ng makita ko siya sa ganitong sitwasyon.

“Andrei..”

Winasiwas ng kanyang kamay ang kamay ko.

“Sino ka? Hindi kita kilala. Layuan mo ako”

“Andrie sorry, patawarin mo ako”

“Hindi kita kilala. Sino ka ba?” Ayoko siyang paniwalaan. Ayokong kalimutan niya ako.

“Wag naman ganito oh, andrei naman eh”

“Wag mo na kong lapitan. Wag mo na kong saktang muli. Nagkamali ka. Nagkamali ako, ayoko ng magkamali pa tayong dalawa. Ayoko ng masaktang muli” huminga siya ng malalim at umiwas ng tingin. “Mas mabuting hindi na ulit tayo magkakilala”

Napayuko na lang ako ng makaalis ito.

Eto na ba yun? Eto na ba ang karma ko? Ang parusa ko? Salamat! Salamat kase masakit! Sobrang sakit! Ano pa? Baka kulang pa! Dagdagan niyo pa!

Napapunas na lang ako ng luha.

                         --------

Nag-aral ako ng mabuti. Hindi ko pinabayaan ang sarili ko. Gusto kong magbago. Gusto kong ipakita na kahit nagkamali ako, pwede akong magbago.

Mas lalong lumalim ang pagkakaibigan namin ni nathan. Naging maalaga na ako sa kanya. Gusto kong Bumawi sa mga panahong nasayang ng dahil sa pagmamahalang kinatakutan naming mawala at masira. Ang pagmamahalang tuluyang nagtulak sa amin para saktan ang isa’t-isa.

“Macoy uuwi muna ko sa amin. Di ba binigyan tayo ng 1 week para magbakasyon?”

“Ah, oo. Hindi ko pa alam kung uuwi ba ko samin” ang hindi siguradong sagot ko.

Binigyan muna kami ng 1 week vacation bago ang aming 1 week na paghahanda sa graduation. Sakto kasing walang pasok ng tatlong araw dahil sa holiday kaya ginawa na itong 1 week ng principal namin hanggang linggo para lunes resume na ulit para sa 1 week preparation para sa graduation.

“Baka hinahanap kana ng mommy at daddy mo. Hindi mo ba sila namimiss?” Ang tanong nito sa akin habang nag-iimpake siya ng kanyang mga damit.

“Namimiss pero mas mamimiss kita”

Tumingin lang ito sa akin.

“Heh! Ewan ko sayo, bolero!” Natawa lang ako.

“Ang cute mo kapag nakasimangot”

“Hay naku macoy. Wag nga ako”

Ang cute niya talaga habang nakanguso.

“Yes!” Ang sabi nito saka siya tumayo at nag-unat. “Natapos din ako sa pag-iimpake”

“Ang dami mo namang dalang damit. Hindi kana ba babalik?” Ang sarkastikong tanong ko pero deep inside nalulungkot ako.

“Sira! Syempre 1 week yun mahaba-haba rin kaya yun”

Nalulungkot talaga ako.

“Nathan mamimiss kita” ang sabi ko.

“Oo na. Sige na. Mamimiss din kita. Uuwi na ko”

“Teka sandali” pigil ko.

“Bakit?” Nagtatakang tanong niya.

“Hatid na kita”

“Ha? Eh wala ka namang sasakyan”

“Parating na yung sasakyan ko. Pinahatid ko sa driver ni daddy”

“Wag na macoy nakakahiya. Kaya ko namang magcommute”

“Eh pano kung may mangyari sayong masama. Paano kung mahirapan kang magdala ng mga damit mo. Paano kung magutom ka. Paano kung may masasamang tao na gawan ka ng masama na wala ako sa tabi mo. Ayokong mawala ka sakin…” ang nag-aalalang sabi ko. Napatitig lang siya sa akin. Ano bang pinagsasabi ko! Urgh! “……A-ayokong mawalan ng kaibigan”

Napapikit lang ako ng mata. Sh*t! Ang tanga tanga ko! Ano bang pinagsasabi ko.

Buti na lang at narinig kong may bumusinang sasakyan sa labas. Yung driver namin. Tiyak na nandyan na siya. Dali dali kong nilabas si manong driver at kinuha sa kanya ang susi. Binigyan daw siya ni daddy ng pamasahi pabalik ng bahay namin kay hindi ko na siya kelangan bigyan ng pera pero binigyan ko parin. Wala sakin ang pera, ang mahalaga ay si nathan. Oo mas mahalaga na si nathan ngayon.

Pagkaalis ni manong driver ay bumalik ako sa loob para tawagin si nathan. Kinuha ko na rin ang bag ko sa drawer na inimpake ko pa kagabi. Balak ko talagang samahan siya at bantayan sa kanila. Namimiss ko na rin sila tito at tita.

Oo na! Kunwari pa kayo. Natatakot ako na baka may manligaw doon kay nathan kaya ako sumama. Yung isang linggo ay mahabang panahon na para may magpakita ng motibo sa kanya. Maraming gwapo sa lugar nila at noong kaibigan ko pa lang siya, marami ng nagpapakita ng motibo sa kanya. Ewan ko ba diyan kay nathan gustuhin siya lalo na nung mga bisexual o confuse. Madaming ganyang sa lugar nila. Hindi ako bulag kapag naggagala kami sa kanila. kaya hindi niyo rin ako masisisi ngayon kung bakit ako ganyan.

Hay!

Hindi pa huli ang lahat. Pwede kang bumawi, pwede kang magmahal muli, pero hindi mo alam kung kaya pang ibalik ang dati.

Yung sana maging kayo na!

---

Please vote and comment.

Ilang chapters na lang guys matatapos na siya :)

Sana suportahan niyo ang next story ko :)

Sino kaya makakatuluyan ni nathan? Hmmm… 😊😊😊

Kabanata 19 part 1

Nathan’s POV

Wala akong nagawa sa sitwasyong ito kundi ang sumama at magpahatid kay macoy. Masyado siyang makulit at yun ang hindi nagbago sa kanya. Hindi ko masabing nagbago ba talaga siya o dahil nakasanayan ko lang sa loob ng ilang taon na may ginagawa itong masama sa akin. Siguro ay hindi naman siya nagbago, nawala lang yung pagkakaibigang una naming nakasanayan ng ilang taon pero ngayon nakikita kong bumabalik na na yung dati, yung dating siya.

Tahimik lang ako sa kotse niya habang binabaybay namin ang daan papunta sa bahay namin. Hindi naman ganun kalayo ang school namin sa bahay namin. Siguro ay mga isa o dalawang oras lang ang layo.

Pero dahil na din sa tulong ng pamilya ni macoy at sa kagustuhan kong makapagtapos ay pinili kong tumira kasama niya para na rin makatipid sa mga gastusin.

“Ang lalim ata ng iniisip mo”

“Ah, namiss ko lang sila nanay at tatay. Ang tagal ko na rin kasing hindi nakakauwi” ang sabi ko habang nakatingin sa bintana ng sasakyan.

“Mahal na mahal mo talaga sila noh?”

“Oo naman. Sila ang nagpapalakas sa akin. Sila ang dahilan kung bakit ako lumalaban sa buhay”

“Patawad kung ako ang isa sa mga dahilan kung bakit ka nanghina sa buhay”

Tumingin ako sa kanya.

“Wag muna isipin yun. Ang mahalaga naman ay eto, ok na tayo saka bumalik na ang pagkakaibigan natin” ang nakangiting sabi ko. Ngumiti lang siya ng bahagya. Ibinalik ko na ulit ang tingin sa labas ng bintana.

“Sa tingin ko. Mahal ka pa ni blue”

“Hindi na niya ko mahal. Kung mahal niya talaga ako ipaglalaban niya ko” tumingin ako sa kanya saglit. “Mabilis lang magkagusto sa isang tao pero mahirap panindigan at ipaglaban ito”

Natahimik lang siya.

“T-tama ka”

Pagsang-ayun nito.

Habang nasa biyahe kami ay hindi ko maiwasang mailang. Alam kong matagal na kaming magkaibigan pero yung mga nangyari sa amin sa buhay hindi pa rin ganoon kahilom. Hindi pa ko komportable sa mga nangyayari ngayon, para siyang bago ulit.

Buti na lang at nagpatugtog siya ng radyo kaya medyo nabawasbawasan ang ilang at katahimikan sa aming dalawa.

Kasalukuyang tumutugtog ang paborito kong kanta. Ang ‘Photograph’ ni ed sheeran. Ang sarap at ang bigat lang sa pakiramdam. Napatingin ako kay macoy, nakatingin pala ito sa akin.

“Bakit nakatingin ka?” Tanong ko dito.

“Ui, hindi kaya ako sayo nakatingin. Doon sa side mo kaya. Ang ganda kasi ng view nakakarelaks”

“Ah ok” masyado na ata akong assumero.

Tumingin siya ng diretso sa dinadaanan namin.

“Pero iba pa rin pag ikaw ang tinitingnan ko”

Saka siya dahan dahang ngumiti.

Ang gwapo talaga ng lalaking to.

“Gutom kana ba?” Tanong niya.

“Hindi pa” pero sa totoo lang ay gutom na rin ako. Wala lang akong pera ngayon dahil ilang araw lang ang ipinasok ko sa restaurant na pinagtatrabahuhan ko. Buti na lang at naiintindihan ng boss ko dahil malapit na ang graduation namin.

“Alam kong gutom kana rin. Tara hahanap ako ng pwede nating kainan”

Wala na kong nagawa kundi ang sumunod sa gusto niya.

Nagpatuloy ito sa pagdadrive hanggang sa makakita kami ng makakainan. Hininto niya ang sasakyan sa gilid ng kalsada at niyaya niya kong kumain.

“Nay dalawang kaldereta nga po saka dalawang kanin”

“Yun lang ba iho?”

Tumingin sa akin si macoy.

“Ikaw may gusto ka pa ba?”

“Ah w-wala na. Ok na ko”

“Ok na daw po nay” ang sabi ni macoy.

“Ok. Dalawang kaldereta at dalawang kanin para sa magjowang to”

Ha? Teka ano daw?

“Ah eh nay hindi po kami magjowa. Magkaibigan lang po kami”

“Asus! Ok lang sakin. Wag niyo ng itanggi. Hello, 2017 na. Saka ang gagwapo at ang cute niyo naman, petmalu lodi. Werpa”

Napakamot na lang kami ng ulo ni macoy. Naghanap na kami ng bakanteng upuan.

“Macoy busog pa naman ako”

“Busog ka diyan eh rinig na rinig ko nga yang pagkalam ng tiyan mo. Pagdika kumain diyan susubuan talaga kita”

“Hindi na, hindi na. Kaya ko na” pagtanggi ko agad.

Natawa siya.

“Mga sir. Eto na po yung order niyo” serve samin ng crew ng kainang ito.

Sinerve niya yung pagkain. Nagsimula na kaming kumain ni macoy.

“Masarap ba?” Tanong nito sa akin.

“Oo naman masarap”

“Ah, baka kase hindi mo magustuhan”

“Hindi ah. Gusto ko siya. Masarap siya”

“Damihan mo ng kain. Para tumaba ka naman hahaha”

“Kapal mo”

“Ang cute mo” sabi niya.

Namula bigla ang mukha ko. Tinuloy ko na lang ang pagkain ko para hindi niya mapuna.

Pagkatapos naming kumain ay bumalik na ulit kami sa sasakyan. Bumili rin siya ng maraming pampasalubong.

“Nabusog ka ba?” Tanong nito ng makasakay kami ng sasakyan.

“Oo. Salamat nga pala sa pagkain”

“Ano bang pinagpapasalamat mo. Wag mo ng isipin yun. Pero kung ikaw yung sukli tatanggapin ko” biro nito sa akin.

Hindi na ko nagsalita. Hindi ko kase alam ang isasagot ko. Hahawakan ko na sana ang seatbelt ko ng unahan ako nito. Napatingin bigla ako sa kanya. Sobrang lapit na ng mukha namin. Halos dalawang daliri na lang ang layo ng ilong namin sa isa’t-isa. Nagkatitigan kami.

“Nathan, ang ganda ng mga mata mo”

Ilang segundo rin akong hindi nakasagot.

“S-salamat”

’ Click’

Tunog ng lock ng seatbelt. Bumalik na siya sa pwesto niya habang ako ay naghahabol ng hininga dahil sa lakas ng tibok ng puso ko.

“M-macoy. Ahmm.. H-hindi pa ba tayo aalis?”

Para din siyang natauhan.

“Ah, eh. Oonga noh hehehe.. T-tara na”

Pinaandar na niya yung sasakyan. Hindi rin naman nagtagal at nakarating kami ng bayan. Naabutan namin ang mga mamamayan sa aming barangay na bising bisi sa pag-aayos para sa fiesta.

Pinasok ni macoy ang sasakyan niya sa loob ng bakuran namin. Sinalubong naman kami agad nila nanay at saka ng kapatid ko. Nakaupo lang si tatay sa labas ng bakod namin. Alam kong gusto niya rin akong salubungin yun nga lang hirap siyang maglakad.

“Anak”

Sinalubong ako ni nanay ng yakap. Miss na miss ko na ang yakap ng isang ina. Ganun din ang bunso kong kapatid na lalaki.

(A/n: guys di ako sure kung may kapatid ba si nathan o kung may kapatid man siya di ko alam kung lalaki o babae paalala niyo na lang po para maedit wala na po kasi akong time magback read. Tnx :) )

Pagkatapos akong yakapin ni nanay ay napatingin siya sa lalaking kasama ko.

“Kayo po pala sir macoy” Ang sabi ni nanay kay macoy.

“Wag niyo na po akong tawaging sir, Nay rosario. Hindi na po kayo nasanay” ang natatawang sabi ng lalaking ito. Ngumiti lang si nanay.

“Mas lalo po kayong gumgwapo”

“Salamat po nay. Buti naman po at pinayagan kayo nila mommy at daddy umuwi”

“Nalaman kase nila na uuwi itong anak ko. Mabait ang mga magulang mo. Tinuring nila akong isang pamilya. Sobrang laki na ng utang na loob namin sa inyo”

“Malaki din po ang utang na loob namin sa inyo kase kung hindi kayo hindi namin alam kung kanino kami magtitiwala at tatagal sa amin ng ganito. Kaya wag niyo pong isipin na kayo lang ang may utang na loob. Pareho lang po tayong nakakatulong sa isa’t-isa” saad ni macoy.

Napangiti lang ako.

“Kumain na ba kayo?”

Tumango lang kaming dalawa.

“O siya. Ilagay niyo na yung gamit niyo sa loob. Alam kong pagod kayo sa biyahe” tinulungan kami ng kapatid kong magpasok ng gamit sa loob.

“Pagpasensyahan mo na iho itong aming munting tahanan ha. Hindi siya ganun kaganda gaya ng bahay ninyo”

“Ok lang po yun nay. Hindi naman po ako mapili”

Pagkarating namin sa loob ng bahay ay nilapag muna namin ang mga dala naming gamit.

Lumapit ako kay tatay at nagmano. Niyakap ko rin siya.

“Miss na miss na kita tatay. Malapit na kong grumaduate”

“Alam ko yun anak. Naniniwala si tatay sayo”

“Magandang hapon po Tay Magno” bati ni macoy.

“Magandang hapon din naman po sir macoy”

“Macoy na lang po Tay Magno”

“Lalo po kayong gumagwapo. Siguro ay marami na kayong naging chicks sa school ninyo” natawa lang si macoy.

“Salamat po sa papuri. Baka lalo pong lumaki ang ulo ko dahil sa mga papuri niyo hehehe..”

Natawa rin sila nanay.

“Neil anak. Dito kana muna sa sala natin matulog. Hayaan mo muna ang kuya macoy at kuya nathan mo sa kwarto ninyo” ani ni tatay.

“Wag na po tay magno. Dito na lang po ako sa sala matutulog” pagtanggi ni macoy.

“Hindi po kami papayag na dito kayo matulog. Maganda po ang pakikitungo sa amin ng mga magulang niyo pati na rin dito sa mga anak ko kaya hayaan niyo pong pagsilbihan namin kayo dito sa aming tahanan”

Wala ng nagawa si macoy kundi ang sumang-ayon.

Grade 10 na nga pala ang kapatid kong si neil. Medyo malayo ang pagitan namin sa isa’t-isa. Matalino ring bata si neil. Na pinagpapasalamat ko dahil alam niya ang sitwasyon namin. Hindi siya nagpapabaya sa pag-aaral.

“Kuya anong pasalubong mo?”

“Pasensya na neil. Wala pang pera si kuya. Wag kang mag-alala. Pag nagkapera na ko ibibigay ko ang kahit anong gusto mo. Basta mag-aral ka ng mabuti ha”

“Sige kuya. Asahan ko yan ah”

Ginulo ko lang ang buhok niya.

“Ay teka. Sandali. May pasalubong pala nga pala ako sa inyo. Kunin ko lang sa sasakyan” ang sabi ni macoy. Tumakbo siya palabas ng bahay at kinuha ang mga pasalubong niya sa sasakyan. Tuwang tuwa ang kapatid ko pati na rin sila nanay at tatay.

“Maraming salamt iho”

Walang anuman po.

“O sige. Umakyat na kayo sa kwarto para magbihis at magpahinga. Ilang oras pa naman bago maghapunan” Tumango lang kami ni macoy.

Pagkarating namin sa kwarto ay kinuha ko ang gamit ni macoy at nilagay sa gilid. Mamaya ko na lang siya ayusin. Namiss ko ang kwartong ito.

Dalawa ang kama namin dito na sakto lang sa amin ng kapatid kong si neil. Tigkabilang gilid ang pwesto ng kama namin. Bale may space sa gitna.

“Alin dito ang kama mo nathan?”

“Bakit?”

“Basta. Alin dito”

“Yang nasa kaliwa”

“Ah, ok. Dito na ko ah”

Napaangal naman ako agad.

“Ha? Dito kana sa higaan ni neil. Papalitan ko na lang punda”

“Remember sabi ni Nay Rosario. Ituring mo daw akong prinsipe”

“Ha? Eh wala naman sinabing ganun si nanay ah”

“Tsk! Tsk! Tsk!” Kunwaring batang sabi nito. “Hindi ka nakikinig kay nanay, malilimutin kana. Meron kaya siyang sinabi”

Napairap na lang ako. Ngumiti siya at naupo sa kama ko.

“Sa wakas. Makakahiga na rin” Kinuha niya yung unan ko at niyakap. “Ang bango naman ng unan mo. Feeling ko yakap mo ko”

“Wag ka ngang feeling”

“Uyy.. kunwari pa siya”

“Che! Magbihis kana” pagsusungit ko sa kanya.

“Eto na ba ang simula ng pagiging asawa ko?”

Dinampot ko yung unan na nahawakan ko at ibinato sa kanya.

Tawa lang siya ng tawa. Tumalikod na ko sa kanya at nagsimulang magbihis. Una kong hinubad ang damit ko.

“Witwiw” sipol ng lalaking nasa likod ko. Tiningnan ko siya ng masama.

“Bakit?” Maang nito.

“Wag mo kong tingnan”

“Ok” pagsang-ayun nito. Tumayo na rin siya at naghubad ng t-shirt. Lumantad sa akin ang abs nito. Alam kong matagal ko na itong nakikita pero tuwing makikita ko ito ay namumula ang mukha ko.

“Baka pagnasahan mo ko ha”

“Kapal talaga ng mukha mo” hindi ko alam kung nang-aasar siya o ano. Nagulat ako ng huhubarin niya ang short niya sa harap ko. Napatalikod ako agad.

“Bastos”

“Hahaha.. anong bastos? Paano ako magpapalit kung hindi ko huhubarin ang short ko”

Hay! Tama siya.

“Basta bilisan mo na diyan”

“Oo na po. Pag naging asawa na kita lagi mo na kong makikitang ganito”

“Asawa ka diyan”

“Hahaha..” tawa niya.

“Hahaha” nang-aasar na tawa ko rin.

After naming magbihis ay nahiga na kami. Dahil na rin sa pagod ay nakatulog ako agad. Nagising na lang ako ng may kumakatok sa kwarto namin. Bakit ang bigat? Minulat ko ang mata ko at nakita ko si macoy sa tabi ko. Nakadantay sa akin ang kanyang hita habang nakayakap sa akin.

Teka!

Bakit magkadikit ang kama namin?

Tinulak ko siya agad.

“Anong..”

“Anong ano? Anong meron?” Tila naalimpungatan siya dahil sa ginawa ko. “May nangyari bang masama?” Nag-aalalang tanong nito.

“B-bakit magkadikit ang higaan natin?”

Nagkamot lang siya ng ulo at humikab. Mukhang inaantok pa siya.

“Hindi kase ako makatulog kanina. Sanay kase akong natutulog na ikaw ang katabi ko”

Hindi ako nakapagsalita. Nahiga ulit ito sa tabi ko saka ako niyakap.

“Inaantok pa ko. Tulog muna tayo asawa ko”

Pinitik ko siya sa noo.

“Aray” daing nito.

“Aray ka diyan. Asawa mo mukha mo! Tabi. Tawag na tayo ni nanay”

“Ehhh.. naman eh.. gusto pa kitang mayakap ng mahigpit” ang nakangusong sabi nito.

“Wag ka ngang gumanyan. Hindi bagay sayo hindi ka cute” natatawang sabi ko.

“Sige na, sige na. Hindi na ko cute. Gwapo na lang. Ikaw na ang cute” sabay kindat nito sa akin.

“Haha. Feeling”

Oo na nag-iinarte na ko. Hay. Bakit kase ang gwapo ng lalaking ito.

Nakasuot lang siya ng sando at short pero yung dating niya ang lakas pa rin. Tiyak na kapag lumabas ito ng bahay namin pagkakaguluhan siya ng mga babae sa baryong ito.

“Tapos kana bang pagnasahan ako?”

Teka!

Ano daw?

“Mukha mo” binato ko siya ng unan saka ako dali daling lumabas ng kwarto.

Ayun! Sapol sa mukha hahaha..

“O anak. Bakit ang saya saya mo ata?” Usisa ni nanay ng makaupo ako sa lamesa.

“Wala naman po nay. Namiss ko lang po kayo”

Given na yun na namiss ko sila pero kaya ako masaya kase natalo ko si macoy asarin.

“Sus. Wag mo na kaming bolahin ng nanay mo anak” ani ni tatay.

“Tay naman eh. Totoo naman pong namiss ko kayo”

“O andito pala si kuya macoy. Kuya dito kana maupo sa tabi ni kuya nathan”

Pinanggulatan ko si neil dahil sa totoo lang ay ayokong makatabi siya ngayon. Tiyak na babawian ako nito.

Dinilaan lang ako ng kapatid ko.

“Magandang gabi po nay rosario at tay magno”

“Magandang gabi rin naman iho” sabay na sabi nila nanay at tatay.

Naupo na sa tabi ko si macoy. Tumingin ito sa akin saka ngumisi.

“Ahmm.. nay rosario, tay magno. Hindi naman po sa nag-iinarte ako o ano pero masakit po talaga yung kamay ko. Naipit po kanina sa taas bago ako bumaba. Pwede po ba akong subuan ni nathan?”

Napasimangot naman ako. Ano daw?

Ayoko!

“Pwede naman anak. Pero gusto mo patingin na natin yan pagkatapos mong kumain?” Nag-aalalang sabi ni nanay. Sumang-ayun din si tatay pero itong kapatid ko. Ewan ko.

“Hindi na po nay rosario. Hindi ko lang po siya magamit ngayon pero feeling ko magiging ok na siya mamaya” palusot nito.

“Nay ayoko. Si neil na lang po ang magsubo kay macoy” pagtanggi ko.

Napatingin naman sa akin si macoy. Tingin na nagtataka.

“Pero nay hindi pa naman kami ganoon kaclose ni kuya macoy. Si kuya na lang”

“Oo nga anak. Ikaw na lang ang magsubo kay sir macoy”

Urgh! Ok. Si tatay na ang nagsabi. Wala na kong laban. Ayoko lang kase na may isipin sila tungkol sa amin.

“Opo tay”

Ayun ang siste. Ako nga ang nagsubo sa kanya. Ito namang lalaking ito tuwang tuwa na akala mo ay nanalo sa lotto. Si tatay at nanay ay nakangiti lang dahil alam nilang nanghahaba na ang nguso ko. Ang nakakaasar pa ay itong kapatid ko. Inaasar niya kaming dalawa ni macoy sa pamamagitan ng pagdikit ng kanyang dalawang daliri.

Pagkatapos naming kumain ay si neil ang naatasang maghugas ng pinagkainan namin habang si macoy ay umakyat na muna sa kwarto. Bukas na lang namin napagdesisyunang maggala sa bayan.

Nakaupo ako ngayon sa labas ng bahay namin habang nakatingin sa kalangitan. Sobrang liwanag ng gabi ngayon. Kitang kita mo rin ang mga bituin sa kalangitan.

Habang nasa ganoong posisyon ay naramdaman ko na lang na may naupo sa tabi ko.

Si nanay.

“Anak hindi ka pa ba inaantok?”

“Hindi pa po nay. Kayo po?”

“Inaantok na. Nakita lang kita dito. May problema ba?”

Umiling lang ako.

Hinawakan ni nanay ang ulo ko at ipinatong sa balikat niya.

“Kung may mabigat diyan sa puso mo at gusto mong ilabas. Wag kang mahiya kay nanay ha”

“Ahmm.. nay”

“Hmmm?”

“Bakla po ako” pag-amin ko.

“Wala ka na bang ibang ipagtatapat? Matagal ko ng alam yan. Nanay mo ako” niyakap ko lang si nanay.

“Nagkaroon po ako ng boyfriend”

“Asan siya?”

“Nay hindi po ba kayo magagalit sa akin?” Hindi kase ako makapaniwala.

