SYNOPSIS

SYNOPSIS:

With his amethyst eyes, to die for smile and gorgeous body, Lash Coleman was a very handsome male specimen. Girls fall at his feet, but he never catches any of them. His eyes were trained to only one woman.

Nez Fernandez. A woman he shouldn’t have feelings for.

He was not supposed to like her as a woman. He was not supposed to lust over her. And he was not supposed to fall in love with her … but he did.

Simula’t-sapol, alam niyang mali ang nararamdaman niya. His feeling for Nez was forbidden. He tried to stop what he was feeling. He tried so hard to forget her and it worked when she left to live in abroad. Nakalimutan niya ito at nagpatuloy ang buhay niya na wala ang dalaga.

His life was okay, he felt contented even. But Nez was destined to ruin his cool façade and happy life.

For ten years, Nez stayed in the US, but now, she’s back - haunting his dreams and waking hour.

What would a man do with pent-up feelings? Titikisin ba niya ang sariling nararamdaman o aangkinin niya ang dalaga kahit alam niyang bawal?

CECELIB | C.C.

WARNING: MATURE CONTENT | P-18COMPLETED

PROLOGUE

PROLOGUE

HINDI MAIPINTA ang mukha nina Lash at Lath habang nasa labas ng bahay nila at hinihintay ang pagdating ng bagong asawa ng kanilang ama. They both thought that after their mother’s death, hindi na mag-asawa ang ama nila. Well, they were surprised when their father announced it after their mother’s fifth death anniversary.

Wala silang sinabi ni Lath, walang silang naging komento. They kept their opinion to themselves. Alam naman nilang dalawa na hindi sila pakikinggan ng kanilang ama.

“Be nice, boys.” Iyan ang kanina pa sinasabi ng kanilang ama. “Elspeth is a very special woman to me. Ayaw kong bastusin n’yo siya.”

Lath conjured a fake smile. “Sure, Dad.”

Sinalubong ni Lash ang mga mata ng kanyang ama. “Anong karapatan mong hingin sa amin ’yon? Be nice? I can’t promise that, Dad.”

Bumuntong-hininga ang ama nila. “Lash, please, intindihin mo naman ako. Hindi ito ang oras para mag-argumento na naman tayo. Matanda na ako at kailangan ko ng makakasama.”

He snorted. Yeah, right . His dad was full of shit sometimes.

At the age of eighteen, Lash knew that their father was one horny man. Nagpakasal nga ito nang hindi nila nalalaman at ngayon, sa kanila na titira ang babae. At sa narinig nila mula sa mayordama, may excess baggage daw ang babae.

The woman had a daughter.

Buwisit. Dagdag pakainin pa.

“Sa tingin mo, pera lang ang habol ng bagong asawa ni Daddy?” pabulong na tanong sa kanya ng kakambal na si Lath.

Magkamukhang-magkamukha silang dalawa na napakahirap tukuyin kung sino si Lath at sino si Lash. They had always used it to their advantage. Tatlong tao lang ang napagsisino silang dalawa. Ang yumao nilang ina, ang kabilang ama at ang mayordoma. Maliban sa tatlong ’yon, wala na. Not even their best friends knew who was who.

And Lysander Callahan had been their best friend since Lash could remember.

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko alam at wala akong pakialam.”

Their family was wealthy. Malaki ang posibilidad na pera lang ang habol ng babae sa ama.

“Bakit hindi mo alam?” Kinunutan siya ng noo ni Lath. “You are Lash, Lash. Sa ating dalawa, ikaw ang mas matalino ako naman ang mas guwapo.”

Lash rolled his eyes at his twin. “Wala akong pakialam. Basta makuha lang natin ang mana na nararapat para sa atin, I’m okay with that. Dad can do whatever he pleases.”

“Mukhang pera ka talaga kahit kailan, Lash.” Tumingala sa kalangitan si Lath. “I hope Mom was here.”

“Mom is dead, Lath. Accept it,” matigas na wika niya, saka itinutok ang mga mata sa sasakyang papalapit sa kanila.

His father’s stance became of a man who was trying to impress. Nang tumigil ang sasakyan, lumabas mula roon ang babaeng halos kaedad lang ng daddy nila. She was a beauty but his mom was more stunning.

Agad itong niyakap ng kanyang ama at pareho silang nag-iwas ng tingin ni Lath nang halikan ng kanilang ama ang babae sa mga labi.

Gross!

Lath whispered to his ear. “I want to puke, Lash.”

Tumango siya at kumuyom ang kamay. “Ako rin.”

Hawak ang kamay ng babae, bumaling sa kanila ang daddy nila at ipinakilala ang bago nitong asawa. “Lath, Lash.” May warning ang tono ng pananalita ng kanyang ama. “This is Elspeth, ang bago n’yong mommy.”

Walang emosyon ang mukha niya. New mommy? Gusto niyang magwala pero ano ang magagawa n’on? He calmed himself—it was so hard— and didn’t say a thing to acknowledge the woman.

Lath on the other hand smiled at the woman. “Hello, Tita Elspeth. I’m Lath.”

“Hi, Lath.” Dumako ang tingin sa kanya ng babae. “Hi, Lash.”

Hindi siya tumugon. Nanatiling walang emosyon ang mukha niya. Ni hindi nga siya tumingin sa babae.

Tumikhim ang ama nila at halatang napahiya sa inasal niya. “Elspeth, pasensiya ka na.” His father spoke again. “Lash can be really hard sometimes.”

Ngumiti sa kanila ang babae. “Ikinagagalak ko kayong makilala.” Bumaling ito sa kotseng pinanggalingan.

Seconds later, the car door opened and a girl stepped out.

“Siya ang anak ko. Her name is Nez.”

“Nez is now your stepsister,” dagdag ng kanyang ama.

Tumutok ang matiim na titig ni Lash sa anak ng bagong asawa ng daddy niya. Mukhang ilang taon lang ang tanda niya sa babae, pero hindi iyon halata kasi matangkad ito at may kurba na ang katawan.

Their eyes met. Her coffee-colored eyes aroused something inside him. Weird. Her nose was straight and proud. Her lips… Napalunok siya. They were natural red. So wet. So darn kissable. And so bloody luscious.

Lash could feel a strong urge to kiss her luscious mouth. ’Buti na lang ay nasa tama pa siyang pag-iisip.

Ano ba itong iniisip ko? He couldn’t be attracted to his new stepsister!

Nagsalubong ang mga kilay niya nang maramdamang parang nag-iba ang pagtibok ng puso niya. He felt irritated. What the fuck was happening to his heart? Bakit bumibilis ang tibok niyon?

“Nice to meet you.” Magiliw na ngumiti ang babae sa kanila ng Lath.

Instead of saying it back, Lash turned around and left the patio.

“Lash! Bumalik ka rito!” sigaw ng kanyang ama. Halatang galit ito.

He didn’t listen. Sapo-sapo ng kanyang kamay ang dibdib kung nasaan ang puso niya. Nararamdaman pa rin niya ang mabilis na pagtibok niyon. Ano ba ang nangyayari sa kanya?

This was not good. This was bullshit! He was already eighteen. Hindi siya bobo para malaman ang ibig sabihin ng mabilis na pagtibok ng puso niya.

But why? Why her? She’s nothing but a daughter of a gold digger!

Nang makapasok siya sa kanyang kuwarto, ilang minuto lang ang lumipas ay pumasok ang galit na galit niyang ama.

“Ano sa tingin mo ang ginawa mo?!” His father’s voice thundered angrily. “Hindi ba sinabi ko sa ’yong ‘be nice’ ? Ano ba ang hindi mo maintindihan do’n?!”

Nagtagis ang mga bagang niya at matalim ang mga mata na sinalubong ang tingin ng ama. He was mad. And he was about to explode in rage.

“Be nice?” Lash chuckled coldly. “Nag-asawa ka nang hindi namin alam, Dad. And you expect me to be nice? You betrayed Mom!” Hindi na niya kayang pigilan ang galit na pilit niyang itinatago. He was always his father’s adversary in everything he did that concerned him and his twin. “’Tapos ngayon patitirahin mo ’yang asawa mo rito na para bang isa tayong masayang pamilya? Well, news flash, Dad. We aren’t! At hindi ko ituturing na ina iyang bago mong asawa tulad ng gusto mo. She will never be my mother. She’s nothing but a gold digger—”

Isang malakas na sampal ang tumama sa pisngi ni Lash na nagpatigil sa pagsasalita niya.

Ang galit sa mukha ng kanyang ama ay napalitan ng gulat, kapagkuwan at napuno iyon ng pagsisisi. “Lash, hindi ko sinasadya. I’m so sorry, son.”

Tinalikuran niya ito at kinuha ang backpack sa closet na may laman nang damit. Palagi siyang handa. Alam niyang mangyayari iyon. Kailangan niyang lumayo pansamantala kung hindi ay maggigiyera talaga sila ng daddy niya.

“Lash, saan ka pupunta?”

“Away from you and your new wife!” Lash spatted his words like venom.

“Don’t you dare shout at me, Lash!” balik sigaw ng ama niya. “Kahit kailan talaga, hindi ka nakinig sa akin. Wala kang ginawa kundi magrebelde sa mga desisyon ko simula nang mamatay ay mommy mo. Why can’t you be like Lath? He understands—”

“No, he didn’t.” Hinarap niya ang ama. They have the same violet eyes. “Hindi mo kilala si Lath. If I’m a rebel, Lath is much worse. Kambal kami, Dad, pareho kami palagi ng iniisip at opinyon. Alam mo kung ano lang ang pinagkaiba naming dalawa?” He smirked coldly. “Lath perfected the art of pretending and masking what he really feels.”

Isinukbit ni Lash ang backpack sa balikat at mabilis na umalis ng kuwarto niya. Bumaba siya sa hagdan habang nakasunod ang ama niya na sinusubukan siyang pigilan. Nang makarating siya sa sala, naroon ang mag-ina. The mother looked calm, but the daughter, Nez, looked confused.

Pinukol niya ito ng masamang tingin, saka deretsong lumabas ng bahay. Their house was built next to the beach. Madali para sa kanyang puntahan ang yate na iniregalo ng lolo at lola niya sa kanila ni Lath noong ikalabingwalong kaarawan nila.

Black Pearl was the name of the yacht.

Hindi na nagulat si Lash nang makita si Lath sa dalampasigan at mukhang hinihintay siya.

“Calm down a bit.” Ipinasa nito sa kanya ang susi ng yate. “Bumalik ka agad at huwag kang lalayo. Ako muna ang bahala sa bahay at sa… bagong kapatid natin.”

Nez. The beautiful Nez. The girl who irritated him with no apparent reason. The girl who made his heartbeat insanely fast.

Tumango si Lash at pumasok sa loob ng yate. Kailangan niyang lumayo pansamantala, kahit ilang araw lang. Kapag galit siya, kahit ang sariling ama ay hindi niya sinasanto. He needed to calm down before he punched his father square in the fucking face.

“I’M SORRY, ELSPETH,” hingi ng tawad ni Tito Leandro sa kanyang ina, kapagkuwan ay bumaling ito sa kanya. “Pasensiya ka na sa inasal ni Lash, Nez. Makakaasa kang hindi na mauulit iyon. You should talk to Lath, Lash’s twin. Lath is a good boy, unlike his twin brother. He’ll be a good brother to you.”

Lash. So iyon pala ang pangalan ng isa sa kambal na halata ang galit sa mommy niya at sa kanya.

“Okay lang ’yon, Leandro,” masuyong tugon ng kanyang ina at tumayo, saka niyakap si Tito Leandro. “Naiintindihan ko.”

Ngumiti si Tito Leandro. “Salamat, Elspeth. Salamat sa pag-intindi.” Niyakap din nito ang kanyang ina. “You want to see the master’s bedroom, honey?”

Bumaling sa kanya ang ina, nagtatanong ang mga mata kung ayos lang na iwan siya sa sala.

“Okay lang ako, Mommy,” sabi niya at ngumiti.

Ngumiti na rin ang kanyang ina at bumaling kay Tito Leandro. “Sige, gusto kong makita.”

Nang makaalis ang dalawa, tamang-tama naman na pumasok ang isa sa kambal.

Was that Lash or Lath? Magkamukha ang dalawa. The same violet eyes. Same haircut and color. Same body built. Same voice. Same walk.

Nang magtama ang mga mata nila ng bagong dating, wala siyang maramdamang kakaiba. Her heart was still and calm.

Lumapit sa kanya ang lalaki. “Hey, I’m Lath. Eighteen years old,” nakangiting pagpapakilala nito, saka inilahad ang kamay. “You’re Nez, right?”

Tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Yes, I’m Nez. Fifteen years old.”

Tumaas ang kilay ni Lath at hinagod ng nanunuring tingin ang katawan niya. She blushed at his blunt stare. “Hindi halata na fifteen ka pa lang,” komento nito, saka umupo sa kaharap niyang pang-isahang sofa. “I can see that you have curves in right places. Akala ko eighteen ka na.”

She gave him a small smile. “Well, I’m fifteen.”

Tumango-tango si Lath, may ngiti pa rin sa mga labi nito. But Nez could feel that his smile was fake. Nararamdaman niyang walang laman iyon.

“Nez.”

“Yes?”

Malapad itong ngumiti pero wala namang emosyon ang mga mata. His smile sent shiver down her spine. Kakaiba ang ngiti ni Lath. He seemed friendly with his smile, but his eyes… they were cold and emotionless.

“Ayos lang sa akin na narito kayo ng mommy mo sa bahay namin .” May diin ang boses nito habang nakangiti pa rin. “Just don’t act like a bitch and we’re good. And don’t act snob. Ayoko sa snob.”

Mabilis siyang tumango. “Naiintindihan ko.”

“Good.” His smile widened even more. “Very good,” he beamed at her. “Want some cake?”

“Ahm…” This boy is really weird. “Yeah. Sure.”

“Great.” Hinawakan siya nito sa pupulsuhan at hinila patungo sa kusina. “Nay Helen, pahingi ng cake,” sabi nito, saka bumulong sa kanya. “That’s Nay Helen, ang mayordoma rito.”

Nginitian niya ang may edad na babae. “Ako po si Nez. Ikinagagalak ko po kayong makilala.”

“Siya ang anak ng bagong asawa ni Daddy,” imporma si Lath sa mayordoma.

“Ah.” Magiliw na ngumiti sa kanya si Nay Helen. “Ikinagagalak din kitang makilala, Miss Nez.”

Umupo sila Lath sa maliit na mesa na nasa gilid ng kusina at doon nila kinain ang cake.

Napatigil sa pagkain si Nez nang makitang inilahad na naman ni Lath ang kamay sa harap niya.

“Friends?”

Nakangiting tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “Yeah. Friends.”

LATH WAS NICE. Mas nakilala pa niya ito sa mga nagdaang araw na lumipas na palagi silang magkasama. He was a good friend and a good stepbrother. Palagi itong may ngiti sa mga labi.

Sa ilang araw na lumipas mula nang dumating sila sa mansiyon ng mga Coleman, si Lath palagi ang kausap at kasama niya, samantalang hindi pa niya uli nakikita ang kakambal nito.

Speaking of which, Lash had been gone for a week now. Hindi man lang nag-alaala ang ama nito at hindi ipinahanap. Mukhang hindi rin nag-aalala si Lath sa kakambal. Or maybe, Lath knew where Lash was.

It was maybe a bitchy attitude but Nez liked it that Lash was not around. Pakiramdam kasi niya ay mahihirapan siyang pakitunguhan ito. Ayaw niya ng kaaway, especially in Coleman’s household.

Napakahirap mag-adjust sa bago niyang buhay at sa bagong bahay, pero dahil palagi niyang kausap si Lath ay naaliw siya. She was slowly coping.

And she didn’t want to burden her mom. Ngayon lang niya ito nakitang masaya uli mula nang mamatay ang ama niya. Kaya nga ayos lang sa kanya ng nag-asawa ito uli at lumipat ng bahay. Kasi alam niya, magiging masaya ang mahal niyang ina.

And Nez needed to cope on her own. This was her life now—new house, new stepfather and new family.

“Lath? Lath?” tawag niya sa pangalan ng lalaki habang inililibot ang tingin sa dalampasigan. “Lath, nasaan ka na?”

Sabi nito ay tatambay sila sa dalampasigan pagkatapos ng hapunan. Kaya naman hayun siya kahit gabi na. She was desperate for a company and a friend. At si Lath lang ang maituturing niyang kaibigan sa bago niyang buhay ngayon. Lahat ng kaibigan niya ay naiwan sa probinsya nila.

“Lath? Lath?” Nez narrowed her eyes on the silhouette of a boy near the sea. Malapit ito sa dagat, sapat para yumakap ang tubig sa mga paa nito.

Naglakad siya palapit sa lalaki na ngayon ay kumpirmado niyang si Lath nga. Nakatingin ito sa dalampasigan at parang ang lalim ng iniisip.

“Lath?”

The boy stilled, then looked at her. Her heart instantly beat faster than its normal pace. “Ikaw ba ’yan, Lath?” paniniguro niya.

Naglakad palapit sa kanya si Lath at tumigil sa harap niya. Their bodies were just inches away.

Nez stepped back when his scent slammed into her. Sa isang linggong palagi silang magkasama at magkausap ni Lath, alam na niya ang amoy nito.

And this Lath didn’t smell like Lath.

Bago pa siya makapagsalita, inisang hakbang ng lalaki ang pagitan nilang dalawa at walang sabi-sabing nilamukos ng halik ang mga labi niya.

Nez froze in shock. She couldn’t move. She couldn’t comprehend what was happening until she felt his tongue entered his mouth.

Her first kiss.

Nez was still frozen when the boy stepped away from her. He looked deep into her eyes. His violet eyes bored into her soul.

“It’s Lash, not Lath.” Nilampasan siya nito at naiwan siyang nakatunganga sa kawalan.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

LASH TOOK OFF his sunglasses as the Black Pearl Cruise Ship was already near the Coleman’s Port. After seven months of sailing around Asia, dumaong na sila sa wakas sa Pilipinas. Huminga siya nang malalim, saka ginawang headband ang sunglasses niya.

“Pahinga muna tayo after this,” wika ni Lath na nasa tabi niya.

Tumango siya. “Yes. We should.”

“Ilang buwan tayong mamamalagi rito sa bansa?” tanong ni Lath.

Alam niyang gusto nitong mamalagi sa bansa. Lath was Lath. He couldn’t survive without being in land. Samantalang siya, ayos lang na wala siyang makikitang lugar at puro dagat lang. Maybe because the sea was his escape from his irritating father, annoying stepmother and his not so MIA stepsister, Nez.

Speaking of that woman…

Lash wondered, nasaan na kaya ngayon ang babaeng ’yon? Ano kaya ang pinaggagagawa nito sa buhay? Nang dumating ito sa bahay nila kasama ang ina, she was just fifteen years old. Nanatili pa si Nez sa bahay nila ng tatlong taon—three years na wala siya sa kanilang bahay at tuwing summer lang umuuwi dahil nag-aaral siya sa abroad—pagkatapos ay nagdesisyon ang ama niya na ipadala si Nez sa London para doon mag-aral ng kolehiyo. Siya naman ay sa Stanford nag-aral.

Dahil sa paghihiwalay ng landas nila ni Nez, his life became peaceful but boring as hell. But Lash would take boring anytime rather than always having a huge boner every time Nez was near.

Tuwing sumasapit ang summer sa tatlong taong ’yon, his restrain was put into test. After that kiss in the shore, when Nez was just fifteen, alam niyang wala nang pag-asang maging maayos ang pakikitungo niya kay Nez. Every timeshe was near, all he could remember was the sweetness and softness of her lips pressed against his. Damn! Hanggang ngayon, naalala pa niya ang lasa nito.

That kiss was a mistake. Nang makita kasi niya ito sa dalampasigan at tinatawag ang pangalan ng kanyang kakambal, mas nadagdagan ang iritasyong nararamdaman niya. So he kissed her and he liked it.

Then regret rushed in.

Yes, he liked Nez. More than he should, actually. But she was his stepsister. Hindi niya dapat nararamdaman ’yon sa kapatid niya.

Bullshit! They were not blood related for Pete’s sake!

But who cared? Nez was long gone and it seemed that she was not coming back. Kaya nga gusto niya itong ipahanap kay Shun. But Mr. Detective was busy with his love life and now with his newborn son—Saito Becker.

Weird name.

“Hindi ko alam,” sabi ni Lash, saka nagpakawala ng buntong-hininga. Ayokong manatili nang matagal. “Two months? Three?”

Lath grinned. “Make it three.”

Wala itong ideya kung ano ang laman ng isip niya at kung ano ang hirap ang dadanasin niya sa tatlong buwan na yon.

Lash sighed. For his twin brother, he would endure.

“Lash?”

“Yes, Lath?”

“Tumawag si Daddy kani-kanina lang nang makasagap ng signal ang cell phone ko.”

Agad na nasira ang kanina pa niyang sirang mood. “’Tapos?”

“Nagtanong kung uuwi raw tayo.”

Tumaas ang dalawa niyang kilay. “’Tapos?”

“I said yes. Mukhang nagmamadali siyang makauwi tayo. Sabi niya may welcome party daw, eh.”

Lash grimaced in irritation. “Since when did Dad throw a welcome party for us?”

“Not for us.” Lath rested his elbow on the railing. “For Nez.”

Lash froze. Bumilis ang tibok ng puso niya sa hindi malamang kadahilanan. Was he nervous or excited? I

’

m fucked. This is not good.

It had been ten years since he last saw Nez. Ano ang mararamdaman niya kapag nakita ito? Would his feelings for her resurface?

Let

’

s see…

“Ganoon ba?” Umakto siyang walang pakialam. Sa nakalipas na sampung taon, Lash, too, perfected the art of pretending and masking his emotion. “Sana hindi na lang siya bumalik.”

Eh, di sana hindi ko nararamdaman ang emosyong ito na lumalabas lang kapag nakikita ko siya.

“Huwag ka ngang ganyan,” saway ng kakambal. “Nez is actually nice,” pangungumbinsi nito sa kanya. “Give her a chance, will you? Akala ko nga masama ang ugali niya, pero mali ako. Nez is nice, well, except to you. Ikaw naman kasi, palagi mong inaaway at ginagalit tuwing umuuwi tayo noon sa bahay.”

Lash shrugged nonchalantly. “She just pissed me off.”

“Alam ko.” Tumayo nang tuwid si Lath, saka tinapik ang balikat niya. “Come on. May despedida party pa tayong aasikasuhin bago natin tuluyang idaong ang Black Pearl sa port.”

Tumango si Lash, huminga nang malalim, saka malapad na ngumiti. “It’s party time.”

Lath grinned widely. “Let’s party.”

Three hours later, the despedida party was in full blast. Lahat ng nakasakay sa Black Pearl, mula sa mga guest hanggang mga crew, present lahat. Nagsasayawan, nag-iinuman at nagkakantahan.

At sa sulok niyon ay naroon si Lash at nagmamasid lang sa nangyayari. Wala siyang aasahan kay Lath, his twin was a party animal.

“Hi.” A seductive voice purred over his left ear.

Binalingan niya ang babaeng tumabi sa kanya. Tinaasan niya ito ng dalawang kilay. “Ano’ng kailangan mo?” Halata ang iritasyon sa boses niya.

Scowled was visible on his face but the woman didn’t back down. Ngumiti ito sa kanya na nang-aakit. “Want to spend the night with me, Mr. Coleman?”

Tinitigan niya ang babae na halatang inaaya siyang makipagtalik. Wala siyang maramdamang pagkagusto man lang dito. Yes, she was pretty but not enough to meet his standard.

Ibinalik niya ang tingin sa dance floor. “No, thanks,” he said in a dismissive voice.

Thankfully, the woman left. Thanks goodness. Ayaw niya ng sakit sa ulo bukas ng umaga. Mukhang pareho sila ng inisip ng kakambal dahil nakita niya si Lath na nasa bar at umiinom mag-isa.

Not wanting to be alone and to be women’s apple of the eye, nilapitan ni Lash ang kakambal at umupo sa katabi nitong stool.

“Ilan ’to?” birong wika ni Lash, saka iniharap sa mukha ang kamay niya na naka- fuck you sign.

“Fuck you too,” Lath grumbled and drank his Martini again. “Wala ako sa mood, Lash.”

“At bakit?”

Uminom na naman ito ng Martini sa baso. “Wala ka na roon.” He burped. “Bukas, uuwi na tayo.”

“Oo nga.” Um-order siya ng whiskey sa bartender. “I don’t want to go home.”

“Isn’t it the whole reason behind Black Pearl Cruise Ship?” Mahinang tumawa si Lath at umupo nang maayos sa stool. “I mean half of the reason. At least ako, kahit paano, I can stand Dad. Eh, ikaw? Ilang minuto pa lang kayong magkaharap, para na kayong bombang sasabog.”

Nalukot ang mukha niya. “Don’t remind me. Saka may kinalaman ang pakikitungo niya sa akin sa nangyari ten years ago. Minsan nga iniisip ko, mas gusto niyang anak si Nez kaysa sa atin.”

Nagkibit-balikat si Lath. “Sa tingin ko rin. But come on, Lash, we’re already thirty-one. Hindi na tayo mga bata. It’s time to forgive and forget.”

“I can’t,” agad na tugon niya. “Masyadong malalim ang galit ko kay Daddy para sa forgive and forget na ’yan.”

Lash sighed. “Whatever you say, brother-mine. Whatever you say.”

Tumahimik si Lash hanggang sa maubos niya ang in-order na whiskey. And after that whiskey, he ordered a bottle of rum. Nilunod niya ang sarili sa alak hanggang sa hindi na niya kayang umahon pa.

“LATH, NASAAN na ba iyang kakambal mo, ha? Kanina pa nag-umpisa ang welcome party pero wala pa rin siya. Nasaan ba siya, ha?!”

Ang galit na boses ng kanyang stepfather ang bumungad kay Nez nang pumasok siya sa kabahayan.

Lash was not here? Nakahiga siya nang maluwag. Thank God. Hindi niya alam ang iaakto kung naroon ito sa welcome party niya. He had always hated her for a reason that was unknown to her. Wala naman siyang ginawang masama rito.

It was the other way around.

Ito ang may ginawang masama sa kanya. He kissed her! It was a mistake, alam niya iyon. Pero ang hindi niya maintindihan ay kung bakit kung umakto si Lash ay parang siya ang may mali, na parang siya ang humalik dito!

Oh, well, it was in the past. Hindi na siya ang dating Nez na nasasaktan tuwing inaaway o sinisigawan siya ni Lash. She was now a woman capable of handling herself in any situation.

“Hindi ko alam, Dad,” sagot ni Lath, saka napatingin sa gawi niya. His eyes widened. “Nez?”

Ngumiti siya sa stepbrother niya na itinuring siyang tunay na kapatid. “Hi, Lath.”

“Wow,” Lath exclaimed. Tumayo ito mula sa pagkakaupo sa mahabang sofa at malalaki ang hakbang na lumapit sa kanya. “Nez, wow, look at you.” Niyakap siya nito nang mahigpit. “Mas gumanda ka lalo,” sabi nito nang pakawalan siya.

Mahina siyang tumawa. “Salamat.” She felt flattered. “Ikaw rin, mas gumuwapo ka.”

Lath rolled his eyes. “Alam ko ’yon. No need to tell me. I know I’m downright handsome with my gorgeous eyes and hot body.”

Alam niyang nagbibiro ito dahil tumatawa at halata ang kislap sa mga mata.

Magsasalita sana siya para kontrahin ang sinabi nito pero bago pa niya maibuka ang bibig, umalingawngaw ang galit na boses ng stepfather niya.

“Lash! Where the hell have you been?!”

Napaigtad si Nez nang marinig ang pangalan ng isa sa kambal na masaya niyang iniwan noon nang ipadala siya ng stepfather niya sa London para mag-aral.

“Wala ako sa mood, old man.”

Napalunok siya. That voice. That baritone voice. Lash. Oh, God. He was here and… he was drunk! Siguradong sisirain nito ang party niya katulad ng ginawa nito noong eighteenth birthday niya.

In a slow motion, Nez looked at Lash. At ganoon na lang ang lakas ng tibok ng puso niya nang magtama ang mga mata nila ng lalaki. He was more handsome than ever. His jaw was now square and stubborn. His nose was straight and proud. His lips were thin, soft looking and natural red. His violet eyes were cold, unflinching and impassive.

Impossible. Hindi ito si Lash.

Ang Lash na iniwan niya sampung taon na ang nakakaraan ay madaling mabasa ang mukha. Lash was like a book before, so easy to read and understand. But ten years later, he wasn’t like that anymore.

Inaasahan na niya ang nararamdaman nitong galit ngayong nagbalik na siya pero wala siyang makitang emosyon sa mga mata nito.

“Lash.” His name escaped Nez’ lips before she could stop herself from saying it.

Matiim siyang tinitigan ni Lash. It felt like forever before he looked at his father. “I’m tired. I’m drunk. I need rest.” Walang pakialam na nilampasan nito ang ama at umakyat sa hagdan.

“Lash! Come back here this instant!” sigaw ni Tito Leandro.

Malakas na bumuntong-hininga si Lash, saka lumingon. “Dad, kapag naki-party ako, nasisiguro kong sisirain ko lang ang welcome party ng…” Dumako ang tingin nito sa kanya. “Kapatid ko.”

A shiver ran down her spine. Kapatid, he said with no emotion, yet Nez knew that that word was meant as sarcasm.

“Very well.” Halatang hindi gusto ng stepfather niya iyon. “Matulog ka na. Ayokong masira ang party nang dahil sa ’yo.”

Nakahinga nang maluwag si Nez nang magpatuloy sa pag-akyat sa hagdan si Lash. Napukaw lang ang pag-iisip niya nang akbayin siya ni Lath.

“Come on. Let’s party.”

Pilit siyang ngumiti. “Sige.”

MULA SA KUWARTO ni Lash, dinig na dinig niya ang kasiyahang nangyayari sa malaking solar ng bahay nila.

What a lavish welcome party.

Well, hindi naman ’yon nakapagtataka, his father had a soft spot for Nez.

Nez…

His mind drifted back to the living room earlier. Ten years had passed, but she still possessed the beauty that caught not just his attention, but also something more. Ang mga mata nito at mapupungay pa rin, matangos ang ilong at natural na mapupulang labi. Walang ipinagbago ang babae maliban sa tapang ng kislap ng mga mata nito. Nang magtama ang mga mata nila kanina, he saw fierceness in her eyes that he’d never seen before.

Lash blew a loud long breath and pushed himself up. Nagtungo siya sa balkonahe na nakakonekta sa kanyang kuwarto at mula roon ay kitang-kita ang nangyayari sa party.

Kumulo ang dugo ni Lash nang makitang magkasama sina Lath ang Nez. Twenty-twenty ang vision niya kaya hindi siya puwedeng magkamali. Ang braso ni Lath ay nakaakbay sa balikat ni Nez.

Mabilis na inilabas niya ang cell phone at tinawagan ang kakambal. Wala siya sa tamang pag-iisip, his mind was hazy with jealousy creeping into his chest.

“Lash?” nagtatakang paniniguro ni Lath kung siya nga ang tumatawag.

“Tanggalin mo ang braso mo sa balikat ni Nez. Kung hindi, puputulin ko ’yan,” Lash said in a menacing voice that even the devil would be afraid.

Nakita niyang umawang ang mga labi ni Lath sa gulat at mabilis na tinanggal ang braso sa balikat ni Nez. Pagkatapos ay tumitig ito sa gawi ng balkonahe niya. Dahil madilim ang kinaroroonan niya, alam niyang hindi siya makikita nang maayos si Lath.

“Lash, nasaan ka? Lasing ka ba?” nag-aalalang tanong nito.

Lath seldom worried about him, well, Lash seldom used a menacing voice to Lath. “I’m okay. Just don’t touch her.”

“Si Lash ba ’yan?” pabulong na tanong ni Nez pero narinig niya.

Pinatay ni Lash ang tawag bago pa niya marinig ang sagot ni Lath. Umalis siya ng balkonahe at bumalik sa loob ng kuwarto niya.

Minutes passed before Lath barged into his room. May habit talaga ang kakambal niya na hindi ito kumakatok.

“Lash…” Isinara nito ang pinto at magkasalubong ang mga kilay na tinitigan siya. “Ano ba ang problema mo? What’s with the phone call? Look, Nez doesn’t deserve your grumpiness, okay? Lay off. Saka inakbayan ko lang naman siya. What’s the big deal?”

I’m fucking jealous! That’s the big deal!

Humiga siya sa kama. “Go back to the party, Lath. Leave me alone. Wala ako sa mood.”

“Whatever.” Lumabas si Lath at malakas na isinara ang pinto ng kuwarto niya.

Lash sighed. This was going to be a very long and torturous three months. Hindi na siya makapaghihintay na sumakay uli sa Black Pearl at lumayo sa bansang iyon. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 2

CHAPTER 2

MASAKIT ANG ULO ni Lash dahil sa hangover. Hindi alam ng lahat ng nasa mansiyon na nang sumapit ang hatinggabi, lumabas siya sa kanyang kuwarto at nagtungo sa bar na nasa second floor ng bahay. And there, he had drunkhimself until he passed out.

Two hours before sunrise, Lash woke up and dragged himself to his room.

And now, at exactly— tumingin siya sa orasan na nasa bedside table niya— eleven o’clock in the morning, he was awake and could feel the grumpiness radiating around his body.

Sana lang ay walang kumausap sa kanya ngayon. Dahil siguradong masisigawan niya kung sino man iyon.

Lash lazily dragged himself to the kitchen. Nang makapasok siya roon, agad niyang nakita si Nay Helen, ang mayordoma ng mansiyon. At the age of sixty-seven, malakas pa rin ito.

“Sir Lash.” Nginitian siya ng mayordoma at agad na naglapag ng isang basong tubig at Advil sa mesa. “Kumain na ang daddy at si Tita Elspeth n’yo. Si Sir Lath naman ay hindi pa po nagigising dahil sa kalasingan.”

He nodded silently and sat on the empty chair, facing the table. Kinuha niya ang isang basong tubig at Advil, saka ininom iyon.

His head throbbed. “Fuck!” Sinapo niya ang ulo na sobrang sakit.

Fuck! Please, Advil, work

your

magic, Lash pleaded in silence. Bakit naman kasi napagdesisyunan niyang laklakin lahat ng alak sa bar kagabi?

Bullshit.

Tatayo sana siya para magtungo sa kuwarto niya nang manuot sa ilong niya ang pamilya na pabango ni Nez. He would never forget that smell.

Such a

Flirt

—

A Victoria’s Secret Perfume.

Pasimple siyang bumaling sa pinanggagalingan ng amoy. Two meters away from him stood Nez. Yakap nito ang sarili habang nag-aalalang nakatingin sa kanya. No, hindi ito nag-aalala, may pangamba sa mga mata nito.

Nangangamba itong baka sigawan niya o awayin katulad ng dati.

Sinipa ni Lash ang paa ng silya na nasa kanan niya. Gumawa iyon ng masakit sa taingang ingay. “Upo ka.”

Walang imik na umupo naman si Nez. “Good morning po, Nay Helen,” magiliw na bati nito sa mayordoma. “Kumusta po ang tulog n’yo?”

Ako, hindi mo kukumustahin? Gustong kutusan ni Lash ang sarili. Yeah, right. As if Nez would care what happened as he dozed off like a drunkard.

“Mahimbing akong nakatulog kagabi, Ma’am Nez,” tugon ni Nay Helen. “Ihahanda ko na ba ang agahan n’yo?”

Nakita ni Lash mula sa gilid ng mga mata niya na tumango si Nez. Siya naman ay nakatitig lang sa baso na may lamang kalahating tubig. He looked at the glass like it had the answer to every problem he got.

Bigla siyang nag-angat ng tingin nang may inilapag na pinggan na puno ng pagkain si Nay Helen sa harap niya.

