P.A.T.C(Disclaimer)

•Disclaimer

This is a work of fiction. Names, Characters, Business, Events and Incidents are the products of the author’s imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Also, this story is bl/boys love it features homoerotic relationships between male characters. This story contains Mature,Action,Killing, Sensitive and strong languages that are not suitable for every young readers.

A love story between police and dangerous criminal.

---

All rights reserved 2023.
! Plagiarism is a cr ime .

---

Enjoy reading!
-caroline

Prologue

We’re here to search the criminal, I got pissed off. He’s good at hiding kaso nga lang he made a little tiny mistake,hmph.

“Oh gotcha.”nagulat naman ito dahil tinapik ko siya bigla, akmang tatakbo siya ng hinawakan ko ang kanyang kamay at pinosasan patalikod habang binibigkas ang nakasulat sa papel…

“You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you in a court of law. You have the right to an attorney. If you cannot afford an attorney, one will be provided for you. Do you understand the rights I have just read to you?”ngumisi naman ako pagkatapos na sabihin iyon, napamura naman ito bigla.

“F’ck! VOUS LE REGRETEREZ ! NOTRE BOSS VA SÛREMENT VOUS TUER ! HAHA”he angrily speaking french but sorry I can’t understand,pew.

Tinanong ko naman ang kasamahan ko sa sinabi nong kriminal na ‘yon at ang ibig sabihin daw ay “you will regret this? Their boss will surely kill me?” What a kind of joke is that?haha

“Go on, I will first ki— oh nonono arrest him!“pakaway kaway ko naman sa kanya habang ngumiti,kaagad naman itong naibalita. Finally, I can have a little rest.

I am Debris Liam Carnell, a strong and loyal police and all criminals will be arrested gaano man sila kagaling magtago/maglaban/kayaman I will surely arrested all of you 1 by 1.

Chapter 1. That Criminal

Nong’ bata pa ako , pinangarap ko na talagang maging isang police, I want to help people and I wanted to put all the criminals on jail.

Malaki ang galit ko sa mga kriminal dahil narin pinatay ang aking mga magulang sa isang takas na kriminal, sobrang bata pa ako nong nawala sila ng dahil sa kanya, ng dahil sa kriminal na ‘yon naging ganito ako. Kapag may nakikita akong masayang pamilya nasasaktan ako bigla, I wish my mom and dad did not die but now I have to totally move on in the past, I’ve accepted the reality and face it. Hindi ako magiging malakas kung laging nasa nakaraan ang aking iniisip at dinadamdam.

Nagpapasalamat rin ako kina lolo na siyang nagpalaki sa akin, I was so thankful to them. Napatigil naman ako sa pag-iisip-isip ng biglang bumukas ang pinto at pumasok si Mila na may dala-dalang papeles, I guess we have another case na naman. Nag-stretch muna ako ng kamay at inayos ang aking necktie.

“Another case?“sinamaan naman ako ng tingin nito, sobrang ma-aatitude si mila eh.
”Nagtanong kapa, by the way here”binigay niya naman sa akin ang dala-dala niyang papeles.

Habang binabasa ko naman ito agad naman akong napakuyom ng kamao, kailangan ko na talagang pigilan tong galit at inis ko. Agad naman tinapik ni Mila ang aking balikat senyas na maging kalmado lang ako.

“Chesterion Lucius Knight Valor Malcolm? Gra-grabe naman ba’t ang taas ng pangalan nito?“tumawa naman ng mahina si Mila, pagkatapos kung basahin ‘yon pumunta na ako sa meeting kasama si Mila a.k.a (agent rose.), this meeting is private kaya marami talagang cctv ang makikita at ang tanging makakapasok lang ay ang secret detective agent and our leaderboss.

“Agent rose and detective serpent, I’m glad that you are here now we have an urgent meeting to discuss.”tumango lamang kami ni Mila at tsaka pumasok na sa room na iyon agad ko naman nakita na kumpleto ang mga secret detective/agent police dito, I guess we have a new difficult mission to do.

Ilang oras kaming nag-aral kung paano siya huhulihin, marami narin siyang napatay na tao at mas malala pa nito he brutally/tortured his victim first then kapag nagsawa na siya he killed them. That bastard! I will make sure he will get arrested and put on the jail, pinapangako ko ‘yon sa lahat ng pinatay niya, mark my words I will definitely get justice to all of them. Just wait Mr. Malcolm.

*phone ringing

Agad ko naman itong sinagot, si yuna pala ang kapatid kung babae.

“Hello kuya?“pangunguna naman niya sa telepono at agad ko namang siyang sinagot “hmm yuna?may problema ba dyan?“tanong ko naman rito “Kailan ka pa uuwi?miss nakita sobra kuya *sob”nagsimulang umiyak naman siya, gusto ko man umuwi ngunit may importanteng misyon pa ako gagawin, para narin sa kaligtasan nila at ng iba pang mga tao.

“Malapit narin yuna, may tatapusin lang kasi si kuya na trabaho eh. Tahan narin sa pag-iiyak ha papangit ka dyan”pambibiro ko sa kanya ng konti, miss na miss na talaga niya ako. Pagkatapos ng usapan namin ng kapatid ko ay agad akong nagsuot ng formal attire para sa isang party na magaganap.

Maraming mga sikat na mga tao ang dadating doon, at kabilang na yung Wanted na Malcolm na ‘yon.

Nag-umpisa na ang party at medyo hindi talaga makita ng malinaw kung sino ang target but salamat sa makabagong teknolohiya we can now know who are the target or not.

“I see him Malcolm is here”napangisi naman ako, bat parang wala ata siyang bodyguard?napakadali naman tong misyon na to.

Nagsimula na kaming abangan siya ng tahimik na walang mga taong magagambalaan o masasaktan. Mabagal akong naglakad patungo sa kanya balak ko siyang kausapin muna at aliwin.

“hey,mag-isa ka lang?“tanong ko nito sabay akbay sa kanyang balikat at tumango lamang ito sabay inom ng wine
”your scent is so damn good”pabulong naman nito agad naman ako nakaramdam ng kuryente but nevermind, tumawa lamang ako ng peke

Aalis na sana siya ng hawakan ko ang kanyang kamay agad ko naman itong pinusasan at binulongan ito habang naglalakad palabas ng party, nakaramdam rin ako ng kakaiba sa kanya ba’t nagpahuli siya? Itinuon ko lamang ang atensyon ko sa kanya habang binibigkas ang mga salita

“You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you in a court of law. You have the right to an attorney. If you cannot afford an attorney, one will be provided for you. Do you understand the rights I have just read to you?“he smirk and look at me

” ты милый (your cute)“napakamot naman ako sa ulo kasi diko maintindihan

Agad naman sumalubong ang mga kasamahan ko at pinuri ako sa pagkahuli ko kay Malcolm,tumango lamang ako kahit kakaiba ang nararamdaman ko sa lalaking ‘yon.

Bago pumasok si Malcolm sa cop car lumingon muna siya sa akin bigla naman akong nanginig dahil sa matalim nitong tingin para bang papatayin niya ako ngayon. Ngumiti lamang ako sa kanya at napagpasyahang umuwi narin para makapagpahinga, hating gabi narin kasi ngayon kaya nakakaramdam ako ng antok, ilang araw din ako hindi makatulog ng maayos dahil sa madaming krimen/misyon ang gagawin. Bumuntong hinga muna ako bago pumasok sa condo.

Napakatahimik ng condo ko, wala talagang maririnig na tunog napa-upo naman ako sa kama ko at napatingin sa picture frame namin. Gusto ko nang umuwi ngunit kailangan ako rito, kailangan ko pang ipakulong ang lahat-lahat na kriminal na gumawa ng dahas.

Naiintindihan ko rin ang ilang mga kriminal dahil yung iba kasi napilitang magnakaw dahil wala silang makain at iba ring mga kriminal ay alam ko ay may kanya-kanyang dahilan sila ngunit ang ilan naman ay walang dahilan at yun ang mas ikinagagalit ko, pumapatay lamang sila ng mga inosente/walang kalaban-laban.

Natatanong ko rin kung bakit hindi pumalag si Malcolm nong’ hinuli ko siya, bakit? Anong plano niya? Patibong ba ito?

Humiga na lang ako upang matulog, ang bigat-bigat ng katawan ko dahil sa pagod napatingin naman ako sa orasan, ala-una na pala. Napakadali naman ng oras kaya napagpasyahan ko nang tuluyang matulog upang makapagpahinga narin ako.

---

“Did you sleep well?“minulat ko naman ang aking mata at bigla akong napa-atras, imposible!kinulong namin siya kanina?ba-bakit?
”Ma-malcolm?we arrested you ka-kanina? imposibleng nakalabas ka?“nangiginig naman ako, I’ve never felt this before, hindi ako nangiginig kahit nakakatakot o kaya napalakas ng awra.
Ngumisi naman ito ng mala-demonyo , para bang sinapian. Unti-unti naman siyang lumalapit sa akin at ako naman ay pa-atras ng pa-atras hanggang sa wala na akong maatrasan.

“F’ck!“napamura lamang ako dahil wala na akong maatrasan,paano na to?wala pa akong lakas na labanan siya, nanghihina ako, bakit?bakit ganito?
Mas lalong nagulat ako ng nakita siyang hubo’t hubad, napatingin naman rin ako sa aking sarili at hubo’t hubad din ako. Anong ginawa niya sakin?
Palapit ng palapit siya sa aking mukha at siniil niya ako ng halik kaya pagkalakas-lakas kung tinulak siya at…

“haa..haaa..ha…“nagising naman ako na hingal na hingal at pawis na pawis, agad naman akong tumakbo at pumunta sa banyo tsaka nagmamadaling binuhusan ng tubig ang aking mukha.

Napatingin naman ako sa salamin, mabuti at panaginip lamang ‘yon, panaginip na parang totoo. Mabuti pa at isawalang-isip ko lamang ang lalaking iyon.

-pls vote,thankyou

Chapter 2. Malcolm

Nagbihis ako ng naka-type c uniform namin. Agad na akong sumakay sa aking motor at sinimulang magmaneho, binilisan ko na ang pagpatakbo dahil late na ako, ngayon pa naman dadating si sebastian ayaw na ayaw non maghintay, patay talaga ako sa kanya.

Pagpasok ko palang sa station namin ay maraming bulong-bulongan ang aming narinig, anong meron? Hindi ko na napigilang ang curiosity ko kaya nagtanong na ako.

“Anong pinag-uusapan nyo,tino?“nagsitinginan naman sila sa akin,problema ng mga to.

“Hindi mo ba alam?“tanong niya sakin na may halong takot, malamang hindi ko alam dahil ‘di naman ako sinabihan.

“Ang alin ba?ha?“naiinis akong umupo sa kanya at tiningnan siyang ng malamig na tingin

“Yung M-malcolm, ay nakalabas na” agad naman akong napaubo at ‘di makapaniwala sa sinasabi nito.

“Ha! imposibleng makalabas siya ng mabilis, ehh patong na patong ang kaso niya,tino. Baka naman nag-bibiro ka lang”ngunit hindi ito umimik senyales na totoo talaga ang kanyang sinabi.

“Ng-ngunit paano?” nalilito kung tanong sa kanya.

“h-hindi ko rin alam”tumango lamang ako at napagpasyahan pumunta sa office ko. Agad naman akong sinalubong ni sebastian at mila

Ipinaliwanag naman nila sa akin kung bakit nakalabas si Malcolm, Namali daw ang target namin at mali daw ang taong aming nadakip ngunit hindi ako naniniwala, imposible! siya talaga iyon, Naguguluhan rin sila kagaya ko ngunit wala kaming magagawa dahil nga ay utos ito ng aming leaderboss. Natatanong ko rin kung bakit nagkaganon?

Hindi na akong nagdalawang-isip binasa ko lahat kung sino talaga si Malcolm, kumalap ako ng mga impormasyon at nakita ko na isa siyang sikat na business man, at isa rin siya sa mga pinakamayaman sa buong mundo.
Ngunit naagaw ang aking atensyon ng mabasa ang isa sa mga napost sa kanyang mga tauhan. Marami nadaw na nawawala na mga tao o kaya namatay sa mga iba’t ibang niyang kompanya. Nanghinala ako na baka isa rin siya ang dahilan sa mga pagkawala ng kanyang mga tauhan o pagkamatay. Imposible naman kasing magpost ng mga ganito ang mga tao. Kailangan ko siyang imbestigahan kung totoong inosente ba siya o hindi, pero kung malaman ko man na isa siyang criminal, ibabalik at ibabalik ko siya sa kulunga. Napasinghap naman ako.

Napatigil naman ako sa pagsaliksik ng biglang pumasok si sebastian at sinabing…

“Pahinga ka rin Liam, ito oh”sabay abot niya sa akin ng energy drink, ngumiti naman ako. “nag-abala ka pa” ngumiti rin siya sa akin

Ilang oras ata ako nagbabad sa computer ngunit wala talaga akong mahanap na ibang ebidensya skay Malcolm, nawalan narin ako ng lakas at pagod na pagod na rin ako kaya napagpasyahan ko naring umuwi. Habang papauwi ako, nasenyasan at nararamdaman ko na may sumusunod sa akin kaya huminto ako sa paglakad at humarap.

“Alam kung sinusundan mo ako, ano pakay mo! Magpakita ka!“may halong inis at galit ang aking tono ngunit hindi siya man lang magpakita sa kanyang sarili o sumagot man lang. “Ahh ganon”mas lalo akong naiinis at napagpasyahan magpatuloy sa paglalakad dahil konting lakad nalang ay mararating ko na ang condo ko.

Agad ko naman binuksan ang pintuan at pumasok sa aking condo at sinuguradong ni-lock ang pinto for safety. Kumuha muna ako ng noodles at niluto iyon at kinain, dalawang noodles ang kinain ko dahil narin sa gutom na gutom ako. Nagpahinga muna ako bago mag-halfbath at matulog. Natatanong ko rin. Sino at Ano ka ba talaga malcolm? habang tinititigan ang pader.

Malalim na ang aking tulog ng ako’y makarinig ng mga tunog gaya ng pagkabasag at kaluskos. Napamulat naman ako ng aking mata at dahan dahan tumayo, maingat akong naglakad at palinga-linga kung may tao agad ko naman nakita na basag ang bintana. Umalerto naman ako dahil alam ko kahit anong oras,minuto ay aabangan niya ako o lalabanan. Kumuha narin ako ng baril at nagpalinga-linga wala sa banyo, kusina, at sofa. Tanging sa kwarto na lamang ang natitira na hindi ko chineck, maingat kung pinihit ang doorknob at binuksan ang pinto at naging alerto. Pagbukas ko ng pinto ay walang makikita na tao man at napakatahimik, masama talaga ang kutob ko dito. Dahan-dahan akong naglakad papuntang kama habang dala-dala ang aking baril.

Tiningnan ko naman ang buong kwarto, Wala talagang makikita na tao kaya binaba ko na lang ang baril ko at ngumiti ng mapakla at napakamot sa ulo.

“Ang we~-“naputol ang sasabihin ko ng bigla ako nakaramdam ng baril sa aking ulo, agad naman tumulo pawis ko. Napamura naman ako bigla at tumawa lamang ito ng mapang-inis, pamilyar ang boses niya hindi kaya, humarap ako sa kanya at nakita ko si Malcolm. “M-malcolm?“napatigil naman ito sa pagtawa ng mahina at tumingin sa akin na may pagnanais, kinalabutan naman ako sa tingin nito. “yes”malumanay niyang sagot at ngumiti pa, binaba niya naman ang kanyang baril, may saltik na atang lalaki toh. “Anong kailangan mo? Nakalabas ka na diba, Hindi ka ba masaya nyan?“malamig na tono ng aking boses at tiningnan siya habang nakaharap kami sa isa’t-isa.

Tumingin naman siya sa akin mula ulo hanggang paa, napataas naman ang aking kilay.
Dahan-dahan naman siyang lumapit sa akin at bumulong~

“I like you debris~“agad ko naman siya tinulak sa galit at inis, galit ako dahil sinabi niya sa akin na gusto niya ako ngunit mas galit ako ng sinabi niya ang unang pangalan ko, ayaw na ayaw ko talagang tinatawag ako sa unang pangalan ko. Alam rin ng iba na ayaw-ayaw kong tawagin nila ako don.

Napahawak naman siya ng kanyang dibdib at tumingin sa akin na may ngising mala-may gustong gawin ng masama, agad naman akong naging alerto dahil don. “Debris~“uminit naman ang ulo ko ng sinabi niya ito at tumawa lamang ito
”Ano bang kailangan mo, Malcolm?“tanong ko naman nito ngunit nagulat ako ng bigla niya akong siniil ng halik,kinagat ko naman,“Ikaw ang kailangan ko”habang hawak niya ang kanyang labi, napamura naman ako at pinahiran ang aking labi at sinabing…“ka-kadiri ka! hinalikan mo ako?” he smirk and looking to my eyes

Nakaramdam naman ako ng kaba at bigla niya akong tinulak sa kama, napadaing naman ako sakit ng mahina “argh! problema mo!“akmang babangon ng siniil niya naman ako ng halik at ang kanyang kamay naman ay naglalakbay sa aking katawan, tinulak ko naman siya ng pagkalakas lakas ngunit mas malakas siya sa akin, agad naman akong nagulat dahil wala pang akong na-ecounter na ganito dahil gaano pa kasi kalakas ang kalaban ay nagwawagi ako ngunit ngayon?Anong nangyare?

-pls vote,thankyou

Chapter 3. Intimacy

Patuloy niya akong siniil ng halik at ang kanyang kamay naman ay naglalakbay sa aking katawan, pinigilan ko naman siya ngunit parang gusto rin ng aking katawan ang ginagawa niya. Pero, mali ito pareho kaming lalaki at isa pa walang kami at hindi ako bakla! Hindi pa ako ready ng mga ganito!

Buong lakas ko siyang pinigilan kaya natulak ko siya ng malakas agad naman akong ngumisi at akmang kukunin ang phone ko ng buong lakas rin niya ako tinulak at hinawakan mahigpit ang aking kamay tsaka ito ay tinali.

Sinubukan kung makatakas ngunit mahigpit talaga ang pagkakatali niya sa akin, nakita ko naman siyang biglang naghubad ng kanyang damit at ngumisi na parang nakakatakot.

“Untie you?sorry but… no.”

Hinalikan niya na naman ako pero ngayon ay kakaiba dahil nag-iinit ang aming katawan at sumasabay rin ako sa kanya hindi ko alam pero nababaliw na ata ako. Huminto naman siya ng naramdaman niya ring sumabay ako

“I see, you like it too, I’m happy”

Hindi ako nagsalita at itinuloy niya naman ang paghalik sa akin habang padaos-dos naman ang kanyang paghalik, napakainit ng kanyang labi at napagaling niya ring humalik kaya hindi ko mapigilang umung*l.

Nakita niya naman na pinipigilan kung umungol kaya nagpadaos-dos pa siya sa paghalik hanggang sa nasa dibdib na siya sa akin, nakaramdam naman ako ng kakaiba ng bigla niyang nilaro ang aking d’d’ at sa isa naman ay sinipsip niya, napakawalan naman bigla ang ung*l ko. Naiinis naman akong tumingin sa kanya ng masama at ngumisi lamang siya at pinagpatuloy ito. Pinagpapawisan na ako at tumitigas na rin ang alaga ko, napatingin naman siya sa shorts ko

“your hard?hmm~”

bulong niya sa aking tainga at hinawakan ito na, ikinuryente sa aking buong katawan.
”H-hey *gh stop~“pigil ko naman sa kanya habang tiningnan siya…

Ilang oras rin yang pinaglaruan ang aking dibdib at paghahalik sa akin hanggang sa nagsawa siya, akala ko ay tapos na siya ngunit hindi pa pala. Nag-umpisa siyang hubarin ang aking shorts at boxer hanggang sa lantad na lantad ang aking alaga. “It’s small?“bigla naman akong nakaramdam ng sakit, napakasakit niyang magsalita, alam ko naman na maliit pero sana ‘di nalang niya sinabi, nakakasakit ng damdamin. “Small pala, sayo ba?Malaki?huh?baka naman mas malaki ang sakin kesa sayo” ngumisi naman ako sa kanya na may halong pang-iinis sa sinabi ko. But he just smirk to me and say “let’s see”

Pinasok niya naman ang kanyang kamay sa butas ko na ikina-ungol ko, Hindi ko rin maitatanggi na ang kanyang kamay ay napaka-init sa loob ng butas ko. Binilisan niya naman ang pag-galaw ng kanyang tatlong daliri sa loob ko na naging sunod-sunod na paggawa ko ng ungol. Napasabi na lamang ako sa aking sarili na “ayaw ko na, gusto ko natong matapos!”.

Pareho kaming pawis na pawis at namumula ang mukha sa sobrang init ng ginawa namin. Nang matapos siya sa paglalaro ng kanyang kamay ay bigla niya itong kinuha at sinabing…”Are you ready debris or not?“pinagsasabi nito? naguguluhan kung tanong sa aking isip “ha?“ngumiti lamang siya at “I guess you’re ready” agad niya naman hinubad ang kanyang pang-ibaba at ngayo’y ako’y natulala sa aking nakita, kumurap-kurap pa ang aking mata kung nanaginip ako sa aking nakita. Bakit malaki ang sa kanya?ba’t sakin ay, nvm.

“I will put it in now, so take just a deep breath okay?“tumango lamang ako at hindi ko alam ang ibig sabihin niya ng biglang pinasok niya ang kanyang alaga sa butas ko na ikina-ungol ko at ikasakit “t-tama na, m-masakit *sob”napa-iyak naman ako sa sakit ngayon ko lamang to naramdaman sa buong buhay ko!

“Sorry, but I can’t. Just relax okay? and everything will be fine. trust me Debris”he kiss me gently and move gently too. Sa una ay masakit hanggang sa tumatagal na ay nararamdaman kung masarap pala sa pakiramdam ito, ilang ulit naming ginawa at hindi ko na mabilang kung ilang rounds ang aming nagawa.

Bigla akong nawalan ng malay at hindi ko narin alam ang nangyare. Sinabi ko na lamang sa aking isip na sana ay “panaginip”lamang ito, sana panaginip lang ang lahat ng ito.

[Lucius Knight point of view.]

I don’t know why I did this to him, but I just did this because he driving me crazy. When, I first met him in the party and he’s the one who approach me and he’s scent is so d4mn good!

Alam kung police siya at idang detective but I can’t stop my feelings to him, it’s getting bigger and bigger. But, now I feel good and happy we make love. Hinawakan ko ang kanyang mukha na mahimbing na natutulog at hinimas ito. “I’m sorry, I just can’t control it” at hinalikan ko siya sa mga labi at napagpasyahang umalis.

Gusto ko man manatili but I can’t because I have to do important right now. Bago ako umalis I left note to him, I know he will be mad but it’s okay. Napasinghap naman ako ng hangin, kung hindi sana pina-inom ni Lester yun sa akin hindi ko magagawa yun kay debris.f’ck, but he liked it naman(smiled).

“Boss, we have a problem. Mr. Carnell is invistigating you this past 2 days”I just nooded and said “it’s okay, he will not find who truly I am”so, iniimbestigahan mo pala ako debris?I’m happy

*Phone ringing

I pick up the phone and answer the call

“Hi babe~“flirty voice of liana

“oh liana, are you flirting on me?“napangisi naman ako sa tanong ko, she’s liana my fiancé. Kung nagtataka kayo kung bakit fiancé ko siya nagtataka rin ako,by the way in arrange.

“are you mad?hmph! is it because I’m you fiancé remember, Lucius”ohh here we go again, I think pupunta na naman siya dito at mag-gagawa ng gulo, I just call ended it and focusing in the laptop.

A few minutes later, I receive a call from my bodyguards.

“Sir, your fiancé is—“naputol dahil biglang nagsalita si liana “hey babe!PAPASUKIN MOKO KUNG AYAW MONG SUNUGIN ANG KOMPANYA MO!“pagbabanta niya sa akin “is that a threat?go on and do it. I don’t really care,after all.”mas lalo siyang nagalit at pinatay ang telepono.

Napahawak naman ako sa aking ulo, That girl,liana is getting me more,more and more irritating right now. Kung hindi lang talaga pabagsak company nila, and our father’s are not friends, I’m sure I killed her before.

Tinapos ko na lamang ang ginawa ko at hindi ko rin maiwasang isipin si debris, the way we make love, I can’t erase it on my mind, the way he moaned to me.

-pls vote,thankyou

Chapter 4. WHY?

[still pov of Lucius Knight]

“Boss, nahuli napo namin siya”napangisi naman ako at pinuntahan ang underground basement namin na iilan lang ang nakakaalam at tanging mga pinagkakatiwalaan lamang na tauhan.

Napatingin naman ako kay Carmila Hudson a.k.a agent Rose. Nalaman kasi niya ang totoo na totoong criminal talaga ako, so I have no choice to kill her, to out of her.

Tinanong ko naman siya kung…”Any last word, agent rose?“sinamaan niya naman ako ng tingin “just go to hell!!”I slap her namula naman ito dahil sa pagkalakas-lakas ng pagkakasampal. Lumuhod naman ako at hinawakan ng mahigpit ang kanyang buhok at napasigaw naman siya sa sakit, this is I want to hear! Hinigpitan ko pa ang pagkakahawak at pagkatapos ay hinawakan ang kanyang panga.

“Arghh-!“sigaw niya sa sakit “ta-tama na!tama na please*sobbing”nagmamakaawang niyang sabi habang umiiyak at nanghihina sa ginawa ko.

“Wala kang *sob p-puso!Criminal! Devil!Cursed you Malcolm!“napangisi naman ako sa kanyang galit na galit na sigaw “thank you”and smile to him while putting a gun on his head and trigger and shot his head. “Clean this mess now” I said with a coldy tone and clean my gun with a tissue and leave the underground basement.

Napatingin naman ako sa aking relo, it’s already 6pm in the evening, I should go home and sleep. Inutusan ko na lamang ang tauhan ko na imbestigahan so Debris Liam Carnell, I want to know him, where he live, age, family, his background and all about him I want to know it. And I smiled before go to bed and sleep.

---

[Debris Liam point of view.]

Nagising ako ng masakit ang buong katawan ko ang gagong yun, haystt! Nakita ko naman na may nakalagay na notes sa desk ko.

“I’m sorry, I have important to do right now. I know it’s hurt you should rest more~-” hindi ko na tinapos binasa dahil naiinis ako, pinunit ko lamang ito at tinapos sa basurahan. I wish hindi ka na magpakita sa akin dahil kung magpakita ka man papatayin na talaga kita ng walang alinlangang. Kumain na ako at nagbihis upang magduty ngayon, masakit man ng konti ngunit dapat paring kayanin,bahala na.

Sinasampal-sampal ko pa kanina yung mukha ko dahil sa di makapaniwala na may nangyare talaga sa amin, kala ko panaginip di pala.

Pumasok ako sa station namin na walang ka-awra-awra at bad mood. Nagtataka rin ako kung bakit wala si mila, eh never naman yun nalalate kaya nagtanong nalang ako sa kapwa police ko ang sabi naman daw may pinuntahan daw itong importante kaya tumango-tango lamang ako.

Napatingin naman ako sa relo alas dose na ng tanghali at wala parin si Mila, I guess importante talaga ‘yon. Napagpasyahan ko naring kumain at pagkatapos ay magpatuloy sa ginagawa naming report at may pinuntahan ring ang isang criminal na kami-kanilang nadakip tinanong ko muna ito at pagkatapos ay natapos ko na itong paaminin, natawa naman ako ng konti, napakagaling ko talaga!

Bumalik na ako sa station, mga 3pm sa hapon ngunit wala paring mila ang dumating nangangamba narin ako sa babaeng yun, tinawagan ko naman ito ngunit out of coverage area ba’t niya naman pinatay yung phone niya, ang weird naman. Ilang oras akong naghintay sa kanya habang kumakalap mg impormasyon tungkol sa malcolm na ‘yo ngunit walang mila ang dumating. Nag alas-ostso nalang wala pa siya, nagtanong-tanong rin ako kung nag-text ba ito sa kanila. Umuwi na lamang ako sa bahay at nagbabakang-sakali na papasok siya bukas.

Pangatlong araw na ngayon ngunit wala parin siya, nag-aalala na ako kay mila. Nasan ka na ba Carmila Hudson! Napahawak naman ako sa ulo sa pag-alalala.

“Liam, may nakitang bankay na nakatapon sa isang ilog, parang si-si Carmila” agad naman akong napakuyom ng kamao at hindi naniwala sa kanyang sinabi, imposible naman si mila yun.

“Nagpapakatawa ka ba, Sebastian? Baka naman kamukha lang” tumingin naman ako sa kanya ng malamig, walang-alinlangan pumunta ako don upang kumpirmahin kung si mila ba yun o hindi.

Sinundan ko naman ang sasakyan ni sebastian na tinatahak ang daan patungo doon, hanggang sa huminto na siya at huminto narin ako. Agad naman akong napatakip ng aking ilong ang baho at parang ilang araw na itong patay. Pinasuot niya naman ako ng facemask kagaya niya, Nakita ko naman ang ibang kasamahan ko na kinukuha ang bangkay kaya walang alinlangang pinatigil ko sila at binuksan ang zipper. Habang maingat ko itong binubukas nakaramdam na ako ng panginginig at isinawalang bahala ko nalang iyon at ipinagpatuloy sa pagbukas ng zipper nito.

