SYNOPSIS

SYNOPSIS

Cali Sudalga got everything. Limited edition luxury cars. Wealth. Money. Yachts. And a very huge mansion that anyone would dream of. Women will do everything to get his attention or even just a minute of his precious time. But no woman had ever succeeded in doing so.

He’s aloof and he keeps to himself. Wala siyang pinapasok sa buhay niya mula ng lokohin siya ng taong akala niya ay mapagkakatiwalaan niya.

Only one woman had ever crumbled his defenses, and she happened to be a conniving lying bitch. She left him for another man, and now, two years after, she walks into his office like she didn’t do anything wrong.

And she actually had the guts to tell him that she didn’t know him.

CECELIB | C.C.

WARNING: MATURE CONTENT | R-18

PROLOGUE

PROLOGUE

Cali,

I’m sorry kung nasaktan man kita pero hindi ko na kayang pakisamahan ka. Hindi naman talaga totoong mahal, eh. Sinabi ko lang ’yon kasi may pera ka at nasisiguro ko na ang maganda kong kinabukasan sa ’yo. Pero nagkamali ako, hindi sapat ang pera, hindi talaga kita kayang mahalin. Ayoko na. Nasasakal ako kapag kasama kita. Ayoko sa ’yo. Nandidiri ako sa ’yo. Pinipilit ko lang ang sarili ko na ngitian ka araw-araw.

Cali, sana maintindihan mo na iba ang mahal ko. Hindi ikaw ’yon kundi si Fredd, ang aking kababata na ngayon ay kasintahan ko na. Itinago ko sa ’yo ang relasyon namin. Oo, niloko kita. Hindi kita kayang mahalin kahit anong pilit ko. Kaya naman umalis ako nang walang paalam maliban na lang sa sulat na ’to.

Kung binabasa mo ngayon ang sulat ko, kasama ko na ngayon si Fredd sa probinsiya at masaya kami. Huwag mo na akong hanapin, Cali, kasi kahit kailan ay hinding-hindi ako magiging masaya sa piling mo. Sana hayaan mo akong maging masaya sa piling ng lalaking mahal ko. Paalam.

— Annette

CHAPTER 1

CHAPTER 1

INAYOS ni Annette ang medyo nalukot na damit nang makatayo mula sa matagal na pagkakaupo. Kanina pa siya naghihintay para sa interview niya at ngayon lang tinawag ang pangalan niya. Marami kasing aplikanteng gustong maging sekretarya ng may-ari ng Royal Cruise Manufacturing Company, ang kompanyang gumagawa ng mga mamahaling yacht at pinagbibili iyon sa mayayaman sa iba’t ibang panig ng mundo.

Huminga siya nang malalim bilang paghahanda sa mga katanungan sa kanya. Ito na ang ikalimang interview niya at ang apat na dumaan ay puro bagsak siya sa kadahilanang wala siyang dalang patunay na nakapagtapos siya ng pag-aaral.

Sana naman iba ang kalabasan ng isang ’to.

Ipapakita niya sa CEO ng Royal Cruise Manufacturing Company na karapat-dapat siyang maging sekretarya nito kahit wala siyang maipakitang diploma o transcript of records.

She needed this job desperately. Halos anim na buwan na siyang walang trabaho at wala na rin siyang pera. Naubos na ang iniwan sa kanya ng kanyang pumanaw na lola. Kailangan niya ng mapagkakakitaan para pambayad sa tubig, ilaw at pambili rin ng pagkain.

Kapag hindi niya nakuha ang trabahong ’to, tiyak na sa basura siya pupulutin. Imahinasyon pa lang niya na magiging palaboy siya ay kinikilabutan na siya. Sana naman ay matanggap siya.

“Miss Annette Roan.” Iyon ang pangalawang beses na tinawag ang pangalan niya.

“I’m here,” sabi niya na taas-noong nakatayo.

Bahagyang binuksan ng babae ang pinto ng CEO’s office, saka iminuwestra doon ang kamay. “Mr. Sudalga is waiting for you.”

Napalunok si Annette. Kapagkuwan ay huminga siya nang malalim bago naglakad papasok sa pinto.

Nabawasan nang kaunti ang kabang nararamdaman niya nang makita ang isang set ng sofa at isang curving table na hula niya ay mesa ng sekretarya ng CEO dahil sa malapad na computer monitor, dalawang filing cabinet. Sa likod niyon ay maraming papeles sa ibabaw ng mesa. Mukhang hindi iyon ang opisina ng CEO kundi nandoon pa sa isang pinto.

Pasimple niyang pinahid ang pawis sa noo, saka ikinuyom ang kamay na nanlalamig sa kaba. Palagi itong nangyayari sa kanya kapag interview niya. Para siyang mahihimatay sa nerbiyos. Kaya nga mas gusto niyang magnegosyo na lang pero hindi sapat ang sari-sari store niya na malapit na ring malugi para mabuhay siya.

She needed to work to live.

“Relax. Mr. Sudalga won’t hurt you,” sabi ng babae na may bahid na ngiti sa mga labi. Tumigil ito sa paglalakad nang makarating sila sa pinto ng personal na opisina ni Mr. Sudalga. “He’s waiting for you. Pumasok ka na.”

Tumango si Annette. “Okay.”

“And a tip…” Hinawakan ng babae ang balikat niya, saka bumulong sa tainga niya. “Be confident. Kapag nakita ka niyang kinakabahan, denied agad ang application mo.”

Paulit-ulit siyang tumango. “Noted.”

“Sige na.” The woman smiled at her. “Pumasok ka na.”

“Yes, Ma’am,” pormal niyang sabi, saka dahan-dahang naglakad papasok sa personal na opisina ni Mr. Sudalga. Humugot siya ng malalim na hininga, saka nilakasan ang loob.

Kaya ko ’to. Kayang-kaya ko ’to.

Mas nadoble ang kabang nararamdaman ni Annette nang makita si Mr. Sudalga na abala sa nakatambak na papeles sa ibabaw ng mesa nito. Abala ito sa pagbabasa at pagpirma ng mga papeles na hindi man lang nito namalayang may tao sa loob ng opisina.

Kaya naman tumikhim siya. “Good morning, Sir,” sabi niya.

Mabilis naman itong nag-angat ng tingin at parang nakakita ng multo nang matitigan ang mukha niya. Umawang ang mga labi nito at bahagyang namilog ang mga mata habang hindi makapaniwalang nakatitig sa kanya.

Siya naman ay natulos sa kinatatayuan dahil sa malalalim na kulay-berdeng mga mata na gulat na nakatitig sa mga mata niya. The man’s deep green eyes were making her feel uncomfortable. Parang nakita na niya ang mga matang ’yon noon pero hindi lang niya maalala. He was so handsome that she couldn’t look away. She just kept on staring at him and memorizing his handsome face.

Napakaganda ng kulay-berde nitong mga mata, ang matangos na ilong, ang natural na mapupulang labi na parang napakalambot at napakasarap tikman, at ang matipuno nitong katawan na mas dumagdag sa kaguwapuhan nitong taglay.

Kung hubarin ko kaya ang tuxedo niya, makikita ko ba ang abs niya?

Kung si Mr. Sudalga ang magiging boss niya, araw-araw siyang magkakasala dahil araw-araw niya itong pagnanasaan. Those green eyes that captured her the moment their eyes met and his kissable lips was enough to make a woman drool for a kiss. At mukhang mapapasama siya sa mga kababaihang ’yon.

He was the kind of guy that you just wanted to stare at for the rest of your life. Iba ang epekto ni Mr. Cali Sudalga sa kainosentehan niya. Habang nakatitig sa malalim at berde nitong mga mata, naglalaro ang imahinasyon niya sa mga bagay na dapat hindi naiisip ng isang mahinhing dalagang katulad niya. Siguradong mumultuhin siya ng yumao niyang lola.

Lihim siyang napalunok habang pasimpleng hinahagod niya ng tingin ang kabuuan ni Mr. Sudalga. Napakakisig talaga nito sa suot na tuxedo.

Tama na ang kalandian, Annette! Nakakalimutan mo na ba ang nangyari sa ’yo dahil sa kalandiang ’yan! galit na saway sa kanya ng sariling isip.

Annette instantly felt the bitterness in her mouth. Oo nga, paano niya nakalimutan ’yon? She had been burned so bad because of a self-centered man she once called her boyfriend. Mga gago ang mga kalahi ni Adan. At hindi exemption ang guwapo at makisig na lalaking nasa harap niya ngayon. Pare-pareho lang ang mga itong MMM—Manloloko. Manggagamit. Malalandi!

Tumikhim siya. “Mr. Sudalga—”

“Annette…” sambit nito sa pangalan niya na ipinagtaka niya.

“K-kilala mo ako?” nakakunot ang noong tanong niya.

Ang noo naman nito ang kumunot. “Why the hell are you asking me that? Of course, I know you!” Napalitan ng galit ang gulat na ekspresyon sa mukha nito. “Ano’ng ginagawa mo rito?” Namaywang ito at parang bubuga ng apoy ang mga mata sa galit habang nakatingin sa kanya. “Ano ba ang kailangan mo at nang makaalis ka na agad. I don’t want you here.”

Parang may tumadyak sa puso niya sa huling tinuran nito. Ano ba ang nangyayari? Ano ba ang pinagsasasabi ng lalaking ’to? Bakit parang nasasaktan siya?

“Ahm, Mr. Sudalga…” Tumikhim siya para pakalmahin ang kinakabahan niyang puso. “Ahm, n-nandito po ako para mag-apply?”

Walang emosyon itong tumawa, saka naglakad palapit sa kanya. “Gusto mong mag-apply sa ’kin? Magtrabaho para sa ’kin?” Napailing-iling ito na halatang hindi naniniwala sa sinasabi niya. “Ako ba talaga ginagago mo, Annette?”

Annette was still shocked on how Mr. Sudalga knew her name, but she was more than shocked and confused on what he was saying. Ramdam niya ang galit ng lalaki sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito. Ramdam niya ang poot sa mga mata nito habang nakatingin sa kanya.

“Ano ho ba’ng pinagsasasabi n’yo?” nagtatakang tanong niya, nawala na ang kaba at napalitan iyon ng pagkalito. “At paano mo nalaman ang pangalan ko? Nabasa mo na ba ang resumé na ipinasa ko?”

Parang napapantastikuhang tumingin ito sa kanya. “Are you for real?” Nagtagis ang mga bagang nito tanda ng galit na tinitimpi. “Maglolokohan pa ba tayo, Annette?” Napailing-iling ito na parang hindi makapaniwala. “Dalawang taon kang nawala, ’tapos magpapakita ka ngayon sa ’kin, magpapanggap na nangangailangan ng trabaho. Ano na namang laro itong gusto mong laruin? Because I don’t want to play your games.” Parang naubusan ng lakas na bumalik ito sa pagkakaupo sa swivel chair, ang mga mata ay nasa kanya pa rin. “Just tell me what you want and get out of my office.”

She pressed her lips together and spoke. “Kailangan ko ng trabaho kaya nga narito ako at nagpapa-interview.”

Malakas na tinampal ni Mr. Sudalga ang ibabaw ng mesa nito at napaigtad siya. “Bullshit!” He glared at her. “I don’t want to play games with you, Annette. Kung pera ang gusto mo, wala kang makukuha sa ’kin.”

Napaawang ang mga labi ni Annette pero agad din niya iyong itinikom at naiinis na nagsalita. “Ano ba ang pinagsasasabi mo, Sir? Nagpapa-interview lang naman ako para sa bakanteng posisyon ng kompanya n’yo. Kung ayaw mo akong interview-hin, just tell me, Mr. Sudalga. Aalis naman ako, eh. Hindi mo ako kailangang sigawan.”

He stilled, still staring at her intently. “What’s with Sir and Mr. Sudalga?” Gumuhit ang iritasyon sa mukha nito. “Hindi mo ba ako kayang tawagin sa pangalan ko?”

Malapit na nitong masagad ang iritasyon niya pero pilit niyang pinapakalma ang sarili. Pilit niyang ipinapaalala sa sarili na future boss niya ang kausap.

“Sir, I just want to clarify things, okay?” Kalmado ang boses ni Annette kahit naiirita na siya sa kaharap. “Hindi ko po kayo kilala.” May diin ang bawat salitang binibitawan niya. “Wala akong alam sa inyo maliban na lang sa ikaw ang may-ari ng kompanyang ito at kung papalarin, ikaw ang magiging future boss ko. Kaya naguguluhan ako kung bakit mo ako kilala at kung bakit ka nagsasalita ng ganyan sa ’kin na para bang may atraso ako sa inyo. With all due respect, Sir, I don’t know you.”

Lalong dumilim ang mukha nito at mas nagtagis ang mga bagang sa galit. “Get out of my office. Now!”

Napaigtad siya sa sobrang lakas ng boses ng lalaki. Kapagkuwan ay mabilis na naglakad palabas ng pinto.

“Where do you think you’re going?”

Napaigtad uli siya at napatigil sa paglalakad, saka humarap sa lalaki. “Sir?” nagtataka niyang sabi.

“Get back here!”

Kumunot ang noo ni Annette. Ano ba ang problema ng lalaking ’to? Paaalisin siya, ’tapos pababalikin? Malapit nang sumabog ang tinitimpi niyang galit.

“Bumalik ka rito, Annette!” sigaw ni Mr. Sudalga sa galit na boses.

Umirap siya sa hangin, saka hindi ito pinansin. Nagtuloy-tuloy siya sa paglalakad palabas.

Hmp! Pagkatapos siya nitong palayasin, pababalikin siya?! Ano ’yon, biro-biruan?! Jerk!

“How did it go?” tanong ng babaeng naghatid sa kanya kanina nang makalabas siya ng opisina ni Mr. Sudalga.

“Baliw ’yang boss mo,” galit niyang sabi. “Ayokong magtrabaho sa kanya. He’s a jerk!”

Pati ang babae ay nairapan niya bago lumabas ng opisina. Hindi niya pinansin ang mga ibang aplikante na nakatingin sa kanya habang naglalakad. Tumuloy siya sa elevator ay pinindot ang pababang buton, saka hinintay na bumukas ang pinto.

She was fuming mad at the brute! Ang dapat sa lalaking ’yon ay ipinapa-admit sa mental hospital. Doon ito nababagay! Siguro nagpapanggap lang ito o kaya naman ay pinaglalaruan siya. Bakit hindi na lang nito sinabi sa kanya na hindi siya tanggap sa kompanya nito?

Nakahinga siya nang maluwang nang bumukas ang elevator.

“Thanks God,” she murmured.

Kaya ayaw niyang nag-a-apply ng trabaho. Mas gusto niyang magnegosyo na lang. At least sa negosyo, wala siyang boss na sira-ulo!

ISINANDAL ni Cali ang likod sa swivel chair habang hawak ang resumé ni Annette Roan. Paulit-ulit niya iyong binabasa. Hindi pa rin siya makapaniwala na nagpakita uli ito sa kanya pagkatapos ng dalawang taon.

What now?

Ano na namang laro ang gusto nito? He was done playing her games. Natapos iyon nang iwan siya nito dalawang taon na ang nakakaraan.

He blew a loud breath. “Fuck!”

Inihilamos ni Cali ang mga palad sa mukha, saka nagpakawala ng buntong-hininga. For a year, he had been at peace. At ngayon, nakita lang niya ang maganda at maamong mukha ni Annette, nababaliw na naman siya.

“You look shaken up, my friend,” sabi ng boses na nagpaigtad sa kanya.

Mabilis siyang napabaling sa pinto at nakita roon ang kaibigang si Lysander. “Hey,” walang buhay niyang sabi. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Pumasok si Lysander, may itinatago itong paper bag sa likod. “Ang daming babae do’n sa labas, pinipilahan ang kakisigan mo.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Lumayas ka sa opisina ko, Lysander. Marami pa akong i-interview-hin. Nandoon sa kabilang block ang Callahan’s Building. Doon ka maghasik ng lagim.”

“Boring do’n,” sabi ni Lysander. “Wala akong kausap. ’Yong sekretarya ko naman, nakakabaliw kausap. Ayoko pang ma-mental.”

“Pakialam ko naman.” Kinunutan niya ito ng noo. “Lumayas ka nga sa opisina ko.”

Tinawanan lang siya nito, saka inilapag ang paper bag sa ibabaw ng mesa niya. “I got this for you.” Lysander grinned. “Para sa ’yo.”

Bored ang expression na binuksan niya ang paper bag. Napabuga na lang siya ng marahas na hininga nang makita ang laman niyon. “Really, Ly?” He looked at Lysander with bored expression on his face. “Cali drink talaga? Lumayas ka nga sa opisina ko!”

Tumawa lang si Lysander, saka binuksan ang dalawang Cali drinks na dala nito. “Pause ka muna sa pag-i-interview,” sabi nito. “Inuman muna tayo.”

Cali sighed, picked up the Cali drink and take a small sip. Nang tumingin siya kay Lysander, nakatingin ito sa kanya na para bang napugutan siya ng ulo. “What?” he asked, frowning.

Lysander still looked shocked. “Uminom ka habang nagtatrabaho? Wow. What the hell happened to you?”

Lysander knew him well. Alam nitong hindi siya umiinom kapag oras ng trabaho.

He blew a loud breath. “She’s back,” sabi niya na ang tinutukoy ay si Annette.

Kumunot naman ang noo nito. “Sino?”

“My wife.” Humugot siya ng isang malalim na hininga at tumingin kay Lysander na nakaawang ang mga labi. “My wife, Annette, she’s back.”

Lysander’s jaw went slack. “Holy shit.”

“I’m fucked, Lysander.”

Napamura uli si Lysander. “I’m calling Andrius and Thorn.”

Nagkibit-balikat lang siya, saka napatitig sa kisame ng opisina. “She’s back,” Cali whispered. “My wife is back.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

PAGOD NA ibinagsak ni Annette ang katawan sa kanyang kama na ilang langaw na lang ang pipirma, masisira na. Tatlong oras din ang biyahe mula sa lungsod pabalik dito sa probinsiya kung saan siya nakatira. At nagsayang lang siya ng oras at pera dahil hindi naman siya natanggap sa dalawang trabahong in-apply-yan niya para sa araw na ’to.

Paano na siya mabubuhay? Nagpakawala siya ng buntong-hininga.

Paano ba naman siya tatanggapin sa mga trabahong in-apply-yan, eh, wala nga siyang maipakitang credentials kung saan siya nagtapos ng pag-aaral. Palagi lang sinasabi ng lola niya na nakapagtapos siya ng kolehiyo, pero tuwing tinatanong niya kung nasaan ang katibayan, wala naman itong ipinapakita. Palagi nitong sinasabi na inanod sa baha dahil bahain ang bahay nila. Pero nasisiguro naman niya na may pinag-aralan siya, nakakapagsalita kasi siya ng English. Ang problema, wala naman siyang ma-apply-ang trabaho sa probinsiya nila kasi wala namang mapagtatrabahuan dito maliban sa bukid. At wala siyang alam sa pagtatanim.

“Hay… buhay.” Bumangon si Annette sa pagkakahiga, saka nagtungo sa kusina para magsaing.

Habang inaayos ang panggatong na gagamitin sa pagsasaing, lumabas si Edelyn, ang kapitbahay niya, na may dalang panggatong.

Magkatabi lang ang bahay nila kaya madali siya nitong nakita at nginitian. Si Edelyn ang tanging kaibigan niya sa bayan nila. Siguro dahil kapitbahay niya ito at naging malapit sila sa isa’t isa dahil palagi silang nagkukuwentuhan. Panggabi kasi ang trabaho nito sa bar kaya may oras ito sa umaga.

“O, Annette, kumusta naman ang pag-apply mo ng trabaho sa lungsod?” tanong ni Edelyn habang isinasalansan ang mga panggatong sa lupa para maarawan.

“Wala akong napala.” Nakasimangot siya habang ikinukuwento ang nangyari sa interview niya sa Royal Cruise Manufacturing Company. “Dito na lang siguro ako sa bukid,” sabi niya pagkatapos magkuwento. “O kaya doon sa bar na pinagtatrabahuhan mo.”

Humarap sa kanya si Edelyn at tinaasan siya ng kilay. “Annette, kaya nga pinapautang kita ng pamasahe patungong lungsod kasi hindi ka nababagay dito sa ating magtrabaho. Masisira iyang makinis at maputi mong kutis. At saka may pinag-aralan ka naman, eh. Hindi ka bagay sa bukid. At lalong hindi ka bagay sa bar! Ano ka ba naman!”

Mas humaba ang nguso niya. “Edelyn, hindi naman ganoon kadaling maghanap ng trabaho sa lungsod. Kailangan ng mga credentials at wala ako n’on.”

Namaywang ito. “Hay naku, Annette, mga sosyal naman kasi iyang ina-apply-yan mo. Mag-apply ka kaya bilang katulong?”

Napalabi siya. Katulong? Hindi niya naisip ’yon. Masyado kasi siyang nag-focus sa ideyang nakapag-aral naman siya. Natitiyak niyang matatanggap siya bilang katulong kasi hindi ’yon nangangailangan ng kahit ano pa man.

“Oo nga, ’no…”

“Mag-ingat ka nga lang,” biglang babala sa kanya ni Edelyn. “Maraming manyak na amo ngayon sa lungsod. Dapat humanap ka ng amo na babae at mabait ang asawang lalaki.”

Napabuntong-hininga si Annette. “Paano ko gagawin ’yon? At saka, bilang lang ang kaya kong gawin na gawaing-bahay.”

Inungusan siya nito. “Hay naku naman, Annette. Ano ba kasing klaseng buhay mayroon ka noon at hindi ka marunong ng mga gawaing-bahay.”

Natahamik siya bigla na agad namang napansin ni Edelyn.

“Pasensiya na,” hingi nito ng paumanhin sa kanya. “Alam kong ayaw mong pinag-uusapan ang nangyari sa ’yo noon.”

Pilit siyang ngumiti. “Ayos lang. Anyway, magsasaing na muna ako.”

“Sige.” Akmang aalis na ito nang may maalala. “Ay, teka lang, may ulam ka na ba?”

Nahihiyang napailing-iling siya. “Wala.”

Mahinang natawa si Edelyn. “O, siya, bigyan na kita. May ulam ako, masarap. Tiyak na magugustuhan mo.”

Malapad siyang napangiti. “Salamat, Edelyn.”

“Oo na. Sige na, magsaing ka na.”

“Sige,” nakangiting tugon niya.

Pumasok na si Edelyn sa bahay nito at siya naman ay ipinagpatuloy ang pagsasaing.

Habang hinuhugasan ang bigas, bigla na lang pumasok sa isip ni Annette si Mr. Sudalga, ang may-ari ng kompanyang huli niyang ina-apply-an.

Ang guwapo talaga ng lalaking ’yon.

May asawa na kaya siya? Parang nakakatakam ang angking kakisigan nito. His deep green eyes. His lips. Damn. His lips looked inviting. Hindi mawala sa isip niya ang mga labi nitong parang nangungusap na halikan.

Marahas niyang pinilig ang ulo para mawala ang agiw niyon. Dapat hindi siya nag-iisip ng ganoon kay Mr. Sudalga. Ipinagpatuloy niya ang pagsasaing, ’tapos ay bumalik sa maliit niyang sala para ayusin ang mga kalat do’n.

Habang nag-aayos, nakarinig siya ng katok sa pinto. Napangiti siya bigla. Mukhang nandiyan na ang ulam niya na bigay ni Edelyn. Excited siyang tinungo ang pinto, saka binuksan ’yon.

Kumunot ang noo ni Annette sa taong nasa labas ng pinto. “Sino ka?”

The man in front of her was handsome. Pero hindi mapagkakatiwalaan ang mga guwapo ngayon, lalo na’t singkit ang nasa harap niya.

“Sino ka?” ulit niyang tanong sa lalaki na mukhang nagulat nang makita siya. “Ano’ng kailangan mo?” Hindi bagay ang suot nitong tuxedo sa labas ng barong-barong niyang bahay.

“I’m Shun Kim.” May ipinakita itong ID sa kanya. “And I’m here for you, Mrs. Su—” Tumikhim ito. “Miss Roan.”

Tumaas ang kilay niya. “What do you want?” tanong niya sa lengguwaheng English na para bang normal na ’yon sa kanya.

Sumilip ito sa loob ng bahay niya, saka tumingin sa kanya. “May I come in?”

“Hindi puwede.” Isinara niya ang pinto, saka ipinagkrus ang mga braso sa harap ng dibdib. “Sabihin mo sa ’kin kung ano’ng kailangan mo.” Hindi safe magpapasok ng lalaki sa bahay, lalo na’t estranghero ’yon.

“Ahm…” Tumikhim ito habang may hindi makapaniwalang kislap sa mga mata. “Hindi mo talaga ako kilala?”

Umiling siya. “Hindi.”

“Are you sure?”

“Hindi nga sabi, eh.” Pasimple niyang hinilot ang sentido nang makaramdam ng sakit do’n. “Ano ba’ng kailangan mo sa ’kin?”

“I’m a private detective.” Ngumiti ito. “At matagal na kitang hinahanap.”

Kinabahan si Annette. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

“May taong nagbayad sa ’kin para hanapin ka.” Huminga ito nang malalim. “At gusto sana kitang dalhin sa kanya ngayon kung puwede.”

Umiling siya. “Hindi puwede. Hindi kita kilala, kaya umalis ka na.”

Napatango-tango ito. “Sige. Salamat.”

Hinatid niya ng tingin ang lalaking nagngangalang Shun Kim. Nang makasakay ito sa magarang sasakyan at nakaalis, saka lang siya pumasok sa bahay niya.

Private detective? Hinahanap siya? Yeah, right. Ang mga manloloko talaga ngayon, iba’t ibang modus ang naiisip makapanloko lang.

MABILIS na sinagot ni Cali ang tawag nang makita niyang si Shun ’yon. “How did it go?” tanong niya agad sa nasa kabilang linya.

“It’s her,” sabi ni Shun. “Sigurado ako, Sudalga. Siya talaga ang asawa mo. Pero hindi niya ako kilala, ’yan ang nakapagtataka. Either she doesn’t really remember or she’s just good at pretending.”

Nagtagis ang mga bagang niya. “She’s just good at pretending. Diyan siya magaling, ang magpanggap na mapapaniwala ka talaga.”

Napabuntong-hininga si Shun. “Ano’ng balak mong gawin ngayon? Her address on her resumé is valid. And according sa mga napagtanungan kong kapitbahay niya, she had been in that house for almost two years.”

“Almost two years?” ulit niya.

“Yes.”

Kumuyom ang kamao niya. “May kasama ba siyang lalaki?”

“Hindi ako pinapasok sa bahay, eh,” sabi ni Shun. “Pero sabi ng mga kapitbahay niya, walang ibang kasama si Annette maliban sa matandang babae na namatay anim na buwan na ang nakaraan.”

“Wala talaga siyang kasama?” His lips thinned. “How sure are you, Shun?”

“Seventy-five percent.”

His frustration was building up. “Paano ’yong twenty-five percent na natira?”

“That’s the not-sure percent.” Tumikhim si Shun. “So? What are you planning to do? She doesn’t seem to remember you nor care about it. Hahayaan mo na lang ba siya o hahayaan mo na naman siyang makapasok sa buhay mo?”

Sa halip sa sagutin ay pinatay ni Cali ang tawag at napatitig sa larawan nila ni Annette kung saan masaya silang dalawa habang namamasyal sila sa Paris.

His blood boiled. No. Siya lang ang masaya dahil nagpapanggap lang ito na masaya na kasama siya. That lying conniving woman!

Padaskol siyang tumayo, saka pinulot ang susi ng Mercedes-Benz niya at nagmamadaling tinungo ang garahe niya.

“SALAMAT sa ulam,” nakangiting sabi ni Annette kay Edelyn na hinatid pa sa bahay niya ang ulam. “Amoy palang, masarap na.” Naglalaway na ang mga bagang niya kahit amoy pa lang.

Pabiro siyang inirapan ng kaibigan. “Masarap naman talaga akong magluto, eh.”

“Oo naman,” nakangiting pa ring sabi niya, saka excited na umupo sa silya at inumpisahang kumain. “Ang sarap.”

Mahinang tumawa lang si Edelyn. “O, siya, aalis na ako. Happy eating na lang.”

“Salamat,” puno ng pagkain ang bibig sa sabi niya.

Maganang kumain nang mag-isa si Annette. Napakasarap ng luto ni Edelyn. Kaya gustong-gusto niyang manghingi ng ulam dito palagi.

Naputol ang magana niyang pagkain nang marinig na may kumatok sa pinto ng bahay niya. Naiinis na tumigil siya sa pagkain, saka tinungo ang pinto para buksan ’yon.

Muntik na niyang maibuga ang nginunguya nang makita si Cali Sudalga na nakatayo sa labas ng bahay niya.

Mabilis niyang nilunok ang nginunguya, saka kinakabahang nagtanong. “Anong… bakit… ano’ng… anyare?” Napakurap-kurap siya habang ang puso niya ay walang kasimbilis ang tibok. “Ano’ng… g-ginagawa n’yo rito?”

Sa halip na sagutin ay matiim siya nitong tinitigan na para bang binabasa ang laman ng isip niya. At kung magiging tapat lang siya sa sarili, kakaiba ang hatid ng titig nito sa kanya.

“Can I come in?” tanong nito pagkalipas ng mahabang katahimikan.

Mabilis siyang umiling. “Hindi.” Nahihiya siyang papasukin ang lalaki. Nasisiguro niyang mansiyon ang bahay nito. Kaya nakakahiyang papasukin ito sa barong-barong niyang bahay.

Napatiim-bagang ito. “Bakit?”

Nagsalubong ang mga kilay ni Annette. “Kasi hindi safe na magpapasok ng lalaking hindi ko ganoon kakilala,” pagdadahilan niya.

Gumalaw ang panga ni Cali bago tumango-tango.

“Ano’ng pakay niyo sa ’kin?” tanong niya pagkalipas ng ilang segundong katahimikan. “Kulang pa ba ang pagsigaw mo sa ’kin kanina kaya nandito ka?”

Namulsa ito at huminga nang malalim. “I’m here to offer you a job.”

Napapantastikuhan siyang napatitig sa berde nitong mga mata. “Are you for real? Pagkatapos mo akong sigawan kanina at palayasin sa opisina mo, ngayon mag-o-offer ka ng trabaho?”

“I’m sorry about shouting at you.” Matiim ang titig nito sa kanya. “Hindi lang maganda ang … mood ko kanina at… ikaw ang napagbuntunan ko.”

Nagkibit-balikat si Annette. “It doesn’t matter.”

He stared at her. He looked like he was calculating something before he spoke. “Do you like to apply as my PA?”

Tumaas ang dalawa niyang kilay. “Personal assistant … mo?” may pag-aalangang tanong niya.

His body straightened. “Yes.”

Namilog ang mga mata ni Annette sa gulat at nakaramdam siya ng pag-asa. “Kailangan mo ng PA at ako ang gusto mong PA?”

“Oo. It’s my way of saying sorry about earlier. Hindi naman ako naninigaw, eh, nagkataon lang na bad mood ako kanina.”

May nagbabadyang ngiti sa mga labi niya. “Totoo ’yon? Walang halong biro?”

Tumango si Cali, saka may iniabot sa kanyang calling card. “I’ll be expecting you tomorrow morning,” sabi nito, saka akmang aalis na nang sumilip ito sa loob ng bahay niya at tumingin sa kanya. “Wala ka talagang ibang kasama diyan?”

Mabilis siyang umiling. “Wala.”

“No husband?”

Umiling siya.

“No boyfriend?”

Umiling uli siya.

“No lover?”

Umiling uli siya. “Wala lahat.”

Parang nasiyahan ito sa nalaman dahil bahagyang umaliwalas ang mukha. “Good. Pack some of your clothes tomorrow.”

Mabilis na tumango si Annette, saka pinakawalan ang ngiting kanina pa niya pinipigil. “Maraming salamat, Mr. Sudalga.” She could kiss him in so much joy! “Super thank you talaga. Super! Super!”

Tumango lang ang lalaki, saka humakbang pabalik sa kotse nito. “Bye.”

Ikinaway niya ang dalawang kamay sa ere habang may malapad na ngiti sa mga labi. “Bye. And thank you!” sigaw niya.

Pumasok na ito sa kotse at pinaharurot iyon paalis.

Hindi naman mawala ang ngiti sa mga labi ni Annette. May trabaho na siya! Mabait naman pala ang lalaking ’yon, eh! Talagang sinadya pa siya para humingi ng paumanhin!

Ayie! Guwapo na, mabait pa! Ang galing naman!

Nag-uumapaw sa kasiyahan ang puso ni Annette nang makapasok sa bahay niya. Parang nawalan na siya ng ganang kumain dahil sa excitement niya para bukas!

I can’t wait!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

PAULIT-ULIT na tsini-check ni Annette ang address ni Cali na nasa calling card habang sakay sa elevator patungo sa pinakamataas na floor ng Buena Building. Kung tama ang pagkakaintindi niya sa calling card na nasa kamay niya, nasa pinakatuktok ang penthouse ng lalaki.

Humugot siya ng malalim at inayos ang damit na suot. Kailangang presentable siya sa harap ni Cali. Magiging PA siya nito kaya kailangang malinis siya para hindi magbago ang isip nito sa pagbibigay sa kanya ng trabaho.

“Gagalingan ko,” sabi niya sa sarili.

Bumukas ang elevator sa destinasyon niya kaya lumabas na si Annette. Siguradong hindi siya mawawala dahil isang pinto lang naman ang naroon sa palapag na ’yon at may nakasulat pang Sudalga .

Kumatok siya sa pinto. Ilang segundo lang ang hinintay niya, bumukas iyon at sumalubong sa kanya ang hubad-barong si Cali. Naka-jeans lang ito habang tinutuyo ang basang buhok.

Bahagyang nakaawang ang mga labi niya nang bumaba ang mga mata niya sa tiyan nito. Parang may paruparo sa tiyan niya na nagliparan nang makita ang abs nito. Iba rin ang epekto sa kanya ng bagong-ligo nitong amoy. Parang may kinikikiti iyon sa kaibuturan niya. At dahil abala ito sa pagtutuyo ng buhok, malayang napagnanasaan niya ang matitipuno nitong dibdib pababa sa abs nitong nakakapaglaway.

Tumikhim siya. “Good morning.”

Napatigil ang lalaki sa ginagawa, saka nag-angat ng tingin sa kanya. “Annette. Come in.” Halata ang gulat sa mukha nito, saka isinampay ang tuwalya paikot sa leeg. “Ang aga mo, ah.”

Ngumiti siya. “Baka kasi magbago ang isip mo kapag na-late ako.”

Tumango lang ito, saka humakbang paatras para makapasok siya sa penthouse nito.

“Nice house,” komento niya nang makita ang kabuuan ng sala.

“Thanks.” Walang emosyon ang boses ng lalaki. “Anyway, may damit ka bang dala?”

Ipinakita niya ang backpack na nakasukbit sa balikat niya. “For the whole week ang dala kong damit, excluding Saturday and Sunday.”

“Good.” Itinuro ni Cali ang pinto malapit sa daan patungong kusina. “That would be your room and mine is upstairs. Kung may kailangan ka at nasa ’taas ako, use the intercom.” Itinuro nito ang intercom na nasa gilid ng pinto papasok sa kusina. “At kung may kailangan ka sa ’taas at wala ako rito, don’t you dare go up or I will fire you.”

Mabilis siyang tumango. “Yes, Sir.”

Itinuro nito ang pinto ng kusina. “That’s the kitchen. Kompleto ’yan sa gamit at pagkain. Nasa kanang bahagi ng pinto ang laundry room at nasa kaliwang bahagi naman ang pinto ang common comfort room. Walang TV sa kuwarto mo kaya kung gusto mong manood, dito na lang sa sala.”

Mabilis siyang tumango. “Copy, Sir.”

Mataman siya nitong tinitigan, kapagkuwan ay napabuntong-hininga. “You’re my PA slash katulong dito sa bahay. Kailangan ko lang ng PA para sa mga out of the country trip, kaya most of the time katulong ka rito sa bahay. Understood?”

“Yes, Sir.”

Naglakad si Cali patungo sa hagdan pataas. “And don’t call me Sir, call me Cali,” pahabol nitong sabi habang umaakyat ng hagdan.

“Yes, Si— Cali.” Napakagat-labi si Annette nang mawala si Cali sa paningin niya.

Cali. His name felt familiar on her lips. Parang ilang ulit na niyang sinambit iyon, hindi lang niya maalala kung saan at kailan.

Marahas niyang ipinilig ang ulo, saka huminga nang malalim. Nandito siya para magtrabaho hindi para mag-isip ng kung ano-ano. Kaya naman inumpisahan na niya ang pagiging PA slash katulong ni Cali Sudalga.

Nagtungo siya sa kusina at ininit ang kape sa coffee pot. Pagkatapos ay kumuha siya ng dalawang slice ng longganisa sa ref at prinito ’yon. Habang nagpiprito, naglagay siya ng sliced bread sa toaster.

Nang matapos prituhin ang longganisa, tamang-tama naman na tapos nang ma-toast ang sliced bread. Hindi alam ni Annette pero parang siguradong-sigurado siya sa ginagawa. Lalo na nang alisin niya sa pagkakabalot ang prinitong longganis, saka ang laman niyon ay ginawang palaman sa dalawang toasted bread.

Then she put the longganisa sandwich on the plate, put it on the table. She also poured a hot coffee on the cup and put it beside the plate with the sandwich. Pagkatapos ay kumuha siya ng malamig na tubig, saka itinabi ang baso sa umuusok na kape.

“Done,” sabi niya, saka napakurap-kurap nang makita ang inihanda niya.

She didn’t even know how she come up with longganisa sandwich. Para lang normal nang gawin niya iyon para sa agahan ni Cali at parang siguradong-sigurado siya na masasarapan ito.

“Annette, ano’ng—” Napatigil sa pagsasalita si Cali nang makapasok sa kusina at napatitig lang sa longganisa sandwich na ginawa niya na para bang nakakita ng multo. “Ano ’yan?”

“Longganisa sandwich—”

“Alam ko kung ano ’yan, Annette!” Gumuhit ang iritasyon sa guwapo nitong mukha. “Ang tanong, bakit ginawa mo ’yan?”

“Para sana sa agahan mo, Sir Cali.” Nagbaba siya ng tingin sa takot na masinghalan nito. “I just thought you might like it.”

Mahabang katahimikan ang nagdaan bago niya narinig ang boses ni Cali.

“Look at me,” sabi nito.

Nag-angat naman siya ng tingin sa lalaki. “Ano ’yon?”

“Kainin mo ’yang ginawa mo. Hindi ako nagugutom,” wika nito.

Alam ni Annette na bumalatay ang sakit sa mukha niya kaya tumango siya at tumuon ang tingin sa paa niya. Ayaw niyang makita nito na nasaktan siya. Parang hindi man lang nito pinahalagahan ang ginawa niyang sandwich. Nag-effort pa naman siya.

“Pasensiya na,” hingi niya ng paumanhin sa malungkot na boses. “Hindi mo nagustuhan.”

Narinig niyang malakas itong napabuntong-hininga, saka mahinang napamura. Kapagkuwan ay humakbang palapit sa mesa.

Agad siyang nag-angat ng tingin at ngumiti ang puso niya nang makitang kinain ni Cali ang ginawa niyang sandwich at sinisimsim ang kapeng hinain niya. Kapagkuwan ay inubos nito ang isang basong tubig na katabi ng kape, saka tumingin sa kanya.

“Done. Happy?”

Malapad siyang ngumiti. “Salamat dahil kinain mo.”

Magkasalubong ang mga kilay na umalis ito sa kusina na mabilis naman niyang sinundan.

“Aalis ka ba, Sir Cali?” tanong niya dahil nakaporma ito.

“Yes. I’m going to see Ly,” sagot nito, saka kinuha ang cell phone sa bulsa at iniabot ’yon sa kanya. “That’s my phone. I already reformat it and put a new sim card. Number ko lang ang nandiyan at huwag na huwag kang maglalagay ng ibang number diyan dahil hindi ’yan sa ’yo. Naiintindihan mo?”

“Yes, Sir.”

Lalong nagsalubong ang mga kilay nito. “Anong sinabi ko sa ’yo kanina? Tawagin mo ako sa…”

“Sa pangalan mo,” pagtatapos niya.

“Well?”

“Cali.”

Tumango ito, hindi niya alam kung nasiyahan sa pagtawag niya ng Cali dito o wala lang.

Naglakad ang lalaki palabas ng pinto ng penthouse. Pero bago makalabas, bumaling ito sa kanya na para bang may nakalimutang sabihin.

“Kung may kailangan kang ipabili sa mini grocery store sa ibaba, dial 111 sa telepono na ’yan.” Itinuro nito ang teleponong nakadikit sa dingding. “You will be connected to the front desk, ihahatid nila sa ’yo ang kailangan mo kaya hindi mo na kailangan pang lumabas. At habang wala ako, maglinis ka o kaya naman magpahinga.” His green eyes settled on hers. “You have dark bags under your eyes. Matulog ka.”

Tumango si Annette, saka ngumiti. “Ingat po Sir— ay…” Napalabi siya, “Cali pala.”

Mataman siya nitong tinitigan na parang menememorya ang mukha niya bago lumabas ng penthouse.

Nang sumara ang pinto ng penthouse, pabagsak na napaupo si Annette sa pang-isahang sofa at nagpakawala ng buntong-hininga. Grabe. Para siyang mapupugtuan ng hininga. Nai-intimidate siya kay Cali Sudalga. Nakaka-drain ng energy ang presensiya nito.

Good God. Ano kaya ang mangyayari sa kanya sa mga susunod na araw?

Humugot uli siya ng malalim na hininga, saka inumpisahan na ang trabaho niya bilang PA slash katulong. Pero habang sinusuyod niya ang bawat sulok at parte ng penthouse, wala naman siyang makitang dapat linisin. Masyado nang malinis ang buong penthouse.

Napasimangot siya. “Ano’ng gagawin ko ngayon?”

Pabagsak na naman siyang naupo sa sofa, saka pinagdiskitahan ang cell phone na bigay sa kanya ni Cali. Nasisiguro niyang mamahalin ang cell phone na ’yon dahil napakaganda ng screen at maganda rin ang camera. At dahil sa wala siyang magawa, panay ang selfie niya sa iba’t ibang anggulo hanggang sa na-bore siya sa ginagawa at nahiga na lang sa mahabang sofa.

“What to do? What to do?” she said in a sing-song voice.

Pinulot na naman niya ang cell phone saka binuksan ang Wi-Fi. Napangiti siya nang makitang connected na ’yon. Agad niyang binuksan ang browser, saka nag-search ng kung ano-ano. ’Yon ang ginawa niya buong maghapon hanggang sa makatulog siya sa sofa.

“MALAYO ANG TINGIN,” kumakantang tudyo ni Lysander kay Cali na kanina pa nakatingin sa malayo at walang pakialam sa pag-uusap na nagaganap sa loob ng barn.

Ang barn na pagmamay-ari ni Lysander na hindi naman pambukid ang laman kundi ginawang tambayan ni Lysander at ng mga kaibigan nito.

“Uy, Cali, kumurap ka naman,” sabi ni Andrius.

Cali sighed and looked at his friends. “What?”

Nawala ang ngiti sa mga labi ni Lysander at seryosong nagtanong sa kanya. “Ayos ka lang ba? Mula nang dumating ka kanina, parang wala ka na sa sarili. Mind telling us why?”

Pasalampak na umupo si Thorn carpeted na sahig, paharap sa kanya na nakaupo rin sa sahig. “Speak, Cali.”

Inabutan naman siya ni Andrius ng Cali. “Hayan, pampagana sa usapan.”

Napailing-iling na lang siya, saka tinanggap ang inumin. “Ano ba’ng gusto n’yong sabihin ko?” umpisa niya. “I’m fine. I’m perfectly fine,” may diin niyang sabi.

“Physically, yes,” sabi ni Lysander.

“Mentally, maybe,” dagdag ni Andrius.

“But in here.” Itinuro ni Thorn ang puso niya. “You’re not.”

Lysander tsked. “Cali, alam namin kung gaano mo kamahal ang asawa mo. We saw how you look at her and that’s how our married friends looked at their wives. Ayos lang naman sana ’yon, pero niloko ka niya at ipinagpalit sa iba, ’tapos ngayon babalik siya.”

Nagtagis ang mga bagang niya sa huling sinabi ni Lysander. “Alam kong niloko niya ako, hindi mo na kailangang ipamukha.”

“Hindi ko ipinapamukha,” sabi ni Lysander. “Ipinapaalala ko lang baka kasi makalimutan mo at pabalikin mo na naman siya sa buhay mo.”

“We saw how broken you are when she left,” dagdag ni Andrius. “Ayaw lang namin na makita kang ganoon uli. She’s not healthy for you, man. And if Vienna is here, she’ll agree with us.”

Ihinilamos ni Cali ang mga palad sa mukha, saka nagpakawala ng buntong-hininga. “Nasa penthouse ko si Annette.”

Kanya-kanyang mura ang mga kaibigan niya sa sinabi niya.

“What the fuck, man?!” Lysander cussed again. “Nakalimutan mo na ba ang ginawa niya sa ’yo?”

“Fucking shit!” Andrius groaned. “The fuck, man? Nag-iisip ka ba?”

“Hindi niya ako maalala, or at least, that’s what I think,” sabi niya, saka inubos ang laman ng Cali. “O baka nagpapanggap lang siya. I don’t know! But whatever it is, gusto kong malaman. And she’s not in my house because I want to play husband and wife with her. Kinuha ko siyang katulong. Gusto ko mabantayan ang mga galaw niya. One wrong move and I’ll file a case against her.”

Napailing-iling si Thorn. “Insan, you’re playing fire with fire. Mahal mo si Annette, ’tapos pinapasok mo sa penthouse mo—”

“Hindi ko na siya mahal!” nakatiim-bagang niyang sigaw na ikinagulat ng mga kaibigan niya. “The moment that she left me, binura ko na siya sa lahat ng sulok ng puso ko. I don’t love her anymore and I will never love her again.”

“I just hope that your plan won’t blow up on your face,” napapailing na sabi ni Lysander, saka uminom ng Cali.

Si Andrius naman ay nahiga sa mahabang sofa, saka tumingin sa kanya. “So that’s your brilliant plan?”

Tumango si Cali. “Yes.”

“Well, wala naman kaming magagawa.” Umayos ng higa si Andrius. “Suportahan ka namin diyan sa kabaliwan mo. Pero kapag nag-backfire ’yang plano mo—”

“Mag-inuman na lang tayo,” pagtatapos ni Lysander sa sinabi ni Andrius, sabay taas sa ere ng hawak nitong Cali.

Napailing-iling na lang siya sa mga kaibigan. These lunatics had been there for him in the darkest days of his life. Noong palagi siyang lasing at walang direksiyon ang buhay dahil sa ginawa ng asawa niya, ang mga kaibigan niya ang umalalay sa kanya para maibalik niya ang dating sarili na binasag ng asawa niya.

At ipinapangako niya sa sarili na hinding-hindi na mangyayari ’yon sa kanya uli. Hinding-hindi na siya masasaktan ni Annette. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

NAGISING si Annette sa isang estrangherong kuwarto. Kinakabahan siyang napabalikwas sa malambot na kama, saka inilibot ang tingin sa buong paligid.

Nasaan ako?

Umalis siya sa kama at muntik nang madapa nang masagi niya ang backpack na nasa sahig.

As she looked at the backpack, a memory came crashing back for the last few hours. Nakahinga siya nang maluwang nang maalala kung nasaan siya. Nasa penthouse pala siya ngayon ni Cali Sudalga at katulong siya nito.

Pero bakit siya nasa kama? Ang huli niyang naaalala ay nakatulog siya sa sofa.

Binuhat ba siya ni Cali at pinahiga sa kama? Her heart skipped a beat at that. Pero agad niyang sinaway ang sarili. No. Baka nakalimutan niya lang na pumasok pala siya sa kuwarto at doon nahiga.

Tumango-tango siya bilang pagsang-ayon sa sarili. Tama.

Pinulot niya ang backpack niya, saka inilagay iyon sa closet. Pagkatapos ay humarap muna siya sa salamin at sinuri kung disente ba siyang tingnan bago lumabas ng kuwarto.

Napakagat-labi si Annette nang makarating siya sa sala. The whole penthouse was very silent and very dark. Wala siyang marinig na kahit anong tunog at wala siyang makita. It was creeping her out! Kaya naman mabilis siyang pumihit pabalik sa direksiyon ng kuwarto niya at natatakot na tumakbo.

Pero bago pa siya makarating sa kuwarto, dahil sa kadiliman, bumunggo siya sa isang bulto at nakaramdam siya ng malamig na likido na kumalat sa dibdib niya.

“Fuck!”

Napakurap-kurap si Annette nang marinig ang pamilyar na baritonong boses na ’yon. Agad na nawala ang takot na kanina lang ay nararamdaman niya dahil lang narinig niya ang boses ni Cali.

“Sir Cali?” Hindi niya ito makita dahil madilim. Kumunot ang noo niya nang makarinig ng mga yabag habang sinusubukan pa ring makakita sa dilim. “Sir Cali—”

The light went on.

Nakahinga siya nang maluwang. Salamat naman maliwanag na!

“Why the hell are you awake?” sabi ng iritadong boses ng amo niya.

Mabilis siyang tumayo, saka humarap sa pinanggalingan ng boses. Nakatayo si Cali sa tabi ng light switch at may hawak na baso na halos wala nang laman.

Nagbaba siya ng tingin sa basa niyang dibdib. Ang laman ba niyon ang bumasa sa kanya?

“I’m asking you, Annette, bakit gising ka pa?” Halatang iritado ito.

“Ahm.” Tumikhim siya. “Kasi… nagising ako.”

“Obviously.” May sarkasmo sa boses nito. “Kaya nga nakatayo ka diyan, ’di ba, kasi nagising ka? Ang tanong ko, bakit gising ka?”

“Ahm, kasi, nagising nga ako.” Pasimple siyang napangiwi nang makitang pinukol siya nito ng masamang tingin. Mabilis naman niyang dinagdagan ang sinabi. “Ahm, lumabas ako sa kuwarto ko dahil…” Bakit nga ba lumabas siya? “Basta. Lumabas ako, ’tapos ang dilim sa sala kaya tumakbo ako dahil natakot ako, ’tapos nabunggo kita. Pasensiya na, Sir Cali.”

Lumambot ang ekspresyon ng mukha nito. “You’re still afraid of the dark,” bulong nito kaya hindi siya sigurado kung tama ang pagkakarinig niya.

“Pasensiya na talaga, Sir Cali.” Pinagsiklop niya ang mga kamay. “Kukunan ko na lang ho kayo ng tubig.”

Bumaba ang tingin ng lalaki sa basong hawak at mukhang ngayon lang nito napansin na halos wala na iyong laman. Pagkatapos ay tumingin ito sa kanya. Kapagkuwan ay bumaba ang sa dibdib niyang basa.

Alam naman ni Annette na ang basa ang tinitingnan ni Cali pero hindi niya maiwasang mamula ang pisngi dahil pakiramdam niya ay sa mayayaman niyang dibdib ito nakatingin. Hindi rin nakakatulong ang nakikita niyang emosyon sa mga mata nito na alam niyang guni-guni lang niya.

Why would Cali Sudalga look at her breasts with lust? Yep! Just her freaking imagination! Hindi mangyayari ’yon.

“Sir Cali?” pukaw niya sa lalaki na nakatitig pa rin sa dibdib niya.

Bigla itong tumikhim, saka nag-iwas ng tingin. “Magbihis ka na. Ako na lang ang kukuha ng tubig.”

“Yes, Sir.”

“May pagkain din sa fridge. Dala ko kaninang umuwi ako. Initin mo na lang kung nagugutom ka,” dagdag nito.

Tumango siya, saka dali-daling bumalik sa kuwarto niya.

Pagkatapos magbihis, lumabas siya ng kanyang kuwarto at nagpasalamat na bukas pa ang mga ilaw. Mabilis siyang nagtungo sa kusina para kumain dahil naririnig niyang nag-aalburuto na ang tiyan niya.

Nang makapasok sa kusina, natigilan siya nang makita si Cali na nakapamaywang at nakaharap sa microwave na parang may hinihintay.

“Sir—”

“I told you to call me Cali, didn’t I?” sansala nito sa iba pa niyang sasabihin.

Mariin niyang itinikom ang bibig, saka nagsalita. “Oo.”

“So cut the Sir and just call me Cali.” Bumaling ito sa kanya. “Mahirap bang gawin ’yon, Annette?”

Umiling siya at parang nahihipnotismong napatitig sa berde nitong mga mata. God. His eyes were beautiful. She could stare at his deep green eyes the whole day.

“Kumain ka na.”

Biglang napakurap-kurap si Annette at nagbaba ng tingin. Baka napansin nitong nakatitig lang siya. Nakakahiya ’yon!

“Ininit ko na ang hapunan mo. Ang bagal mo kasing kumilos, eh.”

Nakakahiya! “Salamat.”

Tumango lang ito, saka inilapag sa mesa ang ininit na sinigang na baboy. Bigla siyang naglaway. It was her favorite!

“Salamat uli.” Tipid niyang nginitian si Cali, saka kumuha ng pinggan at naglagay ng kanina do’n. Pagkatapos ay inilapag niya ang pinggang may kanin. Kumuha siya ng kutsara at tinidor, saka umupo at maganang kumain.

Sarap na sarap si Annette sa sinigang na baboy nang mapansin niyang hindi pa pala nakaalis si Cali. At nang mag-angat siya ng tingin, nahuli niyang titig na titig ito sa kanya.

Tumibok nang mabilis ang puso niya sa uri ng pagkakatitig ng lalaki.

“Ahm…” Nag-aalinlangan siya pero sinubukan pa rin niya. “Gusto mong kumain?”

Parang natauhan si Cali nang marinig ang boses at tanong niya dahil napakurap-kurap ito, saka umiling. “Kumain na ako.”

“Sigurado ka, ayaw mong kumain?” Nginitian niya ito, saka iminuwestra ang kamay sa sinigang na baboy. “Marami pa naman ang ulam, eh. Kain ka na lang uli. Sabayan mo ako.”

An emotion crossed his eyes. Hindi niya lang mapangalanan kung ano ’yon.

“Sige.”

Lumapad ang ngiti niya. “Kakain ka? Talaga?”

Tumango ito, saka umupo sa kaharap niyang upuan.

Natutuwang tumayo si Anettte, saka kumuha ng pinggan at nilagyan iyon ng kanin. Maingat niya iyong inilapag sa harap ni Cali. “Hayan na.” Hindi niya alam kung bakit nag-uumapaw ang kasiyahan niya sa isiping sabay silang kakain ni Cali. “Heto ang ulam, o.”

Umupo na rin siya at itinuloy ang pagkain. Kung magana siya kaninang kumain, mas dumoble ang gana niya ngayong sabay silang kumakain ni Cali.

Pareho sila walang imik habang kumakain. Pareho silang magana. Hanggang sa matapos silang kumain, wala silang imikang dalawa.

Mahina siyang natawa nang marinig niyang dumighay si Cali.

“God, I’m full,” sabi nito, saka hinimas ang tiyan.

Sinalinan niya ito ng tubig sa baso. “Drink.”

Agad naman itong uminom, saka napatingin sa kanya. “Thanks.”

“Para saan?” nagtatakang tanong ni Annette.

“For the meal.”

“Ikaw naman ang bumili, eh. Kaya ang sarili mo ang pasalamatan mo.” Tumayo na siya para iligpit ang pinagkainan nila. Dinala niya iyon sa lababo. “Sige na, Sir Cali, ako na ang bahala rito.”

“Hindi naman ’yong pagkain ang pinapasalamatan ko,” wika ni Cali.

Natigilan siya, saka napabaling dito. “Eh, ano?”

“It been two years since I enjoyed a meal with someone.” Matiim itong nakatitig sa kanya. “Thanks for that.”

Her heart never stopped beating so darn fast. “Welcome.”

Tumango si Cali, saka tumayo at umalis ng kusina. Siya naman ay napahawak sa lababo at sinapo ang dibdib kung nasaan ang puso niya na sobrang bilis ang tibok.

“Good God.” Mariin niyang ipinikit ang mga mata. “Ano ba itong nararamdaman ko?” Minasahe niya ang dibdib na para bang sa pamamagitan niyon ay mawawala ang kakaibang mabilis na pagtibok ng puso niya. “Stop beating so fast. Masasaktan ka lang.”

Huminga muna siya nang malalim bago bumalik sa paghuhugas ng pinggan.

PAGKATAPOS linisin ni Annette ang kusina, pumunta siya sa sala para doon maghintay ng antok. Kagigising pa lang niya kasi kaya siguradong mamaya pa siya aantukin uli.

Kaya naman binuksan na lang niya ang TV, saka kumportableng umupo sa mahabang sofa. Naghanap siya ng magandang channel hanggang sa tumigil siya sa Star Movies. Guwapo kasi ang bidang lalaki kaya pinanood niya.

Habang patagal nang patagal ang pelikulang pinapanood, naiintindihan niya ang tema ng buong kuwento. May amnesia ang babae at ’yong guwapong lalaki na nagki-claim na asawa nito ay ginagawa ang lahat para makuha uli ang pag-ibig ng asawa na nakalimutan na ito.

Malungkot siyang ngumiti. Ang suwerte naman ng babae sa pelikula, ang guwapo ng asawa at gagawin ang lahat maalala lang ang pag-iibigan ng mga ito. Pero nakakalungkot dahil sa pelikula lang nangyayari ang mga ganoon. Sa totong buhay, kapag nawala ang alaala mo, tiyak na iiwan ka ng asawa mo at maghahanap ng iba.

That’s real life. Because reality sucks. Big time.

Naiinis na pinatay ni Annette ang TV, saka nakasimangot na niyakap ang throw pillow.

“Bakit mo pinatay?” sabi ng boses sa likuran niya.

Napaigtad siya sa gulat at nasapo ang dibdib. “Huwag ka ngang manggugulat!” inis niyang sabi kay Cali na walang imik palang nakatayo sa likuran niya.

“I was watching,” sabi nito.

“Pangit naman ’yon,” sabi niya, saka humalukipkip.

“Paanong pangit?” Umupo ito sa mahabang sofa, sa tabi niya, saka binuksan uli ang TV. “Let’s finish the movie. Hindi pa rin naman ako inaantok.”

Walang nagawa si Annette kundi ang hayaan si Cali. Pag-aari nito ang bahay at lahat ng kagamitan do’n kaya nanahimik na lang siya at napipilitang pinanood ang pelikula.

At dahil siguro hindi niya gusto ang pinapanood, agad siyang dinalaw ng antok. Pero sa halip na tumayo at pumunta sa kuwarto niya, parang may sariling isip ang kanyang ulo na humilig sa balikat ni Cali.

She fell asleep on Cali’s shoulder while he was watching. She felt comfortable with him, na para bang normal na niyang ginagawa iyon araw-araw.

Nagising ang natutulog na diwa ni Annette nang maramdamang parang may mainit at malambot na bagay na lumapat sa mga labi niya. Nang imulat niya ang mga mata, nakahiga na siya sa kama at nahuli niyang nakatitig sa kanya si Cali. Gahibla na lang ang pagitan ng mga labi nila, maghahalikan na sila.

“Matulog ka na uli,” pabulong na sabi ni Cali. Tumatama sa mukha niya ang mabango nitong hininga habang nagsasalita. “Binuhat na kita at inilipat dito sa kuwarto mo.”

Siguro dahil inaantok pa, hindi siya makaramdam ng hiya sa mga sandaling ’yon kahit pa napakalapit ng mga labi nito sa mga labi niya. “Binuhat mo ba ako kanina?” she asked, her eyes half-open.

Tumango si Cali. At dahil sa pagtango nito, nasagi ng mg labi nito ang mga labi niya at naghatid iyon ng kakaibang kuryente sa kanyang katawan. At hindi niya alam kung epekto iyon ng antok pero gusto niyang masagi uli ng mga labi niya ang mga labi nito. Kaya naman masuyo niyang inialapat ang mga labi sa mga labi ng lalaki.

Annette sighed in contentment as her lips and Cali’s met. Dahil sa simpleng halik na ’yon, parang nabuo ang pira-piraso niyang nakaraan. She felt complete because of the simple meeting of their lips.

Then she heard Cali groaned like he was in pain. Bibigyang distansiya na sana niya ang kanilang mga labi nang mariin siya nitong hinalikan na parang uhaw na manlalakbay sa disyerto. At nasa mga labi niya ang makakapawi sa uhaw na nararamdaman nito.

Cali kissed her fervently, senselessly, and roughly. Para itong sabik sa halik na buong-puso naman niyang tinugon. She kissed her back with equal ferocity. Hindi niya mapigilan ang daing na kumakawala sa bibig niya tuwing kakagatin nito ang pang-ibaba niyang labi at sisipsipin.

Annette’s body was burning. She could feel her body came alive because of that kiss. Nakayakap na siya sa leeg ni Cali habang mapusok at mainit pa rin silang naghahalikan.

She was about to slip her hand inside his shirt when everything faded, and she woke up gasping for air. Mabilis na dumapo ang kamay niya sa kanyang mga labi kung saan nararamdaman pa niya ang halik na pinagsaluhan nila ni Cali.

It felt so real. But it was just a dream.

Marahas niyang pinilig ang ulo. Bakit ba ganoon ang panaginip niya? Isang araw pa lang siya sa penthouse ni Cali pero pati sa panaginip, pinagnanasaan niya ito.

My God!

Mabilis siyang umalis sa kama at pumasok sa banyo, saka naghilamos. Her dream was so very vivid dream that still lingered on her mind. Kumakapit iyon sa memorya niya at hindi mawala-wala.

Marahas siyang napailing, saka lumabas ng kuwarto. Natigilan siya nang makitang bukas ang pinto patungong balkonahe at naroon si Cali, nakatayo, sumisimsim ng kape habang nakatingin sa bukang-liwayway.

“G-good m-morning.” Parang nanginginig ang boses niya kaya naman mabilis siyang tumikhim at binati uli ang lalaki. “Good morning.”

Agad naman itong humarap sa kanya at tinitigan siya. Kapagkuwan ay bumaba ang mga mata sa bahagya niyang nakaawang na mga labi. An unknown emotion crossed his eyes and slowly, a smile appeared on his sexy lips. “Good morning, Annette.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

HINDI PA RIN mawala sa isip ni Annette ang panaginip niya. She could still recall every details. She could still feel Cali’s lips on hers. At hindi siya mapakali dahil do’n. Hindi siya makapag-focus dahil iyon palagi ang laman ng isip niya at nadi-distract siya.

Good God. Ano ba ang nangyayari sa ’kin?

“Tapos na?”

Napaigtad siya at nabitawan ang sandwich na hawak. ’Buti na lang sa pinggan din iyon nahulog. Pilit siyang ngumiti, saka humarap kay Cali. Iniabot niya rito ang lunch box na may lamang apat na longganisa sandwich. “Heto na.”

Tinanggap nito ang lunch box, saka tumango. “Alis na ako.”

Tumango lang siya, saka tinalikuran ang lalaki. Napakalakas ng tibok ng puso niya at hindi niya iyon mapakalma.

Narinig niya ang papalayong mga yabag ni Cali at ang pagbukas at pagsara ng pinto. Doon lang siya nakahinga nang maluwang at doon lang din bumalik sa normal na pagtibok ang puso niya.

Marahan niyang minasahe ang dibdib kung nasaan ang puso niya. “Bakit ba ganoon ang epekto sa akin ni Cali? I just met him for Christ’s sake!”

Bumuga si Annette ng marahas na hininga, saka nilinis ang kusina bago nag-vacuum sa sala. Pagkatapos gamit ang feather duster, pinagpag niya ang mga dividers, figurines, furniture at paintings. Nang matapos siya, ang kuwarto naman niya ang nilinis at isinunod niya ang mga banyo.

Nang matapos ay napatingala siya sa hagdanan patungong second floor.

“Kung may kailangan ka sa itaas at wala ako rito, don’t you dare go up or I will fire you.”

Inalis niya ang tingin sa hagdanan, saka natungo na lang sa kuwarto niya para maligo. Pagkatapos ay magla-lunch na siya. Dahil sa paglilinis ay nalipasan na siya ng gutom at wala na siyang ganang kumain.

Nang makapasok sa banyo, natigilan siya nang makitang walang shampoo. Shit! Kailangan pa niyang bumili. Hindi pa naman niya alam ang pasikot-sikot sa lugar na ’to.

Oh, well… bahala na.

Akmang lalabas na si Annette ng penthouse nang maalala niya ang sinabi ni Cali na puwede siyang tumawag sa front desk para ipabili ang gusto niya sa mini grocery store sa ibaba.

Napangiti siya sa tuwa. Yes! Hindi ko na kailangan pang bumaba.

Mabilis niyang nilapitan ang telepono, saka tinawagan ang numerong 111. Dalawang beses iyong nag-ring bago may sumagot.

“Good afternoon, this is Cathy. How may I help you?”

“Ahm, puwede bang magpabili ng shampoo sa mini grocery store n’yo?”

“Sino po sila at anong condo unit?”

“Sa top floor, sa penthouse ni Mr. Cali Sudalga.”

Ilang segundong natahimik ang kabilang linya. “Sino ho sila?”

“Ahm, ako ang PA niya—”

“Ikaw na lang ang bumili ng shampoo sa ibaba. Tanging mga may-ari lang ng unit ang puwedeng magpasuyo sa amin. Good day.”

Napatanga si Annette sa telepono nang bagsakan siya ng nasa kabilang linya. Napasimagot siya. “Ang bastos naman ng babaeng ’yon.”

Tinatamad man at kinakabahan dahil hindi niya alam ang pasikot-sikot, lumabas siya ng penthouse dala ang natitirang pera niya, saka bumaba gamit ang elevator.

Hindi naman pala niya kailangang kabahan. Madali niyang nahanap ang grocery, saka madali siyang nakabili ng shampoo. Pagbalik niya sa penthouse, natigilan siya sa may pinto nang pihitin niya iyon pabukas pero hindi niya mabuksan.

“P-paano ako makakapasok?”

Pinihit niya pabukas ang pinto at napalabi nang mapansing naka-lock iyon. Bakit ba nakalimutan niyang automatic lock nga pala ang pinto. Nabanggit iyon sa kanya ni Cali.

Gusto niyang kutusan ang sariling sa katangahang pinaggagagawa. Argh! Bakit ba nakalimutan ko ’yon?

Nayayamot na napadusdos si Annette sa sahig, saka napatitig sa card key swipe sa gilid ng pinto. Mukhang makakapasok lang siya pagdating ni Cali. Hanggang wala pa ito, tutunganga muna siya roon. She was sure as hell na hindi siya bibigyan ng spare card key sa front desk.

Naiinis na itinapon niya ang shampoo. “Kasalanan mo ’to, eh! Hindi na lang sana ako nakaisip na maligo!” Isinandal niya ang likod sa pinakamalapit na dingding at hinintay na dumating si Cali.

Second. Minutes. And hour passed. No Cali. Hindi nga niya alam kung ilang oras na ang nagdaan, basta ang alam lang niya, matagal na siyang naghihintay at nababagot na siya. Mababaliw na siya sa kahihintay.

CALI STEPPED OUT as soon as the elevator opened. Natigilan siya sa paglalakad patungo sa pinto nang makita niya si Annette na nakaupo sa sahig at natutulog.

“What the…”

Malalaki ang hakbang na nilapitan niya si Annette, saka lumuhod at tinapik-takip ang pisngi nito. “Hey, wake up,” sabi niya sa pabulong na boses. “Annette, gumising ka.”

Slowly, her eyes opened, and it widened when she saw him. “Sir Cali!” Mabilis itong tuwid na tumayo, saka inayos ang damit.

He got up and frowned at Annette. “Ano’ng ginagawa mo rito sa labas? Alam mo bang kanina pa kita tinatawagan, hindi ka sumasagot.”

Itinuro nito ang pinto. “Na-lock nang lumabas ako.”

“Eh, di sana nagpunta ka sa front desk at nanghingi ng spare key.”

Napasimangot si Anet. “Hmp! Ang front desk na ’yan ang dahilan kung bakit ako lumabas in the first place. Sabi mo puwedeng magpasuyo, pero nang tumawag ako para magpabili ng shampoo, sinabihan ako na may-ari lang ang puwedeng magpasuyo, ’tapos binabaan ako ng telepono!” Mas humaba ang nguso nito. “Ang bastos ng Cathy na ’yon! Kaya bumaba ako, ’tapos pagbalik ko naka-lock na.”

Nakatiim-bagang si Cali sa narinig, saka binuksan ang pinto. “Pasok ka na.”

Nagpakawala ito ng buntong-hininga. “Salamat naman. Sumakit ang balakang ko kakaupo.” Pumasok na ito at binalingan siya. “Ano ang gusto mong hapunan? Ipagluluto kita.”

Umiling siya. “Maligo ka na.”

“Okay.”

Nang makita niyang naglakad si Annette patungo sa kuwarto, isinara niya ang pinto at sumakay uli sa elevator.

Madilim ang mukha niya nang makarating sa ground floor. Matalim ang mga mata niya habang naglalakad patungo sa front desk.

“Good afternoon, Mr. Sudalga,” nakangiting bati sa kanya ni Cathy, hindi alintana ang galit na nararamdaman niya.

“Where’s your manager?” nakatiim-bagang niyang tanong.

Halatang nagulat ang babae. “Nasa opisina po niya.”

“You.” Dinuro niya ito, matalim ang mga mata niya. “Come with me.”

Gumuhit ang pag-aalala sa mukha ng babae. “Bakit ho, Mr. Sudalga?”

Hindi niya ito pinansin at tuloy-tuloy lang sa paglalakad patungo sa opisina ng manager. Alam nyang nakasunod sa kanya si Cathy dahil naririnig niya ang tunog na nanggagaling sa heels ng sapatos nito tuwing tumatama sa tiles.

Nang makapasok sila sa opisina, agad niyang hinarap ang manager.

“Mr. Gimenez.” Tinanguan niya ang lalaki, saka tumayo sa harap ng mesa nito.

Nginitian siya ni Mr. Gimenez. Pero nang makita si Cathy na namumutla, kumunot ang noo nito. “Ano’ng maipag-lilingkod namin sa ’yo, Mr. Sudalga?” tanong nito, saka iminuwestra ang kamay sa visitor’s chair. “Upo ho kayo.”

“I don’t have time for pleasantries, Mr. Gimenez.” Panay ang tagis ng mga bagang niya habang nagsasalita. “Your employee.” Tinapunan niya ng tingin si Cathy. “… is ineffective.”

Pinaglipat-lipat ni Mr. Gimenez ang tingin sa kanya at kay Cathy bago tumuon uli sa kanya. “Pasensiya na, Mr. Sudalga, but may I ask why?”

Matalim ang mga matang tinapunan niya ng tingin si Cathy. “Why don’t you ask her? I’m sure she can provide you the details.”

“Mr. Sudalga, hindi ko po alam ang—”

“Shut up, Cathy.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “You receive a call from my penthouse this morning, right?”

Namumutlang tumango ito. “Yes, Mr. Sudalga.”

“At ano’ng sinabi mo sa kanya nang tumawag siya?” He was leashing his anger towards the woman. Pero kaunti na lang, sasabog na siya. Kanina pa siya nagtitimpi.

“Cathy?” sabi ni Mr. Gimenez nang may babala sa boses nang hindi magsalita si Cathy.

Cathy fidgeted on where she stood. Yakap nito ang sarili at namumutla. “Sir, kasi…” Hindi ito makatingin sa kanya at sa manager. “May tumawag kaninang umaga sa front desk. N-nagpapasuyo sa pagbili ng shampoo. Sinabi kong tanging mga may-ari lang ng unit ang puwedeng magpasuyo.”

Bumaling sa kanya si Mr. Gimenez. “Mr. Sudalga, I’m deeply sorry. But our policy states that only the unit owner is allowed to ask for assistance—”

“I know about your fucking policy.” Malapit nang sumabog ang galit ni Cali. “Pero hindi lang naman ’yon ang ginawa niyang empleyado mo. Binabaan niya ng telepono si Annette kaya naman siya na ang bumaba at bumili ng shampoo. At dahil pagbalik niya naka-lock na ang pinto, sa sahig siya naupo hanggang sa dumating ako. And that was six fucking hours ago!”

“Pero, Mr. Sudalga, PA mo lang naman siya kaya ko nagawa ’yon—”

“She’s my wife!” He glared at Cathy whose very pale and shaken. “Ang babaeng binagsakan mo ng telepono ay asawa ko! And whatever I have is hers, so that means she’s also the owner of that penthouse!”

“I’m sorry, Mr. Sudalga—”

“Not accepted. Anim na oras na umupo ang asawa ko sa labas ng penthouse namin kasi alam niyang hindi kayo magbibigay ng spare key. Shampoo nga hindi kayo masuyo, eh.” His glaring eyes settled on the manager. “I don’t want to see her face.” Tinapunan niya ng tingin si Cathy. “Fire her … or else, makakarating ’to kay Khairro Sanford, ang may-ari ng building na ’to na kaibigan ko rin.”

“Yes, Mr. Sudalga,” mabilis na tugon ng manager.

“Good.” Pagkasabi niyon ay lumabas si Cali ng opisina, saka naglakad patungo sa elevator.

“Cali, baby,” sabi ng matinis na boses na pamilyar sa kanya.

Naiiritang binalingan niya ang may-ari ng boses na ’yon. “Khatya.”

Aagad na yumakap sa kanya si Khatya nang makalapit at sinubukang halikan ang mga labi niya pero umiwas siya.

“No, Khatya.” Binaklas niya ang mga braso nitong nakayakap sa leeg niya. “You’re not welcome here.”

“But, baby—”

“No.”

Napasimangot ito. “Pero gusto kitang makasama—”

“Maghanap ka ng iba mong makakasama.”

“But, baby, you know I love you and I’ll do anything for you.”

Pinindot ni Cali ang pataas na buton ng elevator para bumukas iyon at binalingan si Khatya. “I told you already, Khatya. Hindi ako interesado sa ’yo. Wala kang makukuha sa ’kin. Tatlong taon ko na ’yong inuulit-ulit sa ’yo. Hindi mo pa rin maintindihan.”

Bumukas ang elevator kaya agad siyang sumakay at pinindot ang top floor. Nakahinga siya nang maluwang nang sumara iyon at hindi sumakay si Khatya. Sana naman tumigil na ito sa kahahabol sa kanya. Wala naman itong mapapala. Ever since he saved Khatya’s life three years ago, palagi na siya nitong sinusundan at pinagsisigawan na mahal siya nito.

At first, it was tolerable but as time passed by, Khatya became annoying and irritating. Minsan nga pinag-aawayan nila ni Annette noon ang babae dahil sa bigla-bigla nitong pagsulpot sa bahay nila. Ilang beses na rin nitong sinubukang halikan siya sa harap mismo ng asawa niya.

Khatya was annoying as hell, at hindi ito nagbago sa dalawang taong nagdaan. Mas naging pursigido pa nga itong akitin siya nang mawala si Annette. Pero hindi naman ito nagtagumpay dahil magaling syang umiwas at matago.

No woman had every caught his attention… just one.

Annette.

Mariin niyang pinikit ang mga mata, saka napailing-iling na lang nang sumagi sa isipan niya ang mga sinabi niya sa opisina ng manager.

“She’s not my wife,” he whispered. “Not anymore.” Annette’s beautiful smiling face entered his mind. “She’s not my wife,” he grumbled. “Not my wife. Not my wife.”

NANG MARINIG ni Annette na bumukas ang pinto ng penthouse, lumabas siya sa kusina at sinalubong si Cali.

“Saan ka nagpunta?” tanong niya. “Nakapaligo na ako, ’tapos nakasaing.”

“Diyan lang,” sagot nito, saka hinubad ang neck tie. “May pinuntahan lang ako.”

“Ah.” Napatango-tango siya. “Ano pala ang gusto mong ulam?”

“We’re going to eat outside.”

Natigilan siya sa sinabi ni Cali. “Ha?”

“Sa labas tayo kakain.” Inililis nito pataas hanggang siko ang manggas ng polo, saka humarap sa kanya. “Go change.”

Bumaba ang tingin niya sa damit at napakagat-labi. “Ahm, dito na lang ako. Ikaw na lang ang kumain sa labas.”

Kumunot ang noo ni Cali. “Bakit? Nandidiri kang makasama ako?” May galit siyang nabasa sa mga mata nito.

Mabilis siyang umiling. “Hindi ganoon!”

“Really?” He sounded pissed.

“Hindi talaga.” Umiling pa si Annette para maniwala ito, saka nahihiyang napatungo. “Ano kasi, ahm, wala akong ibang damit maliban sa mga normal na damit ng mga pulubing mamamayan.”

Mataman siya nitong tinitigan. May emosyon sa mga mata nito na parang hindi makapaniwala sa sinabi niya. “What do you mean wala kang ibang damit?”

Iminuwestra niya ang kamay sa damit niya. “Jeans and blouse. This is me.”

“Don’t you own a dress?”

Umiling siya. “Wala akong ganoon. Ito lang ang kayang bilhin ni Lola sa ’kin pagkalabas ko ng ospi—” Tumigil siya sa pagsasalita at nginitian si Cali. “Anyway, ikaw na lang. Dalhan mo na lang ako.”

Cali stared at her intently then he offered his hand at her. “Come on. Let’s eat outside.”

Napatitig siya sa kamay nito. “Ahm, nakakahiya. Baka may kakilala kang makakita sa ’tin. Huwag na. Ikaw na lang—”

“Paghihintayin mo talaga ang kamay ko na tanggapin mo?”

Bumilis ang pintig ng puso niya. “Ahm, kasi—”

“Halika na. Kumain na tayo.”

Napatitig siya sa kamay ng lalaki. Kapagkuwan ay nag-angat siya ng tingin sa guwapo nitong mukha.

“Halika na,” ulit ni Cali.

May pagdadalawang-isip na itinaas niya ang kamay, saka nag-alalangang tinanggap ang nakalahad nitong kamay. She felt happy as Cali held her hand. Hindi niya alam kung bakit nakakaramdam siya ng kakaibang saya sa puso niya.

“Let’s eat,” sabi nito.

Tumango si Annette, ang puso niya ay walang humpay sa mabilis na pagtibok. “Okay.”

Maghawak-kamay silang nagtungo sa elevator. Habang pababa ’yon, pasimple niyang inagaw ang kamay na hawak ni Cali, saka inilagay iyon sa likod niya.

“Nandidiri ka talaga sa ’kin, ’no?” basag nito sa katahimikan.

Napabaling siya rito. “Ano ba’ng pinagsasasabi mo?”

“Napipilitan ka lang na pakisamahan ako,” dagdag pa nito.

Kumunot ang noo niya. “Hindi kita maintindihan, Cali.”

Humarap ito sa kanya, ang mga mata ay walang emosyon. “Ano ba ang kailangan mo sa ’kin? Bakit ka bumalik?”

Lalong lumalim ang kunot ng noo niya. “Cali, hindi kita maintindihan.” Umiling pa siya. “Ano ba ang pinagsasasabi mo?”

Pinakatitigan siya ni Cali. Kapagkuwan ay parang hindi makapaniwalang napailing-iling. “It’s nothing. Don’t mind me.”

Nalukot ang mukha ni Annette. Mukhang inatake na naman ito ng ka-weird-ohan tulad ng una niya itong nakita. He even shouted at her and glared at her. Pero sa dalawang araw na PA slash katulong siya nito sa penthouse, parang ibang tao ito. Minsan parang masaya ang lalaki, pero may mga pagkakataon na ilag ito sa kanya.

Maybe he was going through something.

Nang bumukas ang elevator, sabay silang lumabas at iginiya siya ni Cali sa parking lot kung saan nakaparada ang mamahalin nitong sasakyan.

Nang nasa kalsada na sila, binasag ni Cali ang katahimikan na namamayani sa loob ng sasakyan.

“Délicieux Restaurant,” sabi nito. “Masarap do’n.”

Tipid siyang tumango. “Okay.”

“Gusto mo do’n?”

“Hindi ko alam kung saan ’yon,” wika niya. “Pero mukha namang masarap do’n.”

“It’s own by Thorn Calderon,” Cali said like he expected her to know him.

“Ah. Okay.” ’Yon lang ang sinabi niya.

“He’s my cousin,” dagdag ni Cali.

Tipid niya itong nginitian. “Ganoon ba?”

Mahabang katahimikan ang namayani bago nagsalita uli si Cali. “We’re here,” anunsiyo nito bago itinigil ang sasakyan.

Napatingin sa labas ng pinto si Annette at napamaang nang makita ang napakataas na building na may nakasulat sa itaas na “Délicieux Restaurant.” Itinikom niya ang nakaawang na bibig, saka bumaling kay Cali. “Dito?”

He nodded. “Yes.”

Bumaba ang tingin niya sa suot na damit. “Parang nakakahiyang pumasok.” Ang gara-gara ng restaurant na papasukan nila, ’tapos naka jeans lang siya at simpleng blouse.

Naunang lumabas sa sasakyan si Cali at pinagbuksan siya ng pinto. Nag-aalangan siyang bumaba pero ayaw naman niyang paghintayin ito kaya lumabas siya ng sasakyan.

Hinawakan siya ng lalaki at iginiya papasok sa restaurant. Kinagat niya ang pang-ibabang labi nang makaramdam siya ng kakaibang kuryenteng dumaloy sa siko niya kung saan siya hawak ni Cali.

Bigla niyang nahigit ang hininga nang bumaba ang kamay ni Cali na may hawak sa siko niya sa baywang niya habang pasakay sila sa elevator. Hanggang sa bumukas ang elevator at nakalabas sila, nasa baywang pa rin niya ang kamay ni Cali na paminsan-minsan ay pinipisil siya. Panay ang baklas niya sa kamay ng lakaki pero matigas ito, ayaw magpaawat, nanatili ang kamay sa kanya.

Annette couldn’t deny it to herself. She felt happy to be hold by Cali. Pero hindi niya alam kung saan nanggagaling ang kasiyahang nararamdaman. Masaya ang puso niya pero hindi niya alam kung bakit nararamdaman niya ’yon.

“Cali, insan,” sabi ng guwapong lalaki na papasalubong sa kanila. “Ano’ng gusto mong kainin—”

Parang nalunok nito ang sariling dila nang makita siya dahil tumigil sa pagsasalita at natulos sa kinatatayuan.

Then the man’s eyes sharpened. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Napalinga-linga si Annette para i-check kong siya ang tinatanong nito. Nang mapansing wala namang tao sa likuran niya, tumingin siya sa lalaki. “Ahm, kakain?”

Akmang bubuka ang bibig nito para magsalita nang lapitan ni Cali at may ibinulong dito. Habang bumubulong si Cali, matalim ang mga matang nakatitig sa kanya ang lalaki. Nababasa niya ang galit sa mga matang iyon. At hindi niya maintindihan kung bakit.

May nagawa ba siyang mali na hindi niya alam?

“Excuse me?” sabi niya habang kausap ni Cali ang lalaki.

Cali looked back at her. “Annette, maghanap ka na ng table natin.”

She didn’t move and looked at the man who was still glaring at her. “May nagawa ba akong mali sa ’yo na hindi ko alam? Para kasing galit ka sa ’kin, eh.”

Walang buhay itong natawa, saka humakbang palapit sa kanya. Pinipigilan ito ni Cali pero hindi ito nagpapapigil. “Ano’ng nagawa mo?” His expression turned deadly cold. “Hindi mo talaga alam o nagpapanggap ka lang na hindi mo maalala? You are a lying conniving bitch. You don’t belong here, you don’t belong in Cali’s life. Bumalik ka na doon sa pinanggalingan mo at huwag ka nang magpapakita pa.”

Ramdam ni Annette na parang may libo-libong karayom na tumutusok sa puso niya. At ramdam din niya ang isang butil ng luha na dumaloy sa pisngi niya.

“Thorn!” Cali sneered. “Shut up, will you?!”

“No, Cali, she needs to know—”

“I’m sorry kung ano man ang nagawa ko.” Yumuko siya, saka tinuyo ang luha sa pisngi at tumingin sa lalaking nagngangalang Thorn. “Pero hindi ko talaga maalala na may nagawa akong mali sa ’yo o kay Sir Cali.” Naninikip ang dibdib niya, nahihirapan siyang huminga dahil sa sakit. “I’m sorry.”

Walang nagbago sa ekspresyon ng lalaki. “I don’t care if you remember or not.” Bumaling ito kay Cali. “There’s a table available on the terrace. Doon na lang kayo. And I’m doing this against my will.” Pagkasabi n’on ay iniwan sila nito.

Si Cali naman ay agad na lumapit sa kanya at hinawakan ang nanlalamig niyang mga kamay, saka masuyo siyang hinila patungo sa balkonahe. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

THE WHOLE DINNER, Annette was silent. Ganoon din si Cali na nahuhuli niyang pasulyap-sulyap sa kanya. Ibinigay niya ang lahat ng atensiyon sa kinakain pero hindi naman niya magawa. Sumisingit na sumisingit sa isipan niya ang mga sinabi ng lalaki kanina.

“Wine, Sir?” sabi ng boses ng waiter.

Tiningala niya ang waiter. “Do you have something hard? Like… whiskey? Tequila? Vodka?”

“Mayroon po, Ma’am.” Bumaling ito kay Cali. “Sir?”

Mataman siyang tinitigan ni Cali bago nagsalita. “Tequila for her. Whiskey for me.”

“Is that all, Sir?”

“Make it one bottle of tequila,” dagdag niya.

“Yes, Ma’am.”

Nang mawala ang waiter, pinukol siya ng masamang tingin ni Cali. “Maglalasing ka ba?”

“Hindi,” kaila niya. “Iinom lang.”

Alak palagi ang takbuhan niya noon kapag masama ang loob niya o kung nasasaktan siya. Liquor had always had the power to numb her feelings… to make her forget why her heart was aching. Kaya ngayon ay umaasa siyang sa pamamagitan ng tequila ay makalimutan niya ang mga sinabi ng lalaki na malaki ang epekto sa kanya.

“Drink moderately,” paalala sa kanya ni Cali. “Hindi maganda ang alak sa kalusugan mo.”

Hindi umimik si Annette at hinintay ang alak na in-order. Hindi nagtagal ang paghihintay niya dahil bumalik agad ang waiter na may dalang isang shot ng whiskey, saka isang bote ng tequila at shot glass.

“Here’s your order, Ma’am, Sir.” Inilapag ng waiter ang in-order nila sa mesa, saka binuksan ang bote ng tequila at sinalinan siya sa wine glass.

“Punuin mo,” sabi niya nang kinalahati lang nito ang pagsalin ng alak sa kopita.

Nagulat man, agad na tumalima ang waiter. “Yes, Ma’am.” Pagkatapos siya nitong salinan, nagpaalam na ito sa kanila.

Annette picked up the glass and drank the tequila. Bottoms up. Halos malukot ang mukha niya nang maramdaman ang init na hatid ng alak. Mula sa lalamunan niya pababa sa kanyang tiyan. She could feel her body getting hot. Pagkatapos ay nagsalin agad siya ng panibago at pinuno ang baso.

“Annette!” Cali hissed at her.

Hindi niya pinansin si Cali. Agad niyang ininom ang isang basong tequila. Bottoms up again. Sinalinan uli niya ang baso, saka mabilis na ininom ’yon. Hindi niya uli pinakinggan si Cali na panay ang pigil sa kanya. Halos kalahati na ng isang bote ng tequila ang nainom niya at nararamdaman na niyang umiikot ang kanyang paningin.

Annette drank again, straight from the bottle this time. She could feel her body burning inside. She liked it. She liked it that her body was starting to feel numb.

“You don’t belong in Cali’s life. “

Hindi niya alam kung bakit nasasaktan siya sa mga sinabi ng lalaking ’yon. Parang may pumipilipit sa puso niya.

“You are a lying conniving bitch.” Was she? Ganoon ba talaga siya noon?

“You don’t belong here”. Kailan ba niya naramdamang nararapat siya sa isang lugar? Hindi pa. Kailan man ay hindi niya naramdaman ’yon. Kahit sa barong-barong niyang bahay na iniwan sa kanya ng lola niya.

Uminom na naman si Annette, saka inilapat ang noo sa bote ng alak na hawak habang ang isip niya ay bumabalik sa mga sinabi ng lalaking ’yon. ’Yong galit sa mga mata nito, ’yong poot, ramdam niya.

Sinabunutan niya ang sarili gamit ang isang kamay habang ang isip ay bumabalik sa una nilang pagkikita ni Cali. Ang galit sa mga mata nito. Ang mga salitang binitawan nito. Ang mga panunumbat. And then that man, like Cali, he seemed to know her too. And it seemed they shared the same anger towards her.

She looked at Cali who was glaring at her. What did I do?

“What do you think you’re doing?” madilim ang mukha nitong tanong.

“Ano ba’ng ginawa ko?” balik-tanong niya, saka mapait na ngumiti. “’Yong lalaki kanina, bakit galit siya sa ’kin?”

Kilala siya ng mga ito samantalang hindi niya kilala ang mga ito.

“Huwag mo nang isipin ’yon,” sabi ni Cali. “Itigil mo na iyang pag-inom mo. Tama na ’yan.”

“No. Sabihin mo sa ’kin.”

Parang sasabog na ang isip niya sa kakaisip kung ano ba ang ginawa niya. Kung may nagawa ba siyang mali sa mga ito.

Do I know them before the incident? They seem to know me very well.

At kung pagbabasehan ang mga sinabi ng mga ito at kung siya nga ang taong tinutukoy ng mga ito, baka masama siya noon. Maybe she was really a lying conniving bitch. Maybe she was bad. Maybe she deserved what happened to her.

Galit na sinabunutan niya ang sarili, saka uminom ng alak sa bote.

“Stop it, damn it!” Inagaw sa kanya ni Cali ang bote ng tequila, saka inilayo sa kanya. “Tama na ’yan. Lasing ka na.”

Her teary eyes stared at Cali. “Sabihin mo sa ’kin. Naalala ko pa ang mga sinabi mo noong una tayong magkita. I can feel your anger, Cali. Ramdam ko rin ang galit n’ong lalaki kanina. And lahat ng galit na ’yon ay para sa ’kin. Ano ba kas’ing ginawa ko?”

Umiling ito. “Ayokong pag-usapan ’yon.” Tumayo ito, saka lumapit sa kanya at pinangko siya. Mariin siyang napapikit nang umikot ang paningin niya.

“Ibaba mo ako Cali,” sabi niya habang nakapikit pa rin ang mga mata.

Of course, Cali didn’t listen. Hanggang sa makasakay, makalabas sila ng elevator at makarating sila sa parking lot ay pangko siya nito.

He deposited her on the passenger seat of his car then he moved towards the driver’s seat. Habang nagmamaneho ito at nasa daan sila, hindi niya maimulat ang mga mata dahil nahihilo siya at umiikot ang paningin niya.

Annette felt so drunk. Hindi nga niya namalayan na nakarating na sila sa penthouse kundi pa siya nito ipinahiga sa mahabang sofa sa sala.

“Huwag kang gagalaw, Annette. I’ll get you a coffee para mahimasmasan ka,” wika ni Cali. Narinig niya ang nagmamadali nitong hakbang.

“Uhmm…” Pinilit niya ang sarili na bumangon dahil naiinitan siya at balak niyang hubarin ang blusang suot. Pero nabuwal siya sa pagkakatayo at napaupo sa sofa dahil gumiwang. “Shit…”

Sinubukan niya uling tumayo at napahiyaw siya nang muntik na siyang mitumba. ’Buti na lang may matitipunong bisig na yumakap sa baywang niya at niyakap siya para hindi matumba.

Annette stilled when she smelled Cali’s familiar scent. “Cali…”

Humigpit ang yakap nito sa kanya. “Sabi nang huwag kang gumalaw, eh.”

May sariling isip na yumakap ang mga braso niya sa leeg nito. She felt safe in his arms. She felt good. “Nainitan ako, eh.” Her head rested on Cali’s shoulder. “Gusto kong hubarin ang damit ko.”

His arms tightened around her waist, and it felt good. “Mahiga ka uli. Iniinit ko pa ang kape mo.”

Humigpit ang yakap niya sa leeg nito at hindi niya mapigilan ang isubsob ang mukha roon dahil napakabango n’on. “Hmmm…”

“Annette, ano’ng ginagawa mo—”

She kissed his neck and nipped it. Nasiyahan siya nang maramdamang nagtaasan ang mga balahibo ni Cali. She giggled at that. Nasisiyahan siyang makitang may epekto ang munting halik niya. And she didn’t know if it was liquor or not but she licked the skin on his neck.

“Fuck.” Cali groaned. “S-stop that, Annette.”

Nilamon na nang alak ang tamang huwisyo sa utak niya. Wala na siyang inhibisyong maramdaman. Ang alam lang niya ay gusto niya ang kakaibang init na hatid ng yakap ni Cali. And she wanted more. She wanted to kiss him. She wanted to hear him moan. She missed making him moan, making him whimper.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata nang biglang sumakit ang ulo niya dahil sa huling pumasok sa isip niya. She missed him? Where did that come from?

Nasapo niya ang ulo nang biglang sumakit ’yon nang pilitin niya ang sariling mag-isip nang malalim. She wanted to know why she missed Cali. She could feel it. It was buried under her pile of forgotten memories.

“Annette…” bulong ni Cali sa pangalan niya habang ang kamay nito ay nararamdaman niyang masuyong hinahaplos ang likod niya.

Napapikit siya sa sarap ng pakiramdam na hatid ng masuyong paghaplos nito sa likod niya. Mahina siyang napahalinghing nang gumalaw ang kamay nito patungo sa may tiyan niya at marahan iyong pumipisil-pisil.

Nakagat ni Annette ang pang-ibabang labi. Cali’s touch was sending tingling sensation to her womanhood. That feeling was making her wet. Hindi niya alam kung epekto ba iyon ng alak pero gusto niya ang ginagawa nito. And she wanted more of it.

Lumapat ang mga labi niya sa tainga ni Cali at inungol ang pangalan nito. “Cali…” Bahagya niyang kinagat ang gilid ng tainga nito.

Isang mahinang daing ang lumabas sa mga labi ni Cali at gustong-gusto niya ang tunog na ’yon kaya naman kinagat niya muling ang tainga nito. Sa pagkakataong iyon ay sinamahan niya ng pagdila.

“Annette…” he moaned her name.

That made her smile. “Yes?”

“Ano ba ang ginagawa mo sa ’kin?” kapos ang hininga nitong tanong habang ang dalawang kamay ay hinihimas at minamasahe ang katawan niya, pataas nang pataas hanggang sa umabot ang kamay nito sa mayayaman niyang dibdib.

She moaned. “Cali…”

His lips pressed against her neck and he licked her skin. Napaungol siya at napaliyad nang masuyo nitang masahehin ang mayayaman niyang dibdib.

“Cali…” Mahigpit siyang napahawak sa balikat nito habang minamasahe nito ang dibdib niya.

Her toes curled when Cali unhooked her bra and pulled her blouse over her head, saka tinapon iyon sa sahig.

“Annette…” Hinalikan nito ang noo niya at gumapang ang halik nito pababa sa pisngi niya hanggang sa magtagpo ang mga labi nila. “What are you doing to me?” pabulong nitong tanong habang mapusok na hinahalikan ang mga labi niya na parang sabik na sabik. “Nakalimutan na kita, eh.” He kissed her deeply, passionately and fervently.

Tinugon niya ang mapusok at mainit nitong halik nang buong puso. Mas humigpit ang yakap niya sa leeg nito habang ginagagad nito ang kanyang mga labi at minamasahe ang dibdib niya.

“Oh, Cali!” She moaned when Cali pinched her nipples. “Oh, Cali!”

Napahalinghing siya nang iwan nito ang mga labi niya at gumapang ang halik pababa sa leeg niya, sa dibdib hanggang ang mainit nitong bibig ay bumalot sa nipple niya.

“Oh!” Pleasure burst inside as Cali sucked her nipple and licked it. “Oh, God…” Malakas siyang napadaing. Nararamdaman niya ang pagpintig ng pagkababae niya at ang pagkabasa niyon. “Cali, touch me please,” walang inhibisyon niyang wika.

Pinakawalan ni Cali ang nipple niya, saka umupo ito sa sofa, paharap sa kanya. Mariin siyang napapikit nang lumapat ang mga labi nito sa may tiyan niya pababa sa puson habang ang mga kamay ay ekspertong binubuksan ang butones ng pantalon niyang suot.

Napasabunot si Annette sa buhok ng lalaki nang ibaba nito ang pantalon niya kasabay ang panty niya. Lumuhod ito sa harap niya, sabay hinalikan ang pagkababae niya.

Bahagya siyang napaatras dahil sa kiliting hatid niyon pero hinawakan siya sa baywang ni Cali at hinapit palapit dito. Dahilan para mapaluhod siya sa sofa at nasa gitna ito ng nakabuka niyang mga hita.

“Huwag kang lalayo sa ’kin,” wika ni Cali habang hinahalikan ang puson niya pababa sa pagkababae niya. “Tonight. You’re mine, Annette. You can’t run away from me.”

Napakagat-labi siya nang hagurin ng daliri nito ang biyak ng pagkababae niya. Halos mapugto ang hininga niya nang dahan-dahan nitong ipinasok ang daliri sa loob niya.

The feeling of his finger stretching her vagina walls was making her shiver in pleasure.

“So wet.” Pinaglandas ni Cali ang dila mula sa pagkababae niya pataas sa mayayaman niyang dibdib. “I like you wet.”

Bigla siyang napaliyad nang dahan-dahanin nitong ilabas-masok ang daliri sa loob niya. Naririnig niya ang ingay na dulot ng daliri nito at ng basa niyang pagkababae. And as Cali’s finger moved faster, her moans got louder and louder.

“Oh! Cali. Cali. Oh!” Para siyang nahihibang sa sarap dahil sa ginagawa ng daliri nito sa pagkababae niya. “Yes, oh, Cali. Faster, Cali.” Hindi niya alam kung saan siya babaling, basta panay lang ang ungol niya sa sobrang sarap na nalalasap.

This was heaven. This felt good. And she wanted more.

Sinapo niya ang mukha ni Cali, umuklo siya at siniil ito ng mapusok na halik. Wala siyang pakialam kung umiikot ang paningin niya dahil sa nainom na alak. Mas ginaganahan pa nga siyang halikan ito, mas nag-iinit siya dahil sa alak na ngayon ay naghahari sa kanyang katawan.

She snaked her tongue inside his mouth, kissing him senseless. Kinakagat-kagat niya ang pang-ibabang labi nito dahilan para mapadaing ang lalaki na lumalaban din ng mapusok na halikan. Their tongue battled in sync. They were both lost in the rhythm of their kiss.

“Cali—oh!” Kinagat niya ang labi nito. “I’m coming, Cali.” Gumagalaw ang balakang niya para salubungin ang bawat pagpasok ng daliri nito sa loob niya.

Napuno ng malalakas na ungol ang buong penthouse habang unti-unti siyang hinahatid ni Cali sa sukdulan ng kanyang kaligayahan. Ang isang daliri nito na nasa loob niya ay naging dalawa at mas bumilis ang galaw niyon kasabay ng malalakas niyang ungol at halinghing.

“Cali! I’m coming!” She missed this feeling. “Cali, malapit na ako—ohh!” Halos bumaon ang kuko niya sa balikat ng lalaki nang maramdamang may sumabog sa kaibuturan niya. “Cali! Oh!” sigaw niya nang maabot niya ang sukdulan ng kaligayahan.

Nawalan ng lakas ang mga tuhod ni Annette na nakaluhod sa sofa. Bumagsak ang katawan niya paupo sa mga hita ni Cali, saka napayakap dito habang ang ulo niya ay nakahilig sa matitipuno nitong dibdib.

“Annette,” bulong ni Cali sa pangalan niya.

Habol niya ang hininga. “Hmm?”

“Undress me.”

Umupo siya nang tuwid paharap sa hita nito, saka inumpisahang buksan ang mga butones ng suot nitong polo.

“Annette.”

She looked into his deep green eyes. “Hmm?”

“I want you in bed not here.”

Dumukwang siya at mariin itong hinalikan sa mga labi, saka kinagat iyon. “Puwede namang dito na lang,” bulong niya sa nang-aakit na boses.

“No.” Hinaplos nito ang mukha niya, saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “I want you in bed, Annette. Not here.”

Napalabi siya. “Ano’ng pinagkaiba ng sofa sa kama?”

Inilapit ni Cali ang bibig sa tainga niya saka bumulong. “In bed, I can lick you, you can suck me and I can fuck you so hard until it’ll blow your brains out.”

Pilya siyang napangiti, saka tumango. “Okay. Take me to bed and fuck me hard.”

Cali kissed her hard. “God, I miss you so much.”

That… made her heart smile.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

ANNETTE FELT a very special woman as Cali laid her down on her bed, his eyes staring intimately at hers. Napakalambot ng ekspresyon ng mukha nito habang matiim na nakatitig sa mukha niya. She was lost in the depths of his green eyes. Those familiar eyes. Ang mga mata na ibang pakiramdam ang hatid sa kanya.

Napalunok siya nang maramdaman ang kamay ni Cali sa mga hita niya, dumadama at gumagapang patungo sa nakabuka niyang pagkababae.

“Cali…” hindi niya mapigilang daing.

Halos masugatan ang mga labi niya sa kanyang pagkagat do’n nang dumako ang daliri nito sa loob niya at ipinaikot iyon sa hiyas niya. She jolted in pleasure. Umawang ang mga labi niya sa sarap. A lustful moan escaped her lips as Cali continued to rub her clit with his sinful finger.

God! It felt like heaven! Lumalim ang paghinga niya sa bawat segundong lumilipas na sinasalat at nilalaro ni Cali ang basa niyang hiyas.

“Oh, Cali…” Kumiwal ang katawan ni Annette. Napaliyad siya at parang mapupugto ang hininga niya nang dahan-dahan ding ilabas-masok ni Cali ang dalawang daliri sa basa niyang pagkababae. Para siyang nanghihinang pabiling-biling at hindi alam kung saan kakapit para doon kumuha ng lakas. Ang tanging nagawa lang niya ay ang umungol nang umungol.

Nahigit niya ang hininga at napakapit siya sa bedsheet nang palitan nito ng nag-uumigting na kahabaan ang dalawang daliri sa loob niya. Masa masarap ’yon at mas sagad hanggang sinapupunan niya. Mas nakakahibang ang kiliting hatid niyon sa pagkababae niya.

“Oh… Cali,” namamaos niyang daing nang dahan-dahan itong umulos sa loob niya. “Ang sarap niyan.” Wala na siyang maramdamang inhibisyon sa katawan man o sa isip.

She wanted this man so bad. She didn’t know why but she felt like she belonged to him. Parang normal lang na magpaangkin siya rito at normal lang na gustuhin niyang angkinin siya nito.

“Cali…” Idinampi niya ang mga labi sa labi nito. Her sex was clenching around his length. “Faster, Cali—ohh!” sambit niya na nangungusap. “Ohh! Cali!” malakas niyang ungol nang mas bumilis ang ulos nito at pagbayo sa pagkababae niya.

“Annette…” Cali moaned her name again as he thrust deeper. “God, sweetheart, you feel so good.”

Isang mahabang ungol ang kumawala sa mga labi niya nang isagad nito sa loob ang pagkalalaki. Mariin siyang napapikit. Nakaguhit sa mukha niya ang pagnanasa at sarap na nararamdaman sa mga sandaling ’yon.

“Cali,” she softly moaned his name as she embraced him tighter. “Oh, God, Cali.”

He moved inside her. Faster and harder. Parang mapupugto ang hininga niya sa sobrang sarap nang nararamdaman, lalo na nang mas bumilis ang mga ulos na pinapakawalan nito. The way his length stretched her inside, the way his hand caressed her body, the way his lips kissed hers, it was passionate.

This wasn’t just mindless and emotionless sex. This was more.

“Ohh…” Her sex felt full but it felt good. “Cali, ahh, sige pa.” Panay ang daing at halinghing niya sa bawat paggalaw nito. “Yes, Cali, faster… Ohhh!”

Mahigpit ang yakap niya kay Cali habang umuulos ito sa loob niya. Panay ang ungol niya sa bawat hugot at baon ng pagkalalaki nito. Napapaliyad siya sa sarap, napapasigaw tuwing isinasagad nito. Para siyang mababaliw sa sarap na dulot ng kahabaan nito.

“Ohh, Cali…” Iyon lang ang mga katagang nasasambit niya habang binabayo nito ang pagkababae niya. “Oh, Cali!”

Her moans got louder and louder as Cali thrust up and down inside her. Pabiling-biling siya sa higaan. A tingling sensation was building up on her belly, it was making her toes curled.

“Annette…” daing ni Cali sa pangalan niya habang malakas at mabilis pa ring umuulos sa loob niya. “God, Annette, fuck!”

Their lips met and their tongue battled in sync. Their kisses were desperate, demanding and full of lust. Kasabay ng kanilang mapusok na paghahalikan ang mga daing at halinghing na kumakawala sa mga labi niya.

Habol ni Annette ang hininga at naliligo siya sa sariling pawis pero wala siyang pakialam. Sinasalubong niya ang bawat pinapakawalang ulos ng lalaki.

Napasabunot siya sa buhok nito nang bumaba ang mga labi nito sa mayayaman niyang dibdib. Malakas ang kumawalang ungol sa mga labi niya nang sipsipin nito ang utong niya habang ang isa niyang dibdib ay minamasahe nito at pinpisil-pisil.

“Cali.” Pabiling-biling ang ulo niya. “Oh, God, Cali, ohhh!”

He sucked her nipple the same time he pinched her clit. Pleasure rushed through her belly and she moaned loudly.

“Oh, heaven!” Napamura siya sa sarap ng ginawa nito. “Jesus, Cali, ang sarap niyan.”

Halos nakaangat na sa ere ang mga binti niya at nanginginig ang mga hita niya habang patuloy sa pagbayo si Cali sa pagkababae niya. Mas ibinuka pa niya ang mga hita para mas malaya itong maglabas-masok sa kanya.

Mahigpit na napakapit si Annette sa magkabilang gilid ng unan nang paikutin na naman ni Cali ang dila sa paligid ng nipple niya. At parang nanunudyo nitong huhugutin ang kahabaan, saka malakas na ibabaon dahilan para mapasigaw siya sa sarap at kiliti.

“Cali! Stop teasing me,” habol ang hiningang sabi niya.

“I like teasing you,” Cali replied as he lickede and sucked her nipples.

“Cali, please—” He thrust long, hard and deep. “Ohhh! Ang sarap niyan.”

Umangat ang mga binti niya at pumatong iyon sa magkabilang balikat ni Cali. Si Cali naman ay hinawakan ang magkabilang hita niya, saka lumuhod at malakas na pinayo ang pagkababae niya.

“Oh! Oh! Oh!”

“Fuck! Fuck!”

Napasabunot siya sa sariling buhok. “I’m coming, Cali,” hinihingal niyang sambit habang sinasalubong ang bawat bayo nito.

Umiindayog ang balakang ni Annette sa bawat pagsalubong niya sa kahabaan nito. Tuwing nagkakasalubong ang maseselang parte ng katawan nila ay lumilikha iyon ng ingay na lalong nagpapawala sa kanya sa tamang huwisyo.

He felt so good. His cock felt so good inside her.

Mahigpit siyang napakapit sa braso nito nang maramdaman niyang sasabog na ang kaibuturan niya. She could already taste her orgasm. She could already feel the tingling sensation about to burst from within her.

Cali thrust faster, harder and deeper. Napuno ng mga ungol ang daing nila ang buong kuwarto habang malakas at sagad na binabayo ni Cali ang pagkababae niyang nasisiguro niyang namumula na ngayon.

“Ohh! God, ang sarap…” hinihingal niyang sabi habang mas bumabaon ang kuko niya sa braso nito. “Sige pa. Bilisan mo pa. Malapit na ako. Ohh, Cali, please… Cali, oh! Oh! Oh!”

“Fuck, Annette! Oh!” He gripped her ass as he moved faster! “I’m coming, sweetheart.”

“Oh! Oh!” Para na siyang nahihibang sa kakaungol. Namamaos na siya pero panay pa rin ang ungol niya nang malakas. “Cali, I’m coming. Hayan na ako—” Something inside her exploded. “Caalii!” she shouted as wave and wave of pleasure seeped through her, making her moaned louder.

Napapikit na lang si Annette nang maramdamang napuno ng mainit na katas ni Cali ang pagkababae niya. Halos sabay lang silang nilabasang dalawa habang inuungol ang pangalan ng isa’t isa.

“God, that feels good,” wika ni Cali habang hinahalik-halikan ang leeg niya papunta sa mukha niya.

“Hmm-mm.” Napakagat-labi si Annette nang hugutin nito ang pagkalalaki sa loob niya at nakaramdam siya ng masarap na kiliti. Hindi niya mapigilan ang mapadaing.

“You want another round?” tanong ni Cali na ngayon ay nakahiga na sa tabi niya.

Namula ang mga pisngi niya. “H-hindi.”

Mahina itong natawa, saka niyakap siya sa baywang at hinapit palapit. “Magsabi ka lang,” panunudyo nito. “I’m more than willing.”

Inirapan niya ito. “Tigilan mo nga ako.”

He kissed her forehead. “Okay. Magpahinga ka na.”

Sasagot sana siya nang mag-ingay ang doorbell ng penthouse nito.

Irritation filled Cali’s face. “Sino na naman kaya ’yon?”

“Teka, magbibihis lang ako, ’tapos—”

Hinila siya nito pabalik sa kama, pabalik sa tabi nito, saka niyakap siya nang mahigpit. “Let them be. Aalis na lang ang mga ’yan kapag napagod.”

Hindi siya nakapalag kay Cali dahil sa mahigpit nitong pagkakayakap na para bang wala siyang balak pakawalan. It felt so good to be in his arms like this.

Pero may istorbo. Masyadong makulit kung sino man ang nagdo-doorbell.

Cali groaned in annoyance. “Titingnan ko lang kung sino, then I’ll send them away.” Umalis ito sa kama. Kapagkuwan ay bumaling sa kanya, may pilyong kislap ang mga mata. “Stay here. I want to cuddle when I return.”

Napangiti na lang si Annette nang makalabas si Cali ng kuwarto niya. He wanted to cuddle? Why did it make her heart sore? That sentence alone was making her feel happy.

Patagilid siyang nahiga, saka tinitigan ang lampshade. Habang hinihintay na bumalik si Cali, paunti-unting pumipikit ang mga mata niya. Mukhang umepekto na ang alak na kanina pa nagpapaikot sa paningin niya. Dumagdag pa ang pagod dahil sa ginawa nila ni Cali.

Nanghikab siya. “Cali,” mahina niyang sambit bago tuluyan siyang nilamon ng antok.

NAGSALUBONG ang mga kilay ni Cali nang buksan niya ang pinto ng penthouse at makita ang mga kaibigan niya.

Thorn. Lysander. Andrius. Shun.

“Hey,” sabi niya.

Kumunot ang noo ng mga ito.

“The hell?” Thorn exclaimed. “Why are you grinning like a fucking idiot?”

He shrugged. “Hindi na ba ngayon puwedeng ngumiti?”

“There’s a different between smiling and grinning like a creepy fucking idiot,” Andrius remarked.

Naningkit naman ang dati nang singkit na mga mata ni Shun habang matiim siyang tinititigan. “I know that look on your face, Sudalga. That’s the look of a sated man after sex. I would know. Kasi ganyan ang hitsura ko kapag katatapos pa lang namin ng asawa ko.”

Napangiwi si Lysander at pinukol ng masamang tingin si Shun. “Mental picture much?” Kapagkuwan ay bumaling sa kanya ang matalim nitong mga mata. “Ano’ng nangyari? Nabaliw ka na naman diyan sa asawa mo, ha?”

He looked down, slightly guilty. “It’s nothing. It’s just sex.”

Thorn scoffed. “Kami pa talaga ang pinagloloko mo, ’insan? Sapakin kaya kita para magsabi ka ng totoo?”

“Wala nga ’yon,” naiirita niyang sabi. “It’s just sex and it means nothing to me, okay? So shut the hell up!”

Napailing-iling si Shun. “Oo na. Wala na kaming sinabi. Puwede mo na ba kaming papasukin?”

Umiling siya. “Magsiuwian nga kayo. Nakakaistorbo kayo sa ’kin.”

“And he said it’s just sex,” sarkasmong sabi ni Lysander. “Nasisiguro kong kapag umalis tayo ngayon, he’ll go back to bed with Annette and they will cuddle.”

He glared at his friends. “Get the hell out of my penthouse.”

Napapantastikuhang tumingin sa kanya si Andrius at pinalibot ang tingin sa hamba ng pinto. “Are you being sarcastic or dumb? Dude, nasa labas kami ng pinto ng penthouse mo. Technically, nasa labas kami.”

“Magsilayas nga kayo,” naiirita niyang sabi.

“Sudalga, nasa labas nga kami,” sabi ni Lyasander.

Cali groaned and closed the door on his friends’ faces. Mga istorbo talaga ang mga ’yon kahit kailan. Naiiling na bumalik siya sa kuwarto ni Annette, saka sumampa sa kama at niyakap ito sa baywang.

He frowned when she heard her sob. “Annette?”

No reaction.

“Annette, are you okay?”

No reaction again.

Nag-aalalang bumangon siya, saka sinilip ang mukha ni Annette para alamin kung tulog na ba ito o gising pa. Pero ang mga namamalisbis nitong luha sa pisngi ang nakita niya.

Para siyang natulos sa kinauupuan habang nakatingin sa mga luha sa pisngi nito. Parang may sumasakal sa kanya habang nakatitig dito. Why was she crying?

Fuck!

“Annette…” Hinaplos niya ang pisngi nitong puno ng luha. She was mumbling and whispering in her sleep. “Annette, gumising ka.”

Dahil siguro sa epekto ng alak at pagod dahil sa ginawa nila kaya mahirap itong gisingin. Panay lang ang bulong nito ng mga salitang hindi niya maintindihan.

“Cali…”

Natigilan siya nang marinig ang pangalan niyang binanggit nito. “Yes, Annette?”

“Cali…” Fat tears rolled down her cheeks. “B-bakit… niloko… a-ako?”

Nagsalubong ang mga kilay niya. Anong niloko? Eh, ito nga ang nanloko sa kanya. Ito ang nang-iwan!

“Annette, gumising ka.” Nag-uumpisa na siyang mairita.

Yuyugyugin sana niya ang balikat nito nang marinig niya ang mga salitang namutawi sa bibig nito.

“I… l-love … you… Cali.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata, saka tinuyo ang luha sa mga mata nito. “Gumising ka na. Ayokong nakikita kang umiiyak,” bulong niya sa kawalan.

“C-Cali… a-ang s-sakit… masakit…”

Napabuntong-hininga siya, saka niyugyog ang balikat nito para magising. “Wake up, Annette. Stop crying, damn it! Wake up!”

Ilang segundo rin niya itong niyugyog bago ito nagmulat ng mga mata at napatitig sa kanya. Kapagkuwan ay napakurap-kurap.

“Cali?”

Tinuyo niya ang luha sa mga mata nito. “Ayos ka lang? Nagsasalita ka habang tulog.”

“I was dreaming.” Gumuhit ang lungkot sa maganda nitong mukha, saka pilit na ngumiti sa kanya. “Pasensiya na, nakatulog ako.”

Bumalik siya sa pagkakahiga sa tabi nito, saka niyakap niya ito sa baywang at hinapit palapit sa kanya. “Ano naman ang napanaginipan mo?” pabulong niyang tanong habang sinusuklay ang buhok nito gamit ang mga daliri. “Mind telling me?”

Mabilis itong umiling. “Wala ’yon. Saka hindi ko na nga maalala kung ano’ng napanaginipan ko.”

Alam niyang nagsisinungaling ang babae sa kanya kasi pumiyok ang boses nito. Mas humigpit ang yakap niya rito, saka hinalikan ang buhok nito. “Good night, Annette.”

Tumagilid ito ng higa, paharap sa kanya, saka niyakap din siya sa baywang. Her head was tucked below his chin and their position felt normal. Parang wala itong ginawang masakit sa kanya, parang hindi siya nito niloko.

In that moment, he felt like she was his wife. The wife who loved him and the wife who would care for him.

Pero kahit ’yon ang nararamdaman ni Cali sa mga sandaling ’yon, hindi pa rin mawala sa isip niya ang ginawa nito. Nasa puso pa rin niya ang sakit. Hindi nawala ang sakit kahit dalawang taon na ang nakalipas.

“Cali?” pukaw nito sa kanya.

He blinked. “Hmm?”

“May kilala ka bang Khatya?”

Dumagundong ang tibok ng puso niya nang marinig niya ang pangalang binanggit ni Annette. “B-bakit mo natanong?”

“Wala lang.” Mas isiniksik pa nito ang katawan sa katawan niya. “Nagtatanong lang.”

“Ganoon ba?” Hindi pa rin mawala ang kabang nararamdaman niya. “Matulog ka na, malalim na ang gabi.”

Tumango lang ito, saka humigpit ang yakap sa kanya. “Good night, Cali.”

“Good night.”

Kahit kalmado ang panlabas niya, hindi pa rin siya mapakali. Why was Annette asking about Khatya? Was she still pretending to not know him? O baka naman niloloko lang siya nito. At para mas effective ang pagpapanggap nitong pagkalimot ay palalabasin nitong nakakaalala na ito.

His jaw tightened. Why was Annette playing with him? And why was he letting her? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

NAGISING si Annette na masakit ang ulo. Nang bumangon siya at umalis sa kama, mas sumakit ang ulo niya sa kakaisip kung bakit wala siyang saplot ni isa. Matiim niyang pinakatitigan ang kama hanggang sa unti-unting bumalik sa isipan niya ang memorya ng pagtatalik nila ni Cali kagabi.

Nag-init ang pisngi niya, saka napayakap sa hubad na katawan. “Oh, my God!” Napakagat-labi siya. “Shit. Nakakahiya!”

Gusto niyang kutusan ang sarili dahil sa pag-inom ng alak kagabi. Kung nasa tamang huwisyo lang siya, siguradong hindi niya magagawa ’yon. Siguradong mapipigilan niya ang sarili na gawin ang kagagahang pinaggagagawa niya kagabi.

And as she stood there, hugging her naked body, she remembered every detail of their love making.

“Oh, God…” Itinakip niya ang dalawang palad sa mukha dahil nag-iinit iyon pati tainga niya. “Ano ba itong ginawa ko?”

Bumaba ang tingin niya sa kanyang hubad na katawan at nagmamadaling tumakbo patungong banyo para maligo. It was weird and all but she could still feel Cali’s touch, the way he caressed her. At kahit memorya lang ’yon, nararamdaman niyang may kakaibang hatid iyon na init sa katawan niya.

“Oh, God,” sambit niya habang nasa ilalim ng malamig na shower. “Ano’ng mukhang ihaharap ko ngayon sa kanya?”

Hanggang sa matapos siyang maligo at makapagbihis, ’yon pa rin ang nasa isip niya. Kaya naman nang lumabas siya sa kanyang kuwarto, dahan-dahan ang ginawa niyang hakbang para hindi marinig ang mga yabag niya.

Nakahinga si Annette nang maluwang nang nasa sala na siya at walang Cali siyang makita. Baka pumasok na ito sa opisina. Tama! Mukhang lampas alas-otso na nang umaga. Salamat naman at—

“Why are you tip-toeing?”

Natulos siya sa kinatatayuan kasabay ng pagdagundong ng tibok ng puso niya. Oh, hell! He was still here! Itinikom niya ang nakaawang na mga labi dahil sa gulat, saka pilit na pinapakalma ang puso niyang ang bilis ng tibok.

“Annette, humarap ka sa ’kin? Bakit ba naestatwa ka diyan?”

Napalunok siya. “Ahm, ano kasi, ahm…” Hindi niya alam ang sasabihin. “Ahm, ano, ahm—”

“Humarap ka sa ’kin,” ulit nito.

Kinakabahan at nahihiyang humarap siya sa lalaki. Ni hindi nga niya ito matingnan sa mga mata dahil sa hiyang nararamdaman. She could still remember how wild she was while he was licking— oh, God, Annette, don’t go there!

“Look at me,” utos nito.

Kagat-kagat ang labing pinilit niya ang sarili na mag-angat ng tingin kay Cali. Parang may pumana sa puso niya nang makita ang hitsura nito. He just finished bathing. He looked fresh and hot and so handsome. Medyo basa pa kasi ang buhok nito at naamoy niya ang panlalaki nitong sabon at shampoo.

Oh, God! Temptation! Stay away from me!

“Annette,” tawag nito sa pangalan niya.

Napakurap-kurap siya, saka wala sa sariling napatitig sa mga mata nito. “Ha?”

Tumaas ang sulok ng labi ni Cali, saka humakbang palapit sa kanya. Tumigil lang ito nang ilang dangkal na lang ang layo sa kanya. “Pakiayos ang necktie ko,” wika nito na ikinagulat niya.

She blinked again. “Ha?”

“Ayusin mo ang necktie ko,” ulit nito.

Bumaba ang mga mata niya sa necktie ito na nakapalibot lang sa leeg nito pero hindi pa naayos.

“Go on. Fix my necktie,” he urged.

Nanlalamig na umangat ang mga kamay ni Annette, saka hinawakan ang bawat dulo ng necktie at inayos yon. Her eyes were trained on his necktie. She couldn’t look him in the eyes without remembering what happened to them on the sofa and on her bed.

“T-tapos na,” nauutal niyang sabi, saka ibinaba ang kamay. “M-maghahanda na ba ako ng agahan mo?”

“No need.” Isinuot nito ang jacket ng suit, saka inayos ang collar n’on. “You can kiss me good luck instead.”

Namilog ang mga mata niya at napatingin dito. “Ha?”

Amusement was dancing in his green eyes. “Kiss me good luck for the day. May meeting ako ngayon, eh.”

Nakatitig lang siya sa lalaki. “B-bakit ko naman gagawin ’yon?”

“Because I said so.” Nagdilim ang mukha nito. “I’m your boss remember?”

“P-pero, ’di ba, h-hindi naman ’yon kasama sa pagiging PA ko?” Parang magwawala ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok niyon. “Ahm, t-tulad ng nangyari k-kagabi. P-pasensiya na kasi lasing lang ako, ’t-tapos hindi ko alam ang g-ginagawa ko, ’tapos—”

“Annette.”

Napatigil siya sa pagsasalita at nagtatanong ang mga matang tumitig dito. “Ha?”

“Shut up and kiss me.”

Muntik nang tumalon ang puso niya palabas. “Ha?”

Cali heaved a deep sigh, leaned in, and captured her lips in one fiery kiss. “There. Not that hard, eh?”

Umiling siya. “Hindi.”

“Good.” Maaliwalas na ang mukha nito. “So if I tell you to kiss me, you kiss me, okay?”

Tumango si Annette.

He smiled, his eyes sparkling in delight. “Very good.”

Hinalikan uli siya nito sa mga labi, saka lumabas ng penthouse at iniwan siyang nakatulala sa hangin.

Cali seemed different. Ano ang nangyari do’n? Was it because of what happened last night? Kaya ba nagbago ito?

Kinapa ni Annette ang dibdib kung nasaan ang puso niya. Napakalakas at napakabilis ng tibok niyon nang dahil sa simpleng halik ni Cali. “Diyos ko…” mahina niyang sambit. “Huwag mo namang patibukin nang ganito ang puso ko. Baka masaktan lang ako.”

Huminga siya nang malalim, saka nagtungo sa kusina para maghanda ng agahan niya.

She was about to put rice on the rice cooker when a phone rang loudly. Napalinga-linga siya, saka sinundan kong saan nanggagaling ang tunog. Nagulat siya nang makitang ang cell phone na ibinigay sa kanya ni Cali ang nag-iingay.

Pinulot niya ’yon, saka tiningnan kung sino ang tumatawag.

Cali’s Calling…

Kumabog nang mabilis ang puso niya nang makita ang pangalan ng lalaki sa screen. Akmang sasagutin niya iyon nang biglang tumigil ang pag-ring.

Napalabi siya. “Hala, hindi ko nasagot.”

Ibabalik na sana niya sa kung saan niya kinuha ang cell phone nang mag-ring uli iyon.

Cali’s Calling…

This time, Annette quickly answered the call. “H-hello?” kinakabahan niyang sabi.

“Bakit hindi mo sinagot agad ang tawag ko?”

Napakagat-labi siya. “Sorry, nasa kusina ako.”

“Ah, ganoon ba?” Nawala ang inis sa boses nito nang magsalita uli. “Nakapag-agahan ka na ba?”

“Hindi pa. Magsasaing pa lang ako, eh.”

“Ganoon ba? Sige, after breakfast, come here.”

Kumunot ang noo niya. “Ha? Saan?”

“Dito sa opisina ko. Bilisan mo, ha?”

Namilog ang mga mata niya “Ano?”

“Kailangan ko ng PA kaya bilisan mo, okay?”

“Sige. Sige. Bibilisan ko.” Nagmamadali niyang tinapos tawag, saka nagmamadaling bumalik sa kusina para magluto ng agahan.

PANAY ANG HINGA nang malalim ni Annette habang nakasakay sa elevator na maghahatid sa kanya sa pinakamataas na palapag ng gusali kung saan naroon ang opisina ni Cali.

Nang huli siyang pumunta roon ay sinigawan siya ni Cali. sana hindi naman mangyari ’yon ngayon.

Nagpalawala siya ng buntong-hininga nang bumukas ang pinto ng elevator. Kinakabahan siyang lumabas ng elevator, saka naglakad patungo sa CEO’s Office.

Nang pumasok siya sa pinto, sumalubong sa paningin niya ang sekretarya ni Cali. Ngumiti ito nang makita siya.

“It’s nice to see you again,” sabi ng sekretarya na malapad ang ngiti sa kanya.

Sinuklian niya ang ngiti nito ng isang tipid na ngiti. “Ahm, si Mr. Sudalga. Pinapapunta ako.”

“Yes, he told me to tell you to wait for him inside his office. Nasa meeting pa kasi siya ngayon.” Iminuwestra nito ang kamay sa pinto ng private office ni Cali. “Pumasok ka na lang at doon mo hintayin si Sir.”

Tumango siya, saka pumasok sa opisina ni Cali at umupo sa visitor’s chair.

Habang naghihintay, palingon-lingon si Annette, tinitingnan ang buong paligid. Cali’s office shouted manliness. From the walls, floors and furniture. Nababagay sa opisina na ito ang isang Cali Sudalga. At nasisiguro niyang kung may makakita sa kanya, magmumukhang siyang out of place sa magarang opisina na iyon sa suot niyang simpleng denim jeans, saka blouse.

Napaigtad si Annette nang bumukas bigla ang pinto ng opisina at pumasok doon si Cali na hinuhubad ang suit at tanging ang polo lang ang iniwan.

“Oh, you’re here,” sabi nito nang makita siya. “Good. Tamang-tama ang dating mo.”

Umayos siya ng upo. “Ano’ng kailangan kong gawin?” agad niyang tanong.

Umupo si Cali sa visitor’s chair na nasa harap niya, saka inilapit ang mukha sa kanya. “Na-stress ako sa meeting. Kiss me.”

Namilog ang mga mata ni Annette at napasinghap. “Ano? Nababaliw ka ba?”

“No, hindi ako nababaliw.” Hinawakan nito ang kamay niya. “I really need your kisses. Badly.” Inginuso nito ang mga labi sa kanya. “Come on, kiss me, then my stress will disappear.”

Inungusan niya ito. “Ako ba pinagloloko mo, ha, Cali?” Inirapan niya ito. “Pinapunta mo ako para lang halikan ka. Baliw ka rin, ’no?”

Ngumiti lang ito, saka mas inilapit pa ang mukha sa mukha niya. “Kiss me.”

Pinaikot ni Annette ang mga mata. “Ayoko. Aalis na ako.”

Bago pa siya makatayo ay napigilan na siya ni Cali. “Stay still and let me kiss you instead.”

Nahigit niya ang hininga nang bigla na lang ilapat ni Cali ang labi sa mga labi niya at hinalikan siya.

Her heart raced, it beat so fast and loud.

Nang hindi siya gumalaw sa kinauupuan, binigyang distansiya ni Cali ang mga labi nila, saka tinitigan siya. “Honestly,” he whispered over her lips. “I want you where I can see you. Hindi kasi ako mapakali, eh.”

Binasa niya ang nanunuyong labi, saka bumulong din. “H-hindi naman ako aalis sa penthouse mo. I’ll be there when you went home.”

Sadness fell on his handsome face. “Maybe I just don’t want history to repeat itself.”

Naguluhan siya sa sinabi nito. “Ha?”

Idinampi ni Cali ang mga labi sa mga labi niya. Kapagkuwan ay pinakawalan nito ang mga labi niya at pinisil ang kamay niya. “Just stay here.” Tinapunan nito ng tingin ang sofa na nasa kanang bahagi ng opisina. Malapit lang iyon sa kinauupuan niya. “Just sit there. And I’ll be okay.”

She bit her lip, her heart pounding insanely. “You want me here?”

“Yes.”

“Okay,” pabulong niyang sabi. Inagaw niya ang kamay na hawak nito, tumayo, saka naglakad patungo sa sofa at umupo roon. “Magtrabaho ka na.”

A small soft smile appeared on his lips as he stared at her. His elbow leaning on his knees. “By the way…” Sinadya nitong bitinin ang sasabihin. “You look pretty today.”

Napangiti siya dahil kinilig ang puso niya. “Salamat.”

Tumango ang lalaki, saka tumayo at umikot patungo sa swivel chair at doon umupo.

Umayos si Annette ng upo, saka inilabas ang cell phone niya at naglaro ng Color Switch. Ayaw niyang istorbohin si Cali kaya nanahimik lang siya para makapagtrabaho ito nang maiigi.

Kumunot ang noo niya nang tumunog ang message alert tone niya. Biglang tumigil ang nilalaro niya at nag-pop up ng mensaheng natanggap.

It was from Cali.

Magkasalubong ang mga kilay na nag-angat siya ng tingin kay Cali. Seryosong-seryoso ito habang nagbabasa ng papeles.

Ano naman ang drama ng lalaking ’to?

Nakakunot pa rin ang noong binasa niya ang mensahe nito.

Sa visitor’s chair ka umupo. I want you near.

Tumalon-talon ang puso ni Annette sa kilig. This man really knew how to make her heart beat insanely fast.

Huminga siya nang malalim. Tumayo siya at naglakad patungo sa visitor’s chair at walang imik na umupo. Mula sa sulok ng mga mata niya, nakita niyang may gumuhit na ngiti sa mga labi ni Cali. That made her smile too. He looked please and she felt happy at that.

Weird.

Ipinagpatuloy niya ang paglalaro ng Color Switch habang ito naman ay nagtatrabaho. Ganoon sila sa ilang oras na nakalipas. Siya ay nakaupo sa visitor’s chair, si Cali at ay nakaupo sa swivel’s chair. Minsan nahihiya siya tuwing pumapasok ang sekretarya ni Cali para maghatid ng mga papeles. Pero agad na nawawala ang hiyang nararamdaman niya dahil palaging may ngiti sa mga labi ang sekretarya para sa kanya.

Mukhang mabait ang sekretarya ni Cali. Nakakatuwa naman.

Napatigil sa paglalaro si Annette nang marinig na bumuntong-hininga si Cali. Nagtatanong ang mga matang binalingan niya ito. “Okay ka lang?”

“Pagod na ako.” Hinilot nito ang balikat. “But I have to finish these papers by noon.”

Naawang napatitig siya kay Cali. Masakit na ang balikat nito at nasisiguro niyang pati ang likod pero nagtatrabaho pa rin. Kaya naman tumayo siya, saka umikot sa mesa nito patungo sa tabi nito.

“What?” Cali asked, frowning.

Inilapat niya ang mga kamay sa magkabilang balikat nito. “Mamasahehin kita.”

“Talaga?” His whole face lit up. “Sige nga. Masahehin mo ako.”

Umupo si Annette sa armchair ng swivel chair, saka inumpisahang masahehin ang balikat ng lalaki. Nakita niyang napapikit ito nang minamasahe na niya ang likod ito.

“Hmm, that’s good,” sabi ni Cali nang dumako ang kamay niyang nagmamasahe sa batok nito. “Sige, pisilin mo pa. Gumagaan ang pakiramdam ko.”

Agad siyang tumalima at pinipisil-pisil niya ang batok nito habang ang isang kamay ay minamasahe ang likod ng ulo nito.

“That feels good, Annette,” daing nito habang nakapikit ang nga mata. “Harder, Annette.”

She massaged his neck harder as she massaged his head softly. Ilang minuto ring minasahe niya nang ganoon si Cali bago siya nito pinatigil dahil okay na raw ito.

“Thanks.” Cali looked at her and smile.

“Welcome.”

Hinawakan nito ang baba niya, saka hinalikan siya sa mga labi na agad naman niyang tinugon.

She felt Cali smile against her lips as he kissed her softly. This felt so good. Pakiramdam niya ay buo na ang araw niya dahil sa halik na pinagsasaluhan nila. Ilang minutong magkalapat ang mga labi nila bago nito pinakawalan ang mga labi niya.

He caressed her chin. “How about we eat outside for lunch?”

“Outside?” Parang nagka-phobia na siyang kumain sa labas. “Sa restaurant uli ng pinsan mo?”

Mukha nakita nito ang pag-aalala at kaba sa mukha niya dahil mabilis itong sumagot. “Nope. Sa ibang restaurant.”

“Ah.” Nakahinga siya nang maluwag. “Sige.”

Hinawi nito ang buhok na nakatabing sa mukha niya, saka hinalikan ang tungki ng ilong niya. “Great. Tapusin ko lang ang ginagawa ko, ’tapos aalis na tayo.”

“Okay.” Akmang aalis na si Annette sa pagkakaupo sa armchair nang pigilan siya nito sa braso.

“Wait.”

Nagtatanong ang mga matang binalingan niya si Cali. “Yes?”

“Where’s my kiss?”

Kumunot ang noo niya. “Ano na naman ’yang kiss na ’yan?”

“Just kiss me.” Inginuso nito ang mga labi. “Huwag ka nang magtanong.”

Inirapan niya ito, saka dumukwang at hinalikan ito sa mga labi. She felt him smile as he deepened the kiss.

Siya ang unang kumawala at malalaki ang hakbang na lumayo rito. Bumalik siya sa pagkakaupo sa mahabang sofa. Hindi niya mapigilan ang kinikilig na ngiti na kumawala sa mga labi niya.

This new attitude of Cali was making her heart go frenzy. Kapag nagpatuloy ito, at tuluyan siyang nahulog, baka masaktan lang siya.

She sighed softly. Sana talaga hindi ako masaktan.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

ANG SABI ni Cali, magla-lunch lang sila sa labas. Kaya naman laking gulat ni Annette nang sa mall siya nito dalhin pagkatapos nilang kumain at binilhan siya ng kung ano-anong gamit. Mula sa damit hanggang sa sapatos at accesories. Panay ang pigil niya rito pero wala siyang magawa.

He knew her body size like it was the back of his hand. Panay ang tanong niya kung paano nito nalaman pero ngiti lang palagi ang sagot nito.

And because of their buying spree, they consumed half of the afternoon. Hindi na sila nakabalik sa opisina nito. Deretso na silang umuwi sa penthouse.

“Nakakapagod maglakad,” komento niya ng makaupo siya sa gilid ng kama.

Si Cali naman ay inilalagay sa closet niya ang mga pinamiling damit. “Para namang hindi ka sanay mag-malling.” May bahid na ngiti ang boses nito.

“Hindi talaga,” nanghahaba ang ngusong sabi niya habang hinihilot ang paa. “Malayo ang mall sa probinsiya namin. Kailangan pang sumakay ng bus makapunta lang do’n. At pumunta man ako, wala naman akong perang pambili. Kulang ang pera ni Lola, ’tapos nakokonsiyensiya naman ako kasi ako na ang umubos sa pera niya.”

Isinara ni Cali ang pinto ng closet, saka paharap sa kanya na umupo sa gilid ng kama. Mataman siya nitong tinitigan na parang inaarok ang laman ng isip niya. “May lola ka pala?” kapagkuwan ay sabi nito.

Tumango siya at gumuhit ang malungkot na ngiti sa mga labi niya. “Oo. Kaso wala na siya. Iniwan na ako.” Nagbaba siya ng tingin nang manubig ang mga mata niya. “Sorry. Hindi ko lang talaga mapigilang maging emosyonal kapag pinag-uusapan si Lola.”

“It’s okay.” Hinawakan nito ang mukha niya, saka inangat iyon para magtagpo ang mga mata nila. “Umiyak ka lang. You sometimes have to cry in order to be okay and strong again.”

Tinuyo ni Annette ang luhang namalisbis sa pisngi niya, saka tipid na nginitian si Cali. “I’m just feeling guilty. She took care of me when I was in the hospital. Naubos ko ang pera niya at naisangla pa niya ang palayan niya nang dahil sa ’kin. At hindi ko man lang ’yon nasuklian. Hindi sapat ang isang taon para masuklian ko ang kabutihan niya sa ’kin.”

Confusion was written on Cali’s face after she spoke. “Naospital ka? May sakit ka?” May pag-aalala sa boses nito. “Kailan ’yon?”

Humugot siya ng isang malalim na hininga. Tinatanong ang sarili niya kung sasabihin ba niya. Well, hindi naman ’yon sekreto, so she might as well tell him. Iilang tao lang ang pinagsabihan niya ng kanyang kalagayan. Pero kahit ganoon, pakiramdam niya ay mapagkakatiwalaan naman si Cali. Hindi nito itsitsismis sa iba ang kalagayan niya katulad ng mga kapitbahay niya doon sa probinsiya.

“Ahm…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi habang nag-iisip ng tamang salita na gagamitin. “Two years ago I got into an accident. Nahulog ang sinasakyan kong kotse sa bangin. Sabi ng mga doktor, himala nga raw na nabuhay ako. Well, the driver didn’t survive. They said he died on the spot.”

“He?” gagad ni Cali na may halong gulat. “Lalaki ang driver? Sino siya?”

Umiling siya. “I can’t remember who he is.” Malungkot siyang ngumiti. “Actually, I can’t remember anything. Isa’t kalahating taon lang ang naalala ko sa buhay ko. It’s from the moment I woke up in the hospital after five months of being comatose.”

Umawang ang mga labi nito, nakabadha sa mata ang gulat, pag-alala, galit at pagdududa. “Y-you can’t be serious.”

“Totoo.” Tumango-tango pa si Annette para maniwala ang lalaki. “Puwede mong i-check ’yong ospital kung saan ako na-coma. I’m sure my record ako do’n.” Walang emosyon siyang tumawa nang mahina. “At bakit naman ako magsisinungaling sa mga ganitong bagay? Sana nga hindi na lang ako naaksidente para hindi ako nakalimot. I felt empty without my memories. I don’t even know what I like, what I hate, what I find disgusting. I don’t remember at all. Kahit anong pilit ko, wala akong maalala. Kapag pinipilit ko naman, sumasakit ang ulo ko. All I know is my name and my birthday. Nasira kasi ang part ng ID kung saan nakasulat ang address ko. Hindi nga ako sigurado kung lola ko ba talaga si Lola pero para sa ’kin, siya na ang lola ko. Inaruga niya ako, pinakain at binihisan sa mga panahong walang-wala ako, sa mga panahong hindi ko alam ang gagawin ko. Lola gave me hope and purpose. Dahil kay Lola, nagkaroon uli ng saysay ang buhay ko na akala ko nawala kasabay ng pagkawala ng memorya ko. I owe my life and everything to that old lady who treated me so well. Kaya naman nang mamatay siya, ipinangako kong gagawin ko ang mga gusto niyang gawin ko noon. ’Yon ay ang lumabas sa mundong kinamulatan ko ng isa’t kalahating taon, ang magtrabaho sa lungsod at bumalik daw sa dating buhay ko.”

Hindi namalayan ni Annette na tumutulo na pala ang luha niya kung hindi pa umangat ang kamay ni Cali para tuyuin ang basa niyang pisngi.

“Wala ka talagang maalala?” parang naninigurong tanong nito.

Tumango siya. “Wala talaga. Pero may mga déjà vu feeling akong nararamdaman. Pero hindi naman ako sigurado kung ginawa ko na ’yon noon. And sometimes, some things and people felt familiar.” Tumingin siya rito. “Like you.”

Napamulagat ito. “I… I felt familiar?”

“Oo.” Hinaplos niya ang mukha nito at pinakatitigan. “Your green eyes, your lips, your face… Parang pamilyar sa ’kin kaya tinatanong kita kung kilala mo ako noon. I know you know me before. Halata naman kung paano mo ako sinigawan noong una tayong magkita at kung paano mo kausapin minsan. Hindi ko lang maintindihan kung bakit ayaw mong sabihin sa ’kin.”

“Because I don’t want to.” Hinawakan ni Cali ang kamay niya na humahaplos sa pisngi nito, saka pinisil ’yon. “I want you to remember it yourself. Gusto kong maalala mo kung ano’ng mga ginawa mo noon. Gusto ko ikaw mismo ang makaalam kung sino ka ba noon.”

Nababasa niya ang galit sa mga mata ng lalaki. Right there and then, natakot siyang maalala kung sino ba siya noon.

She did something bad towards Cali. Nararamdaman niya ’yon.

“M-masama ba ako noon?”

Umiling ito, saka ginawaran ng halik ang noo niya. “Huwag mo nang isipin ’yon. Magpahinga ka na. Pagod ka, ’di ba?”

Ngayong ipinaalala nito, naramdaman uli niya ang pananakit ng mga paa. Humaba ang nguso niya. “Kasalanan mo ’to, eh.” Gumapang siya patungo sa gitna ng kama, saka patihayang nahiga. “Magpapahinga na ako kaya tsupi na.”

Cali chuckled and shook his head. “Magbibihis lang ako, ’tapos sasamahan kita diyan sa kama.”

Napamulagat si Annette kasabay ng pag-init ng mukha niya. “Huwag! Doon ka sa kuwarto mo!” mabilis niyang pigil dito. “Doon ka lang.”

Tawa lang ang tugon nito, saka lumabas ng kuwarto niya.

Napabuga ng marahas na hininga si Annette, saka napatitig sa kisame. Ikinuwento niya ang Cali ang nangyari sa kanya. Pakiramdam kasi niya dapat nitong malaman iyon. At nararamdaman naman niyang safe siya rito.

At ngayong nasabi na niya, parang nawala ang nakaatang na mabigat sa balikat niya. She sighed. Sana nga tama ang desisyon niyang sabihin kay Cali ang nangyari sa kanya.

“AT NANIWALA ka naman sa kanya?” hindi makapaniwalang tanong ni Thorn kay Cali habang magkausap sila via Skype kasama sina Lysander, Andrius at Shun.

“Hindi ko alam ang paniniwalaan ko,” wika niya.

Lysander scoffed. “Ang sabihin mo, nabubulag ka na naman sa pagmamahal diyan sa asawa mo—”

“Hindi ko na nga siya mahal!” Tumaas ang boses niya sa iritasyon.

Sarkastikong tumawa si Andrius. “Alam mo, Sudalga, ’yong mga non-existent species lang ang maniniwala sa ’yo na hindi mo na mahal ’yang asawa mo.”

Cali blew a loud breath. “I don’t love her. End of discussion.”

“What the hell ever,” naiiling na sabi ni Thorn. “Anyway, paimbestigahan mo kay Shun kung totoo ’yang pinagsasasabi ng babaeng ’yan.”

He looked at Shun. “Magkano ba?”

“This time, it’s for free.”

Eksaheradong sabay-sabay na suminghap sina Thorn, Andrius at Lysander.

“For real?” Namilog ang mga mata ni Andrius. “Naku, Cali, magpainom ka na ng katukayo mong inumin. Dapat drink all you can.”

“Tama,” sang-ayon ni Lysander. “Dapat eat all you can din.”

“Oo, ’tapos dance all you can din,” sabad ni Thorn.

“Magbabayad na lang ako kay Shun Mandurugas,” sabi niya sa bored na boses. “Ayoko sa mga ‘all you can’ na ’yan.”

“Kahit kiss all you can kay Annette, ayaw mo?” nanunudyong sabi ni Andrius.

Naiiritang isinara niya ang Skype, saka tinawagan si Shun.

“Can you do it?” sabi niya na tinutukoy ay ang pag-iimbestiga.

“Sure. Bukas malalaman mo ang totoo.”

“Thanks.”

“Hindi ako tumatanggap ng thank you, Sudalga. Mag-‘all you can’ na lang kayo. Because I’ll assure you, you’ll pay millions.”

He groaned. “Fine. Tell those lunatics that we will ‘all you can’ tomorrow night. Sunduin nila ako rito sa penthouse. Tinatamad akong magmaneho.”

“Noted.”

“Okay. Bye.”

“Bye.”

Nang patayin niya ang tawag, dali-dali siyang nagbihis, saka bumaba at nagtungo sa kuwarto ni Annette.

NAGISING si Annette sa pakiramdam na parang may masarap na kiliti sa kaibuturan niya. Ininat niya ang mga braso, saka iminulat ang nga mata.

“Anong… Cali!” sigaw niya sa gulat nang makitang nakapatong sa kanya ang lalaki at marahang umiindayog ang katawan.

“What?” He kissed her lips. “Kasalanan mo ’to. Kanina pa kita ginigising, eh, pero ang himbing ng tulog mo kaya naman ginapang na lang kita.”

Pinanlakihan niya ito ng mga mata. “Hindi sapat na dahilan ’yon para gawin mo ’yon—”

Bigla nitong isinagad ang kahabaan sa pagkababae niya dahilan para mapatigil siya sa pagsasalita at mapaungol nang malakas.

“You were saying?” Cali asked while smirking.

Inirapan niya ito. “Huwag mo kasing isagad bigla-bigla. Nawawala ako sa tamang huwisyo.”

Mahina itong natawa, saka isinagad uli ang pagkalalaki sa loob niya.

“Oh!” daing niya at napakapit siya sa balikat nito. “Sinabi nang huwag mong—”

He thrust deep again.

“Oh, God…” Napakagat-labi siya, saka napayakap sa leeg nito, “Cali, oh, sige pa.”

“That’s more like it, sweetheart.” He dipped her head and kissed her as he moved in and out inside her.

“Oh, my… oh!” Nakaawang ang mga labi ni Annette puro ungol sa sarap ang namumutawi. “Oh, Cali, bilisan mo pa.”

Ipinalibot niya ang mga binti sa baywang nito, saka mas hinapit ito palapit sa kanya. Gustong-gusto niya kapag isinasagad nito na abot hanggang sinapupunan niya dahil nakakahibang na sarap ang lumulukob sa buo niyang pagkatao.

“Sige pa, Cali.” Iginagalaw niya ang balakang para sumalubong sa bawat pagpasok nito sa pagkababae niya. “Ohh! Ohhh, Cali… lalabasan na ako.”

Mas binilisan pa nito ang paglabas-masok sa loob niya habang abala ang mga labi sa pagromansa sa tainga at leeg niya na mas dumadagdag na sarap na bumababaliw sa kanya. Naiipon iyon sa puson niya at gusto na n’ong sumabog sa kanyang kaibuturan.

Ang kamay niyang nakayakap kay Cali ay bumaba. Down to his lower back, then she gripped his ass. “Harder, Cali,” hinihingal niyang sabi habang nag-uumpisa nang mamuo ang pawis sa noo niya. “Faster— oh, God! Oh! Hayan na ako… Ohh! Hayan na… ohhh!”

Her gripped on his ass tightened as her orgasm ripped through her. “Oh, heaven.” Napaliyad siya kasabay ng mainit na katas ni Cali na pumuno na naman sa pagkababae niya tulad ng nauna nilang pagtatalik.

Habang habol ang hininga, unti-unting bumalik sa tamang huwisyo ang isip ni Annettea. Hindi siya makatingin nang deretso kay Cali na ngayon at titig na titig sa kanya.

“Huwag mo akong titigan,” sabi niya na hindi pa rin makatingin dito. “Nahihiya ako.”

Cali just chuckled. “Stop being shy.” Kapagkuwan ay hinalikan siya nito sa mga labi. “It’s my way of saying good morning.”

Napapantastikuhang nakatingin siya rito. “Seriously?”

“Yep.” Umalis ito sa pagkakakubabaw sa kanya, saka tumabi ng higa sa kanya. “This feels good,” wika nito habang niyayakap siya.

Napatingin si Annette sa wall clock. “Malapit nang mag-alas-otso. Late ka na nito sa office.”

“Hayaan mo na, ako naman ang boss.” Mas humigpit ang yakap ni Cali sa kanya. “My company will survive a day without me.”

Napamulagat siya rito. “A day?” gagad niya. “Seryoso ka?”

“Oo.” Hinalikan nito ang balikat niya, saka niyakap siya nang mahigpit. “I just want to stay in this bed and cuddle with you.”

Parang may kumiliti sa puso niya sa tinuran nito. “A-absent ka talaga para makasama lang ako?”

“Honey, you don’t know what I can do for you,” bulong nito dahilan para magsitaasan ang mga balahibo niya kasabay ng biglang pagpitik ng alaala sa kanyang isip.

It was Cali and he was kneeling to someone she couldn’t see. May hawak itong napakagandang singsing.

“I can and will do anything for you .” Iyon ang mga katagang lumabas sa bibig nito at paunti-unting nagdilim ang paningin niya kasabay ng pagsigid ng hindi niya maipaliwanag na kirot sa kanyang ulo.

“Aray…” mahina niyang sambit habang sapo ang ulo. “Ang… sakit…” Parang nilalamon ng sakit sa ulo niya ang lakas niya dahil pakiramdam niya wala siyang laban sa sakit.

“Annette!”

Nararamdaman niyang may yumuyugyog sa kanya pero hindi niya maimulat ang mga mata dahil sa sobrang namimilipit na sakit ng ulo niya.

“Annette! Annette! Damn it!”

Nilalabanan niya ang sakit. She wanted to see more… to know more… pero nilamon na siya ng kadiliman. Tuluyan na siyang nawalan ng lakas at malay. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

NAGISING si Annette sa amoy ng ospital. Alam na alam niya ang amoy na ’yon at hindi niya kailanman makakalimutan dahil ilang buwan din siyang nanatili sa ospital pagkatapos niyang magising galing sa aksidente.

“Oh, you’re awake.” A baritone voice chirped. “Good. That lunatic can finally live in peace.”

Napakurap-kurap siya at tumuon ang paningin sa nagsalita. Kumunot ang noo niya nang makita ang lalaking nasa tabi ng hospital bed niya. First impression? He looked like a handsome gangster to her because of his tattoos that couldn’t be hidden by his doctor’s robe. There were tattoos all over his neck. It looked messy yet she have to admit that it made him look like a handsome bad ass.

“Done admiring me, beautiful?”

Nag-init ang mukha ni Annette, saka mabilis na nag-iwas ng tingin. “N-nasaan si Cali?” pag-iiba niya ng usapan dahil iyon agad ang pumasok sa isip niya.

“Ipinahila ko sa security team palabas para kumain. Hindi pa kasi nanananghalian at naghahapunan,” parang walang pakialam na sabi ng lalaki, saka inilapat ang malamig na stethoscope sa dibdib niya kung nasaan ang puso niya. “Everything is normal. Ang utak mo lang ang hindi.”

Matalim ang matang pinukol niya ito ng tingin. “Doktor ka ba talaga o nagde-dress up ka lang?”

Tumaas ang dalawang kilay nito kasabay ng pagtaas ng sulok ng mga labi. “Hmm… why is that?”

“You don’t say that to your patient.”

Mahina itong tumawa. “Oh. Sorry about that. Sometimes, my mouth doesn’t have a filter. But for your peace of mind, yes, I am a surgeon that specializes in brain.” Inilahad nito ang kamay sa kanya. “Blaze Vitale. I graduated in Harvard, a scholar and my license number is 2224311.” Nang hindi niya tinanggap ang kamay nito, para itong batang sinimangutan siya. “Mean.”

Hindi alam ni Annette kung matatawa siya o maiinis sa doktor na nasa harap niya.

“Anyway, sabi sa ’kin ni Cali may amnesia ka raw.”

“S-sinabi niya sa ’yo?” And here she thought she could trust Cali.

“Yes. But don’t get him wrong.” Umupo ito sa gilid ng kama, paharap sa kanya. “Pinilit ko siyang sabihin at napilitan siya. Wala ka kasing malay at hindi ka magising kahit ano’ng gawin namin. So he told us about your medical condition.”

Nagbaba siya ng tingin. “Ganoon ba?”

“Yep,” he said popping the “p.” “So huwag kang mag-emote diyan.”

“Sorry,” napahiyang sabi niya. “I didn’t mean to…”

“That’s okay. We do a lot of things we don’t really mean.” Huminga ito nang malalim. “Anyway again, how’s your head?”

“Ayos lang.” Sinapo niya ang gilid ng ulo. “Hindi na masakit.”

“Nang mawalan ka nang malay kaninang umaga, did you felt like your head is about to split into two?”

Tumango si Annette. “Nilalabanan ko ’yong sakit, pero hindi ko kinaya.”

“While you were in pain, did you see something in your head?”

Tumango siya. “Nitong mga nakaraang araw mula nang magtrabaho ako para kay Cali, bigla-bigla na lang may pumapasok na memorya sa isip ko at sumasakit ang ulo ko. Minsan naman may napapanaginipan ako. Hindi ko alam kung bakit nangyayari sa ’kin ’to. Why now? Bakit hindi ’yon nangyari sa akin sa isa’t kalahating taon na pinipilit ko ang sarili ko na makaalala? Bakit ngayon pa kung kailan sumuko na akong maalala ang nakaraan ko?”

He shrugged. “Maybe because Cali is a big part of your life before. Seeing him and being with him every day is making your memories came back.” Then he added, “You see, brain understands, brain adapts. And if something happen to your brain, it may forget thousand and millions of memories, pero nandiyan lang ’yan. It’s just buried. Ang kailangan lang ay may mag-trigger para bumalik uli ang mga alaalang nakalimutan mo. And looks like Cali is your trigger.”

“Babalik talaga ang alaala ko?” umaasa niyang tanong. She would do anything to remember. “Makakaalala uli ako?”

“Of course. You just need time.” He smiled. “Sa kaso mo, unti-unti na siyang bumabalik. Maghintay ka lang at maging malakas. And stay with Cali. Being with him might help you.”

“Puwede bang sa ’tin lang muna itong pinag-usapan natin?” pakiusap niya kay Dr. Blaze. “Huwag mo muna itong sabihin kay Cali. Ayokong malaman niya. Gusto kong ako ang magsabi sa kanya na nakakaalala na ako. ’Yon kasi ang gusto niya, eh.”

“Sure,” mabilis nitong sagot na hindi man lang nagdalawang-isip na pagbigyan ang hiling niya.

“Salamat,” sabi niya kahit may pagdududa pa rin kung talagang hindi nito iyon sasabihin kay Cali.

He grinned and winked. “You’re welcome, beautiful.”

Sinuklian niya ang ngiti nito. Kahit paano ay nalinawan siya sa mga nangyayari ngayon sa kanya.

Naputol ang pag-iisip ni Annette nang bigla na lang bumukas ang pinto at pumasok doon si Cali.

“Annette.”

“Cali, kumain ka na ba—” Parang napugto ang hininga niya at hindi siya nakapagsalita nang bigla siya nitong yakapin nang mahigpit. “C-Cali… h-hindi ako m-makahinga.”

Agad naman siya nitong pinakawalan sa pagkakayakap, saka matiim siyang tinitigan. “Are you okay?”

Tumango siya.

“Good.” He blew a loud breath. “Don’t go unconscious on me again.”

Tumango siya. “Hindi ko naman sinasadya. Sumakit lang talaga ang ulo ko.”

“Mag-ingat ka kasi.” Bumaling si Cali sa doktor. “Ayos lang ba siya?”

“Yeah,” sagot ni Blake. “She’s fine. Wala pa rin siyang maalala. Sabi ko nga sumuko na lang siya, eh.”

Pupukulin sana niya ito ng masamang tingin nang kindatan siya nito at ngitian. Doon niya napagtanto na nagsinungaling lang ito kay Cali para sa kanya.

Thank you, she mouthed at Blaze.

He just winked in return.

Akmang kakausapin sana siya ni Cali nang may tatlong kalalakihan na humahangos na pumasok sa pinto. Doon tumuon ang tingin niya, lalong-lalo na sa pinsan ni Cali na si Thorn.

“Fuck!” hinihingal na mura ng lalaking naka-cap at naka-black shades. “Fuck you, Cali, pinahabol mo kami. Masasakal talaga kita!”

“Sakalin mo na, Lysander,” sabi ni Thorn na hinahabol din ang hininga.

“Kasalanan mo rin naman, Ly,” sabi ng lalaki na katabi ni Thorn na nakatingala sa kisame habang habol ang hininga. “Bakit kasi naka-shades ka, gabi na. Hindi mo tuloy nakita na sa kanan lumiko ang hayup na ’yan.”

“So the security team failed to secure Sudalga,” parang nang-uuyam na sabi ni Blaze.

Security team? Akala niya totoong security team ang humila kay Cali, hindi pala.

“Oh, shut up, Blaze.” Masama ang tingin ni Lysander sa doktor. “Like you could have done better?”

Ngumiti si Blaze. May ekspresyon sa mukha nito na parang nang-uuyam. “Callahan, I kill people for a living.” Hinubad nito ang doctor’s robe na suot, saka itinapon sa may sofa. “It means I can run the hell faster than you.”

Napakurap-kurap si Annette habang nakatingin sa doktor. Sa ilalim pala ng puting roba nito ay nagtatago ang leather jacket at ripped jeans. He looked like a freaking bad ass gangster.

Doktor ba talaga ito?

“Down, boys,” sabi ni Thorn, saka pumagitna kina Lysander at Blaze. “Stop it.”

Blaze just smirked and walked past Lysander and out of her room.

“Doktor ba talaga siya?” pabulong niyang tanong kay Cali.

Pero si Thorn ang sumagot. Mukhang narinig nito ang tanong niya. “Yes. He is. Wala lang ’yan sa tamang daan ngayon.”

“Yeah. He’s a good doctor and a good friend too,” segundo ni Cali. “’Buti nga pumayag na tingnan ka. Busy yata ’yon kanina, Pinilit ko lang. I don’t trust the doctors here. Hindi ko naman nilalahat pero mga mukhang pera sila.”

Tumango-tango siya at nawalan ng imik nang maghari ang katahimikan sa buong kuwarto. Everyone was silent until Thorn spoke.

“Aalis na kami,” sabi nito, saka nauna nang lumabas. Sumunod sina Lysander at Andrius. Kahit hindi nagsasalita ang mga ito, nararamdaman niyang may galit ang mga ito sa kanya.

Pasimple niyang hinila ang manggas ng suot na T-shirt ni Cali para kunin ang atensiyon niyo. “Galit ba sila sa ’kin?”

“Don’t mind them.” Umalis sa pagkakaupo sa kama niya si Cali, saka namulsa. “Aasikasuhin ko na ang paglabas mo. Doon ka na lang sa bahay magpahinga.”

Tumango siya. “Salamat at pasensiya na kung pinag-alala kita.”

Tumango lang ito bilang tugon, saka lumabas ng kuwarto.

Napatitig si Annette sa nilabasang pinto ng lalaki. Si Cali? A big part of her life before? Tama ba talaga si Blaze? Parte nga ba ng buhay niya noon si Cali?

Kung oo, ano niya ito?

NASA MAY billing section na ng ospital si Cali at nagbabayad nang tumunog ang cell phone niya. Nang makitang si Shun ang tumawag, agad niyang sinagot iyon.

“Hey,” sabi niya sa nasa kabilang linya.

“Hey,” bati sa kanya ni Shun, saka huminga muna nang malalim bago nagpatuloy sa pagsasalita. “Inisa-isa ko ang ospital sa probinsiya ni Annette at nahanap ko nga. Sa isang provincial hospital siya dinala pagkatapos ng aksidente. Nakausap ko rin ang doktor na sumuri sa kanya. Isang himala raw na nabuhay pa si Annette. Ilang buto ang nabali sa kanya at natusok pa ang tagiliran niya ng isang mahaba at matalim na bagay. Hindi niya raw makakalimutan si Annette dahil ito ang pasyente niyang himala ngang nabuhay pa. I saw the X-rays and I have to bribe some people to see the whole record.”

So she was telling the truth. “Ano pa’ng nalaman mo?”

“May lalaki siyang kasama nang maaksidente siya.”

Anger boiled inside him. “Sino raw?”

“Fredd Hermano.”

Gumalaw ang panga ni Cali sa galit. “’Yan ang lalaking kalaguyo niya noon. His name was on her letter.”

“Dead on the spot daw ang lalaki at inilibing na lang kasi walang nag-claim ng bangkay niya,” imporma sa kanya ni Shun.

“Serves him right for stealing my wife.”

Napabuntong-hininga ang nasa kabilang linya. “Speaking of which, pumunta ako sa police station kung saan nangyari ang aksidente. I talked to the chief and I saw the records. Something is weird about that accident.”

“What?”

“According sa report, nakaupo si Annette sa likod ng sasakyan nang mangyari ang aksidente. Pagkatapos ay mayroong panyo na amoy-chloroform silang nakita sa loob ng sasakyan. Something is up, Sudalga, I’m telling you. As a former agent, I know a crime when I see one.”

“Ano’ng gusto nong palabasin, na kinidnap ang asawa ko noong araw na iniwan niya ako?” Mapakla siyang natawa. “Huwag mo akong patawanin, Shun. I still have her letter. O baka naman gusto mong mabasa uli ’yon para isaksak mo diyan sa kukote mo na iniwan niya ako para sa lalaki niya?”

Shun sighed. “Cali, sinasabi ko lang sa ’yo kung ano ang nabasa ko.”

“Wala akong pakialam.” Tumalim ang mga mata niya. “She left me and that’s it.”

“Kung ganoon, bakit mo siya pinatira sa bahay mo?” Parang naghahamon ang boses nito. “Still planning your revenge?”

“Labas ka na do’n, Shun Kim.” He took a deep breath. “Thanks.” Pagkasabi niyon ay pinatay niya ang tawag.

Hinilot ni Cali ang sentido. So, Annette wasn’t lying after all. Pero hindi pa rin sapat ’yon. Hindi sapat para mawala ang pagdududa niya rito.

What if she could really remember? And she was just fucking lying again? She was good at that. Madali rito ang magpanggap.

Malakas siyang napabuntong-hininga, saka inilabas ang pitaka para magbayad. Pagkatapos ay bumalik siya sa kuwarto na inoukupa ni Annette.

He found her sleeping again and he couldn’t help but to stare at her beautiful face. The face of a woman whom he loved before. Ang babaeng bumaliw sa kanya, ang babaeng minahal niya noon at ang babaeng nagparamdam sa kanya ng impyerno.

Everything about her was a lie.

Her smile.

Her happiness.

Her love.

Everything.

She was a liar. A lying conniving bitch! At nag-uumpisa na naman itong lokohin siya. Nawala man ang memorya nito pero ang masamang ugali nito, tiyak na mananatili ’yon.

Cali took a deep breath, calmed himself, leaned in and shook Annette’s shoulder. “Annette, gising. Uuwi na tayo.”

She stirred on her sleep. Pagkatapos ay unti-unting nagmulat ang mga mata nito, saka tumingin sa kanya. Then a sweet smile appeared on her lips. “Hey.”

His defenses stared to waiver. Tumikhim siya. “Bumangon ka na. Uuwi na tayo.”

Nanatili ang ngiti sa mga labi nito hanggang sa makabangon at makaalis sa kama. Akmang aalis na siya at mauunang lumabas nang pigilan siya nito sa kamay.

“Cali.”

Binalingan niya ito. “Yes?”

“Salamat.”

Napatitig siya sa nakangiti nitong mga labi. She looked so genuinely sweet, so beautiful and… Pretentious. “Welcome,” sabi niya kapagkuwan.

Binitawan nito ang kamay niya, saka humawak sa braso niya. His defenses waivered again as he felt her soft hand against his skin. Fuck!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

“ARE YOU okay?”

Ikatlong beses na iyong tanong ni Cali mula nang makapasok sila sa penthouse nito. Kanina pa ito tanong nang tanong at palagi naman niya ito tinatanong ng okay.

“Okay lang ako,” sagot ni Annette, saka umupo sa mahabang sofa.

Tumabi ng upo sa kanya si Cali at hinawi ang buhok na nakatabing sa pisngi niya. “May gusto ka bang kainin?”

Umiling siya. “Wala.”

Ang gusto lang niya sa mga sandaling iyon ay maalala ang mga nakalimutan niyang memorya. Pero natatakot siya na kapag pilitin niya ay sasakit naman ang ulo niya.

“You look pale,” pansin na naman nito sa kanya. “Are you really okay?”

Tumango siya, saka umalis sa sofa at walang imik na nagtungo sa kuwarto niya. Hindi niya namalayang sinundan pala siya ni Cali kung hindi pa ito nagsalita sa likuran niya.

“You don’t look okay to me, Annette.”

“I’m fine,” sabi niya, saka nahiga sa kama at ipinikit ang mga mata. “Magpapahinga lang ako.”

Nagapasalamat siya na hinayaan na lang siya ni Cali na magpahinga. Nang marinig niyang sumara ang pinto ng kuwarto, nakahinga siya nang maluwang at iminulat ang mga mata. Cali was nowhere to be seen. Mukhang hinayaan siya nito talaga.

Bumangon siya sa kama, saka pumasok sa banyo para maligo. Pagkatapos ay nagbihis siya gamit ang mga damit na binili ni Cali para sa kanya. Then she blow-dried her hair.

Habang bino-blow dry niya ang buhok, nakatingin siya sa sarili niya sa salamin. She could still picture those flashes memories of Cali and a woman named Khatya. Napakalinaw niyon sa isip niya pero hindi naman niya alam kung bakit magkausap ang dalawa sa alaala niya.

At ang gumugulo sa isip niya ay kung bakit nasasaktan siya sa memoryang yon. She could feel her heart ached at that memory. Ano ang mayroon sa memoryang ’yon at nasasaktan siya?

Tinapos niya ang pag-blow dry sa buhok niya, saka nahiga uli sa kama at tumitig sa kisame. Those blurred flashes of memory still lingered in her mind.

“Please… let me remember…” pakiusap niya sa kawalan, saka ipinikit ang mga mata.

Hindi niya namalayang nakatulog pala siya kung hindi siya nagising sa mahinang pagyugyog sa kanyang balikat.

“Annette? Annette?”

Nagmulat siya ng mga mata, saka parang nahimasmasan nang makita ang napakalapit na mukha ni Cali sa kanya.

“Hmm?” she asked.

“Ah, pupunta kasi ako sa grocery. I was just wondering kung gusto mong sumama. Ayaw kasi kitang iwan dahil nag-aalala ako sa kalagayan mo.”

“Ah. Sige, ssaama ako,” sabi niya, saka bumangon.

Hindi nakapalag si Annette nang pinagsalikop ni Cali ang kamay nilang dalawa at masuyo siyang iginiya palabas ng penthouse. Habang pababa sila sakay ng elevator, nagulat na lang siya bigla nang sakupin ni Cali ng mapusok na halik ang mga labi niya.

“Uhmp!” daing niya nang isandal nito ang likod niya sa metal na dingding ng elevator, saka ipinasok ang dila sa loob ng kanyang bibig.

Buong puso naman niyang tinugon ang halik ng lalaki. Yumakap ang isa niyang braso aa leeg ni Cali at tumingkayad siya para ipasok din ang dila niya sa loob ng bibig nito.

They kissed each other senseless. They kiseds passionately. And they kissed like they were hungry for each other.

Nang pakawalan ni Cali ang mga labi niya, tumiim ang tingin nito sa kanya. “I miss you,” he whispered as he caressesed her face.

Hinawakan niya ang palad nitong humahaplos sa pisngi niya, saka hinalikan ’yon at sinalubong ang mga mata nito. “Bakit mo naman ako ma-mi-miss, eh, palagi tayong magkasama?”

He shrugged. “I don’t know.”

Magtatanong pa sana siya nang bumukas ang elevator at sabay na silang lumabas. Pagkatapos ay dumeretso sila sa parking lot kung saan naroon ang nakaparada nitong sasakyan.

“Malapit lang ang grocery,” wika ni Cali. May ibinigay ito sa kanyang pahabang papel at may kinuhang ball pen sa small compartment, saka iniabot sa kanya. “Kung may gusto ka pang i-add, feel free to write it down.”

“Sige,” sabi niya. Naiilang man, isinulat niya ang mga gustong bilhin.

Tamang-tama naman nang matapos niyang isulat ang gustong bilhin, ipinarada na ni Cali ang sasakyan sa parking lot ng isang malaking grocery store.

“Here we go,” sabi nito, saka bumaling sa kanya. “Let’s go?”

Tumango si Annette, saka inabot dito ang listahan ng bibilhin.

“No. You keep it.”

“Okay.”

Lumabas si Cali ng sasakyan, saka umikot patungo sa passenger seat at inalalayan siyang makalabas at makapasok sa grocery store. Binitiwan lang siya ng lalaki nang kumuha ito ng malaking pushcart.

“Ano’ng una sa listahan?” tanong ni Cali hanang itinutulak ang pushcart na wala pang laman.

“Ahm…” Tiningnan niya ang listahan. “Canned goods.”

“Okay.”

Kumunot ang noo ni Annette nang hindi gumalaw si Cali. “O, itulak mo ’yan patungong meat section.”

Tumingin ito sa kanya at sa braso nito at sa kanya uli.

“What?” tanong niya nang hindi ma-gets kung ano ang gusto nitong iparating.

“Encircled your arms on mine,” sabi ni Cali, saka tiningnan nang masama ang kalalakihang namimili rin at malapit sa kanila. “So they’ll know that you’re off limits.”

Lihim siyang napangiti dahil sa kilig na nararamdaman.

“Come on,” sabi nito na parang namimilit nang hindi siya gumalaw sa kinatatayuan. “Hindi ako gagalaw hangga’t hindi mo ginagawa ang gusto ko.”

Inirapan niya ito para itago ang kilig na nararamdaman. Then she stepped closer to Cali, encircled her arms around his and looked at him. “O, hayan na.”

“Feels good,” komento nito, saka magkaangkla ang braso silang naglakad patungo sa canned goods section.

“Spam, corned beef and liver spread,” basa niya sa unang nakasulat sa listahan nang makarating sila sa canned good section. “’Tapos ito…” Inabot niya ang mga canned goods na nagustuhan pero hindi nakalista at pinaglalagay lahat ng ’yon sa cart. “There. ’Tapos.”

Nakangiti si Cali habang nakamasid sa kanya. “You’re still the one who picks the canned goods.” Naiiling ito. “Nothing has changed.”

She frowned at him. “Huh?”

“Nothing.” May masuyo itong ngiti sa mga labi habang itinutulak ang pushcart patungo sa hygiene section.

Tulad ng nauna, hindi niya sinunod ang listahan. Basta lahat ng nagustuhan ng mga mata niya, binibili niya.

And Cali never stopped her. Kahit ano ang ilagay niya sa pushcart, tatawa lang ito at nailing, saka ipinagpatuloy ang pagtulak hanggang sa makarating sila sa meat section.

“Pork cubes, pork loins, pork chop and pork ribs,” basa niya sa nakasulat sa listahan, kapagkuwan ay tumingin siya kay Cali. “Walang manok?”

Nagkibit-balikat lang ito. “Pick anything you like.”

She grinned. “Okay.”

Inabala ni Annette ang sarili sa pagpapakilo ng baboy at manok. Wala siyang pakialam sa paligid basta ang importante sa kanya ay makapili ng magagandang karne.

She was about to ask Cali what he thought about the meat when he saw him talking to a woman. The woman in her dreams who looked like Khatya.

Parang nakaramdam siya ng kirot sa puso niya sa nakikita. Tumalikod siya para hindi makita ang dalawa. Pilit niyang pinapakiusapan ang puso na huwag masaktan pero masakit pa rin. Kaya ang ginawa niya, nagtungo siya sa drink section kung saan medyo malayo kay Cali at doon sa babae na nasa panaginip niya.

Annette was trying to keep herself busy, pretending to browse the drink section when a male voice filled her ears.

“Well, well, if it isn’t my patient.”

Mabilis siyang lumingon at namilog ang mga mata nang makita si Blaze.

“Doc.” Nginitian niya ito. “Ikaw pala.”

Inilapat nito ang hintuturo sa mga labi na para bang pinapatahimik siya. “Don’t call me that!” he hissed at her. “Outside the hospital, I’m a bad ass criminal. So, sshh…” Inayos nito ang leather jacket na suot, saka luminga-linga na parang may hinahanap. “Ano’ng ginagawa mo rito, Miss Patient? Wala ka bang kasama?”

Umiling siya. “Mayroon… si Cali.”

“Oh. Nasaan siya?”

“Doon.” Itinuro niya kung nasaang banda si Cali.

And Blaze actually went into that direction then he came back. “May kausap siyang babae…” Mataman siya nitong tinitigan. Nanunudyong sinundot-sundot ng dulo ng daliri nito ang pisngi niya. “Jelly bells ka, ’no? ’Oy, si Miss Patient, nagseselos.”

Naiinis na inirapan niya si Blaze, saka bumalik sa pagtingin-tingin sa mga inumin.

“Sino ang babaeng ’yon?” tanong ni Blaze at patingin-tingin din sa mga inuming naroon. “Kilala mo?”

“In my dreams… she’s Khatya.”

Natigilan si Blaze, saka napabaling sa kanya. “Dreams?” He blinked. “You mean memories?”

Tumango si Annette, saka kinuha ang in-can na soda. “Maganda siya.”

“She looks like a bitch to me,” sabi ni Blaze, saka nginitian siya nang malapad. “Saka mas maganda ka do’n. So don’t feel so down, okay?”

Tumango siya kahit hindi naman talaga siya okay. “I’m fine—” Hindi niya natapos ang sasabihin nang makita si Blaze na binuksan ang isang in-can na inumin at walang sabi-sabing ininom ’yon. “Ano’ng ginagawa mo? Bawal kumain sa loob,” sita niya rito.

Tumawa lang ito. “Chill. Babayaran ko naman, eh,” pagdadahilan pa nito, saka para siyang bata na ginulo ang buhok niya. “At saka—” Biglang lumampas ang tingin nito sa kanya. “Hey, Cali boy.”

Nang bumaling siya kay Cali, madilim ang mukha nito at tinabig ang kamay ni Blaze na nasa ulo niya.

“Cali,” sabi niya, saka bumaling kay Blaze. “Si Doc, o. Nandito rin pala siya.”

“I can see that,” sabi ni Cali sa walang emosyong boses.

I though they’re friends.

Blaze smiled at Cali. “Hey, man.”

Cali didn’t even crack a smile. Basta hinawakan na lang siya sa braso at hinila palapit. “Not so near, Vitale,” he said in a menacing voice.

Blaze smirked. “Possessive… I see…” Lalo pa itong ngumisi. “So what if I’m so near?”

“I’ll kill you.”

Blaze snorted. “My man, sa ating dalawa, ako ang mamamatay-tao.”

“I don’t care who’s who.” Cali’s eyes were dilated in anger. “You touched what’s mine and I will be a murderer and you will be my first victim. Keep that in mind.” Pagkasabi n’on ay hinila siya nito palayo kay Blaze habang ang isang kamay ay itinutulak ang pushcart.

“Cali, bitawan mo ako,” mahinahon niyang sabi nang makalayo na sila.

Sa wakas tumigil na ito sa paghila sa kanya at madilim ang mga matang tumingin sa kanya. “Nalingat lang ako nang kaunti, may nilalandi ka na?” He looked livid.

Kinunutan niya ito ng noo. “Ano ba’ng pinagsasasabi mo?” naguguluhan niyang tanong. “Nag-uusap lang kami ni Doc Blaze.” She was staring at Cali’s angry eyes and tightening jaw. “Bakit ka ba galit?” nagtatakang tanong niya nang hindi ito magsalita.

“Blaze touched you!” he hissed at her.

Lalong lumalim ang gatla sa noo niya. “Ano naman ngayon?” Gumuhit din ang iritasyon sa mukha niya. “Eh, may nakahawak nga sa mga braso mong babae kanina, ’di ba? I saw you, don’t deny it.”

Natigilan ito at hindi nakapagsalita.

“Kaya umalis ako,” pagpapatuloy niya. “Baka makaistorbo ako sa inyo.” She could feel bitterness in her mouth and heart. “Hawak niya yong braso mo, ’tapos hinihimas niya ang balikat mo,” sabi niya, saka matapang na sinalubong ang mga mata ni Cali na medyo mailap. “Is she your girlfriend?”

Umiling si Cali. “No.”

“Your woman?”

“No.”

“Lover?”

His eyes looked deep into hers. “You are.”

Mapakla siyang tumawa, saka napaikot ang mga mata. “Don’t lie.”

“I’m not.” Inayos nito ang buhok niya na ginulo ni Blaze. “She’s… Khatya. She’s a… friend.”

Khatya? Natigilan siya. So tama ang panaginip niya. Khatya nga talaga ang pangalan ng babaeng ’yon.

“Huwag ka ngang basta-basta nagpapahawak sa kahit sinong lalaki,” galit nitong sabi.

Inirapan niya ito. “So puwede kang magpahawak, ako hindi?”

“It’s not like that—”

“It is like that,” mariin niyang sabi, saka pinukol si Cali ng masamang tingin. “Wala naman kaming ginagawang masama ni Doc Blaze. Nag-uusap lang kami. Kaya hindi ko maintindihan ’yang pinangagalingan ng galit mo—”

“I’m jealous, damn it!” he said his jaw tightening.

Umawang ang mga labi niya at napatitig sa lalaki. “Ano?”

“Nagseselos ako.” Hindi ito makatingin sa kanya nang deretso. “Sapat na rason ba ’yon para magalit ako?”

“Bakit ka naman nagselos?” hindi makapaniwalang tanong niya.

“Because it pissed me off to see another man touching you.” Sinalubong nito ang naguguluhan niyang tingin, “I’m jealous because…” he whispered as he looked softly at her. “You’re mine… you’re supposed to be mine but you’re letting another man touched you.”

Mabilis na tumibok ang puso ni Annette sa mga sinabi ni Cali. She was his? Why did it feel so good to hear that?

“Annette…” Cali said her name softly.

She smiled and showed him the grocery list. “Tapusin na natin ’to nang makauwi na tayo.”

Mataman muna siya nitong tinitigan bago tumango. “Sige.”

“And, Cali?”

“Hmm?”

“I was jealous too…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “With Khatya.”

May sinusupil na ngiting inakbayan siya nito, saka hinalikan ssa noo. “May gusto ka pa bang bilhin na wala sa listahan?” pag-iiba nito ng topic nila.

“Ahm…” Nagsalubong ang mga kilay niya habang nag-iisip hanggang sa may maalala. “Kit Kat.”

“Okay.” Itinulak nito ang pushcart habang nakaakbay pa rin sa kanya. “Let’s go find some Kit Kat for you, sweetheart.”

Her heart smiled. Sweetheart. She liked it. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

ANNETTE woke up when she felt a hand caressing her body. Nang imulat niya ang mga mata, nakita niya si Cali na nakakubabaw sa kanya habang humahaplos ang mga kamay nito sa baywang niya pababa sa mga hita niya.

At dahil maikling nighties ang suot niya, madali nitong nadama ang pagkababae niyang natatakpan ng manipis na panty.

“Cali…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi, saka sinapo ang mukha nito. “Ano’ng ginagawa mo?”

He smiled and kissed the valley of her breast. “Good morning,” bulong nito, saka lalong bumaba ang mga labi sa dibdib niya.

Napasabunot na lang siya sa ulo ni Cali nang makarating ang mga labi nito sa nipple niya. Ipinasok nito iyon sa mainit nitong bibig na bumuhay sa natutulog niyang dugo sa katawan. She felt her blood stir at Cali’s tongue licking and sucking her nipples.

“Ohh…” Annette moaned when his finger snaked inside her panties. “Cali…”

God… kakaibang pagbati iyon ng good morning. Nakakabaliw sa sarap. At gustong-gusto niya kapag binabati siya nang ganito ni Cali.

Napaliyad ang katawan niya nang sipsipin nito ang naninigas niyang nipple habang nilalaro ang hiyas niyang naninigas na rin at nag-uumpisa nang mabasa.

Kusa nang hinubad ni Annette ang nighties na suot, saka iniyakap ang mga binti sa baywang ng lalaki na tanging boxer shorts lang ang suot, habang ang kamay niya ay nasa likod nito at humahaplos.

Cali groaned when her hand reached his abs. “Annette…” His lips found hers and kissed her hungrily. “Uhmm, Annette.”

Habang mapusok silang naghahalikan at nag-eespadahan ang kanilang mga dila, ibinababa nito ang suot niyang panty para mas maging malaya itong gawin ang gusto.

Nang tuluyan na nitong mahubad ang panty niya, sinapo agad ng kamay nito ang pagkababae niyang basang-basa na at ipinasok ang dalawang saliri sa loob n’on.

Malakas siyang napaungol nang maglabas-masok ang daliri nito sa loob niya. “Oh! Oh! Oh!” She was moaning and panting. “Oh, God, Cali…” Kumakamot ang may kahabaan niyang kuko sa likod nito habang nagdedeliryo siya. “Shit, Cali,” sambit niya nang mas bumilis ang paglabas-masok ng daliri nito sa loob niya.

Umaangat ang balakang niya, hinahabol ang mga daliri nitong nagpapabaliw sa kanya. Nanunuyo ang lalamunan niya habang malalakas ang daing na lumalabas sa kanyang bibig.

She scraped Cali’s back even more when he replaced his finger with his length. “Good God,” pabulong niyang sambit. “Cali…”

Isang malakas na daing ang kumawala sa mga labi ni Annette nang gumalaw si Cali sa loob niya. Mabilis at may diin ang bawat pagbaon at paghugot sa kahabaan nito at para siyang nahihibang sa sobrang sarap ng sensasyong nararamdaman.

“Cali! Cali!” She was chanting his name in pure bliss. “Oh, God, Cali. Ohh!”

Iniangat ni Cali ang dalawa niyang binti sa mga braso nito, saka malakas at mabilis na binayo ang pagkababae niya. “Oh, Annette,” he moaned, his face was full of lust. “God, Annette…” Sinapo nito ang mayayamang dibdib, saka pinisil iyon. “God. You feel so fucking good, sweetheart.”

“Ahh!” Isang mahabang ungol ang itinugon niya rito.

Lalo pa siyang nahibang nang maramdamang niya parang may sasabog sa kaibuturan niya. At mas nag-umigting pa ’yon nang damhin ng hinlalaki ni Cali ang hiyas niya at diniinan iyon, saka nilaro-laro.

“Ahh! Ahh!” Umaangat ang balakang niya, sumasalubong sa bawat ulos.

Umuuga ang katawan ni Annette sa lakas ng pagkadyot ni Cali sa pagkababae niya. Kasabay ng pag-uga ng katawan niya ay ang paggalaw ng kama. Naririnig niya ang langitngit n’on sa sahig pero sa nahihibang niyang eatado, wala na siyang pakialam.

Sinabayan niya ang bawat kadyot ni Cali, sinalubong niya ang bawat pagbaon, at tinugon niya ng malalakas ng halinghing at daing ang mga ungol nito.

“Oh, God… Yeah, ahh!” Habol niya ang hininga habang patuloy pa ring inilalabas-masok ni Cali ang kahabaan sa loob niya. “Ohh! Ohh! God! Oh, yeah! I’m coming. Ohh! Ohh! Cali!” Hindi na niya kung saan babaling.

Bumaon ang kuko niya sa likod ni Cali. At siguradong mag-iiwan ng bakas ang pagkalmot niya rito mula sa likod nito hanggang sa balikat.

“Ohh!” she shouted as tidal waves of pleasure spread through her when her climax reached its peak. “Cali!” Isinigaw niya ang pangalan ng kaniig nang maramdamang dumaloy ang katas niya na sinalubong naman ng mainit nitong katas.

“Damn, Annette,” bulong ni Cali nang bumagsak ang katawan nito sa katawan niya at ibinaon ang mukha sa leeg niya. “You feel so good.”

Niyakap niya ito nang mahigpit. “Yeah?”

“Yes.” Parang nangigigil na kinagat ng mga labi nito ang leeg niya. “Ang sarap mo.”

Mahina siyang natawa sa sinabi nito. “You feel good too.”

Dahan-dahang hinugot ni Cali ang kahabaan sa loob niya, saka umalis sa pagkakadagan sa kanya at tumabi ng higa sa kanya. “Annette?”

“Hmm?”

“Sama ka sa ’kin sa office,” sabi ni Cali.

Her heart skipped a beat. “Bakit?”

“I don’t want you to be away from me.” Yumakap ito sa baywang niya, saka hinalikan ang balikat niya. “Please?”

Binalingan niya ito, saka nginitian. “Sure. PA mo naman ako, ’di ba?”

“Yeah.” He kissed her lips. “PA kita.”

She smiled. “Well, Boss, I’m yours.”

Lust flashed his deep green eyes. “Sweetheart, you are mine. Hindi kita kailangang maging PA para maangkin kita.”

Tumaas ang kilay niya. “Talaga lang, ha?”

“Yep.” Kinubabawan na naman siya nito at hinalikan ang gitna ng mayayaman niyang dibdib. “At dahil sa sinabi mo, gusto kitang angkinin uli.”

Inirapan ni Annette ang lalaki, saka pabirong tinampal sa balikat. “Tumigil ka nga, Cali. Maligo ka na. Pupunta pa tayo sa opisina mo.”

Hinalikan siya uli ni Cali bago umalis sa ibabaw niya. “Maliligo na ako sa ’taas. Maligo ka na rin. Sa labas na tayo mag-agahan.”

“Okay,” nakangiting sabi niya, saka nakamasid lang kay Cali na walang saplot na lumabas sa kuwarto niya.

Napakagat-labi siya nang makita ang bilog na bilog nitong pang-upo. Yummy!

Naiiling na natatawang bumangon si Annette, saka patakbong nagtungo sa banyo dahil nararamdaman niyang umaagos sa mga hita niya ang katas ni Cali.

Damn!

Mabilis siyang naligo, saka nagbihis ng pang-opisinang damit na binili ni Cali sa kanya. Tinuyo niya ang buhok pagkatapos, saka ipinusod iyon. Siniguro niyang walang makakatakas na kahit ilang hibla ng buhok sa pagkakapusod niya. Pagkatapos ay tiningnan niya ang sarili sa salamin.

Light make up. Ruby red lips. And a corporate attire.

She smiled. “I’m ready.”

Lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa sala. Tamang-tama naman na pababa sa hagdan si Cali at inaayos nito ang necktie.

Tumikhim siya. “Hey.”

Cali looked at her and stilled. At unti-unti, nanlaki ang mga mata nito na para bang hindi makapaniwala sa nasa harap nito. At siya iyon. “Annette…” he whispered her name in awe.

“You look…” He blinked in awe “Just like before.”

“Ha?” kunot ang noo niyang tanong.

“You…” He smiled at her, his eyes full of admiration. “Look beautiful.”

Gumuhit ang matamis na ngiti sa mga labi ni Annette, saka nilapitan ang lalaki at siya na ang nag-ayos ng necktie nito.

“I like your red lips,” komento ni Cali habang inaayos niya ang necktie nito.

She puckered her lips seductively. “You wanna kiss me?”

Cali leaned and was about to kiss her when she moved away.

“Cali!” Pinandilatan niya ito. “Masisira ang lipstick ko.”

Tumawa lang ito, saka yumakap sa baywang niya. “I like this. You and me. In the office.” May pilyong ngiti ito sa mga labi. “God, I want to have sex with you on my table.”

Umikot ang mga mata niya, saka tinapos ang pag-aayos ng necktie. “Ikaw talaga, ang hilig mo.”

Ngumisi lang ito, saka hinalikan ang tungki ng ilong niya. “Let’s go?”

Tumango siya.

Magkahawak ang kamay na lumabas sila sa penthouse at sumakay sa elevator. Umirap na lang siya sa hangin nang maramdaman ang kamay ni Cali sa pang-upo niya at hinihimas ’yon.

“Cali, ang kamay mo.”

He gripped her ass. “I really like your ass.”

Kinuha ni Annette ang kamay ng lalaki na nasa pang-upo niya, saka inilagay iyon sa baywang niya. “Diyan ka lang. No wandering around.”

Mahina itong tumawa, at tamang-tama naman na bumukas na ang pinto ng elevator. Sabay silang lumabas at nagtungo sa naka-park nitong sasakyan.

ANNETTE expected this day to be fun, not tiring. Pero kahit pagod siya buong maghapon, ayos lang kasi parang napakapamilyar sa kanya ng ginagawa niya. Lahat ng inutos sa kanya ni Cali ay nagawa niya. She was his secretary for the whole day kasi um-absent ang sekretarya nito.

“Pagod ka na ba?”

Nagulat si Annette nang marinig ang boses ni Cali sa likuran niya at yumakap ito sa baywang niya. Tinapos muna niya ang inaayos na mga files, saka humarap sa lalaki. “Hindi naman masyado, medyo lang.”

Hinaplos nito ang pisngi niya, saka masuyo siyang hinalikan sa mga labi. “I’m sorry. Pinagod yata kita.”

Nginitian niya ito. “I’m fine.”

“Sure ka?”

Tumango siya. “Oo nga.” Yumakap siya sa leeg nito. “Pero baka hindi na ako makapagsaing mamaya. Masakit ang mga braso ko, eh.”

Cali nuzzled her cheek. “That’s okay. Ako na ang bahala do’n.” Pinangko siya nito, saka buhat-buhat na naglakad patungo sa elevator. “Uwi na tayo.”

She pouted at Cali. “Ibaba mo nga ako. Nakakahiya doon sa mga empleyado mo sa ’baba.”

“Hayaan mo sila.”

Hindi na nakapalag pa si Annette dahil hindi siya hinayaan ni Cali na makaalis sa mga bisig nito. Pangko-pangko siya nito hanggang sa makalabas sila ng elevator at makalabas ng building nito.

Magkahalong hiya at kilig ang nararamdaman niya sa mga sandaling ’yon. Pero agad din naman ’yong nawala nang makapasok sila sa sasakyan.

“Nakakahiya,” sabi niya, saka nagtakip ng palad sa mukha.

Tumawa lang si Cali at may tinawagan. Base sa one-sided niyang pakikinig sa usapan nito at nang nasa kabilang linya, nagpapahatid ito ng pagkain sa penthouse.

Hinayaan niya ito sa kausap, saka humilig sa bintana ng sasakyan at ipinikit ang mga mata. Dahil siguro sa pagod, nakatulog siya.

MAINGAT na ihiniga ni Cali si Annette na mahimbing na natutulog at pinakatitigan. Halata ang pagod nito dahil sa paghihilik.

He couldn’t help but to smile. She was very amazing today. Just like before, magaling talaga si Annette pagdating sa office work. Kalmado, focus at efficient.

But that was it. She was still a lying conniving woman. Kapag kasama niya ito, minsan natatakot siya dahil pakiramdam niya ay niloloko siya nito tulad noon na hindi man lang niya napansin.

Natigilan siya sa pag-iisip nang tumunog ang doorbell. Cali sighed and went out of Annette’s room and then he opened the door.

“Hey, cous,” sabi ni Thorn, saka ipinakita sa kanya ang dalang paper bag. “May I remind you na hindi ako delivery boy.”

Ngiting aso lang ang isinagot niya, saka kinuha ang paper bag dito. “Thanks. Just put it on my tab. I’ll send the check next week.”

Napapantastikuhang pinukol siya ng masamang tingin ni Thorn. “Cali, nasa apat na libo lang ang utang mo sa restaurant ko, ’tapos itsetseke mo pa? Sapakin kita, gusto mo? I-cash mo na lang na lang kaya.”

“ Nah .“ He grinned. “I’ll wire the check next week.”

Thorn rolled his eyes, then he peeked inside his penthouse. “Nasaan ang asawa mo?”

Nawala ang ngisi sa mga labi niya. “Natutulog.”

Mataman siya nitong pinagmasdan na para bang pinag-aaralan ang emosyon sa mukha niya, “So…” he trailed. “Tuloy ang pagganti mo sa asawa mo?”

Nagbaba siya ng tingin. “Yeah.”

“Are you sure?”

“Yes.”

“Aren’t you playing fire with fire?” Thorn asked. “Baka mapaso ka sa ginagawa mo.”

“No. I’m actually getting there. You know, succeeding.”

Pagak na tumawa si Thorn. “Are you? O baka naman sarili mo lang ang pinapahirapan mo?”

“No.” Tumiim ang mga bagang ni Cali. “I will make her feel what I felt those years.”

Napailing-iling si Thorn. “Magtagumpay ka sana diyan sa ginagawa mo.”

“I will.” Huminga siya nang malalim, saka iniba ang usapan. “Umalis ka na nga.”

Thorn just rolled his eyes. “Oo na. Good luck sa binabalak mo.”

“Yeah. Whatever,” sabi niya, saka isinara ang pinto ng penthouse. Nagtungo siya sa kusina para ilabas ang pagkaing dala ni Thorn.

Nang matapos maghain sa mesa, pinuntahan niya si Annette sa kuwarto nito. Naabutan niya itong nakatitig sa kisame at tumutulo ang luha mula sa mga mata.

Worry consumed him but then, he stopped himself. Hindi ba iyon ang gusto niya? Ang makitang nasasaktan ito?

But he couldn’t stop himself from moving closer to Annette.

“What happened?” he asked.

Sinalubong nito ang mga mata niya. “My memories…” she sobbed. “N-naalala ko ang mama ko. N-namatay siya noong high school ako at…” Napahagulhol ito at itinakip ang palad sa mukha. “Hanggang doon lang. Wala na. Wala na akong maalalang iba!” Sinuntok nito ang sariling ulo nang ilang beses. “Please, let me remember! Kahit ang mama at papa ko lang! Please! Please!” She was begging.

Mabilis siyang kumilos para pigilan ang babae sa pananakit nito sa sarili. “Stop it!” he hissed at her.

Napahagulhol ito, saka tumingin sa kanya. “Am I that bad before? Bakit ba hindi ako makaalala?”

Wala siyang maisagot. Was she bad? Yes. Why couldn’t she remember a thing? That, he didn’t know.

Tinuyo ni Annette ang mga luha sa pisngi, saka bumangon, pagkatapos ay tumingin sa mga mata niya. “Cali?”

“Hmm?”

“Was I bad before? Please, sagutin mo ako.”

Right there and then, gusto niyang sabihin ang lahat kay Annette. Gusto niyang malaman nito ang lahat ng ginawa nito sa kanya. Pero hindi puwede, masisira ang plano niyang malapit na niyang maisakatuparan.

“Kakain na tayo,” sa halip ay sabi niya.

Bumagsak ang mga balikat ni Annette, saka tumango. “Sige, susunod na ako. Magbibihis lang ako.”

“Okay.”

Lumabas si Cali ng kuwarto ni Annette pero hindi siya masyadong lumayo. Pinapakinggan niya ang ginagawa nito sa loob ng kuwarto. And when he pressed his ear against the door, he heard her soft sobs.

Mapait siyang napangiti. She was hurting. She looked in pain. Pero hindi pa sapat ’yon. Hindi pa.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

HINDI TULAD ng mga nagdaang araw, hindi isinama ni Cali si Annette sa opisina nito. Sabi ng lalaki ay magpahinga raw siya sa araw na ’yon. At dahil tinatamad din naman, pumayag siya.

Pero nagsisi din naman agad siya nang makaalis ito at nabagot siya kaya naman naglinis na lang siya ng buong penthouse. Mula kusina hanggang sa sala.

Hanggang sa tumama ang vacuum cleaner na hawak niya sa hagdan patungo sa ’taas, sa kuwarto ni Cali.

Out of curiosity, dahan-dahang umakyat si Annette sa hagdan patungo sa ’taas, saka inilibot ang tingin. Nang walang makita kundi paintings at furniture, nilapitan niya ang isang sliding door, saka binuksan yon.

“Wow…” humahanga niyang sambit nang makita ang medyo may kaliitang swimming pool pero napakaganda naman sa paningin niya. “Ang ganda naman pala rito,” sambit niya.

Hindi niya maiwasang makaramdam ng pagtatampo kay Cali. Oo nga at close silang dalawa, oo at palagi silang nagtatalik, oo, palagi silang magkasama, pero never pa siya nitong inaya patungo doon sa ’taas.

Huminga si Annette nang malalim, saka isinarang muli ang sliding door at ang isang pinto naman ang nilapitan at binuksan.

Nang pihitin niya pabukas ang pinto, natuwa siya nang hindi iyon naka-lock. Itinulak niya pabukas ang pinto at sumalubong sa kanya ang mabangong pabango ni Cali.

Cali’s room.

Umiilaw sa isip niya ang babala ni Cali sa kanya noong unang dating pa lang niya roon pero ipinagsawalang-bahala niya ’yon. Siguro naman sapat na ang pinagsamahan nila para hayaan siya nitong sawayin ang ipinagbabawal nito. Pumasok siya sa loob ng kuwarto at inilibot ang tingin.

Bed. Closet. Mirror. And a bathroom. That was it. That was all. Walang laman ang kuwarto na ’yon bukod sa mga normal na kagamitan ng isang kuwarto. Para iyong kuwarto ng bagong lipat pa lang.

Nagpakawala si Annette ng malalim na hininga, saka lumabas ng kuwarto. Nagmamadali siyang bumaba sa sala at ipinagpatuloy ang ginagawa. Ayaw niyang maabutan siya ni Cali.

Hindi pa siya natatapos mag-vacuum nang may kumatok sa pinto. Sa isiping baka si Cali ’yon, mabilis niyang binuksan ang pinto pero ganoon na lang ang gulat niya nang makita si Khatya.

She would never forget her face.

Tumaas ang kilay nito nang makita siya. “Oh. So, the bitch is here again.” Tumalim ang mga mata nito. “Akala ko patay ka na at inuuod na ang katawan mo sa lupa, ’tapos buhay ka pa pala. Ano? Aagawin mo na naman sa ’kin si Cali ko?”

Hindi umimik si Annette. Ayaw niyang patulan ang babae. Pero mukhang balak talaga nitong pakuluin ang dugo niya dahil nagsalita uli ito.

“Pero wala pa rin palang nagbago sa ’yo, tanga ka pa rin.” Malademonyita itong ngumisi. “Harap-harapan ka na ngang niloloko, hindi mo pa napapansin.”

“Ano’ng ibig mong sabihin?” Hindi niya napigilan ang sariling magtanong.

Namaywang si Khatya at parang nanunuyang tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Itong penthouse na ’to, hindi ito pag-aari ni Cali, pag-aari ito ng kaibigan niya. Ang totoong bahay ni Cali ay nandoon sa isang subdivision at hindi ka welcome do’n.” She smirked at her again. “Ang tanga mo naman. Hindi mo man lang nahalata? Oh, well. Ang tanga, forever nang tanga.”

Humigpit ang hawak niya sa hamba ng pinto, saka malamig ang mga matang tiningnan ang babae. “Ano ba ang kailangan mo sa ’kin? Bakit narito ka?”

“Oh, nothing much.” Maarte nitong tiningnan ang mga kuko bago nagsalita. “Nandito lang ako para sabihin sa ’yong sa ’kin si Cali. At hinding-hindi ako papayag na maagaw mo siya sa ’kin. At huwag kang magmalaki kung ikaw ang kasama niya ngayon. You’re just a toy to him, someone he wants to play with.” Pagkasabi n’on ay umalis na ito.

Si Annette naman ay isinara ang pinto at inilibot ang tingin sa kabuuan ng penthouse. Not Cali’s home? Napaupo siya sa pang-isahang sofa. Totoo ba ’yon? Pinaglololoko lang ba siya ni Cali? Pinaglalaruan ba siya nito?

Parang may sumakal sa puso niya habang inisip na baka nga pinaglalaruan lang siya ng lalaki. Ngayon lang niya na-realize, wala siyang alam tungkol dito bukod sa pangalan nito at kung gaano katipuno ang katawan nito.

That was all that she knew about Cali. His name and his body built.

Sa ilang linggong magkasama silang dalawa, ni hindi nito mabanggit ang pamilya nito. Wala itong ibang binabanggit sa kanya. Palaging ito ang nagtatanong nang personal sa kanya.

Her lips pressed together. Was Cali really playing with her? Fooling her?

Parang may tumarak na kutsilyo sa puso ni Annette sa naisip. Kung tama nga ang iniisip niya, hindi na ’yon bago sa kanya. It would be her second time to be fooled. God. Bakit ba hindi pa siya nasanay? Bakit ba palagi lang siyang niloloko?

Tinuyo niya ang luha na nalaglag sa pisngi niya. Huminga siya nang malalim. She couldn’t assume. She had to ask Cali, para na rin maliwanagan siya.

At kahit medyo masama ang pakiramdam dahil sa nalaman, pinaandar niya uli ang vacuum cleaner, saka ipinagpatuloy ang paglilinis.

ELEVEN PM and still no Cali. Hindi na mapakali si Annette. Maraming senaryo na pumapasok sa isip niya na puno ng pagdududa. Kasama ba nito si Khatya? Magkasama ba ang dalawa? Pinaglalaruan ba talaga siya? Kanina pa kasi siya text nang text dito pero hindi ito sumasagot.

Parang gusto niyang sumigaw sa sobrang gulo ng isip niya. And this felt familiar. Parang naramdaman na niya ito noon.

Humugot siya ng malalim na hininga, saka nagpalakad-lakad sa sala. Nang tumingin siya sa relo, lampas alas-dose na ng madaling araw.

Nasaan na ’yon? Nasaan na si Cali?

Akmang ite-text niya uli ito nang marinig niyang bumukas ang pinto. Mabilis siyang pumihit paharap sa pinto at pinakatitigan si Cali na papasok. At mukhang nagulat ito nang makita siyang nakatayo sa sala.

“Annette…” sambit nito sa pangalan niya.

Pasimple niyang ikinuyom ang kamao. “Nabasa mo ba ang text ko sa ’yo?”

Kinuha ni Cali ang cell phone sa bulsa, saka pinakita sa kanya. “Dead battery.”

Pinipigilan niya ang galit at selos na gustong humilagpos sa kanya. Pilit niyang ipinapaalala sa sarili na wala siyang karapatan. “Ahm, kakain ka pa ba?” tanong niya para maiba ang usapan, para mai-divert din niya ang galit.

“Hindi na.” Naglakad ito patungo sa kanya, saka hinalikan siya sa pisngi. “Bakit gising ka pa?”

Sasagot sana si Annette nang may mahagip ang mga mata niya sa kuwelyo ng suot nitong puting polo. Parang sinaksak niyon ang puso niya sa sakit, lalo na nang masiguro niyang lipstick iyon ng babae.

Humakbang siya palayo rito. “Magpahinga ka na.”

Tinalikuran niya ang lalaki. Nag-uunahang nalaglag ang mga luha niya habang naglalakad siya palayo. Nang hindi na niya kayang pigilan ang hikbi na gustong kumawala sa mga labi niya, pumasok siya sa kuwarto at sa banyo para doon hayaan ang sarili na umiyak nang umiyak.

Bakit ba kailangan ’yong mangyari sa kanya? Bakit ba palagi na lang siyang nasasaktan? Bakit palagi na lang siyang niloloko? Parusa ba ’yon sa kanya? Gusto ba ng Diyos na magdusa siya?

She was heartbroken once and here it was again. She should have known that falling in love with Cali wouldn’t do her any good.

Pero mapipigilan ba niyang hindi mahulog ang damdamin sa isang lalaking malambing at maaruga sa kanya? Hindi niya namalayan pero sa paglipas ng mga araw, mas napapamahal sa kanya si Cali. At napakatanga niya kasi hinayaan niya ang puso niya. Hinayaan niyang mahalin si Cali na mula’t sapul, alam niyang walang patutunguhan.

Isa lang siyang laruan para sa lalaki. Bakit ba hindi niya iyon napansin? Maybe because he was sweet and caring.

Sinapo ni Annette ang dibdib kung nasaan ang puso niya nang maramdamang nabibiyak iyon ata kanina pa sugatan nang kausapin siya ni Khatya.

PA slash katulong slash parausan. Iyan siguro talaga ang turing sa kanya ni Cali. And it hurt so much, it was suffocating her.

Nasapo niya ang ulo nang bigla na lang iyong sumakit kasabay ng pagkislap ng memorya sa isip niya. Her mother. Her father. Her college life. Her friends. Then suddenly, it stopped.

Malalim ang paghinga na napatingin siya sa sarili sa salamin. “Was it… my memories?” pabulong niyang tanong sa sarili. Mahina siyang natawa nang walang emosyon, saka tinuyo ang luha sa pisngi. Kapagkuwan ay lumabas siya ng banyo.

Natigilan siya sa paghakbang nang makita si Cali na nakahilig sa hamba ng pinto ng kuwarto niya.

“Annette—”

“Don’t.” Itinaas niya ang mga kamay sa harap niya na para bang pinoprotektahan niya ang sarili. “Just don’t.”

“Annette—”

“I’m fine,” sabi niya, saka naglakad palapit sa kama at umupo sa gilid niyon. “Anyway, nagpunta pala dito si Khatya kanina.” Tumingin siya rito at nabasa niya ang nakaguhit na gulat at iritasyon sa mukha nito. “Sabi niya hindi mo raw bahay ’to. Syempre hindi ako naniwala.” Binuntutan pa niya iyon ng mahinang tawa. “I mean, hindi mo naman siguro ako lolokohin nang ganoon, ’di ba? I’m sure sinabi lang ni Khatya ’yon para mainis ako.”

Habang nagsasalita, binabasa ni Annette ang emosyon sa mukha ni Cali at may isa siyang nakita na nagpasakit sa puso niya. Guilt.

“Ano pa’ng sinabi niya?” tanong nito na para bang may puwedeng sabihin si Khatya sa kanya na ikakasira nito.

Nagkibit-balikat siya. “Na tanga raw ako noon at hanggang ngayon daw, tanga pa rin.” Mapait siyang ngumiti. “Tanga na pala ang tawag sa taong nagtitiwala sa ibang tao na hindi sila sasaktan ang lolokohin.”

“Annette, hindi ’yan totoo—”

“So bahay mo ’to?”

Napipilan si Cali.

“I thought so.” Mapait siyang ngumiti. “Umakyat ako sa ’taas kanina.” Gumuhit ang pag-aalala sa mukha nito at gusto niyang matawa sa katangahan niya. “Wala akong nakita doon. Pumasok ako sa kuwarto mo, wala rin akong makita. Why is that? Bagong lipat ka lang ba, Mr. Sudalga? May dapat ba akong malaman?”

He looked at her then sighed. “Nothing.”

Tumango-tango si Annette, saka nahiga sa kama. “Magpapahinga na ako. Nakakapagod palang hintayin ka.”

“Annette—”

“Good night, Cali.” Ipinikit niya ang mga mata at pinilit ang sarili na makatulog.

Pero hanggang sa makalabas na si Cali sa kuwarto niya, mailap pa rin ang antok sa kanya. Kaya naman bumangon siya at lumabas ng kuwarto. Nagtungo siya sa kusina sa isiping nasa ’taas na si Cali.

But to her shock, Cali was on the kitchen, sipping coffee, his face void with any emotion.

Aalis na sana siya nang magsalita ito.

“Upo ka,” sabi nito. Mukhang nakita siya.

Nanatili siyang nakatayo. “May kailangan ka?”

He looked at her. “Galit ka?”

“Saan?”

“Na nagsinungaling ako sa ’yo na bahay ko ’to?”

Tumango si Annette. “Oo. Pero sino ba ako para magreklamo? PA mo lang naman ako, ’di ba?” Pilit siyang ngumiti. “Hayaan mo na ’yon. Iisipin ko na lang na bahay mo ’to at hindi ka nagsinungaling sa ’kin. My job is to be your maid, so ’yon ang gagawin ko—”

“You’re not my maid—”

“Okay, personal assistant mo ako at iyon ang trabahong gagawin ko mula ngayon. At wala sa job description ko ang magtanong kung bakit ka nagsinungaling sa ’kin—”

“You’re not my PA either.”

Doon sumabog ang tinitimping galit niya. “Fine!” sigaw niya. “Parausan mo ako! Masaya ka na?!”

He looked taken aback by her angry shout.

“Parausan mo ako, okay na? Tama ba?! O baka naman mali pa rin ako?! Oh, wait, mali pala ako, isa lang akong laruan sa ’yo. Isang laruan na gustong parausan—”

“You’re my wife, damn it!”

Her mouth parted open in shock. “A-ano?”

“You’re my wife,” ulit ni Cali sa mahinahong boses. “Nagtatanong ka noon kung ano kita ’di ba? Well, there’s your answer.”

Umiling si Annette. “H-hindi… h-hindi ’yan totoo.”

Cali glared at her. “Anong hindi totoo? Sa tingin mo magsisinungaling ako sa mga bagay na ’to?” Mapait itong ngumiti. “After two years, you returned without memories, ’tapos sasabihin mong hindi kita totoong asawa? You want to see our marriage certificate? Our wedding pictures? Ganoon ba talaga ang pagkadisgusto mo sa ’kin na kahit ’yon lang hindi mo matanggap na totoo?”

Umiling siya. “No…” Her tears fall as she shook her head. “H-hindi… hindi ’yan totoo. Hindi kita asawa… hindi.” Marahas siyang umiling. “Kaung ikaw ang asawa ko bakit hindi mo ako hinanap nang mawala ako? Bakit hinayaan mo ako sa ospital nang mag-isa? Alam mo ba ang takot na naramdaman ko nang magising ako at walang maalala, ’tapos walang kilala? Bakit pinabayaan mo akong mag-isa? Araw-araw, ipinagdarasal ko na sana may dumating. Pero wala! Wala! Hindi ka dumating!” Lumapit siya kay Cali ay pinagbabayo ang dibdib nito. “Wala kang ginawa! Wala! Bawiin mo ’yon! Hindi kita asawa. Hindi…” Nanghihinang bumaba ang mga kamay niya. “Hindi ikaw ’yon.”

Hinawakan nito ang magkabilang pupulsuhan niya, saka madilim ang mukhang matiim siyang tinitigan. “It’s me. Ako ang asawa mo at kasal ka sa ’kin. Nothing can change that. Not even your forgotten memories.”

Hilam ang luha na sinalubong niya ang mga mata nito. “Kung asawa kita, bakit mo ako pinabayan? Bakit hindi mo agad sinabi sa ’kin?”

His eyes became dead and cold. “I was asking the same thing. Kung asawa mo ako, bakit niloko mo ako?”

Her eyes widened. “A-ano?”

“Kung asawa mo ako, bakit hindi mo man lang ako nagawang mahalin? Bakit ka nagpanggap na masaya sa pagsasama natin? Bakit mo ako pinagpalit sa iba?”

Inagawa ni Annette ang mga braso na hawak ni Cali, saka napaatras siya. Napakaraming impormasyong pumapasok sa isip niya at para iyong sasabog. Nasapo niya ang ulo nang biglang sumakit ’yon.

Malakas siyang napamura nang maramdamang parang binibiyak ang ulo niya. Nang magdilim ang paningin niya, inaasahan na niya ang pagbagsak ang kanyang katawan sa sahig. Pero ang hindi niya inaasahan ay ang mga matitipunong bisig na sumalo sa kanya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

ANNETTE woke up, gasping for air. Nang maging malinaw ang mga mata niya sa mga bagay na nakapaligid sa kanya, na-realize niyang nasa ospital siya. Naaamoy kasi niya ang pamilyar na amoy ng gamot sa ospital.

Pero ano ang ginagawa niya roon?

Sa katanungang ’yon, bumalik sa isipan niya ang nangyari sa kusina, sa penthouse ni Cali… no, hindi niya pala ’yon penthouse.

Kasabay ng pagbalik ng alaala niya sa nangyari sa penthouse, bumalik din ang sakit na nararamdaman ng puso niya.

“You okay?”

Napaigtad si Annette sa boses na ’yon at sa pinanggalingan niyon tumuon ang mga mata niya. “Doc Blaze?”

He smiled. “You okay?” ulit nitong tanong.

Umiling siya. “Hindi ko alam.” Bumangon siya at umupo sa kama. “Okay lang ba ako, Doc? Bakit palagi akong nawawalan ng malay?”

Lumapit sa kanya si Blaze na nakaupo sa sofa at umupo sa gilid ng kama niya, saka pinakatitigan siya. “You’re not okay. Truth to be told, you should be taken care of. Sa estado ngayon ng utak mo, kailangang may nag-aalaga sa ’yo. Slowly, your mind is retrieving those memories that you have forgotten. At paminsan-minsan talaga, magkakaroon ka ng block out at magpa-pass out ka, anytime, anywhere. Kaya kailangang may mag-alaga sa ’yo. Thanks God, Cali is there.”

The mention of Cali’s name made her heart clench in pain. “Puwede na ba akong umuwi?” tanong niya kapagkuwan.

“Of course. Wala namang IV na nakalabit sa ’yo, eh,” sabi ni Blaze, saka ginulo ang buhok niya. “Just take care, okay?”

Tumango si Annette. “Okay.”

“Anyway…” Tumayo na ito at namulsa. “Lalabas na ako. Mukhang kanina ka pa gustong makausap ni Cali so I’m out.”

Tumango siya pero ang gustong niyang gawin ay umiling para matakasan si Cali. Ayaw niya itong makita. Ayaw niya itong makausap. May mga sinasabi itong hindi niya matanggap. Hindi puwede ang sinasabi nito. She could never accept it. Ayaw niya itong kamuhian dahil lang sa ito raw ang asawa niya.

Annette’s heart instantly sunk in denial when she saw Cali entered the room.

“Annette.”

Hindi siya tumingin dito, niyakap niya lang ang sarili. “Ano’ng kailangan mo?”

“We need to talk.”

Tumango siya, hindi pa rin tumitingin dito. “Okay.”

Naramdaman niyang naglakad ito palapit sa kanya at tumigil sa gilid ng kama niya.

“Ano’ng ginawa ko sa ’yo? Tell me in details,” sabi niya sa nangungusap na boses.

“I don’t like to take a trip down to memory lane.” Napakalamig ng boses ni Cali. “Kung naaalala mo kanina ang mga sinabi ko, ’yon na ’yon.”

Tumingin din siya rito sa wakas. “Just answer, please?”

His eyes instantly became distant. “Sinagot na kita.”

“Cali, naman—”

“Sinagot na nga kita, ’di ba?!” Biglang naging iritado ang boses nito. “Ayoko nang maalala ang mga ginawa mo sa ’kin no’n at baka kung ano’ng magawa ko sa ’yo.”

Irritation filled her. “Madali lang naman ang tanong ko, ’di ba?”

Cali looked at her and chuckled humorlessly. “Madali?” Umiling ito. “Walang madali when it comes to you. Lahat mahirap. Kasi hindi ko alam kung wala ka ba talagang maalala o kung nagpapanggap ka lang. You’re good at it. You know, pretending.”

Parang may kumurot sa puso niya. “Hindi ako nagpapanggap—”

“Really?” Sarkastiko itong tumawa. “How so?”

“Kasi wala nga akong maalala. Wala!” sigaw niya sa sobrang iritasyong nararamdaman. “Bakit ba hindi ka naniniwala?!”

“Because you’re a liar and a bitch.”

Hindi makapaniwalang umawang ang mga labi niya sa itinawag nito sa kanya. “Ano’ng sabi mo?”

Nagpakawala si Cali ng malalim hininga, saka tumingin sa kanya. “You’re a liar and conniving woman—”

“You called me a bitch and a liar,” mahina niyang sabi, saka mahinang natawa nang mapakla. “’Yon ba talaga ang tingin mo sa ’kin?” Hindi ito umimik kaya doon siya mapait na ngumiti. “You said I’m a liar, pero inalagaan mo ako at palagi kang nag-aalala sa ’kin. You said I’m a bitch but you made love to me so many time. Ano ang mga ’yon, kasinungalingan? Biro-biro lang?”

Cali shrugged like he didn’t do anything wrong. “I didn’t mean all those things.” Kapagkuwan ay umiling ito. “And it’s not making love… it’s just casual sex to me.”

Napakurap-kurap si Annette. Ang puso niya ay parang kinatay sa maliliit na piraso. “So… ’yong mga sinabi mo kanina sa ’kin, ’yong mga ginawa mo, biro lang ’yon? Walang katotohanan?”

Nagkibit-balikat lang si Cali. “I have to make it even.”

Her heart was bleeding. “Even what?”

“You hurt me. I’ll hurt you too,” sabi nito sa walang emosyong boses.

Mapait siyang natawa. “So naghihiganti ka sa ’kin sa nagawa ko sa ’yo na hindi ko naman maalala?” Nauwi sa mapait na ngiti ang tawa niya. “Trust me, Cali, kung ano man nangyari sa ’kin pagakatapos ng aksidente, sigurado akong sapat na ’yon sa kung ano man ang ginawa ko sa ’yo.” Napailing-iling siya, nararamdaman niyang parang pinipilipit sa sakit ang puso niya. “Nang magising ako ’tapos wala akong maalala, para akong isang pusa na nawawala at hindi alam ang gagawin. Minsan tinanong ko ang Diyos kung bakit hindi na lang niya ako pinatay, kung bakit binuhay pa niya ako kung wala man lang siyang ititira sa ’kin. I felt so lost, so scared and so hopeless. And then I met you, and then I realized I did something bad to you. Sabi ko sa sarili ko, maybe this it… this is the reason why God let me live after that accident. To ask for forgiveness and to be forgiven.”

Her tears fell down. “Kung ano man ang nagawa ko sa ’yo noon, please forgive me. But if you couldn’t, and hurting me is your way of forgiving me, then I’m forgiven because I’m really hurting right now, Cali. Masakit… masakit kasi pinaasa mo ako. Pero ayos lang. Kasalanan ko kasi umasa ako.” Pinilit niyang ngumiti kahit nasasaktan. “Am I forgiven, Cali? Is my tears enough and the pain in my heart for you to forgive for whatever it is that I’ve done to you?”

He didn’t move. He just looked at her, eyes dead and cold.

Tinuyo ni Annette ang basang pisngi, saka pilit na ngumingiti kahit nasasaktan siya. “Sapat na ba, Cali? Sapat na ba? Nakapaghiganti ka na ba? Okay ka na? Masaya ka na?”

He didn’t move. He didn’t speak.

Umalis siya sa kama, saka nakapaang tumayo sa harap ni Cali. Inangat niya ang kamay, saka hinaplos ang mukha nito. She saw emotion in his eyes. Pero mabilis din iyong nawala. “My husband,” pabulong niyang sabi habang nakatitig sa guwapong mukha ni Cali. Dumadaloy ang luha sa mga pisngi niya. “I’m standing here, in front of you, forgetting my past and everything. I felt so damn lucky for marrying a handsome and rich guy. Everyone’s dream guy. Kaya sino ako para hindi tanggaping ikaw ang asawa ko? But you know what? I don’t feel like that at the moment. Dahil hinding-hindi ko matatanggap na ang lalaking minahal ko ngayon ay ang lalaking nagparamdam sa akin ng sobrang sakit at pait.” Nagtagis ang mga bagang niya, saka malakas itong sinampal. “Wala kang kuwentang lalaki.” Ilang butil ng luha ang nalaglag mula sa mga mata niya. “Wala kang kuwentang tao. At sisiguruhin ko na kung ano man ang nararamdaman kong pagmamahal para sa ’yo, dudurugin ko ’yon hanggang sa mawala. Dahil hinding-hindi ako magmamahal ng isang kagaya mo.”

Naglakad si Annette at nilampasan ito, saka malalaki ang hakbang na naglakad patungo sa exit ng ospital. Balak sana niyang maglakad hanggang sa makakita siya ng bus station na papunta sa probinsiya nila nang may tumigil na itim na Mercedes-Benz sa harap niya.

Bumukas ang bintana n’on at sumilip doon si Blaze. “Get in,” sabi nito.

Hindi na siya nagdalawang-isip. Ang gusto lang niya ay makalayo sa lugar na ’yon kaya mabilis siyang sumakay saka nagsuot ng seat belt.

Nang paharurutin ni Blaze ang sasakyan, niyakap niya ang sarili at doon niya pinakawalan ang mga hikbi at hagulhol.

“PASENSIYA ka na, Doc, ha?” sabi ni Annette kay Blaze na walang imik na nagmamaneho. “Hindi ko lang mapigilan, eh.”

Blaze just shrugged. “It’s cool. Just cry. I’ll just be here with my earphones on, listening to the radio.”

Huminga siya nang malalim, saka tumingin sa labas ng bintana. Bumibiyahe sila ngayon patungo sa probinsiya niya, patungo sa lugar kung saan nangyari ang lahat ng pait sa buhay niya.

Mabilis niyang tinuyo ang luhang nahulog sa kanyang pisngi. Ayaw na niyang umiyak. Wala naman iyong maidudulot na maganda sa kanya. Mas namamaga lang ang mga mata niya at humahapdi. Pero kahit anong saway niya sa sarili na huwag umiyak, namamalisbis pa rin ang luha sa kanyang mga pisngi.

Pero napatigil ang pag-iyak niya at napalitan ng pagtataka nang tumigil ang kotseng sinasakyan nila sa gilid ng express way.

Tinuyo niya ang mga luha, saka bumaling kay Blaze. “Bakit ka tumigil?” tanong niya.

Sa halip sa sagutin siya, lumabas ito ng sasakyan. Umikot ito patungo sa kanya at binuksan ang passenger seat. “Come out,” sabi nito.

Naguguluhan man at nagtataka, lumabas din si Annette ng sasakyan, saka pumihit paharap kay Blaze. “Bakit?”

“Shout.” Iminuwestra nito ang kamay sa malapad at mahabang expressway. “Sumigaw ka. Isigaw mo yang sakit at galit na nararamdaman mo. It works, trust me.”

Napatitig siya sa lalaki. “Paano mo nasabi? Nakaramdam ka na ba ng ganitong sakit na nararamdaman ko ngayon?”

Blaze looked at the long and wide expressway before them. He had this far away looked in his eyes. “Lahat naman ng tao, may pinagdaanan nang masakit sa buhay nila. ’Yong iba dumaan na, ’yong iba, dadaan palang. And mine was the worst.”

“What happened to you?”

Blaze looked at her, his eyes lacked emotion. “My mom and my fiancée was raped and was murdered.”

Namimilog ang mga matang napasinghap si Annette at nasapo niya ang bibig. “Oh, my God!”

Suddenly he smiled, but it was a blank happy face. “I’ll get my revenge. Soon.”

Annette was still gaping at Blaze. “Paano ka naka-move on?”

“Shout,” he said. “Shout as long as you want. Just shout. Shout. And shout. Isigaw mo ang galit mo. Isigaw mo ang sakit na nararamdaman mo. At kapag namaos ka na, sumigaw ka uli bukas at sa susunod na mga bukas. Hanggang sa maging manhid na ang puso mo at wala ka nang maramdamang kahit ano.”

Lumambot ang ekspresyon ng mukha niya habang nakatitig kay Blaze na malayo pa rin ang tingin at may bahid na galit ang kislap ng mga mata.

Something bad happen to this man, and whatever it was, it was still there. Lingering around his heart and eating all the happiness in him. She was like that before… before she met Cali. The pain of her loss was too much to bear, lalo na nang walang pumunta sa kanya sa ospital noon, lalo na nang wala man lang nagpakita sa kanya.

And maybe like Blaze, she needed to shout. Matagal na niyang kinikimkim ang pait ng nangyari sa kanya. Siguro panahon na para subukan niyang makawala sa galit na ’yon.

Kaya tulad ng suhestiyon ni Blaze, huminga siya nang malalim, saka humarap sa expressway at malakas na sumigaw. “Ahhhhhhhhh!” All the pain in her heart. “Ahhhhhhhhh!” All the anger inside her. Isinigaw niya ang mga ’yon habang tumutulo ang mga luha niya. “Ahhhhhhh!”

Sumigaw siya nang sumigaw hanggang sa hindi na kaya ng lalamunan niya, pagkatapos ay sa balikat ni Blaze siya umiyak.

CALI FELT no happiness as he stared at the ceiling of Khairro’s penthouse. Walang buhay ang bawat galaw ng katawan niya. Kahit ang iniinom niyang alak ay hindi sapat para mabuhayan siya. He was just staring at nothing, thinking of the same woman over and over again.

He did it. He had hurt her. Nakita niya ang sakit sa mga mata ni Annette bago siya nito iniwan sa ospital, pero bakit ganoon? Bakit parang wala siyang maramdaman?

He felt like a dead man breathing. No emotion. No nothing. Just an empty shell, staring at the ceiling.

He should be happy… he should be contented. He succeeded, damn it! Nanalo siya sa larong sinimulan niya!

“Pero bakit wala akong maramdaman?!” galit niyang sigaw, saka tinapon ang bote ng alak na hawak. “Fuck! Fuck! Fuck you! Fuck you! Fuck you! Fuck you!”

Napatigil ang pagmumura niya nang bumukas ang pinto ng penthouse at pumasok ang mga kaibigan niya. Sina Thorn, Andrius, Lysander, Shun at Khairro.

“What the fuck is happening to this fella?” tanong ni Khairro na naguguluhan at nakaturo ang kamay sa kanya. “Bakit lasing ’to?”

Lumuhod ang isang tuhod ni Thorn para magpantay ang mukha nilang dalawa. “What happened, cous?” tanong nito. “Bakit ka naglalasing?”

Mapait na ngumiti si Cali, saka pinulot ang isang bote ng alak na nasa tabi niya. “She’s gone.”

Napalatak si Lysander. Si Andrius naman ay napasipa sa paa ng sofa. Si Thorn at si Shun ay napamura. Si Khairro naman ay mas kumunot ang noo.

“Who’s she?” tanong ni Khairro.

“Annette,” sagot ni Lysander.

“Fuck,” Khairro cursed. “Nagbalik na siya?”

Idinipa ni Andrius ang mga braso. “Ano sa tingin mo ang dahilan kung bakit hiniram sa ’yo ni Cali ang penthouse mo?”

Napamura uli si Khairro, saka lumapit sa kanya at umuklo. “Ano na naman ang ginawa ng babaeng ’yon sa ’yo?”

“I was the one who did it this time. I hurt her,” pabulong niyang sabi na parang hindi narinig ang tanong ni Khairro. “Naghiganti ako tulad ng plano. And I succeeded.” Mapakla siyang tumawa, saka tumingin sa mga kaibigan niyang nakamasid lang sa kanya. “Pero bakit hindi ako masaya? Bakit wala akong maramdamang kasiyahan? Bakit noong nakita kong umiyak siya at nasasaktan, nasaktan din ako? Bakit noong umiyak siya, parang may sumakal sa puso ko? Bakit?”

Shun shook his head and sighed. “You played fire with fire, Cali. And you get burned. At ito na ngayon ang consequences ng nilaro mo.” Nagpakawala ito ng buntong-hininga. “I’ll go find her. Tawagan kita kapag nahanap ko siya.” Pagkasabi n’on ay umalis ito.

Si Andrius naman ay may inilapag ng limang bote ng beer sa harap niya. “Come on, morons,” sabi nito. “Let’s get drunk with this lunatic here.”

Nagkanya-kanyang pulot ng beer ang mga kaibigan niya, saka pasalamapak na umupo sa sahig at nakiinom kasama siya.

“You look like a shit, man,” komento ni Khairro sa hitsura niya pagkatapos nitong uminom ng beer. “And you actually got even with your wife?”

“Yeah. He did,” sabi ni Thorn at napailing-iling.

Andrius sighed. “You’re a lunatic, Sudalga.” He tsked. “You actually hurt her. Akala ko biro mo lang, eh.”

Mapaklang tumawa si Cali, saka uminom. Hindi na siya nagkomento pa sa mga sinabi ng mga kaibigan. This was his fault. And the blame of Annette leaving was on him this time.

Fuck!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

“ARE YOU sure na okay ka lang mag-isa?” tanong sa kanya ni Blaze nang maihatid siya nito sa bahay niya sa probinsiya. “May kasama ka ba diyan na mag-aalaga sa ’yo?”

“Ayos lang ako, Doc,” sabi niya na may tipid na ngiti sa mga labi. “Saka mayamaya lang, darating na ang kapitbahay slash kaibigan ko, kaya huwag kang mag-alala.”

“Are you sure?” Mukha hindi talaga ito nagtitiwala na okay lang siya.

Tumango siya. “Oo nga.”

Blaze sighed and messed her hair. “O, siya. Hihintayin ko na dumating ang kaibigan mo bago ako umalis.”

“No need.” Umiling si Annette. “Saka nakakahiya ang loob ng bahay ko—”

“That’s okay.” Ginulo uli nito ang buhok niya. “Sa labas lang ako. Promise, you won’t know that I’m around so I won’t creep you out.” Nginitian siya nito. “Sige, pasok ka na.”

Ayaw man ni Annette sa gusto nitong gawin ay wala siyang magawa kundi hayaan ito. At mula sa bintana ng barong-barong niyang bahay, umusad ang sasakyan nito patungo sa kadilimang bahagi at pinatay nito ang ilaw ang kotse.

She blinked. Walang ingay siyang marinig kundi ang mga insekto sa gabi. Huminga siya nang malalim at isinara ang bintana, saka pinagpagan ang papag na higaan bago nahiga.

Pabiling-biling siya ng higa, hindi makatulog. Tahimik lang siya sa kadiliman ng bahay niya. At kahit ilang oras na ang nakalipas, hindi pa rin siya dindalaw ng antok. Kaya naman namalayan niya ang pagdating ng kanyang kaibigan at ang tunog ng paaalis na sasakyan.

Mapait siyang napangiti. Blaze seemed worried at kakikilala lang niya rito. Pero si Cali na nagparamdam sa kanya ng kasiyahan, pagmamahal at pag-aaruga ay sinaktan siya.

Bakit ba baliktad na ang mundo ngayon? Kung sino pa ang minahal at pinagkatiwalaan mo, siya pa ang magdudulot sa ’yo ng walang pagsidlang sakit at pait.

At dahil sa alaala kay Cali, tumulo na naman ang luha niya. Mabilis naman niya iyong pinahid gamit ang kumot, saka humugot ng isang malalim na hininga. Dapat sa mga ganoong tao, hindi na binibigyan ng puwang sa isip niya. Dapat ang mga tulad ni Cali, hindi binibigyan ng oras para isipin.

Ipinikit ni Annette ang mga mata para makatulog na. At ang mailap na antok ay lumukob din sa kanya.

And when she finally fell asleep, she started dreaming. Her college life. Her career. When she first met Cali until he proposed to her. Then she started dreaming about their wedding… their honeymoon… their life as a married couple. And then she dreamed of Khatya.

At parang isang ilaw na bigla na lang pinatay, tumigil ang pagdaloy ng memorya sa isip niya. Tumigil iyon nang makita niya ang mukha ni Khatya sa panaginip niya.

Pabalikwas na bumangon si Annette sa kama. Ang mga luha ay namamalisbis sa pisngi niya. Her dreams! It felt so real. Ramdam niya ang bawat emosyong naramdaman niya sa kanyang panaginip. Love. Happiness. And contentment.

Alam niya na hindi lang ’yon basta panaginip. Parte iyon ng memorya niya. Parte iyon ng nakaraang nakalimutan niya!

She could remember! Her first date with Cali. He took her on a yacht and that very night, she gave herself to him. He was her dream guy. Handsome. Charming. Rich. Caring. And loving. A perfect package. A perfect husband material.

Naaalala rin niya ang pag-propose nito sa kanya dalawang buwan mula nang magkakilala sila. It was a whirlwind romance and they fell in love with each other. Everything was perfect. Pareho silang masaya hanggang sa dumating si Khatya sa buhay nila.

And her memory ended there.

Mariing ipinikit ni Annette ang mga mata at pinilit ang sarili na makaalala pero sumigid ang kirot sa ulo niya dahilan para impit siyang mapasigaw.

“Aray!” Sinapo niya ang ulo, saka hinilot iyon. Maybe she didn’t have to force her mind to remember. Kusang babalik na lang ’yon. Dapat lang siyang maghintay.

Pero gusto na niyang malaman kung ano ang nangayari pagkatapos nilang makilala si Khatya. At iyong sinasabi ni Cali sa kanya na niloko niya ito, saang parte iyon ng alaala niya? Pagkatapos ba nila iyong makilala si Khatya?

Humugot siya ng malalim na hininga, saka napatingin sa liwanag na sumisilip sa kawayan niyang bahay. Umalis siya sa higaan, saka binuksan ang bintana. Naningkit ang mga mata niya nang bumulaga sa kanya ang maliwanag na kapaligiran.

“Shit,” mahina siyang napamura, saka kinusot ang mga matang mahapdi. “Umaga na pala.” Naghikab siya at hinayaan nang nakabukas ang bintana.

Nagtungo si Annete sa pinto ng bahay, saka binuksan iyon. Naglalakad siya patungo sa bahay ni Edelyn, ang kaibigan niya, para manghingi ng mainit na tubig nang makita niya ang kotseng nakaparada hindi kalayuan.

That car… she knew that car.

At tama nga ang hinala niya. Lumabas doon si Cali at nangungusap ang mga matang nakatingin sa kanya habang naglalakad.

The pain in her heart intensified. Mas dumoble ang sakit n’on ngayong may naalala na siya sa pagmamahalan nila.

Paulit-ulit na umuukilkil sa isip niya ang mga sinabi nito, ang pagtawag nito sa kanya ng sinungaling. It made her heart contract in pain and that pain would not be easily forgotten or forgiven.

“May kailangan ka?” malamig ang boses na tanong niya nang makalapit ang lalaki sa kanya. “Hindi pa ba sapat sa ’yo ang sakit na ipinaramdam mo sa ’kin kagabi? May second round pa ba, ha, Cali?”

“Annette…” Sinubukan nitong hawakan siya pero umiwas siya.

“Don’t touch me,” sabi niya na matalim ang mga mata. “Don’t you dare touch me!” singal niya, saka bumalik sa bahay.

“Annette, let me explain—”

“Explain what, Cali?!” Bigla siyang tumigil, saka hinarap ito dahilan para bigla rin itong mapatigil ilang dangkal ang layo sa kanya. “Anong klase pang paliwanag ang sasabihin mo sa ’kin? Ano pa? Kulang pa ba? Hindi pa ba sapat ang sakit na ipinaramdaman mo sa ’kin kagabi?” Hindi niya napigilan ang luhang kumawala sa mga mata niya na agad niyang tinuyo. “Please, Cali, leave me alone. You already ripped my heart apart last night. Please don’t tear it apart for the second time. Kasi ’yong puso ko, hindi na niya kaya ang sakit na nararamdaman ko.” She sobbed. “I left you last night because I thought that’s what you want. ’Yon ang magpapasaya sa ’yo. Pero mali yata ako. Mas masaya ka kapag nakikita mo akong umiiyak at nasasaktan. Tama ako, ’di ba? Kasi ’yan lang naman talaga ang rason kung bakit ka nakipaglapit sa ’kin.”

“Annette…”

“Don’t Annette me, Cali.” Walang buhay ang mga mata niya. “I hate you. I hate you so much.”

Nagmamakaawa ang mga mata nito habang nakatitig sa kanya. “Forgive me, Annette. I’m sorry. That was insensitive of me. I’m sorry.” Hinawakan nito ang kamay niya. “Nang iwan mo ako kagabi, saka ko lang na-realize na hindi ko pala kayang mawala ka uli sa ’kin. Hindi ko pala kayang mabuhay uli nang wala ka. Hindi ko kaya, Annette. I’m so sorry. Please… I’m sorry. Please come back to me… please… I beg of you.”

Inagaw niya ang kamay niyang hawak nito at malamig itong tiningnan sa mga mata. “Hindi sapat ang sorry mo para mawala ang sakit na ipinaramdam mo sa ’kin. Hindi ’yon sapat para mapatawad kita sa mga nagawa mo sa ’kin. Hindi ’yon sapat, Cali. You’re sorry is not enough to heal my bleeding heart.”

He looked hurt, in pain and confused. “Ganoon ba talaga ang galit mo sa ’kin para hindi mo ako mapatawad? Ganoon ba kalaki ang kasalanan ko sa ’yo?”

Mapait siyang ngumiti. “You, lying to me and fooling me was just the tip of the iceberg. The pain that you made me feel runs too deep, Cali.” Tumalim ang mga mata niya. “Galit ka kasi iniwan kita, galit ka kasi sinaktan kita, Well, let me tell you kung bakit ako galit sa ’yo ngayon at kung bakit hinding-hindi kita mapapatawad.” Kumuyom ang kamay niya at nagtagis ang kanyang mga bagang. “Nang maaksidente ako, I was in coma for months. At sa mga buwan na ’yon na wala akong malay, may nabubuhay na bata sa sinapupunan ko. Nakadepende ang buhay niya sa buhay ko. Kapag namatay ako, mamamatay rin ang baby na nasa sinapupunan ko. Good thing I woke up. Sabi ng mga doktor parang lumalaban lang daw ang katawan kong mabuhay para sa anak ko. Kahit wala akong maalala, ayos lang, kasi alam ko, paglabas ni baby, may makakasama na ako. Hindi na ako mag-iisa. That baby was part of my past that I can’t remember and having him was a blessing. Pero minsan hinihiling ko na sana hindi na lang ako nagising. Kulang sa bitamina ang bata, premature nang ipanganak ko siya.

Malakas siyang napahikbi. “Alam mo ba ’yong pakiramdam na makita ang anak mong walang malay… walang buhay? Alam mo ba ’yong pakiramdam na nakatulala ka lang sa anak mo, umiiyak, hinihiling na sana ako na lang ang namatay, na sana ako na lang nawala kasi wala naman akong maalala, eh. All I have is that baby inside my stomach and he’s there… lying cold… dead. Gone. And I’m all alone again. Alone in this world that I can’t even remember. Alone in a place where I felt that I don’t belong. Alone in a house with a stranger caring for me.” 

Napahagulhol siya pero pinipilit siyang maging malinaw ang mga salitang lumalabas sa bibig niya. “Hinintay kita. Alam mo ba ’yon? Sabi ko sa sarili ko, may baby ako, siguradong may tatay ’to, siguradong mahal niya ako kasi nakabuo kami ng isang baby. Sigurado hahanapin niya ako. Hinintay kitang hanapin ako. Sabi ng mga pulis, ipinaalam na nila sa bawat police station ang aksidenteng nangyari at kung may maghahanap ng nawawalang asawa, ihahatid nila ako agad sa asawa ko. Hinintay kitang dumating pero hanggang sa namatay ang baby natin, na-discharge ako sa ospital, at tumira sa bahay na ’to, hindi ka dumating. All I had left was the ring on my finger with the words ‘I love you’ engraved on it.” Mapait siyang ngumiti habang lumuluha. 

“Masakit, Cali, masakit ang maghintay, lalo na’t walang dumating. Mahirap ang maghintay ng isang taong hindi darating. Masakit umasa na may baka ’yong asawa mo hinahanap ka. It turns out wala naman talaga siyang pakialam sa ’yo. I felt so lost, so alone, so hopeless, and you know the worst part? I don’t even know who I am. Kaya galit ako sa ’yo. Kasi sino ka para maghiganti sa akin dahil sa isang bagay na ginawa ko na hindi ko naman maalala?” Pinakawalan niya ang galit ay binigyan ito ng mag-asawang sampal. “You think you had it worst? Well, honey, think again. Because I had it worst. At wala kang karapatan na saktan ako nang ganoon. Wala. Wala kang karapatan.”

Cali was crying when she finished talking. Pero hindi siya natinag sa mga luha nito. Wala iyong halaga sa kanya. “I didn’t know, Annette,” pabulong nitong sabi. “Hindi ko alam na buntis ka at magkakanak na tayo.” He was crying, his eyes were begging her. “I’m so sorry. Please… patawarin mo ako.”

Umatras siya papasok sa bahay niya. “I already told you… your sorry meant nothing to me.”

Bumagsak ang mga tuhod nito sa lupa, lumuhod sa harap niya habang nagmamakaawang nakatingin sa kanya. “Annette, please, forgive me, please… please… please… please…”

Umiling siya at walang buhay na tiningnan ito sa mga mata. “Kahit lumuhod ka, magmakaawa o kaya naman lumuha ng dugo, hinding-hindi kita mapapatawad, Cali. Hinding-hindi.” Malakas niyang isinara ang pinto at napadausdos ng upo sa sahig.

Mula sa labas, naririnig niya ang mahinang hagulhol ni Cali. Sinapo niya ang kanyang puso na gustong pumunta kay Cali at yakapin ito.

Pero hindi! Kailangan niyang patigasin ang puso niya.

Kailangan na niyang kalimutan na minsan sa buhay niya, may lalaking nagngangalang Cali Sudalga na minahal niya nang todo. Kailangan na niyang burahin si Cali sa isip… at puso niya.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

HALATA ang gulat sa mukha ni Shun nang pagbuksan si Cali. Cali knew that he looked worst but he didn’t give a shit about that. “Shun… help me.”

Shun stared at his swollen eyes then sighed. “What happened?”

“I went to see Annette this morning.” Parang kinakatay ang puso niya sa sakit nang maalala ang nangyari kaninang umaga. “Sabi niya nagkaanak daw kami, namatay daw. Premature baby… ’tapos hinintay daw niya ako, ’tapos galit siya sa ’kin kasi hindi ko siya hinanap, kasi hindi ako dumating, kasi naghiganti ako samantalang nagdusa rin naman siya. I felt like a prick. I want to beat myself up. I want to kill myself for hurting my wife. Fuck, Shun.” Hindi na niya naitago at napigilan ang panunubig ng mga mata niya. “I don’t know what to do anymore. I felt so hopeless. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko, ano ang paniniwalaan ko. I don’t know. I’m so lost.”

Napabuntong-hininga ang kaibigan, saka niluwagan ang pagkakabukas ng pinto. “Get in,” sabi nito. “Dumeretso ka doon sa pool. Doon ka muna. Nasa sala ang mag-ina ko, eh. Ayokong makita ka nilang ganyan. That would give my son a nightmare.”

Tumango si Cali at walang buhay na sinunod ang mga sinabi ni Shun. Nagtungo siya sa pool at umupo sa wooden chair na naroon.

Minuto ang lumipas bago sumunod sa kanya si Shun at umupo sa kaharap niyang upuan. May dala itong laptop at cell phone. “I called the gang,” sabi nito. “You need them while I work.”

Tumango siya. “Magkano ang bayad?”

Napailing-iling si Shun, saka napabuntong-hininga habang nakatingin sa kanya. “Man, I do have a heart you know,” sabi nito. “What are friends are for if I let you pay today? You look messed up, buddy.”

Isinandal niya ang likod sa upuan at napatitig sa kawalan. “I saw pain in her eyes, Shun. So much pain.” Mapakla siyang natawa. “Kaya pala hindi niya matanggap noong sabihin ko sa kanyang ako ang asawa niya, kasi masakit pala ang pinagdaanan niya ng dahil sa ’kin.” He looked at Shun, his eyes watering with unshed tears. “Masama ba ako? Masama ba akong asawa, Shun? Don’t I deserve to be happy like you and the others?”

Nag-angat ng tingin sa kanya si Shun mula sa pagkakatingin nito sa screen ng laptop. “Cali, we didn’t become this happy without experiencing pain. ’Yong sakit na nararamdaman mo, naramdaman na namin ’yan. Just hold on, buddy, we’ll fix this, okay? Bago mo kausapin uli si Annette para humingi ng tawad, dapat may sabihin ka sa kanya o may maipakita kang pruweba para patawarin ka niya. And that’s what I’m doing. I have to dig dipper about that accident.”

“Thanks, Shun.”

Shun nodded. “Anytime, buddy, anytime.” Ibinalik nito ang atensiyon sa laptop.

Siya naman ay tahimik lang na nakatitig sa kawalan habang paulit-ulit na nagre-replay sa isip niya ang mga sinabi ni Annette.

Napaigtad siya sa kinauupuan nang may kamay na tumapik sa balikat niya.

“Hey, cous.” Boses iyon ni Thorn.

Cali looked back through his shoulder. “Hey.”

“Come,” sabi nito.

Kumunot ang noo niya. “Ha?”

“Doon tayo sa bahay mo. Nandoon na si Lysander at ’yong iba. Inuman tayo.”

Lihim siyang nagpasalamat sa mga kaibigan niyang kailanman ay hindi siya iniwan sa ere. “Okay.”

“Come on,” sabi nito, saka tumingin kay Shun. “Punta ka na lang sa bahay ni Cali kapag may balita ka na.”

Tumango lang ito pero hindi inialis ang mga mata sa screen ng laptop.

Siya naman ay sumunod kay Thorn palabas ng bahay ni Shun. He needed to drink. He needed to get drunk. Hindi niya kaya ang sakit na nararamdaman. Mababaliw siya sa sobrang sakit.

NAKATITIG lang si Annette sa kawalan habang nakaupo sa kusina. Si Edelyn ang abala sa pag-aasikaso sa kanya tulad ng pagsasaing at paghahain ng pagkain.

Wala siyang ganang gumalaw at wala siyang pakialam sa kapaligiran kanina kaya nang makita siya ni Edelyn na parang wala sa sarili, ito na ang nagpresintang alagaan siya.

It had been two days since she and Cali talked. Pero hanggang sa mga sandaling ’yon, sariwa pa rin sa isip niya ang sakit at pait na naramdaman niya nang mag-usap sila.

“Naku naman, Annette,” wika ni Edelyn habang naghahain sa mesa. “Grabe naman ang nangyari sa ’yo sa lungsod. Imagine, yong asawa mo pala talaga ang pinagtrabahuhan mo? Wow. Mukhang pinaglalaruan kayo ng tadhana.”

Ikinuwento niya lahat sa kaibigan ang nangyari sa kanya sa lungsod nang maabutan siya nitong nakasalampak sa sahig at umiiyak noong isang araw. She had to let it all out and crying helped her a lot. Pati ang mga memorya niyang nagbalik ay ikinuwento niya sa kaibigan na mataman namang nakinig sa kanya.

Her emotionless eyes looked at Edelyn. “Sinabi ko rin sa kanya ’yong tungkol sa baby namin.”

Napabuntong-hininga ito, saka sinalubong ang tingin niya. “Ano nama’ng sabi niya?”

“He cried.” Mapait siyang ngumiti. “Maybe he’s pretending again. Tulad ng pagpapanggap niya na may nararamdaman siya para sa ’kin habang kasama ko siya.”

Nagpakawala ng buntong-hininga si Edelyn. Umupo ito sa gilid katabi ng silya at hinawakan ang mga kamay niya, saka pinisil. “Annette, saksi ako sa mga pinagdaanan mo,” panimula nito. “Saksi ako sa bawat pait at sakit na nadama mo at naranasan. At alam kong labas ako sa kung ano man ang problema n’yong mag-asawa, pero hindi ba puwedeng pag-usapan n’yo itong mabuti? Tanungin mo siya kung bakit hindi ka niya hinanap. Usisain mo siya sa mga bagay na alam kong gumugulo sa isip mo. Kasi ’yong sinabi mong umiyak siya, hindi ’yon gagawin ng lalaking nagpapanggap lang. Siguro may rason siya na dapat mong malaman. Kasi, Annette, kung talagang asawa mo siya at naalala mo na nagmahalan kayo, sigurado, may eksplenasyon sa likod ng hindi niya paghahanap sa ’yo.”

Gusto niyang sampalin ang sarili nang maramdamang umasa ang puso niya na sana mayroon nga, na sana mahal talaga siya ni Cali at hindi ito nagpapanggap.

Nagbaba siya ng tingin sa mga kamay niyang hawak ni Edelyn. “Saka na siguro. Kapag kalmado na ako.” Nag-angat siya ng tingin sa kaibigan. “Ngayon kasi kung makikita ko siya uli, baka umiyak na naman ako at mas manaig ang galit at sakit na nararamdaman ko. Sariwa pa ang hiwa na iniwan niya sa puso ko.”

Tipid na nginitian siya ng kaibigan. “Alam mo, masaya ako na nakakaalala ka na. Kahit hindi pa kumpleto, at least, may naaalala ka na.”

Tumango si Annette at may munting ngiting sumilay sa mga labi niya. “Oo nga. Naalala ko na ang mga magulang ko na namatay noong high school ako dahil sa isang aksidente. Naalala kong nakapagtapos ako ng college sa kursong Accountancy at nagtrabaho ako sa isang kilalang firm. Doon ko nakilala si Cali. He was one of our clients at ako ang naatasang asikasuhin siya.” A soft smile made its way to her lips. “My bosses said that Cali is a big-time businessman, a billionaire even kaya dapat daw asikasuhing mabuti. Akala ko noon snob siya o kaya naman antipatiko. Ganoon naman kasi ang mayayaman, ’di ba? Pero nagkamali ako. He was the most charming and sweetest man I have ever met. Una palang naming pagkikita, naramdaman kong nahulog agad ang puso ko sa kanya. Noong unang date namin, ako na yata ang pinakamasayang babae sa buong mundo. Hindi ko pinagsisihan na ibinigay ko ang pagkababae ko sa kanya nang ganoon kadali. I trust him, you know. I trust him to never hurt me, yet he did.” Tumulo na naman ang luha niya. “Nang ikasal kami, ang saya namin pareho. He’s perfect for me. Amazing, charming, caring and a loving husband. Kaya nga hindi ko maintindihan kung bakit nang mawala ako, hindi niya ako hinanap? Was his love for me real?”

Napakurap-kurap siya nang mahinang tampalin ni Edelyn ang mukha niya. “Alam mo ikaw, gusto kitang kutusan.” Inirapan siya nito at binitawan ang kamay niya, saka bumalik sa paghahain. “’Yon naman pala, eh. Mahal ka naman pala niya noon. Lalong dapat kang magtanong sa kanya kung bakit hindi ka niya hinanap.”

Humugot si Annette ng malalim na hininga, saka maingat iyong pinakawalan. “Saka na. Kapag okay na ako. Kapag kaya ko na siyang harapin na hindi ako maiiyak.”

Umikot ang mga mata ni Edelyn. “Asa ka pa. Talagang maiiyak ka palagi. I-deny mo man sa sarili mo, alam kong mahal mo ang asawa mo. Nagkakaganyan ka lang ngayon kasi nasasaktan ka. Subukan mo kayang pagpaliwanagin ang asawa mo at nang maliwanagan ka na rin at maging masaya na.”

Umingos siya. “Paano mo naman nasabing kapag nagpaliwanag siya ay magiging masaya na ako?”

Nagkibit-balikat si Edelyn. “Hula ko lang. Saka past is past. Move on, move in din kasi kapag may time. Huwag mong ilibing ang sarili mo sa nakaraan, kasi baka maging miserable ka sa kasalukuyan at hinaharap. Sige ka, tatanda ka niyang mag-isa,” pananakot nito sa kanya. “Kausapin mo na kasi. Ngayong nakakaalala ka na, tiyak alam mo na kung nasaan ang bahay ng asawa mo.”

Sa sinabing ’yon ni Edelyn, bigla siyang napatayo. “Oo na. Kakausapin ko siya at kapag wala siyang maibigay na dahilan sa ’kin kung bakit hindi niya ako hinanap, kakalimutan ko na siya. At hihingi ako ng annulment sa kanya.”

Edelyn rolled her eyes. “May pamasahe ka ba patungo sa lungsod?”

Bumagsak ang mga balikat ni Annette. “Wala.”

“Hay naku.” May kinuha ito sa bulsa, saka iniabot sa kanya. “Hayan, pamasahe mo.”

Nagpapasalamat na niyakap niya si Edelyn. “Hindi ko alam ang gagawin ko kung wala ka.”

Hinagod nito ang likod niya. “That’s what friends are for ’ika nga.”

Napangiti siya, saka mas humigpit ang yakap niya rito. “Salamat.” Kapagkuwan ay pinakawalan niya ito. “Susundin ko ang payo mo. Kakausapin ko siya ngayon din. Para matapos na ’to. Para isang bagsakan lang ang sakit.”

Sinuklian nito ang ngiti niya. “Umuwi ka agad dito kapag negative ang kinalabasan ng pag-uusap n’yo. Kapag positive naman, naku, maghanda ka na, ililibre mo ako.”

Napakasuwerte talaga niya at kaibigan niya si Edelyn. “Eat all you can pa, gusto mo?”

Napapalakpak ito. “Yehey. Sana positive.” Tumalon pa ito na parang excited. “Sige na, umalis ka na. Baka gabihin ka sa daan. Ako na bahala rito.”

“’Yong mga pagkain—”

“Ako na ang bahala. Gora ka na.”

Nangingiting tumango si Annette, saka nagmamadaling nagbihis. Mayamaya lang nasa labas na siya at nag-aabang ng bus patungong lungsod.

MAGTATAKIP-SILIM na nang makarating si Annette sa Bachelor’s Village kung saan naroon ang bahay ni Cali. Nag-aalangan siyang lumapit sa guard nang makalabas siya ng taxi.

“H-hi,” nag-aalangan niyang sabi. Kilala niya noon ang mga guard dito pero mukhang pinalitan na.

“Good evening, Ma’am,” magiliw na bati sa kanya ng guard. “May bibisitahin ho kayo sa loob? Sino ho para matawagan ko.”

“Ahm.” Tumikhim siya. “I’m… ahm, Annette Roan, I mean, Annette Sudalga.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “A-asawa ko si C-Cali Sudalga.”

Tumango ang guard at pumasok sa loob ng guard house. Nakita niyang humarap ito sa computer na naroon sa loob at pinindot-pindot ang keyboard. Kapagkuwan ay lumabas at lumapit sa kanya.

“Pasok ho kayo, Ma’am,” sabi nito na ikinagulat niya.

“P-puwede? Kahit wala si Cali?” Alam niyang mahigpit ang security sa village na ’to.

Tumango ang guard. “Yes, Ma’am. Ikaw ho ang asawa ni Mr. Sudalga. Nakalagay sa computer namin ang marriage contract niyo, ID mo po at ang consent letter na pinirmahan ni Mr. Sudalga na puwede kayong pumasok anytime sa bahay niya. Hindi na kailangan pa ng abiso niya.”

Napatango-tango si Annette. Kahit anong kaila niya na hindi siya apektado sa mga nalaman, alam niyang apektado siya. Nararamdaman niya ang munting saya na dulot n’on sa puso niya.

And to think for two years, Cali didn’t cancel or void the consent letter.

Does that mean he’s waiting?

Himinga siya nang malalim, saka pumasok sa loob ng ngayong ay nakabukas nang gate. Pagkatapos ay ginamit niya ang golf cart na para sa mga bisitang walang dalang sasakyan, saka minaneho iyon patungo sa bahay ni Cali.

Annette could clearly remember where Cali house was. Madali siyang nakarating do’n at napatitig sa gate na hanggang baywang lang niya ang taas. She was the one who picked the design of the gate. Hanggang ngayon pala, hindi nito binago ang gate na siya ang nagdisenyo.

Hindi niya alam ang dapat maramdaman sa mga sandaling iyon. Masaya siya na malungkot na hindi niya maintindihan.

Marahas niyang ipinilig ang ulo, saka itinulak pabukas ang gate at naglakad papasok sa mansiyong bahay ni Cali.

It still looked the same. The paint color. The design. The flowers. The orchids. Everything! Walang nagbago. Pareho lahat. Parang hindi siya nawala ng dalawang taon!

Lumapit si Annette sa pinto at nagbaka-sakaling bukas. Itinulak niya iyon. Napaawang ang mga labi niya sa gulat nang bumukas nga ang pinto.

Cali still had a bad habit of not locking the front door. Napailing-iling siya sa naisip, saka pumasok sa loob ng bahay.

She felt familiarity coating her being as she looked at every corner of the house. Walang nagbago. Lahat nandoon pa rin, walang nawala. Mula sa wall painting, sahig, sofa at furniture.

Habang pinagmamasdan ang bawat bagay sa loob ng bahay, may nagsalita na nagpaigtad sa kanya.

“You’re here.”

Mabilis siyang pumihit paharap sa pinanggalingan ng boses. “Thorn,” sabi niya.

Nasa pinakahuling baitang ito ng hagdan at may dalang mga bote ng alak. Thorn looked at her in the eyes. “You say my name as if you know me.” Kumunot ang noo nito, ang mga mata nagtatanong. “Naalala mo na ako?”

Tumango siya. “Oo. Ikaw ang best man sa kasal namin ni Cali.”

Hindi alam ni Annette kung matatawa siya sa gulat na reaksiyon sa mukha ni Thorn.

“You remember!” he exclaimed. “Wow…”

She gave Thorn a tight smile. “Si Cali? Gusto ko sana siyang makausap.”

Tumango ito, saka itinuro ang second floor. “Nasa loob ng kuwarto niya. Lasing.”

“Ganoon ba?”

“Yep.” Tuluyan na itong bumaba. “Anyway, paalis na rin ako. Nagliligpit lang ng bote.”

“Puwede ba akong umakyat?”

“Sure. Bahay n’yo ’to ni Cali, ’di ba?”

Naiilang siyang ngumiti. “Naalala ko kasi, ’di ba galit ka sa ’kin?”

“Oh, that?” Napakamot ito sa batok. “Hayaan mo na ’yon. Umakyat ka na.”

“Okay,” sabi niya, saka nagmamadaling umakyat sa second floor.

And just like the first floor, the second floor still looked pretty much the same. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

NANG MAKAPASOK si Annette sa master’s bedroom nila ni Cali noon, agad niyang nakita ang asawa niyang nakadapang nakahiga sa kama at mahimbing na natutulog.

Amoy na amoy niya ang alak sa loob ng kuwarto. Looks like Cali had been drinking. She knew Cali and he couldn’t hold his drinks. Hindi mataas ang liquor tolerance nito.

Napabuntong-hininga siya, saka naupo sa gilid ng kama at pinakatitigan ang guwapong mukha ng asawa. Agad niyang naramdaman ang pait, kirot at galit sa puso niya. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin nang mahulog ang isang butil ng luha sa kanyang pisngi.

Nananariwa na naman ang sakit sa puso niya. Seeing Cali’s face again made her heart ache in pain. Tumayo siya, saka huminga nang malalim para pakalmahin ang sarili.

And then her eyes settled on a large picture frame on the wall. Naramdaman niyang lumambot ang puso niya nang makita ang wedding picture nila ni Cali. They looked so happy, so contented. Sino ang mag-aakala na mauuwi sa ganito ang lahat.

Nagpakawala si Annette ng isang malalim na hininga, saka iniiwas ang tingin sa wedding picture nila ni Cali. Umikot ang tingin niya sa kabuuan ng kuwarto. Nothing have changed. Her vanity mirror was still there… her closet… her table… everything was still in there.

Napatitig siya kay Cali. Kung galit ito sa kanya, bakit hindi nito itinapon ang mga gamit niya? Bakit hinayaan nito ang mga gamit niya roon?

Naguguluhan na siya. Hindi na niya alam ang dapat isipin at maramdaman.

“Annette…” A raspy voice filled the very silent room. “Ikaw ba ’yan?”

Binura niya lahat ng emosyon sa mukha, saka humarap kay Cali. “Gusto kitang makausap.”

Bigla itong bumalikwas at napamura, saka sinapo ang ulo. “Fuck!” he hissed and looked at her. “Annette, I’m sorry about this.”

“Hihintayin kita sa garden.” Pagkasabi n’on ay lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa garden na nasa rooftop ng bahay.

Napapikit si Annette habang ninanamnam ang pagtama ng hangin sa mukha niya. Kapagkuwan ay iminulat niya ang mga mata at naglakad patungo sa gilid ng rooftop. Ipinatong niya ang mga siko sa railing, saka tumingin sa kapaligiran.

Big mansions. Beautiful houses. Wala yatang bahay sa loob ng village na ’to na hindi mataas at hindi malaki. Lahat may kanya-kanyang ganda. Naalala niya tuloy ang unang reaksiyon niya nang dalhin siya roon ni Cali. It was one of the happiest days of her life.

Ipinikit niya ang mga mata nang maramdamang may tumabi sa kanya ng tayo. Humugot siya ng malalim na hininga at maingat din iyong pinakawalan. She needed to calm down. Kailangan muna niyang kalimutan ang galit niya sa asawa.

“Annette.”

Bumaling siya rito. Kapagkuwan ay ibinalik din ang atensiyon sa mga naggagandahang bahay sa harap niya. “May tanong sana ako.”

“Ask away.”

“Why?” Pumihit siya paharap kay Cali at tiningnan ito sa mga mata. “Bakit hindi mo ako hinanap nang mawala ako? I can remember, Cali, we were happy, we love each other and everyday was like a dream come true.” Hindi na naman niya maiwasang umiyak pero pinipigilan niya ang luha na bumagsak. “Bakit? Bakit hindi mo ako hinanap? Wala ba akong halaga sa ’yo? Were you just pretending to love me before?”

Pain crossed his deep green eyes as he stared back at her. “I was asking the same thing, Annette? We’re you just pretending too?”

Naguluhan siya sa ibinalik nitong tanong sa kanya. “An’ong ibig mong sabihin?”

“You…” Nagtagis ang mga bagang nito. “… cheated on me.”

Umawang ang mga labi niya. “No…”

“Yes, you did.” Tumingala ito sa kalangitan kapagkuwan at nagbaba ng tingin sa kanya. “Akala ko nga rin mahal mo ako pero niloko mo ako. Nang araw na ’yon na umalis ka, nag-iwan ka ng sulat. Sinabi mo doon na hindi mo na kayang magpanggap na masaya, na mahal ako, kasi hindi naman talaga. Sabi mo hayaan kitang makasama ang lalaking tunay mong mahal. At sinabi mo doon na matagal mo na akong niloloko.” He had unshed tears in his eyes. “Kaya hindi kita hinanap. Napuno ng sakit at galit ang puso ko. I can’t believe that my wife who told me ‘I love you’ every day is a lying conniving woman.”

Nakaawang pa rin ang mga labi niya hanggang sa matapos na magsalita si Cali. It couldn’t be. No! She wouln’t cheat on him. She loved him!

“P-puwede ko bang makita ang sulat ko?” Hindi pa rin siya makapaniwala.

Tumango ito, saka may kinuhang papel sa bulsa. Lukot na lukot na ’yon na pinilit lang ayusin. “Here.” Iniabot nito ang papel sa kanya.

Nanlalamig ang kamay na tinaggap ni Annette ang papel at malakas ang tibok ng puso na binasa iyon. She could feel her heart ache in every word that was written on the paper. Hindi… hindi niya kayang isulat ’to! Mahal niya ang asawa niya.

Pero maikakaila ba niya? Sulat-kamay niya ’yon.

Nanginginig ang kamay na ibinalik niya ang sulat kay Cali. Puno ng katanungan ang isip niya. Bakit? Bakit niya gagawin ’yon? Bakit niya lolokohin ang asawa niya? Hindi siya ganoong klaseng babae.

Umiiling na tumingin siya sa mga mata ni Cali. “Hindi pa kumpleto ang memoryang naalala ko, pero kaya kong itaya ang buhay ko… hindi pera ang habol ko sa ’yo. Hindi kita pinakasalan dahil maganda ang magiging kinabukasan ko sa ’yo. Hindi ako ganoong klaseng babae.”

He sighed. “Then why did you write that? Akala ko mahal mo ako—”

“Mahal kita!” Napasigaw siya sa sobrang frustrasyon na nararamdaman. “Mahal na mahal kita, Cali. Kaya ang sakit-sakit ng ginawa mo sa ’kin. Ang sakit-sakit na nagpanggap ka lang na may nararamdaman ka para makapaghiganti ka sa ’kin.” Tinuyo niya ang mga luha niya sa pisngi. “I can’t remember anything when I saw you again, but you manage to enter my heart and I fell in love with you for the second time. Just like before. Madali kang nakapasok sa puso ko at napakadali sa ’king mahalin ka. Kaya hindi ako naniniwala na isusulat ko ’yan kasi alam ko sa sarili ko, mas gugustuhin ko pang may mangyaring masama sa ’kin kaysa mapahamak ka!” Marahas siyang umiling. “It couldn’t be! Hindi kita kayang lokohin. Hindi kita kayang saktan. Hindi kita kayang gamitin kasi mahal na mahal kita. Ikaw ang pinakaimportanteng tao sa buhay ko noon. Ikaw! Ikaw…” Napahawak siya sa railing ng rooftop, saka malakas at puno ng sakit na sumigaw.

Sumigaw siya nang sumigaw hanggang sa maramdaman niyang yumakap mula sa likuran niya. She instantly felt safe and she knew it was Cali. Ito lang ang may kayang iparamdam sa kanya ’yon.

“Hindi ko na alam ang paniniwalaan ko, Annette,” wika ni Cali habang yakap siya mula sa likuran. “Ang sulat mo noon na walang pagsidlang sakit ang idinulot sa ’kin, o ikaw, na nasa harap ko ngayon at sinasabing minahal mo talaga ako noon.” Mas humigpit ang yakap nito sa kanya. “Gulong-gulo na ako. Pero isa lang ang sigurado ako. Kaya kong kalimutan ang nakaraan, makasama ka lang ngayon.”

Binaklas niya ang braso nito na nakayakap sa baywang niya, saka ilang hakbang na lumayo siya bago humarap at tumingin sa mga mata nito. “Tumigil ang memorya ko nang makilala ko si Khatya,” imporma niya. “Mula doon hanggang sa naaksidente ako, hindi ko ’yon maalala. Pakiramdam ko nasa alaalang ’yon ang katotohanan, kung niloko ba talaga kita o hindi. At hangga’t hindi ko ’yon maalala, mananatili ako rito sa bahay. Doon ako sa guestroom. Wala akong pera para bumalik sa probinsiya namin. Wala rin akong pera para pakainin ang sarili ko doon. So I’m being practical, I’ll stay here. With you. Until all my memories came back.”

Lumambot ang ekspresyon sa guwapo nitong mukha. “You can stay here as long as you want. Bahay mo rin naman ’to, remember? Kasal tayo.”

Speaking of which…

Dinukot niya sa bulsa ng pantalon ang wedding ring nila ni Cali na siyang tanging naiwan sa kanya nang maaksidente siya. Iniabot niya iyon sa asawa niya. “Here,” sabi niya. “Ibinabalik ko sa ’yo.”

He looked at her, pain is in his eyes. “Why?”

“Kasi hindi ko alam kung kaya kong panindigan ang mga binitiwan kong pangako sa altar noon.” Kinuha niya ang kamay nito, saka inilagay ang singsing sa palad nito. “As of now, I really hate you, Cali. Tanging sakit at galit lang ang nararamdaman ko para sa ’yo. I don’t feel any love towards you. Kaya ibinabalik ko ’yon sa ’yo.”

Sinundan ng mga mata niya ang isang butil ng luha na nalaglag sa mga mata ng lalaki. “You don’t love me anymore?” He sounded like he was choking. “Please tell me that it’s not true.”

Tumango siya. “I don’t.” Nagbaba siya ng tingin. Kapagkuwan ay humugot ng malalim na hininga. “Anyway, babalik na ako sa loob. Aasikasuhin ko pa ang tutulugan ko.” Pagkasabi n’on ay naglakad siya pabalik sa pinto.

CALI gripped Annette’s wedding ring so tight, his clenched fist in pain. Pero wala siyang pakialam kung nasasaktan siya. Mas masakit ang nararamdaman ng puso niya.

Annette just told him she didn’t love him anymore. Ang sakit-sakit palang marinig iyon mula sa asawa niya.

Tinuyo ni Cali ang luhang nalaglag sa mga mata niya. Tumingala siya sa kalangitan. Gustong niyang sigawan ang Panginoon kung bakit pinapahirapan siya Nito. Was this his karma? Was this because he hurt his wife? Was this because he was an ass?

If it was… then he deserved it. He deserved the pain he was feeling right now.

Huminga siya nang malalim. He had to keep himself together. His wife was here… in their house. Kailangan niya itong asikasuhin.

Malalaki ang hakbang na umalis siya sa garden, saka bumaba sa second floor. Natigilan siya nang makitang lumabas ng stock room si Annette. May dala itong unan at kumot at patungo ito sa guestroom. It looked like she knew her way around. Mukhang may naaalala na nga ito.

Nang lumabas ito ng guestroom, sinalubong niya ito. “Kumain ka na ba?” tanong niya.

“Kung nagugutom ako, kakain ako,” sabi ni Annette sa malamig na boses, saka nilampasan siya.

He felt his heart contracted in pain. Ito ba ang pakiramdam na hindi pahalagahan ng asawa niya? Ang sakit pala masyado. Pero hindi siya magpapaapekto. Kailangan niya itong suyuin.

Sinundan niya si Annette pabalik sa stock room. Kumukuha ito ng unan. “Ako na,” sabi niya.

“Magaan lang naman. Ako na,” sabi ni Annette, saka nilampasan na naman siya.

Sinundan uli niya ito. “Ano’ng gusto mong ulam? Gusto mong um-order tayo?”

“Ayoko.”

“Gusto mo bang sa labas tayo kumain—”

“Ayoko.”

“Annette—”

“Tigilan mo ako, Cali.” Pumasok ito sa loob ng guestroom at isinara iyon para hindi siya makapasok.

Kumuyom ang kamay niya para pigilan ang sariling pumasok. She needed space, then he’d give it to her.

Umalis siya at nagtungo sa bar, saka kumuha doon ng dalawang bote ng rum. Binuksan niya ’yon, saka ininom mula sa bote.

PABABA si Annette patungong kusina nang madaanan niya si Cali na umiinom sa bar nang mag-isa. Sa mismong bote ito umiinom at halatang wala sa sarili dahil nakatulala lang sa kawalan.

Her heart went out to his husband but she stopped himself. Hindi niya dapat maramdaman ’yon para sa asawa niyang sinaktan siya at pinaasa.

Pero hindi niya napigilan ang mga paang naglakad palapit dito at ang kamay niya na tumapik sa balikat nito.

“Stop drinking,” sabi niya.

He looked back at her. His eyes were emotionless. “Why?”

“Masama ’yan para sa ’yo.”

He snorted. “Masama? Yeah. Right.”

Napabuntong-hininga siya. “Itigil mo na ’yan.” May finality sa boses niya.

Cali sighed and stared at her eyes. “Kapag itigil ko ba, papansinin mo ako? Pahahalagahan?”

Umikot ang mga mata niya. “Pahahalagahan?” Mapait siyang ngumiti. “Cali, pinahalagahan mo ba ako?” She pressed her lips together and spoke again. “Huwag ka nang uminom. Wala kang mapapala diyan.”

Nagkibit-balikat lang ito, saka uminom uli.

Napailing-iling lang si Annette, saka nagpatuloy sa paglalakad patungo sa ibaba. Pero napatigil siya sa pagbaba sa hagdan nang makita niya si Khatya sa sala.

Ano’ng ginagawa ng babaeng ’to rito?

“Ano’ng ginagawa mo rito sa bahay ko?” tanong niya.

Halata ang gulat sa mukha nito nang makita siya. “A-ano’ng ginagawa mo rito?” parang ninenerbiyos nitong tanong.

Tumaas ang kilay niya. Hindi na siya ang Annette na hinahayaan lang ang ibang pagsalitaan siya. “Bahay ko ’to. Bakit? Ikaw, ano’ng ginagawa mo rito?”

Tumaas din ang kilay nito. “Nandito ako para kay Cali.”

Anger boiled inside her. Ang kapal din ng mukha ng babaeng ’to. At sa bahay pa talaga nito nilalandi ang asawa niya. Tumaas ang sulok ng mga labi niya habang naglalakad patungo sa telepono na nasa gilid ng sala. “Wala dito si Cali— “

“Nagsisinungaling ka! Nandito si Cali at hinihintay niya ako!” Bigla itong sumigaw.

Nang makalapit sa telepono, idinial niya ang numero ng guard house, saka inilagay ang telepono malapit sa tainga niya.

“Nasaan si Cali, ha?” mataray na tanong ni Khatya. “Itinatago mo siya, ’no? Ilabas mo siya! At ano ba ang ginawa mo rito, ha?! Lumayas ka nga rito!”

Umikot lang ang mga mata niya, saka kinausap ang nasa kabilang linya. “Guard, this is from Cali Sudalga’s house. This is his wife. Pumunta kayo ngayon rito kasi may nakapasok sa bahay naming na hindi naman welcome.”

“Yes, Ma’am.”

Ibinaba niya ang telepono, saka bumaling kay Khatya. “Ikaw ang lumayas sa bahay ko.”

“How dare you!” galit nitong sigaw at sinugod siya.

Pero bago pa makalapit ang babae sa kanya ay naunahan na siya nito. Umigkas ang kamay niya, saka malakas iyong tumama sa mukha nito. Pagkatapos ay mahigpit niya itong hinawakan sa buhok at nanggigigil sa galit na hinila patungo sa pinto, palabas ng bahay.

Panay ang tili ni Khatya at pilit na tinatanggal ang pagkakahawak niya sa buhok nito pero mas malakas siya. Nang mahila niya ito palabas, itinulak niya ito sa lupa dahilan para mapadapa ito.

“How dare you—”

“Para iyan sa pagtawag sa ’king tanga,” matalim ang mga matang sabi niya, saka dinuro ito. “At para ’yan sa pagsabi mong sa ’yo ang asawa ko. Isaksak mo to sa kukote mo na akin ang asawa ko at hindi sa ’yo. At sa oras na bumalik ka uli dito sa bahay ko, hindi lang ’yan ang aabutin mo sa ’kin!”

Tamang-tama naman na dumating na ang mga guard. Nagtititili si Khatya nang hawakan ito sa pupulsuhan at hinila palayo sa bahay niya.

Inirapan niya ito, saka pumasok uli sa bahay. Natigilan siya nang makita si Cali na pababa sa hagdan, hawak pa rin ang bote ng alak. Nakabadha sa mukha nito ang pag-aalala sa mukha.

“Sino ’yon?” kunot noong tanong nito. “Sino ’yong tumitili?”

“Ang babae mo, si Khatya.” Inirapan niya ito. “Hinila ko palabas.” Alam niyang may kasunod pa itong tanong pero nilampasan niya ito at nagtungo sa kusina. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

HINDI napigilan ni Cali ang ngiting kumawala sa mga labi niya habang nakatingin sa papalayong likod ni Annette. Mukhang nakakaalala na nga ito. Ang Annette kasing nakilala niya na walang maalala ay parang mahiyain at hindi sigurado sa sarili. So opposite from his feisty wife.

Sinundan niya ito sa kusina habang dala pa rin ang bote ng rum na nangangalahati na ang laman. He could feel his head spinning but he didn’t give a shit about that. Gusto niyang makausap ang asawa niya.

“Hey,” sabi niya, saka umupo sa katabing silya ng island counter.

Hindi siya pinansin ni Annette at inaasahan na niya iyon.

“Talk to me, please,” he pleaded.

Hindi siya nito pinansin at nagpatuloy lang sa paghiwa ng karne. Wala silang katulong dahil ayaw noon ni Annette. Kaya naman daw nito ang mga gawaing bahay kaya nakasanayan na niyang walang katulong sa bahay nila. Kahit nang umalis ito ay hindi siya kumuha ng katulong.

“Annette,” masuyo niyang tawag sa pangalan nito. “Please, talk to me.”

Tumigil ito sa paghiwa ng karne, saka nakapamaywang na humarap sa kanya. “May kailangan ka? May sasabihin kang importante?”

“I want you.”

Sarkastiko itong ngumiti. “Ako ba talaga pinaglololoko mo? Gago. Doon ka kay Khatya. Mukhang more than willing naman siyang makipag-sex sa ’yo.”

Nagdilim ang mukha niya kasabay ng pagkirot ng puso niya. “Ipinamimigay mo ako?”

Tumaas ang kilay nito. “O, bakit? Don’t tell me na sa dalawang taong wala ako ay celibate ka?”

Tumango siya. “I am.” Tumingin siya sa mga mata nito para makita nito ang sinseridad niya. “Ikaw lang talaga kahit pa nga iniwan mo ako para ibang lalaki.”

May nabanaag siyang emosyon sa mukha nito bago siya inungusan. “Hindi ako naniniwala sa ’yo.”

“Ask my friends.”

“Bakit? Twenty-four-seven ba silang nakabantay sa ’yo?” sarkastiko nitong tanong. “Puwede ba, Cali, spare me with your bullshit.”

“Eh, sa wala nga,” naiinis na sabi niya. Bakit ba ayaw nitong maniwala? “Ikaw lang talaga.”

“Hindi ako naniniwala.”

“Oo nga,” pamimilit niya para maniwala ito. “Wala talaga. Ikaw lang. Promise, cross my heart and hope to die.”

Inirapan siya nito. “Hindi ako naniniwala.”

Cali groaned in annoyance. “Basta malinis ang konsiyensiya ko na wala akong ibang babae habang wala ka. I’d been a good husband while you were gone.”

“Good husband,” she snorted and looked at him funny. “Really?”

Napabuntong-hininga si Cali. “Bakit hindi ka naniniwala sa ’kin?”

Inirapan lang siya ni Annette, saka hindi siya pinansin. Siya naman ay nanatiling nakamasid dito habang nagluluto ito ng ulam at nagsasaing.

They were both silent for a long time. Walang nagsasalita sa kanila at nararamdaman niyang pinapakiramdaman nila ang isa’t isa.

Nang matapos magluto si Annette, sumandok ito ng kanin, kumuha ng ulam, saka iniwan siya sa kusina. Napakurap-kurap siya sa papalayo nitong likod.

That was rude.

Naiiritang sinundan niya ang asawa patungo sa guestroom.

“Ano ba ang kailangan mo?” mataray nitong tanong nang makapasok siya sa kuwarto nito.

“Gusto kitang makausap—”

“Wala na tayong pag-uusapan—”

“Mayroon.” Humarang siya sa dinaraanan nito. “Kausapin mo naman ako. Please?”

Umiling si Annette, saka nagpakawala ng hininga at sinalubong ang tingin niya. “Two minutes. Talk.”

Ihinilamos niya ang mga palad sa mukha. “Annette, naman, eh. You’re being unfair—”

“Unfair?” Tumalim ang mga mata nito. “Paano ako naging unfair? Niloko ba kita at pinaghigantihan habang wala kang maalala?” Puno ng pait ang boses nito. “Pinaniwala ba kita habang wala kang maalala ni katiting?”

“Annette—”

“Don’t talk about being unfair, Cali, because you’ll win hands down.” Nagtagis ang mga bagang nito. “Wala kang karapatang mag-demand o magtanong pagkatapos ng ginawa mo sa ’kin—”

“You cheated on me! May karapatan akong magtanong at mag-demand!” hindi niya napigilang sigaw. “You cheated on me and that’s you being unfair because I love you, Annette! Minahal kita noon nang sobra-sobra at niloko mo lang ako. Niloko mo ako at ipinagpalit sa ibang lalaki!”

Natigilan ito sa pagsigaw niya at nagbaba ng tingin pero hindi nakatakas sa kanya ang sakit at ang disgusto na bumalatay sa mukha nito. “Wala akong maalala, Cali, hindi ko kayang sagutin iyang ibinibintang mo.”

Mapakla siyang tumawa. “And you said I’m unfair.”

Nag-angat si Annette ng tingin sa kanya. “Hangga’t wala akong maalala, please, huwag mo muna akong kakausapin. Mas naguguluhan lang ako, lalo sa ano ang dapat kong gawin.”

Mapait siyang ngumiti. “Easy for you to say. Hindi mo kasi nararamdaman ang nararamdaman ko. Ibinalik mo nga sa ’kin ang singsing, ’di ba? Kasi hindi mo na ako mahal. You don’t know how much I want to touch you, to have you, to love you, to own you…”

Umiling ito, nanunubig ang mga mata. “Just leave me alone. Hindi mo ako naiintindihan, Cali.”

Bumagsak ang mga balikat niya. “Okay. I’ll leave you alone… for now.”

Nang makalabas ng kuwarto, siya na mismo ang nagsara sa pinto ng inoukupang kuwarto ni Annette. Napahilig siya sa hamba ng pinto. “Fuck.” Kumuyom ang kamay niya. “Fuck!”

PARANG nauupos na kandila na napaupo si Annette sa gilid ng kama, saka niyakap ang sarili. She couldn’t make herself get close to Cali. Pagkatapos ng mga nalaman niya… na niloko niya ito… na nangaliwa siya… hangga’t hindi kompleto ang mga alaala niya, hangga’t hindi niya naalala ang ginawa niya rito, hinding-hindi siya magpapahawak dito.

Iniisip pa lang niya na may ibang lalaki siyang nakatalik bukod dito ay hindi na niya kayang sikmurahin. Siya ang nandidiri sa sarili kaya naman ganoon na lang ang pakikitungo niya sa asawa.

If she really cheated, then he deserved another woman and that pained her. Kaya nga niya ibinalik ang wedding ring nila. Idinahilan lang niya hindi na niya ito mahal pero ang totoo, nanliliit lang siya sa sarili at pakiramdam niya ay napakarumi niya.

Bumuga si Annette ng marahas na hininga, saka kumuyom ang kamay. I have to remember! I have to!

Pinilit na lang niya ang sarili na kainin ang niluto. Pagkatapos ay bumaba siya sa unang palapag ng bahay. Naabutan niya si Cali na kausap ang security guard.

“Pasensiya na talaga, Sir. Kapatid ho si Ma’am Khatya ng isang nakatira dito sa village kaya wala kaming magagawa kundi pagbawalan siyang pumasok sa bahay n’yo.”

Tumango si Cali. “Do that.”

“Yes, Sir.”

Nang makaalis ang guard, mukhang naramdaman ni Cali ang presensiya niya dahil nag-angat ito ng tingin sa gawi niya. Tiningnan lang siya nito, saka tinalikuran. Siya naman ay bumaba, inilapag ang tray na may lamang pinagkainan niya sa round table. Umupo siya sa sofa at sinapo ang ulo, saka tumitig sa sahig.

Kinagat ni Annette ang pang-ibabang labi nang maramdamang may sumigid na namang kirot sa ulo niya. Kapagkuwan ay may pumasok na mga hindi malilinaw na alaala sa isip niya na lalong nagpapa-frustrate sa kanya.

Bakit ba hindi maging malinaw ang mga alaalang pumapasok sa isip niya? Bakit ba palaging malabo?

“Ayos ka lang?” Boses iyon ni Cali.

Pilit niyang binura ang sakit na nakaguhit sa mukha niya nang mag-angat siya ng tingin dito. “Oo.”

May pagdududa sa mukha nito. “Namumutla ka.”

Umiling siya. “Ayos lang ako.” Tumayo siya para makalayo kay Cali. Pero kasabay ng paghakbang niya ay ang walang pagsidlang sakit na sumigid sa bawat ugat ng utak niya. “Aray!” Malakas siyang napasigaw sa sobrang sakit at napakapit kay Cali na agad na lumapit sa kanya nang makitang matutumba siya.

“Fuck!” Mabilis siya nitong pinangko, saka nagmamadaling dinala sa master’s bedroom at ihiniga roon.

“Cali! Aray!” Napasigaw uli si Annette nang sumigid ang kirot sa ulo niya. “Araaayy!”

Kinanlong nito ang ulo niya, saka niyakap siya nang mahigpit. “I’m here, baby. I’m here.” Parang inaalo siya nito na huwag umiyak habang tinutuyo ang mga luha niya. “Hindi kita iiwan. Nandito lang ako.”

Parang may sariling isip ang mga braso niya na yumakap sa baywang ni Cali habang namimilipit siya sa sakit ng ulo.

Then suddenly… it stopped.

Para siyang nakahinga nang maluwang. Isinubsob niya ang mukha sa baywang ni Cali habang hinahaplos nito ang buhok niya.

“Okay ka na?” tanong nito kapagkuwan.

Humigpit ang hawak niya sa laylayan ng suot nitong pang-itaas. “Pakiramdam ko nanghihina ako.”

Bumaba ang tingin nito sa kanya, saka pinakatitigan siya. “Kailangan mo ba ng doktor? Puwede kong tawagan si Blaze—”

“Okay lang ako.” Umalis siya sa pagkakaunan sa hita ng asawa, saka umayos ng higa sa kama. “Kailangan ko lang ng pahinga.”

Napabuntong-hininga ito nang lumayo siya. “Have you been forcing yourself to remember?”

Natahimik si Annette.

Nagpakawala ito ng malalim na hininga. “Annette, huwag mong pilitin ang sarili mo—”

“Kailangan kong gawin ’yon.” Kumuyom ang kamay niya. “Para malinawan na tayo sa mga nangyari noon. Para maalala ko na kung niloko ba talaga kita o hindi. Dahil hangga’t hindi ko nalalaman ang katotohanan, hindi ako matatahimik. Hangga’t hindi ko maalala nang buo ang nakaraan ko, hinding-hinding ako makakapamuhay nang payapa at kontento.”

Humugot ng malalim na hininga si Cali, saka hinaplos ang pisngi niya. “Just don’t force yourself, okay? I don’t want to see you hurting again.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Bakit? Masyado na bang mabigat sa konsiyensiya mo ang ginawa mong pananakit sa ’kin noon?”

Natigilan siya nang dumako ang kamay nito sa buhok niya at hinaplos nito iyon. “Annette, I was in pain when you left me and I carry that pain for two years. Nang makita kita at wala kang maalala, nakakita ako ng oportunidad na iparamdam sa ’yo ang ipinaramdaman mo sa ’king sakit noon. I know, I was being irrational, but I was hurting. Pero nang nasaktan na kita, nang nakita na kitang umiyak sa harap ko, hindi ko pala kaya. Hindi ko pala kayang makikita na nasasaktan ka, lalo na at ako ang dahilan niyon.”

“Cali, your means doesn’t justify the end. “Umiling siya. “You already hurt me—”

“You hurt me too. Hindi ba puwedeng kalimutan natin ’yon at mag-umpisa uli?”

Matalim ang matang tumingin siya kay Cali. “Kalimutan?” Mapakla siyang tumawa. “Cali, I cheated on you. Iyon ang isa sa mga bagay na hindi basta-basta kayang kalimutan. No wonder your friends hates me. Dahil niloko kita at hindi ko ’yon matanggap sa sarili ko—”

“Kaya ko yong kalimutan. I can forget everything, Annette, just promise me that you’ll stay by my side as my wife,” madamdamin nitong sabi. “’Yon lang naman ang gusto ko. Pagkatapos kitang makitang umiyak, natauhan na ako. Ayokong makita kang umiiyak nang dahil sa ’kin. Fuck our past, fuck Fredd, fuck everyone. I want you to be my wife again, Amnette, mahirap ba ’yon?”

Nagbaba siya ng tingin. Mahirap sa kanya kasi nandidiri siya sa kanyang sarili. “Ayoko,” wika niya kapagkuwan. “Hayaan mo na ako.”

Umiling ito. “No.” Tumalim ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya. “We had a vow, Annette. In good and in bad times, in sickness and in health, in richer and in poorer, ’til death do us part. Don’t you remember that? Only death can separate us, hindi si Fredd, hindi ang ginawa mo, hindi ang dalawang taong wala ka at lalong hindi ang nawawalang mong alaala. So please, just give our marriage a chance.”

“A chance to what, Cali?”

“A chance to be happy again, like before.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. “Magiging masaya ba pa tayo?” Iminulat niya ang mga mata. “Pagkatapos ng mga nangyari, pagkatapos kitang saktan ang lokohin.”

Masuyo siya nitong nginitian. “Sabi mo hindi mo ’yon kayang gawin sa ’kin, sabi mo hindi mo ako kayang lokohin. ’Yon ang pinanghahawakan ko, Annette.”

“Pero paano kung ginawa ko nga?” tanong niya, ang mga mata ay nanunuring nakatingin sa guwapong mukha ni Cali na hindi nawala ang ngiti. “Paano kung niloko nga kita at ipinagpalit sa iba? Masasabi mo pa kaya ang mga ’yan?”

Natahimik ito.

“I thought so.” Malungkot siyang ngumiti. “Men in general don’t like to be cheated on. Kasi nakakabawas ’yan sa pagkalalaki n’yo. Kaya hindi ako naniniwala na kaya mo akong tanggapin kung totoo mang niloko kita. Because that not men’s nature.”

Tumiim ang tingin nito sa kanya. “I can defy men’s nature for you, Annette.”

Her heart skipped a beat. “Can you really?”

He nodded. “Just stay with me and I will.”

Hindi niya napigilan ang isang butil ng luha na nakatakas sa mata niya. “Paano kung niloko nga kita noon, ’tapos—”

He leaned in and claimed her lips. She felt her body tingle in response. Doon lang niya naramdaman ang pangungulilang nararamdaman ng katawan niya para sa asawa. She missed his touch, his kisses… everything.

Kumawala siya sa halik nito. “Cali—”

“Sshh…” Ihinarang nito ang hintuturo sa ibabaw ng mga labi niya. Ang mukha nito ay napakalapit sa kanya. “Shut it, Annette, and let me kiss you.”

Bumilis at mas lumakas pa lalo ang tibok ng puso niya. “Cali…”

“I miss kissing you, baby. Please let me.” His eyes, they were pleading.

Parang nahihipnotismo si Annette habang nakatingin sa kulay-berde nitong mga mata. Habang nakatingin doon, naalala niya ang buhay nilang mag-asawa noon, ang masaya nilang pagsasama, ang mainit nilang mga pagtatalik at ang pagmamahalan nila. At sa mga oras na yon, gusto niya iyong ibalik, gusto niya uling maging masaya sa piling ng asawa niya.

Kaya naman ay siya na ang yumakap sa leeg ni Cali at hinila ang mukha nito pababa para mapusok itong halikan sa mga labi. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

ANNETTE could feel every beat of her heart as Cali kissed her passionately. Naglalaban ang isip niya kung tama ba itong ginagawa niya pero nanaig ang kagustuhan ng katawan niyang makipag-isa sa katawan ng asawa.

She missed him. She missed him terribly. And she wanted to be with her husband even just for today.

Kaya naman nagpaubaya siya nang hubarin ni Cali ang lahat ng damit niya at wala nang itinira. Ganoon din ito na hinubad ang lahat ng damit, kapagkuwan ay masuyong hinalikan ang puno ng mayayaman niyang dibdib.

“Oh,” Annette moaned when she felt Cali’s tongue swirling around her taut nipples.

Her nipples were aching, seeking a wicked tongue to play with them. Kaya naman nang ipasok ni Cali ang naninigas niyang utong sa mainit nitong bibig, mahigpit siyang yumakap sa ulo nito at ipinagduldulan dito ang dibdib niya.

“Sige pa, Cali,” halinghing niya. “Lick me more… more… ohh.”

Annette’s body tingled when Cali’s hand moved to massage her other breast. Panay ang daing niya nang malakas sa sarap na nararamdaman. At nang ipaglipat-lipat nito bibig sa tuktok ng magkabila niyang dibdib, mahigpit siyang napasabunot sa ulo ng asawa.

“Oh! Cali!” Bolt of electricity shot through her belly as he licked and sucked her nipples. “Ohh… ohh… Cali. Oh!”

Mas humigpit pa lalo ang yakap niya kay Cali nang maramdaman ang kamay nitong gumagapang sa hita niya patungo sa kaselanan niya habang ang bibig nito ay nilalaro pa ang dibdib niya. Lalong nadagdagan ang init ng kanyang katawan dahil sa kamay nitong humahaplos sa balat niya na para bang inaakit siya.

Nanginig ang mga hita niya nang makarating sa gitnang bahaging ng kanyang katawan ang kamay ng asawa. Nang damhin nito ang kaselanan niya na basang-basa na para dito at hinagod iyon, para siyang mawawalan ng lakas sa sobrang sarap na nalalasap.

“Cali—ohh!” Napaliyad siya. Ang mga hita niya ay nakikikiti at parang nanghihina sa bawat hagod ng kamay ni Cali sa pagkababae niya. “Oh, Cali!”

Annette bit Cali’s lower lips as his hand reached her womanhood. Her body arched in pleasure as one of his fingers slid down to her wetness.

“Oh…” she moaned lustfully as Cali slowly moved his finger in and out of her core. Her toes curled. Her body arched. She moaned loudly. And she was gripping his shoulder in every thrust of his finger.

Parang mapupugto ang hininga niya nang maramdamang dinagdagan pa nito ang daliri sa loob niya. Now, his two fingers were enjoying the wetness of her sex and it was making her moaned loudly in a second. Parang may sariling isip ang balakang niya na salubungin ang bawat paggalaw ng daliri nito. Halos mabaliw siya sa sarap.

This was what she had two years ago. Walang gabi na hindi sila nagtalik ng asawa, palagi nilang pinagsasaluhan ang init ng kanilang mga katawan. That was why she couldn’t figure out why she would look for another man.

Sapat na si Cali sa kanya… sobra-sobra pa nga, eh.

And when Cali’s scorching kisses trailed from her breast down to her belly, her body shook in pleasure. And when his lips reached its destination, her wetness, her legs buckled and fell on the mattress.

“Cali…” ungol niya sa pangalan ng asawa nang umpisahan nitong sambahin ang pagkababae niya.

She was dripping wet for Cali. She could feel it. Nararamdaman niyang basang-basa na ang kaselanan niya. At ang pagkabasa na ’yon ay tinutuyo ng dila ni Cali na para bang isa iyong napakasarap na tubig at uhaw itong umiinom.

“Oh! Oh! Oh!” She was moaning insanely.

Wala na si Annette sa tamang pag-iisip. Ang tanging nasa isip lang niya ay ang namumuo sa puson niya na gusto nang lumabas pero pinipigilan niya.

No… not yet.

Panay ang ungol niya habang sabay siyang pinapaligaya ng daliri at dila ng asawa. Cali was licking and finger-fucking her. It feels so damn good. It felt so amazing. And delicious. And mind blowing. And just plain pleasurable.

Halos sumigaw siya sa sobrang sarap, lalo na kapag sinisipsip nito ang klitoris niya at pinapaikot ang dila sa paligid ng kanyang kaselanan. Para siyang nababaliw sa kakaungol. Hindi mapakali ang katawan niya kung saan babaling, at kung saan siya kakapit.

Annette was lost in her lust and all she could do was scream in pleasure as her orgasm reached its peak. Kasabay ng pagsigaw niya sa sobrang sarap ay ang pagpasok ni Cali ng kahabaan sa loob ng basang-basa niyang pagkababae.

Lalo siyang nahibang sa sarap. If his fingers felt good, his thick long hard penis felt amazing inside her.

“Oh, God, Cali. You felt good inside me,” ungol niya habang nakakubabaw na ang asawa niya sa kanya at pinaglalandas ang dulo ng dila sa leeg niya pataas patungo sa kanyang tainga. “Oh! Oh!”

“Ang sarap mo, Annette,” bulong nito sa tainga niya kasabay ng mahihina nitong ungol na ngayon ay palakas na nang palakas habang unti-unti itong umuulos sa loob niya.

Her legs wrapped around his waist as he started to thrust deeper. Ang mga ungol niya kanina ay mas lumakas pa lalo nang bumilis ang pagbayo nito sa pagkababae niya.

Naririnig niya ang tunog ng likha ng pag-iisa ng kanilang mga kaselanan at mas ginaganahan siya. Mas nagiging mapusok ang bawat pagsalubong niya sa bawat pagbayo ni Cali.

Nakaawang ang mga labi niya habang malakas na umuungol. Mas dinidiinan niya ang batok ni Cali para mas lumalim pa ang halik na pinagsasaluhan nilang dalawa. At lalong hinapit ng mga binti niyang nakayakap sa baywang nito para mas diinan pa nito ang paglabas-masok sa pagkababae niya.

“Oh! Oh… Cali.” Halos kagatin niya ang mga labi nito sa sarap na bumabalot sa kanya. “Oh. Ang sarap niyan. Sige pa, Cali, isagad mo pa.”

Sumunod naman sa kanya ang asawa at lalong isinagad sa kaibuturan niya ang nag-uumigting nitong kahabaan na mas nagpawala sa kanya sa tamang huwisyo.

“Fuck, Annette.” Cali moaned and groaned in bliss. “God, you feel so good, honey.”

Sabay silang umungol ni Cali habang naglalabas-masok ang kahabaan nito sa loob niya. She was moaning, aching, trashing and pulling her husband close as thousand bolt of electricity shoot through her belly, making her more crazy in lust and in need.

“Sige pa, Cali… bilisan… mo… pa,” hinihingal niyang sabi habang umiindayog ang katawan kasabay ng paggalaw ni Cali sa ibabaw niya. “Oh, heaven… Oh, Cali. Oh! Im coming!”

Mahigpit siyang yumakap kay Cali at mapusok silang naghalikan habang pabilis na nang mabilis ang bawat ulos na pinapakawalan nito. They moaned in unison and in a blinked of an eye, she could feel her climax spreading through her, making her scream and spasm in pure pleasure.

And when Cali followed, her legs fell unto the mattress, her muscles trembling in ecstasy of thier love making.

Nang parehong humupa ang init ng kanilang katawan, mahigpit siyang niyakap ni Cali at bumulong sa tainga niya. “Please, don’t push me away again.”

“Hindi ko na yata kaya.” Tinugon niya ang yakap nito, saka hinalikan ito sa balikat. “Miss na kita,” pag-amin niya. “Miss na miss na kita, Cali, kaya lang hangga’t wala akong maalala, nagiging unfair ako sa ’yo. Paano kung nagloko nga ako noon at—”

He kissed her to shut her up.

“Cali—”

“Don’t, Annette. Just don’t,” sabi nito, saka matiim siyang tiningnan. “Don’t push me away. ’Yon lang ang gusto kong gawin mo. Mahirap ba ’yon?”

Umiling siya. “H-hindi.”

“Good. Because we’ll figure it out together.” Hinaplos nito ang pisngi niya at hinawi ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha niya. “Kung may nagawa ka man noon na hindi maganda, pag-uusapan natin ’yon. At tulad ng pinangako natin sa altar, walang bibitaw, Annette. Hindi mo ako bibitawan nang ganoon na lang. Masyado kang mahalaga sa ’kin. Hindi ko kakayanin kung mawawala ka uli. I already lost you once, I won’t survive if I lost you again.” Pinaglapat nito ang noo nilang dalawa. “I thought if I hurt you, if I get my revenge I’ll be happy and I’ll be able to forget you, but nothing like that happened to me. Seeing you cry because of me, hearing you those painful words to me, I can’t make myself forget you, Annette. At tanggap ko na… tanggap ko nang hindi ko kayang mawala ka sa buhay ko. Tanggap ko nang ikaw ang gustong kong makasama habang nabubuhay ako. So please, Annette, don’t leave me, because I love you so damn much, and you’re killing me every second of the day that you’re pretending that I don’t exist. I love you, Annette. I do love you so much.”

Masuyo niyang sinapo ang mukha ni Cali, saka pinakatitigan ang guwapo nitong mukha. “I love you too, Cali. I love you so much that it hurts not to know the truth behind my accident two years ago.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “Mahal kita, Cali, mahal na mahal. Mula noon hanggang ngayon, hindi naman nawala, eh. Nakalimutan man kita pero narito ka sa puso ko. Kaya nang makita kita ult, napakadali sa ’kin na mahalin ka. Napakadali sa ’kin na ibigay sa ’yo ang puso ko. Pero natatakot ako, Cali, natatakot ako na baka masaktan kita kapag naalala ko na ang lahat. I’m afraid that I’ll hurt you, honey. I’m afraid to see the pain in your eyes while you looked at me.”

Umiling ito, saka hinalikan ang noo niya. “I trust you, Annette. Marami na akong pagkakamaling nagawa nang dahil sa galit ko sa ’yo dahil iniwan mo ako, at ayoko nang ulitin ’yon. May tiwala ako sa ’yo. I believe you, honey. I do.”

Mahigpit niyang niyakap ang asawa. “I love you so much, Cali.”

“I love you more, baby. And I’m sorry that I hurt you.”

Umiling siya. “Sinaktan din naman kita. I think we’re even.”

“Mas nasaktan kita,” sabi ni Cali habang hinahaplos ang buhok niya. “Mas masakit ang ginawa ko sa ’yo.”

Umiling siya uli. “Cali, wala ’yon sa kung sino man sa atin ang mas nasaktan. We were both in pain for two years. And I’m so sorry I was the cause of it.” Kumawala siya sa pagkakayakap kay Cali at akmang hahalikan sana siya uli nito nang marinig niya ang tunog ng door bell. May speaker sa loob ng kuwarto nila na konektado sa doorbell sa labas kaya dinig na dinig nila.

Napipilitan silang magbihis uli at magkahawak-kamay na lumalabas, saka tinungo ang pinto.

Nang buksan iyon ni Cali, tumambad sa harap nila ang stepsister nitong si Vienna. Masama ang tingin nito kay Cali.

“So totoo ang naririnig ko.” Tinaasan siya nito ng kilay. “Bumalik ka na pala. Bakit? Para saktan uli si Cali? Para perahan uli, ha?!”

Matapang niyang sinalubong ang tingin ni Vienna. “Vienna—”

“Little sis, please, don’t talk to her like that.” Si Cali ang sumalo sa kanya at dumepensa. “Marami na akong nasabing masasakit na salita sa kanya. Sobrang sakit na rin ang naidulot ko sa kanya, huwag mo nang dagdagan pa.”

Lalong tumalim ang mga mata ni Vienna. “Mas masakit ang ginawa niya sa ’yo, Kuya—”

“She lost our child!” Pinandilatan ni Cali ang kapatid. “Mas masakit ’yon, Vienna!”

“Paano ka nakakasigurong sa ’yo ’yong bata?” Vienna spat angrily at Cali.

Annette felt like someone slapped her. Nagbaba siya ng tingin para itago ang panunubig ng mga mata niya.

“Annette, don’t listen to Vienna.”

Oo nga naman… paano niya nasabing kay Cali ’yong bata? Paano kung may lalaki nga siya noon… paano kung tama si Vienna… paano kung hindi iyon kay Cali?

“Annette.”

Bumitaw siya sa pagkakahawak ni Cali, saka sinapo ang ulo niya nang biglang sumakit iyon. Napasigaw siya sa sobrang sakit.

“Annette!”

At bago pa siya makahawak sa hamba ng pinto para doon kumuha ng lakas para hindi mabuwal sa kinatatayuan, bumigay na ang kanyang mga tuhod dahil sa panghihina niyon. Naramdaman niyang bumagsak ang katawan niya at nawalan siya ng ulirat. 

CECELIB | C.C.

Please Read

May update na po si Cali -CHAPTER 19. Dahil inosente si Watty, ginawa niyang private deretso. Kaya hindi po yan nagno-notify.

Just refresh your library hanggang sa lumabas si 19. Kapag hindi lumabas, baka hindi ka naka-follow sakin, follow mo muna ako – this is the only way i know para mabasa mo ang private chapter. Again hindi ko siya ginawang private para i follow mo ako, u can unfollow after you read it if you like :) Tapos kapag na follow mo na ako, refresh ulit. Kapag hindi gumana log in and log out kay watty. This always work like a charm.

Anyway, happy reading.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

THE NIGHT was chilly. Ramdam ni Annette ang malamig na simoy ng hangin, lalo na at wala siyang suot na jacket para labanan ang lamig ng panahon.

Her scared eyes gazed at the man who was pointing a gun at her. Kilala niya ang lalaki. Isa ito sa mga empleyado sa kompanya ni Cali pero hindi niya alam ang pangalan.

“A-ano ba talaga ang kailangan mo sa ’kin?” nanginginig ang boses niya sa takot na tanong.

Ipinagdiinan ng lalaki ang dulo ng baril sa noo niya dahilan para manginig ang buong katawan niya sa takot. “Manahimik ka.”

Her body trembled. Cali, tawag niya sa pangalan ng asawa sa isip niya. Cali… help me, please…

Pasimple niyang sinapo ang tiyan. Hindi siya puwedeng mapahamak. Kailangan niyang maging matatag. Umaasa sa kanya ang anak nila ni Cali. Ni hindi pa nga niya nasasabi sa asawa niya na magiging daddy na ito soon.

She needed to get back to her husband. Pronto! Tiyak na mag-aalala ito kapag umuwi na wala pa siya sa bahay.

“Please, pauwiin mo na ako,” pagmamakaawa ni Annette. “Parang awa mo na. Baka hanapin ako ng asawa ko—”

“Tahimik sabi!” Pinandilatan siya ng lalaki at sinampal siya nang malakas. “Huwag kang maingay!”

Tumahimik na lang si Annette at tiniis ang pananakit ng pisngi niya. Ayaw niyang mapahamak ang batang nasa sinapupunan niya. Nanlamig ang kamay niya nang makitang may dumaang sasakyan sa madilim na parte kung saan nakaparada ang sasakyan ng lalaking kumuha sa kanya. Tumigil ang nasabing sasakyan ilang metro ang layo sa kanila.

“Huwag kang gagalaw,” babala ng lalaki habang nakatutok pa rin ang baril sa kanya. “Babarilin kita oras na sinubukan mong tumakbo.”

Tumango siya at niyakap ang sarili na para bang sa ganoong paraan ay mapoprotektahan niya ang batang nasa sinapupunan niya.

Naglakad ang lalaki nang patalikod, nakaharap sa kanya at nakatutok ang baril, patungo sa nakaparadang sasakyan ilang metro ang layo sa kanila.

Bumukas ang bintana ng kotse pero hindi niya maaninag kung sino ang nasa loob. May ibinigay na papel at ball pen ang nasa loob ng kotse sa lalaki. Kapagkuwan ay bumalik ang lalaki at ibinigay sa kanya ang dalawang papel na hawak at ball pen.

“Kopyahin mo raw sa blangkong papel ang nakasulat sa isa pang papel. Word by word, Mrs. Sudalga. Kung hindi, hindi ako mangingiming barilin ka.”

Napalunok si Annette sa takot saka sinunod ang gusto ng lalaki. Habang nagsusulat, tumutulo ang luha niya sa kanya pisngi.

Ano ba talaga ang kailangan ng mga ito sa kanya? Para isulat ang sulat na kinokopya niya ngayon?

Hindi siya mapakali, hindi niya alam ang dapat isipin. Ang tanging nasa isip lang niya ay mailigtas ang anak niya.

Annette was sobbing lightly as she finished writing the letter. Sana hindi maniwala si Cali sa sulat na ’yon. Puno iyon ng masasakit na salita. At siguradong masasaktan ang asawa niya.

Umiiyak na iniabot niya ang sulat pabalik sa lalaki. “Ano ba talaga ang kailangan mo sa ’kin?” umiiyak niyang tanong. “Bakit mo ba ginagawa ’to?”

“Sabihin na lang natin na galit at naiinggit ako kay Cali. Nasa kanya na ang lahat.” Malademonyo itong ngumisi, saka kinalabit ang gatilyo ng baril pero sinadya nitong hindi siya tamaan. Tinatakot siya nito at natatakot naman siya. “Pero hindi na ngayon. Dapat lang na mawala ang lahat sa kanya! Pati babaeng mahal ko, inagaw niya! Dapat lang na mawalan ka rin sa kanya!” Sinampal na naman siya nito sa pisngi. “Huwag kang gagalaw, papatayin kita.”

Nanginginig ang katawang niyakap niya ang sarili. All she could do was cry. Habang nakatutok sa kanya ang baril, hindi niya iisiping tumakas. Kailangan niyang ingatan ang anak niya.

Matatapos din ’to. Tiyak na nakauwi na ngayon si Cali at hinahanap na siya. Natitiyak niyang hindi ito titigil sa paghahanap sa kanya. Mahal siya nito, alam niyang hindi siya mapapahamak.

Nang makabalik ang lalaki pagkatapos nitong ibigay ang sulat sa may-ari ng kotseng nakatigil ilang metro ang layo sa kanila, itinutok nito ang dulo ng baril sa noo niya.

“Sakay sa likod,” sabi ng lalaki.

Mabilis na sinunod ni Annette ang ipinag-uutos ng lalaki, saka isinuot ang seat belt.

Nang makasakay ang lalaki sa driver’s seat, may iniabot ito sa kanyang panyo. “Amuyin mo ’yan,” utos nito habang ang baril ay nakatutok sa kanya.

Umiling siya. “Ayoko. Iuwi mo na ako. Ginawa ko na ang gusto mo—”

Umalingawngaw ang malakas na putok ng baril at nanginig siya sa takot nang maramdamang malapit lang sa tainga niya ang dinaanan ng bala.

“Gawin mo na!” galit nitong sigaw. “Amuyin mo ’yan! Kung hindi babarilin kita at isusunod ko ang asawa mo!”

Nanginginig ang kamay na tinanggap ni Annette ang panyo, saka dahan-dahan iyong inilapit sa ilong niya. Kasabay ng pagsinghot niya ng panyo ay ang pagpatak ng luha sa mga mata niya. “Please, Cali,” bulong niya habang unti-unting nawawalan siya ng ulirat. “Look for me, please…”

Nabitawan niya ang panyo at unti-unting lumupaypay ang katawan niya. At bago siya tuluyang nawalan ng malay, tumulo ang mga luha sa mga mata niya.

HINDI MAPAKALI si Cali habang hawak ang kamay ng kanyang asawa at pisil-pisil iyon. Nang bigla na lang nahimatay si Annette kanina, nag-panic siya at dinala ito sa Romero’s Hospital, saka agad na tinawagan si Blaze.

Lalong kinain ng takot ang buo niyang pagkatao nang makita ang mga luhang namamalisbis sa mga mata nito. “Annette.” Tinuyo niya ang mga luha sa pisngi nito. “Please, gumising ka na.”

Vienna groaned in annoyance. “Puwede ba, Kuya, tigilan mo ’yan!” Hinaklit nito ang kamay niya na humahaplos sa pisngi ni Annette. “Nakakalimutan mo na ba ang ginawa ng babaeng ’yan sa ’yo?!”

He glared at Vienna. “Will you shut up?!”

Natigilan ang kapatid niya. Ni minsan mula nang makilala niya ang kapatid, hindi niya ito sinigawan, ngayon lang. Sumusobra na kasi ito.

“Kuya, ang babaeng ’yang ay—”

“Ay nasaktan din tulad ko.” Walang buhay siyang tumingin sa mga mata ng kapatid. “You don’t know what she’d been through in that two years. Mas nasaktan siya kaysa sa ’kin. Mas naghirap siya kaysa sa ’kin. Mas nawalan siya kaysa sa ’kin.” Hinalikan niya ang likod ng kamay ni Annette na kanina pa niya pinipisil. “I love this woman, Vienna. I can’t face the world if I lose her again. Hindi ko na kakayanin kung mawawala pa siya sa ’kin. Wala na akong pakialam kung niloko man niya ako o hindi. I’m going to keep her, Vienna.”

Napailing-iling si Vienna, saka bumuga ng marahas na hininga. “Niloko ka niya pero mahal mo pa rin siya?”

Tumango siya. “I love her unconditionally, Vienna. So much.”

Napailing-iling uli ito. “Baliw ka na.”

“Matagal na akong baliw kay Annette.” Lumamlam ang mga mata ni Cali nang tumitig siya sa magandang mukha ng asawa. “Kahit noong iniwan niya ako, mahal ko pa rin siya. Hindi ko lang matanggap na ipinagpalit niya ako sa iba. Pero ’yong pagmamahal ko, nanatili iyon sa puso ko. At lalo lang iyong lumala nang makita ko siya uli pagkalipas ng dalawang taon. I tried so hard to hate her, Vienna, so hard. I even tried to bury what I feel for her. But at the end of the day, she’s still my wife that I love so much. I fell in love with her all over again, just like the first time that I fell for her. Irrevocably. Unconditionally. And undeniable.”

Vienna sighed heavily. “Ganoon mo ba talaga siya kamahal?”

Cali nodded. “Just like how much you love Lander.”

Vienna rolled her eyes. “Huwag mong idamay dito ang asawa ko. Ibang usapan ’to.”

Tinaasan niya ng kilay ang kapatid. “Iba ba?”

“Yes.” Inirapan siya nito, saka matalim ang tingin nang tumuon ang mga mata sa asawa niya. “Fine. Hindi ko siya pagsasalitaan. Pero hindi ko rin naman siya matatanggap tulad ng pagtanggap ko sa kanya noon.”

Sasagutin sana niya si Vienna nang bigla na lang bumalikwas si Annette. At nang makita siya ay bigla siyang niyakap nang mahigpit habang palakas nang palakas ang hikbi nito.

“Cali! Cali!” Annette was sobbing hysterically. “Cali! Iligtas mo ako! Cali! Natatakot ako. Natatakot ako. ’Yong baby natin. ’Yong baby. Mapapahamak si baby… Cali, please, hanapin mo ako… Cali. Please, Cali, para kay baby…” Malakas itong napahagulhol habang mahigpit pa rin ang yakap sa kanya.

Hinagod niya ang likod ng asawa. “Hush baby, I’m here—”

“Hindi, babarilin niya ako!” Para itong naghi-hysterical. “Papatayin niya ako, Cali, ’tapos sasaktan ka niya. Cali… Please, Cali, save me.” Her whole body was trembling, she looked so scared. “Save me, please… save me…”

“Hey, walang may baril dito,” sabi niya habang pilit na kumakawala sa mahigpit na yakap ni Annette. Gusto niyang makita ang mukha nito. “Nandito ako. Walang mananakit sa ’kin. Magkasama tayo.” Panay hagod niya sa likod ng asawa para kumalma ito. “Calm down, Annette. I’m here.”

“No… sasaktan ka niya.” She was sobbing. “No, Cali, please… please… save me…”

Hindi alam ni Cali ang gagawin sa asawa niyang nagpa-panic habang nanginginig ang katawan sa takot.

Tamang-tama naman na pumasok si Blaze sa hospital room.

Cali looked at Blaze, worried and in panic. “I don’t know what’s happening.” Hindi niya alam ang gagawin. Yayakapin ba ang asawa niya o hahagurin ang likod at patatahanin, “She’s like this the moment she woke up.”

Hinawakan ni Blaze ang magkabilang braso ni Annette, saka binaklas iyon sa pagkakayakap sa kanya. Kapagkuwan ay tumingin ito sa kanya. “Slowly, ihiga mo siya sa kama,” sabi nito na ngayon ay binitawan na ang mga braso ni Annette.

Tumango siya, saka sinunod ang sinabi ni Blaze. Paunti-unti, itinulak niya ang asawa pahiga. “Ano’ng nangyayari sa kanya?” nag-aalala niyang tanong habang nakatingin sa mukha ni Annette na hilam ang luha. “My wife…”

“Your wife is maybe in some kind of a trance,” wika ni Blaze habang iwinawagayway ang kamay sa harap ng mukha ni Annette pero wala lang reaksiyon ang asawa niya. “Mukhang may naaalala siyang memorya na nakalimutan niya at na-stock siya sa memoryang ’yon ng kahit ngayon na gising na siya, nandoon pa rin siya sa memoryang ’yon.”

Napabuntong-hininga si Cali, saka hinaplos ang mukha ng asawa. “Wake up, Annette,” bulong niya sa mga labi nito. “Wake up. I’m here.”

She was still crying… sobbing even. Then suddenly, she blinked rapidly and her eyes focused on him.

“Cali?” May pag-aalalang gumuhit sa mga mata nito. “Cali?”

Sinapo niya ang mukha ng asawa. “Yes. It’s me. I’m here, sweetheart.”

Para itong nakahinga nang maluwang, saka mahigpit siyang niyakap. “Thanks God, you’re okay.” Pinupog siya nito ng halik sa buong mukha. “Thanks God.”

Hinaplos niya ang mukha nito at tinugon ang mga halik nito. “Ayos ka lang ba?”

Umiling si Annette. “Nag-aalala ako sa ’yo, baka nasaktan ka… baka sinaktan ka niya… baka sinaktan ka ng lalaking ’yon.”

That made him frown. “Kanina mo pa sinasabi ’yan. Sino ba ang mananakit sa ’kin?”

“’Y-yong lalaki…” Her eyes became panicky. “’Yong lalaking kumuha sa ’kin, ’yong lalaking tumutok sa ’kin ng baril … ’yong lalaking… nagpasulat sa ’kin ng…” A tear fell from her eyes. “… sulat na natanggap mo.”

Napatitig si Cali kay Annette. Pakiramdam niya ay malapit na silang makalayang dalawa sa dalawang taong pasakit ng nakaraan sa kanila. “May lalaking kumuha sa ’yo?”

Tumango ito habang umiiyak. “I remember everything now, Cali. I do! Tinutukan niya ako ng baril nang makalabas ako sa Bittersweet Café nang araw na ’yon. ’Tapos pinasakay niya ako sa sasakyan.” Nanginginig ang kamay nito habang nagkukuwento. “Sinampal niya ako nang ilang beses, hindi ako lumaban o tumakas kasi nag-aalala ako sa anak natin na nasa sinapupunan ko. Siya ang inaalala ko… gusto kong mabuhay siya kaya sinunod ko lahat ng gusto ng lalaking ’yon. Kahit pa magsulat ng masasakit na salita sa sulat na ipinadala pala sa ’yo. Ayokong mapahamak ako kasi nakasalalay ang buhay ng anak natin sa ’kin. ’Tapos nang matapos akong magsulat, ibinigay niya ’yong sulat doon sa kotse na pumarada malapit sa amin. Siguro kasabwat niya ’yon. ’Tapos pinasakay niya ako uli sa kotse at pinaamoy ng chloroform sa panyo.” Napahagulhol ito. “I didn’t know what happened after that… Naaksidente pala kami… ’tapos… ’tapos…” Palakas nang palakas ang hikbi nito. “… ’Tapos namatay ang anak natin. Namatay siya. Hindi ko siya nailigtas. Masama akong ina. Masama akong ina…” Napahagulhol ito nang malakas.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. This was it… this was the explanation that they both needed.

“For two years, we were both in pain.” Kumuyom ang kamay niya. “Sino’ng may gawa nito sa ’ting dalawa? Sino?”

Umiling si Annette. “Patay na siya.”

Nagtagis ang mga bagang niya at nagliliyab sa galit ang kanyang mga mata. Dalawang taon… dalawang taon siyang nagalit sa asawa!

Bumangon si Annette at umupo, saka yumakap sa tagiliran niya. “Cali?”

He looked down at his wife. “Yes, sweetheart?”

“I love you,” bulong nito sa kanya. “Mahal na mahal kita. Sobra.”

Hinalikan niya ang asawa sa noo nito. “Mahal din kita, Annette.” Kapagkuwan ay humugot siya ng malalim na hininga. “Hindi ko lang matanggap ang nangyari sa ’tin. Dalawang taon kitang kinamuhian at hindi nakasama nang dahil sa kanya. Kung buhay lang siya ngayon, mapapatay ko siya.”

“Actually, you could kill the accomplice,” sabi ng boses ni Shun sa may pintuan.

Mabilis siyang napalingon. “Shun.”

Naglakad ito palapit sa may kama at tumingin kay Annette. “I need your cooperation in this one. Kulang ang impormasyon sa police report. Ang nandoon lang ay ang mga pasa mo sa katawan at sa mukha at ang panyo na may chloroform na magpapatunay na sapilitan kang isinama ng kasama mo sa sasakyan.”

Paharap na umupo si Annette kay Shun. “Paano ako makakatulong sa ’yo?”

“Naalala mo na ba lahat?” tanong ni Shun.

Tumango si Annette. “Lahat-lahat.”

“Good. Tell me everything that happened,” sabi ni Shun. “Patay na ang kumidnap sa ’yo, pero buhay pa ang nagbigay ng sulat kay Cali. Siya ang kailangan nating mahanap.”

Tumango si Annette. “Ano’ng puwede kong gawin para makatulong?”

“Tell me the name of that bastard who kidnapped you,” sabi ni Shun na matalim ang mga mata. “Pangalan lang ang naka-record sa pulisya. Unfortunately, walang pagkakakilanlan ang lalaki bukod sa ID na nasira din at tanging pangalan lang ang nabasa. It’s Fredd.”

“Fredd…” mahinang sambit ni Annette, saka umiling-iling. “Hindi ko siya kilala pero pamilyar sa akin ang mukha niya. Kung hindi ako nagkakamali, dati siyang empleyado sa kompanya mo.” Tumingin ito sa kanya. “Galit siya sa ’yo kaya niya ako kinuha.”

Kumunot ang noo ni Cali. “May nagawa ba akong mali sa kanya?”

Nagkibit-balikat ang asawa niya, saka ipinatong ang baba sa balikat niya. “Inagaw mo raw sa kanya ang babaeng mahal niya.”

That made him frown even more. “Paano? Eh, ikaw lang naman ang babaeng minahal ko at nasisiguro kong hindi kita inagaw sa kahit sino man dahil akin ka naman talaga.”

Mas humigpit ang yakap nito sa kanya. “We’ll figure it out.”

“Yes. We will,” sabi niya, saka tumingin kay Shun. “Puwede bang bukas na ’to? Pagpapahingahin ko muna si Annette.”

Tumango si Shun. “Hinanap ko kayo agad nang may nakuha akong impormasyon sa police station.” Nginitian nito si Annette. “Pahinga ka muna.”

Tumango si Annette. Akmang pagpapahingahin na niya ito nang lumapit si Vienna na nakamasid lang sa kanila kanina pa.

“Annette?” sabi ni Vienna.

Her wife looked at her sister and smiled. “Hey, Vienna.”

Hinawakan ni Vienna ang braso ni Annette, saka pinisil iyon. “Sorry. I judged you too harshly.”

“I understand,” sabi ni Annette na nakangiti. “Mula’t sapul, ayaw mong nasasaktan si Cali kaya naiintindihan ko.”

Vienna smiled at Annette. “Salamat.”

Tumango si Vienna, saka ngumiti din sa kanya. “Alis na ako. Talk to you some other time.”

“Me too,” sabi ni Blaze na nakikinig lang sa kanila at umalis na rin.

Tumango si Cali, saka niyakap ang asawa. “Pahinga ka muna.”

Tumango si Annette, saka nahiga uli at ipinikit ang mga mata.

Hinaplos niya ang magandang mukha nito. “Mahal na mahal kita, Annette.”

Gumuhit ang isang ngiti sa mga labi ni Annette, saka nagsalita habang nakapikit ang mga mata. “Mahal din kita, Cali.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

“CALI, okay lang ako.” Ilang ulit na ’yong sinabi ni Annette sa asawa na panay ang alalay sa kanya habang naglalakad siya patungo sa pinto ng bahay nito. “Really, Cali, I’m perfectly fine.”

“Let me take care of you,” sabi ni Cali.

At mukhang hindi pa nakontento ang asawa, pinangko siya nito at binuhat patungo sa pinto ng bahay.

“Cali!” Natatawang tinampal niya ito sa dibdib. “Ibaba mo nga ako. Kaya ko ang sarili ko.”

“Just let me do this, sweetheart,” sabi ni Cali, saka hinalikan siya sa pisngi at nagpatuloy sa paglalakad.

Napailing-iling na lang si Annette. Mula kagabi nang magising siya mula sa pagpapahinga, may naging extra sweet ito sa kanya.

At mula nang maalala niya lahat ng nawawalang memorya, parang nabuo na ang pagkatao niya. She felt whole and complete. And happy. Lalo na’t ramdam na ramdam niya ang pagmamahal sa kanya ng asawa.

Cali never stopped taking care of her since last night. He was caring, he was sweet and he was loving. Just like the Cali she married years ago.

“Open the door, sweetheart,” sabi ni Cali sa kanya.

Nangingiting pinihit niya pabukas ang pinto na hindi naka-lock, saka malakas na itinulak iyon pabukas.

Nakangiting pumasok si Cali sa kabahayan na sa sala lang ang nakabukas ang ilaw kaya medyo may kadiliman ang paligid.

“Hanggang ngayon, hindi ka pa rin mahilig mag-lock ng pinto,” sabi niya sa asawa, saka pinanggigilan ang ilong nito.

“Safe naman dito sa village.”

“Hmm-mm,” sang-ayon niya.

Safe nga roon sa Bachelor’s Village. Masyadong mahigpit ang seguridad dahil halos mayayaman lahat ng nakatira.

“Ibaba mo na ako,” sabi niya.

Tumango si Cali at ibinaba siya. Akmang hahalikan siya nito nang biglang umilaw ang buong kabahayan dahilan para pareho silang magulat.

“What the fu—”

“Surprise!” sigaw ng pinaghalong mga boses ng lalaki at boses ng babae.

Napamulagat na nagkatinginan sila ni Cali, saka sabay silang napatingin sa dereksiyon ng pinanggalingan ng mga boses.

Napuno ng kasiyahan ang puso niya nang makita ang mga kaibigan ni Cali na naging kaibigan na rin niya noon kasama ang mga asawa nito.

“Hey, lunatic,” sabi ni Thorn na nakangiti at may dalang bulaklak, saka ibinigay iyon sa kanya. “For you, my lady. My apologies for my rude behavior towards you.”

Natawa na lang si Annette nang si Cali ang tumanggap ng bulaklak at itinapon ’yon sa may pang-isahang sofa. “No flowers.” Pinandilatan nito si Thorn. “She’s my wife. Ako lang ang puwedeng magbigay sa kanya ng bulaklak.”

Sa sinabing iyon ni Cali, lahat ng lalaking naroon ay sabay-sabay na naglabas ng tig-iisang tangkay ng tulips, saka iniabot ang mga ’yon sa kanya.

“Welcome back to the Possessive Men’s Club, my man,” sabi ni Tyron. Ang bulaklak nito ang una niyang tinanggap.

Si Lysander naman ay nagbigay ng cupcake kay Cali. “Welcome back to Lunatic’s Club, my man.”

“I’m no lunatic anymore, lunatics,” sagot ni Cali na ngingiti-ngiti. Tinanggap nito ang cupcake at kinagatan iyon. “This tastes good. Thanks, buddy.”

Mahinang natawa si Annette. Oo nga pala. May dalawang club ang Bachelor’s Village. Ang Possessive Men’s club na Club ng mga may mga asawa na raw o kaya naman ’yong mag-aasawa pa lang at ang Lunatic’s club—ang club ng mga single at walang love life.

“Welcome back, Annette,” sabi ni Lander, sabay abot ng isang tangkay ng tulip. “Good to see you again.”

Nginitian niya ang bayaw. “Salamat. Good to see you too.”

Cali possessively wrapped his arms around her shoulder. “Don’t talk to that man. Baka maakit ka sa mga asul niyang mga mata.”

Natatawang niyakap niya ang asawa na alam niyang nagseselos na naman. Minsan kasi nasabi niya rito noon na nagagandahan siya sa mga mata ni Lander.

“I like yours more, hubby,” paglalambing niya. “Mas gusto ko ang kulay-berde mong mga mata.”

That put a smile on Cali’s lips. “Hmm… I love you, my wife.” Hinalikan siya nito sa noo.

“Love you too.” Hinalikan niya ito sa leeg. “Kaya huwag ka nang magselos diyan.”

“Can’t promise that, wifey.”

Umikot ang mga mata ni Annette, saka bumitaw siya sa pagkakayakap dito. “Entertain your friends. I will entertain their wives,” suhestiyon niya.

“Okay.”

Humiwalay siya kay Cali, saka nilapitan ang asawa ng mga kaibigan nito na nagkukumpulan sa sa coffee table.

“Hey,” bati niya sa mga ito.

“Annette!” Si Mhelanie ang unang lumapit, yumakap sa kanya at nakipagbeso-beso. “Kumusta ka na? Two years ka ring hindi namin nakasama. The Possessive Wife’s Club misses your presence.”

“Sis, kumusta?” malapad ang ngiting tanong sa kanya ni Raine.

“Na-miss ka namin,” sabi ni Nez na ngayon ay yakap siya.

At marami pa siyang “kumustang” narinig sa mga babaeng itinuring niya noon na mga kaibigan. Parang may humaplos na kamay sa puso niya. So they missed her? Aww. That made her heart smile.

“Okay lang ako,” sabi niya at ipinilig ang ulo, saka tinama ang sinabi. “Okay na ako ngayon.”

“That’s good to hear,” sabi ni Haze na sumisimsim ng kape.

“Oo nga,” dagdag ni Mhel na nakayakap pa rin sa braso niya. “Na-miss ka namin. Sobra. At dahil dalawang taon kang nawala, hindi ka puwedeng tumanggi kapag kinuha kitang ninang.”

Namilog ang mga mata niya at bumaba sa tiyan nito. “Buntis ka?”

“Yep.” Mhel was happily grinning. “It’s a boy. Thank God nasundan na rin si Hoax.” Halatang excited ito. “May pangalan na nga ako, eh. Ryker Gage Vaughn Vergara. O, ’ di ba? Sino’ng lalaban?”

Tumaas ang kamay ni Grace ang asawa ni Valerian. “Ilalaban ko ang pangalan ng panganay ko. Reev Venedict.”

Nagtaas din ng kamay si Themarie. “Ako. Ilalaban ko ang pangalan ng anak ko. Eiji Rake.”

“Me.” Itinaas ni Nez ang kamay. “Phaxton and Pharexter.”

Umikot ang mga mata ni Etheyl. “Sige, magpagandahan pa kayo ng pangalan. Kasalanan ’to ni Calyx, eh. Ang sisimple ng pangalan ng triplets namin.”

Sabay-sabay silang nagtawanan. Kapagkuwan ay pinaupo siya ng mga ito sa sofa at doon nag-umpisa ang seryoso nilang usapan.

“We heard what happened to you,” sabi ni Anniza. “Ikinuwento sa ’min ni Vienna. Okay ka lang ba?”

Nakangiti siyang tumango. “Maayos na ako ngayon. Mahuhuli rin ang gumawa nito sa ’min.”

Tumango si Themarie. “Mahuhuli rin ’yon. Ang alam ko hindi lang ang asawa ko ngayon ang gumagalaw. So is Andrius and Evren. Those two are powerful. Hindi lang halata.”

Nagpapasalamat si Annette sa impormasyong nalaman. “Sana nga mahuli na kung sino siya. Hindi pa rin kasi ako mapakali, eh. Baka maulit ang nangyari.”

“I heard Lysander tightened the security around the village,” imporma sa kanila ni Krisz na kumakain ng cake. “Kaya huwag kang mag-alala. On alert ngayon ang mga security guard.”

Nakahinga siya nang maluwang. “Salamat naman.”

Pinisil ni Mhelanie ang kamay niya. “Nandito ang buong village para sa ’yo. So huwag ka nang mag-alala. At nasisiguro kong hindi na hahayaan ni Cali na may mangyari uli na masama sa ’yo.”

Annette smiled. “Salamat sa inyong lahat.”

Nagpatuloy ang usapan nila hanggang sa may pumasok na kalalakihan sa bahay. Doon tumuon ang atensiyon nila at kay Thorn na siyang nag-uutos sa mga bagong dating ng dapat gawin.

“Deretso sa may side ng pool,” sabi ni Thorn. “Nakaayos na doon ang paglalagyan ng mga pagkain.” Tumuon ang mga mata nito kay Andrius. “Tapos ka nang mag-skirting doon sa buffet table?”

Andrius nodded. “Ako pa. Who says only gays and women know how to fucking skirt?”

Nagtawanan ang mga kalalakihan, saka tulong-tulong ang mga itong inilipat ang mga pagkain, pinggan, inumin at kung ano-ano pang kagamitan.

“Ano’ng mayroon?” nagtatakang tanong niya.

“Welcome back party para sa ’yo,” sabi ni Czarina. “Kasi mamayang gabi, lalaspagin ka ni Cali.”

Namula ang mga pisngi ni Annette. “Ikaw talaga, Doc, ang halay mo pa rin.”

Tumawa lang si Cza, saka tumayo at naglakad palapit kay Ymar. Umupo ito sa hita ng asawa, saka yumakap sa leeg nito.

Mukhang nainggit ang ibang kababaihang naroon dahil nagkanya-kanya ito ng lapit sa mga asawa at umupo rin sa mga hita ng mga ito, saka naglambingan.

But in her case, si Cali ang lumapit sa kanya at umupo sa tabi niya. Ang ginawa niya ay umupo rin siya sa mga hita nito.

“Ang dami namang pagkain,” sabi niya na nakatingin sa kalalakihang may dalang mga pagkain.

“Para ’yan sa ’yo lahat,” sabi ni Cali, saka hinalikan siya sa leeg. “But I wish they’re not here so I could make love to you ’til dawn.”

That made her smile and blush. “Mukhang matatagalan pa sila rito sa bahay.”

“We could ditch them,” suhestiyon ni Cali.

Inirapan niya ito, saka hinalikan ang tungki ng ilong. “I love you and all that but I think we should stay. Mamaya na yang kahalayang naiisip mo.”

Cali face fell. “Come on.”

“Nope.” Umalis si Annette sa pagkakaupo sa mga hita nito, saka nauna na siyang nagtungo sa bakuran sa may side ng swimming pool. Umawang ang mga labi niya nang makita ang pagkakaayos ng buong bakuran.

Parang may Christmas lights ang buong paligid sa sobrang liwanag. Iba’t ibang kulay ’yon. Kahit ang gilid ng swimming pool ay may nakapaligid ng mumunting ilaw. Ang buffet table naman ay natatakpan ng kulay-itim at green na tela. Napakaganda ng pagkaka-skirting n’on. Parang professional ang may gawa. Ang mga upuan din at mesa ay nababalot ng kulay-itim at berdeng tela.

“Nagustuhan mo?” sabi ng boses ni Thorn sa tabi niya.

Nakangiting tumango siya. “Oo.”

Humugot ito ng malalim na hininga. “This is my way of saying sorry… I hope you find it in your heart to forgive me—”

“You’re forgiven. Salamat sa pagiging mabuting kaibigan at pinsan kay Cali,” putol niya sa iba pang sasabihin ni Thorn, saka iminuwestra ang kamay sa buong bakuran. “This is too much, Thorn. Thank you.”

Itinuro ni Thorn ang buffet table. “Tumulong si Andrius sa skirting.”

“Hindi ko alam na marunong siyang mag-skirting.”

“Well, he’s full of surprises.”

Tumango si Annette bilang pag-sang-ayon. “True.”

Nagulat siya nang may umakbay sa kanya pero nang maamoy niya ang pamilyar na pabango ni Cali, ihinilig niya ang ulo sa balikat ng umakbay sa kanya. “Ang ganda, ’no?” sabi niya.

“Yeah,” Cali answered. “Let’s eat.”

Tumango siya at akmang maglalakad na sila patungong buffet nang bigla na lang lumusob ang mga kaibigan nito roon na may dalawang pinggan na dala. Isa para sa mga ito at isa para sa asawa ng mga ito.

Napailing na lang si Cali. “Lunatics.”

Mahina siyang natawa sa tumango bilang pag-sang-ayon. “Very true.”

HALOS apat na oras na namalagi ang mga kaibigan ni Cali kasama ang mga asawa nito sa bahay nila bago napagod at nagpaalam na uuwi na. Ang iba naman ay nagpaalam dahil hinahanap na ng mga anak.

Si Thorn ang tanging bisitang naiwan sa bahay nila.

“Ipapakuha ko na lang bukas ang mga ginamit sa—”

“Thorn, lumayas ka na sa bahay ko,” wika ni Cali na kanina pa nagtitimpi.

Kinunutan ito ng noo ni Thorn. “Ano’ng problema mo, insan?”

“Just leave,” inis na sabi ni Cali.

Mahina malang natawa si Annette sa ginagawi ni Cali. She perfectly knew why Cali was being grumpy.

“Insan, naman—”

“Umalis ka na sabi.” Pinukol nito ng masamang tingin si Thorn. “I want to have some privacy with my wife. Darn it!”

Doon naintindihan ni Thorn ang inaakto ni Cali. Napalatak ito. “You could have just told me, you moron.” Nagmamadali itong umalis at naiwan sila sa may gilid ng swimming pool.

Nang silang dalawa na lang, humarap sa kanya si Cali, saka siniil ng mapusok na halik ang mga labi niya. Napaungol na lang siya sa ginawa nito at agad na tinugon ang halik nito nang buong puso.

“You know, masarap ’yong longganisa na niluto ni Thorn,” wika ni Cali nang pakawalan ang labi niya.

“Mukhang niluto niya iyon para sa ’yo,” sabi niya habang hinahalik-halikan ang mga labi ng asawa.

“Paborito ko ang longganisa, eh,” sabi ni Cali, saka pinagapang ang mga labi patungo sa tainga niya.

Napadaing si Annette. “Cali…” Kinagat nito ang gilid ng tainga niya. “Shit…”

Habang hinahalik-halikan ni Cali ang tainga niya pababa sa kanyang leeg, bigla na lang itong tumigil sa ginagawa. “Teka,” sabi nito. “May naisip ako.”

Tumayo ito at kumuha ng pinggan, saka lumapit sa buffet table na may pagkain pa. Kumuha ito ng longganisa at bumalik sa kinauupuan nila.

“Kakain ka? Nagugutom ka uli?” nagtatakang tanong niya kay Cali.

“Nope.” Cali cut the longganisa in half. “May naisip ako.”

Nakakunot ang noo ni Annette habang nakatingin sa ginagawa nitong pagtanggal ng laman ng longganisa. Ikinalat nito ang laman sa buong pinggan, saka pilyong ngumiti sa kanya.

“Maghubad ka,” sabi nito.

Napatigalgal siya. “Ano?”

“Get naked.” Tumayo ang asawa niya nang hindi siya gumalaw at ito na ang naghubad ng pang-itaas niyang damit.

“Ano ba ang binabalak mo?” Luminga-linga siya. “Baka may makakita sa ’tin.”

“Napapalibutan ng pader ang bahay natin, Annette,” sabi ni Cali na binubuksan na ang zipper ng suot niyang pantalon. “Walang makakakita sa ’tin.”

Napalunok siya nang mahubad nito lahat ng saplot niya sa katawan. Napakagat-labi siya nang makitang titig na titig ang asawa niya sa kanyang kaselanan na wala nang damit na nakatakip. “Cali—”

“Mahiga ka sa mesa.”

Napakurap-kurap siya. “Ha?”

“Lay on the table,” ulit ni Cali.

“Cali—”

“Please?”

As if she could say no to her husband.

Maingat na ihiniga ni Annette ang kalahati ng katawan sa pahabang mesa. Hanggang sa may puwit niya ang nakahiga, ang mga paa niya ay nakatiklop at nakaapak sa gilid ng mesa, ang mga hita ay bahagyang nakabuka.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi nang ipinusisyon ni Cali ang sarili sa gitna ng mga hita niya

“Cali…” Nag-uumpisa nang mag-init ang katawan niya dahil uri ng pagkakatitig nito sa kanya. “A-ano’ng…” Naputol ang sasabihin niya ng inilipat nito ang laman ng longganisa sa may puson niya. “Cali!”

Pilyong ngumiti ito. “Let me, please?” May pagsusumamo sa boses nito. “Just now, please?”

She didn’t have the heart to say to her beloved husband. “Fine. Eat it.”

Nagliwanag ang mukha ni Cali at kumislap ang pagnanasa sa mga mata. “Thank you, wifey.”

Ipinikit na lang niya ang mga mata at hinintay ang sunod na gagawin ng kanyang mahal na asawa. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

KAGAT-LABING napaadaing si Annette nang maramdaman ang mga labi ni Cali na gumagapang para linisin ang ikinalat nitong laman ng longganisa sa may puson niya. Damn. This was messy but Cali’s tongue on her skin made her body burn in pleasure.

“Cali…” Lalo pang bumaon ang ngipin niya sa kanyang mga labi nang maramdamang ipinalibot nito ang kaunting laman ng longganisa sa paligid ng tuktok ng mayayaman niyang dibdib.

“Hmm…” Cali moaned as he licked it off her skin. “It’s taste even better.”

Her stomach quivered when he did the same to her another nipple. Nararamdaman niya ang dahan-dahang pagdaloy ng mantika pababa. Pero sinalo iyon ng dila ni Cali ati pinaikot iyon sa paligid ng utong niya na mas nagpalakas ng halinghing niya.

“Oh, God…” Napasabunot siya sa buhok ng Cali nang maramdaman ang daliri nito na hinahaplos ang kaselanan niya. “Oh… shit.”

Malakas na napaungol si Annette nang maramdamang ang dulo ng kahabaan nito sa bukana ng pagkababae niya. Ramdam niya ang kiliting hatid niyon. At lalo siyang napahalinghing nang malakas nang dahan-dahan nitong ipasok ang matigas at nag-uumigting na kahabaan sa loob niya.

“Oh, Cali…”

“Annette, oh…”

Napasinghap siya nang kagatin nito ang nipple niya. Tumingin siya sa asawa. “You bit my nipple,” sabi niya na kagat ang labi.

“Sorry.” Cali mischievously grinned. “Nalalasahan ko pa kasi ’yong longganisa. Ang sarap.”

Pabirong inirapan niya ito. “Hindi na mauulit ’yon. Ever.”

Mahinang natawa ang asawa, saka hinalikan siya sa mga labi. Nalasahan pa niya ang longganisa sa dila nito. “Maybe we’ll try some other food…” May pilyong ngiti sa mga labi nito. “… in the buffet.”

Tinampal niya ang balikat nito. “Gusto mong ikalat sa hubad kong katawan ang beef steak?” Inirapan niya ito. “Ewan ko sa ’yo. Ayoko nga.”

Mahinang natawa si Cali, saka ginawaran siya ng mainit na halik sa mga labi. “Pero mas masarap ’yong longganisa kapag ilalagay sa ibaba—”

“No!” Pinandilatan niya ito. “Not there. Hindi ako papayag. Puwede kahit saan basta huwag lang doon. It’s messy. At kakarmahin ka ng longganisa.”

Malakad itong natawa, saka hinalikan ang gilid ng hita niya. “Hindi na.”

“Good.”

Inilabas ni Cali ang dulo ng dila, saka tinudyo-tudyo ang nipples niya. Napadaing siya sa ginawa nito at napakapit sa gilid ng mesa.

“Uhmm…” Sumigid ang masarap na sensasyon sa kalamnan niya. “Isagad mo pa, Cali.”

Cali thrust deeper into her core.

“Oh!” Malakas siyang napaungol sa sarap.

Iniangat ni Annette ang mga binti, saka ipinatong iyon sa magkabilang binti ni Cali. Sa posisyon nilang iyon, ramdam niyang sagad na sagad ang nag-uumigting na kahabaan ng asawa sa loob niya.

“God, you’re tight, baby. Ang sarap,” sabi ni Cali habang unti-unting gumagalaw sa loob niya. “Ang sikip mo.”

Annette just bit her lip as she accepted his husband’s every thrust. Shit! It feels good. His cock inside her felt like heaven. So delicious. Feels so good.

Nakakapit ang mga kamay niya sa gilid ng mesa habang walang tigil sa pag-ulos si Cali sa loob ng pagkababae niya.

“Oh!” Napaliyad siya nang masahehin ni Cali ang mayayaman niyang dibdib at tinutudyo ang tigas na tigas niyang nipple. “Oh… Cali.” Para siyang nahihibang sa sarap. “Oh…”

Her body was arching in sheer pleasure. Sexual bliss spread through her, eating her inside, making her crazier with needs.

“Oh. God! Cali…” Paalakas nang palakas ang ungol niya habang patagal nang patagal si Cali sa pag-angkin sa pagkababae niya.

Ramdam ni Annette ang pag-uga ng kinahihigaan niyang mesa kasabay ng pag-uga ng mayayaman niyang dibdib na nilalamas ng kamay at mga labi ni Cali. Mahigpit siyang napakapit nang maramdamang malapit na siyang labasan. Nararamdaman niyang may sasabog na sa kaibuturan niya at hindi na niya iyon mapipigilan pa.

Nakaawang ang mga labi niya habang binabayo ni Cali ang pagkababae niya. Namamaos na siya sa kakaungol at para siyang nahihibang sa sobrang sarap.

“Oh! Cali!” Pabiling-biling siya. “L-lalabasan na ako,” hinihingal niyang sabi. “Oh. Cali. Please… bilisan mo pa. Isagad mo pa.”

Cali’s thrusts became rougher and deeper. Dinig niya ang malakas na tunog ng likha ng pag-iisa ng kanilang mga kaselanan at lalo iyong dumagdag sa pagnanasang nararamdaman.

“Oh… God.”

Kasabay ng pagtirik ng mga mata niya at malakas na ungol na kumawala sa mga labi niya ay ang pagsabog ng kanyang katas. Agad naman iyong sinundan ng mainit na katas ni Cali na sumabog sa kaibuturan niya.

Napadaing na lang si Annette sa sarap ng sensasyong naramdaman dahil sa pag-iisa ng kanilang katawan. Tumingin siya kay Cali na nakatitig din sa kanya habang habol ang hininga.

“Another round?” May kislap ng pagnanasa na naman ang mga mata ng asawa.

Mahina siyang natawa. “Yes. Pero bago ’yon…” Itinuro niya ang mamantika niyang katawan dahil sa laman ng longganisa. “Maligo muna tayo. I feel so sticky.”

Malakas na natawa si Cali, saka hinugot ang kahabaan sa loob niya. Pagkatapos ay pinangko siya nito at binuhat patungo sa kanilang kuwarto, papasok sa banyo.

Nang umapak ang mga paa niya sa tiles na sahig ng banyo, napailing iling na lang siya nang damhin agad ni Cali ang pagkababae niyang medyo nakikiliti pa dahil nilabasan lang siya kanina.

“Cali!”

“What?” His eyes are twinkling in amusement. “Hindi puwede?”

Tinabig niya ang kamay nito. “Mamaya na ’yan. Maligo muna tayo.”

“Okay.” Binuksan nito ang shower, saka umilalim sila doon. Mabilis na kinuha ni Cali ang sabon, saka sinabon ang katawan niya.

Pinipigilan ni Annette ang mapadaing pero hindi niya kinaya. Lalo na nang masahehin nito ang dibdib niya at inilagay sa pagitan ng hiwa ng kanyang kaselanan niya ang sabon.

“Cali naman, eh…” sabi niya na lumalalim na ang paghinga.

Isinandal siya ni Cali sa malamig na dingding ng banyo, saka hinalikan sa leeg pababa sa tuktok ng dibdib niya. Napasabunot siya sa ulo nito nang kagatin na naman nito ang nipple niya, saka ang dalawang daliri ay pumasok sa loob ng pagkababae niya.

Napuno ng halinghing ni Annette ang buong banyo. Hindi niya alam kung kailan nagsimula at natapos ang sunod-sunod na orgasmong nalasap niya. Basta ang alam niya, nang makalabas sila sa banyo, nanginginig na ang mga hita niya na dahil hindi na niya kaya. Pagod na pagod na siya at wala na siyang ilalabas pa.

But Cali was insatiable. He just couldn’t get enough. Hindi pa nila natutuyo ang basang katawan ay ipinasok nito ang kahabaan sa pagkababae niya mula sa likuran.

He was taking her from behind. Kahit pagod, hindi niya kayang tanggihan ang asawa. Hinayaan niya lang itong angkinin siya. At ang tanging nagawa na lang niya ay umungol nang umungol hanggang sa maramdaman niya ang mainit na katas ni Cali sa loob ng pagkababae niya.

ZAIRED Restaurant. Na-miss na ni Annette na kumain doon. Dalawang taon ang nakakaraan, paborito nila ni Cali ang restaurant na ’yon na pag-aari ni Anniza na asawa ni Dark Montero. Masasarap kasi ang pagkain doon.

“Hi,” salubong sa kanila ni Anniza na may malapad na ngiti. Dalawang taon na ang nakalipas pero hindi pa rin nagbago ang hubog ng katawan nito. Kaya siguro mas lalong minamahal ito ng asawa. “It’s nice to see you two again.”

Inakabayan siya ni Cali. “Table for two and we’ll order our usual.”

Anniza beamed at them. “Sige. Ise-serve na lang ang order n’yo.”

“Thanks,” sabi niya.

Iginiya siya ni Cali sa mesa na gusto nitong okupahin nila. Nang makaupo siya, nahagip ng mga mata niya si Khatya. Napakatalim ng mata nito habang nakatingin sa kanya at mahigpit ang hawak sa tinidor.

Parang may balak itong masama sa uri ng pagkakatitig sa kanya. Nakakatakot iyon pero dahil kasama niya si Cali, malakas ang loob niyang taasan ito ng kilay, saka ibinaling ang tingin sa asawa niyang hinahaplos ang wedding ring nila na nasa daliri na uli niya.

Isinuot niya iyon kagabi bago sila natulog ni Cali.

“You know,” sabi ni Cali habang hinahaplos ang gitnang daliri niya, “I was thinking last night.”

Tumaas ang kilay ni Annette. “Thinking? Eh, wala ka ngang ginawa kundi angkinin ako.”

Pilyo itong ngumiti. “Yeah. And I love it.” Kinindatan siya nito. “Anyway, after I made love to you last night… I thought of something to do for you… for us.”

Unti-unting kumunot ang noo niya nang mapansing seryoso si Cali at walang halong biro ang sinasabi. “Ano naman ’yon?” tanong niya.

Huminga ito nang malalim bago nagsalita. “Ahm…” Tumikhim ito na parang kinakabahan. “Nang maisip ko ’yon kagabi agad kong tinawagan si Ream Oliveros at hinatid niya sa bahay ’to kaninang madaling araw.” May kinuha ito sa bulsa ng pantalon sa suot, saka ipinakita iyon sa kanya.

Umawang ang mga labi niya at nasapo ng isa niyang kamay na hindi nito ang hawak ang bibig sa sobrang gulat sa ipinakita nito. “Cali…”

He smiled adorably at her. “I want to marry you again, Annette. I want to repeat our vows so we could start a new life together.”

Tinuyo niya ang luhang kumawala sa mga mata niya at napatitig sa napakagandang singsing na may kulay-berdeng bato na isinuot nito sa kanyang palasinsingan.

Inilapit niya ang kamay sa mukha para matitigan nang malapitan ang singsing. It really looked beautiful. It was a heart-shaped cut emerald stone in a silver ring bond.

“Ang ganda…” Naiiyak na tumingin siya kay Cali. “It would be my pleasure to marry you again, Cali.”

Mahigpit nitong hinawakan ang kamay niya, saka hinalikan iyon. “I love you, Annette,” madamdamin nitong sabi habang nakatitig sa mga mata niya.

Her tears fell. She couldn’t help it. Walang pagsidlang saya ang nararamdaman niya sa oras na ’yon. “I love you too, Cali.”

HINDI AKALAIN ni Annette na habang nasa Zaired Restaurant pala sila ni Cali, kinausap nito ang mga kaibigan na ayusin ang pagdadausan ng kanilang simpleng garden wedding.

Nalaman lang niya ang lahat ng ’yon nang makapasok sila sa bahay at dinala siya ni Cali sa rooftop kung nasaan ang hardin at kung saan gaganapin ang kasal nila.

Kumpleto ang mga kaibigan nito na nakaupo sa kanang bahagi at ang mga asawa naman ng mga ito sa kaliwang bahagi. Naroon na ang pari sa man-made altar ay naghihintay sa kanila.

“Ginulat mo naman ako,” sabi niya habang inililibot ang tingin sa kabuuan ng rooftop na dinisenyuhan para sa kasal nila ni Cali.

“Sana nagustuhan mo,” bulong ni Cali sa kanya.

Nanunubig ang mga matang napatango siya. “Sobra.”

Hinalikan siya ng asawa sa noo, saka malalaki ang hakbang na nagtungo sa harap ng altar. Tumayo ito roon, saka humarap sa kanya at ngumiti.

Nang humakbang ang mga paa niya palapit dito, pumailanlang ang tugtog na “I do” ng Westlife na siya ring wedding song nila noon.

Nangangalahati pa lang si Annette patungong altar, palapit kay Cali, pero ang mga luha niya, hindi na maampat sa pamamalisbis. Dahil sa kantang pumapailanlang ngayon, naalala niya ang masasayayang pinagsamahan nila bago mangyari ang insidenteng bumago sa buhay nilang dalawa.

And as she walked towards her husband, she felt so thankful that God had given her and Cali a chance to be together again… to love each other and to be with each other.

Sa loob ng dalawang taon, nagtiis siya sa sakit at hirap ng buhay. At ngayon, habang papalapit na siya sa altar, ilang hakbang na lang, parang mahikang nawala ang lahat ng sakit na naranasan niya. Binitawan iyon lahat ng puso niya at nakatuon lang ang atensiyon niyon sa lalaking pinakamamahal niya na isang hakbang na lang ang layo niya.

Inilahad ni Cali ang kamay sa kanya, saka buong pagmamahal siyang nginitian. “Come up here and marry me again, honey.”

Nangingiting naiiyak na tinanggap ni Annette ang kamay ng asawa. Humakbang siya sa platform at sabay silang humarap sa pari.

Idinaos ang simpleng kasal nila ni Cali. Panay lang ang tulo ng luha niya hanggang sa umabot sila sa parteng kailangan nilang mangako sa isa’t isa.

“I’m Cali Sudalga.” Her husband smiled lovingly at her. “And like our wedding song, I promise that I’ll always be with you in every step that you will take. I promise to always believe in you.” Isinuot nito ang singsing sa daliri niya. “And I promise to love you from here to the moon and back here again… really, really slow.”

Kagat ang labing isinuot ni Annette ang singsing sa daliri nito, saka humugot siya ng malalim na hininga at maingat iyong pinakawalan. “I’m Annette Roan-Sudalga.” Tinuyo niya ang nangingilid na luha sa mga mata niya, “I promise to love you so much ’til the day that God would let me. I promise to never stop loving you ’til I took my last breath. And I promise to love you, even after life.” Pinisil niya ang kamay nito na hawak niya. “Mahal na mahal kita, Cali. At hindi ko na kakayanin uli na mawalay pa sa ’yo. Kaya nangangako akong mananatili ako sa tabi mo hanggang wakas. Hindi kita iiwan. Hindi ko sasaktan ang puso mo. At lalong hinding-hindi ako bibitaw. Mahal kita at paninindigan ko ’yon.”

Masuyong sinapo ni Cali ang mukha siya, saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. Kapagkuwan ay lumapat ang mga labi nito sa noo niya. “I love you, Annette.”

“I love you too, Cali. From here to the moon and back.” She kissed his lips and whispered over it. “Really, really, really slow.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

CHAPTER 23

ISANG SIMPLENG reception ng kasal ni Annette at Cali ang idinaos sa village hall ng Bachelor’s Village. Nang makauwi sila sa bahay, mainit ang naging pagtatalik nila ng asawa na buong puso naman niyang tinugon.

At nang magising si Annette kinabukasan, tumakbo siya patungong banyo dahil parang hinahalukay ang tiyan niya. Nagduwal siya nang nagduwal sa lababo habang mahigpit na nakakapit sa gilid niyon.

“Oh, God,” sambit niya nang pakiramdam niya ay wala nang katapusan ang pagduduwal niya.

Nang matapos, salamat sa Diyos, nagmumog siya at lumabas ng banyo. Kapagkuwan ay tumuon ang mga mata niya sa kanyang asawa na mahimbing na natutulog sa kama. Wala sa sariling lumapat ang kamay niya sa tiyan niya.

Naduwal siya. Hindi kaya… buntis siya?

Huminga si Annette nang malalim, saka lumapit sa kama at umupo do’n. Pinakatitigan niyaang guwapong mukha ni Cali. Sana nga buntis siya. Para makapagsimula na silang muli. Para maging masayang pamilya na sila.

Sa isiping ’yon, nagbihis siya, saka lumabas ng bahay at nagtungo sa maliit na pharmacy na nasa loob din ng village. Nang makabili na siya ng pregnancy test, umuwi siya sa bahay at nagmamadaling pumasok sa banyo.

Mabilis ang naging kilos ni Annette. Umihi siya at pinatakan ng tamang dami ang pregnancy test, saka mahinang nagdarasal habang hinihintay na gumuhit ang dalawang pula.

“Oh, please, God,” dasal niya. “Please….”

Gumuhit ang saya sa mukha niya kasabay ng pamimilog ng kanyang mga mata nang makita ang dalawang pulang guhit sa pregnancy test kit. “Oh, my God… Oh, my God!” Nagtitili siyang lumabas ng banyo na siyang ikinagising ni Cali.

“What the—” Bumalikwas ito at nag-aalalang tumingin sa gawi niya. “What happened? Bakit ka sumigaw?”

Hindi mapuknat ang masayang ngiti sa mga labi niya nang sumampa siya sa kama, saka niyakap nang mahigpit ang asawa. “Buntis ako!” Mas humigpit lalo ang yakap niya rito. “Buntis ako, Cali! Buntis ako!”

Cali hugged her so tight, then he started laughing in so much happiness. “Good God,” mahina nitong sambit habang yakap siya. “Thank you. Thank you so much!” Ibinaon nito ang mukha sa leeg niya, saka pinugpog ng halik ang buong mukha niya. “I love you so much, Annette. So much!”

Magkayakap sila nang sobrang higpit hanggang sa hindi na sila makahinga. At nang pakawalan nila ang isa’t isa, naglapat ang mga labi nila.

Thanks God because He gave them a blessing. Sisuguruhin niyang aalagaan niya ang nasa sinapupunan niya sa abot ng kanyang makakaya.

Pero naputol ang paghahalikan nila nang tumunog ang cell phone ni Cali. Isa iyong mensahe galing sa sekretarya nito.

“Fuck,” mura ni Cali, saka nagsusumamo ang matang tumingin sa kanya. “Kailangan ako sa opisina. May meeting ako sa isang private collector ng mga yacht. I can’t miss this one. Sayang naman. Lalo na at magkaka-baby na tayo. Kailangan kong kumayod nang mas kumayod pa lalo para mabigyan kayo ng magandang buhay.”

Nginitian niya ito, saka hinaplos ang pisngi. “I understand. Mamaya na tayo mag-celebrate.”

“Thanks, Annette.” Hinalikan siya sa mga labi ni Cali, saka nagmamadaling naligo at nagbihis.

Siya naman ay masayang hinahaplos ang sinapupunan niya. Hindi niya kayang ipaliwanag ang kasiyahang nararamdaman. Basta pakiramdam niya ay nasa alapaap siya.

A baby. She would have a baby soon.

“Babalik ako agad, okay?” Hinalikan siya ni Cali nang magpaalam ito. “Pagkatapos ng meeting, uuwi ako agad para makapag-celebrate tayo.”

She smiled. “Sige. Hintayin kita.”

Diniinan nito ang paghalik sa kanya at hinawakan pa ang batok niya para mas lumalim ang halikan nilang dalawa.

“Uhm…” Napadaing siya sa bibig nito bago pinakawalan ang mga labi niya.

“I love you and I’ll be back shortly, okay?”

Tumango siya. “Ingat ka.”

“Ikaw rin.”

Nginitian niya ito at tiningnan habang naglalakad palabas ng kuwarto nila.

Nang makalabas si Cali, umalis siya sa kama. Magaan ang pakiramdam niya. Hindi mawala ang ngiti sa mga labi niya habang inaayos ang kama at naglilinis ng bahay.

Napatigil lang siya sa paglilinis nang marinig ang pag-iingay ng doorbell. Pinatay muna niya ang vacuum, saka iniwan iyon at nagtungo sa pinto para pagbuksan ang nasa labas.

Nakangiti siya habang naglalakad. Pero nawala ang ngiti na sa mga labi niya nang buksan niya ang pinto at makita si Khatya.

“Hi, Annette.” Parang may kabaliwang kislap sa mga mata nito. “Akala mo hahayaan kitang maging masaya?”

Kumunot ang noo niya. Medyo kinabahan siya sa emosyong nakikita niya sa mga mata nito. “Ano’ng kailangan mo?”

Humakbang ito palapit sa kanya. “Akin si Cali. Palagi mong tatandaan ’yan.”

Umingos siya. “Kung sa ’yo siya bakit ako ang pinakasalan?”

Mas tumalim ang mga mata nito, nanlilisik. “Kasi inakit mo siya! Pero kami ang nakatadhanang magmahalan!” Para itong baliw na tumawa.

Umirap si Annette sa hangin, saka akmang isasara ang pinto nang biglang may inilabas na baril si Khatya mula sa dala nitong bag at itinutok sa kanya. Doon nalamig ang buo niyang katawan sa takot na lumukob sa kanya. “A-ano’ng…”

Malabaliw ito kung ngumisi. “May lamang bala ang baril na ’to kaya huwag kang lalaban dahil hindi ako mangingiming barilin ka sa ulo.”

Napaatras siya at si Khatya naman ay humakbang papasok sa kabahayan.

Abot-abot ang kabang nararamdaman ni Annette habang humahakbang paatras. Nanginginig ang kamay niya sa kaba at takot. Nanlalamig ang kamay niya at parang nanginginig din ang mga tuhod niya.

This was like a déjà vu. Nangyari na ito sa kanya noon!

“Khatya, ibaba mo ang baril na ’yan,” sabi niya sa nanginginig na boses. “Baka—”

Mas ipinagduldulan nito ang dulo ng baril sa lalamunan niya. “Manahimik ka!” galit nitong sigaw. “Pinatahimik na kita noon, magagawa ko uli ’yon ngayon.” Tumawa ito. “Bakit ka pa kasi bumalik? Kung hindi kita napatay noon, sisiguruhin kong mamamatay ka na ngayon!” Tumawa na naman ito. “Para mawala ka na sa landas namin ni Cali. Kapag wala ka na, mamahalin na niya ako, magkakasama na kami.”

Napaawang ang mga labi niya. Hindi siya makapaniwala sa narinig. “Ikaw ang may gawa n’on sa ’kin?” Namuo ang galit sa dibdib niya. “Hayup ka! Hindi kami nagkasama ni Cali ng dalawang taon nang dahil sa ’yong hayup ka!”

Galit na sinunggaban niya si Khatya at pilit na inagaw ang baril na hawak nito. Pero malakas si Khatya. Mahigpit ang hawak nito sa baril at hindi niya maagaw-agaw iyon.

“Hayup ka!”

“Akin si Cali! Akin!”

Patuloy ang pag-aagawan nila ng baril hanggang sa sikuhin nito ang tiyan niya dahilan para bitawan niya ito at sapuin niya ang sinapupunan.

Ang baby niya!

Niyakap niya ang sinapupunan at galit ang mga matang tumingin kay Khatya. “Magbabayad ka sa ginawa mo sa ’min!”

Itinutok nito ang baril sa kanya at kinalabit ang gatilyo. Napahiyaw siya sa gulat kasabay ng pagsigid ng sakit sa balikat niya. Agad na tiningnan niya ang balikat at para siyang nanghina namg makita ang dugong kumalat na ngayon sa damit niya.

“Oh, God—”

“Sa ulo na kita susunod na babarilin kapag hindi ka nakinig sa sasabihin ko,” pagbabanta ni Khatya.

Ayaw niyang makita nito ang takot sa mukha niya pero lumalabas na ’yon habang patagal nang patagal na nakatutok sa kanya ang baril nito. Natatakot siya na kalabitin nito ang gatilyo uli. Hindi lang siya ang mapapahamak, pati ang anak niya.

“Ano ba ang kailangan mo sa ’kin?” nagtatagis ang mga bagang na tanong niya.

Ngumisi ito at may kinuha sa bulsa na papel at ball pen. “Tulad ng ipinagawa ko sa ’yo noon.” Itinapon nito sa kanya ang dalawang papel at ball pen. “Hala, sulat na.”

Kinuha ni Annette ang dalawang papel at ball pen. Parang may sumakal sa puso niya nang makita ang nakasulat sa isang papel na dapat niyang kopyahin. “Hindi.” Tumingin siya kay Khatya. “Hindi ko isusulat ’to—”

Ipinagduldulan nito ang dulo ng baril sa leeg niya habang sinasabunutan siya. “Magsulat ka na!” sigaw nito. “Kundi papatayin talaga kita!”

Nanginginig ang kamay na nag-umpisa siyang nagsulat at kinopya ang nakasulat sa isang papel. Umiiyak siya habang nagsusulat. Nagdarasal siya na sana hindi maniwala si Cali. Sana hindi matulad noon na nagkahiwalay sila dahil sa kagagawan pala ni Khatya.

NAKANGITING pumasok si Cali sa bahay niya at tinawag ang pangalan ng asawa. “Annette? Annette? I’m home,” malakas ang boses na sabi niya baka nasa ’taas ito.

Napaupo siya sa mahabang sofa sa sala at hinubad ang coat niya. Pero agad siyang natigilan sa paghuhubad ng coat nang makita ang nakatuping puting papel na nasa ibabaw ng round table.

Ano ’to?

Pinulot niya ang nakatuping papel, saka binuklat iyon.

Cali,

Umalis ako at hindi na ako babalik sa ’yo. Na-realize kong hindi ako magiging masaya sa piling mo. Nakahanap ako ng ibang lalaking magpapasaya sa ’kin at hindi ikaw yon. Kahit kailan hindi kita pinahalagahan o minahal kaya huwag mo na akong hanapin pa.

Annette.

Nilamukos ni Cali ang sulat, saka nagmamadaling lumabas ng bahay niya at nagtungo sa bahay ni Shun.

“O, may kailangan ka?” tanong ni Shun nang pagbuksan siya nito ng pinto.

Ibinigay niya sa kaibigan ang nilamukos niyang sulat. “It hurts but I know it’s not from my wife.” Umiling siya. “Mahal niya ako. Hindi niya ako iiwan.” Nanginginig ang boses niya. “So please, help me find her.”

Tumango si Shun, saka sabay silang nagtungo sa CCTV house ng buong Bachelor’s Village. Walang tao roon na nagbabantay.

“Let me,” sabi ni Shun nang akmang siya ang uupo sa swivel chair na nasa harap ng maraming monitor.

“Okay.”

Hinayaan ni Cali si Shun na tingnan ang CCTV. Nasa likuran siya nito habang nire-rewind nito ang buong footage sa labas ng bahay nila.

And then Shun paused it. “There.” Itinuro nito si Annette na naglalakad palabas sa bahay niya—kasama si Khatya.

“Si Khatya?” hindi makapaniwalang gagad niya habang nakatingin sa babaeng katabi ng asawa niya. Kumuyom ang kamay niya. Ang babaeng ’yon ang may kagagawan ng lahat ng ’to? Nagtagis ang mga bagang niya.

Ni-resume uli ni Shun ang video, saka inilabas ang cell phone at may tinawagan. Bago kausapin ang nasa kabilang linya, kinausap siya nito. “Call Andrius. Hahanapin natin si Annette.”

Tumango siya, saka mabilis na idinial ang numero ni Andrius. Habang hinihintay na sumagot si Andrius, naririnig niya ang pakikipag-usap ni Shun sa kabilang linya.

“Yes. Pull some strings on the LTO. Her name is Khatya Rodrigo. Plate number lang ang kailangan ko.” Tumango-tango si Shun. “Thanks, Lander.”

Nawala ang atensiyon niya kay Shun nang sagutin ni Andrius ang tawag.

“Hey, man,” sabi ni Andrius. “Need anything?”

“Nawawala si Annette. Hahanapin ko siya. Can you help me?”

“Sure,” agad nitong sagot. “Nasaan ka?”

“Sa CCTV House.”

“I’ll be there,” sabi ni Andrius, saka pinatay ang tawag.

Huminga si Cali nang malalim para pakalmahin ang sarili, saka humarap siya kay Shun. “Halika na. Hanapin na natin.” Nag-aalala na siya masyado. Nanlalamig na ang kamay niya sa kaba. “Baka napano na si Annette. Buntis ’yon.”

Bumuga ng marahas na hangin si Shun, saka napailing-iling. “Why would Khatya do this?”

“I saved her life once, that was years ago,” pagkuwento niya. “Tapos mula n’on, nagkagusto na siya sa ’kin.”

Napatango-tango si Shun. “Kaya pala yong kumidnap kay Annette noon na lalaki na si Fredd ay may koneksiyon sa kanya. Nalaman kong may nagtatrabaho ngang Fredd sa kompanya mo at dati siyang kasintahan ni Khatya. Hindi ako nagsabi kasi hindi ako sigurado pero ngayon, sigurado na ako.”

Lalong humigpit ang pagkakuyom ng kamay niya. “Kapag may ginawa siyang masama kay Annette, baka mapatay ko siya.”

Tinapik ni Shun ang balikat niya, saka binasa ang mensaheng natanggap. “Nakuha ko na.” Nauna na itong naglakad palabas. “Let’s go. Natanggap ko na ang plate number ni Khatya.”

Nakahinga siya nang maluwang.

Ang kotse niya ang ginamit nila. Nagpatigil si Shun sa bahay nito para magpaalam kay Themarie at para na rin kunin ang laptop nito. Pagkatapos ay kinatagpo nila sina Andrius at Evren sa labas ng gate ng Bachelor’s Village na may kasamang mga pulis.

Isang sasakyan lang ang ginamit nila patungo sa destinasyong sinabi ni Shun. Iniwan nina Andrius at Evren ang mga sasakyan ng mga ito at nakisakay na lang sa kanya.

“Where to?” tanong ni Andrius habang abala sa cell phone nito. “Naghihintay ng order ang mga tauhan ni Daddy.”

Binuksan ni Shun ang laptop, saka mabilis na tumipa sa keyboard. Pagkatapos ay ipinakita nito sa kanila ang mapa na nasa monitor. “According to the software that I developed, Khatya is here.” Pinindot nito ang pulang tuldok na kumikisap-kisap. “Kailangan nating magmadali. Palabas na sila ng lungsod. Baka kung saan niya dalhin si Annette.”

Tumango si Cali, saka mabilis na pinaharurot ang sasakyan patungo sa kinaroroonan ng kotse ni Khatya.

Wait for me, Annette. I’m coming!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 24

CHAPTER 24

ABOT-ABOT ang kaba ni Annette habang yakap ang sarili na nakaupo sa passenger seat. Ang isang kamay ni Khatya ay may hawak sa manibela. Ang isa naman ay may hawak na baril na nakatutok sa kanya.

Paminsan-minsan ay nanghihina na siya. Medyo marami-rami na rin kasi ang dugong nawala sa kanya dahil sa pagbaril sa kanya ni Khatya sa braso. Pero nilalabanan niya ang sakit dahil kailangan siya ng anak niya. Hindi siya puwedeng matulog. Baka ano ang gawin sa kanya ni Khatya at sa anak niya.

Hindi na siya papayag na mawalan siya uli ng anak. Hindi sa pangalawang pagkakataon! At dahil sa iisang taong lang!

“Saan mo ba ako dadalhin?” tanong niya kay Khatya.

“Sa lugar kung saan hindi ka masusundan ni Cali.” Malademonyo itong ngumisi. “At kapag wala ka na, mamumuhay na kami nang masaya ni Cali. O, ’di ba, ang ganda ng plano ko na binulilyaso lang ng walang kuwentang Fredd na ’yon. Wala siyang kuwenta! Ang dali ng ipinapagawa ko, pero hindi nagawa. ’Buti nga namatay na siya, eh.”

Napamaang siya kay Khatya. “Inutusan mo siyang kunin ako, ’tapos okay lang sa ’yo na mamatay siya?”

“Wala naman siyang kuwenta.” Para itong nababaliw na tumawa. “Buti nga ’yon sa kanya.”

Mas humigpit ang yakap ni Annette sa sarili. “Binayaran mo ba ang lalaking ’yon na kidnapin ako?”

“Hindi.” Mas bumilis pa lalo ang takbo ng sasakyan nila. “Ex-boyfriend ko siya na sunod nang sunod sa ’kin kahit sinabi ko nang si Cali ang gusto ko. Wala naman siyang kuwenta. Si Cali, mabait. Iniligtas niya ang buhay ko kasi mahalaga ako sa kanya. Nang mawala ka ng dalawang taon, masaya kami ni Cali. Hindi lang niya ako masyadong pinapansin kasi busy siya pero alam ko, importante ako sa kanya. ’Tapos dumating ka na naman!” sigaw nito, saka itinutok ang baril sa ulo niya. “Kasalanan mo ’tong lahat! Cali is mine. Mine. Mine! Wala akong pakialam kung kasal kayo! Akin si Cali, akin!”

Mas itinikom ni Annette ang bibig, saka nagdasal na sana hinahanap na siya ni Cali. Kapagkuwan ay nagulat na lang siya nang biglang tumigil si Khatya sa gilid ng kalsada kung saan ang gilid ay bangin na.

Nakangising bumaling ito sa kanya. “Tingnan natin kung hindi ka pa matuluyan dito.” Tatawa-tawa ito. “Tiyak, mamamatay ka at mawawala ka na rin sa landas namin.”

Kinain siya ng takot at kaba. “Ano’ng ginagawa natin dito?”

“Dito ka mamamatay.” Tatawa-tawang lumabas ito ng sasakyan, saka ini-lock ang bawat pinto sa loob para hindi siya makalabas.

“Ano ba!” sigaw niya mula sa loob. “Palabasin mo ako rito, Khatya. Demonyo ka!”

Tumawa lang ito at kumaway sa kanya na parang nagpapaalam, saka sumakay sa nakaparadang isa pang kotse na naroon.

“Ano’ng balak niyang gawin?” nanginginig ang boses na tanong niya sa sarili habang sinusubukan ang lahat ng pinto na buksan pero hindi niya magawa.

Wala talaga. The window wouldn’t even budge.

Annette was panicking. She was sweating bullets and she was trembling in fear.

Nang makita niyang mabilis na pinausad ni Khatya ang sasakyan para tamaan ang kotseng sinasakyan niya at mahulog siya sa bangin, malakas siyang napasigaw sa takot.

“No! No!” Umiiyak siya habang nanginginig ang buo niyang katawan. “No… ang anak ko.” Hinimas niya ang tiyan. “Hindi. Hindi puwede. Cali! Cali!”

Sa pangalawang pagkakataon, binunggo siya ni Khatya at ramdam niya ang pagtagilid ng sasakyan.

“No!” sigaw niya habang pinagbababayo ang bintana ng sasakyan. Nagmamalisbis ang luha niya sa pinaghalong takot para sa sarili at takot para sa anak niya. “Huwag please…” Nagmamakaawa siyang nakatingin kay Khatya na nasa loob ng sasakyan nito. “Please… please… huwag mong gawin sa ’kin ’to… please…”

Nakangising kumaway lang si Khatya, saka binunggo siya uli. Sa pagkakataong ’yon, kalahati na ng sasakyan ay nakatagilid sa bangin. Isang bunggo na lang, mahuhulog na siya.

“Hindi.” Nanginginig sa takot ang buo niyang katawan.

Nang maramdaman niya ang paggiwang ng sasakyan, mariin niyang ipinikit ang mga mata at nagdasal sa Panginoon na bantayan sila ng anak niya na nasa kanyang sinapupunan. Hindi na niya kakayanin pa kung mawawalan siya ng anak sa pangalawang pagkakataon.

Habang nagdarasal, naramdaman niyang binunggo uli ni Khatya ang sasakyan niya at dahan-dahan, naramdaman niya ang pagkahulog n’on sa bangin.

Umiiyak sa takot na mahigpit na niyakap ni Annette ang sarili nang bumulusok pababa sa bangin ang kotseng kinaroroonan niya. Yakap niya ang sarili sa may tiyan para kahit paano ay maprotektahan ang anak niya.

“Cali…” sambit niya habang inaalala ang mukha ng asawa. “Mahal na mahal kita.”

MARIING INAPAKAN ni Cali ang brake ng kotse nang makarating sila sa lugar kung saan tumigil ang sasakyan ni Khatya. Agad siyang lumabas sa sasakyan. Kasunod niya si Shun na may hawak na laptop, si Andrius at si Evren.

Mabilis niyang inilibot ang tingin. Hindi niya makita ang itim na sasakyan. Sa halip ay nahagip ng mga mata niya ang kulay-gray na sasakyan na papalapit sa kanila at tumigil sa harap nila.

Para siyang nabunutan ng tinik sa dibdib nang makitang lumabas si Khatya sa gray na kotse.

“Nasaan ang asawa ko?” agad niyang tanong dito. Ang mga kamay niya ay nakakuyom sa sobrang tinitimping galit para sa kaharap.

Bumungisngis si Khatya, saka yumakap sa leeg niya. “Magkakasama na tayo sa wakas, wala nang asungot.” Niyakap siya nito. “Mahal na mahal kita, Cali. Kaya kong gawin lahat para sa’yo.”

Binaklas niya ang braso ni Khatya na nakayakap sa leeg niya, saka malakas itong tinulak. Matalim ang mga matang pinukol niya ito ng tingin. “Nasaan ang asawa ko?! Saan mo siya dinala?!”

Tumawa lang si Khatya habang nakatingin sa kanya. “Wala na nga siya.” Ngumisi ito. “Akin ka na talaga ngayon. Akin ka na.” Hinawakan na naman nito ang braso niya. “Kailan ako lilipat sa bahay mo? Excited na akong maging Mrs. Sudalga—”

Galit na itinulak niya ang babae dahilan para madapa ito sa lupa. “Hindi kita mahal, Khatya. Ilang ulit ko bang sasabihin ’yon sa ’yo para magising ka diyan sa ilusyon mo?! Kahit ano’ng gawin mo, si Annette ang mahal ko! Hinding-hindi ka magiging Mrs. Sudalga dahil para sa akin, si Annette lang ang nababagay maging misis ko.” Dinuro niya ito. Sobrang dilim ng mukha niya at nagtatagis ang mga bagang niya. “Mahal ko ang asawa ko kaya ilabas mo siya!”

Parang baliw na tumawa si Khatya, saka tumayo. “Kaya mo bang mahalin ang patay na?” Tumawa uli ito. “Akin ka nga sabi, eh. Patay na siya. Akin ka na.”

Nanginginig ang kamay niya. Pinipigilan niyang manakit ng babae. “Nasaan ang asawa ko, Khatya?”

Bago pa makasagot si Khatya, tinawag siya ni Shun.

“Cali… I think I know the answer to that,” sabi ni Shun habang nakatingin sa gilid ng kalsada, sa may bangin.

Malalaki ang hakbang na nilapitan niya ito at sinundan kung saan ang tingin nito. “No…” Nanginig ang buong katawan niya habang nakatingin sa kotseng nakabaon ang kalahati sa lawa na nasa ibaba ng bangin. Marahas siyang umiling. “No!” malakas niyang sigaw. “Hindi ’yon si Annette… hindi…” Humarap siya kay Shun. Parang unti-unting namamatay ang buhay sa loob niya. “Tell me, hindi ’yan si Annette, ’di ba?”

Shun looked at him softly. “There’s eight percent that Annette is there—”

Bigla siyang humarap sa bangin at handang tumalon para masigurong ligtas si Annette kung nandoon man ito pero pinigilan siya ni Shun.

“What the fuck are you doing?”

“I have to save my wife—”

“Ano? Tatalon ka? Trust me, pagdating mo sa ibaba, patay ka na.” Matalim ang mga mata nito.

“But my wife…” Nanubig ang mga mata ni Cali. “My baby is there… and my wife…” He absentmindedly fumbled on his pocket to get his phone and called for help. “Please, help us.” Ibinigay niya sa nasa kabilang linya ang address kung nasaan sila. “Please, pakidalian, ang asawa ko… ang anak ko…”

“Yes, Sir. Help is on the way,” sabi ng nasa kabilang linya.

Ibinalik niya ang cell phone sa bulsa, saka napaluhod siya sa gilid ng bangin. Ang mga mata ay nasa kotseng ang kalahati ay nakalublob na sa lawa na nasa ibaba. “Annette…” mahina niyang sambit habang ang kamay ay nakakuyom. “I promise to protect you but here I am, hopeless and can’t do anything for you.”

Nakaluhod pa rin siya sa gilid nang makarating ang tulong. Agad siyang pinaalis sa gilid ng bangin ng mga magre-rescue kay Annette.

“Ang asawa ko—”

“Sir, gagawin naman lahat para mailigtas ang asawa n’yo.”

“Pakibilisan! Buntis ang asawa ko!”

“Yes, Sir.”

Wala sa sariling napatango siya, saka tinawagan si Blaze. “I need you here, man.”

“Sorry, Cali, I can’t, I’m busy—”

“Annette… my wife.” Pumiyok ang boses niya. “Please, I need you as a doctor and a friend here.”

“I’m coming. Text me the address.”

Nang mawala sa kabilang linya si Blaze, hinanap niya si Shun na agad niyang nakita na nakikipag-usap sa mga pulis.

“Yes, Sir,” sabi ng pulis na kausap ni Shun. “Naiintindihan ko po.”

“Salamat,” sabi ni Shun.

Tumango ang pulis, saka iniwan si Shun. Siya naman ay lumapit sa kaibigan.

“Nasaan si Khatya?” nagtatagis ang mga bagang na tanong niya. “Kapag may nangyaring masama sa asawa ko, mapapatay ko siya—”

“You don’t want blood on your hands,” putol ni Evren sa iba pa niyang sasabihin, saka tinapik ang balikat niya. “She already confessed her sins while babbling that you two are meant to be together. Ang kailangan mo lang gawin, magsampa ng kaso laban sa kanya at ako na ang bahala na ipakulong siya.”

“Thanks, bud.” Nanghihina siyang bumalik sa gilid ng bangin at bumaba ang tingin sa sasakyang nasa ibaba. “Hold on, Annette, help is coming.”

Inakbayan siya ni Andrius na nasa tabi pala niya. “Magagaling ’yang mga tauhan ni Dad. Maliligtas natin si Annette.”

He was holding on to that. Lalo na at nakikita niya ang pagtutulungan ng mga tao na ipinadala ng tinawagan niya at ang mga pulis na kasama ni Andrius. “Thanks, Andrius.”

Tinapik nito ang balikat niya, saka umalis na.

Siya naman ay nakatitig pa rin sa kotse kung saan naroon si Annette. “I love you, wifey. Please don’t leave me like this. Mamahalin pa kita at aalagaan. Magkakaanak pa nga tayo, ’di ba?” Kumuyom ang kamay niya. “Don’t leave me, Annette. Please, I’m begging of you. Huwag mo naman akong iwan nang ganito. Hindi ko kakayanin kung wala ka. Hindi ko na kayang mabuhay nang wala ka sa tabi ko.” Ipinikit niya ang mga mata at umusal ng panalangin sa Panginoon. Kung may kaya mang iligtas ang asawa at anak niya, ang Diyos ’yon.

“Pull up! She’s alive! May pulso pa siya!”

“Careful! The lady is pregnant!”

Mabilis niyang iminulat ang mga mata at tumingin sa ibaba. Nakahinga siya nang maluwang nang makitang nakababa na ang apat na kalalakihan na nagra-rappel pababa kanina. Naihiga na ng mga ito ang asawa niya sa stretcher na dala ng mga ito at hinihila na pataas.

Mabilis siyang tumakbo palapit sa naghihila nang makitang malapit na si Annette. “Baby! Annette!” sigaw niya nang mailapag ang stretcher kung saan nakahiga ang kanyang asawa. “Annette!”

Akmang hahawakan niya ang asawa nang may pumigil sa kamay niya. It was Blaze.

“Don’t,” sabi nito, saka may ipinakitang ID sa lahat ng nakapalibot kay Annette. “I’m a doctor.” Kapagkuwan ay bumaling ito sa kanya. “Ako na ang bahala sa kanya.”

“L-let me touch her, please.”

“Sure. Just don’t do anything that will move her body,” sabi ni Blaze at nag-umpisa nang utusan ang mga tao sa ambulansiya.

Si Cali naman ay napatitig sa maputlang mukha ng asawa. “Huwag mo akong iiwan,” bulong niya rito. “Please? Huwag mo akong iiwan. Hindi ko kakayanin. Please? Huwag na huwag mo akong iiwan. Hindi ko kakayanin.”

“Okay. Move the patient. Now!” sigaw ni Blaze, saka tumulong sa pagbubuhat ng stretcher papasok sa ambulansiya. Bumaling ito sa kanya. “Romero’s Hospital Main Branch. See you there, my man.”

Tumango si Cali at malalaki ang mga hakbang na lumapit sa sasakyan niya at pumasok. Wala na sa isip niya ang tatlong kaibigang tumulong sa kanya. Basta pinaharurot niya ang sasakyan pasunod sa ambulansiya.

“AYOS KA lang, bud?” tanong sa kanya ni Lander habang nakaupo sila sa labas ng operating room. “Kailangan mo ng kape? Kanina ka pa gising.”

Umiling siya. “Wala akong gana.” Tumingin siya sa OR kung saan ipinasok si Annette anim na oras na ang nakakaraan. “Ang tagal naman.”

Tinapik ni Lander ang balikat niya. “Cali, may tubig sa baga ni Annette. May mga bali siyang buto at ribs, at may matalim ng parte ng kotse na sinasakyan niya na nabali at ngayon ay nakabaon sa tagiliran niya, siyempre magtatagal sila.”

Pinukol niya ito ng tingin. “Really? Ipapaalala mo talaga sa ’kin ’yan?”

Lander smiled sheepishly. “Huwag ka nang mag-alala. Nasa loob ng OR ang pinakamagagaling na doktor sa bansa. Kaya nila yan, kaya nilang iligtas ang asawa mo. Trust them, okay?”

Tumango siya. “Thanks.”

Sumingit naman si Evren sa usapan nila. “Pansamantalang nakakulong na si Khatya. Kailangan ng pulis ang statement mo at ni Shun. Sabay na lang kayong pumunta kapag nakalabas na si Annette.”

Tumango siya. “Saka na ’yan.”

“The police understands. Pero kapag gising na si Annette, kailangan siyang kausapin ng mga pulis para sa statement niya,” wika ni Evren, saka tinapik ang likod niya. “Everything will be fine. Nakausap ko na rin ang pamilya ni Khatya. Inamin nilang may mental disorder si Khatya noong bata pa ito pero akala nila ay nagamot na, hindi pa pala. At gusto ka nilang kausapin.”

Umiling si Cali. “Saka na sila. Nag-aalala ako kay Annette.”

Lander patted his shoulder again. “We’re worried too you know.”

Sa sinabing ’yon ni Lander, napatingin siya sa mga kaibigan niyang nakaupo sa sofa at sa sahig na ang iba. Tulad niya, naghihintay din ng resulta ng operasyon.

“Magsiuwian na nga kayo,” pagtataboy niya sa mga ’to. “Nakakaharang kayo sa daraanan.”

“My wife said it’s okay,” sabi ni Train, saka ngumiti. “She owns this hospital so she’s the boss.”

“Hayaan mo nga kami,” sabi ni Iuhence. “This is us showing our moral support to you.”

“At siyempre pa, nagpapainom ka mamaya dahil siguradong positive ang resulta ng operasyon,” dagdag pa ni Calyx.

Napailing-iling na lang siya at bumaling kay Lander. “I’ll take that coffee now.”

Nakangiting tumango si Lander at akmang aalis na para bilhan siya ng kape nang biglang bumukas ang operating room at lumabas doon si Blaze.

Hindi lang siya ang biglang tumayo kundi ang mga kaibigan din niya na kung bibilangin ay nasa labinlima.

Blaze frowned at the huge crowd. “Lunatic people,” sabi nito, saka napailing-iling.

“How’s my wife?” agad niyang tanong.

“Miracles happens in operating room, and I think God performed another one on Annette.” Ngumiti si Blaze. “Science all has the facts and answers, but God has everything.” Tinapik nito ang balikat niya. “Ligtas na siya at himala ring nakaligtas ang anak n’yo. We didn’t know how the baby survived so we just call it God’s miracle.”

Parang may humarang sa lalamunan ni Cali habang nilukukob ang dibdib niya ng walang pagsidlang kaligayahan. His happy tears fell the same moment his lunatic friends shouted a group hug. Natawa na lang siya at hinayaan ang mga kaibigan niyang sakalin—este, yakapin siya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 25

CHAPTER 25

“OKAY BA SIYA?” tanong ni Cali kay Blaze na siyang doktor ng asawa niya. “Kailan siya magigising? Isang linggo na siyang tulog. Kailan ko siya makakausap? Nag-aalala na ako sa asawa ko, Blaze.”

Blaze sighed. “Look, Cali, masyadong delikado ang lagay ni Annette. Himala nga na nakaligtas siya kasama ang anak n’yo.” Tumingin ito sa kanya. “I’ll be blunt with you, my man. There’s a ninety percent chance that she won’t remember you. At all. It’s like back to zero again. She hit her head severely. Kaya naman ihanda mo na ang sarili mo bago pa siya magising.”

Napailing-iling siya. “Hindi niya ako puwedeng kalimutan.”

“It’s not her choice.” Tinapik ni Blaze ang balikat niya. “Kailangan ko nang umalis. Kailan din ako ni Luther, eh.”

Tumango si Cali, saka napatitig sa maamong mukha ni Annette na mahimbing na natutulog. Namumutla pa rin ang mukha nito pero hindi na ganoon kaputla. Kahit paano ay nawawala na rin ang mga pasa sa katawan nito. Huminga siya nang malalim, saka hinawakan ang kamay ng asawa at pinisil iyon. “Gumising ka na, mahal ko. Naghihintay ako. Miss na miss na kita. Miss ko nang yakapin ka. Miss ko nang halikan ka. Miss ko nang sabihan ka ng I love you. Masyado na akong nag-aalala sa ’yo. Please, gumising ka na.”

But there was no response. Just like yesterday. And the other day and the last, last day.

Humugot siya ng malalim na hininga, saka hinalikan ang likod ng kamay ni Annette. “I’m waiting, Annette,” bulong niya at pinisil ang kamay nito. “Nandito lang ako. Hindi kita iiwan.”

Nang walang reaksiyon sa asawa niya, masuyo niyang binitawan ang kamay nito, saka umupo sa mahabang sofa para ipahinga ang katawang pagod na pagod na.

Napaigtad siya nang pumasok si Evren sa loob ng kuwarto na hindi man lang kumakatok.

“Hey, man.”

“Hey,” sabi niya.

Nagkamay silang dalawa. Umupo ito sa pang-isahang sofa at may iniabot sa kanyang brown envelope at ball pen.

“Sign it and we’re done,” sabi ni Evren.

Bumuntong-hininga si Cali, saka tinanggap ang envelope at inilabas ang lamang papeles. Binasa niya iyon. Pagkatapos ay tinanggap niya ang ball pen na iniaabot ni Evren at akmang pipirmahan ang papeles nang magsalita ito.

“Sigurado ka na ba diyan?” tanong ni Evren.

Tumango siya. “She needs help.”

Npatango-tango si Evren. “Sinisiguro ko lang na payag kang i-transfer ng pamilya niya si Khatya sa isang mental institution.”

“Mas matutulungan siya do’n.” Pinirmahan niya ang mga papeles at ibinalik iyon kay Evren. “Here. Kahit paano mapapanatag ako kasi sa ibang bansa ang mental hospital kung saan dadalhin si Khatya. Sana lang gumaling siya do’n.”

“Sana nga. Anyway, buwan-buwan na magre-report ang mental hospital na paglilipatan niya at kapag naging maayos ang lagay niya, ikukulong na siya sa kulungan para pagbayaran ang ginawa niya.” Tumayo na si Evren at nagpaalam. “Ito lang talaga ang ipinunta ko rito. Siya, aalis na ako.”

Tumango si Cali at nagpakawala ng malalim na hininga nang makalabas si Evren sa kuwarto. She stared at nothing again. Still worried of his wife.

He closed his eyes. Hindi niya namalayang nakatulog na siya. Hindi siya magigising kung hindi pa siya ginising ni Lander na kasama si Vienna.

“Hey, guys,” sabi niya, saka ininat ang mga braso.

“Hey.” May inilapag na kape si Vienna sa round table na nasa harap niya. “Para sa ’yo, inumin mo.”

Nagpasalamat siya at sumimsim ng kape.

“Kailan daw siya magigising?” tanong ni Vienna.

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko alam.” He felt so hopeless. “Sana nga magising na siya. Mababaliw na ako sa pag-aalala.”

Umupo sa tabi niya si Vienna, saka niyakap siya mula sa tagiliran. “Huwag kang mag-alala masyado. Gigising din iyang si Annette. Nagpapahinga lang siya kasi masyadong nabugbog ang katawan niya—”

“Blaze said she might not remember me again.”

Maramdaman niyang natigilan si Vienna. Si Lander naman at napanganga sa kanya.

“Hell, no…” mahinang sambit ni Lander.

Humugot si Cali ng malalim na hininga, saka tumingin sa asawang walang malay. “Hindi ko na alam ang gagawin ko kundi maghintay na magising siya at hintayin kong maalala nga niya ako o hindi.”

Pinisil ni Vienna ang kamay niya. “Don’t worry too much, Kuya. Maalala ka niya. Hindi ka niya makakalimutan kasi mahal ka niya.”

“Sana nga.” Tumayo siya, saka lumapit sa kama kung saan nakahiga si Annette. Hinawakan niya ang kamay nito, saka pinisil iyon. “Wake up. Please.”

Lumapit sa kanya si Lander at tinapik ang balikat niya. “Aalis na kami. Naghihintay sa amin si Levin sa bahay. Kung may kailangan ka, tawagan mo agad kami, ha?”

Tumango siya. “Oo.”

“Sige. Aalis na kami,” sabi ni Lander.

Si Vienna naman ay niyakap muna siya bago magkahawak-kamay na umalis kasama si Lander.

Humugot si Cali ng malalim na hininga, saka tumingin sa krus na nasa itaas na parte ng uluhan ni Annette. “Kapag hindi ako naalala ng asawa ko, hahayaan Mo bang maalala niya ako kapag nagsumikap akong ibalik ang memorya niya?” tanong niya sa krus na parang sasagot iyon sa kanya. “Hindi ko maiwasang isipin na dapat ito ang nangyari noon kung hindi ko lang pinairal ang pride ko. Dapat noon hinanap ko siya tulad ngayon, ’tapos gagawin ko ang lahat maalala lang niya ako. Aalagaan ko ang anak namin. Is this my punishment? Would my wife forget me again—”

He froze when a hand caressed his wet cheek. His lips trembled as his eyes looked down.

Parang umilaw ang buong paligid na kanina ay madilim nang makitang bukas ang mga mata ng asawa niya at nakatingin ito sa kanya.

“Annette…” mahina niyang sambit sa pangalan nito. “You’re awake, honey.”

Nang hindi nagsalita si Annette at nanatili lang na nakatingin sa kanya. Inatake siya ng kaba at takot na baka nga tama si Blaze. Baka hindi siya naalala ng asawa niya.

“Annette?” Nanginginig ang kamay niyang hinaplos ang mukha nito. “Kilala mo ba ako?” nangangamba niyang tanong.

Please, remember me. Please!

“Annette? Kilala mo ba ako?” nababalisa na niyang tanong. “Naalala mo ba ako?” Lalo siyang kinabahan nang hindi ito nagsalita at nakatitig lang sa kanya. “Please, honey, talk to me. I beg you.”

Nang manatiling walang imik si Annette at nakatitig lang sa kanya, pinindot niya ang red button na nasa uluhan nito para ipaalam sa nurse at doktor na may emergency sa pasyente niya.

Agad namang dumating ang dalawang nurse at isang doktor.

“Hi. I’m Dr. Edzel,” pagpapakilala ng doktor, saka nakipagkamay sa kanya. “I helped operate her with Dr. Vitale and Dra. Ocampo.”

Tumango siya, saka nagbigay-daan sa doktor para masuri ang asawa niya.

Abot-abot ang kaba niya habang sinusuri ng doktor si Annette. Nakakuyom ang kamay niya habang nagdarasal na sana maging maayos ang lahat… sana hayaan na sila ng Diyos na maging masaya.

“Doc?” kuha niya sa atensiyon ni Dr. Edzel. “Is my wife okay?” puno ng pag-aalalang tanong niya.

Tumango si Dr. Edzel. “Her vitals are okay and her body is responding. Susubukan natin ngayon kung pati ang utak niya magre-respond din.”

Tumango si Cali at matiim na tiningnan ang asawa puno ng kaguluhan ang mga mata at mukha.

“Hi. Do you know your name?” ’Yon ang unang tanong ng doktor kay Annette.

Ilang segundo ang lumipas bago tumango si Annette. “Y-yes, Doc.” Namamaos ito dahil siguro sa panunuyo ng lalamunan. “I’m Annette Roan…”

His heart fell and bleed.

She couldn’t remember him.

“… Sudalga.”

Namilog ang mga mata ni Cali at hindi makapaniwalang napangiti siya sa sobrang saya. “Thanks God.”

“Kilala mo ba siya?” tanong uli ni Dr. Edzel kay Annette habang nakaturo ang kamay sa kanya na nasa may paanan ng kama.

Annette looked at him and slowly, a soft smile appeared on her lips. “Oo naman, Doc.” Mahina pa rin ang boses nito. “S-siya ang a-asawa ko.”

Napasuntok siya sa hangin sa sobrang saya, saka lumapit sa asawa at mahigpit itong niyakap. “Thank you! Thank you for remembering me. Thank you!” Para siyang nabunutan ng tinik sa dibdib. “Oh, God, Thank you.”

“C-Cali… m-masakit…”

Mabilis niya itong pinakawalan at walang patid na humingi ng tawad. “I’m so sorry. Sorry.” Mahina siyang natawa. “Masaya lang ako. Naalala mo ako, eh.”

Nakangiwing napangiti ito. “Bakit naman hindi?”

“Si Blaze kasi tinakot ako…” Dumukwang siya, saka hinalikan ito sa noo. “Miss na miss na kita.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “Mahal na mahal kita, Annette. Mahal na mahal.”

Tumango si Annette at puno ng pagmamahal na nginitian siya. “Mahal na mahal din kita, Cali.”

“Pinag-alala mo ako,” bulong niya habang pinupupog ng halik ang buong mukha nito. “Don’t do that to me ever again.”

Tumango ito. “I won’t.” Kapagkuwan ay bumadha ang pangamba sa mga mata nito. “Pero baka si Khatya—”

“Wala na siya,” pagpapakalma niya rito. “Huwag mo na siyang alalahanin pa. Okay?”

Parang nakahinga si Annette nang maluwag, saka masuyo siyang nginitian. “Salamat at nandito ka. Nang magising ako, natakot ako na baka wala ka sa tabi ko tulad noon pero nang makita kita, sumaya ako. Salamat, Cali. Salamat at inalagaan mo ako.”

Tinuyo niya ang luha sa pisngi nito. “Sshh… don’t cry. Magpahinga ka na.” Nginitian niya ito at hinaplos ang buhok. “Pahinga ka. Nandito lang ako.”

Habang nag-uusap sila ni Annette, nakamasid lang sa kanila ang doktor habang ang dalawang nurse ay lumabas na.

“You two remind me of a couple,” komento nito habang may munting ngiti sa mga labi. Bumaling ito kay Annette. “Anyway, your vitals are good. Wala naman akong nakikitang problema basta pahinga ka lang, okay?”

Nakangiting binalingan din ni Annette ang doktor. “Salamat po, Doc.”

Tumango si Dr. Edzel. “Sige, aalis na ako. Maiwan ko na kayo.” Tumingin ito sa kanya. “Kung may kailangan kayo, punta ka na lang sa nurse station at ipatawag mo ako. Ipinagkatiwala kasi sa ’kin ni Doc. Vitale ang pasyente mo. Ayoko siyang ma-disappoint.”

Nakipagkamay uli siya sa doktor bago ito umalis.

Kapagkuwan ay nagkatininginan sila ni Annette at sabay silang napangiti.

“Si Baby?” tanong ni Annette habang hinahaplos nito ang tiyan. “Ayos ba siya?”

Tumango si Cali. “Sabi nila himala raw na okay si baby.” Pinisil niya ang kamay nito. “Mas lalong himala na nabuhay ka.” Hinalikan niya ang kamay nito. “I was so scared, Annette. So scared. You’d been unconscious for a week and every time I look at you, I feel so weak and useless.” Napailing siya. “Wala akong magawa para sa ’yo at nagagalit ako sa sarili ko kasi ang tanging magawa ko lang ay bantayan ka.”

“And that’s more than enough for me, Cali.” She squeezed his hand. “Masaya ako na nasa tabi kita nang magising ako. And I’m so happy that you didn’t believe the letter. Walang katotohanan ’yon. Mahal kita. Hindi kita iiwan. At gusto kitang makasama.”

He smiled at his wife lovingly. “I know. And I believe you. Saka nadala na ako noong una. Ayokong mawala ka na naman sa ’kin ng dahil lang sa isang sulat.”

“I love you, Cali.”

Hinaplos niya ang pisngi nito. “I love you, Annette.”

HINDI ALAM ni Annette kung matatawa o sasawayin ang magkakaibigan na kanina pa nagbabangayan. Ayaw kasing papasukin ni Cali ang mga kaibigan nito dahil gusto siyang masolo pero nagpupumilit naman sina Thorn, Lydander, Andrius at Khairro na pumasok.

“Cali… papasukin mo na,” sabi niya kapagkuwan.

Bumagsak ang mga balikat nito, saka tuluyang binuksan ang pinto. “Lunatics,” bulong nito.

Napailing na lang siya nang lumapit sa kanya sina Thorn, Lysander, Andrius at Khairro.

“Hey, you okay?” tanong ni Thorn.

Tumango siya. “I’m getting better.”

Halos magtatatlong linggo na siya sa ospital simula nang magising siya kaya kahit paano ay nabawi na niya ang lakas niya.

“That’s good to hear,” nakangiting sabi ni Lysander, saka ibinigay sa kanya ang sampung balloons na may nakasulat na “get well soon.” “Para sa ’yo.”

Natatawang tinanggap niya ang mga lobo, saka itinali ang mga iyon sa gilid ng higaan niya. “Salamat.”

“Heto naman ang sa ’kin,” sabi ni Andrius, sabay abot ng isang tray ng prutas.

Napangiwi si Annette at napatingin sa mesa na nasa gilid ng kuwarto na puno ng mga prutas na galing din dito. “Salamat.”

Andrius smiled. “Kainin mo ’yan. Bagong pitas ’yan.”

“Hay, pinapahirapan n’yo ang asawa kong magbuhat,” singit ni Cali sa usapan, saka kinuha ang tray sa kanya at inilipat sa mesa. “Huwag n’yo ngang i-stress ang asawa ko.”

Napangiti lang siya. Cali cared too much for her and that made her feel love and happy. “Ayos lang ako.”

“At ito naman ang sa ’kin,” sabi ni Khairro, sabay abot sa kanya ng isang box na nakabalot.

Kunot ang noong binuksan niya iyon at napamulagat siya nang makitang isa iyong cell phone na mamahalin. She looked at Khairro. “Nasa ospital ako. Hindi ko birthday.”

Nagkibit-balikat lang si Khairro. “Whatever. I owned a tech company so it’s nothing.”

Napailing na lang siya, saka tumingin siya kay Thorn. “O, ikaw?”

“Pagkain.” Ibinigay nito sa kanya ang isang Tupperware na agad inagaw ni Cali.

“Mabigat to.” Pinandilatan nito si Thorn na ikinatawa lang ng huli.

Nag-usap-usap muna sila bago nagpaalam ang mga ito na aalis na kasi babalik sa kanya-kanyang trabaho.

“’Buti naman umalis na ang mga ’yon,” sabi ni Cali. “Ang dami nang mga regalo dito nang dahil sa kanila.”

Natawa siya. “Oo nga. Araw-araw ba naman akong bisitahin, ’tapos may dala pang regalo.”

Napailing si Cali, saka lumapit sa kama na kinahihigaan niya. “Umusod ka.”

Maingat siyang umusod at napangiti nang tumabi ng higa sa kanya ang asawa. This was what Cali always wanted. At hindi nito nagagawa ’yon kapag nandoon ang mga kaibigan nito.

She felt happy when he kissed her on the forehead. “I love you, Annette,” bulong nito sa kanya. “Nakalimutan ko bang sabihin ’yon sa ’yo ngayon?”

Umiling siya. “Hindi ka naman nakakalimot na sabihin sa ’kin ’yan. Araw-araw. At hinding-hindi ako magsasawang marinig mula sa ’yo.”

“Good.” Hinaplos nito ang mukha niya at ginawaran ng halik ang mga labi niya. “Because you’ll hear that from me every single day of your life. I won’t get tired of saying it… I won’t get tired to telling you how you mean to me and how much I love you. Hanggang sa magsawa ka at hanggang maumay ka na lang, hindi ako titigil.”

“Then don’t stop telling me.” Yumakap siya sa leeg nito habang mga mukha nila ay ilang dangkal na lang ang pagitan. “I promise, it won’t get tired of hearing it. Kasi mahal din kita, Cali.”

Masuyong hinalikan ni Cali ang mga labi niya na agad naman niyang tinugon.

She couldn’t describe how happy she was with Cali. Nag-uumapaw ang kasiyahan niya kapag kasama niya ito. And she wanted this happiness and love to be the foundation of the family that they were going to make and nurture. She wanted love and God to be the center of her family. Because that was what mattered most in this world. And of course, her husband and their soon-to-be children. 

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

EPILOGUE

“FIVE YEARS before, I never think that I would be this happy,” wika ni Iuhence habang nakaupo sa recliner at nakatingin sa mga anak nilang naglalaro sa kalsada. “I mean, look at us—happy as fuck.”

Napangiti si Cali at sumagot. “Oo nga. Noon, ayaw nating magpakasal. Sino’ng mag-aakala na mababaliw tayo sa mga asawa natin at tayo pa ang gustong magpakasal sa kanila?”

“The world is really a messed-up place,” sabad ni Ymar.

“Yeah,” sang-ayon ni Calyx habang nakatingin sa triplets nitong anak na naghahabulan. “I’m contented.”

“Yeah,” sabay-sabay nilang sagot.

Magkakatabi ang recliner na kinauupuan nila sa gilid ng kalsada habang nagbabantay sila sa mga anak nilang naglalaro. Si Tyron ang nasa kabilang dulo, sumunod sina Iuhence, Train, Lander, Calyx, Dark, Ymar, Shun, Lash, Lath, Valerian at siya ang nasa pinakadulo.

Ang mga asawa nila ay nag-girl bonding at iniwan silang bantay ng mga anak nila. Wala namang sasakyang dumadaan kaya ligtas ang mga bata. Syempre, hindi hahayaan ni Cali na mapahamak ang nag-iisa niyang unica hija na si Divine Miracle na apat na taong gulang na.

“Levin! Drop the mud!” malakas na sabi ni Lander sa anak nito na nakikipaglaro sa anak ni Ymar. “It’s dirty.”

Dinilaan lang ni Levin si Lander, saka nagpatuloy sa pakikipaglaro.

Napailing-iling na lang si Lander. “That kid never listens to me.”

“Masyado mo kasing ini-spoil,” sabad ni Tyron na ang recliner na kinauupuan ay katabi ni Iuhence.

“Says the man who give everything to his son,” Lath interjected.

“Of course. Kaya ko namang ibigay lahat,” depensa ni Tyron sa sarili.

“Kaya ikaw, Wolkzbin, magpayaman ka pa,” sabi ni Iuhence.

Kumunot naman ang noo ni Train. “At bakit naman nasali ’yan sa usapan?”

“Aba, nakakalimutan mo na ba ang ginawa niyang anak mo sa anak ko?” Pinukol ng masamang tingin ni Iuhence si Train. “He kissed my little princess and your son will pay for it. Pakakasalan niya ang anak ko.”

Train sighed. “Huwag mo ngang gawing bid deal ’yon—”

“It’s a big deal,” sabad ni Dark na masama ang tingin kay Train. “Wala ka kasing anak na babae kaya hindi ka maka-relate. Try making a baby girl and you’ll understand us.”

“Yeah. I’m possessive with my Miracle too,” sabi niya. “Kapag may nanakit sa kanya o mag-take advantage, pasensiyahan tayo. Kahit anak n’yo pa ’yon, tatamaan siya sa ’kin.”

Nag-thumbs-up si Iuhence kay Dark at sa kanya. “True. Listen to Greek and Cali Drinks, Train. Be considerate.”

Ymar rolled his eyes. “Let’s just drink.”

Itinaas ni Valerian ang water bottle na pambata ang disenyo at tubig ang laman. “Cheers to us dads.”

Itinaas nina Lath at Lash ang water bottle ng mga anak nito na may disenyong Mickey Mouse. “Cheers.”

“Cheers,” natatawang sabi nila habang sabay-sabay na nakataas ang mga water bottle ng mga anak nila at sabay-sabay silang uminom ng tubig.

Malakas silang nagtawanan nang makitang iniluwa ni Shun ang ininom mula sa water bottle.

“Fuck.” Shun cussed. “It’s a fucking milk!”

Nagtawanan sila uli pero agad ding natigilan nang makitang nakatingin sa kanila ang anak niyang si Miracle.

“Baby, maglaro ka na do’n,” pagkausap niya sa anak. “Sige na. Have fun.”

Miracle’s innocent eyes blinked at Shun. “Ninong, what’s fucking? Is that some kind of milk?”

Nasapo ni Cali ang noo, saka pinandilatan si Shun. “Sumagot ka nang maayos.”

Napakamot sa batok si Shun at nakangiwing napangiti sa anak niya. “Ahm, baby, it’s a… kind of…” Tumikhim ito… “It’s ahm, fucking is ahm…”

“It’s a bad word.” Si Valerian na ang nagtuloy sa hindi masabi-sabi ni Shun kay Miracle. “It’s a kind of cuss. Strictly for adults only, okay?”

“Okay po.” Naglakad palapit sa kanya si Miracle, saka inagaw ang water bottle nito na Hello Kitty at tumakbo pabalik sa mga kalaro nito.

Lath heaved a deep sigh. “That was close. Tiyak na tatamaan tayo sa mga asawa natin kung nagkataon.”

“Yeah,” sang-ayon nilang lahat.

“They will kill us,” sabi ni Lash.

“Binilin pa naman ng mga iyon na huwag tayong nagmumura sa harap ng mga bata,” segunda ni Lath.

Napabuntong-hininga silang lahat, saka napatingin sa mga anak nila na abalang naglalaro.

“Look at them,” kapagkuwan ay sabi ni Dark. “Hindi nakikinig sa atin samantalang ang hirap nilang palakihin nang maayos.”

“Yeah.” Isinandal ni Lander ang katawan sa recliner. “Puyat ako palagi noon maalagaan ko lang ang anak ko. ’tapos ang tigas ng ulo.”

Napailing-iling na lang si Cali nang magkanya-kanyang reklamo ang mga kasama niya.

“But you know what?” sabi ni Valerian na nakangiti. “Kahit matitigas ang ulo ng mga anak natin, mahal pa rin natin sila. That’s parents love. It outstands any other love in the world.”

Nagkanya-kanya rin sila pag-sangayon sa sinabi ni Valerian.

“Daddy!” Lumapit si RV sa ama nitong si Valerian. “Play tayo.”

Valerian frowned at his son. “What kind of play, son?”

Biglang hinawakan ni RV ang ama nito sa kamay at ngumisi. “Tag, you’re it.” Kapagkuwan ay tumatawa itong tumakbo.

Napatitig si Valerian sa kamay nitong hinawakan ni RV, saka bigla na lang siyang hinawakan sa braso. He grinned at him. “Tag, you’re fucking it.” ’Tapos bigla itong umalis sa pagkakaupo sa recliner at tumakbo.

Cali frowned then looked at the others. “What the…”

“Hell, no!” sigaw ng mga katabi niyang nakaupo sa recliner at nagsitakbuhan.

Napailing-iling na lang si Cali. “Mga isip-bata.”

Umalis siya sa pagkakaupo sa recliner at biglang tumakbo nang mabilis patungo kay Iuhence na kausap ang isa sa kambal nitong anak.

“Tag, you’re it,” sabi niya, saka tumakbo patungo sa anak niya at binuhat ito.

“Ikaw na ang taya, ’Nong Iuhence,” sigaw ni RV na ngayon ay buhat-buhat na ni Valerian.

Iuhence glared at each one of them then he started running towards Train. Si Train naman ay biglang tumakbo patungo kay Tyron kaya naman dalawa na ang hinahabol ni Iuhence. Sila naman na nanonood lang ay tawa nang tawa hanggang sa madakip ni Iuhence si Tyron.

“Fuck!”

Ang bibilis ng takbo nila habang paikot-ikot lang sa isang lugar at patuloy na nagtatawanan.

“Tag, you’re it!” sigaw ni Tyron.

Nilingon ni Cali kung sino ang nahuli ni Tyron. Hinihingal siyang tumawa nang makita si Lash na nakasimangot.

“Go, Daddy!” pagtsi-cheer naman ng anak nito. “Tag them!”

At dahil katabi ni Lash si Lath, si Lath ang hinawakan nito sa braso. Pagkatapos ay kumaripas ng takbo si Lash palayo sa kakambal. ’Buti na lang magkaiba ang damit ng dalawa kaya nakikilala nila kung sino si Lath at si Lash.

“You fuc—fudging moron!” sigaw ni Lath, saka hinabol ang kakambal.

“Time out! Time out!” sigaw ni Lash habang tumatakbo. “Hinihingal na ako. Shit!”

“Matanda ka na kasi!” sigaw ni Dark.

“Matanda na tayo, mga baliw!” balik sigaw ni Lash, saka mas binilisan pa ang pagtakbo.

Pero sa halip na si Lash ang madakip, si Lander ang nahuli nito. Haharang-harang kasi sa dinaraanan.

“Fu—dge!” sigaw ni Lander, saka hinabol na naman siya. “Come here you, lunatic!”

“Ayoko nga!” sigaw niya, saka mabilis na tumakbo habang buhat si Miracle na panay lang ang bungisngis.

Para silang mga bata ng mga kaibigan niya na naghabulan sa kalsada. It was fun playing tag with their kids. It brought back the old times. Panay ang tawanan nila, habulan, pasimpleng murahan at siyempre pa… dayaan.

“Hoy! Ako palagi ang taya!” nakasimangot na reklamo si Iuhence, saka tinuro si Ymar. “Siya naman. Hindi pa siya nagiging taya.”

Ymar glared at Iuhence. “Ang bagal mo kasing tumakbo kaya ka palaging taya.”

“At kasalanan ko pa ’yon.” Iuhence glared back at Ymar. Kapagkuwan ay hinawakan nito sa braso Tyron at ngumisi. “Ikaw na ang taya.”

Tyron glared at Iuhence and they began running again.

Hanggang sa makarinig sila ng busina ng sasakyan. Lahat sila ay tumigil at tumuon ang mga mata sa apat na kotse na nakaparada sa gilid ng kalsada.

“Mommy!” sigaw ni Miracle nang makitang lumabas si Annette sa kotse, kasabay ng iba pang kababaihan na asawa ng mga kaibigan niya.

“Mommy!”

“Mommy!”

“Mommy!”

Sigawan ng mga bata at nagtakbuhan palapit sa ina ng mga ito. Siyempre, agad naglabas ng towel ang mga ito, saka pinunasan ang pawis ng kani-kanyang mga anak.

Then they all glared at them.

“Ang sabi ko, bantayan mo ang mga bata. Ano ’yang ginagawa mo?” Pinandilatan ni Mhel si Iuhence na napakamot lang sa batok.

“Oo nga,” segunda ni Grace. “Ikaw na naman, Valerian, ang pasimuno nito, ’no?”

“Moon cake, naman.” Lumapit si Valerian sa asawa, saka niyakap ito sa baywang. “We’re just having fun with the kids.”

Inirapan ni Grace ang asawa nito, saka pinangaralan.

“Ikaw naman, Dark, ang tanda-tanda mo na nakipaglaro ka pa rin ng habulan?” Masama ang tingin ni Anniza sa asawa.

Dark just smiled at her. “I love you.”

Cali sheepishly smiled when Annette walked towards him. “Hey, honey,” sabi niya.

“Nakipaghabulan ka?” tanong nito.

Tumango siya at mahinang natawa. “It was fun. ’Di ba, Miracle?”

Nag-fist bump sila ng anak. “Yes, Mommy. It was so fun,” sang-ayon ng anak niya.

Napailing-iling na lang si Annette, saka naglabas ng panyo sa pouch at tinuyo ang pawis niya sa mukha. “Mas pawisan ka pa sa anak mo,” pansin nito.

Tumatawang binuhat niya si Miracle. “Palagi kasi akong taya.”

Natawa na rin si Annette. “Ang bagal mo kasing tumakbo.” Dumukwang ito palapit sa kanya, saka ginawaran siya ng halik sa labi. “Thanks for taking care of Miracle today.”

“No problem, honey.” Hinalikan niya sa pisngi ang anak niya. “It was fun.”

“Hey!” sigaw ni Dark na kumuha sa atensiyon nilang lahat. “My house. Now. Barbecue party, people!”

Naghiyawan ang mga bata pati na rin matatanda. Walang ipinagkaiba. Mahihilig lahat sa barbecue.

“Daddy, punta tayo?” tanong sa kanya ni Miracle.

Si Annette ang sumagot. “Oo naman, baby. Maliligo lang kayo ng daddy mo kasi pawis na pawis kayo, saka tayo pupunta sa bahay ng Ninong Dark mo, okay?”

Miracle smile widened. “Okay po.”

“Let’s freshen up everybody,” sigaw ni Mhelanie. “After one hour, kita-kita na lang tayo sa bahay nina Dark.”

Kanya-kanyang sang-ayon ang mga naroon, saka nagsiuwian na sa kani-kanilang mga bahay.

NAPAILING-ILING na lang si Annette habang inihahanda ang susuotin ng mag-ama niya. Iniwan lang niya ang dalawa para mag-girl bonding kasi Sabado naman pero hayun, pawisan ang mga ito dahil sa pakikipaghabulan.

Cali and his friends were really child at heart.

“Tapos na kami, Mommy,” matinis na sigaw ni Miracle na nakabalot ang katawan ng Hello Kitty na bathrobe.

“Me too,” sabi ni Cali na tinutuyo ang basang buhok.

Hindi napigilan ni Annette na bumaba ang tingin sa matitipunong dibdib ng asawa pababa sa puson nito… Good god. Her husband was still hot.

“Eyes up here, honey.” Nanunudyo ang boses ni Cali. “You’re making me hard.”

Sa sinabing iyon ni Cali, pinisil-pisil ni Miracle ang tagiliran nito. “Daddy, soft ka naman, eh.”

Malakas silang natawan ni Cali. Napailing-iling siya kapagkuwan.

“Come here, baby. Bibihisan na kita.”

Nakangiting tumayo si Miracle sa harap niya at hinayaan siya nitong tuyuin ang katawan at buhok nito. Wala itong imik habang binibihisan niya.

“Pagkatapos ako naman ang bihisan mo, ha?” biro ni Cali.

“Daddy. Big ka na kaya,” sabad ni Miracle. “Kaya mo nang magbihis. Hindi mo na kailangan ang help ni Mommy ko.”

Mahinang natawa si Cali, saka pumasok sa closet nila dala ang damit na inihanda niya para dito. Nang makalabas ito, naayusan na niya si Miracle.

“Mauna na kayo kina Dark. Aayusin ko pa sarili ko—”

“You’re already beautiful, Annette. Wala nang aayusin sa ’yo,” sabi ni Cali.

Wala na siyang nagawa nang hilahin siya nito palabas ng bahay nila at patungo sa bahay nina Dark at Anniza.

Naiiling na napangiti na lang si Annette na nagpahila kay Cali.

“Mommy, excited na ako sa barbecue,” nakangiting sabi ni Miracle.

“Me too, baby,” sabi ni naman Cali na parang bata na malapad na nakangiti. “Masarap mag-barbecue si Tita Anniza mo. Manghingi tayo mamaya ng take home.”

Kinurot niya sa tagiliran si Cali. “Mahiya ka nga. Pinakain ka na manghihingi ka pa ng take home?”

“Ano’ng masama don?” Cali frowned. “Wala naman, ah.”

“Mahiya ka,” sabi niya.

Tamang-tama naman na nakarating na sila sa bahay ni Dark. Naroon na din ang iba at kumakain na.

Annette shook her head when her daughter and husband ran where Dark was grilling.

Umupo siya sa bakanteng sofa at nakipag-usap kay Krisz na siyang katabi niya.

“Oo nga. Hay naku, ang sarap batukan niyang si Train. Pasimuno pa sa mga kalokohan,” pagkukuwento nito. “Pagkatapos naming makauwi sa bahay naghabulan pa ’yan ng mga anak namin.”

“You don’t say,” sabad ni Anniza na naiiling. “Dito rin sa bahay, pasimuno ’yong ama. Sarap pag-uuntugin minsan.”

Mahinang natawa si Raine. “Hayaan n’yo na. Kapag malaki na ang anak n’yo tulad ko, mami-miss n’yo na ang ingay sa bahay at kulitan.”

Anniza sighed. “Maybe.”

Napangiti naman si Krisz. “I won’t miss it.”

Annette chuckled. “I’ll miss my little princess when she grew up.”

Naputol lang ang pag-uusap nila nang dumating si Cali na may dalang pinggan para sa kanya.

“Here you go, wifey,” sabi nito. “Masarap ’yan.”

“Thanks,” nakangiting sabi niya.

Tumabi ng upo sa kanya ang asawa, saka kumain. Paminsan-minsan ay sinusubuan siya nito. Then their eyes settled on their only daughter. Divine Miracle. Nakikipaglaro na naman ito sa mga batang naroon.

“Look at her,” sabi ni Cali habang may malambot na ekspresyon habang nakatitig sa anak nila. “So beautiful. Such a blessing.”

Ihinilig ni Annette ang ulo sa balikat ni Cali habang nakatingin din sa anak nila. “Oo nga. Sa dami ng pinagdaanan natin noon, hindi ko akalain na magiging ganito tayo kasaya. Hindi ko inakala na sa bawat araw na ginawa ng Diyos, palagi akong may rason para ngumiti.”

Cali nodded and looked at her. “You know I love you, right?”

That made her smile. “That’s the fifth time that you told me that today.” She nuzzled her nose against his cheek. “I love you too.”

Hinaplos ni Cali ang buhok niya. “I’m happy. Are you?”

“Very,” mabilis niyang sagot, saka inilagay ang pinggan na hawak sa round table na malapit sa kanya. Niyakap niya sa baywang ang asawa habang nakatingin pa rin sila sa kanilang anak.

This was her life with Cali. Happy. With beautiful baby girl and a lot of friends. At wala na yata siyang mahihiling pa kahit nga minsan, isip-bata ang asawa niya at mga kaibigan nito. This was her life now and she loved every bit of it. 

THE END

CECELIB | C.C.

FINALE: Cali Sudalga’s Sexily Ever After

The final part of Cali Sudalga’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!