SYNOPSIS

SYNOPSIS:

There are three words to describe the famous Dr. Ymar Stroam who owns the very successful and well known YS Pharmaceutical. Serious. Intimidating. And snob.

While Czarina Salem is jolly, energetic and secretly green minded. Oh. And she loves eating banana.

Magkaibang-magkaiba ang dalawa at alam na alam ‘yon ni kupido. But Cupid still decided to play with them.

One faithful night, while Czarina was busy flipping the pages of the Cosmopolitan Magazine, she heard a knock on the door. Akala naman niya ay si Channing Tatum o kaya naman si Chris Evans na ang kumakatok kaya mabilis niyang pinagbuksan. But what she saw outside her doorsteps is neither Channing or Chris. It’s none other than her hunky neighbor, the always brooding Doctor Hottie whose smile could drop anyone’s panties. Ang kaso, sa isang buwan na pagiging magkapit-bahay nila at paninilip niya sa kaguwapuhan nito ay napag-alaman niyang mamahalin ang ngiti ng Doctor.

But that night, Doctor Hottie smiled and even took his clothes off in front of her! What the fudge was happening? Nagunaw na ba ang mundo at sila nalang dalawa ang natira?

Paborito niya ang prutas na saging, pero hindi yata kakayanin ng matris niya ang malaki at mahabang saging na nasa harapan niya.

CECELIB | C.C.

PROLOGUE

PROLOGUE

ITINULAK PABUKAS NI CZARINA ang pinto ng kotse habang may binabalatang saging. She had an uncanny liking towards bananas. She stepped out of her car and looked at her new house. Kumagat siya ng saging at napangiti. Ang sarap talaga ng saging at ang sarap sa feeling na may sarili na siyang bahay ngayon.

She was about to walk to her new house with banana in her hand, of course, when the gate next to her house opened and a car drove out. Then the car stopped, the driver’s seat opened, and a very handsome man stepped out from the car.

Shit! Ang guwapo naman ng lalaking ‘to!

Nakadagdag pa sa kaguwapuhan nito ang lab coat na suot. Napakalinis nitong tingnan. Matangos ang ilong at matangkad. Bagay silang dalawa kasi matangkad din siya. At nasisiguro niyang maiinggit sa kanya ang maraming kababaihan kapag ito ang naging jowa niya.

Itinaas ni Czarina ang kamay at iwinagayway. “Hi!” malakas ang boses na bati niya sa lalaki.

The man halted and looked at her. Kinunutan siya nito ng noo, kapagkuwan ay nagpatuloy sa ginagawa na parang walang nag-hi rito.

Hmp! Snob pala ang guwapo na ‘to. Sayang naman.

Kumagat uli siya sa saging na hawak at naglakad palapit sa bahay niya. Binubuksan na niya ang gate nang mapatingin na naman siya sa guwapong lalaki na nagsasara ng sariling gate.

Nahuli niyang nakatingin ito sa gawi niya kaya naman kinindatan niya. Muli, kumunot na naman ang noo ito at ibinalik ang atensiyon sa pagsara ng gate ng bahay nito.

Napabungisngis si Czarina dahilan para mapatingin na naman ito sa kanya. Isinubo niya ang saging sa bibig at kumaway sa lalaki. Kinunutan na naman siya nito ng noo na para bang na nawe-weirdo-han na sa kanya. Then the handsome man’s eyes dropped at the banana in her mouth. Lalong nagsalubong ang mga kilay nito at lihim siyang napangiti.

Men!

Umiling-iling siya at tuluyan nang binuksan ang gate, saka pumasok sa bahay niya.

Sayang ang lalaking ‘yon. Snob at mukhang mahal ang ngiti. Sayang talaga. Bagay pa naman silang dalawa. Doktor siya at doktor din ito. Swak na swak silang dalawa. Yummy siya at yummy rin ito.

Pak na pak talaga!

Nang makapasok, inilibot niya ang tingin sa kabuuan ng bahay niya. She felt proud. Dugo at pawis niya ang puhunan para mabili niya ang bahay na iyon. It was her dream house.

Siguro naman ngayon na may sarili na siyang bahay, hindi na siya papupuntahin ng mga magulang niya sa Canada kung saan doon na ang mga ito naninirahan. Her parents were both doctors too. And they both decided to work abroad. Pero siya, wala siyang balak na mag-abroad. Ayaw niya. Mas nag-e-enjoy siya rito sa Pilipinas.

Umupo si Czarina sa pang-isahang sofa at inilabas mula sa backpack niya ang malapad at makapal na Psychiatric book. Gusto niyang maging doktor ng mga baliw kaya naman nag-aaral siya uli. Sabado at Linggo lang naman ang pasok niya kaya napagsasabay niya ang pagtatrabaho at pag-aaral. Kaya naman palagi niyang dala ang makapal na aklat na iyon para sa karagdagang kaalaman.

She started reading. Nawala sa isip niya ang kumain at magpahinga. Hanggang sa matapos niyang basahin ang isang chapter, hindi pa rin sapat. She started reading the second chapters. Hanggang sa mag-angat siya ng tingin, madilim na sa labas.

Sheyt! Gabi na?

Binuksan pa niya ang pinto ng bahay para tumingin sa labas at para siguruhin na gabi na nga talaga.

And, yeah. Gabi na nga.

Napatingin si Czarina sa kapitbahay niya at nakitang nakaparada na ang sasakyan nitong Lexus. __

Hmmm. Mukhang nasa bahay na ang snob na lalaking ‘yon. Hmmm… makipagkaibigan nga.

Baka naman magkaroon ng himala at bumait ito bigla sa kanya.

Tumakbo siya patungo sa bag niya na nasa sofa at kinuha ang kanyang cell phone. Tinawagan niya ang paborito niyang pizza house at nagpahatid ng Italian cheesy pizza.

Nang makarating ang pizza, mabilis siyang nagtungo sa kapitbahay niya, saka kumatok sa pinto kasi bukas naman ang gate kaya napakapasok siya.

Minutes later, the door opened showing a frowning handsome man.

“Hi,” sabi ni Czarina habang may malapad na ngiti sa mga labi at kumakaway pa. “My name is Czarina Salem. I’m twenty-seven years old and I’m an ob-gyn. My dream is to become a psychiatrist but my mother wants me to deal with pregnant women.” Huminga siya nang malalim. “Anyway, pizza? I’m a very friendly neighbor and I didn’t poison this pizza. Swear.”

Mas lumalim ang gatla ng noo ng lalaki at halatang naiirita. Hmm. Snob nga talaga. And the way he looked at her, he was so intimidating.

“Hi. Hello,” sabi niya na nakangiti pa rin. “Magsasalita ka? I’m trying to be a very nice neighbor here.” Inilahad niya ang kamay. “Can we be friends?”

“I don’t want to be friends with you. Bye.” The man sighed again and closed the door.

Napatanga si Czarina sa nakasarang pinto. Hmp! “Bastos! Walang modo! Isa kang sperm! Sperm! Sperm!” sigaw niya sa nakasarang pinto at nagmamartsang bumalik sa bahay niya.

Letse! Sa bait niyang iyon at sa sobrang lapad ng ngiti niya, pinagsarhan siya nito ng pinto?

Buwisit ng lalaking ‘to! Ang sama ng ugali!

Sa sobrang inis, kinain niya lahat ang pizza. Wala siyang itinira, saka natulog. Buwisit na-buwisit talaga siya sa kapitbahay niyang isnabero na walang modo.

THE NEXT MORNING when Czarina woke up, pagkabukas niya ng pinto ay may nakita siyang isang tangkay ng tulip sa labas.

Napakunot ang noo niya. What the hell? May secret admirer agad siya? Taray! Mala-Rapunzel agad ang buhok niya.

Pinulot niya ang isang tangkay ng tulip at inamoy ang bulaklak. It smelled like manly cologne. Nakakunot ang noong isinara niya ang pinto at naguguluhang naglakad patungo sa kusina.

Hawak-hawak niya ang bulaklak habang binubuksan ang malapad na sliding door ng kusina. Patungo iyon sa maliit na teresa na nakaharap sa walang modo niyang kapitbahay.

Hmp! Bad vibes agad sa umaga! Buwisit! Letse!

Kumuha muna siya ng dalawang saging bago umupo sa naroong maliit na mesa. Tinitigan na naman niya ang bulaklak habang panay subo ng saging sa kanyang bibig.

Czarina narrowed her eyes on the small note rolled on the tulip’s stem. A letter? Mabilis niyang kinuha ang maliit na papel at binasa ang nakasulat.

One look and she knew that it was a male penmanship. An admirer! Kinilig naman siya.

Welcome to the neighborhood, Miss Banana.

‘Yon lang ang nakasulat sa maliit na papel pero sapat na iyon para mapangiti siya.

Ang sweet naman!

Inamoy niya ang bulaklak at wala sa sariling napatingin sa bahay ng walang modo niyang kapitbahay. Her very simple yet gorgeous almond eyes met her neighbor blue-gray ones. Mabilis siyang nag-iwas ng tingin. Bakit ba may teresa rin itong nakaharap sa teresa niya?

Irritation filled her. Galit na inubos niya ang dalawang saging at bumalik na sa loob. Kailangan niyang maghanda para pumasok sa clinic niya. Marami pa siyang aasikasuhing pasyente.

Pero bago siya umalis ng bahay, inilagay muna niya sa vase ang tulip. At nang masilip ang kapitbahay niyang walang modo at snob, inirapan niya ito at nagmamadaling lumabas.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

PAGOD NA PAGOD na umuwi si Czarina sa bahay niya. Apat ang ipinaanak niya ngayong araw, ang dalawa ro’n ay cesarean.

Natigilan siya sa pagbukas ng pinto nang makitang may isa na namang tangkay ng tulip sa labas ng pinto. She smiled and picked up the flower. Mabilis niyang tiningnan ang note na naka-roll sa stem ng bulaklak at binasa.

Hey, banana. Hope you have a great day.

Nangingiti na binuksan ni Czarina ang pinto at inilagay sa bagong vase ang tulip. Napuno na kasi ang isa niyang vase ng tulips.

Sa araw-araw kasi na ginawa ng Diyos sa loob ng isang buwan, palagi siyang nakakatanggap ng tulip na kulay-pula at palagi iyong my note na nakapalibot sa stem. Kung hindi umaga, gabi naman. Kung sino man ang nagpapadala sa kanya, hindi niya alam. Basta walang araw na hindi siya nakatanggap ng tulips.

Nang makapasok sa kanyang kuwarto, binuksan niya ang malaking sliding window para makapasok ang hangin. She still preferred fresh air rather than air-conditioning. Binuksan din muna niya ang radyo at napabungisngis nang marinig na “Careless Whisper” ang tugtog.

Hmmm… mga green minded lang ang makaka-relate sa kantang ‘to.

Hinubad ni Czarina ang lab gown na suot at isinunod ang simpleng low back na bestidang kulay-itim. She was on her underwear when she faced at the wide-open window.

Natigilan siya nang makita ang kapitbahay niyang walang modo na nagngangalang Ymar Stroam. Nalaman niya ang pangalan nito mula sa isa pa niyang kapitbahay na si Mhel na masaya sa piling ng asawang si Iuhence Vergara.

Nasa may teresa sa second floor ang lalaki at nay binabasang makapal na libro. Lumapit siya sa bintana at kinawayan ito.

“Hello, Ymar,” feeling close na sabi niya. Napakalapit lang ng bintana niya sa teresa nito kaya naman alam niyang narinig siya nito.

Ymar looked up and frowned at her. Bumaba ang tingin nito sa bra niya. His face contorted in disgust. “Ano ba sa tingin mo iyang suot mo?”

She gasped. “Hala! Nagsasalita ka? Akala ko pipi ka!” puno ng sarkasmo na sabi niya at tinaasan ito ng kilay. “For your info, nagbibihis ako.”

“Alam ko.”

Nanunudyong tiningnan niya ang lalaki. “So, kanina mo pa ako binobosohan?”

Nagsalubong na naman ang mga kilay nito. “Bakit naman kita bobosohan? May I remind you, narito ako sa paborito kong tambayan sa loob ng pamamahay ko. Hindi kita binobosohan dahil hindi ako ganoon. You’re the one who just strip off your clothes like no one is looking.”

Wow. Simula nang maging kapitbahay niya si Ymar, ngayon lang siya nito kinausap. At ang haba pa ng sinabi.

Nginitian niya ang lalaki. “I’m proud of my body. Anyway, puwedeng magtanong?”

Ibinalik nito ang mga mata sa binabasa. Akala niya hindi siya nito papansinin kaya laking gulat niya nang magsalita uli ito.

“Ask away,” sabi nito.

Napakataray talaga ng boses ng lalaking ‘to.

Her smile widened. “Magkano ang bayad sa ‘yo kapag nagsasalita ka? You seldom talk so I assumed that the words that came out from your mouth have a price.”

He sighed and closed the book he was reading. Tumingin ito sa kanya. “I am one of the highest paid chemists in Asia, malamang may bayad ang lahat na salita na lalabas sa bibig ko.” Tumayo ito mula sa kinatatayuan at deretsong tumingin sa kanya. “Pero para sa ‘yo, libre na lang.” Pagkasabi niyon ay tinalikuran na siya nito at pumasok sa loob ng bahay.

Napatanga si Czarina sa lalaki at napakurap-kurap. Libre para sa kanya? Puwede ba siyang kiligin? Hay! Naloloka na siya.

This was what happened when you have a secret crush towards your very snob neighbor.

Nangingiti na isasara sana niya ang bintana nang bumalik sa teresa si Ymar. May dala itong dalawang saging.

“Catch,” sabi nito at ihinagis iyon sa kanya.

Mabilis naman niyang nasalo at napatitig sa mga saging na nasa kamay niya. Naguguluhang napatingin siya kay Ymar na papasok na naman sa loob ng bahay nito. “Ano’ng gagawin ko rito?”

He shrugged. “Kainin mo, malamang. Alangan namang ipagtirik mo iyan ng kandila.”

Nanliit ang mga mata ni Czarina sa iritasyon. Pesteng lalaking ‘yon. Napakapilosopo. Bakit ba naman kasi nagtanong pa siya? Malamang ang saging ay kinakain at wala nang iba.

Hmmm… puwede rin namang sipsipin. Pero ibang saging yata ‘yon.

Napabungisngis siya sa sariling naiisip bago isinara nang tuluyan ang bintana.

Nang makapagbihis, bumaba siya sa kusina para magluto ng pananghalian niya. Medyo marami-rami rin ang ipinaanak niya ngayong araw, nakakapagod.

ISASARA NA SANA NI YMAR ang sliding glass door na kumokonekta sa veranda sa ibaba nang makita ang kapitbahay niyang napakahilig sa saging.

Napailing-iling siya. He knew that staring at someone was rude but he couldn’t look away at the woman slowly grinding her hips as she was cooking something.

There was something about the woman cooking that appealed to him. Weird.

Ipinilig ni Ymar ang ulo at tuluyan nang isinara ang sliding glass door. Tapos na siyang kumain sa labas kaya naman dumeretso na siya sa kanyang kuwarto na napag-alaman niyang nakaharap sa kuwarto ng kapitbahay niyang mahilig sa saging.

Hindi pa siya inaantok kaya naman tumambay muna siya sa teresa. Dinala niya ang librong iniregalo ng kanyang ina noong kaarawan niya na I love Chemistry .

Both of her parents were chemists. They were already divorced. Sadly, sa Amerika nagpakasal ang mga magulang niya at doon na rin naninirahan kaya naman malaya ang mga itong mag-file ng divorce nang umayaw na. Pero kahit hiwalay ang dalawa, hindi naman siya pinabayaan ng kanyang ama. His father, Ymanuel Stroam, still made him his heir and successor to his successful company. Kaya nang makatapos siya ng pag-aaral sa Stanford at maging chemist, siya na ang namahala sa YS Pharmaceutical.

His father was a full-blooded American while his mother was pure Filipino. That made him a Fil-Am. Pero kahit may mansiyon sila sa New York, mas pinili niyang manatili na bansang sinilangan ng kanyang ina. People here were kind and generous. And he had lots of friends here. Friends that could be kept for life.

So after working for his father for three years, Ymar established his own pharmaceutical company. Itinayo niya ang sariling negosyo sa Pilipinas. At sa awa ng Diyos, nakagawa na rin siya ng sarili niyang pangalan sa business world. Not to mention that YS Pharmaceutical in US was now under his management. Nagretiro na ang kanyang ama dahil napapagod na raw ito.

Ymar sighed and started reading the book in his hand. Habang binabasa niya iyon ay panay ang sulyap niya sa bintana ng kuwarto ng babae. Hindi pa siguro ito tapos kumain.

Actually, he knew her name. But they were not close so, no, he would not call her using it.

Ymar wanted to erase the woman who was now started to camp in his mind again when the window facing his terrace opened. Napatingin siya roon at nakita niya ang babae na may dalang pinggan at kumakain ng… instant noodles?

Hindi na lang siya nagkomento. Ibinalik niya ang atensiyon sa binabasa habang kumakain ang babae.

“Hey, Ymar,” tawag nito sa pangalan niya pero hindi niya pinansin.

He would just be wasting his freaking time.

“Hey, Ymar,” tawag uli nito sa pangalan niya pero hindi niya pinansin. “Come on, Ymar. Look here, handsome but snob Ymar,” the woman said in a singsong voice.

Napailing-iling siya at bumuga ng hangin, saka umalis sa teresa. Malapit nang maubos ang pagtitimpi niya. Malapit na malapit na! Sasabog na siya. Nakakainis talaga ang kapitbahay niya.

Pagkapasok niya sa kanyang kuwarto, narinig niyang nagri-ring ang cell phone niya. Mabilis niyang kinuha iyon sa study table at sinagot ang tawag.

“Hey. What’s up, Vargaz,” sabi niya sa naiinis na boses nang mabasa na si Calyx ang tumatawag.

Calyx chuckled. “Chill, Stroam. My penthouse. My stag party. You are invited. You’re welcome.” Iyon lang ang tinapos na nito ang tawag.

Napailing-iling na lang siya at nagbihis. Ikakasal na ang babaero niyang kaibigan. Shocking. Alam niya kung gaanon kaayaw ni Calyx sa salitang “kasal” pero nang makilala nito si Etheyl Vallega, mukhang magpapakamatay ito, maikasal lang.

Matapos magbihis, mabilis siyang lumabas ng bahay at sumakay sa Lexus niya, saka iyon pinaharurot paalis. Ano kayang klaseng stag party mayroon ang may saltik niyang kaibigan?

HINDI MAKATULOG SI CZARINA kaya naman tumambay siya sa sala habang inisa-isang buklatin ang mga Cosmopolitan Magazine niya.

She was flipping the pages of the magazine when someone rang her doorbell. Tumaas ang kilay niya. Ayaw niyang pagbuksan kung sino man iyon, pero sa isiping baka si Channing Tatum o kaya naman ay si Chris Evans ang nasa labas ay mabilis pa sa alas-kuwatro na binuksan niya ang pinto.

A girl can dream, right?

But her dream was crushed in front of her when she saw the doctor hottie. ‘Yon ang tawag niya kay Ymar noong hindi pa niya alam ang pangalan nito.

“Hey, doctor hottie—este, Ymar pala,” sabi niya na naguguluhan habang nakatingin sa lalaki na parang kinakabahan. “Ano’ng kailangan mo? Bago naman itong nandito ka sa pamamahay ko. May kailangan ka? Gusto mo ng kape, juice, tea o kaya naman ay saging?”

Pumikit ito at nang magmulat ng mga mata, ngumiti dahilan para mapahawak siya sa waistband ng panty niya para hindi iyon malaglag. Shit! Makalaglag-panty ang ngiti nito!

What the fuck! That freaking smile! Hell!

Inayos niya ang pagkakasuot ng panty niya at pilit na pinakalma ang puso niya na parang tinatambol sa sobrang lakas at bilis.

“Lose that smile, damn it,” naiinis na sabi niya rito. “Medyo lose ang panty na suot ko baka biglang malaglag. Nakakahiya naman sa ‘yo.”

Lalo pang lumapad ang ngiti ng lalaki dahilan na naman para manginig ang mga tuhod niya. Punyeta! Ang panty at puso ko! Shemay naman, eh! Balak ba ng lalaking ‘to na mawalan siya ng ulirat at maospital?

“Ready?” tanong nito.

She frowned. “Ready what?”

Ymar gripped the back neckline of his shirt and pulled it over his head.

Napanganga si Czarina sa mga pandesal sa tiyan ng lalaki. Oh, my God! Totoo ba iyon? Were those abs like Chris Evans? Sheyt !

Hindi pa siya nakaka-recover sa matitipuno nitong katawan nang bigla na lang nitong hubarin ang pantalon na suot.

“Holy fucking hell!” Napasinghap siya at sinapo ang kanyang bibig. “Oh… My… God…” anas niya habang nakatingin sa gitnang bahagi ng hita nito na natatakpan ng boxer. It was bulging! It was freaking bulging!

Napalunok siya nang hawakan ni Ymar ang waistband ng suot na boxer at ngumiti, saka mabilis na ibinaba iyon.

Sinapo ng isa niyang kamay ang kanyang matres. Holy mother of God! Napanganga siya sa kakaibang saging na nasa harap niya. Holy crap! Crap! Holy! Crap! Hindi yata kaya ng matres niya ang haba at laki ng saging nito!

Taas-baba ang dibdib ni Czarina habang nakatanga sa walang takip nitong pagkalalaki na nasa harap niya. At mukhang wala itong balak na takpan iyon.

Oh, God! Naeeskandalo ang ovaries niya sa nakikita!

And then her eyes stared at his oh-so-yummy balls. Napalunok siya. May masarap bang balls o baka guni-guni niya lang niya ‘yon kasi napaka-neat looking ng kay Ymar?

Napaka-uhmmm!

Pinulot ni Ymar ang pantalon at boxer na nasa sahig at isinuot iyon. Pagkatapos ay isinunod naman nitong isuot ang shirt nito. Inisang hakbang ang pagitan nila, saka inilapat ang mga labi sa mga labi niya.

She was gaping at what was happening right now!

Nang pakawalan ni Ymar ang mga labi niya, kinindatan siya nito, saka naglakad palayo sa bahay niya.

Nakanganga pa rin si Czarina habang nakatingin sa kawalan. Holy cow. Did I just saw Ymar’s big and long banana? And did he just kiss me? I think I’m dreaming…

Bakit naman ito magbuburles sa harap niya, eh, ayaw nga yata siya nitong makausap?

She turned around and accidentally hit her face on the door.

“Aray!” Nasapo niya ang noo na tumama sa pinto at hinimas-himas iyon. “Shit! I am so not dreaming!”

Isinara niya ang pinto at bumalik sa pagkakaupo sa sofa at tumunganga sa kawalan.

“What just happened?” tanong niya sa sarili, kapagkuwan ay napakurap-kurap. “I just saw Ymar’s banana. Holy crap! What a big and long banana it was.”

Marahas niyang ipinilig ang ulo. Saging lang naman ‘yon, eh! Bakit ba siya nagkakaganoon? Urgh! That’s just a banana! A freaking fucking big, tanned banana!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

IBINABA SI SHUN ang teleskopyong hawak nang makalapit si Ymar sa may mga saltik niyang kaibigan. Ymar was frowning as he walked near his car that was parked next to his friends’ car.

“Bakit mo siya hinalikan? Wala naman ‘yon sa dare, ah,” Shun instantly interrogated him. “May something kayo?”

Umiling siya. “She’s just my freaking neighbor,” nakakunot ang noo na sabi niya. “So, are we done here? May ipapagawa pa kayo sa ‘kin?”

Napailing si Calyx na sumilip sa pinto ng kapitbahay niya. “Damn, man. Kung si Dark ay na-heartbroken ngayong gabi, mukhang iba ang nangyari sa ‘yo. Did you enjoy showing your dick to her?”

Ymar grimaced. “What?”

“Nothing.” Sumakay na si Calyx sa kotse nito.

Tinapik ni Shun ang balikat niya. “Want me to do a background check?” he offered.

Ymar’s frown deepened. “Sorry, Shun Kim. Kapitbahay ko siya. I think I can squeeze some information from her if I want to.”

Umingos si Shun. “I can do a detailed background check.”

“For what?”

“Well.” Ngumisi ang kaibigan. “I have an unused car in my disposal. You can buy it in exchange.”

Napailing-iling si Ymar. “Mandurugas ka talaga.”

Tinawanan lang nito ang sinabi niya. “Gasgas na ang linyang iyan, kaibigan. Mag-isip ka ng bago.”

“Whatever, Shun. Whatever.” Ymar rolled his eyes, rode his car and drove it behind Calyx’s car.

Mga walang magawa talaga ang mga kaibigan niya. Pati tuloy ang makulit niyang kapitbahay ay nadamay sa kalokohan ng mga ito. Naipakita pa tuloy niya ang alaga niya rito.

Napapailing si Ymar habang naalala ang paghuhubad niya sa harap ng kanyang kapitbahay. Pakiramdam niya, wala na siyang maihaharap na mukha sa babae. Pero bakit naman niya mararamdaman iyon? His manhood was something to be proud of.

Yep. He was proud.

MAAGANG NAGISING SI CZARINA. Pagkabangon niya sa kama, agad na binuksan niya ang bintana. She stilled when she saw Ymar leaning on the terrace, facing her window.

Nagtama ang mga mata nila. Agad na pumasok sa isip niya ang nangyari kagabi.

Oh… that banana…

Ymar’s blue-gray eyes were staring at her like he was memorizing her face. Kapagkuwan ay bigla na lang itong umalis sa teresa at pumasok sa loob ng bahay nito.

Hmp! Masungit at snob talaga!

Umalis na rin si Czarina sa bintana at humarap sa salamin. Napasinghap siya nang makitang parang ginawang pugad ng manok ang buhok niya.

What the fudge! Humarap siya kay Ymar na ganoon ang hitsura niya?! Gandang-ganda pa naman siya sa sarili niya kanina habang nakikipagtitigan dito.

Sinabunutan muna ni Czarina ang sarili bago tumakbo patungo sa banyo at naligo.

After taking a bath, she wore a black leather short and a slash collar solid color spliced blouse. Pinaresan niya iyon ng ankle boots, saka bumaba patungo sa kusina. Hindi siya nag-a-apply ng make up kasi nagiging oily ang mukha niya. Naiinis siya dahil do’n. Saka hindi rin siya makapag-lipstick dahil nagkakasugat-sugat ang mga labi niya.

Binuksan niya lahat ng bintana sa kusina. Masyadong mahigpit ang security sa village na iyon kaya naman hindi siya natatakot na iwang nakabukas ang bahay niya.

When Czarina opened the window, she came face to face with Ymar again. Naka-lab gown na ang lalaki at sumisimsim ng kape habang may hawak na namang libro.

“Good morning,” masaya niyang bati sa lalaki na hindi man lang siyang pinansin.

Napasimangot siya. Napaka-snob talaga ng lalaking ‘to. Goodness!

Inirapan niya si Ymar na hindi man lang pinansin ang kagandahan niya. Nagtimpla siya ng kape, saka nagbalat ng saging. Nagluto siya ng bacon at inilagay ang sliced bread sa oven toaster.

After she toasted the bread, nilagyan niya iyon ng two slices of tomato, two slices of cheese and mayonnaise, saka niya inilagay ang bacon na niluto.

“Yum,” nakangiti niyang sabi at sinimulang kainin ang agahan niya.

While eating the bacon sandwich that she made, pakiramdam ni Czarina ay may nakatingin sa kanya pero ipinagsawalang-bahala naman niya ‘yon. Ipinagpatuloy niya ang pagkain ng saging at pagsimsim ng kape.

Wala sa sariling napatingin siya sa gawi ng teresa ni Ymar at nahuli niya ang lalaki na nakatingin sa kanya. Tumikhim ito at pumasok sa loob ng bahay.

Napakunot ang noo niya. Hmp! Isnabero!

Tinapos niya ang pagkain, saka umalis ng bahay para pumunta sa clinic niya.

ABALA SI YMAR sa araw na iyon. Pabalik-balik siya sa bawat branch ng Romero’s Hospital sa Metro Manila para sa mga pangangailangan ng pharmacy ng ospital. Ibang pharmaceutical company ang nagde-deliver dati ng gamot sa nasabing ospital. Pero nang maging asawa ni Wolkzbin kamakailan lang ang anak ng may-ari ng Romero’s chains of hospitals, napagkasunduan nila na ang YS Pharmaceutics na ang bahala sa mga gamot. And that would start today kaya kailangang siya mismo ang mag-asikaso kasi marami siyang papeles na pipirmahan. Ayaw niyang iasa sa mga empleyado niya ang mga gawain kung kaya naman niya.

Ymar was walking towards the exit when he passed the emergency room. Napatigil siya sa paglalakad nang makitang nakatayo ang kapitbahay niya sa paanan ng isang buntis ng babae.

An ob-gynecologist. He remembered now. Hmmm… the first day I saw her.

Mukhang naramdaman ng babae ang titig niya dahil lumingon ito sa gawi niya. Nagtama ang mga mata nila at hindi man lang niya ito nakakitaan ng gulat. She looked at ease and cool.

Pinigil ni Ymar ang mapangiti nang bumaba ang tingin niya. Naka-ankle boots ang babae. Bawal iyon sa ospital pero ‘yon ang suot nito. Kung hindi ito naka-lab gown, baka mapagkamalan itong bantay ng pasyente.

“Malayo pa ang bata, maglakad-lakad ka muna,” wika nito sa pasyente, saka lumabas ng emergency room.

Nang tumapat sa kanya ang babae, hindi niya napigilang magtanong. “Bakit ka naka-ankle boots?”

Tumaas ang gilid ng labi nito. “Bakit? Gusto mo? Feeling ko hindi kakasya sa paa mo.”

“No. Hindi lang iyan akma para sa ospital,” sabi niya. “You should know the proper dress code of a doctor.”

Tumaas ang kilay nito at taas-noong tumingin sa kanya. “Ano ba ang problema mo? Kung susungitan mo lang naman ako, huwag mo na lang akong kausapin. Nakaka-bad trip ka, alam mo ba ‘yon?”

Kinunutan niya ito ng noo. “Masungit agad? I’m just telling you what to wear and all that.”

Kinunutan din siya nito ng noo. “Anong telling me? Letse! Huwag mo akong kausapin,” singhal nito sa kanya, saka nagmamartsang umalis.

He sighed and went after his neighbor. “Hey! I’m just correcting you.”

Tumigil ang babae sa pharmacy at may ibinigay na listahan ng gamot sa loob, saka siya hinarap.

“Puwede ba Mr. Sungit na snob na walang modo, huwag mo akong kausapin,” pagtataray nito sa kanya.

Napakunot ang noo ni Ymar. “Ano’ng nangyari sa makapal ang mukha kong kapitbahay?”

Mabilis itong pumihit paharap sa kanya at pinandilatan siya. “Look here, Mr. Stroam, kapag may pasyente ako na nanganganak, high blood ako palagi. Kaya lumayo-layo ka sa akin, ha? Baka bigla kitang ma-black eye-yan, kawawa naman ang guwapo mong pagmumukha. Mamaya mo na ako, kausapin, okay?” Pagkasabi niyon ay iniwan siya.

He frowned. What a weird woman.

_
_

_
_

CZARINA WAS DEAD TIRED. Apat ang pasyente na ipinaanak niya. At lahat ay lalaki ang mga anak.

Hay, naku! Dagdag na naman sa mga manloloko sa mga babae.

Napailing-iling siya, saka lumabas ng kanyang kotse. Biglang nawala ang pagod na nararamdaman niya nang makita may tulip na naman sa labas ng pinto ng bahay niya.

Now, she was wondering. Sino kaya ang naglalagay ng tulip sa harap ng bahay niya?

Maimbistagahan nga.

Pinulot niya ang tulip at binasa ang papel na naka-roll sa stem ng bulaklak.

Hey, banana.

Don’t frown. I wanna see your smile today.

Naku-curious na talaga siya kung sino ang naglalagay ng bulaklak sa labas ng pinto ng bahay niya. Magpapalagay na siya ng CCTV para malaman niya. It was sweet yet it was creepy. Baka kung sino ang naglalagay, ‘tapos may gawing masama sa kanya.

Pumasok si Czarina sa bahay at inilagay ang tulip sa vase. Ang maliit na note naman ay inilagay niya sa isang glass jar. Doon niya inilagay lahat ng note na kasama ng bulaklak.

Then she went to her room. Pagbukas niya ng bintana, naroon na si Ymar sa terasa. Nagbabasa na naman ito ng libro.

Natigilan siya nang biglang tumingin sa gawi niya ang lalaki at nagtama ang mga mata nila. His blue-gray eyes really were tantalizing. Idagdag pa ang matangos nitong ilong, ang medyo may kakapalan na mga kilay at ang manipis at mapupula nitong mga labi. And his faded style haircut suited him very well.

“Stop staring at me, Czarina. Baka matunaw na ako niyan,” sabi ni Ymar sa kanya.

Her lips parted in shock. Did he call her by her name? Shucks! Parang tumalon ang puso niya.

Iningusan niya ito para itago ang gulat na naramdaman. “Nakatingin ka rin naman sa akin, eh. Pareho lang tayo.”

The upper corner of Ymar’s lips tugged up. “Hindi naman ako nakatingin sa ‘yo,” sabi nito habang titig na titig pa rin sa mukha niya.

Tinaasan niya ito ng kilay. “Hindi nakatingin? Palit tayo ng puwesto, para malaman mong natutunaw na ako sa tingin mo.”

And like a slow motion in the movie, a small appeared on Ymar’s lips. Napakapit si Czarina sa gilid ng bintana nang makita ang matamis na ngiti sa mga labi nito. Pakiramdam niya ay nanlambot ang mga tuhod niya dahil sa ngiting iyon.

Tumikhim siya at pinilit ang sarili na magsalita. “B-bakit ka ba ngumingiti riyan?”

Ymar shrugged. “I just feel like smiling.”

“Baka naman pagbayarin mo ako sa ngiti mo?”

Ymar narrowed his eyes on her. “Hmmm… yeah, sure. Papagbayarin kita.”

Nanlaki ang mga mata niya. “Say what?!”

Nangingiting umiling-iling ito at bigla na naman siyang tinalikuran.

Walang modo talaga. Hmp!

Aalis na sana si Czarina nang bumalik si Ymar sa teresa.

“Here. Catch.” May ihinagis itong libro sa kanya.

Ginawa niya ang lahat para masalo ang ihinagis nito. When she caught it, she quickly looked at the title of the book.

Psychiatry.

Napakurap-kurap siya, kapagkuwan ay napakunot ang noo at tumingin kay Ymar. “Psychiatry?”

May itinuro si Ymar sa likuran niya. Nang lingunin niya iyon, it was no other than her very thick Psychiatry book.

Ibinalik niya ang tingin kay Ymar. “Ano ‘to?”

“It’s the volume two of that book of yours,” sagot nito habang nakakunot ang noo. “Alam ko ang aklat na binabasa no because I have a twenty-twenty vision. Kaya naman nang makita ko ‘yan sa National Bookstore kanina, binili ko na.”

Napamaang siya. “But why?”

Lalong lumalim ang gatla sa noo nito. “Hindi pa puwedeng mag-thank you ka na lang at itikom iyang bibig mo? Utang-na-loob mo iyan sa akin, ha?”

Irritation filled her. “Gusto mong ibato ko sa ‘yo ‘tong libro?”

“Eh, di ibato mo,” panghahamon nito.

Nagtagis ang mga bagang ni Czarina sa inis. Ipinosisyon niya ang libro na hawak at ibinato iyon pabalik kay Ymar.

Mabilis na sinalag ni Ymar ang libro na ibinato niya. Tumama iyon sa braso nito.

“Heh! Isaksak mo sa baga mo iyang libro. Buwisit ka!” Malakas na isinara niya ang bintana at humiga sa kama.

Naiinis pa rin siya habang nakatingin sa kisame. Hmp! Ang lalaking ‘yon! Kung makapagsalita para namang hindi niya kayang bumili ng librong ‘yon.

Peste talaga! Letse! Argh!

Sa halip na mainis at pagsusuntukin ang unan niya, bumangon siya at nagtungo sa kusina. Napadaan siya sa nakabukas niyang bintana at natigilan.

She took a step back and faced the window. May nakapatong doon na libro na kaparehang-kapareha sa libro na ibibigay sana sa kanya ni Ymar pero ibinato niya pabalik dito.

She picked up the book. It had a Post-it-note on the cover.

Take the book. I bought it for you. Bayaran mo ‘yan, ha? - Ymar Stroam

She gaped at Ymar’s penmanship. Ang pangit. Napaghahalatang doktor ang may-ari ng sulat-kamay na iyon.

Kinuha ni Czarina ang libro at binasa iyon habang naghahanda ng makakain niya sa gabing iyon. It was a good book about understanding and dealing people with problems.

Hindi niya tinantanan ang libro hanggang sa matapos. Pinagpuyatan pa niya iyon dahil natutuwa siya sa mga nababasa. And when she flipped the last page, there was a small note.

I know that you like the book. May utang ka na sa akin. - Ymar S.

Napakunot ang noo niya. Ano ba ang problema ng lalaking ‘to at pinipilit na magkaroon siya ng utang dito? Hmp. Pasalamat talaga ito at nagustuhan niya ang libro. Pero hindi siya nagpapasalamat dito. Babayaran naman niya iyon, eh.

Pagkatapos magbasa, ang laptop naman niya ang kanyang hinarap. She typed “YMAR STROAM” in the search bar.

Czarina felt triumphant when bunch of articles came out. Cool. Mukhang sikat ang lalaki. Marami rin ang nagkalat na pictures nito.

Hmm… makapag-print nga nang mailagay sa wallet ko. Napabungisngis siya sa naiisip.

This thing she had for her very hot and handsome neighbor was really not good for her health. Heto nga at nagpupuyat siya dahil dito.

Not good. Not good at all.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

NAPUYAT SI CZARINA nang nagdaang gabi. Thanks to Ymar’s book and those bunch of articles about him. Lahat yata ng article na may kinalaman kay Ymar ay hindi niya pinalampas. At sa mga nabasa niya, may pagkakapareho ang mga iyon.

Ymar Stroam was described as a serious businessman with an intimidating and snob aura. Hindi lang aura, kasi talagang pangit ang ugali ng lalaki. Walang modo.

Hmp! Nakakainis pero nakaka-in love naman ang kaguwapuhan nito.

Tulak ng bibig, kabig ng bibig talaga ang drama niya sa buhay pagdating kay Fafa Ymar.

Yum. Yum. Yum.

At dahil nakatanggap na naman siya ng tulip sa araw na iyon, hindi na siya mapakali. Sinong tao ang magbibigay sa kanya ng bulaklak araw-araw, sa loob ng isang buwan, kung wala itong balak sa kanya?

Kaya naman nagtungo siya sa nagsisilbing Village Hall ng Bachelor’s Village at kinausap ang may-ari ng village na si Lysander Callahan.

“Good morning,” bati niya sa lalaki na relax na relax na nakahiga sa duyan na nasa foyer sa labas ng Village Hall. “Can I talk to you?”

The man sighed and then glanced at her, still lying comfortably on the hammock. “Yes, beautiful?”

Kinunutan niya ito ng noo. “Beautiful?”

“Yeah. Maganda ka naman, eh.” Umupo ito sa duyan. “Anyway, ano’ng maipaglilingkod ko sa ‘yo?”

“Ahm.” Tumikhim muna si Czarina bago nagsalita. “Ahm, my CCTV ba ang buong village?”

Tumaas ang dalawang kilay nito. “Oo. Bakit mo naitanong?”

“Kasi…” Ipinakita niya ang tulip na itinago niya sa likuran. “Sa loob ng isang buwan simula nang tumira ako rito, palaging may naglalagay nito sa labas ng pinto ng bahay ko. Noong una, I find it sweet, but now, it’s getting creepy and I want to know who it is.”

Napatango-tango si Lysander. “Okay. Let’s go to the CCTV house.”

She smiled at Lysander. “Thanks.”

Sabay silang nagtungo ni Lysander sa CCTV house kung saan may guwapong singkit na lalaki na nakaharap sa maraming computer.

“Shun, my man,” malakas na sabi ni Lysander, saka nakipagkamay sa singkit na lalaki. “May gusto raw makita si Miss Maganda sa CCTV sa labas ng bahay niya.”

Mataman siyang tinitigan ng singkit na lalaki at ngumiti. “Ikaw ‘yong kapitbahay ni Ymar, ‘di ba?”

Nakakunot ang noong tumango si Czarina. “Kilala mo ako?”

Isang makahulugang ngiti ang kumawala sa mga labi nito. “Marami talaga akong kilala na hindi ako kilala,” sabi nito, saka humarap sa monitor ng computer. “Anong date ng video ang gusto mong makita?”

Kinakabahan si Czarina na parang nae-excite. Malalaman na niya sa wakas kung sino ang secret admirer niya!

“Kahit ang CCTV lang kagabi,” sabi niya habang sumisilip sa monitor.

Mabilis na tumipa si Shun sa keyboard ng computer at ilang minuto lang ang lumipas, may video na nag-play.

Czarina narrowed her eyes on the monitor. May lalaking nakatalikod sa camera, nakaharap ito sa pinto ng bahay niya. His back looked familiar. Kitang-kita niya ang lalaki nang mag-iwan ito ng isang tangkay ng tulip sa labas ng pinto niya. At nang lilingon na ito paharap sa camera ng CCTV, narinig niyang napamura si Shun.

“Fuck!” Mabilis ang galaw ng mga kamay nito. He pressed something on the keyboard and the monitor became static and blurry.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “What happened? Bakit biglang nagkaroon ng static? Sira ba ang computer n’yo?” sunod-sunod niyang tanong.

Shun gave Lysander a knowing look before looking at her. “Virus. YS virus.”

Bumagsak ang mga balikat niya. “Ganoon? Hmp! Kainis naman. Paasa naman iyang computer n’yo, eh. Ipakilo n’yo na nga iyan at nang mapakinabangan!” Naiinis na nagmartsa siya palabas ng CCTV house.

Napatigil si Czarina sa paglalakad palabas ng CCTV house nang makasalubong si Ymar sa may pintuan. Magkasalubong ang mga kilay nito nang magtama ang mga mata nila.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” puno ng kuryosidad niyang tanong.

Lalong sumama ang mukha nito. “Bakit ka nagtatanong? Ano ba kita?” Pagkasabi niyon ay nilampasan siya nito at naiwan siyang nakatanga sa hangin.

Grabe talaga ang ugali ng lalaking ‘yon. Nakakairita na nakakainis na ang sarap iumpog ng ulo sa pinakamalapit na pader.

Urgh!

Naiinis na tuluyan siyang lumabas ng CCTV house. Wala namang pakinabang ang pesteng CCTV na ‘yon!

Mga sperm silang lahat! Sperm! Buwisit! Hmp! Makapunta na nga lang sa bahay ni Anniza. Bonding day namin ngayon.

NANG LAMPASAN NI YMAR si Czarina, agad siyang lumapit kay Lysander, ang may-ari ng Bachelor’s Village.

“Bakit mo ako ipinatawag?” naiinis na tanong niya.

Lysander had this sly smile on his lips. “So, hindi ka nagtagumpay na makaimbento ng gamot para sa anti-love,” sabi nito na mas ikinakunot ng noo niya.

“What?” naguguluhang tanong niya.

Lysander pointed his finger at the computer screen. “Play it again, Shun.”

Ymar dragged his gaze to Shun who was now busy typing something in the keyboard. Kapagkuwan ay unti-unting nawala ang static sa monitor at naging HD ang linaw n’on.

Napakurap-kurap si Ymar nang makita ang video. It was him!

Fuck! Did Czarina saw it? Galing lang dito ang babaeng ‘yon, ‘di ba?

Shun gave him a reassuring look. “No worries. Hindi niya nakita. May ginawa ako para magkaroon ng static sa monitor at maging blurry. So…” Nanunundyong ngumiti ito. “Nakakailang bili ka na ng tulips sa loob ng isang buwan?”

Itinirik niya ang mga mata. He would never hear the end of this! Fuck! “I’m just being friendly.” Pagkasabi n’on ay nagmamadali siyang lumabas ng CCTV house.

Gusto niyang kutusan ang sarili. Paano kung malaman iyon ni Czarina?

Shit! Fuck!

Mabilis siyang bumalik sa CCTV room para kausapin ang dalawa.

“Oh.” Mukhang hindi naman nagulat si Shun nang makita siya. “Bumalik ka.” He faked a shock expression. “Ano’ng kailangan mo?”

He rolled his eyes. “How much do I have to pay to shut the both of you up?”

Lysander chuckled. “I can keep my mouth shut without payment, Ymar. But…” Itinuro nito si Shun na abala sa cell phone. “Not this guy. Mukhang pera kasi ito, eh.”

Nag-angat ng tingin sa kanya si Shun at ngumisi, saka ihinarap sa kanya ang screen ng cell phone nito. It was a calculator. And it had a six-digit amount typed on the screen.

“That’s the price of my silence,” wika ni Shun habang may matagumpay na ngiti sa mga labi.

Ymar blew a breath. “Kapag binigyan kita niyan, mananahimik ka na?”

Tumango si Shun. “Yes. I’ll be silent like a mute.”

He rolled his eyes. “Mapupunta ba ang pera na ibibigay ko sa charity mo?”

Shun nodded again.

“Fine. Babayaran na kita,” sabi niya.

