SYNOPSIS

Lath Coleman was way too wicked and tricky for his own good. He would blackmail, threaten and pay someone to get what he wanted.

And he wanted Haze Tito, apparently, the woman hated him from earth to the moon and back. At mas gugustuhin pa nitong ilibing siya ng buhay kaysa ang makita ang kaguwapuhan niya araw-araw.

But Lath Coleman always gets what he wants… One way or another. And he was not called wicked and cunning by his twin and friends for nothing.

He would have her, in more ways than one.

PROLOGUE

PROLOGUE

ISANG MALAKAS na sampal ang iginawad ni Haze sa pisngi ni Lath. Nagpupuyos siya sa galit habang nanlilisik na nakatingin sa kulay-lila nitong mga mata.

“Sana sinabi mo na lang sa akin para hindi ako nagulat sa nakita ko.”

Lath didn’t move. “I’m sorry, Haze.”

Pinigilan niya ang luha na gustong kumawala sa mga mata niya.

She thought that she and Lath had something special. Kaya naman akala niya ay mahal siya nito. Bakit ba nawala sa isip niya na babaero ang lalaking humalik sa kanya nang walang pahintulot? Ang lalaking inaya siya ng date bilang paghingi “daw” nito ng tawad— which she agreed. And when he asked her to be his girlfriend, she freaking said yes.

Haze was attracted to Lath Coleman. Normal lang naman ’yon. Attraction was healthy for a twenty-year-old woman and a fresh graduate. Pero sa nakalipas na mga araw na magkasama sila, lumalim ang atraksiyong nararamdaman niya kay Lath. Hanggang sa iniisip niya na baka nahuhulog na ang loob niya sa lalaki.

They had been dating for two weeks now. Oh, she was such a fool to believe the lies dripping from his sinful lips. Lath Coleman was nothing but a rake. A ladies’ man who enjoyed slicing women’s heart in a half.

Lath Coleman romanced her habang nagbabakasyon siya sa Baguio. Akala niya may something silang dalawa, pero mali ang akala niya dahil nahuli niya itong may kahalikang iba, at sa labas pa mismo ng hotel room na inookupa nito.

And not like any men, hindi ito nagdahilan para isalba ang sarili at ang relasyon nila. He accepted her slap with no expression on his face.

“I’m sorry,” ulit nito.

She scowled. “Wala ka bang ibang sasabihin maliban diyan?”

Walang emosyon ang mukha ng lalaki. “Wala. I kissed another woman. You saw it. What’s there to say other than I’m sorry?”

Pilit niyang binabasa ang emosyon itinatago nito pero bigo siya. “You’re not sorry. Ni wala nga akong makitang guilt sa mukha mo.” Umiling-iling siya. “I thought we had something. Well, mali pala ang akala ko at assuming lang ako. Ni hindi ka nga nag-explain kung bakit may kahalikan kang ibang babae—”

“Haze, ano ba ang gusto mong sabihin ko?” His voice was cold. “Yes, I kissed another woman. So what? Hindi kita asawa para magalit ka, girlfriend lang kita. I have all the right to kiss other women. You don’t own me. Yes, those two weeks with you was fun, but it has to end now. I thought I could get into your pants. Pero dalawang linggo na ang nakalipas, wala pa ring nangyayari sa atin kahit nga inalok kitang maging girlfriend ko. Kaya naman naghanap ako ng iba na willing magpakama—”

Lumipad uli ang kamay niya sa pisngi ng lalaki at sobrang lakas na sinampal ito. She felt so numb of the sudden.“The pain I’m feeling right now is my fault, but I still hate you for fooling me.”

May nakatakas na isang butil ng luha sa pisngi niya. Agad niya iyong pinahid at tinalikuran ang lalaki. Nakakailang hakbang na siya nang marinig niyang tinawag ni Lath ang pangalan niya.

“Haze.”

Like a lovesick fool that she was, she stopped and looked back. “What?”

“Five years.”

Tumaas ang kilay niya, nagtatanong. “Ano?”

“Five years from now, hahanapin kita. At kapag wala ka pang asawa, magpapakasal tayong dalawa. Pangako ’yan.” Kinindatan siya nito, saka pumasok sa loob ng hotel room na inookupa nito.

Napamaang siya at iritadong nagtagis ang mga bagang.

Ang hinayupak. Akala naman siguro nito ay hahayaan niya itong lokohin uli siya.

Na-ah.

You fooled me once, shame on me. But you’re not fooling me twice. Sisiguruhin kong sa edad na bente-singko, may asawa’t anak na ako.

Umalis siya ng hotel na iyon na paulit-ulit na minumura at pinapatay si Lath Coleman sa isip niya. Sisiguruhin niyang wala nang lalaki na lolokohin siya nang ganoon.

Wala na. Wala!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 1

CHAPTE

R 1

“HAZE TITO, twenty-eight years old, lives in SB Condominium, owns a Honda Civic, a beautiful stewardess in AirJem Airlines and yes, she’s still single. Known as a man-hater, according to her best friends, Anniza, Dark’s wife and Czarina, Ymar’s wife. Wala siyang naging boyfriend since she’s twenty.” Ngumisi si Shun at inilahad ang kamay nito. “Pay up, Coleman Number Two.”

Bumuntong-hininga si Lath, saka inilagay sa nakabukang kamay ni Shun ang tseke na nagkakahalaga ng tatlong milyon. “Thanks, Kim,” sabi niya at tumingin sa karagatan. “Keep that info a secret.”

“Yeah. Sure.” Tinapik nito ang balikat niya, saka iniwan siyang nakahilig sa railing ng cruise ship.

Ilang oras na lang ay dadaong na ang Black Pearl Cruise Ship sa Coleman’s port. And then he had three months to woo the woman he wanted. Nangako siyang hahanapin niya ito pagkalipas ng limang taon. Pero walong taon na ang nakakaraan, single pa rin ito.

Bakit?

Lath grinned wickedly. “Hazey-baby, are you waiting for me?” Natawa siya sa sariling tanong, saka nagpakawala ng buntong-hininga. “Kumusta ka na kaya? Hmm. I can’t wait to see you again after eight years.”

INAYOS NI HAZE ang suot na uniform at pumasok sa loob ng eroplanong patungo sa Macau. Nakaplaster ang ngiti sa kanyang mga labi habang naglalakad.

“Good morning, Ma’am,” magiliw niyang sabi sa babae na nakaupo sa Seat 26. “Please put on your seat belt. The plane is about to take off any minute from now.”

Agad naman siyang sinunod ng babae.

Bumaling naman si Haze sa kanang bahagi at nang makitang may batang parang nasusuka ang hitsura, nginitian niya ito at nagtanong. “Okay ka lang? You need a plastic bag?”

Tumango ang bata at agad niyang kinuhanan ito plastic bag. Nang maibigay niya iyon sa bata, she walked towards their sit where they buckled up as the plane ascended into the sky.

Napatigil siya sa paglalakad nang may mahagip ang mga mata niya. Umawang ang mga labi niya at na-drain lahat ang dugo sa mukha niya.

No! It

can’t

be him!

She went rigid and she couldn’t walk. After all these years, bakit ngayon pa niya ito nakita?

And why the hell was she acting this way? Wala siyang pakialam sa lalaking iyon.

Huminga siya nang malalim, saka pinilit na inihakbang ang mga paa. But before that happened, the man she couldn’t forget and hated for eight years took off his sunglasses. He stared into her eyes and winked.

Lihim siyang napasinghap at nagmamadaling naglakad.

No way! Imahinasyon niya lang na nakita niya si Lath Coleman! Why would he be here? Sa walong taon na nakalipas, updated siya sa mga nangyayari sa buhay nito. Well, as updated as the newspaper and tabloids. Alam niyang may pagmamay-aring private jet ang lalaki at ang kakambal nito kaya naman bakit ito naroon?

Lath and Lash Coleman were considered hot pirates in the tabloids. With the success of Black Pearl Cruise ship and their wealth, halos lahat ng babae ay gustong masilo ang dalawa.

Pero sa kambal na Coleman, si Lath ang palaging laman ng balita. With his womanizing in every country, he was a star in any tabloid. Everywhere. Kaya naman updated na updated siya.

Hanggang sa lumipad ang eroplano at nakarating iyon sa Macau, naging maayos naman ang lahat. Walang pesteng lalaki na humarang-harang sa daraanan niya at as much as possible, nagpanggap siyang hindi niya nakita si Lath.

Paisa-isa nang nagsilabasan ang mga pasahero.

“Welcome to Macau,” nakangiting sabi niya sa unang pasahero na lumabas.

And then the second one exited.

“Welcome to Macau.”

Ngumiti lang ang pasahero. Ganoon ang palagi niyang sinasabi sa bawat pasahero na bumababa. And then the last passenger exited.

“Welcome to—”

“Macau. I know.”

Nanigas si Haze sa kinatatayuan at nanigas ang ngiti na nakaplaster sa mga labi niya. Her eyes met his violet ones. Her heart galloped like a horse in a race.

“Hazey-baby,” nakangiting sambit ng lalaki habang parang nang-aakit ang mga titig at ngiti.

Irritation filled her. “Huwag mo akong tawaging ganoon, Sir.”

Ngumisi lang ang walanghiya. “Hmm. I like it when you call me, Sir.” Then he purred. “I’m turned on, Hazey-baby.”

Nagtagis ang mga bagang niya at pinukol ang lalaki ng nakamamatay na tingin. “Bumaba ka na kung ayaw mong itulak kita pababa.”

Tumawa lang ang hudyo. “Now, now, Hazey-baby, alalahanin mong stewardess ka at isa akong mayamang negosyante. Kapag itunulak mo ako, sisiguruhin kong tatanggalin ka ni Valerian Volkzki sa AirJem Airlines at wala kang matatanggap na recommendation letter para matanggap ka sa ibang airlines.”

Nanlilisik na ang mga mata ni Haze. Wala siyang pakialam kung may makakarinig sa kanyang ibang stewardess. She took a menacing step to Lath, their bodies slightly touched. Hindi niya pinansin ang kakaibang sensasyong naramdaman niya.

“Ano ba ang kailangan mo sa akin, Mr. Coleman?” Her eyes were shooting daggers and bullets at him. “Kung wala naman, I suggest you move. Dahil kung hindi, ako mismo ang tutulak sa ’yo pababa para gumalaw ka. Letse.” Kalmado ang boses niya pero kumukulo sa galit ang loob niya.

Lath smirked at her. Amusement danced in his violet eyes. “ Aww . Hindi mo ako na-miss? Eight years tayong hindi nagkita.“

Umingos siya. “Baka nakakalimutan mo ang nangyari sa atin eight years ago? Let me remind you then. You asked me to be your girlfriend, nahuli kitang may kahalikang ibang babae at sinampal kita. I don’t think I’ll miss you after that. Ni hindi ka nga sumagi sa isip ko ni isang beses sa walong taong nagdaan.” Liar! “So, bababa ka na o itutulak kita?”

His smirked stayed on his luscious lips. Damn it! Ano bang mayroon sa lalaking ’to? It had been eight years! Dapat wala nang epekto ito sa kanya. Buwisit!

“Hazey-baby.” His voice was husky and sexy. “Nakakalimutan mo na ba ang sinabi ko sa ’yo bago tayo maghiwalay sa Baguio?”

She paled. Oo, naalala pa niya na para bang kahapon lang ’yon nangyari. No way! Hindi nito tototohanin ’yon!

“Ano naman ngayon?” pagtataray niya.

Haze was caught off guard when Lath leaned in and brushed his lips against hers. Her cheeks reddened and desire flashed through her eyes.

Lath chuckled tauntingly. “Ah, I see I still have an effect on you.” Pinaglandas nito ang daliri sa ibaba niyang labi. “See you on your next flight home, Hazey-baby.”

Nakahinga siya nang maluwag nang humakbang ito palayo sa kanya, saka bumaba. Mariin niyang ipinikit ang mga mata.

I survived. After eight years, that man still has the same

effect

on me.

Sana naman hindi na sila magkita ng hudyo. Hindi niya gusto ang emosyong nararamdaman niya kapag malapit ito.

Shit, naman, o!

Pumasok siya sa eroplano para kunin ang bag niya at tinawagan si Czarina.

“Cza! 911!” mariin niyang sabi habang naglalakad papasok sa airport.

“Ha?! Ano’ng nangyari? Nakalulon ka ba ng katas ng lalaki? Buntis ka ba? Oh, my gosh! Don’t tell me ginawa kang palahian?!”

Napapantastikuhang napailing-iling si Haze sa pinagsasasabi ng kaibigan. “Cza, hindi ako nakalulon, hindi ako buntis at hindi ako ginawang palahian. Letse! Ano ba ’yang pinagsasasabi mo?”

Tumawa si Czarina. “Wala naman. Alam kong mapipikon ka kaya sinabi ko ang mga ’yon. So…” Tumikhim ito. “Anong 911?”

“Nakit ko uli si Lath after eight years.” Hinilot niya ang sentido. “At kinausap niya ako.”

“Ano’ng sabi? Inaya ka niyang makipag-sex?”

Halos bumagsak ang panga niya sa sahig. “What the hell, Czarina! Ngayong may asawa ka na, mas lumala iyang bibig mo.”

Czarina just snorted. “Pa-virgin kasi iyang tainga mo, eh. Anyway, what’s wrong with seeing him again?”

Napipilan siya sa tanong nito. Oo nga. What was wrong in seeing Lath again?

“Hmm, kung wala ka nang paki sa kanya, okay lang na makita siyang muli,” sabi ni Czarina na nunudyo ang boses. “Unless may paki ka pa sa kanya.”

“Wala! Wala akong paki sa kanya!” sigaw niya. “Wala!”

“Okay,” tatawa-tawang sabi ni Czarina. “Chill, Hazey-baby.”

“ Argh !“ Pinatay niya ang tawag at nanggigigil na tinawagan si Anniza. At least this one was decent to talk to.

Bakit naman kasi naikuwento pa niya kay Czarina ang endearment sa kanya noon ni Lath.

“Hey, Haze. Ano’ng atin?” agad na wika ni Anniza nang sagutin ang tawag niya.

See? Decent.

Huminga siya nang malalim. “Nagkita uli kami ni Lath after eight years.”

Her best friends, Czarina and Anniza, knew about Lath and what happened in Baguio eight years ago. Ang mga ito ang kasama niyang nagdarasal na sana kunin na ni Lord si Lath. Pero sa kasamaang palad ay hindi pinakinggan ni Lord ang panalangin nilang tatlo.

“Oh.” Ilang sandaling natahimik si Anniza. “Ahm, kinausap ka ba niya?”

“Oo.” He even brushed his lips against mine. “Ano’ng gagawin ko?”

“Wala kang gagawin,” sabi ni Anniza. “Hayaan mo siya. Nakakalimutan mo na ba na niloko ka niya? Huwag kang magpaapekto sa presensiya niya. Haze, matagal ang eight years, I know na wala na sa ’yo si Lath. Wala ka nang paki sa kanya.” Binuntutan pa nito iyon ng tawa. “You’re Haze. My man-hater and cold-hearted friend. Alalahanin mo iyan at hindi si Lath.”

Tumango siya, saka ngumiti. “Thanks, Ani.”

“Welcome,” Aniza chirped and hung up.

Huminga si Haze nang malalim, saka pumasok sa Starbucks ng airport. O-order sana siya ng cappuccino nang manuot sa ilong niya ang pamilyar na pabango ni Lath.

Armani Men’s Perfume. Shit!

No! Hindi lang naman si Lath ang may perfume na ganoon.

Ngumiti siya sa babae na nasa likod ng counter. “One cappuccino, please.” Naglabas siya ng pera at akmang magbabayad na nang may humawak sa magkabilang baywang niya.

Napasinghap siya at mabilis na humarap sa pangahas. Sasampalin sana niya ang pangahas nang mapagsino ’yon.

“Lath?” Napakurap-kurap siya.

Lath smirked. “Hazey-baby, don’t pretend that you don’t know it was me. Kung tama ang memorya ko, gustong-gusto mo ang amoy ko. And I know you smelled me now.” He was cocky and she hated it.

“Puwede ba, Lath, lumayo ka sa akin.” Tinanggal niya ang kamay nito na nasa baywang niya, saka inirapan ito. “At huwag mo akong kausapin.”

“You don’t own me, Hazey-baby.”

She glared at him and returned her attention to the woman behind counter. “Make it fast, please,” sabi niya at nagbayad.

Napaigtad si Haze nang may yumakap sa baywang niya at yumapos ang pangahas nitong kamay sa dibdib niya. Napasinghap siya at tinampal ang kamay ni Lath.

“Ano ba!” she hissed at Lath, got her cappuccino and left the Starbucks.

Nagpupuyos siya sa galit habang naglalakad. Pero hindi niya maitatanggi ang kiliting lumukob sa dibdib niya nang hawakan iyon ni Lath.

Argh! What’s happening to me?! Argh!

“Haze!” Boses iyon ni Lath.

“Tigilan mo ako!” sigaw niya, saka lumabas ng airport.

Haze hastily crossed the street.

“Haze! Haze! Haze!”

“ Argh !“ Hinarap niya ito at napanganga siya nang makitang nasa gitna ito ng kalsada at malapit nang magkulay-green ang traffic light. “Lath! Umalis ka nga riyan!”

“Mangako ka munang kakausapin mo ako.”

“Ayoko!”

Lath shrugged and crossed his arms in front of his chest. “Kung ganoon, hindi ako aalis dito.”

“Eh, di huwag! Bahala kang masagasaan!” Naiinis na tinalikuran niya ito at naglakad.

Hindi pa siya nakakailang hakbang nang marinig niya ang sabay-sabay na pagbusina ng mga sasakyan.

Haze huffed in anger and faced Lath’s direction again. Nakaupo na ang lalaki sa gitna ng kalsada at nilalaro-laro ang sunglasses na hawak.

“Lath!” Naglakad siya palapit dito pero tumigil sa gilid ng kalsada. “Umalis ka nga riyan!”

“Mangako ka muna na kakausapin mo ako.”

Napatingin siya sa traffic light. Ten seconds na lang.

“Lath! Huwag kang isip-bata!” Pinandilatan niya ito. “Tumayo ka nga riyan!”

Six seconds.

“Ayoko. Mangako ka muna.”

“Lath!”

Four seconds.

Naiinis na nagpapadyak siya at sumigaw. “Fine! I promise!”

Lath grinned. Mabilis itong tumayo at tumakbo palapit sa kanya.

Nanlilisik ang mga matang pinandilatan niya ito. “Ano ba ang problema mong hinayupak ka?! Bakit ba ginugulo mo ako?!”

Lath just grinned. “Let’s talk.” Hinawakan siya nito sa kamay at hinila patungo sa pinakamalapit na café.

“Ano ba, bitawan mo ako!” Pilit niyang inaagaw ang kamay niya na hawak ni Lath pero hindi siya makawala. “Lath! Ano ba?!”

“Mag-usap tayo.”

Pumasok sila sa loob ng café at hinila siya sa bakanteng mesa, saka pinanghugot ng upuan.

“Sit.” Lath’s fingers drummed against the back of the chair.

She glared at him. “Bakit ba?”

“Mag-uusap tayo, remember?” Tinapik-tapik nito ang likod ng upuan. “Upo na. Come on.”

Nagpakawala si Haze ng buntong-hininga at umupo sa silyang hinugot nito. “Hayan. Umupo na ako.” Tinaasan niya ito ng kilay. “Ano na?”

Umupo ito sa katabi niyang silya, saka nakangiting tumingin sa kanya. “Let’s talk.”

“Ano naman ang pag-uusapan natin?” mataray niyang tanong.

“We’ll talk about us,” sabi nito, saka malapad na ngumiti. “We’ll talk about our upcoming wedding.”

Haze’s jaw dropped. “What the hell? Our what?!”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

NAKANGANGA LANG si Haze habang nakatingin kay Lath na nakangisi sa kanya. “Ano’ng sabi mo?” Napakurap-kurap siya. “Mali yata ang narinig ko.”

“Naaalala mo ang sinabi ko sa’yo noon bago tayo maghiwalay?” He smirked. “Eight years na, single ka pa rin. So, magpakasal na tayo.”

Napakurap-kurap siya uli, saka malakas na tumawa. Sinapo pa niya ang tiyan sa sobrang tawa. Sino naman ba ang hindi tatawa sa joke nito?

“Good joke,” sabi niya habang tumatawa pa rin.

Kinunutan siya nito ng noo. “Hindi ako nagbibiro.”

That made her stop laughing. Nakaawang ang mga labi na napatitig siya rito. “Ano?”

“Hindi ako nagbibiro.” Napakaseryoso ng boses at mukha ni Lath. “Magpapakasal talaga tayo sa ayaw mo at sa gusto. Nangako ako, remember?”

Itinikom niya ang nakaawang na bibig. “At sa tingin mo naman ay papayag ako?”

Nagkibit-balikat ito. “Whether you like it or not, you’re marrying me.”

Napanganga uli si Haze. “Nahihibang ka na ba? And why the hell would you want to marry me?”

“Nangako ako, eh.”

“Well, break your promise. I’m sure hindi iyan mahirap gawin para sa ’yo.”

Lath leaned in, so close she could smell his minty breath. “Ayoko. I want to keep my promise. At saka kasalanan mo naman ’yon, hindi ka nag-asawa agad. ’Yon tuloy, pakakasalan kita ngayon.”

Halos malaglag ang panga niya. “At kasalanan ko pa talaga? Hudas ka talagang lalaki ka. Matiwasay na ang buhay ko, bigla ka na lang darating para guluhin ’yon. Puwede bang maghanap ka na lang ng ibang babaeng guguluhin mo kasi wala akong oras sa mga kalokohan mo.” Padaskol siyang tumayo at iniwan ito.

Nasa pinto na siya ng café at bubuksan iyon nang tawagin ni Lath ang pangalan niya.

“Haze.”

Nakataas ang kilay na binalingan niya ito. “What?”

“I always get what I want.” His stare seared to her soul. “And I want you.”

Haze scoffed. “Not today. Not ever.”

Agad niyang inihanda ang sarili nang tumayo si Lath at naglakad palapit sa kanya. Bahagya siyang napaatras nang ilapit nito ang mukha sa mukha niya.

“Hazey-baby…” Tinapik-tapik nito ang tungki ng ilong niya. “I always get what I want.”

Pinukol niya ito ng nakamamatay na tingin. Gusto niya itong tirisin at ilibing nang buhay. “Hindi ako isang bagay na gusto mong angkinin. At hindi ako magiging sa ’yo, hinding-hindi.”

Hinaplos nito ang pisngi niya. Nilabanan niya ang mga mata na gustong pumikit at namnamin ang kakaibang sensasyong hatid niyon.

“I have my ways, Hazey-baby.” Tumigil ang daliri ni Lath sa paghaplos sa pisngi niya nang makarating iyon sa gilid ng mga labi niya. “I am finger licking wicked to the core.” Inilapat nito ang mga labi sa mga labi niya. At parang Jell-o ang tapang at galit niya na bigla na lang natunaw dahil sa simpleng halik na ’yon. “Magiging pagmamay-ari kita, sa ayaw mo at sa gusto. You are mine to begin with, anyway. Remember? I was your first boyfriend and I intend to be the last.”

Humakbang ito palayo sa kanya, yumukod, at naunang lumabas ng café. Siya naman ay naiwang nakatunganga habang nakatingin sa papalayong likod ng lalaki.

What the hell was going to happen now? Nasisiguro niyang hindi titigil si Lath hangga’t hindi nito nakukuha ang gusto. Kailangan pa niyang mas maging matigas at matapang para mag-survive siya habang hindi pa ito sumusuko.

At nararamdaman niyang mas madalas niyang makikita ang hinayupak na ’yon. She needed to stay alert in order to survive unscathed. Dahil nararamdaman niya, kapag hindi siya nag-ingat, makakapasok na naman si Lath sa puso niya at sasaktan na naman siya nito.

I

won’t

let that happen to me again! No way!

ON THE FLIGHT BACK from Macau, kalmado si Haze. Mukhang nanatili rin si Lath sa Macau.

“Haze, the passenger in seat thirty-seven needs your assistance,” sabi sa kanya ng co-stewardess niya. “Kailangan daw niya ng kausap kasi kinakabahan siya.”

Tumango siya at nakangiting tinungo ang seat number na tinutukoy ng katrabaho niya.

Haze was expecting a senior citizen, but her jaw dropped when she saw Lath-freaking-Coleman.

“Ano na naman ang ginagawa mo rito?” nanggigigil sa inis na pabulong niyang tanong.

Lath just shrugged and patted the empty seat beside him. “Upo ka. Kailangan ko ng kausap. Kinakabahan ako, eh.” Napakainosente ng mukha nito pero kitang-kita niya sa mga mata nito ang kasamaang binabalak.

Sisinghalan sana niya ito nang dumaan ang head ng mga stewardess sa flight na ’yon. She pressed her lips together.

“Miss Tito, please accompany Mr. Coleman. He is a very important passenger,” sabi ng head niya.

Kinalma niya ang kumukulong galit sa dibdib. Gusto niyang magpapadyak pero hindi iyon gawain ng mga professional na tao.

Nagtatagis ang mga bagang na tumango siya. She forced a smile. “Yes, Ma’am.”

“Good.”

Napipilitan siyang umupo sa tabi ni Lath. Akala niya ay matiwasay ang flight niya pauwi sa Pilipinas pero nagkamali siya. Present pala ang hinayupak at ngayon ay guguluhin na naman siya.

“Ano’ng kailangan mo?” mahinahon niyang tanong kay Lath.

Bumaling sa kanya ang lalaki, saka ngumiti. “Kailan ang kasal natin?”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata at huminga nang malalim. Pilit niyang pinapakalma ang inis na nararamdaman. “Mr. Coleman, hindi tayo ikakasal,” mariin niyang sabi. “Kaya please lang, tigilan mo na ako.”

Mataman siyang tinitigan ni Lath ng ilang segundo, kapagkuwan ay ngumiti nang malapad. “Ayoko nga. Ikakasal tayo sa ayaw at sa gusto mo.”

Haze exhaled loudly. “Ano ba ang makukuha mo kapag ikasal tayo? My gosh, Lath, wala kang mapapala sa akin.”

“Of course, may mapapala ako sa ’yo.” Mahina itong tumawa. “At ano’ng kailangan ko sa ’yo? Hmm. Your heart, maybe? Your love?”

“What could you possibly want from my heart and love? You stomped my heart and trashed my love eight years ago. So bakit ngayon ay gusto mo na ’yon?”

He shrugged. “I don’t even know. Ang alam ko lang, pakakasalan kita kasi ’yon ang ipinangako ko. And anyway, I’m not getting any younger. I will need a wife and an heir. And you seem like a decent type of woman.”

She chuckled in disbelief. “Wow.” Umiling-iling siya, saka mahinang natawa. “Lath, nagsasayang ka lang ng oras sa akin. Hindi ako magpapakasal sa ’yo. Break your promise, hindi ako interesado maging asawa mo o maging nanay ng mga anak mo. After what happened between us eight years ago, I don’t think so.”

All emotion in Lath’s face disappeared. “Magiging akin ka, Haze, sa ayaw at sa gusto mo.”

Ipinilig niya ang ulo. “Hindi ako magiging sa ’yo, Lath. Hindi ako magpapakasal sa isang babaerong hudyo.”

Lath’s tongue licked his lower lip. Hindi mapigilan ni Haze ang mga mata na sundan ang ginawang ’yon ng lalaki. Tumaas ang sulok ng mga labi nito nang mapansin ang ginawa niya.

Agad siyang nag-iwas ng tingin para itago ang pamumula ng pisngi. Shit! Bakit kailangan kong makita ’yon?

“Hazey-baby, looked at me,” sabi ni Lath sa baritonong boses.

Ibinalik niya ang tingin dito at nagtama ang mga mata nila. His violet eyes twinkled with an unknown emotion. Hindi niya mabasa kung ano ’yon.

“What do you want, Lath?” She sighed. “Leave me alone.”

Umiling-iling ito. “Nope. I can’t do that.”

“Why?”

“Kasi nangako ako,” sabi nito at malapad na ngumiti. “And I always keep my promise.”

Napailing-iling siya. Her lips curled in irritation. Inilapit niya ang mukha sa mukha nito. Wala siyang pakialam kung napakabilis ng tibok ng puso niya dahil ilang hibla na lang ang layo ng mga labi nilang dalawa.

“Lath?”

Bumaba ang tingin nito sa nakaawang niyang mga labi. He gulped. “Yeah?”

“Fuck off,” mahinahon niyang sabi, saka malapad na ngumiti. “I will not be your property.”

Lath smirked smugly. “Let’s see about that, Hazey-baby.”

Inirapan niya ito, saka iniwang mag-isa. Wala na siyang pakialam kung pagalitan siya ng head niya. Punong-puno na siya kay Lath. Kailangan niya ng space bago siya tuluyang ma-mental sa pinaggagagawa at pinagsasasabi nito.

THE FLIGHT back home was uneventful. Hindi na sumubok uli si Lath na pestehin si Haze. Thank God for that. Baka makapatay na talaga siya sa sobrang inis sa lalaki.

Habang bumababa ang mga pasahero sa eroplano, pilit na ngumingiti si Haze. At nang makita ng sulok ng mga mata niya si Lath na pababa, pilit niyang pinanatili ang ngiti sa mga labi.

“See yah again, Hazey-baby.” Hinawakan nito ang baba niya, saka kinindatan siya. “Soon.”

Umingos siya at laking pasasalamat nang lumampas na sa kanya ang lalaki. Nakahinga rin siya nang maluwag.

She took a deep breath and the exhaled loudly. Kapagkuwan ay kinuha niya ang mga gamit at naglakad papasok sa airport.

“Haze!” Sinalubong siya ni Thalia, ang kaibigan niyang nagtatrabaho sa AirJem Airport bilang receptionist. “Narinig mo ba ang balita?”

Tumaas ang kilay niya. Tsismosa talaga si Thalia kahit kailan. “Ano naman daw?”

Naglalakad sila habang nag-uusap. They are both walking like a model in the catwalk, proud and feeling pretty.

“Tinanggal daw sa trabaho si Mr. Gallego dahil nag-suggest ito sa board na maglagay ng paliparan sa Japan at Spain.”

Umingos siya. “Alam nang may saltik ang boss natin at hindi maka-move on sa history, nag-suggest pa siya ng ganoon. Mr. Gallego brought it to himself. Nanahimik na lang sana siya, eh, di, masaya sana si Boss at hindi nagalit.”

“Oo nga, ’no?” Tumango-tango pa si Thalia. “Bakit kaya galit si Boss sa mga Hapon at Espanyol?”

Nagkibit-balikat siya. “Malay ko sa kanya. Tanungin mo, baka sagutin ka.”

Namutla si Thalia sa sinabi niya. Mahinang natawa si Haze. Sino ang hindi mamumutla kapag kaharap ang may-ari ng AirJem Airlines na si Valerian Volkzki?

Sa pagkakaalam niya, kaibigan ni Lath si Valerian Volkzki. Well, those two ran in the same circle. Ang mga mayayaman, magkakaibigan ’yan. At ang past time siguro ng mga ito ay magbilang ng pera.

Napailing-iling siya sa sariling naiisip.

“Miss Haze Tito, you are needed in the manager’s office.”

Nagkatinginan sila ni Thalia.

“Ano’ng kailangan sa ’yo ni Manager?”

She shrugged. “Who knows?” sabi niya na parang walang pakialam pero kinakabahan siya.

Simula nang magtrabaho siya roon, ngayong pa lang ang unang beses na ipinatawag siya ng manager. Ang unang pumasok sa isip niya ay si Lath. What else could it be? Baka nagsumbong ito kay Mr. Volkzki at ngayon ay sesesantehin na siya!

No!

Siya lang ang tanging inaasahan ng pamilya niya na nasa probinsya. May sakit din ang ama niya at kailangan nito ng gamot buwan-buwan.

Talagang makakatikim sa kanya ng upper cut ang hudyong lalaking ’yon.

Huminga si Haze nang malalim. “Sige sa manager’s office muna ako. Kita na lang tayo maya sa locker room.”

“Okay.” Thalia grinned. “See yah .”

“See yah .” Humiwalay siya kay Thalia at naglakad patungo sa opisina ng manager.

MALAPAD ANG NGITI ni Lath habang nakaupo sa driver seat ng Porsche niya at kausap si Volkzki. “Come on, Valerian, help me here.”

Valerian snorted. “Gago ka, alam mo ba ’yon? Gustong mong takutin ko siya para pumunta sa Bachelor’s Bar? Nahihibang ka na ba? I don’t want to be responsible for her death.”

Malakas siyang natawa sa huling tinuran nito. “Chill, Valerian. Hindi naman siya mamamatay. Nandoon ako. Aalalayan ko siya.”

“Ano ba talaga ang binabalak mo, ha, Lath?”

He snickered. “Nothing. Just plain old plans.”

“Plain old plans, my ass.” Valerian sighed. “Fine, gagawin ko na. Pero may bayad ’to, Lath.”

“Sure,” masayang sagot niya. “I’ll invest in your company.”

“Great. Bye.” Pinatayan siya ng tawag ni Valerian.

Mahinang tumawa si Lath at tinawagan naman si Knight Velazquez. It was not in everyone’s knowledge that Count Knight was actually a lawyer. At ito ang makakatulong sa kanya ngayon. He would have called his lawyer but he thought Knight was more than capable of the job.

“Hey, Coleman Number Two,” bati sa kanya ni Knight. “Ano’ng kailangan mo?”

“I need your help,” sabi niya.

“Help like what?”

“It involves marriage certificate, city hall and eloping.”

“Fuck, Coleman,” Knight cursed. “Walang magandang nangyayari sa ganyan. I would know. May tinulungan akong kaibigan noon. Well, let’s just say it was a disaster.”

Bigla siyang nag-alala. “Ano’ng nangyari?”

“Well, I don’t know much but after all that disaster, Cleevan and Clarianette is now happy. Hmm…” Tumawa nang mahina si Knight. “Tingnan natin kung maging successful itong plano mo. You are a cunning man, Lath Coleman.”

Tinawanan lang niya ito. “Well, matutulungan mo ba ako?”

“Of course. What are friends are for?”

“Great. Thanks.”

“Welcome.”

Pinutol niya ang tawag at ngumiti nang malapad habang ini-imagine ang magandang mukha ni Haze.

I always get what I want, Hazey-baby. And I want you.

KUMATOK MUNA si Haze bago pumasok sa loob ng manager’s office. Nanigas siya sa kinatatayuan nang hindi ang manager ang nakita niya kundi ang may-ari mismo ng AirJem Airlines.

Dahan-dahan niyang pinakawalan ang pinipigil na hininga, saka napakurap-kurap kay Mr. Volkzki. Guwapo ito sa mga magazine napi-feature ito pero mas guwapo ang lalaki sa personal. He had a face of angel… a sinful angel.

“Sir…” She was breathless.

Tumango ito, saka iminuwestra ang kamay sa visitor’s chair. “Upo ka, Miss Tito.”

Nahihiya siyang umupo at tumingin dito. This was the first time she’d seen Mr. Volkzki up close.

“Miss Tito, as your boss….” Para itong ngumiwi. “Ahm, gusto kong pumunta ka sa Bachelor’s Bar at mag-enjoy. You had been a good employee and it’s my bonus for you and for your friend. Thalia Buenafuerte.”

Nakahinga siya nang maluwag sa narinig. Akala niya ay may nagawa na siyang mali. But what his Boss said made her frown.

“Sir, I don’t think going to Bachelor’s Bar is right. May pasok pa po ako bukas—”

“You’ll accept it or I will fire you,” matigas na sabi nito.

This was the strict boss.

Napalunok siya. “But, Sir—”

“I’ll give you one month vacation with pay,” sabi nito na ikinaawang ng bibig niya. “Ano ang pipiliin mo, Miss Tito? Tatanggalin kita sa trabaho o magbabakasyon ka nang may suweldo?”

Napakurap-kurap siya. “Ho?”

“Mamili ka.” Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “I suggest you choose the second one.”

May choice ba siya? Boss niya ito! “I choose the second one.”

“Good.” May iniabot si Mr. Volkzki sa kanyang credit card. “Nasa two hundred thousand ang limit ng card na iyan. Ikaw ang bahala kung ubusin mo o hindi. Makakaalis ka na.”

Tinanggap niya ang card at nagmamadaling lumabas ng opisina. Shit! Talang hindi siya makakapagsinungaling. Mr. Volkzki would be monitoring the credit card.

Ano ba itong nangyayari sa kanya?

“NAGAWA KO NA,” sabi ni Valerian sa kabilang linya at napangiti nang malapad si Lath.

“Thanks, man,” sabi niya at ipinagpatuloy ang pagpi-fill out sa marriage certificate na hawak.

“Whatever, Coleman.” At nawala na ito sa kabilang linya.

Lath smirked. “Everything is going according to my plan. Nice.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

SINUKLAY NI HAZE ang mahabang buhok na nakalugay gamit ang mga daliri niya, saka ininom ang in-order na tequila. Halos dalawang oras na siya sa loob ng Bachelor’s Bar at umiinom. Hindi nakasama sa kanya si Thalia dahil kaarawan ng nanay nito.

“Shit, naman, o.” Napasabunot siya sa sariling buhok.

Alam niyang lasing na siya pero gusto pa niyang uminom. Maybe because Lath remained on her mind like a permanent freaking glue.

Kahit anong pagtutulak niya sa lalaki para mawala sa isip niya, bumabalik pa rin ito. And she thought liquor could help her forget the insolent playboy, pero mali siya.

Shit talaga! Shit!

Bakit ba kailangan niya iyong gawin? Bakit kailangan niyang uminom?

She had to keep her job, that was why! Kung hindi lang ang mismong boss ang nagsabi sa kanya na pumunta sa bar na iyon, nuncang lalabas siya sa apartment niya.

Argh! Mariin niyang ipinikit ang mga mata nang maramdamang umiikot na ang paligid. She was drunk and alone! How dangerous could this be?

Siguro naman okay na na umuwi siya. Ang rason lang naman kaya pumunta siya roon ay dahil ayaw niyang masesante sa trabaho. Kaya nga hindi niya maiwan-iwan ang trabaho niya dahil malaki ang sahod at masaya siya sa ginagawa.

“Hey,” bulong ng isang pamilyar na boses sa tainga niya.

Mabilis siyang napalingon at lalong sumakit ang ulo niya nang makita si Lath.

Ihinilamos ni Haze ang kamay sa mukha at pinukol ang lalaki ng masamang tingin. “Please, not now. Leave me alone. Ayokong makita iyang pagmumukha mo.”

Umiikot ang paningin niya at naroon pa si Lath. Walang patutunguhang maganda ang kombinasyon na ’yon.

Siyempre, hindi na nakakagulat na hindi ito nakinig sa kanya. Umupo ito sa stool na katabi niya at um-order ng whiskey.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” tanong nito sa kanya na nakangiti.

Inirapan niya ang lalaki. “Fuck off, Lath. Huwag mo akong kausapin.”

Lath blew a loud breath. “Bakit ba galit na galit ka sa akin? Alam kong hindi maganda ang ginawa ko eight years ago pero matagal na ’yon. Matanda na tayong dalawa. Don’t I deserve a second chance?”

At dahil sa pagdating ni Lath, um-order uli siya ng isang shot ng mojito naman at mabilis na ininom iyon.

Mahina siyang tunawa at bumaling dito. “Second chance?” Inungusan niya ito. “Giving you second chance is like a suicide, Lath. Ikaw ’yong uri ng tao na hindi binibigyan ng ikalawang pagkakataon.” Dinuro niya ang dibdib nito. “You fooled me once, that’s shame on me. But you are not fooling me the second time, hindi kita hahayaan.”

“But, Hazey-baby, kasal na ang offer ko,” mariing sabi ng lalaki. “At hindi kita lolokohin.”

Mapakla siyang tumawa. “Wait, narinig ko na ’yan, eh.” Umakto siyang nag-iisip. “Yeah, that’s right. I heard it from you, asshole.”

Lath sighed loudly. “Eight years ago, hindi mo kayang magmura. Eight years later, you perfected the art of cursing.”

Nginisihan niya ito. “Hindi naman ako palamura. You just bring out the worst in me.”

Lumamlam ang mga mata nito, parang nagpapaawa. “Ano ba ang magagawa ko para mapatawad mo ako? It’s been eight years. Akala ko nakalimutan mo na ’yon.”

Umirap siya sa hangin. “Puwede ba, Lath, maghanap ka ng ibang babaeng maloloko? Ayoko sa ’yo. Hindi kita gusto. Ano ba ang hindi mo maintindihan do’n?”

“I understand every word, Hazey-baby.” Nagkibit-balikat ito. “I just don’t care.”

Itinirik ni Haze ang mga mata. “Pakialam ko naman kung wala kang pakialam.”

And then she ordered a mojito again and again and again until she couldn’t lift her arms anymore to drink. Wala siyang pakialam kay Lath na sinusubukan siyang pigilan.

Bullshit! Kailangan niyang uminom para wala siyang naramdaman. Seeing Lath again brought back painful memories. She couldn’t believe that after all these years, may epekto pa rin sa kanya ang hinayupak. Gusto niya itong tirisin at ilibing nang buhay sa sobrang inis. Pero bukas na kasi lasing na siya.

And a problem hit her. Paano siya ngayon makakauwi nang lasing siya? Ang gaga talaga niya. Hindi nag-iisip.

“ Argh !“ Ginulo niya ang buhok at sinubukang ibukas ang mga mata pero hindi niya kaya.

Her eyelids felt heavy. She was sleepy and she felt weak. Bakit ba kasi siya uminom nang uminom? Gaga talaga siya. Gaga!

“Hazey-baby—”

“Please, Lath,” pigil niya sa sasabihin nito sa lasing na boses. “Ayokong marinig uli na gusto mong magpakasal tayo. It’s getting into my nerves.” Bumuga siya ng marahas na hangin at tumayo. “I’m leaving.”

Humakbang si Haze at pakiramdam niya ay umikot ang buong paligid. Naghanap siya ng mahahawakan at nakahinga nang maluwag nang may mahawakan siya para hindi sumubsob sa sahig.

“Careful.” Lath’s voice was soft.

Haze hissed at him. Nang makitang ang matitipunong braso pala nito ang nahawakan niya, agad siyang bumitaw dahilan para mapasubsob na siya sa sahig.

“Fuck!” Lath cursed and picked her up like she was the lightest thing on earth. “This is a very bad idea.”

Gusto niyang magpumiglas pero wala siyang lakas. And even if she hated Lath, she knew she was physically safe with him. Alam niyang wala itong gagawing masama sa kanya.

And it was better that it was Lath Coleman than someone who would take advantage of her drunken state.

Bakit ba kasi uli siya naglasing?

Oh. That was right. Kasi iyon ang sabi ng may saltik niyang boss. At dahil ayaw niyang mawalan ng trabaho, sumunod naman siya. Ngayon, habang karga-karga siya ng lalaking kinaiinisan niya, nakapag-isip-isip siya.

Napaka-weird talaga ng boss niya. Sino ang boss na nasa tamang pag-iisip na papupuntahin ang empleyado nito sa isang bar dahil bonus nito iyon sa magandang trabaho? Puwede namang i-congratulate lang siya.

Pero ano ba ang aasahan niya kay Sir Valerian Volkzki? May saltik ang boss niyang ’yon.

Ihinilig niya ang ulo sa matitipunong dibdib ni Lath. “Hoy, hudyo,” sabi niya sa lasing na boses.

“Yes, Hazey-baby?” Napakalamyos ng boses nito, para bang hinehele siya o baka naman guni-guni lang niya dahil sa sobrang kalasingan.

Mahinan siyang natawa dahil sumagot ito. “So, inaamin mo talaga na hudyo ka?”

“Yeah.” Mahina itong tumawa. “Sa binabalak ko sa ’yo, siguradong kapag namatay ako, front seat ako patungong impyerno.”

Umingos siya, saka pilit na ibinubukas ang mga mata pero napakabigat ng mga talukap niya.

“Saan mo ba ako dadalhin?” Suminok siya. “ Lashing na yata akow , eh.“

Tumawa si Lath. Naramdaman niyang tumigil ito sa paglalakad at narinig niyang may bumukas na pinto. And then she felt him depositing her in a seat. Basi sa amoy, nasa loob siya ng sasakyan nito.

Hinilot ni Haze ang sentido at sinubukang imulat uli ang mga mata pero bigo siya.

Shit! Hindi lang mga mata niya ang may depekto, parang minamartilyo ang ulo niya sa sakit at nasusuka siya.

Narinig niyang may bumukas uli na pinto, and then the car shook a little. Siguro ay sumakay na si Lath.

Isinandal niya ang likod sa sasakyan. “Lath?”

“Hmm…”

“Take me home and leave me alone.”

Lath just chuckled. “Sige, iuuwi kita sa bahay sa isang kondisyon.”

Bumaling siya sa direksiyon na pinanggagalingan ng boses nito pero hindi niya iminulat ang mga mata. “Ano naman?”

“Sign this.”

Pilit niyang iminulat ang mga mata pero wala talaga. Kapag pinipilit niya ay lalo siyang nasusuka.

Haze groaned. “Letse ka talagang lalaki ka. Lasing na nga ako at lahat, papipirmahin mo pa ako.” Inilahad niya ang kamay. “Give it to me.” She badly wanted to get home.

Mabilis na ibinigay sa kanya ni Lath ang papel na pipirmahan. At dahil sa kalasingan, hindi na siya nagtanong kung para saan ’yon. Basta nang igiya nito ang kamay niya sa kung saan siya pipirma, mabilis niyang pinirmahan iyon at ibinalik ang papel sa lalaki.

“Iuwi mo na ako.” Humilig siya sa bintana nang maramdamang inaantok siya. “Shit…” Her voice slurred. “Siguruhin mo lang na hudyo ka na iuwi mo ako sa bahay nang walang ano mang galos, kundi kakatayin kita.”

Lath tsked. “Lasing na nga, matapang pa rin.” Mahina itong tumawa. “Kaya gusto kita, eh.”

Haze snorted. “Sinungaling.”

“I’m not.”

“Yeah, and hell is full of rainbows,” she said in sarcasm and yawned. “Iuwi mo ako at please lang, huwag ka nang magpapakita sa akin.”

“Can’t do that, Hazey-baby. Not after you signed the contract.”

Masyado na siyang inaantok para itanong kung ano ang ibig sabihin nito. She was already dozing off to dreamland.

SA HALIP NA SA SB Condominium magtungo kung saan nakatira si Haze, tinahak ni Lath ang daan papunta sa bahay ni Knight Velazquez. Napailing-iling siya sa pinaggagagawa niya para lang makuha ang gusto.

His plan was bound to get disastrous. Nararamdaman niya iyon pero sige pa rin siya nang sige.

Ipinarada ni Lath ang sasakyan sa labas ng malapalasyong bahay ni Knight sa Bachelor’s Village. Nasa labas na ang kaibigan niya at hinihintay siya.

Inilahad nito ang palad. “Akin na. Bukas ko aasikasuhin.” Ngumiti ito. “I might need the help of Evren Yilmaz to pull some strings.”

Evren Yilmaz was Dark’s friend. Naging kaibigan na rin nila ang lalaki na isang magaling na abogado.

“Sure.” Inilagay niya ang marriage certificate sa nakabuka nitong kamay at ngumisi. “I need a copy of that tomorrow before lunch.” Itinuro niya ang sasakyan. “Kasama ko si Haze. Sa tingin ko late siyang magigising bukas.”

Mahinang natawa si Knight at napailing-iling. “You are a cunning man, my friend.” Tinapik nito ang balikat niya. “Hindi ka sana masunog sa apoy na nilalaro mo.”

Nagkibit-balikat lang siya. “So what if I got burned? Kasal na kami simula bukas ng umaga. Wala siyang pera pampa-annul at hindi ko siya hahayaan.”

Mataman siya nitong tinitigan. “Mahal mo siya?”

Mabilis siyang umiling kasabay ng mabilis na pagpintig ng puso niya. “Nope. It’s just a promise that I have to keep.”

Knight rolled his eyes. “Whatever, Coleman Number Two.” Halatang hindi ito naniniwala sa kanya.

Nagpaalam na si Lath sa kaibigan at bumalik sa kotse niya. He drove to Cali’s Port. Doon nakadaong ang Black Pearl Yacht na pag-aari nila ng kakambal niyang si Lash.

Speaking of his twin, kumusta na kaya ito ngayon? Dapat magsaya ito dahil kasama nito ang babaeng pinakamamahal sa Baguio. Of course it was thanks to him why they were secretly together now.

Itinigil niya ang kotse, saka nagmamadali siyang lumabas ng sasakyan. Umikot siya sa passenger’s seat at binuksan iyon. Binuhat niya si Haze at maingat na tinahak niya ang daan papasok sa Black Pearl Yacht.

Natatawa na si Lath sa magiging reaksiyon nito bukas pagkagising. Siguradong magaganap bukas ang World War III. And he intended to win.