“Ano’ng gagawin ko riyan?” tanong niya sa mayordoma habang magkasubong ang mga kilay.

Tinaasan siya ng kilay si Nay Helen. “Kumain ka na. Alam kong hindi ka kakain mamaya kasabay ang daddy mo. Hindi na ako magtaka kung bigla ka na lang mawala, at sa susunod na linggo ka na naman magpakita.”

Bumuntong-hininga si Lash, saka nagsimulang kainin ang agahan na inilapag ni Nay Helen sa harap niya. From the corner of his eyes, he could see Nez silently eating her food.

Lash rolled his tongue over his dry lips. “Nez.”

Agad itong nag-angat ng tingin at nagtama ang mga mata nila. His breathing was caught on his throat. Damn. Her coffee-colored eyes… they had never stopped stealing his breath away.

“May kailangan ka?” Nez asked silently.

HININTAY NI NEZ na magsalita si Lash. She pressed her lips together when she saw him licked his lips again. Parang nanuyo ang lalamunan niya sa nakita.

“Well?” pukaw niya sa lalaki. “May kailangan ka ba?”

Nagbaba ito ng tingin. “Huwag kang maglalalapit kay Lath.”

Nagsalubong ang mga kilay niya at naramdaman niyang tumaas ang presyon niya sa narinig. “Kapatid ko si Lath—”

“Don’t even say it.” Gumalaw ang panga nito bago sinalubong ng matatalim nitong mata ang tingin niya. “Stay away from Lath, Nez. Kapag hindi mo ginawa ang sinabi ko, I’ll see to it that your stay in this fucking house will be a fucking nightmare.”

Nanlaki ang mga mata ni Nez. Alam niyang puno iyon ng pangamba. She was afraid but she tried not to show it. Naalala pa niya ang pang-aaway ni Lash sa kanya noon. Those fights and angry shouts of him were the hardest part of her coping up in her new family.

Lumunok siya at sinalubong uli ang mga mata nito. Anger vibrated from her. Hindi na siya ang batang is Nez na iiyak tuwing aawayin o tatakutin ni Lash.

She was now a woman. A woman ready to fight.

“Ano ba’ng problema mo sa akin?” Nez slammed her palms on the table. “Wala naman akong ginawang masama sa ’yo, ah? Ano ba ang ginawa ko at ganyan na lang ang galit mo sa akin?”

Sa halip na sagutin siya, itinulak ni Lash palayo ang pinggan na may lamang pagkain, saka tumayo at umalis ng hapagkainan.

Napanganga si Nez sa papalayong likod ni Lash. He’s such as asshole! But a very handsome asshole!

“Pagpasensiyahan mo na si Sir Lash.”

Napaigtad si Nez at biglang humarap kay Nay Helen. She tried to smile but failed. “Hindi ko ho siya maintindihan, Nay Helen. Wala naman ho akong ginawang masama sa kanya.”

“Alam ko.” Masuyo itong ngumiti sa kanya. “Presensiya mo pa lang ay galit na si Sir Lash. Alalahanin mo, sina Lash at Lath ang anak sa unang asawa. Si Sir Lath naka-move on na, pero si Sir Lash, sa tingin ko ay hanggang ngayon hindi niya matanggap na nag-asawang muli ang ama niya na hindi man lang ipinapaalam sa kanila.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Alam ko naman ho ’yon pero kasalanan ko ba kung nag-asawang muli ang daddy niya at ang mommy ko pa? Just like them, I was kept in the dark. Nalaman ko lang na nagpakasal si Mommy uli nang lumipat na kami rito.” Nagpakawala siya ng buntong-hininga.

“Pasensiya ka na, Ma’am Nez. Mahirap talagang intindihin ang ugali ni Sir Lash pero mabait naman siya kung kikilalanin mo nang maigi.”

Nez snorted. “Imposible kaming magkakilala nang maigi.”

Tinapos na niya ang pagkain ng agahan, saka bumalik sa kuwarto niya. Nagsalubong ang mga kilay niya nang makakita ng native necklace na nakasabit sa labas ng doorknob ng kuwarto.

What the hell?

Mabilis niyang kinuha iyon at itinaas para masuri. It was a native necklace with a rectangular glass box as pendant. At sa loob ng box na pendant ay may nakapaloob ng kulay-itim na perlas.

Napaawang ang mga labi niya sa ganda ng kuwintas na iyon. Napangiti siya nang makitang may kulay-dark blue na Post-it note na iniwang nakadikit sa pinto.

Welcome back. – L

Mas lumapad pa ang ngiti niya. Lath was really sweet. Mamaya na niya ito pasasalamatan.

Itinago niya ang kuwintas sa kanyang jewelry box at pumasok sa banyo para maligo at magbihis. Pupunta siya mayamaya sa dalampasigasan. She missed the beach. Noong nasa London siya, hindi siya bumisita sa beach dahil abala siya sa pag-aaral. At nang makatapos siya sa kolehiyo ay naging abala siya sa kanyang career.

Twenty minutes later, Nez was walking near the shore. She felt fresh as the salty breeze of air slammed against her body. Habang naglalakad, nahagip ng tingin niya si Lath. Nakaupo ang lalaki sa buhangin at nakatingin sa karagatan.

Actually, hindi siya sigurado kung si Lath ’yon o si Lash. Well, one way to find out.

Nilapitan niya ang lalaki na ngayon ay nakatingin na sa kanya. Hinintay niyang singhalan siya nito pero hindi ’yon nangyari.

Instead, the man gave her a small smile.

Agad siyang ngumiti at masayang umupo sa tabi nito. The man was Lath. Kung si Lash iyon, baka hindi pa siya nakakalapit ay marami nang lumabas sa bibig nito na masasakit na salita.

“Kumusta ang hangover mo?” tanong niya.

Lath shrugged. “I’m good.”

Napatitig siya kay Lath. “May sakit ka ba? Sisipunin ka ba? Your voice sounds different.”

Umiling ito. “Okay lang ako.”

“Ah, okay.” Tumingin si Nez sa karagatan at ikinuwento niya kay Lath ang nangyari sa kanila ni Lash sa kusina. “Nakakainis siya. Wala naman akong ginawang masama sa kanya. Kung may problema siya sa pagpapakasal ng mga magulang natin, labas na ako ro’n.”

“He’s an asshole,” bulong ni Lath sa hangin. “Hayaan mo na siya.”

Agad na gumaan ang pakiramdam ni Nez. Lath had always understood her. Mula noon hanggang ngayon, si Lathlang ang itinuring siyang kapamilya.

Pero hindi n’on natanggal ang inis na nararamdaman niya para sa kakambal nito.

Nagpakawala siya ng buntong-hininga. “Alam kong asshole ang kapatid mo, but that doesn’t stop me from trying to get into his good side. Of all people, Lath, alam mong ayokong nakikipagbangayan sa kakambal mo. I want a peace between me and Lash. Pero hindi ko hahayaan na ituring niya akong parang utusan niya. My goodness! Did I tell you that he told me to stay away from you?” She huffed in anger. “The nerve of that guy!”

Lath chuckled and it sent her heart into frenzy. Natigilan siya at napatitig sa katabi. It was just a simple chuckle but her heart reacted.

Dahan-dahang nanlaki ang mga mata niya. No way! This was not happening! Nagre-react lang nang ganoon ang puso niya kapag si Lash ang kausap niya. She thought that that the reason why her heart was beating so fast around Lash was because she was nervous and afraid. ’Yon ang conclusion niya. Kaya naman hindi niya iyon puwedeng maramdaman kay Lath!

Lath didn’t make her nervous. Lath didn’t— oh, no. Kung tama ang inisiip niya, siya na ang pinakatanggang babae sa balat ng lupa!

It

couldn’t

be, right? This man

couldn’t

be Lash!

Para masiguro ang naiisip, inilapit niya ang ilong sa leeg nito at inamoy ang lalaki.

Nez’ eyes widened when a Calvin Klein scent perfume penetrated her nostrils. Napalunok siya. Hindi ito maaari! Lath’s scent was Armani Perfume, and Calvin Klein’s was… Lash’s perfume.

Oh, God! Kill me now! This is embarrassing.

“Ano’ng—” Mabilis na lumayo sa kanya si Lath nang makitang napakalapit ng mukha niya sa leeg nito. She was almost kissing him. “Ano’ng ginagawa mo?”

Tumingin si Nez sa kulay-lilang mga mata ng lalaki. They were guarded not carefree like Lath’s.

“Nez, umayos ka nga ng upo.” Halata ang pagkairita sa mapupungay nitong mga mata. “And please, put a goddamn space between us.”

Napangiti siya. He wasn’t shouting and not pissing her off. That was a good sign, right? Pero bakit ito nagpapanggap na si Lath? He could easily correct her earlier.

Was he doing this to make fun of her? Agad na nawala ang ngiti sa mga labi niya.

“Inaamoy lang kita,” sabi niya. “Mukhang nagbago ka na ng pabango at tumulad sa kakambal mo.”

Kung gusto nitong magpanggap na si Lath, sige, magpapanggap din siyang hindi pa ito buko at walang kaalam-alam.

“Anyway, ano’ng ginagawa mo rito sa dalampasigan? Akala ko nasa bahay ka pa at tulog dahil lasing na lasing ka kagabi.”

Matiim siyang tinitigan ni Lath na para bang inaarok ang laman ng isip niya bago sumagot. “Hiding,” sabi nito.

“Nagtatago ka kanino?” puno ng kuryosidad na tanong niya.

Kinagat ni Nez ang pang-ibabang labi habang hinihintay ang sagot ni Lath.

Please, Lash, answer me.

Iyon ang unang pagkakataon na nag-usap sila nang hindi nagsisigawan. Maybe because he was pretending to be his twin and she was pretending ignorant of who he really was.

He rolled his tongue over his dry lips. It was Lash’s habit. Alam niya iyon kasi minsan sa buhay niya, nagkaroon siya ng crush dito na agad din namang nawala nang mag-umpisa itong singhalan siya at awayin.

“Hiding from …” Lumunok ito at hinuli ang mga mata niya. “Dad.”

“Bakit ka naman magtatago sa daddy mo? Last time I check, okay naman kayo. May nagawa ka bang hindi maganda, Lath?”

At the mention of Lath’s name, his eyes become hard and lifeless.

Lath smirked. “Hmm… magagalit ka ba kapag ang pinapahalagahan mong bagay sa mundo ay gusto kong kunin sa ’yo? Magagalit ka ba kapag iyang bagay na mahalaga sa ’yo ay gusto kong angkinin?”

Bumuka ang mga labi niya para sumagot pero walang lumabas na salita sa bibig niya. Honestly, she didn’t know what to say.

Lath chuckled humorlessly. “That’s the reason why Dad and I doesn’t see eye to eye. Kasi may bagay siyang pinapahalagahan na gusto ko. Nang malaman niya na gusto ko ang bagay na importante sa kanya, nagalit siya. And your ears are not yet prepared to hear what happened next after he found out.” Tumayo ito at humakbang palayo sa kanya.

“Lath—” Nez shut her mouth shut when Lath turned around. Bahagya itong umuklo sa harap niya, saka hinawakan ang baba niya at iniaangat ang mukha niya para magtama ang mga mata nila.

“Nez,” he said her name softly as he brushed his lips against her. “It’s Lash, not Lath.” Pagkasabi niyon ay binitiwan nito ang baba niya, saka naglakad palayo sa kanya.

Napalunok siya at dumapo ang kamay sa mga labi niya. Imposible. Imahinasyon niya lang ang nangyari.

Lash would not kiss her, right?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 3

CHAPTER 3

NEZ STAYED on the beach for an hour after Lash left. Nang bumalik siya sa mansiyon, sa likod siya ng bahay dumaan sa isiping baka nasa patio si Lash dahil doon ang paborito nitong tambayan.

Napatigil siya sa paglalakad nang makita ang isa sa kambal na nakaupo sa recliner at may hawak na gitara.

Mabilis na inisip ni Nez kung sino sa kambal ang may talent sa musika. And when she got the answer, her heart instantly hammered in nervousness.

Lath couldn’t even conjure a single note even if his life depended on it, but Lash could. Isa iyon sa maraming pinagkaiba ng kambal. Tanging ang mga mukha lang ng mga ito ang magkapareho.

Inayos niya ang bahagyang nakusot na damit at maingat na naglakad palapit sa pinto na hindi kalayuan na kinauupuang recliner ni Lash. Hindi niya maiwasang marinig ang malamyos na paggigitara ni Lash.

Talagang sinadya niya na dahan-dahang maglakad para marinig niya ang paggigitara ng lalaki.

Nang makarating sa pinto, Nez was reluctant to open it. Gusto pa niyang marinig maggitara si Lash. This was a one and a lifetime chance.

Bumuntong-hininga siya at pinihit pabukas ang pinto. Akmang papasok na siya sa kabahayan nang marinig ang boses ni Lash. Nanlaki ang mga mata niya.

Dear God! He was singing! And what a beautiful voice he had!

Lash was singing softly but Nez could hear him just fine. Pamilyar sa kanya ang kantang inaawit nito. Parang narinig na niya iyon, hindi lang niya maalala kung saan at kailan.

Hindi mapigilan ni Nez na lingunin si Lash sa kinauupuan nito. Parang may nagliparang paruparo sa tiyan niya nang makitang nakatingin din sa kanya ang lalaki habang kumakanta.

Napalunok siya.

“Pumasok ka na,” sabi ni Lash sa malamig na boses.

All she could do was nod and entered the household.

Nakahinga nang maluwag si Nez nang maisara niya ang pinto at malayo na siya kay Lash. Ano ba ang nangyayari sa kanya? Bakit ba palagi na lang tumitibok ang puso niya nang mabilis kapag malapit ito? Was it because she was afraid of him? Iyon lang naman ang explanation sa nararamdaman niya.

“Nez, saan ka galing?” Boses iyon ng stepfather niya.

Agad siyang nag-angat ng tingin at nginitian si Tito Leandro. “Sa dalampasigan po, Tito.” Nilaban niya ang pamumula ng kanyang pisngi. “Nagpapahangin lang.”

Tumango-tango ito. “Nag-agahan ka na ba?”

“Opo.”

“Nakita mo ba si Lash?” biglang tanong nito.

Tumango siya. “Opo. Nasa likod-bahay po siya.”

Tito Leandro looked at her and sighed. May pag-alala ang kislap ng mga mata nito. “Nez, you know that you and your mother are important to me, right?”

Tumango siya. Alam niya iyon. Tito Leandro was an amazing stepfather. Hindi siya nito itinuring na hindi kapamilya. Pinag-aral siya nito sa abroad at sa mamahaling paaralan pa. He treated her like she was really his daughter.

Ngumiti ito. “May hihingin lang sana akong pabor sa ’yo, hija.”

“Ano ho ’yon?” Malaki ang utang-na-loob niya sa taong ito at gagawin niya ang lahat mapasaya lang ito.

“Stay away from Lash.”

Napakurap-kurap siya at umawang ang kanyang mga labi. “Ho?”

Tito Leandro sighed and looked at her with worry. “Stay away from him, Nez. Lash is bad news. Hindi mo kilala ang anak ko katulad ng pagkakakilala ko sa kanya. Ayoko lang na may mangyaring masama sa ’yo o mapahamak ka.”

Nag-isang linya ang kilay niya. “Tito Leandro, hindi naman siguro lingid sa kaalaman n’yo na palagi kaming nagbabangayan ni Lash, pero hanggang doon lang ’yon. I don’t think Lash would hurt me physically.”

Tito Leandro chuckled. “That’s the thing, Nez. Lash won’t hurt you physically, pero may ibang paraan pa para saktan ka niya. Just stay away from him, okay? Tatlong buwan lang naman sila na narito—Lath informed me—after that, sa ’yong-sa ’yo na ang mansiyon at puwede mong gawin ang kahit ano.”

All Nez could do was nod. Gulong-gulo ang isip niya sa ipinapagawa ng kanyang stepfather.

Hanggang sa mawala ito sa harap niya, napako pa rin siya sa kinatatayuan. What was that all about? What the hell? Stay away? Gusto niyang matawa. Para kay Lash, isa siyang tao na may ketong. Alam niyang ito ang lalayo sa kanya at hindi siya.

Tito Leandro might be a good father figure to her, but he was never a good father to Lash. Sa tatlong taon na pamamalagi niya sa mansiyon bago siya ipinadala sa London para mag-aral, nasaksihan niya kung paano mag-away ang dalawa tuwing umuuwi si Lash kapag summer. She saw how Tito Leandro treated Lash. It was heartbreaking.

Kaya naman paminsan-minsan ay nakakaramdam siya ng hiya kay Lath. Maayos ang pagtrato sa kanya ng ama nito, while Lash was treated differently. Ito ang tunay na Coleman. Sampid lang siya sa mansiyon na ’yon.

“Makikinig ka ba?”

Napaigtad si Nez sa kinatatayuan at bumaling sa pinanggalingan ng boses. “Lash!”

He smirked at her. “Dapat makinig ka kay Dad. I ate people when I’m mad.”

Pinukol niya ito ng matalim na tingin. “Ano naman ang pakialam mo kung makikinig ako sa kanya o hindi? It’smy life, ako ang magdedesisyon kung ano’ng gagawin ko—” Tinangay ng hangin ang iba pa niyang sasabihin nang inisang hakbang ni Lash ang pagitan nilang dalawa.

Their bodies were just an inch apart.

His smirk was still there, dark and dangerous. “Nez, you should listen to, Dad. I am bad news. Alam mo ’yon, hindi ba? Be a good girl and stay the heck away from me—”

“Huwag mo akong utusan na para bang empleyado mo ako, Lash. May sarili akong isip. Gagawin ko kung ano’ng gusto ko.”

Lalo pang ipinagdikit ni Lash ang katawan nilang dalawa. “Baby, you should listen to that old man.” Hinawakan nito ang baba niya at inilapit ang mukha sa mukha niya.

Nez could smell his aftershave and minty breath. He smelled good. Humahalo sa mabango nitong amoy ang pabango nito na hindi niya makalimutan. She could feel tingling sensation on her chin where he was touching her. His arms were ripped with just enough muscles and he looked so good up close.

Damn you, Lash!

“B-bitawan mo ako,” nauutal na sabi niya. Walang galit o lakas ang boses niya. Her voice didn’t hold firmness like she wanted it to sound. Her voice came out husky and soft.

Napakalas ng kabog ng dibdib ni Nez. Nawawala sa tamang huwisyo ang isip niya. Ang tanging laman lang niyon ay ang mabangong hininga ni Lash at ang estrangherong sensasyong nararamdaman niya sa pagkakalapit ng mga katawan nila. Ang kamay nito ay nasa baba pa rin niya at ang isa naman ay nakapalibot sa baywang niya.

She wasn’t thinking right, she knew that. Kaya naman nang lumapat ang mga labi ni Lash sa mga labi niya, wala siyang nagawang aksiyon kundi ang tugunin ang halik nito. She kissed him back and she wanted more.

Nez purred like a contented cat when Lash lips traveled down to her jaw, to her neck and down to the valley of her breast. Napalunok siya habang ninanamanam ang masarap na sensasyon ng dulot ng mga labi nito sa parte ng katawan niya na hindi angkop para halikan nito.

Pero bigla siyang nagising sa pagnanasang nararamdaman at marahang itinulak ang lalaki. “G-get off me.” Same as earlier, there was no firmness on her voice. “P-please.”

Salamat sa Diyos at pinakawalan siya ni Lash pero hindi nito inilayo ang katawan sa katawan niya. He had a naughty spark in his eyes.

His smirk widened. “Hmm, you look flushed, baby.” Inilapit nito ang bibig sa tainga niya at bumulong. “Alam mo ba kung ano’ng hitsura mo ngayon habang namumula iyang pisngi mo?”

“H-hindi,” matapang niyang sinagot ang tanong nito. Nagpapasalamat siya na hindi nanginginig ang boses niya tulad ng nararamdaman niya ngayon sa loob-loob niya.

His violet eyes seared through her. “You’re blushing like a woman who had just lost her virginity and your pussy still wants more.”

Nez gasped audibly at Lash’s dirty words. Namilog ang mga mata niya sa gulat at nasisiguro niyang mas namula pa lalo ang mga pisngi niya.

Lash chuckled and shrugged. “Makinig ka sa matandang ’yon, Nez. I may lose my self-control and ravish you here and now.”

Her heart pounded loudly inside her chest. Dear God. This man! This man was not Lash! Ang Lash na kilala niya noon ay palagi siyang inaaway at sinisigawan. The Lash she knew before was always brooding and pushing her away to the point that she would cry because of his rejection to be her stepbrother. ’Yon ang Lash nakilala niya… ’Yon lang Lash na kilala niya, ten years ago.

Pero kilala nga ba niya ang lalaki? May alam ba siya tungkol dito maliban sa ipinapakita nito sa kanya at sa ibang tao? No. She didn’t know Lash at all. Why? Because he never gave her a chance to know him. Unlike Lath who gave her a chance to know what was behind his fake smile and emotionless eyes.

Akala ni Nez ay kilala niya si Lash, pero nagkakamali siya. Because the Lash standing in front of her now was somewhat similar yet different from ten years ago.

“You wouldn’t…” pabulong na sabi niya pero alam niyang narinig iyon ng lalaki. “Hindi mo sa akin gagawin ’yon.”

“At bakit naman?” He looked annoyed.

“Dahil stepsister mo ako at mali ’yon,” lakas-loob niyang sagot. “Maling-mali ’yon.”

Lalong dumilim ang mukha ng lalaki. Pero bago pa ito makapagsalita, tinalikuran niya ito at mabilis na umakyat sa hagdanan.

She was on the middle of the staircase when she stopped and glanced back at Lash who was looking at her intently. “Oh, and, Lash, please, don’t ever kiss me again.”

Lash smirked darkly. “Let’s see about that, baby. Let’s see about that.”

Para pa ring tinatambol ang puso ni Nez hanggang sa makarating siya sa kanyang kuwarto. Hindi na niya imahinasyon ang nangyari. Lash did kiss her.

Pero bakit? Para paglaruan siya at ipamukha sa kanya na hindi talaga siya nito ituturing na kapamilya?

A tear slid down from her eyes. Mabilis niyang pinahid iyon at humugot ng isang malalim na hininga.

Dapat nga siguro siyang makinig kay Tito Leandro. Lash was nothing but trouble. At kailangan niyang labanan kung ano man ang binabalak nito.

Hindi man siya nito inaaway o sinisinghalan ngayon, pero alam niyang may maitim itong binabalak laban sa kanya. Why would he kiss her if he was not planning something devious?

LUMIPAS ANG BUONG araw ni Nez na hindi siya lumabas ng kuwarto. Binisita siya ni Lath at dinalhan ng meryenda. Hindi na ito mukhang lasing katulad kagabi.

Kinabahan nga siya nang pumasok ang lalaki sa kuwarto niya. Pero nang maamoy niya ang pabango ni Lath, kumalma siya.

Nang dumating ang tanghalian, may kumatok sa pinto ng kuwarto niya.

“Pasok,” sabi niya.

Dahan-dahang bumukas ang pinto. At dahil nakatalikod siya at abala sa pagtipa sa keyboard ng laptop niya, hindi niya nakita kung sino ang pumasok.

Narinig niya ang papalapit na mga yabag ng pumasok pero hindi niya iyon binigyang pansin. Abala siya sa paggawa ng 3D layout para sa interior design ng bahay ng isa niyang kliyente na sa Paris naninirahan. Ipapadala niya ang disenyo roon at babayaran siya. Simple as that.

Nez’ finger froze when a Calvin Klein perfume wrapped around her. Napalunok siya at kinabahan pero hindi niya ipinahalata. She forced himself to continue typing.

Parang sasabog sa sobrang bilis ang tibok ng puso niya nang maramdaman ang mabangong hininga na tumatama sa leeg niya, kasabay niyon ay ang paglapag ng tray na may pagkain sa tabi ng laptop niya.

Akala niya ay aalis na ang lalaki, but no, Lash’s lips grazed her neck making her shiver. Nanuyo ang lalamunan niya.

“Eat up,” sabi nito sa baritonong boses, saka umalis na.

Pinakawalan ni Nez ang hininga na kanina pa niya pinipigilan. Oh, God. This is not good.

Since when did Lash

make

me breathless? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

HALOS ISANG ARAW ring ibinuro ni Lash ang sarili sa kuwarto habang nakaharap sa laptop niya. Inaayos niya ang mga papeles na kakailanganin nila ni Lath para sa unang paglalayag ng ikalawang Black Pearl Cruise Ship sa bandang Europa.

It was his and Lath’s dream. At ngayon, matutupad na ang pangarap nilang maglayag ang ikalawang Black Pearl. Ang ikatlong Black Pearl na balak nilang ipalayag sa North and South America ay malapit na ring matapos.

Narinig niyang bumukas ang pinto ng kuwarto niya pero hindi inalam kung sino ’yon. Lash knew that it was Lath. Maybe it was a twin thing. Hindi man niya makita ang kakambal pero alam niya kung malapit lang ito sa kanya o pumasok sa isang kuwarto na naroon siya.

He could sense his twin brother, so did Lath.

“Hey, bro.” Inakbayan siya ni Lath at tumingin ito sa screen ng laptop niya. “Damn, malapit na pala. Four months na lang ang bibilangin natin.”

Tumango siya. “Yes.”

Lath gave out a short laugh and then sat on the stool next to him. “Anyway, bro, kinausap ako ni Daddy na pagsabihan kang layuan si Nez.” Tinaasan siya nito ng kilay, nagtatanong ang mga mata nito. “Ano’ng ginawa mo kay Nez?”

Hinarap niya ang kakambal at pinakatitigan. May pag-aalala sa mukha nito. His twin really did care for their stepsister. Should he tell Lath? Ano ang sasabihin nito? Would he judge him? Would he help him? And daming katanungan sa isip niya.

“Well?” Lath prompted.

Lash sighed. One way to find out. “I kissed her,” sabi niya na walang emosyon ang mukha. He was getting good in masking his emotion. “Ten years ago. Sa dalampasigan nang dumating ako galing sa paglalayas ko raw ng ilang araw.”

Kung siya kalmado, si Lath ay halos mahulog sa sahig ang panga sa sobrang gulat sa ipinagtapat niya.

“W-what the… w-what— si Nez?! K-kiss… what the fuck, Lash?!”

Lash chuckled. “Yes, Lath. I kissed Nez. May masama ba sa ginawa ko?” he inquired, trying to look innocent. “It’s just a kiss.”

Pinandilatan siya ng kakambal. His eyes sporting anger. “Just a kiss?! Lash! May isip ka ba? Stepsister natin siya! Please naman, spare Nez from your womanizing! At isa pa, hindi mo ba alam na bawal maghalikan ang katulad n’yo ni Nez? Fucking goodness, Lash, use your fucking brain!”

Lash rolled his eyes. “Lath, we’re on a twenty-first century. Kahit nga mag-second cousin, puwede nang magpakasal.”

Lath looked at him, dumbfounded. “Lash, naririnig mo ba ang sarili mo?”

Nag-iwas siya ng tingin. “I’m trying to fight it, Lath. Sa tingin mo, hindi ako nag-iisip?”

Mataman siyang tinitigan ni Lath. And then realization hit him like a slap on the face. “Holy shit!” he exclaimed then he stood up and started pacing back and forth. “Fuck, Lash! Fuck! Kailan mo pa nararamdaman ’yan?”

Bumuntong-hininga siya. “Simula noong una ko siyang makita.”

Napanganga na naman si Lath. “What the hell?! Bakit hindi mo sinabi sa akin?!”

Kinunutan niya ang kakambal. “Kapag sinabi ko ba sa ’yo noon, ano’ng gagawin mo? Siguradong huhusgahan mo ako. At saka, sampung taon na ang nakalipas. I’m sure nag-iba na ang nararamdaman ko.”

Umingos si Lath. “Nag-iba? Ako ba pinaglololoko mo, Lash? Sapat na ang ang narinig ko noong tumawag ka sa akin sa gabi ng welcome party. You threatened me to cut my arm, Lash. ’Yan ba ang naka-move on na?”

Nagbaba siya ng tingin. “Hayaan mo na ako, Lath.”

“Anong hayaan? No! We’re going to do something about your forbidden feelings,” sabi ni Lath, saka may tinawagan gamit ang cell phone nito. He called more than five people before turning to face him. “Halika na.” Hinawakan siya nito sa kuwelyo at hinila palabas ng kuwarto niya.

Lath dragged him towards the garage where their car was located. Nadaanan nila si Nez na nasa labas ng bahay na nanlaki ang mga mata nang makita siya na hila-hila ni Lath.

Nang makarating sila sa garahe, binuksan ni Lath ang passenger side ng Porsche nito, saka itinulak siya papasok sa loob.

All Lash could do was glared at his twin who just give him a cheeky grin.

“Pangako, makakatulong sa ’yo kung sino man ang pupuntahan natin,” wika ni Lath nang makaupo ito sa driver’s seat.

Itinirik lang ni Lash ang mga mata at hindi umimik. Saan kaya siya dadalhin ng kakambal niya? At sino kaya ang tinawagan nito kanina?

Twenty minutes later, pumasok ang Porsche ni Lath sa Bachelor’s Village at pumarada sa isang maliit na barn na medyo nasa pinakasulok ng village. Walang taong pupunta roon para lang tumambay.

Umayos ng pagkakaupo si Lash. “Nasaan tayo?” Nagsalubong ang mga kilay niya, saka nagmamadaling lumabas ng sasakyan. “Bakit mo ba ako dinala rito?”

Nginisihan lang siya ni Lath, saka naglakad patungo sa pinto ng barn. When Lath entered, Lash followed. Nasa labas pa lang siya ay dinig na dinig na niya ang boses ng mga kaibigan niya.

He rolled his eyes. Ito ang tulong na sinasabi ni Lath? Baka tuluyan na talaga siyang mabaliw dahil sa mga ’to.

Bumuntong-hininga siya bago pumasok.

A well decorated barn welcomed him. Sa halip na mga palay o kung ano pa man, ang nasa loob ng barn ay parang tambayan ng mayayamang tao.

Expensive looking chandelier hang on the ceiling. A set of leather sofa in the center. Marble flooring. Expensive paintings. An out of place video-singko . A mini bar full of liquors. Seventy-two inches flat screen TV, DVD player, billiard table, dart hanged on the wall, an oval-shaped long sofa facing the small man-made fountain in the corner, a jacuzzi in the far-left side corner and a un-fucking-believable swimming pool.

’Yan lang naman ang hitsura sa loob ng barn. Who would have thought to make this effing barn like this? Only his friend, Lysander Callahan.

Lash cursed Lath again and again when he spotted seven of their friends were present.

Si Tyron na nakaupo sa oval-shaped sofa, si Lysander na nakababad ang katawan sa jacuzzi, si Calyx na kumakanta sa video-singko , si Knight na nakababad ang mga paa sa swimming pool at umiinom ng beer, sina Cali at Reigo na naglalaro ng dart at si Andrius Salazar na nagsasayaw ng hiphop malapit sa DVD player. All in all, napakagulo ng buong barn. Parang may mga radyo ang kaibigan niya at iba-iba ang istasyon na pinakikinggan.

It

’

s chaotic. Dammit.

“My man!” sigaw ni Lysander nang makita siya. “Wanna join?” Itinuro nito ang jacuzzi.

Nalukot ang mukha niya. “Ayoko nga baka umihi ka na diyan, eh.”

Tinawanan lang siya ni Lysander at itinaas ang kamay para ipakita sa kanya ang “fuck you” sign na ginawa nito.

Napailing-iling siya at umupo sa oval-shaped na sofa. Agad namang umupo si Andrius sa tabi niya at hinihingal na nagsalita.

“Lath told us everything,” sabi ni Andrius at ngumisi. “Ipagtitirik na ba namin ng kandila ang nagdurugo mong puso?”

He rolled his eyes. “Hardly.”

Mahinang tumawa si Tyron. “Lath makes it sounds like you’re dying from a heartbreak.”

Umingos siya. “It’s nothing.” Pinukol niya ng masamang tingin si Lath na ngayon ay kasali na sa paglalaro nina Cali at Reigo ng dart.

Nginisihan siya ni Lath. “Kaya mo ’yan, Lash. Spill the beans!”

Pinukol niya ng nakamamatay ng tingin ang kakambal. “Go to hell!”

Tinawanan lang siya ni Lath, saka nagpatuloy sa paglalaro ng dart.

Bumaling siya kina Tyron at Andrius. “What did Lath exactly tell you?”

“Lath said it’s a forbidden love.” Si Andrius ang sumagot. “You know, I advise you to still pursue her. Ano naman kung hindi puwede? Kung sa tingin mo ay tama ang ginagawa at nararamdaman mo, go for it.”

Tyron added. “Oo nga naman, Lash. Go. Fight.”

“Maraming magagalit sa akin,” sabi niya.

“And would that stop you?” tanong ni Tyron.

Napangisi siya. “No. It wouldn’t.”

“Good.” Andrius slapped his shoulder. “That’s my man.”

Umahon na si Lysander mula sa jacuzzi at nakatapi lang ng tuwalya na humarap sa kanya. “You, my friend, is in dire situation. Alam ko kung ano’ng kailangan mo?”

“Ano?” walang buhay siyang nagtanong.

“A willing pussy to fuck,” nakangising sabi ni ni Lysander.

“Hell, yeah!” sang-ayon ni Andrius.

“Hell, no.” Tyron was against Lysander. “Hindi lahat ng problema ay sex ang solusyon.”

“Here comes Mr. Marriage Man,” sarkastikong sabi ni Lysander, saka nag-dive sa swimming pool.

Nakatanggap ng malutong na mura si Lysander mula kay Knight dahil natalsikan si Knight ng tubig sa mukha.

“Fuck you, Lysander!” sigaw ni Knight at lumayo sa swimming pool, saka nagtungo sa billiard table.

Tawa-tawa lang si Lysander habang lumalangoy.

Lash rolled his eyes. His friends were really not right in the head.

Tumayo siya at lumapit sa video-singko , saka naglagay ng limang piso. He entered the number of the song he wanted to sing, saka inagaw kay Calyx ang mikropono.

Lash started singing “Want You To Want Me” by Jason Derulo . Habang kumakanta, binigyan siya ng beer ni Cali.

“Kumpleto na ang brokenhearted appearance mo,” natatawang sabi ni Cali, saka ininom ang sariling beer na hawak.

Lash just flipped Cali off with his middle finger and continued singing his heart out. Hindi sa pagmamalaki pero maganda ang boses niya kaya naman malakas ang loob niyang kumanta. Mukhang mauubusan siya ng barya ngayong araw.

Habang kumakanta, isa lang ang laman ng isip niya.

When are you going to want me, Nez? Because I fucking want you.

GABI NA pero wala pa sina Lash at Lath. Halos magmamadaling-araw na. Hindi makatulog si Nez kahit pa anong pilit niya sa sarili.

She twisted and turned on her bed until she heard a car pulling over outside the mansion. Mabilis siyang bumangon at nagtungo sa bintana, saka sumilip sa labas.

Namilog ang mga mata niya nang makitang lumabas si Lash at pasuray-suray na naglakad patungo sa pinto. Nasa likuran nito si Lath na mukhang pareho lang ang kalagayan kay Lash.

At dahil alam ni Nez na tulog na ang lahat ng tao sa buong mansiyon, mabilis siyang tumakbo patungo sa pinto ng bahay at pinagbuksan ang kambal.

Sa halip na pumasok sa loob si Lash, namumungay ang mga mata sa kalasingan na tumitig ito sa kanya. And then a playful smirk stretched his sinful lips.

“Well, hello there, baby,” Lash purred and went to hug her.

At dahil pasuray-suray ito, sa halip na mayakap siya ay napasubsob ito sa mayayaman niyang dibdib.