Hindi naman mapupunta sa wala ang ibabayad niya rito. Sa charity naman kaya ayos lang ‘yon sa kanya. It was like hitting two birds in one stone. It would silence Shun and it would help the kids in need. It was a win-win.

“Yes!” Sumuntok pa si Shun sa hangin, sabay tapik sa balikat niya. “Barya mo lang naman ‘yon eh.”

He grimaced. “Whatever.”

Lumabas si Ymar ng CCTV house at nagtungo sa bahay niya gamit ang Lexus habang nasa likuran niya si Shun na sakay naman ng Hammer nito.

Nang makarating sila sa bahay niya, agad siyang pumasok at kinuha ang checkbook, saka binigyan si Shun ng isa. “Here. Ikaw na ang bahala riyan.” Then he narrowed his eyes on him. “Keep your mouth shut, Shun.”

Nangingiting tumango si Shun. “Can’t believe it. But, yeah, I’ll keep my mouth shut.”

“Good.” Tinalikuran na niya ito. “Lumayas ka na sa pamamahay ko.”

Tinawanan lang ni Shun ang pagalit niyang boses at lumabas ng bahay niya. Siya naman ay bumalik sa kuwarto niya at tumambay na naman siya sa teresa.

Actually, he hated that part of his house. Napakalapit niyon sa katabi niyang bahay. Gusto niya ng katahimikan kaya nga binili niya ang bahay na iyon kay Shun. Nakabayad na siya nang malaman niyang may teresa pala ang kuwarto. Loko rin naman kasi siya. Hindi muna niya inalam ang disenyo ng bahay bago niya binili.

But because of his new neighbor, his opinion about the terrace was changing.

MARIING IPINIKIT NI CZARINA ang mga mata nang iparada niya ang sasakyan sa labas ng gate ng bahay niya. She was a little bit drunk. Uminom kasi siya kasama ang dalawa niyang matalik na kaibigang sina Haze at Anniza.

Her tolerance in alcohol was very low. Kahit champagne lang ang iniinom niya, nalalasing siya agad. Mabuti nga at nakauwi pa siya nang matiwasay sa bahay niya. Salamat sa Diyos at hindi siya nadisgrasya.

Lumabas siya ng sasakyan na parang umiikot ang mundo. Pinilit niyang maglakad nang tuwid hanggang sa makarating siya sa pinto ng bahay.

The door was open. What? Pero ini-lock naman niya iyon kanina. She should investigate. But her disoriented and intoxicated mind wouldn’t let her. Umiikot ang paningin niya habang naglalakad papasok sa bahay niya.

A very manly scent welcomed her nostrils.

“Ang bango naman ng bahay ko. Amoy ni Ymar,” she said in a slurred voice.

She walked to the left side of her house where the staircase was located. Pero hindi hagdan ang sumalubong sa kanya kundi isang malaking TV. Napakunot ang noo niya at pilit na inaaninag kung nasaan ang hagdan ng bahay niya. She was sure that it was in the left side of her house—

“There you are,” nangingiting sabi niya nang makita ang hagdan. “Hmmm… lasing yata talaga ako. Hindi ko na matandaan kung nasaan ang daan sa hagdan ng sarili kong bahay.”

Umakyat si Czarina sa second floor at pumasok sa nag-iisang kuwarto na naroon. Papikit-pikit siya dahil sa kalasingan. Buwisit! Hindi na talaga siya iinom uli. Urgh! Sana doon na lang siya natulog kina Anniza. Damn it!

Nang makapasok sa kuwarto, agad niyang hinubad ang damit at tanging ang panty lang ang itinira, saka mabilis na humiga sa kama.

Czarina inhaled the scent of the pillow. Ang bango naman ng amoy ng unan nito. At ang lambot ng kama. Napakabango rin ng kumot nito.

Hmmm… bakit kaya mabango, hindi pa naman siya nagpapalit ng kumot? __

I wonder.

Umayos siya ng higa, saka natulog na. It felt comfortable sleeping on this bed. Her bed never felt this good… just now.

ININAT NI CZARINA ang mga kamay at nakangiting nagmulat ng mga mata. It was morning! She was about to stretch her body when her feet bumped into another… feet?

Malalaki ang mga matang tinanggal niya ang kumot at halos malaglag ang panga niya nang makita kung sino ang may-ari ng paa na nasagi niya.

Oh, my God! Oh, God! Fudge?! Sheyt! Holy hell! What the fudge?!

Sinapo niya ang bibig para hindi siya bigla na lang sumigaw.

Shit! Ano’ng nangyari!?

Akmang aalis na siya ng kama nang biglang magsalita ang katabi niyang lalaki sa malambot na kamang iyon.

“Don’t shout. Just leave.”

Czarina gaped at Ymar whose eyes were still close. “A-ano?”

Nagmulat ang mga mata nito at tumingin sa kanya. He had these sleepy eyes and a messy hair. “I said, don’t shout. Just leave.”

Napanganga siya lalo. “Ano’ng ginagawa mo rito sa kuwarto ko?” pabulong na tanong niya.

“It’s my room, not yours.” He shrugged. “You’re drunk. I was still having dinner last night in the living room when you entered my house without permission.” He heaved a deep sigh. “Pumasok ka sa hindi mo bahay at natulog ka sa hindi mo kama. Now, leave.” Kapagkuwan ay bumaba ang mga mata nito sa dibdib niya. “Nice breasts by the way. Look yummy.”

Bumaba ang tingin ni Czarina sa kanyang dibdib at malakas na napasinghap nang makitang wala siyang suot na bra!

Oh, my freaking God! I’m dead! Kill me, now!

Mabilis na hinablot niya ang kumot na nasa kama at ginawa iyong pantapi sa katawan. Nasisiguro niya na namumula ang pisngi niya dahil sa kahihiyan pero hindi siya magpapahalata na masyado siyang apektado sa nangyari.

Tumikhim siya at taas-noong tinaasan si Ymar ng kilay. “Bumangon ka na riyan at ipagluto mo ako ng agahan. Kabayaran mo ‘yon sa breast show ko.”

Umingos ito. “At bakit ko naman gagawin ‘yon?”

“Kasi nagugutom ako at masakit ang ulo ko.”

Hindi inaasahan ni Czarina na papayag si Ymar sa ipinapagawa niya kaya laking gulat niya nang makitang bumangon ang lalaki at pinukol siya ng masamang tingin.

“Follow me,” sabi ni Ymar sa kanya.

Mabilis niyang sinundan ang lalaki habang nakatapi pa rin sa katawan niya ang kumot. Shit! Grabeng kahihiyan ang dinanas niya ngayong umaga. Bakit naman kasi namali siya ng pinasukang bahay?

Letse rin, eh! Letse!

Dinala siya ng lalaki sa kusina at bigla siyang napatigil nang bigla na lang itong humarap sa kanya at hinawakan ang magkabilang baywang niya. Magpupumiglas sana siya nang buhatin siya nito paupo sa island counter.

“There,” sabi ni Ymar na nakakunot ang noo. “Huwag kang gagalaw kung ayaw mong palayasin kita.”

Walang imik siyang tumango habang sapo-sapo ang sentido. “Ang sakit.”

Ymar rolled his eyes and got something in the cabinet. Napatingin siya sa kinuha nito. It was two tablets of Advil. And then he fetched her one glass of water and gave it to her.

“Sige, maglasing ka pa,” pagalit na sabi nito. “Nakakaistorbo ka sa iba. Dapat natutulog pa ako ngayon kasi Linggo.”

Mabilis niyang tinanggap ang gamot at ininom, saka tumingin kay Ymar. “Kasiyahan lang naman ‘yon, eh.”

Ingos lang ang itinugon sa kanya ni Ymar. Tinalikuran siya nito, ipinagtimpla ng juice at ginawan ng sandwich, saka binigyan ng saging.

“Hayan. Mag-agahan ka na at lumayas ka na sa pamamahay ko,” sabi ni Ymar, saka iniwan siya sa kusina.

Mag-isang nag-agahan si Czarina sa komedor. Akala niya tuluyan na siyang iniwan ni Ymar nang biglang sumulpot ang lalaki at may dala na itong malaking T-shirt na nasisiguro niyang lampas hita niya.

“Here.” Isinuot sa kanya ng lalaki ang T-shirt nang hindi niya iyon tanggapin. “Sa backdoor ka dumaan. Ayoko ng tsismis.”

Inirapan niya ito habang kumakain ng saging. “Hindi naman nakakahiya na matsismis sa akin, maganda naman ako, sexy na sexy, hot, amazing at super, duper beautiful.”

Umangat ang gilid ng mga labi nito na para bang pinipigilan ang ngumiti. “Bilib din ako sa ‘yo. Hindi lang upuan ang binuhat mo, pati mesa.” Hinawakan siya nito sa baywang at ibinaba mula sa island counter. “Sige na. Umalis ka na.”

Inungusan niya ito. “Maganda ako kaya bakit ako sa backdoor dadaan?”

Ymar sighed. “Matagal ko nang alam na maganda ka. Ang sa akin lang, ayokong matsismis tayong dalawa. Mga tsismosa pa naman ang mga kapitbahay natin. Kaya sa backdoor ka dumaan. Naiintindihan mo?”

Wala siyang naintindihan maliban sa alam nitong maganda siya.

Nanunudyong nginitian niya ito. “May crush ka sa akin, ‘no?”

Nagdilim ang mukha ni Ymar. “Alis. Lumayas ka sa pamamahay ko.”

Natatawang naglakad si Czarina patungo sa backdoor ng bahay nito. “May crush ka sa akin. Ayie .”

“Sige, mangarap ka pa nang gising,” wika ni Ymar na nasa likuran niya.

Nang makalabas siya ng backdoor, bigla siyang humarap kay Ymar at napangiti nang makitang malapit ang mukha nila sa isa’t isa.

“Huwag kang mag-alala, Ymar,” nakangiting sabi niya. “Crush din naman kita, eh.”

Kinunutan lang siya ng noo ni Ymar. “Alis.”

Bumungisngis si Czarina. “Aalis na po.”

Nangingiting nagtungo siya sa kanyang bahay gamit din ang backdoor. ‘Buti na lang at hindi gaanong mataas ang bakod na naghihiwalay sa bahay nila ni Ymar kaya nalampasan niya iyon. And when she entered her house, saka lang niya na-realize na nakatapi pa rin pala sa kanya ang kumot ni Ymar.

Akmang babalik siya sa bahay ng lalaki nang makita niya itong nakatayo sa may terrace na nakaharap sa kusina niya. Mayamaya ay bigla itong pasigaw na nagsalita.

“Ibalik mo ang kumot ko. Pinatulog na nga kita at pinahiram ng T-shirt. Abuso ka na!”

Sa halip sa sundin ang sinabi nito, inirapan niya lang si Ymar at patakbong tinungo ang kuwarto niya kung saan balak niyang matulog nang mahimbing na mahimbing habang inaamoy ang mabangong kumot nito.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

“OKAY, CLASS, BE READY for your finals next week. Dismiss,” wika ng professor ni Czarina sa subject niyang Psychiatry. Finals na pala next week. Mukhang makikibaka na naman siya sa mga eyebags niya dahil sa puyatan.

Czarina yawned first before standing from her chair. Nalukot ang mukha niya nang lumapit sa kanya na Paolo, isa sa mga masusugid niyang manliligaw na sa sobrang sugid ay nakakairita na.

Promise!

“Hello, Czarina,” nakangiting bati nito sa kanya.

She smiled politely. “Hello.”

Pagkasabi niyon ay mabilis siyang naglakad patungo sa parking lot ng paaralan. Last subject na niya iyon at gusto na niyang umuwi at magpahinga. Nakakapagod kasi may hangover na nga siya, may mamemeste pa sa kanya!

“Czarina! Wanna dine with me?” tanong ni Paolo na hinabol pala siya hanggang sa parking lot.

Tinimpi niya ang inis na nararamdaman, saka hinarap ang lalaki. “Sorry, Paolo. I can’t. I’m busy.”

Mabilis siyang sumakay sa sa kotse niya at pinaharurot iyon patungo sa Starbucks na malapit lang sa Bachelor’s Village. When she got there, she ordered a latte. Inilabas niya sa bag ang banana chips na baon niya na hindi naman niya nakain.

Nang dumating ang order niya, inilabas niya ang notepad at tiningnan ang schedule niya bukas. Mukhang marami siyang pasyente bukas. Siya na ang palaging busy. Kailangan na niyang bigyan ng korona ang sarili sa pagiging abala palagi.

Her thoughts about work instantly flew away when she heard Ymar’s voice behind her back.

“‘Yan na ba ang pananghalian mo?” Ymar’s baritone voice filled her ears.

Mabilis na nilingon niya ang lalaki at nakitang may dala itong isang slice ng banana cake. Natakam siyang kainin iyon.

“That’s your lunch?” Nakatingin ito sa pagkain niya sa ibabaw ng mesa.

Kinunutan niya ito ng noo. “Ahm, ano naman ang pakialam mo?”

Bumuga si Ymar ng hangin at umupo sa bakanteng upuan ng mesa na inookupa niya. Inilagay nito sa ibabaw ng mesa ang dalang cake, and then he took a forkful of it and put the fork over her mouth.

“As a doctor, dapat alam mo ang masustansiyang pagkain na kailangan ng katawan mo,” sabi ni Ymar habang sinusubuan siya na wala sa sariling nagpapasubo naman. “At saka, nasaan na pala ang kumot ko na kinidnap mo? Hindi mo pa ibinabalik sa ‘kin. Saka ‘yong T-shirt ko, pakilabhan, ‘tapos ibalik mo. Mahiya ka naman.”

Nakatanga si Czarina kay Ymar at nag-iisip kung nasapian ba ang lalaki dahil mukhang hindi ito snob ngayon. What the heck happened?

“Oh?” Ymar frowned at her. “Nakikinig ka ba sa ‘kin, Miss Banana?”

Napakurap-kurap siya. “M-Miss Banana?”

Those tulips! Hindi kaya si Ymar ang naglalagay sa labas ng pinto ng bahay niya? Miss Banana rin kasi ang tawag sa kanya ng kanyang secret admirer. O baka naman nangangarap lang siya nang gising? Ang haba naman ng buhok niya kung si Ymar nga. Mag-a-ala Rapunzel siya niyon.

Tumaas ang dalawang kilay ni Ymar. “O, hindi ba, mahilig ka naman sa saging kaya ikaw na si Miss Banana. Kung ayaw mo sa Miss banana, sige, B1 na lang. Nakakahiya naman sa ‘yo.”

Sinimangutan niya ito. “Puwede ba, Ymar, tigilan mo ako. Baka masapak kita nang wala sa oras. Stress ako ngayong araw kaya puwede ba, stop pestering me.”

And in a slow motion, Ymar’s lips formed into a sexy smile. Napakapit siya sa gilid ng mesa. Sheyt ! Lumilindol ba o nilindol ang puso niya sa ngiting ‘yon?!

Shucks! Yummy!

At tulad ng malakas na lindol, nagkaroon ng aftershock! Ymar’s sexy smile turned into sexy chuckle. Buwisit na lalaking ‘to. Balak pa yatang lindulin pati matres niya!

“Bakit ka ba tumatawa riyan?” mataray niyang tanong.

Parang nag-skydiving ang puso niya nang dumapo ang kamay nito sa gilid ng mga labi niya, and then he wiped off something from the corner of her lips.

“There. Sinusubuan ka na nga, makalat ka pa ring kumain,” komento nito.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Teka nga muna, magkalinawan tayo. Bakit mukhang may sapi ka ngayon? Mabait ka, eh. Ano’ng nakain mo?”

Kinunutan siya nito ng noo, kapagkuwan ay ngumiti na naman. “Nakainom kasi ako ng gamot ko. My vitamin CS makes me feel at ease and nice towards you. Ayaw mo ba n’on?”

“Anong vitamin CS?”

“Vitamin. In Tagalog, bitamina.” Puno ng sarkasmo ang boses nito. “Naiintindihan mo na?”

Inirapan niya ang lalaki. “Pinagloloko mo naman ako, eh. I’m a doctor at wala pa akong naririnig na ganyang vitamin.”

“And I’m the best chemist in Asia and I make medicines. Makikipag-argumento ka pa?”

“Hmp!” Inirapan niya ito. “Manahimik ka na lang at subuan mo ako,” she demanded.

Napapailing na sinunod ni Ymar ang sinabi niya. Sasamantalahin na niyang may bitamina pa ito sa katawan. Baka mamaya snob na naman ito.

Bitamina sa katawan? Why did it have a green connotation in her head? Parang iba ang naiisip niya sa ibig sabihin ng bitamina sa katawan. Shucks! Umandar na naman ang pagiging kulay-berde ng utak niya.

Tumitig siya kay Ymar. “Ano kaya ang nangyari kung hindi ikaw ang unang nakapasok na sperm sa ovary ng nanay mo?” she asked randomly.

Kinunutan siya nito ng noo na parang hindi makapaniwala na lumabas iyon sa bibig niya, pero kapagkuwan ay ngumiti rin. “Hmm… kung hindi ako, malamang iba ngayon ang lalaking nagsusubo sa ‘yo ng banana cake.” Biglang nagdilim ang mukha nito, saka kumuyom ang kamay. “Ako lang dapat ang magsubo sa ‘yo.”

Tinawanan lang ni Czarina ang madilim nitong mukha. “Ang cute mo. Ang cute mong pasagasaan sa ten-wheeler truck.”

Napailing-iling ito at bumuga ng hangin. “By the way, ibalik mo na sa akin ang kumot at T-shirt ko.”

“Ayoko.” She stuck out her tongue at him. “Saka na kapag nanganak na iyon sa poder ko.”

Nangingiting umiling-iling ang lalaki. “No wonder gusto mong maging psychiatrist. Baliw ka rin, eh.”

Natigilan siya. “How did you know that I want to be a psychiatrist?”

“Don’t you remember? You knocked on my door and you introduced yourself? ‘Tapos hindi ka pa nakontento, pati pangarap mo, in-announce mo sa pagmumukha ko.”

Czarina laughed a little. “Naalalako nga ‘yon.” Biglang nawala ang ngiti niya. “‘Tapos pinagsarhan mo ako ng pinto.”

“We’re even. Tinawag mo akong sperm, eh.”

Czarina glared at Ymar. “Sperm ka naman talaga, eh. Sperm ka ng tatay mo.”

“Ang sagwa mong kausap.”

“Asus! Masagwa ka lang kung wala kang sperm. I’m sure nilalabasan ka ng sperm kapag nakikipag-sex ka o kaya kapag nagma-masturbate ka.”

Napatanga si Ymar sa kanya. “Damn… lahat ba ng babaeng ob-gyn katulad mo magsalita? Walang preno?”

Inirapan niya ito. “Totoo naman ang sinasabi ko, ah.”

Napailing-iling na lang ito at tumayo. “Ayaw na kitang kausapin. Nag-iinit ang—”

“Ang alaga mo?” pagtatapos niya sa sasabihin ni Ymar habang nakatingin sa pagkalalaki nito.

“Czarina!” He glared at her. “That’s not what I’m gonna say!”

Tinawanan niya lang ang lalaki, saka kinuha ang latte niya at ang natirang banana cake. “Nice talking to you, handsome Ymar,” sabi niya na nakangiti sa lalaki para itago ang hiya na nararamdaman. “Bye.”

Nagmamadaling lumabas siya ng Starbucks at sumakay sa kotse niya. Nakakahiya ang pinagsasasabi niya! Kailangan niyang rendahan ang bibig niya. Diyos ko naman! Ano na lang ang iisipin ni Ymar sa kanya? Na hindi siya isang babaeng Pilipina?

Oh, my God! Please, mouth, huwag mo naman akong ipahiya!

Naku! Bakit naman kasi ang berde ng utak niya minsan.

Nakakahiya. Buwisit!

UMUWI SI CZARINA sa bahay niya. Tamang-tama naman nang makapasok siya ay tumawag ang kanyang makulit na ina.

“Baby, kumusta ka na riyan? Ang matres mo, buo pa ba?” tanong agad ng kanyang ina nang sagutin niya ang tawag.

Czarina sighed. “Mommy, buo pa po ang matres ko at nakaselyo pa ang Bataan. Isa pa rin akong babaeng Pilipini—”

“At the age of twenty-eight?!” Her mother gasped. “Baby, naman, eh. You’re in the right age to make babies! Please naman, anak, pagbigyan mo na kami. Kung ayaw mong sumama rito sa amin ng daddy mo sa Canada, ayos lang, but please, bigyan mo naman kami ng apo!”

May pinagmanahan nga siya. “Mommy, naman, eh! Wala pang willing na sperm donor.”

“Asus! Maghanap ka!”

Biglang pumasok sa isip niya si Ymar. Willing kaya itong maging sperm donor? Yum-yum.

Umupo si Czarina sa mahabang sofa, saka nahiga habang kausap pa rin ang ina sa cell phone. “Mommy, kumusta na kayo ni Daddy diyan?” tanong niya.

“Ayos lang naman kami, baby. Ikaw ang inaalala ko. Mag-isa ka lang diyan sa Pilipinas,” sabi ng kanyang ina na may pag-aalala sa boses. “Okay ka naman ba riyan?”

“Yeah.” She missed her parents.

Her mother sighed. “Anak, kailangan mo nang mag-asawa para may makasama ka riyan sa Pilipinas. Lalampas ka na sa kalendaryo, eh.”

She smiled. “Mommy, ano naman ang kinalaman ng kalendaryo sa pag-aasawa ko?”

“Baka nakakalimutan mo, may usapan tayo,” sabi nito sa nananakot na boses. “Kapag hindi ka pa nagkaanak sa edad na twenty-nine, pupunta ka na rito sa Canada at dito ka na maninirahan kasama namin. Kaya kita hinayaan diyan na mag-isa sa Pilipinas dahil sa usapang iyan. Pero dalawang taon na ang nakakaraan, wala pa rin akong apo at manugang. Bilis-bilisan mo.”

Czarina grimaced in annoyance. Oo nga pala. That freaking deal again. “Update kita, Mommy, kapag may laman na ang matres ko,” sabi niya.

“Ewan ko sa ‘yong bata ka. Sige, paalam na,” sabi ng kanyang ina na parang napipilitan. “Tatawag ako para magtanong uli. You know how much I value our deal, Czarina. Nangako ka na sa edad na twenty-nine at kapag wala ka pang anak at asawa ay sasamahan mo kami rito sa Canada. And you know how much I value promises. ”

“I know, Mommy. Love you.”

“Love you too, baby.”

Naputol ang tawag at napatitig si Czarina sa kisame. She missed her parents pero ayaw naman niyang pumunta sa Canada para doon na magtrabaho. Okay na siya rito sa Pilipinas. Maayos na ang lagay niya. Bakit naman kasi naisipan pa niyang makipag-deal noon sa mga magulang niya.

And she knew that she couldn’t break her promise. Alam niya kung gaano pinapahalagahan ng mga magulang niya ang salitang pangako. At alam niyang masasaktan niya ang mga ito kapag hindi niya tinupad ang pangako.

Napaigtad siya at naputol ang pagmumuni-muni nang may kumatok sa pinto ng bahay niya.

Tinatamad na bumangon siya at binuksan ang pinto. Natigilan siya nang makita si Ymar na may dalang isang malapad na pinggan na puno ng saging.

Kinunutan niya ito ng noo. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

“I’m trying to be a nice neighbor,” sabi nito sa seryosong mukha.

She grimaced. “Too late.”

Inisang hakbang ni Ymar ang pagitan nila. Tanging ang hawak nitong malapad na pinggan ang naghihiwalay sa katawan nila. “Just accept my banana.”

Bumaba ang tingin niya sa pagkalalaki nito.

“Not that banana, damn it!” nanggigigil sa inis nitong sabi. “Itong banana na hawak ko ang tinutukoy ko!”

Bumungisngis siya. “Chill, Ymar. Binibiro lang kita.”

Bumuga ito ng hangin at tumama sa mukha niya ang hininga nito.

Hay, naku naman! Ang bango! Sarap siguro nitong halikan. Yum!

“Czarina, knock-knock,” pukaw nito sa kanya. “Nandiyan ka pa?”

Napakurap-kurap siya. Nag-iilusyon na naman siya. Hayst!

Kinuha niya ang pinggan na may lamang saging at nginitian ang lalaki. “Papasok ka?”

“Papapasukin mo ako?”

Tumaas ang kilay niya. “Kung papapasukin kita, papasok ka?”

Ilang segundo itong nag-isip bago tumango. “Oo, may utang ka pa sa akin, ‘di ba?”

Naningkit ang mga mata niya. “Utang na naman?”

“Oo.”

She rolled her eyes. “Pasok kung ganoon.”

Hindi niya malaman kung natutuwa ba ang lalaki o hindi dahil wala namang emosyon ang mukha nito habang papasok sa bahay niya.

Iginiya niya si Ymar patungo sa kusina at pinaupo ito sa mataas na stool na katabi ng island counter.

“Ano’ng gusto mo? Juice, tea or coffee?”

“Wala sa ino-offer mo ang gusto ko,” wika nito habang nakatingin sa mga labi niya.

Naguguluhan na napatitig si Czarina sa lalaki. “Ha? Ano ba ang gusto mo? Beer? Soda? Ano? Name it.”

“I don’t want anything,” sabi nito.

Nagkibit-balikat siya. “Okay.” Umupo siya sa katabi nitong stool. “Bakit ka pa pumasok sa bahay ko kung wala ka naman palang gustong inumin?”

“Maniningil kasi ako ng utang mo.”

“‘Yang utang na naman?” Naiinis na nagsalubong ang mga kilay niya. “Paano ko ba mababayaran iyang utang na ‘yan nang matahimik na ako sa paniningil mo?”

Humarap sa kanya si Ymar. “Ilapit mo ang mukha mo sa akin.”

At dahil masunurin siyang bata, mabilis naman niyang sinunod ang sinabi nito.

She brought her face closer to his. Nang isang dangkal na lang ang layo nilang dalawa, natigilan siya nang bigla na lang sinakop ng mga labi nito ang mga labi niya.

Napasinghap siya sa pagkagulat pero hindi siya hinayaan ng lalaki na putulin ang halik. Sinapo nito ang pisngi niya at lalong pinalalim pa ang halik na pinagsasaluhan nila.

Czarina could taste the minty breath of Ymar. His lips were soft, warm and tasty and damn it, she wanted more. So, she kissed him back. Buong puso niyang tinugon ang halik nito na dahilan ng pag-aalab ng katawan niya.

She groaned in disappointment when Ymar let go of her lips. Matiim siyang tinitigan ni Ymar, ang mga mata nito ay puno ng hindi niya kilalang emosyon.

“Bayad na ba ako sa utang ko?” Siya ang unang bumasag sa katahimikan.

“Interes pa lang ang nabayaran mo,” sabi nito at nginitian siya nang makahulugan, saka iniwan sa kusina na nakatanga rito.

Sheyt! Interes pa lang ‘yon? Gusto niyang tarayan si Ymar pero bakit naiisip na niya ang pagbabayad niya rito ng interes uli? At ang kunsintidor niyang katawan, hayun at nananabik sa muling pagbabayad niya ng utang.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

YMAR WAS BUSY while doing some experiment in his laboratory. Nagsalubong ang mga kilay niya nang bigla na lang pumasok sa isip niya si Czarina. Marahas niyang ipinilig ang ulo para mawala ang babae sa isip niya.

Czarina had been occupying his mind these past few days. Hindi naman siya tanga para hindi malaman kung ano ang ibig sabihin n’on. He was a chemist, and he knew very well that he and Czarina didn’t have the perfect chemistry. Pero kahit ganoon, hindi niya mapigilan ang lumalagong nararamdaman.

And in Science, in every action, there was a corresponding reaction. At nasisiguro niyang may mangyayari sa action na ginawa niya. It had been a month. Mukhang kailangan niyang mas maging maingat sa mga kilos niya.

Tumigil siya sa ginagawa nang marinig na nag-ingay ang cell phone niya. Tinanggal niya ang gloves sa kamay at sinagot ang tawag.

It was his mother. Not again.

“Ymar, nagawa mo na ang ipinapagawa ko?” sabi ng kanyang ina sa mataray na boses. “Uuwi na ako riyan sa makalawa.”

That was his mother. Mataray pero malambot naman ang puso… minsan.

Ymar sighed. “Mommy, hindi naman ganoon kadali ang ipinapagawa mo. Yes, I have a girlfriend—” he lied flawlessly. “But to get married? Mommy, naman. Hindi na ako bata para pangunahan mo. Iba na lang kasi ang hingin mo sa ‘kin.”

“Of course, it is!” his mother exclaimed. “Madali lang ang ipinapagawa ko. If you just let me choose. Tatiana is the best woman for you—”

“Mom, choosing a bride is not like choosing a coffee in Starbucks,” sabi niya sa matigas na boses. “At saka hindi si Tatiana ang tipo kung babae.”

Tatiana was his childhood friend way back in New York. She was pretty but totally not his type. Para kasi itong sasali sa circus kung makapag-make up.

“Ymar.” His mother sighed. “We have a deal. Naalala mo? And that deal will end a week from now. You want my company? Then get married this instant.”

Bumuga siya ng hangin. Napipika na siya sa kanyang ina, pero kailangan pa rin niya itong irespeto sa kadahilanang ito ang naghirap na ilabas siya sa mundo.

“Mommy, hindi pa ako handang magpakasal,” naiinis na sabi niya. “Give me a little time.”

“No. We have a deal,” wika nito. “Kung gusto mong mapasakamay ang kompanya ko na alam kung gustong-gusto mo, mag-asawa ka na. I know you want my company to merge with YS Pharmaceutical and that will only happen when you get married in less than a month from now. And I want a grandchild.”

He blew a loud breath. Tama ang sinabi ng kanyang ina. He wanted the CF Pharmaceutical, his mother’s company. Iyon kasi ang kalaban ng YS Pharmaceutical. He needed his mother’s company so he could reign in the medicine business. At mangyayari lang ‘yon kapag nakahanap siya ng mapapangasawa sa loob ng isang buwan.

And that was just so impossible to happen. Ymar wanted to pay someone to be his fiancée or wife, pero bago siya magbayad, kailangang ma-train muna niya ang babaeng babayaran niya. Mahahalata ng kanyang ina na matang-lawin yata pagdating sa mga ganoon.

Bakit naman kasi ‘yon pa ang hiningi ng kanyang ina na kapalit sa kompanya nito? Fuck! Nahihirapan tuloy siya.

And why the fuck did she wanted a grandchild anyway?! Hindi pa nga niya gustong magkaanak.

“So, ano? Kaya mo?” mataray na tanong ng kanyang ina sa kabilang linya. “Kapag hindi mo nagawa ang usapan natin, hindi ko ibibigay sa ‘yo ang CF Pharmaceutical at kahit mamatay ako, ilalagay ko sa last will ko na hati-hatiin ang stocks ng kompanya sa mga investors.” When she spoke again, her voice was soft. “Ginagawa ko ‘to kasi gusto ko lang naman na mag-asawa ka na kasi lampas treinta na ang edad mo. I want to see you with a wife and a child—”

“Her name is Czarina,” he blurted out to cut his mother off—saka lang niya na-realize ang pangalang lumabas sa bibig niya.

Fuck! Why did I just say that? Shit! I’m in a freaking big trouble!

Why the hell did he blurt out Czarina’s name in their conversation? Mas pinalala lang niya ang sitwasyon.

“Great! I want to meet her and tell her that I want a grandchild. Pronto . I’ll be coming to Philippines next week. Be ready.” She made a kissing sound. “Bye, Ymar, take care. I love you, son,” sabi nito, saka pinatay ang tawag.

Napailing-iling na lang si Ymar sa ugali ng kanyang ina. She was strict and always in high pitch but he knew that his mom cared for him.

Ibinalik niya ang cell phone sa bulsa. He blew a loud breath and squeezed his eyes shut. What to do? What to do? Hindi naman ‘to problema, eh. Madali lang ang solusyon doon. Kailangan lang niyang kumain ng milyong sakong lakas ng loob para maisakatuparan niya ang plano sa CF Pharmaceutical.

MASAYANG NAGSHA-SHOPPING SI CZARINA nang mag-isa habang panay ang sipsip ng banana smoothie na binili niya sa isang café na nadaanan. Actually, wala naman siyang balak bumili. Gusto lang niyang magliwaliw dahil nato-toxic na siya sa trabaho niya.

Pumasok siya sa isang sikat na boutique. Unang tingin pa lang, alam niyang mamahalin ang mga damit na naka-display.

Czarina walked towards the dress in the mannequin. It was a plunging neckline kind of dress and it was just her type. Kahit wala siyang balak bumili, binila pa rin niya, saka siya umuwi sa bahay.

Nang makarating doon, nagsalubong ang mga kilay niya nang makita si Ymar sa labas ng pinto at mukhang hinihintay siya. May dala itong banana cake.

Her cheeks warmed when she remembered the kiss that they shared days ago. Mula noon, hindi na niya nakita ang lalaki, ngayon lang uli.

Shit! Palagi siyang nananaginip ng kung ano-anong kaberdehan dahil sa halik na pinagsaluhan nila! Nakakahiya talaga ang laman ng mga panaginip niya.

Tumikhim muna siya bago nagsalita. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Tumayo nang tuwid si Ymar at iniabot sa kanya ang banana cake na dala. “For you.”

Mabilis niyang tinanggap ang banana cake na mukhang napakasarap kainin. Yum! “Ano’ng ginagawa mo rito?” tanong niya uli sa lalaki habang inilalagay ang susi sa keyhole ng pinto ng bahay.

“I need you,” sabi nito sa seryosong boses.

Napatigil siya sa pagbukas ng pinto at binalingan ang lalaki na matiim na nakatingin sa kanya. “W-what?”

Ymar took a deep breath like he was having difficulty breathing. “Kailangan kita.”

Tinaasan niya ito ng kilay. “K-kailangan mo ako?”

Tumango ito. “Kailangan kita para magpanggap na fiancée ko o soon-to-be wife,” deretsang sabi nito.

Napanganga si Czarina sa gulat. “A-ano?”

“My mom is coming home, and we have a deal. Naisip kong magbayad na lang ng babae na magiging fiancée ko na papasa sa panlasa ni Mommy nang bigla kong mabanggit ang pangalan mo sa kanya,” sabi nito na walang emosyon ang mukha. “You are my neighbor, you’re a doctor and you’re pretty. Papasa ka kay Mommy.”

“Ano ‘yon, exam?” mataray na tanong niya para itago ang gulat na nararamdaman. “At teka nga muna, bakit mo ba nabanggit ang pangalan ko? At ano naman ang makukuha ko kapag naging fiancée kuno mo ako?”

Kinunutan siya nito ng noo. “Hindi ba puwedeng tulungan mo lang ako kasi may utang ka pa sa akin sa halip na magtanong ka ng kung ano-ano? Interes pa lang ang binayaran mo, ‘di ba?”

Oo nga pala. That kiss was an interest only.

“Kung ‘yong libro ang pinagpuputok ng butsi mo, hintayin mo ako rito.” Isinara niya uli ang pinto at humakbang pabalik sa sasakyan niya. “Pupunta ako sa National Bookstore para palitan ang libro na ibinigay mo sa akin.”

“Czarina!” Ymar called out her name and stopped her on the arm. “Please I’m out of time. And I already used your name for some unfathomable reason. Kaya please naman, ilang araw ka lang naman na magpapanggap. Pag-alis ni Mommy, babalik tayo sa pagiging magkapitbahay natin. I’ll pay you if I have too.”

She sighed when her heart decided to help this handsome man. Damn it, heart! Chill! “Hindi pa naman ako naghihikahos para magpabayad sa ‘yo.”

“Eh, ano ba ang gusto mo para tulungan mo ako?” pamimilit nito habang hawak pa rin ang braso niya. “Name your price.”

Ang totoo, wala siyang pakialam sa bayad-bayad na iyan. Crush naman niya si Ymar, kaya libre lang. Ayos lang sa kanya. Pero ngayong may name your price pa itong nalalaman, why not? Minsan lang mangyari iyon na humihingi ng tulong ang may sapi niyang kapitbahay.

“Hmm…” She tapped her chin while thinking. Napatitig siya kay Ymar. Ano kaya ang kayang gawin nito para lang pumayag ako? Masubukan nga. “I want a child.” Tinaasan niya ito ng kilay. “Kaya mo ba iyong ibigay sa ‘kin?” panghahamon niya sa lalaki.

“‘Yon lang ang gusto mo?” he asked as his eyes glistened with an emotion she couldn’t name. “Sure. Kailan mo gustong gawin natin?”

Napamulagat si Czarina. “W-what?”

Ymar smiled slyly. “You want a child? Sige, kaya kung ibigay ‘yon. I’m a healthy male and I have good genes. Hindi ka lugi sa akin. In return, you’ll pretend as my fiancée for days maybe.”

Napamaang siya sa lalaki. Shit! Mapapasubo ako nito. “Ibibigay mo talaga ang gusto ko?”

“Oo. Madali lang naman ang gusto mo,” sabi ni Ymar na parang wala lang, na para bang ang gusto lang niyang hingin ay banana cake na mabibili sa kahit saang cake shop.

She wanted a freaking child and he said yes? She should back out.

Babawiin na sana niya ang hinihiling nang pumasok sa isip niya ang kanyang mga magulang na gustong-gustong magkaanak na siya. Maibibigay na rin niya sa wakas ang gusto ng kanyang ina at hindi na siya pipilitin nito na pumunta sa Canada.

Huminga nang malalim si Czarina at binuksan ang pinto ng bahay niya. Kahit hindi niya inimbitahan si Ymar, pumasok na lang ito bigla.

She dropped herself on the single sofa and looked at Ymar who was looking at her with no expression on his handsome face.

“Sige,” sabi niya. “Payag na ako na magpanggap na fiancée mo ng ilang araw. Pagkatapos, gagawin na natin ang kapalit ng pagpapanggap ko.” She took a deep breath. “Pero kapag nabuntis ako, wala kang pakialam sa bata. Bubuhayin ko siya nang mag-isa at hindi ka niya makikilalang ama. Deal?”

“Sure. Okay. Deal,” Ymar said in a strange voice.

She was open-minded and she believed in love. Pero hindi siya naniniwala na may lalaki pang nabubuhay na seryoso at hindi siya lolokohin. She was once fooled by the man she first loved in college. Akala niya may forever sila dahil ito ang una niyang kasintahan. She was a lovestruck fool back then. Pero letse, dalawa pala silang girlfriend nito. Nagmaang-maangan pa ang hinayupak nang tanungin niya tungkol sa panloloko nito sa kanya.

She cried a lot of tears over her first boyfriend. Muntik pa siyang bumagsak sa isa niyang major subject dahil sa pagiging heartbroken niya. Simula no’n, wala na siyang sineryosong lalaki. She dated and that was all. No relationship. She liked men and she liked Ymar. That was all. Ayaw niyang dumating ang punto na magmamahal siya ng lalaki. Ayaw niya. Natatakot siya. Kaya nga takot siyang mag-asawa. Natatakot siyang maloko na naman sa ikalawang pagkakataon. Siguro nga nagka-phobia siya sa ginawa sa kanya ng una niyang kasintahan.

Kaya mas makabubuting magpabuntis na lang siya. Okay lang sa kanya kahit walang asawa. Dagdag suliranin lang ‘yon kapag nagloko na. Okay na sa kanya na anak lang. Sapat na iyon.

“Look, Czarina, kailangan maging perfect ang pagpapanggap natin. Ayokong malaman ni Mommy na nagpapanggap lang tayo baka mabulilyaso pa ang mga plano ko.”

Iningusan niya ito. “Puwede ba, Ymar, tigilan mo ako sa perpekto-prrpekto na iyan. Alam ko ang gagawin ko at talagang pang-Oscar ang performance ko kasi may kapalit. Maghintay ka na lang.”

Czarina stood up and went to the kitchen. Ymar followed her. Kumuha siya ng saging sa ref, binalatan iyon, saka isinubo at humarap sa lalaki.

“So, ano’ng gagawin nating dalawa para mapapaniwala ang mommy mo?” sabi niya habang nginunguya ang saging.

Nakakunot ang noong napatitig si Ymar sa saging na nasa bibig pa rin niya kahit ngumunguya siya. “Ano ba iyang ginagawa mo?” May bahid na pagkainis ang boses nito. “Don’t talk while eating. It’s gross. Ano na lang ang sasabihin ni Mommy kapag nakita kang ganyan?”

Lumunok muna siya bago nagsalita. “Ano ba ang problema mo? Kumakain lang naman ako ng saging na paborito kung prutas.” Tinaasan niya ito ng kilay at mabilis na inubos ang saging. “Hayan. Ubos na. May problema ka pa? Kung mayroon pa, maghanap ka ng ibang babae na magpapanggap na fiancée mo. Gago.”

Nagtagis ang mga bagang ni Ymar. “Hindi ako gago. And for your fucking information, may makukuha ka rin naman sa pagpapanggap na gagawin natin. I’ll donate my sperm, remember?”

Inungusan niya ito. Hmp . “Huwag mo akong magamitan ng fucking-fucking na iyan baka bigla akong makalimot at isaksak ko lahat ng iyan sa ‘yo,” sabi niya, sabay turo sa mga kutsilyo na nakasabit sa harap ng lababo.

Napailing-iling ito. “Hindi ka puwedeng umaktong ganyan sa harap ng mommy ko. She’ll flip. You’re a doctor, act like one.”

It felt like someone pinched her heart. Nasaktan siya at nainsulto sa sinabi nito.

“Pagpasensiyahan mo na, Ymar.” Puno ng sarkasmo ang malambing niyang boses. “Ano ba dapat ang iakto ko sa harap ng mommy mo?” Inilahad niya ang kamay at nagsalita sa mahiyaing boses “Hello, I’m Czarina Salem and I’m a gynecologist who loves to eat banana. And, oh, I’m a prim and proper kind of woman,” she snorted and rolled her eyes. “Kung iyan ang gusto mong maging akto ko sa harap ng mommy mo, spare me. Hindi ako ganoon klaseng babae. Maghanap ka ng iba, malay mo, magustuhan niyang maging robot sa harap ng mommy mo.”

Bumuga ng marahas na hangin si Ymar. “You’re incorrigible.”

Inirapan niya ito. “FYI, Ymar, ikaw ang nanghihingi ng tulong. Dapat nga ipinagtitirik mo ako ng kandila bilang pasasalamat dahil pumayag akong maging sinungaling sa harap ng mommy mo, eh.” Tinarayan niya ito. “And if you don’t like the way I act, hindi ko na iyon problema.”

Napailing-iling si Ymar sa sinabi niya. “Hindi ako puwedeng maghanap ng iba, nabanggit ko na ang pangalan mo kay Mommy.”

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko na iyon problema.”

Malalim na bumuntong-hininga si Ymar. “Fine. Keep your attitude. Basta magpanggap ka lang. Okay na sa akin ‘yon.”

She grinned. “Okay. Cool.”

Ymar rolled his eyes and sighed heavily. “Good. Now, let’s talk.”

“Talk?” Kinunutan niya ito ng noo. “Ano’ng pag-uusapan natin?”

Ymar gave her an arched look. “We’ll talk about our differences and all that. Hindi puwedeng mabuko tayo ni Mommy. Mabubulilyaso ang lahat. At ayokong mangyari ‘yon. Masisira ang mga plano ko.”

Czarina crossed her arms over her breasts and raised her eyebrow at Ymar. “Bago tayo mag-usap, please enlighten me. Bakit ba kailangan kong magpanggap na fiancée mo? At anong plano ba ang pinagsasasabi mo?”

Ymar lips thinned. Mukhang ayaw nitong magkuwento. Hmp! Para namang hahayaan niya itong hindi magsalita.

“Talk, Ymar,” sabi niya sa seryosong boses. “O haharap ka sa ina mo na walang fiancée sa tabi mo.”

Bumuga ito ng hangin. “I want my mother’s company to be mine. At mapapasa akin lang iyon kapag may naipakilala akong fiancée sa kanya.” Nag-iwas ito ng tingin. “Actually, gusto niya ng apo pero ayos lang kung wala. Ang importante my fiancée ako. We’ll cross the bridge when we get there.”

Itinirik niya ang mga mata, saka nagbalat na naman ng saging. “Sa oras na dumating iyang cross the bridge na iyan, mag-isa ka.”

“Akala ko ba gusto mo ng anak.”

“Oo.” Mabilis siyang tumango. “Gusto.”

“‘Yon naman pala eh, di sabay tayong tatawid sa tulay.”

Inungusan niya ito. “Ewan ko sa ‘yo.” Isinubo niya ang saging, saka mabilis iyong nginuya at nilunok. “Anyway, kailan ang dating ng mommy mo?”

“Sa makalawa.”

Halos malaglag ang mga mata at panga niya sa gulat. “Fudge! We need to talk!”

“Sabi ko nga.”

“Shut up, Ymar.”

“You shut up too.”

“Okay.”

“Okay.”

“Let’s talk.”

“Good idea.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

BUMUGA NG HANGIN si Czarina habang matuwid na nakatayo sa tabi ni Ymar na may dalang placard na may nakasulat na “Cynthia Fontanilla.”

At tulad ng napagkasunduan nila ng lalaki, she wore a proper dress. Isinuot niya ang damit na binili niya sa mall and it suited her. Sinabihan pa nga siyang maganda ni Ymar nang makita nito ang suot niya.

Humugot siya ng isang malalim na hininga. Ngayon darating ang ina ni Ymar at pakiramdam niya ay bibitayin na siya mamaya. Bakit naman kasi siya pumayag na magpanggap na fiancée ng mokong na ito?