When he entered his yacht, he instantly went to his room. Ihiniga niya ang babae sa kama, saka hinubad ang lahat ng saplot nito sa katawan. He tried to act like her sexy hot body did not affect him at all. Gumagana ang pagpapanggap niya—pero natigilan siya sa ginagawa nang ang panty na nito ang huhubarin niya.

Seeing her breasts was bearable to his growing lust. Pero ang makita ang pagkababae nito, baka mahibang siya. Seeing was not enough. He had to touch it, feel it— Okay. Stop!

Focus, Lath! Focus! Get your head in her pussy—holy fuck! Get you head in the task, not in her pussy! Fuck it!

This is a plain torture.

Wala sa sariling bumuka ang mga hita ni Haze.

Torture, I tell you!

Biglang nanubig ang mga bagang niya. Shit!

Why the hell am I sweating in cold?

He should close his eyes as he pulled down her undies, but he didn’t. Dilat na dilat ang mga mata niya habang hinuhubad ang panty ng babae. He even studied her pubic hair. Mukhang bagong shave.

Lath couldn’t stop himself from leaning close to Haze’s womanhood and smelling it.

Damn. Smells like peach.

Napalunok siya, saka mabilis na kinumutan ang babae. He had to stop his saliva from drooling. Fuck this! I don’t drool over gorgeous women.

Nagpakawala siya ng malalim na hininga, saka hinubad ang lahat ng damit sa katawan at nagtungo sa gilid ng yate. At mula sa kinatatayuan, tumalon siya sa dagat.

He needed a swim and a quick masturbation.

Fuck it!

MAAGANG NAGISING si Lath at maganang nagtungo sa kusina. And because he couldn’t even cook to save his life, um-order siya ng agahan sa Délicieux Restaurant ni Thorn Calderon.

Thorn was his distant cousin on his mother side.

Habang hinihintay ang in-order ay nagkape siya. Ilang minuto ang lumipas, habang sumisimsim ng kape, narinig niya ang pag-iingay ng cell phone niya.

Inilapag niya ang tasa sa counter island at sinagot ang tawag.

“ Yow ,“ sabi niya na nakangiti nang makitang si Thorn ang tumatawag.

“Yow-hin mo ’yang mukha mo,” Thorn growled. “Dapat may extra pay ako nito. What the fuck are you doing in the middle of a freaking ocean?”

Mahina siyang natawa. “May mata ka naman kaya alam kong hindi ako nasa gitna ng karagatan.”

“Well, to me, you are.”

“I’m just two hundred or three hundred meters away from Sudalga’s Port… I think.”

Last night before he slept, he maneuvered the yacht away from the port. Baka makatakas pa si Haze.

“Yeah, yeah. I’ll be there in a minute.” Pagkasabi niyon ay nawala ang kausap sa kabilang linya.

Inubos ni Lath ang tinimplang kape, saka nagtungo sa lower deck ng yate para salubungin si Thorn.

Mahinang natawa at napailing-iling siya nang makarinig ng ingay na papalapit sa kinaroroonan niya. Tinanggal niya ang suot na sunglasses nang makita ang paparating na speedboat.

Lath grinned when the speedboat stopped meters away from his yacht.

Ngumiti si Thorn nang makita siya, saka may itinaas na paper bag. “Heto na ang order mo.”

Ibinuka niya ang mga kamay. “Ihagis mo sa akin ang lubid para mahila kita palapit.”

Agad namang sumunod si Thorn at inihagis ang lubid sa kanya. Gamit ang lahat ng lakas, hinila niya palapit ang speedboat, saka inabot ang hawak na paper bag ni Thorn.

Ibinuka ni Thorn ang kamay. “Bayad mo.”

Napakamot si Lath sa batok. “Wala akong dalang pera.”

“Marami ka nang utang sa restaurant ko. Ang haba na ng listahan mo.” Pinandilatan siya nito, saka itinuro ang limang malalaking box na nakalulan sa speedboat.

“Ano’ng mga ’yan?” tanong niya.

“Pagkain at damit daw para sa kinidnap mo.” Thorn rolled his eyes. “Ipinapabigay ni Lysander. Nasisiguro daw niyang damit mo lang ang dala mo.”

Malakas siyang natawa. “He… is right.”

Paisa-isang iniabot sa kanya ni Thorn ang malalaking box. “And here.” May iniabot ito sa kanyang folder. “Ipinapabigay daw ni Knight Velazquez.”

Napangisi siya nang maisip kung ano ang laman ng folder. Hmm… looks like I’m now married.

“I owe you, man,” sabi niya.

Itinirik ni Thorn ang mga mata. “Mahaba na ang listahan mo sa restaurant ko. May tubo na iyon ng ten percent kapag binayaran mo. Kapag nagtagal, dagdag twenty percent.”

Lath just rolled his eyes.

“I’m leaving.” Pinaandar ni Thorn ang speedboat at umalis na ito.

Lath sighed and left the boxes in the lower deck. Mamaya na niya iyon bubuhatin patungo sa kusina. Tanging ang agahan lang na in-order niya at folder ang dala habang umaakyat sa hagdan patungo sa top deck.

As he emerged from the stairs, Haze’s angry voice filled his ear. Natigilan siya.

“Nasaan ako?! Saan mo ako dinalang hinayupak ka?!”

Bumaling siya sa direksiyon na pinanggalingan ng boses at humugot ng isang malalim na hininga nang makita ang bagong gising na si Haze. Sabog pa ang mahaba nitong buhok at nakatapi lang ng kumot.

Nanlilisik ang mga mata nito habang nag-aakusang nakatingin sa kanya.

Yes. World War III is about to start. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

NAGPUPUYOS ANG KALOOBAN ni Haze sa sobrang galit. Kumukulo ang dugo niya at tumataas ang presyon niya. Nagising siya sa isang estrangherong kuwarto at wala siyang saplot ni isa!

Gulong-gulo ang isip niya at takot na takot. Hinahalungkat niya ang isip kung saan siya dinala ni Lath, ito lang naman ang kasama niya kagabi… ito ang nag-uwi sa kanya.

Nang halughugin niya ang buong kuwarto, may nakita siyang T-shirt na nakahimlay sa sofa na naroon. Nang amuyin niya ang T-shirt, amoy-Lath ’yon kaya naman napagtagni-tagni niya ang lahat.

Hindi siya inuwi ni Lath kundi dinala sa ibang bahay! Argh!

Itinapi niya ang kumot sa hubad na katawan, saka nagmamartsang lumabas ng kuwarto at ginalugad ang buong bahay pero hindi pa rin niya makita si Lath.

And then the house swayed a little.

Umawang ang mga labi niya. Oh, God! Saan siya dinala ng hinayupak na ’yon?!

Hinanap ni Haze ang labasan at nakakita siya ng hagdanan pataas. Mabilis siyang umakyat at malakas na napasinghap nang makitang nasa isa siyang yate at wala siyang makitang lupa at mga puno.

“Oh, hell no…” Nasapo niya ang nakaawang na bibig. “Oh, God… Oh, God… Oh, God!” Malalaki ang mga mata niya habang tumitingin sa paligid na puro tubig. “Oh, God!”

Haze panicked. Nanlamig ang buong katawan niya nang makita si Lath na paakyat sa isang hagdan na nasa gilid.

“Nasaan ako?!” sigaw niya, puno ng galit ang boses. “Saan mo akong dinalang hinayupak ka?!”

Ilang minuto siyang tinitigan ni Lath, kapagkuwan ay bumuntong-hininga ito. Naglakad ito palapit sa kanya, saka iminuwestra ang kamay sa loob ng yate. “I’ll explain pero pasok muna tayo sa loob. Ang init dito, eh.”

Pinukol niya ito ng nakamamatay na tingin, saka nagmamartsang pumasok sa nilabasan niya.

Nang makapasok sa loob, pinagkrus ni Haze ang braso sa harapan at nanlilisik ang mga matang pinukol ng masamang tingin si Lath na ngayon ay nakatayo na isang metro ang layo sa kanya.

“Ano na?” mataray niyang tanong. “Magsalita ka bago ko buhatin itong rattan chair na malapit sa akin at ibalibag sa pagmumukha mo.”

Lath chuckled and raked a hot stare over her body. “Nice outfit.”

Mas tumalim pa ang mga mata niya. “Ang bastos mo!” she sneered at him. “Sino’ng naghubad sa akin kagabi? Ikaw? Ang bastos mo talagang lalaki ka!” Sa sobrang inis, binuhat niya ang rattan chair na malapit sa kanya at ibinato iyon sa lalaki.

Nasalo naman nito ang rattan at inilapag iyon sa sahig, saka pinukol siya ng masamang tingin. “Ano ba’ng problema mo?”

Nanlilisik ang mga mata niya. “At nagtatanong ka pang hinayupak ka?!” Dunuro niya ito. “Ikaw ang problema kong hudyo ka! Ikaw!”

“Paanong ako?! I took care of you last night!” Lath shouted back, staring her.

Ang gulat niya ay napalitan ng galit. “Bakit mo ako sinisigawang hudyo ka?! Argh ! I hate you!”

Lath just rolled his eyes at her and handed her an envelope.

Nagsalubong ang mga kilay ni Haze. “Wala akong pakialam sa kung ano man ang laman niyan. Just take me home, damn it!”

Lath smirked. “Basahin mo muna ang laman niyan.”

Napipilitang binuksan niya ang envelope at binasa ang laman.

Her mouth formed an “O.” Nanlaki ang mga mata niya sa nabasa. Nabitawan niya ang folder na hawak at nagtaas ng tingin kay Lath.

“A-ano ’yon?” she asked, shocked and dumbfounded.

Pinulot ni Lath ang folder na nabitawan niya, saka ngumiti sa kanya. “It means were married, Hazey-wifey.”

Nalaglag ang panga niya sa narinig. “No way…” Napatitig siya sa nakabukas na folder na hawak nito. Nanginig ang bibig niya habang nakatingin sa pirma niya sa ibaba ng marriage certificate. “No…” Marahas siyang umilis at nagtagis ang mga bagang. “Wala akong pinirmahang—” Napatigil siya sa pagsasalita, saka nag-aakusang hinuli ang mga mata ni Lath. “You tricked me. May pinapapirmahan ka sa akin kagabi. You took advantage of my drunkenness.” Her anger rose up. “Punyeta ka talaga!”

Tinalikuran niya ito, saka nagpalakad-lakad sa loob ng sala para pakalmahin ang sarili pero hindi siya kakalma hangga’t wala siyang nagagawa kay Lath.

Oh, God. She was married. It couldn’t be true!

Pinulot niya ang throw pillow na nasa mahabang sofa at malakas na ibinato ’yon kay Lath. “You took advantage of me!” sigaw niya habang nag-uunahang malaglag ang mga luha. She felt so powerless. “Punyeta ka! Punyeta!” Pinulot niya ang flower base, saka ibinato rin ’yon kay Lath. “Hayup ka!”

Her eyes became blurry because of her tears. Pero hindi siya tumigil sa pagbato ng kahit anong mapulot kay Lath.

“Punyeta ka!” sigaw niya habang humahagulhol at niyakap ang sarili. “I a-actually trusted you last night.” Mas napahagulhol pa siya. “Sumama ako sa ’yo kasi alam kong wala kang gagawin sa akin. Akala ko mapagkakatiwalaan kita. God! I’m such a fool!” Nilapitan niya si Lath at pinagsasampal ito sa mukha at pinagsusuntok sa dibdib. “I hate you! I hate you!”

Niyakap siya ni Lath. Walang lumabas sa bibig nito. She was expecting him to say sorry, but nothing. He didn’t say anything, he just hugged her tight as she cried harder.

Nawalan na siya ng lakas na sampalin at suntukin ito. Lupaypay ang kamay niya habang patuloy na umiiyak sa dibdib nito.

Walang humpay ang pagtulo ng luha niya. Kapag naaalala niya ang pirma niya sa marriage certificate, lalo siyang umiiyak.

“Hush, Hazey-baby.” Hinagod ni Lash ang likod at buhok niya. “Tapos na ’yon. Kasal na tayo. Wala ka nang magagawa.”

Malakas na itinulak niya ito at sasampalin sana uli nang makita niya ang dumudugong noo nito.

Hindi man niya aminin, pero nag-alala siya sa nakita. Tinamaan ba ito ng mga ibinato niya?

Dumapo ang kamay ni Lath sa noo nito na dumudugo, saka pinahid iyon na hindi man lang alintana ang sakit. Napasinghap siya nang makita ang sugat nito, medyo may kalakihan iyon.

“It’s nothing.” Inilapag nito sa round table ang marriage contract nila. “Kopya mo ’yan, kahit punitin mo, walang mangyayari. Xerox lang ’yan, nakatago ang original.”

Wala siyang pakialam sa marriage contract, ang sugat nito ang inaalala niya. “Ang sugat mo…”

Lath’s face was impassive. His eyes were cold and hard. “Don’t worry. Malayo ’to sa bituka.” Umalis ito sa harap niya at nagpunta sa banyo para siguro linisin ang sugat.

Napakagat-labi si Haze at bumaba ang tingin niya sa marriage certificate na nasa mesa Kumpleto iyon. May pirma niya, pirma ni Lath, pirma ng nagkasal “daw” sa kanila at may registry number talaga.

All in all. Their marriage was legal.

Nanghihinang napaupo siya sofa at paulit-ulit na binasa ang marriage contract.

Hindi niya maintindihan kung bakit ba iyon ginawa ni Lath. Para patunayan sa kanyang kaya nitong makuha ang kahit na anong gustuhin nito? Mapakla siyang natawa. What could he possibly gain from their freaking marriage?

Nag-angat si Haze ng tingin nang marinig ang papalapit na yabag ni Lath. The insolent brute sat on the sofa adjacent to hers.

“Bakit mo ba ’to ginawa, ha?” mahinahong tanong niya. Wala na siyang lakas para sigawan ito, mamaya na kapag nakabawi siya.

Humilig ang lalaki sa likod ng sofa at mataman siyang tinitigan. “Nangako ako na ikakasal tayo, at kasal na tayo ngayon.” Then he smirked cockily. “I told you, Hazey-wifey, I always get what I want.”

Tumalim ang mga mata niya. “Kanina nakonsiyensiya pa ako sa sugat mo, pero ngayon, hindi na. Sana ikamatay mo iyang sugat mo! Ma-tetano ka sana! Peste ka!”

Tinawanan lang siya ni Lath. “Huwag mong sabihin ’yan, baka mabiyuda ka nang maaga.”

Mas tumalim ang mga mata niya. “Mamatay ka na sana.”

“Nope. Masamang damo ako, matagal mamatay.”

Nanlilisik na ang mga mata niya sa galit. “Iuwi mo ba ako!”

“Ayoko.”

“Lath! Iuwi mo na ako!”

“Ayoko nga.”

“Lath!”

Tumalim ang mga mata nito na ikinatikop ng bibig niya. “Haze, hindi kita iuuwi hangga’t hindi mo natatanggap na mag-asawa na tayong dalawa.”

Napangiwi siya sa salitang “mag-asawa.” “Hindi ko matatanggap na mag-asawa tayo.”

“Then we will stay here forever.”

“Hudyo ka talaga! Idaong mo ’tong yate mo! At anong forever? Walang forever! Mauubos din ang pagkain at supply natin. Imposibleng hindi ka dumaong.”

Nginisihan siya nito, saka pinulot ang marriage certificate sa center table at iwinagayway ’yon sa ere. “Wala akong pakialam kahit maubusan tayo ng pagkain. ’Di ba may kasabihang, ‘Okay lang ang walang pagkain, basta loving.’”

Inirapan niya ito. “Gago. Anong loving? Hindi kita mahal.”

“Soon you will.” Kinindatan siya nito, saka tumayo na.

“You wish.”

“Yes, yes I do.” Itinuro nito ang hagdanan papunta sa top deck. “Go to the top deck, smell the fresh air and feel the peacefulness of the sea. I hope the peacefulness will soak up to you. At siya nga pala, huwag kang tatalon sa tubig sa isiping lalangoy ka hanggang makakita ka ng lupa. Ipapaalala ko lang sa ’yo na may pating na pakalat-kalat, baka kainin ka. Unlike you, ayokong mabiyudo nang maaga na hindi ko man lang natitikman ang asawa ko.”

She paled and the blushed. “A-ano? N-naritikman?”

Lath nodded. “Yeah. You don’t think we will not consummate our marriage?” There was a wicked glint in his violet eyes. “Hazey-wifey, asawa na kita mula ngayon. May pangangailangan ako bilang isang lalaki at ikaw ang magpo-provide n’on.”

Halos lumuwa ang mga mata niya. “A-ano? N-nagbibiro ka lang, ’d-di ba?”

Umiling ito. “Nope. At mukhang mangangailangan ako mamayang gabi.” Tinawid nito ang pagitan nila, saka bumulong sa tainga niya. “Be ready, Hazey-wifey. I’m going to ravish you tonight.”

Nalaglag na ang panga ni Haze. She couldn’t take this. She was going to faint. Oh, my God…

Umalis na si Lath sa harap niya at nagtungo sa kung saan. Siya naman ay napatitig sa kawalan, saka biglang natauhan.

May pangangailangan ito mamayang gabi?

“Subukan mo lang akong gapangin mamayang gabi, Lath, tatadyakan kitang hudyo ka!” sigaw niya at tanging tawa lang ang sinagot nito.

Naiinis siyang tumayo at pumunta sa top deck. Mula sa kinatatayuan, wala talaga siyang makitang puno o isla.

Nasaang lupalop ba siya ng mundo dinala ni Lath?

Napahawak siya sa railing ng yate at huminga nang malalim. Saka lang niya na-realize na nakatapi lang siya ng kumot dahil nililipad ang laylayan niyon ng hangin.

Tirik na tirik na ang araw at ramdam niya ang init niyon sa kanyang balat kaya naman pumasok siyang muli sa loob.

Naabutan niya si Lath na nananalamin habang nilalagyan ng gauze at plaster ang sugat sa noo.

Haze felt a twinge of guilt. Siya ang may sala sa sugat nito, pero dapat hindi siya makonsiyensiya. Bagay lang iyon dito sa lahat ng ginawa nito sa kanya.

Nagtama ang mga mata nila ni Lath sa salamin. Agad siyang nag-iwas ng tingin nang maramdamang sumikdo ang puso niya.

Puwede ba, puso. Huwag kang umepal, pakiusap niya sa puso niya na malakas pa rin ang tibok.

Humarap sa kanya si Lath na tapos nang lagyan ng gauze ang sugat sa noo. “Ahm…” Hinilot nito ang sentido na para bang masakit iyon. “May mga box sa lower deck. Lima ’yon. Mga pagkain at damit ang laman. Hindi ko pa binubuksan. Kapag nagutom ka, kumuha ka na lang do’n, saka magluto ka. I need sleep hindi ako nakatulog ng mahimbing kagabi dahil katabi kita at hubad pa.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang sarili na singhalan na naman ito. Lath seemed off all of the sudden. Parang may dinaramdam ito.

“I’m going to bed,” sabi nito, saka naglakad patungo sa direksiyon ng kuwarto na pinanggalingan niya kanina.

Pagkalipas ng ilang minuto, sinundan niya si Lath sa kuwarto na pinasukan nito. May kausap ito sa cell phone. Bahagyang nakabukas ang pinto kaya dinig na dinig niya ang sinasabi nito sa kabilang linya.

“No. Hindi ako nawalan ng malay nang batuhin ako ni Haze kanina ng malaking flower base pero tinamaan ako sa noo at nasugatan dahil sa lakas ng impact. ’Tapos pumunta ako kanina sa banyo para magtago kay Haze, bigla kasi akong nahilo at ayokong makita niya ako sa ganoong kondisyon. I feel dizzy and sluggish. What do you think, Ymar? Do I have a concussion?”

Nanlaki ang mga mata niya sa huling tinuran ng lalaki. Concussion? Ganoon kalakas ang pagbato niya rito? Oh, God.

“What?” malakas ang boses na tanong ni Lath. “Paano ako makakabili ng pain reliever, nasa gitna nga ako ng dagat? Well, I could definitely rest and avoid alcohol. Pero ’yong pain reliever? Parang wala akong mahahanap dito sa yate.” Bumuga ito ng malalim na hininga, saka pinatay na ang tawag.

Mula sa maliit na siwang ng pinto, nakita niyang nahiga si Lath, saka tinakpan ng braso ang mga mata.

“Fuck!” he cursed again and again.

Umalis si Haze sa pagsilip sa siwang ng pinto at pumunta sa lower deck. Katulad nga ng sabi ni Lath, may mga box na naroon.

Ang unang box na binuksan niya ay may lamang damit-pambabae. Hmm. Para ba ’yon sa kanya? It was the same size as hers.

Binuksan naman niya ang pangalawang box at mga pagkain ang laman niyon. At dahil hindi naman niya mabubuhat ang kahon, paunti-unti niyang inilipat ang pagkain patungo sa kusina at inilagay sa refrigerator na nakakagulat dahil gumagana.

How the hell did a refrigerator work in the yacht? Hindi na siya nagtanong pa. Lahat ng pagkain na nasa kahon na madaling masira ay inilagay niya sa ref, ang hindi naman ay iniwan niya sa kahon.

Sa mga damit naman na pambabae ay kumuha siya ng mga apat na pares, saka apat na pares din na underwear.

Sa kusina siya nagbihis dahil wala namang tao. Galawang ninja lang siya sa bilis dahil baka bigla na lang dumating si Lath at makita siyang hubo’t hubad. Ayaw pa niyang pamunit ang hymen niya.

Letsugas naman, o.

Nang makapagbihis ay nagluto naman si Haze ng makakain. Simpleng fried chicken lang ang niluto niya. Hanggang sa makapagsaing siya pero gulat pa rin siya kung saan galing ang tubig sa gripo.

Shocking.

Habang hinihintay na maluto ang sinaing, gumawa siya ng soup para kay Lath. Kahit naman gusto niya itong tirisin ay nakokonsiyensiya talaga siya dahil baka magka-concussion ito nang dahil sa kanya.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

PAGKATAPOS KUMAIN ni Haze ay nagtungo siya sa kuwarto at may dala-dalang sopas. Dahan-dahang niyang binuksan ang pinto at parang pusang naglakad palapit sa kama.

“Naririnig ko ang mga yabag mo, wifey.”

Napatigil siya sa paglalakad nang magsalita si Lath. Itinirik niya ang mga mata, saka inilapag sa maliit na mesa na katabi ng kama ang ginawang sopas.

“Kumain ka na,” sabi niya.

Tinanggal ni Lath ang braso na nakatakip sa mga mata nito, saka tumingin sa kanya. “Ano?”

Itinuro niya ang sopas. “Kain na.”

Tumaas ang kilay ni Lath. “Sopas?” Mahina itong tumawa. “Wala akong sakit.”

Mabilis niyang diniinan ang sugat nito.

“Fuck! Ouch!” agad na sigaw ni Lath at bumangon.

Napangisi si Haze. “So wala kang sakit?”

Pinandilatan siya ni Lath. “Ewan ko sa ’yo.”

Inirapan niya ito. “Kainin mo ’yang sopas na ’yan kahit wala kang sakit. Huwag kang mag-alala, walang lason ’yan kasi wala akong makitang nakakalason para ilagay diyan. At habang kumakain ka…” Umupo siya sa gilid ng kama. “Mag-uusap tayo.”

Mataman siyang tinitigan ni Lath, kapagkuwan ay umusod ito palapit sa sopas. As he ate the soup, he stared questioningly at her. “So? May sasabihin ka?”

Tumango siya. “Kailan mo ako ibabalik sa Manila?”

Napatigil ito sa pagsubo. “Hindi pa ngayon.”

Tumalim agad ang mga mata niya. “At bakit naman?”

“Kasi kailangan mo munang tanggapin na mag-asawa na tayo.”

Pinandilatan niya ito. “Hindi tayo mag-asawa. Hindi ko alam kung ano’ng ginawa mo para maging legal ang marriage certificate na ’yon. You tricked me into signing! Walang kasalang naganap!”

Hinilot nito ang tainga. “Tuwing magsasalita ka, kailangan talagang sumigaw? Hindi ba puwedeng dahan-dahan lang. Ang sakit sa tainga, eh.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Nakadepende ang boses ko sa kausap ko.”

“So feeling mo bingi ako na kailangang sigawan?” Puno sarkasmo ang boses nito. “Well, FYI, okay ang tainga ko. Walang sira.”

Inirapan niya ito. “Iuwi mo na kasi ako. Ano ba ang gusto mong makuha sa akin?”

“Your heart—”

“Letse ka!” sansala niya kay Lath.

“Your love—”

“Hinayupak ka.”

“Your virginity.”

Napanganga siya. “M-my what?”

“Ngayong asawa na kita, may karapatan akong angkinin ka gabi-gabi at araw-araw.”

Laglag ang panga niya. “Ano? Araw-araw? Gabi-gabi? Hindi kaya sumabog ang obaryo ko sa kahalayan mo?”

Malakas na tumawa si Lath. “Chill. We’ll make it three times a day.”

Wala na siyang panga sa kanganganga. “Three times a day? Uy, ano ako, gamot sa kahalayan mo? Hoy, Lath, hindi ako gamot na reseta ng doktor para sa gamot mo sa kabaliwan.”

Lath chuckled and she stared at him, admiring how sexy his chuckled was. Napakurap-kurap siya. Holy shit! I am so not going there again!

Huminga siya nang malalim, saka nagtanong uli. “Paano kung hindi ako pumayag sa gusto mo? I don’t want to have sex with you, Lath,” she said in a flat voice.

Ngumisi lang si Lath, saka lumuhod sa kama at inilapit ang mukha sa mukha niya. Napalunok si Haze nang maramdamang parang mga kabayong nakikipagkarera ang puso niya sa bilis ng tibok niyon. Nanlalamig din ang kamay niya at hindi maiwasang mapatitig sa natural na mapupulang labi ni Lath.

“Wifey?”

Wala sa sariling tumugon siya. “A-ano?”

“Kapag hindi ka pumayag.” Hinawakan nito ang baba niya, saka inilapat ang mga labi sa kanya—hindi para halikan siya kundi para kagatin ang pang-ibabang labi niya. “Gagapangin kita,” pabulong nito sabi sa mga labi niya. “At sisiguruhin kong magugustuhan mo ’yon.”

Doon siya nagising sa huling tinuran nito. Tumaas ang isang kilay niya at taas-noong sumagot. “Sige, hahayaan kitang gapangin ako.” God. Her pride and ego would be the death of her! “Pero nasisiguro kong hindi ka magtatagumpay. Hindi mo mabubuhay ang katawang lupa ko.”

Naughtiness and wickedness flashed through Lath’s eyes. “Challenge accepted my peach scented pussy wife.” Ang pang-itaas na labi naman niya ang kinagat nito at pinaglandas ang dila para tuksuhin siya. “You will scream my name in ecstasy.”

Nang bitawan nito ang baba niya, nagmamadali siyang lumabas ng kuwarto, saka sinapo ang dibdib at sumandal sa nakasarang pinto.

Pinakiramdaman ni Haze ang sarili. Umawang ang mga labi niya nang mapansing parang basa ag nasa gitnang bahagi ng mga hita niya… basa ang… oh, my God! Is my vagina wet?

What the heck was that?

PINAKALMA NI HAZE ang sarili sa lower deck ng yate. Mayroong duyang doon na natatakpan mula sa sikat ng araw. Doon siya umupo habang nakatingin sa kalmadong karagatan.

Minutes later, Lath joined her.

“Anong—” Naputol ang iba pa niyang sasabihin nang umupo ito sa duyan, sa tabi niya. “Umalis ka. Sa sahig ka maupo.”

“This is my yacht, wifey,” sabi nito, saka pilit na pinagsalikop ang kamay nilang dalawa. “I have the right to sit wherever I want.”

Kahit anong pilit niya, hindi siya makawala sa pagkakahawak ni Lath. She gave up from trying to pull away her hand from him. Hindi naman siya magtatagumpay.

“Bitawan mo ang kamay ko,” mahinahong sabi niya pero hindi niya uli sinubukang hilahin ang kamay.

“Ayoko,” sabi nito na nakatingin pa rin sa karagatan.

Umirap siya sa hangin. “Palagi na lang ‘ayoko’ ang sagot mo sa lahat ng gusto ko.” She puffed an angry breath. “Pero hindi mo naman matanggap na ako naman ang magsabi ng ‘ayoko.’”

Lath sighed heavily. “Sanay akong palaging nakukuha ang gusto ko. I have my wicked ways in acquiring what I want, wifey, and I happen to want you.”

“Hanggang kailan?” Bumaling siya sa lalaki. “And, Lath, what exactly do you want from me?”

Bumaling ito sa kanya. “Sinabi ko na sa ’yo ang gusto kong makuha, ayaw mo lang makinig. I want you heart, your love, your body and everything you can offer.”

“Why?” Bumuntong-hininga si Haze. “Ano ba ang mapapala mo sa puso ko, sa pagmamahal ko, sa katawan ko o sa lahat ng kaya kong ibigay sa ’yo? God, Lath, puwede mo iyang makuha sa kahit sinong babae na gustuhin mo. I am just a plain Haze Tito. Wala akong kayang ibigay sa ’yo. I’m not gonna give you my heart, my love and my body. There are lots of women who will eagerly and happily give those to you in a silver platter.”

Nagkibit-balikat lang ito. “Alam ko ’yan. I know my effect on women. Alam kong kaya ko ’yong makuha sa kahit sinong babae.” Bumaling uli ito sa kanya at tumitig sa mga mata niya. “Maliban sa ’yo.” He chuckled nonchalantly. “And I don’t want them, Haze, I want you.”

Bumilis ang tibok ng puso niya. Pigil niya ang hininga nang ihilig nito ang ulo sa balikat niya. Para silang tunay na mag-asawa sa posisyon nila.

“Haze?”

“Ano ’yon?”

“I want to have sex here.”

Agad na nawala ang mahika na lumukob sa kanya. “Gago.” Pinalis niya ang ulo nito na nasa balikat niya at inagaw ang kamay niya pero bigo siya.

Lath hugged her tightly from the side like he didn’t want to let go of her and buried his face on her beck. Napakabilis ng tibok ng puso niya habang nararamdaman ang mainit nitong hininga sa leeg niya.

Haze tried to get off the hummock but failed. Mahigpit ang yakap sa kanya ni Lath.

“Stay still,” pabulong na sabi ni Lath at naramdaman niya ang paglapat ng mga labi nito sa leeg niya.

Napalunok siya. “Lath—”

“Masakit ang ulo ko.”

Dahil sa sinabi nito, nakonsiyensiya na naman siya. Even if he deserved to be cut in the head, he didn’t deserve to have a concussion.

“Pasensiya na.” Parang may sariling isip ang kamay niya na tumaas iyon at dumapo sa ulo nito. She brushed his hair softly. “Gusto kitang tirisin at at ilibing nang buhay, pero hindi ko alam na makokonsiyensiya pala ako sa maliit na sugat mo sa noo na ako ang may gawa.”

He chuckled softly. His hot breath fanning her neck. “Minsan ko lang ’to sasabihin. Inaamin ko, I deserve this cut in my forehead.”

“’Buti alam mo,” mataray niyang tugon at nagpakawala ng malalim na hininga. “Pero gusto ko nang umuwi, Lath.”

“Not now… but soon,” sabi nito na mas humigpit pa ang yakap sa kanya.

“Kailan naman ang soon na ’yan?”

He kissed her neck and bit it lightly. “Kapag nakabayad ka na ng utang sa akin.”

She frowned. “Wala akong utang sa ’yo.” Umiling-iling pa siya. “I don’t owe you anything, Lath, kaya wala akong dapat bayaran.”

Kailangang kagatin ni Haze ang labi para hindi mapadaing nang maramdaman ang mga labi ni Lath na gumapang pataas, patungo sa tainga niya at marahang kinagat ang gilid niyon.

She shivered in pleasure.

“Haze, you don’t know what I’d been doing for eight years.” Hinawakan nito ang baba niya at pilit na ihinarap ang mukha niya sa mukha nito. Their lips were only a breath apart. “Samantalang ako, alam ko lahat ng galaw mo sa loob ng walong taon. I paid people to monitor your every move.”

Umawang ang labi niya. “A-ano?”

Mapakla itong tumawa. “I paid people to make you happy for eight years, wifey. Now, it’s time for you to make me happy. It’s time for you to pay.”

Marahas siyang umiling. “H-hindi kita maintindihan. Ano ba ang pinagsasasabi mo? Monitor me? Paid people to make me happy? Gosh, Lath, nahihibang ka na ba at hindi mo na alam ang pinagsasasabi mo?!”

His eyes lost its emotion. Again. “Hindi lang ikaw ang nasaktan nang maghiwalay tayo sa Baguio.”

Pagkasabi nito niyon ay umalis ito sa duyan at kinarga papunta sa itaas ang isa sa mga kahon na nasa lower deck.

Naiwan si Haze na gulong-gulo ang isip. Ano ang ibig sabihin ni Lath? Hindi niya maintindihan ang mga lumalabas na salita sa bibig nito.

Argh! This is confusing as hell!

Pero kahit pa gulong-gulo siya at kinakain ng kuryosidad ang buo niyang pagkatao, kahit gusto niyang intindihin at alamin ang pinagsasabi ni Lath, nangingibabaw pa rin ang kagustuhan niyang umuwi. Hindi pa rin niya matatanggap na asawa niya ito.

Never.

Hindi niya ito hahayaang lokohin siya at paglaruan sa ikalawang pagkakataon.

LATH NEARLY punched himself. Fuck! He nearly slipped and tell Haze the truth. Ang katotohanang kahit ang kakambal niya ay hindi alam. Ayaw niyang may makaalam na iba sa kabaliwang pinaggagagawa niya.

Lath knew what he feel was not normal, it was madness. Lahat ng ginawa niya para kay Haze ay isang kahibangan.

Napailing-iling siya. It was better if he kept it to himself. Wala namang may alam n’on kundi siya.

Inilapag niya ang kahon sa sala at umupo sa mahabang sofa. Ayaw niyang bumalik sa lower deck dahil nandoon pa si Haze. She might question him. Mag-aaway lang sila dahil wala siyang balak na magsalita uli.

Nakatunganga si Lath sa kawalan nang pumasok si Haze. Mukhang may damit sa kahon na ibinigay ni Lysander dahil nakapagbihis na ang babae. Pinukol siya nito ng masamang tingin, saka nagmamartsang pumasok sa kuwarto niya.

Akmang susundan niya ito nang makaramdam siya ng pagkahilo. Fuck! Maybe he had a mild concussion. Bakit naman kasi hindi siya nakailag nang batuhin siya kanina ni Haze?

Nahiga siya sa mahabang sofa at ipinikit ang mga mata. Nakarma yata siya sa pinaggagagawa niya kay Haze.

Natatawang-napailing-iling siya. Yeah, right. Karma was really a bitch, and her name is Haze.

Ilang minuto ang lumipas, nakarinig ng mga yabag si Lath. Binuksan niya ang mga mata nang marinig na may naglapag ng kung ano sa center table.

“Kumain ka na,” sabi ni Haze na masama pa rin ang tingin sa kanya. “Lampas lunch na. Iyan lang ang niluto ko kanina, kanin at fried chicken. Bago ka matulog diyan, kumain ka muna.”

Ha stared at her, slightly dumbfounded. “Pakakainin mo ako kahit galit ka sa akin?” hindi makapaniwalang tanong niya. “I mean, you couldn’t careless what happened to me. You shouldn’t feed me and left me to weaken.”

Inirapan siya ni Haze. “Hindi ako katulad mo na ginagamit ang kahinaan ng iba para makuha ang gusto.”

That shut him up. Damn! Ang talas talaga ng dila ng babaeng ’to.

“Thanks.” Lath grumbled and ate the food.

Habang kumakain, umalis si Haze at nang bumalik, may dala na itong isang basong tubig.

“Thanks,” he murmured and drank.

Inirapan lang siya ni Haze at iniwan sa sala. Hanggang sa matapos siyang kumain, hindi na ito bumalik.

Pagkatapos hugasan ang pinagkainan, nagtungo si Lath sa kuwarto. Papasok na sana siya nang marinig ang mahinang paghikbi ni Haze. It made him froze. Hearing her cry again was twitching his heart in unbearable pain.

Kasalan niya kung bakit umiiyak ito. Kasalanan naman talaga niya lahat. Why couldn’t he leave Haze alone? He did so for eight years. Why now? Bakit hindi na lang niya ito hinayaan sa mundo nito?

Maybe… because… he was done waiting for God to make a move. Kung gusto niyang makuha ang babaeng hindi niya maamin sa iba na bumabaliw sa kanya, dapat siya na ang gumawa ng paraan.

Bumalik si Lath sa sala. Hindi niya kayang pumasok sa kuwarto. He could be heartless at times but not that heartless. Showing his face to Haze would just make her cry harder. His main goal was to make her happy, not sad… like now.

Sino ba naman ang matutuwa kung ikinasal ka sa lalaking kinamumuhian mo?

Kinuha niya ang cell phone sa bulsa ng khaki short, saka tinawagan ang isa niyang matalik na kaibigan na maiintindihan ang pinagdadaanan niya.

“Hey, Kriszy-baby,” he purred.

Tumawa ang nasa kabilang linya. “Kapag narinig ka ni Train, patay ka.”

Tumawa siya nang mahina. “Yeah. Yeah. I’ll make this call quick.”

MATAPOS UMIYAK dahil wala siyang magawa sa sitwasyon niya ngayon, lumabas si Haze ng kuwarto para silipin kung tapos nang kumain si Lath.

She went to the living room and saw him talking to someone on the phone.

Natigilan siya nang makita ang masaya nitong mukha. Malapad ang ngiti, nagniningning ang mga mata at napakalambing ng boses.

“Come on, Kriszy-baby,” he said sexily. “Help me here, will you? Akala ko ba mahal mo ako? Please, baby, please?”

Parang may kamay na sumakal sa puso niya sa nakikita at naririnig. He called me Hazey-baby.

Tama nga ang hinala niya. Hindi mapagkakatiwalaan kailanman ang isang Lath Coleman. Mabuti at napigilan niya ang sarili na magustuhan uli ang lalaki.

“Thanks. You’re an angel!” Lath grinned. “I love you, Kriszy-baby.”

Parang may isang milyong karayom na tumusok-tusok sa puso ni Haze sa narinig. Mapait siyang napangiti. Walang ibang eksplenasyon kung bakit siya nasasaktan. Kung wala siyang pakialam kay Lath tulad ng pilit niyang sinasabi sa sarili, eh, di sana hindi siya nasasaktan.

Ngayon lang niya na-realize, nasasaktan pa rin siya. She knew in that moment that she hadn’t moved on even one bit.

Damn it!

Tinapos ni Lath ang tawag at humarap sa gawi niya. Agad na nawala ang ngiti nito sa mga labi nang makita ang mukha niya.

He must have saw something in her face… maybe jealousy because his eyes widened. Pero nasisiguro niya na itinago niya ang emosyong iyon mula rito.

“Haze…”

Tumaas ang isa niyang kilay. “What?”

“Krisz is just a friend. I mean, hindi kita niloloko kung iyan ang iniisip mo.”

She scoffed. “Ito ang unang pagkakataon na nagpaliwanag ka. Save it. I don’t need it. At hindi ako naniniwala sa ’yo.” Tinalikuran niya ito at nagmamadaling pumasok sa kuwarto at ini-lock ’yon.

A tear escaped her eyes. Shit! Not again! Sinabi niya sa sarili na hindi na siya kailanman iiyak nang dahil kay Lath. Pero ngayong araw, ilang balde ang niluha niya dahil dito.

Kailangan niyang mas tigasan pa ang sarili. She couldn’t let Lath break her heart again for the second time. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

HINDI ALAM ni Lath kung magsasaya siya sa nakitang selos sa mukha kagabi ni Haze nang marinig nito ang usapan nila ni Krisz. If Haze was jealous, maybe something was still there.

Huminga siya nang malalim, saka naglagay ng kape sa tasa at ang ginawa niyang tuna sandwich. He might not know how to cook but he was the king of sandwich making.

Inilagay niya sa tray ang kape at sandwich, saka naglakad patungo sa kuwarto na inokupa ni Haze. He scowled at the memory of last night. Ini-lock nito ang kuwarto kaya sa sala siya natulog. Hindi tuloy niya nagapang ang babae katulad ng plano niya.

Kakatok sana siya sa pinto ng kuwarto nang bigla iyong bumukas. Nagkatitigan sila ni Haze.

God! Bagong gising na at lahat-lahat pero maganda pa rin ang babaeng ’to sa paningin niya. How sick was that?

“Hey.” He bit his lower lip. “Good morning.”

Nagdilim agad ang mukha nito. “Walang maganda sa morning,” pagtataray nito, saka bumaba ang tingin sa tray na dala niya. “Para sa akin ’yan?”

Tumango siya. “Peace offering.”

Tinanggap nito ang tray, saka malakas na isinara ang pinto sa mukha niya.

His face contorted in annoyance. Talagang malapit na siyang sumabog. Haze was really testing his not so long patience.

Kumatok siya ul isa pinto. “Open the door, wifey!”

“Go to hell!” sigaw nito sa loob.

“Ano ba, Haze, nasa loob ang damit ko. Maliligo ako at kailangan ko ng pamalit.”

“Eh, di maligo ka. Pakialam ko sa ’yo!” sigaw na naman nito.

Naiiritang umalis si Haze sa harap ng pinto at nagtungo sa lower deck. Ang mga kahon ang pinagdiskitahan niya. Dinala niya ang mga iyon sa kusina. Nang ang huling karton na ang bubuhatin niya, bigla siyang natapilok at sa kasamaang palad ay nahulog siya sa dagat.

“Fuck!” he cursed. “Fuck shit!” Sinubukan niyang umahon pero nadulas lang ang kamay niya. “I am having a fucking bad day. Argh!”

After one minute of trying to pull himself up, he finally succeeded. At dahil hindi naman siya papasukin ng asawa niya, nanatiling basa ang damit na suot niya. He moved in the kitchen with wet clothes. Nilalamig na siya pero ano ang magagawa niya? Nasa loob ng kuwarto ang mga damit niya.

“God.” He shivered. “I’m fucking cold.” Inihilamos niya ang palad sa mukha, saka napamura uli nang bumahing siya nang malakas. “Hell.” He shivered again. “Fuck this!”

Hinubad niya ang pang-itaas na damit, saka ang pantalon at boxer. He moved around naked in the kitchen. Nilinis niya ang kusina at nagsaing. May rice cooker naman kaya hindi masusunog ang kanin.

Thank God for inventing such technology.

Pagkatapos niyang maglinis sa kusina, ang sala naman ang sinunod niya hanggang sa lower deck at top deck. He cleaned the whole yacht while he was naked like the day he was born.

Bumalik si Lath sa sala at tamang-tama naman na palabas si Haze sa kuwarto. Nagtama ang mga mata nila at bumaba ang mga mata nito sa pagkalalaki niya na ngayon ay unti-unti nang nabubuhay. Umawang ang mga labi nito at nagkulay-kamatis ang mukha.

He smirked at Haze. “Enjoying the view?”

Napasinghap ito, saka mabilis na nag-iwas ng tingin. “B-bakit ka ba n-nakahubad?”

Lumapad ang ngisi niya, saka lumapit sa asawa. Tumigil siya nang ilang dangkal na lang ang layo ng katawan nila. Hindi makatingin sa kanya si Haze. Pulang-pula ang pisngi nito.

She really is a virgin. Virgin ang mata. Virgin ang tainga. At virgin din sa gitna ng mga hita.

Mahina siyang natawa sa tumatakbo sa isip niya.

“M-magdamit ka nga,” nauutal na sabi nito.

Tumaas ang sulok ng mga labi niya. “Baka nakakalimutan mo na ini-lock mo ang pinto kanina at naalala kong kumatok ako para buksan mo kasi kukuha ako ng damit. But what did you do? You didn’t open the door. Kung hubad man ako ngayon, kasalanan mo ’yon.”

Lalong namula ang mukha nito. “K-kasi naman, eh… m-magdamit ka na k-kasi.”

Lath pressed his body against hers. Kinagat nito ang pang-ibabang labi kaya natukso siyang halikan ang mga labi nito.

He dipped his head and captured Haze’s lips. Hinintay niyang itulak siya nito palayo pero hindi nito ginawa. Instead, her inexperience finger traced over his chest down to his abs as she let him kiss her.

Kinagat niya ang pang-ibaba nitong labi. And he was awarded with a soft moan. Damn it! He was so turned on.

Hinawakan niya sa baywang ang babae at mas pinalalim pa ang halik. Ang mga daliri naman nito ay nasa baywang na niya. At para siyang inaakit sa bawat pagdantay niyon sa balat niya.

Her fingers reached his inner thigh. Mariin niyang ipinikit ang mga mata habang mas nagiging mapusok ang paghalik niya rito. He prayed for Haze to touch him “there.” She was about to when he suddenly sneezed.

The spell that he wove around him and Haze broke. Umatras ito na para bang may sakit siya at hindi tumingin sa kanya.

“Magbihis ka na,” sabi nito, saka naglakad palayo sa kanya.

Lath let out a frustrated breath. “Damn it!” Kaunti na lang, eh! Why does he have to sneeze? Argh! Talk about bad luck!

Magmamartsa siyang pumasok sa kuwarto at kumuha ng damit sa closet. Habang nagbibihis, bumahing na naman siya.

“Shit!” He rubbed his nose. “’Kainis talaga.”

Pagkatapos magbihis ay lumabas siya ng kuwarto at hinanap ang asawa niya.

GUSTONG KASTIGUHIN ni Haze ang sarili at pangaralan. How could she let Lath kiss her like that? And her hands! Oh, God, her hands. Kapag hindi siya nag-ingat, talagang masasaktan na naman siya ni Lath.

But the way he kissed her earlier… so tender. Parang nangangako ang halik nito na hindi siya nito sasaktan at aalagaan siya. But Haze knew better than believe Lath’s action. Ganoon din ang mga halik nito noon, masuyo at malambing. She thought she found the man for her, pero nagkamali siya.

Lath was not a man of her dream—he was the man behind her trust issues in men.

At hindi niya puwedeng hayaang halikan siya uli nito. Hindi na.

Then Lath’s nakedness flashed through her mind. His ripped muscles and chest. His abs, oh God, his abs. Those tantalizing violet eyes, oh, and those lips.

Ikinuyom niya ang kamay nang maramdamang parang nangangati ang nga daliri niya na paglandasin iyon sa matitipunong bisig, dibdib at tiyan ni Lath. At hindi niya makakalimutan ang pagkalalaki nito. He was huge and thick and amazing.

Oh, boy.

No. Hindi puwedeng mahalin na naman niya si Lath. ’Buti na lang at bumahing ito kanina. Nagising siya mula sa nakakaakit nitong paghalik.

“Hey, wifey,” sabi ng boses ni Lath sa likuran niya. “Nakadamit na ako.” May panunudyo sa boses nito.

Nilingon ni Haze ang lalaki at totoo ngang nakadamit na ito. Thank God. Those muscles and abs were wicked and was not healthy to be seen by her virgin eyes. Pero hindi talaga mawala sa isip niya ang hubad nitong katawan. His body was perfect and he knew it.

Tumikhim siya para itago ang pag-iinit ng pisngi. “Salamat pala sa a-agahan.”

Tumango si Lath at malapad na ngumiti. “You’re my wife, that’s the least I could do.”

Umirap siya sa hangin. “Hindi mo ako asawa. And anyway, kailan mo na ako iuuwi?”

Bumuntong-hininga ito na para bang punding-pundi na sa tanong niyang iyon. “I told you already, wifey, hindi tayo uuwi hangga’t hindi mo natatanggap na kasal na tayo at ako ang asawa mo.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Hindi ako nagpakasal sa ’yo at hindi kita asawa.”

Lath smirked at her. “Gusto mong ipakita ko sa ’yo uli ang marriage contract natin?”

That shut her up. Ayaw niyang makita ang letseng marriage contract na ’yon. Baka masampal na naman siya sa katotohanang kasal nga talaga sila ni Lath at pumirma siya. He maybe tricked her into signing, still, it was her genuine signature.

Tumabi sa kanya ng upo si Lath sa pahabang sofa na nasa gilid ng top deck na hindi nasisikatan ng araw dahil natatakpan iyon.

“Nilinis ko ang buong yate, “kuwento nito na parang proud na proud.

“Bakit?” Tumaas ang kilay niya. “At kailan pa natutong maglinis si Lath Coleman?”

“Because you might want a clean environment. And, yes, I know how to clean things up. Nang nag-uumpisa palang ang Black Pearl Cruise Ship, kulang kami sa tao kasi wala kaming pambayad. Nag-uumpisa pa lang kami kaya kayod to the max talaga kami ni Lash. We know that we’re low in staff, so we help clean up. Nagma-mop kami ng sahig, naglilinis ng CR, tumutulong kami sa paglalaba at paglilinis ng mga salamin. Mga two or three years din kaming ganoon. And then Black Pearl Cruise Ship started to get well-known. Naka-hire na rin kami sa wakas ng staff pero paminsan-minsan, kapag busy ang lahat at may lilinisin, Lash and I would do it. Siguro iyon ang dahilan kaya close kami sa lahat ng staff ng cruise ship. We were together ever since we started with nothing. And now look at the cruise ship, it’s famous.”