Nez gasped at the stranger sensation that shot through her groin. What the hell was that?

Inalalayan niya ang lalaki na makatayo nang tuwid habang ang mga kamay nito ay nasa baywang niya.

At parang sinisilihan ang katawan niya sa hawak nito. Bloody hell!

“Nez, kapatid ko!” sigaw ni Lath na ngayon ay papasok na sa pinto.

Mabilis na itinulak ni Nez si Lash palayo sa kanya dahilan para mapasalampak ng upo ang lalaki sa sahig.

“Oh, shit, Lash!” Worry was visible on her voice.

Tumawa lang si Lash at nahiga sa sahig na parang walang pakialam sa mundo.

“Lath!” Dinaluhan naman niya si Lath, saka ipinalibot sa balikat niya ang braso nito at tinulungang makapaglakad nang maayos.

Halos maligo sa sariling pawis si Nez. Lath was a very heavy man. Habol niya ang hininga habang inaalalayan ito sa paglalakad. Nang makarating sila sa mahabang sofa ay ihiniga niya roon si Lath, saka tinapik-tapik ang pisngi nito.

“Dito ka lang muna,” sabi niya kay Lath at binalikan si Lash.

Lumuhod siya sa tabi ni Lash at bahagyang inilapit ang mukha sa lalaki.

“Lash?” pukaw niya sa lalaki na mukhang natutulog na.

Ungol lang ang itinugon nito sa kanya.

“Lash.” Tinapik niya ang pisngi nito. “Lash, please, bumangon ka na. Aalalayan kita.”

Umungol na naman ito.

Sa isiping tulog na ang lalaki, napagdesisyunan ni Nez na hilain na lang ito. Ipinosisyon niya ang sarili sa uluhan nito, saka hinawakan ang magkabilang braso nito.

Nez was about to drag Lash when his hand encircled around her wrist, shackling it with his iron grip.

“Lash—”

Napasigaw siya sa gulat nang hilahin siya pababa ni Lash. Then he silenced her yelp with his lips, stealing her breath again.

Pumalibot ang mga braso nito sa leeg niya, saka pinakawalan ang mga labi niya. Binuksan niya ang nakapikit na mga mata at nagtama ang tingin nila ni Lash.

Mukhang hindi ito lasing pero sumusuray na kanina.

“Hey.”

Lumunok siya. “H-hey.”

“Tulungan mo akong tumayo.” Mahina itong tumawa. “Lasing yata ako.”

“Yata?” Naiinis na pinandilatan niya ito. “Sumusuray ka na nga, ’tapos yata pa?”

Ngumisi ito. “Just help me up.”

Nez gave Lash a smug smile. “Hindi ko akalain na darating ang araw na hihingi ka ng tulong sa akin.”

Lash rolled his eyes. “I’m drunk, Nez. What do you expect?”

Inirapan niya ang lalaki, saka tinulungan itong makatayo. Before they took a step, she pushed the door closed. Akala niya ay hanggang sa sala lang ito magpapatulong kaya ganoon na lang ang lakas ng tibok ng puso niya nang mapansing patungo sa hagdanan ang tinatahak na daan ni Lash.

She had no choice. Inalalayan niya si Lash hanggang sa makarating sila sa kuwarto nito. Tinulungan din niya ang lalaki na makahiga sa kama nito.

“Lash, bitiwan mo ako,” Nez said, breathless at their intimate closeness.

Magkadikit na magkadikit ang mga katawan nila. Nararamdaman niya ang abs na nakatago sa polo shirt nito. Nararamdaman niya ang amoy-alak nitong hininga na tumatama sa mukha niya.

“Lash, b-bitawan mo na ako. Please… baka may makakita sa atin.”

Of course, Lash didn’t listen. Instead, he slid his hand inside her pajama and cupped her breast.

Nez gasped in shock at his bold move!

“Damn, Nez.” Lash breathing was ragged. “Your breast feels good.”

Nanayo ang mga balahibo niya sa kakaibang sensasyong naramdaman niya. Hindi rin nakatakas sa pansin niya ang kakaibang pakiramdam sa puson niya. Para iyong kinikiliti.

Nez put her palm on Lash’s hard chest and she pushed herself up. But unfortunately, hindi siya hinayaan ni Lash. Yumakap ang isang kamay nito sa pang-upo niya at pinisil iyon.

Pleasure shot through her belly. Oh, God!

Pilit na nagpupumiglas si Nez pero mas malakas sa kanya si Lash. He was able to pin her on the bed and settled on top of her.

“Lash—”

“I want you.” He dipped his head and crashed his lips on hers making her muffle a moan.

Mabilis na pinalalim nito ang halik at ipinasok ang dila sa loob ng bibig niya. Ang kamay nito ay nasa dibdib pa rin niya at minamasahe iyon—dahilan para pigilan niya ang ungol na gustong kumawala sa mga labi niya.

Lash kissed her passionately and she kissed him back. Ginagaya niya ang bawat paggalaw ng mga labi nito sa mga labi niya. Nag-espadahan ang mga dila nila. They both devoured every inch of each other’s mouth.

Heat wrapped around her body. She could feel that her part down there was soaking wet. Naninigas din ang nipples niya na patuloy na minamasahe ni Lash.

Wala na si Nez sa tamang pag-iisip. Lust already clouded her rationale thoughts. Lust already consumed every nerve in her body.

Gusto niyang labanan ang init na nararamdaman. Gusto niyang kumawala kay Lash pero hindi siya nito hinahayaan at wala na siyang lakas na labanan ito.

But when Lash pinned her on his bed roughly, his other hand sliding inside her panty, nanlaki ang mga mata niya at nakaahon siya sa pagnanasa at init na nararamdaman.

“No!” Takot ang naging lakas niya para itulak si Lash palayo at umalis sa kama nito. “Don’t do that again!” singhal niya sa lalaki na nakangisi lang sa kanya. “Lash!” She glared at him with so much anger.

Dammit! She was his stepsister! Bakit ba niya hinayaan itong gawin iyon sa kanya?

Lash chuckled. “Good night, apple.” Parang hindi man lang ito nakonsiyensiya sa ginawa.

Pansamantalang nakalimutan ni Nez ang galit at kinunutan ng noo ang lalaki. “Apple?”

Tumagilid ng higa si Lash, ang likod nito ay nakaharap sa kanya. “You smell like apple, Nez.”

Napakurap-kurap siya at walang imik na umalis sa kuwarto ni Lash.

She didn’t know what happen in his room, masyado na siyang natatakot at naguguluhan sa ikinikilos ni Lash. Kung kasama ang nangyari sa maitim nitong balak, kailangan niyang protektahan ang sarili niya mula rito.

She couldn’t let him touch her intimately again.

Isa lang ang ipinagdarasal niya habang pababa sa hagdan para asikasuhin si Lath. Sana bukas, pagkagising ni Lash, makalimutan nito ang nangyari sa kanilang dalawa.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

NAGULAT SI NEZ nang mag-agahan at naroon sina Lash, Lath Tito Leandro and her mother. All of them were silently eating. Walang nagsasalita sa mga ito, sa takot siguro na mauwi iyon sa bangayan o singhalan na palaging nangyayari, lalo na kung sina Tito Leandro at Lash ang masasalita.

Their table contained twelve seats. Tig-isa sa magkabilang dulo at lima naman sa magkabilang bahagi. Doon nakaupo si Tito Leandro sa isang dulo at sa kanang bahagi nito ay nakaupo ang kanyang ina. Samantalang si kabilang dulo ay nakaupo si Lash at sa kaliwang bahagi nito ay si Lash.

Nang dumako ang tingin niya kay Lash, naalala niya ang nangyari sa kanila kagabi. Nilabanan niya ang pamumula ng kanyang pisngi.

Darn it!

She chose to seat beside her mother. Walang imik siyang na kumain.

Silence hover around them until Tito Leandro broke it.

“Lash, lasing ka raw kagabi,” sabi nito sa paggalit na boses.

Agad na itinuro ni Lash si Lath. “Lasing din siya pero ako lang ang binanggit mo.” Mahina itong tumawa, saka puno ng sarkasmo na nagsalita. “Oh, I forgot, you don’t like me. So silly of me.”

Akmang sasagot si Tito Leandro nang pumasok sa usapan ang mommy niya.

“Leandro, tama na. Nasa hapagkainan tayo.”

A sardonic chuckle escaped Lash’s mouth. “Makinig ka sa kanya, Dad. Baka hindi ako makapagpigil at makalimutan kong ama kita.” Pagkasabi niyon ay umalis na ito.

Sumunod si Tito Leandro, idinahilan na nawalan ito ng gana.

Napailing-iling ang kanyang ina. “Kailan kaya magbabati ang dalawang ’yon? It has been ten years.”

“Ano ba ang nangyari sa kanila?” puno ng kuryusidad na tanong niya.

Nagpakawala ng mahabang buntong-hininga ang mommy niya, saka humarap sa kanya. “ We happened, Nez. Nang ikasal kami ni Leandro, halata naman na ayaw nila sa atin. Lath came around, but never Lash. Bukod doon, mas palagi kang pinapaboran ni Leandro sa kahit anong bagay na gawin at gustuhin mo. Ang hinala ko ay nagseselos sila sa ipinapakitang atensiyon sa ’yo ng ama nila. I would be too if I was in their shoes.“

Her heart tightened. Sabi na nga ba niya, nagseselos si Lash.

“It’s more than that,” Lath interjected, finishing what was left on his plate. Tumingin ito sa kanilang mag-ina. “For me, matagal ko na kayong natanggap. Alam kung ganoon din si Lash. His anger is solely for Dad only, so stop worrying.”

“Kung ganoon, bakit tuwing sinusubukan kong makapasok sa mundo niya, nagagalit siya?” tanong ng mommy niya na puno ng sakit ang mga mata. “Maniwala ka man sa hindi, Lath, napamahal na kayo sa akin ng kakambal mo.”

“I believe you, Tita Elspeth,” wika ni Lath na nakangiti. “But Lash is a different matter. Nagagalit siya sa ’yo kasi pinapakialaman mo siya. You’re so persistent to get his attention and affection, that’s what irritates him. With Lash, you just have to let him. Hayaan mo siyang gawin ang gusto niya. Don’t interfere and don’t try to help him be in Dad’s good side. Ayaw niya ng ganoon.”

Tumango-tango ang kanyang ina at halatang ina-absorb nito ang sinabi ni Lath. Siya naman ay nagpapanggap na abala sa pagkain. Pero ang isip niya ay naglalakabay at nagtatanong.

What ever happened to Lash and Tito Leandro must have been awful.

Matapos ang agahan, kahit ayaw ni Nay Helen, tinulungan niya itong maghugas. Panay ang tingin nito sa kanya nang masama.

“Ano ka ba naman, Miss Nez, itigil mo nga ’yan.” Pilit siya nitong pinipigilang tumulong.

Ngumiti lang siya. “Nay Helen, sanay akong maghugas. Nakakalimutan n’yo po ba na mag-isa lang akong nanirahan sa London?”

Bumuntong-hininga ang mayordoma, saka may ipinakita sa kanyang mahabang listahan. “Gusto mong tumulong? Sige. Pero hindi ang maghugas ng pinagkainan. Heto, listahan ’yan ng dapat bilhing grocery para sa susunod na linggo. Ako na ang maghuhugas at ikaw naman, puntahan mo si Sir Lath. Nangako siya kanina na ipagmamaneho ako patungo sa grocery.”

Nez gave Nay Helen a cheeky wide grin. “Salamat, Nay Helen. Wala kasi akong magawa sa bahay na ’to, eh. Hindi ako sanay.”

Nay Helen smiled back. “Sige na, puntahan mo na si Sir Lath.”

“Okay. Bye.”

Nang makapagpaalam, agad na nagtungo si Nez sa kuwarto ni Lath.

“Hey, you.”

Lath smiled in an instant he saw her. “Hey, you, too. May kailangan ka?”

Ipinakita niya ang listahan ng mga bilihin. “Ako ang naatasan na mamili ng grocery at napag-alaman kung ipagmamaneho mo raw ako.”

Lath’s face fell. “Shit! Nakalimutan ko! I have somewhere else to be.”

Bumaba ang tingin niya sa suot nito. Halata namang may pupuntahan ito. “Date?” tudyo niya.

Lath chuckled, his violet eyes sparkling. “Yes. Sa wakas. Pumayag din siyang maka-date ako.” Hinawakan siya nito sa kamay, saka walang pasabing hinila patungo sa kuwarto ni Lash na bahagyang nakaawang ang pinto. “Lash, brother-mine!”

Abala si Lash sa harap ng laptop nito. “Hey.”

Tumikhim si Lath. “So, ahm, puwede mo bang ipagmaneho si Nez patungo sa grocery?”

Agad na humarap sa kanila si Lash habang patuloy na nagsasalita si Lath.

“Nakalimutan kong nangako ako kay Nay Helen na ipagmamaneho ko siya at ngayon ay si Nez na pala—”

“Sure. I’ll do it,” sansala ni Lash sa mahabang explanation ni Lath habang matiim na nakatingin sa kanya.

Napalunok siya nang bumaba ang tingin nito sa dibdib niya. May estrangherong emosyon na dumaan sa kulay-lila nitong mga mata pero agad din naman iyong nawala.

He certainly remembered what happened last night. Halata sa kislap ng mga mata nito.

“Great!” Lath exclaimed happily and left.

Nez stood there awkwardly. Hindi niya alam ang gagawin o sasabihin. At hindi rin nakakatulong ang malakas na pagtibok ng puso niya.

Para siyang kinapos ng hininga nang maramdamang lumapit sa kanya si Lash at halos magkadikit ang katawan nilang dalawa. She could feel the heat if his body. And damn boy, it was making her belly tingled.

“Lash…”

Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok na tumatakip sa mukha niya, saka matiim siyang tinitigan. “Hindi ako hihingi ng tawad sa ginagawa ko kagabi.” Hinaplos nito ang pisngi niya. “Because I would do it again in a heartbeat if given a chance. Your breasts feel good in my hands. They fit perfectly in my palms, Nez. Oh, and your pussy, it smells good. Paano ko nalaman? Dumikit ang mabango n’ong amoy sa kamay ko. You smell like a fresh apple.” His eyes darkened with lust. “Woman, what are you doing to me?”

Blood rushed through her face. Alam niyang kasimpula na ngayon ng kamatis ang mukha niya.

“A-ano ba ang pinagsasasabi mo, h-ha?” nauutal na tanong niya, mapulang-mapula pa rin ang mukha.

Ngumiti si Lath. At parang tumalon-talon ang puso niya sa hindi niya malamang kadahilanan.

“You smell like apple,” pabulong nitong sabi.

“A-ano?” Her heart was beating so darn fast. Pakiramdam niya ay kanina pa siya tumatakbo.

Natatawang umiling-iling si Lash. “Halika na, mamili na tayo.”

“Ha?”

“Wala.” He chuckled and walked pass her.

Naguguluhang sumunod si Nez kay Lash hanggang sa garahe. Napatigil siya sa harap ng sasakyan nito.

“What the fudge, Lash?” She eyed the car up and down. “Hindi ako sasakay diyan. Masyadong agaw-atensiyon ang sasakyan mo.”

Itinirik ni Lash ang mga mata at binuksan ang passenger seat ng Dodge Viper nito. “Sakay na. Wala akong ibang sasakyan maliban sa isang ’to. I usually don’t buy cars because I’m always at sea, cruising.”

Napasimangot si Nez at napipilitang sumakay sa passenger seat. Tinawanan lang ni Lash ang pagsimangot niya, saka umikot ito patungo sa driver’s seat.

As Lash maneuvered the car out from the garage, Nez felt suffocated. Halatang-halata na sasakyan iyon ng lalaki. The inside of the car smelled just like him—Calvin Klein. And because of that effing scent, she was so tempted to lean in to Lash and sniff him silly.

Wala talaga sa tamang huwisyo ang isip niya kapag si Lash ang pinag-uusapan. Because of this man beside him, she had done forbidden things— like kissing my stepbrother and enjoying it.

God! Ano ang sasabihin ng mommy niya kapag nalaman nito iyon? Nasisiguro niyang masisira ang pamilya na napamahal na sa kanya.

She was going to ruin everything!

“Parang pinagsakluban ka ng langit at lupa,” komento ni Lash habang sa kalsada na ito at nagmamaneho.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Kasalanan mo ’tong lahat kung bakit para akong pinagsakluban ng langit at lupa. I can’t stop thinking about what happened last night! Ano na lang ang sasabihin nina Mommy at Tito Leandro kapag nalaman nila na naghalikan tayo?”

Lash chuckled nonchalantly. “They’ll get mad?” nagtatanong na sagot nito.

Lalo pang tumalim ang mga mata niya. “They’ll get mad? Really?” she asked incredulously. “Try disowning us.”

Lash snorted. “Disowning? That doesn’t scare me, apple.”

“Huwag mo akong tawaging apple!” Pinandilatan niya ito. “At kung hindi ka natatakot, well, ibahin mo ako. Ayokong i-disown ni Mommy. Ayokong ma-disappoint sa akin si Tito Leandro, na alam kong mangyayari kapag nalaman niya ang nangyari sa atin. Gosh, Lash, we kissed! Dapat hindi natin ginawa ’yon.” She glared at him accusingly. “Dapat hindi mo ako hinalikan! Dapat hindi mo ako inakit na halikan ka!”

Tumawa lang si Lash na halatang hindi apektado sa pagsigaw niya. “Chill, apple. Walang sino man ang makakaalam na naghalikan tayo. It’s between me and you, unless, of course, you tell someone.”

Naguguluhang tinitigan ni Nez ang lalaki na abala pa rin sa pagmamaneho. “Bakit mo ba ito ginagawa, ha? Is this part of your evil plan to get rid of me and Mom? Please naman, Lash, o. Ayoko ng gulo. Bakit hindi mo na lang matanggap na pamilya na tayo?”

Kitang-kita niya na nawala ang lahat ng emosyon sa mukha ni Lash. Nagtagis ang mga bagang nito at mas humigpit ang hawak sa manibela.

“Hindi kita kapamilya, Nez.” Kalmado ang boses nito pero ramdam niya ang galit na nakatago roon. “Family don’t French kiss, apple.”

Namula agad ang pisngi niya. “Ikaw ang humalik sa akin.”

“But you kissed me back, apple. And you enjoyed it.” He looked so smug while saying it. “At huwag mong sabihing kapamilya mo ako dahil simula’t sapul, hindi kita itinuring na kadugo. I don’t do incest, apple. But I’ll do you anytime.”

She gasped. This guy is so blunt.

Nag-iwas siya ng tingin para itago ang pamumula na naman ng pisngi. “Itigil mo na ’to, Lash. Nagmamakaawa ako. Ayokong makipaglaro sa ’yo.”

“I’m not playing around, apple.”

Itinikom ni Nez ang bibig at hindi na nagsalitang muli. Ayaw niyang humaba pa ang usapan nila. Alam naman kasi niya na kahit anong paliwanag niya at pagmamakaawa na itigil na nito ang paglalaro, hindi ito titigil.

This guy really wanted to ruin her.

“Nandito na tayo,” anunsiyo ni Lash nang iparada nito ang sasakyan sa labas ng malaking grocery store.

Mabilis siyang lumabas ng sasakyan at naunang pumasok. Kumuha siya ng cart at akmang itutulak iyon patungo sa meat section nang pigilan ni Lash.

“Ako na,” sabi nito at inagaw sa kanya ang cart.

Walang nagawa si Nez kundi ang hayaan ang lalaki.

“Where to?”

“Sa meat section,” sagot niya at nauna nang maglakad patungo sa nasabing section.

Nang pareho silang makarating doon, agad na inilagay niya sa cart ang mga nakalista na bibilhin. Then they silently moved to drinks section.

Naglalagay ng fresh milk si Nez sa cart nang magsalita si Lash.

“May nakalista bang beer diyan?” Iyon ang unang beses na nagsalita ito.

Binasa niya ang nakalista. “Wala.” Binalingan niya ito. “Nalasing ka pa lang kagabi pero alak na naman ang iniisip mo? Lash, gusto mo bang mamatay nang maaga?”

“Kapag namatay ba ako, iiyak ka?” Lash countered.

Nagdalawang-isip siyang sumagot. “Ahm, malay ko.”

Mahinang tumawa ang lalaki. “It’s okay to answer ‘no,’ apple.”

She glared at him. “Stop calling me apple!”

“Ayoko nga.” Naglagay ito ng canned beer sa cart nila. “Iyan ang endearment ko para sa ’yo. You smell like apple, so I’m calling you one.”

Inirapan niya ito, saka bumalik sa paglalagay ng bilihin sa cart.

And then they moved to another section. Habang itinutulak ni Lash ang cart, mahina itong kumakanta.

It was a song that Nez had heard from Lash before. 

Then Lash started humming.

“Anong kanta ’yan?” puno ng kuryosidad na tanong niya. Lash did have a great voice.

“Its title is ‘Did I Mention’ by Jeff Lewis and Mitchell Hope,” sagot nito. “Maganda ang kantang ’yon para sa mga taong in love at hindi makapagtapat.”

Tumaas ang kilay niya. “So bakit mo kinakanta? In love ka?”

Lash just smiled at her mysteriously then continued singing softly.

Napatitig na lang si Nez sa likod ng lalaki. Why the hell was he singing that song? In love ba si Lash? Kung tama siya, kanino? At kung in love ito, bakit siya nito hinalikan?

Lash was so darn confusing and also forbidden. And a danger to her heart. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 6

CHAPTER 6

HINDI SILA AGAD umuwi ni Lash sa mansiyon pagkatapos nilang mag-grocery. Lash drove to Coleman’s Port. May kukunin daw ito sa Black Pearl Cruise Ship.

In an honesty, gustong makasakay ni Nez sa Black Pearl Cruise Ship. Kahit sa London, kilala ang cruise ship na pag-aari nina Lath at Lash. If a European wanted to travel around Asia, sa Black Pearl ang mga ito sumasakay. The ship almost had it all—from best food to the bomb entertainment every night.

Pero ni minsan ay hindi siya inimbitahan ni Lash. Well, Lath invited her. Pero ayaw naman niyang ito lang ang mag-imbita sa kanya. Gusto niya pati Lash. Kasi dalawa naman silang may-ari.

Ipinarada ni Lash ang sasakyan sa parking lot ng port, saka bumaling sa kanya. “Sasama ka sa loob, apple? May kukunin lang ako.”

Nagdalawang-isip siyang pumayag. Forbidden erotic things happened when they were together. Makakayanan ba niyang labanan ang nararamdaman?

Kakayanin niya! This was the first time Lash invited her inside the ship.

Tumango siya. “Sasama ako.”

He gave her a wicked grin like a Cheshire cat. “Good answer, apple.”

Mabilis na lumabas ng sasakyan si Lash, saka umikot patungo sa passenger seat para pagbuksan siya ng pinto.

Napapantastikuhang napatitig si Nez sa lalaki. “Really, Lash? Opening a door for me?”

Mahina itong tumawa. “Lumabas ka na lang, apple.”

Inirapan niya ito, saka lumabas ng sasakyan. Hindi siya nakapalag nang hawakan nito ang kamay niya at iginiya siya papasok sa cruise ship.

Their intertwined hands feel warm and perfectly molded with each other. Ang init na dulot ng magkasalikop nilang kamay ay bumabiyahe patungo sa braso niya, sa dibdib, pababa sa tiyan hanggang tumigil iyon sa puson niya.

Her belly felt weird again. Parang kinikiliti iyon sa loob dahilan para bumaba ang kiliti patungo sa mga paa niya.

Nang makapasok silang dalawa sa loob ng cruise ship, nakahinga nang maluwag si Nez nang mapansing may ibang tao sa loob. They were scrubbing the floor, cleaning the glass window and other stuff.

Hindi siya pinansin ng mga tao na naroon habang naglalakad sila ni Lash patungo sa hinuha niya ay upper deck.

“Sa upper deck tayo pupunta?” paniniguro niya.

Tumango ito. “Yes. Nasa upper deck ang kuwarto namin ni Lash. Maganda ang view doon kaya doon namin naisipang ilagay ang personal cabin namin.”

Tumango lang siya at hindi na nagsalita.

Nang makarating sila sa destinasyon, binuksan ni Lash ang isang pinto gamit ang susi nito na inilabas mula sa bulsa, saka pumasok sila sa loob.

The inside of the room screamed luxurious and freaking expensive. May queen size bed sa gitna ng kuwarto, leather set ng sofa sa bandang kanan, simple yet elegant looking chandelier, black soft fur covered the whole floor and expensive paintings hanging on the wall.

Lihim na napa-wow si Nez. Ang ganda ng kuwarto na ’to.

Hindi niya maiwasang isipin kung ilang babae na ang nakapasok sa kuwarto na iyon at katulad niya ay napa-wow rin ang mga ito. And the weirdest thing she felt was like her heart was being squeezed tightly. It had hurt. The thought of Lash being with another girl had hurt more than she liked to admit.

What the hell is the meaning of that?! she panicked.

Napalunok si Nez nang marinig na isinara ni Lash ang pinto ng kuwarto.

Humarap siya rito. “Kunin mo na ang kukunin mo para makauwi na agad tayo—”

Hindi natapos ang sasabihin niya dahil siniil ni Lash ng mainit na halik ang mga labi niya.

Napasingap siya sa gulat at napahawak sa balikat ng lalaki, saka itinulak ito. “Lash, stop this—” Tulad kanina, hindi siya pinakinggan ng lalaki at hinalikan lang siya uli.

Unti-unti nang nabubuhay ang katawan niya. Nararamdaman niya ang init na dumadaloy sa bawat himaymay ng kanyang katawan. She could feel the heat spreading from her belly, down to the center of her thighs.

Oh, God!

“Mali ’to, L-Lash…” sabi niya na hinihingal nang bumaba ang mga labi ni Lash sa leeg niya.

He bit her neck, giving her a love bite. “The hell I care, apple.”

Habang hinahalikan siya nito sa leeg pababa sa balikat at pabalik sa tainga niya, nag-uumpisa nang maglakbay ang mga palad nito sa katawan niya.

She felt Lash’s hand on her breast, the other one on her ass.

“Lash!” Napasinghap siya nang maramdamang ipinasok nito ang kamay sa loob ng denim jeans na suot niya at pinisil ang pang-upo niya. “Don’t…” Pilit niyang itinutulak ang lalaki bago pa siya madarang sa nangyayari. “S-stop…”

Lash stilled and looked at her in the eyes. Ang lila nitong mga mata ay matiim na nakatingin sa mukha niya. “You want me to stop?”

Nez gulped. The intensity shown in his violet eyes were too much for her. It was too much and it was affecting her in so many ways. His eyes were begging, asking for more, asking for her approval. And she couldn’t say no to his beautiful violet eyes.

Para siyang sinapian ng ibang tao nang ipinilig niya ang ulo. “Don’t stop.”

Malapad na ngumiti si Lash, saka itinulak siya pahiga sa kama. Napahiyaw siya pero agad din naman iyong nilamon ng katahimikan nang halikan siya ni Lash sa mga labi.

Hindi na kayang pigilan ni Nez ang ungol na gustong kumawala sa bibig niya habang minamasahe ni Lash ang mayayaman niyang dibdib. And then his other hand slipping inside her denim jeans, inside her panty and cupping her mound.

Napaliyad siya nang maramdamang pinaghiwalay ng mga daliri nito ang biyak niya, saka sinalat ang hiyas na nasa loob niyon.

“Lash! Oh!” Nez moaned loudly as indescribable pleasure shot through her body, making her jump and squirm.

Oh, God. Daliri pa lang ’yon. Paano pa kaya kung ’yong pagkalalaki na nito ang nasa loob niya?

Namula ang pisngi ni Nez sa iniisip. Dear God. She was turning into a wanton woman.

“Good God, woman.” Lash was heavily panting. “Ang init mo, apple. Ang sikip-sikip din.” Ang isang daliri nito ay pumasok sa loob niya.

Napakagat-labi siya nang makaramdam ng pinaghalong sakit at sarap.

“Lash… oh.” May sariling isip na ibinuka niya ang mga hita para madaling mailabas-masok ng lalaki ang daliri nito sa loob niya. “Oh! Lash…”

Halos mawalan ng ulirat si Nez sa sarap nang itaas ni Lash ang damit niya at bra, saka ipinasok sa loob ng bibig nito ang naninigas niyang utong.

“Oh, heaven!” Nez gasped in bliss he started to circle his tongue around her hard nipple. “Oh, God, Lash…”

Disappointment coated her being when Lash withdrew his finger from her already dripping wet mound. Pero hindi niya iyon ipinahalata.

But Lash was still sucking and licking her nipples, so she knew that he was far from being done.

Using his free hands, binuksan nito ang nakabutones niyang denim jeans, saka ekspertong hinubad iyon kasabay ng panty niya. Then her upper clothes followed. Then seconds later, Lash hovered on top of her, naked. His ripped muscles and abs were in full show, making her mouth watered for a taste.

And now, they were both in bed, naked, while Lash’s eyes feast on her nakedness.

“You’re so beautiful, Nez,” bulong nito. His eyes held a strange emotion she couldn’t name.

Lumunok siya. “S-salamat.”

“You look so innocent, apple.”

Nahihiyang sinalubong niya ang tingin nito. “K-kasalanan mo ’yon.”

Tumaas ang kilay ni Lash, saka ibinalik ang atensiyon sa mayayaman niyang dibdib. “Enlighten me.” He, then, sucked her nipple.

Napaungol si Nez at nawala sa tamang huwisyo. Napakasarap ng ginagawa ng lalaki sa katawan niya.

Bumalik na naman ang daliri nito sa pagkababae niya at ngayon ay bukang-buka na talaga ang mga hita niya.

Her open thighs welcomed Lash’s finger. God. It felt so good. Sa bawat paglabas-masok ng daliri nito sa loob niya ay mas lumalakas ang ungol niya. Gumagalaw rin ang balakang niya, sinasalubong ang daliri nito sa loob niya.

“Enlighten me, apple,” paanas na wika nito.

Her mind was lost. “What?”

Pinagpantay ni Lash ang mukha nila habang ang kamay nito ay ekspertong pa ring naglalabas-masok sa loob niya. “Enlighten me on why it’s my fault that you’re still innocent as a babe.”

“Oh.” Realization dawned on her. “’Yon, ba? Ahm, kasi…” She was panting and her voice was hoarse. “Every time a guy would kiss me, naalala ko ang paghalik mo sa akin sa dalampasigan noon. And I can’t stop myself from comparing your kiss to other guys.

Lash smirked. “Well, I’m glad I kissed you then, apple.”

Hinalikan siya nito, saka bumaba ang mga labi sa leeg niya, sa dibdib, sa tiyan, sa puson. Hanggang dumako na sa gitnang bahagi ng mga hita niya.

The feeling of his hot breath fanning her wet and throbbing clitoris was too much for her. Her legs wobbled and fell on the mattress.

Itinaas ni Lath ang walang lakas niyang mga binti, saka ipinatong ang mga iyon sa balikat nito. Nagdedeliryo siya, lumiliyad sa sobrang sarap ng sensasyon nang lumapat ang bibig ng lalaki sa basang-basa niyang pagkababae.

“Lash!” Nez screamed his name as he started eating her, licking her, tasting her innocence and making her feel an unexplainable bliss. “Oh, God, Lash. Sige pa… bilisan mo pa. Oh… Lash.”

Her legs around his shoulder tightened its hold. Lumipad ang kamay niya sa buhok nito at ipinaduldulan pa ang bibig ng lalaki sa pagkababae niya.

She was gasping for ear, screaming Lash name again and again, begging him to move his tongue faster and wanting more and so much more.

Parang may sasabog sa kaibuturan niya. Pero bago pa iyon mangyari, Lash knelt closer in between her open thighs, her legs were still tightening its hold around his shoulder and neck… and he thrust deep inside her.

Mariing ipinikit ni Nez ang mga mata nang sumigid sa kaibuturan niya ang kirot na kahit kailan ay hindi pa niya naramdaman sa tanang buhay niya. Parang hinahati ang pagkababae niya at may maliliit na kutsilyo na tumutusok sa kaloob-looban niya.

A lone tear escaped her eyes and she bit her lower lip.

Agad na nawala sa isip ni Nez ang sakit nang halikan ni Lash ang gilid ng mga mata niya kung saan tumulo ang luha niya. And then he started whispering sweet nothings on her ear, making her forget the excruciating pain.

The next thing she knew, Lash was pounding in and out inside her, eliciting a long lustful moan from her parted and dry lips.

Bawat ulos ni Lash ay sinasalubong ni Nez. Wala na ang sakit ng pagkapunit ng kabirhen niya. Wala na ang inhisbisyon sa katawan niya. Wala ang hiya, pagdadalawang-isip at takot na naramdaman niya kanina. In that moment, all Nez could think about was Lash and the most indescribable pleasure he was giving her.

Lash every thrust was relentless. He thrust in so much desperation yet it felt so good and she wanted more and so much more.

Seconds turned to minutes and Lash was now rapidly pounding, thrusting deeper and they were moaning in bliss.

Halos bumaon ang mga kuko niya sa likod ni Lash nang maramdaman niyang kaunti na lang ay para may sasabog na loob niya.

“Lash… I feel like—oh, God… I’m about to burst—Oh, Lash.”

“Let it be, apple.” He was breathing hard. “Let it go, baby.”

And she did. Something inside her burst, making her screamed in pure ecstasy. Bahagyang nagdilim ang paningin niya at nakakita siya ng mga bituing nagniningning sa likod ng talukap ng nakapikit niyang mga mata.

Ninanamnam pa ni Nez ang masarap na sensasyon na sumabog sa kaibuturan niya nang maramdaman niyang nilabasan si Lash at napuno ng mainit nitong katas ang pagkababae niya.

“Oh.” Napadaing siya, saka nagmulat ng mga mata.

Lash head was buried on her neck, his manhood still inside her. She could feel his heart beating so fast, just like hers at that moment.

Lumipas ang ilang minuto, habang humuhupa ang nararamdaman nila, bumalik sa tamang katinuan ang isip ni Nez. Kakaibang kaba at takot ang lumukob sa pagkatao niya.

“Oh, my God, Lash, mali ang ginawa natin! Mali! Oh, God. This is wrong.” Regret washed through her.

Maling-mali ang nangyari sa kanila! Bakit ba hindi siya nag-isip nang tama kanina?

She knew the answer… because earlier, she wasn’t in her right mind.

Iniangat ni Lash ang ulo nito, saka hinuli ang mga mata niya. He had a smirk on his handsome face. “Too late for that, apple. Way too late,” sabi nito, saka mariing hinalikan ang mga labi niya.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

NEZ LEFT Black Pearl Cruise Ship in haste after she and Lash did it . Natakot siya sa nangyari sa kanila kaya ang ginawa niya ay tumakbo siya at iniwan si Lash. Nawala sa isip niya ang mga pinamili sa grocery, tanging ang nasa isip niya ay ang makatakas at magtago.

She found herself in the beach. Yakap niya ang sarili habang nakatingin sa karagatan. Kinagat niya ang pang-ibabang labi. God, she was so afraid of what would happen next.

Kung kasama iyon sa maitim na plano ni Lash, siguradong malalaman iyon ng mommy niya at ni Tito Leandro. They would be disappointed of her and they would disown her for being a shameful bitch.

Doing it with her stepbrother. Oh, God! It’s so wrong!

The truth was, she was not mad at Lash, sa sarili niya siya galit. Dahil hindi naman siya pinilit ni Lash. She let him touch her intimately. Hinayaan niya itong halikan siya at angkinin. At kung magiging totoo siya sa kanyang sarili, she enjoyed every minute of it.

Pero mali ang nangyari sa kanila. Mali!

Nez stayed a little longer in the beach and then she went home. Lumakas ang tibok ng puso niya nang makita sa garahe ang Dodge Viper ni Lash.