You need his sperm, remember?

Napalabi si Czarina. Oo nga pala. May sarili rin siyang plano kaya pumayag siya. She wanted Ymar to donate a sperm. O, ‘di ba, ang bongga ang plano niya. She hoped that her plan would work out just fine.

Hindi naman siya mahihirapang makipag-sex kay Ymar. Gusto niya ang lalaki. And behind her bitter opinion about relationship, her heart was actually beating fast for Ymar Stroam. But that was all. She would not entertain her feelings for him. Alam niyang mapupunta rin naman sa wala kung magkakarelasyon sila… Ilusyonada! Wala naming kasing gusto sa kanya si Ymar.

Therefore, she concluded that it was not healthy for her heart to beat for Ymar. Sayang lang ang effort niya, nganga pa ang puso niya.

Buwisit talaga iyang love-love na iyan, eh. Hindi makatarungan. Puro paasa lang.

“Mommy. Here!” sabi ng malakas na boses ni Ymar na nagpabalik sa isip niya sa kasalukuyan.

Napakurap-kurap siya at itinuon ang mga mata sa middle-aged woman na naglalakad palapit sa kanila. The woman walked with elegance and grace. Her eyes and smile held confidence. And damn it, her eyes were trained on her! Parang saging na binabalatan ang uri ng pagkakatingin nito sa kanya.

Puwedeng magtago?

Huminga siya nang malalim, saka ngumiti nang nakalapit na ito sa kanila.

“Good morning, Ma’am,” magalang na bati niya sa ginang.

“Welcome back to the Philippines, Mom.” Ymar hugged his mother and kissed her on the cheek.

Nakatingin pa rin sa kanya ang ginang na para bang sinusuri siya mula ulo hanggang paa. Grabe makatingin. Wagas. Talagang matutunaw siya sa kaba na nararamdaman.

Hindi niya tinanggal ang ngiting nakaplaster sa mga labi niya kahit pa nga nangangawit na siya. She had to get into this woman’s good side. Para matuloy ang pagdo-donate sa kanya ni Ymar ng sperm.

Ymar let go of his mother and looked at her. “She’s Czarina Salem. My fiancée.”

Kuntodo ngiti siya habang ipinapakilala siya ni Ymar bilang fiancée nito. Letse! Nakakakilig naman ‘to! Sana totoo na lang na fiancée siya ng lalaki! Dahil kung totoo, talagang magpapamisa siya at mamimigay ng isandaang saging sa mga kapus-palad. Pero alam naman niyang hindi mangyayari ‘yon.

Tiningnan siya ng ginang mula ulo hanggang paa. “A Salem.” Tinaasan siya nito ng kilay. “How are you related to Kahiv Salem?”

Crap! Ang pinakaayaw niya sa lahat ay makakilala ng taong kilala ang mga magulang niya. They had always compared her to her parents Shit! Sana naman hindi nito alam ang pinagmulan ng kanyang ama.

“He’s my father,” simpleng tugon niya.

Dalawang kilay na nito ang nakataas habang nakatingin sa kanya na parang sinusuri siya. “So, if he is your father, that means, you are his only daughter. Right?”

Tumango siya. “Opo.”

Biglang ngumiti ang ginang. “So you are Czarina Salem, the heir to Salem’s billion-dollar wealth.”

Pipi siyang napamura sa narinig. It had been a long time since she heard someone address her as an heir. Ayaw niyang tinatawag siyang ganoon.

Her parents were rich. His father’s lineage came from a long line of royalty in United Arab Emirates. Nang makilala ng ama niya ang kanyang ina, iniwan nito ang karangyaan at pagiging dugong bughaw, saka pinakasalan ang kanyang ina na purong Pilipina. His father was an only son. Kaya nang mamatay ang lolo niya, lahat ng ari-arian ng mga Salem ay napunta sa ama niya. That was where the billion-dollar wealth came from.

“I’m no heir, Ma’am,” sabi niya na may ngiti pa rin sa mga labi kahit ang gusto niya ay magtago dahil nahihiya siya. “I’m just me. Not wealthy at all.”

Matiim siyang tinitigan ng ina ni Ymar. “I heard that Kahiv Salem’s daughter is a doctor, just like him. Impressive. Maganda ka rin. Wala nang hahanapin pa sa ‘yo.” She looked proud. “I like you for my son.” Nginitian siya nito. “By the way, ang ina mo ang nagpaanak sa akin noon nang manganak ako kay Ymar.”

Napatingin siya sa lalaki na walang imik habang nakatingin sa kanya na para bang iba siyang nilalang.

“And isa rin ako sa napakarami mong ninang noong binyagan ka,” Ymar’s mother added with a smile. “Kaya kilala ko ang mga magulang mo.”

Ibinalik niya ang tingin dito What a coincidence. Ninang pala niya ito? She had twenty godfathers and twenty godmothers. At sa forty na mga ninong at ninang niya, ni isa, wala siyang personal na kilala. Nasa ibang bansa na kasi lahat at hindi naman siya nagpilit na kilalanin ang mga ito.

Yes. Wala sa normal na pag-iisip ang mga magulang ko noong binyagan ako.

“Well? What are we doing here?” the woman asked haughtily. “Let’s go to your house, Ymar. Gusto ko nang magpahinga.”

Ymar sighed and guided his mother towards his Lexus. Habang nasa biyahe sila, panay ang tanong ng ina nito kung kailan nila balak magpakasal ni Ymar. At dahil hindi naman sila totoong mag-fiancée, ngiti lang palagi ang tugon niya sa ginang. Naku! Naha-hot seat siya nang wala sa oras.

When they arrived in Ymar’s house, agad na may tinawagan ang ginang. And after the call, she faced her and Ymar who was sitting side by side in the long sofa.

“So.” Tumingin ang ginang sa kanya. “Nagli-live in na ba kayo ng anak ko?”

Napamulagat si Czarina. “W-what?”

The woman smiled. “That’s okay. Normal na iyon sa pandinig ko.”

Itinikom niya ang nakangangang bibig. “Ahm…” She pointed her house besides Ymar’s. “That’s my house.”

“Ah, I see.” Nanunudyong ngumiti ito. “Neighbor lovers.”

Napakagat-labi siya para pigilan ang kinikilig na ngiting gustong kumawala sa mga labi niya. Fuck shit naman, eh! Bakit ba pagdating kay Ymar nakakalimutan niya ang takot na maloko uli? Ano ba ang mayroon sa lalaki at hindi siya natatakot?

“Anyway,” sabi ni ina ni Ymar. “Sa kuwarto lang ako at maliligo. Kapag dumating si Judge Doroquez, paghintayin mo na lang muna. I called him a minute ago to be here. Okay?”

“Okay po,” sabi niya sa mabait na boses.

Umalis ang ginang at nagtungo sa second floor. Naiwan sila ni Ymar na magkatabing nakaupo sa mahabang sofa.

Hay, puso. Kalma lang .

Tumikhim si Ymar na kanina pa walang imik. “An heir to a billion-dollar wealth, huh?”

Kinunutan niya ito ng noo at iningusan. “Hindi ako tagapagmana kaya magtigil ka riyan. It’s my parents’ money, not mine.”

“Bakit hindi mo sa akin sinabi?”

“Because I don’t think it’s important at saka hindi tayo close kaya huwag kang epal. Ini-announce ko na nga ang pangarap ko sa harap mo, pati pa ba ang financial status ko?” sabi niya sa naiinis na boses. “At saka wala nga ‘yon. Hindi ko ‘yon pera.”

Ymar glanced at her. “So, hindi tagapagmana ang fiancée ko? That’s good. Mayaman naman ako, eh. Hindi mo na kailangan ang pera ng mga magulang mo.”

Her lips parted in shock. “So, hindi tagapagmana ang fiancé ko.”

Ay, peste! Gosh! Oh, God! Naman, eh! Kalma lang heart. Kalma!

Kinikilig siya. Gusto niyang magtatatalon sa sobrang kilig na nararamdaman, pero pinanatili niyang poker face ang mukha niya.

Tumikhim siya bago sumagot. “Hindi ako tagapagmana.”

“Okay,” sabi nito at tumingin sa kisame. “Pasensiya na pala dahil kinansela mo ang appointments mo ngayong araw. Alam ko kung gaano ka ka-busy.”

She chuckled. “Alam mo? Paano? Ini-stalk mo ako, ‘no?”

Mahinang natawa si Ymar. “Kung paano ko nalaman, akin na lang ‘yon.”

Hindi siya umimik at humilig sa balikat ng lalaki. She waited for him to shove her off but he didn’t. He even rested his head against her head that was resting on his shoulder. Pinipigil niya ang kilig na nararamdaman.

Ano ba ‘to? Ang tanda-tanda ko na, kung kiligin ako parang teenager lang. Nakakahiya.

Napairap sa hangin si Czarina nang may mag-doorbell. Ano ba iyan? Istorbo sa moment nila ni Fafa Ymar.

Inalis niya ang ulo sa pagkakahilig sa balikat ni Ymar at hinayaan ang lalaki na pagbuksan kung sino man ang nagdo-doorbell.

Ymar came back in the living room with a middle-aged man with him.

“Czarina, this is Judge Laodito Doroquez,” pagpapakilala ni Ymar sa bagong dating at pinaupo ang lalaki sa pang-isahang sofa.

“Nice to meet you po,” nakangiting sabi niya. “I’m Ymar’s neigh—”

“She’s my fiancée,” Ymar quickly corrected her.

Holy sheyt! Muntik na iyon, ah.

“Tatawagin ko lang si Mommy,” sabi ni Ymar.

Naptigil sa pag-akyat ng hagdan si Ymar nang makitang bumaba ang ginang sa hagdan at may ngiting nakipag-usap sa bisita. Ymar went back on the sofa, beside her.

“Hello, Judge Doroquez. I’m happy that you are able to come here in such short notice.

Ngumiti ang judge. “Sabi mo kasi ay importante.”

“Yes. It’s a very important matter,” sabi ni ng ginang at humarap sa kanila ni Ymar na ngayon ay magkatabi na namang nakaupo sa mahabang sofa. “Judge, that’s Ymar, my son and his fiancée, Czarina. At kaya kita pinapunta rito ay dahil gusto kong ikasal mo sila ngayon din.”

“What?!” Czarina gasped in shock. Binalingan niya si Ymar. “Ymar—”

Pinisil ng lalaki ang kamay niya dahilan para mapatigil siya sa pagsasalita. She gave him a questioning look, but Ymar did not heed her any attention.

“Mommy, plano na naming magpakasal sa simabahan—”

“Shut it, Ymar,” his mother cut him off. “Gusto kong ikasal ka ngayon. You two are already engaged so marapat lang na ikasal na kayo. ‘Yong date para sa kasal n’yo sa simbahan, ipagpatuloy n’yo lang. Pero ngayon, kailangang maikasal kayo sa huwes para masiguro ko ang lahat bago ko ibigay sa ‘yo ang CF Pharmaceutical.”

Napanganga si Ymar at nagkatinginan sila.

Holy fucking shit! Ikakasal siya kay Ymar?! Oh, God! Ano ang gagawin niya?

May inilabas na papel ang judge sa attaché case nito at iniabot sa kanila ni Ymar na nakatulala pa rin.

“Here. Sign it,” sabi ni ng judge. “It’s your marriage contract. Hindi naman natin kailangang gawin ang seremonya ng kasal. Pirmahan n’yo lang ang marriage contract n’yo at ako na ang bahalang mag-file niyan sa city hall para marehistro agad.”

Czarina gaped at the marriage contract. Ganoon din naman si Ymar na nakatingin doon.

“Sign it.” Lumapit sa kanila ang ina ni Ymar at inagaw ang papel sa judge, saka iniabot sa kanya na may kasama nang ball pen. “Sign it Czarina. Kung talagang nagmamahalan kayo ng anak ko, pipirma ka.”

Czarina dragged her gaze to Ymar who was now looking at her with unreadable expression on his handsome face.

She gave him a questioning look. Gusto niyang iparating dito na naguguluhan siya. Hindi niya alam ang gagawin. Actually, she could just walk away and forget this ever happen. Pero kaya ba niya iyong gawin kay Ymar na hinihingi ang tulong niya? Crap! Ayaw niyang mabulilyaso ang plano nito nang dahil sa kanya. She promised to help, and she would. And her heart wouldn’t let her leave, damn it! That freaking organ wanted to stay with Ymar and that wasn’t good.

Bumuga ng hangin si Ymar, saka mabilis na pinirmahan ang marriage contract. Niyakap siya, sabay bulong sa tainga niya. “Sign it. My annulment naman, eh.”

She gulped when Ymar let go of her. Napatitig siya sa marriage contract, kapagkuwan ay pinirmahan iyon na bahagyang nanlalamig at nanginginig ang kamay.

Czarina felt light-headed as she looked at her signature on the marriage contract. Shit! What now? What’s next?

Ymar’s mother giggled and hugged them both. “Finally! May asawa na ang anak ko. Salamat, Czarina.” Pinakawalan sila nito at hinaplos ang pisngi niya. “Please take care of my son.”

“I-I will,” nauutal na tugon niya.

The woman had a very wide smile as she gave back the marriage contract to the judge. “Here you go. Asikasuhin mo ‘yan agad, okay? I want you to register their marriage contract before I went back to New York.”

“Yes, Miss Fontanilla,” sabi ng Judge at nagpaalam na sa kanila.

“Well…” Humarap sa kanya ang ginang. “Sa kuwarto ko muna ako. Magpapahinga lang. Have an amazing honeymoon, you two,” she said. “Have a good night.”

Naiwan sila sa sala ni Ymar na nakatulala sa hangin.

“What now?” kinakabahang tanong niya.

Gulong-gulo ang isip niya. Magpapanggap lang silang dalawa. Iyon ang usapan. Pero ngayon kasal na sila?!

Holy mother of God.

Nagkibit-balikat si Ymar at bumuga ng hangin. “After three months, file an annulment. Kahit anong grounds, okay lang, tatanggapin ko. The end. Siguro naman sa tatlong buwan ay nasa akin na ang CF Pharmaceutical. At nasisiguro kong sa loob ng tatlong buwan, mabubuntis kita.”

Her lips parted. Oh, my God! He didn’t just say that! Pakiramdam ni Czarina ay nag-init ang buong mukha niya. Oo nga at open-minded siya sa mga ganoong bagay pero hindi yata kinaya ng matres niya ang lumabas sa bibig ni Ymar.

Yes, she wanted a baby and Ymar was going to give it to her in three months. Ang tanong, handa na ba siyang bigyang tuldok ang pagiging babaeng Pilipina niya?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

NAPILITAN SI CZARINA na doon matulog sa kuwarto ni Ymar. Mag-asawa na sila ng lalaki ayon sa ina nito kaya kailangang magkasama sila sa iisang kuwarto.

What the fudge!

Kawawa naman ang bahay niya. Napilitan kasi siyang mag-evacuate sa bahay ni Ymar dahil sa ina nitong makulit pa sa makulit. Ikinasal na nga sila nang wala sa oras, pina-evacuate pa siya!

Walang imik sila pareho ni Ymar habang magkatabi sa kama. Pareho silang nakatihaya at nakatingin sa kisame.

“This is beyond awkward,” sabi niya.

Ymar chuckled lightly. “Yeah. Sorry about the impromptu wedding.”

Nagkibit-balikat si Czarina. “Ayos lang ‘yon. Pumirma ako, ‘di ba? Ibig sabihin pumapayag ako.”

Huminga ito nang malalim at tumagilid, paharap sa kanya. “So, are we gonna act like a married couple from now on?”

Tumagilid din siya ng higa, paharap dito. “May choice?”

Matiim siya nitong tiningnan. “Wala kang choice. You’re married to me now.”

She rolled her eyes. “Puwede ko rin namang sabihin sa mommy mo na nagpapanggap lang tayo.”

“Hindi mo gagawin ‘yon,” puno ng kompiyansang sabi nito. “You want a child, remember?”

Itinikom ni Czarina ang bibig dahil wala naman siyang masabi. She wanted a child. At saka pumayag naman siya dahil deep inside ay gusto niyang makasama si Ymar. In denial queen lang talaga siya. Gusto niyang mapalapit sa isnaberong lalaki na kumuha sa atensiyon niya mula noong unang araw palang na lumipat siya sa Bachelor’s Village.

She had a crush on Ymar Stroam and now, she was married to him. Hindi niya alam kung gugulong siya sa saya o magpapa-mental na siya.

“Gusto kong kumain ng saging,” wala sa sariling sabi niya.

Banana was her comfort food. Kung iba ay ice cream o cake, siya, gusto niya saging.

Nagsalubong ang mga kilay ni Czarina nang bigla na lang umalis si Ymar sa kama at tumayo sa paanan niyon, saka binuksan ang butones ng pantalon.

“A-ano’ng ginagawa mo?” nagtatakang tanong niya.

“Gusto mong kumain ng saging, ‘di ba?”

Her jaw went slack. “W-what?” Bumaba ang tingin niya nakabukas na butones ng pantalon nito. Namumula ang pisngi na nag-angat siya ng tingin. “H-hindi ko naman sinabing hilaw na saging. Gusto ko ‘yong hinog!”

And for the first time since she met him, Ymar laughed out loud. Napatitig siya sa masayang mukha nito habang tumatawa. His eyes were sparkling in delight. Hinayaan niya lang ang lalaki na tumawa. It would take another month to make this man laugh again.

Finally, after a couple of minutes, he sobered up and looked at her in the eyes.

“You’re so cute.” Bumalik ito sa pagkakahiga sa kama, pero ang tiyan na niya ang ginawang unan. “Hindi ko akalain na masaya pala ang may asawa.”

That made her smirk. “Nasasabi mo lang ‘yan kasi nag-uumpisa palang tayo. After a month, siguradong ipagtitirik mo na ako ng kandila sa sobrang inis.”

Tumawa na naman ito. “Hmm. I don’t think I would do that. Baka ikaw, kasi marami talaga akong katangian na nakakainis.”

Umingos siya. “Hindi kita ipagtitirik ng kandila, ipapamisa ko na lang ang kaluluwa mo. Dahil sa oras na ininis mo ako nang sobra, nakita mo naman siguro ‘yong mga kutsilyo ko sa bahay. Itatarak ko iyan sa esophagus mo, sa atay mo, sa ribcage mo at sa balon-balunan mo para malagutan ka na ng hininga, ‘tapos magpapa-party agad ako.”

Ymar chuckled. “Kapag ininis mo ako, wala kang saging.”

“Saging?” Kumunot ang noo niya. “Hinog o hilaw?”

Tumingin ang lalaki sa kanya. “Hilaw.”

Mabilis na kamay niya na tinampal ang noo nito. “Gago! May usapan tayo.”

“O, ‘tapos?”

“‘Yon nga! May usapan nga tayo!” nakasimangot na sabi niya at itinulak ang ulo nito palayo sa tiyan niya. “Buwisit ka!”

Tinawanan lang siya ng lalaki at umayos na ito ng higa. Balik na uli sila sa posisyon nila kanina.

“I think it’ll be fun being married to you for three months.”

Umirap si Czarina sa hangin. “Hindi ako clown para maging fun.”

Naghari sa kanilang dalawang ang katahimikan. Walang nagsalita dahil abala sila sa kanya-kanyang laman ng isipan.

And then Ymar broke the silence.

“Czarina?”

“Yeah?”

“Kailan mo gustong buntisin kita?”

Her cheeks reddened. “Malay ko sa ‘yo.”

“Gusto mo ngayon na?” he offered.

Umawang ang mga labi siya. “As in? Ngayon agad?”

“Oo naman. Ngayon na.”

“Bakit parang excited ka?”

May sinusupil na ngiti sa mga labi si Ymar habang nagsasalita. “I just like peanut, I guess.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Peanut? Ano naman ang kinalaman n’on sa gagawin natin?”

Ymar chuckled deeply. “You’re not as green as I thought you are.”

Peanut? Mani? Ano ang kinalaman n’on sa pagiging berde— oh, my God . Ang magkasalubong niyang kilay ay dahan-dahang naghiwalay nang unti-unting maintindihan ang berdeng kahulugan ng mani.

“Bastos!” Sinipa niya ang lalaki dahilan para mahulog ito sa kama.

Dali-daling tumayo si Ymar habang hawak ang likod nitong nasaktan. He glared at her. “So ano? Ikaw lang ang may karapatang maging bastos? Where’s justice in that?”

“Justice-sin mo iyang mukha mo. Sperm ka! Sperm!” singhal niya sa lalaki at tinalikuran ito.

Bumalik uli sa pagkakahiga sa kama si Ymar habang panay ang daing na masakit daw ang likod nito. Hindi niya pinansin ang lalaki at nagtulog-tulugan lang siya.

After a couple of minutes since she pretended that she was asleep, hot lips touched her nape making her startled.

What the fudge—

“Good night, banana,” sabi ng malambing na boses ni Ymar, saka kinumutan siya.

Parang na-tsunami ang puso niya sa sweet gesture na iyon. Mahigpit ang hawak niya sa gilid ng unan habang pinapakalma ang puso niya na sobrang bilis ng tibok.

God… ang isnaberong lalaking ‘to, may itinatago naman palang ka sweet-tan sa katawan.

And if Ymar kept on being sweet towards her, her heart that was already beating erratically for him would be in a very big trouble. And then she would fall…

Oh, Cupid. Help me resist this man beside me. I’m not really good in handling heartaches.

NAGISING KINABUKASAN SI CZARINA na wala na si Ymar sa tabi niya. Mabilis siyang bumangon at naligo. Kumuha naman siya ng tatlong pares ng damit sa bahay niya kahapon bago sila mananghalian. Mag-asawa na raw kasi sila kaya dapat ay iisa lang bahay nila.

‘Kaloka.

Sinabihan na niya kahapon ang sekretarya niya na tawagan lang siya kapag may manganganak siyang pasyente kasi hindi siya papasok ngayong araw. Bukas na siya papasok kasi nangako sila ni Ymar sa ina nito na ipapasyal nila ito ngayong araw. Nadamay pa ang trabaho niya. Ang bait talaga niyang manugang.

Pagkalabas ng banyo, agad siyang nagbihis. She wore a tropical designed silhouette tank top and a Los Feliz ripped black denim shorts. Pinaresan niya iyon ng black sneakers and then she pulled her hair into a messy bun.

Inaayos niya ang damit habang nakaharap sa salamin nang biglang bumukas ang pinto ng kuwarto at pumasok si Ymar.

Napatigil ito sa paglalakad nang makita siya. His lips were slightly parted like he was stunned over something.

“What?” Pinanlakihan niya ito ng mga mata.

Napakurap-kurap ito. “Ang ganda—”

“Ko?” nakangiting pagtatapos niya sa sinabi nito.

Ymar looked passed her. “Ang ganda ng panahon ngayon.”

Napasimangot si Czarina. “Nakakainis ka. Akala ko naman ako na ang maganda.”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito na para bang pinipigilan ang ngumiti. “Maganda ka rin naman.”

“Mas maganda pa sa panahon?”

“Huwag ka nang umasa.”

“Ymar!” Naiinis na ipinadyak ni Czarina ang paa. “Maganda kaya ako. Look at me!”

“I am,” he said with utmost sincerity. “And yeah, my wife is pretty.”

Natigilan siya at nagmula ang pisngi niya. My wife? Gosh! Puwede magpagulong-gulong sa kilig?

“Maganda naman talaga ako, eh,” sabi niya para itago ang nagtatatalon niyang puso sa kilig. “Sobrang ganda ko.”

“Oo na.” Inilahad nito ang kamay sa kanya. “Halika na. Breakfast is ready.”

Napatitig siya sa kamay nito bago tinanggap iyon. Her heart was pounding inside her chest as Ymar intertwined their hands. Parang hinubog para sa isa’t isa ang mga kamay nilang dalawa.

It felt perfect as she held Ymar’s hand.

Pero agad ding nasira ang maganda niyang mood nang maalalang nagpapanggap lang pala sila. They were just holding hands because they were going to have breakfast with his mother. Ang sakit naman. Ilusyunada talaga siya kahit kailan.

Sabay silang bumaba ni Ymar sa hapagkainan.

Agad na ngumiti ang ginang nang makita sila ni Ymar. Hindi nakalampas sa paningin ni Czarina na dumako ang tingin nito sa magkahawak nilang kamay at mas lumapad pa ang ngiti sa mga labi.

Yeah. They were just really pretending. Pero masaya ring mag-ilusyon. ‘Yon nga lang, dapat handa kang masaktan.

“Good morning po…” Tumikhim muna siya bago ipagpatuloy ang pagbati sa ginang. “Mommy.” Awkward.

“Good morning din, hija,” nakangiting balik-bati nito. “Upo ka na.”

Siya lang ang naupo. Si Ymar ay ipinaghain siya ng pagkain. Nilagyan ang pinggan niya ng fried rice, itlog at hot dog. ‘Tapos ipinagtimpla siya ng kape bago ito umupo sa tabi niya at nag-agahan.

“Ang ganda mo ngayon, hija,” sabi ng ina ni Ymar habang nag-aagahan sila.

“Sabi nga po ni Ymar,” tugon niya at kiniliti ang baywang ng lalaki.

Ymar gave her a tight smile but his eyes were secretly glaring at her. Lihim siyang napangiti. Mukhang ayaw nito ng nilalambing o tinutudyo.

“Asus. Nahiya ka pang aminin,” sabi niya, sabay pisil sa tungki ng ilong nito.

“Tigilan mo ako, Czarina.” Nagbabanta ang boses nito. “Nagtatampo ako.”

She giggled at pinched Ymar’s cheek. “Asus ang asawa ko. Matampuhin.” Hmm. Ang sarap namang tawaging asawa si Ymar. Kinikilig siya.

Abnormal na talaga siya. Takot siyang mag-asawa dahil baka lokohin siya pero pagdating kay Ymar, nawawala ang takot niya at mas gusto pa niyang maging asawa talaga ito. Naroon pa rin ang takot niyang mag-asawa pero kung sasabihin lang ni Ymar na siya ang itinitibok ng puso nito, naku, mamimigay talaga siya ng saging sa mga kapus-palad.

Tumikihim ang ina nito para kunin ang atensiyon niya. “So, how’s the honeymoon?”

Natigilan siya sa pagtudyo kay Ymar at nakaawang ang mga labing napatingin sa ginang. “Po?”

The woman grinned. “How’s the honeymoon?” Tumingin ito kay Ymar. “How was your performance last night?”

It was Ymar’s turn to gape. “What?”

“Oh, you two, don’t be shy,” nangingiting sabi ng ginang. “Pinagdaanan ko na ‘yan at alam kong ngayong nasa honeymoon stage kayo ay gusto n’yo lang magtalik nang magtalik. I understand. Kaya naman sa inyo ngayon ang araw na ito. Mamamasyal ako nang mag-isa habang kayo naman ay gagawin ang apo ko. Okay?”

Wala sa sariling napatango na lang si Czarina.

“Great,” Ymar’s mother chirped and continued eating.

Sila naman ni Ymar ay nagkatinginan bago walang imik na ipinagpatuloy rin ang pagkain.

After breakfast, Ymar’s mom really went out without them. Naiwan silang dalawa na nakatingin sa papalayong sasakyan ni Ymar na ginamit ng ina nito.

“So…” Binalingan siya ng lalaki. “Honeymoon?”

Bumaling din siya sa lalaki. “Ngayon na?”

“Well, gagawin din naman natin ‘yon. Why not now?”

She pressed her lips together. Ymar had a point. Gagawin naman din nila ‘yon, bakit hindi na lang ngayon?

“Wouldn’t that be awkward?” tanong niya. “Hindi naman kita mahal para makipag-sex ako sa ‘yo.”

Inisang hakbang lang ni Ymar ang pagitan nilang dalawa at ipinalibot nito ang matitipunong braso sa baywang niya. “Don’t you find me attractive?”

Her heart pounded. “I-I do.”

“Do I make you feel hot?”

“H-hot like lava,” pag-amin niya.

“That’s good.” Isinandal siya nito sa pinto. “You make my body burn too.”

“Really?” gulat na tanong niya.

“Yeah.” His voice was seductive and deep. “Those beautiful shapely legs.” Hinalikan nito ang leeg niya. “Those firm looking breasts.” Gumapang ang kamay nito pababa sa pang-upo niya at pinisil iyon. “That sexy ass.” Gumapang ang mga labi nito patungo sa tainga niya at hinalikan iyon. “Your lips that I dreamt of kissing. Damn, woman. You always give me a hard on every time I see you.”

Nadadala na siya sa uri ng boses nito. Ymar’s voice sounded husky, seductive and deep and just so damn sexy.

Ymar bit her earlobe making her gasped. Napalunok si Czarina nang maramdamang nag-iinit na ang katawan niya. She could feel her mound pooling and wetting her panty. Nanunuyo na ang lalamunan niya dahil hinihingal siya dahil sa mga kamay nito na gumagapang at pumipisil sa katawan niya.

“Ymar…”

He licked and kissed her earlobe. “Hmm?”

Bago pa niya masabing gusto niyang mag-honeymoon sila, biglang tumunog ang cellphone nito.

“Crap,” naiinis na sabi ni Ymar, saka kinuha ang cell phone sa bulsa habang yapos pa rin siya. “Ymar Stroam, speaking. Who’s this?”

Unti-unting nawala ang pagnanasa na nararamdaman niya kani-kanina lang. I was slowly fading away as Ymar spoke to someone on his phone.

“Yeah. Sure. I’m coming,” sabi ni Ymar at tumingin sa mga mata niya. “I have to go. May emergency sa opisina. I have to go there and fix it.”

She forced a smile on her face. “Sure.” Tinanggal niya ang braso nito sa baywang niya. “Papasok din ako sa clinic. Baka may pasyente ako ngayon.”

Humakbang siya palabas ng bahay ni Ymar at naglakad sa bahay niya nang medyo nasasaktan. Fuck this! Bakit ba parang kinurot ang puso niya na mas inuna nito ang opisina kaysa sa kanya?

Made his body burn daw! Kagaguhan!

Nakaka-stress pala ang nabibitin! Buwisit. Isa siyang sperm! Sperm! At isa akong magandang egg cell.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

**HAPPY BIRTHDAY CONNIE LAGATIC ARRABIS
**

CHAPTER 8

GABI NA NANG MAKAUWI si Ymar sa bahay niya galing opisina. Hindi sana siya papasok ngayong araw pero kinailangan niyang iwan ang ginagawa kanina dahil nagkaroon ng problema sa deliveries ng mga gamot nila sa ibang drugstores.

He needed to be there to calm their clients down who were pissed off and ready to sue his pharmaceutical company because of the late deliveries.

Pagod na bumuntong-hininga si Ymar, saka umupo sa mahabang sofa at ipinikit ang mga mata. He wanted to rest but he couldn’t.

“Ymar.” His mother’s voice filled his ears. “Bakit nandoon si Czarina sa bahay niya? Didn’t I tell you na ang mag-asawa, magkasama sa iisang bahay?”

He opened his eyes. “May tampuhan lang kami.”

Tumaas ang kilay ng ina. “O, ‘tapos? Tutunganga ka lang diyan? Go. Suyuin mo nang magbati na kayo.”

“Maliligo lang ako,” sabi niya at tumayo, saka umakyat patungo sa kuwarto niya.

Pero sa halip na maligo, sa teresa na nakaharap sa bintana ng kuwarto ni Czarina siya nagpunta.

“Czarina! Hey!” sigaw niya sa pangalan ng babae sa nakasarang bintana. “Banana! Come on, talk to me.”

Minutes later, the window opened showing Czarina with only a bra on.

Napalunok siya. Damn this woman for having a freaking hot body. And those firm-looking breasts… I wonder how it would feel against my hand… Bumuga siya ng hangin. Fuck it.

“What?” Mataray ang boses nito.

“Halika rito sa bahay,” sabi niya habang naka-poker face.

Tinaasan siya nito ng kilay. “Hindi ko iyan bahay.”

“Mag-asawa tayo, ang bahay ko ay bahay mo rin.”

Umingos ito. “Ymar, maghihiwalay din tayo after three months.”

That irritated him. “Bakit ba excited kang maghiwalay tayo? May kasintahan ka ba?”

Inirapan siya nito. “Sperm ka! Sperm! Naiinis ako sa ‘yo!” Malakas ang puwersa na isinara nito ang bintana.

Napakurap-kurap si Ymar sa nakasarang bintana at napailing-iling. Mukhang galit nga ‘to. Maybe because he left this morning. Dapat nga siya ang magalit kasi siya ang nabitin.

Umalis siya sa teresa at pumasok sa banyo. Pagkatapos maligo, nagbihis siya at nagtungo sa bahay ni Czarina. Sa likuran siya dumaan, sa may kusina.

Nang pahitin niya ang doorknob, napangiti siya nang malamang bukas iyon. He entered Czarina’s kitchen and went inside her house. Tinahak niya ang dahan patungo sa second floor ng bahay. Nang makarating siya roon, binuksan niya ang lahat ng pinto na nadadaanan hanggang sa makarating siya sa panghuling pinto.

He twisted the doorknob and slowly pushed the door open.

Nakahinga siya nang maluwag nang makita si Czarina na nakahiga sa kulay-flesh na kama. Walang ingay siyang lumapit sa babae, saka lumuhod sa kama. He leaned in and kissed her nape.

Mabilis na humarap sa direksiyon niya si Czarina. Malalaki ang mga mata nito nang makita siya.

Bago pa ito makapagtanong, nagpaliwanag na siya.

“Sa kusina ako dumaan. Bukas doon, eh.”

Czarina moved away from him. “Lumayo ka nga sa akin.”

Their faces were just inch away from each other. Naamoy nga niya ang amoy-saging nitong hininga. Siguro kumain na naman ito ng maraming saging. She wouldn’t be Czarina if she wouldn’t eat banana in a day.

“Umuwi ka na sa bahay,” sabi niya na hindi pa rin inilalayo ang mukha. He liked to smell Czarina’s natural scent.

Tinaasan siya nito ng kilay. “Naiinis ako sa ‘yo kaya umalis ka. Iniwan mo ako kanina. Ayokong pumunta sa bahay mo!”

He sighed and laid on the bed beside her. “Cza, we’re pretending, remember? Makipag-cooperate ka naman.”

Humugot ito ng isang malalim na hininga, saka bumangon. “Halika na sa bahay mo,” sabi nito na walang emosyon ang boses at nauna pa sa kanyang lumabas ng kuwarto.

He quickly followed Czarina. Hanggang sa makarating sila sa bahay niya, walang imik ang babae. Tikom lang ang bibig nito hanggang sa sabay silang kumain kasama ang kanyang ina. Kung ano ang tanong ng kanyang ina, ‘yon lang ang sasagutin nito. That was all. Mukhang napansin din ng kanyang ina ang inaakto ni Czarina pero hinayaan na lang nito ang babae.

Czarina offered to wash the dishes after dinner, pero hindi ito pinayagan ng mommy niya. His mother sent them to his room immediately.

Walang imik parin silang dalawa hanggang sa mahiga sila sa kama. Ymar kept on glancing at Czarina. He was getting pissed. The silence was getting in his nerves. Masisigawan talaga niya si Czarina.

“Ang sarap siguro ng crema de leche,” parang wala sa sariling bulong nito sa hangin, saka tumagilid at tinalikuran siya.

Galit na bumuga ng marahas na hangin si Ymar at lumabas ng kuwarto niya.

“O, saan ka pupunta?” nagtatakang tanong ng kanyang ina nang madaanan niya ito sa sala habang naglalakad siya patungo sa pinto ng bahay.

“Magpapalamig lang at magpapatanggal ng inis,” tugon niya at mabilis na lumabas ng bahay.

Ymar got in his car and drove it away from his house.

HINDI NA MABILANG ni Czarina kung ilang beses na siyang tumingin sa pinto ng kuwarto ni Ymar. Mag-iisang oras na mula nang bigla na lang itong umalis at hanggang ngayon, hindi pa rin ito bumabalik.

Actually, she was not mad at Ymar. She was mad at herself. Hindi kasi niya maintindihan kung bakit apektadong-apektado siya na mas inuna pa ni Ymar ang kompanya nito kaysa sa kanya. She was mad at herself for being mad at Ymar. Alam niyang mababaw ang dahilan ng galit niya pero naiinis talaga siya at iyon ang hindi niya maintindihan.

Kahit anong saway niya sa puso na huwag magpaapekto at masaktan, hayun, inako lahat ng sakit, gusto pa yatang mag-suicide.

Bumangon siya at umupo sa gilid ng kama. Nakatingin siya sa kawalan nang biglang bumukas ang pinto at pumasok doon si Ymar.

“Hey,” sabi nito.

Biglang nawala ang atensiyon niya sa lalaki nang mapansin niya kung ano ang hawak nito. “C-crema de leche ba iyang hawak mo?” Hindi makapaniwala niyang tanong.

Lumapit ito sa kanya at tumabi ng upo sa kama, saka iniabot sa kanya ang malaking cup na may lamang crema de leche. Nanubig ang mga bagang niya nang makitang maraming maninipis na saging sa ibabaw ng dessert.

Nakapaglaway naman ‘to.

“For you,” sabi ni Ymar. “Huwag ka nang magalit. Sorry it took me an hour to find a place that sells crema de leche at this hour.”

Napatitig si Czarina sa crema, saka iniangat ang tingin sa mukha ng lalaki na nakatingin sa kanya. “Binili mo ‘yan…” Itinuro niya ang hawak nito. “Para sa akin?”

“Oo. Alangan namang binili ko ‘to para kay Mommy.” Puno ng sarkasmo ang boses nito pero hindi niya pinansin dahil nakatutok ang buong atensiyon niya sa crema de leche. Nagpatuloy ito sa pagsasalita. “Para mawala na ang galit mo. It’s my way of saying I’m sorry. Na-late kasi ang deliveries ng mga gamot sa mga drugstore na sinu-supply-yan ng kompanya ko. And the owners are mad and they are about to file a law suit against my company kaya kailangan kong ayusin.”

Nahiya siya bigla. Kahit naman siya, kapag nangyari ang ganoon sa clinic niya ay iiwan talaga niya ito.

Kahit mas masarap pa ang hilaw na saging.

Tango lang ang itinugon niya at inumpisahan niyang kainin ang crema de leche. Damn it tasted good. Habang kumakain siya ay nahiga naman si Ymar sa kama. At nang tingnan niya ang lalaki, mahimbing na itong natutulog.

Napangiti si Czarina. Tama nga siya. May itinatagong ka-sweet-tan si Ymar sa katawan. And her heart was really in danger of falling deeply in love with this man. Sana may sapat siyang lakas para pigilan ang lumalagong damdamin para sa lalaki. Pero mapipigilan kaya niya? Iyon nga na binilhan lang siya ng crema de leche, nawala na agad ang galit niya.

Nang maubos niya ang crema de leche, nagmumog siya bago nahiga sa tabi ni Ymar. At dahil nakatihaya ang lalaki at nakatagilid siya paharap dito, kitang-kita niya ang taglay nitong kaguwapuhan. His square jaw, his pointed nose and very sexy lips.

Bumaba ang mga mata niya sa matitipuno nitong braso. Hindi siya nakapagpigil kaya pinisil niya iyon.

Hmm. Ang tigas ng braso.

Pinisil-pisil niya uli ang braso ng lalaki at napabungisngis. Ang cute ng braso nito. Medyo malambot na matigas. Parang commercial ng Nescafe ni Coco Martin. Yummy!

Napailing-iling na lang si Czarina sa pinaggagagawa at ipinikit na rin ang mga mata para matulog na. Baka hindi lang ang braso ni Ymar ang pisilin niya.

NAGISING SI CZARINA na parang may nakadagan sa kanya. Nang imulat niya ang mga mata, umakyat ang dugo sa pisngi niya nang makita ang posisyon nila ni Ymar.

His arm was around her waist. His head was buried on the hallow of her neck. ‘Tapos ang isang binti nito ay nakapatong sa mga hita niya. At nararamdaman niya ang nag-uumigting nitong pagkalalaki na buhay na buhay at handang lumaban.

Morning erection. Good God.

Ymar groaned and moved to hug her tighter. Nakalapat na ang mga labi nito sa leeg niya at nakikiliti siya.

Tumalon ang puso niya nang maramdamang pumasok ang kamay nito sa loob ng suot niyang blusa at gumapang iyon patungo sa dibdib niya.

Napalunok si Czarina. Good God! Ikinikiskis nito ang binti sa binti niya at parang nabubuhay na ang katawang lupa niya sa ginawa nito.

“Ymar…” Niyugyog niya ang braso ng lalaki. “Gising. Minamanyak mo na ako.”

Ymar groaned and then his beautiful eyes opened and looked at her. “Hey, good morning.” Kumubabaw ito sa kanya at hinalikan ang leeg niya. “Hmmm… you smell good in the morning.”

Czarina felt her body tingled. Pati ang mga hita niya parang nakikiliti sa ginagawa ng lalaki.

He stopped kissing her neck and pulled away. Tumingin ito sa mga mata niya. “Good morning, banana.”

“G-good morning,” nauutal na sabi niya.

Hinaplos nito ang pisngi niya, saka bumaba ang mga labi sa mga labi niya. And then their lips met.

Parang may sariling isip ang mga labi ni Czarina na bumuka at ginaya ang bawat paggalaw ng mga labi ni Ymar. Then she slid her tongue inside his mouth making him groan in pleasure.

They kissed like they were really married. Wala sa isip ni Czarina na nagpapanggap lang sila. Ang nasa isip lang niya habang naghahalikan sila ni Ymar ay ang masarap na sensasyong dulot ng halik nito.

Ymar cupped the back of her head and fisted a handful of her hair as their kiss deepened. Ang isang kamay nito ay humahagod sa katawan niya mula baywang hanggang sa hita niya. Nanggigigil na kinagat nito ang pang-ibaba niyang labi bago humiwalay sa mga labi niya.

“Good morning again, banana,” nakangiting sabi ni Ymar sa kanya habang may kakaibang kislap ang mga mata.

“G-good morning uli,” nauutal at hinihingal na tugon niya.

Napalunok siya nang pumasok ang isang kamay ni Ymar sa maikling cotton short na suot niya, saka sinalat ang pagkababae niya. Her body arched and she gasped.

“Ymar!”

Hindi siya hinayaan ng lalaki na tumutol sa ginagawa nito. He crashed his lips on her again and slid his tongue inside. Napayakap siya sa baywang ni Ymar habang naghahalikan sila. Ang kamay nito ay nilalaro ang pagkababae niya na nag-uumpisa nang mabasa dahil sa masarap na dulot ng mga daliri nito.

Naitaas niya ang mga binti nang bigla na lang ipinasok ni Ymar ang isang daliri nito sa loob ng basa niyang pagkababae.

“Ah! Ymar!” ungol niya habang dahan-dahang naglalabas-masok ang daliri nito sa ngayon ay sobrang basa na niyang pagkababae. “Ah!”

May kaunting kirot siyang nararamdaman pero mas nananaig ang sarap na nagpapatirik sa mga mata niya.

“Ah… Ymar… Oh!”

Tumigil sa paghalik sa kanya si Ymar. He pulled away from her and looked at her lustful face as he thrust his finger in an out inside her. Mukhang hindi ito nakukuntento sa ginagawa sa kanya dahil tumigil ito at hinubad ang damit na suot niya.

Ymar saw her clothes as a hindrance to what he was doing to her body. Wala itong itinira na saplot sa katawan niya. And Czarina saw his contented smile as he raked a hot stare over her naked body.

“Beautiful,” puno ng paghanga na sabi nito habang matiim na nakatitig sa katawan niya. “And mine.”

Kinagat niya ang ibabang labi nang magtama ang mga mata nila. “Ymar…” sambit niya sa pangalan ng lalaki nang buksan nito ang butones ng khaki short na suot at hinubad iyon, saka inilabas ang saging nito.

Napalunok si Czarina ng tatlong beses nang makita ang hilaw na saging na pag-aari ni Ymar. It was her second time to see it and damn boy, he was freaking big… and long.

He took off his shirt and he settled between her parted legs.

Napaliyad siya nang bigla na lang inilapit ni Ymar ang bibig sa simbolo ng kanyang pagkababae at inumpisahan siyang paligayahin gamit ang mainit nitong dila na walang tigil at walang sawa siyang sinasamba.

Her toes curled. Her breathing was ragged. Her throat went dry. Nakasabunot sa sariling buhok ang mga kamay niya habang nakabuka ang mga hita niya at gumagalaw ang kanyang balakang para salubungin ang dila nito.

“Oh…” ungol niya nang malakas nang ipasok ni Ymar ang isa nitong daliri sa loob niya.

Nakakailang labas-masok pa lang ang daliri ng lalaki, halos mawalan na siya ng ulirat sa sarap.

“I’m coming, Ymar…” Her voice was husky. “Please… ipasok mo na… oh…”

She wanted more. She needed more.

The movement of her hips became desperate. Malapit na siyang labasan. Nararamdaman niya. Hindi niya alam kung saan siya kakapit o kung saan babaling sa sobrang sarap.

At nang abot-kamay na niya ang langit, Ymar pulled out his finger, he knelt in between her legs, lifted her ass and embed his long, hard and erect manhood inside her.

“Oh!” she shouted as pain and pleasure, mixed together, sipped through her.

Ymar quickly leaned in and softly cupped her face. “Look at me,” utos nito.

She did. “W-what?” hinihingal na tanong niya.

“Masakit ba?” puno ng pagsuyo na tanong nito.

Umiling siya, kapagkuwan ay umoo.

Ymar chuckled and tried to move inside her. “That hurts?” malambing na tanong nito.