Nakita ko naman ito hindi ako makapaniwala si m-mila nga agad ko naman sinarado ito at umalis. Napasabunot naman ang ulo ko, bakit?bakit mila? Malakas si mila imposibleng nahuli lang siya bigla pwera na lamang at nag-iimbestiga siya ng mag-isa lamang. Sinabihan na kita Mila eh! Magpasama ka kung may iniimbestigahan ka! Hindi ko na napigilang umiyak, bumabalik naman sa ala-ala ko ang mga pinagsamahan namin ni mila. Siya ang laging nandyan kapag malungkot ako o kaya may problema, maldita siya ng konti ngunit mabait naman siya kung sana tinawagan man lang o tinext niya ako kung saan siya o kaya hinanap ko na siya hindi sana mangyayare to!Hindi ka sana mamatay!

“K-kung sana s-sana man lang h-hinanap na k-kita agad *sob mila!” napakabigat ng aking pag-iyak ng biglang may nag-abot ng panyo sa akin napatingin naman ako si Lucius lang pala ang Malcolm na yan, ba’t siya nandito!?. “Hi-hindi *sob ko-ko *sob k-ka-kailangan niyan!umalis kana!“pagtatanggi ko sa kanya ngunit imbis na umalis ito ay tinabihan niya ako habang umiiyak parin ako, Hindi ko na talagang pigilan ang iyak ko. “You can borrow my shoulder to cry on” nagulat naman ako sa sinabi niya kahit naguguluhan rin ako kay Lucius, tumanggi naman ako ngunit bigla niyang sinobsob ang mukha ko sa balikat niya, di talaga niya ako tigilan kaya bumigay naman ako at binuhos ang pag-iyak ko, bahala na to.

“Shhh,it’s okay, it’s not your fault.”pagpapatahan niya sa akin habang hinihimas ang aking likod, napatango naman ako ngunit habang patagal ng patagal ang paghihimas niya ng bigla akong napatulak siya ng malakas “why? don’t you like it?~” sinamaan ko naman siya ng tingin “yeah and ever” malamig naman ng tono ang aking boses at umalis sa kanya, napakamanyak.

-pls vote,thankyou

Chapter 5: investigation

Kailangan kung imbestigahan ang pagkamatay ni mila, kailangan niya ng hustisya, he deserves justice!

Pinuntahan ko muna ang pinagdalhan kay mila at ininbestigahan ang kanyang katawan. Dalawang balang baril ang nasa kanyang ulo na naging dahilan sa pagkamatay niya, pamamaga sa kanyang pisngi parang sinampal ng kamay man o mga bagay, ang kanyang mga kamay at braso ay ba-bali-bali gusto ko man tumigil sa pag-iimbestiga sa kanya dahil ayaw kung tingnan kung paano siya pinahirapan. Nakita ko naman ang kanyang gilid na bewang ay may tatlong saksak ito at sa isang gilid naman ay dalawang saksak. Bakit ganito ang ginawa nila sayo mila?ipinagpatuloy ko ang pag-iimbestiga, madaming pasa ang kanyang mga katawan hanggang sa natapos narin, napabuntong hininga naman ako.

Masakit mang tanggapin ang sinapit mo at pagkamatay mo ngunit kailangang tanggapin. Aalis na sana ako sa morgue ng maalala na may mini camcorder kami, oo nga naman ‘di naman talaga mawawala yun dahil dala dala namin palagi iyon baka yun na ang susi sa pagkamatay niya. Agad ko naman sinabihan ang babaeng naka-assign kay mila.

“Wala ba talagang maliit na bagay na nasa damit niya? Imposible naman yun miss, baka pwedeng tingnan ko?“wala naman siyang magawa dahil nagpumilit ako kaya tumango na lamang ito. Tiningnan ko naman ang kanyang damit at pantalon ngunit tama nga siya wala talaga baka ay nahulog ito sa ilog o napasama sa alone? Mabuti pa at bumalik ako uli don.

Bakit nga ba nandon si Lucius?bat parang alam niya?Hindi kaya may alam siya sa pagkamatay ni mila o isa rin siya sa pumatay? naguguluhan ako ngunit kailangan ko pang hanapin ang totoo. Pinaandar ko naman ang aking motor at pumunta sa ilog. Kung sakaling malaman ko na alam niya at suspek siya dito hindi ako mag-aatubiling arestuhin siya o mas malala pa don.

Tiningnan ko na ang buong paligid ngunit wala talaga, wala talaga akong makita na mini camcorder. Ilang oras na ata akong naghahanap ngunit wala talaga hangang sa nag-takip silim na. Naisipan ko naring bukas ituloy ang paghahanap dahil gumagabi narin. Binago ko narin ang condo ko upang hindi ako masundan ng lokong si Malcolm! Baka kasi ulitin niya naman ang gagawin niya. Naisipan ko ring tawagan ang kapatid ko upang ipaliwanag sa kanya kung bakit di pa ako makakauwi.

“K-kuya? naiintindihan ko po ngunit totoo po ba talaga wala na si ate mila *sob sayang hindi ko pa siya nakikita sa personal *sob napaka-unfair naman!*sob ang bait bait ni ate ehh sobhic” Rinig na rinig ko sa kanyang telepono ang paghikbi at pag-iiyak, napayuko naman ang ulo ko at pinipigilan ring umiyak “shhh tahan na, okay? magiging okay rin ang lahat” pagpapatahan ko naman sa kanya ng pag-iiyak. Natapos ang aming usapan at napahiga naman ang aking ulo sa couch. Sunod-sunod ang mga masamang nangyare kung sana hindi ko nalang sinabi kay mila na iniimbestigahan ko si Malcolm hindi sana mangyayare to. Sa lubhang pagluluksa ko at pag-iisip ay dinalaw rin ako ng antok.

…

“AHHHH!! MILA!HINDIIIiiiii!” nagising naman ako habang sinisigaw ang mga salita na iyon.Pawis na pawis at hingal na hingal akong minulat ang aking mata at agad ko naman nakita si Lucius na nag-aalala. Lumaki naman ang mga mata ko at biglang tumayo at sinugod siya.

“Ba’t ka nandito?Anong pakay mo sakin? ba’t alam mong nandito ako? sinusundan mo ba ako ha?“sunod sunod kung mga tanong sa kanya habang hinahawakan ng mahigpit ang kanyang necktie at pinipigilan ang sariling suntukin siya…

“I miss you,do you miss me too~“medyo horny at nang-aakit nyang tono sa pagsasalita, agad naman uminit ang ulo ko ng sinabi niya ‘yon.”Wala akong pake, pwede ba umalis ka na! Wag na wag mong uubusin ang pasensya ko Mr. Malcolm”pagtataboy ko sa kanya at pagpapalabas sa pintuan ko ngunit pinipigilan niya naman ang kanyang sarili, inuubos niya talaga pasensya ko!

“Ano ba talagang kailangan mo ha! Anong gusto mong sabihin,sumagot ka?!!“naiiritang at may halong galit na tanong ko sa kanya. Humarap naman siya sa akin at napahawak sa mukha at lumapit naman sakin at bumulong. “You, I want you~“ngumisi naman siya sa akin na ikinapula bigla ng aking mukha, agad naman akong bumalik sa tunay na ako.

“Ha?Ako? kung yan lang gusto mong sabihin, pwedeng umalis ka na?!” malamig na tingin ko naman sa kanya, ba’t ayaw niyang umalis! mapipilitan ko talagang suntukin to. “Okay,okay, so don’t be mad, see you later.”at hinalikan niya naman ako bigla at umalis siyang may ngiti sa labi at ako naman ay naiwang tulala, naguguluhan,nalilito,nagagalit, halong-halong emosyon ang nararamdaman ko.

“M-MALCOLM!!“tumawa lamang ito at tuluyang umalis, napasuntok naman ako sa pader. “Fuck!*punch Fuck! *punch FUCKKK! *big punch how dare him! he did it again! He kiss me!!“napasabunot naman ako sa ulo at napag-isipan naring maligo.

Ilang araw narin akong walang ligo at walang pahinga sa kakahanap ng impormasyon at kakahanap ng ebidensya. Napakahirap hanapin kung sino ang pumatay kay mila, kung sino man yung gumawa nyan sa kanya, napakagaling niya kahit fingerprint or footprint wala talagang madedetect. Napakaingat niyang ginawa ito, wala ka talagang makikita kahit ano. Nag-iimbestiga rin naman ang kasamahan ko dito, gaya rin sakin wala rin silang nakuha na clue. Wala na akong choice kundi humingi ng tulong kay agent snake. Si agent. snake o Leonardo kasi ay isang magaling at matinding secret investigator. Kahit walang mga bakas ng pagpaslang o maingat na killer nakakukuha pa talaga siya ng clue o nag-eestimate siya. Isa rin siya ang hinahangaan kung agent at detective sa amin. Alam kung hindi magiging madali na tulungan niya ako dito dahil alam ko rin na marami siyang ginagawa pero baka naman ay papayag siya, ha bahala na!

Kumatok naman ako sa office niya at bigla naman itong bumukas, ang nakakatakot at napakalamig ang atmospera ng kanyang office parang bang pinamamahayan ng mga mababangis na hayop. First time ko ring pumasok sa office niya kasi never talaga akong nagdesisyon ngayon lang dahil wala na talaga akong choice.

“What do you want, serpent?“nagulat naman akong bigla siyang nagsalita sa likod, teka kanina lang eh wala siya? Imposible namang hindi ko maramdaman ang yapak niya, napangisi naman ako magaling talaga siya. “I need you help,agent snake”kalamadong sagot ko dito, naglakad naman siya patungo sa kanyang upuan at umupo.

“I can’t, busy ako sa iba nalang”sabay naman pagtype sa kanyang laptop halatang busy nga dahil tambak na tambak ang mga papeles. “Kahit ngayon lang sir!please!“yumuko naman ang aking ulo habang nagmamakaawang papayag siyang tulungan niya ako…, “I can’t, I have a lot to do.”malamig naman niyang sagot, pero hindi ako tumigil sa pagmamakaawang papayag siyang tulungan niya ako

“Please, I will do everything if you help me sir! tutulungan kita dyan, kaya please help me, agent snake!“napahinto naman siya, mukhang gumana yung sinabi ko sa kanya “you will do everything huh?okay”ngumisi naman ito kinalibutan naman ako dahil parehong ganyan rin si Malcolm,“ta-talaga?sa-salamat”paulit-ulit na pagsasabi ko ng salamat sa kanya..

“Let’s go, where it happened and tell me the cause of her death”nabuhayan naman ako, sinabi ko naman agad yun sa kanya at dinala ko siya kung saan tinapon si mila

“Nakita ng mga nakatira rito na may humintong van at tinapon si mila dito”yumuko naman siya at tiningnan “Nakita ba nila ang plate no. ng van?“tanong naman niya bigla at I shake my head na ibig sabihin ay wala “ohh I see, we have to find cctv here”tumango lamang ako at tumulong sa kanya hanggang sa nakakita kami ng cctv, pinakausapan naman namin ang may-ari kung pwedeng tingnan ito at luckily, pumayag naman sila

Tiningnan naman namin ang petsa nong tinapon si mila don sa ilog, medyo gabi na kaya di-gaano kita, Nakita ko naman si Leon na nakapokus na tinitingnan ang footage. Nagpokus rin akong tingnan ito hanggang sa dumaan ang black van na ang nagtapon sa bangkay ni mila…,“play it here again”ma-awtoridad na utos niya sa akin at ginawa ko naman ito, paulit-ulit naman itong play at stop habang nagsulat naman siya

Ngayon ko lang rin naiisip, hindi man lang ako nagtanong-tanong rito kung may cctv ba.

-pls vote thankyou

Chapter 6: Jealous

“again play backforward it”tumango lamang ako at sinunod siya, meron rin akong biglang nakita ang plate no. ng van kung kaya pinause ko, tiningnan naman ako ni Leon “this plate leon, tingnan mo malinaw rito sa isang cctv I guess we have clue, should we find it now?” Tumango naman siya at lumapit sa akin para klarohin ito

“hmm, it’s much clear to see the plate sa second footage, goodwork Liam. yeah we find it now, let’s go” ngumiti naman ito bago tumayo, nagmangha rin ako sa pagngiti niya at napakaganda palang tingnan sa personal.
Bigla-bigla lamang nagsalita ang aking labi “ang ganda~” napatakip naman ako sa aking labi ng bigla siyang lumingon “what?”I shake my head kaya tumango lamang siya at nagpatuloy naglakad papalabas sa bahay ng mag-asawang Carter.

Hindi ko dala ngayon ang motor ko at nakasakay lamang ako sa kotse ni leon, I mean ni agent snake. Nagsimula siyang mag-paandar ng kotse at nagmaneho ng may konting kabilisan. “we have to go back muna sa office”pangunguna niya at tumango lamang ako, ilang minuto siya nagmaneho at buong byahe namin ay tahimik lamang medyo awkward kasi makipag-usap sa kanya. Huminto naman siya hudyat na nadito na kami sa station namin agad naman kaming lumabas sa kotse at pumasok sa station.

Pagpasok ko palang ay agad akong sinalubong tino at pawis na pawis pa, magsasalita sana ako ng nauna siyang magsalita.

“Ka-kanina kapa *wiping sweat hinahanap ni Mr. Malcolm, Liam” agad naman napataas ang aking kilay, ano naman ang kailangan niya? “ngayon?sabihin mo may ginagawa pa ako”tumango naman ito at umalis, “Is it important,Liam? well you can go for it, it’s okay me” tumawa naman ako ng peke.

“Hindi ‘yon importante Leon, hehe kaya tara” napakamot naman siya sa ulo at naguguluhan ng inakbayan ko siya habang naglalakad at kumalas naman ako nong nandito na kami sa office niya. Naghintay nalang ako sa labas dahil may kukunin lang naman siya at wala rin naman akong gagawin sa office niya tsaka napakalamig pa ng office ni agent snake,hayy.

Ilang minuto pa ay lumabas na siya dala-dala ang envelope, tinanong ko naman siya agad don habang naglalakad. Sasagot na sana siya sa tanong ko ng biglang may humarang sa amin, pagtingin ko naman ay walang iba kundi si Lucius, ang Malcolm na ito!

“Ohh Malcolm right? One of the famous businessman in the world, nice to meet you”pangunguna naman ni leon at mag-aabot sana ng kamay para makipag-shakehands ngunit tumanggi ito, aba how dare him to ignore agent snake, kahit man lang rumespeto na makipag-shakehands wala talaga! I’m really really disappointed to him!

“Deb-”naputol ang sasabihin niya sana ng hinarap ko si leon, “Tara, we have to find it now”tumango naman siya sa akin at ngumiti ako kay Leon at ngumiti naman siya ng pabalik. Nakita ko naman na matalim ang tingin ni Malcolm sa akin ngunit wala akong pakealam sa kanya ang importante ay malaman na namin kung sino ba talaga ang pumatay kay mila.

“Mr. Malcolm, I’m sorry I can’t talk to you for now me and agent snake is having important to do right now, may we excuse?“medyo malamig na tono ng boses at akmang aalis na kami ng hinawakan niya ng mahigpit ang aking kamay.

“Teka lang! bitawan mo nga ako!” pagpupumiglas ko sa kanya upang pakawalan niya ako, ano na naman kasing pumasok sa isip nito. Ngunit hindi talaga niya ako binitiwan mabuti na lamang at tinulungan ako ni leon este agent snake. “Let.her.go”medyo madiin pa nitong sabi at nagtinginan sila na para bang naglalaban ang kanilang mga mata na hindi kukurap “and who are you too stop me?” napahawak naman ako sa kamay, grabe naman maka-hawak namula talaga

Sumagot naman si leon, “his my comrade and friend, don’t ever do that again, let’s go liam” he grab my hand and leave malcolm na naiinis, napangiti naman ako medyo mahigpit lamang ang paghahawak niya sa kamay ko ngunit, okay lang kesa naman nong kanina. Bago kami pumasok sa kotse binitawan muna niya ang kamay ko at nagsalita naman siya habang nasa loob kami ng kotse.

“Oh, I don’t know na ganon pala si Mr. Malcolm. I can’t believe he did it to you?Anong kailangan niya”habang hinawakan ang kamay kung namumula sa sakit “Hindi ko rin alam. Ngunit salamat ha, tinulungan mo ako” nagkatitigan naman kami saglit at mga ilang minuto pa ay nag-iwas tingin kami, ba’t namumula ako at tsaka ang init sa kotse kahit na may aircon naman. “ehem *pekeng ubo salamat ulit talaga, kung wala ka don hindi ko alam kung bibitawan pa ako nong may sayad na malcolm” tumawa naman siya ng mahina at ngumiti “wala yun, maliit na bagay” ngumiti rin naman ako ng palihim, naiisip ko ring—napakagwapo naman ni leon, swerte siguro ang magiging gf niya…

Nagpatuloy lamang siya sa pagmamaneho habang nag-uusap naman kami.

[Lucius Knight point of view]

“who’s that guy? I SAID WHO’S THAT GUY NA KASAMA NI DEBRIS!?!” galit na sigaw at napakalamig ang boses ko, hindi ko alam kung ano tong nararamdaman ko. Gusto kung patayin at pahirapan ang lalaking ‘yon. How dare him to touch my Debris, I’m the one who will touch him not him! “S-sir mal-malcolm, siya *cough si Leonardo Craige o mas ki-kilalang *wiping sweat *clear throats mas ki-kilalang age-agent snake”napatingin naman ako sa lalaking itong naglakas loob na sabihin kung sinong taong iyon

“Hmm, so, he’s Leonardo what a stupid name.tsk” agad naman siyang yumuko at umalis. Napaka-duwag naman, boses ko lamang iyon nanginginig na sila pano na kaya kung mag-cocombat na, wala pang ilang minuto patay na. Napahawak naman ako sa aking mukha, what an idiot. Pumasok naman ang sekretarya ko at binigay ang pagkakinlanlan o pagkatao ng Leonardo na iyon. Napangisi naman ako, go on enjoy your last day with my little debris~.

“Boss, we have a problem”napatingin naman ako kay chad, ang mas pinagkakatiwalaan kung tauhan. “What is it, Chad?“sabay pour ng wine at ininom ito “they investigating us, should I kill them?“ngumisi naman ako “who are them?” nag-ayos naman ako ng sintido habang hinihintay ang kanyang sagot. “It’s your little debris and Leonardo a.k.a agent snake” bigla naman uminit ang ulo ko at nabasag ang glasswine na hinahawakan ko. Fuck! Magkasama sila?

Narinig ko naman na nagpatugtug ng musika si Chad at relate na relate sa akin na ikinagalit ko at ikina-inis.

“That should be,holding your hand~"
"~~~~~~. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~"
"~~~~~~. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~”

“That should be me, that should be m-”naputol ang pagpapatugtug niya na nakita niya akong malalim na tingin. ” ‘di ka naman mabiro, boss hehe”pakamot pa nito sa ulo tsaka umalis na tumatawa ng peke,aba.

“CHAD!“galit at inis na sigaw ko nito habang umaalis papalayo

Chapter 7: Punishment

[Leon/a.k.a agent snake point of view]

We still finding kung saan malo-locate yung plate ng van na ‘yon,medyo mahirap ito but now we have clue. Ginamit narin namin ang makabagong teknolohiya para mapadali ang paghahanap ng plate na ‘yon. Hating gabi narin kaya napag-isipan ko nalang na pauwiin si liam at ako muna ang bahala dito.

“Bu-but leon, kaya ko pa naman”tsk, kaya pa daw tas nanghihina nga yung boses “no more but’s Carnell, go to home and sleep” nagulat naman siyang sinabi ko ang kanyang apilyedo bigla, he have no choice naman kaya sumang-ayon lamang siya “it’s okay I will be fine”ngumiti naman ako sa kanya dahil bakas sa mukha ang kanyang pag-aalala at niyakap ko naman ito kita ko naman ang kanyang gulat yumakap narin naman siya pabalik, he’s like my brother

Nakita ko naman na pinaandar niya na ang kanyang motor at umalis, napabuntong hinga naman ako.

The truth is, I can’t focus on investigating kapag may kasama ako, it’s like nawawala yung kakayahan ko/ang pagiging magaling ko kapag may mga kasama akong naghahanap, nawawalan kasi ako ng focus, now my mind is clear at. Masama ang kutob ko sa malcolm na ‘yon para bang may nalalaman ito, yung ginawa niya kay liam it’s questionable. Isa lang ang masasabi ko napakadelikado niyang tao, Isang tingin ko lang sa kanya, nakikita ko sa mga mata niya na marami na itong napatay. I should investigate him too.

Sinundan ko lamang ang amoy ng bangkay na hindi parin nawawala, hanggang sa huminto ako sa isang nakakatakot na kagubatan. Napaka-lakas ng amoy ng mga bangkay napatakip naman ako ng ilong at walang-alinlangan nagsimulang maglakad ng maingat lalo na kasi gabi na ngayon.

The scent of the dead is getting stronger and stronger at alam ko na malapit na ako sa kinaroroonan nito.

“Wh-what the hell?”

Napamura naman ako ng mahina at napahinto sa dami-daming patay na nandito ang ilan ay kinakain ng aso o di kaya ibang mga hayøp, kung Hindi pa ako sanay ng ganito siguro nagsusuka na ako sa nakita ko ngayon. Magpapatuloy pa sana ako ng pag-iimbestiga ng may nakarinig ako ng yapak kaya agad naman akong nagtago at ino-obsebahan ko kung sino ang mga ‘yon.

“Si boss talaga, ang daling magali-” napatigil naman siya sa pagsasalita ng mag-isa na ma’y tumawag sa kanya, agad naman niya itong sinagot, hindi ko gaano marinig ang pinag-uusapan nila puro “oo,ah, at sige” lang ang sinasagot ng lalaking ito sa kausap niya sa telepono, mga ilang minuto rin sila nag-uusap hangang sa natapos na.

Akala ko ay magpapatuloy itong maglakad ngunit hindi pala, huminto muna ito at napakamot sa kanyang ulo tsaka kumuha ng isang sigarilyo at sinindihan ito.

“Sino ka?Anong kailangan mo?~~*slowly walking -go on, magpakita ka ‘di naman ako nangangagat eh” agad naman akong nagulat alam ba niyang nandito ako ngunit imposible, napakaingat ng mga galaw ko imposible ngang malaman ito. “Ayaw mo talaga? ako na ngalang *whistle”magpakita na ba ako? Arghh hindi ko alam ngunit wala na akong choice, kailangan ko nang magpakita sa kanya, mapapalaban na naman ata ako. Lalabas na sana ako sa pagtataguan ko ng may lumabas, babae? Hindi ko maaninag mukha niya dahil napakadilim ng aking pinagtataguan kaya hindi nalang ako lumabas at inobserbahan na lamang sila.

Tumawa lamang silang dalawa at napahinto, tumingin sila sa aking pinagtataguan. “Guni-guni mo lang ata siguro Chad, HAHA”tawa ng babaeng ito sa kanya pagkatapos sabihin ‘yon “hayy, baka nga. Ikaw kasi tinakot mo pa ako kanina”napakamot naman ito sa ulo at tumawa ulit itong babae at nagsimula na silang lumakad papaalis, napabuntong hinga naman ako at napahawak sa dibdib.

Kinabahan ako non’ balak ko sanang lumabas para harapin sila mabuti nga lang at sinabi ‘yon ng babae. Umalis na lamang ako sa lugar na ‘yon at bumalik sa station. Tumigil muna ako sa pag-iimbestiga, kumuha lamang ako ng mga ilang litrato ng mga bangkay at sa lugar na ‘yon para sa ebidensya.

Agad akong umupo sa upuan ko at binuksan ang computer, napatingin naman ako sa mga pinicture ko kanina mga nawawala na mga tao pala ito at patuloy paring pinaghahanap, Ohh god! napakab4liw ang gumawa nito sa kanila. Sa pagse-search ko ng ibang mga detalye ay hindi ko namalayan na unti-unti akong nakaramdam ng antok at hanggang sa tuluyang nakatulog sa desk ko.

[Liam point of view]

Gusto ko rin sanang manatili at tulungan siya ngunit tumanggi ito kahit na magpumilit ako kay agent snake wala talagang pag-asang sumang-ayon ito. Ilang minuto rin ako nagmaneho papunta sa condo ko at nandito na nga ako, pagod at nanghihina ako ilang araw narin kasing walang pahinga tong katawan to sa kakahanap ng mga ebidensya. Nag-stretching muna ako sa balikat ko bago ko binuksan ang ang pintuan.

Nagulat naman akong kaharap ang taong ayaw na ayaw na ayaw kung makita---walang iba kundi yung Malcolm na ‘yon, yung mataas na pangalan hindi ko man lang alam kung anong nickname nito, “M-malcolm? ba’t ka nandito?ano kailangan mo?“sunod-sunod na tanong ko nito, grabeng malas toh “Debris,do you miss me?~“medyo malibog nitong sabi sa akin “nagpapatawa ka ba?alis!“sabay tulak ko naman nito ngunit bigla lang naman niya kinuha ang kamay ko at pinalupot niya ako sa kanyang mga bisig at hinawakan ang aking bewang, lintik! bat ang lakas niya! “trying to escape huh?no way.”palapit ang kanyang mukha sa akin na ikinuryente ng aking buong katawan bigla naman ako nitong hinalikan, pilit ko siyang tinutulak at pinipigilan ngunit mas malakas siya sa akin. Hindi! Hindi to pwede! Ayaw kung may mangyare ulit samin!

Mabuti nga lang at naisipan niyang tumigil sa paghalik “respond my dearMmm” tinaliman ko naman siya ng tingin at sinabing ” *cough *cough your cr4zy Malcolm!” parang naman mamatay ako sa mga halik nito sa sobrang diin “call me Lucius not Malcolm”malamig nitong tono ng kanyang boses, paiba-iba ang mood niya para bang weather, weather weather lang ehem* ehem* umayos ka liam! “huh?you want me to call—kiss me again o-okay okay Lucius stop~Mmm” hindi ko mapigilang umungoll dahil sa sa--- agad ko naman itong tinulak napahawak naman ako sa labi ko at pinahid sa aking damit, ang basa kasi ng labi ko sa paghahalik niya grabe.

Tinititigan niya naman ako sa kanyang nag-yeyelong mga mata at “don’t you like it? gusto mo yung lalaki mo?ha?tell me?!” nagulat naman ako sa sinabi nito, anong lalaki? he mean si Leon?grabe naman to, “pfftt, lalaki?ko? fyi lucius, walang tayo remember that. Wala kang pake at karapatan kung sino man ang g—” naputol naman ang binibigkas ko sa aking bibig ng magsalita ito “I have rights, because I mark you mine.mine only. No one can touch you except me.Debris.” madiinang sabi nito sa akin habang tiningnan ang mata ko, napalunok naman ako ng ilang beses.

“Hindi moko pag-aari---ibaba moko! Aray! ahh anong bang problema mo?!” Ikaw ba naman ang biglang binuhat tsaka ibinagsak sa kama na para bang isang sako akong bigas, hawak hawak ko pa likod ko sa sakit ng hindi ko namalayan na nasa ibabaw na pala siya sa akin at hinawakan ang aking dalawang kamay. Bumilis naman agad tibok ng puso ko.

“te-teka, teka, teka release me now Lucius or else I will be arresting you right now.” pagbabanta ko nito habang seryosong nakatingin sa kanya “go on, if you can~“ngumisi naman ito kagaya nong’ unang kita pa namin, unti-unti naman niya akong hinalikan sa leeg at kinagat ako bigla, napadaing naman ako sa sakit “this is your punishment because you let leon touch you.”pinagsasabi nito Hindi ko maintindihan kung anong ibig sabihin niya sa kanyang sinabi, pilit man akong nanglaban ngunit wala talaga, nawalan narin ako ng pag-asang pigilan siya “hmm I see, do you like it now~“bumulong naman siya sa akin “never.”tipid kung sagot nito na ikana-iba ng kanyang ekspresyon, he ripped off my clothes,napa-iyak naman ako, hindi sa takot kundi napakamahal kasi ng damit nayon ilang buwan kung pinag-ipunan tas ang dali-daling pinunit lang niya? unfair.

Napansin niyang umiiyak ako kaya nawala yung pagiging malamig na ekspresyon niya naging maamo ito “shh it’s your fault, accept.your.punishment.debris” he kissed my cheek and caressing me again, bawat haplos at halik niya na dumadampi sa balat ko ay nakikiliti ako kaya hindi ko maiwasang mamula dahil sa ginawa niya “your so red, my dear silently laugh” gag hindi ako namumula sayo, namumula sa kakatawa “hi-hindi ah” ngunit tumawa lamang ito at ipinagpatuloy ang kanyang ginagawa

Mga ilang oras ang nakalipas at alam kung hating gabi na, pagod na pagod na ako sa ginagawa niya hindi ba siya titigil sa kababayo niya! Ang dem0nyong to.