Nakatitig siya sa mukha ni Lath habang nagsasalita ito. Different emotion played on his face. Proud, determination, fierceness and happiness.

Nagpatuloy si Lath sa pagsasalita at parang siyang nahuhumaling na nakatitig dito.

“I was twenty-threee years old when we met in Baguio. Fresh graduate from Stanford and starting a new business, the cruise ship. Lath and I made a deal actually. No woman until Black Pearl Cruise ship is well known throughout Asia.” Mahina itong tumawa at bumaling sa kanya. Nang nahuli siyang nakatingin, ngumiti lang ito nang pagkatamis-tamis. No teasing, just a smile. “And then I saw you. Hindi ko napigilan ang sarili ko. I broke the deal I have with my twin. I kissed you and dated you.”

Kinagat ni Haze ang pang-ibabang labi. “And then?”

“Nasa Baguio kami to find investors. One week lang dapat uuwi na kami ni Lash. Pero nakilala kita. I was reluctant to leave. I said what the hell, I found a beautiful woman I adore and I’m just gonna leave her because of a ship?” Umiling ito. “No. Hindi ako aalis. I’ll maybe ask her if she wants to work with me. So nag-isip ako ng ideya, mga paraan para sa akin ka nagtrabaho. I was going to tell you my plans for us, pero nakita ko ang resumé and application letter mo. Nawala lahat ng plano ko. I don’t want to cage you in my world. Bata pa tayo, bata ka pa. Ang mga pangarap mo muna bago ako.

“Your resumé and application letter was like a slap on my face. Gusto mong maging stewardess. Wala akong karapatang panghimasukan ang desisyon mo. Bata pa tayo no’n. Parehong fresh graduate, parehong may gustong patunayan sa mundo. So I let you. Days after that, kinukulit na ako ng kakambal kong umuwi na. We have to go. Pero ikaw ang nasa isip ko. What would happen between us? Nag-uumpisa pa lang ang relasyon natin. It was new like a newborn infant. It’s still vulnerable. Long distance would not work, it will ruin us. I’m also in the sea, cruising and you, flying—”

“You ruined our relationship, Lath,” hindi napigilang sumbat niya. “Bago pa tayo masira ng long distance inunahan mo na.”

Nagbaba ito ng tingin na parang nahihiya. “I was a jerk. I was stupid and reckless. And FYI, that woman kissed me not the other way around. Pero nang makita mo ’yon, I pretended that it was me who kissed her. I want to hurt you. I want you to leave because I could do it. I want you to hate me. Because through that, when you leave, I won’t seek you out. Hindi kita hahanapin kasi alam kong sinaktan kita. Iyon ang pipigil sa akin. God, Haze, you don’t know how much I want to beg your forgiveness that day, but a plan is a plan. I let you hate me. I am wicked even to myself.” Natatawang umiling ito, “God, I was so stupid. Na-realize ko lang ang kagaguhan ko nang umalis ka na. Nang iniwan mo na ako. But what’s done is done. Kailangan kong panindigan ang ginawa ko. Umalis ako sa Baguio at ibinuhos ang lahat ng oras ko sa negosyo namin ni Lash. And now, masasabi kong naabot ko na ang pangarap ko sa buhay at the age of thirty-one. Lots of women like to marry me, but unfortunately for them, ikaw lang ang gusto ko. Mula noon, hanggang ngayon.”

Marahan siyang umiling-iling habang kagat-kagat ang labi. “Sabi mo noon gusto mo lang akong ikama at nang wala kang makuha sa akin, naghanap ka ng iba. Do you know how much that hurt? And how dare you made a choice for me! At kung talagang importante ako sa ’yo katulad ng sinasabi mo ngayon, hindi mo ako sasaktan! At ngayon sasabihin mo sa akin na ako ang iniisip mo sa ginawa mo noon.” She blew a loud breath. “I don’t know what to believe anymore.” She glared at him. “And I certainly would not believe you. You’re a liar and a trickster—”

Lath stopped her words with his lips sealing hers. At katulad kanina, napakahina niya para labanan ang halik nito. She hated him but she loved kissing him. It didn’t make any sense.

At all. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

BUMUGA NG MALALIM na hininga si Haze habang nagluluto ng hapunan nila. After that kiss, ginawa niya ang lahat para iwasan si Lath. Nagkulong uli siya sa kuwarto niya at naligo— salamat sa mga damit na nasa kahon. Pagsapit ng gabi ay lumabas siya sa kuwarto at nagtungo sa kusina nang magutom siya.

Thankfully, Lath was not around. Hindi niya alam kung nasaan ito at wala siyang pakialam.

Wala nga ba?

She sighed again. Ayaw na niya itong singhalan o sigawan, napapagod na siya. Pero iyon lang ang tanging paraan para maprotektahan ang puso niya na alam niyang mahina pagdating kay Lath.

She was so tired of fighting her feelings for Lath. Nakakapagod din palang labanan ang nararamdaman. Umaamin naman siyang hindi napalitan sa puso niya si Lath. She was just fighting so hard because of self-preservation. She was fighting so hard to keep her heart from hurting again.

Nang buksan niya ang ref, kumuha siya ng frozen meat na balak niyang adobohin, at may nakita siyang canned beer. Kinuha niya iyon at binuksan.

Maybe a beer could help her forget a little.

Habang nagluluto, umiinom siya. The beer felt good in her throat. The taste was bittersweet. Panay ang inom niya at nakailang beer siya hanggang matapos magluto.

Pinatay niya ang stove at mariing napapikit nang maramdamang parang nahihilo siya.

Napatitig siya sa mga basyo ng beer na wala nang laman. Nagkalat iyon sa island counter.

She closed her eyes and opened it again. Wala na siyang ganang kumain. Lumabas siya ng kusina habang hawak-hawak ang isang canned beer na kalahati na lang ang laman.

Nagtungo siya sa lower deck at naupo sa duyan, saka tumingin sa dagat habang inuubos ang laman ng beer. Her eyes settled on the silhouette of a man swimming towards her. Kahit lasing, nakaramdam siya ng takot. Sisigaw sana siya nang mapangsino niya ang lumalangoy.

It was Lath! And he was naked. Again.

Sa halip na umahon, inilagay nito ang mga braso sa gilid ng yate na naabot ng tubig-dagat at tumingin sa kanya.

“Hey, wifey.” He smiled.

Her heart hammered inside her chest.

Dalawang metro lang ang layo nila ni Lath, siya nakaupo sa duyan at ang lalaki naman ay nasa gilid ng yate, tanging ang ulo at braso lang nito ang nakaahon.

Lasing na siya, alam ni Haze iyon dahil namumungay ang mga mata niya.

“Hey.”

Kumunot ang noo ni Lath. “Okay ka lang? Hindi mo ako sisinghalan o aawayin? I mean, that’s what you’ve been doing since we came here.”

Umalis siya sa pagkakaupo sa duyan at naglakad palapit sa lalaki. Nang makalapit na, lumuhod siya sa sahig at pinagpantay ang mukha niya at mukha ni Lath.

“Hubad ka ba?” Wala na siyang hiya dahil sa epekto ng alak.

Lath’s eyes widened and he nodded. “Oo. Bakit?” Hope glimmered in his amethyst eyes.

She pouted. “Umahon ka, please?”

Tumango uli si Lath at mabilis na umahon. Nakatayo na ito samantalang siya ay nakaluhod pa rin.

Haze felt so bold as she looked up at Lath. Nakita niyang nagtagis ang mga bagang ng lalaki at halatang nagpipigil.

“Tumayo ka riyan, wifey,” sabi nito na parang nahihirapang magsalita. “Mababaliw ako sa posisyon nating dalawa.”

Haze strengthened her back and smiled. “Bakit naman? Wala naman akong ginagawang masama sa ’yo, ah.” Lumapat ang isang daliri niya sa tuhod nito at pinagapang niya iyon pataas sa hita nito.

Bumaba ang mga mata niya sa pagkalalaki nito na nag-uumigting sa haba at laki. Napalunok siya. Mula nang makita niya ang parteng iyon sa katawan ni Lath kaninang umaga, hindi na iyon nawala sa isip niya. She was a virgin but she couldn’t help herself. She wanted to touch his manhood. She wanted to taste it. She wanted to feel it. Was it crazy that she wanted it inside her?

Haze gulped at the intensity of what she was feeling. It was so strong she couldn’t stop it. It was so strong that it was consuming every fiber of her being.

“Lath…”

Lumalim ang paghinga nito, “Haze…”

Lumunok siya at nagtatanong na tumingin sa mga mata nito. “P-puwede ko bang hawakan?”

“W-what?” he asked, shocked to the core.

“C-can I?” ulit niyang tanong, ang kamay niya ay palapit nang palapit sa pagkalalaki nito. “Puwede ba?”

Malapit na ang daliri niya. It was just an inch away… so close… and then she stopped.

Bumuga ng marahas na hininga si Lath at pinukol siya ng masamang tingin. “Stop torturing me,” he hissed at her.

Satisfaction and confidence filled her. Kita ng dalawa niyang mga mata ang epekto niya kay Lath. It made her feel giddy, happy and wanted.

And as she traced a line on his thigh, she slowly rose. Nang magpantay ang mukha nila, kitang-kita ni Haze ang pagnanasang pilit na nilalabanan ni Lath.

Inilapit niya ang mga labi sa mga labi nito, pero hindi pinagdikit. “Kiss me.”

Umiling si Lath pero halatang gusto nitong ibigay ang hiling niya. “Amoy-beer ka. Lasing ka ba?”

“Nah-ah.” She giggled and boldly nipped his chin.

“H-Haze—fuck, baby…” he groaned.

Wala nang inhibisyon sa katawan ni Haze, walang takot, walang pag-aalinlangan at wala siya sa tamang pag-iisip. Salamat iyon lahat sa beer na nainom niya.

“Kiss me, Lath,” sabi niya nang dumako ang mga labi niya sa gilid ng mga labi nito. “Do I have to ask trice?”

Nagtama ang mga mata ni Lath. May pagsuko roon at pag-aalinlangan. Ibinuka niya ang mga labi at doon sumabog ang pagtitimpi nito. Lath growled and crashed his lips to hers. Sinapo nito ang mukha niya at mas naging mapusok at mainit ang halik.

His body was now pressed against hers. He felt so hot.

Hindi ni Haze napigilan ang sarili. She was intoxicated and she was curious. Not a good combination.

She cupped Lath’s manhood. Napatigil sa paghalik sa kanya si Lath at napatitig sa kanya.

“Haze…” His eyes darkening with need and hunger. For her. “If you’re teasing me, I suggest you stop. Dahil kapag ako ang nag-umpisa, hindi ako titigil hangga’t hindi ko nakukuha ang gusto ko.”

Malakas ang loob at matapang na sinalubong niya ang mga mata nito. “Take it then.”

He growled. “Lasing ka. Hindi mo ang alam ang sinasabi mo.”

Ipinalibot niya ang palad sa kahabaan nito. Mainit iyon sa kamay niya at napakasarap hawakan.

“Fuck!” Itinulak siya nito patungo sa duyan.

Nanatili siyang nakatayo. “Lath… let’s consummate our marriage,” aya niya.

Desire was already reigning inside her. Wala na siyang kontrol sa galaw ng katawan niya at lumabas na salita sa bibig niya. But she liked every second of it.

“Fuck it,” he hissed and ripped off her thin shirt. “Wala na akong pakialam kung lasing ka.” He was panting, hunger in his eyes, “I’ll take whatever you have to offer.”

Mabilis nitong natanggal ang bra niya at sa isang kisapmata, nilalaro na ng dila ni Lath ang perlas ng mayayaman niyang dibdib.

“Oh.” Napadaing si Haze sa sarap na naramdaman.

“Move your hand.” He bit her nipple. “Masturbate me, wifey,” pabulong nitong wika habang nagkukumahog na ibinababa ang skinny jeans na suot niya. “Come on, wifey, move your hand.”

Nang hindi niya ito sinunod, hinawakan nito ang kamay niya na may hawak sa pagkalalaki nito ay iginiya iyon—taas at baba. Nang malaman na niyang gagawin, binitawan na nito ang kamay niya, saka dumapo naman sa mayayaman niyang dibdib at minasahe iyon.

“Lath… oh!” Mas bumilis ang paggalaw ng kamay niya at mas palakas nang palakas ang daing habang walang patid na hinahalikan ni Lath ang leeg niya.

Pinatigil siya nito sa ginagawa sa pagkalalaki nito. She was about to object when he knelt at the same time he pulled his pants and panty down.

“Sit,” utos ni Lath na abala sa pagyapos sa mga hita niya.

Haze sat on the hammock. Kalahati lang ng puwit niya ang nakaupo sa duyan at ang mga kamay ay nakahawak nang mahigpit sa gilid niyon.

Nag-angat ng tingin sa kanya si Lath. His eyes were filled with desire, lust and so much need and it was affecting her.

“Open your legs for me, baby,” paanas na sabi ni Lath na agad naman niyang sinunod. He groaned. “Go, you’re so wet.” Pinaglandas nito ang daliri sa pagkababae niya at napaliyad siya.

“Oh! Lath!”

“Leaned back, wifey, and let me show you what my sinful tongue can do.”

Hinipan ng mainit na hininga ni Lath ang pagkababae niya bago inilapat ang mga labi at nag-umpisang himurin ang basang-basa niyang pagkababae.

“Lath!” she moaned his name as her back fell into the hammock, her head hanging on the edge. “Oh!” Napasigaw siya dahil nilalaro ng dila ni Lath ang hiyas niya. “Lath! Oh! Lath! Oh! Oh!”

Para siyang nagdedeliryo sa sarap na nalalasap. Kumikiwal ang katawan niya at napapaliyad siya. Her toes curled at every lap of his tongue on her mound and she would scream his name in every flick of his tongue on her clit.

“Lath! Oh!” Napasabunot siya sa buhok nito. “Sige pa. Oh! Bilisan mo pa. Yes, oh, that, oh, yes. Lath. Lath. Lath.” She was shamelessly chanting his name in pure bliss.

Hindi mabilang ni Haze kung ilang beses na may sumabog sa kaibuturan niya. And after how many strokes of Lath’s tongue on her mound, she was about to burst into sheer pleasure again.

“Lath! I-I’m c-coming,” hinihingal na sabi niya habang gumagalaw ang balakang para salubungin ang bawat galaw ng dila nito sa pagkababae niya. “Lath… oh, God… I can’t take it anymore.”

“So do I,” Lath said while breathing hard. Tumayo ito at tamang-tama naman na magkasintaas lang ang duyan at ang balakang nito.

Hinawakan nito ang binti niya at ipinatong iyon sa dibdib at balikat nito, pagkatapos ay puno ng pagnanasa na tumingin sa kanya.

“I need to have you.” He was breathing hard. “Please, let me.”

Her eyes were hooded, yet she could see Lath’s well-toned body. She could also feel his thickness poking at the entrance of her core.

“Haze, please, baby.” His eyes were full of lust, desire and raw hunger for her. His gaze was dark and sexy. His lips were parted, panting. “Please, tell me to take you, to make love to you.”

Tumago siya. She also wanted more than what he just let her experience. “Take me—”

Hindi pa natatapos ang sasabihin niya nang pumasok ang kahabaan nito sa loob ng pagkababae niya.

Naramdaman ni Haze ang pagkapunit ng pagkababae niya at ang pagsigid ng kirot sa kaibuturan niya.

Lath kissed the tears on her eyes. “I’m sorry, wifey.” Napakalambing ng boses nito. “Kaunting hintay lang.” Pinaulanan nito ng halik ang mukha niya. “You’ll feel better soon. I promise, wifey.”

Hindi niya napigilan ang mapahikbi sa sobrang sakit ng kaibuturan niya.

Lath hissed and captured her lips. He nipped and her bottom lip and whispered. “I adore you so much, Haze.”

Iminulat niya ang mga mata. “You do?”

Tumango ito at masuyong hinalikan ang pisngi, ang mga labi at ang leeg niya, hanggang sa bumaba sa dibdib niya.

Tingles of pleasure shot through her at the same time Lath started to thrust in and out.

Her eyes rolled back in sheer pleasure as he thrust in and out, harder and harder, faster and faster.

“Lath! Oh!” Napakapit siya sa duyan. “Sige pa, oh! Harder, oh!”

Naririnig ni Haze ang tunog ng dulot ng pag-iisa ng katawan nila. She was screaming and Lath was groaning. Halos mawalan siya ng ulirat sa sobrang sarap ng nararanasan sa piling ni Lath. Para siyang nasa langit at idinuduyan.

“Haze, wifey… oh, baby.” Lath was moaning. “Oh, Haze.”

Mas nakakadagdag sa pagkabaliw niya sa sobrang sarap ang mga ungol at daing ni Lath.

“Oh, Lath.” Napaliyad siya. “I’m coming. Again.” She was panting, catching her breath as her orgasm ripped through her.

Lath continued thrusting in and out—the movement was building another orgasm inside her.

“Lath! Lath!” She was screaming. “Don’t stop… oh, baby. Oh! Lath, oh… oh, God.”

She orgasmed again but Lath just kept on thrusting.

Her mind was filled with lust and desire that she couldn’t think straight. Panay na lang ang ungol niya sa pangalan ni Lath.

He thrust harder. Faster. Rougher. He thrust desperately and then he pulled himself out and spurted his semen on her belly.

Napaluhod si Lath sa sahig at ginawang unan ang hita niya. “Wifey?”

“Hmm?”

He kissed his inner thigh. “Thank you.”

Her heart melted at that. “Welcome.”  

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

DAYS PASSED in a blur. Pagkatapos ng nangyari sa kanila nang malasing siya, hindi na makatingin si Haze nang deretso kay Lath. Palagi siyang nagkukulong sa kuwarto at ang lalaki naman ay sa sala natutulog.

At hindi siya nakikipag-usap dito. Alam kasi niya ang pag-uusapan nila. It was her way to preserve herself.

Nang gabing ’yon, nakaupo si Haze sa sofa at nagbabasa ng magazine na nahanap niya nang biglang bumaba si Lath mula sa top deck at tumigil sa harap niya.

Tumikhim ito. “It’s been days since we did it, Haze. And it’s been days that you’ve been acting like nothing happened. I’m going insane of thinking of what happened between us.”

Agad siyang nag-iwas ng tingin. “Lasing ako nang gabing ’yon at ayokong pag-usapan ’yon.”

“Bullshit.” Hinawakan siya nito sa braso at hinila patayo.

“Lath, ano ba—”

He slammed his lips on hers, shocking her. Kinagat nito ang pang-ibabang labi niya, saka bahagyang nilagyan ng distansiya ang mukha nila.

“Sasabog na ang utak ko sa kakaisip sa nangyari sa atin.” Samu’t saring emosyon ang nasa mga mata nito. His eyes were bare, open, for her to see. “Bakit ayaw mo akong kausapin? I am that unworthy to you? I know you hate me but please, I’m losing my mind, Haze! Why won’t you talk to me? Why?” He sounded vulnerable.

Napatitig siya sa mga mata nito na ngayon ay unti-unti nang nawawala ang emosyon—itinatago na naman nito ’yon sa kanya.

“Ayokong pag-usapan ’yon. Lasing ako no’n at wala sa tamang pag-iisip.”

Mapakla itong tumawa. “Ouch. I never felt more worthless and pathetic in my life. Akala ko naman may iba kang rason kung bakit mo ako hinayaang angkinin ka.”

Nagbaba si Haze ng tingin para itago ang kislap ng kanyang mga mata. Her eyes would give her away. “Ayokong pag-usapan ang nangyari sa atin, Lath. Ang gusto kong pag-usapan ay kung kailan mo ako iuuwi.”

Anger flashed on his eyes. “Never! Hindi kita iuuwi!” he snapped and stormed off.

Napanganga siya. “Lath!”

Naglalakad na ang lalaki patungo sa top deck. Mabilis niya itong sinundan at akmang sisinghalan na naman niya ito nang makatanggap ito ng tawag. Umirap siya sa hangin, saka sumandal sa railing.

Tumingala siya sa kalangitan at medyo napawi ang galit niya nang makita ang maraming bituin na nagniningning. She could almost… almost, appreciate the beautiful scenery before her. Pero nangingibabaw ang inis at galit niya kay Lath.

Humugot si Haze ng isang malalim na hininga, saka tumingin sa karagatan. Mukhang hindi sila malayo katulad ng una niyang naisip. Mula sa kinatatayuan niya, may nakikita siyang nagkikislapang ilaw. Malayo na iyon pero sapat na para makita niya.

Malapit lang ang yate sa sibilisasyon. Madali lang silang makakauwi kung gugustuhin ni Lath. And tanong, gusto nga ba nito? Kasasabi lang nito kani-kanina lang na ayaw siya nitong iuwi.

PAULIT-ULIT na binabasa ni Lath ang text sa kanya ni Lash noong nagdaang gabi.

From: Lash, poker face

Divorce her and leave her alone.

Leave her alone? Leave Haze alone? That would send him to mental institution.

Hindi niya hahayaang makawala si Haze sa kanya. He already tasted the feeling of having her, making love to her. It was heaven and he would have that heaven feeling again.

And Lash’s message gave him some ideas… cunning ideas that would surely end with Haze hating him forever or Haze loving him for eternity.

But first, he had to do something to remedy her anger and aloofness towards him. Kailangan mawala iyon kahit pansamantala lang kung gusto niyang maging matagumpay ang pinaplano niya.

Ibinulsa niya ang cell phone at lumapit kay Haze.

Operation: Make Haze fall for him so hard was about to start.

NATIGILAN si Haze nang maramdamang may tumabi sa kanya. It was Lath.

“Lumayo ka sa ’kin,” agad na sabi niya sa takot na baka ang topic na iyon na naman ang buksan nito.

He sighed and faced her. “Haze, I am a businessman—”

“Ano’ng paki ko ro’n?”

“And I have a preposition.”

Bumaling siya rito, kunot ang noo. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

“Let’s negotiate.” Ngumiti ito at nadoon na naman ang pamilyar na pagbilis ng tibok ng puso niya.

Kailanman ay hindi siya magiging immune kay Lath Coleman. Forever na yata may epekto sa kanya ang lalaki.

Tumikhim siya at umaktong walang epekto ang ngiti nito sa kanya. Ipinagkrus niya ang mga braso sa harap niya. “Okay. Let’s negotiate then. Gusto ko nang umuwi.”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “At ano’ng kaya mong gawin para iuwi kita?”

Napipilan siya. Ano ang kaya niyang gawin? Everything! Going home meant no Lath, and no Lath meant her heart was safe once again.

Lath smirked. “I am a businessman, Haze. I do deal all the time. So tatanungin kita uli, ano’ng kaya mong gawin para iuwi kita?”

Tumalim ang mga mata niya. “Lahat ba talaga para sa ’yo may kapalit?”

“That’s business.”

“Well, hindi ako isang negosyo na gusto mong makuha! I’m a fucking person, Lath! A live breathing person who wants to go home and to stay the hell away from you—” She swallowed her words when suddenly Lath crashed his lips on hers.

Napasinghap siya sa gulat at ipinasok naman ni Lath ang dila sa loob niya. Sinamantala nito ang biglang pagbuka ng bibig niya.

Lath deepened the kiss and slowly, Haze was losing her will to fight Lath’s kiss. Unti-unting natutunaw ang galit niya rito at nag-uumpisang gumalaw ang mga labi niya, ginagaya ang paggalaw ng mga labi. At namalayan na lang ni Haze na buong puso na niyang tinutugon ang halik ni Lath. And she was enjoying every second of it.

Her body burned instantly. And she craved for more.

Sinapo ng isang kamay ni Lath ang pisngi niya, saka pinagapang ang mga labi sa leeg niya, patungo sa tainga niya. Nanginginig ang mga tuhod ni Haze. Parang siyang mawawalan ng lakas ng dahil sa halik ni Lath.

It was true. A kiss could make someone’s knees weak.

Napakapit siya sa balikat ng lalaki. “Lath…”

He breathed over her ear. “Haze, ayoko nang makipag-away sa ’yo.” His voice was soft and husky. “Hindi ko na kayang lumipas pa ang isang araw na hindi mo ako pinapansin. I would rather have you shouting and cursing at me rather than giving me the silent treatment. Alam kong mali ang ginawa ko. I know I tricked you into signing that marriage contract. But I am just a man who will do anything to get the woman he wants.”

Napakurap-kurap siya. “Lath, bakit ngayon lang? If you want me like you claimed, why seek me out now? Why not five years ago? Six years ago? Seven? Bakit ngayon?” Hindi niya ito maintindihan. “Ano ba ang espesyal ngayon?”

He slightly pulled away and stared at her eyes. “I got tired of waiting.”

“Waiting?” bulong niya. Napakabilis ng tibok ng puso niya. “Naghihintay ka?”

Masuyo itong tumango. “I was waiting for the right time. Why not five years ago? Busy ka pa. Busy sa career mo. Why not six years ago? Naging abala ka sa pagkakasakit ng tatay mo at kapag pumasok ako sa buhay mo, mas makakagulo lang ako kasi alam kong galit ka sa akin. Why not seven years ago? Busy ka sa pagtatrabaho para matustusan ang pangangailangan ng pamilya mo. Why now? Because I got tired of waiting for God to fucking do something.”

Hindi siya nag-iwas ng tingin. Sinalubong niya ang mga mata nito na sa unang pagkakataon ay puno ng emosyon.

“Bakit mo alam ang lahat ng ’yon?” Ang lakas ng tibok ng puso niya. “Is Lath Coleman stalking me?” pabiro niyang tanong.

An unnamed emotion flashed through his violet eyes and he smiled. “Women stalk me, not the other way around.”

Binatukan niya ito. “Gusto mong hindi naman kita pansinin? Gusto mo ’yon?”

Mabilis itong umiling at huminga nang malalim. “Anyway, my preposition is this. Hintayin mong maubos ang supply at pagkain natin, and then we’ll go home and file an annulment. Tulad ng gusto mo.”

Namilog ang mga mata ni Haze. “Totoo? Hindi ka nagbibiro?” She got excited all of the sudden. “Totoo talaga?”

Tumango ito. “Oo.” Then he flashed a wide smile. “In return, kakausapin mo na ako at papansinin. I want us to get along. Okay ba ’yon sa ’yo?”

Malapad siyang ngumiti at masayang niyakap ang lalaki. “Sige! Sige! It’s a deal!”

Haze was too happy and ecstatic to see the glint of wickedness on Lath’s eyes. Hindi alam ni Haze na si Lath ang tipo ng tao na hindi nagpapatalo.

NANG GABING ’YON, dinala ni Lath ang comforter sa top deck, and he spread it on the center. Si Haze naman ang may dala ng unan. Sa top deck sila matutulog, sa ilalim ng ng mga bituin. Haze thought that it was going to be fun.

Lath went to the kitchen to get two canned beers and return. Ibinigay nito sa kanya ang isa at umupo sila sa comforter.

Siya ang unang bumasag sa katahimikan. “So, Lath, may tanong ako.”

Uminom muna ito ng beer, saka tumingin sa kanya. “Ano naman ’yon?”

“Bakit may tubig tayo rito?” kunot-noong tanong niya. That had made her curious from the very beginning.

“Well…” Inilapag nito ang canned beer at nahiga sa comforter, saka ginawang unan ang mga hita nita. Ayos lang ’yon sa kanya. Naniniwala siyang kaya niyang rendahan ang puso niya hanggang sa maubos ang stock nila ng pagkain. “’Yong tubig na ’yon ay galing sa dagat. May high-technology na ginamit para mawala ang asin at maging normal na tubig. And in case you’re wondering bakit gumagana ang refrigerator, well, it’s powered by water. Hanggang may tubig, gagana ’yon, and we happened to be in the sea.”

Haze was amazed. “Wow. Pati rin ba sa cruise ship n’yo ganoon din?”

Tumango si Lath. “Oo. We also have vessels that catch fish and other sea creatures that can be turned into a dish. One day, dadalhin kita sa Black Pearl Cruise Ship. Magugustuhan mo ro’n. I promise.”

Hindi nagkomento si Haze. Alam niyang iyang one day na iyan ay hindi mangyayari. ’Pag naubos na ang stock nila, iuuwi na siya ni Lath at ia-annul ang kasal na hindi naman niya gusto. And then she’d be free of him… no Lath Coleman to pester her.

Why did her heart feel somber all of the sudden?

“May tanong ka pa?” basag ni Lath sa katahimikan at tumingala sa kanya.

Umiling siya at uminom ng beer. “Wala na.”

“Hmm.”

Nilukob sila uli ng katahimikan. Panay ang inom ni Haze ng beer samantalang nilalaro naman ng daliri ni Lath ang mahaba niyang buhok na nakatabing sa mukha niya.

“I like you hair,” komento nito.

Namumungay ang mga matang ngumiti siya. Unti-unti nang umeepekto ang beer na iniinom niya. “Thanks.”

Dumako ang kamay nito na naglalaro sa buhok niya sa kanyang pisngi at hinaplos iyon. “You’re beautiful.”

She blushed. “Thanks.”

Gumapang pababa ang daliri ni Lath patungo sa mga labi niya, hindi pa rin nito hinahayaang magkahiwalay ang titig nila. “Your lips look soft and sweet and…”

Napalunok siya nang maramdamang parang may nagliliparang mga paruparo sa tiyan niya at parang kinikiliti ang talampakan niya. “T-thanks?”

Lath chuckled sexily. “Can I kiss you?”

Hindi alam ni Haze kung epekto ba ng alak ang naging sunod niyang galaw o dahil gusto niya talagang matikman uli ang mga labi ng lalaki.

She leaned in and pressed her lips on his.

Pleasure spread through her as their lips met. Parang sinilaban ng apoy ang buo niyang katawan nang kumawit ang braso nito sa leeg niya, saka pinalalim ang halik na sinimulan niya.

Her body burned with desire in an instant. Something in between her thighs tingled and moistened.

Oh, God. Why is my body burning with desire for this man?

Tumigil sa paghalik sa kanya si Lath para masuyo siyang itinulak pahiga sa comforter at kinubabawan.

“Lath…” paanas niyang tawag sa pangalan nito.

He kissed the corner of her mouth. “Lasing ka?”

Umiling siya, saka suminok. “Nope. Isang beer lang naman ’yon.” She giggled. “Bakit mo natanong?”

Umiling ito, saka umalis sa pagkakakubabaw sa kanya at nahiga sa tabi niya. “I’m not going to take advantage on you.” Huminga ito nang malalim, saka tumingin sa kalangitan. “Not again.”

That made Haze smile.

At may konsiyensiya rin naman pala ang dumuho. Paano siya ngayon patuloy na magagalit dito?

She was afraid that her heart might beat for Lath again. Kaya palagi niyang sinasabi sa sarili na sasaktan lang siya nito, because through that, her heart was being guarded. It worked because she was really mad at him.

But now they were in good terms, well, until their stock was available. At natatakot siya sa puwedeng mangyari sa kanya. Natatakot na siyang hayaan ang puso na tumibok iyon, kasi alam niyang siya ang masasaktan sa bandang huli.

She caged her heart for a reason. And that reason was Lath Coleman.

Tumagilid ng higa si Lath, paharap sa kanya, ang isang braso nito ay nakapalibot sa baywang niya. “Wifey?”

“Huwag mo akong tawagin ng ganoon.”

“Just let me. Please?”

Bumaling siya rito. “And why would I let you?”

“Because we had a deal?”

Pinaikot niya ang mga mata. “Fine.”

“Yes.” Sumuntok pa ito sa hangin. He cuddled closely to her. “Wifey?”

“Hmm?”

“I like this.”

Me too, sabi niya pero hindi niya sinabi nang malakas. Ipinikit niya lang ang mga mata at pinilit na makatulog.

“Wifey?”

“Hmm?” Nagpanggap siyang naiirita rito.

“I…”

Kumunot ang noo ni Haze pero hindi siya nagsalita.

“Wifey?”

“Ano ba?!” Naiinis na siya.

“L…”

Lalong nagsalubong ang mga kilay niya pero nanahimik siya.

“Wifey?”

“Ano na naman?!”

“O…”

“Tigilan mo ako, Lath, I swear, tatadyakan kita,” pananakot niya na hindi niya alam kung gagana.

Lath sighed. “V. E. Y. O. U.”

Magkasalubong ang mga kilay na binalingan niya ito. “Anong veyou ?”

Hopelessness mirrored in his violet eyes. “Wala. Veyou means have a sweet dream.”

“Anong lengguwahe naman ’yon?”

“Lath’s luggage.” He kissed her chin.

“Bakit ba panay ang halik mo sa akin?”

“We have a deal, remember?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin at tumingin sa mga bituin. “Hindi kasama ang hug and kiss sa deal natin.”

Ngumiti lang ang hudyo at hinalikan ang balikat niya, saka bumalik na naman ito sa pagtingin sa kalangitan.

Napasinghap si Haze nang may makitang falling star. “Oh, my God, Lath! Falling star! Falling star. Lath…” She tugged his arm. “Lath! Falling star.” She glanced at him, “Lath, falling—” Napatigil siya sa pagsasalita nang makitang nakapikit ang mga mata nito. “Lath? Tulog ka na?”

Bumukas ang mga mata nito, saka tumingin sa kanya. “What did you wish for?” tanong nito.

Umiling siya. “Wala. I was busy telling you that I saw a falling star.”

“Oh…” Pinagsalikop nito ang kamay nilang dalawa at pinisil ang kamay niya. “Kung mare-rewind ang nangyari. Ano’ng hihilingin mo?”

Haze stared at Lath’s eyes. They were deep, sexy and smoldering hot. She couldn’t look away. Para siyang nahihibo na huwag tumingin sa iba. “Ang hiling ko?” Tumango ang lalaki. “I’ll wish that… I didn’t meet you eight years ago.” Eh, di sana hindi siya nasasaktan hanggang ngayon.

His eyes saddened. Halatang nawala ang kislap ng mga mata nito. Was it because of her wish?

“Ikaw? Ano’ng hiniling mo?” tanong niya.

“I wish you would trust me again.”

Nag-iwas siya ng tingin at kinagat ang labi niya. “Mahirap iyong mangyari. Hindi na kita pagkakatiwalaan pang muli, Lath.”

An unnamed emotion filled his eyes. “Bakit? Dahil sa nangyari walong taon na ang nakakaraan? It wasn’t my intention to hurt you, please, believe me.”

Tumaas ang kilay niya. “You kissed another woman, Lath. And I saw it. Anong hindi intensiyon na saktan ako? Hindi ba sabi mo pa gusto mo lang akong ikama at nang hindi mo ako naikama, naghanap ng ibang babaeng magpapakama.”

Nagtagis ang mga bagang nito. “Walang katotohanan ang mga pinagsasasabi ko noon. I already told you that.”

“Stop lying to me, Lath,” matigas ang boses niyang sabi. “Kung ayaw mong hindi kita pansinin bukas, I suggest that you shut up.”

“I don’t want to shut up.”

“Huwag mo akong kausapi.” Tinalikuran niya ito at tinakpan ang mukha ng unan.

Bakit ba kailangan pa nitong ipaalala sa kanya ang nangyari noon? Hindi ba nito alam na nasasaktan pa rin siya? Na hindi pa rin siya makapag-move on. There. She said it. Hindi na niya ikakaila. Hindi pa siya nakaka-move on at maloloka na siya dahil kahit nasaktan ni Lath ang puso niya, ito pa rin ang hinahanap-hanap niyon at wala nang iba.

The reason why she didn’t have a boyfriend for eight years was not because she was a manhater, it was because she was waiting for the man who promised to marry her after five years.

Sino ang pinaglololoko niya? Mahal pa rin niya si Lath at alam iyon ng bawat parte ng katawan niya.

“Wifey.” Yumakap sa kanya si Lath mula sa likod at hinalikan ang batok niya. Nagsitaasan ang mga balahibo niya at nag-init agad ang katawan niya sa ginawa nito.

“Lath…” Pilit niyang itinutulak ito gamit ang siko niya. “Huwag mo nga akong yakapin.”

Her belly tingled. Oh, God. This is not good.

Napaigtad si Haze nang maramdaman ang kamay ni Lath na gumagapang patungo sa pajama niya. Desire flared inside her.

“Lath…”

Hinalikan nito ang leeg niya, saka ipinasok ang kamay sa loob ng pajama niya at agad na hinawakan ang pagkababae niya. She couldn’t deny her desire for Lath—pruweba ro’n ang basa niyang panty at pagkababae.

“Lath… oh…” Napadaing siya at napaigtad sa kakaibang sarap nang ipasok nito sa loob niya ang isang daliri nito.

Kinagat ni Haze ang pang-ibabang labi nang ilabas-masok nito ang daliri sa pagkababae niya. Basang-basa iyon at halos mabaliw siya sa sarap na nararamdaman.

Lath kept on kissing her nape while he pumped his finger in and out of her. Panay naman ang ungol niya at halos mapasigaw siya sa sobrang sarap nang labasan siya.

Habol pa ni Haze ang hininga nang ibaba ni Lath ang pajama niya hanggang tuhod, saka walang sabi-sabing ipinasok ang nag-uumigting nitong pagkalalaki sa pagkababae niya na basang-basa pa.

“Haze! Oh!”

“Oh! Lath… ang sarap— shit! Oh!”

Lath took her from behind. It felt so freaking good. Habang panay ang ulos ni Lath, ang kamay nito ay nilalaro ang pagkababae niya na mas dumadagdag sa sarap na bumabaliw sa kanya.

“Oh, yes! Bilisan mo pa—oh, God!” Iginalaw niya ang balakang para sa salubungin ang pagpasok nito. “Uhm! Oh!”

Lath gripped her ass and thrust harder. He kept groaning and she was moaning. And next thing they knew, they were coming. Hindi katulad noong una, sa loob niya ipinutok ni Lath ang lahat na lumabas dito. Siya naman ay habol ang hininga habang nakatagilid pa rin ng higa.

Mahina siyang dumaing nang hugutin ni Lath ang kahabaan sa loob niya, saka inayos ang pagkakasuot ng pajama niya.

He hugged her again. “Wifey?”

“Hmm?”

“ Iloveyou .“

Napalingon siya kay Lath. “Ha?” Napakabilis ng pagsasalita nito na hindi niya nasundan ang pagkakasunod-sunod ng mga letra na binigkas nito. “Ulitin mo nga.”

Hinalikan siya nito sa mga labi at ngumiti. “Hindi mo naman maiintindihan kahit ulitin ko.”

“Another Lath’s language?” nangingiting tudyo niya.

“Yeah.”

Nawala ang ngiti niya nang may maalala. “Hey! Hindi kasali ang sex sa deal natin!”

Lath smirked. “Wala nga pero hindi mo naman ako pinigilan, eh.” Kinindatan siya nito. “Saka asawa mo naman ako, kaya okay lang ’yon.”

Pinandilatan niya ito. “Anong asawa? Gusto mong tadyakan kita?”

Tumawa lang ang lalaki, saka niyakap siya nang mahigpit. “Nasarapan ka naman, eh.”

Siniko niya ito. “Bastos.”

Lath chuckled and kissed her cheek. “Good night, wifey.”

She yawned loudly and closed her eyes. “Good night, hubby.”

Nakapikit na ang mga mata ni Haze kaya hindi nito nakita ang pagguhit ng masayang ngiti sa mga labi ni Lath at ang pagkislap ng emosyon sa mga mata nito na nakikita lang sa mga pinapana ni Kupido.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

NANG MAGISING kinaumagahan si Haze, nasa loob na siya ng kuwarto. Agad na kinuwestiyon ng isip niya kung paano siya napunta rito? Hindi ba sa top deck sila natulog ni Lath kagabi? Binuhat ba siya nito at dinala roon?

Sumikdo ang puso niya sa isiping ’yon. Please, heart, be still.

Umalis siya sa kama at nagtungo sa banyo para maghilamos at mag-toothbrush. After that, she went out of the room.

Natigilan si Haze nang makarating sa sala. Napakurap-kurap siya nang makitang naglilinis si Lath. He was actually holding a broom and a dustpan while humming in an off-key voice. Parang ang saya-saya nito habang naglilinis.

Hindi maiiwas ni Haze ang mga mata sa matitipuno nitong braso at dibdib. Looked like Lath was a number one fan of topless.

Pilit na nag-iwas ng tingin si Haze mula sa abs ni Lath at dumako ang tingin niya sa cell phone nito na nakalapag sa center table. She wondered, kung makukuha niya ang cell phone nito, makakaalis kaya siya sa yateng iyon?

And that was not all, sino naman ang tatawagan niya para kumuha sa kanya sa yateng iyon, ni hindi nga niya alam kung nasaan sila.

And didn’t she promise Lath she would stay and be nice to him until their stocks ran out?

Bumuntong-hininga si Haze, saka napatitig na naman sa abs ni Lath. Napalunok siya at napailing-iling. God. Hindi niya akalaing mararamdaman niyang parang kinikiliti ang pagkababae niya dahil lang sa abs nito.

Peste naman, o. Ano ba ang nangyayari sa kanya?

“Take a picture, wifey. It’ll last longer,” tudyo nito sa kanya nang mahuli siyang titig na titig sa katawan nito.

Tinarayan niya ang lalaki para itago ang pagkapahiya. “Lath, may I remind you, stewardess ako. Marami na akong nakitang macho at guwapo sa mga bansang napuntahan ko.”

His face instantly darkened, and she unconsciously stepped back. Nakaramdam siya ng kakaibang takot sa nakitang emosyon sa mga mata nito. Hindi pa niya nakita ang ganoong emosyon sa mukha ng lalaki. Palagi itong nakangisi o kaya naman ay kalmado sa lahat ng bagay at sitwasyon.

Mukhang nakita nito ang takot na bumalatay sa mukha niya dahil tumingala ito sa kisame. Huminga ito nang malalim na parang kinokontrol ang sarili, saka ibinalik ang tingin sa kanya.

“Sorry.” Bumalik si Lath sa paglilinis. “I didn’t mean to scare you like that.” Tumikhim ito, “May kape pa pala sa kusina, initin mo na lang. Saka nasa ref ang sandwich na ginawa ko para sa ’yo. Mag-agahan ka na.”

Sa halip na magtungo sa kusina, naglakad siya palapit kay Lath at tumigil sa harap nito.

“Lath?”

Tumuwid ito ng tayo, saka humarap sa kanya. “Yes?”

“Galit ka?” tanong niya na kinakabahan. “I mean, bigla na lang kasing nagdilim ang mukha mo kanina. Ayos ka lang?”

Lath sighed, bit his lips and grimaced. “Natakot ba kita?”

Tumango siya. “Medyo.”

Mahina itong tumawa. “Don’t worry, hindi na uli mangyayari ’yon. I’m always calm and collected. I already get use to reining my emotions—”

“You mean, get use to pretending?” sansala niya, saka hinuli ang mga mata nito na wala ni isang emosyon. Nakaramdam siya ng inis. “Lath, show me what you truly feel. Nakakabuwisit itong wala akong makitang emosyon sa mga mata mo, na hindi ko mabasa ang nararamdaman mo. Hindi ko alam ang gagawin ko.”

Humugot ng isang malalim na hininga si Lath, saka malungkot na ngumiti. “Wifey, if I let you see the emotion in my eyes that I tried so hard to hide from you, matatakot ka sa akin, trust me on that one.”

Mataman niyang tinitigan ang lalaki. Magaling talaga itong magtago ng tunay na nararamdaman. “Hindi ako matatakot,” matapang niyang sabi. “Let me see it, Lath.”

Umuling ito. “Haze, I already perfected the art of pretending, it’s like my second skin. Baring myself to you…” Pagak itong tumawa. “Pangako, tatakbo ka. Iiwan mo ako kasi hindi mo kaya ang emosyong itinatago ko para lang maging masaya ka at maging kalmado habang kasama mo ako.”

She frowned. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

Hinawakan nito ang braso niya, saka hinapit siya palapit dito.

Pilit siyang kumakawala sa hawak nito. “Lath, bitawan mo ako—”

“Look at me,” utos nito na mabilis niyang sinagot. “Nakikita mo na?” There was a fury in his eyes. “’Iyan ang nararamdaman ko ngayon. Know why?”

Umiling siya, kinakabahan at may kaunting takot.

“It’s because of you. Sa tanang buhay ko, wala pa akong bagay na ginustong makuha na para akong mababaliw kapag hindi mapasaakin. And then you came along, I want every piece of you, Haze. I want you all to myself. ’Tapos sasabihin mong may mga lalaking kang nakilala na mas guwapo pa sa akin. I don’t question how gorgeous I am, because I know that I am, but when it comes to you, lahat na lang pinagdududahan ko. I don’t like this emotion inside me.” Itinuro nito ang dibdib kung nasaan ang puso niya. “I’m not possessive, I’m not jealous and I’m not territorial, but when I met you, I become all of those things I am not. So that dark expression you saw in my face earlier, it’s my hidden desire to hurt everyone who desired you in anyway.”

Napakurap-kurap siya at napaawang ang mga labi. “Why?”

Nagkibit-balikat ito, saka mapaklang tumawa. “I know why, pero hindi ko sasabihin sa ’yo. It’s personal and baring my emotion in front of you is not on my to-do list. Saka na kapag pareho na ang emosyong nararamdaman natin. Because I’m pretty sure that right now, we don’t feel the same way.” Binitawan siya nito, saka nagpunta sa top deck na dala ang walis at dustpan.

Napaawang ang mga labi ni Haze sa papalayong bulto ni Lath. Ano kaya ang nakain ito at bad trip agad? Umagang-umaga.

Naiinis na sinundan niya ito at nakita niya na naghubad ng pantalon, saka tumalon sa dagat.

“Lath!” Malakas siyang napasinghap at mabilis na lumapit sa railing, saka tumingin sa ibaba. “Lath?” She narrowed her eyes on the ocean below—no Lath. “Lath, you moron!”

Nilukob ng pag-aalala si Haze. Hindi niya alam ang gagawin, nanlalamig siya sa kinatatayuan habang hinihintay na lumutang ang katawan ni Lath. If he drowned then, his body would resurface, right?

Then seconds later, she saw Lath’s body, floating. Nakapikit ang mga mata nito. Kinagat niya ang pang-ibabang labi, saka lakas-loob ng hinubad ang damit at ginaya ang ginawa ni Lath kanina—tumalon siya sa dagat mula sa top deck.

When her body submerged in the ocean, she quickly kicked her legs to resurface. Mabilis siyang lumangoy patungo sa katawan ni Lath na lumulutang.

“Lath!” Ipinalibot niya ang braso sa baywang nito. “Lath, gumising ka.”

Nang kahit yugyogin ay walang reaksiyon mula sa lalaki, sinampal niya ito nang malakas pero wala pa rin. Nag-aalala na siya nang sobra, napakalakas ng tibok ng puso niya. Nanginginig ang kamay na sinapo niya ang mukha ni Lath at inilapat ang mga labi sa mga labi nito. She gave him a mouth-to-mouth resuscitation.

Sa halip na manatiling walang malay, pinalalim ni Lath ang halikan nilang dalawa. Kapagkuwan ay pinakawalan nito ang mga labi niya. “Wifey, nag-agahan ka na ba?” tanong nito sa kanya na para bang walang nangyari.

Hindi makapaniwalang napatitig siya rito. “O-okay ka lang? Buhay ka pa?”

“Masyado kang excited mabiyuda, wifey. You’re hurting my feelings,” natatawang sabi nito. “Ano ba ang ginagawa mo rito? I was just floating, no need to rescue me.”

Anger rose up inside of her. “Gago ka!” Binatukan niya ito sa sobrang inis. “Akala ko naman ay napaano ka na kaya tumalon ako para sagipin ka.” Sinuntok niya ito sa dibdib. “Letse ka!”

Lumamlam ang mga mata nito, hindi alintana ang pagbatok niya. “Nag-alala ka sa akin?”

“Malamang!” Pinandilatan niya ito. “Gago ka, alam mo ba ’yon? Nang nakita kong tumalon ka, natakot ako. Akala ko kung ano’ng ginagawa mo.”

Mahina itong natawa na mas dumagdag sa inis na nararamdaman niya. “Wifey, hindi naman ako magpapakamatay dahil sa mas may macho at mas guwapo sa akin sa paningin mo.”

Inirapan niya ito, saka pinukol ng masamang tingin. “Ang sabi ko nakakita na ako ng macho at guwapo, pero hindi ko sinabing mas macho at guwapo sila sa ’yo.”

“Ano?” Lath’s eyes widened and a red stain hinted on his cheek—he looked adorable.

Mahina siyang natawa, saka winisikan ng tubig ang mukha nito dahilan para mapapikit ito.

“Namumula ang pisngi mo,” komento niya.

Lath scowled at her. “Wala ba akong karapatang mamula ang pisngi?” Irritation flickered on his violet eyes and it was funny. Halata kasing pinipilit nitong itago ang hiyang nararamdaman. “Look away!”

Malakas siyang natawa, saka sinundot-sundot ang pisngi nito. “Nagba-blush siya. Uy, nagba-blush siya.” Mas lumakas ang tawa niyang nang takpan ng dalawa nitong kamay ang mukha nito.