Umiling siya. “Masarap siya.”

“Good. I want you to taste heaven in my arms. Again and again.”

“Yes,” she moaned. “Again and again.”

Hindi masyadong naramdaman ni Czarina ang sakit na dulot ng pagkapunit ng kainosentihan niya. Mas nangingibaw ang sarap na dulot ng matigas na kahabaan ni Ymar sa loob ng pagkababae niya.

And he thrust, slowly at first, pinapakiramdaman nito kung nasasaktan siya. And when he was sure that she was not in pain, he slowly and passionately made love to her and made her a woman. A woman who reached the peak of heaven multiple times.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

NAPANGITI SI YMAR nang mapatitig siya sa dugo na nasa bedsheet. That was the proof of Czarina’s broken innocence. And he was proud to say that he was the one who broke it. That was the best moment of his life.

Inalis niya ang bedsheet sa kama at pinalitan ng bago. He was still grinning from ear to ear when he heard a loud shriek.

“What the…” Mabilis siyang nagtungo sa pinanggalingan ng tili.

Itinulak niya pabukas ang pinto ng banyo at nakita si Czarina na nakaupo sa bowl at namimilipit sa sakit.

“What happened?” Lumuhod siya sa harap nito para magpantay ang mukha nila. “Ano’ng masakit sa ‘yo?”

Matatalim ang mga mata na tumingin ito sa kanya. “I hate you!” she shouted. “Sana sinabi mo na masakit pala kapag umiihi! Hindi naman masakit kanina pero ngayon, masakit na. I hate you, Ymar! Ang sakit ng pempem ko!”

Napakurap-kurap siya. ” P-pempem ?”

“Vagina! Gago ka!” Humawak ito sa balikat niya, then she squeezed it so tight. “Aray ko! Ymar, ang sakit-sakit.”

Gusto niyang suntukin ang sarili. Kitang-kita niya ang sakit na bumalatay sa mukha ni Czarina habang umiihi ito. He could see a lone tear falling from her eyes.

Crap!

Mabilis niyang pinahid iyon. “I’m sorry. I didn’t know na pati pala sa pag-ihi ay masakit ‘yan.”

“Hey! Buwisit ka! Hindi ka ba makakaulit!” singhal nito sa kanya.

Natigilan siya at nagsalubong ang mga kilay niya. “Anong hindi na? Paano ang baby natin?”

“Heh! Tigilan mo ako, Ymar! Ang sakit—hayup ka!”

Niyakap niya ang babae at hinagod ang likod. “Gusto mo dalhan kita ng pain reliever?”

Mas humigpit ang yakap nito sa kanya habang humihikbi. “Ang sakit, Ymar. Marang may sugat sa loob. Imagine kapag mabuntis ako at nanganak, baka ipakulam kita sa sobrang sakit. Alam ko kung gaano kasakit ang panganganak. I’m an ob-gyn.”

Natawa siya nang mahina. “Nandoon naman ako kung manganganak ka.”

” Hmp . Sperm ka! Oo nandoon ka nga, pero ‘yong sakit, sa akin pa rin. Wala kang silbi ro’n.”

He chuckled. “I’ll be there for moral support.”

Tinampal nito ang likod niya. “Magtigil ka, Ymar, ilalagay ko iyang ulo mo sa inidoro.”

Napailing-iling siya. “Oo na. Titigil na.” Pinakawalan niya ang babae at sinalubong ang tingin nito. “Okay ka na?”

Umiling si Czarina. “Masakit, eh, pero kaya ko ‘to. Sige umalis ka na,” pagtataboy nito sa kanya. “Ipagluto mo ako ng breakfast. Gusto ko ‘yong masarap, ha?”

Nagsalubong ang mga kilay niya sa uri ng boses na ginamit nito. So bossy . “Hindi mo ako katulong para utos-utusan.”

Pinandilatan siya nito. “Hindi nga pero asawa kita at tingnan mo ang ginawa mo sa akin! Masakit ang pempem ko.”

Bumuga siya ng marahas na hangin. Nangonsiyensiya pa talaga! “Oo na. Ipagluluto na kita. Masaya ka na?”

Tinaasan siya nito ng kilay. “Bakit may sarkasmo ang boses mo? Napipilitan ka lang yata, eh.”

“Salamat naman at napansin mo.”

Czarina pouted and did a puppy eyes. “Please, Ymar, cook me breakfast, please? Pretty please with cherry on top of me?”

Huminga siya nang malalim. “Oo na. Ano ba’ng gusto mo?” He wished he could say no, but he knew pretty well that he couldn’t.

Czarina grinned. “Yehey! Sige, lumabas ka na. Ipagluto mo na ako ng banana chips.”

Tumayo siya at lumabas ng banyo. Nang makarating sa kusina, agad siyang nagluto ng gusto nito. Napailing-iling na lang siya habang nagpiprito ng saging. The things he had to do to make that woman happy.

Nasa kalagitnaan siya ng pagluluto nang tumabi sa kanya si Czarina. She looked okay now with her messy bun hair and T-shirt that she borrowed from him. Ayaw kasi nitong umuwi sa sariling bahay para kumuha ng damit kasi tinatamad daw ito.

“Don’t look at my thighs,” sabi ni Czarina nang mahuli siya nitong nakatingin sa mapuputi nitong hita.

Ibinalik niya ang tingin sa piniprito. “I’m just appreciating the view.”

Inungusan siya nito at kumuha ng banana chip sa pinggan na pinaglagyan niya ng luto na. She ate the chip and giggled. “Hmm. Masarap ang pagkakaprito mo. Magaling.” Hinalikan siya nito sa pisngi. “Bilisan mo na,” napaka-bossy nitong utos.

Siya naman ay hindi na umimik at sinunod na lang ang utos nito.

“Ymar?”

His attention was focus on the pan. “Yeah?”

“Black coffee or coffee with cream?” tanong sa kanya ni Czarina.

He looked at his wife. “Black. Why?”

“Ipagtitimpla kita,” nakangiting tugon nito.

His eyebrow rose. “Seryoso?”

“Oo.”

“Okay.”

So that was their morning. He fried the banana and she made the coffee.

MASAYA SILANG NAG-AGAHAN ni Ymar… no, si Czarina lang pala ang masayang nag-agahan kasi nakasimangot si Ymar. Hindi pa siya pinansin no’ng utusan niya itong ikuha siya ng asukal.

Hmp! Malakas ang loob nitong hindi siya pansinin dahil wala ang ina nito. Nang magising sila, wala na ang ginang. Umalis yata nang maaga at may pinuntahan.

“Ymar, pansinin mo nga ako.” Napipika na siya dahil hindi siya nito pinapansin. “Please? ‘Yong asukal.”

“Ayoko,” mariing sabi nito.

Napasimangot siya! Hmp!

“Good morning, everyone,” bati ng matinis na boses ng ina ni Ymar.

Sa tatlong araw na kasama nila ang ginang, sinasanay pa rin niya ang sarili na tawagin itong mommy.

“May kasama ako ngayon kaya maaga akong umalis kanina,” sabi ng ginang, sabay halik sa pisngi niya at ni Ymar.

“Sino?” nakakunot ang noo na tanong ni Ymar.

His mother grinned and looked at her before speaking in a loud voice. “Tatiana, come here.”

Agad na nakaamoy ng malansa si Czarina nang makita ang babae na nagngangalang Tatiana. Paano hindi lalansa, eh, kung makatingin kay Ymar ay parang may balak yata itong lamunin nang buo ang lalaki.

Nakakairita!

“Hello.” Lumapit ang babae kay Ymar at niyakap ang lalaki sa leeg. “I miss you, Ymar. I wanted to see you so here I am. God… I miss you—”

“Tatiana, meet Czarina.” Iminuwestra ni Ymar ang kamay sa kanya. “My lovely wife.”

Tatiana stilled and looked at her. Hindi niya itinago ang iritasyong nararamdaman. Tinaasan niya ng kilay ang babae habang matalim na nakatingin dito.

“Nice to meet you.” Napakaplastik ng ngiti nito.

Ngiting aso ang tugon niya sa ngiti nito. “I don’t feel the same way.”

Ymar looked at her, stunned at what she said.

Czarina picked up the plate full of banana chips. “I’ll be in my house,” she said, then left the breakfast table.

Kahit nasa bahay na, kapag pumapasok sa isip niya ang mukha ng malansang babae na ‘yon, naiinis siya. The way that woman looked at Ymar… Urgh! It’s irritating! Ang sarap prituhin.

Inilapag niya ang pinggan na may lamang banana chips sa breakfast table at mag-isang inubos iyon. Habang kumakain, naiinis siya nang sobra-sobra. Siguradong nilalandi na ng babaeng ‘yon si Ymar at si Ymar naman, siguradong nagpapalandi na!

Crap! Buwisit!

Pagkatapos nitong basagin ang kainosentehan niya! Ang walanghiya—

Someone cleared their throat behind her back. Mabilis siyang lumingon at nagulat nang makita si Ymar na madilim ang mukha habang masamang nakatingin sa kanya.

“Nakakairita ka, alam mo ba ‘yon?” sabi nito at umupo sa upuan na nasa tabi niya. “Bakit mo ako iniwan doon sa bahay? Nakita mo naman siguro kung paano makayakap si Tatiana sa akin, ‘tapos iniwan mo pa ako? Ano na lang ang sasabihin ni Mommy? Na walang pakialam sa akin ang asawa ko?”

Inirapan niya ito. “If I know, gustong-gusto mo naman na nakalapat ‘yong malaki niyang boobs sa balikat mo habang nakayakap siya sa ‘yo kanina.”

Ymar shook his head in disbelief. “I can’t believe you. I don’t like the feeling of her breasts pressed against my back. At saka mas gusto ko ‘yong boobs mo.”

“Asus.” Inungusan niya ito. “Sige, magsinungaling ka pa. Sapakin kita riyan, eh.”

“I’m not lying.” Kumuha ito ng banana chip at iniumang sa bibig niya. “Huwag ka nang sumimangot diyan. Pumapangit ka na. O, heto, kumain ka na lang.”

Ibinuka niya ang bibig at tinanggap ang banana chip na isinusubo nito sa kanya. “Kung ayaw mo naman pala sa yakap niya, bakit hindi mo binaklas?” mataray niyang tanong.

“Hayaan mo na. Mararamdaman din naman niya sooner or later na ayoko sa kanya.”

She sharply rolled her eyes. “Ang mga hito, higad at haliparot, walang pakiramdam ang mga ‘yon.”

Nagkibit-balikat lang si Ymar at nagpatuloy sa pagsubo sa kanya ng banana chips. Hindi na lang siya nagsalita uli dahil mas naiinis lang siya.

Nang matapos silang mag-agahan, ayaw ni Ymar na bumalik sa bahay nito.

“Baliw. Umuwi ka na roon,” pamimilit niya. “Kukuha lang ako ng damit, ‘tapos puntahan kita sa kuwarto mo at doon ako maliligo. Baka ano na naman ang sabibin ng mommy mo.”

Ymar sighed. “Fine. Sumunod ka agad, ha?”

She nodded. “Oo.”

Ymar went back to his house. Siya naman ay nagtungo sa kuwarto niya at naglagay ng damit sa travelling bag na ginagamit niya kapag nagbabakasyon siya. And then she went back to Ymar’s house.

Malayo pa siya sa kuwarto nila ni Ymar, naririnig na niya ang matinis at nakakairitang boses ng babaeng malansang higad. Nagmamadali siyang pumasok sa kuwarto at tumalim ang mga mata sa nakita. Nakahiga si Tatiana sa kama at nakaupo naman sa gilid ng kama si Ymar. Masayang nag-uusap ang dalawa.

Jealousy sipped through her heart. Bakit kapag sila ang nag-uusap ni Ymar, hindi sila ganoon kasaya? Kapag hindi sila nagkakasagutan, nagbubulyawan naman sila.

Alam ni Czarina kung bakit naiinis siya. Nagseselos siya kasi at hindi naman siya bobo para hindi malaman ang dahilan kung bakit nararamdaman niya iyon. Ilang araw pa lang niyang kasama si Ymar pero nahuhulog na siya sa lalaki.

Malakas ang puwersa na inilapag niya ang travelling bag sa sahig dahilan para mapatingin sa kanya ang dalawa.

“Czarina,” sabi ni Ymar nang makita siya. “Hindi ako nakaligo agad. Nakikipagkuwetuhan kasi si Tatiana, eh.”

Tatiana smiled at her. Napaka-fake ng ngiti nito. Nakakairita. And she didn’t want to fake her irritation towards this woman.

“Puwede bang umalis ka sa kama namin at sa kuwarto namin ? This is a personal space. Use your brain, please.” Nagmamartsang pumasok siya sa banyo at pabalibag na isinara ang pinto niyon.

She was pissed off!

Hanggang matapos siyang maligo, naroon pa rin ang babaeng higad at nag-uusap pa rin ang dalawa. Still, Ymar had this happy smile on his face and that made her feel jealous.

Sa loob siya ng banyo nagbihis at pagkatapos ayusin ang sarili, mabilis siyang umalis ng bahay nang hindi nagpapaaalam sa kahit kanino man.

Buwisit na sperm at haliparot na egg cell!

“DOC CZARINA, baka manganak na ako ngayon,” sabi ng babae habang nakahiga ito sa hospital bed.

She sighed. “Huwag kang makulit, sinabi nang bukas ka pa manganganak, eh.”

Natigilan ang babae at kinunutan siya ng noo. “Okay ka lang ba, Doktora? Parang bad mood ka.”

She shook her head. ” Nah . I’m fine. Sige na, maglakad-lakad ka ngayong araw. Kapag manganganak ka na, tawagan mo ako. I’ll be right there. Okay?”

“Sige po, Doktora.”

Umalis ang babae at sumunod na pumasok sa clinic ay si Anniza.

Tumaas ang kilay niya. “Buntis ka?”

Anniza grinned. “You tell me.”

Czarina rolled her eyes. “Hala, sige, higa ka na.”

Mabilis na nahiga si Anniza at nakangiting tumingin sa kanya. “Kapag buntis ako, ninang ka at si Haze.”

“Oo naman,” nakangiting tugon niya at sinalat-salat ang puson nito. She grinned when she felt it. “Yeah. Buntis ka nga.”

“Yes!” masayang hiyaw ni Anniza at mabilis na bumangon. “Yehey! I’m so happy! Siguradong magugulat si Dark nito.”

“Magugulat?” Czarina snorted. “Hindi na nakakagulat ang balitang buntis ka. Alam naman yata niya na sharpshooter siya.”

Anniza giggled. “I’m so excited to tell him.”

Czarina smiled at her friend. “I’m happy for you and Dark. Sabi na sa ‘yo, eh. Makakahanap ka ng lalaking magmamahal sa ‘yo nang buong-buo.”

Lalong lumapad ang ngiti ni Anniza. “Thanks.” Nagniningning ang mga mata nito sa sobrang kasiyahan. “He loves me so much. And that makes my heart fly in happiness.”

“Oo na.” Inungusan niya ito. “Ikaw na ang masaya. Umalis ka na nga,” mapait niyang tugon.

Natatawang niyakap siya ni Anniza, saka nagpaalam na.

Czarina sighed and went out from her private office that served as her private clinic too.

“Tinna, close mo muna ang clinic,” sabi niya sa secretary na nakaupo sa mesa nito. “Magpapahinga lang ako. Pero kapag emergency, gisingin mo ako. Okay?”

“Copy po, Doktora,” tugon ni Tinna.

“Salamat.”

Pumasok siya muli sa private office niya at nahiga sa kama na naroon. Medyo masakit ang gitnang bahagi ng mga hita niya. It felt sore. Hindi siya nasaktan masyado noong unang basagin ni Ymar ang kainosentehan niya kaninang umaga pero ngayon, nararamdaman niya ang hapdi sa kaibuturan niya.

Pakiramdam niya, nasa loob pa ang pagkalalaki ni Ymar. It feels weird!

Ipinikit ni Czarina ang mga mata at handa nang matulog nang bumukas ang pinto ng opisina niya.

“Tinna, no patients please. I’m tired,” mahinang sabi niya.

Lumapit sa kama na kinahihigaan niya ang yabag na narinig niya kanina. Sa isiping si Tinna iyon at may kukunin lang sa loob ng opisina niya, hindi na siya nagsalita pa. Tinna sometimes entered her office to get papers and such.

May dumantay na kamay sa baywang niya at narinig niya ang pamilyar na boses ng asawa niya.

“Scoot over.”

Malalaki ang matang tumihaya si Czarina para siguruhing hindi siya pinaglalaruan ng kanyang tainga.

“Ymar?” gulat na sambit niya. “A-ano’ng ginagawa mo rito? Paano mo nalaman na dito ang clinic ko?”

“Scoot over,” ulit nito.

Ginawa niya ang sinabi ni Ymar at tiningnan ang lalaki. “Ano nga ang ginagawa mo rito?”

Ymar sighed and laid beside her. Binuhat nito ang ulo niya at ipinatong iyon sa braso nito, saka yumakap sa baywang niya.

“Ymar…” Humarap siya sa lalaki. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

He buried his head on her shoulder. “I miss you, that’s why I’m here.”

Umawang ang mga labi niya sa sagot nito. She couldn’t speak. She was stunned at those blunt words.

“Akala ko kasama mo si Tatiana.” ‘Yon ang lumabas sa bibig niya.

Mas humigpit ang yakap ni Ymar sa kanya. “Shut up and let me hug you.”

“Yakap mo na ako.”

“Hugged me back.”

Ipinalibot niya ang braso sa baywang ni Ymar at ipinikit ang mga mata. This was way better than sleeping alone.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

NAGISING SI CZARINA dahil sa malakas na pagtunog ng cell phone niya. Bumangon siya at akmang aalis na sa higaan nang may yumakap sa kanya sa baywang at hinila siya pahiga sa kama uli.

“Ymar, let go of me,” mariing sabi niya. “Baka emergency ‘yon.”

Mabilis naman siyang pinakawalan ni Ymar. Mabilis siyang umalis sa higaan, saka kinuha ang cell phone na nasa office table niya at sinagot ang tawag.

“Dra. Salem, speaking,” sabi niya.

“Doktora, ang asawa ko manganganak na!” sigaw ng kinakabahang boses sa kabilang linya.

“Okay. Kumalma ka lang at dalhin mo ang asawa mo sa Romero’s Hospital. Pupunta na ako ro’n.” Pinatay niya ang tawag at lumapit kay Ymar na nakaupo sa ngayon sa higaan. “I have to go.” Ibinigay niya sa lalaki ang susi ng clinic. “Lock this clinic for me. Salamat.”

Nagmamadali siyang lumabas ng clinic at parang lumilipad ang kotse na pinaharurot iyon patungo sa Romero’s Hospital. Nang makarating doon, nasa labor room na ang pasyente niya at hinihintay siya.

“Doktora, pumutok na ang panubigan niya,” sabi sa kanya ng isang nurse na umaalalay sa pasyente. “Manganganak na siya.”

“Okay. Dalhin mo siya sa delivery room at hintayin mo ako ro’n.”

Agad na tumalima ang nurse sa utos niya. Siya naman ay nagpalit ng kulay-green na scrub suit at pumasok na sa delivery room.

Gustong maglagay ng earplug ni Czarina habang pinapaanak ang babae. Panay ang tili at sigaw nito pero wala namang napupuntahan ang kakasigaw nito.

“Misis,” sabi niya na pawis na pawis na. “Umire ka na para bang nasa CR ka at gusto mo nang ilabas ang kalikasan na nasa loob mo. Okay?”

“Okay po, Doktora,” hinihingal na sagot nito.

“Good. Sige. Bigyan mo ako ng isang malakas na ire.” Ipinosisyon niya ang kamay sa gilid at itaas ng tiyan nito.

Kasabay ng pag-ire nito ang pagsilip ng ulo ng bata sa pagkababae nito.

“Hayan na. Kaunting ire pa. Kaya mo ‘yan,” pagpapalakas niya sa loob ng babae. “Para kay baby. Kaya mo ‘yan.”

Umire naman ang babae sa huling pagkakataon.

Czarina grinned when the baby came out. Napatitig siya sa umiiyak na sanggol sa mga braso niya.

I wonder what it feels like to have my own baby in my arms.

Mahina siyang natawa sa naisip at inasikaso ang pagputol sa umbilical cord ng bata.

Ipinasa niya ang bata sa nurse na nag-assist sa kanya at tinapos na ang ginagawa. Pagkatapos ay nag-request siya sa nurse station na ilagay na sa pribadong kuwarto ang babaeng kapapanganak pa lang.

Czarina went to the doctor’s quarters to change. After that, nagtungo siya sa pribadong kuwarto ng pasyente niya para kumustahin ang lagay nito. So far, maayos naman ang lagay nito.

“Here.” Binigyan niya ng reseta ang asawa nito. “Tingnan mo sa pharmacy kung mayroon para i-charge na lang iyan sa PhilHealth n’yo. Babalik ako bukas ng umaga para i-check ang lagay ng asawa mo at pati na rin ng bata.”

“Salamat po, Doc.”

“Sige. Alis na ako.”

Lumabas siya ng kuwarto at naglakad patungo sa exit ng ospital. Czarina stopped walking when he saw Ymar sitting on the waiting area just beside the exit door.

“Ymar?”

Ymar instantly looked at her. “Hey. ‘Buti naman tapos ka na.”

“Yeah. Ano’ng ginagawa mo rito?”

Nag-iwas ng tingin si Ymar. “Sinundan ka. Ayokong umuwi sa bahay. Kaya hinintay kitang matapos.”

“Bakit naman?”

“Basta. Ayoko.” Hindi maipinta ang hitsura nito. “Can we stay in your house instead?”

“Yeah, sure.” Agad siyang pumayag.

Ayaw rin niyang manatili sa bahay nito. Alam niyang nandoon ang haliparot na Tatiana na iyon at baka hindi siya makapagpigil, iprito niya ito.

“Great.” Inakbayan siya nito at sabay silang lumabas ng ospital.

At dahil dala nila ang kanya-kanyang sasakyan, nag-convoy silang dalawa patungo sa bahay niya. Nang makarating sa Bachelor’s Village, ipinarada nila ang sasakyan sa labas ng bahay niya at sabay silang pumasok sa loob.

Agad siyang niyakap ni Ymar mula sa likuran, saka hinalikan siya sa leeg at bahagyang kinagat ang tainga niya.

“Hmmm… let’s go to bed,” bulong nito sa kanya.

Napalunok si Czarina nang maramdaman ang kakaibang init na lumukob sa pagkababae niya. Hindi dahil inaya siya nito na pumunta sa kama kundi dahil sa matigas nitong pagkalalaki na nararamdaman niya na panay ang dikit sa kanyang likuran.

Shit!

Tumikhim siya. “Hindi ka ba nagugutom?” pag-iiba niya ng usapan. “Ipagluluto kita.”

“Ibang gutom ang nararamdaman ko ngayon.” Pinangko siya nito at dinala siya sa kanyang kuwarto.

Hindi siya umalma sa ginawa ni Ymar. Bagkus ay ipinalibot na lang niya ang mga braso sa leeg nito at hinalikan ang gilid ng mga labi nito.

Nang makapasok sila sa kuwarto at maihiga siya nito sa kama, puno ng pagnanasa ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya.

“Can we do it again?” tanong ni Ymar na para bang nanghihingi ng permiso sa kanya.

She smiled. “Oo naman. I want a baby, remember? At saka, asawa mo ako, ‘di ba?”

“Asawa.” Ymar’s eyes glistened with unknown emotion. “I like the sound of that.”

“Yeah. Pero maliligo muna ako, puwede?” sabi niya at ngumiwi. “I smell like blood.”

May kakaibang kislap ang mga mata ni Ymar nang pumayag ito na maligo muna siya. “Yeah. Sure. Maligo ka na.”

“Thanks.” Mabilis siyang umalis sa kama at nagtungo sa banyo.

Dahil sa nagmamadali, hindi niya na ni-lock ang pinto. Hinubad niya ang lahat ng damit at itinapat ang sarili sa ilalim ng shower. Magsasabon na sana siya nang may magsalita sa likuran niya.

“Can I do that?”

Napasinghap siya at mabilis na napalingon. She saw Ymar standing on the doorway, naked. Napalunok siya nang makita na naman niya ang hilaw na saging na pag-aari nito.

“Y-Ymar…” Pasimple niyang pinagkrus ang mga braso sa dibdib. “Hintayin mo na lang ako sa labas—”

“I can’t wait,” he said in a low, husky voice. Lumapit ito sa kanya at niyakap siya, saka hinalikan ang likod ng tainga.

“Hmmm…” she moaned.

“I like it when you moan,” bulong ni Ymar sa tainga niya. “It aroused me and it makes me feel that you really want me.”

Ihinilig siya nito sa tile ng banyo at pinagapang ang dulo ng dila sa kahabaan ng leeg niya.

“Oh…” May sariling isip ang kamay niya na gumapang iyon pababa at hinawakan ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

“Oh… yeah.” Ymar moaned and gripped her ass as he licked her nipples. “Keep doing that… Oh, yes.”

Nakaliyad ang katawan ni Czarina habang pinapagapang ni Ymar ang basa nitong mga labi sa mayayaman niyang dibdib patungo sa puson niya. Napakapit siya nang mahigpit sa buhok nito nang lumuhod ito at ipinatong ang hita niya sa isang balikat nito habang ang isang paa naman niya ay nakaapak sa tile floor ng banyo.

“Ah!” malakas na ungol niya nang maramdamang sinungkil-sungkil ng dila nito ang hiyas niya. “Ah! Holy shit!”

Her gripped on Ymar’s hair tightened.

“Oh… Ymar! Ah!” Malalakas na ungol ang namumutawi sa bibig niya habang sinasamba ni Ymar ang pagkababae niya. Nanginginig na ang mga hita niya sa sobrang kiliti at sarap na nararamdaman. “Yes. Oh… that… Oh, bilisan mo pa… lick me harder, Ymar,” nagdedeliryong sambit niya habang patuloy na sinasamba siya ng lalaki.

As Ymar licked her harder and faster, he slapped her ass and gripped it. Napaungol siya sa ginagawa nito at mas ginanahan na salubungin ang bawat paggalaw ng dila nito.

“Oh…” ungol niya habang pinapaligaya siya ng lalaki. “Sige pa… ang sarap niyan—Oh, God.”

Hindi alam ni Czarina kung saan siya kakapit habang nilulukob ng makamundong pagnanasa ang katawan niya. She wanted more. She needed more than his tongue on her sex.

Itinulak niya ang ulo ni Ymar palayo sa pagkababae niya at itinulak ito paupo sa tile floor ng banyo. Pagkatapos ay inupuan niya ang matigas at nag-uumigting nitong pagkalalaki na handa nang lumaban. Wala silang pakialam kung nasa tile na sila ng banyo, wala silang pakialam sa bacteria na nagkalat sa tile, ang gusto lang nilang dalawa ay paligayahin ang isa’t isa.

Naka-on pa rin ang shower at tumatama ang tubig sa ulo niya dahilan para dumaloy ang tubig pababa sa katawan niya na mas nagpapaigiting pa sa pagnanasa na nararamdaman nilang dalawa.

“Oh!” Ymar moaned when her vagina walls surrounded his manhood. “Damn. You feel so good. I could stay inside you forever.” He massaged her breasts and took one of her nipple inside his hot and wet mouth.

“Uhmm—Ymar…” Niyakap niya ang ulo ng lalaki at mas pinagduldulan pa iyon sa mayayaman niyang dibdib. “Suck my nipple please… I like it when you do that.”

Agad namang sinunod ni Ymar ang hiling niya habang siya naman ay unti-unting gumagalaw sa ibabaw nito. She was now starting to move up and down in a slow rhythm. She liked the feeling of Ymar inside her. It felt intimate… Habang magkaisa ang katawan nila, pakiramdam ni Czarina ay magkaisa rin ang puso nilang dalawa.

“Yes… Oh…” ungol ni Ymar na halatang sarap-sarap sa ginagawa niyang paggiling.

He had already stopped sucking her nipples. Nakatingin na lang sa kanya ang lalaki habang iginigiling niya ang balakang, paikot-ikot sa matigas nitong pagkalalaki na nasa loob niya.

“Oh…” mahaba nitong ungol habang nasa baywang niya ang isang kamay at iginiginiya ang balakang niya sa dapat na gawin.

Ipinatong niya ang kamay sa balikat ni Ymar at nag-umpisa na siyang gumalaw… taas-baba. Hinawakan siya nito sa baywang habang sinasalubong din nito ang galaw ng katawan niya.

“Ah! Ah! Ah!” she moaned loudly as she moved up and down, in and out.

They were both out of breath as they copulated. Hawak na ngayon ni Ymar ang dalawa niyang dibdib at pinipisil-pisil iyong habang siya naman ay mas pabilis pa nang pabilis ang pagtaas-baba ng katawan.

Czarina never stopped moving in and out. Mas bumilis pa ang pangangabayong ginawa niya kay Ymar at awang naman ang mga labi ni Ymar habang panay ang galaw niya.

“Oh…” She felt it… that tingling sensation that she couldn’t explain. “Oh, God! Hayan na! Malapit na—Oh! I’m coming, Ymar.”

“That’s it,” hinihingal na tugon ni Ymar habang mabilis pa rin ang paggalaw niya. “Surround my shaft with your juices… Come for me, Czarina…”

Lalong sinalubong ni Ymar ang bawat galaw niya. Mas baon na baon at sagad na sagad ang bawat pagpasok ng mahaba nitong pagkalalaki sa masikip niyang pagkababae.

“Oh, Czarina, I’m so near—Oh!”

Lalong humigpit ang kapit niya sa balikat ni Ymar habang sagad na sagad na ibinabaon niya ang pagkalalaki nito sa kanya.

“Oh…” Hindi na niya kayang pigilan ‘yon. “I’m coming.” Mahigpit siyang yumakap kay Ymar habang nilalabasan siya. “Oh! Ah! Yes. Isagad mo pa… like that… oh!”

Ymar gripped her ass and then he gave out a long deep thrust… then his hot seed filled her womb. “Oh, yeah,” hinihingal na sabi nito habang yakap pa rin niya. “That was awesome.”

Tumango siya. “Yeah. I agree.”

Nawalan sila ng imik pareho habang pinapahupa ang sarap na naghatid sa kanila sa langit. And when they were able to stand, they took a bath together and then they went to lie on the bed, together.

Wala pa rin silang saplot habang magkatabi sa kama. Nakaunan si Czarina sa braso ni Ymar habang ang lalaki naman ay nakayakap sa baywang niya at panay ang halik sa ulo niya.

“Czarina banana?”

Napangiti siya sa tawag nito sa kanya. “Hmm?”

He kissed her temple. “Tatiana will be staying for a month in the house. On vacation daw kasi siya.”

Agad siyang nairita at nagsalubong ang mga kilay niya. “Bakit sa bahay mo pa? Wala bang available na hotel dito sa Pilipinas?” mataray niyang sabi.

“Mom invited Tatiana to stay in the house.”

She rolled her eyes. “Ewan. Ayaw ko sa babaeng ‘yon. Ang plastik.”

Ymar chuckled. “Halatang-halata na ayaw mo sa kanya.”

“Good. Dapat mahalata niya ang pagkadisgusto ko sa kanya.” Sinapo niya ang mukha nito at tinitigan ito sa mga mata. “Remember this, Ymar, akin ka sa loob ng tatlong buwan at kapag humarang-harang ang babaeng iyan at umepal siya, hindi ko pipigilan ang sarili ko na itarak ang lahat ng kutsilyo sa bahay mo sa lalamunan niya.”

Ymar chuckled. “So, akin ka rin sa loob ng tatlong buwan? No other male?”

Tumango siya. “May kasunduan tayo, remember?”

“So, hindi ka makikipag-date sa loob ng tatlong buwan kahit wala na si Mommy?”

“Hindi.”

Ymar grinned in triumphant. “That’s good to hear. Sige, mula ngayon, hatid-sundo na kita sa clinic mo at tuwing papasok ka sa school ‘pag Sabado at Linggo. Kapag may nakita akong lalaki na kasama mo, magagalit ako sa ‘yo. And you wouldn’t like me when I’m mad.”

Tumango-tango siya bilang pagsang-ayon. “Wala kang problema sa ‘kin, tutupad ako sa usapan. Ang tanong, ikaw, tutupad ka ba?”

“Oo naman,” mabilis nitong sagot. “Bakit naman ako maghahanap ng ibang babae, nandiyan ka naman at sapat ka na sa akin. Sobra-sobra pa nga, eh.”

Kinilig siya sa tinuran nito kaya hindi niya napigilan ang sarili na gawaran ito ng halik sa mga labi. “Good,” sabi niya nang pakawalan niya ang mga labi nito. “Kapag nakita kong may namamagitan sa ‘yo ng Tatiana na ‘yon, sasabihin ko agad sa ina mo na nagpapanggap lang tayo.”

Mahina itong tumawa at niyakap siya nang mahigpit. “Hindi ‘yon mangyayari.”

“Good.”

“Yeah. It’s good.”

“Good talaga kaya umayos ka.”

“Maayos naman ako, ah.”

Czarina rolled her eyes. “Oo na. Matulog ka na nga.”

“Ikaw rin.” Niyakap siya nito nang mahigpit. “Good night, banana.”

She smiled. “Good night, peanut.”

Ymar chuckled. “Yeah. I definitely like your peanut.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

NAKANGITING ININAT NI CZARINA ang mga braso nang magising siya. Nasa tabi pa rin niya si Ymar at nakayakap sa kanya na para bang tatakbo siya. That made her feel so giddy. She was hopelessly falling for this man and she couldn’t do anything about it. Kahit naman pigilan niya, wala, palagi siyang talo ng puso niya.

Humarap siya kay Ymar at pinaglandas ang dulo ng daliri niya sa pisngi nito, sa ilong, at sa gilid ng mga labi. She couldn’t believe this snob handsome man had changed. Hindi siya nito pinapansin noon, kung magsalita ay bilang lang at ang mahal ng ngiti, pero simula nang magpanggap silang magkasintahan na nauwi sa biglaang kasal, may nakita siyang pagbabago rito.

He talked a lot, he laughed and sometimes smiled. And when they argued, he talked with thick sarcasm. Iyon ang side ni Ymar na gustong-gusto niya. Iyon ang side ni Ymar na hindi sana niya makikita kung hindi siya pumayag na magpanggap. And she was falling for this man.

“Ang aga-aga, pinagnanasaan mo na ako.” Biglang nagsalita si Ymar dahilan para mapatigil siya sa ginagawa.

Pabiro niyang tinampal ang pisngi nito. “Ambisyoso.”

Nagmulat ito ng mga mata at nginitian siya. “Good morning, banana.”

“Morning.”

Ymar leaned in and kissed the side of her jaw. “Papasok ka sa clinic?”

“Yeah.” Isiniksik siya ang sarili sa katawan ni Ymar. “May manganganak akong pasyente. Kailangan kong bantayan at may bibisatahin din akong pasyente sa Romero’s Hospital.”

Tumango-tango ito na parang naiintindihan ang gagawin niya. That was the good side of having a doctor as husband. Naiintindihan nito ang kailangan niyang gawin para sa mga pasyente niya.

“Ingat ka ro’n,” sabi nito at hinalikan siya sa noo. “I’ll see you tonight then.”

“Yeah.”

Hinalikan uli siya ni Ymar sa noo at bumangon ito, saka nagbihis. “Punta muna ako sa bahay,” sabi nito. “Then I’ll be back. Sabay tayong mag-breakfast.”

“Okay. Magluluto ako.”

Ymar grinned. “Hmm. Siguruhin mong masarap, ha?”

“Oo naman.”

Nakangiting lumabas si Ymar sa kuwarto niya at siya naman ay naligo, saka nagbihis. Excited siyang nagluto ng agahan nila ni Ymar. Inayos niya ang hapagkainan at hinintay ang lalaki na dumating.

Ten minutes passed, but there was no sign of Ymar.

Baka naliligo pa.

Tumayo si Czarina at nagtungo sa bintana ng kusina. Wala sa sariling napatingin siya sa bahay ni Ymar. Para siyang binuhusan ng malamig na tubig nang makita ang nangyayari sa loob ng kusina ni Ymar. She could see his kitchen through the wide-open sliding door.

Magkaharap sina Ymar at Tatiana sa hapagkainan at seryosong nag-uusap. Panaka-nakang hinahaplos ni Tatiana ang braso ni Ymar.

Czarina gritted her teeth. Peste! Umasa siya sa wala. Parang naninikip ang puso niya sa sobrang sakit na nararamdaman. She felt suffocated as she looked at Ymar and Tatiana. Pinigilan niya ang luhang gustong kumawala sa mga mata niya. Walang lalaki na worth it iyakan. Wala. Lalo na kung sinasaktan naman siya.

Bumalik siya sa hapagkainan at iniligpit ang pagkain na niluto niya, saka lumabas ng bahay. Sa sobrang inis na nararamdaman, pumulot siya ng malaking bato at binasag niya ang bintana ng kotse ni Ymar.

“Sperm ka! Sperm!” galit na sigaw niya at sumakay sa sariling sasakyan, saka pinaharurot iyon patungo sa clinic niya.

Galit siya kay Ymar. Ang pinakaayaw niya sa lahat ay ‘yong pinapaasa siya. And that was what Ymar did.

Gago!

BUONG ARAW, badtrip si Czarina. Ilang beses niyang nabulyawan si Tinna, ang sekretarya niya. Mainit ang ulo niya buong maghapon. Nabubuwisit siya at naiirita.

“Ahm, Doktora?” nag-aalangang tawag sa kanya ni Tinna.

“Ano?” mataray niyang sagot.

“Ahm, may naghahanap po sa inyo.”

“Sino?”

“Paolo raw ho.”

Ayaw niyang harapin si Paolo pero nang maalala ang nakita sa kusina ni Ymar, napagdesisyunan niyang harapin ang lalaki.

“Okay. Tell him I’m coming,” sabi niya at inayos ang sarili.

After making herself look pretty, she went out from her private office. Agad niyang nakita si Paolo na naghihintay sa waiting area ng clinic.

“Hey.” Ngumiti siya kahit ayaw naman niyang ngumiti. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

Alam ni Paolo kung nasaan ang clinic niya dahil minsan na siya nitong tinanong. And it was his second time being here.

“I’m here to ask you on a date,” medyo nag-aalangang sabi nito. Sanay kasi ito na tinu-turn down niya palagi ang offer nito. “Sana pumayag ka.”

“Sure.” She smiled. “Kukunin ko lang ang shoulder bag ko.”

Nanlaki ang mga mata nito, kapagkuwan ay masayang ngiti ang kumawala sa mga labi. “Thank you! Thank you so much, Czarina.”

“Yeah. Sure.”

Bumalik siya sa opisina niya para kunin ang bag niya. Hindi niya namalayan na sumunod pala sa opisina niya si Tinna.

“Makikipag-date ka, Doktora?”

“Oo. Bakit? Masama ba?”

“‘Yong lalaki kahapon, si Mr. Ymar Stroam, sabi niya asawa ka raw niya. Nagtataka lang po ako.”

Bumuntong-hininga siya nang marinig ang pangalang Ymar. “I hate liars.” ‘Yon ang tugon niya, saka lumabas ng opisina at nilapitan si Paolo. “Let’s go.”

“Great.” Hinawakan siya sa siko ni Paolo at iginiya siya palabas, patungo sa nakaparada niyang sasakyan. “Convoy na lang tayo,” he suggested.

“Sige. Saan tayo magdi-dinner?” nakangiting tanong niya.

“Sa Délicieux Cuisine. Masarap do’n.”

“Sige. See you there.” She smiled and got inside her car.

Nag-convoy sila ni Paolo patungo sa restaurant. Nang makarating doon, sa Thai floor ang pinili nilang kainan.

“Salamat talaga at pumayag ka,” masayang sabi ni Paolo. “I always dream of dating you.”

Creepy! Czarina smiled. “Oh. Is that so?”

“Oo. Napapanaginipan ko talaga palagi na nagde-date tayong dalawa. At heto na nga.”

Nginitian niya ito nang pilit. “Ah. Okay.”

When their orders arrived, natahimik din sa wakas si Paolo. But after a while, panay na naman ang kuwento nito ng mga kung ano-anong bagay na hindi naman siya maka-relate.

“Gusto ko talagang maging psychiatrist kasi sabi ng doktor na kilala ko ay magaling akong mag-handle ng mga baliw na pasyente.” Ang hangin nito. “Saka magaling din akong pediatrician. May naging pasyente na nga ako na malapit nang mamatay pero mabuhay ko pa rin. They said I’m a miracle worker.”

Tango lang siya nang tango habang nagsasalita ito. She was not actually listening to what Paolo was saying. Panay lang ang kain niya hanggang sa maubos ang order niya.

“Uwi na tayo,” biglang sabi niya nang matapos kumain.

“Ha?” Gulat na tumingin si Paolo sa pinggan niya. “Pero hindi pa ako tapos kumain.”

“Ah. Okay. Hintayin na lang kita.”

Waiting for Paolo to finish eating meant twenty minutes of pure boastfulness torture. Ang hangin nito at ang sarap buhusan ng malamig na tubig para magising sa mga pinagsasasabi.

Finally, natapos din si Paolo at nakaalis din sila ng Délicieux Cuisine. And because she had a car, she and Paolo parted ways.

Thank God.

Mabilis siyang nagmaneho patungo sa bahay niya. Nagsisisi na siya sa pagpayag niya na makipag-date kay Paolo. Nakakaloka ang kahanginan nito. Parang ipuipo sa sobrang lakas.

Ipinarada niya ang sasakyan sa labas ng bahay. Isinukbit niya ang bag sa balikat at lumabas ng sasakyan.

Nilalaro niya ang susi ng sasakyan nang may humaharurot na sasakyan na bigla na lang tumigil sa tabi ng kotse niya.

An angry looking Ymar stepped out from the car. Hindi maipinta ang mukha nito habang naglalakad palapit sa kanya.

“You are a liar!” he shouted at her through his greeting teeth.

Nagpanting ang mga tainga ni Czarina sa narinig. “Ako? Sinungaling? Ano ka pa kaya?”

Lalong tumalim ang mga mata nito. “When did I lie to you, huh? Ikaw ang sinungaling. You said no dating other male species. Ano sa tingin mo ang ginawa mo? That’s called lying!”

Hindi siya nagpasindak sa sigaw nito. Kalmado siyang nagsalita. “Halika. Sa loob tayo ng bahay,” aya niya at binuksan ang pinto ng bahay.

Nang makapasok sila pareho sa loob ng bahay niya at naisara ang pinto, matalim ang mga mata na tumingin siya kay Ymar.

“Hindi ako nagsinungaling sa ‘yo. I’m just playing fair.” Inisang hakbang niya ang pagitan nila ni Ymar at dinuro niya ito. “Ang pinakaayoko sa lahat ay ‘yong pinapaasa ako, and that’s what you did this morning.” Dinuro niya ang dibdib nito. “Ipinagluto kita ng agahan, Ymar, kasi sabi mo sabay tayong mag-aagahan. Sabi mo babalik ka. I waited patiently, ‘tapos makikita kitang kausap si Tatiana. Alam mo, sana siya na lang ang pinagpanggap mong fiancée mo, mukha namang gusto mo siya, eh. Eh, di sana wala kang poproblemahing annulment three months later.”

Natahimik si Ymar at nakatitig lang sa kanya. Hindi ito nakapagsalita.

“Cat got your tongue?” She smirked. “In every action, there’s always a corresponding reaction. Dapat alam mo ‘yon kasi chemist ka. Sa susunod, huwag kang magsasabi at magpapaasa kung hindi mo naman pala kayang tuparin ‘yon. At bukas na bukas din, sasabihin ko sa mommy mo na nagpapanggap lang tayo. Na hindi naman talaga natin mahal ang isa’t isa para magkasama na kayo ni Tatiana. Salamat na lang sa sperm mo, hindi ko na kailangan ang donasyon mo.”

Huminga si Czarina nang malalim, saka nagtungo sa kusina para uminom ng malamig na tubig para kumalma siya.

Letse! Letse! Letse! Sabi na nga ba masasaktan lang siya. Men were bunch of liars and cheaters!

I should have known that this will happen again.

Niloko na nga siya ng first love niya, pati ba naman ng unang lalaking nakabasag sa kainosentehan niya? Ayos lang sana kung nakipaglandian ito pagkatapos ng tatlong buwan na usapan nila. Tanggap niya iyon. But not like this. It did hurt. It did fucking hurt!

Uminom uli siya ng isang basong tubig at napasandal sa island counter. Ipinikit niya ang mga mata nang maramdamang naninikip ang dibdib niya. Pumasok na naman kasi sa isip niya ang paghaplos ni Tatiana sa braso ni Ymar.

Nagseselos siya. Gusto niyang sabihin ni Ymar na wala iyon. Gusto niyang marinig na i-deny nito ang nakita niya. Pero hindi naman niya masabi sa lalaki ang gusto niyang sabihin nito. Natatakot siya na baka tama ang hinala niya na gusto rin ni Ymar si Tatiana. For the second time around, Cupid screwed her over again.

“Czarina…”

She opened her eyes and saw Ymar on the kitchen doorway.

“What?” walang buhay niyang tugon.

“Don’t.”

“Don’t what?”

“Don’t tell my mom. She’ll get mad.”

Pagak siyang tumawa. “Problema mo na ‘yon. Hindi ko na kargo ‘yon.”

Naglakad ito palapit sa kanya at para siyang kinapos ng hininga nang maramdaman ang init ng katawan nito na isang dangkal ang layo sa katawan niya.