“Bakit naman ako magagalit anak? Hindi mo naman pinapabayaan ang pag-aaral mo. Saka kasiyahan mo yan kaya sino ba naman ako para pigilam ka”

Halos maiyak ako dahil tanggap ako ni nanay.

“Pero anak. Asan yung boyfriend mo. Gwapo ba?” Ang nakangiting sabi nito.

“Nay naman”

“Bakit. Nagtatanong lang si nanay. Kelan mo ba siya ipapakilala?”

“Wala na po kami”

“Ganun ba? Hayaan mo anak. Makakahanap ka rin ng taong mamahalin ka ng buong buo. Maraming mga binata dito sa baryo natin. Malay mo isa sa kanila o kaya ay si sir macoy na pala ang makatuluyan mo”

Napanguso lang ako.

“Nay naman eh. Mas priority ko po ang pag-aaral ngayon saka po magkaibigan lang kami ni macoy”

“Weh” biro nito. Si nanay talaga. “O siya sige na. Matutulog na ako. Matulog ka na rin ha. Saka wag mong kalimutang bigyan ng kasiyahan ang sarili mo”

Tumayo na si nanay. Papasok na sana ito ng bahay ng..

“Nay si tatay po kaya. Alam na niya?”

“Subukan mong kausapin ang tatay mo. Mabait ang tatay mo at alam kong mahal na mahal ka niya”

Ngumiti lang ako kay nanay saka tumango.

Tumingala ako sa langit at pinagmasdan ang kalangitan. Sana ay matanggap ako ni tatay.

“Hindi ka pa ba matutulog?” Boses ni macoy. Tumingin ako sa kanya.

“Matutulog na rin”

“Tara na. Hindi kase ako makatulog ng wala ka” sabi nito.

Tumayo na ako sa aking pagkakaupo at sinundan siya. Nakatingin lang ako sa likod niya.

Siya na kaya ang makakatuluyan ko?

Itutuloy..

---

Abangan ang part 2.

Dont forget to vote and comment :)

Kabanata 19 part 2

Nathan’s POV

Magkatabi kaming natulog ni macoy. Pilit ko siyang pinapalayo sa akin pero itong lalaking ito akala mo ay isang linta kung makayakap. Hinayaan ko na lang siya dahil pagod na rin ako at gusto ko na ring matulog. Aaminin ko. Sanay na rin ako sa mga yakap niya. Sanay na akong matulog na nakayakap siya sa akin at ayokong makasanayan yun dahil baka dumating yung panahon na hanap hanapin ko siya. Ang alam ko lang sa oras na ito ay gusto ko siyang enjoyin.

Hindi rin nagtagal at inabot na ako ng antok. Nagising na lang ako na wala na sa tabi ko si macoy.

Naupo muna ako at tumingin sa labas ng bintana. Napakunot ako ng noo ng maaninag ko ang isang lalaking nagsisisbak ng kahoy kasama ang kapatid kong si neil. Ang isang ikinagulat ko pa ay maraming mga usisero at usisera ang nasa bakuran namin. Para silang nakakita ng isang artista. Habang yung lalaking tinitingnan ko ay tuwang tuwa na ibinabalandra pa ang kanyang matipunong katawan.

Tumayo na ako at naiinis na lumabas ng kwarto. Napakafeeling niya talaga. Porke’t gwapo siya at habulin ng mga babae kelangan ng ibalandra ang katawan? At talagang sa marami pang tao? Tsk! Bahala siya sa buhay niya.

“Oh anak. Bakit parang byernes santo yang mukha mo?” Tanong ni nanay sa akin ng makarating ako sa kusina. Nagluluto kase siya ng pagkain para sa umagahan namin.

“Wala nay. Naiinis lang ako”

“Alam mo anak. Ang sipag pala ni macoy biruin mo yun pinagsisibak niya tayo ng kahoy para may panggatong tayo sa pagluluto”

“Baka nagpapasikat lang po sa mga kapitbahay natin at sa mga babaeng makakakita sa kanya” sumilip si nanay sa bintana ng kusina at bumalik sa pagluluto.

“Palagay ko naman hindi anak. Sadyang gwapo lang talaga si sir macoy. Teka nga, umamin ka kay nanay. Nagseselos ka ba sa kanila?”

Ha? Ako magseselos? Natawa lang ako.

“Napakaimposible po nay ng sinasabi niyo. Hinding hindi po ako magseselos sa isang tulad niyang mayabang at bilib sa sarili”

Tiningnan lang ako nito ng nagtataka.

“Nagseselos ka nga”

“Nay.. hindi nga po” maang ko.

“Ok sabi mo eh. Bahala ka. Pagnaunahan ka diyan ng iba”

Hindi na ko nagsalita. Paano nga kung may magustuhan si macoy dito. Paano kung may mahalin siyang iba. Habang nasa ganoon akong pagmumuni muni ay Sakto namang pagpasok ng dalawang mokong. Tuwang tuwa ang kapatid ko habang itong lalaking ito ay inirapan ko lang dahil sa kanyang kayabangan. Nakasabit pa sa balikat nito ang kanyang damit na pinagpawisan habang ang pawis nito ay unti-unting dumadaloy sa mukha niya pababa sa dibdib papunta sa pusod hanggang doon sa ano niya, sa ano.

“Kuya laway mo”

“Alam mo pa epal ka” ang masungit na sabi ko kay neil.

Iniwas ko ang tingin kay macoy.

“Bakit di mo ko pinapansin ha?” Ang bulong ng lalaki sa akin. Pagtingin ko ay si macoy. Nakalapit na pala siya sa akin.

“Doon ka nga pawisan ka” tulak ko dito.

“Dapat nga pinagsisilbihan mo ang asawa mo eh. Pagod kaya ako sa trabaho” bulong nito ulit sa akin. Parang nagsibak lang. “Wala ba akong kiss?” Hiling nito.

“Eto pinggan ikiss mo” abot ko sa kanya ng pinggan.

Tawa lang ito ng tawa. Inirapan ko lang siya.

Pagtingin ko kay nanay at kay neil ay binigyan lang nila ako ng nanunuksong tingin.

“Tingnan mo na ang tatay mo anak kung gising na at malapit na itong maluto”

“Sige po nay” pagsang-ayun ko. “Ikaw lalaki. Magbihis kana dun baka magkasakit ka pa” utos ko kay macoy.

Nangigiting tumango lang ito.

“Yiiieee” biro sa akin nila nanay at neil. Hay naku! Hindi ko na lang sila pinansin.

Pumasok na ako sa kwarto nila nanay para tingnan si tatay. Pagpasok ko sa loob ay pinagmasdan ko lang ang natutulog kong ama. Naawa ako sa kanya dahil alam kong gustong gusto niyang matulungnan si nanay pero hindi niya magawa dahil hirap na hirap itong makalakad.

Eto na kaya ang tamang oras para sabihin kay tatay kung ano ang totoo kong pagkatao. Ayoko na ring lokohin siya, ayokong malaman pa niya sa iba.

“Oh anak. May problema ba?” Gising na pala si tatay.

Lumapit ako sa kanya at naupo gilid ng kama nito.

“Kamusta na po kayo tay?”

Tumayo ito at sumandal sa head board ng kama.

“Ok naman ako anak. Ikaw, kamusta na ang panganay ko? Manang mana ka talaga sa akin. Ang cute at ang pogi mo anak”

“Salamat po tay” ang nakangiting sabi ko. “Kakain na daw po tayo sabi ni nanay”

Tumango lang ito.

“Anak pagpasensyahan mo na si tatay ha. Dapat ako ang nagbibigay sa inyo ng mga pangangailangan niyo sa paaralan at sa inyong pang araw-araw na pangangailangan pero eto ako. Walang silbi”

Ramdam na ramdam mo sa boses ni tatay lungkot. Hinawakan ko siya sa balikat.

“Tay, wag po kayong mag-isip ng ganyan. Noong malakas pa kayo lahat ng pangangailangan namin ay ibinagay niyo. Alam ko po yun tay kaya wag na wag niyo pong iisipin na wala kayong silbi”

“Salamat anak. Salamat” niyakap ako ni tatay, niyakap ko rin siya.

“Malapit na ba ang graduation mo?”

“Opo tay, yung matatanggap ko pong medalya ay para sa inyo yun”

“Gusto mo atang paiyakin si tatay ah. Proud na proud ako sayo anak. Wala man tayong pera gaya ng iba pero hindi naging hadlang iyon para butin at magsikap ka sa buhay” hinawakan ko ang kamay ni tatay.

“Dahil po sa inyo yun. Sa inyo pong dalawa ni nanay”

Ang sarap lang isipin na ganito kami mag-usap ni tatay. Alam kong maraming mag-ama diyan na hirap na hirap kausapin ang kanilang ama dahil sa hiya. Pero wala namang masama kung iyong susubukan.

“Ikaw talaga anak. Matalino kana tapos may itsura ka pa. Siguro ay marami ka ng naging girlfriend noh?”

Natahimik lang ako. Siguro ay kelangan ko ng magtapat kay tatay.

“Tay”

“Bakit anak? Meron kana bang kasintahan?” Ang nakangiting sabi nito.

“Tay bakla po ako” ang pag-amin ko. Gaya ng pagtatapat ko kay nanay ay dineretsa ko na si tatay, ayokong itago ng matagal ang sarili ko sa kanya. Tatanggapin ko kung ano man ang maging reaksyon niya.

Hindi ito nagsalita. Nakatitig lang siya sa akin. Siguro ay nagulat ito sa aking sinabi. Nakaramdam ako ng kaba.

“May boyfriend kana ba?” Seryoso pa rin si tatay.

“N-nag ka boyfriend po ako habang nag-aaral. Tay pasensya na po. Ayoko pong itago ito sa inyo. Hindi po kayo nagkulang sa pagpapalaki sa akin. Sadyang ganito na po ako. Pasensya na po kayo kung hindi ko matutupad ang pangarap niyong magkaroon ng apo”

Napayuko lang ako.

“Pwede mo bang dalhin dito ang boyfriend mo? Gusto ko siyang makilala”

“Tay hindi po ba kayo magagalit?” Tulad ni nanay, gusto ko rin malaman kung galit ba si tatay o hindi.

“Anong karapatan ko para magalit anak? Dahil lang sa ganyan ka? Lahat ginagawa mo anak para sa amin. Nag-aral ka ng mabuti at pinalakas mo ang loob ko para ipagpatuloy ko ang buhay ko. Wag mo isipin na kaya kita tinanggap ay dahil napapakinabangan kita. Wag na wag mong isipin yun anak. Tanggap kita kase mahal kita. Tanggap kita kase anak kita at kahit anong sabihin nila. Taas noo kitang ipagmamalaki na ganyan ka”

Napayakap lang ako kay tatay dahil sa tuwa. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan. Ang sarap kumilos kapag tanggap ka ng mga mahal mo sa buhay. Hindi ko kelangan ang pagtanggap ng iba. Ang tanggapin ako ng pamilya ko ay sapat na.

Ginulo nito ang buhok ko.

“Dalaga na ang anak ko” biro nito. Napasimangot lang ako.

“Tatay naman. Binata na po. Yun nga lang lalaki ang gusto ko” ang nakangusong sabi ko.

“Nagbibiro lang naman si tatay anak. Asan nga pala ang boyfriend mo. Bakit hindi mo siya sinama?”

“Wala na po kami. Pero wag po kayong mag-alala tay. Ok lang po ako”

“Basta anak. Ayokong saktan ka nila ha. Tandaan mo ang halaga mo bilang isang tao. Ok lang na magmahal ka pero wag nating kalimutan na tao ka pa rin”

“Salamat tay. Tatandaan ko po yang sinabi niyo. Tara kain na po tayo. Baka hinihintay na nila tayo sa baba”

Bubuhatin ko na sana si tatay ng may sabihin ito.

“Satingin ko bagay kayo ni sir macoy”

“Hay naku tay! Gutom kana. Tara tutulungan na kitang maglakad” ang pag-iwas ko sa panunukso ni tatay.

Kumbaga man sa estado ng buhay naming dalawa. Langit siya lupa ako. Mayaman sila mahirap lang kami. May mansyon sila habang kami nakatira sa barong barong.

“Basta boto ako kay sir macoy. Kung hindi man kayo magkatuluyan, ok lang. Basta kung sino man ang mahalin mo anak basta hindi ka sasaktan. Aprubado yan kay tatay”

“Ay, ang kulit ni tatay” at nagtawanan kaming dalawa.

Sabay sabay kaming kumain lahat. Namiss ko ang pamilyang to. Namiss ko silang lahat. Wala silang ginawa kundi interviewhin itong si macoy at paminsan minsan ay tinutukso nila kami. At eto namang lokong ito ay tuwang tuwa dahil ramdam niyang botong boto sa kanya sila nanay at tatay.

Sa totoo lang ay hindi ako komportable lalo na at nasa harap pa ako ng mga magulang ko. Hindi kase ako sanay.

After naming kumain ay nagbihis kaming tatlo para gumala sa bayan dahil disperas ngayon ng fiesta ay tiyak na maraming mga tao ang nagkalat.

“Ok na ba ang suot ko asawa ko?” Ang tanong sa akin ni macoy. Inirapan ko lang siya.

“Asawa mo mukha mo!”

“Sungit”

“Talaga” at lumabas na ako ng kwarto.

Naabutan ko sa sala sila nanay at tatay kasama si neil na tapos ng magbihis.

Lumapit ako sa kanila at nagmano. Sakto namang dating din ni macoy. Nagmano din siya sa kanila.

“Alis na po kami”

“Sige mga anak. Mag-ingat kayo ha”

“Opo” pagsang-ayun namin.

Mas minabuti naming sumakay na lang ng tricycle kesa gamitin ang sasakyan ni macoy dahil hindi lang kami mag-eenjoy kapag dinala namin ang sasakyan nito dahil sa dami ng tao.

Nasa loob kaming dalawa ng side car habang nasa likod ng driver si neil. Habang bumabyahe kami ay nakahawak ang isang kamay nito sa kabilang side ng tricycle at kung titingnan mo kami mula sa harap ay aakalain mong nakahawak ito sa bewang ko pero dahil isa siyang pasaway ay sasadyain nitong mapahawak sa bewang ko saka siya ngingiti.

Hindi sa nag-iinarte ako o ano pero ayokong mag-assume. Ayokong masaktan ulit. Hindi naman kase malinaw kung anong status ang meron saming dalawa. Kaya ayokong hayaan siya na maging sweet sa akin baka dumating yung araw na ako lang pala ang nagbibigay malisya sa mga ginagawa niya. Ayokong masaktan, ayokong maiwang muli.

Pagkarating namin sa bayan ay naglibotlibot lang kami. Madami ding pinamili si macoy. Lahat ng gusto ng kapatid ko binibigay niya. Ayoko namang maging kill joy sa kasiyahan ni neil pero hindi naman siguro tama na aasa na lang kami sa libre ni macoy kaya nagdadagdag ako ng pera kung ano mang gustuhin ng kapatid ko. Nakakalungkot lang kase hindi ko kayang ibigay ang mga bagay na kayang ibigay ni macoy.

Kaya nga nagsusumikap akong makatapos para sa kanila.

“Kuya tara sa plaza. Mukhang may programa dun” ang sabi ni neil.

Sumang-ayun lang kami ni macoy. Ang dami ng tao sa plaza. Meron palang paraffle na ginaganap.

“Ok mga kababayan. Bago ko i-announce ang nanalo ng grand price. Papaalalahanan ko lang po kayo at iimbitahan na maraming programa ang mapapanuod niyo mamayang gabi. Kaya wag niyo pong kalimutang dumalo, yun lang po salamat at eto na ang nanalo ng grand price……” ang sabi ng emcee.

“Balik tayo dito mamaya kuya”

“Sige, oo naman” ang nakangiting sabi ko.

“Ikaw kuya macoy. Nag-eenjoy ka ba?” Ang tanong ni neil kay macoy.

“Oo naman. Lalo na at kasama ko ang kuya mo”

Eto na naman siya.

Habang nagkukwentuhan kami ay biglang may lumapit na dalawang babae. Mukha silang kinikilig. Aaminin ko. Magaganda sila.

“May maipaglilingkod ba kami sa inyo mga binibini?” Ang mala-gentleman na sabi ni macoy. Lalong kinilig yung dalawang babae.

“Ahmm.. pwede po ba kaming magpapicture?” Ani ni girl 1.

“Oo naman. Picture lang pala eh” ang nakangiting sabi ito.

Sobrang feeling talaga ng lalaking to. Tumingin sa akin si girl 2. Mukhang may gusto siyang sabihin.

“Ahmm.. kuya pwede bang kuhaan mo kami ng picture?” Ang patungkol sa akin ni girl 2. “Sobrang gwapo lang kase nitong si kuya.. ano na nga pong pangalan niyo?” Tanong nito kay macoy. Napairap lang ako.

Hindi ba nila alam na kanina pa ako naiinis?

Urgh!

Mukhang nakahalata na ang kapatid ko.

“Ahmm.. miss ako na lang ang magpipicture” ang sabi ni neil.

Habang nagpipicture-an sila ay eto ako nakasimangot. Hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Basta ewan! Basta Nakakaramdam ako ng pagkainis.

After magpapicture ng mga babae kay macoy ay bumalik muna kami sa bahay. Habang nasa biyahe kami ay hindi nila ako makausap ng maayos. Basta mainit ang ulo ko.

Pagkarating namin ay naabutan lang namin si nanay na bising bisi sa paghihiwa ng lulutuin sa handa namin bukas. Tinanong pa nila ako kung bakit parang wala ako sa mood. Ang sabi ko lang ay pagod ako sa pag gagala kanina. Alam kong hindi sila naniniwala dahil sa mga blind item nitong kapatid ko na si ganito daw, na si ganyan daw kaya mainit ang ulo ay dahil sa ganun.

Pagkatapos naming tulungan si nanay sa paghihiwa ng kanyang mga lulutuin ay nagluto na rin kami ng pagkain sa hapunan at sabay sabay ulit kumain. Pagkatapos naming kumain ay nagyaya na naman itong kapatid kong pumunta ng bayan. Alam kong ngayon lang ito nakakagala ng ganito dahil nandito si nanay pero kapag wala ito ay hindi siya pwedeng umalis dahil sa kalagayan ni tatay.

Naiintindihan ko naman siya at ayaw kong pigilan ang makakapag pasaya dito pero sa totoo lang ay ayoko ng sumama. Nawalan na ko ng gana.

At sa dami ng sinabi ko. Andito kami ngayon sa bayan kung saan ginaganap ang mga programa. Isang beauty pageant sa lugar namin. Lahat ng mga kandidata ay talagang masasabi mong magaganda at hahangaan ng kahit na sinong kalalakihan.

“Wooohh!!” Ang sigaw ng mga manonood dahil siguro sa excitement.

Magkatabi kami ni macoy habang nasa kanan nito si neil. Medyo malapit kami sa unahan sa gilid ng stage kung saan bumababa ang mga kandidata. Hindi ko alam kung paano kami napunta sa lugar na ito.

Basta inenjoy ko na lang at ayokong sirain ang pag-uwi ko dito sa bayan.

“Alam kong eto ang hinihintay ng lahat ng mga kalalakihan diyan. Ang swimsuit competition” ang sabi ng emcee.

Dumagundong ng hiyawan ang buong court. Isa isa silang rumampa. Pero ang mas nagpalakas ng sigawan ay ng simulang rumampa si candidate number 2. Siya si Angelia Mangubat. Isa siya sa mga sikat na kandidata sa gabing ito. Kilala rin siya halos ng mga taga dito. Kung susumahin natin ay isa siyang peymus .

Napatingin ako sa lalaking katabi ko. Bigla akong nalungkot ng makita ko ang ekspresyon sa mukha niya. Hindi ko alam pero nasasaktan ako kapag nakikita kong masaya siyang nakakakita ng ganito. Halos hindi mawala ang mata niya sa mga hita at katawan ng mga kababaihan. Nawalan na ako ng interest manood. Sa kanya na lang ako nakatingin. Para na nga akong tanga eh. Ang daming pumapasok sa isip ko.

Pagkababa ng mga kadidata ay nagkaroon sila ng time na magpahinga dahil sa mahabang litanya ng emcee.

Habang nagsasalita ang emcee ay biglang may lumapit sa aming magandang babae. Si angelia. Nakatingin ito kay macoy. Oo siya na sikat. Siya na ang artista, siya na ang gustuhin. Hindi naman ako naiingit eh. Nasasaktan ako. NaSasaktan ako kase.. kase nga alam kong mahal ko pa siya.

“Hi” ang bati ni angelia.

“Hi” ang sagot ni macoy.

“Dont get me wrong ah. Kanina pa kase kita nakikitang nakatingin sa akin. Aaminin ko. Ang gwapo mo kaya naagaw mo ang atensyon ko” si angelia.

“Ah, eh ano kase.. ang, ang ganda mo kase” ang paglandi ni macoy.

“Hindi naman. Sakto lang”

“Parang sobra pa nga eh” ang pangbobola ni macoy.

“Ako nga pala si angelia” at inabot nito ang kamay kay macoy.

“Ako naman si macoy” at nakipagkamay ito kay angelia. Kitang kita mo sa dalawa ang saya.

Hindi ko alam pero bigla na lang ako nagwalk out. Ang bilis ng tibok ng puso ko. Tibok na nasasaktan.

Naririnig ko pang tinatawag nila ako. Hindi ko na lang sila pinansin. Gusto ko ng umuwi. Hindi ko na kaya ang mga nakikita ko.

Pagkalabas ko ng court ay dali dali akong naglakad.

“Kuya sandali” boses ni neil.

“Nathan bakit bigla ka na lang umalis? Hintayin mo kami” Boses yun ni macoy.

Mas binilisan ko ang paglalakad pero naabutan din nila ako.

“Kuya ano ba!”

“Neil umuwi na tayo”

“Eh nanunuod pa kami ni kuya macoy eh”

“Edi manood kayo. Mukha namang nag-eenjoy itong si macoy. Sige uuwi na ako. Ako ng bahala kila nanay at tatay. Sasabihin ko na lang na inaantok na ako kaya ko kayo iniwan”

“Nathan ano bang problema mo ha?” Ang pagsingit ni macoy.

“Wala. Ano pang hinihintay niyo bakit hindi pa kayo bumalik doon? Di ba nag-eenjoy ka naman macoy?” Napangisi lang ito.

“Aminin mo nga sa akin nathan. Nagseselos ka ba?”

“Ako magseselos? Kanino? Bakit sino ba ko para magselos? Boyfriend ba kita? Asawa o ano? Diba hindi! Anong karapatan ko para magselos. Sabihin mo nga sa akin macoy?”

Hindi siya nakapagsalita. Naiinis na ko sa sarili ko.

“Hindi na kita maintindihan nathan. Kanina mo pa ko sinusungitan. Hindi mo ko pinapansin. Tapos makikita ko na lang ngayon na galit ka”

“Ikaw ang hindi ko maintindihan macoy. Wag mo isisi sakin kung bakit ako ganito. Hindi ko alam kung manhid ka o ano. Pero ok lang. Sanay na naman ako eh. Sanay na ako. Ang akin lang. Wag mong papaasahin ang isang taong hindi mo naman kayang saluhin kapag nahulog na siya sayo”

Tumalikod na ako at iniwan sila.

“Kuya sandali”

“Kuya ano ba!” Nagpatuloy lang ako sa paglalakad.

“Bakit kase hindi mo pa sagutin si kuya macoy ng hindi ka nagseselos ng ganito” tumigil ako sa paglalakad at humarap sa kanya.

“Sige nga! Paano mo sasagutin ang isang taong wala namang itinatanong sayo”

Itutuloy…

---

Guys may part 3 pa pala itong kabanata 19 hahaha… Basta kung hanggang saan  siya abutin.

Please vote and comment. Gusto kong mabasa ang inyong mga opinyon.

Hindi ko ugaling mamilit na magvote sa mga kwento ko pero mas naappreciate po namin yun dahil ibig sabihin lang nun na sinusuportahan niyo ang aming mga kwento. Kaya mas namomotivate kaming mag-update sa tulong niyo :)

Kabanata 19 part 3

Gusto ko munang magpahangin. Gusto ko munang kalmahin ang sarili ko. Dumiretso muna ako sa park at doon nagpaliwas ng sama ng loob.

Hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko. Hindi ko na rin alam kung tama ba yung ginawa ko kay macoy. Hindi naman kami at walang kami. Kaya wala akong karapatang kumilos ng ganito at magselos ng ganito.

Argh!

Nathan pinagsamantalahan ka niya, binaboy at ginawang alipin para sa pansirili niyang kapakanan. Dapat hindi kana ulit mainlove sa kanya. Oo nagbago na siya, nagbago na ang besfriend mo pero baka masaktan ka ulit. Tama na, na besfriend na lang ulit kayo.

Argh!

Kahit anong pilit kong gawin para magalit ulit sa kanya at kalimutan ko siya. Ang tanging puso ko pa rin ang nagsasabing mahalin ko siya.

Kaya ayokong may lalaking mabait at maalaga sa akin eh, mabilis akong mahulog.

Nagpahinga lang ako ng kalahating oras at nagdesisyon na ring umuwi. Baka nag-aalala na sila nanay at tatay.

Pagkarating ko sa bahay ay naabutan ko silang lahat doon. Oo nandito na sila macoy at ang kapatid kong si neil.

“Magandang gabi po nay, tay” at nagmano ako sa kanila.

“Kanina ka pa namin hinahanap anak. Kanina pa dito itong kapatid mo at si macoy. Alalang alala na sila sayo lalong lalo na itong si macoy. Hindi nga yan mapakali eh. Gustong gusto ka niyang hanapin kaso hindi niya naman alam ang pasikot sikot dito sa atin” ani ni nanay.

Napatingin lang ako kay macoy at iniwas ang tingin.

“May problema ba anak?” Ang nag-aalalang tanong ni tatay.

“Wala po tay, uuwi na rin po sana ako kanina ng mapadaan ako sa park. Natuwa lang po ako sa christmas light kaya nagpahinga muna ako doon” palusot ko.

