SYNOPSIS

SYNOPSIS

Eight years ago, Iuhence met Mhelanie Tschauder at his mother’s birthday party. She was the most stunning and ravishing woman his eyes ever laid on. In just one night, she managed to awaken emotions that only a man who had a heart could feel—apparently, he has none.

Eight years later, they met again. The feeling was still there. Hindi iyon nawala kahit na ibaon pa niya iyon sa pinakamalalim na parte ng pagkatao niya.

But apparently, Mhel didn’t care if she made him feel strange emotions. She didn’t even care when he told her that he was always housing a boner every time she was near. Wala itong pakialam sa kanya kahit pa yata masagasaan siya ng sixteen-wheeler na truck. And it irritated him.

Wala pang babae na tumanggi sa kanya. Wala pa siyang nakilalang babae na walang pakialam sa kanya. Women begged to be pleasured by him. But not Mhel. She was rritatingly different and she was annoyingly beautiful.

Believing that a man got to do what a man got to do in order to get the attention of the woman who captured his heart and mind …

… he kidnaped her.

CECELIB | C.C.

PROLOGUE

PROLOGUE

NAKAHINGA ng maluwang si Iuhence ng lumapag ang eroplano na trip lang lumipad sa himpapawid dahil may isang baliw na lalaki na umupa no’n para mag tapat ng nararamdaman at mag-propose sa isang babae. His friend, Tyron Zapanta, was one crazy man. Baliw na baliw ito kay Raine. At dinamay pa siya.

You volunteered, remember? Anang isip niya na palaging hindi sang-ayon sa kanya.

“What the hell ever,” he muttered under his breath, and then stepped out from the airplane.

He was walking towards the exit when an irresistible scent filled his nostrils. Saglit niyang ipinikit ang mga mata at sinamyo ang hangin sa paligid. Sinundan niya ang amoy at dinala siya no’n sa likod ng isang babae na abala sa pagka-kalkal sa dala nitong pouch.

Naka-focus ang atensiyon ng babae sa pouch nito kaya naman hindi niya makita ang mukha, tapos natatakpan pa ng mahaba at straight nitong buhok iyon.

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon ng babae. Natigilan ito at kapag kuwan ay nag-angat ng tingin. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo niya ng magtama ang mata nila ng babae. Dahan-dahang napaawang ang labi niya habang nakatitig sa babae na nakatitig din sa kaniya. She was so beautiful— no, pretty—no. Gorgeous? No. There were no words to describe the beauty this woman possessed.

Nakamaang lang siya sa mala-diyosa nitong kagandahan.

Kulay abuhin ang mahaba at straight nitong buhok na sa hinuha niya ay kinulayan. Matangos ang ilong nito at may mga mapupula nitong labi na para bang nang-aakit iyon at napakasarap gawaran ng halik. His mouth watered for a taste. Then her expressive— wait what? Her eye color was red?

Mas sinuri pa niya ang mga mata nito. Baka nagkakamali lang ang paningin niya. Yes, definitely red. What the fucking hell? Siguro nakasuot ito ng contact lens, napaka-imposible naman kasi na maging kulay pula ang mga mata nito. Now he wondered, ano kaya talaga ang tunay na kulay ng mga mata nito?

Ang ganda niya. Komento niya sa kaniyang isip.

“Need anything?” Mataray nitong tanong sa kaniya.

Hindi siya nakasagot. Nakatitig lang siya sa babae na nakataas ang kilay sa kaniya. Ibinuka niya ang bibig para magsalita pero walang lumabas ni isang kataga mula do’n.

Fuck! Ano ba ang nangyayari sa’kin? I really should look away. By now, this woman thinks that I am a lunatic for staring at her face for more than a couple of minutes.

Napakurap-kurap siya at inilahad ang kamay. “Hi, I’m Iuhence Vergara.” He flashed his infamous smile that made women knees wobbled.

Nasa isip na ni Iuhence ang sunod na mangyayari. Tatanggapin nito ang nakalahad niyang kamay at ngingitian din siya. Pero hindi nangyari ang inaasahan niya. Tinaasan siya nito ng kilay at matalim ang mga mata na pinukol siya nito ng masamang tingin.

“I didn’t ask for your name,” anito at nilampasan siya, sabay bangga sa balikat niya.

Hinabol ng mga mata niya ang papalayong bulto ng babae. Bumaba ang mga mata niya sa maumbok nitong pang-upo. He felt his groin tightened inside his pants. Damn it!

Hindi niya napigilan ang sarili na sipulan ang babae. “Nice ass, Miss White-Gray hair!” Sigaw niya na saglit na ikinatigil nito sa paglalakad.

Mahina siyang napatawa ng makitang halos liparin nito ang daan patungong exit ng airport. Napailing-iling siya ng makaramdam ng panghihinayang. Nakakapanghinayang naman kasi e. Hindi man lang niya nalaman ang pangalan nung babae.

Sayang.

Naglakad siya patungong exit ng airport saka dumeretso sa parking lot kung saan naroon ang sasakyan niya. Kailangan niyang makauwi sa bahay ng mga magulang niya dahil mamaya na ang kaarawan nito. Kailangan present siya.

“HAPPY BIRTHDAY, my very beautiful, mother,” masayang bati ni Iuhence sa kaniyang ina saka hinalikan ito sa pisngi. “Sana nag-i-enjoy ka sa birthday part mo, mom.”

His mother, Othella Johnson-Vergara, the 1988 crowned Miss Universe, smiled at him. “Asus, ikaw na bata ka. Binola mo na naman ako.”

Mahina siyang natawa. “Mom, hindi kita bobolahin. Kapag ginawa ko ’yon para ko na ring binola ang sarili ko. Magkamukha tayo, remember?” Sabi niya saka pabirong kinindatan ang mahal niyang ina.

“Oo na,” anito na parang suko na. “Siya, asikasuhin mo ang mga bisita mo.” Iminuwestra ang kamay sa mga kaibigan niya na nagkukumpulan sa isang table at kumukuha ng litrato.

“Okay, mom.” Hinalikan niya ulit ang pisngi ng ina saka naglakad patungo sa maiingay niyang kaibigan. “Yow, handsome people,” aniya ng makalapit sa table ng mga kaibigan at umupo sa bakanteng upuan. “Kumain lang kayo. Masarap ang pagkain na sini-serve ngayon.”

Dark rolled his eyes. “Malamang. Si Train ang cook mo e.”

Ngumisi siya. “Yeah.”

Napailing-iling si Lander. “Ikaw na talaga pare. Ikaw na ang kuripot. Ang laki ng kinikita mo buwan-buwan, hindi ka man lang kumuha ng caterer?”

“Train offered,” he said with an innocent shrugged. “Tinaggap ko lang. Nakakahiya naman kung tatanggi ako.”

“Ang sabihin mo tinanggap mo dahil libre,” napailing-iling na sabi ni Calyx.

“That’s part of the reason,” he admitted with quircky smile. “Anyway, nasaan ang love birds? Where are Tyron and Raine?”

Calyx made a disgusted sound. “I don’t want to be near them. Nakakasuka ang ka-sweet-tan nilang dalawa. Buti nga hindi pa sila nilalanggam, e.”

Lander shivered. “Yeah. They keep on looking at each other like there is no tomorrow. Buti nalang nakalabas ako ng eroplano bago sila. Baka nasuka na ako.”

Natawa siya sa mga komento ng kaibigan. He had the same sentiments as them. “Agree. They’re gross. Mabuti nalang hindi sila pumunta rito. Baka hinulog ko sila sa swimming pool—”

“Wait, Iuhence, look at that,” putol ni Lander sa iba pa niyang sasabihin saka may itinuro sa likuran niya. “Sino ’yon? Ang ganda niya.”

Nang marinig ang salitang maganda kaagad siyang lumingon. Lumawa ang mga mata niya ng makitang ang babae yon sa airport. Hell!

Bago pa siya maunahan ni Lander, tumayo siya at pasimpling naglakad patungo sa mesa ng mga magulang kung saan naroon ang babaeng may abuhing buhok.

“Good evening, everyone,” aniya na ikinalingon ng lahat ng nasa mesa, kasama na roon ang babae na may kulay puting buhok.

MHEL WAS freaking bored, sipping her fifth glass of vodka. Mula ng dumating sila sa birthday party ni Mrs. Othella Vergara, former Miss Othella Jacobson, the 1988 crowned Miss Universe, wala ng ginawa ang mga magulang niya kundi ang makipag-usap sa mga taong wala siyang interest kausapin. Puro business ang pinag-uusapan ng mga ito na wala naman siyang ka amor-amor kaya naman itinuon nalang niya ang pansin sa pagkain sa plato niya, pero kahit ganoon ay naririnig pa rin niya ang pinag-uusapan ng mga ito.

“They will be a great couple, no?” Narinig niyang sabi ng kaniyang ama. “They will produce beautiful babies.”

Napakunot ang nuo niya sa sinabi ng ama. Sino naman kaya ag tinutukoy nitong gagawa ng magagandang babies?

“Yes, I agree, “ wika ni Mr. Rickee Vergara habang nakangiting nakatingin sa kanya.

Mas lalong nagulo ang isip niya. Siya ba ang pinag-uusapan ng mga ito?

“Your son and my daughter should get married as soon as possible. You agree with me?”

“Yes, I agree.”

Para siyang tinakasan ng lakas sa narinig na sinabi ng ama. Nanlamig siya sa kinauupuan. Get married? Soon? No! No! No! Hindi puwede! Her father told her that he already chose a man for him pero hindi naman nito sinabi na pakakasalan niya ang lalaking ’yon! No way! Hindi siya papayag! Akala niya nagbibiro lang ito ng sabihin niton iyon. Bakit ba hindi niya naisip na hindi nagbibiro ang ama niya.

I’m just twenty-one for crying out loud! I am not marrying at a young age for fuck sake!

Alam niyang masisira ang buhay niya kapag sinunod niya ang kagustuhan ng ama. Sa pagkakataong ito, siguro, dapat kagustuhan naman niya ang masunod. Ever since she was a child, kontrolado ng ama niya ang lahat ng galaw niya. But no! Not this time.

“Good evening, everyone,” a very familiar sexy baritone voice spoke.

Lumingon siya sa pinanggalingan no’n at napanganga siya ng makita ang bastos na lalaki kanina sa airport. Hinding-hindi niya makakalimutan ang lalaki na may taglay ng pinaka-guwapong mukha na yata na nakita niya. Kinuha nito ang buo niyang atensiyon kanina ng magtama ang kanilang mga mata. Napakaguwapo nito pero mas gumuwapo yata ito ngayong nakasuot ito ng tuxedo.

Ang magulo nitong buhok kanina ngayon ay maayos na ang pagkakasuklay at mas gumuwapo ito sa paningin niya. He looked like a Calvin Klein model with his sharp jawline, pointed nose, and thin lips. Makalaglag thong ang taglay nitong kaguwapuhan.

He could be the personification of the word hot and gorgeous.

She stared back at his magnificent emerald eyes and it felt like she was being sucked into the depths of them. Nagbaba siya ng tingin pero hindi niya napigilang mapatitig sa mga labi nito. Oh, God! This man should be in Alcatraz for possessing such sinfully handsome face.

“Everyone.” Tumayo si Mr. Rickee at tinapik ang balikat ng lalaki na bagong dating. “This is my son, Iuhence Vergara.” Puno ng pagmamalaki ang boses nito.

Tumayo ang ama niya at kinamayan si Iuhence. Pagkatapos ay lumapit sa kanya ang ama at hinawakan siya sa balikat. “This is my daughter, Mhelanie Tschauder. She will be your wife. We are already planning the wedding.”

Galit na tumayo siya at nilapitan ang lalaki na malagkit ang tingin sa kanya. Mukhang hindi ito nagulat sa sinabi ng ama niya. Does he know?

“Sexy dress,” komento nito sa mahinang boses habang malagkit ang mga mata na nakatingin sa katawan niya. “You’re giving me a huge boner, honey.”

Namula ang pisngi niya katulad ng pamumula niyon kanina ng sumigaw ito ng ‘nice ass, miss white-gray hair’ no’n sa irport. Lahat yata ng kalalakihan kanina sa airport na nakarinig sa sinabi nito ay napatingin sa pang-upo niya kaya halos liparin niya ang distansiya patungong exit.

Huminga siya ng malalim at kinalma ang sarili.

“Dance with me,” wika niya at hinawakan ang lalaki sa kamay at hinila ito patungo sa dance floor.

Hindi nakatakas sa pansin niya ang kuryenteng dumaloy sa kamay niya ng hawak niya ang binata. Napatiim-bagang siya. Please, get a hold of yourself! Lalaki lang ’to. Maraming lalaki sa Canada! Saway niya sa sarili.

Kaagad na yumapos ang mga kamay ng binata sa beywang niya at siya naman ay napayakap sa leeg nito ng makarating sila sa dance floor.

“Hindi ako magpapakasal sayo,” she said straight to Iuhence face.

Inosente ang kislap ng mga mata na tumingin sa kaniya. “Yeah? Sa tingin mo naman hahayaan ka ng ama mo na sumuway sa kagustuhan niya?”

“I’ll talk some sense into him.”

“Really?” Inilapit nito ang mukha sa mukha niya.

Nahigit niya ang hininga at nanuyo ang lalamuna niya. Isang dangkal nalang ang layo ng mga labi nila. Naamoy niya ang mabangong hininga ng binata at ang pabango nito na parang nagpapalasing sa diwa niya. Anong ba ang nangyayari sa kaniya? She could feel her lips tingling. Dahil sa malapit nilang labi ay parang gusto niyang halikan ang binata. And the urge to kiss him was getting stronger every passing second.

Epekto ba ito ng alak na nainom niya? Pero hindi naman siya lasing.

Tumikhim siya para mawala ang atensyon ng isip niya sa halos magkadikit na nilang katawan ng binata. “K-kung wala kang pakialam, ako mayroon.” She could feel her body tingling. She felt a burning sensation. “A-ayokong makasal sa lalaking hindi ko kilala at gusto.” Napakalakas at napakabilis ng tibok ng puso niya. “At bata pa ako para sa kasal-kasal na ’yan—” Napatigil siya sa pagsasalita ng mapansing nakatingin ito sa mga labi niya na parang isang gutom na liyon. “Nakikinig ka ba sa’kin?”

Sinalubong nito ang tingin ng mga mata niya. Kitang-kita niya ang kislap ng pagnanasa sa mga mata nito at naapektuhan siya no’n. Pareho silang ng nararamdaman sa mga sandaling iyon. She wanted to kiss him, and it looked like he wanted the same thing, too.

“Come.” Bigla siya nitong iginiya paalis sa dance floor at masuyong hinila patungo sa mansyon ng mga Vergara.

“T-Teka— Ano ba ang ginagawa natin dito?” Naguguluhang tanong niya. “Bitawan mo nga ako!” Pilit siyang kumakawala sa hawak nito pero hindi siya makawala.

Hindi siya pinakinggan ng binata. Hinila siya nito patungo second floor ng mansyon saka pumasok sila sa kuwartong may panlalaking amoy.

“Anong ginagawa natin dito—” Hindi pa niya natatapos ang sasabihin ang mga labi nito ay nasa mga labi niya at nilulukumos iyon ng halik.

Natulos siya sa kaniyang kinatatayuan habang mapusok siyang hinahalikan ng binata. Parang may dumaloy na mainit na pakiramdam sa bawat himaymay niya habang nadadarang narin siyang tugunin ang halik ng binata. Bolta-boltaheng sensasyon ang lumukob sa kaniya ng ipasok ni Iuhence ang dila nito sa loob ng bibig niya. And then one thing led to another. She started to kiss him back.

Epekto man ng alak o hindi, gustong-gusto niya ang halik na pinagsasaluhan nila ng binata. Napakasarap ng lasa ng mga labi nito na mas nagpapawala sa kaniya sa tamang huwisyo.

Kumawala ang mga daing at halinhing sa mga labi niya habang ang mga kamay ni Iuhence ay humahaplos sa katawan niya.

Pumipisil-pisil ang kamay nito sa mayayaman niyang dibdib. She moaned on his mouth at the same time Iuhence bit her lower lip. Parang gigil na gigil ito sa mga labi niya.

Iuhence kissed her passionately and with hunger as he worked on the zipper of her gown. Nang mahubad nito ang suot niyang gown, lumapat ang kamay nito sa isa sa mayayama niyang dibdib. Ang isa nitong kamay ay nasa loob ng panty niya at nilalaro ang hiyas niya. Samantalang ang mga labi nito ay abala sa paghalik sa leeg niya.

“Ohh.” Mhel moaned when she felt him sucked her skin. It would definitely leave a mark tomorrow. “Uhhm.”

Bumaba ang mga labi nito patungo sa tiyan niya, sa puson niya, hanggang sa makarating ang mga labi nito sa pagkababae niya.

Napasabunot siya sa buhok ng binata ng umpisahan nitong kainin ang pagkababae niya. She was moaning loudly. He pulled Iuhence hair, but he looked like he didn’t mind if she was hurting him. Parang mas nasasarapan pa ito sa ginagawa niya dahil sa mga ungol na kumakawala sa bibig nito.

“Uhhmm…” She moaned when she felt his tongue and finger working on her clit. The pleasure was too much. Nanghihina siya sa sobrang sarap.

Iuhence never stopped lapping her mound until she orgasmed multiple times. Nangingnig na ang tuhod niya at nangangalay na siya sa katatayo at mukhang napansin iyon ng binata.

Namalayan nalang ni Mhel nasa kama na siya at wala ng saplot ni isa. Iuhence settled between her thighs, prepping her for penetration.

“Ready?”

Daing lang ang naging sagot niya habang nakatingin sa kulay berde nitong mga mata na napakasarap titigan. She was lost in the depths of his green eyes. Wala na siya sa tamang huwisyo. Wala na siyang inhibisyon sa katawan.

Nang maipasok ni Iuhence ang mahaba at malaki nitong pagkalalaki sa loob niya, pinaghalong sarap at sakit ang lumukob sa kaniya. It made her moan in pleasure and whimpered in pain at the same time.

Nang tuluyan nang nag-isa ang katawan nila ay nag-umpisa nang umindayog ang kanilang mga katawan na para bang sumasayaw iyon sa saliw ng musika na tanging sila lang dalawa ang nakakarinig. Their heartbeats served as their music and their moans were the lyrics. It was the most erotic and the most passionate night of Mhel’s life.

Pero hindi iyon sapat para manatili siya.

Kinaumagahan, habang wala pang taong gising sa mansiyon ng mga Vergara, umalis siya dala ang lahat ng pera na laman ng wallet niya. Hindi siya gumamit ng credit card kasi mati-trace iyon ng mga magulang niya. She snapped the credit card into two and trashed it.

Hindi siya papayag na ipakasal kahit pa kay Iuhence iyon na nagpalasap sa kaniya ng langit. Marami pa siyang pangarap sa buhay. Marami pa siyang gustong gawin. Kahit pa nga ang lalaking gustong ipakasal sa kanya ay ang lalaking binigyan niya ng pagkababae niya. Ayaw pa rin niya. If she would marry someone, she would make sure that she loved the man, at ang nangyari sa kanila ni Iuhence ay tawag ng laman lamang. And now, she was going to the place where no one could dictate her. Where no one can decide but her.

At habang paalis ang eroplanong sinasakyan, nabalot ng kalungkutan ang puso niya. I’m sorry, mom. I’m sorry, Dad. I just can’t let you ruin my life.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

LONELINESS was inevitable, especially when someone was alone. At iyon ang nararamdaman ni Mhel habang mag-isa siyang nagkakapae sa isang coffee shop sa Russia. It was Sunday. It was boring. I wish I could go back home.

She was now twenty-nine years old. Eight years had passed already.

There was never a day that she didn’t remember her father and mother. Palagi niyang naaalala ang mga magulang niya. Kumusta na kaya ang mga ito? Gustong-gusto na niyang umuwi at balikan ang buhay niya noon pero natatakot siya na baka kontrolin na naman siya ng ama niya.

Ayaw na niyang bumalik sa buhay na lahat ng galaw niya ay kontrolado ng kaniyang ama. Pati ang personal niyang buhay ay pinapakialaman nito. Ayaw na niyang maulit na wala siyang boses para magdesisyon sa gusto niya. Masyadong strikto ang daddy niya. Walang boyfriend at walang manliligaw. Bawal iyon sa kaniya habang nag-aaral siya. He was preserving her for a better man he said. Halos lahat yata ng sulok sa paaralang pinapasukan ay may mata ang ama niya at mabilis na nagsusumbong ang mga ito kapag may ginagawa siyang labag sa kagustuhan ng ama, katulad nalang ang makipag-usap sa mga lalaking napupusuan niya noon. Wala siyang kalayaan. Isa lang ang tanging kaibigan niya na hinayaan ng mga magulang niya na makasama niya at si Raine iyon.

She already tasted what freedom felt like and it was amazing. She didn’t want anyone stealing away her beloved freedom.

Walong taon na rin siyang nakatira rito sa Moscow. Nuong una, natakot siyang mag-isa. She had never been alone all her life. Palaging nariyan ang mga magulang niya para sa kanya pero sa nakalipas na walong-taon, mag-isa niyang hinarap ang buhay. Kahit nakakatakot, para sa kalayaan niya, kaya niyang gawin ang lahat.

Hindi niya kinaya ng malaman niya noo na ipapakasal siya ng ama niya kay Iuhence Vergara kaya naman tumakbo siya at nagtago sa Russia. Ang tanging bansa na hindi i-che-check ng ama niya sa kadahilanang hindi nito aakalain na pupunta siya roon. It was very far away. Nahirapan siyang makapasok sa nasabing bansa kasi kailangan ng mga papeles. Dahil wala siyang mga papeles at saka wala siyang sapat na pera para kumuha ng visa para makapasok sa Russia, kinailangan pa niyang tumigil muna sa Belarus bilang tourist, wala kasi iyon boarder patungong Russia. At mula sa Minsk, Belarus , may truck na nagpasakay sa kaniya patungong Moscow kapalit ng pera na pang-gasolina ng mga ito.

Yes, she was an illegal immigrant. Sa walong taong pananatili niya sa Russia, wala pang police na nakasalubong siya na hinanapan siya ng passport o visa. Pinagpasalamat niya iyon sa Diyos dahil alam niyang makukulong siya kapag nalaman ng mga ito kaya naman naging maingat siya sa lahat ng bagay na ginagawa niya sa Moscow.

“Hello, beautiful lady. Can I sit with you?” Pukaw sa kaniya ng isang baritonong boses.

Tumayo siya at hinarapan ang lalaki. “You can have my table, sir,” aniya sa lengguwahing Russian at naglakad palabas ng coffee shop.

Sa walong taon na narito siya sa Russia, natutunan niya magsalita sa lengguwahe ng mga ito pero hindi siya gaanong kagaling. Sa walong taon na mag-isa siyang naninirahan dito, wala pa siyang lalaki na pinapasok sa buhay niya.

She was afraid to welcome a man in her life for a reason that he might steal her freedom away from her.

Habang naglalakad siya patungo sa apartment niya, tumunog ang cell phone niya.

Kinuha niya ang cellphone mula sa bulsa ng suot ng pantalon saka sinagot ang tawag.

“Hello? Mhel Lorenzo, speaking,” aniya sa kabilang linya.

Nang umapak ang mga paa niya sa Moscow, iniba na niya ang kaniyang apelyido. Ginamit niya ang apelyido ng ina niya ng dalaga pa ito na Lorenzo.

“Mhel, hello,” said a woman with a heavy English accent on the other line. “I know it’s your day off, but I have a favor to ask.”

Napangiti siya sa sinabi nito. “It’s okay. What is it?”

Humugot ng isang malalim na hininga ang nasa kabilang linya bago nagsalita. “I want you to deliver some flowers to Wolkzbin Mansion. Can you do that for me, Mhel? It was a last-minute order, but it is the Wolkzbin so I cannot say no.”

Wolkzbin Mansion was well known throughout Russia. Halos lahat ng business dito sa Moscow ay pag-aari ng pamilya Wolkzbin. Mula sa paggawa ng vodka na ni-export sa iba’t-ibang panig ng mundo hanggang sa mga restaurants at hotels na nagkalat sa buong Russia at Europa. Sa madaling salita, napakayaman ng pamilyang iyon.

“Sure. Just wait for me at the flower shop,” sabi niya sa nasa kabilang linya. “I’m on my way.”

“ Spasibo, Mhel.“ She said ‘thank you’ in Russian.

“ Pozhaluysta ,“ sagot niya sa Russian na ang ibig sabihin ay ‘you’re welcome’.

Mahigit pitong taon na rin siyang nagta-trabaho sa Dio Flower Shop. Iyon lang kasi ang trabaho na hindi siya hiningan ng papeles. Hangga’t masipag ka, ayos lang sa may-ari. Nang mag-apat na taon siya sa Dio Flower Shop, naglakas ng loob siya na sabihin sa may-ari na si Ayana na naging kaibigan din niya ang kalagayan niya at naiintindihan naman nito na wala siyang passport o visa. Ayana understood and she promised to keep her secret.

Pagkalipas ng ilang minuto, nakarating na siya sa Dio Flower Shop. Nakalagay na sa truck ang idi-diliver niyang mga bulaklak. Ang kailangan lang niyang gawin ay ihatid ang mga bulaklak sa mansiyon ng mga Wolkzbin at puwede na siyang umuwi at matulog.

After a few minutes long drive, nakarating din siya sa mansiyon ng nga Wolkzbin. The magnificent enermous house stood perfect before her. Para sa kanya hindi iyon isang mansyon, para iyong palasyo sa sinaunang panahon. It looked so regal and breathtakingly beautiful.

Ang boses ng Security Guard ang gumising sa naglalakbay niyang diwa.

“Who are you?” Matigas ang boses ang walang emosyong tanong ng security guard sa kaniya.

“I’m Mhel Lorenzo from Dio Flower Shop,” pagpapakilala niya.

Recognition dawned on the security guard’s face. “You may enter,” anito at binuksan ang gate.

She drove the car towards the large solar where the mistress of the house, Clara Garay-Wolkzbin stood, waiting for the flowers. Ang alam niya ay may lahing Pilipino ang ginang. Ang kwento ng pag-iibigan nito at ng lalaking Wolkzbin ay talaga naman inspirasyon ng kababaihan na nangangarap na makasungkit ng mayamang mapapangasawa. Clara Garay-Wolkzbin was just an employee at Wolkzbin Enterprise hanggang sa nakilala ito ni Troyn Wolkzbin at nagpakasal ang dalawa.

Lumabas siya ng sasakyan at nilapitan ito. Magalang siyang bumati. “Good morning, ma’am.”

“Good morning.” Unlike other Russian, she didn’thave an accent. Her English was flawless. “Where’s the flower?” Bakas ang kasiyahan sa mukha ng ginang. “Oh, I’m so excited to see the flowers.”

Napangiti siya sa reaksiyon nito at naglakad patungo sa likod ng truck para buksan iyon.

A loud, excited shriek echoed in the whole solar making her jumped. Nang tingnan niya kung sinong tumili, walang iba kung hindi si Mrs. Wolkzbin. Puno ng kasayahan ang mukha nito habang nakatingin sa mga bulaklak sa loob ng truck.

“So beautiful.” The woman sighed in happiness.

Then, a very handsome man stepped out from the door of the mansion. Puno ng pag-aalala ang gwapo nitong mukha.

“Mother! What happened? Bakit ka sumigaw?” Anang lalaki na ikinagulat niya.

Tagalog?

“Oh, son,” anang ginang na nakangiti. “Tingnan mo ang mga bulaklak. Aren’t they beautiful, Train? Magugustuhan ito ng bride mo.”

So, it is true. May dugong Filipina nga si Mrs. Wolkzbin. Wow. Just amazing. Akala niya hindi iyon totoo at gawa-gawa lamang.

Ang bagong dating na lalaki na nagngangalang Train ay nalukot ang mukha. “Mother, leave the flowers alone. Malay ko ba kung magugustuhan ’yan ng mapapangasawa ko. Ni hindi ko nga kilala ang babaeng ’yon e.”

“Kasi naman hindi mo binigyan ng pagkakataon ang sarili na kilalanin siya. You have eluded your destiny to marry her, Train,” anang ginang. “Bakit hindi mo kilalaning mabuti si Krisz? Mabuti siyang babae, Train. Magiging mabuti rin siyang asawa sa’yo.”

“Paano ko naman po siya kikilalanin gayong magpapakasal na kami sa makalawa?” Umingos ang binata. “And I don’t want to get to know her. Pakakasalan ko lang siya kasi nakaratay ngayon si papa sa hospital at ang tanging magagawa ko lang para mapabuti ang kalagayan niya ay ang pakasalanan ang babaeng ’yon,” mahabang anito na hindi maipinta ang mukha.

Bago pa humaba ang usapan ng mag-ina, sumingit siya.

“Excuse me po,” wika niya sa magalang na boses. “Ilalabas ko na po ba ang mga bulaklak at saan ko po ilagagay?” Aniya sa tagalog na lenguwahe. Nakakaintindi naman kasi ang mga ito at nami-miss na niyang magtagalog.

She and her mother used to speak Tagalog . Tinuruan siya nito dahil gusto nitong hindi siya maging banyaga sa bansang pinagmulan nito.

Napatitig sa kaniyang dalawang pares ng mata na halata ang gulat. Ang lalaki na nagngangalang Train ang unang nakabawi sa pagkabigla.

“You speak tagalog?” Ani ng binata na may pagkagulat pa rin ang boses.

Tumango siya at ngumiti. “Oo, my mother is a Filipina,” imporma niya sa nga ito.

Napaigtad siya ng bigla nalang tumili ang babae at niyakap siya. “Oh my God! Ang saya naman ng araw na ito. A filipina! Matagal-tagal na rin mula ng makauwi ako sa Pilipinas. Since my parent’s death, hindi na ako umuwi!” She exclaimed. “Amazing!” Natigilan ang babae kapagkuwan na para bang may ideya na pumasok sa isip nito. “Wait here. May kukunin lang ako sa loob.”

Pinakawalan siya ng ginang sa pagkakayakap at excited na pumasok ito sa loob ng kabahayan. Siya naman ay naiwan sa labas, sa ilalim ng mapanuring mga mata ng anak nito.

“So,” namulsa si Train at mataman siyang tinitigan. “Anong pangalan mo?”

“Mhel Lorenzo,” sagot niya na nakatungo.

“You said your mother is a Filipina. So, ang tatay mo ay ano?” He sounded innocently curious.

“My father is a German.” She had said too much personal information already.

“Lorenzo is not a German surname.”

Nang mag-angat siya ng tingin ay nahuli niyang nakakatitig sa kanya si Train at parang sinusuri ang bawat anggulo ng mukha niya.

“Bakit ka ganiyan makatingin?” Kinakabahan niyang tanong.

Marahan itong umiling. “Nothing. I just thought I know you from somewhere.”

She paled. Kilala siya nito? Nagkita na ba sila nito? Pero hindi niya maalala na may nakilala siyang kasing gwapo nito noon, maliban nalang kay— no! Don’t go there ! Don’t you dare remember that man who unexpectedly hangs around her heart even when she tried to forget the memories of him. Hindi pa rin nilubayan ng lalaking iyon ang puso’t isip niya.

“A-Ahm … s-saan mo naman ako nakita, sir?”

Bago makasagot ang binata, lumabas na ang ina nito na may malapad na ngiti sa mga labi.

“I’m back.” Malapad na ngumiti ang babae saa may inabot sa kaniyang sobre. “Para ito sayo, hija.”

Train groaned in irritation. “Mom, you already invited three thousand guests to my wedding. At ngayon dadagdag ka pa?”

Umikot ang mga mata ng ginang. “Silly, boy. Normal lang na marami ang bisita kasi nga kilala ang pamilya natin. Marami ang magtatampo sa atin kapag hindi natin sila imbitahan.” Kapagkuwan ay bumaling ito sa kaniya. “Here, hija, an invitation to Train and Krisz wedding.

“Mom!” Pigil ng lalaki sa ina. “We already have three thousand guests—”

“It’s okay.” Ibinalik niya ang imbitasyon sa mabait na ginang. “I don’t want to attent—”

Mrs. Wolkzbin cuts her off. “Then we’ll make it three thousand and one and oh, shut up, please.” Pinukol nito ng masamang tingin si Train saka nakangiting bumaling ulit sa kaniya. “You will attend, yeah? Magtatampo ako kapag hindi.”

“Ahm, kasi po—”

“This could help your flower shop, too,” dagdag nito. “Kapag nagustuhan nila ang mga bulaklak, puwede mong i-advertise ang mga bulaklak niyo. Tutulungan pa kita.”

Napaisip siya sa sinabi ng ginang. That would greatly help the Dio Flower Shop. Ayana, the owner, had been a good friend to her. Malaki rin ang naitulong nito sa kanya sa pananatili niya rito.

“Ahm.” Tumikhim siya. “Sige po, a-attend ako.”

“Great!” The woman chirped. “Come.” Iginiya siya nito papasok sa loob ng mansiyon. “I know you don’t have a dress because it was an impromptu invitation. Kaya naman, ipapahiram ko nalang sayo ang mga damit ko. Pareho naman tayong sexy.” Napakalapad ng ngiti nito. “Oh, I’m so excited.”

Napailing-iling siya. Ano ba itong napasukan niya?

IUHENCE was comfortably sitting on the couch with Lander, Calyx, Ymar and Dark when Train barged in unannounced. Hindi maipinta ang mukha nito.

“Bud, what’s with the irritated face?” Tanong niya sa kaibigan. “Dumating na ba ang asawa mo?”

“Hindi ko siya asawa,” ani Train na masama ang timpla. “I’m just so annoyed!” Pasalampak ito na upo sa sahig. “Argh! My mom is being a pain in my ass! She already invited three thousand guests and now she’s adding one! Can’t this get any worse?” He sighed in defeat.

Natawa siya sa hitsura nitong parang pinagsakluban ng langit at lupa. “You could leave,” he offered nonchalantly. “But, then, your father will die.”

Train glared at him. “My father will not die!”

He raised his two hands in surrender. “Okay. Okay. Mabubuhay siya. Pero huwag masyadong umasa. Medyo matanda na rin ang ama mo e. Mamatay din ’yon—” Hindi niya natapos ang sasabihin dahil tinakpan ni Lander ang bibig niya.

“Shut up, Iuhence,” ani Lander.

Umiling-iling si Calyx. “Damn, man. I am blunt but I am not like you. Your mouth doesn’t have a filter. Kailangan sayo busalan ang bibig. You are so insensitive. Alam mo naman kung gaano nag-aalala si Train sa ama niya.”

Inalis niya ang kamay ni Lander na nakatakip sa bibig niya.

“Totoo naman ang sinasabi ko,” aniya at tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa pagkatapos ay naglakad patungo sa teresa.

He was at Train’s house in Russia. Dito sila titira hanggang sa matapos ang kasal nito.

Iuhence leaned on the balcony railing and then looked down. May truck na nakatigil sa gitna ng malaking solar sa baba at may mga lalaking naglalabas ng mga bulaklak mula sa truck. Iyon siguro ang gagamitin para sa kasal ni Train.

Speaking of Train, he admitted that it was insensitive of him to say those words pero katutuhanan naman ’yon. Kung hindi mo gusto ang mga nangyayari sa buhay mo, then leave … to run away was always the best answer. But that best answer was the wrong one.

Life really sucked… big time.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

I HATE WEDDING . Iyon ang nasa isip ni Iuhence habang nakatayo sa harap ng altar sa tabi ni Train, pero wala siyang choice dahil siya ang best man ni Train. Kung puwede nga lang na hindi umatend ay hindi siya a-attend.

Bumuga siya ng malalim saka bumaling sa katabi.

Mahina siyang napatawa ng makita ang itsura ni Train. He looked like a man who was suffering from diarrhea. Sobrang lukot na lukot ang mukha nito at kahit pa siguro si Leonardo Da Vinci ay hindi kayang ipinta ang mukha nito.

“Chill, man,” aniya na natatawa. “Look alive, bud. You look like a dead man walking.”

Pinukol siya nito ng masamang tingin. “Fuck off, Iuhence. I’m not in the mood today.”

Ngumisi siya. “Hindi ko puwedeng gawin iyon. I am your best man after all.”

Train puffed an annoyed sigh. “Ipaalala mo nga ulit sakin kung bakit ikaw ang best man ko?”

“Kasi gwapo ako at gusto mong sakin nakatingin ang bride mo kaysa sayo.” Nakangising sagot niya.

Umiling-iling ito at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. “Sana nga ikaw nalang ang nasa posisyon ko ngayon.”

Gumuhit ang pagkadisguto sa mukha niya. “Pare, kaya kung gawin lahat para sayo. I can even give you the moon and the sun, but not to be you right now. Mag-isa ka sa kamiserablihan mo. Mandadamay ka pa e.”

Humarap sa kanya si Train. Walang buhay ang mukha nito. “Diba kaibigan naman kita?”

“Yeah,” nag-aalangang aniya.

“Then take me away from here.” Napaka-seryuso ng boses nito.

“Dude, you are so dramatic. Man up. Nasa altar ka na e. At saka, maghunusdili ka naman Train. Sisirain mo ang puri ko kapag itinakbo kita rito.”

Pinukol siya ng masamang tingin ni Train at akmang sisinghalan siya ng biglang tumunog ang death march—este, wedding song pala.

Tinapik niya ang balikat ng kaibigan saka umayos siya ng tayo. “Good luck, man. You’re going to need lots of it.”

RECEPTION was boring as hell. Parang mga-stick ang ikinasal at ilang na ilang ang dalawa. Gustong pagtawanan ni Iuhence si Train. Halata ang pagka-disgusto sa mukha nito. Ang tanging masaya lang yata sa kasal na iyon ay ang mga magulang ng ikinasal.

Itinaas niya ang kamay para kuhanin ang atensiyon ng waiter. Agad naman itong lumapit sa kanya. Napatingin siya sa hawak nitong tray na may lamang isang kopita ng vodka.

“Do you speak English?” Tanong niya sa waiter.

Tumango ang lalaki. “Slight. Not fluent.”

“That’s good enough.” Kinuha niya ang isang kopita ng vodka sa tray. “Can you get me a bottle of vodka please? I don’t think this—” Itinaas niya ang kamay na may hawak sa kopita na may lamang Vodka. “—can sate my thirst.”

Napatingin ang waiter sa hawak niyang kopita ng vodka. “Sir, that vodka you are holding is already owned by someone. I was about to give it to her when you called my attention. I am sorry, sir. I will get you another one.”

Tumaas ang kilay niya. “She?”

“Yes, sir.” May itinuro ito sa likod niya. “That’s her.”

Magkasalubong ang nuo niyang tiningnan ang babaeng tinuro nito.

Parang tinamaan siya ng kidlat ng makilala ang babaeng tinuro ng waiter. Hindi na kulay abu ang buhok nito pero hinding-hindi siya magkakamali na ito ang babaeng matagal na niyang hinahanap. Imposibleng makalimutan niya ang maganda nitong mukha na palaging laman ng mga panaginip niya mula ng mawala ito.

Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakatingin sa dalaga na walang kaalam-alam na nakatingin siya. And just like in a cliché movie scene, her head slowly turned towards his direction. Nang magtama ang mga mata nila, nabasa niya ang emosyong kumislap sa mga mata nito. Gulat. Takot. Tapang.

“Mhelanie…” Bulong niya sa pangalan ng babae.

Dumilim ang ekspresyon ng mukha niya ng makitang bigla itong tumayo at nagmamadaling naglakad patungong exit ng reception.

Para naman niyang hahayaan niya itong makatakas. Not this time, honey. I won’t let you run away this time. Over my hot well-toned gorgeous body!

THOSE SOUL-SUCKING emerald eyes stared at Mhelanie like he was looking into the depths of her soul. Kahit gustuhin ni Mhelanie mag-iwas ng tingin, hindi niya magawa. Parang may magnet ang tingin ng binata at nahi-hipnostismo siya.

Kinurot niya ang sarili para bumalik siya sa kasalukuyan.

Unti-unting binabalot ng takot ang puso niya. Bakit? Bakit ito narito? Bakit kailangang makita siya nito?

Parang may sariling isip ang mga katawan niya at tumayo. Pagkatapos ay malalaki ang hakbang niya patungo sa exit ng reception hall. Shit! Bakit naman kasi umatend pa siya sa kasal na ito?! At bakit hindi niya nakita ang binata kanina sa simbahan?

Dapat niyang sisihin ang babae na katabi niya na panay ang tanong sa kanya tungkol sa mga bulaklak! Argh!

Nakahinga siya ng maluwag ng tuluyan na siyang makalabas sa reception hall. Akmang tatakbo siya patungo sa kalsada kung saan may nakaparadang taxi ng may pumigil sa braso niya.

Sa isang kisap mata, naisandal siya sa pinakamalapit na pader at sinalubong ng kulay berdeng mga mata ni Iuhence ang mga mata niya.

“Where do you think you’re going?” Tanong nito sa mahinang baritonong boses. His voice gave her goosebumps.

Napalunok siya ng maramdamang parang may kumiliti sa parteng iyon ng katawan niya dahil sa pagkakalapit ng katawan nila. Just like that passionate night they shared together. Kung anong naramdaman niya sa gabing iyon ay iyon din ang nararamdaman niya sa mga sandaling iyon.

“Saan ka pupunta?” Mahina pero matigas ang boses nito. “Alam mo ba kung anong nangyari sa mga taong iniwan mo ng umalis ka?”

Nanliliit siya sa uri ng pagkakatitig nito sa kanya. Mhel felt suffocated as she stared back at the man’s emerald eyes. “Ah … Ahm, ah. N-Naka—” Hindi siya makapag-isip ng sasabihin habang nakatingin dito.

Bakas ang galit sa mga mata nito. “Saan ka nakatira ngayon?”

Napalunok siya ng maamoy ang mabangong hininga ito. Halos manginig ang tuhod niya. “D-Does it m-matter?” Nauutal na aniya.

“Yeah, it does,” anito na madilim ang ekspresyon ng mukha. “If I were you, sasabihin ko na kung saan ka nakatira. Kasi baka biglang umatake ang ka-demonyuhan ko at tawagan ko pa ang mga magulang mo na halos mabaliw sa paghahanap sa’yo. You wouldn’t like that, yeah? Nagtago ka nga ng walong taon para hindi mahanap. So, humor me.”

He was threatening her, and it was working. Sigurado siyang kapag tawagan nito ang ama niya ay pupunta kaagad iyon dito sa Moscow. Baka nga bukas narito na ang ama niya.

“B-Bakit ba gusto mong malaman k-kung nasaan ang b-bahay ko?” Nani-nerbiyos na tanong niya.

“I’m curious,” simpling sagot nito.

“Hindi mo ba alam na curiosity always kills the cat?”

“Yeah, I know that. But the cat has nine lives. Sa tingin ko naman ay mabubuhay pa siya ng matagal-tagal.”

Nagpakawala siya ng hininga at lihim na tinanggap ang pagkatalo. “Fine. I’ll show you my house. Pero kapag nakita mo na, umalis ka na.”

“Hindi ikaw ang magdi-desisyon kung aalis ako o hindi. That’s my decision, not yours,” anito sa malamig na boses.

Kapagkuwan ay hinawakan siya nito sa kamay at hinila siya patungo sa parking lot ng malaking solar na pinagdarausan ng reception.

Nang makarating sila sa parking lot, hinila na naman siya nito at siya naman ay nagpahila lang. Nasa state of shock pa siya sa mga nangyari. Someone found her. Ano na ang gagawin niya ngayon?

They stopped in front of a sleek black Bugatti Veyron. Hindi na siya nagulat ng buksan nito ang nasabing sasakyan. Iuhence Vergara was after all a shipping magnet. The CEO and owner of the Pacific Pearl Shipping lines.

“Sakay na,” anito ng buksan nito ang driver’s seat. “Doon ka sa passenger seat at hindi sa backseat,” wika nito ng makita siyang akmang bubuksan ang backseat.

Humalukipkip siya. “No. Kung gusto mong malaman kung nasaan ang bahay ko, sa back seat ako—ahhhh!” Malakas siyang napatili ng pangkuin siya nito at parang sako ng bigas na isinampay nito sa balikat.

Umikot ang paningin niya dahil sa posisyon niya. Dahil sa posisyon na ’yon, napakalapit ng mukha niya sa pang-upo nito. It still looks edible even clothed.

Namula ang pisngi niya sa naisip lalo na ng pumasok ang imahe ng pang-upo nito sa utak niya. Mhel perfectly knew how edible his ass was.

Napahiyaw si Mhel ng bigla siyang idiniposito niya si Iuhence sa passenger seat. Mabilis na isinuot nito ang seat belt sa kanya at isinara ang pintuan. Akmang bubuksan niya iyon ng marinig niya ang lock ng pinto. Naniningkit ang mata niya sa galit habang nakatingin sa hawak nitong maliit na remote. Peste!

Nang makasakay ang binata, mabilis nitong binuhay ang makina ng sasakyan at pinaharurot iyon palabas ng parking lot.

Pagkalipas ng mahabang minuto, nakarating na sila sa labas ng kaniyang maliit na apartment.

“Dito ako nakatira,” aniya at iminiwestra ang kamay sa apartamento niya. “Masaya ka na?” Puno ng sarkasmo ang tanong niya.

“Ecstatic.” Walang emosyong sabi nito saka hinila na naman siya palapit sa pinto. “Gusto kong makita ang loob ng apartment mo. Let’s go.”

Napipilitang sumunod siya sa binata.

Ipinasok niya ang susi sa keyhole ng doorknob saka pinihit iyon pabukas. Pagkatapos ay siya na ang naunang pumasok sa apartment niya.

Nang makapasok si Iuhence sa loob, parang pagmamay-ari nito ang apartment na komportabling umupo sa couch na nasa tabi ng bintana.

Ano ba ang binabalak ng lalaking ’to?

IUHENCE DIDN’T want to be rude but Mhelanie’s apartment sucked. Para iyong tao na naaagnas na. Isang tingin palang niya ay parang isang langaw nalang ang peperma sa apartment nito. Good thing the whole apartment was neat and tidy. Halatang babae ang nakatira.

“Ngayong nakita mo na ang loob ng apartment ko, please, umalis ka na,” narinig niyang sabi ni Mhelanie.

Napatingin siya sa dalaga na naka-krus ang braso sa harap ng dibdib. “Honey, aalis ako kung kailan ko gusto. Okay?” Sabi niya sa dalaga.

Ang matatalim nitong mga mata ay tumuon sa kaniya. Kumunot ang nuo ni Iuhence. “Hindi na kulay pula ang mata mo,” aniya.

“Contact lens ang kulay pula kong mata noon.” Tumaas ang kilay nito. “Ano ba talaga ang kailangan mo sakin, ha, Iuhence?”

Parang may sumipa sa dibdib niya ng marinig niyang sabihin nito ang pangalan niya. Wala namang espesyal sa pagkakasabi nito sa pangalan niya, but the sound of her voice while saying his name awaken the beast between his legs. Oh, no. I’m in trouble.

Ipinilig niya ang ulo para mawala ang iniisip niya. “Bakit ka nagtitiis sa maliit na apartment na ito kung puwede ka namang manatili sa isang penthouse? Your father is rich—”

“Eight years akong nakatira sa apartment na ’to, kaya please lang, huwag mong insultuhin,” iritado nitong sabi.

“Kainso-insulto naman talaga ang tinitirahan mo,” aniya sa nanunuyang boses. “Walang aircon. Napakainit.” Iminuwestra niya ang kamay sa kama nito. “Your bed looks like someone died on it.” Tinuro naman nito ang maliit niyang kusina. “It is very neat but still not enough to even bake a cookie. And you don’t even own a coffee maker.” Dumako ang tingin nito sa sahig. “Malapit nang magiba ang sahig nitong apartment mo. At—” naglakad ito patungo sa banyo at sumilip doon. “—ang liit ng banyo. No space for extracurricular deed like bathroom sex.”