He’s home. Did he tell Mom and Tito Leandro?

Kinakabahan siyang pumasok sa kabahayan. In an instant, she spotted Tito Leandro in the living room, sitting on the couch, watching TV.

“Good evening po, Tito,” magalang niyang bati. “Nasaan po si Mommy?”

Ngumiti si Tito Leandro sa kanya ang ibinalik ang atensiyon sa pinapanood. “Nasa kuwarto, nagpapahinga.”

Tumango-tango siya, kinakabahan pa rin. “N-nag-usap po ba kayo ni Lash?”

Nagsalubong ang mga kilay ni Tito Leandro. “Hindi. Bakit mo natanong, hija?”

Mabilis siyang umiling. “Wala po, Tito. Sa kusina lang po ako.”

Nagmamadali siyang hinanap si Nay Helen na nakita niya agad sa kusina at nagluluto para sa hapunan nila.

“Nay Helen.” Ngumiti siya nang bumaling sa kanya ang mayordoma. “Ibinigay na po ba ni Lash ang mga pinamili namin?”

Ngumiti ito at tumango. “Oo. Sinabi niya sa akin na nagpunta ka sa beach para magpahinga sandali. At dahil daw alam niyang hindi mo gusto ang presensiya niya, nauna na siyang umuwi sa ’yo.”

Napaawang ang mga labi niya. Lash was a good liar, she gave him that.

She smiled at Nay Helen before leaving the kitchen.

Habang naglalakad patungo sa kuwarto niya, hindi maiwasang mapadaan si Nez sa kuwarto ni Lash. The door was ajar. She could hear Lash from the inside singing “Did I Mention” again.

Hindi niya mapigilang mapangiti sa kantang ’yon. The lyrics were cute.

Sa takot na baka makita siya ni Lash sa labas ng pinto, halos patakbo siyang pumasok sa kuwarto niya na hindi kalayuan sa kuwarto ng kambal. Then she took a long bath. She wanted to erase Lash’s scorching touch from her skin. It was wrong yet it felt so right.

Habang naliligo at nagbibihis, parang plaka na paulit-ulit na nagre-replay sa utak niya ang malamyos at baritonong boses ni Lash na kumakanta ng “Did I Mention.”

Out of curiosity, she opened her laptop and listened to the whole song in YouTube. It was a cute song with lyrics that would make you fell madly in love.

Pero parang pang-teenager naman ang kantang ’to.

Napangiwi siya. Lash was too old for that song. “Did I Mention” was one of the soundtracks of Disney’s Descendant . Hell. Masyado na itong matanda para manood pa ng Disney.

Napailing-iling si Nez. Lash was full of surprises sometimes.

Pero oo nga at pang-teenager ang kantang “Did I Mention,” still, she found herself searching the song in iTunes and downloading it. Dahil tuwing naririnig niya ang kantang ’yon, naalala niya si Lash na kumakanta n’on at bumibilis lalo ang tibok ng puso niya.

This is not good.

Biglang napasinghap si Nez nang makarinig ng malakas na katok sa pinto niya. At dahil bukas iyon, agad na nakita ng dalawa niyang mga mata kung sino ang kumatok.

It was none other than Lash. Sigurado siya. His Calvin Klein perfume was filling her room.

Hinuli nito ang mailap niyang mga mata. “Puwede ba akong pumasok, apple?”

Namula ang pisngi ni Nez nang ibang pumasok ang naisip niya. She thought of his manhood sliding inside of her.

Damn it! What the hell is happening to me?!

Tumikhim siya, saka tumango. “Just put some distance between us.”

Lash chuckled, clearly amused and held out a DVD. “Gusto kong panoorin ’to pero wala akong kasama. Lath is kinda busy with his love life, so, yeah, mind watching it with me, apple?”

Napatitig siya sa DVD na hawak nito at malakas na tumawa. “Really, Lash? Sherman and Mr. Peabody ?”

Nagkibit-balikat ito, saka napakamot sa batok. “Maganda ang movie na ’to. It’s about a love of a father to his son. Kahit hindi sila magkadugo at aso si Mr. Peabody, karapat-dapat pa rin siyang tawaging daddy.”

Nez saw sadness crossed Lash’s eyes. Huminga siya nang malalim, saka itinuro ang DVD player niya. “Sige, panoorin natin. Pero may isang rule ako.”

“Ano naman ’yon?” tanong nito habang naglalakad palapit sa DVD player.

“We would leave the door open.”

Lash gave her an arch look and smirked. “Afraid we might do it again, apple?”

Nilaban niya ang pamumula ng pisngi pero nabigo siya. Heat had spread through her face. “Basta, buksan lang natin ang pinto. Ayokong mag-isip ng kung ano-ano ang mga tao sa bahay na ’to.”

He gave her an amused look. “Apple, for all they know, stepsister kita. At walang silang iisiping kung ano-ano hangga’t wala silang nakikita. Now, if you don’t want them so see us doing the nasty, I suggest na balutin mo ang sarili mo mula leeg hanggang paa para hindi ako matukso na hubaran ka at angkinin ngayon din.” Kinindatan siya nito at mahinang tumawa. “Mas gumaganda ka lalo kapag namumula ang pisngi mo.”

Napakurap-kurap siya at umiling-umiling, saka ginawa ang sinabi ni Lash. Kinuha niya ang kumot at ibinalot iyon sa katawan niya.

Habang nanonood, nakaupo si Nez sa paanan sa gilid ng kama, samantalang si Lash ay kumportableng nakahiga at may naglalarong ngiti sa mga labi.

She felt suffocated. Oo nga at bukas ang pinto pero mapipigilan ba n’on si Lash? And would that stop her too for letting him?

This is bloody hell!

“You look tense,” sabi ni Lash na bumasag sa katahimikan na bumabalot sa kuwarto niya maliban sa ingay na nanggagaling sa speaker ng DVD player. “Relax, wala akong balak na ipahamak ka kay Tita Elspeth.”

Nilingon niya ang lalaki, puno ng katanungan ang mga mata. “Ano ba talaga ang balak mo sa akin, Lash? May nangyari sa atin at gulong-gulo ang isip ko. Why? What do you want from me?”

Umawang ang mga labi ni Lash habang nakatingin sa kanya nang matiim, kapagkuwan ay bumalik ang mga mata nito sa TV. “Look, Sherman and Mr. Peabody are in Egypt,” wika nito na halatang umiiwas sa tanong niya.

She sighed and just let it go. Mabuti na rin na hindi nito sinagot ang tanong niya, kasi ang totoo, hindi niya alam kung kaya niyang intindihin at tanggapin ang sagot nito.

They stayed silent after that. Nanatiling nakabukas ang pinto ng kuwarto at napansin niyang makailang beses na dumaan si Tito Leandro. Sa ikatlong balik nito ay pumasok na sa kuwarto niya.

“Lash…” sabi ni Tito Leandro. “Puwede ka naman yatang manood sa kuwarto mo?”

Ni hindi nga nito binalingan ang ama nang magsalita. “Wala ka na roon kung saan ko gustong manood.”

“At bakit ka nakahiga sa kama ni Nez?” Puno ng pagkairita ang boses ni Tito Leandro. Halatang tinitimpi nito ang inis na nararamdaman.

Ayaw niyang mag-away na naman ito at si Lash kaya nakisawsaw na siya sa usapan ng dalawa.

“Ako po ang nag-imbita kay Lash na manood dito sa kuwarto ko,” sabi niya na kinakabahan sa pagsisinungaling. “Gusto ko lang pong magkaayos kaming dalawa. Matanda na po kami para mag-away at magbangayan na naman.”

Puno ng pagdududa ang mga mata ni Tito Leandro, pero agad din naman iyong naglaho. Siguro dahil naisip nito na hindi siya ang tipo ng tao na hindi nagsisinungaling.

I’m going to hell for lying to my stepfather.

“Okay,” sabi ni Tito Leandro at humakbang paalis. Pero bago lumabas ng kuwarto niya ay bumaling ito kay Lash. “Leave her room immediately after the movie,” he ordered.

Lash rolled his eyes. “You’re not the boss of me, old man.”

Tito Leandro huffed in anger then left her room.

Bumuga ng marahas at malalim na hininga si Nez, saka tumingin kay Lash. Kumportableng nakahiga pa rin ito sa kama at nanonood na para bang walang nangyari.

She sighed. Hindi niya maiwasan na titigan ang guwapong mukha ng lalaki. His violet eyes were emotionless, his lush lips were parted and she could feel the strong urge to kiss those lips.

Napalunok siya. Dang it!

“Stop eye-raping me, apple.”

Itinirik niya ang mga mata, saka ibinalik ang atensiyon sa TV. Kapagkuwan ay nakaramdam siya ng uhaw kaya naman nagtungo siya sa kusina at kumuha ng tubig. She could actually ask a maid to fetch her water, pero ayaw niya dahil kaya naman niya.

Pagbalik niya sa kuwarto niya, may dala siyang tray na may dalawang basong fresh apple juice, saka dalawang slice ng ube cake.

Nawala sa isip niya na hayaang nakabukas ang pinto, isinara niya iyon sa pamamagitan ng pagsipa, saka inilapag ang tray sa bedside table.

“Here yah go,” wika niya.

Nang balingan niya si Lash, nahuli niyang titig na titig ito sa kanya. Halos hindi ito kumurap.

“What?” nagtatakang tanong niya nang hindi ito magsalita. “Bakit ganyan ka makatingin sa akin?”

Bumangon si Lash, uminom ng fresh apple juice, saka walang sabi-sabing siniil ng mapusok ng halik ang mga labi niya. Sa gulat, napasinghap siya at kasabay n’on ay ang pagbuka ng bibig niya.

Lash poured the apple juice that he drank to her mouth. Walang nagawa si Nez kundi lunukin ang juice. Habang tumatagal na magkalapat ang mga labi nila, nadadarang siya na tugunin ang halik nito.

So, her lips started to move against his. Naramdaman niyang ngumiti si Lash, saka niyapos ang katawan niya palapit dito.

They kept on kissing each other like they were hungry and kissing was their nourishment. Wala silang pakialam kung may makakakita sa kanila. All Nez could think of that moment was how she liked kissing Lash.

But their kissing came to an end when they both feel out of breath.

Yumakap sa baywang niya ang lalaki habang habol ang hininga at bumulong sa tainga niya. “I wonder what would it taste like to pour that apple juice in your pussy. Alam kong masarap ang kalalabasan n’on.” Mahina itong tumawa. “Oh, hell, I feel so horny all of the sudden.”

Malakas na sinuntok niya ito sa balikat at itinulak palayo sa kanya. “Huwag mo na akong hahalikan uli,” wika niya na namumula ang pisngi.

“At bakit? Nag-e-enjoy ka naman sa halik ko, ah.”

“Kasi mali ’yon.” Why can’t I stop myself from kissing this man? “Maling-mali, Lash.”

Hinawakan siya sa baba ni Lash at pilit na pinagtama ang tingin nila. “Do you think I care, apple?”

“Maybe you don’t,” she whispered. “But I do, Lash.”

Agad na nagdilim ang mukha ni Lash. Ang sunod nitong ginawa ay masyadong mabilis para mapigilan niya.

He encircled his arm around her waist, pulled her so close and then slipped his hand inside her jeans. Nanlaki ang mga mata ni Nez at malakas na napasinghap nang maramdaman ang isang daliri nito na hinawakan ang pagkababae niya.

“Lash!” She glared at him, horrified yet extremely arouse.

Kalmadong ngumisi sa kanya ang lalaki. “Yes, apple?”

“Pull your hands off my vagina!” she hissed.

Walang pakialam sa galit niya na tumawa si Lash at ipinasok ang isang daliri sa loob niya dahilan para mag-umpisa iyong mabasa.

Oh, God. This is not good!

“Hmm… you’re getting wet.” He leaned closer to her and seductively bit her earlobe. “I like it, but I’m still annoyed.”

Bigla siya nitong pinakawalan at ang kamay na nasa pagkababae niya ay nawala. The next thing she knew, Lash was putting his wet finger inside his mouth.

“Lash, is that my—”

“Yes.” Ipinakita talaga nito sa kanya ang pagdila nito sa daliri. He even closed his eyes like he was savoring the taste and moaning a bit. Nang imulat nito ang mga mata, halata ang talim sa tingin nito habang nakatitig sa kanya na para bang kakainin siya nang buhay. “Apple, kahit ilang beses mong sabihing mali, huli ka na. We. Already. Had. Sex. It’s too late to regret what happened between us, baby, way too late.” He softly pressed his lips on hers. “At saka bakit mo ba nilalabanan, nag-e-enjoy ka naman.”

Pinukol niya ito ng nakamamatay na tingin. “’Yon ba ang dahilan kung bakit ginagawa mo ’to sa akin, kasi nag-e-enjoy ka? Kasi nasisiyahan ka na makita akong nahihirapan?”

Naningkit ang mga mata nito. “You don’t know a shit about me, Nez, kaya huwag kang magsalita na para bang isa akong halimaw na tumatawa habang pinapahirapan ka. We fucked, Nez. Fucking accept it. Get it into that thick skull of yours. Kasi nasisiguro kong mauulit iyon at buong puso mong ibubuka iyang mga hita mo para makapasok ako.”

Nagkulay-kamatis na naman ang pisngi niya pero hindi siya magpapatalo. Hangga’t hindi nakalapat ang mga labi nito sa mga labi niya, lalaban siya. Nawawala lang naman siya sa tamang huwisyo kapag naghahalikan sila.

“Lash, mali nga ’to. Stepsister mo ako. This is… wrong!”

Tinaasan lang siya ng kilay ni Lash, saka ngumisi. “Mali? Talaga? Hmmm…” Amusement filled his violet eyes. “You see, apple, wala akong pakialam kung mali. I’ll do what I want and not even you can stop me. Just be a good apple and let me pluck you from the tree and ravish you ’til you can’t walk anymore.”

Tumaas ang dugo niya. “Lash, ano ba’ng problema mo sa akin?!” Tumaas na rin ang boses niya.

Nagkibit-balikat lang si Lash, saka ngumiti. Biglang nag-iba ang aura nito. “Tama ka, may problema nga ako sa ’yo.”

“Ano ba ang ginawa ko?” gulong-gulo na tanong niya.

He sighed heavily. “Nababaliw na ako sa ’yo, Nez. Iyon ang problema ko,” sabi nito, saka lumabas ng kuwarto niya.

Nez was left in her room, gaping, while her heart thundered insanely loud inside her chest. Si Lash ba talaga ang nagsabi n’on? And did he mean it or just part of his cunning plan to ruin her again?

Who might know?

Only Lash.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

DINNER TIME and Lash was not in the table. Hindi na nagulat si Nez. Alam naman niyang hindi talaga nito kayang kumain na kasalo ang ama. Samantalang si Lath ay maganang kumakain ng hapunan at panay ang kuwento.

“So I was thinking, bakit hindi sumama sa akin si Nez sa Baguio? Kasama ko naman ang girlfriend ko. Wala kaming ibang gagawin do’n kundi mamasyal. They could bond together. Bukas ang alis namin. What do you think, Dad?”

Nez snapped her eyes at Lath. Nakangiti ito sa kanya. She could see something in his eyes… something wicked.

“Yeah. Okay lang sa ’kin kung sasama ka sa Baguio kay Lath,” sabi ni Tito Leandro na may malapad na ngiti. “Nang sa ganooon ay hindi kayo magkita ni Lash. Baka inaaway ka na naman niya. Ayokong masaktan ka, hija.”

Kumunot ang noo niya. Bakit napasok si Lash sa usapan? At ngayon nasisiguro niya, gusto talaga ni Tito Leandro na iwasan niya si Lash. Akala niya ay nagbibiro lang ito noon o tinatakot lang siya.

“Oh, si Lash?” May kapilyuhan sa kislap ng mga mata ni Lath habang nagsasalita. “No worries. Mawawala siya ng isang buwan. He’s going to sail around Luzon and Visayas with Black Pearl.”

Hindi alam ni Nez kung bakit, pero parang may kumurot sa puso niya. Aalis si Lash nang hindi man lang nagsasabi sa kanya. Wala lang ba rito ang nangyari sa kanila?

Of course, it was nothing to him! It was just sex to Lash Coleman.

It hurts.

Ang boses ni Tito Leandro ang pumukaw sa pag-iisip niya. “Good.” Bumaling ito sa kanya. “Pagkatapos mong kumain, mag-empake ka na agad. Mag-e-enjoy ka sa Baguio. Bring extra jacket. Malamig ang panahon do’n.”

Tumango si Nez. “Okay po.”

Looked like it was already decided. Pupunta siya sa Baguio kasama si Lath at ang girlfriend nito. Maybe it was a good thing. Hindi niya makikita si Lash ng isang buwan. Kapag nangyari ’yon, sa wakas ay mawawala na ito sa sistema niya.

This is good, right?

LASH WAS BEING MEAN, he knew it to himself. Alam niyang para kay Nez, mali ang nangyari sa kanilang dalawa. Nez seemed to think that what happened between them was forbidden.

Forbidden, my ass! Ni hindi nga sila magkadugo, eh.

“You look like a jaguar ready to pounce, brother-mine,” sabi ni Lath na kakapasok lang sa kuwarto niya. “Anyway, bakit hindi ka nag-dinner kasama namin?”

Lash rolled his eyes. “Nakalimutan mo bang ayokong kumain na kasalo si Dad?”

Itinirik lang ng kakambal ang mga mata nito. “Anyway, look, man.” He dangled a set of keys in front of his face. “Naalala mo ’to?”

Napangiti siya nang makita ang anchor key chain na kasama ng mga susi. “Oo. Susi iyan ng Black Pearl. Matagal-tagal na rin mula nang sumakay tayong dalawa sa yate na ’yon.”

Tumango si Lath. “Yes, and I want you to take these keys and set sail tomorrow.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “What? Why?” May pagdududang matiim niyang tinitigan ang kakambal. “May pinaplano ka. Ano ’yon?”

Ngumisi si Lath. “Hindi mo kailangang malaman ’yon. Just trust me.”

Naguguluhan man ay tinanggap niya ang susi. “Okay. After I set sail, ano’ng gagawin ko?”

Lath grinned cunningly. “That, brother-mine, is for me to know and for you to find out and enjoy afterwards.”

Napailing-iling si Lash kasi wala siyang maintindihan sa pinagsasasabi ng kakambal niya. But he would set sail tomorrow, he needed fresh air and he needed to get away from Nez for some time. Ayaw niyang puwersahin ang babae na tanggapin ang nangyari sa kanila. She had to accept it to herself without him meddling.

And then the phase two of his not so brilliant plan would begin.

Game on, apple.

“Okay.” Ngumiti siya. “Mawawala ako ng isang linggo—”

“Make it a month.”

Nanlaki ang mga mata niya. “A what?”

Lath grinned. “Make it a month.”

Kinunutan niya ng noo ang kakambal. Lath was smiling like a devil incarnate. Lash sighed. This idiot twin brother of his was really planning something wicked. At mukhang malalaman niya kung ano ’yon bukas.

NEZ PACKED her clothes, gadgets and all the stuff that she would need. Nasisiguro niyang magiging third wheelsiya ni Lath at ng girlfriend nito at ayaw niyang mangyari ’yon. She would stay away from the couple as much as she could.

Unlike what Tito Leandro said, alam niyang hindi siya mag-e-enjoy sa Baguio. Sasama lang siya dahil gusto niyang umiwas kay Lash. Dahil alam niyang kapag nanatili siya roon habang wala si Lash, mami-miss niya ang lalaki. And she didn’t want to miss him! It was wrong to miss his lips and his embrace.

So wrong.

Itinabi niya ang maleta sa gilid at pumasok sa banyo para kunin ang toiletries niya. She was putting her body wash, toothpaste and shampoo in a zip lock when someone knocked on the door and pushed it open. Agad na nanuot sa ilong niya ang pamilyar na amoy ng Calvin Klein na pabango ni Lash.

Agad na bumilis ang tibok ng puso niya pero pinilit niya ang sarili na harapin ang lalaki.

The scene in front of her took her breath away. Nakahilig si Lash sa hamba ng pinto, may naglalarong ngiti sa mga labi nito habang nakatingin sa kanya. Bagong paligo lang ito dahil halatang basa pa ang buhok. And damn it! He was not wearing a goddamn shirt. Nanuyo ang lalamunan niya.

Damn this man for having the hottest abs ever!

“Lash.” Para siyang kinakapos ng hininga. Kasalanan iyon ng abs nito.

His violet eyes stared at her breasts. “Hmm?”

Sa isiping tinanggal pala niya ang bra, agad na pinagkrus niya ang mga braso sa dibdib.

Lash just chuckled and walked towards her. Bawat hakbang nito ay lalong lumalakas ang tibok ng puso niya. Para siyang hinahabol ng kung sino dahil para siyang hinihingal. At nang tuluyan na itong nakalapit sa kanya, hinaplos nito ang pisngi niya, dahilan para mahimatay ang puso niya sa sobrang bilis ng tibok niyon.

“Lash…”

Binaklas nito ang nakakrus niyang braso at masuyong hinawakan ang mayayaman niyang dibdib. He was massaging it lightly. Napapadaing siya sa bawat masuyo nitong masahe.

Nez gulped. “Lash…” Naramdaman niyang nakikiliti ang puson niya. She felt a tingling sensation running through her veins like wildfire. Oh, God. Her clitoris was throbbing. Hell!

Mas inilapit pa ni Lash ang katawan sa katawan niya, patuloy pa rin ang pagmasahe sa mayayaman niyang dibdib. It seemed that he was enjoying massaging her breasts.

Well, the feeling is mutual.

“Lash…”

He pressed his delectable lips on hers. She sighed. This was heaven. Kakaiba talaga ang nararamdaman niya kapag si Lash ang kahalikan niya. She had been kissed before in college, so she knew how it felt like. Their kisses were bland, tasteless and sour. Pero nang si Lash ang humalik sa kanya, nabuhay ang katawang lupa niya. She saw fireworks when they kissed—

Someone cleared their throat.

Parang nawala ang lahat ng dugo sa katawan ni Nez. Nilukob ng takot ang buo niyang pagkatao. Nanlamig ang buong katawan niya at hindi siya makagalaw. Tumigil ang paghinga niya pati ang pagtibok ng puso niya. Lash hadalready let go of her lips but she stood there, frozen and afraid. Kahit si Lash ay nanigas din sa kinatatayuan nito.

And then a chuckle filled her room.

“Relax, people.” Boses iyon ni Lath. “It’s just me.”

Pinakawalan ni Nez ang pinipigil niyang hininga, saka bumaling sa pinto kung saan naroon si Lath at nakangisi sa kanila.

“Lath…” May takot pa rin sa loob niya at nanginginig pa rin ang kamay niya, nanlalamig. “Please, d-don’t tell Mom…”

Itinirik nito ang mga mata, saka pumasok sa loob at isinara ang pinto. “Magsara kasi kayo ng pinto para walang makakita sa inyo.” Binato nito si Lash ng triple A battery. “At ikaw naman, dapat nag-iingat ka. Alam mo nang mainit ang mata sa ’yo ni Dad, eh.”

Lash just rolled his eyes and then embraced her from the side. At dahil ayaw niyang makita sila ni Lath nang ganoon, pilit siyang kumawala sa yakap nito. Pero sa halip na pakawalan siya ay siniil nito ng halik ang mga labi niya.

Nez was lost again. Nakalimutan niyang naroon si Lath at nanonood sa kanila. Tinugon niya ang halik ni Lash at yumakap na rin sa lalaki.

“Niyayakap kita kasi ayokong makita ni Lath ang mayayaman mong dibdib na para lang sa mga mata ko,” bulong ni Lash sa mga labi niya habang hinahalikan siya.

They kissed until Lath cleared his throat again.

“Please, stop it.”

Para siyang napaso at agad na humiwalay kay Lash pero hindi siya nito hinayaang makalayo. Ipinalibot nito ang mga braso sa baywang niya at niyakap siya mula sa likuran.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” tanong ni Lash kay Lath na para bang hindi sila nito nahuling naghahalikan.

Itinuro ni Lath ang triple A battery na nasa sahig. “Tatanungin ko sana si Nez kung may extra battery siya para sa remote control ng TV ko, and then I saw you eating each other’s face.” Nginitian siya nito. “By the way, I know about you two. That idiot hugging you told me and it’s okay. Ayos lang sa akin kung magkakaroon kayo ng relasyon. Hindi naman kayo magkadugo, eh.”

Napakurap-kurap si Nez. Lath knew? Since when? Umawang ang mga labi niya. “Ahm, t-thanks?” Wala naman kasi silang relasyon ni Lash.

Lath grinned. “Sige, alis na ako.” Binuksan nito ang pinto, saka itinuro ang doorknob. “Lock it, please. Para kayong natuklaw ng ahas kanina nang pumasok ako.” Tuluyan na itong lumabas sa kuwarto niya.

Binaklas niya ang braso ni Lash na nakayakap sa baywang niya, saka humarap sa lalaki. “Sinabi mo kay Lath? Lash, naman, what are you thinking?” She was so afraid.

He just smiled. “Apple, let it go, okay? Aalis na ako bukas, mag-aaway pa ba tayo?”

Sadness gripped her heart. “Oh. Ganoon ba?” Why do I feel so sad? “Saan ka naman pupunta?”

“Hindi ko pa alam.”

Pinilit niyang ngumiti sa lalaki. “Happy trip then.”

Hinaplos nito ang buhok niya. “Actually, pumunta ako rito kasi may request sana ako. Hope you grant it though.”

Nag-isang linya ang kilay niya. “Ano naman ’yon?”

“Can I sleep beside you?”

Her heart thumped like crazy. “W-what?”

“Okay lang kung ayaw mo,” sabi ni Lash at nasisiguro niyang nakita nito ang takot sa mga mata niya.

I

’

m his stepsister! “I, ahm, h-hindi ’yon t-tama. Mali ang matulog tayo sa iisang kama, Lash.” Parang sasabog ang puso niya.

Hinalikan nito ang tungki ng ilong niya, saka nginitian siya. “Good night, apple.”

“G-good night.”

“See yah after a month, Nez.” Pagkasabi n’on ay agad itong lumabas sa kuwarto niya.

Nanghihinang napaupo siya sa gilid ng kama at sinapo ang mukha. Gulong-gulo ang isip niya. Alam ni Lath na naghalikan sila ni Lash. Would he tell someone? She doubted it. And then there was Lash and his heart thumping request.

Ayaw ng isip niya pero gustong-gusto ng katawan niya. My God .

Isang buwan niya itong hindi makikita. Isang buwang walang tatawag sa kanyang “apple.” Isang buwang walang Lash sa buhay niya at dapat siyang maging masaya. Pero bakit parang nasasaktan ang puso niya? Bakit parang sinasakal iyon sa isiping isang buwan niyang hindi makikita si Lash?

Bakit ba niya iyon nararamdaman?

You’re falling for him, Nez.

Nanlaki ang mga mata niya at sinapo niya ang nakaawang na mga labi sa sobrang gulat. No way. She couldn’t be, right?

Hindi puwede! Stepbrother niya si Lash! And she couldn’t be… Ilang araw pa lang mula nang magkita sila uli. Hell! She couldn’t be falling for him!

It was a good thing na aalis siya bukas patungong Baguio kasama si Lath at ang kasintahan nito. Nagdarasal siya na makakalimutan niya kung ano man iyong nararamdaman niya para kay Lash. This was not healthy.

Whatever she was feeling for Lash was wrong. Kailangan niyang makalimutan ang lalaki. Baguio would help her forget Lash.

I hope so. I really hope so.

GUSTONG KUTUSAN ni Lash ang sarili. Really? Sleep beside Nez? Napailing-iling na natawa siya habang naglalakad. Bullshit! Para namang kaya niyang gawin ang matulog lang habang katabi ang babae.

He would do more than sleep beside her. He would ravish her from head to toe. At salamat sa apple juice, he was always having sinful thoughts about Nez’ pussy covered with it were he would lick it off of her.

Lash blew out a loud breath. Mababaliw talaga siya kapag nanatili siya sa tabi ni Nez. Hindi niya kayang kontrolin ang sarili kapag ito ang pinag-uusapan. Pruweba na ang nangyari sa kuwarto nito. Ni hindi nga niya naisip na baka may makakita sa kanila.

Maybe because deep down inside, gusto niyang may makakita sa kanilang dalawa sa ganoong posisyon. He didn’twant Nez to be his dirty little secret. Gusto lang naman niya itong makasama. Ano ba ang masama roon?

Nang makapasok sa kuwarto niya, naroon si Lath at may kausap sa cell phone. Nang makita siya ay agad nitong tinapos ang tawag.

“Brother-mine…” Ngumiti ito na para bang may alam na sekreto at wala itong balak na ipaalam sa kanya. “Anong oras ang alis mo bukas?”

Agad na pumasok sa isip niya si Nez. Ayaw niya itong makita bago umalis, baka mawalan siya ng lakas na maglayag sa karagatan at pansamantalang lumayo para makapag-isip nang mabuti.

“Well?” pukaw ni Lath sa kanya.

Bumuntong-hininga siya. “Bago sumikat ang araw.” Siguro naman

tulog pa no’n si Nez.

Tumango-tango ito. “Okay.” Nag-umpisa itong mag-type sa cell phone na parang may tini-text, saka nag-angat ng tingin sa kanya. “Have a good night, brother-mine.” He grinned at him. “Advance happy birthday.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Sa susunod na buwan pa ang birthday natin.”

Tinapik ni Lath ang balikat niya. “Pero mas magiging maaga ang regalo namin sa ’yo.”

He frowned. “Stop being so cryptic, Lath.”

Tinawanan lang siya ni Lath, saka itinuro nito ang malaking maleta na nasa ibabaw ng kama niya. “Punuin mo ’yan ng damit.”

Lash just rolled his eyes. “Yeah, sure.”

Tinapik uli ni Lath ang balikat niya, saka umalis na ng kuwarto niya.

Napapantastikuhang hinabol niya ng tingin ang papalayong bulto ng kakambal. Ano kaya ang pinaplano nito? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

BAGO PA SUMIKAT ang araw, nakalabas na si Lash sa mansiyon at naglalakad na patungo sa dalampasigan kung saan naroon ang Black Pearl Yacht.

Pero agad na nasira ang umaga niya nang makita ang ama na nakatayo sa harap ng yate.

“Ano’ng kailangan mo?” walang buhay niyang tanong.

“Gusto ko lang makita kang umalis. Para masiguro kong wala ka ngang gagawing masama kay Nez.”

That made him smirk. Too late, old man . “Aalis na ako kaya umalis ka na. Nakakasira ka ng araw.”

Pumasok siya sa yate at mabilis na inihanda iyon para sa paglalayag. And when all the preparations were finished, pinaandar niya ang makina, then he maneuvered it away from the shore, away from his father and… Nez.

Nang nasa gitna na siya ng karagatan, doon niya itinigil ang yate. Malayo na siya sa dalampasigan at gamit ang teleskopyong dala, sinilip niya ang kanyang nakakairitang ama. He was already walking back to the mansion.

Ibinaba niya ang teleskopyo, saka tumingin sa karagatan.

Saan kaya siya pupunta ngayon? Napailing-iling siya at pumasok sa loob para tingnan kung may laman ang refrigerator.

Nalukot ang mukha ni Lash nang makitang isang maliit na rum lang ang laman niyon. Shit! Mabilis niyang tiningnan ang expiration date. Nakahinga siya nang maluwag nang mabasang may apat na buwan pa bago ma-expire ang inumin.

“Okay na ’to.” Good thing may naiwan pa palang isang bote ng Rum. Puwede na ’to hanggang mamayang hapon. Dadaong na lang siya mamaya para mamili ng makakain. Hindi pa naman siya malayo.

Bumalik siya sa top deck, saka naupo sa recliner. Binuksan niya ang bote ng rum at ininom ’yon. Hindi pa siya nakakatatlong lunok nang maramdamang parang umiikot ang paningin niya.

Shit! Bakit ba siya nahihilo?

Nabitawan niya ang alak at sinapo ang ulo. He closed his eyes, hoping that the dizziness would lessen, but nothing happened. Mas lumala pa ang hilong nararamdanan niya.

Then the weirdest thing happened, narinig niya ang boses ng mga kaibigan niya. Nagha-hallucinate ba siya? Malaki ang posibilidad na nagha-hallucinate siya. Ano naman ang gawin ng mga ito roon sa yate?

Mas diniinan pa niya ang pagsapo sa noo niya. Lalo siyang nahihilo, lalo na at ang iingay ng boses ng mga kaibigan niya.

“Andrius, maneuver this yacht to Sudalga’s Port.” Boses iyon ni Lysander.

What the heck?

“Aye, aye, Captain,” sigaw ni Andrius, kapagkuwan ay naramdaman niyang gumalaw ang yate.

“What the…” Babangon sana si Lash pero hindi niya magawa dahil sa sobrang hilo na nararamdaman at nanghihina rin siya.

What the heck is happening to me? Lalo pang lumala ang hilo na nararamdaman. Fuck!

“Bakit gising pa siya?” Boses iyon ni Cali.

“Baka kaunti lang ang nainom niya.” Boses iyon ni Lysander. “Sabi na kay Lath na damihan ang pampatulog, eh.”

“But no worries, guys,” sabi ni Knight. “Mawawalan din ng malay si Coleman Number One at magtatagumpay ang plano ni Coleman Number Two.”

Someone snorted. “Why am I even here?”

What the fuck? Ano ang ginagawa roon ni Valerian? At ano ang plano ni Coleman Number 2? Was he Coleman Number 1? Ano ba ang nangyayari?

Ni hindi nga niya maibuka ang bibig para makapagsalita. Nilalabanan lang niya ang hilo na nararamdaman para hindi siya mawalan ng malay.

Shit!

“Nakakalimutan mo na bang pumayag ka kagabi na ihatid si Coleman Number One sa Baguio?” Si Tyron iyon.

“Oo nga,” segunda ng boses ni Lysander. “Ikaw lang naman yata ang piloto sa ating lahat dito.”

Someone snorted again. “Ginagawa n’yo akong alalay. Pasalamat talaga si Lath wala akong galit sa mga Amerikano.” Si Valerian iyon.

“Hoy, Cali, The Drink, malapit na tayo sa port mo,” sigaw ni Andrius.

“Don’t call me that!” sabi ni Cali na halatang galit.

Tumawa si Andrius. “What? Pikon ka talaga kahit kailan. Saka dapat nga maging proud ka, kapangalan mo iyong soda na Cali. ’Tapos coincidence pa na favorite color mo ay green, parang iyong Cali talaga na inumin— Lysander! Shit!Si Cali! Sinasakal ako!”

“Stop it you two!” sigaw ni Tyron. “Cali, ilabas mo ang maleta ni Lash. Ream, pagkadaong natin, ihanda mo ang sasakyan—teka, anong sasakyan ba ang dinala mo?”

“Jeep,” Ream said nonchalantly.

“Jeep?!” Tyron sounded shocked.

“Oo. Jeep,” sabi ni Ream. “Sa dami natin, hindi tayo kasya sa limousine ko.”

“May pagmamay-ari kang jeep?” gulat na tanong ni Lysander.

“Oo. Ano’ng nakakagulat do’n?”

“Holy shit! A Jeep?” Halata ang excitement sa boses ni Knight. “Hindi pa ako nakakasakay ng jeep sa tanang buhay ko. I want to ride one.”

“Itong Kastilang ’to ang pagmanehuhin mo,” sabi ni Valerian. “Tingnan lang natin kung hindi ka magka-asthma sa alikabok na masisinghot mo.”

“Yes!” hiyaw ni Knight. “Jeep, here I come!”

“Manahimik ka ngang Kastila ka!”

“Valerian, tawagan mo si Lath. Tell him we succeeded.” Si Lysander.

“Mga gago. Ginawa pa akong utusan.” Paused. “Hello, Lath?”