Napalunok siya. “Lumayo ka nga sa ‘kin.”

“Honestly, I don’t care if you tell my mom,” sabi nito at hinawi ang buhok niya. “Just please, let me explain my side before you tell my mom.”

“It wouldn’t change a thing.”

“It will. Kung makikinig ka lang sasasabihin ko.”

Czarina puffed a breath. “Fine. Explain. Make it fast.”

Huminga nang malalim si Ymar bago nagsalita. “Balak ko talaga na bumalik agad pero na-corner ako ni Tatiana. Nakiusap siya sa akin na samahan siyang mag-agahan kasi tulog pa si Mommy. And I can’t say no. Bisita ko pa rin siya dahil sa bahay ko siya nakatira.”

Mapait siyang ngumiti. “So you chose her over me?” She chuckled nonchalantly. “Thank you for that fucking explanation. At least now I know.”

Binundol niya ang balikat ni Ymar nang lampasan niya ito.

“Lock the door when you leave,” sabi niya at patakbong tinungo ang kuwarto niya sa second floor at doon hinayaan na tumulo ang ilang butil ng luha na kanina pa niya pinipigilan.

Sa ikalawang pagkakataon, nasaktan na naman siya ng mga hinayupak na kalahi ni Adan. Wala ba talagang matino sa kanila? Umasa siya na iba si Ymar. Pero ang mga lalaki, isa lang sa isang milyon ang matino at hindi ka lolokohin.

BAGSAK ANG MGA BALIKAT na umuwi si Ymar sa bahay niya. He already explained his side and Czarina didn’t understand him at all. Iba ang pagkakaintindi nito sa ginawa niya.

Bumalik siya kanina sa bahay ni Czarina pero naka-lock na ang pinto ng bahay nito at natagpuan niya ang kanyang kotse na basag ang bintana. When he went to the CCTV house, nalaman niyang si Czarina ang may gawa niyon sa sasakyan niya.

She was really mad at him and it was his fault.

Paakyat siya sa hagdan nang bigla na lang may yumakap sa kanya mula sa likuran. Just the scent, he knew it was Tatiana.

“Let go of me, Tatiana,” walang buhay na sabi niya, sabay baklas ng mga braso nito na nakayakap sa kanya. “I’m not in the mood to play nice.”

Niyakap siya nito uli at nagtungo sa harap niya. “Bakit naman?” Hinalikan siya nito sa pisngi at gumapang ang mga labi patungo sa mga labi niya.

Ymar blinked. He didn’t feel anything at all… Not like when he kissed Czarina whose lips could make his body burn.

Inilayo niya ang mga labi sa mga labi nito. “Don’t do that again.”

“Why? Wala naman dito ang asawa mo, eh—”

“Don’t do it again,” may diin niyang sabi.

Bumilang si Ymar sa isip ng hanggang lima. Nang hindi pa siya nito binitawan, malakas niyang tinanggal ang braso na nakapulupot sa kanya at mabilis siyang nagtungo sa kuwarto niya at ini-lock ‘yon.

Ymar went to his terrace and face Czarina’s room. Bukas ang bintana ng kuwarto ni Czarina. Natigilan siya nang makitang may kausap ito sa cell phone at may malapad itong ngiti sa mga labi habang nagsasalita.

Nagtagis ang mga bagang niya nang pumasok sa isip niya ang lalaking kasama ni Czarina kanina na mag-dinner.

Fuck! Is she talking to that guy?

Bumalik siya sa kuwarto niya at kinuha ang cell phone, saka tinawagan ang kaibigan.

“Shun, speaking. What do you want?” tanong agad nito nang sagutin ang tawag.

“I want you to investigate someone for me.”

“At last!” masayang hiyaw nito. “Who?”

“I don’t know who. Kasama siya ni Czarina sa Délicieux Cuisine. May CCTV naman do’n, tingnan mo na lang,” iritadong sabi niya.

“Okay. Okay.” Nanunudyo ang boses nito. “So, si Czarina pala. Sabi ko na, eh, ikaw ang susunod kay Dark. Awesome. Isa na akong manghuhula ngayon.”

He rolled his eyes. “Yeah. So, how much?”

Shun chuckled. “It’s free, my man. Bayad ko ‘to sa ibinayad mo sa katahimikan ko.”

“That’s good to hear.”

“Yeah, yeah. I’m Shun Kim the nice.”

Itinirik niya ang mga mata. “Oo na. Ikaw na ang mabait.”

Shun laughed. “Okay. I’ll call you tomorrow for the update.”

“Okay.”

Tinapos ni Ymar ang tawag at sinilip niya si Czarina sa bintana ng kuwarto nito. May kausap pa rin ito sa telepono at halatang masayang nakikipagkuwentuhan sa kung sino man ang nasa kabilang linya.

So annoying!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

HABANG SUMISIMSIM NG KAPE na may kaunting krema, kausap ni Czarina sa cell phone ang sekretarya niyang si Tinna. Binibigyan niya ito ng instruction kung ano ang gagawin habang wala siya.

“Tinna, ‘yong mga pasyente ko na maghahanap sa akin habang wala ako, i-refer mo na lang sila kay Dra. Singzon, okay? Nakausap ko na siya kagabi at pumayag siya na siya muna ang mag-asikaso sa mga pasyente ko habang nasa convention ako.”

Kaklase niya si Dra. Singzon noong nag-aaral pa siya at malapit na kaibigan. Tuwing nagbabakasyon siya, ito ang pansamantalang humahawak sa mga pasyente niya. Ganoon din naman ang ginagawa niya tuwing ito ang wala.

“Opo, Doktora,” tugon ni Tinna. “Enjoy your convention in Isla Tech.”

Sa Isla Tech gaganapin ang convention na dadaluhan niya. Ang Isla Tech ay isa sa kilalang isla sa bansa. Isa iyon sa mga isla na dinadayo ng mga dayuhan. The whole island was a beach resort, at excited na siyang makapunta roon.

She smiled. “Thank you. Sige, I’ll hang up now. Always lock the clinic, okay?”

“Yes po, Doktora.”

“Good. Sige, bye.”

“Bye. Enjoy. Happy trip po.”

“Salamat.”

Tinapos na ni Czarina ang tawag at inubos ang agahan na inihanda niya para sa sarili. Pagkatapos niyang hugasan ang mga ginamit na tasa, kutsara at pinggan, nagtungo siya sa kanyang kuwarto at kinuha roon ang travelling bag niya. Mabuti na lang at may-isa pa siyang travelling bag. Naroon kasi ang isa sa bahay ni Ymar at wala siyang balak na bumalik do’n.

Speaking of that guy… galit pa rin siya at naghihinakit pa rin ang puso niya na umiibig na rito. Kaya selos na selos siya dahil napapamahal na sa kanya si Ymar. And going to Isla Tech would clear her mind. Malay niya, baka pagbalik niya, hindi na niya mahal si Ymar.

Sana nga.

Bitbit ang travelling bag, lumabas siya ng bahay at pumara ng taxi.

When the taxi stopped at the airport, she quickly paid the driver and stepped out. ‘Buti na lang nakapagpa-book agad siya ng flight patungong Isla Tech kagabi.

Habang naglalakad papasok sa airport, pilit niyang iwinawaksi sa isip si Ymar. Gusto niyang maging stress-free habang nasa Isla Tech siya. Sarili muna niya ang iisipin niya bago ang iba. Tama nang umiyak siya kagabi.

KUMUNOT ANG NOO ni Ymar nang bumaba siya ng sasakyan at nakitang madilim ang buong bahay ni Czarina. Magkatabi lang ang bahay nila kaya hindi iyon nakaligtas sa paningin niya.

“Where is she?” tanong niya sa sarili habang nakatingin pa rin sa bahay ng babae.

Nakakunot pa rin ang noo niya habang papasok sa bahay niya. Nasaan kaya si Czarina? Bakit madilim ang bahay nito?

Is she on a date again? Shit! With that guy again? Nakakairita!

“Ymar, bakit hindi na rito natutulog si Czarina?” nakataas ang kilay na tanong ng kanyang ina nang madaanan niya ito sa living room.

He blew a loud breath. Sinubukan niyang pigilan ang inis na nararamdaman pero hindi niya nagawa. “Tinatanong mo pa talaga?” He chuckled sarcastically. “Mom, kaya wala si Czarina dahil kay Tatiana. Bakit ba kasi inimbitahan mo pa ang babaeng ‘yon dito? Hayan tuloy, nagkandaletse-letse na ang relasyon namin ni Czarina.” Nagtagis ang mga bagang niya at hinilamos niya ang mga palad sa mukha. “Kung wala sana si Tatiana, eh, di sana masaya kami ngayon ni Czarina. Pero dahil nandito si Tatiana, ni hindi ko nga alam kung nasaan si Czarina ngayon at kung bakit madilim sa loob ng bahay niya.”

Mataman lang na nakatitig sa kanya ang kanyang ina habang inilalabas niya ang sama ng loob.

Then his mother’s face softened. “I’m sorry. Hindi ko naisip na mangyayari ‘to. Tatiana said she’s just here for vacation. Hindi ko alam na hindi magugustuhan ng asawa mo si Tatiana. Kung alam ko lang, eh, di sana hindi ko siya pinatuloy rito.”

“Too late.” Pagak siyang tumawa. “Way too late.”

Walang imik na nagtungo siya sa kuwarto niya at itinulog na lang ang inis na nararamdaman. Bukas, hindi siya titigil hangga’t hindi niya nalalaman kung nasaan si Czarina.

He needed to see her. He needed to hug her. Hindi siya mapapakali hangga’t hindi niya nakikita at nayayakap ang babae. Nasanay na siya na palagi itong nakikita at nayayakap, kaya ngayong wala ito, he felt incomplete. And God knew he wanted to feel complete again.

PUMASOK SI YMAR sa clinic ni Czarina, saka lumapit sa sekretarya nito.

“Is Czarina here?” tanong niya sa babae.

Alam niyang sasagutin siya nito dahil nagpakilala siyang asawa ni Czarina noong isang araw. Sana nga lang ay hindi ikinaila ni Czarina ang sinabi niya sa babae.

“Mr. Stroam, kayo po pala.” Ngumiti ito. “Hindi po ba nasabi sa inyo ni Doktora na um-attend siya ng convention sa Isla Tech?”

He stilled. “Isla Tech?”

Um-attend? Sino ang kasama nito? Was she alone or was she with someone else? The green monster clouded his rational thoughts.

Fuck it.

“Oho. Kahapon pa po siya umalis. Three days po ang convention. Ikalawang araw na po niya ngayon.”

“Thanks.”

Nagmamadali siyang lumabas ng clinic at tinawagan si Valerian Volkzki.

“What do you want?” padaskol na tanong sa kanya ni Valerian mula sa kabilang linya.

Sumakay siya sa kotse niya. “Ready my plane. I’ll be leaving to Isla Tech an hour from now.”

Malutong na nagmura si Valerian. “I’m not your freaking personal assistant, dimwit! Asikasuhin mong mag-isa ang eroplano mo!”

Hindi niya binigyang-pansin ang pag-ayaw nitong asikasuhin ang pribadong eroplano niya. “I need a pilot too.”

“Fuck you.” Pinatayan siya ng tawag ni Valerian.

Napailing-iling na lang si Ymar at pinaharurot ang Lexus patungo sa AirJem Airport. He was going to see Czarina today. Hindi na niya alam ang gagawin kapag hindi pa niya ito nakasama ngayong araw.

PAGKATAPOS NG IKALAWANG ARAW ng convention, agad na bumalik si Czarina sa cabin na tinutuluyan niya. Ginanap ang convention sa isang beach sa Isla Tech at bawat isa sa kanila na dumalo ay may tig-iisang cabin na nagsilbing tulugan nila.

Habang naglalakad pabalik sa cabin niya, mabilis na tumitipa ang mga daliri niya sa keyboard ng cell phone. Ka-text niya si Anniza na panay ang tanong ng kung ano ang dapat gawin ng isang babaeng buntis. Napakakulit nito. Nakikisali pa ang fiancé nitong si Dark na tinawagan pa talaga siya kanina habang nasa convention siya!

Agad siyang pumasok sa loob ng cabin at nagbihis ng maikling shorts at halter shirt, saka simpleng itim na tsinelas.

Czarina was still busy texting Anniza when someone knocked on the door.

“Sandali lang!” sigaw niya mula sa loob ng cabin.

Baka isa iyon sa staff ng isla at lilinisin ang cabin. Iniwan niya ang cell phone sa ibabaw ng kama at binuksan ang pinto.

Czarina’s body went rigid when she saw who was outside the door. Hindi ‘yon staff ng isla. It was Ymar and he looked irritated.

“You left without telling me?!” galit na sabi ni Ymar. “Why?!”

Napaatras siya sa lakas ng boses nito. “Ano ba’ng problema mo? Ano’ng ginagawa mo rito?”

“I’m mad at you, Czarina!” Sa halip sa sagutin ang tanong niya, iyon ang lumabas sa bibig nito.

She rolled her eyes. “Eh, di wow.”

Nagtagis ang mga bagang ni Ymar at tuluyan nang pumasok sa cabin niya. “Bakit ba bigla ka na lang umalis nang walang paalam, ha?”

She glared at him. “Ano ba’ng problema mo sa pag-alis ko? Ymar, umalis ako dahil galit ako sa ‘yo, so bakit ako magpapaalam?”

Ymar blew a loud and frustrated breath. “Dahil pa rin ba ‘to kay Tatiana?”

“Oo.” Umupo si Czarina sa gilid ng kama habang magkasalubong ang mga kilay niya. “Sabi mo sabay tayong mag-aagahan pero pinili mong mag-agahan kasama ang haliparot na ‘yon. Take note, Ymar, ipinagluto pa kita. Sige nga, sabihin mo sa ‘kin kung bakit hindi ako dapat magalit sa ‘yo?”

“That’s why I’m here,” sabi nito sa malambing na boses. “I want to say sorry for that morning. Hindi mo ba ako mapapatawad?”

Inirapan niya ito. “Buwisit ka! Hindi mo ako madadala riyan sa sorry-sorry mo. Punta ka ro’n sa dagat at magpakalunod ka. Baka kapag patay ka na, mapatawad kita.”

Ymar sighed and then he knelt in front of her. Napamulagat siya sa ginawa nito. She didn’t take Ymar for a man who would kneel in front of a woman.

“Ymar—”

“Sorry na.” Nagsusumamo ang boses nito habang hawak ang mga kamay niya. “Bumalik naman ako sa bahay mo pagkatapos naming mag-usap ni Tatiana pero wala ka na ro’n. I didn’t choose Tatiana over you. Natagalan lang naman ang pag-uusap namin dahil hiniling ko sa kanya na huwag maglalalapit sa ‘kin kasi may asawa na ako.” He kissed the back of her hand. “Patawarin mo na ako. Please? I haven’t seen you for two days, Czarina. Na-miss kita.”

Na-miss din naman niya ito. She was moved by his simple gesture, the kneeling and kissing the back of her hand. But she was still annoyed. She was still pissed.

Pinukol niya ito ng matalim na tingin. “Galit ako sa ‘yo, Ymar. Ang pinakaayaw ko sa lahat ay ‘yong pinapaasa ako sa wala. Ayoko sa taong nangangako sa akin pero hindi naman tutuparin. At ‘yon ang ginawa mo. Kahit pa ilang sorry ang sabihin mo sa harap ko, hinding-hindi ko matatanggap ‘yon. Kasi kapag galit ako, galit ako.”

Ymar’s blue-gray eyes looked deep into hers. They were pleading. “Ano ba ang kailangan kong gawin para mawala ang galit mo?”

“Wala.” Nagkibit-balikat siya. “Hintayin mong humupa ang galit ko sa ‘yo. Then we will be in good terms again.”

Bumuntong-hininga si Ymar. “Can I at least hug you?”

Tinaasan niya ito ng kilay. “No. You can’t.”

Nagsusumamo ang bukas ng mukha nito pero hindi siya nagpadala. Pilit niyang pinatigas ang damdamin. Dapat maranasan nito kung paano magalit ang isang Czarina Salem.

“Please? Payakap naman, o.” Halos nagmamakaawa na si Ymar. “Na-miss kita.”

Umiling siya. “Hindi puwede. Alam mo kung bakit?”

“Bakit?”

“Kasi sinungaling ka.”

Kinuha ni Czarina ang cell phone sa ibabaw ng kama at nagmamadaling lumabas ng cabin. Iniwan niya si Ymar sa loob na nakaluhod pa rin.

Kapag matagal pang magmakaawa si Ymar sa kanya, alam niyang bibigay na siya kaya naman umalis siya at nagtungo sa isang coffee shop at doon nagpalipas ng oras.

She was moved that Ymar followed her here just to say sorry. Her heart pounded when he said he missed her. Her heart melted when he asked for a hug. Kung galit ang pag-uusapan, alam niyang hindi na siya masyadong galit. Selos… ‘Yon ang nararamdaman niya ngayon kaya ayaw niyang patawarin ito.

She was jealous of Ymar and Tatiana. Letse naman, eh! ‘Pag bumalik siya sa Manila at naroon pa rin ang Tatiana na ‘yon sa bahay ni Ymar, she swear, papatulan na talaga niya ang kaplastikan nito.

Buwisit!

Nang lumipas ang isang oras na nagsawa na siyang tumambay sa coffee shop, naglakad-lakad naman siya sa dalampasigan. Napilitan lang siyang umuwi nang magdilim na ang buong paligid.

Nasa labas pa lang siya ng cabin, kitang-kita na ni Czarina ang isang tangkay ng tulip na may naka-roll na papel sa stem niyon.

“What the hell?” Tinakbo niya ang pagitan nila ng bulaklak at pinulot ang tulip.

Don’t tell me… umabot ito rito?

These past few days since she and Ymar started pretending, wala na siyang natatanggap na tulips. At ngayon, heto na naman.

Binasa niya ang nakasulat sa papel na naka-roll sa stem.

Banana. I miss you.

Napakagat-labi si Czarina at mabilis na pumasok sa cabin. She was rooted in place when she saw Ymar standing a meter away from the door and he was holding a bouquet of tulips.

Malalaki ang matang napatitig siya sa lalaki at sa hawak nitong bulaklak. Napakurap-kurap siya kapagkuwan. “A-ano’ng…”

Lumapit si Ymar at iniabot sa kanya ang bulaklak. “For you. Hindi ako nakapagbigay sa ‘yo these past few days kaya ngayon na lang ako babawi.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “A-ano?”

Nagbaba ng tingin si Ymar na para bang may ikinakahiya ito. “I was the one who always put one tulip outside your door,” pag-amin nito at parang tinatambol ang puso niya. “It was me.” Nagtaas ito ng tingin sa kanya. “Ako ‘yon.”

“Why do you do that?”

“I’m just trying to be a good neighbor,” sabi nito na hindi makatingin sa kanya.

“Bullshit. Give me another reason.”

Ymar looked at her with pure shyness and it sent her heart into frenzy. That shy face… goodness! Then he spoke with utmost sincerity. “It’s because I like you, Czarina. I like you very much. At masyado lang akong torpe at dinadaga para sabihin sa ‘yong gusto kita. Is that enough para patawarin mo ako? Wala na kasi akong maisip na ibang paraan para magkaayos tayo. I don’t like Tatiana, palagi kaming nirereto sa isa’t isa ng mga magulang namin noong magkapitbahay pa kami pero ayoko, hindi siya ang tipo kong babae. It’s you that I like, Czarina. Simula noog una kitang makita sa labas ng gate ng bahay ko, nagustuhan na kita.” __

Umawang ang mga labi niya at parang kinakapos siya ng hininga sa inamin nito. Totoo ba iyon o nag-iilusyon na naman siya? Ymar liked her? For real?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

NAPAKO SI CZARINA sa kinatatayuan habang nakatingin kay Ymar na may hawak na isang bouquet ng tulips. His confession was just slowly sinking in her mind. She couldn’t let herself believe that what Ymar just said was not a figment of her very wild imagination.

Napakaimposible naman kasi na ito ang lalaking palaging naglalagay ng tulips sa labas ng bahay niya. It just couldn’t be. He was a snob and always frowning when they first met.

“Banana, magsalita ka naman,” pukaw sa kanya ni Ymar.

Napakurap-kurap siya at tumingin sa kulay-asul at abuhing mga mata ni Ymar. “I d-don’t believe you.” Sa wakas ay nakapagsalita rin siya. “It couldn’t be…”

“Bakit naman?” Lumapit ito sa kanya, halos isang dangkal na lang ay magdidikit na ang katawan nila. Masuyo nitong sinapo ang mukha niya. “I like you, Czarina. I really, really, really like you. Simpleng ‘have a nice day’ lang ang nakasulat sa mga note na iniro-roll ko sa stem ng tulip pero pinaghirapan ko ‘yon. Pangit kasi ang penmanship ko at kailangang pagpuyatan para kahit paano ay gumanda naman at mabasa mo.”

She was still gaping and still stunned. Para siyang nakalutang sa ere na ewan habang nakatitig sa mga mata ni Ymar na may kakaibang emosyon sa hindi niya mapangalanan.

“Czarina, please.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Talk to me.”

Humugot siya ng isang malalim na hininga at pinilit ang saliri na magsalita. “A-ano naman ang sasabihin ko?”

“Ano ang masasabi mo sa ginawa ko?”

“Ahm…” Inilibot niya ang tingin sa kabuuan ng cabin habang naghahanap ng sagot sa tanong nito. And then her eyes settled on him. “It’s creepy and weird.”

Ymar’s eyebrow innocently rose up. “Paanong creepy? It’s not creepy. That’s supposed to be sweet.”

Napapantastikuhang tumingin siya rito. “Ymar, creepy ‘yon. You are like a freaking stalker. Bakit hindi ka na lang humarap sa akin at sabihin ang gusto mong sabihin?”

“Dinadaga ako, eh.” He blew a loud breath and chuckled. “Wow. So, I look like a stalker because of what I did?”

Tumango si Czarina. “Oo. I find it creepy and…” She looked down. “Yeah, it’s kind of sweet.”

Parang nabunutan ng tinik ng nagpakawala ng malalim na hininga si Ymar. “Thank God you find it sweet.”

“Ano naman ngayon kung hindi ko magustuhan?” nakatungo pa ring sabi niya.

Hinawakan ni Ymar ang baba niya at itinaas nito ang mukha niya. “Gusto kita, Czarina. Kaya mahalaga sa ‘kin na magustuhan mo ang ginawa ko,” sabi nito nang magtama ang mga mata nila. “I really like your quirky personality. It always lightens up my mood.”

Hindi ba puwedeng gusto nito ang kagandahan niya? Personality pa talaga? Hmp! Kikiligin na sana siya, eh. Ymar liked her. Dapat kiligin siya! Pero pagkainis ang nararamdaman niya. She wanted more than “like” from Ymar. Gusto niya “love” ang marinig mula rito hindi like. Demanding na kung demanding pero ‘yon ang gusto niya.

Letseng buhay ‘to, o.

Tinaasan niya ito ng kilay nang bigla na namang maalala ang paghimas ni Tatiana sa braso nito. “Gusto mo ako, ‘tapos pumapayag kang himas-himasin ni Tatiana ang braso mo.” Inirapan niya ito. “Ewan ko sa ‘yo, Ymar. Nakakaloka iyang ugali mo. Hindi ko ma-reach.”

Ymar chuckled. “Czarina, would you believe me if I say that I felt like vomiting when Tatiana was touching me?”

Inungusan niya ito. “Anong vomiting? Baka naman habang hinihimas ka niya ay tumatayo na ‘to.” She cupped Ymar’s manhood and squeezed it lightly.

Malalaki ang matang napatitig sa kanya si Ymar. “Czarina!” he gasped.

Mukhang nagulat ito sa ginawa niya, kahit man siya ay nagulat din. Nadala lang siya sa bugso ng damdamin. Naiinis kasi siya. Buwisit. Pero hindi niya pinakawalan ang pagkalalaki nito.

“Tandaan mo, Ymar, sa oras na nagsinungaling ka uli sa akin, this raw banana between your legs will be detached from your body.”

Kinakabahang napalunok si Ymar. “Copy that, banana.”

“Good.” Binitiwan niya ang pagkalalaki nito. “Sige. Bati na tayo. Pero kapag nagsinungaling ka na naman sa akin at pinaasa mo ako sa wala, makikita mo kung paano ako magalit nang buong-buo.”

Mabilis na tumango si Ymar at ngumiti kapagkuwan. “So hindi ka na talaga galit sa ‘kin? Bati na tayo? Puwede na kitang yakapin?”

“Oo. Puwede na.”

Ymar grinned then hugged her tight. Hinalik-halikan nito ang balikat niya habang mahigpit siyang yakap. Nararamdaman niyang miss na miss talaga siya nito. And that made her heart beat erratically.

Czarina hugged Ymar back with equal ferocity. Bahagya siyang kumawala sa yakap nito at hinalikan ito sa pisngi. “Huwag mo na akong papaasahin, ha?” sabi niya. “Ayoko n’on. Kung may ayaw ka sa akin, sabihin mo rin at nang magawan ko ng paraan.”

Biglang nawala ang ngiti sa mga labi nito at napalitan iyon ng madilim na ekspresyon ng mukha. “Ayokong nakikipag-date ka sa iba. Ayoko. Akin ka lang. Akin lang.”

Sige angkinin mo lang ako, natutuwang sabi ni Czarina sa isip niya. Dahil akin ka lang din.

“Mabait naman si Paolo,” painosenteng tugon niya. “Manliligaw ko ‘yon. Pinagbigyan ko lang.”

“Wala akong pakialam kung ano mo siya,” madilim ang mukha na sabi nito. “Asawa kita, Czarina. Kahit tatlong buwan lang tayong magsasama, hindi ako papayag na sumasama ka sa ibang lalaki. Asawa kita. Akin ka lang. Get it?”

Napangiti si Czarina . Ayie. So possessive. I like it.

“Yes. I get it.” Pilit niyang itinatago ang kinikilig na ngiti.

“Good.” Kumawala ito sa pagkakayakap sa kanya at ibinigay sa kanya ang bulaklak. “Tanggapin mo na. Ang mahal ng bulaklak dito sa isla.”

Mahina siyang natawa nang tanggapin ang bulaklak. “‘Buti nga sa ‘yo. Paasa ka kasi, eh.”

Ymar slightly pouted. “Can we close that topic?”

Tinaasan niya ito ng kilay. “At bakit?”

“Kasi bati na tayo.”

“Oo na.”

Inilapag niya ang bulaklak sa mesa na nasa gilid ng cabin at bumalik kay Ymar. Nakangiti ang lalaki na niyakap naman siya at hinila pahiga sa kama.

“Ano pala ang ginagawa mo rito?” tanong ni Czarina habang magkatabi silang nakahiga sa kama. Nakaunan siya sa braso ng lalaki.

“Sinundan kita.” Ymar was brushing her hair with his hand. “Nang makita kong walang tao sa bahay mo, I was annoyed. And when I went to your clinic, your secretary told me you’re here in Isla Tech attending a convention. So I came here as fast as I could.”

That made her smile. “Paano mo naman nalaman na ito ang cabin ko?”

Ymar grinned. “I have my ways.”

Kinurot niya ito sa tagiliran. “I have my ways ka riyan.” Tumihaya siya at tumingin sa kisame. “Kailan kaya ako mabubuntis, ‘no?” she asked randomly.

Mahinang natawa si Ymar. “Gusto mo na talagang mabuntis?”

“Oo. Naiinggit ako do’n sa mga ipinapaanak ko.” Her chest tightened. “Dalawang beses nang may nangyari sa atin pero hindi ko pa rin maramdaman na buntis ako.” Binalingan niya si Ymar na nakatingin sa kanya. “Sigurado ka bang hindi ka baog?”

Nagsalubong ang mga kilay ng lalaki. “Ako? Baog? Banana, I’m a healthy male. Hindi ako baog!” He sounded horrified.

“Huwag mo akong sigawan!” Inirapan niya ito. “Kasi naman, eh. Naiinis ako. Bakit hindi pa ako nabubuntis?”

Napaigtad si Czarina nang ipasok ni Ymar ang kamay sa loob ng pang-itaas niyang damit at hinimas ang puson niya. “Mag-pregnancy test ka kaya para sigurado. Kasi sigurado akong wala akong sakit.”

Napasimangot siya. “Fertile naman ako noong may nangyari sa ‘tin.” Lalong humaba ang nguso niya. “Ymar, naman, eh! Sigurado ka bang hindi ka baog?”

“I’m sure.” Bigla siya nitong kinubabawan at pinupog ng halik ang mga labi niya. “Hindi ako baog, Czarina. Why are you even asking me that kind of question? Eh, ikaw, hindi ka ba baog?”

She glared at him. “Hindi ako baog. Baliw!”

Iniangkla niya ang dalawang binti sa baywang ni Ymar at itinulak ito pahiga sa kama, saka siya naman ang umupo sa nag-uumpisa na nitong manigas na pagkalalaki.

“Czarina…” padaing na sambit nito sa pangalan niya.

“Hindi ako baog!” naiinis na sabi niya at hinubad ang T-shirt na suot nito. “I’ll show you. I am a healthy female, damn it!”

Itinapon niya sa sahig ang T-shirt nito na hinubad. Sinunod naman niya ay ang pantalon nito na agad naman niyang nahubad. Ymar’s manhood sprung free from its confinement, and she gulped at the sight of it.

Ymar have a really big banana at sa kanya lang ‘yon. No one could taste and have but her.

“Czarina…” he groaned. “What are you doing?” kapos ang hiningang tanong nito.

She looked seductively at Ymar. Nang-aakit ang kislap ng mga mata niya, lalo na ang kanyang mga ngiti. “I’m going to taste you and I’ll make you scream in sheer pleasure.”

“Scream?” Mabilis ang pagtaas-baba ang dibdib ni Ymar. “Paano mo naman gagawin ‘yon?”

“I read too many Cosmopolitan , darling,” mapang-akit niyang sabi. “Just lay there and enjoy.”

Lumuhod siya sa kama, sa gitna ng mga hita ni Ymar at inilapat ang mga labi sa ulo ng kahabaan nito. Ipinalibot niya ang kamay sa mahaba at malusog nitong pagkalalaki. It felt hot in her hand. Hinalik-halikan niya ang ulo niyon, saka inilabas ang dila at dinilaan ang dulo.

“Oh…” ungol ni Ymar.

Czarina was holding Ymar’s shaft in one hand and in her other hand, she was holding his sack. Ibinuka niya ang bibig at isinubo ang kahabaan nito. Ipinikit niya ang mga mata habang nag-uumpisang igalaw pataas at pababa ang kanyang bibig. She would scrap her teeth on his shaft as she pulled out, giving him goosebumps, and then she would suck him again.

“Holy hell—oh…”

Naramdaman niya ang kamay ni Ymar na nakahawak sa buhok niya at iginigiya ang ulo niya sa tamang bilis ng paggalaw ng bibig niya sa kahabaan nito.

“Oh, Czarina… Oh! Fuck!”

Lihim siyang napangiti nang malutong na nagmura si Ymar. Mukhang enjoy na enjoy ito sa ginagawa niya at mas ginanahan pa siya lalo.

Mas binilisan niya ang paggalaw ng bibig. She moved her mouth up and down, fast. Pinapaikot niya ang dila habang ipinapasok at iniluluwa ang pagkalalaki nito dahilan para mapaungol ito nang mas malakas.

Nakakapag-init ng katawan ang ungol ni Ymar. Sa isiping gustong-gusto nito ang ginagawa niya ay nagbibigay iyon sa kanya ng motivation para mas galingan pa ang ginagawa.

Sagad na sagad ang pagkakasubo niya sa nag-uumigting na pagkalalaki ni Ymar. At kapag nagsasawa na siya na isubo ang kahabaan nito, iniluluwa niya iyon at dinidilaan niya nang paikot-ikot.

“Czarina… oh…” Humigpit ang hawak ni Ymar sa buhok niya at mas idiniin pa ang ulo niya sa pagkalalaki nito. “Faster, Cza… malapit na ako—oh.”

Czarina treated Ymar’s manhood like how she ate a lollipop. She licked. She sucked. She twirled her tongue around and she would lightly bite it from time to time.

Nararamdaman niyang lalabasan na si Ymar kasi gumagalaw na ang balakang nito para salubungin ang bibig niya. Siya naman ay abala sa paghubad ng pang-ibaba niyang damit habang pinapaligaya si Ymar.

At nang tuluyan na niyang nahubad, tumigil siya sa pagsubo at pagdila, pagkatapos ay walang sabi-sabihing inupuan niya ang matigas at tayong-tayo nitong alaga. Napasigaw siya sa sobrang sarap na lumukob sa kanya nang maipasok niya ang mahaba at matigas nitong pagkalalaki sa kanya. Sagad na sagad iyon sa loob niya.

“Oh…” halinghing niya habang iginagalaw ang katawan nang pataas at pababa sa ibabaw ni Ymar. Napakagat-labi pa siya habang gumigiling at inilalabas-pasok ang kahabaan nito sa pagkababae niya. “Oh!” Hinawakan niya ang sariling dibdib at pinisil-pisil iyon.

The next thing she knew, Ymar was already leaning in and licking her nipples making her gasp in pleasure.

“Ah! Ymar!”

As Czarina rode Ymar to heaven, Ymar was licking every inch of her body that his lips could reach. Her neck, her shoulders, her breasts and her lips. She was gasping for air as she moved hard and fast.

“Ah! Ah! Oh!” malakas niyang ungol habang nagdedeliryo sa sarap.

Napasinghap siya nang bigla na lang siyang hilain ni Ymar palapit sa mga labi nito at niyakap nang mahigpit, saka siya naman ang pinahiga sa kama.

“My turn, banana,” sabi ni Ymar at itinaas ang binti niya, saka ipinatong sa balikat nito. Pagkatapos ay hinawakan nito ang magkabilang pang-upo niya at isanagad ang mahaba nitong pagkalalaki sa loob niya.

“Oh!” Napaliyad siya sa sobrang sarap. “Ymar!”

Mabilis at malakas ang bawat ulos nito, may diin ang bawat pagpasok. Her toes curled when she felt his fingers playing with her clit and she was shouting in so much pleasure.

“Ah! Uhm…” malakas niyang halinghing habang nararamdamang malapit nang sumabog ang kaibuturan niya. “Ah! Ymar!”

Lumiliyad ang katawan ni Czarina, nakakapit siya nang mahigpit sa gilid ng unan at gumalaw ang balakang niya para salubungin ang bawat pagpasok ni Ymar sa basang-basa niyang pagkababae.

“Ymar! I’m coming! Oh!”

Lalo pang isinagad ni Ymar ang pagkalalaki nito habang hawak na ang baywang niya.

“Oh.” Ymar groaned in pleasure as he thrust deep and hard. “Oh, yeah. I’m coming too—oh.”

“Ah! Ymar…” Napalunok siya habang panay pa rin ang ungol. “Oh… hayan na… I’m coming. Oh!”

Czarina was moaning loudly and when she came, her body arched in so much pleasure. At mas nadagdagan pa ang masarap na sensasyong nararamdaman nang pumuno ang mainit na katas ni Ymar sa pagkababae niya.

Hinihingal na bumagsak ang katawan ni Ymar sa kama, sa tabi niya. He had a satisfied smile on his sexy lips. She had the same smiled as his.

Ymar looked at her deep in her eyes. “We should do it again. Para sigurado na mabubuntis ka talaga.”

Czarina grinned. “Come here. Patong ka uli.”

Malakas na tumawa si Ymar, saka pumatong uli sa kanya kahit habol pa ang hininga nito.

“Ipasok mo na.”

Tumawa uli si Ymar at isinubsob ang ulo sa balikat niya habang tumatawa pa rin. “You are always energetic.”

“Of course.” She smiled proudly. “Palagi akong kumakain ng saging. Maraming vitamins ‘yon.”

“Kumakain ka rin naman ng hilaw na saging. Marami ring bitaminang dala ng saging ko.”

She rolled her eyes. “Walang bitamina ‘yan. Sakit ang dala niyan kasi ‘di ba maalat ang semen? UTI ang labas ko nito,” biro niya.

Ymar gave out a deep and throaty chuckle. “You and your mouth.” He slightly pulled away to give her a peck on the lips, then he looked at her intently. “Open your legs for me, banana.”

Agad naman niyang sinunod ang sinabi ni Ymar. Ibinuka niya ang mga hita at kasabay n’on ay ang pagpasok ng kahabaan nito sa loob niya.

“Oh,” ungol niya.

“There.” Hinawi ni Ymar ang buhok na nakatabing sa mukha niya at pinakatitigan siya. “I know you like it when I thrust deep. And even if my semen tastes salty, I know how much you like it to fill your core and your womb. So, spread your legs wider, wrap it around my waist and moan for me.”

Czarina smiled. “Okay”

“Good.”

Kaya mas ibinuka niya ang hita at hinayaan si Ymar na ipalasap sa kanya ang langit nang paulit-ulit sa buong magdamag.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

MASAYA SI CZARINA nang lumabas sila ni Ymar sa Lexus nito. Kauuwi lang nila sa Manila galing sa Isla Tech. They both have smile on their faces as they walked, holding each other’s hands towards Ymar’s house.

Instead of three days, nagtagal sila ni Ymar ng isang linggo sa Isla Tech. Halos hindi na sila lumabas sa cabin na inookupa nila. They made love all day and all night. They only stopped when their sleeping, resting and eating. It was the best one week of her effing life.

Pero agad na nawala ang ngiti ni Czarina nang ang nagbukas ng pinto ay si Tatiana.

Bad vibes agad siya. Gusto niyang sabunutan ang babae nang tumingin at ngumiti ito kay Ymar na parang nang-aakit.

“Welcome back, Ymar,” nakangiting sabi ni Tatiana na kay Ymar lang nakatingin.

Dumukwang ang haliparot at akmang hahalikan sa pisngi si Ymar nang biglang umatras ang asawa niya na parang umiiwas. Lihim siyang napangiti. Good boy naman pala itong si Ymar.

Magaling. Palakpakan.

Tumikhim si Czarina dahilan para mapatingin sa kanya si Tatiana. “Puwede bang umalis ka na sa daraanan namin?” Pinipigil niyang hindi magtaray. “I’m tired and I want to rest.”

Humakbang naman ito palayo sa pinto para makapasok sila ni Ymar. Agad silang dumeretso sa kuwarto at nahiga siya sa kama. Si Ymar naman ay nagbibihis nang biglang tumunog ang message alert tone ng cell phone nito.

“Banana, pakibasa ang text, please?” wika ni Ymar.

Dumapa siya sa kama at inabot ang cell phone na na nasa nightstand, saka binuksan iyon. And of course, may password.

“May password,” sabi niya.

Ini-expect ni Czarina na lalapit sa kanya si Ymar at ito mismo ang magta-type ng password sa cell phone nito pero nagulat siya sa sinabi nito.

“Type banana01.”

Nanlaki ang mga mata niya at inulit ang sinabi nito. “Banana01?”

“Yeah.” He winked at her before putting on a shirt.

Parang dinuyan ang puso niya dahil lang sa simpleng password na iyon. Sino ba ang hindi kikiligin? Eh, banana ang password… siya ‘yon. ‘Tapos ‘yong 01 , baka number niya sa buhay nito!

Naiihi siya sa kilig.

Mabilis niyang itinype ang banana01 sa password at mas lumapad ang ngiti niya nang makitang bumukas nga ang cell phone. Agad siyang nagtungo sa inbox at binasa ang mensahe. It came from his secretary.

“Mr. Stroam, are you available for a board meeting at ten o’clock and a lunch meeting at eleven-thirty o’clock?” basa niya sa text, saka tumingin kay Ymar. “Pupunta ka?”

Dumapa rin si Ymar sa kama at hinalikan siya sa mga labi. “Yes. I have to go. Dito ka na lang muna sa bahay. Magpahinga ka. Magpakita ka kay Mommy. Hinahanap ka na n’on. Baka ano pa ang sabihin ni Mommy at mabuko pa tayo na nagpapanggap lang.”

Parang may mabigat na bagay na dumagan sa dibdib ni Czarina. Hayan na naman ang nagpapanggap na ‘yan. Palagi na lang nitong sinasabi na nagpapanggap lang sila at nakakasakit na ito ng damdamin.

Nakakainis naman kasi si puso. Sinabi nang huwag mahalin si Ymar pero hayun, hindi nakinig. Kaya tuloy nasasaktan sila ni puso ngayon.

“Sige,” walang buhay niyang sabi at ibinigay rito ang phone. “Magpapahinga na ako. Ingat.”

Umayos siya ng higa sa kama at nagkumot hanggang sa leeg, saka ipinikit ang mga mata. Ayaw niyang makita ni Ymar ang inis sa mukha niya. Ayaw niyang mag-away na naman sila.

Habang nakapikit ang mga mata, naramdaman niyang may humalik sa pisngi niya. Her heart fluttered.

“Rest well, banana,” sabi ng boses ni Ymar. At narinig niya ang papalayong yabag ng mga paa nito.

BUMUNTONG-HININGA SI YMAR habang nakikipag-usap sa investors ng kompanya niya. Nakikinig lang siya sa pinag-uusapan ng mga ito habang ang isip niya ay naroon sa kuwarto ng bahay niya.

Damn. He should be in bed right now, cuddling with Czarina. Pero hayun at nasa meeting siya.

“Mr. Stroam, what can you say about our expansion in Dubai?”

Napakurap-kurap siya nang marinig ang pangalan niya. “Pardon?”

Napapantastikuhang tumingin sa kanya ang mga investors. Kanina pa kasi siya walang imik at nakikinig lang, ‘tapos hindi niya masagot ang tanong ng mga ito. Wala kasi siyang interes na makipag-usap sa mga ito kaya naman palaging bumabalik ang isip niya sa babaeng nasa kuwarto niya ngayon.

“Ahm, what can you say about our expansion in Dubai?” ulit na tanong ng investor na malapit sa upuan niya.

Ymar took a deep breath and spoke with no emotion whatsoever. “It’s good. The sales are high and our pharmaceutical company is on top in Middle East.”

Tapos na siyang magsalita pero nakatingin pa rin sa kanya ang mga ito na para bang may sasabihin pa siya.

Ymar sighed. “That’s all.” Bumuga siya ng hangin nang bawiin na ng mga investors ang tingin sa kanya.

Lihim siyang napailing-iling. This had always happened. Maikli lang siya kung magsalita. It wasn’t necessary to talk long if it was senseless. And he didn’t feel like talking. Nakakapagod magsalita nang magsalita.

And why did they have to ask him? Nakikita naman ng mga ito na mataas ang sales. Malamang ‘yon din ang isasagot niya.

Maayos na natapos ang meeting niya at ng mga investors. Gusto na niyang umuwi para makasama si Czarina pero may meeting pa siya para sa negosyo na itatayo nila nina Lath, Lash at Valerian.

Malalim siyang napabuntong-hininga bago sumakay sa kotse niya at nagtungo sa Délicieux Cuisine kung saan sila magmi-meeting kasama ang mga kaibigan.

Nang makarating sa restaurant, naroon na ang mga ka-meeting niya at siya na lang ang hinihintay.

“You’re late,” puna sa kanya ni Lath.

Ngiting aso lang ang tugon niya rito, saka umupo sa bakanteng silya sa tabi ni Valerian.

“Let’s start,” sabi ni Lash at may ibinigay sa kanilang tig-isa-isang folder na naglalaman ng business plan na papasukin nila. “Read it and if you have a comment, speak.”

Binuklat ni Ymar ang folder at binasa ang business plan. Napatango-tango siya habang nagbabasa. It was well-planned.

“It will be like this, guys,” sabi ng boses ni Lash. “We all know that tourists come and go in our country. What we have to do is to offer them the best of the Philippines. That’s where the Black Pearl Luxury Hotel and Resort comes in. It will not just be a normal hotel and resort. We have to offer them more than what the other hotels and resorts can offer. And those are listed here.” Itinuro nito ang business plan na hawak nila. “Read it, analyze it, and then we’ll talk again.”

Inilapag niya ang business plan at tumingin sa magkambal na Coleman. “I’m in.”

Lath smiled. “Great! Comments or suggestions?”

Ymar shook his head.

Bumuga ng marahas na hangin si Lath. “Ymar, magsalita ka naman, hindi na umiiling-iling ka lang.”

Ymar sighed. “I don’t feel like talking.”

Napapantastikuhang tumingin sa kanya si Lash. “What? Are you normal? Hindi mo feel magsalita? Stroam, tao ka ba?”

Valerian, who was quietly sitting beside him, chuckled. “Hayaan n’yo na si Stroam, mahal ang salita niyan. Sabi nga sa akin ni Calyx, si Ymar daw ang taong may halaga ang lalabas na salita sa bibig.”

Ymar rolled his eyes. “I just don’t feel like talking. At saka wala naman akong sasabihing mahalaga, so why talk?”

Kinunutan siya ng noo ni Lath. “Man, you will spend millions on a business and you don’t want to say anything? Anything at all?”

Ymar shrugged. “I’m bored and I don’t feel like talking.”

Napailing-iling si Lath. “You’re so weird, Stroam.”

Tumango naman ang kakambal nito bilang pagsang-ayon.

Ymar just keep quiet. Only one person could make him talk for hours, non-stop and she was not here.

“I’m in too.” Inilapag ni Valerian ang business plan at tumayo. “And I have to go. May pupuntahan pa akong convention.”

Kumunot ang noo ni Lath. “What kind of convention? Sama ako.”