NAPANGANGA si Mhel sa pinagsasasabi ni Iuhence. Grabe din ang bibig nito. Sasabihin ang gustong sabihin ng walang habas. Ang sarap busalan. Ang sarap ingudngod ng bibig nito sa ‘magigiba’ nang sahig ng apartment niya.

“Una sa lahat, hindi ko kailangan ng aircon kasi bilang lang ang araw na mainit dito sa Moscow.” Nameywang siya. “Pangalawa, I don’t cook cookie. Pangatlo, mumurahin lang ang apartment na ’to kaya expected nang ganiyan ang sahig. Pang-apat, huwag mong pakialaman ang banyo ko. At sino naman may sabing gumagawa ako ng milagro riyan sa banyo?”

Biglang may gumuhit na ngiti sa labi ng binata na para bang nasiyahan ito sa huli niyang tinuran. “Mabuti naman at hindi ka gumagawa ng milagro riyan.”

Papalayasin na sana niya ito ng tumunog ang cell phone nito. Mabilis na kinuha nito ang cell phone sa bulsa ng Armani suit na suot nito at sinagot ang tawag.

“Hello? Iuhence Vergara, speaking.” Isang mahabang katahimikan ang namayani bago ito nagsalita. “That’s better. I want you to monitor the shipment of LaCars. Oh, and—” Sadyang binitin nito ang sasabihin at tumuon ang tingin sa kaniya bago nagsalitang muli, “— Cancel all my appointments for a month. I’ll be very busy.”

Napalunok siya sa uri ng pagkakatingin nito sa kaniya. Hell! Why did he cancel all his appointments for a month? Ano ba ang nasa isip ng lalaking ’to? Sana naman hindi siya pi-perwesyohin nito sa loob ng isang buwan.

Tinapos nito ang tawag kapagkuwan ay hinubad nito ang Armani suit na suot at tanging boxers lang ang itinira.

Napakurap-kurap siya sa ginawa ng binata. He stood before her with all his glory. Napalunok siya at mabilis na nag-iwas ng tingin para itago ang pamumula ng pisngi niya dahil sa hubad na katawan nito.

“Iuhence! What the hell? Mag-damit ka nga!” Naiiskandalong sigaw niya.

Napaatras siya ng mag-umpisa itong humakbang palapit sa kanya.

“Anong ginagawa mo?” Abot and kaba na nararamdaman niya ng tumama ang binti niya sa kama.

“Naglalakad palapit sayo,” pa-inosenteng sagot nito.

Napatili siya ng mawalan siya ng balanse at napahiga sa kama.

Napaawang ang labi niya ng kubabawan siya ng binata. Kahibla lang ang layo ng kanilang mga labi. Their eyes were locked with each other and her breasts were intimately pressed against his chest. Their closeness made her feel hot all over. It was making her wet down there. Shit! This is not good!

“Say my name, Mhelanie,” bulong nito sa mga labi niya.

She hated her full name. Ayaw niyang tinatawag siya sa buong pangalan niya, pero nang si Iuhence ang tumawag sa kaniya gamit ang buong pangalan niya, parang may kakaiba iyong hatid sa puso niya.

“Say my name, Mhelanie,” ulit nito.

Napalunok siya. “Iuhence…”

His emerald eyes darkened with desire. “Hmmm. I like it.” Ibinaon nito ang mukha sa leeg niya saka hinalik-halikan siya do’n. “Ang sarap sa pakiramdam kapag sinasabi mo ang pangalan ko.” Kinagat-kagat nito ang balat sa leeg niya. “It’s giving me a massive boner, honey.”

Pigil niya ang sarili na hindi mapadaing sa ginagawa nito. “A-ano ba ang sinasabi mo?”

Napasinghap siya ng dilaan ni Iuhence ang gilid ng taenga niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang mahinang halinghing na gustong lumabas sa nga labi niya.

“S-Stop it, I-Iuhence,” nauutal na aniya. Ang katawan niya ay nag-uumpisa nang mag-init.

Bahagyang binigayan nito ng distansiya ang mukha nila saka matiim siyang tinitigan. May emosyon siyang nakikita sa mga mata nito na hindi niya mabasa.

“Hindi ko pa rin nakakalimutan ang ginawa mong pag-iwan sa’kin.” Wika nito. “Eight years had passed, Mhelanie pero wala pa ring nagbago.” He expertly slid his hand inside her panty. “And you’ll be punished for leaving me on the bed like that.” Pagkasabi niyon ay nilukumos nito ng halik ang nakaawang niyang mga labi.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

NAG-UMPISANG mag-init ang katawan ni Mhel sa uri ng paghalik sa kaniya ni Iuhence. Ang halik nito ay mapag-angkin. Parang gusto nitong angkinin ang mga labi niya sa uri ng paghalik nito sa kaniya. Ang mga palad nito na humahaplos sa balat niya at naghahatid ng kilit at mainit na pakiramdam sa kalamnan niya. Ang magkalapat nilang mga katawan ay nagpapabuhol-buhol sa hininga niya.

Hindi niya alam kung bakit nakakaramdam siya ng ganito sa binata. Walong taon niya itong hindi nakita. Walong taon na nilabanan niya ang sarili na huwag itong alalahanin at ang kapusukang nangyari sa kanila. Walong taon na palagi niyang tinatanong sa sarili kung ano kaya ang nangyari kung pumayag siya na magpakasal dito.

Ang dami niyang tanong na hindi niya masagot.

Napasinghap si Mhel ng dumako ang labi ni Iuhence sa mayayaman niyang dibdib at nilaro-laro ng dila nito ang tuktok ng dibdib niya. When he took her taut nipple inside his mouth, her breath was caught in her throat. Hindi niya napigilan ang ungol na kumawala sa bibig niya.

Nag-angat ng tingin sa kanya ang binata. Puno ng pagnanasa ang mga mata nito.

“Nasasarapan ka ba sa ginagawa ko sa katawan mo?” Deretsong tanong nito sa kaniya habang matiim na nakatitig sa mga mata niya. “Tell me, Mhelanie, masarap ba?”

Namula ang pisngi niya at iiwas sana siya ng tingin ng hawakan ni Iuhence ang mukha niya at pinilit siyang tumingin dito.

“Gusto mo ba ang ginagawa ko sa’yo?” Tanong nito habang unti-unting hinuhubad ang suot niyang gown.

Humahaplos ang palad nito sa hita niya at hindi niya mapigilang hindi mapapikit sa masarap na sensasyong dulot ng mga haplos nito.

“Moan, Mhelanie,” Iuhence said in a husky voice as he caressed her inner thigh. “I like to hear your moan.” He slid one finger inside her wet core.

“Aahh!” Ungol niya habang mahigpit na nakakapit sa bed sheet.

“That’s it, honey. Moan.” He breathed out over her ear. “God … I miss the sound you make.”

Napalunok siya ng maramdamang parang nanunuyo ang lalamunan niya dahil dahan-dahan nitong inilalabas-pasok ang daliri nito sa pagkababae niya. Parang nanunukso ang daliri nito sa loob niya.

“Uhm…” Pigil niya sa ungol niya ng bumaba ang mga labi ni Iuhence sa may puson niya.

His tongue swirled around her belly button. The tickling sensation turned into pleasure. His scorching hot lips trailed down … down to her panty. Kapagkuwan ay kinagat nito ang waistband ng panty niya saka hinuli ang mga mata niya habang hinihila pababa ng bibig nito ang huling saplot sa katawan niya.

Napalunok siya habang ibinababa nito ang panty niya. Hindi niya alam kung bakit hinahayaan niya ang binata. Pero isa lang ang alam niya sa mga sandaling iyon, at iyon ay hindi niya kayang pigilan ang binata sa gusto nitong gawin sa kanya. Pinagkanulo na siya ng katawan sa masasarap na haplos at halik ng binata.

Kinapos siya ng hininga ng maramdamang hinalikan nito ang biyak niya. Napahalinghing siya at napasinghap.

“Anong ginagawa mo sakin, Iuhence?” Tanong niya habang habol ang hininga.

Naguguluhan na siya sa sarili niya. She didn’t even know why she was letting him ravish her naked body. Namalayan nalang ni Mhel na wala nagtagumpay na ang binata na hubarin ang panty niya. Then he crawled into her body and even their faces.

“I can ask you the same question, Mhelanie.” He touched her face softly. “I just saw you again after eight years pero nababaliw na ako sayo. Gusto kitang maangkin ulit kaya sagutin mo ako, Mhelanie, anong ginagawa mo sakin?”

Parang kinakapos ng hininga si Mhel habang nakatitig sa kulay berdeng mata ni Iuhence. Her body tingled with sensation. Mhel could feel it. She wanted this man so bad. Bakit ko ba nararamdaman ’to? She should avoid him. She should stay from him. Pero heto siya, nakahubad sa ilalim nito, at magkalapat ang mga katawan nila.

Ang kamay ni Iuhence ay nasa beywang niya ang isa naman ay humahaplos sa pisngi niya.

“Mhelanie,” pabulong nitong sambit sa pangalan niya habang matiim na nakatingin sa kaniya at hinahaplos ang pisngi niya. “I want you.” He softly kissed her lips. “I waited eight years for you—for this to happen again.”

Kumunot ang nuo niya. Hindi niya maintindihan ang huling sinabi nito. He waited for her for eight years?

Akmang aangkinin ulit ni Iuhence ang mga labi niya ng sa wakas ay may lumabas na pagtutol sa bibig niya.

“Don’t.” Napalunok siya. Umaayaw ang isip niya pero naghuhumiyaw ang katawan niya na angkinin nito. Mabuti at nakakapag-isip pa siya ng tama kahit papaano. “Bakit mo gagawin ’to? Iuhence, I think we shouldn’t be doing this—”

“Shh.” He hushed her then softly placed a kiss on her lips. “I don’t really care what you think. Paparusahan kita sa pag-iwan sa akin ng ganoon-ganoon lang.”

“Ano naman kung umalis ako? Why do you care? Bakit ba big deal ’yon sayo?” Naguguluhan niyang tanong.

Nakita niyang natigilan si Iuhence at nawala ang lahat ng emosyon sa mukha nito. Naging malamig ang titig nito sa kaniya.

“I don’t care, Mhelanie. Hindi ’yon big deal sakin.” Pagkasabi niyon ay marahan siya nitong hinalikan.

At hindi siya makatanggi. Napakasarap ng labi nito na nakalapat sa mga labi niya. Paunti-unti, tinugon niya ang halik nito ng buong puso.

The kiss was soft and tender. Seconds later, they were roughly kissing and sucking each other tongue like there was no tomorrow. Napaliyad ang katawan niya ng maramdamang sinapo nito ng kamay nito ang pagkababae niya habang ang isang kamay nito ay minamasahe ang mayayaman niyang dibdib.

“Ohh.” Napaungol siya ng pisilin nito ang nipple niya.

Parang may sariling isip ang hita niya na bumuka iyon para mas magawa ng binata ang gusto nitong gawin sa pagkababae niya.

As Iuhence worked on her clit, his lips travelled down to her breast, kissing and sucking her skin as he did so.

“Ahh…” Napaungol siya sa sarap ng ipasok nito ang isang daliri sa loob niya. The sensation of his finger filling her core was blinding. “Ohh… ang sarap niyan,” daing niya.

Iuhence smiled against her nipples then he looked up at her. “Masarap ba?”

Nagdedeleryo siyang tumango. “O-oo.”

Lumuhod ito sa gitna ng nakabukas niyang hita at tinitigang mabuti ang pagkababae niya. Dapat siyang makaradam ng pagkailang pero wala nang inhibisyon ang katawan niya. Mas ibinuka pa niya lalo ang mga hita niya para bigyang laya ang binata na gawin ang gusto nitong gawin sa kaniya.

“Do you want me to put another finger?” Tanong nito na mas lalo pang nagpainit sa kanya.

Tumango siya. Her mind was already clouded with lust and need for this man. Kanina pa niya itinapon ang inhibisyon sa labas ng bintana ng apartment.

Iuhence eyes were filled with desire. “My pleasure.” He withdrew his finger and replaced it with his left hand and delved two fingers deep inside her womanhood.

Itinaas nito ang daliri na hinugot mula sa pagkababae niya na nababalot pa ng katas niya. Matiim ang titig nito sa kaniya habang dinidilaan nito ang daliri nito na may katas niya. Parang sarap na sarap ito sa ginagawa.

“Hmm.” Ungol ni Iuhence habang ninanamnam ang lasa niya sa bibig nito. “God, you taste so good.” Pagkasabi niyon ay bumaba ang mukha nito sa gitna ng hita niya at dinilaan ang pagkababae niya na para bang isa iyong napakasarap na pagkain. “Hmmm.” He moaned. “You taste so sweet, Mhelanie.” Wala sa sariling wika nito habang paulit-ulit na tinitikman ang pagkababae niya.

Napapaliyad si Mhel sa ginagawa ng binata sa pagkababae niya. Halos mapugto ang hininga niya habang dinidilaan nito ang hiyas niya at nilalaro iyon. She gripped the bed cover as Iuhence started moving his fingers inside her in a teasing, slow pace.

It felt like he was torturing her in every slow thrust of his finger. Nararamdaman niyang malapit na siyang labasan pero nabibitin siya dahil sa mabagal na paglabas-pasok ng daliri nito sa loob niya. She wanted to cursed the emerald-eyes devil who teased her core relentlessly.

Malutong siyang napamura ng malapit na malapit na siyang labasan. She could already taste her orgasm when it quickly faded away because Iuhence pulled out his fingers.

“Fuck you!” Galit na sigaw niya. “Pinaglalaruan mo ba ako?!” Galit niyang tanong.

Galit na sinipa niya ito sa dibdib pero mabilis na sinalag nito ang paa niya at hinalikan nito ang binti niya.

“Bitawan mo ang paa ko!” Sigaw niya sabay sipa rito gamit ang isa pa niyang paa.

Nasalag nito ang isa niyang paa at hinuli iyon na para bang walang saysay dito ang pagsipa niya at ang pagpupumiglas niya. Matipuno ang katawan nito. Hindi kataka-taka na wala rito ang lakas niya.

“Bitawan mo sabi ako—” Natigilan siya sa pagsasalita ng pakawalan nito ang mga paa niya at itinaas nito ang dalawang kamay na parang suko na. She glared at Iuhence. “Umalis ka sa pamamahay ko. I already did what you—”

“I was just teasing you.” Amusement danced in his eyes.

Tumalim ang mga mata niya. “Fuck you.”

Bumangon siya at umalis sa kama para pulutin ang gown at panty niya na nasa sahig.

Mhel was bending down to pick up her clothes when Iuhence gripped her ass and then thrust his long hard-erect cock inside her. She drew out a surprise gasp.

“Iuhence!” Napasigaw siya sa gulat kasabay niyon ay ang masarap na sensasyong sumalakay sa bawat himaymay ng katawan niya.

Nanginig ang tuhod niya sa sobrang sarap ng sensasyon na dulot ng mahaba nitong pagkalalaki na nag-uumigting sa loob niya. Hinawakan siya nito sa magkabilang balakang at iginiya paharap sa kama, nasa likod pa rin niya ito.

Ngayon ay nakaharap na siya sa kama at nakakapit ng mahigpit sa bed sheet.

“Iuhence … a-anong ginagawa mo?” Naguguluhang tanong niya habang ninanamnam ang sarap na dulot ng kahabaan ng binata sa loob niya.

“Moan as loud as you can, honey,” sa halip ay sagot nito. “I like it when you moan, especially when you moan my name,” ani Iuhence at nag-umpisang maglabas pasok ang mahaba at matigas nitong pagkalalaki sa pagkababae niya.

He reached for her clitoris and played with it while he thrusted in and out of her. He pinched her clit as he fucked her hard from behind.

Ang higpit ng kapit niya sa gilid ng kama habang patuloy ang pagbayo sa kanya ni Iuhence. Mariin siyang napapikit ng hinugot nito ang ari at ng ang dulo nalang ng pagkalalaki nito ang nasa loob niya. Mabilis at may puwersang isinagad nito papasok ang pagkalalaki sa pagkababae niya.

“Aah! Ohh…that was— uhm.” Nayayanig ang buong katawan niya sa bawat pagbayo nito.

Halos mapugto ang hininga niya sa pagpipigil na hindi umungol ng malakas kasi baka marinig ng katabi niyang apartment.

Pero mukhang hindi sila pareho ng iniisip ni Iuhence dahil hinugot nito ang pagkalalaki sa loob niya at pinaharap siya, kapagkuwan ay tinulak siya pahiga sa kama.

When her back hit the not so soft mattress, Iuhence grabbed her legs up like he was hanging half of her body and he thrust deep inside her, making her moan loudly.

“Ahh! Iuhence—Ohh … Iuhence, ah … Iuhence!” Nagdi-deleryong ungol niya sa pangalan ng binata.

Iuhence tightened his grip around her ankles as he thrust hard and fast inside her. “That’s it honey—Ohh…” Habol nito ang hininga. “Moan my name. Fuck! You’re so tight… Ohh. So good to fuck—ohh, Mhelanie!”

Pabilis ng pabilis ang pagbayo nito sa kanya habang siya naman ay hindi alam kung saan ipipilig ang ulo. Kumikiwal ang katawan niya sa bawat ulos at sinasalubong niya ang bawat pagpasok nito sa pagkababae niya.

“Ohh. Ohh… Iuhence. Harder! Harder, please?” She begged in a delirious state.

Hindi na niya alam ang tama sa mali. Wala na siyang pakialam kung ano ang mangyayari pagkatapos lumipas ng init ng katawan nila. Ang importante sa kanya sa mga sandaling iyon ay ang maabot ang rurok ng kaligayahan na pinapalasap sa kanya ni Iuhence.

Malalakas ang sigaw niya habang panay pa rin ang bayo sa kanya ng binata. Bawat ulos nito ay palakas ng palakas ang ungol niya.

“Ohh… Iuhence … sige pa… malapit na ako. I can feel it—ohh, God.” Napasinghap siya ng maramdamang mas bumilis ang paglabas-pasok nito sa pagkababae niya.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata at humalinghing ng pinisil nito ang pisngi ng pang-upo niya. And then he slapped her ass. Hard.

“Ahh!” She moaned loudly when Iuhence slapped her ass once again, kasabay no’n ay naabot niya ang rurok ng kaligayan at sumunod naman sa kanya kaagad si Iuhence na habol ang hininga na inilabas lahat ng katas nito sa loob niya.

She felt his hot semen filled her mound. Punong-puno ng katas nito ang pagkababae niya. Ang ibang katas nito ay dumaloy mula sa pagkababae niya pababa sa hita niya dahil punong-puno ang loob niya.

Iuhence caressed her butt cheek as he pulled out his cock from her mound.

Napaungol siya sa ginawa nitong dahan-dahang paghugot sa pagkalalaki nito. Nakakakiliti iyon at nararamdaman niyang naapektuhan na naman ang pagkababae niya.

Nang tuluyan nang mahugot nito ang kahabaan sa loob niya, pinangko siya nito at inilagak ang hubad niyang katawan sa kama.

At habang ihinihiga siya nito sa kama, matiim itong nakatitig sa kaniya. “If you are thinking that this will not happen again, you are wrong. Nag-uumpisa palang ako, Mhelanie.” He smirked. “So, buckle up, honey. You’ll be seeing more of me.”

“Why can’t you just leave me alone?” Mahina ang boses na tanong niya. Nanginginig pa rin ang tuhod niya dahil kay Iuhence. “Nakuha mo na ang gusto mo—”

His chuckle cut her words. “Nakuha ko na ang gusto ko? Bakit, alam mo ba kung ano ang gusto ko?” Ginawaran siya nito ng halik sa mga labi saka kinagat ang ibaba niyon. “Kinansela ko ang lahat ng appointment ko sa loob ng isang buwan, Mhelanie. I’ll be staying here with you for a while. Pag-iisipan ko kung tatawagan ko ba ang daddy mo o hindi.”

His words scared her. Baka mawala ang pinakamamahal niyang kalayaan kapag nagsumbong ito sa daddy niya. Ayaw na niyang malimitahan ulit ang galaw niya. Ayaw niyang masakal ulit siya saka istriktohan ng ama niya.

Natagis ang bagang niya. “Ano ba ang gusto mong gawin ko para hindi ka magsumbong?”

“Wala. Desisyon ko ’yon,” anito.

“Kung ganoon, anong kailangan mo sakin?” Kinakain siya ng frustration. “Bakit mo ba ako ginugulo? Bakit ka nandito ngayon? Bakit mo ako inangkin? Bakit mo ba ginagawa ’to?”

Nagkibit-balikat ito. “That’s for me to know and for you to find out.” Tinapik nito ang pisngi niya. “Matulog ka na. Magkakape lang ako,” sabi nito at naglakad patungo sa maliit na pantry na walang saplot.

Napatitig siya sa pagkalalaki nito na buhay na naman.

“Stop staring at my cock, Mhelanie. Baka isipin ko na gusto mo pa.”

Mabilis siyang tumagilid ng higa at ipinikit ang mga mata.

She stayed like that for a long time. Gulong-gulo ang isip niya sa dapat niyang gawin bukas. Masyadong mabilis ang pangyayari ngayong gabi. Gulong-gulo ang isipan niya hanggang sa maramdaman niyang may naglagay ng kumot sa katawan niya at humalik sa noo niya.

Biglang tumibok ng mabilis ang puso niya. Heart, please, stop thumping like crazy.

“Good night, honey,” Iuhence said then he laid beside her.

HABANG sumisimsim si Iuhence ng kape na pangit ang lasa, mataman niyang tinitigan ang dalaga na natutulog sa kama. Nagpakawala siya ng isang malalim na hininga at kinuha ang cell phone niya sa bulsa ng suit na hinubad niya kanina.

As he dialed the number of the best investigator he knew, he went to the bathroom and closed the door behind him. Ayaw niyang marinig ng dalaga ang sasabihin niya sa kausap.

Tinawagan niya si Shun Kim, a former FBI Agent and now a CEO of Royal Housing Real Estate Company— one of the most successful and well-known real estate company in Asia and now expanding in U.S. Shun Kim was half-Filipino and half-Japanese.

“This better be good, Vergara,” anang bored na boses ni Shun sa kabilang linya.

Napangiti siya sa kawalang gana ng boses nito. “May gusto akong pa imbestigahan sayo,” walang paligoy-ligoy na aniya.

“What do I get in return?”

Napailing-iling siya. Always the businessman.

“What do you want?” Balik tanong niya.

“There’s an island in the Philippines that I want to sell. It already has a mansion and yacht—not that you need a yacht. You are after all a shipping magnet. Of course you own a yacht. Maraming interesadong buyers pero hindi naman nila kaya ang presyo ko.”

“Magkano ba?”

“Ten Million,” presyo nito, sabay dahdag, “barya mo lang naman ’yon.”

Napabuntong-hinga siya. Ano naman ang gagawin ko sa islang iyon kapag binili ko? I already own a freaking Island near El Nido. Argh! The things he had to do for that woman!

“Sold,” wika niya bago pa siya makapag-isip ng tama. “Sasabihan ko sa sekretarya ko na ipadala sayo ang tseke.”

“Good.” Halatang nasiyahan ito. “Now… anong pangalan nitong taong gusto mong pa-imbestigahan?”

“Mhelanie Tschauder.”

He heard Shun chuckled on the other line. “Wow. Binili mo ang isla ko para sa isang babae? Man, you’re in big trouble,” sabi sa kanya ni Shun.

“Shut up, Kim.” He growled.

Tumawa lang ang nasa kabilang linya. “Whatever you say, man. Tatawagan nalang kita kapag nakalakap ko na lahat ng impormasyon sa kaniya.”

“Maghihintay ako.” Pinatay niya ang tawag at lumabas ng banyo.

Nakita niyang mahimbing na natutulog na ang dalaga. Umupo siya sa gilid ng kama at inayos ang pagkakakumot sa katawan nito. Pagkatapos ay hinalikan niya ito sa nuo.

“Good night, Honey,” wika niya at nahiga sa tabi nito.

Body and all my vital organs, please I beg you, don’t be a treacherous bastard tonight. Gusto kong makatulog ng mahimbing.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

NAPABALIKWAS ng bangon si Mhel at mabilis na pinalibot ang tingin sa kabuonan ng maliit niyang apartment. No Iuhence. Kumalma sa pagtibok ng mabilis ang puso niya. Oh. Thanks God it was just a dream. Nakahinga siya ng maluwag sa isiping panaginip lang pala ang lahat ng nangyari kagabi. Napakurap-kurap siya ng makakita ng nakatuping papel sa night stand.

Pinulot niya ang nakatuping papel saka binasa ang nakasulat do’n.

I’ll be back soon, honey. - Iuhence V.

Nabitawan niya ang papel at bumaba ang tingin niya sa katawan niya. Napasinghap siya ng makita na wala siyang saplot. Napahawak siya sa leeg niya at pinakalma ang puso na napakabilis ang tibok.

No! This is not happening!

Mabilis siyang bumangon at tinungo ang maliit na closet para mag-impake. I have to leave. Now! Natigilan siya ng may makitang maliit na folded note sa ibabaw ng mga nakatupi niyang damit.

Kinuha niya ang papel at binasa ang sulat kamay na naroon.

Don’t ever think of running away, honey. I can track you down in just a matter of seconds, Miss Mhelanie Lorenzo. - Iuhence V.

Napaawang ang labi niya ng mabasa ang apelyido ng kaniyang ina kakabit ng pangalan niya. No way! Alam na nito na ang ginagamit niyang apelyido ay ang sa ina niya. Mahahanap talaga siya nito kahit saan siya magpunta. Iuhence was one of the richest men in Asia and now competing to be one of the richest bachelors in the U.S. She watched the news and read Business Magazines. Alam niyang marami ang koneksiyon ng binata.

Napahakbang siya palayo sa kaniyang maliit na closet saka umupo sa maliit niyang mesa. Mabilis niyang pinulot at binasa ang maliit na papel na naroon na nakita niya.

‘Good girl. Hindi ko hahayaang tumakbo ka na naman. Now, I prepared you breakfast. It’s in that small box you called refrigerator. Have a nice day ahead. Susunduin kita mamaya sa Dio Flower Shop pagkatapos ng shift mo. Take care, honey. - Iuhence V.’

Umawang ang mga labi niya. Hindi lang ang ginamit niyang pangalan ang alam nito, pati rin kung saan siya nagta-trabaho. Jesus! Paano iyon nalaman ng lalaking ’yon? Marahas siyang napailing. Bakit ba niya tinatanong iyon? He was Iuhence Vergara, after all. He had lots of connections.

Tumayo siya at binuksan ang refrigerator. Natigilan siya ng makakita ng fried rice, bacon, tuna sandwich and a cup of latte. Did that devil incarnate bought these or did he cook— nah . Sa mukha ng lalaking ’yon? Hindi iyon marunong magluto.

Kinain niya ang biniling agahan ni Iuhence at pumasok na siya sa trabaho na ito pa rin ang nasa isip niya.

“Good morning,” bati ni Ayane sa kanya.

Magkasing-edad sila ni Ayane. Ayane was a professional Florist at talagang napakaganda nitong gumawa ng bouquet. Tinuturuan siya nito pero hindi siya kasing galing nito.

“Good morning, too,” aniya at tumungo sa likod ng counter.

Siya ang cashier at si Ayane naman ang nag-i-entertain sa mga costumer. Wala kasi siyang alam sa mga bulaklak kaya nagpalit sila ng trabaho ni Ayane. Buti nga tinanggap siya nito bilang trabahante kahit wala siyang alam sa mga bulaklak. Ayane was the nicest person she had a privilege of meeting.

Sa araw na iyon, ang dami nilang costumer. Halos hindi siya maka-upo sa dami ng nagbabayad. And then around lunch, nagpaalam si Ayane na bibili ng pagkain para sa kanilang dalawa. Palaging ganoon ang routine nila sa shop. Palagi siyang naiiwang mag-isa kapag lunch.

She was busy playing soda crush when someone put one stem of rainbow rose on the counter. One stem of that rainbow rose cost an arm and a leg. Hindi kasi normal na rosas ang rainbow rose. It was an artificial rose, made by Ayane. May ininilalagay ito na kung anong bitamina at kimikal sa bulaklak para maging kulay rainbow iyon.

“How much?” Said a deep baritone voice. It sounded familiar but she was too busy to care.

“2,000 ruble,” aniya na abala pa rin sa paglalaro.

Naglapag ito ng 2,000 ruble sa counter.

Nag-angat siya ng tingin para sana ibigay ang resibo at ang bulaklak pero wala ng tao maliban sa kanya. Lumabas siya sa counter at ipinalibot ang tingin sa kabuonan ng flower shop pero wala talagang tao.

Bumalik siya sa likod ng counter at kinuha ang rosas na naroon. Nagsalubong ang kilay niya ng makakita ng maliit na note na nakadikit sa stem ng rosas.

Kunot ang nuong binasa niya ang nakasulat sa munting papel.

I forgot to great you good morning. So, good morning, honey. Hope this flower can make your day beautiful. - Iuhence V.

Napaawang ang labi niya sa rosas na hawak. Si Iuhence? Ang lalaking ’yon ang nag-iwan sa bulaklak?

Napabuntong-hinga siya saka maingat na niyakap ang rosas. “Dahan-dahan lang puso. Huwag kang titibok ng mabilis, please? Kasi tulad ng rosas na bigay ng lalaking ’yon, matitinik at masasaktan ka lang,” Pakiusap niya sa puso niya na parang nakikipag-karera sa sobrang bilis.

Tinanggal niya ang nakalagay na note sa rosas at ibinasura iyon. Ang rosas naman ay inilagay niya sa base na nasa malapit sa counter.

As the hours passed by, pasulya-sulyap siya sa bulaklak na bigay ni Iuhence. Buti nalang ay bumalik na si Ayane na may dalang pagkain kaya nawala sa bulaklak at kay Iuhence ang isip niya. Peron ng makabalik siya sa counter, panay ulit ang titig niya sa bulaklak. Mabuti nalang at tapos na ang oras niya sa trabaho at hindi na niya makikita ang bulaklak na nagpapatibok sa puso niya ng mabilis.

“I’m leaving, Ayane,” paalam niya.

“Take care,” ani Ayane.

Pagkalabas niya sa flower shop, napaatras siya ng biglang may pumarada na Bugatti Veyron na kotse sa harapan niya. She knew very well who owned the car, pero wala siyang pakialam. Nagmatigas siya at naglakad siya palayo sa sasakyan. Papara na sana siya ng taxi ng bigla nalang may bumuhat sa kanya at parang sako ng bigas na isinampay siya sa balikat.

“Ang tigas ng ulo mo.” Boses iyon si Iuhence.

“Iuhence!” Tili niya. “Put me down, you brute!” Pinagbabayo niya ang likod nito hanggang sa aksidenteng tumama ang nakakuyom niyang kamao sa pang-upo nito.

He gave out a laugh. “You’re kinky, honey,” he said, then slapped her butt. Two times!

Napamulagat siya sa ginawa nito. “Bastos ka talaga! Bastos! Bastos—”

“Nasarapan ka naman sa pambabastos ko sayo kagabi,” anito na may bahid na ngiti ang boses.

“You seduced me last night.” Her voice held conviction.

Tumawala lang ito. “Yeah, right.” Idiniposito siya nito sa passenger seat at isinuot ang seat belt kahit na panay ang tulak niya rito. “Still, woman!” Bakas ang iritasyon sa mukha nito habang nakatingin sa mga mata niya. “Kusa mong ibinuka ang hita mo para sa akin, Mhelanie. Ang ginawa ko lang ay halikan at hubaran ka. You were the one who parted your legs, and if my memory serves me right, you were moaning in sheer pleasure last night.”

Nag-init ang mukha niya. “H-Hindi—”

“What?” Iuhence snapped. “Bakit ba dini-deny mo na nag-enjoy ka sa ginawa natin kagabi? Wala namang masama kung aaminin mo na nasarapan ka sa ginawa natin kagabi.”

Halos malaglag ang panga niya sa nga binitawang salita ng binata. “You’re so bold.” Hindi napigilang komento niya.

Ngumisi ito. “I hate sugarcoating my words. At saka totoo naman diba? Sarap na sarap ka kagabi kaya huwag mong i-deny ’yon. Mahilig ka lang talaga tumakbo sa katutuhanan.” Pagkasabi no’n ay malakas nitong isinara ang pinto sabay ang pagtunog ng lock.

Umikot ito patungo sa driver seat at sumakay. Pagkatapos ay pinaharurot nito ang sasakyan patungo sa kung saan man nito gustong pumunta.

IUHENCE WAS PISSED! Damn it! Nasa level-ten ang iritasyong nararamdaman niya sa mga sandaling ’yon. Thanked to the beautiful woman sitting on the passenger seat of his Bugatti Veyron.

He was having a fucking massive headache because of her. She was as stubborn as a mule. Hindi nito matanggap ang nangyari sa kanila kagabi samantalagang sarap na sarap naman ito. Mas dumadagdag pa sa iritasyon niya kung paano ito tumingin sa kaniya. Puno ng pagtataka, kaguluhan, at pandidiri ang mga mata nito. Parang hindi ito namaos sa sobrang lakas ng ungol nito kagabi. Argh! This woman was making him crazy!

He even canceled all his appointment for a month. Iuhence asked himself ‘what the fuck did I do?’ after that call with his secretary. Hindi niya ugaling mag cancel ng appointment lalo na kung sa walang kuwentang bagay lang naman.

Iuhence looked at Mhelanie through the review mirror of his car. Nakasimangot ito at nakahalukipkip habang naka-krus ang braso nito sa dibdib— oh, that yummy breast of her.

Ipinilig niya ang ulo para mawala ang iniisip. Erotic images of him and Mhelanie on the bed kept creeping into his mind since this morning. Every time those images get passed his defenses; his cock would harden instantly.

“Huwag mo akong tingnan,” asik sa kanya ng dalaga.

Napa-tsk siya saka napailing-iling. “May batas na ba ngayon na nagbabawal tumingin sa magagandang tanawin?”

Namula ang pisngi nito at napakurap-kurap si Iuhence. Damn, this woman looked more beautiful when she blushed.

Mhelanie’s eyes widened. Fear was visible in them. “Iuhence! Look at the road!” She shouted in panic.

Mabilis niyang ibinalik ang tingin sa dinadanan at nilukob ng pangamba ang buo niyang pagkatao ng makitang malapit na silang bumangga sa isang ten-wheeler na truck. Nanlaki ang mata niya at nabalot ng takot ang buong pagkatao niya. Fear not for his life but fear for the life of the woman beside him.

“Fuck!” Malakas siyang napamura at mabilis na kinabig ang manobela pa kanan, pabalik sa lane nila. “Fuck!”

“Kung saan-saan ka kasi nakatingin e!” Galit na singhal sa kaniya ni Mhelanie.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “So, it’s my fucking fault?”

“Yes! Ikaw ang nagda-drive diba?” Pagtataray nito. “So please lang, magdahan-dahan ka kasi hindi mapapalitan ng milyon mong salapi ang buhay ko—”

“Woah! Just wait a fucking minute!” Sumisigaw na rin siya. Ang pinaka-ayaw niya sa lahat ay kapag sinisigawan siya ng isang babae, maliban nalang kung nasa kama silang dalawa. “Paano naman napasok ang pera ko sa usapan natin?” Baka mabunggo sila kaya naman ipinarada niya ang sasakyan at humarap sa babae. “Bakit mo ba ako sinisisi? What happened was no one’s fault. Nakatingin ako sayo kaya muntik na tayong mabangga pero hindi ko naman sinasadya ’yon!”

“Bakit ka ba kasi nakatingin sa akin?”

“Kasi—” His words hung in the air, leaving a deafening silence. Bakit nga ba siya nakatitig sa babaeng katabi niya? Oh, I know. “You blushed and I was transfixed by your beaut. I couldn’t look away. Sue me, damn me, curse me pero hindi ko talaga kasalanan kung bakit muntik na tayong mabunggo. Kasalanan mo kasi nagandahan ako sa’yo.” Yep, it was Mhel’s fault. Not his.

Nanlisik ang mga mata nito sa galit. “Anong kasalanan ko?! Kasalanan mo! You’re the one driving the fucking car.”

“Don’t you fucking-fucking me, Mhelanie! Nakakalimutan mo yata na isang tawag ko lang sa Daddy mo, he’ll be here in an instant and he’ll drag you back to your prison cell called home.”

Napamulagat siya ng umanggat ang kamay nito at ginawaran ang pisngi niya ng isang malakas na sampal.

Natigalgal siya sa ginawa nito. Never in his life did a woman slap him. Not even his mother.

“You … slapped me,” he whispered in shock.

Buong tapang na sinalubong nito ang gulat niyang mga mata “Mula ng makita ulit kita, wala ka ng ginawa kundi takutin ako. Kahit siguro paulit-ulit na gawin ko ang gusto mo o kaya naman hayaan kitang angkinin ang katawan ko, sasabihin mo pa rin kay daddy kung nasaan ako.”

Mapakla siyang napatawa sa lumabas sa bibig nito. “Is that what you think?” Mabilis na tinanggal niya ang seat belt na suot at inilapit ang mukha sa mukha ng dalaga. “’Yon ba ang tingin mo sa nangyari sa atin kagabi?”

She shrunk back. “M-May iba pa bang r-rason maliban d-doon?”

Nagdilim ang mukha niya at nagtagis ang bagang niya. “Iyon pala ang tingin mo. And here I thought that it’s more than that.” Hinaplos niya ang mukha nito. She cringed at his touch and that made him madder than he already was. “I’m going to change that reason of yours. Because when I fuck you last night, I wasn’t thinking of that. Hindi ko alam na iyon pala ang tingin mo sa nangyari sa atin kagabi bayad mo para patahimikin ako at hindi tawagan ang ama mo, you just insulted me, honey. I’m badly wounded.” Inilagay niya ang kamay sa puso at umaktong nasasaktan habang nakatingin dito ang mga mata niyang walang emosyon. “At dahil iyon naman pala ang tingin mo sa nangyari sa atin kagabi, I’m going to ravish you here and now. Be warned, that if you reject me, your father is in my speed dial. Hindi ako magdadalawang isip na tawagan ang ama mo para ibalik ka sa bahay niyo,” pananakot nito.

Sinapo nito ang mukha ng dalaga saka inangkin ang mga labi nito ng mainit at mapusok na halik. It felt so good. It was so fucking good to kiss her. So tasty. So sweet. So mind-blowing.

Nagsisinungaling siya. Hinding-hindi niya tatawagan ang ama nito. Kasama sa report ni Shun Kim ang impormasyong naghahanap ang ama ni Mhelanie sa mga lalaking nababagay sa anak nito para sa pagbabalik ng dalaga ay nakahanda na kaagad ang kasal. He was one of those suitable grooms, but there was no way in hell that he would share Mhelanie.

Finders’ keepers, fuckers!

She’s mine! And hell would freeze over before he handed Mhelanie Tschauder to her father. Over my hot well-toned body. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

THE FEELING when your mind was shouting no but your heart and body were screaming yes. This was what Mhel felt at when Iuhence claimed her mouth like as if he was branding her. Abot ang kaba na nararamdaman niya dahil nasa loob sila ng kotse nito na nakaparada sa gilid ng kalsada na hindi matao at bilang lang ang bahay.

Baka may makakita sa kanila. Shit!

She was wearing a mini-skirt kaya napakadali kay Iuhence na ipasok ang daliri nito sa loob ng panty niya.

Napa ‘ohh’ siya sa sarap na dulot ng daliri nito na nilalaro ang hiyas niya kapagkuwan ay ipinasok sa loob ng pagkababae niya ang daliri nito.

“Ahhh…” Ungol niya habang nahihibang sa sarap na pinapalasap sa kanya ng binata.

She didn’t care if they were in the car. Wala nang inhibisyon sa katawan niya habang mas ibinubuka pa ang mga hita para sa binata. Samantalang abala ito sa paghalik sa leeg niya at pagsipsip sa pagkagat sa balat niya. He was giving him a hickey. He was branding her, and she didn’t mind at all.

Dumaosdos siya ng upo para masagad nito ang pagpasok ng daliri sa loob niya. She wanted his finger to be buried deep inside her core.

“Ohh…” She moaned as Iuhence finger-fucked her.

Napakasarap ng ginagawa nito. Napakapit siya sa gilid ng passenger seat para doon kumuha ng lakas. Mhel gritted her teeth to stop herself from moaning. Sinasalubong niya ang bawat pag pasok ng daliri nito sa loob niya. The feeling of his finger filling her and fucking her was too much to bear She orgasme fiercely.

Habol ang hininga na napatingin siya sa binata na nahuli niyang matiim na nakatitig sa kanya. His eyes danced in satisfaction and triumphant.

“While I was finger-fucking you.” Inilapit nito ang labi sa mga labi niya. His eyes held her gaze. “Naisip mo ba na ginagawa ko ’yon dahil tinatakot kita at ginagamit?”

Even if her body still spasm in pleasure and her thighs shook because of her fierce orgasm, she forced herself to stare back at Iuhence emerald eyes. “Hindi ba ’yon ang rason mo kaya ipinasok mo ang daliri mo sa pagkababae ko? It’s my punishment, you said. Sino ka ba para parusahan ako? Kahit pa may nangyari na sa atin, you’re still a stranger to me. I don’t know anything about you other than your name.”

May dumaang estrangherong emasyon sa mga mata nito na kaagad din namang nawala. “A stranger, huh?” May pait at galit sa boses nito. “Kung iyon ang tingin mo sakin, suit yourself. Have fun with that.”

Naguguluhan siya sa inaakto ng binata. Para itong nasasaktan. Pero bakit naman ito masasaktan? Hindi niya alam kung ano ba talaga ang binabalak nito sa kanya. He confused her in so many levels.

He leaned back and started the car.

Umayos siya ng upo at tumingin sa labas ng bintana. She felther wetness soaking her panty. It felt so uncomfortable.

Napakunot ang nuo niya ng tumigil ang sasakyan nito sa isa sa mga sikat na restaurant sa Russia. Walang imik na lumabas ito ng sasakyan saka umikot para pagbuksan siya.

Hmm. Gentleman? She snorted. Yeah, right. Masyado itong bastos magsalita para maging gentleman.

Lumabas siya ng sasakyan na hindi pinapansin ang kamay nito na nakalahad sa kaniya. Taas nuo siyang naglakad papasok sa restaurant.

When the maître d’ approached them, naramdaman niyang may mainit na bagay na yumakap sa likuran niya. Nilingon niya kung ano ’yon, nakita niya si Iuhence sa likuran niya at inaayos ang leather jacket nito na isinampay nito sa balikat niya.

Nginitian siya nito pero inirapan niya lang ito. Akmang tatanggalin niya ang jacket ng pigilan siya ni Iuhence sa pamamagitan ng pagyakap nito mula sa likuran niya.

“Don’t.” His voice was dangerously low.“Men are ogling your bare shoulder.” He growled. “Dapat ang damit mo turtleneck o kaya naman long sleeve at denim jeans. Hindi na naka-skirt ka.” May bahid na galit ang boses nito. “Don’t you know how tempting your legs are? It’s enough to give me a massive boner for fuck sake.”

Napapantastikuhang napatitig siya sa binata. “Are you for real?” Natatawang tanong niya. “God, Iuhence. Manyak ka talaga—”

“Manyak na kung manyak.” Pinukol nito ng masamang tingin ang mga lalaking nakatingin sa hita niya. “You should be covered from head to toe. They are not allowed to see your skin, damn it! Halika na,” aya nito sa kanya. “Umalis na tayo sa restaurant na ito. Sa iba na lang tayo kumain. Doon sa walang lalaki na titingin sa’yo.”

Napailing-iling siya at nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Naloloka siya sa pinagsasasabi ni Iuhence. Hindi niya alam kung nagpapatawa ito o ano. Ano naman ang masama kung may tumitingin sa kanyang lalaki? Mas masahol pa nga ito kasi babae man o bakla na nasa loob ng restaurant ay nakatingin dito na para bang handa ang mga ito na sambahin ang binata. Pero walang pakialam si Iuhence sa mga ito. Nasa kaniya lang ang mga mata at atensiyon nito.

“Maayos ang pananamit ko, Iuhence. Huwag mong pakialaman. Nagugutom na ako kaya please lang, dito nalang tayo kumain,” pakiusap niya sa binata at hinayaan ito na makipag-usap sa maître d’.

“Good evening,” ani Iuhence sa maître d’. “I reserved a table for two earlier. I’m Iuhence Vergara. Bring us to our table,” he demanded.

The maître d’ was a woman near her age. Hindi maitago sa mga mata nito ang paghanga sa kaguwapuhan ni Iuhence. Pasimpli niyang inirapan ang babae. Kung makatingin ito sa binata ay parang gusto nitong kainin ang lalaki ng buhay. Mas lalong nadagdagan ang iritasyong nararamdaman. Peste!

Parang hindi siya nag-i-exist sa paningin ng maitre’d na tanging na kay Iuhence nakatingin and mga nito.

Slut!

“This way, sir …” Pinasadahan siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa. Tinaasan niya itong kilay. “And Madam.” Buti naman at napansin na siya nito.

Iginiya sila nito patungo sa second floor, sa teresa ng restaurant na nakaharap sa isang malaking garden.

“This is your table, sir.”

Pinaghugot pa talaga nito ng upuan si Iuhence. Slut! Witch! Whore! Naiirita talaga siya sa babae sa hindi malamang kadahilanan.

May pagmamalaking nginisihan niya ang maître d’ ng lumapit sa kaniya si Iuhence at pinaghugot siya ng upuan. Taas nuong umupo siyang umupo at nakataas ang kilay na sinalubong ang tingin maitre’d.

Hmp! Take that!

Wala siyang imik habang umo-order si Iuhence. Hinayaan niya lang ito na umorder para sa kanya. Nang dumating ang pagkain na ini-order nito, walang imik din siyang kumain.

“Why are you silent?” Basag ni Iuhence sa katahimikan. “Ayaw mo ba akong kausapin?”

Nag-angat siya ng tingin sa binata. “Wala ako sa mood na kausapin ka. Hangga’t hindi mo sinasabi sa akin ang dahilan kung bakit ginagawa mo ito sa akin, hindi kita kakausapin.” Inirapan niya ito.

“Come on, Mhelanie. Hindi naman ’yon—” Napatigil ito sa pagsasalita ng tumunog ang cell phone nito.

LIHIM NA napamura si Iuhence ng maputol ang sasabihin niya sana kay Mhelanie. Sino naman kaya ang tumatawag sa kanya na isturbo?

Naiinis na sinagot niya ang tawag. “Hey, Iuhence Vergara, speaking.”

“Anak, ang Daddy mo!” Nagpa-panic ang boses ng ina niya sa kabilang linya.

Nilukob siya ng pangamba. “Anong nangyari kay daddy?”

“Ang daddy mo, inatake sa puso.” Humagulgol ang ina niya sa kabilang linya. “Iuhence, anak, nasaan ka ba? Umuwi ka na rito. Kailangan kita rito. Pleas”

Mabilis siyang napatayo sa sobrang pag-aalala. “Uuwi na ako. Wait for me.” Akmang aalis na siya ng maalala niyang may kasama siya. Fuck! He looked at Mhelanie who was picking up her food. “Halika na. Ihahatid kita sa apartment mo. Kailangan ko na kasing umalis.”

Walang emosyon ang mga mata nito ng tumingin sa kanya. “I’ll stay. Sayang naman ang pagkain na inorder mo.”