Patuloy na nag-ingay ang mga kaibigan niya pero hindi na niya marinig. He tried but failed. His consciousnesswas already slipping away. And the next thing Lash knew, darkness swallowed him whole.

“GOOD. ’BUTI NAMAN at naayon sa plano natin ang nangyayari,” sabi ni Lath sa kausap nito sa cell phone. “Oo. Tatawagan kita mamaya kapag nasa biyahe na kami.

Iyon ang narinig ni Nez habang hila-hila ang bagahe palabas ng kabahayan. Tumikhim siya para ipaalam kay Lath na handa na siya.

Agad siyang nilingon ng lalaki. “Hey, sister-mine.” Ngumiti ito. “Halika na.” Kinuha nito ang maleta niya. “Dadaanan natin ang girlfriend ko, then we’re off to Baguio.”

“Okay.”

Hinayaan niyang si Lath ang maglagay ng maleta niya sa back compartment. Sumakay siya sa passenger seat at hinintay na makasakay si Lath sa Porsche nito. Sa backseat siya mamaya kapag naroon na ang girlfriend ni Lath.

“Nakaalis na ba si Lash?” tanong niya nang makapasok sa sasakyan ni Lath. Nahihiya siyang magtanong pero hindi niya napigilan ang sarili.

Binuhay ni Lath ang sasakyan, saka bumaling sa kanya. “Oo. Kanina pa bago sumikat ang araw. Hindi ba siya nagpaalam sa ’yo?”

Nag-iwas siya ng tingin. “Ahm, bakit naman siya magpapaalam sa akin?” Why am I hurting? “Wala naman kaming relasyon. He hates me, remember?”

Lath maneuvered the car out of the mansion gate to the highway. “Nez, last time I check, hate doesn’t meankissing someone like your life depended on it.”

Namula ang mga pisngi niya. “K-kailangan mo bang banggitin ’yon?”

Lath grinned. “Because you are misinterpreting everything.” Napailing-iling ito. “Nez, kung galit sa ’yo si Lash, hindi ka n’on hahalikan kundi sasakalin.”

Nez pressed her lips together. Was she really misinterpreting everything? Hindi ba talaga galit sa kanya si Lash? Was he not doing that stuff to ruin her?

Bumilis ang tibok ng puso niya sa isiping ’yon. Kung sana lang ay totoo ’yon, baka hayaan niya ang nararamdaman para sa lalaki.

“Want some water?” pukaw sa kanya ni Lath, sabay abot sa kanya ng bote ng mineral water.

“Thanks.” Medyo nanunuyo nga ang lalamunan niya.

Binuksan niya ang takip ng mineral water at uminom, pagkatapos ay ibinalik ang bote kay Lath na nakangiting tinanggap ’yon at ibinalik sa compartment.

“How are you feeling, sister-mine?” May kakaibang ngiti ito sa mga labi, na para bang may ginawa itong masama sa kanya pero hindi niya alam.

“I’m….” Mariin niyang ipinikit ang mga mata nang makitang parang umiikot ang buong paligid. “Dizzy.”

“Ano? Bakit ka naman nahihilo?” tanong ni Lath pero halata sa boses nito na hindi naman ito interesado sa magiging sagot niya.

“Lath… n-nahihilo ako.” Sinapo niya ang ulo at pilit na nilalabanan ang hilo na nararamdaman. “Lath… oh, shit! Itigil mo ang sasakyan, Lath… na-nahihilo a-ako…” Her voice was weakening. “Lath… please… stop.”

“Tulog na si Nez,” sabi ni Lath na parang may kausap. Hindi naman niya makita pero naririnig niya. “Ha? Nakasakay kayo sa jeep? Si Knight ang nagmamaneho? Wait, what? Hinahabol kayo ng police car? Ano’ng ginawa n’yo?” Paused. “Too much speeding? Mga baliw. Sabihin mo kay Ream na tawagan si Evren Yilmaz, ’yong kaibigan ni Montero, kung ayaw niyang ma-impound and jeep niya. Bye. Kita-kita na lang tayo sa airport mo, Volkzki.”

Natahimik ang buong sasakyan at naramdaman niyang may humaplos sa pisngi niya. She was losing consciousness… she was losing the strength to stay awake.

“Ginawa ko na ang parte ng isang mabait pero pilyong kapatid, now, it’s your turn. Make my twin brother happy, Nez. He deserves all the happiness in the world. At kung kailangan kong kalabanin si Daddy maging masaya lang ang kakambal ko, gagawin ko ’yon. Make him happy, Nez. I’m counting on you.”

After hearing those words, Nez just shut down.

LASH GROANED as he came awake. Sapo-sapo ang ulo na bumangon siya mula sa malambot na kamang kinahihigaan. What the hell happened? Pilit niyang inaalala ang nangyari kung bakit wala na siya sa yate niya.

Lumabas siya ng kuwarto na nagisnan, saka malakas at malutong na napamura nang makita ang nasa labas ng nakabukas na sliding window.

“Holy shit!” Sigurado na siya ngayong wala siya sa kanyang yate.

Tumakbo siya palapit sa bintana at umawang ang mga labi niya nang yumakap ang malamig na klima sa katawan niya. Bumungad sa kanya ang napakagandang tanawin.

Lush green grass, tall pine trees and a cold afternoon breeze. It only meant one thing.

“Holy shit! Nasa Baguio ako? Paano ako napunta rito?”

Gulong-gulong ang isipan ni Lash, nag-iisip siya kung paano siya napunta sa Baguio. He ransacked his mind but all he could remember was leaving the mansion, sailing on Black Pearl Yacht, drinking the only liquor in the fridge and then nothing.

No… not nothing… bago siya nawalan ng malay, narinig niya ang boses ng mga kaibigan niya.

What the hell is happening?

As if on cue, narinig niyang may tumunog ng telepono. Mabilis niyang sinundan ang pinanggagalingan ng tunog at natagpuan niya ang sarili sa sala.

Agad niyang nilapitan ang tumutunog na telepono at sinagot ang tawag.

“Sino ’to?” ’Yon agad ang lumabas sa bibig niya.

“Hey, brother-mine.” Si Lath iyon. Mukhang masaya ang kakambal niya.

“Where the hell am I, Lath?” tanong niya sa matigas na boses. Nag-uumpisa nang tumaas ang dugo niya.

“Relax. Dapat ka pa ngang magpasalamat sa akin, eh,” sabi nito na mahinang tumawa. “Anyway, nasa Baguio ka ngayon, sa townhouse ng kaibigan nating si Lysander. Puno ng pagkain ang refrigerator at cupboard. Every week may pupuntang tagalinis diyan para linisin ang buong bahay at ang swimming pool. Pinagkakatiwalaan iyan ni Lysander. Walang cook na darating kaya kayo ang magluluto ng kakain n’yo. And lastly, mag-enjoy kayo riyan. Ayokong masira ang effort naming lahat para lang mapasaya ka sa birthday mo.” Tumawa uli ito. “I mean, birthday natin pala.”

Halos mag-isang linya na ang kilay niya. “Kayo? Sinong kayo, ako lang naman ang tao sa bahay na ’to?”

Lath snickered and Lash wanted to strangle his twin brother.

“Hindi lang ikaw ang tao sa bahay na ’yan, Lash. Nang sabihin kong kayo , kayong dalawa ni Nez ang tinutukoy ko.”

Nanigas siya sa kinatatayuan at tumigil din ang pagtibok ng puso niya. “Kami ni Nez?” he asked in a whisper, stunned.

“Yes, dimwit.” Biglang nawala sa kabilang linya ang kausap at naiwang siyang nakatanga sa kawalan.

Siya at si Nez … sa iisang bubong at walang ibang tao maliban sa kanila.

Slowly, a wide wicked grin stretched his lips. “Best birthday gift ever.”

Tumalon siya at napasuntok sa hangin, saka nagmamadaling bumalik sa kuwarto na pinanggalingan para magbihis. The cold didn’t bother him. Sanay na siya sa malamig ang panahon kaya naman muscle shirt ang isinuot niya. Pagkatapos ay nagtungo siya sa kusina para magluto.

Yes, he could cook. It was part of Lash Coleman’s panty-dropping charms.

NAGISING SI NEZ dahil sa mabangong aroma na nanunuot sa ilong niya. Iminulat niya ang mga mata at iniinat ang mga braso, saka umalis sa kama.

She shivered when cold air hit her. So cold. She was definitely in Baguio. Nang makita ang maleta, agad niyang binuksan iyon at kumuha ng cardigan.

Napatitig siya sa kama habang isinusuot ang cardigan. Siguro nakatulog siya sa biyahe at hindi na lang siya ginising ni Lath. Pero imposible naman yatang hindi siya magising. At nasaan ang kasintahan ni Lath?

Madaming katanungan si Nez na walang kasagutan. Kaya naman ay lumabas siya ng kuwarto habang yakap-yakap ang sarili at sinundan kung saan nanggagaling ang mabangong aroma na iyon.

She found herself in the kitchen, staring at the cook’s back. Naramdaman niyang bumilis ang tibok ng puso niya. It couldn’t be! She knew that back!

Naka-muscle shirt ang nagluluto kaya nabigyan siya ng pagkakataon na pagnasaan ang ma-muscle nitong balikat at mga braso.

At isang lalaki lang ang pinagnanasaan niya. Goddamn it!

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon ng nagluluto. Parang nag- harakiri ang puso siya nang humarap ang lalaki at ang kulay-lila nitong mata ay tumingin sa kanya.

“Bloody hell,” Nez whispered.

It was Lash! Nasisiguro niya. Mula sa kinatatayuan niya ay naamoy niya ang pabango nitong Calvin Klein.

Lumunok siya. “Lash?” Nanginginig ang boses niya sa kaba.

He smirked, his violet eyes twinkling in delight. “Welcome to Baguio, apple. Lash Coleman, at your service, baby.” He winked at her.

Nez was breathless and yes, her heart… stopped. 

CECELIB | C.C.

Special Chapter - OPERATION: Help Coleman Number 1

Special Chapter

OPERATION: Help Coleman Number 1

VALERIAN DIDN’T even know what he was doing with these lunatics. Basta bigla na lang pumasok sa bahay niya—inakyat ang gate niya— at ginising siya sa napakahimbing niyang tulog.

It

’

s just three in the morning!

Valerian hissed at his so-called friends. “Ano ba ang ginagawa n’yo rito sa bahay ko ng dis-oras ng gabi?! Alam n’yo bang hatinggabi na ako nakatulog at ngayon gigisingin n’yo ako?!”

Tumawa lang sina Lysander at Andrius, ni hindi nga yata ang mga ito apektado sa pagsigaw niya. What the fuck!

Valerian rolled his eyes. He met Lysander Callahan and Andrius Salazar through Coleman Twins. Ang nakakairitang mga lalaking ’to ay parang five years old kung kumilos at mag-isip.

It

’

s irritating!

“It’s time, Volkzki,” sabi ni Andrius na nakangisi. “It’s time to help a friend in need.”

Valerian scoffed. “At bakit ako sasama sa inyo? My bed is waiting for me.” Itinuro niya ang malapad at malambot na kama. “Matutulog pa ako.”

“Valerian!” Si Lysander.

“Volkzki!” Si Andrius.

“Knight!” sigaw niya.

Nagsalubong ang mga kilay ng dalawa, saka nagtatanong ang mga matang tumingin sa kanya.

Valerian smirked when his Saint Bernard dog, named Knight, barged into his room. Agad itong kumahol nang makita sina Lysander at Andrius.

Good boy.

“Guys, meet my dog. Si Knight,” sabi ni Valerian na pinipigilan ang matawa sa gulat na hitsura ng dalawa. “Gusto n’yo pang makilala ang aso kong si Shun?”

Nakaawang ang mga labi na umiling ang dalawa.

“Okay.” Valerian shrugged then went back to his bed. “Knight?”

Kumahol agad si Knight.

“Chase those two and bite their asses for me,” utos niya na agad naman nitong sinunod.

Mas mabilis pa sa alas-kuwatro na tumakbo ang dalawa palabas ng kuwarto niya habang hinahabol ng aso niyang si Knight. Panay ang sigaw ng mga ito pero walang pakialam si Valerian sa ingay. Ipinikit niya ang mga mata at natulog.

Thanks God I

have a dog.

Medyo malalim na ang tulog niya nang biglang tumunog ang cell phone niya.

“Fuck!” Galit na bumangon siya. “Can’t I have a good night sleep?!” sigaw niya sa hangin, saka sinagot ang tawag. “Whoever you are, fuck you!”

Mas nadagdagan pa ang inis niya nang marinig ang boses ni Knight.

“Val, kailangan ni Lath ang tulong natin. Bumangon ka na riyan at patigilan mo na si Knight sa paghabol kina Lysander at Andrius.”

“Paano mo naman nalaman?”

“I can hear Lysander and Andrius’ shouts and Knight’s barking from the gate. Patigilin mo na nga ’yon.”

He scowled. “Fuck you.”

“I know.” Binuntutan pa nito iyon ng tawa. “Anyway, you coming?”

Valerian grunted. “Fine.”

Did he have a choice? Tinawagan siya kagabi ni Lath para hingin ang tulong niya. And of course, he said yes.

Pangit talaga ang maging mabait, Buwisit! Pati tulog ko naiistorbo dahil sa love life ng iba! Punyeta!

Kaya hayun siya ngayon, pinipilit ang sarili na bumangon.

Naiinis na nagbihis si Valerian, saka tinawagan ang sekretarya niya na agad namang sumagot kahit pa nga dis-oras na ng gabi.

“Lester,” sabi niya sa matigas na boses. “Ihanda mo ang private plane ko. Kakailanganin ko ’yan mamayang alas-sais ng umaga. At dahil ginising kita, mag-day off ka ngayong araw. Bukas ka na pumasok. Don’t worry. Double pay ka ngayon.”

“Yes, Boss. Siya nga pala, Boss, si Mr. Kingsley, gusto niyang i-pull out ang investment niya sa AirJem dahil hindi mo raw pinayagan ang two percent na additional profit na hinihingi niya.”

Umingos siya. Fucking investors. “Eh, di i-pull out mo. Hindi naman yata ako mamamatay kapag nawala ang investment niya.”

“Yes, Boss. Pero sayang din dahil malaki ang investment niya. Siya nga pala, gustong mag-invest ni Mr. Hasegawa sa AirJem—”

“Hasegawa?” Nagsalubong ang mga kilay niya. “Japanese siya?”

“Opo, pero dito siya lumaki sa Pilipinas.”

“Wala akong pakialam. Hapon pa rin siya at ayoko sa Hapon. Mamaya sa meeting, wala ako. Pakisabi sa mga board of directors na kung sino man sa kanila ang mag-suggest uli na maglagay ng paliparan sa Japan, China at Spain, they are fired. And I will burn their asses to the fucking ground.”

“Yes, Boss.”

“Oh, and Lester, call Mr. Gallero and tell him he is fired for suggesting to the board about putting an AirJem Airport in Japan and Spain. At kapag nandiyan pa siya pagbalik ko sa makalawa, ipapakain ko siya kay Lacoste.”

Si Lacoste ang alaga niyang buwaya na nakakulong sa isang lawa sa isla na pagmamay-ari niya.

“Yes, Boss. Sasabihan ko po si Mr. Gallero,” magalang na tugon ni Lester.

Pinatay na niya ang tawag. The perks of having an efficient male secretary. Ayaw niya sa babaeng secretary. Sa halip na magtrabaho, halos maghubad na sa harap niya.

Pagkababa niya ng hagdan, tinawag niya ang magaling niyang aso. “Knight, here boy!”

In a matter of seconds, Knight was in front of him, waggling his tail.

“Nasaan ang dalawang akyat-bahay gang?” tanong niya sa aso. Alam niyang naiintindihan siya nito. Knight was a well-trained St. Bernard dog.

Kumahol-kahol ito habang nakaharap sa pinto na patungo sa kusina ng bahay niya.

Valerian sighed and went to the kitchen. Natawa siya nang makita sina Lysander at Andrius na nakatayo sa lababo at hawak ang mahabang kutsara na ginagamit niya sa pagluluto.

“Ano’ng ginagawa n’yong dalawa riyan?” napapantastikuhang tanong niya kina Lysander at Andrius.

Lysander glared at him. “Nagtanong ka pa talaga? Pinahabol no kami sa aso mo na kapangalan ni Knight!”

“You’re a weird dude, Volkzki!” singhal sa kanya ni Andrius.

Tumawa lang siya at sinenyasan ang dalawa na bumaba na sa lababo.

Sabay-sabay silang lumabas ng bahay. Doon ay nakita nila si Knight sa labas ng gate.

“Akala ko hindi ka na lalabas,” sabi ni Knight, saka tinapik ang balikat nina Lysander at Andrius. “Kumusta naman ang habulin ng aso?”

Walang sumagot sa dalawa at lihim na napangiti si Valerian. ’Yan ang napapala ng mga akyat-bahay gang.

Binuksan ni Knight ang pinto ng Lamborghini nito, saka tumingin sa kanya. He was urging him to get in. “Pasok. Pupunta tayo sa bahay nina Coleman.”

Umingos siya. “Magta-taxi na lang ako kaysa sumakay sa sasakyan mo.”

Tumawa lang si Knight at nagkibit-balikat. “Whatever you say, Val.”

Umalis ang tatlo gamit ang sasakyan ni Knight samantalang siya ay nahirapan pang pumara ng taxi. Ayaw niyang gamitin ang sasakyan niya, sayang ang gasolina.

Letse! Bakit ba nadadamay siya sa love life ng iba?

KNIGHT WAS GRINNING from ear to ear as he drove to the Coleman’s residence. Alam niyang papayag si Valerian na sumama sa kanila para sa “Operation: Help Coleman Number 1.”

Valerian might act cruel sometimes, pero alam niyang kapag kaibigan nito ang nangangailangan ay tutulong ito.

That’s him.

Pagdating nila sa Coleman Mansion, naroon na sina Ream, Cali at Tyron sa labas ng gate.

“Hey, guys,” nakangiting bati niya sa tatlo.

“Pumunta na tayo sa likod ng mansiyon. Sa dalampasigan daw nakadaong ang yate na sasakyan ni Lash,” imporma sa kanila ni Tyron. “Let’s go, guys.”

“Aakyatin natin ang gate na ’to?” tanong ni Lysander habang nakaharap sa gate ng mansiyon.

“Oo, unless hindi namin alam na kaya mo palang lumipad,” sarkastikong sagot ni Tyron, saka nag-umpisa nang akyatin ang gate.

He snickered. “Burn, Lysander.”

Andrius chuckled. “Toasted.”

“Grilled,” he added.

Itinirik lang ni Lysander ang mga mata, saka nag-umpisang akyatin ang gate.

Habang umaakyat silang anim, panay ang mura ni Andrius kasi natutusok ito.

Panay naman ang tawa ni Knight. Iyon ang unang beses na umakyat siya sa gate.

This is fun!

Nasa tuktok na sila ng gate nang dumating si Valerian.

Tumingala ito sa kanila. “Ano’ng ginagawa n’yo riyan?” nagtatakang tanong nito.

Knight bit his lower lip. Shit. Ang bilis naman nitong dumating. Akala niya matatagalan pa ito. Sayang. No fun pa naman si Val.

“Inaakyat ang gate malamang,” naiiritang sagot ni Andrius na napunit na ang laylayan ng pantalon na suot.

Napailing-iling si Valerian at lumapit, saka itinulak ang kaliwang bahagi ng gate pabukas. At dahil nasa kanang bahagi sila gate, nanatiling naka-lock ang bahaging iyon.

Valerian tsked. “Magsibaba nga kayo diyan. Lath told me na bubuksan niya ang kaliwang bahagi ng gate.” Itinuro siya nito. “Tinext ko ang kumag na ’yan habang nakasakay ako sa taxi papunta rito.”

Five set of eyes glared at him.

Nakasimangot na bumaba siya ng gate. “What? Don’t glare at me.” Umingos siya. “Hindi pa ako nakakaakyat sa gate, eh.”

“Baliw.” Masama ang tingin sa kanya ni Tyron. “Nakakalimutan mo bang inakyat natin ang gate ng palasyo ng Duke sa Tuscany para alamin kung buhay pa si Shun?”

Knight glared back. “Anong inakyat? Inakyat n’yo ’kamo. Have you forgotten that you open the gate for me and Dark to get in?”

“You are royalties,” Andrius pointed out, rolling his eyes. “Hindi iyon puwede sa inyo. Hindi kayo bagay maging akyat-gate gang.”

Alam niyang nagbibiro lang ito. Knight knew that his new found friends didn’t care if he had a title or none.

But it still irritated him.

Knight gritted his teeth in annoyance. He might brag about his title, about him being a Spaniard count, but that didn’t mean they have to take it seriously. Kaya nga siya pansamantalang umalis sa Spain para maranasan ang nararanasan ng mga normal na tao, at siyempre, para hanapin ang kapatid niya.

Hindi namalayan ni Knight na nakapasok sa pala sa loob ang mga kaibigan niya at naiwan si Valerian dahil ini-lock nito ang gate.

His mouth hung open. “Fuck! Hey! Open the gate, Val!”

Tiningala ni Valerian ang tuktok ng gate, saka nakakalokong tumingin sa kanya. “Umakyat ka para makapasok.”

In that instant, Knight remembered why Valerian, the history lunatic, was his best friend.

He grinned at Valerian. “Thanks, Val.”

“Don’t call me that, moron,” Valerian hissed at him and followed their friends.

Siya naman ay madaling naakyat ang gate at humabol sa nga kaibigan. It was fun climbing the gate. Thanks to Valerian for letting him.

Madali siyang nakahabol sa mga kaibigan. Para silang mga magnanakaw na pumasok sa Black Pearl Yacht na nakadaong sa dalampasigan.

Nang makapasok sa loob, agad silang nagtungo sa mini kitchen ng yate. Binuksan ni Lysander ang refrigerator na ang tanging laman ay isang bote ng rum.

“Great.” Isinara ni Lysander ang ref at humarap sa kanila. “Ang rum na ’yon ay nilagyan ng pampatulog ni Lath. Knowing Lash, siguradong iinumin niyon ang rum. And that’s where we’ll come in.”

Itinaas ni Cali ang kanang kamay nito. “May tanong ako.”

“Yes?” Lysander promted.

“Ano’ng ginagawa ko rito?”

“Good question.” Lysander grinned. “Well, pag-alis ng yate na ’to at nakatulog na si Lash, idadaong natin ang yate sa port mo.”

Sumimangot si Cali. “Bakit hindi na lang sa Coleman’s Port?”

“Kasi malalaman ng daddy ni Lash na hindi naman talaga siya naglayag,” Andrius answered. “Remember, people, our main target in this ‘Operation: Help Coleman Number One’ is to make Mr. Leandro Coleman believe that Lash is in the sea and Nez, the name of Lash’s love interest is in Baguio.”

Tumango-tango si Knight. Good plan. He had to give it to Lath. That man was cunning.

“At ako…” Bored na itinaas ni Ream ang kamay. “Ano’ng ginagawa ko rito?”

“Sabi ni Lath sinabihan ka na niya ng gagawin mo,” sabi ni Lysander na parang naguguluhan.

“Oh…” Realization dawned on Ream’s face. “That. Yes. Nagkausap na kami ni Lath kagabi.”

“Well, this is fun, no, not really…” Puno ng sarkasmo ang boses ni Valerian. “Pero naririnig ko na ang boses ni Lash kaya magtago na tayo bago pa mabulilyaso ang planong ito.”

“Agree,” sabi ni Knight at nginitian si Valerian.

Valerian raised his hand at him. “Talk to the hand, Velazquez.”

Tinawanan lang niya si Valerian, saka kanya-kanya silang tago sa loob ng yate.

THIS IS A BAD IDEA. Alam iyon ni Valerian nang umupo si Knight sa driver’s seat. Bakit naman kasi ito ang hinayaang nagmaneho ng jeep na dala ni Ream. At wala silang ibang sasakyan maliban sa sa jeep na dinala nito.

Good heavens! He was expecting a limousine not a freaking jeep.

Napamura si Valerian nang gumiwang ang jeep na sinasakyan sa sobrang bilis habang lumiliko. “Fuck it, Spaniard! Itigil mo ang jeep! Bababa ako! Ayoko pang mamatay!”

Malakas lang na tawa ang naging tugon ni Knight sa kanya. “This is fun, Val,” sigaw nito habang mabilis pa ring nagmamaneho. “This is freaking fun. Fuck dust and asthma. Fuuuuuun !”

“Fuck you! You’re a piece of shit—” Napatigil si Valerian sa pagmumura nang marinig ang sirena ng pulis. “Holy shit! What is that?”

Sumilip si Lysander sa pinto ng Jeep. “Is that a police siren?”

“Hinahabol tayo ng pulis?” natatawang tanong ni Knight. “Cool! Bakit kaya?” Biglang itinigil nito ang jeep. “Valerian, kausapin mo sila.”

Gusto niyang sakmalin ang leeg ni Knight sa sobrang galit na nararamdaman pero ayaw niyang maging mamamatay-tao. Knight is not worth my freedom .

Nagsisitaasan ang mga balahibo niya sa isiping magpapatayo ng AirJem Airport ang board of directors sa Japan kapag nakulong siya.

He wouldn’t let it happen.

Kalmadong siya bumaba sa jeep, saka nakangiting humarap sa mga pulis na ngayon ay bumaba na ng police car.

“Sir, ano ho ang kasalanan namin? Bakit n’yo kami hinahabol?” Yeah, right! As if I

don’t

know. Thanks to Knight’s shit driving.

“Sobra sa speed limit ang takbo n’yo,” sabi ng isang pulis na maangas ang mukha.

Bumuga siya ng marahas na hangin. Sabi na, eh.

Humarap siya sa mga kaibigan na nasa loob pa rin ng jeep. “Too much speeding, guys,” imporma niya sa mga itoat humarap uli sa pulis. “Sir, nag-aagaw-buhay po kasi ang kaibigan namin.” Itinuro niya si Lash na nakalupaypay sa upuan. “May epilepsy kasi iyang kaibigan namin, inatake, kaya hayun, nauntog ang ulo.” Pinipigilan niya ang matawa nang malakas sa pinagsasasabi.

“Hindi pa rin ’yon sapat na dahilan para sumobra ang speed limit ng takbo ng sasakyan n’yo,” sabi pa ng pulis.

Nagsalubong ang mga kilay niya. Sana pala ay ambulansiya na lang ang dinalang sasakyan ni Ream.

“Get in,” sabi ni Ream na katulong ni Lysander sa pagkawak sa walang malay na si Lash.

Lucky bastard. Hindi nito alam ang nangyayari.

“Get in!” ulit ni Ream na may diin na ang boses.

Valerian frowned. “What?” Wait a minute… Hindi naman siguro binabalak ng mga lalaking ’to na takbuhan ang mga pulis,

tama

?

Nang hindi siya pumasok sa jeep, hinawakan ni Cali ang kuwelyo niya, saka hinila papasok.

“Shit!” Kalahati ng katawan niya ay nakasakay sa jeep, ang kalahati ay nasa labas ng jeep. Para siyang palaka na nakadapa. “Mga baliw talaga kayo! Knight! Sasakalin talaga kita! Lash! Buwisit ka!”

Valerian pushed himself up and sat on the jeep’s floor. Tamang-tama naman na tumatawag si Lath.

“Tulog na si Nez—”

“Fuck you, Coleman!” sansala niya sa iba pa nitong sasabihin. “Alam mo bang nakasakay kami ngayon sa jeep na si Knight ang nagmamaneho at hinahabol kami ng police car?”

“Ha? Nakasakay kayo sa Jeep? Si Knight ang nagmamaneho? Wait, what? Hinahabol kayo ng police car? Ano’ng ginawa n’yo?”

Valerian sighed, trying to calm himself. “Too much speeding. Kasalanan ito ng Kastilang ’yon.”

“Too much speeding? Mga baliw. Sabihin mo kay Ream na tawagan si Evren Yilmaz, ’yong kaibigan ni Montero,kung ayaw niyang ma-impound and jeep niya. Bye. Kita-kita na lang tayo sa airport mo, Volkzki.”

Valerian grunted. “This is a very stressful day.”

Hindi niya sinabi kay Ream ang ipinapasabi ni Lath. ’Buti nga kung mai-impound ang jeep na ’to. Wala siyang pakialam.

Fortunately, they arrived in AirJem Airport in one piece. Hindi alam ni Valerian kung paano ’yon nagawa ni Knight pero naiwala nito ang police car na humahabol sa kanila.

Madramang lumuhod si Andrius sa sahig ng airport. “Salamat sa Diyos at buhay pa ako.”

Tinapik niya ang balikat nito. “Get up, moron. Pinagtitinginan ka ng mga tao.”

“Ang guwapo ko kasi,” nakangising tugon ni Andrius, saka tumayo.

Nakalabas na silang lahat maliban kay Ream na may kausap sa cell phone.

“Halika na, Ream,” sabi ni Knight na halata ang kasiyahan sa mukha.

Moron.

“I can’t.” Ream exhaled. “Gusto akong kausapin ng mga pulis tungkol sa nangyari. Unfortunately, na-track nila kung sino ang may-ari sa plate number ng jeep.”

Napangiwi si Knight. “Sorry, man. Nakakatuwa kasi na pahabulin sila, eh.”

“That’s okay.” Lumabas si Ream sa Jeep at umikot patungo sa driver’s seat. “Bye, guys. I hope to never see your faces again.”

That earned chuckles from all of them.

“You’ll see me,” sabi ni Lysander na nakasampay sa balikat ang walang malay na katawan ni Lash. “Magkasosyo tayo sa negosyo.”

Ream grimaced. “Give me a break, will you?”

Natatawang nag-umpisa nang maglakad si Lysander. Sumunod naman ang apat dito.

Valerian rolled his eyes. “Follow me. Wala sa direksiyon na tinatahak n’yo ang private plane ko.”

Agad na humarap sa kanya ang lima.

“Well…” Pinandilatan siya ni Lysander. “Lead the way. Alam mo ba kung gaano kabigat si Lash?”

“Hindi.” Puno ng sarkasmo siyang sumagot. “Ikaw ang nagbubuhat, malamang hindi ko alam.”

Tinalukuran niya ang mga kaibigan at nag-umpisang maglakad patungo sa kung saan nakaparada ang private plane niya.

“Yes! Sa wakas! Makakasakay na rin ako sa private plane mo, Val,” excited na sabi ni Knight.

“Hindi ka kasama.”

Napaigtad siya nang bigla siyang inakbayan ni Knight, saka bumulong sa kanya.

“Be nice, Val. Nag-uumpisa na akong mabuwisit sa ’yo,” sabi nito sa seryosong boses.

In that instant, Valerian knew that he already said too much to Knight. At alam niyang hindi nagbibiro ang lalaki.

“Fine. Pero ngayon lang,” sabi niya.

Malapad na ngumiti si Knight. “You are the most amazing best friend ever.”

Valerian rolled his eyes. “I’m your only best friend, moron.”

“I know.”

Valerian sighed. This was really a very long day. Pasalamat talaga si Lash na wala akong galit sa mga Amerikano. Kundi, ihuhulog ko talaga siya sa eroplano. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 10

CHAPTER 10

IYON NA YATA ang pinaka-weird na araw para kay Nez. Kaninang umaga lang ang nasa isip niya ay kung paano makakaiwas na maging third wheel ni Lath at ng girlfriend nito, at ngayon naman, kaharap niya ang lalaking gustong niyang mawala sa sistema niya.

“Sit,” sabi ni Lath at sinipa ang paa ng upuan.

What a gentleman. Hear my sarcasm, please.

Umupo siya sa upuang sinipa ni Lash, saka mabilis na ipinaghain siya ng lalaki.

Fried chicken, rice and mix vegetable. Simple food yet she was touched. Nagluto talaga si Lash para sa kanya.

“Kumain ka na,” sabi nito.

Kinunutan niya ito ng noo. “Ikaw?”

Matiim itong nakatitig sa kanya. “I’m good. Ikaw pa lang, busog na ako.”

Agad na nag-init ang pisngi niya. “Lash, huwag ka ngang magsalita ng ganyan.”

He chuckled. “Kain na o baka naman gusto mong subuan kita?” His eyes were twinkling in delight. “I could definitely do that.”

Napatitig siya kay Lash, saka inilibot ang tingin sa kabuuan ng kusina. Tanging sila lang ni Lash ang tao sa buong bahay.

Just me and Lash. No parents. No one to judge. No one to be scared of. Just me and my heart.

Mas nakakatakot ngayon ang sitwasyon nilang dalawa ng lalaki.

“Sino’ng may gawa nito?”

Lash frowned. “Ano?”

“Sino’ng may gawa nito? Bakit tayo narito? I’m supposed to be here with Lath and his girlfriend, not with you.”

Pain shadowed his violet eyes. O baka naman guni-guni niya lang ang nakita, wala na kasi iyon nang kumurap ang mga mata niya.

The delight in Lash face was drained in an instant. Bumalik na naman ang walang emosyon nitong mukha, saka tumayo nang tuwid.

“Nez, gabi na,” sabi nito sa walang emosyong boses. “Kung gusto mong umuwi, ipagbukas mo na. Kung ayaw mo naman akong makasama, sige, hindi ko ipapakita ang mukha ko sa ’yo.”

Agad itong umalis sa kusina at naiwan siyang naguguluhan sa inaasal nito. What gotten into him to be mad like that?

Was he mad at her?

Ano ba ang ginawa niya?

Nagpakawala ng malalim na hininga si Nez, saka nag-umpisang kainin ang niluto ni Lath. Masarap iyon, katulad ng nagluto

.

That made her blush. Kapag si Lash ang pinag-uusapan, she became a wanton woman. Oh, God! Ano kaya ang sasabihin ni Lash kapag nalaman nito ang mahahalay na laman ng isip niya?

Pagkatapos kumain, nilinis niya ang kinainan at ibinalik sa lalagyan. And then she went looking for Lash. Hindi niya alam kung bakit niya ito hinahanap, basta kailangan niya itong makita. This house was huge and it was scaring her, damn it!

Nasa balkonahe siya nang marinig ang malamyos na tugtog ng gitara.

Her heart thumped. It was none other than Lash. Silang dalawa lang naman ang tao sa bahay na ’to. Mabilis niyang sinundan ang pinanggagalingan ng tunog at natagpuan niya ang sarili sa labas ng bahay, sa gilid ng swimming pool.

Nez stared at Lash. Naka-Indian sit ito sa gilid ng swimming pool at naggigitara.

Walang imik siyang naglakad palapit dito at umupo sa tabi nito. He was softly humming the song “Did I Mention.”

“Matanda ka na para sa kantang ’yan,” komento niya habang nakatutok ang mga mata sa tubig sa swimming pool.

A soft chuckle escaped his lips. “I think so too. Pero sa kantang ’yon nakalagay ang nararamdaman kong hindi ko masabi-sabi.”

Parang may kumurot sa puso niya. “So, you’re in love?” Please,

don’t

tell me.

Ayaw niyang aminin pero nasasaktan siya. Damn it! That was why it was called “falling” in love, because you were falling and it would hurt like hell if you hit the ground and no one was there to catch you. Parang iyon ang nararamdaman niya ngayon. Para siyang lumilipas at biglang bumagsak na walang sumalo.

I hate feeling like this! Why did I even feel this way towards this man?

“Yeah.” Bumaling ito sa kanya at matapang niyang sinalubong ang mga mata nito. “I’ve been in love for ten years.”

Umawang ang mga labi niya. “T-ten years?”

Hindi siya makapaniwala. Ten years? Ano ang pumipigil dito para magtapat sa babaeng mahal nito?

“Yeah. But it doesn’t matter.”

“Bakit naman?”