“Shit, your so fucking tight *huff huff” gusto ko siyang pigilan dahil ang sakit sakit na ng pw3t ko sa ginagawa niya.
”t-tama na, Mmm~nghh st-stop! d-di ko na kaya, Lucius nghhh pleaaaseenghhhaghhhh! ngunit hindi ito nakinig

“Shut up honey, malalim pa ang gabi”and he lick my ears

grabeng malas to.

-pls vote thankyou

Chapter 8: “Everything hasn’t changed”

Nagising ako sa tama ng sikat ng araw na tumama sa aking mukha, akmang babangon ako ngunit napadaing ako dahil sa sakit likod at pw3t ko,ilang rounds ba nagawa namin?. Hindi man lang ako makatayo sa sakit paano na to, sh-t. Napalingon naman ako sa likod at nakitang mahimbing natutulog ang b4liw na to, may gana pa siyang matulog at sarap na sarap, feel na feel no?at sa tabi ko pa talaga,ha.

Pinilit ko paring bumangon kahit napakasakit talaga, makakabangon na sana ako ng may pumigil sa akin at niyakap ako sa kama, “gising ka na?“gulat kung tanong nito, nanghihila bigla makakabangon na sana ako. “yes, hmm are you tired?is still hurts?” bigla namang uminit ang ulo ko sa sinabi niya, may gana pa talaga siyang magtanong?kumalas na ako sa kanya at tumayo kahit masakit kita ko naman sa kanya ang pag-aalala ngunit wala akong pakealam. Agad naman akong naligo at tsaka nagsuot ng uniporme ng pulis at aalis na sana ng magsalita itong m4nyak.

“are you leaving?iiwan moko dito?“sinamaan ko lang siya ng tingin at “Bata ka ba para ‘di iwan?ha?” sabay sara ng pinto, ka aga-aga nabwebwesit ako. Napahawak naman ulit ako sa likod ko, napakasakit talaga hindi ko ata kayang magmaneho ngayon sa kalagayan ko ngayon, ang lalaking kasi nayon ginawa niya to sakin! Wala akong choice kundi sumakay na lamang ng kotse.

“Manong sa station lang po”tumango naman ito at inabot ang perang pangbayad sa kanya at tinanggap niya naman ito kaagad. Ilang missed calls ang natanggap ko kay leon, kaya hindi ko mapigilang kabahan at mag-alala sa kanya.

Pagpasok ko palang sa station napaka-busy lahat ng tao dito, Wala ka talagang makikitang walang ginagawa agad naman akong nagtungo sa office ni leon. Kumatok lamang ako at automatic itong nagbukas, tinawag ko naman ang kanyang pangalan. “Leon, agent snak-”nagulat naman akong nakita siyang pagod na pagod na natutulog, hindi ko na siya ginambala at kumuha ng kumot at kinumutan siya. Hininaan ko ring ang aircon para hindi gaanong lamigin siya. Napa-upo naman ako sa couch dito at di maiwasang mapatitig sa kanya, napakapagod ang kanyang mga mata. Naawa naman ako sa kanya kung sana ay di ko nalang siya ginambala sa pag-iimbestiga kay mila.

Ilang minuto pa ay biglang bumukas ang pinto at akala ko si tino ito ngunit mali pala ako.

“L-lucius?“napataas naman ako ng kilay, hindi ko ine-expect na pupunta tong lalaking ito dito. “yes hone~” agad ko namang tinakpan ang bibig nito at binulongan siya “please lang wag masyadong malakas, tulog pa si leo-” bigla naman nag-iba ang awra nito kung kanina ay parang anghel na bumaba sa langit ngayon naman ay parang demony0ng galit na galit. “Leon again.”problema nito magsasalita pa sana ako ng biglang nagising si Leon kaya agad naman akong pumunta sa kanya kahit ang sakit ng likod ko, kita ko parin ang malamig at medyo selo—ba’t naman siya magseselos parang may ano talaga siya sa utak.

“Kanina ka pa ba dito?yawn” ang cute naman nong hikab niya, tumango lamang ako ng biglang may nagpekeng ubo sa likod “ehemcough ehem*cough” kaya naagaw ang atensyon ni leon kay Lucius may pagkapapansin pala tong lalaking to,agad naman uminit ang ulo ngunit pinigilan kung magalit kahit gusto gusto ko natong palabasin. “Ohh malcolm is here too?why are you here Mr. Malcolm?may importante kabang gustong sabihin?“napatingin naman siya kay lucius na naghihintay ng sagot “Nothing important, masama bang nandito ako,Mr. Craige?hmm” napatingin naman ako sa kanilang dalawa na nagpipigil, “hindi naman
,Mr. Malcolm”palapit ng palapit ang kanilang mukha, mukhang mag-aaway ata to dahil sa kanilang tono ng boses “Mr Craige” nagpekeng tawa patong si Lucius pati narin si Leon, wala na akong choice kundi awatin tong dalawa para bang ang laki ng galit nila sa isa’t-isa.

Inawat ko naman sila, “easy easy” hahawakan ko na sana si leon ng pigilan ako ni lucius “don’t try to touch him or else~” tumingin naman ito sa akin mula ulo hanggang paa at agad ko namang nakuha kung anong ibig sabihin na ikina-inis ko, napakadelikado talagang lalaking to. Nagtinginan naman sila sa isa’t-isa at sabay nag-iwas tingin “tsk,idi0t” sabay naman nilang mura sa isa’t-isa.

Ilang minuto kaming tatlong tahimik wala ni-isang nagsalita sa amin ng nagsalita bigla si leon”Liam, can I talk to you? privately.”pagkasabi niyang privately ay tumingin siya ng malamig kay Lucius, tiningnan rin ko naman si Lucius senyas na umalis siya wala rin naman syang magawa kundi umalis muna sa office ni leon.

“Tell me liam, ba’t sya nandito?Anong kailangan niya?“seryosong tanong nito sa akin “h-hindi ko nga alam,ehh”pagsisinungaling ko sa kanya napa-upo naman siya sa kanyang upuan at ipinakita ang mga litrato sa akin. Nakakatakot at napakahayøp ang gumawa sa kanila nito. Hindi ko rin mapigilan ang galit ko, “napaka-lakas kasi ng amoy ng bangkay kaya naglakas-loob akong sundan ito at kumuha rin ako ng ilang mga litrato, malapit rin akong mapalaban kung tinuloy nilang puntahan ang pinagtataguan ko” mahabang salaysay niya sa akin, teka pinaglihi ba siya ng ilong ng aso?hmm, ngunit nag-aalala ako sa kanya, mabuti at hindi natuloy na napalaban siya dahil kung natuloy ito, Isa na naman siya sa hahanapin ko. “Marami bang mga bangkay talaga doon?at nawawala pang mga sikat na business woman/man, actress/actor o iba pa?” tanong ko naman nito habang seryosong tinitingnan ang mga litrato at tumango lamang ito..,

Hindi kaya nakarating rin si mila doon sa pag-iimbestiga niya? At don’ rin siya pinatay? Halong-halong katanungan ang nasa sa aking isipan, Kailangan kung pumunta roon upang kumpirmahin at mag-iimbestiga baka ito na ang susi upang malaman ko kung sino ang pumatay kay mila at iba pang mga bangkay doon. Tinanong ko naman si leon nito at sinabi niyang nasa kagubatan daw ito, sinabihan niya rin ako huwag na lamang pumunta doon dahil delikado ngunit hindi ko siya pinakinggan, sinabihan ko rin naman siya na magpapasama ako kay sebastian. Gusto rin niya sanang sumama kaso nga lang nay kailangan puntahan pa itong importanteng meeting, naiintindihan ko naman ang laki na ng naitulong niya sa akin kaya ngayon mas mabuting ako na naman ang magpatuloy mag-imbestiga.

Palabas na ako ngunit walang lucius ang nasa labas, mabuti naman at wala siya. Pumunta naman ako kay sebastian ngunit busy daw ito, wala naman akong magawa kundi mag-isang pupunta sa gubat na ‘yon.

Tama nga si Leon,. napakadaming bangkay rito at ang napakabaho na talaga mga ilang araw narin ata sila dito, patakip ko sa ilong habang tinitingnan ang mga bangkay. Maingat ko naman tiningnan kung may tao bang nakasunod o papalapit sa akin, kaliwa at kanan. Hoo~ mabuti at wala.

Naglalakad na sana ako ng may naramdaman akong bagay sa ulo ko, “One move or you will die” nanginig naman ang buong katawan ko, sino siya?bakit hindi ko man lang naramdaman na may sumusunod sa akin? Asar naman oh!

I’m doomed.

-pls vote thankyou

Chapter 9: I thought I’m doomed

“Slowly put away your gone and face me, now!” dahan dahan ko namang ibinaba ang aking baril at humarap sa kanya habang pumipikit, bigla naman nitong pinitik ang aking noo, napahawak naman ako dahil sa sakit at minulat ang aking mata. “le-leon?“tumawa naman ito ng mahina ba’t parang iba yung boses niya kanina?

“Your weak,Liam. You should be quick if an enemy do that to you” sabay tapik nito sa likod ko, tama naman siya ngunit ba’t nya ako sinundan kala ko ba may importanteng meeting to. “wait, did you just say na may important meeting ka kanina?” I ask confusedly “hmm, sinabi ko ba yun?” dinig na dinig ko kanina, sinungaling na agent! “let’s go we have to go to that cave, baka may makakita pa sa atin dito.” aba-aba iniiba ang usapan, sumunod na lang ako sa kanya.

Tahimik at nakakatakot ang kagubatan na ito, may maririnig kang tunog ng aso, mga insekto at ibang tunog pa ng mga hayøp. Padilim ng padilim ang daan na aming tinatahak na kweba at hindi namin alam kung saan ang hangganan, nagdadasal na lamang ako na hindi kami makakasalubong ng mga mababangis na hayøp o mas worse mga kalaban/criminal. Ilang oras na kaming naglalakad sa kweba nato ngunit wala pa talaga kaming nakikitang labasan. “May nararamdaman ka ba?parang may sumusunod sa atin” palinga-linga ko sa likod dahil parang ngang may sumusunod sa amin ngunit hindi man lang to umimik bagkus ay nagpatuloy pa ito sa paglalakad mabuti na lamang at may flashlight kami.

Sa wakas at may nakakita kami ng labasan sa kweba, kaya nakahinga na ako ng maluwag. Lalabas na sana ako ng kweba ng pigilan ako ni Leon”stop”tumigil naman ako at nagtataka “nasa la~-“hindi ko na natapos ang sasabihin ko kasi tinakpan niya ang bibig ko gamit ang kanyang kaliwang kamay “shh~ hinaan mo lang and look there~“bulong niya sa akin at tiningnan ko naman ang pinatingin niya sa akin nagulat ako andaming mga tao na may dalang mga armas,hoo~ kung hindi niya ako pinigilan baka nadakip nako o kaya wala na ako. “sa-salamat”tanging sabi ko lamang sa kanya habang nakatitig sa baba, tumango lamang ito at napa-upo nalang kami sa tabi. “Ang dami nila, paano na?“mahinang sabi ko Kay leon at nag-aalala rin ako kung paano kami makalabas sa dami ba namang bantay dito ang hula ko isa itong sindikato o kaya mafia dahil sa napakadaming bantay. “hmm what plan you wan to choose? we just have to observe and investigate them plan 1, at kapag may nakapansin sa atin we go to plan 2, magmamadaling umalis at tumakbo o kaya plan 3 we have to fight them kapag may nakapansin sa atin bigla.” mahabang lintanya niya kaya napatango naman ako “I go with your plans, plan 1 muna Leon”seryosong sabi ko sa kanya at tumingin na lamang doon sa baba ulit at nag-obserba. “hmm good” tumingin rin siya sa baba kagaya ko.

Ilang minuto kaming nag-obserba hangang sa may dumating na van at bumaba naman ang naka-suit at nakashade kaya diko gaano makita ng malinaw kung sino ito, wala rin kasi kaming telescope na nadala. Sumunod naman ang tatlong van at lumabas yung naka-suit rin na may dalang isang babae at tatlong lalaki na parang nakatali ito dahil dala-dala sila ng mga tauhan ata ng naka-suit. Napatingin naman rin ako kay leon na kumukuha ng litrato. Parang nag-uumpisa ata silang nag-uusap, di korin ito marinig dahil sa napakalayo ng distansya namin dahil nasa taas kami. Ilang minuto pa ay umalingawngaw ang sigaw ng lalaking nakatali napatakip naman ako sa tainga dahil ume-echo rin ito sa taas.

*Bang * Bang *Bang

*Bang * Bang *Bang

Sunod sunod na baril ang aming narinig ni leon, hindi ako makagalaw sa nakita ko, halo-halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon, galit na galit ako, pa-ulit ulit naman itong binabaril kahit pat4y na ang mga ito. Nangunguyom naman ang aking kamao gustong-gusto ko itong sugudin at patayin dahil sa ginawa niya, napansin ata ni leon na nangunguyom ako kaya bumulong ito.

“Calm down, liam. wala na tayong magagawa~” napayuko naman ang ulo ko at tumango tsaka tiningnan siya. “Pa-alis na ata si— yuko Liam!” nagulat naman ako kaya yumuko ako, sunod-sunod na baril ang nasa sa amin mabuti na lamang at hindi kami nabaril. “ka-kailan pa tayo napansin?” tanong ko nito habang yumuyuko dahil patuloy paring silang bumabarik sa amin “Hindi ko alam, ngunit plan 2 muna tayo. Una kana at susunod ako bilisan mo bilis!“agad agad naman akong tumakbo ng mabilis sa kweba Hindi na ako lumingon.

Patuloy akong tumakbo ng takbo ng mabilis hanggang sa makalabas sa kweba, napa-upo naman ako dahil sa hingal at pawis na pawis ako. Napatingin naman ako sa kweba, “Leon” pa-ulit ulit kong binibigkas ang kanyang pangalan na sana ay sumunod rin siya sa akin, napapikit naman ako habang pinunasan ang pawis ko gamit ang damit ko.

“Liam”napamulat naman ako ng tinawag ang pangalan ko at si leon lang pala ito, nakahinga naman ako ng maluwag ngunit napalitan naman ito ng pag-aalala dahil nakita ko siyang may tama sa kaliwang braso agad ko naman pinunit ng konti ang damit ko at tinali sa kanyang braso upang huminto ang pagdudugo, kailangan ko siyang dalhin sa hospital, kaya nagmamadali akong pumasok sa kotse niya at hiniram ang susi upang paandarin ito. Nakita ko naman siyang nanghihina at ilang minuto pa ay nawalan na siya ng malay kaya pinabilisan ko naman ang pagpapaandar ng kotse.

Ilang oras ay nakarating na kami sa hospital at agad naman siyang ginamot don. Nakaramdam rin ako ng takot dahil bumabalik yung naramdaman ko kay mila, ayaw na ayaw kung mawala rin siya kagaya ni mila. Dasal na lamang ang magagawa ko at bigla naman dumating si sebastian dito. Ikinuwento ko naman sa kanya ang nangyare kaya naiintindihan niya naman. Pinapatahan niya naman ako at kinukumbinsi na walang mangyayaring masama.

-pls vote thankyou

Chapter 10: I want him

Lumabas naman ang doctor kaya napatayo naman kami ni sebastian, sinabi niya naman na okay lang si Leon kaya ‘wag na daw kaming mag-aalala ngunit mga ilang araw pa daw siya dito o kaya mga buwan.

Agad naman kaming pumasok sa room at tiningnan siya na mahimbing na natutulog. Tiningnan ko naman siya na may pag-aalala at pagsisi kung sana hindi nalang ako nagpatulong sa kanya at kung sana hindi nalang siya sumunod sa akin hindi sana siya mababaril, napakasinungaling kasing agent snake na to. Bigla naman itong nagising at agad kinausap siya ni sebastian. “first time atang nabaril si agent snake ah~” pang-aasar nito kay Leon ngunit tinaliman lamang ito ng tingin, “so, ngayon lang siya nabaril sa buong buhay niya?” gulat at curious na tanong ko at ‘di ko naman maiwasang mailang kasi pareho silang tumingin sa akin. “di mo ba ala-~~*cough oo ah oo”nalilito naman ako sa sagot ni sebastian tumango na lamang ako.

Nagpaalam muna ako sa kanila na umalis, pero ngayon pwedeng isa sa naka-suit ang nakita namin sa kweba ang pumatay kay mila, posibleng nag-imbestiga rin siya don’ at nakita siya kaya pin4tay si mila para walang makakapagsasabi sa mga ginagawa nila at siguro ay pinaghahanap narin kami ni Leon dahil nalaman namin ang sekreto nila at tsaka meron rin kaming ebidensya dahil na litratohan iyon ni Leon na dala-dala ko ngayon. Natatanong ko rin kung sino talaga yung taong naka-suit at naka-shade, ba’t parang pamilyar sya? nagkita na ba kami o nag-iilusyon lamang ako? ewan ko ba, tinititigan ko naman ang litrato ngunit hindi ito malinaw nakatalikod lamang ito.
Ilang araw narin akong hindi umuuwi nila Lolo at yuna, kumusta na kaya sila? kumakain ba sila ng maayos?Hindi naba iyakin si yuna?hayy~

Kumain muna ako at pagkatapos ay hinugasan ang platong pinagkainan ko. Napatigil naman ako sa paghuhugas ng biglang may yumakap sa akin patalikod may naramdaman rin naman akong matigas na bagay malapit sa pw3tan ko, ang pabangong to hindi ako nagkakamali

“L-lucius?” nauutal kung tawag sa pangalan niya
”yes honey, do you miss me?hmm~” sabay sobsob ng kanyang ulo sa aking leeg, hindi naman ako makapagsalita kasi naman ang hininga at labi niya ay dumadampi sa aking leeg na ikinuryente ko. Agad ko naman siyang tinulak at humarap sa kanya at tinanong ito. “Lucius, ba’t ka nandito?kala ko ba nasa US ka?“napahawak naman ako sa mukha ko, kala ko ba titigilan niya na ako? “Hmm yeah, but umuwi ako kaagad because I.miss.you” diniin pa niya ang salitang “I miss you” habang tinitingnan ako na para bang nang-aakit “ha?“yun lamang ang lumabas sa bibig ko nalilito kasi ako sa pinagsasabi nito. Tumawa lamang siya sa reaksiyon ko na ikinagalit ko kaya bigla kong kinuha ang kamay niya at pinatalikod siya habang hawak ang kanyang dalawang kamay sa likod niya.

“Easy easy” tumawa parin siya kahit wala namang nakakatawa, may sayad na ata to. May sasabihin pa sana ako na may napansin ako sa kanya may pagkahawig siya sa naka-suit na ‘yon, nag-iimahinasyon lang ata ako. “hmm, what are you thinking?” agad naman akong nag-shake head at pinalaya siya, sinabihan ko naman siyang umalis ngunit ayaw niya talaga, wala naman akong choice dahil napakatigas ng ulo nito ngunit may kondisyon at yun ang wala siyang gagawin sa akin ulit..

Umupo lamang ako sa couch habang ino-obsebahan siya, nong napansin niya naman na tinitingnan ko siya ay agad akong nag-iwas tingin. Napapatanong na lamang ako sa aking sarili, sino ba talaga o ano ba talaga si Malcolm?Hindi ko pa alam ngunit tama nga sila napakadelikado nito, he’s good at hiding his true color. Habang iniisip ko naman yun ay biglang nagnotif. ang cp ko dahilan naman ng pagtingin niya sa akin, dahan dahan ko naman itong kinuha at nakitang nagchat si Leo.

Messages:

---

|7:08 pm

Leon: Liam, good evening. We have an important meeting to discuss tomorrow, see you at 7:00 am o’clock and please don’t be late!

7:09 pm

Me: Okay, copy. thank you:

I-off ko na sana ng biglang nagchat ito uli.

---

7:09 pm

Leon: Kumain kana?

7:10 pm

Me: Kanina lang, Ikaw ba?

7:10 pm

Leon: Good. Same to you,
so goodnight😪☺️.
-pinusuan ko na lamang ito

Napatawa naman ako bigla dahil may pa-emojie-emojie pang nalalaman, ‘di ko namalayan na nasa likod pala si Lucius.

“tsk..,leon again huh?” problema naman nito, hindi ko naman siya pinansin ng bigla niya akong binuhat na para bang isang sako lang ako. Na-aalala ko naman kung paano niya ako binuhat ng ganito at may ginawa siya sa akin kaya na-alarma ako. “Ibaba moko! Ibaba moko Lucius or else!“ngumisi naman ito bago magsalita “or else what?hmm~” ahh! itong lalaking to, nakaka-asar! sinuntok ko na lamang ang likod nito para ibaba ako kaya napadaing naman ito…,yan bagay ‘yan sayo
”Okay *ouch stop it! *Argh okay, I put you down now, honey. D4mn, it’s unfair~” binaba niya naman ako “Unfair?huMmm” tinulak ko naman ito, hinalik4n ba naman ako bigla na walang permisyon ulit sa akin. “Hmm D4mn your lips taste good, I’m so addicted to it~” napa-ubo naman ako bigla sa sinabi niya “wag mokong maganyan-ganyan Lucius, di nakakatawa!” tumawa lamang ito, nagag0 na ako!

[Lucius Knight point of view]

He’s so cute and adorable when he’s angry, pftt HAHA. He makes me drivin’me crazy. Ohh god! I want him, I want him so badly.

Tumawa lamang ako habang siya namumula sa galit hanggang sa napaubo ako bigla sa kakatawa ” Ohh, Karma na ‘yan! HAHA” natulala naman ako sa pagtawa niya, this is the first time na nakita ko malapitan ang pagtawa niya, it’s good to hear para bang musika sa aking tainga. Napansin ata niyang tutok na tutok ako sa kanya kaya tumawa naman ito ng pahina ng pahina “hmm?” taas kilay naman nito ngunit na speechless ako, walang lumalabas na salita sa aking bibig hanggang sa..,
“he-hey Lucius! Lucius! okay ka lang?” is this true? he’s worried at me? “*aw why did you do that?” ngunit napabalik naman ako sa ulirat ng sinampal niya bigla pisngi ko “tulala ka kasi!kala ko sinapi4n ka na” biro pa nito at humikab, ina-antok na siguro to? “Sleepy huh? go on matulog kana, and don’t worry dito lang ako sa couch matulog,trust me, I won’t do anything wrong okay?” ngumiti naman ako at nagulat ata siya kasi ngumiti ako bigla, guess what? this is the first time I show my smile, I show this because I like him no I love him.

“hmm we-weird sige, panindigan mo sinabi mo” tumalikod naman ito at pumunta sa kanyang kwarto. “goodnight my little debris~“pabulong ko sa hangin at inoff ang phone ko at natulog narin.

-pls vote thankyou

Chapter 11: Regrets

“Mila! no Milaaaaa!!“nagising naman ako sa isang sigaw na nanggagaling sa kwarto ni debris, walang alinlangang pinuntahan ko ito at binuksan.

Ginising ko naman siya agad “Wake up debris, wake up~” nagising naman itong pawis na pawis “okay kalang?” napatingin naman ito sa akin at tumango lang ito “t-thanks *huff” I smiled to him and ask him kung sino yung babaeng tinatawag niya kanina dahil narin sa nag-aalala ako sa kanya kaya napatanong ako “it’s okay, you don’t need to answer that~“pagbawi ko naman sa tanong ko dahil natahimik ito, kukuha sana ako ng tubig ng magsalita ito.
”Si mila, sobrang bait niya nandyan siya palagi kapag may problema ako, dinadamayan niya ako palagi, maldita nga lang na konti ngunit sobrang mapagpasensya niya at napaka-understandable, she’s my comforter pero-pero ngayon she’s gone, wala na siya at mas worse pinahirapan pa bago pin4tay Yung Ang mas masakit, how dare they. Sobrang sakit na nawalan ako ng ganon na kaibigan Lucius, she’s so special to me at tinuring ko na siyang parang tunay kung kapatid. She’s Carmila Hudson pinaka da-best na kaibigan ko, and I will make sure he will get justice.”mahabang lintanya niya

Agad naman akong nakaramdam ng awa at pagkaguilty. Hindi ko alam na si Carmila Hudson pala ang kaibigan niya, that was my biggest mistake to kill her. I don’t know that he’s special to Debris, I really really regrets what I have done. I want to say sorry to him but I feel scared. If I tell him now the truth that I’m the one who killed her friend, he will be mad at me and cursing me and It will be really hurt to me. I’m so sorry debris but for now I can’t tell you, Hindi pako handa nasabihin yung totoo ayaw kung iwan moko debris, kaya I’m sorry. If the day come that you will know that truth I will accept it but not for now. It will keep secrets for now,just secret.

I hugged him and comfort him, “she was so special and bestfriend to you, I feel sorry to her. And I know you can get justice to her I’m really sure, debris” habang hinihimas ko ang likod niya niyakap nya naman ako pabalik, I smiled bitterly. I want to say sorry to him but I can’t, I really can’t. “s-salamat Lucius,yeah I will surely get justice to her”pabalik niya namang sabi sa akin at kumalas narin kami sa yakap sa isa’t-isa. “Just relax and don’t so very mind it, just clear your mind when you sleep okay?“tumango lamang ito at akmang aalis ako ng pinigilan niya ako. “p-please stay…“paos at namumula nitong pagpigil sa akin, nangiti naman ako “Hmm~you want me to sleep with you?is this true debris? tumango lamang ito, hinalikan ko lamang ang kanyang noo at niyakap siya habang sabay kaming natulog.

Hindi mawala-wala sa isip ko yung sinabi niya kanina. Hindi man lang ako makatulog sa kakaisip ko doon.

Truly, I regret it. But, I have no choice he will know the truth of who I am and I don’t want to know him that who really I am. Ohh F-ck!I can’t focus to sleep like this, is like hunting my conciense right now.

I tried to sleep but I can’t.

[Morning]

It’s already 6:00 am in the morning ngunit hindi parin ako nakatulog, nag-umaga na ngunit hindi talaga, I should just clear it on my mind. Napatingin naman ako kay debris na mahimbing natutulog, he’s like an angel sleeping. Maingat naman akong bumangon at pumunta sa kusina, I want to cook for him. Well, I’m good at cooking.

Kumuha naman ako ng apat na itlog at isang pack ng hotdog. Naghanda muna ako ng cooking oil at nilagay ito sa pan, I waited it na uminit na ito. Dahan dahan ko naman nilagay ang hotdog at napatalon naman ako bigla dahil tumalsik sa kamay ko yung mantika, Arghh it’s so F*CKING HURTS!!

Tinuloy ko parin ang pagpriprito hanggang sa matapos na, iilan naman ay sunog at iilan n ma’y hindi agad ko naman kinain yung sunog para ‘di Makita ni debris nakakahiya naman kasi, kahit simpleng lutuin ‘di ko magawa. Napa-ubo naman ako sa pagkain nito grabe! ang PAIT!

Ilang minuto pa ay bumukas ang pinto at nakita ko naman si debris na bagong gising.

“May naamoy ka ba Lucius?*yawn amoy sunog”napakamot naman ako sa ulo ko, grabe naman. “H-hindi ehh, tara let’s eat I cooked for you.” pagsisinungaling ko sa kanya kahit amoy na amoy yung sunog “ohh okay, ‘di mo sinabi na magalin--- wala naman ka espesyal niluto mo lucius kala ko ba naman pang restaurant, ba’t hotdog at itlog lang!?” nag-iba naman ang ekspresyon ko medyo masakit yung sinabi niya “just eat, I tried to cooked it for you.Debris” kita ko naman napalunok siya at nagsimulang kumain,good! kinain niya. Napangiti naman ako bigla.

Bigla naman itong napatanong kung anong oras na and I said, “7:49 am, Debris” gulat naman itong napatayo at dali-daling pumunta sa banyo at naligo, natulala naman ako. Hindi man lang niya natapos yung pagkain, ‘di bale ako nalang tapos nito kase ako naman ang nagluto, sayang rin naman. “Malalate na ko, Lucius. Sorry ‘di ko natapos kainin but it’s taste good naman. Ikaw nalang ang maglock dito ha! salamaat!“pa-alis naman nitong sabi but hindi naman ako naiwan na disappointed kasi pinuri niya ang luto ko. But soon, mas gagalingan ko pa ang pagluluto Ng hotdog at itlog!

Napatigil naman ako ng biglang nag-ring ang phone ko and it’s Chad lang pala, “Boss, you have an urgent meeting right now. Please be here, thank you.” agad naman niya itong pinatay pagkatapos niya sabihin sa akin gamit ang telepono. Naghilamos naman muna ako bago ni-lock ang pinto sa condo ni debris. Binuksan ko naman ang pinto sa kotse ko at pumasok at pinaandar na ito. Binilisan ko naman ang pagmamaneho upang mapadali ang pagpunta ko sa kompanya, ‘di naman kalayuan ito kaya mga ilang minuto ay nandito na ako. Sinalubong naman ako ng sekretarya ko.