Nagtagis ang bagang niya sa katigasan ng ulo nito. “No! Ihahatid nga kita pauwi. Paano kung may mangyaring masama sayo? Or better yet, come with me to the Philippines—”

“Just go. At bakit naman ako sasama sa’yo? Ano ba kita? You are nothing but a stranger to me.” Wala emosyong ngumiti ito. “Leave. Leave me alone. Maaga pa naman at kaya ko ang sarili ko. Umalis ka na at huwag ka ng babalik pa. And please, don’t tell my father. Siguro naman sapat na ang pagbibigay ko sa katawan ko sayo para manahimik ka.”

Napatiim-bagang siya. That was it? Pagbibigay ng katawan para sa katahimikan niya?

Pagak siyang napatawa. “Hindi pa iyon sapat,” wika niya at napipilitang iniwan ito sa restaurant. Fuck! Sana okay lang si Daddy.

PAGKABABA ni Iuhence sa private jet niya, deretso siyang tumungo sa hospital kung nasaan ang ama niya. Naabutan niyang umiiyak ang kaniyang mahal na ina habang nakaupo sa gilid ng hospital bed na kinahihigaan ng ama niya.

“Mom,” tawag niya sa pansin nito. “Stop crying,” alo niya sa ina at niyakap ito. “I’m here. Dad will be fine. Malakas pa yan sa kalabaw e.”

Habang nasa biyahe siya, sobrang pag-aalala ang naramdaman niya. Her mom would be heartbroken if something would ever happen to his father. But no … his father was strong. Very strong. Naniniwala siyang walang mangyayaring masama rito.

Tumango-tango ang ina niya at tinuyo nito ang sariling luha. “I know. Naawa lang ako sa Daddy mo. Hindi kasi nakikinig e. Sinabi ng bawal ang matataba na pagkain pero sige pa rin ng sige.” Tahimik na lumuha ang ina niya at niyakap siya. “Thanks for coming, by the way. Alam kung busy ka sa babae mo roon sa Russia.”

Kumunot ang nuo niya. “Busy? Kanino niyo po nalaman na babae ang pinagkakaabalahan ko?”

Her mother rolled her eyes at him. “Calyx told me. Sabi niya abala ka sa babae mo kaya nauna silang umuwi sayo.”

Napatango-tango siya. “Ahh. May sinabi pa ba siyang iba?” Oh, Calyx I’m going to kill you if you told Mom about Mhelanie.

“Wala na. ’Yon lang.”

Thanks God. “Magpahinga na kayo, mommy. Ako muna ang magbabantay kay daddy,” sabi niya sa ina.

His mother smiled. “Thanks, son.”

Nahiga ang ina niya sa bakanteng higaan doon at nagpahinga.

Habang nagbabantay sa ama, tumunog ang cell phone niya. Nang tingnan niya kung sino ang tumatawag, napangiti siya.

“Hello, bud,” sabi niya sa kabilang linya. “How’s Timber?”

Tyron grunted. “Really, man? Ako ang tumatawag sayo pero ang anak ko ang kinukumusta mo? Anyway, Timber is fine.”

Mahina siyang natawa. “Bakit ka napatawag?”

Napabuntong-hinga ito. “Tomorrow is my birthday. You’re invited. Huwag kakalimutan ang regalo. No gift, no entry.”

He chuckled. “Okay. What time?”

“Before lunch.”

“Okay. I’ll be there,” anito at tinapos ang tawag.

No gift, no entry. Hmm. Ano kayang magandang regalo para kay Timber? He really liked that kid. So cute. I’m sure mas cute pa ang magiging anak ko. Ang ganda kaya ni Mhelanie. Natigilan siya sa naiisip. Bullcrap! Bakit ba pumasok ang babaeng ’yon sa isip niya? Sa tigas ng ulo nito baka mamana pa iyon ng magiging anak niya.

ISANG LINGGO ring naratay sa hospital ang ama ni Iuhence at walang araw na hindi sila nag-alala ng kaniyang ina. Ngayon ay maayos na ang kalagayan ng ama niya at uuwi na sila. Sa wakas. Nasa sasakyan sila ngayon at pauwi sa bahay nila.

“Something is bothering you, my son?” Anang boses ng ama niya na pumukaw sa malalim niyang pag-iisip.

Binalingan niya ang ama. “Paano niyo po naman nasabi ’yon?”

“I can sense it,” his father stated simply. “Is it a woman?”

“Yeah.” Bumuntong-hinga siya. He had this no lying rule with his father. “Don’t worry, dad. I can take care of whatever is bothering me.”

Ngumiti ang ama niya. “I know, son. I perfectly know that. Hindi mo mapapalago ang shipping line natin kung hindi mo kaya kung ano man ang gumugulo sa isip mo. Basta palaging tatandaan ang pangaral ko sayo, kung hindi madaan sa santong dasalan—”

“Daanin sa santong paspasan,” pagtatapos niya.

Ginawa na niya iyon kay Mhel pero wala pa rin nangyari. Kung hindi pa paspasan ang nangyari sa kanila ni Mhel, hindi na niya alam ang tawag doon.

Mahinang tumawa ang ama niya. “At kapag hindi pa madaan sa santong paspasan?”

A devious smirked crept on his lips. “Kidnapin na ’yan.”

Malakas na tumawa ang ama niya na pinatahimik naman ng ina.

“Kayong mag ama talaga. Ano ba iyang pinag-uusapan niyo, ha?” Tanong ng ina niya.

Ngumiti lang ang ama niya. “It’s a man talk, darling. Huwag mo ng alamin.”

Inirapan ng ina niya ang kaniyang ama. “Whatever. Kayong mag-ama talaga.” Pinukol siya nito ng masamang tingin. “Ikaw naman, huwag kang makikinig diyan sa ama mo. Anong kidnapin? Nang nanliligaw pa lang iyan sa akin na ama mo, tinanggihan ko. Ang ginawa ng loko-loko mong ama ay ang kinidnap ako. It wasn’t a good feeling, I tell you, kaya huwag na huwag mong gagawin ’yon. Makakatikim ka sa akin ng pingot.”

Ngiti lang ang itinugon niya sa ina. “Mommy, mabait po ako, remember?”

His mother snorted. “Kapag tulog, that is.”

Mahina siyang napatawa. Tama ang ina niya. Hindi siya mabait. Walang mabait na tao na magbabalak na mang-kidnap ng babae. Babae na matigas ang ulo.

Stranger, huh? Well, Mhelanie, let’s get to know each other then.

IT WAS a long hot day for Mhel. As usual, marami na naman ang costumer nila sa flower shop. At para makatipid, naglakad lang siya pauwi dahil malapit lang naman ang apartment niya. Kaya niya itong abutin within fifteen minutes.

Napatingin siya sa kalangitan habang naglalakad. Medyo madilim ang langit kaya naman mas binilasan pa niya lalo ang paglalakad.

Napakunot ang nuo niya ng makarinig ng yabag mula sa likuran niya.

Lumingon siya para tingnan kung sino ang may-ari ng yabag na iyon. Inatake ng takot ang puso niya ng makita ang isang lalaki na naka cap at naka-leader jacket. Dahil medyo madilim na, hindi niya maaninag ang buong mukha nito.

Hindi mataas ang crime rate sa lugar nila pero mabuti na ang sigurado.

Mas binilisan pa niya ang paglalakad. Nanginginig ang kamay niya sa sobrang takot ng marinig na mas bumilis din ang yabag ng nasa likuran niya.

Shit! Please, God. Help me.

Habol niya ang hininga sa sobrang takot. Pinagpapawisan ang palad niya. Humugot siya ng isang malalim na hininga saka kinondisyon niya ang katawan at mabilis na kumaripas ng takbo.

Hindi pa siya tuluyang nakakalayo ng may matitipunong bisig na yumakap sa likuran niya.

“Let go of me!” She yelled in Russian. “Let go of me! Help! Help! Hel—” May panyo na tumakip sa ilong niya ng may kakaibang amoy na nagpapahina sa katawan niya. “Who are you—” Hindi niya natapos ang sasabihin. Sumuko na ang mga tuhod niya na wala nang lakas at bumagsak ang katawan niya. Bago pa tumama ang katawan niya a semento, may matitipunong braso na yumakap at sumalo sa kaniya.

At habang unti-unti siyang nawawalan ng malay, isang tao lang ang nasa isip niya sa mga sandaling iyon. Iuhence.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

HINDI maiiwas ni Iuhence ang tingin sa babaeng mahimbing na natutulog sa isa sa mga upuan ng private jet niya. Nagising ito ilang minuto na ang nakakaraan at kinailangan niyang paamuyin ulit ito ng chloroform para makatulog ulit ito. Baka kapag nalaman nito na nasa eroplano ito patungo sa pribadong isla napagmamay-ari niya ay bigla nalang itong tumalon.

Alam niyang mas gugustuhin ni Mhelanie na tumalon sa eroplano kaysa ang makasama siya sa pribadong isla. Ganoon siya nito ka hindi gusto. Well, at least, that was what he thought.

“Damn, Iuhence. Kapag kinasuhan ka ng babaeng iyan ng kidnapping, huwag na huwag mo akong isasali.” Pumalatak si Calyx. “Bakit naman kasi pumayag pa akong sumama sayo e.” Puno ng pagsisisi ang boses nito.

“Pare, walang pumilit sayo, remember?” Anang boses ni Ymar na nakasandal sa likod ng upuan at may nakatakip na diyaryo sa mukha. “Sumama ka kasi guilty ka dahil sinabi mo kay tita Othella ang tungkol kay Mhel. The truth was wala ka namang ginawa e.”

“Excuse me?” Nilingon ni Calyx si Ymar. “Ako ang sumunod sa babaeng iyon sa kalye. Natakot siya sa akin kaya tumakbo siya—”

“At doon pumasok si Iuhence para dakipin at patulugin si Mhel,” sansala ni Ymar sa iba pang sasabihin ni Calyx.

Pinukol ng masamang tingin ni Calyx si Ymar. “E ikaw, ano ba ang nagawa mo?”

Tinanggal ni Ymar ang pagkakatakip ng diyaryo sa mukha nito at walang buhay ang mukha na dumako ang ang tingin nito kay Calyx. “My man, I am the CEO of YS Pharmaceutical. I own the chloroform Iuhence used. Unlike you, may pakinabang ako.”

Mas tumalim ang mga mata ni Calyx.

“Hep-hep,” Ymar said. “Dont stare at me like that. Malay mo, panain ka na ni kupido tapos kailangan mong kidnapin ang love of your life mo. Kakailanganin mo ang tulong ko.”

Umungos si Calyx. “Hindi ako papanain ni kupido kasi hindi naman siya nag-i-exist. At saka hindi ko kailanman hihingin ang tulong mo kung magkaka-love life man ako, which is not going to happen, by the way.”

Napailing-iling nalang si Iuhence habang nakikinig sa dalawa na mga accomplice niya sa pag-kidnap kay Mhel. Bakit ba niya kaibigan ang mga ito? Oh, yeah, business partners niya ang dalawa at maituturing din niya matalik na kaibigan. Buti na nga lang talaga at hindi siya naaapektuhan sa kabaliwan ng mga ito.

“Bakit mo ba kinidnap ang babaeng iyan ha, Iuhence?” Anang tanong ni Ymar na pumukaw sa pag-iisip niya.

Binalingan niya ang kaibigan na nakatingin sa kanya na naghihintay sa sagot niya.

“We need to know each other,” simpling sagot niya.

Para siyang napugutan ng ulo sa pagkakatingin sa kanya ni Calyx. “So, naturally, dapat kidnapin mo siya?”

Tumango siya. “Oo.”

“And how are you gonna achieve that? When she wakes up, she’ll hate you, man,” ani Ymar.

Ngumiti siya at ibinalik ang tingin sa magandang mukha ng dalaga. “Buburahin ko ang galit na ’yon sa pamamagitan ng halik ko at pag-angkin sa kaniya. And then I will never be a stranger because the next thing she knew, I already own her heart, body, mind and soul. And she will have no choice but to stay with me for as long as I want her to.”

“Man, that’s gross,” Calyx said in disgust.

Bigla siyang natigilan sa sinabi ni Calyx. Iyan din ang sinabi niya noon kay Tyron at Raine.

Nangingiting nailing nalang si Iuhence.

MAHINANG NAPA-UNGOL si Mhel ng magising siya sa kaniyang mahimbing na pagkakatulog. Nananakit ang buo niyang katawan na parang pagod na pagod iyon! Ano ba ang nangyari sa kanya?

Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at bumulaga sa kanya ang isang silid na hindi pa niya nakita sa tanang buhay niya. Where the hell am I? Tanong niya sa sarili habang pinapalibot ang paningin sa kabuonan ng silid na puno ng magagarang kasangkapan.

Umalis siya sa kama at tinungo ang pinto. Nang buksan niya iyon, bumulaga sa kanya ang malaking banyo na kulay granite. Napatingin siya sa salamin na nakatapat sa kanya. Napamulagat siya ng makitang tanging over-size t-shirt lang ang suot niya. Dali-daling itinaas niya ang t-shirt at napamulagat siya ng makitang wala siyang suot na panty!

Holy hell! No! She panicked!

Piece by piece, the memory of what happened flashed in her mind. Naaalala niya ang lalaking sumusunod sa kaniya mula ng makalabas siya sa pinagta-trabahuan niya. Tapos nang tumakbo siya ay may yumakap sa kaniya at may pinaamoy na panyo sa kaniya.

Namilog ang mata niya sa takot. No … no, no, no. Hindi puwede. Baka kung ano na ang ginawa ng kidnapper na iyon sa kanya at—

Napatigil siya sa pag-iisip ng bumukas ang isa pang pintuan at pumasok doon si Iuhence.

Halos malaglag ang panga niya sa sobrang gulat. It couldn’t be!

Ito ba ang kumidnap sa kanya? Ito ba?

Sa isiping ’yon, sinugod niya ito at pinagbabayo ang dibdib nito.

“Baliw ka talaga! Baliw ka! Alam mo ba kung gaano ako katakot?! Ha? Alam mo ba na halos manginig ako sa takot?! Tapos ikaw lang pala ’yon?!”

Pinagbabayo niya ang dibdib nito hanggang sa mapagod siya at mawalan ng lakas. Hinayaan lang siya nito habang ito ay walang imik na nakatingin sa kanya. Galit na galit siya sa ginawa nito.

“Baliw ka na! Baliw!” Panay pa rin ang bayo niya sa dibdib nito gamit ang kamao pero kulang na iyon sa lakas.

Pinigilan ng binata ang mga kamay niya at niyakap siya. “I didn’t mean to scare you.” Bumaba ang mukha nito sa mukha niya at sinakop ang mga labi niya.

Malakas niyang tinulak ito palayo at sinampal ng malakas.

“Huwag mo akong hahalikan!” Aniya na nakatiim-bagang at nanlilisik ang mga mata. “Hindi lahat ay madadanan mo sa halik. Gago ka!”

Lumabas siya sa pintuan na pinasukan nito at tumakbo palabas ng bahay.

Napasinghap siya at napatigil sa paglalakad ng makita ang malawak na karagatan.

“No…” Tumakbo siya patungo sa dalampasigan at pinalibot ang tingin. Wala siyang makitang bangka. Tumakbo siya pabalik sa labas ng bahay at sinapo ang mukha niya. Mukhang wala ring ibang tao na naroon maliban sa kanila ng binata. “No… This couldn’t be … no …” She felt suffocated.

Pakiramdam niya ay bumalik na naman siya sa bahay ng kaniyang mga magulang sa Canada na wala siyang magawa kundi ang magpakulong doon sa loob ng bahay.

No! Not this time! No!

“You can’t run this time, Mhelanie,” anang boses ni Iuhence mula sa likuran niya.

Galit niyang hinarap ang binata. “Nasaan ako?! Saan mo ako dinala?!”

Akmang susuntukin niya ito ng saluhin nito ang kamao niya at hinila siya nito palapit sa katawan nito at sinakop ang mga labi niya. Bago pa niya makagat ang labi nito sa inis, pinakawalan na nito ang labi niya at ngumisi.

Nanlilisik ang mata niya, “Gago ka! Huwag na huwag mo akong hahalikan ulit!” Kung nakakamatay lang ang tingin, kanina pa ito pinaglalamayan. “Saan mo ako dinala?!”

“Honey, you can kill me with your eyes, and you can wound me with your words. but you can’t run away from me.” Idinipa nito ang braso. “Look around. Tayong dalawa lang ang tao rito. Walang bangka o kahit na ano. You’re stuck here with me. Tanggapin mo nalang ’yon. Goodbye freedom for you.” Tinalikuran siya nito at naglakad patungo sa pinto ng bahay.

Nang makarating ito sa pinto, humarap ito sa kanya. “Oh, and by the way, welcome to Iumhe Island. Welcome to my paradise.” Pagkasabi niyon ay tuluyan na itong pumasok sa loob ng kabahayan.

Napatingin siya sa karagatan at bumalik ang tingin sa pintuan ng bahay. She had no choice. That insolent brute devil incarnated man! Argh! Ang sarap pukpukin ang ulo gamit ang martilyo!

Nagmamartsa siyang pumasok siya sa bahay at galit na naglakad-lakad ng walang destinasyon hanggang sa makarating siya sa teresa na nakaharap sa karagatan. Natigilan siya ng makitang naroon si Iuhence at sumisimsim ng kape.

Hindi niya ito pinansin at tumingin lang sa karagatan.

Before, every time she looked at the sea, she felt peaceful and calm. Now, she felt anxious and worried. Ano ang kahihinatnan ng pagdala sa kanya rito ni Iuhence? She could feel ther heart starting to welcome this man. Nararamdaman niyang kaunting tulak nalang, makakapasok na ito.

She had to lock her heart and throw away the key. She had to guard it. Nararamdaman niyang hindi lang kalayaan niya ang mawawala kapag nakuha nito ang puso niya. Kukunin nito ang lahat sa kaniya. Her freedom, her heart, her mind, her body and her soul. At hindi niya hahayaang mangyari iyon. So please, heart, don’t fall for this man.

I’m begging you.

You’re already falling dimwit, sagot ng puso niya, y

ou might as well do something for him to catch you.

No! Hindi. She wouldn’t fall for this man. Hindi niya hahayaang mawala ang kalayaan niya dahil lang sa lalaking ito. No way in hell!

“Ang lalim yata ng iniisip mo,” anang boses ni Iuhence na nagpabalik sa kaniya sa kasalukuyan.

Nanatiling nakatingin ang mga mata niya sa karagatan. “Bakit mo ba ako dinala rito? What could you possibly attain by doing this?”

Inilapag nito ang kape sa barandilya ng teresa bago sumagot. “Sabi mo, kahit paulit-ulit na ibigay mo sa akin ang sarili mo, I am still a stranger to you. I get that. Oo nga naman, wala kang alam tungkol sa akin. I brought you here to change that. Dito, walang isturbo sa ‘getting to know each other natin’ at wala kang takas, of course.”

Hindi makapaniwalang napailing-iling siya. “Ibang klase ka rin ano? Mangingidnap ka para lang makilala kita. Baliw ka na talaga.” Pinipigilan niya ang sarili na suntukin ito. “Para ano naman kung makilala kita? Walang magbabago. Kahit pa malaman ko ang lahat ng tungkol sayo, walang magbabago.”

“Let’s see about that.” He picked up his coffee and then went inside the house, leaving her confused.

Ano ba ang pinaplano ng lalaking ’yon sa’kin?

IUHENCE WAS in the kitchen, looking for something to eat for dinner. Tapos naalala niya, wala pala silang ready made food at wala rin siyang cook. Ang tanging mayroon lang siya ay mga ingredients sa pagluluto. Hell! What am I going to do now? Bakit naman kasi pinaalis niya lahat ng tao sa islang ’to?

Kailangan pa naman niyang pakainin ang maganda niyang bisita.

Mahinang napamura si Iuhence habang nagda-dial ng numero sa cellphone niya. After four rings, Mr. Chef picked up.

“Thanks, man. You save me from throttling that stubborn vixen! Bakit ko ba pinakasalan ang baliw na ito?!” Halata ang galit sa boses ni Train.

Kumunot ang nuo niya. “Anong nangyari?”

“That stubborn woman put something in my food this morning.” Nanggigigil ang boses nito. “I’d been visiting the comfort room since breakfast! Tapos ngayon-ngayon lang, umamin siya na nilagyan niya ng pampa-LBM ang pagkain na hinain niya. That bitch!”

Napailing-iling siya. “Tapos ka na?” Tanong niya. “Ako naman, puwede?”

Biglang nag-iba ang timbre ng boses nito. “Bakit, pare? Mag i-emote ka rin?”

Itinirik niya ang mga mata. “No, Mr. Chef. Gusto ko lang malaman kung ano ang ingredients ng fried chicken at kung paano ’yon lutuin.”

Nawalan ng imik sa kabilang linya. Akala niya binabaan na siya nito ng telepono ng magsalita si Train.

“What happened to my friend, Iuhence? Pinatay mo ba? Teka, saan mo inilibing ang katawan? Goodness! This is disastrous!”

He rolled his eyes. “Fuck you, Train.”

Tumawa ang nasa kabilanh linya. “Kidding aside, man. What the fucking hell happened to my good friend, Mr. Iuhence-I-don’t-know-how-to-cook? Bakit bigla kang nagtanong, ha?”

He puffed a breath. Sasabihin ba niya? Wala naman yata siyang choice dahil kapag hindi niya sabihin, siguradong gigisahin lang siya nito at hindi siya tuturuang magluto.

Malalim siyang napabuntong-hininga. “May babae kasi—”

“Woah, woah! What the fuck?! Ulitin mo nga ulit ang sinabi mo” Halata ang gulat sa boses nito.

“Gusto ko siyang ipagluto,” aniya.

“Okay.” Mukhang nakabawi na sa pagkabigla si Train. “Anong gusto mong lutuin para sa kaniya?”

“Fried chicken.”

“At hindi mo alam kong paano lutuin ’yon?” Hindi makapaniwala ang boses nito. “Vergara, iyan na yata ang pinaka-madaling lutuin sa lahat.”

“I’m not you,” reklamo niya.

Bumuntong-hinga ito. “Fine. May Wi-Fi ka ba riyan?”

“Yeah…” nag-aalangang sagot niya.

“Good. Skype tayo. I’ll show you. Just promise me one thing.”

“What?”

“Please, don’t burn down your kitchen.”

DAHIL SA SOBRANG pagkabagot, lumabas ng kuwarto niya si Mhel at walang direksiyon na naglakad-lakad sa kabuonan ng bahay hanggang sa makarating siya sa kusina.

Napakunot ang nuo niya ng makitang may kausap si Iuhence sa laptop. Kilala niya ang lalaking kausap nito sa laptop. It was Train Wolkzbin. Mula sa pintuan ng kusina, naririnig niya ang pinag-uusapan ng dalawa.

“This better be good, Wolkzbin,” sabi ni Iuhence sa kausap sa laptop. “Kapag hindi nasarapan dito sa Mhelanie, pupuntahan kita riyan sa Budapest at ikaw ang pipritohin ko.”

Tumawa ang lalaki na nasa laptop. “Masarap akong magluto, Vergara. Ewan ko lang sa’yo. Naalala mo ba nuong pingaluto mo ang mama mo? Muntik mo nang sunugin ang buong mansiyon niyo.”

Nalukot ang mukha ni Iuhence. “Don’t remind me.”

“Okay. Step one,” Train said, and Iuhence listened attentively. “Heat the pan and put oil. Damihan mo ang oil, masarap ang deep fried.”

Tumango naman si Iuhence at kaagad na ginawa ang sinabi ni Train.

Nang sabihin ni Train na ilagay na ang manok sa kawali, napahiyaw si Iuhence dahil sumayad ang braso nito sa gilid ng kawali.

“Fuck! Shit! Fuck!” Sigaw ni Iuhence at mabilis na hinugasan ang napaso nitong braso. “Fuck! This fucking hurt.”

Tumawa ng malakas si Train. “Vergara, if you want to cook for your woman, you have to be hurt in order to do so.”

Nakasimangot si Iuhence habang pinagpapatuloy ang pagpi-prito ng manok.

Humilig si Mhel sa hamba ng pintuan at matamang pinagmasdan ang binata. Slowly, a smile formed on her lips. She was enjoying the scene before her. Natutuwa siya na nagpapakahirap itong magluto para sa kanya.

Parang may kumikiliti na kasiyahan sa puso niya.

Malutong na nagmura ang binata ng may tumilansik ang mainit na mantika rito. Tumama yata iyon sa mata nito dahil sinapo nito ang mata at tumigil sa paggalaw.

Nagpakawala siya ng buntong-hininga saka pumasok sa loob ng kusina, pinatay ang laptop, at humarap sa binata.

Hinawakan niya ang kamay nito at pilit iyon na tinanggal sa pagkakasapo sa mata nito.

“Ano ba kasi ang naisip mo at naisipan mong mag-ala chef, ha?” Malumanay ang boses na tanong niya rito.

Napakurap-kurap ang binata at napatitig sa mukha niya. “Mhelanie.” Dumako ang tingin nito sa kawali. “Nagluluto ako ng pananghalian natin.”

Itinirik niya ang mga mata at itinulak niya ito pa-upo sa bakanteng upuan malapit sa mesa. “Umupo ka riyan. Ako na ang magluluto.” Tinalikuran niya ito at ng may maalala ay humarap siya ulit dito. “I still hate you.”

Bumagsak lang ang balikat ni Iuhence at hindi ito umimik.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

ANG PLANO ni Mhel ay magkulong sa kuwarto niya pagkatapos nilang maghapunan at lalabas lang siya sa silid niya kapag bored na bored na siya pero walang nangyari sa mga plano niya. Pagkatapos mag hapunan, inaya siya ni Iuhence na magpahangin sa teresa at parang may sariling isip ang bibig niya na ang bilis sumagot ng ‘sige’.

Kaya heto siya ngayon sa teresa, naka-upo sa duyan at si Iuhence naman ay naka-upo sa mahabang sofa na malapit sa kanya. Thanked God hindi ito ganoon kalapit baka bumilis na naman ang tibok ng puso niya. This man wasn’t healthy for her heart and peace of mind.

Ilang minuto din silang tahimik ng basagin ni Iuhence ang katahimikan.

“Sino ang first kiss mo?” Tanong nito.

Nabigla siya sa tanong nito at kapaguwan ay namula ang pisngi niya. “Bakit mo ba tinatanong ’yon?”

“Just curious,” anito at nagkibit-balikat.

Nag-iwas siya ng tingin sa binata bago sumagot. “I had my first boyfriend when I was in college. You know, American boys.” Ibanalik niya ang atensiyon dito. “Sex is like the life of a relationship.” She saw Iuhence tensed up, but she continued on talking. “Si daddy sobrang strikto. Hindi ako puwedeng makipag-flirt sa eskwelahan kasi may mga mata doon si daddy at tiyak na isusumbong ako kaagad. Hatid sundo ako kaya hindi nakaporma ang boyfriend ko. Not even a kiss.”

A relieved sigh came out from Iuhence mouth. “Tapos?”

“Nag-break din kami ng boyfriend ko. Tapos, hindi na nasundan kasi mas naging mahigpit pa si daddy.”

Kumunot ang nuo ng binata. “Kung hindi na nasundan, ibig sabihin ba niyan ako ang first kiss mo?”

Inirapan niya ito ng makitang siyang-siya ito sa kaalamang iyon. “So? Ano naman ngayon?” Sikmat niya.

Inosente itong nagkibit balikat. “Wala naman. I’m just inquiring.”

“Inquiring ka jan. If I know, you are gloating—”

“Gloating in happiness that is.” He smiled. “I was your first kiss and I take pride on that.”

Itinirik niya ang mga mata. “Shut up, Iuhence,” ani sa matalim na boses. “Ayoko sa mga mambobola.”

“Hindi naman kita binobola, ah,” dipensa nito. “I’m stating a fact.”

“Iuhence, sa mukha mong yan? I’m sure mambobola ka. Ilang babae na ba ang nabola mo? You have a flowery tongue that women swoon when they hear your voice and all that.” Puno ng sarkasmo niyang sabi.

Marahang tumawa si Iuhence. Napaka-genuine ng tawang iyon. “Stereotyping much? Alam kong gwapo ako pero wala naman akong mala-harden na dila.”

“Sinong may sabing gwapo ka?” Mataray niyang tanong. “Ang sinabi ko lang flowery tongue.”

“Pareho na rin iyon. Sabi mo pa nga na sa mukhang kong ito? In that phrase of yours, nagpapahiwatig ka na na isa akong napaka-guwapong nilalang.”

Nalukot ang mukha niya. “Ayoko sa mahanging lalaki?”

“Okay. From now on, magiging down to earth na ako.”

Tinaasan niya ito ng kilay. “Sinabi ko lang na ayoko sa hambong, magiging down to earth ka kaagad?” Napapantastikuhang tanong niya. “Ikaw na talaga Iuhence. If I didn’t know better, I say you are trying impress me.”

“What if I am? Is it working?”

Mas naging triple pa ang bilis ng pagtibok ng puso niya. Napatitig siya sa mga berde nitong mga mata na may kakaibang kislap.

“Marami pa ang kakainin mong bigas para ma-impress mo ako,” sagot niya. “At saka galit pa rin ako sayo sa pag-kidnap mo sa akin.” Kapagkuwan ay napangiti siya ng may maisip na magandang ideya. “Or you could send me back to Russia. I’m sure ma-i-impress ako ’non.”

Ngiting aso ang sinagot nito sa kanya. “Sa tingin mo naman uto-uto ako para pumayag diyan sa pinagsasabi mo?” He snorted. “You’re stuck here with me.”

“Hanggang kailan ba ako mananatili sa isla na ito kasama ka?” Usisa niya. “Days? Weeks? Months?”

Nagkibit-balikat ito. “Hanggang sa magustohan mo ko.”

Napaawang ang labi niya. “Are you for real? Nababaliw ka na ba? I have a life—”

“What life? A life hiding from your father?” Pagak itong tumawa. “Iisipin mo nalang na ang isla na ito ay parang Moscow. Hindi malalaman ng ama mo na narito ka. Wala siyang malalaman. I’ll feed you. I’ll give you clothes. Hell, I’ll give you everything you want.”

“Bakit?” Mabilis niyang tanong dito. “Bakit mo naman sa akin ibibigay ang lahat ng gusto ko?” Hindi niya ito maintindihan.

Biglang naging mailap ang mga mata nito. “Wala lang.” Nahiga ito sa sofa at ipinikit ang mga mata.

Isang malalim na buntong-hininga ang kumawala sa mga labi niya. Nagbabalak na siyang tumayo ng magsalita ulit si Iuhence.

“Stay,” anito.

Hindi niya alam kung alin ang tinutukoy nito? Manatili siya sa kinauupuan niya o manatili siya sa isla? Well, she couldn’t do both.

Tuluyan siyang tumayo. “Good night,” paalam niya. Akmang hahakbang na papasok sa loob ng bahay ng pigilan siya nito sa pulsuhan at bigla siyang hinila nito.

“Ay!” Tili niya ng maramdamang nawalan siya ng balanse at sa isang kisap-mata, nakahiga siya sa ibabaw ng katawan nito. “Iuhence! Ano ba sa tingin mo ang ginagawa ko?” Sigaw niya sa mukha nito na ilang dangkal lang ang layo sa mukha niya.

Hindi sumagot ang binata, nanatiling nakatitig ito sa mga labi niya. She saw desire in his emerald eyes. Kaya naman mabilis niyang ibinaba ang mukha at ipinatong iyon sa matitipuno nitong dibdib para hindi siya nito mahalikan dahil alam niyang bibigay nanaman siya at tutugunan ang halik nito.

A sigh escaped his lips. “Stay.”

May pagpipilia ba siya? Nakakubabaw siya rito at mahigpit siya nitong yakap, for fuck sake! Para namang may takas siya sa matitipuno at mamasel nitong mga braso. Hindi niya maitanggi sa sarili niya na nag-i-enjoy siya sa yakap nito. Kahit anong tanggi niya, iyon ang katutuhanan. Masarap talaga sa pakiramdam ang yakap nito.

She was enjoying his embrace when she felt Iuhence ‘big and long’ friend poking on her thigh. Napasinghap siya at hindi makapaniwalang tumingin sa binata! Iuhence had a fucking erection and it was disturbing her. Not necessasirly in a bad way.

“Iuhence! You have a fucking erection!” Singhal niya rito.

Tumawa lang ito. “Normal lang ’yan, Mhel. A pretty woman is on top of me and I desire her. Of course, I’ll have a massive erection.”

Napakagat-labi siya sa tinuran nito. Ang bold talaga ng lalaking ’to.

Napailing-iling nalang siya saka ibinalik ang ulo sa pagkakahiga sa matitipuno nitong dibdib. Ipinikit niya ang mga mata para lang sana magpahinga pero hindi niya namalayang nakatulog na pala siya.

IUHENCE smiled when he heard Mhelanie lightly snored. Hindi niya alam na humihilik pala ang dalaga. That made him chuckle even harder but quickly stopped himself baka magising ito. Gusto niyang dalhin ito sa kama para maging maayos ang paghiga nito pero natatakot siya na baka magising ito kaya naman hindi nalang siya gumalaw at ninamnam nalang ang posisyon nila. Hindi niya alam kung hanggang kailan ang mode nito na pumapayag sa gusto niya kaya susulitin nalang niya ang pagbabago ng mood nito.

Nang lumipas ang ilang minuto na hindi pa rin siya makatulog, ang buhok ni Mhelanie ang pinagdiskitahan niya. Sinuklay niya iyon gamit ang kamay niya.

Saksi ang buwan sa pagpipigil niya na hindi angkinin ang dalaga sa posisyon nila ngayon. He was trying to be in her good side, and he was sure that it would work.

He felt peaceful embracing Melanie. Sa unang pagkakataon sa buhay niya, wala siyang ibang gustong puntahan maliban sa kung nasaan man siya ngayon. Nasa bisig niya ang babaeng nagpaparamdam sa kanya ng kakaibang damdamin. Damdamin na nagpapasakit sa ulo niya.

He never learned to cook but because of Mhel, he tried and failed. That wasn’t shocking. He never wanted to be on someone’s good side, but for Mhel, he had to rein his no filter mouth. All his life, he never did something to impress others, but it looked like it was about to change now.

Ano kaya ang dapat niyang gawin para ma-impress ang babaeng ’to? Parang wala naman siyang magagawa e. Ang mayroon lang siya ay kaguwapuhan, katalinuhaa, at pera. Mhel didn’t find those impressive. Wala itong paki kahit pa siguro mag-pila ang kababaehan sa kanya o kung marami siyang pagmamay-aring kompanya. That wouldn’t impress Mhelanie Lorenzo-Tschauder. Ano ba ang makakapag-impress sa kanya? That was the big question. Looked like he had to consult a how-to-impress-a-girl guru for this.

He sighed deeply and closed his eyes to sleep, but could he sleep when he was housing a freaking massive boner? Bahala na!

NAGISING si Mhel na naka-higa sa malambot na kama. She frowned when she didn’t recognize where she was. Did Iuhence bring her to this room? Hindi ito ang kuwarto niya.

Mabilis siyang bumangon at inayos ang sarili pagkatapos lumabas ng silid. Hinanap niya si Iuhence. Nakita niya ang binata na nakasandal ang isang paa sa barandilya ng teresa at sumisimsim ng kape habang nakatingin sa karagatan. Parang napakalalim ng iniisip nito.

What was with Iuhence and coffee, she wondered. Paborito ba nito ang kape?

“Good morning,” aniya ng makalapit dito.

Humarap sa kaniya si Iuhence, pagkatapos ay ginawaran siya ng halik sa mga labi na ikinagulat niya. “Good morning too, sweetness.”

Natigilan siya at napatitig dito. “Kagabi honey, ngayon naman sweetness. Ano namam kaya bukas?”

Nang-aakit na ngumiti ang binata. “Stay tuned, sweetness. I have so many endearments at my disposal.”

Pinaikot niya ang mga mata. “Ayoko sa endearment. My name will do.”

“Mhelanie…”

Napatitig siya sa mga labi nito habang binibigkas nito ang pangalan niya. She gulped when she felt a part of her body heated up. God! Malaki talaga ang epekto ng lalaking ’to sa kaniya.

“Mhelanie, stop staring at my lips.” Iuhence smirked. “If I didn’t know any better, I think you want a good morning kiss from me again.”

Napamulagat siya at kasing bilis ng kidlat na nagbaba ng tingin. “H-Hindi no!”

“Okay. Kung iyan ang sabi mo.” Inisang hakbang nito ang pagitan nila at inilagay ang hintuturo nito sa baba niya at iniangat ang mukha niya para magtagpo ang mga mata nila. “Pero gusto ko ng good morning kiss ulit. Would you let me … kiss you … good morning?”

Mhel was hypnotized by his emerald eyes. She wasn’t able say no. Her lips had mind of its own. She tiptoed and softly pressed her lips against Iuhence’s. His mouth tasted coffee.

“Good morning and have a nice day ahead,” aniya at nag-iinit ang pisngi na pumasok siya sa loob ng bahay at deretso sa kusina para magluto ng agahan.

HABANG nakatingin si Iuhence papalayong bulto ng dalaga, isang malapad na ngiti ang naglalaro sa mga labi niya. May progress na ba ako?

Unti-unti ko na bang napapasok ang pader na inilagay niya? Sana nga.

Inubos muna niya ang kape saka hinanap ang dalaga. Nakita niya ito sa kusina at abala sa pagluluto. Sumadal siya sa hamba ng pinto at pinakatitigan ang likod ni Mhelanie. Kapagkuwan ay bumaba ang tingin niya sa pang-upo nito. Yum! Mhelanie definitely had a freaking nice ass.

Hindi niya napigilan ang sarili. He knew that he was trying to be in her good side but damn, he just had to do it. So, he did. Lumapit siya kay Mhelanie at tinampal ang pang-upo nito.

Malakas na napasinghap si Mhelanie saka namumula ang pisgi na humarap sa kaniya.

“Ikaw talagang lalaki ka! Ang bastos-bastos mo talaga!” Nanlilisik ang mga mata nito. “Wala ka ba talagang respito sa’kin?”

Nanlaki ang mga niya sa tanong niya. “Of course, may respito ako sa’yo. I just wanted to slap that sinful butt cheek of yours. It had nothing to do with respect, Mhelanie.”

“Of course, it does!” Sasampalin sana siya nito pero nasalo niya ang kamay nito. “Argh! I hate you!” Itinulak siya nito sa dibdib at nagmamartsang umalis ng kusina.

Mhelanie’s good side, remember? Pagpapa-alala ng isip niya sa kanya.

Napabuntong-hinga siya. “Anong magagawa ko? I have no filter of a mouth. So does my hand and my actions. Gagawin ko ang gusto ko kapag gusto ko. Sino ba sila para diktahan o kontrolin ang galaw ko?” Paghihimutok niya habang mag-isa nalang sa kusina.

Dumako ang mata niya sa kawali at nakitang nasusunog na ang niluluto ni Mhelanie.

“Fuck!” He cursed as he tried his best to save the food.

MHEL was still fuming mad as she sat on the hammock. She looked at the sea to calm herself. Ang bastos talaga ng lalaking ’yon! Argh! Pati sa kusina, dinadala ang kabastusan nito roon! Argh!

Halos tatlongpong minuto na ang nagdaan simula ng mag walk out siya sa kusina pero hindi pa rin siya sinusundan ng lalaking ’yon. Not that he wanted him to follow her. No way! Manigas ito. Pero parang nanunukso at nananadya ang pagkakataon, pumasok si Iuhence sa balkonahe habang may dalang pagkain. Kung matatawag nga bang pagkain ang nasa tray.

Kumuha ng upuan si Iuhence at inilagay iyon sa harapan niya at umupo roon. He offered her the tray full of … was this supposed to be food?

Nagsalubong ang kilay niya. “Ano ’yan?”

“Sinubukan ko, at ngayon ay alam ko na na hindi talaga para sa akin ang pagluluto, pero pinagluto pa rin kita,” anito na hindi makatingin sa kanya na parang nahihiya. “And this is the only food that survived my experiment. An egg which looks like a charcoal. That one is a Spam—I know, I know. It doesn’t look like a Spam to you.” Tapos tinuro nito ang hindi niya kilalang pagkain. “And that is a tuna sandwich, which is tortured by me.” Tumikhim ito. “And that’s coffee, my specialty. That one, I guarantee you, tastes good. Sigurado ako.”

Wala nga itong pag-asa sa pagluluto pero wala sa tray ang tingin niya kundi sa mga kamay nito na puno ng maliit na hiwa at paso. Ano ba ang ginawa ng lalaking ’to sa kusina?

“Gago ka talaga ano?” Sabi nalang niya.

Vulnerability was shown in his emerald eyes as he looked at her. “Alam ko namang hindi mukhang pagkain, pero ginawa ko naman lahat ng makakaya ko—”

“Tinorture mo na nga ang mga pagkain, sinaktan mo pa ang sarili mo.” Kinuha niya ang tray na hawak nito at inilapag iyon sa pinakamalapit na mesa pagkatapos ay hinawakan ang kamay nito at sinuri. “Ang dami mong maliliit na hiwa,” aniya. “Anong ginawa mo sa kusina? Paglaruan ang mga kutsilyo?”

Hindi alam ni Mhel kung guni-guni niya lang pero nakita niyang namula ang pisngi ng binata.

Tumikhim si Iuhence bago nagsalita. “I ahm, the spam was slippery… tapos nuong hinihiwa ko, biglang nag-slide palayo kaya daliri ang na slice ko, pero hindi naman dumugo, kaunti lang… So yeah…”

“At yung mga paso?”

“Sa pag-prito.”

Napailing-iling siya. “Next time huwag ka ng magluluto. Tingnan mo ang nangyari sayo.”

“I was just trying to be in your good side.”

Kumabog ng malakas ang puso niya. “Iuhence…” Napatitig siya sa binata dahil sa sinabi nito, kapagkuwan ay masuyo siyang ngumiti. “Mamaya na ang good side na iyan. Gamutin mo na natin ’to.”

“Just kiss it and the pain will go away.”

Natawa siya ng mahina. “Nagpapaniwala ka naman do’n.”

“I believe it. Wanna try?” Hindi pa nga siya nakakasagot at sinakop na nito ng halik ang mga labi niya.

Damn this man and his lightning speed moves

.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

Abala si Mhel sa paglalagay ng band-aid sa mga maliliit na giwa sa kamay ni Iuhence ng tumunog ang cellphone nito. Nagkatinginan sila ng binata kapagkuwan ay tumingin silang dalawa sa cell phone nito na nasa ibabaw ng lamesa.

“Pakisagot,” Ani Iuhence. “Ako nalang ang maglalagay ng band-aid sa kamay ko.”

Kaagad naman niyang ginawa ang sinabi nito.

Hindi pa siya nakakapagsalita ng sagutin ang tawag ng biglang may nagsalita sa kabilang linya. Boses iyon ng isang babae at kaagad na kinain ang selos ang puso niya.

“Sir Iuhence? Nandito po si Ma’am Honeydew sa opisina. She is demanding to know where you are. Gusto niyang malaman ang personal number niyo at kung kailan niyo daw siya balak tawagan kasi magtatatlong buwan na raw na hindi niyo siya tinatawagan. Nagwawala na po siya rito sa office. Gusto niya po talaga kayong makausap. Ano po ang gagawin ko?”

Napatitig siya sa binata na abala sa paglalagay ng band-aid. Wala itong pakialam sa paligid. Nararamdaman niyang parang kumirot ang puso niya at nakaramdam siya ng sakit sa narinig.

Honeydew? Iyon ba ang kasintahan nito? O, babaeng parausan nito? Whichever of the two, kumirot pa rin ang puso niya sa sakit.

Inilapag niya ang cell phone sa harapan ni Iuhence. “Sekretarya mo yata ’yan. Hinahanap ka raw ni Honeydew.” Pagkasabi niyon ay umalis siya at iniwan ito sa teresa.

Pumasok siya sa kaniyang silid. Gustong-gusto niyang kutosan ang sarili. Sabi nang masasaktan lang siya, e. Bakit ba ang tigas ng ulo ng puso niya. Letse! Sabi ng masasaktan lang ako e! Bwesit!

Huminga siya ng malalim at pinakalma ang puso na bahagyang nasasaktan. Dapat niyang tanggapin ang sakit na lumulukob sa puso niya. Pain was good. Dahil sa sakit, makakalimutan niya ang kakaibang nararamdaman para kay Iuhence. Dapat ng patayin kung ano man ang nararamdaman niya para sa binata.

MHELANIE was bored to death. Isang araw na siyang hindi lumalabas sa silid niya. Nagugutom na siya pero hindi siya lalabas. Hinding-hindi! Naiirita siya sa pagmumukha ng lalaking ’yon! Ayaw niyang makita ang pagmumukha ni Iuhence.

Doon siya kay Honeydew! Buwesit! Letse! Peste! Argh!

Nagpupuyos siya sa galit habang inaalala ang sinabi ng sekretarya nito. Hindi pa rin mawala ang galit niya. Sa tuwing naalala niya ang pangalang honeydew e gusto niyang pag-umpugin ang ulo ng dalawa.

Ano kaya ang pinag-usapan ni Iuhence at ng Honeydew na ’yon? Nag-uumpisa na naman siyang mairita. Baka nagkabalikan na ang dalawa at kasama na nito Iuhence dahil mula kaninang umaga, hindi na kumatok sa pinto ng silid niya ang binata.

Hmp! She was pretty sure that they were ucking each other face off!

Hinay-hinay lang, Mhel. Huwag masyadong magselos. Ani ng isang parte ng isip niya.

She froze at that. Selos?

Selos?

Selos?

Selos?

Teka, bakit naman siya magseselos? Bakit naman siya magseselos sa babaeng ’yon e sigurado namang mas maganda siya sa babaeng ’yon! Hmp! Buwesit na babae!

Akmang tatayo siya at kakastiguhing muli ang babaeng nagngangalang Honeydew sa isip niya ng makarinig siya ng pagkaskas ng gitara mula sa labas ng silid niya.

Kapagkuwan ay may baritonong boses na nag-umpisang kumanta.

Binuksan niya ang pinto ng silid niya at bumulaga sa kanya si Iuhence na tumutugtog ng gitara. He was downright gorgeous as he strummed his guitar and sang. Hindi niya maiiwas ang mga mata sa binata na nakangiti sa kanya habang kumakanta.

Tumigil ang binata sa pagkanta saka nagsalita habang nakatingin sa kaniya.

“Honeydew was my girlfriend. Matagal ko ng tinapos ang relasyon namin. Why am saying this? Kasi iyon lang ang alam kong dahilan kung bakit ayaw mong lumabas sa silid mo. I don’t want to assume so I’ll just clarify things for you. Honeydew was part of my not so good past. Three months ago, I broke up with her and cut our communication. Hindi ko alam kung bakit hinahanap niya ako samantalang I made it clear that I don’t want to be with her anymore.” Malalim itong napabuntong-hininga. “Hindi ko alam ang rason mo kung bakit ka nagkulong sa silid mo kaya naman haharanain nalang kita para lumabas ka at para hindi ka na magalit sa akin.” At mabilis na idinagdag, “kung galit ka man.”

Tumigil ito sa paglapit sa kanya. She felt his body heated up like a blazing sun in summer. It felt so hot and her body was reacting.

Napalunok siya ng magtama ang mga mata nilang dalawa. Hindi niya maiiwas ang tingin dahil parang nakamagnetiko na ang mga mata niya sa berdeng mga mata nito. Tila nahi-hipnotismo siya sa mapang-akit nitong mga titig.

Tumikhim siya para mawala ang kaba sa dibdib niya at makawala sa nakakahipotismo nitong mga mata.

“Bakit ka kumanta?” Tanong niya ng walang ibang maisip na maitanong.

“I’m actually serenading you,” nakangiwing sabi nito at napakamot sa batok. “Tinawagan ko si Tyron, ang kaibigan kong may asawa na at humingi ako ng advise sa kaniya. Sabi naman niya mawawala daw galit mo kapag hinarana kita. Kaya yon ang ginawa ko.”