“Ah, ganun ba anak. O sige matulog na kayo. Alam kong pagod na kayo pare-pareho saka tulungan niyo ko bukas sa paghahanda ah”

“Opo nay”

Tahimik lang si macoy. Dumiretso na ako sa kwarto at sumunod na rin ito sa akin.

Walang nagsasalita sa amin. Pagkatapos kong magbihis ay nahiga na ako. Humiga ako patalikod sa kanya. Ilang minuto rin at may humiga na sa tabi ko. Naramdaman kong niyakap niya ako.

“Nathan sorry”

Hindi ako nagsalita. Ang init ng yakap niya, yung init na gusto mong madama.

“Kung may mali ako o may kasalanan man akong nagawa sige magalit ka. Saktan mo ako pero wag naman ganito nathan, wag mo naman akong ignorahin. Nasasaktan ako” mas humigpit ang yakap niya.

Napabuntong hininga lang ako at humarap sa kanya.

“Sorry din macoy. Wala ka namang kasalanan eh. Masyado lang akong nagpadala sa nadarama ko”

“Ok lang yun nathan, naiintindihan ko”

Wala naman talaga siyang kasalanan eh. Naging mabait lang ito sa akin at maalalahanin dahil gusto niyang ibalik ang pagiging magbesfriend namin. Masyado lang akong nag-assume kaya lahat ng kabutihang ginagawa nito sa akin ay nabibigyan ko ng malisya.

“Hindi kana galit sakin?” Ang nakangiting tanong nito. Sobrang lapit ng mukha namin sa isa’t-isa. Amoy na amoy ko ang hininga niya.

“Hindi na. Pasensya na rin”

“Nathan pwede magtanong?”

“O-oo naman”

“Sabi kase ni neil nagseselos ka daw kaya ka nagalit kanina”

Ha? Ano daw! Napaka-tsismoso talaga ng kapatid ko. Nakakahiya kay macoy.

“Hind ko naman alam na yun na pala ang nararamdaman mo. Napaka insensitive ko. Hindi talaga ako marunong magmahal. Pasensya na” ang paghingi nito ng paumanhin.

“O-ok lang macoy. Wala namang tayo kaya wala kang ginagawang masama. Masyado lang akong assumero. Sa katunayan nga eh bagay na bagay kayo ni Angelia. Maganda at gwapo. Tiyak na pag nagkatuluyan kayo perfect couple”

Alam kong may kirot sa puso ko pero totoong bagay sila.

“Alam mo bang maganda siya, sexy at nakakaakit” ang sabi nito. Tumango lang ako.

“Alam mo bang ang lambot ng kamay niya at ang bango bango niya kanina” tumango ulit bilang pagsang-ayon.

“At alam mo bang…” bigla niya akong hinalikan sa labi. Napapikit lang ako habang magkadikit ang aming mga labi. Humiwalay ito sa halikan namin at tinitigan ako sa mata. Hinawi niya ang buhok ko sa noo at hinalikan.

“Alam mo bang wala ka man ng meron siya pero wala naman siya ng meron ka dito sa puso ko” at muli na naman niya akong hinalikan sa labi.

Ako naman ang humiwalay sa halikan namin.

“Teka macoy. Hindi ito tama. Hindi natin to dapat ginagawa bilang mag kaibigan”

“Pasensya na nathan” aktong hahalikan naman niya ako sa labi ng harangan ko ito gamit ang kamay ko.

“Nawili ka na ah” ang nakangusong sabi ko. Natawa lang siya.

“Ang sarap kase ng labi mo nathan. Mahal na mahal kita”

Napatitig lang ako sa huli niyang sinabi. Naguguluhan na ako. Bakit niya nasasabi yun.

“Macoy ano ba tayo? Ano bang meron satin. Naguguluhan na ako”

Hindi ko na kaya. Gusto ko ng malaman kung ano ba talaga kami. Kung ano ba dapat kami.

“Sweet ka sakin, mabait, maalaga at maalalahanin. Oo alam kong magkaibigan tayo pero minsan kase hindi ko na alam. Macoy ano ba tayo?”

Umiwas ito ng tingin.

“Hinahalikan mo ako, sinasabihan mo ako ng mahal mo ako. Tinatawag mo akong asawa. Macoy ayokong mag-assume pero ano yun? Macoy ano ba tayo?”

“Hindi ko na rin alam nathan. Alam kong magkaibigan lang dapat tayo pero kase eh.. pag andyan ka. Pag nakikita kita ang bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko na rin alam nathan. Naguguluhan na ako. Alam kong wala na kayo ni blue pero alam kong siya parin ang mahal mo. Pero isa lang ang satingin kong malinaw sa akin. Mahal na mahal kita nathan at kung alam mo lang kung gaano kita kagustong tanungin kung pwede ba kitang maging kasintahan pero natatakot akong mabasted mo”

Pagtatapat nito.

“Sinubukan mo na ba?” Ang seryosong sabi ko.

“H-hindi pa” sagot nito.

“Yun naman pala eh. Paano mo malalaman kung hindi mo susubukan” ang nakangiting sabi ko. Tumingin ito sa akin. Mababakas mo ang saya sa mukha niya.

“I-ibig bang sabihin…”

Tumango lang ako habang nakangiti sa kanya.

Bahala na. Hindi ko alam kung tama ang desisyon ko o ano, basta mahal ko na rin siya at yung pagkagusto ko sa kanya noon na nawala ay unti-unti ng bumabalik. Siguro nga ay tama sila nanay at tatay na baka si macoy na pala ang kasagutan sa buhay ko. Baka sa pagpapakipot ko at pabagal bagal ay maunahan pa ko ng iba.

“Tayo na ba nathan?” Ang excited na tanong nito. Pinitik ko naman siya sa ilong.

“Wala ka pa ngang tinatanong tayo na agad? Agad agad macoy?”

Naupo ito sa kama at inaya din akong maupo. Magkaharap kami sa isat-isa habang nasisilayan namin ang mga bituin sa kalangitan mula sa bintana dito sa kwarto ko.

“Nakikita mo ba ang mga bituin na yan nathan. Diba ang liwanag nila sa gabi kahit ang layo nila mula satin. Alam mo bang para kang bituin. Bituin na matagal ko ng hinahangaan at pinapangarap pero ang layo mo sakin. Ang layo natin sa isat isa dahil sa mga kagaguhan ko. Dahil sakin ang bituin na pinapangarap ko ay unti-unting lumalayo at nawawalan ng ningning. Patawarin mo ako sa mga nagawa ko. Gusto kong itama ang lahat. Guato kong maging mabuting kasintahan sayo”

Hinawakan nito ang akamay ko at tinitigan ako sa mata.

“Nathan, sa gabing ito. Sa harap ng mga bituin. Pwede ba kitang maging kasintahan?”

Tumango tango ako habang nanggigilid ang luha ko.

“Oo macoy” ang sagot ko.

Naiiyak ako ng hindi ko alam ang dahilan. Basta ang saya saya ko ngayong gabing ito.

Sa halip na yakapin ko siya ay piningot ko ito.

“Aray! Bakit mo naman ako piningot?”

“Subukan mong lumandi lagot ka sakin” pagbabanta ko.

“Hindi naman ako lumalandi ah”

“Eh bakit iba ang titig mo sa legs at katawan ng mga kandidata lalo na kay angelia” ang masungit na sabi ko.

“Hindi ah. Alam mo bang kung bakit ako nakatitig noong time na yun sa kanila? Dahil iniimagine ko ang legs mo at hindi sa legs nila”

“Totoo ba yan?”

“Oo. Hinding hindi kita lolokohin nathan”

“Ayokong mangako ka sakin basta gawin mo na lang at kung lolokohin mo man ako please lang macoy hiwalayan mo na lang ako. Mas matatanggap ko pa agad yun kesa yung lolokohin mo ako habang tayo pa”

“Naiintindihan ko nathan”

Niyakap niya ako at hinalikan sa labi. Habang naghahalikan kami ay masuyo niya akong hiniga sa kama.

“Mahal na mahal kita nathan”

“Mahal na mahal din kita macoy”

Magkayakap kami sa pagtulog habang may ngiti sa labi.

Kinabukasan.

Nagising na lang ako na wala na ito sa tabi ko. Bumangon ako agad at hinanap ito.

“Nay si macoy po?”

“Kasama ng kapatid mo anak. Nangunguha sila ng kahoy baka pabalik na rin. Kanina pa silang madaling araw umalis. Ayoko ngang payagan kase hindi naman siya marunong nun. Sabi ko si neil na lang pero nagpumilit siya. Para daw satin yung ginagawa niya lalong lalo na sayo. Anak tapatin mo nga ako. Kayo na ba ni macoy?”

Para naman akong nabilaukan.

“Ahmm.. nay hindi ko pa po nalilinis yung kwarto ko. Sige na po maya na lang po tayo mag-usap” pag-iwas ko dito pero biglang nagsalita si nanay.

“So kayo na nga anak?”

“Nay..”

“Eh bakit ba. Anak kita kaya gusto kong malaman. Mahal kita at kahit sino pang mahalin mo susuportahan ka namin ng tatay mo. Ayoko lang na sinasaktan ka nila at binabastos pero wag kang mag-alalala Botong boto nga kami kay macoy eh”

Lumapit ako kay nanay at niyakap ito.

“Salamat po Nay”

“Tanggap namin ang pagmamahalan niyo anak pero eto lang ang tatandaan mo ha, gwapo si macoy at hindi mo maiiwasang maraming magkagusto sa kanya. Basta mahal ka namin at ayaw ka naming masaktan anak”

Sobrang bait talaga ng mga magulang ko. Sila yung magulang na marunong tumanggap ng pagbabago ng society. Bukas sila sa anumang pagbabago.

“Opo nay, alam ko po yun. Salamat ulit”

“Ayan na pala ang kasintahan mo anak eh”

Tumingin ako sa labas at nakita ko nga silang dalawa ni neil na magkatulong sa kahoy na kanilang kinuha.

“Tingnan mo na anak. Ganyang ganyan ang tatay mo noong nililigawan ako ng mga panahong yun” napatingin naman ako kay nanay. “At ganyang ganyan din ako anak noong sinagot ko ang tatay mo. Hindi ako mapakali kapag nawawala ito sa tabi ko”

“Nay…” ang nakangusong sabi ko. Natawa lang si nanay.

“Anak. Bihira lang ang lalaking ganyan. Ang ligawan nila ang lalaking kanilang iniibig. Aminin man natin o hindi na ang tulad mo ay sapat nang sagutin mo sila at kayo na. Yun na yun anak pero yung effort na ginagawa ni macoy sayo ngayon bibihira yan. Ang swerte mo anak”

Sobrang supportive talaga ni nanay. Tinulungan ko na itong magluto habang yung dalawa ay nakita kong papasok na ng bahay.

“Gutom na ba kayo mga anak? Magkape muna kayo” tumango lang silang dalawa habang pasulyap sulyap ako ng tingin kay macoy. Ang gwapo pa rin niya kahit pawis pawisan na ito.

“Ahmm.. macoy, magbihis kana muna. Baka matuyuan ka ng pawis ubuhin ka mamaya” ang nag-aalalang sabi ko.

“Medyo masakit yung kamay ko nathan eh, pwede mo ba kong bihisan?” Ang nakangising sabi nito. Napairap lang ako. Alam kong naglalambing lang siya.

“Oo na” ang pagsang-ayon ko.

“Yiieee” ang tukso nila nanay at neil sa akin.

Bigla namang namula ang pisnge ko. Pagkapasok namin sa loob ay hinubadan ko siya ng damit. Nakatitig lang ito sa akin habang ginagawa ko iyon. Kumuha ako ng maliit na tuwalya at pinunas sa katawan nito. Habang pinupunasan ko ito ay bigla niyang hinawakan ang kamay ko. Nakatitig pa rin siya samga mata ko. Hindi ko alam ang gagawin, naiilang ako sa mga titig niya. Para akong nakukuryente sa mga hawak niya at nahihipnotismo naman sa mga titig niya.

“Nathan pinagpaalam ko na kila nanay at tatay kaninang umaga ang tungkol sa atin. Masaya ako na tanggap nila ako para sayo. Mahal na mahal kita”

Napangiti ako sa kanyang sinabi. Sa wakas ay hindi na ako mamomroblema kung paano ko ito sasabihin lay tatay. Parang kahapon lang tinutukso pa niya ako kay macoy pero ngayon kasintahan ko na siya.

“Ang cute mo talaga nathan. Ang pula ng labi mo, ang sarap halikan” at dahan dahan itong lumapit sa akin. Masuyo niya akong hinalikan sa labi.

Napahawak lang ako sa leeg niya. Hiniga niya ako sa kama at pinatungan. Patuloy lang kami sa paghahalikan.

Hindi ko alam kung anong saya ang nararamdaman ko ngayon. Iba ang halik niya sa halik noon. Mas ramdam kong mahal niya ako. Ibang iba ito sa nakasanayan kong halik mula sa kanya.

Bumaba ang halik niya sa leeg ko. Napasabunot ako sa buhok niya. Nag-iwan siya ng marka doon. Bumaba ulit ang halik niya sa dibdib ko. Dinilaan niya ang tigkabilang utong ko at pinaglaruan. Mas lalo ko siyang sinabunutan dahil sa sensasyong nadarama ko.

Nasa ganoon kaming kasiyahan ng biglang bumukas ang pinto.

“Kuya——” hindi natuloy ni neil ang kanyang sasabihin ng maabutan kami nitong magkapatong.

Tinulak ko kaagad si macoy. Sobrang nakakahiya.

“Matuto naman kayong maglock ng pinto” sabi ni neil.

“Matuto ka rin kayang kumatok muna bago pumasok” alam kong nagulat talaga siya sa nakita.

“Kakain na daw. Bumaba na kayo agad wag ng magpatagal pa jusko!” At nagwalk out ito. Agad ko naman kinuha yung unan at pinaghahampas itong mokong na ito. Tawa lang siya ng tawa.

“Nakakahiya” ang namumulang sabi ko.

“Hahaha.. sorry na, sa susunod maglolock na tayo ng pinto”

“He! Ewan ko sayo”

Sabay sabay kaming kumain. Tinulungan ako ni macoy na tulungan si tatay maglakad. Habang kumakain kami ay wala silang ginawa kundi interviewhin kaming dalawa ni macoy. Hindi na nga ako nakakapagsalita eh, si macoy na lang ng si macoy ang nagsasalita. Ni hindi ko na madepensahan ang sarili ko huhuhuhu..

Pero kahit ganun. Masayang masaya ako dahil walang ibang sinasabi si macoy kundi mahal na mahal niya ako.

“Oh anak, kelan niyo na ko bibigyan ng apo?” Ani ni tatay.

“Tay naman eh..”

“Biro lang anak hehehe” ang natatawang sabi ni tatay. Bigla namang sumingit si macoy.

“Wag po kayong mag-alala tay, susubukan po namin ni nathan para sa inyo” piningot ko naman siya sa harap nila nanay.

“Tay tingnan niyo na. Hindi pa nga kami mag-asawa under na ako agad”

Nagtawanan lang silang lahat.

“Hindi naman mahalaga anak kung magkaanak kayo o hindi eh, at saka sa sobrang advance na ng panahon ngayon pwede na kayong magkaanak. Pero ang mahalaga ha at palagi niyong pagkakatandaan. Ang importante ay mahal niyo ang isa’t-isa” pangaral ni nanay sa amin.

“Tama yun anak” pagsang-ayun ni tatay.

Ang sarap lang sa pakiramdam na sila pa ang nagbibigay ng payo para sa ikabubuti ng relasyon niyo.

After naming kumain ay tulong tulong kaming nag ayos ng lamesa para sa mga bisitang dadating. Kadalasan kase ay alas dyis sila nagsisidatingan para saktong tanghalian. Simple lang ang handa namin. Kaldereta, beef steak, fried chicken at nilaga. Ang pang himagas naman ay ube at buko salad.

Dahil sa bait ng mga magilang ni macoy ay binigyan si nanay ng panghanda. Sobrang laki na ng tulong nila sa amin.

Nagpapasalamat din ako kay macoy dahil kahit mayaman ito ay nagsusumikap siyang makibagay sa amin. Alam kong hindi ito ang buhay na kanyang nakasanayan pero makikita mong handa siya sa pagbabago.

Nagsimula ng magsidatingan ang mga bisita. Karamihan ay mga kamag-anak at kaibigan ni nanay at tatay. Yunh iba naman ay kaklase ni neil.

Lahat sila ay tuwang tuwa sa akin dahil ang laki daw ng pinagbago ko. Mas lalo daw akong naging cute. Syempre hindi rin mawawala ang papuri kay macoy. Halos siya na ang naging star sa mga bisita namin dahil lahat sila ay gwapong gwapo dito. Minsan nga ay tinatanong nila ito kung may kasintahan na daw ito at kung wala naman ay irereto nila sa kanilang anak.

Ngumingiti na lang si macoy at sasabihing meron ng nagmamay ari ng kanyang puso at syempre ako iyon.

Bising bisi kaming lahat sa mga bisita ng biglang may dumating na babae. Si Angelia.

P-paano siya nakapunta dito?

“Magandang tanghali po. Happy fiesta po” ang bati nito.

“Pasok ka iha” ang yaya ni nanay dito. “Kumain kana ba? Anak paghain mo nga itong ating magandang bisita”

Ang utos sa akin ni nanay. Napatingin lang ako kay macoy na bising bisi sa pakikipag-usap sa mga kamag-anak ko.

Kinuha ko siya ng pagkain at binigay sa kanya.

“Salamat” ang nakangiting sabi nito. Palinga linga siya na parang may hinahanap. Napangiti siya ng makita niya si macoy.

Huminga lang ako ng malalim at nagpaalam sa kanya.

“Ahmm.. kain ka lang diyan ah. Aasikasuhin ko lang yung ibang bisita” tumango lang ito sa akin. May mga binata kasing bisitang dumating.

“Ahmm.. sandali lang” napatigil naman ako sa paglalakad.

“Pwede ko bang makausap si macoy?” Ang sabi nito. Kahit naiinis na ako ay nakangiti pa rin ako sa kanya.

“Oo naman”

Padabog akong lumapit kay macoy at tinawag ito. Lumingon naman ito sa akin.

“Bakit nathan”

“Tawag ka ng syota nandun kumakain” ang masungit na sabi at iniwan siya.

Pumunta ako sa lamesa at pinaghanda ang mga binatang bisita. Naramdaman ko namang lumapit sa akin si neil.

“Sorry kuya. Nakalimutan kong sabihin sayo na niyaya ko si angelia dito. Wag ka sanang magalit kay kuya macoy”

Hindi na lang ako nagsalita. Sinulyapan ko si macoy na ngayon ay kausap na si angelia. Sobra akong nasasaktan ngayon.

Pagkatapos kong ipaghain ang mga bisita ay inabot ko na sa kanila ito.

“Salamat” ani ng isang lalaki. “Diba ikaw si nathan? Lagi kitang nakikita noon sa bayan kapag namamalengke ka. Ang cute mo pala lalo sa malapitan”

“S-salamat”

“Wala yun” ang nakangiting sabi ko.

“Kumain kana ba? Mukhang hindi kapa kumakain eh”

“Ok lang ako. Mamaya na lang. Marami pang bisita eh” ang sabi ko.

“Pero wag mong kalimutan ang sarili mo baka naman mahilo kana sa gutom niyan” ang nag-aalalang sabi nito.

“Salamat”

“Ahmm.. may kasintahan kana ba?” Ang tanong nito.

Sasagot pa lang ako ng maramdaman kong may umakbay sa akin. Si macoy.

“May kailangan ka pa ba pare? Papakainin ko lang muna itong boyfriend ko ha” ang sarkastikong sabi nito.

Hinila ako ni macoy sa kwarto ko at nilock ang pinto. Ramdam ko ang inis sa itsura niya.

“Sino yun ha?”

“Bisita” ang pilospong sabi ko.

“Alam kong bisita siya. Pero hindi mo ba alam na nilalandi kana niya!”

“Eh bakit ikaw. Hindi ka rin ba nakikipaglandian kay angelia”

“Anong sinasabi mo nathan. Wala akong nilalandi”

“Wala eh nilapitan mo nga siya diba saka kinausap mo pa. Ang sweet niyo nga eh” napakamot lang siya sa ulo halatang naiinis.

“Walang sweet sa amin. Ano ba yang pinagsasabi mo nathan”

“Baka nga niyaya mo siya eh, ginamit mo pa yung kapatid ko para sabihing siya ang nagyaya para pumunta dito”

“Yan ba ang tingin mo sa akin nathan? Tingnan mo nga kung nandyan pa si angelia. Nilapitan at kinausap ko siya para linawing may syota na ako at ayaw kong magselos siya. Nilinaw ko rin sa kanya na wala siyang pag-asa sakin dahil nasa iisang tao lang puso ko at nasasayo na yun”

Para naman akong napahiya sa aking inasta. Masyado na akong naging seloso.

Tahimik lang ito habang nakatingin sa malayo. Dahan dahan akong lumapit sa kanya at niyakap ito.

“S-sorry”

Wala pa rin siyang kibo. Mas lalo ko siyang niyakap ng mahigpit. Hinalikan ko rin siya sa pisnge.

“Macoy sorry na please” ang naiiyak na sabi ko. Tumingin ito sa akin at hinalikan ako sa noo.

“Sorry din. Alam kong nagselos ka. Naiintindihan ko ang nararamdman mo dahil yun din ang naramdaman ko ng kinausap ka noong lalaking yun” ang naiinis na sabi nito.

“Wag mo ng isipin yun. Ang mahalaga ay ok na tayo”

Hinalikan niya ako sa pisnge.

“Wag ka ng magselos ha. Alam kong gwapo ako” ang mayabang na sabi nito.

“Heh! Ikaw nga ang galit na galit kanina eh. Halos sapakin mo na yung lalaking kausap ko”

“Syempre naman. Akin ka lang eh” ginulo niya ang buhok ko. “Mag-iinum daw kami ng kapatid mo mayaya ah. Kaming dalawa lang naman” pagpapaalam nito.

“Sali din ako”

“Wag na alam kong hindi ka sanay uminom”

“Konti lang naman eh”

“Sige. Basta konti lang ha” ang sabi nito.

Alam na naman nila nanay na nag-iinom na si neil at tuwing may okasyon lang ito nag-iinom. Hindi rin siya pwedeng mag-inom kapag naiiwan silang dalawa dito ni tatay.

Bumalik na ulit kami sa mga bisita. Wala na nga si angelia at yung mga binatang.

Tulong tulong kaming tatlo sa pag-iimpis ng mga kalat. Si neil ang naatasang mag hugas ng mga pinggan habang ako naman sa mga basura at pagwawalis ng buong bahay. Hindi na namin pinatulong si nanay dahil alam kong mas pagod ito kesa samin.

Pagkatapos naming maglinis ay nag set na silang dalawa ng inuman. Pumwesto kami sa kubo sa labas ng bahay.

Magkatabi kami ni macoy habang nasa harap namin si neil. Unang tumagay ang kapatid ko dahil siya ang bangka.

“Oh ako na muna ah” ang tagay ng kapatid ko.

“Matanong nga kita neil. May kasintahan kana ba?” Ang tanong ko dito.

“Wala pa kuya. Priority ko muna ang pag-aaral” ang sabi nito. Sunod na tumagay si macoy.

“Dapat lang. Pwede kang magkacrush at mainlove pero wag ka muna pumasok sa relasyon ah”

“Oo na kuya. Bakit ba ako ang pinag-uusapan natin dito” natawa lang kami ni macoy. Nagsalin na ulit si neil ng alak at inabot sa akin.

“Ako naman ang magtatanong” ang sabi ng kapatid ko. “Suportado ko ang pagmamahalan niyo kuya pero alam niyo naman na marami ang mapanghusga sa mundong ito. Handa ba kayo sa mga mapang husgang tao?”

Umakbay sa akin si macoy at hinalikan ako sa noo.

“Maiintindihan mo yan neil kapag nagmahal kana. Kung mahal mo talaga ang isang tao kahit ano o sino pa ito. Ipaglalaban mo siya. Pero kung hihiwalayan mo siya dahil sa sinasabi ng iba, eh ang ibig sabihin lang niyan mahina pa at hindi pa ganoon katibay ang pagmamahal mo sa kanya” ang sabi ni macoy.

“Teka nga” pagsingit ko. “Bakit mo naman na tanong yan. Lalaki din ba ang nagugustuhan mo?”

Kinuha niya yung baso sa akin at nilagyan ito sa ininom.

“H-hindi ah. Straight ako kuya ano ba”

“Weh?” Ang di naniniwalang sabi ni macoy.

“Oo nga”

“Ok sige. Ayaw ka naman namin pilitin” ang sabi ko.

Cute din naman kase itong kapatid ko. Sabi nga nila kapag magkakapatid kayo pag hindi sa panganay o sa bunso napupunta ang kgwapuhan at kagandahan ng isang tao. Pero hindi sa pagmamayabang. Pareho kaming biniyayaan ng kacute-an.

“Oo na sige na. Aamin na ako”

Napangiti kaming dalawa ni macoy.

“Wala pa naman akong nagugustuhan kuya eh pero kase yung isang kaklase kong lalaki lagi na lang akong kinukulit. Kung pwede daw ba akong ligawan. Sabi ko sa kanya straight ako pero pilit niya kong hinahatid sundo. Hanggang sa nasanay ako at lagi ko na rin siya hinahap. Ang sabi ko sa kanya hindi pa pwede dahil gusto ko munang magtapos” ang pagkukwento nito.

Nagkatinginan kami ni macoy. Tumagay na si macoy at ibinalik kay neil.

“Hindi pa? So may pag-asa siya?” Ang tanong ni macoy dito.