“Mr. Ayomoto and Mr. Luxwell is waiting to you sir.” magalang naman nitong sabi at tumango lamang ako pinagbuksan niya naman ako ng pinto at pumasok ako. I just coldy look at them and discuss about our meeting, sumang-ayon naman sila sa plano ko kaya I have nothing to do. Umalis muna ako at pumunta naman ako sa another meeting namin na gaganapin sa isang restaurant agad naman ako pumunta doon at inisikaso.

[5:45 pm]

Napatingin naman ako sa relo it’s already 5:45 pm but hindi pa natapos ang meeting at trabaho ko it’s so much to do, mas dumadami pa ang mga gustong mag-imbestiga sa akin at kasama na roon si debris but unfortunately, wala silang nakita kahit anino ko o kaya witness that I do that,ahh just go on and investigate me wala naman kayong makikita.

-pls vote thankyou

Chapter 12: Mission

[Debris Liam point of view]

Monday.

Hindi ko mapigilang matawa sa niluto ni lucius but nag-effort naman siya, he just trying to cook for me. Napangiti naman ako bigla dahil doon..May tinatagong kabutihan naman pala—no no wag munang gumaan ang loob ko sa kanya.

Mabuti nga lang at hindi ako nahuli sa meeting at saktong 8:00 am ako dumating.

“Good, your here agent serpent. Let’s now discuss your new mission.”tumango lang ako at umupo sa tabi ni sebastian I mean agent sniper. Sinimulan na ni leaderboss ang pagdiscuss sa new mission naming lahat, ang lahat ay naka-assign sa kanya-kanyang misyon. Ako naman ay naka-assign sa pagdakip ng criminal, medyo mahihirapan ako dito dahil isa itong mafia at marami talagang mga bantay ito. Si sebastian naman ay naka-assign sa New York City dahil may misyon rin siya room at mukhang hindi magiging madali ang paghahanap niya sa criminal dahil napakagaling daw nitong magtago pero alam ko na kayang kaya ‘yon ni sebastian.

“We have a mission for agent leon but unfortunately he’s not feeling well,…so,
anybody, who want to volunteered for his mission, any one?“tanong ni leaderboss sa aming lahat ngunit wala ni isang naglakas loob na kunin rin yung misyon ni agent leon, mahirap na nga sa Isang misyon dadagdagan pa ng isa?mga bulongan na aking narinig sa likod, tama rin naman sila. Mag-vovolunteered na sana ako ng may biglang tumayo na babae at sinabing “Agent Tulip, I volunteered.” napakalamig nitong tono ng boses napatingin naman kami bigla sa isa’t-isa at umiwas naman ito, hindi ko gaano siya nakakausap kasi nakakatakot ang awra niya at para bang ipinanganak ng malamig ngunit hinahangaan ko siya sa kanyang angking galing sa pakikipaglaban,by the way, isa rin siyang assassin.

“I volunteered too, leaderboss”nagulat naman ito sa sinabi ko na mag-vovolunteered rin ako, tumingin naman ako kay agent tulip ngunit tinarayan ako nito. Napangisi naman ako bigla, she’s similar to mila. “Ohh it’s good, two of you will first time work huh?okay meeting dismiss and don’t forget to accomplish all your mission.” Napatango naman kaming lahat at nagsi-alisan na ang lahat maliban sa amin ni agent tulip dahil magdidiscuss pa kami sa misyon na vinolunteered naming dalawa, napakalamig parin ang tingin nito para bang kakainin ako ng buhay.

Nagsimula namang i-discuss ni leaderboss ang misyon namin, “kumbaga, kailangan nyo maging isang best partner para matapos ang misyon…, okay lang ba sa inyo ‘yon?” okay lang sakin ngunit sa kay agent tulip hindi ko alam, sumasang-ayon ba to o hindi? “Maiwan ko muna kayo para makapagplano at makapag-usap kayo sa misyon nyong dalawa” pagpapaalam nito at umalis naiwan naman kaming dalawa ni agent tulip hindi parin nawala ang malamig na tingin nito.

“ehemm *cough *Ehemm ehemm *cough” pekeng ubo ko nito para sana ma-umpisahan ang masinsinan naming pag-uusap para sa misyon. “Sh-t! stop it okay! Ba’t ka nag-volunteered rin,eh kaya ko naman to?ha?sagot!“napamura naman ito at napataas ang kilay habang naiinis na nagtanong sa akin, bago naman ako sumagot napalunok naman ako ng laway “well, I just want to volunteered. Masama ba ‘yo Ms. Agent Tulip?hmm?“she rolled her eyes pagkatapos kung sabihin iyon, kung ‘di lang to babae pinatulan ko na to! “Arghh, nevermind. Let’s plan it pagkatapos ng kanya-kanyang misyon natin. Just text me here if you’re done sa misyon mo. *throw a contact number card” grabe naman hinagis lang bigla bigla. Magsasalita pa sana ako ng umalis na ito “teka lang naman oh! Aishhh~grabeng babaeng yun!” pinulot ko naman yung hinagis niyang contact no. card at tinype ito sa cellphone ko at pagkatapos ay itinapon sa malapit na basurahan.

Mahihirapan ata akong kaibiganin siya, same before kay mila sobrang similar talaga sila kaya mas lumalaki determinasyon kung hanapin ang may gawa sa kanya non’ ngunit hindi muna ngayon, I have a mission pa kasi at kailangang unahin pa ito. I’m sure maintindihan naman to ni mila.

Wednesday
[1:08 pm]

Ala-una otso na pala, at saktong pagdating ko sa gagawing transaksyon. Nagdisguise muna ako bilang transaction person para hindi siya magduda sa akin at makatakas sa plano ko. Kasama ko ngayon si tino na pinagpanggap ko bilang boss ko at tauhan niya ako.

“Paparating na daw sila agent serpent”pabulong nitong sabi sa akin at tumango naman ako “just follow the flow of the plan, do you copy or not? tino?“tanong ko naman nito kung nakuha ba niya ang plano namin “yes sir, yes serpent” tumango lamang ako at naghintay sa mafia na ‘yon. Mga ilang minuto pa ay may bumisina na kotse at van dahilan naman sa pagka-alerto namin tumingin naman ako kay tino at tumingin rin siya sa akin, nagtangoan lang kami. Bumukas naman ang pinto sa van at lumabas ang criminal na ilang taon naring pinaghahanap ng pulis dahil sa illegal na pag-transaction nito, human trafficking at murder. Mga 50s na ata ang edad nito, tansya ko lamang.

[transaction]

“Mr. Breaker, glad you’re here on time” pangunguna na pagbati naman ni tino kay Mr. Breaker at pagkatapos ay ngumiti rin siya at naglahad ng kamay”Yeah Mr. Hitler, I’m always on time naman.”tinanggap naman niya ang kamay at nakipagshakehands “So, the product?” tanong nito bigla agad naman kinuha ni tino sa akin ang mga makabagong baril “Oh yeah here…,“binuksan niya naman ito at tinitingnan habang hinawakan ito “hmm~,bagong-bago talaga. Can I try it,Mr. Hitler?“tumingin naman ito kay tino habang ready ng gatilyohan ang baril, ngumiti naman si tino “yes, sure you can” agad niya naman itong pinutok, napaka-lakas talaga at napakadelikado na baril. Kitang-kita ko naman sa pagkasabik itong Breaker na ito at hinalikan pa ang baril “Kukunin ko to. Jake the cash, give it to me”tumango naman ang tauhan niyang si jake at kinuha ang bag na naglalaban ng pera, pfttt and dali namang nahulog sa patibong.

Sumenyas naman ako kay tino na huhulihin na si breaker gamit ang kamay ko. “Mr. Breaker~“habang tinututukan ko ito ng baril, nagulat naman ito ” Mr. Hitler, what is the meaning of this?“tanong niya kay tino bahagyang napatawa naman kami, kinuha ko naman ang maskara ko at ipakita ito sa kanya “Ca-Carnell? Wh-what? imposible! imposible!” takot na takot ata niya akong nakita,well di ko naman siya masisi sa pagiging takot niya sa akin kasi naman kilalang-kilala akong magaling na police. “Nothing is imposible, Mr. Breaker.” bigla naman itong sumigaw sa akin at inutusan ang kanyang mga tauhan ngunit pagtingin niya naman sa likod ay patay na ang mga ito “ho-how? F-ck you Carnell!!” minura naman ako nito agad ko naman siyang tinulak patalikod sa kotse at pinusasan habang sinasabi ang katagang…

“Mr. Breaker,You have the right to remain silent. Anything you say can and will be used against you in a court of law. You have the right to an attorney. If you cannot afford an attorney, one will be provided for you. Do you understand the rights I have just read to you?”ngunit nagmura lamang ito ng malakas bumulong naman ako sa kanya

“ilang taon ka ring nagdisguise at nagtago at tinuloy ang mga pinag-gagawa mo but now it’s end, you will be sentence on prison forever hanggang sa mamatay ka.” pinasok ko naman siya sa police car at ipinahatid kay tino sa bilangguan.

Agad naman akong nagmessage kay agent tulip..,

[Messages]

To: Agent Tulip
9:47 pm

mission accomplished;>

___Sent!

-pls vote thankyou

Chapter 13: Agent Tulip

[Agent tulip/Scarlet point of view]

Mag-3-3 days na ngunit wala parin akong natanggap na message kay agent serpent na ‘yon, tsk as if naman na matatapos niya na tong misyon niya, he’s weak di kagaya ko na—. Naputol ang paglalaro ko sa buhok ko bigla dahil biglang tumunog ang phone ko kaya agad ko naman itong kinuha at binuksan.

[Messages]

From: Liam Carnell
9:47 pm

mission accomplished;>

Napangisi naman ako bigla, hmm interesting.

To: Liam Carnell
9:50 pm

Meet me in the park now

Agad ko naman itong pinatay at nagbihis pagkatapos ay lumabas ako ng condo ko at nagbike papunta sa park, ayaw ko munang gamitin motor ko, nakakapagod paandarin. Ilang minuto sa pagbibisekleta papuntang park ay narating ko na din ito. Napahinto naman ako sa bench kung saan naka-upo si Liam I mean agent serpent.

“Ahh, nandito ka na pala Ms.?“naiirita talaga ako sa pagmumukha niya, ‘di ko naman alam “Let’s discuss our plan to captured and arrested Mr. Henderson, he also an assassin like me so we have to be better careful planning it”mahabang salaysay ko at hindi ko na sinabi kung anong tunay na pangalan ko because after this mission we cutting ties and connection sa isa’t-isa. “hmm okay but kailangan bang dito tayo mag-usap about sa plan natin, oum nasa public park kasi tayo so baka naman sa ibang lugar tayo?for privacy?“tumango lamang ako ng malamig at sinabing “follow me, pupunta tayo sa condo ko malapit naman dito.” sinunod niya naman ako, nakita ko naman siya na nagpaandar ng kanyang motor, tsk slow.

Ilang minuto pa ay nandito na kami sa condo ko agad ko naman siyang sinabihan na doon i-parking yung motor niya katabi sa motor ko. Binuksan ko naman ang pintuan at ilaw at pina-upo siya sa couch. Naglilibot naman ang mata eNiya sa condo ko para bang bata na ngayon lang nakakita ng ganito ka ganda na condo. “tss,stop staring it’s irritating me,okay?“napatigil naman ito at napakamot sa ulo “sorry,nadala lang. So let’s continue?“tumango lamang ako at itinuloy ang naudlot kaninang usapan…

“Gaya nga ng sinabi ko, he’s assassin like me. So we better planing carefully to captured and arrest him, do you get it”tumango lamang ito “Hmm, so anong plano natin?“tanong nito napatampal naman ako sa ulo, wala ba tong maisip? “May naiisip kabang plano, serpent?“tanong ko naman nito pabalik ngunit napakamot naman ito sa ulo “Wala eh, hehe” I rolled my eyes to him, mabuti nga lang at I have an idea sa plan namin na gagawin.

“Whatever, I think we should go to the event na gaganapin because si Mr. Henderson ay magiging guess doon, well, we just to disguise na kabilang sa event na ‘yon and we approach him like gagawa tayo ng bait para bitagin siya. So, what do you think or may naisip ka na i-suggest sa plano?“mahabang pagpaliwanag ko sa naiisip kung plano, si serpent naman ay seryosong nakikinig sa akin.

“Hmm, your plan is good, I agreed to that…“wala ba talaga siyang ideya o naiisip? arghh what the h3ck Liam! “Arghh okay, so plan dismiss. You can go to home now. Just wear a formal attire for that event at magkikita lamang tayo doon, I will just text to you?copy?“tumango naman ito at tumayo”yes I copy, agent tulip. I hope our plan will work. See you and goodnight!“tsk, yun lang?lol tumingin lamang ako sa kanya at tumango pagkatapos niyang umalis ay ni-lock ko na ang pinto at napagpasyahan matulog. Inaantok narin kasi ako,bukas ko na lamang pro-problemahin ang susuotin ko sa event…

[Morning]

Nagising ako dahil sa pa-ulit ulit na ingay ng aking alarm clock kaya napilitang akong bumangon agad naman akong nag morning routine,naligo,kumain at nagbihis. Pupunta kasi ako ngayon sa isang Fashion shop para sa susuotin ko mamayang gabi, nag pasukat naman ako at agad akong pinapapili kung anong gustong color ko sa bakla na ito.

“Ikaw na bahala, Basta presentable for the event”walang ka mood-mood kung sabi, ‘di ko rin naman kasi alam kung anong bagay dahil hindi ako gaano gusto ang mga ganito-ganito. “You can count me in ma’am, hehe. I will make it more gorgeous and presentable” tumango lamang ako parang mababaliw na ata ako ng dis-oras ahh, kung ako papapiliin I want all black not so plain but it will look like good to me. “I will come back at 3:00 pm so make sure okay na ang lahat,Becky”tapik ko sa balikat nito at kumindat naman siya “Asahan mo ma’am ganda!“pakaway-kaway nitong sabi sa akin at ako naman ay umalis papalayo sa shop

3:00 pm

Bumalik naman ako sa shop na saktong alas-tres ng hapon, agad niya naman akong kinolerete sa mukha, yung make-up ba ‘yon. “Becky, ‘wag mong kapalan ha, yung simple lang” pangunguna ko bago niya ako meyk-apan, kasi kung hindi ko to sinabi alam na alam kung kakapalan na naman niya at yun ang mas ayaw ko “Yes ganda, ako bahala~“napabuntong hinga naman ako ng sinimulan niya na ang pagmemake-up, ilang minuto pa ay nangangati na mukha ko, tbh ‘di kasi ako sanay na madaming nilalagay sa mukha. Liptint lang at konti pulbo, okay na

7:02 pm

Nagpahatid lang ako kay Adrian sa event, bago naman ako nagpahatid. Nilagay ko sa dress ko ang dalawang baril at assassin knife incase na may mangyare. “Sobrang formal tsaka sexy naman ata suot mo anong meron?” curious na curious nitong tanong habang nakatingin sa salamin sa kotse sa akin “Ahh ito ba, nothing”tipid kung sagot sa tanong nito,tumango lamang ito. Ngunit pasilip-silip pa itong tumitingin sa akin at parang ngayon lang ata ako nagsuot ng ganito kaya hindi ko na mapigilang mairita

“stop staring.”

madilim na tingin ko sa salamin at malamig kung tono ng boses agad naman siya tumikhim at nagpokus na sa pagmamaneho. Nag-message na rin ako kay serpent na malapit na ako at nag-reply naman ito na kanina lang daw siya nandon,tsk no one cares.

Papasok na sana ako sa event ay hinarangan ako ng mga guwardiya.,

“card nyo po miss ganda”tumango naman ako at kinuha ang card sa pitaka ko ngunit wala talaga akong nakapkap na card, hindi kaya naiwan ko? Arghh d4mn it!

“Miss ganda?the card??“naghihintay naman ang kanyang kamay na ibigay ko ang card ngunit paano eh?naiwan, Paano na to! Magsasalita na sana ako ng may biglang humapit sa bewang ko, pagtingin ko naman ay si Liam pala ito.Ohh god,I’m saved

“Kasama ko po siya or should I say my girlfriend”kumindat naman to na ikina-inis ko, pinatuloy naman kami sa mga guard. Narinig ko pa ang mga bulongan nila

“ayy sayang may jowa na pala~” na mas lalong uminit ulo ko agad ko naman kinuha ang kamay niya sa bewang ko, feel na feel ah.

“Nakita mo na ba siya”pang-iiba ko sa kanya

“yes, guess what? ang daming gwardiya niya. Mahihirapan ata tayong mapalapit sa kanya” hmm, tama naman siya but I have an idea

“what if we sneak to him?hmm o kaya sa vip room?” tumingin naman ito sa akin

“seduce him, tulip~“napa-ubo naman ako bigla, aakitin ko yung gurang na ‘yon? The H3ll! no wayyy kaya!

“ha-ha? what do you mean?Ako aakitin ko siya?Ikaw na lang,pwe”tumawa lamang ito at tinapik ang likod ko

“babae ba ako?“tinaliman ko lamang siya ng tingin, I have no choice to seduce that F3CKING OLD MAN!

“tsk!“tumawa lamang ito, susuntukin ko na talaga tong lalaking to ngunit kailangan kong pigilan, I’m on the mission at kami pa ang partner.

Pumunta naman ako sa matandang ‘yon ngunit wala naman akong nakitang matanda, Isang matipunong lalaki lamang ang nakita ko na naka-upo na ma’y maraming mga guwardiya Ang nakabantay. Hindi kaya naka-alis na si Mr. Henderson?nalaman ba niya?Aishht! Agad ko naman kinontak si serpent gamit ang relo.

“Nasaan yung matanda?ba’t wala rito sa sinabi mo na side ha?binatang lalaki lang kasi nandito?”Ngunit hindi ito sumasagot, arghh grabe naman! Should I ask nalang tong lalaking nan don?mas mabuti pa, pinuntahan ko naman siya at akmang pipigilan ako ng mga gwardiya niya ay sinenyasan niya ito..,

“so, why are you here? Ms.?“ngumiti muna ako bago sumagot “Trixiantia Mattel,just call ixi and you Mr?” ano ba naman tong pangalan kung naisip, ahh basta pangalan rin naman niyan

“beautiful name, ixi. Axel Yvo Henderson”sabay lahad naman nito ng kamay tinanggap ko naman

“Henderson?“tanong ko bigla, hindi naman pwede siya ‘yon siguro anak to o apo?I don’t know

“hmm yeah?“nalilito rin nitong sagot
”Ka-ano ano mo ba si James Henderson?“naging malamig naman bigla ang kanyang awra

“he’s my dad.” napatakip naman ako sa bibig “is there anything wrong?ixi?”I just shake my head at “no-nothing hehe, excuse me for a minute” bago pa ako aalis ay bigla niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang panyo na may pampatulog hindi naman ako nakalaban dahil unti-taking nakatulog.

Narinig ko pa ang sinabi niya bago ako nakatulog,
“poor girl, your mine this night.”agad niya naman akong binuhat at “Don’t follow me, hindi naman ako tatakas”at tuluyan namang nakatulog ako.

Ahh f3ck!Liam help me!

Chapter 14: Mission Accomplished

Nagising naman ako sa isang ‘di pamilyar na lugar, kinapkapan ko naman ang aking sarili wala namang masakit kaya nakahinga ako ng maluwag.

“You’re awake”nagulat naman ako ng may biglang nagsalita at nakita ko naman si Axel agad ko naman siyang pinanlamigan ng tingin

“Anong kailangan mo sa dad ko?Ms. Ixi?“ngumisi naman ako at inayos ang buhok

“Hindi ba sinabi ng papa mo?na isa siyang criminal?he do a crime, he killed many people-*slap”hindi ko pa natapos ang sasabihin ko ng tumayo ito at sinampal ako napahawak naman ako sa pisngi ko medyo malakas-lakas rin ‘yon ah.

“Don’t ever say that to my father, he didn’t killed people at mas lalong hindi siya criminal!“habang mahigpit na hinahawakan ang panga ko at tumitingin sa mata ko, I smirk at kinuha ang kanyang kamay at hinigpitan ito ng pagkakahawak, napadaing naman ito sa sakit

“FUCK!stop it!arghh”bahagyang napatawa naman ako at hinawakan ang kanyang buhok

“Tell me, where is your father now?or else gusto mo ring pumunta sa kulungan?tell me, NOW!” hindi naman ito umimik kaya sinapak ko siya, pinusasan ko na si axel ng may naramdaman akong kutsilyo sa leeg ko agad naman itong dumugo, napangisi naman ako hindi talaga niya matitiis na tingnan ang kanyang anak na pinapahirapan.

“One wrong move agent tulip or you die”napangisi naman ako but I’m sorry I’m an assassin too, kaya agad naman akong nakatakas at nagulat naman ito bigla at napangisi

“so? assassin ka rin pala?HAHA” nakakarindi pagtawa nito.

“Yeah?I’m a agent tulip at and I’m here because I want to arrest you and because you did a crime” sabay pakita sa papel tumawa naman ito na ikana-inis ko

“You can’t arrest me agent tulip, talunin mo muna ako”pinunit ko naman ang dress ko at tanging assassin uniform ang makikita

“*I’m sure you will lose, Mr. Henderson”habang hawak hawak ang assassin knife

[Fighting Scene]

Nag-umpisa kaming maglaban dito sa kwarto habang ang anak niya ay nakaposas. Unang sumugod siya sa akin agad naman akong umilag at pagkatapos ay sinugod ko naman siya nasugatan ko naman ang kanyang pisngi. Maingat kaming naglalakad palapit sa isa’t-isa at nanglaban.

Ilang minuto kaming naglaban,

“Ha!punch yahkick!“sinipa ko ang kanyang paa at sinuntok ang kanyang mukha.

“Grr!ha!*punch”aishh sinuntok naman niya ang tyan ko na dahilan sa pagkaluhod ko sa sakit, nakalimotan kung proteksiyonan ang tyan ko.

Nakita niya ata na walang depensa ang katawan ko kaya ito ang pinuntirya niya. Hinawakan niya naman ng mahigpit ang aking buhok na ikanapikit ko sa aking mata sa sakit, tumawa lamang ito. Nang nakabawi ako ng lakas ay agad kung sinipa at sinaksak ang kanyang paa gamit ang kutsilyo ko. Agad naman akong tumayo at napatingin naman ito sa akin.

“HAAAAaaaaa!!!“sabay naming sigaw dalawa habang tumatakbo at naglalaban, pareho kaming may mga sugat at hingal na hingal ngunit Hindi namin ito ininda dahil pareho kaming may determinasyong manalo.

“Magaling ka rin pala!*huff” hingal nitong sabi habang hawak hawak ang kanyang kutsilyo.

“Magaling ka rin naman,haaaa!!!” nadaplisan ko lang ang kanyang braso ng kutsilyo ko, ngunit hindi ko man lang nasugatan ang kanyang braso. Asar!

Hanggang sa napatumba ko na ito, poposasan ko na sana ito ng may biglang bumaril sa aking braso napatingin naman ako kay axel ng malamig, agad naman akong napahiga sa sakit,

“Fuck you, Axel!” tumawa lamang silang dalawa, mag-ama nga talaga. Nakatayo naman siya ngunit ako ay nakahiga parin sa sakit, naloko na! ‘di ko maabot kutsilyo ko! Konti na lang, makuha ko na! Makuha ko na sana ng tapakan niya ng malakas ang kamay ko napadaing naman ako sa sakit.

“DAMN IT!ARGHH ANSAKIT!“ngumisi lamang ito habang nag-eenjoy na tapakan ang kamay ko, pasalamat siya at nabaril ang kanang kamay ko kaya ‘di ako makalaban.

“Masakit ba Agent Tulip?ha?haha*stepping deeper”Napatingin naman ako sa kanya ng malamig at naglakas loob na itulak siya at natulak nga siya. Pinilit kung maka-tayo kahit napakasakit ng dalawang kamay at paa ko agad naman akong naghanda at hinawakan ang kutsilyo ko kahit mahirap dahil sa natamaan ng baril,tsk. Nasan ka na ba Liam! Kailangan kita dito, Fuck!

[Debris Liam Carnell point of view]

Nasaan na si Agent Tulip kanina ko pa siya hinahanap ngunit wala talaga siya, I already call her sa relo ngunit hindi siya sumasagot. I have no choice to track her. Mabuti nga lang at itong relong ito ay may tracking device kaya nalaman ko kung saan siya ngunit may nagbabantay sa pintoan, aishh mapapalaban na naman ata tayo. Papasok nalang sana ako na pigilan ako nila agad ko naman silang sinuntok at sinipa. Sinugod ko naman sila medyo nahirapan rin ako dahil marami sila, nasuntukan naman ang pisngi ko.

Nagkagulo naman ang buong event dahil sa nangyare agad naman ako nagtawag ng back-up, matapos ko silang mapatumba ang mga guwardiya ay sinundan ko na kung saan si agent tulip at finally nandito na ako, nasa 5th floor pala sila. Agad naman akong pumasok at nakitang nakahiga na si agent tulip na nag-aagawan ng baril agad ko naman ginatilyo ang baril ko at tinamaan si Mr. Henderson sa balikat agad naman itong napahiga. Tinulungan ko naman sa pagtayo si Agent Tulip.

“*Ha *ha you’re late agent serpent!“tumawa naman ako ng mahina.

“sorry, napalaban rin ako sa baba eh”nakita ko naman siyang may tama sa baril sa kaliwang braso at madaming mga sugat, mabuti nga lang at nandito na ang back-up namin nahuli naman ang mag-ama.

Bago naman nawalan ng malay si agent tulip ay sinabi niyang, your good shooter,haha. ngumiti naman ako at dinala naman siya ng ambulansiya napaupo naman ako sa motor at napahawak sa pisngi. Masakit naman ng konti ang pagkakasuntok nong lalaking iyon but now,

M ission accomplished!

Napabuntong hinga naman ako at napagpasyahan munang manatili dito dahil napakagandang tingnan ang bituin at lalo na ang gabi. Malamig pala dito ng konti. Napahawak naman ako sa sarili ng bigla may naramdaman akong jacket sa likod ko..,

“wear that, kung ayaw mong magkasakit”nagulat naman ako dahil pamilyar ang boses nito, napatingin naman ako at nakita si Lucius at napa-ubo naman ako bigla.

“L-lucius?*cough *cough how?how did you know na nandito ako?” tumingin lamang ito at hinawakan niya ang pisngi ko, hindi ko alam ngunit may nararamdaman akong kilig ewan ko ba. Hinalik4n naman ako bigla ngunit nakakapagtataka ay sumabay na ako?napatulak ko naman siya bigla …”Finally, you like it. Debris” umiwas tingin na lamang ako sa kanya at itinuon ang pagtingin sa mga bituin, bigla naman nagsalita ang aking bibig..,

“Napakaganda ng mga bituin no?“tanong ko bigla sa kanya, ngumiti naman ito kaya napatingin ako sa kanya napakaganda ng ngiti niya.

“Oo, kasing ganda mo Debris~“tumingin rin siya sa akin na ngumingiti hindi ko alam ngunit nahuhulog na ba ako sa kanya?

-pls vote thankyou

Chapter 15: Confession

“ha-ha?” ‘di ko maintindihan sinasabi niya para bang gulong-gulo ang nasa isip ko, “ha-hakdog?“binatukan ko naman ito, seryoso ako tsaka sasabihin lang ng ganon ganon? “hmm, what?“may gana patong magtanong?iniinis talaga ako nito eh, hindi ko na lamang siya sinagot.

“Debris~look at me”hindi ko naman siya sinunod kumbaga mas tinututukan ko pa yung mga bituin na nasa langit.
”My little Debris, I said look at me.now.”humarap na lamang ako at tiningnan siya.., malamig kasi tono ng boses nito para bang nasa north pole kami.

“Ohh? Lucius?” nayayamot kung sagot sa kanya ngunit tumahimik lamang ito,“Lu-” uulitin ko sana tawagin pangalan niya kaya nga lang nagsalita na ito

“I like you debris”

nagtamaan naman ang aming mata at hindi ako makapaniwala sa kanyang sinabi, gusto niya ako? nagbibiro ba siya?

“I like you Debris, I know naguguluhan ka at ‘di ka-panipaniwala ang mga sinasabi ko but, I’m telling the truth, telling my feelings to you. It’s like I confess what I truly feel to you and now I said it. I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” parang nais-statwa ako sa kinatatayuan ko ngayon sa sinabi niya.Kung titingnan ko naman siya ngayon napaka-seryoso ang kanyang mukha at tono ng boses nag-aalinlangan rin ako, sasagot ba ako o hindi?

“I know it’s unbelievable right?unang kita ko sa ‘yo sa party, do you remember that night?na you arrest me?I can’t really move on that night because that was so special to me. Kung hindi kayo namali sa paghahanap nyo sa suspek, I really don’t know kung makilala pa kita kaya I’m so thankful.”

“I know, I know it’s kinda crazy to tell you like this, ilang months pa tayong magkakilala and you didn’t know totally of me. We make lov— I mean my love for you going deeper and deeper at ‘di ko mawawala-wala. Walang araw na hindi kita inisip, I can’t out of you in my mind para bang ano, Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko sa ‘yo. ”

Hindi ko alam kung nagsisinungaling ba siya o nagbibiro ngunit napaka-seryoso kasi, ayaw kung maniwala sa kanya. Natatakot ako at naguguluhan ngayon, wala man lang lumalabas na salita sa aking bibig. Nakatitig lamang ako sa kanya at siya naman ay naghihintay ng sagot sa akin.

