SYNOPSIS

WARNING: SPG | R-18 | Mature Content

SYNOPSIS:

Mabibilang ni Gladz kung ilan na ang mga naging boyfriend niya mula ng mamulat siya sa mundo, at lahat ay niloko siya at pinagpalit sa iba. Kaya sa edad na bente-otso, siya na yata ang pinaka-numero unong fan ng sikat na kasabihang ‘walang forever’. In her twenty-eight years of existence, she finally gave up on finding Mr. Freaking Right in this world that is full of Mr. Wrong.

But Fate has a very twisted sense of humor.

She met Pierce Rios Muller.

But before Gladz met Pierce formally, she knows him as the guy who said yes to her when she asked him to sleep with her in the loneliest and desperate time of her life.

Imagine how awkward and shock she felt when she met the man who she thought she would never met again.

PROLOGUE

PROLOGUE

’HINDI KO naman sinasadya. Si Nalyn ang lumapit sakin, hindi ko naman mahindian. Kasalanan mo naman kasi ‘to. Bakit ba hindi mo kayang ibigay sakin ang sarili mo? Dalawa’t kalahating taon mo na akong naghihintay Gladz, dalawa’t kalahating taon mo na akong pinapaasa.’ Parang sirang plaka na paulit-ulit ’yon na nagri-replay sa utak ni Gladz habang nakaupo ng mag-isa sa isang Club at nilulunod ang sarili sa alak.

‘Hindi ko kasalanan kung tumikim man ako ng iba. Pero kahit ganun ikaw pa rin naman ang mahal ko. Gusto pa rin kitang makasaama, Gladz. And it was just a one-night stand and nothing more.’

Nagtagis ang bagang niya. “Ang gagong ’yon. One-night stand and nothing more? Kung ako kaya ang gumawa no’n para naman maka ganti ako sa hayop na ’yon?” Puno ng pait niyang sabi habang panay ang inom ng alak sa mismong bote. “Manloloko ang hayop na ’yon!” Uminom ulit siya, hindi mapigil ang luhang dumaloy sa pisngi niya, “lahat nalang iniiwan ako at niloloko! Mga walang hiya!”

Parang sinasakal ang puso niya sa sakit. Ramdam niya ang pait na kumakain sa puso niya pero wala naman siyang mapaglabasan ng sama ng loob. Ayaw niyang makita siya ng ganito ng mga kaibigan niya. Ayaw niyang magmukhang kawawa sa harapan ng mga ito.

Binalaan na siya ng mga ito pero hindi siya nakinig. Hinayaan niya ang puso niyang maging tanga-tangahan kaya heto, nasasaktan siya at umiiyak na naman.

Uminom siya ulit sa bote saka inubos ang laman niyon. Nag-uumpisa nang umikot ang paningin niya, nahihilo na siya pero hindi siya nagpaapekto sa pagkahilong nararamdaman.

Umorder pa siya ng isang bote ng alak saka ininom iyon.

Gladz was in the middle of finishing the bottle of liquor she was holding when her phone rang.

Nahihilo man, sinagot niya ang tawag.

“Hmm…” Tumikhim siya at pilit na inayos ang pagsasalita para hindi nito mapansing lasing siya. “S-sino to?”

“This is Ruth, duh.” Napapantastikuhan sa kaniya ang boses ni Ruth. “Anyway tumawag ako para itanung kung break na ba kayo ng boyfriend mo? Nasa Hotel kasi ako ngayon dahil may photo-shoot akong pinuntahan, tapos nakita ko ang boyfriend mo ngayon-ngayon lang na may kasamang ibang babae papasok sa elevator. And I saw them kissing before they get in. Are you two still together? Magsabi ka lang kung kayo pa, susuguri ko siya ngayon din para sayo—”

Pinatay niya ang tawag saka walang buhay na natawa habang tinatapik-tapik ang dibdib kung nasaan ang puso niya gamit ang cell phone na hawak. “Its okay… You’re very okay, heart. Hindi nababagay sayo ang isang gagong katulad niya kaya huwag ka ng masaktan, please.”

Mabilis niyang tinuyo ang luha na hindi niya namalayang nalaglag sa pisngi niya.

It hurts. It really hurts and the pain is suffocating her heart.

Ilang beses siyang huminga ng malalim para pakalmahin ang puso niya pero wala iyong kuwenta, naninikip pa rin ang dibdib niya at gusto niyang sumigaw sa sobrang sakit na nararamdaman niya.

“I’m okay…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi saka pinaypayan ang sarili gamit ang kamay, “I’m okay. I’m okay.”

Humugot siya ng malalim na hininga habang panay ang tapik niya sa dibdib kung nasaan ang puso niya.

She should have known better. Her ex would never be serious with her. Lalo na’t hindi niya ibinigay ang gusto nito. Hindi siya tanga para hindi malaman kung anong ginagawa ng ex niya at ng babaeng kasama nito sa Hotel. Ganoon naman talaga ang mga lalaki. Isa lang ang gusto sa mga babae, at kapag hindi yon naibigay ni babae, ipagpapalit kaagad sa iba na kayang magbigay no’n sa kanila.

Is relationship based on sex nowadays? Kapag magaling ba sa kama, nagtatagal ang relasyon?

Kung ganun, paano silang mga wala pang karanasan sa ganung bagay? Hindi na ba sila iiwan kapag ginawa nila ’yon?

Naiiyak na inubos niya ang laman ng alak sa bote na hawak.

She’s in pain, she feels depress, she feels hopeless and lonely. She never felt like this in her life. Ngayon lang niya naramdaman na parang pinagsasakluban siya ng langit at lupa. Wala na nga ang ama niya, wala pa sa sarili ang ina niya at ang kaisa-isang tao na akala niya nasa likod niya at aalalayan siya, iniwan siya at ngayon ay nakikipagtalik sa iba na para bang napakadali para rito ang kalimutan siya.

Ang sakit. Masakit na masakit. Gusto niyang magwala, sumigaw sa galit na nararamdaman pero anong magagawa no’n sa kaniya? Wala. Mas lalo lang siyang magmumukhang kawawa.

At sa magulong isip niya at nagdurugong puso, tumayo siya saka walang dereksiyong naglakad hanggang sa may bumunggo sa kaniyang bulto.

Wala sa sariling tiningala niya ang nakabungguan na hindi umalis sa tabi niya, sa halip ay tinulungan siyang hindi mapasubsob sa sahig.

Her lips slightly parted when her eyes saw an Adonis looking face. Kahit malakas na ang musika sa loob ng Club, nakasuot pa rin ng headphone ang binata habang nakatitig sa kaniya.

“Ayos ka lang ba?” Tanung nito kapagkuwan at napailing na para bang hindi nito nagustuhan ang sariling tanung.

Bumuka ang bibig niya para sumagot pero iba ang lumabas sa bibig niya. “Are you married?”

His face was stoic. “Nope.”

“In a relationship?” She asked again.

“Not planning to.”

Her last question. “Do you want to sleep with me?”

Hindi nagbago ang emosyon sa mukha nito habang sumasagot. “Sure.”

Epekto man iyon ng alak o hindi, wala siyang pakialam. Ayaw niya lang mag-isa ngayong gabi, ayaw niyang umiyak at ayaw na niyang masaktan pa. Kahit ngayong gabi man lang, gusto niyang gawin ang bagay na hindi niya magagawa kung hindi siya lunod sa alak.

Tonight, she will lose herself. Bahala na bukas. Bahala na kung anong mangyayari sa kaniya. Basta ngayong gabi hindi niya hahayaang mag-isa siya at maging mas lalong kaawa-awa at talunan. Ngayong gabi, ibibigay niya sa guwapong estranghero ang pagkababae niya na siyang palaging gusto ng mga naging kasintahan niya. Mas mabuti nang ibigay iyon sa guwapong estranghero keysa sa lalaking lolokohin din naman siya pagkatapos makuha ang gusto.

Epekto man ‘yon ng alak o hindi, malakas ang loob at matapang na inilapit niya ang katawan sa binata at siya na ang naglapat niya sa labi niya sa mga labi nito.

Gladz felt him stilled for a second before he melted and his lips started moving against hers.

Wala sa sariling napadaing siya ng naging mapusok ang halik na inumpisahan niya. He was kissing her like a thirsty animal. He sucks, kiss, nip and lick her lips and tongue and all she could do is clung her arms around his neck and pulled him closer to her.

He’s an amazing kisser and she wants more of him. Wala siyang pakialam kung nasa gitna sila ng club, mas naging mapusok pa ang halikan nila. Nag-init ang katawan niya at hindi niya namamalayang naisandal na pala siya ng lalaki sa pader ng Club at ang kamay nito at humahaplos sa katawan niya. Nakapaloob ang kamay nito sa pang-itaas niyang suot saka minamasahe ang mayayaman niyang dibdib.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng lalaki ng ipasok nito ang daliri sa loob ng bra niya at pinisil-pisil ang utong niya.

Oh, God! Nakakawala sa tamang huwisyo ang ginagawa ng binata sa katawan niya, lalo na ng maramdaman niyang bumababa ang kamay nito patungo sa suot niyang mini-skirt.

The anticipation was killing her.

What is he going to do? Hahawakan ba nito ang pagkababae niya? Ano ang pakiramdam na hawakan nito ang kaselanan niya? Mababaliw ba siya sa sarap tulad ng mga narinig niya? Mapapaungol ba siya ng malakas? Magugustuhan ba niya ang pakiramdam—

His hand slip inside her skirt then two of his fingers slid inside her undies, touching her cl-tor-s.

“Oh, God…” Malakas siyang napadaing sa loob ng bibig nito saka umarko ang katawan niya ng tudyuin ng mga daliri nito ang basa niyang hiwa.

Oh, God. Hindi niya akalaing ganito pala kasarap ang bagay na ’to.

Sunod-sunod ang naging halinghing niya habang lumalalim ang paghinga niya. Nang iwan ng binata ang labi niya para pagapangin ang labi nito sa leeg niya, kumuyom ang kamao niya dahil sa kiliting nararamdaman. Nakatingala siya sa kisame, nakapikit ang mga mata at bakas sa mukha ang masarap na sensasyong nalalasap sa mga sandaling’ yon.

Gladz was lost. The pleasure consuming her was making her moan deliriously and she became mindless. Hinayaan niya lang ang binata na angkinin ng daliri nito ang pagkababae niya, wala siyang inhibisyong maramdaman kahit alam niyang maraming tao sa Club. Nawala sa isip niya kung nasaan sila. Nawala ang lahat ng pait at sakit sa puso niya. Sa mag sandaling iyon, habang dahan-dahang tinutudyo ng binata ang pagkababae niya gamit ang daliri nito, walang laman ang isip niya kundi ang sarap na lumulukob sa buo niyang pagkatao.

She became more mindless in his every touch and caress. Wala na siya sa tamang pag-iisip. Kaya ng igiya siya nito palabas ng club, patungo sa parking lot at pinasakay siya sa kotse, naging sunod-sunoran siya.

He was sitting on the driver’s seat while she’s sitting on his lap. Ganun ang posisyon nilang dalawa habang nasa loob sila ng sasakyan nito. Bahagyan lang nakababa ang sandalan sa likod ng driver’s seat at mas lalong nagliyab ang init sa katawan niya dahil sa posisyon nilang ’yon.

Epekto man ng alak na nainom o hindi, gusto niya ang nangyayari sa mga sandaling ’yon. Lalo na ng ipasok na naman ng binata ang kamay sa loob ng skirt na suot at nilaro na naman ng mga daliri nito ang kl-tor-s niya.

Para siyang nahihibang na umungol ng umungol habang ang daliri nito ay maingat na ipinapasok sa loob niya.

She likes this. She likes the pleasure she’s feeling everything he touch her in between her legs.

God…the pleasure… Its making her crazy with need and lust.

Dahil nakapikit ang mata, ramdam niya ang sarap ng bawat pagpasok ng daliri nito sa loob niya. Nakakawala sa tamang huwisyo, nakakahibang, lalo na kapag sinasagad nito ang daliri sa loob niya.

May kasamang munting hapdi ang pag-angkin ng daliri nito sa kaniya pero natatakpan iyon ng sarap na mas nagpapahibang sa kaniya.

“Oh! Oh!” Palakas ng palakas ang ungol niya habang palapit ng palapit ang orgasmong kanina pa namumuo sa puson niya. “Oh! Oh…”

Isinubsob niya ang mukha sa leeg ng binata ng maramdaman niya ang pag-agos palabas ng katas niya. Nakagat niya ang balikat nito ng maramdaman ang pagsabog sa kaibuturan niya.

Nanginginig ang hita at kalamnan niya dahil sa orgasmong naramdaman ng hugutin ng binata ang daliri sa loob ng kaselanan niya saka narinig niyang inalis nito ang belt na suot saka ibinaba ang zipper ng pantalon.

Nakapikit pa rin siya at ninanamnam ang sarap na nalasap ng maramdaman niyang bahagyang hinawi nito ang basa niyang panty na nakatakip sa pagkababae niya saka walang sabi-sabing ipinasok nito sa loob niya ang naninigas nitong kahabaan na nagpasigaw sa kaniya ng malakas dahil sa pinaghalong sakit at sarap na naramdaman.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi habang nakasubsob pa rin ang mukha sa dibdib ng binata.

Naramdaman niyang natigilan ang lalaking kaniig saka hindi ito makapaniwalang nagtanung sa mababang boses. “Why didn’t you tell me that you’re a virgin?”

“It… doesn’t…” Mariin niyang pinikit ang mga mata, may luhang nakatakas doon dahil sa sakit at hapdi na nararamdaman niya sa pagkababae niya. Parang hinahati ang katawan niya sa sakit. “…matter.”

“It does to me.” Mas iritasyon sa boses nito. “I could have been gentle. At sana hindi kita dito sa kotse ko dinala. Dapat dinahan-dahan kita. I shouldn’t have been rough on you.”

Sa gitna ng sakit na nararamdaman, nagawa siya nitong mapangiti.

Gladz never thought that she would meet a man who cares about how she feels and how she should be treated.

Umayos siya ng upo saka pinakatitigan ang guwapong mukha ng binata na matiim na nakatitig din sa mga mata niya. She wanted to memorise the face of the man who wanted to be gentle with her.

And as they looked at each other, the pain was slowly fading. At nang maramdaman niyang kaya na niya ang sakit sa kaibuturan niya, siya na mismo ang naghubad sa pang-itaas niyang damit at ini-un-hook niya ang bra saka ihinain sa harapan ng binata ang mayayaman niyang dibdib.

“Are you sure about this—”

Pinutol niya ang iba pang sasabihin ng lalaki sa pamamagitan ng pagsilyo sa mga labi nito gamit ang mga labi niya.

Mapusok niya itong hinalikan, mas mapusok keysa sa halikan nila kanina na tumupok sa katawan niya kanina. Ginaya niya ang paglabas ng dila nito kanina at kung paano nito inangkin ang mga labi niya. Ginaya niya ang bawat paggalaw ng mga labi nito kanina habang ang kamay niya ay napapasabunot sa buhok nito dahil lumalaban na ng halikan ang binata.

They kiss passionately, fervently and then roughly. Para silang uhaw sa halik ng isa’t-isa. Naglaban ang mga dila nila at sunod-sunod ang daing na kumawala sa labi niya ng maramdaman niyang dahan-dahan nang gumagalaw ang pagkalalaki nito sa loob niya.

And because she wants more than he is giving her, she mimicked his movement. Ginaya niya ang pagtaas baba ng kahabaan nito sa loob niya saka umayos siya ng upo.

“Ahh…”

“Ohh…fuck…”

Sabay silang napaungol ng binata ng umayos siya ng upo at sagad na sagad ang pagkalalaki nito sa loob niya. At mas lalong napuno ng mga halinghing at ungol nila ang loob ng kotse ng gayahin niya ang pagtaas-baba nito.

Gladz move her body up and down. Pumping in and out. Sliding his length in and out of her.

Napatingala siya, napapikit at napaawang ang labi habang itinataas-baba niya ang katawan. Ilang sandali pa ang lumipas, nahihibang na siya sa sarap, para siyang nangangabayo sa bilis ng bawat galaw niya. Nakahawak siya sa gilid ng pintuan ng kotse habang iginigiling niya ang balakang at sinasagad ang kahabaan ng binata sa loob niya.

“Ohh! Ahh!” Palakas ng palakas at pahaba ng pahaba ang mga ungol na kumakawala sa bibig niya.

Nararamdaman niya ang pag-uga ng sasakyan sa bawat paggalaw niya.

Mas nahibang siya sa sarap dahil sa pag-iisa ng katawan nila. Mas nabaliw siya sa masarap na sensasyon. Mas lalo niyang binilisan ang paggalaw ng balakang habang nakahawak sa magkabilang beywang niya ang binata at ginigiya siya sa bilis na gusto nito.

“Ohh… Oh.” Umawang ang labi niya habang umuungol. “Oh! Oh! Oh…”

Hindi alam ni Gladz kung saan siya bibiling. Napasabunot nalang siya sa sariling buhok habang patuloy pa rin siya sa pangangabayo sa nag-uumigting na pagkalalaki ng lalaki.

At nang maramdaman niya ang pagsabog ng pangalawang orgasmo sa kaibubuturan niya, ibang kaluwalhatian ang naramdaman niya. And when Gladz felt a hot liquid filling her mound, her mouth parted open in pleasure.

At habang ninanamnam ang sarap ng ginawa nila, nasa isip niya na gawin ’yon ulit.

Gusto niyang maramdaman ulit kung paano nag-isa ang katawan nila ng binata na ngayon ay nakapikit at bakas sa mukha nito ang sarap na pareho nilang nalasap.

Pero kasabay ng paghupa ng init ng katawan niya ay ang pagbalik ng inhibisyon sa katawan niya. Habang nakatitig sa guwapong mukha ng estranghero, bumalik ang hiya sa katawan niya. Gusto niyang tumakbo. Tumakbo palayo sa lalaking umangkin sa kaniya at ginawa siyang babae.

So that’s what she did. She hurriedly put her clothes on, push open in door and run. Hindi niya pinansin ang lalaking ilang beses na tinawag ang pangalan niya. Tumakbo siya ng mabilis hanggang sa makasakay siya ng taxi.

Ilang minuto ang lumipas habang sakay siya sa taxi bago niya na realize na hindi pala niya suot ang ankle boots niya na isa sa mga hinubad niya.

Mariin siyang napapikit sa kahihiyang nararamdaman saka ihinilamos ang palad sa mukha.

Ano ba ’tong kabaliwang ginawa niya? Wala dapat makaalam nito. Walang dapat makaalam na isang estranghero ang nakakuha sa iniingatan niyang pagkababae.

#WhatsNext? - Gusto ko makagawa ng intense bed scene. Yong nakakatuyo ng lalamunan. 😂😂😂

💦💦👅👅👉👉👌

CHAPTER 1

CHAPTER 1

“REALLY, GLADZ?” Hindi makapaniwalang sabi ni Tess habang nakataas ang kamay nito at hawak ang condom na nasa pouch niya. Lipstick lang ang hihiramin nito pero ang condom na naman na dala niya palagi ang pinagdiskitahan. “Bakit ba palagi kang may condom sa pouch mo, ha? You’re not even using it.”

Nagkibit-balikat lang siya. “Malay mo, mahanap ko ang ‘the one’ na makakadala sa akin sa kaluwalhatian.”

Umikot ang mga mata ni Ruth. “You keep on saying that, pero wala namang nangyayari.”

Nagkibit-balikat ulit siya. “Ano namang masama kung palagi akong may dalang condom, huh?” Tumaas ang kilay niya. “Every woman should be aware of healthy sex.”

“Gaga. Healthy sex para sa mga active ang sex life.” Inirapan siya ni Tess. “E ikaw, ni wala ka ngang boyfriend. And a virgin at that.”

Natahimik siya ng mabanggit ni Tess ang salitang virgin. She told herself that she would never tell a soul, and up until now, it’s her dirty little secret that even her long time friends don’t know about. Ayaw niyang may makaalam sa kagagahang ginawa niya noon dahil sa epekto ng alak. 

Bumuntong-hininga si Ruthy na pumukaw sa pag-iisip siya. “Itapon mo nalang yang condom, Tess.”

“No!” Mabilis niyang inagaw ang condom na hawak ni Tess kasabay ng pag-agaw niya sa pouch niya. “I’m promoting condom for healthy sex. Hindi niyo ba alam na parami na ng parami ang bilang ng may AIDS dito sa Pilipinas?” Pangaral niya sa dalawang kaibigan na napapantastikuhang nakatitig sa kaniya. “My God… Some of them didn’t even know that they have AIDS, thanks to their partners!”

Tinaasan siya ng kilay ni Tess. “Oh, e anong pinaglalaban mo?”

“Ang pinaglalaban ko ay ang karapatan nating mga kababaehan na maging safe sa sexual department at para mapangalagaan natin ang mga sarili natin habang ginagawa ang gusto natin.” Gumagalaw-galaw pa ang kamay niya sa ere habang nagpapaliwanag. “I know most people would say that to avoid AIDS, then do not enter into pre-marital sex. Pero hindi naman yon apply sa lahat. Let’s accept it that our society is changing. Hindi man aminin ng lahat, alam natin na medyo liberated na ang ibang mga Filipino at gusto ko lang i-promote ang safe sex sa mga taong active ang sex life, unlike me na walang karanasan sa bagay na ’yon.” Okay, the last part is a lie.

Tumango-tango si Ruthy, mukhang sumasang-ayon ito sa kaniya. “Agree. Our society is really changing.”

Nagpakawala ng malalim na buntong-hininga si Tess. “Wala na akong sinabi.”

Matagumpay siyang ngumiti saka ibinalik ang condom sa pouch.

She always carries it with her… Just in case. Yon kasi ang naging dilemma niya ng mahimasmasan siya sa kagagahang ginawa dahil sa epekto ng alak dalawang taon na ang nakakaraan. Natakot siyang baka may sakit ang estrangherong ’yon kaya naman pagkalipas ng anim na buwan, nagpa-check up siya.

Salamat sa diyos, negatibo ang resulta. That’s when she became aware of safe sex. Kaya naman palagi niya iyong ipino-promote sa mga kakilala niyang aktibo sa sex.

“Siya nga pala,” aniya sabay lapag ng folder na dala niya sa harap ni Tess. “Hayan ang ‘credentials’ mo para sa pagpapanggap mo bilang katulong.” Napangisi siya. “Good luck sayo.”

Inirapan siya ni Tess. “Hindi ako patatalo sa pustahan no.”

Mahiwaga siyang ngumiti. “Huwas masyadong sigurado.” Ang ngiti niya ay nauwi sa mahinang tawa. “Good luck. I’m sure its just a piece of cake.”

“Heh!” Inirapan na naman siya ni Tess. “Huwag kang ngumiti diyan. Baka nakakalimutan mo, inis pa ako sayo. Iniwan mo ako sa bar kaya nakagawa ako ng isang kagagahan.”

Ngumiti siya, “safe sex, Tess. Always remember.”

Binato siya ng tissue ni Tess na ikinatawa lang niya. Nandoon sila sa tambayan nilang Restaurant na pag-aari ni Red na siya muna ang namamahala. Red is busy with her up coming wedding.

Sumimsim ng Iced Tea si Ruth saka inilapag nito sa mesa ang cell phone na kanina pa nito hawak. “God, I’m so darn tired. Ang daming gustong magpagawa ng wedding gowns sakin.”

Nakangiti siyang bumaling kay Ruth. “Kailan ka manlilibre?”

“Oo nga.” Segunda ni Tess. “Maraming order ng wedding gown meaning maraming pera. Kaya kailangan mo kami lilibrehin? Okay na samin ang trip to Bali, Indonesia.”

Si Ruth naman ngayon ang bumato kay Tess ng tissue. “Gaga. Ang yaman-yaman mo, tapos nagpapalibre ka?”

Natatawang nagkibit balikat lang si Tess saka sumimsim ng Apple juice. “Masarap ang libre, honeybee.” Anito kay Ruth, “so kailan? Tayong tatlo nalang ang single sating magkakaibigan, dapat tayong mag-party tapos mag imbita tayo ng strippers.”

She tsked. “Kung alam kang ng Daddy mo ang lumalabas sa bibig mo kapag wala siya, baka ikinadena ka na niya.”

Napalabi si Tess. “Kasi naman e…” Bumaling ito kay Ruth. “Oh, ano na? Kailan mo kami lilibrehin?”

Tipid lang na ngumiti si Ruth na ikinailing niya. Si Ruth na yata ang pinaka-matipid sa kanilang magkakaibigan. Dahil siguro ’yon sa bahay na pinapagawa nito. Samantalang si Tess naman ang pinakawaldas sa lahat.

Huminga siya ng malalim saka wala sa sariling napatitig sa Magazine na katabi ng shoulder bag ni Tess. Dala iyon palagi ng kaibigan at wala iyong sawang binabasa.

Bachelor’s Magazine featuring the hottest and sought after Bachelor in Asia.

Umismid siya. Nonsense. Kaya hindi niya iyon binasa kahit minsan. Pero hindi siya nagkomento. Alam niyang kasama sa na feature ang apple of the eye ni Tess na si Hunt Baltazar.

“Ma’am, heto na po ang book of accounts para sa buwan na ’to.” Pukaw sa kaniya ng Manager ng Restaurant sabay abot ng isang malapad at makapal na journal.

Pasimple siyang tumikhim para magising ang natutulog na diwa saka tinanggap ang journal. “Salamat.” Aniyang nakangiti.

Nakangiti ang Manager na tumango sa kaniya saka iniwan na sila.

At dahil nasa kaniya na naman ang pinunta niya, nag-aya na siyang umalis.

“Let’s go.” Ani Ruth na sumang-ayon na umalis na sila. “Marami pa akong gagawing wedding gown sa Boutique ko.”

“I have to feed my Pelokghale.” Ani naman ni Tess na ang tinutukoy ay ang pet nitong Leon habang sinusukbit ang bag sa balikat. “Lets go, girls.”

Naglalakad sila palabas ng Restaurant ng tumuon ang mata niya sa mamahaling sasakyang nakaparada sa gilid ng kalsada. Nang bumukas ang pinto niyon at umibis ang isang pamilyar na guwapong mukha, kaagad na kinain siya ng iritasyon.

At ang dalawa naman niyang kaibigan, kaagad siyang iniwan dahil siguro nagmamadali rin ang mga ito.

Bumuntong-hininga siya. Maayos na sana ang araw niya, e, bakit kailangan pa niyang makita ang balahibo na ’to?

“Gladz!” Nakangiti ito habang kumakaway sa kaniya na para bang close sila. “Gladz! Hi!”

Inirapan niya ito saka mabilis na naglakad palapit sa sasakyan niya.

The last thing she want is to talk to him.

“Gladz! Come on! Talk to me!”

Kaagad siyang sumakay sa kotse niya saka mabilis na pinaharurot iyon paalis. Panay ang hinga niya ng malalim habang inaalis si Beckett Furrer sa isip niya.

She doesn’t want to associate herself with the likes of Beckett. The last time she let her guards down, she got hurt. Kaya nga nonsense para sa kaniya yang mga nafi-feature sa magazine na mga sought after bachelor na halos kabaliwan ng mga babae. For sure, mga manloloko ang mga lalaking ’yon. Walang pinagkaiba sa mga walang hiyang ex niya.

Just like Beckett Furrer. A lying scumbag.

Hanggang sa makarating siya sa Valdeleon Agency, inis na inis pa rin siya at sira na ang araw niya. Seeing Beckett really annoys the hell out of her.

“Good morning, Ma’am.” Bati sa kaniya ng Guard na tango lang ang tinugon niya.

Deretso siyang naglakad patungo sa elevator at sumakay. Habang lulan ng elevator, sinuklay niya ang buhok gamit ang mga diliri, at nang bumukas ang pinto ng elevator, taas nuo siyang naglakad papasok sa opisina niya.

Kakaupo palang niya sa swivel chair niya ng pumasok ang sekretarya niyang si Cynthia.

“Ma’am, we have a big client today.” Anito.

Nagsalubong ang kilay niya. “Bakit ngayon ko lang nalaman ’to?”

“Kasi kanina lang siya nagpa-appointment at mukhang urgent.” May inilapag itong folder sa ibabaw ng mesa niya. “Its a big client, ma’am, I can’t say no.”

Tumaas ang kilay niya. “How big?”

“This client is opening a huge resort and he needs more than hundred and fifty employees. At gusto niyang ang Agency natin ang humawak para sa Hiring nila since masasala daw natin ang mga gustong mag-apply. Mukhang ini-refer sa kaniya ng isang kaibigan ang Agency natin, ma’am.”

Napatango-tango siya saka binuksan ang folder at binasa ang laman.

Indeed, its a very huge Resort. Ang daming kailangang empleyado at kailangan makahanap sila sa loob lang ng apat na buwan.

She can’t say no to this even if its going to be hard on her Agency. Medyo matagal na rin naman ang Agency niya na isang Resource Augmentation Services. Ilang malalaking kompaniya rin ang hawak nila at may dumadagdag pa. May mga napatunayan na rin sila at marami-rami na rin ang mga empleyadong hawak nila.

“Sige.” Aniya saka isinara ang folder na binabasa. “Anong oras ang appointment ko sa kaniya?”

“An hour from now, Ma’am.”

Tumango siya. “Okay. Papasukin mo nalang kapag dumating na siya.”

“Yes, ma’am.”

“Just prepare the papers for the meeting.” Aniya.

Tumango ang Sekretarya niya. “Yes, ma’am.”

Nang makaalis ang sekretarya, inabala ni Gladz ang sarili sa pagbabasa at pagtsi-check ng book of accounts ng Restaurant ni Red. Kung hindi lang niya ito kaibigan, nunkang papayag siyang asikasuhin ang negosyo nito. But they are friends, so its okay.

Naputol lang ang ginagawa niya ng may kumatok sa pinto ng opisina niya.

Bumaba muna ang tingin niya sa suot na pambisig na relo. Kaagad niyang inayos ang buhok at ang bahagyang nakusot ng damit ng makitang isang oras na pala ang lumipas at nasisiguro niyang ang kleyente na nila iyon. Kapagkuwan ay tumayo siya para salubungin ang kleyente.

“Come in.” Aniya sa pormal na boses habang nakatayo sa tabi ng mesa niya at nakahanda ang ngiti habang nakatingin sa pinto.

The door opened, and slowly, her big client came into view.

Parang tinakasan ng dugo si Gladz at para siyang nawalan ng lakas ng makita kung sino ang kleyenteng pumasok sa opisina niya. Pasimple siyang napahawak sa gilid ng pinto at doon kumuha ng lakas na parang nawala sa kaniya ng makita ang lalaking kakapasok lang.

That handsome face… That deep tantalizing eyes, straight nose and square jaw… she would never forget it… She would never forget him. Kahit nakapikit ang mga mata niya, memoryado niya ang guwapong mukha ng lalaking naka-one night stand niya dalawang taon na ang nakakaraan. He was the one who took her virginity for goodness’ sake!

How can she forget the man who made her a woman?!

Jesus Christ! She never thought that she would see him again.

Pasimple pero kinakabahan siyang napalunok ng tumigil ang lalaki sa paglalakad sa harapan niya. He was looking at her intently and her chest was heaving in nervousness.

Bakit ba kailangan magkita pa sila? Naalala ba siya nito? Its been two years, damn it! She never thought that their path would cross again!

“Pierce Rios Muller.” Anito saka inilahad ang kamay sa kaniya. “Owner of the Pierimu Resort.”

Pierce Rios Muller. Ulit niya sa pangalan nito sa isip niya. Pakiramdam niya nanuyo ang lalamunan niya. God…that name. Why does his name have to be so hot, just like him?

Napatitig siya sa nakalahad nitong kamay at naglakbay ang mga mata niya sa mga mahahaba nitong daliri. Ang mga daliring naglabas masok sa pagkababae niya.

The tingling sensation it made her feel two years ago— snap out of it! Sigaw niya sa isip niya na naglalakbay ang diwa sa nangyari dalawang taon na ang nakakaraan.

Nag-iinit ang mukhang tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Gladz Valdeleon.” Aniya saka inagaw din kaagad ang kamay na para bang napaso siya. “H-have a seat.” Tumikhim siya ng mautal siya. “Ahm,” tumikhim ulit siya saka iminuwestra ang kamay sa visitor’s chair habang siya naman ay dahan-dahang umupo sa swivel chair niya, “do you want coffee, water, tea or anything that you would like to drink?”

He didn’t answer. He just keeps on staring at her, making her nervous and embarrassed even more.

Naalala ba siya nito?! Parang gusto niyang lumubog sa kinauupuan.

My god! This is beyond awkward! This is embarrassing! Shit!

Tumikhim siya. “Ahm, is there anything that you want to drink, Mr. Muller?” Ulit niya at gusto niyang palakpakan ang sarili dahil hindi na siya nautal o nanginig ang boses.

He rolled his tongue over his thin sexy lips before answering. “A very cold water would be nice.”

Pilit siyang ngumiti saka tinawagan ang sekretarya sa intercom. “Cynthia, two glass of water with ice please.” Aniya sa sekretarya na kaagad namang umu-o.

Umayos siya ng upo saka binuklat ang folder na inilapag ng sekretarya niya kanina sa mesa niya na ang laman ay tungkol sa Resort na pag-aari ng kaharap. “Ahm, you need more than a hundred fifty employees, right?” Panimula niya sa pormal na boses. “We could definitely provide you with that amount of manpower in four months so you don’t have to worry a thing about it—”

“You look familiar.” Putol ng lalaki sa pagsasalita niya na ikinatigil niya. “Have we met before?”

Kaagad siyang umiling saka pekeng ngumiti. Salamat naman at hindi siya nito naaalala.“Definitely not.”

Ilang segundo pa siyang tinitigan ng lalaki saka bumaba ang tingin sa mga labi niya. “Funny…you look like someone I know.”

Peke siyang tumawa ng mahina saka pinagpatuloy ang pormal na pakikipag-usap dito. “Kailan ang eksatong petsa kung kailan magbubukas ang Pierimu Resort?”

He shrugged. “Honestly, its all done. I just need employees but I don’t want to hire them personally. It’s a hassle in my part. A friend of mine referred me to your Agency, he said that the owner is a very reliable and responsible person. Kaya nandito ako. And also, I want someone to blame when an employee did something unforgivable like stealing. And since your Agency is a Resource Augmentation Company, you’ll be responsible for it. Right?”

Tumaas ang kilay niya. “Someone to blame?”

“Yes.” He looked deep into her eyes, a moment later, he frowned. “Sigurado ka bang ito ang una nating pagkikita? You really look familiar.”

Her secretary saved her. Bago pa siya makasagot, kumatok ito at pumasok, dala ang dalawang baso ng tubig na may ice.

Maingat nitong inilapag sa harapan nila ni Mr. Muller ang basong may tubig saka may inilapag na folder sa harapan niya bago bahagyang yumuko at naglakad palabas.

“So, have we meet before?” He asked again.

“No.” Huminga siya ng malalim. “Anyway, we will start hiring this week, I will update you every week. May I ask for your secretary’s number so I could—” napatigil siya sa pagsasalita ng walang sabi-sabing inabot nito ang cell phone niya na nasa gilid ng mesa. “Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?”

Hindi ito sumagot, sa halip ay may pinindot-pinto ito sa cell phone niya kapagkuwan ay may narinig siyang tunog ng isa pang cell phone.

Tumaas ang kilay niya ng ilapag nito ang cell phone niya sa mesa saka inilabas ang cellphone nito saka pinakita sa kaniya ang Call Register.

It her number! On his phone!

Tumalim ang mata niya sa nakita. “Wala kang karapatang gawin ’yon. You are maybe my client but that’s my personal number and its not for everyone—”

“That’s my personal number too.” He cut her off. “And its also not for everyone.”

Mas tumalim ang mata niya. “Wala ka pa ring karapatang gawin ang ginawa mo—”

“I’ll call you for update.”

“I will call your secretary.” Pagtatama niya. The last thing she want is to talk or see him again.

Para na nga siyang lulubog sa kahihiyang nararamdaman tapos magkakausap at magkikita na naman sila. No, thank you!

“I don’t have one.”

Napapantastikuhang napatitig siya rito. “Seryuso? Wala kang Secretary?”

“Wala.” He keeps on fumbling on his phone. “I can do things on my own, I don’t need a secretary. I can manage.”

She was speechless for a moment as she stared at Mr. Muller. Malaya niyang natititigan ang guwapo nitong mukha dahil abala ito sa cell phone nito.

He’s really very handsome. May angkin itong kaguwapuhan na hindi madaling makalimutan. At habang nakatitig siya sa mukha nito, naglalakabay na naman ang isip niya sa nangyari sa kanila.

Hindi niya alam kung magpapasalamat siya o maiinsulto na hindi siya nito maalala. She lost her virginity to him and he can’t even remember her.

Pero mas mabuti na ’yon, keysa maalala siya nito at mas dumoble ang kahihiyang nararamdaman niya.

Ipinilig niya ang ulo saka itinulak niya sa harapan ng binata ang folder na naglalaman ng kontrata nila na ang Agency niya ang hahawak sa hiring ng Pierimu Resort.

“Here’s the contract.” Aniya. “Puwede mong iuwi kung gusto mo para ma review mo. Or we can meet with our lawyers before signing them—”

“No need.” Anito saka ibinulsa ang cell phone saka inabot ang sign pen niya at pinermahan ’yon ng hindi binabasa ang laman. “Done.” Nag-angat ito ng tingin sa kaniya. “I’ll call you every now and then for update. Make sure to always answer my call.”

May iba ba siyang pagpipilian? “I will.”

Tumayo na ang lalaki saka nagpaalam. Akmang aalis na ito ng bumaling ulit ito paharap sa kaniya na para bang may naalalang itanung sa kaniya. “Are you married?”

Ilang segundo siyang napatigalgal sa lalaki bago nakasagot. “No.”

“In a relationship?”

Umiling siya.

Ilang sandali siya nitong tinitigan ng matiim bago isinuot ang headphone saka nakapamulsang naglakad palabas ng opisina niya.

Parang nakahinga ng maluwang si Gladz ng makalabas ang lalaki sa opisina niya. Tinapik-tapik niya ang dibdib saka humugot ng ilang malalim na hininga.

Ayaw na niyang makita ito, pero alam niyang makikita pa niya ang lalaki. And she’s not looking forward to their next meeting.

#SexFunFact : 

King Fatefehi of Tonga, AKA Pimp Daddy

Between the years of 1770 and 1784, he apparently deflowered 37,800 women. - According to Thought Catalog (Grabe siya oh. Ikaw na. May nanalo na. Bigyan ng jacket mga inosente!) 😂😂

A/N: Sorry, di ako nakakapag-update palagi. I’m busy editing Ymar para maipasa ko na sa Publisher ko. No worries, Inocentes, mag-a-update ako palagi kapag may time ako. Currently writing chapter 2 of Pierce.

Happy reading.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

“THIS IS DRIVING me nuts!” Inis na napasabunot sa sariling buhok si Beckett habang panay ang reklamo kay Pierce na para bang siya ang kinaiinisan nito. “I don’t know why she can’t forgive me. Hindi naman ganun kasama ang nagawa ko. Hindi ba ako kapatawa-patawad, ha, Pierce?”

Nanatali lang siyang walang imik at walang emosyong nakatitig sa kaibigan.

“I’m sure she’ll forgive you soon.” Ani Terron na kasama nilang kumain sa isang Restaurant na si Beckett ang pumili.

“I know she will, but when?” Uminom ng tubig si Beckett saka bumuga ng marahas na hangin. “I mean, nakakabagot maghintay. Yon ang pinakaayoko sa lahat. Tapos ganun pa siya sakin, e ginagawa ko naman lahat mapansin lang niya ako—”

“Nakadepende sa kasalanan mo kung patatawarin ka o hindi.” Putol niya sa masakit sa taingang reklamo ni Beckett. “If its a woman, don’t hope too much. She will never forgive you.”

Beckett gave him a deadpan look. “Salamat sa suporta, kaibigan.”

Walang buhay siyang ngumiti saka inilagay ang headphone sa tainga saka nakinig nalang siya ng musika keysa naman makinig sa mga walang kuwentang reklamo ni Beckett habang hinihintay ang order nilang pagkain.

He was in the middle of listening ‘It wasn’t me by Shaggy’ when Beckett’s face lit up. Kapagkuwan ay may kinawayan ito.

Kumunot ang nuo niya saka sinundan ng tingin kung sino man ang kinakawayan nito.

He stilled when he saw Ms. Valdeleon.

It can’t be…

Itinigil niya ang kanta na pinakikinggan pero hindi niya tinanggal ang headphone na suot para marinig niya ang sinasabi ni Beckett.

“Gladz! Hi!” Tumayo si Beckett at lumapit kay Ms. Valdeleon na hindi maipinta ang mukha. “Lets talk, please…Gladz… Please?”

Itinaas ni Ms. Valdeleon ang nakakuyom na kamao. “Sige, lumapit ka at tatamaan ka sakin. Hindi ako nagbibiro, balahibo. Susuntukin kita.”

Sa halip na matakot, ngumiti pa si Beckett. “Tinawag mo akong balahibo. Bati na tayo?”

Mas lalong sumama ang mukha ni Ms. Valdeleon. “Tigilan mo nga ako, Beckett.”

Sa halip na tigilan, hinawakan ni Beckett ang kamay ni Ms. Valdeleon na ikinatalim ng mata ng huli.

At sa hindi niya malamang kadahilanan, nainis siya sa paghawak ni Beckett sa kamay ng dalaga. Hindi niya napigilang tumayo at makialam.

Sticking his nose into someone’s business is not his style, but he found himself walking towards Beckett with a thought of separating those linked hands.

Gulat na napatitig sa kaniya si Beckett ng paghiwalayin niya ang kamay ng dalawa. Even Ms. Valdeleon looked stunned to see him there.

“The fuck, man?” Hindi makapaniwalang tanung sa kaniya ni Beckett.

“Huwag mong hawakan ang taong ayaw magpahawak sayo.” Aniya saka tinalikuran ang dalawa. “Its a sexual harassment, Furrer.”

Bumalik siya sa kanilang mesa saka hindi pinansin ang napapantastikuhang titig sa kaniya ni Terron.

“Okay, what the hell, Muller?” Pagalit na tanung sa kaniya ni Beckett ng makabalik ito sa mesa nila. “Pagkakataon ko na para makausap ko ng mabuti si Gladz, pero sinira mo ’yon.”

Wala sa sariling hinanap ng mga mata niya ang babae. Kapagkuwan ay nagtagpo ang mga mata nila ng hinahanap niya.

Gladz Valdeleon. Sambit niya sa pangalan ng babae sa isip niya habang matiim na nakikipagtitigan dito.

“Why did you even ruin my chance anyway? Its not like you care or something.” Beckett asked him again.

He pretended not to hear but actually, he can hear him loud and clear.

“Take your headphones off, Pierce, you’re really pissing me off!”

Tumayo siya saka walang sabi-sabing naglakad palabas ng Restaurant. It’s suffocating inside. Hearing Beckett and seeing that woman.

Fuck!

Its his first time feeling this way.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka sumakay sa kotse niya at binuhay ang makina no’n.

Akmang aalis na siya ng pumasok na naman sa isip niya ang paghawak ni Beckett sa kamay ni Ms. Valdeleon.

His irritation grows.

Puno ng frustrasyong sinuklay niya ang buhok gamit ang sariling mga daliri saka lumabas ulit ng sasakyan at naglakad pabalik sa Restaurant.

Why the fuck am I doing this?

PINUKOL NIYA ng masamang tingin si Beckett. “Tigilan mo ako, Balahibo, nabu-buwesit na ako sayo.” Pagalit niyang sabi. “Lumayo ka nga sakin!”

“Gladz, please, listen to me.” Nagmamakaawa ang boses nito. “Patawarin mo na ako. Hindi talaga ako napapakali kapag may taong galit sakin.”

Umirap siya sa hangin. “Puwede ba, Balahibo, tigilan mo ‘yang drama mo.”

“Gladz—”

“Beckett, wala na ’yon. Tapos na ’yon.” May diin niyang sabi para isiksik nito sa isip nito na wala na sa kaniya ang nangyari. “Wala na sakin ’yon.”

“Then forgive me.”

“Ayoko.” Tinaasan niya ito ng kilay. “Pagkatapos mo akong iwan sa ere, ano ka sinusuwerte?”

“Gladz naman, e.”

“Ayoko nga.”

“Gladz—”

“Ms. Valdeleon, I need to talk to you about Pierimu’s Resort hiring.”

Pareho silang natigilan ni Beckett ng magsalita si Pierce Rios Muller. Sabay silang napabaling sa bagong dating.

Beckett instantly frowned at Pierce. “Akala ko umalis ka na.”

Hindi nito pinansin si Beckett at nanatiling nakatitig ang mga mata sa kaniya. “Lets talk about business… Now.”

It was a blessing in disguise actually. Ayaw na niyang makipag-usap kay Beckett dahil ang kulit-kulit nito. Pero kailangan niyang mamili sa dalawa. Ang lalaking kinaiinisan niya o ang lalaking ayaw na niyang makausap at makita pa dahil nahihiya siya?

Humugot siya ng malalim na hininga saka tumayo at humarap kay Mr. Muller. “Lets talk.”

Imahinasyon niya lang ba o talagang tumaas ang sulok ng labi ni Pierce?

Must be my imagination.

Nagsalubong ang kilay niya ng giyahin siya ng lalaki palabas ng Restaurant. Nang makalabas, humarap ito sa kaniya saka inalis ang headphone sa tainga.

“Stay away from Beckett.” Kaagad nitong sabi.

Tumaas ang kilay niya, hindi siya makapaniwalang iyon ang lumabas sa bibig nito. “Gagawin ko ’yon kahit hindi mo sabihin sakin pero bakit mo ako pinapalayo sa kaniya?” Nameywang siya, “Mr. Muller, sa halip na ako, ang kaibigan mo ang pagsabihan mo. Tell him to stay away from me because he’s starting to really pissed me off—” napatigil siya sa pagsasalita ng ilipat nito sa tainga niya ang headphones nito.

A soft melody was playing and its slowly calming her angry nerves.

Walang sabi-sabing kinuha nito ang kamay niya saka inilagay sa nakabuka niyang palad ang iPod kung saan nakakonekta ang headphone pagkatapos ay naglakad ito palayo sa kaniya.

Sumunod ang mga mata niya sa lalaking sumakay sa kotse nito at pinaharurot ’yon.

Wala sa sariling napahawak siya sa headphones na pag-aari ng binata saka bumaba ang tingin niya sa iPod na nasa kamay niya.

Why the hell did he gave these to her?

PANAY ANG SULYAP ni Gladz sa headphone at iPod na nakatabi sa bedside table niya. Hindi pa rin mawala sa isip niya si Pierce at kung bakit nito ibinigay sa kaniya ang headphones nito at iPod.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka binitawan ang folder na hawak na siyang dapat pinagkakaabalahan niya saka kinuha ang cell phone at hinanap ang number ng lalaki sa call register niya.

Nang mahanap, i-si-nave niya iyon sa pangalang ’ Mr. Muller’, pagkatapos ay pinindot niya ang text message icon saka gumawa ng mensahe para sa lalaki.

‘Good evening, Mr. Muller. Kindly send me your address. Ipapadala ko ang headphone at iPod mo. Thank you. - Ms. Valdeleon.’

Nang ma-i-send niya ang mensahe, ibinalik niya ang atensiyon sa folder na hawak kanina.

She was in the middle of reading the monthly report for last month when her phone beeped.

Kaagad niyang kinuha ang cell phone at binasa ang laman ng mensaheng natanggap.

‘Its yours.’ He replied.

Bahagyang umawang ang labi niya. The hell?

Mabilis siyang nagreply. ‘No. I will send it to you. Just send me the address.’

Ilang minuto siyang naghintay na magreply ang binata pero wala siyang natanggap.

Bumuga siya ng marahas na buntong-hininga saka inis na itinapon ang cell phone sa uluhan ng kama niya saka binaling ang atensiyon niya sa monthly report na binabasa.

Hanggang sa matapos siya sa ginagawa at makatulog, wala siyang natanggap na reply mula sa lalaki.

Nang magising siya kinabukasan, ang una niyang ginawa ay ang i-check ang inbox niya pero wala pa ring mensahe galing kay Pierce.

Umirap siya sa hangin saka pumasok sa banyo para maligo. Pagkatapos ay nagbihis siya ng kulay kremang slacks saka sleeveless na blouse na may tassel sa isang braso. Inilugay lang niya ang mahaba at tuwid na buhok saka pinaresan niya iyon ng kulay krema ring stiletto.

Bago siya lumabas ng bahay, tiningnan muna niya ang mail niya kung may dumating.

Natigilan siya ng makitang may mail doon galing sa pribadong institution kung saan naroon ang ina niya.

Kinuha niya iyon saka napabuntong-hininga bago naglakad palapit sa kotse niya at sumakay. Bago binuhay ang makina ng sasakyan, binuksan muna niya ang sulat na natanggap.

Habang binabasa ang laman ng sulat, panay ang buntong-hininga niya at nag-umpisang manubig ang mata niya. Matagal na niyang inilagay sa pribadong institusyon na iyon ang ina niya pero wala pa ring development sa lagay nito. Walang pinagbago.

Huming siya ng malalim saka binuhay ang makina ng sasakyan saka pinausad iyon. Mabilis ang pagmamaneho niya kaya mabilis din niyang nakarating sa Valdeleon Agency. Nang makapasok sa opisina niya, kaagad niyang tinawagan ang pinanggalingan ng sulat na natanggap niya.

“This is Gladz Valdeleon. Kumusta ang kondisyon ng Mommy ko?” Tanung niya kaagad ng sumagot ang nasa kabilang linya.

“She’s okay.” Sagot ng kausap niya. “Pero kahit anong gawin naming medication sa kaniya, hindi gumagana. She’s stuck in her own world and we can’t get in.”

Malakas siyang napabuntong-hininga. “Ano pa ang puwede nating gawin para maging maayos siya? Para bumalik siya sa dati?” Umaasa siya na magiging maayos din ang Mommy niya. She just has to be patient.

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ng kausap. “I’m sorry, Ms. Valdeleon, but the only thing we can do for your mother is to take good care of her.”

Bumagsak ang balikat niya. Ang aga-aga, pero oara siyang pinagsasakluban ng langit at lupa. “May chance pa ba siyang maging maayos?”

“Honestly?” Napabuntong-hininga ulit ang nasa kabilang linya, “we don’t know Ms. Valdeleon. We will still run tests and we will still give her medications, let’s see if her health progresses.”

“Sige po. Salamat.” Pabagsak siyang naupo sa swivel chair niya saka pinatay ang tawag.

Two and a half year had passed, still, her mother stays the same. Walang pinagbago. Hindi pa rin ito makawala sa ala-ala ng ama niya.

Malakas siyang bumuga ng marahas na hininga saka isinandal ang katawan sa likod ng swivel chair niya.

“Mommy…” Mahina niyang bulong sa hangin, “ayaw mo ba akong makasama kaya ayaw mong gumaling?” Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdamang nanunubig ang mga mata niya. “Shit naman oh.”

Ilang beses niyang kinurap-kurap ang mga mata para mawala ang panunubig niyon saka humugot ng malalim na hininga.

“I’m okay.” Tinapik-tapik nito ang dibdib kung nasaan ang puso niya. “You’re okay.”

She knew that her day is already ruined. Ilang beses siyang huminga ng malalim para kumalma pero hindi niya magawang alisin ang lungkot sa puso niya. Hindi niya magawang patigilin ang luhang gustong kumawala sa mga mata niya.

Suminghot-singhot siya saka mariing pinikit ang mga mata. Nang imulat niya iyon, malabo na ang paningin niya dahil sa luha na namumuo sa mga mata niya.

Kinapa niya ang cellophane na inilagay niya sa ibabaw ng mesa saka tinawagan ang kaibigan na pumapangalawa sa call register niya.

After three rings, Tess finally answer her call. Hindi pa nakakapagsalita ang kaibigan, umiiyak na siyang nagkuwento.

“I fell so sad, Tess.” Humikbi siya. “Ang aga-aga, umiiyak na ako dahil kay Mommy.” Humikbi na naman siya. “Nasasaktan ako na nalulungkot. Ayaw ba akong nakasama ni Mommy? Si Daddy lang ba talaga ang nasa puso at isip niya? Hindi man lang ba niya ako nami-miss kasi ako miss na miss ko na siya.” Parang may sumasakal sa puso niya habang mahinang umiiyak. “Hindi ko alam, Tess, kung kakayanin ko pang ganun si Mommy ng maraming taon. I can’t even calm down…I can’t stop crying. I can’t stop being sad and its so early in the morning—”

“Listen to music. It’ll help.”

Gladz froze. Her tears stop falling. Her breathing stopped. Everything freezes when she heard that deep baritone voice on the other line. Napakurap-kurap siya at kinakabahang dahan-dahang inilayo sa taenga ang cell phone at tiningnan ang Caller I.D. ng kausap.

“Mr. Muller.” Mahina niyang basa sa pangalan ng tinawagan.

Hindi makapaniwalang umawang ang labi niya saka nasapo niya ang bibig.

“Oh, no.” Nagmamadali niyang pinatay ang tawag at sinabunutan ang sarili ng makitang ang nangunguna sa Caller I.D. niya ay hindi si Tess kundi si Mr. Muller! “Oh, god, no…no…no… I must be imagining it. It can’t be…”

Tinuyo niya ang mga luha sa mga mata saka pinakatitigan ng matiim ang screen ng cell phone.

Ang pumapangalawa sa call register niya ay ang kausap niya tungkol sa ina niya, ibig sabihin ang pumapangalawa kanina ay si Mr. Muller at ikatlo lang si Tess. How can she forget that she hasn’t called Tess since Mr. Muller called his number using her phone to get her number?

“Ang gaga-gaga mo…” Tinampal niya ang sariling nuo saka napatitig ulit sa cell phone niya. “What now?” She asked, lost and embarrased. “Oh, God… Ang tanga-tanga ko talaga.” Marahas niyang ipinilig ang ulo saka malakas na bumuntong-hininga. “Argh! I hate my life right now!”

Padaskol siyang tumayo saka pabalik-balik na naglakad sa opisina niya.

Napatalon siya sa gulat ng tumunog ang cellphone na hawak niya. Nang tingnan niya ang Caller I.D. mas lalong nadagdahan ang pagkabalisa niya.

“He’s calling….” Malakas ang tibok ng puso niya habang kagat ang labi at nag-iisip kung sasagutin niya ang tawag o hindi. “Shit…bahala na.”

Sinagot niya ang tawag saka pormal na binati ang nasa kabilang linya na parang walang nangyari. “Good morning, this is Gladz Valdeleon speaking. How may I help you?”

Ilang segundong natahimik ang nasa kabilang linya bago nagsalita. “Are you okay now?”

Natigilan siya. “Ha?”

“You were crying earlier when you rudely ended the call.”

Tumaas ang kilay niya. “Okay na ako. Bakit ka napatawag, Mr. Muller?”

“Just checking if you’re okay.”

Kumunot ang nuo niya. “Me, being okay or not is none of your concern, Mr. Muller.”

“Its Pierce.”

“Mr. Muller.” May diin niyang sabi saka walang emosyon siyang nagsalita, yon lang kasi ang tanging paraan para maitago niya ang hiyang nararamdaman. “Kung wala na ho kayong kailangan, tatapusin ko na ang tawag.”

“I need an update.” Mabilis nitong sabi bago pa niya tapusin ang tawag.

“The hiring starts today.” Aniya, “anything else?”

“Have lunch with me?”

Tumaas ang kilay niya. Tama ba ang narinig niya? “A-ano?”

“Have lunch with me?”

Nagsalubong ang kilay niya. “Bakit naman?”

“Kailan ba may rason?” Tanung nito. “Hindi ba puwedeng gusto mong kumain na may kasama?”

“Ayaw kitang makasamang kumain.” Kaagad niyang sabi. Baka sa sobrang hiya na nararamdaman ay hindi siya matunawan at sumakit ang tiyan niya. At saka palagi nag-uumpisa ang lahat sa simpleng lunch, pagkatapos ilang buwan mula ngayon, masasaktan na naman siya. Salamat nalang. Wala na siyang tiwala sa lahat ng kalahi ni Adan.

“Is that so?”

“Yes.” Tumikhim siya, “and anyways, wala akong oras para kumain. Marami pa akong gagawin dito sa opisina. Pero salamat sa imbistasyon.”

“I’ll dine alone then.”

Something tug at her heart but she discarded it. “Okay.”

“Yeah.”

“Okay… Bye.” Pinatay niya ang tawag saka napatitig sa kawalan. “Bakit ba nangyayari sakin ’to?” Humugot siya ng malalim na hininga saka tumingala sa kisame at pinikit ang mga mata.

Shit!

#Bitter - so kanina, may nakita akong kinakasal. Unang pumasok sa isip ko? Maghihiwalay din yan. 😂 pero naisip ko, naiisip kaya yon ng bride? O talagang ako lang itong pagkapait-pait kapag love o marriage ang pinag-uusapan. Kasi naman, ang dami kong kilalang ang mahal ng gastos sa kasal tapos ang ending… Hiwalayan. Kasi tumikim ng ibang putahe si lalaki.

Hindi na nga ako naniniwala doon sa kanta ni Andrew E. Na humanap ng pangit at ibigin mo’ng tunay. Kasi kahit pangit ngayon, manloloko na rin! 😈

Anyways, happy reading 😊😊😊

CHAPTER 3

CHAPTER 3

SINAPO NI Gladz ang ulo ng maramdamang umiikot na ang paningin niya dahil sa maraming alak na nainom. Mula sa opisina kanina, pinuntahan niya ang kaniyang ina para makita at kumustahin ito. But her heart tightened at the sight of her mother with a blank expression on her face, even after seeing her.

Hinilot niya ang sentido saka inubos ang Mojito sa shot glass saka bumuga ng marahas na hininga.

She hates drinking. Pero ang alak lang ang pansamantalang nakakapagpalimot sa kaniya ng kalungkutan at problema niya sa buhay. Seeing her mother like that makes her heart ached. At kapag masakit ang puso niya, tanging alak lang ang nakakapagpawala no’n pansamantala.

“Shit…” Mahina niyang sambit saka sinuklay ang buhok gamit ang sariling kamay saka tumayo.

Kailangan na niyang umuwi bago pa siya masyadong malasing. She needs to get home safely. Mariin niyang ipinikit ang mga mata saka tumayo. Akmang pipihit siya patungo sa exit ng Club ng bumundol siya sa isang bulto.

Napakurap-kurap siya at tiningala ang bulto na nabangga.

Mahina siyang natawa ng walang emosyon ng makita ang guwapong mukha ni Mr. Muller. At dahil siguro sa alak na nainom, wala siyang inhibisyon sa katawan.

“It’s you…” Tinuro pa niya ito saka papikit-pakit na nagtanung. “A-anong ginaggawa mo r-rito?”

Tinitigan lang siya nito kapagkuwan ay hinawakan siya sa kamay at hinila palabas ng Club.

Parang nakahinga ng maluwang si Gladz ng makalabas siya sa Club. Yumakap sa kaniya ang malamig na hangin at napapikit siya sa masarap niyong pakiramdam.

“Hmm…” She hummed as she feels the soft caress of the cold wind on her skin. “So cold…”

Then she felt a warm cloth wrapping around her shoulder and back.

Iminulat niya ang mga mata at nagtama ang tingin nila ni Pierce na nahuli niyang nakatitig sa kaniya. Hinubad pala nito ang suot na jacket saka ipinalibot sa balikat at likod niya iyon para siguro hindi siya lamigin. And his jacket smells so good, its intoxicating her even more.

“You shouldn’t wear those kind of clothes.” Anito saka bumaba ang tingin sa damit niya saka napailing-iling. “Alam mo bang maraming lalaki ang mapagsamantala ngayon?”

Umirap siya sa hangin. “Yeah, marami nga kayo.”

“Ms. Valdeleon, men will take advantage on you with a dress like that.”

Tumaas ang sulok ng labi niya saka pabiro niyang dinuro ang dibdib nito, “isa ka ba sa mga lalaking ’yon?”

He tsked and shook his head. “Why the hell am I doing this?” Mukhang ang sarili nito ang kinakausap saka naiiling na itinaas ang strap ng off shoulder niyang damit at siniguro nitong nasa balikat niya iyon. “Turtle neck clothes suits you better.”

Bumaba ang tingin niya sa damit niya. Maayos naman ang ayos niya, hindi naman bastusin ang suot niya. Off-shoulder blouse and a ripped denim jeans with stiletto. Wala naman sigurong magsasamantala sa kaniya sa suot na ’to, at maraming tao sa loob ng Club.

Kunot nuong nag-angat siya ng tingin sa binatang nasa harapan niya. “I look fine.”

Napailing-iling ito, “alam mo ba kung ilang kalalakihan ang pinigilan kong makalapait sayo sa loob?”

Tumaas ang kilay niya, nagtatanung ang mga mata niya. “Bakit mo naman ginawa ’yon? Hinayaan mo sana sila.”

His lips pressed together while staring intently at her. “You’re drunk. Who knows what those men are planning with you.”

Puno ng sarkasmo siyang ngumiti. “Aww…my knight in shining armour.” She snorted. “Pare-pareho lang naman kayong mga lalaki. Mga sinungaling, mga manloloko, mga paasa at mahilig mang-iwan sa ere. Ganun kayong lahat.” Napailing-iling siya saka pilit na tuwid na naglakad palapit sa kotse niya.

Akmang sasakay na siya sa sasakyan niya ng may pumigil sa kaniya sa braso.

“Ihahatid na kita.” Anang boses ni Pierce.

Binalingan niya ang nagsalita, blangko ang mukha niya. “Bakit naman?”

“Lasing ka.” He pointed out. “Drunk driving is a crime, don’t you know?”

Bumuga siya ng marahas na hininga saka inalis ang kamay nito na nakahawak sa braso niya saka ibinuka niya ang palad nito at doon nilagay ang susi ng kotse niya. “Here… go ahead.” Aniya saka umikot patungo sa passenger’s seat ng sasakyan niya. “Suit yourself, Mr. Muller.”

Nang makasakay siya sa kotse niya, kaagad siyang nag-seatbelt saka isinandal ang katawan sa likod ng upuan at pinikit ang mga mata.

Hindi na siya nakipag-argumento kay Pierce ng sabihin nitong ihahatid siya. Umiikot na rin ang paningin niya, hindi makabubuting magmaneho siya pauwi baka madisgrasya siya. Puno ng frustrasyong sinuklay niya ang buhok gamit ang mga daliri. Bakit naman kasi naparami ang ininom niya?

Naramdaman niyang sumakay na si Pierce dahil bahagyang umuga ang sasakyan saka narinig niya ang malakas na pagsara ng pinto.

“Address?” He asked with that baritone voice of his.

Mahina siyang dumaing saka sinabi rito ang address niya habang nakapikit pa rin ang mga mata.

“Bakit ba kasi naglasing ka?” May iritasyon sa boses nito kapagkuwan ay bumulong pero sapat na iyon para marinig niya. “At bakit ko ba ginagawa ’to?”

Nanatiling nakapikit ang mata niya kahit ng maramdaman niyang umusad ang kotse at pabilis ng pabilis ang takbo niyon.

She was enjoying the silence when she heard a soft music filling the car.

Bahagyan niyang iminulat ang mata para tingnan kung saan nanggagaling ang malamyos na musika na ’yon. Nang makita niyang galing iyon sa hawak na cellphone ni Pierce, pinikit niya ulit ang mga mata.

This guy really loves listening to music.

Huminga siya ng malalim saka mas lalong ipinikit ang mga mata niya. Gusto niyang makatulog sa biyahe. Hindi niya gusto ang pakiramdam habang nanunuot sa ilong niya ang mabangong pabango ng binata na gumigising sa diwa niya.

God…why does he have to smell like he just bathes, fresh from the shower.

Shit!

Umayos siya ng upo saka iminulat ang mga mata at bumaling sa nagmamaneho. “Bakit ka pala nasa Club? Picking up girls?”

Mukhang nagulat ito na nagsalita siya dahil bahagyan itong napaigtad saka tiningnan siya sa rear-view mirror bago sumagot. “That’s my favourite Club. Pumupunta ako doon kapag wala akong ginagawa tulad ngayon.”

“Ah…” Napatango-tango siya saka inulit ang tanung niya kanina na hindi nito sinagot. “Are you picking up girls there?”

“Nope. I already have someone.”

“Oh.” Sa hindi malamang kadahilanan, parang may kumurot sa puso niya sa nalamang may espesyal na pala itong babae sa buhay nito. “Huwag mo siyang lolokohin.” Ang nasabi nalang niya habang kinukiwesityon niya ang puso kung bakit may munting kirot siyang naramdaman. “Be good to her.”

Sinulyapan siya nito saka ibinalik ulit ang tingin sa daan. “I’m good to her, I don’t even know why.”

Kumunot ang nuo niya sa tinuran nito. Anong ibig nitong sabihin? She’s curious to know but she didn’t ask. It’s his business, not hers.

Ipinikit niya ulit ang mga mata at desididung matutulog siya ng marinig niya ang baritonong boses ni Pierce.

“Huwag ka na ulit pupunta sa bar ng mag-isa.” Anito. “Magsama ka baka may mangyaring masama sayo.”

She can’t stop snorting. “No one cares… at sino naman ang isasama ko?”

“May mga kaibigan ka diba?”

“I don’t want to burden them.” Aniya sa mahinang boses. “May mga iniisip at pino-problema din ang mga ’yon, ayoko nang dagdagan pa.” Iminulat niya ulit ang mga mata saka bumaling sa nagmamaneho, “paano mo pala nalamang may mga kaibigan ako?”

“I heard from Beckett.” Sagot nito saka huminga ng malalim.

Kaagad na sumama ang mukha niya ng marinig ang pangalan ng balahibong ’yon. “Please, don’t mention his name. Naiirita ako.”

“Ano bang ginawa niya sayo?” He seems curious.

“None of your business.” Kaagad niyang tinuldukan ang kuryusidad nito saka pinikit ulit ang mga mata.

Hanggang sa makarating sila sa bahay niya, hindi na siya umimik at umaktong tulog kahit ang totoo ay ramdam na ramdam niya ang presensiya nito.

Nang patayin nito ang makina ng sasakyan, walang imik na kinuha niya sa ignition ang susi saka lumabas ng kotse at lumapit sa gate para buksan ’yon.

She was fumbling on his key, looking for the right key to use when Pierce grab the keys from her hands and open the gate himself. Kapagkuwan ay hinawakan siya nito sa braso at giniya papasok. Ito rin ang nagbukas ng pinto ng bahay niya at pinapasok siya sa loob.

Ilang minuto silang walang imik habang nakatayo silang dalawa sa sala. An awkward air surrounds them.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka humarap sa binata. “What exactly do you want from me?”

Umatras ito saka umiling. “Nothing—”

“Liar.” Pang-aakusa niya sa lalaki. “Hindi mo ako ihahatid kung wala kang kailangan sakin.” Malamig siyang ngumiti, “do you want to sleep with me?” Bahagyan niyang itinaas ang off shoulder blouse na suot. “Yon ba ang gusto mo? Come here…I’ll give you want you want. Pambayad sa paghatid mo sakin.”

Matiim na tumitig sa kaniya si Pierce saka naglakad pabalik, palapit sa kaniya. “Yang sinasabi mong ’yan, pagsisisihan mo ’yan kapag seneryuso ko—”

“Seryuso ako.” Walang inhibisyon sa katawan niya habang nakatitig sa mga mata ng binata. “Be honest with me. Do you want to sleep with me? Diba yon naman palagi ang gusto niyong mga lalaki? Sex. Plain casual sex.”

Mariin nitong pinikit ang mga mata, bakas ang iritasyon sa mukha nito kapagkuwan ay napailing-iling saka iminulat ang mga mata at inisang hakbang ang pagitan nilang dalawa.

Mabilis ang tibok ng puso niya habang nakatitig sa binata. Halos gahibla nalang ang pagitan nilang dalawa at ramdam niya ang init ng katawan nito.

“Mr. Muller—”

“You want me to be honest with you?” Desire flared through his tantalizing eyes. “Yes, Ms. Valdeleon, I want to fuck you.” Bumaba ang may pagnanasa nitong titig sa mga labi niya, “I want to kiss you senseless, but not in your state right now. Hinatid kita kasi ayokong mapahamak ka sa daan, ’yon lang.” Pagkasabi no’n ay ihinulog nito ang susi na hawak sa centre table saka tinalikuran siya nito at lumabas ng bahay niya.

Naiwan siyang nakatigalgal sa pintong nilabasan nito. Ilang beses siyang napakurap-kurap kapagkuwan ay walang buhay na natawa saka hinilamos niya ang sariling palad sa mukha niya saka pabagsak siyang naupo sa mahabang sofa at napatitig sa susi na ihinulog ni Pierce sa centre table.

’Hinatid kita kasi ayokong mapahamak ka sa daan, ‘yon lang.’

Walang buhay siyang natawa ulit. A man like that… God she’s shameless. Dahil ba ito sa alak na nainum niya kaya wala siyang maramdamang hiya? Shit! Ngayon lang nag si-sink in sa isip niya na nakakahiya ang ginawa niya.

Sinabunutan niya ang sariling buhok saka napadausdos ng higa sa mahabang sofa saka napapikit.

Even when trying to sleep, Pierce is in her mind. He said he have someone, but he wants to fuck her…does that mean he’s a cheater too?

Malakas siyang napabuntong-hininga saka ilang beses na tinampal niya ang sariling nuo.

Maybe she’s just a passing fancy to him. Ganun naman ang mga lalaki e. Patikim-tikim pa rin kahit mayroon ng espesyal na putahing tinitikman din.

Hanggang sa makatulog siya, laman ng isip niya si Pierce Muller. Even in her dreams, he’s there, thrusting his fingers in and out of her…pleasuring her like he did two years ago.

When she woke up in the morning, she felt ashamed of herself. Ramdam niyang basa ang pagkababae niya dahil sa panaginip niya.

Hinilamos niya ang mga palad sa mukha saka bumangon. Napapangiwi siya sa bawat hakbang dahil nararamdaman niya ang pagkabasa niya. God. Was that what they call a wet dream?

Umiiling-iling na pumasok siya sa kuwarto at agad na naghubad saka pumasok sa banyo.

Habang nasa ilalim ng shower, naging laman ng isip niya ang mga sinabi sa kaniya ni Pierce Muller kagabi.

He wants to fuck her…but not in her state last night. Hindi talaga iyon mawala sa isip niya. Anong ibig nitong sabihin? Na gagalawin siya nito kapag hindi na siya nasa empluwensiya ng alak?

Napamulagat siya saka napaawang ang mga labi.

No way! He must be kidding or he’s just saying it.

Ipinilig niya ang ulo saka tinapos ang pagsa-shower saka mabilis na nagbihis. Nang maayos ang sarili, lumabas siya ng bahay niya na hindi nag-aagahan. Mag-isa lang naman siya, walang katulong kasi ayaw niya, hindi naman malaki ang bahay niya.

Nang makasakay sa kotse, natigilan siya ng maamoy niya ang mabangong pabango ni Pierce na nanunuot sa ilong niya kagabi. And then her eyes settled on his jacket. Naroon iyon sa passenger seat. So that’s why her car smells like him.

“God…” mahina niyang sambit, “why does he have to smell so good?” Para tuloy gusto niyang ibaon ang mukha niya sa leeg nito ang samyuin ang mabango nitong amoy.

Naiiling na binuhay niya ang makina ng kotse saka pinaharurot iyon patungo sa opisina niya.

“CYNTHIA, call Mr. Muller and update him about the hiring.” Utos niya sa sekretarya habang naglalakad papasok sa opisina niya. Ayaw niyang tumawag pa sa kaniya si Pierce. Ayaw na niya itong makita pagkatapos ng kahihiyang ginawa niya kagabi. She doesn’t want to do anything with him other than their business deal. “And kindly ask him to call you and not me about the hiring update—”

“But ma’am—”

“Ikaw na ang makipag-usap sa kaniya mula ngayon—”

“Pero ma’am—”

Pinandilatan niya ang sekretarya. “Listen to me, Cynthia—”

“Nasa loob ho ng opisina niyo si Mr. Muller, ma’am.” Mabilis na sabi ni Cynthia habang ang kamay ay nakamuwestra sa opisina niya. “Kanina ka pa niya hinihintay sa loob.”

Napamulagat siya at nanigas sa kinatatayuan. “A-ano?”

Nakangiwing ngumiti si Cynthia. “Pasensiya na, ma’am, pinapasok ko na ho para sa loob siya maghintay sa inyo.”

Kinakabahang napatitig siya sa pinto ng opisina. Bakit ba palagi silang nagkikita ng binata? Why is he here anyway?

Huminga siya ng malalim at pinalakas ang loob bago humakbang papasok sa loob ng opisina niya.

Something is definitely wrong with her heart as her eyes settled on Pierce Muller. Mabilis ang sikdo niyon at parang tinatambol.

Pasimple niyang hinaplos ang dibdib kung nasaan ang puso niya saka binasa ang nanunuyong labi. Nagpanggap siyang hindi apektado sa matiim na titig ng binata habang naglalakad siya patungo sa mesa niya.

Nang makaupo sa swivel chair niya, pormal siyang tumingin sa lalaki at tipid na ngumiti. “Good morning. How may I help you, Mr. Muller?”

“Bukas pa ba ang offer mo?” Sa halip ay tanung nito sa kaniya.

Nagsalubong ang kilay niya at napuno siya ng pagtataka sa tanung nito. “Bukas ang ano?”

“’Yong sinabi mo kagabi, bukas pa ba ’yon? Mukhang okay ka na naman ngayon. Hindi ka na lasing.”

Umawang ang labi niya. “H-ha?”

“Do you want to sleep with me?”

Napatigalgal siya sa lalaki. “A-ano?”

“Do you want to sleep with me?” He asked again.

Instead of answering, she just gaped at the sexy handsome man in front of her.

He’s not serious…right?

LiteraryAwards2017 - na nominate daw ako sa di malamang kadahilanan. Sa may mga gusto, you can vote for me. Hanapin niyo ang literary award then pumunta sa Best Author, hanapin niyo account name ko na cecelib, saka tap the inline comment and comment +1. Bawal po ang sumagot sa comment. Unlimited ang voting so you can also vote for other authors na gusto niyo na nominated din 😊😊😊

CHAPTER 4

CHAPTER 4

“DO YOU WANT to sleep with me?” Ulit na tanung ni Pierce sa kaniya ng ilang segundo ang dumaan at nanatili siyang tahimik. “It’s a very simple question, Ms. Valdeleon. Tinanong mo sakin ’yon kagabi hindi ba? So I assume that its okay if I ask you the same. Its just a yes or a no.”

It’s casual sex. That’s what he meant. He wants to have a casual sex with her. ’Yon ang gusto nito mula sa kaniya, at hindi man niya aminin sa sarili, alam niyang gusto niya rin ’yon mula sa binata. Gusto niyang maramdaman ulit kung paano angkinin ng binatang umangkin sa kaniya noon.

She’s curious to know how it feels like after two years. Would it still feel the same? The pleasure… The sensation… Would it still be as mind-blowing as before? Maraming katanungan sa isip niya na gusto niyang masagot.

Ito lang ang tanging lalaki sa buhay niya, wala na siyang ibang pinapasok. Wala siyang ibang lalaki hinayaan niyang makitang hubad ang katawan niya.