“Ewan hindi ko alam. Pero nagseselos ako kuya kapag malambing siya sa iba. Kaya madalas kaming mag-away” ang nakangusong sabi nito.

“Siya ba yung kaklase mong pumunta dito kanina?” Tumango lang ito. “Gwapo siya ah. Kaya pala asikasong asikaso mo siya kanina”

“Wag mo ko isusumbong kuya kila nanay at tatay ha” ang sabi nitong kapatid ko. Hahaha.. ang cute.

“Wag kang mag-alala. Pero kahit alam mong bawal pa ay ipaliwanag mo sa kanyang maigi para naman hindi siya umaasa at alam niya kung may aasahan ba siya” tumango lang itong kapatid ko.

Hay! Hindi ko alam kay nanay at tatay kung bakit na sa halip kami ang nanliligaw at magpaparami ng apo eh kami pa itong nililigawan.

“Sabi nga nila. Masyado kayong cute para maging straight” ang sabi ni macoy.

Yumakap ako sa kanya at hinalikan ito sa pisnge.

“Oh oh oh.. tama na yang ka kornihan niyo” ang sabi ng kapatid ko. Natawa lang kami.

Hindi rin naman nagtagal at natapos na kami sa pag-iinom. Natulog na ang kapatid ko habang kami ni macoy ay pumasok na rin sa kwarto.

Nagbihis at nahiga na kami. Nakayakap ito sa akin.

“Mahal na mahal kita nathan”

“Mahal na mahal din kita macoy”

Hinalikan niya ako sa labi. Naghalikan kami na parang sabik na sabik da isa’t-isa. Bumaba ang halik nito sa leeg ko papunta sa balikat ko. Dinilaan niya ito na parang ice cream. Napapasabunot na lang ako sa sensayong ibinibigay niya sa akin. Mas bumaba pa siya sa dibdib ko at pinaglaruan ang tigkabilang utong ko. Huminto ito at tumingala sa akin.

“Wala ng istorbo. Akin na akin kana ngayong gabi mahal ko” ngumiti lang ako sa kanya at hinila ito para halikan.

Nagpatuloy ito sa paghalik sa katawan ko. Hinubad niya ang damit at short ko. Tanging brief na lang ang natira sa akin. Hindi ko alam kung bakit bigla akong nahiya. Samantalang ibang beses na namin itong ginawa. Siguro ay dahil may kasama na itong pagmamahal.

Naghubad ma rin siya ng damit at short. Parehong brief na lang ang suot namin. Pumatong ito sa akin at nagsimulang maghalikan. Nanatili na naman siya sa leeg ko at nag-iwan ng marka. Matagal pa naman itong matnggal.

Habang naghahalikan kami ay hinubad nito ang suot naming brief hanggang sa wala ng natirang suot sa amin. Sobrang init. Init na kay sarap sa pakiramdam. Tinaas nito ang dalawa kong hita at sinimulang dilaan ang butas ng pwet ko. Sobrang sarap ng ginagawa niya kaya hindi ko maiwasang sabunutan siya.

Nagtagal din siya dun ng ilang minuto habang ipinapasok niya ang kanyang dalawang daliri. Masakit talaga siya sa una buti na lang at may pampadulas. Habang hinahanda niya ang butas ko ay kinakagat kagat at dinidilaan niya ang pisnge ng pwetan ko.

Nang matapos ito ay tinulak ko naman siya pahiga ng kama. Itinutok ko ang bibig ko sa pagkalalaki niya. Dahan dahan ko itong sinubo. Mas ginalingan ko para sa kanya. Gusto kong pasiyahin siya. Nagtaas baba ako sa malaki at mata nitong ari. Masakit man ang sabunot niya pero nagdadagdag ito ng libog sa katawan. After kong isubo ang ari niya ay umibabaw ako sa kanya at dahan dahang itinutok ang ari niya sa butas ko. Inupuan ko iyon. Ng masiguro kong nakapasok na lahat ay nagtaas baba na ako.

“Ahh.. ahh.. uhmm..” ang ungol naming dalawa.

Dumapa ako sa kanya at niyakao ito habang siya na ang gumagalaw sa amin. Nakayakap ako sa ibabaw niya habang patuloy ito sa paglabas pasok sa akin.

Bukas ay pabalik na kami sa boarding house kaya sinusulit namin ang bagong experience na magkasama. Na kaming dalawa na. Hindi ko alam ang sasalubong sa amin sa pagbabalik pero ang mahalaga ay susubukan namin maging matatag.

Pagkatapos nitong labasan ay hinila niya ako pahiga sa tabi niya. Nilinisan niya din ang labasan ng butas ko. Ibang iba si macoy ngayon. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal at pag Respeto niya.

“ Lagi mong tatandaan nathan. Mahal na mahal kita “

---

Vote and comment.

Kabanata 20

Nathan’s POV

Kinaumagahan ay nagpaalam na kami ni macoy kila nanay at tatay. Sinabihan ko rin ang kapatid ko na magpakabait at wag pabayaan si tatay.

Tinulungan ako ni macoy dalhin lahat ng gamit ko sa sasakyan. Pagkatapos naming mailagay lahat ay bumalik ito kila nanay at tatay. Mga siguro sampung minuto rin iyon bago siya bumalik ng sasakyan.

“May nakalimutan ka ba?” Ang tanong ko dito habang sinusuotan ako ng seatbelt.

“Ah, Oo nagpaalam lang ako sa kanila. Sobrang bait ng mga magulang mo nathan”

“Mabait din ang mga magulang mo macoy. Kung hindi dahil sa inyo hindi namin alam kung anong buhay ang meron kami ngayon”

Ngumiti ito sa akin at ginulo ang buhok ko.

“Oh bakit mo ko tinititigan ng ganyan? Crush mo ko noh?” Ang natatawang tanong ko dito. Kung makatitig kase siya wagas.

“Ang sarap mong mahalin nathan. Pwede ba tayong mag.. alam mo na”

Napakunot naman ako ng noo.

“Ha? Anong alam ko na?”

“Yung gagawa tayo ng baby” ang natatawang sabi nito. Inirapan ko lang siya.

“Heh! Dami mong kalokohan. Tara na”

Hinawakan nito ang kamay ko saka pinisil. Parang may dumaloy na kuryente sa buong katawan ko. Tinanggal ko naman agad ang kamay ko dahil hindi ko alam kung kakayanin ko pang maramdaman ang sarap na idinudulot nito.

“Tsansing ka ah” ang pang-aasar ko dito.

“Sus. Pakipot pa itong mapapangasawa ko oh”

Inirapan ko lang siya.

Hindi ako kinikilig pramis. Hindi! Oo na!

Hay!

Hindi rin naman nagtagal at nakauwi kami ng boarding house. May isang araw pa kami bago magpasukan. Napagkasunduan namin ni macoy na gumala bukas at kumain sa paborito kong kainan.

Pero ng gabing yun ay may nangyari na naman sa amin. Hindi ko siya maintindihan. Parang sabik na sabik siya sa pakikipagsex sa akin hahaha.. ganun na ba ako kaganda kaya pati mga babae natalo ko na. Joke.

Kinaumagahan ay sabay kaming naligo at binihisan ang isa’t-isa. Nilagyan ng gel ang isa’t-isa at sabay na nagtawanan. Humiram din kami ng bike sa kapitbahay para gawing serbis.

Siya ang nagpepedal habang ako’y nakaupo lang sa likuran niya at nakayakap sa bewang nito.

Lilingon ito sa akin at kikindat. Habang ako naman ay iirapan at itatago ang kilig na aking nararamdaman.

Habang nagpepedal ito ay ipinatong ko ang ulo ko sa likod niya at dinama ang init ng katawan nito.

Naiiyak ako. Hindi ko alam. Siguro sa sobrang saya to dahil sa tagal ng pagmamahal ko sa kanya ay ngayon lang namin ito nabigyan ng pagkakataon.

Pagkarating namin sa kainan sa palayan ay hindi ko alam kung anong saya ang nararamdaman ko. Namiss ko ang lugar na ito.

“Hanap kana ng mauupuan natin. Ako na ang bibili ng ating kakainin” tumango lang ako sa kanya bilang pagsangzayon at naghanap ng mauupuan.

Pumwesto kami sa bandang huli malapit sa bintana kung saan masisilayan mo ang malawak na taniman ng palay.

Habang nasa ganoon akong sitwasyon ay merong umagaw sa akin ng atensyon.

“N-nathan?” Ang tila hindi makapaniwalang boses ng babae. Napatingin naman ako sa kanya at sinuri kung sino ito. Si manang lang pala. Ang may ari ng tindahang ito.

(A/n: pasensya na guys napakamalilimutin n ni otor sa mga name ng character at apelyido kaya pansin niyo po sa lahat ng story ko bihira kong mabanggit ang apelyido nila kahit gusto ko alalahanin hahaha.. ako lang ata ang otor na ganun)

“Opo nay. Ako ng po”

“Ang tagal kitang hindi nakita dito”

“Ay opo nay. Nagbakasyon po kami ng isang linggo. Umuwi po kase ako sa amin” ang nakangiting sabi ko.

“Ganun ba. Asan na si blue. Yung boyfriend mo?”

Hindi agad ako nakapagsalita. Napatingin lang ako sa gawi kung nasaan si macoy. Buti na lang at hindi pa ito tapos bumili. Tumingin ako kay manang at ngumiti ng pilit.

“Ahmm.. w-wala na po kami”

Halata mo sa itsura nito ang panghihinayang.

Tumango tango lang ito sakto namang dating ni macoy.

“Nathan eto na ang pagkain natin. Binili ko yung ulam na alam kong paborito mo” inabot niya sa akin ang pagkain ko at naupo na rin siya sa tapat ng upuan ko.

“Magandang araw po nay” ang bati ni macoy sa matanda.

“Magandang araw din naman iho. Ako nga pala ang may ari ng kainang ito. Sana ay magustuhan mo ang aming pagkain. Madalas ditong kumain itong batang ito” ang turo sa akin ni manang. Napangiti lang ako.

“Halata nga po eh. Niyaya niya po ako dito dahil gustong gusto niya po talaga ang mga pagkain ninyo”

Napangiti lang ang matanda.

“Maiba ko iho. Ikaw ba ang kasintahan nitong si nathan?” Ang tanong ng matanda.

Tahimik lang ako.

“Ah opo Nay” tumingin sa akin si macoy at hinawakan ako sa kamay.

“Nasubukan ko na rin po ditong noon pero eto po ang First time naming kumain na dalawa together”

Hinawakan lang kami ni nanay sa balikat.

“Basta ienjoy niyo lang ang pagkain niyo dito ha. O siya, hindi ko na kayo aabalahin sa pagkain niyo.” tumango lang kaming dalawa sa matanda at umalis na ito.

Tumingin sa akin si macoy.

“Hands on pala si nanay noh kaya pala kilalang kilala itong kainang ito dito sa lugar. Mabait at friendly sa kanyang mga customer”

“Dahil din yun sa pagkain nila. Sinisiguro nilang komportable, malinis at masarap ang kanilang pagkain at dahil dun kaya hindi magkamayaw ang mga parokyanong bumalik dito. Isa na ako doon” ang pagkukwento ko.

“Kain na tayo. Marami pa tayong pupuntahan after nito” ang sabi niya.

Tumango lang ako at sinimulan na naming lantakan ang aming pagkain.

Pagkatapos naming kumain ay dinala niya ako sa paanan ng bundok kung saan mo makikita ang isang maliit na sapa. Isinandal niya ang kanyang bike sa puno ng mangga at hinila ako papunta sa gilid ng sapa.

“Nathan tingnan mo oh ang daming isda” ang parang batang sabi nito habang tinururo ang malilit na isda.

Inalalayan niya akong maupo sa gilid ng sapa at binabad ang paa naming dalawa. Ngayon ko lang siya nakitang ganito. Yung maangas at matapang niyang pagkatao ay nawala. Napalitan ng isang batang makulit.

Ipinatong niya ang ulo niya sa balikat ko habang nakatitig lang kami sa mga isdang naglalangoy sa tubig. Kahit ganito lang kami, kahit walang salitang lumalabas sa bibig namin ay masaya na kami.

Nakakarelaks.

Nakakawala ng problema.

“Nathan..” ang biglang sabi nito habang sinisipa ang tubig.

“Hmm?”

“Masaya ka ba?” Ang tanong nito sa akin.

“Oo naman” inangat nito ang ulo niya at hinalikan ako sa pisnge.

“Ang cute mo kapag nahihiya ka” ang sabi pa nito sa akin.

“Eh ikaw kaya ang kiligin. Sige nga” ang nakangusong sabi ko. Bigla niya akong Hinalikan sa labi at tumakbo ito sa gitna ng tubig.

“Abat!” binasa niya pa ako ha.

“Habulin mo ako nathan. Habulin mo ang mahal mo” ang panunukso nito sa akin. Tumayo ako at sinugod siya sa tubig. Naghabulan kami na parang mga bata. Nagbasaan at nagkilitian na walang sawa. Lahat ng pwede naming gawin ay ginawa namin. Wala kaming inisip na kahit ano kundi ang kasiyahan na makapagpapasaya sa amin sa mga oras na ito.

Tinuruan niya rin ako kung paano mamingwit ng isda. Ang nakakatawa pa ay hindi pala siya marunong pero tinuruan niya pa rin ako. Ang galing diba? Hahaha..

Dahil basang basa na kami at saktong hapon na rin at malapit ng magdilim ay napagkasunduan na naming umuwi baka magkasakit pa kami kung matutuyan kami ng basang damit. Nasa hulihan niya ulit ako habang nakayakap ako sa kanya.

Ang lamig ng simoy ng hangin.

Habang binabaybay namin ang kahabaan ng kalsada ay huminto ito sa gilid.

“Oh bakit ka huminto?” Hindi niya ako sinagot. Dumiretso lang ito sa isang halaman at pinitas ang bulaklak. Lumapit ito sa akin at inabot.

“Para sayo. Nakita ko kase siya. Ang ganda parang ikaw”

“Maganda ka diyan! Hindi ako babae noh!”

“Hindi naman porket sinabihan kitang maganda ay babae kana. Sadyang lahat lang ng nakikita ko sayo ay maganda sa paningin ko” alam kong korni yung sinabi niya pero nag thank you pa rin ako.

“Dito kana maupo sa unahan ko. Nahihirapan kase akong lingunin ang kacute-an mo”

Hindi ko na lang pinansin ang sinabi nito at naupo na lang ako sa unahan niya.

Alam ko kasing tutuksuin na naman niya ako na kinikilig kapag umangal ako.

Pagka-upo ko ay Idinikit niya ang kanyang mukha sa mukha ko. Siningkitan niya ako at kinindatan.

Ano kayang problema ng lalaking to at puro pacute sa akin.

Tinulak ko nga ang pisnge niya.

“Ano na naman yan ha macoy?”

“Bakit ba. Nagpapacute lang eh”

“Cute ba? Hahaha.. saan?” ang natatawang asar ko. Ngumiti lang siya.

“Sige na. Ikaw na ang cute ako na ang gwapo” pagyayabang nito.

“Grabe ang hangin. Nilalamig ako grabe!” at niyakap ko ang sarili ko para ipakita ditong mahangin siya. Pero nagulat ako ng yakapin din niya ako. Napatingin naman ako sa mga sasakyan at taong dumadaan. Halos mamula ang pisnge ko sa hiya.

“O-oo na, oo na. Gwapo kana. Tara na” at humiwalay na ako sa yakapan namin. Hinalikan muna ako nito at saka kami umuwi.

Sobrang saya ng araw na ito. Ito ang araw na hindi ko makakalimutan. Araw na puno ng Saya, kilig, tawa at pagmamahal. Ipinaramdam niya sa akin sa loob lang ng isang araw.

Naligo at natulog kami ng magkayakap. Puro kami pangako at pangarap sa isa’t-isa.

Siya ang naghanda ng susuotin ko sa pagpasok. Ako naman ang naghanda ng sa kanya. Sabay kaming pumasok ng may ngiti sa labi.

Eto ang unang araw ng aming praktis. Isang linggong praktis para sa aming graduation. Hinanda ko na rin ang speech ko dahil isa ako sa tatlong nakakuha ng pinakamataas na grado ng aming kurso sa batch na ito.

Natuwa rin ako kay Macoy dahil kahit hindi siya nakakuha ng karangalan ay ipinaalam nito sa akin na wala siyang bagsak na grado at hindi bababa sa line of 8 ang kanyang mga grades.

Eto rin ang unang araw na magkikita kami ni blue. Simula kase ng maghiwalay kami ay hindi na ito madalas pumapasok at kung pareho man kami ng subject sa araw na iyon ay lalayo ito ng upuan.

Ayoko na siyang isipin. Ang focus ko ngayon ay ang graduation namin at ang buhay kasama si macoy.

Hinatid ako ni macoy sa room. Nagpasalamat ako sa kanya at sinabi nito na susunduin niya daw ako sa lunch break at uwian. Pumayag naman ako sa kanya pero sinabihan ko rin siya na kapag busy siya ay wag na niya akong sunduin. Ayoko rin naman makaabala sa schedule niya dahil pareho kaming gagraduate sa araw na iyon.

Pagpasok ko sa loob ng room ay nakita ko agad si blue sa mismong upuan niya. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. Parang ang awkward naman kung magkatabi kami. Hindi naman sa ayaw ko siyang makatabi pero hindi naman siguro tama na nasa iisang linya lang kami gayong may hindi kami pagkakaunawaan.

Hindi ko na lang pinansin ang mga bagay na tumatakbo sa isip ko dahil ayoko rin namang mapagalitan. Naupo na lang ako kung saan ako dapat umupo at umaktong wala siya. Pagkaupo ko ay para akong baliw na hindi mapakali.

Please lang.. please wag naman.

Magkatabi lang kami at walang gustong magsalita sa amin. Hanggang sa dumating ang teacher namin ay wala pa rin kaming kibuan. Parang hindi na talaga kami magkakilala. Umakto akong busy sa pagsusulat at pakikinig sa teacher sa magaganap naming graduation. Ilang linggo na lang at sa isang linggong yun ay eto na ang huling mga araw na magkakasama kami ni blue.

Ayoko sanang umalis kami sa paaralang ito na may hidwaang namamagitan sa amin. Gusto ko siyang lapitan, gusto ko siyang kausapin pero hindi ko alam. Hindi ko na alam.

Inutusan kami ng aming guro na pumila ng maayos ayon saming pagkakasunod sunod papunta sa stage na pagpapraktisan namin para hindi kami mahirapan kapag dumating na doon. Nasa likod ko si blue. Halos manigas ang buo kong katawan habang naglalakad kami papuntang school stage. Hindi ako makalingon dahil sa hiya at kaba na nararamdaman ko. Nararamdaman ko ring napapahawak siya sa akin kapag natutulak siya ng mga kaklase naming malilikot sa likuran niya.

Hihingi siya ng sorry sa tuwing magdidikit ang aming katawan. Hindi ko alam pero iba yung sorry na sinasabi niya sa sorry na nagaganap sa kasalukuyan. Ayokong mag-assume pero pakiramdam ko sa tuwing sasabihin niya ang sorry ay tinutukoy nito ang pangyayaring sinaktan niya ako.

Sa halip na isipin ko yun ay sumasagot na lang ako ng “ok lang”

Hindi ko alam pero punong puno ng kalungkutan ang kanyang mga mata. Hindi ko na mabakas ang ningning ng kasiyahan sa mata nito.

Hindi lang ikaw ang minahal niya nathan kaya hindi lang ikaw ang may karapatang mag-isip na kaya siya ganyan ay dahil sayo. Mali yun. Wag kang mag-aasume.

Buong tanghali kaming nagpraktis maglakad, akyat at baba ng stage. Lalong lalo na ako, sa parte ko na may gagampanan pa sa graduation namin. Nakakapagod din. Tagaktak na ako ng pawis noon ng pagpahingahin kami ng aming mga teachers. Pumunta ako sa bleacher kung nasaan ang gamit ko. Kinuha ko ang panyo at pinunas sa buong katawan ko.

Habang nakaupo ako ay napansin kong papalapit si bluwesa gawi ko habang may dala itong isang bote ng tubig. Pagkalapit niya sa pwesto ko ay may kinuha pala ito sa kanyang bag. Hindi ko alam na magkatabi lang pala ang aming gamit. Nakahinga naman ako ng maaayos dahil hindi ko talaga alam ang gagawin ko kapag kinausap niya ako.

Habang busy siya sa pagkalikot ng kanyang bag ay diretso lang ang tingin ko pero ang ikot ng mata ko ay napapatingin sa kanya. Pinapakiramdaman ko ang bawat kilos niya. Baka nakatingin na pala ito sa akin, baka ibigay niya ang tubig na hawak nito sakin. Baka kausapin na niya ako.

Baka..

baka..

“Nathan” boses ng isang lalaki ang narinig ko. Bigla akong napalingon sa gawi ni blue. Napatingin din ito sa akin.

“Nathan” tawag muli ng lalaki. Sabay kaming napatingin ni blue sa taong totoong tumatawag sa akin.

Si macoy.

Tumayo ako at sinalubong ito ng yakap.

“Gutom kana ba? Tara kain na tayo” ang yaya nito sa akin.

Habang tinatanong niya ako ay napansin nito ang lalaki sa kaliwa ko. Tiningnan niya lang ito at umalis na kami.

Sobrang sweet ni macoy sa akin habang kumakain kami. Wala na siyang pakialam kung kuhaan kami ng picture o ano. Basta hindi na mahalaga sa amin kung sikat kami o hindi. Ang gusto namin ay maenjoy ang bawat araw na walang iniisp na kung ano o kung sino ka. Basta normal lang. Yung malaya kang gumagalaw. Yung malaya kang gawin ang gusto mo.

Pagkatapos naming kumain ay hinatid niya ulit ako sa pinagpapraktisan namin. Nagpaalam na ito sa akin at nagpaalala na susunduin niya daw ako. Bago pa man siya umalis ay binigyan ko ito ng isang halik sa pisnge.

“Salamat macoy”

“Walang anuman nathan. Mahal na mahal kita at lagi mong tatandaan yun” ang nakangiting sabi nito.

“Mahal na mahal din kita Macoy”

Pagkasabi kong yun ay umalis na siya. Bumalik na rin ako sa aking upuan. Naabutan ko dun si blue na nakatingin sa akin. Pagkaupo ko ay bumuga lang siya ng malalim na hininga. Hindi rin nagtagal at nagsimula na ulit ang aming praktis.

Wala naman masyadong nangyari. Nagbaba akyat lang kami sa stage at pinraktis ang pagkuha ng diploma. Noong hapong ding iyon ay sinundo ako ni macoy. Siya ang nagdala ng mga gamit ko. As in lahat siya ang nagdala. Yung bag ko at bag niya. Ayoko nga sana dahil baka mahirapan siya pero nagpumilit ito.

Sobrang saya ng pagmamahalan namin ni macoy. Hindi siya napagod na sunduin, ihatid at intindihin ang ugali ko. Araw araw niya akong sinusuportahan at minamahal.

Wala na akong ibang hiling kundi ang makasama siya habang buhay. Siya na. As in siya talaga.

Eto na ang huling praktis namin at kelangan na naming magseryoso. Sa ibang stage naman nagpapraktis ang ibang course dahil sa dami namin ay hindi kami kakasya sa maliit na stage lang.

Nakapila ulit kami at isa-isang tinawag para kuhain ang aming diploma. Nasa likod ko si blue habang tahimik ito at walang ginawa kundi ang bumuntong hininga. Nagtext na rin ako kay macoy na wag na niya akong sunduin kahit gabihin ako. Magtino na lang siya sa bahay at wag ng umalis hahahha.. napaka possesive ko na ba?

Habang nakapila kami ay nagkulitan na naman ang mga nasa likod ni blue kaya hindi sinasadyang natulak ito at napayakap sa akin. Mabilis lang naman iyon pero iba. Parang nagpadala talaga siya sa ginawa ng mga kaklase ko.

“S-sorry”

“Ok lang” tipid kong sagot. Hindi ko siya nilingon.

“Kamusta kana?” Ang mahinang tanong nito na sapat na para marinig ko.

Hindi muna ako nagsalita baka mamaya eh yung nasa likod pala niya yung tinatanong niya.

“Kamusta kana nathan?”

Para akong nanigas sa aking kinatatayuan. Hindi ko alam kung sasagutin ko ba siya o hindi.

“O-ok lang” tipid kong sagot. Naglakad na kami paabante dahil malapit na kaming tawagin.

“Namiss kita” ang sabi pa nito. Nanatili lang akong tahimik at diretso ang tingin.

“M-mahal na mahal kita” sakto namang tinawag ang pangalan ko kaya umakyat agad ako ng stage dahil hindi ko alam kung paano siya sasagutin.

B-bakit? Bakit niya pa sinasabi ito? Bakit ngayon pa?

Alam kong marami akong tanong at alam kong nasaktan siya sa ginawa kong pag-iwan. Pero hindi ko na talaga alam.

Pagkababa ko ay agad akong naupo sa upuan ko habang si blue ay naupo na rin sa tabi ko. Ramdam ko ang lungkot nito. Yumuko siya base sa kinilos nito. Kahit hindi ako nakatingin sa kanya ay alam kong palihim itong nagpupunas ng kanyang luha. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko o anong mararamdmaan ko.

Hindi ko talaga alam kung paano siya sasagutin.

Blue ok na ako eh.. ok na ako. Ok na tayo diba. Masaya na kami ni macoy. Mahal na mahal ko siya.

After tawagin lahat ay nag-explain lang ang mga teacher namin at pinauwi na kami para makapagpahinga daw.

Nasa labas na ako ng gate ng school habang naghihintay ng masasakyan. Alas 8 pa naman pero dahil probinsya ito ay mahirap makakuha ng masasakyan.

Nakita kong kalalabas din ni blue ng gate habang dala dala nito ang kanyang bike na dating serbis naming dalawa, noong kami pa.