“Don’t look at me!” Lath hissed and she laughed again.

“Sa unang pagkakataon, nahiya ka rin,” tudyo niya sa lalaki, saka lumangoy palayo rito.

Bago pa siya tuluyang makalayo, ipinalibot nito ang mga braso sa baywang niya. Napasinghap siya nang hapitin siya nito palapit sa katawan nito at walang sere-seremonyang hinalikan ang mga labi siya.

He bit her lower lip and slightly pulled away. “Hmm…” He pressed his groin against her belly.

Napalunok siya nang maramdamang bumubukol ang boxer na suot nito. Bigla siyang napasinghap nang ipasok nito ang kamay sa panty niya at ipinasok ang isang daliri sa loob.

“Lath!” Namimilog ang mga mata niya.

Ngumisi ito. “Since sex in the sea is not really that advisable, come on.” Hinila siya nito palapit sa lower deck kung saan madali silang makakaahon.

“Lath! Bitawan mo ako!” Nagpupumiglas siya pero malakas ang lalaki at hindi siya makawala. “Ano ba! Lath!”

“This is your punishment for teasing me.” Hinawakan siya nito sa baywang at isinampa siya para makaahon, pagkatapos ay ito naman ang umahon.

Nakadapa pa siya sa sahig nang hawakan ni Lath ang magkabilang gilid ng panty niya, saka hinila iyon pababa. Bago pa siya makatutol sa gagawin nito, nasa loob na niya ang kahabaan nito at naglalabas-masok na.

God. Their position! Nakadapa siya at naiipit ang dibdib niya sa sahig. Medyo naka-elevate ang balakang niya at nasa gitna ng nakabuka niyang mga hita si Lath, inaangkin siya mula sa likuran.

Why was she so turned on? He was thrusting fast and rough yet she still liked every ticking second of it.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata habang ninanamnam ang sarap ng ginagawa nito. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang ungol na gustong kumawala sa mga labi niya.

Lath thrust deeply and roughly. “Umungol ka, wifey,” hinihingal na wika nito. “Moan, fuck it!”

Umawang ang mga labi niya dahil sa pagsigaw nito at lumabas sa bibig niya ang malakas na ungol na pinipigil.

“That’s it, wifey.” His voice was husky. “Moan for me.”

“Oh!” Ikinuyom niya ang kamay nang maramdamang para siyang nauubusan ng lakas sa bawat ulos ni Lath. “Oh, God.”

Lath gripped her ass and thrust harder. Baon na baon ang kahabaan nito sa pagkababae niya at napapasigaw siya kapag lalo pa nitong ibinabaon.

“Moan louder, or else…” Bumagal ang ulos nito at nakaramdam siya ng pagkabitin.

“Lath!” Gusto niya itong sipain. “Bilisan mo.”

Hinugot nito ang pagkalalaki hanggang sa dalawang pulgada na lang ng kahabaan nito ang nasa loob niya.

“Moan louder, wifey.”

Bitin na bitin na siya at wala na sa tamang huwisyo ang isip niya. “Damn it, Lath! Isagad mo na!”

“Na-ah.”

“Darn it, iiwan kita kapag hindi mo pa iyan ipasok—”

“Tatanggalin ko na ba?” he threatened back. “Just moan louder, wifey, that’s all I want for your pretty little mouth.” Dumapa ito, ang kamay ay nakatukod sa sahig at inilapit ang bibig sa tainga niya. “Ano’ng gusto mo, wifey, my cock in your pussy or my cock in your mouth? Mamili ka.”

Nanlaki ang mga mata niya. Mouth? Oh, goodness. “Ahm, m-my v-vagina—”

“Say it, wifey. Say… pussy.” When he said the last word, his voice was sexy and seductive.

Lalong nag-init ang katawan niya. “P-pussy.”

Kinagat nito ang gilid ng tainga niya. “Your pussy.”

“My…” Napalunok siya habang nag-iinit ang pisngi. “M-my pussy.”

“Good, wifey.” Mabilis na ibinaon nito ang mahaba at malaking pagkalalaki sa loob niya.

Haze didn’t moan, she screamed in so much pleasure.

“Oh, God, wifey.” Hinawakan ni Lash ang magkabilang baywang niya, saka mabilis na inilabas-masok ang pagkalalaki sa loob niya. Gumagawa ng ingay ang pag-iisa ng bahaging iyon ng katawan nila. “Fuck, Haze, malapit na ako.”

Her vagina walls tightened around his strong and thick cock. “M-malapit na rin ako.” Halos bumaon ang kuko siya sa sariling palad. “Oh, Lath, oh!”

Lath moved deeper and deeper inside of her, faster, harder and rougher.

“Lath!” Naisigaw niya ang pangalan nito nang labasan siya. “Oh, God.” She spasmed in pleasure and he still kept on thrusting.

Mas bumilis at lumakas ang bawat ulos nito at bago pa niya mamalayan, nilabasan na naman siya. But Lath didn’t stop. He plunged himself inside her and he moved in and out so fast.

Napasigaw na naman si Haze nang may sumabog na naman sa kaibuturan niya. That was her third orgasm. Oh, God.

Lupaypay na siya at wala nang lakas pero si Lath ay sige pa rin nang sige. Naglalabas-masok pa rin ang nag-uumigting na pagkalalaki sa pagkababae niya.

“H-huwag mong ilabas sa loob,” hinihingal na sabi niya.

Lath just grunted and continued his pleasurable assault. Paulit-ulit siyang humahalinghing at dumadaing hanggang sa maramdaman niyang napuno ng mainit nitong katas ang pagkababae niya.

“Lath…”

Bumagsak ang katawan nito sa tabi niya samantalang siya ay nakadapa pa rin at hindi maigalaw ang balakang, mga hita at paa para sana tumihaya ng higa. Naririnig niya ang paghabol ni Lath sa hininga nito.

“Bakit mo inilabas sa loob?” hinihingal na tanong niya.

“Would it be so bad?” tanong nito nang kalmado na ang paghinga.

Hindi siya sumagot. No. It wouldn’t be so bad to carry Lath’s child. Pero kawawa lang ang magiging anak nila. Ayaw niyang makabuo sila ng bata ng dahil lang sa pagnanasang nararamdaman.

She felt a strong emotion for Lath, but did he feel the same way?

The answer was no, he didn’t. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

DAHIL MEDYO nanghihina pa ang katawan ni Haze pagkatapos ng pagtatalik nila ni Lath sa sahig— na

sobrang nakakahiya —binuhat siya nito patungo sa kusina at pinaupo sa island counter.

She was only wearing her bra and panties. Goodness. Nandoon sa top deck ang damit niya. Lath was also topless and only wearing his boxer shorts.

Nagsalin si Lath ng kape sa tasa, saka ibinigay yon sa kanya na agad naman niyang tinanggap. Inilabas nito ang sandwich na ginawa para sa kanya.

“Heto…” Inilapag nito ang plato na pinaglalagyan ng sandwich sa tabi niya. “Kainin mo ’yan.”

Napatitig siya kay Lath na naghahanda na para magsaing. Sinusundan ng mga mata niya ang bawat galaw nito. She was transfixed by the way he moved with ease. Oo nga at hindi ito marunong magluto pero magaling ito sa ibang bagay. Tulad ng paglilinis, pagsasaing at paggawa ng sandwich.

Kumagat siya ng sanwich at sumimsim ng kape. “Lath?”

“Hmm?”

“Thanks.”

Napatigil ito sa ginagawa at napatitig sa kanya. “What?” Nakaguhit ang gulat sa mukha nito.

Ngumiti siya. “Salamat sa agahan.”

“Oh.” He, too, smiled and she melted. “You’re welcome, wifey. Asawa kita. Hindi ako magsasawang gawan ka ng agahan.”

Her heart skipped a freaking beat. “Ahm…” Natunaw yata ang puso niya. “Salamat uli.”

Lath just wiggled his eyebrow and continued whatever he was doing. Ibinaling naman niya ang atensiyon sa agahan. Masarap iyon, lalo na ang sandwich at talagang nabusog siya.

Pitong sandwich ba naman ang ginawa, eh.

Haze suddenly looked at Lath when she heard him humming a song. Wala ito sa tono pero kahit ganoon, alam pa rin niya kung anong kanta ’yon.

“Beautiful,” wika niya.

Magkasalubong ang mga kilay nito nang bumaling sa kanya. “Ha?”

“‘Beautiful…’” Inubos niya ang natitirang kape sa tasa. “That’s the title of the song you’re humming.”

“Oh.” Marahan itong natawa. “Lash, my twin, has this annoying habit of singing in our private cabin while we’re cruising. Isa iyan sa palagi niyang kinakanta kaya na-memorize ko na lang. Pero hindi katulad ng kakambal ko, wala akong talent sa pagkanta. Hands down ako sa bagay na ’yon.”

Mahina siyang natawa. “Ayos lang naman kahit wala sa tono, basta galing dito.” Itinuro niya ang puso, saka inubos ang natitirang sandwich.

“Hmm…” Iyon lang ang naging tugon ni Lath.

She spread his arms at him. “Halika rito.” Agad naman itong lumapit sa kanya at ipinalibot niya ang mga braso sa leeg nito. “Unlike you, I can sing, but not that good. Kaya ko lang kumanta pero hindi pang-singer ang boses ko.”

Mahina itong tumawa. “Sige nga, sample.”

Tumikhim si Haze para mawala ang kabang nararamdaman, saka kumanta habang titig na titig sa mga mata nito.

She smiled as she hit the chorus.

Lumamlam ang mga mata ni Lath. Masuyo nitong sinapo ang mukha niya, saka hinaplos ang pisngi niya. He brushed his lips against hers, kapagkuwan ay kumanta ito nang wala sa tono.

Kinanta nito ang chorus at mahina siyang natawa. Wala talaga itong talent sa pagkanta. As in wala, pero hindi n’on napigilan na kiligin ang puso niya. Lath’s off-key singing didn’t matter. Mas mahalaga sa kanya ang lyrics ng kinakanta nito.

He brushed his lips against hers and smiled. “Sing with me, wifey.”

Ngumiti si Haze at tumango, saka sabay silang kumanta.

Nang matapos ang kanta, masuyong inilapat ni Lath ang mga labi sa mga labi niya, saka ngumiti. Hindi napigilan ni Haze ang sarili, niyakap niya si Lath nang mahigpit.

I really can’t stop myself from falling for this man. I just can’t.

“Wifey?”

“Hmm?” Ang baba niya ay nakapatong sa balikat nito.

“Puwede mo ba akong turuang magluto?”

“Bakit naman?”

Kumawala ito sa pagkakayakap sa kanya. “Kasi gusto kitang ipagluto.”

Her heart melted. Gosh!

“Hindi naman ako ganoon kagaling magluto. Marunong lang ako,” sabi niya, saka nagkibit-balikat. “Pero sige, tuturuan kita.”

“Great.” Hinalikan siya nito sa noo, saka tinulungan siyang makababa sa island counter.

Habang nagsasaing, tinuruan niyang magluto si Lath. Simple lang ang niluto nila—adobong manok.

“Let me do it.” Inagaw sa kanya ni Lath ang kutsilyo at sibuyas. “Baka masugatan ka.”

Napapantastikuhang tumingin siya rito. “Ang weird mo. Hindi naman ako masusugatan.”

Ngumiti lang sa kanya si Lath at maingat na hiniwa ang sibuyas. Seconds later, he was crying.

“What the hell?” Kinusot nito ang mga mata. “Ano ba ’tong sibuyas na ’to!”

Natawa siya at tinundyo ito. “The tough Lath Coleman is crying.”

Tumigil ito sa paghiwa at naluluhang tumingin sa kanya. “Ano’ng sabi mo?” maangas nitong tanong, saka inilapag ang kutsilyo at sibuyas. Humakbang ito palapit sa kanya. “Baby, are you teasing me again? Gusto mo, parusahan naman kita?”

Namula ang pisngi ni Haze at namilog ang mga mata niya. “A-ano? Hindi n-naman kita t-tinutukso,” nauutal na sabi niya. “Lath, huwag kang lumapit—” Napatigil siya sa pagsasalita nang kumurap-kurap ito at kinusot uli ang mga mata.

“Damn that onion!”

Sa halip na matakot sa parusa ni Lath, malakas siyang natawa sa hitsura nito. So adorable.

Mukhang tuluyan nang nakabawi si Lath dahil pinukol siya nito ng masamang tingin, saka pinigilan siya sa baywang para hindi makalayo.

“I don’t like it when you tease me.” His finger curled around the waistband of her panties. Dahan-dahan na nitong ibinababa iyon.

“Lath!” Pinigilan niya ang kamay nito. “Hindi tayo makakapagluto nito, eh.”

Tumawa ito at kinabahan siya sa nakitang emosyon na sumilip sa mga mata nito.

“Lath…” Kinakabahan talaga siya. “What are you thinking?”

He smirked sexily. “You know, wifey, I’m a businessman. And I don’t like to owe someone, gusto kong bayaran agad ’yon. So napag-isip-isip ko, babayaran ko itong pagtuturo mo sa aking magluto.”

Lalo siyang kinabahan. “Ano naman ang ibabayad mo?”

“I’ll teach you too.” Hinapit siya nito palapit hanggang sa magkadikit na magkadikit na ang katawan nilang dalawa. Parang nang-aakit ang boses nito. “I’ll teach you how to suck my cock.”

Napanganga si Haze sa narinig. “S-suck you?” Hindi naman siya ganoon kainosente. Her mind was already tainted because of her friend, Czarina. “G-gusto mo akong t-turuang m-mag…” Bumaba ang tingin niya sa pagkalalaki nito na natatakpan lang ng boxer. Napalunok siya. “What the…”

It’s bulging!

Tumango ito, saka malapad na ngumiti, na para bang pasasalamatan pa niya ito dahil tuturuan siya nito ng kahalayan.

Ang gulat sa mga mata niya at napalitan ng talim. “Bastos ka talaga kahit kailan.”

Hinawakan ni Lath ang kamay niya at pinupog ng halik ang mga palad siya. “Come on. You’ll educate me on how to cook and I’ll educate you on how to suck me right and good. Sex education is still an education, wifey. Tatalikuran mo ba ’yon?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin at inagaw ang kamay niya. “Ewan ko sa ’yo. Hindi na kita tuturuang magluto. Ayokong turuan mo ng kung ano-anong kahalayan—”

Napasinghap siya at tinakpan ang bibig gamit ang kamay nang bigla na lang ibinaba ni Lath ang boxer na suot. Nakita niyang parang cobra na nabuhay ang pagkalalaki nito mula sa mahimbing na tulog.

She gulped. “Lath—”

“Come on, wifey.” Hinawakan nito ang kamay niya. “Have fun with me.”

Namimilog ang mga matang bumaba ang tingin niya sa nag-uumigting nitong pagkalalaki. His shaft was angry, red and the tip… oh, God…. It was so big and long. Hindi iyon kasya sa bibig niya.

Umiling siya. “A-ayoko.”

Umatras siya pero pinigilan siya sa kamay ni Lath.

“Subukan mo lang, wifey. Kung ayaw mo, eh, di itigil mo. Hindi kita pipilitin. Just try it,” pamimilit nito habang unti-unti siyang hinihila palapit sa katawan nito.

Kinagat ni Haze ang pang-ibabang labi nang maramdamang tumutusok ang dulo ng pagkalalaki nito sa puson niya. It felt hot—God, she felt hot!

“Come, wifey, try it.” Nang-aakit ang boses nito. “Lumuhod ka, hawakan mo at ipasok mo diyan sa kipot na kipot mong bibig.”

She gulped again. Nararamdaman niya, unti-unti na siyang nadadala, unti-unti na siyang pumapayag. Oh, boy.

“Come on, wifey.” Hinalikan ni Lash ang leeg niya at pinaglandas ang mainit na dila patungo sa tainga niya, saka bumulong. “Just try.”

“O-okay,” nauutal na sabi niya, saka lumuhod.

Magkapantay na sila ngayon ng pagkalalaki ni Lath. Nag-aalangan siya pero hinawakan pa rin niya. Hindi siya lasing ngayon, dapat nasa tama ang pag-iisip niya, pero bakit ginagawa niya iyon?

Because you want to please Lath, sabi ng maliit na boses sa likod ng isip niya.

Yeah. Maybe, sagot niya sa isip, saka inilapat ang mga labi sa dulo ng kahabaan nito.

Lath moaned at the contact. “Fuck, wifey, suck it already.”

Nag-angat siya ng tingin at kitang-kita niya ang pagpipigil nitong basta na lang ipasok ang pagkalalaki sa bibig niya. Hindi lang ’yon, kitang-kita rin niya sa mga mata nito ang nagpupumiglas na pagnanasa.

“Haze…” His breathing was already ragged. “Please, just please, suck my cock already.”

Her inner sex goddess awaken by that. Nagmamakaawa na ito at gusto niyang magmakaawa pa ito.

“Akala ko ba tuturuan mo ako? Wala akong alam, eh,” she said with a pout.

His lips tightened. “Just lick and suck. Like how you eat a freaking lollipop.”

“Hmm.” Ipinasok niya ang kalahati ng kahabaan nito, saka pinaikot ang dila niya.

“Fuck!”

Napangiti si Haze, saka sagad na ipinasok ang kahabaan nito sa bibig niya. She slightly gagged but didn’t stop. Isinagad niya habang pinapaikot ang dila.

“Oh, fuck.” Sinabunutan ni Lash ang buhok niya sa bandang likod, saka iginiya ang ulo niya sa paggalaw.

He pushed her head and pulled it back.

“That’s it, wifey, you’re doing good,” hinihingal na sabi nito. “Suck my cock harder, wifey. Come on.”

Mas pinag-igihan pa ni Haze ang ginagawa. She licked and sucked. Pinapaikot niya ang dila at kinakagat-kagat iyon. Malakas na napapaungol si Lath sa ginagawa niya. Umiindayog na rin ang balakang nito, sinasalubong ang paglabas-masok niya sa nag-uumigting nitong pagkalalaki.

Hindi akalain ni Haze na mag-e-enjoy siya sa ginagawa. Kahit siya ay nadadarang na rin dahil sa mga ungol ni Lath. Nag-iinit na ang katawan niya at nararamdaman niyang tayong-tayo na ang korona ng mayayaman niyang dibdib.

God! She was so turned on.

Nakakapit na siya ngayon sa baywang ni Lath, her other hand was cupping his sack, massaging it. She licked and sucked him hard and then her lips travelled towards his sack.

She felt so bold. So daring.

Haze licked his sack earning a loud moan from Lath.

“Yes, wifey, that’s it. God! Ang sarap niyan.” Umungol ito nang malakas, halatang nasisiyahan. “Ganyan nga, wifey. This is heaven. Your mouth is a freaking virgin—fuck!”

His muscle over her palm tightened. Nararamdaman niyang lalabasan na si Lath, pinipigilan lang nito.

“Oh wifey, God… it’s delicious… yes, oh!” Mas naging desperado ang ang galaw ng balakang nito na sumasalubong sa bibig niya. “Yes, oh, yes, I’m coming, wifey. Yes. Oh! Fuck!” Malakas itong napamura kasabay ng paglabas ng katas nito sa loob mismo ng bibig niya.

He tasted salty and smelled weird, pero wala nang pakialam do’n si Haze. All she cared about was the bliss on Lath’s face after he climaxed.

Tumayo siya, saka tumakbo patungong lababo at doon idinura ang katas na nasa loob ng bibig niya.

Nang matapos magmumog, bumaling siya kay Lath. Nakapikit pa rin ito at nakahilig sa island counter. He looked so contented. He looked so handsome.

Lumapit siya rito at tinapik-tapik ang pisngi nito. “Magluto na tayo?”

Bumaba ang tingin nito sa kanya, saka malapad na ngumiti. “Sure.”

Itinirik niya ang mga mata at inirapan ito. “Sige na, maghiwa ka na ng sibuyas.”

Lath grinned and dipped his head to claim her lips, then he pulled away. “Yes, Ma’am.”

Tinaasan siya ito ng kilay. “Pagkatapos mong hiwain ang sibuyas, maghiwa ka ng garlic, ’tapos i-ready mo ang kaserola. Pagkatapos niyon ay gisahin mo ang hiniwang manok kasama ang sibuyad at garlic. After that, lagyan mo ng asin, paminta, tuyo at—”

“Hep-hep!” pigil ni Lath sa kanya, sabay takip sa bibig niya. “Dahan-dahan lang. Wala akong maintindihan.”

Mahina siyang natawa, saka itinuro ang sibuyas. “Time to chop-chop, Lath.”

Agad namang sumunod si Lath, saka mabilis na hiniwa ang sibuyas. Bawat utos niya ay walang tanong-tanong na sinunod nito. It took them an hour to cook. Ang kinalabasan ng pagluluto nila? Success.

Napangiti na lang si Haze habang nakamasid kay Lath na naghahain sa ng mesa. Sino ang mag-aakala na marunong naman palang sumunod sa utos si Lath Coleman?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

A WEEK HAD PASSED and Haze’s feeling for Lath was growing. Hindi na niya iyon napigilan pang lalong lumago. Lath treated her like she was a very important person in his life. Kung puwede pa siya nitong subuan, ay susubuan siya tuwing kumakain sila.

And their supply was running small. Nararamdaman ni Haze, isang linggo na lang ang itatagal nila sa yate na ’yon.

Shit! She didn’t want this to end but it had to! Kailangan niyang masanay na hindi na niya makakatabi sa pagtulog si Lath, na walang nang hahalik sa kanya sa bawat paggising niya, hindi na siya magna-night swimming kasama si Lath at wala nang magkasamang nagluluto. All of it would come to an end. Soon.

Tulad na lang ngayon, nakaupo sila ni Lath sa duyan at hawak-hawak nito ang kamay niya. Ang puso niya ay walang humpay sa pagtibok nang malakas, para iyong nakikipagkarera.

Nakahilig ang ulo niya sa balikat ni Lath nang bigla na lang itong nagsalita.

“Laro tayo.”

Kumunot ang noo ni Haze. “Ano ka, five years old?”

Pinisil nito ang kamay niya. “Nope, but I want to play this game.”

Nag-angat siya ng tingin at pinakatitigan si Lath, kapagkuwan ay pumayag din siya. Kung tama ang nabasa niya sa mga mata nito, seryoso talaga ito sa paglalaro.

“Fine. Ano naman ’tong lalaruin natin?”

Ngumisi si Lath at nakita niya ang kapilyuhan sa mga mata nito. Sabi na nga ba, hindi mapagkakatiwalaan ang kumag na ’to.

“Well, wifey…” Paharap itong umupo sa kanya at ganoon din ang ginawa niya. “Ang larong ’to ay tagisan ng katalinuhan, pero may twist siyempre.”

“ Ooo-kay .“ Kinakabahan na siya sa binabalak na kapilyuhan ni Lath.

He smirked. “Well, magtatanong ako sa ’yo ng kahit ano tungkol sa isang bansa at sasagutin mo ’yon nang tama. Since stewardess ka at marami ka nang napuntahang bansa, madali na lang ’to para sa ’yo.”

“Okay,” sabi niya.

“Good. At ikaw naman, magtatanong ka ng kahit anong tanong tungkol sa dagat, sa isla, sa kahit anong may kinalaman sa barko.”

“Okay.” Tumango-tango si Haze. I like this game . “Paano kapag hindi nakasagot?”

Lath rubbed his palms against each other and grinned wickedly. “Kapag hindi mo nasagutan, doon papasok ang twist. Isang mali na sagot, katumbas n’on ay maghuhubad ng isang damit.”

Nope. I don’t like this game.

She glared at him. “Hmm, isa na naman ba ’to sa kamanyakan mo, Lath?”

Ngumisi ito. “Nope. This is educational.”

Malakas na tinampal niya ang balikat nito. “Educational ka riyan. Sabihin mo, inaatake ka na naman ng kamanyakan mo.”

Tumawa ito nang malakas, saka inilahad ang kamay sa kanya para makipagkamay. “Okay, shake my hand and we’ll start the game. Walang atrasan kapag nag-umpisa na.”

Humugot siya ng isang malalim na hininga. “Fine.” Nakipagkamay siya rito. “Let’s do this.”

Tumawa lang si Lath at kampanteng nagsalita. “Ikaw na ang maunang magtanong.”

Inungusan niya ito, saka nagtanong. “Kailan lumubog ang Titanic?”

Lath gave her a flat look. “Really, wifey? ’Yan talaga ang tanong mo? Ang dali.” He puffed his chest. “April 14, 1912. Hindi sila sure at may nagsasabing April 15 daw.”

Sinamangutan niya ito at inirapan. “Magtanong ka na.”

Malapad ang ngisi ng dumuho. “Ano ang pinakamataas na building sa Japan?”

Nagdilim ang mukha niya. “Walang paliparan sa Japan ang AirJem kung saan ako nagtatrabaho bilang stewardess.”

“So?”

She glared at him. “I’m not answering that! Hindi ko alam ’yon. I’d never been in Japan.”

Napailing-iling pa ang hudyo. He even tsked. “So sad,” sabi nito, ’tapos biglang ngumiti. “Hubad na.”

Nakasimangot na hinubad ni Haze ang blouse na suot. Nakangisi naman ang dumuho habang nakatingin sa mayayaman niyang dibdib.

“Huwag mo ngang tingnan ang katawan ko!” naiinis na sabi niya.

Tumawa lang si Lath. “Isn’t that the main purpose of this game, to see you naked?”

“So ’yon talaga ang main purpose ng larong ’to?” Pinandilatan niya ito. “Bastos ka talaga kahit kailan.”

Malakas na tumawa si Lath, saka nagsalita. “Tokyo Skytree, that’s the tallest building in Japan.”

Haze stuck out her tongue at Lath. “Ewan ko sa ’yo. Cheater ka.”

Lath just playfully wiggled his eyebrow. “Ikaw na ang magtanong.”

“Hmp.” Hinalungkat niya ang isip para kahit paano ay mahirapan ang loko-loko. “Okay, ahm, exact date kung kailan lumabas ang pinakaunang pelikula ng Pirates of the Caribbean at anong ang title n’on.”

Umiling-iling si Lath. “Wifey, ang dali ng tanong mo, I’m a fan of Pirates of the Caribbean .” Huminga ito nang malalim. “The first Pirates of the Caribbean is the Curse of the Black Pearl and it was release on July 9, 2013.”

Inungusan niya ito. “Malay ko bang fan ka n’on.”

Hindi nagsayang ng sandali si Lath, agad itong nagtanong. “What’s the farthest state of USA?”

She smirked cockily. “Easy. Hawaii.” Duh! Everyone knows it.

“ Na-ah .“ Umiling-iling si Lath. “Hubad ka na naman ng isang damit, wifey. The farthest state of USA as of now is Guam.”

Napanganga siya. “No way! Hawaii kaya.”

“Nope. It’s Guam.”

She huffed in annoyance. “Buwisit! Bakit hindi ko alam ’yon? Hawaii, eh.”

Tinawanan lang siya ni Lath habang hinuhubad niya ang pantalon na suot. Dalawang tanong na lang at kapag mali ang sagot niya, hubo’t hubad na siya.

“Your turn to ask,” Lath said.

Itinirik niya ang mga mata, saka nagtanong. “What’s the oldest port of the Philippines?”

Lath rolled his eyes. “Port of Manila also known as Manila Bay. It dates back to Spanish rule of the Philippines Islands. Maybe 9th to 12th centuries.”

Haze gaped at Lath. “Akala ko ba sa ibang bansa ka nag-aral? Bakit alam mo ’yon?”

“Wifey, kahit naman sa ibang bansa ako nag-aral, Filipino pa rin ako. It’s my duty to know my country.”

She was actually amazed. “That’s great.”

Ngumiti lang si Lath at nagtanong. “Okay since, oldest ang tinanong mo sa akin, ganoon din ang tanong ko.” Tumukhim ito. “What’s the first airport in Manila?”

Uy, alam niya ’yon at sigurado siya sa sagot niya. “Nielson Airport ang pinakaunang airport sa Pilipinas. And it was said na ang Pilipinas ang may pinakaunang international airport sa Asya, ewan kung totoo ’yon. And today, Nielson Airport slash Nielson Field is now Makati Central Business District and the runways are now Ayala Avenue and Paseo de Roxas.”

Lath seemed impressed. “Amazing. Ang alam ko lang ang pangalan pero ang history hindi.”

Nguniti si Haze. She was proud of herself. “Naging topic kasi ’yon namin noong college ako.”

Lath really looked impressed. At masaya siya, hindi niya alam kung bakit.

“Okay, my turn,” excited niyang sabi. “Anong isla sa Pilipinas na tinatawag nilang ‘born of fire’?”

Nagsalubong ang mga kilay ni Lath. Halatang nag-iisip ito nang mabuti. “Shit! I don’t know that.” He thought hard again. “Ahm, hint?”

Tinaasa niya ito ng kilay. “Hubad ng isang damit.”

Nayayamot na hinubad nito ang polong suot. “Ano ba ang sagot?”

“Camiguin,” nagmamalaki niyang sagot. “Sa ilalim kasi ng isla ay may mga active volcano raw.”

“Oh. Is that so?” Tumaas ang dalawang kilay nito. “Fine, give me the first two airline companies in the Philippines in 1937.” He had this evil smirk on his lips.

Shit! Isa lang ang alam niya, “Philippine Air Taxi Company. Iyon lang ang alam ko.” Napasimangot siya. “Nakalimutan ko ’yong isa.”

“Ah-ah, wifey, dapat dalawa.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at hinalungkat ang isip. Hindi niya maalala nang buo. Basta parang may Iloilo ’yon, eh. Argh!

She exhaled. “Hindi ko maalala ’yong isa.”

Lath grinned victoriously. “ Booyah , baby! It’s Iloilo-Negros Air Express Company.“ Tumingin ito sa dibdib niya. “Bye-bye, bra.”

Namumula ang pisngi na tinanggal ni Haze ang bra. Ang letseng lalaking ’to! Bakit ba ’yon pa ang tinanong?

Nang mahubad ang bra niya, tinakpan niya ang mayayamang dibdib para hindi mapagpiyestahan ng mga mata ni Lath. But the insolent brute, he pulled her hands away and looked at her breast.

At dahil nakaupo siya sa duyan at nakaluhod sa sahig si Lath, magkapantay lang ang ulo nito at dibdib niya.

Lumuhod ito at inilapit ang mukha sa mayayaman niyang dibdib. “Your breast is really nice.” He then, pinched her nipple, sending a wave of pleasure throughout her body.

“Lath.” Gusto niya itong sigawan pero idinaing niya ang pangalan nito.

Lath kissed the valley of her breasts. “Magtanong ka na.”

Napakurap-kurap siya. “Anong tanong?”

“The game, wifey.” He kissed her breast.

“Oh.” Napahawak siya sa balikat nito. “Ahm, seven wonders of nature… Philippines… oh…” He licked her nipples. “What… is… it?”

Lath quickly answered in between nipping and licking her nipple. “Puerto Princesa Underground River.” He sucked her right nipple. “Now, my turn…” He bit her nipple and sucked the sting away. “Wifey, what is love for you?”

Haze was already lost in the lust land. Ang tanging nasa isip lang niya ay ang masarap na ginagawa ni Lath sa mayayaman niyang dibdib.

“What is love, wifey?” he asked again in between his licks.

Napalunok siya at mahinang napahalinghing sa sarap. “Oh, lick me more.”

“Definitely.” Gumapang ang isa nitong kamay patungo sa gitnang bahagi ng mga hita niya. Ipinasok ang isang daliri sa gilid ng panty niya at tuloy-tuloy iyon sa paghimas sa hiyas niya na basa na.

“Love is…” Gumapang ang mga labi ni Lath patungo sa leeg niya at kinagat ang balat niya. “A short word…” He bit her skin again. “So very easy to spell…” Dumako ang mga labi nito sa gilid ng tainga niya at kinagat iyon. “But very difficult to define and so impossible to live without.” And his lips was hovering hers, halos wala nang distansiya ang mga labi nila. “Just like you, wifey, so impossible to live without.”

Parang tumigil sa pag-inog ang mundo ni Haze at napatitig siya sa lalaki. “Ano?”

Lath stared softly at her. “Believe me or not, wifey, hindi ko kakayanin kung iiwan mo ako, lalong-lalo na na ipinatikim mo sa akin ang pakiramdam na kasama ka at narito sa tabi ko.”

She didn’t want to leave either, but with Lath? Walang kasiguruhan ang lahat. At kahit pa aminin niya sa sarili na nahulog uli ang loob niya rito, naroon pa rin ang takot sa puso niya… takot na saktan siya nito at takot na iwan siya. That fear hugged her heart so tight, it was making her fight her feeling for him.

Hinaplos ni Lath ang pisngi niya. “Isang linggo na lang ang itatagal ng supplies at pagkain natin. Kapag bumalik tayo sa sibilisasyon, siguradong iiwan mo ako.” His eyes saddened. “Wifey, would it be too much kung hihilingin kong manatili ka sa tabi ko?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “But you promised to annul our marriage.”

Umawang ang mga labi nito na parang hindi makapaniwala, kapagkuwan ay itinikom ang bibig. His eyes are cold again and she hates it. Bago pa niya mamalayan ang ginawa, tumaas ang kamay niya at malakas na sinampal si Lath.

Lath’s eyes widened in shock. Lumipad ang kamay nito sa pisngi na sinampal niya. “What the…” He looked so stunned. “Ano’ng ginawa ko?”

Ikinuyom niya ang kamay. “You’re doing it again. Your eyers were cold. I don’t like it.”

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Ano?”

“Napakalamig ng tingin mo sa akin, hindi ko ’yon gusto.” Masuyo niyang hinaplos ang pisngi na sinampal. “I’m sorry. Gusto ko lang mawala ang lamig sa mga mata mo. Masakit ba?”

Mahina itong tumawa. “Yes. It hurts.” Bumalik na ang emosyon sa mga mata nito.

“Sorry.” She kissed his cheek that she slapped.

Biglang humarap sa kanya si Lath at sinakop ang mga labi niya. He deepened the kiss and then pulled away.

“Stay. Kahit isang buwan lang.” His eyes were sad.

Umiling siya. “I can’t.”

“Why?”

“Kasi nakakatakot na makasama ka. Lath, takot akong may maramdaman uli sa ’yo. You hurt me once and the pain killed my heart. Hindi ko na hahayaang saktan mo uli ako. You’re hazardous to my heart, Lath. I don’t want to feel that unbearable pain anymore. Hindi ko na kakayanin. At kapag manatili ako sa tabi mo ng isa pang buwan, that would…” She bit her lower lip. “I don’t want to stay.”

His eyes saddened more. “Please, Haze, just one month.”

Umiling siya. “You promised.”

BUMAGSAK ANG MGA BALIKAT ni Lath habang nakatitig sa magandang mukha ni Haze. He thought he could change her decision in leaving him for good. Dapat na siyang sumuko kasi wala namang patutunguhan ang nararamdaman niya.

Pero hindi sumusuko ang isang Lath Coleman. May isang linggo pa siya bago maubos ang pagkain nila. May isang linggo pa siya para baguhin ang desisyon nito.

He would do everything… everything to keep Haze.

Hinawakan niya sa baywang ang babae at mapusok itong hinalikan sa mga labi, saka mabilis na hinubad ang natitira nitong saplot sa katawan. No foreplay and all that. He just plunged inside of Haze and thrust harder and harder.

There was only one thing to do so Haze wouldn’t leave his side—impregnate her. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

NAGISING SI HAZE na parang hinahalukay ang tiyan niya. Mabilis siyang bumangon at tumakbo papasok sa banyo kung saan siya nagduduwal sa lababo.

Shit! May nakain ba siyang hindi maganda kagabi?

Nang maramdamang kumalma na ang tiyan niya, nagmumog siya, saka bumalik sa kama. Lath was already awake and looking worriedly at her.

“Wifey, you okay?” tanong nito, saka lumapit sa kanya.

Katulad niya, wala rin itong saplot at kitang-kita niya ang gising na gising nitong pagkalalaki. She gulped at the size. They made love last night and fell asleep afterwards, kaya nakalimutan na nilang magdamit. Palagi ’yong nangyayari gabi-gabi. At dapat masanay na siya sa sukat ng pagkalalaki nito. She had been enjoying his manhood for weeks now.

Tumango siya at nag-iwas ng tingin sa nag-uumigting nitong pagkalalaki. “Okay lang ako.”

“Good.” He kissed her neck and bit the skin. “I want you, wifey.”

Bahagya niya itong itinulak. “Lath, please, not now. Wala ako sa mood.”

Agad namang tumigil ang lalaki sa ginagawa, saka tumingin sa mga mata niya. “May sakit ka ba? Do you want anything for breakfast?”

Actually, yes, she wanted something for breakfast. She craved for it actually.

“Gusto ko ng pinya na dalawa lang ang mata,” sabi niya.

Lumuwa ang mga mata ni Lath at napanganga. “A freaking what?”

“Pinya na dalawa lang ang mata,” ulit niya.

Lath was still gaping, dumbfounded.

Nagkibit-balikat lang siya. “’Yan ang gusto kong kainin ngayon.” Bumalik siya sa kama para mahiga. “Hanapan mo ako or else tigang ka hanggang bukas.”

Bumukas ang pinto at sumara. Ipinikit naman ni Haze ang mga mata. Sana paggising niya, may pinya na.

LATH DIDN’T KNOW what to do as he put on his clothes. Saan naman kaya siya makakahanap ng pinya na dalawa lang ang mata.

What the fuck!

Kinuha niya ang cell phone na basa bulsa ng pantalong suot, saka lumabas ng kuwarto. He needed to call someone and consult if such pineapple existed.

Damn it!

Tinawagan niya ang kaibigan niyang may pinakamalaking farm sa buong Pilipinas. He exported fruits and vegetable throughout Asia.

After five rings, the dimwit finally picked up.

“This is Hunt Baltazar, how may I fucking help you?” he asked, grumpy as ever.

Lath snickered. “May tanong ako.”

“Sino ’to?” tanong ni Hunt sa kabilang linya. “Sino ka sa dalawang Coleman?”

“I’m hurt.” He feigned a hurt in his voice. “Hindi naka-save ang number ko sa cell phone mo? You broke my heart, Hunt.”

“Fuck you. This number is saved under Coleman Idiot. Nakalimutan ko kung kaninong number ’to. Kasi may naka-save din sa aking Coleman Moron.”

Napailing-iling na lang siya. “This is Lath you piece of shit.” Ngumiti siya kapagkuwan. “Anyway, may tanong ako.”

“Fire away, dimwit.”

“May pinya ka ba riyan na dalawa lang ang mata?”

Isang napakahabang katahimikan ang namagitan sa kanila ni Hunt bago ito nagsalita.

“Lath, ako ba talaga pinaglololoko mo? Baliw! Walang pinyang dalawa lang ang mata.”

Sabi na, eh! “Okay, just deliver some pineapples to me. Nasa Black Pearl Yacht ako.” Ibinigay niya rito ang coordinates niya para matukoy nito ang kinaroroonan niya.

“How many?”

“Dalawa lang.”

“So…” Hunt sighed heavily, like talking to him was draining the shit out of him. “Let me get this straight. Gusto mong gamitin ko ang helicopter ko para ihatid diyan sa ’yo ang dalawang pirasong pinya? I say, you’re losing my mind, Lath. Hindi ko sasayangin ang fuel ng helicopter ko para sa kabaliwan mo.”

“I’ll pay for the fuel—”

“Kung sinabi mo agad, eh, di, on the way na sana ako,” sansala nito sa iba niyang sasabihin. “I’ll be there.”

Nawala ang kausap sa kabilang linya.

Agad na nagtungo si Lath sa top deck at doon hinintay si Hunt. Minutes later, he heard a helicopter closing in. Sa halip na lumapag ang helicopter sa dagat, ibinaba nito ng dalawang pinya gamit ang net. Nang mapasakamay niya iyon, agad na umalis ang helicopter.

Then his phone rang. It was Hunt. Sinagot niya ang tawag.

“Yes?”

“Fifty thousand, Lath.”

Nalukot ang mukha niya. “Twenty-five thousand bawat isa?”

“Gago. Mahal ang gasolina.” Iyon lang at pinatay nito ang tawag.

Lath sighed. Fifty thousand for two pieces of pineapple. This is so unheard of.

Ibinalik niya ang cell phone sa bulsa, saka nagmamadaling nagtungo sa kusina para balatan ang pinya. Hiniwa-hiwa iyon, saka inilagay sa pinggan at dinala sa kuwarto nila ni Haze.

Nang makapasok siya kuwarto, tulog pa ang asawa.

“Hey, wifey, wakey-wakey .” Inilapag niya ang pinggan sa maliit na mesa na katabi ng kama. “Nandito na ang pinya na gusto mo.”

Thankfully, Haze stirred on her sleep and awakened. Kinusot nito ang mga mata at nalukot ang mukha. “Anong amoy ’yan? Ang lansa naman.”

Tumaas ang kilay niya. “Wifey, ’yong pinya ’to.”

Tumingin ito sa pinya na nasa mesa at mas nalukot ang mukha. “Iyan ba ang hiningi kong pinya?”

“Yes.”

“Bakit ang lansa ng amoy?”

Napapantastikuhang napatitig siya sa asawa. “Kailan pa naging malansa ang pinya?”

“Dalawa lang ba ang mata ng pinyang ’yan?” she asked, annoyed.

Why on earth is she annoyed?!

“Ahm…” Napakamot siya ng batok. “Ahm, no.”

Inirapan siya nito. “Ayoko niyan. Itapon mo ’yan sa dagat. Gusto ko ng kambal na strawberry. ’Yong parang sa Forevermore na teleserye. ’Tapos gusto ko sa La Presa rin makukuha. Gisingin mo na lang ako kapag nakahanap ka na.” Bumalik ito sa pagtulog.

Samantalang siya ay nakaawang lang ang mga labi habang hindi makapaniwalang nakatingin dito.

Fifty thousand for two pineapples and she wouldn’t even eat it? Itinikom niya ang bibig, saka kinuha ang pinggan na may lamang pineapple at dinala sa kusina.

As he ate ten slices of pineapple, tinawagan uli niya si Hunt.

“Ano na naman ang kailangan mo?” naiiritang tanong nito.

“Kambal na strawberry,” he said in a flat voice.

“Hmm, I actually have those,” sabi ni Hunt. “Pero nasa Baguio at inuunahan na kita, hindi ako puwedeng pumunta do’n para kunin lang ang letseng strawberry na ’yon.”

Lath cursed. Kailangan niyang ibigay lahat ng gusto ni Haze para kahit paano ay magbago ang isip nito at hindi na siya iwan. Iyon lang ang naiisip niyang paraan.

“This is the address of my farm in Baguio.” Ibinigay nito sa kanya ang exact address. “Send someone to get it. Tatawagan ko na lang ang caretaker ko ro’n na ibigay sa kung sino man ang ipapadala mo ro’n.”

“Thanks.”

“Anytime, dimwit.”

Nang mawala sa kabilang linya si Hunt, tinawagan naman niya ang pinsan niyang si Phoenix Martinez. A real-life Toni Stark except the Iron Man part.

“Couz, how are yah ?” tanong agad ni Phoenix sa kanya.

“Nix, can you do me a favor?”

Si Phoenix ang uri ng tao na mahilig tumulong sa iba. This favor was a piece of cake for him.

“Anything,” tugon nito.

He grinned. “Puwede mo bang kunin ang kambal na strawberry sa farm ni Hunt Baltazar?” Ibinigay niya ang eksaktong address ng farm ni Hunt. “Then bring it to me.” Ibinigay niya rito ang coordinates niya para madali siya nitong mahanap. “I’m in my yacht.”

“Copy. I’ll be there in less than an hour,” sabi ni Phoenix at pinatay ang tawag.

Bumuga ng marahas na hangin si Lath at umupo sa island counter. Damn! Mukhang ang dami niyang babayaran pag-uwi niya.

“Lath?”

His eyes snapped at Haze. Nakahawak ito sa hamba ng pinto ng kusina, maputla ang mukha. She looked as white as paper.

Dread consumed him. Oh, God! No!

“Baby?” Nanlamig ang buong katawan niya sa sobrang pag-aalala sa kalagayan nito. “Ayos ka lang, baby?” malambing ang boses na tanong niya. “May masakit ba sa ’yo?”

“Lath…” Sinapo ng isang kamay nito ang ulo. “Nahihi… lo… a-ako.” Bigla na lang nanghina ang mga tuhod nito.

“Haze!” Agad siyang lumapit dito at niyakap nang bigla na lang itong natumba. “Fuck! No!”

Mabilis niyang pinangko si Haze, saka dinala sa kuwarto. He was cursing again and again as he put her to bed. Nanginginig ang kamay na tinawagan niya si Ymar.

“Stroam, please, help me, my wife… fuck!” He was panicking and trembling. “Fuck, Ymar! Nahimatay ang asawa ko.”

“Don’t panic, Coleman. Just relax,” Ymar said in a soothing voice. “Baka nahimatay siya dahil sa init, pagod o kaya naman kulang sa tubig ang katawan niya.”

Nakahinga siya nang maluwag nang hindi nito sinabi na baka malala ang karamdaman ng asawa niya. “Pagod? Yeah, I think I definitely tired her.”

Mahinang tumawa si Ymar. “TMI, Lath. So TMI.” He tsked. “Anyway, pagpahingahin mo lang siya at painumin ng maraming tubig.”

“Thanks, man.”

“Welcome.”

Pinatay ni Lath ang tawag at napatitig kay Haze na mahimbing na natutulog. Napagod ba talaga niya ito nang husto para mahimatay ito? Fuck.

This was his entire fault. Sa kagustuhan niyang mabuntis ito, hindi niya inisip ang magiging kalagayan nito, hindi niya maiisip na mapapagod ito.

Umupo siya sa gilid ng kama, saka hinaplos ang pisngi nito. “I’m sorry, wifey. Hindi ko gustong mangyari ’to sa ’yo.” Huminga siya nang malalim. “Rest, wifey. Nandito lang ako.”

Hinalikan niya sa noo si Haze, saka umalis ng kuwarto. Pinalipas niya ang oras sa paglilinis at pagsubok na magluto ng ulam na magugustuhan ng asawa niya.

Nasa sala siya naglilinis nang may nagsalita sa likuran niya.

“If this is what marriage looks like, I’m not gonna marry anyone.”

Mabilis siyang napalingon at napangiti nang makita si Phoenix.

“Nix.” He gave him a man hug. “Kumusta? Hindi ko narinig ang pagdating mo, ano’ng sinakyan mo?”

“Halika sa top deck at alamin mo,” sabi ni Phoenix at nauna nang umakyat sa ’taas.

Lath sighed and went to top deck. Namilog ang mga mata niya nang makita ang mas malaking yate na nakatigil sa tabi ng yate niya. It doubled the size of his yacht and he knew too well who was the owner of Titus Revenge—the yacht beside his.

Napatitig si Lath sa lalaking nakatayo sa gilid ng yate at may hawak na bote ng brandy.

Titus Morgan, the jackass half Filipino-half Arab who owned an oil company in Dubai. But Titus didn’t look like a filthy rich businessman. Black faded jeans and blue hooded jacket. Balak yata nitong gayahin si Jack Frost.

At sa pagkakaalam ni Lath, matalik na magkaibigan sina Phoenix at Titus kaya nga naging kaibigan din nila ito ni Lash.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” pasigaw na tanong niya kay Titus. “And what the fuck did you do to your hair?”

Natatawang ginulo ni Titus ang sariling buhok. “I figured I’ll be more handsome in white silver hair.”

Dumako naman ang tingin niya kay Phoenix. “And you think red hair will suit you too.”

Nix chuckled. “Tama naman ako. I am handsome in red hair.” May iniabot ito sa kanyang maliit na basket. “Ang laman niyan ay kambal na strawberry. Sabi noong lalaki sa farm, mahal daw ’yan. Anyway, maghe-helicopter sana ako kaya lang nakita kong pakalat-kalat itong Titus Revenge kaya naman inilapag ko na lang ang helicopter ko sa yate at kay Titus na lang ako nakisakay. Took you by surprise, does it?”

Lath rolled his eyes after accepting the basket. “Magsialis na nga kayo.”

Natatawang tinapik ni Nix ang balikat niya. “Anyway, Lath, happy honeymoon.”

Itinaas ni Titus sa ere ang brandy na hawak. “Congratulations! Walang forever!”

“Lasing ba yang kaibigan mo?” tanong niya kay Nix na naghahanda nang tumawid patungo sa yate ni Titus gamit ang mahaba at malapad na kahoy.

“ Nah , bitter lang talaga siya,“ natatawang sabi ni Nix, saka tuluyan nang tumulay sa kahoy.

Kumaway siya ng papalayo na ang yate, habang si Titus naman ay binigyan siya ng “fuck you” salute. Naiiling na natatawang bumalik siya sa loob ng yate at ipinagpatuloy ang paglilinis.

NANG MAGISING si Haze, medyo magaan na ang pakiramdam niya. Bumangon siya at nagtungo sa banyo para maligo, pagkatapos ay lumabas ng kuwarto para hanapin si Lath.