“Debris, it’s okay if you are not ready to answer, I will wait until you’re ready for it~” ngumiti na lamang ako ng mapait at ine-enjoy na lamang namin ang mga bituin hanggang sa nakatulog ako bigla at ‘di ko na alam ang nangyare…

[Kinabukasan]

Nagising naman ako sa condo ko, hinatid ata niya ako. Aissh ba’t nakatulog ako?, nakakahiya naman. Nakita ko naman nawala siya sa tabi ko, weird hmm pero mas mabuti na ito. Parang ayaw ko muna siyang makita ngayon dahil sa sinabi niya , straight ako. Straight nga ba?

Naalala ko na naman yung sinabi niya kagabi habang nagto-toothbrush ako, seryoso?gusto niya ako?ehh? tiningnan ko naman sarili ko, yeah we make love but hindi ibig sabihin na gugustuhin ko rin siya pabalik?manglamig siya. Pagkatapos niyang gawin ‘yon na walang permisyo sa akin kung gusto ko rin ba o hindi?—hayy.

It’s been 8 months nang’ patay si mila, namiss ko siya sobra, namimiss ko ang pagiging maldita, sermon niya at lahat lahat sa kanya, Hindi ko alam kung kailan ko mahuhuli ang pumatay sa kanya but I will make sure he/she/they na sa kulungan ang bagsak niya/nila. I tried to take a deep breath and clear my mind medyo wala narin kasing pahinga ako, sunod-sunod ang mga krimin/misyon at iba pa.

Naisipan ko rin na ngayon na bisitahin si leon at, ilang linggo narin at hindi ko siya natawagan o na-chat lamang, medyo na busy kasi ako and I’m sure maintindihan naman yun ni Leon. Pupuntahan ko rin kasi ngayon si agent tulip, kakamustahin lang kung okay na ba siya…

Bumaba na ako upang kumain. Pababa ng pababa ako sa hagdanan ay nakaamoy ako ng pagkain sobrang bango ng pagkain, Ako lang naman mag-isa sa condo ko ba’t parang may nagluluto? sinundan ko ang nakakaakit na amoy ng pagkain hanggang sa nakarating ako sa kusina na pumipikit

“Ang bangoooo…“biglang sabi ko kasi naman ang bango-bango talaga tas nagugutom pa ako

“Thanks”napamulat naman ako bigla sa mata at nakita si Lucius na nagluluto tas ngumiti pa siya na ikina-iwas tingin ko sa kanya, tumikhim muna ako bago magsalita…

“Ahh,uh” parang hindi ko ata kayang munang tingnan siya kasi ume-echo echo naman yung sinabi niya kagabi sa utak ko!

**“I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” **
**“I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” **
**“I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” **
**“I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” **
**“I really really like no I really really love you, mahal kita Debris…” **

gago tama na!!tama na!! huu huu

“Debris,are you okay?“napansin niya atang malalim iniisip ko, may gana pa siyang magtanong kung okay ba ako? syempre hindi!

“Ahh,ehh oo naman,haha*awkward laugh”pagsisinungaling ko naman sa kanya.

“Your not okay, your lying debris huh? tungkol ba to sa sinabi ko kagabi?kung naguguluhan ka man o you didn’t believe it, I don’t care because I said it and I mean it debris, simula ngayon papatunayan ko na gusto kita, I love you my little debris”dumugo naman bigla ilong ko, pinagsasabi na naman nito kala ko ba naman nag-bibiro siya agad naman siyang kumuha ng tissue at pinahid sa ilong ko at pinapatigil ang nosebleed..

Tumawa naman ito ng mahina na ikana-inis ko wala namang nakakatawa ah!

“nyee”naiinis na ako kaya sinabi ko ‘yun bigla ngunit tumawa lamang ito habang tinitingnan ako at pinapatigil ang pagnonosebleed ko. Tumigil naman sa ito sa pagtawa at sinabing,
“ты милый(your cute), Debris” nagkatitigan naman kami at bigla akong umiwas, ‘yan naman yung sinabi niya sa akin sa party at ‘di ko maintindihan

“Teka lang,?Anong ibig sabihin non’ ha? Lucius?“pinisil muna niya ang pisngi ko at itinapon ang tissue na may dugo

“your cute Debris” namula naman ako bigla “sira yun pala!“napahawak na lamang siya sa jawline niya.

“Let’s eat, Debris. I know your hungry now *chuckle”

-pls vote thankyou

Chapter 16: Mahika

Napatango na lamang ako, gutom narin kasi ako alangan naman na tatanggi tayo?grasya na ‘yan. Umupo ako at magdadasal na sana ng biglang nagsalita ‘tong lalaking to’.

“What are you doing?what is that sign?crossing ha?hmm?“nagpipigil naman ako sa pagtawa, mukhang ‘di siya catholic kaya hindi niya to alam.

“oum sign crossing, ginagawa nyan kapag nagdadasal gaya naming mga catholic. Wait anong relihiyon ka pala?” tango-tango lamang ito at sinagot niya naman ang tinanong ko,

“Catholic like you but, uhm..uh.. nevermind”napatitig naman ako sa kanya at naghihintay sa kadugtong nito ngunit nag-nvm lamang siya, napatampal naman ako sa mukha ko. Seryoso? Catholic siya?tas ‘di man lang alam kung paano mag-cross?‘di man lang alam nyun?ehhh?

“Wait, nakasimba ka na ba or wala pa, Lucius?“curious kung tanong nito ngunit nag-shake head lang ito, napa-ubo naman ako bigla

“grabe naman, kaya pala demo—ay mean wala wala hehe *awkward laugh”tumingin na lamang ito sa akin at ipinagpatuloy ko na lamang ang pagkain and I didn’t ask him again baka kasi magalit pa ito at ‘di na ako pakainin sayang naman yung pagkain…

Ilang minuto kaming tahimik na kumakain wala ni isa sa amin ang nagsalita para bang naka-tape o naka-stapler bibig namin kaya ‘di kami makapagsalita.

Agad naman akong tumayo, senyas na tapos na akong kumain. Bago ko paman ilagay to sa huhugasanin ay nagpasalamat muna ako sa kanya sa luto niya, napaka-disrespectful ko naman kung ‘di ko siya papasalamatan.

“T-thank you sa niluto mong adobo, Lucius, sobrang nabusog talaga ako. Tsaka napakasarao at galing m-mo talaga hehe”medyo nauutal ‘kong papuri sa kanya.

“But mas masarap pa ak— ehem…Your welcome debris~. No need to thank me for that” at ngumiti naman siya, pagkatapos niyang sabihin ‘yon ay tumalikod na ako para makapaghugas na ng platong’ aming kinainan.

Hanggang sa natapos na ako sa paghuhugas, pumunta muna ako sa kwarto at nagbihis dahil pupuntahan ko ngayon si Leon at agent tulip sa hospital. Simple lamang ang sinuot ko at nagjacket rin ako dahil medyo malamig-lamig kasi. Naabutan ko namang umuupo sa couch si Lucius at parang hinihintay niya ata ako. Napansin niya naman na nagbihis ako at tinanong niya naman kung bakit..,

“May pupuntahan ka, Debris?Saan?” napakamot naman ako bigla, sasabihin ko ba? alangan naman kung hindi.

“Ahh, Oo. Paki-lock na rin to Lucius, punta muna ako sa hospital may bibisitahin lang” habang naglalakad kung sagot sa kanya papuntang sa pinto ng condo ko at akmang bubuksan na ito ng na-unahan niya akong pinagbuksan.

Medyo nagulat ako sa kanya dahil bigla-bigla lamang sumusulpot para bang multo,

” sama ako,ipag-mamaneho kita debris~” bulong naman nito sa tainga ko na ikina-tindig naman ng mga balahibo ko’… tumango lamang ako sa kanya tatanggi sana ako ngunit hindi man lang nag-lakas loob magsalita ang bibig ko

Pinagbuksan niya naman ako ng kotse, napakaganda at mabango ang nasa loob ng kotse niya. Inaamin ko ngayon lang ako nakapasok sa kotse niya o sabihin nating first time kung sumakay sa kotse niya kaya nahihiya ako ng konti. Sa sobrang ganda nito at tansya ko ay worth millions or billions ang price nito. Kakailanganin atang 1 year na sahod para mabili ito.

Napatigil naman ako sa pagtingin-tingin sa loob ng kotse.

“Done staring?hmm”agad naman ako namula sa hiya, napansin banyang todo libot yung mata ko sa kakatingin sa loob ng kotse niya, hindi na lamang ako nagsalita at nagseatbelt na lamang…Pinaandar niya naman ang kotse, sinabi ko naman sa kanya kung saang hospital ako pupunta. Bigla naman siyang nagpatugtug ng musika…

Parang pamilyar atang song na pinapatugtug Niya yung intro kasi, kaso nga lang nakalimotan ko ata yung title…

Nagbabadya ang hangin na nakapalibot sa’kin
Tila merong pahiwatig, ako’y nananabik
’Di naman napilitan, kusa na lang naramdaman
Ang ‘di inaasahang pag-ugnay ng kalawakan

Nagulat naman ako dahil sumabay siyang kumanta, ‘di ko alam na kumakanta pala ito at kaysar---ehem* ehem*

Ibon sa paligid umaawit-awit
Natutulala sa nakakaakit-akit mong tinatangi
Napapangiti mo ang aking puso…

Tumingin naman ito sa akin at ngumiti hindi ko alam ngunit para bang tumatalon talon yung tainga ko. Umiwas naman ako agad, na-weweirdohan na ako sa kanya gusto ko na atang bumaba…

Giliw, ‘di mapigil ang bugso ng damdamin ko
Mukhang mapapa-amin mo, amin mo
Giliw, nagpapahiwatig na sa’yo
Ang damdamin kong napagtanto na, gusto kita

‘Di ko naman mapigilan na unting-unti lumilingon sa kanya dahil sa kanta ng napakaganda pakinggan’

Hindi ko alam kung saan ko sisimulan
Binibigyang kulay ang larawan na para bang
Ikaw ang nag-iisang bituin
Nagsisilbing buwan na kapiling mo
Sa likod ng mga ulap
Ang tayo lamang ang tanging magaganap

Ibon sa paligid umaawit-awit
Natutulala sa nakakaakit-akit mong tinatangi
Napapangiti mo ang aking puso

Naalala ko naman bigla kung anong kanta to, “Mahika”,

Giliw, ‘di mapigil ang bugso ng damdamin ko
Mukhang mapapa-amin mo, amin mo
Giliw, nagpapahiwatig na sa’yo
Ang damdamin kong
Napagtanto na, gusto kita
Gusto kita
Gusto kita
Gusto kita
Gusto kita
Ano’ng salamangkang meron ka
Binabalot ka ng mahika
Ano’ng salamangkang meron ka
Ako’y nabihag mo na

Sumabay na ako sa chorus dahil ito lang naman yung favorite na part ko, kumakanta kaming dalawa na para bang close na close

Ako na nga’y nabihag mo na
Hindi naman talaga sinasadya
’Pagkat itinataya ‘ata tayo para sa isa’t isa

Giliw, nagpapahiwatig na sa’yo ang
Da-da-da-damdamin ko
Da-da-da-da-da-damdamin ko

Giliw
Giliw
Giliw
Napagtanto na
Gusto kita..,

Pagkasabi niyang “gusto kita” ay tumingin naman ito ng dahan-dahan sa akin bigla namang nag-slowmo ang oras, para bang, para bang ano… hindi ko maintindihan, ‘di ko maintindihan ang nararamdaman ko ngayon. Ewan ko ba

“nice sing, debris”ngumiti naman ito sa akin at naalala ko naman na nagmamaneho pala ito kaya nataranta ako “Lucius, Lucius! Magpokus ka lang sa pagmamaneho baka mabangga tayo!” bumalik naman ito ng tingin sa daan at tumawa ng mahina.

“don’t worry we won’t crash, debris. Trust me”

Napangiti naman ako bigla sa sinabi niya.

-pls vote thankyou

Chapter 17: Love Triangle

Ilang oras rin ay nakarating na kami sa hospital, dali-dali naman akong nagtanong kung saan ang room ni agent tulip.

“Room 117, sir”ngumiti naman ito at tumango lamang ako at nagpasalamat

Nakasunod parin si Lucius sakin’ para bang guard ko o buntot. Medyo naiinis ako ngunit isinawalang bahala ko na lamang ‘yon. Sumakay kami ng elevator papuntang 3rd floor dahil nandon kasi ang room na sinabi ng babaeng nurse. Hindi rin naging madali ang paghahanap namin sa room 117 dahil rin sa napaka-laki ng hospital na ito.

Kumatok muna ako bago binuksan ang pintong 117, Nakita ko naman si agent tulip na may bandage sa kaliwang braso at nakahiga. Napatingin naman ito sa akin at nginitian ako, naguguluhan ako kasi ngayon ko lamang siyang nakitang ngumiti sa akin dahil nakasanayan ko na rin ‘yung mga malamig niyang tingin at ma-aatitude.

“Good morning, k-kumusta ka na, agent tulip?“pangunguna kong pagbati at tanong sa kanya agad naman siyang sumagot.., “Good morning too, I’m okay naman medyo. Just call me Scarlet wala tayo sa trabaho liam” napalunok naman ako bigla, panaginip lang ata to. Yung boses niya rin ay hindi kasing lamig ng yelo “It’s unbelievable your talking softly, tulip uhh…oum I mean scarlett??“tumawa naman ito ng mahina sa reaksiyon ko na ikinapula ng dalawang tainga ko.

“*chuckled uhh.., oum *clear throats Scarlet Hara Hudson, that’s my real name, Liam” napatigil naman ako bigla, wait did she say Hudson? “Hudson?“tumango naman ito “Kaano-ano mo ba si Carmila Hudson?” napa-iwas tingin naman ito sa akin na tinanong ko siya ng ganon,

“She’s my sister…“mahinang bulong nitong sagot, napapikit naman ako bigla at ‘di makapaniwala

“Y-your sister?am I right?” kahit rinig ko man ang sagot nito ay nagtanong ako upang linawin kung kapatid ba yung narinig ‘ko. Tumango lamang ito, alam ba niya na patay na si mila? Ano ba naman yan Liam syempre alam niya kapatid siya ni mila eh

Nagtataka rin ako kasi hindi naman binanggit ni mila na may kapatid pala siya at kagaya rin naming agent.

“Ate niya ako, siguro nagtataka ka kung bakit hindi niya ako binanggit sa yo. Madalas lang kasi kaming nagkikita at isa pa hindi kami nagkakasundo *laugh silently. Half sister lang kasi kami, Liam. Kahit na madalas lang kaming nag-uusap o kaya nagkikita mahal na mahal ko ang kapatid ko eh, syempre. *Starting to cry N-nong’ nalaman ko *sob na wa-wala na siya *sniff
’di ako naniwala *sob, so~sobrang ‘di ako *trembling *sob naniwala. Malakas si Carmila eh, hi-hindi siya madaling m-mapatumba *sob” kusang naglakad ang mga paa ko at pumunta kay scarlet at niyakap siya at hinimas ang likod, sunod-sunod na luha ang nagsipatakan na rin sa akin hindi ko narin kasing mapigilan.
Bumabalik lahat yung sakit, eh.

Pininusan ko naman ang mga luha ko at kumalas sa yakap niya, “sa-salamat ha, inalagaan mo ang kapatid ko *sob naging ma-matalik mo *hic *sniff mo siyang kaibigan, tinuring mo siyang parang kapatid n-na ni-ni hindi ‘ko nagawa sa kanya bilang sa-sariling kapatid niya *crying” hindi naman ako makapagsalita sa sinabi niya, bigla naman siya nagpunas ng luha at ngumiti sa akin’ ngumiti naman ako pabalik sa kanya

Pagkatapos ng pangyayareng ‘yon ay lumabas na ako sa room ni tulip I mean scarlet, medyo nanghihina rin ako dahil narin sa pagod. Agad ko namang nakita si Lucius na naka-upo sa labas pumunta naman ito sa akin at niyakap ako bigla, hindi ko naman mapigilan ang nararamdaman ko kaya yumakap rin ako pabalik at ibinuhos ang iyak ko sa kanyang balikat, hinihimas niya naman ang likod ko.

“It’s okay,Liam~”

Napakainit ng kanyang dibdib at kamay ayaw ko na atang kumalas— natauhan naman ako bigla ng may tumikhim sa amin napalingon naman kami parehas ni lucius at nakita namin si Leon na nakataas kilay. Ewan ko ba kung matatawa ba ako o hindi…

“Hmm? Anong meron?” napatulak ko naman bigla si Lucius at pinunasan ang luha “ahh..uhh, Lucius is oum just comforting” sumisinghot ko pang sinasabi nyun kay leon kaya nagulat lang naman ako bigla ng hilahin niya ako at niyakap katulad ng ginawang pagyakap ni lucius sa akin

Mainit rin ang kaniyang dibdib kung ikukumpara ito kay Lucius parang parehas lang naman. Napapikit naman ako saglit ng may humila sa akin at nakita ko ang malamig at parang galit niyang tingin kay leon

[Lucius Knight point of view]

“Lu-lucius?“mahinang bulong ni debris sa akin’ ngunit itinuon ko lang ang malamig at naiinis kung tingin kay leon, how dare he is. Only me will touch and hug like this Kay Liam except if he’s a cousin/family to him but he’s not. “Why Knight? Kino-comfort ko lang naman siya, may mali ba don’?” mas lalo akong nakaramdam ng galit kaya tiningnan ko naman siya ng malamig

“Don’t ever touch or hug him, Leon. He’s mine.”nagtinginan naman ang aming mata at kita ko rin siyang nagagalit na

“He’s not yours, Lucius. Hindi mo siya pag-aari.” he grabbed my necktie and I grab him too

Nang biglang may umawat sa amin and only my little debris…I don’t know kung hindi niya kami inawat, I already punch him with my fist.

“Stop it! para kayong mga bata and Lucius, I already said it to you I’m not yours.” hindi ko alam ngunit naramdaman kung may tumusok bigla na karayom sa puso ko. Masakit ng konti lalo na kung galing ito sa minamahal mo but he’s true he’s not mine but soon. Huminto naman ako at lumayo kay Leon tsaka napag-isipan umupo na lang para mawala ang init ng ulo.

Hinayaan ko nalang silang mag-usap kahit na I feel jalosi I mean jealous. F-ck this Morøn! I wanted to kill him now but I don’t want na ma-feel ulit ng guilty dahil nawalan na naman siya ng kaibigan.

Just Relax Chesterion Lucius Knight Valor Malcolm, sh-t! ba’t ba ang haba ng pangalan ko. Kasing haba ng ano ko—nvm.

Mga ilang minuto rin silang mag-usap hanggang sa natapos na sila, tinaliman ko naman ng mata si Leonardo.

“Let’s go, Lucius”ngumiti naman ako sa kanya at tumayo, hahakbang na sana ako ng napansin kung nandito parin tong leonardong ito’

“I forgot Leon will come too, Lucius. Kung okay lang ba?“nagkatinginan naman kami ni Leon tsaka ngumisi naman na nang-iinis tong leonardong ‘to!

Ngumisi naman ako ng pilit at nangunguyom ang kamao, relax relax Lucius. We have to be Patient. I mean Patience man for now.

-pls vote thankyou

Chapter 18: Malcolm’s Family

Nandito kami sa station ng police. Medyo walang mga tao dahil iilan daw ay day-off o kaya may mga misyon na ginagawa. Naka-upo lamang ako rito sa harapan nila debris at Leonardo. They’ve talk about a mission or else? I don’t know

I just staring this two very busy and me? Nevermind

Hanggang sa nag-ring ang phone ko agad naman silang dalawang tumingin sa akin. Pumekeng ubo naman ako.

“I answer it, may I excuse me for a min.”tumango lamang silang dalawa, lumabas muna ako sa station at sinagot ang tawag.

[On call]

“Boss, your brother is here. Pum-” pinutol ko naman ang sasabihin nito sa telepono “I be there in 10 min.” at pagkatapos kong sabihin ‘yon ay pinatay ko na ang tawag at pumasok na sa kotse.

I texted Debris that I have important meeting right now, so, he won’t ask to me kung bakit ako umalis bigla.

I don’t know why my brother is here, right now. Akala ko ba sa susunod na buwan pa siya babalik?ahh I just ask him kapag nandon’ na ako. My brother and I were so close before, noon’ lang.

Wala pang 10 min. ay nandito na ako sa office, sinalubong naman ako ng sekretarya ko and she guided me patungo sa kuya ko. Nakita ko namang naka-upo si kuya at kasama si Chad. Nang’ napansin niyang nandito na ako agad naman itong tumingin sa akin.

“So, what are you doing here, brother?” malamig na tanong ko sa kanya at umupo na sa aking upuan. Ngumisi naman ito bigla, ” ‘Di mo man lang babatiin ang kuya Lucas mo? ha Lucius?” tsk, here we go again. “just answer my question kuya Lucas.”bigla naman nagbago ang kanyang ekspresyon sa mukha napalitan narin ito ng seryoso

“Nabalitaan ko kasi… na you’ve stopping killing people,why? dahil ba sa police na ‘yon or should I say your little lover, Lucius?” I coldly stared at my brother eyes.

“None of your business, Brother.”ngunit tumawa lamang ito ng nakakaloko, “I see, your crazy to him? Ha! Nasan na yung dangerous prince of mafia and a cold-hearted, na never be inlove?tsk HAHAHA” napakuyom naman ako ng kamao, nandito ba siya para lang sabihin ‘yon at inisin ako? F-ck! this Morøn.

“Stop or else-”pagbabanta ko sa kanya, tumaas naman kilay nito

“Or else what? Kill me? Go on my little brother~” mayabang pang dugtong nito. Iniinis talaga ako ng kuya ko, hindi na talaga siya nagbago “Arghh, nothing change of you Lucas.” nag-smirk lamang ito

“Oh, I forgot to tell to you. We have a family dinner mamaya, see you! HAHA” tumayo naman ito habang sinasabi ‘yon, kumaway-kaway pa siya pagkatapos na ikana-inis ng ulo ko.

I hate familiar dinner.

Hindi naman talaga kami magfa-family dinner it’s just a family meeting. I don’t want to see my mother and father’s faces, I hate them. Mula bata pa kami laging tinututukan kaming makipag-laban,bumaril, at pumatay. Hindi man lang na-eenjoy ang paglalaro dahil puro training ang mga ginagawa namin and I hate this, I hate this family.

Simula non’ I killed people with reason or no reason. I got addicted on killing people, hearing and seeing their crying,pain,suffer, shouting on me. I like to torturing people but except sa bata, I don’t want to kill a child just for fun. I know they have a dream so I pinned it in my head that I will never ever kill a child.

Kilala ako sa mundo ng MAFIA bilang a dangerous prince and a cold-hearted. My father I a king and my mother is a queen of mafia. Kaya maraming nagtatangka sa mga buhay nila for the position, iisa lang kasi ang hangad ng mga mafia ay yun ang maging isa king/queen.

Yes, I admit it. Gusto ko ring maging isang King sa mundo ng mafia but when I met him my world is changing. Wala na akong pakealam sa mga posisyon na ‘yon ang sa akin lang, I want him mine and mine only.

[On mansion]

Agad naman akong isinalubong ng mga maid dito at binati and greeted them back, kita ko naman sa gulat nila na because I greeted them back. Simula kasi noon, I’m just staring them coldly.
Nakita ko naman ang pamilya kung naka-upo sa kanya-kanyang nilang upuan and I guess ako nalang ang hinihintay nila.

“Good, all of you is here my adorable children”tsk, always mom said to us, hindi naman kami bata parang tawaging ganyan.

“Mom, can we start our meeting?I have important to go right now.”lauren say,

“Yeah mom and dad, hurry up. Discuss it!” nayayamot namang sabi ni Lawrence sa kanila kaya napangisi lamang ako, Hindi talaga nagbabago mga kapatid ko ganun parin,tsk.

Sinimulan naman ang family meeting namin, medyo naiinip at naiinis ako. Another mission na naman. Bigla naman tumingin sa dad sa akin’.

“Lucius is it true? You’ve stop killing?why? Is it because of the police? your lover?, answer me now, LUCIUS!” nagkatitigan naman kami ng malalim ni dad bago ako sumagot

“It’s all true and none of your business father.”napakalamig na tono ng boses ang aking sinagot sa kanya, it’s none of their business! wether pumatay man ako o hindi, it’s none of their business!

“Ha! nevermind this meeting dismiss. You can all go except kay Lucius.”aakmang tatayo na ako ng sinabi niya except daw sa akin? whatever. Umupo lamang ako ng tahimik habang umiinom ng wine.
Tinititigan lamang ako ng mga magulang ko ‘tila ba gusto nilang ako ang unang magsalita…

“Just f-cking say it,mom and dad.”then take a little sip in my wine
”How disrespectful you are, Lucius!“ngumisi naman ako, Hindi ba sila nasanay sa ugali ko? well hindi coz’ they never care to us tanging mga yaya lang ang nag-aalaga sa amin noon’, they didn’t know what we like or not because they never show their car and love sa aming magkakapatid. They just train us gaya ng mga tauhan nila.

“Whatever, go on just say it.” Mom rolled eyes and dad starting to talk about it.

-pls vote thankyou

Chapter 19: The Rule

“what do you mean? cutting ties with debris?No, no, no… I can’t do that father.”

“That’s an order to your father,son. You have to do it or else-”tumayo naman ako bigla at pinutol ang kanyang sasabihin “Else what?else what FATHER! I DONT WANT TO LISTEN ALL OF YOU ANYMORE! IM AN ADULT NOW I HAVE MY OWN MIND AND LIFE. HINDI SA DATI NA PARA AKONG TUTA NA LAGING SUNOD-SUNOD SA MGA UTOS MO DAD. I’M F-CKING TIRED OF BEING YOUR PUPPET!” bigla naman akong sinampal ni dad na ikina-dugo ng labi ko sa lakas nito, napangisi naman ako “Masakit ba ang truth dad?tsk. If you dare to touch him, kakalimutan ko na may dad at mom ako.” Isa-isa ko naman silang tinititigan kita ko naman ang panglalaki ng mga mata nila sa inasta ko

Pagkatapos kung sabihin ‘yon, I leave them. Naririnig ko naman ang pagtawag at pagmura ni dad but I ignore it. I’m so f-cking tired of them, they just care to us if we obey their order.

Napatingin naman ako sa relo ko, it’s time---its time to kill.a..again.

I call chad to bring a mafia leader that are useless in mafia organization, I want to kill all of them.
How Pathetic.

“Boss, here they are”napalingon naman ako at tiningnan sila, nanginginig naman ito sa takot ang iilan at iba nama’y hindi ngunit naagaw ang atensyon ko sa isang naka-suit na babae hindi man lang to nanginginig o kaya natatakot, I guess she’s accepting to die.

Well, she have a potential so I won’t kill this woman, I will make him my underling. “Stand up and tell me your name, woman?” tumayo naman ito at tiningnan ako ng malamig,tsk.

” Alexander Hamilton. I’m not a woman, I’m a man prince.” nagulat naman ako ng konti at napahawak sa mukha “oh sorry, my mistake”napatawa naman ako ng konti “it’s okay, I accepted to die with your own h-” pinutol ko naman ang sasabihin niya sana at ako’y nagsalita…

“Alexander…Hamilton from now on you will be my one of my people, is that okay to you?” Kita ko naman nagulat ito ng mga ilang segundo at bumalik naman ang kanyang malamig na ekspresyon ” I can’t refuse this special offer to you my prince. It’s my honor to be one of your people, prince.” yumuko naman ito bigla at pagkatapos ay tiningnan ako, ngumisi naman ako pagkatapos

Pagkatapos ng usapan namin ay bumalik naman ako na tingnan ang ibang mga mafia leader.

*Bang *Bang

I shoot them one by one.

*Bang *Bang *Bang

I can’t control my anger dahil sa nangyare kanina.

*Bang *Bang

Tsk, I don’t care of them.

*Bang *Bang *Bang

I am a Mafia prince and soon to be a mafia king. I will kill first my parent to have that position. I change my mind I will fight them, I’m back. I’m sorry my little Debris, I will kill the man or even woman if they touch.you. So behave and don’t even try to investigate me.
Napa-isip isip naman ako hanggang sa naisip ko si Leon. He’s the one who help debris from investigating, I should have kill him nong’ nasa kweba pa. D4rn it. I should shoot more to him so that hindi nasa siya makatayo o kaya he will be long dead.
how pretty kind I am.

“Leonardo Craige… bring him to me, Alex.”tumingin naman ito at tumango sa akin’ agad naman siyang umalis sa lugar na ito.

Napatingin naman ako sa aking kamay na may mga nga mantsa ng dugo, sh-t I can’t control this craziness. Nilinisan ko naman ang kamay ko at pinahid sa tissue para hindi basa.

Habang pinapahid ko sa tissue ay biglang tinawag ako ni Chad.