Nakatayo lang siya sa kabilang dulo. Hindi ko alam kung may hinihintay ba siya o ano. Basta nandun lang siya. Para siyang batang napagalitan at nasa isang sulok lang habang hindi alam ang gagawin. Palihim din itong sumusulyap sa akin dahil nahuhuli ko siyang tumitingin tingin sa akin.

Limang minuto din akong nakatayo doon pati itong lalaking ito ay hindi rin umaalis. Dahil sa inis ay naglakad na lang ako baka habang naglalakad ako ay may makasalubong akong pwedeng masakyan. Nang maglakad ako ay siya ding galaw nito. Nakasunod lang siya sa likuran ko. Hindi na lang ako umimik at pinagpatuloy ang paglalakad.

Kinuha ko rin ang cellphone ko na kanina pa tunog ng tunog dahil sa text ni macoy. Kada dalawang minuto ay hindi ito nauubusan ng text sa akin kung nasaan na daw ako, kung gusto ko na daw magpasundo pero nagmatigas ako na wag na siyang mag-abala at hintayin na lang ako sa bahay. Hindi napuputol ang aming komunikasyon dahil namimiss na daw ako ni mokong.

Ang akala kong si blue ay wala na sa likod ko pero iyon pala ay nakasunod pa rin siya sa akin.

Dahil hindi ako mapakali ay huminto ako at nilingon siya.

“Sinusundan mo ba ako?” Huminto rin siya.

“Gusto ko lang masiguro na maayos kang makakauwi sa inyo”

“Hindi na kelangan. Nakaya ko blue, kaya dapat kakayanin ko”

“Pero paano kung may mangyari sayong masama?” Ang nag-aalalang sabi nito.

“Pero paano kung wala? Paano ko malalaman kung hindi ko susubukan”

Hindi siya nakapagsalita. Tumalikod na ako sa kanya. Ayokong makita niya ang reaksyon ko. Reaksyon na nasasaktan.

“M-mahal na mahal kita nathan” ang sabi nito.

“May boyfriend na ako….. Si macoy”

“Hindi nawala ang pagmamahal ko sayo. Hindi yun nagbago nathan”

Napailing lang ako habang nakatalikod sa kanya.

“Hindi ba? Bakit hindi mo ko pinaglaban? Buti pa nga si macoy eh. Kahit ang sama na ng ginawa niya sa akin. Hindi niya nakuhang bitawan ako. Kung talagang mahal mo ko. Asan ka ng kelangan kita?” Ayoko ng umiyak. Ayoko ng magdrama.

Huminga ako ng malalim at nilingon siya.

“Kung talagang mahal mo ko. Edi sana tayo pa hanggang ngayon”

Saktong may tricycle na dumaan. Pinara ko agad at sabay na sumakay dito.

Habang umaandar ang tricycle ay sumilip ako para tanawin siya. Nakatayo lang siya dun habang hawak nito ang kanyang bike.

Huminga ako ng malalim at ibinalik ang tingin sa unahan.

“Ok ka lang nathan?” Ang tinig ng isang tao na nagpalingon sa tabi ko.

“Red?”

“Ako nga. Kanina pa ako dito. Hindi mo nga ako pinapansin eh”

“P-pasensya na”

“Ok lang” sagot nito.

Natahimik kaming dalawa.

“Ahmm.. red saan nga pala ang pubta mo?”

“Diyan lang saka mukhang gabi na ah. Hatid na kita” ang sabi nito.

“Naku wag na. Kaya ko naman eh” pagtanggi ko.

“Ok lang sakin nathan. Doon din naman ang daan ko eh”

Wala na akong panahon para makipagtalo sa kanya. Nanahimik na lang ako.

Bumaba ako sa may kanto. Konting lakad na lang naman at boarding house na namin. Pagkababa ko ay bumaba rin siya.

“Hindi mo na ko kelangan ihatid Red. Konting lakad na lang naman at sa amin na”

“Eh paano kung may masamang mangyari sayo o ma-rape ka edi lagot ako”

“Marape ka diyan” ang sabi ko. “Teka. Anong sabi mo. Lagot ka kanino?”

“Lagot ako sa pinsan ko”

“Teka! Sinong pinsan yan red? Naguguluhan ako. Diretsahin mo na lang ako please” pakiusap ko dito.

“Si blue”

“P-pinsan mo si blue?” Ang di makapaniwalang tanong ko.

“Oo. Ewan ko nga diyan sa pinsan kong yan. Simula kase noong maghiwalay kayo kinausap na niya ako. Ako na daw muna ang magbabantay sayo habang galit ka sa kanya. Pero sa maniwala ka at sa hindi. Lahat ng ginagawa ko sayo ay utos niya. Lahat ng tulong, pag-aalaga at pagpapasaya ay utos niya at bukal sa loob ko yun. Naging kaibigan na kita nathan kaya ayaw kong itago pa ito sayo ng matagal. Lahat ng ginagawa ko nathan ay dahil sa pagmamahal ng pinsan ko sayo”

“Pero niloko niya ko”

“Hindi ka niya niloko. Yung babaeng kasama niya ay kaibigan ko. Walang namamagitan sa kanila. Sinakto ni blue na katabi kita habang kasama niya yung kaibigan kong babae para malaman niya kung mahal mo pa ba siya o hindi. Kung may karapatan pa ba siyang ilaban ka pero kahit ganun. Lahat ng ginagawa niya ay para sayo nathan. Wala siyang inisip kundi ikaw”

“Nathan, siguro ay nahuli mo ang pinsan ko na kahalikan niya si andrei pero nagawa niya lang yun at alam mong pareho silang niloko at nasaktan. Maniwala ka sa akin nathan. Mahal na mahal ka ng pinsan ko”

Hindi ako nakapagsalita.

“Sa katunayan nga ay nagkaroon ulit siya ng lakas para lapitan at kusapin ka. Nahihiya daw siya sayo dahil ang hina hina niya daw. Natuwa nga siya noong kinausap mo siya. Para siyang bata noong oras na yun. Tinext niya ako kung hindi ka daw niya maihahatid ngayon ay ako na lang daw para sa kanya. Kaya noong alam kong hindi ka na niya mapapayag ay ako na ang nagrescue sa kanya. Kaya heto ako ngayon hinahatid ka dahil sa pagmamahal niya sayo”

“Pero hindi niya ako ipinaglaban”

“Ikaw nathan. Ipinaglaban mo ba siya? O baka naman ikaw lang ang umaasang ipaglalaban ka niya. Nathan hindi pwedeng siya lang ang lalaban dapat ikaw din”

Tinamaan ako sa sinabi niya. Kahit hindi na kami ay gumagawa pa rin siya ng paraan para alagaan at protektahan ako.

“May boyfriend na ako Red” ang diretsongsabi ko. Umiwas ako ng tingin.

“Sigurado akong alam na ni insan yan. Wala na ko magagawa dyan. Hanggang dito lang ako. Ayoko manira ng relasyon. Basta lagi mong tatandaan. Mahal ka ni blue”

Nasa tapat na kami ng bahay ko.

“Mahal ko si Macoy”

“Pero Mahal ka din ng pinsan ko”

“Red mag-ingat ka sa pag-uwi. Salamat” aniya ko.

Ayoko muna siyang pag-usapan. Pagod ako sa praktis at pagod na rin ang isip ko. Hindi ako makapag-isip ng maayos.

Papasok na sana ako sa gate ng tawagin ako nito.

“Nathan”

Huminto lang ako at pinakinggan siya.

“Si blue.. mahal ka niya. Mahal na mahal ka niya”

Ngumiti lang ako sa kanya at pumasok na sa loob.

Huminga lang ako ng malalim at tinungo ang aming kwarto. Pagbukas na pagbukas ko pa laang ay sinalubong na agad ako ni macoy ng yakap.

“Namiss kita. Ikaw kase eh ayaw mong sunduin kita. Alam mo naman ako basta pagdating sayo ikaw na ang boss ko” ang sabi nito habang nakayakap sa akin.

“Eeee.. maya mo na ko yakapin. Amoy pawis na ko oh” ang sabi ko.

“Sus! Eh pag nag-aanuhan nga tayo. Tagaktak tayo ng pawis. Ang sarap kaya” ang nakangising sabi nito.

“Ah, masarap pala ah. Eto sayo” at nagkilitian kami.

Tawa lang kami ng tawa hanggang matumba kami pareho sa kama. Nasa ilalim niya ako habang nakapatong siya sa akin.

Nakatitig lang kami sa mata ng bawat isa habang namumungay ang aming mga mata.

“Ang ganda ng mata mo” ang sabi niya.

“Salamat”

Kiniss niya ang tungki ng ilong ko.

“Ang cute mo”

“Salamat” sabi ko ulit.

Hinalikan niya ako sa labi.

“Ang cute mo”

“Salamat”

Hahalikan na naman sana niya ako ng takpan ko ang bibig nito at tinulak siya. Napahiga ito sa tabi ko. Tumawa lang ako saka tumayo.

“Magbibihis na ko”

“Hihintayin kita baby. Maghihitay si daddy”

“Heh! Bastos”

At dumiretso na ako nsa cr. Pero bago pa man ako makapasok ay nilingon ko siya.

Tumitig lang ako dito at ngumiti ng dahan dahan.

“ M

acoy

mahal kita “ bulong ko sa hangin.

---

Ngayon ko lang po ito gagawin guys. Para sa final chapter ng kwentong ito.

50 Comments kung #TeamBlue and #TeamMacoy kayo.

50 Votes para sa madaliang pagpost ng final chapter.

Hindi po ito sapilitan. Uulitin ko HINDI po ito sapilitan sa may gusto lang at sumusubaybay sa kwentong ito.

Khob khun khap (Salamat).

Kabanata 21 (Finale)

Sa mga Team Blue at Team Macoy po diyan. Kung ano man po ang kalabasan ng kwentong ito ay wag po kayong magalit. Salamat.

This scene ay same day po sa graduation nila Miguel at phun kaya may similarity.

Enjoy reading…

---

Habang isa-isa kaming tinatawag sa stage ay hindi ko maiwasang maiyak habang tinititigan ko si nanay sa kanyang kinatatayuan.

Kita ko ang pagpunas nito ng kanyang luha. Lumaki kaming mahirap pero kung hindi dahil kay nanay at tatay hindi kami magsusumikap ng ganito. Hindi kami mabubuhay sa mundong ito. Kung hindi dahil sa sakripisyo at pagtaguyod nila. Hindi niyo matutunghayan ang buhay ko.

Matapos tawagin lahat ng nagtapos ay isa-isang tinawag ang mga taong nakakuha ng parangal. Grumaduate akong Cum laude.

Tinawag ako ng aking professor para maghatid ng pananalita sa stage.

Tiningnan ko muna silang lahat saka ngumiti.

“Magandang umaga po sa inyong lahat” panimula ko.

Nakita ko si nanay kung saan siya nakaupo. Kitang kita ko kung gaano siya ka proud sa akin. Proud bilang isang ina, bilang aking magulang. Nakasuot lang ito ng dress na hiniram pa sa aming kapitbahay. Nakakatuwa nga si nanay dahil tinatanong niya ako kung bagay daw ito sa kanya. Hindi naman mahalaga sa akin kung maganda o hindi ang kasuotan niya eh. Ang mahalaga ay ang presensya niya.

“Hindi po naging madali para sa akin ang makapag-aral ng kolehiyo dahil sa estado ng aming buhay. Hindi po kami mayaman. Ang nanay ko po ay isang kasambay at ang tatay ko po ay isang driver ng isang pamilya. Ang trabaho po nila ay hindi ko ikinakahiya. Ang trabaho po nila ay marangal na siyang bumuhay at nagpapakain sa amin sa tamang oras, araw at pangangailangan. Siya po ang nanay ko”

Tinuturo ko si nanay.

“Siya po ang nanay na handang gawin ang lahat para sa kanyang mga anak. Nanay na kaya kang tanggapin kahit ano o sino ka ng walang pag-aalinlangan. Wala man dito si tatay dahil hindi po ito makalad ay masasabi kong proud na proud din po ako sa kanya, sa kanila pong dalawa ni nanay. Para po sa lahat ng mga magulang na hindi nakapagtapos ng kanilang pag-aaral tulad ng magulang ko. Wag na wag niyo pong iisipin na mababa kayo, na ganyan lang kayo. Saludo po ako sa inyo dahil sa hirap at sakripisyong ginawa ninyo sa amin, sa araw araw para lang buhayin niyo kaming mga anak niyo”

Tumingin ako kay nanay.

“Nay, ang medalya pong ito ay hindi po dapat sa akin nakasuot. Deserve mo ito bilang ina ko. Bilang magulang ko. Kayo po ni tatay”

Bumaba ako ng stage at nilapitan si nanay. Sinuot ko ang medalya sa kanya at hinalikan ito sa pisnge.

Bumalik ako sa stage at nagpatuloy sa pagsasalita.

“Hindi po hadlang ang kahirapan para abutin ang inaasam na pangarap. Minsan kelangan mong maging mahirap para matuto kang mabuhay at pahalagahan ang mga bagay na matatanggap mo sa kasalukuyan at hinaharap. Nay eto na! Graduate na ako. Para po sa inyo ang lahat ng ito” Tinaas ko ang diplomang hawak ko.

“Maraming salamat po” yumuko ako at bumaba ng stage.

Narinig ko silang nagpalakpakan.

Lumapit ako kay nanay at niyakap ito ng mahigpit. Pagtingin ko sa katabi ko ay nakita ko si blue na nakatingin sa akin. Ngumiti siya. Kasama nito ang kanyang mga magulang. Binati ako ng mga magulang nito ganun na rin siya.

“Ikaw pala si nathan. Ang siyang laging bukambibig ng aming anak” ang sabi ng daddy ni blue.

“Hindi ka lang pala matalino iho, cute at mabuting anak ka pa. Sayang lang at hindi ka naipakilala sa amin ni blue ng maaga. Wala na nga yang ibang sinabi kundi ang makasama ka at maipakilala sa amin. Ngayon ko masasabing ang swerte niya sayo” ang sabi ng mommy nito.

“Salamat po” ang pag thank you ko sa kanila. Hindi ko na lang inungkat ang about sa amin.

“Walang anuman iho. Mare ang swerte mo sa anak mo” ang sabi ng mommy ni blue kay nanay.

“Opo. Sobra po mga maam at sir”

Tahimik lang si blue sa gitna ng kanyang mga magulang.

“Kung magkatuluyan man ang ating mga anak mare ay ok na ok sa amin” ang biro ng mommy ni blue.

Napatingin lang kaming dalawa sa mga magulang nito.

“Ah, eh.. biro lang hahaha” ang tumatawang sabi ng mommy nito. Sobrang awkward ng usapan.

“Wala naman po sa akin kung sino ang mahalin ng anak ko basta mahal niya at yun ang desisyon niya ay wala sa aming problema” ang sabi ni nanay.

“Tama ka. Tanggap ko rin ang anak ko at wala ring problema sa amin. Hindi natin pwedeng diktahan ang mga anak natin. Mahal ko ang anak ko at ayokong pilitin siya sa mga bagay na hindi siya masaya” ang sabi ng daddy nito.

Kahanga hanga lang dahil hindi sila ganoon kakitid ang pag-iisip. Naniniwala kase akong magkaiba ang lahat ng tao. Hindi lahat ng gusto mo ay gusto niya at hindi pwedeng diktahan mo ang buhay ng may buhay dahil isinilang tayo sa iisang katawan at kagustuhan. Kung ayaw mo sa isang tao pwes magsilang ka ng sarili mo pang pagkatao at ikaw ang mag magkontrol sa kanya gaya ng robot na gusto mong mangyari sa isang tao. Hindi tayo robot at di susi na pwede mong kontrolin at pilitin.

Matapos ang graduation ay nagpicture taking kaming lahat. Picture kasama ang magulang ni Macoy at picture kasama ang buong pamilya ni blue.

Ipinakilala na rin ako ni Macoy sa mga magulang nito bilang isang kasintahan. Hindi naman nagulat ang mommy at daddy nito sa relasyon namin. Susuportahan daw nila kami kung saan kami sasaya. Mas ok na nga daw yun atleast magkakilala na ang mga pamilya namin. Sobrang bait talaga ng mga magulang ni macoy. Sila yung mayamang hindi matapobre at alam kung paano makitungo sa kapwa niya. Yung abot mo, yung hindi nagmamataas.

Nasa labas na kami noon ng gate ni nanay habang naghihintay ng pwedeng masakyan pauwi ng bahay. Nagpaiwan nga pala si macoy sa amin dahil sasama daw ito sa amin at doon niya i-cecelebrate ang graduation kasama ko. Pupunta na lang daw kami sa kanila after naming magcelebrate sa bahay. Naiintindihan naman daw yun ng kanyang mga magulang dahil ganun din daw sila noong magkasintahan pa lang sila. Sila na rin daw ang bahala sa kanilang mga bisita lalo na sa bisita ni macoy.

“Dito lang kayo ha. Tatawag lang ako ng pwede nating masakyan” ani ni nanay. Tumawid ito ng kalsada at naghanap ng pwedeng arkilahing sasakyan.

Habang hinihintay namin si nanay ay biglang may nagsalita mula sa likuran namin.

Napatingin kaming dalawa ni macoy doon para tingnan kung sino ang taong nagsalitang.

Si Blue.

Nakatingin lang ito sa amin.

“Pare pwede ko bang makausap si nathan?”

Tumingin lang ako kay macoy at hinintay ang kanyang desisyon. Nasa kanya na kase ang desisyon ko kung sasama ba ako o hindi.

“O-oo naman pare. Bakit naman hindi” ang pagsang-ayon ni macoy.

“Sigurado ka macoy?” Ang di makapaniwalang tanong ko.

Gusto ko lang siguraduhin dahil kung ako lang ang tatanungin niya ay ayoko. Ayokong masaktan at malungkot siya. Mahalaga sa akin ang mararamdaman ni macoy. Mahal ko na siya.

“Nathan mahal mo naman ako diba? Hindi naman siguro mababago ng pag-uusap niyo ang pagmamahal mo sa akin. Diba?” paniniguro nito. Hinawakan ko lang siya sa kamay nito bilang pagsang-ayon.

“Oo naman”

“Siguro ay eto na ang tamang oras para magkaroon kayo ng closure. Kaya ibigay mo na. Nagtitiwala ako sayo nathan” dagdag pa ni macoy. Dahan dahan ko namang binitawan ang kamay nito at sumasama kay blue.

Sumunod lang ako sa kanya papasok ng gate. Patuloy lang kami sa paglalakad hanggang sa dumiretso ito sa isang puno. Pagkahinto niya doon ay huminto rin ako. Humarap siya sa akin at ngumiti. Bakas na bakas ang lungkot sa mga mata niya kahit nakangiti ito, medyo pumayat din siya. Nakangiting nakatitig lang ito sa akin.

“Nathan, congrats” ang nakangiting bati nito.

“Salamat. Congrats din”

Pagkatapos kung sabihin iyon ay walang nagsalita sa amin. Pareho lang kaming nakatingin sa ibang direksyon.

“Nathan, Mahal kita” ang pagbasag nito sa katahimikan. Hindi ako makapagsalita. Parang nalunok ko ang dila ko. Bakit niya sinasabi ang mga ito ngayon?

“Nathan ito na ba ang huli? Eto na ba?” yumuko siya. Ramdam na ramdam ko sa boses niya ang lungkot.

“Nathan tanggap ko naman eh, tanggap ko naman na wala na tayong pag-asang dalawa” nanatili lang siyang nakayuko habang nagpunas ng luha. Wala akong magawa kundi ang titigan lang siya at pakinggan ito.

“Hindi ko hinihiling na maging tayo ulit o magkahiwalay kayo ni macoy hinding hindi ko gagawin yun nathan. Gusto ko lang sana, kahit kaibigan man lang. Kahit yun na lang. Alam kong hindi ganoon kadali para sa atin pero nathan… Kahit itong pagkakataong ito lang ibigay muna sa akin. Ok lang na bugbugin ako ni macoy ng maraming beses maging kaibigan niyo lang akong dalawa. Hindi ako mang-aagaw, hindi ko kayo papakialaman, hindi ko kayo sisirain. Maniwala ka nathan. Kapag ginawa ko yun. Ako na mismo ang lalayo sa inyo. Nathan, kahit kaibigan lang please.. Kahit yun lang..” pagmamakaawa nito.

“Macoy hindi yun ganun kadali”

“Alam ko. Please.. nathan nagmamakaawa ako. Kahit kaibigan lang” pagsusumamo nito.

Habang nasa ganoon kaming sitwasyon ay siya namang pagsulpot ni macoy. Tinatawag na ako nito. Kanina pa ba siya?

“Nathan umuwi na tayo. Nandyan na si nanay”

Bigla namang lumapit si blue kay macoy at lumuhod.

“Macoy nagmamakaawa ako kahit kaibigan lang ibigay niyo na sakin. Hindi ko kayo guguluhin pramis. Hindi ko kayo sisirain. Maniwala ka. Kahit bugbugin mo pa ako ng maraming beses kapag ginawa ko yun. Macoy maniwala ka sa akin. Patawarin niyo na ako please… Kahit kaibigan lang, kahit yun lang please..”

Hindi ako makapaniwala sa mga ginagawang ito ni blue ngayon. Ibinababa niya ang kanyang pride.

Hindi nagsalita si macoy. Hinawakan niya lang ang kamay ko at hinila paalis. Habang naglalakad kami ay parang hindi siya mapakali nanatili lang siyang tahimik. Ilang hakbang na rin ang nalalakad namin ng huminto bigla itong huminto at huminga ng malalim.

Nilingon niya si blue.

“Alam kong hindi ito madali para sa ating tatlo pero dadating tayo sa panahong pwede tayong maging magkakaibigan. Hintayin mo lang ang panahong iyon, blue” ang huling sabi ni macoy at umalis na kami.

Habang nasa biyahe kami ay tahimik lang ito. Ayoko namang masira lang ang masayang araw na ito dahil lang sa nangyari. Siguro nga ay mahirap makipagkaibigan sa ex mo at sa karibal ng taong mahal mo pero hindi masamang magbigay ng pag-asa lalo na at totoo naman ang intensyon nito sa inyo. Kilala ko si blue. Hindi niya magagawang mang-agaw ng relasyon ng may relasyon.

Dahil tahimik pa rin itong lalaki sa tabi ko ay ipinatong ko ang ulo ko sa balikat niya at niyakap ito. Bahala na kung makurot ako ni nanay sa singit basta ang mahalaga ay maiparamdam ko sa taong ito kung gaano ko siya kamahal.

“Macoy”

“Hmm?”

“Mahal kita” paglalambing ko. Tumingin siya sa akin at Ngumiti.

“Mahal na mahal din kita nathan” at hinalikan niya ako sa noo.

Halik na hindi man diretso sa labi ko pero halik na nagpapakita ng respeto at pagmamahal sayo.

Pagkarating namin sa bahay ay sinalubong kami agad ni neil at ni tatay. Hindi man ako masalubong ni tatay ng yakap dahil hindi ito makalakad pero yung ngiti at ningning pa lang sa mata niya ay alam kong proud na proud na siya sa akin. Hinubad ko agad ang suot kong medalya sa leeg ko at isinuot kay tatay.

“Tay, para po sa inyo yan”

“Salamat anak. Proud na proud si tatay sayo. May medalya ka man o wala anak. Ang halaga ay nakapagtapos ka ng pag-aaral at ang bagay na yun ay isang karangalan na sa amin ng bilang magulang mo” yumakap ako kay tatay at hinalikan ito sa pisnge.

Napatingin ito sa lalaking nasa likod ko.

“O anak, Nandito pala ang kasintahan mo. Congrats po sa inyo sir”

“Salamat po Tay magno saka wag niyo na po akong tawaging sir. Anak na lang po kung ok lang po sa inyo hehehe”

“Ay mapagbiro pala itong si sir… este anak” at nagtawanan silang dalawa. Mukhang magkasundong magkasundo na silang dalawa ah.

“Pano na yan nathan. Anak na daw ako ni tatay magno ibig sabihin..”

“Ibig sabihin lang noon magkapatid na tayo” ang natatawang biro ko dito. Napanguso lang siya.

“Tay oh. Yung anak niyo po ina-under na naman ako” ang sumbong ni macoy kay tatay. Para siyang bata hahaha.

“Anak” ani ni tatay.

“Joke lang naman po tay” ang natatawang sabi ko. Lihim ding napangiti si nanay at si neil.

Hinawakan ni macoy ang kamay ko at hinila papalapit sa kanya.

“Ibig sabihin lang ni tatay magno pwede na kitang maging asawa” sabay taas baba ng kilay niya. Kinilig naman ako sa sinabi niya. Napangiti lang silang lahat.

“O siya, kain na tayo” ang nakangiting yaya ni nanay.

Inalalayan ako ni macoy maupo sa tabi niya habang sabay sabay kaming kumain. Buong maghapon kaming nagcelebrate sa bahay namin kasama ang magulang ko. Sa wakas ay nakapagtapos na rin ako ng kolehiyo. Gusto kong ako naman ang magbalik ng mga hirap na ginawa nila para sa akin, sa amin ng kapatid ko. Noong gabi ding iyon ay napagdesisyonan naming dalawa ni macoy na doon namin ituloy sa kanila ang selebrasyon. Pinagpaalam niya ako kela nanay na doon daw kami matutulog.

Pagkarating namin sa kanila ay tuwang tuwa ang mommy at daddy nito. Akala daw kase nila ay bukas pa kami pupunta. Sakto daw at nandoon lahat ng mga kamag-anak nila kaya Ipinakilala na rin nila ako sa kanilang lahat, hindi bilang isang kaibigan o bestfriend kundi bilang isang kasintahan.

Masaya ako dahil hindi nila kami ikinakahiya, masaya kase tinanggap nila kami. Masaya na ako. Masaya akong siya ang pinili ko at pinanindigan. Hindi dahil mali ang ginawa niya sa akin noon ay hindi ko na siya pwedeng mahalin ulit.