She found him in the kitchen, preparing their meal. The scene made her heart skip a beat. Panay ang ayos nito sa pinggan kahit maayos na, ’tapos aayusin naman ang pagkakalagay ng baso kapag sa tingin nito ay hindi tama.

Lath was mumbling, “Hindi ’to magugustuhan ni Haze and he would change it.”

Napailing-iling siya pero natutunaw ang puso niya sa kilig.

“Hey,” kuha niya sa atensiyon nito.

Napatalon sa gulat si Lath, saka tumingin sa gawi niya. Agad na ngumiti ito nang makita siya. “Hey, wifey. Ayos na ang pakiramdam mo?”

Tumango siya. “Yes.”

May kinuha ito sa ref ay itinago ’yon sa likod, pagkatapos ay lumapit sa kanya at inilabas ang itinatago.

“Sana kainin mo na ’to,” sabi nito nang buksan ang kamay at bumulaga sa kanya ang kambal na strawberry.

Napasinghap si Haze at mabilis na kinuha ang strawberry, saka mabilis na kinain ’yon.

“Hmm…” she moaned. “Ang sarap.” She kept on moaning as she ate. And then she embraced Lath so tight. “Salamat nang marami, Lath. Hindi ko akalain na talagang ibibigay mo ang gusto ko.”

He hugged her back, the same tightness. “I’ll do anything for you, wifey. Anything.”

Her heart melted again. “Thank you.”

“Welcome, baby.” He kissed her temple. “Ikaw pa, malakas ka yata sa puso ko.”

Mas bumilis pa lalo ang tibok ng puso niya sa sinabi nito. Ano ba ang pinagsasasabi nito?

Kumawala siya sa pagkakayakap ni Lath at sabay silang dalawang umupo sa silya ng hapagkainan at tahimik na kumain. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

HINDI NA MABILANG ni Haze kung ilang beses na siyang inangkin ni Lath. Basta ang alam niya, maraming beses na at lahat ’yon ay wala siyang pagtutol na naramdaman.

Halos magtatatlong linggo na sila sa yate at paubos na rin ang pagkain nila. One more week, and she could finally return home.

Dapat ang inaalala niya ay kung paano pipigilan ang mas lumalalim niyang nararamdaman para kay Lath, pero hindi, iba ang inaalala niya.

Huminga siya nang malalim. She needed to know and make sure that her assumption was correct. Baka mali lang siya, baka naguguluhan lang siya. Hindi rin nakakatulong sa pag-aalala niya ang palagi niyang pagduduwal nitong nakaraang dalawang araw at wala naman siyang ganang kumain.

“Lath?” tawag niya sa pangalan ng lalaking nakahiga sa recliner na nasa tabi niya.

Dahil wala silang magawa, napagdesisyon nilang magbilad sa araw. It was just eight in the morning. Maaga kasi nilang natapos ang routine nila ni Lath sa umaga—wake up, have sex and cook. Ang nilutong nilang agahan ay nasa maliit na table na pinapagitnaan ng recliner nila ni Lath.

“Hmm?” Tinanggal nito ang sunglasses na suot, saka bumaling sa kanya.

“Ahm…” Bumaling siya rito. “Anong petsa na ngayon?”

Inabot nito ang cell phone na inilapag lang sa sahig, saka binuksan ang calendar. “It’s 27th.”

Umawang ang mga labi ni Haze. No! Baka hindi tama ang bilang niya. But… oh, God.

Umayos siya ng upo, saka inabot ang kape. Akmang sisimsim siya nang maramdaman ang pamilyar na paghalukay ng tiyan niya. The coffee smelled gross!

Shit! Mabilis niyang ibinalik sa mesa ang tasa, saka patakbong tinungo ang gilid ng yate at sumuka. Mabilis namang dumalo agad si Lath at hinagod ang likod niya.

“What’s gotten into you?” may pag-aalalang tanong nito. “May nakain ka bang hindi maganda?”

She vomited again. “W-water.”

“Wait.” Mabilis na umalis sa tabi niya si Lath at nang bumalik ay may dala nang isang basong tubig. “Heto na.”

Inimumog niya ang tubig, saka umupo sa sahig at napatitig kay Lath na halata ang pag-aalala sa guwapong mukha.

“Ayos ka lang?”

Pilit siyang tumango. “Yeah.”

He was still worried even after she said yes. “Sigurado ka ba na ayos ka lang?”

Tumango uli si Haze. “Oo.” Tumayo siya, saka bumalik sa recliner. Ganoon din ang ginawa ni Lath.

Habang nakahiga ang lalaki sa recliner, pinakatitigan niya ito nang matiim. It seemed that she was right. Noong isang araw pa niya iyon inaalala.

Hindi katulad ng ibang babae, fix ang date ng menstruation niya. At dapat dinatnan na siya noong 25th. Pero 27th na ngayon, dalawang araw na ang nakakaraan, wala pa rin. Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Her menstruation never missed the exact date. Palaging eksakto ang petsa kung kailan siya dadatnan ng dalaw.

Holy shit! I can’t be pregnant!

Bumuga si Haze ng malalim na hininga. Hindi pa naman siya sigurado. Haka-haka lang niya ’yon. Wakang kasiguruhan. Bakit naman kasi ang gaga niya? Bakit hindi niya naisip na gumamit ng proteksiyon?

Good God. She couldn’t be pregnant!

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Kung buntis nga siya, matatanggap kaya ’yon ni Lath? Paninindigan ba nito? God! Lath was a sought-after bachelor. Beautiful women chased after him. Sino ba siya para makipagkumpetensiya sa mga kababaihang ’yon? They were more beautiful, graceful, rich and elegant than her. Ano ang laban niya ro’n?

Pero hindi naman sigurado na buntis siya.

Maghihintay pa siya ng ilang araw para makasiguro. Kapag nakauwi na sila ni Lath at hindi pa rin siya dinadatnan, magpapa-check up na siya.

Haze sighed and laid on the recliner. Nakaka-stress ang mag-isip.

“Wifey?”

Bumaling siya kay Lath na nakatingin sa kanya. “Ano?”

“Mag-agahan ka na,” sabi nito.

“Ayoko.”

“Gusto mo subuan kita?” naglalambing na sabi nito.

Napangiti siya. “Talaga? Susubuan mo ako?”

“Oo.” Umalis ito sa kinahihigaan, saka umupo sa paanan ng recliner na inookupa niya. “Ano’ng gusto mong kainin?”

Nagkibit-balikat siya at sinabi ang unang pumasok sa isip niya na gustong kainin. “Fish.”

Nag-isang linya ang kilay ni Lath. “Isda?”

“Oo.” Bumangon si Haze mula sa pagkakahiga sa recliner, saka naglalambing na yumakap sa baywang ng lalaki. “Gusto ko ng sariwang isda. Can you give me that?”

“Of course,” mabilis na sagot ni Lath. “Ilang isda ang gusto mo? Manghuhuli tayo.”

“Ahm…” Itinaas niya ang tatlong daliri. “Three. ’Tapos prituhin mo, ha? ’Yon ang gusto kong hapunan.” Nanunubig na ang mga bagang niya.

“Okay.” Hinalikan siya nito sa mga labi. “Dito ka lang, mag-agahan ka na at mamimingwit ako ng isa ro’n sa lower deck. Okay?”

Nakangiti siyang tumango. “Sige. Bilisan mo, ha?”

“Yep,” he said, popping “p” in the end.

Hinalikan uli siya nito sa mga labi bago umalis patungong lower deck. Samantalang siya, sa halip na mag-agahan, nahiga siya sa recliner at ipinikit ang mga mata.

She felt like sleeping, so she did.

Hindi alam ni Haze kung ilang oras siyang nakatulog, basta nang magising siya ay masakit na sa balat ang sikat ng araw. Mabilis siyang umalis sa top deck at pumasok sa sala. Dumako ang tingin niya sa orasan na nakasabit sa dingding.

Eleven o’clock.

Nagtungo siya sa kusina sa isiping nagluluto na si Lath pero ni anino nito ay hindi niya nakita.

“Nasaan kaya ’yon?” nagtatakang tanong niya sa sarili, saka pumunta sa lower deck.

Nagsalubong ang mga kilay niya nang makita si Lath na madilim ang mukha habang namimingwit pa rin.

“Lath? Ayos ka lang?”

Mabilis itong bumaling sa kanya, saka napasimangot. “Dalawa pa lang ang nahuhuli ko. God! It’s been three hours!” he exclaimed.

Pinigilan niya ang sarili na hindi ito tawanan. He looked crushed. And true to his word, dalawa lang ang laman ng plangganita nito.

“Okay na ’yan. Tig-isa tayo,” nakangiting sabi niya para hindi ito maging grumpy. “Lutuin mo na.”

“Okay.” Naiinis na itinapon nito ang pamingwit, saka nakangiting bumaling sa kanya. “I’ll fry it. Dito ka lang sa duyan. Let me cook it for you, para may magawa naman akong tama sa ’yo.”

That melted her insides. “Aww…” She blushed. “Thanks.”

He grinned at her. “Siyempre, para sa ’yo. Ikaw pa, malakas ka sa akin, eh.” Kinindatan siya nito bago umalis sa lower deck para magluto.

Naiwang kinikilig si Haze. Yes, Lath was wicked, but that cunning man was also sweet.

Umupo siya sa duyan tulad ng sabi ni Lath, saka hinintay na sunduin siya nito para kumain na sila.

It took him an hour to came back to get her.

“Hey.” Bigla siya nitong pinangko na ikinagulat niya at napasinghap.

“Lath!”

Tumawa lang ito. “Let’s eat, wifey.”

Masayang binuhat siya ni Lath patungong kusina, saka pinaupo siya sa silya. Nakahain na ang pagkain sa mesa.

“Eat up, wifey.” Nilagyan nito ng kanin ang pinggan niya. “Magpakabusog ka. Niluto ko ’yan.”

Natatawang tiningnan niya ang isda. “Bakit sunog?”

Nag-iwas ito ng tingin na para bang nahihiya. “Ahm, kasi, akala ko hindi pa luto, ’tapos biglang nasunog.”

Mahina siyang natawa, saka humiwa ng kaunting parte ng isda at isinubo iyon. The moment she tasted the fish, her stomach churned.

Mabilis siyang tumayo, saka tumakbo patungong lababo at doon nagduduwal. At dahil nasa gilid ng lababo ang kawali na ginamit ni Lath sa pagpiprito, lalo siyang sumuka.

Nasa likod niya si Lath at hinahagod ang likod niya. “Shit, wifey, ano ba ang nangyayari sa ’yo? May sakit ka ba?”

Mabilis siyang umuling. “Ayos lang ako.”

“No, you’re not okay,” mariing sabi ni Lath. “Uuwi na tayo.”

Napanganga siyang bumaling dito. “Ano?”

“Iuuwi na kita. Hindi ko kayang makita kang ganito. I’m worried sick.” Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok niya na tumatabing sa mukha niya. “Wait here. I’ll maneuvered the yacht towards the port.”

Naiwan siyang nakanganga sa papalayong bulto ni Lath. Kapagkuwan ay bigla siyang napahawak sa gilid ng lababo nang maramdaman niyang gumagalaw na ang yate.

For the first time in three weeks, the yacht freaking moved.

HOURS LATER, Haze found herself in the hospital bed, Lath was on her side. Nakaukit sa mukha nito ang labis na pag-aalala. Hindi siya makapaniwalang idinaong nga nito ang yate dahil lang sa nagduduwal siya.

Kung alam lang niya na kailangan lang niyang magsuka, ginawa na niya noon pa. But she never once thought that Lath would actually return her to land just because she was sick.

“Masama ba ang pakiramdam mo?” tanong ni Lath sa kanya habang hawak ang kamay niya.

Pinisil niya ang kamay nito. “I’m fine.”

Gusto niyang mawala ang pag-aalala sa mukha nito. There was nothing to worry about.

“Are you sure?” paniniguro nito, saka hinalikan ang likod ng kamay niya. “Anyway, bakit ba tinanong ka pa ng doktor kung kailan ang menstruation mo? Sa tingin mo may sakit ka sa ovary? Do I need to call my friend who’s a good doctor in New York?”

Mabilis siyang umiling. “No need. Okay lang ako. Siguro part na ’yon ng interview nila.”

“Oh. Okay.” Hinalikan nito ang kamay niya. “Nag-aalala lang ako sa ’yo. Fuck it. I can’t risk your health just so you could be with me for a week.”

Lumamlam ang mga mata ni Haze. Siya talaga ang inisip ni Lath bago ang sarili. Why was he like this? Mas madaling magalit dito noong ugaling gago ang ipinapakita sa kanya. But in these past few weeks, she saw the best side of Lath Coleman. Charming, Strong, ready to learn something new to please her, dedicated sa negosyo, maalalahanin, gagawin ang mga bagay na hindi nito gawain para sa kanya, saka mahaba ang pasensiya.

That was what she liked most of his attitude. Sinigawan at minura na niya ito para iuwi siya pero hindi ito natinag. Pero nang makita siyang sumuka at nagduwal, walang pagdadalawang-isip na idinaong nito ang yate para dalhin siya sa ospital dahil sa labis na pag-aalala.

He was not perfect but he was amazing. Lalo pang lumalim ang nararamdaman niya para dito.

“Lath?”

“Yes, wifey?”

“Puwede mo ba akong ibili ng tubig? Medyo nanunuyo ang lalamunan ko,” sabi niya.

“Sure, wifey.” Hinalikan muna siya nito sa noo bago umalis ng hospital room niya. Hindi naman kailangang kumuha siya ng kuwarto pero hindi niya napigilan si Lath. OA kasi ’to, eh.

Minutes later, bumukas ang pinto. Sa isiping si Lath ’yon, ngumiti siya pero agad din namang nawala ang ngiti niya nang makitang isa iyong babae na naka-nurse uniform at medyo may edad na.

“Excuse me, narito na ang result ng laboratories,” sabi ng nurse.

Tumango siya. “Ano ang result?”

Hinanda na niya ang sarili sa maririnig. Mabuti na lang ay wala roon si Lath para marinig ang sasabihin ng nurse.

“Ma’am, wala ho kayong sakit katulad ng sabi ng kasama n’yo kanina. According po sa lab results, you are pregnant.”

Nanatiling tikom ang bibig ni Haze sa narinig. Sabi na nga ba niya at buntis siya. Shit! Ano ang gagawin niya ngayon? Papanagutan ba iyon ni Lath?

Huminga siya nang malalim. “Thanks. Puwede bang sa ating dalawa lang muna ang resulta ng laboratory? Ayokong malaman ’to ng kasama ko.”

Tumango ang nurse. “Yes, Ma’am,” sabi nito, saka umalis ng kuwarto niya.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi, saka sinapo ang tiyan. “God, ano’ng gagawin ko sa ’yo?”

Napaigtad bigla si Haze nang bumukas ang pinto ng kuwarto at pumasok doon si Lath. Nakangiti ito nang malapad.

“Hey, wifey.” Lumapit ito sa kanya, saka may ibinigay na mineral water. “Uminom ka na.”

Pilit siyang ngumiti. “Thanks.”

“Welcome.”

Binuksan niya ang lalagyan ng mineral water, saka uminom, pagkatapos ay ibinalik niya ang takip. Bumaling siya kay Lath at lakas na loob na nagsalita.

“Gusto ko nang umuwi sa condo ko. Hindi mo na ako kailangan pang samahan.” Kailangan niyang mag-isip. “Please, Lath, hayaan mo na ako.”

Lath didn’t move, he just stared at her, shocked. “W-what?” Hindi ito makapaniwala habang nakatingin sa kanya. “Haze, you’re sick and—”

“Wala akong sakit. UTI lang ’yon at hindi malubha. I just want to go home and stay away from you as soon as possible.”

Umawang ang mga labi nito at puno ng kaguluhan at pagtataka ang mukha. His emotion was on show on his face.

Gusto niyang manatili sa tabi nito pero kailangan niyang mag-isip nang mabuti kung ano ang tamang gawin sa sitwasyon niya. She never planned or intended to get pregnant. Mapapanindigan ba niya iyong dinadala niya?

God! Please, help me decide what to do.

Umalis siya sa kama at nagpaalam kay Lath na hindi pa rin makagalaw sa kinauupuan. He still looked shock.

“Uuwi na ako,” sabi niya at pinilit na ngumiti. “Ingat ka.”

Nang hindi nagsalita si Lath, naglakad siya palabas ng kuwarto.

Lath didn’t stop her like she thought he would. He just sat there, looking stunned and lost.

Hanggang sa makalabas si Haze ng ospital at makasakay ng taxi na maghahatid sa kanya sa condo niya, si Lath pa rin ang laman ng isip niya.

Ano’ng gagawin ko ngayon?

PARANG ROBOT si Lath na nagbayad sa bill ni Haze sa ospital at bumalik sa yate niya. Tanging si Haze lang ang laman ng isip niya, hindi siya makapaniwalang iniwan siya nito.

He thought they have something… he really thought that she was starting to like him, that she was starting to feel something for him, pero mali pala siya. Pinapakisamahan lang ba siya nito?

Ipinatong niya ang siko sa railing ng yate at tumingin sa karagatan. The sea didn’t hold the same peacefulness it had before, wala na iyong epekto sa kanya.

Bumuga siya ng marahas na hangin habang inaalala ang pinagsamahan nila ni Haze sa yate. His heart tightened in so much pain. Para iyong hinihiwa ng ilang milyong beses.

Mapakla siyang natawa nang maramdamang may dumaloy na mainit na likido sa pisngi niya. He blew a loud strangled breath.

“Fuck it!” Tinuyo niya ang nabasang pisngi. “Bakit ba mahal na mahal ko ang babaeng ’yon?”

Pinapakalma niya ang sarili nang marinig na nag-ingay ang cell phone niya. Kinuha niya iyon sa kanyang bulsa, saka sinagot ang tawag.

Ang kakambal niya ang tumatawag.

“Hey, brother-mine,” masayang bati niya kahit parang pinipilipit sa sakit ang puso niya. “Kumusta?”

“I’m brokenhearted,” sabi ni Lash at mapaklang natawa. “Hindi ko akalain na darating ang araw na sasabihin ko ’yon. Fuck, Lath, it hurts like fucking hell.”

Well, you’re not the only one. Pero hindi niya sasabihin iyon sa kakambal. Malaki na ang problema nito sa pag-ibig, dadagdag pa siya.

Instead, Lath sighed and offered an advice. “Love really hurt, Lash. Kung hindi ’yan masakit, hindi iyan pag-ibig.” He sighed again, wala na ang saya sa boses niya. Mahirap magpanggap na masaya kung hindi naman. “Pasensiya na. Nang dahil sa akin nararanasan mo ’yan ngayon. If it wasn’t for my wicked plans, you wouldn’t—”

Lash had cut him off. “I wouldn’t experience the best three weeks of my life.”

Nagpakawala ng malalim na hininga si Lath. Yeah. Me too. “Brother-mine, just remember, if you and Nez are meant to be, God will find a way to keep you two together. Kung hindi naman kayo para sa isa’t isa, hmm, lumaklak ka na lang ng alak at magpakalasing ka. At kapag hindi pa rin nawala ang sakit sa unang araw na paglalasing mo, huwag kang mag-alala, sabay nating uubusin ang alak sa cruise ship at magpapakalasing tayong dalawa.”

’Yon ang gagawin niya. Magpapakalunod siya sa alak hanggang sa malasing siya at wala nang maramdaman.

Mahinang tumawa ang kakambal. “Thanks, man.”

“Hey, kakambal mo ako. That’s the least I could do.” Mahina siyang natawa. “And you know I’ll always be here for you.”

“Ang sweet naman ng kakambal ko,” tudyo ni Lash sa kanya.

“Oh, fuck off, Lash!” sigaw niya at pinatayan ito ng tawag.

Tamang-tama naman na tumawag si Lysander. Sinagot niya ang tawag ng kaibigan.

“Hey.” Lath would pretend that he was happy—at least, hanggang sa matapos ang tawag.

“It’s Lysander.”

“I know, dimwit. Bakit ka napatawag?” Don’t think of Haze. Pretend that you are fucking happy.

“Anyway, man, aalis na bukas si Nez. Baliw kasi iyong kakambal no. Pauwiin ba naman si Nez.” Lysander tsked. “Siguradong brokenhearted ’yon bukas. Anyway, want to visit your brother tomorrow?”

“Sure,” mabilis niyang pagpayag. “I’ll be there. May aasikasuhin lang ako. Tawagan mo na lang ang iba nating kaibigan kung sino ang gustong sumama.”

“Okay. Bye.”

“Bye.”

Natapos din sa wakas ang tawag at hindi na kailangang magpanggap ni Lath na masaya siya. Because every part of his body knew that he was hurting. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

PUMASOK SI HAZE kinabukasan sa AirJem Airlines. Wala naman siyang gagawin sa condo niya kundi ang humilata at i-stress ang isip kung ano ang gagawin niya ngayong may laman ang tiyan niya.

This morning, she vomited again and her body weakened a little. Her head was about to blow off.

Urgh!

“Girl, kumusta ka na?” Ang matinis agad na boses ni Thalia ang pumuno sa tainga niya nang makapasok sa locker room.

“I’m fine.” Binuksan niya ang locker at inilagay ang ilang gamit na dala. “Ikaw?”

“Huwag mo nang alamin ang tungkol sa akin.” Lumapit sa kanya si Thalia. “According sa tsismis, nagbakasyon ka sa ibang bansa bilang bonus sa iyo ng Big Boss. Ang daming nainggit sa ’yo, lalo na ang ibang head natin. At saka vacation with pay ka pa.”

She sighed in frustration. “Hindi ako nagbakasyon at lalong wala akong suweldo sa mga absents ko—”

“Why don’t you go to the manager’s office? Siya ang tanungin mo, siya ang nagsabi sa amin.”

Isinara ni Haze ang locker, saka huminga nang malalim. “Pupunta lang ako sa manager’s office.”

Lumabas siya ng locker room, saka nagtungo sa opisina ng manager. Kumatok muna siya sa pinto bago lumabas. Hindi na siya nagpaalam sa sekretarya kung puwedeng istorbuhin ang manager.

“Hi, Ma’am,” magalang niyang bati sa ginang. “Can I speak with you?”

“Of course, Miss Tito.” Iminuwestra nito ang kamay sa visitor’s chair. “Ano’ng kailangan mo?”

Umupo siya. “Magtatanong lang sana ako kung puwede kong makita ang file ng vacation leave ko? O kahit anong papel na magpapatunay na nagbakasyon ako sa ibang bansa nitong mga huling linggo na wala ako.”

“Of course.” Itinuro nito ang steel cabinet na nasa sulok ng opisina. “Hanapin mo sa pinakamataas na cabinet. Hanapin mo ang folder na nakapangalan sa ’yo, nandoon lahat ng files mo. Ikaw na ang kumuha, medyo abala ako, eh. Pakibalik din pagkatapos mo.”

“Salamat po.”

Agad niyang nilapitan ang cabinet at binuksan iyon, saka mabilis na hinanap ang folder na may pangalan niya.

Haze Tito

There it is! Mabilis niyang hinugot iyon palabas ng cabinet, saka binuksan ang folder.

Naroon pa ang TOR niya, resumé at application letter. Napangiti siya habang binabasa iyon uli. Naalala pa niya nang matanggap siya bilang isang stewardess, sobrang saya niya noon. It felt like she was on top of the world. Parang may nagawa siyang napakaimportante sa buhay niya.

Una siyang na-assign bilang stewardess sa isang branch ng AirJem sa isang probinsya. Ang hirap n’on kasi wala siyang kakilala. So she asked the management to reassign her in the AirJem Airlines main branch. Hindi na siya umasa na matatanggap ang request niya.

Pero dalawang araw lang, nakatanggap agad siya ng memo. It was her happiest day.

Haze flipped the pages in the folder and stopped. Nagsalubong ang mga kilay niya at nagtaka.

What is this letter?

Nanlalamig ang kamay na binasa niya ang nakasulat. It was a recommendation letter from Lath Coleman. He recommended her to be assigned in AirJem Airlines main branch. He was an investor with big account. Kaya naman pala madaling naaprubahan ang request niya noon.

Parang nanghina ang lahat ng buto niya sa katawan. The shock was radiating through her body.

Hindi siya makapaniwalang tumawa sa nabasa. Lath… Lath was the reason why she was reassigned. He recommended her!

What the hell?!

Inilapag ni Haze ang folder sa maliit na mesa na katabi ng steel cabinet at hinalungkat ang mga papeles na laman niyon. Bawat papeles na nababasa ay napapaawang na lang ang mga labi niya sa gulat. Palaging si Lath ang dahilan kung bakit na-approve ang request niya na maging isa sa stewardess na babiyahe sa labas ng bansa. And when she requested to be one of the stewardesses to fly outside Asia, Lath also recommended her! Nasapo niya ang bibig na nakaawang sa sobrang pagkabigla sa impormasyong ngayon pa lang niya nalalaman.

Oh, God. Lath never leave me alone, he was always with me.

Hindi ito nagpakita pero sobra-sobra ang ginawa nito.

At nang mabasa ni Haze ang papel na naglalaman ng vacation leave niya, pinirmahan iyon ng Big Boss at may recommendation din ni Lath Coleman. Even the vacation with pay was recommended by Lath and signed by Volkzki!

Mariin niyang ipinikit ang mga mata habang nagsi-sink in sa utak niya ang mga nalaman.

Ibinalik niya ang folder sa steel cabinet at inayos ang sarili bago humarap sa manager. “Thank you, Ma’am.”

“Welcome, Miss Tito.”

“I’ll take my leave now, Ma’am,” sabi niya, saka umalis ng opisina.

Mabilis siyang naglakad patungo sa locker room at kinuha ang cell phone. Mabuti na lang ay may emergency cell phone siyang nakatago sa locker. Nawawala kasi ang cell phone niya. Hinuha niya ang itinago ni Lath.

Tinawagan niya ang bangko kung saan siya nag-apply ng car loan.

“Hello, this is Muller’s Bank, how may I help you?” sabi ng boses babae sa kabilang linya.

“This is Haze Tito. Nag-apply ako ng car loan sa bangko n’yo. Gusto ko lang malaman kung may natanggap ba kayong recommendation para i-accept ang loan ko?”

“I’m sorry, Ma’am, it’s confidential—”

“Please, just give me a name,” pamimilit niya. “Pasasalamatan ko lang siya. I love my car, that’s why,” dagdag pa niya na puro kasinungalingan naman. “Wala naman pong masama ro’n, ’di ba? Kay Lath Coleman ba ang galing ang recommendation?”

The woman sighed. “Wait. I-check ko lang ang account n’yo.”

Malapad siyang napangiti. “Thank you so much.”

Natahimik ang kabilang linya ng dalawang minuto bago nagsalita uli ang babae.

“Ang ibinigay mo sa aming recommendation ay ang manager ng airlines na pinagtatrabahuhan mo but sadly, it wasn’t enough. And then ini-recommend ka ni Mr. Lath Coleman at pumirma siya ng kontrata sa amin na siya ang magbabayad kung hindi ka makakabayad. And it was enough for us to grant your loan.”

Bumilis ang tibok ng puso ni Haze. Oh, Lath… “Thank you.”

“You’re welcome, Ma’am.”

Pinatay niya ang tawag at tinawagan naman ang manager ng SB Condominium.

“This is Natalya Gulom, Mr. Herman’s secretary. How may I help you?” agad na bungad sa kanya ng sekretarya nang sagutin ang tawag niya.

“Hi, this is Haze Tito, one of SB Condominium occupants. Puwede ko bang makausap ang manager?”

“Just a minute, Ma’am.”

Nawala ito sa kabilang linya at pagkalipas ng ilang minuto, narinig niya uli ang boses ng isang lalaki na halatang may edad na.

“This is Mr. Herman. How may I assist you?”

Huminga siya nang malalim. “Good morning, I’m Haze Tito. Itatanong ko lang sana kung dumating ang recommendation ni Mr. Lath Coleman? Hiniling ko kasi sa kanya na tulungan akong makakuha ng unit sa SB Condominium. Gusto ko sana siyang pasalamatan.”

“Oh, yes. Hindi ko na kailangang i-check ang record,” he exclaimed. “I would always remember the name Haze Tito. Personal kasi akong binisita ni Mr. Lath Coleman isang araw pagkatapos mong mag-apply para bilhin ang isang unit. Actually, may nauna na sa ’yo pero dahil si Mr. Coleman ang nakiusap, sino ba ako para tanggihan ang isa sa mayayamang negosyante sa Asya? And he also paid the staff to always check your door if it’s lock and if you are home and safe.”

Napanganga siya at nanubig ang mga mata. “Thank you.” Hindi na niya hinintay ang sagot ng manager, pinatay niya ang tawag at napasandal sa pinakamalapit na dingding.

Oh, God… Lath… why are you doing this?

Huminga siya nang malalim, saka mabilis na umalis sa locker room dala ang bag at umuwi sa condo niya para mag-empake ng mga damit. She needed to see Lath. Kailangan niya itong makausap.

Pagkatapos mag-empake, gamit ang sariling kotse ay nagtungo siya sa AirJem Airlines. Nalaman niyang inihatid daw ng isang lalaki ang kotseng gamit niya sa garahe ng SB Condominium noong nakaraan nang hindi niya iyon kinuha sa parking lot ng Bachelor’s Bar—maybe it was one of Lath’s henchmen again.

Si Valerian Volkzki lang ang naiisip niyang tao na puwedeng pagtanungan kung nasaan si Lath o kung paano siya makakarating sa port na dinaungan ng yate ni Lath. Hindi niya alam ang daan patungo roon, wala siyang number ni Lath at sasabog na ang isip niya sa kakaisip kung paano makakausap ang lalaki.

Deretso ang lakad niya patungo sa opisina ni Mr. Volkzki nang makalabas ng elevator pero hinarangan siya ng isang lalaking medyo may edad na bago pa siya makarating sa pinto.

“Excuse me, but Mr. Volkzki is not around.”

Nagtagis ang mga bagang ni Haze sa sobrang iritasyon na nararamdaman. “Puwede mo ba siyang tawagan para sabihing may naghahanap sa kanyang babae na nagngangalang Haze Tito? Please parang awa mo na, importante ’to. Please.” Nagmakaawa siya sa lalaki. “Magtatanong lang ako kung alam niya kung nasaan ang lalaking mahal ko.”

Mukhang gumana ang pagmamakaawa niya dahil nagtungo ang lalaki sa mesa nito at may tinawagan sa telepono.

“Yes, Sir. Haze Tito raw ang pangalan at may itatanong siya sa inyo.” Tumango-tango ang lalaki, saka iniabot sa kanya ang telepono. “Magtanong ka na.”

Mabilis niyang tinanggap ang telepono at inilagay malapit sa tainga. “Please tell me where Lath is. Kailangan ko siyang makausap.”

Bumuntong-hininga ang nasa kabilang linya, saka nagsalita. “At bakit ko naman sasabihin sa ’yo?”

Nagtagis ang mga bagang niya. “Kasi kailangan ko siyang makausap tungkol sa nalaman ko ngayon lang at sigurado akong alam mo rin ’yon.”

“What do you mean?”

“I’m talking about the recommendations.”

“Oh.” Valerian blew a loud breath. “Nasa Baguio ngayon si Lath.” May ibinigay itong address sa kanya. “That’s Lysander Callahan’s townhouse. Kung balak mong pumunta, I suggest bukas na. May aasikasuhin pa kasi si Lath, eh.” And just like that, he ended the call.

Haze glared at the phone. “Ang bastos ng lalaking ’yon. Walang modo. Hindi man lang nagpaalam,” bulong niya, saka ibinalik sa lalaki ang telepono. “Salamat. Aalis na ako.”

“Good day, Ma’am,” sabi nito.

Tumango lang siya at umalis ng gusaling ’yon.

Hindi niya sinunod ang sinabi ni Valerian Volkzki. Gamit ang kotse niya, nagmaneho siya patungo sa Baguio. Kung bukas pa si Lath magiging available, dapat bukas mismo ay nasa Baguio na siya.

She really needed to talk to him.

MANY HOURS LATER, nakarating din si Haze sa Baguio. Nag-check in siya sa isang hotel at nagpahinga dahil napagod siya sa walang tigil na pagmamaneho.

Nang magising siya, gabi na. Nang tingnan niya ang orasang pambisig, hatinggabi na pala. Kaya ang ginawa niya, ipinikit niya uli ang mga mata, saka natulog.

When Haze woke up again, it was morning. She didn’t waste any minute. Agad siyang naligo, nag-check out, sumakay sa kotse niya, saka nagtungo sa address na ibinigay ni Valerian Volkzki.

It took her thirty minutes to get to the address. Nakabukas ang gate kaya madali siyang nakapasok.

Ipinarada niya ang sasakyan sa tabi ng isang itim na Audi at lumabas.

Napatitig si Haze sa hindi masyadong kalakihang townhouse pero matatawag namang pangmayaman. Magara iyong tingnan sa labas, pero nasisiguro niyang mas magara iyon sa loob.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi, saka humugot ng isang malalim na hininga bago naglakad palapit sa pinto ng townhouse at kumatok.

Seconds later, the door opened showing a very handsome man with violet eyes.

Inihanda ni Haze ang sarili para sa mabilis na pagtibok ng puso niya pero wala. Walang siyang maramdaman.

“Sino ka?” His voice was deep and sexy. “Teka lang.” His eyes narrowed on her. “Kilala kita. Ikaw ’yong babaeng napagkamalan akong si Lath at sinampal ako. I would never ever forget your face.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. Kasabay niyon ay naalala niyang may kakambal pala si Lath, si Lash.

“Oh.” Pinakawalan niya ang hiningang kanina pa pala niya pinipigilan. “Ikaw ’yong kakambal ni Lath.”

“At ikaw ang asawa ni Lath.” Malapad itong ngumiti, saka hinawakan siya sa kamay at hinila papasok sa loob ng kabahayan.

“T-teka lang, s-saan mo ako dadalhin… uy, bitawan—” Nanigas siya sa kinatatayuan nang bigla na lang nitong pinagsalikop ang mga kamay nila. “Hey! Let go off me!” Nagpupumiglas siya pero hindi siya makawala.

“Lath, brother-mine!” sigaw ni Lash habang pilit siyang hinihila patungo sa isang pinto na nakabukas.

“I’m in here.” Lath’s faint voice was coming from outside the open door.

Lash snickered and pulled her towards the door. Nang makapasok sila sa pinto, napamulagat siya na nakakonekta pala ’yon patungo sa malaking swimming pool. At nasa gilid si Lath, nakatalikod sa kanila.

“Hey, Lath,” tawag ni Lash sa atensiyon ng kakambal, saka inakbayan siya.

Bago pa niya matanggal ang braso nito sa balikat niya, humarap sa kanila si Lath.

Their eyes met and her heart insanely hammered inside her chest. Nanlaki ang mga mata nito, halatang hindi makapaniwala na nasa harap siya.

“Haze?” Napakurap-kurap si Lath at dumako ang tingin sa braso ni Lash na nakaakbay sa balikat niya.

Lath’s face darkened dangerously and before she and Lash even knew it, Lath was in front of them, punching Lash’s stomach and kicking him to the swimming pool.

Napasinghap si Haze nang mahulog si Lash sa pool. She was expecting anger, pero nang umahon ang ulo ni Lash, nakangisi ito kay Lath.

“Selos ka, ’no?” Tawang-tawa ito, saka biglang nagdilim ang mukha. “’Yan ang naramdaman ko nang makita kong inakbayan mo si Nez ko.”

Umingos lang si Lath, saka hinawakan ang kamay niya at hinila papasok sa loob ng bahay, patungo sa isang kuwarto.

“Lath, I’m here because—”

His lips were on hers. Bago pa niya matapos ang sasabihin nakaselyo na ang mga labi nito sa mga labi niya at nakasandal na siya sa likod ng pinto ng kuwarto at hinuhubaran na ng damit ni Lath.

“Lath…” Napakapit siya sa balikat nito nang dumako ang mga labi nito sa leeg niya. “M-mag-usap t-tayo.”

“God, wifey.” He bit the skin on her neck. “I miss you, baby.”

Bahagya niya itong itinulak habang habol ang hininga. “Mag-usap tayo. Please.”

“No talking.” He kissed her lips deeply. “Just kissing.”

Bago pa siya nito mahalikan uli, iniwas niya ang mga labi. “Please, Lath, may itatanong ako sa ’yo.”

But Lath would never listen. Mapusok siya nitong hinalikan sa mga labi at pinunit ang damit niya. Akmang isusunod nito ang bra niya pero pinigilan niya ang kamay nito.

“Ako na,” sabi niya at mabilis na hinubad ang bra at itinapon iyon sa sahig. “Fine, let’s do this first.”

Lath grinned seductively. “Good, wifey.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

GUMAPANG ANG MAPUSOK na halik ni Lath mula sa mga labi ni Haze pababa sa leeg niya. Kinakagat-kagat nito ang balat niya at napapadaing siya sa munting kiliti na nararamdaman.

His kissed moved down towards her breasts, licking and sucking her nipples. Napapikit na lang siya sa sarap ng sensasyong nararamdaman. Kagat-kagat niya ang pang-ibabang labi para hindi gumawa ng ingay.

Mas bumaba pa ang mga labi nito patungo sa tiyan niya, naglalandas ang dila nito pababa. Napaliyad siya nang dumako ang mapusok nitong mga labi sa puson niya.

Lath skillfully, pulled down her pants along with her wet panties. Bumalik ang atensiyon nito sa pagkababae niya, kapagkuwan ay nag-angat ng tingin sa kanya. “I miss you.”

Ngumiti siya. “Me too.”

Lath grinned happily and then kissed the V of her womanhood. And then slowly, with his tongue, he trailed down towards her slit and licked it.

Napasinghap sa sarap si Haze at napahawak sa doorknob. Nangangatog ang mga tuhod niya sa sarap.

“Wifey…” Tumatama ang mainit nitong hininga sa pagkababae niya. “Ipatong mo ang isa mong paa sa balikat ko.”

Napalunok siya at mabilis na sinunod ito. Tanging isang paa na lang niya ang nakaapak sa sahig, ang isa ay nasa balikat ni Lath na nakaluhod sa sahig habang siya ay nakatayo.

“Lath.”

He put his index finger over his lips. “Don’t make a sound, wifey.”

Tumango siya.

“Good.” He kissed her parted slit and lapped it.

Oh, heaven! Lalong bumaon ang ngipin niya sa pang-ibabang labi para pigilan ang ungol. Habang ang bibig ni Lath ay hinahatid siya sa langit, pabiling-biling ang ulo niya, kumikiwal ang katawan at napapasabunot sa buhok nito.

He was licking and lapping her non-stop and she was panting, catching her breath as waves of pleasure rushed through her.

“Lath!” she hissed when Lath bit her clit then sucked it.

Akmang tatanggalin niya ang pagkakapatong ng binti sa balikat ni Lath pero, ipinalibot nito ang mga braso sa hita niya, saka pinanatili ang binti niya sa balikat nito.

Haze’s back was pressed on the door, ang isa niyang kamay ay nakasabunot sa buhok ni Lath samantalang ang isa ay nakahawak sa doorknob. Doon siya kumukuha ng lakas para manatiling nakatayo. Lath, licking her, was making her weak.

“Lath…” Hindi niya napigilan ang mahinang daing na nakatakas sa bibig niya. “Oh…”

Lath sucked her clit and she gasped as indescribable pleasure erupted inside her. And the next thing she knew, she was climaxing. Sinipsip ni Lath ang lahat ng katas na lumabas sa kanya at patuloy ito sa pagpapaligaya sa kanya. Patuloy ito sa pagsamba sa pagkababae niya at walang patid ang walang ingay naman niyang mga daing at ungol.

Minutes of licking and nipping her femininity, Haze was climaxing again for the second time.

Nanginginig na ang mga tuhod niya sa bawat paglabas ng katas niya ng ilang beses. Hindi niya alam kung kailan nag-umpisa si Lath at kung kailan natapos. Basta ang alam lang niya ay hinang-hina na siya.

And when she orgasmed again and for God knew how many times, her knees turned to jelly. Basta na lang siyang nawalan ng lakas at mabilis siyang nasalo ng matitipunong bisig ni Lath. He carried her to the bed and laid her on the soft mattress.

“There you go, wifey.” He nuzzled her neck. “Nasobrahan ba?”

Nanghihinang tumango siya. “Y-yeah.”

“Gusto mo pa?” malambing ang boses nitong tanong. “Mas sasarapan ko pa, pangako.”

Tumango na naman siya. “Oo.”

Pumosisyon si Lath sa gitna ng nakabuka niyang mga hita at inangat ang balakang niya. Naramdaman niyang dahan-dahang nitong ipinasok sa loob niya ang matigas nitong pagkalalaki.

“Oh…” she moaned silently. “Shit, Lath… ang sarap.”

Sa una ay mabagal lang ang ulos ni Lath, pero nang tumagal ay pabilis iyon nang pabilis. Napakapit siya sa gilid ng unan para doon kumuha ng lakas. Pabiling-biling ang ulo niya at kumikiwal ang katawan niya sa sobrang sarap.

And when she orgasmed again, her toes curled and she became mindless, her body shattered into a million pieces of bliss. Lumipad ang lahat ng sense sa isip niya at pinakawalan niya ang malakas na ungol na kanina pa gustong kumawala sa mga labi niya.

Nang makabalik sa kasalukuyan, wala sa sariling napaliyad ang katawan niya nang maramdamang napuno ng katas ni Lath ang loob ng pagkababae niya at hinihingal na bumagsak ang katawan nito sa tabi niya. She was also panting and catching her breath.

Pagkalipas ng mahabang katahimikan at nang maayos na ang paghinga nilang dalawa, tumagilid ng higa si Lath, paharap sa kanya, saka hinawi ang nakatabing na buhok sa pisngi niya.

“Hindi ako magtatanong kung ano’ng ginagawa mo rito. I’ll pretend that you miss me like I miss you.” May kislap ng lungkot sa mga mata nito. “Sa halip ay magtatanong ako kung paano mo nalamang narito ako.”

Patagilid din siyang humiga para nakaharap kay Lath. Ang isang kamay niya ay ginawa niyang unan, kagaya ng lalaki.

“Ahm…” Tumikhim muna siya at magsasalita na sana nang may kumatok sa pinto. She rolled her eyes, irritated.

“Lath? Lath?” Si Lash iyon, ang kakambal ni Lath. “Nasa loob ka ba? Kailangan kitang makausap.”

Lath sighed irritably. “What do you want?” pasigaw nitong tanong.

“Ahm, uuwi na ako sa Manila. Sasabay kayo?” tanong ni Lash mula sa labas ng nakasarang pinto.

Lath let out a deep sigh and left the bed. “Sandali lang.”

Pinulot nito ang pantalon na nasa sahig, saka isinuot ’yon. Kapagkuwan ay pinulot din ang pantalon niya, panty at T-shirt nito, saka ibinigay iyon sa kanya.

“Magbihis ka na.” May pilyong ngiti ito sa mga labi. “T-shirt ko muna ang gamitin mo, napunit ko yata ang damit mo.”

“Yata?” Pinandilatan niya ito. “Pati sana bra ko napunit mo kung hindi kita napigilan.”

Mahina lang itong tumawa, saka hinalikan siya sa mga labi. “Magbihis ka na. Mamaya tayo mag-usap.”

“Okay.”

Mabilis na nagbihis si Haze at sabay silang lumabas ng kuwarto ni Lath. She was wearing Lath’s shirt and he was topless.

Bago sila nagtungo sa paroroonan, dumaan sila sa isang kuwarto at pumasok doon si Lath. Nang lumabas ay nakasuot na ito ng kulay-midnight green na polo.

Hinawakan nito ang kamay niya at agad na sumikdo nang mabilis ang puso niya. Iginiya siya nito patungong sala kung saan nakaupo sa pang-isahang sofa si Lash.

“Hey, brother-mine,” sabi ni Lath at umupo sa mahabang sofa at hinila siya paupo sa hita.

Haze blushed at their position. Thankfully, mukhang wala naman kay Lash kahit maglaplapan sila ni Lath sa harap nito. Pero nakakahiya pa rin.

Lash’s gaze returned to Lath. “So, damit ko na naman ang suot mo. Akala ko ba nilabhan mo na ang damit mo?”

Lath tugged the shirt she was wearing. “Ipinasuot ko muna kay wifey. Mas kailangan niya iyon kaysa sa akin. Alangan namang damit mo ang ipasuot sa kanya. Kakatayin muna kita nang buhay.” He grinned. “Yes, I’m possessive like that.”

“Welcome to the club, lunatic.” Lash rolled his eyes. “Anyway, uuwi na ako. Sasabay ba kayo sa akin?” tanong nito sa kanila.

“Mauna ka na,” sabi ni Lath. “Susunod na lang kami ni wifey ko.”

Wifey ko. Why did it sound so freaking sweet to her ears? Nagta-tumbling na ang puso niya sa kilig.

Nang tumingin siya kay Lash, mataman itong nakatitig sa kanya, kapagkuwan ay ngumiti. “Welcome to Coleman’s Family, Haze,” wika nito, saka tumayo. “O, siya, alis na ako. Napag-isip-isip ko na manatili muna sa Black Pearl Yacht for a week para mabuo ang isang buwan na sinabi mo kay Dad.”

“And we’ll stay here for a week,” sabi ni Lath at ngumiti sa kanya.

“Sounds like a plan.” Lath waved his hand good-bye. “See yah .”

“See yah , brother-mine.”

Nang makalabas ng bahay si Lash, napasinghap si Haze nang bigla na lang siyang ihiniga ni Lath sa mahabang sofa at kinubabawan.

“You were saying?” sabi nito habang ang mga labi ay napakalapit sa mga labi niya.

“Ha?”

“Kanina sa kuwarto bago tayo inistorbo ng kakambal ko.” He kissed her lightly on the lips. “May sasabihin ka, ’di ba?”

Tumango siya. ’Yon pala ang tinutukoy nito.

“Tell me,” Lath urged her.

“Ahm…” Kinagat ni Haze ang pang-ibabang labi. “Pumunta ako sa opisina ni Mr. Volkzki at nagmakaawa ako sa sekretarya niya na tawagan si Mr. Volkzki para matanong ko kung nasaan ka.”

“Bakit mo naman gagawin ’yon?” Kumunot ang noo nito at may sakit siyang nakikita sa kislap ng mga mata nito. “Akala ko ayaw mo na akong makita? You were so eager to leave me in the hospital that night. What change?”

Huminga siya nang malalim. “I saw papers and I found out things about you.”

Lalong lumalim ang gatla sa noo nito. “What papers? Ano naman ang nalaman mo sa mga papel na ’yon tungkol sa akin?”

For the first time since she met Lath Coleman, he actually looked nervous and on edge. Nag-uumpisa na ring mamutla ang mukha nito sa paglipas ng mahabang minuto na hindi siya nagsalita.

“Wifey…” His voice seemed shaken and nervous as hell. “Tell me.” Ang kamay nito na humahaplos sa pisngi niya ay nanlalamig. Ramdam na ramdam niya ’yon.

Binasa niya ang nanunuyong labi gamit ang dila. “Nabasa ko ang recommendation mo para ma-assign ako sa AirJem main branch. Kaya naman pala agad na natanggap ang request ko. And I also read all the recommendation you made for me. Everything.”

Lath’s face paled. “No…”

“Yes, nabasa ko lahat.” Hinuli niya ang mailap nitong mga mata. His eyes look startled and… afraid. Why? “Nalaman ko rin na ng dahil sa ’yo, na-approve and car loan ko at nabili ko ang condo sa SB Condominium. I also found out that you paid the SB condo staff to make sure I’m home and I’m safe.” Napailing-iling siya. “Why would you do that, Lath? All my achievements, akala ko lahat sa akin ’yon. That nobody help me to get where I am today, ’tapos malalaman kong nasa likod ka lahat ng nakamit at nakuha ko sa buhay? Do you know how it feels when I found out? God, Lath, bakit ba pinakialaman mo ang buhay ko?”

Hindi ito sumagot at nanatiling nakatitig sa kanya.

“Lath, answer me.” Her eyes were watering. “Bakit mo ako pinaniwala na nabuhay ako nang wala ka? Bakit mo pinakialaman ang buhay ko? Bakit mo ginawa ang lahat ng ’to? Bakit mo ako pinaniwalang lahat ng nakamit ko ay dahil sa kasipagan ko sa trabaho? Bakit, Lath? Bakit?! Sasabog na ang isip ko sa pag-iisip kung bakit mo ’yon ginawa. Why the hell did you do that to me—”

“Because I love you,” he whispered.

She stared at Lath, shocked. “A-ano?”

“Because I love you.”

Napakurap-kurap si Haze habang nakaawang ang mga labi. “A-ano?”

Lath let out a strangled laugh. “I’m in love with you, Haze. That’s why.”

Mahinang siya natawa, walang emosyon iyon. “A-anong… mahal mo ako?”