“Boss…” tinapon ko muna ang tissue at humarap sa kanya “What is it, Chad?” tumingin naman siya na pinagpapawisan “Your father want to talk wit—” nag-iba naman ang ekspresyon ko naging malamig itong tumututok kay Chad “Tell him, I have important to do right now” naiinis kung sabi sa kanya

“P-pero boss-”pag-uulit niya naman na ikana-inis ng ulo ko

“I clearly said it, Chad.” tumalikod naman ako at sumakay sa kotse ko’. Tsk, I already said it to them, I can’t, I can’t cutting ties with Debris. Hindi ba sila nakakaintindi.

Pabilis ng pabilis ang pagmamaneho ko I don’t care sa mga taong malapit ng masagaan. My head is F-cking Hurts again! ba’t ba palaging sumasakit ang ulo kapag nagagalit?! Arghhh…Huminto muna ako dahil sa sakit ng ulo ko, simula pagkabata ganito na ako. Kaya lagi kung kino-kontrol na hindi magalit na maging mahinahon lamang. Sh-t.
Hawak hawak ko pa ang ulo ko ng biglang may bumisina ng malakas, may daan naman ah! ba’t dito pa.

Ilang ulit naman ito ng bumisina hanggang sa nainis ako, lumabas muna ako sa kotse at nakita ko naman ang tatlong black van. Ha! sinusundan ba ako ng kapatid ko? Is it Lawrence or Lucas? aishh I can’t tell, who is it.

“tsk, what do you want?lumabas ka and face me.”mahinahong sabi ko sa mga naka-van, ilang minuto pa ay lumabas na ito. Napatingin naman ako, It’s Lucas. “Hello, my little brother”ngumiti-ngiti pa itong papalapit sa akin, nilaliman ko naman ang tingin ko sa kanya

“Are you following me?“ngunit humalakhak naman ito, pinigilan ko naman ang aking sarili na suntukin ito’ “absolutely…yes!“proud na proud pa nitong sinabi sa akin mukhang nabab4liw na ang
kapatid ko.

“So, what do you want? Brother?” bigla naman tong lumapit sa aking balikat “I want you little lover…hmm Debris ba ang—“hindi pa naman natapos ang kanyang sasabihin ng sinuntok ko siya agad naman siyang napatumba dahil sa lakas nito… napahawak naman siya sa kanyang pisngi “ohh, how cute… you like him so much? don’t you?“ngunit pinanlamigan ko lamang siya ng tingin,

“Don’t ever touch him or steal him to me or else I will kill you with my own hands kahit na kuya kita kaya ko ‘yon.”

-pls vote thankyou

Chapter 20: Am I hallucinating?

“okay…okay bro… Easy hindi ko naman aagawin ang sayo’ it’s not my nature to steal, tsk.” nayayamot naman nitong sagot sa akin’, tiningnan ko na lamang siya.

“Ang akin lang naman, mas mabuti pang you cutting ties with him baka kasi madamay lang siya sa mundo ng mafia at magaya kay liana. I just warn you my little brother for his sake too.”tinapik niya naman ang balikat ko at ngumiti pagkatapos ay umalis na, naiwan naman akong tahimik.

he’s right, madadamay nga siya sa mundo ko sa family but hindi ko rin kayang putulin kung ano kami, I confess to him and papanindigan ko ‘yon. I just wait to say a sweetest “yes” to me, I can’t wait for that.

I will think about it, kung mangyayare ang sinabi ni kuya but for now… nothing… nothing to worry my little Debris.

Napagpasyahan ko na lamang na puntahan si Debris. It’s been month since umalis ako sa station nila because of this, because of my family and a mafia thing.

I badly miss him, nagtatampo ba siya sa akin or worst he hate me because akala niya umalis na ako?ahh just wait Debris I will be there.

[Debris Liam point of view]

Ikatatlong araw na ngunit hindi man lang nagpakita o kaya nag-chat man lang sakin yung Lucius na ‘yon. Akala ko ba nanlili— sh-t, it’s just a confession, yeah he’s just playing with me. How pathetic I am, pagkatapos niya akong unti-unting pinapahulog sa kanya at ginawa yung gusto niya, yun lang?ha! Napaka-uto uto ko naman, unfair and it’s hurts so much.

Binuksan ko naman ang ref. at kumuha ng isang bote ng beer. Gusto ko uminom para naman mawala-wala yung sakit na naramdaman ko, tss. Am I an id1ot? I used to be a strong and a wise police but now?it’s gone, I’m so weak without him! This thing inside my chest is so f-cking hurts.

Hindi ko na mapigilang umiyak, I should just cut the connection about him. Hindi na lang sana nagkamali ang team namin to arrest him ‘di sana to mangyayare. Kailangan ko munang mag-pokus sa paghahanap sa pumatay kay mila, that’s the main goal to me to arrest he/she or them.

Napatigil naman ako sa pag-inom at pag-iiyak dahil may tumawag sa akin, agad ko namang pinahiran yung mga luha ko sa damit at sinagot ito.

(On call)

“Hi!kuya!“bigla naman bumalik ang sigla ko ng marinig ang boses na ‘yon si yuna pala…

Akala ko si Lucius ngunit hindi pala.

“hello, baby. Kumusta kana?si lolo?*suminghot kumusta pag-aaral mo?“sunod sunod na tanong ko kay yuna, sobrang miss na miss ko na sila… Sampong buwan akong hindi nakauwi sa kanila dahil sa trabaho ko at obligation to protect people and arrest all the criminal who did a crime.

“Okay lang kami ni Lolo kuya at mabuti naman ang pag-aaral ko kaso nga lang miss na miss kita kuya ehh! sorry kuya kung naabala kita~“napangiti naman akong marinig na okay lang sila at may naramdaman ring kaunting lungkot sa sinabi niyang ‘yon.

“Shh, It’s okay. Hindi mo naabala si kuya. Ngunit mag-aalas otso na ng gabi you have to sleep okay? ‘wag kang mag-aalala kay kuya okay lang din ako as long as okay din kayo ha…“tumawa naman ito ng konti bago sumagot sa akin “okay po hehe, good night kuya and love you so muchhhh…mwaa”napatawa naman ako ng mahina dahil sa sinabi niya, “good night rin baby and sweetie dreams, I love you too so muchhhh yuna at pati narin si lolo…” pagkatapos ng usapan namin sa telepono ay pinatay ko na ito, inilapag ko naman ang aking telepono sa table na malapit sa couch at kinuha ang beer at iniinom ito.

Napatingin naman ako sa beer, “you id1ot, Lucius.” medyo lasing kung sabi sa beer na hawak hawak ko.

Pumikit naman ako habang hiniga ang ulo sa couch, masakit ang ulo ko ng konti kasi naparami ang inom ko. Bigla naman ako nakaramdam ng kamay sa aking pisngi at dahan dahan ko naman minulat ang aking mata. Hindi ako makapaniwala si si “L-lucius?” nagtinginan naman kami, tumingin naman itong nag-aalala sa akin.

“Debris~“agad ko naman siyang tinulak at tumayo ng pilit “pagkatapos mong umalis at ‘di na bumalik, may gana kapang magpakita?ha Lucius?” tumayo naman ito at tiningnan ako, palapit ng palapit naman siya sa akin’ at ako’y pa-atras ng pa-atras hanggang sa wala na akong maatrasan, kaya tiningnan ko rin naman siya kahit medyo inaantok na ang aking mga mata dahil sa kalasingan.

“I’m sorry, I’m sorry Debris…“bigla naman akong niyakap at isinubsob ang ulo habang binibigkas ang mga salitang ‘yon, Hindi ko man lang siya matulak dahil natulala ako dahil sa ginawa niya. Hindi ko alam kung papaniwalaan ko ba ang kanyang sinabi o hindi. Kumalas naman ito sa pagkayakap at tiningnan ako, mariin niya naman akong hinalik4n, hindi ko naman napigilang sumabay dahil narin siguro sa kalasingan ko.

Huminto naman siya at hinawakan ang aking pisngi, “I love you Debris, mahal na mahal kita…“tumingin naman ako sa kanyang mga mata, hindi ko alam ngunit masarap itong pakinggan dahil narin atang mahal ko na siya, I can’t stop this feeling now. “I-i love y-you *hic too *hic Luciusss…“pagkasabi ko naman don’ ay bigla akong nakatulog dahil narin sa kalasingan ko, hindi ko naman alam ang nangyare pagkatapos makatulog ako.

[Kinabukasan]

Minulat ko naman ang mga mata ko at biglang napadaing.

“Aghhh~“napahawak naman ako sa aking ulo, sa sobrang kalasingan ko, nagha-hallucination ako kay lucius. ‘Di na ata ako iinom ulit, sobrang sakit ng ulo, e. Akmang tatayo ako ng may naramdaman akong mabigat na bagay sa aking tyan at napalingon naman ako

“L-lucius?” bigla naman itong minulat ang kanyang mata “yes honey?hmm *yawn good morning~” humikab pa ito at kumindat sa akin agad naman akong tumalikod, namamalikmata lang ata ako o kaya nagha-hallucination na naman, sh-t.

Napatampal naman ako sa ulo ng biglang may yumakap sa akin patalikod, nararamdaman ko naman ang kanyang init sa katawan at kanyang hininga.

I.
I..
I…

I miss it.

-pls vote thankyou

Chapter 21: Date

Napatulak ko naman siya bigla kaya napadaing naman ito ng konti, agad naman akong humingi ng tawad sa kanya akala ko kasi nagha-hallucination ulit ako. Tumawa naman itong ikana-inis ko. Bigla naman itong nagtanong sa akin na ikana-pigil ko ng tawa…,

“Last night… I heard a call when I enter your condo,uhm.. and I’m little bit jealous of that girl your calling that night. Who’s that woman? who is she? Tell me, Debris.” habang tiningnan niya naman akong naghihintay nang sagot kaya hindi ko na napigilang tumawa ” Why are you laughing?huh? I’m not joking Debris, I’m serious right now. Please tell me, who is she?” mukha talagang seryosong seryoso siya at naiinis, kaya wala akong choice kundi sabihin na lamang sa kaniya. Pagkatapos kung sabihin ‘yon nahiya naman ito bigla.

…

“Lucius?…uhm why do you leave? with no calls or ni isa man lang na text?w-why?“malungkot na tanong ko nito, agad niya naman hinawakan ang aking pisngi at hinalikan ang aking noo bago magsalita.

“Debris, I’m sorry, I’m so sorry I didn’t tell you this. We have just… uhm…a little private problem about sa family namin and also our company. I hope you understand debris. I badly don’t want to leave you but I needed there, I’m sorry” yumuko naman ito pagkatapos ” It’s okay, I understand lucius. But, sana naman nag-isang message ka malapit na ata akong magalit sa ‘yo.” hinawakan naman niya ang pisngi “hmm, nag-aalala ka sakin’?” binatukan ko naman ito “syempre, oum… I mean OO!” tumawa naman ito ng mahina, pekeng umubo pa ito bago magsalita “so.., do you like me I mean do you love me too?debris?“medyo namumula naman ang kanyang pisngi kaya ‘di ko rin maiwasang mamula ng mamula.

“I like you too, lucius~“mahinang bulong ko sa kanyang harapan, kita ko naman ang gulat niya “wait, is this true?y-you like me too? debris?” ‘di makapaniwala niyang tingin sa akin’, ako naman ay nahihiya ng konti kaya tumango lamang ako. Bigla niya naman ako niyakap ng mahigpit at niyakap ko rin siya pabalik. Naramdaman ko namang umiyak to kaya kumalas ako at nataranta “ehh.. lucius?..b-ba’t ka umiyak?“pinunasan Niya naman ito “you know, I’m just happy. Finally, you said it to me, Debris~” agad naman akong umiwas ng tingin ng ngumiti siya,sh-t mababaliw ata ako sa ngiti niya.

Pagkatapos ng pangyayareng’yon, napagpasyahan naman naming tumayo at bumaba upang kumain.

“Let’s eat,Debris”anyaya niya sa akin’ agad naman akong tumango at pina-upo niya naman ako. Nilapag niya naman ang kanyang niluto na ikanatulo naman ng laway ko. Pinahid ko naman ito ng nakita ni lucius na tumutulo, nakakahiya ka Liam. Parang wala naman akong kain, wala naman talaga.

Binigyan niya naman ako ng kanin at ulam na ikanangiti ko. Kumain naman kami habang nag-uusap.

Alam kung mali ito, mali talaga. Pareho kasi kaming lalaki ngunit masisi nyu bang nahulog narin ako sa kanya? Mila, patawad dahil hindi ako nakinig sa ‘yo ngunit tama ka, umibig nga ako ng kapwa ko lalaki.

“Debris, can we date?” napahinto naman ako sa pagsubo at tumingin sa kanya “I’m serious debris, can we date?pleasee~” nagpacute naman ito na ikinataas ng kilay ko, tinodo naman niya ang pagpacute niya hindi naman ako makatanngi kaya sumang-ayon na lamang ako na ikinatuwa niya.

Umalis naman siya dahil magbibihis daw ito ng pormal para sa date namin, sinabi ko naman na okay lang na simple ngunit ayaw niya kaya wala akong magawa’ mga RK kasi!tss

Pumili naman ako kung anong isusuot ko na medyo pormal, tanging nakikita ko lang sa cabinet ko ay mga uniporme o kaya mga plain na damit panghabay at pangsimba. Naagaw naman ang atensyon ko ng makita ang isang kapresentandong damit ko kaya agad ko naman itong kinuha at isinuot. “Okay lang naman ata to”sabi ko sa aking sarili habang tumitingin sa salamin.

I’ve never dated a guy before, babae lang kasi yung nakadate ko noon. Iba naman ay agad umalis dahil daw napakaboring ko’, si Mila kasi nagbibigay ng mga blind date sa akin para hindi daw ako tumanda na single ngunit wala talagang nabihag sa aking mga mata hanggang dumating tong manyak na lucius.

[Third person point of view]

Lumabas naman ng bahay ang binatang si Liam na naka-pormal ang suot na damit para sa kanyang date kay lucius. Nakalimotan naman niyang dalhin ang kanyang phone kaya hindi niya nasagot ang tawag at text sa phone niya na galing sa isang importanteng tao sa kanya na itinuring niyang kapatid agad naman dinelete ang kanyang chat.

Paglabas naman ng bahay si Liam ay agad naman pumarada ang kotse at pinagbuksan naman ni lucius ng pinto si Liam sa front seat at pumasok narin si lucius. Nagsimula naman itong magmaneho papunta sa isang mamahaling hotel at si Liam naman ay na-cucurious kung saan sila pupunta.

Ilang oras rin sila nagbyahe hanggang sa nakarating na sila sa isang mamahalin at sikat na hotel dito. Hindi makapagsalita si Liam sa pagkamangha, never pa kasi itong nakapasok sa ganitong hotel. Tumingin naman si lucius kay Liam at ngumiti alam rin niyang naiilang ito kaya agad niyang hinawakan ang kamay upang mabawasan ang pagkailang niya at ngumiti naman ito. Umupo naman sila sa pina-book ni lucius. “do you like it, debris?“pangunguna niya naman nito, tumango muna si Liam at sumagot “kaso lang ang mahal nito lucius”bulong naman niya kay lucius na ikinatawa ng mahina, ngumuso naman si Liam kay lucius na ikina-tigil niya ng tawa.

“Yeah a little bit but I want it to be special date for us, debris”ngumiti naman ito kaya ngumiti na lamang si Liam.

Naglilibot muna sila sa buong hotel, pumunta sa swimming pool at naligo. Pagkatapos naman ay naglaro sila sa iba’t ibang laro na nasa hotel. Hindi naman ikakatanggi ni Liam na nag-enjoy siya sobra sa mga ginagawa nila lucius lihim naman itong ngumiti. Hanggang sa gumabi na kaya napagpasyahan nilang pumasok sa nakabook na kwarto ni lucius sa hotel. Na-tiyempohan naman na may fireworks display sa hotel agad naman silang tumingin dito. “Sobrang ganda, lucius” habang tutok na tutok sa fireworks display na makikita sa bintana nila “yeah, it’s beautiful” ngumiti naman si lucius habang tinitingnan si Liam na sobrang nagandahang sa fireworks display, tumingin naman siya sa bintana at ine-enjoy naman nilang dalawa ang pagtingin nito habang unti-unting hinahawakan ni lucius ang kamay ni liam hanggang sa naghawak kamay narin sila at nagkatinginan.

Hinalikan naman ni lucius ang labi ni ni liam at si liam naman ay sumabay narin sa paghalik hanggang sa may nangyare sa kanila.

Sa isang malayong malayo naman ay nakatanaw rin sa fireworks display ang isang binatang ito, ngumisi naman siya at sinabing,

“Sulitin mo lang lucius habang maaga pa, I know all your secrets and your biggest secrets. Pano kaya kung malaman ito ng mahal mo?” uminom naman siya ng wine habang tinitingnan ang fireworks

-pls vote thankyou

Chapter 22: Secret

[Lucius Knight point of view]

I can’t believe it, he finally say that he love me.

Tiningnan ko naman si Debris na mahimbing at pagod na natutulog sa ginawa namin, napagod ata siya sa ginawa namin I can’t remember kung ilang rounds kami natapos. I look at my wristwatch, it’s 8:34 in the morning hindi parin gising si Debris. F-ck, I should just do it slowly to him.

Maingat akong bumangon at kinuha ang phone at tinawagan si Chad para bilhan kami ng makakain. Tinatamad akong mag-order kaya si Chad nalang muna.Ilang oras ay may kumatok agad ko namang itong binuksan at nakita si Chad na andaming binili, kinuha ko naman ito at inilagay sa lamesa.

“Thanks, chad” nagulat naman ito ng pinasalamatan ko siya, I guess naninibago siya sa akin’ “u-uhm…w-welcome,it’s my job boss” pagkatapos niya naman sabihin ‘yon ay nagpaalam siyang umalis dahil aasikasuhin pa niya ang kompanya ko. Inayos ko naman ang pagkain upang gisingin si debris para kumain.

“wake up my little debris~” humikabkab muna ito at nag-stretch ng kamay bago minulat ang kanyang mga mata ” *yawn hmm~… go-goodmorning *yawn lucius” ngumiti naman ako sa kanya at pinisil ang kanyang pisngi “good morning too, let’s eat honey. I prepared breakfast for us~” agad naman itong tumayo ng sinabi ko ‘yon kaya napatawa ako ng konti. Kumain naman kami, nagkwentuhan at nagtawanan. “Pinagod moko kagabi ah” napakagat naman ako ng labi “hmm~, you liked it naman kaya sulit yung pagod” and wink on him, inirapan naman ako nito. Then I hug him tight, I want him to be my side forever.

“I love you, Debris…”

“I love you too, Lucius…”

Pagkatapos ay naglibot na naman kami sa mga magandang lugar na malapit dito sa hotel, nakikita ko naman sa kanyang mukha na nasisiyahan at sobrang masaya ako dahil kasama ko siya. Ngunit sana ay hindi ito matigil.

Habang kumakain naman kami bigla namang nag-ring ang phone ko agad ko naman itong pinatay ng makita na si kuya Lucas ang tumatawag. Ilang minuto naman ang lumipas ay nag-ring na naman ito at pinatay ko ngunit tumatawag parin ang kuya kung d3monyo. Sa sobrang inis ko ay sinagot ko na lamang dahil pinilit ako ni debris at hindi ako makatanggi.

_[On call…] _

“What the h3ll, Lucas?stop calling me.” malamig at galit kung tono sa pagsasalita sa telepono, tumawa naman ito na nang-aasar. “hmm?are you angry my little precious brother?” may halong pang-aasar at malamig na tono. “isn’t it obvious? c’mon tell me, what do you want?” deretsang tanong ko nito upang matapos na ang usapan. “I know your little secret” napatigil naman ako bigla “I don’t know what your talking about brother.” at kasabay non’ ay pinatay ko na ang tawag pati narin ang phone ko.

Anong ibig sabihin niya?

Natulala naman ako bigla sa sinabi ni kuya.

“Lucius?okay ka lang ba?lalim ng iniisip mo ah’ ” napabalik naman ako sa ulirat ng sinabi ‘yon ni debris “H-ha?…*pekeng ubo ye-yeah I’m okay, nothing to worry my little debris. So, shall we continue to eat?” tumango naman ito at ipinagpatuloy ang kanyang pagkain.

Bumalik naman kami sa hotel at napagpasyahan na matulog. Gabi na at mahimbing na ang tulog ni debris, tinititigan ko lamang ito at ngumiti. Iidlip na sana ako upang matulog ng biglang nagring ang phone ko akala ko naman si Chad to kaya sumagot ako na nakapikit ang mga mata.

“Chad, I’m sleeping right now. Ikaw na lang bahala.” papatayin ko na sana ang tawag ng biglang nagsalita ito at hindi si chad “Lucius” kundi si kuya agad naman ‘kong minulat ang aking mata at tumayo palabas sa condo “you again. What’s your address? I will come to you and punch your f3cking face kuya.” tumawa naman ito ng mala-demonyo “I’m at the park XXXXXX XXXX, go on if…if you can punch me my little devil brother, HAHAHA-” I call ended it quickly, I don’t want to hear his voice that f3cking b4stard! What does he want!?arghh.

Ilang minuto lang ako nagmaneho papunta sa park na ‘yon, walang katao-tao ito pinagloloko ba ako ng kapatid ko? Tsk. Aalis na sana ako ng may nagsalita bigla sa likod ko agad naman akong napangisi. At humarap naman ako.

“Oops, I’m here lucius, why are you sad?hmm?“ngumisi naman ito
”I’m not here for your joking, kuya. Tell me now or else I leave.” malamig na tono ng boses ko sa kanya, umiba naman bigla ang ekspresyon niya “Remember Carmila Hudson?…the agent you killed before?” napatutok naman ako sa kanya dahil tinanong niya ‘yon bigla “I did not killed her brother. It’s my people who killed her.” sagot ko naman dito ngunit tumingin lamang siya sa akin at alam kung hindi ito naniniwala.

“You killed the bestfriend of your lover, don’t you lucius?hmm…What will be his reaction if he know this, if he know na ang hinahanap niyang suspek sa pagkamatay nito ay nasa tabi lamang or should I say you, his lover.” napanguyom naman ako bigla at hindi makapagsalita besides it’s true. I’m scared, if Debris know this, he will be angry on me/kamumuhian niya ako.

“Speechless huh? well, that’s the truth. Kung ayaw mong malaman ng mahal you should cutting ties with him and become the mafia king. And your lover will never know, who did it. Choose. Cutting ties with him or I will tell him?” Nagtatalo ang isipan ko kung ano ang pipiliin ko, should I cutting ties with him para hindi niya malaman ‘yon and we will never ever meet him? Or Debris will know the truth that I’m the killer of her bestfriend. Arghh I can’t decide, I can’t choose of this.

I can’t cutting ties with Debris, we become a true lover right now at ayaw ko yung mawala. I don’t want to see him sad, I can’t bear it.

I choose to pic silence and stared at my brother’s eyes.

“I see you can’t pic, don’t you?” napahawak naman ito ng mukha gamit ang kanyang mga kamay. “Stop staring like that my little brother. Don’t worry I give time to let you goodbye to your little precious lover…bye.” pagkatapos niyang sabihin iyon ay tumalikod ito at naglakad papaalis naiwan naman akong naguguluhan at nagagalit.

He’s so good at playing dirty trick.

D4mn! I can’t choose.

Naalala ko ang pinagsamahan namin ni debris, I want to make memories more with him.

I…I decided not to choose but to stay with Debris, I don’t care if he tell it to Debris because he have no evidence that I killed Hudson.

I called Chad and order him, he immediately copy through with it.

Is that a warning, huh? Isn’t he happy because I’ve lost interest in the posistion? He want to become a Mafia king right, because it’s his dream but now why?why his desperate that he want me to become a Mafia king?is he ins4ne? My brother and my parents are are the same, all the same. Tsk, I guess I know what he’s reason and purpose.

What a stupid reason, Lucas.

I will never choose of it.

If you want to tell it go on, if you can. You must have fight me before you can tell it.

Even if you are my brother I can kill you.

-pls vote thankyou

Chapter 23: Unknown

Bumalik naman ako agad sa hotel, maingat akong tumabi sa kanya. Bago ako matulog tiningnan ko muna ang kanyang mukha at dahan dahang idinampi ang aking kamay sa kanyang mukha at mabagal itong hinimas. Hindi ko kayang mawala siya sa akin or should I say I can’t live without him.

**Kinabukasan **

“Nag-enjoy talaga ako lucius, thank you talaga” napangiti naman ako sa sinabi nito “I’m more enjoy my lov-” binatukan naman ako bigla nito kaya napatawa naman ako dahil pulang pula na ang kanyang mukha. “Okay…okay I’m sorry stop it *chuckle” huminto ito at ngumuso, kinurot ko naman ang kanyang pisngi.

“Kailangan ko na talagang pumasok sa station, lucius. Hinihintay na kasi ako ng mga kasamahan ko, I’m sorry” yumuko naman ito at hinawakan ang kanyang mukha at dahan dahan itong itinaas “it’s okay, no need to sorry. We can do it naman kapag free kana, debris no problem, I wait. Pupuntahan rin naman kita” ngumiti naman ito at niyakap ako, agad naman siyang sumakay sa kanyang motor at pinaharurot ito. Ihahatid ko na sana si debris ngunit tumanggi ito dahil dapat narin daw akong bumalik sa company ko para asikasuhin ito. He’s right but now, I don’t know. Why I feel nervous and strange? I’m just imagining things, I should go to Lucas. Baka anong gawin non’.

Pupunta na sana ako kay Lucas ng biglang tumawag ang kapatid kung babae na si Lauren.

“Kuya, I’m sorry to disturb you but you have to go home, immediately. It’s important kuya please, please come here…” pinatay niya naman ito pagkatapos, F-ck I have no choice to go home.

Nakarating na ako sa mansion, agad naman akong pinagbuksan ng gate ng mga tagabantay.

Pumasok ako at nakita ko naman ang pamilya ko na kasama si Liana, my ex-fiancé .

“Ohh, finally your here son” tinititigan ko lamang sila ng malamig tsaka umupo sa couch. “So, tell me now dad and mom.” umupo narin naman sila kasama ang mga kapatid ko

“I guess naman may napili kana?” biglang sabat ni Lucas na ikanalingon ko bigla. “Nakapili ka na ba, lucius? Alam mo naman ang pinag-usapan natin noon diba?” nanguyom naman ang aking kamao.

Palagi nalang ganito, gusto nila sila ang sinusunod ko. D4rn it! I can’t let go debris, I don’t want to leave him because I love him more than to my family. I slowly raised my head and spoke my answer…

“I choose Debris.”kita ko naman ang pagiba ng kani-kanilang ekspresyon except kay lucas dahil ngumisi lang ito at biglang nagpalakpak.

*clap *clap *clap

“Wow! wow bravoo, i cant believe it. You really love that man very much. HAHAHA pano bayan you choose him over your family, how strong you are my dear little brother lucius. If you choose him, he will know that the one he loves and the one he is looking na pumatay sa kanyang matalik na kaibigan is none other than you, Lucius. Ano kaya ang mararamdaman niya no?…hmm, I’m sure he will be angry with you,—enough.
hate you and worst he will arrest you with no mercy. Gusto mo bayu—I SAID ENOUGH LUCAS!“natikom naman ang kanyang bibig ng galit at malakas kong sinabing iyon, he rolled his eyes and smirk on me.

Magsasalita pa sana ako ng tumayo si Dad sa amin na walang ka-emosyon hindi ko alam kung anong iniisip nito dahil mahirap naman talagang basahin ang isip ng isang tao.Kapag pagbabasehan lamang sa ekspresyon nito alam kung itatakwil niya na ako sa pamilyang ito but truly I don’t care as long as kasama ko si Debris, I’m totally okay and fully contented.

“Lucius, is that your final decision?“nagkatinginan naman kami ni dad at ako’y tumango at sinabing “yes dad, if you want me to leave/out of this family, I’m-”naputol naman ang sinasabi ko nang magsalita si dad. “You may leave all of you now except Lucius” nagsitanguan naman silang lahat at isa-isang nagsi-alisan. Hanggang sa kami na lamang dalawa dito sa sofa.

Nagsimula naman kaming mag-usap ni dad at sa bawat bigkas niya bigla naman akong nakaramdam ng kaba, ewan ko ba.

[Auknown point of view]

“I’m truly thankful sebastian, tinulungan mo ako. I don’t know how to repay you”ngumiti naman ito sa akin at hinawakan ang aking mukha… “It’s okay, I don’t mind to repaying me as long as you live but for now Mila it’s time to show, it’s time to face Liam and tell him the truth because she only believed on you”bigla naman akong nakaramdam ng takot, trauma again arghh I hate this. Tumango lamang ako kay sebastian at dahan-dahang tumayo. I will surely kill that person! I WILL SURELY KILL YOU MALCOLM! I will.