Mahal ko si macoy at totoo ang pagmamahal na nandito sa puso ko.

Siguro ay si blue ang unang nagpahalaga sa akin bilang ako, bilang kasintahan ko pero hindi ibig sabihin noon na hindi na kaya ng iba. Mahal ko si blue pero si macoy ang nasa tabi ko ngayon. Siya ang kasama ko ngayon.

Lumipas ang isang Taon.

Isa na akong soon to be manager sa isang restaurant dito sa probinsya namin dahil nakitaan ako nito ng dedikasyon sa trabaho ko. Mga Madrid daw ang may ari yun lang bihira ko lang sila makita dahil may iba pa silang restaurant, mayaman daw ang may ari ng restaurant na pinagtatrabahuhan ko. Kaya Kahit bago pa lang ako ay ipinakita ko sa kanila kung gaano ako kapursigido. As i said, mayroon pa silang ibang negosyo sa ibang lugar kaya hindi na rin nila maasikasong masyado ang restaurant na ito kaya maaga pa lang ay tinetrain na nila ako. Sana ay makilala ko rin ang boss kong yun. Busy daw kase ito sa ibang negosyo niya at sa pamilya niya. Habang si macoy naman ay may sarili ring negosyo. Mag-iisang taon na rin ang aming relasyon. After kase naming grumaduate ay naghanap kaagad kami ng trabaho. Nakuha ako sa isang sikat na restaurant sa lugar namin. Hilig ko talaga kase ang pagluluto at pagmamanage ng negosyo gaya nito. Si macoy naman ay nag-apply sa isang kompanya pero kalaunan din ay nagtayo na lang din ng kanyang negosyo dahil nga mayaman naman ito.

Ayoko kasing umasa sa tulong niya. Hindi dahil mataas ang pride ko kundi gusto kong ipakita sa kanila na kaya ko itong paghirapan.

Sa loob din ng isang taong iyon hindi tumigil sa amin si blue na makipagkaibigan. Hindi naging madali sa amin yun dahil sa isyu naming tatlo kaya sa maniwala kayo at sa hindi. Naging kaibigan rin kami sa huli.

Ipinakita nito sa amin kung saan siya lulugar. Naging tunay namin siyang kaibigan. Katulong namin siya tuwing may mga lakad kami, tuwing may date kami, siya ang gagawa ng paraan para ihanap kami ng lugar na pagdedate-an namin. Kapag may away o tampuhan kami siya ang magtutulak sa amin para suyuin ang isa’t-isa. Kumbaga man sa isang kaibigan, naging bestfriend na rin namin siya. Tinotoo niya ang kanyang sinabi.

Na kahit kaibigan lang.

---

Macoy’s POV .

Dahil malapit na ang anibersaryo namin ni nathan ay nagpatulong ako sa mga kaibigan ko sa pangunguna ni blue.

Hindi naging madali para sa akin na papasukin siya sa buhay namin ni nathan lalo na at una siyang naging boyfriend nito kesa sa akin. Pero dahil may tiwala ako kay nathan at lalong lalo na kay blue ay naging maayos naman ang lahat sa pagitan namin.

Eto siya ngayon. Bising bisi sa gagawin kong sorpresa para kay nathan mamaya.

“Pare ok na ba to?” Ang tanong ni blue sa akin.

“Oo pare ok na yan kaya lang medyo pagandahin mo pa ng konti. Dapat mapa-Oo ko siya”

Ngumiti ito sa akin.

“Iba ka talaga pare. Hahaha.. ako pa. Tiyak na hindi lang Oo ang makukuha mo sa kanya kundi ang buong siya”

“Naks. Salamat pare” ang sabi ko.

“Wala yun. Basta para sa inyo ni nathan” ang nakangiting sabi nito. Napangiti rin ako sa kanyang sinabi.

“I mean, salamat sa pagiging tapat mo sa amin. Ikaw ang naging tulay namin sa tuwing susubukin kami ng tadhana at ikaw din ang nagbigay kulay sa relasyon namin” ani ko.

Napakunot lang siya ng noo saka tumawa.

“Ang drama mo pare. Kaya ikaw. Wag mong papaiyakin ang bestfriend ko ha. Sasapakin kita” banta nito sa akin.

“Oo naman hindi ko hahayaang umiyak siya” ang nakangiting sabi ko dito. Kinuha ko naman yung ginawa niya at pinagmasdan.

“Nakakamiss noong college pa tayo noh. Tayong tatlo ang pinakasikat sa school pero tayo ring tatlo pala ang magkakasama-sama hanggang ngayon. Nakakatuwang isipin na isa tayong kilalang ’ PEYMUS’ “

“Kayo ba naman ni nathan ang pinakasikat sa buong school natin. Hindi ko nga alam kung mga yaoi fans sila o BL fans ng isang thai series/movies. Perfect match na perfect match talaga kayo pare” ang sabi nito. Habang tuloy tuloy siya sa ginagawa niya. Nakatitig lang ako kay blue.

“Tapos na ba yan pare?” Ang tanong ko. Excited na kase ako sa sorpresa ko kay nathan.

“Konti na lang pare. Tiyak na masosorpresa siya sa gagawin mo mamaya”

Medyo madilim na rin sa labas. Malapit ng umuwi si nathan. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa at denial ang number nito.

Hindi rin naman nagtagal at sinagot ni nathan ang tawag ko.

“ Hello “

Boses pa lang niya buo na ang araw ko.

“ Mahal. Hindi kita masusundo ngayon. Papasundo na lang kita kay blue. Nandito ako ngayon sa park. Nasiraan ako ng sasakyan. Ok lang ba? “

“ O-oo naman. Ok ka lang ba diyan? Gusto mo magcommute na lang ako para may makasama ka diyan para hindi ka maiwang mag-isa diyan “

Pinigilan ko naman siya agad.

“ Hindi na mahal. Ayoko namang ikaw ang mag-isang pumunta dito noh. Basta hihintayin kita dito

ah “

“ Ok. Sige, sige. I love you

mahal “ ang sabi nito. Ang sarap lang sa pakiramdam.

“ I love you din “

At pinatay ko na ang tawag. Kinausap ko na yung ibang mga kaibigan ko na maghanda na para sa pagpunta namin sa park. Nakahanda na naman lahat eh. Nakaset-up na rin ang kulang na lang ay itong ginawa namin ni blue kaya nandito pa kami.

Sinundo na ni blue si nathan habang ako ay eto, bihis na bihis na at handa na sa sorpresa para kay nathan.

Pumwesto na kaming lahat kasama ang mga kaibigan ko sa park at hinintay ang pagdating ni nathan.

Grabe ang kabang nararamdaman ko sa mga oras na ito. Yung kabang hindi mo maipaliwanag. Kinuha ko ang singsing sa bulsa ko at tinitigan itong maigi. Napangiti ako. Ano kayang magiging reaksyon ni nathan.

Hay!

Hinga ng malalim, buga! Hinga ulit, buga!

Urgh! Kinakabahan ako.

Eto na. Eto na siya. Nakikita ko na ang sasakyan nila. Tumayo ako ng diretso. Gusto kong maging gwapo sa paningin niya ngayong gabi. Nang makita kong tumigil na ang sasakyan nila ay sumenyas ako na iready na lahat ng prinepare namin at saktong pagbukas na pagbukas nila ng pinto ay siyang pag-ilaw ng buong paligid. Unti-unting nagliwanag ang buong park dahil sa christmas lights na nakapalibot dito. Kita ko ang gulat sa mukha ni nathan, sa mukha ng taong mahal ko.

Habang inaalalayan ito ni blue papalapit sa akin ay isa-isang pumorma na parang sundalo ang mga kasamahan ko. Eto ang dadaanan nila para ihatid sa akin si nathan. Sinasabuyan din nila ito ng petals ng bulalak kasabay sa tugtog ng violin. Napaka-magical ng gabing ito. Gabi para sa ikasasaya namin.

Alam kong umiiyak na siya, alam kong magkahalong emosyon na ang nararamdaman niya ngayon. Hindi ko na rin maiwasang maging emosyonal.

Ngayon ang aming unang taon bilang magkasintahan. Gusto ko siyang maging masaya, gusto kong ibigay ang kasiyahang alam kong dadalhin niya habang buhay.

Eto na! Eto na ang tamang panahon.

Tumigil sila sa tapat ko. Lumapit sa akin si blue. Hinawakan niya ako sa balikat at nag-Ok sign ito. Tumango lang ako sa kanya at nagpasalamat.

“M-mahal ano to?” Ang naiiyak na tanong ni nathan sa akin. Huminga ako ng malamin at nginitian siya.

“Nathan, sa isang taon nating pagsasama. Marami akong natutunan. Marami akong napagtanto. Mahal, alam kong marami akong pagkakamali na nagawa sayo pero heto ka, Kasama mo pa rin. Pinatawad mo, minahal mo. Mahal, salamat sa lahat. Salamat talaga” binigyan ko siya ng panyo para ipunas sa mga luhang pumapatak sa kanya.

Tumingin ako sa likod ko at Sinenyasan silang itaas na ang mga letrang hawak nila. Mga letrang magpapabago ng pagsasamahan namin. At isa-isa na nila itong itinaas.

N-A-T-H-A-N W-I-L-L Y-O-U M-A-R-R-Y…

Nagpunas lang ako ng luha. Kita ko ang gulat sa mukha niya. Alam kong dapat matagal ko na itong ginawa. Dapat matagal na. Umiiyak na nakatingin lang siya sa bawat letrang hawak ng mga kaibigan ko. Sobrang saya ko. Sobrang saya ko pero gusto kong mas sumaya siya lalo…

Nagtataka itong tumingin sa akin ng mapansin nitong hindi kompleto ang tanong ko. Nagpunas muna ako ng luha at suminghot.

Hinila ko si blue sa tabi ko at sinamahan siya papalapit kay nathan at pinaluhod ito. Ibinigay ko rin sa kanya ang singsing na hawak ko. Ang singsing na hindi talaga para sa akin. Para ito sa kanya at kay nathan.

“Nathan will you marry him?” ang nakangiting saad ko.

Labis ang gulat at pagtataka sa mukha ni blue lalong lalo na si nathan.

“M-macoy?” Ang di makapaniwalang tanong ni blue sa akin. Ngumiti lang ako at hinawakan ito sa balikat.

“Sige na. Magpropose kana sa kanya” ang nakangiting sabi ko kay blue.

Habang sinasabi ko iyon ay bigla namang umalis si nathan. Nag walk-out ito. Ramdam ko ang disappointment sa mukha niya kaya naman hinabol ko ito agad.

“Nathan sandali..” paghabol ko dito.

“Nathan makinig ka naman oh..”

“Nathan!” Ang malakas kong sigaw.

Tumigil ito sa paglalakad at sinugod ako ng isang malakas na sampal.

Napayuko lang ako.

Ramdam na ramdam ko ang galit sa mukha at boses niya.

“Macoy ano na naman ba to ha? Eto ba? Eto ba ha! Pinagloloko niyo na naman ba akong dalawa? Ano na namang kalokohan to macoy. Please naman oh.. tama na” ang naiiyak na sabi nito.

Nagpunas din ako ng luha. Nasasaktan din ako.

“Nathan, masakit sa akin pero hindi ako papayag na hindi ka maging masaya”

“Bakit? Hindi ba ako masaya sayo ha! Macoy mahal kita. Mahal na mahal. Wag mo namang gawin sa akin to oh” pagmamakaawa nito sa akin.

“Alam ko. Alam ko yun mahal.. at alam kong mahal mo ako pero hindi ako ang totoong mahal mo nathan kundi si blue”

Umiling iling siya. Pagpapakita na hindi siya sang-ayon.

“Macoy Hindi mo alam ang sinasabi mo. Hindi mo alam ang nilalaman ng puso ko. Macoy mahal kita ano ba!” ang naiinis na sabi nito.

Lumapit ako sa kanya at hinalikan ito sa labi na siyang ikinagulat nito. Siguro eto na ang huling halik naming dalawa. Humiwalay ako at tinitigan siyang magigi sa mata.

“Naniniwala ako sayong mahal mo ako nathan at nagpapasalamat ako doon… pero alam ko ring ang pagmamahal mo sa akin ay bilang isang kaibigan lang. Pilit mo lang pinapaniwala ang sarili mo na mahal mo ako dahil ako ang nasa tabi mo ngayon, ako ang nasa tabi mo noong malungkot ka. Sapat na sa akin nathan ang isang taon para mahalin mo. Dapat nga matagal ko na itong ginawa pero ayokong iwan kang nasasaktan. Nathan wag mong bulagin ang puso mo. Hindi ako magiging masaya kung hindi ka magiging masaya. Hindi ko sinasabing hindi ka naging masaya sa akin. Ramdam ko yun, ramdam ko ang pagmamahal mo nathan, pero please piliin mo naman ang taong totoong mahal mo oh, please naman oh…” ang naiiyak na sabi ko.

Hinawakan ko siya sa kamay. At bawat sulok ng mata nito ay sinuri ko.

Yumuko ako at huminga ng malalim.

“Nathan tinuruan mo akong magmahal. Tinuruan mo akong pahalagahan ang mga bagay na nasa paligid ko. Nathan, wag mo akong isipin. Masaya ako sa desisyon ko. Dahil sayo hindi ako naging selfish. Dahil sayo natuto akong magmahal. Kaya please lang, mahalin mo naman ang sarili mo. Unahin mo naman ang sarili mo. Nathan, noong maghiwalay kayo ni blue nakita ko sa mga mata mo na sobra kang nasasaktan. Napasaya kita pero hindi ko makita yung saya na meron kayo ni blue.. Nathan, wala kang ginawang masama. Sinubukan mo kong mahalin at nagpapasalamat ako doon”

Nagulat ako ng lumuhod siya sa harapan ko habang umiiyak.

“Macoy patawad. Patawarin mo ako” patuloy lang siya sa pag-iyak. Pilit ko naman siyang itinatayo.

“Macoy totoo naman eh, totoo namang minahal kita… lahat ng pagmamahal na pinapakita ko sayo ay totoo. Lahat yun macoy ay totoo.. pero kahit ako hindi ko na rin alam kung anong nararamdaman ko. Parang may kulang talaga sa akin. Pasensya na macoy.. pasensya na kung pakiramdam mo hindi ko maibigay sayo ng buo.. pero maniwala ka habang tayo pa ay hindi kita niloloko. Lahat ng nakikita mo ay totoo.. Macoy mahal kita. Mahal na mahal at wag mong kakalimutan yun. Sana patawarin mo ako kung pakiramdam mo hindi pa rin buo ang pagmamahal ko sayo”

Niyakap ko siya.

“Hindi mo kelangan humingi ng tawad. Ramdam ko yun. Ramdam na ramdam ko nung mga oras na yun na ako lang ang minahal mo. Nathan, ayan na si blue. Wag mo ng pakawalan pa”

Kinurot niya naman ako sa tagiliran.

“Awww.. bakit mo ginawa sakin yun ha” daing ko.

“Wala! Nakakainis ka” ang natatawang naiiyak na sabi nito habang nagpupunas siya ng luha.. Natawa na rin ako.

Hay!!

Inalalayan ko siyang makalapit kay blue pero bago ko pa lang bitawan ang kamay nito ay siya na ang bumitaw sa akin. Agad siyang lumapit kay blue at sinampal din ito ng malakas.

Napangiwi naman ako. Sakit nun pare.

“Para yan sa pang-iiwan mo” ang sabi nito at sinampal na naman niya ito ng isa pa.

Aww.. ang sakit din ng isang yun.

“Para naman yan sa katorpehan mo”

Napahawak lang ng pisnge si blue. Ano ka ngayon? hahaha..

“Ano pang tinatayo tayo mo diyan. Hindi ka ba magpopropose ha?” Bigla namang nataranta si blue.

Sadista din pala itong si nathan pag nagagalit eh. Napangiti lang ako.

Ayun. Nagpropose ang mokong at sinagot naman ito ni nathan. Masaya na sila. Masaya na rin ako para sa kanila.

Wag tayong maging bitter guys ha. Yung desisyon ko bukal sa loob ko yun. Yun ang totoo. Yung ang reyalidad. Hayaan nating maging masaya ang taong dapat sumaya. Hindi lahat ng akala natin at gusto nating magkatulyan ay magkakatuluyan.

Hay! Ano ba yan. Ako ang bida ako pa ang naging extra hahaha.. pero walang halong biro. Sila talaga ang bagay sa isa’t-isa at masaya ako doon. Masaya ako sa kanila sana kayo rin.

Ako? Siguro ano, focus muna ako sa trabaho. Yang lovelife? Sus Saka na yan. Gwapo naman ako eh. Pahinga muna.

Dahil masyado na silang cheesy ay iniwan ko na sila. Naglakad na lang ako sa kahabaan ng kalsada.

Grabe ha, ang ganda ng gabi ngayon. Ang liwanag ng buwan. Malamig ang simoy ng hangin. Hay! Happy ending na sila. Ako kaya?

Habang naglalakad ako sa kalsada ay biglang may bumusinang sasakyam sa likuran ko.

Sh*t! Nasa gitna nga pala ako ng kalsada.

“Hoy! Magpapakamatay ka ba ha?” Ang galit na galit na sigaw ng lalaki. Napalingon naman ako sa kanya. Unti-unti nitong binuksan ang side mirror ng kanyang sasakyan at sumilip.

Teka!

“A-andrei?”

“K-kuya macoy?”

Ang sabay naming sabi.

“Ah, eh.. pasensya na” ang sabi ko.

“Ok lang kuya”

Tumabi ako sa kalsada at binigyan siya ng daan.

“Pasensya na ulit. Mag-ingat ka pag-uwi” ang paalala ko dito. Tumango lang siya.

“Salamat”

Sinara na nito ang side mirror ng kanyang sasakyan at pinaandar. Nakakatuwa lang isipin na marami ng nagbago sa kanya. Sa amin.

Nakatitig lang ako habang umaalis ang kanyang sasakyan. Habang lumalayo ito. Habang nawawala siya sa paningin ko.

Napa buntong hininga lang ako.

Yumuko ako at umiling-iling. Siguro ay hindi talaga para sa akin ang pag-ibig. Tsk. Ano ba yan. Napangiti lang ako.

Ano na kayang mangyayari sa akin ngayon? Ah bahala na!

Nanatili pa rin akong nakayuko ng marinig kong may tumatawag sa akin mula sa malayo.

“Kuya!” Ang rinig kong sigaw niya.

“Kuya!!” Ang muling sigaw nito. Nang iangat ko ang ulo ko ay nakita kong nakahinto ang sasakyan ni andrei mula sa malayo. Nakatayo siya doon habang nakasandal sa likod ng kanyang sasakyan.

Kahit malayo ito ay kitang kita ko ang ngiti sa kanyang mga labi.

“Kuya mahal kita. Mahal na mahal pa rin kita!!” ang malakas na sigaw nito. Wala siyang pakialam kung may makarinig sa kanya. Sabagay gabi naman.

Tumango tango ako at ngumiti. Ang saya ko. Ang saya saya ko.

Binabawi ko na ang sinabi ko. Handa na ulit akong magmahal. Hindi ko hahayang mawala na naman siya sa akin. Hindi ko na hahayaang sayangin ang pagmamahal na ibinibigay niya sa akin. Yung mga efforts niya, yung pagtanggap niya sa panloloko ko at sa mga bagay na ginawa ko sa kanya. Tinanggap niya ako. Minahal. Ayoko na siyang saktang muli, ayoko na siyang mawalang muli…. Dahil alam ko naman sa simula pa lang siya na talaga ang mahal ko. Sa simula pa lang nandun na yung respeto ko sa kanya. Kaya pala iba ang pag-aalaga ko kay andrei kesa kay nathan, kay andrei pag-aalaga bilang kasintahan habang kay nathan, pag-aalaga bilang habang buhay na kaibigan.

Ngumiti ako at tinakbo ang daan papunta sa kanya.

Minsan akala natin ay totoo na ang nararamdan nating pagmamahal sa isang tao dahil nandyan siya sa tabi niyo palagi, dahil siya ang nagpapangiti at dumadamay sa atin pero wag din nating kalimutan na ang pagmamahal sa isang tao ay natututunan pero ang bulagin ang puso mo at itago ang totoong nararamdaman mo ay hinding hindi mo maitatago kailanman. Sabi nga nila masarap magmahal pero mas masarap magmahal kung totoo at tapat ka sa nararamdaman mo.

Hindi naman pwedeng si nathan lang ang may happy ending noh! Dapat ako rin! Ibigay niyo na sakin ito.

The End!

---

Salamat po sa lahat. Salamat po sa sumubabay at sumuporta sa kwentong ito. Salamat din po sa mga bumoto at nagcomment simula una hanggang huli. Kilala niyo po kung sino kayo. Kayo po ang inspirasyon ko kung bakit ako patuloy na nagsusulat .

Alam kong marami ang nainis at nadismaya sa akin dahil sa ending. Minadali ko daw, walang talent sa pagsusulat. Tumatanggap po ako ng kritisismo. Naiintindihan ko kayo pero sana wag naman po umabot na below the belt na yung mga comment niyo tungkol sa akin. Nangyayari din po ito in real life. Yung akala mo kayo na dahil kayo ang bida.

Alamin

na lang po sa special chapter kung bakit ganito ang ending ko. Sa mga ayaw, wag niyo na lang po basahin. Hindi naman po kase ito sapilitan sa simula pa lang na paalala ko.

Salamat ulit.

May next story po akong gagawin,

Kilalanin niyo po si “

Lover’s Quarrel

“ at ang kwento nila.

Salamat :)))

December 11, 2017.

Extended pt. 1

1 . . 2 . . 3

Camera on.

Ngumiti muna ako sa taong nakayakap sa likuran ko saka humarap sa camera.

“Kamusta? Alam kong namiss niyo na kami. Ahmm..” Lumingon ako sa likuran ko at itinapat sa kanya ang mic. Wala na kase akong masabi “Blue magsalita ka naman” ang sabi ko dito. Napangiti lang siya sa akin saka kumindat. Inirapan ko lang siya.

“Hello” Kaway nito sa camera. “Pasensya na kung ngayon lang ulit kami nakagawa ng video nitong mahal ko. Busy lang kami sa work para sa future namin. Alam niyo naman. Kelangan kong kumayod para sa bubuoin naming pamilya” sabay kindat nito sa akin. Namula naman bigla ang mukha ko. Mas humigpit ang yakap niya at hinalikan ako sa pisnge.

Alam mo yun… yung hindi mo na alam ang gagawin mo dahil natetense ka.

“Ahmmm.. Ano.. Ahmm.. Malapit na nga pala ang birthday ni blue, oo tama malapit na. Diba mine?” Ang pag-iiba ko ng usapan habang tumatawa ng payak.

Tumango lang ito.

“Guys batiin natin siya ng Advance happy birthday” ang nakangiting sabi ko. Kahit alam kong wala namang sasagot sa camera ay naghintay pa rin kami ng ilang segundo gaya ng napapanood namin sa Dora the explorer na palagi na niyang tinatanong ang mga manunuod. Hahaha..

Wala kase kaming balak mag-upload ng video sa araw ng kaarawan nito. Gusto kase niya na ilaan ang buong araw na yun para sa aming dalawa lang. Para sa akin.

“Wala ba akong kiss diyan?” ang nakangising sabi ni blue habang nagtataas baba ang kilay.

“Wala” pagsusungit ko pero deep inside gusto ko.

“Guys oh. Wala daw akong kiss” ang nakangusong sabi nito. Sinimangutan ko lang siya at mabilis ko siyang hinalikan sa pisnge. Mahal na mahal ko siya.

“Naks, sabi ko na nga ba eh. Mahal na mahal na mahal mo ako eh” ang pang-aasar nito sa akin.

“Oo na mahal kita” ang nakasimangot kong sabi. Tumitig lang siya sa akin at pinisil ang ilong ko.

“I love you..” ang sabi nito. “I mean Mahal kita”

Ha? Ano daw?

“Eh pareho lang naman yun ah” saad ko.

“Magkaiba yun nathan… Mas gusto kong sabihin sayong mahal kita sa salitang tagalog. Sa salitang meron tayo.. Mas ramdam mo at mas tagos sa puso mo. Magkapareho lang sila ng ibig sabihin pero mas kinikilig ako kapag sinasabi ko ito sayo ng tagalog. Nathan mahal na mahal kita. Mahal na mahal” pinatay ko ang video at nilagay sa bag. Hindi ko alam pero naluluha ako. Tainmtim lang akong nagpupunas ng luha gamit ang braso ko.

After kase nitong mag propose sa akin ay wala itong ginawa kundi ang suyuin at iparamdam sa akin kung gaano niya ako kamahal. Alam kong maraming oras at panahon ang nasayang at nawala sa amin pero sabi nga nila, hindi mo ito makakamtam kung hindi mo ito pagdadaanan.

“Nathan ok ka lang?” ang nag-aalalang tanong nito. Tumango lang ako sa kanya pero naramdaman kong yumakap ito sa likod ko.

“Masaya lang ako blue… Sobrang saya ko”

“Humarap ka nga sa akin” utos niya. Pinunasan niya ang mga luha ko. “Tingnan mo yang sarili mo. Hindi bagay sayo ang umiiyak. Ayokong nakikita kang ganito. Nasasaktan ako” ang sabi niya habang pinupunasan ang mukha ko.

“Pasensya na. Hindi ko lang maiwasang maluha. Sa dami ng pinagdaan ko. Sa dami ng pagsubok sa buhay ko. Masaya ako dahil ikaw pa rin ang nakatuluyan ko. Mahal na mahal kita blue” ang nakangiting sabi ko.

Masaya rin ako hindi lang sa sarili ko pati na rin sa kababata at kaibigan kong si macoy dahil ang laki na ng kanyang ipinagbago. Hindi na siya selfish magmahal. Marunong na siyang magpahalaga sa damdamin ng iba.