His violet eyes stared at hers. “Kasi ayaw niya sa akin. Hindi niya ako magugustuhan. Hindi niya ako mamahalin katulad ng pagmamahal ko sa kanya. So why bother? Hindi pa ako nagtatapat pero alam ko na ang kalalabasan.”

Kinunutan niya ito ng noo. “Why don’t you try? Malay mo, mag-iba ang kalabasan.”

May misteryoso itong ngiti sa mga labi habang nakatitig sa kanya. “You think?”

“Yes.” No!

“Okay.” Bumalik naman si Lash sa paggigitara.

Bumaba ang tingin niya sa gitara. A thought came into her head.

“Ahm…” Nagdadalawang-isip siyang sabihin ang nasa isip pero pinilit niya ang sarili. “Ganito na lang. Kantahan mo ako at isipin mo na ako ang babaeng mahal mo ng sampung taon. Maybe it will help you when you confess in the future.”

Dahan-dahang humarap sa kanya si Lash, may naglalarong ngiti sa mga labi nito.

“Bakit ka nakangiti diyan?” puna niya sa lalaki.

“Nothing. Ano naman ang kakantahin ko?”

“Ikaw bahala ang mag-isip. Kantahin mo ang sa tingin mo ay nababagay sa lalaking nagtatapat ng damdamin.”

“Okay.” Ngumiti ito, saka nag-umpisang maggitara kapagkuwan ay pumailanlang ang maganda nitong boses.

First verse of the song and Nez was intrigued. It was about love and how it’s distracting. She was literally distracted as well. Nakatingin sa mga mata niya ang lalaki habang kumakanta at parang nakikipagkarera ang puso niya sa bilis. 

Nakatingin sa mga mata niya ang lalaki habang kumakanta at parang nakikipagkarera ang puso niya sa bilis.

Lash gave her a sweet smile before hitting the chorus.

Kapagkuwan ay tumigil ito sa paggitara at pagkanta, saka ngumiti sa kanya. “That song is called ‘Love’ by Hope. Ano sa tingin mo?”

Pasimpleng inilagay ni Nez ang kamay sa dibdib kung nasaan ang puso niya para pakalmahin iyon na parang nagwawala sa sobrang lakas at bilis ng tibok.

Habang kumakanta si Lash at nakatingin sa mga mata niya, pakiramdam niya ay parang siya ang kinakantahan nito.

Her heart felt like it was about to explode in so much happiness. But it was crashed when a thought came into her mind. Hindi siya ang kinakantahan nito kundi ang babaeng mahal nito.

Her heart instantly saddened. Shit naman, o. Kaya ayoko sa pakaramdam na ’to, ej.

“Well?” Lash prompted.

Pinilit niya ang sarili. “Maganda. Sa tingin ko, mamahalin ka rin niya.”

Lash grinned. “Kapag nagtapat ako sa kanya, ikaw ang unang makakaalam sa sagot niya.”

God. Why was her heart hurting? “Okay.”

Itinabi ni Lash ang gitara, saka tumingin sa kalangitan. “Ang daming bituin.”

Tumingala rin siya sa langit. “Oo nga,” sang-ayon niya. “Ang gandang tingnan.”

“Kung may makikita ka ngayong falling star,” sabi ni Lash. “Ano’ng hihilingin mo? You have to say it out loud though.”

Bumaba ang tingin niya at nagtama ang mga mata nilang dalawa. Sasagutin ba niya ito? Well, wala namang mawawala sa kanya.

“Well, kapag may nakita akong falling star, hihilingin ko na sana kung ano man ang binabalak mong masama sa akin, itigil mo na.” There. She said it.

“Wala akong binabalak na masama sa ’yo,” sabi nito sa walang buhay na boses.

Ngumiti si Nez, hindi niya pinansin ang sinabi ni Lash. “Ikaw? Ano’ng hihilingin mo?”

“Hihilingin ko na sana hindi naging asawa ng daddy ko ang mommy mo, nang sa ganoon ay hindi kita naging kapatid.”

Agad siyang nag-iwas ng tingin para itago ang sakit na bumalatay sa mukha niya. God. She thought they were passed that already. Hindi pa rin ba nito tanggap? Hindi pa rin ba ito maka-move on?

“Lash—”

“Nakakainis ka, alam mo ba ’yon? Hindi naman masama ang nangyari sa atin pero kung maka-react ka parang ang sama-sama nating dalawa, lalo na ako,” sansala ni Lash sa iba pa niyang sasabihin.

“Ano ba’ng ginawa ko?”

Sa halip sa sagutin siya ni Lash, siniil nito ng halik ang mga labi niya. At dahil hindi siya nakakapag-isip nang tama kapag magkalapat ang mga labi nila, agad niyang tinugon ang halik nito at yumakap sa leeg nito.

Lash pulled her closer. She was straddling his lap and rubbing her throbbing clit against his now erect manhood.

God! When it came to Lash, she became a wanton woman ready to do anything, anywhere.

Napahalinghing si Nez nang gumapang ang mga labi ni Lash sa leeg niya, pababa sa mayayaman niyang dibdib.

“Lash…” Parang may sariling isip ang kamay niya na hinubad ang sariling pang-itaas.

Lash immediately unclasped her bra and then threw it somewhere. Agad na sinapo nito ang magkabila niyang dibdib at minasahe.

Umarko ang katawan niya, napatingala siya sa kalangitan hindi para tingnan ang mga bituin kundi para lasapin ang masarap na sensasyong dulot ng labi ni Lash sa mga perlas ng dibdib niya.

Nez threw her head back when Lash sucked and licked her nipple.

“Oh, shit…” Napadaing siya at napayakap sa ulo ng lalaki, saka pinagduldulan pa ang ulo nito sa dibdib niya. “Oh. Lash.”

Napasinghap si Nez nang lumapat ang likod niya sa malamig na semento. Napakagat-labi siya nang pumuwesto si Lash sa gitna ng mga hita niya at pinagdikit ang maseselang bahagi ng katawan nila.

“Lash!”

Napakalapit ng labi nito sa mga labi niya, nararamdaman niya ang paggalaw niyon habang nagsasalita.

“Yes, apple?”

Ipinikit niya ang mga mata. “M-mali to?” patanong niyang sabi, wala iyong lakas para patigilin ito.

Lash chuckled. “And I care?”

Lumunok siya. “N-no?”

“Good answer.” Pinagapang nito ang kamay sa hita niya, patungo sa pagkababae niya.

And because she was wearing a short skirt, napakadali para kay Lash na marating ang destinasyong tinatahak ng kamay nito.

“Lash…” Napaliyad si Nez nang dumako ang kamay ng lalaki sa labas ng panty niya.

“You’re so wet, apple.” He slipped one finger inside her panties. “God. You’re so wet, baby.”

Wala sa sariling tumango-tango siya. “Oo…” Kinakapos siya ng hininga. “B-basa na ako.”

His lips moved against hers. “I know. I can feel it.”

Pumasok ang isang daliri nito sa loob niya at napaungol siya. Her toes curled as he started thrusting his finger in and out of her mound. Napayakap siya kay Lash. Bumaon ang kuko niya sa balikat nito nang maramdamang sa simpleng paglabas-masok lang ng daliri nito sa loob niya ay parang may sasabog sa kaibuturan niya.

“Lash! Oh, baby!” Ipinalibot niya ang binti sa baywang ng lalaki at sinalubong ang paglabas-masok ng daliri nito. “More, please… I want more, Lash. Oh, God!”

Habang ang isang kamay nito ay abala sa pagpapaligaya sa kanya, ang isang kamay naman nito ay abala sa pagbubukas ng butones ng pantalon nito, saka inilabas ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

Kinagat ni Nez ang pang-ibabang labi nang palitan ng mahaba at matigas nitong pagkalalaki ang daliri sa loob niya.

Her eyes rolled back in so much pleasure, her toes curling tighter, her moans become wild and loud.

“Oh, Nez.” Lash moaned over her ear and the sound heightened the lust she was feeling. “Oh, fuck, baby. You’re so fucking tight.”

Mas bumaon pa lalo ang kuko niya sa balikat nito habang sinasalubong ang bawat ulos nito.

“Oh, Nez.”

“Oh, Lash. Lash. Lash!”

Pareho silang desperado ni Lash sa bawat segundong lumilipas. Nez was moaning so loud and Lash was groaning over her ear, whispering dirty words that were making her so hot and throbbing.

“God, Lash, oh, Lash!” Malapit na siya sa sukdulan. Kaunting-kaunti na lang.

Hard thrust after hard thrust and the next thing they knew, they were coming hard.

Pareho silang habol ang hininga nang bumaba na siya mula sa langit na pinuntahan nila.

“Please…” Huminga si Lash nang malalim. “Baby, huwag mong sabihing mali ang nangyari sa atin.”

Napakurap-kurap siya at napatitig sa kalangitan. In her heart, it was not wrong. Pero may babae itong mahal ng sampung taon, and that made everything wrong.

“Yes. This is wrong,” pabulong na sabi niya.

Mahinang tumawa si Lash. “Mukhang kailangan ko pang pag-igihan para maging tama ang lahat para sa ’yo. Because for me, this is right.”

Nez pressed her lips together and continue gazing at the night sky. Hinugot ni Lash ang pagkalalaki nito, saka humiga sa tabi niya at tumingin din sa kalangitan.

“Apple?”

“Hmm?”

“I have a request.”

“What?”

“Can I sleep beside you tonight?”

Napangiti siya sa request nito. “Sige. Okay lang sa akin.”

Mahinang tumawa ang lalaki. “Finally.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

NAGISING SI NEZ dahil sa sinag ng araw na sumisilip sa bintana. Nang imulat niya ang mga mata, napangiti siya nang makita si Lash na mahimbing na natutulog sa tabi niya. He was really a handsome man.

Very handsome.

Pinakatitigan ni Nez ang lalaki, saka napangiti na naman.

Bumangon siya mula sa pagkakahiga, saka umalis sa kama. Malakas siyang napasinghap nang makita ang hubad na katawan.

She blushed. Bakit ba niya nakalimutan na hindi sila natulog kagabi ni Lash, kundi pinagsaluhan nila ang init ng kanilang katawan? They made love until they were exhausted.

A soft chuckle dragged her out from her reverie. Mabilis na bumaling siya sa kama at umawang ang mga labi niya nang makitang puno ng pagnanasa na nakatingin sa kanya si Lash.

“You’re so sexy, apple,” he purred.

Lalong namula ang pisngi niya at mabilis na inabot ang kumot para sana ipulupot iyon sa hubad niyang katawan pero naunahan siya ni Lash. Hinablot nito ang kumot at itinago sa likod nito.

Lash grinned. “Na-ah, apple.” Umalis ito sa kama, saka lumapit sa kanya.

Itinakip niya ang isang braso sa mayayaman niyang dibdib samantalang ang isang kamay naman niya ay nakatakip sa pagkababae niya. She was naked and she felt so bare and embarrassed.

“Lash—oh.” Naputol ang iba niyang sasabihin nang hawakan nito ang mayayaman niyang dibdib at masahehin.

“So beautiful,” paanas na sabi ni Lash.

He dipped his head to claim her nipple. Pinaikot-ikot nito ang dila sa utong niya kaya napasabunot siya sa buhok nito. She could feel the center of her thigh getting wet.

Oh, God… this is wrong… but… so good.

He licked and sucked her nipples. “God, apple, I love your nipples.”

Napaliyad siya nang gumapang ang isa nitong kamay patungo sa gitna ng mga hita niya. Gumapang naman ang mga labi nito pataas sa leeg niya hanggang sa dumako ang mga labi nito sa mga labi niya. They kissed hungrily. Good heavens!

“Good morning,” Lash said between their kisses.

Nang pakawalan nito ang mga labi niya, agad na bumalik sa tama ang pag-iisip niya. Marahas niyang ipinilig ang ulo, saka mabilis na tumakbo patungo sa banyo.

Nang i-lock niya ang pinto ng banyo, narinig niya ang mahinang tawa ni Lash. Umirap siya sa hangin at pumailalim sa bukas na shower.

Habang naliligo, hindi mawala sa isip ni Nez ang ginawa nila ni Lash kagabi. It was wrong to enjoy the touch and kisses of her stepbrother. Pero hindi niya napigilan ang sarili. Kapag nalaman iyon ng mommy at Tito Leandro niya, nasisiguro niyang hindi maganda ang kalalabasan niyon.

That was why as much as possible, nilalabanan niya ang nararamdaman para kay Lash.

But her opponent was her heart… would she win the battle?

Pagkatapos maligo, itinapi niya sa katawan ang tuwalya, saka lumabas ng banyo.

Kumunot ang noo ni Nez nang makitang nakahiga pa rin sa kama si Lash at nakapikit ang mga mata.

“Lash! Bumangon ka na nga diyan. Doon ka na sa kuwarto mo,” naiinis na sabi niya pero hindi naman talaga iyon ang nararamdaman niya. Ang totoo ay kinakabahan siya dahil kahit ilang beses niyang sabihin sa sarili na mali ang nararamdaman niya, yapusin lang siya ni Lash at yakapin, nagiging tama ang lahat.

Lash opened his violet eyes and raked a hot stare over her body. “Sexy.” Itinaas nito ang kamay at ngumisi. “Pamilyar sa ’yo ’to?”

Nagkulay-kamatis ang pisngi niya. “Lash! Bitawan mo ang bra at panty ko!”

He grinned mischievously at her. “Ayoko nga. Nang pumasok ka sa banyo para maligo, pinakialaman ko ang maleta mo. And then I saw this pair of lacy red underwear. Damn, woman, I’m horny all of the sudden. Nai-imagine ko pa lang na suot mo ’to, tinitigasan na ako.”

“Lash!” Sobrang nag-iinit na ang pisngi niya. “Iyang bibig mo, masyadong bastos.”

Tumawa lang si Lash, saka bumangon at umupo sa gilid ng kama. “Come here. I want to put these on you.”

Inirapan niya ito. “Akala ko ang alam mo lang gawin ay kung paano maghubad ng bra at panty.”

Ngumisi ito. “There’s a first time in everything, my apple.”

Pinandilatan niya ito. “Bitawan mo ’yan. That’s my personal stuff!”

“Ayoko,” matigas nitong sabi, saka ngumiti. “Come here.”

“Ayoko. Hindi ako lalapit sa ’yo.”

Nagdilim ang mukha ni Lash. “Ikaw ang lalapit sa akin o ako ang lalapit sa ’yo?”

Napasimangot si Nez. “Fine.”

Nagmamartsang lumapit siya kay Lash na nakangiti nang malapad. Ayaw niyang kalabanin ang lalaki. She knew how aggressive Lash could be when provoked.

“Hayan, lumapit na ako,” nakasimagot na sabi niya. “What now?”

Tumingala sa kanya si Lash. “Take off your towel.”

Napalunok siya, saka sinunod ang utos nito. Dahan-dahan, tinanggal niya ang pagkakapulupot ng towel sa katawan niya at bumagsak iyon sa sahig.

Now, she stood in front of Lash, naked.

Nakita niyang ilang beses na napalunok si Lash habang titig na titig sa mayayaman niyang dibdib. Mukhang hindi pa ito nakontento sa pagtitig, umangat ang isa nitong kamay at minasahe ’yon.

“Damn, apple, you’re sexy as hell.” Lust laced his husky voice.

Gumapang ang kamay nito pababa hanggang sa makarating sa pagkababae niya. He cupped her centerfold.

He groaned. “You shaved.”

Para siyang robot na tumango. Sobrang sensasyon ang nararamdaman ng katawan niya. “Y-yes.”

“I like it.”

“Lash…” Napakagat-labi siya nang lumapat ang mga labi ng lalaki sa puson niya.

Ang isang braso nito ay pumalibot sa baywang niya at hinapit siya palapit.

Nez gulped. Nararamdaman niyang basa na ang pagkababae niya. Hindi rin nakakatulong ang mga labi ni Lash na ngayon ay hinahalikan ang gilid ng baywang niya, pababa sa mga hita niya.

“Lash… oh!” Damn! Ang sarap.

Nag-angat ng tingin sa kanya si Lash, may munting ngiti ito sa mga labi. “Ang ganda mo.”

Ngumiti siya. “S-salamat.”

Hinalikan uli nito ang puson niya, “What first? Panty or bra?”

She gulped. “P-panty.”

God, this is so hot. My clit is throbbing, asking for attention.

Umawang ang mga labi niya nang bigla itong lumuhod.

“Lash!” She was horrified. “Tumayo ka nga diyan!”

Lash didn’t listen. Instead, he positioned her panty in front of her feet. “Isuot mo na,” wika nito na nakatingala sa kanya. His eyes darkened with desire. “One foot at a time, apple.”

Sinunod niya ang sinabi nito, kapagkuwan ay dahan-dahang itinaas ang panty niya. The way Lash pulled her panty up was seductive. Parang nang-aakit ang mga galaw nito.

Dahan-dahang tumayo si Lash, magkatitigan pa rin sila. Napakalapit ng mga labi nito sa mga labi niya. God! She wanted to kiss him so bad.

“Bra?”

Tumango si Nez.

Isinuot ni Lash ang bra sa kanya. At the same time he hooked her bra, he pressed his lips against hers.

Napadaing siya at buong pusong tinugon ang mainit na halik ng lalaki. Yumakap siya sa leeg nito at mas lumalim pa ang paghahalikan nila. They we were devouring each other lips until Lash pulled away.

“Magbihis ka na.” Parang kinakapos ito ng hininga. “Baka lamigin ka.”

Ngayon binanggit ni Lash na baka lamigin siya, saka lang niya naramdaman ang malamig ng klima ng Baguio. She didn’t feel it earlier… she felt hot and bothered. Even now.

Tumango siya. “Okay.”

“Maliligo muna ako.”

Tumango siya. “Okay.”

“Okay. Later, apple.” Lash softly pressed hips lips on hers then he left her room.

Nez sighed in bliss. God, help me fight this temptation.

Mabilis siyang nagbihis at lumabas ng kuwarto. Nagtungo siya sa kusina para magtimpla ng kape nila ni Lash, saka dinala iyon sa maliit na balkonahe na hindi kalayuan sa kusina.

Sumisimsim siya ng kape nang maramdaman niyang may yumakap sa kanya mula sa likuran. His Calvin Klein perfume teased her nostrils.

Damn!

“Hey, apple,” bulong nito sa tainga niya.

“Hey.” Inilapag niya ang kape sa maliit na mesa na naroon dahil nanginginig ang kamay niya.

Iba talaga ang epekto ng lalaking ’to sa kanya. This must stop!

Parang nakikipagkarera ang puso niya sa sobrang bilis nang maramdamang hinalikan ni Lash ang balikat niya. Hinawi nito ang ilang hibla ng buhok niya na nakatabing sa leeg niya, saka lumapat doon ang mga labi nito.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata para makapag-isip nang tama. When Lash was kissing her, all the rationale thoughts in her head disappeared.

Marahas niyang ipinilig ang ulo, saka binaklas ang braso ni Lash na nakayakap sa baywang niya. She also took two steps away from Lash who was frowning at her.

“Why did you step away from me?” Confusion was visible on his baritone voice.

Tumikhim si Nez at tumingin sa malayo. Ayaw niyang makipagtitigan sa kulay-lila nitong mga mata. She had always got lost in those beautiful violet eyes.

“Lash…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Baka may makakita sa atin. We’re in the terrace. We’re in the open.”

Silence surrounded them.

Ilang segundong katahimikan ang dumaan bago pagak na tumawa si Lash. “Wow. Just wow.”

Ibinalik niya ang tingin sa lalaki. His eyes were hard, cold and emotionless. Wala na ang masaya nitong ngiti at maliwanag na ekspresyon ng mukha.

Isang tingin lang niya kay Lash at alam agad niyang galit ito. Nagtatagis ang mga bagang nito sa galit.

“Lash, nag-iingat lang naman ako—”

“Shut up, Nez.”

Parang ilang beses na sinaksak ang puso ni Nez sa sobrang lamig ng boses ni Lash. And he called her by her name. Hindi na “apple.”

“Lash…” Huminga siya nang malalim. “Oo nga at tayong dalawa lang sa bahay na ’to, pero paano kung malaman ’to ni Mommy at ni Tito Leandro? I know that you don’t care if they hate you when they found out about us, but I care, Lash. Mom will disown me for sure and I don’t want that. Ayoko ring i-disappoint si Tito Leandro, malaki ang utang-na-loob ko sa kanya. Whatever happened between us last night, sana manatali iyong lihim.” There. She said it.

Mapait na ngumiti si Lash. “So you want me to be your dirty little secret?”

Yes. “Lash, ayoko lang naman na malaman ’to ng iba.”

“At sa tingin mo may nakakakita sa ’tin ngayon—”

“Mabuti na ang maingat,” sansala niya sa iba nitong sasabihin. “At saka, kahit ano’ng gawin natin, baliktarin man natin ang mundo, stepsister mo pa rin ako. Walang magbabago, Lash. After here, when we got home, it will remain that way.”

Lash stared at her for a long time and sighed. “So, aalis ka na? Iiwan mo akong mag-isa rito sa Baguio?”

That made her frown. “Ha? Bakit ko naman gagawin ’yon?”

Kumunot din ang noo ni Lash. “Nez, kasasabi mo pa lang na ayaw mong malaman ng mommy mo at ng daddy ko ang nangyari sa atin. So I assumed na uuwi ka na sa Manila. Kasi kapag nanatili ka rito, sinisiguro ko sa’yo, Nez, paulit-ulit kitang aangkinin, araw at gabi. And you’re gonna love it. Every fucking second of it.”

Nagbaba siya ng tingin para itago ang pamumula ng pisngi. Yes. It was true. However wrong this was, she would still enjoy making love with Lash.

Gusto niyang manatiling lihim ang nangyari sa kanila ni Lash pero hindi naman niya kayang umalis ng bahay na ’yon at bumalik sa Manila. As much as she hated to admit, she wanted to be with Lash.

For a month.

“H-hindi ako uuwi,” nauutal na sabi niya. “Gusto ko lang na ilihim natin ’tong dalawa.”

Mahinang natawa si Lash. “Nez, narinig mo na ba ang kasabihang ‘may tainga ang lupa, may pakpak ang balita’?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at tumango. “Oo.”

“’Yon naman pala, eh.” Sinapo nito ang baba niya at pilit na pinagtama ang mga mata nila. “Nez, walang sekreto na hindi nabubunyag. Kahit ano’ng gawin mong paglilihim, kahit hindi ako magsalita, they will find out eventually. Ilang beses na tayong nagtalik, hindi ako gumamit ng proteksiyon. Wala mang magkuwento sa kanila, malalaman nila kapag lumaki ’yang tiyan mo at malalaman nilang hindi si Lath ang kasama mo rito sa Baguio kundi ako. So if you want me to be your dirty little secret, leave now and I promise, you’ll never see my face again. I’m sick of you saying that this is wrong. Leave. Now.”

Umiling siya. “I want to stay.”

Nagtagis ang mga bagang nito. “Are you torturing me? Is that it? Do you think lying is a fucking game? No, it’s not. And if it is, I will play dirty.”

“What do you mean?” Bumadha ang takot sa mga mata niya at alam niyang nakita iyon ni Lash. “Sasabihin mo kay Mommy ang nangyari sa atin?”

Walang emosyon itong tumawa. “Hindi kita kayang saktan nang ganoon, Nez.”

“Bakit?”

“Because you’re special to me.” His eyes softened. “Very special.”

Sumikdo nang mabilis ang puso niya at nilukob iyon ng kakaibang kasiyahan. I’m special to him. Should I let my heart hope?

Pumasok sa isip niya ang babaeng mahal nito sa loob ng sampung taon. Agad siyang nalungkot. No. She wouldn’t let her heart hope.

“Lash—” Hindi na niya natuloy ang sasabihin dahil tinalikuran na siya nito at naglakad palayo sa kanya.

Humugot siya ng isang malalim na hininga, saka sinundan si Lash. Naabutan niya ito sa gilid ng swimming pool.

“Lash.”

He looked at her, irritated. “What?”

“G-gusto kong mamasyal at mag-shopping. Puwede mo ba akong samahan?” nahihiya at nag-aalangang tanong niya.

Nagsalubong ang mga kilay nito at parang lalo pang nadagdagan ang iritasyon na nararamdaman. “Alam mo ba kung ano’ng sinasabi mo, Nez? We should stay indoors kung ayaw mong may makaalam sa sekreto mo .” Tinawid nito ang pagitan ng mga katawan nila at sinapo ang mukha niya. “Kapag sinamahan kita sa labas, tiyak na hindi mo na maililihim ang nangyari sa atin. I’m a number one fan of PDA, Nez. I assure you, I will kiss you even if tons of people swarm around us.”

“I-I know.” Kumurap-kurap siya at binasa ang nanunuyong labi. “Pero, g-gusto kong lumabas na kasama ka.” Nilakasan niya ang loob.

Nawala na ang pagkakakunot ng noo nito. “Why?”

Because I don’t want you to be pissed at me. At iyon lang ang alam niyang paraan para mawala ang galit nito sa kanya. Alam niyang ang puno’t dulo ng galit nito ay ang kagustuhan niyang ilihim ang nangyari sa kanya. And this was her way of rectifying the situation.

Hindi niya gusto ang kaalamang galit ang lalaki sa kanya. She couldn’t stand it. Hindi niya alam kung bakit.

“I don’t know. Just… just go out with me.”

Bumalik na ang emosyon sa mukha ni Lash. Nanunudyo ang kislap ng mga mata nito at tumaas din ang sulok ng mga labi.

“Go out with you…” He grinned. “Like a date?”

Her face flamed. Parang umakyat lahat ng dugo niya sa kanyang pisngi sa sobrang init niyon.

Lash chuckled and caressed her cheek. “Namumula ka.” Mahina itong tumawa at tumingin sa mga mata niya. “So, it’s like a date, apple?”

Bumilis ang tibok ng puso niya. He called me apple again! Gusto niyang magtatalon sa tuwa.

“Well, apple?” Lash prompted.

Tumango siya. “Yeah. Just like a date.”

Lash grinned widely and then he captured her lips. Agad niyang tinugon ang halik nito at mas pinalalim pa ’yon.

Kapag lumabas sila ni Lash, malaki ang posibilidad na malaman ng mommy niya at daddy nito ang namamagitan sa kanila. But at the moment, she didn’t care. She just put a wide grin on Lash’s face and she wanted that grin to stay in his lips.

Pero kapag nalaman ng mommy niya at ni Tito Leandro ang namamagitan sa kanila ni Lash, ano ang gagawin niya? Hahayaan ba niya ang puso na mahalin si Lash kahit alam naman niyang bawal ang nararamdaman niya?

CECELIB | C.C.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

MAGKAHAWAK-KAMAY sina Nez at Lash nang lumabas sa taxi na sinasakyan nila. Habang naglalakad papasok sa mall, inakbayan siya ni Lash at hinapit palapit dito. His gesture screamed possessiveness but she didn’t let herself assume. Masakit ang umasa.

Nang makapasok sila sa loob ng mall, nagsalita si Lash.

“What to do first?” tanong nito at naramdaman niyang tumatama ang mainit nitong hininga sa tainga niya.

That made her froze. Nagsitaasan ang mga balahibo niya sa likod. Binalingan niya ang lalaki at muntik nang maglapat ang mga labi nila sa sobrang lapit ng mukha nito sa mukha niya.

“Lash.”

Sinapo ni Lash ang mukha niya, saka bumuga ng malalim na hininga. “Apple, we could still go home if you want.”

Natigilan si Nez. Sa tingin nito ay gusto niyang umuwi dahil tumigil siya sa paglalakad? Lash clearly doesn’t know his effect on me. Mas mabuti nang hindi nito alam.

“Uuwi na ba tayo?” tanong ni Lash nang hindi siya umimik.

Umiling siya. “Nope.”

Ngumiti ito at bigla siyang hinalikan sa mga labi.

Nanlaki ang mga mata at umawang ang mga labi niya sa gulat na sinamantala naman ng lalaki. Pinalalim pa nito ang halik at siya naman ay tinugon ang halik nito.

Namula ang pisngi ni Nez nang pakawalan ni Lash ang mga labi niya. Karamihan ng tao sa mall ay nakatingin sa kanilang dalawa. And Lash being Lash, he didn’t care at all.

Malakas na tinampal niya ang balikat nito. “Lash! Huwag ka ngang basta-basta nanghahalik.” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Pinagtitinginan tayo ng mga tao, nakakahiya.”

Nginitian lang siya nito at inakbayan. “My baby apple, may I remind you that I’m a fan of PDA? Hahalikan kita sa maraming tao kasi gusto kong ipaalam sa kanilang lahat na akin ka at kapag sinubukan nilang agawin ka sa akin, makikita nila kung paano ako magalit. And it’s not a good sight.” He kissed her temple as they walked. “I’m possessive, I’m territorial and I don’t share. Keep that in mind, apple.”

Parang tinambol ang puso niya. What was he saying? That he wants to own me? Mabilis na sumikdo ang puso niya.

I

don’t want to assume. May babae pa rin itong mahal ng sampung taon. Hindi niya iyon basta-basta makakalimutan.

Nanatili siyang tahimik hanggang sa magsalita uli si Lash.

“So, ano’ng gusto mong gawin?”

“Ahm.” Tumigil siya sa paglalakad. At dahil nakaakbay ito sa kanya ay napatigil din ito. Dumako ang tingin niya sa may sinehan. “Gusto kong manood ng movie.”

Bigla itong dumukwang at ginawaran siya ng halik sa mga labi. “Movie it is.”

She glared at Lash. “Kailangan mo ba talaga akong halikan sa bawat minuto na lumilipas?”

“Of course.” Kinindatan siya nito. “I like kissing you.”

Inirapan niya ito na ikinatawa lang ng lalaki.

Lumapit sila ni Lash sa listahan ng Now Showing.

“So what do you want to watch?” Lash asked as he hugged her from behind and rested his chin on her shoulder. “Pumili ka na.”

Mabilis na tinuro niya ang Fifty Shades of Grey . “’Yan ang gusto kong panoorin.”

Lash groaned and kissed her neck, sending tingles to the center of her femininity. “Apple, kapag ’yan ang pinanood natin, we will end up making out instead of watching the movie.”

Tinampal niya ang braso nito na nakayakap sa baywang niya. “Ikaw talagang lalaki ka, ang halay mo.”

“Yeah, yeah.” He kissed her bare shoulder. “Now, pick another movie. Please, ’yong walang halong kaberdehan. Kung papanoorin natin ’yang Fifty Shades of Grey , I want to watch it in the house where I can fuck you so hard when things got heated.”

She blushed. God! Ang halay talaga ng bibig ng lalaking ’to.

“Fine.” Nakasimangot na hinarap niya ito at itinuro ang napili niyang panoorin. “Okay na ba ang Inside Out ? Sigurado akong walang kahalayan ’yan.”

Napangisi ito. “Well, it is an animation. I’m sure it will kill off any sinful and wicked thoughts I have of you.”

Itinirik niya ang mga mata. “So, sinong bibili ng ticket?” Tumingin siya sa pila. “Ang haba ng pila.”

Pinakawalan siya sa pagkakayakap ni Lash, saka inilahad sa harap niya ang nakabuka nitong kamay. “Give me your phone.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “At bakit?”

“Basta. Ibigay mo na lang sa akin.”

Naguguluhan man ay kinuha ni Nez ang cell phone na nasa bulsa ng skirt na suot at inilagay iyon sa nakabukang kamay ni Lash. “There. Mind telling me why?”

Inilagay nito ang cell phone sa bulsa ng pantalon at inilabas ang sarili nitong cell phone, saka ibinigay sa kanya. “Here. Ako na ang bibili ng ticket. Ayokong sumakit ang paa mo dahil sa haba ng pila. Ako na ang bahala. Text your own number to check on me.”

“That’s…” Hindi siya makapaniwalang sinalubong ang tingin ni Lash. “Considerate of you.”

He grinned. “This is me being sweet, apple.”

Tumaas ang kilay niya. So may sweet bone pala ’to. “Fine. Magwi-window shopping ako habang pumipila ka rito.”

Tumango si Lash. Pero nagtaka siya nang biglang nagdilim ang mukha nito.

“What now?” naguguluhang tanong niya.

“No talking to other men, apple,” wika nito na parang binabalaan siya. “Magagalit talaga ako. I swear, babalian ko ng buto kung sino man ang makikipag-usap sa ’yo.”

Napapantastikuhang napakurap-kurap siya. “Lash, naririnig mo ba ang sarili mo? Makikipag-usap lang, babalian mo agad ng buto? Ewan ko sa’yo.”

Naglakad na siya palayo kay Lash at pumasok sa pinakaunang boutique na nakita niya.

Umiling-iling pa siya habang tinitingnan ang mga naka-display na damit. Hindi mawala sa isip niya ang sinabi ni Lash.

Babalian talaga ng buto. Ang lalaking ’yon talaga.

Yes. Lash was possessive. And her heart hammered inside her chest as to why he was so possessive of her. Ayaw niyang mag-isip ng kung ano-ano pero hindi niya mapigilan ang sarili na kiligin sa inaakto nito.

Shit! She couldn’t stop the stupid grin on her lips.

“Ma’am, may napili na po ba kayo?” sabi ng boses ng lalaki sa likuran niya.

Humarap si Nez sa nagsalita at agad na sumagi sa isip niya ang sinabi ni Lash. “Ahm…”

“Babaliin ko ang buto ng lalaking makikipag-usap sa ’yo.”

“Ah, wala.” Umiling siya, saka mabilis na tumalilis palabas.

Nagpakawala siya ng malalim ng hininga nang makalabas ng boutique. Pumasok siya sa ikalawang boutique na nakita niya. Lihim siyang ngumiti nang makitang babae ang lahat ng bantay roon.

Good. Umaalingawngaw pa rin sa isip niya ang babala ni Lash. Urgh!

But sadly, wala siyang nagustuhan sa nasabing boutique. Pagkalabas niya roon, natagpuan niya ang sarili na pumipila para makabili ng fresh buko shake.

Medyo marami ang pumipila kaya naman pinagdiskitahan niya ang cell phone ni Lash. Binuksan niya ang inbox at napangiti nang makitang may bagong text na dumating.

And it came from my baby apple. So her number was saved under the name “my baby apple”? Siya lang naman kasi ang tinatawag nitong apple, unless may iba pa itong babae na tinatawag na ganoon.

From: My Baby Apple

This is Lash. Yeah, yeah, you are my baby apple. Anyway, ano’ng pinaggagagawa mo habang magkalayo tayo? May babalian na ba ako ng buto?

Hindi napigilan ni Nez ang mahinang tawa na kumawala sa mga labi niya. Loko-loko talaga ang lalaking ’to.

And really? My baby apple? Kinikilig na naman siya. Shit naman, o!

Kahalayan ang ugat ng endearment nitong apple . Because apparently, her vagina smelled like apple. My goodness!

Nireplayan niya si Lash.

To: My Baby Apple

Wala kang babalian ng buto, Lash.

Mabilis ang naging reply nito.

From: My Baby Apple

Baby, I’m so bored here. Balikan mo ako. insert sad face

Napangiti siya. She replied.

To: My Baby Apple

’Buti nga sa ’yo. Stay there. Isn’t that you being sweet?

From: My Baby Apple

Ha-ha. Not funny. Come here. IMY.

To: My Baby Apple

IMY?

Magkasalubong ang mga kilay niya habang hinihintay ang reply ni Lash.

From: My Baby Apple

IMY – I miss you.

Tumalon ang puso niya sa kilig.

To: My Baby Apple

Well. IDMY.

From: My Baby Apple

Ha-ha. Ano naman ang ibig sabihan n’on?

To: My Baby Apple

I don’t miss you.

From: My Baby Apple

ILY.

Nanuyo ang lalamunan niya habang titig na titig sa huling mensahe ni Lash. ILY? Shit!

From: My Baby Apple

Hindi mo ba tatanungin kung ano’ng ibig sabihin ng ILY?