Tumango ito, saka umalis sa pagkakakubabaw sa kanya. “I’ve been in love with you since I first saw you in Baguio. But no pressure, hindi mo naman kailangang sabihin na mahal mo rin ako. It’s okay. I understand.” Mahina itong tumawa. “You asked me why I tricked you to sign that marriage contract, well that is my answer. Mahal kita, Haze, mahal na mahal. Nang maghiwalay tayo sa Baguio eight years ago, hindi kita makalimutan. So I seek you out again, pero hindi ako nagpakita sa ’yo. Yes, pinakialaman ko ang buhay mo. Why? Because I can’t bear to see you suffering. Hindi ko kayang makita kang malungkot. Hindi ko kayang makitang nawawalan ng buhay ang mukha mo. Those recommendations, I write those because I know it could put a smile on your face. Hindi ko inisip ang mararamdaman mo kapag nalaman mo ang totoo, wala akong pakialam kasi akala ko hindi mo malalaman, ang tanging nasa isip ko lang ay kung paano magiging maayos ang buhay mo. You deserve it. So much.”

Hindi makapaniwalang napailing-iling siya, saka umupo at humarap dito. “Lath, hindi ko alam kung mumurahin kita o pasasalamatan.”

Umalis ito sa pagkakaupo sa sofa, saka lumuhod sa sahig, paharap sa kanya. “I’ll do anything, please, huwag ka lang magalit sa akin. Please… Haze, please, huwag mo akong iwan.” Puno ng takot ang mga mata nito. “I beg you, Haze, please, don’t leave me. Gagawin ko lahat, just don’t leave me.”

Hinawakan niya ito sa balikat at hinila patayo. “Huwag ka ngang lumuhod. You don’t have to do that. Umupo ka rito sa sofa.”

Umiling si Lath. “No! Tell me you’re not mad at me.”

Itinirik niya ang mga mata. “I swear, Lath, iiwan kita rito kapag hindi ka tumayo.”

Lath quickly sat on the sofa. “Don’t leave me,” wika na naman nito habang hawak ang kamay niya. “I’ll do anything. Huwag ka lang magalit sa akin. I did those things because I want to keep you safe and happy and I love you so much it’s killing me. Alam kong hindi ka naniniwala sa akin na mahal kita, wala akong pakialam do’n. I mean, no, of course I give a shit, pero mas mahalaga sa akin na hindi ka umalis. I know I was a like a stalker all those years ago pero hindi ka talaga nawala sa sistema ko, Haze. Halos araw-araw ikaw ang naiisip ko. I tried forgetting you, as you know, I dated a lot of women, but I still keep thinking of you. Ikaw pa rin. I want you and only you, Haze. Sabi ko sa sarili ko kakalimutan na kita. Pero bawat hakbang mo, alam ko. Bawat pangyayari sa buhay mo, alam ko, lahat alam ko. Because I want to know everything about you, wifey. Everything. And that trick I pulled off, it was me, being desperate. It was me, desperately trying to get your attention and affection. It was me, hoping, that this time, it’ll be different.”

Napatitig siya sa lalaki, puno ng samu’t saring emosyon ang mga mata nito. Takot, pangamba at pagmamakaawa.

Now, Haze understood why he was so against of her, leaving the yacht. Why he tricked her. Why he wouldn’t leave her alone. Why he wanted her heart and body. What he wanted to keep her safe. Why he did all those things for her.

He loved her.

Ang tanong, maniniwala ba siya? Para sa pusong nasaktan na ng parehong lalaki na ngayon ay nagsasabing mahal siya, mahirap maniwala, mahirap ang umasa na sa pagkakataong iyon ay magiging iba na. Napakahirap ang magmahal.

Huminga siya nang malalim, saka tumitig sa mga mata nito. “I don’t believe your love, pero sa mga ginawa mo para sa akin, hindi ko alam kung paano ipaliwanag ’yon. I’m confused right now, mentally and emotionally. You hurt me once, Lath, but…” She sighed and smiled. “I want a second chance for both of us. Binabawi ko na ang sinabi ko na noon na ikaw ang taong hindi dapat binibigyan ng second chance. Pero sana sa pagkakataong ito, hindi mo na gutay-gutayin ang puso ko.”

Isang malapad na ngiti ang kumawala sa mga labi ni Lath. Kumislap ang mga mata nito at lumiwanag ang mukha.

“Thank you. Shit! Thank you so much, wifey! Thank you, baby.” Sinakop ng mainit nitong halik ang mga labi niya at agad naman niyang tinugon.

Yes for the second chance. Pero pansamantalang sa kanya muna ang kaalamang buntis siya at ito ang ama. Hangga’t hindi tuluyang bumabalik ang tiwala niya kay Lath, mananatiling lihim ang dinadala niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

WALANG NAGING sagot si Haze sa pagtatapat ni Lath. Well, it was not shocking. It was expected. Oo nga at hindi niya ginusto noon pero sinadya niyang saktan ang babae. He ruined her trust in him. He ruined everything.

And now, Lath was trying to fix the thing that he ruined because of sheer stupidity. Sana hindi pa huli ang lahat. Sana nga talaga.

Trust was really hard to build but so easy to destroy. And it would be a miracle to rebuilt it again. But he would make miracles, for the woman he loved.

When he confessed yesterday, parang nakahinga siya nang maluwag. It felt like he was free… free to expressed what he really felt. Free to do anything to please the woman who made his heart beat insanely crazy. No pretending. Just him and the truth.

It feels good. This feels good.

“Ano’ng gusto mong gawin habang nandito tayo sa Baguio?” tanong niya sa asawa na katabi niyang nakaupo sa gilid ng swimming pool at nakalublob sa tubig ang mga paa nila.

After breakfast, they came here to relax.

Nagkibit-balikat lang si Haze. Parang palaging malalim ang iniisip nito. “Wala akong gustong gawin kundi mahiga sa kama at matulog hanggang mamayang gabi.”

“That’s tiring.” Lath frowned. “At saka kagigising lang natin, wifey, gusto mo na agad matulog?”

Tumango ito at humikab. “I’m sleepy.”

Inakbayan niya ito, saka pinilit pinasandal ang ulo sa balikat niya. “Looks like we have to fix the situation.” Hinaplos niya ang balikat nito. “Wanna go out with me and have fun instead?”

Bumaling ito sa kanya at sumimangot. “Tinatamad ako, Lath.” Mas tumulis ang nguso nito. “Wala ako sa mood.”

Lalong lumalim ang gatla sa noo niya. What the hell was happening to his wife? Should he be worried? Kailangan ba niya uling bulabugin si Ymar?

Hinaplos niya ang pisngi ni Haze. “Wifey, masama ba ang pakiramdam mo?” masuyo niyang tanong. “May gusto ka bang kainin? O mas gusto mong matulog na lang? I would let you if that’s what makes you happy.”

Naiilang na sinalubong niya ang matiim na titig ni Haze. She was looking at him like she was reading him and it was scary—no, not anymore. Wala na siyang itinatago rito kaya wala nang nakakatakot. Telling the truth could really set you free, right after you experienced fear and pain of course.

“Bakit mo ako tinitingnan nang ganyan?” usisa niya sa asawa na nakatingin pa rin sa kanya.

“Ano’ng magpapasaya sa ’yo?” biglang tanong nito. “You always do what makes me happy, so I’m asking you now, ano ba ang magpapasaya sa ’yo?”

You, loving me too, piping hiling niya, saka tumikhim. “Kung ano’ng magpapasaya sa ’yo, masaya na rin ako.”

Umirap ito sa hangin, saka tinaasan siya ng kilay. “Lath, ang tinatanong kong kasiyahan mo ay iyong walang kinalaman sa akin.”

He frowned at her, confused. “Wifey, ikaw ang kasiyahan ko. You are the definition of my happiness.”

Her eyes softened. “I ahm…” Huminga ito nang malalim. “Hindi ko alam ang dapat isagot sa binitawan mong mga salita.”

Pinilit niyang ngumiti nang masaya. “That’s okay, I don’t mind—”

“You do mind,” sansala ni Haze sa iba pa niyang sasabihin habang matiim na nakatitig sa mukha niy. “Stop pretending, Lath. Ako ’to, si Haze, ang babaeng sabi mo mahal mo. You don’t have to pretend that’s it’s okay, kasi nakikita ko sa mga mata mo na hindi iyon okay sa ’yo.”

Nag-iwas siya ng tingin. Sapul na sapul siya ro’n. It wasn’t okay and he did mind. Pero may pagpipilian ba siya? Alangan namang madaliin niya si Haze na mahalin din siya? It was already a miracle that she gave their relationship a chance. It would be too much to ask more. He would accept whatever Haze had to offer. Sapat na ’yon para sa kanya.

He licked his own lips. “Wifey, wala akong karapatang manghingi ng kahit ano sa ’yo. I already took too much from you, it’s my time to give and wait.” He sighed. “I hate waiting, matagal na akong naghihintay na sana mangyari ang mga inaasahan ko, na sana mapasaakin ka. Eight years later, I’m still waiting. Even after I confessed what I really feel about you, I’m still waiting. Waiting for you to love me too.” Huminga siya nang malalim. “Pero ayos lang. Wala naman akong ibang pagpipilian kundi ang maghintay. Baliktarin man natin ang mundo, alam kong nasaktan kita, at siguro ito ang paraan para mabayaran ko ang sakit na ipinadama ko sa ’yo noon kahit pa nga nasaktan din naman ako. I would still wait, wifey, even if it takes forever because you are worth it.”

Nakita niyang nanubig ang mga mata nito, saka mahigpit siyang niyakap. “Oh, Lath…” She kissed his neck. “Salamat… salamat at maghihintay ka pa rin. I feel so selfish, but this is the right thing for me to do. Ayokong mahalin ka kung may takot at pagdududa pa sa puso ko. I’m sorry if I’m hurting you. I didn’t mean to, but I have to do this. For myself, for my heart and for the sake of our relationship. Ayokong bigkasin ang salitang inaasam mo na may pag-aalangan pa sa puso ko. That would be unfair to you.”

Tumango siya at mahigpit na niyakap ang asawa. Naiintindihan niya, pero hindi ibig sabibin n’on na hindi siya nasasaktan. But it was okay, it wasn’t love if it wasn’t painful. Dapat nga matuwa pa siya. Kasi hindi nito pinilit na ipa-annull ang kasal nila tulad ng pangako niya.

Maybe, this relationship had a chance after all.

Kumawala sa pagkakayakap niya si Haze, saka ngumiti habang hinahaplos ang mukha niya. “Sagutin mo ako, Lath, ano pa ang magpapasaya sa ’yo bukod sa akin?”

Ngumiti siya sa tanong nito. “Hmm, alam mo ba kung kailan ang birthday ko?”

Tumango ito at ngumiti. “Oo. Two weeks from now.”

Nagulat siya na alam nito. “Paano mo nalaman ’yon?”

“Nagbabasa ako ng magazine kung saan pakalat-kalat ang mukha mo.”

Mahina siyang natawa. “Well, how about we start my birthday celebration today and tomorrow and the next tomorrow and the next and the next?”

Haze rolled her eyes. “So two weeks ang celebration ng birthday mo?”

He eagerly nodded. “Yes. Two weeks. It would be the best birthday ever!”

Natatawang tumango-tango si Haze. “Okay. Two weeks celebration then.”

“Yes!” He fist-pumped in the air. “Simulan na natin ngayon.” Bigla siyang tumayo, saka masuyong hinila patayo ang asawa niya. “Halika na.”

Natatawang nagpahila ito sa kanya patayo, saka yumakap sa baywang niya. “Saan naman tayo pupunta?” tanong nito na nakangiti sa kanya. “Okay lang sa akin kahit saan, basta masaya ka.”

That actually made his heart quicken. Damn. This woman had so much effect on him. Ganoon siguro kapag mahal mo ang isang tao, iba ang epekto sa ’yo.

“Ahm…” Umakto siyang nag-iisip. “How about we visit my cousins’ home here in Baguio? Tumawag siya sa akin kaninang umaga na doon daw tayo mananghalian sa bahay niya. ’Tapos bisita tayo sa strawberry farm ni Hunt Baltazar. And then we’re going to visit all the breathtaking sceneries here.”

“Hmm.” She smiled. “Sure.”

“Yes.” Gusto niyang magtatalon sa tuwa. Hinalikan niya sa noo si Haze. “Sino ang unang maliligo, ako o ikaw?” Pilyo siyang ngumiti. “Or we could save water and bath together.”

Natatawang tinampal nito ang balikat niya. “Mauna ka nang maligo. Tatawagan ko lang si Anniza. Malapit na rin ang birthday niya, eh.”

“Fine.” Umakto siyang nagtatampo. “Mauna na ako.”

Lath kissed Haze again on the lips this time and went inside the house to take a bath.

NATATAWANG TININGNAN ni Haze ang papalayong bulto ni Lath. He looked so excited. And slowly, she believed his love for her. Slowly, her fear was fading away. Sana masabi niyang mahal niya ito na walang takot sa puso niya.

Habang naliligo si Lath, kinuha naman niya ang cell phone sa bag na nasa loob ng kuwarto at lumabas din para tawagan ang mga kaibigan niya at mangumusta.

After two rings, Anniza picked up.

“At saan kang nagsusuot na babae ka?” bungad sa kanya ng kaibigan, “Gosh, Haze. Nag-alala kami sa ’yo! Pinuntahan ka namin ni Cza noong hindi namin ma-contact ang phone mo pero hindi ka pa raw umuuwi sa condo mo. Goodness!”

“Sorry, Ani.” Bumuga siya ng marahas na hangin. “Ang daming nangyari kasi. Ikukuwento ko kapag nagkita tayong dalawa. Tatawagan ko na ngayon si Cza, baka kurotin n’on ang singit ko,” natatawang sabi niya. “Anyway, I’m sorry I made you worry. I’m fine.”

“Good. Makakahinga na ako ngayon nang maluwag,” sabi ni Anniza, saka bumuga rin ng malalim na hininga. “Magkita tayo soon. Nasaan ka ba ngayon?”

“Baguio.”

“So diyan ka nagbakasyon? Nang pumunta kasi kami ni Cza sa AirJem Airport, nagbakasyon ka raw kaya shock kami kasi wala ka namang sinabi.”

She rolled her eyes. “Basta. I’ll tell you everything when we see each other again.”

“Fine. Call me kapag nakauwi ka na rito sa Manila,” wika Anniza, saka nagpaalam na.

After the call ended, Haze called Czarina.

“Isa kang malanding sperm, Haze Tito!” sigaw ni Czarina sa kabilang linya nang sagutin nito ang tawag niya. “Letse kang babae ka! Alam mo ba ang pag-alala namin sa ’yo ni Anniza?! Para kaming mababaliw. ’Buti na lang itong guwapo at masarap na masarap kong esposo ay sinabi sa akin ang totoo. Hindi ko pa nga lang sinabi kay Anniza kasi alam kong mas gugustuhin mong ikaw ang magsasabi sa kanya.” She tsked. “So, kumusta naman ang honeymoon? Punit na punit ba? Namamaga ba ang pempem mo, Hazey-baby?”

Nagkulay-kamatis ang mukha ni Haze sa tanong ng kaibigan. “Cza!” singhal niya. “Huwag ka ngang bastos!”

Tinawanan lang siya ni Czarina. “Ito naman, pa-virgin na naman. Hoy, babae, may I remind you, punit ka na.”

She rolled her eyes. “Ewan ko sa ’yong babae ka.” Nag-iinit pa rin ang mukha niya. “Doktor ka pa naman, ’tapos ang bibig mo para kang nakatira sa kalye.”

Czarina scoffed. “Kaya nga patay na patay sa akin ang asawa ko kasi sa bibig ko.” Tumawa ito nang malakas. “Ang galing ko lang kumanta kapag gabi. Nakaluhod pa habang bumibirit at ang microphone ko naman, alam mo na ’yon.”

Napaawang ang mga labi ni Haze sa pinagsasasabi ng kaibigan. “Grabe ka talagang babae ka. Ewan ko sa ’yo, bye na. Tawagan kita kapag nasa Manila na ako.”

Tumawa lang si Czarina. “Teka, before you end the call, may tanong ako.”

“What?”

“Kumakanta ka rin ba?”

Mariing pinikit ni Haze ang mga mata. “Ewan ko sa ’yo. Bye!”

Pinatay niya ang tawag at hinilot ang sentido. Loka-loka talaga ’yang si Czarina. Akala niya ay magbabago kapag nagkaasawa na, sa halip ay mas lumala pa masyado.

Napailing-iling siya, saka bumalik sa kuwarto. Tamang-tama naman na lumabas si Lath sa banyo.

He winked at her. “Your turn, wifey.”

Pinaikot niya ang mga mata nang maglakad ito nang walang saplot sa harap niya. “Puwede ba, Lath, magbihis ka na.”

Tumawa lang ito. “Am I tempting you, wifey?”

She rolled her eyes and went inside the bathroom. Yes, Lath was freaking tempting and edible when naked. Letse naman, o. Dahil sa pagbubuntis niya, pakiramdam niya palagi siyang nagke-crave sa bagay na ’yon. Pinipigilan niya kasi ayaw niyang masabihan ng manyak.

After taking a bath, she wrapped the towel around her body and then stepped from the bathroom. Wala na si Lath sa kuwarto kaya naman malayang siyang nakapagbihis nang walang nakatingin sa katawan niya.

Haze wore a simple denim jeans and white T-shirt, saka pinatungan niya iyon ng cardigan para sa lamig ng panahon. Pinaresan niya ng kumportableng flip-flops na kulay-itim. Inilugay lang niya ang mahaba niyang buhok kasi basa pa.

Lumabas siya ng kuwarto at naabutan si Lath na nasa sala at may kausap sa cell phone nito. He smiled when he saw her and walked towards her. When he reached her, he kissed her lips at pinatay ang tawag.

“That was my cousin.” Ipinalibot nito ang braso sa baywang niya. “Tumawag ako para sabihing darating tayo.”

Nakaramdam siya ng pag-aalinlangan. “Hindi ba nakakahiyang pumunta?”

“ Nah .“ Tumawa si Lath. “Walanghiya naman ang isang ’yon.”

Natawa siya sa tinuran nito. “Okay. Sabi mo, eh.”

Lath grinned. “Let’s go?” tanong nito.

“Sige.” tugon niya.

Pinagsalikop nito ang kamay, saka sabay silang naglakad palabas ng bahay.

Haze felt good while holding hands with Lath. Nararamdaman niya ang pagtibok nang mabilis ng puso niya. She took a deep breath. Ayaw na niyang matakot na mahalin ito. She loved Lath, and she had to own it. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

ANG SASAKYAN ni Haze ang ginamit nila ni Lath patungo sa bahay ng pinsan nito. Napag-alaman nila kahapon na walang paalam na ginamit ni Lash ang sasakyan ni Lath, and Lath didn’t seem to mind.

Medyo naiinggit siya sa relasyong mayroon sina Lath at Lash. Oo nga at close sila ng nakababata niyang kapatid pero hindi ganoon ka-close na kahit murahin pa nina Lash at Lath ang isa’t isa, ayos lang.

“Nandito na tayo,” imporma ni Lath nang ipasok nito ang sasakyan sa isang mataas at malapad na iron gate na may nakasulat na “Phoenix Martinez’ Kingdom.”

Natawa si Haze sa nakasulat sa gate. “Kingdom talaga?”

Lath chuckled. “Medyo may pagka-weird ang pinsan kong ’to. Pagpasensiyahan mo na.”

Napailing-iling siya at nanatiling tahimik hanggang sa itinigil ni Lath ang sasakyan sa harap ng malaking mansiyon.

“Wow.” Napaawang ang mga labi niya. “Lahi ba talaga kayo ng mayayaman?”

Lath rolled his eyes. “Ang mga magulang namin ang mayaman, until we, my cousin, Phoenix, made a name for ourselves. Itong malaking bahay na ’to ay masasabing galing sa dugo at pawis niya.”

“Ano’ng trabaho niya?”

“He invents things and sells it to the highest bidder, but the patent still belongs to him.”

Binasa niya ang nanunuyong mga labi. “Wow.”

“I know.”

Sabay silang lumabas ng sasakyan ni Lath at nang magkalapit uli sila, pinagsalikop nito ang kanilang mga palad at iginiya siya palapit sa pinto ng bahay.

Sa halip na doorbell, isang malapad na screen ang nasa gilid ng pinto. Inilapat lang si Lath ang hintuturo sa screen, ’tapos biglang bumukas ang pinto.

Napaawang ang mga labi niya. “What the…”

“It’s fingerprint locked,” paliwanag ni Lath sa kanya nang makita ang gulat sa mukha niya. “Iilan lang ang puwedeng magbukas ng pinto. Sa magpipinsan, tanging kami lang ni Lash ang kinunan niya ng fingerprint. Maybe because he trusts us, I don’t know. Phoenix is weird, I tell you. If your fingerprint is not registered…” Itinuro nito ang kisame. “May lalabas na mga baril diyan at siguradong mamamaalam ka kapag nagpilit ka.”

Napalunok si Haze. “At hinahayaan lang siya ng gobyerno?”

“Why wouldn’t they?” Lath shrugged. “Phoenix Martinez is the man who supplied their military guns and that kind of stuff.”

“Oh.”

“Yeah. Oh.” Lath tugged her hand. “Come on.”

Pumasok sila ni Lath sa loob ng bahay at mula sa sala, naririnig ni Haze ang mga lalaking nagtatawanan. Habang palapit sila nang palapit ni Lath, mas kinakabahan siya. Sa kuwento ni Lath, mukhang close ito at si Phoenix. What if Phoenix didn’t like her for his cousin? What if Lath’s other rich friends didn’t like her too?

Ang daming what ifs sa isip niya at kinakain n’on ang confidence niya sa katawan.

Nang makapasok sila sa pinto kung saan magmumula ang tawanan, Haze just gaped at the scene in front of her.

Four handsome men were joking and laughing with each other. Ang dalawa sa apat ay nakaharap sa stove at nagluluto, ang isa ay naghahain sa hapagkainan at ang isa naman ay parang gumagawa ng inumin.

Lath cleared his throat.

All eyes were on them… and on her. Nahihiyang nagbaba siya ng tingin. Hindi niya kaya ang kaguwapuhan ng mga nilalang na nasa harap niya. Para siyang naso-suffocate.

And Lath had to make it more awkward. He possessively wrapped his arms around her shoulder.

“Guys, this is Haze Tito Coleman. My wife. No flirting with her or my fist will say hello to your fucking faces.”

May sumipol at sabay-sabay silang binati ng “happy honeymoon.”

Awkward. Really, really, awkward.

Habang nakaakbay pa rin sa kanya si Lath, nagpakilala isa-isa ang apat.

Unang lumapit sa kanya ang lalaki na kulay-silver ang buhok. He actually looked more handsome because of his hair. “I’m Titus Morgan, at naniniwala ako na walang forever.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. Bitter lang? “Hi, Mr. Morgan,” kiming sabi niya.

“Just Titus.” He grinned and went back cooking.

“ Hola, cheré , you can call me Beckett Furrer.“ The man with silver eyes slightly bowed and grinned at her. “At naniniwala akong bitter si Titus.”

Nagtawanan ang lahat maliban kay Titus na uminom lang ng brandy mula mismo sa bote.

“Hi, Mr. Furrer,” sabi niya.

“Please, just my given name. No need to be formal,” agad namang tugon ni Beckett.

Of course she knew who Beckett Furrer was. Ito lang naman ang may-ari ng Furrer’s Furniture na kilala sa buong mundo dahil sa magagandang disenyo at matitibay na kahoy ang ginagamit.

“And I am Pierce Muller,” pagpapakilala ng isang lalaking pinaghalong brown at blonde ang buhok na abot sa balikat nito ang haba. “At naniniwala akong bilog ang mundo at weird si Nix.”

Yes. Haze also knew this guy. The owner of Muller’s Bank and Muller’s Insurance Company throughout Asia.

“Hello, Mr. Muller,” nahihiyang sabi niya. Nakaakbay pa rin sa kanya si Lath at panay ang halik nito sa ulo niya.

Napangiwi ang lalaki. “Puwede bang Pierce na lang? Pakiramdam ko tumatanda ako sa Mr. Muller, eh.”

Ngumiti siya at tumango.

And then a red hair man approached her. “Phoenix Martinez, Lath’s cousin.” Para itong sinaunang tao na yumuko sa harap niya. “Ikinagagalak kitang makilala.” Nginitian siya nito. “Welcome to the family, Haze.”

“Salamat.”

“Dude, wala kang ’at naniniwala ako…? So unfair.” Si Pierce.

Phoenix sighed. “At naniniwala akong guwapo ako.” Malapad itong ngumiti kay Pierce. “Okay na?”

Pierce rolled his eyes. “At naniniwala akong pangit ka kasi ako lang ang guwapo.”

“Well…” Ngumiti sa kanya si Phoenix. “Bakit hindi natin tanungin si Mrs. Haze Coleman kung sino ang mas guwapo sa ating dalawa?”

Biglang tumikhim si Lath nang akmang hahawakan ni Phoenix ang kamay niya. “Puwedeng tumingin, puwede n’yong ngitian at kausapin, pero hindi n’yo puwedeng hawakan ang asawa ko. Understood?” Possessiveness dripped on his every word.

“Yes, Sir,” sabay-sabay na sabi ng apat.

Sa halip na mainis sa tinuran ni Lath, napangiti si Haze. He liked this possessive side of him. Kinikilig siya.

“Handa na ang tanghalian natin, guys,” Titus announced.

The four men scrambled to get the food to the table.

Phoenix grinned at her. “Come on sit, kain na tayo. Magaling magluto itong si bitter Titus, hindi ka malalason.”

Nakangiting tumango siya at sabay silang umupo ni Lath. Magkatabi silang dalawa. And Lath showing his possessiveness, wala siyang katabing iba kundi ito lang talaga. Twelve-seater naman ang mesa kaya ayos lang.

Nilagyan siya ng pagkain sa pinggan ni Lath at ulam. It was a sweet gesture at kinikilig na naman siya.

“Salamat,” sabi niya kay Lath.

Ngumiti lang ito, saka kumain na rin.

As they ate, pakiramdam ni Haze ay napakaespesyal niya.

“Here.” Nilagyan siya ng tempura sa pinggan ni Titus. “Masarap ’yan.”

“Gusto mong masapak, Titus?” matalim ang mga matang tanong ni Lath.

Tumawa lang si Titus. “Come on, Lath, loosen up. Huwag masyadong seloso, nakakapanot ’yon.”

Tumawa si Pierce, saka nilagyan siya ng pork loin sa pinggan. “Heto pa, masarap ’yan.”

Lath glared at Pierce. “I will punch you, Pierce.”

Pierce just made a face. “Yeah, yeah, whatever.”

“Gusto mo ng tapa?” tanong sa kanya ni Beckett. “Masarap din ’to.” Nilagyan siya sa pinggan. “Hayan. Kainin mo, ah?”

Phoenix put rice on her plate. “Kumain ka nang marami.”

At hindi nagpapatalo si Lath, sinubuan talaga siya.

Natatawa na lang si Haze habang kumakain. This was wow. Ang kalalakihang sa magazine lang niya nakikita ay kaharap niya ngayon at mababait ang mga ito sa kanya. It was amazing, but Lath was more amazing than them.

Siyempre, asawa niya ito, eh.

That made her froze. Sa unang pagkakataon, tinanggap niyang mag-asawa nga sila ni Lath. Napailing-iling siya. Damn. She was falling madly in love with Lath Coleman.

PAGKATAPOS MANANGHALIAN, natatawa na lang si Haze sa pinaggagagawa ng apat na kalalakihan na nakasalo nilang kumain ni Lath. Tulong-tulong talaga ang mga itong maghugas ng pinggan at linisin ang lahat ng kalat.

“ Oo-kay .“ Phoenix clasped his hand together and looked at Lath. “May pupuntahan pa kayong iba?”

“Well…” Inakbayan na naman siya nito. “Balak naming pumunta sa farm ni Hunt Baltazar, pagkatapos ay mamasyal sa mga tourist spot dito sa Baguio.”

Tumango-tango si Phoenix. “Puwede kaming sumama?”

Tumingin sa kanya si Lath na parang humihingi ng permiso.

Nakakahiya. Kailangan ba talaga ang permiso niya? “Sure. Okay lang sa akin.”

Phoenix grinned. “Great—”

“Actually, I can’t,” Beckett interjected. “May aasikasuhin pa ako.”

Tumingin si Phoenix kina Titus at Pierce. “Kayo? Busy rin?”

Pierce grinned. “I actually have a meeting after lunch.”

Phoenix rolled his eyes. “Magsilayas na kayo sa kaharian ko. I’m sure nakikain lang naman kayo rito kasi alam n’yong narito si Bitter Titus at nagluluto.”

“Kinda,” pag-amin ni Pierce.

“Layas!” sigaw ni Titus. “Mga mangga kayo. Mangga gagamit.”

Tumatawang umalis sina Beckett at Pierce pagkatapos magpaalam sa kanila ni Lath.

Nang makaalis ang dalawa, umalis na rin silang apat. Pumunta sila sa isang strawberry farm. Convoy lang sila. Nang makarating sa destinasyon, may naghihintay na sa kanilang lalaki sa labas ng gate ng farm.

“Ako ho si Mang Julian,” pagpapakilala ng medyo may edad ng lalaki. “Nasabi na po sa akin ni Sir Hunt na darating kayo.”

Ngumiti si Phoenix. “Great. Puwede na kaming pumasok?”

Tumango ang lalaki at binigyan sila isa-isa ng basket. “Dito n’yo ilalagay ang mga napitas n’yong prutas. At sabi ni Sir Hunt, puwede n’yo raw iuwi ang kahit ilang strawberry na mapipitas n’yo.”

“Yes!” Tuwang-tawa na sumuntok pa sa hangin si Titus. “Strawberries, here I come.” Tumakbo ito patungo sa farm habang nakasunod naman dito si Phoenix na mukhang excited din.

Sila naman ni Lath ay naglakad lang hanggang sa makarating sa farm. Nakakatuwang mamitas ng strawberry at halos kainin niya lahat ng napipitas niya.

“Lath?” Bumaling siya sa katabi na namimitas din. “Gusto mo?”

Sa halip na sumagot, tumingala ito sa langit na tirik na tirik ang araw. “Ang init.”

“Oo nga pero malamig naman ang simoy ng hangin,” sabi niya.

“Hintayin mo ako rito, babalik ako agad,” sabi nito at nagmamadaling iniwan siya.

She felt a twinge of pain in her heart. Ayaw nitong magpasubo sa kanya ng strawberry. At saan naman kaya ito pupunta? Nuncang hihintayin niya ito roon.

Naiinis na nagpatuloy si Haze sa pamimitas at panay pa rin ang kain niya. Minutes later, Lath was on her side once again. May dala itong payong.

Kinunutan niya ito ng noo. “Bakit may dala kang payong?”

“Kasi mainit.” Binuksan nito ang payong at pinayungan siya. “Baka mainitan ka, eh. I can take the heat but I won’t let sun do damage to your health. Baka mahimatay ka sa init. ’Buti nga may payong si Mang Julian, pinahiram ako.”

Napatitig siya kay Lath. Ang kulungang pinagkulungan niya sa puso niya ay unti-unting natutunaw, nawawala. At nababalot iyon ng pagmamahal niya para dito.

Nginitian niya ito. “Salamat.”

Kinindatan siya ng lalaki. “You’re my wife. It’s my duty to take care of you.”

Lumamlam ang titig niya kay Lath. “Thank you for taking care of me.”

“My pleasure.” Kinuha nito sa kanya ang basket. “Ako na ang magdadala baka mabigatan ka.”

Natatawang napailing-iling na lang si Haze. This man and his sweetness. Hindi nakapagtataka kung pag-uwi nila mamaya ay lunod na lunod na siya sa pagmamahal niya rito.

Nagpatuloy sila sa pagpitas—hindi, si Lath lang ang namimitas, siya bawat pitas ay deretso sa bibig niya. Tawang-tawa naman si Lath at sinusubuan siya paminsan-minsan.

“Punuin mo ’yan, ha?” sabi niya na nagbibiro. “Gusto kong punuin mo, ’tapos kakainin ko mamaya pag-uwi natin.”

Sumaludo sa kanya ang loko. “Yes, wifey.”

Itinirik niya ang mga mata at patuloy na namitas. Pagkalipas ng ilang minuto, biglang umambon. ’Buti at nakapayong siya. Iba na talaga ang panahon ngayon, mainit ’tapos biglang uulan. Climate change nga naman.

And she gasped when she remembered her husband.

“Lath!” sigaw niya nang makitang namimitas pa rin ito.

He glanced at her, his face drenched with heavy rain. “Bumalik ka na sa malaking kubo na malapit dito. Hintayin mo na lang ako ro’n.”

Umiling siya. “No! Halika rito, share tayo ng payong. Basang-basa ka na!”

Mabilis itong umiling. “No. Go!”

“Lath—”

“Pumunta ka sa shed at hintayin mo ako ro’n. Trust me. Hindi kita iiwan,” sabi nito, ang mga mata ay nagmamakaawa. “Baka magkasakit ka. Ayoko nang makitang mahimatay ka. I saw it and I blame myself for it. So make me happy and go to the shed.”

Walang nagawa si Haze kundi ang pumayag. “Fine. Bilisan mo, okay?”

“Opo.”

Nginitian niya ito bago maingat na tumakbo patungo sa shed na nakita nila kanina nang pumasok sila.

Hindi na nagulat si Haze nang makitang naroon na sina Phoenix at Titus. Basa rin ang mga damit at buhok ng mga ito. May mga trabahador ding sumilong sa malaking kubo pero may distansiya ang mga ito sa kinaroroonan nila.

“Nasaan si Lath?” tanong ni Phoenix.

Itinuro niya ang malawak na strawberry farm. “Nandoon, ewan kong bakit nagpaiwan. Susunod na lang daw.”

Malakas pa rin ang ulan kahit lumipas na ng sampung minuto. Panay naman ang sulyap ni Haze sa strawberry field at hinahanap si Lath. Nang lumipas ang dalawampung minuto na wala pa rin ito, nang-alalala na siya. She paced back and forth in so much worry.

“Relax. Susunod na ’yon,” pagpapakalma sa kanya ni Phoenix.

“Sabi nang walang forever, eh.”

Binatukan ni Phoenix si Titus. “Huwag kang epal. May forever, ikaw lang ang wala kaya manahimik ka.”

Umingos lang si Titus, saka nagsalita. “Mukha ngang mayroon,” wika nito habang may tinitingnan sa likuran niya.

Sinundan niya kung saan nakatingin si Titus at nasapo niya ang bibig nang makita si Lath na naglalakad palapit sa kubo at may dala itong basket na punong-puno ng strawberry.

“Lath!” Agad niyang pinunasan ang basa nitong mukha nang makalapit sa kanya. “Bakit ba ang tagal mo ro’n? Ang lakas ng ulan pero hindi ka agad sumunod!” she scolded him. “Alam mo bang nag-alala ako sa ’yo? God, Lath, dapat inisip mo na may isang tao na nag-aalala sa kalagayan mo—”

“Pinuno ko kasi ’tong basket, para sa ’yo.” Itinaas nito ang basket na puno ng strawberry. “Sabi mo punuin ko. So, I did.”

“Lath…” Her heart was beating so fast.

“Gagawin ko ang lahat para sa ’yo, wifey.” Hinalikan nito ang tungki ng ilong niya at bumulong. “I love you.”

Parang sasabog sa hindi maipaliwanag na emosyon ang puso ni Haze. Yumakap siya sa leeg ni Lath at bumulong din. “I lo—”

“We’re so worried you, tadpole!” sigaw ni Phoenix, saka binatukan si Lath.

Napakagat-labi na lang si Haze dahil hindi natuloy ang dapat ay sasabihin niya. Maybe, it was not yet time.

“Huwag mo nga akong batukan—” Lath sneezed. “Fuck!”

Hinawakan niya ito sa braso. “Magpaalam na tayo kay Mang Julian na uuwi na. Kailangan mong magpalit ng damit baka magkasakit ka.”

Lath nodded and sneezed again. “Shit.”

Kinunan niya ng isang strawberry ang basket nito, saka kinain yon. “Halika na.”

Natatawang pinisil nito ang pisngi niya dahil nakita ang ginawa niya. “Ikaw talaga. Tara na nga. Iwan natin ’tong dalawang kumag na ’to,” sabi nito na ang tinutukoy ay sina Phoenix at Titus.

Nang marinig naman ng dalawa ang sinabi ni Lath, nag-uunahan itong nagpaalam kay Mang Julian at mabilis na nagsakayan sa kanya-kanyang kotse.

Napailing-iling na lang si Haze. Before, she thought that rich men were always serious because of their responsibilities. Always high and mighty because of their money, but now, she knew the truth. Kahit gaano pa kayaman o kakilala ang isang tao, normal na tao pa rin ito, tumatawa, nakikipagbangayan, mga loko-loko, minsan ay mga isip-bata, maaalalahanin at mapagmahal.

And for the first time in eight years, she felt lucky to be love by one of them—to be loved by Lath Coleman.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

HINDI MABILANG ni Haze kung ilang beses na bumahing si Lath habang nagmamaneho ito pauwi sa townhouse na tinutuluyan nila. Kaya hindi na rin nagtaka si Haze nang kinagabihan ay nagkaroon ito ng lagnat.

Apat na kumot na ang patong-patong na nakapulupot sa katawan ni Lath pero nilalamig pa rin ito.

Abala si Haze sa paggawa ng sopas, pagkatapos ay nagmaneho siya patungo sa pinakalamapit na botika at bumili ng gamot. Nang makabalik sa bahay, tamang-tama naman na medyo lumamig na ang niluto niyang sopas. Naglagay siya ng sopas sa plato at gumawa ng fresh juice, saka dinala iyon sa kuwarto ni Lath.

Worry filled her when she saw Lath shivering. Kasalanan niya iyon. Kung sana lang ay hindi niya sinabing punuin ang basket, eh, di sana maayos ang lagay nito ngayon.

Agad siyang lumapit at umupo sa gilid ng kama. Hinaplos niya ang pisngi nito. “Lath, gising. Kakain ka.”

Dumaing ito at unti-unting nagmulat ng mata. “W-wifey?”

Masuyo niya itong nginitian, saka patuloy na hinaplos ang pisngi nito. “Okay ka lang, hubby? Kaya mo bang umupo? Susubuan kita.” Napakalambing ng boses niya.

Lath grunted and then he pushed himself to sit up. Mabilis niyang nilagyan ng unan ang likod nito para doon ito humilig habang sinusubuan niya.

“Thanks.” Lath leaned on the pillow behind him and stared at her. Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Ito ang pangalawang beses na tinawag mo akong hubby. Kailangan ko pa palang magkasakit para tawagin mo uli ako ng ganyan.”

Ngumiti siya, saka hinalikan ito sa noo. “Gumaling ka lang, I’ll call you hubby anytime.”

Mahina itong tumawa. “Aasahan ko ’yan.”

She smiled and readied the soup. “Subuan kita. Kailangan may laman ang tiyan mo bago ka uminom ng gamot.”

Tumago ito at ibinuka ang mga labi nang iumang niya ang kutsara na may lamang sopas sa bibig nito.

“Masarap ba?” tanong niya.

“Wala naman akong malasahan, pero siguradong masarap. Ikaw ang gumawa, eh.”

“Nambola na naman,” tumatawang sabi niya, saka sinubuan uli ito.

Sa loob ng sampung minuto, naubos ni Lath ang sopas na dala niya. Inilapag niya ang plato na tray, saka kinuha ang gamot at isang basong fresh juice at iniabot iyon dito.

“Uminom ka na.”

Agad namang sumunod si Lath, pagkatapos ay nahiga uli sa kama. Inayos naman niya ang kumot nito.

“I’m cold,” Lath said while shivering.

Nag-uumapaw na siya sa pag-aalala.

Nahiga siya sa tabi nito at naki-share sa kumot, saka ito niyakap. His body was hot and hers was cold. Hindi yata makakatulong ang init ng katawan niya. Sa isiping iyon, akmang babangon siya pero yumakap sa baywang niya si Lath at isinubsob ang ulo sa leeg niya.

“Don’t leave,” paanas na sabi nito. “Huwag mo akong iwan, please?”

Yumakap siya at hinalikan ang noo nito. “Matulog ka na, hubby.”

He kissed her neck, sending tingles down her spine. “I love you, wifey. Please, maniwala ka naman sa akin. Ano ba pa ang puwede kong gawin para maniwala kang mahal na mahal kita?”

Napakalakas ng tibok ng puso ni Haze. Para iyong nakikipagkarera sa sobrang bilis.

Hinaplos niya ang buhok ni Lath at pagkalipas ng ilang minuto, naramdaman niya ang malalim nitong paghinga. He was asleep.

Inayos niya ang pagkakahiga nito sa kama, kapagkuwan ay hinaplos ang pisngi. Her eyes softened as she stared at Lath’s handsome face.

“Hindi kita iiwan, hubby. Hindi ko kakayanin.” She kissed the tip of his nose.

Her little confession was answered by a light snore. Mahina siyang natawa. Magiging masaya kaya ito sa kaalamang hindi niya kayang iwan ito?

Ngumiti siya at umayos ng higa sa tabi nito. Hinalikan niya ito sa pisngi bago ipinikit ang mga mata at natulog.

LATH WOKE UP feeling fresh. Hindi na masama ang pakiramdam niya, wala na siyang lagnat at hindi na siya nilalamig. At wala na sa tabi niya ang asawa.

Bumagon siya at naligo, pagkatapos ay hinanap niya si Haze.

Lath found his wife in the side of the swimming pool. Nakatalikod ito sa kanya at parang may inaayos. Nagsalubong ang mga kilay niya, saka pilit na sinisilip ang ginagawa nito.

Tumikhim siya. “Ano’ng ginagawa mo?”

Mabilis itong lumingon at ngumiti nang makita siya. “Okay ka na.” Tumakbo ito palapit sa kanya at yumakap nang mahigpit. “Nag-alala ako sa ’yo.”

Hinagod niya ang likod nito. “I’m fine now—” Napatigil siya sa pagsasalita nang makita ang mesa sa gilid ng swimming pool.

His mouth gaped in shock. The table was set for two. It was covered in black silk cloth. May mga fresh flower na nakalagay sa vase, may strawberry, bacon, sandwich, egg, fried rice, fresh strawberry juice and coffee.

Kumawala sa pagkakayakap sa kanya si Haze at sinundan ang mga mata niya kung saan iyon nakatingin.

“I was hoping na wala ka nang sakit ngayon,” sabi nito at hinawakan ang kamay niya. “Halika na. Mag-agahan na tayo.”

Parang sasabog sa saya ang puso niya. “Para talaga sa akin ’yan?”

Haze rolled her eyes at him. “Siyempre. Ikaw lang naman yata ang asawa ko.”

That made him froze. Napatitig siya kay Haze. Iyon ang unang pagkakataon na tinawag siya nitong asawa. It was the first time she acknowledged the fact that he was her husband. It made his heart beat like crazy.

Pinaghugot talaga siya ng upuan ni Haze at nilagyan ng kanin ang pinggan niya. Asikasong-asikaso siya nito. Hindi niya maipaliwanag ang sayang nararamdaman nang mga sandaling ’yon. This feeling was fucking awesome.

“Masaya ako na okay ka na.” Ngumiti ito sa kanya, saka hinalikan siya sa mga labi. “Nag-alala talaga ako sa ’yo kagabi.”

That kiss took him by surprise. Iyon ang unang beses na ito ang unang humalik at hindi siya.

God. Umaasa na naman ako, at masakit kapag umasa siya sa wala.

“Kain ka na,” wika ni Haze at kumain na rin ito.

Lath took a deep breath and sighed. Kumain na rin siya at pasulyap-sulyap siya kay Haze. She looked so beautiful and radiant this morning.

“Wifey?”

“Hmm?”

“I love you.”

Haze just smiled at him. Nagniningning ang mga mata nito at maaliwalas ang bukas ng mukha. Lalo itong gumaganda araw-araw. Was that even possible? Or he just loved this woman so much?

After breakfast, napagkasunduan nila ni Haze na manood ng pelikula sa sala. Instead of sitting on the sofa, they were sprawled on the floor.

“Bakit ’yan ang papanoorin natin?” tanong sa kanya ni Haze. “May kahalayan ka na namang naiisip, ’no?”

Natawa lang siya dahil sapul na naman siya. Walang mintis talaga ang bibig ng asawa niya.

“Hindi naman puro kahalayan ang mayroon sa pelikulang ’to.” He pressed the play button. “Comedy at drama ’to.”

Haze rolled her eyes. “Hubby, Sex Tape ang title ng pelikula, ’tapos sasabihin mo sa aking drama at comedy ’yan? Sino’ng pinaglololoko mo?”

Hubby. Why is my heart flipping a million times?

Tumawa siya at bumalik sa tabi ng asawa na nakaupo sa sahig. Humilig ito sa balikat niya habang nag-uumpisa na ang palabas.

“This better be good, Lath.” May pagbabanta sa boses ni Haze.

“It is.”

Finally, the movie started. Napapangiti na lang si Lath tuwing tumatawa nang malakas si Haze dahil sa pelikula. He could see clearly that she was enjoying the movie. And when the movie reached the end, Haze looked up at him, leaned in and kissed his lips.

Lath quickly kissed his wife back, kahit pa nagulat siya sa ginawa nito. This day was definitely full of surprises.

HINDI NA NAGULAT si Haze nang mahubad lahat ang damit niya at sumunod doon ang mga damit ni Lath. Madaling nag-init ang katawan nila.

Mapusok na hinalik-halikan ni Lath ang katawan niya. Napapaliyad na lang siya sa bawat pagdampi ng mga labi nito sa balat niya.

“Lath…” she moaned when his lips touched her delicate fold. Mas ibinuka pa niya ang mga hita para mas maging malaya si Lath na paligayahin siya.

Napasabunot siya sa buhok ni Lath at napaliyad nang paglandasin nito ang dila sa pumipintig niyang hiyas.

“Oh, God.” Malakas siyang napaungol at halos mapugto ang hininga niya sa sobrang sarap. “Sige pa, Lath… please. Lick me more, hubby.”

He bit her clit. “Of course, wifey.”

Lath lapped and licked her harder and she moaned louder. Her toes curled, her fist clenched and she threw her head back.

“Oh, God!” Ipinasok ni Lath ang dalawang daliri sa loob niya. “Lath! Lath!” She was chanting his name.

Umiikot ang dila nito sa hiyas niya, dumidiin, sumisipsip at halos nawalan siya ng ulirat. Nawawalan siya ng lakas. At lalo pang lumakas ang ungol niya nang malakas na ipinasok nito ang kahabaan sa loob niya.

“Oh, God! Lath!” Napasigaw siya at napaliyad. “Lath! Oh, God, please, harder.”

Hinugot ni Lath ang kahabaan, hinawakan siya sa balakang at pinaikot padapa sa sahig. And then he took her from behind.

He thrust long, deep, hard, fast and rough. Panay ang ungol niya sa sobrang sarap ng sensasyong lumulukob sa buong pagkatao niya.

Hindi pa nakontento si Lath, hinugot nito ang kahabaan, pinatihaya siya, saka ipinasok uli ang pagkalalaki.

“Oh, God! Oh, God!” She was panting. Her breathing was ragged.

Haze was out of breath as Lath thrust harder and faster. Namaos na siya sa kakaungol at wala na siyang lakas na salubungin ang bawat ulos nito. Hindi niya alam kung kailan siya nilabasan. She was writhing in so much ecstasy as Lath filled her with his semen.

Hinihingal na hinugot nito ang kahabaan at tumabi ng higa sa kanya. He was panting. “This is the life I want.”

Ngumiti siya habang habol pa rin ang hininga. “Yeah,” sang-ayon niya.

Tumagilid ng higa si Lath at niyakap siya sa baywang. He kissed her ear and whispered. “I love you.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata para pigilan ang sarili na tugunin ang tatlong katagang ’yon. Ang ginawa niya ay bumaling siya kay Lath at hinalikan ito sa mga labi.

In her kiss, she poured out everything that she was feeling, especially her love for him.

MINUTES TURNED to hours and hours turned to days. Walang araw na hindi naging masaya si Haze sa piling ni Lath. Araw-araw, palagi silang lumabas para mamasyal at gabi-gabi ay walang sawa nilang pinagsasaluhan ang init ng kanilang mga katawan.

Kung gugustuhin ni Haze ayaw na niyang umalis sa Baguio pero nang gabing ’yon, nabanggit ni Lath na uuwi na sila bukas.

“This is the best one week of my life,” wika ni Lath habang nasa swimming pool sila, nagpo-floating at nakatingin sa buwan at mga bituin sa kalangitan.

Hindi siya nagkomento pero sang-ayon siya rito. This was also the best one week of her life.

“Uuwi na tayo bukas,” sabi nito nang hindi siya magsalita.

“Oo nga.”

“Mananatili ka ba sa tabi ko o iiwan mo ako?” he asked in a strangled voice.

Kinagat ni Haze ang pang-ibabang labi. “Bakit mo ako tinatanong ng ganyan?”