Ngumiti lang siya saka naghubad.

“Ligo na tayo mine” sabay takbo nito sa pampang ng sapa at binasa ako.

“Blue naman eh..” ang nakasimangot na sabi ko. Tawa lang siya ng tawa. Yung tawang ang sarap pagmasdan.. Tawang ang sarap pakinggan at kiligin.

Ipinakilala na rin niya ako sa mga magulang nito matapos niyang magpropose. Aminin ko man o hindi, hindi naging madali para sa amin ang relasyong meron kami. Pero bilib ako kay blue dahil sa kagustuhan nitong ipaglaban ang pagmamahalan namin. Hindi niya ako sinukuaan. Ganoon niya daw ako kamahal. Gusto niyang maging maayos ang relasyon namin. Gusto niyang isipin ko na wala akong dapat ikatakot.

Nagpapasalamat naman dahil tanggap na tanggap kami ng magulang nito. Kung meron mang hirap sigurong makatanggap sa isang pamilya ay eto ang mga tatay o daddy natin. Dahil sila yung may malaking expectation sa kanilang mga anak na lalaki. Gayun pa man, ang mahalaga eh ang matanggap ka nito gaano man ito katagal. Swerte lang yung ibang anak kase may mga tatay na hindi hirap umunawa ng pagkakaiba ng kagustuhan ng isang tao. At swerte kami ni blue dahil isa kami doon.

“Mine tara ligo na tayo. Tayo kana diyan” ang tumatawa pa rin sabi nito.

Nandito kami ngayon sa paanan ng bundok kung saan mo makikita ang sapang madalas namin puntahan kapag gusto naming magdate. Simula kase ng mapadpad ako sa lugar na ito ay naging paborito ko na itong galaan kapag gusto kong maligo. Pero iba na ngayon kase kasama ko na ang boyfriend kong si blue.

“Oo na wag muna ako basain at baka mabasa itong mga pagkain natin” ang sabi ko. Sinasabuyan niya parin kase ako ng tubig. Tumigil ito saka ngumiti. Naghubad na ako ng t-shirt at tanging short lang ang tinira.

Natawa ako ng matulala ito sa akin. Sumipolsipol pa siya..

“Hi sexy.. Akin ka lang ha” ang sabi nito. Nababaliw na naman po siya.

“Itsura mo” pagsusungit ko.

Sa totoo lang ay nahihiya ako dahil sa ganda ng hubog ng katawan niya kumpara sa akin. May muscles at abs siya samantalang ako heto parang normal na katawan lang. Payat at katamtaman lang Pero ang isa sa nagustuhan nila sa katawan ko ay makinis ito at kaakit-akit daw.

Lulusong na sana ako sa tubig ng umahon ito at lapitan ako. Masuyo niya akong inalalayan papunta sa gitna ng sapa.

“Ang lamig” ang sabi ko ng madala niya ako sa gitna ng sapa.

“Nilalamig ka?” tanong niya.

“Oo kaya”

“Edi yayakapin na lang kita” at niyakap niya ako.

“Blue naman eh.. Baka may makakita sa atin” ang nakangusong sabi ko. Hinalikan niya lang ako sa pisnge.

“Wala naman tayong ginagawang masama ah? Nakayakap lang naman ako sayo Saka wag mo isipin yung sasabihin ng iba. Hindi tayo magiging masaya kung parati tayong makikinig sa kanila” napangiti lang ako sa sinabi niya.

“Oo na po mine ko” ang saad ko sabay kiss sa pisnge niya.

“Sarap naman nun. Pwede ba sa lips naman?” hiling nito.

“Hmmm.. Pag-iisipan ko muna” Nag-isip muna ako kunwari saka tumango. Napangiti siya ng pumayag ako. “Kiss lang ha” paniniguro ko.

“Opo mine ko kiss lang” ang saad niya habang nakangiti. Bakit siya namumula?

Pinagdikit nito ang ilong naming dalawa. Halos maduling na nga ako sa lapit ng aming mukha. Napapikit lang ako at nilanghap ang kanyang mabangong hininga. Naramdaman ko ring unti-unti na nitong nilalapit ang kanyang labi sa labi ko hanggang sa maglapat ang labi naming dalawa. Sobrang saya ko. Sobrang inlove na inlove ako sa kanya. Hindi ko kakayanin kung mawawala pa siya sa akin.

Hihiwalay na sana ako sa halikan namin ng mas naging mapusok ang kanyang paghalik.

“Mine sandali” pigil ko sa kanya. Napakamot naman siya ng ulo.

“Sorry mine ko” paghingi nito ng paumanhin. “Hindi ko lang mapigilan. Ang dami kasing panahon ang nawala at nasayang sa atin kaya gusto kong punan ito ngayon at higitan pa hanggang sa tumanda tayong dalawa na magkasama at magka-anak. Nathan mahal na mahal kita. Hindi ko na alam. Nababaliw na ata ako sayo”

“Sira!” ang natatawang sabi ko.

“Mine pwede ba kitang mahalikan ulit?” ang paghingi nito ng permiso. Tumango lang ako bilang sagot.

“Oo naman. Sayong sayo na ako blue” Ayoko ng magpakipot. Mahal ko siya at ayoko siyang pagdamutan hehehe.. Gusto ko rin kayang makiss niya.

“Talaga mine ko?” ang tila hindi makapaniwalang tanong nito.

“Opo”

Hinalikan niya ulit ako sa labi. Tumugon naman ako sa paghalik niya. Dahan dahan niyang binuhat ang katawan ko at ipinulupot sa bewang niya ang mga binti ko. Habang ang mga kamay naman nito ay nakapulupot sa bewang ko. Mas lalong lumalim ang halikan naming dalawa. Wala na kaming pakialam sa mundo noong mga oras na yun. Ang mahalaga lang ay siya at ako.

Tumambay at naligo pa kami doon ng mga ilang oras hanggang sa mapagdesisyonan naming ligpitin na lahat ng gamit. Nagpalit na rin ito ng pambihis dahil dadaan pa daw kami sa kainan sa karinderya. Ng ako na ang magbibihis ay hinarangan niya ang buong katawan ko gamit ang malaking telang dala nito para daw makapagbihis ako ng maayos. Hindi rin siya nakatingin sa akin habang nagbibihis ako dahil naiilang ako sa kanya… na siya namang ikinatuwa ko dahil sa pagrespeto nito sa kagustuhan kong makapagbihis ng maayos kahit na ilang beses na naming nakita ang katawan ng isat-isa.

Pagkatapos naming ayusin lahat ng gamit at makapagbihis ay sumakay na kami sa bike nito. May kotse naman siya pero mas pinili nitong bike nalang ang gamitin namin. Iniwan na lang namin ang kotse niya sa bahay namin.

“Mine sakay kana dito sa harapan ko” ang sigaw ni blue.

“Wait lang hon” ang sabi ko habang nilalagay ko sa plastic yung mga basang damit na sinuot namin. Pagkatapos ko ay agad akong lumapit sa kanya. Kiniss naman niya ako sa pisnge. Naupo na rin ako sa unahan niya at sinimulan na nitong ipedal ang bike. May dadaanan pa kaming mahabang kalsada bago makalabas sa main road. Mga sampung minuto lang naman bago ka makalabas.

“Mine” saad niya.

“Po?”

“Wala lang hehehe”

“Ano kaya yun” ang nakasimangot na sabi ko.

“Mine?” tawag niyang muli.

“Ano nga yun?”

“Ahmmm.. Mahal kita” saad nito. Inirapan ko lang siya.

“Mine?”

“Oh?”

“Kinikilig ako” ang saad niya.

Pagkarating namin sa main road ay tinungo na namin ang daan papuntang Kainan sa Palayan. Ang kainang hindi namin pagsasawaang kainan. Pinarada lang nito ang bike sa gilid ng kainan at sabay kaming pumasok. Napangiti lang kami ng makita namin si nanay Norma. Ang may ari ng kainang ito. Minsan ay iba ang nagbabantay, mga kapatid o ang iba niyang kamag-anak pero madalas ay siya. Hands on kumabaga.

Sobrang bait ni nanay norma sa kanyang mga customer kaya mahal na mahal siya ng mga ito lalo na kami ni blue.

“Magandang araw po nanay norma” ang nakangiting bati ko. Ngumiti ito sa amin.

“Magandang araw din mga anak. Mukhang bago pa kayong ligo ah”

“Ay opo Nay. Nagdate po kase kami nitong mine ko sa may sapa” ang nakaakbay na saad ni blue.

“Ganun ba? O siya, anong oorderin niyo mga anak. Yung dati ba?” ang tanong sa amin ni nanay norma. Tumango lang kaming dalawa ni blue.

“Opo Nay. Yung dati lang” saad ko. Memorize na kase nila ang mga pagkaing lagi naming inoorder. Ang isa pang maganda sa kainang ito ay talagang alam nila ang gusto ng kanilang customer.

“Sige mga anak. Hanap na kayo ng mauupuan niyo. Papahatid ko na lang itong mga inorder niyo” ngumiti lang kami kay nay norma at naghanap na ng mapepwestuhan.

Habang naghahanap kami ng mauupuan ay bigla akong may naalala. May nakapagsabi kase sakin na kung sino daw ang unang lalaki na magdala sayo dito ay siyang makakatuluyan mo. Si blue lang kase ang kauna-unahang lalaki na nagdala sa akin dito. Hindi ko alam kung totoo ba ang kasabihang yun pero masaya ako na siya ang nakatuluyan ko.

“Mine ok ka lang?” ang nag-aalalang tanong sa akin ni blue.

“Ok lang. May naalala lang ako”

“Pwede ko bang malaman?” ang naguguluhang tanong nito. Ngumiti lang ako sa kanya.

“Wag muna alalahanin mine. Dahil nasa harapan ko na ang taong naalala ko at ikaw yun” ang saad ko. Ginulo lang nito ang buhok ko at pinisil ang pisnge ko.

“Ikaw talaga mine. Mahal na mahal mo talaga ako noh?” pagyayabang nito.

“Heh!”

Pumwesto kami malapit sa bintana sa bandang huli kung saan kitang kita mo ang malawak na palayan. Naupo lang kami doon at nagkwentuhan. Habang nagkukwentuhan kami ay biglang may lumapit sa aming bata. Cute siya.

“Jonel?” ang tila hindi makapaniwalang tanong ni blue. “Bakit mag-isa ka lang?”

“Kasama ko po si papa at dada” ang cute na sabi nito. Siguro ay mga walong taon ito.

“Mine kilala mo siya?” tanong ko dito.

“Pamangkin ko siya mine. Anak siya ni…. Eto na pala sila eh” ang sabi nito.

Napatingin lang kami sa dalawang lalaking papalapit sa pwesto namin. Yung isa ay maliit na halos hanggang balikat lang noong lalaki. Kilala ko siya.. Siya si jerol ang pinsan ni blue. Sobrang cute niya. Yung isa naman ay matangkad at sobrang gwapo at lalaking lalaki. Yun bang parang isang bad boy look. Sobrang angas ng dating niya. Pramis para siyang artista habang kalong kalong nito sa kanyang bisig ang isang maliit na bata.

“Anak bakit naman bigla bigla ka na lang humihiwalay kay papa?” ang sabi ni jerol. Siya yung bumili ng bananacue habang nakatambay kami noon ni blue sa isang stall sa kabilang kalsada.

“Sorry po papa. Exited lang po akong puntahan ang pwesto natin pero nandito po pala si tito blue” Awww.. Ang cute na bata hehehe.. Napatingin sila sa amin. Ngumiti si blue.

“Pinsan musta na?” saad ni blue.

“Ok lang naman ako pinsan” sagot ni jerol.

“Ahmmm.. Pinsan, Pare si nathan nga pala kasintahan ko” ang pagpapakilala nito sa akin. Ngumiti lang sa akin si jerol at kinamayan ako ganun din yung lalaking kasama nito.

“Kilala ko na siya. Di ba ikaw din yung mahilig sa bananacue?” tanong ni jerol sa akin.

“Oo hehehe” ang nahihiyang sagot ko.

“Mine si pareng Lionel nga pala ang napakaselosong asawa nitong si jerol” ang natatawang saad ni blue.

“Gusto mo sapak?” ang maangas na sabi ni lionel kay blue. Pinitik naman siya ni jerol sa tenga nito.

“Lionel umayos ka ha. Nandito mga anak natin. Ayusin mo yang ugali mo” ang banta dito ni jerol.

“Hon naman eh.. Sorry na po” saka nito hinalikan sa labi si jerol. Nanlaki lang ang mata ko at the same time natawa ng tahimik. Ang cute nila.. Sa laki ng katawan nito at sa sobrang tapang.. Under pala siya ni jerol hahaha..

“Nathan si jonel nga pala at baby leon ang anak nilang dalawa” ang pagpapakilala pa nito.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko basta ang saya saya ko ng malamang pamilya sila. Mukha man silang bata pero kita mo ang saya at pagmamahal nila sa isat-isa at sa pamilyang binuo nila. Ang sarap mangarap at sarap maniwala. Nanatili lang akong nakatingin sa kanila ng mapansin kong nakatingin pala sa akin si blue. Umiwas kaagad ito ng tingin.

“Pare dito na kayo sa amin maki-table ni jerol para naman makapagkwentuhan tayo at mas makilala pa natin ang isat-isa” alok ni blue sa kanila.

“Sige walang problema” pagsang-ayun ni lionel. Nagdagdag kami ng upuan para sa kanilang apat. Yung isa ay pang baby chair.

Dumating na rin ang pagkain naming lahat. Sabay sabay kaming nagsalo salo at nagkwentuhan. Napagalaman kong mahilig pala ang anak nilang si jonel sa fried chicken at gustong gusto nilang kumakain dito.

“Alam mo ba mine pinagselohan ako niyang si pareng lionel noon. Akala kase niya may namamagitan sa amin ni jerol. Hindi niya kase alam noon na magpinsan pala kami hahaha.. Hindi lang yan seloso.. Sobrang seloso pero mapagmahal” ang pagkukwento ni blue. Nakikinig lang kami sa kanya. Nakita kong tumango si jerol.

“Tama ang pinsan ko nathan. Alam mo bang pinagselosan ka rin nitong mokong na ’to” ang pagkukwento naman ni jerol. Napanguso lang si lionel hahaha.. Pinagtutulungan siya. “Baliw talaga tong asawa ko pero kahit ganito to sobrang loyal niyan sakin. Nathan mahal ka ni blue.. Mahal ka niya sobra” ang nakangiting saad ni jerol. Napalingon ako kay blue.

“Wag kang mag-alala jerol. Mahal na mahal ko tong pinsan mo”

“Naniniwala ako sayo. O siya kain na tayo” ang saad pa nito.

“Papa gusto ko po ng dalawang chicken ha” ang cute na sabi ni jonel.

“Oo naman anak” at nilagyan ni jerol ng ulam si jonel.

“Hon subuan mo ako ha. Inaalagaan ko kase itong si baby bunso eh” ang sabi ni lionel.

“Eh nakaupo naman si baby bunso sa baby chair ah”

“Dali na hon” Pagmamakaawa nito. Napabuntong hininga lang si jerol saka tumango. Sobrang laki naman ng ngiti ni lionel. “Akin ka lang ha. Mahal na mahal na mahal kita jerol ko”

“Naks.. Lodi! Petmalu!” ang natatawang saad ni blue. Napatingin naman sa akin si blue. “Kain na tayo mine”

Tumango lang ako at nagpatuloy na kami sa pagkain. Pinaghain niya ako at sinubuan din. Nahihiya man ako pero pumayag na rin ako. Sobrang sarap nilang kasama. Madami din akong natutunan sa kanila. Lalong lalo na kay lionel.

Ang pagiging loyal sa taong mahal mo at umiwas sa tukso ay isang patunay kung gaano mo siya kamahal. Masarap daw kasing humarap sa taong mahal mo kung buo ka at walang iniisip na pag-aalinlangan. Dahil sa oras daw na magpatalo ka sa tukso ay isang pagpapakita lang ito na hindi na gaanon kabuo ang pagmamahal mo sa kanya dahil kung mahal mo daw ang isang tao hinding hindi mananaig ang pang madaliang sarap sa sakit na idudulot mo sa buhay nito.

After naming kumain ay naghiwalay na kami. May pupuntahan pa daw silang magpapamilya habang kami naman ni blue ay naisipan ng umuwi dahil hapon na rin. Nagbayad at nagpasalamat lang kami kay nanay norma at umalis na rin. Palabas na kami noon sa kainan ng biglang may bumangga sa akin. Muntik na akong matumba buti na lang at nasalo kaagad ako ni blue.

“Sorry.. Sorry..” paghingi nito ng paumanhin. “Sorry po. Hindi ko po sinasadya. Hindi ko po nakita na palabas kayo ng pinto”

“O-ok lang” ang nakangiting sabi ko. Hinalikan naman ako ni blue sa ulo. Habang humihingi ito ng paumanhin sa amin ay siya namang pasok ng isa pang lalaki.

“Terry masarap ba ang pagkain dito?” ang tanong sa kanya ng lalaki.

“Hindi ko rin alam si Phun at Miguel lang ang nagrekomenda nito sa akin. Matagal na daw silang kumakain dito” ang sabi nung Terry doon sa lalaking pumasok.

Nagsorry ulit ito sa amin at hinila na niya yung kasama nitong lalaki. Lumabas na rin kami ng karinderya.

“Mine ok ka lang ba talaga?” ang nag-aalalang tanong ni blue sa akin. Tumango lang ako bilang sagot. Niyakap niya ako at hinalikan sa pisnge. Hays.. Ang sarap ng kiss at yakap niya. Pagkarating namin sa pinagparadahan ng bike ay siya namang parada ng isang sasakyan sa tabi namin. Lumabas dito ang dalawang lalaki. Parang si lionel at jerol din… Mas batang jerol at mas matandang lionel.

“Babe buhatin mo nga muna itong anak nating si baby denver” ang sabi noong batang lalaki. As in bata pa siya at yung babe na sinabihan niya ay halos nasa 30 plus na. Binuhat naman niya yung bata.

“Ang bigat muna anak. Baka naman pinahirapan muna si papa jess mo niyan” ang sabi nito sa anak na mukhang dalawang taon pa lang. Napangiti lang yung jess ang pangalan.

“Diyan ka muna kay dada shone mo anak ha. Babe Kukunin ko lang yung gatas ni denver sa loob ng kotse susunod na lang ako sa loob ng kainan” ani ni jess. Ngumiti siya ng mapatingin ito sa amin. Ngumiti rin kami.

Sumakay na ako sa bike na dala namin at nagpedal na si blue patungo sa bahay namin. Habang bumabyahe kami ay bigla itong nagsalita.

“Mine ang dami palang kumakain kila nanay norma na tulad ng relasyon natin noh?” ang natutuwang sabi nito.

“Oo nga mine eh. Kaya siguro ang komportable natin sa lugar na yun” saad ko naman. Habang nagpepedal ito ay kapansinpansin ang pagiging Tahimik nito saka bakas din sa mukha niya na kinakabahan siya. Kaya hindi ko na natiis at tinanong ito. “Mine may problema ba?”

“Wala naman” saad niya saka tumingin sa akin.

“Ah ok” yun na lang ang nasabi ko.

Nakatutok lang ang tingin ko sa unahan habang tinatahak namin ang daan. Ang sarap lang sa feeling na kasama mo yung taong mahal mo habang nakasakay ka sa unahan nito. Kung ano man ang dahilan ng pananahimik niya ay sa kanya na yun. May tiwala ako kay Blue. Mahal ko siya.

Magdidilim na nun ng makarating kami sa bahay. Teka! Anong meron bakit ang daming tao sa likod bakuran namin? Pinarada lang ni blue yung bike sa loob ng bakuran namin at sabay kaming pumasok sa loob ng bahay. Naabutan lang namin doon si nanay at tatay at ang kapatid ko. Nagmano muna kami sa kanila at tinanong ito kung anong meron.

“Ahmm.. Nay ano pong meron bakit po maraming tao?” ang naguguluhang tanong ko. Tumingin lang si nanay sa taong nasa tabi ko. Kay blue. Kaya nilingon ko ito “Blue anong meron?”

“Diba malapit na ang birthday ko? Ngayon ko na kase gustong icelebrate baka kase maging busy tayo sa araw na yun saka saktong walang pasok sina mommy at daddy ngayon kaya sinakto ko na. Alam mo naman sobrang hectic ng schedule nila diba?” ang paliwanag nito.

Sabagay mahirap nga naman kumuha ng schedule kapag weekdays ang pasok namin lalo na at nagkataong weekdays pa tumapat ang birthday nito.

“Kumain na ba kayo mga anak?” ang tanong sa amin ni tatay.

“Opo tay magno. Kumain na po kami ni mine” ang sabi ni blue kay tatay.

“Neil anak samahan mo ang kuya nathan at kuya blue mo sa labas. Nandyan na rin ang mommy at daddy mo blue” ani ni nanay.

“Tara mga kuys” ang yaya sa amin ni neil. Ano daw? Kuys? Ewan ko diyan sa kapatid ko.

Magkahawak kamay kaming lumabas ng bahay at pinuntahan ang mga bisita namin. Nakita ko doon ang iba naming kamag-anak at mga magulang ni blue.

“Sige na mga kuys hanggang dito na lang ako kung kelangan niyo ako nandoon lang ako sa kabilang dako ha” ang paalam sa amin ni neil. Ano kayang problema ng kapatid ko? May pinagdadaanan ba siya sa buhay o ano? Nandito naman kami ah. Dumiretso lang ito sa isang table kung saan may isang lalaking nakaupo doon. Mukha siyang pamilyar. Siya ba yung lalaki noong fiesta at laging naghahatid sa kapatid ko pag-uwi. Hmmm..

“Mine diba siya yung kaibigan ng kapatid mo? Bakit sila lang dalawa ang nandoon sa isang table?” ang nagtatakang tanong sa akin ni blue.

“Oo siya nga. Napapadalas na nga ang punta ng lalaking yan dito eh. Hindi naman sa pinagbabawalan ko yang kapatid ko pero sa tingin mo magkaibigan lang sila?”

“Magkaibigan ba yan? Eh mukha ngang pinopormahan noong lalaking yan yung kapatid mo eh” ang natatawang saad ni blue. Napasimangot naman ako.

“Eeee.. Hindi ko naman siya pinagbabawalan kung sino ang gustuhin niya eh pero sana unahin niya muna ang pag-aaral niya bago magjowa” ang nakasimangot pa ring sabi ko. Inakbayan naman niya ako.

“Mine magtiwala ka lang sa kapatid mo”

“Sana nga” Hays..

Lumapit na kami sa mga magulang nito. Nagmano ako sa kanila habang humalik naman si blue sa mommy at daddy nito.

“Bakit ngayon lang kayo anak. Saan kayo galing?” ang tanong sa amin ng daddy nito. Mukhang nakainom na rin siya.

“Ahmm.. Nagdate lang po kami ni nathan” ang saad ni blue. “Mom, Dad salamat po at pumunta kayo”

“Ano ka ba anak. Mahal na mahal ka namin ng Daddy mo. Maaari bang palagpasin namin itong kaarawan mo?” ani ng mommy niya. Tumingin ito sa akin. “Kamusta nathan?”

“Ok lang naman po” ang nahihiyang saad ko. Sobrang ganda at gwapo ng daddy niya.

“Alam mo anak. Ang cute nitong kasintahan mo. Bagay na bagay talaga kayo” ang sabi pa ng mommy nito. Nahiya naman ako. Naramdaman ko namang hinawakan ni blue ang kamay ko at pinagbuklod habang ang daddy nito ay may hawak na basong may lamang alak. Nakatingin lang ito sa akin.

“Magandang gabi po sir” ang nahihiyang bati ko.

“Dad na lang” ang nakangiting saad nito.

Grabe para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan. Madalas kase ay tito lang ang tawag ko sa kanya pero ngayon. Parang binibigyan na niya ako ng permiso para tanggapin ng buong buo.

“Kumain na po ba kayo?” tanong ko.

“Oo anak. Inasikaso na kami ng nanay mo” ang nakangiting saad ng mommy nito at tumingin sa paligid. “Alam mo ang simple lang ng buhay niyo pero ang saya ng pamilya niyo. Alam mo bang sa sobrang busy naming mag-asawa ay napapabayaan na namin itong si blue. Pero simula ng makilala ka niya nathan. Naging mas responsable siyang anak. Nag-aral siya ng maayos at ipinakita niya sa amin kung gaano ka niya kamahal. Ipinaglaban ka niya nathan kaya natutuwa ako dahil marunong na siyang manindigan”

“Wala po yun Tita”

“Mom or mommy na lang ang itawag mo sa akin” ang nakangiting saad nito.

“Ahmm.. Ah.. Eh.. Mom?” ang nahihiyang sabi ko at nagtawanan kaming lahat. Pinakilala ko rin si blue sa iba ko pang kamag-anak. Natutuwa daw sila dahil sobrang gwapo ng boyfriend ko. Hahaha mga baliw talaga sila. Sa totoo lang ay hindi naman isyu sa pamilya namin ang pagiging bakla dahil marami sa amin ang ganun kaya madali na nilang natanggap noong nagkaboyfriend ako.

Nakakatuwa rin dahil nakikihalubilo ang mga magulang ni blue sa iba ko pang kamag-anak. Tinulungan namin si tatay na maiupo sa wheelchair para makalabas ito at makisaya sa amin. Nakakatuwa lang dahil nagiging malapit na ang magulang ko sa magulang ni blue.

Nagsayawan, kantahan, inuman at kung anu-ano pang kasiyahan ang ginawa namin sa araw na ito. Sobrang saya lang.. Nagpatutog sila nglove song kaya naman yung magpapartner ay nagsipagsayawan na sa gitna.