Kumunot ang nuo niya. “At naniwala ka naman na mawawala ng harana mo ang inis ko sayo?”

“I’m hoping.” Nagkibit-balikat ito saka tumingin sa mga mata niya. “Galit ka pa ba?”

Nagkibit-balikat siya. “Ano ba ang title ng kinanta mo?

“Troublemaker by Oly Murs.”

Tumaas ang kilay niya. “Mukha ba akong troublemaker?”

“Oo.” Puno ng senseridad nitong sagot. “Ginugulo mo ang puso’t isipan ko.”

Bahagyang umawang ang labi niya at kumabog ng malakas ang puso niya. “Iuhence…”

“Mula ng makita kita ulit, ginulo mo na ang buo kong pagkatao. You do that to me, Mhelanie.” Malungkot itong ngumiti. “At nang bigla ka nalang nagalit kanina, hindi ko alam ang gagawin ko basta ang alam ko lang ayokong nagagalit ka sakin.” Inilahad nito ang nakabukang palad sa kaniya. “Kanina habang nagmumokmok ka rito sa silid mo at nagagalit sakin, na-realized ko na ayokong nagagalit ka. I don’t like the feeling. So, I want to suggest something. That is, kung papayag ka.

Kumunot ang nuo niya. “Ano naman iyon?”

“Isipin mo na hindi kita kinidnap at buong puso kang sumama sa akin dito sa pribadong kong isla. Ayoko ng nag-aaway tayo. Every time we argue, it feels like there’s a hole in my chest. I don’t like that feeling that way. So please, mag-umpisa tayo bilang magkaibigan na naghalikan at nagtalik na.”

Napanganga siya sa huling siyabi nito. “Iuhence, iyang bibig mo, medyo kadenahan mo ng kaunti.”

Umiling ito. “Kung magsisimula tayong muli, gusto ko all out. Hindi ko pipigilan ang bibig ko na sabihin ang gusto kong sabihin. That’s me. Take it or leave it?”

“Paano kung leave it ang sagot ko?”

“Then you’ll miss knowing the Iuhence Vergara behind his no filter mouth.”

That made her smile. “Take it, then.” Hindi ito magiging si Iuhence Vergara kung nag-iisip ito bago magsalita. “Sige, payag ako.” Tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Mag-umpisa tayong muli. Iisipin ko na nagbabakasyon ako sa isla mo. Pero—” Tinaasan niya ito ng kilay. “Kapag may ginagawa kang hindi ko nagustuhan, hahayaan mo akong makaalis sa isla mo.”

May pagdadalawang isip sa kislap ng mga mata ni Iuhence bago ito tumango. “Okay. Deal.”

She smiled. “Deal.”

Nawala ang ngiti sa mga labi niya ng makita ang klase ng ngiti ni Iuhence.

“Anong nginisi-ngisi mo riyan?” Nakataas ang kilay na tanong niya sa binata. “Bakit pakiramdam ko ay may binabalak kang masama.”

“Wala no.” Kaagad nitong tanggi. “Masaya lang ako na pumayag ka sa suggestion ko.”

Mataman niyang pinag-aralan ang emosyon sa mukha ni Iuhence. Nararamdaman ni Mhel na may nakatago sa likod ng masayang ngiti ng binata. Nararamdaman niyang may binabalak si Iuhence at kailangan niyang alamin kung ano ’yon.

Sa ilang araw na nakasama niya si Iuhence, alam niyang hindi ito nakikipag-kompromiso. Palagi lang ang gusto nito ang nasusunod. So, what chaged? Why ddid he want to compromise with her now? Masama talaga ang kutob niya sa biglang pag-iiba ng isip ng binata.

Pero kahit may pagdududa siya sa kagustuhan nitong magbati sila, hindi siya magpapa-apekto doon.

Napatigil siya sa pag-iisip ng marinig niyang nagsalita ulit si Iuhence.

“Anyway, gusto mong sumama mamaya?”

“Saan?” Tanong niya.

“Sa beach.” May kakaibang kislap ang mga mata nito. “After dinner, balak kong maligo sa dagat. Sama ka?”

“Sige, sama ako,” aniya na nakangiti.

Iuhence smiled triumphantly. “Great.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

NANG matapos silang maghapunan, kaagad na nag-aya si Mhel na maligo. Excited na siyang lumangoy sa dagat. Ang tagal na rin mula ng huli siyang lumangoy at mag-floating kaya naman excited siyang lumusong sa tubig.

Kinalkal ni Mhel ang travelling bag kung saan naroon ang mga damit niya. Dito lahat inilagay ni Iuhence ang mga damit niya sa apartment ng kidnapin siya nito. Sana naman nadala nito ang swimsuit niya.

Unfortunately, tanging ang kulay itim lang niyang bikini ang nasa bag niya.

Haixt!

Dahil wala siyang ibang pagpipilian, isinuot niya ang itim na bikini at pinatungan iyon ng roba. Pagkatapos ay nagtungo siya sa dalampasigan kung saan naroon na si Iuhence at hinihintay siya. Napatigil sa paglalakad si Mhel at napalunok ng makita si Iuhence na halos wala nang suot. Tanging ang swimming trunks lang na suot nito ang tanging saplot sa katawan. He was standing by the shore with all his glory and she couldn’t help but to appreciate that glory of his.

Napakaguwapo at napakakisig talaga nito. Hindi kataka-taka na ang puso niya ay palaging bumibilis ang tibok kapag malapit ito.

Pinalakas niya ang kaniyang loob at hinubad ang roba na suot saka lumapit sa binata na nakatayo at nakaharap sa karagatan.

“Hey,” aniya ng makalapit sa binata.

Humarap ito sa kanya at pinasadahan siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa pagkatapos ay sumipol ito. “Damn, woman, are you trying to seduce me?” May pilyong ngiti ito sa mga labi.

Tumingin siya sa suot niyang bikini at namula. “H-Hindi. That’s not what I’m planning—I just want to swim and—”

“Relax.” Tumawa ito. “Binibiro lang kita.” Hinaplos nito ang pisngi niyang namumula. “By the way, you’re so beautiful when you blush.”

Mas lalong namula ang pisngi niya sa papuri nito. Napakalakas ng tibok ng puso niya at para siyang kinakapos ng hininga habang nakatitig sa berde nitong mga mata.

“S-Salamat,” aniya na pinilit ang bibig ng magsalita.

Gumuhit ang malapad na ngiti nito sa mga labi at iminuwestra ang kamay sa dagat. “Come on. Let’s swim.”

“Sige,” excited niyang tugon.

Nawala ang excitement sa mukha niya ng lumapit sa kanya si Iuhence at walang sabi-sabing binuhat siya—bridal style! Napatili siya pero agad din naman iyong napalitan ng matinis na tawa ng maglakad ang binata patungo sa dagat at naramdaman na sumayad ang likod niya sa tubig.

“Ang lamig!” Tili niya at mas nangunyapit sa leeg ni Iuhence at sinusubukang takasanan ang lamig ng tubig. “Iuhence!”

Tumawa lang ito at naglakad patungo sa malalim na parte. Kahit anong gawin niyang pangungunyapit sa leeg ng binata, nilamon pa rin ng tubig ang likod niya hanggang sa inilapag siya ni Iuhence.

“Ang lamig.” Nanginig ang katawan niya at nagsitaasan ang balahibo niya.

Her feet touched the sand below the water. Napapikit si Mhel habang ninanamnam ang malamig na tubig na bumabalot sa kalahati ng katawan niya.

“Malamig pa ba?” Tanong ni Iuhence kapagkuwan.

“Hindi na masyado,” sagot niya.

Nagpakawala siya ng isang malalim na hininga at nag-umpisang lumangoy.

“Huwag kang masyadong lumayo,” paalala sa kanya ni Iuhence habang lumalangoy siya.

Tumigil siya sa paglangoy at humarap dito. “Hindi ka lalangoy?”

Iuhence just shrugged. “Maybe, later.” He smiled softly at her. “Lumangoy ka na. Nandoon lang ako sa malaking bato na ’yon,” sabi nito at itinuro ang malaking bato na nasa bandang kanan nila. Hindi ’yon kalayuan. Ang kalahati ng bato ay nakalubog sa tubig samantalang ang kalahati ay nakalutang.

“Sige.” Kibit-balikat niyang sabi saka lumangoy patungo sa medyo malalim na bahagi ng karagatan.

Hindi alam ni Mhel kung ilang minuto o oras siyang nagtampisaw sa malamig na tubig ng dagat bago hinanap ng mga mata niya si Iuhence. Kaagad niya naman itong nakita na nakaupo sa malaking bato at parang malalim ang iniisip na nakatitig sa dagat.

Lumangoy siya palapit sa binata. “Hey!” Pukaw niya rito.

Walang reaction si Iuhence.

Umikot ang mga mata niya saka sumampa sa malaking bato at inilapit ang mukha a mukha ng binata. “Iuhence to earth!” Sigaw niya.

Napakurap-kurap ito at napatitig sa mukha niya na ilang dangkal nalang ang layo sa mukha nito. Mukhang hindi nito namalayan na nakaahon na siya.

“Oh, hey,” anito. Tumikhim ito. “Kanina ka pa ba riyan?”

“Oo. Kanina ko pa tinatawag ang pangalan mo pero parang bato ang kausap ko e.” Umupo siya sa tabi nito at tumingin sa karagatan. “Ano ba ang iniisip mo?”

“Lots of things.”

Sinilip niya ang mukha nito at pinakatitigan. “Do you mind if I ask what you’re thinking about?”

May kalungkutang kislap sa mga mata nito at nakaramdam siya ng pag-aalala para rito.

Nagpakawala ito ng malalim na hininga at humarap sa kaniya. “Bakit gusto mong malaman?”

Nagkibit-balikat siya. “Kasi parang may kislap ng kalungkutan sa mga mata mo. I just want to know if the sadness I saw in your eyes has something to do with what you are thinking right now.”

Gumuhit ang nanunudyong ngiti sa mga labi nito. “Kung malungkot ako, anong gagawin mo para pasayahin ako?”

Napasimangot siya. “Hindi naman kita ganoon kakilala para malaman kong anong gagawin ko para mapasaya ka. Wala akong alam sa’yo maliban sa manyak ka at walang preno ang bibig mo.”

Mahina itong natawa sa sinabi niya pagkatapos ay sumeryuso ang mukha. “Do you really want to know Iuhence Vergara behind his maniac attitude and no-filter mouth?”

Ngumiti siya. “Oo. Gusto kong malaman ang mga hobbies, likes, and dislikes ng kidnapper ko.”

That made Iuhence chuckle lightly. “Yeah? You sure about that?”

“Hmm-mm.” Tumango siya. “Sure ako” Idinipa nito ang kamay at napangiwi ng tumama ang isang kamay nito sa pisngi niya. “Sorry. I was trying to say, ‘fire away’ with hand gesture.”

Napailing-iling ito at tumitig sa mga mata niya. “Okay.” Humugot ito ng isang malalim na hininga na para bang naghahanda. “Once upon a time, there was a smug and egoistic boy. Dahil namulat siya na mayaman sila—thanks to his hard-working grandparents who started the Pacific Pearl Shipping—akala niya makukuha niya ang lahat. And he did get what he wanted. From cars, clothes, yacht and women. Nakuha ko ’yon lahat.” Mapakla itong tumawa. “But there’s still a hole in my heart. I’m not complete even though I have everything. And then college came. I went to Stanford. Yehaw. I’m not just handsome, I have brains, too, just so you knoq. Doon, nakilala ko ang mga kaibigan at mga ka-business partners ko ngayon. After I graduated, I instantly took over my family’s company.”

Mahinang itong tumawa at napatitig sa kalangitang puno ng bituin. “Alam mo ba na nalugi ang shipping line namin dahil sa akin? Galing na galing kasi ako sa sarili ko at hindi tumatanggap ng pagkakamali. Hindi ko matanggap na ako ang dahilan ng pagbagsak ng kompanya na tinayo pa ng lolo at lola ko. God punished me for being boastful. Our company sunk. I worked hard after that. I worked my ass off just for my family’s company to get going. Umutang ako sa bangko at ginawa ko lahat para maibalik ang kompanya namin sa dati nitong kinalalagyan. Buti nalang at kahit paano, naibalik kong muli ang kompanya namin, hanggang sa ang Pacific Pearl Shipping ay isa na ngayon sa namamayagpag na shipping line sa Asya at sa Amerika.”

Tumigil ito pagsasalita at bumaba ang tingin sa karagatan. “Kakabit ng pamamayagpag ng Pacific Pearl ay ang kababaehan na halos sambahin ang nilalakaran ko. Flocks of women line up to pleasure me. Gago ako e. Sinamantala ko ang pagkagusto nila sa akin. And then I reached the age of thirty-one. Now, all I want to do is manage my family’s company well and be with that special someone who managed to awaken the beast inside my ribcage.” Bumaling ito sa kaniya at matiim na tumitig sa mga mata niya. “Ngayong alam mo na, gugustuhin mo bang manatili sa islang ito kasama ang gago na katulad ko?”

Lumuhod siya saka sinapo ang mukha ni Iuhence at hinaplos ang pisngi nito. “Wala akong sagot diyan sa tanong mo. Gago ka naman kasi talaga e. You kidnapped me, that’s enough para masabi kong gago ka nga. But here in the island, you showed me a different side of Iuhence Vergara. At gusto kong mas makilala pa kita. So … I’ll stay.”

“Talaga?” Parang hindi ito makapaniwala. “You’ll stay? Hindi ka aalis?”

“Oo. Para namang may choice ako. I don’t see any boat that can help me escape from your evil clutches,” may ngiting sabi niya per biglang nawala ang ngiti nito sa mga labi, sabay sabi, “I can call my secretary to send my yacht—”

“No, silly. Binibiro lang kita,” natatawang sabi ni Mhel pagkatapos ay tumayo siya at nag-dive sa dagat.

Nang makaahon siya mula sa pag-dive, tumalon naman si Iuhence. Nang makaahon ito ay yumapo ito sa katawan niya mula sa likuran. Humilig siya sa dibdib nito at tiningala ang buwan.

“The moon is full,” aniya.

“Yeah. A wise man once said that it’s breathtaking to make love under the full moon.”

Umikot ang mga mata niya. “Gawa-gawa mo lang naman ang kasabihan na ’yan.”

“Wanna try?”

Bago pa siya makapag-react, tinanggal na nito ang pagkakabuhol ng bra at panty niya pagkatapos ay sinapo nito ang mayayaman niyang dibdib. Napamulagat siya at napasinghap ng dumapo ang isang kamay ni Iuhence sa pagkababae niya at nilaro-laro ang hiyas niya.

Napasabunot niya sa basang buhok ng binata ng pumasok ang isang daliri nito sa loob ng pagkababae niya.

“Iuhence…” napa-ungol siya. Ang kamay niya ay malakas at nang-gigigil na pinisil ang gilid ng pang-upo nito. “Put two fingers inside me, please?”

Parang kapos sa hininga na sinunod ni Iuhence ang sinabi niya. He put two fingers inside her and he thrust them in and out inside her, making her moan loudly.

“Ohhh… yeah…” Napaliyad siya sa sarap.

“Ohhh…” Napa-ungol ang binata nang ipasok niya ang kamay sa loob ng trunks nito saka sinapo ang pagkalalaki nito. “Ohhh, God … Mhelanie—Ohh.”

Pinaharap siya ni Iuhence at nilukumos ng mainit na halik ang mga labi niya. Ipinasok nito ang dila sa bibig niya at hinalikan siya na parang pag-aari nito ang bibig niya.

Mukhang hindi ito nasiyahan sa posisyon nila kaya naman tumigil ito sa ginagawa at pinangko siya kapagkuwan ay dinala siya sa dalampasigan.

The moment they reached the shore, Iuhence quickly took off his swimming trunks. Pagkatapos ay hinawakan siya nito sa kamay at iginiya pahiga sa buhangin. Humiga si Iuhence sa dalampasigan samantalang siya naman ay nakaluhod sa buhangin sa tabi nito.

Matiim na tinitigan siya ni Iuhence. “Gusto kitang angkinin, Mhelanie, pero ayokong akitin ka para lang maangkin ko. Kung gusto mo, then have a feast.” He gestured his hand on his own body. “Kung ayaw mo, feel free to leave me out here.”

Dumako ang tingin niya sa daan patungo sa bahay nito pagkatapos ay ibinalik niya ang tingin kay Iuhence na nakatitig sa kanya.

It was her decision, and she decided to stay and feast on his yummy body.

Mhel lifted her body, straddled his waist, and wrapped her hand around his manhood. She guided his thick and long erection inside her.

Sabay silang napa-ungol ng binata ng pumasok ang kahabaan nito sa loob niya.

“Ohh…” Iuhence moaned.

“Uhm…” Mhel moaned.

“You feel so good, Mhelanie.” Kapos ang hiningang sabi nito.

“I like it when you call me Mhelanie,” pag-amin niya kasabay ng pamumula ng pisngi niya. “Masarap sa pandinig.”

Gumuhit ang ngiti sa mga labi ng binata. “I like calling you Mhelanie.”

Sinuklian niya ang ngiti nito saka nag-umpisang igalaw ang balakang niya. Sa una ay mabagal lang ang paglabas-pasok ng pagkalalaki nito sa pagkababae niya hanggang sa bumilis iyon at sagad na sagad iyon sa kaibuturan niya.

“Ahh…” Mabilis at malakas ang bawat pagbayo ni Mhel at halos mawalan siya ng ulirat sa sobrang sarap.

“Yeah—ohh.” Iuhence gripped her thighs. “Sige pa. Bilisan mo pa.”

Ginawa niya ang sinasabi nito at yumuyogyog ang mayayaman niyang dibdib sa bawat pagtaas at pagbaba niya. Sa bawat pag-ulos niya ay napapaungol siyang dalawa.

“Ohh!” Ungol niya habang walang tigil sa pag-galaw ang katawan. “God. Ang sarap…”

“Yeah. Isagad mo pa, Mhelanie.”

And she did. “Ohh … God!”

Mhel didn’t stop thrusting in and out until her orgasm hit her and Iuhence followed. And as their body spasmed in pleasure, Iuhence cupped her face. “Thank you for staying.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

MAAGANG nagising si Mhel. Gusto niyang ipagluto ng agahan si Iuhence pero nang makapasok siya sa kusina, naroon na ang binata at naghahanda ng almusal nila.

Parang may yumapos na kamay sa puso niya ng makitang abalang-abala ito sa pag-aayos ng lamesa. Hindi ito ang gagong Iuhence na ikinuwento nito sa kanya ng nagdaang gabi. This was the sweet Iuhence who managed to break her defenses and stole her heart.

“Nagluto ka talaga?” Manghang tanong niya ng makalapit sa hapag-kainan.

Nagtaas ng tingin si Iuhence mula sa paghahanda ng almusal nila. Nang makita siya nito, kaagad na nagliwanag ang mukha nito.

“It’s just pancake and coffee,” anito na napakamot sa ulo. “Mukhang na-tortured ko nga ang pancake e.”

Napatingin siya sa pancake na kalahating sunog.

Napangiti siya. “You tortured the poor pancake, Iuhence.”

Napasimangot ang binata. “Huwag mo na akong konsensiyahin.”

Naiiling at natatawa na lumapit siya rito at ginawaran ito ng halik sa mga labi. “Good morning.”

Natigilan si Iuhence saka gulat ang mga matang tumitig sa kaniya. “D-Did you just k-kiss me?” Nauutal na anito na mas ikinalapad ng ngiti niya.

“Oo,” patay malisyang wika niya at umupo sa hapagkainan at sumimsim ng kape na gawa ni Iuhence. Hmm. It tastes good.

“I want a torrid kiss for good morning,” anito at muntik na siyang mabilaukan.

Napaubo siya at humarap sa binata saka pinukol ito ng masamang tingin. “Pasalamat ka nga hinalikan kita e!”

Ngumisi ito. “Yeah. Thank you for kissing me good morning. Even if it is a boring kiss.”

Naningkit ang mga mata niya na pinukol ito ng masamang tingin. “Boring ang halik ko?” Nagtagis ang bagang niya.

“Oo,” anito na hindi manlang nag-alangan. “Boring ang good morning kiss mo. Dapat ganito ang good morning kiss.” Dumukwang ito at sinakop ng mga labi nito ang mga labi niya at siniil siya ng mapusok na halik.

Iuhence explored her mouth with his tongue. He sucked and nipped her tongue, lips and mouth as he kissed her fully and passionately.

Pagkalipas ng ilang segundo, nagpaubaya siya at tinugon ng halik nito ng buong puso.

Napakapit siya sa leeg nito ng iginiya siya patayo. Mariin siyang napapikit ng gumapang ang dalawang kamay nito mula sa balikat niya patungo sa beywang niya hanggang sa dumako ang mga kamay nito sa pang-upo niya at nanggigigil na pinisil iyon. Napaungol siya sa ginawa nito.

“You have the hottest ass,” bulong nito sa mga labi niya at hinalikan ulit siya.

Pumalibot ang mga braso niya sa leeg nito at mas pinalalim pa ang halik na pinagsasaluhan nila. Parang uhaw sila sa isa’t-isa habang magkahulagpong ang mga labi nilang dalawa samantalang nag-iisa palang ang katawan nila kagabi.

Impit na ungol ang kumawala sa bibig niya ng maramdamang ipinasok ni Iuhence ang kamay sa loob ng pajama niya at ekspertong pumasok ang kamay nito sa suot niyang panty.

Kinagat niya ang pang-ibaba nitong labi ng hawakan nito ang hiyas niya na mamasa-masa na dahil sa pagiinit ng katawan niya.

“Iuhence…” Ungol niya sa pangalan nito ng dahan-dahang ipasok nito sa loob niya ang gitnang daliri nito. “Uhhmm… keep doing that, Iuhence…” She moaned again. “Yeah, ohhh, that… ahhh.”

Hinawakan siya nito sa hita at binuhat siya pagkatapos ay pinaupo sa dulo ng lamesa. Umupo ito sa silya na nasa harapan niya at ipinatong ang talampakan niya sa mesa kapagkuwan ay ibinuka ang hita niya. Mula sa kinauupuan nito ay kitang-kita ng binata ang simbolo ng pagkababae niya samantalang siya ay nakahiga sa lamesa at hinihintay ang sunod nitong gagawin.

Naramdaman niya ang kamay nito sa waistband ng pajama at panty niya Hinubad nito ang tanging saplot na nakatakip sa pagkababae niya. Pagkatapos ay tumayo ito at isa-isang tinanggal ang pagkakabutones ng pang-itaas na pajama na suot niya.

She bit her lower lip when Iuhence successfully opened the button of her upper pajama and then unhooked her bra. Her breast spilled from her bra and Iuhence eyes feasted on them like a hungry animal.

“This … is.” He paused as he raked a hot gaze over her nakedness. “The best breakfast. Ever.” There was a naughty glint in his eyes as he said breakfast. “Would you like to be my breakfast, Mhelanie?”

Napalunok siya na uri ng pagkakatitig nito sa kanya. His eyes were full of desire. “Gusto mo bang ikaw ang maging agahan ko ngayong araw na ’to at sa mga susunod pa?” Tanong ulit nito.

Napalunok siya at tumango. “Oo…” Pabulong niyang sagot. “Oo, gusto ko.”

Iuhence grinned sexily. “Good.” Sumunod ang mga mata niya sa kamay nito ng abutin nito ang chocolate syrup na katabi ng plato na may lamang pancake. “Let me do something.” He leaned and gave her a brief kiss on the lips. “Please, be still. Let me ravish you.”

Iuhence put chocolate syrup around her nipples and he brought out half of his tongue to lick the syrup. Napalunok si Mhel habang nakatingin sa ginagawa Iuhence. From the looks of his face, it seemed that he was enjoying what he was doing. She was enjoying every flick of his tongue. It made her moan like crazy.

Mhel wanted to control where he licked her, so she snatched the chocolate syrup from his hand.

Pinaghalong disappointment at pagkabitin ang ekspresiyon ng mukha ni Iuhence nang mag-angat ito ng tingin sa kanya.

“Hindi mo gusto ang ginawa ko?” Tanong nito.

Pinaseryuso niya ang mukha pero ang totoo niyon ay gusto niyang tumawa.

“Gusto mo ang ginawa mo?” Tanong niya. “You like licking me?”

“Yes,” he answered breathless.

Hinayaan niyang kumawala ang nang-aakit na ngiti sa mga labi niya. “You like it so let’s play.”

Nakabuka ang hita na umupo siya paharap sa binata. His eyes instantly settled on the heart of her femininity. Bumakas ang pagnanasa sa mga mata ng binata habang panay ang lunok nito.

“Eyes up here, Iuhence,” pabiro niyang tudyo.

Nang hindi ito nakinig sa kanya, hinawakan niya ang baba nito at itinaas ang mukha nito para magtama ang mga mata nila.

“Do you want to hear my sexual proposition?”

Tumaas ang dalawa nitong kilay. “What proposition?”

Itinaas niya ang syrup bottle. “Ako ang maglalagay ng syrup sa katawan ko at kung saan ko ilagay iyon, you’ll lick it. Okay?”

Kumunot ang nuo nito. “Are you sure na magandang ideya iyan?”

Tumango siya. “Yep. It’s my way of saying good morning.” She giggled. “Game?”

Mahinang natawa si Iuhence saka dinilaan pa ikot ang nipple niya, hinalikan siya sa mga labi bago tumingin sa kaniya. “Game,” anito.

Ngumiti siya at parang naghihibong nahiga sa mesa saka nilagyan ang gilid ng nipples niya ng chocolate syrup.

“Lick it,” utos niya na kaagad naman nitong sinunod.

“Oohh…” Ungol niya nga maramdamang dinidilaan nito ang paligid ng nipple niya. Napasabunot siya sa buhok nito ng ipasok nito ang nipple niya sa loob ng mainit nitong bibig. “Uhm… good heavens.” She was breathless.

Tinapos ni Iuhence ang pagdila sa nipple niya kapagkuwan ay tumingin sa kaniya. “Where’s next?”

Huminga muna siya ng malalim bago naglagay ng chocolate syrup sa tiyan niya patungo sa puson niya.

“Lick it. Now,” she demanded.

“As you wish, my Mhelanie,” anito at lumapat ang labi nito sa gitna ng dibdib niya. Kapagkuwam ay dumaosdos ang labi nito pababa sa nilagyan niya ng syrup.

Kumiwal ang katawan niya sa bawat pagdampi ng dila nito sa katawan niya. His tongue swirled as he licked the syrup off her body.

At nang dumako ang dila nito sa puson niya ay napasabunot siya sa buhok nito. His lips dropped to her wet womanhood. His tongue flicked around her clit and her knees shook at the sensation.

“Ohhhhh. Yeahh, I like that… Ahhh…” Ungol niya habang nilalasap nito ang pagkababae niya.

Mahina siyang napamura ng tumigil ito sa ginagawa at tumingin sa kanya. “Put chocolate syrup on your hand.”

Mhel’s mind was clouded with desire. Mabilis niyang sinunod ang utos nito at naglagay ng syrup sa palad niya. “What am I going to do with this?” Humihingal na tanong niya.

There was a wicked glint in Iuhence’s emerald eyes. “Rub that chocolate syrup in your wet mound.”

Napamulagat siya sa sinabi nito. “A-Ano ang g-gagawin ko?” Her heart was beating so darn fast.

“Just do it,” He said with a sly grin.

She gulped audibly and then did what he told her. Mhel squeezed her eyes shut as she rubbed the chocolate syrup in her mound. Nararamdaman niya ang pagkabasa ng pagkababae niya dahil sa syrup. Feeling niya ang lagkit. Nag-aalala siya na baka langgamin siya. “A-Ano na?” Kinakabahang tanong niya habang mariin pa ring nakapikit.

“Let me take that syrup off for you,” wika ni Iuhence na dinilaan ang natirang syrup sa palad niya bago nagumpisang dilaan ang pagkababae niya.

Iuhence licked every inch of her womanhood. Lahat ng parte ng pagkababae niya ay na-explore na yata ng dila ng binata.

Kung kanina ay nag-aalala siya, ang pag-aalalalang iyon ay nawala sa isip niya habang nilalasap ang sarap na dulot ng dila ni Iuhence.

“Ahhh…” Mas isinubsob pa niya ang ulo nito sa pagkababae niya. “Ohh. Ang sarap niyan— sige pa, Iuhence. Lick me more … Ahhhhh … lick me harder.”

Mas inigihan pa nito ang ginagawa. Iuhence feasted on her wet and chocolate syrup coated mound. Every flick of his tongue made her felt heaven. Every touch of his wicked tongue made her wet again and again. Iuhence never stopped licking, sucking and nibbling her clit until she was moaning loudly in the midst of her orgasm.

Habol niya ang hininga habang hinihintay na makabawi ang katawan niya sa rurok na pinagdalhan sa kanya ni Iuhence. Speaking of which, ang mga labi naman ng binata ay gumagapang patungo sa gilid ng beywang niya at hinahalik-halikan ang parte ng dibdib niya at napapaungol siya sa kiliti na hatid niyon.

But that’s enough. Siya naman. “Stop,” aniya na hinihingal pa rin. “Ako naman.”

Umalis siya sa pagkakahiga sa lamesa at pilit niyang pinahiga doon si Iuhence pero ayaw nito. Hindi na niya ito pinilit at lumuhod nalang siya sa sahig habang ito naman ay nakatayo.

“What are you doing, Mhelanie?” Iuhence inquired. “Tumayo ka riyan,” anito sa matigas na boses.

“Ayaw,” aniya at hinawakan ang waistband ng suot nitong gray jogging pants at mabilis na ibinaba iyon.

Her lips parted in desire when Iuhence manhood sprung out like a spring ready to pounce at someone. Ilang dangkal lang ang layo ng labi niya sa dulo ng pagkalalaki nito ay nanuyo ang lalamunan niya.

She wanted to taste Iuhence Vergara. She wanted to know what would make him moan and scream in pleasure. She wanted to know him intimately. At mangyayari lang iyon kapag natikman na niya ang nakakapanuyo sa lalamunam nitong mahaba, malaki, at matigas nitong pagkalalaki.

Mhel wrapped her hand around his erect manhood and opened her mouth open to taste it. Nang dumantay ang dila niya sa dulo ng kahabaan nito, napapikit siya at napaungol sa sarap ng lasa ni Iuhence.

“Ohhhhhhh…” Iuhence moaned at the touched of her tongue on the tip of his hard-rock erect manhood. “Suck it all, Mhelanie.” He groaned in pleasure. “Suck my cock, Mhelanie.” Nakatuon ang tingin nito sa kanya habang sinasabi nito ang mga katagang iyon na mas lalong nagpapainit sa katawan niya at nagpapabasa sa pagkababae niya.

Hinawakan niya ang dulo ng pagkalalaki ni Iuhence at nilayan ng syrup ang kahabaan nito. Iuhence hissed at the touch of syrup on his manhood-skin.

Inilapag niya ang syrup bottle sa sahig at umayos ng pagkakaluhod. Dinilaan niya ang kahabaan nito na may chocolate syrup. Napaungol siya ng malasahan ang matamis na lasa ng syrup na may halong pre-cum ni Iuhence.

“God, you taste so good,” mahinang sambit niya habang dinidilaan ang kahabaan nito.

Napasabunot si Iuhence sa buhok niya at iginiya ang bibig niya na naglabas-pasok sa kahabaan nito. She gagged at his long manhood. She liked it. She liked tasting his beautiful, long, and hard cock.

Hanggang sa maubos niya ang inilagay na chocolate syrup ay panay pa rin ang pagpapaligaya niya sa binata habang ito ay nakaupo sa silya paharap sa kanya.

He was cupping and caressing her face as she sucked his hard and long manhood. He moaned and groaned. squezzed his eyes shut. His face was painted with desire and passion.

Ginaganahan pa siyang kainin ito ng patigilan siya ng binata.

“Stop,” habol nito ang hininga. “Ayoko pang labasan.”

Nginitian niya ito. “Nagustuhan mo ba ang ginawa ko?”

“No.”

“Oh.” Siguro nga mas magaling sa kanya ang nga naging babae nito noon. She was just a beginner in this sort of things—

“I love it,” putol nito sa pag-iisip niya.

Napatitig siya sa berde nitong mga mata. “You do?”

Tumango ito saka hinila siya patayo. “Yeah, I do. I love how you twirl your tongue around my cock and how you moan every time your tongue licked my balls. I love every second of it and I still want more, but I don’t want to cum yet.”

His eyes darkened with desire and need to ravish her. Nakakatakot at nakaka-excite ang nakikita niyang pangangailangan sa mga mata nito. In the depths of his emerald eyes held hunger, lust, desire and need to own her. It made her body sizzled in excitement. She felt her mound getting wetter and wetter.

“I want to cum inside you, Mhelanie.” Humakbang ito palapit sa kaniya. Siya naman ay humakbang palayo. “I want to embed my seed inside your womb.” Humakbang ulit ito palapit sa kanya at humakbang na naman siya palayo rito.

The lust and desire in his emerald eyes scared her. Mas nangingibabaw ang kaba na nararamdan niya kaysa sa excitement. Kaya naman ng humakbang itong muli ay umatras na naman siya at natigilan ng tumama ang likod niya sa railing ng maliit na balkonahe na isang dipa lang yata ang laki.

Wala na siyang maaatrasan kaya naman napakagat labi nalang siya at maglapat ang mga hubad nilang katawan ni Iuhence.

“Bakit panang ang atras mo?” Halatang iritado ito. “Ayaw mo ba sa akin? Hindi mo ba ako gusto?”

“N-No… I, ahm, I like you. It’s just that—” Hindi niya natuloy ang sasabihin ng hawakan nito ang magkabilang beywang niya at pinaharap siya sa asul na karagatan. Her back is on him. He made her bend a little. “Iuhence, ano ba ang—Ahh!” Malakas ng ungol niya ng bigla nalang pumasok sa pagkababae niya ang kahabaan nito na nag-uumigting. “Iuhence! Iuhence!”

Pinisil-pisil nito ang mayayaman niyang dibdib saka inabot ng isa nitong kamay ang gitna ng mga hita niya saka pina-ikot ang daliri sa hiyas niya na basang-basa.

Mas nadagdagan ang sensasyong nararamdaman niya dahil sa mga ekspertong kamay ng binata.

Umawang ang labi niya ng pumasok ang daliri nito sa loob niya. Napasinghap siya ng mag-umpisa itong maglabas pasok sa loob niya. Para siyang nahihibang sa sarap habang naglalabas-pasok ang mga daliri nito sa loob ng pagkababae niya. Bigla itong tumigil at pinaharap siya nito. Itinaas ang paa niya pagkatapos ipinatong ang isang binti niya sa railing ng teresa. He settled himself in between her wide parted legs and screwed her hard, fast and rough.

“Ohh— sweet Jesus… ohh…” Ungol niya sa bawat pag-ulos nito sa loob niya.

Nakahawak siya sa railing para balansehin ang katawan niya habang walang patid ang pagbayo nito sa pagkababae niya.

“Sige pa, Iuhence … ang sarap niyan.” Malakas na ungol ang kumawala sa mga labi niya. “Isagad mo pa. Sige pa—Ahhhhhh. Sige pa. Bilisan mo,” aniya ng maramdamang malapit na siyang labasan.

Sinunod naman ng binata ang mga halinghing niya at mas pinag-igihan pa ang pagbayo sa pagkababae niya. He gripped her ass and thigh and thrust in and out of her womanhood.

“Ohhh…” She was so near. Nakapikit ang mga mata niya sa hindi maipintang kaligayahan. “Hayan na ako… Ohhh— I’m cuming, Iuhence— ahhh!” She moaned loudly as she cum. She moaned again and again as Iuhence spurted his semen inside her core. When he pulled out his cock from her core, some of his semen dripped from her mound down to her inner thigh.

Napatitig doon si Iuhence. “We need a bath.”

Mahina siyang natawa. “Sasabunan mo ba ako at aangkinin ulit?” Pilyang tanong niya rito.

Pilyo itong ngumisi. “Puwede. How about we do it in the bathtub?”

That made her giggle. “I like that.”

May matagumpay at kasiyahan sa ngiting gumuhit sa mga labi ni Iuhence habang pangko-pangko siya patungong banyo. Nawala sa isip nilang dalawa ang agahan na niluto ng binata. Alam ni Mhel na isa lang ang nasa isip nila ni Iuhence at hindi ’yon ang agahan nila. At saka, katatapos lang nilang mag-agahan.

They both feasted and enjoyed raw meat for breakfast.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

KUMUNOT ang nuo ni Mhelanie ng magising siya isang umaga at wala si Iuhence sa tabi niya. Saan naman kaya ’yon nagpunta? Siguro kausap lang nito ang sekretarya nito. Iyon na ang routine ni Iuhence sa dalawang linggo na narito sila sa isla. Hindi pa siya nagising na wala ito sa tabi niya.

And yes, they were sharing a room. They slept on the same bed and they enjoyed each other bodies until their energy gives up on them.

Inunat muna niya ang braso at likod bago umalis sa kama at inayos ang sarili. Paglabas niya sa kuwarto, natigilan siya at napakunot ang nuo ng mapansing may maliit na envelop na pakalat-kalat sa sahig.

Puno ng kuryosidad na pinulot niya iyon saka binuksan at binasa ang nakasulay sa papel na may mabangong halimuyak.

’Good morning, Mhelanie. I hope you had a very nice sleep. Siya nga pala, may surpresa ako para sa’yo. But first, go to the kitchen and eat your breakfast. I cooked it. Huwag magreklamo sa lasa, ‘yon lang kaya ng cooking skills ko. – Iuhence V.’

Parang sira ulong nakangiti siya ng mag-isa habang naglalakad patungo sa kusina. Nang makarating siya roon, nasa lamesa na ang agahan niya na sigurado siyang tinorture na naman ni Iuhence.

While eating her breakfast—chicken soup that tasted awful, burnt toasted bread and coffee—may nakita siyang envelop sa silya na kapareho ng envelop na nakita niya sa labas ng silid. Kinuha niya iyon at binasa na naman ang nakasulat sa scented paper.

’Enjoy your breakfast. Pinaghirapan ko ’yan. Don’t worry, walang gayuma ‘yan. Eat well. – Iuhence V.’

Pagkatapos niyang mag-agahan, binuksan niya ang cup board para sana kumuha ng baso dahil iinom siya ng tubig ng may makita na namang maliit na envelop. She opened it.

Mhelanie, if you found this then you must be thirsty for my kiss. Mwah. There you go. Anyway, are you ready to hunt down your surprise? If it’s a yes—I’m sure it’s a yes— go to the foyer and look for a bracelet. – Iuhence V.’

Nawala sa isip niyang ang pag-inom ng tubig. Mabilis na sinunod niya ang nakasaad sa maliit na papel. Nang makarating siya sa foyer, kaagad na nakita niya ang bracelet na tinutukoy ni Iuhence. It was rose gold and glistened under the sun. Nang suotin niya iyon, bumagay ang bracelet sa maputi niyang balat. Kabati ng bracelet ay isang maliit na envelop nanaman.

Isuot mo ang bracelcet saka magtungo ka sa dalampasigan. You’ll find a bottle there with your next clue on where to find your surprise. Happy hunting. – Iuhence V.

Naiiling na nagtungo siya sa dalampasigan. Hindi niya alam kung bakit sinusunod niya ang pinagsasasabi ng lalaking ’to pero nag-i-enjoy siya sa ginagawa at excited siyang malaman kung ano ba ang surpresa nito para sa kanya.

Nang makakita ng bote, mabilis na tumakbo siya palapit doon at pinulot iyon. There was a letter inside the bottle. Beside it was a small white velvet box. Una niyang binigyan ng atensiyon ang bote at inilabas ang maliit na sulat na naroon.

’Mhelanie, go to the forest. Nakikita mo ’yong malaking puno ng narra malapit sa bahay? The trail starts there. Trust m, it’s going to be worth it. Dahan-dahan lang baka makatapak ka ng ahas. Haha. Just kidding. Walang ahas sa islang ito. Pina-cleaning ko na ang buong isla. By the way, before you do what I said, open the velvet box and put it on your bracelet. – Iuhence V.

Binuksan niya ang puting velvet box at may nakitang bracelet pendant. It was shaped into five letters. So small. So cute. The word was: PARTY. At mayroon ding nakasulat na salitang ‘WILL’ sa likod ng cover ng velvet box.

Hindi niya maintindihan ang ibig sabihin no’n kaya naman ikinabit niya ang pendant sa bracelet na suot saka patakbong naglakad patungo sa narra tree na tinutukoy nito. Pagdating doon, may nakita na naman siyang envelop at kulay red na velvet box. Magkatabi ang dalawa. Kaagad niyang binasa ang sulat na laman ng envelop.

’Thank you for trusting me, Mhelanie. Follow the trail and when you see a small lake, look for a bottle. Oh, and by the way, open the red box. – Iuhence V.

Binuksan niya ang velvet red box at kinikilig siyang napangiti ng makita ng charm pendant para sa bracelet niya. Again, the pendant is shaped into a word: RUSSIA.

Kumunot ang nuo niya, iyon ang bansa kung saan sila nagkita ulit. Iyon ba ang ibig sabihin ng pendant na ito?

Ano ’to? Remembrance?

Napangiti siya sa pendant bago iyon ikinabit sa bracelet niya. May nakasulat na naman na ‘YOU’ sa likod ng cover. WILL and YOU. Hindi niya mapigilan ang excitement na nararamdaman. Gusto na niyang malaman kung ano ang susunod na clue.

Lakad-takbo ang ginawa niya para makarating sa maliit na lawa na nakasaad sa mensahe ni Iuhence. Nang makarating doon, mahina siyang napatawa at kaagad na hinanap ang bote.

Nang makita niya ang bote, mabilis niya iyong binuksan saka inilabas ang maliit na naka-roll na papel sa loob.

’Kung binabasa mo ’to ngayon, ibig sabihin ay safe kang nakarating sa lawa. Now, you see that big boulder on the left side of the lake? Behind that is another trail. Mapapansin mo kaagad iyon kasi … basta. Surprise. Oh, and don’t forget to open the violet velvet box. Enjoy. – Iuhence V.

Binuksan niya ang box na katabi ng bote at bumulaga sa kaniya ang isa pang pendant na naka-ukit sa salitang: KIDNAP. Mahina siyang natawa. Really memorable. Sa likod ng box ay may nakasulat na ‘BE.’

WILL, YOU, and BE. What’s next? Napakabilis ng tibok ng puso niya.

Pagkatapos niyang ilagay ang pendant sa bracelet, tinungo niya ang boulder na tinutukoy ni Iuhence. Nang makalampas sa nasabing boulder, natigilan siya ng may makitang nagkalat na rose petals na kulay pula sa lupa. Hindi lang iyon basta nagkalat. The rose petals served as a trail towards a box.

Mabilis siyang naglakad patungo sa box at walang pag-aalangan na binuksan iyon. Again, there was a letter and a hazel-colored velvet box inside.

’Wow. Nakaabot ka rito? Isipin mo nalang na nag-i-exercise ka. But no need, ang sexy mo na e. Baka kapag may lalaking makakita sa’yo at magkagusto. No way! Akin ka lang! Okay—I’m getting off topic. Anyway, ito na ang huling clue. I’ll hope against hope that you’ll like it. Follow the scattered rose petals and it will lead you to your surprise. Open the velvet box, please. Mwah. – Iuhence V.

Binuksan niya ang hazel velvet box at nakita niya ang pendant na naka-ukit na salitang ‘IUMHE’ at may nakasulat na ‘MY’ sa likod ng cover ng box.

Mabilis niyang ikinabit ag pendant sa bracelet niya at sinundan ang petals na nagkalat sa lupa. The scattered petals led her to a breathtakingly, beautiful meadow. In the center, a picnic blanket was spread on the ground and a basket full of junk food, soda, champagne and fruits.

Standing two meters away from her was Iuhence. He looked dazzlingly drop-dead gorgeous in his faded jeans, white shirt, and simple slipper. Nakasuot din ito ng sombrero. Nang gawaran siya nito ng ngiti, parang nangatog ang tuhod niya.

God! Being this breathtakingly gorgeous should be a crime. That smile nearly sent her knees to buckle. Hindi niya maiiwas ang tingin sa mga mata nito. Para siyang nahihinotismo sa klase ng titig nito. Nang mag-umpisa itong maglakad palapit sa kanya, parang kinapos siya ng hininga.

Nang tuluyan na itong nakalapit sa kanya, napakalakas na ng tibok ng puso niya. Hindi siya magtataka kung naririnig iyon ngayon ng binata na ilang dangkal nalang ang layo sa kaniya. Kahit anong pakalma ang gawin niya sa puso niya, hindi iyon kumakalma. Patuloy lang iyon sa mabilis na pagtibok habang nagkakatitigan sila ni Iuhence.

“I’m here.” Nagpapasalamat siya at may lumabas ding salita sa bibig niya.

Iuhence smiled. Automatically, butterflies fluttered inside her stomach. Doon yata nag-kampo ang mga paru-paru sa tiyan niya.

“Yeah.” Hinawakan nito ang kamay niya ang inisa-isang hawakan ang mga pendant na naroon. “ Party , doon tayo pormal na nagkakilala. Russia , after eight years, we met again, and I was so damn lucky that day. Kidnap .“ He grinned slyly. “You perfectly know what this word means. And then ’ IUMHE’ , iyon ang pangalan ng islang ito.” Kinagat nito ang pang-ibabang labi at parang nahihiyang magpaliwanag. “The letter I and U in IUMHE are the first and second letter of my name. And the letters M, H and E are the first three letters of yours.” Napakamot ito sa ulo na parang nani-nerbiyos ito. “I name this island ‘Iumhe’ as a remembrance, that once upon a time, I met the woman who finally awakened my heart from its cold, long slumber.”

Nagwala ang puso niya sa loob ng dibdib niya sa sinabi nito. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para itago ang kilig at sayang nararamdaman.

“Syempre, hawak ko ang huling velvet box na para sayo. Pero bubuksan ko lang iyon kapag sinagot mo ang tanong ko.”

Kumunot ang nuo niya. “Anong tanong?”

Kinuha nito sa malalamig niyang kamay ang apat na velvet box na hawak. Una nitong itinaas ang kulay puting velvet box. “White. Ito ang kulay ng buhok mo nang una kitang makita. And this has the word ‘Will.’ Itinaas naman nito ang kulay pula na velvet box. “Pula noon ang kulay ng contact lens na suot mo nang una kitang makita. And this box contains the word ‘You.’ Sunod na itinaas nito ang kulay Violet na velvet box. “Violet ang motif ni Train at Krisz. Kulay violet din ang ang suot mong gown ng makita kitang muli sa reception ng kasal ni Train. And this box contains the word ‘Be’. Brown—” Itinaas nito ang panghuling velvet box. “—is now the color of your hair. At nasa loob ng box na ito ang salitang ‘My’.”

Ihinulog nito ang apat na boxes sa damuhan at may inilabas na kulay itim na velvet box. “This is the last box. Color black because it’s the color of the night and it reminds me of our night swimming. Please, open it,” anito.

Tinaggap niya ang box at binuksan iyon. Malapad na ngiti ang kumawala sa mga labi niya ng makita ang pendant.

The pendant was shaped into a name ‘Iuhence’.

Natatawang napatingin siya sa mga mata ng binata. “Pangalan mo talaga?”

Tumango ito at kinuha ang pendant sa kamay niya pagkatapos ay ikinabit iyon sa bracelet niya. “Huwag na huwag mong tatanggalin ang bracelet na ’to so they’ll know that you are mine and I don’t share what’s mine.”

Malapad siyang napangiti habang nakatingin sa bracelet niya. Kapagkuwan ay may naalala siya. Mabilis niyang tiningnan ang likod ng box pero walang nakasulat doon.

Kumunot ang nuo niya. “Walang nakasulat?” Pabulong niyang tanong sa sarili.