Ang lalaking ’to lang na nasa harapan niya na hindi siya maalala.

Wala namang masama diba? Casual sex is okay, she’s an adult anyway. Walang masama kung gusto niyang maramdaman ulit ang pinaramdam nito sa kaniyang kaluwalhatian noon. As long as she won’t get involve with him emotionally, okay lang sa kaniya ang lahat.

“But how about your special someone?” Tanung niya sa binata na nakatitig pa rin sa kaniya, naghihintay ng sagot niya.

“She will remain special.” Sagot nito habang ang titig ay bumababa sa mga labi niya. “Is it a yes, or a no?”

Napakurap-kurap siya rito. “Y-yes?” Patanung niyang sagot.

“Are you sure?” Paninigurado nito sa walang emosyong boses. It’s like he’s asking her about business.

May pag-aalangan man sa naging desisyon, tumango siya saka tumitig sa mga mata ng binata. “Plain casual sex. That’s it.” She just wants to experience it again without love and heartache.

Tumayo si Pierce saka umikot patungo sa upuan niya. Nahigit niya ang hininga ng ilagay nito ang magkabilang kamay sa armrest ng swivel chair niya saka inilapit nito ang mukha sa mukha niya.

“Mr. Muller—”

“Since we’re going to do something personal with each other, call me Pierce from now on.” With that, his lips pressed against hers, sliding his tongue inside and kissing her softly.

Napapikit si Gladz at ninamnam ang halik ng binata. Mahina siyang napadaing ng naging agresibo ang halik nito at naging mapanudyo ang dila. He’s really a good kisser, she’s not even thinking right as she kissed him back.

Naghiwalay lang ang mga labi nila ng pareho silang kinapos ng hininga. At nang magtama ang mga mata nila, naging matiim ang titig nito sa kaniya.

“I’d been wanting to taste your lips since the first time I saw you.” He whispered over her lips, desire is in his eyes.

Gladz gulped, she’s heavily breathing. “W-Why?”

“I don’t know.” He brushed her lips against hers, “curious, I guess.”

She blinked. “Well…did my lips pass your taste expectation?”

“You surpass it.” Kinindatan siya nito saka tinulak nito patayo ang sarili saka kinuha sa bulsa ang cellphone na nag-iingay at sinagot ang tawag. “Hello—What? Sige. Uuwi na ako. Hintayin mo ako sa bahay.” Pinatay nito ang tawag saka nagpaalam sa kaniya. “I have to go. Emergency.” Mabilis siya nitong ginawaran ng halik sa mga labi na ikinagulat niya. “Bye. I’ll call you later.”

Malalaki ang hakbang na naglakad palabas ang binata sa opisina niya, halatang nagmamadali. At nang tanging siya nalang mag-isa sa opisina niya, napahilamos siya saka mariing ipinikit ang mga mata.

Why did I say yes to have casual sex with him? Nababaliw na ba siya— oo, nababaliw na talaga siya. Since wala naman siyang balak magkaroon ng seryusong relasyon o kaya naman ay mag-asawa kaya pumayag siya. The last thing in her mind is to be in a relation shit and to get married. Naka-set na sa utak niya na lahat ng lalaki, manloloko at wala na sa kanilang mapagkakatiwalaan.

If men only want her sexually, then she will do the same. She only wants sex from Pierce. Nothing more and nothing less. Might as well enjoy her life while she’s young. She only live once, ika nga, dapat niyang sulitin ang bawat araw, hindi na puro problema ang iniisip niya.

Huminga siya ng malalim saka kinuha ang cellphone sa bag na narinig niyang tumunog.

It’s a text message from Pierce.

‘I’ll pick you up at seven-thirty tonight.’

Sumikdo ng mabilis ang puso niya kasabay ng pag-iinit ang pisngi niya.

He wants to do it tonight?

Wala sa sariling napatayo siya saka balisang nagpabalik-balik ng lakad sa loob ng opisina.

Ano ba ang dapat niyang gawin sa pangyayaring ganito? Why did she even say yes in the first place? This is her first time to have a casual sex and her second time to have sex, damn it!

“What the hell am I going to do?” Tanung niya sa sarili habang balisa pa ’rin.

BUONG ARAW na wala sa sarili si Gladz. Laman ng isip niya ang gagawin nila mamaya ni Pierce. Sa isip niya, walang problema sa kaniya ang casual sex, pero bakit kinakabahan siya sa isiping may mangyayari mamaya sa kanila? It’s a casual sex, she should be affected like this!

Ipinarada niya ang kotse sa garahe ng bahay niya saka lumabas at pumasok sa loob ng kabahayan. Nang makapasok sa kuwarto niya, kaagad siyang naghubad at pumasok sa banyo para magbabad sa bath tub.

Nilinis niya ang sarili mula ulo hanggang paa. She even used her sweet pea scent body wash. Gusto niyang maging mabango siya at kaaya-aya.

After cleaning herself in the bath tub, she showered and used her sweet pea body wash again. Pagkatapos linisin ang katawan, lumabas siya ng banyo na nakatapi lang ng tuwalya.

Tinuyo niya ang basang katawan gamit ang tuwalya saka isinuot ang binili niyang set of lacy underwear sa Victoria secret.

Nang humarap siya sa salamin, nag-init ang mukha niya ng makita ang sarili. Halos makita ang bagong shave niyang pagkababae sa suot niyang lacy na panty. At sa bra naman, halos n-pples lang niya ang natatakpan.

“My God…” Napailing siya saka inayos ang strap ng bra niya. “Nababaliw na talaga ako…to actually said yes to a casual sex.”

Huminga siya ng malalim saka sinuklay ang buhok. Gusto niya ito. Umu-o siya sa tanung ng binata. Hindi siya nito pinilit. At gusto rin niyang maramdaman ulit ang pakiramdam na angkinin ng binatang nagmulat sa kaniya sa kamunduhan.

She took a deep breath and put her clothes on. A simple black above the knee dress with a pencil cut design. Hapit na hapit sa katawan niya ang damit na suot, mas lalong napansin ang makurba niyang katawan at ang bilog niyang pang-upo.

Hindi siya masyadong nalagay ng make up sa mukha. Pulbos lang, kaunting blush on saka lip tint. Ang pinaka-ayaw niya sa lahat ay ‘yong pakiramdam na mabigat ang mukha niya dahil sa make up. Pagkatapos ayusan ang sarili, bumaba na siya dala ang kulay silver niyang pouch at napatingin sa wall clock na nasa sala.

Seven-thirty P.M.

Huminga siya ng malalim at akmang uupo sa sala habang hinihintay ang binata ng tumunog ang doorbell sa may gate.

He’s here? Hmm… On time.

Sumilip siya sa bintana kung saan makikita kung sino ang nasa labas ng gate.

Sumikdo ang puso niya ng makita si Pierce sa labas nga gate.

Tiningnan niya muna ang sarili at sinuklay ang nakalugay na buhok gamit ang mga daliri bago lumabas ng bahay.

Nang makalabas siya sa gate at ma-lock ’yon, bahagyan siyang natigilan ng mapatitig kay Pierce.

Mas gumuwapo ito sa suot nitong kulay denim-blue na polo na nakatupi ang manggas hangga sa ilalim ng siko saka naka faded jeans ito at kulay item na italian shoes.

And his smell… Damn. Parang ang sarap ilapit ang ilong sa leeg ng binata at amoyin ito.

Pasimple siyang napailing saka tumikhim at tipid na ngumiti. “Why and where?”

Sa unang pagkakataon mula ng nakilala niya ang binata, ngayon lang niya ito nakitang napangiti. And damn it… He looks more gorgeous.

“Straight to the point.” Tumango-tango nitong sabi saka namulsa habang nakatitig sa kaniya. “Why? Hmm… I want to dine with you. Tinanggihan mo kasi ako nuong una kitang inayang kumain.”

She clearly remembers that one. “Oh.”

“Yes. And where… Well,” iminuwestra nito ang kamay sa mamahalin nitong sasakyan, “let me surprise you.”

Tumango siya. “Okay.”

Hinawakan siya nito sa siko saka iginiya patungo sa nakaparada nitong kotse at pinagbukas siya ng pintuan.

Lihim siyang napangiti. She misses this kind of gesture.

Maingat siyang sumakay sa passenger seat. Nang maisara nito ang pinto, nagsuot siya ng seatbelt saka hinintay na makasakay ang binata. Nang makasakay ito sa kotse, kaagad nitong pinausad iyon.

Pareho silang walang imik habang nasa daan, pareho nag-iisip at nasa kaniya-kaniyang mundo. Nagising lang ang diwa ni Gladz ng maramdaman niyang tumigil ang kotseng sinasakyan.

Kaagad siyang tumingin sa labas.

Zapanta Hotel. A five-star hotel with services that is suited for a royalty.

Bumaling siya kay Pierce. “Here?”

Tumango ito saka lumabas ng kotse at umikot sa passenger seat saka pinagbuksan siya ng pinto.

Hmm…a gentleman.

Lumabas siya ng kotse saka tinanggap ang nakalahad na kamay ng binata.

Habang naglalakad sila papasok sa Hotel, may sumalubong sa kanilang bellboy. Ibinigay dito ni Pierce ang kotse ng sasakyan. Tango naman ang sinagot ng bellboy at iminuwestra ang kamay papasok sa hotel.

“Enjoy your night, Sir.” Anang bellboy.

Tumango si Pierce saka masuyo siyang giniya papasok. Dumeretso sila sa elevator at pinindot nito ang pinakamataas na floor.

“Akala ko kakain tayo.” Kunot-nuo niyang tanung kay Pierce. “Why are we going up?”

“So I could ruin your lipstick, your hair and…” Nakataas ang sulok ng labi nitong kinindatan siya, “…so I could strip off your clothes.”

Namilog ang mata niya at dahan-dahang nag-init ang buong mukha niya.

Is this it?

Napalunok siya saka huminga ng malalim. Naumid ang dila niya. Hindi niya alam kung anong isasagot sa sinabi ng binata.

Kagat niya ang pang-ibabang labi ng makalabas sa elevator at naglakad patungo sa kuwarto nila.

The top floor only has two rooms and Pierce is leading her towards the left door. Nang ma-i-swipe ni Pierce ang key card na dala, iginiya siya nito papasok.

Her eyes automatically settled on the dining table set for two. “K-kakain tayo?”

“Of course, we will dine first.” Bulong ng binata sa tainga niya saka hinawakan siya sa kamay ay iginiya palapit sa mesa.

Para siyang nakahinga ng maluwang ng sabihin nitong kakain muna sila.

“You look really nervous.” Komento ni Pierce ng makaupo ito sa kaharap niyang upuan.

Huminga siya ng malalim saka sinalubong ang tingin ng binata. “This is my first time.”

Tumaas ang kilay nito, may panunudyo ang kislap ng mga mata. “First time to dine with a man?”

Inirapan niya ito. “No. The casual sex.”

“Oh.” Nagsalin ito ng champagne sa champagne glass saka sumimsim bago nagsalita ulit. “That’s good to hear then.”

“You like inexperience women?” Deretsahan niyang tanung.

Ibinalik nito ang mga mata sa kaniya, “no…pero kung ikaw naman ang babae, bakit hindi? And I would be very glad to teach you.”

“You have a sweet tongue.” Aniya.

“Really?” Amusement dance in his eyes. “Well, you already tasted my tongue earlier. Though, hindi lang naman ’yon ang matamis na parte ng katawan ko.”

“Hindi ’yon ang ibig kong sabihin.” Her cheeks reddened. “Change topic, please.”

Natatawang nilagyan siya ng kanin ni Pierce sa pinggan saka sinalinan siya ng malamig na tubig sa baso kapagkuwan ay binuksan nito ang may mga takip na ulam.

“Help yourself.” Anito.

Bilang sagot dito, naglagay siya ng ulam sa pinggan niya saka nag-umpisang kumain. Napatigil lang siya sa pagsubo ng mapansing titig na titig sa kaniya si Pierce na para bang isa siyang putahe at gusto siya nitong kainin.

“What?” She asked.

“Nothing.” Anito habang nakatitig pa rin sa kaniya. “Just keep eating.”

Umiling siya. “Hindi ako makakakain ng mabuti kung ganiyan ka makatingin sakin.”

Sumimsim ito ng champagne habang matiim pa ring nakatitig sa kaniya. “Paano ba ako tumingin?”

“Parang kakainin mo ako…” naiilang niyang sabi.

“I will.” Desire filled his eyes. “Later though.”

Kaagad na nagbaba siya ng tingin para itago ang pamumula ng pisngi. “Kumain ka na.” Aniya saka nakatungong pinagpatuloy ang pagkain.

Nararamdaman niya ang titig ni Pierce kaya naman hindi siya nag-angat ng tingin, nanatili siyang nakatungo hanggang sa matapos siyang kumain.

“This is really your first time?” He asked after a while.

Tumango siya at kumuha ng tissue para tuyuin ang basang gilid ng labi niya dahil sa pag-inom ng tubig. “I’m not a virgin kung iyan ang itatanung mo sunod. Pero ito ang unang pagkakataon na gagawin ko ’to na walang empluwensiya ng alak ang katawan ko. I’m in my right mind when I said yes to you—”

Napatigil siya sa pagsasalita ng bigla nalang tumayo si Pierce at inilang hakbang lang ang pagitan nilang dalawa saka sinapo ang mukha niya at hinalikan siya sa mga labi.

Nahigit niya ang hininga sa gulat sa ginawa nito pero hindi kalaunan ay gumalaw din ang labi niya para gagarin ang mga labi nito. May sariling isip na yumakap ang mga braso niya sa leeg ng binata at napapikit siya habang tinutugon ang halik nito.

Hinila siya patayo ng binata at isinandal sa pinakamalapit na pader saka hinaplos ang katawan niya. Nakagat niya ang pang-ibabang labi nito ng ipinasok nito sa damit niya ang kamay at hinaplos ang hita niya, patungo sa kaselanan niya.

Naghiwalay ang mga labi nila dahil pinaglandas nito ang labi sa leeg niya habang ang isang kamay ay abala sa pagbaba ng zipper ng suot niyang damit. At nang tuluyan ng mahubad ang suot niya, bahagyang umatras ang binata para titigan ang katawan niyang natatakpan nalang ng bra at panty.

“God…” mahina nitong sambit habang puno ng paghangang nakatingin sa katawan niya. “Gusto mo ba akong baliwin sa suot mo?”

Pinag-krus niya ang mga binti saka akmang tatakpan niya ang dibdib niya ng hawakan siya ni Pierce sa magkabilang pulsohan at ipininid nito ang mga kamay niya sa pader na kinasasaldalan niya.

“Pierce—”

Pinutol nito ang iba pa niyang sasabihin sa pamamagitan ng pag-angkin sa mga labi niya. Napadaing nalang si Gladz at tinugon ang agresibong halik ng binata.

Gamit ang isang kamay nito, pininid nito ang nga kamay niya sa pader, sa uluhan niya habang ang isang nitong kamay ay humahaplos pababa… Pababa sa lace panty niya.

May pang-gigigil na kinagat Gladz ang labi ni Pierce ng haplusin nito mula sa labas ng panty niya ang pagkababae niya. Mapanudyo ang bawat haplos nito, nanghihibo… Nang-aakit na ibuka niya ang kaniyang mga hita para mabigyang laya ang kamay nito na paligayahin siya.

And that’s what she wants… His fingers thrusting in and out of her just like in her dream this morning.

Mabilis ang pagtaas-baba ng dibdib niya ng dahan-dahan nitong hinila pababa ang lace niyang panty habang dahan-dahan din itong lumuluhod sa harapan niya.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng tuluyang makaluhod ang binata sa harapan niya at hinalikan ang kaselanan niya habang hawak nito sa may paanan niya ang panty na hinubad.

“Pierce—” nahigit niya ang hininga ng lumapat ang labi nito sa hita niya.

Napasabunot siya sa sariling buhok ng maramdamang pataas ng pataas ang labi ng binata hanggang dumako iyon sa pagkababae niyang naghihintay sa mga labi nito.

“Oh…” Daing niya ng paglandasin nito ang dulo ng dila sa biyak ng pagkababae niya.

And when she opened her thighs, she instantly felt Pierce’s tongue on her labia, licking and lapping her.

“Pierce—”

He nipped her labia and slid his tongue in between her vag-na folds, straight to her pulsing cl-t-ris.

Umawang ang labi niya kasabay ng isang mahabang daing na kumawala sa labi niya.

This is it…this is what they call heaven.

#Love - Its a good thing for some people. It makes them very happy. Pero may mga tao ding na burn na sa pag-ibig. As in sunog na sunog na ang puso nila na hindi na nila kayang magmahal pa kaya mapait na mapait ang paniniwala sa pag-ibig.

But there are different kinds of love… And one of them is friendship. And i’m thankful na kahit wala akong lovelife may mga kaibigan naman akong puwedeng i-keep for life. So be thankful, guys, may ibang tao pang nagmamahal satin. A friend of mine made me realize this. Kaya nagpapasalamat ako sa kaniya.

#EnjoyReading

CHAPTER 5

CHAPTER 5

INI-ANGAT AT IPINATONG ni Pierce ang paa niya sa balikat nito habang ang mga labi ay nasa basa pa rin niyang kaselanan, ang mga dila nito ay nanunudyo sa hiyas niya. Matigas ang dulo ng dila nito habang hinahagod iyon sa hiyas niya kasabay ng pagsipsip nito sa katas na inilalabas niya.

Every twirl of his tongue around her cl-t makes her thighs shiver in desire. Her vaginal walls tighten every time Pierce would suck her cl-t. The pleasure is blowing her mind, erasing all the right thoughts in her head and removing all her inhibitions.

Gladz mind is blank as Pierce’s played with her cl-toris and labia. He is merciless as he swirls, suck, lick, nip and rub his cl-t with his torturous tongue making her body arched and her muscle tightened.

Napasabunot siya sa buhok ng binata ng paglandasin na naman nito ang dulo ng dila sa bukana ng pagkababae niya, nanghihibo na mas ibuka niya ang mga hita. He was lapping her like she’s an ice-cream in a cone and she was moaning insanely, her throat dry and her breathing ragged.

“Open wider, honey.” Paanas na sabi ni Pierce habang abala pa rin ito sa pagsamba sa pagkababae niya at paghuhubad sa sarili nitong damit.

And maybe it wasn’t enough for him, Pierce slid his hardened tongue inside her wet core.

She gasped at the intrusion. “Pierce!” Sa gulat niya, napaigtad siya dahilan para mapalayo ang pagkababae niya sa mapanudyong dila ng binata.

But Pierce didn’t let her move away, he encircled both of his arms around her thighs then he pulled her closer to him. And in a blink of an eye, he was back on eating her, licking her p-ssy and sucking her cl-t making her gasped in sudden pleasure.

“Pierce…” Kumawala ang isang braso nito na nakayakap sa hita niya saka naramdaman niyang humaplos ang daliri nito sa gilid ng hita niya, patungo sa basa niyang pagkababae. Dumadagdag iyon sa kiliting nararamdaman niya na mas lalong nagpapainit sa katawan niya. “Pierce…” 

Nanginginig ang tuhod ni Gladz ng magsimulang ilabas-masok ni Pierce ang matigas nitong dila sa loob niya. Banayad lang ang paggalaw no’n, mapanudyo, nang-aakit at mas lalo siyang nahihibang sa sarap.

Gladz was lost in pleasure as Pierce made her felt heaven in every thrust of his tongue inside. She can feel her wetness coating her womanhood and it’s slowly spreading to her inner thighs. And while his tongue thrust in and out of her mound, his long slender fingers started to stroke her clit, rubbing and slightly massaging it.

Her body arched in pleasure, her head falls back and her lips parted. “Oh!” She moaned. “Pierce… Oh…”

Mas lalong lumalim ang paghinga niya ng pagsalit-salitin ng binata ang pagpapaligaya sa kaniya gamit ang daliri at dila nito. Kapag wala sa loob ng pagkababae niya ang daliri nito, ang dila naman nito ang naroon at umaangkin sa kaselanan niya.

“Oh! Oh!” Mas humigpit ang pagkakasabunot niya sa buhok nito habang nasa pagitan parin ito ng mga hita niya at kinakain ang pinakamaselang parte ng katawan niya. “Pierce…” he started moving his slender finger in and out. “Oh, Pierce…” he was moving fast and in a furious speed, “Oh! Oh! Pierce! Oh!”

Hibang na siya sa sarap, pabaling-baling ang ulo niya habang ang mga tuhod at hita ay nanginginig sa tindi ng sensasyong lumulukob sa buo niyang pagkatao.

Mas lalo pang bumilis ang paglabas-masok ng daliri nito sa loob niya. Sagad na sagad ang mahaba nitong daliri sa loob at para siyang kinakapos ng hininga habang mas nagiging agresibo pa ang galaw ng mga daliri nito.

“Oh, god! Oh, god!” Nararamdaman niya ang pagtulo ng pawis niya sa nuo habang nagtaas-baba na rin ang katawan niya, sinasalubong ang bawat pagpasok ng daliri nito sa loob niya.

Sunod-sunod na daing ang kumawala sa mga labi niya, palakas din iyon ng palakas. Hindi niya mapigilan iyon lalo na’t mas naging agresibo ang bawat pagsagad ng binata sa daliri nito sa loob niya. At mas lalo pang umawang ang labi niya at malakas na sunod-sunod na napahalinghing sa tuwing nakasagad ang mga daliri ng binata sa loob ng pagkababae niya saka paiikutin nito iyon. Mas doble ang kiliti at sarap na nalalasap niya.

Gladz was catching her breath. She can feel her orgasm coming. Her face is painted with pleasure and lust and she was unknowingly moving her hips to accept his fingers every thrust.

Damn! This man’s finger feels so good inside her. It’s blowing her mind and inhibitions away.

Nakagat ni Gladz ang pang-ibabang labi ng gumapang ang labi ng binata pataas sa puson niya habang ang daliri nito ay inaangkin pa rin siya. His fingers trust harder, thrust deeper and it thrust faster making her knees slightly buckle.

“Ohh…” Impit niyang ungol ng maramdaman ang dila nito na gumagapang sa balat niya hanggang sa makarating ito sa mayayaman niyang dibdib.

He twirls his tongue around her n-pple, then he sucked it and bit it lightly. Napasinghap siya sa pinaghalong kiliti at kirot na naramdaman. Bahagyan siyang napasinghap ng bahagyan nitong pinisil ang hiyas niya, kapagkuwan ay gumapang ang dila nito pataas patungo sa leeg niya at sa likod ng tainga niya.

Mas lalo siyang nahibang sa sensasyong naramdaman dahil sa paglalaro ng dila nito sa tainga niya. She can feel and hear his heavy breathing and it made her body burned even more.

“Pierce…” She was panting.

“Hmm…” He hummed as be hit her earlobe and slid another finger inside her.

“Oh, god…” Mahina niyang sambit ng mas isinagad pa nito ang daliri sa basang-basa niyang pagkababae.

Nararamdaman niya ang pangangatog ng tuhod niya ng maramdamang malapit na sumabog ang orgasmo sa kaibuturan niya. Her toes curled, her throat went dry and her eyes rolled back as lust consumed her…her orgasm spreading throughout her body.

Pakiramdam niya ay nayanig ang buong pagkatao niya ng sumabog ang nakakahibang na orgasmong nanuot sa bawat himaymay ng katawan niya. Para siyang tinakasan ng lakas, pero hindi siya hinayaan ni Pierce na makapagpahinga.

He gripped her thighs and pulled her up, encircling her thighs around his waist, then he pinned her on the wall before filling her still wet mound with his big ang long c-ck.

“Oh!”

“Fuck!”

Sabay silang napaungol ng binata ng mag-isa ang katawan nila. Sabay din nilang hinapit ang isa’t-isa ng maisagad nito sa kaibuturan niya ang mahaba nitong pagkalalaki.

Napapikit nalang si Gladz ng mas isinagad pa ng binata ang kahabaan sa loob.

He feels so good inside her…just like before…just like the first time they had sex. If her memory serves her right, he feels much bigger than before. At gustong-gusto niya ang haba at laki nito na pumupuno sa pagkababae niya.

She like the feeling of his long length stretching her soft walls and filling her sex. She likes how full she is. She likes the sensation he’s making her feel just by filling her.

Gusto niyang mas ibuka pa ang mga hita pero limitado ang galaw niya dahil nakatayo ang binata at nakayakap ang mga binti niya sa beywang nito habang ang likod ay nakasandal sa pader.

i-aapak sana niya ang mga paa sa sahig ng mas isinandal pa siya ni Pierce sa pader at inumpisahan na nitong bumayo.

His c-ck moving inside her was the best feeling in the world for her. The tingling sensation… and the pleasure. It was too much yet she wanted more. She wanted more of him…she wanted him to own her, to fill her and to fuck her hard.

Isa man iyong piping kahilingan, tinupad naman iyon kaagad ng binata.

Sinagad nito ang kahabaan sa loob niya, saka dahan-dahang inilabas pagkatapos ay bigla na namang sinagad. Ilang beses nitong inulit iyon na dumagdag sa init ng katawan niya.

Hugot. Baon. Sagad. Hugot. Baon. Sagad. Iyon ang ginagawa ni Pierce sa pagkababae niya habang tumatama ang likod niya sa pader dahil sa lakas ng pagbayo nito sa pagkababae niya.

He thrust in and out fiercely and deeply. Lumilikha ng ingay ang pag-iisa ng katawan nila dahil sa basang-basa na ang pagkababae niya at mabilis ang bawat pagbayo na pinapakawalan nito.

“Pierce.” Halos mahibang siya sa sarap. “Pierce.” Naliligo na siya sa sariling pawis pero walang patid pa rin ang paggalaw niya sa balakang para salubungin ang pagbayo ng binata. “Pierce.” She was chanting his name deliriously. “Oh, Pierce…” Wala siyang pakialam kung tumatama ang likod niya sa pader, lumalaban siya bawat ulos ng binata. Sinasalubong niya ang bawat baon nito sa pagkababae niya. “Oh…yes… I like that. Yes—ohh! Yes. I love that.”

She was lost in her own lustful world as Pierce fuck her harder, deeper and faster. Mahigpit ang hawak ng binata sa mga hita niyang nakapulupot sa beywang nito habang patuloy ang nakakahibang na pag-angkin sa kaniya.

“Fuck! You’re really tight.” He gripped her ass and buried himself deeper. “I like how tight you are.”

Malakas siyang napadaing dahil sa pagbaon at pagsagad ng binata sa pagkalalaki nito sa loob niya. “Pierce…”

Yumakap siya sa binata saka ibinaon ang mukha sa leeg ng binata habang parehong hinihingal na nag-iisa ang katawan nila ng paulit-ulit.

Ang nakakakiliting sensasyon sa pagkababae niya, ang mahigpit nitong paghawak sa pang-upo niya habang inaangkin siya at ang pabilis na pabilis nitong ulos na mas lalong nagpapawala sa kaniya sa tamang huwisyo…gustong-gusto niya kung paano siya angkin ng binata. Mainit, mapusok at agresib ang bawat ulos at bayo nito sa pagkababae niya.

She was breathing hard as her moan gets louder and louder, she’s panting and breathing heavily as she feels her orgasm coming. In and out he moves inside her wet core. In and out he moves to make her crazy with lust even more.

Then she felt it, grasped it and tasted it…her orgasm ripped through her body again making her thighs shake and her muscles tightened.

Kasabay ng orgasmong sumabog sa kaibuturan niya ay ang paghugot ni Pierce ng pagkalalaki sa loob niya at tumilamsik ang mainit nitong katas sa hita niya.

Napakagat labi si Gladz ng maglakad si Pierce patungo sa kama habang buhat pa rin siya at nakayakap ang mga binti niya sa beywang nito. Mas lalong bumaon ang pagkakakagat niya sa kaniyang labi ng maingat siyang ihiniga ng binata sa malambot na kama.

Walang imik at sunod-sunoran lang ang mga mata ni Gladz sa binata na inabot ang tissue sa bed side table saka ginamit iyon para alisin ang katas nitong nagkalat sa hita niya. Pagkatapos ay kinubabawan siya nito at hinalikan sa leeg.

Nagulat siya sa ginawa nito kaya naman bahagyan niya itong naitulak.

Nagtatakang tumingin sa kaniya ang binata. “Can’t we do it again? In bed this time?”

Bahagyang umawang ang mga labi niya. “A-again?”

Tumango si Pierce saka ekspertong pinaghiwalay ang mga hita niya at pumuwesto ito sa gitna. “Yes…again.” He kissed the valley of her breast, he licked her n-pple and lick her collarbone. “Don’t you want to do it again?” Pabulong nitong tanung.

Napalunok siya dahil nag-uumpisa na namang mag-init ang katawan niya dahil sa ginagawa nito. “I-I want to—”

“Good answer.” With that, he kissed her lips fully as he massages her breast and pinch her n-pples.

Napadaing nalang si Gladz, nakapinta ang pagnanasa sa mukhang pumikit ang mga mata niya habang hinahayaan ang binata na gawin ang gusto nitong gawin sa walang saplot niyang katawan.

At nang maramdaman niyang ipinasok nito sa pagkababae niya ang kahabaan ay napakagat labi siya kasabay ng mahabang ungol na kumawala sa bibig niya.

Mas lalo lang nadarang ang katawan niya at nagliyab sa init ng umpisahan nitong umulos sa loob ng pagkababae niya. nag-uumpisa na naman siyang mahibang sa sarap ng sensasyong nararamdaman. Nag-uumpisa na naman ang puno ng pagnanasa niyang daing habang iginagalaw ang balakang at sinasalubong ang bawat pagbayo ng binata at pagsagad sa kaibuturan niya.

Iniyakap niya ang mga binti sa beywang ng binata habang panay pa rin ang ulos nito sa loob niya. But Pierce has a different plan. He put her legs over his shoulder while he kneeled in front of her sex as he keeps burying his c-ck inside her. Dahil sa posisyon nilang iyon, ramdam na ramdam niya ang pagkasagad ng kahabaan nito sa loob niya na nagpapasinghap sa kaniya ng malakas sa tuwing ibinabaon nito ng sagad sa kaibuturan niya.

“Pierce! Pierce! Oh!” Hindi niya mapigilang ungol ng mas binilisan pa ng binata ang pag-angkin sa kaniya. “Oh, shit… oh, yeah, I like that…”

Pierce is frantically moving in and out of her as they moan in unison. Naging mas agresibo din ang pagsalubong niya sa bawat ulos nito, walang inhibisyon sa katawan niya, puro lang pagnanasa ang mababasa sa mata at sa ekspresyon ng mukha niya.

Gladz was lost in pleasure. Wala siyang pakialam kung anong nangyayari sa paligid niya, ang importante sa kaniya ay ang pag-iisa ng katawan nila ng binata.

Moan after moan. Wave after wave of pleasure. Her body twists as lust consumed her whole.

And when she felt her orgasm came, her ears deafened and her voice becomes hoarse. But Pierce didn’t stop there.

Patuloy siya nitong inangkin, pabilis ng pabilis ang bawat ulos nito.

She didn’t know where an orgasm started and when it ended. Panay lang ang ungol niya habang pabaling-baling ang ulo sa unan, ang katawan ay umaarko sa sarap at naliligo siya sa sariling pawis.

Piece keeps on thrusting, burying his length inside her until she screamed his name in pure blissful pleasure. “Pierce!” She moaned at the same time her orgasm erupted and he quickly pulled out to spurt his semen on his sex.

Nakagat ni Gladz ang labi at mariing napapikit ng maramdaman ang katas ng binata na dumaloy mula sa labas ng kaselanan niya pababa sa pang-upo niya.

Isang mahinang daing ang kumawala sa labi niya ng maramdamang nanglalagkit ang gitnang bahagi ng mga hita niya dahil sa pinaghalong katas nila ng binata.

Iminulat ni Gladz ang mga mata ng maramdaman niyang pabagsak na humiga sa tabi niya si Pierce. She glanced at Pierce and she saw contentment plastered on his handsome face.

She straightens her shaking legs on the mattress and heave a deep sigh before glancing at Pierce again.

Mukhang tulog ang binata. Tipid siyang napangiti. So totoo pala yong mga naririnig niyang nakakatulog ang mga lalaki pagkatapos makipagtalik.

Habang nakatitig siya sa guwapong mukha ng binata, paulit-ulit na nagri-replay sa isip niya ang mainit na sandali na pinagsaluhan nila.

And it made her blush.

Gladz can’t believe that she really had a casual sex with the man who took her virginity.

Ilang minuto pa niyang tinitigan ang binatang katabi bago siya nagdesisyong bumangon at umalis sa kama.

Nang makatayo siya, mabilis siyang napahawak sa bed side table ng maramdamang nanginginig pa ang mga hita niya at nanghihina.

Napaupo siya sa gilid ng kama saka hinilot ang mga hita at binti. Ilang minuto pa siyang nagpahinga sa ganung posisyon bago sinubukang tumayo ulit.

Her legs still feel a little bit shaky and her knees feels weak but she can manage. Padahan-dahan, pinulot niya ang nahubad na damit saka nagbihis.

Inayos niya muna ang sarili bago lumabas ng kuwarto.

Nang makasakay siya sa elevator na maghahatid sa kaniya sa ibaba, napasandal siya sa gilid niyon saka nakagat ang mga labi ng mag-umpisa na namang mangatog ang tuhod niya.

“Shit.” Mahina niyang mura saka sinuklay ang sariling buhok gamit ang mga daliri, “so this is how it feels like to be fuck so good.” Napailing siya sa sariling tinuran saka mahinang natawa. “Yeah…this is definitely how it feels like.”

Mahina siyang napadaing ng bumukas ang elevator saka dahan-dahang naglakad. Bahagyang siyang umiika dahil sa panghihina ng mga tuhod niya na ikinatawa niya.

Nang makuha ng binata ang pagbabae niya, ni hindi siya umika ng tumakbo siya. Pero ngayon, parang tinakasan ng lakas ang buong pang-ibabang parte ng katawan niya.

God… ano ba ang ginawa ng lalaking yon sa kaniya?

#ImBack - Sareh, na busy ako kay Ymar. 😂 gabi-gabi akong pinupuyat ng lalaking ’yon. Chos! Actually, inaayos ko yong Manus niya para sabay sila lumabas ni Dark Montero sa MIBF. Hoping na maayos ko siya before mag MIBF. Aja!

BTW, watch out for Calyx Vargaz, he will be published soon.

#Smile

#HappyReading

#Lovelots

Yagsog.

May update ako bukas so watch out for it too. Sorry sa napakaraming days na wala akong update. Babawi po ako sa mga susunod na araw ✌

Signing out – 💦💦👅👅

CHAPTER 6

CHAPTER 6

GLADZ woke up in the morning feeling sore in between her thighs. Nang bumangon siya at umupo sa gilid ng kama niya, napakagat labi siya ng maramdaman ang munting kirot sa kaselanan niya. Shit! Nakuha na ng binata nuon ang pagkababae niya pero bakit masakit pa rin?

Napabuntong-hininga siya saka tumayo at maingat na naglakad patungong banyo.

Natatawa nalang siya sa sarili. Hindi niya akalang mangyayari ito sa kaniya dahil lang sa isang gabing pakikipagtalik. Habang nasa ilalim ng shower, maingat ang pagsabon niya sa katawan at pagbanlaw. Nang makalabas ng banyo at makapagbihis, hindi na siya nag-agahan. Dumeretso kaagad siya sa opisina.

Nang makaupo siya sa swivel chair niya, saka lang siya nagpa-order ng agahan sa sekretarya niya.

Habang naghihintay, tinawagan niya ang kaibigang si Tess at kinumusta ito. Habang magkausap sila, hindi niya mapigilang matawa sa kinukuwento nito at pinagsasasabi tungkol sa dare nito.

When they bid goodbye to each other, tamang-tama naman na dumating na ang order niyang agahan.

She was about to sip her coffee when the door to her office opened. Napaigtad siya sa gulat at nang mag-angat ng tingin para tingnan kung sino ’yon, sumikdo ang puso niya ng makitang si Pierce ’yon.

Kaagad siyang pormal na ngumiti. “Good morning—”

“Bakit iniwan mo ako kagabi?” May bahid ng iritasyon sa boses nito habang naglalakad palapit sa kaniya, “and you aren’t answering my call. Are you avoiding me?”

Pakunwaring sumimsim siya ng kape para makapag-isip ng ilang segundo, kapagkuwan ay sumagot siya. “Hindi ako sanay na natutulog na may katabi saka na-busy ako kaya hindi ko nasagot ang tawag mo.”

He didn’t buy it, of course, but it made him silent. Good. But what’s not good is Pierce sitting on the visitor’s chair in front of her table.

Pilit niyang pinapakalma ang puso niyang hindi niya alam kung bakit ganun nalang kabilis ang tibok.

What’s with this man that he always makes her heart beat faster than normal?

Ilang segundo ring nakalimutang huminga ni Gladz ng bumaling sa kaniya ang binata at hinuli ang mga mata niya. Those eyes. Jesus! Why do they have to be tantalizing?

“Safe ka bang nakauwi kagabi?” He asked, pulling her out form her reverie. “Wala bang nagtangkang manakit sayo?”

Tumaas ang kilay niya. “Bakit naman may mananakit sakin?”

He shrugged. “The world is full of bullshits and assholes.” Isinandal nito ang katawan sa likod ng upuan, ang mga mata nito ay nakatitig pa rin sa mga mata niya. “Someone might hurt you.”

Umiling siya. “I’m okay. Wala namang nagtangkang gumawa ng masama sakin kagabi.”

Tumango ito, nakatitig pa rin sa kaniya na para bang inaarok ang laman ng isip niya. “Sabihin mo lang sakin kapag may nagtangka ng masama sayo. My gun is ready for you.”

Her lips slightly parted. “Gun? You carry a gun?”

He nodded. “Yes.”

Gladz didn’t know why that single information about him made her smile.

Inabot niya ang bag saka inilabas mula doon ang bagay na palagi niyang dala saka inilapag iyon sa mesa, sa harapan nito. “Don’t worry about me. I can shoot too and I don’t miss.”

He looks stunned as he stared at her. “A girl with a gun…” Mahina nitong sambit saka bumukas ang paghanga sa mga mata nito kasabay ng isa pang emosyon na nagpa-init sa mukha niya. Pagnanasa. “God. Why do you turn me on so fast?”

She bit her lower lips, her body reacting to his words. “Ahm,” tumikhim siya para mawala ang kakaibang nararamdaman ng katawan niya. “A-ano pala ang ginagawa mo rito?”

“I want to see you. I think I miss you.” Pinulot ni Pierce ang Ruger LC9s niyang baril saka itinutok iyon sa pader. He was oblivious to her fast beating heart because of what he just said. “I want to see you so bad that’s why I’m here.”

Her heart…it won’t stop beating so fast. Para siyang hinihingal dahil sa mabilis na pagtataas-baba ng dibdib niya.

And she can’t stop thinking how hot Pierce look as he checked the handle of the gun and the aim. He even checked the seven round single stack magazine and the bullets inside. Hindi niya mapigilan ang sarili na mapatitig sa binata. He looks so darn sexy with a gun. And she can’t stop staring at him with her lips parted open.

“Seven rounds.” Wika nito na gumising sa diwa niya, “just enough to kill three men.”

Natigilan siya. She carries a gun for protection, not to kill a person. Panakot lang niya ang baril na pagmamay-ari.

“Para lang sa proteksiyon ko ’yan.” Aniya.

Inilapag nito ang baril niya sa ibabaw ng mesa saka tumayo at naglakad palapit sa kaniya. Bumilis ang pintig ng puso niya at mas lalo pa ’yong bumilis ng ipinatong ni Pierce ang mga kamay sa magkabilang arm rest ng swivel chair na kinauupuan saka inilapit ang mukha sa mukha niya.

Her eyes fell on his natural red lips. “Pierce…”

Umangat ang kamay nito saka hinaplos ng daliri ang pang-ibaba niyang labi. Bahagyan niyang nahigit ang hininga ng lumabas ang dulo ng dila nito saka pinaglandas iyon sa gilid ng labi niya.

Napapikit siya ng maramdamang may dumaloy na nakakakiliting sensasyon sa puson niya pababa sa pagkababae niya. And if its even possible, she can feel her womanhood getting wet.

My god…this man and his wicked tongue.

“Gladz.” Paanas nitong sambit sa pangalan niya.

“Hmm?” She wanted to kiss him. No. She’s craving for his lips to touched hers but he was teasing her. Pahaplos-haplos lang ang mga labi nito sa labi niya.

“I want you.” Bulong nito sa mga labi niya saka namumungay ang matang tumitig sa mga mata niya, “I want you right now.”

Namilog ang mata niya. “R-right now?”

“Hmm-mm.” He hummed as his lips brushed against hers again. “We could lock the door…” Humaplos ang isang kamay nito sa hita niya, “we could use your table… I’ll make sure that you’ll like it.”

Parang nanunuyo ang lalamunan ni Gladz na napalunok siya. Ang paghinga niya ay lumalim din dahil sa paminsan-minsang pagpapalandas ni Pierce sa dulo ng dila nito sa labi niya.

“I, ahm, m-my table?”

“Hmm-mm.” He brushed his lips against her cheeks, the tip of her nose and then her lips. Nang hindi pa masiyahan, bahagyan nitong kinagat ang pang-ibaba niyang labi saka hinaplos ang isa sa mayayaman niyang dibdib.

“I will strip you naked.” Pierce whispered. “Then you will sit on your table, legs parted and I will eat your p-ssy until you scream my name. And then,” he kissed her softly, “I will bury my c-ck inside you and I will make you cum again and again and again until you beg me to stop.”

Ramdam niyang mas lalong nabubuhay ang katawan niya dahil sa detalyadong pagkukuwento nito sa gagawin sa kaniya. She can also feel her body agreeing to everything he had said. She wanted it too. Right now. They just have to lock the door and—

A phone rang.

Para siyang nakahinga ng normal ng tumuwid ng tayo si Pierce at sinagot ang nag-iingay nitong cellphone.

“I’m busy right now—” natigil ito sa pagsasalita saka nagsalubong ang kilay nito at tumalim ang mga mata. “Hindi ka ba nag-iisip, ha? Baka mapahamak ang anak n— fuck! Okay fine. I’m coming. Hintayin mo ako riyan sa bahay. Mag-uusap tayo ng personal.” Pagkasabi no’n ay pinatay nito ang tawag saka mabilis siyang ginawaran ng halik sa mga labi at nagpaalam. “I have to go, Gladz. I’ll see you soon.”

Nakasunod lang ang mga mata ni Gladz sa binatang nagmamadaling lumabas ng opisina niya. Nang mag-isa nalang siya, mapakla siyang natawa saka napailing-iling habang napapasabunot sa sariling buhok.

Hindi siya makapaniwalang sinabunutan ang sarili habang mapakla pa ring tumatawa dahil sa kagagahang ginawa.

Jesus Christ. Is he married? Does he have a child?

Marahas niyang pinilig ang ulo saka hinilot ang biglang sumakit na sentido.

Did she just have sex with a married man?

“BAKIT GANIYAN ang mukha mo?” Tanung ni Faithy sa kaniya ng magkita sila sa Sweet Monday Cafe, ang paborito nilang Cafe na magkakaibigan. “Para kang pinagsakluban ng langit at lupa.”

Sumimsim siya ng Apple tea bago nagkuwento. “I think I had sex with a married man.”

Natigilan ang kaibigan at tumaas ang dalawang kilay nito, tanda na hindi ito makapaniwala sa sinabi niya. “You had sex with someone?”

Nag-iwas siya ng tingin. “Yeah…I did.”

“When?”

Nagpakawala siya ng malalim na hininga bago sumagot. “Its just a casual sex.”

Faith gaped at her. “You’re kidding, right?”

Umiling siya saka sumubo ng maliit na slice ng mocha cake. “I did it.”

Hindi pa rin makapaniwala ang titig sa kaniya ni Faith. “What the hell, Gladz?! When? Where? Lasing ka ba ng nangyari ’yon? Tell me the truth—”

“Hindi ako lasing. At hindi ko sasabihin sayo kung saan o kailan. Its personal.” Pinandilatan niya ang kaibigan saka napabuntong-hininga. “I just did it. Ano namang big deal do’n?”

“Nagtatanung ka kung anong big deal?” Inungusan siya ni Faith. “It’s your virginity.” She half-shouted and half-whispered.

Hindi siya umimik ng banggitin nito ang salitang virginity. She wanted to keep what happened two years ago to herself. Ayaw niyang may makaalam na iba sa nangyari sa kanila ni Pierce noon.

“Its no big deal.” Aniya saka sumimsim ng apple tea. “Saka hindi na mauulit ’yon. Mukhang may anak at asawa yata siya.”

“Goodness, Gladz!” Faith was looking at her like she lost her head. “Nag-iisip ka ba— no, don’t answer that. Hindi ka nag-iisip! How can you have sex with a man who’s married—”

“I didn’t know—”

“Bullshit. You shouldn’t have sex with him in the first place.” Pabulong pero pasigaw nitong sabi. “Ni hindi mo nga siya kilala. Do you even know his name? Please, tell me you know. And did you use any protection at all? Ikaw itong palaging may dalang condom, please, sabihin mo sakin na ginamit mo ’yon para protektahan ang sarili mo sa mga sakit.”

Nagbaba siya ng tingin. “I forgot to use protection.”

Napanganga sa kaniya si Faith saka hindi makapaniwalang napailing. “You’re hopeless.” She exhaled. “Please tell me that you know his name at least. Para alam natin kung sino ang ha-hunting-ngin kapag may nakuha kang sakit sa kaniya. I will ask my husband later kung may kaso ba para sa nanghahawa ng sakit para makasuhan natin kung sakali.”

Hindi siya umimik. Hinayaan niya lang itong pangaralan siya at pagalitan.

“His name, Gladz.” Seryuso at may diing wika ni Faith ng lumipas ang ilang minutong tahimik lang siya.

Napabuntong-hininga siya, “you don’t have to know—”

“His. Name.” Faith said in a very intimidating voice.

Nginitian niya ang kaibigan, “Faithy naman—”

“Gladz, ano ang pangalan niya.” Wala nang emosyon sa boses at mukha ni Faith.

Bumuga siya ng malalim na hininga saka mariing pinikit ang mga mata habang binabanggit ang pangalan ng binata. “Pierce Rios Muller.”

A deafening silence feel between her and Faith. Nang imulat niya ang mga mata, nakaawang ang mga labi ng kaibigan habang hindi makapaniwalang nakatitig sa kaniya.

“No way…” Faith whispered, disbelief is in her voice. “Y-you’re not talking about Pierce Muller who’s always wearing headphone, right?”

It was her turn to gape. “You know him?”

“Kaibigan siya ng asawa ko.” Sagot ni Faith saka napasandal sa kinauupuan. “Shit. Pierce Rios Muller is definitely single. I would know. Malapit lang ang bahay niya samin pero hindi ako makapaniwalang may nangyari sa inyo ni Pierce. I mean, really? Pinatulan mo ang lalaking ’yon na parang bato? Walang emosyon sa mukha at parang may sariling mundo dahil ayaw makipag-usap sa mga tao maliban sa mga kaibigan niya. He even has headphone on. Always. It intimidates people and—”

“He’s handsome. He’s sexy. He’s hot. He’s nice… Sometimes. And yes, his attitude is a bit confusing but he’s okay.” Hindi niya alam kung bakit pinagtatanggol niya ang binata sa kaibigan. “I mean, he’s an amazing kisser and he treats me nicely—”

“Does he make you heart beat so fast?” Faith asked, interrupting her.

“No.” She lied flawlessly.

“Then don’t do it again with him.” Wika ni Faith, “mas masarap pa rin gawin ang bagay na ’yon sa taong mahal mo.” Pangaral nito sa kaniya. Iba talaga kapag may-asawa na.

Tumango siya para wala nang mahabang usapan pa. “Yeah, sure.”

Faith finally smiled at her. “By the way, kumusta si Tita?” Ang ina niya ang tinutukoy nito.

Kaagad na sumama ang mood niya. “Ayos lang siya. Walang nagbago. Tulad pa rin ng dati.”

Lumipat ng upuan si Faith, sa tabi niya, saka niyakap siya mula sa tagiliran at ihinilig ang ulo sa balikat niya. “Nandito lang kami, okay? Tandaan mo yon palagi. Nandito lang kaming mga kaibigan mo para sayo. Mahal ka namin.”

Tumango siya saka kaagad na tinuyo ang luhang nahulog sa pisngi niya. “I know. Salamat at nandiyan kayo palagi para sakin.”

Mahigpit siyang niyakap ng kaibigan. “Oo naman. What are friends are for?”

Napangiti siya sa sinabi nito saka tinapik-tapik ang balikat nito. “Thank you.”

Ilang sandali pa siyang niyakap ni Faith bago ito bumalik sa dati nitong kinauupuan at pinagpatuloy ang pagkain.

Siya naman ay pinilit maubos ang pagkain kahit wala na siyang gana. Talking about her mother really saddened her mood and it always make her heart heavy with sadness.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

TAHIMIK ANG buhay ni Gladz sa nakalipas na dalawang linggo. Wala kasing Pierce Muller na nagpakita sa kaniya. Pero kaakibat ng katahimikan na iyon ay ang pagka-bored niya sa bawat araw na dumaraan.

Nothing is happening. She’s doing the same thing over and over again. She’s getting bored on her daily life and she’s tired from working. Nakakapagod kahit nakaupo lang siya sa opisina niya at nagta-trabaho.

Gusto niyang magbago naman ang araw niya at sa araw na iyon, mukhang pinakinggan ng panginoon ang hiling niya.

She saw Beckett outside her Agency as she tiredly walks towards her car.

Kaagad na nasira ang tahimik niyang araw. “Huwag mo akong kausapin.” Wika niya ng akmang magsasalita ang binata. “Huwag mo akong susubukang balahibo ka, pagod ako.”

Ngumiti lang si Beckett saka inakbayan siya. “Bati na tayo?”

“No.”

“Gladz naman—”

“No.” Inalis niya ang braso nitong nakaakbay sa kaniya. “At huwag kang feeling close. Hindi tayo close—”

“Hindi pa.” Anito na nakangiting saka inakbayan na naman siya. “I really miss you a lot.”

Pinukol niya ng masamang tingin si Beckett. “Tigilan mo ako, Balahibo—”

“See!” Beckett grinned. “Bati na talaga tayo.”

Nawala lahat ng emosyon sa mukha niya habang tinititigan ang binata. “Get away from me.”

Beckett’s smiling face fell. “Gladz naman, miss na kita. Hindi mo ba nami-miss ang mga ginagawa natin noon? Kasi ako, na miss ko ’yon. I miss going to cinema with you. I miss doing crazy things with you in an amusement park. I miss having someone to talk who would not judge me and i miss having you around with me.”

“Then why did you leave me?” Napatitig sa kaniya si Beckett, wala itong maisagot sa simpleng tanung niya kaya naman mahina siyang natawa ng walang emosyon, “why did you leave me when I needed you the most?”

Guilt filled his eyes, “Gladz—”

Nag-iwas siya ng tingin ng mag-umpisang manubig ang mga mata niya. “Leave me alone, Beckett. Baka mabaril kita kapag kinulit mo pa ako.”

Pero hindi si Beckett ang tipo ng tataong nakikinig kaagad. Kaya nang maglakad siya patungo sa sasakyan niyang nakaparada, inakbayan na naman siya nito at sumabay ng paglalakad sa kaniya.

Sisinghalan sana niya ito ng mapansin ang mabilis na sasakyang tinatahak ang dereksiyon nila ni Beckett. Gusto niyang itulak ang binata palayo para hindi ito masagi ng sasakyan pero huli na, malapit na ang sasakyan at kahit itulak pa niya si Beckett, masasagi pa rin ito at titilapon ito sa lakas ng magiging impact.

But the car stopped just inch away from Beckett’s knees, shocking them both. And what stunned her is that she’s out of the way. Kung dumeretso ang sasakyan, sigurado siyang hindi siya masasagi.

But Beckett on the other hand is in danger and he looks shock.

“Holy fuck…” Beckett was unmoving as he pulls himself together. Lumipas ang ilang sandali bago nakabawi ang binata sa pagkabigla sa nangyari. He, then, kicked the car’s hood and pointed his angry finger at the driver who’s still inside the car. “You fucker! You’re off the road! Come out you son of a bitch—”

Bumukas ang pinto ng sasakyang nasa harapan nila saka lumabas doon si Pierce.

Pareho silang nagulat ni Beckett ng makita si Pierce. And there goes her heart again…beating so darn fast just because of seeing Pierce. Ang lalaking palaging laman ng isip niya nitong nakaraang mga araw.

“What the fuck, man?!” Beckett becomes livid when he saw Pierce. “Muntik mo na akong masagsaan! What the hell are you doing here anyway?!”

Pierce just nonchalantly shrugged. “I was just parking.”

Masama ang tingin ni Beckett kay Pierce. “Parking, my ass! Dapat nagdadahan-dahan ka, damn it! You could have run me over!”

Ni wala man lang makikitang pagsisisi o kaya naman paghingi ng tawad sa mukha ni Pierce. “Kung nasagasaan kita, tatama ka sa pader. You could have broken a bone or two but you’ll live. So don’t pissed me off again, okay?”

Beckett frowned. “When did I pissed you off?”

Hindi sumagot si Pierce, sa halip ay naglakad ito palapit sa kaniya saka namulsa ng tumigil sa harapan niya. “Ano’ng update sa hiring ng Resort ko?”

Gladz gave Pierce an arched look. “Its already passed six P.M. Tapos na ang office hours, Mr. Muller—”

“Then have dinner with me.”

Gusto niyang tanggihan ang binata pero sa hindi niya malamang kadahilanang, hindi niya kayang tanggihan ito. “Sure.”

Hinawakan siya ni Beckett sa braso saka pinihit siya nito paharap rito. May pagtatampo sa mukha nito, “paano ako? Gladz naman, e. You know I miss you and—”

“And I hate you.” Aniya saka tinanggal ang pagkakahawak nito sa braso niya. “So leave me alone.”

But Beckett gripped her hand again. Akmang aagawin niya ang kamay na hawak nito ng narinig niyang nagsalita si Pierce.

“Let go of her hand or I’ll punch you.”

Pareho silang napatingin ni Beckett kay Pierce.

“What the hell man—”

“Let go, Beckett.” Pierce voice was menacing, his hands already fisting.

Nang lumipas ang ilang segundo na hindi siya binitiwan ni Beckett, si Pierce na mismo ang naghiwalay sa sa kamay nila ni Beckett at hinila siya ng binata patungo sa passenger seat ng kotse niya.

Hindi na naka-angal si Gladz ng si Pierce na ang nagsuot ng seatbelt sa kaniya saka isinara nito ang pinto at umikot sa driver’s seat. Ni hindi nga nito pinansin si Beckett na nakamasid lang sa kanila.

Nang makasakay si Pierce sa kotse, eksperto nitong pina-urong ang sasakyan para makaalis sa parking lot at nang nasa daam na sila, kaagad nitong pinaharurot ang sasakyan palayo.

Ilang minuto silang parehong walang imik hanggang sa binasag ni Pierce ang katahimikan.

“How have you been?” He asked.

Gusto niyang singhalan ang binata sa tanung nito dahil hindi ito nagpakita sa kaniya ng dalawang linggo pero naalala niyang wala pala silang relasyon.

“I’m fine.” Simple at maikli niyang sagot. “Ikaw?”

“I was in Sicily, may inayos lang na gusot do’n.” Wika nito saka sumulyap sa kaniya ng tumigil ang sasakyan dahil nagkulay red na ang stop light. “Did you ever think of me while I was gone?” Pagkatanong nito ay kaagad itong napailing. “Don’t mind what I said.” Kinuha nito ang cellphone sa dashboard at nag-umpisang pindot-pindotin iyon.

Kahit nang pausarin nito ang sasakyan, hawak pa rin nito ang cellphone. Sa takot na baka madisgrasya sila, inagaw niya ang cellphone nito.

“No cellphone while driving.” Aniya saka ibinalik sa dashboard ang cellphone nito.

“Sorry.” He looks unsettled. “Kailangan ko lang ng distraction para hindi ako magsalita ng kung ano-ano.”

Tumaas ang kilay niya. “Magsalita tulad ng tinanung mo sakin ngayon-ngayon lang?”

Humigpit ang hawak nito sa manibela saka nagpakawala ng malalim na hininga. “I hate talking to people because I’m honest when I speak. I’m blunt. Kaya iniisip ng iba, naghahanap ako ng away, nang-iinsulto o kaya naman nagmamayabang.”

He’s honest so he doesn’t like speaking to anyone? Lihim siyang napangiti. “Kaya palagi kang naka-headphone para hindi ka kausapin?”

Tumango ito. “I always use my cellphone to distract myself and so I can zip my mouth shut and won’t say anything unnecessary.”

Napatango-tango siya saka nanunudyong ibinalik ang tanung nito sa kaniya kanina. “Did you ever think of me while you’re gone?”

He saw him stilled and Gladz can’t help but to chuckle.

“Relax,” aniya na nangingiti, “binibiro lang kita—”

“Yeah. I thought of you. A lot.”

Her breathing stopped. Seryuso ba ’to?

“How about you?” Tanung nito sa kaniya kapagkuwan. “Naisip mo ba ako?”

Tumikhim siya, “y-yeah…sometimes.” She lied. Of course, she thinks of him a lot too!

Ayaw niyang malaman ng binata na palagi itong laman ng isip niya. Ang mga lalaki kasi, kapag alam na nakaka-lamang sila sa emosyon, basta nalang nilang tini-take advantage ang nararamdaman ng mga babae.

“Sometimes…” Ulit nito sa sagot niya saka napatango-tango. “I’ll make that most of the time. Just wait for it.”

Nagsalubong ang kilay niya, medyo naguguluhan sa ibig nitong sabihin. “Anong ibig mong sabihin?”

Sa halip na sagutin siya, inabot na naman nito ang cellphone sa dashboard kapagkuwan ay napuno ng malamyos ng musika ang buong sasakyan.

Its an old song with a sweet melody. She likes it.

“Idlip ka muna. You look tired.” Anito. “Traffic naman e. Mukhang matatagalan bago tayo makalabas dito.”

Napatitig siya sa binata na kunot ang nuong pinagmamasdan ang traffic sa unahan nila. Hindi niya maintindihan ang mga taong nagsasabing bato ito at nakaka-intimidate. Para sa kaniya, nasisiyahan siyang kasama ito.

Nagmamadaling isinansal ni Gladz ang katawan sa likod ng kinauupuan ng biglang bumaling si Pierce sa kaniya. Pinikit niya ang mga mata. Ayaw niyang malaman nitong pinagmamasdan niya ito.

Gladz can feel Pierce’s eyes on her for a couple of minute, then she heard a shuffling of clothes. Pagkalipas ng ilang sandali, naramdaman niyang may pumatong sa pang-itaas niyang katawan na malambot na tela kapagkuwan ay naramdaman niya ang malambot na labing humalik sa nuo niya.

“Rest for a while, honey.” Pierce whispered.

The gesture softened her heart. Hindi niya akalain na may makakapagpalambot pa ng puso niya pagkatapos siyang lokohin ng mga kabaro nito.

Nang maramdaman niyang umayos ng upo si Pierce at bahagyang umusad ang sasakyan, bahagyan niyang iminulat ang mga mata para tingnan kung ano ang nakapatong sa pang-itaas niya.

It’s Pierce’s coat. Iyon ang suot kanina ng binata.

A small smile appeared on her lips as she closed her eyes again and let herself rest.

Plano ni Gladz na magpahinga lang sandali, pero hindi niya namalayan na nakatulog pala siya ng mahimbing habang nasa biyahe.

Nang magising siya at bumukas ang mga mata niya, napakurap-kurap siya at bahagyang umawang ng mga labi ng mapansing nakahiga siya sa malambot na kama sa loob ng estrangherong silid na puno ng mamahaling kagamitan.

Even the ceiling looks expensive.

Palinga-linga siyang bumangon sa kama saka naglakad patungo sa sliding door at binuksan iyon.

Sinalubong siya ng malamig na simoy ng hangin na kaagad yumakap sa katawan niya.

“Shit…” Mahina niyang mura saka bumalik sa loob at isinara ang pintong binuksan.

Kapagkuwan ay binuksan niya ang isa pang pinto at sumalubong sa paningin niya ang pasilyo na may mga painting na nakasabit sa dingding.

Gladz slowly walked as she observe her surroundings. She was so engrossed at the beautiful paintings that she didn’t even realize that she’s already near the staircase.

Kaagad siyang bumaba ng hagdan at palinga-lingang naglakad sa buong salas. Nang walang makitang tao doon, ibang parte naman ng bahay ang pinuntahan niya.

After wandering around for a minute, she finally found Pierce who’s busy putting food on the basket.

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon nito.

In an instant, Pierce’s eyes stared at her and he smiled. “Gising ka na pala. Gutom ka na ba?”

Pasimpleng kinapa ni Gladz ang dibdib kung nasaan ang puso niya ng maramdamang nagwawala ’yon dahil sa simpleng ngiti lang ng binata.

Ano bang nangyayari sa’kin?

Marahas siyang umiling saka lumapit sa binata. “Nasaan tayo? Saan mo ako dinala?”

“Ang himbing ng tulog mo kanina sa sasakyan.” Isinara nito ang takip ng basket saka nakapatong ang siko sa island counter na tumitig sa kaniya, “I hate to wake you so I brought you here. To my rest house. Ganun ka ba talaga kapagod para makatulong ng mahimbing? Marami ka bang trabaho sa opisina mo? Hindi ka ba natutulog ng maayos nitong nga nakaraang araw? I can see dark circles under your eyes if I stared at you closely. Please tell me that you haven’t been into a club again, drinking.”

Hindi alam ni Gladz kung matatawa o maiirita sa mga tanung nito.

She tsked. “This is why you need your headphone or your cellphone to distract yourself, you talk too much.”

He stilled and all the emotion on his face disappeared. “Let me get my headphone in my car then.”

Pinigilan niya sa braso ang binata ng akmang aalis ito sa kusina. “No headphone. No cellphone. Magsalita ka lang. Makikinig ako.”

Ilang segundong tinitigan siya ni Pierce saka tumango. “Okay.”

Nginitian niya ang binata saka ipinatong ang kamay sa takip ng basket. “Bakit may ganito ka? Saan mo ba dadalhin ang mga pagkaing nilagay mo dito?”

Walang sabi-sabing binuhat ni Pierce ang basket saka hinawakan siya sa kamay at hinila.

Nagpahila naman si Gladz sa binata habang ang mga mata niya ay nakatitig sa magkahawak nilang kamay ng binata.

Why does it feel so good to hold his hand?

Napailing siya saka nag-focus nalang sa nilalakaran hanggang makarating sila ng binata sa isang harden.

Bahagyang umuwang ang labi niya habang pinapalibot ang paningin sa magagandang bulaklak na naroon pagkatapos ay napatingala siya sa kalangitan. Napakaaliwalas ng langit na puno ng nagkikislapang mga bituin.

Pretty.

Bumaba ulit ang tingin niya at kaagad na hinanap si Pierce na binitiwan na ang kamay niya.

Her lips slightly parted when she saw him standing besides a picnic blanket. Nakatitig ito sa kaniya habang nakalahad ang isang kamay.

“Come here. Let’s have dinner.” Aya nito sa kaniya.

Dahan-dahan siyang naglakad palapit sa binata saka tinanggap ang kamay nito. “Magdi-dinner tayo dito?”

“Its a late dinner. Past nine na kasi.” Ani Pierce saka tinulungan siyang makaupo sa picnic blanket pagkatapos ay umupo na rin ito sa tabi niya.

Nakamasid lang si Gladz sa binata habang isa-isang nilalabas ang mga pagkaing laman ng basket. Hindi niya mapigilang matawa ng makita ang isang bucket ng manok galing sa isang kilalang fast food.

“Sorry.” Ani Pierce na natatawa na rin sa pagkaing nakahain sa harapan nila. “Its a Drive-thru. Wala na kasing oras kung magluluto pa ako. Pangako, bukas, babawi ako sa pagkain natin.”

Natatawa pa ring tumango siya saka kumuha ng isang pirasong fries at inilapit iyon sa bibig ng binata. “Here. Para sa effort mo sa drive-thru.”

Pierce look stunned for a moment before biting the fries on her hand. “Don’t tease me, Gladz.”

Natatawang inubos niya ang kalahati ng fries na hawak saka tinuon ang atensiyon sa pagkain.

Pareho silang walang imik habang kumakain. Paminsan-minsan ay sinusubuan siya ni Pierce na kaagad namang niyang tinanggap. Nang matapos silang kumain, napag-usapan nila ng binata na babalik sila dito pagkatapos ng gagawin nila.

Magliligpit ito ng kinain nila habang siya naman ay magha-half bath. Pakiramdam kasi niya ay nalalagkit siya at hindi siya mapakali hanggat hindi siya naglilinis ng katawan. And thankfully, Pierce lend her some clothes. Kahit rest house lang, may mga damit din rito ang binata.

Kaya naman nagmamadali siyang bumalik sa kuwarto kung saan siya nagising na napag-alaman niyang kuwarto pala ng binata saka nagmamadaling pumasok sa banyo para pumailalim sa shower. Pagkatapos ay binuksan niya ang bagong toothbrush na naroon nakatabi sa gilid saka nagsipilyo.

Pagkatapos linisin ang sarili, binuksan niya ang closet ng binata at kumuna do’n ng boxer saka t-shirt. At dahil medyo may kakapalan naman ang t-shirt at malaki sa kaniya, hindi na siya nag-abala pang magsuot ng bra. Hindi naman yon mahahalata ng binata.

As Gladz walk back towards the garden, she’s busy fixing her hair and putting it on a messy bun.

Nang makarating siya sa harden, nandoon na si Pierce nakaupo habang umiinom ng beer sa lata.

“Hey.” Kuha niya sa atensiyon nito saka umupo sa tabi nito.

“Here.” Binigyan siya nito ng canned beer saka huminga ng malalim at tumingala sa kalangitan. “Its so peaceful here…so quiet. I like this Garden in particular. I like sitting here and drinking. Pakiramdam ko kasi nasa park ako na walang tao.”

Napatitig siya sa guwapong mukha ng binata. “Gusto mong palagi kang nag-iisa?”

Bumaling ito sa kaniya saka tumitig sa mga mata niya. “Hindi. Pero wala naman akong isasama.” Mahina itong natawa saka tumingin ulit sa mga bituin sa langit. “I don’t do girlfriend. My friends are busy with their own lives. My parents are divorced, at may mga sariling buhay na rin sila. And my only sister is in Sicily right now. She’s busy with something. Ako lang ang nandito sa Pilipinas.”

“Oh.”

“Yeah.” Uminom ng beer ang binata saka nagsalita ulit. “May bahay ako sa Sicily, may bahay din ako sa Rome, pero ewan ko ba, I always find myself here in the Philippines. Kung tutuusin, one fourth lang yata ang dugo kong Pilipino.”

Napangiti siya sa huling sinabi nito. “Yong iba, umaalis ng bansa at nagma-migrate sa Amerika o kung saang panig ng mundo, ikaw, nandito sa Pilipinas.”

Mahina itong natawa saka bumaling sa kaniya. “I don’t know why I love going back to this country. Siguro dahil may mga kaibigan ako rito.” He intently stared at her, “and I think I have a reason to stay for good now.”

Sumikdo ng mabilis ang puso niya. “R-really?”

Tumango ito. “Balak ko sanang umalis ng bansa pero nagbago na ang isip ko.”

Tipid siyang ngumiti saka inubos ang beer na laman ng can saka nahiga sa picnic blanket at tinitigan niya ang mga bituing kumikislap.

“Pretty…” Mahina niyang sambit.

Bumaling si Pierce saka bumaba ang tingin sa kaniya na nakahiga sa picnic blanket. Then his eyes move down to her breasts. She saw him gulped.

“No bra?” He asked.

Dahil sa paghiga niya, bumakat sa t-shirt niyang suot ang n-pples niya. “Ahm…” Tumikhim siya saka tinakpan ang dibdib niya gamit ang kamay. “N-nilabhan ko yong damit ko e.”

“Oh.” Slowly, his eyes moved down to the centre of her thighs. “I wonder if you’re wearing any panties…”

Kinipot niya bigla ang bahagyang nakabukang hita. “Ahm…” Nag-iwas siya ng tingin, “I, ahm, I…”

“Did you wash your undies too?” He asked, his voice dropping low and getting husky.

Her cheeks flamed up. “Ahm…o-oo.”

“Hmm…” Pierce hummed as he slowly moves close to her.

“Pierce—”

“Just a nibble.” His voice was teasing, “don’t you want me to lick you?”

Napalunok siya. Nararamdaman niya ang pag-iinit ng katawan niya sa simpleng sinabing iyon ng binata. Of course, she wanted him to lick her. But she’s a bit embarrassed to admit it.

“R-right here?” Kagat-labing tanung niya.

Tumango ang binata saka kinubabawan siya at masuyong hinalikan sa mga labi, pababa sa baba hanggang sa leeg. Pagkatapos ay hinubad nito ang pang-itaas niyang damit saka puno ng pagnanasang tumingin sa mayayaman niyang dibdib.

“Damn… You’re so beautiful.”

Nag-umpisahang lumalim ang paghinga niya lalo na ng bumaba ang mga labi nito sa tiyan niya, pababa sa puson niya hanggang sa ibinuka nito ang mga hita niya saka ipinosisyon ang ulo sa gitna ng nakabuka niyang mga hita.

And before he delved in, he looked up at her and said, “I’m going to eat you now.”

Her lips parted in anticipation as she waited for his tongue and lips to touch her femininity.

#KainanSaDamuhan - jowk. May picnic blanket naman, walang insektong maglalakas ng loob 😂 anyways, walang ilaw dito samin after the earthquake. 2-3 weeks pa daw bago bumalik ang ilaw 😭😭😭 kaya alalay lang po sa paghihintay ng update. Struggle is real dahil sa blackout.

#Share - sa work ko,ako na rin ang may hawak sa pag-fi-filled up ng form para sa birth certificate ng new born. Nasa OB kasi ako naka-assign. So yon nga, may kinausap ako nanay na bagong anak. I think 19 years old siya.

Me: ma’am, may pangalan na po ba kayo para kay baby?

Siya: Shun Kim.

Me: ……… Ah okay. (Sulat)

After a minute, yong nanay na ng nanganak ung nagprocess ng BC. Sabi ko ‘ma’am, patanung naman sa anak niyo kung saan galing ung pangalan ng baby’.

Hanggang sa makauwi ako, hindi ko nalaman. Hahaha. Nakalimutan ko kasi, naalala ko lang ngayon.

I’m curious though. Saan kaya?

CHAPTER 8

CHAPTER 8

GLADZ BODY arched as Pierce’s lips touched her folds. She cannot contain the moan that escape her lips as Pierce’s tongue slip inside her folds and lick the her cl-t-ris. Nakaawang din ang mga labi niya habang banayad na sinasamba ng binata ang pagkababae niya.

Napasabunot ang isang kamay niya sa sariling buhok habang ang isang kamay ay napahawak sa dibdib niya at walang inhibisyong minasahe iyon.

“Oh…” She loves the feeling of Pierce eating her, it’s heavenly delicious and addicting. “Oh…Pierce…” Mas ibinuka pa niya ang mga hita habang ang isa niyang kamay ay nasa dibdib pa rin niya at nilalaro ang sariling utong, “keep doing it…yes…I like that—ohh!”

Nakakahibang sa sarap ang pakiramdam na sinasamba ang pagkababae habang nilalaro ang n-pple niya. Hindi niya mapigilan ang sarili sa pag-ungol habang tumataas ang balakang niya dahil mas nagiging mainit na ang ginagawang pagdila ng binata sa kaselanan niya.

Binasa niya ang nanunuyong labi gamit ang dila saka nanatiling nakaawang ang mga yon ng maramdamang niya ang dalawang daliri ng binata na pumasok sa kaibuturan niya at isinagad iyon.

“Oh!” Napaigtad siya kasabay ng rumaragasang masarap na sensasyon sa pagkababae niya. “Oh, god…” her breath becomes shaky, “keep licking me.”

Humigpit ang pagkakasabunot niya sa sariling buhok habang pabiling-biling sa hinihigaan at di mapakali ang katawang kumikiwal dahil sa sarap na nararamdaman.

“Uhmm…” Sumunod sa mga ungol niya ay mahihina at mahahabang daing. “Uhm, oh..”

Her toes curled and the muscles on her thighs tightened when Pierce started teasing her cl-t while his fingers are thrusting in and out of her.

Bumaon ang mga daliri sa paa ni Gladz sa lupa dahil pabilis na ng pabilis ang paglalabas-masok ng daliri ni Pierce sa loob niya na sinasabayan nito ng pagsipsip sa hiyas niyang basang-basa at pumipintig sa sobrang pagnanasa at init na nararamdaman. Hindi niya namalayang nasira na sa pagkakayos ng picnic blanket nila dahil sa wala sa sariling paggalaw ng paa niya sa tuwing sumasagad ang daliri ng binata sa pagkababae niya.

Her toes sank dipper on the soil as Pierce sucked her cl-t, nipped it, licked it and played with it.

Dalawang kamay na niya ang nakasabunot sa kaniyang buhok ng mas naging agresibo ang mga daliri ng binata sa loob niya. Palakas ng palakas ang ungol niya habang tumataas ang balakang at sinasalubong ang bawat pagsagad ng daliri niya.

Just a little more. Nararamdaman niya ang orgasmong namumuo sa puson niya. Kaunti nalang…kaunti nalang ay sasabog na ’yon.

Kaya naman mas bumilis ang bawat kadyot ng balakang niya, nagiging desperado ang bawat galaw ng katawan niya habang inaabot ang orgasmong gustong malasap.

“Lick me more… Faster…” Her voice was begging as she felt her orgasm coming, consuming her whole senses. “Sige pa…Pierce… More… Faster… Just a little bit… Oh… Oh— Ohh!”

Hinihingal habang malakas na umuungol na lumiyad ang katawan niya ng maramdaman ang pagsabog ng orgasmo niya. Para siyang namingi ng maramdaman niya ang pagdaloy ng katas niya palabas sa pagkababae niya.

“Hmm…uhm, oh…”

Pabagsak na bumalik sa pagkakahiga ang katawan niya sa picnic blanket at ilang munting mga halinghing pa ang kumawala sa mga labi niya habang dahan-dahang bumababa ang init ng katawan niya kasabay ng pagnanasang lumukob sa kaniya kanina.

Gusto niyang magpahinga na, gusto na niyang ikipot ang mga hitang nakabuka pero walang plano si Pierce na pagpahingahin siya.

After her orgasm faded, she felt his lips again…on her inner thighs…kissing and and caressing her skin with the tip of his tongue, making her body tingled again.

Ang malalim niyang paghinga na unti-unting nawawala na ay unti-unting bumalik ng ang mga labi ng binata ay nasa hiwa na naman ng pagkababae niyang basang-basa dahil sa katas niya.

Pierce softly and slowly licked her wetness. He’s taking his sweet time, licking her and teasing her cl-t again.

“Pierce…”

Akmang itutulak niya ang ulo nito paalis sa gitna ng hita niya ng hawakan nito ang mga kamay niya saka pinagsiklop sa mga kamay nito habang patuloy pa rin ang binata sa pagsamba sa pagkababae niya.