Text nito nang hindi siya mag-reply.

To: My Baby Apple

Ano’ng ibig sabihin n’on?

Ilang minuto nang naghihintay si Nez sa reply ni Lash pero wala pa ring dumating na mensahe.

“Ano ang sa ’yo?” tanong ng lalaki sa loob ng cart.

Hindi niya namalayang siya na pala ang nasa unahan ng pila. Nag-angat siya ng tingin at ngumiti.

“Dalawang buko shake,” sagot niya.

Pagkatapos niyang bayaran ang binili, naglakad siya pabalik sa bilihan ng ticket. Habang naglalakad, panay ang scroll down niya sa inbox ni Lash. And then a text caught her attention.

It was from a woman named Grace.

From: Grace

Of course, I’ll do it. My gosh, Lash, sampung taon na tayong magkaibigan. Siyempre, gagawin ko ’yon para sa ’yo. XOXO :)

Ito ba ang babaeng mahal ni Lash ng sampung taon? Parang may kamay na pumiga sa puso niya. Parang napupugto ang hininga niya sa sobrang sakit.

Shit! I hate

feeling like this! I hate this!

Ibinalik ni Nez ang cell phone sa bulsa ng mini skirt na suot, saka mabilis na naglakad pabalik kay Lash. Isinantabi muna niya si Grace at ang nabasa niyang text mula rito. For now, siya ang kasama si Lash. At masaya na siya ro’n.

Humugot siya ng isang malalim na hininga nang makita ang likod ng lalaki. Pangatlo na ito sa pila.

Lumapit siya, saka inilapat ang malamig na buko shake sa pisngi nito.

Lash hissed before he glared at her direction. Nang makita nitong siya ang salarin, nagtatampong humalukipkip ito.

Natawa siya sa inakto ng lalaki, saka iniyakap niya ang mga braso sa baywang nito, hawak pa rin niya ang dalawang buko shake.

“Huwag ka nang magtampo,” sabi niya, saka ihinilig ang ulo sa balikat nito. “Binilhan kita ng buko shake.”

Lash sighed, then faced her. “Hindi na ako magtatampo sa isang kondisyon.” May kakaibang kislap ang mga mata nito.

“Ano naman?” Her narrowed her eyes on Lash.

Ngumisi ito. “Tawagin mo muna akong ‘babe’ or ‘baby.’”

Nag-isang linya ang kilay niya. “What? Ayoko nga.”

Agad na nawalan ng emosyon ang mukha ni Lash. “Okay. Huwag mo akong kausapin, nagtatampo ako sa ’yo.”

Napasimangot siya. He can’t be serious.

“Lash, ’yong buko shake.”

Silence.

“Lash, naman, eh. Sorry na.”

Silence.

“Lash, huwag ka nang magtampo.”

Silence.

Bumuga siya ng marahas na hangin. Fine! “I’m sorry, baby.”

Lash whole face lit up and he hugged her so tight. Hindi pa ito nakontento, hinalikan pa siya. Mabilis niyang pinutol ang halik dahil alam niyang maraming nakakakita sa kanila.

“Lash!” Pinandilatan niya ito pero kinindatan lang siya.

Kinuha nito ang isang buko shake na hawak niya, saka sumipsip sa straw.

Nakahilig pa rin ang ulo niya sa balikat ni Lash. “Hey, Lash? Ano’ng ibig sabihin ng ILY?”

Biglang napaubo si Lash na para bang nabulunan.

Nag-aalalang humarap siya sa lalaki at nakahinga nang malalim nang makitang nakabawi na ito. “Ayos ka lang?”

He coughed a couple of times. “Yeah.”

“Sigurado ka?”

Tumango ito. “You just caught me off guard.”

“Ano naman ang naka-caught off guard sa ’yo? ’Yong tanong ko?”

Mabilis na nag-iwas ng tingin si Lash at kung hindi siya pinaglalaruan ng kanyang mga mata, kitang-kita niyang parang namumula ang pisngi nito.

That made her grin.

Nez poked Lash’s red cheek. “Are you blushing, babe?”

Namilog ang mga mata ni Lash at malakas siyang natawa nang makitang halatang-halata na namumula nga ito.

So cute. Who would have thought that Lash Coleman could blush?

Hinilamos nito ang isang palad sa mukha at pinukol siya ng masamang tingin. “I don’t blush. Kasalanan mo ’to.”

Inosente siyang ngumiti. “Paano ko naging kasalanan?”

“Kasi naman, eh.” Napakamot ito sa batok.

“So, ILY means what?” tanong uli niya.

Bago pa makasagot si Lash, nagsalita na ang nasa likod ng counter na bilihan ng ticket.

“Ticket for two. Inside Out ,” sabi ni Lash sa babae.

Tumaas ang kilay niya nang makitang umawang ang mga labi ng babae, saka hindi kumukurap na tinitigan si Lash.

Nez rolled her eyes. Lash really did have an effect on women.

Napailing-iling siya, saka kumatok sa counter para magising ang babae. The woman snapped her eyes at her. Nakakunot ang noo nito at halatang hindi nagustuhan ang ginawa niya.

“Dawalang ticket para sa Inside Out ,” sabi niya na nakataas ang kilay, saka naglapag ng pera ng kasya lang para sa dalawang ticket.

Lukot ang mukha ng babae habang iniaabot sa kanya ang dalawang ticket.

Nez grabbed the ticket and pulled Lash away from the ticket booth. Nang tumingin siya kay Lash, sumisipsip ito ng buko shake sa straw pero halata namang nakangisi ang loko.

“Ano’ng nginingisi-ngisi mo riyan?” Pinandilatan niya ito.

Natatawang pinakawalan ng mga labi nito ang straw, saka inakbayan siya. “You look pissed earlier.” Nagniningning ang mga mata nito. Amusement was clear on them. “Selos ka, ’no?”

Inirapan niya ito, saka tinanggal ang nakaakbay nitong braso sa balikat niya. “At bakit naman ako magseselos, aber?!”

Nagmamartsa siyang lumayo kay Lash na nakangisi pa rin. Ang loko-loko! Ang lakas ng loob na sabihing nagseselos siya— argh! Nagseselos naman talaga siya.

Nahalata ba talaga nito? Bakit naman kasi nagselos siya sa babaeng ’yon?

Ay, ewan!  

CECELIB | C.C.

CHAPTER 13

CHAPTER 13

DALA ANG POPCORN at inumin, pumasok sina Nez at Lash sa loob ng sinehan. Pinili ni Lash na sa pinakamataas at pinakasulok sila umupo. It was okay with Nez. She disliked watching near the large screen. Para kasi siyang naduduling.

Hindi niya alam kung pang-ilang araw nang showing ang Inside Out . Bilang lang kasi ang nasa loob ng sinehan. Ni wala ngang malapit sa kinauupuan nila.

“Ang tagal namang mag-umpisa,” reklamo ni Lash habang nakasimangot at nakatingin sa malapad na screen.

Natawa si Nez sa hitsura ng lalaki. He looked so cute… so adorable.

“Siyanga pala.” Iniabot sa kanya ni Lash ang cell phone sa niya. “Here’s your phone.”

Tinanggap niya iyon at binuhay ang screen. Natigilan siya at nalukot ang mukha nang makitang pinalitan nito ang wallpaper niya ng pagmumukha nito.

She glared at Lash. “Really? Your face?”

Ngumiti si Lash at kinindatan siya. “What? Dapat nga magpasalamat ka sa akin, ang guwapo ng wallpaper mo.”

Iningusan niya ito. “Hmp. Isa kang GGSS.”

“And that is?”

“Guwapong-guwapo sa sarili.”

Tumawa si Lash. “Isa ka namang MSPK.”

Tumaas ang kilay niya. “Puwede ba, Lash, gumagawa ka lang naman ng sarili mong acronym.”

Lash chuckled softly. “Well, alam kong hindi mo itatanong, MSPK means maganda sa paningin ko.”

Nagpapasalamat siya sa madilim na paligid dahil hindi nito nakita ang pamumula ng mukha niya.

Una, sinabi nitong espesyal siya rito. Pangalawa, sinabihan siya nito na ayaw nitong mag-share at babaliin ang buto ng kung sino mang Adan na kumausap sa kanya. Pangatlo, sinabi nitong maganda siya. She could read between the lines, but would she dare decipher the message behind?

Huminga siya nang malalim, saka tumingin sa harap nila. “Guwapo ka rin naman,” sabi niya.

“Alam ko.” Puno ng pagmamalaki ang boses nito.

She rolled her eyes. “GGSS ka nga.”

Tinawanan lang siya ni Lash, saka inakbayan. Ihinilig niya ang ulo sa balikat ng lalaki at itinutok ang mga mata sa pelikula na nag-uumpisa na.

“Apple?”

“Hmm?”

“Ngayong lumabas tayo, paano kung malaman ’to ng daddy ko at mommy mo? Ano’ng gagawin mo?”

Nagkibit-balikat siya. “Hindi ko alam. Nagdarasal ako na sana hindi nila malaman.”

“Hmm.” Iyon lang ang naging tugon nito sa sagot niya.

They were silent throughout the movie. Panay ang haplos ni Lash sa hita niya na hinayaan naman niya. It felt so good, so she let him.

Pero nang dumako ang kamay nito sa pagkababae niya, napasinghap siya. Tanging ang panty lang niya ang pumipigil dito para maipasok ang daliri sa loob niya.

“Lash!” she hissed at him.

Mula sa gilid ng mga mata, nakita niyang tumaas ang sulok ng mga labi nito. From afar, it looked like Lash was focus on watching. Pero alam ni Nez na wala sa isip ng lalaki ang pinapanood.

Lash was too horny for his own good.

Napakapit siya sa arm rest ng upuan nang maramdamang pumasok ang isang daliri ni Lash sa loob ng panty niya. He, then, started stroking her clitoris, rubbing it slowly, making her whimper in pleasure.

Mahigpit siyang napakapit sa braso ni Lash nang pumasok ang daliri nito sa loob ng pagkababae niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang ungol na gustong kumawala.

Shit! This man was really turning her into a wanton woman. And she loved every second of it.

“Lash…” Mahina siyang napadaing nang mas bumilis ang paglabas-masok ng daliri nito sa loob ng pagkababae niya.

Umaangat ang balakang at pang-upo niya para salubungin ang bawat galaw ng daliri nito. She was whimpering. Nagpapasalamat siya na walang tao na malapit sa kanila baka narinig na nito ang mahihina niyang daing.

“Oh, God.” Mariin niyang ipinikit ang mga mata at lalo pang bumaon ang pang-itaas niyang ngipin sa pang-ibaba niyang labi.

Her orgasm was coming. Nararamdaman niyang malapit na siya sa sukdulan.

“Oh, heaven.” Bumaon ang kuko niya sa mga bisig ni Lash nang maramdamang may sumabog sa sensasyon sa kaibuturan niya. “Baby, oh.”

Nanginginig ang mga hita niya habang humuhupa ang nakakawalang diwang orgasmo na ipinalasap sa kanya ni Lash.

Lihim siyang napaungol nang siilin ng halik ni Lash ang mga labi niya. He even bit her lower lip and grinned against her lips.

“Like it?” His eyebrow wagged.

Mahina siyang tumawa, saka kinagat ang ibaba nitong labi na parang nanggigigil. “Yes. I did,” pag-amin niya, nag-iinit ang pisngi.

“Good.” Hinugot nito ang daliri mula sa loob niya. Then he licked off her juices coating his finger by circling his tongue around his wet finger.

Habol ni Nez ang hininga habang pilit na ibinabaling ang lahat ng atensiyon sa pelikula. Lash could really make her lost her focus on everything.

Oh, this is embarrassing. Sa sinehan pa talaga.

Hindi niya naranasang makipaghalikan sa sinehan noong nasa high school at college siya. Akala niya ay hindi na niya iyon mararanasan. Nagkamali siya. Hinihintay lang pala niya si Lash na paligayahin siya sa loob ng sinehan habang animation pa ang pelikulang pinapanood nila.

Unbelievable. That’s Lash Coleman to you.

Nang matapos ang Inside Out , napangiwi si Nez nang maramdamang basa ang panty niya habang naglalakad sila palabas ng sinehan. Panay ang ngiwi niya.

“God! I’m so wet.” She exhaled and glared at Lash. “Kasalanan mo ’to.”

Lash snickered. “You’re very much welcome, my baby apple.”

Inirapan niya ito na sinagot naman nito ng malapad na ngiti.

Inakbayan siya ni Lash at hinalikan sa mga labi. “What do you want to do next?” He kissed her again. And again. And again, when she didn’t answer.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Alam mo, Lash, kung bisyo lang ang paghalik sa akin, adik ka na.”

Lash threw his head back and laughed. “Yes, apple. I’m addicted to your lips and kisses.”

She blushed at that. “Huwag ka ngang magsalita ng ganyan.”

“What?” Inosente ang ngiti nito. “Ikaw ang nagbukas ng topic na ’yan. Sumasang-ayon lang naman ako.”

Inirapan niya ito at nauna nang maglakad. Pero bigo siya na mabigyan ng distansiya ang mga katawan nila ni Lash dahil nakaakbay ito sa kanya.

“Saan mo na gustong pumunta, apple?” tanong nito sa kanya.

Kumunot ang noo niya habang nag-isip. Kapagkuwan ay nahagip ng mga mata niya ang National Bookstore.

“Pasok tayo roon,” sabi niya, sabay turo sa bookstore.

“Okay.”

Sabay silang pumasok ni Lash sa loob ng bookstore. Agad niyang tinungo ang aisle para sa mga English books. Habang naghahanap ng libro na gustong bilhin at basahin, nawala sandali sa tabi niya si Lash. Nang bumalik ito may dala-dala nang libro.

“Ano ’yan?” tanong niya habang nakanguso ang bibig sa hawak nitong libro.

Bumaba ang tingin ni Lash sa hawak nitong libro at malapad ang ngiting iniabot nito iyon sa kanya. “You could read this and earn some mad and utterly pleasurable skills.”

Nakakunot-noong tinanggap ni Nez ang libro. Nang makita ang cover ng libro, nag-init ang pisngi niya.

Pinukol niya ng nakamamatay na tingin si Lash. “ How To Tickle His Pickle ? Really, Lash? Sinasabi mo bang hindi ko alam kung paano kumain ng… ng…“ Bumaba ang tingin niya sa pagkalalaki nito. “Ah, basta! Hindi ko babasahin ’yan.”

Pinagtawanan ni Lash ang pagkadisgusto na bumalatay sa mukha niya.

“Huwag mo akong pagtawanan.” Naiinis na tinalikuran niya ito, saka naghanap ng librong babasahin.

Seconds later, Lash spoke again.

“How about this?” sabi nito.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata at humarap kay Lash. Handa na niya itong singhalan nang makita ang hawak nito.

Natawa siya. “Really, Lash? Erotic Lounge ?”

“What?” Nagsalubong ang mga kilay nito, saka iniabot sa kanya ang libro. “Ayaw mo sa How To Tickle His Pickle , iyan na lang. It has different sex style—”

Tinakpan niya ang bibig nito. “Shut up, Lash.”

Tinanggal ni Lash ang kamay niya na nakatakip sa bibig nito at hinalikan ang likod niyon. “My baby apple, ano ba’ng masama sa mga isina-suggest kong libro?”

“Really? Hindi mo alam?” Naningkit ang mata niya habang nakatutok iyon dito. “Ang babastos ng mga libro na isina-suggest mo. And maybe you’re suggesting those books because I don’t satisfy you enough.” Her self-esteem melted away. “Is that it, Lash?”

Mabilis na umiling si Lash at hinawakan ang mga kamay niya. “Apple, it’s not that. Halik mo pa nga lang, halos mabaliw na ako, iyong bagay na ’yon pa ba? Tasting you and ravishing you every night is like a dream come true for me. Kaya huwag na huwag mong sasabihing hindi sapat ang pag-iisa ng katawan natin. Apple, when our body joined, I could stay like that forever.”

Her heart was beating so fast. She had difficulty of breathing.

“Apple, magsalita ka naman. I’m sorry. Binibiro lang naman kita kanina. Promise, hindi na kita bibiruin pagdating sa bagay na ’yon.”

Tumango siya at may kaunting selos na naramdaman nang maisip na magagaling siguro ang mga naging girlfriend nito. “Pasensiya na kung hindi ako magaling katulad ng mga iba mong babae. I’m a virgin, Lash—”

“I know. And that’s part of your charm. I feel so proud to know that no one had touched you but me.”

She blushed.

Hinaplos nito ang namumula niyang pisngi. “Pumili ka na ng libro na bibilhin mo. ’Tapos order tayo ng pizza sa Yellow Cab at manood tayo ng Fifty Shades of Grey sa bahay.”

Natawa siya at nanunudyo ang kislap ng mga mata na sinalubong ang tingin ni Lash. “Itatali mo rin ako?”

Hinawakan nito ang braso niya, saka hinalikan ang pupulsuhan niya. Then he stared at her eyes intently. “Apple, mas gugustuhin ko pang itali ang puso mo sa puso ko para hindi ka na makalayo at makawala sa piling ko.”

Napakurap-kurap siya. “A-ano?”

Tumaas ang sulok ng mga labi nito. “Wala. Sabi ko hindi kita itatali baka masaktan ka, mas gusto kong masarapan ka.”

She rolled her eyes. “Whatever, Lash.”

Akmang babalik na siya sa pagpili ng libro nang may boses babae na tumawag sa pangalan ni Lash.

“Lash Coleman? Ikaw ba ’yan?”

Sabay silang lumingon ni Lash sa pinanggalingan ng boses.

Agad siyang nagselos nang makitang napakaganda ng babae. At mas nadagdagan pa ang selos na nararamdaman nang makitang nagyakapan ang dalawa.

Damn. It hurts.

MALAPAD NA NGUMITI si Lash nang makita si Grace Oquendo. She was a good friend of his. Truthfully, ito ang umuubos ng pera niya dahil sa animal welfare organization na ipinapatayo nito.

“Hello, woman.” Agad niya itong niyakap nang mahigpit nang makalapit sa kanya. “I miss you.”

Grace was one of those few women who did not swoon at the sight of him. At wala rin siyang nararamdaman para sa babae maliban sa pagiging magkaibigan nila.

“I know,” Grace answered smugly, then chuckled. “Ano’ng ginagawa mo rito? Akala ko naglayag ka. At least, that’s what Lath told me.”

Ipinaikot niya ang mga mata. That twin brother of his was really something. “Nagpapaniwala ka naman kay Lath. Alam mo naman na sinungaling ’yon. Ikaw, ano’ng ginagawa mo rito?”

Grace eyes darkened at his question. “Well….” She wet her lips. “May hinahabol akong lalaki. Pagkatapos sagasaan ang aso ko, kinidnap pa, ’tapos ngayon ayaw nang ibalik sa akin.” Sumimangot ito. “That man is ruthless I tell you. Ruthless. Hindi na siya naawa sa aso ko.”

Kahit noong bata pa si Grace, talagang mahal na nito ang mga hayop. She loved animals to the point that she built them a shelter. She also often hosted a ball or gathering for animal’s welfare.

“Sino ba ’tong lalaking ’to? Mind giving me the name? I could help you.” Puwede niya bayaran ang lalaki o takutin. The latter was much more fun.

“Siya ’yong kaibigan mo na nakasalubong natin sa jewelry shop, si Valerian Volkzki. Kinidnap niya ang aso ko!” Naglalambing na kumapit sa braso niya si Grace. “Lash, kunin mo ang aso ko. Sabi ni Valerian, ibabalik niya lang daw ang aso ko kapag pumayag akong maging alipin niya o kaya naman may limang milyon ako para tubusin ang aso ko. Argh! I hate him! Alipin daw! Siya ang gagawin kong aliping sagigilid.”

That made him laugh. Really? Si Valerian ang tinutukoy nitong lalaki? Hmm. He wondered… hindi ba alam ni Volkzki na may lahing Hapon at Espanyol si Grace? Hindi ba nito alam na buong pangalan ni Grace ay Grace Tsukamoto Oquendo? Hindi lang singkit ang mga mata ng babae dahil nananaig ang dugong Espanyol nito.

And why would Volkzki want to make Grace his slave?

Unless… Mahinang natawa si Lash. Mukhang malapit nang maging kasapi si Valerian sa club ni Tyron.

“Sure, I’ll try to talk to him.”

Ngumiti si Grace. “Makukuha mo ba ang aso ko sa kanya?”

“Susubukan ko.”

“Thanks!”

Mula sa gilid ng mga mata niya, nakita niyang abala pa rin si Nez sa pagpili ng libro na bibilhin. At dahil ayaw niyang maistorbo ang babae, hindi na niya kinuha ang atensiyon nito para ipakilala kay Grace.

“Anyway…” Bumulong siya sa tainga ni Grace. “Nagawa mo na ’yong pabor na hinihingi ko?”

Lumiwanag ang mukha ni Grace. “Oo. Nasa bahay ko sa Manila. Kailangan mo na ba ngayon?”

Napatingin siya sa gawi ni Nez na busy pa rin sa paghahalungkat ng mga libro. His eyes softened. “I need more time. As of now, para sa kanya, mali pa rin ang magkaroon kami ng relasyon.”

Grace looked at Nez and sighed. “Sana naman matanggap ka na niya. You’ve been carrying a torch for her for almost ten years, Lash.”

“Yeah.”

There was no use denying it on Grace. Alam na alam nito ang nararamdaman niya para kay Nez at alam niyang isesekreto nito kung ano man ang nararamdaman niya.

“O, siya, aalis na ako,” sabi nito. “Hahanapin ko pa si Valerian.”

Lash smiled and hugged Grace again. “Okay. Ingat.”

Umalis na rin si Grace. Bumaling siya kay Nez at halata ang iritasyon sa mukha nito habang nakatingin sa kanya.

He frowned. “What’s wrong?”

Pinukol siya nito ng masamang tingin. “What’s wrong-ngin mo ang mukha mo! Buwisit ka! Hmp!”

Nagmamartsang iniwan siya nito sa loob ng bookstore na nakaawang ang mga labi sa sobrang gulat.

What did I do this time? 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 14

CHAPTER 14

HANGGANG SA MAKAUWI sila sa bahay, walang imik si Nez. Ayaw siya nitong kausapin at kapag nagtatanong naman si Lash kung ano ang nagawa niya, isang nakakamatay na titig lang palagi ang tugon ng babae.

It was frustrating him as hell! Wala naman siyang nagawang mali. For goodness’ sake!

“Apple, kausapin mo naman ako.” Nagmamakaawa ang boses niya. “Damn it, baby, what did I do?”

As usual, Nez just glared at him. Pumasok ito sa kuwarto at mabilis nitong ini-lock ang pinto para hindi niya ito masundan sa loob.

Nagtagis ang mga bagang niya. Fuck! Ano ba ang nagawa niya?!

Sumandal si Lash sa nakasarang pinto ng kuwarto nito at napadausdos ng upo sa sahig. Hindi niya magawang umalis at ipagsawalang bahala ang galit sa mga mata nito.

Hindi siya mapakali! Fuck it!

“Apple, talk to me,” malakas ang boses na pagkausap niya sa babae na walang imik sa loob ng kuwarto. “Sabihin mo sa akin kung ano ang nagawa ko para alam ko kung ano ang gagawin ko. Come on, my baby apple—”

“Don’t call me that!” sigaw nito mula sa loob. “Huwag mo akong kausapin. Umalis ka na. Go and be with your woman!”

Nagsalubong ang mga kilay niya. What woman? Napapraning na ba si Nez? Wala naman siyang ibang babae maliban dito. Wala naman siyang maalala na…

Napatigil siya sa pag-iisip at umawang ang mga labi niya nang mapagsino ang babaeng tinutukoy nito.

He shouldn’t be happy because his apple was mad but he couldn’t help the wide grin that stretch on his lips. Sweet heaven! Nez was jealous of Grace!

Did God finally answer his prayers?

It could be a wrong assumption, pero wala siyang pakialam. Masyado siyang masaya para isiping baka maling akala ang naisip niyang dahilan ng galit sa kanya ni Nez.

Hindi na niya kinulit si Nez. Umalis siya sa labas ng kuwarto nito at nagtungo sa swimming pool, saka umupo sa gilid niyon. He couldn’t believe how happy he was at the moment. Para magselos si Nez, siguradong may nararamdaman ito sa kanya. Would he dare believe that she felt something for him too? Nagbunga na ba ang pang-aakit niya sa babae?

Sana naman.

Maikli ang isang buwan para paibigin si Nez Fernandez sa kanya. Kailangan niyang pag-igihan ang pagpapaibig dito at pang-aakit.

Nagpakawala si Lash ng buntong-hininga. He had to rectify the situation. Hindi puwedeng hanggang bukas ay galit pa sa kanya ang babae. Gusto niyang matulog na katabi ito mamaya.

Pero ang magagawa niya para mawala ang galit nito?

Bumuntong-hininga uli siya, saka kinuha ang cell phone sa bulsa ng pantalon at tinawagan si Tyron. Malas yata siya dahil unattended ito. Sunod niyang tinawagan ay si Train. Wala naman kasi siyang mapapala kay Iuhence. Pero sa halip na sagutin ang tawag niya, napunta iyon sa voicemail.

This is Train Wolkzbin. If I don’t answer your call, meaning I’m having a mind-blowing sex with my beautiful wife. Leave a message after I say ‘fuck off.’

“Fuck you, Wolkzbin,” sabi niya, saka pinatay ang tawag.

And then he called Calyx. Thankfully, he answered. Pero wala siyang marinig sa kabilang linta kundi malakas na iyak ng mga bata.

“Sorry, Coleman,” sabi ni Calyx sa parang nagpa-panic na boses. “I can’t talk. ’Yong triplets namin, napagdesisyunan yatang sumali sa choir at nagpapraktis kung paano bumirit.”

Natawa siya. Calyx really had an out of place sense of humor. “Ano ba ang ginawa mo para umiyak ang triplets mo?”

“Hindi ko nga rin alam, eh—Seth, bumaba ka diyan, anak…” Calyx let out a string of curses. “Bye, Coleman. Baka katayin ako ng mahal kong asawa kapag umuwi siya at umiiyak pa ang triplets namin.”

Hindi na nakasagot pa si Lash dahil wala na ang kaibigan sa kabilang linya. Napailing-iling siya at tinawagan si Ymar.

“Hey, Stroam—”

“Alam kong wala kang asawa kaya hindi mo maiintindihan. Puwede bang mamaya ka na tumawag? We’re in the middle of something, you moron!” Ymar was panting as he spoke.

Malakas na natawa si Lash nang maintindihan ang gustong ipahiwatig ni Ymar. “Sorry, man, hindi ko alam ’yan pala ang meryenda mo.”

“Fuck off, Coleman!” Ymar growled and ended the call.

Panay ang tawa ni Lash habang tinatawagan si Shun. Nang sumagot ang nasa kabilang linya, napangiti siya.

“How’s the family man?” tanong niya.

“Kung wala lang importanteng kailangan, I suggest you hang up, Coleman. My wife—” Napamura si Shun.

Dinig na dinig naman ni Lash kung ano ang nangyayari sa kabilang linya. A baby was crying and it was so loud.

“Shun, kapag hindi mo ibinaba ’yang cell phone mo, I swear, ipapakain ko ’yan sa ’yo.” Boses iyon ng asawa nitong si Themarie. “Didn’t I tell you to take care of Saito Becker while I make his milk?”

“Shit!” Nasundan pa iyon ng ilang mura. “I have to go, Coleman. Kalahi ni King Kong ang asawa ko kapag galit. Baka nga talaga ipakain sa akin ’tong cell phone ko.”

Nanunudyong tumawa si Lash. “Ang sabihin mo, under ka.”

“Oo, Coleman, under ako, under standing.” Tumawa ito nang mahina. “Anyway, kung ano man ang kailangan mo, may bayad ’yon. One million, minimum. Hindi mo ba alam na may bayad din para makausap ako?”

“Ano ka? Abogado?” Napalatak siya. “Akala ko ngayong may asawa’t anak ka na, eh, magbabago ka na. I was so wrong.”

“Fuck you, Coleman. Babayaran mo ang oras ko na sinayang mo. Additional one million. I’ll be expecting it in my bank account. Bye, bonehead.” Nawala na ang kaibigan sa kabilang linya.

Napailing-iling siya. Shun would never change. Kotongero talaga ito kahit pa baliktarin ang mundo.

At dahil ang tanging kaibigan niya na natitirang may asawa na hindi pa niya natatawagan ay si Iuhence, wala siyang choice kundi ito ang hingan ng tulong sa problema niya.

Lash called Iuhence and he quickly answered it.

“This is Iuhence the handsome Vergara. What do you want in this fair afternoon?” May pagka-British accent ang boses ng loko.

“I need advice.”

Biglang tumikhim si Vergara. “You called the right person, Coleman. Ano’ng problema mo?”

Ipinaikot niya ang mga mata. Why am I even calling this lunatic? “Galit sa akin ang babaeng gusto ko. Ano’ng gagawin ko?”

“Ah, easy.” Binuntutan pa nito iyon ng tawa. “Serenade her, my man.”

“Serenade?” Hmm. He could do that. “Haranahin? Hindi kaya parang makaluma naman ’yon?”

Iuhence tsked. “Take it or leave it, Coleman.”

Napailing-iling siya. “Fine. I’ll take it.”

“Good.” Halata ang ngiti sa boses nito. “Harana, means, pipili ka ng kanta na babagay sa nararamdaman mo—”

“Vergara, hindi ako bobo. Alam ko ang ibig sabihin ng harana,” sansala niya sa iba nitong sasabihin. “Bye.” Bago pa ito makasagot ay pinatay na niya ang tawag.

Umalis si Lash sa pagkakaupo sa gilid ng swimming pool at nagtungo sa music room. Kinuha niya ang gitara, saka umupo sa couch na naroon at marahang gumawa ng musika gamit ang gitara.

“Ano’ng kakantahin ko para mawala ang galit niya?” tanong niya sa sarili.

He sighed. Hindi niya alam kung ano ang kakantahin, panay lang ang kalabit niya sa gitara.

Nang mabagot sa kaiisip, lumabas siya ng music room, saka tumayo sa labas ng kuwarto ni Nez. Wala siyang ingay na naririnig mula sa loob.

Is she asleep?

Sinubukan niyang pihitin pabukas ang doorknob pero naka-lock pa rin ’yon.

Fuck!

Padausdos siyang naupo sa sahig, ang likod niya ay nakahilig sa pinto. Lash closed his eyes and started strumming the guitar softly. And then he started singing one of his favorite songs.

‘We Could Happen by AJ Rafael’.

Huminga nang malalim si Lash, saka tumingin sa kisame.

That song nearly hit a home run of what he was feeling. Hanggang panaginip at pangarap na lang siya na may katugon din ang nararamdaman niya.

He really wanted to turn his dreams into reality.

Bullshit!

Bumuntong-hininga siya, saka dumausdos pa lalo sa pagkakasalampak ng upo sa sahig. Ipipikit sana niya na mga mata nang biglang bumukas ang pinto dahilan para tuluyan siyang mapahiga sa sahig.

“Shit—” Napakurap-kurap siya nang makita si Nez na nakatayo sa uluhan niya. “Apple…” Mabilis siyang tumayo at humarap dito. “Hey.”

Magkasalubong ang mga kilay nito habang nakatingin sa gitara na hawak pa rin niya. “We’re you singing just now?”

Tumango siya. “Oo.”

“Bakit ka kumakanta sa labas ng kuwarto ko?” mataray nitong tanong.

“Hinaharana ka?” It came out as a question. Shit! “Ahm, kinakantahan ka para mawala ang galit mo.”

Umingos ito. “Umalis ka na.”

Lash stared at Nez and then sighed. “Baby, kung ano man ang nagawa ko, pasensiya na.”

“Hindi mo nga alam kung ano’ng ginawa mo pero nagso-sorry ka.” Tumaas lalo ang isa nitong kilay.

“Apple.” Masuyo niyang hinaplos ang pisngi nito. “I’m really sorry.”

Nagbaba ito ng tingin pero bago iyon ay nakita niya ang sakit sa mga mata nito. “I don’t even know why I hate you, I just do. Naiinis ako na hindi mo ako ipinakilala sa babaeng kausap mo, naiinis ako na umakto ka na parang hindi mo ako kilala sa harap niya. Hinintay kong tawagin mo ako para ipakilala pero wala. Hindi mo ginawa.” Nag-angat ito ng tingin, nanunubig ang mga mata. His chest tightened in pain. Shit! “Bakit ganoon, Lash? Nagalit ka nang sabihin kong gusto kong ilihim ang nangyari sa atin, pero ikaw ayos lang na hindi mo ako ipakilala? It hurts you know. It hurts and I don’t know why.”

Mabilis niyang niyakap ang babae at hinalikan ang noo nito. “I’m sorry, apple,” bulong niya, saka hinalikan ang leeg nito. “I’m sorry.” He kissed her shoulder. “I’m sorry.” He kissed her cheek. “I’m sorry, baby.” He captured her lips.

NAPABUNTONG-HININGA si Nez nang halikan siya ni Lash sa mga labi. Galit pa rin siya pero hindi niya mapigilang tugunin ang halik nito. He tasted so good. Very good.

“Uhmm,” daing niya nang bumaba ang mga halik nito sa leeg niya kapagkuwan ay pinakawalan siya.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Bakit ka tumigil?”

“I need to rectify the situation.” Kinuha nito ang cell phone sa bulsa at may tinawagan. And then he spoke. “Yes. Yes. May ipapakilala ako sa ’yo. I didn’t introduce her properly earlier in the bookstore kasi abala siya.” Titig na titig ito sa kanya habang nagsasalita, saka iniabot sa kanya ang cell phone. “Talk to Grace, apple.”

Nag-aalangang tinanggap niya ang cell phone. Why is he doing this ?

Inilagay niya ang cell phone malapit sa tainga, saka nagsalita. “Hello?”

“Hey,” the woman chirped in the other line. “I’m Grace Oquendo. Nice to meet you, Nez.”

Nanlaki ang mga mata niya. Kilala siya nito? Hindi naman niya narinig na binanggit ni Lash ang pangalan niya habang kausap ito kanina.

“Kilala mo ako?” manghang tanong niya habang namimilog ang mga matang nakatingin kay Lash.

Lash grinned. Niyapos nito ang katawan niya, saka hinapit siya palapit. Pagkatapos ay hinalikan nito ang gilid ng tainga niya dahilan para mabuhay ang katawang lupa niya. What Lash did sent tingles down her spine, to her belly.

After Lash nibbled on her earlobe, he whispered huskily on her ear. “Kilala ka niya kasi ikaw palagi ang bukambibig ko kapag nagkikita kami.”

Sa kabilang linya naman ay narinig niyang sumagot ang babae.

“Of course, kilala kita. Lash won’t shut up talking about you.”

Bumilis ang tibok ng puso niya. “T-talaga?”

“Yes, Nez— can I call you, Nez?”

“Oo naman.”

“Thanks. Anyway, I have to hang up. Nakita ko na kasi ang kumidnap sa aso ko,” sabi ng nasa kabilang linya, saka mahinang tumawa. “Bye, Nez. Hope to see you in person.”

“Yeah, me too.”

Nang mawala ang kausap sa kabilang linya, bumaling siya kay Lash na ang mukha ay ilang dangkal lang ang layo sa kanya.

His eyes have a mischievous glint on them. “So, Nez.” Bumaba ang kamay nito sa pang-upo niya at pinisil iyon. “We’re you jealous of Grace? Kaya ba galit ka sa akin?”

Her face flamed. Oo. Nagselos siya pero nuncang aaminin niya ’yon. No way! Kapag umamin siya na nagselos siya, hindi na mahirap para kay Lash na hulaan ang nararamdaman niya para dito.