“Ito ba ang hinahanap mo?”

Mabilis na nag-angat ng tingin si Mhel at nakita niyang tinanggal ni Iuhence ang cap na suot at itinapat nito ang sombrero sa puso nito.

And then she saw it! The word ‘DATE’ was written on the center of the cap.

“Iuhence…” Hindi siya makapaniwalang ginawa ito lahat ng binata para lang ayain siya ng date!

Nginitian siya nito. “So, will you?” Dumukawang ito palapit sa kaniya para gawaran siya ng halik sa mga labi. “Will you be my date, Mhelanie?”

Sino siya para tumanggi? Pagkatapos ng mga ginawa nito? Sobra-sobrang effort and ibinigay nito para lang maaya siya nitong magkipag-date.

“Yes,” nakangiting sagot niya. “It would be my pleasure.”

Nagliwanag ang mukha ni Iuhence. Iba ang kislap ng kasayahan sa mga mata nito. Masarap pala sa pakiramdam na makitang masaya ang lalaking nagpapatibok sa puso mo.

Iginiya siya nito pa-upo sa picnic blanket at tumabi ito ng upo sa kaniya.

“Sorry, ito lang ang naihanda kong pagkain,” anito.

Pinaikot niya ang mga mata. “Effort mo palang para ayain akong maka-date ay sobra-sobra na. Sapat na sa akin ang mga pagkaing ito.”

“Talaga? Okay lang.”

“Yes, okay lang.”

“Thank you for saying yes.”

“Thank you for asking me,” aniya at humilig sa balikat nito. “Siya nga pala, anong oras ka nagising? Nang magising kasi ako wala ka na sa tabi ko. Hindi lang ako sanay.”

“One in the morning.”

Napamulagat siya at humarap sa binata. “What? One A.M.? Please, tell me that you are kidding.”

Umiling ito. “Ala-una dumating ang tao na inutusan kong bumili ng mga pendants. At syempre kailangan kong ihanda ang pagkain natin saka yong mga sulat.” Nginitian siya nito kapagkuwan ay naghikab. “It was all worth it. My effort was not wasted.”

She stared softly at Iuhence. Halatang inaantok na ito pero nilalabanan lang nito. Parang may humaplos na kamay sa puso niya. Sobra ang effort na ibinigay nito para lang ayain siya ng date at hindi niya iyon hahayaang mauwi sa wala dahil sa inaantok ito at kulang sa tulog.

Nangingiting lumuhod siya saka walang sabi-sabing umupo siya paharap sa mga kandungan ni Iuhence.

Pilya siyang ngumiti. “At dahil nagpuyat ka para sa akin at ayokong matulog ka sa date na’tin, let me erase your sleepiness.” Hiniubad niya ang t-shirt nito at hinalikan ang matitipuno nitong dibdib.

“Oh, Mhelanie…”

Umalis siya sa pagkakaupo sa mga hita ni Iuhence at lumuhod habang bumababa ang halik niya patungo sa abs nito, hanggang sa dumako ang mga labi siya sa waist band ng pantalon na suot nito.

She opened the fly of his jeans and his beautiful manhood sprung out, ready to battle.

Hinawakan ni Mhel ang mahaba at tayong-tayo nitong pagkalalaki at tumigin sa mga mata ng binata na puno ng pagnanasa.

“It’s my time to ravish you, Iuhence.” Pagakasabi niyon ay ipinasok niya ang kahabaan nito sa bibig niya at pinaligaya niya ito sa abot ng makakaya niya. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

“EARTH to Iuhence!” Sigaw ni Valerian—ang pinsan ni Tyron na may ari ng AirJem Airline and Airport— na ka-skype ni Iuhence. “We’re talking about business here, man. Kung wala ka sa mood, magsabi ka lang.”

Nasa gitna si Iuhence at Valerian sa isang mahalagang business meeting. Dahil ayaw niyang umalis sa isla, sa skype nalang sila nag-uusap.

Napatingin si Iuhence sa kaniyang laptop. “Sorry. Anong sabi mo?”

Nagpakawala ito ng malalim na buntong-hininga at nag-umpisa na namang magpaliwanag. “Pinag-uusapan natin ang AirJem Airlines and Airport na itatayo natin sa Singapore. I am presenting you the report and you are not fucking listening to me.”

Malalim siyang napabuntong-hinga. “Sorry, man. Puwede bang i-e-mail mo nalang sakin ang report?”

Bumuga ito ng marahas na buntong-hininga saka hindi makapaniwalang tinitigan siya. “Fuck off, Vergara. Kung kanina mo pa sinabi iyan sana hindi ko na kinansela ang meeting ko with Knight Velazquez.”

Napakunot ang nuo. “Knight Velazquez?” Pamilyar sa kaniya ang pangalang ’yon. “Diba isa siyang Spaniard Count? Siya diba yong may-ari ng Bank of Asia, Bank of Spain at Bank of Middle East?” Napangiti siya. “Sobra-sobra na ba ang pera mo at kailangan mo ng mag-bangko. Mukhang pera ka kasi e.”

Ngiting aso lang ang tugon sa kanya bago nito i-ni-end call ang Skype.

Naiiling na natawa siya at isinara ang laptop. Pagkatapos ay hinanap niya si Mhelanie. Natagpuan niya ang dalaga sa dalampasigan at nakatingin sa karagatan.

Tumabi siya ng upo rito.

“What is going on in that pretty little head of yours?” Tanong niya.

All his life, wala siyang pakialam sa iniisip ng mga babaeng dumaan sa buhay niya. Pero iba si Mhelanie. He wanted to know everything about her.

Gumuhit ang malungkot na ngiti sa mga labi nito. “Nami-miss ko na si mommy at daddy. I wonder what happened to them.” Bumaling ito sa kanya. “Kapag bumalik ako sa kanila, ano kaya ang magiging reaksiyon nila? Magagalit kaya si daddy? Iiyak ba si Mommy kapag nakita ako? Ang daming katanungan sa isip ko na masasagot lang kapag umuwi ako sa amin. Freedom was everything to me, siguro dahil masyadong mahigpit si daddy. When I tasted freedom in Russia, it was the best feeling in the whole world. The very best.”

At wala siyang puso dahil ninakaw niya ang kalayaang iyon. He felt so fucking bad. Pero nagawa na niya e. Wala nang magagawa ang pagsisisi niya.

Hinawakan niya ang kamay nito at pinisil iyon. “Gusto mo ng umuwi? Ihahatid kita.”

Naguluhan siya ng umiling ito.

“Ayoko pa,” anito. “Gusto pa kitang makasama sa islang ’to.”

Npangiti siya sa sinabi nito. “Masaya ka ba na kasama ako?”

Tumango ito. “Yes, I never thought that I could be this happy.” She smiled warmly at him. “So, let’s stay here for a while.”

“Okay,” tugon saka inakbayan ang dalaga sa balikat at hinapit palapit sa kaniya.

Nangangako siyang bukas, hindi na niya ito ikukulong sa isla. Mhelanie deserved to be free from this island. Kahit ilang oras lang.

Natigilan sa pag-iisip si Iuhence ng maramdamang may lumapat na malambot na labi sa mga labi niya. Binalingan niya ang katabi na nakangiti sa kanya.

“You kissed me,” aniya na may munting ngiti sa mga labi.

Matamis itong ngumiti. “Bakit parang nagulat ka? Mas sobra pa nga roon ang ginawa ko sayo.”

Lumapad ang ngiti niya sa sinabi nito. “Oo nga. Tandang-tanda ko. Hindi lang simpling halik ang pinagsaluhan natin. Bawat gabi, ibang sarap ang pinapalasap ko sayo. Sumisigaw ka nga sa sobrang sarap, diba?”

Namula ang pisngi nito na ikinalapad ng ngiti niya. So beautiful.

“Iyang bibig mo talaga, Iuhence. Walang preno,” ani Mhelanie na namumula pa rin ang pisngi. “Kailangan mo bang sabihin ’yon?”

Pinanggigilan niya ang namumula nitong pisngi at hinalikan ito. “Mas gumaganda ka kapag namumula ang pisngi mo.” He looked at her with so much adoration. “You are a dream come true. Alam mo ba ’yon, Mhelanie?”

Umiling ito. Nakakahalina ang kislap ng mga mata nito. Hindi niya maalis ang tingin dito. Napakaganda talaga ng dalaga. At napaka-suwerte niyang kasama niya ito sa isla.

NAGBABA ng tingin si Mhelanie mula sa matiim na pagtititigan nila ni Iuhence. Hindi kaya ng puso niyang makipagtitigan dito ng matagal, para iyong sasabog sa sobrang bilis at lakas ng pagtibok.

“Do you want to ride with me?” Tanong ni Iuhence pagkalipas ng mahabang segundo na hindi ito nagsalita at matiim lang na nakatitig sa kaniya.

“Ride?” Namilog ang mata ng ibang ‘ride’ ang pumasok sa isip niya. Ang mga mata niya ay kaagad na dumako sa pagkalalaki nito. “As in ngayon na?” Napakagat siya sa kaniyang mga labi. “Pero umaga pa … baka may dumaan na mangingisda tapos makita tayo.”

Isang pilyong ngiti ang kumawala sa mga labi nito. “Hindi naman iyon ang ibig kong sabihin.” Nanunudyo ang kislap ng mga mata nito. “Ride with me in my jet ski. Pero kung iyan ang gusto mong gawin, why not?” Binuksan nito ang butones ng jeans na suot. “Kumandong ka na. Umpisahan na natin ’to.”

Parang pininturahan ng kulay pula ang buong mukha ni Mhelanie. Pati ang tainga niya ay namumula at nag-iinit.

“D-Dapat k-kasi s-sinabi mo e,” nauutal na sabi niya habang namumula pa rin ang pisngi. “N-Nakakahiya tuloy!” Tinakpan niya ang mukha gamit ang dalawang kamay at itinago ang pisngi sa likod ng binata.

Napatawa ito ng malakas sa ginawa niyang pagtatago ng pisngi sa likod nito.

“Kasalanan mo ’to e,” paninisi niya habang nagtatago pa rin ang mukha sa likod ng binata. “If you’re not freaking hot in your white shirt and faded jeans, hindi ko maiisip iyon.” Nakasimangot siyang humarap dito, bakas pa rin ang hiya sa mukha niya. “Nagiging mahalay na ako dahil sa’yo.”

“You’re welcome,” nakangising anito.

“Heh!”

Nakangiting hinaplos ni Iuhence ang nag-iinit niyang pisngi pagkatapos ay inangkin ang mga labi niya ng mga labi nito na kaagad naman niyang buong-pusong tinugon. Napakalambot talaga ng mga labi nito, napakasarap halikan, hindi nakakasawa kundi nakaka-adik.

Pinakawalan nito ang labi niya saka tinitigan siya sa mga mata. “Come ride with me?” May pilyong kislap ang mga mata nito. “Hubad na.”

Napamulagat siya. “P-Pero sabi mo j-jet ski.”

Natatawang hinalikan siya nitong muli. “Binibiro lang kita, Mhelanie.” Tumayo ito at inilahad ang kamay sa kaniya. “Come on. Get up.”

Inirapan niya ito pero tinanggap naman ang nakalahad nitong kamay at tumayo.

Pinagsiklop nito ang kamay nilang dalawa saka iginiya siya nito patungo sa likod na bahagi ng Isla. Kunot ang nuo niya habang naglalakad sila ni Iuhence. Gusto niyang magtanong kung saan ba siya nito dadalhin ng makakita siya ng kubo sa tabing-dagat.

“Anong mayroon sa kubong ’yon?” Hindi niya mapigilang tanong.

“Our ride,” simpling sagot ng binata.

Nang makarating sa kubo, pinakawalan nito ang kamay niya saka mag-isang pumasok sa kubo pagkatapos ay inilabas nito ang jet ski at hinila iyon patungo sa dagat. Pagkatapos ay sinuot ang safety vest at isinuot sa kaniya ang isa pang safety vest.

“Para saan ’to?” Nagtatakang tanong niya.

“Para hindi ka malunod.” Hinalikan siya nito sa mga labi saka nginitian siya. “May pupuntahan tayong karatig isla. Family friend namin sila. Baka kasi nababagot ka na rito sa isla, e, kaya ipapasyal kita.”

Lumambot ang puso niya sa sinabi nito. Nag-aalala din naman pala ito sa kaniya.

“Salamat.” Nakangiti niyang sabi.

Hinalikan siya ulit nito. “For you. Anytime.”

Tumalon-talon ang puso niya sa kilig. “Halika na.”

“Let’s go.”

NANG TUMIGIL ang jet ski sa dalampasigan ng isang isla, may nakita si Mhel na babae na tumatakbo patungo sa kanila. Malapad ang ngiti nito at bakas ang kasayahan sa mukha nito habang nakatingin kay Iuhence.

Tinulungan siya ng binata na makatayo at maalis sa jet ski. The water was lapping on their feet. Sabog din ang buhok niya dahil sa malakas na hangin at basa ang pang-ibaba niyang damit.

Nang makalapit sa kanila ang babae ay kaagad na niyapos nito si Iuhence sa beywang at niyakap. Kagaad na kinain ng selos ang puso niya sa nakita, parang asawa nito ang binata na kakauwi palang ngayon galing sa malayong lugar pagkatapos ng mahabang panahon.

“Nali,” ani Iuhence at parang naiilang na niyakap ang dalaga.

Parang tinutusok ng libo-libong karayom ang puso niya sa pagyayakapan ng dalawa. Damn it! She was jealous of this woman who hugged her Iuhence like they shared something special.

Your Iuhence? Kailan mo pa naging pag-aari si Iuhence Vergara? Sarkastikong sabi ng isip niya.

Manahimik ka! Paasik na sagot niya sa kaniyang isip.

Nakahinga ang puso niya ng maluwag ng maghiwalay ang dalawa.

“Oh my God, Iuhence.” Parang nag-aakit ang ngiti nito sa labi. “Kumusta ka na? Ang tagal mo ng hindi bumibisita rito sa isla.” Parang nagtatampo ang boses nito at napakasarap nito ipakain sa pating.

Hmp!

“Ahm, yeah. Naging busy kasi ako e.”

Pinapungay ng babae ang mga mata na parang inaakit si Iuhence. Napakasarap nitong sakalin.

“Na-miss mo ba ako, Iuhence?” Hinaplos nito ang braso ng binata habang nagtatanong. “Because I miss you so much.”

Marahang binaklas ng binata ang pagkakayakap ni Nali sa leeg nito at binalingan siya ni Iuhence saka inakbayan.

“Nali, this is Mhelanie Tschauder. She’s special to me,” pagpapakilala nito sa kaniya.

Special to him? Parang sasabog ang puso niya. Gusto niyang magtitili sa sobrang kilig pero kinadenahan niya ang nararamdan. Nang tingnan niya ang babae, na nagngangalang Nali, madilim ang mukha nito at puno ng selos ang mga mata nito.

Hmm. Mukhang tama ang hinala ko. May gusto nga ang babaeng ito kay Iuhence. Pasensiyahan tayo. Akin si Iuhence.

Pinagsiklop niya ang kamay nila ng binata at doon natuon ang nanlilisik na mata ng babae.

“Nandito ba si Ninong?” Tanong ni Iuhence kay Nali. “Siya ang pinunta ko rito, e.”

Sumimangot ang babae at niyapos na naman ang binata sa braso. “I miss you so much, Iuhence. I miss the time when we hang out in my room—”

“Nali, nasaan si Ninong?”

“And we sleep on the same bed—”

“Nali—”

“And remember the time when Dad caught us in that erotic position—”

“Nali!” Nagdilim ang mukha ni Iuhence at tumalim ang mga mata nito. “Nagtatanong ako kung nasaan si ninong. Sagutin mo ako ng maayos.”

Namutla ang babae at pinawakan ang pagkakayapos sa braso ni Iuhence.

“Nandoon sa loob ng Villa,” Sagot ni Nali at tinapunan siya ng masamang tingin.

“Salamat.” Iginiya siya ni Iuhence patungo sa Villa na nakatayo malapit sa dalampasigan.

Nang makapasok sila sa Villa, may magandang babaeng sumalubong sa kanila. Unlike Nali, the woman had a friendly aura. Nginitian nito si Iuhence at nang makita siya ay bumakas ang gulat sa mukha nito.

“Hello, Iuhence,” anang magandang babae na may maamo at inosenteng mukha.

“Grace.” Sinuklian ni Iuhence ng malapad na ngiti sa babae. “Kumusta? Si Ninang, ayos na ba ang kalagayan niya? By the way.” Inakbayan siya ng binata na ikinapula ng pisngi niya. “This is Mhelanie Tschauder. My special someone.”

Hayan na naman ang pagpapakilala sa kanya ng binata. Special someone? Hindi mapakali ang puso niya sa sobrang kilig.

Kinikilig siya pero kailangan niyang itago iyon sa tipid na ngiti.

“Hi,” nginitian siya nito saka inilahad ang kamay. “I’m Grace Oquendo. Kinakapatid ni Iuhence.”

Tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Mhel Tschauder. Nice to meet you.”

Nang maghiwalay ang kamay nila, tamang-tama naman na pumasok sa Villa si Nali at bumaba ang isang lalaki sa hagdanan na agad na sinalubong ni Iuhence.

“Ninong? Kumusta ka na? Ayos na ba ang lagay ni Tita?” Tanong ni Iuhence sa lalaki at nag-usap na ang dalawa.

Naiwan siya kasama si Grace.

Sinalubong niya ang tingin ng babaeng haliparot na may gusto sa Iuhence niya. Nali is frowning and glaring at her. Kahit nuong naglalakad na ito patungo sa isang pinto, tinapunan siya ng matatalim na tingin bago ito pumasok. At nakita iyong lahat ni Grace.

Dumukwag palapit sa kaniya si Grace at pabulong na nagsalita. “Sorry about Nali. Nagseselos lang iyon. Parang may gusto yata siya kay Iuhence samantalang wala namang kaaya-aya sa kinakapatid ko. By the way, stepsister ko siya. Mabait naman ’yon kapag tinutupak.”

Umasim ang mukha niya. “Pakisabi sa kanya na kapag hindi pa niya ako tigilan sa mga matatalim niyang tingin, makakatikim siya ng mas matalim pa roon,” pagbabanta niya.

Mahina itong natawa. “I like you. Mukhang matapang ka. Bagay nga kayo ni Iuhence.”

Kinikilig siyang tumawa. “Sige lang, sabihin mo pang bagay kaming dalawa. Lumalaki ang tainga ko e. Pleasure my ears, please.”

“Bagay na bagay kayo. Okay na?”

“Okay na okay.”

Biglang sumeryuso ang mukha ni Grace na ikinakunot ng nuo niya.

“What?” Bahagyang kinakabahang tanong niya.

“A warning from me. Hangga’t narito kayo, bantayan mo si Iuhene. Kilala ko ang kapatid kong ’yon, medyo may pagka-maldita. Baka anong gawin niya, e.”

Tumalim ang mga mata niya. “Over my hot gorgeous sexy body. Subukan lang niya at lulunurin ko siya.”

Bumalik na ang ngiti sa mga labi ni Grace. Akala siguro nito nagbibiro siya. Hell, no!

“Hindi ako nagbibiro.” Walang buhay niyang sabi. “Lulunurin ko talaga siya.”

Napatigil sa pagtawa si Grace at napatitig sa kanya. “Gusto ko ang ugali mo. I will name my poodle after you.”

Napanganga siya sa babae. “Ano?”

“It’s not an insult,” mabilis nitong paliwanag. “I love animals so much. For me, you’re a big deal if I name my pets after you.”

“Thanks, pero—” Napangiwi siya. “Puwedeng huwag ang pangalan ko? Nakakailang na kapangalan ko ang aso mo.”

Grace chuckled. “Okay, hindi na.”

“Thanks,” aniya na nakangiwi pa rin.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

TAMA nga si Grace . Ang matatalim na mata ni Mhel ay pasimpleng nakatingin kay Nali. Makati talaga itong Nali na ito dahil palaging nakadikit kay Iuhence. Mula ng matapos mag-usap si Iuhence at ang ninong nito ay hindi na ni Nali nilayuan pa ang binata. Ang nakakatawa ay panay iwas ng binata rito.

Siya naman, para ipakita na naiinis siya, hindi siya lumapit kay Iuhence. Nagagalit siya! Nagseselos siya! Letse! Peste! Bakit ba kasi kailangan pa nilang mag-stay sa isla na ’to? Oh yeah, because Grace’s father forced them to stay for meryenda .

“Huwag mo silang tingnan ng masama, Mhel. Lapitan mo nalang,” anang boses ni Grace na nakaupo sa tabi niya.

Nasa balkonahe sila at nakatingin kay Iuhence at Nali na nasa dalamapasigan na parang nag-uusap.

Matalim ang mga mata na tumingin siya sa gawi nila Iuhence at Nali. Panay ang yapos ng haliparot na babae kay Iuhence at panay naman ang iwas ng binata pero kahit ganoon umakyat parin ang lahat ng dugo niya sa ulo dahil sa sobrang selos.

Yeah. I should take Grace’s advice.

She stood up with the intention of getting rid of Nali.

Umalis siya sa balkonahe at naglakad palapit sa mga ito. Nang makalapit kay Iuhence ay ipinalibot niya ang mga braso sa leeg ng binata at hinila pababa ang leeg nito at siniil ng halik ang mga labi nito.

Iuhence moaned when their lips touched. Idinikit niya ang katawan niya sa katawan nito at naramdaman niya ang pagkalalaki nito na unti-unting nabubuhay dahil sa halikan nila.

Nang bumaba ang mga labi nito sa leeg niya, she opened her eyes and smirked at Nali while Iuhence was still kissing and nipping her neck.

Nanlisik ang mga mata ni Nali. Matatalim ang mga mata nito habang nagpupuyos sa galit na nakatingin sa kanila nila ni Iuhence.

Hindi niya iniiwas ang tingin kay Nali, matapang nyang sinalubong ang mga mata nito.

Nakahinga siya ng maluwag ng nagmamartsa itong umalis.

Nang makalayo na sa kanila si Nali, bigla niyang itinulak palayo si Iuhence saka naglakad palayo rito.

“Hey! Mhelanie!” Sigaw ni Iuhence. “Stop!”

Tumigil siya at hinarap ito. “Ano?”

“Ano ba ang problema mo?” Naguguluhang tanong nito. “Hahalikan mo ako tapos itutulak palayo. And by the way, where were you? Care to explain?”

Tinaasan niya ito ng kilay. “O, eh ano naman ngayon?” Sikmat niya. “Kanina ka pa nakikipaglampungan sa Nali na ’yon. Tapos ngayon magtatanong ka? Gusto mo kutusan kita? Letse! Magsama kayong dalawa!”

Halata ang gulat sa mukha ni Iuhence. “Ano ba ang sinasabi mo?” Gulong-gulo ang boses nito. “Hindi ako nakikipaglampungan sa kanya. Umiiwas nga ako e.”

Nagtagis ang bagang niya saka tuluyan nang humarap kay Iuhence. “Anong pinagsasasabi ko? Oh, I don’t know. Hanging out in Nali’s room? Caught in an erotic position? Sleeping on the same fucking bed?” Matalim ang mga mata niya habang si Iuhence ay parang gulat. “Care to explain those?” Nang hindi ito makapagsalita sa sobrang gulat, inirapan niya ito at tinalikuran.

Ayaw niyang makausap ito.

Hanggang sa sumapit ang meryenda, wala pa rin siyang imik. Si Grace lang ang kinakausap niya. At kapag nahuhuli niyang matalim na nakakatingin sa kanya si Nali, matalim din ang mga mata na sinasalubong niya ang tingin nito.

Hanggang sa matapos ang meryenda ay hindi niya kinibo si Iuhece. Kahit nuong naglalakad na sila pabalik sa pinag-iwanan nito ng jet ski.

“Have a safe trip, Iuhence,” wika ng ama ni Grace ng ihatid sila nito sa dalampasigan. “Kinagagalak din kitang makilala, Miss Mhelanie,” anito ng bumaling sa kanya.

Tumango siya. “Kinagagalak ko din po kayong makilala.”

“Iuhence, kailan ka babalik dito sa isla?” Sabad ni Nali sa usapan sa nang-aakit na boses.

“Tumigil ka na, Nali.” Saway ng ama rito. “Tantanan mo na si Iuhence. Tama na. Kanina ka pa.”

Nawalan ng imik ang babae at namula ang pisngi sa hiya dahil sa pagsaway ng ama rito.

“Ingat kayo,” ani Grace at nginitian siya.

“Salamat,” sagot niya at tipid na ngumiti.

Kahit hindi masyadong mahaba ang oras ng pagsasama nila ni Grace sa isla, nagkalagayan sila ng loob. I think we’re friends.

Walang imik siyang sumakay sa sa Jet Ski at mahigpit na humawak sa balikat ng binata na siyang nagmamaneho no’n. Nang humarurot ang Jet Ski palayo, parang nakahinga siya ng maluwang. Uuwi na sila sa isla nila kung saan walang haliparot na babae.

Pero kahit nang nakauwi na sila sa isla ni Iuhence, hindi niya kinibo ang binata. Mabilis siyang bumaba ng jet ski ng dumaong iyon at naunang naglakad patungo sa Villa.

“Mhelanie!” Sigaw ni Iuhence sa pangalan niya. “Mhelanie!”

Hindi niya ito pinansin at nagtuloy-tuloy lang sa paglalakad.

May humawak sa braso niya at parang may kuryenteng dumaloy doon. Alam niyang si Iuhence iyon dahil sa kakaiba niyang naramdaman kapag hinahawakan siya ng binata. Pinigilan siya nito pagkatapos ay pinihit siya paharap.

“Kausapin mo naman ako.” May pagsusumamo sa boses ng binata. “Galit ka ba sa akin? Please, tell me. Mababaliw ako sa kakaisip kung bakit ka galit sa akin—”

“E di mabaliw ka,” galit niya sabi. Jealousy was eating her rationale thought. “Galit pa ako kaya huwag kang hahara-hara sa dinaraanan ko. Baka masuntok at masipa kita.” Ipiniksi niya ang braso na hawak nito at pumasok sa loob ng Villa.

Dere-deretso siya sa kuwarto na inuukupa nila ni Iuhence at ini-lock iyon.

Pagkalipas ng ilang minuto, kumatok si Iuhence sa pinto. “Mhelanie, buksan mo ang pinto.”

“Ayoko! Diyan ka lang sa labas!” Sigaw niya mula sa loob.

“Come on. Open up. Please?” Parang nagmamakaawa ang boses nito.

“Ayoko nga sabi e!”

Nawalan ng imik ang nasa labas ng silid kapagkuwan ay nagsalita ulit ang binata pagkalipas ng mahabang katahimikan.

“I’m sorry about Nali,” Iuhence said. “Mamatay man ako rito ngayon, wala kaming naging relasyon ni Nali maliban sa pagiging magkaibigan. Alam kong may gusto siya sa akin pero parang nakababatang kapatid lang talaga ang tingin ko sa kanya. Her sexual advances always failed. I don’t like her. ’Yong sleeping on the same bed, that happened way back when I was in college. Pero walang nangyari sa amin kasi kasama namin sa silid ni Tyron, Calyx and Ymar. I swear it was the truth.”

Tumigil ito ng ilang segundo bago nagpatuloy sa pagpapaliwanag. “’Yong caught in erotic position, kagagawan niya iyon para pilitin ako ni ninong na pakasalan siya, but ninong knew the truth. Hindi ko gusto si Nali. At ’yong hanging out in her room, it only happened once. It was her birthday kaya pinagbigyan ko siya. I can’t say no since I forgot to buy her a gift.” Malakas itong napabuntong-hinga. “Please, open the door. Pangako, totoo lahat mg sinabi ko. Mamatay ka man.”

Napaawang ang labi niya. Mabilis niyang binuksan ang pinto at matalim ang mga mata na tinitigan ito. “Anong mamatay man ako? Ikaw kaya ang patayin ko!”

Puno ng hindi maipaliwanag na emosyon ang mukha ng binata habang nakatingin sa kaniya. “I’m telling the truth, Mhelanie. Dahil kapag namatay ka, para na rin ako ang namatay.”

Her heart nearly leaped out from her chest. “Iuhence…” nagbaba siya ng tingin ng maramdaman ang malakas na pagtibok ng puso niya. This man really had a strong effect on her. “Bakit kasi hindi mo sa akin na-i-kuwento si Nali bago mo ako dinala sa isla na iyon? Maiintindihan ko naman—”

“Because she doesn’t matter to me,” putol nito sa iba pa niyang sasabihin. “Mas importante sa akin ang makasama ka kaysa i-kuwento siya sayo. She isn’t relevant in my life, but you are. If I were to compare you with my human needs, you are the very air I breathe. Ganoon ka kahalaga para sa akin. Because without you, I’ll cease to exist.”

She was reading between the lines. Sa mga sinasabi ni Iuhence, kulang nalang ang salitang I love you para makomperma niya na mahal siya nito. His effort, those words, and the way he looked at her was enough for her to know that. Hindi naman siya bobo para hindi maintindihan ang mga pinapahiwatig nito. It was that or she was just assuming and hoping that, somehow, her love for him was not unrequited.

There. She said it. Hindi na niya kayang i-deny pa iyon. Yes, she loved this man so darn much.

At kung puwede lang mahimatay ang puso niya sa kilig, baka ’yon na ang nangyari. Pati yata dulo ng daliri niya kinikilig sa mga salitang lumalabas sa bibig ng binata.

“Please, huwag ka ng magalit. Huwag ka ng magselos,” anito na nagsusumamo.

Nasa dulo na nang dila niya na i-deny ang sinasabi nitong nagseselos siya pero hindi siya nagsalita. Wala ng halaga pa kung idi-deny niya. Halata naman sa ikinilos niya na nagseselos siya.

“Nakakairita siya e,” aniya sa malumanay na boses.

“Trust me, mas naiirita ako sa kanya. Dahil sa kanya, hindi mo ako pinansin.” Ipinalibot nito ang mga braso sa beywang niya. “Let’s have dinner. My treat.”

Umingos siya. “You can’t cook, silly—”

“Padating na ang yacht ko sa isang oras mula ngayon. A dinner for two is already set. So, dine with me?”

Mas nahuhulog pa siya lalo kay Iuhence dahil sa mga ginagawa nito para sa kaniya. “Sige.”

“Good.” Gumuhit ang pilyong ngiti sa mga labi nito. “We have one hour to burn. Mas madali maghintay kapag may ginagawa. Lalo na kung ang gagawin natin ay ’yong nakakabuhay ng mga laman.”

Mahina siyang napatawa at mabilis na hinubad ang blouse na suot at tinanggal ang bra. “Oh, ano pang hinihintay mo?” Tanong niya ng makitang nakaawang ang bibig ni Iuhence habang nakatingin lang sa mayayaman niyang dibdib na wala ng saplot.

Kaagad naman itong nakabawi sa gulat at inangkin ang mga labi niya kasabay niyon ay ang marahang pagmasahe sa mayayaman niyang dibdib.

“Oh, Iuhence…”

Mabilis siyang pinangko ni Iuhence at ihinigis siya sa kamay kapagkuwan ay kinubabawan siya at nilukumos ng halik ang mga labi niya na agad din naman niyang tinugon ng buong puso.

This was going to be a hot sweaty one hour.

MABILIS na naglabas-pasok ang kahabaan ni Iuhence sa pagkababae niya ng tumunog ang cellphone nito. Hindi nila pinansin iyon at pinapatuloy lang ang ginagawa.

“Ohh, yeah, keep doing that, honey,” Iuhence said huskily when he felt her controlling the muscle around her vagina walls.

Mas nadadagdagan ang sarap ng bawat ulos nito sa loob niya dahil sa ginagawa niya. Parang siyang mababaliw sa sarap habang binabayo nito ang centro ng pagkababae niya.

Kasabay ng mabilis at malakas na pagbayo ni Iuhence sa pagkababae niya ay ang pag-iingay ng cellphone nito. Pero hindi nila pinansin iyon. He thrust hard and long. He didn’t stop until she was writhing in pleasure.

Ipinalibot niya ang binti sa beywang nito at sinalubong ang bawat pag-ulos ng binata. Mahigpit siyang nakayakap sa balikat nito habang lumiliyad at kumikiwal ang katawan sa sarap na nararamdaman.

“Iuhence … I’m coming… Ohhh—Good heavens. Hayan na—Ohhhhh!”

Ilang segundo lang ang binilang ni Mhelanie at sumabog na ang kaibuturan niya at malakas siyang napaungol sa sarap. Pagkatapos ay sumunod naman si Iuhence na pinuno ng katas nito ang pagkababae niya.

“That was—” She took a very deep breath. “—mind blowing.”

“I know,” habol ang hininga na sabi nito. “Palagi naman e.”

Kumawala siya sa pagkakayap sa binata na napabaling ang tingin niya sa cellphone na kanina pa nag-iingay. “Sa tingin ko kailangan mo ng sagutin ang tumatawag sa’yo.”

Inaabot nito ang cell phone na nasa nightstand at sinagot ang tawag. Nasa loob pa rin niya ang pagkalalaki nito.

“Hello?” May iritasyon sa boses nito kapagkuwan ay lumiwanag ang mukha. “No need.” Ngumiiti ito. “That will do. Thank you, Heather.”

Tumaas ang kilay ni Mhelanie ng banggitin nito ang pangalang Heather. Babae na naman nito iyon?

“Heather is my very loyal and trusted secretary,” mabilis na paliwanag sa kaniya ni Iuhence ng makita ang emosyon sa mukha niya. “Magli-limang taon na siya bilang sekretarya ko.”

Kumalma kaagad ang puso niya. “Bakit ka niya tinawagan?”

“Para sabihing dumating ang yacht ko.”

Nanlaki ang mga mata niya. “Ganoon ba?” Tinulak niya ito sa dibdib. “Hugutin mo na at umalis ka sa pagkakakubabaw sa’kin. Maliligo pa ako.”

“Puwede ka namang hindi maligo. Ako lang naman ang kasama mo ’ron at wala ng iba.”

Pinandilatan niya ito. “No way! Get off me!”

Natatawang umalis ito sa pagkakakubabaw sa kaniya, siya naman ay mabilis na tumakbo patungong banyo.

MHEL wore a simple sundress. Pinaresan niya iyon ng simpleng tsinelas. Hindi bagay ang stiletto sa pagrampa sa dalampasigan. Ang buhok naman niya ay nilugay lang niya. Sinuklay lang niya iyon at siyempre, naglagay siya ng kaunting make up.

Pagkalabas niya ng kuwarto, napangiti siya ng makakita ng isang tangkay ng bulaklak sa sahig at nakapatong iyon sa isang scented paper na may sulat-kamay ng binata.

My sweetest honey, Mhelanie. Nauna na ako sa’yo sa Yacht. Pagkalabas mo ng Villa, makikita mo agad ang Yacht ko. I hope you enjoy this night. – The sweetest food torturer, Iuhence V.

Inaamoy niya ang rosas habang naglalakad palabas ng villa. Si Iuhence na yata ang pinaka sweet na lalaking nakilala niya at parang may nagliliparang paro-paro sa paligid ng puso niya.

Kaagad niyang nakita ang yacht nito ng makalabas siya ng villa.

Isang malapad na ngiti ang kumawala sa mga labi niya ng makitang may nagkalat na petals ng roses sa dalampasigan.

“Hindi ba nawawalan ng rose petals ang lalaking ’to?” Natatawang tanong niya sa sarili.

Naglakad siya patungo sa yacht at mahinang napatawa ng makitang may red carpet na nakalatag sa dadaanan niya. Good heavens! This guy is incorrigible!

Dumaan siya sa red carpet at nang makarating siya sa dulo, may isang magandang babae na sumalubong sa kanya. Bago pa kainin siya ng selos, nagpakilala kaagad ang babae.

“Miss Mhelanie, I am Heather,” iminuwestra nito ang kamay papasok sa loob ng yacht. “This way, ma’am.”

Sinundan niya ang babae patungo sa pinakamataas na bahagi ng yacht kung saan naroon ang binata at naghihintay sa kanya.

Her world stopped spinning when she met his strikingly tantalizing emerald eyes. This man should be in jail for having those tantalizing eyes. H could get away with murder because of those beguiling emerald eyes.

Bumagay dito ang suot nitong putting polo shirt na nakatupi hanggang siko at nakabukas ang tatlong butones, dahilan para masilayan niya ang matitipuno nitong dibdib. Pinaresan nito ng dark faded jeans at leather slippers.

Iuhence Vergara was one hot piece of meat!

Hindi niya namalayang nakaalis na pala si Heather at naiwan silang dalawa ni Iuhence sa top deck.

Pinaghugot siya ng upuan ni Iuhence na parang isang gentleman. “Have a sit, honey.”

Kagat-labing lumapit siya sa upuang hinugot nito para sa kaniya. Nang makaupo siya, umikot si Iuhence at umupo sa silya na nasa harapan niya.

Napatingin siya sa lamesa at may naglarong ngiti sa mga labi niya ng makitang puno iyon ng masasarap na pagkain.

“A chef cooked these for you?” Tanong niya habang nag-uumpisa ng silang kumain ng binata.

Napakasarap ng mga pagkain na nakahain para sa kanila.

“Yeah.” Nagpakawala ito ng mahinang tawa. “Alam mo naman na hindi kami friends ni Mr. Cooking kaya hindi na ako mag-a-attempt pa na magluto. Baka kasuhan na ako ng food torturing.”

Mahina siyang napatawan. “Not food torturing but food poisoning.”

Napasimangot ito. “That’s an insult, honey. I am wounded.” Umakto itong nasasaktan kapagkuwan ay ngumiti rin. “Anyway, matagal na tayo rito sa isla pero parang kaunti palang ang alam natin sa isa’t-isa. Kahit nga yata paborito kung kulay ay hindi mo alam—”

“White and Black.”

Namilog ang mga mata nito. “Paano mo nalaman?”

Itinirik niya ang mga mata. “Iuhence, lahat yata ng damit mo ay ’yon ang kulay. Your villa is painted white with black on the edges. Ang kulay din nitong yacht mo ay kulay puti na may kulay itim sa gilid. Pati rin ang jet ski mo ay kulay black and white. At lahat ng gamit sa loob ng villa ay kulay black at white.”

Mapailing-iling ito habang may naglalarong ngiti sa mga labi. “Oh… okay. Well, what’s my favorite drink?” He inquired smugly. He was expecting na hindi niya alam. Doon ito nagkakamali.

“Coffee,” sagot niya. “You’re always drinking coffee. Mapa-umaga man, hapon, o gabi. If given a chance, magka-kape ka.”

He let out a short chuckle. “Napansin mo pala.”

There was a smug expression on her face. “Ikaw? May alam ka ba tungkol sa’kin?”

Tumango ito at sumimsim ng wine mula sa kopita. “Yeah. Pina-imbestigahan kita.”

Halos malaglag ang panga niya sa sinabi nito. “What the hell?! Pina-imbestigan mo ako ng hindi ko nalalaman? Are you fucking kidding me—”

“I just want to know you more,” paliwanag nito.

“Anong know me more? God, Iuhence, you could have asked me.”

“Pina-imbestigahan kita nuong mga panahong nasa Russia ka pa at hindi pa maayos ang samahan natin. I want to know what happened to you in that eight years you were gone.” Paliwanag nito habang malamlam ang mga mata. “Sa mga panahong ’yon, nasisiguro kong hindi mo sasagutin ang mga personal kong katanungan.”

He was probably right. Hindi talaga niya ito sasagutin.

“So, ano naman ang nalaman mo sa pagpapa-imbestiga mo sa’kin?” Usisa niya na nakataas ang kilay.

Iuhence grinned devilishly. “A lot.”

“Like?” She urged him to talk.

“Like everything about you.”

Hindi makapaniwalang napailing-iling siya. “Seriously?”

“Yeah.”

Nagpakawala siya ng buntong-hininga. “So, wala ka ng gustong malaman total alam mo naman ang lahat ng tungkol sa akin.”

“There’s one thing,” anito habang matim na nakatitig sa mga mata niya na mas nagpapabilis ng tibok ng puso niya.

“Ano?” She felt nervous under his intimate gaze.

“Kung gusto mo ba ako o hindi.”

Umawang ang labi niya sa sobrang gulat. “A-Ano?”

“Gusto kong malaman kung gusto mo ba ako o hindi.”

Nang hindi siya nakasagot, tumayo ito at lumapit sa kanya pagkatapos ay ipinalibot ang isang braso sa beywang niya at iginiya siya patayo at hinapit siya palapit sa katawan nito.

“Huwag mo ng isipin ang sinabi ko,” anito na titig na titig sa kanya na para bang natatakot ito na kapag pumikit ito kahit sandali lang ay mawawala siya. “Dance with me instead.”

“Wala namang—”

As if on cue, a sweet music started playing.

Nagpahila siya kay Iuhence patungo sa gitna ng deck at sumayaw sila sa saliw ng malamyos na musika.

“I don’t know how to dance,” pag-amin ng binata sa kanya na ikinangiti niya.

“Tapos ang lakas mong isayaw ako,” biro niya.

“I’m not ashamed to admit that I’m not good at something. Iyon ako e. Kasama ang mga kahinaan ko ang bumubuo ng pagkatao ko. Before, I was ashamed to admit it for a reason that you might laugh at my handsome face, but now, that’s okay. Alam ko naman kasi na hindi mo ako huhusgahan at pagtatawanan dahil lang doon. Ang tanging magagawa ko nalang ay hasain ang sarili ko sa mga bagay na mahina ako. I don’t know how to cook, but I will learn for you. I don’t know how to dance but I swear I will hire the best dance instructor in the world to teach me so I could flawlessly dance with you. I have a really bad voice, but I will hire the best singer in the world to teach me how to sing so I can serenade you without being afraid that I might not hit the high notes. I will do those things for you para maging bagay ako sa’yo.”

Naririnig ni Mhelanie ang malakas na pagtibok ng puso niya. “Iuhence, hindi ako perpekto para gawin mo ang mga bagay na iyon para maging bagay ta’yo. I have my own version of weaknesses. I’m not perfect.”

“In my eyes.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “You are perfect, Mhelanie.”

Tumigil siya sa pagsasayaw at tumingin sa mga mata nito. “Hindi ako tanga, Iuhence. I can read between the lines. I know you’re trying to say something, and I know—or, so I assumed that I know what it is—pero puwedeng bang sabihin mo na sa akin ngayon? Gusto kong malaman kung tama ba ang pagkakaintindi ko sa mga pinapahiwatig mo.”

Isang misteryusong ngiti ang gumuhit sa mga labi nito. “That’s good that you can read between the lines. But I won’t tell you now. Hindi pa ito ang tamang panahon na sabihin ko sa’yo ’yon.”

“Kailan ba ang tamang panahon?”

Itinuro nito ang dibdib kung nasaan ang puso nito. “Malalaman nito kung kailan ang tamang panahon na ’yon.”

“At kailan naman kaya ’yon?”

“Soon, my love . Soon.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

NAPASIMANGOT si Mhelanie ng magising siya at wala na si Iuhence sa tabi niya. Sanay na siyang nagigising na katabi ito kaya naman hindi kaagad maganda ang bungad ng umaga niya.

Nawala ang panunulis ng nguso niya ng makitang pumasok sa kuwarto si Iuhence.

He smiled at her. “Hey, honey.” Lumuhod ito sa gilid ng kama saka hinalikan siya sa nuo. “Good morning.”

She yawned. “Good morning.” Ininat niya ang mga braso at likod. “Bakit ang aga mong magising? Saan ka ba nagpunta, ha?”

“Kinausap ko ang sekretarya ko,” sagot nito.

“Ah, okay.” Umalis siya sa kama at naglakad patungo sa banyo. Bago siya pumasok doon ay nilingon niya ito. “Bawal ang manyak sa banyo. Naka-lock ang pinto.” Malapad ang ngiting sabi niya sa binata.

Napailing-iling ang binata at mahinang tumawa. Siya naman ay tuluyan nang pumasok sa banyo at ini-lock ang pinto.

Pagkatapos niyang maligo, wala na sa silid nila si Iuhence ng makalabas siya sa banyo. Mabilis siyang nagbihis at hinanap ang binata. Natagpuan niya ito sa kusina, nagluluto ng pancake.

“Mukhang gumagaling ka na sa pagluluto ng pancake, ah,” wika niya saka nilapitan si Iuhence at hinalikan sa pisngi. “You’re improving.”

“For you, I’ll improve,” anito at kinindatan siya.

She giggled. “Aww…That’s so sweet of you.” Pinanggigilan niya ang pisngi nito. “Thank you, Iuhence.”

Gumuhit ang nakakapanghina ng tuhod na ngiti nito saka dumukwang palapit sa kanya at hinalikan ang mga labi niya.

“May surpresa ako sayo,” anito ng pakawalan ang mga labi niya.

Namilog ang mata niya sa excitement. “Talaga?” Pumalakpak siya sa sobrang saya. “Ano naman ’yon?”

“Kumain muna ta’yo,” sabi nito at pinaupo siya sa silya.

Mabilis na inubos ni Mhel ang pancake na niluto ni Iuhence para sa kaniya. Akmang kukulitin na niya ito sa surpresa nito ng marinig niya ang malakas na tunog, hinuha niya ay Helicopter ang may gawa ng tunog na ’yon.

Kumunot ang nuo niya. “Ano ’yan?”

Humugot ito ng isang malalim na hininga bago siya sinagot. “It’s my Company’s helicopter. Aalis na tayo rito sa isla. Pupunta na tayo sa lungsod.”

Matiim itong tumingin sa kaniya na parang bang binabasa ang reaksiyon niya at laman ng isip niya. Pinanatili naman ni Mhelanie ang emosyon sa mukha niya at itinago ang tunay niyang nararamdaman.

“Babalik na tayo sa totong mundo kung saan nagkakandarapa ang mga babae sayo.” Tipid siyang ngumiti. “Sige, ihahanda ko na ang mga gamit ko. After all, you are still my kidnapper and I have no resources to escape from your clutches.”

WALANG-BUHAY na nag-impake si Mhel. Pupunta na sila sa lungsod at iiwan ang isla na ito kung saan ipinakita ni Iuhence ang sweet side nito. Natatakot siya na baka kapag nasa lungsod na sila ay hindi na siya pahalagahan ng binata at mawala na ang nakilala niyang Iuhence Vergara sa islang ito.

Umaasa siya na sasabihin nito rito sa isla ang nararamdaman nito para sa kaniya, kung mayroon man. Pero mukhang aasa nalang siya. Mukhang nakalimutan na nga yata nito ang nangyari at mga sinabi nito sa yacht. Ang sakit naman.

Ayaw niyang mawala ang Iuhence Vergara na umangkin sa puso niya. Yes, Iuhence now owned her heart and she was afraid that he might break it it if they were back in Manila. Ngayon palang ay kinakain na ng selos ang puso niya sa isiping nagkalat sa Manila ang magagadang babae na siguradong handang paligayahin ang binata na mas higit pa sa kaya niya.

But what choice did she have? Sasama siya rito kasi wala naman siyang pamasahe pabalik sa Russia.

Pagkalipas ng ilang minuto, pareho silang walang imik ni Iuhence habang nakasakay sa helicopter na papuntang Maynila. Napatingin siya sa kamay nito na hinawakan ang kamay niya at pinisil iyon.

Tumingin siya sa mga mata nito. May kislap iyon ng kalungkutan.

“Anong problema mo?” Tanong niya.

Malaya silang nakapag-usap dahil may suot silang helmet na soundproof at mayroon iyong mini-mic at mini-speaker sa loob para magkarinigan silang dalawa.

Napakunot ang nuo niya ng kunin nito ang braso niya at nag-drawing doon gamit ang hintuturo nito.