But his tongue felt different now. Ibang-iba ang paggalaw ng dila nito kanina at ngayon. Now, he’s taking his ample time licking her softly and slowly. She can feel his lips kissing her labia, her cl-t-ris and the soft tissue surrounding it.

Napakabanayad ng paggalaw ng labi at dila nito na sumasamba sa pagkababae niya pero hindi naman nabawasan ang nakakahibang na sensasyong pinaparamdam niyon sa kaibuturan niya.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi habang ang kamay niya ay nakahawak sa damo habang ninanamnam ang nakakakiliting sensasyon na pinapalasap sa kaniya ng dila nito.

Her body slowly twist and arched as Pierce continue to softly lick her sex. No fingers, just his wicked tongue, torturing her and making her wetter that she already is.

“Oh, my god…” Mahina niyang sambit ng sumundot-sundot ang dulo ng dila nito sa gitnang bahagi ng kl-t-ris niya. Banayad iyon pero ang kuryenteng dumaloy pababa sa hita niya at paa ay nakakawala ng lakas sa sarap. “Oh…Pierce—oh, that, yes, oh, that’s delicious.”

Her lips formed an ‘o’ when Pierce tongue encircled around her cl-t, teasing her soft and wet folds. Nakakawala ng lakas sa mga hita ang ginagawa ng binata sa kaselanan niya, napapaos na rin siya sa sunod-sunod na ungol at daing na kumakawala sa mga labi niya.

“Please…” Daing niya habang humihigpit ang hawak sa kamay ng binata, “faster, Pierce… I want it fast…please…oh.”

Pero hindi siya pinakinggan ng binata. Nanatiling banayad ang paggalaw ng dila nito haggang sa naramdaman niya ang pagkabuo ng ikalawang orgasmo niya sa kaniyang puson.

Gladz wanted to shout at Pierce to move his tongue faster because she’s coming but she didn’t get the chance because she felt her orgasm ripping through her body.

She felt unsatisfied when her orgasm came but it soon changes when she felt a long, hard and thick c-ck sliding inside her, stretching her vagina walls and filling her wet core.

Satisfaction washed over Gladz as Pierce’s c-ck filled her. Sagad na sagad iyon at punong-puno ang pagkababae niya.

“Oh…” Mahina niyang daing ng dahan-dahan siyang kunubabawan ng binata at hinalikan-halikan sa leeg. “That was mean.” Reklamo niya.

Natawa lang ito saka pinaglandas ang dila sa gilid ng tainga niya at bumulong, “what do you mean?”

Bahagyan niyang kinagat ang balikat nito. “I want it fast.”

“You weren’t satisfied?”

“I am now.”

A deep chuckle escape his lips. “Sinadya ko talaga ’yon. I want to taste you with no haste so I made you come first before I do what I want to do with you.”

Inagaw niya ang kamay niya na hawak ng binata saka hinubad ang pang-itaas nitong suot saka gamit ang paa niya, ibinaba niya ang pantalon nitong suot na tanging butones at zipper lang ang bukas hanggang sa tuluyan na yong mahubad sa binata. Pagkatapos ay pinaglandas ang mga palad sa likod nito, humahaplos…hanggang sa dumako ang kamay niya sa bilog nitong pang-upo na napakasarap pisilin.

So that’s what she did, she squeezed his butt earning a groan from him.

“Gladz…” He nipped the skin on her neck, “it tickles…”

Napangiti siya saka pinisil ulit ang bilog nitong pang-upo dahilan para mas lalong isagad nito ang kahabaan sa loob niya na ikinasinghap niya ng malakas.

Nakaawang ang mga labi na napatitig siya sa bituin ng unti-unting gumagalaw sa loob niya ang binata.

While looking at the stars and moaning softly, Pierce started to thrust long and deep.

At habang pabilis ng pabilis ang ulos ng binata sa loob ng pagkababae niya, palalim din ng palalim ang paghinga niya habang umaayon ang balakang niya sa paggalaw ng binata.

Tinanggap at sinalubong niya ang bawat ulos nito sa loob niya. Lahat iyon ay sagad na sagad at mabilis ang hugot at baon sa kaselanan niya.

“Pierce! Oh!” Nag-umpisa na naman siyang mahibang napakasarap ng sensasyong lumulukob sa buo niyang katawan, “oh! Oh! Oh! Pierce! Pierce! Pierce!”

Humalo ang malalakas niyang ungol sa mga mahihinang tunog ng kuliglig sa harden. Ganun din ang mahihinang daing ni Pierce habang panay pa rin ang mabilis at malakas na pagbayo sa pagkababae niya.

Hindi alam ni Gladz kung saan siya kakapit habang mas lalong nagiging mapusok at agresibo ang bawat pagsagad ng binata sa kahabaan nito sa kaniya. Basta tinanggap niya iyon ng walang pag-aalinlangan.

Her moans and Pierce’s groans together with the soft crickets sound filled the whole garden. Their moans are full of lust as their body becomes one again and again.

Wala sa sariling napahawak siya sa damuhan ng maramdaman niyang malapit na niyang maabot ang rurok ng kaniyang kaligayahan. Kasabay ng malakas niyang pag-ungol ay ang pagbaon ng kuko niya sa lupa at ang pagyakap ng mga binti niya sa beywang ng binata.

Pierce griped her thighs as he moved in and out of her with desperation and raw lust.

He thrust long, deep, fast and desperate.

And when his length filled her wet core again, she gasped audibly then a lustful moan escape her lips at the same moment her third orgasm seeped through her with wave and wave of pleasure ripping through her body.

Gladz felt weak and unable to move as her orgasm subsided and Pierce’s semen spurt on her thigh. Nawalan siya ng lakas na igalaw ang mga hita niya na nakayakap pa rin sa beywang ng binata at ang isa niyang kamay na nakayakap sa leeg nito.

“…can’t move.” Pabulong niyang sabi.

Gumalaw ang mga balikat ng binata tanda ng mahina nitong pagtawa. “Napagod ba kita?”

“Hmm-mm…”

Ginawaran muna siya nito ng halik sa mga labi bago umalis sa pagkakakubabaw sa kaniya saka mabilis na nagsuot ng pantalon at maingat siyang binuhat.

She was naked as he carries her. Nang makarating sila sa kuwarto ni Pierce, maingat siya nitong ihiniga sa kama saka malalaki ang hakbang na pumasok ito sa banyo.

Nang lumabas ito doon, may dala na itong basang maliit na towel at mabilis siyang pinunasan sa may hita kung saan nararamdaman pa niya ang katas na inilabas nito. Kapagkuwan ay pumasok ulit ito sa banyo para siguro banlawan ang towel, nang bumalik ay ang kamay naman niyang may mga lupang nakasiksik sa kuko niya ang nilinis nito.

Nakamasid lang siya sa binata habang ginagawa nito iyon.

He looks so earnest as he cleans her hand.

“Salamat.” Aniya ng matapos nitong linisin ang kamay niya.

He looked up and smiled at her, making her breathing stop for a couple of seconds. “Don’t mention it.” Kinumotan siya nito saka ginawaran siya ng halik sa tungki ng ilong. “Liligpitin ko lang yong picnic blanket sa harden at i-tsi-check ko lang ang lock ng pinto at bintana ng bahay. Then I’ll be back, okay?”

Tumango siya.

He smiled again. “Wait for me, okay?”

Lihim siyang napangiti. “Okay.”

“Great.” Anito saka mabilis na lumabas ng kuwarto.

Siya naman ay napatitig sa kisame at hinayaang makawala ang ngiting kanina pa niya sinusupil.

Who would ever thought that Pierce is thoughtful?

Nanatili ang ngiti sa mga labi niya hanggang sa ma-realize niyang hindi niya masyadong maigalaw ang mga hita niya.

“Damn,” she whispered, “that man can really make my legs weak after multiple orgasm.”

Nagpakawala siya ng malalim na hininga saka sinubukang igalaw ulit ang mga hita pero pagod pa rin iyon.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi at akmang igagalaw ulit ang mga hita ng bumukas ang pinto at pumasok doon si Pierce, dala ang damit niyang hinubad nito sa harden.

“Hey,” anito saka inilagay sa sofa ang damit niya at nahiga ito sa kama.

Ipinasok nito ang katawan sa kumot na nakakumot sa kaniya. Laking gulat niya ng yakapin siya nito sa beywang mula sa likuran saka isinubsob nito ang mukha sa batok niya.

Nagtaasan ang balahibo niya at napansin iyon ng binata na mahinang natawa.

“Nakikiliti ka?” Tanung nito na may bahid na ngiti sa mga labi.

Siniko niya ang binata saka pinikit ang mga mata. “Tigilan mo ako, Pierce. I’m tired.”

Mahinang natawa ang binata saka walang imik na humigpit ang yakap sa kaniya.

Seconds turn into minutes before a random thought enters her mind.

“Pierce? Gising ka pa?”

“Hmm?” He hummed and kissed her bare shoulder.

“Ahm…” Medyo may pag-aalangan siyang nagtanung, “is cuddling part of casual sex?”

Ilang segundong natahimik si Pierce sa tanung niya bago sumagot. “Ahm,” tumikhim ito, “i-i guess.”

“Hmm…” Umayos siya ng higa, “okay.”

“Goodnight.” Wika ni Pierce.

“G’night.” Aniya at pinikit ulit ang mga mata.

Habang hinihintay na dalawin siya ng antok, sumagip sa isip niya ang sagot ni Pierce sa tanung niya.

She knew…she knew very well that cuddling is definitely not part of casual sex.

But why are they doing it, anyways? They are just having a casual sex relationship after all.

#SexFunFact - Men have on average 11 erections per day. 😱 sino may mga asawa dito? Pabilang naman kung totoo 😂😂😂

I’m updating now because i saw EXO’s comeback teaser. Waah! 😍😍😍 i’m so happy i can’t sleep. 💤

💦👅👅💦

CHAPTER 9

A/N: Just want to say hi to Chari the UBE and her sister Mherz Trocho. And hello to Saira Mae De Guzman and Yukishiro14.

CHAPTER 9

MAGAAN ANG pakiramdam ni Gladz ng magising siya ng umagang ’yon. Kahit wala na sa tabi niya si Pierce, hindi niya pa rin mapigilan ang ngiti na gumuhit sa mga labi niya. At habang nasa ilalim siya ng shower, mahina ang boses na kumakanta siya. Hindi niya alam kung bakit siya masama, basta masaya lang siya.

Pagkatapos maligo ay kinuha niya ang nakasampay na damit sa banyo. Nilabahan niya iyon kagabi at inilagay sa dryer kaya madaling natuyo.

Nang makapagbihis, nakangiting naglakad siya patungo sa sliding door sa tabi ng kama at binuksan iyon.

Gladz inhaled the cold wind that embraces her skin. As she steps out to the small balcony and appreciate the view, her smile remains.

“So pretty…” Mahina niyang sambit habang pinagmamasdan ang magandang tanawin sa harapan niya.

Then her eyes settled on a very familiar lake. Habang hinahalungkat niya sa isipan kung saan niya nakita ang lawa, unti-unti namang namimilog ang mga mata niya.

“T-Taal lake?” Umawang ang labi niya sa gulat. “N-nasa Tagaytay kami?”

Nasapo niya ang nakaawang na bibig saka mas tinitigan ang magandang lawa na kitang-kita niya mula sa balkonaheng kinatatayuan.

“He brought me to Tagaytay?” Hindi makapaniwalang tanung niya sa sarili.

Here she thought they’re still near the Big City. Ganun katagal at kahimbing siyang nakatulog kagabi na hindi manlang niya namalayan na dinala siya nito sa Tagaytay?

But he said his vacation house… She should have known that they’ll be outside the Big City!

Masyadong naka-focus ang atensiyon niya sa dinner at sa ginawa nila ni Pierce pagkatapos ng dinner kaya hindi niya nabigyang pansin kung nasaan sila.

Lalabas na sana si Gladz sa balkonahe ng pumasok doon si Pierce, may dala itong tray na puno ng pagkain.

“Morning.” Bati sa kaniya ni Pierce saka inilapag ang tray sa pandalawahang mesa na nasa gilid ng balkonahe at bumaling sa kaniya, “come here…mag-agahan na tayo. Pambawi sa fast food kagabi.”

Bumaba ang tingin niya sa agahang nasa mesa.

Garlic Rice. Hotdog. Corn beef. Pancakes. And Omelette.

Lihim siyang napalunok. Masarap lahat ng nasa harapan niya, natatakam tuloy siyang mag-agahan.

But her mind is full of questions.

“Ahm,” naglakad siya palapit sa binata. “Nasa Tagaytay tayo?”

Pierce nodded. “Yeah.”

“Why?”

Pierce looked at her, confused. “Anong bakit? Diba sinabi ko sayo kagabi, nasa bahay-bakasyunan ko tayo?”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi saka napabaling ulit sa Taal lake. “Paano ako papasok sa opisina nito?” Mahina niyang tanung na narinig ng binata.

“It’s Saturday.”

Natigilan siya at napakurap-kurap. “Oh.”

“Yeah.” Hinawakan siya sa kamay ni Pierce saka hinila palapit sa mesa at pinaghugot siya ng upuan. “Come on…sit.”

Umupo siya sa upuang hinugot nito saka tiningala ang binata. “Kailan tayo babalik?”

Umupo sa kaharap niyang upuan si Pierce saka nilagyan siya ng pagkain sa pinggan. “Tomorrow.”

Tumaas ang kilay niya. “Tomorrow? Ano namang gagawin natin dito?”

“Mamamasyal tayo.” Wika nito saka ang pinggan naman nito ang nilagyan ng pagkain. “Ayaw mo bang mamasyal kasama ako?”

Napatitig siya sa binata na ang atensiyon ay nakatuon sa paglalagay ng pagkain sa pinggan nito. She didn’t know why her heart always softened every time she stared at his handsome face.

For a man who wants casual sex, he wants to do lots of things that isn’t part of the rules in having no string attached relationship. At ang puso naman niya, nag-uumpisa na iyong lumambot para sa binatang hindi niya alam kung seseryusohin niya o hindi.

Napansin siguro nito ang titig niya dahil nag-angat ito ng tingin sa kaniya at sinalubong ang mga mata niya. “Hmm?”

Mabilis siyang umiling. “Wala.”

He frowned at her. “You sure?” Kapagkuwan ay tumaas ang sulok ng labi nito, “if you keep staring at me like that…I might melt.”

Inirapan niya ang binata, “I’m not staring.”

“Just looking?” He asked teasingly.

Inirapan niya ulit ito. “I’m not.”

“So if I looked at you for more than a minute, it’s not staring at all?”

Naniningkit ang matang pinukol niya ng matalim na tingin ang binata. “Bakit ka nagtatanung?”

“Kasi plano kong titigan ka hanggang matapos kang kumain.” Anito saka gumuhit ang ngiti sa mga labi nito, “its not creepy right? I mean, it isn’t staring.”

Sumikdo ng mabilis ang puso niya. “A-ano bang pinagsasasabi mo diyan?”

“Go on…eat… I’ll stare at you until you finish eating.”

Akala niya ay nagbibiro lang si Pierce kaya naman kumain siya hanggang sa maramdaman niya ang titig ng binata sa kaniya.

Naiilang na nag-angat siya ng tingin sa binata. “Pierce!”

He just keeps on staring at her. “What? Hindi kita puwedeng titigan?”

“Puwede, pero hindi ganiyan na—”

“You’re very pretty.” Anito na nagpatigil sa paghinga niya, “even without make up on, you’re still beautiful.”

May paghanga siyang nababasa sa mga mata nito na mas lalong nagpapabilis sa tibok ng puso niya. Ano ba ang gustong ipahiwatig ng lalaking ’to sa kaniya. She’s not dense when it comes to men. Ayaw lang niyang umasa na naman at masaktan.

Nang sumagi sa isip niya ang mga nakaraang pait na naramdaman niya dahil sa kabaro ng kaharap, kaagad na nagbaba siya ng tingin at kumain. Hindi niya pinansin ang binata na alam niyang nakatitig pa rin sa kaniya.

Pagkatapos kumain, walang imik na iniwan niya sa balkonahe si Pierce at nagtungo sa banyo para mag tooth brush. Nang makalabas siya ng banyo, wala na sa balkonahe si Pierce.

Her heart instantly felt heavy. Hindi ba nagustuhan ni Pierce ang inakto niya kaya umalis kaagad ito sa balkonahe?

Laman ng isip niya ang katanungang iyon habang nasa balkonahe ulit at nakatingin sa Taal lake. She was about to leave the balcony to look for Pierce when a strong and warm set of arms hugged her from behind.

She stilled the same time her heart palpitated. “Pierce…”

“Hmm?” He kissed her temple and whisper. “May nagawa ba akong hindi mo nagustuhan? You seem irritated at me. Gusto mo pag-usapan natin? Hindi ko gusto ang pakiramdam na galit ka e. I feel uneasy.”

Mariing ipinikit ni Gladz ang mga mata habang pinapakalma ang puso niyang mas lalong bumilis ang tibok dahil sa mga sinabi ng binata.

God…how can this man make her already bitter heart beat so darn fast?

“Gladz, kausapin mo naman ako.” Napakalambing ng boses nito. “Huwag ka nang magalit sakin. Sorry na. Kung ano man ang nagawa ko na hindi mo nagustuhan, sorry na.”

Huminga siya ng malalim saka humarap sa binata at nginitian ito. “Mamasyal na tayo.” Aya niya rito.

Kaagad namang tumango ang binata pero hindi inalis ang pagkakayakap sa beywang niya. “Hindi ka na galit?”

Umiling siya na ikinangiti ng binata. “Halika na?”

Tumango si Pierce saka pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa at iginiya siya palabas ng kuwarto hanggang sa makalabas sila sa Vacation house nito.

Nang makasakay sa kotse nito, ito pa ang nagsuot ng seatbelt niya bago ito sumakay sa driver’s seat at pinausad ang sasakyan.

His small gestures make her heart pound and smile. Wala pa siyang nakikilalang lalaki na ito pa ang nagsuot ng seatbelt sa kaniya, si Pierce palang. And he makes her feel so special.

Gladz knew that her heart is in trouble.

Binuhay ni Pierce ang makina ng sasakyan saka humarap muna ito sa kaniya bago pinausad iyon. “Games, slightly thrilling or just plain fun?”

Walang ka-ide-ideyang napatitig siya sa binata. “Huh?”

“Pick.” Anito saka inilabas nito ang cellphone at selfie stick mula sa maliit na compartment at ibinigay iyon sa kaniya. “Pumili ka sa tatlo na sinabi ko.”

Realization dawn on her as she stared at his phone. “Oh…” Mabilis siyang nakapili sa tatlo, “two and three.” Aniya saka kinuha mula rito ang cellphone at kinonekta iyon sa selfie stick.

“Hmm…nope, pick only one, Honey.”

Her heart pounded again. Honey. Why does he keeps calling her with that endearment?

Pinakalma muna niya ang puso na malakas ang pintig saka tipid na nginitian ang binata. “Its two and three.” Pamimilit niya sa gusto niya, “hindi mo na mababago pa ang isip ko.”

Napailing si Pierce saka pinausad na rin sa wakas ang sasakyan.

“What’s with the phone?” she asked.

“Taking picture is like keeping a physical memory.”

Napatango-tango siya sa saka panay ang linga-linga niya sa dinaraanan, puno ang isip niya ng katanungang saan siya dadalhin ng binata habang hawak pa rin ang cellphone nito. At para libangin ang sarili, ang cellphone nto ang napagdiskitahan niya. Binuksan niya iyon at pinili ang camera saka inilagay sa front camera pagkatapos ay humilig siya sa binata na abala sa pagmamaneho.

“Say cheese!” Aniya saka nag-pose sa harap ng camera.

Natawa siya ng makitang nahuli ang binata at naging blurry ito sa larawan.

“You’re slow.” Panunukso niya rito.

Nagulat siya ng itigil ng binata sa gilid ng kalsada ang sasakyan saka niyakap siya sa beywang at inagaw sa kaniya ang selfie stick na hawak.

“Say cheese, honey.” Anito saka hinalikan siya sa pisngi kasabay ng pagpindot nito sa shot button ng selfie stick.

Natawa siya sa hitsura niya sa larawang kinuha nito. She looks stunned.

“Ulit.” Aniya saka siya naman ang humawak sa selfie stick. “Ayoko nito.”

Nanatiling nakayakap sa kaniya si Pierce. Nang pipindutin na niya ang shot button, hinawakan nito ang kabilang pisngi niya saka pinalingon siya dito at sinakop ng halik ang mga labi niya.

She was stunned for a second before responding to his kiss. Hindi niya alam kung ilang beses niyang napindot ang shot button ng selfie stick habang mapusok silang naghahalikan.

Mahina siyang natawa ng maghiwalay ang mga labi nila ng binata at nakita ang mga kuha nilang larawan. Lahat yo’n ay naghahalikan sila.

“Hmm…that looks good, Hon.” Ani Pierce habang nasa balikat pa rin niya ang baba nito. “Keep it. I like it.”

Tumango siya saka umayos ng upo at video naman ang pinagdiskitahan niya.

Ganun niya nilibang ang sarili niya hanggang sa tumigil ang sasakyan ng binata sa isang lugar na alam niya pero hindi pa niya napuntahan.

“Zip line and cable car?” She asked. Tumango ang binata saka pinatay ang makina ng sasakyan. “Come on.”

Nang makalabas ito ng sasakyan, pinatay muna niya ang cellphone nito at ihiniwalay niya iyon sa selfie stick bago binuksan ang passenger seat habang dala-dala ang cellphone ng binata. Tamang-tama naman na nasa tabi na niya si Pierce at inalalayan siyang makalabas.

“So, zip line, huh?”

Pinagsiklop ni Pierce ang kamay nilang dalawa saka sabay silang naglakad papasok.

“Slightly thrilling only.” Anang binata habang naglalakad sila patungo sa may Zipline. “Hindi siya masyadong mahaba e.”

“Ah…” Their intertwined hands swayed as they walk. “Bakit dito mo naisip na pumunta?”

“I like this place.” Sagot nito. “Mula ng high school pa ako, kapag bumibisita ako dito sa Pilipinas, palaging dito ako pumupunta. My mother is a nature lover. Sa tingin ko nakuha ko sa kaniya ang pagkahilig ko sa mga kakahuyan at damo.”

Napangiti siya sa kuwento nito at hindi niya napigilang magkuwento din. “Ako, wala akong nakuha sa Mama ko.” Nang maalala ang ina, sumagi sa isip niya ang kalagayan nito. Kaagad siyang nakaramdam ng kalungkutan. “Palaging sinasabi ng mga kakilala namin na kay Papa ako nagmana. Mula sa mukha, sa ugali at sa mga paniniwala ko sa buhay, si Papa daw ang kapareha ko. Maybe that’s the reason why I’m a Daddy’s girl. They tried so hard to have a baby again, pero umayaw na si Papa ng malaman niyang delikado na kung magbubuntis pa si Mama dahil medyo may edad na rin si Mama noon. They always argue after that…until Papa dies.”

Napatigil sa paglalakad si Pierce saka humarap ito sa kaniya. “Hey…” Sinapo nito ang mukha niya saka tinuyo ang luhang hindi niya alam na nalaglag pala. “Shh…don’t cry. Don’t be sad. Nandito naman ako, pasasayahin kita.”

Mapait siyang ngumiti. “Huwag kang magsalita ng hindi mo naman kayang tuparin.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Of course not. Sigurado akong tutuparin ko ’yon.”

Umiling siya saka hinamig ang sarili. “Okay. If you say so.” Hindi siya naniniwala na tutuparin nito ang sinabi nito. Ilang kalahi na ba ni Adan ang nangako sa kaniya ng ganun na puro naman kasinungalingan?

Her heart has already been hurt too much. She doesn’t want another heartache to keep her heart from being fully burnt.

Masuyo nitong hinaplos ang pisngi niya. “Ngumiti ka na.”

Tipid siyang ngumiti. “Pasensiya na, kapag naaalala ko ang mga magulang ko, nagiging emotional ako.”

“Its okay.” Masuyo siya nitong niyakap saka hinalikan siya sa nuo, “pero nandito tayo para mag-enjoy, kaya huwag ka nang malungkot, okay?”

Tumango siya saka siya na ang humila sa binata patungo sa sakayan ng zip line. Tama ang sabi ni Pierce, hindi nga ’yon mahaba, pero sapat na iyon para mawala sa isip niya ang mga magulang at maging masaya siya ulit.

Para sa dalawang tao ang pinili nila ni Pierce at nakaupo iyon kasi doon siya mas komportable. Ayaw niyang nakadapa siya dahil baka hindi siya makahinga ng maayos.

Ininat niya ang paa saka tumingin siya sa ibaba habang unti-unting gumagalaw ang zip line. Nang pabilis na iyon ng pabilis, tumingala siya sa langit saka ipinikit ang mga mata.

Ang lamig ng hanging tumatama sa mukha niya at katawan. Nang imulat niya ang mga mata, bumungad sa kaniya ang napakagandang tanawin na napakasarap pagmasdan kahit mabilis ang galaw niya.

Idinipa niya ang mga braso saka malakas na sumigaw. “Aaaaahhhh!”

Gladz keeps on screaming. She felt free as she screams her heart out. Para siyang nakahinga ng maluwang habang isinisigaw lahat ng problema niya sa buhay. Kahit papaano, gumaan ang pakiramdam niya.

Tumigil lang siya sa pagsigaw ng malapit nang matapos ang zipline.

Nang umapak ang paa nila sa sahig, nakangiting bumaling siya kay Pierce. Natigilan siya ng makitang titig na titig ito sa kaniya.

“What?” She asked.

Gumuhit ang misteryusong ngiti sa mga labi nito saka umiling. “Nothing. You just become more pretty when you smile.”

Her heart pounded. “T-Thank you.”

Pinagsiklop ni Pierce ang kamay nila saka hinila siya patungo sa sakayan ng Cable car.

Palinga-linga si Gladz habang pumipila sila. Dahil abala sa pagtingin-tingin sa paligid, hindi niya napansin ang babaeng kumakausap kay Pierce. Kung hindi pa pinisil ng binata ang kamay niya, hindi pa siya babaling dito.

“Ano ’yon—” napatigil siya sa pagsasalita ng makita ang parang nang-aakit na ngiti ng babae kay Pierce. Bigla siyang nairita. “Yes? May kailangan ka?”

“Wala naman.” Maarte nitong sagot habang pinapaikot-ikot ang ilang hibla ng buhok sa daliri nito at nakatingin kay Pierce. “I was just telling Mr. Handsome here that I just arrived from Los Angeles and you know, I’m free and—”

“If you’re a tourist and you’re lost, kindly ask the staff.” Sansala niya sa kaartehan ng babae, “but if you don’t want to get lost, I have a licenced gun in my bag. Gusto mong makita?”

Nakataas ang kilay ng tumingin sa kaniya ang babae. “Miss, huwag kang sumasabat sa usapan. Hindi ikaw ang kinakausap ko—”

“I’m with her.” Pinakita ni Pierce ang magkahawak nilang kamay sa babae, “so get lost.”

Burn.

Lihim na nagdiwang si Gladz ng sambakol ang mukha na naglakad palayo ang babae habang nagtatawanan ang mga nasa pila na nakarinig sa sinabi ni Pierce.

“Sorry about that.” Ani Pierce saka huminga ng malalim, “I tend to draw a lot of attention from women.”

Mahina siyang natawa sa kahanginan ng sinabi nito. “Ikaw na ang guwapo.”

Natatawang kinindatan siya ni Pierce. “I know right?”

Natawa nalang siya sa binata saka pinagpatuloy ang pagtingin sa magandang kapaligiran niya.

Gladz was busy appreciating the view, she didn’t realize they were already about to ride the cable car. Natauhan lang siya ng naramdaman ang pagpisil ni Pierce sa kamay niya.

“Oh.” Napakagat labi siya saka nagmamadaling sumakay at umupo.

Ganun din ang ginawa ni Pierce. Umupo ito sa tabi niya saka tahimik siyang hinayaang pagmasdan ang magandang tanawin mula sa itaas.

Pagkalipas ng ilang segundo, bahagyan siyang napaigtad ng maramdamang may inilagay si Pierce na earphone sa isang tainga niya. Nang bumaling siya sa binata, nakita niyang nakapikit ito habang nakikinig ng kanta.

Ihinilig niya ang ulo sa balikat ng binata saka pareho silang walang imik na pinakinggan ang kantang ‘Angel of Mine’.

Hinawakan ni Pierce ang kamay niya saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa.

When the song ‘Angel of Mine’ hit the chorus, Pierce kissed her temple as the song reached the chorus.

Parang may humaplos sa puso niya ng dalhin ng binata ang kamay niya sa mga labi nito saka hinalikan ang likod ng kamay niya. 

“I like it here.” Aniya habang pinagmamasdan ang paligid niya, iba na ang kantang pinapakinggan nila.

“Yeah. I like you.”

Mabilis siyang napabaling kay Pierce, namimilog ang mga mata niya dahil sa narinig. “Anong sinabi mo?”

Gladz wanted to make sure that she heard him right. Baka guni-guni lang niya ang narinig at mapahiya siya.

Nanatiling nakatingin si Pierce sa ilalim ng cable car. “I like it here.”

“Oh.” Parang may dumagan sa puso niya. Darn! She never thought that she will feel disappointed like this. “Ahm,” tumikhim siya, “a-ang ganda naman kasi rito. Simpleng maganda.”

Tumingin sa kaniya si Pierce, “maganda nga.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Maganda nga.” Sang-ayon niya.

Pareho silang nawalan ng imik ni Pierce hanggang sa matapos ang cable car ride nila.

Habang naglalakad ng walang destinasyon, pareho silang tahimik ni Pierce. Pareho silang may kaniya-kaniyang iniisip habang pinagmamasdan ang paligid hanggang sa tumigil siya at ipinatong ang mga siko sa railing ng tulay na nilalakaran.

Gladz is looking at the green scenery, looking deep in thought when someone put an earphone on her left ear.

The song ‘Angel of mine’ is playing again.

Binalingan niya si Pierce na nakapatong din ang siko sa railing at nakatayo sa tabi niya.

“Your favourite song?” She asked, breaking the silence between them.

Tumango ang binata saka gumalaw ito para pumuwesto sa likuran niya at ipinulupot ang mga braso sa beywang niya.

Ganun ang posisyon nila hanggang sa matapos ang kantang pinapakinggan. Nang mabagot sa posisyon nilang dalawa, humarap siya kay Pierce at kinapa ang dalawang bulsa nito kung nasaan ang cellphone nito. Una niyang nakapa ay ang iPod nito kung saan nakakonekta ang earphone bago niya nahanap ang cellphone nito sa kanang bulsa nito, kaagad niyang inilabas iyon saka pinilit si Pierce na mag-pose.

“Sige na. Selfie tayo.” Pamimilit niya. Umiling ulit ang binata. “Ayoko.”

“Pierce naman e—”

“One pose, one kiss.” He bargained.

Kinurot niya ito sa tagiliran. “Huwag kang maharot, maraming tao.”

Malakas na natawa si Pierce saka inagaw sa kaniya ang cellphone nito. “Ako na.”

Kaagad na lumapad ang ngiti niya. “Yes! Picture!”

Gladz instantly pose for the camera, but Pierce has different plan. Niyakap siya nito sa beywang at kiniliti habang ang isang kamay ay abala sa pagpindot ng shot button.

Tawa siya ng tawa kasi wala naman silang magandang kuha. Kapagkuwan ay napasinghap siya sa pagkabigla ng hapitin siya ni Pierce palapit dito saka inilapat ang mga labi nito sa mga labi niya.

Nawala sa isip ni Gladz na maraming tao ang nakapaligid sa kanila. Buong puso niyang tinugon ang halik ng binata hanggang sa kapusin sila ng hininga.

Nang maghiwalay ang mga labi nila, ilang segundo silang nagkatitigan bago nag-sink in sa isip nila pareho na maraming taong nakatingin sa kanila.

Pigil ang ngiting hinawakan niya sa kamay ang binata saka hinila palayo. “Lets go.”

Tatawa-tawa ang loko hanggang sa makasakay sila sa kotse nito.

Pierce faced her, still chuckling. “Ang pula-pula ng pisngi mo.”

Inirapan niya ito saka bahagyang tinampal-tampal ang pisngi. “Ikaw naman kasi, bakit ka ba nanghahalik sa maraming tao?” Napasimangot siya. “Nakakahiya.”

Natatawang dumukwang palapit sa kaniya si Pierce saka ginawaran siya ng halik sa mga labi bago isinuot sa kaniya ang seatbelt.

“Don’t worry about it, Hon.” Kinindatan siya nito, “you’re a wonderful kisser.”

Inirapan niya ito saka umayos ng upo. “Tigilan mo ako. Nakakahiya pa rin ’yon.”

Ngingisi-ngising binuhay ni Pierce ang makina ng sasakyan saka pinausad iyon. Ang totoo, natatawa rin siya sa naging reaksiyon niya kanina. Para siyang teenager na nahuling may ginagawang masama at nahuli ng mga magulang sa akto.

Napailing nalang siya saka ihinilig ang ulo sa likod ng kinauupuan at tiningnan ang mga kuha nilang larawan sa cellphone ng binata.

Natigilan siya ng makitang may kuha syang larawan habang nasa cable car sila at nakatingin siya sa paligid. Hindi niya napansin na kinunan siya ng larawan ng binata.

Its a candid picture of her…she likes it.

Bumaling siya kay Pierce. “Saan na tayo?”

“High or low?” He asked.

“High.” Mabilis niyang sagot.

“Okay.” Iniliko pa kanan ng binata ang sasakyan.

The silence in the car is bothering her. Kaya naman naisip niyang makipagkaro sa binata. Kung maituturing na laro ang isip niya.

“Fast talk.” Aniya saka ihinarap ang katawan sa binata. “Brief or boxer?”

Natigilan si Pierce ng ilang sandali bago sumagot. “Naked.”

“Pierce!” Pinukol niya ng masamang tingin ang binata. “Seryuso ’to. Sagutin mo ng maayos. Pampalipas ng oras.”

“I am serious.” May diin nitong sabi.

“Whatever.” Umirap siya sa hangin saka nagtanung ulit, “sa taas o sa baba?”

Pierce glanced at her, he has this mechievous glint on his eyes. “Sa taas ang gusto ko kung sex ang pag-uusapan natin. Pero mas gusto ko rin sa baba, sa gitna ng mga hita mo.”

Nag-init ang pisngi niya. “Pierce!”

“What?” Nagsalubong ang kilay nito. “Sinasagot ko naman ng maayos ang tanung mo, ah.”

Umirap siya sa hangin saka pinagkrus ang mga braso sa harap ng dibdib. “Black or white?”

“White. It makes me look less intimadating.”

Umingos siya. “Not working. Lights on, lights off?”

“On.” He ansewered quickly. “I want to see your pu-sy turns red when i’m licking you.”

Inirapan niya ang binata. “Bad answer.”

“Well, i’m not a good boy, Hon.” Huminga ito ng malalim saka ito naman ang nagtanung sa kaniya. “Fast talk. Lick you or suck me?”

Kaagad na namula ang pisngi niya. “Pierce!”

“What?” Tumaas ang sulok ng labi nito. “Simple lang naman ang tanung ko.”

Sinapo niya ang namumulang pisngi saka sumagot. “I w-want to s-suck you.”

Impit na napahiyaw si Gladz ng biglang tumigil ang sasakyan at bahagyan siyang napasubsob.

“Pierce—”

“You will really suck me? That’s for sure? Hindi mo ako binibiro?” He was really looking at her with disbelief in his tantalizing eyes. “Gagawin mo talaga ’yon?”

Namumula ang pisngi na tumango siya. “Y-yeah…”

“Tonight?”

Nahihiyang tumango siya.

Pinausad ulit nito ang sasakyan. “I’m looking forward to it then.”

Jesus christ! Hindi siya makapaniwalang nakikipag-usap siya sa isang lalaki kung kailan niya ito balak kainin. Good heavens! This is crazy and making her flustered.

“Which do you prefer when it comes to sex… Standing, sitting or lying on the bed?”

Kaagad niyang naalala ang unang beses na inangkin siya nito sa kotse nito at nang angkinin din siya nito habang nakasandal sa pader ng hotel room na inukupa nito.

Binasa niya ang nanunuyong labi. “A-all of the above.”

“Me too.”

Humalukipkip siya. “Tama na, huwag mo na akong tanungin.”

Mahinang natawa si Pierce saka itinigil ang sasakyan sa isang parking lot. “Nandito na tayo.”

Kaagad siyang tumingin sa labas. “Nasaan tayo?”

Sa halip na sagutin siya, lumabas ito ng sasakyan saka pinagbuksan siya ng pinto at inalalayan siyang makalabas.

“Bakit tayo nandito?” Tanung ulit niya. “Anong mayroon dito na wala sa iba?”

Ngumiti lang ang binata saka iginiya siya papasok sa Restaurant. Kaagad na may sumalubong sa kanilang Staff.

“May reservation po ba, Sir?” Magalang na tanung ng babae na halos gahasain ang binata sa uri ng pagkakatitig nito.

“Yes. Pierce Muller.” Sagot ng binata. “On the balcony.”

Nginitian ng babae si Pierce. “Follow me, Sir.”

“Okay.”

Hindi alam ni Gladz kung maaawa o matatawa sa babae na panay ang lingon kay Pierce na parang nagpapapansin samantalang ang binata ay walang emosyon ang mukha habang nilalaro ang mga daliri niya.

“Your table, Sir.” Anang babae.

Tumango lang si Pierce saka pinaghugot siya ng upuan. “Sit here, Hon.”

Tipid siyang ngumiti saka umupo sa silyang hinugot ng binata para sa kaniya. Mahina siyang natawa ng hindi maipinta ang mukha ng babaeng gumiya sa kanila sa mesa nila.

“Your waiter will be with you in a minute, Sir.” Anang babae.

“Sure.” Wala man lang kaemo-emosyon ang mukha ng binata.

“Thanks,” siya na ang nagpasalamat sa babae na tango lang ang tinugon sa kaniya.

Their table is over looking the beautiful Taal Lake and they have an aerial look of the buildings, homes and green forests from where she’s sitting.

“Ang ganda naman dito.” Komento niya.

Tumango si Pierce habang abala sa pagpindot sa iPod nito.

Sa halip na mainis dahil may pinagkakabalahan itong iba, gumuhit ang ngiti sa labi niya habang pinagmamasdan ang guwapong mukha ng binata.

Such a handsome face. And he’s with her. Natatakot siya sa kalalabasan ng lahat ng ito. Ano kayang mangyayari sa kaniya kapag tapos na ang interes ng binata sa kaniya?

Would her heart ache? Would she miss him?

Biglang nag-angat ng tingin sa kaniya si Pierce at nahuli siyang nakatitig dito. Kaagad siyang nagbaba ng tingin saka inabala ang sarili sa pagtingin-tingin sa paligid.

Her eyes stopped on a couple taking a selfie. Mukha namang masaya ang dalawa. Mukhang nagmamahalan. Naisip niya tuloy, nasa isip ba ng babae na maghihiwalay din ang mga ’to? Na wala naman talagang forever? Na isang kasinungalingan lang ’yon? Kathang isip para sa mga uto-utong naniniwala at nagpapaloko?

Napabuntong-hininga siya saka napailing.

…or is it just her being bitter again?

“Puwede mo ba kaming kunan ng picture?” Boses iyon ni Pierce at kinakausap ang waiter na kakalapit lang sa table nila.

Kaagad namang tumango ang waiter. “Of course, Sir.”

Tumingin siya kay Pierce na tumayo sa kinauupuan nito at hinila ang mesa palapit sa tabi niya saka ito umupo ulit. Then he wrapped his arms around her waist, his chin resting on her shoulder.

Her heart pounded again.

She blinked at Pierce over her shoulder. “A-anong ginagawa mo?”

Inginuso nito ang bibig sa waiter na naghahanda nang kunan sila ng larawan gamit ang cellphone ni Pierce.

“Smile, Hon.” Bulong sa kaniya ni Pierce.

Naging sunod-sunoran naman siya. Ngumiti siya sa camera.

“Isa pang shot, Ma’am.” Anang waiter.

She smiled at the camera but Pierce called her attention.

“Honey…”

Mabilis siyang bumaling sa binata at bahagyan siyang nagulat ng salubungin ng mga labi nito ang mga labi niya.

She heard a couple of camera shots before she pulled away from Pierce.

Pinandilatan niya ang binata na pangiti-ngiti lang ang tugon sa kaniya saka tinanggap ang cellphone na iniabot ng waiter dito.

“Thanks.” Pierce said before putting his chin on her shoulder again. “Oorder na kami. Ano ba ang specialty niyo rito?”

Siniko niya ang binata. “Umayos ka.”

Humigpit lang ang yakap ng binata sa beywang niya. “Maayos naman ako, ah.” Hinalikan siya nito sa pisngi bago nakipag-usap ulit sa waiter na hindi makatingin sa kanila ng deretso.

Habang umuorder ang binata, wala siyang imik. Nakayakap pa rin ito sa kaniya at hindi niya talaga masaway ang binata.

Hanggang sa matapos itong umorder at kumain sila, hindi talaga lumayo sa kaniya si Pierce kahit anong tulak niya rito. Kininkindatan lang siya nito at nginingitian.

And after lunch, they stayed for another hour sipping coffee and enjoying the view then they spend some time in the People’s Park in the sky, taking pictures and enjoying the scenery. And when they went to the market to buy their dinner’s ingredients, Pierce holds her hand like he didnt want to let go of her. Para bang ayaw siya nitong bitiwan dahil tatakbo siya palayo rito kung sakali. Hinayaan nalang niya ang binata dahil gusto rin naman niya ang pakiramdam na hawak nito ang kamay niya.

“Anong lulutuin mo?” Tanung niya ng makapasok sila sa bahay-bakasyunan nito. “Tutulong ako.”

“No. You rest.” Pigil nito sa gusto niya. “Ako na ang bahalang magluto. I want to cook for you, so let me, okay, Hon?”

Hon… Why does that endearment make her heart thumped like crazy?

“O-okay.” May pagkautal niyang sabi saka lumabas ng kusina at nagtungo sa salas.

Habang nakaupo sa pang-isahang sofa at nanunuod ng T.V. lumilipad ang isip niya patungo sa binata na nasa kusina.

Pierce confuses her in so many ways. Hindi niya alam kung anong iisipin niya sa binata. Kung dapat bang hayaan niya ang puso na magpadala sa mga ginagawa nito sa kaniya o kung mas hihigpitan pa niya ang renda sa puso niya para hindi siya magkagusto sa binata.

But she thinks it’s already too late to reign her heart from Pierce. Nag-uumpisa nang mahulog ang damdamin niya sa binata. At mukhang kailangan niyang gawin ang lahat para hindi iyon mas lalo pang mahulog ang loob niya sa binata.

But the question is… Can she win against her heart desires?

A/N: Next chapter…jugjugan ulit. One whole chapter is this 💦💦👅👅👉👌 i’m sure you’ll enjoy it. Lol.

Wala pa ring ilaw dito samin kaya late update ako ngayon. Struggle din ang data dito samin.

#WordOfTheDay - Sinisisid 💦👅

CHAPTER 10

CHAPTER 10

GLADZ AND PIERCE dine together, wash the dishes together and they even clean the kitchen together. Hindi sila naghiwalay ang dalawa kasi sa tuwing sinusubukang umalis si Gladz, kaagad na pumupulupot ang mga braso ng binata sa beywang niya.

“Stay…” Naglalambing nitong ungot sa kaniya ng sa ikalimang pagkakataon ay sinubukan niyang iwan itong mag-isa.

“Baliw.” Siniko niya ang binata, “maliligo pa ako kasi nanglalagkit ako dahil sa pamamasyal natin buong araw.”

Mas lalong binaon nito ang mukha sa leeg niya, “stay for a minute-”

“No. Maliligo ako.” Giit niya.

Walang imik na binitiwan siya ni Pierce at hinayaan siyang makaalis.

Nakahinga ng maluwang si Gladz ng makapasok siya sa kuwarto nila. Hindi niya alam kung anong pinapahiwatig ng binata sa kaniya at ayaw siya nitong bitiwan. Ang totoo ay alam niya pero ayaw lang tanggapin ng isip niya. Mahirap nang ma-disappoint ulit.

Napailing siya saka pumasok sa banyo at naghubad.

Habang nakaupo sa gilid ng bath tub at pinupuno iyon ng tubig, biglang bumukas ang pinto at pumasok doon ang binata.

Napamulagat siya. “Pierce!”

“What?” He asked with his innocent voice as he stripped naked in front of her. “Maliligo din ako-”

“Huwag kang sumabay sakin-”

“It’s advisable to conserve water, Hon.” Anito saka naglakad palapit sa kaniya at bigla nalang siyang pinangko at pinaupo sa bath tub na hangang sa ibaba ng beywang niya ang tubig.

“Pierce!” Pinandilatan niya ang binata na umupo na rin sa bathtub at nakaharap sa kaniya. “Ako muna ang maliligo-”

Pierce leaned in and captured her lips in one hot fiery kiss. “Zip your mouth shut, honey, and just kiss me back.” Sabi nito ng bahagyang pakawalan ang mga labi niya kapagkuwan ay hinalikan na naman siya ulit.

Kumawala ang mga munting halinghing sa mga labi ni Gladz ng gagarin niya ang mga labi ng binata at tinugon ang halik nito. Ang banayad nitong paghalik sa kaniya ay naging mapusok at mapag-angkin, namalayan nalang niya na nakasandal na ang binata sa gilid ng bathtub habang siya ay nakapulupot ang mga binti sa beywang nito at nakaupo siya sa hita ng binata.

Their simple kiss turns into a hot sizzling make out and its turning into something more…erotic.

Pierce left her lips and he started trailing kisses down to her neck, to her shoulder blades and down to her breast.

At dahil nakaupo siya sa mga hita nito, napakadali para rito ang sapuin ang mayayaman niyang dibdib habang abala ang bibig nito sa pagsasalit-salit sa dalawa niyang utong na naninigas at tayong-tayo dahil sa nakakakiliting ginagawa nito sa katawan niya.

Gladz started to breath faster as Pierce’s fingers trailed down towards her wet folds.

And as his finger stroke her cl-to-ris, her body arched and she became weak and lost in lust.

“Pierce…” She became breathless, “oh, god, Pierce…”

Napahawak si Gladz sa magkabilang gilid ng bathtub ng ipasok ni Pierce ang dalawang daliri sa loob niya habang dahan-dahan siyang tinutulak pasandal sa kabilang gilid ng bathtub at bahagyang kinubabawan.

Gladz eyes are close as Pierce’s finger thrust up and down and his lips kissing her body from her collarbone down to her stomach.

“Oh!” Umangat ang puwet niya ng isagad nito ang daliri sa loob niya habang pababa sa puson niya ang mga labi nitong humihibang sa kaniya.

Gladz toes curled, her hands tightened on the rim of the tub as Pierce’s lips trailed down.

Her head falls down when Pierce’s head dipped into the water to lick her. Nakaupo siya sa bathtub at hanggang beywang niya ang tubig niyon kaya hindi niya inaasahang ilulubog nito ang ulo sa ilalim ng tubig para lang sambahin at tikman ang pagkababae niya.

Pierce’s head is on the water as his tongue licked her non-stop, sucking her clit and teasing her entrance with his tongue.

Napasabunot si Gladz sa buhok ni Pierce habang sinisisid nito ang pagkababae niyang pumipintig sa sobrang pagnanasang nararamdaman. Nakakawala sa tamang huwisyo ang pinaghalong sarap ng daliri nito, ng dila at ng tubig na kumikilit din sa kaselanan niya.

Nahihibang na sunod-sunod ang ungol na kumawala sa mga labi ni Gladz habang sinasamba pa rin siya ng binata.

From time to time, his head would resurface to breath and then he would dip again to taste her and licked her.

Dahil sa pinaghalong sarap ng daliri nito sa loob niya, ng dila nito sa kaselanan niya at ng tubig ng kumikiliti sa kl-t-ris niya, napasigaw si Gladz sa sarap ng sumabog ang orgasmo niya sa kaibuturan at humalo ang katas niya sa tubig.

Walang lakas si Gladz dahil sa orgasmong nalalasap palang na nagpahina sa mga hita niya ng yakapin siya sa beywang ng binata at iginiya siya nito paupo sa mga hita nito habang ito naman ang nakahilig sa gilid ng bathtub.

Her knees are weak, she’s flushed and her mound throbbed but that didn’t stop her from doing what’s on her mind.

She said yes to Pierce earlier… And she will do it.

Nag-umpisang humalik ang mga labi niya sa matitipuno nitong dibdib at hinayaan naman siya ng binata. At habang pababa ang mga labi niyang humahalik sa puson nito, napansin niyang, pababa ng pababa ang tubig sa bathtub hanggang sa maubos ’yon.

Looks like Pierce drained the tub after her orgasm. She didn’t even notice.

Lumapat ang kamay niya sa hita ng binata at pinagapang niya iyon patungo sa nag-uumigting nitong pagkalalaki.

When her hand wrapped around his length, Pierce’s head falls back and a moan escape his sexy lips.

“Yeah…like that, honey.” Pierce urged her to continue.

Gladz tightened her hold on Pierce’s c-ck as she moves her hand up and down, earning a moan from him.

“Fuck…honey…” Hinawakan nito ang pulsohan niya saka iginiya ang kamay niya sa bilis na gusto nito.

Habang itinataas-baba ang kamay niyang hawak ang matigas nitong kahabaan, ipinasok niya ang dulo ng pagkalalaki nito sa mainit niyang bibig at pinaikot ang dilang nanunudyo.

Napasabunot sa buhok niya si Pierce ng dahan-dahan niyang isinagad ang kahabaan nito sa bibig niya.

Gladz is gagging as the tip of Pierce’s c-ck hit the back of her throat, but that didn’t stop her from sucking him and massaging his balls softly and teasingly.

Dinig niya ang malalim na paghinga ng binata at ang mahihina nitong daing sa tuwing sinasagad niya ang pagkalalaki nito sa bibig niya.

As her mouth sucked him, her tongue tongue swirled around his length, nipping his skin and sucking the tip of his c-ck. Then her mouth dropped to his balls.

Humigpit ang pagkakasabunot sa kaniya ni Pierce habang nasa bibig niya ang isang itlog nito at nilalaro iyon ng dila niya at sinisipsip.

Gladz was enjoying herself as she played with his balls and licked his c-ck as if its a lollipop but Pierce pulled her up.

“That’s enough-”

“But-”

Bigla siya nitong hinila paupo sa hita nito saka walang sabi-sabing ipinasok ang kahabaan sa loob ng pagkababae niya. Hindi siya naka-angal, sa halip ay puno ng pagnanasang mga halinghing ang maririnig mula sa kaniya.

“Oh…heaven…” Nakapikit na bulong niya habang nag-uumpisang gumiling ang beywang niya at tumataas-baba ang balakang niya. “Oh, god, oh, Pierce…”

Pierce gripped her waist and thrust himself up inside her. Sagad na sagad ang pagkalalaki nito sa loob niya na mas nagpapahibang sa kaniya at nagpapadagdag ng gana sa mainit niyang katawan na nagtatampisaw sa makamundong pagnanasa.

Gladz move up and down and then she would grind her hips while tightening her muscles around his c-ck. Ilang beses na ginawa niya iyon sa binata hanggang sa naramdaman niyang unti-unti na niyang naabot sa kaluwalhatian.

Up and down, she moves. Up and down, then grind.

“Oh…” para siyang nahihibang habang gumagalaw ang balakang niya para maglabas-masok ang kahabaan ng binata sa loob niya, “ohh, yeah…I’m cuming.”

Lumiyad ang katawan ni Gladz ng maabot niya ang rurok ng kaligayahan, kasabay ng pagpuno ng katas ni Pierce sa sinapupunan niya. Nanghihina at humihingal na napayakap siya sa binata na habol din ang hininga katulad niya.

“Maliligo dapat ako e…” Mahina niyang sambit.

Mahinang natawa ang binata saka hinagod ang likod niya. “Sex is a good exercise. Let’s do it again later.”

Kinurot niya sa tagiliran ang binata pero natawa siya sa sinabi nito at interesado din naman siya sa gusto nitong gawin mamaya. “Ang hilig mo talaga…”

Pierce kissed her collarbone. “Maligo na tayo?”

Natawa siya saka ihinilig ang ulo sa balikat nito. “Wala na akong lakas…maya-maya na.”

Natatawang lumuhod ang binata sa bathtub habang nakayakap ang mga binti niya sa beywang nito at karga-karga siya. Pinaupo muna siya sa pahabang lababo ng banyo dahil tinimpla pa nito ang temperatura ng tubig na gusto nito bago siya binalikan sa lababo at kinarga siya ulit saka dinala sa ilalim ng shower.

“Is the water temperature okay?” Pierce asked.

Tumango siya. “Yeah…”

“Are you sure, Hon?” Paninigurado ni Pierce.

“Yup.” Nangingiting aniya.

Iniapak niya ang mga paa sa sahig ng banyo para maayos siyang makaligo pero ng tumalikod siya kay Pierce, niyapos nito ang katawan niya saka paharap na isinandal siya sa malamig na tile at hinaplos ang pang-upo niya at mula sa likuran, ipinasok nito ang matigas na namang kahabaan sa loob ng pagkababae niya.

“Pierce…” Napadaing siya sa ginawa ng binata. “God…you’re insatiable.”

Pierce licked the back of her ear and bit her earlobe, “your back looks sexy as hell,” he whispered huskily, “I can’t help it. Sorry my sweet but your honey gets horny easily.”

Nakagat niya ang ibabang labi ng mas isagad pa nito ang kahabaan sa loob niya at inumpisahan nitong bayuhin ng mabilis at malakas ang pagkababae niya.

“Oh!” Malakas siyang napaungol, “oh! Oh!” Palakas ng palakas ang daing niya, “oh, god, Pierce…oh…” Kumuyon ang kamao niya na nakalapat sa tile na dingding ng banyo. “Oh, god…sige pa, Pierce…isagad mo pa.”

Mas lalong isinagad ng binata ang kahabaan sa loob niya. “You like that…hmm?”

“Yes…oh, yes.” Nahihibang na siya sa sarap.

Nababaliw na siya sa masarap na sensasyong lumulukob sa kaibuturan niya.

Sunod-sunod na daing ang naging tugon niya sa mapusok na pag-angkin sa kaniya ng binata. Nahibang na naman siya sa sarap sa bawat pagsagad ng kahabaan nito sa loob niya hanggang sa sumabog ang pangatlong orgasmo niya sa araw na ’yon.

Her knees felt weak when she felt Pierce’s semen spurting on the back of her thighs.

Damn… “That was…” Pumiyok siya dahil sa panunuyo ng lalamunan niya. “…g-good.”

Hinalikan ng binata ang leeg niya patungo sa batok niya habang niyayapos ulit ang katawan niya.

Gladz can feel it…Pierce wants another round. Pero hindi na talaga niya kaya.

Pumihit siya paharap sa binata saka yumakap sa beywang nito.

“Let me bathe, Pierce.” Namamaos ang boses niyang sabi, “nanghihina na ang tuhod ko.”

He kissed her forehead. “Okay. Let’s bathe then, honey.”

With that, Pierce bathe her. Sinabunan nito ang katawan niya, nilagyan siya ng shampoo sa buhok at binanlawan siya. He cleaned her, then dry her wet body using a very large towel.

Pagkatapos nitong tuyuin ang basa niyang katawan, nagsuot ito ng kulay dark blue na bath robe at pinangko siya palabas ng banyo saka pinahiga sa kama kapagkuwan ay dinamitan siya ng t-shirt nito na hanggang kalahati sa hita niya ang haba.

Then he wrapped the towel around her wet hair.

“Maliligo muna ako.” Anito saka iniwan siya at pumasok sa banyo.

Pagkalipas ng ilang minuto, lumabas ang binata sa banyo. Droplets of water are cascading down his neck, down to his chiselled chest.

Nag-iwas siya ng tingin ng biglang naglumikot ang imahinasyon niya. Pinilit niyang hindi tumingin sa binata habang nagbibihis ito.

Akala niya ay mahihiga na ito ng makapagbihis pero nagsalubong ang kilay niya ng binuksan nito lahat ng mga cahinet na naroon sa silid na parang may hinahanap.

He only stops when he saw a hair dryer.

Tumaas ang kilay niya ng maglakad palapit sa kaniya ang binata habang dala ang hair dryer saka isinaksak iyon sa malapit sa kama na electricity socket at ini-on ’yon.

Then he started drying her hair.

Napatitig siya kay Pierce. “Bakit ginagawa mo ’yan?”

“Sasakit ang ulo mo kung matutulog kang basa ang buhok mo.” Wika nito habang pinapatuyo ang buhok niya. “Nakakasira din daw ito ng mata kaya dapat matuyo ang buhok mo.”

Wala siyang maisagot kay Pierce, basta nakatitig lang siya sa binata habang ang puso niya ay bumibilis na naman ang tibok.

Pierce and his simple and sweet gestures. How can she not like this man? He’s melting her heart.

Ilang minuto din nitong tinuyo ang buhok niya gamit at hair dryer bago ito tumigil at hinalikan siya sa mga labi.

“Magpahinga ka na.” Sabi nito sa kaniya saka itinabi ang hair dryer at nahiga na sa tabi niya. “Mukhang napagod ka sa ginawa natin ngayong araw.”

Ibang kapaguran ang pumasok sa isip niya dahilan para mag-init ang pisngi niya.

“Ahm,” tumikhim siya, “good night.”

Inabot ni Pierce ang switch ng ilaw na nasa gilid ng kama saka pinatay nito ang ilaw at yumakap sa kaniya ng mahigpit bago bumulong. “Good night, Hon.”

Her heart pounded as she forced herself to sleep.

Pero hindi siya makatulog. Lalo na ng maramdaman niya ang kamay ng binata na humahaplos sa hita niya.

Just then she realized that she’s not wearing any underwear!

Bigla siyang napamulagat. Oh, god!

Right before she realizes it, Pierce’s finger slid inside her sex, stretching the soft tissues of her vagina and making her wet again.

Damn. Pierce really is insatiable.

#WordOfTheDay - Isinagad

#WordOfTheWeek - Tumirik

#WordOfTheMonth - Nabuntis

😂😂😂

#WordOfTheYear - Responsibility.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

PAGKATAPOS SIYANG ihatid ni Pierce sa bahay niya, kaagad na pumasok si Gladz sa kuwarto at nagpahinga. Pero hindi kaagad siya nakatulog tulad ng gusto niya, nanatili siyang nakatitig sa kisame habang nakahiga sa kama at nagri-replay sa isip niya ang mga ginawa nila ni Pierce habang magkasama sila.

They acted as if they are couple… A happy couple. Pierce was sweet, caring, thoughtful and wonderful. He’s fun to be with and she doesn’t want to be apart of him. Kahit ngayon, ramdam kaagad niya ang pangungulila sa binata.

This is what she’s avoiding…to get attached to a man. At masaklap pa, wala naman silang relasyon para makaramdam siya ng pangungulila rito.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka bumangon at lumabas sa kuwarto niya. Balak niyang pumunta sa paborito niyang Cafe. Pero ng buksan niya ang pinto, bumulaga sa kaniya si Pierce na pabalik-balik na naglalakad sa harapan ng pinto.

Nag-isang linya ang kilay niya. “Anong ginagawa mo?”

Gladz actually saw Pierce jump a little when he heard her voice. Kapagkuwan ay kaagad itong humarap sa kaniya. “Ha?”

Mas lalong lumalim ang gatla sa nuo niya. “Tinatanung kita kung anong ginagawa mo rito sa labas ng bahay ko.”

“Oh.” Napakamot ito sa batok, “ahm, I, ahm, I…d-don’t know?”

Tumaas ang kilay niya ng marinig ang patanung nitong sagot sa tanung niya. “Kanina ka pa ba diyan?”

He was fumbling on his phone as he looks anywhere but her. “Ahm,” tumikhim ito at nakagat ang pang-ibabang labi, “I, ahm, yeah, kinda.”

Dalawang kilay na niya ang nakataas. “Bakit ka bumalik?”

Sa pagkakataong iyon, tumingin na ito sa mga mata niya at ibinulsa nito ang cellphone na hawak. “I, ah, I want to see you.”

She was taken aback by his answer. “B-bakit?” Nag-uumpisa na namang tumibok ng mabilis ang puso niya. “Naghihiwalay palang tayo, diba?”

Tumango ito saka napasabunot sa sariling buhok na para bang hindi nito alam ang isasagot sa kaniya. “Ahm, kasi, may kaibigan akong nangangailangan ng tulong. Aalis ako ngayon pabalik sa Sicily ulit. I have to be there and I want to see you before i leave. I just receive the call so I went back here and ahm… And ahm… And, ah…” He stops mid-sentence, took a step closer to her, place his firm hand on the back of her head before leaning in to her and kissing her lips.

Napakurap-kurap siya sa gulat pero pagkalipas ng ilang sandali, ipinikit niya ang mga mata at masuyong tinugon ang halik ng binata.

Pierce softly pressed her back against the open door before deepening the kiss. Nagpaubaya naman ang dalaga at buong pusong tinugon ang halik ng binata hanggang kapusin silang dalawa ng hininga at naghiwalay ang mga labi nila.

Pero kahit pa tapos na silang maghalikan, nakadikit pa rin ang katawan ni Pierce sa katawan niya at magkalapit na magkalapit pa rin ang mga labi nilang dalawa.

Parang ayaw nitong lumayo sa kaniya.

“Pierce—”

Tinangay ng hangin ang sasabihin sana niya ng maramdaman niyang masuyo siyang niyakap ng binata sa beywang saka hinalikan siya sa nuo.

His soft embrace makes her heart pound like crazy. Hindi na siya magtataka kung naririnig at nararamdaman ngayon ng binata ang mabilis at malakas na pintig ng puso niya.

“Gusto kong sabihin sayong ayokong umalis, pero aalis pa rin naman ako kaya hindi ko sasabihin sayo ’yon.” Pabulong nitong sabi, “pero babalik din naman ako kaagad kapag nagawa ko na lahat ng kailangan kong gawin do’n. You will still see me after I get back, right?”

Hindi niya alam kung bakit pero tumango siya at yumakap na rin sa binata. “Hindi ko alam kung bakit, but yes, I’ll still see you after you get back.”

Pierce kiss the top of her head. “Hindi ko alam kung kailan ako babalik pero anong gusto mong pasalubong?”

Mahina siyang natawa sa tinanung nito. “Ahm,” bahagyan siyang kumawala sa yakap nito saka tiningala ang guwapong mukha ng binata, “hindi ko alam. Kahit ano nalang.”

Humigpit na naman ang yakap nito sa kaniya, “ako nalang bahala kung ano.”

Napangiti siya. “Okay.”

“Okay.” Nakangiting ginawaran siya ng halik sa mga labi ng binata saka pinakawalan din siya sa wakas. “I’ll call you, okay?”

She nodded. “Okay.”

“Always answer my call, okay?”

“Oo nga.” Parang napipilitan niyang sabi pero ang totoo, gustong-gusto niyang kinukulit siya nito tungkol sa pagtawag nito.

“Sige, aalis na ako. Ingat ka palagi, ha?”

Tumango siya.

“Kumain ka sa tamang oras.” Dagdag nito habang humahakbang paatras.

Tumango na naman siya.

“Matulog ka ng maaga.” Dagdag pa nito habang naglalakad pa rin paatras, “huwag kang magpupuyat.”

“Yes, Sir.”

Mahinang natawa si Pierce saka napailing, “promise me, Honey. You won’t tire yourself, okay?”

Tumango siya saka pabirong sumaludo, “yes, Sir.”

Napailing na naman ang binata bago ito tumalikod sa kaniya at naglakad patungo sa sasakyan nito habang pabulong na nagsasalita at nagmumura.

“Shit…mali-late na ako sa flight ko.” Wika nito habang nagmamadaling papasok sa kotse nito.

Nangingiting napailing si Gladz habang pinagmamasdan si Pierce. At nang makitang papalayo na ang sasakyan nito, saka lang siya tuluyang lumabas ng bahay at nagtungo sa paborito niyang cafe.

Habang sumisimsim siya ng kape, tumunog ang cellphone niya. Nang makitang ang kaibigan ’yon, kaagad niyang sinagot ang tawag.

Hindi pa siya nakakapagsalita ng marinig niya ang hikbi sa kabilang linya.

Kaagad na nabalot siya ng pag-aalala. “Nasaan ka?”

Patuloy pa rin ang hikbi ni Tess sa kabilang linya. “N-nasa b-bahay.” Humihikbi nitong sabi. “Hindi ako makahinga sa sakit, Gladz. Isang linggo na pero napakasakit pa rin.”

Napatayo sa bigla dahil sa pag-aalala. It may not be severe but Tess has a heart problem. “Pupuntahan kita diyan. Hintayin mo ako. I’m on my way. Okay?”

Nang sumagot ang kaibigan, kaagad siyang umalis sa Cafe at pinuntahan ito sa bahay nito.

Gladz is worried sick as she steps on the gas. Kailangan niyang makarating kaagad sa bahay nito. Nag-aalala siya kay Tess. Baka anong mangyari rito.

IT TOOK Gladz more than an hour to reach Tess. Nang makarating siya sa bahay nito, dumeretso siya sa rooftop kung saan hinala niyang nandoon ang kaibigan kasi doon ang tambayan nila. Kaagad naman niyang nakita si Tess na nakaupo sa sofa at nakatulala sa hangin.

“Shit…” Mahina niyang sambit saka mabilis na nilapitan ito. “Tess…what happened?”

Hilam sa luha ang mga mata nitong tumingala sa kaniya. “Si H-Hunt… He k-knows… Alam na niya.” Tinapik-tapik nito ang dibdib, “ang sakit…nahihirapan akong huminga. Parang may sumasakal sa puso ko. Masakit…masakit… Kahit isang linggo na ang nakakaraan, bakit masakit pa rin? Ganito ba talaga ’yon?”

Niyakap niya ang kaibigan saka hinagud ang likod nito. “Its okay…I’m here. Hindi kita iiwan.”

Habang hinahagud niya ang likod nito, mabilis ang kamay niya na tini-text ang mga kaibigan. Si Ruth at Faithy. Abala si Red ngayon kaya hindi niya ito inisturbo.

Kailangang kumalma, magpahinga at mag-isip ni Tess. At magagawa lang iyon ni Tess kapag naaliw nila ito para mawala ang sakit.

Nang matapos i-text ang mga kaibigan, nag-focus siya sa pagpapakalma kay Tess. Nang makarating si Ruth at Faith sa rooftop ng bahay ni Tess, kaagad na bumukas ang pag-aalala sa mukha ng mga ito.

Kaagad na lumapit ang mga ito sa kanila ni Tess sa sofa.

“What happened?” Si Ruthy.

“Anong nangyari?” Si Faithy.

“Bakit ka umiyak?” Si Ruthy ulit.

Sunod-sunod ang mga tanung ng kaibigan nila pero walang sinagot si Tess. Sa halip ay tumayo ito at walang imik na pumasok sa nook at walang pinansin sa kanilang tatlo.

“What happened?” Siya na ang tinanung ni Ruth.

“Bakit siya umiiyak?” Si Faith ang sumunod na nagtanung.

Malalim siyang napabuntong-hininga saka nalulungkot na tinitigan ang pinto ng nook na kasasara lang. “She’s in pain.”

Sabay-sabay na bumagsak ang balikat nilang tatlo habang nakatitig kay Tess.

Tess is in a lot of pain right now. And its because of a man. Bigla tuloy siyang natakot…natakot na baka masaktan na naman siya dahil sa isang lalaki ulit.

Ayaw na niyang masaktan…ayaw na niya.

“Come on..” Aniya, “kausapin natin siya. Isang linggo na pala siyang nasasaktan, hindi man lang siya nagsabi at kinimkim lang niya.”

Malakas na napabuntong-hininga si Faith. “We have to calm her down.”

Tumango si Ruth. “Agree.”

Nauna na siyang naglakad palapit sa nook at pumasok. They have to calm Tess and stay beside her until she stops crying.

MAYBE THIS is fate saying ‘don’t be fooled again’. Dahil sa nakalipas na dalawang linggo, wala siyang natanggap na tawag mula kay Pierce tulad ng sabi nito. Ni isang text wala din. Ayaw niyang umasa dahil alam naman niya kung saan siya nakatayo sa buhay nito pero hindi niya maiwasang umasa pa rin.

Sa maraming beses na nagkasama sila ni Pierce, ramdam niyang hindi ito ang tipo ng tao na nagsisinungaling. Pero malay naman niya…ika pa nga doon sa article na nabasa niya. Lahat daw ng lalaki may madilim na nakaraan kung babae ang pag-uusapan.

No one is perfect, including men who have lied to countless of women just to get what they want. At alam niyang hindi exemption doon si Pierce. Somehow, nagsinungaling na rin ito sa mga kabaro niya at iyon ang kinakatakutan niya.

She doesn’t want him lying to her. Sana magsabi nalang sana ito ng totoo.

Isinandal niya ang katawan sa likod ng swivel chair saka napasabunot sa sariling buhok.

Her head is in turmoil. Her mind is a mess right now. At kapag ganitong stress siya at hindi makapag-isip ng tama kahit gusto niyang magpahinga at kumalma, isang bagay lang ang palagi niyang ginagawa. Iyon ay ang uminom ng alak.

Kaya naman tinext niya ang mga kaibigan na magkita-kita sila sa paborito nilang Club na puntahan. May mga guwapong lalaki kasi doon na tumutugtog. Para naman kahit papaano ay malibang siya at mawala sa isip niya si Pierce.

When nightfall came, Gladz dress up to groove and get drunk. Nang makapasok sila sa Club, kaagad silang nag-inuman. At nang nag-umpisa nang tumugtog ang banda, kaagad siyang umalis sa kinauupuan at nakipagsiksikan patungong stage.

But disappointment washed over her when she saw Beckett playing the drums.

Napasimangot siya ng magtama ang mata nila ni balahibo kapagkuwan ay inirapan niya ito at umalis siya sa harap ng stage.

Nakakawalang gana.

Inis na bumalik siya sa mesa nila at nakipag-usap nalang kay Ruth at Tess habang nag-iinuman.

Si Ruth ang unang umalis at iniwan sila dahil may gagawin pa daw ito, pagkatapos ay sa kanilang dalawa naman ni Tess, ito ang unang nalasing at nagpaalam itong pupunta lang sa restroom pero nagtaka siya ng hindi na ito bumalik.

Bahagyang umiikot ang paningin niya habang tumatayo. Napakurap-kurap siya saka sapo-sapo ang sentido na naglakad patungo sa restroom at hinanap doon si Tess.

But Tess is no where to be found. She’s not in the rest room. She’s no where near the rest room.

“Nasaan ba ’yon…” Naguguluhan at nag-aalala niyang tanung sa sarili.

Akmang babalik sana siya sa mesa nila baka nakabalik na doon ang kaibigan ng makasalubong niya si Beckett.

Kaagad na nalukot ang mukha niya ng lumapit ito sa kaniya. “Huwag kang lalapit sakin!” Sigaw niya rito bago pa siya mahawakan nito. “Ayoko sayo! Ayoko! Ayoko!”

Beckett sighed before wrapping his arms around her. “Ibinilin ka sakin ni Hunt. Iuuwi na kita.”

“No—”

“By the way, your friend is with Hunt.”

Pinagbabayo niya ang dibdib ni Beckett, “I hate you. I hate you. I hate you.”

“I know.” May lungkot sa boses nito.

Kahit lasing, nagawa pa rin niyang maitulak ang binata palayo sa kaniya saka bumalik siya sa mesa nila.

And as she drunk herself to oblivion, Beckett stayed by her side. Hindi siya nito iniwan kahit isang daang mura ang natanggap nito mula sa kaniya. Talagang makulit ang binata at nanatili ito sa tabi niya.

And as her world spins because of consuming too much liquor, Beckett’s arms were there, holding her carefully and supporting her.

Hindi alam ni Gladz ang nangyari pagkatapos no’n, masyado siyang lasing para gumising ang diwa niya.

Nalaman lang niya ang nangyari ng gumising siya kinabukasan at naroon na siya sa isa sa magagarang kuwarto sa bahay ni Beckett.

Nasapo niya ang ulo. “Ano ba’ng ginagawa ko sa bahay ng balahibong ’to?”

Hinahalukay pa rin niya ang isip kung paano siya napunta rito ng bumukas ang pinto at pumasok ang panira sa umaga niya.

Beckett smiled happily at her, tray with food in his hand. “Good morning! Breakfast in bed!”

Gladz groaned and cover her face with the pillow.

Seeing Beckett early in the morning is the last thing she wants. Pero wala siyang pagpipilian. Nasa harapan na niya ang binata at mukhang maganda ang mood nito.

Napipilitang bumangon siya saka inirapan ang kaharap. “Huwag kang feeling close, balahibo, hindi tayo close.”

Ngumiti lang si Beckett saka inilapag ang tray sa may paanan ng kama at tumingin sa kaniya. “Eat up.”

Napatitig siya sa binata. “Fuck yo—”

“Don’t say it.” Ito na ang nagsubo sa kaniya ng pancake para mapatahimik siya at nawala rin ang ngiti sa mga labi nito at napalitan iyon ng walang emosyong mukha. “Kumain ka nalang. Cursing me won’t do your hungry stomach any good.” Tumuwid ito ng tayo saka tinuro ang isang pinto, “that’s my closet. You know the drill inside so take a bath, change, take the meds,” tinuro nito ang gamot para sa sakit sa ulot na nasa gilid ng tray, “saka bumaba ka. Hihintayin kita sa kusina. Bilisan mo, may pupuntahan pa ako.”

Napatitig siya sa papalayong bulto ng binata at nang makalabas ito sa kuwarto, napatitig naman siya sa pintong nilabasan nito.

Anong problema ng isang ’yon?

For the first time, he didn’t force her to forgive him.

Kumunot ang nuo niya. What’s up with him?

Napailing siya saka nagmamadali siyang kumain, ininom ang gamot at naligo. Pinili niya ang boxer at may kalakihang polo sa closet nito bago lumabas ng kuwarto at bumaba sa kusina.

She wants to talk to Beckett. Something is really up with him.

#A/N - I feel the need to update. I’m just so darn happy! EXO is back! Yehet! Thank you for adding colors to my life again. May bago na naman akong kantang pakikinggan at imi-memorize. Lol. Would you believe me if i said i can sing MONSTER without reading the lyrics? Haha. Pero except sa part ni Chanyeol. 

 

NEW FAVE SONG (THE WAR 4TH ALBUM): Ko Ko Bop, Forever, Going Crazy and What u do.

Enjoy reading :)

CHAPTER 12

CHAPTER 12

“WHAT’S UP WITH YOU?” ’Yon kaagad ang lumabas sa bibig ni Gladz ng makapasok sa kusina at nakita si Beckett na nagtitimpla ng kape habang nakahilig sa island counter. “You’re being weird.”

Hindi siya pinansin ni Beckett, sa halip ay sumimsim ito ng kape saka napatitig sa lababo na para bang may importanteng bagay na naroon.

Napailing siya saka nilapitan ang binata at tinampal ang dibdib nito.

“What the hell?!” Parang nagising si Beckett sa ginawa niya dahil pinukol siya nito ng masamang tingin.

“Kinakausap kita.” Aniya saka umupo sa stool na nasa gilid ng island counter. “Ano na naman ang drama mo sa buhay?”