“That day na sinundan ko si Malcolm at nahuli niya akong iniimbestigahan ko siya. Akala ko talaga mamatay na ako, binigay ko ang lahat ng aking lakas ngunit mas marami kasi sila. Napakahina ko tanging mura lang ang nagawa ko. Mabuti na lamang at natawagan kita at pinuntahan moko Sebastian. Tinapon pa ako sa ilog na ang baho, akala ko talaga *sob a-akala ko talaga m-ma-matay n-na ako.*crying softly” Agad naman akong niyakap ni sebastian at pinatahan.

“Shhhh, don’t think of it. Ang importante you live Mila, buhay ka. Alam mo bang hanggang ngayon hinahanap parin ni Debris kung sino pumatay sayo ilang araw narin siyang hindi natutulog ng maayos. Hindi ko narin alam kung anong nangyare sa kanya sa kanila kasi it’s been 4 months narin simula nong’umalis ko sa station for my mission kaya tahan na dahil bukas na bukas pupunta na tayo sa kanya and tell him the truth, lahat lahat. So, as of now you should rest Mila” Na-speechless naman ako at naawa kay Liam he still finding kung sinong pumatay sa akin hindi ko maiwasang maguilty but kailangan talagang magpagaling ako at hindi magpakita muna sa kanya lalong lao nakay Malcolm.

For now, alam kung isa siya sang kasapi ng isang organization na tinatawag na mafia organization and worst he is dangerous, severely dangerous man in the world of mafia. Kung sana Hindi nalang siya pinalabas sa kulungan, kung sana naniwala nalang ako kay Liam but impossible narin kahit kinulong namin siya madali lamang siyang makalabas dahil sa napakarami nitong koneksyon. Yung mga nawawala na empleyado, mga sikat na artista, newscaster, business woman/man at iba pa ay dahil sa kanya iyon, I’m 100% sure na siya talaga ang dahilan ng mga nawawalang kilalang tao and I’m surely get justice sa kanilang lahat.

Pagod na ako sa kakaisip kaya napag-isipan ko nang matulog. Napatingin naman ako sa picture frame namin ni Liam.

Second year highschool kami dito.

Napakasaya namin, Wala pa kaming iniisip ng mga ganitong bagay malaya pa kami nyan.

I really really miss him.

I miss you Liam, truly I miss you so much.

\-

Chapter 24: Mila is alive

Binilisan ko ang pag-empake ng mga gamit at ilang oras din ay natapos na.

Agad naman akong pumasok sa kotse at nagsimula namang pinaandar ni Sebastian hanggang sa nandito na kami sa airport.

Nagsimula naman akong manginig dahil sa napakaraming tao, ngayon lang ulit kasi ako nakalabas para bang na-quarantine ng ilang taon. Hinawakan naman ni tian(Sebastian nickname nya tian) ang kamay ko upang manatiling kalmado kaya nakahinga naman ako ng maluwag at medyo napagaan rin ang aking dibdib.

…

“Handa ka na ba?” tanong ni tian sakin na may halong pag-alalala. I slowly raised my head and said.

“Oo, handa na ako”I answered confidently to tian.

Tumingin naman ito sa akin at ngumiti, ngumiti naman ako pabalik at nagsimula na kaming maglakad papunta sa hotel room na pina-book ni tian.

Ang sabi niya sa akin hindi daw magiging madali kapag pabigla-bigla akong magpapakita kay Liam. Kailangan muna niyang siguraduhin na kami lamang ni Liam at walang ibang taong makakaalam na buhay pa ako dahil magiging mahirap ang sitwasyon ko at hindi ako tatantanan ng mga reporters at lalong lalo na ang halimaw na si Malcolm. Kapag nalaman niya na buhay pa ako hindi siya mag-aatubiling patayin ako bago kopa masabi kay Liam ang totoo.

Nandito ako sa kwarto, naninibago dahil ngayon lamang ulit ako nakabalik sa lugar na ito. Wala paring nagbago ganon parin ang itsura ng mga buildings at kay ganda ng mga lights.

Nakarinig naman ako ng katok at alam kung si tian ‘yon kaya agad ko itong binuksan. May dala siyang pagkain kaya napangiti ako, kanina pa ako gutom eh.

“Sorry, medyo natagalan sa pagbili. Alam kung gutom kana kaya halika kain na tayo” tumango lamang ako at nagsimulang kumain.

Nag-usap naman kami ni tian kung paano ako magkikipagkita kay Liam na walang makakaalam na iba kundi kami lamang, hanggang sa natapos na kaming kumain.

“Bukas na bukas Mila makikita mona ulit si Liam. Kaya dapat handa kana, I know maguguluhan lang siya at di makapaniwala but I’m sure magiging okay ang pagcocomunicate nyung dalawa…” napabuntong hininga naman ako at maingat naman tinapik ni tian ang likod ko tsaka tumayo at umalis na dahil may kailangan pa siyang i-report.

Kumusta na kaya si Leon, nalungkot ba siya nong’ nalaman niyang patay ako?

Hayyy, ano bang iniisip mo mila.

_*_ **

_[Debris Liam point of view] _

Kagagaling ko lang sa station at ganon parin walang nagbago, ang dami-daming kaso at krimen ang gagawin pa.

Ilang araw narin simula nong’ nagkita kami ni lucius at hanggang ngayon hindi pa siya nagme-message sa akin kaya medyo wala ako sa mood ngayon.

Hindi ko parin mahanap-hanap ang pumatay kay mila hanggang ngayon puro clue lamang ang nandito sa amin ngunit alam kung malapit ko nang malaman kung sinong pumatay kay mila, alam ko mahahanap at madadakip ko rin siya/sila.

Napatigil naman ako sa pagtatype ng biglaang tinawag ang aking pangalan.

“Liam”pamilyar ang kanyang boses hindi kaya si-, napalingon naman ako at siya nga, sebastian.

“Sebastian? Kailan ka pa bumalik?“masiglang tanong ko nito sa kanya agad naman siyang ngumiti bago sumagot.

“Kahapon lang, pwede bang sumama ka muna saglit sa akin?importante lang Liam” kahit naguguluhan ako ay tumango lamang ako sa kanya at sumama.

Ilang oras ay huminto kami sa isang bahay, agad naman kaming lumabas sa kotse at pumasok, pagbukas ng pinto ay may babaeng naka-upo na nakatalikod. Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng saya at takot ewan ko ba.

Ngunit parang may pagka-pamilyaran siya sa akin.

Hindi ko alam pero bigla lang naman nagsituluan ang luha ko ng bigla itong humarap at ako naman ay nanigas sa aking kinatatayuan. Hindi ko alam ang aking gagawin. Siya ba talaga ito? o imahinasyon ko lamang?

“Li-liam!“tumakbo naman ito papunta sa akin at niyakap ako ng mahigpit.

Siya nga, si Mila.

“M-mila *sob I-i-ikaw ba y-yan ta-talaga?*sob” ‘di makapaniwalang wika ko habang yumakap rin pabalik sa kanya, naguguluhan man ako ngunit pumaibabaw ang sayang naramdaman ko ngayon.

Ngunit natatanong ko rin kung paano? imposible? imposibleng buhay si Mila, kitang-kita ko ang kanyang buong katawan na nanlalamig at patay na.

“P-paano?”

Pinunasan muna niya ang kanyang luha at inayos ang sarili.

“Ikukwento ko sayo ang lahat lahat ng nangyare sa akin Liam upang malaman mo ang sagot kung bakit buhay pa ako at may kailangan karing malaman.” Agad naman akong tumango at umupo naman kaming tatlo.

_*_ **

Sinabi niya lahat lahat kung bakit nangyare sa kanya yun at bakit siya nagpanggap na patay.

I can’t believe it, so it was all lie.

Para akong sinaksak ng ilang milyong kutsilyo sa nalaman ko. Ang pinagkakatiwalaan at minahal ko ng sobra at binigay ang buong sarili ko sa kanya.

“Si Lucius Malcolm ang dahilan kung bakit ako muntikan mamatay, Liam. Nahuli niya ako nong’ nag-iimbestiga ako sa kanya, pinahirapan niya ako…, a-akala ko talaga ma-mamatay na ako. Sana nalang sumunod nalang kami sa iyo na tuluyang ipakulong siya. At yung mga nakita nyung maraming bangkay sa kagubatan gawa iyon lahat ni Malcolm!*sob” Hindi man lang ako makapagsalita, nahihirapan akong tanggapin. Naguguluhan ako at nagagalit.

Kinukumbinsi ko ang aking sarili na hindi iyon totoo na panaginip iyon lahat ngunit, ngunit bakit?

Bakit ramdam na ramdam ko na totoo iyon?

Kaya pala ang hirap hirap na hanapin namin ang pumatay kay mila dahil nasa tabi ko lang pala.

Hindi ko namalayan na tumutulo na pala ang luha ko at kusang nagsalita ang aking bibig.

“H-hindi ni-niya magagawa yon. Hindi yun totoo! Iba, i-ibang tao ata yun m-mila o k-kaya k-kuya niya yun, pl-please *sob sabihin mo *sob sabihin mo na hi-hindi siya yun! Hindi si lucius!*sob *crying” kita ko naman na naguguluhan rin sila pero wala akong pakealam kailangan ko ang katotohanan, ang totoo.

Naguguluhan ako ngayon, sobrang naguguluhan.
Ang una buhay pa si mila, pineke lamang nila ang katawan niya. Pangalawa, s-si lucius pala ang dahilan sa lahat-lahat na nawawalang tao, siya rin ang pumatay kay mila. Kaya pala…, kaya pala kapag sinasabi ko ang nararamdaman kung lungkot at galit ay nagi-guilty siya. Yun pala ang ibig sabihin ng kanyang kuya, ang tinatagong lihim niya sa akin.

“Are you okay Liam?Liam- ha, ahh o-oo okay lang ako, and I will surely arrest him Mila” kahit na mahal na mahal ko siya, hindi ko kayang magpatawad sa isang mamatay-tao. It’s Unforgivable.

You’ve been lying too me all this time pala lucius, how could you!

Isinalaysay parin ni Mila at nilinaw niya sa akin ang nangyare sa kanya. Napakasakit na marinig sa bawat bigkas ng kanyang salita ay tinutusok ako ng mga karayom, napakasakit kasi.

Hanggang sa natapos na kami at pinagplanohan narin namin kung paano madadakip si lucius.

“Anong ibig mong sabihin na ikaw na ang bahala? Liam wake up! Isa siya sa mga pinakadelikadong tao sa mundo ng mafia and if he know na buhay pa ako hindi siyang mag-aatubiling patayin ako kaya kailangan natin ng tulong ng ating leaderbos—“naputol ito dahil tinaliman ko si Mila ng tingin senyas na tama na.

“Alam ko, alam kong napakadelikado niya ngunit mila kapag ako na ang bahala, ako na. Aalis muna ako, sebastian siguraduhin mong ligtas si mila.”tumango lamang ito at si Mila naman ay walang nagawa dahil desisyon ko ito.

Umalis muna ako at hiniram ang kotse ni sebastian. Ipinarada ko muna sa tabi-tabi ang kotse at doon ibinuhos ang sakit na nararamdaman ko. Umiyak ako ng malakas kasabay rin dito ang pagbuhos ng ulan.

“BAKIT!! BAKIT LUCIUS!! BAKIT PINAGKATIWALAAN KITA!!B-BAKIT MINAHAL P-PA KITA!! B-BAKIT!!“umalingawngaw ang sigaw ko sa kotse habang umiiyak.

I love you

I love you so much lucius.

Mahal na mahal kita at ayaw ayaw kung mawala sa akin ngunit, ngunit mali palang minahal kita.

Nagsisi ako, nagsisi ako ng labis.
Sana nalang ay tinigilan nalang kita, sana na Lang ay hindi ako nagpadala sa iyong matatamis na salita.

“PUTANGINAANG PAG-IBIG NATO!!!” napakalas na sigaw kong mura, ngunit kahit ilang ulit pa akong magsisigaw dito hindi kona mababago ang nangyare dahil nangyare na ang nangyare, minahal ko na siya.

\---

Chapter 25: Biggest Regret

Agad akong pumunta kay lucius, inayos ko muna ang sarili ko bago kumatok. Hindi man ako sigurado na nandito siya ngunit kumatok parin ako. Nanginginig ang aking buong katawan sa pagbukas ng pinto at bumungad sa akin ang nakatopless lamang na lucius.

Pinaghalong-halong emosyon ang nararamdaman ko galit, takot, lungkot at kilig. Biruin mo naman nakatopless lamang ito at kitang kita ang hulma ng kanyang katawan at ang kanyang bicep-

“Tititigan mo lang ba ako? You can touch it, freely debris…” tumawa naman ito he’s teasing on me kaya naiinis ako, agad naman akong napabalik sa katinuan ko at pagkaseryoso.

Umayos ka Liam.

I need to know the truth, gusto kung malaman ang totoo. Gusto kung marinig ang dapat kung malaman. It was so hard for me to accept the truth kahit masakit but.

“Chesterion Lucius Knight Valor Malcolm.” nagpacute naman ito ng biglang binigkas ko ang buong pangalan niya.

“Hmm? My Little Debris Liam Carnell~” he suddenly seductively tone his voice while saying back my name.

“I’m serious, Mr. Malcolm.” nag-iba naman ang kanyang ekspresyon at ngumuso’t umupo sa couch. Hindi ko alam kung matatawa ba ako o kikiligin.

Huminga muna ako ng malalim at pagkatapos ay itinuon ko ang aking atensyon kay lucius, napataas naman ang kilay nito sa kalitoan dahilan sa inaasta’t kinikilos ko.

“L-lucius…, I have a question and please, please be honest… to…me.” nagseryoso naman ito bigla sa akin at bigla-bigla naman akong kinabahan at pinagpawisan. Tumango lamang ito sa akin’.

---

Ilang segundo ako pumikit tsaka dumilat, kinakabahan ako ngayon.Sobra.

” D-did you killed her?”

“What do you mean by her, Debris?” Nagtataka naman ito ngunit kitang kita kung pinagpapawisan siya. And that’s it, may posibilidad na he’s GUILTY.

” M-Mila , did you killed her! Did you killed CARMILA HUDSON!? IKAW __ RIN BA ANG DAHILAN SA NATAGPUANG NAMING BANGKAY SA KWEBA ? YUNG MGA NAWAWALANG TAO?YOU’VE FUCKING KILLED ALL THOSE INNOCENT PEOPLE?HOW COULD YOU!!” Hindi ko mapigilang magtaas ng boses at magalit sa kanya. Hindi man lang siya makapagsalita sa mga sinabi ko.

“Ohh? ba’t di ka makapagsalita MR . MALCOLM? because it’s true? MAGSALITA KA __ NAMAN ! PLEASE TELL ME THE FUCKING TRUTH LU-lucius ! *hic *hic” hindi ko narin mapigilang maiyak at kita ko ring’ nagsipatakan ang kanyang mga luha, naawa ako ngunit..,

Kailangan bang kaawaan ang isang mamatay tao? Ang isang napakasinungaling?

Naghihintay naman akong sumagot ito habang nagsisipatakan ang aking mga luha at,

“Y -yes , I’m the one who killed her and all of those people… b-but I have reason. I-I’m so-sorry debris, I’m so sorry.” dahan dahan itong tumayo sa couch at ako nama’y napahawak sa dibdib ko. I trust him. I believe him. And last of all I fall in love and love him. Ngunit ngayo’y para bang mawala ito ng parang bula sa sinagot niya. Nanlalambot Ang aking tuhod ngunit pinilit ko paring tumayo.

Naguguluhan man ako ngunit anong ibig sabihin niyang may “rason” siya? Ibig sabihin niya ba na may rason siyang patayin ang mga inosenteng tao nayon? Hah! Akala ba niyang maniniwala ako sa kanya? Hindi at HINDI.

“Huh? reason? Kailangan ba nang rason para pumatay ng tao Lucius? At yang sorry mo ba yan mababalik ba yung taong mga pinatay mo? Ha! LUCIUS?!”

” Deb- don’t ever call me that name MALCOLM dahil simula ngayon, kinalimutan ko nang may tayo, k-kina-limutan k-ko __ na-nang m-mina-m-mina *hic minahal kita” kita ko naman sa mga mata niya ang lungkot ngunit wala na akong pake-alam at sapat ng inamin niya. Pinagloloko ko lamang ang sarili ko at ginawang tanga ng dahil sa kanya. Ginawa niya akong tanga at uto-uto sa paghahanap ng mga clues ng suspek.

“Pinagkatiwalaan naman kita lucius eh, binigay ko nga sayo ang lahat lahat, ngunit anong ginawa mo? Pinaikot mo lang ako’t ginago .”

“Debris, totoo ang nararamdaman ko sayo. And I love you Debris, mahal na mahal kita and I don’t want to lose you debris, ‘wag mokong iwan d-debris , pl-please __ k-kung alam mo lang na ayaw kung p-pumatay ng tao at k-kung sana’y __ malaya lamang ako at kung alam mo lang ang totoo Debris.”

Napatigil naman ako’t naguguluhan ano bang rason na iyan ngunit wala na akong pakealam, ginawa niya na, ginawa niya na. Dahan dahan ko namang pinahid ang aking mga luha gamit ang aking dalawang kamay at tumalikod sa kanya.

“Lucius, don’t ever ever ever show your face to me again. Pinapalagpas ko ang ginawa mo umalis ka’t wag kanang babalik dahil kung magpakita ka man sa akin, I will surely arrest you MR. MALCOLM.” Hahakbang na sana ako ngunit nakaramdam ako ng sakit sa aking leeg at unti-unti akong nawawalan ng malay at nakita ko namang sinalo ako ni lucius.

“I’m really really sorry debris, but I have to do this. In order to, not to lose you…” pinahid niya naman ang kanyang luha at hinawakan ang aking pisngi’t hinimas ito.

Ang pesteng lucius nato’

How could he do this to me.

***

[Lucius Knight point of view]

My body keeps trembling after hearing those words na galing sa mahal ko. If I can just go back to the past this will never happen. I just starring his innocent face while lying down in the bed of mine and caressing her hair.

“I’m sorry my little Debris. Just hate me debris at ‘wag kang mawala sa akin, I don’t want to lose you”

Pagkatapos ay binigyan ko siya ng halik sa kanyang mga labi at pinabantayan ko muna sa mga maid ko’t umalis sa mansion.

I have something to do right now, that fake Carmila Hudson. Alam kung nagtataka kayo ngunit alam ko na wala talagang Carmila Hudson dahil patay na ito noon pa man. Kaya niya ako sinundan hindi dahil sa ginawa ko kundi patayin ako, I already know that he wants to kill me.

And speaking of sebastian he’s a trouble too, nadala siya sa sinabi ni Carmila at tumulong sa kanya. Well, hindi ko naman siya masisi dahil he loves Carmila that much but if he knows na hindi talaga si Carmila yun?hmm.

*Cring *cring

“Hello Knight, this is scarlet. Parang alam ko na kung sino ang pekeng kapatid ko. Just meet me in the parking lot. bye” agad naman akong sumakay sa kotse at pumunta sa parking lot. Ilang minuto lang at nandito ako, agad ko naman nakita ang kotse ni scarlet at sabay kaming lumabas sa sarili naming kotse.

-caroline

Chapter 26: Confusing

“Here, just read it.” agad ko namang kinuha at binuksan ang envelope na may lamang mga papeles.

“Kristina Ramirez? Who is she?” naguguluhan naman ako dahil magkahawig talaga ang mukha nila Carmila.

“I don’t know but nasabi narin yan ng kapatid ko noon na magkahawig sila and she decided to go and find that bitch woman. Just don’t question me knight, nandyan na lahat ang sagot sa katanungan mo.” malamig niyang sagot sa tanong ko, then she rolled her eyes and open the door of her car. Tsk, what a woman.

“Thank- D on’t thanks me, I just doing it for my sister will. And don’t forget Knight, I will arrest you. Keep that in your mind.” sabay sara sa pinto ng kanyang kotse at humarurot na.

Tsk . She never change.

Pumasok naman ako sa loob ng aking kotse at binasa ang nasa papel. Kristina Ramirez, orphan from Massachusetts, US. Her parents died at the age of 13. She was adopted by her aunt’s from his mother’s side. But, Unfortunately his aunt’s died in an accident. He had no relatives left so he was sent to an orphanage . And 4 months pass Kristina got adopted by Colton family .

Colton?Hmm sounds like it’s familiar to me.

Agad ko namang tinawagan si Chad para dito upang maimbestigahan niya at makakalap ng iba pang impormasyon sa Colton na ito. Then I drove away back home to see my little Debris. I know he will hate of what I’ve done but can he blame me if I love him that much? If he just knows the truth but not now until everything is okay.

---

“He’s still sleeping, sir” I just nooded at sinenyasan siyang umalis muna.

Dahan-dahan akong umupo sa tabi niya at pinagmasdan ang kanyang mukha, он такой милый(he’s so cute)… Hinawakan ko ang kanyang mukha at hinimas ito.

“I’m sorry, Debris…” then i kissed his forehead and stoked his hair.

And I’m about to leave ng pinigilan ako ni Debris, humarap naman ako sa kanya at nakita siyang namumuo ang kanyang mga luha at nagsisipatakan. I feel, I feel so guilty. How could I do this. How could I make him cry like this. I’m so pathetic and asshole.

“Deb-debris… ” I instantly hugged him and saying sorry hundred times.

I hugged him so tightly and caressing his back to comfort him. Then, finally he began to speak and stopped crying.

**“L-lucius, n-naguguluhan na ako hic h-hindi ko alam kung sino ang nag-sasabi ng t-totoo. Na-naguguguluhan a-ako lucius hic” kumalas muna ako ng yakap sa kanya at tiningnan ang kanyang mga mata. Hinalikan ko ang kanyang mata hanggang sa kanyang pisngi’t tumigil ako.

“Alam kung naguguluhan ka debris but for now I want you to trust me, ako na ang bahala. Do you trust me Debris?” I looked at his eyes, waiting for his answer. He’s trembling and I feel it.

“I-i…t-trust y-you Lucius”

My eyes widened up and hold her hand.

“Thank you, thank you Debris…” he smiled at me then for the first time he’s the one kissing me first hence I was shocked, since I’m the one kissing him and can’t help to be crazy. Because he’s driving me crazy, more crazy.

Hinalikan ko naman siya pabalik, palalim ng palalim ang aming halikan and our tounge fought. He moan when I bite his lips. Padaosdos naman akong humahalik sa kanya, Hindi ko na napigilan ang aking sarili. I want him.

“A~ahh Lu-lucius … s-stop ” parang isang musika ang bawat ungol ni Debris, nababaliw ako’t hindi na mapigilang ang sarili.

I suck his left nipple and I play and pinch his right nipple. And when I bite it he moan more…

Hanggang sa nakontento na ako’t padaos-dos namang humalik kay Debris, sa bawat halik ko’y umuungol siya.

“L-lucius…s-sto- AAaaa~ahhh!!” He moan loudly because I put my manhood inside his tiny hole…

We make a love na para bang nakalimotan namin na may problema.

As I get faster and faster to his hole he moaned and moaned to me. Hanggang sa nakatulog si Debris, ilang rounds na ang aming nagawa kung kaya hindi na ako nagtatakang nakatulog na siya.

I pulled out my rocket and lift up and carry him to the bathroom. I washed his body and my body too.
Ilang oras at natapos narin akong linisan siya at tsaka binihisan.

Before I leave to go to settle things, I whispered to him.

“I will tell you all you want to know debris, the truth but not now, so rest well…” I kissed his forehead and leave.

---

Tinawagan ko naman ka agad si Chad at agad itong sumagot.

“Boss, I gathered all the information, all about Kristina Ramirez” I smiled in the phone and said.

“Good work, Chad. I will meet you in the ug(underground)” and call ended it.

Pumanta naman ako ug sa napag-usapan naming meet up. Pagbukas ko sa pinto ay agad sumalubong sa akin si Chad. Hayy, he never been late, mas nauna pa siya sa’kin.

Inilapag niya naman ang mga dokumento at isa-isang ipinapapaliwanag sa akin ito. Hmm, Ang mga Colton pala ay may galit na sa’min noon pa. Bakit hindi ko alam?Well I’m not confused nor shock… sa kay dami-dami ba naman galit sa pamilya namin hindi ko alam na isa pala sila.

“Ito na ba lahat, Chad?” tumango naman ito senyales na ito lamang ang impormasyong nakalap niya kay Kristina.

Napabuntong hininga naman ako at napahawak sa aking mukha. Isinalaysay at ipinaliwanag ni Chad sa akin ang nalaman niya habang ako naman ay tulala sa katitig ng mga dokumento ng biglang maagaw ang aking atensyon sa isang picture, kinuha ko naman ito at tiningnan. It’s familiar, the faces and this kid. Is it kuya?

“Chad, take a look of this picture. Do you familiarize this faces?Is it Kristina and Lucas?” kinuha niya naman ito at tinutukan and he’s eyes widened up.

” Y-yeah it is, but how?… Magkakilala ba ang kuya mo kay Kristina? or nabanggit ba siya sayo na babae?like that? ” Napasinghap naman ako, sa kay dami-daming babae ni kuya hindi ko alam na isa pala siya.

“No, Wala siyang nabanggit sa’kin. But, he have a lover then and I don’t know but baka isa siya. Kay dami-dami naman kasing babae ang loko-loko ” napatawa naman ito bigla ng banggitin ko ‘yon. Tsk, sinamaan ko na lamang ito ng tingin kaya tumahimik.

“Ha-HAHAA-ha..ha laugh faded away r-right, ehemm baka isa nga siya knight… What if you ask your brother? It’s not so big deal naman sa kanya diba— __ you know the issues between us, Chad. And I don’t want to meet nor to talk that fucking assholes! ” tumingin namang nagmamakaawa itong Chad, arghh I have no fucking choice!

Fuckin’ UNLUCKY.

I immediately call his secretary if he was there but wala daw may pinuntahan si kuya but hindi niya alam kung saan. Shit, I have no choice to call him.

*Calling

“Ohh, Anong atin my dear little brother. Hmmph Aahhh aahhh…” What the fuck! His fucking again.

“I want to ask you, privately. Meet me -Aahhhh aalu-lucass s-stopp- THE HELL KUYA JUST FUCKING MEET ME IN THE XXXXX __ XXXXX !” agad ko namang pinatay ang tawag alam kung tumawa na ito sa reaksiyon ko na lalong ikana-init ng aking ulo and I know he’s just teasing me but fuck I know he needs that to pero wag namang- kaya kumalma ka lucius.kumalma.ka.

“Chad, investigate Sebastian. I will call you later after I’m done talking to my brother” he nodded and we go in different directions.

---

Ilang oras na akong naghihintay dito at hindi pa sumisipot ang mokong na ‘yon. Grabe hindi paba sila tapos?pwede namang gawin yun pagkatapos namin makipag-usap ah. Huminga muna ako ng malalim. Nagulat naman ako ng biglang may tumapik sa likod ko at paglingon ko ay si Lucas na pala.

“Shocked?HAHAHA” I smirked to him then he laugh of my reaction and sit next to me.

“So, tell me what do you want to ask?” bigla naman naging seryoso ang awra naming dalawa na para bang nasa kagubatan kami na puno ng mga mababangis na hayop.

“Do you know Kristina Ramirez?”

Bigla namang nanlambot ang kanyang mga mata, kanina lang ay mabangis ito at ngayo’y nangungulila. I guess importante o naging isang kasintahan niya.

“How do you know that name? I didn’t even mentioned that name to you? HOW!! tell me LUCIUS. _” _ __ Hinawakan niya naman ng mahigpit ang neck tie ko at pinigilan ko naman siya.

Shit. I feel little bit confused right now.

“I did an investigation about Carmila Hudson and find out that he’s a fake and turn out that she’s Kristina Ramirez. I know it’s a little bit confusing dahil inaakalang patay na siya but she’s alive. I don’t know how but according to my investigation with Chad, Carmila Hudson is 3 years dead and Kristina, she’s been disguising as Carmila”

Napahawak naman ito sa mukha at alam kung naguguluhan ito sa mahabang lintanya ko. Naguguluhan rin naman ako sa nalalaman ko.

“It can’t be, I thought she died. I thought she died Lucius” namumuo naman bigla ang kanyang mga luha, ramdam ko ang kanyang takot at lungkot.

“Can you tell a story about you and Kristina?I f it’s okay kuya Lucas?” Walang alinlangang tumango siya sa akin, nabuhayan naman ako. Akala ko ay di siya magsasabi but luckily he will tell to me.

He started to talk with me all the story or should I say the love/sad story of them.

-caroline

Chapter 27: Maze

“And then?What happened?”

“Father, don’t want us. Ayaw niya sa relasyon namin. Syempre nagalit ako, sobrang nagalit ako sa kanya.Kaya nagrebelde ako hindi ako umuwi sa bahay. I stayed with Kristina all day and night…and” napatigil naman ito bigla at nagsimulang manginig si kuya.

“And a-and nong umalis ako para l-lang b-bumili ng pagkain na-namin … a-at p-pa-pag-uwi ko… p-pa-pag-uwi ko nad-datnan ko lang siya na p-patay na…

Ramdam na ramdam ko ang bigat at sakit nararamdaman niya habang isinalaysay niya ito and this is the first time I show mercy to him. I don’t know na ito ang dahilan kung bakit siya naglayas tanging alam ko lang ay para mambabae.