Pinalubog nito ang katawan, kapagkuwan ay umahon ang ulo. Ganoon din ang ginawa niya. He looked at her. “Bakit ako nagtatanong? Because I’m afraid that tomorrow, you’ll leave me again like what you did in the hospital.” Pain and fear shadowed his violet eyes. “It feels like a long sharp sword slashed my heart in half. Masakit ’yon, Haze, at ayoko nang maramdaman ’yon. So tell me now if you’ll leave me again so I can prepare myself.”

Lumangoy siya palapit kay Lath at yumakap sa leeg nito. “Second chance, ’di ba? Siyempre, hindi kita iiwan.”

Lath hugged her so tight. Parang ayaw na siya nitong pakawalan pa. “Thank you. I promise, I’ll make it worthwhile.”

She nodded. “Okay. Sabi mo, eh.”

“I love you,” malambing na sabi nito.

“I know,” sabi niya, saka inilapat ang mga labi sa mga labi nito.

Lath’s hands instantly roamed around her body. Napangiti na lang siya nang ipasok nito ang kamay sa panty na suot niya at hinimas ang biyak niya.

“Really?” Hindi makapaniwalang tumingin siya rito.

Lath just grinned and nodded.

“Hindi ka ba nagsasawa niyan?” tanong niya habang nakataas ang isang kilay. “Halos araw-araw, three times a day nating ginagawa ’yang bagay na ’yan.”

Pilyong kinindatan siya nito. “Wifey, sex three times a day, makes your hubby happy. Ayaw mo ba akong maging masaya?”

Tumaas ang sulok ng mga labi niya. “So gusto mo akong gawing gamot sa kahalayan mo?”

Pinupog nito ng halik ang mukha niya. “Ikaw ang puno’t dulo ng kahalayan ko. Ikaw ang rason kung bakit ako tinitigasan, ikaw rin ang rason kung bakit ako nilalabasan. So, yeah, I think that makes you my medicine.”

Nagbibirong tinampal niya ang balikat nito. “Asus. Talagang mahalay ka. Gamot ka diyan. Karatehin kita gusto mo?”

“Basta sa kama mo ako kakaratehin, ayos lang.”

Haze grumbled in annoyance. “You are incorrigible, hubby.”

“Yes. Yes, I am, wifey.”

Naglapat uli ang mga labi nilang dalawa at sa pagkakataong ’yon, hindi lang mga daliri nito ang pumasok sa loob niya kundi pati ang nag-uumigting nitong pagkalalaki. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

AFTER ONE WEEK in cloud nine, it was time to go back to Manila. Kaya hayun sila ngayon ni Haze, nagmamaneho siyang patungo sa pribadong paliparan ni Valerian Volkzki. Yes. That man owned a private airport.

Ang sasakyan ni Haze ang gamit nilang sasakyan. Ang magaling kasi niyang kakambal ay ginamit ang sasakyan niya nang hindi nagpapaalam.

That dimwit.

Humigpit ang hawak ni Lath sa manibela ng sasakyan. Paminsan-minsan ay pasulyap-sulyap siya kay Haze ba walang imik na nakaupo sa passenger seat.

Naputol ang pag-iisip niya nang marinig ang boses nito na tinawag ang pangalan niya.

“Lath?”

“Hmm?” he hummed in response.

“Saan tayo pupunta?” tanong nito. “Hindi ito ang daan palabas ng Baguio. Akala ko ba uuwi na tayo sa Manila?”

Ngumiti lang siya. “It would be a surprise.”

Tumaas ang isang kilay nito. “Surprise? Wala ka naman sigurong balak na kidnap-in uli ako, ’no?”

Mahina siyang natawa. “No, wifey, I want to introduce you to my world and I want to start now.”

Nagsalubong ang mga kilay nito. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

“Gusto kong makilala mo ako kung sino talaga ako.” Huminga siya nang malalim. “And my wealth is part of me, so, yeah.”

Umirap ito sa hangin. “Lath, ang dami kong magazine na nabasa tungkol sa ’yo. Alam kong mayaman ka. Alam na alam ko ’yon.”

Umiling siya. “No. I want you to know me, not the ‘magazine’ me.”

Tumaas ang isang kilay nito. “Magulo kang kausap. Ano ba ang ibig mong sabihin? I’m sure all that are written on the magazine about you are true. You are a part owner of Black Pearl Cruise Ship. You are a part heir of Mr. Leandro Coleman’s shipping line. Also, you own a private jet. See? The magazine knows everything about you.”

He rolled his eyes. “Wifey, did the magazine mention that I’m in love with you?”

Napipilan si Haze.

Ngumiti siya. “See? They don’t know everything.”

Inirapan siya nito. Tumawa na lang siya at mas binilisan nang kaunti ang pagmamaneho. He wanted to reach their destination.

KUMUNOT ANG NOO ni Haze nang pumasok ang sasakyan niya sa isang malaki at malapad na gate. Halos mahulog ang panga niya nang makitang papasok sila sa gilid ng isang runway.

Bumaling siya kay Lath na kalmadong nagmamaneho. “Nasaan tayo?”

Ngumiti lang ang loko-loko, saka mas binilisan ang takbo ng sasakyan. Gulong-gulo siya nang tumigil ang sasakyan hindi kalayuan sa isang private jet na nakaparada sa gilid ng runway.

“Lath, sagutin mo ako. Nasaan tayo?”

Kinindatan lang siya nito, saka lumabas ng sasakyan at umikot sa may passenger seat para pagbuksan siya ng pinto. Nakakunot ang noo na lumabas siya ng sasakyan, saka tumingin sa private jet.

She gulped. “Sa ’yo ’yan?”

“Yeah, I think so,” natatawang sagot nito.

Haze rolled her eyes and dragged her gaze to the jet’s tail. Nakasulat doon ang pangalang Lath Coleman. Confirmed. This was really his private jet. Why was she not surprise? Alam niyang may private jet ang lalaki, pero hindi niya akalaing makakasakay siya ro’n.

And from the plane’s door came out Valerian Volkzki. Naka-sunglasses ito at puno ng confidence na naglakad palapit sa kanila ni Lath.

“Hey, Coleman Number Two.” Tinanggal nito ang sunglasses nang dumako ang tingin sa kanya. “Hey there, Miss Tito.”

Hindi siya makatingin dito nang deretso kaya tumango na lang siya para i-acknowledge ang presensiya nito.

“Well…” Mr. Volkzki sighed loudly like them being there was a burden. “Your fucking jet is ready, thanks to me. Natawagan ko na rin sa tower, sinabihan ko nang darating ka at aasikasuhin ka nila. May kailan ka pa ba, kamahalan?” Puno ng sarkasmo ang boses nito.

Tinawanan lang ni Lath ang sarkasmo sa boses ni Mr. Volkzki. “ Nah . Thanks, man.“

“Whatever.” Mr. Volkzki grumbled and left them without even saying good-bye.

Nakahinga si Haze nang malalim ng makalayo ang big boss niya. Napalingon siya bigla nang umalis si Lath sa tabi niya, saka binuksan ang back compartment para kunin ang maletang dala nila.

“Let’s go,” sabi ni Lath habang hila-hila ang luggage niya na may gulong.

Pinagsalikop nito ang mga kamay nila, saka hinila siya patungo sa private jet. Nang makapasok sila sa jet, napanganga siya sa ganda n’on sa loob. It looked cozy, napaghahalatang may taste at mayaman ang may-ari.

Umupo si Haze sa itim na leather seat na may mesang kaharap at isinuot ang seat belt. Si Lath naman ay inilagay sa compartment na nasa uluhan nila ang luggage niya, saka umupo sa kaharap niyang leather seat. Napapagitnaaan sila ng mesa. Thank God they have space between them. There was no telling what this man have in mind. And knowing herself, siguradong madadarang siya at bibigay sa init ng katawan niya.

When it came to Lath, she was weak. Tanggap na niya ’yon.

“Comfy?” Lath asked.

Tumango siya. “Oo.”

“Good.” Hinawakan nito ang kamay niya na nakapatong sa ibabaw ng mesa. “Welcome to my jet. Sana nagustuhan mo.”

Hindi makapaniwalang natawa si Haze. “Lath, hindi importante kung nagustuhan ko ’to o hindi. Sa ’yo naman ang jet na ’to.”

“Wifey, baka nakakalimutan mo, what is mine is yours. Have you forgotten that we’re legally married? Lahat ng pag-aari ko, ay pag-aari mo na rin.”

Napakagat-labi siya. Oo nga pala. Palagi niyang nakakalimutan na kasal sila ni Lath. Well, there was no ring on her finger to remind her that.

Her tongue wet her dry lips. “Lath, hindi ako interesado sa pera mo.”

“Alam ko.”

Tumingin siya sa labas ng bintana ng eroplano at napatitig sa kotse niya. Shit. Nakalimutan niya ang sasakyan niya!

Magtatanong sana siya kung ano ang mangyayari sa kotse niya na basta na lang nitong iniwan nang makitang kinuha nito ang cell phone mula sa bulsa, saka may tinawagan.

“Hey, Phoenix. Do me a favor, will you?” Paused. Then Lath grinned. “Pakikuha ang Honda na sasakyan na nakaparada sa gilid ng private runway ni Valerian Volkzki dito sa Baguio at ihatid mo sa mansiyon ni Dad sa Manila.” Paused again. “Thanks.” Pinatay nito ang tawag at ngumiti sa kanya.

Sinagot niya ang ngiti nito ng isang malapad na ngiti, saka tumingin sa labas ng bintana. Napakagat-labi siya nang makitang umaangat na sa lupa ang sinasakyan. Nararamdaman niya ang unti-unting pagtaas niyon sa himpapawid.

“Idlip lang ako sandali, wifey,” paalam sa kanya ni Lath. “Inaantok pa ako. Ikaw, hindi ka iidlip? I did ravish you until three AM.”

Inirapan niya ito. “Matulog ka na nga lang riyan.”

Malakas na tumawa si Lath, saka dumukwang at inilapat ang mga labi sa mga labi niya.

Haze sighed in contentment. God. I love this man.

He pulled away and frowned. “Wifey, I heard you vomiting this morning. Ayos ka lang ba? Do we need to consult a doctor?”

Umiling siya at hinalikan ang tungki ng ilong nito. “I’m fine. Sige na, idlip ka na.”

“Sigurado ka?” There was uncertainty in his eyes. “Wala kang sakit?”

Tumango siya. “I’m okay. You rest.”

“Okay. I will.” Lath leaned on the back of his seat and closed his eyes.

Dahil nakapikit ang mga mata nito, malaya siyang natitigan ang guwapo nitong mukha.

He was really handsome. Hindi nakapagtataka na habulin ito ng mga babae. At iyon ang isa sa mga kinatatakutan niya. Now, he loved her, but for how long? Matanda na siya para magpapaniwala sa letseng forever na ’yan. Reality slapped her face eight years ago and it had hurt like hell. Would she let reality slap her again for the second time? Ayaw na niyang masaktan. Natatakot na siya.

She was afraid to love again. So scared. Nakakatakot magmahal… sobra.

And a man like Lath Coleman was not suitable for a woman like her. Magkaiba ang estado nila sa buhay.

Haze sighed and closed her eyes. Kailangan niyang ipahinga ang isip kundi sasabog iyon at lalong hindi siya makakapag-isip nang tama.

NAGISING SI HAZE nang maramdamang may yumugyog sa balikat niya. She opened her eyes and blinked enumerable times until her vision cleared.

“Lath?” Kinusot niya ang mga mata. “Nasaan tayo?”

Lath’s sexy chuckle filled her ears. “Dumating na tayo. Get up, wifey.”

Napakurap-kurap uli siya, saka naghikab. “Saan?”

Tumawa uli ito. “Sa Manila.”

“Oh.” Tinanggal niya ang seat belt, saka tumayo.

Inayos niya ang nagusot na damit, kapagkuwan ay natigilan nang mapansing T-shirt ni Lath ang suot niya. His scent clung to the shirt she was wearing. Oo nga pala, T-shirt ni Lath ang suot niya kasi puro labahan ang damit niya.

Mukhang napansin ni Lath na nakatitig siya sa pang-itaas niyang damit kasi nagkomento ito.

“You look beautiful to me, wifey. Magandang-maganda.”

“Nambola na naman.” Inirapan niya ito para itago ang kilig na nararamdaman. “Okay. Baba na tayo.”

“Okay.”

Nauna na itong bumaba habang dala-dala ang luggage niya at sumunod naman siya rito. Nang makalabas na silang dalawa at naglalakad na papasok sa airport, inakbayan siya ni Lath at ang isang kamay nito ay hila-hila ang kanyang maleta.

Inatake siya ng kakaibang kaba nang mapansing papasok sila sa AirJem Airport. Shit! Tiyak na makikita siya ng mga katrabaho niya. Ano na lang ang sasabihin ng mga ’yon?

“Lath?” She tugged his arm. Bumaling ito sa kanya. “Baka makita tayo ng mga katrabaho ko.”

“So?” Tumaas ang dalawa nitong kilay. “Ano naman ngayon?”

“Baka masira ko ang reputasyon mo. I’m not properly dressed. I’m just a stewardess from the province—”

“Shut it, wifey.” Nagtagis ang mga bagang nito. “Wala akong pakialam sa kanila o sa ano’ng sasabihin nila. You’re my wife and I am proud to parade you, anywhere and anytime. Kahit pa siguro sako lang ang suot no, I’m still proud to call you my wife.” Sinapo nito ang pisngi niya. “Why? Because I love you and other’s opinion doesn’t matter to me, wifey.”

Her heart swooned at that. Why was this man so sweet? Lalong napapamahal sa kanya si Lath Coleman. Mahal na mahal.

“Okay.” Huminga siya nang malalim. “Pasok na tayo.”

Ngumiti si Lath. “That’s my wife. Smile, wifey.”

Ngumiti siya at sabay silang pumasok ni Lath.

Hindi alam ni Haze kung mali ba na makitang kasama si Lath, dahil nang makapasok sila sa airport, lahat yata ng stewardess na nasa malapit at ang mga empleyado ng airport ay nakatingin sa kanya. Their stares were blunt, full of envy and jealousy. Of course, kilala si Lath ng kababaihan at inggit na inggit ang mga ito na siya ang kasama ng lalaki.

Paano pa kaya kapag nalaman ng mga ito na kasal sila ni Lath? Baka may mangisay sa inggit. Women fell for Lath Coleman all the time. Hindi niya alam kung malas o masuwerte siya na ang atensiyon nito pansamantala ay nasa kanya.

But it seemed that Lath didn’t mind the blunt stares. His arm was possessively wrapped around her shoulder, their body was intimately close with each other and his head was leaning close to hers. He looked so proud of her by his side, and it warmed her heart. Alam na alam na rin niya ang iniisip ng mga tao na nakatingin sa kanila. T-shirt ni Lath ang suot niya at halatang panlalaki ’yon. Kaya hindi maikakaila ang tumatakbo sa isip ng mga taong ’yon.

Pasulyap-sulyap siya kay Lath habang naglalakad. Ni wala itong tiningnang ibang babae. Tanging siya lang ang babae sa paningin nito at natutunaw ang puso niya. Maraming magagandang kababaihan sa airport pero nanatili ang mga mata nito sa kanya.

Napakalas ng tibok ng puso ni Haze habang naglalakad patungo sa exit ng airport. Napakagat-labi siya nang magtama ang mga mata nila ni Thalia na halos mahulog ang panga sa sahig. She was giving her a questioning look. Umiling lang siya, saka nag-iwas ng tingin.

“Hayaan mo silang tumingin,” wika ni Lash, saka bumaba ang mga braso nito sa baywang niya at ipinulupot iyon doon. “Hayaan mo akong ibandera sa kanila ang maganda kong asawa.”

“Siguradong ako ang headline ng tsismis mamaya at bukas.” Nakaramdam siya ng iritasyon. “Gusto ka yata nila para sa sarili nila.”

God. Why do I sound like a jealous wife?

Lath chuckled huskily. “Too bad, ikaw ang mahal ko at hindi sila.” He kissed her temple as they exited the airport.

Her heart nearly leaped out from her ribcage. Letse. Hanggang kailan ba titibok ang puso niya sa lalaking ’to?

She sighed as Lath hailed a taxi.

Kunot-noong nagtanong siya. “Ihahatid mo ba ako sa condo ko?”

Kinindatan lang siya nito, saka bumaling sa taxi driver at may ibinigay ditong address.

Umawang ang mga labi niya nang matukoy kung kaninong address ang ibinigay nito. “No, Lath… no, h-hindi ako sasama sa ’yo. Oh, God. No—”

“Now, now, wifey, it’s time for you to meet my family,” nakangising sabi ni Lath.

Namutla siya sa narinig. “No…”

“Yes.” Lath winked at her, sealing her faith for that day.

Oh. My. God. Excuse me while I faint in nervousness. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

NANG DUMATING sila sa mansiyon ng mga Coleman, tahimik ang buong bahay. Lalo lang ’yong dumagdag sa kabang kanina pa nararamdaman ni Haze. Nanlalamig ang mga kamay niya, parang nangangatog ang mga tuhod niya, pakiramdam niya ay may nga paruparo sa tiyan niya. Naiihi siya at nanlalamig ang buong katawan niya.

This is nervousness in the highest form.

“Lath, ihatid mo na ako sa condo ko,” wika niya habang hinihila ang braso ng lalaki palabas ng bahay. “Mamamatay ako sa nerbiyos nang dahil sa ’yo, eh.”

Lath chuckled and wrapped his arm around her waist. “Halika sa kuwarto ko. Para mawala iyang kaba mo.”

Haze had two choices—to run and hide in her condo or be with Lath and face his family. Huminga siya nang malalim at nagpaubaya nang hilahin siya ni Lath patungong hagdanan. Yes. She chose the latter.

Pumasok sila sa isang marangyang kuwarto. Black walls. Black marble flooring. Black bed. Black color furniture. Lahat yata na nakikita niya ay itim.

“Hindi ka rin fan ng kulay-itim, ’no?” komento niya habang inililibot ang tingin sa kabuuan ng kuwarto.

Lath hugged her from behind. “Like it?”

Humarap siya rito. “Wala akong ibang nakita kundi kulay-itim.”

“I love the color black.” He pressed their forehead together. “And I love you.”

Nangingiting kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Yeah?”

“Yes.” He kissed her. “And anyway, wala naman akong balak manatili sa bahay na ’to. Napag-usapan namin ni Lash na kapag nag-asawa kami, magpapatayo kami ng beach house at dapat malapit lang ang bahay namin sa isa’t isa. And because you’re my wife, you will be the queen of our house.”

Malapit nang malaglag ang puso niya sa ka-sweet-an ng lalaking ’to.

Hinalikan siya nito sa mga labi. “Stay here. Hahanapin ko lang ang kakambal ko. Dapat narito na siya ngayon.”

“Okay.”

Pinangko siya nito patungo sa kama at hinalikan sa noo. “Stay here. Babalik din ako agad.”

“Okay. Bilisan mo, ha?”

He nodded. “I’ll text you while I’m away.”

Mahina siyang natawa. “Para namang pupunta ka sa ibang bansa, Lath, lalabas ka lang.”

Lath chuckled. “I love you.”

“I know.”

Sadness shadowed his violet eyes, pero agad din naman ’yong nawala. “Okay. Love yah .”

Lath left the room and Haze just sat in the middle of his bed, contemplating if being here was the right thing to do. Pero bakit naman nakakahiya? Eh, asawa naman niya si Lath?

Urgh!

NAPAILING-ILING SI LATH nang sabihin sa kanya ng kakambal na balak ng kanilang ama na legal na ampunin si Nez. That old man was annoying him. Hindi ba talaga ito titigil dahil sa pansariling kadahilanan?

Enough was enough. He had to do something for his twin’s sake.

“Sumosobra na si Daddy,” sabi niya, saka tinapik ang balikat ni Lash. “’Di bale, pahangin ka muna. Pumunta ka sa Black Pearl Yacht. May kakausapin lang ako.”

Kailangang mag-usap nina Lash at Nez kaya nga pinapunta niya si Nez sa yate nang magtanong ito kanina kung nasaan si Lash. And now, his twin needed to go there too for his plan to work.

Kumunot ang noo nito. “Sino? Si Dad?”

“Nope. I’ll tell you later.” Nilampasan niya ito at hinanap ang taong makakatulong sa kanya.

He had to do something. Ayaw niyang makita ni Haze na magulo ang pamilya niya. It could affect her decision to stay with him. Hindi niya hahayaang iwan siya nito. Over his hot and awesome body.

Minutes later, Lath found himself outside the master’s bedroom. Huminga siya nang malalim, saka kumatok.

“Bukas ’yan,” sabi ng boses mula sa loob.

Huminga uli siya nang malalim, saka pinihit pabukas ang pinto. He felt nostalgic when he saw the insides of the room. Ang huling beses na pumasok siya sa kuwarto na ’yon ay noong mamatay kanyang ang ina. It was hard to accept that his mom was replaced, but Tita Elspeth seemed nice and caring, so accepting her became easy.

“Tita, puwede ba kitang kausapin?” tanong niya nang makapasok sa loob.

Halata ang gulat na bumadha sa mukha ng ginang bago ito tumango. “Upo ka.” Iminuwestra nito ang kamay sa sofa na nasa harap ng queen size na kama kung saan ito nakaupo.

Umiling siya. “Hindi na kailangan. Hindi naman pang-MMK ang sasabihin ko sa ’yo.”

Ngumiti ito nang matamis sa kanya. “Sige, magsalita ka na.”

Humugot siya ng isang malalim na hininga. “I need you to stop Dad. He’s being selfish.” Ikinuwento niya rito ang rason kung bakit hindi maganda ang relasyon ng ama at kakambal niya. “You, see, he needs to stop. Sinasaktan niya ang anak mo at ang kakambal ko. Ayokong pati ako ay pakialaman niya. Baka iwan ako ng asawa ko.”

Kung umawang ang mga labi ng ni Tita Elspeth sa ikinuwento niya, laglag ang panga nito sa huli niyang tinuran. “M-may asawa ka na?”

Tumango siya at ngumiti. “She is a very wonderful woman. Haze ang pangalan niya. I intend to keep her, Tita Elspeth. ’Pag pinakialaman ni Dad ang buhay pag-ibig ko, giyera kaming dalawa.”

“M-may asawa ka na talaga?” hindi pa ring makapaniwala nitong tanong.

Tumango siya uli. “Opo. Wanna meet her?”

Napakurap-kurap ang ginang, kapagkuwan ay ngumiti. “Congratulations, Lath.”

Ngumiti siya. “Nasa kuwarto ko siya kung gusto n’yo siyang makilala.”

Nakatangong ngumiti ito. “I like to meet her, pero aasikusihin ko muna ang tungkol sa dalawa kong anak na sina Lash at Nez.”

It warmed him to know that Tita Elspeth considered Lash as her child.

He smiled once again and left the room. Kinuha niya ang cell phone sa bulsa, saka tinawagan si Lysander.

“Ready the akyat slash gate bahay gang,” sabi niya na nakangisi. “Inuman tayo mamaya. Maybe two hours from now.”

If everything goes smoothly as planned.

“Copy,” sagot ni Lysander, saka nawala ito sa kabilang linya.

Napailing-iling siya at nagpadala ng mensahe sa asawa niya.

Hey, wifey. Okay ka lang diyan? Nagugutom ka na?’

He hit send .

Agad namang nag-reply ang mahal niyang asawa.

Nagugutom na ako, hubby. Miss your sandwich.

Abot hanggang tainga ang ngiti niya nang mabasa ang “hubby.” Shit! That woman had serious effect on his freaking heart.

He replied, Padadalhan kita ng pagkain diyan. Enjoy eating. Love you. Mwah.

Napailing-iling na lang si Lath sa mensahe niya. It was so clear that he was lovesick. Oh, well. He didn’t give a damn. He was bitten by love bug and he was freaking shouting it to the world.

Haze quickly replied.

I know, hubby.

Huminga siya nang malalim, saka binura ang mensahe nito. Palagi na lang ’yon ang sagot nito sa kanya. Naiirita siya kasi pakiramdam niya ay siya lang ang nagmamahal at pinapakisamahan lang siya nito.

God! Why was love so painful? Pero si Haze naman ang mahal niya. The pain was worth it.

Nagtungo si Lath sa kusina at nginitian ang mayordoma. “Nay Helen, dalhan mo naman ng brunch ang asawa ko. Nasa kuwarto ko siya.”

Napanganga ang mayordoma. “Ang ano n’yo ho?”

“Asawa.” Tumawa siya. “Please, nagugutom na siya, nahihiya lang bumaba. Mamaya ko pa siya ipapakilala sa lahat.”

Tumango na lang si Nay Helen. “Okay.”

He grinned and went to Black Pearl Yacht. Natagpuan niya ang kakambal na nasa top deck at parang pinagsakluban ng langit at lupa.

“Hey.” Tinabihan niya ito ng tayo malapit sa railing. “Nasaan si Nez?”

“Nandoon sa library ni Dad.” Nagtagis ang mga bagang ni Lash. “Pinag-uusapan na nila ngayon ang adoption ni Nez—”

“So you’re just gonna wait?” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Gusto mong bigyan kita ng uppercut? Loko-loko! Kung mahal mo siya, pumunta ka sa library at ihayag mo ang nararamdaman mo. Bullshit, ’buti nga mahal ka ng babaeng mahal mo.” Eh, ako? Walang kasiguruhan. “Time to declare your love in front of our parents.”

Mahinang tumawa si Lash, saka tumakbo palabas ng yate. Siya naman ay sinundan ito.

NATIGILAN SI HAZE nang bumukas ang pinto at may pumasok na medyo may edad nang babae. Bumalik agad ang kabang naramdaman kanina.

“Hello, Ma’am,” sabi nito. “Heto na ho ang pagkain n’yo.”

Napakagat-labi siya. “S-salamat po.”

Inilapag ng matanda ang pagkain sa mesa na malapit sa kama at pinakatitigan siya, kapagkuwan ay ngumiti. “Ang ganda n’yo ho, Ma’am. Bagay na bagay kayo ni Sir Lath.” Inilahad nito ang kamay. “Ako nga pala ang mayordoma sa bahay na ’to. Ikinagagalak kitang makilala.”

Mabilis niyang tinanggap ang pakikipagkamay nito. “Masaya din po akong makilala ka. Si Lath kasi iniwan ako rito, nahihiya naman akong lumabas. Kakaratehin ko talaga siya mamaya pagbalik niya. Sabi niya madali lang siya—” Napatigil siya sa pagsasalita at nahihiyang nag-iwas ng tingin. “Sorry po.”

Tumawa ang mayordoma. “Ayos lang. Ngayon alam ko na kung bakit ikaw ang asawa ni Sir Lath. Matapang ka kasi at matalas ang dila.” Tumawa uli ito. “Parang si Ma’am Krisz lang.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. Awtomatikong nagselos siya sa narinig. “Sinong Krisz?”

“Ang asawa po ng kaibigan ni Sir Lath. Close po silang dalawa. Akala ko nga noong una ay may relasyon sila.”

Parang may sumuntok sa puso ni Haze. Para paghinalaan ng matanda na may relasyon ang dalawa, they must have an intimate relationship. At naaalala niya noong nasa yate pa sila ni Lath, may tinawagan ito at nag-I love you pa. If her memory served her right, he said “Kriszy-baby.”

Pasimpli niyang sinapo ang dibdib, saka minasahe ’yon. God. It hurts.

“Sige, Ma’am, aalis na ako.”

Tumango lang siya at umalis na ang mayordoma. Bigla siyang nawalan ng ganang kumain. Parang pinipilipit sa sakit ang puso niya pero hindi niya hahayaang masaktan siya lalo.

Once and for all, he had to ask Lath who was Krisz to him. ’Yon lang ang tanging paraan para matapos na ang mga hinala at pagdududa niya.

She had to know if Lath really loved her, because she loved him so much.

Uncertainty of the future be damned!

FINALLY, EVERYTHING was settled. Lash and Nez were finally together and the two were shamelessly sucking their faces off in front of him.

Gross.

Inabala na lang ni Lath ang sarili sa pagte-text kay Haze.

Wifey, ready to meet my friends? He hit send .

Sure, she replied.

Ngumiti siya. Sunduin kita riyan, mayamaya.

Okay.

Napakunot ang noo niya sa maiikling reply ni Haze.

So he sent a message.

I love you.

Hinintay niya ang reply nitong “ I know “

pero walang dumating na mensahe.

Fuck! Something was wrong. Ano ba ang nagawa niyang mali? Malakas ang kabog ng puso niya habang naglalakad patungo sa kuwarto niya.

Hell! Nagiging maayos pa lang ang pakikitungo nito sa kanya, ’tapos hayun naman. Was he just overreacting?

Itinulak niya pabukas ang pinto at nakita niyang nagsusuka na naman si Haze. Nakabukas ang pinto ng banyo kaya naman kitang-kita niya ito habang nasa lababo at nagduduwal.

Fuck!

Agad siyang pumasok sa banyo at hinagod ang likod nito. “Sshh… you okay? Shit! Ayos ka lang ba, wifey? Tatawag ako ng doktor—fuck!” Malakas siyang nagmura nang mas lumala pa ang pagsusuka nito.

Ilang minuto pa itong sumuka ng tubig lang bago nagmumog at umayos ng tayo.

Tumingin si Haze sa kanya. “Okay na ako.” Lumabas ito ng kuwarto, nakasunod siya. She pointed the fish on the plate. “Ang lansa. Please pakitanggal mo naman ’yan.”

Napatitig si Lath sa isda, kapagkuwan ay bumaling siya kay Haze. Hindi maipinta ang mukha nito habang nakatingin sa isda na para bang ang sama-sama ng ginawa niyon.

“Ayos ka lang ba talaga?” tanong niya.

“Oo.” Nag-iwas ito ng tingin, saka kinuha ang cell phone at may pinindot-pindot. “Sige na, okay na ako, umalis ka na.”

Napakurap-kurap siya sa lamig ng pakikitungo nito sa kanya.

“Wifey…” Lumapit siya. “May nagawa ba akong mali?”

Tinaasan siya ni Haze ng kilay. “Bakit? May ginawa ka ba na hindi ko alam o may itinatago ka?”

Nagtagis ang mga bagang niya. He was so tired of her doubting him. “Haze, malapit na akong magalit. Palagi mo na lang akong pinagdududahan. Hindi pa ba sapat na mahal kita? Hindi pa ba sapat na—”

“Sapat na sa akin ’yon noon, ’tapos nakita kitang may kahalikang iba.” Her voice was filled with pain. “Sa tingin mo napakadaling mawala n’on sa isip ko dahil lang sinabi mong ‘I’m sorry’ at ‘mahal kita’?” Mapakla itong tumawa. “No, your sorry cannot erase the pain and doubt in my heart, Lath. Ayos na sana, eh, ’tapos may nalaman ako kanina. It brings back the pain in my heart. Bumalik ’yong sakit at takot na nawala na.” Nagkibit-balikat ito. “We need space. I need time to think of this relationship.”

Dread consumed his insides. “No! You are not leaving me. I won’t let you!”

Hindi makapaniwalang tumingin ito sa kanya. “You won’t let me? Fuck you, Lath! Fuck you! Tama na! This time, hayaan mo akong mag-isip. Give me time. Hayaan mo akong magdesisyon sa sarili ko na wala kang kinalaman!” sigaw nito.

Parang nabingi siya sa sakit na bumabalot sa kanya.

“Wifey, please, don’t…”

Umiling ito. “Give me time.” Tumingin ito sa kisame, saka sa kanya. “May itatanong ako.”

“Ask me.”

“Ano ang relasyon mo kay Kri—”

There was a loud knock on the door.

Pareho silang napamura ni Haze.

“Sino ’yan?” pasigaw na tanong niya.

“It’s Lysander. Come on. Nasaan ang kakambal mo? Hindi namin mahanap,” sabi ni ng nasa labas ng pinto.

He sighed and gave Haze a begging look. “Not now, Haze. Mamaya na natin ’to pag-usapan.”

Bumagsak ang mga balikat nito. “Fine.” Inayos nito ang sarili. “Umalis ka na.”

“Sasama ka sa akin.” Hinawakan niya ito sa braso pero piniksi lang ang kamay niya.

“Huwag mo akong hawakan,” sabi nito, saka nauna nang lumabas ng kuwarto at sumunod naman siya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

WALA SA SARILI at panay lang ang tango ni Haze habang ipinapakilala siya ni Lath sa mga kaibigan nito. She didn’t feel like pretending that she was freaking okay, because she was really not okay. Parang kinakatay ang puso niya, parang niyiyurakan iyon.

Ang sakit-sakit.

Nahati sila sa dalawang grupo sa yate. Ang kalalakihan ay nag-iinuman at ang kababaihan naman ay nag-uusap.

Katabi niya si Anniza kaya panay ang pabulong nitong tanong. “Bakit hindi mo sa akin sinabi? My God, Haze, hindi ko akalaing asawa ka ni Lath Coleman.”

“Yeah. I am his wife,” sabi niya sa walang buhay na boses. “Pero isang kalokohan lang naman yata ’yong kasal na ’yon. May ibang babae siyang gusto at—”

“Hush!” Anniza hissed at her. “Unang dapat mong malaman sa pag-ibig at pakikipagrelasyon? Bawal mag-assume. Nakakasira ng relasyon ang maling akala. Ang dapat mong gawin ay tanungin mo siya nang deretso para malinawan ka at iwas away na rin.”

“Too late.” Tumingin siya sa dagat. “Nag-away na kami kanina bago pa kami pumunta rito.”

Anniza smiled sadly at her. “Kapag pag-ibig talaga, ang hirap. Pasasakitan ka muna bago makuha ang happy ever after mo. Pero at least, worth it naman.”

Hindi siya umimik.

“I suggest you talk to Lath,” suhestiyon ni Anniza.

Nagkibit-balikat lang siya, saka umalis sa kumpulan nilang kababaihan. Nagtungo siya sa low deck at sumakay sa duyan.

She was slightly humming when someone cleared their throat. Mabilis siyang bumaling sa may-ari ng tikhim at kumunot ang noo niya nang makita ang asawa ni Train Wolkzbin na nakatayo hindi kalayuan sa duyan.

Kanina nang ipakilala ito sa kanya ni Lath, agad na sumama ang timpla niya. Ang pangalan kasi nito ay Krisz kaya naisip niya na baka ito ang babaeng tinutukoy ng mayordoma. Napatunayan ang haka-haka niya nang biglang yakapin ng babae kanina si Lath. At hindi alintana ni Lath ang asawa ni Krisz na nanlilisik ang mga mata. Kaya lalong nadagdagan ang galit at selos niya. Pinaglololoko ba siya ng hinayupak na ’yon?

And now, the woman who caused her pain was standing in front of her.

“Hi,” sabi nito, saka ngumiti.

Lalong lumalim ang gatla sa noo niya. “May kailangan ka?”

Kinagat nito ang pang-ibabang labi, sabay lahad ng kamay sa kanya. “Gusto lang kitang makausap. I’m Krisz Romero Wolkzbin, best friend ako ni Lath. Napansin ko kasing panay ang tingin mo sa akin nang masama kanina.”

Bahagyang umawang ang mga labi niya. “B-best friend ka ni Lath?”

Mahina itong tumawa. “Hindi ba niya sinabi sa ’yo?” Napailing-iling ito. “No wonder you were glaring at me murderously.” Naglakad ito palapit sa kanya, saka hinawakan ang kamay niya at pinisil ’yon. “Pasensiya na sa inasal ko kanina. Sanay lang talaga akong yakapin si Lath nang ganoon.”

May kaunting selos pa rin sa puso niya. “Hindi mo kailangang magpaliwanag para kay Lath. Tanggap ko na na baka pinaglalaruan lang niya ako at—”

“Haze, hindi ka ipapakilala ni Lath sa mga kaibigan niya kung hindi ka importante sa kanya. I believe that he loves you, he told me so. Humingi pa nga siya ng favor sa akin na kunin ang wedding ring na in-order niya kay Mr. Oliveros dahil nasa yate raw siya at kinidnap ka niya. Galawang Iuhence Vergara ang ginawa ni Lath. Do you know that Iuhence kidnapped Mhel too? ’Kaloka ang love story ng dalawang ’yon, parang kayo lang ni Lath.” May kinuha ito sa maliit na purse na dala, saka ibinigay sa kanya. It was a black velvet box. “This was the ring. I’m giving it to you because this is for you. Hindi ko sasabihin kay Lath na ibinigay ko sa ’yo. And please, don’t be jealous of me. ’Yong pagyakap ko kay Lath, it’s plain platonic. My husband is just so possessive kaya selos na selos kay Lath. Gosh, I love my husband so much. Mababaliw ako kapag nawala siya sa buhay ko.”

Tumango siya at ngumiti. “Thank you. Nasaktan talaga ako kasi akala ko… you know…”

Mahina itong tumawa. “Yeah, I know. And it’s okay. Naiintindihan ko. Pinagdaanan ko rin ang pinagdaanan mo.” Pinisil nito ang kamay niya. “I just want to thank you for loving my best guy friend. Mahal na mahal ka n’on.”

Mas lumapad ang ngiti niya at lumabas ang tibok ng puso niya. “Salamat din sa pagpapaliwanag. Because honestly speaking, hindi ko alam kung kaya ko ’tong itanong kay Lath. Natatakot akong masaktan uli, eh.”

“I understand.” Krisz squeezed her hand one more time and left her in the hammock.

Nang mag-isa na lang si Haze, binuksan niya ang velvet box at napangiti nang makita ang isang pares ng wedding ring sa loob.

It was a simple gold ring with words engraved in the bond. Binasa niya ang nakasulat sa singsing niya.

“Lath loves Haze.” Mahina siyang natawa nang basahin ang nakasulat naman sa singsing nito. “Haze loves Lath.”

Sasabog sa saya ang puso niya. That man was so sweet in so many ways.

I love him so much.

Haze closed the velvet box and put it in her jeans pocket. Akmang babalik na siya sa top deck nang makatanggap siya ng tawag. It was from her mother.

Mabilis siyang sinagot ang tawag. “’Nay, napatawag ho kayo,” sabi niya nang sagutin ang tawag. “Kumusta?”

“Kahapon ka pa namin tinatawagan, anak.” Puno ng pag-aalala ang boses nito. “Mabuti nga at ito ang pangalawang number mo ang tinawagan namin kasi hindi namin ma-contact ang isa.”

Shit! Oo nga pala. Ang emergency phone niya ang gamit ngayon.

“May nangyari po ba?” tanong niya agad.

“Oo, anak. Ang tatay mo nasa ospital. Kaya ka nga namin tinatawagan. Palabas na kami ngayon at kulang ang pambayad namin. Alam mo naman na hindi ganoon karami ang palay na nakuha natin ngayon. Kulang talaga, anak.”

Sobrang pag-alala ang naramdaman niya. “Uuwi ako, ’Nay. Hintayin n’yo ako. Mag-eeroplano po ako pauwi para makarating agad ako.”

“Salamat, anak.” Umiiyak na ang kanyang ina. “Maraming salamat.”

Mas mabilis pa sa alas-kuwatro ang sunod na naging galaw ni Haze. Umalis siya ng yate at ng mansiyon ng mga Coleman nang hindi nagpapaalam kay Lath. Pumara siya ng taxi, saka nagpahatid sa airport.

Kailangan niyang makita ang kanyang ama. Hindi siya mapapanatag hangga’t hindi niya nakikitang maayos ang lagay nito.

“DITO MUNA KAMI ni Haze,” sabi ni Lath habang hinahanap ng mga mata niya ang asawa kung nasaan. “Mauna na kayo.”

“Sige.” Tinapik ni Lash ang balikat niya. “See yah later.”

Tumango siya habang inililibot ang tingin sa kabuuan ng top deck.

Hanggang sa mawala ang lahat ng tao sa yate, hindi pa rin niya nakita si Haze. Hinalughog na niya ang buong yate pero hindi pa rin niya nakita ang asawa niya.

Nag-uumpisa na siyang kabahan. Hinalughog niya ang buong dalampasigan, kahit ang mansiyon nila, pero hindi talaga niya nakita si Haze.

Pagod na pagod na umupo si Lath sa dalampasigan, saka tumingala sa langit. “Nasaan ka ba, wifey? Magpakita ka naman, o.” Nanunubig na ang mata niya sa kawalan ng pag-asa. “Please, please, please, Haze, please, nasaan ka ba? Mababaliw na ako.”

Tinakpan niya ang mga mata gamit ang braso. He wouldn’t let those tears fall. Nandoon lang si Haze, baka nagtatago lang ito sa kanya, baka pinagtitripan lang siya. Hindi naman siya nito iiwan, ’di ba? Mahal naman niya ito… mahal na mahal… bakit naman siya nito iiwan? Wala naman siyang ginawang masama, ’di ba?

Hindi niya napigilan ang luhang puno ng sakit at pangamba na baka iniwan nga siya talaga ng babaeng mahal na mahal niya.

“Lath?”

Natigilan siya nang marinig ang boses ni Lash. Mabilis niyang tinuyo ang basang pisngi at mga mata, saka suminghot-singhot. “May kailangan ka?”

Umupo ito sa tabi niya, ang mga mata nito ay nakatingin sa karagatan. “Stop pretending that you’re okay,” sabi nito. “Ako lang naman ’to, ang kakambal mo.”

Mapakla siyang tumawa. “I think she left.” Huninga siya nang malalim. “My wife left me.”

Tinapik ni Lash ang balikat niya. “Our gate has CCTV. Tingnan mo.”

Mabilis siyang tumayo. Shit! Bakit ba hindi niya iyon nakita. “Thanks, man.”

Tumakbo siya patungo sa bahay at pumasok sa security room. He rewinded the footage on the gate for the past two hours.

And there she was… running away from him and hailing a cab. Sinapo niya ang mukha, saka hinilamos ang kamay roon.

Kinuha niya ang cell phone sa bulsa at tiningnan kung may text mula kay Haze. Nang makitang wala, tinawagan niya si Shun.

“Coleman Number Two,” agad na sabi ni Shun nang sagutin ang tawag. “Need anything?”

Matalim ang mga mata at nagtatagis ang mga bagang na nagsalita siya. “Find my wife. Now. I’ll pay if I have to.”

“On it.”

Lath heard a keyboard tapping on the other line and then Shun spoke.

“As of now, lumapag na ang eroplanong sinasakyan niya.” Shun gave him the province where Haze was. “Sa probinsya na ’yan ipinanganak at lumaki ang asawa mo. May palayan ang pamilya niya at ’yon ang ikinabubuhay nito bukod sa perang ipinapadala ni Haze.”

Lath took a deep breath. “Thanks, man.”

“I don’t accept thank you, Coleman Number Two.”

He rolled his eyes. “How much?”

“Five hundred thousand.”

Alam ni Lath na hindi pampersonal ang pera na kinukurakot ni Shun sa kanya. Shun had an orphanage. “I’ll wire one million to your account.”

“Well, well,” Shun trailed. “Thanks, Coleman Number Two.”

“Sure.” Pinatay niya ang tawag at umalis sa security room.

Agad siyang nagtungo sa garahe at habang nagmamaneho patungong gate ng mansiyon, tinawagan niya si Valerian.

“Hey, man, can you ready my jet? May pupuntahan ako.”

“Fuck you, Lath Coleman.” Iyon lang ang sinabi ni Valerian, saka pinatay ang tawag.

Pinaharurot niya ang sasakyan patungong AirJem Airport. Nang makarating do’n, naka-ready na ang eroplano niya.

Nginitian niya si Volkzki na nasa entrada ng eroplano.

“Pareho lang kayo ng kakambal mo, istorbo kayo sa buhay ko,” Volkzki said grumpily.

“Thanks, man.”

Valerian flipped him with his middle finger. “You’re not welcome.”

Tumawa lang si Lath, saka pumasok sa loob ng eroplano. Samantalang si Valerian ay umalis nang hindi man lang nagpapaalam.

He buckled up his seat belt, minutes later, the plane ascended.

Tumingin siya sa labas ng bintana. “Wait for me, wifey. I’m going to get you and then I’ll punish you so hard you won’t even think of fucking leaving me again.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

HINILAMOS NI HAZE ang mukha nang makabayad siya sa ospital. Wala siyang dalang pera, basta na lang siyang umuwi. ’Buti ay nakahiram muna siya ng pera kay Anniza nang tumawag siya kani-kanina lang. Ipinadala nito ang pera sa remittance center para madali.

“Salamat, anak.” Walang patid ang pasasalaman ng kanyang ama.

Nginitian niya lang ito. “’Tay, wala ’yon. Ang importante, maayos na ang lagay n’yo.”

Ngumiti ito. “Salamat pa rin, anak. Salamat sa pag-aalala.”

Ngumiti siya at niyakap ito nang mahigpit. “Mahal kita ’Tay, siyempre mag-aalala ako sa ’yo.”

Hinagod nito ang likod niya. “Mahal din kita, anak.”

Hinalikan niya sa noo ang ama, saka inalalayan ito palabas ng inokupa nilang kuwarto at palabas ng ospital na yon.

Nagrenta siya ng tricycle para maghatid sa kanila sa bahay kasama ang ina at kapatid niyang babae na nasa high school pa lang. Nang makarating sa bahay, agad na inalalayan niya ang ama papasok sa loob para magpahinga. Siya naman ay doon natulog pansamantala sa kuwarto ng kapatid niya.

Haze was so tired, she fell asleep the moment her back hit the mattress.

HUMUGOT NG ISANG MALALIM na hininga si Lath bago buong tapang na kumatok sa pinto ng bahay nina Haze. Ilang minuto lang ang nagdaan nang bumukas iyon at isang matandang lalaki ang bumungad sa kanya.

“Sino ka?” Iyon agad ang tanong nito sa kanya sa istriktong boses.

Napalunok siya kasabay ng kaba na naramdaman. “Ahm, ako po si Lath Coleman, ang asawa ho ng anak n’yong si Haze.”

Tumaas ang isang kilay nito. “Diyan ka lang, huwag kang aalis.” Isinara nito ang pinto at nang bumukas iyon uli, may hawak na itong itak.

Shit!

“Kung wala kang magawang hinayupak ka sa buhay mo, huwag mong idamay ang anak ko!” Itinaas nito ang itak at ang tatagain siya.

Nanginginig ang kamay na hinugot niya mula sa bulsa ang marriage contract nila ni Haze at ipinakita iyon dito. “Nandito ang pruweba na kasal kami.”

Natigilan ang matandang lalaki. Nakahinga siya nang maluwag. Shit! ’Buti na lang palagi niyang dala ang marriage contract nila ni Haze.

“Elizar, sino yan?” sabi ng boses mula sa loob.

Huminga nang malalim ang matandang lalaki at niluwagan ang bukas ng pinto. “Ang manugang daw natin, Haide.”

Namilog ang mga mata ng ginang nang lumapit sa pinto at tumingin sa kanya mula ulo hanggang paa. “Manugang?”

Naiilang na ngumiti siya. “Opo, ako po si Lath Coleman. Ako po ang asawa ni Haze. At kung may dapat man kayong malaman tungkol sa akin, iyon pa ay mahal na mahal ko ang anak niyo. Sobrang mahal na mahal.”

Lumambot ang mukha ng ginang. “Pasok ka, hijo.”

“Nadala ka sa pinagsasasabi niya, Haide?”

Ngumiti ang ginang sa kanya, hindi alintana ang asawa. “Pasok ka na.”

Ngumiti siya at pumasok. Thank heavens.

HINDI ALAM ni Haze kung ilang oras siyang nakatulog basta nang magising siya, gabi na. Naririnig niya ang huni ng mga hayop sa labas.

Nag-inat siya, saka bumangon mula sa pagkakahiga. She yawned and a startled gasp escaped her lips when she saw the man sitting on the edge of the bed.

“L-Lath?”

Baka namamalik-mata lang siya. Baka imahinasyon niya lang ang nakikita.

He can’t be here!

His calm face turned angry. “Bakit mo ako iniwan nang hindi ka man lang nagpapaalam? Papayag naman ako, eh.”

Nanginig ang mga labi niya. “A-ahm, p-paano ka nakapasok dito sa b-bahay namin?” nauutal na tanong niya. “D-did you trespass—”

Ngumisi ito. “Bakit ko naman gagawin ’yon? Buong puso akong tinanggap ng pamilya mo.” He crawled on the bed, towards her. “Alam mo kung bakit? Ipinakita ko sa kanila ang marriage contract natin.”

Malakas siyang napasinghap. “No, you didn’t—”

“Hinaan mo lang ang boses mo, wifey, natutulog na sila. Baka ano’ng isipin nilang ginagawa natin.”

She pressed her lips together. “Ano ba ang kailangan mo?”

“Ikaw.” Kinubabawan siya nito. “Ikaw ang kailangan ko.”

Napakalakas ng tibok ng puso ni Haze. “Babalik din naman ako. Kailangan ko lang asikusahin ang Itay ko,” paliwanag niya. “I swear, babalik ako.”

Unti-unting nawala ang galit sa mukha ni Lath. “For real? Babalikan mo talaga ako?”

Tumango siya. “Oo. Para namang kaya kong mabuhay nang wala ka—”

Hindi nito pinatapos ang sasabihin niya. Sinakop ng mga labi nito ang mga labi niya, saka mapusok siyang hinalikan. His hands were all over her body and the next thing she knew, she was naked, so was he.