He gave out a loud breath. “I’m feel so fucking guilty.”

Napabaling siya bigla sa binata. “At bakit?”

Humarap sa kaniya si Beckett saka tinitigan siya. “You were so drunk last night so I took a really good care of you even thought Im pissed because youre drunk. Saka ko lang na realize na umiinom ka lang naman pala kapag malungkot ka, nasasaktan o may problemang gustong mawala sa isip mo. And then I also came to realize, what you had been through when I choose to leave you behind knowing all your problems and worries at that time.” Mapakla itong natawa. “Guilt is eating me, Gladz. I keep asking myself… Naglasing ka din ba noon ng umalis ako? Sino ang nag-aalaga sayo kapag nalalasing ka? Safe ka bang umuwi. May nambastos ba sayo? Ang dami kong tanong na alam kong hindi mo sasagutin—”

“Oo, palagi akong naglalasing noon.” Aniya at pinutol ang iba pang sasabihin ng binata, “tama ka, iniwan mo ako sa ere kung kailan kailangan na kailangan kita. My family was a mess back then. The yelling won’t stop. Arguments here and there. At ang taong takbuhan ko kapag nangyayari ’yon, umalis din at iniwan ako. I feel so depressed. And then year after you left, Dad died. Can you imagine the hell that Id been through? Taking care of my father’s funeral while worrying over my mother’s mental health.

“I dont know what to do.” Nag umpisang manubig ang mga mata niya, “I’m depressed, Im in pain, Im lonely, Im scared and I feel so alone. And my fucking boyfriend, Kevin, the only person I was counting on that time, left me too. Just like you did.”

“Gladz…”

Marahas siyang umiling saka ilang beses na huminga ng malalim at nanunumbat ang matang sinalubong ang mga mata ng binata. “I hate you. I can’t forgive. Hindi ko kaya. Kapag nakikita kita, parang may kamay na pumipiga sa puso ko dahil iniwan mo ako kung kailan kailangan kita samantalang nangako ka sakin na hindi mo ako iiwan. I asked you, no, I beg you not to leave me, but you didnt listen. You left me knowing what Im going through.”

“Gladz…” Inabot ng binata ang kamay niya  saka pinisil iyon, “Im so sorry. I’m really sorry.”

Tumingala siya para pigilan ang pagdaloy ng luha pero nakatakas pa rin iyon sa mga mata at nabasa ang pisngi niya. Napasinghot-singhot siya saka kaagad na tinuyo ang basang pisngi.

Beckett gathered her in his arms and embraced her tightly.

Sa hindi niya malamang kadahilanan, yumakap din siya sa binata na matalik niyang kaibigan mula sa first year high school hanggang college.

“I hate you.” Bulong niya habang nakayakap kay Beckett.

“Alam ko.” Hinagod ng binata ang likod niya. “Alam ko.”

Ilang minuto rin siyang umiyak bago kumalma at kumawala sa yakap ni Beckett.

“Okay na ako.” Aniya saka bumaba sa island counter at ilang beses na huminga ng malalim. “I’m okay.” Ulit niya.

“Gladz…” Hinaplos nito ang buhok niya, “Im here…hindi na ako aalis ulit.”

She looked at Beckett with doubt. “Hindi ako naniniwala. Baka masaktan na naman ako.”

Mahinang natawa si Beckett ng irapan niya ito. “I miss you.”

Inirapan ulit niya si Beckett. “I hate you.”

Naglalambing na panay ang haplos nito sa buhok niya. “Gusto mo mamasyal tayo?”

Gladz cant help but to get excited. Beckett have a different definition of ‘pamamasyal’. “Saan?”

“Hmm… Macao? Thailand? Brunei? Cambodia or Taiwan?”

Hindi niya mapigilang matawa ng papiliin siya nito. “Hindi ka pa rin nagbabago kapag pamamasyal ang pinag-uusapan.”

“We could tour around Europe.”

“Ayoko nga!” Kaagad niyang sabi, “paano nalang ang maliit kong kompaniya?”

“I’ll hire someone to take care of it.”

Umakto siyang nag-iisip saka tinitigan ito ng masama. “Are you bribing me so I would forgive you?”

Beckett grinned. “I’ll take care of all the papers and the expenses. I just need your passport.”

“Ayoko—”

“We’ll go to Paris… Amsterdam and London. We will see Big Ben and that place that you wanted to see since high school—”

“You can shut up now.”

Amusement dance in Beckett’s eyes. “I can feel it…its a yes.”

Inirapan niya si Balahibo. “Ayoko. Hindi mo ako masusuhulan.”

“Then stay here in my house…at least, until your hangover ends.”

Napipilitan siyang tumango. “Okay.” Aniya saka umalis siya sa kusina at nagtungo sa sala.

A lot of people would say that there is no platonic relationship between a man and a woman. But she and Beckett prove them wrong. Ni minsan, hindi siya nagkagusto sa binata, ganun din naman ito sa kaniya. Talagang matalik lang silang magkaibigan. Kaya naman wala siyang pagkailang na maramdaman habang suot ang damit nito. Sanay na siya, noon pa.

Inabot niya ang T.V. remote sa centre table saka nahiga sa mahabang sofa at nanuod ng Lifestyle Channel. Pagkalipas ng ilang sandali, hindi niya namalayang napapikit pala siya at nakatulog.

Nang magising siya at tumingin sa labas ng binatan, medyo papalubog na ang araw.

She sleeps that long?

Ininat niya ang mga braso saka bumangon at umalis sa mahabang sofa. Pinalibot niya ang tingin at hinanap si balahibo.

“Nasaan na ’yon…” Kunot ang nuong tanung niya sa hangin bago naglakad-lakad at hinanap si Beckett.

Nang hindi mahanap sa loob ng bahay ang binata, sa labas naman niya hinanap ito. Pero pagbukas niya ng pinto, kaagad niyang isinara iyon ng makitang nasa labas si Beckett at kausap si Pierce!

“Oh my…God…” Humakbang siya paatras saka tumakbo patungo sa pinanggalingang kuwarto niya kanina at mabilis na kinuha ang nakasampay na damit sa banyo na nilabhan niya kaninang umaga.

Nagmamadali siyang nagbihis saka inayos ang magulong buhok. Pagkatapos ay kinuha niya ang bag na nasa pang-isahang sofa at bumaba siya. Sa isiping nasa labas pa rin si Beckett at Pierce, nagdesisyon siyang sa backdoor dumaan na nasa kusina.

But the moment her foot steps in the kitchen, she came face to face with Pierce who’s about to leave the kitchen.

Nahigit niya ang hininga kasabay ng pag-awang ng labi niya dahil sa pagkabigla. “P-Pierce…”

Pierce looks shock too. “H-hon?”

Bahagyan siyang umatras saka napatitig kay Beckett na nasa likod lang ni Pierce.

“Hon?” Beckett mouthed at her.

Inirapan niya ito saka umaktong parang walang nangyari at nilampasan ang dalawa na nakasunod ang tingin sa kaniya.

Kalmado siyang kumuha ng baso sa lalagyan saka kumuha ng malamig na tubig sa ref. She’s so calm outside, but inside, she’s about to have a breakdown.

Matapos uminom, humarap siya kay Beckett. “Drive me home.”

“Sure.” Kaagad namang sagot ni Beckett.

Tipid siyang ngumiti saka naglakad palabas ng bahay. Hindi niya pinansin ang nagtatanung at nagtatakang titig sa kaniya ni Pierce. At mas lalong hindi niya pinansin ang panghuhusga sa mga mata nito.

Naiirita siya sa lalaki. Nandito naman pala ito sa Pilipinas, hindi man lang nagparamdam sa kaniya.

No text. No calls.

Hindi siya makapaniwalang naloko na naman siya ng kabaro ni Adan.

Nang makalabas si Beckett sa bahay nito, kasunod nito si Pierce.

“I’ll see you later, bud.” Ani Beckett kay Pierce. “Mamaya na natin pag-usapan ’yong investment ko sa kompaniya mo.”

“No need.” Walang emosyon ang boses ni Pierce. “Hindi ka kailangan ng kompaniya ko. You can send your investment to hell for all I care. And ah,” naglakad ito palapit kay Beckett saka malamig na ngumiti, “Id been wanting to do this to you, I just didnt get the chance.”

“Anong—”

Bago pa matapos ang sasabihin ni Beckett, umigkas ang kamao ni Pierce at malakas iyon tumama sa panga ni Beckett.

Nanlaki ang mga mata niya sa gulat at pag-aalala pero hindi siya gumalaw sa kinatatayuan. Nakatitig lang siya kay Pierce, hindi siya makapaniwalang sinuntok nito si Beckett.

“What the fuck, man?!” Singhal ni Beckett habang hinahaplos ang gilid ng labi na pumutok at may dumadaloy na dugo. “What the fuck is your fucking problem?!”

Sa halip na sumagot, isinuot ni Pierce ang headphone nito saka nakapamulsang naglakad palayo sa kanila.

Napailing-iling naman si Beckett saka binuksan ang passenger seat para sa kaniya. “Hop in.”

Napatitig siya sa pumutok nitong labi saka napabuntong-hininga ng mas nanaig ang pag-aalala niya rito keysa sa pagkainis. “Halika,” hinawakan niya ito sa kamay saka hinila pabalik sa bahay nito.

Iniwan muna niya ang binata sa sala at naghanap ng first aid kit. May nakita naman siya sa pinakamataas na cabinet na nasa kusina.

Pagkatapos i-check kung lahat ng kailangan niya para linisin ang putok sa labi ni Beckett ay naroon, binalikan niya ang binata sa sala saka nilinis ang sugat nito sa labi.

“Fuck! Aray!” Kaagad na napaurong sa kinauupuan si Balahibo ng lumapat ang bulak na hawak niya sa sugat nito.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Gago. Anong ginagawa mo? Lumapit ka nga rito. Sapakin kita riyan e.”

“Pero—”

“Lapit! Isa!” Binilangan niya ito. “Dalawa!”

“Ayoko. Mahapdi.” Reklamo nito. Hinawakan niya ang plastik na bote ng betadine saka pinakita iyon sa binata. “Kapag hindi ka lumapit sakin, isasaboy ko ’to sayo.” Pagbabanta niya.

“Gladz naman…”

Tumiim ang titig niya kay Beckett. “I’m not bluffing.”

Kaagad na lumapit ito sa kaniya, “oh, heto na.”

Lihim siyang napangiti saka napailing. Ang laking tao pero kung maka-aray, para namang ang laki ng sugat nito.

Naiiling na tinapos niya ang paglilinis sa sugat nito at akmang ibabalik ang first aid kit sa pinagkuhaan niya ng bumukas ang pinto ng bahay ni Beckett.

Pierce entered.

Beckett instantly stands up, ready to defend himself. “Manununtok ka na naman?”

“No.” Tumingin sa kaniya si Pierce, “But I did forgot to take what’s mine earlier.” Pagkasabi nito niyon ay malalaki ang hakbang na nilapitan siya ng binata, hinawakan sa kamay saka hinila palabas sa bahay ni Beckett.

Hindi siya nagpumiglas sa hawak nito. Nagpaubaya siya kung saan man siya nito balak dalhin. Nang mapadaan sila sa pang-isahang sofa sa sala, mabilis niyang inabot ang shoulder bag niya na doon niya inilagay ng pumasok sila ulit ni Beckett sa bahay para linisin ang sugat nito.

When Pierce pulled her towards the door of a modern looking mansion, just few houses away from Beckett’s house, she frowned.

“Ano naman ang gagawin natin dito?” Walang emosyong tanung niya sa binata ng tumigil ito sa paghila sa kaniya sa may sala. “Bakit mo ba ako dinala rito?”

Pierce faced her, his face was dark and his eyes were sharp. “Pinaglalaruan mo ba ako?”

Pinagkrus niya ang braso sa harap ng dibdib saka pabalik na nagtanung. “Ikaw? Pinaglalaruan mo rin ba ako?”

His jaw tightened. “I asked first, Gladz.”

Tinaasan niya ito ng kilay. “Oh, tapos? Ano naman ngayon? Pakialam ko naman.”

“Gladz…”

“Sabi mo tatawag ka, naghintay naman ako na parang tanga. Pero wala akong natanggap ni isa.” Puno ng pait ang boses niya, “huwag kang paasa, Pierce, kung hindi mo naman gagawin. Sana hindi ka nalang nagsabi. E di sana hindi ko hinintay na parang tanga ang tawag mo. Pero kasalanan ko rin naman.” Pagak siyang natawa. “Ako yong naghintay e.”

Hinintay niyang sumagot si Pierce pero nanatili itong tahimik kapagkuwan ay masuyo siya nitong niyakap.

Gusto niyang magpumiglas sa yakap nito, gusto niya itong itulak pero hindi niya madiktahan ang katawan na gusto ang yakap nito.

“I’m sorry. I got busy.” Wika nito.

Umingos siya. “Yeah, right.”

“Gladz, please, listen to me.” Anito.

“Ayoko.” Pilit niyang tinulak ang sarili palayo sa binata. “Ayokong makinig sayo. Ayoko. Ang pinaka-ayoko sa lahat ay ’yong nagsisinungaling sakin at pinapaasa ako. Galit ako sayo dahil do’n. Okay lang naman sigurong magalit ako diba?”

Ilang segundo siyang tinitigan ni Pierce bago ito nagsalita. “Okay. Be mad at me. Its okay. I deserve it anyways. Pero dito ka lang muna, may kukunin lang ako sa taas pagkatapos ihahatid na kita pauwi at hindi kita gagambalain.”

“Okay.” Aniya sabay kibit ng balikat.

Nagmamadali itong umakyat sa hagdanan. Siya naman ay pinalibot ang tingin sa sala. Para sa isang malaking bahay, wala siyang makitang katulong.

Does he really live alone?

Humugot siya ng malalim na hininga saka naglakad-lakad habang hinihintay si Pierce na bumalik.

Minutes later, Pierce finally return. With a really big box.

Tumaas ang kilay niya. “Ano ’yan?”

“Pasalubong ko sayo.” Napakamot ito sa batok pagkatapos nitong ilapag sa harapan niya ang malaking box, “ahm, hindi man ako nakatawag kasi naging sobrang busy talaga ako doon pero hindi ka naman nawala sa isip ko. Kapag may nakikita akong bagay o pagkain at pumapasok ka sa isip ko, binibili ko kaagad. So kung ilan ang bagay na laman ng box na ’to, that’s how much I thought of you for the last two weeks.”

Sumikdo ang puso niya. “Binobola mo na naman ba ako, ha?”

Umiling ito. “No… I really did thought of you for the last two weeks. I missed you. Kauuwi ko lang kagabi pero kaagad akong pumunta sa bahay mo pero wala ka naman do’n. Earlier this morning, I went to your house again. I want to see you so bad. I want to touch so bad. Kaya hindi ko matanggap na yong babaeng miss na miss ko may kasamang ibang lalaki.”

Her heart is pounding crazy again. God…how can this man make her so mad and make her heart beat so fast at the same time?

“You miss me?”

He nodded. “Hmm-mm.”

Napatitig siya kay Pierce saka bumaba ang tingin niya sa malaking box na nasa harapan. Her heart is pounding again and she’s scared shit. Natatakot siyang masaktan na naman. Natatakot siyang umasa na naman. She doesnt want her heart to bleed to death again.

Its called self-preservation.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Gusto ko nang umuwi.”

“Gladz–”

“I may be over thinking right now, but it’s my defence mechanism kicking in.” Aniya saka malamig na tumingin sa binata, “ayoko nang masaktan, ayoko nang maluko ulit, at ayoko nang mapaglaruan ulit. I’m so used to men lying to me and leaving me when they didnt get what they want. I know where this is leading, Pierce, its going to be me, curled up in my bed, crying my heart out because as the time pass by that we’re always together, dining together and doing sweet gestures to each other, I know that I would be foolish enough to fall for you and you would lie and cheat on me like men always do. So to prevent future heartaches and damages, lets stop this right now. Because God knows how many times Id been hurt because of men constantly lying, leaving and cheating on me.”

Marahas na umiling si Pierce at hinawakan siya sa magkabilang kamay. “No…hindi mo alam kung anong mangyayari sating dalawa. Why don’t we just let it flow and–”

“Gusto ko nang umuwi.” Giit niya. Tumiim ang bagang ni Pierce. “Dahil ba ’to kay Beckett? Do you like him more?”

“No–”

“And now you’re the one lying.”

Tumalim ang mata niyang nakatingin sa binata. “Wala kang karapatang tawagin akong sinungaling, kasi ganun ka rin naman diba? Nagsinungaling ka rin naman sakin diba? You said you will call but you didnt–”

“Because I was busy, damn it!” Puno ng frustrasyong sinuklay nito ang buhok gamit ang sariling daliri.

“Uuwi na ako.” Aniya saka humakbang paatras, “salamat sa pasalubong pero hindi ko kailangan yan.” Pagkasabi no’n ay malalaki ang hakbang na naglakad siya palabas ng bahay.

Nang makalabas ng bahay ni Pierce, para siyang baliw na mahinang tumawa. Hindi siya makapaniwalang sinabi niya ang mga ’yon sa binata. She hates liars but she lied flawlessly in front of him. She just wants to protect herself from future pain, this is the right decision for her. Naniniwala siyang tama ang desisyon niya para sa sarili niya.

Prevention is better than cure. Kailangan niyang pigilan ang sarili na mas maging malapit pa sa binata. Para rin naman ’to sa ikabubuti niya. Ayaw na niyang masaktan. Ayaw na niya.

“Gladz!”

Napatigil siya sa paglalakad at nilingon ang tumawag sa pangalan niya. “May kailangan ka?”

Ilang segundo siyang tinitigan ni Pierce bago ito nagsalita. “Let me drive you home. Pa-gabi na.”

Tumango siya. Katangahan ang hindi magpahatid pa uwi. May convenient ’yon at mas safe. Pero mas sobrang katangahan yata ang mga sinabi niya sa binata ngayon-ngayon lang.

Gladz can’t belief that she’s regretting what she said to him. Wala naman dapat siyang pagsisihan. Sinabi niya kaya dapat panindigan niya hanggang sa huli pero ilang minuto pa nga lang ang nagdaan, nagdadalawang isip na siya kung babawiin ba niya ang mga sinabi o hahayaan nalang ’yon.

Ilang minutong nawala sa harapan niya si Pierce, at nang bumalik ito, nakasakay na ito sa kotse nito.

“Hop in.” Anito ng itigil nito sa tabi niya ang sasakyan.

Walang imik na umikot siya sa passenger seat saka sumakay.

Nahigit niya ang hininga ng dumukwang palapit sa kaniya si Pierce at ito ang nagsuot ng seatbelt niya.

“For safety.” Mahina ang boses nitong sabi bago umayos ng upo sa driver’s seat.

“Thanks.” Tipid niyang sagot.

Napuno ng katahimikan ang buong sasakyan habang nasa daan sila. Pareho silang walang imik ni Pierce hanggang sa makarating sila sa bahay niya.

Nagmamadali siyang lumabas ng sasakyan para iwasan si Pierce ng tumikhim ang binata sa likuran niya habang hinahanap sa bag ang susi ng gate at bahay niya.

“Saan ko ’to ilalagay?” Tanung ni Pierce.

Nilingon niya ang binata at napatitig sa buhat-buhat nitong malaking box. “Bakit dala mo ’yan?”

“I bought these for you.” Ani Pierce. “Para ang mga ’to sayo.”

Binuksan niya ang gate saka pumasok at binuksan naman ang pinto ng bahay. Pinanatili niyang bukas ang pinto para makapasok si Pierce.

Gladz can feel Pierce’s presence behind her. Kaya naman malalaki ang hakbang niya hanggang sa sala.

“Ilagay mo nalang diyan.” Sabi niya sabay turo sa centre table. “Ingat sa biyahe pauwi.”

Nang mailapag ni Pierce ang box, tumuwid ito ng tayo saka matiim siyang tinitigan. “I understand that you just want to protect yourself from me. Nararamdaman ko rin ’yon kapag kasama kita. Gusto ko ring protektahan ang sarili ko sayo kasi hindi normal na ganito ako, na isang babae lang ang laman ng isip ko, na masaya ako kahit sa simpleng bagay lang na ginagawa natin, na palagi kong hinahanap-hanap ang presensiya mo.

“Yes, maybe this could go bad but at least we tried and there will be no what if’s between us. Hindi ka ba curious kung anong mangyayari sating dalawa? I mean, Im not asking you to be in a serious relationship with me. Ang gusto ko lang naman magkasama tayo at gawin yong mga ginagawa natin. Don’t you want that? Don’t you want me? Don’t you want to see me again? Because for me, I want to see you again and I want you. I want to stay and sleep with you before I went insane thinking of you.” His eyes begged. “Please…”

Umawang ang labi niya at napatitig din sa binata.

Ano ba ang magandang isagot sa binata? Kasi nag-iiba ang sinisigaw ng katawan at isip niya.

A/N: #JustSaying…  There are all these moments you think you won’t survive. And then you survive.

–> i have this very inspirational calendar. Why inspirational? See the photo. Lol. A reader gave this to me.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

GLADZ regretted sending Pierce away, but she has to do it. Para na rin sa sarili niya. Kahit isa siya sa mga masusugid na naniniwala sa sinasabi ng iba na ‘walang forever’, kahit pa kasing pait ng ampalaya ang tingin niya sa pag-ibig, kahit pa gaano siya katalino mag-isip ng mga paraan para hindi mahulog ang loob niya kay Pierce, nanatiling bobo ang puso niya.

She decided to use her brain to protect herself from future heartache.

Pierce wants a not serious relationship with her. No label. Just plain casual sex and casual dates. Laro ang tawag sa gusto ni Pierce. At ayaw niyang makipaglaro dahil puso niya ang nakataya.

It was fun at first…the casual sex. Pero habang tumatagal, mas lalong nagiging mapanganib sa puso niya ang makasama si Pierce lalo na’t napakalambing ng binata. Hindi ito mahirap magustuhan. Pierce is caring, thoughtful, sweet, charming and handsome. He is every woman’s dream…but she’s scared.

Love isn’t all fun. Love is being happy even though you know pain with hit you someday. At para sa mga taong katulad niya na ayaw nang masaktan, mabuti nang talikuran ang pag-ibig. Mas madali ’yon keysa harapin iyon kasama ang takot na masaktan.

Malalim siyang bumuntong-hininga saka tumitig sa kisame ng kuwarto niya.

Hindi niya alam kung ilang bese na niyang natagpuan ang sarili na nakahiga sa kama niya mula ng paalisin niya si Pierce ilang araw na ang nakakaraan. Nakatitig lang siya sa kisame at nag-iisip palagi kung tama ba ang ginawa niya. Pagkauwi sa bahay galing trabaho, palagi nalang siyang nakatulala at iniisip si Pierce. 

Marahas niyang pinilig ang ulo saka bumangon at inaliw ang sarili sa panunuod ng T.V.

It’s been days since she pushed Pierce away… She should have move on by now. Ilang beses siyang bumuntong-hininga ng malalim bago pinatay ang T.V. na hindi naman siya maaliw.

Nag-iisip siya ng mga bagay na makakapag-paaliw sa kaniya maliban sa pag-inom ng tumunog ang cellphone niya. May kaba siyang naramdaman ng makitang ama iyon ni Tess.

Shit… Bakit ito tumatawag? May nagawa ba siyang mali?

Kinakabahang sinagot niya ang tawag. “Hello po, Tito—”

Nagpapanic na boses ang pumutol sa magaling niyang pagsagot sa nasa kabilang linya. “Come here quickly, my daughter…she needs you. I think she’s in pain. Hindi siya nagsasalita. Ayaw niya akong kausapin. Please… Nag-aalala ako sa anak ko.”

“Yes po, Tito.” Mabilis niyang sagot saka nagpaalam na sa nasa kabilang linya.

Mabilis na nagbihis si Gladz saka nagmamadali ang mga hakbang na sumakay sa kotse niya at pinaharurot iyon patungo sa bahay ng kaibigan.

Nang makarating siya sa bahay ni Tess, nandoon na si Ruth. Mukhang tinawagan din ito ng ama ni Tess.

“What happened?” Kaagad na tanung sa kaniya ni Ruth ng salubungin siya nito sa sala.

“Hindi ko alam.” Aniya sabay iling.

Tamang-tama naman na pababa sa hagdan ang ama ni Tess. Kaagad silang iginiya ng ama ni Tess patungong rooftop at nang makarating doon, nakiusap itong kausapin nila ng maigi si Tess para kumalma ito dahil hindi daw ito nakikipagusap sa ama nito.

Pare-pareho silang nag-aalala sa lagay ng kaibigan kaya naman ng makarating sila sa rooftop at nakalapit sila kay Tess kaagad nila itong kinausap ni Ruth. Salamat sa Diyos dahil kaagad na bumalik ang matapang na Tess na nakikipaglaban palagi kapag alam nitong tama ito.

Gladz felt relieve, same as Ruth who smiled at her when Tess stands up to fight for her man.

Kaya naman isang oras ang nakalipas, natagpuan ni Gladz ang sarili sa isang magarang bahay sa Baguio, ang bahay ng fiancé ni Red.

At hindi ini-expect ni Gladz na makikita doon si Beckett at Pierce na tutulong din para madaling makita si Hunt. Kaagad siyang nagbaba ng tingin at hindi umimik habang nag-uusap ang mga ito tungkol sa gagawin para hanapin si Hunt.

Gladz was silent until she heard her name. “Gladz come with me–”

“No. It was Pierce who cut off Beckett. “She’s riding in my car.”

Doon siya nag-angat ng tingin at tinaasan ng kilay si Pierce. “No thanks, Mr. Muller, I rather ride with Mr. Sanford.” Nakilala niya ang binata sa kasal ni Faith at Evren. Lahat kasi ng kaibigan ni Evren ay dumalo pero ngayon nagtataka siya kung bakit hindi niya doon nakita si Pierce–

Naputol ang pag-iisip niya ng nagsalita ulit si Pierce. “Sige, pasakayin mo siya sa kotse mo.” May babala sa boses nitong matalim. “I will kill you myself.”

Minutes later, Gladz found herself inside Pierce’s car. Wala kasing umimik kanina ng ang fiancé na ni Red ang nagsalita. Masyado ma-awtoridad ang boses nito.

Pareho silang walang imik na dalawa habang nagmamaneho ang binata patungo sa destinasyong binigay sa kanila. Sa Farm ni Hunt.

It was a deafening silence between them when Pierce spoke.

“Kumusta ka na?”

I feel miserable . Napabuntong-hininga siya. “I’m okay.” Pagsisinungaling niya. Ikaw?”

“I’m not.” Bahagyang humigpit ang hawak nito sa manobela. “These past few days was hellish. I’m miserably missing you.”

Tinikom niya ang bibig at humugot ng malalim na hininga. Her heart…its pounding again.

God! Bakit ba napakadaling bumilis ng tibok ng puso niya pagdating kay Pierce? Bakit ba ayaw ng puso niyang tumigil? Gusto na niyang mawala kung ano man ang nararamdaman niya sa binata. Gusto niya pero ang puso niya, ayaw magpaawat.

“Seeing someone?” Hindi alam ni Gladz kung bakit ’yon ang natanung niya sa binata.

“No.” Kaagad namang sagot nito. “Ikaw?”

Bahagyan siyang umiling. “Wala din.”

“Aren’t you seeing Beckett?” Matalim ang boses nito.

Doon nagsalubong ang kilay niya. “Bakit naman napasok sa usapan natin si Beckett?” Bumuga siya ng malalim na hininga, “at bakit naman ako makikipag-date sa balahibo na ’yon? Last time I check, may atraso pa siya sakin.”

Iniliko pa kanan ni Pierce ang sasakyan saka tumingin sa kaniya sa rear view mirror. “Do you like him?”

Mas lalong nalukot ang mukha niya. “Puwede ba, Pierce, nakakasuka ’yang tanung mo. Kaibigan ko lang siya…pero noon ’yon.” Humalukipkip siya, “galit ako sa kaniya kasi iniwan niya ako sa ere at pinaasa—”

“Tulad ng ginawa ko ng sabihin kong tatawag ako pero hindi ko nagawa?”

Natahimik siya.

Pierce sighed heavily. “Galit ka talaga sakin?” Kapagkuwan ay tanung ng binata sa kaniya.

Tumingin siya sa labas ng bintana. “Hindi.” Ayaw na niyang magsinungaling pa. “Hindi ako galit sayo.” Hindi naman siya galit dito, mas galit siya sa sarili niya kasi ayaw magpaawat ng puso niya.

“Then why push me away?” He sounds so frustrated, like he didnt know what to do even if she answered him.

Kumuyom ang kamao niya at pilit na inilabas ang saloobin kahit nahihiya siya. “Kasi ayoko ng go with the flow, Pierce.” Bumaling siya sa binata na halatang natigilan sa sinabi niya. “Ayoko ng casual sex, yes its fun, but what happens after the fun? Wala diba? Ayoko ng ganung set up kaya tinulak kita palayo. Understand now?”

“Be my girl then.” Parang napakasimple lang ng sinasabi nito.

“No. Its not that simple—”

“Napaka-simple lang no’n, Gladz.” Itinigil nito ang kotse sa gilid ng kalsada saka ibinaling ang buong atensiyon sa kaniya. “I want to be your boyfriend and I want you to be exclusively mine. Matagal ko nang gustong maging tayo pero sa nakikita ko, takot na takot kang pumasok sa relasyong gusto ko. Gusto mo ng seryusong relasyon pero natatakot ka namang pasukin ang ganung uri ng pakikipag-relasyon. Now tell me, Gladz, sino ba sating dalawa ang magulo, ha?”

Nakaawang ang labing nakatitig lang siya sa binata habang nagsasalita ito at magkasalubong ang kilay dahil sa iritasyon.

“Ako ba ang magulo?” Patuloy na pagsasalita ni Pierce. “Am I giving you mix signals?”

She’s incapable of speaking. Hindi gumagana ang utak niya habang nagri-replay sa isip niya ang sinabi nitong ‘I want to be your boyfriend’. Nang marinig niya iyon, na blangko na ang isip niya at walang nag-sink in ni isa sa mga sinabi nito pagkatapos nun.

“Gladz, answer me.”

Napakurap-kurap siya. “Huh?”

Pierce blinked at her. Twice. “Nakikinig ka ba sakin?”

Nanatiling nakaawang ang labi niya. “Ahm…ah, oo?”

Puno ng frustrasyong sinuklay nito ang buhok gamit ang sariling daliri saka hinawakan siya sa magkabilang balikat at matiim na tinitigan. “Tinatanung kita kung naguguluhan ka ba sakin.”

Ilang segundo siyang napatitig sa binata bago nagawang magsalita. “Sex lang ang kailangan mo sakin diba? Thats why you offered casual sex, right?”

He blows a loud breath; he looks annoyed at her. “Gladz, I want to lick every inch of your body but that doesnt mean na ’yon lang ang gusto ko sayo.” Umangat ang kamay nitong nakahawak sa isa niyang balikat saka masuyong hinaplos ang pisngi niya at parang gustong pumikit ng mga mata niya. Even the emotion on his handsome face changed. He was now looking at her softly. “I want to be with you… Your presence makes me happy, your smile can melt all my loneliness away and I actually want to be a good man because of you. And you know what makes me want you so much other than sex?”

Tumaas ang kilay niya. “A-ano?”

“I become a talkative person when Im with you…and that’s rare for me. Kahit sa mga kaibigan ko na ilang taon ko nang kilala at kasama, hindi ako palasalita. Ikaw lang ang nakakagawa sakin no’n. So please…give me something to work on. Talk to me. Answer me. Kung sasabihin mong ayaw mo ng seryusong relasyon, ayos lang sakin. Payag ako. Kung ayaw mo talaga sakin, wala na akong magagawa dun pero hindi ako titigil sa paglapit sayo.”

“At kung…gusto ko naman ng seryusong relasyon?” Pabulong niyang tanung sa binata.

Pierce’s face moves closer to hers, “then say yes.”

Her lips parted open, her heart pounded inside her chest and her heart won’t stop beating so fast for this man in front of her.

“If you can’t decide now,” hinaplos ng daliri nito ang pang-ibaba niyang labi, “I can give you time.”

Napatitig siya sa mga mata ng binata na halos gahibla nalang ang pagitan nila. “Natatakot ako…baka katulad ka rin ng iba. Ang dami ng lalaking nagpaiyak sakin at nanakit, natatakot akong paiiyakin mo rin ako. Ayoko ng masaktan, Pierce. Nakakasawa na ang masaktan ng mga kabaro mo. Palagi nalang. Heartache after heartache. Pain after pain. Heartache and pain turns me into a coward.”

Bumukas ang lungkot sa mga mata nito. “So its a no?”

Nagbaba siya ng tingin saka huminga ng malalim. “Yong totoo, hindi ko alam. Naguguluhan ako. Hindi ako makapag-isip ng tama kapag ganito ka kalapit sakin.”

A deep sexy chuckle filled the car before a strong set of arms embraced her. “Bibigyan kita ng isang linggo para mag-isip. Lilinawin ko, gusto ko ng seryusong relasyon, Gladz. Gusto kong magkaroon ako ng karapatang magselos, magalit at angkinin ka ng paulit-ulit.”

Namula ang pisngi niya sa huling tinuran nito. “Ikaw talaga…” Kinurot niya ang binata sa tagiliran, “you’re insatiable when it comes to sex.”

Natatawang pinakawalan siya sa pagkakayakap ni Pierce saka masuyo siyang hinalikan sa nuo pagkatapos ay bumulong. “So bati na tayo?”

Parang may sariling isip ang ulo niya na tumango. “Hmm-mm.”

Niyakap na naman siya nito ng mahigpit saka pinakawalan siya at umayos ito ng upo, “hanapin na natin si Hunt bago pa ako makalimot na nasa sasakyan tayo. Baka maangkin kita bigla.”

Naiiling na isinandal niya ang katawan sa likod ng kinauupuan. “Okay…let’s find him.”

“Good thing I found mine already.” Wika ni Pierce na ikinasikdo na naman ng puso niya.

God…this man. Hindi na siya magtaka kung ma-heart attack siya dahil kay Pierce. He makes her heart pound like crazy, it’s scary.

WALA SI Hunt sa pinuntahan nilang lugar kaya naman kaagad na nagtext si Gladz kay Red na wala doon ang hinahanap. At nang mag-reply si Red, kaagad niyang ihinarap kay Pierce ang screen ng cellphone.

“Nakita na daw nila si Hunt.” Sabi niya saka ibinalik sa dalang shoulder bag ang cellphone. “Jesus christ…we came here for nothing.”

Natigilan siya ng biglang may tumambad na isang tangkay ng rosas sa harapan niya. Nang tingnan niya kung sino ang mayhawak, hindi niya pinahalata na nagwawala ang puso niya sa loob ng dibdib niya.

“Ano naman ang drama mo, ha?” Usisa niya kay Pierce na hawak pa rin ang bulaklak.

Tumaas ang kilay niya ng tanggalin nito ang tinik sa tangkay ng rosas saka inipit nito iyon sa pagitan ng tainga at buhok niya.

“There…pretty.” Wika nito saka kinindatan siya.

Inirapan niya ang binata para itago ang tunay na nararamdaman sa mga sandaling ’yon. “Baliw ka na. Nakikita mo ’yon?” Tinuro niya ang sign board na hindi kalayuan sa kanila. Hinuha niya ay doon ito kumuha ng bulaklak. “Dont pick the flowers. Papagalitan tayo ni Mr. Baltazar since this is his Farm.”

“Then I’ll withdraw Hunt’s investment in my company.” Anito na parang wala lang saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa. “Halika na. Date tayo.”

Nagpaubaya lang si Gladz ng masuyo siya nitong hilahin pabalik sa sasakyan nitong nakaparada sa labas ng Farm. Nang makasakay, bumaling ito sa kaniya bago binuhay ang makina ng sasakyan.

“Saan mo gustong mamasyal?” Tanung nito sa kaniya.

Nagkibit-balikat siya. “Kahit saan.”

“Sa Hotel gusto mo?” May pilyong kislap ang mga mata nito.

Pinanlakihan niya ito ng mga mata. “Sira-ulo. Gusto mong masapak?”

Mahinang natawa ang binata saka binuhay ang makina ng sasakyan. “Mag bakasyon nalang tayo ulit.”

Tinaasan niya ng kilay si Pierce. “Akala ko ba bibigyan mo ako ng isang linggo na wala ka para makapag-isip.”

“Ahm,” napakamot ito sa batok, “oo nga pala.” Kinagat nito ang pang-ibabang labi saka nangungusap ang matang tumitig sa kaniya. “Puwede isang araw nalang?”

Pinanggigilan niya ang pisngi nito. “Bawal tumawad. Isang linggo ang sabi mo.”

“It was a spur of the moment decision”

“One week, Pierce.”

“No, Hon, listen to me—”

“One week. One week. One week—”

He kissed her on the lips, silencing her. And when he pulled away, he smiled at her making her heart thump like crazy again. “Just one day, Hon. Stop making me miss you so darn much.”

Pasimple niyang sinapo ang puso. R.I.P. my heart.

Ilang beses siyang huminga ng malalim bago nakontrol ang pagtibok ng puso niya. “Ahm.” Tumikhim siya, “date na tayo.”

Pierce grinned. “So that’s a yes?”

Kaagad siyang umiling. “Hindi no. Mag-iisip pa ako ng isang linggo.”

Humaba ang nguso ni Pierce. “Hon naman e…”

“What?” Pigil niya ang mapangiti sa pagkakasimangot nito. “Hindi mo pa nga ako nililigawan e.”

Natigilan ito. “Oh.” He has this far away look in his handsome face like hes thinking of something. “Tama ka, hindi ko pa pala nagagawa ’yon. Hmm…sige, liligawan kita.”

Napapantastikuhang tinitigan niya si Pierce. “Sigurado ka? Baka napipilitan ka lang.”

“Hindi.” Pinausad na nito ang sasakyan saka kinindatan siya. “Akong bahala.”

Napailing-iling nalang siya. Si Pierce ang tipo ng lalaki na mukhang hindi marunong manligaw. Well… She’ll see how he would court her.

Binuksan niya ang maliit na compartment na nasa harapan niya at nakita doon ang hinahanap.

Kinuha niya sa loob ng compartment ang cellphone at headset ni Pierce saka binuksan niya ang cellphone ng binata.

“Password?” She asked, she’s testing him.

Halos lahat ng naging kasintahan niya noon, ayaw na ayaw na pinapakialaman ang cellphone nila.

“0909.” Mabilis nitong sagot.

Hmm…that’s fast. Wala man lang pag-aalinlangan.

“Ano ’yon?” Kapagkuwan ay tanung niya habang tina-type niya ang password na sinabi nito. Nang bumukas ang cellphone nito, bumaling siya kay Pierce. “Ano ’yong 0909?”

“September nine.” Sagot nito saka tipid siyang nginitian. “A very special day for me.”

“Birthday mo?” Tanung niya ulit habang nag-i-scroll down sa playlist nito.

“Nope. Just a special day.”

“Oh. Okay.” Hindi na siya nagpilit na sabihin nito sa kaniya kung anong espesyal sa araw na ’yon.

Sa halip ay itinuon niya ang atensiyon sa paghahanap ng kanta. At sa hindi malamang kadahilanan, nang makita ang kantang ‘Angel of Mine’, yon ang pinili niya at pinatugtog. Kapagkuwan ay inilagay niya ang isang headset sa tainga ni Pierce habang ang isa naman ay nasa isa niyang tainga.

And Pierce actually smiled when he heard the song. “I like it.”

Tumango siya saka ihinilig ang ulo sa balikat ng binata. “Me too.”

At habang nagmamaneho si Pierce patungo sa gusto nitong puntahan nila, ibang kasiyahan ang nararamdaman ni Gladz habang nakahilig sa balikat ng binata. Sa nakalipas na mga araw, halos walang oras na nagdaan na hindi niya ito inisip at ngayong kasama na niya ito, she feels at peace and contented.

Right there and then, Gladz knew that she cant keep lying to herself anymore. Alam na niya kung ano ang sinisigaw ng puso niya. At kailangan niyang maging matapang para masunod ang gusto niyon.

#SexFunFact –

you can’t say Happiness without saying P-nis. Lol. 😂😂😂

Anyways, para sa mga nagtatanung. My bias is Jong in. But Baekhyun wrecked him in Lotto 😭😭 but now i’m starting to like Chanyeol 😍. So i have three. Kai, Baekhyun and Chanyeol.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

NAPATIGIL SA pagpasok si Gladz sa opisina niya ng makitang puno iyon ng pulang rosas na halos hindi na niya makita ang mesa niya. Nang itulak niya pabukas ang pinto ng opisina, sumalubong sa kaniya ang halimuyak ng rosas na nanuot kaagad sa ilong niya.

“Pasensiya na ma’am, hindi ko sila napigilan ng ilagay nila ang mga ’yan sa labas ng opisina mo.” Anang sekretarya niya na nasa likuran niya, “pinatawag ko ang security pero nanghinayang din naman po akong ipatapon kasi ang gaganda kaya naman pinapasok ko nalang po sa opisina niyo. Hindi naman po sinabi ng mga nagdala kung kanino galing—”

“Ayos lang.” Aniya. Parang alam na niya kung kanino galing ang mga ’to. “Maganda nga.” Mahina niyang sambit habang ingat na ingat na naglalakad patungo sa mesa niya dahil ayaw niyang masira, masagi o maapakan ang mga bulaklak.

Nang makaupo sa swivel chair niya, napatitig siya sa card na naroon sa ibabaw ng mesa niya. Kinuha niya iyon ay binuklat.

‘Flowers for my Honey. - Pierce’

Sinupil niya ang ngiting gustong kumawala sa mga labi niya.

This guy… He’s really something. Nanliligaw na ba ito? Napailing siya saka kinuha ang cellphone sa shoulder bag at tinawagan ang binata.

“Morning, Hon.” Kaagad nitong bati sa kaniya ng sagutin nito ang tawag niya. “Nagustuhan mo ba yong mga bulaklak?”

“Ang daming bulaklak.” Aniya saka inilipat niya sa kabilang tainga ang hawak na cellphone. “Ano ba ang naisip mo at pinadalhan mo ako ng bulaklak?”

“Para hindi mo ako makalimutan.” Sagot nito, “isang araw tayong hindi magkikita para makapag-isip ka kaya pinadalhan kita niyan.”

Umikot ang mga mata niya saka binasa ang nakasulat sa card. “Flowers for my Honey. Sigurado ka bang hindi ka nagkakamali ng pinadalhan?”

“You’re my honey, remember?”

Kaagad na bumilis ang tibok ng puso niya. “Ewan ko sayo. Sige, magta-trabaho na ako.”

“Okay. Have a good day, Hon.” Bilin nito sa kaniya.

“Ikaw din.” Aniya saka pinatay ang tawag at napatitig sa kawalan.

Pierce and his sweet gestured. Goodness. Kaya pa ba niya?

Huminga siya ng malalim saka pinilit ang sarili na mag-focus sa trabaho niya sa araw na ’yon. Pero kahit anong pilit niyang ibaling ang buong atensiyon sa trabaho, palagi pa ring sumasagi sa isip niya si Pierce at ang mga sinabi nito sa kaniya nuong nasa Baguio sila.

Malakas siyang napabuntong-hininga saka tumayo at lumabas ng opisina niya.

“Cancel all my appointments.” Aniya sa sekretarya na hindi na niya hinintay na makasagot.

Nang makasakay sa elevator, tinawagan niya si Pierce.

“Nasaan ka?” Kaagad niyang tanung ng sagutin nito ang tawag.

“Sa Village. Bakit?” May pagtataka sa boses nito.

“Wala naman.” Aniya saka pinatay ang tawag.

Nang tumigil ang elevator at bumukas, kaagad siyang lumabas at nagtungo sa parking lot at sumakay sa kotse niya.

“I HEARD you punched Beckett.” Wika ni Tyron habang nagdi-dribble siya ng bola at binabantayan siya nito.

Pierce made a fake step to the right, deceiving Tyron, then he immediately turns left and took a three point shot.

Nang pumasok ang bola, bumaling siya kay Tyron na pagod na nakapameywang. “Its none of your business, man.”

Mahinang natawa si Tyron saka inakbayan si Valerian na dumaan sa gitna nila. “Bud, Pierce punched Beckett.”

Valerian glanced at him, he looks curious. “What’s her name? Nanununtok lang naman tayong magkakaibigan kapag babae ang pinag-uusapan.”

Tyron chuckled. “Should I say welcome to the Possessive Men’s Club?”

Hindi niya pinansin ang dalawa saka nagpatuloy sa paglalaro ng basketball. Nakakailang shoot na siya ng three points ng mag sub ang grupo nila Tyron.

“Papalitan namin si Valerian.” Wika ni Iuhence na ka-grupo nila Tyron. “Wala namang ginawa yan kundi maglakad sa court. Sarap batuhin ng bola e.”

Valerian just showed his middle finger to Iuhence before stepping out from the court.

“Beckett! Ikaw na ang pumalit kay Valerian!” Si Tyron ’yon.

Bahagyan siyang napabaling sa gawi ni Beckett. Seeing Beckett’s face really pisses him off. Hindi niya alam kung bakit pero gusto niya itong suntukin ng paulit-ulit.

That punch he gave him wasn’t enough. He wants to punch him more.

“Good luck, Beckett!” Sigaw ni Lysander na nasa bench at may dala pang turutot pang dala, “parang gusto kang patayin ni Pierce sa titig niya sayo kaya ingat, bud!”

“Oo nga!” Sang-ayong sigaw ni Evren. “Mahal ang kabaong ngayon!”

Nagtawanan naman ang nasa loob ng basketball court sa pinagsasasabi ng dalawa, siya naman ay nailing lang saka walang imik na nagpatuloy sa paglaro.

Nang makitang si Beckett ang may hawak ng bola, kaagad niyang nilapitan ito at mabilis na inagaw ang bola saka binangga ang balikat nito.

“Hey!” Beckett glared at him. “That’s foul!”

I-shi-not niya ang bola at ng walang mintis na pumasok iyon saka lang siya bumaling kay Beckett na masama pa rin ang tingin sa kaniya. “What?”

“That’s cheating!” Beckett shouted at him. He shrugged. “Walang foul kapag ten pesos lang ang pustahan. Sira-ulo.”

Beckett gaped at him and then he pointed accusingly at Lysander. “Sabi niya one thousan ang pustahan!”

Tawa-tawang nagmamadaling tumakbo paalis si Lysander sa court. And just like that, the game is over and everything is in chaos.

“Lysander! Comeback here you lunatic! Give me back my money!” Sigaw ni Beckett na hinabol si Lysander palabas ng basketball court. “I will kill you!”

Bumuga ng malalim na hininga si Pierce saka hinubad ang itim na t-shirt na suot na basang-basa ng pawis niya dahil sa paglalaro ng basketball saka isinampay niya ang basang t-shirt sa balikat niya. Ganun din ang ginawa ng mga naglaro at basang-basa ng pawis.

In short, they are all topless except their friends on the bench.

Napabaling si Pierce kay Evren na tatawa-tawang inilabas ang tag-sa-sampong peso nilang pustahan sa bulsa nito dahil ito ang pinahawak nila kanina.

All in all, their bet is worth one hundred and sixty pesos.

“Walang nanalo.” Napakamot sa batok si Dark habang nakatingin sa pustahan nilang pera.

“Paano ’yan?” Adrius asked.

“Hanap nalang tayo ng gotohan.” Suhestiyon ni Terron. “I heard a lot about goto but i actually haven’t taste it yet. I want to try.”

“Mahal ang goto.” Sabad ni Khairro. “Tag fifty pesos yata ang isang bowl e.”

“Bili nalang tayo ng dalawang pack ng Juice. Yong twelve pesos ang presyo.” Suhestiyon ni Ymar. “Tapos bili tayo ng tinapay, yong tag-peso para marami. ’Yong may buko lang ang palaman o kaya naman kung may cheese.”

“Bili nalang tayo ng cupcake doon sa may tapat ng gate.” Sabad ni Shun na abala sa pag-pindot ng cellphone nito. “I’m sure it’s cheap.”

“Moron.” Lash tsked. “Cupcakes are expensive.”

“Yeah,” Sang-ayon ni Lath, “last time I check it’s worth thirty pesos each.”

“Ang mahal nga.” Umupo si Cali sa bench, “mag-pandesal nalang tayo. Mura ‘yon sigurado.”

“Ayoko sa pandesal.” Ani Train na kaagad nalukot ang mukha. “Magluluto nalang ako ng agahan natin—”

“Yes!” Sabay-sabay nilang hiyaw.

“—five hundred per heard, lunatics.” Dagdag ni Train.

Kaagad na nawala ang kasiyahan sa mga mukha nila.

“LOL ka, Wolkzbin.” Said Shun with his middle finger pointed at Train. “Ako lang ang mandurugas sa’tin, huwag mo nang agawin ang titulo ko.”

“Mag biscuit nalang tayo tapos zest-o.” Suhestiyon ni Calyx. “O kaya naman palibre tayo ng cake kay Knight. Tutal, nandoon naman lalabs niyan e. Nakatipid pa tayo.”

Kaagad na kinuha ni Knight ang pustang sampung peso. “Kahit pa nandoon ang mapapangasawa ko, hindi ko kayo lilibrehin.” Kapagkuwan ay inakbayan nito si Valerian. “Come on, best friend, lets eat cake. Libre kita.”

“Ayoko. Kapag libre mo, hindi ‘yon masarap for sure.” Kaagad na inalis ni Valerian ang braso ni Knight na nakaakbay dito saka ito naman ang nagbigay ng suhestiyon. “Libre ko nalang. I’m sure my wife’s cupcake will make your hungry stomach smile.”

“No, thanks!” Sabay-sabay na sabi ng mga kaibigan niya maliban sa kaniya.

Naiingayan na siya sa mga kaibigan niya. They’re talking nonsense anyways. Kaya naman inilabas niya sa bulsa ang cellphone at headset saka inilagay niya ang headset sa magkabilang tainga niya.

While his friends throw suggestions after suggestions, he was enjoying listening to Westlife.

Until someone bumped their elbow on his shoulder.

Bumaling siya sa sumiko sa kaniya. Si Tyron ’yon.

Tinanggal niya ang headset sa isang tainga niya at nagtanung sa kaibigan. “What?”

May itinuro ito sa likuran niya. “Beckett showed me her picture. That’s how I know it’s her.”

Kunot ang nuong sinundan niya ng tingin ang tinuro nito.

Pierce eyes widens when he saw Gladz standing behind the basketball court fence, looking at him. At the same time his friends went silent.

“Gladz?” Gagad niya.

“Ohh…” Nanunudyo ang boses ni Iuhence saka tinapik ang balikat niya. “A very pretty lady for our Lover boy here.”

“Pierce’s woman.” Wika ni Tyron.

“So that’s why you punched Beckett.” Sabad ni Dark. “She’s pretty. Dapat nga bakuran mo na kaagad, kaibigan. Ang mga ganiyang babae, pinag-aagawan ’yan.”

Tumiim ang bagang niya. “She’s mine.”

Tyron clapped his hand. “Welcome to possessive men’s club, buddy. We’ll throw a biscuit and zest-o party for you this weekend.”

Naiiling na iniwan niya ang mga kaibigan saka nilapitan ang dalaga. Lumabas siya ng basketball court habang ibinabalik sa bulsa ang cellphone at headset.

“Hey.” Aniya ng makalapit kay Gladz.

“H-hi.”

Hindi niya gusto ang distansiya nila ng dalaga kaya naman mas inilapit pa niya ang katawan dito. “Kaya ba tumawag ka at nagtanung kung nasaan ako?”

Napakurap-kurap ito at nag-angat ng tingin sa kaniya. “Ha? Anong sabi mo?”

Kinunotan niya ng nuo ang dalaga. “Are you okay?”

“Ha?”

“You’re not okay—”

“No, I’m fine.” Kaagad nitong sabi saka kinagat ang pang-ibabang labi. “Pero kailangan mong mag-t-shirt para masagot ko ang mga tanung mo. Your abs are distracting the hell out of me.”

“Oh.” Amusement filled his eyes. “Sorry, Hon.” Kaagad niyang isinuot ang t-shirt na nakasampay sa balikat niya. “Paano ka pala nakapasok?” Tanung niya kay Gladz habang nagsusuot ng t-shirt. “Wala namang tumawag sakin mula sa Security ng Gate.”

“I asked for Faith, Attorney Yilmaz’s wife.” Sagot nito saka hinawakan ang laylayan ng tshirt niya at hinila iyon pababa. “Kaibigan ko siya. Sa kaniya ko rin nalaman na nandito ka sa basket ball court. Saka gusto kitang surpresahin. Paano kita masusurpresa kung tatawagan kita.”

“Oh.”

“Yeah.” She smiled at him as she spread her arms. “So, ahm, surprise. By the way, nakaka-isturbo ba ako sa inyo ng mga kaibigan mo? I could leave if I’m disturbing you—”

“No. Hindi ka nakakadisturbo.” Napangiti siya saka hinawi ang ilang hibla ng buhok na tumatabing sa mata nito. “Nag-agahan ka na ba?”

Nauwi sa ngiwi ang ngiti ni Gladz. “I drank one cup of coffee.”

Kaagad na nagsalubong ang kilay niya. “’Yon lang?”

“Hmm-mm.”

He tsked. “Come on, lets eat breakfast.” Aya niya sa dalaga.

“Wala akong gana—”

“Or I’ll eat you for breakfast.”

Pinanlakihan siya nito ng mga mata. “Pierce!”

Mahina siyang natawa saka hinawakan ito sa kamay. “Come on, sa bahay ko muna tayo. Maliligo muna ako tapos mag-aagahan na tayo.”

Mahaba ang nguso na nagpaubaya si Gladz sa kaniya. Pero ng lalampas na sila sa entrance ng basketball court, lumabas naman ang mga kaibigan niya at alam niyang sinandya nito ang mga ’yon.

“Oh, hi, Gladz.” It was Evren, smiling widely at Gladz.

“Hi, Attorney.” Simpleng bati ni Gladz kay Evren.

“Hello…” Inilahad ni Sanford ang kamay. “The name is Khairro, nagkakilala na tayo doon sa Baguio. By the way, I’m single.” Sabay kindat sa dalaga.

Alam niyang tatanggapin ni Gladz ang pakikipagkamay ni Khairro kaya naman hinawakan niya ang dalawang kamay ng dalaga para hindi ito mahawakan ni Khairro.

“Go. Die.” Wika niya sa kaibigan.

Tinawanan lang siya ni Khairro saka kinindatan na naman si Gladz. “You’re still single right?”

Matamis na ngumiti si Gladz. “Oo, single ako, pero hindi ako papatol sayo.”

That made him smirked at Sanford. “You heard my girl, Sanford. Back off.”

Ngingisi-ngisi naman ang mga kaibigan niya, lalo na si Andrius.

“Smokin’.” Andrius commented as he stared at Gladz. “I like you.”

Nanatili ang matamis na ngiti sa mga labi ng dalaga. “I don’t like you.”

“Burn.” Sabad ni Terron.

Tumawa naman si Tyron saka ito naman ang nagpakilala. “Hi. I’m Tyron Zapanta. Happily married for almost nine years.”

“Dark Montero. Married and happy.” Sabad ni Dark.

“Iuhence Vergara.” He made a peace sign with his fingers. “Handsome. Married with the most beautiful woman in the world.”

“Train Wolkzbin. Married with two beautiful twins.”

“Ymar Stroam.” Sabad naman ni Ymar sabay taas ng kamay. “Married and contented.”

“Lander Storm. And my married life rocks.”

“Calyx Vargaz. And I’m very happy with my wife.”

“Lash Coleman… married and happy.”

“Cali Sudalga. Happily married to my Annette.”

“Lath Coleman. Married and also happy with my wife.”

Si Evren ang huling nagpakilala kahit kilala na ito ni Gladz. “Evren Yilmaz, I’m very happy with Faith.” 

“I’m happy for your wives.” Ani Gladz saka nawala ang ngiti sa mga labi nito. “Sana hindi niyo sila lokohin tulad ng ibang ginagawa ng mga lalaki sa mga asawa nila.”

Natahimik ang mga kaibigan niya kapagkuwan ay nagkaniya-kaniyang paalam at isa-isang nawala sa harapan nila.

Nakataas ang kilay na bumaling sa kaniya si Gladz. “Mas sinabi ba akong masama?”

“Malay ko.” Mahina siyang natawa saka naiiling na hinila ang dalaga patungo sa bahay niya.

Hindi naman ’yon kalayuan sa basketball court kaya madali lang silang nakarating doon.

“Feel at home, Hon.” Aniya kay Gladz ng makapasok sila sa sala. “Maliligo lang ako sandali.”

“Okay.” Ani Gladz saka umupo sa mahabang sofa at nanunuod ng T.V.

Ilang segundo muna niyang tinitigan si Gladz bago siya umakyat patungo sa ikalawang palapag, sa kuwarto niya para maligo.

NANG MAKARAMDAM ng pagkabot sa panunuod ng T.V., umalis si Gladz sa sala at naglakad-lakad sa bahay ni Pierce. Ilang minuto ang lumipas, natagpuan niya ang sarili sa loob ng kusina ni Pierce.

Everything looks neat. But what caught her attention is the artistic musical notes in different colour painted in the walls. Halatang mahilig sa musika ang may-ari ng bahay.

And the wall colours looks lively and happy. Parang sinasabi niyon na masayahin ang taong nakatira sa bahay na ’to, pero kasalungat ’yon. Para kay Gladz, hindi masayahing tao si Pierce. If you looked at him from a distance while he has his headphones on, he looks like a lonely person.

Kaya gusto niya itong palaging nakikitang ngumingiti.

Wala sa sariling napasandal siya sa long island na nakaharap sa lababo saka napatitig siya sa kawalan.

Pinuntahan niya rito ang binata dahil sa isang rason…at ang rason na ’yon ay ang mas nagpapakaba sa kaniya. Nararamdaman na naman niya ang takot at pag-aalinlangan sa naging desisyon niya kanina.

Malakas siyang napabuntong-hininga at akmang aalis na sa kusina ng pumasok doon si Pierce.

Bagong paligo ang binata at nanunuot sa ilong niya ang mabango nitong pabango.

Heaven! Why does he have to smell so good? Para tuloy biglang nanubig ang bagang niya.

“Nagugutom ka na ba?” Tanung sa kaniya ni Pierce ng makalapit sa kaniya at walang sabi-sabing binuhat siya at pinaupo sa island counter. “Gusto mo ipagluto nalang kita? Tinatamad akong lumabas e.”

She can’t help smelling Pierce’s addictive scent. “Hmm-mm…”

“Pancakes?” He asked as he guide her legs to wrapped around his waist.

Hindi niya napigilan ang sarili, inilapit niya ang ilong sa leeg ng binata at sininghot ang mabango nitong amoy. “Hmm…you smell so good.”

A sexy deep chuckle escaped Pierce’s lips. “Really? Want to nibble me?”

Kinurot niya ang binata sa tagiliran saka nangingiting hinalikan ito sa leeg kapagkuwan ay kaagad na umayos ng upo. “Gusto ko ng pancakes saka garlic rice with scrambled eggs.”

“Yes, ma’am.” Ani Pierce saka ginawaran muna siya ng halik sa mga labi bago umalis sa harapan niya.

Pinagmasdan lang ni Gladz ang binata habang nagluluto ng pancake. Nang may maluto itong isang pancake, sinubuan siya nito ng kaunting slice.

“Taste good?”

Mabilis siyang tumango. “Masarap naman talaga ang pancake.”

“Mas masarap ’yon with butter.” Wika ni Pierce habang kinakain ang natirang pancakes.

Umiling siya. “I like pancakes with strawberry syrup.”

“I disagree.” Ani Pierce saka may kinuha itong butter sa ref na nakalagay sa platito at pinakita iyon sa kaniya, “pancakes always tastes better with butter.”

Umiling siya. “No way—”

“Yes way. Gusto mong patunayan ko?”

Tumaas ang kilay niya. “Paano? E wala nang pancake. Magluto ka ulit ng isa.”

“I don’t need pancakes to prove myself that butter tastes better than syrup.” Kinindatan siya nito saka walang sabi-sabing binuhat siya paalis sa pagkakaupo sa long island at dinala sa ikalawang palapag ng bahay.

“Akala ko ba mag-aagahan tayo.” Aniya saka kinuha sa isa nitong kamay ang platito na hawak na may lamang butter at inamoy ’yon.

Nalukot kaagad ang ilong niya. Butter isn’t really her style.

“Promise, you will like butter after I’m done with you.”

Nahihiwagaan siya sa sinasabi nito hanggang sa makapasok sila sa kuwarto nito at ihiniga siya nito sa kama.

“Pierce!” Pinandilatan niya ang binata na may kislap ng pagnanasa ang mga mata. “No! Normal na agahan ang gusto ko—”

Napatigil siya sa pag-sasalita ng agawin nito ang hawak niyang platito na may lamang butter saka kinubabawan siya.

“Pierce!” Pinanlakihan niya ulit ito ng mga mata.

Ngumiti lang ang binata saka inumpisahang halikan ang leeg niya patungo sa tainga niya pagkatapos ay bumulong. “I miss you, Hon.”

Napalunok siya ng mag-umpisang mag-init ang katawan niya. Lalo na nang humaplos ang kamay ng binata sa mga hita niya.

Pumasok ang isa nitong kamay sa loob ng suot niyang blusa saka minasahe ang isa sa mayayaman niyang dibdib.

Lumalim ang paghinga niya. “P-Pierce…”

The tip of his tongue licked the valley of her breast. “I’m curious.” Bulong nito saka nag-angat ng tingin sa kaniya. “Bakit mo ako pinuntahan…did you miss me like I miss you?”

Ilang segundong sinalubong niya ang titig ni Pierce bago nagsalita. “My answer is yes.”

Pierce stilled as he stared at her, slightly looking dazed. “A-anong sabi mo? Puwede mo bang ulitin?”

“Yes.” Ulit niya saka kinagat ang pang-ibabang labi. “Its a yes. Kaya nandito ako para sabihin ’yon sayo.”

Gumuhit ang ngiti sa mga labi ni Pierce kapagkuwan ay mapusok na inangkin ang mga labi niya at kaagad naman niyang tinugon iyon.

#SexFunFact - The Kama Sutra lists 30 types of kisses. –> ano-ano naman kaya ang mga ’to? Torrid lang ang alam ko at peck kasi diba nga inosente akong tunay? 😂😂😂 na curious tuloy ako. Matanung nga maya si Google kung ano-ano ang mga ’yon.

Next chapter –> 💏💏💦💦👅👅💦💦👉👌 LOL. I’m sure hindi niyo alam ang ibig sabihin nito. Kayo pa, mga inosente kayo e.

P.S. iba po ang peanut butter sa butter. 😂💦💦👅👅

CHAPTER 15

CHAPTER 15

THEIR SUPPOSED to be normal breakfast turns into an erotic one. Hindi na pumalag si Gladz ng hubarin ni Pierce ang damit niya hanggang sa wala nang natirang saplot sa katawan niya. Habang ito naman ay hinubad ang pang-itaas na damit at hinayaang nakabukas ang butones ng pantalon nitong suot.

Hindi niya pinigilan ang binata sa gustong gawin sa katawan niya. Gusto naman niya ang sunod na mangyayari. Being intimate with Pierce like this makes her feel closer to him. And she wants this closeness between them.

Kinipot niya ang mga hita ng makitang nakatitig doon ang binata. “Pierce…huwag kang tumitig diyan.” Nag-iinit ang pisnging sabi niya sa binata.

Sa halip na makinig sa kaniya, dumukwang palapit si Pierce sa tuhod niya saka masuyong hinalikan siya doon habang dahan-dahang binubuka ang hita niya.

Napapikit nalang si Gladz ng maramdaman ang mga labi ng binata na humahalik sa mga hita niya, nanunukso ang bawat pagdampi ng labi nito sa balata niya, pababa sa kaselanan niya.

Nag-umpisang mag-init ang katawan niya dahil sa paghalik ng binata sa hita niya. He was just kissing and licking her inner thigh but it made her tingled. Lumalim ang paghinga niya ng maramdaman ang dila ng binata na mas gumapang pababa. Ibang kiliti ang naramdaman niya ng maramdaman ang mainit na hininga ng binata sa kaselanan niya na nagpaliyad sa katawan niya.

“Pierce…” Umawang ang labi niya ng dumako ang dila ng binata sa hiwa ng pagkababae niya. “Oh…god…”

Pero sa halip na sambahin nito ang pagkababae niya tulad ng inaasahan niya, umakyat ang mga labi nito sa puson niya at pinaglandas ang dulo ng dila patungo sa mayayaman niyang dibdib na minamasahe nito at nilalaro ng mga daliri ang ut-ng niya.

Habol niya ang hininga ng magpantay ang mga mukha nila ng binata habang hinahaplos nito ang hubad niyang katawan na nagbibigay sa kaniya ng kakaibang sensasyon.

“Hey.” Pabulong nitong sabi saka nanunudyong pinaglandas ang dulo ng dila sa pang-ibaba niyang labi.

Tingling sensation shoot through her belly, making her cl-t throbbed.

She was panting… “H-Hi.”

Pierce softly rubbed his lips from her chin, to her cheek, to the tip of her nose and down to her parted lips. “I want you…” he whispered.

Wala sa sariling mas bumuka ang mga hita niya at iniyakap niya ang mga ‘yon sa beywang ng binata habang ang isa niyang paa ay humahaplos sa hita nito na parang nang-aakit at alam niyang naapektuhan no’n si Pierce dahil mas nagliyab ang pagnanasa sa mga mata nito.

Umangat ang kamay niya saka humaplos iyon sa matitipunong braso ng binata saka mahina ang boses na bumulong. “I… want you too.” Namumula ang pisnging pag-amin niya.

Desire flashed through his eyes before he kissed her fervently. Kaagad naman niyang tinugon ang mainit na halik ng binata, buong puso niyang ginagad ang bawat paggalaw ng mga labi nito habang humahaplos ang mga kamay niya sa matitipuno nitong katawan.

Mariing napapikit si Gladz ng iwan ni Pierce ang mga labi niya saka dumako ang mga labi nito sa tainga niya at kinagat nito ang gilid niyon.

“You want some butter, Hon?” Bulong sa kaniya ni Pierce.

Napamulat siya at napabaling sa binata. “Butter?”

“Hmm-mm.” Kinindatan siya nito saka inabot ang butter na nasa platito at inilagay sa gilid ng kama. “Remember what I said earlier? I’m sure butter will taste good on you too.”

Naging sunod-sunoran ang mga mata ni Gladz kay Pierce ng kumuha ito ng kaunting Butter sa platito at parang nanunudyo nitong pinahid iyon palibot sa tayong-tayo niyang ut-ng.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi dahil sa ginagawa nito. Nakakakiliti ang bawat pagpahid ng daliri nito sa palibot ng n-pple niya. It feels smooth on her skin and she can’t help but to arched her body. Nararamdaman niya ang lamig ng butter na nanunuot sa kalamnan niya at mahinang nagpapahalinghing sa kaniya.

Nag-umpisang lumalim ang paghinga niya ng ilabas ni Pierce ang dila at pinaglandas ang dulo no’n paikot sa utong niyang tayong-tayo at dinidilaan ang butter na nakapalibot doon.

Nagsitaas ang balahibo niya kasabay ng paglalim lalo ng paghinga niya at ang nakakakiliting sensasyon sa puson niya ng pagkatapos kainin lahat ng butter at sinisipsip nito ang utong niya na nagpapaungol sa kaniya.

“So…” Ilang beses siyang lumunok dahil sa pagkatuyo ng lalaman niya, “sa ganitong … paraan mo ba patutunayan sakin na mas masarap ang butter keysa sa syrup?”

“Hmm-mm.” Pierce hummed as he put butter around her other n-pple. “Its messy but tasty.”

Mas lalong bumaon ang ngipin niya sa pang-ibabang labi ng ipasok ni Pierce ang n-pple niya sa bibig nito sabay bahagyang pagkagat do’n na ikinaigtad niya dahil sa pinaghalong kirot at kiliting naramdaman.

“Uhm…” Mahina niyang daing habang pinaglalandas ni Pierce ang dila sa butter na pinahid nito sa kaniya.

He covered her n-pples again with butter again before licking it softly and nibbling her skin.

Then he started sucking her n-pple and palming her breast. Hindi alam ni Gladz kung saan siya babaling habang ninanamnam ang kiliting dulot ng ginagawa ng binata sa mayayaman niyang dibdib.

Then slowly, he spread the butter on her stomach, down to her belly. The anticipation was killing her and making her even wetter than she already is. Mas lalong lumalim ang paghinga niya ng bumaba ang mga labi at dila nito sa tiyan niya, pababa sa puson niya.

His tongue is really a wonder as it explores ever inch of her that is covered with butter. He licked, nipped and lapped her skin down to her belly until his lips reaches the entrance to her womanhood.

Mahigpit na napakapit siya sa bed sheet at bahagyang umangat ang balakang ng halikan nito ang kaselanan niya.

Tingling sensation shoot through her belly…making her even wetter.

Umawang ang labi niya ng at nahigit niya ang hininga ng maramdamang bahagyan nitong pinahiran ng butter ang hiwa ng pagkababae niya. Halos nakaawang lang ang labi niya habang hinihintay ang sunod na gagawin ng binata.

The anticipation of Pierce’s next move is killing her and giving her erotic thoughts. Iba-ibang senaryo ang pumapasok sa isip niya na mas lalong nagpapainit sa katawan niya. So when he delved in and he started to eat her and lick the butter off of her, a long lustful moan escaped her lips, her eyes rolling back in pleasure.

“Oh, god…” Halinghing niya ng maramdamang pumasok sa biyak ng pagkababae niya ang mainit na dila ng binata.

Mabagal ang galaw niyon, nang-aakit sa bawat paghagod at mas lalo niyong nababasa ang pagkababae niya.

“Pierce…” Puno ng pagnanasang daing niya habang mas lalong mahigpit na napapakapit sa bed sheet. “Pierce…oh…”

Humaplos ang dulo ng dila nito sa hiwa ng pagkababae niya pagkatapos ay hinimod ng dila nito ang basa niyang kaselanan. Napapaigtad at napapadaing siya sa tuwing nasasagi ng dila nito ang kl-toris niya.

“Oh…” Pierce sucked her cl-t. “Oh…” He started lapping her wet mound. “Oh…oh…” He nipped the sensitive skin of her womanhood, teasing the soft walls of her vag-na.

Lumipat ang mga kamay niyang nakahawak sa bed sheet sa buhok ni Pierce at nasabunutan niya ang binata. Walang inhibisyong pinagduldulan niya ang binata sa pagkababae niyang pumipintig ang kaibuturan dahil sa pagnanasang nararamdaman.

“Yes…sige pa…” Mahina niyang daing habang umaarko ang katawan niya sa masarap na sensasyong lumulukob sa pagkababae niya.

Gladz was breathless as Pierce’s tongue played with her cl-t, teases her entrance and nipped her soft and wet labia. She was panting and out of breath as she moans because of the wave after wave pleasure spreading through her.

“Pierce…” Her toes curled and she open her legs even wider for him. “Hmm…more, lick me more.”

Bahagyan siyang napabangon ng maramdaman niya ang malamig na likidong bumuhos mula sa ibabaw ng pagkababae niya pababa sa hiyas niya. Ramdam niya ang dahan-dahan niyong pagdaloy sa balat niya pababa sa kaselnana niya na sinasalo naman ng dila ni Pierce sabay himod sa pagkababae niya.

The liquid was the butter… natunaw na iyon.

Goodness… “Y-you really like butter… So much?” Namamaos at hinihingal niyang tanung kay Pierce.

He sucked her clit before looking up at her. “Yes. I like butter and I like tasting your p-ssy and licking your wetness.”

Napalunok siya ng bumalik na naman si Pierce sa pagsamba sa pagkababae niya. Pero sa pagkakataong iyon, mas mabilis na ang bawat paggalaw ng dila nito, mas nakakahibang sa sarap ang bawat hagod. Mas nakakawala sa tamang ulirat.

And as he licked her p-ssy, he was cleaning the butter off of her. Licking every drop and every inch.

The way he sucked her cl-t was making her legs shiver, every lick makes her weak and every time his tongue touches the soft sensitive part of her vag-na, she convulse in pleasure as her orgasm reach its peak.

“Uhm… Yes…Pierce…” Pabaling-baling siya sa unan na kinahihigan, umaangat ang balakang niya, “yes…there…that…more…like me more…ohh!”

Wala na si Gladz sa tamang huwisyo, ang tanging nasa isip nalang niya ay ang sarap na lumulukob sa kaibuturan niya na nagpapawala sa kaniya sa tamang pag-iisip.

She wanted to cum so bad. She wants more of his tongue and Pierce didn’t disappoint her.

Mas lalong bumilis ang bawat pag-angkin ng dila nito sa kaniya. Mas lalong naging mapusok ang bawat paggalaw ng dila nito na humahagod sa bawat sulok ng pagkababae niya.

“Oh… Uhm…” She as in a delirious state, so lost in pleasure. “Oh, Pierce… Oh! Keep licking me…I’m cuming. Oh, god…oh! Yes. Yes. Ohh!”

Pierce spread her legs wider as he eats every inch of her wet, throbbing and red p-ssy and she likes every second of it. Gustong-gusto niya kung paano nito sambahin ang pagkababae niya…gustong-gusto niya kung paano gumalaw ang mga dila nito para maabot niya ang rurok ng kaniyang kaligayahan.

And when he sucked her cl-t again and slid the tip of his tongue inside her entrance, Gladz sucked her breath as her belly and leg muscle tightened and her orgasm ripped through her.

Pakiramdam ni Gladz ay namingi siya ng maramdaman ang pagsabog ng orgasmo niya sa kaniyang kaibuturan.

Habol ang hininga ni Gladz at nanunuyo ang kaniyang labi at lalamunan habang unti-unting humuhupa ang orgasmong lumukob sa kaniya. Nanghihina ang mga hitang bumagsak ang mga ’yon sa malambot na kama at nanatili siyang nakapikit hanggang sa maramdaman niyang kumubabaw sa kaniya si Pierce.

Bahagyan niyang iminulat ang mga mata at napatitig sa binata. “What now—”

Hindi pa niya natatapos ang sasabihin ng maramdaman niyang unti-unting pinuno ng kahabaan nito ang basa niyang pagkababae.

Napapikit nalang siya at hindi na umimik. Tinanggap niya ang mahinang pag-ulos ng binata na unti-unting bumilis at naging mapusok. At nang bumalik ang lakas niya, sinalubong na niya ang bawat pagbayo ng binata sa pagkababae niya.

“Uhm… Oh..” Mahina niyang halinghing na nauwi sa sunod-sunod at palakas na palakas na ungol. “Oh! Oh!”

Mas lalo pang isinigad ni Pierce ang kahabaan nito sa loob niya habang ang may kamay nito ay humahaplos sa hubad niyang katawan, dumadama at pumipisil.

Mas lalong naging mapusok ang bawat pag-angkin sa kaniya ng binata. Mapusok pero nararamdaman pa rin ang pagsuyo sa bawat paggalaw ng binata sa loob niya. Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa at ipininid ang kamay niya sa uluhan niya habang inaangkin siya ng paulit-ulit.

Pierce was kissing her neck, her ears and her cheeks then he would softly kiss her lips. He was thrusting hard and fast but it doesn’t feel rough to her, not like the previous sex they had. And as she kissed him back with the same ferocity while he buried himself inside her, she knew it wasn’t just plain sex for her anymore.