He draw a letter ‘I’ . Pagkatapos ay letter ‘L’ and then ‘O’ . Mas lalong lumalim ang pagkunot ng nuo niya ng hindi niya maintindihan ang sumunod na letra na isinulat nito sa braso niya. Hindi siya sigurado kung ano ‘V’ ba iyon o ‘U’ . Hanggang sa matapos itong magsulat. Tanging I.L.O lang ang mga letra na naintindihan niya na isinulat nito sa braso niya.

Kinuha niya ang kamay nito at ang-drawing doon ng question mark. She wanted him to know that she didn’t get what he was trying to draw.

Nginitian lang siya ni Iuhence saka pinagsiklop ang mga kamay nilang dalawa.

Magkahawak-kamay sila hanggang makarating sa Manila. The helicopter landed on the roof top of Pacific Pearl Shipping building. Mula roon, sumakay sila sa Bugatti Veyron ni Iuhence at pumunta sila sa pamilyar na bahay ng mga magulang nito.

Hindi niya makakalimutan ang malaking mansiyon ng mga Vergara.

“Anong ginagawa na’tin dito?” Tanong niya kay Iuhence habang nakatingin sa malaking mansiyon. I’m freaking nervous!

Hinawakan ng binata ang kamay niya at pinisil iyon. “May dadaanan lang tayo tapos pupunta na tayo sa penthouse ko.”

“Okay.” Huminga siya ng malalim saka lumabas ng sasakyan.

Hinawakan siya ni Iuhence sa siko at halos mapugto ang hininga niya sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Nang buksan ni Iuhence ang pinto ng mansiyion, sinulyapan muna siya nito bago siya masuyong hinila papasok.

“Iuhence…” Bakas ang kaba sa boses niya.

“You’ll be fine,” anito at iginiya siya patungong sala.

“Anong you’ll be fine? Akala ko ba may dadaanan ka lang rito. Kunin mo na at ng makaalis na tayo. I don’t want to meet your parents—”

“Bakit naman?” Kumunot ang nuo nito at nagdilim ang ekspresyon ng mukha. “May mali ba sa mga magulang ko? Bakit ayaw mo silang makilala? Hindi naman sila nangangain ng tao—”

“It’s not that.” Panay ang hinga niya ng malalim at tingin sa paligid. “Nakakahiya kasi e. Malalaman nila na magkasama tayo sa isla. Ano nalang ang iisipin nila?”

“Mhelanie, trust me—”

Isang malakas na singhap ang nagpatigil sa pag-uusap nila ni Iuhence. Mabilis niyang nilingon ang pinanggalingan ng tunog. Standing in the bottom of the staircase is none other than Othella Vergara, Iuhence’s mother.

“Oh my God!” Iuhence mother exclaimed. “Is that you, Mhelanie?” Malalaki ang hakbang na nilapitan siya nito at sinapo ang mukha niya at parang sinuri iyon. “Do you remember me from eights years ago?”

Napalunok siya kapaguwan at nakipag-beso sa ina ni Iuhence. “Good afternoon po, ma’am. And yes, naaalala ko po kayo.”

Isang malapad na ngiti ang gumuhit sa mga labi nito. “Good morning din sa’yo, iha.” Biglang sumeryuso ang mukha nito na ikinakaba niya. “Anyway, tama ba ang narinig ko ngayon-ngayon lang? Magkasama kayo ni Iuhence sa isla? Kayong dalawa lang?”

Namumula ang pisngit na tumango siya.

“Sumama ka ba sa kanya ng buong puso?” Tanong ulit ng ginang.

“Ahm.” Ayaw niyang magsinungaling. “Kinidnap po ako ng anak niyo.”

“Mhelanie!” Reklamo ni Iuhence ng lapitan ito ng ina ang piningot sa tainga.

“Ikaw talagang bata ka! Kailan ka natutong mangidnap, ha?” Galit na wika ng ina nito habang pinipingot pa rin ang tainga nito.

“Mommy—ouch! Mom, let go of me. Si daddy ang sisihin niyo. Nakakahiya kay Mhelanie. Ang laki-laki ko na pinipingot niyo pa rin ako.”

Natigilan ang ina nito at tumingin sa kanya kapagkuwan. “Mhelanie, sagutin mo ako.”

“Ano po ’yon?” Usisa niya habang nasa-sahig ang tingin.

“Girlfriend ka ba ng anak ko?”

“Mom!” Iuhence shouted like a little kid. “Huwag ka ngang magmadali, mommy. Nililigawan ko palang siya,” sabi nito habang papalayo.

Mas malakas pa sa yabag ng kabayo ang tibok ng puso niya. Her heart was beating so fast like she’d been in a horse race. Nililigawan?

“Yan ba ang panliligaw mo?” Sikmat ng ina nito. “You kidnapped her and called that courting?!” Lumapit ito sa kanila at piningot na naman ang tainga ni Iuhence. “Pareho lang kayo ng daddy mo. Mag-ama nga kayo.”

Mahina siyang napatawa ng mahina ng makitang hindi maipinta ang guwapong mukha ni Iuhence dahil sa pagpingot ng ina nito rito.

“Mommy, huwag mo na akong pingutin,” nakangiwing wika ni Iuhence. “Masakit kaya. Tama na. Mommy naman e.” Parang bata na nagmamaktol si Iuhence at hindi niya mapigilang matawa.

Iuhence glared at her. “Don’t laugh at my misery, Mhelanie! Help me.”

Binilatan niya ito. “Buti nga sa’yo,” aniya na nakangisi. “Sige pa po, pinugutin niyo pa po iyang anak niyo. Natakot po talaga ako ng sobra ng kidnapin niya ako. When I woke up, mas nadoble ang takot ko tapos nalaman ko pong siya pala ang kumidnap sa akin.”

Puno ng pag-unawa at pag-aalala ang mukha ng ginang ng bumaling sa kanya. “Anong ginawa sa’yo nitong loko-loko kong anak?”

“Pinaamoy po niya yata ako ng pampatulog kasi namalayan ko nalang po nasa isla na niya ako.”

Naningkit ang mga mata ng ginang at pinukol ng masamang tingin si Iuhence. “Hindi kita pinalaki para mangidnap ng babae! Alam kong loko-loko ang daddy mo pero hindi ko alam na mangingidnap ka rin ng babae katulad ng ginawa niya sa akin noon—”

“I did that because I want her to notice me!” Sigaw ni Iuhence na ikinatigil ng ginang.

Pati rin siya ay parang natulos sa kinatatayuan at nakatitig sa binata habang ang puso niya ay nakikipag-karera sa sobrang bilis ng tibok niyon.

Nakaawang ang labi niya ng salubungin ni Iuhence ang gulat niyang tingin.

“Kinidnap kita kasi gusto kong makilala mo ako bilang ako. Hindi bilang si Iuhence Vergara na tinakbuhan mo walong taon na ang nakakaraan.” Lumapit ito sa kanya at hinaplos ang pisngi niya. Her heart went crazy inside her chest. “Truthfully, I’m not sorry that I kidnapped you. Nagpapasalamat pa nga ako at naisipin ko ang ideya na iyon.”

Napailing-iling siya at marahang tinampal ang pisngi nito. “I should be really mad at you for kidnapping me, but, ironically, I’m not. At least, not anymore.”

Iuhence grinned wickedly. “Dapat nga magpasalamat ka pa sa akin e. You reached heaven a couple of times because of me—”

“Oh my God!” Tili ng ina ni Iuhence at lumapit sa kanya kapagkuwan ay nilapat ang kamay sa tiyan niyan. “May laman na ba, iha? Magkaka-apo na ba kami?” Mangiyak-ngiyak ang boses nito.

Umawang ang labi ni Iuhence sa ina nito kapaguwan ay hinawakan siya sa braso at hinila palabas ng pinto ng mansiyon.

“Saan na kayo pupunta, Iuhence?” Tanong ng ina nito na nasa likod nila at hinahabol sila. “Please take good care of my grandchild!”

Iuhence groaned. “Coming here was a mistake,” he muttered under his breath as they stepped out from the mansion. “Hindi pa nga ako nakakapagtapat, apo kaagad,” mahinang bulong nito kaya hindi siya sigurado kong tama ang narinig niya.

Sumakay sila sa sasakyan nito at pinaharurot iyon ni Iuhence paalis sa malaking mansyon.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

NANG MAKAPASOK si Mhel sa loob ng penthouse ni Iuhence, naalala niya ang bahay nila sa Canada. Malaki rin iyon at maganda. Just like this penthouse. Parang napaka-sarap tumira doon ulit. But, unlike Iuhence’s penthouse, hindi niya matatawag na bahay ang bahay ng mga magulang niya kundi isang hawla na nagkukulong sa kanya.

But that wasall in the past now that she was with the man she should have married eight years ago. Ang pinagkaiba lang ay hindi niya ito tatakbuhan tulad ng ginawa niya noon. At malaki ang posibilidad na baka ito pa ang tumakbo palayo sa kanya.

Iuhence Vergara now owned her heart, body and mind. Hindi niya alam kung paano nangyari iyon basta nagising nalang siya na mahal na niya ito. She wanted to deny the fact that she loved him, but she couldn’t. Kahit anong deny ang gawin niya, ito pa rin ang itinitibok ng puso niya.

Iuhence Vergara didn’t just kidnap her, he also kidnapped her heart and locked it away in the place where she couldn’t take it back anymore. Gusto niyang labanan ang nararamdaman pero kahit anong pigil niya sa pagmamahal niya sa binata, lumalabas pa rin. Every time he touched her felt like heaven. Every kiss felt like a sweet delight that needed to be savor. And when she looked into his emerald eyes, she could see her future in them. And this scared her. Pero mas nangingibabaw ang pagmamahal niya sa binata kaysa sa takot na lumulukob sa puso niya. Before, mas importunate ang kalayaan niya pero ngayon wala na siyang pakialam sa kalayaan niya. Buong puso niyang ipagkakaloob ang sarili kay Iuhence. He could cage her in his heart and he would not hear any violent reaction from her.

Gusto niyang isigaw sa buong mundo na mahal niya ito. Gusto niyang malaman ng buong mundo na pag-aari niya ang binata pero hindi naman niya puwedeng gawin ang mga bagay na ’yon. Una, hindi niya alam kung pareho sila ng nararamdaman. Duwag na kung duwag pero mas mabuti nang hindi niya malaman ang nararamdaman nito para sa kanya kaysa harapan siya nitong i-reject at sabihing wala itong nararamdaman para sa kanya. Pangalawa, hindi niya pagmamay-ari ang binata. Wala siyang karapatan dito. That thought hurt her so much.

“Tatayo ka nalang ba riyan?” Pukaw ng boses ni Iuhence sa pag-iisip niya.

Napakurap-kurap siya at bumalik sa kasalukuyan. “Anong sabi mo?”

Kinunotan siya nito ng nuo. “Okay ka lang? Kanina pa ako salita ng salita, hindi ka naman pala nakikinig.” May pagtatampo sa boses nito.

She gave him an apologetic smile. “Pasensiya ka na. May naisip lang ako. Ano ba ang sinasabi mo kanina?”

“Wala,” anito at isinara ang pinto ng penthouse. “It was nothing.” Kinuha nito ang bag na dala niya. “Ako na. Ilalagay ko sa kuwarto natin.”

Kumunot ang nuo niya sa tinuran nito at nakita iyon ni Iuhence.

“Ayaw mo akong makasama sa iisang kuwarto?” Tanong nito habang madilim ang mukha. “Magsabi ka lang, hindi naman kita pipilitin.” Halata sa mukha nito ang pinipigilang pagtatampo sa kanya.

“Okay lang naman sa akin na makasama ka sa iisang kuwarto.” Nagulat lang siya na gusto pa rin siyang makasama nito sa iisang kuwarto. Makakaasa ba siya na hindi ito magbabago? “Nagulat lang ako.”

Does he still want me? Sana nga…

“Come on. I’ll show you our room,” anito at inilahad ang kamay nito.

Nang hindi siya gumalaw sa kinatatayuan, lumapit sa kanya ang binata at sinapo ang mukha niya at matiim na tumitig sa mga mata niya.

“May problema ba, Mhelanie?” Tanong nito habang hinahaplos ang pisngi niya. “Mula ng umalis tayo sa isla, parang wala ka sa mood. You are here with me, but you seem so far away. Ayaw mo ba akong makasama? Is it me? I’m sorry but I can’t let you go so you’re stuck with me.”

Matapang na sinalubong niya ang titig nito. “Hindi ’yon ganoon. It’s not you. I’m … just …scared, Iuhence,” pag-amin niya. “Natatakot ako na baka ayaw mo na akong makasama kaya napagdesisyunan mong umalis na sa isla. Maybe it’s your way of saying I don’t want you anymore—”

“Hell would freeze over before that happens. You’re stuck with me like a tattoo.”

Nilakasan na niya ang loob niya. Her thumb caressed his lips. “Do you still want me, Iuhence? Do you still—”

“Silly woman,” anito na umiiling-iling at nakakunot ang nuo. “I will never stop wanting you, Mhelanie. Hanggang sa pumuti ang buhok ko, I will never stop wanting you. What happened between us in my island was like a dream. Up until now, I am still dreaming. To be with a woman like you is a dream I never want to wake up from. If a man tries to wake me up, I will murder him in cold blood.”

Natawa siya sa sinabi nito. “Promise? You’ll never stop wanting me?”

Itinaas nito ang kamay na parang nanunumpa. “I swear, hinding-hindi mangyayari ’yon.”

Sapat na ’yon sa kaniya. Kahit wala silang relasyon ni Iuhence, sapat na sa kanya ang pangako na binitawan nito para kahit papaano ay mapanatag ang puso niya na natatakot na baka iwan nito sa bandang huli.

“Okay.” Ngumiti siya saka pinalibot ang braso niya sa braso nito. “Lead the way to our room.”

Napangiti naman ito sa sinabi niya “Our room,” ulit nito. “I like the sound of that.”

KINAGABIHAN, nasa sala si Mhel at Iuhence. Katatapos palang nilang maghapunan at napagdesisyunan nilang manuod ng pelikula ng mag-ingay ang doorbell ng penthouse nito.

Naiinis na tumayo ang binata mula sa pagkakaupo sa tabi niya.

“I’ll be back, honey.” Hinalikan siya nito sa mga labi bago umalis para buksan ang pinto.

Pagkalipas ng ilang minuto, bumalik si Iuhence sa sala at may kasama ito.

Nanubig ang mga mata niya ng makita ang babaeng nasa likuran nito na nakangiti sa kaniya.

“Raine…” She jerked from the sofa. Her were eyes welling up. “Hey.”

Lumapit sa kaniya si Raine at matiim siyang tinitigan. “Mhel? Ikaw ba talaga yan?” Mahina ang boses na tanong nito. “Saan ka ba nagpunta?” Puno ng pag-aalala ang boses nito. “Oh my God, Mhel. Alam mo bang sobrang nag-alala sayo ang mga magulang mo?”

“Alam ko pero ayoko muna silang pag-usapan.” Pinigilan niya ito sa iba pa nitong sasabihin. Ayaw niyang makonsensiya dahil sa ginawa niya.

Ngumiti ang kaibigan at mahigpit siyang niyakap. “I miss you, bes . You missed my freaking wedding and the christening of my son, Timber. Alam mo bang ninang ka niya? Ikaw talagang babae ka! Pinag-alala mo ako ng malaman kong umalis ka at hindi nagsabi kung saan ka pupunta.”

Kumawala siya sa pagkakayakap nito. “I’m here now. Stop worrying.” Tumuon ang mata niya sa lalaking nasa likuran nito. “Ipakilala mo naman ako sa kasama mo,” nakangiting aniya.

Nangingiting pinagsiklip ni Raine ang kamay nito at ang kamay ng lalaking kasama nito. “This is my husband, Tyron Zapanta.” Puno ng pagmamahal na nginitian nito ang lalaki saka bumaling ulit sa kaniya. “And this is my best friend, Mhelanie Tschauder.”

Nagkamay sila ni Tyron.

Damn. This man was freaking handsome.

“Nice to meet you,” aniya na may tipid na ngiti sa mga labi.

“Nice to meet you, too,” anito na may kislap na kapilyohan ang mga mata. “Bakit ka narito sa penthouse ni Iuhence, if you don’t mind me asking?”

Biglang namula ang pisngi niya sa tanong nito at dumako ang nga mata niya kay Iuhence na walang imik at nakangisi habang nakatingin sa kanya.

“I ahm, ahh—”

“Go on, honey, tell them,” Iuhence urged. smirking.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Ikaw kaya ang magsabi! You’re the one who kidnapped me!”

Ang namimilog sa gulat na mga mata ng mag-asawa ay napatingin kay Iuhence.

“Damn, man,” hindi makapaniwalang wika ni Iuhence. “So totoo ang sinabi mong kikidnapin mo muna ang bride—”

Mabilis na tinakpan ni Iuhence ang bibig ni Tyron. “Shut up, Zapanta. Fuck it!”

Tinanggal ni Tyron ang kamay ni Iuhence na nasa bibig nito at nginisihan ito. “Sorry, bud, my mouth has no filter.” Puno ng sarkasmo ang boses nito. “Hindi ko kayang pigilan ang bibig ko na magsabi ng katutuhanan.”

Kung nakamamatay ang tingin, kanina pa sana nakabulagta si Tyron sa uri ng pagkakatitig ni Iuhence rito. “Fuck you, Tyron.”

Tumawa lang ng malakas si Tyron at bumaling sa kanya. “So, Miss Mhelanie, may tanong ako. Please, humor me.”

“Ano yon?” Tumaas ang kilay niya.

“Hinarana ka ba ng ugok na ito?” Tanong nito sabay turo kay Iuhence.

Nag-init ang pisngi niya ng maalala ang panghaharana ni Iuhence sa kaniya. Doon nagsimula ang mabuti nilang pakikisama sa isa’t-isa. Sa gabing iyon din niya natanggap na si Iuhence ang isinisigaw ng puso at katawan niya.

“Y-Yeah. He did,” aniya. “He sang troublemaker by Olly Murs.”

Humagalpak ng tawa si Tyron na kaagad naman pinatigil ng asawa nito.

“Stop laughing Tyron or else sa sahig ka mamaya matutulog,” pananakot ni Raine sa asawa.

Kaagad namang pumormal si Tyron pero ang mga mata nito ay tumatawa pa rin. “Sorry, sweetheart. Natawa lang ako.” Binalingan nito si Iuhence na madilim ang mukha habang nakahalukipkip. “Manghaharana ka lang naman, pop music pa talaga?”

Iuhence glared at Tyron. “Fuck off! Lumayas ka sa penthouse ko. Layas!”

Tinawanan lang ni Tyron ang kaibigan.

Nakikita ni Mhel bad mood na talaga si Iuhence kaya naman nilapitan niya ito at ginawa ang bagay na sa tingin niya ay magpapakalma rito.

Ginawaran niya ng halik ang pisngi nito. “Huwag ka ng magalit. For me, maganda ang kinanta mo.”

Iuhence smirked smugly at Tyron. “See? Did you hear that, Ty? Nagustuhan niya ang kinanta ko.”

Napailing-iling si Tyron habang may misteryosong ngiti sa mga labi nito. “You got it bad, man. Magpa-check-up ka na sa puso. Baka naman nag-iiba na ang tibok niyan.”

Napakunot ang nuo niya sa sinabi ni Tyron.

“Hindi na kailangan. I already know where my heart is leading me,” sagot ni Iuhence na mas lalong nagpagulo sa dati na niyang magulong pag-iisip.

Tyron smirked. “Good for you.”

Iuhence just rolled his eyes and gave her a brief kiss on the lips.

Nang maghiwalay ang mga labi nila, hinawakan siya ni Raine sa kamay at hinila siya palayo sa dalawang lalaki.

“Hihiramin ko lang ang kaibigan ko sandal,” wika ni Raine habang papalayo sila.

“Raine, saan tayo pupunta?” Naguguluhang tanong niya.

“Nasaan ang silid mo?”

Itinuro niya ang silid na pinagdalhan ni Iuhence sa mga gamit niya. “Doon.”

Hinila siya ni Raine papasok sa nasabing sili. Pagkatapos nitong i-lock ang pinto ay humarap sa kanya. “Okay. Spill everything, Mhelanie. From the very beggining. And don’t lie. Kakatayin kita.” Matalim ang mga mata nito na nakatitig sa kanya.

“W-Wala namang—”

“Ang sabi ko huwag kang magsinungaling.” Pinandilatan siya nito. “I just saw my long-lost best friend slash my long-lost sister kissed Iuhence Vergara, ang babaerong kaibigan ng asawa ko. Kilala ko si Iuhence at napakadali niyang magpalit ng babae na para bang nagpapalit lang siya ng kaniyang damit. So, tell me the truth, Mhel. Nag-aalala ako sayo e.”

Napakagat labi siya. Raine was the only friend she had in college. What choice did she have? I think Raine deserves to know. So, Mhel opened her mouth to speak.

WORRY was visible in Iuhence eyes as he looked at Mhelanie and Raine’s entering his room. Fuck! Bakit ba ako natatakot? Alam ni Raine kung gaano siya kababaero noon . Paano kung sabihin ito iyon kay Mhelanie.

“Chill, man,” anang boses ni Tyron na pumukas sa pag-aalala niya. “Hindi naman kakainin ng asawa ko si Mhelanie.”

Napalingon siya kay Tyron na nakangisi. “Anong chill?” Nagtagis ang bagang niya. “Who knows what your wife is saying to Mhelanie right now—”

“Whatever it is, puro katutuhanan iyon at walang halong kasinungalingan,” wika ni Ty na walang emosyong nakatitig sa kanya. This man would really protect his wife in every way that he could. “I told you to stop womanizing and save yourself for the woman that you will love, but you laughed at my face and spurted some nonsense words. Nakakatakot ba, Vergara? Nakakatakot ba na husgahan ka ng babaeng mahal mo? Masakit ba na isipin na may malaking posibilidad na hindi ka tatanggapin ng mahal mo dahil sa hindi magandang nakaraan mo sa mga babae mo?”

Nagbaba siya ng tingin. “Yeah. Natatakot ako na baka hindi niya ako matanggap kapag nalaman niya. I already told her half of it pero hindi lahat. I’m still working to get her trust. Ayokong biglain siya.” It took all his courage to admit that to Tyron. Damn it!

“Good for you.” Tyron smirked annoyingly. “Feel the fear, my man. Karma iyan ng mga babaeng pinaluha mo.”

“If Mhelanie is my karma, then I consider her my sweetest karma and I don’t want that karma to leave my side. Kahit pa masaktan ako, I will still welcome my karma named Mhelanie. Siya ang karma na hahanap-hanapin ko at hindi ko pakakawalan.” Nagdilim ang mukha niya. “At kapag may umagaw kay Mhelanie, baka maging mamamatay tao ako. I will murder anyone who will try to take her away from me.”

Tinapik ni Tyron ang balikat niya na parang pinapakalma siya. “Chill lang, bud. Ganoon din ang naramdaman ko noon ng makita kong magkahawak ang kamay ng asawa ko at si Dark. I want to torture him to death. But no good will come out from that. My advice for you is to chill and romance Mhelanie hanggang sa hindi na niya gugustuhing umalis sa tabi mo.”

Mahina siyang napatawa. “’Yon ba ang ginawa mo sa asawa mo?”

There was a triumphant smile on the bastard’s face. “Yeah.”

Napailing-iling siya. “Gumana naman kaya ’yon kay Mhelanie? She is the kind of woman who loves freedom. Kaya nga siya umalis sa poder ng mga magulang niya kasi gusto niyang maging malaya. Tapos ikukulong ko na naman siya.”

“Problema mo na ’yon. Make her fall, bud. Do everything. Sige ka, iiwan ka niya kapag wala kang gawin,” pananakot nito at natakot naman siya.

Sabay silang napatingin ni Tyron sa pinto ng penthouse niya ng may kumatok doon na parang may humahabol dito.

Naglakad siya patungo sa pinto at binuksan iyon.

It was Train Wolkzbin. Humahangos itong pumasok sa loob ng bahay niya at patakbong lumapit kay Tyron.

“You need to help me!” Train said frantically. His breathing was ragged. “I think I’m falling for my wife. Ty, anong gagawin ko?”

Nagkatinginan sila ni Tyron. Well, hell! It looked like he wasn’t the only one who had women problems. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

NANG matapos niyang ma-i-kuwento kay Raine ang lahat ng nangyari mula ng unang pagkikita nila ni Iuhence hanggang sa pagdating nila kanina, tinitigan niyang mabuti ang kaibigan. Inaarok niya ng nasa isip nito. Mukhang dina-digest pa nito ang mga impormasyong sinabi niya.

“So, you’re saying na may gusto sayo si Iuhence?”

Umiling siya. “No. I’m hoping and assuming.” Napayuko siya. “I can read between the lines, Raine. Alam kong may pinapahiwatig siya. Confirmation nalang ang kailangan ko.”

Raine let out a sigh. “Okay, fine. Sana nga ma-confirm na ’yan. Ayokong masaktan ka, Mhel. Babaero ’yang si Iuhence. Baka masaktan ka lang sa kanya.”

Tipid siyang ngumiti. “I know that. Sinabi nga niya sa akin na gago siya and I believe him, but he’s the sweetest gago that I ever met. And I love him.”

Napangiti ang kaibigan. “I never thought that this day would come na maririnig ko ang mga salitang iyon galing sa bibig mo. Mukha ngang masyadong kang in love kay Iuhence.” Nanunudyo ang kislap ng mga mata nito. “Alam ba niya?”

“Hindi.” Nagbaba siya ng tingin. “Aamin lang ako kapag sigurado na akong mahal din niya ako. Ayokong mapahiya.”

“I feel you,” ani Raine. “Iyan din ang nasa isip ko nuong mahalin ko si Tyron. Hinding-hindi ako aamin hangga’t hindi siya mauuna. Dapat lalaki ang mauna. Sa kadahilanang ayoko ring mapahiya. Baka assuming lang ako.”

Tumango-tango siya. “Tama,” pagsang-ayon niya.

Nagkatawanan sila at napagdesisyunang lumabas na sa kuwarto.

Nang bumalik sila sa sala, hindi lang si Tyron at Iuhence ang nakita nila. Naroon din si Train Wolkzbin!

“Train!” Tili ni Raine at niyakap ang lalaki. “Kumusta na ang buhay may asawa? Sorry at hindi kami nakadalo sa kasal mo. Alam mo naman na takot sa airplane si Timber.” Ang tinutukoy nito ay ang anak nitong lalaki.

“Madam Raine.” Ngumiti si Train at niyakap siya nito. “I’m okay.”

Tyron growled. “Get your hands off of my wife Wolkzbin! Baka baliin ko ’yan!”

Hindi makapaniwalang binalingan ni Train si Tyron. “Man, kasal na kayong dalawa. Possessive ka pa rin?”

“So?” He glared at Train. “Basta bitawan mo ang asawa ko!”

Raine giggled and went to sit on Tyron’s lap. “Aww. Ang asawa ko talaga, napaka-seloso.”

Sumimangot si Tyron. “Kiss me para hindi na ako magselos.”

Raine obliged. Mhel felt envious of the two. Sana maging masaya rin siya katulad ni Raine, pero mukhang matatagalan pa bago mangyari ang gusto niya.

“Oh. I know you,” anang boses ni Train na pumukaw sa pag-iisip niya. Nang balingan niya ito, nakatingin ito sa kanya. “Ikaw iyong babae na nagdala ng flowers para sa kasal namin ni Krisz diba?”

Tumango siya at nginitian ito.

Sinuklian nito ang ngiti niya saka tumayo at akmang yayakapin siya ng marinig niya ang walang emosyong boses ni Iuhence.

“Touch her, Wolkzbin, and your arms will be detached from your body,” Iuhence threatened him in a very dangerous voice that even the wildest animal in the forest would be scared.

Napatigil si Train sa akmang pagyakap kay Mhel at nakangising binalingan si Iuhence. “Damn, my man. Hindi ko akalain na darating ang araw na magiging possessive ka sa isang babae. Nagyeyelo na ba ang impyerno?”

Hindi nga siya niyakap ni Train pero gumalaw naman ang kamay nito para tapikin ang balikat niya. Hindi pa dumadampi ang kamay nito sa balikat niya ay nagsalita na naman si Iuhence. “Not even a tap, Wolkzbin.” Iuhence growled.

Train let out a dramatic sigh. “Ikaw na talaga, Iuhence. Puwede ka ng maging hari ng mga possessive.”

“Ahh, so kapag may humawak na ibang lalaki sa asawa mo, okay lang sayo?” Nakangising tanong ni Iuhence at tumayo para lapitan siya.

Biglang dumilim ang mukha ni Train at nagtagis ang bagang. “Touch my wife and you will die.”

Marahang tumawa si Iuhence at niyakap siya mula sa likuran. Ang baba nito ay nakapatong sa balikat niya. Nakikiliti siya sa hininga nito na tumatama sa tainga niya.

Ang madilim na mukha ni Train ay biglang umaliwalas ng tumunog ang cell phone nito at tiningnan kung sino ang tumatawag.

“Hello, wifey?” There was a silly smile on his face. Yan ang ngiti ng mga taong in love. “Ah, sige. Uuwi na ako. Bye, wifey.” Tinapos nito ang tawag at nagpaalam sa kanila. “I have to go. Gabi na rin kasi e. Baka kaliskisan ako ng buhay ng asawa ko kapag hindi pa ako umuwi.” Pagkasabi niyon ay umalis na ito.

Sunod na umalis si Tyron at Raine. Tumawag kasi ang ina ni Tyron at sinabing hinahanap na ang mga ito ni Timber at ayaw matulog kung hindi nito nakikita ang mommy at daddy nito. Aww. That was so sweet, Mhel thought. She wanted to see Raine’s son. Ang cute siguro nito.

Hinatid nila sa pintuan ang mag-asawa at hinintay na makapasok ang mga ito sa elevator bago nila isinara ang pinto. Pero hindi pa nga sila nakakahakbang palayo sa pinto, may nag doorbell na naman.

Binuksan ulit ni Iuhence ang pinto at napatingin sila pareho sa babaeng nasa labas. May iniabot ito sa kay Iuhence na invitation card.

“Ms. Oquendo will be expecting you, sir,” ani ng babae at umalis pagkatapos magpaalam.

Humarap sa kanya si Iuhence at ipinakita ang invitation. “This is an invitation to a charity ball for wounded and battered animals. Inimbitahan tayo ni Grace.” Ipinakita nito ang pangalan niya sa imbitasyon. “Pupunta ba tayo?”

Nagkibit-balikat na ngumiti siya. “Yeah. Mukhang animal lover si Grace. Suportahan natin siya. I’m sure magdo-donate ka, mas makakatulong ’yon sa adhikain niya na maalagaan ang mga wounded at battered animals.”

Napatango-tango si Iuhence. “Yeah. We should attend this ball.”

“Yeah.”

Natigilan siya ng biglang sakupin ng binata ang mga labi niya. She just sighed and kissed him back. Mukhang papagurin na naman siya nito.

Hindi na siya nagtaka ng lumapat ang likod niya sa malambot na kama at wala ng saplot ang mga katawan nila.

As Iuhence thrust himself inside her, napuno ng halinghing niya ang buong silid nila. Sinasalubong niya ang bawat pag-ulos nito hangang sa labasan siya at naramdaman niyang napuno ng katas nito ang sinapupunan niya.

And then a realization hit her. “Hindi ka ba talaga gumagamit ng condom?”

“Gumagamit,” sagot nito na nakakubabaw pa rin sa kanya at nasa loob pa rin ang kahabaan nito sa loob niya.

“E bakit hindi ka gumagamit kapag nagtatalik tayo? Baka mabuntis ako—”

“Would that be so bad?”

Bahagyang nanlaki ang mga mata niya. “Are you … implying something?”

“Am I?” Balik tanong nito habang matamang nakatitig sa kanya.

Hindi niya ito sinagot at ipinalibot ang binti sa beywang nito pagkatapos ay mas ibinaon pa sa loob niya ang kahabaan nito. That made Iuhence moan.

That’s it. Moan until you forget what we are talking about. Hindi rin kasi niya alam ang isasagot.

MHELANIE was clad in a Versace gown, paired with Prada stiletto, courtesy of Iuhence Vergara. Naglakad sila ng binata papasok sa Grand Hall ng Oquendo Casino kung saan gaganapin ang charity ball. Hindi siya nito hinayaang magsuot ng mumurahing gown at wala siyang ibang pagpipilian dahil hindi talaga siya hinayaang lumabas sa penthouse nito hangga’t hindi iyon ang suot niya.

Nakapalibot sa beywang niya ang braso nito. He held her possessively in his arms. At kapag may lalaking tumitingin sa kanya na may paghanga sa mga mata nito ay nagdidilim kaagad ang mukha ni Iuhence.

Sa halip na mainis sa inaakto nito, kinikilig siya. Iuhence looked so edible when he was being possessive.

“It was a mistake to let you wear that sexy immoral dress.” Iuhence hissed under his breath and guided her towards the exit. “Halika. Umuwi muna tayo. Magbibihis ka.”

Tinampal niya ang kamay nito na nasa beywang niya. “Tumigil ka nga, Iuhence. Ikaw itong nagpilit na isuot ang gown na ’to. So, suck it up, honey.”

Mas dumilim pa ang mukha nito. “They are not allowed to see your bare back!”

“Whatever, Iuhence.” Mabilis siyang naglakad palapit kay Grace ng makita niya ito.

“Hello, Grace,” aniya at nakipagbeso-beso sa dalaga.

Malapad na ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Grace. “Oh my, thank you at nakarating kayo.” Tumingin ito sa likuran niya. “Thanks for coming Iuhence. Sana mag-donate ka.”

Tumakap ang mga braso ni Iuhence sa beywang niya saka hinapit siya palapit sa katawan nito. “Oo naman. Anyway, do you have a jacket or something to cover Mhelanie’s bare back?”

Tinaasan niya ng kilay ang binata pero hindi siya nito pinansin.

Sumulyap muna sa kaniya si Grace bago nagsalita. “Wala akong available na jacket.”

Iuhence scowled. “Dapat talaga umuwi tayo e.”

Napailing-iling siya. “Hayaan mo na nga ang damit ko. Okay lang ’yon. Ikaw naman ang kasama ko e.”

Lumambot ang mukha nito. “Ayoko lang naman na may tumitingin sayo at yung mga mata nila ay puno ng pagnanasa. Your body is mine to ogle. Akin lang ’yan.”

Ginawaran niya ng halik ang mga labi nito. “Okay na?”

Kaagad itong ngumiti. “Guess so.”

“Hey, Vergara,” anang bored at lalaking-lalaki na boses mula sa likuran nila.

Sabay silang lumingon ni Iuhence. Hindi niya kilala ang guwapong lalaki na nasa harapan nila ngayon. He had these tantalizing lazy eyes that added up to his gorgeousness.

“Valerian Volkzki.” Malamig ang boses ni Grace habang nakatingin sa bagong dating. “Salamat at pumunta ka.”

Valerian’s eyes darkened dangerously when he stared at Grace. “After this, we’re even.”

Malamig na ngumiti si Grace. “Even steven, Mr. Volkzki.”

“Good. And for the record, hindi ko ginustong masagasaan ang pinakamamahal mong poodle. Kasalanan mo ang nangyari,” ani Valerian at humarap kay Iuhence. “May isinend pala akong mga larawan sa e-mail mo. Malapit ng matapos ang construction ng AirJem Airline and Airport sa Singapore.”

“Thanks, man,” ani Iuhence at nagkamay ang dalawa at umalis na si Valerian na hindi manlang nagpapaalam.

Bastos din e.

Humarap siya kay Grace na may naglalarong ngiti sa mga labi nito. “What’s with you and that guy?” Tanong niya.

“Muntik na niyang masagasaan ang poodle ko. Thanked God at injury lang ang nakuha ni Valerian.”

“Valerian? Yung lalaki?”

“No. Valerian ang name ng poodle ko. Bigay ’yon ni daddy kaya mahalaga sa akin ’yon.” Ani Grace. “Sige, maiwan ko na kayo. Mag-uumpisa na ang auction.”

“Auction?” Gagad ni Iuhence.

“Yes. We are auctioning men. Bachelor men. Makakatulong ang pera na malalakap namin para sa mga aso na nangangailangan ng kalinga at pagaaruga.” Ngumiti si Grace. “Enjoy you two,” anito at iniwan sila.

Napangiti siya ng yumakap mula sa likuran niya si Iuhence.

“Trying to hide my bare back?” Nanunuksong tanong niya.

Iuhence chuckled. “Yes, yes I am.”

Napangiti nalang siya at ninamnam ang init ng katawan nito na nakayakap sa kanya.

Napakasarap sa pakiramdam na yakapin ng binata. She felt so lucky to be in his arms. Maraming mga babae na nakatingin sa kanya at puno ng inggit ang mga mata nito. Wala siyang pakialam sa mga ito.

“You want something to drink?” Tanong ni Iuhence sa kaniya kapagkuwan.

“Nah,” aniya. “Patapusin muna natin ang auction saka tayo kumain.”

“Sige,” anito habang nakayakap pa rin sa likod niya at hinihintay na mag-umpisa ang auction.

NANG magumpisa ang sinasabing auction ni Grace, lahat ng kababaihan ay nag-aagawan sa pagbi-bid ng pera para sa nag-gu-gwapuhang kalalakihan. Pataasan ito ng pera. Napapangiti nalang si Mhel. Mabuti nalang hindi kasama si Iuhence sa mga kalalakihan na ino-auction. Baka itali niya ang binata sa beywang niya kapag nagkataon.

Napatigil sa pag-iisip si Mhel ng makitang umakyat sa stage si Valerian Volkzki na may dalang poodle na may benda sa paa. Nakita niyang nanigas sa kinatatayuan si Grace. Dahil malapit lang siya sa dalaga, kitang-kita niya ang tensiyon sa katawan nito habang nakatayo.

Lumapit si Valerian sa microphone at nagsalita. “Hi, I’m Valerian Volkzki. And this poodle here is for sale,” anito at itinaas ang poodle. “Napakalungkot ng poodle nito. Who ever bought this poor poodle will have me for a month.” He flashed the audience a sweet smile.

“No! That’s my poodle!” Sigaw ni Grace na halata sa mukha nito ang pagkainis!

“Don’t be selfish!” A woman hissed at Grace. “Hindi mo iyan poodle. Nang-aangkin ka ng hindi sa’yo. Ikaw pa naman ang organizer ng charity ball na ito.”

“Oo nga. Mahiya ka naman.” Sang-ayon ng isang babae. “Huwag kang selfish.”

Walang imik si Grace habang nanlilisik ang matang nakatingin kay Valerian.

The bidding started.

Women bid. Even gays. Pataas ng pataas ang bid hanggang sa may nag-bid na babae na ikinatigil ng lahat.

“Five hundred thousand for my poodle,” ani Grace sa galit na boses. “Hindi ko kailangan ang lalaking may hawak sa poodle ko.”

Lahat ng mata ay tumuon kay Grace. Kahit sila ni Iuhence ay nagulat. Mukhang mahalaga nga kay Grace ang poodle nito.

“Valerian Volkzki is not someone you should mess with,” ani Iuhence habang nakayakap pa rin sa likuran niya. “Gaganti at gaganti iyan. Kawawang Grace.”

“Six hundred thousand!” Sigaw naman ng isang babae mula sa likuran nila.

Nawalan ng imik si Grace at nagbaba ng tingin. Nagtatagis ang bagang nito.

“Six hundred! Going once! Going twice—”

“One million for the poodle and for myself.”

Lahat ng nasa Grand Hall ay napatingin sa stage kung nasaan si Valerian na siya ring nag-bid ng one million.

“One million,” anang emcee ng makabawi sa pagkabigla. “Going once. Going twice. Sold to Mr. Volkzki!”

Lumapit sa microphone si Valerian at nagsalita. “Because I bought the poodle, may karapatan akong pumili ng pagbibigyan ko sa sarili ko sa loob ng isang buwan.” Bumaba ito sa stage at lumapit kay Grace na malalaki ang mata na nakatingin sa lalaki. “Here,” ani Valerian at ibinigay ang poodle kay Grace. “You have me for a month, my sweet .”

Kinuha ni Grace ang poodle at malalaki ang hakbang na umalis sa Grand Hall. Si Valerian naman ay nagkibit-balikat lang at tumalikod pagkatapos ay lumapit sa kanila ni Iuhence.

“Hey,” anito. “May naalala pala ako. Hindi ko nasabi sa’yo na limang airplane palang ang bi-biyahe from Singapore to anywhere in Asia. We need more planes. Hindi ba ikaw na ang bahala sa mga flights to U.S. and other continents?”

“Oo, ako na ang bahala roon. By the way, what you did to Grace was rude, man,” wika ni Iuhence na parang naiinis.

Valerian smirked. “You want to know what’s rude?” Tumingin sa kanya ang lalaki. “Mhelanie Tschauder, right?”

Tumango siya.

“Kilala ko ang ama mo at despress siya ngayon. Alam mo bang nasa hospital ang ina mo ngayon? May board meeting kasi kanina ang lahat ng investors ng AirJem Airlines at isa roon ang ama mo. Hindi siya nakarating kasi na-heart attack ang ina mo. Alam ’yon ni Iuhence kasi nabanggit ko ’yon ng huli akong tumawag sa kaniya.” Bumaling ito kay Iuhence. “So, who’s rude now?”

Parang binuhusan siya ng malamig na tubig sa narinig. No! Her mom! No! No! No! No!

Binaklas niya ang pagkakayakap ni Iuhence sa kanya at mabilis na hinanap si Grace para manghiram ng phone.

Nakita niya si Grace na nasa labas ng hall at sinusuklay ang buhok ng poodle.

“Grace, puwede ko bang mahiram ang cellphone mo?” Tanong kaagad niya ng makalapit dito. “May tatawagan lang ako, please. Hindi ko kasi alam kung nasaan ang cell phone ko. Hindi ko alam kung saan iyon nilagay ni Iuhence,” she said in a frantic voice.

“Sure.” Inabot nito ang phone sa kanya.

Mabilis niyang kinuha ang cell phone nito at tinawagan ang number na ibinigay ni Raine sa kanya kanina. She memorized it in case of emergency.

“Hello? Raine Lynn Zapanta, speaking.”

Mahigpit siyang napahawak sa cellphone. “Raine, ako ’to, si Mhel. Kailangan ko ang tulong mo.”

Walang pag-aalinlangan na sumagot ito. “Sure. Anong magagawa ko para matulungan ka?”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

HABANG nasa eroplanong patungong Canada, abot-abot ang kaba ni Mhel. Pagkalipas ng walong taon, saka lang siya babalik sa bansang kinalimutan na niya. Hindi lang iyon ang ikinakakaba niya. She was worried of her mother. Kailangan niyang makita kung ano ang lagay nito at saka lang siya mapapanatag.

Sa loob ng walong taon, palagi niyang itinatatak sa isip niya na maayos ang lagay ng mga magulang niya. Kaya naman kahit papaano ay panatag ang kalooban niya. Pero ngayong nalaman niya na nasa Hospital ang ina niya, puno ng pag-aalala at pagsisisi ang puso at isip niya.

Tama nga ang kasabihang palaging nasa huli ang pagsisisi.

Kahit minsan ay nagtatampo siya at nagagalit sa mommy at daddy niya, mga magulang pa rin niya ito at mahal na mahal niya ang mga ito.

Ayaw niyang isipin na iniwan niya ang lalaking pinakamamahal para makita ang mga magulang.

Yes, she left Iuhence.

She left him while he was sleeping peacefully on their bed. Tinulungan siya ni Raine kaya nasa eroplano na siya ngayon. Raine lent her money and she pulled some of Tyron’s connection in the embassy para magawan kaagad siya ng Passport para makaalis kaagad siya.

Naninikip ang dibdib ni Mhel habang iniisip niya si Iuhence. Ano kaya ang magiging-reaksiyon ni Iuhence kapag nalaman nitong umalis siya ng walang paalam? She left a note saying, ‘I’m sorry, but I have to go.’ Iyon lang ang mensahe na iniwan niya para sa binata.

Babalik din naman siya. Soon, Iuhence. Babalikan kita. Pangako niya.

Nang lumapag ang eroplanong sinasakyan, isa siya sa mga pasahero na nagmamadaling lumabas. Halos tumakbo siya patungo sa exit.

When she exited the airport, Mhel quickly called a cab at nagpahatid sa bahay nila. Nang makarating siya roon, parang nakakita ng mga multo ang mga katulong nila ng pagbuksan siya ng mga ito ng pinto.

“Miss Mhelanie?” Paanas na wika ng mayordoma ng bahay ng makita siya. Halata sa mukha nito ang gulat.

Nginitian niya si Nanny Mercy. “It’s me, Nanny Mercy. Nasaan si Mommy at Daddy? Saang Hospital dinala si mommy?” Aniya sa tagalog dahil Filipino si Nanny Mercy at nakakaintindi ito ng wikang Filipino.

“Nasa Victoria General Hospital,” sagot nito. “Paano mo nalaman?”

“A friend told me.” Valerian was definitely not a friend. “Ayos lang po ba si Mommy?”

“See for yourself, hija.”

Napakagat labi siya at naramdaman may nahulog na isang butil ng luha mula sa mga mata niya.

Tinuyo ni Nanny Mercy ang luha niya. “Ipapahanda ko na ang sasakyan para ihatid ka sa Hospital. Nadoon din ang Daddy mo.”

“Salamat ho,” mahinang wika niya.

NANG MAKARATING sa Hospital kung saan dinala ang Mommy niya, iginiya siya ng Family driver nila na si Mang Michael patungo sa silid ng ina. Isa rin itong Filipino kaya nakakaintindi rin ito ng Tagalog.

“Iyon po ang silid ni Ma’am,” ani Mang Michael sabay turo sa kuwarto na nasa harapan nila. “Pumasok nalang po kayo, Miss Mhelanie. Hihintayin ko nalang po kayo sa parking lot.”

“Salamat ho.” May tipid na ngiti sa mga labi niya pagkatapos ay binuksan ang pintuan at pumasok sa loob.

Tumambad sa kanya ang nakahiga niyang ina sa Hospital bed at ang ama naman niya ang nakayopyop ang ulo sa gilid ng kama habang hawak ang kamay ng mommy niya.

Kinagat niya ang labi para pigilan ang luhang nagbabadyang mahulog mula sa mga mata niya. Sa walong taon na nawala siya, bahagya lang ang itinanda ng ina niya.

Dahan-dahan ang ginawa niyang paghakbang palapit sa Hospital bed na kinahihigaan ng ina. Hindi niya napigilan ang luha na kumawala sa mga mata niya. Halo-halo ang emosyong nararamdaman niya habang nakatingin sa Mommy niya.

“M-Mommy?”

Mahina lang ang boses niya pero nagising pa rin ang ama niya. Halos malaglag ang panga nito ng makita siya. Bumadha ang gulat, pag-aalala, at galit sa mga mata nito. Halo-halo iyon at hindi niya alam kung alin sa mga iyon ang nangingibabaw.

“D-Daddy…”

Tumayo ang ama niya at humakbang palapit sa kanya.

His cold eyes held her gaze. “Mhelanie…”

“Daddy—” napatigil siya sa pagsasalita ng yakapin siya ng ama niya.

“I’m so mad at you, Mhelanie. But you are still my only daughter so I will not hurt you. But what you did was childish and irresponsible!”

Napahagulhol siya sa sinabi ng ama. “I’m sorry, Daddy. I’m so sorry,” sabi niya habang palakas ng palakas ang hikbi niya. “S-Sorry. I’m so sorry. Please, forgive me. I’m sorry. Sorry. Please, patawarin niyo po ako.” Nakakaintindi ng tagalog ang ama niya pero hindi ito ganoon kagaling.

Pinakawalan siya nito sa mahigpit na pagkakayakap at tinuyo ang mga luha niya. “You are my daughter, Mhelanie. I love you so much. I want you to have a happy and comfortable life. That’s why I’m doing everything I can to give you the life you deserve.”