Habang hinahalikan ni Lath ang leeg niya pababa sa mayayaman niya dibdib, hindi ito makapaghintay na ipinasok ang tigas na tigas nitong kahabaan sa loob niya.

Pigil na pigil ni Haze na hindi mapaungol nang malakas dahil baka may makarinig sa kanila. Nakakapit lang siya sa gilid ng unan habang walang humpay na binabayo ni Lath ang pagkababae niya.

Sa bawat ulos nito ay halos mapasigaw siya sa sarap pero pinipigilan niya talagang mag-ingay. And when they both orgasmed, she was writhing in so much pleasure. She saw stars as she closed her eyes to savor the feeling.

“Lath…” pabulong niyang bigkas sa pangalan ng lalaki nang bumagsak ang katawan nito sa kanya.

He kissed the back of her neck. “I miss you,” he whispered. “Takot na takot ako nang hindi kita nakita. Akala ko iniwan mo na ako.”

Hinagod niya ang likod nito. “I miss you too. Babalik agad sana ako bukas, pero narito ka naman. I want to spend more days with my family before returning to Manila.”

“Sure, wifey.” Kinagat nito ang leeg niya, saka umayos ng higa sa tabi niya, wala pa rin silang saplot. “Mananatili tayo rito ng ilang araw.”

Tumagilid siya ng higa paharap dito. “Pinapasok ka talaga ni ’Tay? Hindi ka talaga nag-sneak in?”

Tumawa ito nang mahina, saka tumagilid din ng higa paharap sa kanya. “Nang sabihin kong asawa mo ako, naglabas lang naman ng itak ang ama mo. Nang ipakita ko ang marriage contract natin, naniwala rin at pinapasok ako ng nanay mo. And then your sister recognized me from the magazine that you always brought home for her. To summarize it all, yes, tinanggap ako ng pamilya mo.”

Napapangiti si Haze sa kuwento ng lalaki. “Hindi ka natakot sa itak ni ’Tay?”

He chuckled. “Medyo, baka tagain ako, eh. Pero kung kailangan kong harapin ang ama mo makita ka lang, I would do it again in a heartbeat.”

Natunaw na naman ang puso niya. Parang pati atay, natunaw rin. “Nang papasukin ka, ano’ng nangyari?”

“Sinabi nilang tulog ka at gigisingin, pero ayoko namang istorbohin ka. Sabi ko hihintayin na lang kitang magising.” And then his eyes widened, fear was visible on them. “Shit! Kakatayin ako ng ama mo! Doon pala niya ako pinapatulog sa sala n’yo pero nag-sneak in lang ako rito para makita at magapang ka. Fuck! I’m so dead! I am so fucking dead!” Nagkukumahog itong bumangon at nagdamit, saka nag-flying kiss sa kanya. “See yah , tomorrow, wifey. I love you.”

“I lo—” Nakalabas na si Lath ng pinto. “—ve you too.” Bumuga siya ng malalim na hininga. “That man and his horniness.”

Nagdamit na rin siya, saka bumalik sa pagkakahiga sa kama. Napapangiti siya habang nakatingin sa kisame at iniisip ang pinagsaluhan nila ni Lath kani-kanina lang. Walang tigil ang mabilis na pagtibok ng puso niya.

That man would be the death of her. Cause of death—heart attack.

Ipinikit ni Haze ang mga mata at ang guwapo pa ring mukha ni Lath ang nakikita niya. Napailing-iling na lang siya at pinilit ang sarili na makatulog uli.

KINABUKASAN, nang magising si Haze at lumabas ng kuwarto, wala na si Lath sa sala pero may unan at kumot sa sofa nila.

Kumunot ang noo niya at hinanap ang kanyang ina. Natagpuan niya ito sa kusina, nagluluto ng agahan.

“’Nay, nasaan po si Lath?” tanong niya.

Nangingiting bumaling sa kanya ang ina. “Ikaw na bata ka, bakit hindi mo sinabi sa aming may asawa ka na pala at napakaguwapo pa?” Kinurot siya nito sa tagiliran. “Para iyan sa paglilihim sa amin. Ikaw na bata ka, o. Bakit ba hindi ka nagsabi?”

Trust me. Hindi ko rin alam na ikinasal ako. Ngumiti siya. “Humahanap lang po ng magandang timing.”

“Asus.” Umingos ito at ipinagpatuloy ang pagluluto.

Umupo siya sa bakanteng silya. “Nasaan ho si Lath?”

“Kung hinahanap mo ang guwapo mong asawa, hayun, isinama ng ama mo sa palayan. Kawawa naman.”

Namilog ang mga mata ni Haze. “Oh, God. Hindi ’yon sanay sa trabahong bukid.”

“Hindi nga.” Umirap sa hangin ang kanyang ina. “Halata namang mayaman. Habang kumakain siya kagabi ng odong , halatang pinipilit niya lang ang sarili. Kawawang bata.”

Haze gaped. “Kumain siya ng odong ?”

Tumango ang kanyang ina. “Oo.”

Napailing-iling siya. “Susundan ko sila sa bukid.”

“O, sige…” Ngumiti ito. “Dalhin mo ’to sa kanila.” May iniabot itong basket. “Kanin iyan, tamban at pulang itlog. Pero bago ka pumunta roon, maligo ka muna.”

Natatawang tumango si Haze at tumakbo patungo sa banyo at naligo. Mabilis ang bawat galaw niya. Nang makapagbihis, agad niyang kinuha ang basket at umalis.

Nakapusod ang buhok niya, naka-leggings, malaking T-shirt at nakatsinelas lang.

Halos takbuhin niya ang daan patungong palayan nila. Kailangan niyang makita si Lath, baka kung ano na ang ginawa ng ama niya rito.

MALAYO PA SI HAZE, nakikita na niya ang ama na nakaupo sa kahoy na silya at namamaypay habang nakatingin sa palayan. Sinundan niya ang tingin nito at malakas siyang napasinghap.

Lath!

Nakatupi hanggang tuhod ang jeans na suot nito at walang pang-itaas. Ang polo nito ay ginawang bandana sa ulo para hindi masyadong mainitan. Napakagat-labi siya nang makita ang matitipuno nitong braso habang nagtatanim at ang abs nito na basang-basa ng pawis.

What a hot abs! Dang!

Marahas siyang napailing, saka tumakbo palapit sa kanyang ama.

“’Tay, ano ba ang ginagawa ni Lath do’n sa palayan?” kunot-noong tanong niya.

Ngumiti ang kanyang ama habang nagpapaypay pa rin. “Nagtatanim, ano ba sa tingin mo?” Mahina itong tumawa. “Ako ang nagtatanim kanina, eh, inagaw niya sa akin baka raw bumalik na naman ako sa ospital at mag-alala ka na naman.” Lumambot ang ekspresyon ng mukha nito. “Nararamdaman ko, anak, mahal ka ng batang ’yan. Masuwerte ka at siya ang napangasawa mo.”

That made her smile. “I know. Masuwerte talaga ako at minahal ako ng lalaking ’yon.”

Tumayo ang kanyang ama. “Ilagay mo roon ang dala mong basket at maghain ka na.” Itinuro nito ang mesa na nasa ilalim ng mayabong na puno. “Tatawagin ko lang ang asawa mo.”

Tumango siya at sinunod ang utos ng ama.

Pagkalipas ng ilang minuto, dumating na ang kanyang ama kasama si Lath na nakangiti sa kanya.

“Hey, wifey.” Hinalikan siya nito sa pisngi. “Good morning.”

Agad siyang umiwas dahil nahiya siya sa kanyang ama. “Amoy-araw ka.”

Tumawa lang si Lath, saka umupo sa pahabang silya na gawa sa kahoy.

“O, kain na tayo,” wika ng ama niya na nauna nang kumain sa kanila.

Napatitig si Lath sa tamban at pulang itlong na nasa gitna ng mesa, kapagkuwan ay humihingi ng tulong na tumingin sa kanya.

Haze rolled her eyes and put rice on his plate. Pagkatamos ay hinimayan niya ito ng tamban.

“Hayan, kain na,” sabi niya.

Lath’s eyes moved from left to right. “Ahm…” Nagtatanong ang mga mata nito. “Nasaan ang kutsara?” pabulong nitong tanong.

Pinipigil ni Haze na matawa. “Magkakamay ka.”

Umawang ang mga labi nito. “Ano?”

“Kamay ang gagamitin mo…” Kumuha siya ng kanin at hinimay na tamban, saka iniumang ang kamay sa bibig nito. “Para kumain.”

Wala sa sariling bumuka ang bibig nito at tinanggap ang pagkain na iniumang niya.

She grinned at Lath. “Ganyan ang pagkain dito sa bukid.”

Pareho silang natawa ng kanyang ama nang makitang ginaya ni Lath ang ginawa niya pero kaunting kanin lang ang nakuha nito at nahulog pa ang iba.

Sumimangot si Lath. “’Tay, naman.” Nagmamaktol ang boses nito habang nakatingin sa ama niya. “Huwag mo akong pagtawanan.”

“Eh, bakit hindi?” nagtatakang tanong ng kanyang ama sa inosenteng boses. “Eh, nakakatawa ka naman talaga.”

“’Tay, naman, eh.” Lalong tumulis ang nguso ni Lath. “Hindi ko kasalanan na guwapo ako.”

Inungusan ito ng ama niya. “At bakit napasok dito ang kaguwapuhan mo?”

“Kasi totoo naman ’yon, eh,” sabi ni Lath.

“Siguruhin mo lang na guwapo ang mga magiging apo ko, kung hindi tataniman mo lahat ng palayan namin.”

Sumaludo si Lath. “Yes, Sir!”

Tumawa ang ama niya habang siya ay nakatingin sa dalawang nag-uusap na para bang matagal na ang mga itong magkakilala. Lalong sumaya ang puso niya sa nasaksihan. Lath could really charm even the old ones.

Iba rin, eh.

Bumaling sa kanya si Lath. “Asawa ko…” Naglalambing ang boses nito. “Subuan mo ako. Please?”

Umirap si Haze sa hangin pero sinubuan naman niya ito. Panay lang ang tawa ng ama niya na iniwan sila pagkatapos kumain.

Nakaupo siya sa mesa, samantalang sa mahabang silya si Lath nakaupo. Ang mga paa niya ay nakapatong si mga hita ni Lath habang sinusubuan niya ito.

Lath smiled at her lovingly. “I love you, wifey.”

Mahina siyang natawa, saka hinalikan ito sa noo. “I love you too, hubby.”

Biglang umubo at nabilaukan si Lath sa sinabi niya. He abruptly stood up and coughed harder. His hands frantically searched for a glass of water. Mang mahawakan nito ang mineral water na nasa plastik, agad itong uminom at humugot ng isang malalim na hininga.

Kapagkuwan ay nagtatanong ang mga mata na tinitigan siya nito. “Do you really… love me?”

Ngumiti siya. “Oo. Bakit? Ayaw mo?”

“What?” Tumawa ito, saka niyakap siya nang mahigpit. “Anong ayaw ko? I would die to be able to hear you say it again.”

She kissed his lips. “I love you.”

Sumuntok ito sa hangin at tumalon-talon. “Yes! She loves me! Yes!” Idinipa nito ang mga braso, saka sumigaw. “Mahal na mahal ko si Haze.” Bumaling ito sa kanya, saka kinindatan siya. “At mahal niya rin ako,” sigaw na naman nito.

Natatawang napailing-iling siya. Pagbalik nila sa Maynila, sasabihin na niya ritong buntis siya. She wanted to surprise him. And the only way to do that was in Manila. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

A/N: I want to dedicate this chapter to Haze Tito. A very dear friend of mine. Bitter po ang babaeng ito, parehas kami. Haha. Sana hindi ka na maging bitter kapag nabasa mo ’to. Thank you so much Haze, for letting me use your name.

At nagpapasalamat din ako sa mga nagbasa ng kuwento ni Lath. Salamat sa Vote, reads at comments. Salamat din sa mga silent reader na walang sawang nagbabasa ng gawa ko. I know you’re there and I want to thank you for reading my works

:)

CHAPTER 23

KINAKABAHAN SI HAZE habang nakaupo sa tabi ni Lath sa mahabang sofa habang kaharap ang mga magulang nito. Nanginginig ang mga kamay niya at nanlalamig. Nang makababa sila ng eroplano galing probinsya, agad silang tumuloy roon.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi habang ipinapakilala siya ni Lath.

“Dad, Tita Elspeth…” Pinisil nito ang kamay niya. “This is Haze, my wife. She’s a stewardess and a very amazing woman whom I love so much.”

Kinakabahan siyang ngumiti sa mga magulang nito. “Hello po. Nice to meet you.”

Nakahinga siya nang maluwag nang ngumiti ang ama ni Lath. “Ikinagagalak din kitang makilala, hija.”

“Ako rin,” sabi ng stepmother ni Lath. Mukha itong mabait.

Mas lumapad ang ngiti niya. “Salamat po.”

Lath’s father smiled softly at her. “Welcome to the family, hija. Call me Dad from now on. Okay?”

“Opo…” Huminga siya nang malalim. “Dad.”

Tumayo ang ginang lumapit sa kanya. Hinawakan nito ang kamay niya at siya naman ay tumayo para magpantay ang mukha nila. “Welcome to the family, Haze. You can call me Mommy or Tita Elspeth.” Ngumiti ito at niyakap siya. The she pulled away. “So, ikaw ang date ni Lath para bukas?”

Naguguluhang napatingin siya kay Lath, and he had the same expression as her.

“Anong date?” tanong ni Lath.

Ngumiti si Tita Elspeth. “Napagdesisyunan namin ng daddy mo na magpa-party para sa birthday n’yo ni Lash bukas ng gabi. Doon ang venue sa Black Pearl Cruise Ship. And yes, pumayag na si Lash sa tulong ni Nez.”

“Hmm.” Lath grinned. “Party. We should go.” Tumayo ito at niyakap siya sa baywang. “Ano sa tingin mo?”

“Sure. Okay lang.”

“Great.” He kissed her temple and looked at his parents. “Sige, ipapakilala ko muna si Haze sa mga katulong natin at sa lahat ng tao sa bahay na ’to. Everyone should know that she’s my beloved wife.”

Pagkasabi niyon ay hinila siya ni Lath patungo sa kung saan at sumunod naman siya.

TUMAWA NA LANG si Haze nang makitang ini-lock ni Lath ang pinto ng kuwarto nito.

“Ano na namang kahalayan ang nasa isip mo?” tanong niya pagkatapos sumimsim ng fresh strawberry juice na ginawa sa kanya ng mayordoma.

Lath chuckled, wrapped his arms around her waist and pulled her close. “I love you…” Hinalikan nito ang pisngi niya pababa sa leeg. “And I want to make love to you now…” he whispered huskily. “Kanina pa ako nagpipigil.”

Itinaas niya ang kamay na may hawak na baso ng kalahati pa ang strawberry juice na laman. “Ubusin ko muna ’to.”

“Nope.” Inagaw nito ang baso sa kanya, saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “I love you.”

“I love you too,” buong pagmamahal niyang tugon.

Umalis sa harap niya si Lath para ilagay ang baso sa bedside table, saka bumalik sa kanya. Agad siya nitong hinubaran, walang saplot na itinira.

Nakatayo siya malapit sa gilid ng kama habang hinahalikan ni Lath ang hubad niyang katawan.

“Mahiga ka sa kama, wifey.” He kissed her nipple. “May gusto akong subukan.”

Haze’s body fell into the soft mattress, and she parted her legs wide. Nakatingin siya sa kisame habang hinihintay ang sunod na gagawin ng asawa niya.

She was imagining his head buried in between her thighs when she felt a cold liquid being poured on her vagina. Malakas siyang napasinghap at mabilis na bumaba ang tingin kay Lath na nakaluhod sa gitna ng nakabuka niyang mga hita.

“Lath…” Nakita niyang binubuhusan nito ng strawberry juice ang pagkababae niya. “What the hell are you doing?”

Ngumisi ito. “Susubukan ko lang kung masarap.”

Nagsitaasan ang mga balahibo niya dahil sa lamig ng likido na ibinubuhos sa pagkababae niya.

“Lath…” Napaliyad siya nang maramdaman ang dila ng asawa sa pagkababae niya, sumisipsip at sumusundot-sundot.

Napasinghap siya at napadaing nang walang tunog nang sinipsip ni Lath ang hiyas niya at pinapakiwal ang dila nito roon. Her eyes was squeezed shot, fist clenched and panting as he licked and lapped her with a speed that was making her head spin in ecstasy.

Napasabunot siya sa sariling buhok nang maramdaman uli ang malamig na likido na ibinubuhos sa basa niyang pagkababae. The chill was making her feel erotic and arouse. It was making her moan.

Pigil na pigil ni Haze ang ungol para walang makarinig. Pabiling-biling ang ulo niya at kinakagat niya nang mariin ang pang-ibabang labi habang ang dila ni Lath at ang strawberry juice ay nagsama sa pagkababae niya. Halos mawalan siya ng ulirat.

“Oh… Lath,” ungol niya, saka mahigpit na napakapit sa bed sheet. “Hubby, oh.”

Mabilis na kinagat niya ang dila nang pumasok ang dila ni Lath sa butas ng pagkababae niya at naglabas-masok iyon.

“Oh, God… Lath, oh.” Wala nang lakas ang mga hita niya at nanginginig na sa sobrang sensasyong nararamdaman.

Ilang beses uli na hinagod ng dila ni Lath ang hiyas niya at nasapo niya ang bibig para hindi mapasigaw nang malakas nang labasan siya.

Hinang-hina na lumupaypay siya sa kama at si Lath naman ay pumuwesto sa mga hita niya, hubad na ang lahat ng damit nito, saka ipinasok ang pagkalalaki sa loob niya.

Dahan-dahan lang ang pagpasok kaya ramdam na ramdam niya ang sarap. Ang natitirang strawberry juice ay ibinuhos nito sa mayayaman niyang dibdib, saka walang pakialam na itinapon ang baso sa carpeted na sahig.

Lath licked her strawberry juice covered nipples as he slowly thrust in and out. And as his thrust deepened, lalong naging mapusok at mainit ang paghalik nito sa mayayaman niyang dibdib. Kinakagat-kagat na nito ang perlas sa tuktok ng dibdib niya. At mayamaya pa ay para nang desperadong naglalabas-masok sa pagkababae niya.

Siya naman ay niyakap ang mga hita sa baywang nito at sinalubong ang bawat ulos hanggang sa marating nila ang sukdulan ng kanilang kaligayahan.

KINABUKASAN, ayaw payagan si Haze ni Lath na pumasok sa opisina pero nagpumilit pa rin si Haze. Ang dami na niyang absent, kailangan din niyang kausapin ang manager. Ayaw naman niyang gamitin na naman ni Lath ang kapangyarihan nito bilang investor para sa kanya. It would be unfair to her co-employees.

Of course, ayaw ni Lath na pumasok siya pero wala naman itong nagawa kasi abala rin ito para sa birthday nito mamayang gabi. Kaya siya nakatakas.

At hindi na nakapagtataka na nang makapasok siya sa locker, agad siyang nilapitan ni Thalia na naabutan niyang nagpapalit ng uniform.

“Haze.” Ngumiti ito sa kanya at walang pasintabing nagtanong. “Ano ba ang relasyon n’yo ni Mr. Coleman? Alam mo bang ikaw ang palaging laman ng balita rito sa AirJem? Hay naku, naloloka na ako. May nagsasabing fling ka lang o parausan, mayroon naman nagsasabing ala-Cinderella ang beauty mo.” Bumuga ito ng malalim na hininga. “Ano ba talaga ang totoo?”

Natatawang kinuha ni Haze sa kanyang bag ang xerox ng marriage contract nila ni Lath, saka ipinakita iyon kay Thalia. “Asawa ko siya,” sabi niya na nakangiti.

Napanganga ang babae. “Ano mo siya?!”

Inagaw nito ang marriage contract sa kamay niya, saka pinakatitigan ’yon.

“Holy shit! This is legit!” sigaw nito, saka malalaki ang matang napatitig sa kanya. “Oh, my God! You are indeed Mrs. Coleman!” Bigla itong nagtititili at ibinalik sa kanya ang marriage contract, saka nagmamadaling lumabas ng locker room.

Mukhang siya na naman ang headline ngayon. Thanks to Thalia.

Lumabas na rin siya ng locker room, dala-dala ang marriage contract niya habang naglalakad patungong opisina ng manager.

Nginitian niya ang sekretarya nito at nagtanong kung puwede siyang pumasok.

“Sure, Miss Tito,” sabi ng sekretarya.

“Thanks.”

Kumatok muna siya sa pinto bago iyon itinulak pabukas.

“Good morning, Ma’am.” Lumapit siya sa mesa ng manager. “Puwede ko ho ba kayong makausap?”

Nag-angat ng tingin sa kanya ang manager, saka iminuwestra ang kamay sa visitor’s chair. “Upo ka.”

Umiling si Haze. “Hindi na po kailangan.” Huminga siya nang malalim. “Nandito po ako para pansamantalang mamaalam ng dalawang taon.”

Gumuhit ang gulat sa mukha ng manager. “Bakit naman?”

Lumapat ang kamay niya sa tiyan niya. “Buntis po ako at gusto kong alagaan ang magiging anak ko.” Pagkasabi niyon ay inilapag niya ang marriage contract nila ni Lath sa ibabaw ng mesa. “At sa tingin ko po ay hindi magugustuhan ng asawa ko na magtrabaho ako habang buntis.”

Nang mabasa ng kaharap ang marriage contract, napalunok ito at tumango-tango. “Hindi nga gugustuhin ni Mr. Coleman na magtrabaho ka habang nagbubuntis.” Iniabot nito pabalik sa kanya ang marriage certificate. “I’m sure after two years, bukas pa rin ang AirJem Airlines para sa ’yo.”

“Salamat.” Itinupi niya ang marriage certificate, saka lumabas ng opisina.

Dumeretso siya sa locker room para kunin lahat ng gamit niya at inilagay sa bag na dala. Kapagkuwan ay nakangiti siyang naglakad palabas ng airport at nagmaneho patungo sa ob-gyne clinic ng kaibigan niyang si Czarina.

THE BIRTHDAY PARTY was a blast. Halos lahat ng imbitado ay naroon. Medyo nahilo si Haze kanina kaya naman sinamahan siya ni Nez sa top deck para magpahangin. Iniwan niya ang asawa sa large hall ng cruise ship kung saan ginanap ang party.

It was Lath’s day so he let him not to worry about her well-being.

“Okay ka na?” tanong ni Nez sa kanya. “Puwede na tayong bumalik?”

Tumango siya, saka humugot ng isang malalim na hininga. “I’m fine now.”

Nez smiled and hand in hand, they went back to the hall.

Nang makapasok sa entrance, natigilan si Haze nang makitang may kasayaw na babae si Lath. Halatang ilang-ilang ang asawa niya habang nakikipagsayaw. It was a sweet music but the distance of Lath and the woman’s body felt like the song was hip-hop.

Mahina siyang natawa.

“Look at those twins,” wika ni Nez. “Parang may mga ketong ang ka-partner nila sa pagsasayaw.”

Haze chuckled. “Should we save them?”

Nez smiled sweetly. “Halata namang ayaw ng fiancé ko na makipagsayaw sa babaeng ’yon, still, selosa ako. What mine is mine—”

“And I don’t share,” pagtatapos ni Haze sa linya ni Nez.

Pareho silang nagtawanan.

Nilapitan na ni Nez si Lash, siya naman ay lumapit sa mahal niyang asawa.

“Puwedeng ako naman?” nakataas ang kilay na tanong niya sa babaeng kasayaw ni Lath.

The woman looked at her haughtily. Halatang walang balak na bitawan nito si Lath pero ang asawa na niya ang humakbang palayo rito, saka niyakap siya nang mahigpit.

“Hey, wifey.” He kissed her on the lips.

Tinaasan niya ang kilay ang babae. Inirapan naman siya nito at nagmamartsang umalis.

“At sino naman ang babaeng kasayaw mo?” tanong niya sa mataray na boses.

Lath actually looked nervous. “Anak ’yon ng kaibigan ni Dad,” mabilis na paliwanag nito. “Gusto raw akong makasayaw. I can’t say no, investor siya sa shipping line and that would be rude. And he might also pull out his investment and that would be bad for business—”

Natatawang inilapat niya ang hintuturo sa labi nito para tumigil ito sa pagpapaliwanag. “Binibiro lang kita.” Yumakap siya sa leeg nito, ito naman ay nakayakap sa baywang niya. “May tiwala ako sa ’yo.”

His face lit up. “Salamat sa tiwala.” Nakaguhit ang kasiyahan sa guwapo nitong mukha.

Ngumiti si Haze, saka may kinuha sa maliit na purse na dala. It was the black velvet box that Krisz had given to her. Binuksan niya ang box at ipinakita iyon sa asawa.

Namilog ang mga mata ni Lath nang makita ’yon. “What the…” Napakurap-kurap ito. “Paano iyan napunta sa ’yo?”

Hindi niya sinagot ang tanong ni Lath, sa halip ay isinuot niya ang singsing na para sa kanya at isinuot niya sa daliri nito ang singsing na para dito.

“How about marrying me again?” tanong niya sa gulat na gulat pa ring si Lath. “Sa pagkakataong ito, hindi mo na ako ki-kidnap-in at gugulatin. May malay na ako at hahayaan mo akong sumagot ng ‘I do’ sa tanong ng pari. Hahayaan mo akong sabihin sa harap ng Panginoon na mananatili ako sa tabi mo at mamahalin ka habang-buhay. I want to remember every second of our wedding.” Kinindatan niya ito. “How about that, hubby?”

He blinked rapidly, still shocked. “Oh, God…”

Mahina siyang natawa. “Yes or no lang, hubby. Wala sa choice of answer ang Oh, God,” biro niya.

Natawa na rin ito at mabilis na tumango. “Yes. Oh, God! Yes, pakakasalan kita sa kahit saang simbahang gusto mo. God, wifey.” He kissed her lips. “I love you so much.”

Dinala niya ang kamay nito sa dibdib niya at inilapat sa may parteng puso niya. “And I love you too, Lath Coleman. Ibinibigay ko sa ’yo ang puso ko, pakaingatan mo. May tiwala naman ako sa ’yo. Pagkatapos ng mga ipinakita mo sa akin at sa pagmamahal mo na ramdam na ramdam ko, masasabi kong naibalik na ang tiwala ko sa ’yo. I trust you to take care of my heart, and this time, I know you will.”

He smiled. “Thank you and yes, I will take care of you heart.”

And then Haze took out the envelope from her purse. It was her birthday gift to Lath.

“Happy birthday.” Nakangiting ibinigay niya rito ang regalo.

Lath accepted the envelope while frowning. “Ano ang laman nito?”

“Basta. Buksan mo na lang.”

Binuksan nito ang envelope at dahan-dahang inilabas ang larawan na nasa loob niyon. Ang unang nakita nito ay ang likod ng larawan na may nakasulat na petsa.

“Ano ’to?” Binasa nito ang petsa na nakasulat. “August eleven, next year.” Tumingin ito sa kanya na nagtatanong ang mga mata. “Ano ’to, wifey?”

“Tingnan mo ang nasa likod,” sabi niya na excited na nakangiti.

Sinunod naman siya ni Lath. Tiningnan nito ang likod at bumulaga rito ang isang larawan. “W-what… is… this?” Pinakatitigan nito ang larawan. “Alam ko ’to. Ganitong-ganito ang larawan na ipinakita sa akin ni Krisz noong nabuntis siya at—” Slowly, his eyes settled on her stomach. “Shit!” He dragged his eyes to her face. “T-tama ba ang naiisip ko? Oh, God! Buntis ka?”

Nakangiting ngumiti si Haze. “Oo. Ilang linggo na akong buntis. Humahanap lang ako ng magandang timing para sabihin sa ’yo. And I figure, today is the perfect time to tell you.” She spread her arms and smiled widely. “Happy birthday, hubby!”

And as cliché as it might sound, Lath lost consciousness right in front of her. Sa halip na mag-alala, mahina siyang natawa. Nag-e-expect talaga siya ng epic na reaksiyon mula kay Lath kapag sinabi na niya pero hindi ganoon.

Agad na lumapit si Lash kay Lath para tingnan kung ayos lang ang kakambal nito. And then Lash spotted the picture Lath was holding.

Tumingala sa kanya si Lash at ngumiti. “Buntis ka?”

Nangingiting tumango siya. “Oo.”

Lath shook his head in amazement. “Congratulations, sister-in-law.”

Magpapasalamat sana siya nang bigla na lang bumangon si Lath habang nakataas ang dalawang kamay sa ere, saka biglang sumigaw. “Best birthday gift ever!”

Haze laughed but it was cut off short when Lath crashed his lips on her. Yes. He was definitely happy… and so was she.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 24

CHAPTER 24

ABOT-ABOT ANG KABA ni Lath habang isinusuot ang itim na tuxedo at nakaharap sa salamin. Was this what it felt like to get married? Hindi niya iyon maramdaman noong sapilitan niyang ikinasal ang sarili kay Haze.

Now… he was feeling jittery.

Humugot siya ng isang malalim na hininga. “This is it.”

Tinapik-tapik ni Lash ang balikat niya. “Ready, brother-mine?”

Huminga na naman siya nang malalim. “Ready na ako. Matagal na.”

Lash chuckled as he shook his head. “Feeling nervous?”

“Kinda.” He was actually feeling worried too. “Paano kung hindi ako siputin sa simbahan ni wifey? Good God, mababaliw ako sigurado.”

Tumawa si Lysander na nasa loob ng kuwarto kung saan siya nagbibihis. “Si Lath Coleman, the wicked and trickster, kinakabahan?” Napailing-iling ’to. “Baka maihi ka riyan.”

He showed Lysander his middle finger. “Gago. Tatanggalin kita bilang groom’s men ko.”

Tinawanan lang siya ni Lysander, saka sumabad naman si Lash.

“Pinapalabas na tayo ni Mommy,” wika ni Lash na iwinawagayway ang cell phone. “Halika na kayo.”

Kinakabahang inayos ni Lath ang tuxedo, saka lumabas ng kuwarto niya at nagtungo sa beach kung saan gaganapin ang kasal nila.

It was a simple wedding. Tanging kapamilya at kaibigan lang nila ang imbitado.

Hindi na makahinga sa kaba si Lath habang naglalakad sa aisle. Shit! Baka bigla siyang mahimatay roon, nakakahiya. That would be so embarrassing. Nahimatay na nga siya nang malaman niyang buntis si Haze, pati pa ba sa kasal nila?

Nang makarating sa gilid ng altar, inakbayan siya ni Lash. “Take a deep breath and don’t loss consciousness, brother-mine. Nakakahiya. Okay?”

Tumango siya, saka tumingin sa dulo ng aisle. His breath was caught in his throat as his eyes settled at his beautiful wife. Maikli lang ang belo sa unahan ni Haze pero mahaba ang laylayan sa likod. Hinihila rin nito ang mahabang gown at hindi niya maiwasang mag-alala.

She was pregnant, damn it. Paano kung makunan ito dahil sa haba ng damit? Shit! Baka mapatay niya ang tumahi sa damit nito. He should have let her wear something short and light. Maybe a two-piece?

Nah . His wife’s body was for his eyes only. Walang puwedeng makakita, siya lang.

Hindi namalayan ni Lath na nakalapit na sa kanya si Haze. Napakurap-kurap siya at tinanggap ang kamay nito nang iabot iyon ng ama nito sa kanya.

“Alagaan mo ang anak ko o tatagain kita,” pananakot nito.

Natawa siya. “Opo, ’Tay.”

“Mabuti.”

Pinagsalikop niya ang palad nila ni Haze, saka hinalikan sa mga labi ang babae nang hindi itinataas ang belo nito.

Tumikhim and ama ni Haze. “Gusto mong maitak? Patapusin mo muna ang kasal.”

Pareho silang natawa ni Haze, saka humarap sa pari.

“Umpisahan n’yo na po, Father,” sabi niya sa pari. “Para maiuwi ko na ’tong asawa ko.”

Natawa ang pari at inumpisahan na ang kasal. Mabilis na nag-I do siya sa tanong ng pari at ganoon din ang naging tugon ni Haze.

Humugot ng isang malalim na hininga si Lath, saka isinuot ang singsing sa daliri ni Haze. Ang kaparehong singsing na sinuot nito sa daliri niya nang mag-propose ito sa kanya sa araw mismo ng kaarawan niya.

Time for my vow.

“Wifey…” Nginitian niya ito. “I vow to forever keep your heart in the safety box inside my heart. I vow to always keep you smile. Kahit pa nga pahanapin mo ako ng mansanas na hugis-parisukat, hahanapin ko kung ’yon ang magpapasaya sa ’yo. I vow to forever hold you in my arms, so tight. Ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko. I am nothing without you. You are a vital part of my awesome life and I will choose you over my money, but please, don’t made me. Ayokong mamulubi tayo, lalo na na kambal ang magiging anak natin.” Nagtawanan ang mga bisita nila sa sinabi niya pero hindi niya pinansin ang mga ito at nagpatuloy sa pagsasalita. “I vow to be forever faithful to you and I vow to love you every day of my life.”

Then it was Haze’s turn to say her vows. Isinuot nito ang singsing sa daliri niya.

“I vow to love you for the rest of my life.” Mahina itong tumawa. “O, huwag kang kiligin diyan.”

He laughed. “Huwag mong pansinin, para hindi halata.”

She rolled her eyes. “I vow to make you happy.” Sinundot-sundot nito ang pisngi niya. “Huwag kikiligin.”

“Huwag mo kasing pansinin,” natatawang sabi niya.

Mahina itong tumawa. “And I vow to be forever by your side no matter what.”

That made his heart flip. “I love you, wifey.”

“I love you too, hubby.”

Hindi pa nagsasabi na “you may now kiss the bride” ang pari pero magkalapat na ang mga labi nila ni Haze. Malalim na ang halikan nila nang sabihin ng pari na puwede na niyang halikan si Haze.

Too late, father, sabi niya sa isip, saka niyakap sa baywang ang asawa niya at inilapat ang kamay sa pang-upo nito.

Natawa si Haze at bahagyang pinakawalan ang mga labi niya. “Lath, nasa simbahan tayo,” paalala nito sa kanya.

Pinisil pa rin niya ang pang-upo nito. “Wifey, isang linggo akong tigang dahil sa kasal natin.” Kinindatan niya ito. “Time to make love.”

“True,” sang-ayon nito, saka humarap sa mga bride’s maids. “Saluhin n’yo.” She threw her bouquet of flower. Natatawang itinuro nito ang nakasalo ng bulaklak. “You’re next, Grace.”

Ngumiti lang ito, saka bumaling sa direksiyon ni Valerian na ngayon ay naglalakad patungo sa kanila.

“Valerian—”

“Give me the garter,” he said. “Now.”

Natatawang lumuhod siya, saka hinubad ang garter na nasa hita ng asawa niya at ibinigay kay Valerian. “O, hayan, isuot mo na kay Grace.”

Nang makaalis si Valerian, hinapit niya palapit sa kanya si Haze at siniil ang mga labi nito ng mapusok na halik. Naputol lang ’yon nang may tumikhim.

“Congratulations.” Boses iyon ng ama niya.

They stopped kissing and looked at his father. Kasama nito ang pamilya ni Haze.

“Reception na tayo,” wika ng ama niya.

“Ahm…” Tumingin siya kay Haze at pilyong ngumiti. “Puwede bang pass na kami?”

Umingos ang ama ni Haze. “Reception o tatagain kita?”

Napakamot si Lath sa batok. “Tara na sa reception.”

Tumawa si Haze at humilig sa balikat niya. “Takot ka talaga kay ’Tay.”

“Hindi…” She rolled her eyes at him. “Medyo lang.”

Haze laughed and kissed his cheek. “I love you.”

He smiled lovingly at his wife. “I love you too, wifey.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 25

CHAPTER 25

NAPUNO NG SIGAW ni Haze ang buong delivery room habang buong lakas na umiire.

“Lath! Ahhhh ! Punyeta kang lalaking ka! Ang sakit!”

Napangiwi si Lath nang marinig na minura siya ng asawa. Nasa uluhan siya nito, hawak niya ang kamay nito habang pinapaanak ito ni Czarina, ang asawa ng kaibigan niyang si Ymar.

“Laaaaaaaaath!”

Holy fuck! “I’m here, wifey.” Pinisil niya ang kamay nito. “Kaya mo ’yan, wifey. Kaya mo ’yan.”

“Letse ka!” singhal nito sa kanya. Naliligo na ito sa sariling pawis. “Hayup ka, Lath! Bakit mo ako binuntis na hinayupak ka— ahhhhhhhh !”

Haze gripped his hands so tight; it nearly broke his bones.

“Lath! Nandiyan na siya!” sigaw uli nito habang umiire.

Napatitig siya sa mga hita ng asawa. Nanginginig iyon at naliligo sa pawis. She was shouting and cussing him to no end as she shouted in pain and desperation.

“Shit!” Malakas na napamura si Czarina. Ito man ay pawis na pawis na rin. “Nandiyan na. Nakikita ko na ang ulo, Haze. Isa pang malakas na ire. Ibigay mo lahat. Kailangang makalabas siya agad.”

Tumango ang asawa niya at malakas na pinisil ang kamay niya habang malakas itong umire.

Pigil ni Lath ang hininga at nangangatog din ang mga tuhod niya sa pinagdadaanan ng asawa. Nakaestatwa lang siya habang nakatingin kay Czarina.

“Lumabas na?”

To answer her question, the baby cried, replacing Haze’s shouts and cussing.

Ipinasa ni Czarina ang anak niya sa isang nurse na babae na naroon, saka humarap uli kay Haze. “Haze, nariyan na ang pangalawa. Umire ka nang malakas.”

Tumango si Haze at umire nang umire hanggang sa narinig nila ang iyak ng isa sa kambal.

“Thank God.” Nakahinga na rin nang maluwag sa wakas si Lath nang makitang maayos na ang mga anak niya.

Bumaling siya sa kanyang asawa, saka hinalikan ito sa noo. It was so clear that she was exhausted and ready to pass out anytime soon.

“Are you okay, wifey?” tanong niya.

Nakaisang tango si Haze bago biglang nawalan ng malay. Worries filled him as he cradled her head.

Tumingin siya kay Czarina. “Bakit siya nawalan ng malay?”

“Exhaustion,” simpleng sagot nito, saka inutusan ang mga babaeng nurse na naroon sa delivery room. “Kayo, linisin n’yo si Mrs. Coleman pagkatapos ay i-transfer n’yo sa private room.” Dinuro siya nito sunod. “At ikaw, kunin mo ang mga gamit ng kambal n’yo, saka ayusin ang hihigaan ng asawa mo. Sperm! Bilisan mo!”

Tumango si Lath at nagkukumahog na lumabas ng delivery room. As he pushed open the door, agad siyang sinalubong ng pamilya niya.

“Kumusta si Haze?” tanong ni Nez.

“Ang mga bata, kumusta?” tanong ng kanyang ama.

“Kumusta ang panganganak ni Haze?” tanong ni Tita Elspeth.

“Was the pain bearable?” tanong ni Lash.

Sunod-sunod at sabay-sabay na tanong ng mga ito.

Tumikhim ang ama ni Haze na nakataas ang kilay sa kanya. “O, ano, hijo, guwapo ba?”

Mahina siyang natawa at tumango. “Oo naman po. Mana sa akin, eh.”

“O, siya, magsiuwian na tayo. Babagyo na sa kahambugan ng hinayupak na ’to.”

Nalukot ang mukha ng ama niya sa sinabi ng ama ni Haze pero siya, tinawanan lang niya ’yon. Hindi pa nasanay ang ama niya sa bibig ng ama ni Haze.

“’Tay, naman. Hindi ’yon kahambugan, guwapo talaga po ako.”

“Oo na.” Umingos ito. “O, nasaan na ang anak ko?”

“Ita-tranfer na po—” Namilog ang mga mata niya nang maalala ang sinabi ni Czarina. “Holy shit! Ang mga gamit!”

Tumakbo siya sa kinaroroonan ng gamit nila na hindi naman kalayuan sa delivery room, saka pumasok uli para ibigay ang dalawang bag kay Czarina.

Namaywang ang babae. “Sperm ka! Hindi ko iyan kailangan lahat! Ano ka ba!” Inagaw nito sa kanya ang bag at kinuha lang doon ang kailangan, saka iniwan siya. Pero bago ’yon ay inirapan muna siya.

Naguguluhang lumabas siya ng delivery room. Kasama ang pamilya niya na nagtungo sila sa pribadong kuwarto na gagamitin nila para sa recovery ni Haze.

As they settled in, his wife was wheeled in.

“Ako na,” sabi niya, madilim ang mukha nang akmang hahawakan ng lalaking attendant ang asawa niya.

Pinangko niya si Haze at inilapat sa kama, saka inayos ang damit nito. Saka lang umaliwalas ang mood niya nang makaalis ang attendant.

Habang nagkakagulo ang pamilya niya sa pagdala ng pagkain at kung ano pa, umupo si Lath sa gilid ng kama at hinaplos ang kamay ni Haze na may nakatusok na karayom. Nakakonekta ’yon sa lalagyan ng dugo at isang kamay naman nitong may karayom ay nakakonekta sa IVF.

God. His wife experienced hell today and he saw how hard it was to give birth. Kaya naman ipinapangako niyang hindi na niya ito bubuntisin kung papayag ang nasa Itaas.

“I love you, wifey.” Hinaplos niya ang pisngi nito, saka dumukwang at hinalikan ito sa noo.

Bigla siyang napaigtad nang bumukas ang pinto at pumasok doon si Czarina. Nasa likuran nito ang dalawang lalagyan ng baby at itinutulak nang marahan papasok.

Excited na tumayo si Lath at sinalubong ang mga anak niya. Happiness and unexplainable sensation wrapped around him as he stared at his sons. Two handsome and gorgeous angels. A blessing. The most amazing gift God had given to him and Haze.

The twins were awake, moving their hands and feet. Napuno ng kasiyahan ang puso niya. He was now officially a father and that was thank to his beloved wife. Such an amazing woman.

Hinawakan niya ang kamay ng kambal at humigpit ang hawak ng dalawa sa daliri niya. Napangiti siya.

“So cute.” He cuddled the twins and kissed their forehead. “I love you two. Always remember that.” Kapagkuwan ay bumaling siya kay Czarina. “May kailangan pa ba akong gawin?”

May iniabot sa kanyang dalawang papel. “Paki-fille out-an, ’tapos ibalik mo sa akin. Ako na ang bahala sa pagpapagawa ng birth certificate. Ibibigay ko na lang sa ’yo para iparehistro mo.”

Tumango siya at mabilis na sinagutan ang lahat ng kailangang impormasyon sa papel.

Name?

Of course, he and Haze already talked about it before Haze would give birth.

He smiled warmly.

Welcome to the world, Zero and Zennon Coleman. 

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

EPILOGUE

“ZERO COLEMAN, bababa ka riyan sa railing o tatawagin ko ang mommy mo para pagalitan ka?” pananakot ni Lath sa sampung taong gulang na anak na naglalambitin sa railing ng Black Pearl Yacht.

Tumawa lang si Zero at idinipa ang mga braso. “I am Captain Zero Coleman!” sigaw nito habang ang kakambal nitong si Zennon ay tatawa-tawa lang habang nakaupo sa gilid ng railing.

“Zero! Zennon! Makinig nga kayo sa akin!” Nag-uumpisa na siyang magalit.

Ang kambal niyang anak ang may pinakamatitigas na ulo sa balat ng lupa. Nai-stress siya sa dalawang ’to pero mga anak naman at mahal niya kaya kinakaya at pinagpapasensiyahan na lang niya.

“Fuck!” His twin, Lash, cursed. “Phaxton! Bumaba ka riyan. Shit! Patay tayo sa mommy mo kapag may nangyaring masama sa ’yo.”

Mahinang natawa si Lath. Thirty years ago, sila ang palaging sinasaway ni Lash dahil sa kakulitan nila. Thirty years later, sila na ang nananaway sa mga anak nilang ang titigas ng ulo.

Nilapitan niya si Zero na naglalambitin pa rin. “Anak, baba ka na riyan.”

Bumaling ito sa kanya, saka sumimangot. “Daddy, ayoko pa. Gusto ko pang maglambitin.”

Zennon who was sitting on the floor while leaning on the railing, chuckled. “Dad, hindi ka pa nasanay sa pagiging unggoy ni Zero.”

Lath sighed exasperatedly and glared at Zero. “Bababa ka riyan o wala kang chocolate milk mamaya?” he threatened. “Mamili ka.”

Zero puffed his chest like an old man. “Captain Zero knows when to surrender.” Malapad itong ngumiti, saka bumaba sa railing at tumakbo patungo kay Phaxton na nasa gilid din ng railing.

Napailing-iling siya at minasahe ang noo.

“Hey, Zennon, wanna play chess?” tanong ng anak ni Lash na si Rexter sa anak niyang nakaupo lang.

Zenoon nodded. “Sure.”

Magkasama ang dalawa na pumasok sa loob at nagkatinginan sila ni Lash.

“Kanino kaya nagmana ang dalawang ’yon?” tanong ni Lash sa kanya.

Nagkibit-balikat siya. “Sa akin. Mabait talaga ako.”

Binatukan siya nito. “Sige, mangarap ka pa nang gising. Anong mabait? Demonyito ka dati.”

Tumawa siya nang malakas. “Ikaw rin naman, eh. Aminin.”

Ngumiti si Lash. “Yeah… I guess so.”

“I guess so ka riyan.” Umingos siya. “Gusto mong sapakin kita?”

Tumawa lang si Lash na bigla ring naputol nang marinig niya ang sigaw nina Phaxton at Zero.

“ Banzai !“

Mabilis silang napatingin ni Lash sa direksiyon ng mga anak nila at wala na ang mga ito sa gilid ng railing.

“Fuck!” sabay silang napamura ni Lash at tumakbo palapit sa railing, saka tumingin sa ’baba.

And there they were—Zero and Phaxton, swimming and laughing at their faces.

Pareho silang nagpakawala ng buntong-hininga ni Lash, saka nagkatinginan.

“Mamamatay ako dahil pag-alala sa anak ko,” wika ni Lash.

Tumango siya. “Same here, brother-mine. Same here.”

Tamang-tama naman na dumating na ang asawa nila at naglalakad palapit sa kanila.

Thank God.

“Ano’ng nangyari?” tanong ni Haze sa kanya. “You look pale?”

“Oo nga,” segunda ni Nez. “Ano’ng nangyari sa inyo?” Sinundot-sundot nito ang pisngi ni Lash. “You’re pale too.”

“Who wouldn’t be?” Itinuro niya sina Zero at Phaxton na lumalangoy sa dagat.

Mahinang natawa si Haze. “O, so, ngayon, nag-aalala na kayo?”

Nez rolled her eyes. “That’s what happened when you raise your kids near the beach. At halos araw-araw sa buhay nila ay narito sa yate o kaya naman lumalangoy sa dagat.”

Tumango si Haze bilang pagsang-ayon. “Sino ba ang nagturong lumangoy sa mga anak natin?”

Nanulis ang nguso ni Lath. “Ako. But that’s for safety purposes.”

Umirap sa hangin sina Haze at Nez, saka tinawanan lang ang pag-aalala sa mukha nila ni Lash.

Then they heard shouts again and a loud splash. Apat na pares na mga mata ang tumingin sa ibaba. Hindi lang sina Zero ang Phaxton ang naroon kundi pati na rin sina Zennon at Rexter.

Nagkatinginan sila ni Lash. They shared the same thoughts at the moment. Tumango siya at tumango rin ang kakambal niya.

“Let’s do this?” Lash asked.

Lath grinned. “Time to show our kids who’s the boss in jumping from the yacht down to the sea.”

        Haze tsked. "Kids."

        "Definitely," sang-ayon ni Nez.

        Lath gave his wife a cheeky grin. "I love you, wifey."

        Haze rolled her eyes. "I love you too, hubby."

        His heart flipped. After ten years, those three words still have the same effect as before. At mas nadagdagan pa ang pagmamahal niya rito sa bawat araw na ginawa ng Diyos. 

        "Let's jump," sabi ni Lash.

        Lath smirked. "Let's do it. 

Sabay silang naghubad ng damit at tanging boxer lang ang itinira. Hinalikan muna nila ang kanilang magandang asawa bago tumalon sa dagat.

Sa tanang buhay niya, masasabi lang niyang naging tunay siyang masaya ng magkaroon siya ng pamilya. He became a better man, a good father, a loving husband because of his beloved wife, Haze. He loved her so much, and he knew that she loved him too.

        Dahil sa nangyari sa kanila ni Haze, may natutunan siyang isang bagay. Kung may gusto ka, huwag mong hintayin nadumating 'yon sa 'yo. Dapat gumawa ka ng paraan. Miracle did happen, but you have to do something for it to happen.

        Tricking Haze to sign their marriage certificate was the best decision he ever made in his effing life. 

THE END

CECELIB | C.C.

FINALE: Lath Coleman’s Sexily Ever After

The final part of Lath Coleman’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!