Pinukol ito ng masamang tingin ni Valerian. “Convention for animal lovers. Animal lover ka ba?”

Lash chuckled and looked at Valerian teasingly. “Should I tell Tyron to welcome you in their club?”

Valerian gave Lash a middle finger. “Shut your mouth or I blow your plane up,” sabi nito at nagmamadaling umalis ng restaurant.

The Coleman twins then looked at him. It was Lash who spoke.

“Ikaw, Stroam? Kasali ka na ba sa club ni Tyron?”

Umiling si Ymar.

“Ows? I heard from Mr. Mandurugas Shun Kim that you are attracted to a certain woman.”

Ymar just shrugged.

Napailing-iling ang magkambal.

“It was nice talking to you, Stroam,” puno ng sarkasmo ang boses na sabi ni Lash.

He shrugged again and stood up. “I’m leaving,” sabi niya at malalaki ang hakbang na lumabas ng restaurant, saka sumakay sa Lexus niya.

He should get back to the office but he couldn’t stop himself from wanting to go home and see Czarina. Kahit silip lang, ayos na sa kanya. He just needed to see her and talk to her… and maybe hugged and kissed her too.

TAHIMIK NA NANANGHALIAN SI CZARINA nang umupo sa kaharap niyang silya si Tatiana. Nasa living room ang ina ni Ymar at nagbabasa ng magazine. Nahuli siyang kumain kasi kagigising pa lang niya.

“Akin lang si Ymar,” Tatiana said with anger and jealousy in her voice. “He will never be yours.”

Nagtaas siya ng tingin dito at bored na nagsalita. “Ipapaalala ko lang sa ‘yo na kasal na kami ni Ymar. So kung balak mo siyang agawin, good luck sa ‘yo.”

Tatiana smirked. “May kasal bang walang singsing? It only shows na hindi ka talaga mahal ni Ymar at pinakasalan ka lang niya kasi may kailangan siya sa ‘yo. I came here because of Ymar and I will have him. Soon.”

Pain sipped through her heart, but she did not show it. Ayaw niyang makita nitong nasasaktan siya sa sinabi nito. She would not give Tatiana that satisfaction.

“Wala akong pakialam kung narito ka para kay Ymar. You know what, go, seduce him all you want, I won’t stop you. Alam ko naman kasi na hindi niya papatulan ang isang haliparot na katulad mo. Magsasayang ka lang ng panahon at oras para sa wala. Ymar is my husband and he will never be yours, because he is mine and mine alone.”

Ngumisi ito. “Ilusyunada. Akin si Ymar. You’ll see, iiwan ka rin niya at magsasama na kaming dalawa—”

“Hindi pumapatol si Ymar sa mga haliparot na katulad mo. Mas gusto niya ang isang inosenteng katulad ko,” sabi niya na nakangisi rin.

Take that, biatch!

Dumukwang ito para sana sampalin siya sa pagtawag niya ritong haliparot nang bigla niyang pinulot ang bread knife na nasa tabi ng pinggan niya at itinaas iyon kapantay ng mukha nito.

“Sige, sampalin mo ako. At itatarak ko ‘to sa lalamunan mo,” she threatened Tatiana. “Noon pa ako nagtitimpi sa ‘yo, baka talaga maging kriminal ako kapag sinagad mo ang pasensiya ko.”

Hindi niya ito aatrasan . Letse!

Bumaba ang kamay nito na sasampal sana sa kanya at nagmamartsang umalis ng hapagkainan. Siya naman ay malakas na bumuntong-hininga at inilapag ang bread knife sa mesa.

Sumandal si Czarina sa upuan at huminga nang malalim. That woman was pissing her off, but she should chill. Alam niya sa sarili niya na nasa kamay na ni Ymar kung magpapaakit ito o hindi. And it might sound cliché, but she trusted Ymar. Sana nga lang ay hindi nito sirain ang tiwala niya.

Bumuga siya ng hangin at ipinagpatuloy ang pagkain.

PUMASOK SI YMAR sa bahay niya at naabutan ang kanyang ina na nagbabasa ng magazine sa sala.

“Nasaan ang asawa ko, Mommy?” agad na tanong niya sa ina.

Mukhang nagulat ito nang makita siya. “Umuwi ka galing office?”

Tumango siya. “Oho. Nasaan ho ang asawa ko?”

Hmm… I like the sound of that.

“Nasa kusina, kumakain. Kagigising pa lang ni Czarina, eh.”

“Thanks, Mom.”

Mabilis siyang nagtungo sa kusina pero agad ding napatigil sa paglalakad nang marinig niya na nagsasalita si Tatiana.

“May kasal bang walang singsing? It only shows na hindi ka talaga mahal ni Ymar at pinakasalan ka lang niya kasi may kailangan siya sa ‘yo. I came here because of Ymar and I will have him. Soon.”

Ymar wanted to barge inside the kitchen but he wanted to hear Czarina’s answer.

“Wala akong pakialam kung narito ka para kay Ymar. You know what, go, seduce him all you want, I won’t stop you. Alam ko naman kasi na hindi niya papatulan ang isang haliparot na katulad mo. Magsasayang ka lang ng panahon at oras para sa wala. Ymar is my husband and he will never be yours, because he is mine and mine alone.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang ngiting gustong gumihit sa mga labi niya.

“Ilusyunada,” Tatiana said with pure anger in her voice. “Akin si Ymar. You’ll see, iiwan ka rin niya at magsasama na kaming dalawa—”

“Hindi pumapatol si Ymar sa mga haliparot na katulad mo. Mas gusto niya ang isang inosenteng katulad ko,” putol ni Czarina sa sasabihin ni Tatiana.

Ymar chuckled at the word “innocent.” Czarina was far from being innocent, she might be a virgin but her mouth was already contaminated.

Natatawa pa rin si Ymar nang marinig niyang nagsalita uli si Czarina. Sa pagkakataong iyon, galit at nananakot ang boses nito.

“Sige, sampalin mo ako. At itatarak ko ‘to sa lalamunan mo,” she threatened Tatiana. “Noon pa ako nagtitimpi sa ‘yo, baka talaga maging kriminal ako kapag sinagad mo ang pasensiya ko.”

Dahan-dahang sumilip si Ymar sa pinto ng kusina at kitang-kita niya may hawak si Czarina na bread knife at malapit ang dulo niyon sa mukha ni Tatiana.

That’s my wife! ‘Yon ang gusto niya kay Czarina, kailanman ay hindi ito nagpaapi.

Kitang-kita ni Ymar kung paano nabahag ang buntot ni Tatiana at nagmamartsang umalis ito ng komedor. Napatigil ito nang makita siya, kapagkuwan ay inirapan siya at nagtuloy-tuloy sa pagmartsa paalis.

Walang ingay na pumasok siya sa kusina. Kumakain na uli si Czarina.

Nang makalapit siya sa asawa, hinalikan niya ang ulo nito, saka niyakap ito mula sa likuran.

“Hey, banana,” he said then kissed her temple. “Miss me?”

Mabilis siyang nilingon ni Czarina at ngumiti ito nang makita siya. “Ymar!” masayang sambit nito sa pangalan niya, saka tumayo at niyakap siya nang mahigpit. “Na-miss kita.”

He chuckled and tightened his hold on her. “Na-miss din kita.”

Telling Czarina what he felt was very easy. Nararamdaman kasi niya na na-miss din siya nito kaya hindi na siya natatakot na ipaalam dito ang tunay na nararamdaman.

Humilig ito sa balikat niya. “Ymar?”

“Yes, banana?”

“Carry me to bed. Inaantok na naman ako,” paglalambing nito na ikinangiti niya.

“Okay.” Pinangko niya ito patungo sa kuwarto niya.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

CZARINA came awake when she felt like someone was on top of her and kissing her neck. It sent tingles down her belly. Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata at napangiti nang magtama ang mga mata nila ni Ymar.

“Good morning, banana,” sabi nito habang nakangiti. “How’s your sleep?”

“Okay lang.” Ipinalibot niya ang mga braso sa leeg ng asawa at ginawaran ito ng halik sa mga labi. “How about you?”

“I woke up next to you, banana. That means I had a good night sleep.” He buried his head on the crook of her neck. “Hmm… you smell good in the morning.” He licked her neck. “Hmm… damn, banana, you’re making me hard.”

Napangiti siya sa narinig, saka gumapang ang kamay niya pababa sa pagkalalaki ni Ymar at sinapo ‘yon.

“Czarina!” Nagulat ito sa ginawa niya. “Why do you always do that?”

She giggled. “Why are you always shocked?”

“Because you always caught me off guard.”

Napangiti siya. “Asus, para namang wala pang gumawa nito sa ‘yo.”

“Wala pa nga. Ikaw pa lang.”

Mahina siyang natawa. “Kaya pala palagi kang nagugulat.” Binitiwan niya ang pagkalalaki nito at hinalikan ang asawa. “Bumangon ka na at ipagluto mo na ako ng breakfast.”

Ymar glared at her. “Hayan ka na naman, always bossy.”

Nginitian niya ito nang pagkatamis-tamis. “Please?”

Ymar sighed. “As if I could say no.” Umalis ito sa pagkakadagan sa kanya, saka naglakad palabas ng kuwarto.

Napangiti siya Czarina sa pagpayag ni Ymar na ipagluto siya ng breakfast. So sweet.

Siya naman ay bumangon na at naligo, saka nagbihis ng simpleng T-shirt at pencil skirt. Pinaresan niya iyon ng kulay-beige na ankle boots at kaparehong kulay na shoulder bag.

Lumabas siya ng kuwarto at nagtungo sa kusina. Agad na nagsalubong ang mga kilay niya nang makita si Tatiana na tumutulong kay Ymar sa pagluluto.

Agad siyang nawalan ng gana.

“Ymar,” tawag niya sa atensiyon ng asawa.

Ymar turned to her and smiled. “Hey, banana. Come here. Kumain ka na.”

Tumaas ang kilay niya nang dumako ang tingin niya kay Tatiana na may matagumpay na ngiti sa mga labi. Inirapan niya ang babae. Ayaw niyang makipagplastikan dito baka masabunutan niya ito nang wala sa oras.

“Wala akong gana,” walang emosyon ang boses na sabi niya, saka umalis ng kusina.

“Banana! Hey, wait up!” narinig niyang sigaw ni Ymar, saka hinabol siya hanggang sa pinto ng bahay. Pinigilan siya nito sa braso. “Cza, ipinagluto kita.”

“O, ‘tapos?” Pinukol niya ito ng matalim na tingin. “Sa tingin mo kakain ako ng pagkain na pinagtulungan n’yong lutuin ng babaeng ‘yon? No, thanks. May pera naman ako para kumain sa labas.”

Ymar’s face darkened. “Wala akong pakialam kay Tatiana, ako ang nagluto n’on.”

“Tumulong pa rin siya—”

“Fuck it, Czarina, stop being irrational!”

She stilled and coldly looked at Ymar. “Pasensiya na, ha?” Puno ng sarkasmo ang boses niya. “Hindi kasi ako plastic, eh. Kapag ayoko, ayoko. Kapag hindi ko gusto, hindi ko gusto.”

Inagaw niya ang braso niya na hawak nito, saka naglakad patungo sa kotse niya na nakaparada sa labas ng bahay ni Ymar. Sumakay siya sa kotse at pinaharurot iyon patungo sa clinic niya.

Galit siya kasi nagseselos siya. Couldn’t Ymar see that? Kailangan ba niyang ipagsigawan sa mukha nito na nagseselos siya para maintindihan nito ang inis na nararamdaman niya?

Buwisit! Letse! Naiinis ako!

Nang makarating siya sa clinic, nag-uumpisa nang humilab ang tiyan niya. Nagugutom siya pero nawalan siya ng pagkakataon magpabili ng agahan sa sekretarya niya dahil marami na siyang pasyente na naroon at hinihintay siya.

Kaya naman inasikaso niya ang mga pasyente na walang laman ang tiyan. Nagugutom na siya pero hindi niya ipinapahalata. Breakfast was the very important meal of the day and she just missed it. Salamat sa haliparot na egg cell na ‘yon. Palagi na lang siyang bad vibes pagdating kay Tatiana. Nakakainis kasi ang pagmumukha nito, eh.

Czarina just finished checking up her fifth patient that morning when someone knocked on the door. Nagdilim ang mukha niya nang lingunin ang pinto at nakita si Ymar. He was holding a paper bag in his left hand and a Starbucks coffee in his right.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” mataray niyang tanong sa asawa.

Pumasok ito sa private office niya at inilapag ang paper bag, saka ang Starbucks sa ibabaw ng mesa. “Mag-breakfast ka na. I know you’re hungry,” sabi nito, saka lumapit sa kanya at ginawaran niya ng masuyong halik sa mga labi. “Eat well,” he said then left.

Napapantastikuhang napatitig siya sa nilabasan nitong pinto. Pumunta si Ymar doon para lang hatiran siya ng pagkain? Hindi niya napigilan ang ngiti na kumawala sa mga labi niya.

Damn that guy was sweet. Agad na natunaw ang inis na nararamdaman niya.

Someone knocked on the door.

“Hello,” sabi ng babaeng boses mula sa pinto.

When Czarina looked at the door, she smiled. “Etheyl! How are you?”

Etheyl Vargaz was one of her patients. Sa kanya ito palaging nagpapa-check-up kaya naman naging kaibigan na niya ang babae.

Etheyl smiled. “I’m fine. Ikaw?” Agad itong nahiga sa clinic bed.

Sinalat niya ang puson nito. “Mukhang ayos naman ang triplets sa tiyan mo. Have you told your husband yet?”

“Nope. Gusto kong sorpresahin si Calyx,” sabi nito na tinutukoy ang asawa. “Next week na ako manganganak, kaya ako narito dahil gusto ko sanang ikaw ang magpaanak sa ‘kin. My husband can be very possessive sometimes.”

That made her smile in envy. “Pasalamat ka at possessive ang asawa mo, eh, ‘yong sa ‘kin, manhid.”

Namilog ang nga mata ni Etheyl sa gulat. “May asawa ka na? Kailan ka ikinasal?”

Czarina shrugged. “Three weeks ago? I don’t know. Hindi ko naman binibilang ang araw na nagdaan.”

Nanunudyong ngumiti si Etheyl. “How’s the honeymoon?”

Hinimas niya ang puson. “Heto, wala pa ring laman.”

Natawa si Etheyl. “Magkakalaman din ‘yan. Araw-arawin n’yo lang.”

Napailing-iling siya. “‘Yan ba ang ginawa n’yo ng mister mo kaya naka-triplets agad kayo?”

Etheyl smiled proudly. ” Nah . Sharpshooter ang mahal kong asawa. Isang putok lang, tatlo agad ang laman.”

Czarina chuckled. “Suwerte mo.”

“Yeah.”

Huminga siya nang malalim. “Okay naman ang heartbeat ng mga baby mo,” sabi niya habang inilalapat ang stethoscope sa tiyan nito at pinapakinggan ang tibok ng puso ng mga bata. “Kung ako ang gusto mong magpaanak sa ‘yo, tawagan mo ako kapag manganganak ka na.” Tinanggal niya ang stethoscope sa tainga at kumuha ng calling car sa bag niya. “Here.” Iniabot niya ang calling card kay Etheyl na ngayon ay nakaupo na sa clinic bed. “Call me.”

Tinanggap ni Etheyl ang calling card. “Thanks.” She smiled.

“Don’t mention it.”

Nang makaalis si Etheyl, umupo siya sa kanyang mesa at inilabas ang laman ng paper bag. Czarina bit back a chuckle when she saw that it was banana chips. Lots of banana chips.

At hindi nakaligtas sa mga mata niya ang maliit na note na nakadikit sa takip ng Tupperware na pinaglagyan ng banana chips.

Banana, I made this for you. Walang tumulong niyan sa akin. Huwag ka nang magalit, okay? I miss you. Mwah. – Hubby

Napatitig siya sa “mwah” na nakalagay sa hulihang parte ng mensahe nito. Kinikilig na napangiti siya. Just like that. Her anger melted.

Binuksan niya ang Tupperware at inumpisahang kainin ang banana chips. Nang maubos iyon, kinuha niya ang kanyang cell phone at tinawagan si Ymar. They exchanged numbers when they were in Isla Tech.

After two rings, her husband picked up.

YMAR WAS FROWNING DEEPLY as he looked at the sales report presented to him in his office. “So you are saying na bumaba ang sales natin sa Taiwan pero wala ka man lang ginawa?” His eyes were cold as he looked at the director of YS Pharmaceutical in Taiwan branch. “What the hell have you been doing there?”

Nagbaba ng tingin ang direktor. “I’m sorry, Mr. Stroam, hindi ko ini-report last month kasi akala ko mababawi pa namin ang sales ngayong buwan pero hindi na talaga. Gumawa naman kami ng paraan para—”

“Anong paraan ang ginawa n’yo?”

“We gave flyers—”

“Do you think a fucking flyer can increase the sales?” Walang emosyon siyang natawa at napailing-iling. “Look, Mr. Tingkingko—”

His phone rang. He sighed and looked at the caller.

Mabilis niyang sinagot ang tawag nang makitang si Czarina ang nasa kabilang linya. Biglang nawala ang iritasyon na nararamdaman niya nang marinig ang boses ng kanyang asawa.

“Hey, Ymar.”

“Hey, banana,” bati niya sa asawa, saka tinakpan ang mouth piece ng cell phone at binalingan si Mr. Tingkingko. “Umalis ka na bago pa kita sesantihin. Bumalik ka bukas kapag hindi na mainit ang ulo ko.”

Mabilis na tumango ang lalaki at umalis sa opisina niya. Ibinalik niya ang buong atensiyon kay Czarina na nasa kabilang linya.

“Salamat sa banana chips at sa black coffee,” sabi nito na may bahid na ngiti ang boses.

“Don’t mention it,” sabi niya at sumandal sa likod ng kanyang swivel chair. “Nagustuhan mo ba?”

“Oo. Banana chips ‘yon, eh.”

Mahina siyang natawa. “So, ahm…” Nag-aalangan siyang magtanong. “Galit ka pa?”

“Hindi na.” Czarina chuckled lightly. “The banana chips melted my anger away.”

Nakahinga si Ymar nang maluwag sa narinig. Ayaw na ayaw niyang nagagalit o kahit naiinis man lang si Czarina. Hindi siya mapakali kapag ganoon. Hindi siya matatahimik hangga’t hindi niya nakikita ang ngiti nito.

Kailangan talaga niyang iwasan si Tatiana. Nagagalit lang naman si Czarina dahil sa mga pinaggagagawa ni Tatiana na hindi niya maiwasan minsan. Oo nga at wala siyang gusto kay Tatiana pero ayaw rin naman niyang bastusin ang babae.

“That’s good,” nakangiting sabi niya. “By the way, Czarina …”

“What?”

“I miss you.” It was easy to say those three words to Czarina now.

“Na-miss din kita.” Napakalambing ng boses nito. “Ymar?” Her voice was sweet and soft. “Puwede mo ba akong ibili ng banana smoothie? I feel like drinking one. Please? I’m salivating here.”

Dumako ang tingin ni Ymar sa schedule niya ngayong araw. Ten minutes from now, he had a board meeting to attend. Then after that, he had a lunch meeting with Mr. Langdon, an investor of YS Pharmaceutical from California. He couldn’t cancel it. And then after lunch, kailangang nasa opisina siya kasi marami siyang pipirmahang mga papeles. At sa tingin niya, hindi niya mapipirmahan lahat ‘yon sa loob lang ng isang oras.

Shit!

“Banana, puwede bang bukas na lang ‘yan? Wala akong spare time, eh. I have important meetings today.”

Czarina’s angry voice filled his ears. “Sige, unahin mo ‘yang meeting mo dahil yayakapin ka niyan mamayang gabi. Hmp! Sperm ka! Sperm! Ewan! Galit ako sa ‘yo!”

Hindi na nagulat si Ymar nang patayan siya ng tawag ng asawa. Kung siya lang, bibilhan niya ito ng smoothie at ihahatid pa niya iyon sa clinic nito pero hindi siya puwedeng mag-cancel ng schedule ngayong araw. Masyadong importante ang meetings niya.

Fuck it!

Ymar blow a loud frustrated breath before pushing himself up from his swivel chair. He couldn’t calm down knowing that Czarina was mad at him. He had to do something.

Bahala na.

He dialed Lath’s number.

“Hey, man, ‘di ba may café riyan malapit sa bahay mo?” tanong agad niya nang sagutin ni Lath ang tawag.

“Yeah…” Lath answered, confusion was visible on his voice. “Bakit?”

“Can you buy me a banana smoothie and deliver it to Mother’s Care Clinic?” Ibinigay niya ang address ng clinic ni Czarina. “Pagkatapos ibigay mo ‘yan sa babaeng nagngangalang Czarina Salem.”

“Ahm, sure?”

He rolled his eyes. “Just do it.” Bumuga siya ng marahas na hangin. “Please.”

Nawalan ng imik ang nasa kabilang linya. “You said please,” Lath said, stunned.

Mariin siyang napapikit. “Yeah.”

“Okay. Sure. I’ll do it,” sabi ni Lath.

“Thanks.”

“Sure.”

“Oh, and, Lath?”

“Yeah?”

“Touch her in any way and I’ll kill you.”

NAKASIMANGOT SI CZARINA habang nakaupo sa mesa niya at nakatingin sa screen ng cell phone niya. Naniningkit ang mga mata niya habang titig na titig sa numero ni Ymar sa phonebook. Gusto niya itong tawagang muli pero naiinis siya!

Hmp! Mas inuna pa nito ang meeting kaysa sa kanya. Ang sarap nitong kalbuhin. Makikita nito mamaya, hindi niya ito papansinin. Gusto lang naman niya ng banana smoothie hindi pa maibigay sa kanya. Anong klaseng asawa ‘to?

With the thought of banana smoothie, her gums watered for a taste. Yum. Nai-imagine na niya ang matamis na amoy ng banana smoothie at ang napakasarap n’ong lasa.

Please, God, I want a smoothie.

Napalunok siya. Naglalaway na talaga siya.

“Doktora, may delivery po kayo rito!” malakas na sigaw ni Tinna mula sa labas ng opisina niya na nagpabalik sa kanya sa kasalukuyan.

Tinatamad siyang tumayo at lumabas. She frowned when she saw a very handsome man sitting in the waiting area of her clinic. Nakasuot ng sunglasses ang guwapong lalaki. Pero kahit natatakpan ang mga mata nito ay halatang nag-uumapaw ang kaguwapuhan at kakisigan nitong taglay.

But Ymar is more handsome, sabi ng munting tinig sa isip niya.

Humarap siya kay Tinna. “Anong delivery?”

Itinuro ni Tinna ang guwapong lalaki na nasa waiting area ng clinic. “Siya ho, Doktora. Hinanap ka niya. May ide-deliver daw siya.”

Magkasalubong ang mga kilay niya nang humarap sa guwapong lalaki, saka lumapit dito. She stopped three steps away from him. “Do I know you, Mister?”

Bumaling sa kanya ang lalaki, saka ngumiti. He took off his sunglasses first—showing his gorgeous amethyst eyes— before he offered his hand at her. “Hey, I’m Lath Coleman,” pagpapakilala nito habang may matamis na ngiti sa mga labi. “I’m Ymar’s friend.”

Kaibigan ito ni Ymar? Wow. Ang guwapo, ha.

“I’m Czarina Salem.” Akmang tatanggapin niya ang nakalahad nitong kamay nang bigla nitong ibinaba iyon.

“Shit! I forgot.” He cursed again. “Hindi pala akong puwedeng makipagkamay sa ‘yo. Ymar said to not touch you in anyway or else he’ll kill me and I don’t want to die yet. So, here…” He handed her a plastic bag. Maingat ito na hindi magkadikit ang kamay nilang dalawa. “From Ymar.” He smiled. “Bye.”

Mabilis na umalis ang lalaki at naiwan siyang naguguluhan sa inakto nito.

Bumaba ang tingin niya sa plastic bag na ibinigay sa kanya ng lalaki. She opened it and what she saw filled her heart with delight.

A banana smoothie… from Ymar. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para itago ang kinikilig na ngiti na gustong kumawala sa mga labi niya.

Patakbo siyang nagtungo sa opisina niya, saka mabilis na kinuha ang cell phone sa ibabaw ng mesa at tinext si Ymar.

Got the banana smoothie, my hubby. I miss you too. Mwah. – From your banana.

Seconds passed before Ymar replied.

I miss you more. Mwah. – Your hubby.

Czarina sighed in happiness. Grabe ang bilis ng tibok ng puso niya. Kapag nagpatuloy si Ymar sa pagiging sweet nito… siguradong bago sumapit ang tatlong buwan, hulog na hulog na siya rito.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

NAUNANG UMUWI SI CZARINA kaysa kay Ymar. It was already six PM. At dahil ayaw niyang makita si Tatiana dahil nanggigigil siya sa inis kapag nakikita ang pagmumukha nito, doon siya tumuloy sa bahay niya. Mag-iisang linggo na rin na walang tao ang bahay niya. She missed her house.

As she entered her room, she smiled. Na-miss niya ang kuwarto niya. Naalala pa niya noong naka-bra lang siya habang palakad-lakad doon. She knew that Ymar was looking but she didn’t mind. Kahit naman noon ay gusto na niya si Ymar at lalo pang nadagdagan ‘yon ngayon na palagi niya itong nakakasama.

Czarina was wrong. Ymar was not snob nor serious and silent. Ymar was sarcastic yet sweet and caring. Talagang naniniwala na siya sa kasabihang “Don’t judge the book by its cover.”

Her fear of being fooled and being cheated on slowly disappeared. Kapag si Ymar ang kasama niya, hindi niya naiisip na iwan ito dahil baka lokohin siya. No. She wanted to stay. She wanted to be with him.

But would he let her? Kaya lang naman nila ginagawa iyon dahil sa gustong makuha ni Ymar ang kompanyang ng ina nito. But her heart was hoping… hoping that the smile on Ymar’s lips when they talked, the passion in his eyes when they made love and the care he had always showed her were real and not just a pretense.

You can’t fake that, right?

Mapait siyang napangiti. Hanggang assume lang siya. Oo nga at inaalagaan siya ni Ymar pero hindi naman nito sinabi na mahal siya nito. Ymar just liked her, that was all. He didn’t say love, it was just like. And her heart contracted in pain.

Mukhang sa ikalawang pagkakataon na nagmahal siya, masasaktan na naman ang puso niya na wala namang ibang hinangad kundi ang mahalin din siya nang buo at walang halong panloloko.

Life and love was really unfair… well, it was never fair in the first place. She just had to suck it up, deal with it and survive.

Hinubad niya ang lahat ng saplot sa katawan bago nahiga sa kama. Napakasarap matulog ng nakahubad o kaya naka-panty lang. She felt free and her body could breathe.

Habang nakatihaya sa kama, hinimas niya ang kanyang puson. Kailan kaya iyon magkakalaman? Sana ngayon na. Gusto niyang pagkatapos ng tatlong buwan na usapan nila ni Ymar at hindi naman siya nito mahal, at least, may alaala siya rito. She really wanted a child very bad. Kaya lang ayaw talaga ng Panginoon na bigyan siya ng anak. It saddened her.

Ipinikit niya ang mga mata at agad siyang nakatulog nang mahimbing.

MAAGANG-MAAGA PA ay lumipat na si Ymar sa kabilang bahay. Sa bahay ni Czarina. Alas-onse na siya kagabi nakauwi kasi nag-overtime siya. Ang dapat ay trabaho niya ngayong araw ay tinrabaho niya kagabi para makasama niya si Czarina.

Balak niyang bumawi sa asawa.

Dahil bukas naman palagi ang backdoor ng bahay ni Czarina, doon siya dumaan at dumeretso agad sa kuwarto nito.

Nang hindi niya nadatnan si Czarina sa bahay niya kagabi, alam niyang doon ito natulog sa sariling bahay. And it took him an hour to fall asleep. He was already used of cuddling Czarina’s soft body in his arms as he slept. At ngayong umaga, hinanap-hanap niya ang amoy ng asawa na gustong-gusto niya. Kaya naman nga lumipat-bahay agad siya dahil hindi siya mapakali. He needed to see her, hug her, smell her and feel her.

I always wanted to be with her.

Good God. Was he falling for this woman? It wasn’t a simple like anymore?

Biglang nawala ang mga katanungang iyon sa isip niya nang pumasok siya sa kuwarto ni Czarina at narinig niyang may nagduduwal. Mabilis na hinanap niya ang asawa at natagpuan ito na mahigpit na nakakapit sa lababo at sumusuka.

“Holy shit!” Napamura siya nang makitang maputlang-maputla si Czarina. “Oh, God.” He felt anxious as he looked at her vomiting in the sink.

Hinawi niya ang hibla ng buhok nito na tumatabing sa mukha at hinagod niya ang likod.

“Why are you vomiting?” nag-aalalang tanong niya.

Hindi sumagot si Czarina, sa halip ay patuloy lang sa pagsuka sa lababo. Panay naman ang hagod niya sa likod nito.

At last, after a minute or so, she stopped vomiting.

“Ymar.” Her voice sounded weak. Kumapit ito sa balikat niya, saka yumakap sa kanya. “My knees are shaking.”

Mabilis niyang pinangko si Czarina at dinala sa kama, saka hiniga. Mabuti na lang pala at napaaga ang pagpunta niya sa bahay nito. Then he went back to the bathroom to soak a towel, then he hurriedly returned to his wife.

Masuyo niyang pinunasan ang mukha nito na nakapinta ang pagod dahil sa pagsusuka.

“Ano’ng nangyari sa ‘yo, banana?” he asked, worried.

Bahagyang nagmulat ang mga mata nito. “Nagising ako kaninang madaling-araw dahil gusto kong kumain ng saging, bumaba ako sa kusina at kumuha ako ro’n. After eating the banana, minutes later, tumatakbo na ako patungong banyo at nagsusuka.”

“Baka sira na ang saging na nakain mo.”

“Siguro.” Napakahina ng boses nito. “Anyway, ano’ng ginagawa mo rito?”

“Na-miss kita,” simple niyang sagot, saka hinalikan ito sa noo. “‘Buti nga at nagpunta ako rito. Good God, banana, you made me worried. Akala ko kung napaano ka na. Sa susunod kasi, huwag kang kumakain ng kung ano-ano,” he scolded her. “Pinag-alala mo ako nang sobra.”

Tumaas ang kamay ni Czarina para paghiwalayin ang magkasalubong niyang kilay. “Don’t frown.” She smiled. “Hindi bagay sa ‘yo.”

He smiled back. “Okay. I won’t.”

Masuyong hinaplos nito ang kanyang pisngi, kilay, ilong, panga at panghuli ang kanyang mga labi. “Have I told you how handsome you are?”

His heart leaped. “Parang hindi mo pa nasasabi ‘yon sa ‘kin.”

Czarina tapped the space beside her. “Higa ka rito.”

Agad naman siyang sumunod. Humiga siya sa tabi nito habang magkahugpong pa rin ang kanilang mga tingin sa isa’t isa.

They shared the same pillow. Magkaharap silang dalawa at patuloy pa ring hinahaplos ni Czarina ang pisngi niya.

“You’re so handsome, Ymar,” Czarina said with admiration in her eyes. “Really handsome.”

Napangiti siya. “You’re not so bad yourself.”

Isiniksik nito ang katawan sa katawan niya, saka niyakap siya nang mahigpit sa baywang. “Ymar?”

“Hmm?”

“Huwag mo akong iwan,” sabi nito at lalong humigpit ang pagkakayakap sa kanya. “I fell madly in love when I was in college. I thought we love each other. He promised to never hurt me. It turns out he’s cheating on me for months. Kaya may trust issue ako. Kaya ayokong pinapangakuan ako at hindi tutuparin. Ayokong masaktan na naman uli. I already moved on but the fear in my heart still lingers like a fog. Alam kung pagkalipas ng tatlong buwan maghihiwalay na tayo, pero puwede bang huwag mo akong iwan? Nakakasawa na ang mag-isa palagi araw-araw.”

Anger filled him. How dare that man had hurt Czarina? Wala itong karapatang saktan ang babaeng katulad ni Czarina. He wanted to strangle the man who had hurt her.

“Give me a name, Czarina,” he said between his greeted teeth. “And I’ll burry him alive for you.”

Nag-angat ng tingin sa kanya si Czarina at nginitian siya. “Ewan ko kung nasaan siya. Wala na akong paki sa kanya. Hayaan mo na ‘yon. Don’t waste your time plotting his murder, I already moved on.”

“Nakakainis kasi sinaktan ka niya. Wala siyang karapatang gawin ‘yon. It pisses me off.” Ymar sighed and hugged her tight. “Nagsasawa na rin akong mag-isa palagi, banana. At saka masyado na akong sanay na nasa tabi kita. I don’t think I’ll be able to let you go after three months. You’re part of me now. I need you—”

Czarina lightly snored.

Hindi makapaniwalang tiningnan ni Ymar ang asawa na mahimbing na palang natutulog. Napailing-iling siya, saka sinuklay ang buhok nito gamit ang kamay niya.

“I need you, Czarina. My heart needs you. I’m already falling for you. And trust me when I say, I want you to stay by my side for as long as we live.”

There was no response from Czarina. Kaya malakas ang loob niyang magsalita. Alam kasi niyang tulog ito at hindi siya naririnig.

PAGKAGISING NI CZARINA, mataas na ang sikat ng araw. Wala na si Ymar sa tabi niya. Tanging maliit lang na note ang iniwan nito sa nightstand.

I’m taking a bath right now. – Your hubby

Ibinalik niya ang note sa pinagkunan, saka mabilis na inayos ang sarili. Tinawagan muna niya si Tinna para ipaalam dito na hindi siya makakapasok bago nagsuot ng disenteng damit. Mabilis siyang umalis ng bahay para magpunta sa pinakamalapit na botika.

Habang nagsusuka siya kaninang madaling-araw sa lababo, hindi niya naisip na baka sira ang saging na nakain niya. Isa lang ang nasa isip niya… baka buntis siya. Sinakyan lang niya kanina ang sinabi ni Ymar na baka may sira ang nakain niya dahil hindi siya sigurado kung tama ang hinala niya o hindi.

She had to confirm it first before she shouted it to the world.

When Czarina got a hold of the pregnancy test—two pieces to make sure— she hurriedly went back to her house and took the test.

The result could either make her happy or make her feel depressed.

NAGULAT SI YMAR nang makalabas siya sa banyo at nakita niya si Czarina na nakaupo sa gilid ng kama niya. Her face was impassive as she looked at him.

The memory of Czarina vomiting entered his mind. Bigla siyang nag-alala.

“Okay ka lang?” Nilapitan niya ito at iniangat ang mukha para magtama ang mga mata nila. “Sumuka ka na naman ba? Should I take you to the hospital? Baka ma-dehydrate ka.”

Walang imik lang si Czarina habang nagsasalita siya. And when he stopped blabbering worriedly, she handed him a…

“Ano ‘to?” Ymar asked Czarina while frowning at the white object in his hand.

“It’s a pregnancy test.”

Ymar stopped breathing… literally. Parang tumigil ang pag-ikot ng mundo niya habang hinihintay si Czarina na ipagpatuloy ang sasabihin. Everything faded in the background. His attention was focus on his wife.

“What?” Hindi na siya nakatiis. “And then what, Czarina? Tell me.” He’d been holding his breath as he waited for Czarina to speak.

“Tingnan mo ang pulang guhit at bilangin mo kung ilan,” sabi nito sa kalamadong boses. Wala pa ring emosyon ang mukha.

Inilapit niya ang pregnancy test sa mga mata niya at binilang ang guhit.

Two red lines.

Nabitawan ni Ymar ang pregnancy test at nakaawang ang mga labi na tumingin siya kay Czarina na nakatingin din sa kanya. “T-two red lines…” bulong niya. “T-tama ba ako, Czarina? Am I right?”

Czarina’s beautiful face broke into a wide grin. “Two red lines means positive. Meaning, I’m pregnant!”

Every nerve, veins and cells in his body came alive at that news.

“What the… What the… What the… What the…” Humugot siya ng isang malalim na hininga, saka sumigaw. “Fuck! Hell, yeah! Yes! Yes! Yes!”

Mabilis na pinulot niya ang nabitawan niyang pregnancy test, saka nakatapi lang ng tuwalya na tumakbo palabas ng kuwarto.

“Mom! Mommy! Mommy!” sigaw niya habang pababa sa hagdan. “Mommy! Mommy!”

Humahangos na lumabas ang kanyang ina mula sa kusina. “Ano ‘yon, Ymar? May sunog ba? Good heavens! Ano’ng nagyayari?” Halata ang pag-aalala sa mukha nito.

Ymar chuckled… and his chuckle turned into a fit of happy laughter. Walang pagsisidlan ang kaligayahan na nararamaman niya.

“Ymar! Ano ba?!” Galit na pinukol siya ng tingin ng mommy niya. “Bakit ka ba nagsisisigaw kanina?”

Ipinakita niya sa ina ang dalawang pulang guhit sa pregnancy test. “Czarina is pregnant, Mom. My wife is pregnant. Hell, yeah!” Sumuntok siya sa hangin at nagtatalon sa tuwa. “Yes! Yes! Yes! I’m now a dad. A dad! Yes! Hell, yes!”

His mom grinned as tears of joy swelled from her eyes. “Congratulations. I’m happy for you, anak.”

He was in so much happiness. He embraced his mother so tight. “I’m so happy, Mom,” sabi niya habang may malapad na ngiti sa mga labi niya. “God, thank you so much.”

Tender yet strong arms surrounded his waist from behind. It was Czarina. She looked so radiantly happy. Pero may munting ngiti ito sa mga labi na nagpakunot ng noo niya. He was grinning from ear to ear but she was just smiling? Why was that?

“Hindi ka ba masaya na buntis ka na? You don’t look happy and excited.”

Czarina rolled her eyes at him. “Ymar, nagpagulong-gulong na ako kanina sa kama ko. Nagtitili na ako at kung puwedeng lang akong mag-tumbling ay gagawin ko sa sobrang kasayahan na nararamdaman ko.”

Ymar face his wife and gathered her in his arms. “Thank you for making me happy.”

Czarina hugged him back. “No. Thank you for giving me a baby.”

Kumawala siya sa pagkakayakap dito at sinapo niya ang mukha nito, saka siniil ng maiinit na halik sa mga labi ng asawa na agad naman nitong tinugon.

Their lips parted and they looked into each other’s eyes.

“Ang saya ko,” sabi niya.

“Halata naman.” Mahina itong tumawa. “Me too.”

Maputol ang pagtititigan nila ng asawa nang marinig nilang magsalita ang kanyang ina.

“Mag-celebrate kayo ngayon,” sabi nito. “Bukas, papupuntahin ko rito ang abogado ko para ayusin ang mga papeles na kakailangan para sa pag-transfer ng kompanya ko sa pangalan mo. Magkakaanak na kayo ni Czarina, good job. You made me happy.”

MAPAIT NA NAPANGITI SI CZARINA sa narinig. Masaya na sana siya eh. Ipinaalala pa ng ina ni Ymar ang deal nito at si Ymar. And that made her feel suffocated.

Kahit buntis siya, she couldn’t change the fact she and Ymar would only be married for three months. After that, it was ” sayonara, my love .”

But no! She was hoping… hoping that what she felt for Ymar wasn’t unrequited.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

CZARINA AND YMAR have been arguing for thirty minutes now. Ano ang pinag-aawayan nila? Their baby’s gender. Ipinagpipilitan kasi ni Ymar na babae ang anak nila, at siya naman ay ipinagpipilitan na lalaki ang magiging anak nila.

“No. It’s a girl.” Ipinaglalaban talaga ni Ymar na babae ang laman ng tiyan niya.

“No. It’s a boy!”

“Girl!”

“Boy!”

“Ewan ko sa ‘yo.” Humalukipkip si Ymar. “Babae nga sabi, eh. Gusto ko ng babae. Gusto ko kamukha mo.”

Biglang nawala ang kagustuhan niyang maging lalaki ang anak. So that’s his reason? “Oo na. Babae na.”

Ymar rewarded her with a sweet smile. “Yes!” Yumakap ito sa kanya habang nakasandal siya sa railing ng terasa ng kuwarto nito. “Gusto ko talaga babae. I want her to have your tantalizing eyes, your cute nose, your kissable lips and your personality. Gusto ko magmana siya lahat sa ‘yo. I want to see a small replica of you at tatawagin niya akong daddy.”

Her heart swelled in happiness. “Kabaliktaran tayo. Gusto ko kamukha mong lalaki.”

“Babae sabi, eh.” Ymar smiled and kissed the corner of her lips. “Gusto kong pangalan ng baby natin ay Ymarina.”

“Ymarina?”

” Yma from Ymar and Rina from Czarina. So, it’s Ymarina.”

“Nice.” Ipinalibot niya ang mga braso sa leeg nito. Then she rested her head on his chest. “Ymarina… I like it.”

Hinaplos ni Ymar ang buhok niya habang yakap siya sa baywang. “At kapag lalaki naman, not that it’s a boy, nararamdaman kong babae siya, ang gusto kong pangalan ay Ymaz.”

“Ymaz?”

“Yeah.”

She nuzzled his neck. “I like it. Ymarina and Ymaz. Cute. Puwedeng-puwede.”

Masuyong sinapo ni Ymar ang mukha niya, saka pinakatitigan siya nang matiim. His eyes were glistening in happiness. “Wanna go out with me, banana?”

Czarina stilled. “What?”

“Wanna go on a date with me?”

Namilog ang mga mata niya. Simula nang magpanggap silang dalawa, hindi pa siya nitong inayang makipag-date. Ngayon lang. She couldn’t help but to feel giddy and happy. Para sa kanya, assuming na siya kung assuming pero nararamdaman niyang nag-i-improve na talaga ang relasyon nilang dalawa.

Czarina could feel it. Ymar really liked her. Kailangan na lang niyang maging mabait dito para ma-in love na ito sa kanya.

Kaya ko ‘to! Ako pa! Mabait naman talaga ako, eh. Hindi lang halata.

“Sige. Date tayo,” sabi niya na may masayang ngiti sa mga labi. “Pero ako ang pipili ng lugar—” Czarina! Be nice, remember? Tumikhim siya, “I mean, puwedeng ikaw rin naman ang pumili,” biglang bawi niya.

Ymar rolled his eyes at her. “You don’t need to be nice, banana.” Mukhang napansin nitong pinipilit niyang maging mabait. “Hindi bagay sa ‘yo. Saka sanay na ako sa ugali mong bossy.”

Mahina siyang natawa. “Sanay ka na?”

Ymar grimaced. “Oo naman. Medyo matagal na rin tayong magkasama. Sanay na ako.”

Pinangigilan niya ang pisngi nito. “Asus, ang asawa ko.”

Pinagsalikop ni Ymar ang mga kamay nila. Czarina instantly felt contented and happy. Ymar made her feel happy and blessed. Sana nagagawa rin niyang ibalik ang kasiyahang naibibigay nito sa kanya.

“So, saan mo gustong pumunta?” tanong ni Ymar habang naglalakad silang dalawa palabas sa kuwarto nito. “Kahit saan, dadalhin kita.”

Tumigil siya sa paglalakad at humarap sa asawa. “Kahit saan?” Tumaas ang kilay niya. “Totoo?”

Tumango ito. “Kahit saan. Name it and I’ll bring you there.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata para mag-isip. And when she opened her eyes, she had decided.

“Ayaw kitang pangunahan. You decide where to go,” sabi niya. “Surprise me.”

Mukhang na-challenge si Ymar sa sinabi niya dahil may kakaibang kislap ang mga mata at tumaas ang sulok ng mga labi nito.

“Challenge accepted,” sabi nito, saka pinangko siya at ibinalik sa kuwarto. Ihiniga siya nito sa kama. “Dito ka lang,” sabi nito. “Give me two hours. Gusto ko pagbalik ko, nakabihis ka na. Wear something comfortable.”

She smiled. “Okay.”

He dropped three sweet kisses on her lips before leaving.

Nang makalabas si Ymar, agad siyang nagtungo sa banyo para maligo. Kailangang maganda siya sa date na inihahanda ng lalaki. Kailangang bonggang-bongga siya para maakit ito sa kagandahan niya. And she would seduce him tonight. Kailangan nakapaglalaway ang bango niya.

Matapos maligo, pinili niyang isuot ang kulay-itim na skater skirt at baby pink na flouncy shirt. Pinaresan niya iyon ng itim na wedge na hindi masyadong kataasan. As usual, hindi siya nag-make up. Nagpabango lang siya at nag-lotion, ‘tapos may ngiti sa mga labi na hinintay na bumalik si Ymar.

“WHERE ARE YOU TAKING ME?” Pansampung beses na niya yata iyong tinanong si Ymar simula nang umalis sila ng bahay nito.

They were now inside his Lexus and it was speeding towards their destination.

“Surprise,” sabi nito at nginitian siya.

Inirapan niya ang lalaki at nakasimangot na tumingin sa dinaraanan nila. It was just five in the evening, near sunset. Hindi siya mapakali sa kaiisip kung saan siya nito dadalhin.

Napalitan ng kunot-noo ang pagsimangot niya nang pumasok ang sasakyan nito sa isang pier at itinigil ang sasakyan sa harap ng isang mahabang dock.

“Ano’ng ginagawa natin dito?” tanong niya na naguguluhan.

Sa halip na sagutin, lumabas si Ymar ng sasakyan at pinagbuksan siya ng pinto. Nag-isang linya ang kilay niya habang naglalakad sila patungong sa mahabang dock nang magkahawak-kamay. And then they stopped in front of a yacht.