And when they both both reach the climax, Pierce hugged her tightly as pressed his lips on hers, kissing her fervently and desperately.

Nang maghiwalay ang mga labi nila, nagkatitigan sila ng binata bago nito ibinaon ang mukha sa leeg niya at humigpit ang yakap sa kaniya.

He was still inside her for pete’s sake. But he won’t move!

Nanatili ito sa ibabaw niya habang nakayakap sa kaniya at nakabaon ang mukha sa leeg niya. Kapagkuwan ay mahina siyang natawa dahil sa kiliting hatid ng hininga nito sa leeg niya.

And she knew that Pierce is doing it on purpose.

Kinurot niya ang binata sa tagiliran. “Huwag mo akong kilitiin, masasapak kita.” Babala niya sa binata. “And your heavy, get off.”

Pierce chuckled then he rolled them over. In a blink of an eye, he was beneath her and she was on top of him.

“There…” Mahina nitong bulong. “Better.”

Bahagyang naiiling na umayos siya ng higa sa ibabaw ng binata, ihinilig niya ang ulo sa matitipuno nitong dibdib habang ang daliri niya ay humahaplos sa katawan nito.

“What now?” She asked.

Humaplos ang kamay nito sa likod niya. “Tayo na.”

“Hmm…” She hummed. “Tapos?”

Napatigil si Pierce sa paghaplos sa likod niya. “We really can’t tell what happens next. Ano ba ang gusto mong mangyari sa’ting dalawa? “

Nag-angat siya ng tingin sa binata saka matiim itong tinitigan. “I wonder…how long would it take you to cheat on me.”

Nawala ang lahat ng emosyon sa mukha ni Pierce. “You said yes yet you doubt me.”

Nagkibit-balikat siya. “Lahat ng naging kasintahan ko niloko ako. Umu-o ako kasi gusto kong subukan kahit walang kasiguraduhan. Pero hindi ibig sabihin no’n na nawala na ang takot ko sa pakikipagrelasyon. Sinusubukan ko lang at nagtatapang-tapangalan lang ako kasi gusto kitang makasama.”

Humaplos ang kamay nito sa pisngi niya at lumamlam ang mga mata nitong nakatitig sa kaniya. “The scars in your heart really runs too deep, honey.”

Mapait siyang ngumiti. “Yan ang nangyayari kapag lahat nalang sinasaktan ka.”

Masuyo siya nitong niyakap at hinaplos ang buhok niya. “Hon, may mga tao rin namang may malalim na sugat sa puso pero gusto pa rin naman nilang maging masaya kahit pa nga alam nilang mahirap magtiwala at mas lalong mahirap maging tunay na masaya. Pero kahit ganun, sumusubok pa rin naman sila.”

Ramdam ni Gladz ang lungkot sa boses ni Pierce kaya naman umayos siya sa ibabaw nito at sinapo ang mukha ng binata.

She can sadness in their depths. “Pierce…”

His eyes were sad yet he managed to smile at her. “Yes, Hon?”

Ilang segundo niyang tinitigan ang binata bago sumagot. “Nothing.”

Gusto niyang itanung kung bakit ito naging malungkot bigla pero pinigilan niya ang sarili. Nag-uumpisa palang ang relasyon nila, ayaw niyang ma-pressure ito sa kaniya baka bigla nalang siya nitong iwan.

Ayaw na niyang iwan ulit siya at saktan.

Gladz knew that entering into a relationship again is scary…lalo na sa kaniya na ilang beses ng nasaktan. Pero heto, sumubok pa rin siya kahit alam niyang wala namang kasiguraduhan na magiging maayos ang lahat. Kahit alam niyang masasaktan lang siya, umaasa pa rin siya na sana hindi siya masaktan sa pagkakataong ito. Na sana iba si Pierce sa mga lalaking nanakit sa kaniya noon.

Sana…

“Nagugutom ka na ba?” Anang tanong ni Pierce na pumukaw sa pag-iisip niya.

Kaagad siyang tumango saka akmang aalis sa ibabaw nito ng pigilan siya ng binata.

“Not so fast, honey.” Anito saka ito mismo ang maingat na naghiga sa kaniya sa kama na mahina niyang ikinatawa. “There…rest.” Hinaplos nito ang ilalim ng mga mata niya. “You have dark circles under your eyes again. Hindi ka ba nakatulog kagabi ng mahimbing?”

Tumango siya, “kasalanan mo kasi hindi ka mawala sa isip ko e.”

Gumuhit ang ngiti sa mga labi ni Pierce. And he looks so cute as he bites his lips to hide his smile from her. “Talaga? Hindi ako mawala sa isip mo?”

Tumango siya ulit. “Kaya nga ako nandito diba? Kasi hindi ako mapakali. I have to say yes…no—“ umiling siya, “—I want to say yes to you.”

Pierce couldn’t hide his smile anymore, “that actually makes my heart thumped, Hon.” Anito saka umalis sa tabi niya.

Napatitig siya kay Pierce na abala sa pagdadamit. Paulit-ulit na nagri-replay sa isip niya ang sinabi nitong ‘it makes my heart thumped’.

Assuming can lead to expectations. And expectations lead to disappointment. And disappointments always lead to pain. Kaya naman ayaw niyang mag-assume ng kung ano-ano dahil sa narinig niyang sinabi ni Pierce. Bahala na kung anong ibig sabihin nito sa sinabi nito.

“Dito ka lang, hon.” Ani Pierce na pumukaw sa diwa niyang nag-iisip. “Magpahinga ka. Dadalhin ko nalang dito ang agahan mo, okay?”

Tumango siya ng tumingin ito sa kaniya.

“Rest.” Anito.

“Yes, Sir.” Pabiro niyang sagot.

“Wrong.” Itinukod nito ang kamay sa kama saka dumukwang para halikan siya sa mga labi saka bumulong, “its yes, hon, not sir.”

Natigilan siya sabay kabog ng mabilis at malakas ng puso niya. “A-anong—”

“Say it, hon. Come on…” he urged her.

Halos mabingi siya sa lakas ng tibok ng puso niya. “H-hon… Y-yes, hon.”

That put a smile on Pierce lips. “It actually sounds more sweet when it you say it.” Kinindatan siya nito bago ito naglakad palabas ng kuwarto.

Nang mag-isa nalang siya, nasapo niya ang dibdib kung nasaan ang puso niya saka napatitig sa kisame habang paulit-ulit na nagri-replay sa isip niya ang pagtawag niya sa binata ng ‘hon’.

Damn…bakit parang nagliliyab sa init ang pisngi niya? Wala namang nakakahiya sa sinabi niya.

Yes…wala namang nakakahiya sa pagtawag ng ‘hon’ sa boyfriend biya.

Boyfriend…boyfriend…

Unti-unti…saka lang nag-sink in sa isip niya na boyfriend na pala niya si Pierce.

And for some reason, it made her lips twitched into a smile.

“Boyfriend…” Mahina niyang sambit habang nakangiti pa rin sa kisame, “Pierce is my boyfriend.” Napailing siya ng makaramdam ng kilig. “Good God…sana sa pagkakataong ito, iba naman. Sana talaga, iba siya.”

Sana… Sana talaga iba siya.

A/N: Sa panahon natin ngayon, ilang lalaki nalang kaya ang honest tulad ng lolo ko na hindi iniwan ang lola ko, hindi nambabae at hindi tumikim ng iba kahit pa nga hindi siya nabigyan ng anak ni lola? Yong tipong yong mga kaibigan na ni lolo ang nagtutulak sa kaniya ng mambabae para magkaanak siya pero narinig siya ni lola ang sagot  niya na ‘wala na akong hahanapin pa sa asawa ko’. And no’ng pinapili siya sa Hospital kasi nag-agaw buhay no’n ang lola ko… Si baby o ang asawa, pinili ni lolo si lola. At hanggang sa nawala si lolo, super alaga niya si lola.

Hay…. May ganun pa kaya ngayon? Wala na yatang ganun sa henerasyon natin. Mayroon man 1:1,000,000,000 yata.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

Hi to all Team Inoxentes. Sa mga naka-chat ko last time, thank you. I had fun. Nag-enjoy akong kausap kayo. Let’s do it again next time.

And also, Hi to Jacqueline Arriola, Jho Anasco, Shawn Tizon, Shiela Dela Cruz, Cassie Javier, Bernadette Alvarado and Malou Dayao.

Hello kay Russel Shyl and hi to Elyania WP, sorry i didnt get to greet your friend. Hindi kasi nakapost pangalan niya doon sa post mo sa GP. Maybe next time. Though pasabi nalang sa kaniya na belated happy birthday.

At magandang umaga kay Suprema, Mayora, kay madam na may chocolates na masarap, Kay Atty Beshie at kay Madam Beshie 😂😂 matulog kayo oy, huwag masyadong magpuyat. Paano kayo nito makakahanap ng malaki at mahaba?

NAGHIHIKAB na nagising si Gladz at kinapa ang bed side table niya kung saan naroon ang cellphone niya na kanina pa nag-iingay. Hindi niya tiningnan ang Caller’s I.D., basta sinagot niya lang ang tawag. “Hello—”

“Good morning, Honey.”

Napakurap-kurap siya kapagkuwan ay napangiti ng marinig ang boses ni Pierce sa kabilang linya. “Good morning to you too.”

Pierce’s soft chuckle filled her ears. “So what are you doing today except office work?”

“Hmm…” Umalis siya sa kama saka naglakad palabas ng kuwarto. “After work, inaya ako ni Ruthy na magpa-foot spa tapos nagpa-reserve siya ng dinner sa isa sa paborito kong Restaurant kaya kailangan kong sumama…ahm, no gusto kong sumama actually.”

“Hindi pala ako kasama sa araw mo.” May pagtatampo sa boses nito.

“Sira.” Nangingiting naiiling siya habang pababa sa hagdan. “I can’t say no to Ruthy, okay? Matagal na namin ’tong ginagawa. Palagi kaming magkasamang nagpapa-foot spa. Hindi naman puwedeng hindi ko samahan si Ruthy dahil lang may boyfriend na ako kaya huwag ka ng mag emo diyan.”

“Okay. You got me with ‘may boyfriend na ako’.” Natatawang sabi ni Pierce. “Anyways, huwag kang masyadong magtrabaho, okay? Pahinga ka every hour or so. Kumain ka sa tamang oras. And if you have some spare time for your boyfriend who’s missing you already, call me okay?”

Kinikilig na napangiti siya. “Yes, hon.”

Ilang segundong nawalan ng imik ang nasa kabilang linya kapagkuwan ay nagpakawala ng malalim na hininga ang binata. “If you keep calling me ‘hon’, don’t blame me if I show up in your doorstep right now ready to do the nasty with you.”

Mahina siyang natawa. “Sira ka talaga. Sige na, mag-aagahan na ako.”

“Okay. Have a good day, Honey.”

“You too.”

Nang patayin ni Gladz ang tawag, hindi mawala-wala ang ngiti sa mga labi niya. Kahit tapos na siyang mag-agahan, maligo at nasa opisina na siya, nakangiti pa rin siya at bakas sa mukha niya na masaya siya. Kahit ang sekretarya niya ay napansin ’yon.

“You look happy, ma’am.” Ani ng sekrtarya niya ng mailapag nito ang kape sa mesa niya na pinasuyo niya rito.

Nginitian niya lang ito bago pinagpatuloy ang ginagawa.

Gladz was actually happy while working. Kahit busy siya, kahit ang daming kailangan trabahuin sa opisina, nanatili ang ngiti sa mga labi niya.

It was fifteen minutes before twelve when her phone rang.

Naka-focus siya sa binabasang monthly report habang inaabot niya ang cellphone na nasa gilid ng mesa at sinagot ang tumatawag.

“Hello?” Aniya sa nasa kabilang linya.

“Kumain ka na ba?” Pierce’s baritone voice filled her ear.

Napatigil siya sa ginagawa saka isinandal ang katawan sa likod ng swivel chair habang minamasahe ang nangangalay na balikat. “E, ikaw, kumain ka na ba?”

“Don’t change the topic, hon.” Anito sa seryusong boses. “Kumain ka na ba?”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi. “Ahm…nope.”

“Hon! Sinabihan na kita kanina na kumain sa tamang oras.”

Bumuha siya ng malalim na hininga. “Fine, fine, kakain na po. Pero mamaya na, ha? Tatapusin ko lang ’tong report na binabasa ko—”

“Look at the door, hon.”

Kunot ang nuong napabaling siya sa pinto ng opisina niya, nakabukas iyon at nakasandal sa hamba si Pierce.

Nanlaki ang mga mata niya ng makita ang binata. “What are you doing here?”

“Ouch.” He tsked. “That’s definitely not the proper way to treat your boyfriend who came all the way from his house just to gave you a lunch box.”

Kaagad na lumambot ang puso niya ng makita ang lunch box. “Aww…” Tumayo siya saka mabilis na lumapit kay Pierce at niyakap sa beywang ang binata. “Thank you.”

He kissed her in the forehead. “Anything for my honey.”

Nakangiting tiningala niya ang guwapong mukha ng binata. “Para sakin talaga ’yan?”

“Hmm-mm.” He softly kissed her lips, “pinagluto kita kasi alam kong hindi ka na naman kakain ng tama sa oras. Mag-aalala na naman ako kaya dinalhan na talaga kita ng pagkain.”

Napangiti siya. “Salamat.”

“You’re welcome…now eat.”

Nangingiting naglakad siya pabalik sa swivel chair niya. Nakaupo lang siya habang pinaghahain siya ni Pierce. Binuksan nito ang lunch box, iniabot sa kaniya ang dala nitong disposable na kutsara at tinidor pagkatapos ay kinuha siya nito ng isang basong tubig.

“Kumain ka na.” Ani Pierce.

Tumango siya saka nginitian ang binata. “Salamat.”

Pierce just smiled then he leaned in and kiss her forehead. “Alis na ako.” Paalam nito sa kaniya, “kumain ka ng marami, okay? Magpapainom daw mamayang gabi si Khairro kaya baka hindi ako makatext. I’ll call you after, okay?”

Tumango siya saka siya na ang tumayo at dumukwang saka humalik sa mga labi ng binata. “Enjoy your boy’s night out.”

“I’ll try.” Ani Pierce saka hinalikan siya sa mga labi bago ito naglakad palabas ng opisina niya.

Nang makalabas si Pierce sa opisina niya, napaupo siya sa swivel chair at napatitig sa lunch box na dinala ni Pierce para sa kaniya.

She can’t help but to smile.

What a sweet guy.

Nangingiting nag-umpisang kumain si Gladz. Nang matapos, niligpit niya ang pinagkainan saka nagpatuloy ulit sa pagta-trabaho.

The next thing Gladz knew, it was already nearing twilight. Kaagad siyang nagligpit ng gamit saka lumabas ng opisina. Pagkatapos magpaalam sa sekretarya niya na mag o-overtime daw, kaagad siyang sumakay sa elevator na naghatid kaniya pababa.

Nang makasakay sa kotse niya at nagmamaneho na patungo sa salon kung saan sila magpapa-foot spa ni Ruthy, nakatanggap siya ng tawag mula sa kaibigan.

She put Ruthy on speaker. “Yes?”

“Sorry, honeybee.” Ani Ruthy sa nakikiusap na boses. “I can’t make it. May emergency kasi sa Boutique ko ngayon. Pero hindi ko naman kinansela yong reservation ko sa foot spa at restaurant. I’m really sorry. Babawi ako sa susunod, honeybee.”

“Its okay.” Aniya.

“Pasensiya ka na talaga.”

“Ayos lang.” Aniya. “Ano ka ba, okay lang yon.”

“Sige, pasensiya na ulit ha?”

Napabuntong-hininga nalang si Gladz ng mawala sa kabilang linya si Ruthy.

It’s too late to pull back. Isang liko nalang makakarating na siya sa salon kung saan sila magpapa-footspa.

Kaya naman napagdesisyunan ni Gladz na tumuloy nalang sa pagpapa-footspa. Sayang naman ang reservation nila, mahirap pa naman do’n magpa-reserve kasi palaging marami ang pumupunta.

Fifteen minutes later, Gladz found herself sitting inside the salon and having her foot spa. Bored na bored siya habang hinihintay na matapos ang pagpo-foot spa sa kaniya na kakaumpisa palang.

Kinuha niya ang cellphone sa bag saka tinext si Pierce.

‘Kumusta ang inoman niyo?’

Ilang segundo lang ang lumipas kaagad na nag reply ang binata. Hindi niya inaasahan na magri-reply ito kaya naman nagulat siya ng mabasa ang text ng binata.

’ Haven’t drink yet.’

‘Bakit naman?’ She replied.

‘Nanunuod pa kami ng basketball.’

‘Oh.’

‘Yeah’ . Pierce replied. ‘Ikaw, kumusta ang pagpapa-foot spa mo?’

’Mag-isa lang ako. Huhu. Nag-cancel si Ruthy e. May emergency daw sa boutique niya. Sayang naman kung di ako pupunta, ang hirap pa naman magpa-reserve sa salon na ‘to. Kaya lang bored na ako, wala akong kasama rito.’

It took a couple of minute before Pierce replied. ‘Nasaan ka ba?’

Tinext niya sa binata ang address ng salon saka tinawagan ito dahil tinatamad na siyang mag-text.

“Huwag kang masyadong uminom diyan ha?” Aniya ng sagutin ng binata ang tawag niya. “Huwag magpakalasing.”

“Yes, Hon.” Natatawang tugon ni Pierce.

Umikot ang mga mata niya. “I understand that its a boy’s night out or something pero kapag nalaman kong nagpakalasing ka tapos magmamananeho ka pa, tatamaan ka sakin.”

“Copy that, hon.”

“Umayos ka, Pierce.” Aniya sa binata saka nagpaalam na, “oh, sige, baka nakakaisturbo na ako sa night out niyong magkakaibigan.”

“Sige. Bye.” Paalam na rin ng binata saka nawala na ito sa kabilang linya.

Ibinalik niya sa shoulder bag ang cellphone saka isinandal ang katawan sa likod ng upuan at ipinikit niya ang mga mata.

Hindi namalayan ni Gladz na nakaidlip pala siya dahil siguro sa pagod dahil sa walang tigil na pagta-trabaho niya ngayong araw. Nang magmulat siya ng mga mata, tapos na siyang i-foot spa at naka pedicure at manicure na rin siya.

That’s odd…hindi naman siya pinapili ng kulay kanina para sa pedicure and manicure niya.

Wala sa sariling hinagilap niya ang bag. Nang mapansing wala iyon sa ibabaw ng hita niya, kaagad siyang napatayo at natigilan ng mahagip ng mga mata niya si Pierce na nakaupo sa waiting area ng salon.

Naguguluhang naglakad siya palapit sa binata. “A-anong ginagawa mo rito?” She was in dazed as she looked at Pierce who’s busy with his phone.

Nag-angat ito ng tingin mula sa cellphone nito saka kaagad na ngumiti ng makita siya. “Hey…you’re awake.”

Naguguluhan pa ring tumango siya. “Oo. Pero ikaw, anong ginagawa mo rito?”

“Sinasamahan ka.”

Napakurap-kurap siya saka bumaba ang tingin niya sa ibabaw ng hita nito kung nasaan ang bag niya. “That’s my bag…”

“Yes.” Inabot nito sa kaniya ang bag niya, “kinuha ko kasi nahulog sa sahig kanina dahil nasagi mo habang natutulog ka.”

Napakurap-kurap siya saka marahas na napailing bago tumingin ulit sa binata. “Akala ko may boy’s night out kayo.”

“I choose to be with you.” Kinindatan siya nito saka hinawakan ang kamay niya at sinuri ng mga mata nito ang bago niyang manicure sa kuko, “hmm…nice. Tanned colour suits you. Napatango-tango ito saka nag-angat ulit ng tingin sa kaniya, “siya nga pala, nagbayad na ako.” May iniabot ito sa kaniyang paper bag. “Wear this. Sayang naman kung magkukulay pink ang stiletto mo.”

Kaagad niyang tinanggap ang paper bag at sinilip ang laman niyon.

Its a slipper.

“Thanks.” Aniya saka kaagad na isinuot iyon at ang stiletto niya ang inilagay sa paper bag. “Buti pinapasok ka.”

“Kilala ko ang may-ari.” Anito saka inagaw ang bag niya na nakasukbit sa balikat niya. “Come on, dinner na tayo.”

Naging sunod-sunoran si Gladz palabas ng salon habang nasa unahan niya si Pierce at nakasukbit ang bag niya sa balikat nito.

Mahina siyang natawa habang pinagmamasdan ang binata na dala-dala ang bag niya. He looks so cool and manly as he walks but her bag in his shoulder is a killer.

Naiiling at nagmamadaling humabol siya sa binata saka pinalibot ang braso niya sa braso nito.

“Sana ginising mo ako kaagad ng matapos akong i-foot spa.” Aniya habang naglalakad sila patungo sa parking lot. “Matagal ka bang naghintay?”

“Hindi naman masyado.” Anito saka inakbayan siya. “And I didn’t get bored waiting kung iyan ang inaalala mo.” Gumuhit ang ngiti sa mga labi nito, “ako nga ang pinapili ng kulay sa toenails at fingernails mo.”

Tumaas ang kilay niya na tiningala ang binata habang naglalakad. “Bakit ikaw ang pinapili?”

“Kasi boyfriend mo ako.” Kinindatan siya nito saka giniya palapit sa sasakyan niya. “Nag-taxi lang ako papunta dito.” Imporma nito sa kaniya ng luminga-linga siya at hinahanap ang sasakyan nito.

“Oh.” Aniya saka sumakay sa passenger seat. Nang makasakay sa driver’s seat si Pierce, kaagad siyang bumaling sa binata. “Ayokong kumain sa Restaurant, naka-tsinelas lang ako e.”

“Sure.” Pinausad na nito ang sasakyan. “I’ll just cook you dinner then.”

“You’re spoiling me.” Aniya na nangingiti.

“Isn’t that what boyfriends do?”

Inirapan niya ang binata para itago ang mabilis na pagtibok ng puso niya. “Ewan ko sayo.”

Hinuli ni Pierce ang mga mata niya sa rear view mirror saka kinindatan siya.

Kinagat ni Gladz ang pang-ibabang labi para pigilan ang paglapad ng ngiti niya.

“Bakit mo pala ako pinuntahan sa salon?” Kapagkuwan ay tanung niya. “Akala ko ayaw ng mga lalaking samahan ang girlfriend nila na mag salon kasi boring? Kaya nga hindi kita pinapunta e tapos diba busy ka sa boy’s night out niyo?”

Nagkibit-balikat ito. “Ikaw ang gusto kong makasama e. Saka nag-aalala ako dahil wala kang kasamang umuwi.”

“I have a gun, remember?”

“And I’m possessive.” Anito. “Ayokong may manakit sayo, ayokong may lalaking lumapit sayo at mas lalong ayokong may lalaking nagpapapansin sayo dahil mag-isa ka at hindi mo ako kasama.”

Humugot ng malalim na hininga si Gladz saka pasimpleng hinaplos ang puso niya.

R.I.P. to her heart again. Bakit ba ginagawa to ng binata sa puso niya?

“I should put a ‘I have a boyfriend’ tag around your neck.” Dagdag pa ni Pierce na ikinatawa niya ng mahina.

“Kaya mo ako pinuntahan sa salon, ganun?”

Walang pag-aalinlangang tumango si Pierce. “Gusto ko nga sanang sabihin sayo kanina na ako nalang ang sasama sayo sa salon, pero ayoko naman na ipagdamot ka sa kaibigan mo. But come to think of it…your friends had been with you for how many years now…e ako, mag-iisang buwan palang kitang nakakasama mula ng magkita tayo ulit.”

Natigilan siya at nakataas ang kilay na bumaling siya kay Pierce dahil sa huling sinabi nito. “Magkita ulit? Anong ibig mong sabihin?”

“Ahm, you know,” tumikhim ang binata saka tipid siyang nginitian, “since I came back from Sicily.”

“Ah.” Napatango-tango siya. “E di magkita tayo palagi kung gusto mo.”

“Sure.” Mabilis nitong sagot.

Napangiti siya saka inabala ang sarili sa pagtingin sa dinadaanan nila. Ilang segundo lang silang natatahimik tapos balik na naman sila sa pag-uusap.

There’s no awkward silence between them and there was no fun conversation. Hanggang sa makarating sila sa bahay niya, masaya silang nag-uusap ng binata.

And as per her request, Pierce cooked for her.

He’s really pampering her. Baka masanay siya at hanap-hanapin ’yon kapag wala na ito.

Malalim siyang napabuntong-hininga saka lumabas ng banyo. Katatapos lang niyang mag half bath habang si Pierce ay nagluluto. Pagkatapos magbihis ng sweatpants at oversize na t-shirt, bumaba siya sa kusina.

It doesn’t really matter to her how Pierce would see her now. Gusto nga niyang makita siya ng binata na ganito ang hitsura. Walang make-up, hindi nakadamit ng maganda, hindi naka stiletto at hindi nakaayos ang buhok.

Gladz wanted Pierce to see her bare face and who she is inside her house.

“Yow.” Aniya ng makapasok sa kusina.

Kaagad na bumaling sa kaniya si Pierce kapagkuwan ay ilang segundong napatitig sa kaniya, may paghanga siyang nababasa sa mga mata nito. “Hey, beautiful.”

Umikot ang mga mata niya saka naglakad siya palapit sa binata at yumakap sa beywang nito. “Anong niluluto mo?”

“Hmm…” Ibinalik ni Pierce ang tingin sa kawali. “Fried chicken para mabilis at makakain tayo kaagad.”

Ginawaran niya ng halik sa mga labi ni Pierce saka pinakawalan niya ito sa pagkakayakap niya. “Maghahain na ako.”

“Do you have a champagne, honey?” Pahabol na tanung sa kaniya ni Pierce habang naglalakad siya patungo sa hapag-kainan.

“Wala!” Malakas ang boses niyang sagot sa binata. “Pero may beer ako.”

Natigilan si Gladz kapagkuwan ay napaigtad ng may yumakap sa kaniya sa beywang sabay halik sa batok niya. “My honey have beer on the fridge. You’re a keeper.”

Naiiling na kumawala siya sa yakap nito saka kumuha ng beer sa ref pagkatapos ay inilapag iyon sa mesa. “Masyadong sosyal ang champagne,” aniya saka tumingin sa binata na kalalapag lang ng ulam nila sa mesa. “Beer nalang tayo, pero isang bote lang. Ayokong maglasing, marami pa akong gagawin bukas sa opisina.”

“Hmm…” Lumapit sa kaniya si Pierce at naglalambing na yumakap sa beywang niya. “Ang suwerte ko naman sa honey ko, masyadong responsable.”

Napangiti siya sa tinuran ng binata saka pabiro itong kinurot sa tagiliran. “Kumain ka nalang, huwag ka nang mambola.”

Natatawang kumawala si Pierce sa pagkakayakap sa kaniya saka pinaghugot siya ng upuan. “Come here…sit.”

Kaagad naman siyang naupo sa upuang hinugot nito para sa kaniya saka hinayaan ang binata na lagyan siya ng kanin sa pinggan at talagang hiniwa at pinira-piraso pa nito ang prinitong manok bago ilagay sa pinggan niya.

“You’re spoiling me, Pierce.” Aniya saka siya naman ang naglagay ng kanina sa pinggan ng binata. “Huwag mo akong masyadong i-pamper, baka masanay ako at hanap-hanapin ko kapag nawala ka na.”

“Hindi naman ako mawawala. I’m here to stay. For good.”

Napatitig siya sa binata. “Huwag kang magsalita ng patapos.”

“Huwag ka ring magsalita ng patapos.” Ulit nito sa sinabi niya saka nginitian siya. “Lets eat.”

Tumango siya saka nag-umpisa nang kumain.

At habang naghahapunan sila ng binata, lahat yata ng naisip nila ay napag-usapan nila. Tungkol sa mga paborito niya at paborito nito. He even asked what her favourite colour is! At dahil sa simpleng kuwentuhan nila ni Pierce habang kumakain, marami siyang nalaman tungkol dito. Mga bagay na mahalaga para sa isang relasyon.

Ang kaarawan nito. Ang mga paaralang pinasukan nito. Kung anong kursong tinapos nito. Lahat ng paborito nito ay nalaman niya mula sa kulay hanggang sa pagkain. Kung anong pinagkakaabalahan nito ngayong negosyo. Ang mga gusto nitong gawin na hindi pa nito nagagawa at marami pang iba.

It was a fun and meaningful dinner for both of them. Marami silang nalaman tungkol sa isa’t-isa na sana ay mas magpatatag pa sa relasyong sinimulan nila.

Their amazing dinner was followed by cuddling in the long sofa while watching her favourite movie ‘The Prince and me’. Alam niyang hindi maka-relate si Pierce sa pinapanuod dahil romance ang genre no’n pero halatang sinusubukan nitong intindihin at magustuhan ang paborito niyang pelikula.

He was so focus on watching ‘The Prince and me’ while cuddling with her and that melted her heart.

Nakailang boyfriend na rin siya at lahat ng mga ’yon ay ayaw manuod ng romantic film kasi hindi daw panlalaki. But seeing Pierce now, it made her heart swell in happiness. She finally found a man who tries to like and appreciate the movie that she likes.

He’s a keeper.

#MenAreJerk — but why do we always find ourselves drawn to their charms. Yong alam natin na masasaktan naman tayo, alam natin na lolokohin tayo pero go pa rin tayo ng go. Ano ba ang mayroon sa lahi ni Adan na ang daming nalolokang babae sa kanila. E yong mahaba at mataba na minsan ay maliit naman at hindi kahabaan lang naman yata ang mayroon sila na wala tayong mga babae. 😂😂 i mean, bakit ba nila tayo sinasaktan? Kaya madaming umaasa nalang sa wattpad at sa mga pelikula e, kasi do’n may happy ending kahit hindi totoo 😂😂 paasa din itong mga nagsusulat ng romance e, pinapaasa kang may forever, pero ang totoo, pornever lang ang mayroon. Kaya huwag umasa. Masasaktan ka lang. 😂😂😂😂

CHAPTER 17

CHAPTER 17

Just wanna say Hi to every silent readers out there. Happy reading. 

ILANG TAON ring walang boyfriend si Gladz kaya naman naninibago siya sa paghatid at pagsundo sa kaniya ni Pierce sa trabaho. Halos hindi na gumagalaw ang kotse niya sa garahe dahil palaging nandiyan si Pierce para ihatid siya sa pupuntahan niya.

He’s really pampering her and spoiling her so much. Pero ang maganda naman kay Pierce, hindi siya nito binibilhan ng mga mamahaling bagay para iparamdam sa kaniya na espesyal siya. She likes it that he’s not that kind of guy. Hindi rin naman kasi siya materialistic na babae. Mas gusto niya ang effort keysa sa mga mamahaling bagay o ano pa man.

Nasisiyahan siya na pinaparamdam ni Pierce sa kaniya na espesyal siya rito sa pamamagitan ng pag-aalalaga sa kaniya, pag-intindi sa kaniya, pag-i-effort na magustuhan ang mga bagay na gusto niyang gawin tulad ng panunuod ng mga romantic film at pagfo-food trip na palagi niyang ginagawa ng wala pa ito. Pinagluluto rin siya nito ng hapunan at pananghalian. Lahat ng ginagawa nito ay nagpapangiti sa puso niya at walang katumabas iyon na pera.

A for effort. That’s Pierce. And she can’t help but to fall deeper. Hindi na niya kaya pang pigilan ang nararamdaman ng puso niya. Hulog na hulog na siya. Hindi na siya makakaahon pa at yon ang kinakatakot niya.

Now that she’s falling more deeply in love with Pierce, she’s more scared to lose him than ever. Ayaw niyang mawala sa kaniya ang binata, ayaw niyang masaktan na naman. At mas lalong ayaw na niyang dumating ang araw na wala na ang binata sa tabi niya.

She’s already used of having Pierce around. She wants him in her life. She really wanted him to stay with her for good.

“Ang lalim naman ng iniisip ng honey ko.” Boses iyon ni Pierce na pumukaw sa pag-iisip niya.

Napakurap-kurap siya saka napabaling kay Pierce na nakaupo sa tabi niya at nakaakbay sa kaniya habang nanunuod sila ng romantic film sa bahay nito. Sabado ngayon kaya naman malaya siyang makasama ang binata na hindi iniisip ang trabaho sa opisina.

“Hmm?” She gave Pierce a questioning look.

Kaagad na umiling ang binata. “Wala. Iniisip ko lang kung anong tumatakbo diyan sa isip na na parang ang lalim-lalim ng iniisip mo?”

Tipid siyang ngumiti. “Wala naman.” Ibinalik niya ang atensiyon sa pinapanuod saka wala sa sariling bumulong, “nauuhaw ako.”

Kaagad na tumayo si Pierce na ikinabaling niya rito.

“Saan ka pupu—”

“Ikukuha kita ng tubig.” Anito saka nagmamadaling nagtungo sa kusina.

Napatitig nalang si Gladz sa kawalan kapagkuwan ay napailing at tumayo para sundan sana si Pierce ng biglang bumukas ang pinto ng bahay ni Pierce at pumasok doon si Beckett.

“Muller, my man! Magba-barbecue party daw si Yrozz, kadarating lang kasi niya galing Toronto—” nanlaki ang mga mata ni Beckett ng makita siya at napatigil ito sa pagsasalita at paglalakad. “Holy shit, baby, what are you doing here in your sweatpants and oversize shirt?”

Inirapan niya si Beckett saka bumalik siya sa pagkakaupo sa sofa.

“Gladz, I’m asking you…” Mabilis na lumapit sa kaniya si balahibo at hinawakan ang kamay niya. “Anong ginagawa mo rito sa bahay ni Pierce? Huwag mong sabihing seryuso na ’to—”

“Oh, e ano naman ngayon?” Pagtataray niya kay Beckett. “Puwede ba, Beckett, huwag mo akong pakikialaman—”

“Hindi kita pinapakialaman.” Dumilim ang mukha ng lalaki. “Gusto ko lang malaman kong seryuso ka na kay Pierce. I mean, do you even know a thing about Muller that you want to fucking cuddle with him—”

“Get out of my house, Furrer.”

Pareho silang natigilan ni Beckett ng marinig ang malamig na boses ni Pierce.

“And don’t touch my girlfriend.” Nakatiim bagang na sabi ni Pierce habang madilim ang mukhang naglalakad palapit sa kanila.

Kaagad niyang inagaw ang kamay niya na hawak ni Beckett saka mabilis na dumistansiya sa binata.

Tumayo naman si Beckett saka humarap kay Pierce, wala itong pakialam kung madilim man ang mukha ni Pierce. “Payong kaibigan lang, Pierce, ayosin mo muna ang gusot mo sa buhay.”

Pierce’s jaw tightened. “Its none of your business.”

“She’s my best friend, Pierce.” May diing sabi ni Beckett. “She is my business!”

“She’s my girlfriend!”

“I don’t care!” Balik sigaw ni Beckett kay Pierce. “Just fix your mess first!”

Pabaling-baling si Gladz kay Pierce at Beckett habang unti-unting napupuno ng kaguluhan ang puso at isip niya.

Ano ba ang pinagsasasabi ni Beckett? Anong gusot ba ang sinasabi nito? Bakit parang kakaibang kaba ang hatid niyon sa kaniya?

“Hello…I’m here. Ano bang pinag-uusapan niyo?” Tanung niya na ikinabaling sa kaniya ng dalawa. “Can someone please explain to me?”

“Its nothing.” Kaagad na sabi ni Pierce.

Beckett snorted. “Yeah, right.” Tumalikod si Beckett at naglakad palabas ng bahay.

Siya naman ay tinitigan si Pierce. “Ano ba ang pinagsasasabi ni Beckett? Dapat ba akong maghanda at kabahan?”

Kaagad na umiling si Pierce saka lumapit sa kaniya at niyakap siya. “Wala ’yon, hon. He’s just being annoying as usual. Diba nangako ako na hindi kita sasaktan at hindi kita iiwan?”

Kumawala siya sa yakap ni Pierce saka tiningala ang mukha ng kasintahan. “Are you sure? Hindi mo ako binibiro o niloloko?”

“Hindi ko gagawin ’yon sayo.” Puno ng emosyon nitong sabi habang hinahaplos ang pisngi niya. “Trust me.”

May pag-aalinlangan siya pero inalis niya ang pagdududa sa isip at puso niya. Pinili niyang pagkatiwalaan si Pierce. Pinili niyang sumugal na magtiwala kahit pa nga natatakot siya. Because that’s what relationship is all about right? It’s all about trusting your partner and she choose to trust Pierce than other people.

“Sige,” aniya saka nginitian ang binata. “Magtitiwala ako sayo kaya please lang, huwag mong sirain ’yon.”

Masayang tumango ang binata saka hinalikan siya sa mga labi. “I’m here to stay for good, Gladz. That’s a promise.”

Ngiti ang tinugon niya sa binata saka hinayaan itong hilahin siya pabalik sa sofa.

Kapagkuwan ay mahina siyang natawa ng may i-abot sa kaniya ang binata ng isang basong tubig.

“Thanks.” Aniya saka tinanggap ang baso at uminom. Pagkatapos ay inilapag niya ang baso sa centre table saka tinapik niya ang katabi niyang espasyo sa mahabang sofa. “Halika, manuod na tayo.”

Pierce nodded and they went back to cuddling again.

Pareho silang walang imik ni Pierce habang nanunuod hanggang sa mahina ang boses na nagsalita ang binata.

“Hindi ka magtatanung ulit tungkol sa mga sinabi ni Beckett?”

Gumalaw siya sa pagkakahiga sa sofa paharap sa binata at yumakap siya sa beywang nito bago tumingin dito. “Bakit naman ako magtatanung? Diba sabi ko magtitiwala ako sayo?”

His face softened as he caresses her face. “You’re such an amazing woman. Minsan tinatanung ko ang sarili ko kung saan ka nagtatago nitong mga nakaraang taon. Sana nahanap kaagad kita…sana nakita kita kaagad.”

The sadness in his voice makes her heart tightened. “Pierce…”

“Don’t leave me, okay?” Hinaplos nito ang buhok niya. “Huwag mo akong iwan kahit anong malaman mo tungkol sakin. Don’t judge me too harshly. I beg you…don’t leave me alone. Being with you, the happiness that you always made me feel, it makes me greedy, Gladz. Ayokong mawala ang kasiyahang ’yon…ayokong mawala ka.”

Ramdam ni Gladz ang lungkot sa boses ni Pierce. Ramdam niyang natatakot itong iwan ng mag-isa. At ang puso niya na hindi kayang humindi sa binata ay mas lalo pang lumambot dahil sa lungkot na nakikita niya sa mga mata ng kasintahan.

“Sige…” Pabulong niyang wika, “hindi kita iiwan hanggat hindi mo ako iniiwan.”

Pierce smiled. “Hindi kita iiwan.”

She smiled back. “Sana nga.”

Ayaw din siya nitong iwan pero wala namang kasiguraduhan na ’yon ang mangyayari sa hinaharap. She’s bitter for a reason.

Huminga ng malalim si Pierce saka masuyo siyang hinalikan sa mga labi. Ang masuyong halik na ’yon ay naging mainit at mapusok paglipas ng ilang segundo. Nag-umpisa nang humaplos ang mga kamay ng binata sa masisilang parte ng katawan niya at halinghing ang naging tugon niya sa mga ’yon.

Pero bago pa siya makubabawan ni Pierce, inunahan na niya ang binata. Siya ang kumababaw dito at hinalikan niya ito sa leeg pababa sa matitipuno nitong dibdib na mahinang ikinatawa nito.

“What?” Natatawang tanung niya sa binata saka tumingin dito.

“Wala.” Humawak ito sa beywang niya, “inunahan mo ako e.”

Pabiro niya itong kinindatan. “Hindi naman puwedeng ikaw palagi ang nasa ibabaw.”

Malakas na natawa si Pierce sa sinabi niya. “Hmmm…my girlfriend is naughty.”

That made her chuckle. And then all of the sudden, she remembered their position in the car, when she and Pierce first had sex two years ago. Ganitong-ganito rin ang posisyon nila, ang pinagkaiba lang, nakahiga ngayon ang binata at hindi nakaupo.

Kaagad siyang nag-iwas ng tingin, kinakabahan na baka mabasa nito ang kislap at laman ng mga mata niya. “Ahm,” tumikhim siya saka umalis sa pagkakakubabaw sa binata at naupo nalang sa gilid ng sofa, ang likod niya ay nakaharap kay Pierce. “Madali ka lang bang makalimot?” Hindi niya alam kung bakit naitanung niya iyon sa binata.

“Hindi naman.” Sagot ni Pierce habang nilalaro ang ilang hibla ng buhok niya. “Bakit? Natatakot kang makalimutan kita?” Pabiro nitong tanung.

Pilit siyang ngumiti saka bumaling sa binata at pasimpleng nagtanung. “Naalala mo ba kung sino ang mga babaeng—alam mo na—yong ano…ahm, naka-sex mo at ahm, basta yong mga ganun.”

Ilang segundo siyang pinakatitigan ni Pierce bago sumagot. “Bakit mo natanung?”

Nagkibit-balikat siya, “wala naman. Natanung ko lang.”

“You’re curious?” He asked.

“Hmm-mm.” She nodded. “Well, do you…remember them?” Do you remember me? Gusto niyang itanung iyon sa binata pero wala siyang lakas ng loob.

“I don’t.” Kapagkuwan ay sagot ni Pierce sa tanung niya, “hindi naman kasi ako babaero, contrary to your belief. Hindi ako basta-basta nakikipag-sex sa lahat ng babaeng nakikilala ko sa Club, hindi ako ganung lalaki. My mother taught me that long and meaningful relationship is much better than fuck and run. Though…there’s this one woman I can’t seem to forget.”

Sumikdo ng mabilis ang puso niya. Siya ba ang tinutukoy nito?

The anticipation was killing her as she waited for Pierce to say something about the woman he can’t forget.

“And?” She urged him.

Nagkibit-balikat si Pierce. “But I don’t think she remembers me though. Nang makita nga niya ako, wala man lang siyang sinabi kahit pa inulit ko na sa harapan niya ang sinabi niya sakin noon ng una kaming nagkakilala.” Tumaas ang sulok ng labi nito, “pero ako, hindi ko siya makakalimutan.” Tumiim ang titig nito sa kaniya, “she’s the first woman that I deflowered in my car. It’s not something you forget that easily, right, hon?”

Binasa niya ang nanunuyong labi saka nag-iwas ng tingin. Nagsisisi siya tuloy na binuksan pa niya ang nakaraan nilang dalawa na akala niya ay nakalimutan na nito.

“Hon…look at me.” Pabulong na tawag ni Pierce sa atensiyon niya.

Dahan-dahan, bumaling siya sa binata na nakangiti sa kaniya. “A-ano?”

“Akala ko nakalimutan mo na. People tend to regret what they did while in the influence of liquor. Ayokong malaman na pinagsisihan mo ang nangayari satin kaya hindi ko na inungkat. Pero nagtanung ka ngayon e…” anito habang may sinusupil na ngiti sa mga labi, “you think I forgot, didn’t you? That’s why you didn’t say anything.”

Halos mabingi siya sa lakas ng tibok ng puso, dinig na dinig niya iyon sa tainga niya. “N-naaalala mo t-talaga ’yon? N-naaalala mo a-ako?”

“Hmm-mm,” he hummed as amusement dance in his tantalizing beautiful eyes, “of course. Paano ba naman kita makakalimutan? Your moans filled my car that night. And then you run away from me like I’m going to eat you alive.” Kapagkuwan ay pilyo itong ngumiti. “Though I would have eaten you alive if you gave me the chance.”

Nag-init ang buong mukha niya. “Pierce!”

A sexy deep chuckle escape Pierce’s lips. “Aww…my honey is blushing.”

Naiinis na pinatatampal niya ito sa dibdib. “Nakakainis ka. Naalala mo naman pala. Alam mo ba ang hiya na naramdaman ko ng makita ka? My god! That’s the main reason kaya iniiwasan kita noon. Kasi nahihiya ako kapag nakikita kita tapos pinapakalma ko nalang ang sarili ko sa pamamagitan ng pagsasabi sa sarili ko na hindi mo naman naalala kaya ayos lang tapos ngayon malalaman ko na naalala mo pala?” Naiinis na kinurot niya ang binata sa tagiliran, “I hate you. I hate you. I hate you! Siguro pinagtatawanan mo ako noon—”

“I was happy when I saw you again after two years.” Putol nito sa mga pinagsasasabi niya saka pinupog siya nito ng halik sa mga labi, sa pisngi, sa mata, sa nuo at sa leeg saka nginitian siya, “I finally found the woman whom I met on the night of September nine.”

September nine… September nine. It’s his password! 0909! The day they had sex two years ago!

Oh God! Bakit ba hindi niya naisip ’yon ng una niyang nalaman ang password nito!

Nakaawang ang mga labi na sinalubong niya ang mga mata ni Pierce. “Y-your… P-password?”

Tumango si Pierce habang may nakaguhit pa ring ngiti sa mga labi nito. “Yes. My password.”

Hindi siya makapaniwala habang nakatitig sa kasintahan. “For real? Yon talaga ’yon. Yong 0909…yong special na araw para sayo?”

Tumango si Pierce. “Hmm-mm.” Hinaplos nito ang pisgi niya saka hinawi ang ilang hibla ng buhok na nakatabing sa mukha niya, “bakit mukhang gulat na gulat ka?”

“Kasi hindi ko alam na ganun kahalaga sayo ang araw na ’yon.” Aniya saka naglalambing na yumakap sa beywang ng binata. “Salamat… Dahil pinahalagahan mo ako at ang nangyari satin.”

“Bakit naman hindi?” Pinagsiklop ni Pierce ang kamay nila, “karapat-dapat ka naman talagang pahalagahan.”

Hindi niya napigilan ang sarili, dumukwang siya palapit sa binata saka siniil ng mapusok na halik ang mga labi nito.

Hindi siya makapaniwalang naalala siya nito. Pero mas lalong hindi siya makapaniwala na pinahalagahan nito ang nangyari sa kanila dalawang taon na ang nakakaraan.

Walang inhibisyong kinubabawan niya ang binata saka mas lalong naging mapusok pa ang paghalik niya rito, ang kamay niya ay humahaplos sa pagkalalaki nitong buhay na buhay na at handang lumaban.

Hinubad niya ang pang-itaas na damit ng binata saka binuksan ang butones ng pantalon nito. Malikot ang mga kamay niya na alam niyang gusto naman ng binata.

“Hon…” Hinihingal na bulong ni Pierce habang pababa sa puson nito ang mga labi niya.

She licked his abs and looked up at him. “Yes, hon?”

Desire is visible in his handsome face. “Lower…”

Pilya siyang ngumiti saka binuksan ang zipper ng pantalon nito saka inilabas ang pagkalalaki nito na kaagad niyang isinubo sa bibig niya. 

#SexFunFact - according to factretriever website, Lisa Sparxx, a porn star, had intercourse with 919 men in 24 hours, setting a new world record in 2004. –> Wow. Kinaya niya? I mean, hindi ba mahapdi ’yon? Hindi kaya mamaga yong pempem kasi nasubrahan?

—> And a Couple in Greece have the most sex, approximately 164 times per year. Brazil follows a close second with 145 times per year. The global average is 103. — > Yong may mga asawa dito, umaabot ba kayo ng 164 times o sobra pa? 164 times. Mayroon tayong 350+ days sa isang taon, meaning halos nangangalahati sila sa isang taon?

CHAPTER 18

Hi to Jelian Pangatungan, Daniela and Leonila Atega. And hello to Kriz and Pia. 

CHAPTER 18

HINIHINGAL NA BUMAGSAK ang katawan ni Gladz sa malambot na kama saka napangiti kaagad ng niyapos ni Pierce ang katawan niya samantalang katatapos lang nilang magtalik. Pierce really is incorrigible when it comes to sex. He just won’t stop until he’s tired.

“I’m tired.” Kaagad niyang sabi para pigilan ang binata na alam niya ang tinatahak ng isip.

Mahinang natawa ang kasintahan saka hinalikan siya sa braso patungo sa balikat niya saka bumulong, “mamaya ulit?”

Kinurot niya ang binata sa tagiliran. “Palagi mo nalang akong pinapagod.”

Pilyong ngumiti ang binata, “gusto mo naman palagi kapag pinapagod kita.”

Mahina siyang natawa sa sinabi nito. “Oo na, gusto ko na.” Pag-amin niya, “pero ayoko munang mapagod okay? Tess wants to see me tonight. Pag-uusapan daw namin ang kasal niya.”

Kaagad na nalukot ang mukha ni Pierce. “Akala ko ba akin ka for the whole weekend? Bakit makikipagkita ka pa sa kaibigan mo—”

“Pierce—”

“Gusto kitang ipagdamot sa kanila.”

“Pero hindi mo gagawin.” Aniya saka nginitian ang binata. “Tama ako di’ba?”

Bumuntong-hininga ito ng malalim saka tumango. “Hindi naman ako ganung klaseng boyfriend. You’re free to do whatever you want…just…call me afterwards, okay?”

That put a bright smile on her face. He’s really a keeper. Thoughtful and understanding. Wala na siyang hahanapin pa. “Thank you.”

“Anything for you, Hon.” Masuyo siyang hinalikan sa mga labi ng binata, “basta tawagan mo ako para hindi ako mag-alala sayo o mag-isip ng kung ano-ano.”

Tumango siya saka yumakap sa beywang ng binata. “May gagawin ka ba ngayon?”

Umaktong nag-isip ang binata bago sumagot. “I’ll just read my company reports to pass my time. Ayokong makipag-inoman sa mga baliw kong kaibigan. Tiyak, kabaliwan na naman ang gagawin ng mga ’yon.”

Kumunot ang nuo niya, “makipag-inuman ka kaya para hindi ka ma bored saka mag-isa ka lang dito.”

“Ayoko—”

“Pierce, have fun, will you?”

He sighed. “Ayoko nga. Wala ako sa mood uminom.”

“Pero—”

“Hon…” Mahigpit na yumakap sa kaniya si Pierce saka ibinaon ang mukha sa leeg niya, “kung ako lang, gusto kong ikulong ka sa mga bisig ko buong magdamag pero may gagawin ka naman e, kaya nawala na yong plano ko kanina.”

Hinagod niya ang likod ng kasintahan saka pabirong tinampal ang pang-upo nito. “Huwag ka ng mag emo diyan, tatawagan kita kaagad pagkatapos namin mag-usap ni Tess.”

“Okay…maghihintay ako sa tawag mo.”

Hinalikan niya sa nuo si Pierce saka kumawala siya sa yakap nito at umalis sa pagkakahiga sa kama.

Habang nagbibihis siya, walang imik na nakamasid lang sa kaniya si Pierce. Nang nginitian niya ito, sinuklian nito iyon ng kindat. Mahina siyang natawa saka nailing.

“Alis na ako.” Paalam niya sa binata saka naglakad palabas ng kuwarto

Pero bago pa siya makalabas, may pumulupot na mga braso sa beywang niya na pumigil sa kaniya sa paglabas.

“Don’t leave.” Mahinang ungot ni Pierce na naglalambing. “Please, Hon…” Hinalikan-halikan siya nito sa batok at leeg, “dito ka lang…please…”

Humarap siya sa binata saka tumingkayad siya para mailapat ang mga labi sa labi nito kapagkuwan ay nginitian ito, “kailangan kong umalis, kailangan kong makausap si Tess e.”

“Hatid nalang kita papunta do’n.” Anito.

“No. You rest.” Pigil niya sa gusto nito, “kaya ko ang sarili ko, okay? Huwag kang masyadong mag-alala.”

“Paano kung makahanap ka doon ng iba habang wala ako sa tabi mo?”

Napakasimple ng tanung nito pero parang may kumurot sa puso niya. Nakikita kasi niya ang kislap ng pagdududa at pangamba sa boses nito.

“I mean,” he added when she didn’t say anything, “paano kung gusto mo rin ’yong lalaking lalapit sayo habang wala ako sa tabi?”

Nagsalubong ang kilay niya, “sinasabi mo bang lolokohin kita o kaya maghahanap ako ng iba habang wala ka?”

Naging blangko ang ekspresyon sa mukha ni Pierce.

“Pierce…” Umangat ang kamay niya para haplusin ang pisngi nito, “where is this coming from, huh? Sa ating dalawa, ako ang may trust issue pero pilit kong binubura iyon dahil pinili kong magtiwala sayo. So why are you doubting me now?”

Nagbaba ito ng tingin kapagkuwan ay nag-angat ng tingin sa kaniya saka ngumiti, “huwag mo nalang akong pansinin, ayoko lang talaga na umalis ka.”

Pinakatitigan niya ang binata ng ilang segundo bago tumango at nagpaalam dito.

Nang makalabas siya ng bahay ni Pierce at naka sakay na siya sa taxi patungo sa kung saan sila magkikita ni Tess, hindi mawala sa isip niya ang mga sinabi ni Pierce kanina. Sinabi rin nito iyon ng puntahan siya nito sa salon. Parang nangangamba ito na maghahanap siya ng iba habang wala ito.

Why is he being like that? It’s making her curious.

Bumuntong-hininga siya saka nag-text siya kay Beckett. Buti nalang pala sapilitan nitong i-si-nave ang number nito sa cellphone niya at tinamad siyang burahin iyon.

‘Puwede tayong mag-usap?’ Text niya.

Ilang minuto ang dumaan bago nag-reply ang binata. ‘Sure. Where?’

‘Pupuntahan nalang kita sa bahay mo mamaya.’ She replied.

‘Okay. See yah later.’

Hindi na siya nag reply kay Beckett dahil nakarating na siya sa Cafe kung saan sila magkikita ni Tess.

Naroon na si Tess at Ruthy ng makapasok siya sa Cafe. Nang makaupo siya kaagad na pinag-usapan nila ang nalalapit na kasal ni Tess. Her friend seems very happy and she’s happy for her. Sana magtuloy-tuloy na ang kasiyahan ng kaibigan niya.

Halos dalawang oras din silang nag-usap na tatlo. Kung hindi pa sinundo ni Hunt si Tess, hindi pa matatapos ang chikahan nilang magkakaibigan.

Nang dalawa nalang sila ni Ruthy, sabay silang nagpaalam sa isa’t-isa, mukhang pareho sila may gagawin pa.

“Ingat.” Aniya sa kaibigan bago ito sumakay sa kotse nito.

Nginitian siya ni Ruthy. “Ikaw din. Ingat.” Kumaway pa si Ruthy bago ito sumakay sa kotse nito.

Siya naman ay kaagad na pumara ng taxi saka nagpahatid pabalik sa Bachelor’s Village. At dahil kasama na ang pangalan niya sa listahan ng mga papasuking bisita na hindi kailangan tawagan kung sino ang pakay niya sa loob, hindi na tinawagan si Pierce ng Security Guard.

Nang makarating siya sa bahay ni Beckett, kaagad siyang pumasok. Bukas naman ang pinto kaya malaya siyang nakapasok sa loob.

“Balahibo?” Tawag niya kay Beckett. “Balahibo! Beckett! Beckett—”

“I’m in here, no need to shout!” Boses iyon ni Beckett.

Sinundan niya ang boses ng binata at natagpuan niya ang sarili sa may swimming pool sa gilid ng bahay nito. Nakaharap iyon sa bahay ni Pierce na siyang katabing bahay ni Beckett.

Kaagad na nakita niya si Beckett na nakaupo sa gilid ng pool at nakalublob ang paa sa tubig.

“Hey.” Ngumiti ito ng makita siyang naglalakad palapit saka uminom ng beer mula sa bote na hawak nito. “Sit.” Tinapik-tapik nito ang ispasyo sa tabi nito.

Huminga siya ng malalim saka tinanggal ang suot niyang heels saka maingat na umupo sa gilid ng pool at iniloblob din ang paa sa tubig tulad ni Beckett.

“Bakit gusto mo akong makausap?” Kaagad na tanung ni Beckett sa kaniya saka bahagyan siyang sinulyapan, “patatawarin mo na ako?”

Naglagay siya ng tubig sa palad niya saka sinaboy iyon kay Beckett. “Asa ka pa, galit pa ako sayo.”

Mahina itong natawa saka uminom na naman ng alak. “Bakit nga ba gusto mo akong makausap? I mean, you can’t even stand seeing me, kausapin pa kaya ako?”

Humugot siya ng malalim na hininga saka ini-stretch ang mga kamay at paa bago nagsalita. “Gaano mo na katagal kakilala si Pierce?”

“Oooohh…” Nanunudyo ang boses ni Beckett habang nakataas ang sulok ng mga labi nito, “someone wants to know the juicy stuff.”

“Sagutin mo nalang ako.” Pairap niyang sagot. “Gusto kong malaman.”

Napabuntong-hininga si Beckett saka inilapag sa pagitan nila ang bote ng beer na hawak nito. “Bakit hindi nalang siya ang tanungin mo? I’m sure he will answer honestly.”

The sarcasm in his voice was thick.

She blows a loud breath. “Sagutin mo nalang ako…please, Beckett.”

Napatititg sa kaniya ang kausap. “Kayo na ba?”

Tumango siya. “Oo.”

“If so, then you must trust him that much to be in a relationship with him…” Beckett tsked. “Kilala kita, Gladz, kapag nasa isang relasyon ka, palagi mong binibigay ang buo mong tiwala sa boyfriend mo kaya palagi kang nasasaktan.” Napailing ito, “tulad ngayon, buo ang tiwala mo kay Pierce kaya alam ko na kahit ano pa ang sabihin ko sayong negatibo tungkol sa kaniya, hindi mo paniniwalaan ’yon.”

Nagsalubong ang kilay niya. “That’s not true.” Kaagad na tanggi niya, “I have a brain, thank you very much.” Puno ng sarkasmo niyang sabi. “At kung iniisip mo na nandito ako para tanungin ka tungkol sa mga pinagsasasabi mo kanina doon sa bahay ni Pierce, nagkakamali ka. Nandito lang ako para magtanung kung nagkaroon ba siya noon ng seryusong relasyon.”

“Why asked me?” Nalukot ang mukha ni Beckett. “Siya ang tanungin mo, siya naman ang boyfriend mo e.”

“Nararamdaman kong iiwasan niya ang tanung ko.” Aniya saka napatitig sa ilalim ng swimming pool. “Saka hindi kasi mawala sa isip ko yong sinasabi niya na palagi na baka maghanap ako ng iba habang wala siya. Iba yong pakiramdam ko do’n e. Parang pinagdaanan na niya ’yon kaya nagdududa siya. I mean, I had boyfriends before and they are not that possessive and—”

“Ask him.” Putol ni Beckett sa iba pa niyang sasabihin, “itanung mo ’yon sa kaniya. Yes, I knew him for many years now but its very unethical for me if I disclose his secrets to you without his permission.”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi saka bumulong, “secrets…”

Malakas na bumuntong-hininga si Beckett at hinawakan ang kamay niya saka pinisil iyon. “Alam ko na ayaw mo na akong maging kaibigan, pero para sakin ikaw pa rin ang matalik kong kaibigan kaya nag-aalala ako sayo. Ayokong masaktan ka, Gladz, ayokong makita kang umiiyak ng dahil sa kaibigan ko. Dahil baka hindi ko siya matantiya at mabugbog ko siya. I know Pierce for as long as I can remember and he’s keeping a secret that could really hurt you. I know he’s in the middle of fixing it but as long as that mess is there and not yet fixed, you will be hurt if you found out.”

That spikes up her curiosity. “Ano ba ’yon?” May kakaibang kaba siyang naramdaman bigla, “bakit ako masasaktan?”

“Because I can see it in your eyes, Gladz,” malungkot na nginitian siya ng binata, “mahal mo na siya. And don’t deny it, baby, you know you do.”

Nag-iwas siya ng tingin at wala sa sariling napatingin sa bahay ni Pierce.

Her heart skips a beat and made a loud thud when her eyes met Pierce’s. And he was glaring at her, she can tell even in the dark. She can feel his piercing gaze on her and it made her very nervous.

Kaagad na inagaw niya ang kamay niya na hawak ni Beckett saka tumayo at walang imik na naglakad palabas ng bahay ni Beckett at kaagad na lumipat siya sa bahay ni Pierce para magpaliwanag sa nakita nito.

Nang pihitin niya pabukas ang pinto mahina siyang napamura ng naka-lock ’yon.

Bumuga siya ng malakas na hininga saka humakbang paatras habang nakatitig sa pinto. Kapagkuwan ay humakbang siya palapit sa pinto saka akmang kakatok ng biglang bumukas ’yon at nagtama ang mga mata nila ni Pierce.

“Anong ginagawa mo rito?” Malamig ang boses nito. “Busy ka kay Beckett di’ba?”

“Pierce…” Hinawakan niya ang kamay ng binata saka pinisil iyon habang nangungusap ang mga mata niya. “Kung ano man ang iniisip mo, mali ka, okay? Nag-uusap lang talaga kami ni Beckett. Yong paghawak niya sa kamay ko, wala ’yon, okay? It’s nothing, please, talk to me.”

Pierce remains stoic. “He touch you.”

“Pierce…”

Tumiim ang bagang nito. “He. Touch. You.”

“Pierce…”

“You let him touch you.” He’s actually shaking in…anger. “Kanina ko pa kayo tinitingnan. Was it fun talking to him? Akala ko ba si Tess ang kakausapin mo?”

Okay…explaining to an angry person is useless. Pero gusto pa rin niyang magpaliwanag.

“May pinag-usapan lang kami tapos nag-aalala lang siya sa’kin kaya nahawakan niya ang kamay ko—”

Hindi na niya natapos ang sasabihin dahil nilampasan siya ni Pierce. Kaagad niyang sinundan ang kasintahan.

“Pierce! Come on! Pumasok na tayo sa bahay mo—Pierce!” Nanlaki ang mga mata niya ng pumasok ang binata sa bahay ni Beckett.

Oh God. This is bad.

Tinakbo niya ang pagitan nila ni Pierce saka pilit siyang humarang sa dinaraanan nito.

“Pierce, listen… Don’t do this. Wala nga ’yon diba? Ano naman ngayon kung hinawakan niya ako, wala naman ’yon sakin. Wala namang ibig sabihin ’yon.”

“Hinawakan ka pa rin siya.” Nagtatagis ang bagang na wika nito saka maliksi siyang nalampasan at hinanap si Beckett.

“Pierce! Stop this—” napatigil siya sa pagsunod kay Pierce ng makitang magkaharap na ito at si Beckett, “oh, shit… Pierce!”

Kunot ang nuong sinalubong ni Beckett si Pierce. “Hey, man, I thought you went to Yrozz’s party—”

A heavy strong punch landed on Beckett’s face, making her gasped. Alam niyang bahagyang nawalan ng ulirat ang binata dahil gumiwang ito sa pagkakatayo.

Gusto niyang pigilan si Pierce pero huli na dahil tumama na naman ang isang kamao nito sa panga ni Beckett.

Pierce was about to land a strong punch on Beckett’s chest when she put herself in between them, blocking Beckett from Pierce. Kaagad na tumigil si Pierce at bumaba ang kamao nito na nasa ere na handang manakit.

“Stop it…” Mahina niyang pakiusap saka umiling, “kaibigan mo siya.”

“Pangatlong beses ka na niyang hinawakan.” Tumalim ang mga mata nito. “Nuong una pinalampas ko, sa pangalawa, hinayaan ko, pero hindi sa pagkakataong ito. Binalaan ko na siya. Hindi ka niya puwedeng hawakan dahil akin ka. I don’t care if you two know each other or even if you are best friend. You’re mine. No one is touching you but me. Get it?”

Her heart races…so possessive…its scary.

Napakurap-kurap siya saka nilingon si Beckett na nasa likod niya. Nakatayo na ito habang hinahaplos ang pisngi na tinamaan ng kamao ni Pierce.

“Ayos ka lang ba?” Tanung niya kay Beckett. Pakiramdam niya kasalanan niya ang nangayari rito kaya nagi-guilty siya. “Gamutin mo ang pasa mo.”

Sa halip na makinig sa kaniya, malamig ang ngiting ibinigay ni Beckett kay Pierce. “Bud, before you get possessive and territorial, make sure that you’re not going to hurt her in any way. Because as I see it now, you will hurt her, Muller. At kapag nakita kong umiyak si Gladz ng dahil sayo, hindi lang suntok ang aabutin mo sakin.”

“Its none of your business—”

“It is!” Beckett shouted. “Its my business…” Lumambot ang ekspresyon sa mukha ni Beckett, “minsan ko na siyang iniwan sa ere at pinagsisihan ko ’yon dahil sa mga nalaman kong pinagdaanan niya habang wala ako kung kailan kailangan niya ako. Kaya nangako ako na sa pagkakataong ito, hindi na ulit mangyayari ’yon. The reason why I’m still keeping your secret and did not disclose it to her is because I respect you as a friend. Pero binalaan ko na siya sa puwedeng mangyari kapag patuloy ka niyang pinagkatiwalaan. She will get hurt and that will be on you. So if you’re serious about her, tell her everything and fix your mess.”

Natahimik si Pierce ng ilang segundo, bago siya hinawakan sa kamay at hinila palabas sa bahay ni Beckett.

Gladz was in dazed and confused as Pierce pulled her to his house. Hanggang sa makaupo sila sa sala, hindi pa rin niya maintindihan ang nangyayari at ang mga pinagsasasabi ni Beckett.

Pilit niyang sinisiksik sa utak niya ang pangako ni Pierce na hindi siya nito niloloko, pilit niyang pinapaalala sa sarili na nangako siyang pagkakatiwalaan ito. Pero napakahirap pala lalo na pagkatapos ng mga narinig niyang sinabi ni Beckett.

Its scary to think that Pierce might be lying to her and keeping a secret from her that could kill her heart. Natatakot siyang isipin na masasaktan na naman siya pagkatapos niyang umasa na baka sa pagkakataong ito ay magiging masaya na siya.

Pierce is perfect…too perfect. He’s too good to be true… And if its too good, then it’s probably a lie right?

She should have known better than to put her trust on him.

Masasaktan na naman ba siya?

Ilang beses siyang huminga ng malalim bago niya nagawang tumingin kay Pierce na nakaupo sa sofa na kaharap niya.

“Ayokong pag-usapan ang tungkol sa sinabi ni Beckett.” May pinalidad ang boses na sabi ni Pierce ng magtama ang mga mata nila.

Mapakla siyang natawa. “So, ano ’to? Inaamin mong nagsisinungaling ka sakin pero hindi mo sasabihin kung bakit—”

“I never lied to you.” Puno ng senseridad ang boses nito. “Yes, I’m keeping something from you but I never lied to you.”

“Its the same thing, Pierce!” Hindi niya mapigilang tumaas ang boses.

“Its not.” His eyes, they were asking for understanding. “I wasn’t lying when I told you I want to have a serious relationship with you. I wasn’t lying when I said I want to be your boyfriend. I wasn’t lying when I said I want to keep you and I will be with you for good and I wasn’t lying when I promise to stay by your side.” Puno ng frustrasyong isinuklay nito ang sariling daliri sa buhok nito kapagkuwan ay matiim siyang tinitigan sa mga mata. “I easily get jealous, I’m very possessive and I can be very obsessive. Sinusubukan ko naman pigilan ang ugali kong ’yon kapag kasama ka kasi ayokong masakal ka sakin, pero lumalabas pa ’rin ’yon…tulad nalang ngayon.

“I know I’m irrational…but… I just don’t want to lose you, Hon. Ayokong iwan mo ako…natatakot akong iwan mo ako kapag sinabi ko sayo ang gusto mong malaman. Sigurado akong iiwan mo ako…siguradong-sigurado ako. Kaya nga inaayos ko na, kaya nga nililinis ko na, kasi kapag maayos na, saka ko sasabihin sayo. Just give me a little time, Honey…just a little time and understanding. Sasabihin ko rin sayo. Ayoko lang na bigyan ka ngayon ng dahilan para iwan ako.”

“At hindi mo ako binibigyan ng dahilan ngayon para iwan ka?” Kumuyom ang kamao niya. “Sa tingin mo hindi mo ako ngayon binibigyan ng dahilan na iwan dahil sa sekretong ayaw mong sabihin sakin?”

Umiling si Pierce saka nangungusap ang matang tinitigan siya. “Don’t leave me.”

Her heart…its aching for this man.

Whatever it is that he’s hiding from her…its got to be something big. And what ever happened to him in the past…it definitely broke a part of him.

Hindi niya alam kung ano ba talaga ang tunay na nararamdaman ni Pierce para sa kaniya. He talks about being scared of losing her, but he never talks about love and his feelings for him. Ayaw naman niyang mag-assume o manghula dahil baka masaktan lang siya.

She’s waiting for him to say the magic word that her heart wants to hear.

But all she could heard from Pierce is ‘don’t leave me’.

And the funny thing is…she couldn’t. She’s incapable of leaving him. Nagkaroon na ng ugat ang nararamdaman niya para sa binata. Nakakapit na ito sa puso niya at natatakot din siyang mawala ito. Kaya nuong una palang, natatakot na siyang magmahal dahil alam niyang kapag nagmahal siya, kaya niyang gawin at ibigay ang lahat.

Her brain is shouting for her to leave Pierce. To escape future heartaches and pain… Napakaraming dahilan sa isip niya para iwan ngayon mismo si Pierce at hindi na bumalik pa sa piling nito.

But her heart…it wants to fight…it wants to conquer her fears…it wants to be with the man she loves.

Her heart wants to be with Pierce.

And it may be the stupidest thing that she ever did in her life, but she’s kind of happy that she chooses to follow her heart.

Pinili niya ang dinidikta ng puso niya.

Tumayo siya saka lumapit kay Pierce na nakaupo at yinakap ito saka hinaplos ang buhok nito. “I’m not leaving you, Pierce. I’m not…”

Pierce embraced her tightly before he whispered. “ Sono innamorato di te. “

#NoHashtagForToday

#EnjoyReading

CHAPTER 19

Just want to say Hi to, Adelyn Chico Salazar, AiShie Andres Lucas , Allons Cherie Akira Mou , Ana Mae Villanueva, Anne Alcones, Ayen Scott, Cherie Gaspi Maiso, Chona-Lee Mendoza-Llanera, Cris Sarabia, Daisy Macahidhid, Daizuke Valle, Dandan Ombalino Sagario, Dhave Sibug, Ellsy Jovillo Carreon, Emeliza Villafranca Umpad, Ghhad Versoza, Hazel Joy Durotan, Henlee Yu Gaspar, Hikari Winchester, Jessica Gonzales, Jhen Reala Freniere Montefalco, Joanne Alsonado, Joh Pinto, Jots Siaotong, Kathleen Joy Labarinto, Kimkim Marzon, Mag Valencia, Mikaella Yui de Leon, Nica Indina, Pam Tayco Solano, Princess Jasmine Candido, Rizza Mae Chan Mendoza and Yhanie Larva. Happy reading.

CHAPTER 19

“HEY…” Bati niya kay Pierce ng makasakay sa kotse nito sabay halik sa pisngi ng binata, “salamat sa pansundo. Ulit. Hindi mo naman ’to kailangang gawin.” Sabi niya sa binata. “Kaya ko namang ipagmaneho ang sarili ko.”

“I want to.” Ani Pierce saka ito ang nagsuot ng seatbelt niya at hinawi ang ilang hibla ng buhok na tumatabing sa mukha niya, “how was your day, by the way?”

“Nakakapagod. Ang dami kong tinapos na trabaho lalo na ’yong sa resort mo para maumpisahan na sana ang training.” Kuwento niya habang umaayos ng upo.

Pinausad ni Pierce ang sasakyan at nang nasa daan na sila, nagtanung ang binata, “Restaurant or Home cooked dinner?”

“Home cooked.” Nakangiting tugon niya.

“Home cooked it is.” Nakangiti ring tugon ng binata saka mas binilisan pa ang pagmamaneho.

It took them nearly an hour to reach BV. Masyado kasing traffic kaya natagalan sila.

Nang makalabas sila sa kotse at sabay silang naglalakad patungo sa pinto ng bahay ni Pierce, pabiro siyang nagsalita.

“Palagi nalang akong narito sa bahay mo.” Aniya, “baka iba na ang isipin ng mga taong nakakakita sakin.”

“So?” Binuksan nito ang naka-lock na pinto saka humarap sa kaniya, “you can even live here if you want.”

Her heart raced. “A-ano? D-dito ako titira?”

Tumango ang binata. “Alam kong maaga pa para hilingin ko sayong mag-live in tayo pero kung ayos lang sayo, bukas ang bahay ko. You can live here anytime.”

Hindi alam ni Gladz kung paano pakakalmahin ang puso niyang nagwawala na naman sa loob ng dibdib niya.

There’s nothing romantic being ask to live together especially if its not accompanied by the three magic words, but there’s something about it that makes her heart flutter. Its a big leap, especially for men and also for women. Hindi basta-basta ang makipag-live in. Kailangang handa ang puso, isip at kaluluwa mo para sa bagay na ’yon—

“Yeah…its early.” Wika ni Pierce ng hindi siya umimik.

Bahagyan siyang umiling, “hindi ganun, nag-iisip lang ako—”

“Its okay.” Anang binata saka giniya siya papasok sa bahay nito, “I can wait.”

Nakamasid lang siya kay Pierce habang ginigiya siya patungo sa sala. He can wait? For how long? At gaano rin siya katagal maghihintay bago marinig ang salitang mahal kita mula rito? Aasa ba siya o tatanggapin nalang niya na baka nga estranghero ang salitang ’yon kay Pierce?

“Magluluto lang ako.” Paalam ni Pierce sa kaniya ng makaupo siya sa sofa, “dito ka muna…or you can go to our room and change. I’ll call you when dinner is ready and set.”

Tumango siya saka nagdesisyong pumunta sa kuwarto ni Pierce habang nagluluto ang binata.

Itinabi muna niya ang shoulder bag bago nag-half bath. Nang matapos, dahil wala naman siyang dalang damit, pinakialaman niya ang mga damit ni Pierce sa closet nito.

She was about to leave the walk in closet when her eyes saw a crumple paper on the floor. Pinulot niya iyon para itapon pero na-curious siya kung ano yon at bakit nasa closet iyon ni Pierce. Kaya naman inayos niya ang nagusot na papel para mabasa ang nakasulat do’n.

And she was mistaken, it’s not a paper…its an envelop with a return address of a Law firm in Sicily.

Napakurap-kurap siya habang nakatitig sa address na nakasulat sa envelop. Bakit naman may ganito si Pierce? Ito ba ang palagi nitong pakay sa Sicily? May kaso ba doon ang binata? Yon ba ang hindi nito masabi-sabi sa kaniya?

Puno ng kuryusidad pa rin si Gladz ng itapon niya ang envelop sa trash can. Nang makababa siya sa kusina, naghahain na si Pierce.

She wanted to ask him so bad…but she couldn’t open her mouth, afraid of what his answer might be.

“Hey…” Ani Pierce ng makita siya saka inilahad nito ang kamay sa kaniya, “come here, Hon, let’s eat.”

Walang imik siyang tumango saka umupo sa hinugot nitong upuan para sa kaniya. At habang kumakain sila, hindi mapigilan ni Gladz ang kuryusidad na kumakain sa kaniya.

She have to ask him.

“Pierce?”

He glanced at her. “Hmm?”

“M-may nakita akong envelop sa kuwarto mo,” panimula niya, “ahm, nabasa ko ’yong address…galing sa Sicily…ahm, ’yon ba palagi ang pinupunta mo do’n? Do you have an on going case there?”

Napatigil sa pagsubo si Pierce at parang may malalim na iniisip na tinitigan siya. May dumaang kislap ng kaguluhan sa mga mata nito bago ito nag-iwas ng tingin saka pinagpatuloy ang pagkain.

“Pierce—”

“It’s nothing serious.” Anito habang gumagalaw ang panga na para bang galit ito, “hindi lang umayon ang kaso sa gusto ko kaya medyo matatagalan pa. Pero ilang buwan nalang naman daw ang itatagal no’n. Halos dalawang taon na rin ’yon e. Gusto ko nang matapos para maging maayos na ang lahat.”

Napatango-tango siya kahit wala naman siyang maintindihan, “anong klaseng kaso ba ’yon?”

Natigilan si Pierce at ilang segundo rin itong nawalan ng imik bago sumagot. “Financial matter.”

“Oh.”

“Yeah.” Tipid siyang nginitian ni Pierce. “Huwag kang mag-alala, matatapos din ’yon. Saka ko sasabihin sayo lahat kapag okay na.”

Tumango siya saka pinagpatuloy ang pagkain.

From time to time, her mind would go back to what Pierce had said. May kinalaman sa financial ang kaso nito, ano kaya ’yon? Gusto pa niyang magtanung pero tinuldukan kaagad ng binata ang kuryusidad niya. Ayaw naman niyang pilitin itong magkuwento baka hindi nito iyon magustuhan.

Pero hanggang natapos silang kumain, nagligpit ng kinainan at pumasok sila sa kuwarto ng binata para matulog, ’yon pa rin ang laman ng isip niya.

“You’re spacing out again.” Anang boses ni Pierce na pumukaw sa kaniya.

Napakurap-kurap siya saka napabaling sa kasintahan na katabi niyang nakahiga sa kama. “Wala…may iniisip lang ako.”

“Ah…” Tumagilid ng higa si Pierce saka niyakap siya at hinapit palapit dito kapagkuwan ay hinaplos ang buhok at pisngi niya habang nakatitig sa kaniya, “masaya ka ba sakin?”

Nagulat siya sa tanung nito pero kaagad niya iyong sinagot. “Oo naman. Ikaw?”

“Very.” He smiled at her and gave her a soft kiss. “Magbakasyon kaya tayo bukas?” Bigla nitong suhesitiyon.

“Sira.” Pabiro niyang kinurot ang binata sa tagiliran, “hindi puwede, may trabaho ako—”

“Please?” He begged.

Napasimangot siya kasi alam niya sa sarili na kahit anong tanggi niya, papayag din naman siya sa huli. “Saan mo naman naisip mag bakasyon?”

“Kahit saan mo gusto.” Mabilis nitong sagot.

“Hmm…” Umakto siyang nag-iisip. “Gusto kong mag beach.”

“Beach?” Ilang segundong nag-isip ang binata bago sumagot. “Sound good to me. Doon nalang tayo sa Resort ko. Hindi pa siya nagbubukas pero kompleto naman na doon sa kagamitan. We can stay in my private cottage there. It’s a bit far away from the Main Resort kaya naman may privacy tayo do’n. Magdala nalang tayo ng pagkain since wala pang makakainan do’n.”

“Sige.” Sang-ayon niya saka isiniksik ang katawan sa binata. “Sa beach tayo bukas.”

Hinagod ni Pierce ang likod niya saka pinaunan siya nito sa braso nito kapagkuwan ay hinalikan siya sa nuo. “Good night, Hon.”

“G’night.” Pabulong niyang sabi habang unti-unti ng pumipikit ang mga mata niya.

Gladz had a very good night sleep.

Nang magising siya kinabukasan, napagkasunduan nila ni Pierce habang nag-aagahan na isang gabi lang sila doon at babalik din kaagad sila kasi nga marami pa siyang tatapusing trabaho.

Of course, Pierce instantly agreed to her request. Kaya naman dumaan muna sila sa bahay niya para kumuha ng damit bago bumalik ulit sa VB.

And to her surprise, they rode a Helicopter to his Resort.

“A helicopter, huh?” Aniya habang nakatingin papataas na helicopter pagkatapos silang ihatid sa Resort ni Pierce. “Sana nag-commute nalang tayo. Mahal ang gas no’n—”

“It’s okay.” Putol ni Pierce sa iba pa niyang sasabihin sana, “mas komportable sa Helicopter kaya ayos lang kahit mahal. Saka hindi naman sakin ’yon, nanghiram lang ako kay Khairro.”

“Oh.” Tumaas ang kilay niya, “ganun kayaman si Khairro?”

“I’m rich too.”

Napapantastikuhang napabaling siya kay Pierce habang naglalakad sila patungo sa cottage nito, “I know.”

“Kung ganun bakit manghang-mangha ka na malaman na mayaman si Khairro?” Usisa ulit nito na may iritasyon ang boses.

Tumigil siya sa paglalakad saka hinarap ang binata at tiningnan ito sa mga mata. “Hon, that’s enough. Ayokong makipag-argumento sa’yo. Nasa bakasyon tayo.”

Bumagsak ang balikat ni Pierce saka nag-iwas ito ng tingin sa kaniya, “I’m sorry… I didn’t mean to.”

Napabuntong-hininga siya saka naglalambing na niyakap sa beywang ang kasintahan. “Hon, hindi ako materialistic na babae. Yes, money is important but it doesn’t appeal to me that much. Kaya kong buhayin ang sarili ko.”

He pressed his lips on her forehead. “I’m sorry… I won’t do it again.”

Tinitigan niya sa mga mata ang binata. “You will do it again, segurado ako. Kaya naman ipapaalala ko sayo palagi na hindi ’yon maganda sa isang relasyon. Alam kong ugali mo ’to dahil yon nga ang sabi mo sakin pero Pierce, ipapaalala ko lang, kapag palaging nag-aaway, nagiging toxic na ang isang relasyon, at kapag na-toxic na, doon papasok ang pagkasakal. At kapag nasakal na, doon papasok ang paghihiwalay—”

“Hihiwalayan mo ako?

“Pierce…” Humaplos ang kamay niya sa braso nito, “hindi kita iiwan hanggat gusto mo pa akong manatili sa tabi mo. So please, lets stop this conversation and enjoy our short vacation. Okay?”

“Okay.” Kaagad na sang-ayon ni Pierce saka iginiya siya patungo sa cottage nito.

The cottage is impressive and cosy. Hindi man ’yon kalakihan pero naroon na lahat ng kakailanganin para makapagluto, makakain at makapagpahinga ang nagbabakasyon.

“You like it?” Pukaw sa kaniya ni Pierce habang pinapalibot niya ang tingin sa buong cottage.

Tumango siya saka umupo sa gilid ng malambot na kama. “Yes. Its very cosy.”

Inilagay ni Pierce sa closet ang dala nilang bag saka humarap sa kaniya, “anong gusto mong gawin? Kumain, maligo sa dagat o mamasyal?”

“Maligo!” Aniya sabay tayo habang may malapad na ngiti sa mga labi, “gusto kong maligo sa dagat.”

Natatawang lumapit sa kaniya si Pierce saka niyapos ang beywang niya. “Magbihis ka na kung ganun, maliligo tayo.”

Natawa nalang siya ng halik-halikan siya sa mga labi ng binata habang pahigpit ng pahigpit ang yakap sa katawan niya.

“Pierce…” Natatawang pinutol niya ang halik na pinagsasaluhan, “akala ko ba pinagbibihis mo ako?”

Natawa ang binata saka napakamot sa batok, “sige na, magbihis ka na bago pa ako ang maghubad sayo.”

Naiiling na natatawa na kumuha siya ng pampaligo sa bag na dala saka pumasok sa banyo.

Kahit hindi pa ganun katagal ang relasyon nila ni Pierce, alam na niya ang ibang ugali ng binata kaya naman siya na lang ang mag-a-adjust para maging masaya ang isang araw nilang bakasyon.

Pierce actually smiled when she steps out from the bathroom and saw that she’s wearing a rashguard.

“I like it.” Kaagad nitong sabi habang titig na titig sa kaniya.

Natawa siya saka inayos ang manggas ng itim na rush guard na suot saka nginitian ang binata. “May nakita kasi akong mga construction worker na inaayos yong pathway na nadaanan natin. And knowing you, you will get angry if they seem me in bikini so I choose to wear rush guard. Buti nalang nagdala ako. Though, maikli pa rin ang short pero may sarong naman akong pantakip kaya huwag kang mag-alala.”

Pierce’s handsome face softened. “You’re really thinking of me.”

“Of course.” Lumapit siya sa binata saka sinuklay ang magulo nitong buhok gamit ang daliri niya, “ayokong magalit ka e.”

Pierce gathered her in his arms, “thank you.”

“Anything for my honey.” Panggagaya niya sa palagi nitong sinasabi sa kaniya kapag nagpapasalamat siya.

Mahinang natawa si Pierce saka pinakawalan siya sa pagkakayakap at pinagsiklop ang kamay nilang dalawa. “Let’s go?”

Tumango siya saka kinuha muna ang sarong at pinalibot iyon sa beywang niya pababa sa binti niya bago sila lumabas ng cottage.

GLADZ never had this kind of fun in her entire life. She and Pierce played in the sea for hours. Naligo sila, lumangoy, naghabulan sa tubig, nag jet ski, nagbanana boat at tinuruan siyang mag-surf ng binata. Kailangan pa nilang umikot patungo sa likod ng Resort kung saan medyo maalon ang dagat doon.

It was a very tiring yet a very fun experience. Kaya hindi nakapagtataka na ng makabalik sila sa cottage, kaagad siyang mahimbing na nakatulog pagkatapos niyang magbihis.

Nang magising siya, naghahain na si Pierce sa pandalawahang mesa.

Hindi siya kaagad bumangon. Pinagmasdan niya lang si Pierce at ang bawat galaw nito.

He has his headphone on his ears again. At paminsan-minsan, nagiging blangko ang ekspresyon ng mukha nito at para bang may malalim itong iniisip.

Hindi tuloy niya maiwasan na ma curious kung anong laman ng isip nito.

Bumangon siya sa pagkakahiga saka umupo siya sa gilid ng kama habang pinagmamasdan pa rin si Pierce. Naputol lang ang ginagawa niya ng magtama ang mga mata nilang dalawa.

Kaagad nitong tinanggal ang headphone saka nginitian siya. “Buti naman gising ka na, kain na tayo.”

Tumango siya saka umupo sa hinugot nitong upuan para sa kaniya.

As usual, nilagyan siya nito ng kanin sa pinggan saka ulam. Sinalinan din siya nito ng tubig sa baso.

“Eat up, Hon.”

Tumango siya saka walang imik na kumain. At habang magkasalo silang naghahapunan ng binata, pasulyap-sulyap ito sa kaniya na para bang may gustong sabihin pero hindi lang nito magawa.

“May sasabihin ka?” Tanung niya ng sa binata ng matapos silang kumain at hindi pa rin ito nagsasalita.

“Ahm,” tumikhim si Pierce, “mamaya na.”

“You sure?”

Tumango ang binata saka ngumiti. “I’m sure.”

“Okay.”

Pierce smiled before standing up to wash the dishes. Sinubukan niyang tumulong pero ayaw ng binata, gusto nito na magpahinga siya. Kaya naman lumabas siya ng cottage saka nahiga sa duyan na nasa patyo at tinitigan ang maliwanag na buwan at maraming bituin sa langit.

Ilang minuto lang siyang nag-isa doon dahil sinamahan siya ni Pierce sa duyan habang siya ay nakaunan sa braso nito.

“Comfortable?” Pierce asked.

“Hmm-mm.” She hummed and hugged him tighter. Nang lumipas ang ilang segundong katahimikan, kinuha niya ang atensiyon ng kasintahan. “Pierce?”

“Yes?”

“May, ahm, may nakarelasyon ka na bang seryuso noon maliban sakin?” Tanung niya, hindi na niya kaya pang pigilan ang sarili na alamin ang lahat ng tungkol dito.

She doesn’t want to be kept in the dark.

Minutes passed before he answered. “Oo.”

“Talaga?” Tiningala niya ang binata at pilit itong nginitian kahit may kumudlit na sakit sa puso niya, “anong pangalan niya? Ilang taon kayo? Ahm, nasaan na siya ngayon? Bakit kayo nagkahiwalay—”

“She cheated on me.”

Umawang ang labi niya sa gulat sa narinig. “H-ha?” Baka mali siya ng pagkakadinig. “A-anong sinabi mo?”

“We dated for one and a half year, and the other half year was a long distance relationship.” Pagkuwento nito pero hindi pa rin siya maka-recover sa pagkagulat na naramdaman. “Nuong LDR kami, maayos naman kami, nag-uusap, wala naman siyang sinabi at palagi ko naman siyang niri-reassure na siya lang talaga. I don’t like two timing because I’m a one-woman man. I believe in fidelity above else because I saw how my father nearly took his own life because my mother cheated on him. Well… Akala ko lang na maayos kami Mace, hindi ko alam na may karelasyon din pala siyang iba habang nasa ibang bansa ako. Alam mo ba kung paano ko nalaman?”

“P-paano?” She was still in shock.

“Her other boyfriend got her pregnant.” Walang buhay itong tumawa. “Nang magkita kami saka ko lang nalaman na may nangyari palang ganun. Wala man lang akong kaalam-alam na niloloko na pala niya ako. At kaibigan ko pa pala ang lalaking ’yon. She cheated on me and do you know what I did?” Mahina itong natawa saka napailing. “I helped her to take good care of her child… I even become her son’s godfather.”

Parang may sumakal sa puso ni Gladz habang nakatitig kay Pierce. Siya ang nasasaktan dahil sa pinagdaanan nito.

He’s such a sweet, thoughtful and caring man. Hindi niya alam kung paano nakaya ng babaeng ’yon na lokohin si Pierce ng ganun. That was painful.

“Nasaan na siya ngayon?” Mahina ang boses niyang tanung habang hinahaplos niya ang pisngi nito.

“She’s happy.” Sagot nito saka ngumiti, “finally, nagkatuluyan din sila ng nakabuntis sa kaniya. Matagal na yon kaya wala na sakin ’yon. Masaya nga ako kasi alam kong kompleto na ang pamilya nila, sa wakas, sasaya na rin ng lubusan ang inaanak ko.” Hinalikan siya nito sa nuo, “kaya naman natatakot ako na iwan ka, kahit sandali lang, baka pagbalik ko o kapag nagkita tayo ulit, ayaw mo na sakin at may iba ka na.”

“Pierce…”

“I’m scared to lose you, Gladz.” His eyes actually watered and it made her heart tightened in pain, “very scared. Kaya ayokong hindi mo ako kasama, sa tingin ko nagka-phobia na ako sa ganito. Paulit-ulit kong tinatanung ang sarili ko kung bakit palagi nalang akong niloloko, siguro may mali sakin o kaya naman hindi pa ako sapat kaya naghahanap sila ng iba. Tulad mo, pilit ko ring inaalis sa isip ko ang pagdududa kasi alam ko naman na ako lang, pero minsan, hindi ko pa rin mapiligan, nagseselos ako kahit wala naman. Ayokong masakal ka sakin, ayokong iwan mo ako, kaya nga pinipigilan ko naman, pero minsan, humahulagpos pa rin. Kaya pasensiya ka na kung minsan irrational ako. Ayoko lang na mawala ka sakin. Ayoko lang na ipagpalit mo ako sa iba baka hindi ko kayanin.”

Umiling siya saka hinigpitan ang yakap sa binata. “Hindi kita iiwan, hindi kita ipagpapalit at mas lalong hindi kita lolokohin.”

He kissed her forehead again, “thank you. I’ll hold on to that, hon.”

Tumango siya saka maingat na kinubabawan ang binata at hinalikan sa mga labi para mas iparamdam dito na seryuso siya sa pangakong binitawan. Kaagad namang tinugon ni Pierce ang halik niya. At dahil medyo nasa liblib na parte ang cottage ni Pierce at mayroong gate bago makapasok, hindi siya natakot ng mas maging mapusok pa ang halikan nilang dalawa na nauwi sa isa-isa pagkahubad ng kanilang mga saplot.

The next thing Gladz knew, she was straddling Pierce in the hammock and his length is sliding inside her, filling her and stretching her soft walls.

Napahalinghing nalang si Gladz at napaliyad na nakaupo sa kahabaan ng binata habang ginigiling niya ang balakang at inilalabas-masok ang kahabaan ng binata sa loob niya.

“Ohh… Ohh…” Napahawak siya sa gilid ng duyan habang ginigiling niya ang balakang saka itinataas-baba ’yon.

Sa tuwing nasasagad ang kahabaan ng binata sa loob niya, halos tumirik ang mga mata niya sa sarap na nararamdaman sa kaibuturan niya lalo na’t napakalaki at napakahaba ng nasa loob niya.

He feels so good inside her yet she still wants more. More thrusting.

Kaya naman mas binilisan niya ang pagtaas-baba ng balakang niya na sinasagot naman ng binata ng pag-ulos din kaya kapag nagsasalubong ang mga kaselanan nila, mas lalong lumalakas ang ungol niya.

“Pierce…ohh!”

“Gladz, hon…” He gripped her thighs as he thrust deeper and harder, “fuck, honey, faster.”

Awtomatikong mas binilisan niya ang paggalaw ng balakang at nang maramdamang lalabasan na siya, napaliyad ang katawan niya kasabay ng paglukob ng nakakawala sa tamang huwisyo na orgasmo.

Her vag-na walls tightened same as her thigh muscle as wave of wave of pleasure seeped through her.

At hindi pa natatapos ang nakakahibang na sarap na nalalasap, naramdaman naman niya ang pagpuno ni Pierce ng katas nito sa pagkababae niya na nagparamdam sa kaniya ng kakaibang kiliti.

Napapikit nalang siya saka nakagat ang pang-ibabang labi.

But that wasn’t enough for Pierce, nang maghiwalay ang kaselanana nila, umalis sila sa duyan saka pinangko siya nito papasok ng cottage hanggang sa makapasok sila sa banyo.

Hindi na nagulat si Gladz ng angkinin siya ulit ni Pierce habang nasa ilalim sila ng maligamgam na shower.

Tinanggap niya ang bawat ulos ng binata habang parang nahihibang siya na ungol ng ungol sa tuwing isinasagad ng kasintahan ang pagkalalaki sa loob niya. Pero kahit pareho nilang naabot ang rurok ng kanilang kaligayahan ng binata, inangkin na naman siya nito ulit sa malambot na kama pagkatapos nilang maligo.

Parang walang kapaguran ang binata sa pag-angkin sa kaniya ng paulit-ulit. Kaya naman ng sa wakas ay nakatulog na si Pierce sa tabi niya, kahit pagud ay napangiti siya.

Umangat ang kamay niya saka masuyong hinaplos ang pisngi nito at buhok habang may pagmamahal na tinititigan ang tulog na kasintahan.

“Have a good night, Honey.” Bulong niya kay Pierce, “you made me so happy today. Thank you.”

Natigilan siya ng gumalaw ang binata, tumagilid ito saka yumakap sa kaniya at bahagyang sumobsub sa dibdib niya.

Mahina siyang natawa saka maingat na inilipat ang pagkakaunan nito patungo sa braso niya saka niyakap ang binata.

“Sleep tight, honey.” Bulong niya sa kasintahan.

Pierce groaned then whispered, “ mi ami , Gladz?“ Humigpit ang yakap nito sa kaniya, “ Ti prego amami .“

“Ha?”

Hindi na nagsalita si Pierce kaya mas lalo siyang naguluhan. Paulit-ulit na nagri-replay sa isip niya ang sinabi nitong lengguwahe na hindi niya maintindihan hanggang sa makatulog siya.

“NAG-ENJOY ka ba?” Tanung ni Pierce kay Gladz ng makababa sila mula sa Helicopter na naghatid sa kanila sa Bachelor’s Village. “Gusto ko pa sanang mag-stay doon ng ilang araw.”

“Sira.” Pinulupot ni Gladz ang braso sa braso niya saka naglalambing na hinilig ang ulo ang balikat niya. “Maybe this weekend. Hindi talaga puwede ngayon kasi marami akong trabahong naiwan sa opisina.”

Tumigil siya sa paglalakad saka niyakap ang dalaga sa beywang saka masuyo itong hinalikan sa mga labi. “Salamat at pinagbigyan mo ako kahapon.”

Nakangiting tumango si Gladz saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa.

For some unknown reason, their entertwined hands made him smile. Gusto-gusto niya kapag si Gladz ang gumagawa no’n, para kasing pinangangalandakan nito sa mga nakakakita na pag-aari siya nito.

And he likes it… He likes to be owned by her. It would be his pleasure.

“Muller!”

Napatigil sila sa paglalakad ni Gladz ng humarang sa daraanan nila si Beckett.

Nagsalubong naman ang kilay niya ng ma-realize na lumabas mula sa gate ng bahay niya si Furrer. “Why are you in my house?” Tanung niya sa kaibigan.

Parang hindi mapakali si Beckett habang nakaharang sa daraanan nila ni Gladz, “may ano, ahm, may barbecue party si Yrozz, invited kayong dalawa ni Sexes, pati na rin si Gladz. Ako na ang bahala sa gamit niyo, nagmamadali ’yon e. Punta na kayo do’n.”

Si Sexes? Darn it. Anong ginagawa nito rito?

Hinuli niya ang mga mata ni Beckett. “Nandito si Sexes?”

Tumango si Beckett. “May excess baggage siyang kasama galing Sicily.”

His blood runs cold when he realizes what he meant by excess baggage. “W-what? Nandito rin siya?” Wala sa sariling napatingin siya kay Gladz at alam niyang nabasa nito ang kislap ng takot sa mga mata niya.

“Yes.” Beckett keeps on glancing at Gladz too, “so, ahm, doon na kayo sa Barbecue party—”

“Ano bang nangyayari?” Pinaglipat-lipat ni Gladz ang tingin sa kaniya at kay Beckett, “huwag niyo akong gawing tanga, alam kong may nangyayari. May dapat ba akong malaman? Ano ba ang mayroon sa loob ng bahay ni Pierce na mukhang ayaw mo kaming pumasok?” May iritasyon ang boses nitong nagtatanung kay Beckett. “I’m so fed up being kept in the dark. So just tell me already—”

“It’s nothing, Honey.” Humigpit ang hawak niya sa kamay ng kasintahan. “Punta tayo do’n sa Barbecue party—”

“Is that Rios you’re talking to, Mr. Furrer?”

Mariing naipikit ni Pierce ang mga mata ng marinig ang boses ng babaeng kalalabas lang sa gate.

Fuck.

“Oh, its Rios. Good. I’m here to talk—who the hell are you?”

Gladz answered. “I’m his girlfriend—”

“Well, in case you’re not updated of his status, he’s married and i’m sort of his wife. I’m Selene by the way.”

Pierce open his eyes and saw Gladz looking at him with disbelief in her eyes.

“I can explain.” Mabilis niyang sabi kay Gladz.

Nang-iinsultong tumawa si Selene. “Yes, kindly explain to your girlfriend that you’re married—”

“Shut up!” He snapped at Selene before looking at Gladz again. “Let me explain, Honey. Let me…please… You promise me. Sabi mo hindi mo ako iiwan…”

Wala siyang mabasang emosyon sa mukha ni Gladz. Kalmado ito na mas ikinatakot niya. Ni wala siyang masilip na galit o ano pa man habang nakatitig ito sa kaniya.

“Gladz…” Hinawakan niya ang isa pa nitong kamay, “magpapaliwanag ako.”

“Maybe later.” Gladz took a very deep breath before pulling her hands away from his hold and giving him a tight smile. “It looks like you’ll be busy for the next few hours so i’ll be heading to my office.” She politely smiled at Selene, “i’m Gladz Valdeleon, by the way. Nice meeting you.”

Even Selene was stunned at Gladz politeness.

“I’m the wife.” Wika ulit ni Selene na parang inuuyam pa si Gladz.

Kumuyom ang kamao niya. “Shut up, Sele—”

“I know.” Ani Gladz sa pormal na boses saka malalaki ang hakbang na naglakad palayo sa kaniya.

“Gladz! Honey!” Akmang hahabulin niya si Gladz para magpaliwanag ng humarang si Beckett sa daraanan niya.

“Fix your mess first.” Ani Beckett saka ito na ang mabilis na humabol kay Gladz.

Gumagalaw ang panga niya sa sobrang galit na nararamdaman dahil sa mga nangyayari. Kung kailangan siya nagiging masaya, saka naman palaging pumapasok ang problema.

Nagtatagis ang bagang na humarap siya kay Selene na may nasisiyahang ngiti sa mga labi. “Whatever do you want from me, forget it.” Pagkasabi niya no’n ay pumasok siya sa bahay niya saka nakasalubong si Sexes.

“Kuya—”

“Throw her out.” Utos niya sa nakababatang kapatid. “Ayoko siyang makita.”

“But Kuya—”

“Now, Sexes!” Sigaw niya saka umakyat sa ikalawang palagi ng bahay habang tinatawagan si Gladz.

#SexFunFact - I’m not sure if this is true though, but according to what i heard, malalaman mo daw ang size and shape ng peynis ng isang lalaki by looking at his Thumb. Kong mahaba daw yon ay medyo mataba, mahaba din daw ang sa kaniya at mataba.

😂😂

totoo kaya ito? Medyo 50/50 ang paniniwala ko rito. Haha.

Good morning, by the way

😊

By the way Sexes is pronounce as Sekses and he is a guy. A new addition to the lunatics club.

CHAPTER 20

Just want to say hi to Sharon Rose Siaotong, Rhea Siaotong, Dinah Siaotong and Mae Lovely Petipet.

CHAPTER 20

HINDI ALAM ni Gladz kung bakit walang lumalabas na luha sa mga mata niya kahit parang may pumipira-piraso na sa puso niya. Nakatitig lang siya sa kawalan habang wala sa sariling naglalakad at paulit-ulit na nagri-replay sa isip niya ang nalaman ngayon-ngayon lang.

She felt so numb. She can’t feel anything other than her heart being torn into pieces.

Ini-expect na niya na masasaktan siya dahil kay Pierce pero hindi niya akalain na masasaktan siya ng ganito ka sakit. Siguro dahil umasa na siya na baka iba ito sa mga lalaking naging boyfriend niya. Naninikip ang dibdib niya na para bang inaapak-apakan iyon at tinutusok ng libo-libong karayum.

“Gladz! Gladz!”

Wala sa sarili lumingon siya ng marinig na tinatawag ang pangalan niya.

When she saw that it was Beckett, she tried to smile but failed. “H-hey…i-ikaw pala…”

Kaagad na hinawakan siya sa magkabilang balikat ni Beckett ng makalapit sa kaniya. “Ayos ka lang ba? Ano nararamdaman mo ngayon? Are you in pain? Are you okay?” Sunod-sunod nitong tanung sa kaniya. “Talk to me, Gladz—”

“I think… I’m in pain.” Pabulong niyang sabi saka tumitig sa mga mata ng binata. “Pero bakit kaya hindi ako umiiyak samantalang parang may wumawasak sa puso ko habang nagsasalita ako ngayon. Parang may pumipilipit sa puso ko sa sobrang sakit pero bakit hindi ako umiiyak—”

“Because your brain can’t still process what just happened or the brain doesn’t want to process it.” Sagot ni Beckett saka lumamlam ang mga mata nitong nakatitig sa kaniya. “It happens sometimes… You were shocked. Sino ba naman ang hindi magugulat kung malaman mo na may asawa na ang lalaking mahal mo. And I’m so sorry that I didn’t tell you that he’s married. Pero binalaan naman kita di’ba? Hindi ko lang talaga masabi na may asawa na siya dahil hindi naman ako dapat ang magsabi no’n sayo kundi siya. Pero kasalanan ko pa rin ’to. I’m so sorry. I should have told you.”

A tear falls from her eyes, followed by another and then another until her cheeks becomes wet and damp.

Habang tumutulo ang mga luha niya, para siyang baliw na mahinang tumatawa. Ang tanga-tanga niya. Bakit ba hindi niya pinakinggan ang sinasabi ng isip niya noon? Bakit ba hinayaan niya ang puso niyang mahalin ang binata? Bakit ba pinili niyang paniwalaan ang puso niya kahit pa nga natatakot siyang magtiwala at magmahal ulit?

“Ang tanga-tanga ko.” Wika niya habang unti-unting humihikbi. “Ang bobo-bobo ko. I should’ve known that this will happen. Pero umasa pa rin ako na baka may magbago, na baka siya na ang binigay ng diyos na magpapasaya sakin, pero nagkamali na naman ako. And my mistake now cost my heart and I’m in so much pain because I’m dumb enough to swayed by his sweetness and thoughtfulness.” Kumuyom ang kamay niya saka pinagsusuntok niya ang hita niya para doon ilabas ang galit na lumulukon sa buo niyang pagkatao. “Ayoko na. Ayoko na… Tama na! Ayoko na sa sakit na ’to! Ayoko na! Bakit ba palagi nalang ’tong nangyayari sakin? Nagmamahal lang naman ako! Wala namang masama sa ginagawa ko, diba? Hindi naman ako masamang tao pero bakit kung saktan nila ako para bang may ginawa akong masama sa kanila. All I did was love him…what’s so wrong with that that I have to feel this excruciating pain?”

“Gladz…” Lumambot ang mukha ni Beckett habang tinitingnan siya at inaalo. “Don’t cry…please, don’t.” Pakiusap nito sa kaniya habang tinutuyo ang luha na umaagos sa pisngi niya.

“My tears finally fell.” Mahina niyang sambit saka puno ng pait na ngumiti.

“Gladz—”

“The pain in my heart is killing me, Beckett.” Pabulong niyang sabi. “Pakiramdam ko para akong pinapatay ng paulit-ulit habang paulit-ulit ring naglalaro sa isip ko ang nalaman ko kanina.” Dahan-dahan siyang bumagsak at napaupo sa semento saka unti-unti siyang napahagulhol habang yakap ang sarili. “He’s married, Beckett. H-he’s married…he’s married… He’s married…” She was chanting mindlessly while hear tears falls heavily. “He’s married. He fooled me good. He’s married. He’s married. He’s married.”

“Gladz,” umuklo si Beckett para magpantay ang mukha nila, “get up, baby, please, get up. Huwag kang umiyak.”

Hilam ng luha ang mga matang tumitig siya sa mga mata ni Beckett. “Burahin mo ang sakit…hindi ko ’to kakayanin. Parang nabibiyak ang puso ko sa sakit. Help me, Beckett. I can’t take this pain anymore. It hurt so much.” Napahagulhol siya habang mahigpit na nakayakap sa sarili niya at nakayuko ang ulo. “Take it away, Beckett. Ayoko na sa sakit na to. Hindi ko ’to kaya.”

Naramdamang niyang may humagod sa likod niya. “Hindi ko kayang tanggalin ang sakit na ’yan, Gladz. Pero nandito lang ako. Please, stop crying. You’re making me worry so much. Matapang ka, kaya mo ’to. Hindi ito ang magpapasuko sayo. Kakayanin mo ’to, Gladz. Ikaw pa, ikaw yata ang pinakamatapang at malakas na babaeng nakilala ko kaya alam kong kakayanin mo ang sakit na nararamdaman mo ngayon.”

Umiling si Gladz habang humahagulhol. Gladz knew that she’s breaking down. She can feel her heart losing its will to beat again. Sa bawat pagbalik ng ala-ala niya na may asawa na si Pierce, napapasigaw siya sa sakit na nararamdaman.

Pero pilit niyang pinapakalma ang sarili, pilit niyang pinapatigil ang luha na dumadaloy mula sa mga mata niya, pilit niyang binubura ang sakit pero hindi niya magawa. Hindi mawala-wala ang sakit. Hindi niya kaya ang sakit na nararamdaman.

Pero hindi siya pinabayaan ni Beckett. Tinulungan siya nitong tumayo at maglakad patungo sa nakaparadang sasakyan at pinagmaneho siya nito pauwi sa bahay niya.

And when they reached her home and sat on her sofa, Beckett gathered her in his arms while she cried her heart out.

Hindi niya alam kung ilang oras siyang umiyak habang yakap at inaalo ni Beckett. Humapdi na at namaga ang mata niya pero hilam pa rin ng luha ang mga iyon.

Ang sakit na kumakain ngayon sa sistema niya ang dahilan kung bakit walang tigil ang pag-agos ng luha niya.

She wanted to stop crying but even until her eyes finally gave up and sleep, tears are still falling down her cheeks.

“GLADZ, KAILANGAN mong kumain. Hindi maganda sa katawan ang nagpapalipas ng gutom.” Pakiusap sa kaniya ni Beckett, “please, eat. You need food. Don’t just sulk here in your room.”

“Wala akong ganang kumain.” Aniya sa walang buhay na boses.

“Gladz naman—”

“Leave me alone, Beckett. Nag-iisip ako.”

Umupo ang binata sa gilid ng kama na kinahihigaan niya saka hinaplos ang buhok niya. “Gladz, please, dalawang araw ka ng hindi kumakain. Kahapon pa kita pinipilit na kumakain at sinusubuan pero ayaw mo. Kaya mas lalong hindi kita maiwan-iwan kahit ilang beses mo akong paalisin dahil nag-aalala ako sayo. Balak mo bang patayin ang sarili mo, ha?”

A tear escaped her eyes again, “hindi ko na kailangang patayin ang sarili ko, sa nangyari ngayon sakin, pakiramdam ko patay na ako, lalo na ang puso ko. Ayoko nang umasa at magmahal ulit. Hindi ko na kakayaning masaktan na naman ng ganito.”

“Gladz.” Malakas na napabuntong-hininga si Beckett habang tinutuyo ang luha niya, “I know you’re in pain but you have to eat, Gladz. He’s not worth your life, okay? Tama na. Huwag mong gutumin ang sarili mo ng dahil lang kay Pierce.”

Mapakla siyang natawa, “bakit kaya mas dumudoble ang sakit kapag naalala o naririnig ko ang pangalan niya?”

Bumuga ng malakas na hininha si Beckett. “Gladz, matapang ka, marami na ang pinagdaanan mong sakit, ngayon ka pa ba magpapatalo? Ang sakit na ’yan, ngayon lang ’yan, mawawala din yan sa paglipas ng mga araw. Hindi ka puwedeng magpatalo sa nararamdaman mo. Huwag mong ipakita na nasasaktan ka dahil magmumukha kang kawawa.”

Mariin niyang pinikit ang mga mata saka bumangon sa pagkakahiga at umalis sa kama.

“Saan ka pupunta?” May pag-aalalang tanung ni Beckett sa kaniya sabay pigil sa kaniya sa braso.

“Papasok ako sa opisina at magpapanggap na maayos lang ako kahit hindi naman.” Aniya habang pigil ang luhang gustong kumawala sa mga mata niya, “ayokong mag mukhang kawawa. Tama ka, marami na akong pinagdaang sakit pero nandito pa rin naman ako. Hindi naman na ’to bago. Nasaktan lang ako kasi umasa ako na baka iba na sa pagkakataong ito.” Bumaling siya kay Beckett, “thanks for staying by my side by the way. I appreciate it. Pinapatawad na kita.”

Mahinang natawa si Beckett saka naglakad patungo sa harapan niya saka tinuyo ang basa niyang pisngi saka inayos ang magulo niyang buhok.

“This pain, it will fade away.” Anito saka nginitian siya, “huwag kang mag-alala, nandito lang ako sa tabi mo hanggang mawala na ang sakit. Sa pagkakataong ito, hindi na kita iiwan sa ere.”

Tumango siya saka pinilit na maging matapang para sa sarili niya. Tama si Beckett, magmumukha siyang kawawa at hindi siya ganun. Ang pinaka-ayaw niya sa lahat ay ang magmukhang kawawa.

No way in hell.

“Si…” Huminga siya ng malalim para magawang sabihin ang pangalan ng lalaki, “…Pierce… Pinuntahan ba niya ako rito sa bahay?”

Tumango si Beckett. “Maraming beses pero hindi ko siya pinapasok kahit pa tinutukan niya ako ng baril.”

Namilog ang mga mata niya. “Tinutukan ka niya?”

Beckett nodded. “He’s desperate to see you. Tutulungan kitang iwasan siya kung gusto mo—”

“Hindi ko siya iiwasan.” Aniya saka humugot ng malalim na hininga, “masyado ng masakit kaya mas mabuti nang magkausap kami para isang bagsakan lang ang sakit na nararamdaman ko. Para rin mawala na ang mga katanungan sa isip ko.”

“Gladz,” nakikiusap ang kislap ng mga mata ni Beckett, “you’re still in pain. Huwag mo ng saktan pa ang sarili mo.”

“So what?” She asked, chuckling coldly. “I’ll be in pain if I don’t talk to him anyways. Pareho lang naman ang kalalabasan makipag-usap man ako o hindi.”

“But Gladz—”

“Kaya ko ’to, Beckett.” Paniniyak niya kay Beckett na hindi ito dapat mag-alala. “Kakayanin ko. Nakaya ko nga ng nawala si Daddy at nabaliw si Mommy at naiwan akong mag-isa, ito pa ba? Wala ’to. Kakayanin ko kahit hindi ko kaya, wala naman akong ibang pagpipilian.”

Tumango si Beckett saka hinayaan siyang pumasok sa banyo para maligo.

She’s been crying and mopping in her bed for two days now. Tama na ang pagmumokmok at pag-iyak, oras na para harapin ang problema niya.

Habang nasa ilalim ng malamig na shower, nag-iisip siya ng mga itatanung kay Pierce kapag nagkaharap na sila. Ayaw niyang ma-blangko siya. Kailangang malinawan siya at maintindihan kung bakit sinaktan siya nito.

She has to know why he hurt her this much.

Pagkatapos maligo, inayusan niya ang sarili. She wore a sexy backless black dress, the length reaching her knees. Tinali niya ang buhok niya para makita ang likod niya. Naglagay siya ng manipis na make-up para itago ang maputla niyang mukha at ang eye bag niya.

Nang makababa siya sa sala, napasipol si Beckett ng makita siya.

“Pretty.” Komento nito.

Tipid siyang ngumiti saka ihinagis dito ang susi ng kotse niya. “Ipagmaneho mo ako.”

Pabirong sumaludo si Beckett. “Yes, madam.”

Inirapan niya ang binata saka nauna na siyang lumabas ng bahay niya.

Nang makasakay siya sa kotse niya, umayos siya ng upo saka inilabas ang cellphone sa bag.

Nearly a hundred and fifty miscalls and ninety-seven messages. All from Pierce.

Wala siyang binasa ni isa. Kaagad siyang nag-type ng mensahe para kay Pierce.

‘Meet me in Red’s Restaurant’ then she hit send.

Ibinalik niya ang cellphone sa bag na dala saka bumaling kay Beckett. “Bilisan mo ang pagmamaneho.”

“Mag seatbelt ka muna.” Anito.

Natigilan siya saka parang may sumakal sa puso niya ng maalala na palaging si Pierce ang nagsusuot ng seatbelt niya para sa kaniya kaya naman nasanay siyang hindi nagsusuot niyon.

And remembering his sweet gestures towards her makes her heart ached even more.

Tinapik-tapik niya ang dibdib kung nasaan ang puso niya saka bumulong, “i’m okay…you’re okay. Kaya mo ’to.”

Ilang beses siyang huminga ng malalim bago niya napakalma ang sarili. Ilang beses siyang kumurap-kurap para hindi malaglag ang luha na nagbabadyang mamalisbis sa pisngi niya.

“We’re here.” Anunsiyo ni Beckett ng itigil nito ang sasakyan sa gilid ng kalsada.

“Thanks.” Inilabas niya ang sunglasses sa handbag na dala saka binuksan ang pinto ng sasakyan, “hintayin mo ako. This won’t take long.”

Nang isara niya ang pinto, mabilis na lumabas ng sasakyan si Beckett saka pahabol na tinanung siya.

“Kakailanganin mo ba ng tissue?” Tanung nito.

Napatitig siya sa kaibigan saka umiling kapagkuwan, “susubukan ko na hindi kailanganin ’yon.”

Beckett smiled at her. “Hihintayin kita.”

Tumango siya saka taas nuong naglakad papasok ng Restaurant. Hindi na niya kailangan ng reservation dahil siya naman ang pansamantalang namamahal no’n.

Inukupa niya ang mesa na nasa gilid saka umorder ng iced tea para pakalmahin ang sarili habang hinihintay na dumating si Pierce.

Nakakatatlong simsim palang siya ng iced tea niya ng may umupo sa bakanteng upuan na kaharap niya.

Hindi nakapagsalita si Gladz ng makita kung sino ang umupo sa harapan niya at kung ano ang hitsura nito.

Pierce has black circles around his eyes, his hair is messy, his clothes is crumpled and he had a days old whiskers in his chin. In short, he looks like hell. Pero hindi iyon sapat para lumambot ang puso niyang pinira-piraso nito. Hindi yon sapat para magpatawad ang puso niyang nasaktan.

She’s been through a lot of pain because of him. Her heart isn’t capable of beating for this man in front of her. It’s not capable to feel sad for him.

“Gladz…” Sinubukan nitong hawakan ang kamay niya pero mabilis niyang iniiwas iyon, “Gladz, please, I miss you. Let me explain.”

Pinag-krus niya ang nga binti at nagtapang-tapangan sa harapan ng binata. “Let’s talk then.” Aniya sa pormal na boses saka inalis ang suot ng sunglasses at matapang at matiim na tinitigan ang binata sa mga mata. “Explain to me why you made me a mistress? Do I look like one?”

“No! Of course not! I just don’t want to lose you—”

“Cut the crap, Pierce!” Kumuyom ang kamao niya, “ang gusto kong sagot ay ’yong totoo, hindi pambobola. Ang gusto kong marinig na sagot ay yong makakatutohanan, hindi na puro kasinungalingan. Pinagbigyan na kita na ilang beses na sabihin sakin ang pesteng sekreto na ’yon, pero sabi mo, its nothing serious, ako naman si gaga at tanga, naniwala sayo kasi nga nangako ako na pagkakatiwalaan kita. But I should have known better than to let myself trust you. Sana hindi ako nagpakatanga sayo para hindi ako nasasaktan ngayon. Sana hindi nalang ako pumayag na makipagrelasyon sayo—”

“Iiwan mo na ako?”

Sa lahat ng sakit na pinaramdam sa kaniya ni Pierce, hindi niya alam na masasaktan pa siya dahil lang sa lungkot na naririnig niya sa boses nito.

“Gladz…” Pilit nitong hinahawakan ang kamay niya habang parang desperadong hinuhuli ang mga mata niya, “iiwan mo na ba ako? Please…don’t leave me. Please…sabi mo, hindi mo ako iiwan. Sabi mo hanggang gusto kitang manatili sa tabi ko, mananatili ka—”

“Sabi mo rin hindi mo ako sasaktan.” Nag-umpisa na namang manikip ang dibdib at lalamunan niya dahil sa iyak na pilit niyang pinipigilan, “sabi mo na hindi mo ako lolokohin. Ang dami mo ring pinangako sakin, Pierce, at walang natupad ni isa sa mga ’yon.”

Nagmamakaawa ang mga mata ni Pierce na nakatingin sa kaniya. “Please…huwag mo akong iwan.”

Mariin niyang pinikit ang mga mata at pilit na pinapakalma ang sarili. She can feel her heart breaking into pieces again. Nagkakamali siya. Hindi niya kayang gawin ’to. Hindi niya kayang magpanggap na maayos at hindi nasasaktan sa harapan ng binata.

She can’t do this anymore. The pain in her heart is suffocating her.

Bigla siyang tumayo saka akmang iiwan ang binata ng pigilan siya nito sa pulsohan.

“Please…Gladz… Hindi ko kakayanin kung mawawala ka sakin. I’d been looking all over for you for the last two years. Hindi ko alam na malapit ka lang pala sakin. Please… Pakinggan mo naman ako. Magpapaliwanag ako, Gladz…please.”

Walang emosyong ang mukha na bumaling siya kay Pierce, “binigyan kita ng maraming pagkakataon na magsabi sakin ng totoo. Sa tingin ko naman sapat na ang dalawang buwang relasyon natin para magkaroon ka ng lakas ng loob na sabihin sakin ang totoo na may asawa ka na pala, na ginawa mo akong kabit ng hindi ko man lang namamalayan. All my life, Pierce, I’d never been this humiliated. Standing in front of your wife, introducing myself as your girlfriend. God…gusto kong ilibing ang sarili sa kahihiyan at sakit na pinaramdam mo sakin. Tapos ngayon ipapalala mo sakin ang mga pangako ko? Bakit? May tinupad ka ba sa mga pangako mo?

“Nandito lang ako sa harapan mo ngayon kasi ayokong mabaliw sa kakaisip kung bakit ginawa mo to sakin. I want clarification, Pierce. Pero hindi ko pa pala kayang makiharap sayo pagkatapos ng mga nangyari. You fooled me good, I tell you that. But never again. I trusted you and you destroyed my trust so easily. At ako ang tipong ng tao na hindi basta-basta nagpapatawad.”

Her world slowly stops and she felt a tug on her heart when she saw a tear fall down from Pierce’s eyes.

Is he…crying?

Akala niya pinaglalaruan lang siya ng paningin niya pero hindi, nasundan ang luha na ’yon ng isa pa, at isa pa, hanggang sa tinuyo ng binata ang pisngi nito.

“I’m sorry.” Mahinang sambit ni Pierce habang mahigpit pa ring hawak ang pulsohan niya. “I’m really sorry. I was just so afraid to lose you. Alam ko kapag nalaman mo, iiwan mo ako, at ayokong mangyari ’yon.”

“Well, nangyari na ’yon.” Inagaw niya ang kamay na hawak nito, “iiwan na kita, Pierce. Hindi ko gustong maging kabit sa kahit ano pang dahilan.” Pagkasabi no’n ay naglakad siya palabas ng Restaurant.

But she can’t help but to look back and saw Pierce clenching his fist and punching the table.

Malalaki ang hakbang na lumapit siya sa kotse niya at mabilis na sumakay.

“How did it go?” Kaagad na tanung ni Beckett sa kaniya.

Sinapo niya ang mukha niya habang unti-unting nalalaglag ang mga luha niya. “M-masakit pa rin.”

“Nagpaliwanag ba siya?”

Umiling siya habang umiiyak. “H-hindi ko pa pala siya kayang k-kausapin na p-para bang h-hindi niya ako s-sinaktan.”

Malakas na napabuntong-hininga si Beckett. “Gladz, hindi naman mahal ni Pierce si Selene. If you just let him explain—”

“Hindi ko pa pala kayang makinig sa kaniya. Hindi kaya ng tapang ko ang sakit na nararamdaman ko sa tuwing naalala ko na may-asawa na pala siya.” Tinuyo niya ang mga luha saka pilit na pinigilan ang maiyak na naman. “Sarado pa ang utak ko, Beckett. Hindi ko pa kayang umintindi ngayon. Wala ring papasok sa isip ko sa mga paliwanag niya.”

“Gladz…”

“Umalis na tayo.” Aniya. “Ihatid mo ako sa opisina.”

Walang nagawa si Beckett kundi sundin siya.

At habang nasa daan sila, pilit na pinapaintindi ni Gladz sa sarili na ayaw lang siyang mawala ni Pierce kaya nagsinungaling ito sa kaniya pero hindi yon magawang tanggapin ng isip at puso niya. Kahit anong pilit niya sa sarili na intindihin si Pierce, hindi niya magawa.

At iyon ang kinatakot niya. Dahil alam niya sa sarili na hindi siya madaling magpatawad. Kapag nasira na ang tiwala niya, napakahirap na para sa kaniya na ibalik iyon kahit anong pilit niya.

She loves him but would it be enough to forgive him? Sapat na ba ang pagmamahal para kalimutan ang sakit?

I don’t think so. 

#BitterQouteForTheDay - When someone is sweet to you, don’t expect that person will be like that all the time. Remember, even the sweetest chocolate expires. (credit:HealthyPage4U) -  Puwedeng totoo, puwede rin namang hindi. Depende siguro. Pero baka sa 100%, mga 90% ang ganito kasama na diyan ang mga mahilig mag fun run after the fun at yong mga sobrang paasa na puwede kang mamatay sa kakaasa e wala naman pala. Kaya girl, huwag umasa kapag si crush sweet sayo, baka ma biktima ka ng #PaasaGang.

CHAPTER 21

Want to say Hi to Ladybenhary, MaRoseMuyco2 from General Santos city, Qhoulken from Isabela Province, Riezel Manalili from Tarlac and Grace Chin

CHAPTER 21

HINDI NA mabilang ni Gladz kung ilang beses na siyang sinubukang kausapin si Pierce sa nakalipas na isang linggo. Sa bahay, sa opisina o kahit saan man siya magpunta, nakasunod ito. Pero ni isang salita wala itong narinig mula sa kaniya. Kaagad siyang umiiwas. Ayaw niyang makausap ito. Nakasara pa ang utak niya para sa paliwanag ng binata.

Pero iba sa araw na ’yon. Wala siyang Pierce na nakita hanggang sa makapasok siya sa opisina niya.

And that actually made her felt relieve.

Seeing Pierce always brings back their memories together, and she can’t help her heart but to ache again. Basta kapag nakikita niya ang binata, kaagad na parang may kumukurot sa puso niya. That’s why she can’t stand seeing him or talking to him.

Bumuga siya ng marahas na hininga ng makaupo siya sa swivel chair niya.

She wanted to focus on her work today but she just couldn’t. She keeps on thinking about Pierce and why he isn’t bugging her.

Gladz should be thankful that he isn’t, but she’s unconsciously looking for his presence.

“Ma’am? Ma’am?”

Napakurap-kurap siya saka nagtatanung na tumingin sa sekretarya. “Ha?”

Bahagyang kumunot ang nuo ng kaharap. “Kailangan na po ng HR ’yong list of employees kung naaprobahan niyo na po.”

Ilang beses siyang napakurap bago nag sink in sa isip niya ang sinasabi nito. “Ahm,” wala sa sariling tinuro niya ang steel cabinet sa gilid ng opisina, “its there.”

“Ahm,” kagat ang labi ng sekretarya niya na tinuro nito ang gilid ng mesa niya, “ayan po, ma’am, oh.”

Sumunod ang mata niya sa tinuro nito. Nang makita na nandoon ang hinahanap nito, inabot niya iyon at binasa. “Balikan mo nalang mamaya, di ko pa to nababasa e.”

“Pero, ma’am, kailangan na daw ’yan ngayon—”

“Sino ba ang boss mo?” Pagtataray niya sa sekretarya kapagkuwan ay hinilot ang sentido maisip ang ginawa niya, “pasensiya na,” hingi niya kaagad ng tawad, “mainit lang ang ulo ko.”

“Sige po, ma’am.” Anang sekretarya niya, “babalikan ko nalang ho mamaya.”

Napabuntong-hininga si Gladz saka isinandal ang katawan sa likod ng swivel chair.

She hates snapping at people without valid reason. Bakit ba siya iritado ngayon?

Marahas siyang umiling saka pilit na itinuon ang atensiyon sa mga gagawing trabaho ngayon.

Pero dalawang oras ang lumipas, wala pa rin siyang nagagawa kundi ang tumitig sa kawalan habang iniisip si Pierce.

Ang pag-iingay ng cellphone niya ang pumukaw sa kaniya. Wala sa sariling inabot niya ang cellphone saka tiningnan muna kung sino ang tumatawag bago sinagot ’yon.

“Oh, Beckett, bakit ka napatawag—”

“Romero’s Hospital Main. Now.” He sounds urgent.

Nagsalubong ang kilay niya. “A-ano? Bakit naman ako pupunta sa Hospital—”

“Now, Gladz, damn it!” Sunod-sunod na napamura si Beckett sa kabilang linya bago nito pinatay ang tawag.

Naguguluhang napatitig siya sa screen ng cellphone bago tumayo at kinuha ang hand bag bago nagmamadaling lumabas sa opisina niya.

Whatever it is, it must be an emergency for Beckett to talk and act like that.

Mabilis pero maingat siyang nagmaneho patungo sa Romero’s Hospital Main. Nang makarating doon, kaagad niyang ipinarada ang kotse saka lumabas at naglakad papasok.

She was looking around, looking for Beckett when she spotted him in the E.R. with someone she’s not familiar with. At mukhang kausap ng mga ito ang isang Doktor.

Kaagad siyang naglakad palapit dito pero bigla ring napatigil ng marinig ang pinag-uusapan nga mga ito.

“… I can’t tell.” Umiling ang Doktor, “may mga tao talagang kapag hindi nila kaya ang sakit emotionally, they resort to hurting themselves physically. Kasi kapag may masakit sa kanila physically, doon tumutuon ang atensiyon nila at nawawala ang sakit na nararamdaman nila. Since sinabi niyo sakin ang pinagdadaanan niya kaya nasabi ko ’yon. The good news is, he’s stable and the wound has been taken care of. Give it two weeks, hihilum din ang sugat niya.”

“Is he going to be okay?” The man beside Pierce asked. “Paano kung gawin niya ulit ’to? I know him, he’s stubborn. Hindi siya makikinig kahit pagsabihan ko siya lalo na’t ako ang bunso saming dalawa.”

The Doctor sighed. “If he did, then I advice you to take him to a Therapist. Makakatulong yon sa kaniya kung mailalabas niya ang nararamdaman niya. Since this is an emotional battle, we can only hope that his mind is strong enough to accept this and move on.”

“And if he’s not?” Beckett asked.

Hindi umimik ang Doctor.

Mapaklang tumawa ang lalaking katabi ni Beckett. “He’ll be like Dad. Drinking all the time to escape the pain even just for a while.”

Napabuntong-hininga siya Beckett saka nakipagkamay sa Doctor. “Salamat, Doc.”

“Thanks, Doc.” Anang lalaki na katabi ni Beckett.

Tumango ang Doctor. “Kapag nagising ang pasyente, paki-inform nalang sa Nurse para matawagan ako, okay?”

Beckett nodded. “Yes, Doc.”

Napasabunot sa buhok ang lalaking katabi ni Beckett saka malakas na bumuga ng marahas na hininga. “Fuck this. Bakit ba kasi nakuha pa ni Kuya ang ugali ni Dad? They’re emotionally weak. Nang iwan ni Mommy si Dad at pinagpalit sa iba, nawala sa sarili si Dad no’n. Lalo na ng nalaman niya na nanganak si Mommy after six months’ ng maghiwalay sila. The baby wasn’t his and it drove him insane.”

Kuya? Sinong kuya? Naguguluhan siya… Sino ang tinutukoy ng Doctor? Sino ang may sugat? And why the hell did Beckett called her here?

Mabilis siyang lumapit kay Beckett ng makaalis ang Doctor, gusto niyang malaman kung sino ang tinutukoy ng Doctor na kausap ng mga ito. Pero bago pa siya makapagsalita, napatingin sa kaniya ang katabi ni Beckett at tumalim ang mga mata nito.

“You.” Dinuro siya nito dahilan para mapaatras siya. “How could you do that to my brother, huh! Why are you hurting him like this?”

Confusion filled her. “Ano bang ginawa ko?”

The man snorted. “Oh, playing the innocent card.” He tsked, his eyes darkening with anger, “ikaw ang dahilan kung bakit nandito ngayon sa Hospital si Kuya. Fuck! Ano ba ang mayroon sayo at nababaliw sayo ang kapatid ko, ha? Are that worth it?!”

Gladz felt a pang on her pride. Handa na niyang sagutin ang estranghero ng sumabad si Beckett.

“Sinaktan din naman siya ng kuya mo.” Anang kaibigan, “hindi niya sinabing may asawa na siya.”

Natigilan siya at dahan-dahang namilog ang mata niya ng mag-sink in sa isip niya kung sino ang tinutukoy ng dalawa.

“P-Pierce is here?” Hindi niya makapaniwalang tanung sa dalawang lalaking nasa harapan. “A-anong ginawa niya?” Nag-umpisa ng manlamig ang buong katawan niya.

She’d worried, damn it! Nag-alala siya sa kalagayan ng taong nanakit sa kaniya! This in insanity at its finest!

“He stab himself.” Sagot ng lalaking tumawag kay Pierce na Kuya. “Masaya ka na ba na sinaktan niya ang sarili niya?” The man’s cold gaze held hers, “if you just let him explain, this wouldn’t have happened. This is all your fault—”

“Its no one’s fault.” Kaagad na sabad ni Beckett saka tipid siya nitong nginitian, “Sexes didn’t mean that—”

“I mean it.” Ani Sexes.

“—Hindi mo kasalanan ang nangyari.” Pagpapatuloy ni Beckett sa pagsasalita, “saka pasensiya na pala at tinawagan kita, nag-panic lang ako, pangalan mo kasi ang binabanggit ni Muller bago siya nawalan ng malay—”

“Where is he?” She asked, worried.

Hinawi ni Beckett ang kurtina na nasa kanan niya at tumambad sa kaniya si Pierce na nakahiga sa Hospital bed. Wala itong malay at nagkalat ang dugo sa pantalon nito.

Hindi makapaniwalang umawang ang labi niya habang nakatitig sa sugat nitong naka bendahe na pero tagus na rin ng dugo ang ibabaw niyon.

“Oh God…” Mahina niyang sambit habang dahan-dahang naglalakad palapit sa binata. “Anong ginawa mo…” Mahina niyang tanung sa binatang walang malay. “Anong ginawa mo…”

“Sinaksak niya ang sarili niya.” Sagot ng kapatid ni Pierce na nasa likod niya. “Dahil mababaliw na daw siya kakaisip sayo at kakaisip ng paraan para kausapin mo siya.” Pagak itong tumawa. “I told him to just find someone to fuck. And he gave a double punch on the stomach, saying your worth it and no one deserves you, that’s how worth it you are.”

Tumulo ang luha niya sa kaniyang pisngi. “He hurt me so bad. Hindi ko siya kayang kausapin.”

“You hurt him too.” Anang kapatid ni Pierce na ngayon ay nasa tabi na ng hospital bed. “Iniwan mo siya e. If you want to get even with him for hurting you, you’re on the right track. Losing you, you leaving him, is the most painful thing that you can do to him. Kaya kung wala kang balak na kausapin siya at pakinggan, umalis ka nalang. He will eventually forget you, I’ll make sure of that.”

Nanunubig ang matang tumingin siya sa kapatid ni Pierce. “Ilang beses ko siyang tinanung, ilang beses ko siyang binigyan ng pagkakataon na magsabi sakin, pero hindi niya ginawa. Ngayon alam ko na ang sekretong tinatago niya, wala ba akong karapatang masaktan, ha? Kung titingnan mo ako ngayon, alam kong isang matatag at walang pusong babae ang makikita mo, pero hindi mo alam ang laman ng kalooban ko. So before you judge me for not letting your brother explain, keep in mind that I also have a heart that is hurting so bad it suffocates me and it made me cry again and again. You don’t know anything, kaya huwag mo akong sisihin, kasi sa aming dalawa ng kapatid mo, siya ang mas may kasalanan.”

Namulsa si Sexes saka inilang hakbang ang pagitan nila. “If you really believe that its my brother’s fault and he needs to be punished, listen to him and let him explain. At kapag narinig mo na ang explanation niya at galit ka pa rin sa kaniya, then be my guest and leave.” Pagkasabi mo’n ay nilampasan siya ni Sexes saka lumabas ito at isinara ang kurtina.

Naiwan siyang mag-isa sa loob habang nakatitig sa maputlang mukha ng binata. He has dark circled around his eyes, a week old whiskers, messy hair and he stink of liquor.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata at nang imulat niya iyon, napatingin siya sa sugat nito sa may hita.

“Ano bang ginagawa mo sa sarili…” Mahina niyang sambit saka umupo sa stool na katabi ng kama saka tinitigan ang mukha ng binata.

Staring at Pierce like this…she missed him. Nami-miss na niya ang paglalambing nito, ang pagiging maalalahanin at ang pagiging maalaga sa kaniya. Looking back, Pierce was really an amazing boyfriend…a one of a kind man…a dream man. Except for the fact that he’s married to someone else.

Napabuntong-hininga siya saka pilit na pinipigilan ang luhang malaglag sa pisngi niya. Tinatapik-tapik niya ang dibdib para pakalmahin ang sarili niya pero hindi yon gumana. Sa huli, natagpuan niya ang sarili na hawak ang kamay ng binata habang walang imik na lumuluha.

Mariin siyang napapikit habang namamalisbis ang luha sa mga mata niya. “Bakit kasi hindi mo sinabi sakin?” Mahina siyang napahikbi, “baka inintindi pa kita kung sinabi mo ng maaga. Bakit kailangan mo pang hintayin na sumampal sakin ang katotohanang ang lalaking mahal na mahal ko ay kasal sa iba? Alam mo ba kung gaano kasakit ’yon? Alam mo ba kung gaano kasakit marinig na angkinin ka ng ibang babae sa harapan ko mismo at wala akong magawa? Alam mo ba ang pakiramdam na mawalan ng karapatan sayo? I was so proud to call my self your girlfriend, but now, it just pains me every time I remember. Kaya hindi kita kayang kausapin, kaya hindi ko kayang tanggapin kung ano man ang ipapaliwanag mo, kasi ang sakit-sakit ng ginawa mo sakin.

“Mahal na mahal kita, Pierce, pero ginawa mo akong tanga.” Palakas ng pakas ang hikbi niya. “Ginago mo ako. Ginawa mo akong kabit. Pinaniwala mo ako sa mga matatamis mong pangako at kasinungalingan. Being lied to was painful enough but being lied to by someone you love is hellish. So kung nasaktan kita ng iwan kita, mas triple pa ang sakit na pinaramdam mo sakin. Dapat hindi ko hinayaan ang sarili ko na mahalin ka kung masasaktan lang naman ako ng ganito—”

“M-mahal din k-kita…s-sobra.”

Hilam ng luha ang mga mata na tumingin sa mukha ng binata. Bahagyang umawang ang labi niya ng makitang gising na ito at titig na titig sa kaniya.

“M-mahal din kita.” Mahina ang boses nitong sabi pero dinig na dinig niya ’yon, “m-ahal na mahal…k-kaya takot na t-takot akong mawala k-ka kasi a-alam kong hindi ko kakayanin kung i-iiwan mo ako.”

Umagos ang masaganang luha sa mga mata niya. Humihikbing binuka niya ang bibig para sagutin ang binata pero bigla nalang umikot ang paningin niya at ang huli niyang namalayan ay ang pagbagsak ng katawan niya sa malamig na sahig ng Hospital. 

A/N: Maraming gang sa mundo, hindi man sila kasing nakakatakot tulad ng mga gang sa pelikula, isa pa rin sila sa mga mapanganib na gang sa mundo. May #PaasaGang #FuckAndRunGang #ManlolokoGang #BabaeroGang at ang pinaka-delikado ay ang #BubuntisinKaLangGang. Iwasan niyo ang mga ito dahil nakakasila sira ng kinabukasan. Kung puwede, kilalanin niyo muna, siguraduhin at siyasatin ang pagkatao niya bago bumigay. Pero kahit pa yata na-interrogate na ang myembro ng mga gang na ’yan, maloloko at maloloko ka pa rin. Kaya mga inosente, maging mapagmatyag at maging matang lawin. 

By the way, Calyx will be out in Bookstore’s soon. Cover below. No price yet though. #Abangan

CHAPTER 22

Happy Birthday Charing Ube ^_^

Hi to the beautiful twins, Ivy and Iris. kaway-kaway

CHAPTER 22

NAGISING SI Gladz sa isang puting silid, kaagad na nanuot sa ilong niya ang amoy ng gamot. Nang subukan niyang bumangon, pinigilan siya ni Beckett sa braso na hindi niya napansing nasa tabi pala niya.

“Rest.” Anang kaibigan na nakaupo sa upuan na katabi ng kinahihigaan niya. “Huwag ka munang gumalaw.”

Hindi na siya nagpumilit na gawin ang gusto dahil medyo hindi rin naman maganda ang pakiramdam niya. “A-anong nangyari?” Pilit niyang hinahalukay ang memorya niya pero wala na siyang maalala pagkatapos niyang makaramdam ng pagkahilo. “Ang huli kong naalala ay nawalan ako ng malay.”

Tumango si Beckett. “Bumagsak ka nalang bigla sa sahig. Pierce panicked. He gets up and carry you to his hospital bed while shouting for the Doctor.” Napailing ito saka napabuntong-hininga na naman. “He’s not supposed to move his leg. Dapat ipahinga niya iyon pero matigas ang ulo niya kaya hayon, dumugo na naman ang sugat niya. He wanted to be with you when he’s condition is even worse than yours. Kaya naman minabuti namin ni Sexes na ipa-sedate siya at inilipat ka namin sa kuwartong to.”

Napatitig siya sa kisame habang naglalaro sa isip niya ang guwapong mukha ni Pierce.

She can still remember it clearly…he told her he loves her. Ilang ulit nitong sinabing mahal siya nito bago siya bigla nalang nawalan ng malay.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdaman ang kirot sa puso niya. Mahal siya nito pero may asawa naman ito. Bakit ba napakahirap maging masaya sa taong mahal niya? Bakit ba hindi mawala ang sakit sa puso niya—

“You’re pregnant by the way.” Biglang anunsiyo ni Beckett sa kaniya.

Pakiramdam niya ay namingi siya sa narinig saka hindi makapaniwalang bumaling kay Beckett. Hinintay niya itong tumawa at sabihing biro lang ang bombang binitawan nito pero nanatiling seryuso ang ekspresyon ng mukha ng binata habang nakatingin sa kaniya.

Nang hindi binawi ng binata ang sinabi, bumilis ang tibok ng puso niya at nanlamig ang buo niyang katawan. Maraming senaryo ang pumasok sa isip niya at isa lang ang kalalabasan no’n, magiging illegitimate child ang anak niya.

Napakurap-kurap siya saka hindi mapakaling bumangon sa pagkakahiga at napatitig sa kawalan. Hinahalukay niya ang isip kung anong mabuting gawin dahil sa nalaman pero wala siyang magandang maisip.

No ideas. Nothing! She can’t think of anything, damn it! Hanggang kasal si Pierce sa iba, wala silang puwang ng bata sa sinapupunan niya sa buhay nito.

Walang buhay siyang natawa saka napasabunot sa sariling buhok. “Bakit ba sakin nangyayari ’to? This is so unfair. Ayos lang sana kung ako lang magsa-suffer pero bakit kailangan pang madamay ang inosenteng buhay sa sinapupunan ko?”

“Gladz—”

“God…” Magulong-magulo ang isip na bumaling siya kay Beckett. “Buntis ba talaga ako? Sigurado ka? Anong sabi ng Doctor? ’Yon ba ang dahilan kaya nawalan ako ng malay kanina?” Bahagyan siyang napasinghap ng maalala ang pagpapabaya niya sa sarili. “Oh my God, is my baby okay? Hindi ako kumakain sa tamang oras nitong mga nakaraang araw. Hindi rin ako makatulog ng maayos. Okay lang ba siya? Maayos ba ang lagay niya?”

Tipid siyang nginitian ni Beckett. “The baby is fine, don’t worry. Masyado ka lang daw na stress at na over fatigue kaya nawalan ka ng malay. I also panicked when I saw you unconscious so I asked the Doctor to run some test to make sure that you’re okay. Kinunan ka nila ng dugo at ng bumalik, ’yon ang resulta.” Hinagod ni Beckett ang likod niya na parang inaalo siya. “Everything is going to be just fine—”

“How would you know that?!” She snapped at Beckett and regretted in instantly. “I’m sorry,” hingi niya ng tawad, “I’m so sorry. Hindi ko lang alam ang gagawin ko sa nalaman ko.” Gulong-gulo ang isip niya. “Hanggang kasal si Pierce, wala kaming puwang sa buhay niya. Hanggang nakatali siya sa iba, lalabas na bastardo ang anak namin. Ayokong tawaging anak sa labas ang anak ko, Beckett. Kung alam ko lang sana na may asawa si Pierce, e di sana hindi nangyari ’to—”

“Calm down.” Niyugyog ni Beckett ang balikat niya, “don’t stress yourself, its bad for the baby.”

Kaagad siyang kumalma ng marinig ang sinabi ni Beckett saka naiiyak na hinaplos ang sinapupunan niya. “My baby…I’m so sorry. Stress masyado si Mommy these past few days. Pasensiya ka na, ha? Hindi ko kasi alam na nandiyan ka e. Patawarin mo si Mommy ha?”

“Gladz…” Hinawakan ni Beckett ang kamay niya saka pinisil iyon. “Be strong. Malalampasan mo rin ’to.”

Tumango siya saka humugot ng malalim na hininga para pakalmahin ang sarili. “Tama ka. Kailangan ko na talagang kausapin si Pierce ng masinsinan. I can’t keep running away from my heartaches anymore. Hindi puwedeng ganito.” Kailangan niyang maging mas matapang pa para sa anak niya.

Tumango si Beckett saka masuyo siyang nginitian. “That’s a good idea. Pero mamaya na, naka-sedate pa siya ngayon e. Nandoon si Sexes, binabantayan siya. Wala silang alam sa sinabi ng Doctor. Ako lang kasi ang nandito kanina.”

Tumango siya saka nagbaba ng tingin sa tiyan niya, “sa tingin mo…matatanggap ni Pierce ang bata sa sinapupunan ko?” May pag-aalinlangan ang boses niya. “Magiging maayos ba ang lahat kung kakausapin ko siya?”

Beckett gave her a soft smile. “Talk to him first, then you’ll know. Wala namang nakakaalam kung magiging maayos ba kayo o hindi, nasa inyong dalawa ’yon…no, actually, nasa iyo ’yon. Pierce is more than willing to be with you. Ikaw ang may issue sa inyong dalawa. Kaya desisyon mo kung magiging maayos ba ang lahat o hindi.”

Hinaplos niya ang dibdib kung nasaan ang puso niya, “masakit pa rin e. Kahit anong gawin ko, kahit anong pakiusap ko sa sarili na kalimutan ang sakit at patawarin si Pierce, hindi ko magawa. Mahal ko siya, pero alam ko rin kung saan ako lulugar sa nalaman ko. May asawa siyang tao, hindi ’yon basta biro lang. He’s legally married and that’s what’s hurting me the most.”

“I know.” Huminga ng malalim ang binata. “And I also know that it’s hard for you to forgive Pierce. Kilala kita Gladz, napakahirap mong magpatawad.”

Napatungo siya. “Alam ko rin ’yon. Hindi ko alam kung anong gagawin ko.” Aniya saka maingat na umalis sa kinahihigaan. “Wala akong maisip. Blangko ngayon ang utak ko. Hindi ko alam ang gagawin ko.”

Lumapit sa kaniya si Beckett saka akmang yayakapin siya ng bumukas ang pinto at may nagsalita.

“Kung ayaw mong mabugbog, huwag mo ng ituloy ’yan.” Boses iyon ng kapatid ni Pierce, si Sexes.

Beckett rolled his eyes. “Your brother can really be an ass sometimes.” Napailing ang kaibigan, “hindi ko nga alam kung bakit kaibigan ko ’yon.”

Sexes chuckled before glancing at her, “he will be awake in an hour. Nasa katabi siyang kuwarto. Mas kalmado siyang magigising kung makikita ka niyang gising at maayos ang lagay. If you care for him, even just for a little, you will—”

“Gusto ko siyang kausapin.” Putol niya sa iba pa nitong sasabihin, “and I do care for him, pero niloko niya ako kaya galit ako at karapatan ko ’yon. May karapatan akong magalit sa kaniya kaya huwag kang salita ng salita diyan. Sinabihan na kita kanina, huwag mo akong husgahan kasi wala ka namang alam.” Pagtataray niya saka nilampasan ito.

Hindi pa siya masyadong nakakalayo sa dalawa kaya naman narinig niya ang sinabi ni Sexes.

“Damn. That woman is feisty.” Wika ni Sexes.

Beckett chuckled. “Yes, she is. And she owns a gun too. So don’t mess with her. Baka mabaril ka ng wala sa oras.”

Hindi niya pinansin ang dalawa saka lumipat sa katabing kuwarto. Tulad ng sinabi ni Sexes, wala pang malay si Pierce. Kaya naman umupo siya sa sofa at hinintay itong magising.

Habang naghihintay, nag-iisip siya kung anong dapat niyang gawin at sabihin kay Pierce kapag nagising na ito.

Being pregnant complicates everything. Hindi puwede na sarili lang niya ang isipin niya ngayon. Kailangan na niyang isipin ang bata sa sinapupunan niya. This is not just about her and Pierce anymore. May isang inosenteng buhay na ang madadamay kapag naging mali ang desisyon niya.

Huminga siya ng malalim saka biglang napabaling sa pinto ng kuwarto ng bumukas ’yon.

Gladz instantly felt so small when she saw Pierce’s wife comes in.

Tumayo siya mula sa pagkakaupo saka hinarap ang babae para magpaliwanag, “I’m just here to talk to him—”

“You’re really shameless, aren’t you?” Nakataas ang kilay na sikmat nito sa kaniya. “You’re his mistress and you actually have the guts to parade yourself in front of me. In case you’re not aware, I’m his wife—”

“I know.” Aniya saka tinaasan din ng kilay ang babae. “Stop telling me that you’re his wife, trust me, I know. But the question is, where were you? How come his wife isn’t by his side?”

Selene smirked. “Aww…feisty. But you know darling,” maarte nitong wika, “even though I’m not by his side, I’m still his legal wife. And it irks me,” tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa, “his tastes change. I mean, we are clearly different in beauty department. I’m prettier than you, its a given. Are you sure that you are his?”

Para siyang sinampal sa sinabi nito pero hindi niya pinakitang naapektuhan siya. Hindi niya ipapakita rito na nasaktan siya. No way in hell!

Gladz was ready to retaliate and talk back to this bitch when Pierce’s weak yet baritone voice filled the room.

“S-She’s not mine.” Mahina ang boses na sabi ni Pierce.

Cold shiver run down her spine, the same time her heart clenched in pain.

Nang-uuyam na tumawa si Selene. “Oh my God…you just got burn—”

“I’m hers.” Wika ni Pierce saka sinubukan nitong umupo.

Napabaling siya sa binata at kaagad na pinigilan ito sa gustong gawin. “Huwag kang gagalaw.” Pinanlakihan niya ito ng mga mata. “Tatamaan ka sakin.”

Kaagad na bumalik sa pagkakahiga sa Hospital bed sa Pierce saka tumingin ito kay Selene. “Get out.” Pagtataboy ni Pierce kay Selene. “Get the hell out!” Sigaw nito ng hindi gumalaw sa kinatatayuan ang asawa nito.

Matalim ang titig na pinukol ni Selene kay Pierce. “You will regret this. I wont back down. I will fight for my rights as your wife—”

“Yeah, do that.” Nanghahamon ang boses ni Pierce, “but also bear in mind that I will crush you. Just wait for it. It’ll be sooner than you think.”

Bahagyang namutla si Selene saka nagmamartsang lumabas ng kuwarto at malakas na isinara ang pinto.

Nang sila nalang dalawa, pasimple niyang inagaw ang kamay na hinawakan ni Pierce ng pigilan niya itong bumangon saka walang imik na tumayo sa tabi ng kama nito.

“Ayos ka lang ba?” Kaagad na tanung ni Pierce na halatang nag-aalala sa kaniya, “anong sabi ng Doctor? Bakit ka biglang nahimatay? Pinag-alala mo ako.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Just stress.”

“Hindi ka na naman ba kumakain sa tamang oras?” Tanung nito.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi, “hindi talaga ako kumakain, nakakalimutan ko at wala akong gana.”

“Hindi ka natutulog ng maaga?”

“The heartaches that you have given me keeps me up all night.”

“Gladz—”

“Lets stop this nonsense conversation.” She looked at Pierce in the eyes. “Start talking. Nandito ako ngayon sa harapan mo para pakinggan ang paliwanag mo. Baka bigla mo na namang saksakin ang sarili mo, ayokong maging dahilan ng pagkamatay mo.”

“What the use?” Pierce sighed heavily. “Kahit naman magpaliwanag ako sayo, kahit makinig ka, hindi mo naman ako patatawarin e. So why explain?”

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Then why stab yourself?”

Napatitig ito sa sugat sa hita na nakabendahe bago sumagot. “Its for myself. Para kahit pansamantala, mawala ka sa isip ko. Naisip ko na kapag may iba akong sakit na nararamdaman, mawawala ka na sa sistema ko. Yes, I harm myself because of you but I didn’t do this to get your attention. Hindi ko nga inaasahan na makikita ka pang malapit sakin. Ang gusto ko lang ay mawala ka sa isip ko kahit ilang sandali lang. Para na kasi akong mababaliw sa kakaisip sayo. Gusto kitang kalimutan, pilit kong sinasabi sa sarili ko na iniwan mo na ako, na dapat na akong mag move on, pero hindi ko magawa. You’re always in my mind and in my heart, torturing me endlessly. I can’t take it anymore…so I stab myself.” Mapakla itong tumawa. “At least I forgot you for a couple of hours. That’s good enough for me.”

Hindi siya makapaniwalang napatitig sa binata, “so anong mong ibig sabihin, sasaksakin mo na naman ang sarili mo para mawala ako sa sistema mo, ganun?”

Natahimik si Pierce.

“Gago.” Nagtagis ang bagang niya sa sobrang galit na nararamdaman, “sige, saktan mo ang sarili mo, diyan ka naman magaling e. Ang manakit. You’d been pestering me non stop to let you explain and for me to hear you out. At ngayong pinagpapaliwanag naman kita, ayaw mo naman!”

Tinalikuran niya ang binata at naglalakad na siya paalis sa kuwarto ng magsalita ulit si Pierce.

“I love you.”

Natulos siya sa kinatatayuan saka mariing pinikit ang mga mata bago humarap sa binata. “Hindi yan gagana sakin kahit ilang ‘i love you’ pa ang sabihin mo—”

“Mahal kita. Mahal na mahal. Kaya natakot akong sabihin sayo ang totoo.” Sinalubong nito ang titig niya, “alam kong hindi sapat ang dahilan na ’yon para mapatawad mo ako pero yon lang ang dahilan na mayroon ako. Yes, I know, I was selfish. I want to keep you knowing that I’m already married. Alam kong mali ang ginawa ko, pero ng maging maayos ang relasyon nating dalawa, mas natakot akong iwan mo ako…natakot akong ipagpalit mo ako sa iba tulad ng palaging ginagawa ng mga babaeng nakakarelasyon ko.

“I keep asking myself kung may mali ba sakin? Mace cheated on me. Selene cheated on me too. Lahat nalang niloloko ako…lahat nalang iniiwan ako. So when our relationship gets serious and I found my self falling deeply in love with you, I become selfish at the same time scared. Scared that you will do what Mace and Selene did to me.”

“Hindi nila ako katulad.” Nagdilim ang mukha niya. “Sinabi ko na sayo na hindi kita lolokohin diba?”

“I’m scarred, Gladz.” Mahina nitong sambit na para bang kinahihiya nito iyon. “Nang lokohin ako ni Mace, tinanung ko ang sarili ko kung anong mali sakin. I even question my worth as a person and as a man. And then I met Selene, she was a family friend and she was nice to me at first and I was young and reckless. So I married her and plan to have a nice family with her. Pero ng manatili ako rito sa Pilipinas ng dalawang buwan kasi may inasikaso akong negosyo, pagbalik ko may iba na siya. She cheated on me and when I asked her why, she said I wasn’t enough, that I wasn’t satisfying her in bed and its my money that she wants not me. Masyado lang daw akong tanga para maniwala sa kaniya.” Mapakla itong tumawa saka tinakpan ang mga mata gamit ang braso nito, “I was broken when I went back here in the Philippines. That’s when I met you in the club two years ago.” Inalis nito ang braso na nakatakip sa mga mata saka tumingin sa kaniya.

Parang may sumakal sa puso ni Gladz ng makitang basa ang paligid ng mga mata ni Pierce. Tinakpan nito ang mga mata gamit ang braso nito para itago ang luhang kumawala sa mga mata nito. And it made her heart ached.

This man… He’s scarred just like her. They both suffered the same fate…the same pain and heartache.

“Believe it or not, you helped me move on.” He added after taking a deep breath. “Hindi ko alam kung anong mayroon sayo na nakuha mo ang buo kong atensiyon. After what Selene did to me, I got a little insecure when it comes to sex but when you kissed me that night, I forgot my insecurities and let myself be bare again. So I filed a diverse with Selene and I looked for you. Hindi ako umalis sa Pilipinas ng dahil sayo, gusto ko kasing makita ka ulit. And God finally answered my prayer, I found you. But my divorce is still on process, ayoko kasing bigyan ng financial assistance si Selene. Walang gustong sumuko sa aming dalawa. Hindi ako papayag na may makuha siya sa perang pinaghirapan ko pagkatapos ng ginawa niya sakin.”

So its all about money…kaya hindi umuusad ang divorce ng mga ito kasi ayaw ni Pierce magbigay ng pera at karapatan naman iyon ng binata lalo na’t pagkatapos ng ginawa ng babaeng ’yon.

“I’m really sorry, Gladz.” Hingi ng tawad ng binata sa kaniya saka napaigik ng subukan nitong igalaw ang paang may sugat.

Tiningnan niya ng masama si Pierce. “Huwag ka ngang gumalaw.” Naiinis na sabi niya, “do you want to bleed to death?”

Umiling si Pierce.

“Good.” Sinuri niya ang nakabenda nitong sugat saka tumingin sa binata. “Huwag kang maggagagalaw, baka maubusan ka ng dugo sa katigasan ng ulo mo.”

Tumango si Pierce saka napuno ng katahimikan ang buong silid hanggang sa magsalita ulit ang lalaki.

“I’m really, really sorry for not telling you that I’m still married. Akala ko kasi maaayos ko ’yon bago magdalawang buwan ang relasyon natin pero hindi pa rin matapos-tapos. I’m really sorry, Gladz… I don’t know what to do anymore. I’m lost without you, Gladz. Pero tama ka, sinaktan talaga kita at pinagsisihan ko ’yon. But even though I’m lost, I’ll try to find my way back to you again. Alam kong mahihirapan ako, alam ko ring hindi mo ako mapapatawad ng ganun-ganun lang, pero susubok pa rin ako. Hindi ko kasi kayang mawala ka…kaya ngayon palang humihingi na ako ng tawad dahil hindi ako susuko, hindi kita susukuan, nagpapahinga lang ako. After this, I’ll be back pestering you again.”

Umangat ang kamay niya at dahan-dahan iyong dumapo sa pisngi ng binata at tinuyo ang luha sa ilalim at gilid ng mga mata nito, “sana sinabi mo nalang sakin.” Aniya na nanunubig ang mga mata. “E di sana inintindi kita. Sana hindi ka naglihim sakin. Sana hinayaan mo akong malaman na ginawa mo akong kabit. Sana… Maraming sana sa isip ko at ang sakit lang kasi umasa ako na iba ka, na hindi mo ako lolokihin at hindi ka magsisinungaling sakin. Sa ating dalawa, kung nasaktan ka, nasaktan din naman ako. Sobrang sakit na halos hindi ako makakain at makatulog. I pretended that I’m okay, but I’m dying inside, Pierce. My heart is bleeding and its dying.”

Hinawakan nito ang kamay niya saka dinala iyon sa mga labi nito at hinalikan. “Alam ko, hindi mo ako mapapatawad, pero sana bigyan mo pa ako ng isa pang pagkakataon na patunayan sayo ang sarili ko. I love you, Gladz, I love you so much.”

Hindi alam ni Gladz kung ano ba ang dapat niyang maramdaman. May parte ng puso niya na masaya dahil mahal din siya nito, pero may malaking parte na nasasaktan pa rin sa nalamang niloko siya nito.

Pero hindi lang ang sarili niya ang dapat niyang isipin kundi pati na rin ang umuusbong na buhay sa sinapupunan niya.

Humugot siya ng malalim na hininga saka tinitigan sa mga mata ang binata. “Ayokong maging tanga, Pierce. Mas lalong ayokong masaktan ulit pero hindi na puwedeng puro sarili ko lang ang isipin ko. You want to be with me, yes?”

Mabilis na tumango si Pierce. “Yes—”

“Divorce her first then.”

Hope filled his eyes. “I will. I just need a couple of months to finalize the papers—”

“I mean now, Pierce.” May pinalidad niyang sabi, “hindi ako maghihintay ng ilang pang buwan na puwedeng abutin ng taon. Ayoko.”

Natigilan ang binata. “A-anong ibig mong sabihin?” Kaguluhan ang gumuhit sa mukha nito. “Alam mo naman diba ang status ng Divorce namin? I don’t want her to get any alimony from me and that’s the reason why our divorce isn’t moving.”

Her emotionless gaze held his. “Your money or me. Pick.” Pagkasabi no’n ay naglakad siya palabas ng kuwarto.

Kapagkuwan ay napasandal siya sa gilid ng pinto ng maisara niya iyon.

Sinapo niya ang pusong nasasaktan at nagmamahal para sa lalaki. She’s confused…and her heart is confused as well. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman pagkatapos na marinig ang paliwanag ni Pierce.

She’s conflicted, her anger lessens but she still feels the pain.

Pero isa lang ang sigurado niya, hindi siya makikipag-ayos sa binata hanggang kasal pa rin ito sa iba. Hindi siya puwedeng magtanga-tangahan lalo na sa pagkakataong ito. She has to think this thoroughly. For herself. And for her baby.

Kahit mahal pa niya si Pierce at mahal din siya nito, hindi siya makakapayag na maging isa siyang kabit. She’s a woman with self respect and dignity and she believe that she’s worth it. 

#WeAreAllWorthIt - Always remember that, inosentes. You. Are. Worth. It.

CHAPTER 23

CHAPTER 23

HUMINGA NG MALALIM si Gladz ng makapasok sa pintuan ng Mental Institution kung saan naroon ang ina niya. Gusto niya itong makita at makausap kahit alam niyang wala naman itong magiging sagot sa problema niya.

Her heart saddened when she saw her mother sitting alone in the bench in front of the garden, she has a blank look in her face.

Tahimik siyang tumabi sa ina saka hinawakan ang kamay nito. “Ma, nandito ulit ako. Binibisita kayo.”

Walang reaksiyon mula sa ina niya, dapat hindi na siya masaktan dahil sanay na siya pero may kurot pa rin sa puso niya na makita ang ina sa ganung kondisyon.

“Ma,” hinaplos niya ang buhok ng ina, “kailangan kita ngayon, kaya nandito ako. Sana kung hindi ka nagkaganito, nabigyan mo na ako ng payo kung anong dapat kung gawin sa sitwasyon ko ngayon. You see, Mom, I fell in love with a married man. Pero hindi ko alam na may asawa na pala siya, nalaman ko lang nuong isang linggo. Para akong mababaliw sa sakit na nararamdaman ko, pero, Ma, lumaban ako, pilit kung itinayo ang sarili ko dahil ayokong magmukhang kawawa. Ma, sana kung kasama kita ngayon sa bahay, palagi mo siguro akong aaluin kasi iyak ako ng iyak. Pero dahil mag-isa lang ako, ako nalang ang yumakayakap sa sarili ko.”

She forced a smile. “Ma, miss na miss na kita. Miss ko ng marinig kang magsalita. Miss ko na ang bonding moments natin. Miss ko na kung paano mo ako pangaralan noon. Please, Ma, magpagaling ka, gustong-gusto na kitang makasama. Siguro kapag nakita mo ang ginawa ko sa kompaniya ni Dad, magiging masaya ka at magiging proud. Its getting bigger and bigger, Ma. Dad will be very proud of me, I’m sure. And he would be even prouder if you get better and leave this place.”

Still, no reaction from her mother.

Iginiya niya ang kamay ng ina sa tiyan niya. “Ma, magkakaapo na po kayo. Kaya lang hindi ko pa mapapakilala sayo ang ama niya kasi ayokong iharap siya sa inyong may sabit pa siya. Kasal kasi siya e. Wala naman sigurong babae na gugustuhing maging isang kabit kaya pinaglalaban ko ang sarili kong halaga sa kaniya. I want to be happy with him, Ma, pero ang hirap palang maging masaya kapag nasasaktan pa rin. I’m still in pain, but I’m fighting it. I’m fighting for my happiness. Ayoko ng masaktan pa, Ma. Nagtatapang-tapangan lang ako pero ang totoo, natatakot ako ng sobra.”

Yumakap siya sa kaniyang ina na wala pa ring reaksiyon sa mga ikinuwento niya. Mas humigpit pa ang yakap niya rito sa bawat segundong lumilipas hanggang sa pinakawalan niya ito.

Hindi alam ni Gladz kung ilang segundo, minuto o oras siyang nakaupo sa tabi ng ina. Wala itong reakisyon, ni wala siyang makitang emosyon sa mukha nito. Basta hawak lang niya ang kamay nito at paminsan-minsan ay niyayakap niya ito.

Kapagkuwan ay tumingin siya sa relong pambisig.

It’s nearly lunch time.

Napabuntong-hininga siya. Ang bilis talaga ng oras.

Bumaling siya sa ina. “Ma, bisitahin kita ulit, ha?” wika niya sa ina habang hinahaplos ang buhok nito, “pangako, dadalasan ko ang pagpunta rito. Kailangan ko na nga lang umalis kasi may hihinging kailangan daw sakin si Beckett. Naalala mo ba siya, Ma? Siya ’yong lalaking ayaw niyong papasukin noon sa bahay dahil akala mo manliligaw ko.” Mahina siyang natawa sa ala-alang ’yon. “And I can’t say no to him, he helped me a lot these past few days.” Hinalikan niya ang ina sa pisngi. “I love you, Ma.” Malambing niyang sabi saka tumayo na para umalis.

Nakakailang hakbang palang siya ng marinig niya ang pamilyar na boses na kaniyang ina na ilang taon din niyang hindi narinig.

“If you love him, fight for him. Mas masasaktan ka kung pakakawalan mo ang taong mahal mo. Look at me, my baby, I’m suffering because I lost the man that I love.”

Hindi siya makapaniwalang lumingon at nakaawang ang labi na napatitig sa ina niya. Hindi pa rin siya makapaniwala na narinig niya ang boses ng ina. Her ears must be playing tricks on her because when she looks back, her mother has a blank expression on her face again, like she didn’t say anything at all.

Mabilis siyang bumalik sa tabi ng ina saka sinapo ang mukha nito at tinitigan ito sa mga mata. “Ma, magsalita ka po ulit. Please, Ma?” Nanunubig ang mga mata niya habang nangungusap ang mga iyon. “Ma, please, let me hear your voice again. Please, Ma… Please, Ma…”

Seconds and minutes passes, her mother stayed silent. Hindi na ito nagsalita ulit. Hindi niya alam kung dapat ba niyang paniwalaan ang narinig pero alam niyang boses iyon ng kaniyang ina.

Tinuyo niya ang luhang namalisbis sa pisngi niya saka niyakap ulit ang ina niya.

“I love you, Ma.” Pinakawalan niya ito sa pagkakayakap saka nginitian, “aalis na po ako, Ma. I’ll see you soon again.”

She kissed her mother on the cheeks one last time before leaving.

Nang makalabas siya, kaagad na nakita niya ang kotse ni Beckett na nakaparada sa gilid ng kalsada.

Nilapitan niya iyon.

The passenger seat door instantly open.

“Hop in.” Boses iyon ni Beckett mula sa loob.

Sumakay siya saka nag-seatbelt. “Sana hindi mo na ako hinintay. Ang tagal ko pa naman sa loob. Saan mo pala ako dadalhin, ha?” Tanung niya kay Beckett na ngayon ay pinapausad na ang sasakyan. “Saan mo nga ako dadalhin?” Ulit niyang tanong kay Beckett.

“Basta.” Misteryusong sagot ni Beckett saka mas binilisan pa nito ang pagpapatakbo ng sasakyan. “Siya nga pala, kumusta ka na? Pasensiya na, hindi ako nakabisita sayo nitong mga nakaraang araw. Naging abala kasi ako e.”

“It’s okay.” Aniya saka isinandal ang katawan sa likod ng kinauupuan, “okay lang naman ako e. Wala namang nagbago.”

“Still mad?”

Hindi siya nakasagot dahil kahit sa sarili niya, hindi rin niya alam kung galit ba siya. Pagkatapos niyang marinig ang paliwanag ni Pierce, may kung anong nagbago sa kaniya, hindi niya alam kung ano pero ramdam niya iyon.

Bumuntong-hininga siya saka tumingin sa labas ng bintana. “I’m feeling happy these past few days.” Aniya saka ngumiti, “Hindi ko alam kung bakit.”

“Mood swings, maybe?” Ani Beckett, “I mean, buntis ka diba?”

Nagkibit-balikat siya, “maybe.”

Nagsalubong ang kilay niya ng minaobra ni Beckett ang sasayan papasok sa parking lot ng isa sa mga kilalang Restaurant sa Asya.

Ang Délicieux Cuisines.

“Anong ginagawa natin dito?” Tanung niya na may pagtataka.

“I’m treating you to lunch.” Ani Beckett saka nauna na itong lumabas sa sasakyan nito.

Kaagad naman siyang sumunod saka sabay na pumasok sila ni Beckett sa loob ng Restaurant.

“Which cuisine, Sir?” Anang waitress na sumalubong sa kanila sa pinto.

“American.” Sagot ni Beckett. “I have a reservation.”

“This way, Sir.” Anang waitress saka iginiya sila patungo sa elevator. “Fifth floor, Sir.”

Beckett smiled at the waitress before stepping into the elevator. “Thanks.”

“Why treat me to lunch?” Tanung niya ng makarating sila sa palapag kung saan American Cuisine ang ihinahain. “Wala namang espesyal na okasyon ngayon, ah.”

“You’d been through a lot.” Nginitian siya ni Beckett saka pinaghugot siya ng upuan. “You need to take a break and eat good food.”

Nangingiting umupo siya saka pabirong tinitigan ng masama si Beckett. “Ang sabihin mo, bumabawi ka lang kasi guilty ka dahil hindi mo sinabi sakin ang sekreto ni Pierce.”

Napakamot sa batok si Beckett habang mahinang tumatawa. “Kinda.”

Pabiro niya itong inirapan saka tinanggap ang menu na ini-abot sa kaniya ng Waiter at binasa ’yon. “Hmm… I want Burger Americana, Chicago Style Deep Dish Pizza, Barbecue Chicken Cobb Salad, Mac and Cheese and Kansas-Style ribs.”

Hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya si Beckett. “Darn, Gladz, hindi natin kayang ubusin ’yan.”

“Anong natin?” Tinaasan niya ng kilay ang kaibigan, “para sakin lang yan?”

Beckett gaped at her. “Kailan ka pa kumain ng ganun karami?”

“Ngayon palang.” Hinaplos niya ang tiyan, “I’m basically eating for two people now.”

Natawa si Beckett. “Its a baby? Hindi kasing rami ko ang kain niyan.”

“Ah, basta! Hindi ka kasali sa inorder ko.” Wika niya saka bumaling sa waiter na naghihintay pa rin sa tabi ng mesa niya, “and water, please.”

“Yes, ma’am.” Anang waiter saka kay Beckett naman tumingin, “what’s your order, Sir?”

“Burger Americano and Beer.” Ani Beckett saka ibinalik ang menu sa waiter. “And then water with three cubes of ice.”

Tumango ang waiter, “we’ll prepare your orders now, ma’am, Sir.” Pagkasabi no’n ng waiter ay umalis na ito.

Nang sila nalang dalawa, tinanung niya si Beckett. “Nakalabas na ba sa Hospital si Pierce?”

Nanunudyo ang ngiting gumuhit sa mga labi nito, “ohh… Someone’s worried.”

Inirapan niya ang kaharap, “just answer me, Balahibo.”

Nauwi sa mahinang tawa ang nanunudyong ngiti ni Beckett kapagkuwan ay sinagot din siya nito, “kahapon pa siya nakalabas. And as usual, not shocking, he keeps on saying your name. But thankfully, he’s not drinking liquor this time. Kung ano man ang napag-usapan niyo mukhang nakatulong sa kaniya kahit papaano. Ang problema ngayon, umalis na si Sexes kaya wala na siyang kasama do’n sa bahay niya. Inutusan kasi si Sexes ni Pierce na ibalik sa Sicily si Selene. Umalis sila kaninang umaga. Nandito lang naman si Selene para puwersahin si Pierce na pumayag sa gusto nito. Nalaman kasi niya na may girlfriend na si Pierce kaya naman nagpakita siya sayo para mapuwersa si Pierce na ibigay ang gusto niya kung magagalit ka at iiwan mo siya.” Pagpapaliwanag ni Beckett habang umiiling-iling. “That woman is smart and cunning, I’m telling you.”

Kaagad na gumuhit ang iritasyon sa mukha niya. “That bitch.” Bumuga siya ng marahas na hininga. “Sino ba kasi ang nagsabi sa babaeng ’yon na may girlfriend na si Pierce?”

Napangiwi si Beckett bago ito nagkuwento. “A friend of ours, Titus, found out about it and he happily told Mace, Pierce’s ex-girlfriend. So si Mace naman nabanggit kay Gethca na half-sister ni Pierce at sinabi naman nito sa mga kamag-anak nito sa Sicily na aksidente namang narinig ni Selene. At si Selene naman, naisip siguro niya na magagamit ka niya para makuha ang gusto niya, nagpakita siya sayo. And then boom.”

Hindi siya makapaniwalang napabuga ng hininga. “She’s a real bitch.” Napailing siya. “Ginamit lang pala niya ako para makuha ang pera na gusto niya.”

“Yeah,” Beckett drawls, “but partly, its Sexes fault. Siya kasi ang nagdala dito kay Selene.”

Mas nadagdagan ang iritasyong naramdaman niya. “Isa pa ang lalaking ’yon. Bakit ba niya dinala rito? I’m thankful that he did but still, I want to punch him in the face.”

Beckett chuckled. “Sabi ni Sexes, para daw harapin na ng kuya niya ang problema nito, not knowing na mangyayari ang nangyari. Akala kasi niya alam mo na ang status ng kapatid niya.”

She tsked and leaned back on her seat. “Mabuti na rin na nangyari ang nangyari, e di sana kabit pa rin ako hanggang ngayon—oh, wait, buntis pala ako so that still makes me a mistress.”

Napabuntong-hininga si Beckett saka tiningnan niya sa mga mata. “Sana magkaayos na kayo para hindi ka na palaging malungkot at problemado.”

Mapakla siyang natawa. “Balahibo, that’s life. Hindi naman puwedeng palagi nalang akong masaya. Marami ring pagkakataon na masasaktan ako at magiging malungkot tulad ngayon. Pero nasa sakin nalang yon kung paano ko iha-handle yon. Yes, I admit, I didn’t handle it well at first but I learn and I realize that its up to me if I would let the hardship and heartaches affects me.”

Beckett smiled affectionately at her. “Naalala ko pa noon sa first boyfriend mo, nang lokohin ka, nagwala ka. Pinagbabasag mo pa ang basyo ng beer na ininom natin.” Amusement filled his eyes, “pero ngayon, mukhang nag-iisip ka na at hindi na galit ang pinapairal mo.”

Tumaas ang kilay niya. “Trust me, I’m still mad. But I learn to control it. At saka hindi nalang ngayon ang sarili ko ang dapat kong isipin. Dalawa na kami ni Sapphire—”

“Who the hell is Sapphire?” Naguguluhang tanung ni Beckett sa kaniya.

Matamis siyang ngumiti. “My baby.”

Nagtataka ang ekspresyon ng mukha ni Beckett habang nakatitig sa kaniya. “Why Sapphire? Sigurado ka bang babae ’yan?”

Nagkibit balikat siya. “Sapphire is September’s Birthstone.” Napangiti siya, “espesyal sakin ang buwan ng September e.”

“And if it a boy?”

“I’ll name him Zaffiro, Sapphire in Italian.”

Napanganga sa kaniya si Beckett. “You really think this through, huh?”

Masaya siyang tumango. “I’m excited.”

Napailing si Beckett kapagkuwan ay nakita niyang natigilan ito at para bang may nakita ito sa likuran niya.

Lumingon siya at tiningnan ang tinitingnan nito. Kaagad siyang nagsisi na ginawa niya iyon. She saw Pierce sitting on the table with a beautiful woman. Nakaka-insecure ang gandang taglay ng babaeng kasama nito. Mukhang kadarating lang nito dahil may hawak itong menu.

Parang may tumusok na karayum sa puso niya sa nakita. Magbabawi sana siya ng tingin ng magtama ang mga mata nila ni Pierce.

She saw longing in his eyes, but she’s too darn jealous to care.

Ibinalik niya atensiyon kay Beckett na nakatingin pa rin kay Pierce at sa kasama nito.

“Let’s eat with them.” Suhestiyon ng kaibigan saka nanghahamong ngumiti sa kaniya, “ayos lang naman di’ba? I mean, you’re not jealous, right?”

Inirapan niya si Beckett saka walang imik siyang tumayo at sabay silang naglakad ni Beckett palapit sa mesa ni Pierce.

“Mind if we join you?” Suwabeng tanung ni Beckett sa dalawa.

“Not at all.” Sagot ng babae na may matamis na ngiti sa mga labi saka bumaling sa kaniya at inilahad ang kamay, “Hi, I’m Mace Morgan.”

Nang marinig ang pangalan nito, hindi mapigilan ng kilay niya na tumaas. “Mace?” Parang may pumiga sa puso niya. Bakit magkasama ang dalawa?

“Yes.” Mace smiled. “I’m Mace.”

Pinilit niya ang sarili na makipagkamay sa babae. “Gladz Valdeleon.”

Nanatili ang ngiti sa mga labi ni Mace. “Its nice to meet you.” Anito, “hindi ko akalain na makikilala kita. I mean, binisita ko lang si Rios kasi nag-aalala ako sa lagay niya pagkatapos ko malaman ang ginawa niya sa sarili niya.”

Gladz faked a smile. “Rios?”

Mace glance at Pierce. “That’s my nickname for him.”

“Oh.” Jealousy is eating her insides. “is that so?” Bumaling siya kay Pierce na nahuli niyang nakatitig sa kaniya. “Rios, huh?”

“On a date?” Sa halip ay ’yon ang tinanung ni Pierce kay Beckett habang nagtatagis ang bagang nito.

Umupo siya sa kaharap nitong upuan saka sumagot. “No. Nakokonsensiya lang siya kaya nilibre niya ako ng lunch.”

Umupo naman si Beckett sa silyang pumapagitna sa kaniya ni Pierce. Si Mace naman ang kaharap nito. “Just a friendly lunch, bud.” Tinapik-tapik pa nito ang balikat ni Pierce. “Huwag ka ng magselos diyan. Pasalamat ka nga at ako ang kasama niya.”

Pierce snorted. “Kaya nga ako nagseselos e, kasi ikaw ang kasama niya.”

Tumawa lang si Beckett saka sumenyas ito sa waiter na may dala sa order nila. “In here.” Anito sa waiter bago ibinalik ang atensiyon kay Pierce. “So, how’s life, bud?”

Pierce showed his middle finger to Beckett. “Fucked up. Why do you ask?”

“Wala naman.” Kibit-balikat na sagot ni Beckett saka nag-umpisa ng kumain ng maihain ng waiter sa mesa nila ang pagkain. “Eat up, Gladz.” Wika nito sa kaniya saka bumaling ito kay Pierce, “this food here,” tinuro nito ang mga inorder niyang pagkain, “this is for Gladz only. Kaya maman hindi na kita aayaing kumain. Hintayin mo nalang yong order mo.”

Sa halip na tumugon kay Beckett, mataman siyang tinitigan ni Pierce.

Umakto naman siyang hindi apektado sa titig nito at nag-umpisa nang kumain.

“So, Gladz, do you often eat a lot?” Mace asked.

“No.” Walang emosyon niyang sagot. “Why do you asked?”

“Wala naman.” Nginitian siya nito, “It’s just that…I’d been in your shoes before—”

“Naging kabit ka na rin ba o niloko ka na rin?” Nakataas ang kilay niyang tanung na ikinatitig sa kaniya ni Mace. Peke siyang ngumiti kapagkuwan. “Sorry…I didn’t mean to say that.”

Mahinang natawa si Mace. “I understand. Mood swings can really be a bitch sometimes.” Anito saka kinindatan siya, “that’s my husband’s nemesis. Ayaw na ayaw niyang nagmo-mood swings ako. Good thing wala siya sa tabi ko ng pinagbubuntis ko ang panganay namin, naghirap sana siya dahil sa pagpapalit-palit ko ng mood.”

Kaagad na kinutuban si Gladz kung anong pinapahiwatig ni Mace. Looks like she knew that she’s pregnant. At alam kaagad niya kung ani ang salarin. Beckett really has a big mouth.

She smiled at Mace. “Nahirapan ka ba sa panganay mo?”

Umiling ito, “sa panganganak? Hindi. Sa pag-aalalaga? Oo.” Bumukas ang lungkot sa mukha nito. “Mahirap magpalaki ng anak ng mag-isa. Trust me on that one.”

Sasagutin sana niya ang babae ng bigla nalang itong tumayo saka nagpaalam na nasa baba na daw ang asawa nito. At nagulat din siya ng biglang tumayo si Beckett at nagmamadaling nagpaalam na may Emergency daw.

Magkasalubong ang kilay na sumunod ang tingin niya sa likod ng dalawa na malalaki ang hakbang na naglalakad patungo sa elevator.

“What the…” Bahagyang umawang ang labi niya.

Anong nangyari?

Tumingin siya kay Pierce at parang tumalon ang puso niya ng makitang nagpalit ito ng upuan. Ito na ngayon ang nakaupo sa upuang iniwan ni Beckett. Meaning, they are just inches apart from each other.

Humugot siya ng malalim na hininga saka pinagpatuloy ang pagkain. Kawalang respeto naman sa pagkain kung basta-basta nalang niyang iiwan ’yon.

Nasa kalagitnaan siya sa pagkagat ng pizza ng may naglagay ng headset sa tainga niya.

Her heart hammered inside her chest when she heard the song ‘Angel of mine’.

That song… That song reminds her of her sweet memories with Pierce.

“Just listen.” Anang baritonong boses ng lalaki.

Walang imik siyang tumango at pinakinggan ang kanita habang dahan-dahang inuubos ang pagkaing inorder niya.

And when the song ended, she heard Pierce’s voice again.

“I choose you.” He said.

Natigilan siya sa pagnguya at napasulyap kay Pierce. “Me what?”

“Pinapili mo ako diba?” He looks at her in the eyes. “You or my money?”

“Oh.” Realization daw on her. “Hindi mo na kailangang mamili. I understand.”

Pierce blinked at her in shock. “W-what do you mean?”

She shrugged. “Divorce her as fast as you could.” Naglagay siya ng mac and cheese sa pinggan niya. “That bitch don’t deserve even a single cent from you. Pero hanggang kasal ka pa sa kaniya, hindi ako lalapit sayo. Ayokong maging kabit. I hope you understand.”

Pierce looks confused. “So… I, ahm, puwede kong ituloy ang pakikipaglaban ko sa Divorce ko?”

Tumango siya saka kumain ng mac and cheese. “Lumaban ka. Huwag mong bigyan ng pera ang babaeng ’yon.”

“I-if you say so.” Pierce still looks confused. “I don’t want to give her even just a cent of my money anyways.”

Nag-thumbs up siya sa binata.

“Why did you suddenly change your mind?” Tanung ni Pierce. “Balak mo na ba akong iwan for good?”

“Nagbago na ang isip ko, e.” Aniya saka uminom ng tubig, “at hindi kita iiwan for good. Ayoko lang na maging kabit.”

“Hindi mo ako iiwan kasi mahal mo ako, diba?”

Bigla siyang naubo sa narinig saka mainit ang pisngi na napabaling kay Pierce. “A-anong sabi mo?”

“Mahal mo ako.” Wika ni Pierce na seryusong nakatingin sa kaniya, “I heard you in the Hospital. Sabi mo mahal mo ako kaya nasasaktan ka ng sobra. And I’m sure that my ears weren’t playing tricks on me.”

“Oh, tapos?” Umakto siyang hindi apektado, “ano naman ngayon kung mahal kita? May problema ka do’n?”

Kaagad na umiling si Pierce. “Nope. I’m cool with that. I love you too anyways.”

Her heart thumped like crazy. “I know.”

Pierce lips form into a smile as he stared at her. “I love you, Hon.”

She gave him her fake sweet smile. “Divorce first, Mister.”

Mabilis na tumango si Pierce. “Yes, ma’am.”

Inirapan niya ito. “Keep in mind, hindi porke’t kinakausap kita ay pinapatawad na kita. Galit pa rin ako sayo.”

“Alam ko.” Nanatili pa rin ang ngiti sa mga labi ni Pierce kahit wala namang kasiya-siya sa sinabi niya, “kaya nga masaya ako na kinakausap mo na ako kahit galit ka pa rin. I deserve your anger. I know what I did was wrong and I’m sorry—”

“Sorry doesn’t fix everything.” Aniya sa malamig na boses saka uminom ng tubig, “but saying sorry could be a start to fix things up.”

“Would you take me back then? After my divorce, I mean?” Vulnerability is in his voice. “Hindi naman sa minamadali kita, gusto ko lang malaman kung saan ako ngayon nakatayo sa buhay.”

Ginamit ni Gladz ang napkin para linisin ang gilid ng bibig niya saka humugot ng malalim na hininga bago nagsalita. “Divorce her first, Pierce. At sasagutin ko ang tanung mo.”

“But you love me, yes?” Paninigurado nito.

“Divorce first.” Aniya saka tinawag ang waiter para ipabalot ang natira niyang pagkain.

“Aalis ka na?” May panghihinayang sa boses ni Pierce.

Tumango siya.

“Ihahatid na kita.” Alok nito sa kaniya.

Umiling siya. “Kaya ko ang sarili ko.”

Nagbaba ng tingin si Pierce saka mahina ang boses na nagsalita. “Alam kong kakapalan na to ng mukha, pero, puwede bang habang on process ang divorce ko ay hindi ka makipagkita sa ibang lalaki?” Nag-angat ito ng tingin sa kaniya, nangungusap ang mga mata nito. “It would kill me if I see you with another man.”

Kaagad na pumasok sa isip niya si Beckett. “Kaibigan ko lang si Beckett—”

“I’m jealous, Gladz.”

“Wala akong ginagawang masama.” Aniya sa may diing boses saka nagsalubong ang kilay niya, “at ano ba ang issue mo kay Beckett, ha? And FYI, hanggang kasal ka sa iba, wala kang karapatang humiling sakin ng ganun. And maybe you should tell that to yourself. Akala ko ba may asawa na ang Mace na ’yon? Why is she here with you?”

“She was just checking up on me—”

“Bakit hindi ka nalang niya tawagan? Bakit kailangang mag lunch pa kayo?” She’s mad, alright. “Bakit? May gusto ka pa rin ba sa kaniya hanggang ngayon? I don’t want to assume but—”

“You’re jealous.” Pierce pointed out.

“Yes, I am.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “And I will have lunch or dinner to whoever I want, it’s none of your goddamn business.”

Tumiim ang bagang ni Pierce saka inilabas nito ang cellphone sa bulsa at may tinawagan. “Call all the lunatics, I need their help.” Pagkasabi no’n ay bigla nalang itong dumukwang palapit saka hinalikan siya sa mga labi ni Pierce na ikinagulat niya sabay kindat sa kaniya. “See you after my divorce, honey. You’ll be mine soon.” Pagkasabi nito niyon ay tumayo ito at naglakad palayo.

Siya naman ay naiwang nakatitig sa kawalan. What just happened?  

#A/N –> Sex jokes aren’t funny, i mean cum on people. –> Lol. Mga pink minded lang ang makaka-gets nito. Haha.

CHAPTER 24

Hi to Jariel Jane Verra and to her boyfriend, Marco.

And happy birthday to Yukishiro14. 

CHAPTER 24

“I DON’T WANT to do a roll call, buds.” Wika ni Tyron na siyang nakatayo sa platform habang may hawak na microphone. “So who’s not present?” Tanung nito habang pinapalibot ang tingin sa mga nakaupo sa plastic na upuan.

Itinaas ni Iuhence ang kamay. “Si Baltazar at ’yong mga in-denial na naghahanap ng ka-forever nila kasi naiinggit sila satin.” Kapagkuwan ay nagsalubong ang kilay nito. “Pero, anong ginagawa mo diyan sa podium, ha? Si Pierce ang nagpatawag ng meeting na ’to bakit ikaw ang emcee?”

“Oo nga. May bayad ba yan?” Sabad ni Calyx. “Umalis ka nga diyan sa podium. Hindi porke’t ikaw ang unang nag-asawa satin ay ganiyan ka na.”

“Presidente yan si Zapanta ng Under standing Club.” Wika ni Ymar.

Tumawa si Lander. “Leader ng mga under.”

Nagtawanan ang may mga asawa na nasa loob ng hall at kaniya-kaniyang sang-ayon ang mga ito.

“Could you remind us again why are we meeting in the village’s Big Hall?” Nagtatakang tanung ni Valerian na kunot na kunot ang nuo, “oo nga’t marami tayo pero hindi naman natin kayang punuin ’to.”

Knight snickered beside Valerian. “Kasi hindi rin tayo kasya do’n sa barn ni Lysander.”

“Hey! Don’t insult my barn.” Reklamo ni Lysander, “mini-bar natin yan dito sa Village, lalo na sa may mga asawa na.”

Nagsitawanan ang naka-relate sa sinabi ni Lysander. Totoo naman kasi ang sinabi nito. Pumapayag lang ang mga asawa nitong mag-inuman kapag sa loob ng VB nag-iinuman ang mga ito.

Itinaas ni Dark ang kamay. “May snack ba tayo mamaya?”

“Oo nga.” Sabad ni Lath. “I cancel my appointment for this.”

“Mayroon.” Sabad ni Thorn na may kausap si cellphone. “Pierce ordered beer and chicken wings and legs. It’s on the way.”

“Yes!” Masayang sabi ni Calyx. “Masarap ’yon kasi libre.”

Khairro interject, “sinong may gusto ng goto?”

Tumaas ang kamay ni Terron. “Me!”

“Sige, bumili ka na don.” Nakangising wika ni Khairro, “ilibre mo na rin ako. Kanina pa ako hindi kumakain e.”

“Pero nasaan na yong snack natin?” Pangungulit ni Calyx.

As if on cue, the snacks arrived. Kaniya-kaniyang kuha ng in can beer at prinitong manok ang mga kaibigan niya. Nakalimutan na ng mga ito ang dahilan kung bakit narito sila ngayon sa hall.

Napabuntong-hininga nalang si Pierce sa ingay ng mga kaibigan niya habang umiinom at kumakain. Kaya naman kinuha niya ang microphone na hawak ni Tyron at nagsalita. “I need your help.” Nakikiusap ang boses niya. “Just give me a minute or two of your attention.”

Kaagad na natahimik ang lahat saka tumuon ang buong atensiyon sa kaniya.

Tumaas ang kamay ni Yilmaz. “Topic?”

“My divorce.” He answered then explained why his divorce papers are still in process. “That’s my problem.”

“Hindi kita matutulungan diyan kasi nasa ibang bansa. I only know the laws in our country.” Wika ni Evren, “but I have a friend in Sicily. He’s a good lawyer. Matutulungan ka niya.”

Tumango siya. “Thank you. But I need more than a good lawyer.” Hinilot niya ang sentido saka napabuntong-hininga. “I need to be divorce before this week ends.”

Napasipol si Lath. “That’s not impossible.”

“Its possible.” Wika ni Lash na sumang-ayon sa kambal.

“But it requires a lot of effort and hard work.” Wika ni Ymar saka nagtanung. “Can we do it though?”

“Oh, come on,” sabad ni Phoenix na bumiyahe pa galing Baguio gamit ang Helicopter nito makarating lang ng tawagan ito ni Beckett, “we are all A for effort and A for hard work. We can do it before this week ends.”

“Agree.” Sabi ni Titus na nakaupo sa tabi ni Phoenix. “Since nasa Sicily ’yan, I can call my people there to help. Madali lang naman ’yon. Connections and money can practically make everything happen.”

Tumango si Tyron. “Pero kailangan pa ring dumaan ’to sa legal process.”

Sumang-ayon si Cali. “Kailangan talaga yong maging legal para hindi mag backfire sa ating lahat, lalo na kay Muller.”

“Kung ili-legal ’yon, matatagalan tayo.” Sabad ni Evren. “Legal process can be a bitch sometimes.”

Sumabad si Nate Moretti, ang lalaking kasamang dumating ni Titus at Phoenix kanina. “People can always turn illegal into legal.”

Lahat sila ay napatingin dito.

“Under the table payment.” Sagot ni Moretti ng walang nagkomento sa kanilang lahat. “Hindi niyo pa siguro nasusubukan ’yon dahil koneksiyon palagi ang ginagamit niyo pero talamak yon sa buong mundo. They said that people always has a price.”

“Ikaw,” Dark looked at Moretti, “magkano ka?”

Nate’s cold gaze turn to Dark. “I’m just a normal citizen, Mr. Montero, but I’m sure as hell that you can’t afford me.”

Dark serious face turns into a wide smile. “I like you. Can we be friends?”

Nate smiled. “Lahat naman ng kaibigan nitong lalaking to,” tinuro nito si Titus, “ay kaibigan ko rin. Just don’t mess with me. You will not like the consequences.”

Ilang segundong natahimik ang lahat bago binasag ni Titus ang katahimikan. “My wife told me that your wife committed adultery. Puwede natin ’yong magamit sa korte.”

“Yeah, but before that, we need proof of her infidelity.” Sabad ni Dark. “I know someone who can help us investigate.”

“I’ll help.” Ani Shun na abala sa cellphone nito.

It’s Titus who raised his hand. “I’ll call someone in Sicily. He’s in a higher position in the government. He can help too.”

“I’ll go undercover.” Suhestiyon naman ni Khairro. “I’m sure your wife has a lot of secrets.”

“We need CCTV footage.” Ani Shun. “And high resolution pictures of her and her lover.”

“What if i-contest niya sa court na may girlfriend din ako?” May pag-aalalang tanung niya. “They will grant her alimony for sure.”

“No worries.” Wika ni Lander, “we’ll cover your ass. Leave it to us.”

“Yeah.” Cali agreed. “Since Beckett is close to your woman, we can use him.”

Napangiwi si Beckett, “ayoko nang mabugbog, okay? Masakit sa katawan.” Reklamo nito saka tinuro siya. “If I touch Gladz in any way, he will punch me. That’s for sure.”

Lash tsked. “Savage.”

Valerian commented. “I will punch you too if you touch the woman that I love.”

Nagkaniya-kaniyang sang-ayon ang may mga asawa na.

Tumayo si Knight saka lumapit kina Khairro, Thorn, Andrius, Ream at Reigo. “Let’s go. Umuwi na tayo. May mga nanalo na.”

Nagtawanan ang mga single na naroon sa loob ng hall.

“Buti nalang chill lang tayong mga single.” Wika ni Andrius. “Nagiging savage bigla kapag nagkaka-asawa na e.”

“Magkaka-asawa ka rin.” Wika ni Cali sabay turo kay Andrius. “Gagapang ka sa lusak.”

“At luluha ka ng dugo.” Si Valerian.

Kaagad na tumayo si Reigo at lumipat sa kabilang parte ng hall. “Abandon ship na kayo diyan, sinusumpa nila tayong mga single.”

Nagtawanan ang may mga asawa na.

“Hindi tatalab sakin ang sumpa.” Wika ni Knight na pangisi-ngisi pa. “May asawa na ako e. Hindi nga lang niya alam na mag-asawa kami. Sa panaginip ko lang kasi ’yon.”

Binato ni Valerian si Knight ng sapatos nito. “Gago! Lumayas ka nga. Nakakasuka ang mga banat mo.”

Tumayo si Knight, na meywang at kumembot-kembot ang beywang at pang-upo habang naglalakad palapit kay Valerian. At nang nasa harap na ito ni Volkzki, maarte nitong hinaplos ang pisngi ni Volkzki at pambabae ang boses na nagsalita. “Hi, bud, magkano ang kiss?”

“Fuck you!” Valerian actually jumped away from Knight. “Fuck you! Fuck you! Fuck you!”

Napuno ng tawanan ang buong hall sa kabaliwang ginawa ni Knight.

Dinuro ni Valerian si Knight. “You are banned from entering my house! Fuck you! Fuck you! You are not allowed to go near me! Ever!”

Pigil ni Knight ang matawa habang maarte pa ring naglalakad palapit ulit kay Valerian, “but, honey, Ti amo.”

Hindi na mapigilan ni Pierce ang matawa habang ang iba niyang mga kaibigan ay halos mag rolling na sa sahig sa kakatawa sa kabaliwan ni Knight.

“Get away from me!” Sigaw ni Valerian kay Knight. “Fuck! Nagtaasan ang balahibo ko sayo! Fuck!” Nagmamaladali itong naglakad palabas ng hall habang malakas ang boses na nagsasalita. “I’ll ready the plane. I’m out of here!”

Nang mkalabas si Valerian, saka lang bumalik sa normal si Knight at sapo-sapo nito ang tiyan habang tumatawa.

Napailing nalang si Pierce at napabuntong-hininga kapagkuwan. Ang seryusong meeting ay nauwi sa kaabnormalan ng mga kaibigan at kapit-bahay niya.

“Nakakapanindig balahibo at nakakasuka ang ginawa mo.” Wika ni Tyron kay Knight na umiiling-iling, “Volkzki will kill you later.”

Bumalik si Knight sa pagkakaupo sa plastic na upuan saka malapad itong ngumiti. “Am I good?”

“You are a lunatic, man.” Sagot ni Lander.

Sumang-ayon si Cali. “Nakakasuka ka, bud.”

Panay lang ang tawa ni Knight saka biglang seryusong tumingin sa kaniya. “I’ll call someone for you, bud. He’s kind of a Royalty in Sicily— just kind of— I think he can help.” Kapagkuwan ay bumaling si Knight kay Terron, “you call someone too. We, Royalties, have to look cooler.”

Napailing si Dark. “You’re a lunatic.”

“You have to look cooler too.” Wika ni Knight kay Dark. “Hindi naman puwedeng sila lang pakilusin natin. I mean, come on, lets show them what we got.”

Dark tsked. “Nababaliw ka na naman. Wala akong contact sa Sicily.”

“E di tawagan mo ang contact mo sa Greece ma may contact sa Sicily.” Suhestiyon ni Terron.

Kaagad na umaktong nag-isip si Dark kapagkuwan ay napalatak ito. “My mom has a close friend in Sicily. And she’s in a higher position.”

“Bingo.” Nakangiting sabi ni Knight saka tinuro nito si Yrozz na kanina pa walang imik. “Anong maitutulong mo, Mr. I’d been busy these past few years I didn’t even had the chance to contact you.”

Pinukol ng masamang tingin ni Yrozz si Knight. “I was busy—”

“Where? When? How?” Sunod-sunod na tanung ni Knight. “Ito na ang pagkakataon mong makatulong sa isang kaibigang nangangailangan. Huwag kang tumulad kay Reigo at Ream, nagpapakita lang ’yan kapag kasal ng isa sa’tin.”

Reigo chuckled. “Its because I’m busy making money.”

Tumango si Ream, “I have lots of things to do too.”

“Yeah, whatever.” Wika ni Knight saka humarap na naman sa kaniya na nakatayo sa podium. “Kailan ang alis natin papuntang Sicily.”

“Now.” Boses iyon ni Valerian na nakabalik na pala sa Hall. “The plane is ready. Mamayang alas-sais ng gabi ang alis natin.”

Nameywang si Knight. “’Yong mga under—este may asawa pala, magpaalam na kayo.”

“No need.” Ani Train saka naglakad palabas ng hall. “My wife is a very understanding woman.”

“Same.” Sabay-sabay na sabi ng may mga asawa na.

Nagsitayuan ang lahat na naroon sa Big Hall at nag kaniya-kaniyang paalam at alis pagkatapos mapagkasunduan na magkita-kita nalang sila mamaya sa Airport.

Pagkalipas ng ilang minuto, silang dalawa nalang ni Beckett ang natira sa loob ng Big Hall.

“You, okay, bud?” Tanung ni Beckett sa kaniya.

Umupo siya sa gilid ng podium saka napabuntong-hininga. “I will be…after my divorce.”

Tinapik-tapik ni Beckett ang balikat niya. “Magiging maayos din ang lahat. They say that there’s always a rainbow after the rain, I’m sure there will be a rainbow after this mess.”

Tumango-tango siya. “Thanks.” Tiningala niya ang kaibigan, “though I want to punch you again for having lunch with my Honey.”

Mabilis na umatras palayo sa kaniya si Beckett. “I will fight this time, bud.”

Tumayo siya saka kinuyom ang dalawang kamao at inihanda ang sarili sa pakikipaglaban. “Good. I’d been out of shape these past few months.” Pagkasabi no’n ay umigkas ang kamao niya na mabilis namang nasalag ng kaibigan at umatake ito na kaagad naman niyang nasalag at nagpakawala ng sunod-sunod na suntok.

Ganun nila pinalipas ni Beckett ang oras hanggang sa mapagod silang dalawa.

Sabay silang napaupo sa gilid ng podium ni Beckett habang habol ang mga hininga nila.

“Been into Doyen Shooting Range in Canada lately?” Hinihingal na tanung ni Beckett sa kaniya.

Umiling siya, habol pa rin ang hininga, “it was my hobby and I was a bit well known because I’m one if the best snipers out there. Pero ng makilala ko si Gladz, ayoko nang bumalik do’n. Pumupunta lang naman ako do’n dahil bored ako. Pero ngayong may nagpapasaya na sa bawat araw ko, nawalan na ako ng interes.”

Beckett chuckled. “You really got it bad, man.”

“Says the guy who’s still looking for that woman with tribal tattoo on her back.”

Mahinang natawa si Beckett saka napailing. “Paano mo nalaman?”

“Sa tingin mo may sekretong hindi nabubunyag sa ating magkakaibigan?” Natatawang tanung niya saka bumuga ng malalim na hininga, “Khairro told me. Hindi mo pa rin pala ’yon tinitigilan?”

Nagkibit-balikat si Beckett. “Anong masama kung gusto kong makilala ang babaeng hanggang ngayon, kahit hindi ko nakita ang mukha niya ng gabing ’yon ay nababaliw pa rin ako?”

Tumayo siya, “finding that woman is like finding a needle in a haystack.” He tsked. “Good luck with that.”

Tumayo na rin si Beckett saka sumabay sa kaniyang lumabas ng big hall. “Naniniwala akong makikilala ko siya.”

Natawa nalang siya saka sumakay sa kotse niya. Ganun din ang ginawa ni Beckett na sumakay sa kotse nito.

At habang nagmamaneho siya patungo sa bahay niya para maghanda sap ag-alis nila mamaya patungong Sicily, naglalaro sa isip niya si Gladz.

Tinatanung niya ang sarili kung anong gagawin ng dalaga sa isang linggong wala siya. Sana naman hindi ito makipag-lunch o dinner sa ibang lalaki. Baka makapatay talaga siya.

#Quote - Life is like a P*nis. Simple, soft, straight, relaxed and hanging freely…then a woman makes it hard. Lol. #SoTrue

CHAPTER 25

HELLO TO: Salma Hambali, Ruffa Mae Deslate, Phinkz Violet, Mj Laynesa, Popol Cabalhao, Redge Rouie, Chantel Key Sanchez, Jewel WP Bartolay, Angela Maghari , Sandrah Capistrano, Krisel Hortelano, May Anne Picones, Isel Gavino, Aileen Magno, Farah Grace, Jebal Kamsa, Mel Carizza Jayne, Daisy Macahidhid, Shannise Dela Cruz, Kathrine Sentiles, Chellemarjoroy, Kate Ferreras Leonardo, Jemar Arota, Nessie Mandapat, Camille Neric Pena, Ghe Elud Mag-usara, Criistelyn Galzote, Brianna Alexa Grey Colter, Jecel Dimacutac Aguillon and Hadzra Hatab.

And advance Happy birthday to Aiel Moreno.

CHAPTER 25

NO PIERCE for more than two weeks now. At nag-uumpisa nang mangulila at mairita si Gladz sa lalaki. Alam niyang pilit niya itong tinutulak palayo sa kaniya dahil nga kasal ito sa iba pero hinahanap-hanap naman niya ang presensiya nito sa mga nakalipas na araw na hindi ito nagpakita sa kaniya.

Sumimsim siya ng Iced tea saka bumalik ulit sa pagkakahiga sa kama. Nasa bahay lang siya niya ngayon. Ayaw niya kasing pumasok sa opisina, tinatamad siya. Ang gusto lang niya ay kumain, uminom ng malamig na tubig at matulog. Siguro nararamdaman niya ito dahil buntis siya. Parang nakakatamad na gumalaw.

Nababagot na inabot niya ang cellphone sa bedside table, magpapa-deliver nalang sana siya ng pagkain mula sa paborito niyang fast-food ng biglang tumawag sa kaniya si Beckett.

Tumalim ang mga mata niya. Why is he calling him now? Nuong siya ang tumatawag ay hindi niya ito ma-contact.

Nakasimangot na sinagot niya ang tawag. “Buwesit kang balahibo ka. Saan ka ba nagsususuot nitong mga nakaraang araw, ha? Alam mo bang tinatawagan kita pero hindi naman kita ma-contact. Nakaka-buwesit ka.” Inis niyang sabi sa nasa kabilang linya. “I feel so alone and emotional these past few days-”

“Nasaan ka?” Putol ni Beckett sa pag-i-emote niya, “pupuntahan kita. Nasa opisina ka ba?”

Umiling siya na para bang nasa harapan niya ang kausap. “Wala ako sa opisina.” Tumagilid siya ng higa, “nasa bahay ako. Hindi maayos ang pakiramdam ko e.”

“Ganun ba? Sige puntahan kita riyan.”

“Okay.” Sa wakas, may makakasama na rin siya. Mga busy kasi ang kaibigan niya. “Dalhan mo ako ng pizza ha? Tapos yong sobrang lamig na soda.”

“Yes, ma’am.” Sagot ni Beckett sa kabilang linya saka pinatay ang tawag.

Excited na bumangon si Gladz saka naglinis ng katawan. Excited an siya sa Pizza. She’d been craving for the food since last week.

Nang makapagbihis ng simpleng sweat pants at itim na sleeveless, nahiga ulit siya sa kama habang hinihintay na mag-ingay ang doorbell niya. Nakaramdam na naman kasi siya ng pagkabagot kaya naman humilata ulit siya sa kama niya.

“Hay…” Napatitig siya sa kisame, “bakit ba ang tamad-tamad ko ngayon? Ganito ba talaga kapag buntis?”

Hindi pa niya nasasagot ang sariling katanungan ng marinig niyang nag-ingay ang doorbell niya.

Sa isiping si Beckett ’yon at may dala itong pizza para sa kaniya, mabilis siyang bumangon at malalaki ang hakbang na lumabas ng kuwarto niya. Nang makababa siya sa hagdan, malapad ang ngiti niya ng buksan ang pinto.

But her smile instantly dropped when she saw who’s outside her door.

“Pierce…” Napakurap-kurap siya, kaagad na nawala sa isip niya si Beckett. “A-anong… Bakit…” She can’t form a coherent sentence because she was too stunned to see Pierce after more than two weeks.

He looks tired but he still managed to smile at her. “Hey.”

Ang saya at gulat na naramdaman niya kanina ay kaagad na napalitan ng iritasyon ng maalala ang pangungulila niya rito. “Anong ginagawa mo rito?” Pagtataray niya. “Nasaan ka ba nitong mga nakaraang linggo? Bakit hindi ka nagpakita sakin? Galit ka ba kasi nagmamatigas ako? Galit ka ba kasi ayokong makasama ka kasi ayokong maging kabit? Galit ka ba dahil nag-iinarte ako? Ayaw mo na sakin? Hindi mo na ako mahal? Hindi mo ako na-miss-”

His leaned in and claimed her lips.

Gladz felt her world stops for a moment. She missed him. She missed his kisses. But remembering that he’s still married to someone else, she quickly pulled back.

“Huwag mo ng gagawin ’yon ulit.” Aniya sa mahinang boses. “Ano ba kasi ang ginagawa mo rito?”

“Hindi mo ako na-miss?” Naglalambing na tanung ni Pierce. “Hindi mo na ako mahal? Ayaw mo na sakin? Ayaw mo na akong makita at makasaka-”

“It’s not that and you know it.”

Mahinang natawa si Pierce saka pinalibot ang mga braso sa beywang niya saka bigla nalang siya nitong isinadal sa hamba ng pintuan at hinalikan-halikan ang leeg niya.

“Pierce…” Pilit niyang nilalabanan ang init na nag-uumpisa ng lumukob sa katawan niya. “Pierce…stop it.”

But Pierce didn’t listen. He nipped her neck as his hands roamed around her body. Nahigit nalang ni Gladz ang hininga sa tuwing dumadako ang kamay ng lalaki sa kaselanan niya. At nang masuyo nitong masahiin ang mayayaman niyang dibdib ay napakagat labi lang siya habang pilit na nilalabanan ang init ng katawan.

Para siyang nakahinga ng maluwang ng tumigil si Pierce at niyakap siya nito ng mahigpit. Mas lalong bumilis ang pagtibok ng puso niya habang yapos-yapos siya ng lalaki.

“Miss na miss na kita.” Bulong ni Pierce habang mahigpit pa rin siyang yakap. “Para na akong mababaliw sa kakaisip sayo pero kailangan kong magtiis ng dalawang linggo kasi kailangan.”

Dahil sa sinabi ni Pierce, pinakawalan na rin niya ang emosyong kanina pa pinipigilan. “Nakakainis ka, alam mo ba ’yon?” Kinurot niya ito sa tagiliran dahilan para mapaigtad ito. “Bakit hindi ka nagpakita sakin ng dalawang linggo? Saan ka ba nagpunta, ha? Akala ko iniwan mo na ako. Ayoko lang ipakita na apektado ako kasi alam ko naman kung saan ako nakatayo sa buhay mo. I don’t even have the right to miss you.”

“You do now.” Pinakawalan siya ni Pierce sa pagkakayakap saka masuyong sinapo ang mukha niya at malamlam ang matang tinitigan siya. “You now have all the rights to get jealous, to miss me, to kiss me, to hug me and to do everything you want.”

Napakurap-kurap siya sa binata, puno ng kaguluhan ang isip niya dahil sa sinabi nito. “Ano namang ibig mong sabihin do’n? A-are you…” Hindi niya matapos ang pagtatanung dahil natatakot siyang ma disappoint at masaktan na naman kung mali siya.

Pierce smiled at her teasingly. “I am what?”

Tiningnan niya ito ng masama. “Pinagloloko mo ba ako?”

Mabilis na umiling si Pierce habang nakangiti pa rin. “Hindi. Hindi ko na ’yon ulit gagawin sayo. I already learn my lesson, honey. Mas masakit palang makitang nasasaktan ang taong mahal mo ng dahil sayo. At pinangako ko sa sarili ko na hindi ko na ulit gagawin ’yon. Hindi na kita ulit sasaktan.”

Nag-iwas siya ng tingin ng bumukas ang lungkot sa mga mata niya. “Kahit naman anong pangako mong hindi mo na ako sasaktan, sinasaktan mo pa rin ako. As long as you’re married to that woman, I’ll always be in pain-”

“I’m not married anymore, Gladz.”

Tumigil ang paghinga niya sa narinig at kaagad na ibinalik ang mga mata sa guwapong mukha ng binata. He’s not kidding her, right? “You…a-are you…ahm, y-you’re divorce?”

Nakangiting tumango si Pierce. “I won.” Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa. “Walang nakuha si Selene sakin ni centavo wala.”

Happiness washed over her. Hindi niya kayang ipaliwanag sa salita ang nararamdaman niyang saya sa mga sandaling ’yon. She expected months, even a year! Hindi niya akalain na malaya na siyang mahalin ulit ito. Malaya na siyang makasama ang binata.

Isinubsob niya ang mukha sa matitipunong dibdib ng binata para itago ang panunubig ng mata niya dahil sa kasiyahan.

“Thank you.” Mahina niyang sambit habang pinipigilan ang sarili na hindi maiyak dahil sa kaligayahan.

“No,” he kissed the top of her head, “its thank you.” Masuyo siya nitong niyakap, “masaya ako ngayon ng dahil sayo, kaya ako dapat ang magpasalamat. I don’t feel lonely and alone anymore. Well… That is, if you give me a chance again. A second chance to prove my love to you. Alam kong mahihirapan ka ng pagkatiwalaan ako ulit, alam kong hindi magiging madali para sayo na ibigay ulit sakin ang tiwala mo pero hindi ako susuko, hindi kita susukuan, Gladz. Mahal na mahal kita. I’ll do everything, I will work hard to gain your trust back. It may not be easy, but I’m willing. I just want to be part of your life again.”

Her heart…its reaching out to Pierce again.

Sa dalawang linggong nawala ang binata, sobrang pangungulila ang naramdaman niya para rito. Gusto niya itong makita pero pinipigilan niya dahil sa kaalamang kasal na ito sa iba. She missed him. She missed talking to him. She missed his sweet gestures and his thoughtfulness. Sa araw-araw na nagdaan na wala ito, napalitan ang galit niya ng pangungulila rito. Pumasok ang pagsisisi sa isip niya. Pagsisisi kung bakit tinulak niya palayo ang binata.

Every night, she keeps on praying for the tables to turn into her advantage. And God just answered her prayer.

Pakakawalan pa ba niya?

Huminga siya ng malalim saka sinalubong ang titig ng binata, inaarok ang nilalaman ng kislap ng mga mata nito. “Wala ka na ba talagang sabit?” Paninigurado niya.

Kaagad na tumango si Pierce. “Yes. Wala na.”

“Wala ka ng nililihim sakin?”

Mabilis itong umiling, “wala na.”

“Are you sure?” Paninigurado niya. “Wala ka ng sasabihin sakin?”

“Ahm,” he looks deep in thought, “ahm, I’m a sniper but I don’t work for anyone. Just for friend who needs help from time to time. And, ahm, I have a step sister named Gethca. We’re cool even though her father is different from mine and Sexes. My mom remarried… again. And my Dad is suffering from depression because of my mother. My family is a mess and it will never be okay again. So kung tatanggapin mo ako sa buhay, keep in mind that I’m not perfect, though I’ll try my best to be one for you. I have lots of flaws and you will see them one by one as days goes by that we’re together. Pero sana kahit hindi ako deserving sa atensiyon mo at sa pagmamahal mo, bigyan mo pa rin ako ng pagkakataong ipakita sayo kung paano magmahal, magpahalaga at mag-alaga ang isang Pierce Rios Muller.”

And once again, R.I.P. to her heart that is now melting at Pierce’s words.

“Gladz, I know, you still don’t trust me.” Wika nito ng hindi siya nagsalita pagkalipas ng ilang segundo, “pero maghihintay ako at-”

Tumingkayad siya saka inilapat ang mga labi sa labi nito. Naramdaman niyang natigilan ang binata kaya naman sinamantala niya iyon para lagyan ng distansiya ang mga labi nila.

Pagkatapos ay matiim niyang tinitigan si Pierce sa mga mata. “Don’t make me regret it again, Pierce.” Aniya sa seryusong boses. “Nagsinungaling ka na sakin ng isang beses, huwag mong gawing dalawa kasi nasisiguro ko sayo, iiwan na talaga kita at ilalayo ko ang sarili ko sayo.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi dahil nahihiya siyang umamim ng tunay na nararamdaman sa binata pero nilabanan niya ang hiya at takot na ’yon. She has to confess…she has to let him know her feelings. “Hindi ko alam kung bakit mahal pa rin kita sa kabila ng mga nangyari. Sinaktan mo na ako at lahat-lahat pero ang puso ko, tumitibok pa rin para sayo. Pilit kong pinipigilan ’yon dahil sa ginawa mo sakin pero kahit anong pilit kong kalimutan ka, hindi ko pa rin magawa. I should hate you for hurting me, yet here I am, missing you badly. And I’m scared,” she stared at him to let him see the bare emotions in her eyes, “I’m scared to let you in in my life again. Pero dahil mahal kita at ayokong mawala ka sakin, papasukin ulit kita. Kaya naman huwag na huwag mo na akong sasaktan pa Pierce dahil sa susunod na iparamdam mo ulit sakin ang ganung sakit, hindi ko na alam kung saan ako pupulutin.”

With utmost sincerity, Pierce nodded and cupped her face. “Mahal na mahal kita, Gladz. Maasyado kitang mahal para saktan kita ulit. Hindi ko sasayangin ang pangalawang pagkakataon na binigay mo sakin. I will prove to you how much I love you everyday of our life together.”

Her heart felt elated. “Thank you. I’ll hold on to that, Pierce.”

“So you’re my girl again?” Pierce asked, his eyes twinkling in happiness.

Tumango siya. “Oo.”

Pierce smiled at her before kissing her softly on the lips. Gladz instantly kissed him back. And when their lips parted, they smiled at each other before kissing again.

Naghiwalay lang ang mga labi niya ng pareho silang kapusin ng hininga. Nangingiting umalis sa pagkakasandal sa hamba at tinulak pasara ang pinto.

“Doon ka muna sa salas.” Aniya sa binata na nakatitig pa rin sa kaniya. “Kukuha lang ako ng maiinom.”

“Hon…” Kaagad na yumakap sa likod niya si Pierce habang naglalakad siya at hinalikan siya sa batok.

“Pierce!” Humarap siya rito at pinanlakihan ito ng mga mata. “Bitawan mo muna ako. Nauuhaw ako, pupunta ako sa kusina.”

Bahagyan siyang napatili ng bigla nalang siyang buhatin ni Pierce at pinaupo sa mahabang sofa.

“Ako na ang kukuha.” Anito. “Ano ba gusto mo?”

Umayos siya ng upo, “iced tea.”

“Coming, honey.”

“Bumalik ka kaagad, ha? Marami akong itatanung sayo.” Aniya sa mataray na boses.

“Yes, ma’am.” Sumaludo pa ang loko.

Mahinang natawa nalang si Gladz habang nakasunod ang mga mata kay Pierce na naglalakad papasok sa kusina. Hindi niya akalain na makakaramdam pa siya ng ganitong kasiyahan pagkatapos ng sakit na pinaramdam sa kaniya ng binata.

No one can really know the future, that’s for sure. Tatlong linggo ang nakakaraan, halos isumpa niya si Pierce dahil sa sakit na dinulot nito sa puso niya. Pero ngayon, heto, masaya siya dahil kay Pierce.

The world really works in a very mysterious way.

“Here you go.” Boses iyon ni Pierce na nakabalik na sa sala. Umupo ito sa tabi niya saka ibinigay sa kaniya ang iced tea. “For my honey.”

Lihim siyang napangiti saka ininom ang iced tea na bigay nito.

“Saan ka pala nagpunta, ha?” Tanung niya kay Pierce matapos uminom. “Hinanap kita. Tinatawagan ko pa nga si Beckett pero hindi ma-contact ang balahibo na ’yon.”

Kinuha nito ang baso ng iced tea na hawak niya saka ito na ang nagtabi no’n. “Pumunta kami sa Sicily,” pagkuwento nito habang tinutuyo ang basang gilid ng mga labi niya gamit ang kamay nito, “kasama ko sina Beckett at iba ko pang mga kaibigan. Akala namin maaaprobahan ang divorce ko within a week pero kinulang kami sa oras kaya naman umabot ng dalawang linggo.”

Napatango-tango siya saka nakataas ang kilay na nagtanung ulit. “Nagkita kayo ni Selene do’n no?” May halong pagseselos sa boses niya.

“Yeah.” Pierce nodded nonchalantly, “ayoko nga siyang makita e pero kailangan. Parte kasi ng divorce ang pag-uusap kung puwede pa bang mag reconcile ang both parties-”

“And then what?” Nakataas ang kilay na tanung niya.

“We both said no.” Sagot ni Pierce saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa. “Ikaw ang nasa isip ko habang nandun ako sa Sicily kaya huwag ka ng magselos diyan. Miss na miss na kita. Kung puwede nga lang umuwi na ako, e. But maybe its a good thing that I went there, I get to see my relatives again.”

Nilaro-laro niya ang mga daliri ng binata saka humilig siya sa balikat nito. “Taga doon ba sa Sicily ang lahat ng mga relatives mo?”

Yumakap ang isang braso ni Pierce sa beywang niya. “Some. Yong iba nasa ibang parte naman ng Italy.”

“Ah. E ang mommy mo at saka si Sexes, don din ba sila nakatira?”

“Sexes lives in Italy and my mom…well…I don’t know. She’s with her fourth husband now.” Bumuntong-hininga ito. “Ayoko ng magkuwento tungkol sa pamilya ko. Baka bigla mo akong iwan dahil masyadong magulo ang pamilya ko.”

Umikot ang mga mata niya saka tiningala niya ang binata. “Hindi lang naman ikaw ang may magulong pamilya.”

He stared back at her, frowning. “Nag asawa rin ba ng iba ang mommy mo? May kapatid ka rin ba sa labas?”

“Wala.” Umiling siya saka malungkot na ngumiti. “Pero na-mental ang Mommy ko ng mamatay si Daddy.”

Naramdaman niyang natigilan si Pierce. Inihanda na ni Gladz ang sarili sa mga personal na tanung ni Pierce tungkol sa ina niya. Sanay na siyang ganun palagi ang mga tao na nakakaalam sa tunay na lagay ng ina niya. Palagi ang mga itong nagtatanung kung bakit nandun ang ina niya, bakit nabaliw ito o kaya naman kailangan pa ito nandoon at kung ano-ano pa.

“How are you coping up?” Pierce asked, stunning her for a moment. “Is your mother getting better?”

Iba sa inaakala niya ang naging tanung ng binata. He looks worried and concerned and it made her happy.

Tipid siyang ngumiti. “Ayos lang ako. Kailangan kong maging matapang para kay Mommy. Ako nalang kasi ang inaasahan niya e.” Dumaosdos siya sa mahabang sofa hanggang sa makahiga siya at iniunan ang ulo sa hita ng binata, “sabi ng Doctor, wala daw response sa treatment kay Mommy. Kaya naman pinapasa-Diyos ko nalang ang lagay niya. All I could do is pray for her health.”

Hinaplos ni Pierce ang buhok niya saka pinisil ang kamay niya. “Huwag kang mag-alala. Sasamahan kitang magdasal para umayos na ang lagay niya.”

Parang may humaplos sa puso niya sa narinig na sinabi ng binata. He actually cares! And he didn’t even ask her a single thing about her mother and she appreciates it. So much!

Kaya naman bumangon siya sa pagkakahiga saka sa mga hita siya ni Pierce umupo, paharap sa binata at niyakap ito ng buong higpit. Alam niyang nagulat si Pierce sa ginawa niya pero tinugon nito ang yakap niya saka hinagod ang likod niya.

Ilang segundo rin silang walang imik bago binasag ni Pierce ang katahimikan.

“Do you want some pizza?” Pierce asked randomly.

Natawa siya sa tanung ng binata pero kaagad naman siyang tumango. “Yes.” Dahil sa tanung ni Pierce, bumalik ang pagkatakam niya sa Pizza. Iyon kanina ang hiningi niya kay Beckett e hindi naman ito dumating. “May dala ka ba?”

“O-order tayo.” Ani Pierce saka inilabas ang cellphone sa bulsa at may tinawagan habang nakaupo pa rin siya sa mga hita nito.

Bahagyan niyang pinakawalan sa pagkakayakap ang binata saka tahimik na pinagmasdan si Pierce na nakikipag-usap sa kabilang linya.

“Yes. Bring the pizza now.” Sabi nito sa kausap. “Yes. That one. Thanks.”

Tumaas ang kilay niya. “Parang hindi naman ’yan ang dapat na pakikipag-usap kapag nagpapa-deliver ka ng pizza.”

Kinindatan siya ni Pierce. “Its a surprise.”

That got her curiosity. “Surprise? Ano ’yon?”

Nginitian lang siya ng binata saka hinalikan sa mga labi. “You’ll see. Just wait, hon.”

“Okay…” Naglalambing na ihinilig niya ang ulo sa balikat ng binata malapit sa puso nito. “Pierce?”

“Yes, hon?”

“I love you.” Mahina niyang bulong pero sapat na para marinig nito.

Lihim siyang napangiti ng maramdaman niyang tumigil ang paghinga nito kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso niya.

“Pierce?” Mahina ang boses na tawag niya sa pangalan ng binata.

He’s still not breathing. “Hmm?”

“Breath.” Nangingiti niyang sabi.

A loud breath escaped his lips before cupping her face and kissing her lips senseless. Napangiti nalang siya habang tinutugon ang halik nito, pero kaagad na nawala ang ngiting ’yon ng ihiga siya nito sa sofa.

“Pierce…” Pabulong niyang sambit sa pangalan ng binata ng iwan nito ang mga labi niya para halikan siya sa leeg pababa sa may mayayamang dibdib.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi ng maramdamang pumasok ang kamay ni Pierce sa loob ng pang-itaas niyang damit saka gumapang iyon patungo sa dibdib niya.

Napapikit nalang si Gladz ng maipasok ng binata ang kamay sa bra niya at pinisil ang utong niya.

Lumalim ang paghinga niya at napaawang ang labi niya ng itaas nito ang pang-itaas niyang damit at lumapat ang mainit nitong labi sa tayong-tayo niyang utong.

Gladz can feel her mound getting wet. Gusto niyang bigyan ng atensiyon ng binata ang pagkababae kaya naman iginiya niya ang isang kamay nito pababa sa gitnang bahagi ng hita niya.

Nag-angat ng tingin sa kaniya si Pierce saka pilyo siyang nginitian bago ipinasok sa sweat pants niya ang kamay nito.

Pierce was about to cupped her mound when the doorbell rang.

Isinubsob ni Pierce ang mukha sa dibdib niya saka iritado ang mukha ng mag-angat ito ng tingin. “I’m going to kill him.”

Nabitin din siya pero hindi niya mapigilang matawa sa reaksiyon ni Pierce.

Pagalit ang binata na umalis sa pagkakakubabaw sa kaniya saka pailing-iling itong naglakad patungo sa pinto.

Siya naman ay inayos niya ang damit saka bumangon siya sa pagkakahiga at umayos ng pagkakaupo sa sofa.

“Puwede ka ng umalis.” Boses iyon ni Pierce at halata ang iritasyon do’n. “Leave. Layas na.”

Kunot ang nuong tumayo siya saka naglakad patungo sa pinto para alamin kung sino ang kausap nito. Mas lalong nagsalubong ang kilay niya ng makita si Beckett sa may pinto.

“Anong ginagawa mo rito?” Mataray niyang tanung kay Beckett sabay yakap kay Pierce mula sa likuran, “tinawagan kita kanina, hindi ka naman dumating. Sinungaling.”

Napatingin muna si Beckett sa braso niyang nakayakap sa beywang ni Pierce bago ito tumingin sa kaniya at sumagot, “pinatawagan ka lang nito.” Tinuro nito si Pierce na may hawak na isang box ng pizza. “At pina-deliver na naman ako ng pizza na para bang utusan niya ako.”

“Alis na.” Pagpapalayas ni Pierce kay Beckett. “Nakaka-isturbo ka.”

Beckett looked at her, his eyes asking for help. “You called me here, didn’t you?”

Nakangiting umiling siya. “Hindi no. Binabawi ko na.”

Hindi makapaniwalang napatitig sa kaniya si Beckett. “I hate you.”

Nauwi sa ngisi ang ngiti niya, “alis na.”

Hindi ito makapaniwalang napailing. “Bagay nga kayong dalawa.” He tsked. “Ewan ko sa inyo. Magsama kayo.”

Mahina siyang natawa ng makalabas si Beckett sa bahay niya. Kaagad niyang isinara ang pinto saka inagaw ang pizza box na hawak ni Pierce.

“Wait, hon-”

Nanunubig ang bagang na binuksan niya ang lalagyan ng pizza pero nawala ang pagkatakam na nararamdaman niya ng makita ang nasa ibabaw ng pizza.

Gladz blinked. Then she blinked again. And then she blinked for the third time. Still couldn’t believe what she’s seeing.

Nakaawang ang labi na nag-angat siya ng tingin kay Pierce. “A-ano ’to?”

Nakagat ni Pierce ang ibang labi, “binuksan mo kasi kaagad, e.” Napakamot ito sa batok, “hindi tuloy ako nakapaghanda.”

Bumaba ulit ang tingin niya sa nakasulat sa ibabaw ng pizza. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nababasa niya.

“Y-You’re not serious, r-right?” Her heart is racing, its palpitating in shock, happiness and excitement. “I-i, ahm, w-what does this mean?”

Lumapit sa kaniya si Pierce saka kinuha nito ang box ng pizza na hawak niya saka binasa nito nasa ibabaw ng pizza na nakasulat gamit ang ketchup. “Will you marry me meaning if you want to marry me, you would say yes.”

Napakurap-kurap siya sa binata. “Y-you want to marry me? Really?”

“Yes.”

“Why?”

“Kasi mahal kita at hindi ko kaya kung mapupunta ka sa iba.”

Parang sasabog ang puso niya sa sobrang bilis ng tibok niyon. “Papakasalan mo talaga ako?” Pninigurado niya. “Totoo? I mean, you just came out from a very stressful divorce. Hindi ka ba natatakot na baka maging katulad din ako ng una mong asawa. I mean-”

“I’m more afraid of losing you, Hon.” Pierce’s face softening as he looks lovingly at her. “And yes. I’m more than willing to marry you, Hon. I didn’t know how it happened, but you became my life and i will be in a devastated state if i lost you again.” May inilabas itong singsing mula sa bulsa na may sapphire na bato na lihim na nagpasaya sa kaniya, “Ayoko ng mawala ka pa sakin. Naranasan ko ng wala ka at ayaw ko ng maulit ’yon. Masyado kitang mahal na mahal para pakawalan pa. Alam ko namang hindi ka kaagad u-oo, pero maghihintay ako hanggang sa maging handa ka na pakasalan ako-”

“Yes.”

Pierce stilled, his mouth gaping in shock. “W-what…”

“Yes.” Nakangiting kinuha niya ang singsing na hawak ng binata saka isinuot niya iyon sa daliri niya kapagkuwan ay matamis na nginitian ang binata. “Pakakasalan kita.”

Hindi pa rin makagalaw si Pierce sa kinatatayuan habang nakamaang pa rin sa kaniya. Bukas pa rin ang gulat sa mukha nito kaya naman nagdesisyon siyang mas gulatin pa ang binata.

“I’m pregnant, by the way.” Wika niya saka kinindatan ang binata. “Surprise!”

And to Gladz surprise, Pierce’s knees actually buckles and his body swayed like he’s on a daze.

Natawa nalang si Gladz saka kinuha ang box ng pizza na hawak nito at mabilis na kumain habang hinihintay itong makabawi sa pagkabigla.

#HappyReading

CHAPTER 26

CHAPTER 26

NAKAGAT NALANG ni Gladz ang mga labi ng halik-halikan ni Pierce ang hubad niyang katawan, ang mga labi nito ay pababa patungo sa puson niya, pababa sa pagkababae niya.

A sigh of contentment escapes her lips when she feels his tongue lapping her womanhood.

Pierce really love that part of her. Halos walang kasawa-sawa ito sa pagsamba sa kaselanan niya na hinahayaan naman niya. She likes being licked by her fiancé. It always made her cum every time and she always wants more. And Pierce knows it.

Mas lalo pa niyang ibinuka ang mga hita para mas maging malaya ang kasintahan na sambahin ang pagkababae niya.

“Oh…Pierce.” Sunod-sunod na ungol ang kumawala sa mga labi niya habang dinadaanan ng dila nito ang bawat sulok ng pagkababae niya. “Oh! Oh! Pierce!”

Napasabunot siya sa buhok ng kasintahan habang sinisipsip nito ang hiyas niyang pumipintig sa sobrang pagnanasang nararamdaman. Halos mahibang siya sa sarap lalo na ng ipasok nito ang dalawang daliri sa loob ng basa niyang pagkababae.

“Yes…” Malakas siyang napadaing, “yes… Hon…” Napaliyad siya sa sarap. “Ohh, that’s it Pierce…lick me more. Yes…oh… That, oh, god, that feels good.”

Naging maingay si Gladz habang inilalabas-masok ni Pierce ang daliri sa pagkababae niya at ang dila nito ay sumasamba sa kaselanan niya. Halos kumiwal ang katawan niya sa masarap na sensasyong lumulukob sa kaibuturan niya.

Gladz like it as Pierce sucked her cl-t before licking and nipping her wet labia.

Mas pinagduldulan pa niya ang pagkababae sa mga labi ng binata na parang uhaw na uhaw na sinisipsip ang katas niya.

And her moans just get louder and louder as Pierce pumped his fingers in and out of her. Sunod-sunod ang puno ng pagnanasa niyang daing ng dagdagan pa nito ang daliri sa loob niya at ginawang tatlo. Halos magdeleryo siya sa sarap na nalalasap.

“Oh! Yes! Oh! Oh!” Pabiling-biling siya sa kinahihigaan, “yes, oh, honey, yes, ohh…Pierce. Yes. Faster, hon. Faster…” She can feel her orgasm coming…she’s about to cum and she’s losing her mind because of too much lust consuming her. “Ohh…hmm…Hon, oh…yes. I like that.”

Pierce sucked, licked and nipped her cl-t and the sensitive tissue surrounding it. Napuno ng halinghing ang kuwarto hanggang sa sumabog ang orgasmo sa kaibuturan niya.

Pansamantala siyang namingi at nawala sa sarili dahil sa nakakahibang na orgasmong naramdaman. Pero hindi tumigil doon si Pierce, mas lalo pang binilisan nito ang paggalaw ng dila sa pagpapaikot niyon sa kl-t-ris niya hanggang sa manginig ang mga hita niya sa sarap at nasundan ang orgasmong nagpasigaw sa kaniya sa sobrang sarap.

But it wasn’t enough for Pierce. He keeps on licking her and lapping her mound until she lost all her strength.

Tumigil lang ang binata ng lupaypay na siya sa kama dahil inubos na nito ang lakas niya para igalaw ang katawan.

Pierce, then, kissed her femininity before trailing kisses up to her belly and to her breast.

Nang magsawa ito sa pagpapalit-palit sa pagsipsip ng utong niya at sa pagmasahe sa dibdib niya, saka lang ito umalis sa ibabaw niya at pumasok sa banyo. Maybe to wash his mouth clean.

Nginitian niya ang binata ng makalabas ito sa banyo. Kaagad itong tumabi sa kaniya ng higa sa kama saka tinakpan ng malambot na kumot ang kahubdan niya.

“I love you.” Pierce whispered before kissing her ear down to her neck and shoulder blade. “I love you.” Gumapang ang labi nito patungo sa baba niya saka bumulong ito ng isa pang ‘I love you’ bago sinilyuhan ng labi nito ang mga labi niya na kaagad naman niyang tinugon ng buong puso.

Napatigil lang sila sa halik na pinagsasaluhan ng kumulo ang tiyan niya.

Mahina siyang natawa. “Ang bilis kong magutom.”

Nangingiting hinalikan ni Pierce ang tiyan niya na medyo halata na ang umbok kung fit na damit ang susuotin niya. “Hang in there, baby, Daddy will make you a very delicious breakfast.”

Napangiti siya sa sinabi ni Pierce. They’d been together for almost a month now since his divorce. At walang araw na hindi nito pinaramdam sa kaniya ang pag-aalaga at pagmamahal nito habang inihahanda nila ang kanilang kasal.

“Anong gusto mong kainin, hon?” Tanung nito sa kaniya habang nagsusuot ng boxer na short.

“Ikaw.” Pilya niyang tugon.

Pierce chuckled before leaning in and kissing her lips again. “Maybe later. Si baby muna.”

Napangiti siya. “Okay. Sarapan mo ang pagluluto, ha?”

Tumango ang kasintahan saka lumabas na ng kuwarto nila.

Napangiti nalang siya habang nakatitig sa pintong nilabasan ng kasintahan. Nang tanggapin niya ang proposal nito, hindi na siya hinayaan ni Pierce na malayo rito. She practically lives in his house now. Oo, nagta-trabaho pa rin siya pero masyadong mahigpit si Pierce sa kalusugan niya lalo na dahil buntis siya. Kahit abala ito sa pag-aasikaso sa Resort nito na kabubukas lang, may oras pa rin ito na alagaan siya at iparamdam sa kaniya na mahal na mahal siya nito.

And that what makes her happy everyday. Masaya siya dahil hindi niya pinagsisihan ang pagbibigay ng pangalawang pagkakataon kay Pierce. Masaya siya sa piling nito at iyon ang mahalaga sa kaniya.

Magaan ang pakiramdam na bumangon siya saka pumasok ng banyo. Maingat siya sa paghakbang dahil minsan ay madulas ang tiles. Kailangan niyang alagaan ang baby na nasa sinapupunan niya.

Pagkatapos niyang maligo, kaagad siyang nagbihis ng damit na hindi masyado hapit sa kaniya saka inilugay lang ang medyo basa pang buhok. Nang lumabas siya sa kuwarto, kaagad siyang bumaba sa kusina at tahimik na pinagmasdan si Pierce na nagluluto ng agahan nila.

Nang hindi makapagpigil, walang ingay niya itong nilapitan saka iniyakap niya ang mga braso sa beywang nito. And then she rested her chin on his shoulder. “Morning, Hon.”

Pierce glanced back at her with a smile on his handsome face. “Morning too, hon.” Ibinalik nito ang atensiyon sa niluluto, “malapit na akong matapos. Doon ka na sa mesa. Upo ka na. Baka may amoy kang di magustuhan, masuka ka na naman.”

Tumango siya saka hinalikan ang kasintahan sa leeg bago naglakad patungo sa hapag-kainan at umupo doon.

She can’t help but to smile at Pierce’s thoughtfulness. Palagi siya nitong iniisip. And she can still remember the first time she vomited, Pierce actually panicked and brought her to the Hospital. Napailing nalang siya sa memoryang ’yon saka umayos ng upo.

“Hon?” Tawag niya sa atensiyon ni Pierce na ngayon ay inililipat na ang niluto sa pinggan.

“Hmm?” Pierce hummed.

“Kailangan ko ba talagang magpa-check up sa OB ko ngayon?” Tanung niya na nakasimangot. “Diba nagpapa-check up palang tayo nuong makalawa?”

“Yep. Kailangang magpa-check up ka bago ang kasal natin bukas.” Pierce answered while putting her plate on the table. “Pagkatapos sa OB, iiwan kita sa mga kaibigan mo since kailangan naniwala ako sa kasabihan ng mga matatanda na kailangang hindi kita makita bago ang kasal natin.”

Napangiti siya ng makitang halata namang ayaw siya nitong iwan sa mga kaibigan niya. “Sure ka na iiwan mo ako sa mga kaibigan ko?”

Pierce sighed. “Yeah, I mean, kailangan ba talaga?” Naiiling nitong nilagyan siya ng pagkain sa pinggan, “I hate being away from you. But since its for good luck, I’ll endure the night without you.”

Tumayo siya saka hinalikan ang kasintahan sa pisngi. “Wait for me in the altar, okay?”

Pierce nodded before kissing her on the lips. “I’ll wait for you, hon.”

Yumakap siya sa kasintahan bago bumalik sa pagkakaupo at nag-umpisang kumain habang si Pierce naman ay nag-kape lang at nag-sandwich.

Pagkatapos nilang mag-agahan, nagpunta sila OB nila na nasa loob lang din ng VB. At dahil maaga silang nagtungo sa bahay nila Ymar Storm, nag-aagahan din ang mag asawa at ang kambal nitong anak na isang taong gulang na.

“I’m sorry.” Aniya na kagat ang pang-ibabang labi, “babalik nalang kami ulit.”

“Its okay.” Ani Dra. Czarina saka inutusan nito ang asawa, “go play with your friend for a while. I-tsi-check up ko lang itong fiancé niya.”

“But-”

“No buts, Mr. Muller.” Pinanlakihan nito ng mata ang kasintahan niya. “Doon kayo sa may pool ni Ymar. Bilis!”

Napipilitang naglakad si Pierce at ang asawa ni Dra. Czarina na si Ymar palabas, patungo sa swimming pool.

Naiiling na sinubuan ni Czarina ang kambal nitong anak ng cerelac saka bumaling sa kaniya. “Upo ka.”

Tumango siya saka umupo sa upuang malapit sa kambal. “They look so cute.” Aniya habang nilalaro-laro ang daliri ng dalawa.

“Guwapo ang asawa ko e.” Nagmamalaking sabi ni Dra. Czarina saka hinaplos ang tiyan niya, “okay ka ba nitong nga nakalipas na linggo?”

Tumango siya.

“No morning sickness?”

Umiling siya. “Wala naman. Minsan lang kapag nakakaamoy ako ng prinipritong itlog.”

“You’re a one lucky gal. Morning sickness is hellish.” Anito na umiiling-iling pa saka umayos ng upo. “You seem okay to me. Bakit ka magpapa-check up ulit e kaka-check up ko lang sayo two days ago?”

“My fiancé is way over protective.”

Dra. Czarina rolled her eyes. “Tell me about it. Nuong nagbubuntis din ako halos hindi na ako palakarin ng asawa ko. Panay lang buhat sakin.” Napailing ito saka nginitian siya, “but our hubbies fussing over us is quite sweet and cute so I just let him, you should let him too. Hayaan mo siya. Okay ka naman. Just take your vitamins and come back to my clinic two weeks from now for your prenatal.”

Tumango siya. “I will.”

“And you can have sex as much as you want too.” Kinindatan siya ni Czarina na ikinatawa niya.

“Thanks, Doc.”

Dra. Czarina smiled. “Welcome. Have a very good day tomorrow, okay?”

She grinned happily. “Of course. It’s my wedding day.”

Tumawa si Czarina. “Enjoy. We’ll be there tomorrow.”

She nodded and bid her goodbye. Pagkatapos ay pinuntahan niya si Pierce sa pool para sunduin ito.

“Hon… come on.”

Kaagad na bumaling sa kaniya si Pierce na nakikipag-usap kay Ymar. “Tapos ka ng check-up-in?”

Tumango siya kahit wala naman talaga. “Ihatid mo na ako sa bahay ko.”

Kaagad na sumama ang mukha ni Pierce. “Ayoko. Ang aga-aga pa, e.”

“Come on…” Aniya saka nauna ng naglakad paalis. “Bilisan mo, na-miss ko na ang bahay ko.”

Kaagad na sumunod sa kaniya si Pierce saka pinagsiklop ang kamay nilang dalawa.

“Kailangan na ba talaga kitang ihatid sa bahay mo?” Naglalambing na yumakap sa beywang niya ang binata ng makalabas sila sa bahay ni Ymar at Czarina. “Sa bahay ka lang muna-”

“Hon, napag-usapan na natin ’to.” May diin niyang sabi saka ginawawan ito ng halik sa mga labi, “I’ll be okay.”

Napabuntong-hininga si Pierce. “Fine. Its just one night anyways.” Anito saka ngumiti.

“There’s that handsome smile.” She kissed his lips, “love you, hon.”

“Love you too.”

Nakangiti siyang sumakay sa kotse nito at umayos ng upo. Ng makasakay ang kasintahan, dumukwang ito palapit sa kaniya para i-suot ang seatbelt niya.

“Thanks.” She gave him a peck on the lips. Kindat ang sinagot sa kaniya ni Pierce na mahina niyang ikinatawa. “Ikaw talaga… Kaya mas minamahal kita e, dahil diyan sa mga kindat-kindat mo.”

Malakas itong natawa saka ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Binola mo na naman ang mapapangasawa mo.” Napailing-iling pa ito habang pinapausad ang sasakyan. “Kaya mas lalong akong na-i-in love sayo e.”

Natawa nalang si Gladz sa sinabi ng kasintahan saka isinandal ang katawan sa likod ng upuan habang naglalakbay ang diwa niya sa mangyayari bukas.

It’s her wedding day tomorrow. One of the most memorable moment of her life.

A sad smile grazes her lips. Kung maayos sana ang lagay ng Mommy niya, siguro ito ang kasama niya habang naglalakad patungo sa altar.

She can still remember the first time she brought Pierce to met her mother. May pag-aalangan man siyang naramdaman pero kaagad naman iyong nawala ng nakipag-usap ang kasintahan sa ina niya kahit wala naman iyong katugon. Nagpakilala pa si Pierce sa ina niya at ikinuwento kung paano sila nagkita at nagkamabutihan.

Of course, there was no response from her mother. Ni wala ngang nagbago sa ekspresyon ng mukha nito. But still, Pierce happily talks to her mother even though no response was given.

Masaya na malungkot. Masaya siya dahil ikakasal siya sa taong mahal niya, pero malungkot dahil ang kaisa-isang pamilya niya ay hindi makakadalo sa kasal niya. It made her heart tightened in pain. Pero iniisip nalang niya na balang araw, maririnig din niyang magsalita ang ina niya at makakasam niya ito sa iba pang mga importanteng okasyon ng buhay niya.

“We’re here.” Pukaw ni Pierce sa pag-iisip niya.

Kaagad siyang bumaling sa binata at ngumiti. “Huwag ka ng bumaba, kaya ko na ang sarili ko.”

“But-”

“Pierce, I can take care of myself.” May pinalidad ang boses na sabi niya saka pinisil ang kamay nito, “saka maya-maya, darating na ang mga kaibigan ko. They will take good care of me and I will see you tomorrow in the altar. Okay?”

Ilang segundo ang lumipas bago napipilitang tumango si Pierce saka niyakap siya. “Ingat ka ha? Huwag kang lalabas mamayang gabi. Stay safe, okay?”

“Yes po.” Aniya saka hinalikan ang kasintahan sa mga labi bago lumabas ng kotse nito at pumasok sa gate ng bahay.

Nailing nalang si Gladz ng umalis lang si Pierce ng makapasok siya sa bahay niya.

Her fiancé can be really over protective sometimes. It was endearing and sweet, but sometimes it’s suffocating her. Buti nalang madali sa kaniya ang mag-adjust at intindihin ang kasintahan. Maybe because she understands where he’s coming from and she understand his actions.

Napabuntong-hininga nalang si Gladz pagkatapos i-lock ang pinto at pinalibot ang tingin sa kabuonan ng bahay niya.

This is going to be her last night in her house. Hindi na talaga siya titira sa bahay na ’to at lahat ng damit niya ay ililipat na niya sa bahay ni Pierce.

And she feels melancholy leaving the house that she made a home for herself after her father’s funeral.

Malungkot ang ngiti na gumuhit sa mga labi niya habang pinagmamasdan niya ang bawat sulok ng bahay.

She will miss this house for sure.

Gladz was pulled out from her reverie when the door bell rang.

Kaagad niyang binuksan ang pinto at malapad na napangiti ng makita si Ruth, Faithy, Red at Tess ang nasa labas at may dala ang mga ito na isang malaking box.

Kaagad niyang pinagbuksan ang mga kaibigan. “Hey, girls.” Masaya niyang bati sa mga ito sabay beso-beso. “Kumusta?” Tanung niya sa lahat pero sa umbok na tiyan siya ni Tess nakatingin. “Anong ginawa mo ritong buntis ka, ha? Buti pinayagan ka ng asawa mo?”

Tess just grinned. “Of course! Kailangan niya akong payagan kung hindi outside kulambo siya sa mga susunod na araw.”

“Yan din ang panakot ko sa asawa ko.” Sabad ni Faithy.

“Same.” Natatawang sabi ni Red.

Napabuntong-hininga si Ruth, “hindi ako maka-relate.”

Napailing nalang siya saka nauna ng pumasok sa bahay niya. “Come on in, girls.” Aniya.

Kaagad namang nagsipasukan ang mga kaibigan niya at iginiya niya ang mga ito sa salas.

“Sorry, walang makakain dito.” Wika niya. “Kababalik ko lang kasi e. Ayaw na nga akong pauwiin ni Pierce e.”

Nanunudyo ang ngiti ni Faithy. “Oooh, how was it being with the man you love?”

Hindi niya mapigilan ang mapangiti. “I’m happy all the time.”

Red smiled. “But isn’t it great? Magkakaibigan ang mga asawa natin. Isa ’tong napalaking coincidence.”

Tumango si Tess. “Oo nga. Nakakaloka na magkakaibigan ang mga asawa natin.”

Tumikhim si Ruth, “single here.”

Nagtawanan silang lahat.

Kapagkuwan ay napatuon ang mata niya sa dala ng mga itong malaking box. “Ano ’yan?” Tanung niya.

It was Ruthy’s turn to grin excitedly. “Its one of my best creation of course.”

Namilog ang mata niya at napaawang ang labi. “I-is that my wedding gown?!”

Malapad ang ngiting tumango si Ruth. “Yes! Dinala namin para makita mo.”

“Pero huwag mong isusukat.” Sabad ni Tess. “Kailangang sumunod sa pamahiin.”

“Okay.” Excited niyang sabi saka binuksan niya ang takip ng box.

And then Ruth and Red took out the dress from the box and held it in the air, showing her the full beauty of her wedding dress.

Her lips formed an ‘o’ as her eyes feast on the most beautiful gown she has ever seen in her life!

Her eyes actually watered. She feels so emotional seeing the dress.

Habang titig na titig sa wedding gown niya, sala lang tuluyang nag sink in sa utak niya na ikakasal na nga talaga siya bukas. Ikakasal na siya sa pinakamaalaga, pinaka-sweet at pinakamapagmahal na lalaki na nakilala niya.

Tomorrow…she’ll be Mrs. Gladz Valdeleon Muller.

A/N: Life is not a fairy tale, so if you lose your shoe at midnight…you’re just drunk.

CHAPTER 27

CHAPTER 27

GLADZ WOKE up in a very hectic morning. Late siyang nagising kaya naman nagmamadali ang bawat galaw niya. Itong mga kaibigan naman niya, hindi man lang siya ginising. Kaya naman pagkamulat na pagkamulat ng mga mata niya, kaagad siyang naligo, nagsuot ng komportableng damit at nag-agahan. And then she’s off to Pierce’s resort where the wedding will be held.

Nang makababa siya sa chopper na sinakyan, naroon na ang organizer ng kasal nila na si Fiona. Tess recommended her that’s why she trusted the woman. And Tess was right, she’s really the best organizer. Wala siyang naging problema dahil dito.

Kaagad siyang iginiya ni Fiona kasama ang mga kaibigan niya sa pribadong cabin ni Pierce kung saan naroon ang lahat ng gagamitin niya para maging maganda sa kasal niya.

Ruth laid her wedding gown on the bed, her shoes, her veil and her bouquet of flower.

Pagkatapos titigan ang wedding gown niya, pinalibot niya ang tingin sa kabuonan ng cabin na nagbagong-anyo ang loob.

It was transformed into a semi-salon! People are everywhere! Her make up artist. Her hair stylist and her wedding organizer who’s now instructing her Bridesmaids and Maid of Honor to go to the Hotel for their make-up and stuff. Mukhang iba ang mag-aasikaso sa mga ito sa mga-aasikaso sa kaniya.

Kaagad namang sumunod ang mga kaibigan niya. Nagpaalam ang mga ito sa kaniya at babalik na lang daw kapag nakapag-ayos na ang mga ito.

But what really caught her attention is the camera man.

“What’s that?” Tanung niya sa wedding organizer niya.

“Oh.” Ngumiti ito sa kaniya, “Mr. Muller wants your wedding to be recorded. He said that he wants to see you marrying him again and again.”

That made her smile. Her groom is really the sweetest.

“Thanks.” Aniya sa organizer.

“Welcome.” Fiona replied. “Anyways, everything is ready. Except the food. Nagluluto pa kasi. But you don’t have to worry anything. Everything is under control. All you have to do is stay here and let my people make you the prettiest bride ever.”

Nanatili ang ngiti sa mga labi niya. “Thank you, Fiona. You’re the best.”

Fiona smiled back. “You’re very much welcome, madam.” Pagkasabi no’n ay biglang nag-iba ang ekspresyon ng mukha ng kaharap na ang mga tao nito. “Move faster!”

Napaigtad siya sa lakas ng boses nito at napangiwi ng ngumiti na naman ito ng siya na ang kaharap.

“Ma’am?”

Nilingon niya ang babaeng kumuha sa atensiyon niya. “Yes?”

“I’m Ellen,” nginitian siya nito, “nakahanda na po ang bath tub niyo.”

Tumaas ang kilay niya. “Ha?”

“Para po mas lumambot ang balat niyo.”

“Ah.” Napatango-tango siya saka naglakad papasok sa banyo.

“Tawagin niyo nalang po ako kapag magpapa-body scrub na po kayo.” Ani Ellen.

Body scrub? “Ahm,” tumikhim siya, “ako nalang ang mag-i-scrub sa katawan ko.”

“No, ma’am.” Kaagad na sabi ni Ellen. “Trabaho ko po ’yon.”

Balak pa niyang magmatigas pero natagpuan nalang niya ang sarili na nagpapa-body scrub kay Ellen matapos niyang magbabad sa bath tub. At nang matapos niyang makapagbanlaw, pinakain muna siya dahil lampas na sa oras ng tanghalian bago siya pina-upo sa upuan na pang-salon at sabay-sabay na inasikaso ang foot spa with pedicure at manicure.

Dahil wala naman siyang kausap, nakaidlip siya at ng magising siya ang buhok na ang inaasikaso niya habang may electric fan na nakaharap sa kuko niya sa paa at daliri.

Umayos siya ng upo saka tiningnan ang kulay ng kuko niya.

Napangiti siya ng makitang kuhang-kuha no’n ang gusto niya. Navy blue. Pati ang maliliit na beads na hugis diamond na kulay puti na nasa gilid ng dulo ng kuko niya ay nagawa ng nag-manicure sa kaniya.

“It’s lovely.” Komento niya habang pinagmamasdan ang kuko niya.

“Thank you, ma’am.” Anang babae na minamasahe ang binti niya.

Nginitian niya ang babae saka tumingin siya sa kaharap na salamin. Inaayos na ang buhok niya pero wala pa rin siyang make-up.

Bumaling siya sa relong nakasabit sa dingding.

It’s already three p.m. Parang ang bilis ng oras.

Ibinalik niya ang atensiyon sa salamin at tiningnan ang ginagawa ng hair stylist niya sa buhok niya.

Napangiti siya ng makitang ginagawa na nitong chignon ang buhok niya. And while styling her hair into twisted strands chignon, the stylist put a side-swept bangs for finishing touches. And then her hair stylist meticulously spiced up her hair with a unique headband made with diamonds and sapphire gemstone.

“Ang ganda…” Humahanga niyang sambit habang nakatingin sa buhok niya.

Ngumiti ang baklang nag ayos sa buhok niya, “maganda kasi kayo ma’am.”

“Salamat.” Nakangiting sabi niya saka tumayo at humarap sa damit niya na nakalatag sa kama.

Ilang beses siyang bumalik-balik kay Ruth para masunod talaga ang gusto niyang desenyo ng wedding gown niya at nakuha nga nito ang lahat ng gusto niya.

“Hello!” Boses iyon ni Ruth. “I’m back!”

Nakangiti siyang bumaling sa kaibigan na nakasuot na ng damit para sa Maid of Honor niya at nakaayos na ang buhok nito. She specifically told her organizer that her Bridesmaid’s and Maid of Honor’s hair should be in a ballerina bun to emphasize their backless dress and looking at Ruth, her chosen hair style really suits the dress.

“Aww…so pretty.” Admiration is in her voice and eyes.

Nakangiting umikot pa si Ruth para ipakita sa kaniya ang walang takip nitong likod, “thanks, sweetheart.” Pagkasabi no’n ay kaagad itong lumapit sa kaniya. “Oh, bakit di ka pa nakadamit? It’s already four. Your wedding will start at 6PM. Tapos mi-make-up-an ka pa.”

“Katatapos lang kasi ng buhok ko.” Aniya saka hinubad ang roba na suot at tanging lingerie nalang ang natira. Ang lingerie na personal niyang pinili para surpresahin mamaya ang asawa niya. “Nasaan sila Red, Tess at Faithy?” Tanung niya kay Ruth.

“Nandoon sa mga asawa nila.” Tinulungan siya ni Ruthy na maisuot ang wedding gown niya. “Ayaw daw ng mga asawa nila na mapagod sila kaya pinagpahinga muna.”

Mahina siyang natawa ng mapansing umikot ang mga mata ni Ruth. “Bakit mukhang iritado ka?”

Ruth sighed. “Nakaka-ilang kasi. Ako na lang ang single sa ating magkakaibigan. And Tess was teasing me non-stop. Ako lang daw ang sasalo mamaya sa bouquet mo kasi ako lang naman daw ang single sa bridesmaid mo.”

Mahina siyang natawa. “Ibibigay ko nalang sayo mamaya,” tudyo niya, “para hindi ka na mahirapan sa pagsalo.”

Pinukol siya nito ng masamang tingin. “I hate you.”

Nginitian lang niya ng matamis si Ruth habang sini-zipper nito ang likod ng damit niya.

“Oh, siya, upo na.” Wika ni Ruth.

Kaagad naman siyang umupo sa gilid ng kama at kinausap ang magmi-make up sa kaniya. “Huwag mo lang masyadong kapalan. Ayoko sa makapal na make-up e. Gusto ko ’yong tama lang.”

“Yes, ma’am.” Nakangiting sumagot ang baklang magmi-make up sa kaniya. “Ako po ang bahala.”

“Thanks.” Aniya saka ipinikit ang mga mata para umpisahan na ang pagmi-make up sa kaniya.

Hindi niya alam kung ilang minuto o oras ang ginugol ng make up artist sa kaniya. Minsan pinapamulat siya, minsan naman ay pinapapikit. Marami itong inilagay sa mukha niya na ikinabahala niya pero ng matapos at humarap siya sa salamin, umawang ang labi niya ng makita ang sarili.

She looks stunning!

Hindi makapaniwalang bumaling siya sa baklang nag make up sa kaniya. “Your hands are magical. Ang ganda-ganda ko.”

Tipid itong ngumiti. “Maganda ka na kasi ma’am, mas pinatingkad ko lang ang ganda mo.”

That put a happy smile on her face. “Salamat sa pag-aayos sakin.”

Tumango ang kausap saka lumabas na ito ng cabin.

“Here…” Ani Ruth.

Bumaling siya sa kaibigan at nakita itong inilapag sa sahig ang sapatos niya. “Thanks, Ruthy.”

Ruthy smiled softly at her. “I’m happy for you. You deserve all the happiness in the world. Matagal na tayong magkaibigan kaya alam ko ang mga pinagdaanan mong hirap kaya naman ako ang isa sa pinakamasaya dahil masaya ka na at ikakasal ka sa taong mahal mo at nagpapasaya sayo.”

Napasinghot-singhot siya. “Huwag mo akong paiyakin, katatapos lang ng make up ko.”

Natawa si Ruth saka inayos ang wedding gown niya, “magsapatos ka na.”

Tumango siya saka isinuot ang sapatos at humarap siya sa life size na salamin.

A smile grazed her lips when she saw how her wedding gown looked on her.

Her wedding dress that has a white inner lining covered with blue lace and a strapless design complements her twisted strand chignon hair. The front hemline of her wedding dress is in floor length showing off her shoes with diamonds beads design. The embellishments on her dress especially from waist down…the elaborate white beadings, intricate sequins, white gems and the embroideries added glamour to her wedding gown.

But what she really like about her wedding dress is the bridal train of her dress. The back portion of her gown lies on the floor and trails behind her, giving her a majestic appearance. Its a long bridal train but not long enough to burden her. And it’s just perfect for her taste.

Masaya siyang bumaling kay Ruth na nasa tabi niya. “Thank you for making my dream wedding dress come true.”

Ruth smiled back, “nag-enjoy din akong gawin ang wedding dress mo. Nakakaloka nga lang kapag may nakakakita sa mga empleyado ko, akala nila hindi wedding gown kasi hindi kulay puti.”

Mahina siyang natawa habang hinahaplos ang damit na suot. “Hindi naman sa ayokong sundin ang tradisyonal na puting damit pero mas may halaga lang sakin ang kulay na pinili ko.” Isinuot niya ang blue lace na gloves sa magkabilang kamay saka huminga ng malalim. “I’m ready.”

Sabay silang napatingin ni Ruth sa relong nakasabit sa dingding.

Twenty minutes to six.

“Halika na.” Ani Ruth, “kanina pa tumatawag sakin si Red. Mukhang mas excited pa sila sa bride.”

Kinuha niya ang bouquet niya sa kama saka humugot siya ng malalim na hininga. “Lets go.”

Tumango si Ruthy saka inutusan ang kasama ng wedding organizer na i-angat sa ere ang bridal train niya para hindi sumayad sa lupa. Pagkatapos ay hinawakan siya sa kamay ni Ruth para alalayan siya palabas ng cabin.

Ingat na ingat ang mga nasa likod niya sa pagbubuhat ng laylayan ng wedding gown niya para hindi sumayad sa lupa.

“Sa stone path walk ka maglakad.” Utos ni Ruth sa kaniya, “para hindi madumihan ang sapatos mo.”

Nakangiting tumango siya at sinunod si Ruthy.

Hanggang sa makarating sila sa sementong daan, hawak ni Ruthy ang kamay niya, inaalalayan siya sa bawat hakbang.

Nang makasakay siya sa golf cart na maghahatid sa kaniya sa parte ng Resort kung saan gaganapin ang kasal nila ni Pierce, kaagad na inayos ni Ruth ang damit niya. Nang maayos na na nito, saka lang umupo si Ruth sa tabi niya habang ang humawak naman sa bridal train niya kanina ay sa isa pang golf cart sumakay.

Habang papalapit ng papalapit ang golf cart sa wedding venue nila, pabilis naman ng pabilis ang tibok ng puso niya.

She can’t wait to see Pierce waiting for her in the altar and she can’t also wait for Pierce to see her in her wedding dress. Hindi niya nakita at nakasama ng isang buong araw ang kasintahan at hindi niya maitanggi ang pagka-miss niya rito.

She’s already used to waking up in the morning and seeing Pierce’s handsome face and endearing smile.

At ngayong ikakasal na nga siya sa binata, talagang palagi ng nasa tabi niya ito at ito palagi ang magigisnan niya sa umaga at hindi na siya makapaghintay na maging Mrs. Muller. She’s excited to marry the man that she loves.

Habang nasa biyahe, panay ang pisil niya sa sariling kamay. Iniisip niya kung magugustuhan ba ni Pierce ang wedding gown niya since hindi niya ito pinapasama kapag pumupunta siya sa boutique ni Ruthy.

“Malapit na tayo.” Wika ni Ruth na pumukaw sa pag-iisip niya.

Kaagad siyang tumingin sa harapan nila. Malayo-layo pa may distansiya nila sa wedding venue pero kitang-kita na ni Gladz ang wedding organizer nila na mukhang hinihintay ang pagdating nila. Kaagad siya nitong sinalubong ng makarating sila dahilan para hindi siya makababa ng golf cart.

“Thank God.” Wika nito na parang nakahinga ng maluwang. “You’re on time. Walang nagri-reply sa text ko at walang sumasagot sa tawag ko sa mga staff ko na kasama mo.”

“Abala sila sa pag-alalay sakin.” Sabi niya kay Fiona saka nginitian ito. “Salamat sa lahat.”

Bahagyang yumukod si Fiona saka nginitian siya. “My pleasure, Mrs. Muller.” Then her facial expression change into a serious one. “The wedding is about to start, pero dito ka lang muna sa golf cart. Ayokong makita ka ng groom ngayon. Wait for my signal, okay?”

Tumango siya. “Yes.”

Tumingin si Fiona kay Ruth, “go to your position. Ako na ang bahala sa bride.”

Kaagad na bumaba si Ruth sa golf cart habang siya ay naiwan do’n habang hinihintay ang senyas ni Fiona.

Minutes later, she heard the wedding march.

Kaagad siyang bumaba sa golf cart saka inihanda ang sarili.

Her heart is about to explode in anticipation when she saw Fiona signalling her to move.

Malalaki ang hakbang niya hanggang sa makarating siya sa kulay blue-gray color na fur carpet kung saan siya maglalakad patungo sa altar.

And when she looked up, she saw a very huge blue curtain covering her.

“Kapag narinig mo ang wedding song na pinili niyo, bubukas ang kurtina saka ka lang mag-uumpisang lumakad, okay?” Bilin ni Fiona sa kaniya. “Its a long fur carpet so ingat sa bawat hakbang.”

Tumango siya habang pilit na pinapakalma ang pusong parang sasabog na sa nerbiyos at excitement.

Nginitian siya ni Fiona at iminuwestra ang dadaanan niyang blue-gray fur carpet. “It’s all yours, Mrs. Muller.” Pagkasabi no’n ay mabilis itong umalis.

Humugot siya ng malalim na hininga saka ipinikit niya ang mga mata. She can hear the sound of her own heartbeat, she can feel her hands getting cold and her heart hammering inside her chest.

This is it. Her wedding.

Narinig niya ang tunog ng pagbukas ng kurtina, kasabay ng pagtugtog ng musika na ‘Angel of mine’ ang pagmulat ng mga mata niya at ang paghakbang ng mga paa niya patungo sa kaligayahan niya na naghihintay sa kaniya sa altar.

As Gladz take her first step, she tightened her hold on her bouquet.

Nawala ang atensiyon niya sa simple pero magarbong desenyo na nakapaligid sa kaniya. Nawala ang magandang karagatan sa paningin niya, ang mga bisita na nakatayo at nakatingin sa kaniya at ang magandang pagkakadesenyo ng altar. Halo-halong emosyon ang nararamdaman niya habang naglalakad, pakiramdam niya ay lumulutang siya sa ere at walang pumapasok sa isip niya, pero ng magtama ang mga mata nila ni Pierce na titig na titig sa kaniya, pakiramdam niya ay kumalma siya at nawala ang kabang nararamdaman niya at tanging kasiyahan nalang ang natira.

Behind her veil, a soft smile stretched her lips as Pierce looked at her lovingly.

While walking towards Pierce, she doesn’t feel any regret nor doubts. She loves this man and she will never regret marrying him and being his wife.

Gladz was so engrossed on her thoughts that she didn’t realize that she’s already in front of Pierce.

“Hi, beautiful.” Bulong ni Pierce ng hawakan ang kamay niya at pinisil ’yon. “I miss you.”

Her eyes watered, the emotion inside her is overwhelming her. “I miss you too.”

Pierce gave her a soft smile. “I love you.”

“I love you too.” She replied with utmost sincerity.

“Ang ganda mo talaga.” Wika ulit ni Pierce na mahina niyang ikinatawa.

“You’re handsome too, honey.” Aniya na nangingiti.

Pierce smiled at her again before guiding her towards the altar.

And as their wedding ceremony starts, Pierce keeps on glancing at her with admiration in his eyes. Lihim nalang siyang napapangiti dahil halata sa kislap ng mga mata nito ang paghanga sa kaniya.

And after they say I do, Pierce finally stops glancing at her when the priest gave them their ring.

Kinuha ni Pierce ang singsing na para sa kaniya saka hinawakan nito ang kamay niya at hinubad ang gloves na suot pagkatapos ay puno ng emosyon ang mga matang matiim na tumitig sa kaniya.

“Take this ring as the sign of my love, devotion, loyalty and fidelity.” Isinuot ni Pierce ang singsing sa daliri niya saka tumitig ulit sa kaniya. “I vow to never stop making you feel how much I love you. I vow to love you more than I love myself, because God knows, it will be the death of me if I lost you again. I vow to always put your feelings first before anything. I vow to keep you close to my heart so we will never be apart. I vow to be by your side always, and I vow to love you for a lifetime.”

Nanunubig ang matang kinuha niya ang singsing na para kay Pierce at tumingin siya sa mga mata ng binata. “Take this ring as a sign of my love, devotion, loyalty and fidelity.” Isinuot niya ang singsing sa daliri nito saka buong pagmamahal itong tinitigan. “I only have one vow to you, and that is, I will cherish and love you for a lifetime. I know how much you love me and I vow to you, I will return it with the same ferocity. I love you, Hon.”

Pierce bit his lips before replying. “I love you to, Hon. I love you so much.”

“You may now kiss your bride.” Anang Pari.

Nauwi sa mahinang tawa ang ngiti sa mga labi niya ng mabilis na ini-angat ni Pierce ang belo niya saka mapusok siyang hinalikan sa mga labi. Wala itong pakialam kung nasa harap sila ng maraming tao, basta hinalikan siya nito ng marubdob hanggang sa pareho silang kapusin ng hininga.

“I now pronounce you, husband and wife.” Wika ng Pari ng maghiwalay ang mga labi nila ni Pierce.

Nakangiting pinagsiklop ni Pierce ang mga kamay nilang dalawa bago siya ihinarap sa mga bisita nila.

At dahil pareho sila ni Pierce na walang magulang na dumalo sa kasal, tanging mga kaibigan nalang nila ang kasama nila sa selebrasyon at sa picture taking pagkatapos ng kasal. Ang mga bisita nila ay iginiya na ni Fiona patungo sa reception area habang ang mga kaibigan niya at kaibigan ni Pierce ay nagpaiwan muna at sasabay nalang daw sa kanila.

Kaya naman ang dami nilang larawan ni Pierce na kasama ang Bridesmaid, Maid of Honor, Groomsmen at Best man. Pero mas marami silang larawan na kasama ang maiingay na kaibigan ni Pierce na walang humpay ang tudyo sa kanila sa nalalapit nilang honeymoon. Syempre, hindi naman pahuhuli ang mga kaibigan niya sa picture taking.

“Okay!” Sigaw ni Yrozz na siyang photographer nila, “one! Two! Three! Pose!”

Kaagad na nagkaniya-kaniyang superhero post ang mga lokong kaibigan ni Pierce. Syempre kasama sa do’n ang asawa niyang malapad ang ngiti sa mga labi.

“Again! One! Two! Three! Pose!”

Malakas siyang natawa ng biglang buhatin ng mga kaibigan ni Pierce ang asawa niya saka umakmang itatapon sa dagat.

“Mga baliw talaga.” Red tsked.

“Sinabi mo pa.” Sabad ni Faithy. “Tingnan mo naman ang asawa ko, Attorney nga pero hayan, parang isip-bata.”

Natawa nalang siya dahil totoo naman ang sinabi ng mga kaibigan niya.

“Again! One! Two! Three! Pose!”

Pierce’s friends raised their middle finger at the camera while shouting ‘fuck’.

“Again! Pose!”

Sa halip na mag pose, tinanggal ni Knight ang suot na sapatos saka binato iyon kay Yrozz. “Gago! Balak mo ba kaming pagurin lahat?” Kapagkuwan ay tinuro nito si Pierce. “Mapapalaban pa ’to mamaya.”

“Oo nga.” Sabad ni Valerian, “they will be fucking—”

“Shut up, baby.” Putol ni Grace sa iba pang sasabihin ng asawa saka pinukol ito ng masamang tingin. “Anong sabi ko sayo tungkol diyan sa pagmumura mo?”

Kaagad na lumapit si Valerian kay Grace saka naglalambing na niyakap ang asawa nito. “Mooncake naman, hindi ko sinasadya.”

Tinaasan ng kilay ni Grace si Valerian. “Ayaw mo lang yata na sa sofa ka matulog e.”

Sa narinig na sinabi ni Grace, nagkaniya-kaniyang kuwento ang magkakaibigan tungkol sa pagmumura ni Valerian habang wala si Grace.

Chaos break through when Valerian started cursing his friend.

At habang nagtatawanan ang magkakaibigan, lumapit sa kaniya si Pierce saka hinawakan siya sa kamay. “I have a surprise for you.”

Gulat siyang napatitig sa asawa. “Ano?”

Nginitian lang siya ni Pierce saka tinapik nito ang balikat ni Tyron na hindi nakisali sa gulo at tawanan. “Bud, may ipapakita lang ako sa asawa ko. Mauna na kayo sa reception, susunod nalang kami. And don’t forget the lights, bud.”

“I won’t.” Ani Tyron.

“Thanks.” Ani Pierce saka masuyo siyang hinila paalis.

Nagkaniya-kaniyang tudyo naman ang mga lokong kaibigan ni Pierce habang papaalis sila. Napailing nalang siya saka hinayaan ang asawa na igiya siya patungo sa nakaparadang golf cart.

“Saan mo ba ako dadalhin?” Tanung niya kay Pierce.

Pierce just smiled at her. “It’s a surprise, Hon.”

Wala nang nagawa si Gladz kundi ang hayaan si Pierce sa surpresa daw nito sa kaniya. Hindi siya umimik hanggang sa itigil nito ang golf cart sa isang tagong cabin.

“Anong mayroon?” Tanung niya ng makababa sa golf cart.

Nginitian lang siya ng asawa saka hinawakan ang kamay niya at hinila palapit sa cabin. Dahil gabi na, tanging ilaw nalang ang tanglaw nilang dalawa habang naglalakad.

“I swear, Pierce, if this is about your libido, you will not have a fun night tonight—” Napatigil siya sa pagsasalita ng buksan ni Pierce at pinto at tumambad sa kaniya ang ina niya na nakaupo sa gilid ng kama.

Parang nanikip ang dibdib niya dahil sa emosyong lumukob sa buo niyang pagkatao ng makita ang ina niya sa araw mismo ng kasal niya. Hindi niya ito inaasahan at kahit pa hindi magsalita ang Mommy niya, ayos lang sa kaniya, ang importante, kahit papaano ay naging parte ito ng isa sa pinakamahalagang araw sa buhay niya.

Naiiyak na bumaling siya sa asawa. “H-How?”

“Kinausap ko ang head ng pribadong institusyon kung saan naroon ang Mommy mo at nakiusap ako na kahit isang araw lang ay mailabas ko ang Mommy mo dahil nga kasal natin. And since your mother is not known for violence and such, naging maayos ang pag-uusap namin.” Iminuwestra nito ang kamay sa apat na babaeng naka-uniform at nakatayo sa gilid ng cabin na para bang nagbabantay, “ilang beses rin akong nagpabalik-balik, nakiusap at kailangan ko pang gamitan ng koneksiyon bago pumayag ang Head, pero limitado lang ang oras at kailangan ng bantay kaya kasama sila.”

Huminga siya ng malalim para mapigilan ang luhang gustong kumawala sa mga mata niya kapagkuwan ay nilapitan niya ang ina at niyakap ito ng buong higpit.

“Alam ko, kahit hindi mo sabihin, masaya ka para sakin.” Bulong niya sa ina niya, “masayang-masaya din ako, Ma. Marrying Pierce is the best decision that I ever made. And my wish in my wedding is, sana gumaling ka na, para kasama kitang maging masaya sa mga susunod na masayang pangyayari sa buhay ko. Love you, Ma.”

Gladz was tearing up, but to her surprise, her Mom was silently crying as well, and it made her cry even harder. There was no response, no words spoken, but she knew, her mother can hear and understand her.

Mas humigpit ang yakap niya sa kaniyang ina. “I love you. Ma. Mahal na mahal kita.”

No response but that’s okay. Sapat na sa kaniya na kasama niya ang ina niya sa araw na ’yon.

But time was short, she has to let go of her mother even though it pains her. Kailangan na daw kasing ibalik kaagad ang ina niya.

Naiiyak na nagpaalam siya sa ina niya at yumakap siya kay Pierce ng igiya palabas ang Mommy niya. Pinaghalong saya at lungkot ang nararamdaman niya. Masaya dahil kahit papaano ay nakasama niya ang Mommy niya at malungkot dahil napaikli lang ng oras nilang dalawa.

But she’s very thankful to Pierce. She loves him even more because of his surprise.

“Ayos ka na ba?” Tanung ni Pierce sa kanila habang hinahagod ang likod niya.

Huminga siya ng malalim saka kumawala sa pagkakayakap ng asawa. “I’m okay.”

Tinuyo ni Pierce ang basa niyang pisngi saka masuyo siyang nginitian. “Are you ready to go to the reception?”

Nakangiti siyang tumango. “Lets go.”

Natawa siya ng buhatin siya ng binata palabas ng cabin hanggang sa maisakay siya nito sa golf cart. Hindi mapuknat ang ngiti niya habang minamaneho ng binata ang golf cart patungo sa reception area. At nang makarating doon ay kaagad silang sinalubong ni Fiona at iminuwestra ang kamay sa platform kung saan sila uupong mag-asawa.

Magkahawak ang kamay na naglakad sila ni Pierce patungo sa upuan nila. At nang makaupo silang dalawa, kaagad na nagsalita si Fiona na siya ring emcee.

“Good evening ladies and gentleman.” Ani Fiona, “before we start our program, the groom wants to do something for his wife first.”

Bumaling siya sa asawa niya na nakaupo sa tabi niya. “Ano na naman ang naisip mo?”

Ngumiti lang si Pierce saka tumayo ito at umalis sa platform, nawala ito sandali at ng makabalik ay mayroon na itong dalang sky lantern na may nakasulat na ‘I love you, Mrs. Gladz Valdeleon-Muller’.

That actually made her smile.

Ilang segundo muna siyang tinitigan ni Pierce bago nito sinindihan ang sky lantern at pinalutang iyon sa ere. At nang nasa itaas na iyon, umawang ang labi ni Gladz ng makitang ang dami ng sky lantern na nagkalat at lumulutang sa kalangitan na puno ng mga bituin at kasama na roon ang sky lantern ni Pierce. It looks like the other sky lanterns were lighted in different parts of the island.

Bumalik si Pierce sa pagkakaupo sa tabi niya saka bumulong sa kaniya, “those sky lanterns, they all have ‘I love you, Mrs. Gladz Valdeleon-Muller’ written on the paper.”

Hindi niya napigilang sapuin ang mukha ni Pierce saka marubdob itong hinalikan sa mga labi na kaagad naman tinugon nito, at nang maghiwalay ang mga nila, may kislap ng pagnanasa sa mga mata ng asawa.

“I can’t wait to ravish you tonight, Mrs. Muller.” He whispered.

Mahina siyang natawa saka pilya ring bumulong sa asawa. “Bring it on, hubby. I’m wearing a very sexy lingerie and i’m more than ready.”

Pierce stared at her, his eyes sporting lust. She just smiled at him sweetly before giving her husband a naughty wink. 

#Joke - What’s the difference between ‘oooh!’ and ‘aaah!’

ANSWER: About three inches.

LOL. Happy reading :)

THE WEDDING GOWN.

THE BOUQUET

THE BEACH WEDDING AT TWILIGHT

THE RECEPTION IN PIERCE’S RESORT (Nearing twilight)

EPILOGUE

First, i just want to thank Gladz Valdeleon for letting me use her name in this story. I dedicated this to you. Sana magustuhan mo ang kuwento na nakayanan ko :) 

And of course, i want to thanks my readers, voters and commenters who always made me smile. You don’t know how much your comments in every chapter inspires and motivates me to write more stories and be a better writer. THANK YOU so much.

And i want to say Hi to, Shawn, Jho, Shiela, Jacqueline, Cassie, Roma, Lian, Malou and Marjorie.

And belated happy birthday to SHAWN TIZON :)

EPILOGUE

GLADZ was the happiest woman when she married Pierce. At sa mga araw, buwan at taong nagdaan, masasabi niyang wala siyang pinagsisihan na binigyan niya ito ng pangalawang pagkakataon at pinakasalan niya ito. Pierce is caring, loving and thoughtful. Palagi siya nitong iniisip bago ito magdesisyon sa isang bagay at palaging kinukuha nito ang pagsangayon niya kapag may gagawin ito.

But was he said before was true, he isn’t perfect. They have a happy marriage life but its not always rainbows and happiness. Nag-aaway din naman sila lalo na kapag nagseselos ito ng walang dahilan at nasasakal siya sa pagiging over protective nito at pagiging possessive.

They argue. They fight. They have misunderstanding. But Pierce’s always made sure that they won’t sleep until they made up.

Pierce isn’t perfect, but he always tries to be one. For sixteen years that they’d been married, he was the kind of husband that every woman’s dreamed of. At masuwerte siya na siya ang minahal nito.

Kaya naman habang pinagmamasdan niya ang asawa na pinaghahanda ng pagkain ang ina niya na sa wakas ay nakasama na rin niya, parang may mainit na kamay na humahaplos sa puso niya.

Pierce doesn’t just take care of her, he takes care of everyone that she loves and is important to her. And that what makes him a perfect husband.

Naglakad siya palapit sa asawa saka niyakap ito mula sa likuran at hinalikan sa batok. “Morning, Hon.”

Pierce looked over his shoulder, he instantly smiled when their eyes met. “Morning too, Hon.”

Hinalikan niya ang leeg nito bago ang mga labi saka pinakawalan ito sa pagkakayakap at ang ina naman niya ang niyakap niya. “Morning, Ma. Okay ba ang tulog mo?”

Tumango ito. “Ayos naman.”

Nginitian niya ang ina, “that’s good to hear. Hindi ka na naman ba inisturbo ng makulit naming bunso?”

Mahinang natawa ang ina niya. “No. You know I like it when I’m with my grandchildren. Nalilibang ako.”

Pinakatitigan niya ang ina na na ngayon ay nakakapagsalita na rin sa wakas. Salamat sa Diyos at nagkaroon na ng lakas ng loob ang ina niya na mabuhay kahit wala na ang ama niya. Nagkaroon ito ng kagustuhan na mabuhay kasama siya at pinagpapasalamat niya iyon sa araw-araw na nagdaan.

It wasn’t easy convincing her mother to be better, it took them nearly a decade of series tests and a lot of therapists to help her mother’s condition. At salamat sa Diyos dahil limang taon na rin niyang kasama ngayon ang ina niya mula ng gumaling ito. At nasa likod niya palagi ang asawa niya, nakasuporta.

Binalingan niya si Pierce. “Sit.”

“But—”

“Sit.” Hinawakan niya ito sa balikat saka giniya paupo sa bakanteng upuan. “Just sit and I’ll ready your breakfast.”

“Hon—”

“Shh…” Pinanlakihan niya ng mata ang asawa. “Ako na. Upo ka lang diyan.”

“Hayaan mo na siya, ’Nak.” Wika ng ina niya kay Pierce, “you’re spoiling her too much. Paminsan-minsan, kailangan din niyang alagaan ka.”

That made Pierce smile before glancing at her whose busy making his coffee. “Really? Aalagaan mo ako?”

Nakangiting naglakad siya pabalik sa tabi ng asawa saka inilapag sa harapan nito ang kape na may katamtamang init. “Here’s your coffee and yes,” kinindatan niya ang asawa, “aalagaan kita ngayon araw. Kaya upo ka lang diyan.” Hinaplos niya ang buhok nito. “Anong gusto mong agahan?”

“Hon…” Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa saka iminuwestra nito ang isang kamay sa hapag-kainan. “Nagluto na ako ng agahan. You don’t have to—”

“Shhh!”

Pierce instantly pressed his lips together before speaking again. “Pancake. I like Pancake.”

Gumuhit ang masayang ngiti sa mga labi niya, “okay. Pancakes then.” Aniya saka magaan ang pakiramdam na lumapit na may cupboard at binuksan iyon.

Nang makakita ng Pancakes, kaagad niya iyong kinuha para lagyan ng maligamgam ng tubig at haluin. Ilang minuto rin ang lumipas bago niya natapos ang pagluluto at ng inilalapag niya na sa mesa ang pinggan na puno ng pancake ay pumasok ang dalawa niyang anak sa kusina.

“Morning, Ma! Morning, La! Morning, Dad!” Masiglang bati ni Zaffiro bago ito umupo sa bakanteng silya.

“Good morning, everybody.” Bati naman ni Zapphire habang may matamis itong ngiti sa mga labi.

“Morning.” Sabay-sabay na balik bati nilang tatlo sa dalawang mukhang masaya ang gising.

Kapagkuwam ay napansin niya ang suot ng limang taon gulang niyang anak. “Zapphire, ano ’yang suot mo?”

Matamis na nginitian siya ng bunsong anak. “Its a gown, Mommy. A dress for a Princess.”

Napakurap-kurap siya sa anak. “’Nak, it’s not a proper dress for the day.” Paliwanag niya rito, “I mean, sinusuot lang yan kapag may mga events tayong pinupuntahan.”

Kaagad na sumimangot si Zapphire. “But I want to wear it! Its Ninang Ruthy’s gift.”

“I know, baby, but it’s really not appropriate for day to day use—”

Napatigil siya sa pagsasalita ng bigla nalang itong pumalahaw ng iyak. Napabuntong-hininga nalang siya saka napailing ng tumayo si Pierce at nilapitan ang bunso nilang anak para buhatin at aluin.

“Its okay, baby.” Pagpapatahan ni Pierce sa bunso nilang anak. “Mommy doesn’t mean anything. You can wear any dress that you want.” Pierce gave her a pointed look. “Right, Mommy? Our Princess can wear anything. Right?”

“Oo na. Wala na akong sinabi.” Umupo siya sa pinapagitnaang upuan ng ina niya at ni Pierce. “You can wear any dress than you want.” Aniya sabay ngiti kay Zapphire.

Kaagad na nagpababa ang bunso nila saka tumakbo palapit sa kaniya pagkatapos au inabot ang pisngi niya, sinapo iyon at pinupog siya ng halik sa mga labi kapagkuwan ay masaya at matami itong ngumiti. “Love you, Mommy.” Napakalambing ng boses nito. “Love na love kita.”

Hinaplos niya ang buhok ng anak saka hinalikan ito sa nuo. “Love you too, Princess. Sige na, mag-agahan ka na.”

Nakangiting tumango si Zapphire saka mabilis na bumalik sa kinauupuan nito. Si Pierce naman ay bumalik na sa upuan nito at nilagyan siya ng pagkain sa pinggan.

Akmang kukuha si Zaffiro ng pancake ng pigilan niya ito.

“Para lang ’to sa Daddy niyo.” Wika niya sabay lagay ng pancake sa pinggan ni Pierce. “Here you go, Hon.” Aniya sa asawa na may sinusupil na ngiti sa mga labi.

“Thanks, Honey.” Nangingiting tugon ni Pierce.

“Ma, I want some—”

Pinukol niya ng titig si Zaffiro. “Nope. No pancakes for you. Araw-araw nalang nagpa-pancake ka kaya nagmumukha ka ng pancake. Iba nalang ang kainin mo. Bukas ka na mag pancake.”

Napasimangot si Zaffiro bago kumuha ng hotdog at nilagyan ang pinggan nito saka nilagyan din ang pinggan ng kapatid saka hiniwa-hiwa iyon ng maninipis para madaling makain ni Zapphire.

Lihim siyang napangiti sa ginawa ng panganay na anak. Kung may nakuha man si Zaffiro na ugali ni Pierce, ’yon ay ang pagiging malambing at maalalahanin nito. He always takes care of his baby sister.

“Eat up.” Wika ni Zaffiro kay Zapphire pagkatapos nitong lagyan ng kanin at itlog ang pinggan nito.

Kaagad na tinulak palayo ni Zapphire ang pinggan nito at mabilis na nagtakip ng ilong. “I hate the smell of that yellow thingy! Take it off!” Zapphire whined. “Take it off my plate, Kuya! Take it off!”

Kaagad namang inalis ni Zaffiro ang pabilog na dilaw ng prinitong itlog saka inilipat sa pinggan nito. “There. Wala na. Now eat.”

Kaagad na matamis na ngumiti si Zapphire kay Zaffiro. “Thanks, Kuya. Love you.”

“Love you too, little Princess.” Tugon ni Zaffiro sa nakababatang kapatid bago ito kumain na rin.

Magsasalita sana siya ng maunahan siya ng ina niya. “You’re spoiling your sister, Zaf.”

Nagkibit-balikat lang si Zaffiro. “She’s just five.” Anito saka hinaplos ang buhok ng kapatid. “Mas spoiled pa ako ng kasing edad ko siya.” Bumaling ito kay Pierce. “Right, Dad?”

Natatawang tumango si Pierce at ginulo ang buhok ni Zaffiro. “Kumain ka na.”

Kaagad namang tumalima si Zaffiro at tahimik na nag-agahan.

Napailing nalang ang ina niya saka bumaling ito kay Pierce. “’Nak, alam kong gusto mo na maging maayos ang pamilya mo, but spoiling them isn’t really a good thing.”

Ngumiti lang si Pierce saka nagsalita. “I know, Ma. But I love spoiling my kids. Kung kaya ko naman ang gusto nila, bakit hindi?”

“At kung dumating ang panahon na may hingin silang hindi mo kaya?” Usisa ng ina niya.

Ilang segundong pinagmasdan ni Pierce ang dalawa nilang anak bago sumagot. “I’ll work hard for it not to happen, Ma. Kaya kong gawin lahat para sa pamilya ko.” Hinawakan nito ang kamay niya na nasa ibabaw ng mesa at pinisil iyon, “I’d been working really hard for fifteen years since me and Gladz got married. I can work twice as hard for the next year to come for my family.”

Inilapit ng ina niya ang bibig aa tainga niya saka bumulong, “you are a one lucky wife.”

Napangiti lang siya saka sinubuan ng pancake si Pierce na ikinangiti ng huli.

Walang imik pero komportable silang nag-agahang buong pamilya. Si Pierce ay ang Pancake at kape na gawa niya ang agahan nito samantalang silang lahat ay ang niluto nito ang agahan nila.

After breakfast, she took care of the dishes. Samantalang ang ina niya ay lumabas ng bahay para raw maarawan ito, si Zapphire naman ay naglalambing kay Pierce at nagpabuhat ito patungong salas at si Zaffiro naman ay nagpaiwan sa kusina.

“Ma?” Kuha ni Zaf sa atensiyon niya.

Itinigil niya ang paghuhugas saka humarap sa anak. “Hmm?”

“Ahm,” parang nagdadalawang isip itong magsalita pero pagkalipas ng ilang segundo, bumuka rin ang bibig nito para magpaalam. “Pharaoh and Kuya Ace is on the chopper from Baguio. Inaya niya kami ni Lance at Levin sa Race Track ni Tito Lander. Can I go? Susunduin naman niya kami.”

“Lander’s Race Track?” Sabad ni Pierce na kapapasok lang sa kusina. “Sinong kasama niyo? Kayo lang?”

Hindi na siya sumabad at hinayaang ang dalawa ang mag-usap. If Pierce is overprotective of her, he’s also over protective of his son and daughter.

“Ahm,” Zaf sounds nervous as he replied to his father, “ahm, its just me, Levin, Lance and Pharaoh. At pupunta din yata si Fairen pero may sarili naman siyang chopper na sasakyan, yong sa Daddy niya. I think Fairen is going with Alexander and RV.”

Pierce crossed his arm in front of his chest. “At ano naman ang gagawin niyo sa Race Track?”

“Ahm,” kinagat nito ang pang-ibabang labi, “tuturuan kami ni Kuya Ace na mag drive ng four wheels. He promised us last month and he’s free now…so, yeah…”

Napatango-tango si Pierce saka magkasalubong ang kilay na nagtanung, “paano kung ma-disgrasya kayo? You’ll be far away from home—”

“Dad, mag-iingat naman ako—”

“Don’t cut me off, Zaf.”

“Sorry, Dad.” Kaagad na hingi ng tawad ni Zaf. “I didn’t mean to.”

Lihim siyang napangiti. Kahit spoiled nila si Zaf mula ng bata pa ito, may galang pa rin ito sa kanila. Siguro dahil balanse ang pagpapalaki nila kay Zaf. Kaya nilang ibigay lahat pero kapag nagdesisyon si Pierce na hindi nila ibibigay o hahayaan ang isang bagay, hindi talaga. Kaya naman lumaki si Zaf na kapag humindi ang ama nito, alam nitong hindi talaga iyon kasi alam naman nito na binibigay nila lahat kung kaya naman nila.

Napabuntong-hininga siya saka nilapitan ang asawa at naglalambing na niyakap ito saka mahina ang boses na kinausap. “Payagan mo na. He’s a teen. Let him experience life. Okay? Hindi puwedeng ikulong natin siya dito sa bahay. It’s not right. Let him have fun.”

Pierce glanced at her, he looks worried. “What if something bad happens?”

“Then we’ll be there for him.” Aniya saka hinaplos ang balikat ng asawa. “Payagan mo na si Zaf. Minsan lang naman ’to. Let him have fun with kids his age. At kung may mangyari man, I’m sure malalaman kaagad natin ’yon. But don’t think negatively. Nothing will happen. They will just learn how to drive and he’ll be home before we know it.”

Pierce’s shoulder relaxes a little. Palihim siyang nag thumb up sign kay Zaf dahil alam niyang papayag na si Pierce. She knew her husband. Kailangan lang niya itong kausapin para mapapayag.

Humugot ng malalim na hininga si Pierce saka tumango-tango at tumingin kay Zaf. “Fine. Just be careful, okay, buddy?”

A wide smile broke into Zaf’s face. “Thanks, Dad. Thanks, Mom.”

She secretly wiggled her eyebrows making Zaf chuckle.

“I’ll be very careful.” Dagdag pa niya Zaf na naglalakad na palabas ng kusina.

“Zaf.” Tawag ni Pierce sa anak bago pa ito makalabas ng kusina, “you need cash?”

Kaagad na umiling si Zaf. “No, Dad, I’m good. I have my Card with me.”

“Okay.” Ani Pierce saka humarap sa kaniya. “You played me good again. Alam mong hindi ko siya papayagan kaya nilambing-lambing mo ako para pumayag.”

Nangingiting hinalikan niya sa labi ang asawa, “you know me, Hon.”

Pierce tsked. “Paano kung may mangyari sa anak natin?”

Gladz gave Pierce a reassuring smile. “Hon, Zaf will be sixteen next month. Sa tingin ko oras na para hayaan natin siyang masubukan ang lahat ng gusto niya. Let him have a life outside our house. He’s a good kid. Wala siyang gagawin na ikakapahamak niya at saka kilala naman natin ang mga kasama niya. And we can think of this as a preparation. We’ll be sending Zaf to U.S. next year to Study. Kailangan ihanda natin ang sarili natin.”

Pierce blew a loud breath. “Nag-aalala lang naman ako.”

“Nag-aalala din naman ako.” Aniya saka hinaplos ang pisngi ng asawa. “Pero darating talaga ang pagkakataon na aalis siya poder natin at mangyayari ’yon sa susunod na taon. He will study abroad and we will support and trust him.”

“Okay.” Pierce replied before placing a kiss on her lips and washing the dishes for her. “Ako nalang dito. Doon ka na sa sala, nandoon si Zapphire.”

“No, its my turn to wash the dishes.” Argumento niya. “Magpahinga ka na doon. Busy ka na naman kasi bukas sa trabaho.”

“No, I will do it.”

“Pierce, No.”

“Honey, let me do the—”

“Daddy? Daddy?” It Zapphire and she has a make up kit in her hand. “Daddy, come on. I’ll make you more handsome.”

Nakangiwing ngumiti si Pierce. “Si Mommy nalang ang pagandahin mo, Anak—”

“No!” Zapphire’s lips pouted. “I want you, Daddy! I want you! I’ll make you more handsome! Please? Please? Please?” Zapphire gave her Daddy a puppy dog face. “Pretty please, Daddy?”

Malakas na napabuntong-hininga si Pierce. “Sure, Baby.”

Natawa nalang si Gladz ng lapitan ni Pierce ang bunso nila saka binuhat ito habang si Zapphire ay abala na sa paglalagay ng foundation sa mukha ng ama.

Naiiling na natatawa si Gladz na pinagpatuloy ang paghuhugas.

She can’t wait to see Pierce’s face later. Dapat ihanda na niya ang camera niya para may remembrance.

MALAKAS NA NATAWA si Gladz ng pumasok siya sa sala at nakita ang itsura ni Pierce. Nakaupo ito sa mahabang sofa habang abala ang bunso nila rito.

“Honey—”

“Don’t.” Pigil ni Pierce sa iba pa niyang sasabihin. “I’m already on the verge of freaking out.”

Malakas siyang natawa ulit saka nilapitan ang asawa at inayos ang maliliit na makulay na tali na nakatali sa iba’t-ibang parte ng buhok nito. Mas lalong lumakas ang tawa niya ng makitang may makukulay ding hairpin sa buhok ng asawa.

Natatawang inayos niya ang lipstick ng asawa saka ang blush on.

“Isn’t Daddy pretty, Mommy?” Nakangiting tanung sa kaniya ni Zapphire.

Matamis niyang nginitian ang anak. “Yes, Princess. Daddy looks really pretty.”

Pierce glared at her. “Please…don’t indulge her.”

Gladz chuckled before innocently smiling at her husband. “What? Wala naman akong ginagawa, ah.” Binalingan niya ang anak na abala sa pagma-manicure sa ama. “Aww…that’s a very pretty color, baby.”

“I know, right?” Zapphire grinned. “I love pink especially if it glitters.”

Umuklo siya saka hinubad ang slip-on shoes na suot ni Pierce. “Here baby…i-pedicure mo rin si Daddy.”

Pierce grunted. “Don’t indulge her, Hon.”

Matamis niyang nginitian ang asawa. “You look pretty.”

Walang nagawa si Pierce kundi ang hayaan siya at si Zapphire na gawin ang gusto nilang gawin dito. Tawa ng tawa nalang siya sa pinaggagagawa ng anak niya kay Pierce. With her help, they put glitters on his nails and toe nails.

Masayang pumalakpak si Zapphire saka umupo ito sa mga hita niya habang nakangiting nakatitig kay Pierce. “Daddy, you look horrible.”

Pierce just sighed. “I know, baby, I know.”

Tumawa lang si Zapphire saka umalis ito sa pagkakaupo sa hita niya at mabilis na tumakbo palabas.

“Clean up.” Utos niya kay Pierce bago hinabol ang bunsong anak palabas ng bahay.

Napailing siya ng makitang naglalaro si Zapphire kasama ang tuta na regalo ni Tess dito ng kaarawan nito. Nasa bermuda grass ang dalawa, sa harapan ng bahay nila.

Tumabi siya ng upo sa ina niya sa bench habang pinagmamasdan ang malikot niyang bunso.

“Parang kiti-kiti ang batang yan.” Komento niya.

Natawa ang ina niya, “ganiyan ka rin ng bata ka pa. Pero hindi mo naman mini-make up-pan ang Daddy mo noon.”

That made her chuckle. “Zapphire is terrorizing Pierce with her make up kit.”

Napailing ang ina niya. “Sa dalawa mong anak, itong bunso mo ang matigas ang ulo.”

Tumango siya bilang pagsangayon. “Sinabi mo pa, Ma. Ang kulit pa tapos ang likot.” Naiiling na komento niya.

Natigilan siya ng makitang tumakbo si Zapphire palapit sa kaniya saka naglalambing na yumakap.

“Mommy…” She gave her a puppy dog face, “I want ice cream.”

She gave her a pointed look. “No, baby, you’d been eating too much sweet these past few days—”

“But, Mom!” She stomped her foot on the ground. “I want ice cream! Ice cream! Ice cream!” Bumaling ito sa ina niya, “Lola! I want ice cream.” Tears rolled down from her eyes. “Ice cream! I want ice cream! Please! Ice cream!”

“Baby, no sweets for you—”

“Here you go, Princess.” It was Pierce.

Kaagad na umaliwas ang mukha ni Zapphire saka tinanggap ang ice cream na nasa plastic cup. “Thanks, Daddy. Love you. Mwah!” Pagkasabi no’n ay tumakbo ito pabalik sa bermuda grass.

Pinandilatan niya ang asawa. “Pierce! I already told you—”

“Hayaan mo na.” Wika ni Pierce saka nginitian siya. “She’s just a kid.”

Gladz rolled her eyes and looked at her little princess happily eating the ice cream. Napangiti nalang siya ng makitang siyang-siya ito habang kumakain, halatang-halata na gustong-gusto nito ng ice cream.

“Daddy!” Pinalapit ni Zapphire si Pierce. “Come here, Daddy! Hurry!”

Kaagad namang lumapit si Pierce sa bunso nila saka umupo ito sa tabi ni Zapphire. “Yes, baby?”

Iniumang nito ang kutsarita na may lamang ice cream sa bibig ni Pierce. “Eat, Dad.”

Pierce automatically open his mouth to accept the ice cream. Kapagkuwan ay naglalambing na umupo si Zapphire na umupo sa hita ng ama at humilig sa mga braso ni Pierce habang nagpapasubo.

Napangiti nalang si Gladz habang pinagmamasdan ang mag-ama niyang masayang nagsusubuan habang nagkukulitan.

Umusog siya palapit sa ina niya saka ihinilig ang ulo sa balikat nito. “Ma?”

“Hmm?”

“Thank you.”

“Para saan?” May pagtatakang tanung ng ina niya sa kaniya.

“For giving birth to me.” Ngumiti siya. “Noung nasa Institution ka pa, palagi kong tinatanung sa sarili ko kung bakit ipinanganak niyo ako kasi wala naman kayo sa tabi ko. I’m always sad and hurt. Thinking that I’m all alone in this world. But now, I’m happy that I experience all that before meeting Pierce. It made me stronger to face my problems. At saka kung hindi niyo ako ipinanganak e di sana hindi ko nakilala si Pierce at hindi ako ganito kasaya ngayon kasama ang pamilya ko.”

Hinawakan ng ina niya ang kaniyang kamay saka pinisil. “I love you, you know that, right?”

Tumango siya. “I know, Ma. And I love you too.”

Nanatili sila sa ganung posisyon ng ina niya, siya nakahilig sa balikat nito habang pinagmamasdan ang mag-ama niya at ito naman ay hawak ang kamay niya at paminsan-minsan ay pinipisil ’yon.

They may not have a perfect family but they sure are happy. And that’s what matters most in life. Happiness.

A/N: Maybe…just maybe…i’ll be posting a special chapter (What happened in Sicily - DIVORCE)

Anyways, i hope you like Pierce’s story. Do comment on what you think, if you like it, thank you. If you don’t, i’ll do my best to improve my craft next time. 

THANK YOU FOR READING POSSESSIVE SERIES 18: Pierce Rios Muller.

FINALE: Pierce Rios Muller’s Sexily Ever After

The final part of Pierce Rios Muller’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!