“Alam ko po.” Tumango-tango siya at bumaling sa ina niya. “Kumusta na si Mommy? Okay lang po ba siya?”

“She’s fine,” sagot ng ama niya. “She already woke up. She’s just resting. Your mom will be very happy if she sees you. I’m happy.”

“Masaya rin po ako na nakauwi na ako,” aniya. “Malungkot po ang mag-isa.”

Niyakap na naman siya ng ama. “I miss you, Mhelanie. But later, I will scold you for leaving like that. Where have you been?”

“Sa Russia po, daddy.” Napatungo siya. “Doon po ako namalagi ng walong taon. Mag-isa lang po ako roon. I learned a lot. I learned how to earn money for myself. I learned how to cook. I learned how to take care of myself. Marami po akong natutunan do’n, daddy.” Sinalubong niya ang malamig na tingin ng ama. “Alam ko po na sobrang mali ang ginawa ko, pero daddy, nasasakal na po ako sa’yo e. Hindi ko lang kayang sabihin kasi alam kong magagalit kayo. Alam ko naman na para sa akin ang ginagawa niyo pero sana maisip niyo rin na may sariling akong isip at kaya kong magdesisyon para sa sarili ko.”

Tumango-tango ang ama na parang iniintindi ang sinabi niya. “I know that you have a mind of your own and you can make decisions for yourself. But I am worried. There are a lot of shark men out there. I just don’t want you to get hurt. But Knight is a good man, and he is my choice for you.”

Nagsalubong ang kilay niya at inatake ang puso niya ng kakaibang kaba. No! This wasn’t going happen again! “Anong Knight? Sino si Knight? Dad, I already told you—”

“Knight is the best man for you, Mhelanie. Believe me. Now that you are back, you can now get married and be happy.”

“What?! Dad, no—”

“Mhel? Anak ko?” Anang mahinang boses na pumutol sa pag-uusap nila ng ama niya.

Mabilis siyang napatingin sa pinanggalingan ng boses. Her eyes watered when she saw her mom. She was okay! Pansamantala niyang nakalimutan ang pinaguusapan nila ng ama at lumapit sa mommy niya.

Niyakap niya ng mahigpit ang ina. “Mommy, I’m sorry. I’m so sorry for running away. Patawarin niyo po ako. Please po, patawad.”

Hinagod ng ina ang likod niya. “Anak, wala kang kasalanan para patawarin. Ginawa mo lang ang sa tingin mo ay tama para sa sarili mo at masaya ako para sa’yo. Kumusta ka na? Ayos ka lang ba?”

Kumawala siya sa pagkakayakap sa ina niya. “Maayos po ako mommy. I’m so glad you’re okay. Kaagad po akong umuwi ng malaman kong nasa-hospital kayo. Nag-alala po ako ng sobra. Sorry po kung nabigyan ko kayo ng sama ng loob.”

Sinuklay ng ina niya ang kanyang buhok. “We have our own mistakes, Mhelanie.”

Ngumiti siya bilang tugon at niyakap muli ang ina niya.

Makakahinga na siya ng maluwang ngayon. Maayos na ang lagay ng ina niya. Nagka-usap na rin sila ng ama niya pero alam niyang hindi pa sapat iyon. Oo nga at naiintindihan niya ang ginawa nito pero kailangan din niyang ipaintindi rito na hindi na siya ang Mhelanie noon na sunod-sunoran sa gusto nito.

Her father might have hugged her and told her that he missed her, but Mhel knew that behind those gesture and words, he was still the strict father that she knew. At mukhang balak na naman nitong gawing impyerno ang buhay niya.

AND MHEL was right. Her father would make her life a living hell again. Patunay doon ang estrangherong lalaki na naka-upo sa harapan niya habang nakaupo siya sa pang-isahang sofa sa kanilang bahay. Ang pangalan nito ay Knight Velazquez, isa itong Spaniard Count at may-ari ng mga kilalang Bangko sa buong mundo.

“I need a wife before my father’s birthday or else he will disown me.” His cold eyes levelled her gaze. “When is our wedding? Your father told me that you are willing to be part of Velazquez Family. He said that you are more than willing to be my bride and be the mother of my heir.”

Napalunok siya at nag-iwas ng tingin. “Hindi ko gustong maging asawa ka. Ni hindi nga kita kilala. Ang ama ko lang ang may gustong ipakasal ako sa’yo.” Malakas ang loob ng sabi niya dahil alam niyang hindi ito nakakaintindi ng Tagalog.

“Kahit hindi mo gustong magpakasal sa’kin, wala kang magagawa kundi ang pumayag. May usapan na kami ng iyong ama at walang puwedeng gumulo sa usapan na ’yon,” Sagot nito sa lengguwaheng Tagalog.

Nanlaki ang mga mata niya. “M-Marunong kang magtagalog?”

Tumango ito. “Oo. My mother is a Filipina. My father is a Spaniard. Tinuruan ako ng ina ko na magsalita ng tagalog.”

Napanganga siya. “Hell, no,” she muttered under her breath.

“Hell, yes.” Tumayo ito at matiim siyang tinitigan. “Hindi ko kailangan ng magarbong kasal pero iyon ang gusto ng ama mo kaya ibibigay ko. You are a daughter of a well-known businessman. Isang karangalan sa pamilya naming kung makasal ako sayo. Kung sa akin lang, puwede na ang Las Vegas wedding.” Inayos nito ang Tuxedo na suot. “Babalik ako bukas para pag-usapan ang mga gagawin sa kasal natin,” anito sa boses na puno ng awtoridad. “Sige, aalis na ako.”

Lumabas ng bahay nila ang lalaki at nanghihinang napasandal siya sa likod ng sofa na kinauupuan.

Isang linggo palang siya sa Canada pero gusto na niyang bumalik sa Pilipinas para nakita at makasama si Iuhence. Miss na miss na niya ang binata. Kahit nagalit siya rito dahil inilihim nito sa kanya ang kalagayan ng ina niya, hinahanap-hanap pa rin niya ito. Gusto na niya itong mayakap at mahalikan at maradaman ang mainit nitong katawan pero wala siyang magawa para masunod ang kagustuhan niya.

Her father alerted every airport in Canada. Pinagbabawalan siya nitong lumabas. Ikinulong siya nito sa bahay at kinompiska ang passport niya.

Nagmakaawa siyang hayaan siya nitong maging Malaya pero palaging ‘this is for your own good’ ang sagot nito.

Naiintindihan niya na gusto lang nitong maging masagana ang buhay niya pero nagagalit siya rito. Minsan nagsisisi siya kung bakit umuwi pa siya pero sa tuwing naaalala niya na nasa hospital pa rin ang ina niya at masaya ito na bumalik na siya, nawawala ang pagsisisi na iyon.

Siguro nga ito ang kabayaran sa walong taon na pinag-alala niya ang mga magulang niya. Ito na yata ang karma niya.

“Ayos ka lang ba, Miss Mhelanie?” Anang boses ni Nanny Mercy.

Binalingan niya ang nagsalita. “Magiging maayos lang ako kapag nakalabas ako sa bahay na ito at sa bansang ’to. Tutulungan mo ba ako?”

Malungkot siya nitong nginitian. “Pasensiya na, Miss Mhelanie. Kapag ginawa ko ’yon, siguradong mawawalan ako ng trabaho. Kilala mo naman yata ang ama mo. Masyadong mahigpit.”

Tipid siyang ngumiti. “Alam ko ’yon. Nagbabasakali lang naman ho ako na baka tulungan niyo ako.”

Nagpakawala ng isang malalim na buntong-hininga ang butihing mayordoma. “Pasasaan ba at magiging maayos din ang lahat.”

Mapakla siyang napatawa. “Kailan kaya magiging maayos ang lahat?”

“You’ll see, Miss Mhelanie.” Makahulugan nitong wika at nginitian siya. “Magiging maayos din ang lahat.”

Akmang sasagutin niya ito ng maradamang umikot ang paningin niya. Mabilis na sinapo niya ang ulo at isinandal ang ulo sa likod ng sofa.

“Ayos ka lang ba, Miss Mhelanie?” Nag-aalalang tanong ni Nanny Mercy.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata para pigilan ang pagkahilo na nararamdaman. “A-Ayos lang po ako. M-Medyo nahilo lang ho.”

“Palagi nalang ho kayong nahihilo. Kaninang umaga rin po, nahilo kayo at sumusuka. Pati rin po kahapon at nuong isang araw. Baka may sakit kayo, Miss Mhelanie. Nagpa-check up ka na ba, hija?”

“Ayos lang ako,” giit niya.

Nang mawala ang pagkahilo, tumayo siya at nagpaalam kay Nanny Mercy na magpapahinga siya.

Pumunta siya sa kanyang silid at nahiga sa kama.

Nitong mga nakaraang araw, palagi siyang nahihilo. At kapag umaga naman ay palagi siyang nagduduwal. Ano ba ang nangyayari sa akin?

Wala sa sariling napatingin siya sa kalendaryo. Looking at it, a realization hit her hard in a pit of her stomach.

Oh shit! Nanlaki ang mga mata niya at sinapo ang sinapupunan niya. No way! Imposibling mangyari ’yon!

No!

But, it wasn’t impossible!

Never na gumamit ng proteksiyon si Iuhence kapag nagtatalik sila. Palagi nitong pinupuno ng katas nito ang sinapupunan niya.

Napaupo siya sa gilid ng kama at tumitig sa kalendaryo. Lampas isang buwan na mula ng huling dalaw niya. Posible bang pinagbubuntis niya ang anak nila ni Iuhence?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

UMAGANG-UMAGA pero masama na amg mood ni Iuhence. Habang naglalakad papasok sa opisina niya, nakatiim-bagang siya at magkasalubong ang mga kilay. Madilim ang mukha niya at parang lalapain ang sino man na humarang sa dinaraanan niya. Ang mga empleyado niya ay naiilang na mag-good morning sa kanya.

Wala namang good sa morning ko.

Even his secretary didn’t great him a good morning. Alam na alam ni Heather kung gaano siya ka-bad mood dahil araw-araw siya nitong nasisigawan. Thankfully, hindi pa ito nagre-resign.

Nang makapasok sa opisina niya, kaagad niyang binigyan pansin ang kabundok na papeles na nasa ibabaw ng mesa niya. Pero tulad ng nangyari kahapon at sa mga nakaraang araw, wala siyang napermahan ni isa sa mga ito. Tinitigan lang niya ’yon hanggang sa mukha na ni Mhelanie ang nakikita niya.

Palagi nalang itong laman ng isip niya. Umaga man o gabi, palagi itong nasa isip niya. At ang mas nagpapa-irita sa kaniya kapag naaalala niya ito ay hindi man lang ito nagpaalam sa kanya ng personal! Nag-iwan lang ito ng sulat! Hahayaan naman niya itong umuwi. Ihahatid pa niya ito at sasamahan.

At nang tumawag siya sa bahay ng mga Tschauder sa Canada, palaging katulong ang sumasagot at ang famous word ng mga ito ay ‘Miss Mhelanie is busy’.

Couldn’t Mhelanie spare even one minute of her time?! Wala ba talaga siyang halaga rito?

Mhelanie didn’t even give any hint in her letter kung babalik ba ito o kung hindi na. Umalis ito ng walang paalam. Dapat matuto itong bumalik ng kusa. Kahit gustong-gusto niyang sundan ito sa Canada, pinipigilan siya ng pagtatampo niya sa dalaga.

He couldn’t function well because of her! Kasalanan ni Mhelanie kung bakit malapit na siyang mabaliw. Kaunti nalang, mawawala na sa tamang huwisyo ang utak niya.

“Get out of my office!” Galit na sigaw niya ng marinig na bumukas ang pinto ng opisina at may narinig na yabag ng paa.

“May nasagap akong tsismis.” Boses iyon ni Tyron. “Gusto mo bang marinig?”

Nitong mga nakaraang araw, panay ang bisita ni Tyron sa kanya rito sa opisina. Wala naman itong ginagawa kundi ang inisin at asarin siya.

Nagpakawala siya ng buntong-hininga at nagtaas ng tingin. “Anong kailangan mo? I’m not in a good mood today, Ty. Baka talagang masuntok kita kapag nagalit ako sa kung ano man iyang tsismis na dala mo.”

Hindi manlang natinag ang lalaki at umupo sa visitor’s chair na nasa harap ng mesa niya. Ngumisi ito sa kanya.

“Gusto mo bang marinig ang balita?” Excited ang boses na wika ni Tyron. “You will really like this one. And anyway, huwag kang magalit sa presensiya ko. Dapat nga magpasalamat sa akin.”

Tinapunan niya ito ng matalim na tingin. “Get out of my office, Zapanta. Wala akong dapat na ipagpasalamat sa’yo.”

“Of course, mayroon,” wika nito na may bahid na ngiti ang boses. “Ako lang naman ang mabuti mong kaibigan na palagi kang dinadalaw para alamin kung malapit ka nang mabaliw. May kilala akong doctor sa mental hospital, puwede kitang ipa-reserve.” Binuntutan pa nito ng nakakainsultong tawa ang sinabi. Kapagkuwan ay naging seryuso ang mukha nito. “By the way, you look like shit, man.”

He glared at Tyron. Kaibigan niya ito pero sa pagkakataong ito, gusto niyang suntukin ang nakangisi nitong mukha.

“Ano ba ang kailangan mo?” Paasik na tanong niya kay Ty.

Mas lumapad ang pag ngisi ni Tyron. “Ayon sa balita, mukhang hobby mo ng magtanggal ng empleyado.”

“Hindi ’yon totoo,” pagkakaila niya.

“Ows? So, you didn’t fire fifty employees just this week?”

Itinirik niya ang mga mata. “They irritate dthe hell out of me!”

Tyron chuckled annoyingly. “Yeah? Sila ba talaga ang umiirita sa’yo o ’yong kaalamang iniwan ka ni Mhelanie para sa pamilya niya? Pagkatapos ay hindi ka na niya binalikan.” Nakakainsultong tumawa ang kaibigan na mas lalong dumagdag sa iritasyon na nararamdaman niya.

Napatiim-bagang siya. Pinipigilan niyang sakalin ang kaibigan niya. To be honest, it would bring him great delight if he throttled this man to death. Pero malulungkot si Timber kapag namatay ang ama nito.

“Umalis ka na, Ty. Wala talaga ako sa mood,” aniya sa pilit na mahinahong boses. “Baka masapak talaga kita.”

Mahina itong tumawa saka tumayo at may inilapag na kulay lilac na envelop sa mesa niya. “It’s a wedding invitation.”

“Sino ang ikakasal?” Bored na tanong niya.

Hindi nito sinagot ang tanong niya, sa halip nagpatuloy lang ito sa pagsasalita. “Actually, para iyan kay Raine. Dumating iyan ngayong umaga lang. Ibibigay ko sa’yo in case gusto mong tumayo riyan sa kinauupuan mo at sunduin ang babaeng bumabaliw sayo. Dahil kapag pinairal mo iyang ego mo, ewan ko nalang kong anong mangyari sa’yo. Wala ka pa namang reservation sa mental hospital.”

Napakunot ang nuo niya sa tinuran nito kaya naman tumingin siya sa mga mata nito. “Anong ibig mong sabihin?”

Inginuso nito ang bibig sa wedding invitation na nasa mesa niya. “Buksan mo at basahin mo bawat letra at kataga para magising iyang natutulog mong kukote.” Tinalikuran siya nito pero tuloy pa rin ang pagsasalita nito. “At kapag iyang utak mo nasa tamang daan na, I just want to tell you that your plane is ready and Valerian is willing to fly it to Canada.” Nang makarating ito sa pintuan ng opisina niya, nilingon siya nito bago tuluyang umalis. “You’re welcome, by the way.”

Nakatitig lang si Iuhence sa nilabasang pinto ng kaibigan kapagkuwan ay bumaba ang tingin niya sa wedding invitation na nasa ibabaw ng lamesa niya.

He picked it up, opened the envelope, and read the invitation.

Don Knight Velazquez & Mhelanie Tschauder Nuptial.

Parang sampung milyong bucket ng ice ang ibinuhos sa kanya sa nabasa.

No! No way! Hell, no! No!

No! She’s mine! Mine and mine alone!

Itinapon niya ang imbitasyon sa basurahan at naglakad patungo sa pinto ng opisina.

Nang makalabas siya sa opisina niya, natigilan siya ng makitang nakatayo si Valerian sa gilid ng elevator at mukhang may hinihintay.

“Anong ginagawa mo rito?” Naguguluhang tanong niya.

Tinanggal nito ang sunglasses na suot at nginisihan siya. “Buti naman at nasa tamang huwesyo ka na. Halika na.”

Mas lalong lumalim ang pagkakakunot ng nuo niya. “Anong ginagawa mo rito?” Ulit niyang tanong kay Valerian.

Valerian gave him a ‘duh’ look. “Kailangan mo ng piloto sa gagawin mo at nag volunteer ako. I am a licensed pilot, after all.”

“Oh.” Sumakay siya sa elevator. Sumunod na sumakay si Valerian. “Bakit ka ba nag volunteer?”

Nagkibit-balikat ito. “Secret. Sa akin nalang ’yon. Magpasalamat ka nalang.”

Napailing-iling siya at hinayaan nalang ito sa sekreto nito. Bahala na. Kailangan niyang makarating sa Canada para pigilan ang kasal ng babaeng pinakamamahal niya. Sa kanya lang si Mhelanie. He didn’t kidnap and romance Mhelanie just so she could marry another man! Siya ang pakakasalan nito at hindi ibang lalaki!

HININTAY talaga ni Mhelanie na dumating si Knight. Gusto niya itong makausap. Kaya naman ng bumisita ito ng araw na iyon, hinila niya ito patungo sa green house kung saan walang makakarinig sa pag-uusapan nila.

“May sasabihin ka sa’kin?” Malamig ang boses na tanong ni Knight. “Hurry up. Hindi ikaw ang pinunta ko rito. May business appointment ako sa Daddy mo.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Nag-iipon siya ng lakas ng loob para sa sasabihin niya.

“Mhelanie—”

“Huwag mo akong tawagin sa buo kong pangalan,” Putol niya sa iba pa nitong sasabihin. “Isang tao lang ang may karapatang tawagin akong Mhelanie.”

Mataman siyang tinitigan ni Knight. Walang emosyon ang maganda nitong mga mata. “Siya ba ang rason kung bakit hindi ka pumapayag na makasal sa’kin?”

Hindi siya nagsinungaling. Tumango siya. “Oo. I love him.”

“Does he love you too?” His voice was cold, emotionless.

“Oo.” Sana nga mahal siya ni Iuhence.

“Kung mahal ka niya, bakit wala siya rito ngayon para ipaglaban ka sa iyong ama?” Parang may tumarak na kutsilyo sa puso niya sa sinabi nito. “Kung mahal ka niya, bakit wala siya rito ngayon para agawin ka sa akin.”

’Yon din ang katanungan niya? Kung mahal siya ni Iuhence bakit hindi siya nito sinundan dito sa Canada? Bakit wala ito ngayon sa tabi niya para ipaglaban siya sa kanyang ama? Mali ba ang hinala niya at akala lang talaga siya na may espesyal na nararamdaman para sa kanya ang binata?

Nasaktan ang puso niya sa isiping baka tama si Knight. Hindi siya mahal ni Iuhence dahil kung mahal siya nito, sinundan na siya nito ngayon. Pero ni anino ni Iuhence ay wala siyang nakita.

“Hindi mo ako pag-aari para agawin niya ako sa’yo,” aniya.

“You will be.”

Umiling siya habang nag-uumpisang mamalisbis ang luha niya. “Hindi. Tanging si Iuhence lang ang puwedeng mag may-ari sa’kin.” Tumingin siya sa mga mata ni Knight at hinawakan ang sinapupunan niya. “I’m pregnant, Knight. Buntis ako at is Iuhence ang ama. Gugustuhin mo bang maging asawa ako kahit na buntis ako at hindi naman sa’yo ang bata?”

Sa halip na sumagot, tinalikuran siya nito at lumabas ng green house. Napaupo siya sa pinakamalapit na bench doon at walang ingay na umiyak.

Iuhence. Nasaan ka na? Please, take me away from here. I miss you so much. Please! I love you so much!

IUHENCE froze when he entered his private plane and saw his lunatic friends. Naroon si Calyx, Lander, Dark at Ymar. Komportableng nakaupo ang mga ito at abala sa pagkain ng pringles na hawak ni Calyx.

“Anong ginagawa niyo rito?” Tanong niya.

Si Lander ang sumagot. “Moral support.”

Ngumisi si Calyx. “In case na nagsayang ka lang ng fuel sa eroplano dahil hindi ka naman pala importante kay Mhelanie, dadalhin ka namin sa Las Vegas at ililibre mo kami.”

Hinilot niya ang sintido. Ano bang klaseng kaibigan mayroon siya? “Magsilayas kayo sa eroplano ko.”

Nagsuot ng seatbelt si Dark. “Kung ako sayo, Vergara, u-upo na ako kasi magti-take off na ang eroplano. Wala pa namang kaluluwa iyang si Valerian.”

Nakilala niya si Dark dahil kaibigan ito ni Valerian at naging kaibigan na rin niya kinalaunan. Si Valerian naman ay nakilala niya dahil pinsan ito ni Tyron. Naging kasosyo niya si Valerian sa ibang negosyo niya at naging magkaibigan na rin sila. Si Tyron naman ang maituturing niyang pinakamalapit na kaibigan, maliban kay Lander, Calyx at Ymar na nakilala niya ng mag-aral siya sa Stanford.

“Paano naman siya mabubuhay kong wala siyang kaluluwa?” Ani Ymar.

“Uy, naniniwala ka sa kaluluwa?” Tumawa si Dark. “Akala ko ang mga doctor hindi naniniwala sa mga ganyan. At saka, sabi ni Valerian, sapat na raw ang makapanindig balahibo niyang kaguwapuhan para mabuhay siya sa mundong ibabaw. Kaya kahit wala siyang kaluluwa, nabubuhay siya.”

Iningusan ito ni Ymar. “At naniwala ka naman?”

“Hindi.” Dark chuckled. “Sinasakyan ko lang siya baka bigla niya akong sakalin e.”

Napailing-iling nalang siya at naupo sa bakanteng upuan na katabi ni Dark. Mukhang wala na siyang magagawa sa mga kaibigan niya. Desidido na talaga ang mga ito na sumama sa kanya.

He buckled up his seatbelt and waited for the plane to take off.

Just wait for me, my Mhelanie. Parating na ako.

“Ikaw, Lander. May kaluluwa ka?” Biglang tanong ni Calyx sa katabi.

“Kung wala akong kaluluwa, e di sana hindi kita sinama rito ngayon,” sagot ni Lander sa walang buhay na boses.

“Oo nga pala,” ani Calyx habang ngumuya ng pringles. “Sinundo mo pala ako para sabay tayong maka-tsismis.”

Iuhence tune down the voices of his friends and thought of Mhelanie instead. I’m coming, honey. Hintayin mo lang ako.

ILANG minuto na siyang nakaupo sa bench ng greenhouse ng pumasok doon si Nanny Mercy. Puno ng pag-aalala ang mukha nito habang papalapit sa kanya.

“Pinapapunta ka ng daddy mo sa library niya?” Anito.

Bumilis ang tibok ng puso niya sa nerbiyos na naramdaman. Sinabi ba ni Knight sa ama niya? Oh my God! I’m so dead…

Habang naglalakad patungo sa library ng ama, abot-abot ang kaba na nararamdaman niya. Nanlalamig ang kamay niya at pinagpapawisan siya ng malapot.

Nang makarating sa library, kumatok siya.

“Come in.” His father’s faint voice spoke from inside.

Binuksan niya ang pinto at pumasok siya sa loob ng library. Ipinalibot niya ang kamay sa tiyan bilang proteksiyon sa kung ano man ang sasabihin o gagawin ng ama niya.

“Dad,” aniya.

Ang malalamig nitong mata ang sumalubong sa tingin niya kapagkuwan ay bumaba ang mga mata nito sa tiyan niya. “Get ready. We’re going to visit an OB-gyne.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

NAPAPITLAG si Mhel ng malakas na isinara ng ama ang pintuan ng bahay nila ng makapasok sila sa loob. Mula ng umalis sila sa clinic ng kilalang OB-GYNE ng daddy niya, hindi na ito nagsalita pa. Nararamdaman niyang sinusubukan nitong pakalmahin ang sarili.

Naririnig niya ang malakas na pagtibok ng puso niya ng marinig niya ang boses ng ama.

“Let’s talk, Mhelanie,” anang malamig na boses ng ama niya.

Nanlalamig ang kamay na humarap siya sa kanyang ama. “Daddy…”

Napatiim-bagang ito. “Who?”

Napalunok siya. Sasabihin ba niya? Anong gagawin nito kay Iuhence kapag nagkataon? Pinili ng ama niya si Knight kasi mas makapangyarihan ito at mas marami ang pera at koneksiyon. Ngayong hindi mangyayari ang gusto nito dahil sa pagbubuntis niya, anong gagawin nito? Baka pilitin nito si Iuhence na pakasalan siya. Ayaw niyang magpakasal sila ni Iuhence kung wala itong pagmamahal sa kanya.

“I’m asking you for the second time, Mhelanie.” The coldness of his father’s voice can freeze the whole Canada in summer. “Who is the father of your child?”

Hindi siya makatingin sa matalim na mga mata ng ama niya. Hindi niya kayang makipagtitigan dito.

“Mhelanie!” Her father’s voice boomed at every corner of their mansion.

“Dad…”

“Answer me, Mhelanie.”

“Daddy—”

“Who is the father, Mhelanie?” Biglang nag-iba ang timbre ng boses nito. Mula sa pagiging malamig ay naging malambot. “Does the father of your child love you? Is he going to marry you?”

“Hindi ko alam,” pabulong na sabi niya pero alam niyang narinig nito iyon. “Hindi ko alam kong mahal niya ako. Wala siyang sinasabi pero nararamdaman ko naman na mahal niya ako. And he is a good man, daddy. Pananagutan niya ang pagbubuntis ko.” Sana nga tama ang iniisip niya.

“If he loves you like you claimed, why is he not here?” Naglakad palapit sa kaniya ang ama at tumigil sa harapan niya. “Who is he?”

Hinaplos niya ang kaniyang tiyan. “Kilala mo po siya, daddy. Kilalang-kilala.”

Mas lalong kumunot ang nuo ng ama niya. “Who?”

“Siya ang nakahanap at nakakita sakin sa Russia. Tapos kinidnap po niya ako at dinala sa isla niya sa Pilipinas. Those weeks with him in his island, ’yon yung mga pinakamasasayang araw sa buhay ko. Nuong una, galit na galit ako sa kanya. Pero nuong lumaon na nakasama ko siya, nagbago ang lahat. Mahal na mahal ko siya, daddy”

“The name, Mhelanie.” His father said. “Who is he?”

“Hindi mo kailangang malaman ang pangalan niya, daddy. Hindi ko sasabihin. Alam kong sasaktan mo siya o kaya naman pipilitin mo siyang pakasalan ako. Hindi ko kayo hahayaang gawin iyon.” Matapang na sinalubong niya ang mga mata ng ama. “Mahal na mahal ko siya at hindi ako papayag na pilitin niyo siyang magpakasal sa akin. Kahit naman hindi kami ikasal, alam kong papanagutan niya ang anak namin.”

Nagdilim ang mukha ng ama niya. “You don’t even know if he cares for you but still, you love this man?”

“Yes, Dad. I do. I love him.”

“For the love of God, Mhelanie! Just tell me who he is!” Singhal nito sa kaniya.

“No.” Pagmamatigas niya.

“Mhelanie—”

“Excuse me,” anang boses ni Knight mula sa pintuan ng bahay nila.

Sabay silang napatingin doon ng ama niya.

“What are you doing here?” Tanong ng ama niya kay Knight. “The wedding is off, remember?”

“Yes, I know. I am the one who called off the wedding,” wika nito. “But can I talk to Mhel for the last time?”

Malamig na tiningnan siya ng kanyang ama bago ito nagsalita. “Hurry up.”

Iniwan sila ng kanyang ama sa sala. Mukhang gusto sila nitong bigyan ng privacy.

Hindi siya gumalaw sa kinatatayuan.

Si Knight ang lumapit sa kaniya. Tumigil ito sa paglalakad ng ilang dangkal nalang ang layo ng mga katawan nila. Kapagkuwan ay dumukwang ito at inilapit nito ang bibig sa tainga niya.

“May mensahe ako para sayo mula sa kaibigan ko,” bulong nito sa tainga niya. “Pero bago ko sabihin kung ano ’yon, I have a favor to ask.”

“Ano ’yon?”

Tumayo ito ng tuwid at namulsa. “My father’s birthday is tonight. At dahil nabigyan na ng imbitasyon ang mga dadalo sana sa kasal natin, mapapahiya ako kapag wala akong dinala na babae roon. I called off the wedding pero ang ama mo palang ang nakakalam ’non. So, I’m asking you kung puwedeng magpanggap ka munang bride-to-be ko. My father will disinherit me if I don’t bring a bride tonight. And he is deadly serious.”

Wala itong kasalanan sa mga nangyari sa kanya. Ang gusto lang naman nito ay makapag-asawa nang sa ganoon ay mamana nito ang nararapat na kayamanan para rito. At wala naman masama kung tutulungan niya ito.

“Okay. Payag ako.”

Was it just her o tumaas ang gilid ng labi ni Knight na para bang may sinusupil itong ngiti sa mga labi? He was handsome but he was drop-dead gorgeous when he smiled. Kahit nga sinusupil na ngiti, mas gumuwapo ang binata.

“ Muchas Gracias , Mhel,“ he said ’ thank you very much’ in Spanish.

“ De nada ,“ aniya sa spanish na ang ibig sabihin ay ‘you are welcome’ sa English.

That made Knight smile. A real smile this time. “You know Spanish?”

Sinuklian niya ang ngiti nito. “Medyo. May Spanish subject ako noong High School ako.”

“ Gran, “ anito na sa english ay great . “Aalis tayo ngayon din patungong Spain.”

Nanlaki ang nga mata niya. “Spain? Nagbibiro ka ba? Ang layo ’non. Hindi papayag si daddy.”

“Sa Spain gaganapin ang kaarawan ng ama ko. Ibabalik din naman kita pagkatapos. Ako na ang bahala makipag-usap sa Daddy mo.”

“Sige.” Iyon nalang ang nasabi niya.

Sa Spain? Hindi kaya mali ang desisyon niyang magpanggap na bride-to-be nito? Ang layo ng Spain sa Canada. It was seven to eight hours flight. Holy hell…

TULAD nga ng sinabi ni Knight, ito ang nakipag-usap sa kaniyang ama. At sa gulat niya, napakadaling kausap ng ama niya.

“P-Payag po kayo?” Gulat na gulat na tanong niya. “Payag po kayong sumama ako kay Knight patungong Spain?”

Tumango ang ama niya. “Yes. It won’t be good for the baby if I cage you here in the house.” Nang banggitin nito ang salitang baby ay tumingin ito sa tiyan niya. “Go to Spain and enjoy.”

Halos lumuwa ang mga mata niya sa sinabi ng ama niya. Napalitan ba ng alien ang ama niya? Imposibli naman yata ’yon.

“Sigurado po ba kayo, Dad?” Paninigurado niya.

Tumango ito at bumaling kay Knight. “Take good care of my daughter and return her safely tomorrow.”

Tumango si Knight. “Yes, Mr. Tschauder. I will take care of Mhelanie.”

“Good.” Ibinalik nito ang tingin sa kanya. “Take care and be safe always.”

“Opo, dad,” sagot niya.

“Okay. You may leave,” wika ng ama niya.

Kaagad naman silang lumabas ni Knight.

“Mag-iimpake na ako ng mga damit ko—”

“No need,” pigil nito sa kaniya. “Ako na ang bahala sa mga damit mo. I’ll buy you clothes in Spain. Mga damit na babagay sa panlasa ng ama ko.”

Napangiwi siya. “Strikto rin ba ang ama mo?”

“Kind of.”

Hindi na siya nagsalita pang muli. Nararamdaman niyang ayaw nitong pag-usapan ang ama nito at hindi naman sila ganoon ka close para magtanong siya ng mga personal na bagay.

Iginiya siya ni Knight patungo sa nakaparadang Ferrari na kotse sa labas ng bahay nila. Magkasabay silang pumasok sa loob ng Ferrari at mabilis nitong pinaharurot ang sasakyan.

Nilingon niya ang bahay nila. Nakaramdaman siya ng kalayaan ng makitang nakalabas din siya na hindi kasama ang ama niya. She felt free for the first time since she came back. Napakasarap niyon sa pakiramdam. Pero mas masarap sa pakiramdam kung nasa tabi niya ngayon si Iuhence.

HALOS masira ang doorbell ng bahay nila Mhelanie sa paulit-ulit at malakas na pagpindot ni Iuhence. Kailangan na niyang makita si Mhelanie. Hangga’t hindi niya ito nayayakap, hinding-hindi siya mapapakali.

No! She couldn’t marry that man. Damn it! Ako lang ang dapat niyang pakasalan!

Iuhence sighed in relief when the door opened showing the master of the house.

“Mr. Tschauder, sir,” wika niya ng makitang ang ama ni Mhelanie ang nagbukas ng pinto.

Bahagyang tumaas ang kilay nito ng makita siya. “Iuhence Vergara.” Tumiim ang tingin nito sa kaniya. “What are you doing here in my house? Are you with your father?”

“Where’s Mhelanie? I need to see her. I need to talk to her. I need to hold her—”

“Why do you need to do those things, Mr. Iuhence Vergara?” Putol nito sa iba pa niyang sasabihin.

Tinipon niya ang lahat ng lakas ng loob saka sinalubong ang matiim na tingin ni Mr. Tschauder. “Sir, please, let me talk to Mhelanie.”

Walang emosyon ang malamig nitong mga mata habang nagsasalita. “Tell me, Mr. Vergara. Are you the one who kidnapped my daughter in Russia and brought her to your ssland in the Philippines?”

“Yes.” Buong tapang na sagot niya pero hindi niya ikakaila na kinakabahan siya at nanlalamig ang kamay niya. “That was me, sir.”

“For you to kidnap my daughter, you must feel something special for her,” anito na parang nang-uuyam na ngiti sa mga labi. “Am I right?”

“Yes,” pag-amin niya. Nagmamakaawa ang mga mata niya. “Please, let me talk to her, sir.”

Nagpakawala ito ng isang malalim na buntong-hininga na parang may mabigat na dinadala. “Sure, you can talk to her. But Mhelanie is not here at the moment.”

“When is she coming back?” Kinakabahang tanong niya. May kakaiba siyang nararamdaman sa uri ng kislap ng mga mata nito. “I’ll wait for her.”

Nagkibit balikat ang ama ni Mhelanie. “I don’t know. She’s in Spain right now. Attending her wedding.”

“What?! No…no! Mhelanie…” Nanghihina na humakbang siya paatras at sinapo ang mukha gamit ang dalawang kamay. Kapagkuwan ay natigilan siya ng may pumasok na ideya sa isip niya. Mabilis siyang nag-angat ng tingin. “Where and when is the wedding?”

Umakto itong nag-iisip. “The wedding is tomorrow at the Velazquez Castle in Madrid.”

“Tomorrow?” Napangiti siya. “May oras pa ako. Maabutan ko pa siya. Hindi siya puwedeng ikasal sa lalaking ’yon.” Parang wala sa sariling pagkausap niya sa sarili. Iuhence smiled at Mhelanie’s father. “Thank you, sir. Thank you very much.”

Guni-guni lang ba niya o parang may sinusupil na ngiti sa mga labi ang kaharap? Oh well, wala siyang pakialam. Kailangan niyang maabutan si Mhelanie bago pa ito mag ‘I do’.

Mabilis siyang tumakbo patungo sa nakaparadang Lamborghini—it was a borrowed car from Lander’s LaCars company here in Canada— sa labas ng mansiyon ng mga Tschauder kung saan naroon ang mga kaibigan niya na sinamahan siya sa kadahilanang kailangan daw niya ng moral support.

Binuksan niya ang passenger-side door at sumakay sa Lamborghini.

“Balik tayo sa airport,” utos niya kay Lander na siyang nagmamaneho.

Apat na pares ng mata ang tumingin sa dereksiyon niya.

“Binasted ka?” Tanong ni Calyx saka ngumisi. “Wohhooo! Las Vegas baby!”

“Totoo? Nabasted ka?” Malalaki ang mata na tanong ni Lander.

“So, ililibre mo kami sa Las Vegas?” Tanong ni Dark na nakangiti.

“Idiots,” Ymar murmured under his breath then he looked at him. “Bakit tayo babalik sa airport?” Ito lang yata ang may matinong tanong sa apat.

“Pupunta tayo sa Spain,” maikling sagot niya.

“Wohooo!” Masayang sigaw ni Calyx na kaagad din namang napalitan ng kunot nitong nuo. “Anong mayroon sa Spain? May bar ba sila roon katulad ng sa Las Vegas?”

Hindi niya ito pinansin at sinagot ang tanong ni Ymar. “Nasa Spain si Mhelanie at ikakasal na siya bukas.”

Mabilis na binuhay ni Lander ang sasakyan. “’Yon naman pala e. Let’s go and crash a fucking wedding.”

Mabilis na pinaharurot nito ang sasakyan pabalik sa Airport kung saan naroon si Valerian at naghihintay sa kanila.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

NAKAPIKIT ang mga mata ni Iuhence habang nakasakay siya sa private plane niya na patungong Spain. Kung may patrol plane lang na nagmo-monitor sa bilis ng lipad nila baka kanina pa sila dinakip. Iuhence concluded that Valerian Volkzki was better off as businessman rather than a freaking crazy pilot. Nagtataka siya kung paano ito nagkaroon ng lisensiya para maging isang piloto.

“Kapag namatay ako sa sobrang bilis magpalipad ni Valerian, mumultuhin ko talaga siya,” wika ni Dark na mahigpit na nakakapit sa arm rest ng upuan.

Mahinang natawa si Ymar. “Bakit mo naman siya mumultuhin? Para sa dagdag kaalaman, mas naunang namamatay ang piloto kaysa sa pasahero.”

Nagkibit balikat si Dark. “I know that. Sinabi ko lang ’yon para may masisi ako habang nabubuhay pa ako.”

“Ikaw, Lander, sinong mumultuhin mo?” Tanong ni Calyx sa katabi.

Sumagot si Lander sa bored na boses. “Si Iuhence, kasi siya naman ang dahilan ng lahat ng ito.”

Umalma siya. “Anong ako? Kusa kayong sumama.”

Mahinang natawa si Calyx saka napailing-iling. “Oo nga pala. Mananahimik na ako.” Tumingin ito sa direksiyon niya. “Just pretend that I didn’t ask.”

Itinirik niya ang mga mata. “Puwede bang huwag kayong maingay? Nag-iisip ako ng magandang gagawin kapag nakarating na tayo sa Spain.”

“Oh, huwag daw kayong maingay,” saway ni Lander sa mga kaibigan niya na hindi naman nag-iingay. “Nagmo-moment si Vergara. Na-i-isturbo niyo siya.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata na agad din namang iminulat ng marinig ang boses ni Valerian sa speaker box.

“I have good news and bad news for you, my fellow handsome men,” ani Valerian sa may speaker box. “The good news is we are already inside the border of Spain. Ang bad news, hindi naka-register ang private plane na ito kaya hindi tayo makakalapag sa kahit na anong airport. At nakatanggap palang ako ng mensahe galing sa air command center nila na kapag hindi tayo umalis kaagad, magpapadala sila ng military jet para pasabugin tayo. So.” Valerian sighed dramatically. “Ipagpapatuloy ba natin ang biyahe para sa ngalan ng pag-ibig o babalik tayo para mabuhay pa ng ilang taon?”

“What? No!” Iuhence roared in frustration. “Nandito na tayo e. Wala bang AirJem Airport dito—”

“And no, walang airport ang AirJem Airlines ko rito. Hindi ko feel ang Spain dahil sa pananakop ng mga ito sa Pilipinas kaya hindi ako nagpalagay,” dagdag ni Valerian na mas lalong dumagdag sa frustrasyon na nararamdaman niya.

“No, no, no, no! This is not happening right now!” Napatingin siya sa labas ng bintana ng eroplano. “Malapit ng magbukang liwayway. Mag-uumpisa na ang kasal. No. No. No way!” Sinapo niya ang mukha at paulit-paulit na ini-untog ang ulo sa likod ng upuan. “Fuck it! Fuck this! I screwed up!”

Mukhang napagdesiyunan ni Valerian na umalis nalang at bumalik sa Canada dahil naramdaman niya ang pag-ikot ng eroplani pabalik sa Canada. They had wasted seven hours for nothing!

“Fuck!” Sigaw niya at ini-untog ang ulo sa bintana ng eroplano.

The frustration, anger, hopelessness, fear and pain that he was feeling went through his eyes and became tears. Nararamdaman niya ang mainit na likido na dumadaloy sa pisngi niya.

“I can’t lose her. Hindi ko kayang mawala si Mhelanie. I can’t bear the thought that someone is touching her, kissing her and owning her. Hindi ko kaya.” Hinilamos niya ang kamay sa mukha at tumingin sa mga kaibigan niya. “Wala na bang ibang puwedeng daanan? Kahit maglakad ako, gagawin ko, makarating lang ako sa Spain. I have to see Mhelanie. Ngayon ko kailangan ang moral support niyo.”

Tumayo si Calyx at naiiling na tumingin sa kanya “Love is full of shit. Kaya nga ayokong ma-in love. It can crush a man’s confidence, ego and pride. It can steal a man’s spirit. Pero kahit gaano pa ako nandidiri sa salitang love, I say, ipaglaban mo ang nararamdaman mo, Vergara, because you won’t shed a single tear if you don’t love that woman truly.” Pagkasabi niyon ay pumasok ito sa cockpit. Pagkalipas ng ilang minuto, lumabas ito na nakangiti. “Good news, may airport daw si Valerian sa Paris. From there we can take a public plane. One to two hours flight. Ibig sabihin, bago mag alas-otso ng umaga, nasa Spain na tayo. Madrid to be exact.”

“Kailan ka pa tumulong sa mga lovesick fool?” Natatawang tanong ni Lander kay Calyx.

Inungusan lang ito ni Calyx at bumalik sa upuan nito at humalukipkip.

“Thank you, Vargaz,” pasasalamat niya kay Calyx.

Nagkibit-balikat lang ito. “After this, ililibre mo talaga ako sa Las Vegas. Magpapakalasing ako roon hanggang sa hindi ko na kayang maglakad.”

“May problema ka ba, pare?” Tanong ni Lander dito.

“Kung makapagtanong ka naman parang wala kang alam.” Sagot ni Calyx.

Napailing-iling nalang siya sa mga kaibigan. Thanked God! Magkikita rin tayo, Mhelanie. Just wait.

NANG makalapag ang private plane ni Iuhence sa airport ng AirJem Airport na pag-aari ni Valerian, mabilis silang lumabas at lakad takbo ang ginawa patungo sa bilihan ng ticket.

Of course, wala ng available na ticket. Pero sa tulong ni Valerian, nakakuha sila ng limang ticket.

“Kapag nahanap niyo si Knight Velazquez, tell him my name. Baka ipahabol niya kayo sa naglalalakihang aso niya.”

“Anong mayroon sa pangalan mo?” Nakakunot ang nuong tanong ni Lander.

“My name is a gem, pare,” pagmamalaking sagot ni Valerian.

Umiling-iling silang magkakaibigan sa sagot ni Valerian. Kilala nila ang pangalang Knight Velazquez dahil kilala iyon sa business world pero hindi pa niya ito nakakausap, pero mukhang magkaibigan ito at naalala niya nuong nag-Skype sila ni Valerian, binanggit nito ang pangalang Knight Velazquez.

“But kidding aside. Banggitin niyo sa kaniya ang pangalan ko. And guys, itong plane na sasakyan niyo, hindi ito sa mad—”

“Thanks for helping, Valerian,” sabi niya sa kaibigan. “I really appreciate it.”

“No, Vergara. This plane is not going to Madri—”

Hindi na natapos ang sasabihin nito dahil pumasok na sila sa loob ng eroplano dahil paalis na iyon.

Habang nakasakay sa eroplano, panay ang dasal niya na sana hindi pa nag-uumpisa ang kasal, na sana may nangyaring aberya para hindi iyon matuloy at makahabol pa siya.

Parang napaka-bagal ng bawat minuto. His heart felt hopeful, yet, it also felt fear like he never felt before. Sa tanang buhay niya, isang beses lang siyang natakot. At iyon ay nuong bumagsak ang Pacific Pearl Shipping dahil sa kagagawan niya. At ngayon, natatakot siya na baka niya maabutan si Mhelanie.

Pero kailangan niyang labanan ang takot. Kailangang maniwala siya na aabot siya, na mapipigilan niya ang pagpapakasal nito sa ibang lalaki.

DAHAN-DAHANG nagmulat ng mata si Mhelanie at tumambad sa kanya ang hindi pamilyar na silid. Magpa-panic sana siya ng maalala niyang nasa Palacio Velazquez Hotel pala siya na nakatayo sa Barajas, Madrid, kung saan ginanap ang kaarawan ng ama ni Knight. Hindi na sila naka-uwi ni Knight kagabe sa bahay ng mga ito kung matatawag ngang bahay ang Velazquez Palacio na nakatayo sa puso ng Barcelona. Magmamadaling araw na kasi ng matapos ang birthday party ng ama nito.

Napaigtad siya ng may kumatok sa pinto ng silid niya at bumukas iyon. It was Knight.

“Hey. You awake?”

Ininat niya ang mga braso. “Oo. Kagigising ko lang,” wika niya. “Bakit?”

“Mag-bi-breakfast na tayo kasi uuwi pa tayo sa Seville. May dadaanan ako roon bago tayo bumalik sa Canada.”

Nagsalubong ang kilay ni Mhel. “Seville?” Tulad ng Madrid at Barcelona, siyudad din ang Seville. “May bahay kayo roon?”

“Oo. Sa San Pablo. It’s my personal house. Hindi iyon pag-aari ng pamilya ko.”

“Ahh. Okay.” Umalis siya sa kama. “Maliligo at magbibihis lang ako.”

“Hihintayin kita sa Breakfast table,” ani Knight.

Nang sumara ang ang pinto ng kuwarto, pumasok siya sa banyo at naligo. Pagkatapos ay nagbihis siya. Simpling sundress lang ang suot niya na kulay baby pink—binili iyon ni Knight— at itinali niya ang kanyang buhok. Naglagay siya ng light make-up at pinaresan ang sundress ng gladiator sandals. Lumabas siya sa silid na inuukupa at nagtungo sa breakfast table. Sabay silang nag-agahan ni Knight pero walang namutawi sa salita sa nga bibig nila. Pareho silang walang imik. Hanggang sa makasakay sila sa helicopter na maghahatid sa kanila sa San pablo, Seville, wala pa rin silang imik na dalawa.

NANG LUMAPAG ang eroplanong sinasakyan ni Iuhence at ng mga kaibigan niya, mabilis silang lumabas ng eroplano at halos liparin nila ang distansiya patungo sa parking lot ng airport.

Nang makakita ng taxi, agad na nilapitan niya iyon.

“You speak English?” Tanong niya sa driver.

Tinitigan lang siya ng driver na pinagtanungan niya. Napapalatak na naghanap siya ng iba pang taxi.

“Vergara!” Tawag sa kanya ni Lander. “May nakaintindi rito ng English,” wika nito habang tinuturo ang driver ng isang taxi na ilang dipa ang layo sa kanya.

Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at ang apat naman ay sa back seat. Dahil hindi kasya ang mga ito, si Calyx ang pina-upo ng mga ito sa sahig ng taxi.

“I bought myself an Aston Martin dahil ayokong makipagsiksikan. Pero dito rin pala ako babagsak sa sahig ng taxi,” reklamo ni Calyx. “Fuck shit!”

Napapantastikuhang napatingin ang driver sa back seat.

“Don’t mind him,” wika niya.

“Okay. Where in Seville, seńor ?” Tanong ng driver sa kanila.

“Seville?” Gagad niya. “Aren’t we in Madrid?

“No,” sagot ng driver at itinuro ang karatula na nasa gilid ng airport. May nakasulat doon na ‘welcome to San Pablo, Seville’ .

Nagkatinginan silang magkakaibigan.

“No! This is not fucking happening again!” He shouted in anger and frustration. “No…” nanghihinang napadaos-dos siya sa kinauupuan.

“How far is Seville to Madrid?” Si Ymar ang nagtanong.

“More than five hours,” ani ng driver.

“Oh God. Ang malas natin,” paanas na wika ni Calyx.

“Is there a Velazquez Palace in Madrid?” Tanong niya. Hindi siya susuko! Hindi! Kailangan niyang makita si Mhelanie. “How far is it from here?”

“Velazquez Palace?” Ulit ng Driver. “There is a Velazquez Palacio here in Seville. It is owned by Count Don Knight Velazquez.”

He is a fucking count?!

Nagkatinginan sila ng mga kaibigan niya at ibinalik ang atensiyon sa driver.

“Can you take us there?” Tanong niya rito.

“Of course.” Binuhay nito ang sasakyan at pinaharurot ang sasakyan patungo sa Palacio Velazquez.

Pagkalipas ng ilang minutong pagmamaneho, tumigil ang taxi sa harap ng isang magara at malapad na gate. Sa likod ng gate ay mga puno at mahabang rock pathway na hindi nila makita kung saan nagtatapos.

Binayaran niya ang driver at lumabas silang magkakaibigan.

Nang maka-alis ang taxi, humarap sila sa malaking gate.

“Walang doorbell,” wika ni Dark.

“Isa lang ang ibig sabihin no’n,” ani Lander. “Kung sino man ang may-ari ng bahay na ito, siguradong ayaw niyang ma-isturbo.”

“Paano naman natin maipapalam ang presensiya natin kung walang doorbell at wala ring guard?” Nakakunot ang nuong tanong ni Calyx.

“Aakyatin natin ang gate,” sagot niya.

Napanganga ang mga kaibigan niya sa kanyang sinabi.

“Please tell me that you are joking,” sulat pa rin na wika ni Ymar.

Lumapit siya sa gate at nag-umpisa ng akyatin iyon. “Para kay Mhelanie, gagawin ko ’to. Baka naroon siya sa loob.”

“At kapag wala siya sa loob?” Tanong ni Lander.

“Then we’ll go to Madrid. Kung kailangan kong suyurin ang buong Spain, gagawin ko makita ko lang siya. You don’t have to come with me,” aniya habang inaakyat pa rin ang gate.

His friends let out a loud grunt before they climbed the gate with him. Napangiti siya. Magkakaibigan nga talaga sila.

After a moment of dangerous gate adventure climbing, nakapasok din sila sa gate.

Bumuga ng marahas na hininga si Calyx at puno ng sarkaso na nagsalita. “Nakapasok din tayo sa wakas. Pagkatapos kung sumabit at matusok, buhay pa naman ako. You’re welcome, Vergara. What now?”

“Sundan natin ang pathway na ito,” wika niya at itinuro ang mahabang pathway.

“Cool,” Lander said, dryly. “Let’s go and trespass in Velazquez Palacio.”

Lakad-takbo ang ginawa nila hanggang sa makarating sila sa dulo ng pathway kung saan nakatayo ang malaking bahay. It was a breathaking modern castle.

“Wow,” Dark uttered in astonishment.

“This is grand,” ani Ymar habang nakatingin sa bahay na nasa harapan nila.

“Fuck. This palace is pretty awesome,” komento ni Lander.

Akmang lalapit sila sa mataas at malapad na pintuan ng bumukas iyon at lumabas ang isang lalaki na walang emosyon ang mukha.

Nang makita silang ng lalaki, natigilan ito at kumunot ang nuo sa kanila. “Who are you and what are you doing in my home? And how did you get in?”

“Who are you?” Balik tanong ni Dark sa lalaki.

“I am Knight Velazquez, the owner of this house that you just tresspassed.”

Humakbang sila palapit dito. “I’m Iuhence Vergara and I’m here for Mhelanie Tschauder. Is she here?”

“Why would I answer your question—”

“And Valerian Volkzki said hi,” dagdag niya. Baka nga magbago ang isip nito kapag narinig ang pangalan ni Valerian.

“Where is that man?” Tanong nito.

“In Paris. Guarding my plane.”

“Okay. Pasalamat kayo at kaibigan niyo si Volkzki. Kung hindi, ipapalapa ko kayo sa mga aso ko.”

Napaawang ang labi niya. Marunong naman palanag managalog e, nag-English pa siya.

“Nasaan si Mhelanie? Narito ba siya? Mag-uumpisa na ba ang kasal?”

“Kasal?” Nakakunot ang nuong gagad ni Knight.

“Oo. Nakausap ko ang ama ni Mhelanie, sabi niya ay ikakasal kayo rito sa Spain.”

Tumaas ang sulok ng labi nito. “That sly man.” Umiling-iling ito at binuksang muli ang pintuan. “She’s in her room. Third floor, on the left wing. Hindi ka mahihirapang hanapin ’yon. Isa lang ang silid sa left wing.”

“Salamat.” Nginitian niya ito at mabilis na pumasok sa kabahayan at naiwan ang mga kaibigan niya sa labas.

Malalaki ang mga hakbang niya patungo sa ikatlong palapag. At nang makarating doon, mabilis niyang nahanap ang kuwarto na tinutukoy ni Knight.

Nang buksan niya ang pinto, nakita niya si Mhelanie na nagbabasa ng libro.

“Mhelanie…”

Mhel froze as she heard that familiar voice. She spun around awiftly. Halos mahulog ang panga nito sa sobrang gulat ng makita niy si Iuhence sa pintuan ng kwarto. Nabitawan niya ang aklat na hawak-hawak sa sobrang pagka-sorpresa.

“Iuhence…”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

GULAT na gulat si Mhel ng makita si Iuhence na pumasok sa silid na pansamatala niyang inuukupa sa palasyo na pag-aari ni Knight. Hindi siya makapaniwala na nasa harap niya ang lalaking tinitibok ng puso niya.

“Anong ginagawa mo rito?”

“I miss you and I can’t lose you,” wika nito saka naglakad palapit sa kaniya at sinapo ang mukha niya.

“Iuhence…” tinitigan niya ito sa mga mata. “Iyon lang ba talaga ang rason kung bakit ka narito?” Gusto niyang marinig na sabihin nitong mahal siya nito. “Sagutin mo ako Iuhence, bakit ka nga ba narito? Napakalayo mo sa Pilipinas.”

“I love you. That’s why I’m here.” Huminga ito ng malalim saka hinapolos ang pisngi niya. “Hindi ko alam kung anong nangyari sakin. Ever since I met you, I was thrown into a pit of strange emotions. Ayos lang ’yon noon kasi umalis ka. Pero nang makita kita ulit pagkalipas ng walong naroon, those strange emotions are still there. It resurfaced. Hindi ko alam ang gagawin ko sa mga emosyong nararamdaman ko. Every emotion is new to me. You awakened my sleeping heart and taught the beast I called heart to beat and live for you.

“Marami na akong babaeng na nasaktan. Maraming babae na ang hindi ko binigyan ng halaga. I discarded them like trash. Akala ko nga noon wala akong puso. I thought that the only things I knew in life are business and pleasure. When I thought of women, I thought of sex. But now, when I thought of you, I thought of how my world will crumble if you discard me like what I did to other women before you. Natakot ako sa isiping nasa mga kamay ng isang tao ang kaligayahan at kalungkutan ko. Natatakot ako na nakadipende sayo ang kasayahan ko. Just the thought of letting you go was enough to suffocate the beast inside my ribcage.”

Nanubig ang mga mata niya sa sobrang kasiyahan sa narinig. “Iuhence…”

“Mhelanie, from the moment I laid my eyes on you in the airport eight years ago, you stole my heart in that very moment. Ikaw ang kauna-unang babae na nagpatibok sa puso ko na akala ko ay bato. Nang makita kita, nag-iba ang lahat. I used to laugh at my good friend, Tyron, because he is a lovesick fool when he fell for Raine pero mas malala pala ang magiging sakit ko sa pag-ibig. Nuong unang may nangyari sa atin, right there and then, I knew, you are the one for me. You managed to awaken my cold slumbering heart. You stirred my heart alive. When I woke up in the morning, wala ka na.”

Mapakla itong ngumiti. “Hinanap kita, alam mo ba ’yon? Pinasuyod ko ang buong Pilipinas mahanap ka lang. Pero pagkalipas ng tatlong taon na paghahanap sayo, wala akong nakita. I stopped looking for you, but I never gave up that someday, if God, destiny and fate permit, magkikita rin tayo. At nangyari nga. Nang makita kita ulit, tumigil ang pag-inog ng mundo ko. Wala akong nasa isip kundi ikulong ka sa mga bisig ko para hindi mo na ako iwan ulit. Dahil alam ko, mas magiging masakit kung iiwan mo ako sa ikalawang pagkakataon.”

“So, I blackmailed you, romanced you, hell, I even kidnapped you. Even if I have to be the devil himself, I will, just so I can have you. Ayoko lang na makatakas ka na naman muli. At nuong nasa isla tayo, nuong galit na galit ka sakin, gumawa ako ng plano. And that plan is to make you fall for me. Sa ginawa ko, ako yata ang napa-ibig mo ng sobra-sobra. Mas lumalim pa ang nararamdaman ko para sayo. Mas nagulo ang sistema ko. Nuong nasa Russia tayo, right there, I was falling for you already. Pero nuong nagtagal tayo sa isla, I wasn’t falling anymore. I already had fallen for you, Mhelanie. I fell hard and fast. I was so scared that you are not there to catch me.”

“Natakot ako kaya hindi ko masabi sayo na mahal kita. Ang ginawa ko, pinaramdam ko nalang kung gaano kita kamahal. When we went back to Manila, handa na ako. Handa na akong magtapat. Bahala na si Iron Man sa’kin. Pero umalis ka na naman habang tulog ako. Alam mo ba ang takot na naramdaman ko ng magising ako at wala ka sa tabi ko. I know, it was selfish of me not tell you abut your mother’s condition and I’m sorry for that, pero masisisi mo ba ang puso ko na natatakot na iwan mo kapag nalaman mo?

“At nang malaman kong ikakasal ka—God…I want to murder someone. I want to murder the man who will say ‘I do’ to you in the altar. Wala akong pakialam kong makulong ako, hindi ako papayag na may ibang magmay-ari sayo. Akin ka lang. Akin ka lang, Mhelanie. Akin ka lang. Please tell me that you are mine and that you feel the same way, too. Dahil kapag hindi mo ako mahal, makakaasa kang ki-kidnap-pin kita ulit at dadalhin sa isla at hindi kita pakakawalan hangga’t hindi mo sinasabing mahal mo rin ako.”

Nararamdaman ni Mhelanie ang mainit na likido na dumadaloy sa pisngi niya. God … she loved this man so much. Mas lalong nagdagdagan pa ang pagmamahal niya dahil sa pinagtapat nito. Niyakap niya ng mahigpit ang binata at hinalik-halikan ang leeg nito.

“Nuong una kitang makita, I definitely feel something. Iba ka, e. You managed to penetrate the heart of my femininity at first meeting. At kahit ng tumakas ako, hindi pa rin kita nakalimutan.” Mahina siyang napatawa. “Paano ko naman makakalimutan ang lalaki na kumuha sa pagkababae ko? At nang makita kita ulit, gusto kong tumakas kasi hindi ko gusto ang tibok ng puso ko para sayo. Pero hindi mo hinayaan manahimik ang puso ko, kinidnap mo ako at dinala sa isla mo. Doon, mas lalo pang nag-umigting ang nararamdaman ko para sayo. Kahit anong pigil ko,” kumawala siya sa pagkakayap dito at tumingin sa berde nitong mga mata, “hindi ko napigilan ang puso ko na mahulog sayo. Mahal na mahal din kita, Iuhence. Sobrang mahal na mahal. Those days that you were not by my side were torture. I miss you so much. God—” He crashed her lips against his. “I love you, Iuhence Vergara.”

Iuhence smiled and then he grabbed Mhel’s nape and smashed his lips against hers. Napaungol siya sa sensasyong dulot ng paglalapat ng mga labi nila. It took her breath away and she couldn’t do anything but to kiss him back.

Walang pakialam si Mhel sa nangyayari sa paligid. All she cared about is kissing Iuhence and feeling his love. Kaya naman ng hubarin nito ang sundress na suot niya, hinayaan lang siya nito.

“God, I miss you so much!” Ani Iuhence ng pakawalan nito sandali ang mga labi niya.

“I miss you too.” Sabi niya sa hinihingal na boses.

Pinadausdos ni Iuhence ang labi sa hubad niyang katawan hanggang dumako iyon sa mayayaman niyang dibdib. Napaliyad siya ng laruin ng dila nito ng nipples niya. Nanginginig ang katawan niya sa sobrang sarap na dulot niyon.

“Ohh, Iuhence… ohh.”

While sucking her little beads on her breast, he managed to pull down her panty and freed her wet mound. Nakita niyang inilagay nito ang panty niya sa bulsa ng suot nitong pantalon.

Biglang lumuhod si Iuhence sa harapan niya at ipinatong ang isang binti niya sa kama. Ngayon ay nakabuka ang hita niya at malayang napagmamasdan ni Iuhence ang pagkababae niya.

He smiled at her before he kissed the lips of her mound. Electricity of pleasure immediately coursed through her body. Mhel couldn’t help but to moan and curl her toes when Iuhence started licking, sucking, nipping and eating her wet mound and clitoris.

“Ohh, God, Iuhence— uhhm. Ang sarap niyan.”

Wala sa sariling napatingin siya sa bandang kaliwa at nagtama ang mga mata niya at ng repliksiyon niya sa salamin. Her lust heightened when she saw her and Iuhence’s reflection in the mirror.

“Ohhh, God.” Ungol niya.

Kitang-kita niya kung paano kainin ni Iuhence ang pagkababae niya at kung gaano ito nasisiyahan sa ginagawa nito.

“Ohh, Iuhence… Uhm… ohh…” Palakas ng palakas ang ungol niya hanggang sa mapasigaw siya ng maramdamang nilabasan na siya. “Ohhh, God, sige pa…”

Gumapang ang mga labi ni Iuhence mula sa pagkababae niya patungo sa mayayaman niyang dibdib. Kapagkuwan ay tumigil ito sa ginagawa at hinila siya patungo sa harap ng salamin.

Kitang-kita niya ang hubad niyang katawan sa salamin at nakikita rin niya ang binata na puno ng pagnanasa na nakatingin sa hubad niyang katawan.

“Iuhence, ohhhh.” Ungol niya ng mag-umpisa itong halikan ang likod ng tainga niya kapagkuwan at bumulong sa kanya. “Put your hand on the mirror and leaned down a little.”

Ginawa niya ang sinabi ni Iuhence at napasinghap siya ng malakas ng biglang pumasok ang kahabaan ng binata sa loob ng basang-basa niyang pagkababae. Hindi ito gumalaw sa loob niya at hinayaan ang pagkababae niya na masanay sa laki at haba ng pagkalalaki nito.

“Ohhhh.” She moaned. “God, Iuhence. I miss your manhood inside me.”

Nagtama ang mga mata nila sa salamin.

“I miss this too, my love,” wika ni Iuhence ng buong pagmamahal.

Biglang natawa si Mhelanie ng may ipinakita sa kaniyang singsing si Iuhence.

“Seriously, Iuhence?” Natatawang tanong niya. “We’re in the middle of something here.”

Ngumiti lang ang binata. “Yeah. I’m freaking serious.” Tinitigan nito ang mga mata niya sa salamin. “Mhelanie Tschauder, you will make me the happiest man in the whole wide world if you wear this ring and say ‘yes, Iuhence, I will marry you’ . If you accept my proposal, I’ll do everything I can to make you the happiest woman on earth every freaking day. I promise.”

Naiiling na kinuha niya ang singsing na hawak nito at isinuot iyon sa daliri niya. “Yes, Iuhence. I will marry you.” Inilagay niyang muli ang mga kamay sa salamin. “Now make me the happiest woman and make love to me.”

“With utmost pleasure, my love,” ani Iuhence at nag-umpisa ng maglabas-pasok sa pagkababae niya.

“Ohh. God. Ang sarap. Ohh, sige pa.” Ungol niyang habang naglalabas-pasok ang pagkalalaki nito sa pagkababae niya.

“Looked at my eyes in the mirror, Mhelanie. I want to see how they glisten as I make love to you.” Wika ni Iuhence na kaagad naman niyang sinunod.

Sa bawat ulos ni Iuhence sa loob niya, hindi naghiwalay ang mga mata nila. They stared at each other’s eyes.

“Ohhhh… yeah, God… ohhhh.” Ungol ni Iuhence habang binabayo ang pagkababae niya.

“Yes! Yeah. Like that. Fuck me like that—ohhhhhh, uhmmm. Ang sarap!” Palakas ng palakas ang ungol ni Mhelanie habang palakas ng palakas ang pagbayo sa kanya ni Iuhence.

Then she felt it. Her orgasm. “Ohhhhh, yeah. I’m coming. Malapit na ako. Ohhhhhh—hayan na,” Napalunok siya at napaungol na naman sa sarap. “Malapit na. Nandiyan na, oh God—ohhhhhhh.”

Nang maabot niya ang rurok ng kaligayan, sumunod sa kanya si Iuhence. She felt his hot semen inside her, filling her womb.

Ilang minuto pang nanatili sa loob niya ang kahabaan nito habang nagkakatitigan sila sa salamin. He pulled it off and hugged her from behind.

“I love you, my beautiful fiancé,“aAni Iuhence ng puno ng pagmamahal.

Humarap siya rito at tinitigan ito ng buong pagmamahal. “I love you, too, my fiancé.”

“God, ang sarap sa pakiramdam kapag nag a-I love you ka sa’kin.”

“The feeling is mutual.”

Bigla niyang naalala si Knight. “Teka, paano ka nakapasok dito?”

“Long story short, we took my plane from Philippines to Canada, then Canada to Paris. Then we flew in a public plane from Paris to Spain. Pagkatapos inakyat namin yung malaking gate at voila! We’re here. I’m here.”

“We?”

“Yeah. Sumama ang mga kaibigan ko para moral support daw.”

Napangiti siya. “Ang suwerte mo sa mga kaibihan mo.”

“Indeed, I am,” ani Iuhence at inayos ang damit. Pagkatapos ay pinulot ang sundress niya at isinuot iyon sa kanya pagkatapos ay sunod naman nitong isinuot ay ang panty niya. “Beautiful,” ani nito habang puno ng pagmamahal na nakatingin sa kanya.

“Yes, I know.”

Natatawang magkahawak kamay silang lumabas ng kuwarto na iyon at nagtungo sa first floor kung saan nasa sala si Knight at ang mga kaibigan ni Iuhence na mukhang hinihintay sila.

“Tapos na? Happy ever after ba o tragic ending?” Tanong ng lalaki na kulay asul ang nga mata.

“Magpa-mental ka na kaya, Lander,” wika ng lalaki na katabi nito. “Nakita mo nang masaya sila e. Malamang happy ever after.”

“Mauuna ka muna sa mental, Calyx,” sagot ng lalaki na may pangalang Lander.

“Teka lang,” ani ng guwapong lalaki na nakaupos sa pang-isahang sofa. “Hindi ba ikakasal kayo?” Tanong nito sabay tingin sa kanya at kay Knight na walang imik lang na naka-upo. “Paano na ngayon?”

“I called the wedding off,” sagot ni Knight.

“Bakit?” Nagtatakang tanong ni Lander.

Knight looked at her. “Mhel, tell them.” Pagkatapos at bumaling ang atensiyon nito sa katabi niya. “Tell him.”

“Tell me what?” Nakakunot ang nuong bumaling sa kanya si Iuhence.

Humarap siya kay Iuhence at ngumiti. “Ito ang dahilan kung bakit hindi natuloy ang kasal.” Humawak siya sa kanyang puson. “I’m two weeks pregnant, Iuhence.”

She was expecting him to shout in delight, but the opposite happened. Bigla itong nawalan ng malay.

“Oh, God! Iuhence!” Puno ng pag-aalala na umupo siya sa sahig at kinanlong ang ulo nito at pina-unan sa hita niya. “Wake up.” Bumaling sa mga kaibigan nito. “Help me.”

Sa halip na mag-alala ang mga kaibigan nito, nagtawanan pa ang mga ito. Kahit si Knight ay may sinusupil na ngiti sa mga labi.

“Ano pa kaya kung makita niya ang baby niya, baka magbigti na yan sa sobrang saya,” ani Calyx na nakangisi.

Napailing-iling nalang siya at hinintay ang binata na magising. Mukhang nagkamali siya kanina. Hindi ma-swerte si Iuhence sa mga kaibigan nito.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

MHEL couldn’t stop looking at her ring. Sobrang saya ang lumulukob sa puso niya sa isiping fiancé na siya ngayon ni Iuhence at soon to be Mrs. Mhelanie Vergara na siya. Kinikilig siya dahil sa wakas, nagkaaminan na silang dalawa at mahal din pala siya nito.

Habang nasa eroplano sila na pag-aari ni Knight patungong Paris, walang tigil ang bibig ng mga kaibigan ni Iuhence sa pagku-kuwento sa kanya sa adventure raw ng mga ito mula Pilipinas hanggang sa Spain.

Si Iuhence naman ay natutulog sa upuan na nasa tabi niya. Hindi pa ito nagising mula ng mawalan ito ng malay. Ang nakakatawa, inilagay ng mga kaibigan nito sa stretcher si Iuhence para hindi sila mabigatan sa pagbubuhat patungong airport. At dahil may sariling ambulance si Knight, doon talaga isinakay ang binata dahil hindi sila kaysa sa loob ng Ferrari nito.

“Hindi na iyan epekto ng shock,” wika ni Ymar na nakilala niya habang nasa ambulansiya sila. “Epekto na iyan ng pagod.”

Napatitig siya sa katabi at hinaplos ang pisngi nito. “Matulog ka lang, mahal ko.”

Nang sa wakas ay tumigil na sa pagsasalita at pagku-kuwento ang mga kaibigan ni Iuhence at natahimik na ang buong eroplano, sumandal siya sa likod ng upuan at ipinikit ang mga mata. Ilang segundo palang ang lumipas na nakapikit siya ng may humalik sa pisngi niya. Mabilis niyang iminulat ang mga mata at nagtama ang mga mata nila ni Iuhence.

“Iuhence.” Ngumiti siya. “Mabuti naman at gising ka na.”

Puno ng kasiyahan ang kislap ng mga mata ni Iuhence. “Thank you.” Hinaplos nito ang tiyan niya. “Thank you for giving me such wonderful news.”

“Sa sobrang wonderful, nahimatay ka?” Tukso niya.

“Oo.” There was a red tint on his cheek! God, he was actually blushing! He looked cute. “Hindi ko kinaya. I was shock, actually. Shocked and coated with so much happiness, it overflowed and rendered me unconscious.”

“Palusot pa, e,” biro niya at hinalikan ito sa mga labi. “Pero kahit ka pa himatayin ng paulit-ulit, mahal pa rin kita. Walang magbabago ro’n.”

“Aww. You’re making my heart beat so fast.” Ang lapad ng ngiti nito. “I love you, Mhelanie.

Puno ng pagmamahal na sinalubong niya ang tingin nito. “I love you too, Iuhence.”

Hinawakan siya nito sa kamay at hinila siya patayo. Magtatanong sana siya kung saan sila pupunta, pero inilapat ni Iuhence ang hintuturo sa mga labi niya.

“Shhhh,” anito at hinila siya patungo sa… holy hell.

Ano ba ang balak nitong gawin? Bakit hinihila siya nito patungo sa bathroom ng eroplano?

“Iuhence, ano bang—” Napatigil siya sa pagsasalita ng hinahin siya nito papasok sa banyo ng eroplano.

Hinarap niya ang binata na kasama niya sa loob ng banyo.

“Iuhence—” Before she could finish her sentence, his lips were already on hers, kissing her mouth like he owned it.

She was still wearing her sundress kaya hindi nahirapan si Iuhence na hilahin iyon pataas at ibinaba ang panty niya pagkatapos ay pinatalikod siya nito at niyakap mula sa likuran habang hinahalik-halikan ang batok niya.

Nang maramdaman niyang pumasok ang matigas nitong pagkalalaki sa pagkababae niya, napasinghap siya at pinigilan ang sarili na hindi umungol ng malakas baka marinig sa labas.

Shucks! She was having a quickie in a plane bathroom! She was turned on at the thought. Mas ginanahan siyang salubungin ang pag-ulos nito at napapapikit siya sa sobrang sarap.

“Ohh, Iuhence…” Mahinang ungol niya habang mabilis at malakas na binabayo ni Iuhence ang pagkababae niya. “Uhhm…Ohhh….Sige pa.”

“Ohhh, Mhelanie,” ungol ni Iuhence habang binabayo nito ang pagkababae niya mula sa likuran. “God, I miss you, honey—ohh.”

Ini-angat nito ang isa niyang binti at inilagay iyon sa bowl na may takip. Nakabuka ang hita niya at habang walang tigil ang paglabas-pasok ng kahabaan nito sa pagkababae niya. Inabot ng kamay nito ang kanyang hiyas at nilaro-laro iyon.

“Ohhh, Iuhence… sige pa…” mahinang ungol niya ng maramdamang malapit na siyang labasan. “Sige pa… faster—uhhm…”

Ikinuyom niya ang kamao ng maramdamang malapit na siyang labasan. Pinipigilan niyang umungol dahil baka marinig siya sa labas. Panay ang kagat niya sa pang-ibabang labi.

And when her orgasm ripped through her, isang impit na ungol ang kumawala sa labi niya. And when Iuhence cum, doon siya napaungol ng malakas dahil sa masarap na sensasyong dulot ng mainit nitong katas na pumuno sa sinapupunan niya.

“That was fast but definitely delicious,” sabi ni Iuhence at kumuha ng tissue para tuyuin ang dumadaloy na katas nito sa mga hita niya.

Nang malinis nito ang katas sa mga hita niya, ito naman ang nag-ayos sa sarili pagkatapos ay niyakap siya at mariing hinalikan sa mga labi.

Isinandal siya nito sa pintuan ng bathroom at pinutol ang halik na pinagsasaluhan nila saka matiim siyang tinitigan sa mga mata kapagkuwan ay lumuhod ito at hinalikan ang tiyan niya.

His emerald eyes glimmered with love and happiness as he lovingly touched her stomach.

“Sorry, baby. Sabik na sabik lang si Daddy kay Mommy kaya pasensiya na kung na-isturbo ng alaga ni daddy ang tulog mo,” pagkausap nito sa tiyan niya. “Paglaki mo, ipapaliwanag sayo ni daddy ang bagay na ginagawa namin ni daddy at ni mommy—”

Mahina niyang tinampal ang balikat nito. “Hindi pa nga lumalabas, tinuturuan mo na ng kahalayan mo. Tumayo ka nga riyan.”

Natatawang tumayo si Iuhence at ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Sex education ang tawag doon, ’di’ba?”

Itinirik niya ang mga mata. “Iuhence, iyang bibig mo, kadenahan mo kapag lumabas na ang baby natin. Baka kung ano-ano ang ituro mo sa baby natin. Kukutusan talaga kita.”

“ Baby natin . Ang sarap pakinggan.“ Biglang lumamlam ang mga mata ni Iuhence. “Noon, kapag nakikita ko si Tyron na masayang nakikipag-laro kay Timber, na-i-inggit ako. Akala ko hindi ko mararanasan ang maging ama at ang pakiramdam na may tinatawag kang anak. Kaya naman maraming Salamat.” His eyes watered. Mhel was touched by this. “ Salamat sa pagbibigay sa akin ng pagkakataon na maging ama sa magiging anak natin.“

Hinaplos niya ang mukha nito. “Salamat sa pagmamahal.”

Magsasalita pa sana si Iuhence ng marinig nila ang boses ng piloto.

“We’re approaching the boarder of Paris. Please buckle up your seatbelt,” sabi ng piloto.

Nagkatinginan sila ni Iuhence pagkatapos ay mabilis na lumabas ng bathroom at bumalik sa upuan nila at naglagay ng seat belt. Nagkatinginan sila at parehong natawa.

Nang maramdaman nilang lumapag ang eroplanong sinasakyan, pinagsiklop ni Iuhence ang kamay nila at hinalikan ang likod ng palad niya.

“Mahal kita, Mhelanie.”

“Mas mahal ka namin ng baby mo,” sagot niya ng tuluyan ng tumigil ang eroplano.

PAGKALABAS ni Mhel at Iuhence sa eroplano, biglang bumalik si Mhel dahil may naalala siyang itanong kay Knight. Hindi ito kasama sa mga bababa kasi deretso ito sa Canada.

“Oh, bakit ka bumalik?” Tanong ni Knight sa kaniya ng makita siyang pumasok ulit sa pinto ng eroplano.

“Ano pala ’yong ‘message from a friend’ na sinasabi mo?” Nakalimutan niyang itanong iyon kay Knight, ngayon lang niya naalala.

Gumuhit ang munting ngiti sa mga labi nito. “It was a message from Valerian Volkzki, and I quote, ‘huwag mong pakakasalan si Mhelanie Tschauder kung ayaw mong ihulog kita sa eroplano habang nasa himpapawid.’ End quote.”

“Bakit naman niya sasabihin ’yon?”

Nagkibit balikat ang binata. “Hindi ko alam. Siya nalang ang tanungin mo.”

“ Nginitian niya ito. “Thanks.”

Lumabas siya ng eroplano at naabutan niya si Iuhence na nakatayo sa tabi ng hagdan ng eroplano at madilim ang ekspresyon ng mukha. Parang sasabak ito sa giyera dahil pinipigilan ito ng mga kaibigan sa braso.

“Iuhence, ano bang nangyayari?” Tanong niya ng makalapit sa lalaki.

Ipiniksi nito ang braso na hawak ng mga kaibigan nito at inayos ang nagusot nitong damit. “Sa susunod, huwag kang babalik sa eroplano, lalo na kung may lalaki roon.” Nakatiim-bagang na sabi nito.

Oh. He was jealous again.

Sinapo niya ang mukha ni Iuhence saka hinalikan ito sa mga labi. “Huwag ka nang magselos. Magkaka-anak na nga tayo, e.”

Biglang umaliwalas ang mukha ni Iuhence. “Oo nga pala.” Ngumiti ito na parang hindi nagdilim ang itsura nito. “Halika na, honey.”

Iginiya siya ni Iuhence at ng mga kaibigan nito sa private plane na pag-aari ni Iuhence. Nang makapasok sila roon, naabutan nilang natutulog si Valerian.

“Sunog! Sunog!” Sigaw ni Lander at Calyx.

Napabalikwas ng bangon si Valerian at nanunuring sinuyod ng tingin ang buong eroplano. Nang tumuon ang mga mata ni Valerian kay Lander at Calyx na mahinang tumatawa, mabilis na pinulot nito ang wala ng laman na plastic bottle at binato sa dalawa.

“Mga gago talaga kayo.” Naiiritang tumayo ito at inayos ang damit na suot at tumingin kay Iuhence. “Saan na tayo pupunta ngayon?”

“Back to Canada,” sagot ni Iuhence at tumingin sa kanya. “Kakausapin natin ang ama mo at hihingin ang basbas niya.”

Bigla siyang kinabahan. “Pero, paano kong—”

“Shhh.” Hinalikan nito ang labi niya para patahimikin siya. “It’s okay. Pumayag man siya o hindi, wala akong pakialam. Magpapakasal tayo at magsasama tayo ng masaya. Kailangan lang ipaalam natin bilang respeto na rin sayo at sa pamilya mo.”

Niyakap niya ng mahigpit si Iuhence. “Thank you. I love you so much.” Kapagkuwan ay tumuon ang tingin niya kay Valerian na may emosyon sa mga mata nito na hindi niya mapunto.

“Thank you,” she mouthed at Valerian.

Hindi man niya alam ang rason kung bakit sinabi nito ang mga iyon kay Knight, nagpapasalamat pa rin siya. At mukhang naintindihan nito kung para saan ang pasasalamat niya dahil tumango ito sa kanya bago pumasok sa cockpit.

NANG makalapag ang eroplano ni Iuhence sa Canada, nagpa-iwan sa eroplano si Valerian, Dark at Ymar. Ang sumama sa kanila ni Iuhence ay si Lander at Calyx.

Minaneho ni Lander ang Lamborghini nito patungo sa bahay nila. Nasa back seat sila ni Iuhence. Nasa passenger seat naman si Calyx at panay ang asar nito kay Lander na kanina pa naiinis.

Pagkalipas ng halos kahating oras na pagmamaneho, nakarating din sila sa bahay niya. Sabay silang lumabas ng sasakyan ni Iuhence at magkahawak kamay sila habang naglalakad patungo sa pintuan ng bahay nila.

Si Iuhence ang pumindot ng doorbell. Si Nanny Mercy ang nagbukas ng pinto. Nagulat ito ng makita siya at si Iuhence na magkahawak ng kamay.

“Miss Mhelanie.” Umaliwalas ang mukha nito. “Nandito ka na pala. Kanina pa kayo hinihintay ng ama niyo,” anito.

“Salamat, Nanny Mercy,” aniya at hinila papasok sa bahay si Iuhence. “Nasaan si daddy?”

“In his library,” sagot ni Nanny Mercy.

“Salamat.” Hinila niya si Iuhence patungo sa library ng ama at pumasok doon na hindi man lang kumakatok. “Daddy.”

Nag-angat ng tingin ang ama niya mula sa pagbabasa ng Business Magazine. “Yes?”

“We’re here to get your blessing,” sabi ni Iuhence habang nakatingin sa ama niya. “But whether you give it or not, magpapakasal pa rin kami. We’re just doing this out of respect. Gusto ko rin na sa araw ng kasal namin, naroon ka para ihatid si Mhelanie sa altar.”

Naririnig ni Mhel ang malakas na pagtibok ng puso niya. Nanlalamig din ang kamay niya at panay ang pisil ni Iuhence sa kamay niya na hawak nito. He was rying to calm her down.

Matagal silang tinitigan ng ama niya kapagkuwan ay nagsalita ito. “When is the wedding?”

Nagkatinginan sila ni Iuhence.

“As soon as possible, sir,” sagot ni Iuhence.

Tumaas ang sulok ng labi ng kaniyang ama. “Good.” Tumingin ito kay Iuhence. “You have always been my first choice, Iuhence Vergara.”

Napanganga si Iuhence. “Seriously? Kung ganoon, payag talaga kayo na makasal kami? As in, payag talaga? Walang halong biro?”

Tumango ang ama niya. “I give you my blessing. Now, go and multiply.”

Nagkatawanan sila ni Iuhence at nakangiting lumabas ng library.

“Nasaan ang kuwarto mo?” Tanong ni Iuhence sa kanya na ikinakunot ng nuo niya.

“Bakit?”

“Basta, sagutin mo nalang ako.”

Nagtataka man, iginiya niya ito sa silid niya.

Pagkasara na pagkasara niya ng pinto, mabilis na isinandal siya nito roon at siniil ng mainit na halik ang mga labi niya. Napaungol siya ng maramdamang isa-isang hinuhubad nito ang mga saplot nila sa katawan.

“Seriously, Iuhence?” Hindi makapaniwalang tanong niya ng ihiga siya nito sa kama at kinubabawan.

“Yes. Sabik na sabik ako sayo. And hey, I have a blessing from your father.”

“Blessing?”

“Yes. He said go and multiply.” Iuhence grinned. “We will, father. We will.” He kissed her lips and thrust himself inside her. 

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

EPILOGUE

PITONG BUWAN pagkatapos ng kasal ni Mhelanie at Iuhence, natagpuan ni Iuhence ang sarili sa loob ng delivery room kasama ang pinakamamahal niyang asawa. She was about to give birth to their child. Nanginginig ang buong katawan ni Iuhence habang tinitingnan ang asawa na nakahiga sa delivery room. At dahil kaibigan niya ang doctor na magpapa-anak sa asawa niya, hinayaan siyang sumama sa loob.

“Hayop ka, Iuhence!” Sigaw ng asawa niya habang nagli-labor ito. “Bakit mo ginawa sakin ’to?!”

Namutla siya at kinain ng takot ang buo niyang pagkatao. Natatarantang hinawakan niya ang kamay ng asawa at hinalik-halikan ang palad nito.

“Honey, I’m so sorry. I really am sorry,” hingi niya ng tawad sa asawa na panay pa rin ang sigaw sa sobrang sakit. “Hindi ko naman kasi alam na ganito kasakit ’yon. Promise, hindi na kita bubuntisin.”

Gusto niyang pagsusuntukin ang sarili niya dahil sa pasakit na pinaparanas niya ngayon sa kanyang pinakamamahal na asawa.

His wife shrieked in pain as she clutched her stomach.

“I hate you, Iuhence Vergara! I hate you! Bakit mo sa’kin ginawa ’to!”

Hinawi niya ang buhok na tumatabing sa mukha nito at hinalikan ito sa nuo. “Honey, hold on, okay. Promise, hindi na kita bubuntisin. And you couldn’t possibly hate me. You love me, right?”

Tinapunan siya nito ng masamang tingin. “Letse ka! Letse! I hate you—Araaaaaay!

Magsasalita sana siya nang marinig niya ang doktora. “Kaunting ere pa misis. Malapit nang lumabas ang baby niyo.”

“Narinig mo ’yon, honey? Malapit na. I-ire mo na ’yan,” wika niya na pinapalakas ang loob ng asawa niya. “Para ka lang niyan nilalabasan kapag nagtatalik tayo, mahal—”

“Manahimik ka riyan! Hindi ’yon magkaparehas!” Puno na ng pawis ang buong katawan ng asawa niya. “Oh my God! Hindi na tayo magsi-sex kahit kailan, Iuhence!”

Napanganga siya. “A-Ano? Mahal naman e—”

“Aaaaaahhhhhhhhh!” Mhelanie cried out in pain. Lumapaypay ang katawan niya sa sobrang pagod. But when she heard a cry of a baby, biglang nawala and nararamdaman niyang pagod.

Nagkatinginan sila ng asawa niya at siya naman ay hinintay ang doktora na sabihin ang kasarian ng bata. Nagpa-ultrasound sila para tingnan kung healthy ang babies nila pero hindi nila tiningnan ang gender para surprise.

“Doktora?” sabi niya sa mahinang boses.

Ngumiti ang Doktora at nginitian siya at si Mhel. “It’s a healthy baby girl,” she informed them.

Hindi maipaliwanag ni Iuhence ang kasiyahang nararamdaman sa kaalamang paglabas niya sa delivery room ay tatay na siya. Sa wakas may tatawag na rin sa kaniyang daddy.

Ngumiti si Mhelanie na pawis na pawis. “Welcome to the world, our beloved Kisses Iunie Vergara.”

Hindi niya napigilang halikan sa mga labi si Mhelanie. “Isa pa, mahal ko. Isang ere pa. Kaya mo yan.”

Mhelanie smiled then she pushed and pushed until another cry filled the room.

“Wow,” manghang sambit ng doktora. “It’s another healthy baby girl.”

Kahit nababalot pa ng dugo ang anak niya, kinanlong niya ito sa kanyang mga bisig at puno ng pagmamahal na tiningnan ang kambal ni Kisses. “Hello, this is your handsome daddy. Welcome to the world, beautiful Hersheys Iumhe Vergara.”

PAGKALABAS nila ng delivery room, naroon ang mga magulang nila para salubungin sila. Ang mga ito muna ang nagbantay kay Mhelanie dahil uuwi siya sa bahay nila para maligo at para kunin ang mga gamit ng kambal nila.

Nang makabalik siya sa hospital pagkalipas ng ilang oras, naabutan niya ang mga magulang na nilalaro si Kisses at Hersheys. Mabilis siyang lumapit sa kambal niyang anak.

Nilukob ng kasayahan ang puso niya ng makita niya ang mga anak niya. They were so beautiful and looked so much alike. Mukhang mahihirapan sila ni Mhelanie na kilalanin ang dalawa. But they were their parents. Of course, they would be able to dentify who was who.

“Hello, baby Kisses.” He rubbed her cheeks. Her small hand wrapped around his finger. Mahigpit ang hawak nito sa daliri niya at hindi niya napigilan ang isang butil ng luha na tumulo mula sa mga mata niya. Ngayong nahahawakan na niya ang anak nila ni Mhelanie, sobrang kaligayahan ang nararamdaman niya. Nag-uumapaw ang pagmamahal niya sa mga ito at ipinapangako niyang walang sino man ang makakapanakit dito.

Iuhence then rubbed Hersheys nose. Same as Kisses, mahigpit na hinawakan din nito ang hintuturo niya.

“They look so cute,” parang kinikilig na sabi ng ina niya. “Kamukha ko sila.”

“No offence, balae, pero kamukha ko ang mga apo ko,” sabi naman ng mommy ni Mhelanie.

“I can see a Tschauder in their appearance,” puno ng pagmamalaki na sabi ng ama ni Mhelanie.

“No offence, balae, pero purong Vergara ang mukha nila,” sabad naman ng ama niya.

Hindi niya pinansin ang apat at hinalikan ang pisngi ng mga anak niya pagkatapos ay binuhat si Kisses at ihiniga sa tabi ng asawa at kinarga naman niya si Hersheys sa mga bisig niya.

Umupo siya sa gilid ng kama at nakangiting hinalikan si Hersheys sa nuo.

She looked so tiny in his arms.

Nakita niyang nagmulat ng mata si Mhelanie at kaagad na hinanap ng mga mata nito ang anak nila. When Mhelanie saw Kisses on her side, her eyes softened.

“I’m a mom now,” anito at hinaplos ang pisngi ni Kisses, pagkatapos ay inabot nito si Hersheys at hinaplos din ang pisngi. “Hindi pa rin ako makapaniwala na kambal ang anak natin.”

Napangiti si Iuhence. “Oo nga. Alam kong kambal sila pero nagulat pa rin ako ng lumabas silang dalawa.

Hinawakan ni Mhelanie ang kamay niya at pinisil iyon. “Thank you—”

“No. Thank you . Because of you, I am now a father. And I promise to be the best father in the whole wide world.” Dumukwang siya at hinalikan sa mga labi ang asawa niya. “And I promise to be the best husband for you, my love.”

“Iuhence,” puno ng pagmamahal na hinaplos nito ang pisngi niya. “You already are the best husband.”

FIVE YEARS LATER…

“DADDY! DADDY!” Sigaw ng maiingay niyang kambal na anak habang malakas na kumakatok sa pinto ng silid nila ni Mhelanie.

“Daddy! We know that you’re awake!” Wika ng matinis na boses na iyon na walang iba kundi si Kisses, ang sobrang makulit sa dalawa. “Open up, daddy, yow!”

Nagtagis ang bagang niya. He locked the door for a reason.

Nagbingi-bingihan si Iuhence habang mabilis siyang naglalabas-masok sa mainit na pagkababae ng kaniyang asawa.

“Ohhh, Iuhence… bilisan mo.”

“Ohh, yeah.” He groaned. “God, I love you—”

“Daddy! Daddy! Daddy!”

Nagpakawala siya ng malalim na buntong-hininga at hinugot ang kahabaan mula sa pagkababae ng asawa.

“Later,” ani Mhelanie na nakangiti.

“Promise?”

“Yes.”

“Okay.” Umalis siya sa pagkakakubabaw dito at mabilis na nagdamit. Ganoon din ang ginaw ni Mhelanie.

Nang maayos na ang itsura nilang dalawa, binuksan ni Iuhence ang pintuan para papasukin ang makulit na kambal nilang anak.

“Good evening, daddy.” Matamis ang ngiti na wika ni Kisses. Ang tuwid nitong buhok ay umaabot na sa balikat nito.

“Good evening too, daddy,” bati naman ni Hersheys. Unlike Kisses, curly at medyo mahaba ang buhok nito na lampas sa balikat nito.

Kulay berde ang mga mata ng mga ito at namana ng mga ito ang kulay tsokolate na buhok ni Mhelanie.

“Anong ginagawa niyong dalawa rito?” Tanong niya. “Hindi ba kapag gabi, alone time na ni daddy at mommy?”

Sabay na tumango ang dalawa kapagkuwan at napasimangot.

“Kasi naman, we are about to sleep na but the telephone in our bedroom rang. Akala namin ikaw po ang tumatawag, but it was tito Tyron. He said na pinapasabi niyo raw na may chocolate kayo sa room niyo ni mommy at dito kami matutulog sa room niyo.”

Nasapo niya ang nuo. He should have known that it was a bad thing to put a telephone in their bedroom. Pero ginagamit nila ang telepono kapag gusto nilang papuntahin ang dalawa sa kuwarto nila at doon matulog. Hindi naman niya alam na gagamitin iyon ni Tyron laban sa kanya. Si Tyron na naman ang dahilan kung bakit nabitin na naman sila ni Mhel. Hindi ito ang unang pagkakataon. Mukhang naghihigante ang loko-loko dahil gawain niya rin noon ang paglaruan ang sex life ng mag-asawang Tyron at Raine gamit ang anak ng mga ito na si Timber.

Malalim siyang napabuntong-hininga. “Pasok na kayong dalawa. Wala kaming chocolate pero puwede kayong matulog sa tabi namin ni Mommy.”

Malapad na ngumiti ang dalawa saka patakbong lumapt sa kama at nahiga sa gitna no’n.

Nasa kanan si Mhelanie, nasa gitna ang kambal at siya naman ay nahiga sa kaliwa.

These two were his beautiful angels, pero ng lumaki na ang mga ito, they became his beautiful little devils.

“Mommy, sleep ka na po,” wika ni Kisses at humarap kay Mhelanie.

“Daddy, sleep ka na rin,” wika ni Hersheys na nakaharap sa kanya.

Nagkatinginan sila ni Mhelanie at pareho silang walang choice kundi sundin ang dalawa. Hindi kasi matutulog ang mga ito hangga’t hindi sila muna ang matulog.

When he closed his eyes, a hand caressed his cheek. Alam kaagad niya na si Mhelanie iyon dahil naroon pa rin ang kuryenteng dumadaloy sa katawan niya kapag hinahawakan siya nito. Hindi iyon nawala sa anim na taong pagsasama nilang dalawa.

“Bukas nalang, mahal ko,” ani Mhelanie sa mahinang boses.

He opened his eyes and stared lovingly at Mhelanie. “Bukas talaga? Promise ’yan ha?”

Tumango ito. “Bukas. Kapag pumasok sila sa school. You can have me.”

Napangiti siya. “Sige. Absent muna ako bukas. Susulitin ko na wala ang dalawang she-devil na ito—”

“Daddy! Sleep ka na.”

“Ikaw din, mommy ko.”

Mhelanie closed her eyes and so did he. Damn. Bitin na naman ako. Thanked to his daughters, his little she-devils who managed to irritate him to the core. But these two had always brought happiness to him. Kahit makukulit ang dalawang ito, nagpapasalamat pa rin siya sa panginoon na binigay nito sa kanila si Kisses at Hersheys. Ang cute na cute at makukulit niyang anak na palaging dahilan ng pagka-bitin nilang dalawang mag-asawa.

But that was family, right? There were good times and bad times, but they would stick together no matter what.

CECELIB | C.C.

THE END

FINALE: luhence Vergara’s Sexily Ever After

The final part of luhence Vergara’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!