Matapang niyang sinalubong ang nunudyo nitong tingin. “Hindi ako nagselos. Nabuwisit lang talaga ako sa ’yo.”

Masayang tumawa si Lash, nangniningning ang mga mata nito. “Kahit hindi ka umamin, alam kong nagseselos ka.” Pinanggigilan nito ang pisngi niya. “Huwag kang mahiya, nagselos din naman ako sa closeness n’yo ni Lath.”

Nez’ eyes widened. Her breathing stopped. “A-ano?”

“Sabi ko nagseselos ako sa closeness n’yo ni Lath.”

“W-what? W-why?” Nauutal siya sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Nanlalamig din ang kamay niya.

“Because ILY , Apple. That’s why.”

Umawang ang mga labi niya. “ILY?”

“I like you, apple. Very much.” Bumaba ang mga labi nito sa mga labi niya. Bago magtagpo ang mga labi nila ay nagsalita ito. “Do you… perhaps… feel the same way too?”

Lumapat ang palad niya sa matitipuno nitong dibdib at napakurap-kurap sa gulat nang maramdaman ang mabilis na pagtibok ng puso nito.

“Well?” Halata ang kaba sa boses ni Lash. Kagat-kagat nito ang pang-ibabang labi. “Do you?”

Sa halip na sabihing “oo, gusto rin kita,” iba ang lumabas sa bibig niya.

“Lash, mali ang magkagusto ka sa akin.”

“I don’t care.” Ginawaran nito ng masuyong halik ang mga labi niya. “Just tell me you like me too.”

Umiling si Nez. She have to listen to her mind. Kasi kung ang puso niya ang pakikinggan, siguradong hindi lang “I like you too” ang lalabas na pag-amin sa bibig niya.

“No, Lash, I don’t feel the same way.”

Sa halip na mawala ang emosyon nito sa mukha katulad ng inaasahan niya, ngumiti si Lash at hinalikan siya, saka bumulong sa mga labi niya. “I know you feel the same way, Nez. At may isang buwan ako para paaminin ka sa tunay mong nararamdaman.” Bumaba ang halik nito sa leeg niya at bahagyang kinagat ’yon. “I’ll romance you every day. Let’s see if you can resist Lash Coleman’s charm.”

Pagkasabi niyon ay itinulak siya nito pahiga sa kama kaya napahiyaw siya sa gulat. Hindi siya nito hinayaang makabangon dahil kinubabawan siya at siniil ng mapusok at mainit na halik ang leeg niya. Ang kamay naman nito ay abala na sa paghimas ng pagkababae niya.

Itutulak sana ni Nez ang lalaki habang kaya pa niya itong tanggihan pero lahat ng mali sa isip niya ay nawala nang ipasok ni Lash ang dalawang daliri sa loob ng basang-basa niyang pagkababae.

“Oh, baby!” she moaned.

Lash captured her lips and whispered, “I like it when you call me baby. It makes me so horny.” Gumapang ang mga labi nito sa tainga niya at pinaglandas ang dulo ng dila sa gilid niyon. “Tonight, apple, I will not be a gentleman. I will fuck you hard, until your pussy can’t take my fingers and cock anymore.”

Good God. Why was she turned on?

“Baby…” Malakas siyang napaungol nang bumilis ang paglabas-masok ng daliri nito sa loob niya. “Oh, Lash, baby…”

“That’s it, my apple, scream for me.” Bumaba ang katawan nito hanggang sa magpantay ang ulo nito at ang pagkababae niya.

Napahalinghing si Nez nang maramdamang hinawi ni Lash ang panty niya para makita ang hiyas niya.

Lash dipped his head, ate her aching pussy then bit her throbbing clitoris… and all Nez could do was let out a scream of pleasure. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 15

CHAPTER 15

MALAKAS NA TUMAWA si Nez dahil sa kakengkoyan ni Lash. Nasa sala silang ng bahay, nakukuwentuhan at naghaharutan. She kept on laughing at Lash’s silly jokes. Hindi niya akalain na may funny bone pala ito sa katawan.

“Stop it.” Sapo-sapo niya ang tiyan na masakit na dahil sa sobrang katatawa. “Tama na. Hindi ko na kaya, Lash.”

“Come on, apple, hindi pa tapos ang joke ko.”

Inirapan niya ito, saka nahiga sa mahabang sofa na kinauupuan nilang dalawa at ginawang unan ang mga hita ni Lash.

Isang linggo na ang lumipas mula nang dumating sila ni Lash sa Baguio. Una ay nag-date sila sa mall, nanood ng sine at namasyal sa mga tourist spot.

Palagi silang magkasama ni Lash, palaging magkahawak-kamay. At sa mga hindi nakakilala sa kanila, para silang bagong kasal na sweet na sweet.

Hindi niya ikinakaila na sa mga nakalipas na araw, nahulog na ang loob niya sa lalaki. She really fell for Lash Coleman. Pinipigilan niya dahil hindi tama pero kapag kasama niya ito, nagiging tama ang mali sa paningin niya.

Hinaplos ni Lash ang mahaba niyang buhok. “Apple?”

“Hmm?”

“Ano’ng gusto mong hapunan? Ipagluluto kita.”

Napangiti si Nez. This was their routine every day. Gigising sa umaga, at dahil magkatabi sila palaging matulog, halos bawat umaga ay inaangkin siya ng lalaki. After that, they would have breakfast in the terrace, they would swim in the pool, talking and joking around in the sofa, or cooking together. At walang lumipas na gabi na hindi nila pinagsaluhan ni Lash ang init ng kanilang mga katawan.

It was the happiest day of Nez’ life. Pero alam niyang matutuldukan din ang kasiyahan niya. But as of now, kakalimutan muna niya ang panira sa kasiyahan niya at magpo-focus siya sa lalaking nagpapatibok nang mabilis sa puso niya. They were alone in Baguio after all.

“Ahm…” Naglalambing na yumakap siya sa leeg ng lalaki. “Gusto ko ikaw ang hapunan ko.”

Mahinang natawa si Lash. Amusement and desire flashed his violet eyes. “Hmm. Did I make you a wanton woman, my baby apple? It seems that you can’t get enough of me.”

That endearment always melted her heart.

Mahina siyang tumawa. Totoo kasi ang sinabi nito. He rubbed his horniness on her. Medyo nahihiya pa rin siya sa mga bagay na ipinapagawa nito kapag nagtatalik sila. Lash was a really good teacher in sex department and she learned fast.

Umalis siya sa pagkakahiga sa sofa at mabilis na lumuhod sa sahig, sa harap ni Lash.

Lash grinned, naughtiness hinted his violet eyes. “Damn, baby. Do it.”

Binuksan niya ang butones ng pantalon ni Lash at ibinaba ang zipper. Binasa niya ang nanunuyong labi, saka inilabas mula sa loob ng pantalon nito ang nag-uumigting nitong pagkalalaki.

Nez stroked his manhood softly and then kissed the tip. Nginitian muna niya si Lash bago isinubo ang mahaba at matigas nitong pagkalalaki sa bibig niya.

“Oh, holy shit…” Bahagyang umangat ang hita nito, saka humilig ang ulo sa likod ng sofa. “Oh, yeah.”

Dahan-dahan lang ang ginawang paggalaw ni Nez sa bibig niya. She licked and sucked Lash’s cock and damn boy, it tasted good.

Habang patagal nang patagal ang paglabas-masok niya sa nag-uumigting nitong pagkalalaki sa bibig niya, pabilis nang pabilis ang pagtaas-baba ng bibig niya. Napapapikit siya kapag umaabot sa bukana ng lalamunan niya ang dulo ng pagkalalaki nito.

Sarap na sarap siya sa ginagawa at ganoon din naman si Lash na panay ang ungol. At nang hindi na mapigilan ay nilabasan ito mismo sa loob ng kanyang bibig.

Nakatingala siya kay Lash habang nakaawang ang mga labi. Puno ng katas nito ang bibig niya.

Mabilis namang hinubad ni Lash ang pang-itaas nito at itinakip iyon sa bibig niya. “Fuck, apple.” He cupped her face. “Spit out my cum.”

Sinunod niya ang utos nito pero hindi naman niya maiwasang makalunok nang kaunti. It was okay. He tasted a little bit salty, yet, she still found it yummy.

Izinipper niya ang pantalon nito at ibinalik ang pagkakabutones. And then she straddled his lap and kissed his neck.

Ihinilig niya ang ulo sa balikat ni Lash habang gumuguhit ang isang daliri niya ng bilog sa matitipunong dibdib nito. “I want to stay here forever,” hindi niya napigilang sabi.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi habang hinihintay ang sagot nito.

Hinaplos ni Lash ang kamay sa likod niya. “Me too, apple. Pero isang buwan lang ang mayroon tayo.”

Tumango si Nez at bumuntong-hininga. “Hindi ko akalain na mag-e-enjoy ako na kasama ka.” Hinalikan niya ang leeg nito at gumapang pababa ang mga labi niya sa matitipuno nitong dibdib.

Habang hinahalikan niya ang dibdib ni Lash, gumagapang naman ang kamay nito patungo sa hita niya, papasok sa basa na niyang pagkababae.

Nang ipasok ni Lash ang isang daliri sa loob niya, napasinghap siya sa sarap. Shit! Naadik na siya sa sensasyong hatid ng daliri ni Lash. Pinaikot-ikot nito ang hinlalaki sa hiyas niya habang dahan-dahang naglalabas-masok ang isang daliri sa pagkababae niya.

“Masaya ka ba na kasama mo ako, Nez?” tanong ni Lash na para bang hindi siya nito pinapaligaya gamit ang daliri.

Napadaing siya bago sumagot. “M-masaya.” Napapikit siya at napaliyad. “Ang sarap.”

“Your pussy is wet, apple.”

Tumango-tango siya habang mahinang napapadaing sa sarap. “Oh… basa ’yan dahil sa ’yo.”

“I’m flattered,” sabi nito at dalawa na ang daliri na ipinasok sa kanya dahilan para tumirik ang mga mata niya sa sarap. “Apple, I just want to tell you na hindi naman talaga ako galit sa ’yo noon. Hindi ko lang gusto ang epekto mo sa akin kapag magkalapit tayo.”

Habol niya ang hininga at bumaon ang kuko niya sa mga braso ni Lash. Gumagalaw rin ang balakang niya para salubungin ang mga daliri nito sa pagpasok. God! His fingers felt so hot.

“B-bakit? Ano ba ang…” Umungol siya. “Epekto ko sa ’yo?”

Lash grinned. “Bumibilis ang tibok ng puso ko—”

Napasigaw si Nez sa sobrang sarap ng daliri ni Lash. Nanunukso ang bawat pagpasok niyon sa loob niya.

“At tinitigasan agad ako,,” pagpapatuloy nito.

Nez’ body arched and she moaned. “I had, oh, God….” She rocked her hips against his fingers. “A crush on you, oh, before.”

“Talaga?” May kasiyahan sa boses nito.

Tumango siya. Wala na siya sa tamang pag-iisip. Her mind was haze with lust. At parang may sariling isip ang bibig niya na nagsasalita ng kung ano-ano habang inaabot niya ang rurok ng kanyang kaligayahan.

“Oo.” Umungol siya. “P-pero nawala agad kasi—oh, baby—” Patuloy ang pagsalubong ng mga hita niya sa galaw ng daliri nito. “Kasi ang pangit ng ugali mo. Oh! ’Tapos umalis ako patungong London—oh, my God! Faster! At kahit paano ay nakalimutan kita. Pero nang makita kita uli after ten years—oh, heaven! Faster, baby. Harder! Oh—ikaw na yata ang pinakaguwapong lalaki na nakita ko at nagsimula nang bumilis ang tibok ng puso ko—oh!” Umarko ang katawan niya.

And then her earth-shattering orgasm ripped through her.

Her body spasmed in pleasure. Ihinilig niya ang katawan sa katawan ni Lash. Ang daliri nito ay hinugot na sa pagkababae niya pero ang isa naman nitong kamay ay nakapasok sa loob ng kanyang blouse at nilalaro ang nipple niya.

Nang humupa na ang nakakabulag na sensasyong naranasan ni Nez, bumulong sa tainga niya si Lash.

“So may crush ka sa akin noon pa man?”

Agad na namula ang pisngi niya sa hiya. Oh, God! Bakit ba sinabi niya iyon? She confessed it in the middle of her orgasm. Hell!

“Lash! Nakakahiya!”

Mahinang tumawa si Lash at hinuli ng mga labi nito ang mga labi niya. He gave her a slow sweet kiss. “Para hindi ka na mahiya, aaminin ko, noong una kitang makita, nagandahan agad ako sa ’yo. And I know from then on, that you are the only woman who can satiate me in every way.”

Sumikdo ang puso niya, nag-tumbling sa sobrang saya. “T-talaga?”

“Yes.” Lash smiled against her lips. “Hindi mo alam kung gaano ka kaganda sa paningin ko.”

Mas bumilis pa lalo ang tibok ng puso niya. “You’re the most handsome man in my eyes too.”

Malapad na ngumiti ang lalaki. “I really like you, Nez.”

Sa pagkakataong ’yon, hindi siya nakinig sa isip niya. Hinayaan niyang magsalita ang puso niya.

“I like you too, Lash.”

NANG AMININ ni Nez kanina na gusto rin siya nito, halos hindi na makahinga nang normal si Lash. His heart actually stopped for a fraction of second before it hammered erratically and insanely inside his ribcage again.

Pagkatapos nilang magluto ng hapunan, sabay silang kumain at katulad ng mga nagdaang gabi, magkatabi silang natulog ng babae.

Pero siyempre hindi agad sila nakatulog.

Hinihingal na bumagsak ang katawan ni Nez sa kanya at niyakap naman niya ito. He was panting too and catching his breath.

Nang maayos na ang paghinga nila, naramdaman ni Lash na lumalim na ang paghinga ni Nez. Mukhang tulog na ang babae kaya naman dahan-dahan siyang tumagilid ng higa at inayos ang posisyon nito sa kama.

Then Lash slid off the bed and left the room. Tanging boxer shorts lang ang suot niya habang hawak ang cell phone at tinatawagan ang kakambal.

“Hey, brother-mine,” bati agad sa kanya ni Lath sa kabilang linya. “What’s up? Nagtatampo ako sa ’yo, ngayon mo lang ako tinawagan.”

Itinirik niya ang mga mata. “Fuck off, Lath.”

Tumawa lang ang kakambal niya. “Yeah, yeah. Bakit ka tumawag?”

“I think I’m falling for Nez.”

Lath snorted. “You think? Lash, ako ba talaga pinaglololoko mo? Gusto mo lumipad ako diyan para lang batukan ka? Buwisit ka. May pa-I-think-I think ka pang nalalaman. Hoy, gising, matagal ka nang in love kay Nez. Hindi mo lang maamin kasi hari ka ng in denial.”

Napipilan siya sa sinabi nito. Magkambal nga silang dalawa. Lath knew him too well.

“Fine. You got me.” Lash sighed. “Nasaan ka naman ngayon kung kami ni Nez ang narito sa Baguio?”

Mahinang tumawa ang kakambal. ’Yong uri ng tawa ng isang isang taong may binabalak na maitim. “Oh. I’m in Black Pearl Yacht.”

Tumaas ang kilay niya. “You’re sailing? Bakit may signal ka pa?”

“Hindi naman ako malayo sa port ni Cali. Oh, and aren’t you going to congratulate me?”

Nagsalubong ang mga kilay ni Lash. “Bakit naman?”

“I’m married, brother-mine.” Masayang tumawa ang kakambal niya. “And I’m on my honeymoon.”

Halos lumuwa ang mga mata ni Lash sa narinig. “You’re joking!” Nakaukit sa mukha niya ang gulat.

Lath chuckled. “Nope.” Paused. “Hey, Hazey-wifey, say hi to Lash, your brother-in-law.”

“Punyeta ka! Idaong mo ang yate na ’to, Lath! At hindi mo ako wifey! Hindi ko alam kung paano nangyaring ikinasal tayo samantalang hindi naman kita gusto! Manyak! Kidnapper! Bastos! Letse ka!”

Tumawa lang ang kakambal niya at nagsalita. “See, brother-mine. Mahal na mahal ako ng asawa ko.” Puno ng sarkasmo ang boses nito.

Napailing-iling siya. “Lath, ano na naman ang ginawa mo? Don’t lie to me, brother. I know you’re a cunning man.”

Lath snickered. “Sa akin na lang kung ano’ng ginawa ko. Basta sa ngayon, may asawa akong gusto akong patayin at hindi maaming nagpakasal siya sa akin.” He tsked. “Ouch, brother-mine. My heart just broke.”

Nagdilim ang mukha niya. “Lath, please, what did you do?”

Nagpakawala ng buntong-hininga si Lath at sa wakas ay umamin din. “Naalala mo ba ang babaeng sumampal sa ’yo sa Baguio, eight years ago? ’Yong pinagkamalan kang ako?”

“Oo. Hindi ba nagkamabutihan kayo pero nahuli ka niyang may kahalikang iba?”

“Yeah, yeah. I was a jerk back then. Anyway, ikinasal na kaming dalawa.”

Hinilot niya ang sentido. “How?”

“I have my wicked ways, brother-mine.” Nai-imagine niyang nakangisi si Lath ngayon.

“Do you love her?”

Nawalan ng imik ang nasa kabilang linya.

Lash sighed. “I have to hang up. Bye.”

“Yeah.” Lath breathed out. “Bye. And for your question, no, I don’t love her.”

Nawala na ang kakambal sa kabilang linya at napailing-iling na lang siya. Hindi raw nito mahal ang babae pero bakit nito pinakasalan? Loko-loko rin ang kakambal niyang ’yon. May sayad. Pero nasisiguro niyang may binabalak ito.

Bumalik siya sa kuwarto nila ni Nez at nahiga uli sa tabi ng babae. Ipipikit na sana ni Lash ang mga mata nang makatanggap siya ng text message. Napipilitang inabot niya ang cell phone na nasa bedside table, saka binasa ang mensahe na galing sa kakambal niya.

From: Lath, the lunatic

Hey, Lash, how do you woo a woman who is thinking of ways on how to end your awesome life?

Itinirik niya ang mga mata at mabilis na nireplayan ang kakambal. Alam niyang ang asawa nito ang tinutukoy sa mensahe.

To: Lath, the lunatic

How about you divorce her and stay away from her?

From: Lath, the lunatic

Walang divorce rito sa Pilipinas, annulment lang. At ayokong magpa-annul, ang mahal. Kinotongan pa lang ako ni Shun. Anyway, good night. Honeymoon night ko ngayon pero ang palad ko lang ang nagmamahal sa alaga ko.

Mariing ipinikit ni Lash ang mga mata sa nabasa, saka ibinalik ang cell phone sa bedside table.

His twin brother was really a lunatic.

MALAPAD ANG NGITI ni Nez habang naliligo sila ni Lash sa swimming pool. Panay ang tawa niya dahil kinikiliti siya nito sa ilalim ng tubig. ’Buti na lang ay nakatakas siya at ngayon ay nakaupo na sa hagdan ng pool. Halos kalahati ng katawan niya at nakalubog pa rin sa tubig.

Lumangoy palapit sa kanya si Lash at nang makalapit, tumalikod ito at inilapat ang likod sa harapan niya.

Nez smiled and hugged him from behind.

“This is perfect, “ sabi ni Lash na nakahilig ang ulo sa mayayaman niyang dibdib.

“I know,” sang-ayon niya habang hinahaplos ang basang buhok ng lalaki.

Nanghihinayang siya na ilang linggo na lang ay babalik na sila ni Lash sa Manila. At kapag nakabalik na sila, rerendahan na niya ang puso niya.

Hindi niya puwedeng mahalin si Lash Coleman. Pakiramdam niya ay siya si Eva at si Lash naman ang mansanas na hindi dapat niyang pitasin ang kainin. Pero ginawa pa rin niya sa isiping gusto niyang maramdaman kung paano mahalin at pasayahin ang isang Lash Coleman.

All she wanted was a sample of Lash, now she couldn’t get enough. But eventually, kailangan niyang tuldukan kung ano man ang nararamdaman niya.

She and Lash would never happen. They were not meant to be together. Matagal na niyang natanggap iyon, simula nang tumibok ang puso niya para sa lalaki.

Hinalikan niya ang balikat ni Lash, saka niyakap ito nang mahigpit.

Sooner or later, she had to stop this craziness. Ang kabaliwang hinayaan niya. Dahil akala niya kapag nakasama niya si Lash ng ilang araw ay magiging sapat na para magkaroon siya ng lakas para iwasan ito.

Pero doon siya nagkamali.

“Apple?”

“Hmm?”

“Ano’ ng mangyayari sa atin after one month?”

Natigilan si Nez, kapagkuwan ay mas humigpit pa ang yakap kay Lash. “We will go our separate ways.”

Natahimik ito ng ilang segundo, saka nagsalitang muli. “Looks like I have to work hard in order for you to stay by my side forever.”

How she wished that she could stay in Lash’s side forever. Unfortunately, sooner or later, kailangan nilang harapin at tanggaping dalawa na walang patutunguhan kung ano man ang sinimulan nila sa Baguio.

They were bound to get hurt from the very beginning. Kaya nga ayaw niyang mahalin si Lash. Pero huli na ang lahat. Because in the battle between herself and her heart, she lost and her heart won.

I’m in a very big trouble.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 16

CHAPTER 16

LASH WOKE UP and a wide smile stretched his lips when he felt a warm body pressed against his. Ipinikit niya ang mga mata para namnamin ang init ng katawan ni Nez. His arm was wrapped around her waist and his lips gazed her luscious neck.

Lash groaned. Being with Nez was like heaven in hell. Minsan ay kailangan niyang pigilan ang sarili na angkinin nang paulit-ulit ang babae gabi-gabi. Kahit gusto niya, ayaw niyang mabuntis ito kasi alam niyang ayaw nito. He didn’t want to give her problems.

So he had to hold himself sometimes and spurted his semen out.

Masyadong malalim ang inisip niya na hindi niya napansin na nagising na pala si Nez. Nakagat na lang niya ang labi nang maramdamang hinihimas nito ang pagkalalaki niya na ngayon ay buhay na buhay na.

“Apple…” he moaned. “Shit, apple…”

Lash groaned when Nez straddled his hips. Nagtama ang mga mata nilang dalawa at nginitian siya nito.

“Good morning,” bati nito, saka dahan-dahang ipinasok ang nag-uumigting niyang pagkalalaki sa mainit nitong pagkababae.

“Oh, fuck!” he hissed in pleasure. “God. Apple.”

Ngumiti lang si Nez, saka nag-umpisang gumalaw. Up and down. Getting faster every second. Their breathing was ragged. They were moaning and groaning until their orgasm ripped through them.

Hinihingal na nahiga si Nez sa dibdib niya.

Napangiti siya. “That’s the most amazing way to great me good morning.”

Tumawa nito. “Lash, tatlong linggo na kitang binabati ng good morning sa ganoong paraan.”

That made him smile. It was definitely the best three weeks of his life. At nalulungkot siya na malapit nang matuldukan ’yon. Isang linggo na lang ang natitira.

“Apple, this is our last week together,” sabi niya habang sinusuklay ang buhok nito gamit ang kamay niya. “Babalik na tayo sa Manila.”

Nagpakawala ng buntong-hininga si Nez, saka nag-angat ng ulo at tumingin sa kanya. “Pagbalik natin sa Manila, ba-bye na.”

Kumunot ang kanyang noo. “Bakit hindi natin puwedeng ipagpatuloy? Apple, it was the best three weeks of my life.” Kumuyom ang kamay niya dahil na inis na unti-unting lumulukob sa buo niyang pagkatao. “If you want, payag na ako, I’ll be your dirty little secret. Just stay with me, let’s continue this.”

“Lash, hindi puwede—”

“Apple, please.” His voice was begging. Fuck! He never begged for anything, not when his father disowned him. Pero ngayon, nagmamakaawa ang boses niya. “Please, apple. Huwag mo namang gawin sa akin ’to. Hindi ka ba naging masaya sa tatlong linggong kasama mo ako?”

“Naging masaya pero—”

“Hindi ba ’yon sapat para ipaglaban mo kung ano ang mayroon tayo ?”

Nez froze and looked at him. “Lash, walang tayo .”

His body went rigid. Na-drain lahat ng dugo niya sa mukha at mas humigpit pa ang pagkuyom ng kamay niya. Madness bubbled inside him. He wanted to lash out. He wanted to scream in so much anger.

“Pasensiya na,” sabi niya sa malamig na boses. “Akala ko may tayo . Mali pala ako. I assumed too much.”

Umalis sa pagkakakubabaw sa kanya si Nez at lumuhod sa kama, sa gilid niya. “Lash, oo nga at napakasaya ko sa tatlong linggong kasama kita pero mali pa rin na ipagpatuloy natin ’to. Ano na lang ang sasabihin ni Mommy? Ni Tito Leandro? Lash, I can’t face them and tell them what happened between us. They’ll be disgusted of us.”

Parang sinuntok ng isang libong beses ang puso niya sa sinabi nito. “So, you’re disgusted of me… of us?”

“No! But people will be. Lash, intindihin mo naman kung saan ako nanggagaling.”

He glared at Nez. “Intindihin kita?” Pagak siyang tumawa. “Fuck it, Nez! Bakit ba mas importante pa sa ’yo ang iisipin ng ibang tao kaysa sa kasiyahan mo, kaysa sa nararamdaman mo? My God, Nez! Alam ko na may nararamdaman ka para sa akin! It may not be as strong as my feelings for you but I know it’s there. Hindi mo naman siguro ako hahayaang angkinin ka nang paulit-ulit kong walang kang nararamdamang ni katiting para sa akin.”

“Oo, may nararamdaman ako para sa ’yo pero mali nga ’yon. Bakit ba hindi mo ’yon makita—”

Hindi niya pinatapos ang iba nitong sasabihin. Bumangon siya mula sa pagkakahiga at hubad na lumabas sa kuwarto.

Fuck this! Akala naman niya ay nagbago na ang isip ni Nez In those three weeks, hindi na lumabas sa bibig nito na mali ang nangyayari sa kanila. He hoped. He fucking hoped! Akala niya na may pag-asa nang maging totoo ang pinapangarap niya lang noon. Akala niya… akala niya… mahal din siya nito. He felt it. In those three weeks, he fell deeply, irrevocably and insanely in love with Nez.

He thought she felt the same. Hindi man nito sinabi, pero naramdaman niya.

What a joke!

His vision blurred. What the fuck?! Tumigil siya sa paglalakad at mariing ipinikit ang mga mata. Hot liquid rolled down to his cheek. Fuck!

Mabilis niyang pinahid ang isang luhang nahulog sa mga mata niya, saka huminga nang malalim. He walked with pride to his room, but his insides were crumbling down. Pakiramdam niya ay gumuho ang lahat na pinlano niya sa loob ng tatlong linggo. Nez tore his heart into pieces.

Fuck this!

Sana hindi niya hinayaan na lalo pang mahulog para sa babae. But he thought… he thought she changed her mind. Mali siya ng akala, and because of that, his heart paid the price.

God, it hurts!

Another tear slid down to his cheek. And then another. And another. He couldn’t stop it even when he tried so much to stop the tears.

No! No! No!

Mabilis na pinahid ni Lash ang mga luha para mawala sa pisngi niya. What happened was not worth his tears. Nez could’t know how much she hurt him. Masakit pero kakayanin niya.

You can do this, Lash. You had been through too much already, this is not new.

Pagak siyang natawa. Sino ba ang niloloko niya? Mas masakit pa iyon kaysa sa ginawa ng ama niya sa kanya. At hindi niya alam kung paano uli mabubuo ang puso niya na nawasak kani-kanina lang.

God bless me.

TINUYO NI NEZ ang basang pisngi dahil sa kaiiyak nang iwan siya ni Lash sa kuwarto niya kaninang umaga. Umasa siyang babalik ito pero ni anino nito hindi niya nakita.

So she went looking for him. Kahit saang sulok niya ito hanapin ay hindi niya makita. Except his room. Alam niyang nasa loob niyon si Lash.

Huminga siya nang malalim, saka umupo sa mahabang sofa sa sala. Ihinilamos niya ang mga kamay sa mukha at bumuha ng marahas na hininga.

She hated her mind for overthinking. Pero hindi naman niya iyon maiwasan. Napakarami nang dapat niyang ikonsidera bago ang nararamdaman niya para kay Lash. Yes, it was the best three weeks of her life as well and she wanted more, but she wouldn’t let herself. Magagalit sigurado ang mommy niya at ano na lang ang sasabihin ng Tito Leandro niya?

Good God. This is torture!

“What do you want for breakfast?” sabi ng baritonong boses ni Lash na pumutol sa iba pa niyang iniisip.

Nag-angat siya ng tingin sa lalaki at nagtama ang mga mata nila. His violet eyes were distant, cold and emotionless. God. She hated this. She hated fighting with him. Kahit noong mga bata pa sila, ayaw na niyang nag-aaway sila ni Lash. Umaasa siya na mayamaya lang ay magbabati sila pero alam niyang pinapaasa niya lang ang sarili.

“Ano’ng gusto mong agahan?” ulit nitong tanong.

Nagkibit-balikat siya. “Kahit ano.”

Tumango si Lash at tinahak ang daan patungo sa kusina. Sinundan niya ang lalaki at mula sa pinto ng kusina, pinakatitigan niya ito habang naghahanda ng almusal nila.

They used to prepare their breakfast together… not anymore.

Habang naghahain si Lash, napansin niyang pang-isahan lang ang agahan na hinahanda nito. Hindi ba siya nito sasaluhan? That hurts.

“Mag-agahan ka na,” sabi nito na hindi man lang tumitingin sa kanya. “Lalabas lang ako. I won’t be back until tonight. Magkikita kami ni Grace.”

Kinagat ni Nez ang pang-ibabang labi para labanan ang sakit na naging dahilan ng panunubig ng mga mata niya. Shit! Ramdam niya ang selos sa kumakain sa loob niya.

Nilampasan lang siya ni Lash na hindi tumitingin sa kanya.

Umupo siya sa hapagkainan at tinitigan ang pagkaing ihinain ng lalaki. A tear escaped her eyes. She was alone. Napakasakit isiping kasama nito ngayon si Grace. But this was what she wanted, right? This was it. Wala siyang balak na ilabas kung ano man ang relasyon nila ni Lash kaya dapat niya itong hayaang makipag-date sa ibang babae.

Hindi niya alam kung si Grace nga ang babaeng mahal nito ng sampung taon, pero masyadong close ang dalawa sa bookstore. Maybe… she had feelings for Lash and maybe, Lash had feelings for Grace too.

Bullshit! Ang sakit!

Mas bumaon pa ang ngipin ni Nez sa pang-ibabang labi habang isa-isang namamalisbis ang luha sa pisngi niya. Nawala sa isip niya ang mag-almusal, wala siyang gana.

“YOU’RE AN IDIOT, you know that?” sabi ni Grace na umiiling-iling pa habang masama ang tingin kay Lash.

Nasa Starbucks sila ngayon at nagpapahangin. Tinawagan ni Lash ang babae kanina para makipagkita. He couldn’t take the pain he was feeling. Kailangan niyang mailabas iyon bago pa siya tuluyang mabaliw. Sanay siyang kinikimkim ang emosyong nararamdaman pero pakiramdam niya mababaliw na siya dahil sa sobrang pagmamahal na nararamdaman niya kay Nez.

Fuck this!

“Which side are you on?” naiinis na balik-tanong niya. “Ako ’yong nasasaktan.”

“At sa tingin mo hindi siya nasasaktan?” Bumuntong-hininga si Grace at sinuntok siya sa balikat. “Look, natatakot lang siya. She has every right to. Babae kami, Lash, intindihin mo.”

He puffed an angry breath. “Ako ba, hindi niya puwedeng intindihin?” Buwisit!

Sumimsim siya ng black coffee na in-order niya. Kalasa niyon ang nararamdaman niya ngayon—mapait. Bullshit! I hate this.

“Give her some time,” sabi ni Grace, saka tinapik ang balikat niya.

He sighed. “I already did.”

“Eh, di, give her more time,” paminilit ni Grace sa kanya.

He blew out a loud breath. “I’m pissed at her.”

“Eh, di magalit ka pero huwag mong kunin sa kanya ang karapatan niyang matakot. Normal lang ’yon, Lash. Love is taking risk. Nez must fight her fears and take a risk with you. Kung mahal ka niya…” Tumigil ito sa pagsasalita at umawang ang mga labing tumitig sa kanya. “Oh, hell… hindi ka niya mahal?”

Hinilamos niya ang palad sa mukha. “Hindi ko alam.”

Napailing-iling si Grace. “Alamin mo.” Tumayo ito at tinapik ang balikat niya. “I have to go. Baka hinahanap na ako ni Valerian.”

He frowned. “Pumayag ka nang maging alipin ni Volkzki?”

Umingos siya. “Para sa aso ko, gagawin ko ang lahat.”

Napailing-iling siya. “Dapat ka nang patayuan ng rebulto.”

Inirapan siya nito at lumabas ng Starbucks. Naiwan naman siya at inubos ang kape.

Should he listen to Grace? Should she give Nez more time? Pero isang linggo na lang ang natitira nilang oras. Hindi na ’yon sapat!

Naiinis na umalis siya ng Starbucks at naglakad nang walang destinasyon hanggang sa natagpuan niya ang sarili na pumapara ng taxi para magpahatid sa townhouse ni Lysander.

NAKAUPO SA GILID ng swimming pool si Nez at nakalublob ang mga paa niya sa tubig nang makarinig siya ng mga yabag patungo sa kinaroroonan niya. Bumilis ang tibok ng puso niya sa isiping bumalik na si Lash pero hindi ito ang lumabas sa pinto.

Mabilis siyang tumayo at hinarap ang estrangherong lalaki na ngayon ay naglalakad na palapit sa kanya.

The man had these uncanny blue-gray eyes. May pagkakataong nagiging gray ang mata nito, may anggulo naman na nagiging blue. Matangos ang ilong ng lalaki at maninipis ang labi. He was tanned and had a well-toned body. All in all, maihahantulad niya kay Adonis ang kaguwapuhan nito.

But his aura was menacing and intimidating. His eyes were cold and calculating. He was scary.

“Hi, I’m Lysander Callahan,” pagpapakilala ng lalaki nang makalapit sa kanya at inilahad nito ang kamay. “Ako ang may-ari ng bahay na ’to at kailangan kong makausap si Lash.”

Tinanggap niya ang pakikipagkamay nito. “I’m Nez Fernandez and Lash is not here. May kasama siyang ibang babae na ang pangalan ay Grace Oquendo. Sa babaeng ’yon mo siya hanapin, hindi sa akin.”

Napansin siguro nito ang selos na kakabit ng sinabi niya dahil pinakatitigan siya nito nang matagal hanggang sa ngumiti. His aura changed in an instant. He was no longer the scary man she though he were.

His smile remained as he spoke. “Well, last time I check walang gusto si Lash kay Grace.” He wiggled his eyebrow at her. “Selos ka, ’no?”

Inirapan niya ang lalaki. As weird as it sound, she instantly felt comfortable around Lysander. “Hindi ako nagseselos.”

“Liar.”

Nagulat si Nez nang biglang umupo si Lysander sa gilid ng pool, tinanggal ang sapatos at inilublob ang mga paa sa tubig.

He looked up at her and patted the space beside him. “Upo ka.”

Maingat siyang umupo sa tabi nito at ginaya ang ginawa nito, inilublob din niya ang kanyang mga paa.

“So, kaibigan ka ni Lash?” tanong niya.

Tumango ito. “Best friend actually.” Isinipa nito ang isang paa na nasa tubig. “Hindi mo ako kilala pero kilala kita.” Kinindatan siya nito. “Ikaw si Nez Fernandez, stepsister ka nina Lash at Lath, ipinadala ka sa London ni Tito Leandro para ilayo kay Lash. