SYNOPSIS

SYNOPSIS

Phoenix would rather stay rooted in Baguio and work his ass off rather than experience the buzzing life in the center city. He would rather bury himself with work in his kingdom rather than to go out and have some dirty fun like his lunatic friends. He would rather feel the cold damp weather than to feel the heat in the center city.

He hated traffic. He hated noisy street. He hated hot places. He fucking hated everything that has something to do with the big buzzing city.

… Then everything changes… And those changes were not acceptable to him. Not in a lifetime.

PROLOGUE

PROLOGUE

KINAKABAHANG sinagot ni Red ang tawag ng kaniyang ama. Kanina pa ito tumatawag pero ayaw lang niyang sagutin. Natatakot siyang marinig ang sasabihin nito. No, it was more like, ayaw niyang marinig ang sasabihin nito dahil alam na niya kung ano ’yon. Alam na niya ang sasabihin nito.

“ Kali̱spéra , patéras ,“ pagbati niya ng magandang gabi sa ama na nasa kabilang linya, saka kinagat ang pang-ibabang labi.

“I’ll be expecting you here in Greece this week.” May matigas na accent ang pagsasalita ng English ng ama niya. “You already graduated, Red. Our deal is done.”

Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka napahawak sa railing ng balkonahe ng inuukupa niyang condo sa Pilipinas. “But, patéras , I still have one month. And I want to enjoy it here, in the Philippines–”

“I thought you are in California?!” Tumaas ang boses ng ama niya na ikina-igtad niya. “What are you doing in that country, Rhoana Elyzabeth Dadaria?! Go home, now! No buts!”

“I’m just here for vacation, patéras –”

“Home. Now. Or I will drag you home myself!”

Hindi makapaniwalang umawang ang labi ni Red ng patayan siya ng tawag ng ama. Marahas siyang umiling.

Hindi…Hindi!

May isang buwan pa siya bago bumalik sa kulungang bahay nila sa Greece. May isang buwan pa siya dapat para maging malaya, para makatakas sa responsabilidad na pilit na inaatang ng ama sa balikat niya.

Gusto niyang sumigaw sa sobrang frustrasyong nararamdaman. She was already twenty-two, and yet her father was still controlling every decision in her life. Ni walang magawa ang magandang tanawin mula sa balkonahe ng condo niya para mawala ang inis na nararamdaman.

Galit niyang itinapon ang cellphone sa kama saka nagmamadaling magbihis at umalis sa condo niya. Kailangan niya ng makakausap, kailangan niya ng mapagbabalingan ng atensiyon para hindi niya maisip ang pinagusapan nila ng ama niya.

Natagpuan niya ang sarili sa labas ng condo ng pinsan niya. Pareho lang sila ng condominium building kaya naman malakas ang loob niyang magbakasyon dito sa Pilipinas kasi narito naman ito at nagbabakasyon din. At wala siyang ibang matatakbuhan para maglabas ng sama ng loob kundi ito.

Umangat ang kamay niya para pindotin ang doorbell. Ilang segundo lang ang binilang niya bago bumukas ang pinto ng condo at sumalubong sa kaniya ang pinsan.

“Kuya Dark…”

Kumunot ang nuo nito ng mapagmasdan ang malungkot niyang mukha. “What happened, Red?”

“Si daddy…” Nagtagis ang bagang niya. “Pinapauwi na ako.”

“Oh. Akala ko ba may isang buwan ka pa?” Her kuya Dark let out a sigh and hugged her. “Anong balak mo?”

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko alam. Kailangan ko na talagang umuwi. If you only heard dad when he called me. He was livid, kuya.”

Hinagod nito ang likod niya. “Ang tigas naman kasi ng ulo mo, e.” Napabuntong-hininga ito. “May lakad ako ngayon kaya hindi kita masasamahan. Why not come with me instead? Sumama ka nalang sakin para mawala sa isip mo si theíos .”

Theíos meanr uncle in Greek.

Huminga siya ng malalim habang ginigiya siya patungo sa elevator ng pinsan. “Saan ka ba pupunta, kuya?” Tanong niya.

“Sa Club X,” sagot nito ng makasakay sila sa elevator. “You’ll like it there. Just don’t drink too much. You’re still young.”

Sinimangutan niya ito. “I’m already twenty-two, kuya, and you’re twenty six. Hindi na ako bata. Puwede na akong uminom.”

“Not in my watch,” anang pinsan niya na masama ang tingin sa kaniya. “You’ll drink but not too much, Red.”

She rolled her eyes. “Yeah, yeah, whatever, kuya.”

Inakbayan siya ng pinsan habang naglalakad palabas ng elevator, palabas ng condominium building. Nang makasakay siya sa kotse nito, kaagad iyong pinaharurot nito patungo sa patutunguhan nila.

Ilang minuto lang ang binilang niya at nakarating kaagad sila sa Club X.

“We’re here,” anunsiyo ng pinsan niya saka humarap sa kaniya. “Rules for you, lígo xádelfó .”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Don’t call me little cousin.”

Hindi siya pinansin ng pinsan niya. Basta nagpatuloy lang ito sa pagsasalita. “Huwag masyadong uminom. Huwag kang makikipagsayaw sa kahit na sino at huwag na huwag mong hayaang bastusin ka. Kapag binastos ka, sabihin mo sakin at bubogbogin ko siya o kung hindi naman, ikaw nalang ang bumugbog, total nag-aral ka naman ng martial arts.”

Gustong niyang paikutin ang mga mata pero pinigilan niya. Kilala niya ang pinsan. Natitiyak niyang gagawin talaga nito ang sinasabi.

“Understand, lígo xádelfó ?”

Tumango siya. “Yes, kuya.”

“Good.” Lumabas na ito sa kotse

Sumunod siya rito.

Sabay silang pumasok sa club at kaagad siyang nagpaalam sa pinsan. Ayaw niyang makasama itong buong gabi at natitiyak niyang may gagawin din ’to, saka gusto niyang mapag-isa kahit ngayon lang, dahil sa susunod na mga araw tiyak na hindi na siya makakapag-isa.

“Doon lang ako sa may bar, kuya,” sabi niya sa pinsan.

Tumango ito saka bahagyan siyang niyakap. “Don’t drink too much. Don’t talk to strangers. I’ll be in the VIP Room Three with my friends. Kung kailangan mo ako, puntahan mo lang ako do’n.”

Nakangiti siyang tumango saka nagtungo sa bar at umorder ng mojito. Gusto niyang magpakalasing para makalimutan ang mga iniisip niya. She wanted to forget her dad, her responsibilities, her worries and fear. Nakakailang order din siya ng mojito bago niya naramdaman ang pag-ikot ng paningin niya.

Sinapo niya ang nuo. “ Skatá ,“ pagmumura niya sa lengguwaheng kinagisnan niya. “One mojito, please,” sabi niya sa bartender na kaagad namang tumalima.

“Here, ma’am,” ani Bartender saka inilapag ang mojito sa harap niya.

She smiled at the bartender. She felt her head started to spin. “Thanks.”

Kinuha niya ang mojito saka ininom iyon. Bottoms up. Saka akmang oorder pa siya ng may lumapit sa kaniyang lalaki at kinausap siya.

“Hello there, beautiful, is your heart aching?”

Napapantastikuhan siyang umiling saka bahagyang inilayo ang katawan sa lalaking estranghero. “Nope.”

“Celebrating?”

Umiling siya.

“In pain?”

Nag-alangan siya bago umiling. “No.”

Mataman siyang tinitigan ng lalaki na parang binabasa ang laman ng isip niya. “Nag-alangan kang sumagot.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Why do you care?”

“Because I’m X, the owner of this club,” pagpapakilala ng lalaki saka may inilapag na isang bote ng alak sa harapan niya. “This is on the house, beautiful. It can make you forget the pain. And this could bring you ultimate pleasure that you won’t forget.” He winked at her. “Enjoy your drink, miss.”

Napapantastikuhan pa rin siya kahit nakaalis na ang lalaking nagngangalang X na may-ari daw ng club na ’to.

“Here, ma’am,” anang bartender na naglapag ng walang lamang shot glass sa harapan niya.

Ikinibit-balikat lang niya ang pagtatakang nararamdaman dahil binigyan siya ng may-ari ng bar ng alak for free, saka nagsalin sa shot glass at ininom ’yon.

Napangiwi si Red ng malasahan ang alak sa lalamunan niya. Napakatapang niyon. It burnt her throat, but it tasted so good. She wanted to have another shot.

Nangangalahati na ang naubos niya sa alak ng mabigyan niya ng atensiyon ang pangalan ng alak. “Sweet Fantasy,” pagbasa niya sa nakasulat na label sa alak. “Hmm? Anong klaseng alak ’to?”

Oh, well.

Nagsalin siya ulit ng alak sa shot glass saka uminom.

“Hmm…tastes good.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdamang parang nag-iinit ang katawan niya sa hindi niya malamang kadahilanan. “Hmm…so hot.”

Nagsalin siya ulit ng alak sa shot glass saka uminom. Nang hindi makontento, sa bote na siya mismo uminom hanggang sa maubos ang Sweet Fantasy.

Umiikot ang paninging umalis siya sa bar saka pasuray-suray na nagtungo sa VIP Room Three para puntahan ang pinsan niya. Magpapahatid na siya pauwi. Papikit-pikit ang mga mata niya habang naglalakad. Lasing siya pero alam niya ang nangyayari sa paligid niya. Ramdam niya ang init ng katawan niya at ang kiliti sa puson niya sa hindi malamang kadahilanan.

“I think I drink too much,” pagkausap niya sa sarili habang naglalakad patungo sa VIP Room para puntahan ang pinsan niya.

Gusto na niyang umuwi. Lasing na siya. Baka ano pa mangyari sa kaniya. Hindi siya makakapanlaban kung ano man.

Naiiritang tinutulak niya ang mga babae at lalaking bumubunggo sa kaniya habang nagsasayaw at nag-iinuman. Akmang hahakbang siya ulit ng matisod siya at muntik na siyang mapasubsob sa sahig kung wala lang humawak sa kamay niya. Hinila siya patayo saka hinapit ang beywang niya para hindi siya bumagsak sa sahig.

“Watch your step, woman,” anang baritonong boses na nagpagising sa lasing niyang diwa.

Magkasalubong ang kilay na tiningala niya ang sumagip sa kaniya sa pagkasubsob sa sahig at para siyang natulos sa kinatatayuan ng makita ang mukha ng lalaking sumagip sa kaniya.

Her heart pounded like a drum inside her chest as her gray eyes settled on the most handsome man she had ever seen in her life. She felt her world tilting, becoming uneven just by staring at his handsome face.

My God, this man is hot as hell.

He had the kind of body that could make women think of sinful thoughts, like the one she was having right now. he had a square jaw, aristocrat nose, and thin kissable lips—the kind that was made for all night kissing and pleasuring. Medyo may kakapalan ang kilay nitong nakakunot at parang bad trip ito, pero hindi ’yon nakabawas sa kaguwapuhan nitong taglay. Ang totoo ay mas gumuwapo pa ito sa paningin niya. Pero ang mas nakakuha talaga sa atensiyon ay ang buhok nitong naka top knot.

He looked so hot. So damn sexy. His sexiness was doing something to her body.

Damn.

She didn’t know that a man could be this handsome. She had met a lot of men in her life, but no one compared to this man’s gorgeousness.

Pasimpleng bumaba ang mata niya sa matitipuno nitong katawan. He was wearing black jeans, a white shirt, and a black leather jacket. He looked so sexy in it. Napalunok siya habang pababa ang mga mata niya sa mga hita nito.

Her innocent eyes settled on his manhood. She wondered what he would taste like—what he would feel like.

Napamulagat siya sa naisip at mariing pinikit ang mga mata ng maramdamang nag-init ang pisngi niya.

Good heaven!

Kailan pa siya nag-isip ng mga ganoong bagay? Dahil ba ito sa alak na nainom? Dahil ba ito sa kalasingan niya?

Hindi pa rin niya maalis ang tingin sa lalaki kaya naman ng salubungin nito ang tingin niya, napaigtad siya ng magtama ang mga mata nilang dalawa. Parang sasabog ang puso niya sa lakas ng tibok. At mas naramdaman niya ang kamay nitong nakahawak sa beywang niya na naghahatid sa katawan niya ng kakaibang kiliti.

Akala niya pakakawalan kaagad siya ng lalaki pero mas humigpit pa ang hawak nito sa beywang niya na para bang ayaw siyang pakawalan. Matiim din itong nakipagtitigan sa kaniya habang magkalapit ang katawan nilang dalawa. She could even smell his manly scent and minty breath. That was how close they were.

She was loving the feeling of their body almost touching. It was making her body tingle and her nipples hard. It ached. Para iyong humihingi ng atensiyon na hawakan at laruin pero pinipigilan niya ang sarili.

Ano ba ang nangyayari sa kaniya?

Epekto ba ito ng alak na ininom niya o natural na epekto ito ng lalaki sa kaniya?

“Y-you…w—what…” She couldn’t even come up a single sentence.

Ito ang unang pagkakataon na para siyang na starstruck sa isang lalaki.

“You’re drunk.” It wasn’t a question. It was a statement. “Dapat ang mga katulad mo, kung hindi naman kaya, hindi umiinom ng marami. Ano nalang kaya kung sumobsob ang mukha mo sa sahig kanina?” He clicked his tongue. “Sayang naman ang maganda mong mukha.”

Sumikdo ang puso niya. Hindi siya nakapagsalita at nakatitig lang siya rito.

“Wanna dance with me pretty lady?” Sabad ng isang lalaking bigla nalang siyang hinawakan sa kamay at hinihila siya palapit dito.

Para siyang nagising dahil sa mapangahas na hawak na lalaki sa kamay niya. Matalim ang matang bumaling siya sa lalaking pangahas at akmang aagawin sana niya ang kamay niya ng maunahan siya ng lalaking sumagip sa kaniya kanina.

Hinawakan nito ang pulsohan ng lalaking pangahas saka pinilipit iyon, dahilan para mapasigaw sa sakit ang lalakin.

“Let go of her or I’ll break every bone in your body. Right here, right now.” He lookes dark and menacing.

Kaagad siyang binitiwan ng lalaking pangahas saka nagmamadaling lumayo sa kaniya.

Her savior clicked his tongue. “Lasing ka na nga,” ulit nito sa parang iritadong boses, saka bigla nalang siyang hinila pabalik sa dance floor at iniyakap ang braso sa beywang niya. “Lets dance para pagpawisan ka at mawala ang kalasingan mo.”

Nakatitig lang si Red sa lalaki habang sumasayaw ito. Kapagkuwan ay hindi niya namalayang sumasayaw na rin pala siya sa saliw ng musika at nag-i-enjoy siyang kasayaw ito.

Iginiling niya ang balakang habang nakapatong ang mga braso niya sa magkabilang balikat ng lalaking kasayaw. Nakagat nalang niya ang pang-ibabang labi ng maramdamang humahaplos ang kamay ng lalaki sa beywang niya pababa sa pang-upo niya at hita habang nagsasayaw silang dalawa pero hindi niya ito sinuway.

She actually liked the feeling of his hand caressing her body like that. It was making her body burn. It was making her wet down there.

“Hey, it’s you again,” anang lalaki na lumapit sa kanila at nakatingin sa kaniya. Ito yong lalaking nagpakilalang may-ari ng club kanina. “Still clothed, I see.” Napailing-iling ito saka may inilabas itong bote ng alak mula sa likod saka binigay sa kaniya. “Another bottle for you, beautiful. And this time, let the liquor consume you.”

“Thanks.” Nakangiting tatanggapin sana niya ang alak ng pigilan ng lalaking kasayaw ang kamay niya.

“No. She’s already drunk, X,” anito.

Mr. X grinned. “Come on, man. It’s just a Sweet Fantasy, not High Fantasy. It can only heighten someone’s libido and nothing more. She wont forget–”

“Still a no. Thank you, X,” may diing sabi ng lalaki.

Red rolled her eyes and grabbed the bottle from X’s hand and drank it straight from the bottle. Kapagkuwan ay iniabot niya ang bote ng alak sa kasayaw niyaz “Drink.”

Sumulyap muna ang lalaki kay X bago nagdadalawang isip na tinanggap ang alak at uminom. Si X naman ay mabilis na lumayo sa kanila na may nasisiyahang ngiti sa mga labi.

Mas lalong nadadagdagan ang init ng katawan niya habang umiinom sila ng lalaki habang nagsasayaw sa dance floor. Mas lalong nawawala siya sa tamang huwisyo sa paglipas ng mga segundong nagsasayaw sila ng lalaki.

In every gulp of Sweet Fantasy, her mind became clouded with unexplainable lust. She could feel her body burning and tingling. She could even feel her panty getting wet in every passing second.

Nang maubos nila ang alak, wala na siyang inhibisyong maramdaman sa sarili.

She turned her back on him and started grinding his manhood with her ass. It felt so good to dance like this, be free like this. Wala na siyang inhibisyong nararamdaman habang nagsasayaw, lalo na nang maramdaman niya ang mga haplos ng kamay ng lalaki sa katawan niya, pataas sa mayayaman niyang dibdib.

Red moaned when her dance partner massaged her breast lightly as they danced to the sexy, seductive music.

“That’s it, baby, grind that sexy ass,” pabulong nitong sabi sa tainga niya habang sumasayaw sila.

Ang mainit nitong hininga na tumatama sa tainga niya ay mas lalong dumadag sa kakaibang sensasyong nararamdaman ng katawan niya.

Mahina siyang napadaing at umarko ang katawan niya ng bahagyang kagatin ng lalaki ang tainga niya mula sa likuran. Mas dumagdag ito sa kiliting nararamdaman niya sa kaniya puson na bumiyahe pababa sa pagkababae niya. “Hmm…”

Hinawakan siya ng lalaki sa braso saka pinaharap dito at walang sabi-sabing inangkin ang mga labi niya na buong puso naman niyang tinugon. Yumakap siya sa leeg nito saka mapusok na nakipaghalikan at nakipag-espadahan ng dila sa lalaki. Masyado siyang nadarang sa halik na pinagsasaluhan na hindi niya namalayang naigiya na pala siya nito palabas ng dance floor at papasok sa isang VIP room.

Isinandal siya sa pinto at ini-lock ’yon habang mainit pa rin silang naghahalikan, nagkakagatan ng labi at nagsisipsipan ng dila. Para silang mga uhaw sa halik na hindi mapaghiwalay ang mga labi nilang dalawa.

His lips tasted so good.

Ipinikit nalang niya ang mga mata at dinama ang mga halik ng lalaki pababa sa leeg niya habang hinuhubaran siya ng damit. Napapadaing nalang siya sa sarap na sulot niyon sa kaniya. At parang may sariling isip ang mga kamay niya at hinubaran din ito ng damit.

She wanted to see him naked in all of his glory.

“Damn, baby,” sambit nito ng mahubad ang lahat ng saplot sa katawan niya at puno ng pagnanasa na titig na titig ito sa kaniya. “You’re so sexy.”

Nang-aakit siyang ngumiti saka siya naman ang naghubad sa lahat ng damit nito hanggang sa wala na itong saplot.

She felt her body burned as her eyes stared at his huge length. It was so big and long, and so hard and erect. She wanted it.

Gulat siyang napahiyaw ng bigla nalang siya nitong pangkuin saka pinahiga sa malapad at pahabang center table na gawa sa kahoy, at walang sabi-sabing hinalikan at sinamba ang hubad niyang katawan, pababa sa pagkababae niyang kanina pa basang-basa dahil kanina pa nag-iinit ang katawan niya.

“Oh!” Napasabunot siya sa buhok ng lalaki. “Oh! Oh! Oh!” Palakas ng palakas ang ungol na namumutawi sa mga labi niya habang sinisipsip ng lalaki ang hiyas niya.

Napapaliyad at napapasigaw sa ungol at nanginginig ang hita niya habang patuloy ang pagsamba ng lalaki sa pagkababae niya na nababalot na ng katas niya.

Para siyang nahihibang sa sobrang sarap ng nararamdaman. Sa sarili na niyang buhok siya nakasabunot. Tumitirik ang mga mata niya sa sobrang sarap. Hindi niya alam kung saan siya babaling. Parang may sasabog sa kaibuturan niya at hindi na niya iyon kaya pang pigilan.

She was moaning. She was so wet. And she wanted more of his mouth on her mound.

Napaungol nalang siya ng malakas habang patuloy ang pagsamba ng lalaki sa pagkababae niya. Nanunuyo ang lalamunan at labi niya. Panay ang ungol niya ng malakas, pinagduduldulan niya ang ulo ng lalaki sa pagkababae niya.

She couldn’t take it anymore.

The pleasure from his lick was too much for her. It was making her head spin in pure bliss. Hindi na siya makapag-isip ng mabuti. Wala na siya sa tamang huwisyo.

“Oh, baby! Oh!” Hindi na niya kaya yong pigilan, naramdaman niya ang pagsabog sa kaibuturan niya at ang pagdaloy ng katas niya sa pagkababae niya. “Oh, God! Oh…”

Nakapikit siya habang ninanamnam ang sarap na nalasap sa piling ng lalaking ni pangalan nga ay hindi niya alam, pero hindi iyon naging hadlang para marating niya ang rurok ng kaniyang kaligayahan.

Damn his name, she thought, it was him that she wanted.

Humahalinghing pa rin siya sa sarap na nalasap ng maramdaman niyang may pumasok na isang mahaba, malaki at matigas pero malambot na bagay sa pagkababae niya.

Mahigpit siyang napakapit sa gilid ng center table ng maramdaman ang walang pagsidlang kirot sa pagkababae niya na bumiyahe patungo sa puson niya. Parang hinahati ang katawan niya sa gitna sa sobrang sakit na naramdaman. Isang butil ng luha ang kumawala sa mga mata niya na kaagad din namang nawala ng mag-umpisang umulos ang lalaki at napalitan iyon ng sarap at malalakas na ungol.

“Oh!” Wala na siyang maramdamang sakit. Tanging ang masarap na sensasyon nalang ang nararamdaman niya. “Oh! Oh! Faster, baby…”

Mas bumilis nga ang pag-ulos ng kahabaan sa loob niya habang ang labi ng kaniyang kaniig ay nasa tuktok ng mayayaman niyang dibdib at nilalaro yon saka sinisipsip na mas lalong dumadagdag sa nakakahibang na sarap na nararamdaman niya.

This was the first time that she ever felt like this kind of pleasure… this kind of feeling. It was addictive. She wanted more of this. She wanted more of him.

Wala na ang lahat sa isip niya, wala nang ibang laman ang isip niya kundi ang masarap na pakiramdam na lumulukob sa kaniya sa mga sandaling ’yon.

Hindi na alam ni Red kung kailan nag-umpisa at nagtapos ang sunod-sunod na orgasmong pinalasap sa kaniya ng kaniig. Basta panay lang ang ungol niya habang tinatanggap at sinasalubong ang bawat ulos nito sa loob ng pagkababae niya. Hanggang sa mas naging pabilis pa ng pabilis ang bawat pagbayo ng lalaki sa pagkababae niya. Para siyang nahihibang sa sarap. Umuuga ang buong katawan niya pati na rin ang mayayaman niyang dibdib.

It felt so good. He felt so good inside her. And when they both hit the climax, Red saw fireworks underneath her eyelids.

Pero hindi doon nagtapos ang kapusukan nilang dalawa dahil walang sawa siyang inangkin ng binata ng paulit-ulit na hinayaan naman niya. Ilang ulit silang nagtampisaw sa sarap ng pag-iisa ng kanilang katawan hanggang sa lamunin na sila ng kapaguran at antok.

It was the most memorable night of her life. Red was sure as hell that she would never, ever forget what happened inside that room with the most handsome man her eyes ever laid on who took her innocence.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

“IT’S A NO, Titus.” Umupo si Phoenix sa railing ng balkonahe at tumingin sa ibaba, sa kotse ni Titus na nakapark sa labas ng gate ng bahay niya. “Ginawan na kita ng sparring partner robot for free. And, now you are asking for another one? No fucking way, my man. You’re destroying my million worth inventions.”

“Come on, Nix.” Titus leaned on the glass wall, facing Phoenix. “I just punched too hard. Hindi ko naman sinadya, e. Basta nasira nalang siya.”

Phoenix rolled his eyes, not believing his friend. “My SPR can take heavy punches, Titus. Ang ibig mong sabihin ay binugbog mo ng walang habas kaya nag-error ang system niya at nag shut down ang SPR.” Bumaling siya sa kaibigan na halatang guilty. “How many of my SPR have you destroyed this year, Titus?”

Titus shrugged. The corner of his lips tugging upward. “I destroyed many and it only means one thing.” He smiled at him. “They are destructible. Dapat ka ngang magpasalamat sakin kasi nailalabas ko ang kahinaan ng SPR mo.”

Ibinalik ni Phoenix ang tingin sa ibaba. “They are not indestructible, you moron, they are sparring partners.” Malalim siyang napabuntong-hininga saka napailing-iling. “Of course, masisira yon. It’s just a fucking machine, program to block and throw punches. Not like you, a human with his own fucking mind, who has a black belt in taekwondo.”

Bumagsak ang balikat ni Titus. Nahahalata na siguro nito na hindi talaga siya papayag. “Come on, man, just one. Bored kasi ako sa yacht ko. At saka sayang naman ang pagpunta ko rito kung hindi mo ako bibigyan ng isa.”

“No.”

“I’ll pay you with discount.”

Nanatili siyang nakatingin sa ibaba, inaaninag ang bulto ng babaeng naroon na bahagyang nakahilig sa hood ng kotse ni Titus. “Still a no.”

“Come on, Nix, I need it–” Titus paused. “Look at me, you moron. Ano ba ang tinitingnan mo diyan sa ibaba? May mas interesanteng pa ba keysa sakin?”

Nanatiling nakatingin sa ibaba si Phoenix. “My answer is still no, Titus. Now, leave.”

Lumapit si Titus sa railing ng balkonahe saka ipinatong doon ang siko. “Ano ba ang tinitingnan mo sa baba?” Sinundan nito ang tingin niya. Kapagkuwan ay naging seryuso ang mukha nito at matalim ang matang tumingin sa kaniya. “Don’t even think about bedding her, my man. I’ll kill you even if you’re my best friend.”

Hindi niya pinakita ang gulat sa sinabi ng kaibigan. Ni minsan, hindi pa niya nakitang umakto ng ganito ang kaibigan niya.

“Who is she?” Tanong niya. “Your woman?”

“My woman?” Walang buhay na ngumiti si Titus. “Yeah, something like that. But it’s none of your business, bud.”

Napabaling siya sa kaibigan. Matiim itong nakatitig sa babaeng nakahilig sa hood ng sasakyan nito at dahil nakatalikod ito sa kanila, hindi niya nakikita ang mukha nito.

Hindi maiwasan ni Phoenix na makaramdam ng pagtataka sa sagot ng matalik na kaibigan. They had been friends for many years now, at ito ang unang pagkakataon na nagtanong siya nito na ganoon ang sagot dito. Alam niya ang lahat ng tungkol kay Titus kasi wala naman itong inilihim sa kaniya.

So why start now?

Ibinalik niya ang atensiyon sa ibaba, sa babaeng bahagyang nakahilig sa hood ng kotse nito.

She had the most beautiful brown-blonde hair he had ever seen. At dahil mayroon siyang twenty-twenty vision, mula sa kinatatayuan niya sa balkonahe, kitang-kita niya ang magandang hubog ng katawan nito na nakakapagpabuhay ng bagay na nasa pagitan ng hita niya.

She looked familiar…that hair, the curve of her body… pilit niyong pinapaalala sa kaniya ang nakaraan na matagal na niyang ibinaon sa limot.

His throat went dry when he felt his jeans tightened. He felt his manhood stirring.

Fuck! What’s this?

Hindi siya makapaniwala na hanggang ngayon, walang pinagbago ang epekto ng babaeng yon sa nakaraan niya sa kaniya.

Fuck!

It had been five years for fuck’s sake! Dapat nakalimutan na niya ’yon. Matagal nang nangyari ’yon.

Tumikhim siya saka nag-iwas ng tingin sa babae. “Matagal mo na ba siyang kilala?” Tanong niya kapagkuwan.

“Sige, aalis na ako,” biglang paalam sa kaniya ni Titus sa halip na sagutin ang tanong niya na ikinabaling niya rito.

“What? Why?” Kunot ang nuong tanong niya sa kaibigan.

“I have to take care of someone,” sagot nito saka tinapik ang balikat niya. “I’ll be waiting for my SPR.”

Phoenix grunted in annoyance. “No SPR for you, moron.”

Hindi pinansin ni Titus ang sinabi niya. Kinaway lang nito ang kamay bilang pamamaalam. “Bye, bud.”

Nakakunot ang nuong sinundan niya ito ng tingin. At akmang lalabas na sana ito sa opisina niya sa loob mismo ng kaniyang bahay ng lingunin siya nito.

“By the way,” ani Titus na may inilapag na invitation card sa ibabaw ng mesa niya. “It’s from Shun Kim. Iniimbitahan niya tayo para sa isang charity ball for street children at ’yan ang imbitasyon mo.” He showed him a mock salute. “See you around, buddy,” anito saka lumabas na ng tuluyan sa opisina niya.

Naglakad siya palapit sa mesa saka pinulot ang invitation card saka binasa ’yon. Mahinang napamura siya ng makita kung saan ang venue ng nasabing charity ball.

Manila.

“Fuck,” he cussed, dropping the invitation card on the table. “I fucking hate big city and I fucking hate traveling.”

Bumalik siya ulit sa pagkakasandal sa railing ng balkonahe saka napatingin ulit sa ibaba kung saan kausap na ni Titus ang babae.

Kumunot ang nuo niya ng makitang parang hinaplos ni Titus ang pisngi ng babae saka masuyo itong niyakap na para bang importante dito ang babae.

Halos hindi maipinta ang gulat sa mukha niya sa nakita. Si Titus? The world must be ending. He knew that Titus would never care for a woman again after what happened to him. So what was this? Had he changed his beliefs in women?

Oh well, he was happy for his friend. Mabuti naman at nakahanap na ito ng babaeng makakasama at hindi lang basta babaeng ikakama.

Bumuntong-hinga siya saka umalis sa pagkakahilig sa railing ng balkonahe. He had a lot of things to do. Lots of invention to finish. And he had so many orders coming up.

“NO, GLADZ, hindi ako mapapahamak.” Lumabas si Red sa kinalululanang kotse habang kausap ang kaibigan sa cellphone. Nababagot na siya sa paghihintay sa loob ng kotse. “Nagbakasyon lang naman ako. At nasisiguro ko namang magsu-survive ang restaurant ko na wala ako ng ilang araw.”

Malakas na napabuntong-hininga si Gladz at na-i-imagine na niya ang pagikot ng mga mata nito. “Rhoana Elyzabeth Dadaria Montero, nag-alala lang naman kami baka kasi kung saan ka na naman nagpupupunta.”

Napangiwi si Red ng marinig si Gladz na sinabi ang buo niyang pangalan. Tinatawag lang siya nito sa buo niyang pangalan kapag naiinis ito sa kaniya. At mukhang naiinis ito sa kaniya ngayon dahil sa pag-alis niya na hindi nagpaalam sa mga kaibigan niya.

“Umuwi ka na, Red. Baka mapahamak ka kung nasaan ka man ngayon,” ani Gladz na halata ang pag-aalala sa boses nito.

Napangiti si Red dahil sa pag-aalala ni Gladz sa kaniya. Her friend really was sweet. Kaya nga friendship goal sila, e.

“I’m fine wherever I am, Gladz.” Huminga siya ng malalim saka tumingin sa malaking mansiyon na nasa harapan niya. “At saka, hindi pa kayo nasanay sa bigla-bigla kong pagkawala. You know that I like adventure. I like hiking and going to unknown places. I’m a waterfall’s chaser and a traveler. So, when I disappear meaning, it means I’m going somewhere amazing. At saka alam mo namang hindi ako mapakali sa isang lugar ng matagal. I have to travel, it’s like my own personal brand of heroine.”

Gladz sighed again. “Nag-alala lang naman kami. Naalala mo ba nuong huli kang bigla nalang nawala? Nalaman naming nagpunta ka sa Africa, sa isang tribu do’n at muntik ka nang mahulog sa bangin at nasugatan ka pa. Paano kung walang sumagip sayo, paano namin malalaman kung ano ang nangyari sayo kung hindi ka magsasabi kung nasaan ka?” Parang ina na pinapangaralan siya ni Gladz. “And by the way, nasaan ka ba, ha? Saan ka na naman ba nagpunta?”

Nakangiting pinalibot niya ang tingin sa kabuonan ng kinaruruonan niya saka ninamnam ang malamig na simoy ng hangin. “I’m in a cold place.”

“Red!” Gladz sounded irritated. “Eksaktong lugar ang ibigay mo samin para hindi kami mag-alala sayo at sino ba ang kasama mo.”

Red chuckled. “No, Gladz, I won’t. Anyway, bye.”

“Red–”

Pinatay niya ang tawag saka napatingin sa gate ng malaking mansiyon na nasa harapan niya.

Bakit ba ang tagal ni T?

Malakas siyang napabuntong-hininga saka humilig sa hood ng sasakyan ni T at nabo-bored na hinintay ito.

“What’s taking him so long?” Tanong niya sa sarili. “Akala ko ba ibibigay lang niya yong invitation.”

Halos mga limampong minuto rin siyang naghintay sa labas bago bumukas ang gate at lumabas doon ang hinihintay niya.

“Hey,” nakangiting aniya ng makalapit ito sa kaniya.

“Hey to you, too.” Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha niya. “Let me guess, na bored ka no?”

Tumango siya saka naglalambing na ipinalibot niya ang braso sa beywang ng binata. “Yep. Very, very bored.”

Mahinang natawa si T saka masuyo siyang niyakap at hinalikan siya sa nuo “Gusto kitang isama sa loob kanina kaya lang hindi puwede. Masyado kasing istrikto si Phoenix sa mga pumapasok sa bahay niya. Ayaw niya ng hindi kakilala o kapamilya. At para makapasok, kailangan naka-input ang body scan at finger print mo sa scanner bago bumukas ang pinto para sayo. He’s kind of a security freak.”

Napabaling siya sa gate. Hindi niya akalain na may ganitong bahay pala dito sa Pilipinas na istrikto sa seguridad. Ano ba ang mayroon sa loob ng bahay na ’to na ganoon nalang kahigpit ang security?

Ibinalik niya ang tingin kay T. “It’s okay. Alis na tayo?”

T grinned mysteriously at her. “I have a surprise first.”

“Tell me.”

“Later in the car.”

Inirapan niya ito saka sumakay siya sa kotse nito at sumunod naman itong sumakay sa kaniya. Nang nasa kalsada na sila, pasulyap-sulyap ito sa kaniya.

“What?” Naguguluhang tanong niya kay T. “May sasabihin ka?” Kilalang-kilala na niya si T kaya alam niya ang ibig sabihin ng mga galaw nito at ekspresyon ng mukha. “O, baka may kailangan ka sakin?”

“No, it’s about my surprise,” Titus said. “I found a waterfalls nearby.”

“Really?” Isang malapad na ngiti ang gumuhit sa mga labi niya kasabay ng pagliwanag ng mukha niya.

“Hmm-mm. It’s called Hydro Falls.” Nginitian siya nito na parang nasisiyahan itong ibalita sa kaniya na may nahanap itong waterfalls para sa kaniya. T knew how much she loved chasing waterfalls. “Pupuntahan natin yon ngayon bago tayo umuwi.”

“Yes!” Sumuntok siya sa hangin sa sobrang saya. “You know me too well, T.”

“Surprise,” anito na nakangiti.

Natutuwang yumakap siya sa beywang ng binata. “Thanks, T.”

“Anytime, honey.” Masuyo siya nitong hinalikan sa nuo saka ibinalik ang tingin sa dinaraan nila. “Anyway, dadaan muna tayo sa Hydro Falls bago bumalik sa lungsod. Alam kong nangangati ka nang mag river trekking.”

“Yes, I am!” Hindi mawala ang malapad na ngiti sa mga labi niya. “Bilisan mo na magmaneho. Excited na ako!”

T chuckled, shaking his head. “Oo na, oo na. Heto na, bibilisan na po, kamahalan.”

Red rolled her eyes. “Kamahalan ka diyan Gusto mo tawagin din kitang ganoon? As far as I know, we are of the same rank–”

Pinukol siya nito ng masamang tingin na ikinatigil niya sa pagsasalita. “Don’t you dare, Red.”

Mahina siyang tumawa saka napailing. “Asar-talo ka talaga kahit kailan, T. It has been ten years since you were declared an heir. Still, hindi mo pa rin matanggap.”

“Says the woman who don’t bow down even to her own father.”

“I have my own belief, T, and I would never bow down to anyone. Never.” Inirapan niya ang binata. “At least ako, tanggap ko kung sino ako. E, ikaw, tanggap mo ba?”

“Tanggap ko,” anito na walang emosyon ang mukha. “At kukunin ko kung anong para sakin. Isn’t that the reason why we’re together?”

She just smiled at T while remained silent and his eyes focused on the road.

Siya naman ay umayos na ng upo sa passenger seat at hindi mapuknat ang ngiti sa mga labi habang ini-imagine ang sarili na naliligo sa ilalim ng waterfalls na pupuntahan. That would be heaven.

Waterfalls!

She could feel her heart pounding in excitement. She loved waterfalls! She couldn’t wait to see its magnificent body of water.

I can’t wait!

INAYOS muna ni Phoenix ang suit na suot bago lumabas sa Ferrari niya, saka ibinigay sa valet ang susi ng sasakyan niya para i-park nito. Pagkatapos ay mabilis siyang naglakad patungo sa pinto ng Grand Center. Isa iyong malaki at pabilog na building na pinagdadausan palagi ng mga malalaking pagtitipon tulad nalang ngayon.

A charity ball for street children. Sinong mag-aakala na may puso pala ang singkit na ’yon?

“Welcome to the ball, sir,” anang lalaki na tumanggap ng invitation card sa may pinto saka may inabot na maskara sa kaniya.

Kunot ang nuong tinanggap niya ang maskara. “What’s this?”

“It’s a masquerade ball, sir.” The man smiled. “Requested by the organizer himself.”

His mood darkened. “Fucking irritating.”

Hindi maipinta ang mukha niya habang papasok sa loob ng malawak na hall. Hawak-hawak pa rin niya ang maskara na bigay sa kaniya. Ayaw niya iyong suotin.

Akmang maglalakad siya patungo sa may bar ng may tumapik sa balikat niya.

“Hey, bud.”

Phoenix knew that voice very well. “Kung balak mo akong kutungan—” Humarap siya kay Shun. “I’m already donating five million in this charity ball so spare me with your sly tongue.”

Shun chuckled. “Why so grumpy, bud?” Nanunudyo ang kislap ng mga mata nito. “Kumusta pala biyahe mo patungo rito?”

His mood darkened even more. “Fuck the traffic.”

“Bakit, hindi mo ba ginamit helicopter mo?”

“Ginamit pero malayo ang binabaan ko. Wala naman kasing helipad na malapit sa venue na pinili mo.”

Tinawanan lang nito ang masama niyang tingin dito. “Kaya nga ito ang pinili ko para naman maranasan mo ang traffic dito sa lungsod.”

“The main reason why I hate going here.” Phoenix clicked his tongue. “Nakakabagot na nga ang biyahe papunta rito, nakakairita pa ang traffic pagdating.”

Mahinang natawa si Shun saka tinapik ang balikat niya. “Enjoy the party, bud. Maiwan na muna kita. Marami pa akong kukutungan, e.”

Napailing nalang si Phoenix saka nagtungo sa pinakamalapit na bar at umorder ng scotch para kumalma siya. Traveling from Baguio to Manila always stressed him out. It was just so time-consuming, so annoying and irritating.

“Fuck,” he grumbled then drank his scotch on the rocks, then ordered again. “Another shot, please,” aniya sa bartender na kaagad namang tumalima.

Habang naghihintay sa order niya, wala sa sariling napabaling siya sa kanang bahagi ng hall.

Phoenix felt himself froze when his eyes settled on the woman sexily sipping her champagne. Her brown-blonde hair, her sexy curves, her sexy lips, her seductive eyes and her beautiful face. Hindi siya puwedeng magkamali. Sigurado siya sa nakikita niya. Hindi siya magkakamali. Her face was burned in his memory the moment he laid his eyes on her at the club five years ago.

It was her. He was sure of that.

Ito lang naman ang may epekto sa kaniya ng ganito kahit matagal nang nangyari ’yon sa kanila. She was the only woman who could wake the beast between his thighs in a matter of second. She was that woman five years ago. The woman who left him in that VIP room.

Umalis siya sa may bar at akmang lalapitan ang babae ng makita niyang lumapit dito si Titus at ipinalibot ang braso sa beywang ng babae, saka masuyo itong hinalikan sa pisngi.

Natulos siya sa kinatatayuan. “What the fuck?”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

PINALIBOT ni Red ang mga mata sa kabuonan ng malaking Grand Center Hall kung saan ginaganap ang Masquerade Ball na ini-organize ni Mr. Shun Kim.

Hindi nga niya alam kung bakit inimbitahan siya nito. Wala naman siyang perang maibibigay para sa mga batang lansangan. She had been stripped off of wealth by his father. Kaya hangga’t hindi siya bumabalik sa Greece para tanggapin ang responsabilidad na pilit inaatang nito sa balikat niya, wala siyang pera.

Good thing she had Titus to support her.

“Enjoying the party, xáderfos ?”

Nakangiting binalingan niya ang pinsan saka itinaas niya ang champagne glass na hawak. “Sinusubukan kong mag-enjoy, kuya.”

“Bummer.” Sumimsim ang pinsan niya ng alak sa hawak na baso saka napabuntong-hininga. “Maya-maya, aalis na tayo. Ihahatid kita sa pad mo. Kailangan kong umuwi ng maaga, e, baka ma-miss ako kaagad ng buntis kong asawa.”

Red rolled her eyes. “Kuya, hindi na ako bata. Umuwi ka na kasi kailangan ka do’n ni Anniza. It’s your eldest she’s carrying. Kaya ko namang umuwing mag-isa. Saka kasama ko naman si Titus.”

“But I promise, theíos. At alam mo namang ayaw ni theíos kay Mr. Morgan. Kaya kung ako sayo, hiwalayan mo na siya.”

Umirap siya sa hangin. “I’m already twenty-seven years old, kuya. Kaya ko na ang sarili ko.” Matamis siyang ngumiti para hindi nito makita ang iritasyon sa mukha niya. “At wala nang pakialam si patéras sa mga disesyon ko sa buhay lalong-lalo na ang tungkol kay Titus. Patéras and I have a deal. As long as we have that deal, I’m free from him, kuya. And you know very well why I’m with Titus.”

Dark let out a sigh. “Red, alam mo naman siguro kung gaano kapanganib ang buhay ni Titus. Alam mo kung sino talaga siya sa likod ng pagpapanggap niya. You knew him too well. Yet, you’re helping him. For what? For your fucking freedom?” Hindi ito makapaniwalang napailing. “You will really risk your life for your freedom? ’Yon ba ang gusto mo? Sa tingin mo ma-i-enjoy mo pa yong hinahangad mong kalayaan kung patay ka na?”

Red rolled her eyes in irritation. “Hindi ako hahayaang mapahamak ni Titus, kuya Dark.”

Napailing ang kausap. “You really trust him that much?”

Tumango siya ng walang pag-aalinlangan. “Yes, I do. He’s my fiancé after all.”

Malakas na napabuntong-hininga si Dark. “Hanggang ngayon, hindi ko pa rin lubos maisip kung anong utak mayroon ka at gusto mong magpakasal kay Titus Morgan. Alam mong mapanganib siya.”

Nginitian lang niya ang pinsan niya saka sumimsim ng champagne. “Titus is my freedom, kuya. Without him, I’ll be in a cage again. Besides, I do love him.”

Dark clicked his tongue. “Tulad ng sinabi mo, matanda ka na. Alam mo na ang tama sa mali, Red. And when the time comes that your life becomes in danger because of Titus, imagine me saying, ‘I told you so’.”

Napailing-iling nalang si Red ng naglakad palayo sa kaniya ang pinsan niya. Alam naman niyang nag-aalala lang ito sa kaniya pero wala naman itong dapat na ikabahala. She was safe as long as she was with Titus.

She trusted him with her life.

“Hey, honey, enjoying the party?” Anang pamilyar na boses ni Titus saka niyakap siya sa beywang at hinalikan sa pisngi.

Ipinalibot niya ang mga braso sa leeg ng binata saka naglalambing na humilig sa dibdib nito. “Boring. But, oh well, nandito nalang din naman tayo. Might as well enjoy.”

Mahinang natawa si Titus saka hinaplos ang nakalugay lang niyang buhok. “May sasabihin ako sayo mamaya pagkatapos ng party. May pag-uusapan tayo.”

Tiningala niya ang binata, nakakunot ang nuo niya. “Ano yon? Bakit hindi nalang ngayon?”

“Later, honey.” Hinalikan siya nito sa nuo saka bumulong, “just always remember, hindi kita iiwan tulad ng pinangako ko. I’ll always keep you safe.”

Tumango siya saka yumakap dito. “I’m holding on to that, T. Really holding on to that.”

Ilang segundo pa silang nagyakapan ni T bago siya nito pinakawalan saka may nginitian ito sa likuran niya.

“Hey, bud,” ani T. “I thought you hate traveling to the city?” T chuckled. “Akala ko hindi ka pupunta.”

“I’ve changed my mind,” anang baritonong boses na pamilyar sa kaniya.

Nanigas sa kinatatayuan si Red at bumalik sa ala-ala niya ang nakaraan. How could she forget that baritone voice? Parang nakalilok na sa utak niya ang baritonong boses na ’yon at hindi na nawala sa isip niya.

But it couldn’t be him…

Humugot siya ng malalim na hininga saka humarap sa nagsalita sa likuran niya. Nanlamig ang buong katawan niya at hindi siya nakagalaw ng makita ang pamilyar na guwapong mukha ng lalaking kaharap.

He still had a body that could make a woman think of sinful and erotic things like she was having now. He still had those lips that were made for kissing and pleasuring all night.

He became manlier over the years, shoulder broader, and gorgeous as ever.

At nang tumuon ang mata niya sa buhok nitong naka top knot, bumalik sa ala-ala niya ang mainit na pagtatalik na pinagsaluhan nilang dalawa sa loob ng VIP room na ’yon. The way she held his top knot hair as he delved in and taste her womanhood. The way his tongue moved against her core—against her needy body. Kakaibang sensasyon at sarap ang pinalasap nito sa kaniya ng gabing ’yon at unti-unting nananariwa ang ala-ala ng mainit na mga sandaling ’yon sa isip niya.

For God’s sake, she had already forgotten that part of her life. Bakit ngayon nagbabalik na naman ang ala-alang ’yon dahil lang sa nakita niya ang lalaking kumuha sa pagkababae niya noon. The nameless man who made her a woman. The stranger who made her felt heaven in his arms.

Red’s heart was beating so darn fast. So fast it was making her pant.

Darn it!

Walang pinagbago ang epekto nito sa kaniya. Limang taon na ang nakakaraan mula ng huli niya itong makita pero naroon pa rin ang atraksiyong nararamdaman niya para sa lalaki.

Red slowly looked into his emotionless eyes and she felt her breathing hitched when she saw him staring back at her. At hindi niya maiiwas ang tingin, para siyang nahihipnotismo habang katitigan ito.

Naputol lang ang pagtititigan nila ng magsalita si Titus.

“Magkakilala kayong dalawa?” Tanong ni T habang pinaglilipat-lipat ang tingin sa kaniya at sa lalaking kaharap nila.

Mabilis siyang umiling. “Hindi.” Sagot niya habang nakatingin ulit sa lalaki. “Hindi ko siya kilala.”

Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ng lalaki. “I just thought she was the woman I met in the club years ago,” anang lalaki saka tumingin kay Titus. “Sorry, buddy, my mistake.”

Buddy? They were friend?

Napabaling siya kay Titus. “Magkaibigan kayo?”

Nakangiting inakbayan siya ni Titus. “Yes. This is Phoenix Martinez. My best friend.”

Halos malaglag ang panga niya sa gulat.

Best friend? No way!

Sumulyap siya sa lalaking nagngangalang Phoenix at nahuli niyang matiim itong nakatingin sa kaniya. At least now, he was not a nameless stranger anymore. She could see a glint in his eyes. Hindi niya alam kung anong ibig sabihin ng kislap na yon sa mga mata nito pero iba ang nararamdaman niya do’n.

Nabasag ang katahimikan sa nakapalibot sa kanilang tatlo ng ipakilala siya ni Titus. “And this is Red Montero, my fiancé.”

Phoenix’s face remained stoic. Ni walang isang emosyong mababasa do’n habang nakatingin sa kanila ni Titus. “Congratulations. Kailan ang kasal?”

“Soon. Maybe this year,” sagot ni Titus saka inalis ang pagkakaakbay sa kaniya at hinalikan siya sa pisngi. “Anyway, I’ll leave you two to get acquainted. Kakausapin ko lang si Shun para sa donation. Nix.” Tumingin ito kay Phoenix. “Take care of my honey, will you?”

Gustong pigilan ni Red si Titus na makaalis o kaya naman gusto niyang sumama rito, pero nakalayo na ito at naiwan siya sa harap ni Phoenix na matiim pa rin ang titig sa kaniya.

Nag-iwas siya ng tingin saka sumimsim ng champagne para kumalma ang sarili. Pero hindi ’yon nakatulong.

Fuck!

What is happening to me?!

Bakit ba niya nararamdaman ’to?

Why was her heart beating so fast? Why was her stomach fluttering like it had butterflies inside?

For goodness’s sake!

Hindi na siya bata. Hindi na siya ang twenty-two years old na Red na nagkagusto sa isang estranghero sa una nilang pagkikita.

She had changed!

Mabilis niyang inubos ang champagne na natitira sa baso saka ng may dumaang waiter na may dalang champagne, kumuha siya ulit ng isa saka mabilis iyong inubos.

“Drink moderately, woman,” anang baritonong boses sa harapan niya. “Baka masubsob ka sa sahig dahil sa kalasingan. Sayang naman ang maganda mong mukha.”

Bahagyang namilog ang mata niya ng marinig ang sinabi nito. Iyon din ang sinabi nito ng una silang magkita.

No, Red! Huwag kang magpapa-apekto sa nakaraan!

“Look, Mr. Martinez.” Tumingin siya sa binata. “I’m an adult and I can hold my drink just fine. Hindi ko kailangan ang tulong mo o pakikialam sa gusto kong gawin. I want to drink and that’s what I’ll do.”

Phoenix clicked his tongue. He seemed annoyed. “Really? You can hold your drink? Woman, ipapaalala ko lang sayo ang nangyari sa’yo noon ng malasing ka. We had sex.”

So he really remembered her? Funny. She had never forgotten him, too.

“Rest assured na hindi ako makikipagsex ulit kapag nalasing ako rito kaya huwag mo akong pakialaman.”

“Then, stop drinking.”

“Huwag mo akong pakikialaman,” pagtataray niya.

“Pakikialaman kita, Ms. Montero,” anito saka inagaw ang walang lamang champagne glass sa kaniya. “Your honey told me to take care of you.”

Mahina siyang natawa ng marinig ang sarkasmo sa boses nito ng sabihin nito ang salitang ‘honey’. “Why the sarcasm in your voice, Mr. Martinez?” Namumungay ang matang tanong niya sa kaharap na wala pa rin emosyon ang mukha habang nakatingin sa kaniya. “Gusto mo bang ikaw ang tumawag sakin ng ‘honey’?”

His handsome face remained stoic. “No. Why would I want to call you honey?” He took a threatening step closer to her, his eyes holding her gaze. “Why the sarcasm, you ask? Hindi kita gusto para sa kaibigan ko. Titus deserves better than you. Yong brand new at hindi second hand.”

Parang may sumampal sa kaniya sa huli nitong sinabi. Masakit na pinamukha nito sa kaniya ang nangyari noon sa kanila. It was a mistake, indeed. Pero hindi niya hahayaang makita ng lalaking ’to na nasaktan siya sa sinabi nito.

Itinaas niya ang nuo saka nakataas ang kilay na sinalubong ang tingin nito. “I’m sorry to disappoint, Mr. Martinez, pero hindi mo naman desisyon kung nararapat ako para kay Titus o hindi. Oo nga at kaibigan ka niya pero hindi mo naman hawak ang puso niya. You see, Mr. Martinez.” Inisang hakbang niya ang pagitan nilang dalawa. Tumingkayad siya saka inilapit ang mga labi sa tainga nito at bumulong, “your friend is crazy over me. Deal with it.” Pagkasabi no’n ay binigyang destansiya niya ang katawan nilang dalawa saka matamis itong nginitian. “Have a good night, Mr. Martinez.”

Tinalikuran niya ang lalaki saka naglakad patungo sa rest room. She had to steady her shaky legs as she walked. Nang inilapit niya ang katawan kay Phoenix, naramdaman niya ang init ng katawan nito. And darn her! She felt her body tingled! She felt her body respond to his.

Mariin niyang pinikit ang mga mata saka marahas na umiling at nagmamadaling pumasok sa rest room.

Pagkatapos niyang i-check na walang ibang tao ang restroom, inilapag niya sa lababo ang clutch bag saka naghugas siya ng kamay. Kapagkuwan ay tinitigan niya ang sarili sa salamin.

Red saw vulnerability in her eyes, and also lust and desire.

No! Dapat hindi niya iyon dapat nararamdaman para kay Phoenix. It had been five years. Five years for fuck’s sake!

She had to keep herself together. Kailangan niyang maging matatag lalo na’t kaibigan pala ni Titus ang estrangherong umangkin sa kaniya ng ilang beses noon.

Phoenix was a walking temptation for her and she had to–

Biglang bumukas ang pinto na nagpaigtad sa kaniya.

Mabilis siyang tumingin sa pinto. “What the heck–” Naputol ang iba pa niyang sasabihin ng makitang si Phoenix iyon at ini-lock nito ang pinto.

Inataki siya ng kakaibang kaba. “A-anong ginagawa mo?”

Pagkatapos nitong i-lock ang pinto ay naglakad ito palapit sa kaniya habang isa-isa nitong tinatanggal ang pagkakabutones ng suit na suot hanggal sa matanggal ’yon lahat.

He looked hot while doing it, but she had to reign herself.

No! Don’t be tempted, Red! Don’t!

Nang makalapit ito sa kaniya ay umatras siya hanggang sa lumapat ang pag-upo niya sa gilid ng lababo. It was a dead end for her. Wala na siyang aatrasan pa lalo na’t ang kamay nito ay nakapatong sa gilid ng lababo at ang mga braso nito ay nakahadlang sa magkabilang tagiliran niya.

His arms caged her and his eyes held her gaze.

Napalunok siya ng hindi sinasadyang bumaba ang tingin niya sa mga labi nito. They were still red, kissable and sexy.

I wonder of he still tastes the same? If he still tastes delicious like before. How many women have he kiss after me?

Hindi handa si Red sa selos na naramdaman niya sa isiping ’yon.

Marahas niyang pinilig ang ulo saka pinukol ng masamang tingin si Phoenix. “What do you want, Mr. Martinez?” Nagtatapang-tapangan niyang tanong. “This is a women’s rest room, kabastusan ang pumasok dito, lalo na at mag-isa lang ako dito. At ako pa ang fiance ng kaibigan mo. Hindi ka ba nag-iisip?”

“Yes, I’m not thinking right.”

Sinalubong niya ang matiim nitong tingin. “Ano ba ang kailangan mo sakin? Kung nandito ka para sabihin na namang hindi ako bagay kay Titus, wala akong pakialam. I’m Titus’ fiance so deal with it.”

Phoenix remained silent.

Nagtagis ang bagang niya. “Ano ba talaga ang kailangan mo sakin?”

His eyes intimately looked at her. “Ikaw,” he said as desire crossed in his tantalizing eyes. “I want you, Red.”

With that, he leaned in and claimed her lips. And just like that, she was lost—lost in its delicious taste. Nawala ang lahat ng nasa isip niya. Nawala ang pagtutol na nararamdaman niya kanina ng angkinin nito ang mga labi niya at yapusin ang katawan niya.

And yes, he still tasted like before. He still tasted like her very own personal brand of heroine.

Akmang tutugunin niya ang mainit nitong halik ng marinig niyang nag-ingay ang cellphone niya.

‘Grumpy honeybee is calling… grumpy honeybee is calling…’ ’Yon ang ringtone niya para kay Titus para alam niyang ito ang tumatawag.

Natauhan siya bigla at malakas na tinulak si Phoenix palayo sa kaniya saka nagmamadaling kinuha ang clutch bag niya, at malalaki ang hakbang na lumabas ng restroom.

Natigilan siya sa paglalakad ng makita si Titus hindi kalayuan sa pintuan ng rest room. Nang makita siya nito, kaagad itong lumapit sa kaniya.

“Saan ka nagpunta?” Tanong nito na kunot ang nuo saka parang may tinanggal itong dumi sa gilid ng labi niya. “And why is your lipstick smudged?”

Red sighed. “You don’t wanna know, honey.” Nginitian niya ito. “Lets go?”

Ilang segundo pang tinitigan ni Titus ang mga labi niya saka napailing. “Yes, I don’t wanna know who smudged your lipstick, honey. Just don’t fuck with my friends. Okay?”

Nakangiti siyang tumango. “Okay.”

“I’m serious, Red.”

Huminga siya ng malalim. “Seryuso din naman ako, ah.”

“You better be, honey. Alam mo namang ayokong mawala ka sakin. You’re mine, Red.” Titus smiled coldly. “And atleast, kapag hindi ko kaibigan, madali lang patayin. I hate to kill a friend, honey. You know that I only have few.”

Napalunok siya. Nakakatakot kapag ganito ang inaasal ni Titus. At mas nakakatakot dahil alam niyang hindi ito nagbibiro.

“I understand,” aniya habang nakatingin sa mga mata ni Titus.

Ilang segundo pa siyang tinitigan ni Titus bago siya nito inakbayan at giniya palabas ng Grand Center Hall.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

HANGGANG MAKAUWI si Red sa pad niya, hindi pa rin mawala si Phoenix sa isip niya. Ngayong may pangalan na ang estranghero sa nakaraan niya, tiyak niyang hindi niya ito malilimutan. Bakit naman kasi kailangan pa niyang makita ito ulit.

And that kiss…ginigising ng halik na ’yon ang bawat himaymay ng katawan niya. Pero hindi puwede…hindi puwedeng patuloy niya iyong maramdaman. Titus would be mad and that was the last thing she wanted.

Damn it!

She had forgotten him for five years now! Wala na ang lalaking ’yon sa sistema niya pero isang tingin palang niya kay Phoenix ay parang naging sariwa ang memorya niya sa gabing ’yon na pilit niyang kinalimutan ng umalis siya sa VIP room na ’yon bago pa magising ang binata.

And he happened to be Titus’ best friend. Ano ’to? Lokohan? Pinaglalaruan ba siya ng tadhana?

Gusto niyang i-untog ang ulo sa pader sa sobrang frustrasyon at kaguluhang nararamdaman.

“Are you okay, honey?” Tanong ni Titus sa kaniya.

Tumango siya saka kumuha ng damit sa closet niya. “Magpapalit ako ng damit,” aniya sa binata.

Kaagad na tumalikod si Titus. Mabilis naman siyang nagpalit ng damit.

“Are you done?” Tanong ni Titus na nakatalikod pa rin.

Huminga siya ng malalim saka umupo sa gilid ng kama. “Yes, tapos na.”

Kaagad na humarap sa kaniya si Titus saka naglakad palapit sa kaniya at umupo sa tabi niya.

“Kanina ka pa mukhang distracted,” ani Titus saka pinagmasdan siya na parang binabasa ang laman ng isip niya. “May I know why?”

Umiling siya saka nginitian ito. “Pagod lang siguro ako, Titus,” aniya saka nahiga siya sa kama. “Magpapahinga na ako.”

Kinumotan siya ni Titus at mataman siyang tinitigan.

“What?” Tanong niya ng hindi ito magsalita habang nakatitig lang sa kaniya.

Huminga ito ng malalim saka inayos ulit ang kumot niya bago nagsalita. “Aalis ako at iiwan muna kita sandali dito. Hindi kita puwedeng isama sa pupuntahan ko.”

Napabalikwas siya ng bangon saka mahigpit na yumakap dito. “No!”

Hinawakan siya nito sa magkabilang balikat. “Kung saan man ako pupunta, hindi ka puwede do’n. Hindi kita puwedeng dalhin do’n.”

Marahas siyang umiling saka mahigpit na yumakap kay Titus. “Hindi…hindi mo ako iiwan. Nangako ka sakin, Titus!” Pinakawalan niya ito sa pagkakayakap saka sinapo ang mukha nito. “Kapag iniwan mo ako rito ng mag-isa, who knows what will happen to me. Paano na ako? What if Emmanuel get to me and cage me–”

“Mas mapapahamak ka kung isasama kita.”

Umiling siya saka bagsak ang balikat na nagtanong. “Saan ka ba kasi pupunta?”

“Dragon Liege.”

Nanlaki ang mga mata niya ng marinig ang lugar kung saan ito pupunta. “Nababaliw ka na ba?!” Hindi niya mapigilang sigawan ito. “Papatayin ka nila do’n!”

“I want to see them try.” Titus smirked. “It’s time to show them who’s the boss.”

Hinilot niya ang sentido. “Baliw ka na talaga. Bakit ba palagi mong pinapahamak ang sarili mo? Hindi ka ba talaga nag-iisip? Paano kung mapahamak ka? Paano kung mamatay ka? Paano na ako?”

“Honey, walang forever sa mundong ’to. All of us will die eventually. It’s just a matter of who goes first. At diba sinabi ko na sayo noon, ako ang magpapatunay na walang forever sa mundong ’to? Hindi habang-buhay ay sila ang may hawak ng dapat ay para sakin.” Nakangiting masuyo siya nitong niyakap. “Babalik din naman ako kaagad.” Hinaplos nito ang buhok niya saka hinalikan siya sa nuo. “At saka mapagkakatiwalaan naman ang taong pagbibilinan ko sayo.”

May pagpipilian ba siya? Malalim siyang napabuntong-hininga saka nahiga ulit sa kama. Nagtatampo siya sa binata dahil iiwan siya nito samantalang nangako ito sa kaniya noon na walang iwanan.

“Come on, Red,” panunuyo sa kaniya ni Titus habang hawak ang kamay niya at marahang minamasahe. “Talk to me, honey.”

Inirapan niya ito. “At saan mo na naman ako iiwan? Isa sa mga goons mo? Titus, ayoko nang ilagay mo na naman ako sa isang safe house kasama ang mga goons mo. My God.” Bumuga siya ng marahas na hangin. “Does your friends even know about this part of your life?”

Umiling si Titus. “They don’t have to know. Sapat na ang makita nilang nakangiti ako at masaya. Ayos na ’yon.”

Alam niyang kaunti lang ang kaibigan nito kaya naman pinapahalagahan ang mga ito ni Titus, kaya akala niya may alam ang mga ito kahit kaunti lang, pero nagkamali siya. Titus kept his friends in the dark. Maybe it wasbetter that way.

Napabuntong-hininga siya. “Whatever. Naiinis pa rin ako sayo kaya huwag mo akong kausapin.”

Tumabi ng higa sa kaniya si Titus saka yumakap sa beywang niya. “Babalik din naman ako kaagad. So don’t worry about me, okay?”

Inirapan niya ito. “Hindi ako nag-aalala sayo. Nag-aalala ako para sa sarili ko. It’s not that I don’t trust your goons, it’s just that some of them are incompetent,” pagtataray niya. “Kaya paano ko ipagkakatiwala ang buhay ko sa kanila?”

“You’ll be safe while I’m gone.” Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa. “I promise that, honey.”

Tumagilid siya ng higa paharap sa binata saka yumakap din siya sa beywang nito at sinunsob ang mukha sa dibdib nito. “Balik ka kaagad, ha?”

“Oo naman.” Hinaplos nito ang buhok niya. “Just remember, Red, don’t fuck with my friends and we’re good. Okay? May usapan tayo, remember?”

Humigpit ang yakap niya sa binata. “Okay. Basta bumalik ka kaagad.”

He kissed her forehead. “Noted. And please, stay away from Phoenix.”

Gulat na nag-angat siya ng tingin sa binata. “Ano? Bakit?”

Tumiim ang tingin nito sa kaniya. “Because I don’t want to kill my best friend, Red. Alam mo kung gaano ka ka-importante sakin. Napag-usapan na natin ito noon. Just stay away from him even though he’s close to you. Stay. Away.”

Tumango siya. “Okay, okay, I get it.”

Titus smiled. “Good. Now, sleep.”

Habang nakapikit ang mga mata niya, umayos ng higa si Titus saka ginawa niyang unan ang braso nito.

“Red?” Anito pagkalipas ng mahabang katahimikan.

“Hmm?”

“Susunduin ka bukas ng helicopter na maghahatid sayo sa safe house mo,” anito. “Doon ka lang, huwag kang lalabas. Makinig ka at huwag matigas ang ulo. Ayokong mapahamak ang fiance ko.”

That was sweet but Red knew better. “Just this one, I’ll listen.”

“Good.”

Ilang segundo pang nakapikit ang mga mata ni Red bago siya kinain ng antok. Pero bago siya tuluyang mawalan ng malay, naramdaman niya ang pag-alis ni Titus sa tabi niya.

NANG MAGISING kinabukasan si Red, wala na si Titus pero nasisiguro niyang sa pad niya ito nagpalipas ng gabi. Nag-iwan lang ito ng note na maaga itong umalis. And as usual, pinagluto muna siya nito bago umalis. Titus was a good cook, amazing even. Minsan nga binibiro niya itong maging chef nalang at hindi maging businessman.

Pagkatapos niyang kumain ng agahan, naligo siya at naglagay ng damit sa luggage. Kapagkuwan ay tinawagan ang kaibigan niyang si Gladz.

“Morning, Gladz.” Masigla ang boses niyang bati sa nasa kabilang linya.

“Morning, Red.” Balik bati ni Gladz sa inaantok pang boses.

Nakangiwing napangiti siya. “Mukhang nagising kita.”

“Yes.”

Mahina siyang natawa. “Tumawag lang ako para ibilin sayo pansamantala ang restaurant ko.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi dahil alam niyang pagagalitan na naman siya nito. “I’ll be gone for a week, maybe?” Hindi niya alam kung gaano katagal doon si Titus sa Dragon Liege.

Ilang segundong natahimik ang kaibigan sa kabilang linya bago nagdalita. “Saan ka na naman pupunta?”

Humugot siya ng malalim na hininga saka ngumiti. “Huwag kang mag-alala. Safe ako sa pupuntahan ko.” Well, she hoped. . “Sige, bye, Gladz.”

“Wait, Red–”

Mabilis niyang tinapos ang tawag saka napangiwi. Na-i-imagine na niya ang galit na mukha ni Gladz. Patay siya kapag nagkita sila pagbalik niya. Ihahanda na niya ang sarili niya.

Isinara niya ang luggage saka tinext ang manager sa restaurant niya na si Jean.

‘Jean, si Gladz muna ang bahala diyan sa Restaurant. Pa-assist nalang siya. Thank you.’

Nang ma send niya ang text para kay Jean, hinila niya ang bagahe palabas ng pad niya.

Hindi na nagulat si Red ng makita sa labas ang ilan sa mga tauhan ni Titus.

She let out a groan and gave her luggage to Triego, one of Titus’s trusted men.

“Here. It’s heavy,” aniya.

Tumango ito saka iginiya siya ng mga ito patungo sa elevator at pinindot ang rooftop kung saan may helipad do’n.

Nang makarating sa rooftop, nakahanda na ang helicopter na maghahatid sa kaniya sa safe house niya. Sigurado siyang sa Titus Revenge ’yon, ang malaking yacht na pag-aari ni Titus. Palagi namang doon siya inilalagay ng fiance niya kapag iniiwan siya nito.

Habang nasa biyahe, tahimik lang si Red. Kasama niya sa loob ng helicopter ang mga goons ni Titus at tahimik din ang mga ito. Ano naman ang pag-uusapan nila? Might as well stay silent.

Hindi nagtagal, naramdaman niyang lumapag na ang helicopter. Hindi siya tumingin sa labas. Nang buksan ng mga tauhan ni Titus ang pinto, kaagad siyang lumabas at doon lang siya natigilan ng makitang wala siya sa yacht.

Mabilis siyang bumaling kay Triego na inilalabas ang bagahe niya. “Nasaan ako?” Malakas ang boses at kunot ang nuong tanong niya dito.

Triego carried her luggage and put it in front of her. “The boss wants you to stay here, princess.” Malakas ang boses nitong sagot para magkarinigan sila. “Mas safe ka raw rito. Under surveillance kasi ni Emmanuel ang yacht ni boss, kaya mas makabubuting dito ka raw muna. Nakausap na ni boss ang taong magbabantay sayo pansamantala. Boss trusts this person so you should, too. You’ll be safe here, princess.”

Pinalibot niya ang tingin sa kabuonan ng rooftop. “Where is here? Nasaan ba tayo?”

Sa halip sa sagutin, yumukod ang lalaki saka sumakay sa helicopter. Walang nagawa si Red kundi sundan nalang ng tingin ang papataas na helicopter.

“Great,” Red murmured as she hugged herself. Napakalamig ng simoy ng hangin kahit may araw naman. “Where the hell am I?”

Pinalibot niya ulit ang tingin at natigilan ng mahagip ng mga mata niya ang maraming pine trees sa hindi kalayuan.

Pine trees… Pine trees…

Umawang ang labi niya. “Nasa Baguio ba ako?” Mabilis siyang naglakad palapit sa gilid ng rooftop na kinaruruonan niya saka tumingin sa ibaba.

This place looked familiar…

Nangatal ang ngipin niya ng maramdaman ang malamig na simoy ng hangin na tumama sa katawan niya.

Fuck! Why did she wear a sleeveless, anyway?

“One more step and you will fall.”

Natigilan si Red ng marinig ang baritonong boses na ’yon. Mariin niyang ipinikit ang mga mata ng makikila kung sino ang nagsalita. She knew that deep baritone voice too well.

Dahan-dahan siyang humarap at parang tinambol ang puso niya ng makitang tama ang hinala niya. Phoenix Martinez stood a few steps away from her. He was wearing a fit sweat shirt and jogging pants.

Her eyes shamelessly looked down at his bulge between his legs. Fuck! Mabilis siyang nag-iwas ng tingin ng mapansin ang ginagawa niya. She shouldn’t be tempted to look. Damn it!

Binuksan nito ang pinto na nasa likod nito. “Come on in. Maninigas ka sa lamig diyan.”

Hindi gumalaw si Red. Nanatili lang siyang nakatingin sa sahig. Hindi niya alam kung anong gagawin sa harapan ni Phoenix. There was a part of her that wanted him and the other part was telling her to stay away like Titus wanted.

Stay. Away.

“Come on, woman!” May iritasyon sa boses nito. “It’s cold, damn it.”

Nang hindi siya gumalaw, naglakad ito palapit sa kaniya at hinawakan ang kamay niya saka hinila siya papasok. At nang madaanan nila ang luggage niya, binitbit nito iyon na parang wala lang ang bigat niyon.

Habang naglalakad, napatitig si Red sa magkahawak nilang kamay ni Phoenix. His hand felt warm even in this cold weather. It felt good. His hand around hers felt good.

Hindi namalayan ni Red na nakarating na pala sila sa isa pang pinto. Namalayan lang niya ng bitiwan ni Phoenix ang kamay niya.

“Here.” Binuksan nito ang pinto na tinigilan nila. “Ito ang kuwarto mo habang narito ka. Hindi mo na kailangang bumaba para kumain. Dadalhin ang pagkain dito sa kuwarto mo.” Bumaba ang tingin nito sa mga labi niya pero kaagad din itong nag-iwas ng tingin. Pero hindi nakatakas sa paningin niya ang pagnanasang kumislap sa mga mata nito. “Just don’t wander around my house and we’ll be good. Stay in your room. Copy?”

Tumaas ang kilay niya. “Paano kung gusto kong lumabas ng kuwarto?”

Tumingin ito sa mga mata niya. Naroon pa rin ang kislap ng pagnanasa sa mga mata nito. “Then you’ll bump into me and we both know what will happen next.”

Napalunok siya ng maalala ang mainit nitong paghalik sa kaniya sa loob ng rest room. Iyon ba ang tinutukoy nito?

“Well…copy?”

Tumango siya saka hinawakan ang handle ng bagahe niya. “Bakit ako narito sa bahay mo? Kinausap ka ba ni Titus?” Tanong niya sa binata sa katanungang kanina pa niya tinatanong sa isip niya.

Why did Titus leave her with him? Diba nga pinapaiwas siya nito?

“Why don’t you ask your honey? And trust me, princess—” Bumaba ulit ang tingin nito sa mga labi niya bago siya nito tinalikuran at naglakad palayo. “I don’t know either.”

Napatingin nalang siya sa papalayong bulto ni Phoenix. Kapagkuwan ay napabuntong-hininga siya saka pumasok sa kuwarto niya.

Hindi pa siya nakakapag-ayos ng gamit ng tumawag sa kaniya si Titus. Kaagad niya iyong sinagot.

“Hello, T?”

“Hey, hon. Sabi ni Triego naihatid ka na daw nila? Okay ka na ba diyan?”

Pabagsak siyang umupo sa sofa saka malakas na napabuntong-hininga. “Why am I in Phoenix’s house, T?”

“He has the most secured house in the country. And he’s my best friend. I trust him,” sagot nito. “Mapo-protektahan ka niya kung sakaling mahanap ka ni Emmanuel.”

Bumagsak ang balikat niya. “Pero ayoko dito…”

“Wala kang choice, Red.”

Isinandal niya ang katawan sa likod ng sofa. “Fuck…wala ka na bang ibang safe house?”

“Wala na. Diyan ka lang at huwag matigas ang ulo. At alalahanin mo ang napag-usapan natin. Iwasan mo si Phoenix.”

Pinaikot niya ang mga mata sa iritasyon. “Paano? E, nasa iisang bahay lang kami?”

“Wala akong pakialam kung paano mo siya iiwasan, basta gawin mo.” May diin ang boses nito at nararamdaman niya ang iritasyon nito. “One wrong move, Red, and everything we’ve work for will be nothing. So, stay away from Phoenix. Nandiyan ka dahil mahigpit ang security system ng bahay niya. Hindi ka nandiyan para sa kaniya. There’s a difference, hon.”

Umirap siya sa hangin. “Whatever,” inis niyang sabi saka pinatayan niya ng tawag si Titus at galit na tinapon ang cellphone niya sa kama. “Buwesit! Alam ba ni Titus ang sinasabi niya? Stay away from Phoenix? Easier said than done!” Inis na tumayo siya saka pabagsak na ihiniga ang katawan sa malambot na kama. “Titus wont be saying that if he knew what happened between me and Phoenix five years ago. Damn it!”

Sinapo niya ang nuo saka lumabas ng kuwarto. Mababaliw siya kung mananatili siyang nakakulong sa kuwartong pinaglagyan sa kaniya ni Phoenix. She had to get out and breath in fresh air. Ayaw niyang kinukulong siya at nililimitahan ang galaw niya.

Nang makasakay siya sa elevator—yes, may elevator ang bahay ni Phoenix—pinindot niya ang rooftop. Gusto niyang makalanghap ng sariwang hangin. Pero bago pa sumara ang pinto ng elevator, may kamay na humarang do’n at bumukas ulit iyon.

Her heart hammered inside her chest when Phoenix entered the elevator. She felt suffocated all of the sudden.

“A-anong ginagawa mo rito?” Kinakabahan niyang tanong.

“It’s my house, woman.” Phoenix took a step closer to her, caging her again, with her back pressed against the elevator wall. “Ano ba ang hindi mo maintindihan sa sinabi ko na ‘stay in your room’, huh?”

Wala sa sariling bumaba ang mga mata niya sa labi ng binata ng makitang binasa nito iyon gamit ang dila nito. He looked so sexy rolling his tongue to wet his lips. Good God! Temptation in its finest!

Nahigit niya ang hininga ng mas inilapit pa nito ang katawan sa katawan niya. Sa sobrang lapit ng katawan nila, naamoy niya ang hininga nitong amoy alak. Had he been drinking? Kaagad siyang nag-angat ng tingin at parang sasabog ang dibdib niya sa kaba ng magtama ang mga mata nila. At lihim siyang napalunok ng makitang bumaba ang tingin nito sa bahagayan niyang nakaawang na mga labi.

“Red…” Naramdaman niya ang kamay nito na niyapos ang beywang niya na nag-umpisa ng init sa katawan niya habang dahan-dahang lumalapit ang mga labi nito sa labi niya.

“P-Phoenix…don’t,” walang lakas niyang sabi, habang ang mga kamay ay nakakuyom at pilit na pinipigilan ang gusto ng katawan niya.

“Why?” He whispered over her lips. “Why not?”

Nararamdaman niyang gustong-gusto ng labi niya na maglapat ang labi nila ng binata. “Kasi…fiance ako ni Titus, ang kaibihan mo, so … b-back off…” Pinapalayo niya ito pero hindi naman niya magawang itulak ito palayo.

What was happening to her?

It felt like Phoenix was a magnet and she was helplessly magnetized by him.

His lips brushed against hers and she instantly felt her lips tingled and her body burned.

Oh, God…

“Phoenix, don’t…”

“Why not?” He whispered over her lips/ “You were mine first, remember?”

Her heart was beating so fast. No. She had to stay away.

Stay. Away.

But before she could, Phoenix claimed her lips, taking all her inhibitions away.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

HINDI kayang pigilan ni Red ang sarili. Ang katawan na niya ang nag-uutos sa bawat galaw niya, sa bawat pagagad niya ng labi ni Phoenix, sa bawat paghaplos ng kamay niya sa matitipuno nitong braso at katawan.

She had no control of her body anymore. All she could do was moan as she kissed Phoenix back with the same hunger and need.

Para siyang uhaw sa halik habang naglalaban ang mga dila nila ng binata at nagkakagatan sila ng labi. Napaungol nalang siya ng mas isinandal pa siya nito sa dingding ng elevator at mapusok na hinalikan.

Nakagat ni Red ang labi ni Phoenix ng sapuin ng binata ang pang-upo niya saka pinisil iyon.

“Oh!” She moaned over Phoenix’s lips.

Kapos ang hiningang yumakap siya sa leeg ni Phoenix habang lumalaban siya ng mapusok na halikan. She wanted this. She wanted more of this. Wala nang laman ang isip niya kundi ang mainit nilang halikan ng binata.

Napakagat nalang si Red sa pang-ibabang labi niya habang hinihingal ng bumaba ang mga halik ni Phoenix sa gilid ng leeg niya, pababa sa mayayaman niyang dibdib.

“Oh…” Daing niya habang nakatingala sa kisame.

Phoenix was about to cup her breast when suddenly, he stopped. Kapagkuwan ay napatitig ito sa kaniya na para bang natauhan ito sa ginagawa at sunod-sunod itong nagmura at mahilis na pinindot ang open button ng elevator.

“Fuck! Fuck!” Panay ang mura ni Phoenix habang naglalakad palabas ng elevator.

Si Red naman ay padausdos na napa-upo sa sahig ng elevator saka napasabunot sa sariling buhok.

“So much for staying away.” Pagak siyang natawa saka tumayo at lumabas ng elevator ng bumukas ’yon.

And so much for fresh air. Hindi naman siya umabot sa rooftop. Bumalik din siya sa kuwarto niya kung saan walang Phoenix na tutukso na naman sa isip at katawan niya.

Phoenix just had to stand there and look sexy and she would completely lose it. Ganoon kalakas ang epekto ng binata sa kaniya at hindi niya kayang labanan ’yon.

Why was she so weak when it came to him? Hindi naman siya ganito. Matapang siya palagi kapag kaharap ang kalahi ni Adan, pero bakit kapag kaharap niya si Phoenix, tumitiklop siya, bakit nawawala ang tapang niya?

Inis na hinubad niya ang lahat ng damit saka pumasok sa banyo para maligo. Baka kapag nasa ilalim siya ng malamig na tubig ay magising siya sa kahibangan niya.

Nang matapos siyang maligo, tinuyo niya ang buhok gamit ang hair dryer na dala niya. Nagdamit siya pantulog saka ini-lock ang pinto ng kuwarto niya at nahiga sa kama.

Hindi alam ni Red kung ilang minuto siyang nakahiga habang nakatitig sa kisame hanggang sa tumunog ang cellphone niya.

Dumapa siya sa kama saka inabot ang cellphone niya na nasa uluhan niya at binuksan iyon.

There was an email from Titus. Mabilis niya iyong binuksan.

Natigilan siya ng makita ang isang larawan na naka-attach sa email nito. It was the picture of her dear father and Emmanuel in a restaurant, with a caption: ‘saw your father and dear Emmanuel in a restaurant. Mukhang importante ang pinag-uusapan nila. A little birdie told me that they were talking about you’ .

“Great,” she mumbled sarcastically. “Ano na naman kaya ang pina-plano ng dalawang ’yon?” Kumuyom ang kamao niya. “Kung ano man ’yon, hindi sila magtatagumpay.”

She knew that Emmanuel was just pulling her father’s leg. Malaki ang utang ng ama niya kay Emmanuel na siya dapat ang kabayaran pero hindi niya hahayaang maging pambayad utang siya. At hindi naman niya kasalanan na nagkautang ang ama niya ng ganon kalaki. Dapat ang pinagbabayad nito ay ang madrasta niyang kung makalustay ng pera ay parang pag-aari nito iyon samantalang sampid lang naman ito ng pamilya nila.

Kung sana buhay pa si mitéra, hindi sana siya nahihirapan ng ganito.

Her mother was half-filipino and half-greek. Nasa middle class family ito ng dalaga pa bago ito minahal at pinakasalan ng ama niya. Kaya natuto siyang magsalita ng Tagalog dahil tinuruan siya nito. Ang half-brother nitong lalaki ang may kaya at iyon ay ang ama ni Dark. Pero maagang binawi sa kanila ng panginoon ang ina niya. She was just twelve when her mother died from cancer. Mula noon, naging mahigpit na sa kaniya ang ama niya. Lahat nalang ng galaw niya, kontrolado nito. That was when she started rebelling, and even more when her father re-married that bitch.

At ngayon, gusto siyang ipambayad sa utang nito.

No way! I’m a person. A woman, hindi isang bagay na basta-basta puwedeng ibayad sa kahit na kanino. I have my own mind. And I wont let them ruin my life!

Napaigtad siya ng mag-ingay ang cellphone niya.

It was Titus, calling.

Sinagot niya kaagad ang tawag nito. “Hey, T.”

“Okay ka lang?” Tanong kaagad nito.

“Oo,” tipid niyang sagot.

“Nanaghalian ka na? It’s nearly twelve noon, hon.”

Now that he asked that, she felt hungry all of the sudden. “Hindi pa.”

“Kumain ka na,” anito. “Pumunta ka sa kusina. Marami namang pagkain sa ref ni Nix.”

“Ayoko,” tinatamad niyang sabi. “At saka hindi ko alam ang pasikot-sikot sa bahay na ’to. Matutulog nalang ako.”

“Huwag matigas ang ulo, Red.” May diin na ang boses ni Titus sa kabilang linya. “Bawat kuwarto sa bahay ni Phoenix may digital map ng bahay na nakalagay para kapag lumabas ka sa kuwarto mo ay hindi ka mawala. You can find it in the back of the door.”

Umalis siya sa kama saka pinakatitigan ang likod ng pinto. “Wala naman akong makita.”

Titus sighed. “Nakikita mo ba ang lock button ng door knob?”

Tumuon ang tingin niya sa door knob. “Yes.”

“Press it for more than fifteen seconds and see what happens.”

Napipilitang pinindot niya ang maliit na lock ng door knob. Hindi pa natatapos ang labing-limang segundo, biglang nagliwanag ang likod ng pinto at lumitaw ang isang mapa ng bahay na may pulang dot na kumikislap-kislap.

“Nakita mo na?” Tanong ni Titus. “Yong kumiskislap na kulay pulang dot, that’s your room.”

“Got it,” nakangiting aniya. “Damn, this house is cool.”

“That’s just the map, hon. You haven’t seen Phoenix’s toys yet,” ani Titus sa kabilang linya saka nagpaalam na. “Anyway, kailangan ko nang umalis. Mag-ingat ka diyan. And remember what I told you. Stay. Away.”

Stay away. Easier said that done.

Nang mawala si Titus sa kabilang linya, minemorya niya ang daan patungo sa kusina bago lumabas ng kuwarto niya para kumain.

“KUMUSTA, BUD?” Boses iyon ni Titus, kabilang linya. “Kumusta ang fiance ko? Ayos lang ba siya? Anong reaksiyon niya ng makita ka? I bet it was epic. Hindi ko kasi sinabi sa kaniya. Ayaw kasi niya sayo, e.”

She didn’t like him? Then why did she kiss him back?

Kumuyom ang kamao ni Phoenix. “Ayos lang naman siya.”

“May nangyari ba habang wala ako?” Tanong ni Titus.

Kaagad na pumasok sa isip niya ang mainit nilang halikan ni Red sa loob ng elevator kanina. Nagtagis ang bagang niya ng mabuhay ang pagkalalaki niya sa memoryang ’yon. “No. Nothing happened.”

“Are you sure?” Paninigurado ni Titus na ikinairita niya sa hindi malamang kadahilanan.

“Yes, I am.” Gumalaw ang panga niya. “Bakit ka ba nagtatanong? Wala kang tiwala sakin?” Malamig ang boses niyang tanong.

“Hindi naman sa ganoon,” ani Titus. “Nag-aalala lang ako kay Red. Hindi yon sanay na wala ako sa tabi niya.”

Mariin niyang pinikit ang mga mata ng pumasok sa isip niya ang nakaawang na labi ni Red habang habol nito ang hininga dahil katatapos palang nilang maghalikan.

He could still hear her moans. The way her body responded to his touch. The way she kissed him back with the same hunger and desire. Mabuti nalang at hindi pa siya masyadong lunod sa pagnanasa kanina. Nagawa pa niyang pigilan ang sarili na makagawa ng kasalanan sa kaibigan niya na pagsisihan niya.

Titus was his best friend. His best friend. And he just kissed his fiance for fuck’s sake! Alam niya ang pinagdaanan nito kaya dapat hindi niya ginagawa ’to. Ayaw na niyang madagdagan ang sakit na naramdaman nito noon.

And kissing Red would hurt Titus. Fuck! What kind of friend was he?

Bakit ba hindi niya kayang pigilan ang sarili niya? He should had put a leash on himself, especially when that woman was around.

Hindi niya dapat hayaan na sirain ng pagnanasa niya sa isang babae ang pagkakaibigan nila ni Titus. He treasured their friendship and he was not going to just trash it in a garbage for a woman.

The best thing to do was to stay away from her. Pero paano niya magagawa ’yon, e nasa bahay niya ito? Bakit naman kasi umu-o siya sa pabor na hiningi ni Titus sa kaniya kagabi? One way or another, magkikita na magkikita sila ni Red. Pero hindi sila dapat magkita. Kapag kasi malapit lang ito, may sariling isip ang katawan niya na hindi niya mapigilan.

He wanted her. Really bad. But he had to stop it. Really hard.

“Still there, buddy?” Tanong ni Titus na gumising sa nag-iisip niyang diwa.

“Yeah.” Huminga siya ng malalim. “Still here. Bakit?”

Ilang segundo ang lumipas bago nagsalita si Titus. “Take care of my honey, okay? Hindi siya puwedeng mawala sakin. Hindi siya puwedeng mapahamak dahil ikakasal na kami.”

Wala sa sariling tumango siya. “Yeah, sure, man.”

“Thanks, Nix. I owe you.”

Walang buhay siyang natawa ng tanggalin niya ang bluetooth earphone sa tainga niya at nawala na sa kabilang linya si Titus.

Take care of his best friend’s, honey? Easier said that done.

Lumabas siya ng kuwarto niya saka nagtungo sa kusina para kumuha ng beer, dahil wala nang laman ang mini-ref niya sa kuwarto, ng bigla siyang natigilan ng makitang nasa kusina si Red at naglalagay ng palaman sa slice bread.

His eyes automatically wandered around her ass and her delectable breast.

Hello, boner.

Fuck!

Abort!

Akmang hahakbang siya pabalik sa kuwarto niya ng mapansin siya ni Red na nakatayo sa may pinto ng kusina.

“Hey, there,” anito. Kumakagat ito sa sandwich. “Alam kong ayaw mo akong lumabas pero nagugutom na kasi ako, e. Pinakialam ko na yong slice bread at Arla sandwich spread sa ref.”

Tumango siya saka naglakad palapit sa ref para kumuha ng beer. Nandito nalang din siya, mas mabuti nang may pakinabang ang pagpunta niya sa kusina.

TAHIMIK NA nakatitig lang si Red kay Phoenix na nasa harapan ng nakabukas na ref. Nang isara nito ang pinto ng ref, may hawak itong dalawang bote ng beer saka inilapag iyon sa mahabang island counter kung saan nakaupo siya sa stool paharap sa counter at kumakain ng sandwich.

Nakamasid lang siya kay Phoenix na kumuha ng kutsara sa lalagyan ng utensils saka ginamit iyon para buksan ang takip ng beer. Pagkatapos ay sumandal ito sa lababo na nakaharap sa island counter at uminom saka sinalubong ang tingin niya.

Ilang minuto rin silang nagtitigan bago nito binasag ang katahimikan sa buong kusina.

“Ilang buwan na ang relasyon niyo ni Titus?” Tanong nito.

Inubos muna niya ang hawak na sandwich bago sumagot. “Three.”

“Three months?” Hindi makapaniwalang wika nito. “At naging fiance ka kaagad niya sa loob ng tatlong ng buwan? Don’t you think it’s a little too fast? Did you seduce him or something?”

Naglagay ulit siya ng palaman sa tinapay saka inirapan ito. “It’s three years, Mr. Martinez.”

“Three years,” mahinang ulit nito sa sinabi niya saka walang buhay na mahinang natawa. “At hindi man lang sinabi sakin ni Titus na may fiance na pala siya.”

Nanunudyong pinahaba niya ang nguso. “Hurt that your dear best friend don’t tell you everything?”

“No.” Uminom ulit ito ng beer sa bote. “Disappointed, maybe.” Sinalubong ulit nito ang tingin niya. “Hindi ko lang akalain na ikaw ang fiance niya.”

Sumama ang mukha niya. “Iniinsulto mo na naman ba ako, Mr. Martinez–”

“It’s Phoenix,” pagtatama nito sa kaniya.

“Well, Phoenix, are you insulting me again?”

Uminom ulit ito ng beer. “Hindi. Bakit ko naman gagawin ’yon sa fiance ng best friend ko?” May sarkasmo sa boses nito.

Inirapan niya ito. “ Kó̱los .“

Phoenix chuckled lightly. “I’m not an ass.”

Natigilan siya at gulat na napatitig kay Phoenix. “What?”

Inubos ni Phoenix ang laman ng bote ng beer saka tumingin sa kaniya. “I speak five languages, including Greek. So, I know what kó̱los means . “

Tumaas ang kilay niya. She was impressed. “You speak five language. You’re a nerd?”

Umayos ito ng tayo saka tumingin sa kaniya. “Do I look like one?”

Tiningnan niya ito mula paa hanggang ulo. Kapagkuwan ay bumalik ang mga mata niya sa mga labi nito na alam niyang masarap humalik. No. He didn’t look like one. He actually looked like a freaking Greek God.

“Eyes up here, doll.” Phoenix sexily smiled. “If you don’t want to repeat what happened in the elevator.”

Kaagad siyang nag-iwas ng tingin ng maalala ang mainit na halikan nila sa elevator kanina.

Kailangan ba talaga nitong ipaalala ’yon?

“Still hungry?”

Natigilan siya sa pagkagat ng sandwich sa tanong ng binata. “Ha?”

“Nagugutom ka pa?” Tanong ulit nito.

Wala sa sariling napatango siya. “Bakit ka nagtatanong?”

Sa halip na sagutin siya, may kinuha itong bowl sa ref saka inilagay iyon sa microwave. Pagkatapos ay lumapit ito sa rice cooker at naglagay ng kanin sa pinggan na kinuha nito sa lalagyan saka inilapag iyon sa ibabaw ng island counter sa harapan niya.

“Here. That bread isn’t enough for you, “ Kinuha nito ang kutsara na ginamit niya panglagay ng palaman sa tinapay saka kumuha ito ng isa pang pinggan at doon inilagay ang ilang pares ng slice bread na nilagyan na nito ng palaman. “Ito pa. Kainin mo.”

Hindi alam ni Red ang sasabihin. Nakamasid lang siya kay Phoenix. After his insults and sarcasm, he actually cared if she was still hungry?

“Kumain ka na,” sabi nito bago lumapit sa Microwave para kunin ang inilagay nitong bowl doon saka inilipat nito ang laman niyon sa isa pang bowl at inilapag nito iyon sa harapan niya. “Ininit na bistik tagalog para pampares sa kanin. My cooking skill is not good as Titus, but that will do. I hope.”

Magkasalubong ang kilay na naguguluhan siyang nagtanong sa binata. “Anong nakain mo? Bakit bigla kang naging mabait sakin? Akala ko ba ayaw mo ako para sa kaibigan mo?”

Umupo ito sa stool na malapit sa island counter na kaharap niya saka binuksan ang isang beer na naroon gamit ang kutsara at tumingin sa kaniya habang umiinom.

“Just eat, koúkla , baka magbago pa isip ko. Hindi kita pakainin.”

Inirapan niya ito. “Huwag mo akong tawaging doll.”

“Would you rather want me to call you honey?” Nang-iinis nitong tanong.

Tumaas ang kilay niya. “Akala ko ba ayaw mo ako tawaging honey?” Nang-uuyam na nginisihan niya ito. “Eating your words now, Phoenix?”

“Hindi. Ayaw lang kitang tawaging honey kasi yan ang tawag sayo ni Titus. I’d rather choose doll than honey. Know why?”

Bigla siyang na curious. “Bakit?”

“Because you look like one.” His face softened as he looked at her. “So pretty, like a doll.”

Sumikdo ng mabilis ang puso niya. Ano ba ang pinagsasasabi ng lalaking ’to na naaapektuhan ang puso niya ng ganito?

Siya ang unang nagbaba ng tingin ng pumasok sa isip niya ang usapan nila ni Titus. She had to stay away from Phoenix. Baka kung ano na naman ang mangyari kapag nagtagal pa ang pag-uusap nila.

“Well.” Tumayo siya saka kinuha ang pinggan na may kanin at bowl na may lamang ulam. “Doon na ako sa kuwarto ko kakain, tulad ng napagusapan natin.”

Nahigit niya ang hininga ng humarang si Phoenix sa daraanan niya.

“Phoenix, padaanin mo ako,” aniya na hindi makatingin dito.

“Nag-uusap pa tayo.”

“Padaanin mo ako, Phoenix,” ulit niya.

“No. We’re still talking so why are you leaving?” Humakbang ito palapit sa kaniya. “Wala naman akong ginagawa sayo, ah. Natatakot ka ba sakin?”

Mabilis naman siyang umatras. “No.”

“Kung ganoon, bakit ka umaatras?”

“Kasi ito ang tama. At alam natin pareho kung ano ang mangyayari kapag nagkalapit na naman tayo tulad kanina.” Matapang niyang sinalubong ang tingin ni Phoenix. “I’m your best friend’s fiance. Respect that.”

“If I didn’t respect him, you’d be in my bed right now, naked and moaning my name again and again.”

Napailing siya saka binangga ang balikat nito para makadaan siya. Kailangan niyang lumayo sa binata. Kailangang sundin niya si Titus.

Nang makapasok siya sa kuwarto niya, mabilis niyang inilapag sa center table ang pagkaing dala saka nanghihinang napaupo sa sofa.

“Stay away from him, Red,” pagkausap niya sa sarili. “Walang maidudulot na mabuti sayo kung magiging marupok ka kay Phoenix. He was temptation personified and you have to fight it. May Titus ka na. Sapat na siya para maging masaya ka. Hindi ba yon naman ang gusto mo?”

Napaigtad siya ng may kumatok sa pinto ng kuwarto niya. Mabilis siyang napabaling do’n.

Who would it be?

May ibang tao pa ba sa bahay na ’to maliban sa kanila ni Phoenix? Wala naman siyang nakita kanina pagbaba niya.

Nagpatuloy ang pagkatok sa pinto kaya naman tumayo siya at pinagbuksan ang nasa labas.

Hindi na siya nagulat ng makita si Phoenix. “Anong kailangan mo?” Tanong niya.

May ini-abot itong glass bottle sa kaniya na may lamang tubig. “Baka mauhaw ka pagkatapos mong kumain.” Pagkatapos ay binigay nito ang isang plato ng sandwich sa kaniya. “Meryenda mo mamaya kapag nagutom ka ulit.”

Tinanggap niya ang mga yon. “Salamat.”

Namulsa ito habang matiim na nakatitig sa kaniya.

“May kailangan ka pa?” Tanong niya ng hindi ito nagsalita at nanatiling nakatitig lang sa kaniya.

“Yeah.” Humakbang ito palapit sa kaniya. “Actually, I do need something.”

Napalunok siya ng makitang ilang dangkal nalang ang layo ng mga labi nila.

“Phoenix, don’t.”

Bumaba ang tingin nito sa mga labi niya at hindi nakatakas sa paningin niya ang pagnanasang kumislap sa mga mata nito.

“Phoenix, back off.” Kailangan niyang labanan itong nararamdaman niya para sa binata. “Please…back off.”

Tumingin ito sa mga mata niya. “Paano kung ayoko? Paano kung gusto ko talagang halikan yang mga labi mo?”

“Mapapahamak tayo pareho,” aniya habang nagmamakaawa ang mga mata niya na layuan siya nito. “Please, Phoenix, ayokong magalit sakin si Titus. Hindi siya puwedeng mawala sakin.” Mapapahamak siya kapag nawala si Titus sa buhay niya.

Thankfully, Phoenix backed off. “Enjoy eating.”

Parang nakahinga ng maluwang si Red ng umalis si Phoenix sa harapan niya. Salamat sa diyos walang nangyaring halikan ulit sa kanilang dalawa. Because God knew, she didn’t have the strength to push Phoenix away once he started kissing her lips. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

THREE DAYS. Tatlong araw nang hindi tumatawag si Titus kay Red at nag-aalala na ang dalaga. Kailangan niyang makausap si Titus kung ayos lang ba ito. Hindi biro ang pupuntahan nito. He could be killed there for God’s sake!

Tiningnan niya muli ang screen ng cellphone. Kapagkuwan ay tinawagan niya si Titus ulit. Pero kahit ilang oras siya maghintay, hindi talaga niya ma-contact ang binata.

Malakas siyang napabuntong-hininga at nasapo ang tiyan ng tumunog iyon dahil sa gutom.

Shit!

Bumangon siya sa kama saka inabot ang glass bottle sa bedside table at uminom. Buti nga at may laman pa yon. Nakahinga siya ng maluwang ng maramdamang kahit papaano ay nabusog siya.

Akmang mahihiga siya ulit ng may kumatok sa kuwarto niya. Kaagad na napatitig siya sa pinto. Alam niyang si Phoenix ’yon kaya hindi niya ito pinagbuksan. This was her way of staying away from him. Bahala na magutom siya. Mas pipiliin niya ’yon kesa magalit si Titus sa kaniya.

“Open the door, Red,” anang binata mula sa labas.

Kinuha niya ang unan saka niyakap iyon at nanatiling nakaupo sa gilid ng kama. She was pretending not to hear his knock. This was , staying away, like Titus wanted.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng marinig na bumukas ang door knob na naka-lock. Ito ang unang beses na binuksan ni Phoenix ang kuwarto niya kahit wala siyang pahintulot. Nang mga nakaraang araw, hinahayaan naman siya nito kapag hindi niya ito pinagbubuksan.

“Kailangan mong kumain,” ani Phoenix ng makapasok sa kuwarto niya. “Dalawang araw nang walang laman ang tiyan mo. Ayaw kong mamatay ka rito. Kung yon naman ang balak mo, magpalipat ka ng bahay kay Titus kung saan hindi ako madamay sa kabaliwan mo.”

Nanatili lang siyang nakaupo sa gilid ng kama habang yakap ang unan. “Ayokong kumain.”

“Wala akong pakialam. Kakain ka.” Inilapag nito ang mga dalang pagkain sa center table saka hinila nito ang mesa palapit sa kaniya na parang wala lang ang bigat niyon. “Eat up, Red.”

Umiling siya. “Ayoko.” Tiningala niya ang binata. “Tumawag na ba sayo si Titus? Nag-aalala na ako, e.”

Mataman siya nitong tinitigan na para bang binabasa nito ang emosyon sa mukha niya bago umiling. “Hindi pa siya tumatawag sakin mula ng huli kaming nagkausap three days ago. Hinihintay ko nga para pakiusapan siya na kausapin kang kumain. Mukhang sa kaniya ka lang makikinig, e.” Bumuntong-hininga ito saka nilagyan ng ulam ang kanin saka sinubuan siya. “Eat up, Red. Dalawang araw ka nang hindi kumakain. You’re making me worry.”

He was worried?

Well, who would have thought? Mabibilang lang ang taong nag-aalala para sa kaniya. Ang mga kaibigan niya, ang pinsan niya, at si Titus.

“Red…eat.”

Walang emosyon ang mukha ni Phoenix pero nararamdaman ni Red na nag-aalala talaga ito sa kaniya. Or, maybe it was just her imagination because that was what she wanted from him. Not just his raw lust over her.

“Kumain ka na, Red.” Matigas ang boses nito at halatang napupuno na sa katigasan ng ulo niya. “You’re starting to irritate me. I promise Titus that I’ll take care of you. So, that’s what I’m doing. Eat before I force this food in your mouth.”

“Okay.” Wala siyang lakas na makipag-sagutan dito kaya ginawa nalang niya ang gusto nito.

Slowly, she started eating the food in front of her. Paminsan-minsan ay sinusubuan siya ni Phoenix na mukhang nababagalan sa pagkain niya. At nang maubos niya ang pagkaing dala nito, nag-umpisa nang magligpit ng kinainan niya si Phoenix.

“Puwede ba akong lumabas at maglakad-lakad?” Tanong niya habang nililigpit nito ang kinainan niya.

Natigilan ito at napabaling sa kaniya. “Labas ng kuwarto mo?”

Umiling siya. “Labas ng bahay na ’to.” Humugot siya ng malalim na hininga. “Mababaliw na ako dito sa kuwarto.” Napasimangot siya. “Apat na araw na akong nandito. Apat na araw na rin akong hindi nakakalanghap na sariwang hangin. Akala ko kasi babalik kaagad si Titus, e, kaya ayaw kong lumabas at kumain kasi sabi niya iwasan ka kaya iniiwasan kita kahit pa nagugutom na ako.”

Napatigil ito sa pagliligpit. “He said that?” Gulat nitong tanong.

Napalabi siya saka nag-iwas ng tingin. “Wala ’yon. It’s just him being possessive again.”

“Really?” May iritasyon sa boses nito. “That’s funny. Kung pinapaiwas ka naman pala niya sakin, dapat hindi ka niya iniwan dito sa bahay ko. I might forget that I’m a good friend and will ravish you like I’ve always wanted since the first time I saw you.”

Bumilis ang pintig ng puso niya pero hindi niya hinayaang makita ng binata na may epekto sa kaniya ang sinabi nito. It was just words. It shouldn’t affect her.

Napatingin siya kay Phoenix. Gumagalaw ang panga nito at mukhang galit.

“Titus have his reasons,” pagtatanggol niya sa binata.

Pagak na tumawa si Phoenix. “Really?”

Tumango siya. “May basihan naman ang rason niya. We kissed, Phoenix. Dapat talaga nating iwasan ang isa’t-isa lalo na’t may masasaktan tayo.”

Phoenix just scoffed, and then shook his head. “Sa tingin mo talaga hindi ko pinipigilan ang sarili ko?” Tumiim ang tingin nito sa kaniya. “What do you think is the reason why you are still fully clothed and not naked?”

Nag-init ang pisngi niya at namilog ang mata niya. “Phoenix!”

“What?” Humarap ito sa kaniya. Halata ang iritasyon sa mukha. “Ayaw mong marinig ang katotohanan? Stop pretending, Red. I know you can feel it, too.”

“That’s just lust and nothing more.” Nag-iwas siya ng tingin. “Sige, magpapahinga na ako.”

Ilang segundo pang nanatili si Phoenix sa kuwarto niya bago ito walang imik na naglakad ito palabas ng kuwarto niya, dala nito ang pinagkainan niya. Nang sumara ang pinto, para siyang nakahinga ng maluwag. Baka ano na naman ang mangyari kung mas lumapit pa ito sa kaniya.

Akmang tatawagan niya sana ulit si Titus ng biglang bumukas ang pinto na ikinaigtad niya sa gulat.

Natigilan si Phoenix ng makita ang gulat sa mukha niya. “Sorry. I should have knocked.”

Humugot siya ng malalim na hininga. “Okay lang. Bakit ka bumalik?”

“Dress up comfortably. Ihahanda ko lang ang kotse ko tapos lalabas tayo.”

Nagliwanag ang mukha niya. “Totoo? Hahayaan mo akong lumabas?”

Tumango ito. “Actually, you can’t go out. Kabilin-bilinan ni Titus na huwag kang palabasin, kaya sasama ako. Baka ano pa mangyari sayo sa labas.”

Hindi niya napigilan ang ngiting kumawala sa mga labi niya. “Okay lang basta makalabas ako rito. I miss going out.”

Tumango lang si Phoenix saka umalis sa kuwarto niya. Si Red naman ay mabilis na nagbihis dahil naligo na naman siya kanina saka excited na lumabas ng kuwarto niya at nagtungo sa garahe ng bahay.

Ilang beses na niyang minemorya ang mapa ng bahay kaya alam niya.

Ang lapad ng ngiti niya ng makita ang asul na kalangitan at naramdaman ang malamig na simoy ng hangin.

God, she missed going out and feeling breeze of air against her skin.

“Come on. Get in,” anang boses ni Phoenix sa likuran niya.

Mabilis siyang humarap sa binata saka excited na sumakay sa passenger seat ng kotse nito.

Gamit ang cellphone nito, binuksan nito ang nakasarang gate ng bahay saka lumabas sila.

Puno ng kuryusidad na sinilip niya ang cellphone nito na nakalagay sa cellphone holder ng kotse. “May remote app ba ’yan?”

“Oo.”

“Saan mo binili ang app?”

“I made it.”

Manghang napabaling siya sa binata. “Really? Are you an app developer?”

“No, I’m an engineer.”

“Computer Engineer?”

“No. Civil.”

Napakurap-kurap siya kay Phoenix na nagko-concentrate sa pagmamaneho. “Wow. A civil engineer who can make apps.”

“I’m a civil engineer with a crash course in electrical, computer, mechanical and software engineering. Oh, and hardware engineering, too. And I just don’t make apps, woman, I can make a lot of things.”

She was impressed.

“Ganoon ka katalino?”

“Yes.”

Napangiti siya. Not so humble. Ayos lang naman ’yon. Talagang may ipagmamalaki naman kasi ito.

“Ano pa ang mga ginawa mo maliban sa remote app?” Interesado siyang malaman ang lahat ng tungkol dito. “Do you make computers, too? Or, maybe a very tight security system.”

“I make guns, bullets, grenade, tank, bombs. Things that can kill people.”

Napatigalgal siya sa binata. “Ano?”

“Pero tanging ang gobyerno lang ang pinagbibilhan ko ng mga ’yon. I don’t sell it to hinger bidder. Ibang usapan ’yon.”

“Oh.” Napatango-tango siya at iniba ang usapan. “Ano pang ginagawa mo maliban sa mga ’yon?”

“Lots of things. Kahit ano basta interesado ako.”

“Katulad ng digital map doon sa kuwarto ko?”

Tumango ang binata. “Yeah.”

Napatango-tango siya ulit.

Ttumigil ang kotse nito. Tumingin siya sa harapan at tumaas ang kilay niya ng makitang nasa mall sila.

Kunot ang nuong bumaling siya kay Phoenix. “Sa mall?”

“Yeah.” Bumaling ito sa kaniya. “Bakit? Ayaw mo?”

Kagat ang labing ngumiti siya. “Hindi naman. Akala ko lang pupunta tayo sa lugar na nilalakad.”

“Nilalakad?” Nagsalubong ang kilay nito. “Maglalakad ka naman sa mall, ah.”

Hindi nalang sumagot si Red. Ngumiti nalang siya at tumango. Nakalimutan niya na hindi pala si Titus ang kasama niya na alam ang mga gusto niya.

“Halika na, pasok na tayo,” ani Phoenix.

Tumango siya saka lumabas ng kotse nito at sabay silang pumasok.

Ilang boutique na ang nadadaanan nila pero hindi siya tumigil ni isa sa mga ’yon hanggang sa hawakan siya ni Phoenix sa siko at pinigilan.

Binalingan niya ito. “What?”

Tinuro nito ang isang boutique. “Pasok tayo.”

“May bibilhin ka?” Tanong niya sa binata.

“No, but you might like something in there.”

“Oh.” Umiling siya. “Wala akong magugustuhan diyan. Kung mayroon man, wala akong perang pambili.”

Gumuhit ang gulat sa guwapo nitong mukha. “Wala kang pera?”

Nahihiyang tumango siya. “Titus confiscated all my cards before he left. Ayaw kasi no’n na lumalabas ako kapag wala siya. At dahil matigas ang ulo ko, hindi ako nakikinig sa kaniya kaya naman kinukuha niya ang mga cards ko kapag umaalis siya para hindi talaga ako lumabas kasi wala naman akong pera.”

Dumilim ang mukha ni Phoenix. “Bakit niya ginagawa ’yon at hinahayaan mo naman?”

Nagkibit-balikat siya. “Pera naman niya iyon kaya may karapatan siyang gawin ’yon.”

“Pera niya?” Gulat nitong gagad.

“Yeah.” Nginitian niya ito. “Wala akong pera na sa akin talaga. All my expenses, kay Titus ’yon lahat. Ayaw ko naman bawasan ang kinikita ng restaurant ko. May pinaglalaanan ako no’n, e.”

“Oh.” Realization dawn on his handsome face. “So naka-depende ka pala kay Titus.”

“Oo.”

“Siya ang bumibili ng damit mo?” Tanong nito.

“Oo,” sagot niya sabay tango.

“Pagkain?”

Tumango siya. “Lahat.”

Mataman siyang tinitigan ni Phoenix at hinawakan siya sa kamay at hinila papasok sa isang boutique.

“Phoenix, ano ba, bitawan mo ako,” mahina niyang sabi habang pilit na kumakawala sa hawak nito. “Phoenix, let go.”

Tumigil ito sa paghila sa kaniya saka iminiwestra ang kamay sa mga nakahanger na damit pambabae. “Mamili ka. Bibilhin ko.”

Napapantastikuhang napatingin siya kay Phoenix. “Ano? Bakit naman? Hindi ko kailangan ng bagong damit.”

“Just pick,” matigas ang boses nitong sabi.

“No.” Umiling siya. “Ayoko. Bakit mo ba ginagawa ’to? Hindi ko naman kailangan ng bagong damit–”

“Because I don’t like the idea of you wearing a dress that Titus bought.” Madilim ang mukha nitong putol sa iba pa niyang sasabihin. “It’s pissing me off. So, pick.”

Napakurap-kurap siya kay Phoenix saka napailing-iling. “Hindi ko nga kailangan ng bagong damit.”

Phoenix’s face darkened as he stared at her. “Pick.”

Lihim siyang napalunok habang nakatitig sa madilim nitong mukha. He was scary when mad—just like Titus. Magkaibigan nga ang dalawa.

“Pipili na,” aniya saka tiningnan ang mga damit na naka-hanger.

Nang may mapiling tatlong damit, nagtungo siya sa fitting room para isukat ang mga ’yon.

“Let me see.” Boses iyon ni Phoenix mula sa labas.

“Teka lang.” Inaayos pa niya ang damit at nang makita sa salamin na hindi iyon bagay sa kaniya, kaagad niyang hinubad yon.

No way na ipapakita niya iyon kay Phoenix. She didn’t know why but she wanted to impress him in a way.

“Red?”

“Mamaya,” sabi niya habang isinusuot ang ikalawang damit na napili niya.

It was a good dress, but not enough for her taste.

“Red?”

“Teka lang,” inis niyang aniya.

Mabilis niyang hinubad ang damit at akmang isusukat ang ikatlo ng bigla nalang pumasok si Phoenix sa fitting room na ikinatili niya sa gulat. Buti nalang natakpan niya ang bibig para hindi marinig sa labas ang tili niya.

Nakalimutan ba niyang i-lock ang pinto?

“What the hell, Phoenix?!” Pagalit na pabulong niyang tanong saka pinandilatan ito. “Get out.”

Para itong natulos sa kinatatayuan ng makita ang ayos niya. She was just in her underwear. His eyes settled on her breast.

“Phoenix! Get out!” Pabulong niyang sigaw saka tinakpan ng damit na isusukat sana niya ang pang-itaas niyang katawan. “Get out!”

Napakurap-kurap ito saka bumaba ang mga mata sa gitnang bahagi ng hita niya at napalunok. “Um, I should probably go…”

“Yeah.” Pinukol niya ito ng masamang tingin para itago ang kabang nararamdaman. “You should.”

“Yeah.” Humakbang ito paatras. Ang mga mata nito ay nasa mga hita naman niya ngayon. “I should…really…go…” Then his eyes moved up to her face, then on her slightly parted lips.

Desire flashed in his eyes.

“Phoenix, lumabas ka na,” aniya na pilit na tinatakpan ang pang-ibaba niyang katawan gamit ang damit. “Please…just get out.”

Titus will be very mad at her for this.

“Yeah…I will,” pabulong nitong sabi habang nakatingin naman ngayon sa mayayaman niyang dibdib. “Um, I’m sorry for…fuck, I’m leaving.”

Akmang tatalikod na ito at lalabas ng bigla nalang itong humarap sa kaniya. Inisamg hakbang ang pagitan nila at hinapit siya sa beywang palapit saka walang sabi-sabing inangkin ang mga labi niyang bahagyang nakaawang.

Hinawakan niya si Phoenix sa magkabilang balikat saka pilit na nilalabanan ang pagnanasang nararamdaman sa kaibuturan niya. Itutulak sana niya ito palayo pero hinuli ng binata ang mga kamay niya saka itinaas iyon at pininid sa may uluhan niya para hindi niya ito matulak.

She had to stay away from him!

But his lips moved to the side of her neck, not helping her fight. Mas lalong nanghihina ang depensa niya at nadadarang siya. At mas lalo lang niyang napagtanto na talo na siya ng humaplos ang isang kamay nito sa pang-upo niya saka pinaglandas iyon sa gitnang bahagi ng hita niya na mahinang nagpadaing sa kaniya.

There was no hesitation in Phoenix’s movement as he cupped her breast and slightly palmed it.

Oh, it felt so good.

Mariing napapikit si Red habang habol ang hininga at nakaawang ang mga labi habang bumababa ang mga mga labi ng binata patungo sa mayayaman niyang dibdib.

Red couldn’t contain the soft moans that elicited from her lips when Phoenix slipped his fingers inside her bra and played with her nipples.

Ibinaon niya ang mukha sa buhok ni Phoenix at humigpit ang pagkakahawak niya sa balikat nito ng maramdamang ipinasok nito ang n-pple niya sa mainit nitong bibig na mas lalong nagpainit sa katawan niyang nag-uumpisang maglagablab.

“Phoenix,” mahina niyang ungol ng kagatin nito ang n-pples niya kasabay ng pagsapo nito sa pagkababae niya na natatakpan pa rin ng panty niya.

Red panted in pleasure as Phoenix kissed her lips, licked her neck, and sucked her n-pples. Hindi niya alam kung saan siya babaling sa kakaibang sarap na pinapalasap sa kaniya ng binata.

Red shivered in anticipation and desire when Phoenix slipped his fingers inside her panty. Binasa niya ang nanunuyong labi na napusok na inangkin ulit ng binata habang dahan-dahang naglalakbay ang kamay nito patungo sa hiwa ng pagkababae niya.

He was so near. His finger was so near. She could feel the lust and pleasure coursing through her body when a knock on the door startled them both.

Napaigtad siya at mabilis naman siyang niyakap ng mahigpit ni Phoenix para siguro hindi siya gumalaw o lumayo rito.

Natigilan si Red ng maramdamang masarap palang kayakap si Phoenix. She actually felt safe in his arms, like no one could harm her. But she knew better.

“This is the sales lady. May tao po ba riyan?” Tanong ng nasa labas na siya ring sigurong kumatok.

Tumikhim siya. “O-oo. M-may sinusukat pa ako.”

“Okay. Take your time, ma’am.”

Phoenix chuckled softly, and whispered, “oh, I’ll take my time.”

Kinurot niya ang binata sa tagiliran. “Shut up and get out. Now.”

“But–”

“Phoenix…Please.”

“Fine.” Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng paglandasin ng binata ang dulo ng dila sa leeg niya saka hinalikan nito ang puno ng tainga niya. “I’ll wait for you outside, séxi kyría ,” bulong nito bago lumabas ng fitting room.

He just called her sexy lady in Greek. Red couldn’t believe that she found it hot as hell.

Napasandal si Red sa dingding ng fitting room saka tumingala siya sa kisame at mariing pinikit ang mga mata.

Gusto niyang kastiguhin ang sarili dahil sa karupukan niya. Hindi niya alam kung maiinis o pasasalamatan niya ang sales lady na kumatok sa pinto.

Isa lang ang sigurado si Red. Itong pag-iwas kay Phoenix na pinapagawa sa kaniya ni Titus, hindi lang siya mahihirapan, tiyak siya na hindi rin siya magtatagumpay.

Staying away from Phoenix while staying in his house was next to impossible. She couldn’t do it, damn it!

Ilang minuto pa ang pinalipas niya bago lumabas ng fittimg room saka binalik ang mga damit sa pinagkunan niya, at nauna na siyang lumabas kay Phoenix.

“Hey, Red!” Tawag sa kaniya ni Phoenix na kaagad na humabol sa kaniya palabas. “Bakit ka lumabas? Wala ka pang napiling damit.”

“Wala akong nagustuhan,” nag-iinit ang pisnging sagot niya. “Pakainin mo nalang ako.”

At talagang nananadya ang memorya niya sa nakaraan. Biglang pumasok sa isip niya ang nangyari sa VIP room limang taon na ang nakakaraan. She was on her knees while eating and sucking Phoenix’s long and big length.

Marahas niyang pinilig ang ulo. Ano ba naman! Pati memorya niya sa nakaraan hindi nakikisama sa kaniya!

“Saan mo gustong kumain?” Tanong ni Phoenix.

“Kahit saan,” aniya. “Hindi naman ako mapili.”

Dinala siya ni Phoenix sa isang mamahaling restaurant. Pareho sila walang imik habang kumakain. Ang laman ng isip ni Red ay parang sirang plaka na nagri-replay sa utak niya ang nangyari sa fitting room.

Goodness.

Nang matapos silang kumain, lumabas sila ni Phoenix ng mall saka nagmaneho ito ng ilang minuto, saka ipinark nito ang kotse.

“Come on, move your sexy ass, woman,” wika ng binata ng hindi siya gumalaw sa kinauupuan.

Bumaling siya rito. “Bakit?”

“Just get out.”

Napabuntong-hinga siya saka lumabas ng kotse. “What now?” Tanong niya kay Phoenix na ngayon ay naglalakad na palapit sa kaniya.

Iminuwestra nito ang malawak na kapaligiran ng Camp John Hay. “Now, we walk.”

Napatitig siya kay Phoenix. “Walk?”

“Yeah.” Tumango ito. “Diba yon naman ang gusto mo? Maglakad?”

She smiled. “Oo.”

“Oh, ano pang hinihintay mo riyan, tayo na. Bago pa magbago ang isip ko. Ayoko pa naman sa lahat ang naglalakad ng matagal.”

Nangingiting sabay silang naglakad ni Phoenix hanggang sa makarating sila sa may Horseback Riding Area.

“We’re here,” bigla nitong sabi na ikinakunot ng nuo niya.

“Anong we’re here?”

“Tada!” Iminuwestra nito ang kamay sa isang trail na hindi niya napansin kung hindi pa nito tinuro. “The Yellow Trail in Camp John Jay. Two hours walk.” Sinulyapan siya nito. “Okay na ba ang dalawang oras na paglalakad sayo?”

Pakiramdam ni Red ay para siyang bata na binigyan ng masasarap na candy habang nakatingin sa trail. “Yes!” She felt excited. “Yes, two hours walk is good enough for me.”

“Go on,” ani Phoenix ng hindi siya gumalaw sa kinatatayuan. “Lets walk.”

Masaya siyang tumango saka tumatawang tumakbo patungo sa trail. It had been four days without nature. Hindi niya maitago ang kasiyahang nararamdaman.

Nang lingunin niya si Phoenix nakita niyang umiiling-iling ito habang naglalakad at may ngiti sa mga labi.

Parang may humaplos sa puso ni Red sa nakita. It was her first time seeing Phoenix smile like that. Pakiramdam niya ang suwerte niya dahil siya lang ang nakakita no’n, wala nang iba.

“Oh, bakit ka tumigil?” Tanong sa kaniya ni Phoenix ng maabutan siya nito. “Halika na.”

Niyakap niya ito sa beywang ng mahigpit na ikinagulat nito. Pero pinakawalan din niya ito saka malapad itong nginitian. “Salamat sa pagdala sakin dito.”

Natigilan siya at unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi niya ng makitang matiim na nakatitig sa kaniya ang binata.

“Bakit ka nakatingin sakin ng ganyan?” Tanong niya.

“I like your smile.” Gumuhit ang ngiti sa mga labi nito habang nagsasalita. “I would bring you to Mount Everest just to see that smile again.”

Nagbaba siya ng tingin at lihim na napangiti. “Halika na?”

Nagulat siya ng ilahad ni Phoenix ang kamay sa kanya. “Lets go?”

Nag-alangan man, nanaig pa rin ang kagustuhan niyang hawakan ang kamay ng binata. Tinanggap niya ang nakalahad nitong kamay at magkahawak-kamay silang naglakad sa Yellow Trail. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

MEDYO PAGOD PERO magaan ang pakiramdam ni Red habang pauwi sila ni Phoenix. Hindi mapuknat ang ngiti sa mga labi niya. Nature always had the ability to make her smile and happy. Pakiramdam kasi niya malaya siya kapag nagha-hiking siya, nagti-trekking o kaya naman nakakakita siya ng magandang waterfalls.

Nature calmed her. Always.

“Napagod ka ba?” Tanong sa kaniya ni Phoenix nang makarating sila sa bahay nito.

Nakangiting umiling siya. “Hindi masyado. Sanay naman ako mag-trekking. Medyo nangangalay lang ang binti ko pero other than that I’m okay.”

“Ganoon ba?” Inilagay nito ang palad sa hand scanner na nasa gilid ng pinto ng bahay, Tumunog ’yon tapos body scan naman ang sumunod. Bumukas kaagad ang pinto saka bumaling ito sa kaniya. “I hate trekking.”

Tumaas ang kilay niya. “E bakit dinala mo ako sa Yellow Trail tapos sumama ka pa sakin?”

Phoenix shrugged. “Mukhang ang saya-saya mo kasi. And I think I’m addicted to your smile. So, yeah.”

Bumilis ang tibok ng puso niya at hindi niya maibuka ang bibig dahil hindi niya alam ang sasabihin. Darn this gorgeous man for saying such things.

“Pasok ka na,” wika ni Phoenix ng hindi siya magsalita.

Tumango siya saka pumasok sa kabahayan. Alam niyang nasa likuran lang niya ang binata dahil nararamdaman niya ang presensiya nito.

“Ahm.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Sa kuwarto lang ako. Magpapahinga.”

Hindi na niya hinintay ang sagot ni Phoenix. Kaagad siyang umakyat sa second floor patungo sa kuwarto niya. Pagkatapos ay naligo kaagad siya. Nang makalabas sa banyo, nakadamit na siya ng sleeveless saka maikling short.

Pinulot niya ang cellphone at tinawagan ulit si Titus. Pero tulad kanina, hindi pa rin niya ma-contact ang binata.

Bumuga siya ng marahas na hininga saka pabagsak na nahiga sa kama. Ilang minuto rin siyang nakatitig sa kisame ng may kumatok sa pinto at bumukas ’yon.

Bumangon siya saka tumingin sa pumasok. “May kailangan ka?” Medyo may kabang tanong niya kay Phoenix.

“Mahiga ka lang,” wika ng binata saka umupo sa gilid ng kama at may pinalibot na maligamgam na tuwalya sa magkabila niyang paa. “You might be feeling sore after that walk. Makakatulong ’yan.”

Napatitig siya kay Phoenix na seryuso ang mukha habang minamasahe ang binti niya. He looked seriously worried for her. Her heart, unconsciously, softened at that.

Why was he being like this?

Mas madali itong iwasan kung hindi maganda ang pakikitungo nito sa kaniya.

“Salamat, pero okay lang naman ako,” wika niya kahit gumuginhawa ang pakiramdam ng nangangalay niyang binti dahil sa pagmamasahe nito.

“Sinasabi mo lang ’yon para hindi ako lumapit sayo,” sagot nito saka tumitig sa kaniya. “Let me take care of you, kahit ngayong gabi lang. Hayaan mo akong alagaan ka tulad ng pag-aalaga sayo ni Titus.”

Parang may humaplos sa puso niya habang nakatingin sa binata. Hindi niya mapigilan ang mapangiti at hayaan nalang ito sa gustong gawin. Mukha kasing masarap magpaalaga kay Phoenix.

“Sige, ikaw ang bahala,” sabi niya.

Bumalik siya sa pagkakahiga sa kama saka pinikit ang mga mata.

Masarap sa pakiramdam ang kamay ni Phoenix na masuyong minamasahe ang binti niya na medyo nangangalay dahil sa paglalakad ng dalawang oras. Hanggang sa umakyat ang kamay nito sa may tuhod niya patungong hita.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdamang hita na niya ang minamasahe nito.

She felt a tingling sensation shoot through her womanhood. Iba ang kiliting hatid ng pagmasahe nito sa mga hita niya at hindi naman niya masaway si Phoenix dahil hindi niya maikakaila sa sarili na gusto niya ang ginagawa ng binata. Para niyong binubuhay ang bawat himaymay ng katawan niya.

Nanatili siyang nakapikit at pasimpleng mahigpit na napakapit si Red sa bedsheet ng maramdamang sumagi ang dulo ng daliri ng binata sa pagkababae niya na natatakpan ng panty at alam niyang naramdaman nito ang pagkabasa niya do’n.

Who wouldn’t be wet? The man she was lusting was massaging her. Hindi niya alam kung inosenteng masahe lang ang ginagawa nito o may iba pa itong balak.

And she couldn’t even push him away because she liked it. She liked it so much it was making her wet down there.

Oh, God…

Mas lalong bumaon ang ngipin niya sa pang-ilalim niyang labi ng sumagi ulit ang daliri ni Phoenix sa pagkababae niya.

Red knew that it was intentional. Hindi na ’yon aksidente.

Binasa niya ang pang-ibabang labi at kinagat ulit ’yon ng maramdaman ang kamay ng binata sa gilid ng panty niya. Humahaplos ’yon at nanunudyo na ibinuka ang mga hita niya.

Bahagya siyang napaigtad ng maramdamang ipinasok ng binata ang daliri sa loob ng panty niya at hinahaplos ang pagkababae niya habang binababa nito ang maikling short na suot niya.

Red’s body shivered in pleasure. It felt good. She wanted him to continue. Oh, God… bakit pa ganito ’to kasarap?

Her toes curled when she felt his lips kissed her leg, then it moved up to her knee. Napalitan ang labi ng mainit at basang dulo ng dila na pinaglandas mula tuhod niya hanggang sa hita niya.

Pigil na pigil niya ang sarili na hindi umungol, pero alam niya kung nakatingin ngayon si Phoenix sa mukha niya, makikita nito ang pagnanasang nakaguhit do’n.

Red gasped audibly when she felt his lips kissing her inner thigh as he slowly parted her legs using his hands while he pulled down his short and panty. At nang tuluyang bumuka ang mga hita niya, wala na siyang saplot sa pang-ibaba. Hindi na niya napigilan ang malakas na pagsinghap na nasundan ng malakas na ungol ng lumapat ang mainit nitong labi sa pagkababae niyang basang-basa na.

When his wicked tongue touched her cl-t-ris, her defenses crumbled. Wala na. She was lost. Ang tanging nasa isip nalang niya ay kung gaano kasarap ang ginagawa ni Phoenix sa pagkababae niya.

“Oh…” Hindi na niya kayang pigilan ang ungol na gustong kumawala sa mga labi niya. “Oh! Phoenix!”

He sucked her cl-t and licked it.

“Phoenix!” Sigaw niya sa pangalan ng binata habang walang patid ito sa pagsamba sa pagkababae niya.

“You still taste the same. Delicious,” ani Phoenix ng pansamantala itong tumigil pero bumalik din sa ginagawa.

He moved her tongue, up and down. Up and down, making her moan, whimper and writhed in so much pleasure.

“Phoenix!” Napapaliyad siya sa sarap sa bawat pagdila nito sa pagkababae niya. “Phoenix! Oh! Phoenix!” Lumipat ang kamay niya na nakakapit sa bedsheet sa buhok ni Phoenix na naka top knot pa rin.

Para siyang nahihibang sa sarap habang patuloy na umuungol. Pabiling-biling siya sa higaan habang umaarko ang katawan niya dahil ang mga kamay ng binata ay pumasok sa pang-itaas niyang damit, at naroon sa mayayaman niyang dibdib, minamasahe ’yon na mas nagpapahibang sa kaniya sa sarap.

“Phoenix…” Namamaos na siya sa kakaungol pero hindi niya mapigilan. “Phoenix… Oh! Please… Phoenix… please…”

He nipped her cl-toris. “What, baby?”

“Faster.” Humigpit ang pagsabunot niya sa buhok ni Phoenix habang habol ang hininga. “Please… I cant. Faster, please…can’t take it anymore. I have to…”

Bilang sagot sa sinabi niya ay kaagad na lumapat ang mga labi ni Phoenix sa pagkababae niya. Ang dila nito ay pinapaikot sa kl-toris niya na paminsan-minsan ay sinisipsip nito at sinusundot-sundot na nagpapahiyaw sa kaniya sa sarap.

“Oh, Phoenix.” Napaliyad siya ng maramdamang malapit na siyang labasan. It had been so long since she tasted an orgasm. “Phoenix! Phoenix!” Umaangat ang balakang niya para salubungin ang bawat paggalaw ng dila nito sa pagkababae niya. “I’m cumming… Phoenix, oh, oh, oh. Phoenix!” Pinagduduldulan niya ang pagkababae sa binata na mas bumilis pa ang paggalaw ng dila sa pagkababae niya. “Phoenix, oh… Phoenix!” So near… So near. She could already taste her orgasm. “Phoenix…” He sucked her cl-tor-s and she felt her world stop as her orgasm exploded inside her, making her scream. “Phoenix!”

Hindi pa humuhupa ang orgasmong pinalasap sa kaniya ng binata. Ang mga labi nito ay nasa puson niya at gumagapang pataas sa tiyan niya.

Iminulat niya ang mga mata at bumaba ang tingin sa binata. “Phoenix…”

He looked up at her. “I want you.” His eyes was full of lust and desire for her. “Hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko. I’m going crazy, Red.”

Hindi na rin niya kaya. Hindi na niya kayang itulak ito palayo lalo na kung ganito sila kalapit sa isa’t-isa.

God, she missed the feeling of his body pressed against hers.

Bahala na.

Mabilis niyang hinubad ang pang-itaas at sinunod niyang hubarin ang bra niya saka tumingin siya kay Phoenix na matiim na nakatitig sa kaniya.

“Come here,” pabulong niyang sabi habang hinahaplos ang pisngi nito.

Dahan-dahang siyang kinubabawan ng binata habang matiim na nakatitig sa kaniya. At nang magpantay ang mukha nilang dalawa, masuyo nitong inangkin ang mga labi niya. Parang ninanamnam nito ang bawat paggagad ng labi nito sa labi niya.

May sariling isip ang mga kamay niya at hinubad ang sweat shirt na suot ni Phoenix habang naghahalikan silang dalawa, saka sinunod niya ang pagtanggal ng belt at butones sa suot nitong pantalon at hinila niya ang pantalon nito pababa. Kapagkuwan ay yumakap ang isa niyang kamay sa leeg nito samantalang ang isa ay nakayakap sa beywang nito at hinahapit ito palapit.

Napadaing si Red ng ipasok ni Phoenix ang dila sa loob ng bibig niya na kaagad niyang sinipsip at mas naging mapusok ang halikan nilang dalawa.

Ang mga kamay ni Phoenix ay humahaplos sa hubad niyang katawan, minamasahe ang mayayaman niyang dibdib at pinipisil ang n-pples niya na mas nagpapabaliw sa kaniya sa sarap.

“Oh, Phoenix,” daing niya ng maramdamang dahan-dahang pumapasok ang ulo ng kahabaan nito sa pagkababae niya.

Sinapo ni Phoenix ang isang pang-upo niya at siya naman ay iniyakap ang mga binti sa beywang ng binata kasabay ng pagpasok ng kahabaan nito sa loob niya.

“Phoenix!” Malakas niyang ungol sa pangalan ng binata ng masagad ng kahabaan nito ang pagkababae niya. “Oh, so good…”

Her toes curled and her legs tightened when Phoenix started moving in and out of her. Mahigpit siyang napayakap sa binata ng mas bumilis pa ang pag-ulos nito sa loob ng pagkababae niya.

At habang palakas ng palakas ang pagbayo ni Phoenix sa pagkababae niya, mas palakas naman ng palakas ang ungol niya. Napapaliyad siya, napapasigaw sa sarap at mas humigpit ang yakap sa kaniig.

“Phoenix! Oh! Oh!” Ungol niya habang nakapikit at ninanamnam ang masarap na sensasyong hatid sa kaniya ng pag-iisa ng katawan nila. “Oh! Faster, Phoenix. Faster!”

“Red…” Hinalikan nito ang mga labi niya at bumaba iyon sa leeg niya at nagtungo sa may tainga niya.

Mas lalo siyang napaungol ng paglandasin nito ang dila sa gilid ng tainga niya at kagatin habang mabilis ang bawat ulos sa loob ng pagkababae niya.

“Oh! Oh! Phoenix! Oh!” Bumaon ang kuko niya sa likod ni Phoenix ng maramdaman ang namumuong orgasmo sa puson niya. “Oh! Phoenix!” Sinasalubong niya ang bawat pagpasok ng kahabaan nito sa loob niya. “Phoenix… I’m cumming.”

Mas lalong bumaon ang kuko niya sa bawat pag-iisa ng katawan nila ng binata. “I’m cumming, Phoenix…oh…oh, Phoenix!” Hinihingal niyang sabi.

“Me too, Red.” He gripped her ass as he thrust deeper. “Fuck, you’re so good, baby.” Gumapang ang labi nito pabalik sa mga labi niya habang mabilis na naglalabas-masok ang kahabaan sa pagkababae niya.

Panay ang ungol ni Red. Halos mapasigaw na siya sa sobrang sarap. In and out, Phoenix moved inside her and all she could do was accept the pleasure until she couldn’t take it anymore.

“Phoenix! Phoenix! Phoenix!” She chanted his name as she reached the peak of her orgasm. “Phoenix, oh, I’m cumming…ayan na ako.”

“Red.” He bit her lower lip and whispered, “I’m cumming, too.”

Mas humigpit ang pagyakap ng binti niya sa beywang ni Phoenix at mas naging mabilis ang pag-ulos nito sa loob niya hanggang sa sabay nilang maabot ang rurok ng kanilang kaligayan at sabay na napasigaw sa sarap.

“Phoenix!”

“Red!”

Napapikit nalang si Red ng maramdamang napuno ng katas ng binata ang pagkababae niya. Damn, it felt good. Hanggang sa umalis sa pagkakakubabaw sa kaniya si Phoenix, nakapikit pa rin ang mata niya.

Ngayong tapos na ang kapusukan nilang dalawa, bumalik na sa tamang huwisyo ang isip niya. Nasa tama na ulit ang pag-iisip niya, at isa lang ang laman niyon.

Si Titus. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

“SALAMAT,” WIKA ni Red ng ilapag ni Phoenix ang mainit na isang tasang kape sa harapan niya, saka ihinipan ng sariling hininga ang kamay niya para uminit iyon kahit papaano. “Bakit kaya iba ang lamig ngayon dito?”

Magkaharap sila ni Phoenix sa coffee table nito na nasa balkonahe. Kahit may suot na siyang sweater, malamig pa rin.

“Inumin mo na ’yan,” ani Phoenix na tinuro ang kape niya. “Para kahit papaano, mainitan ka.”

Tumango siya at sinunod ito. Nakakailang inom palang siya ng mainit na kape ng magsalita ulit si Phoenix.

“So, what now?”

Natigilan siya at napabaling sa binata. “What?”

Tumingin sa mga mata niya si Phoenix. “We did it. So what now?”

Nagkibit-balikat siya na para bang walang nakakailang sa pinag-uusapan nila. “We pretend that nothing happened. May Titus tayong dapat isipin. Isa lang ang sigurado ako, dapat hindi na maulit ’yon. Hindi na puwede. Napagbigyan na natin ang isa’t-isa. Tama na ’yon. Init lang ’yon ng katawan. It was just lust and nothing more.”

Nawala ang emosyon sa mukha ni Phoenix. “Hindi ko gagawin ’yon.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Ano ang hindi mo gagawin?”

“Ang magpanggap na parang walang nangyari. I can’t do that.”

“Phoenix!” Pinandilatan niya ito.

“What?” He asked, annoyed. “Gusto mong magpanggap akong parang walang nangyari. Para ko na rin niyan niloko ang sarili ko.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Kung ayaw mo, ako ang gagawa. Madali lang naman magpanggap na parang walang nangyari.”

“And do you think I would let you?”

Gulat na napatitig siya kay Phoenix. “Anong sabi mo?”

Matiim siya nitong tinitigan habang nakatiim ang bagang. “I wont let you pretend like nothing happened because something happened between us, Red. We had sex. Plain and simple. Don’t make it complicated–”

“It’s already complicated!” Tumaas na ang boses niya. Nawalan na siya nang ganang ubosin ang kape na tinimpla ni Phoenix. “Baka nakakalimutan mo, Phoenix, may fiance ako.”

“Hindi ko nakakalimutan!” Tumaas na rin ang boses ni Phoenix. “I know that you are my best friend’s fiance, darn it!” Malakas nitong sinuntok ang coffee table habang madilim ang mukha. “Sa tingin mo basta-basta kong makakalimutan ’yon?”

Nagbaba siya ng tingin mula sa matalim na pakikipagtitigan kay Phoenix. “Kung ganoon naman pala, bakit ayaw mong gawin ang hinihiling ko? Madali lang naman, e,” mahina ang boses na sabi niya. “Hindi mo ba naiisip si Titus?”

“Naiisip,” ani Phoenix. “That’s why you should break the engagement with him.”

Malalaki ang matang napatingin siya ulit kay Phoenix. “Ano?”

“Break the engagement off,” ani Phoenix na para bang walang halaga ang hinihingi nito sa kaniya.

Napaawang ang labi niya sa gulat saka hindi makapaniwalang napailing-iling. “Nababaliw ka na ba? Ayoko nga! I wont break it off with Titus. He’s my fiance and–”

“And you should have think of that first before you kissed me back and let me in!”

“Ikaw ang unang nanghalik!” Balik niyang sigaw rito.

“You kissed me back, Red. You. Kissed. Me. Back!” Parang nanggigigil sa inis ang boses nito. “At dapat lang naman talagang makipaghiwalay ka na kay Titus. It’s just too heartless for you to marry a man you don’t love.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “At sino ka para sabihing hindi ko mahal si Titus? I love him!” Nagtatagis ang bagang na sabi niya. “Do you hear me? I love him!”

Phoenix smirked at her. “Say the woman who just had sex with me.”

Namula ang pisngi niya habang matalim ang matang nakatingin sa binata. “I hate you.”

Ngumiti lang si Phoenix saka bigla nalang dumukwang palapit sa kaniya saka walang sabi-sabing ginawaran siya ng halik sa mga labi na ikinaigtad niya sa gulat.

“Phoenix–”

He kissed her again. But this time, he pulled away before she could push she could.

“Stop kissing me!” Pagalit niyang sabi habang masamang nakatingin kay Phoenix.

Tinitigan lang siya ng matiim ng binata saka hinaplos ang pang-ibaba niyang labi. “Break it off with Titus, Red. If you don’t, I will tell him. Hindi ka bagay sa kaniya.” Bahagyan nitong pinisil ang baba niya. “Aalalahanin mo. Ako ang nakauna sayo at hindi ko hahayaang siya ang maging huli. You were mine first and it will stay that way wether you fucking like it or not.”

Pinakawalan nito ang baba niya saka kinuha ang tasang may kape saka iniwan siya sa balkonahe. Siya naman ay napasabunot sa buhok niya sa sobrang kaguluhan at frustrasyong nararamdaman.

Bakit ba kasi dito pa siya iniwan ni Titus? He could had left her anywhere, but here.

HALOS BUONG MAGHAPON na tumambay si Red sa may balkonahe. Lumipat lang siya sa mahabang sofa bed na naroon ng makaramdam ng pagkabagot habang nakaupo sa may coffee table.

It was relaxing on the terrace. Hindi kasi ’yon naabot ng sikat ng araw tapos malamig pa ang simoy ng hangin. Hindi nga niya namalayan na nakatulog pala siya sa sofa bed. Nang magising siya, papalubog na ang araw.

Napangiwi si Red ng tumunog ang tiyan niya. Hindi pala siya naghapunan kaya hindi nakakagulat na gutom siya.

Mabilis siyang bumangon saka pumasok sa kabahayan. Medyo madilim na rin kasi sa labas. At dahil nasa pangalawang palapag ang balkonahe, bumaba pa siya sa unang palapag para pumunta sa kusina.

Tumaas ang kilay niya ng makita ang post-it-note na nakadikit sa pinto ng ref. Halatang sulat kamay ’yon ni Phoenix.

Binasa niya ang nakasulat do’n.

‘YOU’RE HUNGRY? COME TO MY OFFICE. NOW. NANDITO ANG PAGKAIN MO.’

Tumaas ang kilay niya. “Bakit nasa kaniya ang pagkain ko?” Umingos siya saka binuksan ang ref pero ni hindi iyon bumukas kahit kaunti. “What the hell?”

Inalis niya ang pagkakahawak sa handle ng pinto at hindi makapaniwalang natawa ng makitang may nakasulat na ‘Unidentified Fingerprint’.

“Pati ba naman ref mayroon pang fingerprint identification?”

Nagmamartsang nagtungo siya sa opisina ni Phoenix.

Alam niya kung nasaan ’yon dahil nakita na niya iyon sa Digital Map.

Nang makarating sa labas ng pinto ng opisina ni Phoenix, kumatok siya saka pinihit niya ang doorknob pabukas.

“Wow, I’m shock at walang fingerprint identification sa pinto mo—”

Natigilan siya ng makitang walang tao doon sa loob ng opisina ng binata. Hindi kalakihan ang opisina na ’yon kaya naman abot ng mata niya ang lahat ng sulok niyon.

“Nasaan ba ang lalaking ’yon?” Nagtatakang tanong niya sa sarili habang pinapaikot ang mata sa loob ng opisina. “Nasaan na ang pagkain ko?” Nayayamot niyang tanong.

Akmang aalis na siya dahil wala naman ang binata doon ng mapatuon ang mga mata niya sa mesa.

Tumaas ang kilay niya ng makitang may note din do’n. At may nakasulat doon na ‘push the table’.

Nagtataka man at naguguluhan, tinulak niya ang mesa.

Napaawang ang labi ni Red ng makitang may tinatagong hagdanan pababa ang ilalim ng mesa. Kaagad siyang bumaba ng hagdan at napaigtad ng bigla nalang bumalik sa dati ang mesa sa pagkakatakip ng hagdanan.

“Woah…”

She was amazed at the same time scared when she saw what was down there.

Isa iyong napakalawak na basement na puno ng high-tech na gamit. May mga robot hand na gumagalaw para i-assemble ang isang bagay na gawa din sa metal, mga naglalakad na mga robot na may dalang mabibigat na metal, at madaming computer na nakakalat.

It looked like a playground for nerds and tech guys.

Out of curiosity, lumapit siya sa malaking computer na parang hologram lang ang screen. Pipondotin sana ’yon sa gitna ng biglang may nagsalita sa likuran niya.

“Don’t.” Boses iyon ni Phoenix. “Touch that and my robots will reboot and I have to re-program them again. And I have to wait for another boring two hours.”

Mabilis siyang humarap kay Phoenix saka hindi napigilang mapangiti ng makitang naka eyeglasses ito.

He looked like a hot nerd, with his eyeglasses on, plus his deep red top knot hair, then loose white muscle shirt and a Phoenix bird tattoo on his right arm.

Yep. He was hot. Dayum , hot.

Tumikhim siya para magising ang diwa niya dahil kung saan-saan na naman yong pumupunta. “Nasaan ang pagkain ko?” ’Yon lang ang tanging lumabas sa bibig niya habang ang mga mata niya ay buma-biyahe pababa sa gitnang bahagi ng hita nito.

He was wearing a gray sweat pants. Bumabakat ang kalalakihan nito. She could see his big and long friend.

“Eyes up, baby doll. I might kiss you again if you look at me like that for a couple more seconds.”

Kaagad siyang nag-iwas ng tingin at nagpanggap na interesanting tingnan ang mga robot na naglalakad samantalang hindi naman.

Hindi pinahalata ni Red na bumilis ang tibok ng puso niya ng maramdamang hinawakan nito ang kamay niya saka hinila siya patungo sa mesa na nasa gilid na may nakahaing pagkain.

“Eat up, baby,” ani Phoenix. “Alam kong nagugutom ka na.”

Walang imik siyang tumango saka umupo sa bakanteng upuan na naroon saka nag-umpisang kumain. Paminsan-minsan ay sumusulyap siya kay Phoenix na nasa katabing mesa lang niya at focus na focus sa harap ng laptop nito habang mabilis na tumitipa ang mga daliri sa keyboard.

She was intriguedb on what he was doing. Was he making an app? A system? A software? Another robot? A what? Gusto niyang malaman.

And then her eyes moved to his muscle that flexed every time he moved. What the hell? Why did he look so hot all the time.

“Eat up, Red,” wika ni Phoenix na ikinagulat niya habang nakatitig dito. “Lalamig na yang pagkain mo. Ininit ko pa naman ’yan para sayo. Maya mo na ako titigan.” Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Kung gusto mo, kainin mo pa ako mamaya.”

Nag-iinit ang mukha niya at mabilis siyang nagbaba ng tingin at pinagpatuloy ang pagkain, pero ang tainga niya ay nakikinig sa bawat paggalaw ng binata. Ni hindi nga niya alam kung bakit niya ginagawa ’yon, parang may sariling isip ang katawan niya pagdating kay Phoenix.

“What’s with the glasses?” Hindi niya napigilang tanong.

“Its for radiarion,” sagot nito saka tinanghal ang eyeglasses at sumulyap sa kaniya. “So…” Phoenix trailed. “Sinabi mo na kay Titus?

Mabilis siyang umiling. “Hindi ko siya ma-contact. At kung ma-contact ko man, hindi ko sasabihin sa kaniya.”

“Hmm…too bad.” He clicked his tongue. “I’ll just tell him, then.”

“Then he’ll kill you.” Tumingin siya sa binata at nagtama ang mga mata nila. “For real.”

Nagsalubong ang kilay nito, halatang hindi naniniwala sa sinabi niya. “I’m his best friend.”

“That wont stop him,” umiiling niyang sagot saka napabuntong-hinga siya. “Kaya nga diba sinabi kong magpanggap nalang tayong walang nangyari?”

“I can’t.”

“Bakit?” Nagtatanong ang mga mata niya rito. “Bakit ayaw mong mangpanggap? That’s the best solution I can think of.”

“Kasi ayoko.” Huminga ito ng malalim saka tumiim ang titig sa kaniya. “At kung totoo ang sinasabi mong papatayin niya ako kapag nalaman niya, then so be it. I will still tell him, Red. He’s my best friend and I wont lie to him like this. At kung papatayin nga niya ako, lulubos-lubosin ko na.”

He moved closer to her.

Ano na naman ang binabalak ng lalaking ’to?!

“Ubusin mo ’yan.” Nasa tabi na niya ngayon ang binata at nararamdaman niya ang hininga nito sa tainga niya.

Tumikhim siya. “Phoenix, distance, please,” mariin niyang sabi.

Hindi na siya nagulat ng hindi nakinig si Phoenix. Sa halip ay hinawi nito ang may kahabaan niyan buhok na tumatabing sa leeg niya saka inilapat nito ang labi doon.

Napaigtad siya at napasinghap ng maramdaman ang labi ni Phoenix sa leeg niya. Para siyang nakuryente at bumiyahe ang kakaibang sensasyon na yon sa katawan niya, pababa sa puson niya.

“Phoenix.” Walang lakas ang paggalit niyang boses. Sa halip ay parang inungol pa niya ang pangalan nito. “Please…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng gumapang ang nang-aakit nitong labi patungo sa batok niya. “Stop that.”

Bumalik ang mga labi nito sa tainga niya saka bumulong. “Just keep on eating, baby.”

Nagbibiro ba ito? Paano niya ipagpapatuloy ang pagkain sa ginagawa nito sa katawan niya.

“P-paano ako–oh– k-kakain sa ginagawa…mo?” Hindi niya mapigilang mapadaing habang nagtatanong dito.

“Just eat,” sagot ng binata habang hinahalikan ang batok niya pababa sa kabilang leeg niya.

Itinali nito ang buhok niya gamit ang kamay nito saka mas lalong naging mainit ang paghalik nito sa batok, leeg at tainga niya. Hindi niya na mapigilang mapahalinghing lalo na kapag pinaglalandas nito ang dulo ng dila nito sa batok niya pababa sa leeg tapos kakagatin ang balat niya doon.

The sensation was too much, it was making her wet. Para na ring naglalagablab sa init ang katawan niya lalo na ng hilahin nito pataas ang buhok niya saka kinagat-kagat ang batok niya.

Hindi niya maitulak palayo si Phoenix. Tulad ng nangyari sa kuwarto niya, marupok siya at nadarang na naman sa init ng katawan.

Oh, God!

Only Phoenix could do this to her. Only he could make her body burn like this and she couldn’t do anything about it, but to accept the heat and desire flowing through her veins.

Napasinghap siya at ikiniling niya ang ulo pakanan ng masuyong kagatin ni Phoenix ang kaliwa niyang tainga saka pinaglandas ang dila sa gilid niyon na mas lalong nagpabasa sa kaniya.

“Oh…” Hindi niya napigilan ang mapaungol.

Then, he whispered on her ear, “you can’r run from this, baby. You can’t run from me.” He bit her earlobe and licked the sting away. “Yong pagpapanggap na gusto mong gawin, sa tingin mo hahayaan kita?” He sexily licked her earlobe again. “Akin ka, Red. Hindi kita ibibigay o ibabalik kay Titus kasi akin ka naman talaga mula pa noon. You’re mine. And it will stay that way until I say so.”

Hindi siya tumugon. Mas nakatuon ang atensiyon niya sa ginagawa nito sa katawan niya.

Phoenix teased her ear, kissed her neck, licked her nape and all she could do was moan and accept the pleasure he was giving her.

Hindi na niya pinigilan ang ungol na gustong kumawala sa mga labi niya ng sapuin nito ang isa niyang mayayamang dibdib saka minasahe iyon habang hinahalikan ang batok siya. Kanina pa niya nabitawan ang tinidor at kutsarang hawak, mahigpit na nakahawak na siya ngayon sa gilid ng mesa habang ninanamnam ang sarap ng sensasyong dulot ng mga labi ng binata.

He made her body burn and ache, and wether she liked to admit it or not, she did like it. She wanted him very much to the extent that she was so wet—so wet and needy down there.

Pero kaagad ding naputol ang sensasyong nararamdaman ng biglang may tumunog na parang alarm.

“Fuck,” mura ni Phoenix at kaagad na lumayo sa kaniya at nilapitan ang malapad na computer at may pinindot-pindot doon.

Pagkalipas ng ilang segundo, lumabas sa screen ng computer ang isang live feed video. Kuha iyon mula sa CCTV camera sa pinto ng bahay ng Phoenix.

Parang tinakasan ng lakas si Red ng makita ang pamilyar na mukha ni Escarial, isa sa mga pinagkakatiwalang tao ni Emmanuel. Kahit madilim sa labas, alam niya, hindi siya puwedeng magkamali. It was Escarial!

No! They found her!

Paano siya nahanap nito? Anong gagawin niya ngayon? Wala rito si Titus para iligtas siya.

“Who is this motherfucker?” Iritadong tanong ni Phoenix saka bumaling sa kaniya. “Red, dito–” Napatigil ito sa pagsasalita ng makita siguro nito ang takot sa mukha niya. “Are you okay, baby?” May pag-aalalang tanong nito sa kaniya.

Umiling siya habang nakatingin kay Escarial na pilit na binubuksan ang pinto ng bahay. “H-hindi…” Nilukob ng takot ang buo niyang pagkatao habang nakatingin sa live feed video ng CCTV. “Hindi…hindi puwede. Kailangan kong makaalis dito! Kailangan kong magtago!”

Akmang tatakbo siya palabas ng basement ng yakapin siya ng mahigpit ni Phoenix at hinagod nito ang likod niya.

“Relax, baby, I’m here,” masuyo nitong sabi sa kaniya habang pinapakalma siya. “Relax, baby…shhh… I’m here. I’m here.”

“Natatakot ako,” pabulong niyang sabi habang yakap ng mahigpit si Phoenix. “Please… please…take me away from here. Take me away,” pagmamakaawa niya rito. “Please, Phoenix… please…” Naiiyak na siya sa sobrang takot na nararamdaman.

Nasaan si Titus kung kailan kailangan niya ito?

“Shh…” Pilit siyang pinapakalma ni Phoenix. “Kilala mo ba ang lalaking ’yon?” Pinakawalan siya nito sa pagkakayakap saka masuyong sinapo ang mukha niya at matiim siyang tinitigan. “Why are you scared? Why, Red, tell me.”

A tear escaped her eyes. “I can’t tell you.” Umiling siya. Ayaw niyang madamay ito sa problema ng buhay niya. “I can’t.”

“You cant or you wont?”

Umiling siya. “No, Phoenix.” Humakbang siya palayo sa binata. “Hindi kita idadamay sa gulo ng buhay ko. Hindi puwede. Ayoko.”

Tumiim ang bagang nito. “Sabihin mo sakin para alam ko kung anong gagawin ko.”

Marahas siyang umiling. “Hindi kita idadamay sa gulo ng buhay ko!”

“News flash, baby, I’m already part of your life.” His face hardened as he looked deep into her eyes. “Just give me a need to know basis information.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi na nangangatal sa takot. “H-He’s here to… t-take me away…” Napahikbi siya sa takot at kawalang pang-asa.

Kung nandito lang sana si Titus…

Humugot ng malalim na hininga si Phoenix saka lumapit sa computer at may pinindot doon. Mabilis na napabaling si Red sa mesa na unti-unting bumubukas ang ibabaw niyon at sumalubong sa mga mata niya ang iba’t-ibang klase ng baril na nakatago roon.

Umawang ang labi niya. “Oh my God,” mahina niyang sambit habang nakatitig sa mga baril na nasa ilalim lang pala ng mesa nakatago. “What the hell are those?”

Kumuha ng 45 na baril si Phoenix saka pinindot ulit nito ang computer para bumalik ang takip ng mesa para maitago ang mga baril na nakatago doon.

“Anong gagawin mo?” Nag-aalalang tanong niya kay Phoenix na may binuksang maliit na kabinet at kumuha doon ng matalas na kutsilyo.

“I wont let him take you,” sagot ni Phoenix habang eksperto nitong pinapaikot ang kutsilyo sa kamay nito habang hawak ng isang kamay nito ang baril. “Dito ka lang. Ako na ang bahala.”

“Anong gagawin mo?” Ulit niyang tanong sa sobrang pag-aalala sa binata. Escarial was a good fighter and a killer.

“I’ll just talk to them,” nakatiim-bagang na wika ni Phoenix saka kinasa ang 45 na baril na hawak. “Unless provoked.”

“Phoenix!”

Lumapit sa kaniya si Phoenix saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Let me take care of him. Trust me, Red.”

Malakas siyang napabuntong-hininga. Hindi puwedeng pati si Phoenix ay madamay sa gulo ng buhay niya. Hindi puwede! He was innocent in all of this.

“Pero Phoenix–”

“Stay here, Red.” Naglakad ito patungo sa hagdanan palabas.

Walang nagawa si Red ng bumukas ang nakaharang na mesa sa hagdanan at bumalik din iyon sa pagkakasara. Ang tanging magagawa lang niya ay tumingin sa monitor kung saan may live feed video at magdasal sa diyos na sana hindi mapahamak ang binata sa gagawin nito.

Mas doble ang takot na nararamdaman ni Red habang nakatingin sa monitor. Halos hindi na siya humihinga sa takot na mapahamak si Phoenix.

Tumigil ang paghinga ni Red ng buksan ni Phoenix ang pinto at nag-usap ang dalawa. Kumunot ang nuo niya ng wala siyang marinig, kaya naman pinakialaman na niya ang computer na naroon. Pinindot niya ang audio na nasa gilid ng live feed video at nakahinga siya ng maluwang ng marinig ang boses ni Phoenix mula.

“What? I don’t understand,” sabi ni Phoenix kay Escarial na madilim ang mukha.

“Mou dó̱sei tin prinkípissa kai egó̱ tha sas afí̱sei na zí̱soun!” Nakatiim bagang na sabi ni Escarial sa lengguwaheng Greek.

Umiling si Phoenix at nagpanggap na hindi naiintindihan si Escarial. “No, I don’t understand, you man.”

Lalong nagdilim ang mukha ni Escarial at tinutukan ng baril sa ulo si Phoenix. Malakas siyang mapasinghap at sinapo niya ang bibig habang nagdadasal na sana hindi mapahamak si Phoenix. Malakas ang tibok ng puso niya sa takot, halos mangatog ang tuhod niya dahil sa pag-aalala.

“Where. Is. The. Princess?!” Pasigaw na tanong ni Escarial saka sinipa ang pinto para tuluyang bumukas at makapasok ang iba.

Tumiim ang bagang ni Phoenix. May dalawang tauhan ni Escarial ang nakapasok sa bahay. It was the first time she saw him so livid.

“I really hate it when people enter my home without my permission,” sabi ni Phoenix bago ito mabilis na umikot. Umigkas ang paa sa ere para sipain ang baril sa kamay ni Escarial dahilan para tumilapon ’yon.

Nang makita ng dalawang tauhan ni Escarial ang nangyari, kaagad na inatake ng mga ito si Phoenix pero maliksi at eksperto ang binata sa larangan ng pakikipaglaban.

She didn’t know that he was an expert in martial arts.

Bago pa makalapit ang dalawa kay Phoenix, malakas na sinipa nito si Escarial sa dibdib dahilan para mawalan ito ng balanse at ang dalawa naman ang hinarap ng binata.

Malalakas na suntok at sipa ang pinakawalan ni Phoenix na tumama sa dalawa. Madaling nasasalag ng binata ang mga atake ng dalawa na parang wala lang ang mga ’yon.

“Get. Out. Of. My. House!” Pagalit na sabi ni Phoenix habang binubugbog ng sipa at suntok ang dalawa.

Malakas na napasinghap si Red ng makitang nakabangon na si Escarial at pinulot ulit ang baril.

“Phoenix! Sa likod mo!” Sigaw niya na para bang maririnig siya ng binata.

Phoenix blocked, punched, and kicked his opponent as if they were nothing but an eyesore. And before Escarial could pull the trigger, Phoenix pulled the knife on his back and then expertly threw it at Escarial’s shoulder, causing him to hissed in pain and eventually drop the gun again.

Kapagkuwan ay pinulot ni Phoenix ang nabitawang baril ni Escarial saka hinugot nito ang baril na itinago nito sa tagiliran kanina saka itinutok iyon kay Escarial na hindi makapaniwalang natalo ito. Ang isang baril naman ay nakatutok sa dalawa na panay ang igik dahil sa sakit.

“Get out of my house,” matalim ang matang sabi ni Phoenix habang nakatingin kay Escarial na sapo ang sugat na gawa ng kutsilyong bumaon sa braso nito. “I prinkípissa den eínai edó̱.” The princess is not here. “And if she was here, I wont hand her to you.” humigpit ang hawak nito sa gatilyo. “Now, fuck off or I’ll kill all of you here.”

Tumiim ang bagang ni Escarial bago ito lumabas ng bahay kasama ang dalawang tauhan nito na panay ang igik.

Nang makalabas ang mga ito, mabilis na isinara ni Phoenix ang pinto saka mabilis na tumakbo pabalik. Nang makabalik ito sa basement, kaagad nitong nilapitan ang computer saka may pinindot doon.

“Do you want to lock down the whole house?” A female voice asked. It was coming from the computer.

“Yes,” sagot ni Phoenix. “And strengthen the security system to level five.”

“Securing the security system now…” Nag count down ng one to five and boses saka nagsalit it ulit. “The house is now on lock down. Intruder will be terminated in your order.”

“Good.” Tinanggalan ng bala ni Phoenix ang baril saka tinapon iyon sa pinakamalapit na mesa at humarap sa kaniya. “Now talk, Red.”

Napahakbang siya paatras. Naumid ang dila niya. Hindi niya alam ang dapat sabihin kay Phoenix. May usapan sila ni Titus. Hindi niya puwedeng baliwalain yon. Hindi puwede. Baka mapahamak ito ng dahil sa kaniya.

“Red.” Lumapit ito sa kaniya saka sinapo ang mukha niya. “I nearly killed a man tonight, so talk.”

Nagbaba siya ng tingin. “I can’t.” Umiling siya. “Ayokong mapahamak ka ng dahil sakin. Tatawagan ko nalang si Titus na sunduin ako rito.”

“Why do you that?”

Kunot ang nuong nag-angat siya ng tingin sa binata. “Do what?”

“That.” Nagtagis ang bagang nito. “You always push me away. Do you think I will let you?”

Malalim siyang napabuntong-hininga saka sinalubong niya ang tingin nito. “Phoenix, para sayo din yong ginagawa ko.”

“Nope. It’s for your own good,” depensa nito. “Makasarili ka kasi. Hindi mo iniisip kung ayos lang ba sakin ang gagawin mo o hindi.”

“Bakit kailangan ayos lang sayo? Bakit kailangan may say ka sa mga gagawin ko?” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Sino ka ba?”

Nawala ang lahat ng emosyon sa mukha nito at napatiim-bagang. “Sino ako? Well, you should have asked me that before those men came for you. Ibinigay nalang sana kita sa kanila. Nasayang lang ang effort ko.” Pagkasabi nito niyon ay umalis ito at lumabas ng basement.

Siya naman ay malalim na napabuntong-hinga saka mapaklang natawa. Makasarili siya? Napailing siya na natatawa. She had to be. Kailangan niyang maging makasarili para sa mga taong tinuturing niyang mahalaga sa kaniya. And, if pushing Phoenix away meant she was the biggest selfish in the world, then so be it. Keysa naman mapahamak ang binata ng dahil sa kaniya. Mas hindi niya kakayanin ‘yon. This was hers and Titus’ fight. Walang dapat madamay na walang alam. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

GALIT NA TINAPON ni Red ang cellphone ng hindi niya ma-contact si Titus. Out of coverage area pa rin ang fiance. Halos ilang araw na niya itong tinatawagan pero wala pa rin. Gusto na niyang umalis sa bahay ni Phoenix hanggat hindi pa malalim ang involvement ng binata sa kaniya.

Hanggat maaga, kailangan na niyang makaalis. Pero hindi siya puwedeng umalis hanggang wala pa si Titus. Ayaw naman niyang magtago sa mga kaibigan niya baka madamay ang mga ito.

She hated hiding. That was why she needed Titus with her. Kasi kapag kasama niya ang binata, walang gumagalaw sa kanya.

Inis na lumabas siya ng kuwarto saka bumaba sa sala. Gusto niyang malibang kaya napagdiskitahan niyang magluto. At dahil puro sea food ang nakita niyang laman ng red, chili crab, sinigang na hipon at calamares ang niluto niya.

Mabuti naman at wala nang fingerprint identification ang red.

Maghahain na sana siya sa hapagkainan ng may yumakap sa beywang niya mula sa likod niya. She knew in an instant that it was Phoenix. Ni hindi man lang niya narinig ang yabag nito.

Nasabi sa kaniya noon si Titus na kapag naglakad ang isang tao at walang naririnig na yabag, yon ’yong mga taong dapat katakutan. Isa ba do’n si Phoenix? Dapat ba niya itong katakutan?

“Smells good,” bulong nito sa tainga niya saka hinalikan nito ang batok niya. “What are you cooking?”

Humugot siya ng malalim na hininga para labanan ang nararamdaman niya para sa binatang nakayakap sa beywang niya. “Tapos na akong magluto.” Binaklas niya ang braso nito na nakayakap sa beywang niya saka humakbang siya palayo rito. “And distance, please. Pinag-usapan na natin ’to. At diba galit ka?”

Nagkibit-balikat ito saka pinagkrus ang matitipunong braso sa harap ng dibdib nito. “Madali lang naman mawala ang galit ko. I don’t hold my anger. I let go of it as fast as I could.”

Pasimple siyang umatras habang nakataas ang kilay. “You let go of your anger as fast as you could? Bakit?”

“Anger consumes people.” Humakbang ito palapit sa kaniya. “Anger can twist an innocent mind into darkness.” Humakbang ulit ito palapit sa kaniya. “Maraming nagagawa ang galit sa mga tao at lahat nang ’yon negatibo. Kaya hanggat makakaya ko, hindi ko hinahayaan lamunin ako ng galit. Kasi kapag ako ang nagalit, pinagsisisihan ko palagi ang nagagawa ko kapag kalmado na ako.”

Napatitig siya sa binata. Nagalit na ba ito noon at may ginawa itong pinagsisihan nito? “May nangyari ba sayo na nagalit ka na ng husto?”

Sa halip na sagutin siya, tumiim ang tingin nito sa kaniya. “Baby, isang hakbang pa palayo sakin, makikita mo kung paano ako magalit.”

Natigilan siya at napakagat labi. Napansin pala nitong umaatras siya palayo rito.

Huminga siya ng malalim saka maingat na iyong pinakawalan. “Nagsaing na ako. May ulam na. Kumain ka nalang.”

Tinalikuran niya ito.

“Hindi mo ba ako ipaghahain?” Tanong nito na nagpatigil sa kaniya sa paglalakad. “I think I just saved your pretty little ass from those men. You owe me, baby.”

Nagtatagis ang bagang na humarap siya kay Phoenix. “Ano ba talaga ang gusto mo sakin?”

“Ikaw ang gusto ko,” diretsahang sagot ni Phoenix sa kaniya. “Kaya mo bang ibigay sakin ’yon?”

Napapagod na napabuntong-hinga siya saka sinalubong ang tingin ni Phoenix. “Hindi ko ’yon kayang ibigay at alam mo ‘yon. I’m Titus’ fiance and nothing will change that.”

“We had sex, Red,” he said as a matter of fact.

“I know.” Tumatango-tangong siya. “At hindi ko yon makakalimutan. Pero hindi na dapat maulit ’yon. Ayokong lokohin pa si Titus. He doesn’t deserve that.”

Tumiim ang bagang ni Phoenix habang nakatitig sa kaniya. “Hindi na dapat maulit?” Mapakla itong tumawa. “Let me touch you. Let me kiss you. And we’ll see if it wont happen again.”

Umiling siya ng akmang hahawakan siya nito. “No!”

Nagtagis ang bagang ng binata. “Stop pretending that you’re a good girl, Red, because you’re not.” Inisang hakbang lang nito ang pagitan nila saka niyakap siya nito sa beywang at hinapit palapit dito hanggang sa isang dangkal nalang ang layo ng mga labi nila. “And I know you can feel it too, baby. I know you do.”

Matalim ang matang tiningnan niya ang binata para itago ang totoong nararamdaman. “It’s just lust, Phoenix. Just lust! Lust! And that doesn’t make me yours–”

He smashed his lips against hers and instantly slipped his hand inside her underwear and cupped her mound. Her knees instantly turned into jelly. Pero nilabanan pa rin niya ang sariling kagustuhan na tugunin ang halik ng binata. Malakas niya itong tinulak palayo.

“Isipin mo si Titus!” Sigaw niya kay Phoenix ng akmang lalapit ito sa kaniya. “Kung ayaw mo ako para sa kaibigan mo kaya mo ’to ginagawa sakin, just stop! Kahit anong gawin mo, kahit anong sabihin mo, si Titus pa rin ang fiance ko at siya ang pakakasalan ko!”

Huminga ng malalim si Phoenix na parang pinapakalma ang sarili saka tumingin na matiim sa kaniya. “Sa tingin mo ba talaga hindi ko iniisip si Titus bago kita halikan? Bago kita hawakan? Damn it, Red! He’s my best friend, but I can’t stop myself from lusting over you! I know you’re not mine but I want you to be mine. Mine! Not Titus’s, but mine!”

Lumapit ito sa kaniya saka yinakap siya sa beywang at parang nanunudyong pinaglapat ang labi nila ng ilang segundo bago nito pinaghiwalay ’yon.

“Phoenix…” Lumalim ang paghinga niya lalo na nang lumipat ang mga labi ni Phoenix sa leeg niya.

He bit her earlobe. “I hate myself everyday for wanting my best friend’s fiance, but I would hate myself more if I can’t have you like I wanted the first time I saw you.”

Red was panting heavily as Phoenix teased her ear with his tongue.

“Phoenix, please…” Tingling sensation shot through her belly. “’Y-yong p-pagkain.”

He licked the side of her neck. “It can wait.”

“No…” Itinulak niya ito pero hindi kasing lakas ng pagtulak niya rito kanina palayo. “Kumain muna tayo.”

Phoenix pulled away, and then looked at her. “And then I’ll have my way with you?”

Hindi niya alam kung tatawa siya o maiinis dito. “Alam mo ikaw ang kulit-kulit mo. Sabi nang hindi puwede, e.”

“Hindi ako makulit. I’m just persistent to get what I want.” Kapagkuwan ay may misteryusong ngiti ang gumuhit sa mga labi ng binata. “Pero sige, hindi na kita pipilitin. Let’s play instead.”

May pagdududang tiningnan niya si Phoenix. “Anong laro naman ’yan?”

“A dice game.” He smiled naughtily. “Walang daya ’yon. It’s all about fate that you’ll win.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “No monkey business, Phoenix.”

“It’s just a dice game, baby. Come on.” Pamimilit sa kaniya ng binata habang nakangiti. “It’s a simple game with simple mechanics…but with big prizes.”

Okay. He got her. Interesado siyang malaman kung ano ’yon. “Fine. Payag ako sa laro na ’yan pero kumain muna tayo.”

“Really?” Parang namangha pa ito na pumayag siya. “Wala nang atrasan ’yan, ha?” Inilahad nito ang kamay. “Deal?”

Nag-aalangan man, nakipagkamay pa rin siya rito. “Deal.”

“Okay.” Pasipol-sipol pa si Phoenix habang tinutulungan siyang maghain sa mesa.

He seemed happy. And, perhaps, planning something? May kakaiba kasi sa kinikilos nito. Para bang may binabalak itong gawin na hindi niya alam at mas lalong hindi niya puwedeng malaman.

Hanggang sa matapos silang kumain, nakangiti pa rin ang binata. At yong pagtataka niya ay nauwi sa kaba.

Tiyak na may binabalak si Phoenix sa larong gusto nitong laruin nila mamaya. Kung ano man ’yon, kailangan niyang bantayan ’yon. Hindi na puwedeng may mangyari pa sa kanila ulit. Alam kasi niya na kapag nasundan ang nangyari sa kanila ni Phoenix nuong isang araw, masusundan at masusundan ’yon hanggang sa hindi na niya kayang lumayo pa sa binata.

Kaya nga dumidistansiya siya rito. She didn’t want to get attached with him. She didn’t want to feel any emotion for him. At itong emosyong nag-uumpisa nang mamayani sa dibdib niya, dapat niyang burahin ’to.

It wont do her any good. Titus was the best decision she ever made in her life. At hindi niya iyon sasayangin para lang sa kakaibang nararamdaman ng puso niya para kay Phoenix.

She had to be practical in every way.

“Pagkatapos nating maglinis ng pinagkainan, maglalaro na tayo,” wika ni Phoenix na tinutulungan siyang magligpit ng pinagkainan nila.

Inirapan niya lang ito ng lagyan siya nito ng bula sa pisngi. “Phoenix!” Inis niyang tawag sa pangalan niya.

Ngumiti lang si Phoenix saka ang ilong naman niya ang nilagyan nito ng bula.

“Phoenix, tigilan mo nga ako!”

Tatawa-tawa lang ang binata. Nang akmang lalagyan na naman siya nito ng bula, inunahan na niya ito. Inilagay niya sa leeg nito ang lahat ng bula sa kamay niya.

Sa halip na mainis tulad ng pagkainis niya rito, tumawa lang si Phoenix saka hinubad ang pang-itaas nitong damit at ginamit iyon para alisin ang bula sa leeg nito.

“Damn, baby, you got me there,” tatawa-tawa nitong sabi habang inaalis ang bula sa leeg gamit ang damit nito.

And, Red couldn’t move a muscle as she stared at his hot body. Those ripped abs…those muscles. Dapat dahil nasa Baguio ito ay maputi ito, pero hindi, kulay tan ang balat nito na mas lalong nakadagdag sa kakisigan nitong taglay.

Damn this guy for being this hot.

“You’re eye-raping me again, baby,” tumatawang sabi ni Phoenix.

Kaagad siyang nag-iwas ng tingin saka pinagpatuloy ang paghuhugas ng mga pinggan.

Si Phoenix naman ay yumakap sa beywang niya mula sa likuran saka hinalik-halikan ang batok niya patungo sa balikat niya. Sasawayin sana niya ito ng kusa itong dumistansiya sa kaniya saka tumulong ulit sa paghuhugas ng pinagkainan nila.

Matapos maghugas ng pinagkainan, iginiya siya ni Phoenix sa basement ng opisina nito.

“Dito tayo maglalaro?” Tanong niya na nakakunot ang nuo habang pinapalibot ang tingin sa kabuonan ng basement.

“Yes, but not really.”

Naguluhan siya sa sagot nito pero kaagad ding naliwanagan ng pumasok sila sa isa pang pinto. Hindi niya iyon nakita ng una siyang makapunta rito kaya naman nagulat siya ng makita ang loob niyon.

It looked like a small house inside a big mansion. It had its own kitchen, refrigerator, stove, set of sofa, a comfy bed, a table for dining, and a complete set of kitchen ware and utensils.

Bumaling siya kay Phoenix na may kinukuha sa bed side table. “Ano ’to? Bahay sa loob ng bahay?”

Humarap sa kaniya si Phoenix habang nilalaro ang dice at pinaglilipat-lipat iyon sa magkabilang kamay. “Kinda. Minsan kasi ang daming kong ginagawa hindi na ako nakakalabas dito sa basement para kumain o matulog kaya ginawa ko ’to. Actually, I have a factory of gun, bullets and things that can kill people below this basement, kaya minsan hindi na ako lumalabas dito. My house is in lock down all the time when I’m down here.”

Napatango-tango siya. “Buti walang nagnanakaw sayo.”

A smug smirk crossed Phoenix’s lips. “Well, they are welcome if they can get pass my security system around the house.”

Umirap siya sa hangin. “Boastful.”

“What?” Phoenix chuckled, and sat on the long sofa. “I have the most secure security system in the whole country— damn, in the whole Asia—maybe, the world. I made it myself and no one can crack it. Hindi ko kasi iyan pinagbibili sa kahit na kanino. Para lang yan sa bahay ko.”

Okay. She was impressed.

“Pero kung secure ang security system mo.” Umupo siya sa mahabang sofa at humarap sa katabi. “Nakit kinausap mo pa yong mga lalaking naghahanap sakin? Bakit pinapasok mo pa sila sa bahay mo kung puwede hindi naman?”

“I was trying to impress you with my fighting skills,” ngingiti-ngiting sagot nito saka tinitigan siya sa mga mata. “And I think I did, didn’t I?”

Nangingiting inirapan niya ito saka tiningnan ang dice na nilalaro pa rin nito. “So, ’yan ang laro natin?”

“Yep.” He grinned, mischievously. “Simple rules. Whatever is on top of the dice, you do it. And the prize? Well…you’ll see. Ready?”

Excited siya pero hindi niya iyon pinakita. “Okay. Roll it.”

Phoenix rolled the dice on the center table. And when it stopped, Red’s eyes nearly popped out from the socket.

“What the fuck, Phoenix!” Hindi niya napigilang mapasigaw sa pinaghalong gulat at kabang naramdaman.

Tumawa naman si Phoenix saka tumingin sa kaniya. “Wala nang atrasan, baby. We have a deal.”

Kinakabahang binasa niya ang pang-ibabang labi habang sinusulyapan ang dice. “No way. Hindi ko ’yon gagawin. Hindi mo ba talaga naiintindihan ang sinabi ko kanina? We can’t do it again, damn it!”

“Wala naman tayong gagawin kundi sundin ang dice,” ani Phoenix. “Unless you’re a chicken.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Hindi ako duwag.”

Inilapit ng binata ang mukha sa kaniya saka bumulong sa mga labi niya, “then prove it, baby.”

Nagtagis ang bagang niya saka hinubad ang pang-itaas na damit. “Saan mo ba nakuha ang dice na ’yan?” Inis niyang tanong saka sunod na hinubad ang bra niya. “That dice is a devil.”

Phoenix chuckled as he stared intently at her taut nip-les. “It’s my wedding gift to my twin cousins, Lash and Lath. I accidentally made three pairs kaya naman tinago ko nalang ’yong isa in case ma bored ako.”

“So dinadala mo rito ang mga babae mo at nakikipaglaro ka ng dice sa kanila?” Pagtataray niya sa binata.

“Wala naman akong mga babae,” ani Phoenix habang nakatitig sa mayayaman niyang dibdib. “I live alone here. It’s a big no for me to bring a woman in my basement. It’s against the rules I made for myself.”

“Then, why bring me here?”

Nag-angat ng tingin sa kaniya ang binata at matiim siyang tinitigan saka nagkibit-balikat. “I don’t know. You’re special, I guess.”

Sumikdo ng mabilis ang puso niya. She was special? “Gaano ka espesyal?”

He was still staring at her. “Special enough to bring you down here with me.”

Napalunok siya ng maramdamang parang kiniliti ang puso niya sa sinabing iyon ng binata.

Umayos siya ng upo paharap sa binata. Alam niyang namumula ang pisngi niya habang nakaharap dito. Sino ba ang hindi mahihiya na ibilad ang hubad na katawan sa harap ng lalaking gusto niya?

“Ready?” Tanong ni Phoenix kapagkuwan.

Napalunok siya at napasulyap ulit sa dice kung saan nasa itaas ang salitang lick at sa isang dice naman na kapares no’n ay nasa itaas ang salitang nip-les.

Huminga siya ng malalim. “Go on. Lick me.”

Inilapit ni Phoenix ang bibig sa nip-ples niya saka hinuli ang tingin niya bago nito pinaglandas ang sa ni-ples niya. Para bang nang-aakit ang tingin nito sa kaniya habang dinidilaan ang ni-ples niya.

Good thing he pulled away after two flick of his tongue.

Parang walang epekto sa binata ang ginawa nito sa kaniya. Samantalang siya ay kaagad na nabasa ang pagkababae niya at lumalim ang paghinga niya.

Damn it!

She had to pull herself together!

“Your turn, baby,” ani Phoenix saka binasa ang mga labi nito.

Damn, he looked hot.

Pinulot niya ang dalawang pares ng dice saka pinagulong iyon sa center table.

Napamulagat siya ng makita ang dalawang salitang nasa itaas ng dalawang dice. “Suck and neck.” Napatingin siya sa leeg ni Phoenix. Kapagkuwan ay tumingin siya sa mga mata ng binata. “Gagawin ko ’to sayo?”

“Yes.”

She glared at him. “You’re enjoying this, aren’t you?”

Tumawa lang ang binata saka ihinarap sa kaniya ang leeg nito. “Go on, lick me.”

Humugot siya ng malalim na hininga bago siya lumapit dito at dumukwang saka hinalikan ang leeg nito.

“The dice said suck.”

Red rolled her eyes and sucked his neck until it left a red spot.

Tumingin sa kaniya si Phoenix, nanunudyo ang mga mata nito. “Did you just give me a hickey, baby?”

Inirapan niya ito. “I didn’t.”

Mahinang tumawa si Pheonix saka ito naman ang nagpagulong sa dalawang dice.

“Uh-oh.” Nakataas ang sulok ng labi nito at bumaba ang tingin sa mga labi. Desire was written all over his face. “Looks like I’ll be tasting those delectable lips of yours.”

Bumaba ang tingin niya sa dalawang dice. Ang nakasulat sa no’n ay ‘kiss’ at ‘lips’.

Darn.

Dapat pinipigilan niya ito pero bakit parang na-i-excite pa siya sa gagawin nito?

Dahan-dahang inilapit nito ang labi sa labi niya. Nang isang dangkal nalang ang layo ng mga labi nila, bumulong ito, “I’ve dreamt of kissing your lips for five years. I admit, hindi ka naman talaga nawala sa isip ko, Red. At ngayong natikman ko na ulit ang mga labi mo, hindi ako makakapayag na mawala ka na naman. Because I know, this time, you’ll be lost forever. And I think I’ll be pissed to death knowing that you’re with Titus and not with me.”

Parang sasabog ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok niyon habang nakatingin sa mga mata nito. “Bakit ba sinasabi mo ’yan sakin?”

Nagkibit balikat si Phoenix. “I have no idea, Red. Maybe I’m just crazy over you.” With that, he claimed her lips and snakes his tongue inside.

Buong puso naman niyang tinanggap ang halik nito. Ibinuka niya ang mga labi niya saka ginagad ang bawat paggalaw ng labi nito. Napahalinghing nalang siya ng gumapang ang mga kamay ng binata pataas sa mayayaman niyang dibdib na walang saplot at masuyo nito iyong minasahe.

The dice said kiss the lips but whatever they were doing wasn’t just a simple kiss on the lips. They were torridly kissing and it was turning into a hot make out session. Buti nalang kusang binigyang distansya ni Phoenix ang mga labi nila saka nginitian siya. “How’s that for a kiss?”

Pabirong inirapan niya ito. “Okay. You’re a good kisser. Now, move. It’s my turn to roll the dice.”

Nangingiting inilahad nito ang kamay sa center table pero hindi ito lumayo sa kaniya. “Feel free to roll the dice. Hindi na ako lalayo. Sigurado ako na kung ano man ang nakasulat sa dice, kailangan no’n malapitan.”

Inirapan niya ito saka pinagulong niya ang dice. “Lick,” pagbasa niya sa isa saka binasa niya ang isa pa. “Navel slash abs.” Napailing-iling siya. “Alam mo, Phoenix, itong dice mo na ’to, makakabuntis to.”

“Gusto mo buntisin kita?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Not funny, Phoenix.”

Tumawa lang si Phoenix saka hinubad ang pang-itaas nito saka humarap sa kaniya at bahagyang nahiga sa sofa. “Go on, baby, lick me.”

Tumuon ang mga mata niya sa abs nito. Darn. For a tech guy, he had eight pack abs.

“Go on.” He had a naughty smile on his lips. “Don’t be shy, baby.”

Kagat ang labing iniluhod niya ang isang tuhod sa sofa saka dumukwang siya palapit dito. Then slowly, she kissed and licked his hard abdomen.

Phoenix groaned. “Darn, baby, that feels good.”

Parang may kung anong nagtulak sa kaniya na mas ibaba pa ang paglandas ng dila niya hanggang makarating siya sa may puson nito.

Then she sexily bit the waist band of his sweat pants, and then looked up. “Down?” Nang-aakit ang mga matang tanong niya.

“Yeah,” parang hinihingal na sagot nito.

Binitiwan niya sa pagkakakagat ang waist band ng sweat pants nito saka kinindatan ang binata. “Nope. Not in the dice.”

She was kidding him, of course. Though she wanted to taste him there. It wasn’t happening. No. Kailangan niyang pigilan ang sariling kagustuhan ng katawan niya.

Phoenix groaned in disappointment. “Come on, Red, just a nibble and maybe a lick?”

Umiling siya. “Ayoko.”

Malalim na napabuntong-hininga si Phoenix saka umayos ng upo at ito naman ang nagpagulong ng dice.

Umawang ang labi niya ng makita ang nasa itaas ng dalawang dice. “No way! You are not sucking my cl*t!”

“Why?” Tanong nito na para bang hindi big deal ang gagawin nito. “I’ll just suck it.”

“No!”

“Chicken.”

She glared at him. “Chicken na kung chicken, basta ayoko.”

“Hmm…” He hummed and  in a blink of an eye, he was so close to her that his lips was hovering over hers. “You were saying?”

Sa sobrang lapit ng labi nila, naamoy niya ang hininga nito na mas nag-uudyok sa kaniyang ilapit pa ang labi dito. Wala sa sariling bumaba ang mga mata niya sa mga labi nitong masarap humalik.

Lihim siyang napalunok. “P-Phoenix…”

He brushed his lips against hers. “Yes, baby?”

God. Why was her body burning? He wasn’t even doing anything!

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “A-anong ginagawa mo?”

“I’ll kiss you.” He kissed the tip of her nose. “And then you’ll kiss me back, yeah?”

Napalunok siya ulit. “Phoenix, think of Titus and–”

“I’m not thinking straight right now.” He softly kissed her lips. “Ang tanging nasa isip ko lang ngayon ay kung paano kita maangkin ng paulit-ulit.”

Nag-init ang mukha niya. “Phoenix…”

“I want you, Red. No, scratch that.” Sinapo nito ang mukha niya at nangungusap ang matang tinitigan siya nito. “I need you, baby. Right here, right now. Just you and me, baby, no fiance. No one else.”

Parang may sariling isip na tumango ang ulo niya. Saka lang niya na realize ang ginawang pagtango ng naangkin na ni Phoenix ang mga labi niya at nagpadarang naman siya sa init ng katawan niya.

Namalayan nalang niya na naihiga na siya sa kama ni Phoenix at hinuhubad ang damit niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

NATALO NA NAMAN si Red ng kagustuhan ng katawan niya. Natagpuan nalang niya ang sarili na tumutulong kay Phoenix na hubarin ang damit nila pareho habang mapusok na naghahalikan at nagsisipsipan ng dila. Sunod-sunod ang mga daing na kumawala sa mga labi ni Red ng mahubad ni Phoenix ang damit niya at haplusin ang hubad niyang katawan.

Napakagat labi nalang siya ng paglandasin nito ang mga daliri sa pagkababae niya na nag-uumpisa nang mabasa.

“Oh… Phoenix…”

Napaliyad ang katawan niya ng bumaba ang mga labi ng binata sa gitna ng mayayaman niyang dibdib, at mas bumiyahe iyon pababa sa puson niya at nanunudyong mabagal iyong bumaba sa pagkababae niya.

“Oh, God…that feels good.” Her toes curled when Phoenix lips touched her wetness. Napasabunot nalang siya sa naka-top knot nitong buhok at mas pinagduldulan ang basa niyang pagkababae sa mukha nito.

“Oh!” Her eyes rolled up in pleasure. “God, Phoenix…ang sarap ng ginagawa mo.”

Phoenix looked up at her. “You like that?”

Wala sa sariling napatango siya habang kagat ang mga labi. “Oo. Nakakabaliw ang ginagawa mo.” Napadaing ulit siya ng sipsipin nito ang hiyas niya. “Oh, God, don’t stop. Keep licking me, moró.”

Humigpit ang pagkakasabunot niya sa top knot nitong buhok ng maramdamang parang may sasabog sa kaibuturan niya. God. This man ate pu*sy like nobody’s business.

Pabiling-biling ang ulo niya habang sinasamba ni Phoenix ang pagkababae niya. Nanginginig ang mga hita niya habang pinapaikot-ikot ng binata ang dila nito sa hiyas niya. Halos mahibang siya sa sobrang sarap ng ginagawa nito at hindi niya mapigilan ang mapasigaw sa sobrang sarap sa tuwing pinapatigas ni Phoenix ang dila nito at pinapasok sa lagusan niya dahilan para malasap niya ang napakasarap na orgasmo na lumukob sa buo niyang pagkatao.

Habol niya ang hininga habang unti-unting humuhupa ang init ng katawan niya. Pero bago pa mawala ang init ng katawan niya, ang tuktok ng mayaman niyang dibdib ay nasa loob na ng bibig ni Phoenix. Kaya sa halip na humupa ang init ng katawan, nadagdagan ’yon at natagpuan niya ang sarili na humahalingling at umuungol.

“Phoenix…” Mahina niyang daing habang nilalaro ng dila nito ang naninigas niyang ni*ples. “God…keep doing that.”

Bahagyan nitong kinagat ang ni*ples niya saka sinipsip iyon at pinakawalan. Tapos labi naman niya ang inangkin nito ng marubdob na kaagad naman niyang tinugon ng buong puso.

Iniyakap niya ang mga braso sa leeg ni Phoenix at lumaban siya rito ng mapusok na halikan. Napapaungol siya sa loob ng bibig ng binata sa tuwing humahaplos sa kaselanan niya ang mga kamay ng binata. At hindi sinasadya na nakagat niya ang labi nito ng bigla nalang nitong pinasok ang dalawang daliri sa loob ng pagkababae niya.

“Oh!” She sucked his tongue then pulled away. “Huwag mo akong gulatin ng ganoon.”

Mahina itong natawa saka hinugot ang dalawang daliri sa loob niya at dinala ang mga iyon sa bibig nito, at pinaglandas nito ang dila sa daliri nitong nababalot ng katas niya habang matiim na nakatingin sa kaniya.

“You still tastes good,” bulong nito sa mga labi niya habang nakatitig sa kaniya.

Pabiro niyang pinaikot ang mga mata. “Para namang alam mo kung anong lasa ko noon. I mean, lasing tayo pareho noon.”

“Oh, I know.” Bahagyan nitong kinagat ang pang-ibaba niyang labi na parang nanunudyo sabay pasok ng kahabaan nito sa loob niya pagkababae niya.

“Phoenix!” Hindi niya napigilang i-ungol ang pangalan nito.

Hinalikan nito ang tungki ng ilong niya, sunod ang mga labi niya. Kapagkuwan ay bumulong ito sa tainga niya. “I know how you taste, baby. I never forgotten it. Ilang beses kitang inangkin ng gabing ’yon. At kahit lasing ako, naalala ko ang lahat. That’s your effect on me, baby.”

Mahigpit siyang yumakap sa binata habang mabilis ang tibok ng puso niya. Bakit ba ang tamis ng dila ng lalaking ’to. Ang puso niya tuloy ay nahuhulog dito na dapat ay hindi niya nararamdaman.

But she knew better than to fall for a man. Kailangan hindi siya magpaapekto sa mga sinasabi ni Phoenix.

Iniangat niya ang mga paa na kaagad namang hinawakan ni Phoenix ang magkabila niyang hita saka dahan-dahang umulos sa loob niya. Mas humigpit ang yakap niya sa binata habang ginagalaw ang balakang para salubungin ang bawat pagpasok ng kahabaan nito sa loob niya.

“Phoenix…” Kumakalmot ang medyo may kahabaan niyang kuko sa likod ng binata habang pabilis na ng pabilis ang bawat bayo nito sa pagkababae niya.

Para siyang nahihibang sa sobrang sarap habang palakas ng palakas ang ungol niya.

“Phoenix. Phoenix. Phoenix.” She chanted his name deliriously as he thrust in and out of her. “Oh, Phoenix!”

Phoenix sucked the skin on her neck as he thrust in and out. Napadaing nalang siya sa pinaghalong sarap na sakit na dulot niyon. And when he started licking her neck and biting her earlobe as he pumped in and out, her body shivered and she felt that tingling sensation on her belly.

Napapikit nalang si Red sa sobrang sarap ng sensasyong lumulukob sa katawan niya, ni hindi napansin na nakaluhod na si Phoenix sa gitna ng nakabuka niyang mga hita para mas maangkin siya nito ng buong-buo at sagad na sagad. Namalayan nalang niya, sumisigaw siya sa sarap at inuungol ang pangalan nito sa bawat malalakas na ulos na pinapakawalan nito.

And as he owned her body, as he made her his in that moment, he intertwined their hands, and pinned them on both side of the pillow as he thrust.

In and out he move inside her, making her body writhed in pleasure. At nang hindi na niya kaya ang sensasyong lumulukob sa katawan niya, malakas siyang napaungol kasabay ng orgasmong nagpayanig sa buong pagkatao niya.

At nang sundan iyon ng pagpuno ni Phoenix ng katas nito sa pagkababae niya, mahaba siyang napadaing at parang hinang-hinang bumagsak ang katawan niya sa malambot na kama habang habol ang kaniyang hininga.

Nanatili sa ibabaw niya si Phoenix hanggang sa lumambot ang pagkalalaki nito sa loob niya, saka lang ito umalis at nahiga sa tabi niya.

“We–”

“Don’t say it,” putol niya sa iba pa nitong sasabihin saka patagilid siyang humarap sa binata. Ginawang niyang unan ang braso nito. Yumakap siya sa beywang nito at idinikit ang katawan sa katawan ng binata. “Don’t ruin the moment. Ayoko pang mag-isip ngayon.”

Phoenix gathered her in his arms and kisses her forehead. “You can sleep if you want. Mamaya ka na mag-isip kapag nagising ka na.”

Humigpit ang yakap niya sa binata. “Its the same thing. Pagkagising ko mamaya, at kapag nag-umpisa na namang gumana ang isip ko, itutulak na naman kita palayo.” Kapagkuwan ay bumulong siya, “I don’t want to do that to you, Phoenix.”

“Then, don’t.”

Pinagsiksikan niya ang katawan sa katawan nito. “I have to. I have to push you away.”

“Why?”

“Because that’s what’s best for you and me.” Tiningala niya ito saka ginawaran ng halik ang mga labi. “Ayokong mapahamak ka ng dahil sakin. Iyon ang mangyayari kapag hindi kita itulak palayo. Those men who came for me, they will come for you too and they will kill you. Not to mention, Titus. He will kill you, too.”

Hinagod nito ang likod niya na parang pinapakalma siya. “Let them try, baby. I wont go down without a fight. At kahit anong gawin mong pagtutulak sakin palayo, hindi ako makikinig sayo.”

“Bakit?” Nakakunot ang nuong tanong niya. “Bakit ang tigas ng ulo mo?”

“Kasi hindi mo desisyon kung anong dapat kong gawin o hindi. That’s my decision to make. And I decide to stay with you. You can push me away all you want, but I’m staying with you.”

“Bakit nga?” Hindi maarok ng isip niya kung bakit gusto nitong manatili sa tabi niya. “Is this because you don’t like me for Titus.”

“That, and I have my reasons.” Kinindatan siya nito saka hinalikan ang tungki ng ilong niya. “Now rest.”

Ibinaon niya ang mukha sa matitipuno nitong dibdib saka ipinikit ang mga mata. At sa unang pagkakataon sa buhay niya, iyon ang unang beses na matutulog siya na walang saplot ang katawan at may katabing lalaki sa kama.

NANG MAGISING SI Red, wala na si Phoenix sa tabi niya. Nang mapabaling siya sa bed side table, napangiti siya ng makitang naroon ang mga damit niya at nakatupi na ang mga ’yon.

Why was that guy so thoughtful?

Hindi pa rin mawala ang ngiti sa mga labi niya habang nagbibihis. Pagkatapos ay lumabas siya ng kuwartong ’yon at parang tumalon ang puso niya ng makita si Phoenix na nag-a-assemble ng baril. It looked like a sniper gun with a silencer.

Why dd this man looked so hot in everything he does?

Gustong paypayan ni Red ang sarili ng i-kasa ni Phoenix ang baril at umilip sa teleskopyo no’n at umakto itong may binabaril.

Damn. This man was hot as hell.

“They said it’s rude to stare,” bigla nitong sabi na ikinaigtad niya sa gulat. Kapagkuwan ay humarap ito sa kaniya saka ibinaba ang baril. “Maayos ba ang pagpapahinga mo?”

Tumango siya habang hindi mapigilan ang mata na pagpyestahan ang ma-muscle nitong braso na kitang-kita dahil statement muscle shirt ang suot nito na may nakasulat na ‘fuck me, baby’.

Tumaas ang kilay niya. “‘Fuck me, baby’ talaga?”

Bumaba ang tingin nito sa suot nitong pang-itaas na damit saka nag-angat ng tingin sa kaniya na nakataas ang sulok ng labi nito. “Nagbabaka-sakali lang na gusto mo ulit?”

Inirapan niya ito. “You’re incorrigible.” She clicked her tongue and walked towards him. “Anong ginagawa mo? Bakit may hawak kang baril?”

“Mabuti na ang handa sa lahat ng bagay para hindi nagugulat.” Maingat nitong inilagay ang baril sa malapit na mesa na gawa sa marmol at ibinigay nito ang buong atensiyon sa kaniya. “So” Maaliwalas ang mukha nito. “Multiple choice.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Multiple what?”

“A. We will eat outside. B. We’ll take my chopper and we’ll eat somewhere else, not here in Baguio. Or C. I’ll surprise you.”

Napakurap-kurap siya kay Phoenix. Medyo hindi makapaniwala siyang nakatingin dito. “For real? Pinapapili mo talaga ako tapos lalabas tayo?”

Alam niyang nagniningning ang mata niya sa saya. Akala kasi niya na hindi na siya nito palalabasin pagkatapos nang nangyari nuong isang araw.

“Oo nga.” Parang naglalambing na hinawakan siya nito magkabilang beywang saka hinalik-halikan siya sa tungki ng ilong at sa pisngi. “Now, pick.”

Umakto siyang nag-iisip habang nakatingin sa guwapong mukha ni Phoenix. “Letter C?”

“Sigurado ka na diyan?” Paninigurado nito sa sagot niya.

“Oo.” Ngumiti siya saka tumango. “Surpresahin mo ako.”

“I will.” Hinalikan siya nito sa mga labi.

And instead of pushing him away, she welcomed his kisses. Nakakapagod na itong itulak lalo na’t alam naman niya na gustong-gusto niya kapag hinahalikan siya nito. Siguro kahit ngayon lang, gusto niyang maging isa siyang normal na babae na walang iniisip na kung ano-ano.

Pero kahit ’yon ang gusto niya, hindi pa rin mawala sa isip niya ang takot na naghihintay sa kaniya sa labas.

Siya ang unang tumapos sa halik na sinimulan ni Phoenix saka tumingin dito. “Okay lang ba na lumabas tayo? I mean, baka nandiyan pa sina Escarial. Ayokong mapahamak ka o kaya naman ay makuha nila ako. Mas gugustuhin ko pang manatili na lang dito sa bahay kahit nangangati na ang paa kong lumabas.”

Pinanggigilan nito ang tungki ng ilong niya. “Hindi kita ipapahamak kung ’yon ang ibig mong sabihin.” Hinawi nito ang buhok niya saka inilagay iyon sa likod ng tainga niya. “I won’t let anything happen to you, baby. You can trust me with your life. I won’t let anyone take you away from me. That, I promise, Red.”

At sa hindi malamang kadahilanan, naniwala siya, naniwala siya na safe siya habang ito ang kasama niya. “Okay. Surprise me, then.”

Phoenix smiled. “I will, baby. I will.”

Pinalibot ni Phoenix ang braso sa ibaba ng pang-upo niya saka binuhat siya. Napahiyaw siya sa gulat at napahawak sa balikat nito.

“Phoenix! Ibaba mo nga ako!”

Syempre, hindi nakinig sa kaniya ang binata. Sa halip ay naglakad ito habang buhat-buhat siya saka pina-upo sa mesa na gawa sa itim na marmol.

Tiningnan niya ito ng masama at akmang pagsasabihan niya ito ng masuyong haplusin nito ang mukha niya.

“Thank you,” anito.

Nagulat siya sa pasasalamat nito. “Thank you saan?”

“Thank you for not pushing me away.”

Sumikdo ang puso niya. Napansin pala nito. “Nakakapagod na kasi. Bahala na.”

Phoenix smiled and kisses her softly on the lips. Kaagad niyang tinugon ang halik nito hanggang sa tumigil sa paghalik sa kaniya ang binata.

“Magri-ready na ba ako?” Tanong niya kapagkuwan.

Tumango ito saka hinalikan siya sa nuo. “Pupuntahan nalang kita sa kuwarto mo.”

Mabilis siyang tumango saka tinalon ang hindi naman kataasang distansiya ng paa niya sa semento, saka excited na lumabas ng basement at nagtungo sa kuwarto niya.

She couldn’t wait for Phoenix’s surprise!  

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

ILANG SEGUNDONG nakatitig si Red kay Phoenix bago mahinang natawa. “I think I’m overdressed.” Bumaba ang tingin niya sa sariling damit saka natawa ulit. “Yep, I am.” Ibinalik niya ang tingin sa binata na nakatayo sa harapan niya. “Bakit kasi ganiyan ang suot mo?”

Bumaba naman ang tingin ni Phoenix sa suot nitong ragged jeans at simpleng black t-shirt. Of course his red hair was in top knot again. “Ahm…you want me to wear a suit?”

Natatawang umiling siya. “Nah. Ako nalang ang magbibihis.”

“No, you’re not changing.” Hinagod siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa. May atraksiyon siyang nababasa sa mga mata nito. “Mas gusto ko ang suot mo. You look pretty in that red halter dress.”

Umikot siya para mas makita nito ang kabuonan ng damit niya saka nginitian ito. “Let’s go?”

Inabot nito ang kamay niya saka pinagsiklop iyon sa kamay nito, saka masuyo siyang iginiya pababa sa hagdan at palabas ng bahay nito.

Humugot ng malalim na buntong-hininga si Red ng makalabas sa bahay ni Phoenix. Madilim na ang kapaligiran, tanging ang ilaw nalang ng bahay ni Phoenix at street light ang nagsisilbing ilaw sa paligid. She was expecting someone to grab her and take her away, but no one came. Mukhang napansin ng binata ang takot sa mukha niya.

“Hey…” Pinisil nito ang kamay niya. “Hindi ko hahayaang may mangyaring masama sayo, okay?”

Huminga siya ng malalim saka bigla iyong pinakawalan at nginitian ang binata. “Okay. I trust you.”

Sa unang pagkakataon sa buhay niya, magtitiwala siya sa iba maliban kay Titus. Her brain was telling her not to trust Phoenix, but her heart…it’s trusting Pheonix. At umaasa siyang sana hindi mali ang desisyon niyang pagkatiwalaan ito.

“Hindi tayo magko-kotse?” Tanong niya kay Phoenix ng lumabas sila ng gate sa halip na magtungo muna sa garahe.

“Nope.” Binitiwan nito ang kamay niya saka ipinalibot ang braso nito sa beywang niya. “Malapit lang naman ang pupuntahan natin.”

Mas lalong nagtaka si Red ng makarating sila ni Phoenix sa likod ng bahay nito kung saan may masukal na kagubatan. Hindi na nakapagtataka ang kagubatang ’yon kasi medyo may kalayuan sa syudad ang bahay ni Phoenix. Pero ang pinagtataka niya, bakit sila naroon?

“Anong ginagawa natin dito?” Tanong niya kay Phoenix.

“Trekking.”

Napamulagat siya. “Nagbibiro ka ba?” Bumaba ang tingin niya sa high heels na suot. “Way to ruin my heels.”

Humarap sa kaniya si Phoenix at bigla nalang siyang pinangko ng walang pasabi. Malakas siyang napasinghap at napayakap sa leeg ng binata.

Tiningnan niya ito ng masama. “Phoenix! Ibaba mo nga ako!”

Inayos nito ang pagpangko sa kaniya saka umiling. “Nope. I’m carrying you. Ayokong marumihan o maputikan ang suot mong high heels. You’re too pretty to get dirty. Those dirt don’t deserve to be clinging on your high heels.”

“But Phoenix–”

“Let me pamper you, baby.” He looked at her softly. “Just for tonight.”

Parang tumalon ang puso niya sa kilig na naramdaman. “Phoenix naman, e. Baka masanay ako niyan.”

“E, di masanay ka.” Kinindatan siya nito. “Let me take care of you, baby.”

Parang sasabog ang dibdib niya sa bilis ng tibok niyon. Tanging “okay” lang ang naisagot niya.

Walang imik si Red habang naglalakad si Phoenix sa makipot na daan sa loob ng gubat na ’yon at buhat-buhat siya. At medyo nagulat siya dahil may ilaw ang dinadaanan nila. Mukhang may nagpalagay ng ilaw sa mga puno na malapit sa daan para hindi madilim ang dinadanan nila.

Kagagawan ba iyon ni Phoenix?

Ilang minuto na ring naglakad si Phoenix habang pangko pa rin siya ng makarinig siya ng malakas na lagaslas ng tubig.

Bahagyang namilog ang mga mata niya. “Waterfalls?”

Kinindatan lang siya ni Phoenix at nagpatuloy lang sa paglalakad.

Habang palakas ng palakas ang tunog ng lumalagaslas na tubig, mas paganda naman ng paganda ang ilaw na nakapalibot sa mga punong nadadanan nila. Napalitan ang mga simpleng bombilya ng maliliit na bombilya na iba-iba ang kulay na mas lalong nagpaganda sa kapaligiran.

Wow. Namamanghang pinalibot ni Red ang kanyang mata sa ilaw na nakapalibot sa kanila.

At nang makarating sila sa dulo ng trail, nang ilapag na ni Phoenix ang paa niya sa lupa, halos malaglag ang panga niya habang nakatingin sa tanawin na nasa harapan niya na tinatanglawan ng dalawang ilaw sa magkabilang gilid ng talon. Hindi iyon sapat para makita niya ang kabuonan ng talon pero sapat na ’yon para mabigyan ng kakaibang aura ang buong paligid.

The breathtaking body of water held her gaze. The waterfalls in front of her looked beautiful, so surreal, so amazing to look at. Napapikit siya ng maramdaman ang pamilyar na masarap at masayang sensasyon na lumukob sa buong pagkatao niya. Palagi niya iyong nararamdaman sa tuwing nakakakita siya ng magandang tanawin na gawa ng kalikasan.

“Nagustuhan mo ba?”

Iminulat niya ang mga mata saka bumaling sa katabi. “I love it.” Lumamlam ang mga mata niya habang nakatingin sa binata. “Thank you for bringing me here. It’s so pretty.”

“You deserve much more pretty things than this.” Humarap sa kaniya si Phoenix saka hinaplos ang pisngi niya. “Kaya ginawa ko ’to.”

“Phoenix…” Napakabilis ng tibok ng puso niya habang nakatitig sa mga mata ng binata. “Hindi mo naman ’to kailangan gawin. Nang piliin ko kanina ang letter C, ayos lang sakin kahit anong surpresa mo. But this—this is too much, don’t you think? Saka binuhat mo pa ako ng halos twenty minutes.” Hinawakan niya ang kamay at braso nito. “Hindi ka ba nangangalay? Hindi ba nananakit ang braso mo?”

“I’m fine. Sanay akong nagbubuhat ng mabibigat na bagay, saka magaan ka lang naman.” He smiled at her. “And besides, I insisted.”

“Phoenix…”

Darn this guy. Dahil sa ginagawa nito para sa kaniya, napakaraming pumapasok sa isip niya. What if she chose to be with Phoenix? What if she left Titus? Pero ang kinakatakot niya, paano kung panandalian lang ang kaligayahan sa piling ni Phoenix? Paano kung makahanap ng iba ang binata at iwan din siya? Would she risk her safety for him? Would she risk her life? ’Yon ang mga tanong na hindi niya kayang sagutin sa ngayon.

Kinuha ni Phoenix ang cellphone sa bulsa nito saka may tinawagan. “It’s me, buddy. Light it up.”

Kumunot ang nuo niya at akmang magtatanong sana sa binata ng bigla nalang nagliwanag ang buong paligid ng waterfalls at ng maliit na lawa na binabagsakan niyon ng tubig. Napaligiran ang buong talon ng kaparehong bombilya na nakapalibot kanina sa mga puno. At kahit ang mga puno na nakapalibot sa lawa ay may ganoong klasing bombilya din na nakapalibot sa mga ’yon. Those small bulbs with different colors made the whole place so stunning.

Her eyes settled on the table near the lake. At dahil hindi naman patag ang lupa doon, nilagyan muna ’yon ng ilang pares ng kahoy na pinag-takiptakip para makagawa ng kapatagan. It was like a romantic date near the waterfalls. There were flowers in a small vase, a cold champagne, exquisite looking food, and she would bet her life all of it were expensive. Mula sa mesa, upuan, pagkain at dekorasyon. It was easy to see that Phoenix made an effort.

It was so beautiful.

“Surprise, baby,” Phoenix whispered over her ear.

Red’s chest was about to explode—if it was possible—in so much emotion. Kaya hindi niya napigilan ng nanubig ang mga mata niya sa halo-halong emosyong nararamdaman.

“Hey.” He softly cupped her face and caressed her cheek. “Are you okay?”

Suminghot-singhot siya saka tumango. “Oo, ayos lang ako. Masaya lang ako.”

“Kung ganoon, bakit ka umiiyak?” Natatawang tanong nito habang masuyong hinahaplos ang pisngi niya.

Binalingan niya ang mesa para sa kanila. “Kasi wala pang gumawa sakin ng ganito.” Ibinalik niya ang tingin kay Phoenix saka niyakap ito sa beywang at ihinilig niya ang ulo sa dibdib nito. “So, thank you so much, Pheonix. Thank you.”

Hinaplos nito ang buhok niya habang yakap siya nito. “I’m glad that I’m the first one who did this for you. But at the same time, I’’ pissed that Titus didn’t did this for you.”

Titus? He would never do this for her. He wasn’t a sweet kind of man.

Pinakawalan niya sa pagkakayakap si Phoenix saka malapad itong nginitian. “Kain na tayo, nagugutom na ako.” Mahina siyang natawa. “It’s funny, hindi nga ako naglakad, e.”

Natawa na rin si Phoenix saka inalalayan siyang bumaba patungo sa gilid ng lake. Nang makaupo siya sa upuan, binuksan ni Phoenix ang champagne saka sinalinan siya sa champagne glass. Pagkatapos ay umupo ito sa katabi niyang upuan at nilagyan ng pagkain ang pinggan niya.

“Paano mo nagawa ’to lahat?” Tanong niya habang pinapalibot ang tingin sa kabuonan ng waterfalls at maliit na lake. “Ang ganda.”

“Well.” He sliced the steak for her and put it on her plate. “Habang natutulog ka kanina, naisip ko na kumain sa labas. At dahil mukhang gustong-gusto mo na napapalibutan ka ng kalikasan, ito ang naisip ko. Tinawagan ko ang kaibigan kong si Thorn na may-ari ng isang sikat na restaurant sa Manila. He borrowed a helicopter from my cousin Lath and brought all these food here.”

“And these lights…” Tiningala nito ang mga ilaw na nakapalibot sa buong lake at waterfalls saka tumingin ulit sa kaniya. “I made this. I’m an Engineer. It’s just a piece of cake. Bago ka nagising kanina, nilagay ko na ang mga ’to at tinawagan ko si Becket para ilawan ang buong paligid kapag nakarating na tayo rito para ma surpresa ka tulad ng gusto ko. He’s in my house right now, actually. Madali lang naman gawin lahat kasi malapit lang ito sa bahay. Just twenty minutes trekking.”

“Trekking…” Napatango-tango siya saka kinunotan ito ng nuo. “Diba ayaw mong mag-trekking?”

Phoenix shrugged. “Oo, ayoko.”

“Then why do that?”

“I don’t know.” Sumubo ito ng steak at ngumuya. “I still hate trekking, pero kapag kasama kita, ewan ko ba, hindi ko namamalayan na nakakapagod ang ginagawa ko. Just seeing your happy face when we reached the waterfalls was enough to melt my tiredness away.”

Her heart melted at that. God. This man really had a sweet tongue and she liked. Iba ang epekto nito sa puso niya.

“Kumain ka na,” ani Phoenix ng ilang segundo siyang natahimik.

Tumango siya saka nag-umpisang kumain. Tumigil lang siya ng may pumasok sa isip niya. “Paano pala kung hindi letter C ang pinili ko?”

Sumimsim ng champagne si Phoenix saka tumingin sa kaniya. “Then I’ll cancel this one and we’ll eat outside in a fine dining or we could take my helicopter.”

Namilog ang mata niya. “Ibig mong sabihin, nakahanda ang lahat ng nasa multiple choice mo?”

He sliced a small part of the steak and ate it. “Yes, of course. Bakit ko naman yon ilalagay sa multiple choice ko kung hindi nakahanda. Ayokong mapahiya sayo no.”

Pasimple niyang sinapo ang puso niya at minasahe yon. Good heavens. Ano ba ang ginagawa ng lalaking ’to sa puso niya? Dapat nga binubura niya kung ano mang nararamdaman niya para rito. Pero heto siya, mas lumala pa yata ang nararamdaman niya, e.

Humugot siya ng malalim na hininga saka sumimsim ng champagne bago pinagpatuloy ang pagkain.

Masarap ang pagkaing nakahain sa kanila, mula sa main meal hanggang sa dessert. At habang kumakain sila, kung ano-ano lang ang napag-usapan nila ni Phoenix. They laughed together, shared jokes, exchanged opinions about things, and they even debated about traveling and going to places to enjoy.

All in all, it was an amazing night and a she had a very wonderful time with Phoenix. Everything was perfect.

“Bakit mo pala ’to naisipan?” Kapagkuwan ay tanong niya habang inuubos nila ni Phoenix ang champagne.

“Hindi ko alam.” Mahina itong natawa saka nailing. “You make me do a lot of crazy things I don’t usually do before. It’s crazy but I like it. Iba kasi yong pakiramdam ko kapag nakikita kang nakangiti at ako ang may gawa no’n, na ako ang dahilan kung bakit ka nakangiti, kung bakit ka masaya.”

Hindi niya napigilan ang sarili. Dumukwang siya saka hinalikan sa mga labi si Phoenix. Naramdaman niyang nagulat ito sa ginawa niya pero tinugon din naman ang halik niya kapagkuwan.

Nang maghiwalay ang labi nila ng binata, nanunudyo itong ngumiti. “If you kiss me again like that, I’m not going to be responsible to what will happen next.”

Maarting pinaikot niya ang mga mata saka hinalikan ulit ito sa mga labi. Pero hindi pareha kanina na lumalim iyon at nagtagal. Sa pagkakataong iyon, kaagad niyang binigyang destansiya ang mga labi nila saka malamlam ang matang matiim itong pinagmasdan.

“Salamat sa pagdadala sakin dito. I really appreciate it so much.” Hinaplos niya ang pisngi nito saka hinalikan ito ng masuyo sa mga labi. “Kahit delikado ang lumabas ako sa bahay, dinala mo pa rin ako rito. And for that, thank you so much.”

Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa pisngi niya. “Wala namang delikado sa pagpunta natin dito. I have snipers surrounding the area, so no worries.”

Napamulagat siya. “Snipers?!”

“Yeah.” Ngumiti ito na parang wala lang ang pinaalam nito sa kaniya. “Tinawagan ko si Khairro, Blaze at Pierce. They are professional nnipers in a way. Plus, they are my friends. So, yeah, don’t worry.”

Nakaawang ang labing hindi siya makapaniwalang napailing. “I can’t believe this…” Huminga siya ng malalim, “May mga snipers na nakapalibot satin?”

Tumango ito. “Oo nga. Bakit? Ayaw mo? I told you, hindi ko hahayaang mapahamak ka.”

Lumambot ang puso niya sa sinabi nito saka napailing-iling at nanggigigil na pinupog ng halik ang buong mukha ng binata.

Phoenix chuckled as she kissed his face. And when she stopped, it was his turn to kiss her on the lips.

“Hindi pa rin ako makapaniwala na nag-hire ka ng snipers para lang makakain tayo rito,” aniya ng maghiwalay ang labi nila. “It’s really weird and a bit strange, but thank you. I really appreciate it. So much.”

Phoenix smiled, and her heart hammered inside her chest.

“Baby, I always keep my promise. At nangako akong hindi kita ipapahamak. Kaya nga tinawagan ko ang mga kaibigan ko para mas maging safe itong date natin.”

Tumaas ang kilay niya at nagbibirong nagtanong. “This is a date?”

Nagdilim ang mukha ni Phoenix. “ Isn’t it?“

Matamang tinitigan ni Red si Phoenix. He looksx pissed and his mood had darkened. Kaya naman para lumiwanag ang mukha nito tulad ng gustong-gusto niyang makita sa mukha niya, nginitian niya ito.

“It’s a date,” nakangiting sabi niya.

Biglang lumiwanag ang mukha nito saka ngumiti. “Yes, it’s a date.”

Lihim siyang napailing. Phoenix was a strange kind of man. Pero kahit gaano pa ito kakaiba sa ibang lalaking nakilala niya, ito pa rin ang gusto niya. At mukhang hindi na niya kaya pang pigilan itong nararamdaman niya.

She liked Phoenix. And she couldn’t argue with her heart about that matter.

Humugot siya ng malalim na hininga habang nakatingin sa mesa nila na ubos na ang mga pagkain. Busog na busog na siya dahil sa dami ng nakain niya, kaya naman tumayo siya mula sa pagkakaupo saka nakapameywang humarap sa talon.

Hmm… Parang ang sarap maligo. Siguradong malamig ang tubig dahil gabi na.

Sa isiping ’yon, nakangiting bumaling siya kay Phoenix. “Hey, lets swim.”

Tumingin muna si Phoenix sa maliit na lawa na binabagsakan ng tubig ng talon bago bumaling sa kaniya. “No, thank you.”

Tumaas ang kilay niya sa sagot nito, para kasing may nababasa siyang takot sa mata nito. “Ayaw mo?”

“I, ahm—” sumulyap ito sa lawa ulit saka umiling. “I’d rather not dive in. Who knows what’s down there.”

Malakas siyang natawa saka tinudyo ang binata. “Chicken. Kwak. Kwak. Chicken.”

Phoenix just rolled his eyes. “Nope. I’m not.”

“Kung hindi, samahan mo ako maligo.”

“Ayoko nga.” Nagsalin ito ng champagne sa champagne glass saka ininom ’yon at tumingin sa kaniya. “Hindi mo ako mapipilit.”

Tumaas ang sulok ng labi niya. “Hindi kita mapipilit? That’s too bad. Alam mo si Titus dati, ayaw rin na sinasamahan akong maligo sa lawa. Ewan ko ba sa lalaking ’yon kung bakit ayaw niya, pero buti nga napapayag ko din sa wakas.”

“Is that so?” Tumayo ito saka bigla nalang hinubad ang lahat ng damit maliban sa boxers saka nauna pa ito sa kaniyang lumusong sa lawa.

Malakas na natawa si Red sa ginawang pagtalon ni Phoenix. “Akala ko ba ayaw niya?” Nagtatakang tanong niya sa sarili.

Nang makaahon ang kalahating katawan ni Phoenix mula sa paglusong nito sa lawa, tiningala siya nito. “Come on, baby, jump.”

Nailing na nangingiti siya saka akmang huhubarin ang damit niya ng malakas na nagsalita si Phoenix.

“Huwag kang maghuhubad.” Malakas ang boses na sabi nito. “I don’t want those fucking snipers seeing your body. Ever!”

She rolled her eyes. “No way.”

Hindi siya nakinig. Hinubad niya ang damit niya saka mabilis na lumusong sa tubig.

Red instantly felt the cold water as her body submerged into the lake. At nang makaahon siya, kaagad na may yumakap sa kaniya mula sa likuran at hinalikan siya sa leeg habang ang kamay ay naglalakbay patungo sa pagkababae niya.

Kaagad niyang tinanggal ang kamay nitong gumagapang sa mga hita niya saka humarap dito at tiningnan ito ng masama. “No. You’re not doing that. Remember the snipers?”

Phoenix groaned and hugged her tight. “Sana nasa bahay tayo ngayon.”

“Baliw.” Yumakap na rin siya sa beywang nito saka ihinilig niya ang ulo sa balikat ng binata. “I’m curious, though.”

“Hmm?” Pinakawalan siya nito sa pagkakayakap saka tumingin sa mga mata niya. “Ano ’yon?”

“Why do you live in Baguio?”

Kumunot ang nuo nito. “Why not Baguio? It’s wonderful city. Depende nga lang ’yon kung paano mo nakikita ang malamig na syudad na ’to.” A smile spread on his lips. “And my house is on top of the hill. That’s what I like most about it. Walang isturbo sa katahimikang gusto ko. I just want to work and nothing more.”

Tumaas ang dalawa niyang kilay. “All work and no fun?”

He shrugged. “Yeah. Kinda.”

Hindi siya makapaniwalang napatitig sa binata. “As in? Hindi ka ba lumalabas man lang sa bahay mo para mag unwind o kaya naman pumunta sa isang bar at mag party o uminom?”

“I’m way pass that stage.” Hinaplos niya ang beywang niya saka gumapang ang kamay nito patungo sa likod niya. “Tumigil ako sa pagpunta sa mga bar pagkatapos ng gabing ’yon na nakilala kita. Nag focus nalang ako sa negosyo ko pagkatapos kong ma-discharge sa trabaho ko noon.” He expertly unhooked her bra. “I hate leaving my house. I hate moving to places. I hate walking. I hate driving. I hate traffic. Actually, I hate everything that has something to do with traveling.” Mahina itong natawa saka inilapit ang mukha sa mukha niya. “Pero hindi ko alam kung bakit pagdating sayo, nababaliwala ang mga ayaw kong gawin. You make me do the things I dislike and even I wonder why. But seeing your happy face, I know that I’m doing those things I dislike to make you happy.”

Napapikit nalang si Red ng angkinin ni Phoenix ang mga labi niya. At hindi siya tumutol ng isandal siya nito sa gilid ng lawa, sa may malapad na bato at doon siya inangkin. Hindi niya inisip ang mga snipers, si Titus, o kahit na sino habang nagtatalik sila ng binata. Ang tanging nasa isip lang niya ay si Pheonix at kung gaano kasarap ang pag-angkin sa kaniya nito. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

NAKA-PAA lang si Red habang naglalakad sila pabalik ni Phoenix sa bahay nito. Hawak niya sa isang kamay ang hinubad niyang high heels. Hindi na niya hinayaan si Phoenix na buhatin siya. Mas gusto niyang makasama ito habang naglalakad sila ng magkatabi, nakaakbay ang binata sa balikat niya habang ang braso naman niya ay nakapalibot sa beywang nito.

The date was fun and amazing. Hinding-hindi niya iyon makakalimutan kahit kailan. Masayang kasama si Phoenix. Walang segundo na hindi siya nag-enjoy.

Tulad nalang ngayon, naglalakad na sila pabalik pero hindi pa rin sila tumigil sa pag-uusap na parang wala nang bukas.

Sa twenty minutes na paglalakad nila pabalik, pakiramdam niya ay mas lumalim ang pagkakakilala niya kay Phoenix.

“Namatay si daddy at mommy dahil sa isang car crash. Papunta sila no’n sa airport kasi magbabakasyon sila sa Jakarta. They love traveling, but they died because of it,” kuwento ni Phoenix habang naglalakad sila. “Yong truck kasi na pasalubong sa kotse nila, nag overtake sa naunang sasakyan at hindi sila nakita kaya hayon, nagsalpukan sila. Dead on arrival sina daddy at mommy sa hospital.” Huminga ito ng malalim. “Nasa Amerika ako nang mamatay ang mga magulang ko, tapos holiday season pa kaya nahirapan akong makauwi. When I got here, they were already in the coffin, sleeping peacefully like they didn’t leave their only son behind. I was seventeen when it happened. I was just a senior for goodness’s sake. I felt so lost at the time. Not even my friends could make me feel okay.

“At dahil ako lang naman ang nag-iisa nilang anak, napunta sakin lahat ng pinaghirapan nila. Pero sa mga panahong ’yon, puno ako mg galit. Galit ako sa lahat, kahit sa panginoon, kasi bakit hinayaan niyang iwan ako ng mga magulang ko ng ganoong kaaga. I didn’t even had the chance to tell them that I love them. Sa galit ko, pinagbili ko lahat ng pag-aari ng mga magulang ko. From the mansion in Manila, businesses, lands, assets, and investments. Wala akong tinira ni isa. Pero hindi do’n nagtatapos ang galit ko. I went back to the US and did a lot of stupid things there. I have a dual citizenship because of my mom being a US Citizen so it was easy for me to do what I want. I was nearly killed because of my anger and crazy stunts. I think that was my wake up call. Anim na taon din ng buhay ko ang sinayang ko. I even stopped studying just to do what every stupid things I wanted to do. After that, I pulled my shit together. I went to college, took up engineering, then I went back home and settled here in Baguio, and then I opened my business. Pero hindi pa rin ako nasiyahan sa buhay ko. Marami akong pinagsisihan sa mga ginawa ko nuong galit ako, so I took crash courses to pass my time and entertain myself.”

Humigpit ang yakap niya sa binata sa beywang saka dumukwang siya at hinalikan ito sa pisngi. “You’re a very wonderful person,” aniya.

Mahina itong natawa saka bumaling sa kaniya. “Am I?”

“Yes.” Malapad niya itong nginitian. “Very. And, thank you.”

Kinunotan siya nito ng nuo. “Salamat saan?”

“For sharing your story.”

Phoenix smiled. “Oh, that? It’s nothing. At dahil medyo malayo-layo pa tayo, ikaw naman ang magkuwento. Tell me your story.”

Nagbaba ng tingin si Red at hindi umimik. Ayaw niyang sabihin kay Phoenix na wala namang interesante sa buhay niya at ayaw niyang malaman nito ang naging buhay niya noon sa Greece.

“Hey.” Tumigil ito sa paglalakad saka humarang sa daan niya at masuyong sinapo ang mukha niya. “Bakit natahimik ka?”

Nag-iwas siya ng tingin. “Wala namang interesante sa buhay ko noon.”

“So? Just tell me.” Bumalik ang braso nito sa pagkaka-akbay sa kaniya at naglakad ulit sila. “Gusto kong malaman. Kaunti lang kasi ang alam ko tungkol sayo. I want to know everything about you.”

Huminga ng malalim si Red habang nagtatalo ang isip kung magkukuwento siya kay Phoenix. Pero bago pa makapagdesisyon ang isip niya, natagpuan niya ang sarili na kinukuwento kay Phoenix ang nakaraan niya.

“When I was fifteen, my mother died,” panimula niya. “At nang mawala si mommy, mas naging mahigpit sakin si daddy hanggang sa nakapag-asawa siya ulit. As cliché as it may sound, hindi ko gusto ang ugali ng madrasta ko. Masyado siyang maluho. Hindi naman sa kaniya ang perang nilulustay niya. Desperately wanting to be free from my father and my step mother, I made a deal with my dad. Hahayaan niya akong mag-aral sa U.S. at ang kapalit no’n ay tatanggapin ko ang responsabilidad na ayaw kong tanggapin.”

Huminga siya ng malalim ng maramdamang parang naninikip ang dibdib niya habang nagku-kuwento. “I was so desperate to be free, to taste freedom, so I said yes. Later, I found out na ibang responsabilidad pala ang gusto niyang i-atang sa balikat ko.” Huminga ulit siya ng malalim. “Bago pa pala ako nag college sa U.S., malaki na ang utang niya sa kaibigan niya na taga-Sicily dahil sa maluho kong madrasta. And through the years, his debt just got bigger and bigger. At hindi ko alam kung anong utak mayroon ang kaibigan niya, nakipag-deal siya sa ama ko. He will forget my father’s debt, but in return, I have to marry one of his sons. ’Yon yong mga panahong kaga-graduate ko lang sa kolehiyo at nakilala kita. Kaya umalis ako pagkatapos ng gabing ’yon, kasi kailangan kong gawin ’yon, kailangan kong tuparin ang usapan namin ni daddy.”

Tumingala siya sa kalangitan na maraming bituin saka mapaklang natawa. “I had no choice so I let them take over my life. Wala akong pera para makaalis sa Sicily kung saan iniwan nalang ako basta ni daddy para ipambayad sa utang niya. At kung makakaalis man ako sa Sicily, saan ako pupunta? Masyadong makapangyarihan ang pamilyang Ivanov. Marami silang koneksiyon sa ibat-ibang bansa. Walang halaga kung makaalis man ako sa Sicily. Tiyak na ibabalik lang din nila ako at paparusahan sa pagtakas.” Humugot siya ng malalim na hininga saka tumingin siya kay Phoenix na matamang nakatitig sa kaniya habang nagsasalita siya. “The day before my wedding, I met a man named Titus Morgan. He saved me. Itinakbo niya ako at itinakas sa Sicily. He’s been keeping me safe from the Ivanov’s family for years now. Binigyan niya ako ikalawang pagkakataon na maging malaya. He fed me, clothed me, and he gave me money to start over again. On top of that, he gave me safety. Ang dami nang nagawa ni Titus para sakin. Napamahal na rin siya sakin kaya ng alukin niya ako ng kasal, tinanggap ko ang marriage proposal niya at naging fiance ko siya.”

Malungkot siyang ngumiti. “So you see, I can’t just leave him, Phoenix. Being with you is fun. I’ve never been this happy, but happiness always has a price. Masaya ako na nakita kita ulit at nakasama, pero kahit ganoon–”

“You will still choose to be with Titus,” pagtatapos ni Phoenix sa sasabihin niya.

Tumango siya. “Kaya palagi kitang tinutulak palayo, kasi hindi talaga puwede. Ayokong masaktan si Titus.”

“Then why fuck me?” Walang emosyong tanong ni Phoenix sa kaniya. “It would hurt him.”

“It won’t hurt him. Pero iba ang sakit na mararamdaman niya kung iiwan ko siya. Ayoko siyang iwan. Kailangan niya ako, lalo na sa mga susunod na buwan.”

“Ganoon ba?” Tumiim ang bagang ni Phoenix. “Sige, naiintindihan ko.” Kapagkuwan ay lumambot ang mukha nito. “Just…don’t ruin this night for me. Bukas mo na ulit ako itulak palayo. Huwag ngayon. I’m still enjoying myself.”

Nakangiting tumango siya. “I’m enjoying myself, too.”

Phoenix smiled and kissed her forehead, whispered, “thanks for sharing your story with me.”

Yumakap siya ng mahigpit sa beywang nito. Kahit papaano, kahit hindi ’yon ang buong kuwento ng buhay niya, gumaan ang pakiramdam niya na may napagsabihan siyang iba maliban kay Titus. Para siyang nakahinga ng maluwang. Masarap sa pakiramdam.

“Narito na pala tayo,” wika ni Phoenix na ikinatingin niya sa unahan nila. “Hindi ko namalayan.”

Oo nga, hindi rin niya namalayan.

“Halika na para makapagpahinga ka na,” aniya ng binata sa kaniya saka humigpit ang pagkakaakbay nito sa kaniya. “You’ll sleep in my room, yeah?”

Natigilan siya pero tumango siya kahit may pag-aalangan sa desisyon niya. “Sige.”

Nagliwanag ang mukha ni Phoenix saka hinalikan siya sa nuo. “Thanks, baby. Come on, lets go in.”

Sabay silang pumasok ni Phoenix sa gate. Nakaakbay ito sa kaniya at siya naman ay nakayakap ang isang braso sa likod ng beywang nito habang nakahilig ang ulo niya sa balikat ng binata.

After the finger print scan and body scan, the door to his house opened.

Nang makapasok sila sa sala, natigilan at nagulat si Red ng makita ang apat na kalalakihan na nakaupo sa sofa.

Who are these men? At paano nakapasok ang mga ito? Nasa system ba sila para makapasok?

Bago pa siya makapagtanong kay Phoenix, pinakilala na nito sa kaniya ang apat.

“Guys, this is Red,” pagpapakilala sa kaniya ni Phoenix. “And Red, that’s Khairro Sanford,” pagpapakilala ni Phoenix sa lalaking may baby blue na mata. “That’s Pierce Muller.” Tinuro nito ang lalaking may headphone na nakalagay sa tainga at parang walang pakialam sa paligid. “That’s Blaze Vitale.” Turo ni Phoenix sa lalaking maraming tattoo sa katawan. “And, that’s Becket Furrer.”

Tumaas ang kilay niya. So the electric guy and the snipers. Kaagad na nagbaba ng tingin si Red ng maalala ang ginawa nila ni Phoenix sa falls na sigurado niyang nakita ng mga ng mga kaibigan nito.

“Hi.”

“Hey.”

“Yow.”

Nahihiyang nginitian niya ang kalalakihang nasa harapan. “H-Hi.”

“Don’t worry, Red.” Boses iyon ni Khairro. “We didn’t watch. Baka bigla kaming gilitan sa leeg ni Phoenix.”

Mas lalong nag-init ang pisngi niya. “T-thanks.”

Phoenix possessively wrapped his arms around her waist. “Buti naman hindi kayo nanuod. Talagang gigilitan ko kayo isa-isa.”

Khairro rolled his eyes. “Come on, man, I can take you down. One on one.”

“Wrong move, my man,” sabad ni Blaze sa usapan. “Phoenix is skilled in close combat. You’ll die before you can even land a punch on his face.”

Sumama ang mukha ni Khairro. “Wala ka bang tiwala sa’kin? Damn, man, I was in the military.”

“So what?” Blaze grunted. “He’ll burn your ass, so stop talking Khairro. Sumasakit ang tainga ko sayo.”

Napailing si Khairro saka tumingin sa kaniya. “Kita mo ’tong mga kaibigan ko, wala man lang may gustong bigyan ako ng moral support.”

Lihim siyang napangiti. Iba din ang magkakaibigang ’to.

“So.” Tumayo si Becket at humarap kay Phoenix. “Nasaan na ang bayad ko? Uuwi pa ako.”

“Speaking of that.” Nakangising tumingin si Khairro kay Phoenix. “Where are my bombs?”

Malalim na napabuntong-hininga si Phoenix saka pinukol ng masasamang tingin ang kaibigan. “Remind me again why I asked for your help?”

Khairro grinned. “Because I’m the best of the best.”

“Because I’m hot as fuck,” sagot naman ni Blaze.

“Because you know that I won’t even argue with you,” ani naman ni Becket saka bumaling kay Pierce na may headphone pa rin sa tainga. “Hey, buddy, are you even with us or are you in an another galaxy?”

Nag-angat ng tingin si Pierce kay Becket. Kapagkuwan ay tumingin sa kanila ni Phoenix, nagkabit-balikat, saka bumalik ulit ito sa pakikinig ng kung ano sa headphone nito.

Very weird men.

Napailing nalang si Phoenix saka niyakap siya mula sa likuran. “Puwede bang bukas na ’yong bayad niyo?” Ani Phoenix sa mga kaibigan nito. “I’m kinda tired and we’d like to rest now.”

Khairro snorted. “Sino ba naman ang hindi mapapagod sa ginawa niyo doon sa lawa.”

Pinukol niya ng masamang tingin si Khairro. “Akala ko ba hindi ka nanuod?”

“Hindi nga.” Khairro clicked his tongue, and then looked at Phoenix. “My bombs better be at my house tomorrow night.”

“Yeah, yeah, now leave,” pagtataboy ni Phoenix sa mga kaibigan nito na ikinatawa niya.

Pero ang tawa ni Red ay nauwi sa ngiwi at pamumutla ng makita kung sino ang naglalakad palapit sa sala mula sa kusina. May hawak-hawak itong strawberry at maliit na bowl na may lamang chocolate syrup. Kaagad niyang inalis ang pagkakayakap ng braso ni Phoenix sa beywang niya saka dumistansiya siya sa binata. Samantala si Phoenix naman ay hindi nakagalaw sa kinatatayuan at alam niyang kinakabahan din ito sa pagkakita kay Titus.

“Titus, I can explain,” maagad niyang sabi.

Halos sumabog ang dibdib niya sa sobrang kabang nararamdaman habang nakatingin kay Titus na kumakagat ng strawberry habang nakatingin sa kanila ni Phoenix.

“Titus,” may kabang aniya. “Please, let me explain.”

“No.” Hinawakan siya sa kamay ni Phoenix. “Wala kang ipapaliwanag sa kaniya. Let me do it.”

Walang nagawa si Red ng harapin ni Phoenix si Titus.

“Let’s talk,” sabi ni Phoenix kay Titus.

“So this is what you two have been doing?” Titus’s calmed voice scared the shit out of her.

“Titus.” Ihinarang ni Phoenix ang sarili sa harapan niya na para bang prinoprotektahan siya mula kay Titus. “I can explain.”

“You.” Dinuro nito si Phoenix saka inilapag sa center table ang hawak na bowl na may lamang chocolate syrup. “I told you to stay away from my fiance. But, what did you do?” Nagtagis ang bagang ni Titus at tumalim ang mga mata. “What. Did. You. Do?!” Malakas na sigaw ni Titus kay Phoenix habang gumagalaw ang panga nito tanda ng galit. “Madali lang naman ang pinapagawa ko, diba?! It’s a very simple favor! Even a kid can understand it! Bantayan mo ang fiance ko. Hindi ko sinabing angkinin mo! May mahirap ba sa bantayan ang fiance ko?!”

Napaigtad si Red sa lakas at galit ng boses ni Titus. He was livid and she was scared. Not for her, but for Phoenix.

Sinalubong ni Phoenix ang tingin ni Titus. “It just happened, bud, and–”

“Don’t ‘bud’ me, Martinez.” Napakalamig ng boses ni Titus. “I asked for a very simple favor. Take care of my fiance for me. At hindi kasama sa pangangalaga mo ang yakapin siya at angkinin. And don’t you dare deny it.” Tumiim na naman ang bagang nito. “I saw the CCTV footage.” Mapakla itong tumawa. “It’s like you’re in a honeymoon.”

“I’m not denying anything.” Matapang ang boses ni Phoenix. “Yes, we did it. That’s why she shouldn’t marry you. Pagkatapos ng nangyari samin, ayoko nang ibalik siya sayo. She’s mine.”

Walang emosyong tumawa si Titus at bigla nalang itong bumunot ng baril mula sa likod nito saka itinutok iyon kay Phoenix.

“Titus!” Nanlamig ang buong katawan ni Red sa takot. “Don’t!”

Even Phoenix looked shock and rigid as Titus pointed the gun at his forehead.

“Fuck you.” Pinagduldulan ni Titus ang dulo ng baril sa nuo ni Phoenix. “She’s not yours, she’s mine. At wala akong pakialam kung anong nangyari sa inyo. Akin pa rin siya.” Humigpit ang hawak nito sa gatilyo. “I should kill you right now for trying to take what’s mine.”

“No, Titus!” Tinulak niya si Phoenix paalis sa harapan niya saka hinawakan niya ang dulo ng baril nito at iginiya niya iyon patungo sa nuo niya. “Titus, kasalan ko ’to,” pag-ako niya sa nangyari sa kanila ni Phoenix habang nakatingin sa mga mata ni Titus. “Walang kasalanan dito si Phoenix. This is all me. It’s my fault. I couldn’t stop myself. I seduced him. So, if you want to shoot someone, shoot me.”

Pero hindi nakinig sa kaniya si Titus. Inalis nito ang pagkakatutok ng baril sa kaniya at itinutok iyon ulit kay Phoenix.

“She doesn’t love you,” sabi ni Phoenix kay Titus.

Titus smiled, sardonically. “And you think she loves you?” Malamig itong tumawa na parang nang-iinsulto. “Martinez, you don’t know her like I do.”

Nawala ang emosyon sa mukha ni Phoenix sa sinabing ’yon ni Titus na ikinangisi naman ng huli.

“What now, Martinez?” Parang nang-uuyam na ngumisi si Titus. “Your move.”

Tumingin sa kaniya si Phoenix. “Red.” Inilahad nito sa kaniya ang kamay nito at parang may sumaksak sa puso niya dahil alam niyang hindi niya matatanggap ’yon. “Come here. I can take care of you.”

Napatitig siya sa kamay ni Phoenix saka bumaling siya kay Titus na nakatutok pa rin ang baril kay Phoenix.

“Red, baby,” ani Phoenix sa malambing na boses. “Kaya kitang protektahan. Hindi mo siya kailangan.”

“Shut up.” Titus hissed at Phoenix, then glanced at her. “Come here, honey.”

“Red, take my hand, baby.” Nangungusap ang mga mata ni Phoenix habang nakatingin sa kaniya. “Come here.”

“Honey.” Tiningnan siya sa mga mata ni Titus habang nakalahad ang isang kamay nito sa kaniya. “I need you right now, honey, so come here. Take my hand. Nangako ka sakin, hindi mo ako iiwan. We are in this together, you promised me and I hold on to that even after everything that have happened.”

Pabaling-baling si Red sa pagitan ni Phoenix at Titus, pero alam niya sa sarili niya na hindi niya puwedeng sundin kung anong sinisigaw ng puso niya.

She couldn’t. She couldn’t betray Titus like this. Ibang usapan na kung iiwan niya si Titus. Sleeping with Phoenix, it was forgivable in Titus vocabulary, but leaving him, Titus wouldn’t forgive her.

“I hate to kill a friend,” Titus clicked his tongue, he was getting angry every second. “Pero kapag pilit mong kinuha sakin si Red, Martinez, hindi ako magdadalawang isip na patayin ka.”

“Put the gun down, my man.” It was Khairro and he was pointing his sniper gun at Titus. “Puwede naman natin itong pag-usapan ng maayos. Ibaba mo ’yan.”

“Khairro! Please!” Nagpa-panic na si Red. Hindi niya alam ang gagawin. This was all her fault! “Please! Put the gun down. Please!” Nagmamakaawa na siya pero wala pa ring nakikinig sa kaniya.

Titus smirked at Khairro. “Buddy, if you point a gun at me, you better have the balls to pull the trigger or I’ll kill you, too.”

“That’s enough!” Pierce shouted. Wala na itong headphone sa tainga at halata ang galit sa mukha nito. “We’re all friends here! And put that away, will you?!” Singhal nito kay Khairro. “Titus won’t shoot Phoenix for God’s sake, they’re best friend–”

Umalingawngaw ang putok ng baril sa loob ng bahay at lahat sila ay nanigas sa kinatatayuan.

Malalaki ang matang napatingin siya kay Titus na walang emosyon ang mukha at may munting usok na lumalabas sa dulo ng baril nito. Hindi siya makapaniwala sa nakita, halos mahulog ang panga niya ng bumaling kay Phoenix at sapo nito ang balikat na dumudugo.

Nanlamig ang buo niyang katawan.

“Next time—” Titus broke the silence after the echo of the gunshot. “I won’t miss.”

“Fuck!” Khairro cursed.

“Fuck…” Sinundan iyon ng pagmumura ni Pierce na mukhang nagulat sa nangyari.

“Red.” Si Blaze ang tumawag sa pangalan niya. “Get out of here. Now.”

“What?” Marahas siyang umiling. “No… si Phoenix–”

“Get out!” Sigaw ni Becket sa kaniya saka tinuro ang pinto. “Mas magiging malala ang sitwasyon kung nandito ka kaya lumabas ka na. Let us handle this.”

Parang may sariling isip ang katawan ni Red na gumalaw at naglakad palabas pero nililingon niya si Phoenix. Nakaguhit ang gulat sa mukha nito habang hindi makapaniwalang nakatingin kay Titus.

Ito na nga ba ang sinasabi niya. Alam niyang hindi nagbibiro si Titus sa mga sinasabi nito. At kahit akuin niya ang buong kasalanan, iba pa rin ang paparusahan nito at hindi siya.

Titus always had soft spot for her. Maybe, because he needed her.

Nang makalabas siya ng bahay, ilang segundo lang ang lumipas, lumabas na din si Titus at hinawakan siya sa braso saka hinila siya palabas hanggang sa makarating sila sa gilid ng kalsada kung saan nakatago sa madilim na parte ang kotse nito.

Walang salita na namutawi sa bibig nila. Sumakay siya sa kotse, pumasok ito sa driver’s seat saka mabilis na nagmaneho. Wala silang imik pareho hanggang sa narinig niyang umigik si Titus.

“Ayos ka lang ba?” Tanong niya ng hindi matiis ang binata saka bumaling siya rito. “Anong masakit sayo– oh my God!” Nasapo niya ang bibig sa gulat ng makita ang dugo na unti-unting kumakalat sa suot nitong damit. “What the hell, Titus?!”

“I was shot a day ago,” nakangiwing sabi nito habang nagmamaneho. “I need you.”

Malakas siyang napabuntong-hininga saka binuksan ang maliit na compartment na nasa harapan niya saka kinuha do’n ang first aid kit na palagi niyang tinatago do’n in case of emergency.

At habang nagmamaneho si Titus, ginagamot naman niya ang sugat nito.

She made the best decision. Titus needed her more. Saka na niya iisipin ang pansariling kapakanan at kaligayahan. Sa ngayon, mas dapat niyang isipin ang kalagayan ng taong malaki ang naitulong sa kaniya.

She maybe selfish sometimes, but she knew how to be selfless.

She had to forget about Phoenix and what she wanted for herself right now. Titus needed her and she would give him her one hundred and one percent. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

NAKATITIG LANG si Phoenix sa sahig habang nililinis at ginagamot ni Pierce ang sugat niya sa balikat. Hanggang sa mga sandaling ’yon, hindi pa rin siya makapaniwala na binaril siya ng matalik niyang kaibigan. Yes, he did betray Titus in a way, but he didn’t really think that he would shoot him like that.

Akala niya makakapag-usap sila ng mahinahon. Akala niya makakapagpaliwanag siya sa kaibigan, pero mali ang mga akala niya. Kasalanan din naman kasi niya ang nangyari. He was the one who seduced Red, not the other way around.

Pero parang ibang Titus ang nasa harapan niya kanina. That wasn’t his best friend. That was another person. But whatever happened, he deserved it for betraying the trust of his best friend.

“Damn, man,” napalatak si Khairro habang umiinom ng beer. “Hindi ko inaasahan ’yon.”

Huminga siya ng malalim saka ihinilig ang likod ng katawan sa likod ng sofa at bumaling kay Pierce. “Tapos ka na?”

Nilagyan ng gauze ni Pierce ang sugat niya saka malakas na napabuntong-hininga at tumingin sa kaniya. “Bud, I want to feel sorry for you but I also want to punch you in the face.” Napailing ito. “Napakagago ng ginawa mo. Hindi naman nakapagtataka na ginawa ‘yon sayo ni Titus. Ginago mo sya, e. You fuck with his woman for goodness’ sake!”

Nagpakawala siya ng malalim na hininga. “Red doesn’t love him.”

“At sino ka para sabihin ’yon?” Sabad ni Beckett na ginawang tubig ang Martini kung makainom sa mismong bote. “I thought it’s bro before hoes. Anong nangyari? At talagang si Titus pa ang tinalo mo. Alam mo naman ang isang ’yon, kapag sa kaniya, sa kaniya. Walang puwedeng kumuha ng pag-aari niya. And you know what happened to him with his ex-girlfriend five years ago. Dapat hindi mo ginawa ’yon.”

Guilt consumed him but it wasn’t enough to forget Red. “I know my mistakes but I still want her.”

“Fuck that.” Blaze clicked his tongue. “That’s bullshit, my man. Kung alam ko lang na pag-aari naman pala ng iba si Red, hindi sana ako pumayag sa pabor na hiningi mo sakin. Yes, I’m a bastard and I have no conscience, but I will never—” Dinuro siya nito. “Ever do what you did to Titus. He’s your friend. Fuck! You’re best of friends! You don’t do that to your friends, you fucktard!”

“My man,” sabi naman ni Khairro. “You can’t have her. Nakita mo naman diba, sumama siya kay Titus. Hayaan mo na. Ang isipin mo ngayon ay kung paano mo buburahin ang galit sayo ni Titus. Kilala mo naman ’yon–”

“Kilala ko nga ba siya? Kilala nga ba natin siya?” Tanong niya na ikinatahimik ng lahat. “The man who shot me, that wasn’t my friend. That wasn’t Titus. That was another person. I looked into his eyes and I saw a man with no conscience. At hindi ’yon ang Titus na nakilala ko. Hindi ’yon ang Titus na pinakilala niya sakin.”

Pierce sighed. “Yeah, I saw that, too.”

Napailing si Beckett, mukhang iba ang opinyon nito sa bagay na ’yon. “Sabihin na nating iba ang pinakilala niya sa ating Titus. Ang tanong, bakit naman siya magpapanggap na ibang tao? Saka baka galit lang siya kaya ganoon ang ginawa niya. Sino ba naman ang hindi magagalit?” Hindi ito makapaniwalang napailing ulit. “Grabe naman kasi ang ginawa mo, Martinez. Napakagago ng ginawa mo.”

“I know.” Mapakla siyang natawa. “Pero hindi pa rin nagbabago ang isip ko.” Tumayo siya. “Kailangan kong makita si Red, kailangan ko siyang makausap–”

“Huwag mo akong galitin, Phoenix.” Tumayo na rin si Pierce at tiningnan siya ng matiim at matalim. “Red isn’t yours. Isaksak mo yan sa utak mo dahil hindi ka namin hahayaang lumabas ng bahay na ’to para lang sundan siya!” Sinigawan siya nito. “She’s not yours, so shut the fuck up before I shut your mouth for you!”

Hindi siya nagpatinag sa galit ni Pierce. Sinubukan pa rin niyang lumampas dito. Pero hindi siya nito hinayaan.

But he was determined to see Red, he wasnt thinking right. Ginamit niya ang kaalaman sa hand to hand combat at madali niyang napatumba si Pierce na kaagad ding tumayo para lumaban ulit.

“You have no match against me,” aniya habang inihahanda ang sarili para labanan si Pierce.

“I know.” Pierce clenched his fist as he wiped the blood from the corner of his lips. “Pero hindi kita hahayaang lumabas sa bahay na ’to at mas gawin mong gago ang sarili mo. Think of Titus and your friendship, man. It’s bro before hoes, damn it!”

Tumiim ang bagang niya. “Get out of my way, Pierce.”

“No.” Determinado ang boses ni Pierce. “I wont let you.”

“Get. Out. Of. My. Way!” Nagtatagis ang bagang na sabi niya saka inatake ng malalakas na suntok at sipa si Pierce.

Malakas ang bawat suntok na pinapakawalan niya. Mabilis ang bawat igkas ng paa niya. Madaling nasasalag nito ang iba niya atake, pero ang iba ay tumatama sa katawan nito dahilan para mapaigik ito.

Phoenix was about to land the last blow on Pierce’s chest when Blaze caught it and glared at him.

“Stop it, you lunatic!” Sigaw ni Blaze saka tinulak siya paupo sa sofa. “Tama na ’yang kabaliwan mo! Sumama na si Red kay Titus. Let it be and fucking move on already!”

“Let it go man,” sabad naman ni Khairro na hawak ang balikat niya na parang pinipigilan siyang umalis sa pagkakaupo. “Marami namang babae diyan. Hindi ka mahihirapang maghanap. Women would line up to have a taste of Phoenix Martinez.”

“That’s true,” pagsang-ayon ni Beckett. “You’re one of the most sought after bachelor and she’s just a woman. You move on and forget about her.”

“Agree,” sabad ni Pierce na sinasalat ng hintuturo nito ang pumutok na labi dahil sa malalakas niyang suntok na pinakawalan kanina. “This craziness of yours should stop. Right here. Right now. Sasamahan ka pa naming maghanap ng ibang babae, huwag lang si Red. Malaking gulo ang papasukin mo kapag pinagpatuloy mo ’tong kabaliwan mo.”

No. I want her.

Gumalaw ang panga niya sa galit pero hindi siya nagsalita para tumigil na ang mga kaibigan niya. Nanatili siyang nakaupo pero ang isip niya ay tanging si Red lang ang laman niyon. Hindi niya hahayang makasal ito kay Titus.

Over his dead body.

HINDI UMOBRA kay Red ang katigasan ng ulo ni Titus. Napilit niya rin itong tumigil muna pansamantala sa isang hotel sa Baguio. Hindi siya makakapayag na mag drive ito pauwi dahil sa kalagayan nito.

Mas lalong lumala ang pagdurugo ng sugat nito at nag-aalala na siya sa lagay nito.

“Tinawagan ko na ’yong kaibigan kong doctor,” sabi niya habang nililinis ang sugat ni Titus gamit ang mga pinamili niyang panlinis at gamot kanina sa nadaanan nilang pharmacy. “Kapag nagpatuloy pa ang pagdurugo, kailangan na kitang dalhin sa hospital para salinan ka ng dugo–”

“I hate hospitals.” Titus grunted.

“I don’t care. Dadalhin kita do’n sa ayaw at sa gusto mo,” pagtataray niya saka tinakpan niya ng makapal na gauze ang sugat nito at ibinaba ang laylayan ng t-shirt nito. “I wont let you die, you moron.”

“Ayaw mo ba no’n.” Mahina ang boses ni Titus pero may kapangyarihan pa rin ’yon. “Makakasama mo na si Phoenix.”

Natigilan siya ng banggitin nito si Phoenix. Mula kanina ng makasakay sila sa kotse nito hanggang sa mapilit niya itong mag hotel muna, hindi nito binanggit ang tungkol sa nangyari sa bahay ni Phoenix, ngayon lang.

What took him so long?

Huminga siya ng malalim saka sinalubong ang tingin ni Titus. Halata sa mga mata nito ang sakit na iniinda dahil sa sugat.

“Titus, ayokong pag-usapan ’yon,” aniya. Hindi ito ang tamang panahon para do’n.

Mapaklang natawa si Titus na nauwi sa ngiwi at pagsapo nito sa sugat sa may tagiliran nito. “You owe me an explanation, Red. I told you to stay away. Why didn’t you listen to me? Alam mo naman na hindi ka puwedeng mawala sakin. Hindi mo ako puwedeng iwan.”

Inabot niya ang kamay ni Titus saka pinisil ’yon. “Huwag kang mag-alala. A promise is a promise.”

“What about Phoenix?” Titus asked.

Red shrugged. “Madali lang naman siyang kalimutan.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Pero hindi mo naman siya kailangang barilin. That was too much, T.”

Titus rolled his eyes. “He deserved it.” Nalukot ang mukha nito sa iritasyon. “Saka daplis lang naman ’yon sa balikat. Kung gugustuhin ko, kaya ko siyang barilin sa ulo.”

“Titus!”

“What?” He said, irritated. “This is your fault, Red. I told you that I hate to kill a friend, yet you still fucked with him.”

“Oo, kasalanan ko,” pag-ako niya sa kasalanang nagawa. “I’m sorry.”

“Are you really?” May pagdududa ang boses nito.

“Yes, I am,” puno ng senseridad niyang sabi.

Titus let out a sigh and tapped the pillow beside him. “Come here. Tumabi ka sakin.”

Napangiti siya saka maingat na patagilid na nahiga sa kama, sa tabi nito.

“Titus!” Pinandilatan niya ito ng makitang sinusubukan nitong tumagilid. “Stay still, will you?!”

Pero matigas talaga ang ulo ni Titus, pinapagpatuloy nito ang paggalaw hanggang sa nakatagilid na ito paharap sa kaniya.

“Don’t leave me, okay?” Sabi ni Titus habang nakatingin sa mga mata niya. “Alam mong nakasalalay sayo ang kasiyahan ko, pati na rin ang buhay ko.” Umangat ang kamay nito saka hinaplos ang pisngi niya. “Kaya hindi mo ako puwedeng iwan. Hindi kita puwedeng ibigay kay Martinez.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Hayaan mo na ’yon. Madali naman siyang kalimutan.”

“Really?” There was doubt in his voice.

“Yes,” walang emosyon niyang sagot.

“Why are you so smitten by him, anyway?” Tanong ni Titus.

“It’s nothing.” Ayaw na niyang alalahanin pa ang nakaraan.

“No, it’s not nothing.” Hinawakan siya nito sa baba saka pilit siyang pinatingin sa mga mata nito. “Sabihin mo sakin kung bakit hindi ka nakinig sa sinabi kong iwasan mo siya. This is the first time that you didn’t listen to me. Gusto kong malaman kung bakit. Doon palang sa party may nakita na ako sa mga mata mo habang nakatingin ka kay Martinez. And I’m curious to know the story behind it.”

Umiling siya. “It’s nothing, Titus–”

“Don’t piss me off, honey.” Hindi maipinta ang mukha nito. “Kanina pa ako galit, huwag mo nang dagdagan pa. You know I won’t hesitate to order my men to kill Phoenix.”

“Pero kaibigan mo siya!” Hindi niya napigilang mag-taas ng boses. “Phoenix has been your friend for how many years now. Alam kong galit ka pero huwag mo namang itapon yong pagkakaibigan niyo. Ako ang may kasalanan, hindi siya. Ako ang nang-akit sa kaniya. Ako ang may kasalanan ng lahat.”

Napailing ito, halatang hindi naniniwala sa kaniya. “I saw the footage, honey. You always pushed him away. Kaya nga may basehan ang galit ko sa kaniya. Besides, I was just pretending to be his friend. Kailangan ko kasi siya.”

Tinitigan niya ng matiim si Titus. Nagpapanggap lang ito bilang kaibigan ni Phoenix? Bakit parang nasasaktan siya para kay Phoenix?

“Talk, Red.” Matalim ang mga mata nito. “Before I change my mind and kill that bastard.”

He was calling Phoenix a bastard now? What was wrong with Titus? Talaga bang nagpapanggap lang itong kaibiganin si Phoenix?

Napabuntong-hininga siya saka mariing pinikit ang mga mata. Mukhang wala na siyang ibang pagpipilian.

“Hindi doon sa party ang una naming pagkikita ni Phoenix,” pagkukuwento niya habang hindi makatingin kay Titus. “I met him five years ago in Club X.”

“And?”

Sinalubong niya ang tingin nito. Gusto niyang makita ang reaksiyon nito. “And we had sex in the VIP Room.”

Umawang ang labi nito at napakurap-kurap na parang hindi makapaniwala sa sinabi niya. “The fuck, honey…” Nakaawang pa rin ang labi nito. “I think you just blew my mind.”

Humugot siya ng malalim na hininga. “That’s why I cant stay away. I’m drawn to him. Tinatawagan kita habang nasa bahay niya ako. Gusto kong sunduin mo ako do’n kaya lang hindi kita ma-contact. Out of reach ka. And then Phoenix is just so irresistible and I’m such a bad girl because I can’t stop myself.”

“You should stop it now,” ani Titus saka matiim siyang tinitigan. “Dahil hindi kita ibibigay sa kaniya. Akin ka at wala akong balak na pakawalan ka. You’re mine and Martinez will not have you. Over my dead body.”

Napalunok siya, hindi niya maiwasang kabahan sa huling sinabi nito. “Okay.”

Then, Titus smiled like nothing happened. “Magpahinga ka na. Maaga pa tayong aalis bukas. Magpapa-sundo nalang tayo sa helicopter. Kailangan nating makarating ng maaga bukas sa yacht ko. Doon ako magpapagaling para walang makaalam na may tama ako ng baril sa tagiliran. Hindi puwedeng magkita kami ni Escarial na ganito ang lagay ko. Hindi ko sila hahayaang makita akong mahina. Hindi puwede, baka samantalahin nila ’yon at kunin ka. Kaya nga nandito ako sa Baguio, para sunduin ka dahil nandito naman na ako. Mas panatag ako na nasa tabi kita kahit pa nga alam kong mahigpit ang seguridad sa bahay ni Martinez.”

Tumango siya saka ipinikit ang mga mata. Hindi pa siya inaantok kaya naman narinig niya ng magsalita ulit si Titus.

“Kalimutan mo na siya, Red,” anito habang masuyong hinahaplos ang pisngi niya. “Hindi ko hahayaang magkita pa kayo ulit ngayong alam ko na ang nakaraan niyo. At kapag nakita ko siya ulit na kasama mo, makakapatay ako.”

Sumikdo ang puso niya dahil sa kabang naramdaman. Sana lang talaga hindi na magpakita ulit si Phoenix, dahil kilala niya si Titus, hindi ito nagbibiro.

TULAD NG SABI ni Titus, maaga nga silang nagising kinabukasan para umalis ng Baguio. At habang nasa biyahe sila patungo sa kung saan lalapag ang helicopter na susundo sa kanila, nakatanggap siya ng text kay Phoenix.

Her heart skipped beat seeing his name in her inbox. But as Titus said, she had to stop it. Binura niya ang mensahe ni Phoenix. Hindi niya binasa ’yon para iwas gulo na ’rin.

“Sino ’yan?” Tanong ni Titus na nagmamaneho ng sasakyan.

“It’s Phoenix.” Ayaw niyang magsinungaling.

Tumiim ang bagang nito. “Anong sabi niya?”

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko binasa.”

Inilahad ni Titus ang nakabukang palad sa kaniya. “Ibigay mo sakin ang cellphone mo.”

Nagtataka man, inilagay niya sa palad nito ang cellphone niya at nagulat nalang siya ng tanggalin nito ang sim card ng cellphone niya. Sinira iyon saka binuksan nito ang bintana ng kotse at bigla nitong itinapon sa labas ang cellphone niya.

“What the hell, Titus!” Hindi niya napagilang mapasigaw at pinandilatan ito.

Isinara ni Titus ang bintana. “I’ll buy you a new one,” sabi nito na parang wala lang ang ginawa nito. “Ayokong may komunikasyon pa kayo ni Phoenix. I don’t like it, Red. He’s gonna ruin everything.”

Huminga siya ng malalim saka tumingin sa labas ng kotse.

Pinikit niya ang mga mata ng pumasok sa isip niya si Phoenix. Ano kayang ginagawa nito ngayon? Iniisip ba siya nito?

Red could deny it all she wanted, but she missed Phoenix. She missed his top knot hair, his muscle shirt, his naughty grin, his thoughtfulness, his sweetness and his smile. She missed everything about him even if she was just with him last night.

Lihim siyang napailing. Ano ba ang nangyayari sa kaniya? Dapat hindi niya ito nararamdaman. Kapag nalaman ’to ni Titus, tiyak na pagsasalitaan na naman siya nito.

Walang imik si Red hanggang sa makarating sila sa nilapagan ng helicopter. Nang makasakay sila at nasa himpapawid na, bumaba ang tingin niya sa malamig na syudad na paliit na ng paliit sa paningin niya. Pakiramdam niya ay naninikip ang dibdib niya habang tumataas sila at lumalayo.

Goodbye Baguio… goodbye, Phoenix.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

HUMUGOT NG MALALIM na buntong-hininga si Red habang nakatingin sa malawak na karagatan. Nasa top deck siya ng malaking Titus Revenge Yacht at kahit malamig na ang simoy ng hangin dahil gabi na, wala siyang pakialam. Dahil kahit papaano, nakakahinga siya ng maluwang dito sa kinatatayuan niya.

Isang linggo na sila sa yacht ni Titus. Isang linggo na itong nagpapagaling at salamat sa diyos dahil naghilom na ang sugat nito. Nang makarating sila sa yacht, ang una niyang ginawa ay pahigain si Titus sa cabin at lagyan ito ng IV. Oo nga at maliit lang ang sugat nito pero alam niyang masakit iyon. Buti nalang at daplis lang ’yon.

And now after a week, Titus wound was looking good. Naghilum na ’yon at malaya nang nakakagalaw ang binata na hindi umiigik sa sakit.

Huminga siya ng malalim saka tumingala sa kalangitan na puno ng bituin. And as cliché as it may sound, she wanted to know if Phoenix was looking at the same star. Pero sa tingin niya, hindi ang sagot sa tanong niya. Baka nasa basement ito ngayon ay abala sa pagta-trabaho at pag-i-imbento ng kung ano-ano.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka pinalibot ang tingin sa kabuonan ng yacht na kinaruruonan. Walang mga tauhan na nagbabantay sa top deck kaya solo niya ang kinaruruonan lalo na’t kanina pa tulog si Titus. Lahat ay nasa lower deck at binabantayan ang bawat sulok ng yacht para sa mga pangahas na gustong pumasok sa rito.

Red would bet her life that she wAs in the safest place right now. Alam niyang walang makakapasok sa yacht ni Titus dahil mahigpit ang seguridad no’n at matataas na kalibre ng baril ang gamit ng mga tauhan ni Titus.

Ilang segundong tinitigan niya ang buwan bago niya napagdesisyonang bumalik na sa loob. Pero ng umikot siya para bumalik sa cabin ay natulos siya sa kinatatayuan ng makita ang isang bultong maliksi at tahimik na umapak ang paa sa sahig ng deck mula sa pagtalon nito sa railing.

Malakas sana siyang sisigaw ng maaninag niya mula sa ilaw ng top deck ang kabuonan ng bulto. The top knot hair got her full attention.

The person was wearing an all black suit that hugged his muscles. May takip ito sa bibig hanggang ilong. Tanging ang mata lang at buhok ang nakikita niya pero sapat na ’yon para makilala niya kung sino ’yon.

“Phoenix?” Paniniguro niya kung tama ang nakikita niya at hindi lang siya pinaglalaruan ng mga mata niya.

Tinanggal nito ang takip sa bibig at ilong at muntik nang malaglag ang panga niya ng masigurong si Phoenix nga ’yon.

“Anong ginagawa mo rito?” Malalaki ang matang tanong niya sa binata.

He put his finger over his lips.

Sinuklay niya ang buhok gamit ang sariling daliri dahil sa stress na naramdaman saka sinalubong ito habang naglalakad palapit sa kaniya.

“Anong ginagawa mo rito?” Kinakabahan niyang tanong. “Umalis ka na, Phoenix. Kapag nakita ka ng isa sa mga tauhan ni Titus, tiyak hindi sila mangingiming barilin ka. Umalis ka na, please…just get out of here. My God, ano ba kasing ginagawa mo rito–”

Napatigil siya sa pagsasalita ng bigla nalang siya nitong yakapin ng mahigpit.

“God…” Mas humigpit pa ang yakap nito sa kaniya. “I miss you. It was a hell of a week not seeing you.”

Red’s defenses melted in an instant. Pero hindi niya hinayaang maapektuhan siya ng emosyon. Nanatili siyang nakatayo at nakakuyom ang mga kamao.

God! What was this man doing here?

“Phoenix,” mahinang sambit niya sa pangalan ng binata ng pakawalan siya nito saka masuyong sinapo ang pisngi niya. “Umalis ka na, please…”

May dumaang emosyon sa mga mata nito pero kaagad din iyong nawala at hindi niya nabasa kong ano ’yon. “Gusto lang kitang makita. Aalis din naman ako kaagad.”

Parang may sumakal sa puso niya sa isiping hindi na naman niya ito makikita. “Paano ka ba nakapunta rito? At paano mo nalaman kung nasaan ako?”

“I have my ways, baby.”

Baby. She missed that endearment of his.

Pero hindi niya dapat iparamdaman na na miss niya ito. Kailangan niyang dumestansiya. “Ano ba ang ginagawa mo rito?”

Hinaplos nito ang pisngi niya. “I just want to see you, baby, before I go nuts thinking of you.”

Humakbang siya palayo rito. “Umalis ka na.” Nag-iwas siya ng tingin para hindi nito makita ang totoong nararamdaman niya sa mga mata niya. “Please, Phoenix, ayoko nang gulo. Kapag nagising si Titus tapos nakita ka, tiyak na gulo ’yon. Baka mabaril ka na naman niya.”

“I know.”

Ibinalik niya ang tingin dito. “Then, leave. Please, I beg you.”

“I will.”

“Leave now,” pagtataboy niya rito.

“After this,” he said, then claimed her lips and snaked his tongue inside.

Bago pa makapag-react si Red, kasing bilis ng hangin na nawala si Phoenix sa harapan niya. Napakabilis ng paggalaw nito na hindi niya napansing wala na ito sa harapan niya at mag-isa nalang siya sa top deck.

Mabilis siyang lumapit sa railing at umikot sa buong top deck habang nakatingin sa tubig sa ibaba. Parang wala namang tumalon do’n.

And if Phoenix did jump, it was a perfect dive.

Paano nito nalaman na narito siya? Paano ito nakapunta rito samantalang malayo sila sa lungsod? Paano ito nakapunta sa top deck kung bantay sarado ang bawat sulok sa lower deck?

Did Phoenix take out Titus’s men?

Malalaki ang hakbang na bumaba siya sa hagdan patungong lower deck pero bago pa siya maka-ikot sa buong deck, humarang ang isa sa mga tauhan ni Titus sa dinaraanan niya.

“Pasensiya ka na, ma’am, hindi ka po puwede rito sa baba, tugon ni boss. Sa top deck ka nalang po magpahangin,” ani Dennis na isa sa mga nagbabantay.

Tumango siya habang pasimpleng pinapalibot ang tingin sa lower deck bago umakyat ulit sa hagdan.

Maybe she was just imagining things. Baka imahinasyon lang niya ang Phoenix na nakausap niya kanina. Baka gawa-gawa lang iyon ng malikot niyang imahinasyon dahil nami-miss niya ang binata. Paano naman ito makakapunta rito e hindi naman nito alam kung nasaan siya at wala siyang narinig na tunog ng isang papalapit na sasakyan sa yacht.

Nang makabalik sa top deck, niyakap niya ang sarili at natigilan ng may mahawakang matigas na bagay sa bulsa ng cardigan na suot. Wala naman iyong laman kanina kaya naman nagtataka siyang kinuha ang matigas na bagay na ’yon sa bulsa niya saka napakurap-kurap ng makitang isa iyong pambisig na relo na mukhang mamahalin.

“Ano ’to?” Matiim niyang tinitigan ang relo at bahagyang umawang ang labi niya ng mabasa ang brand niyon na nakasulat sa loob sa itaas lang ng umiikot na kamay ng orasan.

Phoenix.

This watch came from Phoenix? Sinadya ba nitong ilagay iyon sa bulsa ng cardigan niya?

Iyon ang pruweba na hindi basta guni-guni lang niya na narito si Phoenix kanina. He really was here.

Sa halip na itapon ’yon, ibinalik niya sa bulsa ang relo saka naiiling na naglakad patungo sa cabin.

“KUMUSTA ANG PAGBABANTAY niyo?” Tanong ni Titus sa mga tauhan nito habang nag-aagahan sila. Ito ang unang pagkakataon na nag-agahan sila sa top deck at hindi sa cabin. Kaya na kasi nitong maglakad na hindi sumasakit ang sugat nito sa tagiliran. “Wala bang naging problema kagabi?”

Kinabahan si Red sa tanong na ’yon ni Titus sa mga tauhan nitong nakatayo malapit sa railing. Baka nakita ng mga ito sa Phoenix at magsumbong. Ayaw niyang mapahamak ang binata ng dahil sa kaniya.

“Wala naman, boss.” Si Dennis ang sumagot. “Tahimik nga kagabi, e.”

Sumimsim ng kape si Titus saka tumingin sa karagatan kung saan unti-unti nang bumubukangliwayway. “Isang linggo na tayong tahimik. Mabuti naman. Nag-alala lang pala ako sa wala.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Sa tingin mo may makakahanap satin?” Maliban kay Phoenix.

“Kung si Escarial ang kinakatakot mo—” Sumimsim ulit ng kape si Titus. “Mahahanap niya tayo pero mahihirapan siya at matatagalan. Ano ba ang alam ng lalaking ’yon kundi ang sumunod sa utos ng amo niyang wala ring utak.”

Humugot siya ng malalim na hininga, kinakabahan pa rin siya. “Anong gagawin natin kapag nahanap niya tayo?”

Titus shrugged. “We’ll see what happens. Pero huwag kang mag-alala, mahihirapan siyang hanapin tayo. Unless, of course, it’s Phoenix.”

Natigilan siya at mas dumoble ang kabang naramdaman. Alam ba nito na nandito si Phoenix kagabi? “Anong ibig mong sabihin?”

“Well.” Inubos nito ang lamang kape ng tasa saka nagsalin pa ulit ng kape. “If there’s one thing I know about Phoenix, it’s that he doesn’t give up easily. At saka, kung ang pag-uusapan ay ang kakayahan sa pakikipaglaban, mas magaling si Phoenix kay Escarial.”

Tumaas ang kilay niya. “How so?” Alam niyang magaling si Escarial kaya nagtataka siya kung paano mas naging magaling dito si Phoenix. Oo nga at nakita niyang natalo ni Phoenix si Escarial, pero sapat na ba ’yong basehan? “Escarial is well trained in combat. Ilang taon din ako sa Sicily kaya alam ko.”

Titus shrugged and then looked at the horizon like he was thinking of something. “Ganoon din naman si Martinez. He’s also well-trained in combat.”

Kumunot ang nuo niya. “Paano mo naman nasabi ’yon? Kilala ko si Escarial. Pinagkakatiwalaan siya ni Emmanuel dahil sa galing niyang makipaglaban.”

Titus smirked. “Well, Emmanuel doesn’t know Phoenix. He can swim five hundred yards in just four minutes. He can actually swim for thirty minutes straight. That’s five hundred yards multiply by seven and a half, equals to three thousand seven hundred and fifty yards in thirty minutes. At kailangan lang niyang huminga ng malalim at lalangoy ulit siya. Parang walang kapaguran ang taong ’yon.”

’Yon ba ang ginawa nito kagabi? Did he swim just to see her? What the hell?!

“Kaya hindi ako magtataka kung mahahanap niya tayo.”

“Phoenix have his ways,” dagdag pa ni Titus.

Uminom siya ng tubig para itago ang kabang nararamdaman saka tumingin kay Titus. Kaagad siyang natigilan ng makita kung paano siya nito tingnan, na para bang binabasa nito ang emosyon sa mukha niya.

“Bakit ka sakin nakatingin ng ganiyan?” Tanong niya.

Umiling ito. “Wala naman. I’m just wondering what Phoenix saw in you to betray our friendship like that.”

Umingos siya dahil nairita siya sa salitang ginamit nito. “Si Phoenix nga ba talaga ang unang nagtaksil sa pagkakaibigan niyo? Hindi ba ikaw dahil nakipagkaibigan ka lang naman sa kaniya kasi may kailangan ka.”

Tumaas ang sulok ng labi ni Titus. “Defending him, I see.”

Inirapan niya ito. “I’m not. I’m just stating a fact.”

Nanunudyo ang ngiti nito sa mga labi. “Stating a fact lang ba o dinidepensahan mo talaga ang lover boy mo.”

Inirapan niya ito ulit. “I hate you.”

Mahinang tumawa si Titus saka inabot ang ilong niya at pinanggigilan ’yon. “Hindi ka na mabiro. Chill, hon.” He chuckled. “I’m just teasing you.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Stop teasing me. I’m trying to be a good girl here.”

“Yeah, yeah, I’m sorry.” Umalis ito sa pagkakaupo saka nakapameywang na humarap sa karagatan at mababa ang boses na nagsalita. “Ilang buwan nalang ikakasal na tayo.”

Noon, masaya siya sa isiping ikakasal siya kay Titus kasi alam niyang aalagaan siya nito. Pero ngayon, wala siyang maramdamang kasiyahan. Nababalot ng lungkot at pait ang puso niya kapag nababanggit nito ang salitang kasal.

“Kapag kasal na tayo—” Parang may bumikig sa lalamunan niya kaya siya tumikhim. “Ano na ang mangyayari?”

Humarap sa kaniya si Titus. “Makukuha ko na ang gusto ko na para naman talaga sakin.”

“Ano na ang mangyayari sakin kapag nakuha mo na ang gusto mo?” May kislap ng takot sa mga mata niya at alam niyang nakita ’yon ni Titus. “I mean, alam ko namang excess baggage mo lang ako. You just keep me around because you need me for something. Pero paano kung hindi mo na ako kailangan?”

Malalim na napabuntong-hininga si Titus saka lumapit sa kaniya at masuyo siyang hinila patayo at niyakap siya. “I promised to take care of you, Red. And, I will. Hindi kita pababayaan. I’ll always be here for you, keep that in mind. Hindi ko hahayaang mapahamak ka.”

Niyakap din niya ang fiance. “I trust you, Titus.”

“Good. So when I say do this, do it. No question ask, okay?”

Tumango siya. “Okay.”

Pinakawalan siya nito sa pagkakayakap saka bumaling kay Dennis. “Steer this yacht to Sudalga’s Port.”

“Yes, boss.”

“Bakit tayo babalik?” Nagtatakang tanong niya kay Titus. “Akala ko ba mapanganib sa lungsod kaya dito muna tayo?”

“Huwag kang mag-alala.” Ginulo nito ang buhok niya. “Hindi ka naman nila papatayin, e. Mahalaga ka sa kanila.”

“Alam ko ’yon, pero paano ka?” Nag-aalala siya para sa binata. Kagagaling lang ng sugat nito sa tagiliran. “Alam mo naman na gusto kang mawala ni Emmanuel.”

“Hayaan mo siya.” Kinindatan siya nito. “Kaya ko ang sarili ko.”

Inirapan niya ito. “Huwag mahangin, T.”

Mahina itong tumawa saka inakbayan siya. “Trust me on this one, honey. Akong bahala. Nanatili lang naman tayo ng matagal dito sa Yacht kasi nagpapagaling ako at hindi ako makakalaban sa kanila kung sakali. Pero ngayong magaling na ako at mahigit isang linggo na tayo rito sa yacht, nababagot na ako. I miss walking in the mall and dining in the finest restaurant. At hindi ako mapipigilan ni Escarial na gawin ang gusto ko.”

Hinawakan niya ang laylayan ng suot nitong t-shirt saka inangat iyon para tingnan ang sugat nito sa tagiliran. “Hmm… Buti naman at kumipot na ang sugat mo.” Hinawakan niya iyon saka binigyan ng diin. “Masakit ba?”

“Medyo,” sagot ni Titus habang nakatingin sa sugat nito. “Diniinan mo kasi, e.”

“I’m just making sure.” Binitawan niya ang pagkakahawak sa laylayan ng t-shirt nito saka tiningnan ito. “Puwede ka nang maglakad pero bawal tumakbo at magbuhat ng mabibigat. Kapag hindi ka nakinig sakin, bubukas ulit yang sugat mo at dudugo kaya huwag matigas ang ulo. Okay?”

“Yes, ma’am.”

Pabiro niyang inirapan ito dahil sa pagtawag kaniyang ma’am. “Paano pala kung magpadala ng sniper si Emmanuel? Ano gagawin mo?”

“Hindi ’yon gagawin ni Emmanuel.” Puno ng kompiyansa ang boses ni Titus. “Lagot siya kay patri kapag ginawa niya ’yon. And besides, don’t you miss the pollution in the city?” Pabiro nitong tanong sa kaniya.

Umirap siya sa hangin. “Hindi pero na miss kong kumain maliban sa seafood.” Puro nalang kasi isda ang ulam nila rito sa yacht.

Mahinang natawa si Titus saka ginulo ang buhok niya. “How about you cook for me? Sa pagkakataong ’to, karne na ang lulutuin mo, hindi isda.”

Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam niya sa pinaguusapan nila ni Titus. Parang hindi mabigat sa kalooban.

Nginitian niya ito. “Not a bad idea. Miss ko na ring kumain ng karne.” Humarap siya rito. “Punta tayo sa mall, tapos pumunta tayo sa supermarket para mamili ng ingredients. Then I’ll cool and invite my cousin, Dark and his wife. Na miss ko na kasi si kuya Dark. Siya nalang ang pamilya ko na malapit sakin.”

“Sige, ikaw ang bahala,” anii Titus saka ngumiti. “It’s nice to see you smile after a week of being sad.”

Natigilan siya at nagsalubong ang kilay niya. “Hindi naman ako malungkot.”

Titus gave her an arched look. “Hindi ka malungkot? Really? Then, why am I having a hard time believing that?”

“Kasi totoo ’yon.” Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi ako malungkot.”

“Okay, whatever you say.”

Hindi siya umimik at nanatili lang na nakatingin sa karagatan habang gumagalaw ang yacht patungo sa port. Babalik na sila sa lungsod. Ano kaya ang mangyayari sa kanila doon? Bakit parang kinakabahan siya?

TULAD NG PLANO nila ni Titus, nag punta muna sila sa mall at namili bago nagpunta sa supermarket para bumili ng ingredients sa lulutuin niya mamayang hapunan. Pagdaong nila sa port kanina, kaagad niyang tinawagan ang kuya Dark niya gamit ang cellphone ni Titus para imbitahin ito mamayang hapunan sa condo niya na kaagad naman nitong pinaunlakan.

Nang matapos mamili sa supermarket, kaagad silang umuwi sa condo niya para makapagluto siya kaagad ng hapunan nila.

Habang nagluluto ng beef in oyster sauce at beef curry, naghahanda naman si Titus sa hapag-kainan pagkatapos ay gumawa ito ng punch at naghanda din ito ng simpleng juice lang para sa buntis na asawa ni Dark.

“Tapos na akong maghanda sa mesa, honey,” sabi ni Titus ng pumasok ito sa kusina.

“Matatapos na rin ako,” sagot niya saka pinatay ang stove at naglagay ng beef with oyster sauce sa malaking bowl at inabot iyon kay Titus. “Here. Put it on the table.”

Kaagad namang iyong tinanggap ni Titus saka dinala sa lamesa. Siya naman ay naglagay ng beef curry sa isa pang bowl saka naglagay ng kanina sa isa pang bowl at nang bumalik si Titus, ito ang nagdala ng beef curry at siya naman ang nagdala ng kanin.

Tamang-tama naman na pagkatapos nilang maayos ang lahat, tumunog ang doorbell ng condo niya.

“Nandito na sila,” maaliwalas ang mukhang sabi niya habang nakangiti.

Hinawakan ni Titus ang kamay niya. “Let’s go, papasukin na natin sila.”

Masaya siyang tumango saka sabay silang naglakad ni Titus patungo sa pinto ng condo niya.

Nang buksan nila ang pinto, kaagad na pumasok si Anniza, ang asawa ng kuya Dark niya. Isang taon lang ang pagitan ng edad nila sa isa’t-isa kaya hindi niya ito tinatawag na ate.

“Hey,” bati niya kay Anniza saka bumaba ang tingin niya sa tiyan nito na may kalakihan na. “Aww…kumusta na si baby?”

“Okay naman siya.” Hinaplos ni Anniza ang tiyan nito, bakas sa mukha nito ang kasiyahan. “Three months nalang, due ko na. Excited na kami ng kuya mo.”

Lumapad ang ngiti niya. “Excited na rin akong makita ang itsura ng anak niyo ni kuya Dark. I’ll bet he or she will be beautiful.”

Anniza smiled, happily. “Sana magmana sa kuya mo, guwapo ’yon e.”

Mahina siyang natawa na kaagad ding naglaho ng makita ang kuya Dark niya at nakita niya kung sino ang kasabay nitong pumasok sa condo niya.

Nanlamig ang buo niyang katawan, bumilis ang tibok ng puso niya saka nanigas siya sa kinatatayuan na para siyang tinamaan ng kidlat ng magtama ang mga mata nila ni Phoenix.

Kaagad siyang nag-iwas ng tingin at bumaling sa kuya Dark niya. “Bakit mo siya kasama?” Alam niyang kawalang respito ang tanong niya pero nag-aalala siya baka magkagulo na naman si Phoenix at Titus.

“Sinama ko na ’tong si Phoenix, wala siyang kasama sa bahay, e,” sabi ng kuya Dark niya sabay tapik sa balikat ni Phoenix na nakatingin pa rin sa kaniya. “NPA siya ngayon sa Village, walang permanent address. Umalis siya doon sa barn ni Lysander, magulo daw kasi doon. Naawa naman ako kaya sa bahay ko na muna pinatuloy, saka nangako siyang aayusin yong pinto ng garahe ko. Who am I to say no to a very generous offer? Hope you don’t mind me bringing him here.” Bumaling si Dark kay Titus. “Saka sabi nitong si Phoenix matalik kayong magkaibigan. Damn, I didn’t know that. What a small world we have, Morgan.”

“Indeed,” ani Titus na gumagalaw ang panga habang nakatingin kay Phoenix.

“Yeah,” tugon naman ni Phoenix, starring back at Titus. “Small world, indeed.”

“Titus.” Inisang hakbang niya ang pagitan nila ni Titus saka hinawakan ito sa kamay at pabulong itong kinausap. “Huwag kang magagalit. Let’s just send him away kung yan ang gusto mo para walang gulo.”

Red expected Titus to punch Phoenix. She expected him to shout at Phoenix ang say something bad. Instead, Titus wrapped his arms around her and glanced at Dark. “Sure. We don’t mind that you brought him. After all, he is my best friend. “

Parang nakikipagkarera ang puso niya sa kabang nararamdaman. “Titus–”

“Right, honey?” Bumaba ang tingin ni Titus sa kaniya. “You don’t mind, right?” May kislap ng babala sa mga mata nito.

Peke siyang ngumiti para hindi makahalata ang pinsan niya saka tumango. “Oo. Ayos lang, kuya.”

“Great!” Dark clapped his hand, grinning from ear to ear. “Oh, ano pang ginagawa natin dito? Kumain na tayo.”

Nanlalamig ang buong katawan ni Red habang naglalakad silang lahat patungo sa hapag-kainan.

Jesus Christ.

This would be a long, torturous, awkward night. Sana walang mangyaring gulo. Sana maging maayos ang hapunan nila. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

HINDI MAPAKALI si Red sa kinauupuan habang nanananghalian sila ni Titus kasama ang pinsan niyang si Dark, ang asawa nitong si Anniza, saka si Phoenix na wala ring imik habang kumakain. It was a very heart thumping and frightening dinner. Ever.

“How’s your family, Morgan?” Ang kuya Dark niya ang unang bumasag sa katahimikan na bumabalot sa buong hapag-kainan.

Uminom muna ng tubig si Titus bago sumagot. “ Patri is doing fine in his old age. So is matri .“

“And your brother?”

Tumiim ang bagang ni Titus sa huling tanong ng kuya Dark niya. “He’ll be dead soon.”

Napatigil sa pagsubo si Anniza at si Phoenix sa tinuran ni Titus.

Mahina namang tumawa si Dark. “Of course, he’s kidding,” ani ng pinsan niya para mapanatag ang dalawang natigilan.

“No, I’m not,” ani Titus sa seryusong boses at mukha. “He’ll be dead soon.”

Humugot siya ng malalim na hininga saka iniba ang usapan. “Who wants some punch?”

Nag-angat ng kamay si Anniza, medyo may pag-aalangan ang ngiti nito sa mga labi habang pasulyap-sulyap kay Titus. “Ahm, puwede juice lang sa’kin? Or, maybe water?”

“Juice it is.” Tumayo siya saka kinuha ang juice sa island counter at inilapag iyon sa mesa, malapit kay Anniza. “Here you go.”

Nginitian siya ni Anniza saka nagsalin ito ng juice sa baso, samantalang si Dark naman ay nagpatuloy sa pakikipag-usap kay Titus.

“Kailan ka babalik sa Sicily?” Tanong ulit ni Dark. “It’s been three years.”

Sumulyap muna sa kaniya si Titus bago sumagot. “Maybe after our wedding. A month from now.”

Napatango-tango si Dark saka bumaling sa kaniya. “Kailan mo naman balak bumalik sa Greece, couz?”

Mabilis siyang umiling. “Ayoko nang bumalik do’n. Hanggat buhay si Alicia, hindi ako aapak sa lugar na ’yon.” Si Alicia ang madrasta niya.

Dark clicked his tongue. “Naiinis din ako kay Theíos. Kung humingi nalang sana siya ng tulong kay Mommy, e di sana wala ka sa gulong ’to.”

Huminga siya ng malalim. “He owes the Ivanov’s trillions of dollars.” Napailing siya. “Alam kong may pera kayo pero kung kayo ang magbabayad sa utang niya, kayo ang maghihirap dahil sa pagkakamali niya.”

“Kaya ayos lang na ikaw ang maghirap sa mga pagkakamali niya?” Humigpit ang hawak ni Dark sa kutsara at tinedor. “That’s Bullshit, Red, and you fucking know that!”

“Dark!” Anniza hissed at her cousin. “Nasa hapagkainan tayo! Watch your language!”

Kaagad namang lumambot ang mukha ng kuya Dark niya saka bumaling sa asawa nito. “I’m sorry, agápi mou . Nadala lang ako sa galit ko.”

Napailing si Anniza saka hinaplos ang pisngi ng pinsan niya. “Just watch it, okay? Kumakain tayo.”

“Yes, agápi mou . I love you.”

Anniza’s eyes softened. “I love you, too.”

Nag-iwas siya ng tingin sa dalawa dahil may inggit siyang naramdaman. Her cousin looked happy. And here she was, struggling to find that same happiness he had.

Wala sa sariling napatingin siya kay Phoenix, at ganoon na lang ang bilis ng tibok ng puso niya ng mahuling nakatingin din ito sa kaniya.

‘I miss you’, Phoenix mouthed at her.

Kaagad siyang nagbaba ng tingin baka mapansin ni Titus ang pagtititigan nila ni Phoenix. Ayaw niya ng gulo. Ayaw niyang mapahamak na naman si Phoenix ng dahil sa kaniya at ayaw niyang maging masamang tao si Titus ng dahil dito.

She missed Phoenix, too, but she couldn’t let her emotion win. She had a responsibility and a promise to keep.

“So.” Bumaling si Dark kay Titus. “Kailan ang kasal? May exact date na ba kayo?”

“It’s gonna be next month,” sagot ni Titus.

“In a hurry, I see.” May panunudyo sa boses ng pinsan niya. “Excited sa honeymoon?”

Walang nakasagot sa kanila ng bigla nalang nahulog ang hawak na kutsara at tinedor ni Phoenix sa pinggan. Umalingawngaw ang tunog niyon sa buong kusina. Lahat sila napabaling sa binata na walang emosyong nakatingin kay Titus.

“Paano kung may pumigil sa kasal niyo?” Kapagkuwan ay tanong ni Phoenix.

Titus smirked. “Subukan niya lang. Sa pagkakataong ’to, hindi lang daplis sa balikat ang mukukuha niya mula sakin.”

Phoenix’s jaw tightened. “Paano kung hindi niya hayaang madaplisan mo siya sa pagkakataong ’to? Paano kung ikaw ang mapuruhan niya, isusuko mo ba si Red?”

“Over my dead body,” sagot ni Titus na nakatiim-bagang.

Pagkatapos ng tagisan nila sa titigan, biglang ngumiti si Phoenix. “Of course, that was just a situation. Kailangan lang maging handa ka sa lahat ng sitwasyon.”

Titus smiled, cooly. “I was born ready, Martinez. Walang makakapigil samin ni Red na magpakasal.”

“Huwag kang magsalita ng patapos, Morgan.” Phoenix matched the cold smile on Titus face. “Your wedding might be jinxed.”

“Gentlemen,” biglang sabad ni Dark saka inilipat ang bowl na may lamang punch sa pagitan ni Titus at Phoenix. “Uminom nalang kayo. Masyadong seryuso ang pinag-uusalan niyo. Kung hindi ko lang alam na mag best friend kayo, iisipin kong magkagalit kayo e.”

Hindi nagkomento si Phoenix at Titus. Sa halip ay bumalik ang dalawa sa pagkain at hindi na nagsalita pa hanggang sa matapos silang maghapunan.

Parang nakahinga ng maluwang si Red ng matapos silang kumain at nagpaalam na aalis ang mga ito. Nang makalabas si Anniza at kuya Dark niya, tinanguan siya ni Phoenix bago ito sumunod na umalis.

Nang sumara ang pinto ng condo niya at naiwan sila ni Titus, doon lang siya tunay na nakahinga ng maluwang.

“He’s really getting into my nerves!” Pagalit na sabi ni Titus habang nagtatagis ang bagang. “He always sticks his nose into someone else’s business!”

Pinaikot niya ang mga mata. “Geez, Titus, it was just a simple talk.” Naiiritang inirapan niya ito. “I’m sure you’re getting into his nerves, too.”

“Red, siya ang unang gumalit sakin.”

“Na pinatulan mo naman.” Pinandilatan niya ito. “Titus, nangako na ako diba, hindi kita iiwan. And I always keep my promise. Kahit anong gawin ni Phoenix, tutuparin ko ang pangako ko kasi pangako ko ’yon.”

“But still!” He was irritated. “Ginagalit niya ako. What a good friend he is.” May sarkasmo sa boses nito.

“Wala kang karapatang magalit kasi nga diba ginagamit mo lang siya kaya kayo magkaibigan?” Inis niyang buwelta kay Titus saka nagmamartsang iniwan ang binata at pumasok siya sa kuwarto niya.

Naiinis talaga siya kay Titus. Hindi niya alam kung bakit pero parang ang sarap pilipitin ng leeg nito kaya sa halip na makipagsigawan siya rito at ma stress lang siya lalo, nagmamartsa siyang nagtungo sa kuwarto niya at sinara ’yon saka ini-lock.

Ewan ba niya. Nairiita siya sa inaakto nito ngayon.

“Red!” Malakas na kumatok sa pinto ng kuwarto niya si Titus. “Open the door!”

“Ayoko,” inis niyang tugon. “Diyan ka sa labas matulog.”

“Oh, come on now, Red. Don’t do this to me.”

Umirap siya sa hangin. “Huwag mo akong kausapin!”

“Come on, Red…”

“No!” Sigaw niya saka binato niya ng sapatos niya ang pinto. “Naiinis ako sayo!”

“Inaatake ka na naman ng kabaliwan mo, Red,” ani Titus mula sa labas ng pinto at narinig niya ang papalayo niyong yabag.

Pabagsak niyang ihiniga ang katawan sa malambot na kama saka napatitig sa kisame. Bakit ba siya naiirita kay Titus? Kung tutuusin may kasalanan din naman si Phoenix dahil ito ang nagsimula. Ito dapat ang kainisan niya pero kay Titus nakatutok ngayon ang inis niya.

Napatigil siya sa pag-iisip at napabaling sa pinto na nakakonekta sa balkonahe ng kuwarto niya ng may mahinang kumatok doon.

Was it the wind?

And then another knock.

Nope, definitely not the wind.

And then another knock.

“What the hell?” Nag-isang linya ang kilay niya saka mabilis na bumangon at naglakad palapit sa pinto ng balkonahe at binuksan ’yon.

Umawang ang labi niya at hindi siya makapaniwalang napatitig sa lalaking nakahilig sa gilid ng balkonahe at may pinapalibot na kulay itim na lubid sa kamay at braso nito.

“Paano ka nakapunta rito?” Hindi pa rin siya makapaniwala sa nakikita. Ni hindi nga niya maitikom ang nakaawang na bibig. “S-saan ka dumaan?”

Tinuro nito ang itaas ang condominium building. “I rappelled down here.”

Napatingala siya sa tinuro nito saka bumalik ang tingin niya kay Phoenix. “Nababaliw ka na ba? Paano kung nahulog ka?”

She used to go rock climbing and cliff rappelling, so she knew the danger of it.

Pinagkrus nito ang braso sa harapan ng dibdib nito bago humarap sa kaniya. “Did you miss me?”

Napakurap-kurap siya rito. “Nagbibiro ka ba?”

“Nope.” Umiling ito. “Hindi ako mag-ra-rappel pababa mula sa rooftop patungo rito sa kuwarto mo kung nagbibiro lang ako.”

Natahimik siya.

“Well?” Phoenix took a step closer to her. “I believe I asked you a question, baby. Did you miss me, too?”

Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi ka dapat nagtatanong ng ganiyan.”

“Bakit? Dahil kay Titus?” May talim ang boses nito.

Humakbang siya paatras. “Napaka-delikado ng ginawa mo para lang makapunta rito sa balkonahe, pero kailangan mo nang umalis bago pa pumasok si Titus–”

“Hindi ba ni-lock mo ang pinto?”

Natigilan siya at napatitig sa binata. “P-paano mo nalaman?”

“I heard you shout.” Sumilip ito sa loob ng kuwarto niya. “Mind if I come in?”

“No.” Mabilis niyang isinara ang pinto ng balkonahe saka humarap sa binata. “Seriously, Phoenix, ano ba talaga ang kailangan mo? Bakit ka ba narito?”

“I miss you.” Matiim siya nitong tinitigan. “That’s why I’m here. I’m preventing myself to go crazy. I miss you so much, Red.”

Nagbaba siya ng tingin para itago ang tunay na nararamdaman niya. “Phoenix, pinapahirapan lang natin ang mga sarili natin.” Nangako siya kay Titus. Hindi talaga puwede. “So, what if you miss me? So what if I miss you? Wala namang magbabago. Ikakasal pa rin ako kay Titus.”

Masuyo nitong sinapo ang mukha niya saka hinaplos ang pisngi niya at pilit siyang pinatingin sa mga mata nito. “Puwede namang magbago ’yon kung sasama ka sakin. You will never kiss me back like the way you did, you won’t accept my caress and kisses, you won’t return back my embrace if you love Titus. And don’t fucking deny it. I can feel it, baby. You don’t love that man.”

“But I owe him my life!” Hindi niya napigilan ang magtaas ng boses. “Utang na loob ko sa kaniya kung bakit ako nakatayo ngayon sa harapan mo. Kung bakit hindi ako nakakulong sa Sicily. Kung bakit kahit papaano, malaya ako.” Inalis niya ang kamay ni Phoenix na nakasapo sa mukha niya saka lumayo siya sa binata. “At kung sasama ako sayo, hindi ’yon ganoon kasimple, Phoenix.” Tumigil siya sa gilid ng balkonahe saka ipinatong ang siko sa may railing. “Kailangan ako ni Titus. Hindi ko siya puwedeng iwan nalang basta dahil ng mga panahong ako ang may kailangan, hindi niya ako iniwan, hindi niya ako inabandona.”

“How about me?”

Nagtatakang bumaling siya rito. “Anong ‘how about you’?” Malalim siyang huminga. “Phoenix, yes, we had sex. And yes, I enjoyed being with you. Pero dapat nang tuldokan ’yon. Mas kailangan ako ni Titus. And if I did come with you, anong mangyayari kapag wala ka nang interes sa akin? Alam kong sa huli, maghihiwalay din tayo kasi simpleng pagnanasa lang naman ang nararamdaman natin para sa isa’t-isa.” No. It wasn’t just lust in her part but she had to lie. “Yes, you want me. And yes, I want you. But, that’s just it. Nothing more.”

Tumiim ang bagang nito. “So, that’s it. This is you, choosing him?”

Malakas siyang napabuntong-hininga saka tumingin sa ibaba ng gusali. “I don’t want to choose!” Pinahid niya ang luha na nalaglag sa mga mata niya. “But Titus needs me more. And this is me, protecting you and keeping my promise to him that I wont leave him no matter what.”

Lumapit si Phoenix sa kaniya saka pinaglandas ang daliri sa basa niyang pisngi. “Then, why are you crying? Dapat masaya ka sa pinili mo.”

Tumingin siya sa mga mata ni Phoenix. “Because God knows how much I want to choose you, Phoenix. Gusto kitang makasama kahit sandali lang, kahit walang kasiguraduhan kung magtatagal ba ang interes mo sakin.” Namalisbis ang luha sa pisngi niya. “Gusto kong maranasan ulit kung paano maging masaya sa piling mo tulad nuong nasa Baguio tayo. But we don’t always get what we want. That’s life and wether I like it or not, kailangan kong tanggapin ’yon, kailangan kong isiksik sa isip ko na si Titus—si Titus ang dapat piliin ko kasi ang taong ’yon ang naging dahilan kung bakit nakaalis ako sa Sicily, kung bakit nakilala ko ang mga kaibigan ko na napakabuti sakin, kung bakit nagkaroon ako ng restaurant at nagawa ko ang lahat ng gusto ko sa loob ng tatlong taon.”

Humugot ng malalim na hininga si Phoenix saka masuyo siyang niyakap ng mahigpit. “I understand where you’re coming from, Red. I do understand but I can’t let you marry Titus. I’ll go nuts if that happens.”

Kumawala siya sa pagkakayakap nito saka tiningala ang binata. Nagtatanong ang mga mata niya. “Bakit ka naman mababaliw? I’m sure I’m just a passing fancy for you.” Pinilit niyang ngumiti kahit parang may sumasakal sa puso niya sa susunod niyang sasabihin para lang umalis na ito. “It’s just lust, Phoenix. Mawawala din ’yon.”

Mataman siya nitong tinitigan saka kinagat nito ang pang-ibabang labi. And Red couldn’t stop thinking that Phoenix looked sexy as hell when he bites his lips like that.

“Phoenix, umalis ka na please.” Kanina pa siya nagtitimpi na huwag itong yakapin, na huwag dumukwang at ilapat ang mga labi niya sa mga labi nito. “Please, umalis ka na.” ’Yong pagtitimpi niyang gawin ang gusto niya sa binata ay malapit nang masagad. “Please…”

Bumilis ang tibok ng puso niya ng umiling ito.

“Hindi.” Masuyong sinapo ni Phoenix ang mukha niya at matiim siyang tinitigan. “Hindi ko hahayaang ikasal ka sa kaniya. You were mine first, Red, and you will be mine again. Fuck Titus, fuck our friendship, fuck everyone in this planet. I will not let you marry that man because you. are. mine!” With that, he circled his arms around her waist and kissed her senselessly.

At habang mapusok siyang hinahalikan ni Phoenix, humalagpos na ang pagtitimpi niya. Hindi na niya kayang dayain ang sarili niya. She liked Phoenix, she liked him very much. She couldn’t stop herself from kissing him back. And if this made her a bad selfish woman, then so be it. She will gladly be a bad selfish girl just to be with Phoenix in this very moment. Kaya hinayaan niya ang sarili. Pinakawalan niya ang pagtitimpi. Who knows when would she gonna see Phoenix again. Maybe, this would be her last memory of him. Kaya naman iniyakap niya ang mga braso sa leeg ng binata at mainit ding tinugon ang halik nito na may kaunting pagdaing.

Red could feel it in Phoenix kisses how much he missed her. Lalo na nang isandal siya nito sa gilid ng pinto ng balkonahe at sinapo ang mayayaman niyang dibdib at minasahe yon. At parang sabik na sabik itong mahalikan siya, mahawakan at maangkin, na para bang may aagaw sa kaniya mula rito. She could feel his hand caressing her inner thigh and slipping his hand inside her panty, making her wet.

Napadaing nalang siya habang mainit pa rin silang naghahalikan ng binata. At dahil naka mini-skirt siya, walang balakid sa gusto nitong gawin.

And when his finger touched her clit, she bit her lips harder to stop herself from moaning.

God. It felt good to be touched by Phoenix again. She missed him. She missed this.

“Oh…” Ungol niya habang naghahalikan sila ni Phoenix na parang wala nang bukas. “Oh, Phoenix.” Sa pagkakataong ’yon, ang labi na niya ang kinagat nito.

“I want you, baby,” bulong ni Phoenix sa mga labi niya habang naghahalikan sila. “I miss you so much.”

“I miss you too, baby.” Wala na siya sa tamang pag-iisip dahil nahihibang na siya sa sarap ng ginagawa ng mga daliri ng binata sa kaselanan niya.

Phoenix was pumping his two fingers in and out of her, making her moan and writhed in so much pleasure.

Pinaghiwalay niya ang mga labi nila ng binata saka binaon niya ang mga labi sa leeg nito at kinagat-kagat ’yon.

And when she heard Phoenix moan, her body burned even more. She wanted more of him.

At may sariling isip na bumaba ng kamay niya sa pantalon nito saka mabilis na binuksan ang belt nito at butones ng pantalon saka ipinasok ang kamay niya sa loob para hawakan ang pagkalalaki nitong nag-uumigting na sa loob.

Phoenix groaned when she touched his erct manhod.

“I want this, Phoenix…”

Phoenix kisses travelled down to her neck, up to her ear. He bit her earlobe and whispered, “I don’t want you to regret or to take back everything you said after this. If you want it, if you want me, say it and I’m all yours.”

Pinalibot niya ang kamay sa kahabaan nito at masuyo iyong minasahe. “Yes. I want you, Phoenix. I want you so much it hurts.”

“That’s good enough for me.” Phoenix pulled his fingers out of her, pulled her panty down, and gripped her thighs. “Jump and wrap you’re legs around me, baby.”

Mabilis niyang sinunod ang sinabi nito. And the moment she wrapped her legs around his waist, his length filled her mound. She moaned.

At nang mag-umpisa na ang kahabaan nito na maglabas pasok sa loob ng pagkababae niya, pigil niya ang mapaungol ng malakas. Kinagat niya ang pang-ibabang labi habang mainit siyang inaangkin ni Phoenix sa gilid ng balkonahe.

“Oh…” Pigil niya ang ungol na lumabas sa bibig niya. “Phoenix…oh… yes, like that baby, harder… faster…oh…”

Tumatama ang likod niya sa semento pero wala siyang pakialam kung nasasaktan man siya. Nakakawala ng ulirat ang bawat ulos ng binata sa loob niya. Nararamdaman niya ang kahabaan nito na sagad na sagad sa loob niya at napakasarap ng pagbayo nito sa pagkababae niya.

And when she felt herself about to cum, she tweaked Phoenix’s top knot hair, pulled it back, and kissed him senselessly on the lips. Kaagad naman iyong tinugon ng binata na mas lalo pang bumilis ang pagbayo sa pagkababae niya.

She was so near, she could already taste her orgasm.

Mas naging mapusok ang paghalik niya kay Phoenix at ganoon din naman ang binata. Halos lukumusin niya ang mga labi niyo na kinagat niya ang pang-ibaba ng biglang sumabog sa kaibuturan niya ang pinakamasarap na orgasmong naramdaman niya sa tanang buhay niya. And when Phoenix followed, filling her with his semen, all she could do was close her eyes and savor the feeling.

Hanggang sa humupa ang init ng katawan nila, hindi pa rin nagbago ang posisyon nilang dalawa hanggang sa naramdaman niya ang katas ni Phoenix na lumalabas sa pagkababae niya. Mabilis niyang ibinaba ang paa mula sa pagkakayakap niyon sa beywang ng binata saka akmang papasok sa kuwarto niya ng pigilan siya ni Phoenix sa braso.

“Where the hell are you going?” Madilim ang mukha nito.

Pinulot niya ang panty na nasa sahig. “I’m going to clean up.”

May pagdududa ang kislap ng mga mata nito. “Babalik ka?”

Tiningnan niya ito sa mga mata saka tumango. “Oo. Babalik ako.”

He let go of her wrist.

Mabilis siyang nagtungo sa banyo para mag half-bath. At habang nasa ilalim siya ng shower, nagpapasalamat siya na walang balkonahe do’n sa hilagang parte ng condominium maliban sa balkonahe niya. Nasa pinaka-mataas na floor kasi ang unit niya at apat lang ang unit doon. Ang east, west, south at north unit. Lahat yon may balkonahe pero hindi nakikita ang isa’t-isa dahil may kaniya-kaniyang dereksiyon ’yon kung saan nakaharap. Samantalang ang ibang unit naman sa ibaba ay walang balkonahe kaya malakas ang loob niyang makipagtalik kay Phoenix doon kasi alam niyang walang makakakita sa kanila.

Pagkatapos niyang mag-shower, nagsuot siya ng pares ng pajama bago lumabas ng balkonahe at umupo sa gilid ng sahig, katabi ni Phoenix.

“Hmm…” Phoenix kissed her temple. “You smell good enough to eat,” anito sabay kindat sa kaniya.

Pinaikot niya ang mga mata saka pinalibot niya ang braso sa braso nito saka napatingin siya sa screen ng cellphone nito.

Parang may sumakal sa puso niya ng makita sa cellphone nito ang isang larawan kung saan magkasama ito at Titus. Sigurado siyang kuha ’yon sa Titus Revenge Yacht. At mukhang napansin ni Phoenix na doon siya nakatingin kaya naman pinatay nito ang cellphone at inilagay sa bulsa.

“Galit ka ba sa kaniya kasi binaril ka niya?” Tanong niya sa mahinang boses habang nakatingin sa binata.

Umiling si Phoenix. “Hindi ako galit. I deserved it, anyway.”

Bakit parang hindi siya naniniwala? “Kung ganoon, bakit no’ng nakita ko yong picture sa cellphone mo, tinago mo kaagad?”

Nagkibit-balikat ang binata. “Kasi ayokong nakatingin ka sa kaniya. Gusto ko nakatingin ka lang sakin.”

Napangiti siya at napailing. “You and your sweet tongue.”

Mahinang natawa si Phoenix. Kapagkuwan ay natigilan ng mapansin ang suot niyang relong pambisig. “Sinuot mo.” Tumingin ito sa kaniya. “Do you like it?”

Tumango siya. “It looks elegant and classy.” Ihinilig niya ang ulo sa balikat ng binata. “Thanks for the watch.”

Pinaglandas nito ang daliri sa relong nasa bisig niya saka dinala nito ang kamay niya sa mga labi nito at hinalikan ang likod niyon. “Alam mo ba kung bakit kita binigyan ng relo?”

Tumingin siya rito. “Do enlighten me, Phoenix. Kasi hindi ko alam kung bakit.”

“It’s because this watch—” He kissed the back of her hand again. “It means, I’ll always watch over you, twenty-four-seven if I have to.”

Her heart melted at that. Kaya naman hindi na niya pinigilan ang sarili. Umalis siya sa pagkakaupo sa sahig at paharap siyang umupo sa mga hita ni Phoenix saka niyakap ito ng mahigpit. “Salamat.”

“For you, baby, anything.”

Pinakawalan niya sa pagkakayakap si Phoenix saka seryuso siyang tumingin sa mga mata nito. “May tanong ako at sasagutin mo ’yon ng totoo.”

“Okay.” Medyo may pag-aalangang kislap sa mga mata nito. “Ask me.”

“Paano ka nakapunta sa yacht no’ng gabing ’yon? At paano mo nalamang nandoon ako?” Tanong niya.

“Oh, that?” He chuckled like something was funny, then he caressed her cheek and chin. “Well, nanghiram ako ng jet ski kay Sudalga. I made some changes in its motor and parts para hindi maingay. At may GPS tracker akong nilagay noon sa yacht ni Titus para alam ko kung nasa port ’yon. Doon kasi ako natutulog kapag nasa lungsod ako. Then I drovevs the jet ski half way to the yacht. At nang malapit na ako, para hindi ko makuha ang atensiyon ng mga tao sa yacht, nilangoy ko nalang palapit. And I was just hoping against hope that you’ll be there. Thanked God, you were. Seeing you again after a week felt like the heaven smiled upon me.”

Lumamlam ang mga mata niya saka niyakap na naman ito. “You’re crazy. I’m crazy. This situation we have is crazy. But, I don’t want to let go. I don’t want to push you away anymore.” Nakakapagod nang itulak ang binata palayo samantalang gustong-gusto niyang malapit ito sa kaniya.

Niyakap din siya ni Phoenix ng mahigpit habang hinahagod ang likod niya. “I wont sugarcoat it, baby. Yes, or situation is fucked. If we’re playing chess, we’re already checkmate. But we’ll make it work, okay? Trust me.”

Tiningala niya ang binata saka mataman itong tinitigan. Kahit alam niyang walang kasiguraduhan sa piling nito, kahit alam niyang darating ang panahon na mawawalan na ito ng interes sa kaniya, kahit alam niyang wala naman itong espesyal na nararamdaman sa kaniya kundi pagnanasa lang at atraksiyon, kahit alam niyang walang patutunguhan ang lahat ng ’to, nakahanda siya at pinapayagan niya ang sariling pagkatiwalaan si Phoenix dahil gustong-gusto niya itong makasama kahit pansamantala lang.

“I trust you.”

Phoenix smiled at her, making her heart beat faster than normal. “That’s my girl.”

Hindi mapigilan ni Red ang mapangiti sa sinabi nito. His girl. She liked that. She liked that very much.

Akmang aalis siya sa pagkakaupo sa hita nito ng pigilan siya sa beywang ni Phoenix.

“Stay, will you?”

Umiling siya. “Alam mong hindi puwede.” Hinaplos niya ang pisngi nito at minemorya ang bawat anggulo ng mukha nito. “Ayokong magkagulo na naman kayo ni Titus kapag aksidenteng nagkita kayo rito. I’m not worth it, okay? Umalis ka nalang muna. Siguro makakahanap pa naman tayo ng pagkakataon para magkita ulit.”

Phoenix looked defeated. “Fine. Aalis ako. But—” Hinawakan nito ang pulsohan niya kung nasaan ang relo niya. “Huwag mo itong aalisin. Always wear this, okay?”

Tumango siya saka ngintian ito. “Yes, I promise.”

Phoenix smiled and kissed her on the lips. “And please, huwag mong yakapin o halikan si Titus ngayong gabi. Promise me that. Baka mabaliw ako sa kaiisip kung anong ginagawa niyo habang magkatabi kayong natutulog.”

Napakurap-kurap siya kay Phoenix at hindi niya mapigilang matawa ng malakas.

Kumunot ang nuo ni Phoenix. “Bakit ka tumatawa?”

“Wala.” Panay pa rin ang tawa niya habang umiiling. “Wala ka namang dapat isipin na kung ano-ano habang magkatabi kami ni Titus. I assure you, baby, we don’t kiss. We hug, but no kissing involve. That’s just so unpleasant for me and for him.”

“Oh.” Nawala ang kunot sa nuo ni Phoenix habang dina-digest nito ang sinabi niya saka naguguluhang nagtanong. “You two don’t kiss?”

Umiling siya. “Nope.”

“Never?”

Tumango siya. “Never.”

“And what about the other things…you know…sex?”

Umuling siya. “Nope. I’m not doing that with him. Just you, baby. Just you.”

And that put a wide and happy smile on his handsome face. “Thank God. I’ll sleep better at night now knowing that it’s just me.” Sinapo nito ang mukha niya saka pinupog ng halik ang mga labi niya. “Okay. Aalis na ako.”

Mabilis siyang umalis sa pagkakaupo sa hita nito saka tumayo para makatayo rin ang binata. Nang magpantay ang mukha nila, hinalikan siya nito sa nuo.

“Mag-iingat ka palagi,” anito.

Tumango siya. “Ikaw din.”

Phoenix’s lips broke into a smug smile. “Sila ang mag-ingat sakin.”

She rolled her eyes. “Oo na, sige na, umalis ka na.”

Hinalikan ulit siya nito bago kinuha ang lubid na tinago nito sa likod kanina. Tinali nito ang dulo ng lubid sa isa sa sementong haligi ng balkonahe saka ihinahis nito pababa ang karugtong ng lubid.

“Mahaba ba ’yang lubid mo para makarating ka sa baba ng ligtas?” Nag-aalalang tanong niya kay Phoenix na may kinuhang itim na bag sa gilid ng balkonahe.

Tumaas ang kilay niya. Hindi niya napansin na may itim palang bag na nasa gilid ng balkonahe.

May kinuha itong harness sa bag. A rappel device, locking carabiner at gloves. Halatang alam ni Phoenix ang ginagawa dahil alam nito kung paano ang tamang panggamit ng bawat isa sa mga inilabas nitong gamit sa pag-rappel.

Red was amaze by the way he tied the rope. Not everyone knew how to tie a rope like a pro, but Phoenix knew.

“Wow…” She was impressed. “Saan ka natuto niyan? Akala ko ba ayaw mo ng trekking, ibig sabihin, ayaw mo rin mag rock climbing.”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “I have a few tricks under my sleeves, baby.” He winked at her then he jump over the railing, readying himself to rappel down. “And baby?”

“Hmm?”

Matiim itong tumingin sa mga mata niya. “You’re worth it to me.”

Bumilis ang pintig ng puso niya sa sinabing iyon ng binata. Hindi siya nakapagsalita dahil sa halo-halong emosyong lumukob sa dibdib niya.

Phoenix smiled. “I’ll see you when you get the chance to see me.” Dumukwang ito palapit sa kaniya saka hinalikan siya. Pagkatapos ay bigla nalang itong nawala sa harapan niya.

Mabilis siyang tumingi sa ibaba at nakahinga ng maluwang na ligtas si Phoenix.

At habang nakatingin siya kay Phoenix na parang isang expert na nagra-rapell pababa, hindi maiwasang magtanong ni Red kung talaga bang ayaw nitong mag-travel, o mag-hiking, o mag-trekking? Kasi ang nakikita niyang Phoenix ngayon na ekspertong nagra-rappel pababa, yon ang klase ng tao na mahilig sa outdoor adventure.

But Phoenix hated traveling and outdoors. Was he telling the truth or was he keeping something from her?

Huminga siya ng malalim saka napailing. Wala siyang karapatang mag demand kay Phoenix na magsabi ng totoo kung nagsisinungaling man ito dahil pareho lang silang may tinatago.

She looked down at Phoenix again and smiled. “I hope I’ll see you again, Phoenix.”

Malalim siyang bumuntong-hinga saka umalis ng balkonahe at pumasok sa kuwarto niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

NAGMUMOG si Red pagkatapos niyang magduwal sa lababo sa loob ng banyo niya sa kuwarto. May masama yata siyang nakain ng nagdaang araw dahil parang masama ang pakiramdam niya, kaya naman ng makalabas siya ng kuwarto, kaagad siyang nag-templa ng kape at nagluto ng agahan para magkaroon ng laman ang tiyan niya.

Pagkatapos magluto, tamang-tama naman na pumasok si Titus sa loob ng kusina. Hindi maipinta ang mukha nito habang naglalakad palapit sa kaniya.

“What?” She asked.

“I printed it.” May inilapag itong larawan sa ibabaw ng island counter. “Gusto kong malinaw mong makita. And don’t you fucking deny it.”

Napatitig siya sa larawan at kumuyom ang kamao niya kasabay ng mabilis na pagtibok ng puso niya dahil sa kabang nararamdaman. “Saan galing ’yan?”

“It doesn’t matter–”

“Saan galing yan?!”

Natigilan si Titus at hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya. “Did you just shout at me?”

Ang matalim niyang mata ay tumuon kay Titus. “Saan galing ang larawang ’yan?”

Nagkibit-balikat si Titus saka nilukumos ang larawan at tinapon ’yon sa pinakamalapit na trash bin. “It’s from an untraceable e-mail address. Panira ng umaga.”

“That picture is none of your business.” Tinalikuran niya si Titus.

“It is my business!” Tumaas ang boses ni Titus. “My fiance is fucking someone in the terrace! Of course it’s my goddamn business because it will backfire on me. Damn it!”

Matalim ang matang humarap siya rito saka dinuro ito gamit ang spatula na hawak. “Huwag mo akong sigawan, Titus. Huwag mong sagarin ang pasensiya ko.”

“Kung ayaw mong sigawan kita, umayos ka!” Tiningnan siya ng masama ni Titus. “Malayo ang destansiya sa inyo ng kung sino man ang kumuha ng larawang ’yon. And thanks to the low light and the distance, hindi nakita ang mukha ng lalaki sa larawan. So when patri called me earlier, telling me that you’re having an affair with someone based on the picture that he saw, I told him it was me and not some other men because my fiance is fucking loyal and so faithful to me.” Nagtagis ang bagang nito. “Naiisip mo ba na muntik mo nang sirain ang ilang taong pinaghirapan ko dahil lang hindi mo makontrol ang sarili mo?! I told you to stay away from Phoenix because he will ruin everything! Stay! Away! From him! Madali lang naman diba ang gusto ko?! Bakit ba hindi ka nakikinig sakin?!”

“Huwag mo akong sigawan!” Galit niyang pinagpapalo sa dibdib si Titus gamit ang spatula, saka sinapo ang mukha at napahagulhol dahil pakiramdam niya parang sasabog ang ulo siya sa gulo ng isip niya. “Huwag mo akong sigawan…” Nanghihina siyang napaupo sa bakanteng upuan malapit sa island counter. “Nangako ako, Titus, nangako akong hindi kita iiwan kahit anong mangyari, kahit anong gawin ni Phoenix. Nangako akong nasa tabi mo lang ako, hindi ako aalis. Nangako ako at tutuparin ko ’yon kahit ang hirap-hirap na! Kahit hindi ko na kaya! Kahit naguguluhan na ako, kahit gusto ko nang tumakbo papunta kay Phoenix. Kahit gustong-gusto ko siyang mahalin, hindi ko magawa kasi ikaw ang iniisip ko. Ikaw at ang pangako ko sayo.”

Hilam ang luhang tiningala niya si Titus. “Oo, naging marupok ako kagabi kasi hindi ko na siya kaya pang itulak palayo. Gusto ko nasa tabi ko siya. Gusto ko nahahawakan ko siya. I care for him, Titus, and it hurts me to push him away every time he’s near because of a promise I made. Pero ang pangako ay pangako at tutuparin ko ’yon. Pero huwag kang magkakamaling saktan si Phoenix. Huwag kang magkakamaling utusan ang mga tauhan mo na saktan siya.” Tumayo siya saka matalim ang matang sinalubong ang tingin ni Titus. “Keep in mind, Titus, I’m your ace of cards. Without me, you’ll lose. Kaya huwag mo akong subukan. Dahil kapag nalaman ko na may nangyaring masama kay Phoenix at may kinalaman ka do’n, ako mismo ang babalik kay Emmanuel at tutulungan ko siyang pabagsakin ka.”

Naglagay siya ng agahan sa pinggan, kinuha ang isang tasang kape at nilampasan si Titus na nakatitig sa kawalan.

Pumasok siya sa kuwarto niya saka sa balkonahe siya nag-agahan. May maliit namang mesa at upuan doon na puwede niyang upuan.

Habang sumisimsim ng kape, pinapalibot niya ang tingin sa mga gusaling malapit sa condo niya. Matatas din ang gusaling ’yon, pero malayo sa condo niya. Kung nakunan sila ng larawan kagabi ni Phoenix, ibig sabihin malapit lang yon sa kanila at pasalamat nalang siya sa low light dahil hindi malinaw ang kuha.

So who took the picture? Who was spying her and reporting back to Sicily?

Huminga siya ng malalim saka pinakalma ang sarili. She had to be calm and collected. Hindi nalang ngayon ang sarili niya ang pinoprotektahan niya, kasama na si Phoenix. Hindi siya makakapayag na mapahamak ito ng dahil sa kaniya.

Natigilan siya sa pag-iisip at pagsubo ng pagkain ng makitang pumasok si Titus sa balkonahe.

“Anong kailangan mo?” Malamig ang boses niyang tanong.

Huminga ito ng malalim saka humarap sa kaniya. “I’m sorry.”

Tumaas ang kilay niya. “Bakit ka nagso-sorry, kasi kailangan mo ako? Kasi may pagagamitan ka sakin?”

Malakas na napabuntong-hininga si Titus saka nag-iwas ng tingin. “No, It’s not that.”

Hinuli ng nanunuri niyang mga mata ang mailap nitong tingin. “Then, why say sorry?”

“I’m sorry because I shouted at you,” sabi ni Titus saka sinalubong ang tingin niya. “Pero hindi pa rin nagbabago ang desisyon ko. Iwasan mo si Phoenix. Ayokong magkita kayo ulit.”

Umikot ang mga mata niya. “Hindi ako mangangako–”

“Red!”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Sinisigawan mo na naman ako.”

Malakas itong napabuntong-hininga saka humarap sa kaniya. “Look, we cant screw this up. Nakuha ko na ang seal mula sa Dragon Liege, kaya hindi ako makakapayag na masira kung ano man ang pinaghirapan ko.”

Namilog ang mga mata niya. “You have the family’a seal?” Tatlong taon na nila ’yong hinhanap!

Tumango si Titus. “Oo. Nakuha ko na sa pinagtaguan ni Emmanuel. Ang hinahanap ko pa ngayon ay ang family crest. That’s the last ingredients. At tulad ng sinabi mo kanina, ikaw ang alas ko at wala sa plano ko ang ipamigay ka sa iba lalo na kung ikaw ang mayroon ako na wala ang kapatid ko. Akin ka. Kailangan lang nating magpakasal para magbunga ang pinaghirapan ko. And I can’t do it without you, Red. You’re my ace of cards.”

Nagbaba siya ng tingin saka huminga ng malalim. “And after the wedding?”

“We have to stay married for five years and produce a male child before you can divorce me,” sagot ni Titus sa mababang boses. “That means no affair, Red. No Phoenix. Dahil kapag nalaman ’yon ng mga elders, mawawala ang pinaghirapan ko at nangako ka sakin na gagawin mo ang lahat makuha ko lang ang para sakin dahil ’yon ang kapalit sa kalayaang binigay ko sayo tatlong taon na ang nakakaraan.”

Mapakla siyang tumawa saka napailing-iling. “It’s really a checkmate.” Kung kagabi puno siya ng pag-asa, ngayon naman puno siya ng kabiguan. “A promise is a promise, T.” Napatingin siya sa kulay asul na kalangitan saka tumingin kay Titus. “Sigurado ka bang ako nalang mag-isa ang natitira?”

Tumango si Titus. “Sabi ni patri sakin, tatlo kayo. The first one, Princess Adanna, died from a car accident. And my brother has something to do with it. Namatay siya nuong pumasok ka sa pamilya bilang bride-to-be niya. It’s his way of preventing me from defeating him.”

“E, ’yong isa, nasaan?”

“No one knows.” Nagkibit-balikat si Titus saka umiling. “You’re the only one left.”

Walang buhay siyang natawa saka sarkastikong nagsalita. “I feel so special.”

“You are.”

Napatitig siya kay Titus saka napailing-iling. “Ayokong maging espesyal, gusto ko maging normal. Gusto kong makasama si Phoenix.”

“People don’t always get what they want, Red. And you’re a royalty. Royalties don’t do normal.”

Napailing-iling siya saka sumimsim siya ng kape at malakas na napabuntong-hininga. “Huwag kang mag-alala, tutuparin ko ang pinangako ko. Basta huwag mo lang sasaktan si Phoenix.”

Tumango si Titus. “I would love to shoot him again, but I won’t. I promise.”

Tipid siyang ngumiti. “Okay.”

Sinuklian ni Titus ang tipid niyang ngiti ng malapad na ngiti. “We’re good? Hindi ka na galit sakin?”

Tumango siya. “Oo. Hindi na ako galit basta huwag mo na ako sisigawan ulit.”

“No Phoenix?”

Sana nga ganoon lang kadali ’yon. “Susubukan ko pero hindi ako nangangako.”

Alam ni Red na hindi iyon ang gustong marinig ni Titus mula sa kaniya pero hindi na siya nito pinilit pa. Tumango lang ito saka umalis na ng balkonahe. Siya naman ay naiwan doon at pinagpatuloy ang pag-aagahan.

MATAPOS MAG-AGAHAN, hiniram niya ang cellphone ni Titus at tinawagan si Gladz. Ito lang ang kasi ang kaibigan niyang memoryado niya ang numero.

Halos isang oras din silang nagkumustahan, nag-usap at nagkuwentuhan bago siya nagpaalam dito at pinatay ang tawag.

Nang ibalik niya ang cellphone kay Titus, abala ito sa pakikupagusap sa skype kaya naman hindi niya ito inisturbo. Inilapag niya ang cellphone nito sa tabi ng laptop nito saka nagtungo siya sa kusina para nagluto ng pananghalian nila.

Akmang hihiwain niya ang sibuyas na biglang umikot ang paningin niya.

Mabilis siyang napahawak sa gilid ng island counter at hinintay na mawala ang pagkahilo. Nang medyo umayos ang pakiramdam niya, wala na siyang gana magluto kaya naman pumasok nalang siya sa kuwarto niya saka natulog.

Nang magising siya, madilim na ang kalangitan. Nang lumabas siya sa kuwarto niya, hindi niya makita si Titus kaya naman nagtanong siya kay Daniel na nagbabantay sa labas ng pinto ng condo.

“Nasaan ang boss niyo?” Tanong niya.

“May pinuntahan lang ho, ma’am,” sagot ni Daniel. “Babalik din ho siya kaagad.”

Tumango siya saka isinara ang pinto at bumalik ulit sa kuwarto niya.

Parang tumalon ang puso niya sa gulat at malakas siyang napasinghap ng makita si Phoenix na nakaupo sa gilid ng kama niya.

Mabilis niyang isinara ang pinto at ini-lock ’yon saka lumapit sa binata. “Anong ginagawa mo rito?” Kinakabahang tanong niya. “Nag rappel ka ba? May nakakita ba sayo?”

“Not that I know of.” Tumayo ito saka niyakap siya at hinalikan siya sa nuo. “Gusto kitang makita kaya pinuntahan kita. Plus, I saw Titus leave. So,I figured why not see you?”

Tumaas ang kilay niya. “Nakita mo siyang lumabas?” Kinunotan niya ito ng nuo. “Bakit? Nasaan ka ba kanina?”

“Just around the corner.”

Hindi alam ni Red kung maiiling ba siya o matatawa sa sitwasyon nila ni Phoenix. Sa huli, natawa nalang siya at yumakap siya sa beywang ng binata.

“I actually felt good that you’re here,” aniya habang yakap pa rin ito. “Kahit papaano, gumaan ang pakiramdam ko.”

Hinagod nito ang likod niya. “Anong ibig mong sabihin?”

“Masama ang pakiramdam ko kanina, e.”

Kumawala sa pagkakayakap niya si Phoenix saka tiningnan siya mula ulo hanggang paa. “Medyo namumutla ka nga. Nagpatingin ka na ba sa doctor?”

Umiling siya. “Ayokong pumunta sa doctor, siguradong hindi ako papayagan ni Titus lumabas ng mag-isa saka ayokong lumabas na may mga kasamang body guard. Medyo okay na naman na ako.”

Hinaplos nito ang mukha niya, may kislap ng pag-aalala sa mga mata niya. “Sigurado ka ba?”

Tumango siya saka nginitian ito. “Oo. Saka ayoko nang gulo. Baka paglabas ko, nag-aabang pala sakin sina Escarial. Mas mabuti nang nandito ako sa loob ng condo ko para ligtas ako.”

Napatango-tango si Phoenix. Kapagkuwan mataman siyang tinitigan na ikinailang niya.

“Stop staring at me like that,” aniya na naiilang sa titig nito.

“I’m thinking.”

Tumaas ang kilay niya. “Thinking of what?”

“Thinking if I kissed you right now, would you push me away?”

Nanunudyo ang kislap ng mga mata niya. “Bakit hindi mo subukan? Tingnan natin.”

Bumaba ang tingin ni Phoenix sa mga labi niya. “I want to kiss you. So bad.”

“Then, kiss me.”

God knew how much she wanteded his kisses. At ngayong hindi na niya pinipigilan ang sarili, nagagawa na niyang ipahayag sa binata ang gusto niya.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng pinagdikit nito ang katawan nila saka hinaplos ang beywang niya, at dahan-dahan, bumaba ang mga labi nito sa mga labi niya.

Nang tuluyang naglapat ang mga labi nila, napapikit nalang si Red sa masarap na sensasyong dulot niyon. It felt so good to kiss Phoenix. Her body felt so alive. This was what she wants. This was what she needed. And she would get it, one way or another.

Nang bahagyang kagatin ni Phoenix ang pang-ibabang labi niya, hindi niya napigilan ang sariling mapadaing. Itinulak niya pahiga sa kama ang binata.

Desire filled his eyes as he looked up at her. “Straddle me, baby, come here.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi saka nang-aakit na nginitian ito habang dahan-dahan siyang gumagapang pataas sa katawan nito. At nang makaupo siya sa pagkalalaki nito, nanunudyong iginiling niya ang balakang para maramdaman niya ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

At akmang gagawaran niya ng halik ang mga labi nito ng makarinig siya ng malakas na kalabog sa labas ng kuwarto niya.

Pareho silang natigilan ni Phoenix at nagkatitigan. Magsasalita sana siya ng ilapat ni Phoenix ang hintuturo sa may labi niya.

Kinakabahang umalis siya sa pagkakaupo sa hita ni Phoenix saka umupo sa kama, sa tabi nito.

“I think you need to leave,” bulong niya kay Phoenix sa isiping baka bumalik na si Titus.

“No…that’s not Titus,” pabulong nitong sagot. “Alam ko ang tunog ng yabag ni Titus. And that’s not him.”

Nagtatakang napatitig siya kay Phoenix. “Alam mo ang tunog ng yabag ni Titus?” Pabulong niyang tanong. “Paano?”

“He’s my best friend, baby, so I know a thing or two about him.”

Mas lalo siyang natakot at kinabahan. “E, sino ang nasa labas?” Si Escarial ba?

“Wala akong pakialam kung sino man ang nasa labas.” Hinalikan siya nito sa nuo. “I wont let anything happen to you, baby. Trust me.”

Mahigpit siyang napahawak sa braso ni Phoenix. “I trust you.”

Sunod-sunod na kalabog ulit ang tumunog sa labas ng kuwarto niya at sunod-sunod na yabag ang narinig niya. Parang maramimg tao ang naglalakad sa labas ng kuwarto niya at lahat ng mga ito ay nagmamadali.

Mas lalong dumoble ang kaba at takot na nararamdaman niya. Kung hindi ’yon si Titus, sino? Nandito na ba sina Escarial kung kailan wala si Titus para ipagtanggol siya?

She couldn’t let Phoenix be part of this mess! Ayaw niyang madamay ito sa gulo nila ni Titus.

“Umalis ka na,” sabi niya kay Phoenix na naguguluhang napabaling sa kaniya.

“Bakit?” Nagtatakang tanong nito.

“Kasi ayokong madamay ka sa gulo ng buhay ko.” Nangungusap ang mga mata niya. “Please…just leave, Phoenix. Hindi ko mapapatawad ang sarili kung may mangyaring masama sayo ng dahil sakin.”

Umiling si Phoenix, puno ng determinasyon ang mga mata nito. “Hindi kita iiwan. And don’t worry about me, I can protect myself–”

“Pero ayokong madamay ka–”

“Simula ng angkinin kita, parte na ako ng buhay mo. And if being part of your life means I have to face danger in every turn, that’s fine. I can deal with that rather than not having you in my life. That will drive me crazy, baby. That would send to me an asylum.”

Napatitig siya sa binata. Bakit ba ganito si Phoenix sa kaniya? Was she that special to him for him to do this and risk his life for her? Nararamdaman ba nito ang nararamdaman ng puso niya para rito?

“Come on,” ani Phoenix saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa saka maingat siyang iginiya paalis sa kama.

Nang makaapak ang paa nila sa sahig, sinenyasan siya ni Phoenix na huwag gumalaw at huwag mag-ingay.

And all she could do was nod and watched Phoenix move silently towards the door to the terrace to pick up his black bag lying on the floor. At napaawang nalang ang labi niya ng may inilabas itong baril mula sa bag at wala pa ring tunog na naglakad ito pabalik sa kaniya.

She was amazed and confused at the same time confused on how the hell could he move without even making a single sound.

Kapagkuwan ay mahigpit na hinawakan ni Phoenix ang kamay niya saka bumulong sa tainga niya, “lalabas tayo ng kuwarto. Kahit anong mangyari, huwag kang aalis sa likuran ko. Mas mabuti nang ako ang tamaan ng bala, hindi lang ikaw.”

Kinunotan niya ito ng nuo at pabulong na nagtanong. “Bakit naman? Nababaliw ka na ba?”

Tumingin ito sa kaniya saka nginitian siya. “Kapag ako ang mabaril, ayos lang. I can take the pain. Pero kapag ikaw ang nasaktan, I don’t think I’ll be able to function well.”

Alam niyang wala sa tamang pagkakataon, pero hindi maiwasan ni Red na matunaw ang puso niya sa sinabi Phoenix.

He would risk his life for her. What a sweet and brave man.

“Promise me, baby, magtatago ka sa likod ko,” pakiusap ni Phoenix sa kaniya.

Tumango siya. “I promise.” And she always kept her promise.

Napalunok siya at nanlalamig ang buong katawan ni Red sa kaba habang naglalakad sila ni Red patungo sa pinto. At nang pihitin ni Phoenix ang door knob at dahan-dahang binuksan ’yon, nasa likod lang siya nito habang naglalakad sila palabas.

But Red couldn’t contain the loud gasp that escaped her lips when she saw three dead bodies on the floor, near her room. Their blood scattered on the floor.

Iyon ang katawan ng tatlong body guard na nagbabantay sa labas ng condo niya!

“Oh my God,” mahina niyang sambit habang nakatingin kay Daniel, Dennis at Herbert. “No… No… No…” Marahas siyang umiling. “H-hindi ito puwede. Hindi puwede…” Nanginginig ang buong katawan niya sa takot lalo na nang makita si Escarial na nakatingin sa kaniya.

“Hello, prinkípissa ,” nakangising pagbati sa kaniya ni Escarial. “Time to bring you back to Sicily.”

Humigpit ang hawak niya sa kamay ni Phoenix na kaagad na itinago siya sa likod nito.

“Over my dead body,” ani Phoenix na nakatutok ang baril kay Escarial.

Napailing si Escarial saka tumingin sa kaniya. “Eláte mazí mas i̱ prinkípissa kai den tha skotó̱sei to sýntrofó sas.” Come with us, princess, and we will not hurt your companion.

Umiling si Phoenix at ito ang sumagot kay Escarial. “Den symvaínei.” Not happening.

“So, you know our language?” Manghang sabi ni Escarial. “ Kaló .“

“What can I say? I’m a genius,” sagot ni Phoenix na may pagmamalaki.

Nilukob ng takot ang buong pagkatao ni Red habang nag-uusap si Escarial at Phoenix. Kahit saan anggulo tingnan, huli na sila, wala na silang takas. Sampong kalalakihan laban kay Phoenix at siya. Wala silang laban. Kung nandito lang sana si Titus para tulungan siya, tiyak na makakaligtas silang dalawa ni Phoenix.

After three years of freedom, she’d be in a cage again.

Habang nakatingin kay Phoenix na handang makipaglaban para sa kaniya, tinanggap na niya ang kapalaran niya keysa naman mapahamak ang binata.

Niyakap niya mula sa likuran si Phoenix saka bumulong malapit sa tainga nito, “It’s okay. Hand me over. Ayokong saktan ka nila ng dahil sakin.”

Sa halip na matakot, nginitian siya ni Phoenix at kinindatan. “Have a little trust in your man, will you, baby?”

Bago pa siya makapag-react at makapagsalita, bigla nalang nawala si Phoenix sa harapan niya. And the next thing she knew, a couple of gun fired and she heard loud grunts of pain. Manghang nakamasid lang siya kay Phoenix habang eksperto itong nakikipaglaban gamit ang baril at hand to hand combat.

Mabilis at maliksi ang bawat galaw nito. Bawat suntok na pinapakawalan ay malakas na tumatama sa kalaban. At kahit pinagtutulungan na ng sampong kalalakihan na patumbahin si Phoenix, wala ni isang nakatama ng suntok dito. Kahit ang mga kalalakihang sinubukan itong barilin, napakadali para rito na iwasan ang bala dahil mabilis ang galaw nito. Kahit is Escarial na pilit na lumalapit sa kaniya ay hinihila nito pabalik para hindi makalapit sa kaniya.

At habang nasa gitna ito ng pakikipaglaban, sumigaw ito, “run, baby!”

Pero hindi siya makagalaw sa kinatatayuan, manghang na nakatingin lang siya rito habang nakikipaglaban. She already saw Titus fight. Phoenix moved with the same speed and strength like Titus.

The last gunshots echoed and Escarial men fell on the floor. And then she felt someone was pulling her towards the door. Handa na siyang magpumiglas pero ng makitang si Phoenix ’yon, kaagad siyang nagpa-ubaya at tumakbo palabas ng condo unit niya.

Nasa hallway na sila patungong elevator. Naririnig niya ang mabibilis na yabag ng humahabol sa kanila at ang malakas na boses ni Escarial.

“Don’t shoot the princess! Pyrovoloún pou ánthropos.” Shoot that man!

Mas bumilis ang takbo ni Phoenix at hindi niya hahayaang bumagal ito ng dahil sa kaniya. They turned left then to their right. Binilisan din niya ang pagtakbo hanggang sa makarating sila sa elevator na tamang-tama namang bumukas.

And to her utter shock, Titus was in the elevator!

“Titus,” sambit niya sa pangalan ng fiance ng magtama ang mga mata nila.

“What the…” Kaagad na bumaba ang tingin nito sa magkahawak nilang kamay ni Phoenix pagkatapos ay bumaling ang tingin nito sa kamay ni Phoenix na may hawak na baril.

Kaagad na binunot ni Titus ang baril na nakatago sa likod nito saka tinutok iyon kay Phoenix. “Let go of my fiance or I’ll shoot you,” nagtatagis ang bagang nitong sabi.

“You’re pointing your gun at the wrong person, dickhead.” Pagkasabi no’n ni Phoenix ay hinila siya nito papasok sa elevator at nakipagpalitan pa ito ng putok sa mga tauhan ni Escarial bago sumara ang elevator at bumiyahe iyon pababa.

At habang bumababa ang elevator, nanghihinang napadausdos siya ng upo sa sahig ng elevator.

“Baby!”

“Honey!”

Nagkatinginan si Phoenix at Titus, pagkatapos ay sabay ang dalawa na dinaluhan siya.

“Ayos ka lang ba?” Tanong ni Titus.

“May masakit ba sayo?” Tanong ni Phoenix na puno ng pag-aalala. “Please, tell me before I go nuts! Ayos ka lang ba?”

Tumango siya saka ilang beses na huminga ng malalim. “Nakakatakot ’yon,” nanginginig ang boses niyang sabi. “Akala ko makukuha na ako ni Escarial.”

“Hey.” Sinapo ni Phoenix ang mukha niya saka matiim siyang tinitigan. “I’m here. I wont let anything bad happen to you. Mamatay muna ako bago ko sila hayaang kunin ka.”

Tumango siya saka bumaling kay Titus na walang imik habang nakatingin sa kanila ni Phoenix.

“Titus…”

Malakas na napabuntong-hinga si Titus saka kinuha ang cellphone nito at may tinawagan. “Hey, Nate, can you clean up my fiance’s condo unit?” Bumaling sa kaniya si Titus. “Ilan ang katawan sa loob?”

“H-hindi ko alam.” Nanginginig ang mga labi niya sa kaba saka bumaling siya kay Phoenix. “M-may p-pinatay ka ba?”

Umiling si Phoenix. “Lahat ng binaril ko, sa tuhod ko pinatamaan. Maliban sa tatlong katawan na nakahandusay na sa sahig ng lumabas tayo sa kuwarto, wala nang iba. I don’t kill people.” Kapagkuwan ay bumaling ito kay Titus. “Bakit ka nagtatanong?”

“Nate is asking,” sagot ni Titus saka nakipag-usap ito sa nasa kabilang linya. “Three bodies. Maybe blood on the floor. And some bullets. Clean up the whole mess including the ears and eyes of the whole floor. And bake me some cake, will you?… Okay. Bye, man.”

“Who’s Nate?” Tanong ni Phoenix.

“None of your goddamn business, Martinez.” Ibinalik nito sa bulsa ang cellphone saka itinutok na naman ang baril kay Phoenix.

“Titus!” Sigaw niya na may takot at pag-aalala. At kahit nanghihina ang tuhod niya, tumayo siya saka ihinarang ang katawan sa harapan ni Phoenix. “Napagusapan na natin ’to,” wika niya habang nakatitig sa mga mata ni Titus. “Kung babarilin mo siya, unahin mo na ako dahul hindi ako papayag na saktan mo siya. We have a deal!”

Nagtatagis ang bagang na tumuon ang tingin ni Titus kay Phoenix na nasa likod niya. “I should shoot you right now.”

“Go on.” Phoenix urged Titus as he moved to her front. “Wala namang pumipigil sayo.” Matapang nitong hinarap si Titus. “E, di barilin mo ako.”

“We have a deal, Titus,” paalala niya sa binata. “At nangako ako sayo.”

Nakatiim ang bagang na binaba ni Titus ang baril saka ibinalik iyon sa pagkakatago sa likod nito. Ganoon din ang ginawa ni Phoenix sa baril nito na tinago din nito sa likod. Para siyang nakahinga ng maluwang. Tamang-tama naman na bumukas ang pinto ng elevator at malalaki ang hakbang na lumabas silang tatlo. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

NAKAHINGA NG MALUWANG si Red ng makasakay sila sa kotse ni Titus. Parang lahat ng takot, kaba at pangambang nararamdaman niya ay nawala ng maisara ni Phoenix ang pinto ng backseat.

And then she saw Titus glaring at Phoenix as he hopped inside the passenger seat, as if Phoenix’s presence was not welcome and needed.

“Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?” Hindi maipinta ang mukha ni Titus habang nakatingin kay Phoenix na kumportableng nakaupo sa passenger seat.

“I’m coming with you,” sagot ni Phoenix na para bang hindi ito kayang barilin ni Titus kapag nagalit ang huli.

“No, you’re not coming!” Galit na sabi ni Titus. “I forbid you!”

Phoenix glared at Titus. “You’re not the boss of me, Morgan.”

“I may not be your boss but you are in my car, dickhead!”

Phoenix smirked at Titus. “The car that I gave you last year for your birthday?”

“Fuck you.”

“Yeah, same to you,” buwelta ni Phoenix saka kinindatan siya ng magtama ang mga mata nila sa rearview mirror.

Lihim siyang napangiti at napailing. Kung magpapatuloy ang sagutan ng dalawa, wala silang patutunguhan. Pero ayaw niyang makisali sa sagutan ng mga ito, kaya hindi niya sinaway ang dalawa. It was actually fun watching Phoenix and Titus argue like an old married couple.

“At sinong may sabi sayong puwede kang sumama?” Madilim ang mukha ni Titus. “And why are you in my fiance’s condo unit in the first place?”

“We’re having a secret affair,” sagot ni Phoenix na ikinalaki ng mga mata niya.

Nagtagis ang bagang ni Titus. “I’m going to kill you!”

“Kung nasaan si Red, nandoon ako,” sagot ni Phoenix saka nag seatbelt. “And if you wanna kill me, can you do it later? Because if I were you, I would be driving away before Escarial’s men reach this car.”

Sunod-sunod na napamura si Titus ng makita mula sa side mirror na papalapit na si Escarial at ang mga tauhan nitong hindi nabaril ni Phoenix. Mabilis nitong pinaandar ang kotse at pinaharurot ’yon paalis.

Panay ang silip ni Red sa labas at likod ng kotse kung may sumusunod na sasakyan sa kanila. Salamat sa diyos at parang wala naman.

“Relax, baby,” Phoenix said to her. “Hindi nila tayo masusundan.”

“Don’t ‘baby’ my fiance!” Titus shouted as he accelerated the car.

“Then, don’t ‘honey’ my girl,” Phoenix retorted back.

Napailing-iling nalang si Red na nakaupo sa backseat. Kanina pa ang dalawa nagbabangayan, masakit na sa tainga ang sagutan ng mga ito.

“Tumigil na nga kayo,” inis niyang sabi sa dalawa saka malalim siyang bumuntong-hinga. “Let’s just be thankful to God that we are safe.”

“Amen to that,” sabad ni Phoenix saka isinandal ang katawan nito sa likod ng passenger seat. “So, saan tayo pupunta?”

“My yacht,” sagot ni Titus.

“In my opinion–”

“I don’t need your opinion,” putol ni Titus sa iba pang sasabihin ni Phoenix.

Pero hindi nagpapigil si Phoenix at nagsalita ulit ito. “In my opinion–”

“Shut up, Martinez!”

“It’s not safe to hide in your yacht,” pagpapatuloy ni Phoenix. “First, it’s too open. Second, it’s easy to infiltrate. And third, I wont let you hide my girl in there because she’s safer in my house.”

Titus showed Phoenix his middle finger. “Go to hell.”

“Oh, I’m already there, Morgan,” ani Phoenix sa pabulong na boses pero sapat para marinig niya ito. “My best friend shot me. He’s angry at me and I’m not even sure if he is really my friend or he’s just playing with me all these years. On top of that, the woman I like is his fiance. Welcome to my hell, Morgan.”

Natahimik si Titus at walang imik na nagpatuloy sa pagmamaneho. At mabuti naman na natahimik na ang dalawa.

They were silent the whole ride to the port. Paminsan-minsan ay nililingon siya ni Phoenix at masuyong nginingitian kapag nagtatama ang tingin nilang dalawa. At nagpapasalamat siya na hindi na nagsagutan ang dalawa.

At nang makarating sila sa Sudalga’s Port, sabay na lumingon sa kaniya si Titus at Phoenix.

“Stay in the car,” sabay na sabi ng dalawa sa kaniya.

Tumaas ang kilay niya. “Paano kung may kumuha sakin dito?”

“Then press the horn of the car–”

“Use this.” Inabutan siya ng baril ni Phoenix. “Barilin mo kung sino mang balak kang kunin.”

“No, she’s not using that–”

“My baby is a woman capable of handling a gun,” pagtatanggol ni Phoenix sa kaniya saka bumaling ito kay Titus. “At kung balak mo siyang iwan dito sa kotse, dapat maipagtanggol niya ang sarili niya. Or better yet, isama nalang natin siya.”

“Agree.” Nginitian niya ang dalawa. “Isaman niyo nalang ako.”

May pag-aalangan man, pumayag din si Titus.

Sabay-sabay silang lumabas sa kotse at hinawakan ni Phoenix ang kamay niya. Si Titus naman ay napatitig sa magkahawak nilang kamay ni Phoenix.

“Bitiwan mo ang kamay ng fiance ko,” nakatiim ang bagang na sabi ni Titus.

Nang hindi siya binitawan ni Phoenix, siya nalang ang umagaw sa kamay niya na hawak nito at tinanguan niya si Phoenix.

May lungkot na dumaan sa mukha ni Phoenix bago ito huminga ng malalim saka nag-umpisang maglakad.

PHOENIX WAS ON GUARD the moment his feet touched the yacht. Alam niyang mali na pumunta rito sa yacht ni Titus pero matigas ang ulo nito at nasisiguro niyang hindi ito makikinig sa kaniya dahil sa mga nangyari sa kanila.

Kaya ang magagawa nalang niya ay bantayan si Red at siguraduhing walang makakakuha dito.

He would never let anyone take Red away from him. He would keep her no matter what.

Kinuha niya ang baril na tinago niya sa likuran ng pantalon niya saka mahigpit niyang hinawakan iyon at inihanda ang sarili. Ganoon din ang ginawa ni Titus.

Nasa lower deck palang sila, naririnig na nila ang kumosyon sa top deck at cabin.

“Fuck!” Titus cursed. “Sa cabin ko tinago ang seal.”

Kumunot ang nuo niya. “What seal?”

“It’s a family thing,” sagot ni Titus saka humarap kay Red at inilahad ang kamay dito. “Come on. Let’s go, honey.”

Nag-iwas siya ng tingin ng makitang tinanggap kaagad ni Red ang kamay ni Titus at puno ng pagtitiwala ang mata ng dalaga.

Red trusted Titus with all her heart. And that actually hurt him.

“Huwag kang mag-alala sakin,” sabi ni Red kay Titus. “Hindi naman nila ako sasaktan.”

“I know that.” Titus smiled softly at Red. “You’re too important.”

Kumuyom ang kamao niya at nag-iwas ng tingin sa dalawa. Saka lang siya bumaling paharap ng marinig niya ang paghakbang ng mga ito patungo sa cabin.

When Titus opened the door to the cabin, Phoenix was ready to pull the trigger, but no one was there. Pero parang dinaanan ng bagyo ang buong cabin at halatang may hinahanap ang kung sino man ang humalungkat sa no’n.

Mabilis na binitiwan ni Titus ang kamay ni Red saka pumasok sa cabin at binuksan nito ang isang secret cabinet at malakas na napamura saka tumiim ang bagang.

“They got the seal,” nagtatagis ang bagang na sabi ni Titus saka nagmamadaling lumabas ito ng cabin at umakyat sa hagdan patungo sa top deck.

Nagkatinginan sila ni Red saka sabay silang tumakbo at sinundan si Titus. Kaagad na itinutok ni Phoenix ang baril sa isa sa mga kalaban ni Titus saka binaril ito sa paa dahilan para bumagsak ito.

Kapagkuwan ay ibinigay niya ang baril niya kay Red saka tiningnan sa mata ang dalaga. “Shoot anyone who dares to take you.”

Mabilis itong tumango kahit alam niyang kinakabahan at natatakot ito. Pero alam niyang kaya nito ang pinapagawa niya. Pagkatapos ay mabilis niyang tinulungan si Titus sa pakikipaglaban sa mga kalalakihang umaatake rito.

They fought side by side. Malakas ang mga suntok at sipang pinakawalan niya na sapol palagi sa leeg o kaya naman sa dibdib ang kalaban. At nang makitang may lalaking tinutok ang baril sa kaniya, mabilis niyang sinipa ang kamay nito para mabitawan ang baril na hawak saka sunod-sunod na sinipa ito sa dibdib hanggang sa bumagsak ito sa sahig.

“Take the other three,” sabi ni Titus sa kaniya. “The rest is mine. Watch out for the seal. It looks like a circle stamp with dragon handle.”

Tumango siya saka mabilis na hinarap ang tatlong kalaban na sabay-sabay na umatake sa kaniya.

Madali niyang nasasalag ang sabay-sabay na suntok na pinapakawalan ng mga ito. Mabilis ang reflexes niya at mabilis na nakikita ng mga mata niya ang mga sipa ng mga ito. But the three wasn’t enough to bring him down. He was more skilled and trained than them.

Phoenix blocked the fist of the man on his left then he delivered three strong punches on his chest, knocking out the air in his lungs. Kapagkuwan ay hinarap niya ang katabi nito at mabilis na sinalag ang sipa saka malakas na ginamit ang siko para baliin ang tuhod nito. Pagkatapos ay umikot siya at inigkas ang paa at malakas na sinipa sa leeg ang ikatlo niyang kalaban dahilan para bumagsak ito sa sahig.

Matapos siguruhing hindi na makakalaban ang tatlo, hinanap ng mata niya si Titus.

Titus got everything under control. Hindi na niya ito tinulungan dahil alam niyang kayang-kaya na nito ang mga kalaban. At nang bumagsak ang isa nitong kalaban na sahig dahil sa malakas nitong pagsipa sa dibdib, nanlaki ang mga mata niya ng may lumabas sa bulsa ng lalaki na parang stamp na bilog at may hawakan na hugis dragon.

The seal!

And it was rolling towards the edge of the yacht.

“Titus!” Sigaw niya saka tinuro ang seal. “I found your seal.”

Pinabagsak muna ni Titus ang natitira nitong kalaban saka bumaling sa kaniya.

“Kunin mo na!” Sigaw niya ng makitang gumugulong ang seal patungo sa gilid ng yacht at malapit na ’yong mahulog sa dagat. At si Titus ang pinakamalapit sa seal. “Mahuhulog na ’yon!”

But instead of diving to grab the seal, Titus’ eyes widened in fear as he looked behind his back. “No! Nix!” And as fast as lightning, Titus pushed him to the floor, and then a gunshot echoed in the air.

Mabilis siyang tumayo mula sa pagkakadapa sa sahig saka binalingan niya si Titus.

His face paled when he saw Titus on the floor with blood starting to wet his shirt. Nagdilim ang paningin niya at bumaling sa lalaking bumaril kay Titus. Handa na siyang pumatay ng tao ulit ng biglang may sunod-sunod na putok ang umalingawngaw. Dahan-dahan, bumagsak ang lalaki habang sapo ang paa nito na natadtad ng bala.

Bumaling siya sa pinanggalingan ng putok at napaawang ang labi niya ng makita si Red na nanginginig ang kamay habang hawak ang baril na umuusok pa ang dulo.

“Baby,” he whispered.

Nanginginig ang kamay na binitawan ni Red ang baril at mabilis na tumakbo palapit kay Titus.

Sa halip na daluhan si Titus, bumaling siya kung saan gumulong kanina ang seal. At nang makitang wala na doon ang seal, hinubad niya ang pang-itaas na damit saka lumusong siya sa dagat para hanapin ang seal na sigurado siyang nahulog do’n.

Mukhang importante ang seal na ’yon kay Titus. Hindi niya hahayaang mawala ’yon.

At habang palalim ng palalim ang pagsisid niya, pahapdi ng pahapdi ang nakabukas niyang mga mata. Pero hindi iyon sapat para sumuko siya. Sanay siyang sumisisid sa dagat ng mahabang minuto. At laking pasasalamat niya ng mahagip ng mga mata niya ang seal.

Mabilis siyang sumisid palapit sa seal saka pinulot iyon mula sa buhangin ng dagat saka mabilis siyang lumangoy para makaahon at makahinga.

And when he resurfaced, he quickly swam towards the yacht and hurried towards the top deck.

Nasa sahig pa rin si Titus at naliligo sa sariling dugo habang si Red ay sinusubukang patigilan ang pagdurugo ng sugat nito.

Lumapit siya kay Titus saka kinapa ang bulsa nito at mabilis niyang tinawagan si Khairro.

“911, Sanford,” kaagad niyang sabi ng sagutin ni Khairro ang tawag. “Sudalga’s Port. Titus’ yacht. Bring your helicopter. Call the Vitale twins and tell them to meet us at my house.”

Wala nang ibang sinabi pa si Khairro maliban sa “copy that”.

Pinatay niya ang tawag saka tinulungan si Red na diinan ang sugat ni Titus. “Fuck! Fuck! Fuck! Don’t you fucking die on me Titus!”

Titus just groaned.

“Kailangan natin siyang madala sa hospital.” Nanginginig ang boses ni Red. “Kailangan matanggal ang bala sa tagiliran niya para tumigil ang pagdurugo ng sugat niya.”

“Help is on the way,” sagot niya habang mas dinidiinan pa ang sugat ni Titus.

“He pushed you away,” mahinang sabi ni Red na ikinatingin niya rito. Parang hindi ito makapaniwala. “Ikaw sana ang babarilin nang lalaking ’yon. Alam kasi nila na hindi nila puwedeng barilin si Titus dahil mananagot sila sa ama nito, pero tinulak ka ni Titus palayo para hindi ka tamaan. He could have choosen to dive in and grab his precious seal, but he chose to save you.” Mahina itong natawa saka masuyong tinitigan si Titus. “You’re not pretending after all. You lied.”

Kumunot ang nuo niya at nagtatakang nagtanong. “Anong ibig mong sabihin?”

Umiling si Red saka huminga ng malalim. “Siya nalang ang tanungin mo. Sigurado naman akong makakaligtas siya rito.”

Napatitig siya sa mukha ni Titus saka nag-angat ng tingin ng marinig ang tunog ng papalapit na helicopter.

Ibinalik niya ang tingin kay Titus. “Hang in there, my man. Hang in there.”

Nang makalapag ang helicopter ni Khairro sa yacht ni Titus, kaagad na lumabas ang kaibigan sa helicopter at tinulungan siyang buhatin si Titus pasakay sa chopper.

“Where to, my man?” Tanong sa kaniya ni Khairro ng maihiga nila ng maayos si Titus.

“My house,” sagot niya.

At habang nasa biyahe, diniinan ulit nila ni Red ang sugat ni Titus para pigilan sa pagdurugo iyon hanggang sa makarating sila sa bahay niya sa Baguio. Nang makalapag sa rooftop ng bahay niya, kahit papaano ay nabawasan ang pag-aalala niya sa kaibigan ng makita ang magkambal na Blake at Blaze, kasama nito si Pierce at Beckett.

“Nakahanda na ang lahat sa loob,” imporma sa kaniya ni Blaze saka napailing ng makita ang kalagayan ni Titus. “Fuck, man. What happened?”

“I’ll tell you later,” sabi niya saka nagpatulong siyang buhatin si Titus papasok sa loob ng bahay niya.

Nang maipasok nila sa loob si Titus at ginagamot na si Titus ni Blaze na isang doctor, hinanap ng mga mata niya si Red. Nakita niya ang dalaga na nakatayo sa tabi at yakap ang sarili.

She looked so lost and so afraid. Maybe she was afraid for Titus. Did she love him?

Huminga siya ng malalim saka nilapitan ito. “Hey.”

Nag-angat ito ng tingin sa kaniya at parang napapagod na ngumiti. “Thank God we are safe.”

“Yeah,” mahina niyang sambit saka hinawakan ang kamay nitong nanginginig. “He’s gonna be okay.”

Pinakatitigan nito si Titus na ginagamot ni Blaze saka may luhang namalisbis sa pisngi nito. “Honestly, hindi ko alam kung anong gagawin ko kung mawawala si Titus. Kahit na minsan nag-aaway kami dahil may hindi kami pagkakaintindihan, alam ko namang hindi niya ako pababayaan. For three years that we’ve been together, we already planned out our future. Even though sometimes he becomes mean and annoying, I know he’s a good guy. Kailangan mo lang siyang intindihin dahil iba ang takbo ng utak niya. At ayokong mawala siya ng ganito. I still have a promise to keep. Magpapakasal pa kami at kukunin pa niya ang dapat na para sa kaniya. Hindi pa siya puwedeng mawala. Marami pa kaming dapat gawin.”

Tumiim ang bagang niya at hindi niya naitago ang iritasyong naramdaman ng banggitin nito ang salitang kasal. “So, you’re still gonna marry him?”

“Nangako ako sa kaniya.”

Gumalaw ang panga niya. “So, what about me? Where do I fit in in all of this?”

Malungkot na ngumiti si Red saka umuling. “I honestly don’t know.” Huminga ito ng malalim. “I don’t know, Phoenix… I don’t know.” Sinapo nito ang ulo. “Parang sasabog na ang utak ko sa kakaisip ng mga dapat kong gawin at kung anong maisasakrepisyo ko magawa ko lang ang lahat ng ’yon. Ayoko na, Phoenix, ayoko na… pero hindi ako puwedeng umayaw. I don’t have a choice. I have to face everything with my head held high. I have to do this.” Humihikbing yumakap ito sa kaniya. “Gulong-gulo na ako. Nahihirapan na ako, Phoenix.”

Niyakap niya ang dalaga at hinagod ang likod nito. “Shh…it’s okay. I’m here. I’m here. I won’t leave you, baby. That’s a promise.”

Mas lumakas ang hikbi ni Red at humigpit ang yakap sa kaniya. Hinayaan niya lang itong umiyak sa bisig niya.

“She’s breaking down,” wika ni Pierce na lumapit sa kaniya at bumulong. “Pagpahingahin mo muna siya. She looks so worn out.”

Tumango siya saka pinangko si Red habang humihikbi pa rin ito. Dinala niya sa banyo na nasa kuwarto niya at maingat niya itong inilapag sa bath tub at nilagyan niya ng maligamgam na tubig iyon.

And when Red didn’t move to clean herself, he did it for her. Hinubaran niya ito ng damit saka sinabon niya ang katawan, nilagyan niya ng shampoo ang buhok nito saka binanlawan. Nang makitang malinis na ang dalaga, kinuha niya ang tuwalya saka tinuyo ang katawan nito at pinangko ulit ito palabas ng banyo at maingat niyang ihiniga si Red sa malambot na kama.

Binuksan niya ang heater bago siya kumuha ng boxer at tshirt niya sa closet at isinuot iyon kay Red saka kinumotan ito.

Hinalikan niya ito sa nuo. “Rest, baby.”

She stared at him, Then slowly, her eyes dropped close.

Ilang minuto niyang matamang tinitigan ang magandang mukha ni Red saka hinaplos ang pisngi nito.

“Come hell or high water,” he whispered. “You will be mine, Red.”

Ginawaran niya ng halik sa mga labi si Red bago siya pumasok sa banyo para ang sarili naman ang linisin. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

NAGISING SI Red sa isang estrangherong silid. Nang bumaba ang tingin niya sa sarili, iba na ang damit na suot niya. Pilit niyang inaalala ang nangyari hanggang sa unti-unting pumasok sa isip niya ang nangyari sa condo niya, sa yacht ni Titus at sa bahay ni Phoenix.

At nang maalala si Titus, mabilis siyang bumangon at hinanap si Titus, o kaya naman si Phoenix. Pero wala sa dalawa ang natagpuan niya kundi si Pierce. Nakaupo ito sa sala at nagbabasa.

“Nasaan si Titus?” Lakas-loob niyang tanong.

Nang marinig nito ang boses niya, nag-angat ito ng tingin sa kaniya saka isinara ang binabasang libro. “Hindi mo ba itatanong kung nasaan si Phoenix?”

Natigilan siya saka napakunot ang nuo. “Nasaan si Titus?” Ulit niyang tanong.

“He’s okay.”

“Nasaan siya?” Tanong niya.

“He’s stable.”

“Nasaan nga siya?” Nag-uumpisa na siyang mairita sa kaharap.

“Delikado ang mamangka sa dalawang ilog,” sa halip ay sabi nito saka tumayo at naglakad palapit sa kaniya. “Lalo na kung ang ilog na ’yon ay parehong malakas ang alon. And you can’r have both. Kaya mamili ka kung saang ilog ka mamamangka at huwag mong paasahin ang isa kasi makakasakit ka kahit hindi naman ’yon ang gusto mong iparamdam sa kaniya.”

Nagbaba siya ng tingin ng tuluyan niyang maintindihan ang sinasabi nito. “I can’t choose. I don’t want to choose.”

“At the end of the day, you have to. At kapag namili ka, siguraduhin mong sasaya ka sa pipiliin mo.”

Mapakla siyang natawa. “My future is already planned out–”

“No one can tell what the future holds, princess. It’s up to you to decide what your future will be.”

Ibubuka sana niya ang bibig para magsalita pero narinig niya ang pamilyar na boses ng binata na nagpapabilis ng tibok ng puso niya.

“Red? Gising ka na pala.”

Mabilis siyang bumaling kay Phoenix at parang natunaw ang puso niya ng makita ang guwapo nitong mukha. “Hi.”

“Hey.” Nginitian siya nito saka lumapit sa kaniya. “Anong pinaguusapan niyo?”

“Nothing that concerns you, my friend,” ani Pierce saka naglagay ito ng headphone sa tainga tulad ng una niya itong makilala.

Kinunotan ito ng nuo ni Phoenix saka napailing at ibinalik ang tingin sa kaniya. “Kumusta ang tulog mo? Did you rest well?”

Tumango siya saka niyakap ang binata sa beywang. Ninamnam niya ang sarap sa pakiramdam na yakap ito. Who knew when will she get the chance to do this again?

Tama si Pierce. Kailangan niyang mamili at panindigan ang desisyon niya. Hindi siya puwedeng mamangka sa dalawang ilog.

She had to decide. She had to choose her future.

“Ayos ka lang ba?” Nagtatakang tanong ni Phoenix sa kaniya ng pakawalan siya nito sa pagkakayakap.

Nakangiting tumango siya. “Masaya lang ako kasi nakita kita ulit after five years. Akala ko talaga hindi na kita makikita pagkaalis ko noon sa club. But I was wrong. I saw you again and it made me happy. You make me happy, Phoenix. Thank you for that.”

Mataman siyang tinitigan ni Phoenix. Kapagkuwan ay pinagkrus nito ang mga braso sa harap ng dibdib nito. “Why do I have this feeling that you’re saying goodbye to me?”

Pinaikot niya ang mga mata saka ginawaran ito ng halik sa mga labi. “Silly. Ang dami mong naiisip. Halika na nga, dalhin mo ako kay Titus. Gusto kong makita kung ayos na ba siya.”

Ilang segundo pa siyang tinitigan ni Phoenix bago hinawakan ang kamay niya at iginiya siya patungo sa kung nasaan si Titus.

Nang makapasok sila ni Phoenix sa isang silid, kaagad na hinanap ng mga mata niya si Titus. Nawala ang lahat ng pag-aalala niya ng makitang gising na ito.

“He’s conscious and stable,” sabi ni Blaze na sinalubong sila.

“Thanks, Blake,” sabi ni Phoenix.

Natigilan siya at ibinalik ang tingin kay Blaze. Pinakatitigan niya ang lalaki hanggang sa mapansin niya ang tattoo nito sa braso. He had tattoos neck up to his face. But this guy looked the same as Blaze.

Twins?

“Yeah.” Ang matalim na mata ni Blake ay tumuon kay Titus. “You’re stable, but don’t you dare move. Kapag nakita niyong gumalaw ang lalaking yan, sabihan niyo ako kaagad dahil ako mismo ang babaril sa kaniya para matuluyan na siya.”

“So harsh–”

“Shut up, Morgan,” putol ni Blake sa ibang sasabihin ni Titus saka pinukol ito ng masamang tingin. “Wala kang karapatang magsalita o sumagot. You lied to all of us so, don’t you fucking open that mouth and say some Titus shit because I will really punch you in the face.”

Hindi nalang umimik si Titus saka nag-iwas ng tingin.

“Good,” ani Blake saka tumingin sa kaniya. “I will give you thirty minutes with him. Pagkatapos no’n, kami naman. Marami kaming itatanong sa sinungaling na ’yan.”

Tumango siya saka lumapit kay Titus. Hindi pa sila nakakapag-usap ng marinig niya ulit ang boses ni Blake.

“Come on, Martinez. Let’s give them privacy,” anito.

Nilingon niya si Phoenix na matiim na nakatingin sa kaniya saka nagbaba ito ng tingin at tumalikod saka umalis ng kuwarto kasama si Blake.

Siya naman ay binalik ang tingin kay Titus na nakatingin sa kaniya.

“Hey,” Titus whispered, and pressed a smile at her. “Kumusta ka? Ayos ka lang ba?”

Pabiro niya itong inirapan. “Ikaw ang nabaril tapos ang kinukumusta mo.” Napailing siya. “Ayos lang ako. Ikaw? Masakit ba ang sugat mo?”

“I’ll survive,” ani Titus saka maingat itong huminga ng malalim. “Anong nangyari? Nasaan ba ako? Ayaw sabihin sakin ni Blake kung nasaan ako, e.”

Umupo siya sa gilid ng kama saka hinaplos ang buhok nito. “You saved Phoenix. You got shot and Khairro came. Nandito tayo ngayon sa bahay ni–”

“Let me guess… Phoenix?”

Ngumiti siya. “I think we’re safe here.”

“Yeah.” Pero mukhang hindi masaya si Titus na ligtas sila sa bahay ni Phoenix.

“Ayos ka lang ba?” Nababahala niyang tanong. “Alam kong galit ka kay Phoenix, pero ligtas tayo dito sa bahay niya. Siguro kapag magaling ka na, puwede na tayong umalis–”

“We leave and then what?” May talim ang boses ni Titus. “I did everything to keep my mess a secret from my friends. At ngayon tinulungan nila tayo, anong mangyayari sa kanila? In every action there is a consequences.” Iritadong umiling si Titus. “Hindi mangingimi ang kapatid ko na patayin ang mga kaibigan ko. He can’t kill me, but he can kill my friends. Why do you think I keep my life a secret from them? And then shit happened when Phoenix entered your life.”

Nagbaba siya ng tingin. “I’m sorry.”

“Why do you think I keep telling you to stay away from him?” Malakas itong napamura at napaigik. “Fuck!”

“Titus…”

Malakas itong napabuntong-hinga saka para itong natalo ng tumingin sa kaniya. “I honestly don’t know what to do anymore. Nawala ang seal, nadamay ang mga kaibigan ko, tapos ikaw ayaw mo akong makasama. How am I gonna make this work in my favor now?”

Huminga siya ng malalim saka hinaplos ang pisngi nito. Puno ng halo-halong emosyon ang mga mata niya. “We’ll make it work. We won’t give up that easily.”

“We?” Titus looked stunned.

Tumango siya. “Yes, we.” Masuyo niya itong nginitian saka hinalikan ito sa nuo. “Magpagaling ka. Marami pa tayong dapat gawin bago ang kasal natin.”

Gumuhit ang gulat sa mukha nito at hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya. “Magpapakasal ka pa rin sakin kahit alam mong hindi ka naman magiging masaya sa piling ko?”

Pinagsiklop niya ang kamay nila ni Titus. “I’m not gonna lie to you, T. I’m falling…no—” Umiling siya. “I’m not falling because I already fell. The right word is, I’m in love with Phoenix. I really do. Kahit magulo ang buhay ko, kapag kasama ko siya, parang nagiging tama ang lahat, parang nakokompleto ang lahat ng kulang sa buhay ko. Siguro kung naging iba lang ang sitwasyon namin, kahit walang kasiguraduhan kung may nararamdaman siya sa akin o wala, susugal pa rin ako. Gugustuhin ko pa rin siyang makasama hanggang sa magsawa na siya sakin. Pero sa sitwasyon namin ngayon, gustong-gusto ko, pero hindi puwede kasi nangako ako sayo.” Tiningnan niya sa mga mata si Titus. “Nangako ako na hindi kita iiwan, na hindi ako aalis sa tabi mo, na susuklian ko lahat ng kabutihan mo sakin. A promise is a promise, Titus. I don’t believe in promises are meant to be broken. Because it’s a choice people make if they will break their promises or not. Pinalaki ako ng ina ko na may paninindigan. Alam kong nitong mga nakaraang linggo nawala ang paninindigang ’yon dahil kay Phoenix, pero hindi ’yon tuluyang mawawala sakin. Hindi ko babawiin ang pangako ko. Tutulungan kita, sasamahan kita, pakakasalan kita, at aalis lang ako sa tabi mo kapag nakita kong masaya ka na sa mga naabot mo.

“I don’t know the sacrifices you made to be who you are, but I do know the sacrifices you made to keep me safe and free and happy all these years. At alam kong masakit na isakrepisyo ang pagmamahal ko kay Phoenix para sa pangako ko sayo, pero gagawin ko ’yon, kasi kailanman ay hinding-hindi ko makakalimutan, at hinding-hindi ko masusuklian ng buo ang utang na loob ko sayo. And this is my way of saying thank you.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “So, don’t worry. I’m here. We’ll fight together.”

Lumambot ang mukha ni Titus saka itinaas ang kamay para haplusin ang pisngi niya. “You’ll sacrifice that much for me?”

She nodded, smiling. “As you sacrifice to not see your mother just to keep me safe.”

Hinila siya ni Titus palapit dito saka niyakap siya ng mahigpit. “Thank you, Red. Thank you so much. I know I’d been mean to you and I’m so sorry for that. Ayoko lang na mapunta sa wala ang lahat. At kapag naayos natin to, kapag nakasal tayo at nakuha ang seal saka crest, makikita ko na si mommy. Pagbibigyan na ako ni patri na makita siya at makasama pagkatapos ng kaguluhang ginawa ko ng iligtas kita mula sa kapatid ko.”

Maingat niyang niyakap si Titus saka hinalikan ito sa pisngi. “Kaya natin ’to.”

Nang pakawalan siya nito sa pagkakayakap, hinaplos nito ang pisngi niya. “Paano si Phoenix? Iiwan mo siya?”

Nag-iwas siya ng tingin para hindi nito makita ang sakit sa mga mata niya. “Kailangan.” Huminga siya ng malalim saka ibinalik ang tingin sa fiance. “Pero puwede ko ba siyang makasama habang narito tayo sa bahay niya? Gusto kong sulitin ang oras na puwede ko pa siyang makasama.”

Hinawakan ni Titus ang kamay niya saka hinalikan ang palad niya. “Go, be with him. Kasi sa oras na umalis tayo rito, ipagdadamot na kita sa kaniya at hindi ko na siya hahayaang makalapit sayo.”

Tumango siya saka masayang itong nginitian. “Thank you.”

“Give and take, honey. That’s how we compromise.”

Pinisil niya ang kamay ni Titus saka nginitian ulit ito. “Pagaling ka, ha?”

“Yes, I will. Now, get out of here.” Nakangiting pagtataboy nito sa kaniya. “Gigisahin pa ako ng mga kaibigan ko.”

Mahina siyang natawa saka naiiling na umalis sa pagkakaupo sa gilid ng kama saka naglakad siya palabas ng kuwarto.

Nang makalabas, natigilan siya ng makita ang anim na magkakaibigan sa labas.

Phoenix, Blake, Blaze, Beckett, Khairro and Pierce. And they looked ready to cook Titus alive.

“Tapos na kayo mag-usap?” Maangas na tanong ni Blake sa kaniya.

Tumango siya saka umalis siya sa pagkakaharang sa pintuan. “Oo. Nagkaliwanagan na kami.”

“Good.” Tumiim ang bagang ni Blake. “Tatamaan talaga sakin si Titus kapag nagsinungaling siya sakin mamaya.”

“Yeah.” Kinuyom ni Khairro ang kamao. “Masusuntok ko talaga siya.”

“He lied to us through and through,” nagtatagis ang bagang na sabi ni Beckett. “God, I want to kill him.”

“Ginawa mo na ba ang napagusapan natin kanina?” Tanong naman ni Pierce sa kaniya.

Tumango siya. “I did.”

“Good. Come on, lunatics. Let’s cook that son of a bitch,” ani Pierce saka ito ang unang pumasok sa kuwarto.

Sumunod ang magkambal na Blake at Blaze, saka si Khairro at Beckett. Ang pinakahuling pumasok ay si Phoenix. Hinalikan muna siya nito sa nuo bago ito pumasok sa loob.

And her heart actually tightened inside her chest. This was her last chance to be with Phoenix. After that, she really had to say goodbye for good. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

NANG MAKAPASOK si Phoenix sa loob ng kuwarto kung nasaan si Titus, nakapalibot na sa kama na kinahihigaan nito ang lima niyang kaibigan, who all looked pissed at Titus.

Sino ba naman ang hindi magagalit? Siguro siya. Hindi siya galit. Nagtatampo siguro pero hindi galit. Anger was a very strong emotion for him. At kapag siya ang galit, matagal na mabura ang galit na nararamdaman niya at iyon ang iniiwasan niya.

“I’m still confused in who you really are, so do enlighten me.” It was Beckett who started asking, gritting his teeth. “Sino ka ba talaga, ha, Titus? Totoo ba talaga ang pinakilala mong Titus samin o gawa-gawa mo lang ’yon?”

Bago pa makasagot si Titus, sunod na nagtanong si Khairro.

“Nagpapanggap ka ba na ibang tao para hindi namin mapansin ang kasinungalingan mo?” Tanong nito. “Because, bud, that’s irritating as fuck and I want to shoot you for real.”

“I just want to know one thing…” Pierce trailed off. “Is my friend Titus Morgan for real or not?”

“Bakit mo kilala si Nate?” Tanong naman ni Blaze. “Nate is one of the dangerous men that ever walked on this planet. Bakit mo siya tinawagan para linisin ang kalat mo?”

“Bakit ka binaril at bakit parang dinaanan ng bagyo ang buong yacht mo?” It was Blake. “And don’t you dare lie to us, Morgan. We had enough of your lies. And if you fucking lie again, I swear I’m going to blow your head off.”

Sa kanilang lahat, siya lang ang hindi nagtanong kaya naman ng tumingin sa kaniya si Titus nagkibit-balikat lang siya at umiling.

“Talk, Morgan.” Matigas ang boses na sabi ni Blaze ng hindi nagsalita kaagad si Titus.

Humugot muna ng isang malalim na hininga si Titus bago nagsalita. “I did lie but I wasn’t pretending.”

Natahimik ang lahat at nang lumipas ang ilang segundo na hindi na nagsalita si Titus, napalatak si Khairro.

“Yan lang ang sasabihin mo?” Hindi makapaniwalang tanong ni Khairro. “Wala ka nang sasabihing iba? Hindi ka man lang magpapaliwanag?”

Tumango si Titus. “My life is a need to know basis only, Sanford. At ang mga alam niyo tungkol sakin, yon lang ang puwede kong sabihin. You can punch me, you can be angry at me, but that’s all I can say.”

Pierce sighed, heavily. “We’re pissed at you, you know. We trusted you, yet you lied. Pinagkatiwala namin sayo lahat ng sekreto namin, pero mukhang wala kang tiwala samin. Pero kahit napakasarap mong bugbugin ngayon, nirerespito ko pa rin ang desisyon mo. But no matter what happens, keep in mind that we are your friends. You have our number. Give us a ring and these lunatics will always have your back no matter what.”

Tumango si Titus. “Alam ko pero kaya ko naman ’to.”

“Okay. That’s all. I’m out of here.” Pierce nodded at Titus then left.

Sinuntok naman sa braso ni Khairro si Titus. “That’s for pointing your gun at Phoenix, dickhead. That was sick, you moron. Huwag mo nang gagawin ’yon ulit.”

Ang sunod na sumuntok sa braso nito ay si Becket. “And that’s for pulling the trigger.”

Naiiling na sabay na lumabas si Khairro at Becket. Naiwan silang tatlo nila Blake at Blaze.

“I called Nate,” imporma ni Blaze kay Titus ng apat nalang sila na naroon sa kuwarto. “Pinalinis namin ang yacht mo. At pinapasabi niya sayo na nalinis na daw niya ang condo ni Red. Everything is settled there, especially the eyes and ears of the whole floor. Same in the port. So, no worries there.”

Tumango si Titus. “Thank you.”

“Pero yong mga lalaking pumatay sa tatlong bantay ng condo unit ng fiance mo, walang nahuli ni isa sa kanila. They are wounded for sure, but still alive. Same as the men who ransacked your yacht. Pero tinawagan namin si Shun at pinapahanap na namin sa data base niya ang mga mukhang nakita sa CCTV.”

“Hindi niyo na kailangang gawin ’yon,” sabi ni Titus. “I know those men. Patigilin niyo na si Shun. I don’t want to alert those bastards and I don’t want to involve you either. So, just stop.”

“No,” matigas na sabi ni Blake. “No one messes with our friend and gets away with it. Besides, you are not the boss of me. Puwede kong gawin kahit anong gusto ko, hindi ko kailangan ang go signal mo.”

Tumalim ang mga mata ni Titus. “Why do you think I keep my life a fucking secret? It’s to keep you away from my mess! So, if I say I don’t need help, it means I fucking don’t need your help!”

Malakas na napabuntong-hinga si Blake at pagalit na lumapit kay Titus saka kinuha ang kamay nito at pinosasan iyon saka kinonekta ang isang posas na gilid ng headboard ng kama nito.

“Hanggat matigas yang ulo mo, hindi ko tatanggalin yang posas mo,” iritadong sabi ni Blake kay Titus. “And that handcuff is made by Phoenix, so don’t think of picking the lock. It’s not gonna work. You need my fingerprints to open that shit.” Pagkasabi no’n ay malalaki ang hakbang na umalis si Blake na sinundan naman ni Blaze.

And, then it was just him and Titus.

“Hey.” Siya ang unang bumasag sa katahimikan.

“Hey,” Titus replied.

Naglakad siya palapit dito saka hinila ang upuan na nasa gilid patungo sa tabi ng kama saka paharap na umupo do’n.

“You okay?” He asked.

“Yeah,” tipid na sagot ni Titus.

Nabalot ulit sila ng katahimikan. Walang gustong magsalita. Pero marami ang kaguluhan sa isip ni Phoenix, kailangan niyang magtanong.

“Galit ka sakin?” Tanong niya kapagkuwan.

“Oo,” walang pag-aalangan nitong sagot.

“Then, why did you save me?”

“Because it’s better me than you.”

Napatitig siya kay Titus. “Akala ko ba galit ka sakin?”

Nagkibit-balikat si Titus. “I am, but you’re my best friend. Anong gusto mong gawin ko, hayaan kang mabaril kung puwede naman kitang iligtas?”

“In the expense of your life?”

“Yes.” Sinalubong nito ang tingin niya. “Alam kong masama ang ugali ko sayo nitong mga nakaraang linggo. But what do you want me to do? Give my ace of cards to you? Masyadong importante sakin si Red, Nix.” Napailing ito saka malakas na napabuntong-hininga. “Kahit pa alam kong may namamagitan sa inyo, hindi ko pa rin siya isusuko sayo.”

“Hindi mo siya kailangang isuko.” Nakatiim-bagang niyang sabi. “Kukunin ko siya sayo ng puwersahan kong kailangan.”

Titus smirked. “Good luck with that.”

“I want to be straight-forward to you, Titus. Alam kong kasalanan ko nang barilin mo ako, pero hindi mo ako mapipigilan na kunin sayo si Red. I will never let you two get wed. Over my dead body. I will never stand in the corner and watch my woman marry you. She’s mine. Kahit anong sabihin mo, akin siya. She’s mine first and I intend to be her last. So I’m warning you, Titus, if you stand in my way, I’ll crush you.”

Mapaklang natawa si Titus saka hindi makapaniwalang napailing. “Kilala kita, Nix, kaya gusto kong lumayo ka kay Red at gusto kong lumayo din siya sayo. Wala akong pakialam kung seryuso ka o hindi kay Red. Hindi ko siya puwedeng ibigay sayo. Dahil kapag mas lumapit ka sa kaniya, mas madadamay ka sa gulo naming dalawa. Our mess is our mess. I don’t want to drag you into it. Matagal nang magulo ang buhay namin ni Red, ayokong madamay ka do’n. But you are so fucking stubborn. I know you wont listen to me so I had to shoot you to let you know how serious I am. I know you’ll do some crazy things to see Red again. And, I was right. You are one crazy man, bud.”

“Yes, I’m crazy over Red,” pag-amin niya. “And, you owe me.”

Kinunotan siya ng nuo ni Titus. “Owe you what? I think it’s the other way around.”

Kinuha niya ang seal sa bulsa saka inilapag iyon sa gilid ng kama. “I thought you’d like this back. And no, I don’t owe you anything. That’s my payment.”

Namilog ang mata ni Titus saka mabilis na pinulot ang seal saka pinakatitigan ’yon na parang sinusuri kung totoo ’yon. Kapagkuwan ay masaya at malapad itong ngumiti. “Fuck! I could kiss you right now!”

Nalukot ang mukha niya. “No, thanks. I’d rather kiss Red.”

Kaagad na nawala ang ngiti sa labi ni Titus saka seryuso siyang tinitigan. “I’m serious, Nix. Don’t mess with her.”

“I’m not messing with her,” sagot niya saka isinandal ang katawan sa likod ng upuan. “I really want her, Titus. At kaya kitang kalabanin kung si Red ang pag-uusapan. Fuck our friendship. That’s how much I want her.”

Tumiim ang bagang ni Titus. “Why are you so stubborn?”

“Maybe because you keep too much secrets from me. I’m your best friend, damn it,” buwelta niya saka sinalubong ang tingin nito. “O, baka naman gusto mong tawagin pa kitang Shiek Faris Titus Al Shariquei Morgan Ivanov para lang magsabi ka ng totoo sakin?”

Phoenix saw Titus went stiff when he heard him say his full name.

“Akala mo hindi ko alam, no?” Tumaas ang sulok ng labi niya. “Maybe you’ve forgotten who I was, Titus.”

“H-how did you know?” Titus looked baffled.

“I’ve done my research,” sagot niya saka nagpakawala ng malalim na hininga. “Kahit naman wala na ako sa serbisyo, may mga koneksiyon pa rin naman ako. I was actually pissed when I found out that you lied to me about who you are. Ako, na best friend mo, nagsinungaling ka. Sinong hindi magagalit sayo? Pero mas curious akong malaman kung ano ba talaga ang kailangan mo kay Red? Is it in your mother’s side or your father’s?”

Ilang segundong natahimik si Titus bago sumagot. “Father.”

“Oh.” Mapakla siyang natawa. “So, you’re after the Ivanov’s Empire and wealth?”

Tumango si Titus saka humigpit ang hawak sa seal na nasa kamay nito.

“Kung ganoon, kasali ka sa larong inumpisahan tatlong taon na ang nakakaraan.” Hindi siya makapaniwalang napailing. “Hindi pa ba sapat sayo ang pera mo? Damn it, Titus, you make a lot of money. Hindi mo ’yon kailangan.” He clicked his tongue, slightly annoyed. “At dapat sinabi mo kaagad para alam namin kung saan kami lulugar. The Ivanovs is one of the most powerful family in Sicily and Italy, even in America and Asia. And they got that power through violence and fear. Nakapagtataka nga na nag lay low sila ngayon at mas nag focus sila sa business. Fifty years ago, they were one of the most feared mafia family in the world.”

Bumuntong-hinga si Titus saka napatitig sa kisame ng kuwarto. “I want their empire and wealth so bad, Nix. It belongs to me and my mother. Hindi ko yon hahayaang mapunta sa iba. My mother deserves it more than anyone. I saw her worked hard for me when I was a kid. Now, its time for me to do the same for her.”

Naiintindihan niya kung saan nanggagaling si Titus. Pagkatapos kasi niyang paimbestigahan ang kaibigan, marami siyang nalaman tungkol dito na hindi nito sinasabi sa kaniya. It pissed him off and annoyed the hell out of him.

“Wala akong pakialam kung gustong gusto mo yong makuha. Just don’t drag Red into your fucking mess!” Gumagalaw ang panga na sabi niya.

Ang matalim na mata ni Titus ay tumingin sa kaniya. “She’s already in this mess before I entered her life!”

“Wala akong pakialam. I’ll kill you if take her away from me.” Matalim ang matang babala niya sa kaibigan. “I’d been holding back, Titus, so don’t try me.”

Napailing si Titus. “Akala ko ba ayaw mo nang bumalik sa buhay mo noon? Bakit umalis ka dito sa bahay mo at pinasok mo ang magulo naming buhay ni Red?” Kapagkuwan ay tanong sa kaniya ni Titus. “What happened?”

“Red happened,” sagot niya saka mahinang natawa.

Titus clicked his tongue. “She’s mine, Nix. At hinding-hindi ko siya ibibigay sayo.”

Nagbaba siya ng tingin saka inulit ang sinabi kagabi sa natutulog na dalaga. “Come hell or high water…”

“Don’t be stubborn, Nix.” May babala sa boses nito.

“I am stubborn.”

Umalis siya sa pagkakaupo saka naglakad palabas. Binuksan niya ang pinto at akmang lalabas na ng may maalala kaya binalingan niya ang kaibigan na nakahiga sa kama. “By the way, kaano-ano mo ba si Nate? Alam ba niya ang tungkol sa tunay mong pagkatao?”

Nanunudyong ngumiti si Titus. “Why are you asking, bud? Jealous that he knows and you don’t?”

Ngiting aso lang ang tinugon niya rito. “I just don’t like the idea of you having another best friend other than me.”

Mahinang natawa si Titus saka napailing-iling. “Its just you, bud. Just you.”

“Good. Because you’re the only best friend that I have, too. And I’d for me hate to kill you.”

Titus shook his head. “Go. Get out of here. Magpapahinga na ako.” Pagkatapos ay inangat nito ang seal na hawak. “At salamat pala dito.”

Tumango siya saka tuluyan nang lumabas ng kuwarto. Kapagkuwan ay kinuha niya ang cellphone sa bulsa saka binuksan ang sariling gawa niyang GPS Tracker App.

Hinanap niya ang pulang tuldok na kumikisap-kisap at nang makita kung nasaan ’yon, kaagad niya iyong pinuntahan.

NATAGPUAN NI Red ang sarili sa rooftop ng bahay ni Phoenix. Doon siya dinala ng mga paa niya ng gustuhin niyang makasagap ng sariwang hangin. At nang maramdaman ang malamig na simoy niyon, niyakap niya ang sarili habang pinagmamasdan ang kalangitan na malapit nang magtakip-silim.

Isang araw na rin pala ang lumipas mula ng mangyari ang kaguluhan kahapon. It had been a very terrifying day for her. Kailangan niyang maging matapang para hindi siya maging problema ng iba. Ayaw niyang maging pabigat.

Nang mapagod siya sa kakatayo sa rooftop, maingat siyang naupo sa gilid niyon at hinayaang nakalaylay ang paa niya at paminsan-minsan ay pinapatama niya ang sakong ng paa sa sementong kinakaupuan.

Hindi niya alam kung ilang minuto na siyang nakaupo sa gilid ng rooftop ng may tumabi ng upo sa kaniya.

Nang bumaling siya sa katabi, kaagad na sumikdo ang puso niya ng makita si Phoenix na nakatitig sa kaniya.

“Hey.” Umayos ito ng upo sa tabi niya, ang isang paa nito ay nakalaylay sa ibaba samantalang ang isa ay naka tiklop sa likuran niya at nakaharap ito sa kaniya. “Malamig dito sa labas, doon ka na sa loob.”

Humigpit ang yakap niya sa sarili. “Ayos lang.” Umusog siya palapit sa binata saka isiniksik ang katawan niya sa katawan nito. “Nandito ka naman na. Yakapin mo nalang ako para uminit ang katawan ko.”

Phoenix chuckled then kissed her cheek. “May iba akong naisip para uminit ang katawan mo.”

Nagbibirong inirapan niya ito saka iniyakap niya ang mga braso sa beywang ni Phoenix at inilapat niya ang pisngi sa matitipuno nitong dibdib. “Just hug me, Phoenix. That’s all I need.”

“You don’t need my friend down there?” May panunudyo sa boses ng binata.

Mahina siyang natawa. “You and your naughty mouth.” Nag-angat siya ng tingin saka hinalikan ito sa baba. “But, maybe I’ll be needing that later.”

It was Phoenix’s turn to laugh. He hugged her tight. “Aasahan ko ’yan.”

Napangiti siya saka mas humigpit ang yakap niya sa binata at ganoon din ito sa kaniya.

They stayed there like that for a while before she slipped her hands inside his shirt.

Napaigtad si Phoenix. “Damn, baby, ang lamig ng kamay mo.”

“Kaya nga pinasok ko sa loob ng damit mo para mainitan,” natatawang sabi niya saka pinagapang ang kamay niya patungo sa nipples nito saka nilaro ’yon.

Nailing nalang si Phoenix sa ginawa niya saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Pumasok na tayo para uminit na yang katawan mo.”

Natatawang inirapan niya ito saka tumingin siya sa kapaligiran. “Mamaya na. Nag-i-enjoy pa ako rito sa labas.”

“Malamig dito at pagabi na.”

“Ayoko pa nga.” Humugot siya ng malalim na hininga saka mataman itong tinitigan. At habang nakatitig siya rito, bumalik sa ala-ala niya ang ekspertong pakikipaglaban nito. “Ahm.” Bahagyang kumunot ang nuo niya. “Paano ka pala natutong makipaglaban ng ganoon? I’ve seen a lot of men fight. And, I have to say, you are one of the best I’ve seen.”

Kaagad na naging mailap ang mga mata ni Phoenix kaya naman mas lalo siyang naging curious sa rason nito.

Tumikhim ang binata.“I was in the army.”

That, actually stunned her. “Really?”

“Yeah. Sort of.”

Doon kumunot ang nuo niya. “Anong sort of? Hindi ka sigurado?”

Huminga ito ng malalim. “It’s a bit complicated.”

Gusto pa niyang magtanong dahil nararamdaman niyang hindi ’yon ang buong kuwento nito, pero may karapatan ba siya lalo na’t may sarili din siyang tinatago? Huminga nalang siya ng malalim saka ginawaran ito ng halik sa mga labi na kinagulat nito.

“Kiss me again,” ungot nito saka hinalik-halikan ang pisngi niya. “Please, baby? Kiss me.”

Phoenix voice was so sexy, it made her body tingle. And when their lips locked, she instantly felt complete. Only Phoenix could make her feel like this. Kaya nga napakahirap sa kaniya na bitawa ito, kaya napakahirap na itulak ito palayo. Kaya habang puwede pa, susulitin niya ang natitirang araw na puwede niyang mahalikan at mayakap ang binata.

Kaya naman ng ihiga siya ni Phoenix sa sahig ng rooftop at kinubabawan siya, hinayaan niya lang ito at tinugon ng mas mapusok at mas mainit pa ang halik nito habang nakayakap sa binata.

Ibinuka niya ang mga hita saka iniyakap sa beywang ng binata at nang ipasok nito ang kamay sa loob ng pang-itaas niyang damit, hindi niya napigilang matawa.

“Ang lamig ng kamay mo,” natatawang sabi niya.

Natawa na rin si Phoenix saka pinupog ng halik ang leeg niya na para bang nanggigigil ito saka tinitigan siya nito. “Pasok na tayo?”

Nanunudyo ang ngiting kumawala sa mga labi niya. “Hmm…why do I have a feeling that you’re gonna take me to your room?”

“Because I am.” Hinalikan nito ang tungki ng ilong niya saka matiim na tumitig ulit sa kaniya. “I’m going to take you to my room, make love to you, and I wont stop until you scream in so much pleasure.”

Inilapit niya ang mukha sa mukha ng binata saka kinagat ang pang-ibabang labi nito saka bahagyang hinila ’yon saka pinakawalan at nang-aakit na sinalubong ang tingin nito. “How about you take me now?” Inilapit niya ang labi sa tainga nito saka bumulong na may panunudyo, “I’m not wearing any panty.”

Narinig niya ang malakas na paglunok ni Phoenix saka mabilis itong tumayo at pinangko siya. Natawa nalang siya ng nagmamadali siya nitong buhatin patungo sa elevator.

Kapagkuwan ay natagpuan nalang niya ang sarili sa loob ng kuwarto ni Phoenix at nakahiga sa malambot na kama habang hinuhubad ng binata ang damit niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

NAKAPIKIT at mahigpit na nakayakap si Red kay Phoenix habang inaangkin siya nito. Nakayakap din ang mga binti niya sa beywang ng binata habang sinasalubong niya ang bawat paglabas-masok ng kahabaan sa loob ng pagkababae niya.

“Phoenix…” Humaplos ang kamay niya sa likod nito hanggang sa dumako ’yon sa tagiliran nito. “Oh, Phoenix…”

“Red…oh…” Pabulong na ungol ni Phoenix sa pangalan niya habang ang mga labi nito ay nasa mga labi niya. “Oh, baby…”

Humahalinghing at malakas siyang napapadaing sa bawat pag-ulos nito sa loob niya. Napapaliyad ang katawan niya sa sarap dahil ang kamay nito ay nasa mayayaman niyang dibdib habang mapusok siyang inaangkin.

“Oh! Phoenix!” Impit niyang ungol ng bumaba ang isang kamay nito sa kaselanan niya at nilaro ang kltors niya habang mabilis na naglalabas-masok pa rin ito sa pagkababae niya. “Phoenix! Phoenix!” Nagdedeleryo siya sa sarap habang pinapaikot nito ang daliri sa hiyas niya at ang isang kamay ay nasa nipple niya. “Oh! Phoenix! Phoenix!”

Red was panting, catching her breath as he thrust in and out of her. Sagad na sagad ang kahabaan nito sa loob niya at para siyang nahihibang sa sarap.

Nalukob ng kakaibang kiliti ang puson niya na mas lalong nagpaungol sa kaniya ng malakas. Nararamdaman niyang malapit na niyang maabot ang kaligayahan ng pag-iisa ng katawan nila ni Phoenix, kaya naman mas pinabilis pa niya ang paggalaw ni Phoenix sa loob niya. “Sige pa, Phoenix.” Sunod-sunod siyang napaungol habang ginagalaw ang balakang niya para salubungin ang bawat ulos ng binata. “Bilisan mo pa…oh! Oh! Phoenix, oh– sige pa. Yes, like that baby. Like that. Oh! Phoenix!”

Hindi napigilan ni Red ang makalmot sa likod si Phoenix ng maramdaman niyang unti-unti nang namumuo ang orgasmo sa kaibuturan niya. Napaliyad siya, napaungol ng malakas, at mas lalong nahibang sa sarap sa paglipas ng minuto na inangkin siya ng binata.

At sa bawat segundo na dumadaan, mas lalo siyang nahibang sa sarap habang pabiling-biling sa kinahihigaan.

Mainit at mapusok siyang inangkin ni Phoenix. Sa bawat pag-ulos ay sabay silang napapadaing ng binata at nang maabot nila ang rurok ng kaligayahan ng pag-iisa ng katawan nila, sabay nilang isinigaw ang pangalan ng isa’t-isa at mahigpit na nagyakap.

Bumaon ang kuko niya sa likod ng binata habang ito naman ay diniinan ang paghalik sa kaniya at yumakap ito ng mahigpit ng punuin ng katas nito ang pagkababae niya.

“Red,” hinihingal nitong sambit sa pangalan niya habang unti-unting humuhupa ang init ng katawan nila.

Habol niya ang hininga. “Yes?”

Masuyo nitong hinaplos ang katawan niya mula sa mayayaman niyang dibdib hanggang sa hita niya at tumingin ito sa mga mata niya. “Choose me.”

Napakurap-kurap siya rito habang unti-unting nagsi-sink in sa isip niya ang sinabi nito. “Phoenix…”

“Pasensiya na, hindi ’yon mawala sa isip ko, e.” Umalis ito sa pagkakakubabaw sa kaniya saka nahiga sa tabi niya at pinagawa sa kaniyang unan ang braso nito at iginiya ang braso niyang yakapin ito sa beywang. “Don’t mind what I said.”

Hindi nagsalita si Red at nanatiling nakayakap sa binata habang nag-iisip ng dapat gawin at sabihin. She already made her choice and that was to sacrifice her love for this man. She felt like her heart was being ripped apart by the choice she made. At hindi niya maiwasang tanungin ang sarili kong tama ba ang naging desisyon niya.

“Phoenix?”

“Hmm?”

“Do you want to hear a story?”

Kunot ang nuong bumaba ang tingin sa kaniya ng binata. “Anong kuwento?”

Huminga siya ng malalim bago inumpisahan magkuwento. “May isang babae at napakagulo ng buhay niya. Nalaman niyang hindi naman pala talaga siya pambayad utang ng ama niya kundi isa siyang alay ng pamilya niya sa pamilyang kayang pumaslang manatili lang sa kapangyarihan. Ang pamilyang ito ay may tradisyon. Sa bawat henerasyon, may pinipili silang tatlong kababaehan na galing sa mga kilalang pamilya, yong may kaya o may pangalan at may masasabi sa lipunan. Ang pamilya ng mga napiling kababaehan ay binigyan ng malaking halagang pera at kapangyarihan. Sinong aayaw? Walang hihindi na mapabilang sa pamilyang iyon.

“Ang tatlong babae ay ang pinaka-sentro ng tradisyon. Kailangan pakasalan ang isa sa kanila at sa araw ng kasal, sa halip na singsing, ang seal at crest ng pamilya ang ibibigay ng lalaki sa babae at itatago yon ng babae para sa susunod na henerasyon naman ang humanap no’n para sila ang magmana ng lahat kasama ng babaeng pakakasalan ng lalaki sa pamilya. At sa henerasyong ito, isang babae nalang ang natira dahil wala na ang iba, kaya wala siyang magawa lalo na’t ang lalaki na pakakasalan niya ay naging mabuti sa kaniya at malaki ang utang na loob niya rito.

“Pero sa hindi inaasahang pangyayari, may nakilala ang babae, isang lalaking bumabalik mula sa nakaraan niya. At ngayon, hindi niya alam ang gagawin niya. Naguguluhan siya kung anong tamang desisyon. Ang makasama ang lalaki sa nakaraan niya o ang lalaking alam niyang malaki ang maitutulong niya? Pero kahit piliin niyang makasama ang lalaki sa nakaraan niya, wala ring patutunguhan iyon, dahil hahabulin siya ng kapatid ng lalaking pakakasalan niya dahil interesado din itong makuha ang buong kayamanan ng pamilya niya. So you see, wala siyang takas.”

“I know,” sabi ni Phoenix habang hinahaplos ang pisngi niya. “I know that story for a while now.”

Gumuhit ang gulat sa mukha niya. “A-alam mo? Paano?”

Tumango ang binata saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “I’ve done my research.”

Napakurap-kurap siya habang nakakunot ang nuo. “P-pinaimbestigan mo ako?”

“Yes.”

Tumalim ang mata niya. “Hindi ako makapaniwalang pina-imbestigahan mo ako.”

“I was curious.” Hinagod nito ang likod niya. “And I’m sorry for prying, baby. Gusto ko lang naman na makilala ka at malaman ang lahat tungkol sayo.”

Napailing siya at sinantabi ang iritasyong naramdaman dahil sa ginawa nito. “Kung ganoon…” May pagtataka siyang maramdaman. “Bakit nandito ka pa rin kahit alam mong wala naman ’tong patutunguhan? Alam mong hindi ako puwedeng manatili sa tabi mo.”

“Because I want you,” sabi nito habang nakatitig sa kaniya. “And when I want something, I wont stop until I get it.” Masuyo siya nitong nginitian. “Alam ko ang buong kuwento ng buhay mo, Red. Wala kang dapat itago sakin. Alam ko na lahat bago pa kita puntahan sa yacht ni Titus. Pero wala akong pakialam sa nakaraan mo. Wala akong pakialam kung mahihirapan ako, basta makasama lang kita, ayos na sakin ’yon. You can choose Titus all you want, but that doesn’t mean that I’m going to give up so easily. I already have my fair share of regrets, ayokong pati ikaw pagsisihan ko kapag nawala ka sakin.”

Humigpit ang yakap niya kay Phoenix saka binaon niya ang mukha sa matitipuno nitong dibdib. “Hindi ko na alam ang gagawin ko, Phoenix.” Lugong-lugo na siya. “Hindi ko na alam.”

Masuyo siyang niyakap ni Phoenix saka hinagod ang likod niya. “Gawin mo lang ang sa tingin mo ay tama para sayo. At gagawin ko naman ang tama para sakin. And then we’ll meet in the middle.” Hinalikan siya nito sa nuo saka mas humigpit pa ang yakap sa kaniya. “Basta tandaan mo, hindi kita hahayaang makasal kay Titus. Itaga mo ’yan sa bato, baby. Over my dead body.”

Humigpit ang yakap niya kay Phoenix. “Natatakot ako, Phoenix. Natatakot ako.”

He hushed her. “I’m here, baby. I’ll always be here.”

Dahil sa mga sinasabi ng binata, mas lalong nahuhulog ang loob niya rito. “Natatakot ako sa mangyayari sakin. Pero mas natatakot ako sa mangyayari sayo kapag nadamay ka sa gulo ng buhay ko.”

“Have faith in your man, will you?”

Napangiti siya na nauwi sa mahinang tawa saka tumingala siya kay Phoenix. “Your my man?”

“Of course,” mabilis nitong sagot habang nakangiti. “I’m your man and i’m all yours.”

Her heart melted at that. Sa sinabi kasi nito, parang binibigay nito sa kaniya ang sarili nito. Dahil rito, parang sasabog ang puso niya sa halo-halong emosyong nararamdaman.

“My man,” kapagkuwan ay nangingiting sabi niya. “I like that.”

“Yeah?” Phoenix grinned. “You like that?”

“Yes.”

“Well then, I’d like you to be my girl. Would you like that, too?”

Natigilan niya habang ang puso ay parang lalabas na sa dibdib niya sa sobrang bilis ng tibok. “Y-you… W-what…”

“Be my girl, Red,” madamdaming sabi ni Phoenix habang nakatingin sa mga mata niya. “Be mine.”

Sinapo niya ang mukha ni Phoenix saka marubdob itong hinalikan sa mga labi hanggang sa kapusin siya ng hininga. At nang maghiwalay ang mga labi nila ng binata, pinakatitigan niya ito habang nangungusap ang mga mata.

“Huwag mo nang sagutin ’yon,” sabi ni Phoenix saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa. “Alam ko na ang isasagot mo.”

“Phoenix…”

“Kahit ano pang isagot mo, for me, you are my girl and nothing can change that. You’re my girl and the rest of the world can fuck themselves.”

Mahigpit siyang yumakap sa leeg ni Phoenix saka ibanaon ang mukha niya sa balikat nito. “Yes,” bulong niya. “I’m your girl, Phoenix. I’m yours.”

He kissed her temple. “That’s good enough for me. Basta lagi mong tatandaan, kung nasaan ka naroon ako.”

Tumango siya. “Tatandaan ko… tatandaan ko ’yan.”

Ilang minuto silang magkayakap hanggang sa tumunog ang tiyan niya.

Mahaba ang nguso na ihiniwalay niya ang katawan sa katawan ni Phoenix saka sinapo ang tiyan na tumutunog pa rin. “Nagugutom ako.”

“Anong gusto mong kainin?” Tanong kaagad ni Phoenix na ikinatingin niya rito.

Hindi na niya kailangang mag-isip pa kung anong gusto niyang kainin. “Strawberry jam sandwich.” Nuong isang araw pa siyang natatakam na kumain no’n. “Gusto ko yong maraming palaman na strawberry jam.” Parang kinikilig na ngumiti siya. “I’m salivating.”

Natatawang bumangon si Phoenix saka mabilis na nagdamit. “Dito ka lang, gagawan kita ng strawberry jam sandwich.”

Malapad siyang ngumiti. “Dalian mo ha? Natatakam talaga ako, e.”

“For you, baby, I’ll make it fast.” Kinindatan pa siya nito bago lumabas ng kuwarto.

Nangingiti namang bumangon si Red saka nagtungo sa banyo para linisin ang sarili. Pagkatapos ng mabilis niyang pag half bath, lumabas siya ng banyo at isinuot ang t-shirt ni Phoenix na suot niya kanina. At dahil hanggang sa mga hita naman niya ’yon, hindi na siya nag-abalang magsuot ng pang-ibaba.

Nang sumampa siya ulit sa kama, kinuha niya ang unan saka niyakap iyon. Napangiti siya ng pumasok sa isip niya si Phoenix. Tanging ang masasaya nalang nilang memorya ang mababaon niya kapag nagpakasal na sila ni Titus.

Red wanted to be selfish so bad and be with Phoenix, but she couldn’t just abandoned the man who made her who she was now. Malaki ang utang na loob niya kay Titus.

Humigpit ang yakap niya sa unan saka binaon ang mukha sa kalambutan niyon. Nag-angat lang siya ng tingin ng marinig niyang bumukas ang pinto ng kuwarto.

Kaagad na may gumuhit na ngiti sa mga labi niya ng makita ang dalawang pinggan na dala ni Phoenix na puno ng strawberry jam sandwich.

Para siyang aagawan ng pagkain ng mabilis siyang umalis sa kama saka sinalubong si Phoenix at inagaw ang pinggan na hawak nito, at mabilis na kumuha ng isang sandwich at kinagat iyon.

Nakapikit na dumaing siya sa sarap ng malasahan ang strawberry jam na palaman ng sandwich. Para siyang dinala niyon sa langit sa sobrang sarap.

“Dinala ko na ’to in case kulang pa yan sayo,” ani Phoenix.

Mabilis siyang bumaling dito at mas lumapad ang ngiti niya ng makita ang hawak nito sa isang kamay. Isa iyong glass jar na puno ng strawberry jam.

“Yum!” Impit niyang sabi saka inagaw iyon kay Phoenix. “Mine. Mine. This is mine.”

Naiiling na natatawa si Phoenix saka naupo ito sa gilid ng kama habang pinagmamasdan siyang kumain habang nakatayo at siyang-siya na kumakagat ng strawberry jam sandwich.

“You really like that?” Kapagkuwan ay tanong sa kaniya ni Phoenix habang pinagmamasdan pa rin siya.

“Yep.” Masaya niyang sagot saka lumapit dito at paharap na umupo sa hita nito saka hinalikan sa mga labi ang binata. “Thank you so much.”

“You’re welcome, baby,” sagot naman ni Phoenix saka ito naman ang humalik sa kaniya. “Hmm…strawberry jam tastes good in your lips.”

Napangiti siya. “Talaga?” Inubos niya ang sandwich na hawak saka inabot niya ang lalagyan ng strawberry jam. Inilubog niya ang isa niyang daliri sa jar saka ipinahid iyon sa labi niya na parang lipstick. “Kiss me?”

Mahinang natawa si Phoenix saka maingat na inilapat ang labi nito sa labi niya. He kissed her lips, tracing the strawberry jam. This made Red’s body tingle. At hindi niya napigilan ang sarili, kinagat niya ang labi nito saka siya na ang nagpasok ng dila sa loob ng bibig nito dahilan para mapadaing ang binata at hayaan siyang itulak ito pahiga sa kama.

Nasisiyahang bumungisngis siya ng maghiwalay ang mga labi nila ni Phoenix.

“Mukhang mas masarap kung sayo ko ilalagay itong strawberry jam kesa sa sliced bread,” ani niya saka siniguradong hindi matutumba ang glass jar sa ibabaw ng kama saka magmamadaling hinubad niya ang suot na pang-itaas ni Phoenix para hindi na ito maka-hindi sa gusto niyang gawin sa katawan nito. “Please?” She gave him a puppy dog eye. “Let me?”

Phoenix looked defeated but there was a smile on his lips. “Go on. I’m all yours, baby. Have your way with me. Hindi ako aangal.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi saka kinuha ang glass jar na inilapag niya sa ibabaw ng kama saka inilubog ang dalawang daliri sa loob para kumuha ng strawberry jam. Maingat niya iyong kinalat ay pinahid sa katawan ni Phoenix mula sa dibdib, paikot sa nipples niya, saka pababa sa puson nito.

And before she leaned down to lick the strawberry jam off, she looked at Phoenix. “I bet you taste good,” she said to him.

Desire flashed his eyes. “Go on. Taste me.”

“Gladly,” tugon niya bago dumukwang palapit sa katawan nito saka pinagladas ang dulo ng dila sa parte ng katawan nito na may strawberry jam.

Phoenix groaned as her tongue moved to his nipples and swirled her tongue around it.

“Fuck, baby…” He moaned softly. “What are you doing to me?”

“I’m tasting you,” sabi niya saka bumalik ulit sa pagpapalandas ng dila sa katawan nitong may strawberry jam.

Napapikit si Red ng bumiyahe pababa sa abs ng binata ang dila niya. With every flick of her tongue, Phoenix moaned in pleasure. At nang dumako ang dila niya sa puson nito, ramdam niya ang pagtigas ng pagkalalaki nito. Nararamdaman niya iyon dahil nakadikit ang mayayaman niyang dibdib sa kahabaan nito.

As she teasingly rubbed her breast againt her erection, an idea popped into her head. Walang inhibisyong hinila niya pababa ang sweatpants nitong suot saka napalunok ng makita ang mahaba nitong pagkalalaki na nag-uumigting at tayong-tayo.

Binasa niya ang nanunuyong labi habang nakatitig sa kahabaan ng binata. Hindi niya maialis ang tingin do’n at dahan-dahan, hinawakaan niya iyon.

His manhood felt warm in her hand. At habang hawak niya ’yon, mataman niya iyong tinititigan at sinusuri. This was the most intimate part of Phoenix that made her felt heaven every time it filled her. And she wanted to know what it would taste like.

“Baby.” Phoenix was panting. “You’re killing me. Just suck me already.”

Umiling siya saka pilyang ngumiti. “Not without my strawberry jam.”

Napakurap-kurap sa kaniya si Phoenix. “Your what?”

Hindi siya sumagot. Pero tulad kanina, kumuha siya ng strawberry jam sa pamamagitan ng paglubog ng daliri niya sa loob ng glass jar saka maingat niyang binalot ng strawberry jam ang kahabaan nito.

“Fuck, baby…” Mas lalong lumalim ang paghinga nito.

Pilya niya itong nginitian. “Look…” Nanunudyong dinilaan niya ang dulo ng pagkalalaki nito dahilan para makain niya ang strawberry jam na nakabalot do’n. “Hmm…that tastes good.” Nakapikit niyang sabi. “You taste good.”

Phoenix breathing ragged even more. “Baby, you’re killing me.”

Napatitig siya sa binata at puno ng pagnanasa ang mukha nito habang nakatingin sa kaniya.

“You like that?” Tanong niya.

Mabilis itong tumango saka nakaawang ang labing hinintay ang sunod niyang gagawin.

Bumaba naman ang atensiyon niya sa kahabaan ng binata saka napalunok ng nanubig ang bagang niya at natakman na tikman ulit si Phoenix.

And without further ado, she licked the strawberry jam off of his manhood. At habang pinaglalandas niya ang dila sa kahabaan ng binata mula sa puno hanggang dulo, panay ang ungol ni Phoenix. At nang ipasok niya sa loob ng bibig ang buong kahabaan nito, napasabunot ito sa buhok niya at ginigiya ang ulo niya kung gaano kabilis ang gusto nito habang inilalabas-masok niya ang pagkalalaki nito sa loob niya.

Panay ang ungol at daing ng binata habang inilalabas-masok niya ang kahabaan nito sa bibig niya. Maingat siyang hindi tumama ang ngipin niya at sa bawat pagpasok ng kabaan nito sa bibig niya, pinapaikot niya ang dila sa dulo. Kapagkuwan ay sinipsip niya iyon na mas lalong nagpapahibang kay Phoenix.

“Oh, fuck…baby…” Phoenix moaned. “Oh, fuck…fuck…oh! Baby! Baby! Oh!”

Red sucked Phoenix’s length faster as she cupped her balls. Mas lalong lumabas ang daing in Phoenix, kusang gumagalaw ang balakang nito para isagad sa bibig niya ang kahabaan nito.

Napapikit nalang siya sa tuwing sinasagad nito ang kahabaan sa loob ng bibig niya. Naduduwal siya sa bawat pagsagad pero pinipigilan niya ang sariling maduwal. Gusto niyang paligayahin si Phoenix at kung isa ito sa mga puwedeng magpaligaya sa binata, gagawin niya.

Red let Phoenix pumped his long and hard length inside her mouth. She couldn’t help but moan as she sucked and licked him.

“Red, oh…” Mas humigpit ang pagkakasabunot nito sa buhok niya habang habol nito ang hininga. “I’m coming, baby…”

She knew that Phoenix wanted her to move faster but she did the opposite. Iniluwa niya ang kahabaan nito dahil ayaw pa niyang labasan ito. Nag-i-enjoy pa siyang tikman ito at marinig ang ungol nito.

Phoenix groaned in disappointment. “Baby, please…suck me. Malapit na ako.”

Sa halip na sagutin at sundin, binalot niya muli ng strawberry jam ang kahabaan nito bago niya iyon ipinasok sa loob ng bibig niya. Phoenix started moaning lustfully again as she let his length penetrated her mouth.

“Baby… Fuck… Oh, fuck!”

Mabilis niyang inilabas-masok ang kahabaan nito sa bibig niya. Taas-baba, taas-baba. Kapagkuwan ay paiikutin niya ang dila sa kahanaan ng binata at sinisipsip ang dulo na nagpapaungol ng malakas sa binata.

“Red, oh baby, I’m cumming…” Malalim ang paghinga nito habang nakapikit at bakas sa mukha nito ang sarap na nalalasap ng dahil sa ginagawa niya. “Baby… I’m cumming… faster, baby… faster.”

Mas binilisan pa niya ang pagtaas-baba ng bibig niya sa pagkalalaki nito na mas lalong nagpalakas ng ungol nito. Hindi siya tumigil hanggang sa maramdaman niyang pinuno ng katas nito ang bibig niya.

Nang bumagsak ang buong bigat ng katawan ni Phoenix sa malambot na kama, dahan-dahan niyang iniluwa ang pagkalalaki nito saka nagtungo siya sa banyo para idura ang katas na nasa bibig niya saka ilang beses siyang nagmumog bago lumabas ng banyo at bumalik sa kama.

“You.“Bumangon si Phoenix saka niyakap siya sa beywang. “Are amazing.”

Nangingiting inirapan niya ito. “Dahil sa ginawa ko?”

Inayos nito ang pagkakasuot ng sweatpants saka yumakap ulit sa beywang niya. “It’s more than that, baby. It’s more than that.” Parang nanggigigil na pinupog siya ng halik sa mga labi ng binata saka mas humigpit pa ang yakap nito sa kaniya. “Thank you, baby.”

Kinunotan niya ito ng nuo saka inabot niya ang lalagyan ng strawberry jam saka inilubog ang daliri doon at kumuha ng jam at isinubo niya ang daliri sa loob ng bibig.

“Salamat saan?” Tanong niya habang dinidilaan niya ang daliri na nababalot ng starwberry jam.

Sa halip na sagutin siya, nagtanong ito. “You really like that strawberry jam?”

“Yes.” Pilya siyang ngumiti. “Pero mas masarap kapag sa katawan mo nilalagay tapos kinakain. Yum!”

Mahina itong natawa saka umiling. “Gusto mo bang kumain ng kanin? Nagluluto si Pierce at Beckett. Kaya lang, sana okay lang sa panlasa mo, si Titus kasi ang taga-luto namin e kaya lang imbalido pa siya ngayon.”

“Syempre magaling siyang magluto, ako nagturo sa kaniya e,” may pagmamalaking sabi niya at kaagad na iniba ang usapan ng makitang sumama ang mukha ni Phoenix. “Siyanga pala, ma-iba ako, ano ba ang niluluto nila?”

“Som Tam,” sagot ng binata. “It’s a Thai dish.”

“May garlic at onion ba ’yon?”

“No onion just garlic.”

Napangiwi siya at nasapo ang bibig ng maramdamang para siyang masusuka ng banggitin nito ang bawang. “Yuck! Ayoko niyan. Gusto ko walang bawang tapos walang sibuyas.”

Nag-isang linya ang kilay ni Phoenix. “Ano naman ang lasa no’n kung walang bawang at sibuyas?”

Nagkibit-balikat siya. “Basta ayoko no’n,” aniya saka ngumiti. “Lutuan mo ako. Please?”

Ang kunot na nuo ni Phoenix ay nauwi sa paglambot ng mukha habang nakatitig sa nangungusap niyang mga mata. “Oo na, ipagluluto na kita. But beware, I’m very bad at cooking.”

“Wala akong pakialam.” Niyakap niya si Phoenix. “Basta ipagluto mo ako, okay?”

“Yes, baby.” Sumaludo pa ito sa kaniya saka natatawang sinapo ang mukha niya saka hinalikan siya sa mga labi bago lumabas ng kuwarto.

Nang maiwang mag-isa, sinuot niya ang hinubad na boxer short kanina na hanggang sa kalahati ng hita niya saka lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa silid kung saan naroon si Titus.

Nang buksan niya ang pinto ng kuwarto, kaagad siyang pumasok ng makitang gising ang binata.

“Hi,” nakangiting sabi niya habang naglalakad palapit dito.

Tumaas ang dalawang kilay ni Titus, nakatingin ito sa kaniya na parang nahihiwagaan sa kasayahan sa mukha niya. “You look happy,” puna nito. “Why is that?”

“I was with Phoenix,” kuwento niya rito saka umupo sa gilid ng kama nito.

Napatango-tango si Titus saka mataman siyang tinitigan. “You really love him, huh?”

“Oo, diba sinabi ko na ’yon sayo?” Hinaplos niya ang buhok nito. “How about you? Kumusta? Sumasakit pa ba sugat mo?”

“It’s still fresh,” ani Titus saka hinawakan ang kamay niya saka dinala iyon sa bibig nito at hinalikan. “Nakapagpahinga na ako kahit papaano at gusto ko nang bumangon, pero nakaposas pa rin ako.”

Sinulyapan niya ang bisig nitong nakaposas sa gilid ng headboard. Mahina siyang natawa saka napailing. “Bakit ka pinosasan?”

“Because Blake is a son of a bitch,” may iritasyong sabi ni Titus saka huminga ng malalim. “Anyway, can you find my phone? Hindi ko kasi alam kung nasaan ’yon. Magtanong ka kay Phoenix. At kapag nahanap mo, hanapin mo sa contacts ko ang pangalang Nathaniel Moretti. Tawagan mo siya at sabihin mo kung nasaan tayo at kailangan natin siya dito bago matapos ang linggong ’to.”

“Bakit?” Usisa niya. “Sino ba siya?”

“Siya ang maghahatid satin sa Sicily.”

Natigilan siya saka bumagsak ang balikat niya. Aalis na pala sila. Ilang araw nalang ang natitira niya para makasama si Phoenix. “Sige, tatawagan ko siya kapag nahanap ko yong phone mo.”

Tumango si Titus saka mataman siyang tinitigan ng matiim. “Sulitin mo na ang araw na natitira. Dahil kapag nakaalis tayo rito, hindi ko na hahayaang magkalapit kayong dalawa baka malaman pa ni patri ang ugnayan niyo, mabulilyaso ang lahat.”

Walang imik siyang tumango saka napalingon ng marinig na bumukas ang pinto. Pumasok doon si Khairro na may dalang tray ng pagkain. At habang papalapit ito sa kama, palakas naman ng palakas ang amoy ng pagkaing dalawa niya.

At nang tuluyang makalapit si Khairro, nasapo niya ang bibig saka nagmamadaling pumasok sa banyo ng maramdamang parang hinahalukay ang tiyan niya. Kapagkuwan ay natagpuan nalang niya ang sarili na sumusuka sa lababo at masama ang pakiramdam niya.

Ano ba ang nangyayari sakin? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

👉👉 Happy Birthday, Casmir Marie Tamayo. Sinadya ko talaga na ngayon ka batiin, hindi nung 17. Sabi mo kasi 20 ka na, so Chapter 20 is for you. 

CHAPTER 20

WALANG GUSTONG kainin si Red maliban nalang sa isang bowl na puno ng bagong pitas na strawberry sa harapan niya. Para siyang hayok na kinakain ’yon na parang wala nang bukas.

Bite after bite and it just tasted better and better each time.

At nang hindi pa siya nakontento, pinakialam niya ang ref ni Phoenix saka kinuha doon ang dalawang malalaking bowl na puno ng strawberry.

They looked so yummy and fresh!

Inilapag niya sa mesa ang dalawang bowl saka nag-umpisang ubusin ’yon. Nasa kalagitnaan siya ng pag-ubos sa isang bowl ng strawberry ng pumasok si Phoenix at Beckett sa hapag-kainan.

“Hey, baby, what are you–” Napatigil sa pagsasalita si Phoenix ng makita siyang inuubos ang strawberry. “The hell?”

Nginitian niya ito saka kumagat ulit ng strawberry. “Mayroon ka pa ba nito?” Tanong niya habang kumakain.

“Yeah.” Parang hindi makapaniwalang nakatitig sa kaniya at sa tatlong bowl na may lamang strawberry si Phoenix saka tinuro ang ref. “It’s in there, baby.”

Napasimangot siya. “Ito na ’yon lahat.”

Bahagyang umawang ang labi nito. “Baby, marami ang strawberry na laman ang ref ko. Just look and–”

“I did, and I’m telling you, this is all. And I want more.”

Napakurap-kurap sa kaniya si Phoenix. “Come again?”

Napabuntong-hininga siya saka nilapitan ang ref at binuksan ang pinto niyon para ipakita sa binata ang laman. “There. May nakikita ka bang strawberry?”

Sabay na sumilip si Phoenix at Beckett sa loob ng ref saka sabay na napatitig sa kaniya.

“Kinuha mo ang lahat ng strawberry dito?” Hindi makapaniwalang tanong sa kaniya ni Beckett. “That’s too many.”

Mabilis siyang tumango. “Oo, kinuha ko lahat. E, sa gusto kong kumain e. Pero hindi siya ganoon karami.” Umingos siya saka bumalik sa kinauupuan.

Phoenix was looking at her like she had lost her head. “Baby, are you okay? Hindi ba sasakit ang tiyan mo diyan sa strawberry na balak mong kainin?”

Umiling siya. “Nope. Though I’m wondering, can you make me a strawberry shake? Feeling ko masarap ’yon at gusto kong tikman–” Tumigil siya sa pagsasalita saka pinukol ng masamang tingin si Beckett na akmang kukuha ng strawberry sa bowl. “Don’t you dare or I’ll cut your hands off.”

Mabilis na binawi ni Beckett ang kamay saka itinago ’yon sa likod nito. “Hindi na ako kukuha, huwag mo na akong tingnan ng masama.”

“Buti naman.” Inirapan niya si Beckett saka pinagpatuloy ang pagkain.

Si Phoenix naman at Beckett ay magkatulong na naghain ng pagkain sa hapag-kainan. Nang matapos ang mga ito, tamang-tama naman na naubos niya ang dalawang bowl ng strawberry.

Hinaplos niya ang tiyan na busog na busog dahil sa strawberry. “I’m full.”

“Sa dami ba naman ng strawberry na kinain mo,” ani Phoenix at ibinalik ang bowl ng strawberry sa ref saka naglapag ng pinggan sa harapan niya. “Here. Eat up. Baka mamaya pa kumain ’yong iba, may mga ginagawa pa sila, e. Si Beckett naman doon daw kakain sa sala, manunuod yata ng T.V.”

Walang imik na sinunod niya si Phoenix. Kumain siya at habang nagsasalo silang dalawa, tinanong niya ang binata.

“Nasaan pala ang phone ni Titus?” Ito kasi ang huling taong nakita niyang may hawak sa cellphone ni Titus. “Tatawagan ko kasi ang kaibigan ko,” pagsisinungaling niya. “Baka nag-aalala na ’yon sakin. Hindi ko memorize ang number ni Gladz e, naka save doon sa phone ni Titus.”

Sa halip na sumagot, pinakatitigan siya ng binata. “Why are you asking me?”

“Baka kako nasa sa’yo,” aniya saka nagbaba ng tingin baka mabasa nito ang emosyon sa mga mata niya. “Nagtatanong lang naman. Kung wala, e di wala.”

“Bakit parang naiinis ka?” Tanong ni Phoenix sa kaniya. “May nagawa ba akong mali?”

“Wala.” Huminga siya ng malalim saka tumingin sa binata. “Ibigay mo nalang sakin ’yong phone kung nasayo. Kung wala naman, sabihin mo nalang na wala para tapos na ang usapan.”

Nawala ang emosyon sa mukha ni Phoenix at tumiim ang bagang nito saka may inilapag si Phoenix sa tabi ng pinggan niya. “Oh, hayan ang hinahanap mo.”

Napasulyap siya sa cellphone saka nag-angat siya ng tingin kay Phoenix. “Sorry,” aniya na mapansing iritado ito. “Inis ka ba sakin?”

Umiling ito saka nilagyan siya ng kanin at ulam sa pinggan. “Kain ka na. Ako nagluto niyan. Hindi ako sigurado kung masarap ’yan.”

Nanatili siyang nakatitig kay Phoenix. “Galit ka?”

Umiling ulit si Phoenix. “No. Just eat. Hindi maganda na ’yong malamig na strawberry lang ang laman ng tiyan mo.”

Tumango siya saka nag-umpisang kumain. Akala niya sasaluhan siya ni Phoenix pero nagpaalam itong may kukunin lang at medyo matatagalan ito.

Parang may mabigat na bagay na dumagan sa dibdib niya dahil alam niyang umiiwas lang si Phoenix dahil iritado ito sa kaniya. Kasalanan naman kasi niya, hindi maganda ang sinabi niya rito.

Bumuntong-hinga siya saka napasulyap siya sa cellphone na dahilan ng masama niyang sinabi. Pagalit niyang pinulot ’yon saka binuksan. Kaagad na pumunta siya sa contacts saka hinanap ang pangalang Nathaniel Moretti. Dahan-dahan ang pag-scroll niya ng makarating siya sa letter ‘N’. At nang mahanap ang pangalang hinahanap, mabilis niya iyong tinawagan.

“Still breathing, Morgan?” Tanong ng nasa kabilang linya ng sagutin nito ang tawag niya.

Huminga siya ng malalim bago sumagot. “This isn’t Morgan. This is his fiance, Red.”

“Oh.” He seemed stunned. “Well, hello, princess. How may I help you?”

“Titus said you will give us a lift to Sicily,” aniya habang kagat ang pang-ibabang labi. “Before this week ends.”

“Where are you right now?”

“Baguio.”

“Address?”

“I don’t know the exact address, but we’re at Phoenix Martinez’s house.”

“I know where it is,” anang nasa kabilang linya. “I’ll be there on Sunday.”

Mariin niyang pinikit ang mga mata habang pilit na nilalabanan ang sakit na bumabalot sa puso niya. “Okay. I’ll tell, Titus.”

“See you soon, princess.”

Tumango siya na para bang nasa harapan niya ang kausap. “Thank you.”

Nang patayin niya ang tawag, mabilis niyang tinuyo ang isang butil nang luha na nalaglag sa pisngi niya. Wala siyang karapatang masaktan. She already made her choice. Kung masasaktan man siya, kasalanan niya ’yon, walang ibang puwedeng sisihin kundi ang sarili niya.

At dahil abala si Red sa pagpapakalma sa sarili, hindi niya napansin ang bulto ng lalaki na nakatayo sa gilid ng pinto at nakikinig sa pakikipag-usap ng dalaga sa cellphone.

MATAPOS KUMAIN ni Red, hinugasan niya ang pinagkainan saka hinanap si Phoenix. Natagpuan niya ang binata sa opisina nito at may kausap sa cellphone. Pero nang makita siya, kaagad itong nagpaalam sa kausap saka pinatay ang tawag.

“May kailangan ka?” Tanong nito na para bang nakaka-insturbo siya rito.

That hurt.

Umiling siya. “Wala. Sige, aalis na ako.”

Tumiim ang bagang nito ng umatras siya. “Red, why are you here?”

Pinagsiklop niya ang kamay. “G-gusto lang kitang makita pero mukhang busy ka naman. Mamaya nalang siguro. Lalabas nalang ako–”

“Come here.”

Natigilan siya saka napatitig kay Phoenix. Wala na ang nakatiim nitong bagang at napalitan iyon ng malambot na ekspresyon sa mukha.

“Hindi ba ako nakakaisturbo?” Nag-aalangan siyang humakbang palapit.

“No.” Inilahad nito ang kamay sa kaniya. “Come here, baby, come closer.”

Nawala ang pag-aalangang nararamdaman niya saka kaagad siyang lumapit sa binata at tinanggap ang nakalahad nitong kamay, saka niyakap ito ng mahigpit.

Hinayaan naman siya ng binata na yakapin ito habang hinahagod nito ang likod niya.

“Huwag ka nang magalit sakin, please?” Aniya habang nakabaon ang mukha niya sa dibdib nito. “Please, Phoenix?”

Huminga ito ng malalim saka hinalikan siya sa ulo. “Hindi naman ako galit. Just a little irritated, baby.”

Nag-angat siya ng tingin dito. “Talaga? Hindi ka galit sakin?”

Umiling ang binata saka hinalikan siya sa nuo. “I’m not mad.” Tipid siya nitong nginitian saka hinaplos ang pisngi niya. “Anyway, gusto mo bang lumabas tayo?”

Nanlaki ang mata niya. “Puwede akong lumabas?”

“Of course.” He had a smug smile on his face. “Kasama mo naman ako, walang puwedeng gumalaw sayo.”

Napangiti siya. “Oh…my man is being smug.”

Naiiling na natatawa si Phoenix saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Nasa kuwarto ko pala ang maleta mo na nasa yacht ni Titus. Pinakuha ko para may maisuot ka.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Sinong pinakuha mo?”

“My errand boy.”

Inirapan niya ito. “Seryuso ako, sinong pinakuha mo?”

“Someone you don’t know.” Hinalikan ulit siya nito sa nuo saka nginitian siya. “Sige na, magpalit ka na ng damit. Lalabas tayo.”

“Saan tayo pupunta?” Tanong niya habang nakayakap pa rin sa binata.

“It’s a surprise, baby.”

Excited siyang ngumiti ng marinig ang salitang surprise. “Sige, sige.” Mahigpit siya itong niyakap. “Magbibihis na ako.”

Nagmamadali siyang lumabas ng opisina nito saka nagtungo siya sa kuwarto ni Phoenix para magpalit ng damit.

Gustong-gusto na niyang lumabas at makasagap ng sariwang hangin. Excited na siyang malaman kung saan siya dadalhin ng binata. The last time he surprised her, it was a memory to treasure. Ngayon naman, hindi siya makapaghintay sa surpresa nito.

NANG MAKALABAS si Red sa opisina niya, tinawagan ni Phoenix ulit ang kausap niya sa cellphone kanina ng pumasok ang dalaga.

“We found it,” anang nasa kabilang linya. “And as you asked, we contacted the family.”

“Good,” aniya saka huminga ng malalim. “I’ll be there.”

“When?”

“I like being incognito,” sabi niya. “Mas mabuting walang nakakaalam kung kailan ako darating. It’s safer that way. Lalo na sa balak kong gawin.”

The person on the other line clicked his tongue. “This plan of yours will get you killed, Martinez.”

“Well… I plan on not dying, so we’ll see.”

“Yang ugali mo ang dahilan kung bakit tinanggal ka sa serbisyo, e. Basta gusto mo, gusto mo, hindi ka nakikinig sa iba.” Halata ang iritasyon sa boses ng kausap. “Do you want to go back to prison again? I don’t think I still have the power to pull some strings for you this time, Martinez”

Napabuntong-hinga siya. “I’m not going back to prison. Masyado akong importante sa kanila para ibalik ako sa loob.”

He clicked his tongue. “Good thing you’re a gifted son of a bitch.”

Mahina siyang natawa saka nagpaalam na. “I have to go, Rhyzk. See you when I see you.”

“Yeah. And a piece of advice from an old friend, don’t fucking die, Martinez. You know how I hate funerals.”

“Yeah, yeah,” naiiling na sabi niya saka pinatay ang tawag at lumabas ng opisina niya para puntahan si Red sa kuwarto niya.

Nang makarating siya sa kaniyang silid, binuksan niya ang pinto at natigilan ng makita si Red na sinusuklay ang mahaba nitong buhok na pinaghalong brown at blonde.

She really was a beauty. Her brown-blonde hair, her kissable lips, her perfect-shape face, her eyes, and everything about her was beautiful. At ang parteng ’yon ng pagkalalaki niya ay napakadaling mabuhay kapag nakikita niya ito. That was why he couldn’t control himself around her, because she made her feel so alive. It had been a long time since he felt so alive.

Hindi nakapagtataka na pinag-aagawan ito. Maganda, matalino, may paninindigan at palaban. Sa tanang buhay niya, ito palang ang babaeng nakita niyang takot at nanginginig na pero nakuha pa rin nitong barilin ang lalaking ’yon na babaril sana sa kaniya kung hindi siya tinulak ni Titus.

She looked so scared, but she still managed to hold her ground and be brave.

His face softened as he looked at her.

Princess Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero. Dark Montero’s cousin in both sides. Ang ama ni Red ay pinsan ng ama ni Dark, isa rin itong half-american at half-Filipino. Ang ina naman ni Red ay pinsan din ng ina ni Dark.

“Staring is rude, Phoenix,” wika ni Red na nagpagising sa diwa niya. “Pumasok ka muna.”

Nginitian niya ang dalaga ng bumaling ito sa kaniya. “You look pretty.”

Nakangiting bumaba ang tingin nito sa damit na suot saka nag-angat ng tingin sa kaniya. “Stretchable jeans and hanging blouse. Puwede kahit saan. Baka ma-overdress na naman ako.”

Mahina siyang natawa saka nilapitan ito at niyakap sa beywang. “You look lovely.”

She blushed. “Thank you.”

Hinaplos niya ang buhok nito at sinapo ng isang kamay niya ang mukha nito saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa. “Halika na?”

Nakangiting tumango si Red sa kaniya kaya naman masuyo niya itong hinila palabas ng kuwarto saka giniya niya ito palabas ng bahay niya.

This date… He would make it worth her while.

PALINGA-LINGA SI Red nang makalabas sila sa kotse ni Phoenix. Hinawakan nito ang kamay niya saka giniya siya papasok sa isang makipot na daan.

Palagi niyang pinapaalala sa sarili na su-surpresahin siya ni Phoenix kaya hindi siya nagtanong kung nasaan sila. Basta hinayaan niya lang ang binatang igiya siya patungo sa pupuntahan nila.

Pagkalipas ng mahabang minuto, narating na nila ang dulo ng makipot na daan at umawang ang labi niya sa ganda ng nasa harapan niya.

Iba’t-ibang klase ng bulaklak ang nakatanim sa paligid. Lahat ’yon magaganda at agaw-pansin. At hindi niya napigilan ang sariling haplusin ang mga ’yon habang masuyong nakangiti.

This place was paradise. It really was. The beautiful flowers, the green grass, the spring-like smell of the surrounding…all of it… all of it felt like she was in paradise.

May masayang ngiting bumaling siya kay Phoenix na walang imik na nakamasid lang sa kaniya. “Salamat sa pagdala sakin dito.”

Dinala nito ang kamay niya na hawak nito palapit sa bibig nito saka hinalikan ang likod ng kamay niya. “Don’t thank me yet, there’s still more.”

Masayang namilog ang mga mata niya. “Talaga?” Mas lumapad pa ang ngiti niya. “Saan? May ipapakita ka pa?” Excited niyang tanong.

“Come.” Masuyo siya nitong hinila patungo sa isang daan na nasa kanan ng hinuha niya ay flower farm.

Nang akmang papasok ulit sila sa isang makipot na daan, tumigil ito sa paglalakad saka humarap sa kaniya.

“Just follow the red rose petals,” sabi ni Phoenix sa kaniya saka nginitian siya. “I’ll see you there.”

“What, wait, Phoenix–” Napatigil siya sa pagpigil sa binata ng naglakad ito palayo sa kaniya at nawala sa paningin niya. Malakas siyang napabuntong-hinga saka ibinalik ang atensiyon sa unahan niya, kung saan may nagkalat na red rose petals at parang may tinatahak ’yon na daan.

At tulad ng sinabi ni Phoenix, sinundan niya ang mga pulang rose petals sa semento hanggang sa ihatid siya no’n sa isang maliit na gazebo na napapalibutan ng mga samu’t-saring kulay ng bulaklak.

Umawang ang labi niya sa ganda ng gazebo na nasa harapan niya, pero mas lalong lumambot ang puso niya habang mabilis ang tibok niyon ng makita ang nasa loob ng gazebo.

It was a table for two with red velvet satin cover. There was champagne in the corner, a beautiful red rose in a vase, and the most beautiful scenery that she had ever seen. Nasa gilid kasi ang gazebo at isang metro lang ang layo no’n sa hindi naman kataasang bangin, at sa ilalim niyon ay isang malawak na flower farm na puno ng iba’t-ibang halaman at bulaklak. Makapugtong-hininga ang kagandahang taglay ng buong paligid. It just didn’t steal all her attention, but also her heart.

“Nagustuhan mo ba?” Anang baritonong boses ni Phoenix sa likuran niya.

Mabilis siyang lumingon at humarap sa binata. “Yes, I love it. It’s so beautiful and–” Hindi niya natuloy ang sasabihin ng tumuon ang mata niya sa isang pumpon ng pulang rosas na dala ni Phoenix at nababalot iyon sa isang kulay pulang lace na mas napaganda do’n.

Napakurap-kurap siya at napaawang ang labi ng ini-abot sa kaniya ni Phoenix ang pumpon ng bulaklak na hawak nito.

“For you,” ani Phoenix habang matiim na nakatitig sa kaniya.

Nanatiling nakaawang ang labi niya kahit nasa mga bisig na niya ang pumpon ng bulaklak. Hindi niya ma-i-alis ang mga mata sa mga mata ng binata dahil para siyang nahihipnotismong tumitig do’n.

“Do you like it here?” Kapagkuwan ay basag nito sa katahimikang lumulukob sa kanila.

Wala sa sariling tumango siya. “Y-yes.”

“This is for you.”

Parang natunaw ang puso niya sa sobrang saya. “F-for me?”

Tumango si Phoenix saka hinawi nito ang ilang hibla nang buhok na tumatabing sa pisngi niya. “It’s just fitting, don’t you think?” Hinaplos nito ang pisngi niya. “You’re a princess and you deserve nothing less. A princess in a paradise.” He smiled. “That’s my girl.”

Parang sasabog ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok niyon. Hindi niya alam ang emosyong dapat maramdaman sa sandaling ’yon dahil halo-halo ang mga ’yon sa dibdib niya. Kasiyahan dahil kasama niya ito, pagmamahal niya sa binata, kalungkutan dahil sa pag-alis nila, pagsisi dahil sa desisyon niya at pag-asam na mas makasama pa ang binata ng matagal.

“Hey…” Magkasalubong ang kilay nito. “Why are you crying?”

Napakurap-kurap siya at saka lang niya namalayan ang namamalisbis na luha sa pisngi niya. Kaagad niya iyong tinuyo saka malapad na nginitian ang binata. “Salamat sa lahat-lahat.”

He dried her damp cheeks and smiled softly at her. “No, it’s thank you because you gave me back my life. Bago kita nakita ulit, para akong isang robot. I’ll do what I need to do. I work and work and work all day and night. Wala akong buhay sa labas ng bahay ko maliban sa mga kaibigan ko. But even though I treasure my friends, my life is still gloomy. I’m maybe alive but I’m lifeless inside. Oo nga at ayaw ko pang mamatay, pero hindi ibig sabihin no’n na natatakot akong mamatay. I’m not afraid of death, I welcome it actually. Handa akong mamatay. And then I saw you again, my Princess and you gave me back my life. Ngayon, natatakot na akong mamatay, natatakot akong kapag namatay ako, hindi kita makasama sa kabilang buhay. Natatakot na kapag nawala ako, may ibang aangkin sayo. I can’ let that happen. You’re mine, Red. You’re mine. Maybe I’m a selfish bastard for wanting a woman who is someone else’s fiance but I can’t stop myself. I wont stop myself. Because for the first time since my parents died, I felt so alive. And I wanna keep living. With you.”

Napasinghot siya ng sunod-sunod na nahulog ang mga luha niya mula sa kaniyang mga mata.

It wasn’t a love confession, but she could feel that it was more that. It was more than love itself and she was crying because she knew that she couldn’t stay… she wont stay.

Umangat ang kamay ni Phoenix saka tinuyo ang basa niyang pisngi. “I would literally climb a building for you, swim the ocean for you, climb the mountains for you, travel the world for you, and I would kill for you, baby. I can do all those things for you, but giving you up to Titus is not one of them. I told you that we’ll make this work. Trust your man. Alam kong hindi mo kayang ipaglaban kung anong mayroon tayo ngayon kahit alam kong gustong-gusto mo kaya ako nalang. Ako nalang ang lalaban para sayo, para sating dalawa, kasi alam ng diyos na kapag hindi ko ’to ginawa, kapag tuluyan kang nawala sakin, I will never, ever, function well again. Hindi ko alam kung anong mayroon ka na baliw na baliw ako sayo. And if I lost you, I’ll turn back to be being a robot again. But this time, this robot is damaged and is not in a working condition and beyond repair. This robot is fucked and nothing—no one in this world can fix it.”

Inisang hakbang niya ang pagitan nila ni Phoenix saka mahigpit itong niyakap. Hindi niya mapigilan ang maiyak sa mga sinasabi nito. Sa bawat salitang lumalabas sa bibig nito, mas pinagsisisihan niya ang desisyong iwan at kalimutan ito.

She wanted to stay in his arms so bad, but she had to think of his safety. Hindi puwede ma-involve ang binata sa kaniya at mapansin ito ng pamilyang Ivanov. Dahil kapag nangyari ’yon, tiyak na mapapahamak ang lalaking pinakamamahal niya. Kaya mas mabuti nang masaktan sila pareho, mas mabuti nang hindi maging masaya sa piling ni Titus keysa naman makita niyang napapahamak ang mahal niya.

“Red?”

Suminghot-singhot siya. “Hmm?”

“If we get through this mess—” Hinaplos nito ang buhok niya. “Would you stay with me?”

Mabilis siyang tumango kahit alam niyang hindi mangyayari ’yon. “I will.” Humigpit ang yakap niya sa binata at mas lalong namalisbis ang luha sa mga mata niya. “I will stay with you, Phoenix. I will stay with you forever.” Pero walang forever, walang ganoon sa mudong ginagalawan niya.

Phoenix kissed her forehead. “I promise you, baby, I will do everything in my power to make you stay with me. Kahit napaka-imposible sa ngayon, hindi ako titigil hanggat hindi kita naiuuwi sa bahay ko na walang iniisip na pangako at responsabilidad kundi ako lang. That time will come and the whole world can bet their life on it.”

Nag-angat siya ng tingin sa binata saka inilapat ang mga labi sa mga labi nito.

I love you, Phoenix. I love you so much.

Nang maghiwalay ang labi nila ni Phoenix, nagkatinginan silang dalawa saka napangiti. Kapagkuwan ay giniya siya ng binata paupo sa isa sa mga bakanteng upuan ng mesa na nasa gazebo at ito naman ay umupo sa tabi niya.

Nanatiling nakatitig si Red sa guwapong mukha ni Phoenix habang sinasalinan siya nito ng champagne sa high ball glass. Nang bumaling ito sa kaniya, ginawaran niya ito ng halik sa mga labi.

“Thank you,” mahina niyang sabi habang nakatitig sa binata. “Thank you for always making me feel so special.”

“Because you are special to me, Red.” Hinawakan nito ang kamay niya saka hinalikan ang likod niyon. “Very special.”

Nginitian niya ang binata saka napatitig sa champagne glass na inilagay nito harapan niya.

“Drink,” ani Phoenix.

Inilapit niya ang ilong sa gilid ng baso saka inamoy ang mabangong aroma ng champagne, pero kabaliktaran ng inaasahan niya ang kaniyang naamoy.

Nang nanuot sa ilong niya ang amoy ng champagne, muntik na siyang masuka. Buti nalang mabilis niyang nailayo iyon sa kaniya.

“Ayos ka lang ba?” May pag-aalalang tanong sa kaniya ni Phoenix at inamoy ang champagne na inilayo niya. “Okay naman ang amoy. Hindi mo ba gusto?”

Umiling siya saka humugot ng sariwang hangin. “Sorry, hindi ko talaga gusto ang amoy.”

“Ayos lang. Puwede naman akong magpabili ng iba–”

“Hindi na kailangan,” pigil niya sa binata saka nginitian ito. “Ayos lang ako. Ikaw nalang ang uminom ng champagne kasi sayang naman. Habang ako—” Tumingin siya sa flower farm sa ibaba. “Tititigan ang napakagandang tanawin sa harapan ko.”

At ’yon nga ang ginawa nilang dalawa. Si Phoenix umiinom ng champagne habang si Red ay tumitingin sa kapaligiran. At kahit simple lang ang ginawa nila ng mga oras na ’yon, isa iyon sa mga memoryang hinding-hindi mawawala sa puso’t-isip niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

“NASAAN SI Phoenix?” Tanong ni Red kay Pierce na naabutan niyang nagbabasa sa sala. “Alam mo ba kung saan siya nagpunta?” Kanina pa niya hinahanap si Phoenix. Sabay silang natulog kagabi ng magkatabi, pero pagkagising niya, wala na ito. Akala niya may pinuntahan lang ito pero maghahapunan na at pa rin ang binata.

“He left,” sagot ni Pierce na hindi man lang tumingin sa kaniya at pinagpatuloy ang pagbabasa.

“Saan siya nagpunta?” Tanong niya ulit. “Kailan siya umalis? Bakit siya umalis?”

Malakas na bumuntong-hinga si Pierce at sa wakas ay nag-angat din ng tingin sa kaniya. “Kaninang madaling araw pa siya umalis. Kung saan siya pupunta, hindi ko alam. Hindi naman siya nagsabi. At kung bakit siya umalis, hindi ko rin alam, hindi rin naman sakin kasi sinabi. Ngayon.” humugot ito ng malalim na hininga, “Puwede ka na bang umalis? Kasi nakaka-isturbo ka na sakin. I’m in the middle of reading ‘The Curse Child’.”

Bumaba ang tingin niya sa binabasa nitong libro saka hindi niya maiwasang magtanong. “Which house are you?”

Tumaas ang sulok ng labi ni Pierce. “Slytherin.”

Lihim siyang napangiti. “Gryffindor here.”

Napailing ito saka pinaalis na naman siya. “Go away. Ini-isturbo mo na talaga ako.”

Inirapan niya si Pierce saka nagpunta siya sa kuwarto ni Titus. Wala na itong posas, mukhang tinanggal na iyon ni Blake. Ntutuwa siyang makitang kahit papaano ay maayos na ang lagay nito. Nakakapaglakad na ito ng tuwid pero hindi pa puwedeng masyadong magbuhat ng mabibigat na bagay baka mabinat ito.

“Are you okay?” Tanong niya ng makapasok sa kuwarto nito.

“Better than yesterday,” sagot ni Titus saka nagsuot ng pang-itaas na damit at itinago sa bulsa ang cellphone nito na binalik niya rito nuong nagdaag araw. “Siyanga pala, on the way na si Moretti.”

Natigilan siya sa paglalakad palapit dito. “Ano?”

Hindi puwede! Kailangan ko munang makita si Phoenix.

“Malapit na si Moretti,” ulit ni Titus saka kunot ang nuong napatitig sa kaniya. “Bakit ganiyan ang reaksiyon mo?”

Parang may dumagan na mabigat na bagay sa puso niya. “A-aalis na tayo?”

Tumango si Titus. “Oo, kaya maghanda ka na.”

Nag-iwas siya ng tingin habang nagtatagis ang bagang niya dahil sa paninikip ng dibdib niya. “S-sige.”

Mataman siyang tinitigan ni Titus saka lumapit sa kaniya. “Ayos ka lang ba? Namumutla ka.”

“Okay lang ako.” Kaagad niyang tinalikuran si Titus saka naglakad palabas ng kuwarto. “Maghahanda lang ako.”

Nang makalabas sa kuwarto, kaagad na namalisbis ang luha niya habang naglalakad. Hindi siya makahinga. Parang may sumasakal sa puso niya sa isiping aalis na siya at hindi na niya makikita si Phoenix.

Mabilis siyang pumasok sa kuwarto ni Phoenix kung saan marami silang ala-ala. Nasapo niya ang bibig at walang ingay na umiyak habang inaalala niya ang masasayang ala-ala nila ng binata na hinding-hindi niya makakalimutan.

She would never forget Phoenix. Never.

And now, they were living and she couldn’t even say goodbye to Phoenix.

Bakit naman kasi ngayong araw pa ito umalis? Bakit hindi siya nito hinintay na magising bago umalis, e di sana nakapag-paalam siya, sana manlang nayakap at nahalik niya ito sa huling pagkakataon.

Humugot siya ng malalim na hininga saka pilit na pinakalma ang sarili. Pinigilan niya ang luha na gustong kumawala sa mga labi niya, habang inaayos niya ang maleta na pinakuha pa ni Phoenix sa yacht ni Titus para sa kaniya.

Tumulo na naman ang luha niya. Mabilis niya iyong tinuyo saka huminga siya ng malalim at pinilit niya ang sarili na hindi isipin si Phoenix.

Nang natapos siyang mag-ayos, lumabas siya ng kuwarto saka tinanong niya lahat ng tao sa bahay na ’yon maliban kay Titus at Pierce kung nakita ba ng mga ito si Phoenix at pare-pareho ang sagot ng mga ito, ‘hindi’. Kaya naman hiningi nalang niya kay Beckett ang numero ni Phoenix at tinawagan niya iyon gamit ang telepono ng bahay.

Nakailang-ring din ang cellphone bago sinagot ni Phoenix ang tawag niya.

“Hello?” Anang pamilyar na baritonong boses ni Phoenix sa kabilang linya.

Humigpit ang hawak niya sa telepono at nilukob ng kakaibang saya ang puso niya ng marinig ang boses nito. “Phoenix? Si Red ’to.” Hindi niya mapigilan ang mapangiti dahil sa sayang nararamdaman. “Nasaan ka? Kanina pa kita hinahanap? Umuwi ka muna rito, please, gusto kitang makita–”

“I have to go, Red.”

Parang may kumurot sa puso niya dahil sa kawalang emosyon ng boses nito. “Pero Phoenix, I miss you and–”

“I have to go, Red.”

Umawang ang labi niya ng patayan siya ng tawag ni Phoenix. Parang may sumakal sa puso niya sa sakit habang ibinababa ang awtomatibo ng telepono.

Kaagad niyang tinuyo ang luha saka huminga ng malalim. At nang makitang naglalakad palapit si Titus, tinuyo niya ang basang pisngi at nginitian ang binata para itago ang tunay niyang nararamdaman.

“Aalis na ba tayo?” Tanong niya.

Tinitigan muna siya ni Titus bago sumagot. “Yes. Nasa labas na si Moretti.”

Tumango siya. “Sige, kukunin ko na ang maleta ko–”

“Kinuha ko na.”

Nagbaba siya ng tingin. “Ganoon ba?”

“Yes.” Ilang minutong natahimik si Titus habang nakatingin sa kaniya. Kapagkuwan ay nagsalita ito ulit. “Tinawagan mo si Phoenix?”

Tumango siya saka humugot ng malalim na hininga at nginitian si Titus. “Busy yata siya. Hayaan mo na ’yon. Umalis nalang tayo.”

“Sige,” ani Titus habang nakatigin sa kaniya na parang inaarok ang isip niya saka tinalikuran siya. “Halika na.”

Kaagad siyang sumunod kay Titus sa paglalakad palabas ng bahay ni Phoenix. Hindi naman sila pinigilan ni Beckett, Pierce at Khairro na siyang natitirang tao sa bahay ni Phoenix. Wala na doon si Blake at Blaze, nawala nalang na parang bula ang dalawa.

Nang makalabas sila, mayroon nang kotse na naghihintay sa kanila sa labas. Si Titus pinasakay muna siya sa back seat bago ito sumakay sa passenger seat.

“Let’s go, Nate,” sabi ni Titus ng maisuot nito ang seatbelt.

Tumango ang lalaking nagngangalang Nate saka nilingon siya at tumango. “Hello, princess,” bati nito sa kaniya. “I’m Nathaniel Moretti, Titus’ cousin from his father side.”

Napakurap-kurap siya. “Isa ka ring Ivanov?”

“My mother is an Ivanov,” paliwanag nito habang pinapausad ang sasakyan. “Nakilala niya ang ama ko ng magbakasyon siya rito sa Pilipinas at dahil do’n, hindi na umuwi si mommy sa Sicily at nanatili nalang rito sa Pilipinas para makasama ang ama ko. They fell in love at first sight, and boom, hello me.”

Napangiti siya. “Nakakatuwa naman pala ang love story ng mga magulang mo.”

“Yeah.” Nginitian siya ni Nate ng magtama ang mga mata nila sa review mirror. “My father is dead, though. Pinatay siya ng mga tauhan ng ama ni mommy.”

Kaagad na nawala ang ngiti sa mga labi niya. “Ano?”

Titus clicked his tongue. “That’s because forever doest exist,” sabad ni Titus. Puno ng pait ang boses nito. “It’s a lie and a fucking daydream.”

Mahinang natawa si Nate habang inaapakan nito ang selenyador ng kotse para mas bumilis pa ang takbo nila. “I bet my future wife is now thinking forever with her boyfriend.” Napailing-iling ito na nakangiti, “I’ll see you in a few years, baby.”

Mahina siyang natawa at nailing. Magpinsan nga ang dalawa, parehong pananaw sa pag-ibig.

Tumiim ang mga labi ni Red ng makitang palabas na sila ng Baguio. Isinandal niya ang katawan sa likod ng backseat at tumingin sa labas ng bintana.

Phoenix…

Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilang manubig ang mga mata niya. Phoenix was busy with something. At wala itong oras na umuwi at makita siya. Ayaw niyang masaktan pero hindi niya mapigilan, e. Nasasaktan siya sa isiping aalis siya at magpapakasal sa iba na hindi man lang ito nakikita.

Vlaca!

“Ayos ka lang ba, Red?” Tanong ni Titus na bumasag sa katahimikan niya.

“I’m fine,” sagot niya ng hindi tumitingin sa binata. “Don’t mind me.”

“Tumawag pala sakin si patri kagabi. Nakahanda na daw ang lahat para sa kasal natin,” imporma sa kaniya ni Titus. “Nang sabihin ko sa kaniyang nasa akin na ang seal, sapat na daw ’yon para maikasal tayo. Nawawala din rin naman kasi ang crest. Sapat ka na daw at ang seal para matuloy ang kasal. Unless my brother shows up with the crest and his own bride. And well, since you’re the only bride left, I think we’re good. Kailangan natin itong madaliin bago ka pa makuha ng kapatid ko. Matatapos din ’to.”

Tumango siya at nanatiling tahimik.

“Pagdating natin sa Manila, aalis kaagad tayo patungong Sicily,” dagdag nito.

Tumango siya.

“Are you really okay, Red?” Tanong ulit nito.

Tumango siya, nanatiling walang imik.

Narinig niyang malakas na bumuntong-hininga si Titus at hindi na siya kinausap. Siya naman ay nanatiling nakatingin sa labas ng bintana habang nasa biyahe. Hindi siya umimik hanggang sa makarating sila sa airport.

It was a quiet ride. Isang pribadong eroplano ang sinakyan nila ni Titus at kasama nila si Nate na umaaktong bantay nilang dalawa. Hindi niya alam kung bakit ito sumama sa kanila, pero hindi na siya nagtanong. Hindi naman niya kailangang malaman.

Isang nakakabagot, nakakatamad at napakahabang biyahe ang naranasan ni Red patungong Sicily. Tumigil sila sa ilang bansa para lagyan ng fuel ang eroplano at para kumain na rin at umalis din sila kaagad.

Nang makarating sila sa Sicily, nang umapak ang mga paa niya sa lupa ng bansang sinumpa niya noon na hindi na babalikan pa, mahina siyang natawa kasabay ng pagragasa ng takot sa buo niyang katawan.

Welcome back to Sicily, Red, aniya sa sarili.

Everything that could and would destroy her life would happen here in this country. At wala nang Phoenix ngayon na magpapasaya at magpapagaan sa dibdib niya.

She was all alone now. With Titus. And this was her choice. Ito ang pinili niya kaya dapat panindigan niya ang sakit na nararamdaman.

Wala nang balikan ngayon. Wala nang talikuran.

“Let’s go?”

Napabaling siya kay Titus na siyang nagtanong at nakalahad ang kamay nito sa kaniya. Napatitig siya sa kamay nito saka humugot ng malalim na hininga bago tinanggap ang kamay nito at tumango.

“Halika na.”

Pinisil nito ang kamay niya. “Handa ka na?”

“Hindi,” pag-amin niya. “But let’s just get this over with.”

Tumango si Titus saka giniya siya palapit sa itim na sasakyan na naghihintay sa kanila. Siya ang una nitong pinasakay bago ito sumunod at si Nate.

Kumunot ang nuo niya ng makitang binuksan ni Nate ang attache case nitong dala at nakitang may lamang iyong dalawang klase ng baril. Inilibas ni Nate iyon at nagtig-isa ang mga ito at si Titus.

Binasa niya ang nanunuyong labi. “Bakit may baril kayo?”

“Hindi natin alam ang mangyayari,” sabi ni Nate habang nilalagyan ng bala ang baril. “Mabuti na ang handa. Alam mo naman ang pamilyang Ivanov, masyadong bayolente ang takbo ng mga utak nila. Kahit pa nga negosyo na ang tinututukan nila ng pansin, nasa dugo pa rin nila ang pagiging mafia.”

Nag-iwas siya ng tingin at itinuon nalang ang atensiyon sa dinadaanan nila.

Bahagyang kumunot ang nuo niya ng mapansin ang motorsiklong nasa gilid ng kotseng sinasakyan nila. Napansin niya iyon kasi ng lumiko ang sinasakyan nila, lumiko din ang motor. Sigurado siyang sinusundan sila ng motor. Sa takot na baka isa ’yon sa mga tauhan ni Emmanuel, sasabihin sana niya kay Titus at Nate ang napansin ng mahagip ng mga mata niya ang relong pambisig na suot ng nagmomotor.

Kapareho iyon ng relo na binigay sa kaniya ni Phoenix, kapareho ng desenyo, kapareho ng kulay, desenyong panlalaki nga lang. Para siguraduhin, bumaba ang tingin niya sa relong suot niya saka binalik niya ang tingin sa nakamotor, pero nawalan na siya ng pagkakataong siguraduhin ’yon kasi wala na ang nagmomotor.

Kinapa niya ang dibdib, iba ang tibok niyon. Pero kailangan niyang ipapaalala sa sarili na imposibleng nandito ang lalaking mahal niya. Ayaw nga siya nitong makita, e.

Hanggang sa makarating sila sa isang napakamalaking mansiyon na puwede nang maging palasyo dahil sa laki niyon, naroon pa rin ang kakaibang kabang nararamdaman niya. Pero kaagad iyong nawala ng makita niya ang napakaraming bantay na nakapalibot sa malaking mansion, at bawat isa sa mga ’yon ay may hawak na mga dikalibreng baril.

Natigilan siya ng hawakan ni Titus ang kamay niya. Napatingin siya rito.

“Huwag kang mag-alala,” anito na pinapakalma siya. “Nandito ako, hindi kita pababayaan.”

Tumango siya saka sumunod na lumabas kay Nate. Habang naglalakad sila papasok, lahat ng mata ay nasa kanila. Nang makarating sila sa pinto, sinalubong sila ni Mauricio, ang butler at personal na body guard ni Rinaldi Ivanov na ni Titus at ang pinuno ng pamilyang Ivanov.

“Welcome,” pagbati nito sa kanila saka binuksan ang pinto para sa kanila. “Emmanuel is not here. You are safe, princess,” sabi ni Mauricio sa kaniya at nakangiting bumaling kay Titus. “It’s nice to see you again, Titus. It’s been years. Your mother misses you.”

Tumiim ang bagang ni Titus pero hindi ito nagsalita at tumango lang.

Kapagkuwan ay bumaling si Mauricio kay Nate. “It is nice to see you again, Nathaniel. How’s the Lady Ynalina?”

Walang emosyong ngumiti si Nate kay Mauricio. “Still graving for my father that your men killed.”

Mauricio chuckled. “Pity.”

Nate smile never faltered. “Not really.”

Tango lang ang tinugon ni Mauricio saka inilahad ang kamay sa harapan nila. “Please, follow me.”

Walang imik silang sumunod kay Mauricio hanggang sa ihatid sila nito sa isang malaking opisina na nagsisilbing library na ’rin. Iyon ang opisina ni Rinaldi Ivanov kapag nasa bahay ito at naroon nga ang lalaki, parang hari itong nakaupo sa swivel chair, nakasiklop ang kamay nito na nasa ibabaw ng mesa.

“Good afternoon,” magiliw na bati ni Rinaldi Ivanov sa kanila saka bumaling kay Titus. “How are you, my son?”

Sa halip na sagutin ito, nagtanong si Titus. “Where’s my mother?”

“Oh.” Rinaldi smiled. “She’s in her room. She misses you.”

Tumiim ang bagang ni Titus. “We’re here now so let my mom go.”

Umiling si Rinaldi, nanatili ang ngiti sa mga labi nito. “That’s not our deal, my son. You get wed first, give me an heir that will continue our family’s legacy, and then I will let your mother go wherever she wants to go.”

Nakita niya ang pagkuyom ng kamao ni Titus at ang pagtiim ng bagang nito.

Rinaldi clicked his tongue and shook his head and the smile on his face widened even more. “Clenching your fist and gritting your teeth won’t get your mother back, my son. We have a deal after the chaos you made three years ago. Stealing Emmanuel’s bride, taking her with you in the Philippines, and the latest, stealing the seal in the Dragon Liege, one of Emmanuel’s fortress. What you did is punishable by death in Ivanov’s family. But, since you are my son, I’m giving you the benefit of the doubt, and I let you compete for three years with your brother to see who is more capable, skilled, experienced, smart and cunning enough to lead our family to the top.

“And standing here in front of me, after surviving for three years from Emmanuel’s failed attempt to get the princess back from you only means that you are more qualified than your older brother. And if you want the family’s empire and wealth and you want what’s best for your mother, I suggest you better deliver the end of our deal.” Rinaldi smiled. “Because if you don’t, I will not hesitate to kill you, imprison your mother here, and marry off Princess Rhoana Elyzabeth Dadaria to Emmanuel and all the wealth that you desire will be given to your older brother.”

Huminga ng malalim si Titus saka pilit na ngumiti. “Let’s do it, then.”

“The wedding will be the day after tomorrow. I want this fast. I don’t want Emmanuel to ruin this wedding because I trust your capabilities more than him.” Tumayo ang ama ni Titus saka namulsa at bumaling sa kaniya. “Princess, welcome back. You will be put in another room and it will be heavily guarded. You are not allowed to leave. While you, my son—” Bumaling naman ito kay Titus. “We will go somewhere after my appointment.” Rinaldi smiled and walked towards Titus. “And a piece of advice my son, make your smile more genuine.” Tinapik nito ang pisngi ni Titus. “Now, leave, all of you. I have an appointment with an ex-seal, ex-convict. He said that he have an important piece of jewelry that I will be very interested to have which I’m very curious of.”

“Ex-seal?” Gagad ni Titus, bakas sa boses nito ang kaba. “May I know the name of this person you’re meeting?”

“No, you may not.” Bumalik ito sa kinauupuan. “Now leave.”

“Yes, patri,” ani Titus saka hinawakan siya sa kamay at lumabas sila sa silid kasama si Nate.

Nang makalabas sila, kaagad na humarap si Titus kay Nate. “Tingnan mo kung sino ang ka-appointment ni patri tapos sabihin mo sakin. I have a bad feeling about that appointment.”

“Consider it done,” tugon ni Nate saka tumalilis ito ng alis at naiwan sila.

Bumaling sa kaniya si Titus. “Mag-ingat ka. Huwag kang lalabas. I’ll see you at the wedding.”

Tumango siya. “Mag-ingat ka rin.”

Tumango si Titus saka sinamahan siya nito patungo sa dati rin niyang silid na inukupa niya roon.

“Pasok ka na,” ani Titus.

Tumango siya saka pumasok. Bago niya isara ang pinto, nakita niya ang nagkukumpong guwardiya sa labas ng kuwarto niya. Malalim siyang napabuntong-hininga saka isinara ang pinto at humarap sa kuwarto niya noon.

“Welcome back to hell, Red,” mahina niyang sambit saka naglakad patungo sa balkonahe at hinawi ang puting kurtina na nakatabing doon.

Then, her heart seemed to stop beating and her mouth parted open in surprise when she saw the man leaning beside the beam of the terrace.

“A-anong g-ginawa mo r-rito…” Hindi makapaniwalang sambit ni Red habang nakatingin sa lalaking nagpatigil ng pagtibok ng puso niya.

Phoenix’s lips tugged up as he looked at her in the eyes. “You don’t think I’ll actually let you go, do you?”

Nanatiling nakaawang ang mga labi niya at hindi siya nakapagsalita. Hindi niya alam ang sasabihin. nakatanga lang siya sa binata na hindi siya makapaniwalang nasa harapan niya ngayon. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

HINDI PA RIN makagalaw si Red habang nakatingin kay Phoenix. Hanggang sa mga sandaling ’yon, hindi pa rin siya makapaniwala na nasa harapan niya ang binata na inaasam niyang makita.

“Phoenix,” mahina niyang sambit sa pangalan nito.

Walang ingay itong naglakad palapit sa kaniya at ibinalik sa pagkakatabing ng kurtina sa balkonahe saka masuyong hinaplos ang pisngi niya habang pinapakatitigan siya.

“Phoenix…” Hindi pa rin siya makapaniwala na nasa harapan niya ang binata. “A-anong ginagawa mo rito?”

Pinagdikit nito ang nuo nila saka hinalikan ang tungki ng ilong niya, kapagkuwan ay lumapat ang labi nito sa mga labi niya. Kaagad siyang pumikit at tinugon ng mapusok ang halik nito. Iniyakap niya ang mga braso sa leeg ng binata. Mahigpit na napahawak sa buhok nito saka mas lalo itong hinapit palapit sa kaniya.

“I miss you,” mahinang sambit ni Phoenix habang naghahalikan sila.

“I miss you, too.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng binata saka pinaghiwalay ang mga labi nila at puno ng pag-aalalang tinitigan ito. “Ano bang ginagawa mo rito?” Tanong niya. “Alam mo ba kung gaano kapanganib ang bahay na ’to?”

“Alam ko. Nakita ko ’yong mga bantay sa labas.” Hinaplos nito ang pisngi niya saka hinalikan siya sa nuo. “Pero hindi ba sinabi ko naman sayo. Kung nasaan ka, nandoon ako?”

Hindi siya makapaniwalang napatitig sa binata saka napatingin siya sa buhok nitong nakahawak pa rin siya.

Kumunot ang nuo niya. “Anong nangyari sa buhok mo?” Ginulo niya ang buhok nito. “Bakit kulay brown na?”

Phoenix ruffled his brown hair. “I bleached it. I figure that if I wanted to be inconspicuous, I have to changed back my hair color. I don’t want to stick up like a sore thumb.”

Naiiling na napatingin siya kay Phoenix. “Nababaliw ka na talaga, Phoenix.”

“Oo, baliw na baliw na ako sayo,” sabi nito saka pinupog ng halik ang mga labi niya. Hinawakan siya sa kamay at hinila palapit sa pinto ng kuwarto niya. “Halika…”

Nilukob siya ng kaba. “Phoenix!” Pabulong na pasigaw niyang sabi saka pilit na hinihila nito palayo sa pinto. “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?!”

Hinila siya ni Phoenix palapit sa pinto saka isinandal siya doon at inilapit nito ang katawan sa katawan niya. Nakagat ni Red ang ibabang labi ng maramdaman ang epekto sa kaniya ng pagkakalapit nila ng katawan ng binata.

God… Her body felt so hot.

“Phoenix, “ mahina niyang bulong habang lumalalim ang paghinga niya.

He kissed her earlobe, and whispered, “go tell your guards not to disturb you for the next couple of hours.”

Mabilis na nagsalubong ang kilay niya at bumaling sa binata. Dahil napakalapit ng mukha nito sa mukha niya, halos magdikit ang mga labi nilang dalawa.

“Ano ba ’yang pinagsasasabi mo?” Nagugulang tanong niya sa binata.

Hinalikan ni Phoenix ang tainga niya pababa sa leeg niya bago pabulong na sumagot. “May pupuntahan tayo kaya gawin mo nalang ang gusto ko–”

“Ano?” Pabulong niyang sigaw. “Saan tayo pupunta? Hindi puwede. Baka mapahamak ka. At teka nga muna, paano ka ba nakapasok dito sa dami ng bantay? Sino ka ba talaga, Phoenix, ha–”

“Tell your guards,” mariing wika ni Phoenix saka tumingin ng matiim sa kaniya habang ang mga kamay ay nakadiin sa magkabilang panig ng balikat niya. “You’re a princess, baby, act like one.”

Magkasalubong ang kilay na umiling siya. “No. Ayoko. Baka mapahamak ka–”

“Please?” He begged.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka umiling. Bakit ba pagdating sa lalaking ’to napakadali niyang pumayag? “Ayokong mapahamak ka, Phoenix–”

“Hindi ako mapapahamak.” Nginitian siya nito. “Now, go and be a princess.”

Huminga siya ng malalim saka kinakabahang tumango na ikinangiti ni Phoenix.

“That’s my girl.” Hinalikan siya nito sa mga labi bago ito nagtago sa gilid ng hamba ng pinto para hindi ito makita kapag binuksan niya ang pinto.

Ikinuyom niya ang kamao saka huminga ng malalim bago binuksan ang pinto. Siniguro niyang hindi kalakihan ang pagkakabukas niya ng pinto para hindi makita ng mga ito si Phoenix.

Bago pa siya makalabas para doon kausapin ang mga bantay, kaagad na humarang sa harapan niya ang isa sa mga bantay na may kalakihan ang katawan.

“You are not allowed to get out, princess,” anang bantay na sinigurong hindi siya makakahakbang ulit. “It’s the boss’s order.”

Huminga siya ng malalim saka pinakalma ang sarili saka nagsalita gamit ang boses na matagal na niyang hindi ginagamit. “ Io , Princess Rhoana Elyzabeth Dadaria.“ Tinaas niya ang nuo. ’ Si può ordinare a non mi disturba per il prossimo paio d’ore perché sarò riposando. Capeesh ?“

Kaagad na tumango ang bantay. “ Ho capito, principessa. We will not disturb you. Rest well.“

Tumango siya saka taas nuong tinalikuran ang bantay at nanlalamig ang kamay na isinara at ini-lock ang pinto.

Napalunok siya at mahigpit na napahawak sa door knob ng pinto ng may humalik sa batok niya. Alam kaagad niyang si Phoenix ’yon. Ang binata lang naman ang may kayang painitin ang katawan niya sa simpleng halik lang sa leeg at batok.

Phoenix nipped her neck up to the earlobe of her ear and whispered, “I didn’t know you speak Italian, baby.” Humawak ang kamay nito sa beywang niya. “That was hot.”

Nahigit niya ang hininga ng paglandasin nito ang dila sa gilid ng leeg niya patungo sa tainga niya. “I, ahm, I—” Napalunok siya dahil sa init na katawan na nararamdaman niya. “I know a little Italian.”

“You sounds sexy.”

Napalunok ulit siya saka nakaawang ang labi na dahan-dahang umikot paharap kay Phoenix. Nang tuluyan siyang makaharap sa binata, ilang dangkal nalang ang layo ng mga labi nila at mas nag uumigting ang kagustuhan niyang ilapit ang labi niya sa labi nito.

She was addicted to his lips. They tasted good. So good, she always wanted more of his kisses.

“Phoenix,” mahina niyang sambit habang nakatingin sa guwapong mukha ng binata.

Nasa mga labi niya ang mga mata ni Phoenix, puno iyon ng pagnanasa. “God, I want to taste those lips so bad.”

Binasa niya ang nanunuyong nakaawang na mga labi. At nang tuluyang lumapat ang mga labi ni Phoenix sa mga labi niya, napapikit nalang siya at hinayaan itong halikan siya na buong puso naman niyang tinugon.

Nang maghiwalay ang mga labi nila, iniyakap niya ang braso sa leeg ng binata at pinakatitigan ito sa mga mata na puno pa rin ng pagnanasa.

“Nababaliw ka na ba?” May pag-aalala ang boses niya. “Bakit ka ba nandito? Hindi mo ba kilala ang pamilyang may-ari ng bahay na ’to–”

“Kilala ko ang pamilyang may-ari ng bahay na ’to,” putol nito sa iba pa niyang sasabihin habang hinahaplos nito ang tagiliran niya sa may beywang pababa sa balakang niya. “The Ivanov’s are originally from Bulgaria. They moved here to Sicily after the World War 1. At oo, alam kong dati silang pamilya ng mga madia at kahit naman hanggang ngayon na sa negosyo na ang atensiyon nila, may mga nangyayari pa ring hindi maganda.” Amusement danced in his eyes. “I told you to have a little faith in your man.”

Umikot ang mga mata niya saka napailing siya. “Hindi ko pa rin lubos maisip kung paano ka nakapasok dito sa mansiyon samantalang ang daming bantay sa labas.”

Kaagad na naging mailap ang mga mata ni Phoenix at mas lalo siyang na-curious na malaman kung paano ito nakapasok.

“Talk to me, Phoenix,” aniya saka sinapo ang mukha nito at masuyong pinatingin sa kaniya ang binata. “Alam mo, ayokong magtanong kasi pakiramdam ko ayaw mong sabihin sakin, gusto ko ikaw ang kusang magsabi pero mukhang suntok sa buwan ’yon. Pero pagkatapos ng lahat ng ginawa mong napaka-imposibleng magawa ng normal na tao, nag-umpisa na akong magtaka. I really want to know you so bad, Phoenix.”

Nagbaba ulit ito ng tingin. “I don’t want you to know,” mahina nitong sabi na parang may ikinakahiya sa kaniya. “Ayokong bumaba ang tingin mo sakin at yon ang mangyayari kapag nalaman mo ang totoo.” Nag-angat ito ng tingin sa kaniya saka masuyo siyang nginitian. “You’re a princess, baby, and I’m just a commoner who did stupid things in my early age. Ayokong mag-iba ang tingin mo sakin kaya ayokong malaman mo. Baka ayawan mo na talaga ako ng tuluyan.”

Hindi niya maintindihan ang sinasabi ng binata. Bakit naman hindi niya ito matatanggap? Ano ba kasi ang ginawa nito noon para bumaba ang tingin niya rito?

“Wala akong maintindihan,” sabi niya habang nakatingin sa mailap nitong mga mata. “Sabihin mo nalang kasi sakin, Phoenix, para hindi ako naguguluhan at hindi na humaba ’to. Alam mo na ang lahat tungkol sakin pero hindi ko alam ang lahat ng tungkol sayo.”

Sinalubong ni Phoenix ang mga mata niya saka mahinang natawa ng walang emosyon. “I’m an ex-convict, Red. Ngayon sabihin mo sakin na gusto mo pa rin akong makasama.”

Umawang ang labi niya sa gulat. “E-ex-convict?”

“Oo.” Nag-iwas ito ng tingin saka umatras hanggang sa makaupo ito sa gilid ng malapad na kama. “Nakulong ako ng dalawang taon.”

Naglakad siya palapit sa binata at tumigil siya sa harapan nito. “Bakit?” Tanong niya. “Anong ginawa mo?”

“Ayokong pag-usapan ’yon,” kaagad nitong pag-iwas sa tanong niya saka hinawakan siya sa kamay at hinila na naman. “Halika na, mamaya na ang mga tanong mo’ng ’yan. May pupuntahan tayo.”

“Phoenix, ano ba–” Napatigil siya sa pagsasalita at natigilan ng makitang tinulak nito ang salamin na nakadikit sa semento at gumalaw ’yon na parang pintong bumubukas. “What the hell?”

“It’s a tunnel. Naka-konekta ito sa lahat ng kuwarto sa mansiyon na ’to. It’s like a secret getaway,” imporma sa kaniya ni Phoenix saka bumaling sa kaniya. “Come on, we have to go.”

Umiling siya dahil sa kaguluhang nararamdaman. Ano ba ang nangyayari? Bakit alam ni Phoenix na may tunnel? Paano ito nakapasok kung ex convict lang ito? Paano ito nakulong? Anong kasalanan nito?

Pero bago pa niya maitanong ang mga gumugulo sa isip niya, hinila na siya ni Phoenix papasok sa tunnel na wala siyang ka-idi-ideya na nag-i-exist pala sa kuwarto niya.

“Saan mo ba ako dadalhin?” Kinakabahan niyang tanong habang patakbong naglalakad at sinusundan ang tunog ng yabag ng binata dahil madilim ang kapaligiran at tanging si Phoenix lang may dalang glow light. “Phoenix, please, sagutin mo ako, please…”

“Later, baby,” ’yon lang ang tanging sinabi ng binata hanggang sa makarating sila sa dulo ng tunnel.

Abo’t-abot ang kabang nararamdaman niya habang papalabas sila at parang may sumuntok sa dibdib niya sa sobrang takot ng may lumapit sa kanilang bantay. Kaagad niyang nalaman na bantay iyon sa bahay ng nga Ivanov dahil sa seal na nakadikit sa damit nito.

Handa na si Red na magdahilan kung bakit siya nasa labas at para mailigtas si Phoenix ng magkamay ang bantay na sumalubong sa kanila at ang binatang kasama niya.

“Damn, man, that was fucking risky,” anang lalaki na umiling-iling pa saka bumaling sa kaniya at bahagyang yumukod. “Hello, princess.”

Napakurap-kurap siya sa bantay at naguguluhang nagtanong. “Anong…” Nagtatakang tinuro niya ang seal na nasa damit nito. “A-arent you…”

“No, I’m not.” Tinapik-tapik nito ang seal na nakadikit sa damit habang nakangisi. “This is just for show only, princess. Anyway.” Bumaling ito kay Phoenix at may ibinigay sa susi rito. “Ingatan mo ang motor ko. Kapag nagasgasan ’yan, ako ang kakatay sayo. And please, be back after two hours. Dalawang oras lang ang appointment ng kambal na ’yon pinuno ng pamilya kaya umayos ka, or else, I’ll kill you myself.”

“Shut up, Rhyzk,” sabi ni Phoenix saka hinila siya patungo sa nakaparadang motor habang siya ay nililingon ang lalaking nangangalang Rhyzk kasi marunong itong managalog. Kahit papaano ay parang napanatag siya na Pilipino ito.

Hanggang sa makasakay sila sa motor at nasa kalsada na sila, nililingon pa rin niya si Rhyzk. Masyado lang gumulo ang isip niya. Napakarami niyang tanong, para na iyong sasabog.

“Saan ba tayo pupunta?” Hindi alam ni Red ang mararamdaman habang nakasakay siya sa motor kasama si Phoenix.

Kalahati ng sarili niya ay nagsasaya dahil kasama na niya ang binatang mahal niya. Ang kalahati naman ay nakokonsensiya dahil inabandona niya si Titus. Samantalang ang kabuohan niya ay nag-aalala sa mangyayari kay Phoenix kapag nalaman ng pamilyang Ivanov ang ginawa nito.

Ito ang iniiwasan niyang mangyari, ang mapahamak si Phoenix, pero ang tigas talaga ng ulo nito, ayaw makinig sa kaniya.

“Saan mo ba ako dadalhin?” Ulit niyang tanong, sa pagkakataong ’yon mas malakas ang boses niya keysa kanina.

“To the hills, on the southeastern corner,” malakas ang boses na sagot ni Phoenix.

Ibinaon niya ang mukha sa likod ni Phoenix ng mas bumilis pa ang takbo ng motor na sinasakyan. Humigpit ang yakap niya sa beywang nito habang tinatanong ang sarili kung bakit sila pupunta sa may hills sa southeastern. There was nothing there but farms vineyards.

What was Phoenix’s thinking?

Hanggang sa tumigil ang motor sa isang malawak na vineyard at katabi niyon ay isang napakalaking barn kung saan siguro nilalagay ay bagong harvest na grapes para gawing wine.

“Phoenix? Nakabalik ka na pala,” anang may katandaan nang lalaki na kalalabas lang sa malapad na vineyard. May dala itong basket na puno ng grapes. Pero kahit halata na ang edad ng lalaki, may taglay pa rin itong kaguwapuhan. “Nasaan si Rhyzk?”

“Nagpaiwan ho, Tito Rick,” sagot ni Phoenix na nakangiti na para bang wala itong delikadong ginagawa. “Magbabantay daw habang narito kami.”

“Oh, siya, pasok na kayo sa bahay.” Nginitian siya ng lalaki. “Pilipino ka rin ba, hija? I hope you don’t mind me asking. Iba kasi ang taglay mong ganda.”

Tumango siya. “Opo. Dual-citizen po ako. Half-Greek.”

“Ah.” Lumapad ang ngiti ng lalaki saka iminiwestra ang kamay sa pinto ng bahay nito na katabi ng malaking barn. “Go, get in.”

“Salamat, Tito,” ani Phoenix.

Tumango si Ricky. “Anything for my godson.”

Nginitian ni Phoenix ang ninong pala nito saka hinila siya papasok sa bahay, diretso sa second floor at pinapasok siya sa isang simple pero desenteng silid na gawa sa matibay na kahoy.

Nagtatakang napatitig nalang si Red ng makitang hinubad ni Phoenix ang sapatos at sunod na hinubad ay ang damit nito saka walang pakundangan itong naglakad sa harap niya ng walang saplot.

“Baby, pakikuha naman ng tuwalya sa may rack sa likod ng pinto,” utos nito sa kaniya habang nakatalikod at nakaharap sa closet.

Napakurap-kurap siya saka puno ng kaguluhang nagtanong. “What the hell is happening, Phoenix?”

The adrenaline rush in her body was long gone. Ngayon, nilulukob na nang takot at pag-aalala ang buo niyang pagkatao.

Kunot ang nuong humarap sa kaniya ang binata. “Anong ibig mong sabihin?”

Tumalim ang mata niya. “Gusto mo talaga i-detalye ko pa?” May sarkasmo sa boses nito habang masama ang tingin dito. “Inilabas mo ako ng mansiyon na hanggang ngayon hindi ko pa rin alam kung paano mo nalaman na may tunnel doon–”

“I saw the blueprints that I stole from–”

“Pagkatapos ay dinala mo ako rito sa hindi ko alam na dahilan tapos bigla mo akong uutusan na hindi man lang nagpapaliwanag kung ano ba ang nangyayari?” She felt so frustrated at Phoenix. “Ano sa tingin mo ang dahilan ko kaya pumayag akong magpakasal kay Titus kahit ikaw ang gusto kong makasama?! Dahil ’yon sa dahilang ayokong mapahamak ka!” Dinuro niya ito sa dibdib habang nanunubig ang mga mata. “And now you’re doing this craziness! Paano kong malaman to ng mga Ivanov? Hindi ka ba nag-iisip na baka mapahamak ka, na baka masaktan ka? Hindi mo ba naiisip ang mararamdaman ko kung may mangyayaring masama sayo ng dahil sakin?! Mababaliw ako, Phoenix! Mababaliw ako!” Tumulo ang ilang butil ng luha sa mga mata niya na madali naman niyang tinuyo saka pabagsak siyang naupo sa gilid ng kama.

“I want you to be safe, Phoenix… please,” nagmamakaawa ang matang tumingin siya sa binata. “Just stay away from me. Ayokong mapahamak ka ng dahil sakin. Ayokong may mangyaring masama sayo.” Napahikbi siya. “Hindi ko kakayanin ’yon.”

Huminga ng malalim ang binata saka lumuhod sa harapan niya at hinawakan ang magkabilang kamay niya saka pinisil iyon. “Red, baby, ano naman ang silbi ng mahaba kong buhay kong hindi kita kasama?”

Napatanga siya kay Phoenix. “A-ano?”

“I dont care.” Hinalikan nito ang kamay niya. “As long as I’m with you, I’m okay.” Tinitigan siya nito sa mga mata saka puno ng kompyansang nginitian siya. “At sa tingin mo hahayaan ko ang sarili kong mapahamak? Baby, I’m here to get you out and claim you as mine. So, dying is not really on my list.”

Malakas siyang napabuntong-hininga saka napailing-iling. “Stop joking around, Phoenix–”

“I’m not.” Seryusong-seryuso ang mukha ng binata habang nakatingin sa kaniya. “Wala akong balak na mamatay sa bansang ’to, Red. Wala. Hindi ako mamamatay dito. Iuuwi pa kita sa bahay ko.”

Nalaglag ang luha sa pisngi niya. “Just let go, Phoenix,” nagmamakaawang pakiusap niya. “We’re already checkmate. Ikakasal na kami ni Titus sa makalawa. Wala na.” Umiling siya habang nagsasalita. “Tapos na ang masasayang araw natin. Hayaan mo na ’yon. Umuwi ka nalang sa Baguio. You’ll be safe there.”

“What’s the use of being safe if my happiness is marrying another man? And what’s the use of living if the woman who gave me my life back is gone?” Phoenix looked at her like she had lost her head. “Red, ayoko nang bumalik sa dati na walang saysay ang buhay ko.” Marahas na umiling si Phoenix. “And no, we are not checkmate. We’re still playing and we’re not gonna lose until the king makes his last move and I’m the king, baby. And I promise you, I wont let my queen sacrifice herself for my well being.” Hinaplos nito ang pisngi niya saka masuyo siyang nginitian. “Kaya ng hari na protektahan ang sarili niya. Ang kailangan lang ay matiwala ang reyna sa hari na mananalo sila. Kasi kapag may tiwala ang Reyna, panatag ang kalooban ng hari niya. At hangga’t naniniwala ang reyna sa kakayahan ng kaniyang hari, wala siyang dapat na ipag-alala.”

Napasinghot siya saka hindi makapaniwalang napailing habang tinutuyo ang basang pisngi niya. “I’m afraid that I’m not worth all of this, Phoenix. Hindi ako karapat-dapat para sayo, para isugal mo ang buhay mo para sakin. Hindi ’yon tama. Hayaan mo nalang ako. Just let go. Ayokong ako ang maging dahilan ng kapahamakan mo.”

Nginitian siya ng binata saka hinalikan ang kamay niya. “Hindi ba sinabi ko na sayo, you’re worth it to me, baby. Sa tingin mo naman ibubuwis ko ang buhay ko kung hindi ka mahalaga sakin?” Natatawang naiiling ito saka pilyong ngumiti. “How about you bath with me, ei? Sabay tayong maligo.” He wiggled his eyebrows. “After all, I only have one and a half hour with you. Gusto ko sulitin bawat segundo bago kita ibalik sa mansiyon.”

Nangungusap ang mga mata ng binata at parang mayroong ibang emosyon siyang nababasa sa kalaliman niyon.

At walang nagawa si Red kundi ang tumango sa gusto ni Phoenix. Pepeng dasal niya na sana nga may milagrong mangyari at hindi matuloy ang kasal.

But Red knew better. There was no miracle. Ikakasal siya kay Titus, sa ayaw man o sa gusto niya. Ang tanging hiling lang niya ay sana hindi mapahamak si Phoenix ng dahil sa kaniya, dahil ’yon ang ikababaliw niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

CHAPTER 23

HINAYAAN NI Red na angkinin siya ni Phoenix ng paulit-ulit sa banyo at sa ibabaw ng malambot na kama. Tinanggap niya ang bawat ulos nito sa loob niya habang mahigpit siyang nakayakap sa binata at hinahayaan itong dalhin siya sa langit ng paulit-ulit.

At ngayong naglalabas-masok na naman ang binata sa loob niya. Mas ibinuka niya lalo ang mga hita at tinanggap ang bawat pagbayo nito sa pagkababae.

“Red…baby.” Pinagsiklop ng binata ang kamay nila saka itinaas ito sa uluhan niya habang inaangkin siya.

Lumiyad ang katawan ni Red, umawang ang labi niya sa sarap na nararamdaman, at malakas na napaungop kasabay ng mga daing ni Phoenix sa bawat pagsagad ng kahabaan nito sa loob niya.

“Oh! Phoenix…” Her toes curled as Phoenix thrust deep and hard inside her. “Phoenix! Phoenix! Oh!”

Humigpit ang hawak niya sa kamay ng binata at itinaas niya ang mga paa at ipinatong ang magkabila niyang binti sa magkabilang balikat ng binata para mas masagad nito sa loob niya ang kahabaan nito, para mas maangkin siya nito ng buong-buo.

Sunod-sunod ang ungol na kumawala sa mga labi niya habang inaangkin siya ng binata. Halos tumirik ang mga mata niya sa bawat pagbaon ng pagkalalaki nito sa pagkababae niya.

Red was panting, she was out of breath as she accepted every thrust of his long and big length.

“Oh, God…oh, oh, Phoenix…” Halos sumigaw siya sa sobrang sarap sa pag-angkin sa kaniya ni Phoenix. “Oh! Oh, God. Oh!”

Umangat ang balakang niya at sinalubong ang bawat ulos nito, malapit nang sumabog ang orgasmo sa kaibuturan niya. Palakas na palakas ang bawat ungol niya sa bawat pagbaon at paghugot ni Phoenix ng kahabaan nito sa pagkababaae niya.

At sa sobrang bilis at lakas ng paglabas-masok niyon, nanginig ang mga hita ni Red ng sumabog ang orgasmo sa kaibuturan niya. At nang sundan iyon ng pagpuno ni Phoenix ng katas nito sa loob niya, nanghihina ang mga binti at hita niya na bumagsak sa ibabaw ng kama.

Nakagat ni Red ang mga labi habang may mahinang ungol paring kumakawala sa mga labi niya habang nanginginig ang mga hita niya dahil sa ilang beses na pag-angkin sa kaniya ni Phoenix at dahil sa malakas at mabilis nitong pag-ulos sa loob niya.

Hinaplos niya ang mga hita habang nanginginig ’yon. “My legs are shaking,” kagat ang labing sabi niya.

Natatawang hinalikan siya ni Phoenix saka bumaba ang halik nito sa katawan niya, pababa sa tiyan niya at hinalikan nito ang magkabilang hita niya saka matiim na tumingin sa kaniya.

“Another round?” Tanong nito na may pilyong ngiti sa mga labi.

Mabilis siyang umiling. “No, Phoenix. Hindi ko na kaya. Wala nang lakas ang mga hita ko.”

Mahinang natawa si Phoenix saka maingat itong nahiga sa tabi niya saka hinalikan siya sa balikat, sa leeg, sa pisngi at sa mga labi. Kapagkuwan ay nginitian siya nito.

“Thank you,” kapagkuwan ay madamdamin nitong sabi habang matiim na nakatingin sa kaniya.

Hindi maiwasang kumunot ang nuo ni Red. “Salamat saan?”

“Thank you for the happiness that you made me feel.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “At least ngayon, masasabi ko na masaya akong mamamatay.”

Kaagad na hindi maipinta ang mukha niya. “Anong mamamatay? Akala ko ba wala kang balak mamatay sa bansang ’to?”

“Wala nga. But, you never know.”

Iritadong sinuntok niya ito sa braso. “Tigilan mo ako, Phoenix.” Masama niya itong tiningnan. “Huwag kang magbiro ng ganiyan. Hindi ka nakakatawa. Hindi ako makakapayag–”

“I’ll die fighting for you, baby.” Masuyo siyang nginitian ng binata saka ginawaran ng halik ang mga labi niya. “I won’t let them marry you off to Titus without a goddamn fight. Hindi ako makakapayag.”

Marahas siyang umiling. “Hindi mo gagawin ’yon. Hindi puwede. Hindi ka puwedeng mapahamak–”

“Kasi hindi naman talaga ako mapapahamak–”

“You always say that, but you wont tell me why!” Hindi niya mapigilan magtaas ng boses at bumangon sa kama. Kapagkuwan ay lumuhod siya sa kama at humarap sa binatang nakahiga pa rin. “Nakulong ka ng dalawan taon pero ayaw mong sabihin sakin kung ano ang dahilan. Ngayon naman palagi mong sinasabing hindi ka mapapahamak. And let me guess, hindi mo rin sasabihin sakin kung bakit.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “You are ready to risk your life for me because you said I’m your happiness, but you can’t even trust me with a single information about you!”

“Baby, that’s not a trust issue–”

“Kung ganoon bakit ayaw mong sabihin sakin?” May panunumbat ang boses niya at may pagdududa. “Alam mo minsan, naisip ko, naglalaro ka lang e. Na baka ang lahat nang ito, ginagawa mo kasi bored ka at walang magawa sa buhay mo. Bakit mo naman kasi ipapahamak ang sarili mo para sa isang babaeng na ni hindi mo nga masabi sa kaniya ang dahilan kung bakit ka nakulong. That is simple question, Phoenix and you can’t even answer that. I’m sick of lies! I’m sick of secrets! Alam mo na ang lahat ng tungkol sakin, wala na akong tinatago sayo. So, just spill it out and let all your secrets be in the open! Because I’m sick of always being in the dark! I’m sick of being owned by someone I don’t even know–”

“I was a Navy SEAL.”

Natigilan siya sa pagsigaw saka hindi makapaniwalang napatitig sa binata. “A-a w-what?”

“Nasa Navy SEAL ako noon,” ulit ni Phoenix. “Two years and a half in service then two years in prison.”

Mabilis ang pintig ng puso niya habang hindi makapaniwalang nakatitig kay Phoenix. “N-Navy SEAL ka?”

Tumango ang binata. “Yes.” Walang emosyon itong natawa. “I was a sniper, actually.”

Umawang ang labi niya. “S-sniper?”

Alam niya kung gaano kahirap ang training para maging isang SEAL. May nabasa siyang article noon na isinasalaysay ang buong training program para maging isang SEAL, at mas lalong mahirap para maging isang sniper.

“P-paano ka naging SEAL a-at papaano ka nakulong?” Naguguluhang tanong niya.

“When my parents died,” umpisa ni Phoenix. “I was mad at everything and I thought joining the SEAL would the best decision for me at the time because I had a death wish. So, 7 months in training, 6 months in probation and then three months in sniper school. I was good. I was the best at what I do. Pero matigas ang ulo ko, problema ako ng superiors ko, wala kasi akong pakialam kung anong mangyari sakin. At pagkatapos ng dalawa’t-kalahating taon, nagkaroon kami ng misyon. It was a hostage taking in a hostile territory and it was up to me and my team to take the hostages to safety. My order was not to kill the hostage takers and just observe for a while before we can formulate a full-proof rescue plan. May mga bomba ang nang-hostage kaya mahirap silang kalabanin kasi civilian ang hawak nila.

“Sumunod ako sa utos hanggang sa masilip kong isa-isang ginagahasa ng mga hayop na ’yon ang mga babaeng hostage nila. Nang makita ko ’yon, nagdilim ang paningin ko. Sinuway ko ang utos sakin. I went in, I shoot three hostage takers and then BOOM.” Mahina itong natawa saka napailing-iling. “Five civilians and five soldiers was injured, and that was all on me. Kasalanan ko kasi hindi ako nakinig. At sa hindi malamang kadahilanan, nasabugan ako, nabali ang ilang buto at nabaril ako, pero nabuhay pa rin ako. And that was my wake up call.

“After that, I was court-martialed and was discharged dishonorably from my duty and then I was put in prison. And then a friend of mine, Rhyzk, pulled some strings for me and the government made a bargain with me. Palalayain nila ako at ang kapalit ay ako ang magiging koneksiyon nila sa Southeast Asia. Ibig sabihin, kapag may ipapagawa sila na wala sa jurisdiction nila, ako ang ipapadala nila. Pumayag ako, keysa naman manatili ako sa kulungan. At nang makalaya ako, ginusto kong magbago. Bumalik ako sa pag-aaral. Nagseryuso na ako sa buhay at naging negosyante nalang. But even after all these years, even after everything that happened, my combat skills still remains. I’m still good at fighting. I’m still one of the best Navy SEAL’s.”

Nakaawang lang ang labi ni Red habang nakikinig kay Phoenix. Nang matapos itong magkuwento, hindi pa rin siya makapaniwala na isang Navy SEAL ang lalaking kaharap niya ngayon.

Phoenix…an ex-Navy SEAL and an ex-convict. Her Phoenix.

Kaya naman pala magaling itong makipaglaban, kaya pala kaya nitong lumangoy ng ganoong distansiya, kaya pala kaya nitong umakyat ng mataas na gusali at kaya pala parang napakadali lang para rito ang mag rappelling dahil isa ito sa mga lalaking nakapasa sa SEAL extensive training.

Napaigtad siya ng abutin ni Phoenix ang kamay niya saka pinisil iyon.

“Yon ang nakaraan ko, Red. Do you still like me after hearing my story?”

Napatitig siya sa binata saka hinaplos ang pisngi nito. “Your story doesn’t change anything.”

Nagliwanag ang mukha ni Phoenix. “At naniniwala ka na bang hindi ako mapapahamak?” Tanong ni Phoenix sa kaniya saka hinalikan ang kamay niya.

Napatitig siya sa binata saka napabuntong-hininga. “Wala akong pakialam kung ano ka pa man sa nakaraan mo, nag-aalala pa rin ako. Hindi ako makakapayag na mapahamak ka ng dahil sakin.”

“Hindi ako mapapahamak.” Hinila siya nito padagan sa katawan nito saka hinalikan siya sa mga labi at mataman siyang tinitigan. “Pasensiya ka na, hindi ko sinabi kaagad. Iyon ang kinakahiya kong parte ng buhay ko kaya ayokong malaman mo ’yon. Natakot din ako na baka ayawan mo na ako kapag nalaman mong nakulong ako. I mean, look at you.” Lumamlam ang mga mata nito. “You’re so perfect. Tapos ako, ang daming kamaliang nagawa sa buhay.”

“I’m not perfect, so is everyone.” Napailing siya saka mahigpit niya itong niyakap sa leeg at hinalik-halikan sa pisngi ang binata. “Do promise me, Phoenix.”

Niyakap siya nito at hinagod ang likod niya. “Promise you what?”

Bahagyan niyang inangat ang mukha para matingnan ito sa mga mata. “Mangako ka sakin na wala kang gagawing makakapahamak sayo.”

Hindi nagsalita ang binata saka nanatili lang nakatitig sa kaniya.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Phoenix, mangako ka sakin.” May diin ang bawat katagang lumalabas sa bibig niya.

Nanatiling walang imik ang binata kaya naman mas lalo siyang kinabahan at nag-alala.

“Phoenix naman e–”

“Baby, kung ano man ang gagawin ko, para ’yon sayo.”

Marahas siyang umiling. “Hindi…kung ano man ang gagawin mo huwag mo nang ituloy. Ikakasal na ako kay Titus. ’Yon na ’yon. Ayokong makigulo ka kasi mapapahamak ka lang. Hayaan mo nalang ako. Sigurado naman ako na makakahanap ka pa ng iba.” Nangatal ang boses niya dahil sa sakit na naramdaman sa puso niya dahil kahit ayaw niya, kailangan niya itong itulak palayo para hindi ito mapahamak. “Ikaw pa, ang guwapo mo kaya. Makakahanap ka pa ng mas maganda sakin at mas higit pa ang lahat ng katangian sa’kin–”

“Ikaw lang ang gusto ko,” sansala ni Phoenix sa iba pa niyang sasabihin. “And if I had to die fighting to set you free and be with you, then I will. Kasi wala akong ibang gusto, baby, ikaw lang.”

Umiling siya. “Huwag mong sabihin ’yan. Hayaan mo nalang ako. Huwag mong ipapahamak ang sarili mo. Kaya nga ako magpapakasal kay Titus para hindi ka mapahamak tapos hindi mo naman pala pahahalagahan ’yon.” Bumangon siya at umalis sa kama. “Halika na, iuwi mo na ako,” pag-aya niya saka mabilis na nagbihis.

Ilang segundo siyang tinitigan ni Phoenix bago bumangon at nagbihis na rin.

Pareho silang walang imik ni Phoenix habang nasa biyahe pabalik sa mansiyon. At salamat sa diyos na ligtas silang nakabalik sa kuwarto niya gamit ulit ang tunnel na dinaanan nila kanina. Pero sa pagkakataong ito kasama nila si Rhyzk sa pagpasok.

Niyakap siya ng mahigpit ni Phoenix ng makarating sila sa kuwarto niya. “Please, don’t push me away,” bulong nito sa kaniya. “Ayoko lang naman na ikasal ka kay Titus.”

Nanikip ang dibdib niya sa sakit habang yakap siya ng binata. “Para rin naman sayo ’to, Phoenix. Hindi ako makakapayag na mapahamak ka. Wala akong pakialam kong dati kang SEAL. Basta umalis ka na sa bansang ’to at huwag mo na akong babalikan, huwag mo na akong iisipin at huwag na huwag ka nang pupunta dito.”

“I can’t promise that.”

“Phoenix!” Pinandilatan niya ito.

Pinakawalan siya nito sa pagkakayakap saka masuyong sinapo ang mukha niya saka nginitian siya. “I’ll be okay, baby. Have faith in your man.”

Pinanlaki niya ito ng mga mata. “You’re my man so I’m worried.”

Phoenix smiled and kissed her on the lips. “Don’t worry. I’ll be fine. Hindi ako makakapayag na ikasal ka kay Titus kaya ginagawa ko ’to.”

Marahas siyang umiling. “Kung ano man ’tong ginagawa mo, huwag mo nang ituloy.”

Masuyo siyang nginitian ni Phoenix saka hinaplos ang pisngi niya. “Leave it all to me, baby. Just wait for me, okay? Don’t say I do. Hintayin mo ako, okay? Hintayin mo ako.”

“Phoenix,” sabad ni Rhyzk na kasama nilang pumasok sa tunnel. “Come on. Baka mahuli tayo. Saka na ’yan.”

“Wait a minute,” ani Phoenix saka ibinalik ang atensiyon sa kaniya. “Hintayin mo ako ha?”

Umiling siya, nilulukob ng takot ang buo niyang pagkatao dahil sa mga sinasabi ni Phoenix. “Ano ba ang gagawin mo? Sabihin mo sakin, Phoenix. Hindi ako papayag na mapahamak ka–”

“Pray for me, baby. Think of me and don’t say I do unless it’s me you’re marrying.”

Umawang ang labi niya at namilog ang mga mata niya. “A-ano?”

Tama ba ang narinig niya? Pakakasalan siya nito? Ibig bang sabihin no’n na mahal siya nito at hindi simpleng pagkagusto lang ang nararamdaman nito para sa kaniya?

Kinindatan siya ni Phoenix. “Keep that in mind, baby, okay?” He kissed her on the lips again and stared at her intently. “Ingat ka kasi hindi ko alam ang gagawin ko kung ikaw ang mapapahamak.”

Wala sa sariling tumango siya at hindi pa rin makapaniwalang nakatitig lang kay Phoenix habang naglalakad ito paatras habang nakatingin sa kaniya. Kapagkuwan ay tinalikuran siya nito saka pumasok sa tunnel.

Akala niya wala na ang binata pero bigla nalang itong sumilip sa nakabukas pa ring tunnel.

“May tanong pala ako,” ani Phoenix. “Pampagana sa gagawin ko.”

“Come on, you twerp!” Naririnig niyang sabi ni Rhyzk mula sa loob ng tunnel.

“A-ano ’yon?” Usisa niya habang nakakunot ang nuo kay Phoenix.

Matiim siya nitong tinitigan sa mga mata saka nagtanong. “Do you love me?”

Halos malaglag ang panga niya sa gulat at lumuwa ang mga mata niya. “A-ano?” Napakurap-kurap siya sa binata. “A-a-anong tanong mo?”

“Mahal mo ba ako?” Tanong ulit nito, may pangamba siyang nababasa sa mga mata nito habang nakatitig sa kaniya. At nang hindi siya nagsalita dahil sa gulat na tanong nito, nagtanong ulit ito. “Well, baby? Mahal mo ba ako?”

Gulat pa ring tumango siya at wala sa sariling sumagot. “ S ’agapó̱. “

“Epeidí̱ s ’ agapó̱ pára, moró, “ tugon ng binata sa kaniya saka bigla nalang itong nawala sa paningin niya at sumara ang sekretong pinto patungo sa tunnel.

Parang nakikipagkarera sa bilis ang tibok ng puso niya habang nakatingin sa lihim na pinto ng tunnel na ngayon ay nakatago na sa likod ng malaking salamin.

“Did he just told me that he loves me, too?” Hindi makapaniwalang tanong niya sa hangin habang nakatitig sa kawalan. “H-he loves me, too? F-for real?”

Hindi niya ba ’yon guni-guni? Totoo ba ’yon? Mahal din siya ng lalaking mahal niya?

Guguhit na sana ang ngiti sa mga labi niya ng biglang bumukas ang pinto ng kuwarto niya at pumasok doon si Titus na may madilim na mukha.

Kaagad siyang nagtanong sa binata. “Anong nangyari sayo?”

Sinuyod ng mga mata nito ang lahat ng sulok ng kuwarto niya bago tumingin sa kaniya. “Alam kong nandito si Phoenix. Nasaan siya?”

Napakurap-kurap siya saka kumunot ang nuo at nagmaang-mangan. Hindi niya ipagkakanulo ang lalaking mahal niya. “Wala siya dito. At paano naman siya makakapasok, hindi mo ba nakikita ang dami ng guwardiya sa bahay na ’to?” Hinaluan niya ng sarkasmo ang boses para mas kapani-paniwala ang pagsisinungaling niya.

Isinara ni Titus ang pinto ng kuwarto para siguro hindi marinig ng guwardiya sa labas ang pag-uusapan nila. Tanging si Nate lang ang nasa loob na kasama nila.

“Huwag kang magsinungaling sakin, Red.” Nakatiim ang bagang na lumapit sa kaniya si Titus. “Kilala ko si Phoenix. Gagawa yon ng paraan para makita ka kung gusto niya. Hindi balakid sa kaniya ang mga guwardiya sa labas. He’s an ex-seal, I’m sure it’s just a piece of cake for him. So answer me.” Tumigil ito sa harapan niya. “Where is he?”

Tinaas niya ang nuo saka sinagot si Titus. “Wala siya rito at hindi ko pa siya nakikita simula ng umalis tayo sa Baguio.”

Gumalaw ang panga ni Titus. “Don’t you dare lie to me, Red. Ako ang kakampi mo rito. Sabihin mo sakin ang totoo, alam kong nandito siya.”

“Wala siya rito,” pagmamatigas niya.

Mas lalong nagdilim ang mukha ni Titus. “Gusto mo bang malaman kung paano ko nalaman na nandito siya?”

Nagsalubong ang kilay niya at kinain siya ng kuryusidad pero nagmatigas pa rin siya. “Wala nga siya rito.”

Tumalim ang mga mata ni Titus. “He challenged the family.”

Mas lalong lumalim ang gatla ng nuo niya. “H-hinamon niya?” Ito ba ang balak gawin ni Phoenix? “Anong klaseng paghamon ba ’yon?”

“Flamma Challenge.” Si Nate ang sumagot. “Flamma is a very well known gladiator in the old times. At ang hamon na Flamma ng pamilya Ivanov ay ini-adapt sa kaniya. Flamma fought for so many years and died in his thirtieth fight.”

“Ano naman ang kinalaman no’n kay Phoenix na Flamma?” Kinakabahang tanong niya.

“Phoenix challenge the family into Flamma,” ani Nate na may pag-aalala sa boses. “Sa pamilyang Ivanov, ang Flamma ay parang isang gladiator fight. Isang tao– iyon ay ang humahamon– ay lalabanan niya ang trenta katao na pinili ng pamilya. Kapag nanalo ang naghamon, mapapasakaniya ang napagkasunduan nilang pabuya. Kapag natalo naman, ibibigay ng naghamon ang bagay na gustong makuha ng pamilya.”

Umawang ang labi niya, takot ang namamayani sa kaniya. “Trenta katao ang lalabanan ng isa? Paano siya mananalo? Kabaliwan ’yon?!” Tumaas ang boses niya dahil sa takot na nararamdaman. “Hindi! Hindi ’yon puwedeng gawin ni Phoenix!” Nanginginig ang kamay niya at nanunubig ang mga mata niya. “Hindi…” Namamalisbis ang luha na tumingin siya kay Titus. “Hindi ’yon puwedeng mangyari. Nandito si Phoenix. Nandito siya kanina,” pag-amin niya. “Pigilan mo siya, Titus. Please! Ayokong may mangyaring masama sa kaniya. Please…please…” Pagmamakaawa niya. “Please, stop him.”

Kumuyom ang kamao ni Titus. “Para tanggapin ng pamilya ang hamon, siguradong may hawak si Phoenix na importante sa pamilya.”

“I think it’s the crest,” sabad ni Nate. “Diba nawawala ’yon?”

Bumaling si Titus kay Nate. “Anong uri ng labanan ba? Is there a weapon involve? What are the rules? Ini-iba kasi nila palagi ang rules sa bawat laban.”

Bumaling din siya kay Nate habang hinihintay ang sagot nito.

“No weapon involve,” sagot ni Nate saka napailing na parang hindi makapaniwala sa alam nito. “It’s a hand to hand combat, Titus. Wala namang sinabing patayin ang kalaban pero sa tingin ko doon din ang punta no’n. Kailangan pabagsakin ng nanghamon ang lahat ng kalaban hanggang sa kaya niya. At kung napabagsak man niya, bibilang ng trenta segundo para siguraduhing wala nang babangon at doon lang itatanghal ang panalo. At mangyayari ’yon bukas ng hating-gabi. It’s a deadly challenge. Alam kong magaling si Martinez, pero kabaliwan ’tong pinasok niya. Wala pang nananalo sa hamong ’to. Ano ba kasi ang gusto niyang makuha sa pamilya Ivanov?”

Sa halip na sumagot, bumaling sa kaniya si Titus na para bang sinasabi nitong siya ang gustong makuha ni Phoenix.

Pinahid niya ang mga luha sa pisngi saka tumitig siya kay Titus. “Mapipigilan mo siya diba? Alam ko kung saan siya nakatira ngayon. Pigilan mo siya, please. Hindi ko alam ang gagawin ko kapag may nangyaring masama sa kaniya.” Tumulo ulit ang mga luha niya. “Mahal na mahal ko siya, Titus, kaya ko nga ginagawa ’to para hindi siya mapahamak. Dahil alam ko, kahit siya ang piliin ko, hindi ako matatahimik dahil hahabulin pa rin ako ng pamilya mo. Kaya nga diba magpapakasal ako sayo? Para matapos na ’to. Kaya parang awa mo na, pigilan mo siya. Iligtas mo si Phoenix. Hindi siya puwedeng masaktan ng dahil sakin.”

Humugot ng malalim na buntong hininga si Titus saka tumango. “Nasaan siya?”

“South-eastern, hill side. Isang vineyard na may malaking barn na kulay ginto. Ang katabing bahay no’n ay pag-aari ng ninomg Rick niya, nandoon siya.”

Binalingan ni Titus si Nate. “You heard her. Move. Pigilan mo siya. Kung kailangan mo siyang ikadena, gawin mo. Wala akong pakialam. Basta hindi siya puwedeng sumipot sa Flamma. Mapapahamak siya do’n.”

Mabilis na tumango si Nate saka nagmamadaling lumabas ng kuwarto niya at naiwan sila ni Titus.

Nanghihinang naglakad siya patungo sa kama at naupo siya sa gilid no’n saka nasapo niya ang mukha at walang imik na humikbi. “Ito ’yong sinasabi niya sakin kanina. Ito yong handa siyang mamatay para lang maging malaya ako mula sa pamilya mo at magkasama kami.” Lumuluhang nag-angat siya ng tingin kay Titus na nakatingin din sa kaniya. “I’m sorry. Nadamay ko siya sa gulo ng buhay nating dalawa. I’m so sorry.”

Malalim na napabuntong-hininga si Titus saka napatingala sa kisame. “Kapag hindi natin siya napigilan, wala na tayong magagawa. He better make this right and win that fight.”

Napasabunot siya sa sariling buhok saka mariing pinikit ang mga mata. Nagdarasal siya na sana ay mapigilan ni Nate si Phoenix. Iyon lang ang tanging paraan para hindi ito mapahamak. ’Yon lang.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 24

Hi to Lucy Joy Angel Repayo.

CHAPTER 24

ISANG ARAW na ang nagdaan mula ng huling makita at makausap ni Red si Phoenix. Isang araw na ang nagdaan mula ng huli niyang makausap si Titus dahil kahit ang pagkain niya ay dinadalhan lang siya sa kuwarto dahil bawal siyang lumabas. At isang araw na rin ang nagdaan na walang balita mula kay Nate. Hindi na siya mapakali habang dumadaan ang mga oras. Hindi siya makatulog, hindi siya makakain ng mabuti at wala siya sa sarili.

Ang tanging laman lang ng isip niya ay si Phoenix at kung ano na ang lagay ng binata. Natatakot siya para rito. Hindi niya kakayanin kung may mangyayaring masama sa binata.

Kaagad siyang umupo ng tuwid sa gilid ng kama ng bumukas ang pinto ng kuwarto niya. Kaagad na nawala ang emosyon sa mukha niya ng makitang si Rinaldi Ivanov ang pumasok at kasama nito si Titus.

“Good afternoon, princess,” bati sa kaniya ni Rinaldi. “How are you feeling today?”

Huminga siya ng malalim bago sumagot. “I’m fine.” Hindi niya hinayaang makita nito ang emosyong nararamdaman niya sa mga sandaling ’yon. “How about you?” Pormal niyang balik tanong.

“Oh, I am well, princess.” Malapad itong ngumiti. “And I actually came here to tell you that his death will never be your fault. It’s his choice.”

Kumunot ang nuo at kinabahan ng maisip na baka si Phoenix ang tinutukoy nito. “What do you mean? Who are you talking about?”

“You know Phoenix Martinez, right?”

Hindi siya tumango, hindi rin siya umiling. “Why are you asking?”

“I know you know him, you don’t have to pretend that you don’t. I just want to inform you that he’ll be dead before the sun shines tomorrow.” Nanatili ang ngiti sa mga labi nito. “I’ll make sure of that. My men will kill him. Thirty versus one? What a joke.”

Pilit niyang pinapakalma ang ekspresyon ng mukha niya. Hindi niya hahayaang may makita itong kahit na anong emosyon sa mukha niya. “And if he won?”

Rinaldi smirked and it instantly disappeared. “He wont.”

“He will,” giit niya.

“Don’t let your hopes up, princess. You’ll be disappointed.”

Red smiled. “We’ll see.”

“Yes, we shall see.” Bumalik ulit ang ngiti sa mga labi nito saka iniba ang usapan. “The wedding is tomorrow morning, so get some rest. I don’t want you to look unappealing tomorrow. You have to look beautiful tomorrow. And I also came here to tell you that everything is ready, even the honeymoon room.” Mahina itong tumawa saka pinagsiklop ang mga kamay. “So rest, will you?”

Tumango siya. “I will rest.”

“That’s good to hear, princess.”

Pilit siyang ngumiti saka magalang na nagtanong. “Is it okay if I speak to Titus?”

“Of course.” Nakangiting pagpayag ni Rinaldi. “I’ll take my leave now.” Bumaling ito kay Titus. “You two talk. After all, the wedding is tomorrow. Sunday is the best wedding date, they say, that the marriage will be prosperous.”

“Yes, patri,” sagot ni Titus habang matiim na nakatingin sa kaniya.

Tinanguan siya ni Rinaldi bago ito tumalikod at naglakad palabas ng kuwarto niya. Nang sumara ang pinto at silang dalawa nalang ni Titus, kaagad siyang nagtanong sa mahinang boses.

“Kumusta si Phoenix?” Puno ng pag-aalalang tanong niya. “Napigilan niyo ba siya?”

Sapat na ang pagtiim-bagang ni Titus para malaman niya ang sagot sa tanong niya.

“Hindi…” Para siyang tinakasan ng lakas. “Hindi puwede…”

Malakas na bumuntong-hinga si Titus, halata ang iritasyon sa mukha nito. “Mamayang hating-gabi mag-uumpisa ang Flamma. Kung kailan ’yon matatapos, hindi ko alam. May walong oras pa si Phoenix bago ang kasal natin. He better win and not die.”

Sunod-sunod siyang napailing, parang nanghihina ang tuhod niya buti nalang nakaupo siya. “Hindi ba siya napigilan ni Nate?”

“Hindi na. Huli na si Nate,” sagot ni Titus na kumuyom ang kamao. “Pumerma na si Phoenix sa kasunduan ng Flamma. Wala na tayong magagawa, Red. That fucker better win that fight.”

Nanunubig ang matang tumingin siya kay Titus. “Sa tingin mo mananalo siya?” Hindi naman sa wala siyang tiwala sa kakayahan ni Phoenix, talaga lang na nag-aalala siya ng sobra para sa binata.

Nagkibit-balikat si Titus. “Magaling si Phoenix. Pero laban sa trenta katao na magagaling din sa larangan ng pakikipaglaban? I can’t say, Red. I can’t say.”

Tuluyang nalaglag ang luha sa mga mata niya na mabilis naman niyang tinuyo kaagad. “What are the chances?”

“I say sixty-five, thirty-five.” Napailing si Titus. “Phoenix is thirty-five.”

Malalim siyang napabuntong-hininga saka sinapo ang mukha niya at malakas na nagpakawala ng hininga. “Paano kung matalo siya?” Natatakot niyang tanong.

“Kapag natalo siya?” Tumiim ang bagang ni Titus. “Kung hindi pa siya patay, ako mismo ang papatay sa kaniya.”

“Titus!” Pinanlakihan niya ang mga mata nito. “Don’t say that!”

Tinalikuran siya ni Titus. “Bukas ng umaga, malalaman na natin ang sagot sa mga tanong natin,” sabi nito saka binuksan ang pinto ng kuwarto niya at bumaling sa kaniya. “Magpahinga kang mabuti. Bukas na ang kasal natin.”

Tinikom niya ang bibig saka tumango. “Okay.”

Tumango si Titus at tuluyan na itong umalis sa kuwarto niya saka isinara ang pinto. At kasabay ng pagsara ay bumagsak ang ilang butil ng luha sa pisngi niya.

Noon, magpapakasal siya kay Titus para matulungan ito katulad ng pagtulong nito sa kaniya. Ngayon, magpapakasal siya kay Titus dahil ayaw niyang mapahamak si Phoenix kapag ito ang pinili niya. The family would not take it lightly. They would kill Phoenix. It was better this way.

She was going to sacrifice herself for his safety and he was just throwing it away. Parang walang halaga rito ang sakripisyong gagawin niya. Hindi ba nito naiisip na ginagawa niya ito para rito? Para hindi ito mapahamak ng dahil sa kaniya?

Why was Phoenix so stubborn?

Pabagsak siyang nahiga sa kama saka napatitig sa kisame ng kuwarto.

Bukas na ang kasal. At mamayang hating-gabi mag-uumpisa ang Flamma.

Mariin niyang pinikit ang mga mata at sunod-sunod na nalaglag ang luha sa gilid ng mga mata niya. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya. Takot, pag-aalala, frustrasyon at pag-asa na sana ay manalo si Phoenix.

She was scared. So darn scared.

Napatigil sa pagluha ang mga mata niya ng marinig ang tunog na nanggagaling sa likod ng salamin.

Namilog ang mga mata niya at mabilis siyang bumangon habang umaasa na sana si Phoenix yon para makausap niya ito at mapilit na umuwi nalang sa Pilipinas, pero kaagad na nabigo ang pag-asa niya ng bumukas ang lihim na pinto sa likod ng salamin at sumilip doon si Rhyzk.

“Hey, princess,” bati nito sa kaniya ng magtama ang mga mata nila.

“Si Phoenix?” Iyon kaagad ang lumabas sa bibig niya.

“He’s unavailable right now, princess,” sagot ni Rhyzk saka may inabot sa kaniyang puting papel na nakatupi. “Ito pala, pinapabigay niya sayo.”

Kaagad niya iyong tinanggap saka tumingin kay Rhyzk. “Nasaan siya? Anong ginagawa niya? Maayos ba ang lagay niya?” Bakas sa mukha niya ang pag-aalala. “Bakit ba niya ginagawa ’to?”

“He’s doing this for you, princess.” Napabuntong-hinga ito saka napailing. “Hindi ako payag sa gagawin niya pero kapag gusto niya, gusto niya. Hindi ’yan nakikinig sa iba. Ugali na niya iyan noon pa.” Napailing-iling ito saka pagak na natawa. “Wala na tayong magagawa sa katigasan ng ulo niya. Ang magagawa nalang natin ay suportahan siya. Ikaw naman—“Tinuro nito ang relo niya. “Ang maitutulong mo ay huwag huhubarin ’yan para alam niya kung saan siya pupunta pagkatapos ng Flamma.”

Nagsalubong ang kilay niya saka bumaba ang tingin niya sa relo niya saka nag-angat ng tingin dito. “Bakit? Ano ba ang mayroon sa relong ’to na ayaw niyang ipahubad sakin?”

May pagdadalawang isip sa mga mata ni Rhyzk bago sumagot. “Nilagyan niya ng tracking device ang relo na ’yan.”

Hindi makapaniwalang umawang ang labi niya at namilog ang mga mata niya. “Ano?!”

Napangiwi si Rhyzk ng tumaas ang boses niya at kaagad itong nagpaliwanag. “Ginawa lang naman niya ’yon para daw mahanap ka niya kaagad kapag nababaliw siya sa pagka-miss sayo.”

Kaagad na natunaw ang inis niya sa ginawa ni Phoenix saka tumibok ng mabilis ang puso niya. “G-ganoon ba?”

“Yeps.” Rhyzk smiled. “Sige, aalis na ako. Don’t worry too much. Kapag namatay siya bukas, sasabihan kita kaagad.”

Namutla siya sa sinabi nito. “A-ano?”

Mahinang tumawa si Rhyzk saka isinara ang sekretong pinto saka napatitig siya sa salamin at mabilis na binuksan ang nakatuping puting papel.

Sumalubong sa mga mata niya ang pamilyar na sulat-kamay ni Phoenix.

’HEY, BABY. I MISS YOU. HUWAG KANG MAG-ALALA MASYADO SAKIN. ALAM KONG ALAM MO NA NGAYON ANG BALAK KONG GAWIN AT ALAM KO NA RIN ANG SASABIHIN MO. BUT, I WONT LET YOU STOP ME, BABY, BECAUSE I DON’T WANT MY HAPPINESS TO MARRY ANOTHER MAN. YOU’RE MINE FROM THE VERY START. SO DON’T YOU DARE SAY I DO TO TITUS. WAIT FOR ME, BABY. KAHIT ANONG MANGYARI, HINTAYIN MO AKO BUKAS. HUWAG KANG MAGPAPAKASAL SA KANIYA. WALA AKONG PAKIALAM KAHIT NASA SIMBAHAN KA PA, PUPUNTAHAN KITA KAYA HINTAYIN MO AKO. THERE WILL BE NO IVANOV AND MONTERO’S NUPTIAL, BECAUSE GOD KNOWS THAT IT SHOULD BE MARTINEZ AND MONTERO’S NUPTIAL. SO WAIT FOR ME, BABY, AND HAVE FAITH IN YOUR MAN. AFTER ALL, THIS MAN LOVES YOU AND YOU SAID YOU LOVE HIM TOO. SO PLEASE, I BEG YOU, DON’T SAY I DO.

• PHOENIX’

Tinupi ni Red ang sulat saka dinala iyon sa dibdib niya at niyakap iyon.

God bless her man. Sana hindi ito pabayaan ng panginoon. At kailangan niyang maniwala na mananalo ito, na hindi ito mapapahamak. She had to believe in her man.

He was right, she had to have faith in him.

Binasa niya ang nanunuyong labi saka napabaling sa pinto ng may kumatok doon at bumukas.

Pinigilan niyang makita ng bagong dating ang emosyon sa mukha niya ng makitang isa iyon sa mga utusan ni Rinaldi.

Walang imik nitong inilapag ang isang eleganteng wedding gown na kulay berde at yumukod sa kaniya. Kapagkuwan ay lumabas kaagad sa kuwarto niya.

Si Red naman ay napatitig sa wedding gown na kulay green. It was not the traditional color of the wedding gown which was white, hers was light green. Ayon kasi sa tradisyon ng mga Sicilian, kulay green dapat ang kulay ng wedding gown, because it symbolizes fertility and good luck.

Good luck … Wala siyang buhay na mahinang natawa. She hoped it was a good luck in her part.

Ibinulsa niya ang sulat ni Phoenix saka huminga ng malalim at nanatiling nakatitig sa wedding gown na susuotin niya bukas.

KINAKABAHANG NAPABANGON SI Red sa kama ng marinig niyang tumunog ang orasan sa loob ng kuwarto niya. Mabilis siyang bumaling sa kinalalagyan no’n at nilukob ng takot at kaba ang buo niyang pagkatao ng makitang eksaktong hating-gabi na.

The Flamma…

Bumaon ang ngipin niya sa pang-ilalim niyang labi habang nakatingin sa orasan.

Nag-umpisa na ngayon ang Flamma. Ano na kaya ang nangyayari? She wished that she could see Phoenix right now, to make sure that he would be okay, to make sure that tomorrow he’d live.

Dahil hindi niya alam ang gagawin kung may mangyayaring masama rito.

Huminga siya ng malalim saka kumuyom ang kamao niya. Umalis siya sa kama saka hinawi ang satin na kurtina na nakatabing sa balkonahe saka naglakad palapit sa barandilya ng terasa.

Red breath in the fresh air of Sicily. Napakaganda sana ng bansang ’to, pero ang daming niyang hindi magagandang ala-ala sa lugar na ’to. At natatakot siya na bukas, baka madagdagan ang masasama niyang ala-ala sa lugar na ’to. Pero kahit natatakot at nag-aalala, naniniwala siyang mananalo si Phoenix.

She hoped so.

Natigilan siya at kaagad na napalingon sa pinto ng kuwarto niya ng marinig niya iyong bumukas at pumasok doon si Titus. Nang makita siya ng binata sa balkonahe, kaagad itong naglakad palapit sa kaniya saka tumabi ng tayo sa kaniya.

“Nag-umpisa na,” anito. “Buti nalang nakapuslit ako sa kuwarto ko para puntahan ka.”

Tumango siya habang nakakuyom ang kamao. “Alam ko.”

Huminga ng malalim si Titus. “Nalaman ko mula kay Nate na pinasara ni patri ang Ivanov Coliseum. Mukhang doon ginaganap ang Flamma.”

Alam niya kung nasaan ’yon, medyo malayo ’yon sa mansiyon at malaking gusali iyon na pabilog na minsan pinagdadausan na magagarbo at malalaking pagtitipon ng pamilya.

“May posibilidad ba na malaman natin ang lagay ni Phoenix bukas bago ang kasal?” Tanong niya.

“Hindi ko alam,” ani Titus. “Masyadong mahigpit ang utos ni patri na hindi tayo puwedeng lumabas, lalong-lalo na si Nate. Bukas ng umaga, lalabas lang ako kapag patungo na sa simbahan at ganoon ka rin. Mas lalong humigpit ang bantay sakin ngayon. Buti nga nakatakasan ko sila ngayon.”

Tumango-tango siya saka bumuntong-hinga at nagsalita. “Ayokong ikasal sayo, Titus.”

“Alam ko,” sagot ng katabi. “But do you have a choice? It’s either me or Emmanuel. You pick. Phoenix is not part of the picture, alam na alam mo ’yon mula sa simula.”

Humugot siya ng malalim na hininga saka tumango. “Alam ko. Kaya nga sayo ako magpapakasal diba? Hindi ko pa rin makakalimutan ang ginawa sakin ni Emmanuel. Hindi man ’yon natuloy dahil dumating ka, pakiramdam ko binaboy pa rin niya ang katawan ko. At mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa ang ikasal sa kaniya.”

Inakbayan siya ni Titus at masuyo siyang niyakap at hinalikan siya sa nuo. “Tapos na ’yon, Red. Hindi naman natuloy ang balak niyang pag-gahasa sayo.”

“Kasi dumating ka.” Tiningala niya ang mukha ni Titus. “Iyon yong rason kung bakit hindi ko magawa-gawang talikuran ang pangako ko sayo. You saved me, Titus.”

Hinaplos nito ang buhok siya saka niyakap siya ulit. “Huwag mo nang isipin ’yon, akong bahala sayo. Basta sa ngayon, magpahinga ka at huwag mo munang isipin si Phoenix. Namumutla ka na. Kumakain ka ba ng tama?”

Umiling siya saka kumawala sa pagkakayakap ni Titus at tumingin sa siyudad ng Sicily. “Wala akong ganang kumain, T. Kapag pinilit ko naman, sa lababo palagi ang bagsak ko. Sinusuka ko rin kasi yong kinain ko e, kaya mas mabuting hindi nalang ako kumain.”

Napabaling siya kay Titus ng nanatili itong tahimik at nahuli niyang nakatitig ito sa kaniya, kunot ang nuo nito.

“Ano ’yon?” Tanong niya.

“Bakit hindi ka nagsabi? Dapat nagpa-check up tayo.”

Umiling siya. “Ayos lang naman ako. Sobrang stress lang siguro ’to.” Pumasok siya sa loob ng kuwarto dahil sa panlalamig na nararamdaman. “Sige, magpapahinga na ako.”

Tumango si Titus saka nang nakahiga na siya, ito ang nagkumot sa kaniya saka hinalikan siya sa nuo. “Good night, Red.”

Red tried to smile. “Good night, Titus.”

Titus smiled and left her room. At ilang oras pa ang binilang niya bago siya kinain ng pagod at antok. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 25

CHAPTER 25

KAPOS NG HININGA si Phoenix habang bumabangon siya sa pagkakalugmok sa sahig. Pinahid niya ang dugo sa gilid ng labi na pumutok saka tumayo at inihanda ulit ang sarili na labanan ang trenta katao na nakapalibot sa kaniya.

Fuck! This was suicide!

Mahigpit niyang kinuyom ang kamao ng makitang may sabay-sabay na aatake na naman sa kaniya. Inihanda niya ang sarili sa lakas ng bawat suntok na madali niyang nasasalag pero may nakakalusot pa rin sa depensa niya.

Napa-igik siya ng may tumamang malakas na suntok sa tiyan niya, sa likod niya at sa panga niya, pero hindi niya hinayaang matumba ulit. Umigkas ang kamao niya at malakas sumipa ang paa niya na tumama sa ulo ng isa sa mga kalaban niya. Bumulagta ito sa sahig pero hindi niya iyon binigyan pansin. Patuloy siyang nakipaglaban. Hindi niya pinapansin ang tumatamang suntok at sipa sa katawan niya.

He kept on punching, kicking, punching and kicking and impairing every person he got his hands on.

He blocked and delivered a powerful kick. He blocked and gave a double-punch. Wala siyang pakialam kung sino ang tinatamaan niya. Ang importante, may tinatamaan siya.

Then, a double punch hit his jaw. Mariin niyang pinikit ang mga mata ng magdilim ang paningin niya dahil sa lakas ng puwersa no’n. At dahil sa pagpikit niya, hindi niya napansin ang sipa na tumama sa likod niya, dahilan para mapaliyad siya sa sakit at sinegundahan ’yon ng pagsipa sa tiyan niya.

Napadaing siya sa sakit kasabay ng pagkapaluhod niya sa sahig at pag-ubo niya ng dugo. Pero hindi iyon naging dahilan para tigilan siya ng mga kalaban niya. Panay ang sipa ng mga ito sa kaniya katawan niya hanggang sa bumagsak siya sa sahig. At kahit napakahirap, pinilit pa rin niyang bumangon at lumaban.

Sinalag niya ang bawat suntok at sipa na kaya niyang salagin, at ang hindi niya nasasalag, napapa-igik nalang siya sa sakit, pero lumaban pa rin siya. Sunod-sunod ang suntok na pinapakawalan niya, kasabay ng malalakas na sipa at nang lahat ng kalaban niya ay halos daganan siya para mapatumba, tumalon siya pataas saka ginamit ang siko para patumbahin ang dalawang kalaban sa pamamagitan ng malakas na pagtama ng siko niya sa leeg ng nga ito.

Hindi alam ni Phoenix kung ilang segundo, minuto o oras na ang nagdaan mula ng mag-umpisa ang Flamma kaninang hating-gabi, basta lumaban lang siya ng lumaban hanggang sa maramdaman niyang wala nang pagtitimpi ang lakas na pinapakawalan niya.

Phoenix gave everything he got. He was not holding back anymore, he was not holding his punches and his kicks, afraid that he might kill them. Not anymore. All he wanted was to survive and that was the most ruthless side of him. When he turned into survival mode, everything was muted, his concentration was perfect and he became livid. He became an animal.

Pinahid niya ang dugong dumaloy mula sa pumutok niyang kilay saka matalim ang mata at nagtatagis ang bagang na tumingin sa mga kalaban niya na ngayon ay nabawasan na.

“You’re all gonna die,” nagtatagis ang bagang niyang sambit saka siya ang unang umatake.

“ARE YOU READY, Red?” Tanong ng ama niya sa kaniya habang nakatayo siya sa puno ng hagdan at nakasuot na ng wedding gown. “We’re leaving for the church now.”

Humigpit ang hawak niya sa kaniyang bouquet. Hindi niya alam na inimbitahan pala ni Rinaldi ang ama niya at sa sobrang galit na nararamdaman niya para rito, hindi niya ito magawang kausapin at tingnan.

“Red, talk to me,” pakiusap ng ama niya.

Matalim ang matang binalingan niya ang ama niya na nasa tabi niya. “Why would I talk to you? Misó̱ sas, patéra.”

I hate you, Father.

Hurt flashed in her father’s eyes. “You don’t mean that, Red.”

“I do.” Mas lalong tumalim ang mga mata niya. “You put me in this position. I’m now marrying a man I don’t love–”

“Love isn’t a luxury for royalties, Red. We do not marry for love. Keep that in mind.”

Malamig siyang tumawa at may sarkasmong nagsalita. “So, you married mom because your parents sold you to her family?”

Nagbaba ng tingin ang ama niya, may pagsisisi sa mga mata nito. “I know it was my fault that I sold you to the Ivanovs without your mother knowing, but I regret that now. ’Yong mga panahong ’yon, hindi ako makahindi sa mga Ivanov kasi malaking maitutulong nila sa mas lalo pang paglago ng negosyo natin. Besides, kapag tinanggihan ko sila, baka maghirap tayo dahil makapangyarihan silang pamilya. Ayoko lang naman na mahirapan ang mommy mo. I did what I had to do.”

“So you sold me used me to pay your debts?”

“Red…”

Napailing siya saka mapaklang natawa. “I’m in this mess because of you. Misó̱ sas, patéra. Kung hindi mo sana ako pinagbili nuong bata pa ako, wala ako ngayon dito.”

“Red…”

“Let’s go.” Ayaw na niyang pakinggan ang paliwanag nito at nauna na siyang bumaba sa hagdan saka naglakad palabas ng mansiyon.

Nakataas ang nuo niya habang naglalakad palabas ng bahay at sumakay sa limousine na naghihintay para sa kaniya. Sunod na sumakay ay ang ama niya saka sumara na ang pinto.

Nanatili ang tingin niya sa labas ng bintana, sa dinadaanan nila. Laman ng isip niya si Phoenix at kung ano na ang lagay nito.

Was he okay? Was he unharmed? Did he lost? Did he win? Wala siyang balita kung ano na ang nangyari sa lalaking mahal niya. Hindi pa sila nagkakausap ni Titus at sa bawat segundong nagdaraan, mas nadadagdagan ang kaba at takot niya na baka napahamak na si Phoenix ng dahil sa kaniya.

She pushed Phoenix away and she chose to marry Titus to keep him safe. But, here he goes throwing all that away. Mali ba ang ginawa niya? Gusto lang naman niya na hindi guluhin ng mga Ivanov si Phoenix, na hindi ito madamay. Pero heto, ganoon pa rin ang kinalabasan ng lahat.

Wala sa sariling napahawak siya sa relong pambisig niya na kahit anong pilit ng mga utusan ni Rinaldi ay hindi niya tinanggal sa mga bisig niya. Ito lang ang tanging koneksiyon niya kay Phoenix para mahanap siya nito mamaya.

“Red, talk to me,” basag ng ama niya sa katahimikan.

Hindi niya ito kinibo hanggang sa makarating sila sa simbahan. Nauna itong lumabas sa kaniya saka siya ang sumunod.

Wala pa rin siyang kibo hanggang sa makarating sila sa harap ng nakasarang pinto ng magarang simbahan.

“Red, please, talk to me,” pakiusap ng ama niya.

Walang buhay ang mga matang bumaling siya rito. “Don’t say please because you did that to yourself. Hindi kita kinakausap ng dahil rin sa kagagawan mo. And if something bad happens to the man I love, I don’t know if I can even look at you. Just pray to God that Phoenix survived, because if he did, maybe, just maybe, I’ll talk to you.”

Mas lalong humigpit ang hawak niya sa bouquet niya ng dahan-dahang binuksan ng mga bantay sa labas ang malapad na pinto ng simbahan.

Nilukob ng kaba ang puso niya ng makita ang pulang aisle na patungo sa harapan ng altar ng simbahan at ang maraming taong naroon. Lahat ng mga inimbitahan sa kasal nila ay galing sa matataas na tao sa lipunan ng Sicily at Italy. At lahat ng mga taong ’yon ay nakatingin sa kaniya na puno ng paghanga ang mga mata. Ilang ‘she’s beautiful’ ang narinig niya pero hindi iyon nagpasaya sa kaniya. Walang makapagpapasaya sa kaniya sa oras na ’to maliban kay Phoenix.

At nang marinig niyang tumugtog ang wedding march, mapait siyang napangiti. This was it. The death march was playing and was about to begin.

Inihakbang niya ang isang paa, at bumilang siya ng ilang segundo bago niya inihakbang ang isa pa niyang paa. Ganoon ang ginawa niya habang naglalakad, bumibilang siya ng ilag segundo bago humakbang para matagalan siya bago makarating sa dulo.

Yes, she was stalling because she aas hoping that Phoenix would be true to his words. Umaasa siyang hahabol si Phoenix. Umaasa siyang darating ito.

She had faith in her man. She had faith in Phoenix.

Pero kahit gaano kabagal ang paglalakad niya, nakarating pa rin siya sa harap ni Titus at pinagpalit ng ina nito ang bouquet na hawak nito sa hawak niya saka nginitian siya. It was a Sicilian wedding tradition. The mother of the groom would give her bouquet to the bride, and in exchange, the bride would give her bouquet to the groom’s mother.

“Gli auguro felicita’,” anang ina ni Titus na ibig sabihin ay I wish you happiness.

Tango lang ang sinagot niya saka tumingin siya kay Titus na matamang nakatitig sa kaniya. At nang hawakan nito ang kamay niya, naramdaman niyang ang pag-igtad ng kamay nito dahil sa lamig ng kamay niya.

Pasimple siya nitong niyakap at bumulong sa tainga niya, “ang lamig ng kamay mo.”

Pasimple din siyang bumulong. “Kinakabahan ako.”

Pinisil ni Titus ang kamay niya saka dahan-dahan siyang iginiya patungo sa harap ng altar habang pabulong silang nag-uusap.

“May balita ka na ba kay Phoenix?” Tanong niya.

Pinisil ni Titus ang kamay niya. “Ikinulong nila si Nate sa kuwarto niya kagabi at hanggang ngayon kaya wala rin akong balita.”

Parang nahulog ang puso niya sa narinig. “Gusto ko lang naman malaman kung ayos lang ba siya.” Pinipigil niya ang luha na gustong mahulog sa pisngi niya. “I just want to make sure that he’s safe and unharmed and–”

“Shh…” Titus silenced her. “Don’t cry, Red. Huwag mong ipapakita sa kanila ang kahinaan mo baka gamitin nila ’yon sayo.”

Humugot siya ng malalim na hininga saka tumingin sa mga mata ni Titus at tumango.

Ayaw man ni Red, nakarating na sila sa harap ng altar at ngayon ay nakaharap na sa paring inuumpisahan na ang seremonya ng kasal nila ni Titus.

Abo’t-abot ang kabang nararamdaman niya, halo-halong emosyon ang nasa dibdib niya ngayon, hindi siya mapakali. Gusto niyang tumakbo, gusto niyang umalis sa simbahang ito pero alam niyang kapag ginawa niya iyon, kapahamakan ’yon ni Phoenix at hindi siya makakapayag.

May pag-asa pa rin sa puso niya at ayaw niyang bitawan ’yon. Hanggang hindi natatapos ang kasal, naniniwala siyang hahabol si Phoenix at tutupad ito sa pangako sa kaniya na darating ito.

“Do you, Faris Titus Al Shariquei Morgan Ivanov, take Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero as your lawfully wedded wife, to care and to cherish in sickness and in health, in richer and in poorer, ’til death do you part?”

Nagsalubong ang mga mata nila ni Titus, nababasa niya ang pag-aalinlangan nito bago sumagot pagkalipas ng ilang segundo. “I do, and I want to thank you.” Pinisil nito ang kamay niyang hawak nito. “For staying by my side even after all that have happened. Thank you for choosing me and for staying strong in your promise that you will marry me. Thank you for not disappointing me. Thank you for not breaking your promise and thank you for always thinking of me. And I vow to make you happy in anyway that I can because in those three years that we’re together, I have come to care for you. And all I want is what’s best for you and for you to be happy.”

Humigpit ang hawak niya sa kamay ni Titus ng matapos itong magsalita. At nang siya na ang tinanong ng pari, parang mawawalan siya ng hininga.

“Do you, Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero, take Faris Titus Al Shariquei Morgan Ivanov as your lawfully wedded husband, to care and to cherish in sickness and in health, in richer and in poorer, ’til death do you part?”

Bumuka ang bibig niya para sumagot pero para iyong nanigas ng maalala ang sinabi ni Phoenix.

‘Don’t you dare say I do unless it’s me you’re marrying.’

‘Don’t say I do, wait for me, baby.’

‘Hintayin mo ako. Huwag kang magpapakasal kay Titus.’

‘Don’t you dare say I do, baby.’

Napatingin siya kay Titus kasabay ng pagdaloy ng isang butil ng luha pababa sa pisngi niya saka bumaling siya sa nakabukas na pinto ng simbahan. Nagdarasal siya na sana pumasok doon si Phoenix, na sana pigilan nito ang kasal, pero isang minuto na ang nagdaan, wala pa rin doon ang binata, walang Phoenix na dumating.

Isang butil ulit ng luha ang nalaglag sa pisngi niya ng bumaling siya kay Titus na naghihintay sa sagot niya.

“Titus,” mahina niyang bulong habang nangangatal ang mga labi niya. “H-hindi ko kaya…”

Pinisil ni Titus ang kamay niya saka pabulong na sumagot. “Isipin mo kung saan ka sasaya at yon ang gawin mo.”

“Pero baka mapahamak si Phoenix ng dahil siya ang pinili ko–”

“I will repeat,” anang pari na nagpatigil sa pabulong nilang pag-uusap ni Titus. “Do you, Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero, take Faris Titus Al Shariquei Morgan Ivanov as your lawfully wedded husband, to care and to cherish in sickness and in health, in richer and in poorer, ’till death do you part?”

Another tear slid down her cheek.

Bumaling ulit siya sa pinto ng simbahan. Wala siyang pakialam sa maraming bisita nila na nasa loob ng simbahan na nakakunot ang nuo sa kaniya dahil hindi pa siya sumasagot.

Ilang segundo siyang nakatitig sa pinto at naninikip ang dibdib na hinintay na pumasok si Phoenix pero mahabang minuto ang nagdaan, walang Phoenix na dumating, walang Phoenix na pumasok.

“Princess?” Pukaw sa kaniya ng pari.

Ibinalik niya ang tingin sa pari saka bumaling siya kay Titus na tumango lang sa kaniya.

“Kahit anong sagot mo, tatanggapin ko,” sabi ni Titus sa kaniya.

“I will repeat again,” anang Pari. “Do you, Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero, take Faris Titus Al Shariquei Morgan Ivanov as your lawfully wedded husband, to care and to cherish in sickness and in health, in richer and in poorer, ’til death do you part?”

Huminga siya ng malalim saka binuka ang bibig. “I… I…” Hindi niya matuloy ang sasabihin, napakasakit ng puso niya, naninikip ’yon at parang namamatay ang buo niyang pagkatao. “I, ahm, I… I…”

Pinisil ni Titus ang kamay niya.

Tumingin siya sa mga mata nito saka sumod-sunod na nalaglag ang mga luha niya. “I… I-I can’t.”

Sunod-sunod na malalakas na singhap ang pumuno sa buong simbahan.

Ang mga mata niya ay nangungusap habang nakatingin kay Titus. “I cant…I love Phoenix…I can’t marry you.” Masaganang umagos ang luha niya sa kaniyang pisngi. “I’m sorry. I can’t. Ayokong magalit sakin si Phoenix kapag umu-o ako. Mahal na mahal ko siya. And it’s killing me to stand here in our wedding.”

Walang imik lang si Titus habang umiiyak siya saka bumaling ito kay Rinaldi na ngayon an nakatayo na at nakatiim ang bagang habang matalim na nakatitig sa kaniya.

“You!” Dinuro siya nito. “You disgrace my family! You will pay!” Galit itong naglakad palapit sa kaniya saka malakas siyang hinawakan sa braso dahilan para mapa-igik siya saka marahas na hinila pababa ng altar.

“Patri!” Sigaw ni Titus na hindi binibitawan ang kamay niya at masama ang tingin nito sa ama. “Don’t you dare hurt her!”

“Silence, Titus!” Nanggagagalaiti sa galit si Rinaldi habang pilit siyang hinihila. “This woman will pay. I don’t care if she’s a princess!”

“Patri!” Humigpit ang hawak ni Titus sa kamay niya. “The wedding is off!”

“Let go of my daughter!” Galit namang sigaw ng ama niya na lumapit sa kaniya at hinawakan ang isang braso niya. Ikinagulat niya iyon kaya hindi siya makapaniwalang napatitig sa ama niya. “Don’t you dare hurt her, Rinaldi! This is not part of our deal.”

“I already paid you, Montero.” Dinuro ni Rinaldi ang ama niya saka sumigaw ito, “Guards! Sieze this man.” Tinuro nito ang ama niya. “Put him in the holding cell!”

Takot na napabaling siya sa ama na hinahawakan ang kamay ng anim na kalalakihan para hindi makapagpumiglas.

“Let go of me!” Sigaw ng ama niya habang pilit na bumabalik sa kaniya. “Let go, you bastards!”

“ Patéras! “ Sigaw niya ng suntokin ito ng isa sa mga tauhan ni Rinaldi.

Nanunubig ang matang tiningnan niya isa-isa ang mga bisitang naroon na walang imik at nanunuod lang. Humihingi ng tulong ang mga mata niya pero ni isa walang tumayo para tutulan ang ginagawa ni Rinaldi. Nagbaba lang ng tingin ang mga ito.

Galit na bumaling siya kay Rinaldi. “You’re a demon!”

“Yes, I am.” Mas lalong tumalim ang mga mata ni Rinaldi na nakatingin sa kaniya. “You will pay dearly.” Kapagkuwan ay bumulong ito sa kanya, “I will kill every person you love and I will gloat–”

“Let go of my woman, Rinaldi, or I’ll cut your hands off!”

Umawang ang labi ni Red ng marinig ang pamilyar na boses na ’yon at malalaki ang mata niyang bumaling sa pinto ng simbahan.

And there stood the man she loved. “Phoenix…” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 26

Crusita P. Belledo Dilao, Goodluck sa final demo mo.

CHAPTER 26

HINDI MAALIS ni Red ang tingin kay Phoenix na nakatayo sa pinto ng simbahan, puno ng pasa ang mukha nito, putok ang labi at may sugat ang mga kilay at pareho iyon dumudugo. May black eye ito sa kaliwang mata at parang may dugo ang isa nitong mata dahil wala siyang makitang kaputian doon. Nababalot din ng dugo ang mga kamay nito na may pasa din at puno ng dugo ang damit nito.

At parang lahat ng tao na nasa loob ng simbahan ay natigilan at nakatingin lang kay Phoenix. He looked worn out, tired, but determined and angry.

“Phoenix,” mahina niyang sambit habang paika-ika itong naglalakad palapit sa kanila.

“Get your filthy hands off her.,” matalim ang boses na sabi ni Phoenix habang masama ang tingin nito kay Rinaldi. “She’s mine.”

Bahagyang lumuwag ang pagkakahawak sa kaniya ni Rinaldi habang hindi makapaniwalang nakatitig kay Phoenix. “T-this i-imposible,” hindi makapaniwalang sabi nito. “No one has ever won. I-I d-don’t believe this…”

Phoenix smirked. “You better believe it.”

Umiling si Rinaldi at humigpit ang hawak sa kaniya. “No…you probably cheated!”

Gumalaw ang panga ni Phoenix. “Go check your men if they are still breathing.”

“No…” Umiling si Rinaldi. “No. You can’t win, damn it!”

“I won.” Tumitigil si Phoenix sa paglalakad ng makalapit sa kanila. Then he looked at Rinaldi, eye to eye, man to man. “I won fair and square. Now, give Red to me. She’s all I want and she’s all I need. And if you really are a man of your words, do your part of the deal. Unhand my woman or I’ll kill you where you stand. I don’t care if you have hundreds of men ready to battle for you, as long as my woman is not in my arms, I’m ready to send you all to hell.”

Tumiim ang bagang ni Rinaldi, halata sa mukha nito na ayaw nito ibigay kay Phoenix ang napagkasunduan. “My men will kill you.” May pananakot sa boses nito. “They will tear you limb by limb–”

“They can try.”

“I have an army, Martinez. They will kill you–”

“I have an army of my own.” Phoenix looked livid, his teeth gritted and his jaw tightened. “And I can assure you, they can do their job better than your men.”

Lumalabas ang ugat sa leeg ni Rinaldi, ramdam niya ang galit nito kay Phoenix. “Don’t threaten me, boy. I’m older than you, more wiser and more powerful with so many connections–”

“I like your suit.” Tumaas ang sulok ng mga labi ni Phoenix habang nakatingin sa damit ni Rinaldi. “It looks really expensive and I bet it is. And I really, really hate to mess it up. But you gave me no choice…”

Umawang ang labi ni Red at bumakas ang gulat at takot sa mukha ni Rinaldi ng makita ang gumagalaw na pulang dot sa dibdib nito.

“I-is that a…” Hindi natuloy ni Rinaldi ang sasabihin dahil tumango na si Phoenix.

“That’s a sniper, old man.” Phoenix smirked. “Do you think I’ll come unarmed?”

“You!” Binitiwan siya ni Rinaldi saka dinuro si Phoenix. “Who do you think you are?! You are in my territory, boy!” Galit nitong sigaw kay Phoenix na hindi apektado sa galit nito.

“We have a deal, old man,” kalmadong sabi ni Phoenix sa kausap. “I won. Now, pay up.”

Walang buhay na tumawa si Rinaldi saka hindi makapaniwalang napailing-iling. “You have some balls.”

“Yes. I have two of ’em.” May sarkasmo sa boses ni Phoenix saka nilampasan si Rinaldi at tuluyang lumapit sa kaniya.

“Phoenix,” mahina niyang sambit sa pangalan ng binata saka umangat ang kamay niya at hinaplos ang pisngi nitong puno ng pasa. Kaagad niyang idinistansiya ang kamay ng makitang umigtad ang binata ng lumapat ang kamay niya sa may pasa nitong mukha. “Look at you…” A tear fell down on her cheeks. “Still handsome as ever.”

Mahinang natawa si Phoenix, kapagkuwan ay napangiwi ito. “Sorry, I’m late, baby.”

Umangat ang kamay niya saka ang buhok nito ang hinaplos niya at kaagad na nilukob siya ng kaba at takot ng makitang may dugo ang kamay niya na humaplos sa buhok nito.

“Phoenix…” Fear flashed in her eyes as she looked at her man. “Your head…”

“I know…it’s just a small bump.” Pilit itong ngumiti sa kaniya saka hinawakan siya sa magkabilang beywang at dahan-dahan siyang niyakap ng mahigpit. “But I’m okay now, baby. You didn’t say I do. Okay na ako do’n.”

Maingat niyang niyakap si Phoenix saka tumingkayad siya at hinalikan ito sa nuo. “Thank you for keeping your promise.”

Tumingin sa mga mata niya ang binata. “Ako rin naman ang masasaktan kung hindi ko tutuparin ang pangako ko sayo. Alam mo naman na hindi ko kayang mabuhay ng masaya kung wala ka.”

Masaya siyang ngumiti. Gustong-gusto niyang halikan sa mga labi ang binata pero baka masaktan ito dahil sa sugat nito sa mga labi.

Pinakawalan siya sa pagkakayakap ni Phoenix saka bumaling ito kay Titus na pinakawalan na ang kamay niya na mahigpit nitong hawak kanina.

“Hey, bud,” bati ni Titus kay Phoenix saka napailing-iling ito. “You look like you’d been to hell and back.”

Mahinang tumawa si Phoenix. “You have no idea.”

Titus clicked his tongue. “You’re insane doing that Flamma challenge. Buti naman nanalo ka, kung hindi at buhay ka pa, ako sana papatay sayo, e.”

Napailing si Phoenix saka may kinuha itong kuwentas mula sa bulsa nito at isang nakatuping papel saka ibinigay ’yon kay Titus. “There’s your crest and the last address of the third and lost princess. Go find her, find your own princess, because this one—” Pinagsiklop ni Phoenix ang kamay nila. “Is mine.”

Hindi makapaniwalang napatitig si Titus sa crest at nakatuping papel na nasa kamay nito saka nag-angat ng tingin kay Phoenix. “Paano mo nahanap ang mga ’to?”

“Titus, marami tayong kaibigan,” ani Phoenix saka humigpit ang hawak sa kamay niya. “Kung humingi ka lang ng tulong, tutulungan ka naman namin kaagad, e. And you don’t have to worry about their welfare, they can hold their own. Hindi sila mga pipitsuging tao lang. Do you think they’ll take shits from your family and say thank you? I don’t think so. Our friends know how to retaliate. Always keep that in mind, buddy.”

Mahinang natawa si Titus saka napailing-iling. “Ayaw ko lang naman na madamay kayo sa gulo ng buhay ko. My mess is my mess and no one else’s.”

“Whatever you say, buddy. Whatever you say,” wika ni Phoenix saka masuyo siyang hinila palabas ng simbahan.

Nang malampasan nila si Rinaldi na walang imik habang nakatingin sa kanila, kaagad na humarang ang mga tauhan nito sa daraanan nila pero hindi tumigil sa paglalakad si Phoenix.

They kept on walking and Rinaldi’s men keep on backing away. Panay ang tingin ng mga ito kay Rinaldi na mukhang hinihintay ang utos nito pero nanatiling tahimik ang ama ni Titus hanggang sa makarating sila sa labas ng simbahan.

Pero mapaglaro talaga ang tadhana, kung kailan akala niya ay maayos silang nakalabas at magiging masaya na sila ni Phoenix, tumigil ang isang limousine sa harap ng simbahan at lumabas mula roon si Emmanuel, Escarial at ang lima nitong tauhan.

“Wala na bang katapusan ’to?” Naiinis niyang tanong sa sarili saka humigpit ang hawak niya kay Phoenix na natigilan ng makita ang mga bagong dating. “Phoenix…anong gagawin natin?”

Nakangiting bumaling sa kaniya si Phoenix saka kinindatan lang siya, kapagkuwan ay humarap ulit ito kina Emmanuel.

“To chéri tin prinkípissa páno.” Hand the princess over, s abi ni Escarial kay Phoenix.

Malakas na napabuntong-hinga si Phoenix saka hindi makapaniwalang napailing. “Really? You just have to ruin my day again…fuck.” He clicked his tongue. “I’m pissed.”

Nabigla si Red ng bitawan ni Phoenix ang kamay niya at mabilis pa sa kidlat na inatake ng binata ang mga tauhan ni Emmanuel at kasama na doon si Escarial na tinamaan ng tripleng malalakas na suntok sa dibdib saka malakas na sipa sa tagiliran at leeg.

Isang segundo lang ang binilang ni Red at napatumba na kaagad ni Phoenix ang lahat ng tauhan ni Emmanuel.

Phoenix defeated six men just like that. As if those men are were not trained fighters.

Isang sipa pa ang pinakawalan ni Phoenix ng tangkaing bumangon si Escarial at sinundan nito iyon ng malakas at maydiin nitong pag-apak sa leeg nito.

“I’m pissed.” Madilim ang mukhang bumaling si Phoenix kay Emmanuel na namimilog ang mata sa gulat sa ginawang pagtalo ni Phoenix sa mga tauhan nito ng ganun-ganun lang.

Emmanuel backed away, his both hands in the air. “I—I—” Palinga-linga ito, parang naghahanap ng kakampi pero ni isang tauhan ni Rinaldi ay walang lumapit dito. “Y-you cannot harm me in my territory.” Halata ang kaba sa boses nito.

A smug smirked stretched on Phoenix’s lips. “Oh, I can do that.” Mas diniinan pa ng binata ang pag-apak sa leeg ni Escarial na nagpupumiglas dahil hindi na ito makahinga ng mabuti. “I can do a lot worse than that. So, if you don’t want me going after you, killing every men you have, you better not come after me and my woman. Because just like your father—” Bumaba ang tingin ni Phoenix sa damit ni Emmanuel. “I really don’t want to mess up your suit. Tuxedo and blood don’t mix well.”

Malakas na napalunok si Emmanuel saka tumingin sa kaniya, kapagkuwan ay tumingin kay Rinaldi na nakalabas na ng simbahan.

“Patri!” Kaagad na lumapit si Emmanuel kay Rinaldi. “Order your men to kill that man.” Galit nitong tinuro si Phoenix.

Napailing-iling si Rinaldi saka napabuntong-hinga at tumingin sa mga mata ni Phoenix. “Go. Leave my country. I don’t want to see your face here.”

“But, patri!” Emmanuel whined like a kid.

“Silence, Emmanuel!” Sigaw ni Rinaldi sa anak nitong masama ang tingin kay Titus at kay Phoenix, pati sa kaniya. “He won the Flamma Challenge fair and square–”

“He what?!” Halos lumuwa ang mga mata ni Emmanuel at malaglag ang panga nito sa nalaman.

“And he found the missing crest and gave it to your brother,” pagpapatuloy ni Rinaldi sa pagsasalita. “And he also found the lost princess.” Nginitian ni Rinaldi si Emmanuel saka tinapik ang pisngi nito. “I suggest you ready yourself, Emmanuel.” Bumaling ito kay Titus na walang imik na na nakatayo sa labas ng simbahan. “And you as well, Titus,” malapad na ngumiti si Rinaldi. “You two have a long lost princess to find.” Pinagsiklop nito ang kamay. “It’s gonna be fun, don’t you agree?”

Emmanuel grunted in anger and Red couldn’r stop herself. Malalaki ang hakbang na lumapit siya kay Emmanuel saka malakas itong sinuntok sa mukha na kinagulat nito.

“What the fuck, woman?!” Pinandilatan siya nito.

“That’s for trying to cage me,” nagtatagis ang bagang na sabi niya habang matalim ang mga matang nakatingin kay Emmanuel. “And this, for trying to rape me.” Malakas niyang tinuhod ang pagkalalaki nito dahilan para mapasigaw ito ng malakas sa sobrang sakit ng ginawa niya. Ngumisi naman siya. “Serves you right, bastard.”

Huminga siya ng malalim para kumalma saka bumaling kay Phoenix. Pero wala na doon sa kinatatayuan nito kanina ang binata. Luminga-linga siya at mabilis na bumalik ang atensiyon niya kay Emmanuel na panay ang igik at mura habang walang habas na binubogbog ni Phoenix.

Tumaas ang sulok ng labi niya. “Buti nga sayong hayop ka.”

Pinanuod lang ni Red si Emmanuel habang binubogbog ito ni Phoenix. Tinigilan lang ito ng binata sa pagbugbog ng wala na itong malay. Walang imik ang lahat ng naroon na nakakita sa ginawa ni Phoenix. Ang lahat ay gulat, kahit si Rinaldi, pero walang nagsalita. Walang tumulong. Walang umawat. Walang nag lakas ng loob na sawayin si Phoenix. Hinayaan lang ito ng mga taong naroon hanggang sa magsawa ito at naglakad palapit sa kaniya.

Kahit papaano ay may kasiyahan siyang naramdaman sa kaalamang kahit papaano, nakapaghiganti siya kay Emmanuel.

“Come on, baby,” aya sa kaniya ni Phoenix sabay hawak sa kamay niya. “Umalis na tayo bago pa ako makapatay.”

Nagpaubaya siya kay Phoenix habang ginigiya siya nito patungo sa kotse na nakaparada sa gilid ng daan. Kaagad siyang pinasakay ni Phoenix sa kotse at ito ang sunod na sumakay at isinara ang pinto.

Habang umuusad ang kotseng sinasakyan, tumingin siya sa labas ng bintana at nagtama ang mga mata nila ni Titus. Hindi tinted ang bintana ng kotse kaya alam niyang malinaw siyang nakikita ng binata mula sa labas.

Titus smiled at her. She smiled back.

Nang mawala si Titus sa paningin niya, bumaling siya kay Phoenix pero napatigil ang mga mata niya sa driver ng kotse. “Blake?”

Tinanggal ng driver ang sunglasses na suot saka kinindatan siya sa review mirror. “It’s Blaze, princess.”

“Oh.” Hindi talaga niya mahulaan kung sino si Blaze at Blake sa magkambal. Lalo na kapag hindi niya makita ang tattoo ng mga ito. “Anong ginagawa mo rito?”

“Your man’s accomplice,” sagot nito.

Napangiti siya ng maintindihan ang ibig nitong sabihin saka bumaling siya kay Phoenix na nakasandal ang katawan sa likod ng backseat at bahagyang nakapikit ang mga mata.

“Are we clear, Blaze?” Kapagkuwan ay tanong ni Phoenix.

Bumilis ang pagmamameho ni Blaze. “Oo.”

“Good,” Phoenix whispered. “Because I’m beat.” Pagkasabi no’n ay bigla nalang bumagsak patagilid ang katawan nito na kaagad naman niyang nasalo at niyakap.

“Phoenix,” puno ng pag-aalalang sambit niya sa pangalan ng binata.

“Baka pagod lang,” wika ni Blaze.

Tumango siya at hinaplos ang buhok ni Phoenix. Nang ini-angat niya ang kamay, namilog sa takot ang mga mata niya ng makitang nabalot ng dugo ang palad niya na humaplos sa buhok ni Phoenix.

Mabilis niyang tinanggal ang pagkaka-man bun ng buhok ni Phoenix saka sinuri ang bawat parte niyon.

Then she saw it. Maybe an inch long cut in the center of his head.

“Oh, God,” takot niyang sambit saka mabilis na bumaling kay Blaze. “Hospital, Blaze. Hospital! Now!” Sigaw niya habang nanginginig ang buong katawan niya sa takot na baka may mangyaring hindi maganda sa binata.

“What?” Naguguluhan ang boses ni Blaze habang pinapabagal ang sasakyan dahil nilingon siya nito.

Pinakita niya rito ang palad niyang nabalot sa dugo. “May sugat siya sa ulo.” Nanubig ang mata niya. “Please… please…bilisan mo ang pagmamaneho.”

Tumango si Blaze saka inapakan nito ang silenyador.

Niyakap naman ni Red si Phoenix habang nasa biyahe sila. Hinahaplos niya ang pisngi nito habang hinahalikan ang nuo nito at bumubulong. “Please, be okay. Please, be okay..be okay…be okay,“she was chanted, worriedly. “Please be okay… I love you so much, please…be okay… I love you… I love you…”

Niyakap niya ng mahigpit si Phoenix at nagdasal ng taimtim sa panginoon. Habang nasa biyahe, parang may nakadagan sa dibdib niya, napakabigat niyon. Saka lang siya nakahinga ng maluwang ng tumigil ang kotse at nakita niya ang pinto ng hospital.

Kaagad namang lumabas si Blaze para manghiram ng stretcher sa emergency room. Kaagad namang naglabasan ang mga nurse attendant para tulungan siya kay Phoenix.

“Thank, God,” mahina niyang sambit saka nagmamadaling sumunod siya sa stretcher kung saan nakahiga si Phoenix.

Nang makitang inilipat ang binata sa higaan, nasapo niya ang ulo ng bigla nalang nagdilim at umikot ang paningin niya.

Wala sa sariling napahawak siya sa pinakamalapit na tao sa kaniya. Si Blaze.

“Ayos ka lang?” Kunot ang nuong tanong ni Blaze sa kaniya.

“O-oo…” Mariin niyang pinikit ang mga mata at sinubukan iyong imulat pero mas lumala ang pag-ikot ng paningin niya. Humigpit ang hawak niya sa balikat ni Blaze. “H-hindi…n-nahihilo ako.”

Pilit niyang iminulat ang mga mata at tumingin kay Phoenix na nasa stretcher at inaasikaso na ng mga doctor at nurse. Gusto niyang lapitan ang binata, pero bago pa siya makahakbang, tuluyang nagdilim ang paligid niya, nanghina at bumigay ang tuhod niya saka nawalan siya bigla ng malay. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 27

CHAPTER 27

NAGISING SI Red sa isang puting silid. Kaagad siyang bumangon ng makitang estrangehero ang kuwartong ’yon sa kaniya, pero kaagad na may pumigil sa kaniyang umalis sa kama na kinahihigaan.

“Hey, just relax.”

Kaagad siyang tumingin sa nagsalita at kahit papaano ay nakahinga siya ng maluwang ng makakita ng pamilyar na mukha.

“Kuya Dark…” Hinayaan niya ang pinsan na paupuin siya ulit sa gilid ng kama. “Anong ginagawa mo rito?”

Sa halip na sagutin siya, nagtanong ito. “Nag-aalala ako sayo, malamang. Ayos ka na ba? Namumutla ka kanina pagpasok ko rito.”

“Ayos lang ako,” sabi niya.

“That’s good.” Hinaplos nito ang buhok niya. “Talagang dumaan lang ako rito sa Sicily habang patungong Greece. Iniwan ko doon si Anniza ng isang linggo habang nasa Canada ako, e. May inasikaso akong business do’n at walang mag-aalaga sa asawa ko.”

Napangiti siya. “Malapit nang lumabas panganay mo, kuya.”

“Yes, and I have to go.” Hinalikan siya nito sa pisngi. “Sige, aalis na ako. Nag-alala lang talaga ako ng tumawag si Khairro nuong isang araw. Buti naman okay ka na.”

Nginitian niya ang pinsan niya. “Salamat, kuya.”

Tinitigan siya nito. “I hope to see you in Greece soon.”

Tumango siya. “Susubukan ko.”

Nginitian siya ng pinsan niya saka ginulo ang buhok niya saka umalis na ng kuwarto. Siya naman ay pinalibot niya ang tingin saka kumunot ang nuo.

“Nasaan ba tayo?” Tanong niya kay Khairro.

“Nasa hospital. Observation room,” sagot ni Khairro.

Nang banggitin ng pinsan niya ang salitang hospital, binundol ng kama ang dibdib niya. “Si Phoenix!”

Kaagad siyang umalis sa kanauupuan saka nagmamadaling naglakad patungo sa pinto.

“Hey, hey, hey!” Pinigilan siya ni Khairro. “Dahan-dahan lang. Baka mapaano ka, papatayin kami ni Phoenix kapag may nangyaring masama sayo.” Napakamot ito sa batok. “Dadalhin naman kita sa kaniya. Just chill, okay?”

Huminga siya ng malalim saka tumango. At tulad nang sinabi ni Khairro, nagdahan-dahan siya. Hindi pa rin maayos ang pakiramdam niya pero kaya na niya ang sarili.

Lumabas sila ng observation room saka pumasok sa isang hallway na nanunuot sa ilong niya ang amoy ng gamot.

“Ayos lang ba si Phoenix?” Tanong niya habang naglalakad sila.

“Siguro.” Nagkibit-balikat si Khairro. “Pinabantayan ka kasi sakin ni Blaze bago pa dumating ’yong doctor na tumingin kay Martinez kaya wala akong alam sa lagay niya.” Kapagkuwan ay napailing-iling ito. “Martinez is one crazy man. Good thing he won, kami sana bubogbog sa kaniya e.”

Kahit papaano ay gumaang ang pakiramdam ni Red at napangiti. Titus said the same thing. Hindi lang halata pero matatalik na magkaibigan ang mga ito.

“Ikaw lang ba at si kuya Dark ang nandito?” Kapagkuwan ay tanong niya.

“Half of the gang is here,” sagot ni Khairro na napailing at mahinang natawa. “Nang malaman namin mula kay Titus ang plano ni Martinez, nagkaniya-kaniya kaming alis papunta rito sa Sicily at nagkita-kita nalang rito para batukan si Martinez sa kabaliwang ginawa niya. Ang hindi lang sumama ay yong mga busy sa pamilya at yong bagong kasal naming kaibigang si Lysander.”

Napatango-tango siya at natutuwa siya para kay Phoenix dahil nasa likod lang nito ang mga kaibigan. Bigla tuloy niyang na miss ang mga kaibigan niya na alam niyang nasa likod lang din niya kung kakailanganin niya ang tulong ng mga ito.

Napatigil ang pag-uusap nila ni Khairro ng tumigil sila sa isang pinto.

“Nandito na tayo,” imporma ni Khairro sa kaniya.

Tumango siya saka siya na ang nagbukas ng pinto. Natigilan siya ng makita ang loob ng kuwarto.

More than ten handsome men was inside the room. Some were chatting and others were on the sofa and busy with their phones. They went silent when she stepped in.

“Is that her?” Narinig pa niyang tanong ng isang lalaking naroon.

“Yes.” Si Khairro ang sumagot. “Everyone, this Red, Phoenix’s love of his life.”

Isa-isang lumapit sa kaniya ang mga kalalakihang naroon at nagpakilala sa kaniya at isa-isa ring nagpaalam pagkatapos.

“Kita-kita nalang tayo sa hotel, bud,” sabi ni Thorn. “Dadaan kami nila Andrius, Pierce at Hunt sa may cafe doon sa nadaan namin kaninang gas station. I heard they are like the Starbucks here in Sicily. Their coffee is to die for.”

Napailing si Khairro saka may inabot na pera kay Thorn. “Bilhan mo ako.”

Kunot ang nuong bumaba ang tingin ni Thorn sa pera na binigay ni Khairro saka napailing. “Hindi kasya ’to, kulang ka pa.”

“Dagdagan mo nalang,” sabi naman ni Khairro na nakangisi. “Wala akong pera, e.”

Thorn showed his middle finger at Khairro. “Sinong niloko mo?”

Ang sunod na nag-abot ng pera kay Thorn ay si Terron at Beckett.

“Bilhan mo rin kami,” sabi ni Beckett saka ngumiti. “Kulang ’yan, dagdagan mo lang din. Wala akong pera, e.”

Masama ang tinging pinukol ni Thorn kay Beckett at Terron. “Wala kayong pera tapos may pera kayo para sa fuel ng mga private jet niyo?”

Napakamot sa batok si Terron. “Sorry, bud, wala talaga akong pera.”

“Me, too,” segunda ni Beckett na tatawa-tawa lang.

Napailing-iling nalang si Thorn saka ibinulsa ang pera. “Mga mandurugas talaga kayo.”

Hunt clicked his tongue. “Tama na nga ’yan, ililibre ko nalang kayong lahat.”

All men in the room, except Phoenix, who was unconscious actually cheered at what Hunt said.

“Pero ang kapalit, tutulongan niyo akong mag-harvest ng strawberry sa farm ko,” wagdag ni Hunt na ikinatahimik ng lahat.

Tumaas ang sulok ng labi ni Pierce. “Kaya ba, mga mandurugas?”

Natatawang naiiling si Khairro saka nagsalita. “Basta ba libre ang kape ko rito saka may kasamang paninis at croissant, why not? I’m in.”

“Me, too.”

“Me as well.”

Sunod-sunod ang pagpayag ng mga magkakaibigan sa gusto ni Hunt saka isa-isa ang mga itong naglabasan dahil balak yatang dumugin ang cafe sa gas station.

Napailing-iling nalang si Khairro, Rhyzk at Blaze na siyang nagpa-iwan.

“Lunatics,” Blaze mumbled, then he looked at her. “Sa labas muna kami ni Sanford. Don’t worry about Martinez, he just had a mild concussion. He’ll live.” Tinanguan siya nito. “Hindi kami aalis. We’ll just gave you some privacy.”

Tumango siya at nagpasalamat sa tatlo.

Nang makalabas ang dalawa, naglakad siya palapit sa walang malay na binata saka naupo sa gilid ng kamang hinihigaan nito.

Nilinis na ang mga sugat at dugo sa mukha nito, nakabalot na nang bandage ang buo nitong kamay saka naka-cast ang isang paa. He really looked worn out and beaten up. And it scared her. Natatakot siya sa lagay nito ngayon.

Umangat ang kamay niya para haplusin ang ulo nitong nakabalot din sa bandage. “Look at you…” Maingat niyang hinalikan ang binata sa nuo saka bumulong. “Still handsome as ever.” Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi nito at mga labi. “Don’t leave me okay? Hindi ko kakayanin kung mawawala ka sa piling ko, kaya huwag mo akong iiwan. Magpagaling ka, magpalakas ka. Pangako, babawi ako. Pangako, susuklian ko ng sobra-sobrang pagmamahal ang ginawa mo para sakin. Gagawin ko ang lahat para sayo. Kahit ano, gagawin ko. Ganoon ka kaimportante sakin, ganoon kita kamahal. Kaya magpagaling ka, okay? Miss na miss na kita, Phoenix… Miss na miss na kita…” Kapagkuwan ay bumulong siya sa mga labi nito. “Mahal na mahal kita.”

Nanatiling walang malay si Phoenix. Gusto niya itong gisingin pero alam niyang baka makasama ’yon sa binata. Kaya naman tinitigan nalang niya ang binata bago siya umalis sa tabi nito at umupo sa sofa na malapit lang dito. Gusto niyang makapagpahinga ito ng maayos.

Halos malapit din mag-isang oras bago bumalik si Khairro, Rhyzk at Blaze. May dala ang mga itong pagkain na inayawan niya ng alukin siyang kumain.

“Wala akong ganang kumain,” tugon niya kay Blake na nag-alok ng pagkain sa kaniya.

“Magpahinga ka kaya muna,” wika ni Rhyzk. “Kami na muna ang bahala kay Phoenix. Namumutla ka, oh.”

Sinuklay niya ang buhok gamit ang mga daliri saka kinagat niya ang mga labi para mamula iyon. “Ayos lang ako.”

“No, you’re not,” eabad ni Blaze. “You need some rest.” Pagkasabi nito niyon ay may inabot ito sa kaniyang papel. “Yan ang result sa test na ginawa sayo kanina nang bigla ka nalang mahimatay. Buti nasalo kita at hindi ka bumagsak sa sahig.”

Tinanggap niya ang papel saka kunot ang nuong binasa iyon.

Habang binabasa niya ang bawat nakasulat sa papel, palaki ng palaki ang mga mata niya at paawang ng paawang ang mga labi niya. At nang matapos niyang basahin ang resulta, hindi makapaniwalang nag-angat siya ng tingin kay Blaze.

“Is this for real?” Hindi pa rin makapaniwalang tanong niya.

Tumango si Blaze. “Yes. That’s why you need to rest. Hindi puwede sayo ang too much stress. Kaya huwag matigas ang ulo. Magpasama ka na kay Rhyzk papunta sa hotel. Ligtas ka do’n kaya puwede kang magpahinga.”

Kaagad siyang tumango saka umalis sa pagkakaupo at lumapit kay Phoenix. Hinalikan niya ang binata sa nuo at sa mga labi saka bumulong. “Magpagaling ka, magpapahinga lang ako sandali saka babalik din ako kaagad. I love you.”

Ilang segundo pa niyang tinitigan ang mukha ni Phoenix bago siya tumango kay Rhyzk para samahan siya sa hotel.

Ayaw niyang iwan si Phoenix, ayaw niyang mawalay sa tabi nito pero kailangan niyang magpahinga. Kailangan bumuti ang kalagayan niya bago pa magising ang binata. Babalik naman siya kaagad.

“Puwede ba tayong dumaan sa isang restaurant?” Tanong niya kay Rhyzk nang nasa sasakyan na sila at nagmamaneho na ito.

“Of course. You hungry?”

Hinaplos niya ang tiyan niya. “Not really, wala akong ganang kumain e. Pero nuong isang araw pa akong huling kumain na hindi ko sinuka lahat. Hindi ako puwedeng magutom.”

“Okay…” Iniliko ni Rhyzk ang kotse sa kanan. “Delicious restaurant coming up.”

Napangiti siya. “Salamat.”

Tumango lang ang binata saka nagmaneho ito patungo sa pinakamasarap daw na restaurant dito sa Sicily.

Pagkatapos nilang kumain ni Rhyzk sa restaurant, kaagad siya nitong dinala sa hotel. At ang nakakataba ng puso, pagdating niya sa hotel room niya, nandoon si Thorn, Blake at Pierce, at may inihandang pagkain ang mga ito para sa kaniya.

“Tumawag si Blaze,” paliwanag ni Blake ng mapatitig siya sa pagkain na nasa round table. “Pakainin ka daw namin kaya pinagluto ka ni Thorn. So, if its tastes bad.” Tinuro nito si Thorn. “Blame this fella over here.”

Masaya siyang napangiti saka pinasalamatan ang tatlo. “Hindi na sana kayo nag-abala pa, pinakain na ako ni Rhyzk sa pinakamasarap na restaurant sa buong Siciliy.”

Ngiti ang tinugon sa kaniya ni Thorn saka tinakpan nito ang mga pagkain. “That’s okay. Kainin mo nalang ito mamaya kapag nagutom ka. Tawagin mo nalang ako para initin ko kapag gusto mo nang kumain. Nasa Room 503 lang ako. Just call, okay?”

Tumango siya saka nginitian ito. “Thank you. Hindi niyo naman kailangang gawin ’to kaya nagpapasalamat ako.”

“Martinez risked his life for you, Red,” ani Pierce. “And for us, that means your family and family take cares of each other through thick and thin.”

Her heart softened at what Pierce said. “Salamat.”

Tinanguan siya nito saka nauna na itong lumabas ng kuwarto niya, sumunod si Thorn at Blake.

Nang makalabas na ang lahat, tinuro ni Rhyzk ang isang pinto. “That’s your room. Magpahinga ka na. Huwag kang mag-alala, magbabantay ako rito sa labas.”

Hindi na nagkomento si Red sa sinabi ni Rhyzk. Mula kanina ng magising siya, palagi siyang may bantay. Hindi siya iniwan ng mga kaibigan ni Phoenix. And she appreciated that a lot. She felt safe, kahit pa nga nasa Sicily pa rin sila.

Pumasok si Red sa kuwarto. And the moment her back hit the soft mattress of the bed, sleepiness instantly took over.

HINDI ALAM NI Red kung ilang oras siyang nakatulog, basta nagising siya dahil parang hinahalukay ang tiyan niya. Kaagad siyang bumangon at tumakbo patungong banyo ng silid at sumuka sa lababo.

Ilang minuto din siyang nagduwal bago gumanda ang pakiramdam ng tiyan niya, kaya naman lumabas siya ng kuwarto saka maingat na naglakad ng makitang natutulog sa sofa si Rhyzk.

Maingat siyang umupo sa pang-isahang sofa, at dahil natakam siya sa pagkaing nasa harapan niya, binuksan niya ang takip niyon at impit na napahiyaw sa gulat ng bigla nalang bumangon si Rhyzk sa pagkakahiga at tuwid na umupo. He looked on guard and ready to fight.

“Ayos ka lang?” Nagtatakang tanong niya.

Kaagad na tumingin sa kaniya si Rhyzk saka ngumiti. “Oo. I thought I heard something…”

“Baka ako ’yon, binuksan ko kasi ang takip ng pagkain.” Pero siniguro niyang walang ingay ’yon. Grabe naman ang tainga nito.

“Oh.” Umayos ng upo si Rhyzk. “Sige, kumain ka na. Tumawag kanina si Khairro, gising na daw si Phoenix.”

Tumalon ang puso niya sa saya. “Gusto ko na siyang makita,” akmang tatayo siya ng pigilan siya ni Rhyzk sa braso.

“Eat first,” anito.

Napasimangot siya. “Pero gusto ko nang makita si Phoenix…”

“Pupuntahan natin siya pagkatapos mong kumain,” sabi nito. “Now, eat.”

Napipilitan siyang tumango saka mabilis na kumain. At pagkatapos niyang kumain, may inilapag na paper bag si Rhyzk sa tabi ng paa niya.

“New clothes,” anito. “Pinabili ko kay mommy.”

“Salamat,” nakangiting tugon niya saka nagmamadaling bumalik sa kuwarto niya para maligo at mabilis na nagbihis.

Excited na siyang makitang gising si Phoenix. Kaya naman hindi siya makapaghintay, kaagad siyang lumabas ng kuwarto at minadali si Rhyzk sa pagmamaneho patungo sa hospital.

She couldn’t wait to see Phoenix.

Pinaparada palang ni Rhyzk ang kotse sa harap ng hospital, binuksan na niya ang pinto saka lumabas ng sasakyan. Lakad-takbo ang ginawa niya patungo sa kuwarto ni Phoenix, hindi niya na hinintay si Rhyzk.

Nang makarating sa silid na ikuukupa ni Phoenix, kaagad niyang binuksan iyon at masayang napangiti ng makitang gising na ang binata.

“Phoenix…”

Bumaling sa kaniya ang binata at nagliwanag ang mukha nito ng makita siya. “Baby…”

“Phoenix!” Tumakbo siya palapit sa binata saka kaagad itong niyakap ng mahigpit.

“Baby.” Phoenix grunted. “Fuck, that hurts.”

“Oh, my God.” Kaagad niyang pinakawalan sa pagkakayakap ang binata at nakangiwing ngumiti. “Sorry, masaya lang akong gising ka na.”

“It’s okay.” He smiled, and the whispered, “hey, baby.”

Puno ng pagmamahal niya itong nginitian, kapagkuwan ay tiningnan ng masama. “Don’t hey me, Phoenix. Pinag-alala at tinakot mo ako. Akala ko napano ka na.”

Nginitian siya ng binata. “Ngayon pa ba kita iiwan, pagkatapos ng lahat ng ginawa ko? I don’t think so, baby.”

Maingat niyang hinalikan sa mga labi si Phoenix para hindi ito masaktan saka pinakatitigan ang binata. “Magpagaling ka kaagad, okay?” Pilya siyang ngumiti saka bumulong. “I’m still craving for some strawberry jam around your friend down there, so you better heal fast.”

Desire flashed in his eyes. “I’m looking forward to that, baby.”

Mahina siyang natawa saka hinalikan ulit ito sa mga labi at hinaplos ang dibdib nito. “Kumusta pakiramdam mo? Ayos ka lang ba? May masakit ba sayo? Nakausap mo na ba ang doctor?”

“I feel fine, baby,” sagot nito saka biglang sumeryuso ang mukha. “Gusto ko nang umalis sa bansang ’to, gusto ko nang bumalik sa Pilipinas. I don’t like it here. Natatakot ako na kapag nanatili pa tayo rito, paggising ko, wala ka na at nandoon ka na naman sa kanila.” Nangungusap ang mga mata nitong nakatingin sa kaniya. “Alam kong malaya ka na ngayon, na hindi ka na nila susundan, pero gusto ko pa ring makasiguro. Pero kung ayaw mo naman akong makasama at gusto mong magpakalayo-layo muna, hindi ko alam kung kakayanin ko pero wala naman akong magagawa kung ’yan ang gusto mo. You’re free to go, Red.”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Ano to, pinagtutulakan mo ako palayo–”

“No, of course not,” kaagad na sansala sa kaniya ni Phoenix, nasa mga mata nito ang frustrasyon. “Ang ibig kong sabihin, ano, ahm, ayokong pilitin ka na manatili sa tabi ko kung ayaw mo. Lalo na’t nalaman ko kay Titus na gusto mong mag-travel. You can do it now and I don’t want to be a hindrance to you and–”

Hinalikan niya ito sa mga labi para tumigil ito sa pagsasalita saka tiningnan niya ito sa mga mata. “I want to stay with you. That is, if you want me to stay…with you.”

Nagliwanag ang buong mukha ni Phoenix saka mahigpit siyang niyakap. “Hell, yeah!”

Mahina siyang natawa saka kumawala sa yakap nito at pinukol ito ng masamang tingin ng makitang nakangiwi ito dahil siguro sa mahigpit nitong pagyakap sa kaniya.

“Phoenix, huwag matigas ang ulo. Magpahinga ka ng mabuti.”

“I am, baby. I just want to hug you and–”

“Nope.” Umiling siya saka umalis sa pagkakaupo sa gilid ng kama. “No hugging, no kissing, and no touching until you’re okay and all healed up. Okay?”

Hindi maipinta ang mukha ni Phoenix. “No way!”

“Yes, way.” Nginisihan niya ito. “Kaya magpagaling ka na. Mas lalala ka niyan kung patuloy kang hindi makikinig at maggagagalaw.”

Phoenix looked disappointed. “But baby…”

Pinandilatan niya si Phoenix. “Huwag matigas ang ulo.”

Malakas na napabuntong-hinga si Phoenix saka hindi maipinta ang mukhang tumingin sa mga kaibigan nitong walang imik na nakaupo sa sofa. “Can you tell her that it’s bad for a patient?” Tinuro nito ang sarili. “To feel bad? Kasi ’yon ang nararamdaman ko ngayon.”

Umikot ang mga mata ni Hunt saka tumingin sa kaniya. “An advice from a farmer, kung ’yang lalaking yan hindi nakinig, may palakol ako sa bahay. Palakulin mo.”

Lihim siyang napangiti saka napabaling sa pinto ng bumukas ’yon at pumasok si Titus.

“Hey,” -ni Titus ng makita siya saka naglakad ito palapit kay Phoenix at namulsa. “The plane is ready. Puwede ka nang umalis.”

Tumango si Phoenix at tumingin sa kaibigan. “Ikaw? You’re staying here?”

Mahinang natawa si Titus at napailingz “You gave me an address, moron. Kanina pa nga nakaalis si Emmanuel.”

“Oh, ano pang ginagawa mo rito?” May iritasyon sa boses ni Phoenix. “Go, get your princess.”

“Siniguro ko lang na may sasakyan ka pauwi,” ani Titus saka bumaling sa kaniya. “Take care of my best friend, okay? Always give him a hard time and punch him from time to time for me.”

Napangit siya sa bilin ni Titus saka napailing. “Ewan ko sa inyong dalawa.”

Huminga ng malalim si Phoenix saka nagsalita. “I’ll send the sparring partner robot to your yacht when I get home.”

“About damn time,” batatawang sabi ni Titus saka inilapit kay Phoenix ang nakakuyom nitong kamao. “Give me a fist bump, buddy.”

Kahit nahihirapan, dahan-dahang nakipag-fist bump si Phoenix kay Titus saka seryuso itong nagsalita. “Thank you for everything, bud.”

“Ditto, buddy, ditto,” sagot ni Titus saka nagpaalam sa iba nitong mga kaibigan na nasa loob ng kuwarto saka lumabas na.

Tumayo si Blaze sa kinauupuan saka humarap kay Phoenix. “Nakausap ko ang Doctor kanina, puwede ka nang i-biyahe, basta huwag ka lang masyadong gumalaw.”

“That’s good news,” sabi ni Phoenix saka napabuntong-hinga. “I want to get out of this fucking country.”

Blake clicked his tongue. “Sino ba kasi ang nagsabi sayong pumunta dito?”

“My happiness is here,” sabi ni Phoenix na nakatitig sa kaniya saka ngumiti. “Of course, I’ll be here.”

A lot of Phoenix’s friends made a gaggling sound, as if they were vomiting. Naiiling na natatawa nalang siya sa inakto ng mga ito. Halatang mga bachelor pa ang mga ito.

“Oh, ano pang hinihintay natin?” Tumayo si Pierce saka inalis ang headphone sa tainga. “Umuwi na tayo. I miss my woman already.”

Lahat sila natigilan saka napabaling lahat kay Pierce.

“The fuck, man? You have a freaking woman?” Hindi makapaniwalang tanong ni Beckett.

“Yeah. She’s at home.”

Lahat napaawang ang mga labi sa gulat.

“You’re kidding,” sabi ni Khairro na halatang hindi naniniwala.

Nagkibit-balikat si Pierce. “Bahala kayo kung ayaw niyong maniwala.” Umiling-iling si Pierce saka nauna na itong umalis ng kuwarto.

Nagkatinginan ang magkakaibigan saka si Khairro ang unang nagsalita. “Chip in, chip in tayo ng bayad. Paimbistigahan natin kay Shun kung totoo ’yong sinasabi ni Pierce.”

Bumaling si Beckett kay Hunt. “Manlilibre ka ng chip in?”

Hunt showed his middle finger at Beckett. “Here’s for you, bud.”

Napailing-iling si Blaze. “Let’s go, lunatics.”

Pumasok si Rhyzk na nakangiti at may tulak-tulak na stretcher. “I’m here to pick up an invalid person.”

Pinukol ng masamang tingin ni Phoenix si Rhyzk. “I can turn you into an invalid person.”

Tumawa si Rhyzk. “You can try, bud. You can try.”

Blaze clicked his tongue. “Let’s go. Madami pa akong gagawin sa Pilipinas.”

“Yeah, me too,” sabad ni Blake. “Katatawag lang ni X.”

“Okay, let’s go,” wika ni Khairro.

Tumango ang mga magkakaibigan saka nagtulong-tulong na ilipat si Phoenix sa stretcher. Siya naman ay nanatili sa tabi ng binata, mula sa hospital hanggang sa loob ng kotse na naghatid sa kanila sa airport at sa eroplanong sinasakyan nila. Lahat ng kaibigan ni Phoenix, maliban kay Rhyzk na nagpaiwan sa Sicily, ay nagkaniya-kaniya ring sakay sa mga private jet nito at ang ibang walang dala, nakisakay sa may mga meron.

Red stayed at Phoenix’s side. Nanatili siya sa tabi nito, tulad ng pinangako niya sa sarili na hindi siya aalis sa tabi nito kapag binigyan siya ng pagkakataong makasama ito. At iyon ang gagawin niya ngayon. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 28

Hi to Catherine Alvarez Adan, Matet De Mesa at Genesis Jayoma 😊😊👋👋

CHAPTER 28

KAGAT NI Red ang mga labi habang nasa loob niya ang pagkalalaki ni Phoenix at naglalabas-masok sa loob niya. Sunod-sunod ang ungol ang kumawala sa mga labi niya habang nakaliyad ang katawan at sinasalubong ng balakang niya ang pag-angkin sa kaniya ng binata.

“Oh, Phoenix!” Yumakap siya sa binata at pinagiling ang balakang habang inaangkin siya ni Phoenix. “Oh! Oh!”

“Fuck, baby…” Mapusok na hinalikan siya ni Phoenix sa mga labi habang naglalabas-masok ito sa pagkababae niya.

“Phoenix,” ungol niya sa pangalan ng binata habang kahalikan ito ng maramdamang sinapo nito ang mayayaman niyang dibdib saka nilaro ang tuktok niyon na mas lalong nagpadagdag sa init na lumulukob sa katawan niya.

“Phoenix…” Malakas siyang napa-ungol ng mas bumilis pa lalo ang pagbayo ng binata sa pagkababae niya at naramdaman niyang malapit na siyang labasan. “Oh, God, oh!”

Red was screaming in pleasure as Phoenix owned her. She was writhing, moaning, and mindlessly chanting Phoenix’s name as her orgasm grew inside her.

At nang maramdamang niyang umabot na sa rurok ang kaligayahan niya, napasigaw siya sa sarap kasabay ng malakas na pagsagad ni Phoenix sa kahabaan nito sa loob niya at pagpuno nito ng katas sa loob ng pagkababae niya.

Hinihingal na bumagsak ang likod niya sa kama saka binasa ang nanunuyong labi.

“Oh…” Mahina pa siyang napadaing ng hugutin ni Phoenix ang kahabaan sa loob niya dahil sa kiliting hatid niyon sa pagkababae niya.

“God, baby.” Hinalikan siya sa nga labi ni Phoenix. “You’re body is making me crazy.”

Hindi niya napigilang mapangiti. “Yeah?”

“Yes.” Kinagat nito ang pang-ibabang labi niya saka hinalikan siya do’n kapagkuwan.

Nang mahiga si Phoenix sa kama, sa tabi niya, kaagad siyang tumagilid paharap dito at niyakap ang braso sa beywang ng binata.

“Phoenix, gusto sana kitang makausap–”

His phone rang.

“Hold that thought, baby,” anito saka inabot ang cellphone sa bed side table para tingnan kung sino ang tumatawag.

Kaagad siyang napasimangot at nilukob ng iritasyon ng bumangon sa pagkakahiga si Phoenix para sagutin ang tawag.

Palagi nalang ganito. Palagi nalang may tumatawag kay Phoenix at palagi nalang abala ang binata. Ni hindi nga na sila nakakapag-usap ng dahil sa dahilang palagi itong nasa cellphone at may kausap. Ang nakaka-buwesit, ni hindi pa nga niya nasasabi rito ang resulta ng test na ginawa sa kaniya doon sa hospital sa Sicily.

It had been three weeks since they arrived here in Baguio. At sa tatlong linggo na ’yon, dalawang linggo ang ginugol nito sa pagpapagaling at ang isang linggo naman ay palagi itong busy. Minsan, may oras ito sa kaniya tulad nalang ngayon, pero most of the time, wala.

He was always on the phone, always busy. He didn’t have time for her anymore. And it was hurting her and scaring her at the same time.

Ito na ba ’yong iniisip niyang pagkawala ng interes sa kaniya ni Phoenix? Tapos na ba ang maliligayang araw niya sa piling nito? Those questions made her heart ache. Pero hindi naman niya matanong ang binata. Maliban sa palagi itong busy, hindi siya nagkakaroon ng magandang pagkakataon na kausapin ito.

Malalim siyang napabuntong-hinga saka napatitig sa pintong nilabasan ng binata dahil sinagot nito ang tawag at mukhang hindi nito gustong marinig ang pag-uusapan nito at ang nasa kabilang linya.

Hindi niya mapigilang masaktan at magselos sa kung sino man ang pesteng ’yon na tawag ng tawag sa binata.

She was so jealous, her hands were fisted in irritation and anger.

Tinakpan niya ng kumot ang buong katawan niya saka galit na pinikit ang mga mata. Nang marinig niyang bumukas ang pinto at maramdaman niyang may tumabi ng higa sa kaniya, nanatili siyang walang imik at nagpanggap na tulog.

“Baby?” Tawag ni Phoenix sa kaniya habang dahan-dahang binababa ang kumot na nakatakip hanggang mukha niya. “Baby, tulog ka na?”

Nanatili siyang walang kibo at patuloy na nagtulog-tulogan. Nagseselos siya, naiinis siya at nasisiguro niyang aawayin niya ito kapag nakipag-usap siya ngayon rito. Iniiwasan niya iyon kaya mas mabuting magpanggap nalang siyang tulog.

At nang ilang segundong hindi siya gumalaw o umimik, naramdaman niya ang paghalik ni Phoenix sa nuo niya saka sa mga labi at bumulong.

“Good night, baby. Dream of me.”

Unti-unting natunaw ang inis na nararamdaman niya at napalitan iyon ng pagmamahal sa binata. Kaya naman umusog siya palapit dito at siniksik ang katawan sa katawan nito at hinayaan itong yakapin siya sa beywang.

This was heaven. And this was what she wanted. At nangangako siya sa sarili na bukas ay kakausapin na talaga niya ang binata kahit gaano pa ito ka-busy.

MORNING CAME and Red was irritated again. Busy na naman si Phoenix sa cellphone nito at mag-isa siyang nag-agahan.

Hindi maipinta ang mukha niya habang nililinis ang pinagkainan. Gusto niyang magwala. Gusto niyang sumigaw sa inis pero naputol ang iritasyong nararamdaman niya ng may yumakap sa beywang niya mula sa likod at humalik sa batok niya.

Ni hindi man lang niya narinig ito sa likuran niya. Darn. This man really was dangerous.

“Hey, baby,” bulong ni Phoenix sa tainga niya. “Wanna go out with me?”

Hindi siya umimik at nagpatuloy lang sa paghuhugas.

“Baby, talk to me.”

Umirap siya sa hangin. “Bakit naman kita kakausapin?” Pagtataray niya. “Kinakausap mo ba ako nitong nga nakaraang araw? Diba wala kang oras kasi nga masyado kang busy?” Halata ang pagtatampo sa boses niya.

“Sorry na.” Hinalikan siya nito sa gilid ng leeg patungo sa balikat niya saka bumalik ang labi nito sa batok niya. “May inaasikaso lang ako. Huwag ka nang magtampo, please, baby?” Anito sa naglalambing na boses.

Umikot ang mga mata niya. “Ayoko.”

“Baby naman, please?” Nagmamakaawa ang boses nito na may halong paglalambing. “Alam ko namang naiinis ka sakin nitong mga nakaraang araw. Akala mo hindi ko alam? Akala mo hindi ko nararamdaman? I can feel you, baby. I can see right through you.”

Galit na humarap siya sa binata saka pinukol ito ng masamang tingin. “Alam mo naman pala, bakit wala kang sinasabi?”

“Because I was busy and–”

“Precisely!” Hindi na niya napigilan ang sarili, tumaas ang boses niya. “Palagi ka nalang busy diyan sa phone mo at wala ka nang oras sakin. Minsan nga tinatanong ko ang sarili ko kung mahal mo pa rin ako kasi ilang linggo ka nang hindi nag a-i love you sakin.” Nanubig ang mga mata niya dahil naninikip sa sakit ang dibdib niya. “I’m waiting for you to say that you love me but ever since we left Sicily, I haven’t heard you say it and it’s making my heart ache–”

“Baby.” Masuyo nitong sinapo ang mukha niya saka tinuyo ang luha na nahulog pala sa pisngi niya. “God, baby, I didn’t mean to hurt you, okay? Hindi ’yon ang intensiyon ko. Kaya nga bumabawi ako sa’yo ngayon. Gusto ko lumabas tayo. Let’s go have a date. Just you and me.”

Habang nagsasalita si Phoenix at nakatitig siya sa nangungusap nitong mga mata, unti-unting nawala ang inis niya. “Saan naman tayo pupunta?”

Ngumiti ito. “It’s a surprise.”

Excitement bubbled inside her. “Surprise? Talaga?”

“Oo nga.” Hinalikan siya nito sa mga labi at tinitigan siya sa mga mata nito. “Go to our room, take a bath, then dress up comfortably. Then, meet me in the tooftop.”

“Okay,” sabi niya saka sinunod ang sinabi ng binata.

Alam na alam niya kung paano mang-surpresa si Phoenix kaya naman hindi niya mapigilan ang ma-excite sa isiping susurpresahin siya nito ngayon.

Pagkatapos niyang maligo, simpleng leggings ang sinuot niya saka pinaresan niya ’yon ng maluwang na t-shirt saka flat shoes.

Kaagad siyang lumabas saka nagtungo sa roof top. Nang bumukas ang pinto ng elevator na sinakyan niya patungo sa roof top, natigilan siya ng makita ang isang helicopter.

“Anong…” Nagtatakang naglakad siya palabas saka nilapitan si Phoenix na binubuksan ang pinto ng helicopter. “Ano ’to?”

Kaagad na humarap sa kaniya si Phoenix at inilakad ang kamay sa loob ng helicopter. “Get in.”

Hindi na siya nagtanong pa sa isiping baka parte iyon ng surpresa nito.

Kaagad siyang sumakay at natigilan ng makita si Khairro sa may cockpit at hawak nito ang joy stick na nagko-control sa paggalaw ng helicopter.

“Hey, there,” bati nito sa kaniya saka kinindatan siya.

“Don’t wink at my woman, Sanford.” May talim ang boses na sabi ni Phoenix ng Khairro ng makasakay ito at makaupo sa tabi niya. “Kung ayaw mong ma-black eye-yan ka.”

Mahinang natawa si Khairro saka napailing-iling at binuhay na nito ang makina ng helicopter. Ilang segundo ang binilang nila bago umangat sa ere ang helicopter. And to Red’s surprise, hindi niya marinig ang ingay ng helicopter tulad ng nakasanayan niya. Mukhang naka sound-proof ang kabuohan ng helicopter.

Madali silang nakarating sa kung saan balak ni Phoenix na dalhin siya. Pero laking gulat niya ng hindi lumapag ang helicopter.

Bumaling sa kanila si Khairro. “I can’t land, baka madisgrasya tayo kung pipilitin ko. Masyadong masikip sa baba.”

“Then we’ll rappel–”

“No!” Kaagad siyang kumontra sa balak ni Phoenix saka bumaling siya kay Khairro. “Ilapag mo, hindi puwedeng hindi. Kung hindi puwede, ibalik mo ako sa Baguio.”

“But, baby, hindi naman kita pababayaan.”

“Hindi. Ayoko.” Napahawak siya sa tiyan niya. “Ayokong may mangyaring masama.”

Nakita siguro ni Khairro ang sobrang pag-aalala sa mukha niya kaya naman tumango ito.

“Okay, okay.” Huminga ng malalim si Khairro. “Fasten your seatbelt. I’ll land this baby in no time.”

Tumango si Phoenix saka hinawakan ang kamay niya at niyakap siya sa beywang.

Habang bumababa ang helicopter na sinasakyan, abo’t-abot ang kaba niya. Mahigpit na napayakap si Red ng pakilingin ni Khairro ang helicopter para magkasya sa makipot na daan pababa. Sunod ay napahiyaw siya ng kumiling ulit sa kabilang direksiyon ang helicopter. Nakahinga lang siya ng maluwag ng ligtas ng nakalapag ang sila.

“Whew!” Khairro let out a loud breath. “That was fucking tight.” Kapagkuwan ay ngumisi ito. “I love tight things.”

Nailing si Phoenix saka binuksan ang pinto ng helicopter at bumaling kay Khairro bago lumabas. “Huwag mong kalimutan ang pinapagawa ko sayo.”

Nag-thumbs up si Khairro. “Tapos na. Ginawa na nila Beckett at Blake bago ko pa kayo sinundo. ’Yong isa naman, pagkadating niyo sa tuktok ko gagawin.”

Tumango si Phoenix saka lumabas at inilalayan siyang makalabas din. Naguguluhan siya sa pinag-uusapan ng dalawa pero hindi siya nagtanong. Sasabihin naman yon ni Phoenix sa kaniya kung kailangan niyang malaman. At nasa isip niya na baka kasama iyon sa surpresa nito sa kaniya.

Nang umangat ulit sa ere ang helicopter, pinalibot niya ang tingin sa kabuonan ng nilapagan nila. Kapagkuwan ay kumunot ang nuo niya ng wala naman makitang interesante. Pero dito siya dinala ni Phoenix. She was sure that he had something up in his sleeves.

“Nasaan ba tayo?” Nagtatakang tanong ni Red kay Phoenix.

Sa halip sa sagutin, inaya siya ng binata. “Come on.” Hinawakan ni Phoenix ang kamay niya. “Let’s trek.”

Umawang ang labi niya. “A-ano? Paglalakarin mo ako?”

“Yeah.” Nakangiting bumaling sa kaniya si Phoenix. “Hindi ba ito naman ang gusto mo? ’Yong maglakad. I know you miss trekking and going into an adventure and all that.”

Oo, noon, gustong-gusto niyang mag-trek kasi napapagaan no’n ang pakiramdam niya at napapasaya siya pero sa kalagayan niya ngayon?

“Halika na,” aya ulit sa kaniya ni Phoenix saka masuyo siyang hinila. “It’s just a ten to fifteen minutes trekking.”

Ten to fifteen? Pasimple siyang napahawak siya sa tiyan niya. Puwede kaya? Puwede naman siguro kung mag-iingat siya at magdadahan-dahan.

Kaya naman hinayaan niyang igiya siya ni Phoenix patungo sa umpisa ng trail na dadaanan nila. Maingat ang bawat hakbang niya. Hindi siya nagmadali sa bawat hakbang at hinahayaan niyang alalayan siya ni Phoenix.

“Ayos ka lang ba?” Nagtatakang tanong sa kaniya ni Phoenix pagkalipas ng limang minutong paglalakad, kunot ang nuo nito. “Hindi ka naman ganito kabagal noon maglakad.”

Napakagat-labi siya sa sinabi nito. Mukhang napansin nito ang mga maiingat niyang hakbang. “Ahm, ano kasi, mabuti na ang nag-iingat.”

Mataman siyang tinitigan ni Phoenix saka mas lalong nagsalubong ang kilay nito. “Nagsisinungaling ka sakin.”

Natigilan siya sa paghakbang at napabaling sa binata. “Ano?”

“You’re lying,” he pointed out like it was a normal thing to do. “Now, why are you lying to me?”

“P-paano mo naman nasabing nagsisinungaling ako?” Kinakabahang tanong niya. Hindi pa ito ang tamang oras at lugar para sabihin niya rito ang resulta ng test niya. “Halika na nga, para makita ko na surpresa mo sakin.”

Hindi umimik si Phoenix at ilang segundo siyang matamang tinitigan bago tumango at naglakad. Tulad kanina, inalalayan siya nito na buong puso niyang tinanggap. Maingat ang bawat hakbang niya at dahan-dahan ang lakad niya.

“Close your eyes,” biglang sabi ni Phoenix ng tumigil ito sa harapan niya.

“Ha, bakit?” Nagtatakang tanong niya.

“It’s a surprise, baby.”

“But Phoenix–”

“Please, baby?”

“Okay,” kaagad niyang payag saka ipinikit niya ang mga mata.

Impit siyang napahiyaw ng maramdamang pinangko siya ni Phoenix at binuhat siya.

“Phoenix–”

“Shh…let me carry you. We’ll be there in a minute,” putol ni Phoenix sa iba pa niyang sasabihin.

“Pinaglakad mo nalang sana ako,” sabi niya habang nakapikit pa rin ang mga mata. “Kaya ko naman.”

“Nope, I’m carrying you. Ang bagal mo, e.”

Wala nang nagawa si Red kundi hayaan si Phoenix hanggang sa tumigil ito sa paglalakad.

“Nandito na tayo,” imporma sa kaniya ni Phoenix.

Excited na minulat niya ang mga mata saka pinalibot ang tingin sa kinaruruonan nila.

Her eyes widened when she saw that they were in a very wide space, with a cliff on the side and it was covered in green grass and small beautiful flowers. Below was a very stunning view of the green forest. For a person like her who liked to see nature as its best, this was paradise.

It was so beautiful, it took her breath away.

Kapagkuwan ay gumuhit ang isang kinikilig na ngiti sa mga labi niya ng mapansin ang nagkalat na red rose petals sa damuhan at nakapalibot iyon sa isang napakagandang mesa at dalawang upuan na magkatabi at ang likod niyon ay nababalot ng mga sariwa at bagong pitas na bulaklak na rosas, at ang mesa ay may bulaklak sa gilid niyon na nakapalibot at may lamang mga pagkain at inumin. Napaka-simple no’n pero para sa kaniya, iyon ang pinakamagandang tanawing nakita niya sa tanang buhay niya.

It was like a date in the higher part of the forest. She was speechless. Hindi niya alam ang sasabihin. And mas lalong hindi niya alam ang dapat maramdaman sa surpresa sa kaniya ni Phoenix.

He outdone his last surprise. This…this was breathtaking. So beautiful.

Nang ilapag ni Phoenix ang paa niya sa damuhan, hindi niya mapigilan manubig ang mga mata. Kaagad niyang tinuyo ang luha na nalaglag sa pisngi niya at nakangiting bumaling kay Phoenix at niyakap ito ng sobrang higpit.

“Thank you.” Pinanupog niya ito ng halik sa mga labi. “Thank you so much! Thank you!”

Hinalikan siya ni Phoenix sa pisngi habang yakap siya sa beywang. Nang maghiwalay ang mga katawan nila, nginitian siya nito habang nakatingin sa mga mata niya.

“Nagustuhan mo ba?” Masuyo nitong tanong sa kaniya.

Mabilis siyang tumango. “Oo, sobrang nagustuhan ko.” Napatingin siya ulit sa table for two na may laman nang pagkain saka binalik ang tingin sa binata. “Paano mo ’to nagawa?”

Nakangiting nagkibit-balikat si Phoenix. “I had some help, lalo na ’yong mga pagkain na ngayon palang nilagay bago tayo dumating.”

Hindi siya makapaniwalang napatingin ulit sa mesa saka malalaki ang hakbang na nilapitan ’yon.

Red couldn’t help but to admire the whole set of table. The detailed design of flowers surrounding it, the food, the whole place, it was everything. At nang maramdamang niyakap siya sa beywang ni Phoenix mula sa likuran, ito na yata ang isa sa mga perpektong araw sa tanang buhay niya.

“Salamat dito,” sabi niya kay Phoenix na hinahalik-halikan siya sa leeg, batok at balikat.

“Anything to see that happy smile on your face, baby,” bulong nito saka giniya siya paupo sa upuan.

Hindi mapigilan ni Red na paglandasin ang kamay sa mga bulaklak na nakapalibot mesa at upuan saka napangiti. “This is amazing.” Tumingin siya kay Phoenix na nakamasid lang sa kaniya. “Ito ba ang pagbawi na sinasabi mo?”

Inabot nito ang kamay niya saka pinisil ’yon at hinalikan ang likod niyon saka matiim na tumingin sa mga mata niya. “Partly.”

Kumunot ang nuo niya. “Partly?”

“Yeah, ahm…” Nag-iwas ito ng tingin saka bumaba ang mga mata nito sa pagkain sa mesa. “kain muna tayo.”

Kumunot ang nuo niya, parang may iniiwasan ang binata na pag-usapan. “Sigurado kang kumain ang gusto mong gawin?”

Natigilan si Phoenix saka bumalik ang tingin sa kaniya, may pagdadalawang isip sa mga mata nito. “Ahm, no, actually…”

Tinaasa niya ang dalawang kilay. “Kung ganoon, anong gusto mong gawin?”

“I actually want to talk,” mabilis na sabi ni Phoenix saka kinagat nito ang pang-ibabang labi na parang kinakabahan saka huminga ng malalim at nagsalita ulit. “I, ahm, I have, ahm, a question to ask.”

“Okay…” Sinalubong niya ang tingin nito, pinagtataka niya ang kabang nakikita niya sa mukha nito. “Ano ’yon?”

Humugot muna ito ng malalim na hininga bago nagsalita. “Alam mo naman diba na gagawin ko ang lahat para sayo, na hindi ko kayang mabuhay ng masaya ng wala ka, at hindi ko gusto ang isiping may nagmamay-ari sayong iba. At alam kong nitong mga nakaraang araw, nagtatampo ka sakin kasi palagi akong busy at may kausap sa cellphone. The truth is, I was busy making sure that the Ivanov won’t be able to enter this country again. I pulled some strings in the government. And, if an Ivanov tries to enter the country, I will be immediately notified. That’s what I’d been doing. At hindi ko lang sinasabi sa’yo kasi ayokong mag-alala ka, ayokong ma-stress ka na naman. I know how much that family drained you emotionally and mentally. I don’t want you to worry anymore. I’ll take all the worries from you and make it my own. Mas gugustuhin ko pang ako yong nag-aalala keysa sayo kasi mahal na mahal kita at gagawin ko lahat ng makakaya ko–”

“Phoenix.” She cut off his rambling.

Napakurap-kurap ang binata sa kaniya. “What?”

“Ano ba talaga ang gusto mong itanong sakin?”

Sa halip sa sumagot, umalis ito sa kinauupuan at kinuha ang cellphone sa buksa.

Kaagad na nalukot ang mukha niya sa iritasyon ng makitang may kinausap ito sa cellphone. At nang matapos itong makipagusap at bumaling ito sa kaniya, pinukol niya ito ng masamang tingin.

“Back to being busy in your phone again.” Naiinis na tumayo siya saka akmang tatalikuran ito ng pigilan siya ni Phoenix.

“Baby…”

Ipiniksi niya ang braso na hawak nito saka matalim ang mata na tumingin sa binata. “Okay lang naman sakin kung busy ka, basta magsabi ka lang kung bakit ka busy. Alam mo bang wala ka nang oras sa akin? Ayoko namang mag demand ng oras sayo baka masakal ka sakin. Tapos sabi mo kanina, babawi ka, tapos heto na naman, may katawagan ka na naman–” Napatigil siya sa pagsasalita ng makarinig ng tunog ng papalapit na helicopter.

Wala sa sariling tumingala siya at sinundan ng mga mata niya ang helicopter na dumaan sa itaas nila. Kumunot ang nuo niya ng tumigil ang helicopter sa ere, ilang metro ang layo sa kanila saka may bumagsak na malapad at mahabang pulang tela na nakakabit sa landing skid ng helicopter.

Kunot ang nuong binasa niya ang nakasulat sa pulang tela. Malalaki ang sukat ng bawat puting letra kaya malinaw niyang nababasa ang nakasulat.

“Will you,” pabulong niyang basa saka nahigit niya ang hininga ng mabasa niya ang karugtong niyon. “Marry me?”

Nakaawang ang labi na nilingon niya si Phoenix.

“Nakikita mo ba ’yong–” Tinangay ng hangin ang iba pa niyang sasabihin ng makita ang binatang lumuhod sa harapan niya at binuksan nito ang velvet box para makita niya ang napakagandang singsing na may diyamante na ka-hugis ng maliit na korona. “Phoenix…”

“Kontento na ako sa buhay ko noon na nasa bahay lang at nagta-trabaho. I would rather stay rooted in Baguio and work my ass off. I would rather bury myself with work rather than to go out and have some dirty fun like my lunatic friends. I hate traffic. I hate noisy street. I hates hot places. I fucking hate everything that has something to do with traveling. But, then in an instant, everything changed.”

“Pumasok ka sa buhay ko at binago mo ang lahat ng nakasanayan ko. Umalis ako ng Baguio, pumunta sa syudad para hanapin ka. Ayoko sa traffic pero kung ikaw naman ang pupuntahan ko, wala akong pakialam kahit ilang oras akong ma-traffic, basta makita lang kita. Ayoko sa mainit na lugar, sa maraming tao, sa maingay, pero nang malaman kong dadalgin ka ni Titus sa Sicily, kinalimutan ko lahat ng ayaw ko. I don’t care if it’s summer in Sicily, if it’s noisy and hot and annoying as fuck. Sinundan kita kasi hindi ko kayang mawala ka. Kaya kong salungatin lahat ng paniniwala ko, nang ayaw ko, makasama lang kita, mayakap at mahalikan. Pero sa lahat ng ayaw ko na binago mo, wala akong pinagsisihan sa lahat ng ’yon. I always wanted to be alone, but when I saw you again, when I kissed you again and tasted you again, Is started planning my life with you in it. Kaya pinaglaban kita kasi para sakin, akin ka. Wala akong pakialam kung sabihan akong matigas ang ulo ko, na ikakapahamak ko ’yon, dahil naniniwala ako na si Red Montero ay para kay Phoenix Martinez lamang.”

“And I know that I have no title to impress a princess like you and I know that I don’t deserve someone like you,” madamdamin nitong sabi. “I’m just a man with no title, an ex-convict, an ex-SEAL who was discharged dishonorably, and I have nothing to offer to you but my love and my name. And if you can accept the man that I am now, the man who loves you so much, then take this ring, put it in your finger and say yes. Because this man would love to marry you, to be with you in his lifetime. He may not have a title, but he is willing to make you his queen is his home in Baguio. That’s all this man can offer you. So, I’m asking you now, my beautiful Princess Rhoana Elyzabeth Dadaria Stavros Montero, will you marry this man who’s willing to die for you?”

Sunod-sunod na nalaglag ang mga luha niya sa kaniyang pisngi habang mabilis na tumatango bilang sagot sa tanong ni Phoenix.

“Oo,” malakas siyang napahikbi habang tumatango pa rin. “Yes! Yes, I want to marry you, Phoenix.”

Malapad na ngumiti ang binata, isinuot ang singsing sa daliri niya saka tumayo at pinupog siya ng halik sa mga labi.

“I love you, Red. I love you so much, baby. I love you. I love you,” paulit-ulit nitong sabi habang pinupupog siya ng halik sa mga labi. “I love you, baby. I love you so much.”

Nang pakawalan ni Phoenix ang mga labi niya, niyakap niya ng mahigpit ang binata saka bumulong sa tainga nito. “Mahal na mahal din kita, Phoenix. At gustong-gusto kong ikasal sayo. Gustong-gusto.”

At habang yakap si Phoenix, tinitigan niya ang singsing sa daliri niya.

It suited in her fingers. It looked beautiful on her. Bagay na bagay sa kaniya ang singsing. At walang pagsidlan ang kaligayahang nararamdaman niya ngayon habang yakap ang binata. At nang pakawalan siya nito sa pagkakayakap, masuyo nitong sinapo ang mukha niya saka puno ng pagmamahal na tinitigan siya.

“S ’ agapó̱, moró,” bulong nito. “Se agapó̱ tóso polý.” I love you so much.

Napangiti siya. “S ’ agapó̱ pára, Phoenix.” I love you, too.

Hinaplos nito ang pisngi niya. “I love it when you speak Greek and Italian.” Ngumiti ito. “You sound so sexy as hell.”

Mahina siyang natawa saka hinalikan ang fiance sa mga labi. “Eíste séxi os kólasi̱ pára polý moró.” You’re sexy as hell too, baby.

Desire filled his eyes as he looked at her. “Don’t tempt me like that, baby.”

Mahina siyang tumawa saka binalingan niya ang mesa. “Kain na tayo, parang bigla akong nagutom.”

Mahinang natawa si Phoenix saka pinaupo siya sa upuan at umupo naman ito sa tabi niya. Napangiti siya ng lagyan nito ng pagkain ang pinggan niya saka sabay silang kumain. At nang salinan siya nito ng wine at binigay sa kaniya, tinanggap niya iyon.

“Cheers,” wika ni Phoenix saka itinaas ang hawak na high ball glass sa ere.

“Cheers,” nakangiting sabi niya saka idinikit ang gilid ng baso sa baso ni Phoenix.

Pero sa halip na inumin ang laman ng wine tulad ng ginawa ni Phoenix, inilapag niya iyon saka nagsalin ng tubig sa isang baso at ’yon ang ininom.

Nang makita ni Phoenix ang ginawa niya, napatigil ito sa pag-inom saka kunot ang nuong napatitig sa kaniya. “What is it? Hindi mo ba gusto ’yong wine?”

Umiling siya saka inilapag ang baso na may lamang tubig. “Hindi naman sa ganoon,” aniya saka nginitian ang fiance. “It’s just that I’m not allowed to drink any kind of liquor in my condition right now.”

Mas lalong lumalim ang gatla sa nuo ni Phoenix. “Anong kondisyon? May sakit ka ba? May dapat ba akong malaman na tinatago mo sakin? Wait, are you allergic to wine and–”

“Buntis ako.”

Nanigas si Phoenix sa kinauupuan at umawang ang labi kasabay ng paglaki ng mga mata nito sa gulat. Bakas sa mukha nito ang hindi makapaniwala sa sinabi niya. Halos isang momento ding hindi ito nakagalaw sa sobrang pagkabigla sa binalita niya rito.

“Oy, Phoenix…” Sinundot-sundot niya ang pisngi nito habang mahinang tumatawa sa reaksiyon nito. “Gumalaw ka nga. Kausapin mo ako.”

Kumurap-kurap ito, nanatiling nakaawang ng mga labi sa gulat. “A-anong…p-paano m-mo…nalaman ang ano, yong sinabi mo, pa-paano mo n-nasabi?”

Gustong matawa ni Red sa reaksiyon ni Phoenix, halos hindi ito makagalaw sa sobrang gulat, pati pagsasalita nito ay hindi madiretso dahil nauutal.

“Hey, Phoenix…” Hinuli niya ang mga mata nito. “Hey, baby, ano ba ang nangyayari sayo?”

“I, ahm, I, ahm, just can’t believe it,” auutal na sabi ni Phoenix habang hindi pa rin makapaniwalang nakatingin sa kaniya. “Y-you’re p-pregnant?”

“Oo nga.” Ngumiti siya. “Nuong nasa Sicily pa tayo. Wala lang akong mahanap na magandang tyempo para sabihin sayo. Nagpapagaling ka tapos nang magaling ka naman, hayon, busy ka palagi dahil pala dito sa proposal mo, kaya ngayon ko lang nasabi.”

“Oh.” He still looked dumbfounded. “I, ahm—” Napakurap-kurap ulit ito. “I can’t believe it.” Unti-unti itong napangiti na nauwi sa mahinang pagtawa na naging malakas na masayang pagtawa saka parang nanggigigil na pinupog siya ng halik sa mga labi at mahigpit siyang niyakap. “Salamat. Maraming salamat.” Kapagkuwan ay hinalikan siya nito sa nuo, sa pisngi, sa ilong, sa baba tapos sa mga labi at buong pagmamahal siyang nginitian. “Thank you so much, and to think I let you walk for nearly ten minutes.” Napailing-iling ito, may pagsisisi sa mukha nito, “I’m sorry. Dapat sinabi mo sakin kaagad para alam ko.”

“Hayaan mo na ’yon.” Hinaplos niya ang tiyan. “Mukhang okay lang naman si baby. Hindi naman siya na stress.”

Bumaba ang tingin si Phoenix sa tiyan niya saka lumamlam ang mga mata nito at masuyong hinaplos ang tiyan niya. “Hey there, my another baby.” Masuyo itong ngumiti. “Dalawa na kayo ni mommy mo na baby ko. Hindi na ako makapaghintay na lumabas ka. I wanna see you, baby, soon. And I will love you like I love your mommy.”

Tumalon naman ang puso niya sa kilig at saya sa sinabi nito. “And mommy loves you too, baby.”

Nag-angat ng tingin sa kaniya si Phoenix at nginitian siya. “I love you, baby.”

Hindi niya mapigilan ang mapangiti. “I love you too, Phoenix.” Dumukwang siya palapit sa fiance saka hinalikan ito sa mga labi. “Sobra kitang mahal.”

“I love you more, my princess and my soon to be Queen.”

Walang pagsidlan ang kaligayahang nararamdaman ni Red habang nakatitig sa mga mata ni Phoenix. Ito ang kaligayahang matagal na niyang inaasam at nahanap niya iyon sa piling ni Phoenix. At nasisiguro niyang mas magiging maligaya pa siya sa mga susunod na araw basta kapiling niya ito at kasama, palagi siyang magiging masaya. At alam niyang ganoon din ito sa kaniya. 

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

This Chapter is dedicated to Ate Red Montero. Isa sa mga una kong nakilala dito sa wattpad at Facebook at isa sa mga unang naniwala sa kakayahan kong magsulat. Gusto kong magpasalamat dahil hinayaan mo akong gamitin ang pangalan mo. Thank you so, so, so much! Maraming-maraming salamat sa suporta, sa pagbabasa at sa lahat-lahat. Hindi ko makakalimutan ang mga nagawa mo para sakin ate Red, naalala ko noon, binibigyan mo pa ako ng load para lang makapag-update sa stories ko dito sa wattpad at sobra-sobrang na appreciate ko ’yon. Sana you’re doing fine now. Sana we could talk soon like before. At sana maging masaya ka sa araw-araw na ginawa ng diyos. Godbless you ate Red. Always be happy and stay pretty.

EPILOGUE

“BABY, ANO bang ginagawa mo sa buhok mo?” Nagtatakang tanong ni Red sa limang taong gulang niyang anak na lalaki na kanina pa parang pinupusod ang medyo kulot na buhok. “Kanina ka pa diyan. Itigil mo na ’yan.”

Nakasimangot na humarap sa kaniya si Pharaoh, hawak-hawak pa rin ang buhok nito. “But Mommy, I want a cool hair like dada.”

Hindi napigilan ni Red ang matawa sa gusto ng anak. “Pharaoh, ’yang si dada mo, ilang oras ang ginugugol niyan sa salamin para ma-perfect lang ang buhok na ’yon.”

Mahaba ang ngusong umalis sa sofa na kinauupuan si Pharaoh saka naglakad ito patungo sa salamin at humarap doon, pagkatapos ay inayos na naman ang buhok nito.

Mahinang natawa si Red saka napailing-iling. Pharaoh had always admired Phoenix. Daddy’s boy talaga ito kahit nuong baby pa ito. Naalala niya, si Phoenix lang ang nakakapagpatahan dito sa tuwing umiiyak ito noon.

“Mommy?”

“Yes, baby?”

Inaayos pa rin nito ang buhok. “Kapag one hour na po ako rito sa salamin, will I have a hair like dada na?”

Pigil ni Red ang pagtawanan ang anak. “Baby, paturo ka nalang niyan kay dada.”

Mas lalo itong napasimangot. “But I want it now, mommy.”

“Pharaoh,” may diin ang boses niya na mas lalong nagpahaba sa nguso ng anak niya.

“I want to be cool like dada.” Hindi maipinta ang mukha nito ng bitawan ang buhok saka humarap sa kaniya. “Nakakapagod pala mag-ayos ng buhok, mommy. Can you do it for me?”

Napangiti siya at akmang papalapitin sa kaniya ang anak ng nakita niyang pumasok ang asawa sa loob ng bahay. Kaagad nitong hinubad ang leather jacket na suot saka isinabit ang susi sa key rack sa likod ng pinto at walang ingay itong naglakad palapit kay Pharaoh para gulatin ang anak.

Masyadong nagko-concentrate ang anak niya sa buhok nito kaya siguro hindi napansin na bumukas at sumara ang pinto.

Napailing nalang si Red habang nakamasid lang kay Phoenix na walang ingay na naglalakad palapit sa anak nila. Six years later, Phoenix was still one of the most dangerous men she had ever met. Pero bago pa makalapit si Phoenix sa anak nila, humarap si Pharaoh dito saka ito ang ginulat.

“Boo, dada!” Sigaw nito.

Sa halip na magulat, mahinang natawa si Phoenix saka kinarga si Pharaoh.

“That’s my boy!” Puno ng pagmamalaking sabi ni Phoenix hanang gunugulo ang buhok ng anak. “Naramdaman mo bang lumapit si Dada sayo?”

“Opo,” masayang sagot ng anak niya saka yumakap ito sa leeg ni Phoenix na parang naglalambing. “I felt your presence, dada. Diba tinuruan mo ako kung paano makiramdam sa paligid?”

“That’s my boy,” nagmamalaking sabi ni Phoenix na mukhang tuwang-tuwa pa na ito ang ginulat ng dapat ay gugulatin nito.

Si Red naman ay natatawa habang pinagmamasdan ang dalawa. Hindi na siya magugulat kung paglaki ni Pharaoh, sumunod ito sa yapak ng ama na maging Navy SEAL din. Ngayong bata pa nga lang, nagpapaturo na ng hand to hand combat sa ama, e, ano pa kaya pag laki.

Naputol ang pag-iisip ni Red ng umupo si Phoenix sa tabi niya sa mahabang sofa, habang nakaupo naman sa hita nito si Pharaoh.

“Hey, baby.” Dumukwang si Phoenix palapit sa kaniya saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “How’s your day without me? Blue?”

Mahina siyang natawa saka siya naman ang humalik sa tungki ng ilong nito at mga labi bago sumagot. “Ayos lang. Naaaliw ako diyan sa anak mo, e.”

“Bakit naman?” Nagtatakang tanong ni Phoenix sa kaniya saka bumaba ang tingin sa anak nila. “What did you do, kiddo?”

Kaagad na tumaas ang kamay ni Pharaoh saka inayos nito ang buhok. “I want to have a cool hair like you, dada.”

Natigilan si Phoenix at bumaling sa kaniya. “Seriously?”

“Yep.” Nginitian niya ang asawa. “Kanina pa ’yan. Naaliw nga ako pagmasdan e, kaya lang reklamo ng reklamo na hindi niya daw magaya ang buhok mo.”

Napailing si Phoenix saka natatawang inalis ang kamay ni Pharaoh sa buhok nito saka ito na ang nag-ayos sa buhok na gusto nito.

“So, you want to be cool like dada, huh?” Tanong ni Phoenix sa anak habang inaayos ang buhok nito para maging top knot.

“Yes, dada,” malapad na nakangiting sagot ni Pharaoh sa ama.

At habang ginagawang top knot ni Phoenix ang buhok ni Pharaoh, nakamasid lang si Red sa mag-ama niya. What a beautiful sight to see. They looked so happy.

Watching them, Red couldn’t help but to laugh when her husband and son faced her with their same hair style and same smile.

“I’m cool, right, mommy?” May angas na tanong ni Pharaoh at alam niyang ginagaya na naman nito ang ama.

Napailing siya saka pinanggigilan ang pisngi ng anak. “Yes, baby, you look cool like dada.”

Masayang pumalakpak ang anak niya, kapagkuwan ay kumunot ang nuo saka tumingin sa ama nito. “Dada, diba four weeks of the month na ngayon?”

Mahinang natawa si Phoenix at tinama ang anak. “Fourth week of the month, kiddo. Why are you asking?”

“It’s pick day!” Biglang tumayo si Pharaoh sa sofa saka tumalon-talon. “Yehey! It’s pick day! Pick day! Pick day!”

Napailing-iling si Phoenix saka tumayo. “Okay, baby, I’ll go get the globe for yah.”

Ang lapad ng ngiti ni Pharaoh habang tumatalon pa rin sa tuwa. At nang mapagod, hinihingal itong umupo sa mga hita niya at nag-angat ng tingin sa kaniya.

“Mommy, saan kaya tayo pupunta sunod?” Tanong ni Pharaoh sa kaniya. “Nag-enjoy ako sa vacation natin sa Brazil last month. Ang dami kong birds at animals na nakita.”

Pinanggigilan niya ang baba ng anak saka nginitian ito. “We’ll see, baby.”

Nanatili ang masayang ngiti ni Pharaoh hanggang sa makabalik si Phoenix.

“Here you go, kiddo,” sabi ni Phoenix na dala-dala ang may kalakihang globe. “Close your eyes, son.”

Kaagad na ipinikit ni Pharaoh ang mga mata at pinaikot naman ni Phoenix ang globe na hawak. Nang tumigil iyon sa pag-ikot, nginitian siya nito saka bumaba ang tingin sa anak.

“Now, point your finger, kiddo,” sabi ni Phoenix.

Tumango si Pharaoh saka dahan-dahan nitong inilapit ang hintuturo sa globe habang nakapikit pa rin ang mga mata nito. At nang dumikit ang dulo ng hintuturo nito sa globo, kaagad nitong minulat ang mga mata.

“It’s Greece, dada,” ani Pharaoh saka masayang humiyaw. “We’re going to Greece!” Kapagkuwan ay inosente itong bumaling sa ama. “Anong mayroon sa Greece, dada? Nasaan ’yon?”

Sa halip na sagutin anga anak, nag-aalalang bumaling sa kaniya si Phoenix. “Gusto mo ba sa Greece?” Inabot nito ang kamay niya saka pinisil. “Kung ayaw mo, puwede naman pumili ulit si Pharaoh ng ibang bansa na pupuntahan.”

Napakurap-kurap siya saka malalim na huminga. Mula ng mag-asawa sila ni Phoenix, hindi pa sila nagkausap ng ama niya kahit ilang beses nitong sinubukan siyang kausapin. Ayaw niya talaga itong makausap. At ngayon, limang taon na pala ang nakakaraan. Ibig sabihin halos mahigit walong taon na siyang hindi umuuwi sa Greece dahil sa mga nangyari noon. At hindi niya maikakaila sa sarili na nami-miss niya ang bansang sinilangan.

Nakasimangot na humarap sa kaniya ang anak. “Ayaw mo sa Greece, mommy? Hindi ba maganda do’n?”

Bumaba ang tingin niya kay Pharaoh saka hinaplos ang pisngi nito. “Greece is a very beautiful place, baby. It’s mommy’s birth place.”

Namilog ang mata ni Pharaoh. “Birth place? Taga doon ka, mommy?”

Tumango siya saka nginitian ang anak. “It’s time for you to meet your grandpa.”

Nagningning ang mga mata ni Pharaoh. “I have a grandpa? Wow! I wanna meet him, mommy! I wanna meet him!”

“Yes, you will meet grandpa, baby.” Bumaling siya kay Phoenix saka tipid itong nginitian. “I want to go to Greece.”

“Sigurado ka?” Paniniguro ng asawa niya.

Tumango siya saka hinawakan ang kamay nito. “Sigurado ako.”

Pinisil ng asawa niya ang kamay niya. “It’s about damn time to visit and forgive your father, baby. Masama ang nagtatanim ng galit. Diba sinabi ko na yon sayo noon?”

Tumango siya. “Alam ko, pero ayoko namang pilitin ang sarili ko kung galit pa ako sa kaniya.”

“At ngayon, hindi ka na galit?” Tanong ni Phoenix.

“Hindi na. Huling balita ko kay kuya Dark, naghiwalay na si papa at ng madrasta ko.” Napangiti siya saka puno ng pagmamahal na tinitigan ang asawa. “At saka masaya na ako, e. Masaya na ako sa piling mo. Lahat ng galit sa puso ko nabura na dahil sa kasiyahang pinaramdam mo sakin nitong mga nakalipas na mga taon. I’m happy and I feel free.”

Naglambitin sa leeg niya si Pharaoh saka nagtanong. “Mommy, mabait ba si grandpa?”

Natigilan siya sa tanong ng anak saka mahinang natawa. “You’ll meet him soon, baby. And I’m sure, magugustuhan ka niya. Ikaw lang nag-iisa niyang apo, e.”

Mas lalong nagningning ang mga mata ni Pharaoh saka bumitaw sa pagkakayakap sa kaniya at lumipat na naman sa ama nito. “Dada, kailan tayo pupunta sa Greece? Puwede ba tayo dumaan sa Hong Kong pag-uwi natin? I want to go to Disneyland and see Woody and Buzz Lightyear! I miss them, dada, matagal ko na silang hindi nakikita.”

“Of course, kiddo,” sagot ni Phoenix saka binuhat si Pharaoh para makahiga ito sa mahabang sofa at ginawang unan ang hita niya saka pinaupo sa tiyan nito ang anak nila saka tumingala sa kaniya. “I love you. Sinabi ko na ba ’yon sayo ngayong araw?”

Mahina siyang natawa saka hinaplos ang buhok nito at matiim na tinitigan sa mga mata. Walang araw na lumipas na hindi ito nag-a-I love you sa kaniya at sa mga araw na nagdaan nasanay na siyang palagi iyong naririnig sa asawa.

“I love you, too,” tugon niya saka hinalikan ito sa mga labi.

“I love you rin, mommy,” sabad ni Pharaoh na ginawang likod ng kabayo ang tiyan ni Phoenix at pinaikot-ikot pa nito ang kamay na parang cowboy. “Yehaw! Yehaw!”

Phoenix laughed then he tickled Pharaoh. Malakas na tumatawang umalis si Pharaoh sa pagkakaupo sa tiyan ni Phoenix saka tumakbo ito palayo habang tumatawa pa rin.

“Come here, kiddo.” Natatawang inilahad ni Phoenix ang kamay sa anak. “Come here.”

“Ayoko.” Tumatawa pa ring umiling si Pharaoh. “Kikilitiin mo na naman ako, dada, e.”

“Of course not,” nangingiting sabi ni Phoenix saka pilit na pinapalapit si Pharaoh. “Come here, kiddo. Lapit ka na kay dada.”

“No…you’ll tickle me again.” Umiiling si Pharaoh habang humahakbang paatras. “I’ll just play with my guns.”

Pinagmasdan nila ni Phoenix si Pharaoh na kinuha ang mga laruan nitong mga baril sa lalagyan saka dumapa sa sahig at umaktong parang nakikipagbarilan.

Malakas na napabuntong-hininga si Red habang hinahaplos ang buhok ng asawa. “Tingnan mo, mahal, ang anak mo. Mukhang may balak pa yatang sumunod sa yapak mo.”

Mahinang natawa si Phoenix saka hinawakan ang kamay niyang humahaplos sa buhok nito saka dinala iyon sa mga labi nito at hinalikan. “Thank you, baby.”

Kunot ang nuong tumingin siya rito. “Thank you saan?”

“Thank you for giving birth to our son,” nadamdamin nitong sabi habang nakatitig sa mga mata niya. “Dahil sayo at kay Pharaoh, gusto ko nang mabuhay ng matagal.”

“And you will.” Hinalikan niya sa nuo ng asawa.

Masuyo siyang nginitian ng asawa saka hinaplos ang pisngi niya. “I love you so much, baby, keep that in your mind. Always.”

Tumango siya saka masayang ngumiti. “I will always keep that in mind, Phoenix, lalo na’t masusundan na si Pharaoh.”

Parang napapasong bumangon si Phoenix, umupo sa sofa saka hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya. “Y-you’re pregnant again?”

Tumango siya, nakangiti pa rin. “Oo.”

Napaigtad siya ng bigla nalang tumalon si Phoenix at sumuntok sa ere. “Yes! Yes! Thank you so much, baby!” Sinapo nito ang mukha niya saka pinupog siya ng halik sa mga labi. “I love you so much, baby. Thank you so much! Thank you!”

Lumapit sa kanila si Pharaoh at nagtatanong ang matang tumingin sa kaniya. “Mommy, bakit masaya si dada?”

“Kasi may baby ulit sa tummy ni mommy.” Ginulo niya ang buhok ng anak. “Magiging kuya ka na.”

“Ah…” Tumango-tango si Pharaoh kapagkuwan ay ngumiti ito. “Puwede na tayong mag-alaga ng dog?”

Napakurap-kurap siya sa anak. Hindi niya makuha kung bakit ganoon ang tanong nito sa kaniya pagkatapos ng sinabi niya rito.

Binuhat ni Phoenix si Pharaoh saka pinanggigilan nito ang pisngi. “I would love to have a dog here, kiddo, pero alam mo naman diba na allergic si dada. I actually took care of your aunt Grace’s dog before and I couldn’t breath properly for weeks. Kinailangan kong magpa-check up sa doctor.”

Napasimangot si Pharaoh. “Pero gusto ko ng dog, Dada–”

“Kiddo, allergic ka rin sa aso.”

Napalabi si Pharaoh. “Oo nga pala.” Malakas itong napabuntong hininga saka bumaling sa kaniya. “Mommy, yong baby po ba sa tummy mo nagba-bark?”

Nagkatinginan sila ni Phoenix at pareho silang natawa.

“No, baby. Iiyak siya, hindi magba-bark,” paliwanag ni Phoenix.

Napasimangot si Pharaoh saka nagpababa kay Phoenix. “Maglalaro nalang ako ulit. Hindi naman pala nagba-bark si baby.”

Tumayo si Red saka yumakap sa beywang ni Phoenix at hinalikan ito sa baba saka tumingin sa anak nila na bumalik sa paglalaro. “Sa tingin mo kailangan na niya ng ibang kalaro? Sa tingin ko kasi nasa tamang edad na siya para mag-aral.”

Niyakap siya ni Phoenix saka hinalikan sa nuo. “Maybe after our visit to Greece.”

“Sige.”

Nanatili silang magkayakap ni Phoenix habang pinagmamasdan ang anak nilang naglalaro ng baril-barilan.

Napangiti nalang si Red habang nakatingin sa anak niya. Pharaoh completed her and Phoenix’s life when he came to their life Sobrang saya nila noon ni Phoenix. Walang pagsidlang kaligayahan ang naramdaman nila noon. At alam niyang itong dinadala niya ngayon ay magbibigay din ng kasiyahan sa kanilang mag-asawa.

Because children were parents’ happiness. Kahit makulit, kahit maingay at kahit hindi nakikinig minsan, kasiyahan pa rin ng mga magulang ang anak nila. Alam niya yon kasi ganoon siya kay Pharaoh. Mahal na mahal niya ang anak niya, mahal na mahal niya ang asawa niya at gagawin niya lahat para sa mga ito. Ganoon niya kamahal ang pamilya niya. Ganoon ang mga ito kahalaga sa buhay niya. 

THE END

CECELIB | C.C.

FINALE: Phoenix Martinez’s Sexily Ever After

The final part of Phoenix Martinez’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!