Gulat na gulat rin siya ng ipakita ko ang imahe ni Kristina at Carmila para nga silang kambal at ang hirap tukuyin kung sino si Kristina o si Carmila but I’m amazed alam niya kung sino dito si Kristina.

“Kristina…” habang hawak hawak ang picture nito at hinimas pa ni kuya.

Aalis na sana ako para mag-imbestiga pa uli ng bigla akong pinigilan ni kuya.

“I can help you, Lucius. If totoo ngang si Kristina yun at hindi si Carmila.” I smiled and nooded to him.

Agad namang sumalubong si Chad sa amin at pinagbuksan kami ng pinto sa van. Nagsitaasan naman ang kilay ni scarlet ng makita si kuya, hindi narin ako magtataka dahil ganoon na talaga siya.

“Oh?Lucas? Nice to meeting you for the first time. Ang pangit mo pala sa personal.” Pinigilan ko namang tumawa at kitang-kita ko rin na namumula sa galit si kuya, this is the first time na nainsulto siya ng isang babae.

“Oh really? Nice to meeting you too,Ms.clown.” Bigla namang umekis ang kilay ni scarlet.

“Huh?What did you say?” Iritadong tanong nito kay kuya at ako nama’y todo pigil ng tawa, pati si Chad ay pigil na pigil rin. They teasing each other para bang mag-asawa.

“Ms. Clown? -YOU- HAHAAHAHAHAHAAHAH!!” I can’t take it anymore and burst laugh pati narin si Chad ay tumawa narin. Nagtinginan naman silang dalawa sa isa’t isa at nag-irapan.
Naging malamig naman ang awra ng buong kotse kaya nag-seryoso na ako.

Nagsimula kaming nag-usap ng masinsinan. We talk ‘bout Kristina at syempre nagulat si scarlet dahil naging lover ito ni kuya. Ikunuwento rin niya ang sinabi niya sa’kin kanina. Ofcourse Scarlet was shocked dahil baka daw ay ang kapatid niya ang namatay instead of kristina but we have no evidence na si Carmila ang namatay doon, Ang tanging sasagot sa mga katanungan namin ay walang iba kundi si Kristina siya lamang ang may alam sa katotohanan.

We track traces kung saan si Kristina and luckily we found it. Pagbukas namin ng pinto ay nagulat kaming walang tao, imposible namang wala.

” Stay alert” sigaw ni scarlet sa amin upang hindi mawalan ng pokus but kanina pa ako focus dito.

“I go this way, kayo na ang magsama” pagkatapos ay dumiritso ako sa daan ditong madilim. Kasama ko naman si Chad sa likod at ako rin naman ay hawak hawak ang baril incase na biglang manggulat ang kalaban. Hindi ko na dinala ang mga tao ko ayaw ko narin’ kasing madaming nakakaalam dito.

We just go straight and luckily may nag-aabang na sa’min marami-rami rin sila. I grin… this is exciting.

“Mukhang mapapalaban na naman tayo boss,ah‘“tumawa naman ito at hinubot ang kanyang dalawang baril at kitang-kita ko naman na excited na ito…,

“Yeah… so shall we begin?” Tumingin naman ako sa kanila at isa-isa ay nagpaputok ng mga baril at madali lamang akong nakailag at isa-isang pinatumba sila.

Habang si chad naman ang bumabaril sa kanila at kitang-kita ko ang pagka-seryoso nito.

“Re-retreat!”

Sigaw ng lalaking ito na maalapit ng mawalan ng buhay, napatawa naman ako ng mahina at tinitingnan sila mabilis na umalis.

“Yun na yun? ‘Di pa ako nakapag-enjoy eh’” Pakamot ng ulo ni chad na nakukulangan, tinuloy namin ang paglakad upang makarating sa aming patutunguhan.

I heared something, parang boses ito nila-

“Sino ba namang may gusto na kasama kita?Mr. Malcolm?”

“At sino rin bang hindi nagsabi na mas ayaw kitang makasama, Ms. Hudson?

“IKAW!!” sabay sabay nilang bigkas habang nagtitinginan ng madilim.

“tsk, we don’t have enough time to fight. Just focus.” Nagulat naman sila ng konti and scarlet rolled her eyes to lucas.

Alam na alam kung magkaiba ang aming tinahalk na direksyon ngunit nakakapagtaka dahil pareho lamang at iisa ang aming tinahak. Ngunit paano? We’ve encounterd an enemy, a few minutes ago at impossible namang hindi nila ito namatyagan o kaya nakasalubong. Napagpasyahan ko namang tanungin sila ngunit wala naman daw silang nakasalubong o kaya namatyagan.

It’s impossible.

Para bang nasa maze kami, iisa lamang ang daanan. Meron itong magkaibang direksyon ngunit pareho lamang ang patutunguhan ngunit natatanong ko’rin hindi kaya,, nakatakas sila dahil sa… dahil alam nila kung ano ang mga sekretong passages dito?

Huh, ba’t ngayon ko lamang ito naisip. I began to walk and tap and push the walls if I can open it, gaya ng pagtakas ng mga kalaban namin.

My secret code ba?hmm parang hindi dahil kung meron madali ko lamang ito mabubuksan.

I turn the bricks and then push it. Bigla na lamang itong bumukas at lumantad sa amin ang isang madilim at makitid na daan.

“H-how did you do that?” Gulat namang tanong ni scarlet sa’kin, hindi naman ako umimik at nagsimulang pumasok sa loob sumunod naman silang tatlo na nagtataka.

Padilim ng padilim at pababa ng pababa ang nilalakad namin medyo mahirap lamang dahil napaka-kitid nito, hanggang sa nakarating kami sa isang bulwagan, napakalaki nito syempre.

Pagka-tapak ko naman ay biglang lumiwanag ito.

“Ang lamig”biglang singit namn ni chad. Oo, malamig nga kung hindi kami aalis ng iilang oras ay mamatay kami due to coldness and lack of oxygen.

“We, don’t have much time. Find the culprit!” I said.

Nagsimula namang kumilos silang dalawa ngunit ang ipanagtataka ko ay bigla lamang nawala si Scarlet… hindi kaya siya ang-

” Hinahanap niyo ba ako?” Bigla namang nanlamig ang buong hallway.

Napangisi naman ako, tama nga ang aking hinalang hindi basta-basta si scarlet. I know it was just a bait nong’ binigay niya ang mga impormasyong tungkol kay Kristina. Napatingin naman ako kay kuya lucas at chad na naglalaban at tanging ako at si Scarlet lamang ang nandito.

“I know you all along, and it was suspicious dahil hindi mo basta-basta ibibigay ang mga impormasyon kung wala kang kailangan o kaya para mabitag ako. So, tell me Scarlet, tell me what do you want from me.” Napapikit naman ito at tumingin sa’kin.

” So, you knew it all along. You know kung ano ang kailangan ko, Malcolm!” Sigaw nito sa’kin.

Nalilito man ako ngunit hindi ko ibinababa ang aking tensyon at pokus.

“Gusto mo bang ako ang magsabi sa’yo? Dahil parang ayaw mo ata…” Fuck! I can’t remember kung ano ang kanyang ibig sabihin.

Habang nag-iisip ako bigla namang tumawa ito at she pulled her gun at tinutukan ako.

And she said, “Come out, Carmila…”

Chapter 28: The Truth & End

Unti-unti ko namang narinig ang mga yapak ng sapastos na papunta sa aking direksyon. Ngumisi naman si scarlet habang tinututukan parin ako ng baril.

Hanggang sa nasa harap ko na siya’t kinuha ang kanyang hood na ikanagulat ko.

“Kristina?” Gulat kong tawag sa kanya.

Tumingin naman ito sa’kin na walang ka-emosyon emosyon at hindi man lang ito umimik.

“Go on…shoot me now scarlet.” Nakita ko namang nainis ito’t nanginginig sa pagtutok sa akin habang napakagat ng kanyang labi.

Tsk, as if she can do it.

“Do it or else— what?papatayin mo ko?HAHAHA I know that Mr. Malcolm. So, how? How can you kill me if ganyan ang position mo? You can’t move ‘coz one wrong move I will pull the trigger on to shoot you without hesitation.” I see she’s serious to kill me right now.

Baka nakakalimotan nila that I am a Malcolm, a dangerous man in the world of mafia but now I don’t know. Can I kill this two right n- no no no. I don’t want to put blood stain again in my hand. Ayaw kong bumalik sa dati dahil natatakot ako na baka mawala sa’kin si Debris, I love him, I want him always and If I lose him hindi ko na alam kung tama pa bang mabuhay ako kaya tataasan ko ang aking pasensya.

I close my eyes and said, “Kill me, if that’s you want.” pagkatapos ko namang sabihin iyon ay binuksan ko ang aking mga mata.

“Y-you! *Bang” Naramdaman ko naman ang bala sa kaliwa kong braso, “W-why! Why?!! Malcolm!! Alam kung madali mo lamang iyon maiilagan ngunit bakit!!! *Bang” Ngumisi parin ako, hindi ko parin ito inilagan dahil tama lamang ito sa’kin. My blood slowly falling. I guess it’s time to pay my debts. I’m really really sorry Debris but I have to do this, this time I will be paying my sins.

For the last time my dear, I love you…

*Bang

[Debris Liam point of view]

Nagising naman ako at agad nakaramdam ng kaba. Ewan ko ba ngunit sumagi sa aking isip si Lucius. Imposible namang may nangyare sa kanya, nag-iilusyon lamang ako.

Bumangon ako tsaka tumayo. Agad naman pumunta sa akin ang isang maid ni lucius.

“Sir…may gusto po ba kayong kainin?” I shake my head and said, “Nasa’n si Lucius?” Tumingin naman ito sa’kin sinyales na hindi niya alam.

“Your lying right?Nasa’n si Lucius, gusto ko siyang makausap, please lang.” Huminga naman ito ng malalim, “May pinuntahan po sir na importante, ang bili niya po sa’min lahat na hinding-hindi sasabihin sa’yo kung saan siya dahil malalagot kami sir.” Napa-yukom naman ako ng kamao, Ang Lucius na’yon ang daming tinatago sa akin ngunit nagpumilit ako sa kanila.

“Sir, patawad ngunit hindi po talaga sir…malalagot po kami eh’, hintayin nyo na lamang po siya, sorry talaga sir.” Umalis naman ito pagkatapos na ikana-gulo ng aking utak.

Napaka-importante ba talaga ang kanyang pinuntahan kaya hindi pwedeng masabi-sabi sa’kin. It’s unfair, napakadami niyang nalalaman sa’kin halos lahat na habang ako kaunti lamang hindi ko pa nga alam kung sino talaga siya, ano talaga siya…napakadami niyang nililihim sa akin.

Nayayamot na ako, ang boring naman kasi ng bahay niya napakadilim, oo ang dilim may lahi ata silang bampira.

Pinihit ko ang doorknob at binuksan ito. Umalis ako sa kwarto at balak manghingi ng impormasyon kung saan talaga siya pumunta. Gagamitin ko muna ang spy technic ko’.

Nagtago naman agad ko nang may narinig akong nagsasalita palapit sa direksyon ko.

“Ganon ba’, salamat naman at di mo sinabi Anne, dahil lagot na lagot tayo kapag nalaman niya kung saan si Sir. Knight.” Naiinis ako ng konti ngunit dapat kung pigilan ito,pigilan.

“Oo eh’ ano ba kasing ginagawa ni sir sa kagubatan na kweba bayun.., hay tara na nga’t makatulog” Kagubatan?Kweba?Bakit pamilyar hindi kaya-

Nang maka-alis sila ay agad naman akong lumabas sa pinagtataguan ko at lumabas sa mansion. Hiniram ko muna ang kotse ni Lucius, mabuti nga lang at naka-open pa ang gate kaya nakahinga ako ng maluwag.

Agad ko namang pinaharurot ang kotse papunta sa kaniya, tiningnan ko ang mapa kung saang lugar bayong tinatawag nilang kagubatan na may kweba kanina.

Ilang oras lamang at nakarating na ako langhap ko ang malamig na hangin, madilim na paligid at nakakatakot na atmospera para bang puno ito ng mababangis na hayop at mga ligaw na kaluluwa…

Nagsimula akong maglakad at napadpad sa Isang inabandonang building. Agad akong pumasok at nagulat dahil walang tao ito tanging Isang malaking butas lang ang aking nakikita, hindi kaya ito ang sinasabi nilang kweba?

Hindi ako nagdala ng kung anong mga elektrikal na ilaw dahil my night vision akong contact lenses and thankfully nandito palagi sa bursa ko incase may ganito kaming sitawasyon, syempre sinout ko ito kanina.

Nagtataka ako dahil pabalik lamang ako sa dinadaanan ko kanina para bang walang hangganan ngunit imposible naman hindi kaya may sekretong passages ito? Base kasi sa pag-aaral at pagsasaliksik ko ay may ganito rin akong nabasa, baka may ipu-push lang dito tsaka ililiko at sa wakas ay biglang bumukas nga.

Hindi ako makapaniwala na nabuksan ko kaya kailangan kong maging alerto dahil baka may kalaban sa baba. Maingat akong naglakad hawak-hawak ang aking baril, balak ko sanang tawagin si Lucius ngunit hindi pwede kasi wala akong kasiguradohan kung nandito ba talaga siya.

Palalim at pababa ang tinatahak kong daan, utni-unti rin’g humihina ang hangin dito at kung magtatagal pa ay maari akong’ mamatay.

Ngunit ako’y nagulat sa hangganan nito dahil maraming ilaw at,

*Bang

Isang putok na baril yun ah’

Hindi kaya— agad akong pumunta sa pinangagalingan ng tunog ng baril. Pangalawang tunog na ito kaya ako’y naging alerto.

Lu-lucius!?

Hindi maari si scarlet, si-si Carmila buhay pa siya? naguguluhan na ako ngunit si Lucius hawak-hawak ang kanyang kaliwang braso at nagsimula naman itong barilin ni scarlet ng inunahan ko siyang barilin ang kanyang baril.

Kita ko namang gulat nilang tatlo.

“D-debris? B-bakit ka nandito?“gulat na gulat naman nitong sabi sa’kin.

“Liam?Why are you here? Bakit alam mo tong’ lugar na ito?” Takang tanong ni scarlet sa’kin.

Tumingin naman ako sa kanilang tatlo at nagseryoso, “I’m a police officer and I will arrest all of you, so put down your gun now scarlet, you traitor Carmila.”

Pumalakpak naman si Carmila ng dalawang beses, “Magaling ka talaga Liam, you find this place. Dahil nandito ka’rin naman magsasalita na ako. Do you want to know kung sinong pumatay kay Carmila?” Naguguluhan naman ako ngunit hindi ako nagpapadala.

“What do you mean, Carmila? Ikaw si Carmila, nababaliw ka na ba?” Ngumisi naman ito

“Ohh, how sad naman. ‘Di ba sinabi ng mahal mo ang totoo? HAHAHA ba’t niya naman sasabihin— Enough Kristina” Sumabat naman si Lucius

“Ayaw mo bang ako ang magsabi sa kanya?” Tumingin naman si Lucius sa direksyon ko

“No— Tell me Carmila, tell me the fucking truth now!” Hindi ko na kaya naguguluhan na’ko, gusto ko nang malaman ang totoo.

Wala namang nagawa si Lucius dahil disidido akong malaman ang totoo.

“Noon pa’man, patay na si Carmila. She was dead 3 years ago… for saving me, imbis na ako ang mamatay ay siya ang sumalo. I know naguguluhan ka dahil ang totoo we’re twin sister. It’s a long story pa kung sasabihin ko sa’yo ang lahat ngunit salamat sa lahat dahil makukuha ko na ang hinihintay kung paghihiganti.”He pull his gun at tinutukan ako.

“I guess enough na’yon, but sorry Liam I have to kill you right now. Ang dami mo nang alam * bang “
Hindi ako makakilos o magalaw man lang ang kamay ko dahil gulong gulo na ako hindi ko na alam kung sino ang nag-sasabi ng totoo. Ngunit ngayo’y alam ko na ang lahat ng ito ay para kay Carmila.

Pinilit ko na lamang ang mata ko at naghihintay sa bala na tama sa’kin ngunit mapagbiro talaga ang tadhana niligtas na naman ako ni Lucius.

“L-lucius, bakit?bakit?” Hindi ko na napigilan ang mga luha ko, halo-halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon.

“Shhh, shh it’s okay my little Debris. I will protect you”hinalikan niya naman ang noo ko

Ang kaninang walang emosyon na Lucius ay napalitan bigla ng pagka-seryoso.

“Dahil nandito ka’na, can I have your permission na labanan sila?” I was speechless kaya tumango-tango lamang ako sa kanya, “Alright, be ready you two.” Malamig na tono ng pagbabanta ni Lucius sa kanila.

“Tinatakot mo ba kami? So, shall we start.” Nagtataliman silang tatlo ng mata. Isa laban sa dalawa napaka-unfair naman kaya, “It’s unfair.”Tumayo ako at kinuha ang aking coat. Kita ko naman na tutol si Lucius ngunit, “Lucius, ‘wag mokong pigilan.” Tumango naman ito at ngumiti.

Nagsimula na ang laban namin at nakakagulat dahil napakalakas nila kahit napakahina na ng hangin dito, alam kong ilang oras nalang ay mawawalan na ako ng hangin.

“Shit!” Nasugatan ako sa paa, tinaliman ko naman si Lucius dahil balak niyang tulungan ako. Ayaw kung mawalan kami ng konsentrasyon dahil dapat kaming manalo dito.

“Nanghihina ka na ba Liam?Medyo wala bang hangin dito?” Hindi ko na sinagot at sinugod ko na siya, nasugatan ko naman ito sa ibang parte ng kanyang katawan.

…

Hanggang sa napatumba nga namin sila, walang bakas na sugat si Lucius talagang magaling siya.

“HAHAHAhaha, magaling *vomit bloods m-magaling kayo, ngunit makakatakas pa ba kayo sa bomba? Isang minuto na lang at sabay sabay tayong mamatay!” Napakuyom naman ako ng kamao

Unti-unti narin akong nanghihina dahil sa kulang ang hangin na nandito at alam iyon ni Lucius.

“Sad to say, kayo lamang ang mamatay. Ito ba ang tinutukoy mong bomba, Kristina?” Si Chad iyon ah’ ang dami niyang pasa

Ngumisi naman si Lucius, “good job Chad, my long vacation ka” Tumawa naman ito

“No-no it can’t be! Paano!!” Galit na galit naman wika ni Kristina. “Tama na, Kristina. Tama na. I know na hindi lamang si Carmila ang ginagantihan mo kundi ako, ‘diba Ako.”Bigla namang lumitaw ang kuya ni Lucius at unti-unting pumunta sa direksyon ni Kristina.

“I-I’m sorry hindi ko kayo naipagtanggol dalawa, hindi ko naipagtanggol si kael” Umiyak narin si Kristina, hindi ko alam ngunit naistatwa lamang akong tingnan sila.

“Chad, buhatin mo si scarlet at gamotin sa mansion” agad naman niyang sinunod Ang utos at umalis na sila.

“No, kahit na!! Mamatay din tayo rito!” kinuha niya ang kanyang damit at may maraming bomba ang nakalagay, pinaghandaan talaga nila.

“Kristina… stay away Lucas! Stay away!!” Pagbabanta ni Kristina. “No, I will stay with you kahit mamatay ako. Lucius, umalis na kayo sa lugar na ito. I will deal it. Go !!” Nagulat naman si Lucius at ako’y tumutulo ang luha.

“K-kuya--- Go Lucius !!“wala kaming magawa, dahil ba sa pag-ibig dahil mahal na mahal niya si Kristina. Agad naman akong binuhat ni Lucius at tumalikod ng biglang nagsalita si Lucas, “Long live my little brother! Protect him at all cost ha!!see ya in another life!!” Napakasakit ang sakit.

Naramdaman kung tumulo ang luha ni Lucius at nagmadali kaming lumabas habang bitbit niya ako, balewala sa kanyang ang mga bala ng baril sa kanyang braso at hanggang sa nakalabas na kami na siyang ikanasabog nito.

Nagsituluan narin ang mga luha ko at kay lucius ibanababa niya muna ako. Tumingin ako sa kanyang matang gusting gusto ng umiyak, I hug him and said. “You can cry all you want Lucius. ‘Wag mong dibdibin, pwede kang umiyak,p-pwede”

Naramdaman ko ang hikbi nito at kinalas niya ang yakap ko.

“My little Debris, kapag uulitin mo pa’yon, I will punish you na magsisi ka talaga…I love you Debris” Tumawa naman ako habang ginugulo niya ang buhok ko, “I love you too, Lucius…”

“And for you kuya, your brave huh. You love her so much and I understand it. See ya in another life!” Kumaway narin ako sa nasusunog na building at napagpasyahan narin naming umalis.

Ngayon ay tapos na talaga ang lahat…

Epilogue

Isang buwan na pala simula nang’ mangyare iyon at bumalik na sa normal ang lahat…

“Kuya!kuya! I miss you much, huhuhu…Akala ko ‘di ka na bibisita dito” Ngumiti naman ako at niyakap siya, “‘diba nangako si kuya na bibisita dito?kaya nandito na ako at wag kanang umiyak, papangit ka lalo diyan”Tumango-tango naman ito at tumawa…

“Si kuya naman eh’!”

Ipinasyal ko muna ang kapatid ko pati narin si Lolo at ang saya-saya talaga namin.

Hanggang sa malapit na maggabi at napagpasyahan namin na maglakad-lakad sa tabi ng dagat.

“Kuya,kuya pwede mo bang suotin to’ please hehe” Nagtataka naman ako ngunit sinuot ko ang blindfold na ibinigay nito, baka’y gusto niyang maglaro…

“Hawakan mo lang kamay ko kuya, hehe” Tumango ulit ako, hmm hindi kaya may little surprise ito?napangiti naman ako…

Ilang minuto kaming naglakad hanggang sa huminto ito,.“kuya, pwede mo na pong tanggalin ang panyo, hehehe” mabagal ko naman itong tinanggal at minulat ang aking mga mata.

Laking gulat ko na ang daming ilaw, ang daming bulaklak, daming pagkain, at nandito ang pamilya ni Lucius?napaubo ako bigla.

“Lu-lucius?Anong kabaliwan ito?” Nahihiya naman akong tumingin sa kanya, kase naman ang pormal ng suot niya’t namumula ang buong mukha ko.

“Hmm, my little Debris… Can you listen to me? Ha-huh ?” Tumawa naman ito at nagsimulang magpatugtug si Chad na kinindatan ako, at todo kilig naman ang kapatid ko.

Hindi pa siya nagsisimula kumanta, namumula na ako pa’no kaya kung sisimulan niya na? Ewan…ewan…

Tumingin naman ito sa’kin, “This song is for you my little debris…I hope you like it” hindi ko alam, napalunok ako ng maraming beses…can I arrest him right now?kahit wala akong warrant? I badly want him.

“Ikaw Lang”

Oh, kay gandang pagmasdan
Ang iyong mga mata
Kumikinang-kinang
’Di ko maintindihan

Teka-teka bat pamilyar ang kantang ito?

Ang iyong mga tingin
Labis ang mga ningning
Langit ay bumaba
Bumababa pala ang tala

Ang daming problema ang dumaan sa aming dalawa at nalagpasan namin.
Hindi ko akalain ang lahat ng ito, siya ang dahilan kung bakit ako nagbago.

Tumingin ka sa ‘king mga mata
At hindi mo na kailangan pang
Magtanong nang paulit-ulit
Ikaw lang ang iniibig

At kung ‘di kumbinsido’y magtiwala ka
Hawakan ang puso’t maniwala
Na ikaw lang ang s’yang inibig
Ikaw lang ang iibigin

Hinawakan niya ang kamay ko at hinalikan ito’ . Tumingin siya sa akin habang kumakanta …

At sa iyong paglalambing
Ako ay nahulog din
’Di ko alam kung ano ang gagawin
’Di ko alam kung saan titingin

Kailan ba kita nilambing , Lucius? Kanta lang to’ liam Liam umayos ka!

Halik sa labi
Tinginan natin
’Di akalaing
Mahuhulog ka sa ‘kin

Hindi ko nga aakalaing __ mahuhulog ako ng sobra sa iyo…

Tumingin ka sa aking mga mata
At hindi mo na kailangan pang
Magtanong nang paulit-ulit
Ikaw lang ang iniibig

Tumingin naman ako sa kanyang mga matang __ nagningning , noon’ ay malamig lamang ito at walang ka-emosyon emosyon ngunit ngayo’y nagbago, napakaliwanag at puno ng pag-ibig …

At kung ‘di kumbinsido’y magtiwala ka
Hawakan ang puso’t maniwala
Na ikaw lang ang s’yang inibig
Ikaw lang ang iibigin, sinta…

At sa paglisan ng araw, akala’y ‘di ka mahal
At ang nadarama’y hindi magtatagal
Malay ko bang hindi magpapagal
Iibigin kita kahit ga’no pa katagal

Eh…

Tumingin ka sa ‘king mga mata
At hindi mo na kailangan pang
Magtanong nang paulit-ulit
Ikaw lang ang iniibig

At kung ‘di kumbinsido’y magtiwala ka
Hawakan ang puso’t maniwala
Na ikaw lang ang s’yang inibig
Ikaw lang ang iibigin

La-la-la-la-la-la, la-la-la
La-la-la-la-la-la, la-la-la
La-la-la-la (ah)
La-la-la-la (ah)

La-la-la-la-la-la, la-la-la
Siya lang, la-la, la-la-la
La-la-la-la (ah)
La-la-la-la (ah)

Sinta…

” My little debris…will you marry me?” Hindi ko alam kung maiiyak bako o matutuwa o pareho…

Pumikit ako’t sinigaw, “OO!! syempre Lucius!!” napaiyak na lamang ako ng sinuot niya sa’kin ang singsing at niyakap ako ng mahigpit…

“Th-thankyouu debris, thankyouu… I love you so much” at hinalikan niya ako sa aking labi, “I love you more, Mr. Malcolm… And your under arrest of stealing my heart, you should take full responsibility of this or else I arrest you!!” Tumawa naman ito…na ikana-ngiti ko…

“Yes, my little police. I will take full responsibility of this…” Agad niya akong binuhat na ikana-taranta ko naman, “Lu-lucius, ibaba mo’ko! Ang daming tao oh’, Lucius naman!” Ngunit tumawa lamang ang mokong na ito, I’m so happy…

Buhat na buhat niya parin ako hanggang sa huminto kami sa isang napakagandang view dito sa isla.

Maingat niya akong inababa, “Ang ganda, Lucius” mangha kong sabi bigla

“Oo, ang ganda ‘diba…parang ikaw Debris…“tsk, nagmamanyak na naman to’

“Nambola pa, but lucius I really can’t believe na tapos na ang lahat, no problems,secrets lahat lahat na…” Niyakap niya naman ako patalikod at sinandal ang ulo sa balikat ko.

“Yeah, sabi nga na nothing is impossible if you truly love a person…” Ngumiti naman ako at inangat ang kamay ko at ibinuka ito…”I love you my criminal pervert, Chesterion Lucius Knight Valor Malcolm!”

Tumawa naman ito at inangat niya ang kamay at itinabi sa’kin “I love you too, my little police, Debris Liam Carnell…”

“I’m so glad we made it…
Look how far we’ve come my Lucius.”

“The only one I dream my little Debris…”

Fin.

P.A.T.C.(Note)

A/N; Thankyou, thankyou for reading it! I hope na nagustuhan nyo ang una at katapusan ng storya ng Policeman and the Criminal sa storya nilang Liam at Lucius …Maraming salamat sa naghihintay nito na matapos, salamat ulit sa pagbabasa. Sana’y suportahan niyo parin ako sa pagsusulat maraming salamat, uli hehe…

-caroline

~Debris Liam Carnell
Chesterion Lucius Knight Valor Malcolm~

End published: 12/10/23

か

A/N; Thankyou for supporting it guys! Happy1k❤️

1. P.A.T.C(Disclaimer)
2. Prologue
3. Chapter 1. That Criminal
4. Chapter 2. Malcolm
5. Chapter 3. Intimacy
6. Chapter 4. WHY?
7. Chapter 5: investigation
8. Chapter 6: Jealous
9. Chapter 7: Punishment
10. Chapter 8: “Everything hasn’t changed”
11. Chapter 9: I thought I’m doomed
12. Chapter 10: I want him
13. Chapter 11: Regrets
14. Chapter 12: Mission
15. Chapter 13: Agent Tulip
16. Chapter 14: Mission Accomplished
17. Chapter 15: Confession
18. Chapter 16: Mahika
19. Chapter 17: Love Triangle
20. Chapter 18: Malcolm’s Family
21. Chapter 19: The Rule
22. Chapter 20: Am I hallucinating?
23. Chapter 21: Date
24. Chapter 22: Secret
25. Chapter 23: Unknown
26. Chapter 24: Mila is alive
27. Chapter 25: Biggest Regret
28. Chapter 26: Confusing
29. Chapter 27: Maze
30. Chapter 28: The Truth & End
31. Epilogue
32. P.A.T.C.(Note)