Walang imik na nagpahila si Czarina kay Ymar pasakay sa yate. And when they reached the top deck, bahagyang umawang ang mga labi niya nang makita ang papalubog na araw. She could feel the cold and salty breeze of the sea. From where she was standing, she could see the breathtaking sunset that made the sea looked like a sparkling autumn. Napakasarap sa pakiramdam ng hangin na tumatama sa mukha niya habang nakapikit ang kanyang mga mata.

“This feels so good.” She breathed in.

“Yeah,” sang-ayon ng asawa niya na nakayakap sa likuran niya. “But you should really look at your left.”

She opened her eyes and looked at her left. Namilog ang mga mata niya sa nakita. Her jaw went slack. Napakurap-kurap siya pero hindi pa rin nawala ang nasa harap niya. That it was not just her imagination… it was real.

The romantic table for two in front of her was real!

Hindi rin nakatakas sa pansin ni Czarina ang romantic ambiance ng top deck ng yate. Sa gitna mismo ng top deck, naroon ang mesa na may bouquet of tulips at champagne. Sa tabi niyon ay maliit na buffet table na abot kamay lang ng uupo sa mesa. Doon nakalagay ang mga paborito niyang pagkain tulad ng banana smoothie, banana chips, banana cake, cream de fruta at halo-halo na may naninipis na slices ng saging sa ibabaw. Bigla siyang natakam at nanubig ang mga bagang sa mga pagkain sa harap niya.

“Hope you like dinner under the moon and the stars,” sabi ng boses ni Ymar. “Naisip ko na wala naman ‘yon kung saan kita dadalhin, wala iyon sa karangyaan ng pagdadalhan ko sa ‘yo, nasa sa ‘kin ‘yon kung paano ko ipaparamdam sa ‘yo kung gaano ka kaespesyal sa akin. And this is it.”

Hindi niya kayang ipaliwanag ang sayang nararamdaman. Basta nakatanga lang siya sa ginawa ni Ymar para sa kanya. Tama ito, she didn’t need expensive dates nor expensive restaurants and places. What she needed was this. Sapat na ‘yon para sa kanya.

“Ikaw ang nag-prepare ng pagkain?” tanong niya habang nakatingin sa maliit na buffet table sa harap niya.

“No. ‘Yong banana chips lang ang niluto ko sa mga ‘yan.” Inilapit nito ang bibig sa tainga at hinalikan ang likod niyon. “I know how much you love banana chips.”

Her body tingled. Iba ang epekto ng sinabi ni Ymar sa katawan niya. Siguro dahil ibang saging ang pumasok sa isip niya. Hilaw na saging. Hilaw na hilaw pero masarap na masarap.

Iginiya siya ni Ymar patungo sa mesa at ipinaghugot siya ng upuan. “Wait for just a couple of minutes,” wika nito bago umalis sa tabi niya.

And then minutes later, the yacht started moving. Napalinga-linga siya habang gumagalaw ang yate, hinahanap niya si Ymar… and then she saw him. Nasa loob ito ng isang maliit na kuwarto na hindi kalayuan sa kanya. She could saw Ymar steering the wheel through the glass front wall of the room.

Napakurap-kurap si Czarina habang nakatingin sa asawa na minamaneho ang yate na sinasakyan nila. He looked hot as he directed the yacht where to go. And then suddenly, the yacht stopped moving and she saw Ymar walking towards her with a small smile on his sexy lips.

“Hey,” sabi nito at umupo sa katabi niyang silya. “Okay na ba sa ‘yo rito? Ayokong masyadong lumayo sa dock.”

“Okay lang.” Nakatingin pa rin siya rito at puno ng paghanga ang kanyang mga mata. Her husband knew how to maneuver a yacht!

Dayum hot!

“So, ahm, matagal na akong hindi nakikipag-date, so bear with me, okay?” sabi ni Ymar na ikinataas ng kilay niya.

“Gaano katagal?”

“Years.”

Czarina gave Ymar a disapproving look. “You mean to say, wala kang naging girlfriends for years?”

“Flings.” Nagkibit-balikat ito. “I’m a hump and dump kind of guy,” nahihiyang pag-amin nito. “Yeah, I was an ass.”

“Was?”

“Was because I’m not an ass anymore.” He looked deep in her eyes.

Tumaas ang sulok ng mga labi niya. “Sigurado ka?”

“Oo.” His stare was intimate and seductive. “I don’t think I can do that to you.”

“Talaga? You won’t hump and dump me?”

“I already hump you, Czarina, but I will never dump you. Masyado ka nang espesyal sa ‘kin para iwan ka.”

Tumingin siya sa kalangitan na ngayon ay madilim na at puno ng mga bituin para itago ang kinikilig na ngiting gumuhit sa mga labi niya.

Espesyal ako sa kanya? Gosh! Sana naman hindi langgamin ang puso ko na sobrang kinikilig sa ka-sweet-an ni Ymar.

“Czarina?” Napakalambing ng boses na gamit nito nang tawagin ang pangalan niya.

“Yeah?” Ibinalik niya ang tingin sa lalaki na nakatingin din sa kanya.

“Salamat.”

She frowned. “Salamat saan?”

“For making me happy today.” Dumapo ang kamay nito sa tiyan niya at hinalikan ang leeg niya. “Thank you so much.”

“Wala ‘yon,” nakangiting tugon niya. “Ako nga dapat ang magpasalamat. You gave me a child, Ymar. Bayad na bayad ka na sa pagpapanggap natin.”

Naramdaman niyang natigilan ito sa sinabi niya. “Can we forget that we’re just pretending? Kahit ngayong gabi lang? Puwede bang kalimutan mo muna ang kasunduan natin? Can you do that, Czarina?”

Yes! She could definitely do that. Ayaw naman talaga niyang inaalala ang kasunduan na ‘yon. She wanted to be Ymar’s wife, for real.

“Sure. I can do that.”

Bumaling siya sa lalaki at sinalubong nito ang mga labi niya ng mapusok na halik na agad din naman niyang tinugon.

Si Ymar ang unang pumutol sa halik, saka ngumiti. “Let’s eat?”

Tumango siya. “Sige.”

And the next couple of minutes, Czarina felt like a queen. Nakaupo lang siya habang nilalagyan ni Ymar ng pagkain ang pinggan niya. At mukhang hindi pa ito nasiyahan, he decided to feed her. Kaya naman nakaupo lang siya habang sinusubuan nito. Wala namang silbi kung tatanggi siyang subuan nito dahil nagpupumilit ang asawa niya.

And here came the dessert.

Siya mismo ang kumuha ng banana smoothie. Nang makakita ng whip cream ay nilagyan niya ang ibabaw ng smoothie. Masarap ang smoothie kapag may maraming whip cream na nakahalo. Well, para sa kanya masarap ‘yon.

“You really like banana smoothie,” komento ni Ymar na nakamasid lang sa kanya habang enjoy na enjoy niyang iniinom ang smoothie. At tuwing nauubos ang whip cream na inilalagay at inihahalo niya sa smoothie, agad niyang nilalagyan iyon ng panibago.

“Masarap naman kasi ang banana smoothie,” sabi niya at tinunga ang natitirang kaunting laman ng baso.

Czarina sighed in pleasure when she finished drinking the banana smoothie.

Nakangiting binalingan niya si Ymar. “Ang sarap.”

Napailing-iling si Ymar habang nakatingin sa mga labi niya. “May nagkalat na whip cream sa gilid ng labi mo.”

Kitang-kita ni Czarina ang pagnanasa sa mga mata ni Ymar habang nakatingin sa mga labi niyang bahagyang nakaawang. That was her cue to seduce him tonight.

She gave him her most seductive look. “Lick it off then.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

NAPALUNOK SI YMAR at dahan-dahang inilapit ang mga labi sa mga labi niya. And when they were just a breath apart, he stuck out his tongue and licked the whip cream off of her lips.

“Parang mas masarap ang whip cream kapag nasa mga labi mo.” Ymar’s baritone voice was husky as he stared on the depths of her eyes.

Czarina gulped audibly. “Eh, di kumain ka ng whip cream.”

“Yeah. Good idea.”

Inabot nito ang whip cream na nakalagay sa malalim na bowl, then he scooped it using his index finger and rubbed his coated finger on her lips. The he kissed her, deeply, hungrily and passionately.

Hindi napigilan ni Czarina ang ungol na kumawala sa mga labi niya. Ymar’s tongue was licking the whip cream on her lips and it felt so damn good. She could feel her mound pooling, wetting her panties.

“Ymar…” daing niya sa pangalan ng asawa nang maramdamang dumapo ang kamay nito sa hita niya.

At dahil maikling skater skirt ang suot niya, madaling nakarating ang kamay nito sa tinatahak nitong distinasyon. Her core, between her now parted legs.

Their kiss continued as Ymar slid his finger inside her panties.

Czarina gasped when his finger touched her sex and she felt a softness coating his finger.

“W-what is that?” she stuttered.

Ymar grinned. Tumayo ito, saka lumuhod sa harap niya at hinawakan ang waistband ng underwear niya. Bahagya niyang iniangat ang pang-upo para maibaba nito ang panty niya. At nang mahubad na nito iyon nang tuluyan, dahan-dahan nitong ibinuka ang mga hita niya.

The intensity of Ymar’s eyes as he stared at her bare womanhood made her feel hot all over. Parang nagliyab ang katawan niya, lalo na nang inilapit nito ang mga labi sa pagkababae niya para sambahin siya.

Napaliyad siya sa rumaragasang masarap na sensasyong lumukob sa buo niyang pagkatao. Napakahawak siya sa gilid ng kanya upuan para doon kumuha ng lakas dahil pakiramdam niya ay hinang-hina siya habang walang sawang hinahagod ng dila nito ang pagkababae niya.

Pansamantalang tumigil si Ymar sa ginagawa para hubarin ang pang-itaas niyang damit at ang skirt na suot niya. Now, she was fully naked as she sat on the chair and Ymar was kneeling in front of her, in between her parted legs.

“You look magnificent.” Puno ng paghanga ang kislap ng mga mata ng asawa habang nakatingin sa hubad niyang katawan. “I’m so lucky to have you. Very lucky. And you’re mine.” He kissed her belly. “And mine.” Umakyat ang mga labi nito patungo sa gitnang bahagi ng dibdib niya at hinalikan iyon. “Alone.”

Napadaing si Czarina nang malakas nang pagapangin nito ang dila patungo sa maliliit na perlas ng dibdib niya. “Oh, Ymar,” she moaned as her body arched in pleasure.

“You like that?” His breathing was ragged.

“Oo. G-gusto ko,” sabi niya na nakapikit ang mga mata at ninanamnam ang sarap na hatid ng dila nito sa mayayaman niyang dibdib.

“How about this?” tanong nito at naramdaman niyang parang may pinahid ito paikot sa maliliit na perlas ng dibdib niya.

Iminulat niya ang mga mata at bumaba ang tingin sa dibdib niya. Mas nadagdagan ang init ng katawan na nararamdaman niya nang makitang pinahiran pala ni Ymar ng whip cream ang dibdib niya. At ngayon ay parang sabik na sabik nitong sinisipsip at dindilaan ang maliliit na perlas ng kanyang dibdib. Her nipples tingled as Ymar licked off the whip cream and sucked her little beads.

Napasabunot siya sa buhok ng lalaki at mas ipinagduldulan pa ang bibig nito sa mayayaman niyang dibdib. When he finished licking the whip cream on her left nipple, he scooped a whip cream using his index and middle finger, then rubbed it around her right nipple that was now erect and waiting to be licked and pleasured.

“Oh…” A soft moan escaped her lips when Ymar’s tongue touched her nipple. “Oh, Ymar, your tongue feels so good.”

Pinaikot-ikot ni Ymar ang dila sa perlas ng dibdib niya. Nanginginig ang katawan niya sa sobrang sarap. Hindi niya alam kung saan siya kakapit o babaling sa sobrang sarap ng ginagawa nito sa katawan niya.

Then his lips dropped to her belly. Bahagya siyang umusad sa pagkakaupo. Her ass was now sitting on the edge, as she tightened her hold on each side of the chair. Hinawakan naman ni Ymar ang binti niya at ipinatong ang mga iyon sa balikat nito. He was now caged by her thighs and it seemed that he was enjoying the closeness of her womanhood and his sinful mouth.

Ymar looked up at her. “I like this position.”

She grinned sexily. “Yeah?”

“Yeah.” May kislap ng kapilyuhan ang mga mata nito habang nakatingin sa kanya. “Can you do me a favor?”

“What?”

“Scooped a whip cream using your finger and rub it on your mound.”

Napalunok si Czarina sa hinihiling nito. Hindi pa niya ginagawa pero alam niyang masasarapan siya sa balak nitong gawin. So she scooped a whip cream with her finger and then slowly and seductively rubbed it on her sex.

“Oh…” Napaungol siya nang makaramdam ng sarap habang hinahagod ng daliri niya ang kanyang pagkababae na basang-basa na. She could feel her wetness coating her finger. “Oh…” ungol niya uli nang ulitin niya ang paghagod sa pagkababae niya.

“Good God, Czarina…” Parang hinihingal ang boses ni Ymar. “You look hot while playing with yourself.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Ipinagpatuloy niya ang ginagawa dahil nasisiyahan siyang makita ang pag-uumigting ng pagnanasa sa mukha ni Ymar habang nakatingin sa kanya na pinapaligaya ang sarili.

“You do like the sight of me, don’t you?” she asked.

Tumango si Ymar. “You look so hot and beautiful and sexy and downright ravishing.”

She pinched her clit. “Oh…”

“Fuck.” He cursed and the shoved away her fingers from her womanhood. “Gustong-gusto ko ang ginagawa mo. But I rather do that myself. That would be more enjoyable and pleasurable for you.”

Ito na ang nagpahid ng whip cream sa pagkababae niya, saka inilapit ang bibig doon at inumpisahan nitong sambahin ang sentro.

Napapaarko ang katawan ni Czarina, napapaungol siya nang malakas at hinihiyaw niya ang pangalan ni Ymar habang masarap na masarap na hinahagod ng mainit nitong dila ang pagkababae niya. He licked her mound all over.

The pleasure heightened more every time he would rub a whip cream all over her sex and then he would lick it off, non-stop. His sinful and expert tongue swirled around her clit, teasing it and lightly biting it with his lips.

“Oh, Ymar… do that again,” paungol na sabi niya na ang tinutukoy ay ang pagkagat nito sa hiyas niya gamit ang mga labi. “God, oh, God. It feels so good.”

Nakapikit ang mga mata niya habang patuloy siyang pinapaligaya ni Ymar, habang patuloy na sinasamba ang pagkababae niya. And then she felt a tingling sensation on her belly, she could feel her orgasm coming.

So near… so delicious… so good.

A couple of minute passed and her body convulsed in pure ecstasy and pleasure. She came and she feel sated.

Nakasandal ang likod niya sa likod ng upuan habang dahan-dahan siyang bumababa sa langit na pinagdalhan sa kanya ni Ymar. Nang imulat niya ang mga mata, nakaluhod pa rin si Ymar at hinahalik-halikan ang gilid ng hita niya.

Tinanggal ni Czarina ng pagkakapatong ng mga binti sa balikat ni Ymar, saka ito hinila patayo. He was still fully clothed. Kaya naman isa-isa niyang hinubad ang damit nito hanggang sa wala nang matira.

Masuyo niyang hinawakan ang tayong-tayong at matigas nitong pagkalalaki. It felt warm in her hand. And it felt so good to touch his manhood.

Ginaya niya ang ginawa nito kanina sa kanya, itinulak niya paupo si Ymar at paharap siyang umupo sa mga hita nito. Hinawakan niya ang matigas na sandata ng asawa at iginiya iyon sa bukana ng pagkababae niya.

Ymar groaned. “Stop teasing me and put it in.”

She kissed the corner of her lips. “Later, baby.”

Hinalikan niya ang leeg nito. As she kissed him, she made a kiss mark on his neck. Napaungol si Ymar sa ginagawa niya. Gumapang ang halik niya patungo sa mga labi nito at mainit na siniil ito ng halik.

And as she kissed him, she guided his shaft inside her. Dahan-dahang pumasok ang kahabaan nito sa basang-basa niya pagkababae. At nang maramdaman niyang baon na baon na at sagad na sagad na ang pagkakalalaki nito sa pagkababae niya, nag-umpisa siyang gumalaw. She moved up and down. Dahan-dahan muna ang ulos niya at habang tumatagal, pabilis na iyon nang pabilis.

As she moved up and down in fast rhythm, Ymar’s mouth was playing with her nipples. Mabilis ang bawat pag-ulos niya at ilang ulit siyang nilabasan habang patuloy ang paggalaw niya. Napapaliyad siya tuwing lalabasan siya.

She was about to orgasm again when Ymar stopped her.

“What?” hinihingal na tanong niya sa asawa.

“I don’t think this is safe.” Niyapos nito ang tiyan niya. “Baka matagtag ang tiyan mo at mawala si baby. Ayoko. Palit na lang tayo ng posisyon.”

“It’s safe.” Duh! She was an ob-gyn. “Hindi pa naman nag-iisang buwan ang tiyan ko.”

“I won’t risk our baby’s life.”

It warmed her heart that he was thinking so much of their baby. It made her feel elated.

Umalis siya sa pagkakaupo sa hita nito. “What position do you like?”

Tumayo na rin si Ymar at niyakap siya, saka pinatalikod. “Lean forward and hold unto the chair,” utos nito habang hinihimas ang pang-upo niya. Tumutusok ang dulo ng pagkalalaki nito sa bukana ng pagkababae niya.

Sinunod naman niya agad ang sinabi nito. She leaned forward and gripped the edge of the chair.

“Oh…” A long lustful moan escaped her mouth when Ymar slowly filled her with his shaft. “Oh, Ymar… ang sarap niyan… Move, please, oh… you feel so good inside me.”

“Oh, Czarina…” Ymar moaned then he started thrusting in and out.

Maingat muna ang bawat ulos nito sa simula, siguro ay iniisip ang baby sa tiyan niya. Pero nang lumaon ay mas bumilis at mas mapangahas na ang bawat ulos nito. Her body shook as he thrust deep and hard.

Palakas na nang palakas ang ungol niya habang patagal nang patagal. At nang maramdamang may sasabog na sa kaibuturan niya, mahigpit siyang napakapit sa upuan at sinasalubong ang bawat pagpasok ng pagkalalaki ni Ymar sa pagkababae niya. And then seconds later, she orgasmed. She moaned so loud so the whales and sharks near their boat would swam away.

And then Ymar followed. Napuno ng mainit nitong katas ang sinapupunan niya.

Hinugot ni Ymar ang pagkalalaki sa loob niya at hinihingal na niyakap siya nang mahigpit mula sa likuran. “Stay with me, Czarina,” bulong nito malapit sa tainga niya.

Humilig siya sa matitipuno nitong dibdib. She wanted to hear him say “I love you.” Pero sino siya para mag-demand? She had to settle with “stay with me” for now. Saka na ang “I love you” na gustong-gusto niyang marinig mula rito.

“Sure,” sabi niya. “I will.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

WALANG IMIK NA NAKAMASID LANG si Czarina habang nasa sala sila at pinipirmahan ni Ymar ang mga papeles na magta-transfer ng CF Pharmaceutical sa pangalan nito. Nakangiti ang ina nito, ganoon din naman ang haliparot na si Tatiana. Masaya ang mga ito para kay Ymar. Pero siya, hindi niya magawang maging masaya para sa asawa.

Nangyari na ang gusto ni Ymar, nakuha na nito ang kompanya ng ina, buntis na siya katulad ng kasunduan nila. Ano pa? Wala nang dahilan pa para magpanggap silang dalawa. It was over.

Parang may umaararo sa puso niya habang nakatingin sa masayang mukha ni Ymar habang pumipirma. Her heart was in pain. She felt suffocated.

“Magpapahangin lang ako sa labas,” paalam niya. Hindi na niya hinintay ang tugon ni Ymar.

Mabilis siyang lumabas sa bahay nito at naglakad-lakad hanggang sa makarating siya sa Starbucks na nasa labas ng Bachelor’s Village. Pumasok siya sa loob at um-order ng cappuccino. Nang makuha ang order, umupo siya sa nasa gilid na mesa at sinimsim ang inumin.

“Czarina?” A familiar voice called her name.

Nag-angat siya ng tingin. Natigilan siya nang makita si Justine, ang lalaking una niyang minahal at nanloko sa kanya. But as she looked at her first love, she felt nothing. Hindi na siya galit dito. Maybe because she already moved on.

“Hey.” She smiled at Justine. “Last time I heard, you were in Chicago.”

Umupo ito sa kaharap niyang silya at hinawakan ang kamay niya. “Damn, Czarina, you look radiant.”

Inagaw niya ang kamay at inirapan ito. “Mambobola ka pa rin hanggang ngayon, Justine. Your lips are still dripping with honey.”

Justine chuckled. “And you’re still pretty.”

She rolled her eyes. “Ano’ng ginagawa mo rito?”

“Napadaan lang ako kasi nauuhaw ako. Who knows na makikita kita rito. I’m happy.” Masaya ang ngiti sa mukha nito. “How are you? It’s been years.”

“Well, I’m now a doctor.”

“And I’m an architect.”

Napangiti siya. “Natupad mo rin pala ang pangarap mo.”

Tumango ito at hinawakan na naman ang kamay niya at parang sinuri ang daliri niya. “Ikaw rin, natupad mo na ang gusto ng mommy mo. How about your own dream?”

Isa si Justine sa mga tao na alam ang pangarap niyang maging isang psychiatrist.

“Nag-aaral ako ngayon,” sabi niya habang inaagaw ang kamay niya pero hindi naman nito binibitawan.

“Cool.”

“Yeah.” Dumako ang tingin niya sa magkahawak nilang kamay. “Let go of my hand, Justine. Please.”

Nginitian lang siya ni Justine at hindi pinakinggan. “We should go out sometimes.” Nagulat siya nang bigla na lang itong dumukwang at hinalikan ang gilid ng mga labi niya. “What do you think?”

How dared him kiss her!

But before she could raise her hand to slap him, someone shoved Justine on the floor. Napasinghap siya at mabilis na hinanap ang may kagagawan niyon. She froze when she saw Ymar. He looked mad. Really mad.

“Who do you think you are to kiss Czarina?” Ymar’s asked between greeted teeth.

“I’m Justine.” Nakatayo na ngayon ang lalaki. “I’m Czarina’s ex-boyfriend. But I’m trying to patch things up. Magkakabalik din kami. Ikaw, sino ka ba?” maangas na tanong nito kay Ymar.

Napakagat-labi si Czarina nang makitang tumalim ang mga mata ni Ymar. Shit! Mabuti na lang at hindi matao sa loob ng Starbucks. Nakakahiya!

“I’m Czarina’s husband, moron,” Ymar said then punched Justine in the face, then on the stomach. “Wala kang karapatang hawakan o halikan ang asawa ko!” He punched Justine again.

“Holy shit. Stop it, Ymar,” nag-aalalang sabi niya. Ayaw niyang magsampa ng kaso si Justine laban kay Ymar nang dahil sa kanya. “Ymar, please…”

Justine was trying to fight and defend himself but Ymar was fast and strong. Mas matangkad din si Ymar kaysa rito kaya madali para kay Ymar na bugbugin si Justine.

“She’s mine.” Another punched on the chest. “And mine.” He punched Justine on the face. “And mine alone!” He raised his leg and kicked Justine unto the floor. “Isiksik mo ‘yan sa isip mo.”

Hindi nito tinigilan sa kakasipa si Justine hanggang sa mawalan ng malay ang lalaki.

Before Ymar left the Starbucks, he glared at her first then he stormed off.

Nagpakawala si Czarna ng buntong-hininga at mabilis na sinundan ang asawa pero hindi niya ito nakita kaya naman umuwi na lang siya sa bahay.

“Si Ymar ho?” tanong niya sa ina nito na nasa sala.

“Hindi ko alam, hija. Basta narito lang siya sa bahay. Kapapasok pa lang niya, eh.”

Mabilis siyang nagtungo sa kuwarto ng lalaki at naroon nga ito. Nag-eempake ng damit.

“Where are you going?” He was leaving her and she was afraid.

“I’m leaving to Taiwan. May aasikasuhin lang ako ro’n.” His voice was cold.

“Ymar—”

“Don’t talk to me.” He looked at her coldly. “Ngayong nakuha ko na ang CF Pharmaceutical, at buntis ka na, tapos na ang kasunduan natin. Pero sana naman sinabi mo sa akin na ayaw mo nang magpanggap, na tapos na ang lahat, hindi na makikita na lang kita na may kahalikang ibang lalaki! You could have told me, Czarina!”

“Ymar, that’s not what you think—”

“Fuck what I think! I saw what I saw, Czarina! Let’s end this shit. Mukha namang nakahanap ka na ng ibang lalaki na papalit sa akin sa buhay mo.” Isinukbit nito sa balikat ang backpack at nagmamadaling lumabas ng kuwarto.

Naiwan siyang nanghihinang napaupo sa kama. Tears swelled and fell from her eyes. Sinapo niya ang tiyan at lalo pang napahagulhol nang maisip ang baby niya.

Why is this happening to me?

But no… she couldn’t let this happen to her. Magpapaliwanag siya kay Ymar. Kailangang marinig nito ang totong nangyari.

Mabilis niyang hinabol ang asawa, pero nasa hagdan pa lang siya ay napatigil siya. She saw Tatiana and Ymar. She could hear their conversation. Masayang nag-uusap ang dalawa tungkol sa Taiwan. And then Ymar offered to carry Tatiana’s bag. Parang sinasaksak nang paulit-ulit ang puso niya sa isiping magkasama ang dalawa sa Taiwan.

Napaupo siya sa hagdanan at walang ingay na umiyak nang umiyak hanggang sa makalabas sina Tatiana at Ymar ng bahay. And when they were gone, she forced herself to stand up and leave Ymar’s house. Bumalik siya sa bahay niya at doon ipinagpatuloy ang pag-iyak.

NAMUMUGTO ANG MGA MATA ni Czarina nang pumasok siya kinabukasan sa clinic. Pilit niyang itinatago ang pangingitim ng ibaba ng mga mata gamit ang concealer. She had been crying all night. Madaling araw na siyang nakatulog at nang magising ay bigla na lang uling namalisbis ang luha niya nang makita ang bahay ni Ymar.

She wasn’t really good in dealing with heartbreak. Kaya ayaw niyang nasasaktan kasi ang puso niya ay umiiyak kasabay ng kanyang mga mata. Pero ang puso niya, dugo ang iniiyak dahil sa sakit na nararamdaman.

Kahit masama ang pakiramdam, pinilit niya ang sarili na magtrabaho. She needed to work for her unborn child. Hindi naman yata susuportahan ni Ymar ang bata.

Nang sumapit ang uwian, mabigat ang pakiramdam niya habang naglalakad palabas ng clinic. She felt so down and depressed. She shouldn’t feel this way because it would affect her baby, but she couldn’t help but to be depressed.

She was brokenhearted. She was depressed.

Good God, help me survive this. Kaya ko ‘to.

Natigilan si Czarina nang makakita ng Lexus na nakaparada sa harap ng bahay niya. Her heart pounded excitedly inside her chest. She was breathing nervously.

Ymar. Ymar was here! In her house!

Lumabas siya ng sasakyan at muntik na siyang madapa sa pagmamadali. Her heartbeat quickened when she saw a man standing in front of the door, his back was on her.

“Ymar—” Hindi niya natapos ang sasabihin dahil napansin agad niyang hindi iyon si Ymar. Para siyang balloon na nawalan ng hangin nang ma-realize na hindi si Ymar ang lalaki kundi si Justine.

Anger bubbled inside her.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” galit ang boses na tanong niya.

Humarap sa kanya si Justine at lumamabot ang mukha nito nang makita ang namamaga niyang mga mata. “You’ve been crying. I’m sorry. That was stupid of me.” May mga pasa ang mukha nito. “Akala ko kasi kahapon wala ka pang asawa, wala naman kasing singsing na nakasuot sa daliri mo. I didn’t know that you are married. Let me talk to your husband, I’ll explain and—”

“Too late.” Walang buhay siyang napangiti. “He already left me.”

Bumagsak ang mga balikat nito. “I’m really sorry, Czarina. I didn’t mean to—”

“Just leave me alone.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang sarili na umiyak pero may nakatakas pa ring luha sa mga mata niya. “U-umalis ka na.”

Nagpakawala ng buntong-hininga si Justine, saka masuyo siyang niyakap. At sa balikat ng ex niya na nanloko sa kanya noon, umiyak siya at doon niya ibinuhos lahat ng hinanakit na nararamdaman. She cried, she sobbed and she soaked Justine’s shirt with her tears, but he didn’t complain. Hinayaan siya nitong umiyak hanggang sa wala nang luha na lalabas pa sa mga mata niya.

And when her eyes were red and swollen, she stopped crying.

“S-sorry… nabasa ko ang damit mo,” hingi niya ng tawad habang tinutuyo ang basang pisngi.

Justine gave her a friendly smile. “It’s okay. Kasalanan ko naman, eh. Ipinahanap talaga kita para kausapin ang asawa mo. Kung alam ko lang na may asawa ka, sana hindi ko ginawa ‘yon. I’m really sorry, Czarina.”

Humugot siya ng isang malalim na hininga. “Hayaan mo na ‘yon.” Hinawakan niya ang tiyan at ngumiti. “Ayokong ma-stress o ma-depress dahil baka maapektuhan ang baby ko. Pero hindi ko napigilan ang umiyak.” Binuksan niya ang pinto ng bahay at binalingan si Justine. “Hindi kita iimbitahang pumasok. Ayoko.”

Justine chuckled. “I understand.” Bumaba ang tingin nito sa tiyan niya. “You’ll be a good mother.”

That made her smile. “I will be.”

Pumasok siya sa bahay at isinara ang pinto. Narinig niya ang papalayong tunog ng sasakyan ni Justine. Bumuga siya ng buntong-hininga, saka naglakad patungo sa kuwarto niya. She didn’t feel like eating. Maybe it was the pregnancy thing. Bukas ay magpapatingin siya kay Dra. Singzon. Siguradong magugulat ito na malamang buntis siya.

No one knew about her pregnancy. Not even her best friends. Hell, not even her parents. Ayaw niyang sabihin sa mga ito. Dahil umaasa pa rin siya na kapag sinabi niya, katabi niya si Ymar. Ibinasura na niya ang dating kagustuhan na magkaanak nang walang ama o asawa. Ngayon, gusto niyang magkaanak at naroon sa tabi niya ang ama ng anak niya.

And it was none other than Ymar. Ito lang ang gusto niyang maging asawa. Wala nang iba.

CZARINA COULDN’T BELIEVE that she was now buying milk for pregnant women. Kailangan niya iyon para magkaroon ng sustansiya ang bata na nasa sinapupunan niya.

Masyadong mataas ang pinaglagyan ng gatas. She tiptoed and reached for the box of milk. Frustration filled her when she couldn’t reach it. Tatawag na sana siya ng tutulong sa kanya nang may kumuha n’on para sa kanya.

Nang tingnan niya kung sino ang nag-abot sa kanya ng gatas, natigilan siya. It was Ymar’s friend, Lath Coleman.

“Thank you,” she mused.

Lath smiled. “No problem.” Biglang kumunot ang noo nito. “Why are you buying groceries alone? Hindi ka ba sinamahan ni Ymar?”

Umiling siya. “Nope.”

He tsked. “Kasabay ko siyang umuwi kahapon galing Taiwan,” he said then shrugged. “Baka busy.”

“Siguro.”

Kahapon pa umuwi si Ymar? Her heart twisted in pain. Talagang wala na itong pakialam sa kanya at ayaw na siya nitong makita. Nasasaktan siya.

Natigilan si Czarina sa pag-iisip nang makitang mataman siyang tinititigan ni Lath na para bang binabasa ang saloobin niya. “What?” she inquired.

“Nothing, ahm, can we take a picture?” tanong nito na nagpakunot sa noo niya.

“Ahm, sure?” nagtatakang sagot niya.

Lath fetched a very expensive phone from his pocket. Nakita na niya sa market ang cell phone nito at talagang namahalin ‘yon. Inakbayan siya ni Lath, saka itinutok ang front camera ng cell phone sa kanilang dalawa.

“Smile!” He grinned.

Czarina smiled at the camera, and then she heard a click.

“Thanks.” Ibinalik ni Lath ang cell phone sa bulsa. “Ahm, I have to go.” He smiled at her again before leaving.

Siya naman ay itinulak ang cart patungo sa counter para bayaran ang mga pinamili niya para sa kanyang pagbubuntis.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

HUMAHANGOS NA PUMASOK si Czarina sa emergency room ng Romero’s Hospital. Tinawagan siya ni Krisz Wolkzbin, isa sa mga pinaanak niya noon, at sinabi nitong manganganak daw ang asawa ng kaibigan ng asawa nito. And when she asked for the patient’s name, she found out that it was Etheyl Vargaz, her patient.

Czarina gasped and halted on her step when she saw a doctor lying on the floor, unconscious.

“Gago ka! Huwag mong hahawakan ang asawa ko!” galit na sigaw ng isang lalaki sa doktor na nakahandusay sa sahig at sinuntok uli iyon.

“Ano ba, Calyx! Tama na!” sabi ng boses na kilalang-kilala niya.

Walang ingay siyang lumapit sa nagwawalang lalaki, and there he was, Ymar Stroam, standing beside the angry man. God, she missed him. Gusto niya itong yakapin pero pinigil niya ang sarili. Ayaw niyang mapahiya. Baka itulak siya nito palayo.

“Idiot!” Krisz voice dragged Czarina from her reverie. “You are a moron, Calyx,” sigaw ni Krisz sa lalaki na sumuntok sa doktor.

So, that was Etheyl’s husband. Really possessive.

“Talagang gagawin niya iyon kasi ob-gyn siya,” dagdag pa ni Krisz.

Tumalim ang mga mata ng asawa ni Etheyl. “No man is touching my wife in that part of her body but me.”

So possessive.

Pinandilatan ni Krisz ang mga nursing aide na nakatunganga lang sa mga ito. “Tulungan n’yo si Dr. Yongko na tumayo at gamutin n’yo. Dali!” Pagkasabi niyon ay binalingan nito ang asawa ni Calyx at sinuntok ang dibdib. “Ano ka ba naman, Calyx. Normal lang na gawin iyon ng doktor sa asawa mo. He is a fucking doctor!” Naiinis na hinilamos ni Krisz ang palad sa mukha. “Pareho lang kayong magkakaibigan!” Isa-isang itinuro nito ang mga lalaki maliban kay Ymar na walang imik lang. “Palagi akong stress kapag nanganganak ang asawa n’yo! At ikaw!” Pinanlakihan nito ng mga mata si Train Wolkzbin na nakangiti. “Huwag kang ngingiti-ngiti riyan. Mas malala ka pa sa kanilang dalawa.”

Marami pang sinabi si Krisz at halatang high blood. Mataas at malakas na ang boses nito habang ang asawa nitong si Train na nagwala rin noon sa delivery room dahil ayaw niyang papasukin ay pangiti-ngiti lang.

Czarina composed herself before talking. Kaharap niya si Ymar kaya kailangan niyang maging relax. Ayaw niyang makita nitong nasasaktan siya.

“Relax, Krisz,” she spoke with confidence. “Tataas ang presyon mo.”

Four sets of eyes were trained on her the moment she spoke. Kasama na sa mga iyon si Ymar na walang emosyon ang mukha.

Czarina raked a cold stare over Ymar’s hot body. “Well, well, well, if it isn’t Ymar Stroam.”

Pinukol siya ng masamang tingin ni Ymar. “Huwag mo akong kausapin, puwede ba?”

Ngiting-aso ang isinagot ni Czarina sa lalaki at naglakad patungo sa paanan ni Etheyl na kanina pa idinadaing na masakit na masakit na raw ang tiyan nito.

“I’m Dra. Czarina Salem,” baling niya sa asawa ni Etheyl. “I’m an ob-gyn and…” Tumingin siya kay Etheyl. “The baby is about to come out.” Itinuro niya ang limang nurse na babae. “You, you, you, you and you, dalhin n’yo na sa delivery room si Mrs. Vargaz. Ako ang magpapaanak sa kanya,” sabi niya, saka naunang magtungo sa delivery room para ihanda ang mga gagamitin sa panganganak.

SHE WAS PREGNANT yet she was working? Ymar gritted his teeth. Ano ba ang nasa isip ng babaeng ‘yon? Hindi ba nito iniisip ang laman ng tiyan nito?

Naiinis na bumuga siya ng hangin. It pissed him that Czarina was working.

Iniwan siya nina Calyx at Lander nang ilabas si Etheyl ng delivery room. Calyx lost consciousness after hearing from the nurses that Etheyl had triplets. Biniro pa nila ito ni Lander at kahit minura sila, alam niyang masaya ito at nakatatlo agad.

Akmang tatayo na siya nang lumabas si Czarina ng delivery room. Sapo nito ang ulo na para bang nahihilo. His body went stiff when she saw her hold on to something to support herself.

He looked away, stood up and walked towards the exit. The memory of Czarina kissing another man still lingered in his mind and he wanted to kill that other man with his bare hands.

SINAPO NI CZARINA ang ulo nang lumabas siya ng delivery room at naramdaman niyang parang umiikot ang paningin niya. Humawak siya sa pinakamalapit na mesa para suportahan ang sarili.

Nang maramdaman niyang medyo okay na siya, pinilit niya ang sarili na maglakad patungo sa exit ng ospital. Nakakailang hakbang palang siya nang biglang umikot na naman ang paningin niya at nawalan ng balanse ang katawan. But before her body would hit the tile floor of the hospital, strong arms caught her.

“Shit!”

Was it just her imagination or was that Ymar’s baritone voice?

Naramdaman niyang may bumuhat sa kanya. Hindi niya maimulat ang mga mata dahil tuwing sinusubukan niya, umiikot ang paningin niya at nasusuka siya. So she just closed her eyes and let unconsciousness won her over.

CZARINA GROANED as her eyes opened. Bahagyang umawang ang mga labi niya nang mapansing wala siya sa kanyang kuwarto kundi nasa kuwarto ni Ymar!

“Crap!” Mabilis siyang bumangon at kasabay niyon ay parang hinahalukay ang tiyan niya.

Czarina ran fast towards the bathroom and vomited on the sink. Nang matapos siyang magduwal, parang hinihingal na bumalik siya sa kama at nahiga uli. Wala siyang pakialam kung nasa kuwarto siya ni Ymar. She had to lie on the bed pronto or her body would drop on the floor.

Tinakpan niya ang mga mata gamit ang kanang braso at sinapo ang tiyan niya. Sumasakit ang gilid niyon sa hindi niya malamang kadahilanan.

Narinig niyang may bumukas na pinto pero hindi niya pinansin ‘yon. And then the space on the bed beside her, dipped. Then Ymar’s voice filled her ears.

“Dadalhin ba kita sa ospital?”

“Huwag na.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang mapasigaw sa sakit. “Kaya ko ‘to. It’s just stress.”

“‘Yan ang napapala mo kasi buntis ka na nga nagtatrabaho ka pa rin.” May bahid na galit ang boses nito. “Why do you do that? Para i-impress ang lalaking ‘yon? Does he even know that you’re pregnant with my child? O baka naman nagpanggap kang walang asawa sa harap niya para balikan ka? What a pathetic—”

“Manahimik ka, Ymar. Wala kang alam kaya manahimik ka kung ayaw mong pagsisipain kita riyan.” Matalim ang boses niya. “And I’m not bluffing.”

Natahimik si Ymar at hindi na nagsalitang muli. Nang maramdaman niyang kaya na niyang maglakad at hindi na nananakit ang tiyan niya, bumangon siya at naglakad palabas ng kuwarto.

“Where the hell are you going, Czarina?!” Ymar’s voice sounded mad but she didn’t care. “Czarina!”

“I’m going home.”

“No!” Mabilis itong lumapit sa kanya at pinangko siya. “You’re staying here.”

Hindi siya nagpumiglas nang buhatin siya nito at ibinalik sa kama.

Bumuntong-hininga si Ymar, saka tumabi ng higa sa kanya. “Mag-ingat ka naman. Anak ko rin namang iyang dinadala mo. Of course, I would care,” sabi nito. “Kahit naman ayaw mo na sa ‘kin, alagaan mo naman ang anak natin.”

Tumawa siya nang pagak. “Nakakalimutan mo na ba ang usapan natin, Ymar, na kapag nabuntis mo ako, akin lang ang bata at hindi ka makikialam sa kanya?”

“Wala tayong usapang ganoon,” pagkakaila nito.

“Alam mong mayroon.”

“So ano’ng gusto mong palabasin, na sosolohin mo ang anak natin? Ganoon ba ‘yon?”

Bigla na lang pumasok sa isip ni Czarina ang alaala nito at si Tatiana na masayang nag-uusap tungkol sa Taiwan. Sabay pang umalis ang dalawa. They were happy that day, samantalang siya, grabeng dami ng luha ang lumabas sa mga mata niya.

Nakakapagod din naman pala ang masaktan. Nakakapagod na umasa. Nakakapagod na maghintay sa wala.

“Galit ako sa ‘yo, Ymar.” Oras na para ilabas niya ang kanyang hinanakit dito. “Bigla ka na lang umalis patungong Taiwan nang hindi man lang ako kinakausap nang matino. Basta ka na lang—”

“I saw what I saw, Czarina.”

“‘Yon na nga, eh, you saw what you saw. Pero mali naman ang nakita mo.” She faced him and looked deep into his eyes. Ipinakita niya sa pamamagitan ng kislap ng kanyang mga mata ang sakit na ipinaranas nito sa kanya. “Justine kissed me. Hindi ako ang humalik. I was shocked too. Sasampalin ko sana siya pero dumating ka, ‘tapos bigla ka na lang nang-akusa ng kung ano-ano. Ymar, naman. I don’t feel anything towards Justine—”

“Kung ganoon, bakit nakita ko kayong magkayakap noong isang araw?” Doubt shadowed his voice. “You two are hugging like there’s no tomorrow. Damn it, Czarina! Huwag mo naman akong gawing tanga!”

Napatitig siya kay Ymar, pagkatapos ay bumalik sa isip niya ang pagyakap sa kanya ni Justine dahil umiiyak siya. He saw that? He was there?

“Nakita mo ‘yon?” mahinang tanong niya.

Ymar chuckled coldly. It sent shiver down her spine. “Hindi naman yata ako bulag, Czarina. At sa labas pa talaga kayo ng bahay mo nagyakapan. Baka nakakalimutan mong kapitbahay mo ako. Bumalik agad ako kasi gusto kitang kausapin, but I saw you two hugging. Sa tingin mo, ano’ng iisipin ko?”

“Ymar…” Huminga siya nang malalim. “It’s not what you think—”

“It’s not what I think? So ano, hindi ikaw ‘yong kayakapan niya? Bullshit!”

She blew a frustrated breath. “Bakit ba ang kitid ng utak mo? Hindi mo pinapatapos ang paliwanag ko!” Pinandilatan niya ito. “You know what, you’re a piece of shit! Sa halip na makipag-usap sa akin, pumunta ka sa Taiwan para takasan ang problema natin. ‘Tapos ngayon ako pa ang pinapalabas mong masama samantalang ikaw ang umalis at OA kung makapag-assume? Letse ka! Isa kang nakakairitang sperm!” A lone tear escaped her eyes. “Ang sakit-sakit na! Napapagod na ang puso ko na umasa na magkakayos tayo. Napapagod na ako. Napapagod na akong mahalin ka, Ymar, kasi masakit na masakit na. Ayoko nang mahalin ka pero itong puso ko, kahit anong pigil ko, ikaw pa rin ang isinisigaw nito. But even though I’m in love with you, I won’t let you hurt me like this. I won’t.”

And with her dizzy head, she stormed off and left Ymar’s house. She just blurted out her feelings for him. Nakakahiya pero ayos lang. Mabuti nga at alam nito ang nararamdaman niya para sumiksik sa utak nito na hindi niya kayang makipaghalikan sa ibang lalaki dahil ito ang mahal niya.

Pero kahit pa mahal na mahal niya ito, isa itong ugok na sperm!

Ugok na sperm! Sperm!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

NAPAIGTAD SI CZARINA nang makarinig ng katok sa labas ng pinto ng kuwarto niya. Then he heard Ymar’s voice.

Shit! Bakit hindi niya naman ini-lock ang pinto? Nakalimutan niyang may peste pala na puwedeng pumasok sa bahay niya.

“Czarina. Open up,” matigas ang boses na sigaw ni Ymar mula sa labas ng kuwarto. “Gusto kitang makausap.”

Nagmatigas siya. Hindi siya umalis sa pagkakaupo sa gilid ng kama at itinikom ang bibig. Bahala ito mawalan ng boses sa kakatawag sa kanya. Sana mamaos ito.

Letseng sperm!

“Czarina!” Ymar shouted. “Buksan mo ang pinto, please.”

She stayed silent. Paki ko sa kanya.

“Kapag hindi mo ‘to binuksan, sisirain ko ‘tong pinto mo!” pananakot nito pero hindi siya magpapatakot.

Isa itong sperm! Sperm! Argh!

Itinikom ni Czarina ang bibig, saka bumuntong-hininga. She crawled into the bed and laid there like no one was shouting outside her door.

“Czarina, open up, will you?”

Hindi niya ito pinansin. Letse naman kasi ang may-ari ng boses na ‘yon.