Sobrang dilim na at tanging ilaw na lang ng buwan at bumbilya ang nagbibigay liwanag sa amin.

“Mine pwede ba kitang maisayaw?” ang mala prinsipeng saad nito. Halos mamula naman ang mukha ko.

“Oo naman. Mahal kong prinsipe” at inabot ko sa kanya ang kamay ko. Dinala niya ako sa gitna at nagsayaw kami ng sweet. Habang nagsasayaw kami ay nakita ko naman sa kabilang dako ang kapatid ko. Palihim itong sinusubuan noong lalaki. Hmmm.. Straight daw ha. Hahaha..

Sumayaw lang kami sa liliw ng kanta at dinama ang bawat oras na magkayakap. Hinding hindi ko to makakalimutan. Hinding hindi.

Pagkatapos naming sumayaw ay naupo lang kami sa isang table. Lumapit naman sa amin si nanay at inabot kay blue ang mic.

“Anak ikaw naman ang kumanta” ang sabi ni nanay kay blue.

“Sige po nay” tumayo ito at sinaklang ang kantang kanyang kakantahin. Humarap ito sa amin at ngumiti.

“Magandang gabi po sa inyong lahat at maraming maraming salamat po sa inyong pagpunta. Ahmmm.. Ang kanta pong ito ay para sa taong pinakamamahal ko at wala na akong ibang mamahalin kundi siya. Mine para sayo to.. Mahal na mahal kita” ang naluluhang sabi nito. Naiiyak ako ng hindi ko alam.

“Ikaw by Yeng Constantino”

Sa pagpatak ng bawat oras ay ikaw

Ang iniisip-isip ko

Hindi ko mahinto pintig ng puso

Ikaw ang pinangarap-ngarap ko

Simula nung matanto

Na balang araw iibig ang puso

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Humihinto sa bawat oras ng tagpo

Ang pagikot ng mundo

Ngumingiti ng kusa aking puso

Pagkat nasagot na ang tanong

Nagaalala noon kung may magmamahal

sa ’kin ng tunay

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw…

Lumapit ito sa akin at lumuhod. Hinawakan niya ang kamay ko at tinitigan lang ako sa mata. Nakatitig lang ako sa kanya habang kumakanta ito. Naiiyak ako. Nagpupunas na rin siya ng luha.

At hindi pa ’ko umibig

Ng ganto at nasa isip

Makasama ka habang buhay

Ikaw ang pagibig na hinintay

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Puso ay nalumbay ng kay tagal

Ngunit ngayo’y nandito na ikaw

Ikaw ang pagibig na binigay

Sa akin ng may kapal

Biyaya ka sa buhay ko

Ligaya’t pagibig ko’y ikaw

Pagibig ko’y ikaw

Nanatili lang siyang nakaluhod matapos nitong kumanta. Nakayuko lang siya habang nagpupunas ito ng luha.

“Mine” ang tangi kong nasabi. Nakayuko pa rin siya. Halos lahat ay nakatingin sa amin. Hindi ko na alam ang nangyayari. Iyak siya ng iyak. May kinuha siya sa bulsa nito at ibinigay sa akin.

Isang Susi..

“B-blue ano to?” ang naguguluhang tanong ko. Humihikbi lang niyang nilagay ito sa kamay ko.

“Susi yan ng bahay natin… Susi yan kung saan tayo bubuo ng pamilya, kung saan mo aalagaan ang mga anak natin. Nathan hindi ko na alam, hindi ko na kaya kung mawawala ka pa sa akin. Nathan gusto kong ganapin ang birthday ko ngayon dahil gusto kong sa birthday ko ikaw ang matanggap kong regalo” ang sabi nito na nagpa-iyak sa akin.

“Nathan ayoko ng magpaligoy ligoy pa handa ka bang pakasalan ako?”

Tumango tango lang ako bilang sagot at niyakap ito ng mahigpit. Narinig ko naman silang nagpalakpakan.

Ilang araw na lang makakasal na ako at masaya ako dahil siya ang taong pakakasalan ko.

Marami din ang nag-congratulate sa amin matapos kong iupload ang videos namin. Isa kami sa PEYMUS na maituturing pero hindi namin ginagamit ang sosyal media para mangloko ng tao. Kung anong ina-upload namin yun kami. Masarap maging sikat pero mas masarap kung ginagamit mo ito para mainspired sila hindi para gamitin sa mga bagay na hindi maganda.

Napangiti lang ako ng tingnan ko ang lalaking nasa tabi ko. Nakayakap siya sa akin matapos ng aming pagniniig.

Hindi man siya ang nauna sa puso pero hindi ibig sabihin nun na hindi na siya ang huling pwedeng manatili sa buhay ko.

---

Maraming maraming salamat guys sa pagsuporta. Abangan niyo ang special chapter ni Macoy at Andrei.

Siyanga pala sana basahin niyo rin yung bago kong kwento. “ Lover’s Quarrel “ ang title nasa mga works ko na po siya pahanap na lang po.. Pramis kakaiba ito sana basahin at suportahan niyo rin.. Salamat ulit :)

Don’t forget to vote and comment :)

January 24, 2018

Extended pt. 2

Hi guys. Alam kong marami sa inyo ang nadidisappoint sa kinalabasan ng love story namin ni Nathan. Alam niyo sa totoo lang mahal ko naman talaga siya eh. Kahit sa simula pa lang siya na talaga.. Siya na ang minahal ko. Pero ng makilala ko si andrei, ewan may iba sa kanya.. Akala ko laro lang, akala ko libog lang pero hindi eh.. Ayokong lokohin si nathan, pati na rin ang sarili ko. Mahal ko na si andrei.

Noong naging kami nathan siya lang talaga ang pinagtuunan ko ng pansin. Pero deep inside sa utak ko si andrei na talaga ang hinahanap ng puso ko. Akala ko kase kapag napasa akin na ang taong mahal ko sasaya na rin ako, sasaya na kami. Sabi nga nila hindi porke’t kayo ang nauna sa isa’t-isa kayo pa rin hanggang sa huli. Napaka-unpredictable ng mga pangyayri guys. Hindi niyo alam na yung dating feelings niyo pala ay hindi gaya ng dati.

Hindi porke’t sa amin nakatuon ang lovestory ni nathan ay kami na ang magkakatuluyan. May mga bagay at pagkakataon talaga na kahit extra ka lang o supporting cast ka lang kapag puso mo na ang pumili wala ka ng magagawa kundi sundin ang sinisigaw nito.

Guys please.. Tanggapin na natin na mahal ko talaga si andrei. Siya lang talaga.. Mahal ko siya eh. Ayan naiiyak tuloy ako. Ganun daw talaga kapag mahal mo ang isang tao pangalan pa lang niya ang lakas na ng impact sayo.

Kahit ako man nanghihinayang din dahil hindi kami nagkatuluyan ni nathan pero ayoko namang maging kami dahil lang sa niloko kami pareho, dahil sinaktan kami. Pero gusto sana namin na mahal namin ang isa’t-isa hindi gusto lang namin ang isa’t-isa. Magkaiba ang mahal sa gusto lang sana maintindihan niyo.

Medyo may pagkatanga lang talaga si nathan pagdating sa pag-ibig. Kaya tingnan niyo mas pinili niyang manatili sa akin kahit na hindi niya ako mahal. Ako naman pumayag para marealize nila lalo na si blue ang kahibangan nilang dalawa. Aixt! Oh diba? Mabait din naman ako. Ako pa gumawa ng paraan para sa kanila. Hay! Love is blind nga naman. Kaya mong maging bulag kahit na hindi mo pa mahal ang isang tao. At ako yung taong hindi niya mahal. Siguro noon mahal niya ako pero ako rin si tanga hinayaang mawala ang pagmamahal na yun.

Hindi man nakafocus sa amin ang lovestory ni andrei at hindi man ang kwento namin ang tinutukan at sinubaybayan niyo alam ko at alam niyo na ipinakita lang nito ang reyalidad ng buhay, ang totoong pangyayari, ang sakit, pagpapatawad at pagsuko. Hindi lahat ng ipinaglalaban mo ay tama at hindi lahat ng sinukuan mo ay mali.

Masaya ako sa buhay na tinatahak ng kababata kong si nathan, ang taong una kong naging kaibigan, ang taong minahal ko. Balita ko ikakasal na sila ni blue at masaya ako para sa kanila. Kahapon ata ang proposal niya kay nathan. Pangalawang proposal dahil noong una pinagkasundo ko lang naman sila. Invited nga kami sa kanila pero mas minabuti kong manatili na muna sa tabi ni andrei.

Ako? Balak ko ring magpropose balang araw kay andrei. Kelangan ko lang maghintay ng ilan pang taon. Kelangan daw muna niyang makagraduate at makahanap ng trabaho bago ako magpropose sa kanya sabi ng daddy nito. Eto kase ang kasunduan namin ng daddy niya. Simula kase ng magkabalikan kami ni andrei ay nagpursige akong ipakita sa mga magulang nito kung gaano ko siya kamahal. Kung gaano kadesididong pakasalan ko siya.

Ang hirap ngang paamuhin ng daddy niya sa totoo lang. Halos lahat ng mura, sigaw, pagpapahiya at kahit suntok natamo ko sa daddy niya para lang patunayan dito na mahal na mahal ko ang anak nila. Halos apat o limang buwan din ang tiniis ko sa araw-araw na galit ng daddy niya para lang kuhain ko ang loob nito. At sa awa naman ng Diyos ay nakuha ko naman. Napagod siguro sa kakulitan ko hahaha. Ganun talaga nila kamahal si andrei kahit na bakla pa ito.

Ang totoo niyan hindi naman talaga to lovestory namin ni nathan. Lovestory to naming tatlo. Ako, si nathan at ang mahal niyang si blue. Pinasampal lang sa akin ng katotohanan na kapag mahal mo yung isang tao at nandyan na sa tabi mo wag mo ng pakawalan pa dahil sa oras na mahuli ka. Mahihirapan ka ng bawiin ito. Which is yun ang pinagsisihan ko. Pero sabi ko nga nawala na yung pagmamahal niya sa akin at ayokong ako pa ang sumira ng kaligayahan ng taong nagturo sa akin kung paano magmahal.

I realized na kapag mahal mo siya kelangan mong mamili. It’s either sabihin mo o itago mo. Sabihin pero ang kapalit ay mapasayo siya o tuluyan ng mawala siya sayo. O Itago at hayaang mapunta sa iba na hindi man lang sinubukang ipaglaban siya. Kung mahal mo talaga siya aminin muna at kung iwan ka niya. Atleast nalaman mo sa simula palang. Iwan ka man.. hindi ikaw ang ng iwan sa kanya. Life is a choice.. Ganun din sa pag-ibig. Ang magagawa mo lang ay tanggapin ang magiging kalalabasan nito.

“Ahmm.. Dad yayayain ko lang po sana si andrei lumabas. Magdedate lang po kami sa tabing sapa kung ok lang po sa inyo” ang paalam ko sa daddy niya.

Nakaupo ito sa sofa habang nakasuot ng salamin at abalang-abala sa pagbabasa ng dyaryo. Tumingin ito sa amin ng seryoso.

“Basta siguraduhin niyong bago mag-alas siyete ng gabi nandito na kayo. Dito kana rin maghapunan macoy” ang sabi nito. Grabe. Lalaking lalaki talaga ang dating ng daddy ni andrei. Yun bang katatakutan mo kapag pinaiyak mo ang anak nila.

“Opo dad. Salamat po”

“Mag-ingat kayo. Lalong lalo kana anak. Macoy bantayan mong maigi si andrei. Nagtitiwala ako sayo”

“Syempre naman po dad”

“Andrei yung bilin ko sayo ha. Kiss at yakap lang muna” paalala pa nito. Bihira lang kase kaming payagan lumabas nito lalo na at kaming dalawa lang. Hindi man daw babae ang anak niya pero sinisiguro daw nito na hindi lang yun sex ang habol ko sa anak niya at iwan siya balang araw oras na makuha ko na ang gusto ko.

“Opo daddy salamat po” ang nakangiting sabi ni andrei. Kitang kita kay andrei ang saya dahil malaya na siyang magmahal ng hindi patago.

“Dad salamat po. Aalis na po kami” tumango lang ito sa amin at ngumiti.

Pagdating namin sa kusina ay nakita namin doon ang mommy ni andrei. Humalik lang ito ganun din ako at nagpaalam na kami.

“Ano? Magkokotse ba tayo?” ang tanong nito sa akin ng makalabas kami ng bahay. Nakakatuwa lang kase marunong na siyang magdrive. Tinuruan daw siya ng daddy niya para pagdating ng panahon siya na daw ang magmamaneho para sa kanya.

“Wag na. May dala akong bike. Yun na lang ang gamitin natin para romantic” ang sabi ko. Natutunan ko to kay pareng blue hahaha..

“Sige”

Kinuha ko na yung bike na dala ko at pinaupo siya sa likod ko. Gusto ko kasing nakayakap siya sa bewang ko. Pwede rin naman sa harapan kaso lang malaki ang baby ko eh hindi ko masyadong kita ang daan kung nasa harap ko siya hehehe.. kaya sa likod na lang.

Habang tinatahak namin ang daan papuntang sapa ay dumaan muna kami sa mga stall doon kung saan makakabili ng kakanin at meryenda para sa amin. Pagkabili namin ay dumiretso na kami sa sapa pero bago kami dumiretso ay napansin ko ulit ang bahay malapit dito. May nakita akong lalaking nagwawalis sa paligid nito. Narinig ko pang tinawag ito ng nanay ata niya yun.

“Tonyo” yun ang pangalang narinig ko. Siguro ay sila ang katiwala sa lugar na ito o hindi rin. Ewan. Sila lang kase ang may bahay sa lugar na ito eh. Nagpatuloy na kami sa mismong tabi ng sapa at doon nilapag ang lahat ng dala namin.

Ang saya ko. Sobrang saya ng date namin. Naligo, harutan at pagpapadama ng pagmamahal sa isa’t-isa ang ginawa namin. Inabot din kami ng tanghali hanggang sa mapagkasunduan naming duniretso sa kainan sa palayan. Na ngayon ay favorite ko ng kainan. Mafefeel mo daw kase ang love sa lugar na yun. All fair, all are equal at hindi nga ako nagkamali dahil marami akong gay couple na nakikitang kumakain doon.

“Nag-enjoy kaba?” ang tanong ko kay andrei habang kumakain kami. Ngumiti lang ito at tumango sa akin.

“Oo. Sobra. Ang sarap naman ng pagkain dito” ang sabi niya.

“Iba talaga itong kainan sa palayan. Makikita mo talaga dito na komprtable ka. Na malapit ka sa kalikasan na hirap mong makita sa syudad ang tunay na ganda ng kapaligiran. Dito sa kainang ito walang mahirap, walang mayaman at higit sa lahat walang kasarian. Basta welcome ka kahit sino ka man” ang sabi ko.

“Gusto ko lagi na tayong kakain dito ha pero kung hindi man. Babalik at babalik tayo sa lugar na ito” ang nakangiting sabi ni andrei.

“Oo naman. One day kasama na natin ang mga anak natin” ang sabi ko.

“Talaga? Sure ka ng ako na talaga ang makakasama mo habang buhay?”

“Oo naman. Mahal na mahal kita eh. Bubuo tayo ng pamilya. Tayo ang magpapalaki sa kanila. Ihahatid natin sila sa school at tayo ang magdidisiplina sa kanila” ang masayang sabi ko. Nakatingin lang ito sa akin.

“S-sigurado kana ba talaga sakin?” tiningnan ko lang siya ng nagtataka.

“Anong ibig mong sabihin?” ang naguguluhang tanong ko.

“Baka kase magsawa kana sakin. Baka pumangit na ako sa paningin mo. Baka hindi ko mapunan ang mga pangangailangan mo. Baka ano pagsisihan mong ako ang minahal mo.. Baka ayaw nila sakin… Natatakot lang ako macoy. Natatakot akong maiwan. Natatakot akong matauhan ka na hindi mo pala ako mahal. Mahal na mahal lang talaga kita kaya ayokong pagsisihan mo na ako ang minahal mo” ngumiti lang ako at hinawakan siya sa kamay.

“Wag mong pangunahan ang future. Samapalin mo ko kapag ginawa ko yun. Andrei alam kong maraming may ayaw sayo pero para sakin, para satin. Ikaw lang ang mahal ko” ang nakangiti pa ring sabi ko. Huminga ito ng malalim at tumango. Alam kong marami siyang “what if’s” at alam kong karamihan sa mga gay couple ito lagi ang gumugulo sa kanilang isipan. Hindi natin maiiwasan iyon dahil hirap talaga tayong makahanap ng totoo. Masarap lang sa una pero pagtumagal na alam kong nagkakalabuan na. Pero ako? Totoo ako kay andrei. Siya na talaga.

“Gusto mo ng softdrinks?” tanong ko sa kanya. Umiling lang ito.

“Ice cream na lang. May nagtitinda naman sa labas eh” ang sabi nito.

“Sige. Hindi ko pa rin natatry yung ice cream diyan eh. Tara ubusin na natin to. Marami pa tayong pupuntahan” ang sabi ko.

After naming kumain ay bumili kami ng ice cream. Naupo lang kami sa may gilid ng kalsada at kinain ang ice cream na binili namin. Tirik na tirik ang araw bagay na bagay siya sa sorbetes na kinakain namin. Nakatingin lang kami sa kalsada habang dumadaan ang mga sasakyan. Kahit mainit mahangin rin naman. Kitang kita mo rin ang mga kulay berdeng palayan. Hay! Kay sarap pagmasdan at titigan habang kasama mo ang taong mahal mo habang kumakain kayo ng sorbetes.

“Ang sarap dito noh? Gusto ko rin itong ipakita sa mga magiging anak natin” ang sabi ko. Tumingin siya sa akin. Yung tinging masaya. Humalik siya sa pisnge ko.

“Eee.. Malagkit naman eh” reklamo ko. Tumawa lang siya.

“Sorry.. Sorry hahaha..” at pinunasan niya ang pisnge ko gamit ang tissue.

“Ilan ang gusto mong anak?” ang tanong niya.

“Hmmm.. Siguro ay tatlo. Dalawang lalaki at isang babae. Ikaw mahal ilan ang gusto mo?” ang balik na tanong ko. Humawak siya sa baba at nag-isip. Ang cute hehehe..

“Tatlo rin. Gusto ko dalawa ring lalaki at isang babae. Yung dalawang panganay natin gusto ko lalaki tapos ang bunso natin ay babae para may magpoprotekta sa prinsesa natin” nakakatuwa lang isipin na pinag-uusapan niyo na ang future niyo.

“So pinag-usapan na natin ang future. Kaya gagawin natin yan ha. Pag-aaralin natin sila sa magandang school” ang paniniguro ko sa kanya. Gusto ko siyang maging kampante at wag mag-isisp ng kung anu-ano.

“Salamat ha. Salamat sa lahat. Mahal na mahal kita macoy” at yumakap ito sa akin habang nakasandal ang ulo nito sa balikat ko.

Nanatili pa kami ng ilang minuto doon habang dinadama ang bawat isa.

“Mahal tara na. Bike na ulit tayo libutin natin itong buong lugar” ang sabi ko.

“Sige. Tara”

Buong maghapon lang kaming nagbike. Nilibot ang buong bayan. Naglaro sa mga palaruan, bumili ng kung anu-ano, tumambay sa park at kumain. Sobrang saya ng date namin ni andrei. Pinadama ko talaga kung gaano ako kasaya habang kasama siya.

Mga siguro 5:30 nun ng maisipan naming umuwi. Nakakatuwa lang siyang tingnan habang nakaupo siya sa likuran ko at hawak hawak ang mga pinamili kong bulaklak, teddy bear at chocolates. Kitang kita mo ang saya sa mukha niya.

“Salamat mahal sa lahat” ang sabi nito. Habng patuloy ako sa pagpedal ng bike pauwi ng bahay nila.

“Wala yun. Mahal kita eh”

Pagkarating namin sa bahay ay naabutan namin doon sila mommy at daddy (Magulang ni andrei) na nagluluto ng hapunan.

“Mommy, daddy nandito na po kami” ang sabi ni andrei at lumapit siya sa kanila at humalik.

“Wow anak. Ang dami naman niyan” ang sabi ni tita.

“Hehehe.. Bigay po ni macoy”

“Hmm.. Tinalo mo pa ako anak ha. Yang daddy mo hay naku! No comment na lang hahaha” tumawa silang lahat nakitawa na rin ako.

Lumapit ako sa kanila para bumati at nagmano.

“Magandang gabi po”

“Magandang gabi din iho” ang sabi nila.

“Oh anak. Iakyat mo muna yan sa taas at sabay sabay na tayong kumain” utos ng daddy niya.

“Sige po daddy” tumingin ito sa akin “Mahal akyat ko lang to ha” ang paalam nito sa akin. Ngumiti lang ako sa kanya at tumango.

Naiwan naman kaming tatlo sa baba.

“Oh Macoy maupo kana dyan”

“Sige po” naupo na ako. Naupo na rin si daddy sa may tapat ko. Kahit alam kong tanggap na nila ako hindi ko pa rin maiwasang matakot.

“Wag kang matakot. Tanggap kana namin para sa anak namin” ang pagpapakalma ni daddy.

“Oonga. Relaks ka lang diyan” ang sabi naman ni mommy. Kanina pa kase ako natetense.

“Alam mo bang bihira kaming suwayin ng batang yan. Sinuway lang kami niyan noong makilala ka niya” ang kwento ng daddy nito. Nilagyan naman ako ni mommy ng pinggan sa harap ko. Nagpasalamat naman ako sa kanya.

“Tinanggap ko yan noong malaman kong bakla siya. Bakit ko pa papahirapan ang sarili ko kung yun ang gusto niya. Kung yan ang magpapasaya sa kanya. Actually hindi naman mahirap tanggapin ang kasarian ng isang tao eh. Humihirap lang ito dahil ayaw nilang tanggapin ang katotohanan na ganun sila. Kaya ayun tinanggap na lang namin na hindi na kami magkaka-apo” ang pagtutuloy nito. Nakikinig lang ako sa kwento niya.

“Kaya simula ng matanggap namin ang kasarian ni andrei. Naghigpit naman kami sa kinabukasan niya. Mahal ko ang anak ko at ayokong hindi siya makapagtapos ng pag-aaral. Kahit yun lang matupad niya. Hindi para sa amin kundi para sa sarili niya at sa kinabukasan niya. Ganoon namin kamahal ang anak namin macoy kaya sana mapatawad mo ako kung bakit naghigpit ako sa inyo noon ni andrei dahil ayoko lang masira ang kinabukasan niya sa isang lalaking maaari siyang iwan sa huli. Tatapatin na kita. Kahit may basbas kana namin hindi parin buo ang tiwala namin sayo pero ngayon kampanteng kampante na kami. Sana patawarin mo kami kung pinangunahan ka namin. Ngayon alam ko na at kitang kita ko na kung gaano mo siya kamahal” ang nakangiting sabi ng daddy nito. Yung takot ko kanina napalitan ng tuwa. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan ko at bigat sa dibdib ko.

“Salamat po mommy, daddy makakaasa po kayo” ang nakangiting sabi ko. Ngumiti lang yung mag-asawa. Sakto namang baba ni andrei.

“Tara kain na tayo. Para maaga kang makabalik sa inyo” ang sabi ni andrei.

Simula kase ng matanggap nila ako hanggang sundo, hatid sa school at tambay lang sa kwarto o sa sala ang pwede naming gawin. Bantay sarado talaga kami.

“Hindi na. Gabi na rin dito kana matulog macoy” ang nakangiting sabi ni daddy. Napatingin naman kaming pareho ni andrei sa kanya.

“T-talaga po?” ang hindi ko makapaniwalang sabi. Tumango lang siya.

“Talaga daddy pwede na siyang matulog dito?” si andrei naman na tuwang tuwa.

“Oo. Bakit ayaw niyo ba. Madali lang naman akong kausap” ang nakangiting sabi ni daddy.

“Hindi. Hindi dad. Masaya lang ako. Masayang masaya” ang tila hindi mapaglagyang tuwa ni andrei. Kahit ako hindi rin makapaniwala. Mayayakap ko na siya sa pagtulog.

“Pero bawal pa rin ang ano ha.. Yung ano. Alam niyo na yun”

“Opo naman dad. Opo. Kiss lang at hug muna” at saka oral sex. Ang dugtong ko sa isip ko hahaha..

“O siya. Kain na tayo” ang sabat ni mommy. “Minsan punta kayo dito ng mga mommy at daddy mo macoy para naman makilala ko sila”

“Sige po. Opo. Salamat po ulit”

Pagkatapos naming kumain ay umakyat na kami sa taas. Sa kwarto niya. Nakatayo lang kaming pareho. Magkatitigan sa isa’t-isa. Nilock nito ang pinto. Ngumiti siya, ngumiti rin ako at bigla naming sinunggaban ng halik ang isa’t-isa ng halik. Halik na sabik na sabik at halik ng saya.

Halik lang yan wala ng iba. hahaha..

Kay sarap talaga sa pakiramdam kapag tanggap ka ng magulang ng taong mahal mo. Ganun din sa side ko. Yung malaya kayo both side.. Yung walang iniisip na kung ano yung pagmamahalang walang hahadlang at pagmamahalang walang kapantay.

Yun ay ang pagmamahal mula sa pamilya niyo.

End

…

---

Salamat po ulit sa sumubaybay at sumuporta at lalong lalo na sa masisipag magvote at magcomment sa kwento kong ito at sa iba ko pang kwento. Yun pa lang po worth it na para sa bawat chapter na sinusulat namin. Kilala niyo na po kung sino kayo kaya salamat ng marami.

Sana ay basahin niyo rin po yung bago kong ginagawang kwento si. “ Terry at Enzo “ at “ Tonyo Berde “ hanapin niyo na lang po sa mga works ko.

:)

March 30, 2018