Bigla siyang napabalikwas nang makarinig ng malakas na tunog galing sa pinto. She looked at the door and gasped when she saw it opened.

Talagang sinipa ng hinayupak ang pinto ng kuwarto niya!

“Ymar!” singhal niya sa lalaki na ngayon ay naglalakad na palapit sa kanya. “Babayaran mo iyang nasira mong pinto ng kuwarto ko.”

“Fuck the door.” Lumuhod ang isang binti ni Ymar at itinukod ang mga kamay sa kama, saka dumukwang palapit sa kanya. “Say it again, Czarina.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. Wala siyang kaidi-ideya kung ano ang uulitin niya. “Ahm, babayaran mo ang pinto—”

“Not that.” Tumaas ang isang kamay nito, saka hinaplos ang pisngi niya. “Tell me you love me. Say it again. I want to hear it, Czarina.”

Pagak siyang tumawa. “O, so gusto mong marinig ngayon ang pagtatapat ko sa pagsinta ko sa ‘yo? Ang kapal din naman ng mukha mo, ano? Walang kasing kapal. Pagkatapos mo akong iwan at nagpunta ka sa Taiwan kasama ang haliparot na ‘yon, sasabihin mong gusto mong marinig ang sinabi ko kanina? Ymar, ibahin mo ako kasi hindi ako katulad ng mga babae na nakilala mo. Oo nga at mahal kita pero galit ako sa ‘yo ngayon kaya lumayo ka sa akin bago pa magdilim ang paningin ko.”

Ymar’s face saddened. “Czarina, please, let me explain—”

“Ayoko. Umalis ka na.” Itinuro niya ang pinto na sinira nito. “Leave my room, Ymar. Alam mo kapag galit ako, galit ako. Kaya umalis ka na. Wala kang mapapala sa akin.”

Mataman siyang tinitigan ni Ymar. Halos gahibla na lang ang pagitan ng mga mukha nila. She didn’t blink. She wasn’t fazed by their nearness. Napakabilis ng tibok ng puso niya pero nilalabanan niya ang sarili na huwag mag-iwas ng tingin. She wanted to show Ymar how angry she really was.

“Hindi mo man lang ba ako pakikinggan?” May pagsusumamo ang boses nito.

“Hindi.” Her eyes were blank. “Ako ba pinakinggan mo? Hindi ba, hindi? Kaya wala kang karapatang mag-demand sa akin ngayon na pakinggan ka, Ymar, wala.”

Ymar’s eyes glimmered in defeat. “Tama ka, wala akong karapatang mag-demand ng kung ano-ano. And I regret everything that I did. I regret not listening to you. I regret being a jerk to you. Nagsisisi ako na hindi ko sinabing mahal kita.” Lumamlam ang mga mata nito na nakatingin pa rin sa kanya. “Matagal na kitang mahal, Czarina. I just couldn’t accept that a woman can make me crazy. When I saw you, my heart became insane. Pakiramdam ko, naging ibang tao ako. I never gave flowers to anyone, yet, I always left a flower for you outside your door. Pangalan mo ang binanggit ko kay Mommy noong nagtanong siya kung may kasintahan na ako kasi kahit noon pa, hindi ko man maamin sa sarili ko, gusto ko talagang maging akin ka. So when you got pregnant, I was happy. Akala ko kasi ‘yon na ‘yon, akin ka na, magkakaanak na tayo. Pero naging makitid ang utak ko. I’m sorry. Please, Czarina, believe me. Please, forgive me for being a jerk to you.”

Nalukot ang mukha niya. Sa halip na kiligin, mas dumoble pa ang inis na nararamdaman niya. “Gusto mong maniwala ako? Huwag kang puro salita lang, kumilos ka. Gusto mong mawala ang galit ko sa ‘yo? Do something. Mahal mo ako? Kung ganoon patunayan mo iyang pagmamahal mo. You want me to be yours? Sinasabihan na kita, hindi ako madadala sa matatamis na salita na lumalabas diyan sa bibig mo, lalo na ngayon na galit ako sa ‘yo.”

Nawalan ng imik si Ymar.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Umalis ka sa bahay ko, Ymar. Lalo mo lang dinadagdagan ang galit na nararamdaman ko.”

Walang imik na umalis sa pagkakaluhod si Ymar sa kama at laglag ang mga balikat na lumabas ng kuwarto niya.

Saka lang niya pinakawalan ang pinipigil na hininga. She had been holding her breath for too long.

Talagang nagagalit siya sa lalaki. Mahal na mahal niya ito pero hindi niya hahayaan na saktan siya nito. Dahil kung talagang mahal siya nito, hindi nito sasaktan ni dulo ng buhok niya, hindi nito paluluhain ang mga mata niya at hindi nito pupunit-punitin ang puso niya.

Nahiga si Czarina sa kama at tinitigan ang kisame. Gabi na, dapat na siyang matulog. Dapat na siyang magpahinga para sa baby niya. Bukas na niya ie-entertain ang inis na nararamdaman para sa lalaki.

YMAR LEFT CZARINA’S HOUSE in a hurry. Being this fucking crazy towards a woman scared him, but crazy was normal when it came to the woman he was in love with.

Naniniwala siyang walang babae na magtatali sa kanya dahil hinding-hindi siya magpapatali. Pero bigla na lang nag-iba ‘yon nang makilala niya si Czarina Salem. Ang tanging babaeng hinahayaan niyang utos-utusan siya, ang tanging babaeng gagawin niya ang lahat masunod lang ang kagustuhan nito at ang tanging babaeng hindi yata kompleto ang araw niya kapag hindi niya nakikita.

That day when he left to Taiwan, he couldn’t calm down. Hindi siya mapakali. Kaya naman pagkatapos niyang i-troubleshoot ang problema sa YS Pharmaceutical Taiwan Branch, umuwi agad siya. Balak talaga niyang suyuin si Czarina pero nakita niyang kayakap ng babae ang ex-boyfriend nito.

The green monster ate him up. Nawalan siya ng lakas ng loob na lapitan ito at angkinin. Naduwag siyang lumapit dahil ang puso niyang nasasaktan, natatakot na baka hindi nito kayang suklian ang nararamdaman niya.

And then she told him she loved him. Ymar could run heaven and earth just to hear Czarina say that, and she did, in a spur of anger.

Ngayon, gusto nitong patunayan niya ang nararamdaman? So be it. Hindi niya hahayaang lumipas pa ang isang araw na hindi siya nakakapag-usap nang masinsinan ng babaeng nagpatibok sa puso niya.

Ipinirada ni Ymar ang sasakyan sa labas ng isang gusali. Natigilan siya nang makita sa loob si Lath na nakangisi habang nakatingin sa kanya.

“Hey, man,” nakangiting bati nito sa kanya. “I have something to show you.” Kinuha nito sa bulsa ang cell phone at may ipinakita sa kanyang larawan.

Umakyat ang dugo niya sa ulo sa nakita. He snatched the phone away from Lath’s hands and threw it on the wall. Nagkawasak-wasak ang cell phone nito.

Lath gaped at him. “What the fuck?!”

“That’s what you get for pissing me off,” sabi niya na hindi maipinta ang mukha.

Sino ba ang matutuwa na makita ang babaeng mahal mo sa larawan at may nakaakbay ritong lalaki? It angered him. Czarina was his, damn it! Kailangan na talaga niyang gawan ng paraan para mapasakanya na nang buong-buo ang babaeng ‘yon na mahilig sa saging.

“Alam mo ba kung gaano kamahal ang cell phone ko?”

“Mura lang ‘yon,” sabad ni Ream, ang may-ari ng gusali na kinaroroonan nila na isa rin sa mga maituturing niyang kaibigan. Nasa likuran ito ng mahabang salamin na puno ng mamahaling alahas.

Lath glared at Ream. “Mura lang?” Ibinuka nito ang palad sa harap ng mukha ni Ream. “Sige nga, bigyan mo ako ng perang pambili.”

Umasim ang mukha ni Ream. “Ako ba ang nakasira?”

“Hindi.”

“‘Yon naman pala, eh.” Ream rolled his eyes. “Lumayas ka na nga,” pagtataboy nito kay Lath na masama ang tingin sa kanya. “Malas ka sa negosyo.”

Lath scoffed. “FYI, Oliveros, masuwerte ako.”

Umingos si Ymar. “Sino namang nagsabi sa ‘yo?”

“Si Mommy.” May pagmamalaki ang boses nito. “Mom knows best ‘ika nga. Ibig sabihin, isa akong masuwerteng nilalang.”

Napailing-iling na lang si Ymar. Hindi niya pinansin ang pinagsasasabi ni Lath. He faced Ream. “Kukunin ko na ang order ko,” sabi niya.

May makahulugang ngiti na gumuhit sa mga labi ni Ream. “Finally.”

Ymar smiled. “Yeah. Finally.”

Nang iabot sa kanya ni Ream ang order niya, narinig niyang napasipol si Lath.

“Kailan ang kasal? Gusto ko isa ako sa mga groomsman,” Lath demanded. “Don’t forget, ako ang bumili ng banana smoothie. Utang-na-loob mo ‘yan sa akin.”

“Whatever, man.” Ymar sighed and looked at Ream again. “Do you have a box of chalk?”

“Ano’ng gagawin mo sa chalk?” nagtatakang tanong ni Lath.

Ymar give Lath a middle finger. “Hindi ikaw ang kausap ko. Fuck off.”

“Wala akong chalk,” sagot naman ni Ream na nakakunot ang noo.

“Aanhin mo nga?” pamimilit na tanong ni Lath sa kanya.

Ymar blew a frustrated breath. “Why the hell are you asking—”

“Teacher si Mommy, so malamang may chalk sa bahay,” nakangising putol ni Lath sa sasabihin niya. “At tutulungan pa kita sa kung ano man ang balak mo sa chalk na ‘yan.”

Ymar narrowed his eyes on Lath’s smirking face. “Ano’ng kapalit?”

Biglang sumeryoso ang mukha ni Lath. “Kaibigan ni Czarina mo si Haze.”

“So?”

“I want you to tell Czarina to introduce me to Haze.”

Kinunutan niya ito ng noo. “So, gagawin mong tulay si Czarina?”

“Nope.” The smirk was back on Lath’s face as he extended his hand at him. “Just introduce me. I’ll do the rest.”

Ymar clasped his hand on Lath’s. “Deal.”

Ream sighed heavily. “Magsilayas na nga kayo,” pagtataboy sa kanila ng kaibigan. “Mga malas kayo.”

“Inggit ka lang, wala kang love life,” pang-asar ni Lath kay Ream.

Ream just rolled his eyes and pointed the door of the store. “Leave my store. Now. Malas kayo sa negosyo. Ang iingay n’yo. Itinataboy n’yo ang suwerte.”

Tatawa-tawa silang lumabas ni Lath sa jewelry store ni Ream. Takot ito sa malas, parang Intsik na maraming pamahiin para mataboy ang kamalasan.

Naghiwalay sila ni Lath. Nagtungo ito sa bahay ng mga magulang nito para kunin ang chalk at siya naman ay inihanda ang iba pa niyang gagamitin.

After thirty minutes, Ymar and Lath met outside Czarina’s house.

“Heto.” Ibinigay nito sa kanya ang isang box ng chalk. “Ano’ng gagawin mo riyan?”

“Magsusulat ako.”

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

NAGISING SI CZARINA dahil parang hinahalukay ang tiyan niya. She hastily ran towards the bathroom sink and vomited. Sapo-sapo niya ang ulo na parang umiikot habang nagsusuka siya sa lababo.

Damn! She was starting to hate this morning freaking sickness!

Nang maramdamang kaya na niyang tumayo nang tuwid at hindi na umiikot ang paningin, bumaba siya sa kusina at nagtimpla ng gatas.

Naglalaway siya sa kape na may cream pero hindi puwede dahil buntis siya. Kailangang gatas ang inumin niya para kay baby.

Pagkatapos inumin ang gatas, napagdesisyunan niyang lumabas para maglakad-lakad. She wanted to feel the sun kissing her skin. Pagbukas niya ng pinto ng bahay, natigilan siya nang makitang maraming naka-drawing na saging sa semento na nagsisilbing pathway patungo sa gate.

“Ano ang mga ito?” nakakunot na tanong niya sa sarili. Naguguluhan man ay naku-cute-tan siya sa mga drawing na saging sa semento.

Habang naglalakad patungo sa gate, pasulyap-sulyap siya sa mga drawing. Hindi niya napigilan ang mahinang tawa na lumabas sa bibig niya. Those drawings looked really cute. And who ever did that must be trying to be on her good side. Nang makarating siya sa gate, itinulak niya iyon pabukas.

Nahigit ni Czarina ng hininga nang mapatuon ang mga mata niya sa kalsada. Bulag lang ang hindi makakabasa ng nakasulat sa malapad na daan. Sinakop niyon ang left at right lane ng kalsada.

Umawang ang mga labi niya habang paulit-ulit na binabasa ang nakasulat. Those four words, five syllables and fourteen letters sent her heart and mind into haywire. Hindi niya alam ang gagawin o sasabihin basta paulit-ulit lang niyang binasa ang nakasulat sa kalsada na nasa harap ng gate ng bahay niya.

” Will you marry me? ” ang nakasulat sa semento gamit ang chalk.

Nang makabawi sa pagkabigla, inilibot ni Czarina ang tingin sa paligid para alamin kung sino ang may kagagawan niyon para wala siyang makitang tao. She didn’t see anyone, maybe because it was just five-thirty in the morning.

Until her eyes settled on the Lexus parked near her house.

Nilapitan niya ang sasakyan at parang may pumiga sa puso niya nang makitang tulog na tulog si Ymar habang ang braso at ulo nito ay nakapatong sa manibela. Ang isang kamay nito ay may hawak na velvet box na kulay-yellow. Bukas ang bintana ng sasakyan kaya kitang-kita niya ang hindi komportableng posisyon ng lalaki. May bakas pa ng chalk ang mga kamay nito.

Looking at Ymar, her heart tightened inside her chest. Bakit doon ito sa labas natulog? Kahit pa anong galit o inis ang nararamdaman niya, hindi niya kayang tikisin ang lalaki.

Hinawakan niya ito sa balikat at niyugyog ang katawan nito. “Ymar, gumising ka.”

Ymar groaned. And then slowly, he strengthened up and looked at her with sleepy eyes. “Banana?”

Good heavens. Na-miss niya ang endearment na ‘yon nito sa kanya.

“Yes?”

He smiled sadly. His eyes were still half closed. “I texted you last night. Sabi ko lumabas ka kasi may ipapakita ako sa ‘yo. Naghintay ako pero hindi ka lumabas ng bahay, hanggang sa nakatulog ako.” Tuluyan nitong iminulat ang mga mata, saka tumingin sa kanya. “I didn’t mean to hurt you, Czarina. That wasn’t my intention when I left. Umalis ako kasi ayokong mag-away tayo. I was jealous and I need to calm down. When I saw his lips touched yours, nagdilim ang paningin ko. Ako lang ang may karapatang humalik sa ‘yo. Ako lang kasi ako ang asawa mo. May karapatan naman akong magalit, ‘di ba? Alam kong may kasunduan tayo na tatlong buwan lang pero, Czarina, masakit, eh. Inayos ko agad ang dapat kong ayusin sa Taiwan at mabilis akong bumalik dito kasi gustong-gusto na kitang makita uli, gusto kong magakaayos na tayo, ‘tapos madadatnan kong magkayakap kayo ng lalaking ‘yon? What do you want me to think? I was so jealous and I was hurt. Kaya tinikis ko ang sarili ko na hindi ka puntahan sa bahay mo.

He chuckled humorlessly. “Pero ang totoo, niloloko ko lang ang sarili ko. Kasi palagi kitang inaabangan tuwing nasa kusina ka ng bahay mo, sinisilip kita para tingnan kung ayos ka lang ba o kung kumusta ka na.” Bumuga ito ng malalim na hininga. “Czarina, alam kung may kasunduan tayo tungkol sa bata, at pumayag ako sa kasunduang iyon pero puwede bang bawiin mo ‘yon? Puwede bang makilala naman ako ng anak ko? I badly want to hear her calls me daddy when she grows up. I wanted to be with her as she grows old. Actually, I want to be with you and to be with her in every way possible, if you would let me. Pagbigyan mo naman ako.”

Czarina stared at Ymar’s sad face. Then she opened the driver’s side and asked, “Gaano mo ako kamahal, Ymar?”

Hinilamos nito ang kamay sa sobrang frustration na nararamdaman. “I don’t know.” Napailing-iling ito at halatang hindi alam ang isasagot. “Ang alam ko lang mahal kita at sa oras na iwan mo ako at sabihin mo sa ‘kin na hindi mo naman talaga ako mahal, siguradong magkikita tayo sa mental hospital, ikaw ang doktor ko at ako ang pasyente mo. Kasi mababaliw ako kapag may ibang lalaking maghaharap sa ‘yo sa altar.”

Inagaw ni Czarina ang yellow na velvet box na hawak nito, saka binuksan ‘yon. Nahigit niya ang hininga nang makita ang isang Alvadora diamond ring sa loob ng maliit na kahon. Ibinalik niya ang tingin kay Ymar na nakatingin sa isinulat nitong ” Will you marry me? ” sa kalsada.

“Anong tinext mo sa akin kagabi?” tanong niya. “Your exact message.”

“Lumabas ka dahil patutunayan ko sa ‘yo ang pagmamahal ko. ‘Yan ang mensahe ko sa ‘yo kagabi. I waited…” Mapait itong ngumiti, “Hindi ka lumabas. You could have texted back.”

“Lumabas ka riyan sa sasakyan mo,” bossy niyang sabi at humakbang palayo sa sasakyan, patungo sa gitnang bahagi ng isinulat nitong ” Will you marry me? ” sa kalsada.

Naririnig niya ang yabag ng mga paa ni Ymar na sumusunod sa kanya.

Nang makalapit sa kanya ang lalaki, nagtanong siya. “Ano’ng ginawa n’yo ng haliparot na ‘yon sa Taiwan?” Hindi siya matatahimik hangga’t hindi niya nalalaman ang lahat.

Ymar answered. “Sumama siya sa akin kasi doon din naman ang punta niya. On our way to Taiwan, she confessed to me. Kinuntsaba pala siya ni Mommy na guluhin tayo. Mula’t sapol pala, alam na ni Mommy na nagpapanggap lang tayo. And Mom likes you to be my wife for real. Kaya ang makulit at mautak kong ina, pinakiusapan si Tatiana na magpanggap din na may gusto sa akin para pagselosin ka. Hindi raw kasi sapat na kasal lang tayo, dapat daw mahal natin ang isa’t isa.”

Naningkit ang mga mata niya. “I love your mom but she’s a conniving woman.”

“Yeah. That’s my mom all right.”

Czarina sighed. Isang tinik na ang nabunot sa lalamunan niya. “Mahal mo ba talaga ako?”

Hindi makapaniwalang tumingin sa kanya si Ymar. “Czarina, naman, eh. Heto na nga, o, inaaya na kitang magpakasal. I’m more than willing to tie the knot with you. ‘Tapos tatanungin mo sa ‘kin kung mahal kita? Ano pa ba ang gusto mong gawin ko para patunayan sa ‘yo na mahal na mahal kita?”

Iniabot niya ang singsing kay Ymar. “Heto, ibinabalik ko sa ‘yo.”

Gumuhit ang sakit sa mukha nito. She could see pain in his eyes as he looked at the ring. “Czarina, no.” Hinawakan nito ang kamay niya, saka masuyong sinapo ang mukha niya. “Please, don’t.” He rained kisses on her face as he whispered. “I love you so much… God, please, I love you. Huwag mo naman sa akin gawin ‘to. Akala ko ba mahal mo ako. ‘Di ba sabi mo, mahal mo ako? Wala akong pakialam kung nakipagyakapan ka man do’n sa ex mo. Just please, give me a chance to show you how much I love you. Huwag mo naman sa ‘kin ibalik iyang singsing—”

“I want another proof of your love,” sansala niya sa pagsasalita nito.

He stilled, then spoke. “Name it and I’ll do it in a heartbeat,” he replied quickly.

“Lumuhod ka, ‘tapos ilagay mo iyang singsing na ‘yan sa daliri ko, ‘tapos itanong mo sa ‘kin ang isinulat mo rito sa kalsada. I want to hear you say it.”

Mabilis na lumuhod si Ymar at mahigpit ang hawak sa kamay niya na nagtanong. “Czarina Salem, will you marry me?” Isinuot nito ang singsing sa daliri niya. “Say yes.”

She rolled her eyes and then released the smile that she’d been holding. “Sure. I’ll marry you.”

Napakurap-kurap si Ymar sa sobrang gulat sa tanong niya. “What?”

“I love you, Ymar,” sabi niya na may ngiti sa mga labi. “And I would love you more if you marry me and be the father of our unborn child.”

Ymar let out a relieved sigh. “Thank God.” Mabilis itong tumayo at sinapo ang mukha niya, saka nilamukos ng halik ang mga labi niya.

She missed Ymar and his kisses. Iniyakap niya ang mga braso sa leeg nito at buong pusong tinanggap at tinugon ang mapusok nitong halik. And when their lips parted, Ymar smiled lovingly at her.

“I miss you, banana.”

“Mas na-miss kitang sperm ka. Buwisit ka! Alam mo ba kung ilang balde ang niluha ko nang dahil sa ‘yo? Sperm ka talaga. Sperm! ‘Tapos mahal mo naman pala ako. Sperm ka—”

Ymar sealed her lips, making her stop rambling. “Bakit ba ang hilig mong sabihin ang salitang sperm na ‘yan?”

Czarina chuckled at Ymar’s furrowed eyebrows. “I used to use the word ‘letse ka.’ ‘Tapos na realize kung parang hindi suited sa isang doktora na katulad ko ang salitang ‘yon so ini-English ko. Letse, in English, sperm. O, ‘di ba, mas sosyal?”

Hindi makapaniwalang napailing-iling si Ymar. “English-in mo man, pareho rin naman ang ibig sabihin n’on.”

“So? Mas sosyal naman ang sperm, ‘no.”

Ymar rolled his eyes then pressed his lips on hers. “I love you, Czarina. Finally. Masasabi ko na rin ang tatlong salita na iyon na hindi matatakot na baka hindi tayo pareho ng nararamdaman.”

Niyakap niya nang mahigpit si Ymar. “I cried so much, Ymar, because of you. I was mad. Kasi habang umiiyak ako, na-realize ko na hindi ko kayang mawala ka sa buhay ko. Hindi ko kayang mabuhay nang walang Ymar sa tabi. I even asked myself, nabuhay naman ako ng twenty-seven years na wala ka, bakit ngayon kailangan na kita?” Masuyo niyang hinalikan ang mga labi nito. “Ang sagot ay sa maikling panahon na nakasama kita, sobrang napamahal ka na sa akin.”

Hinaplos ni Ymar ang pisngi niya, saka puno ng pagmamahal na ngumiti. “Noong una kitang nakita, nagandahan talaga ako sa ‘yo. ‘Tapos kumatok ka sa pinto ng bahay ko at nagpakilala, pati pa pangarap mo, ipinaalam mo sa akin. I closed the door at your face, and when you can’t see me anymore, I smiled. I hate that the terrace connected to my room, ayoko kasi ng maingay. Masyadong public ang terrace na ‘yon. Pero nang bilhin mo ang katabing bahay, naging paborito ko na ang terrace na ‘yon. At kahit napakaingay mo, ayos lang sa akin. Kahit pa bungangaan mo ako o kahit pa hindi ka tumigil sa pagsasalita, that’s okay. I love you, and I accept everything about you. And you are the only person who can make me talk for hours. And I like it. And I love you.”

It made her heart flutter. At habang yakap siya nang mahigpit ni Ymar, she felt safe. She felt complete. She felt elated. She felt good, contented and just downright happy.

“So, kailan ang kasal natin?” excited na tanong ni Ymar.

Mahina siyang natawa. “Ngayon na gusto mo?”

“Ayoko nang shotgun wedding tulad ng ginawa ni Mommy sa atin,” sabi nito. “I want a grand wedding, with thousands of guests to witness our love for each other. I want them to see you being officially mine, and me being officially yours.”

Pinagsalikop niya ang kamay nila ni Ymar. Her eyes stared at her diamond ring. Finally.

Hindi niya napigilan ang sariling sakupin ng mainit na halik ang mga labi ni Ymar na buong puso namang tinugon nito.

Mas lumalim pa ang halik nila nang bigla na lang may bumusina. Mabilis na naghiwalay ang mga labi nila ni Ymar at tumingin sa pinanggalingan ng busina.

It was that Japanese looking guy on the CCTV house.

“Ymar! You need to hear this!” Nagmamadali itong lumabas sa sasakyan at lumapit sa kanila. “Here. Listen.” Ini-loudspeaker nito ang cell phone na hawak. “Say it, my man.”

And from the other line, someone shouted. A male voice.

“Welcome to the Possessive Husband Club, Ymar Stroam!”

Ymar shouted back at the phone. “Fuck you, Tyron!” Inagaw nito ang cell phone, saka itinapon.

Napangiwi si Czarina nang magkawasak-wasak iyon. Sayang, mamahalin pa naman.

“Fuck you, Ymar. That’s expensive,” pagalit na wika ng lalaking singkit.

“And I don’t give a fucking shit.” Inakbayan siya ni Ymar, saka iginiya papasok sa bahay. “Inaantok pa ako, banana. I want to sleep beside you. Puwede ba? Gusto kitang yakapin habang natutulog ako.”

Napangiti siya sa paglalambing nito. “Oo naman. I miss cuddling with you.”

“Hoy, Stroam, bayaran mo ako!” sigaw pa rin ng lalaking singkit.

“Yeah. Me too. And then we’ll make love the whole day after I woke up,” pagpapatuloy nito sa pagsasalita. “I—”

“Stroam! Bayaran mo ang phone ko!”

“Love you, banana.”

Czarina smiled. “I love you too, Ymar.”

Pumasok sila sa bahay niya na hindi pinapansin ang singkit na lalaki.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

CHAPTER 23

IT WAS DECEMBER THIRTY-FIRST. Czarina and Ymar were on the hospital. Naghihintay silang manganak si Czarina. Ngayon na kasi ang due date niya.

Relax na relax si Czarina habang palakad-lakad sa hallway ng ospital. Hanggang kaya pa niya ang sakit, maglalakad-lakad siya para madaling makalabas ang bata kapag inire na niya.

“Banana! Stop walking!” Ymar hissed at her.

Inirapan niya lang ang asawa niyang may pagka-OA. “Puwede ba, Ymar, manahimik ka riyan. Baka matadyakan kita kapag nainis ako sa ‘yo,” banta niya.

Kanina pa siya nito pinapaupo samantalang ayaw naman niyang umupo. Isa pa, tatamaan na ito sa kanya.

“Czarina, please, upo ka na. Baka bigla na lang lumabas si baby kapag patuloy kang naglakad-lakad diyan.”

Inirapan niya ito at hindi na nagsalita.

Gustong-gusto ni Ymar na magpa-ultrasound siya para malaman ang gender ng anak nila, pero ayaw niya. Pero ang totoo, sekreto siyang nagpa-ultrasound kay Dra. Singzon. She had twins at hindi iyon alam ng OA niyang asawa.

Gusto niyang matawa. Ano kaya magiging reaksiyon ni Ymar kapag lumabas na ang mga baby nila? She would love to see that.

“Czarina—”

“Heh! Tumahimik ka riyan. Nagko-concentrate ako,” sabi niya.

“Anong nagko-concentrate?”

“Nagko-concentrate sa paglalakad. Huwag kang maingay riyan, masisipa na talaga kita.”

Czarina kept on walking back and forth. Nararamdaman na niyang nananakit na ang tiyan niya. The pain was becoming unbearable every passing minute.

Sinapo niya ang tiyan, saka tumigil sa paglalakad. Tumingin siya sa orasan. It was eleven-fifty PM. Mukhang New Year siya manganganak. Ang galing naman. Nakakatuwa.

Czarina resumed walking again.

“Czarina, umupo ka nga rito,” pangungulit pa rin ni Ymar.

Itinirik niya ang mga mata. “Ikaw na sperm ka, manahimik ka riyan. Nanakit na ang tiyan ko. Kasalanan mo ‘to.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Ymar. “Kasalanan ko? Czarina, may I remind you, ginusto nating dalawa na mabuntis ka.”

“Heh! Isa kang nakakainis na sperm!” singhal niya sa asawang may pag-alala sa mukha.

“Please, Czarina, umupo ka na.”

At dahil masakit na ang balakang niya, napilitan siyang umupo sa waiting area.

The same time her butt touched the chair, something came out from her womanhood. Nang tingnan niya ang mga hita, napasinghap siya. Her water just broke! Manganganak na siya!

“Holy heavens!” Ymar shouted in panic. “Oh, my God. Hell! Ano’ng gagawin natin? Ano’ng gagawin ko?”

Sa halip na mag-panic katulad ng nangyayari sa asawa niya, tumayo siya at ininda ang sakit na nararamdaman. Alam niyang naroon na sa delivery room si Dra. Singzon kaya naman naglakad siya palapit doon nang dahan-dahan.

“Czarina—”

“Don’t touch me!” pigil niya sa kanyang asawa na akmang bubuhatin siya. “Okay lang ako. Kunin mo na ang mga gamit ni baby at ihanda mo. Ako na ang bahala sa sarili ko. Kaya ko ‘to.”

“No!” balik sigaw ni Ymar, sabay buhat sa kanya.

Walang pasabing pumasok ang asawa niya sa delivery room habang karga-karga siya.

“Doktora! Doktora! Manganganak na ang asawa ko!” sigaw ni Ymar

Dra. Singzon came out from the room. Napasinghap ito nang makita ang dugo sa mga hita niya. “Dali! Ipasok mo siya rito.”

Malalaki ang hakbang na pumasok si Ymar sa pinanggalingang kuwarto ni Dra. Singzon, saka ihiniga siya sa hospital bed na naroon.

“Aray! Sperm ka, Ymar! Isa kang sperm! Ang sakit-sakit na! Letse ka! Sperm ka!” sigaw niya habang humihilab ang tiyan niya.

Bumaon ang kuko niya sa balikat ni Ymar nang makaramdam naman siya ng nakakawalang ulirat na sakit.

“Ymar! Ang sakit! Kasalanan mo ‘tong sperm ka! Bakit mo ako binuntis?”

Ymar looked at her with pure innocence. “Czarina, ikaw ang humiling sa akin na buntisin ka. At saka after this pain, lalabas na si baby—”

“Sperm ka—aray! Ymar! Papatayin kita ‘pag nakalabas ako rito! I swear!”

“Let me handle this,” sabi ni Dra. Singzon. “Ihanda mo na lang ang gamit ng baby.”

Ymar’s face was pale. “Okay.” Ibinalik nito ang atensiyon sa kanya. “I love you.” He pressed her lips on hers and then he ran towards the parking lot of Romero’s Hospital. Naroon pa kasi sa sasakyan nila ang gamit ng mga baby.

Mariing napapikit si Czarina nang may sumigid na nakakawalang ulirat na sakit sa tiyan niya.

“Manganganak na yata ako, Doktora,” nakangiwing wika niya.

“Sige umire ka.”

Humawak siya sa gilid ng hospital bed, saka ibinuhos niya lahat ng lakas sa pag-ire.

HINDI MAPAKALI SI YMAR habang nasa loob ng delivery room ang asawa niya. Shit! So ito ang nararamdaman ni Calyx habang nanganganak ang asawa nitong si Etheyl noon? Pinagtatawanan pa niya ito.

Now I know that it’s not funny.

Hindi niya maipaliwanag ang kabang nararamdaman. Tatayo siya at uupo naman. He couldn’t stay still. Nanunuyo ang lalamunan niya sa bawat minutong lumilipas. Nanginginig ang kamay niya at nanlalamig ang buong katawan niya.

Ihinilamos niya ang mga palad sa mukha.

“Oh, God. Please, huwag Mong pahirapan si Czarina,” nagmamakaawang sabi niya. “Please…” Nag-angat siya ng tingin sa orasan. It was already past midnight. January 1 na.

Sa kabila ng kaba na nararamdaman, nagawa pa ni Ymar na tumawa nang mahina. January 1 ang magiging kaarawan ng panganay niyang anak. What a nice way to welcome the new year.

It will be a very lucky year.

Para siyang napaso sa kinauupuan na tumayo nang lumabas si Dra. Singzon sa delivery room.

“Doktora!” Mabilis siyang lumapit dito. “Kumusta ang asawa at anak ko?”

Dra. Singzon smiled. “It was an uncanny birth.”

“What do you mean by uncanny?” Ano ang kakaiba sa panganganak ni Czarina. Was it because it was New Year?

“Well…” Dra. Singzon chuckled. “The baby boy came out at exactly 11:59 PM.”

Baby boy? So it was Ymaz then.

Gustong-gusto niya ng anak na babae, but God gave him a boy. He was happy kahit hindi babae. Sa wakas, isa na siyang ganap na daddy. At sapat na iyon para lukubin ng kasiyahan ang buo niyang pagkata—

“And his twin, the baby girl came out at 12:01.”

“Wait—what?!” Namilog ang mga mata niya at halos mahulog ang panga. “Pakiulit, Doktora.” He wanted to hear it again.

Dra. Singzon smiled. “Kambal ang anak ni misis. Your eldest is a boy, born on December 31, 2015. And the youngest twin was born on January 1, 2016. Ang galing, ‘di ba? Magkambal sila pero magkaiba ang taon ng kapanganakan.”

Ymar just gaped. Unmoving. Speechless. Stunned.

“Mr. Stroam?” pukaw nito sa kanya.

Napakurap-kurap siya. “Ha?”

“Ita-transfer na ang asawa mo sa private room,” sabi ng doktora.

Napakurap-kurap siya uli, saka itinikom ang nakangangang bibig. “Okay.” Nakatayo lang siya habang wini-wheel in patungo sa private room ang asawa niya.

Twins.

Ymaz and Ymarina.

Oh, God.

He couldn’t explain the happiness he was feeling at that moment. He was happy. Very happy.

It all started from pretending. And look at them now. His family waas now complete. He had a very loving and quirky wife and their newborn twins.

Life couldn’t get any better than this.

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

A/N: I dedicate this to my anakis, Czarina Salem. Salamat at pinagamit mo ang pangalan mo sakin. Hehe. Salamat sa tiwala at salamat sa suporta :) Love yah! - C.C.

EPILOGUE

NAPABUNTONG-HININGA SI YMAR habang nakikinig sa walang tigil na pagsasalita ng asawa niya. Kanina pa ito salita nang salita dahil pinapangaralan nito ang panganay nilang anak na si Ymaz.

Czarina was a nagger and he was just a listener. But not always.

“Ymaz, hindi ba sinabihan na kita na kapag galing ka ng school, itatabi mo ang notes at bag mo para hindi pakalat-kalat lang sa kuwarto mo. My God, Ymaz, you’re already fifteen years old. Dapat alam mo na ‘yon. Hindi por que may yaya ka at may katulong tayo ay magiging tamad ka na. Be responsible, okay? Lalaki ka pa naman. Dapat gumaya ka sa daddy mo na lahat ng gamit ay nasa tamang lalagyan.”

Napatingin sa kanya si Ymaz. “I’m sure makalat din si Daddy noong kabataan niya.”

He smiled at his son and motioned him to shut up. Sa labinlimang taon nilang pagsasama ni Czarina bilang mag-asawa, alam na niya ang ugali nito.

When she was nagging or scolding you, don’t ever talk back. Dahil siguradong hahaba lang ‘yan. Si Czarina pa na hindi nagpapatalo. At kapag galit ‘yan, galit ‘yan. Wala kang magagawa kundi pahupain ang galit niya, saka ka bumawi.

In fifteen years of being married with Czarina, may mga panahong nag-aaway silang dalawa. Lalo na noong ipinagbuntis nito ang bunso nilang si Czeyah. Grabe ang away nila. Napipika na kasi siya. Lahat na lang kasi pinagseselosan nito. And being a man who was goddamn in love with his wife, it did hurt that she didn’t trust him at all. Pero salamat sa Diyos, dahil sa pagmamahalan nila, nalampasan nila ang pagsubok na iyon at iniluwal nito ni Czeyah.

“Mommy! Mommy!” sigaw ng kakambal ni Ymaz na si Ymarina. “Look, o. I took a picture of my super neat things and post it on Instagram. Ang daming likes, o.”

He and Ymaz exchanged a look. Nalukot ang mukha ng anak niyang lalaki. Ymarina was very neat when it came to her things. Kabaliktaran naman nito ni Ymaz na napakakalat sa mga gamit.

“That’s good, honey,” wika ni Czarina kay Ymarina na pinisil pa ang pisngi, saka tumingin kay Ymaz. “Sige, ayusin mo na ang mga gamit mo sa study table mo. I want it clean. Understand?”

Nakasimangot na tumango si Ymaz. “Understand po.”

“Huwag mo akong simangutan, Ymaz. Pipitikin ko iyang bibig mo,” pananakot ni Czarina sa anak nilang lalaki.

“Okay po,” tugon ni Ymaz na hindi na nakanguso ang bibig.

“I’ll help you,” Ymarina offered and then looked at Czarina. “Puwede po ba, Mommy? Ymaz needs my help.”

Nagpakawala ng buntong-hininga si Czarina. “Fine. Help him.”

Nakakadalawang hakbang pa lang ang magkambal sa hagdanan nang magsalita si Czarina.

“Oh, and Ymaz?”

Nilingon nito ang ina. “Yes, Mom?”

“You’re grounded for talking back. No phone or video games for a week. Understand?”

Nagkibit-balikat si Ymaz. “Okay.”

Ymaz was a boy with few words. Just like him. And Ymarina? Well, maihahalintulad niya ito kay Czarina. Sana nga lang hindi nito mamana ang pagiging berde ng utak ng asawa niya.

Napatingin si Ymar sa kambal niyang anak habang umaakyat ito sa hagdan patungo sa second floor ng bahay niya.

Nang mawala ang mga bata sa paningin niya, inabot niya ang kamay ni Czarina, saka hinatak ito mula sa pagkakatayo, paupo sa mga hita niya, at niyakap sa baywang.

“Intindihin mo na lang si Ymaz,” sabi niya habang yakap ito. “He’s still young. Matuto rin ‘yon sa tamang panahon.”

Ihinilig nito ang ulo sa kanyang balikat. “Harsh ba ako sa kanya? Bad Mommy ba ako dahil pinagalitan ko siya?”

“No, of course not, banana.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “Ang sinasabi ko lang, hayaan mo na maging makalat. Pasasaan ba at matututo rin si Ymaz. Wala sa isip n’on ngayon ang magligpit ng gamit.”

“Bakit si Ymarina ang linis-linis?”

“Ibahin mo sila. Ymarina is a girl and girls tend to be neat. Always. But Ymaz… he’s a boy.”

Hinalikan ni Czarina ang leeg niya. “Sige. Pupuntahan ko si Ymaz mamaya, kakausapin ko siya nang masinsinan.”

“Thanks.” He really did appreciate it that Czarina listened to him.

“Don’t mention it. I can see your point.” Naglalambing na niyakap siya nito. “Ymar?”

“Hmm?”

“I love you.”

His heart pounded inside his chest. Walang palya ang puso niya. Tanging si Czarina lang ang may kayang pabilisin ang tibok niyon.

“I love you more,” sabi niya, saka inilapat ang mga labi sa mga labi ng asawa.

CZARINA SIGHED IN CONTENTMENT as she savored Ymar’s kiss. After fifteen years, wala pa ring ipinagbago ang tibok ng puso niya rito.

I can’t survive without this man.

“Mommy?”

Naghiwalay ang mga labi nila ni Ymar nang marinig ang boses ni Czeyah. Umalis siya sa pagkakaupo sa hita ng asawa at umupo sa tabi nito, saka tumingin sa pinanggalingan ng boses ng bunso nilang anak.

Czeyah was standing in the doorway.

“Yes, honey?” sabi niya.

Lumapit naman sa kanya si Czeyah na may dala-dalang isang box ng chocolate.

“Ano yan?” tanong niya sa anak.

“Kasi ‘di ba nagpunta ako kina Tita Anniza to play with Silver?”

Si Silver ang bunsong babae na anak ni Anniza at Dark. They were good friends.

“Yes. ‘Tapos?”

“‘Tapos hinatid ako rito ni Kuya Light, then he gave this to me. Ibigay ko raw kay Ate Ymarina.” Czeyah’s innocent eyes were looking at the chocolate. “‘Di ba kapag nagbibigay ng gifts, nanliligaw ‘yon? That’s what I read in the article over the Internet.”

At the age of ten, Czeyah was already a brilliant kid.

Nagkatinginan sila ni Ymar. It was her husband who answered.

“It depends, baby. Malay mo nakikipagkaibigan lang si Kuya Light mo.”

Tamang-tama naman na pababa na sina Ymaz at Ymarina sa hagdan.

“Ate Ymarina!” matinis na sigaw ni Czeyah, saka ipinakita rito ang box ng chocolate. “Ipinapabigay ni Kuya Light sa ‘yo.”

Nakita niyang umasim ang mukha ni Ymaz, si Ymarina naman ay ngumiti lang.

“Nanliligaw ba ‘yon sa ‘yo?” Ymaz asked Ymarina, then looked at Ymar. “Dad! Bawal pang magpaligaw si Ymarina. She’s too young! Hindi ako papayag.”

Pinagsalikop ni Ymar ang kamay nilang dalawa bago sinagot si Ymaz. “That’s good. Huwag kang pumayag. Bata pa ang kakambal mo.”

“That son of a bitch—”

“Ymaz!” Tumaas ang boses niya nang marinig ang anak na nagmura.

“Sorry, Mommy,” nakatungong sabi nito, saka inakbayan si Ymarina. “No suitor until I said so.”

Tumango naman si Ymarina na nakangiti. “Asus, my very protective brother. Sperm naman kasi iyang si Light, eh. Saka hindi ‘yon nanliligaw sa akin. Best friend ko ‘yon. Actually, nanghingi ako sa kanya ng banana cookies. Hindi chocolate ang laman ng box na iyan, ang lalagyan lang ang chocolate.”

Napangiti si Czarina. Kung may nagmana man sa hilig niya sa saging, ‘yon ay si Ymarina.

“Sperm?” bulong ni Ymar sa tainga niya. “Good heavens, pati ‘yon namana sa ‘yo?”

Mahina siyang natawa. “Mommy niya ako, eh. Malamang.”

“Can I have a banana cookie, Ate Ymarina?” hingi ni Czeyah.

“Sure, baby. Pero huwag mo akong ubusan, ha> Paborito ko ‘yan, eh,” sagot ni Ymarina.

Ymar shook his head as he chuckled deeply. “Mana nga sa ‘yo.”

“Siguruhin mo lang na hindi nanliligaw si Light sa ‘yo. Magugulpi ko siya,” pagalit na sabi ni Ymaz.

Ymarina just rolled her eyes and started eating the banana cookie with Czeyah. Si Ymaz naman ay umupo sa tabi niya at yumakap sa kanya.

Ymaz was an in-denial mama’s boy.

“‘Ma, galit ka pa?” tanong nito.

Ginulo ni Czarina ang buhok ng anak. “Hindi na, pero kapag nagkalat ka na naman, ibibitin kita nang patiwarik. Pangako ‘yan.”

Ymaz chuckled lightly and kissed her check. “Love you, Mom. Kahit palagi kang high blood.”

“Asus.” Niyakap niya ang anak. “Mahal din kita, anak. Ikaw lang yata ang nag-iisang kong lalaking anak.”

Mukhang nainggit ang dalawa sa paglalambingan nila ni Ymaz, umupo si Czeyah sa hita ni Ymar, saka yumakap sa ama nito.

“Love you, Daddy.”

“Love you too, honey,” tugon ni Ymar kay Czeyah.

Ymarina sat in the space between her and Ymar, saka niyakap silang dalawa.

“I love you both.” Ymarina grinned and kissed her and Ymar’s cheeks.

Nagkasalubong ang mga mata nila ni Ymar. Bakas sa mukha nila ang kasiyahan. For Czarina, she felt complete. Kahit minsan ay pang-mental ang ugali niya, kahit may mga araw na nag-aaway sila ni Ymar, kahit pa binubungangaan niya ang mga anak niya na matigas ang ulo, alam niyang mananatili silang buo. At dahil iyon sa sobrang pagmamahal nila sa isa’t isa.

Inilahad ni Ymar ang kamay sa kanya na agad naman niyang tinanggap. Her husband intertwined their hands and they looked deep into each other’s eyes.

“I love you, Czarina banana.”

She smiled. “I love you too, Ymar.”

CECELIB | C.C.

THE END

FINALE: Ymar Stroam’s Sexily Ever After

The final part of Ymar Stroam’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

1. SYNOPSIS
2. PROLOGUE
3. CHAPTER 1
4. CHAPTER 2
5. CHAPTER 3
6. CHAPTER 4
7. CHAPTER 5
8. CHAPTER 6
9. CHAPTER 7
10. CHAPTER 8
11. CHAPTER 9
12. CHAPTER 10
13. CHAPTER 11
14. CHAPTER 12
15. CHAPTER 13
16. CHAPTER 14
17. CHAPTER 15
18. CHAPTER 16
19. CHAPTER 17
20. CHAPTER 18
21. CHAPTER 19
22. CHAPTER 20
23. CHAPTER 21
24. CHAPTER 22
25. CHAPTER 23
26. EPILOGUE
27. FINALE: Ymar Stroam’s Sexily Ever After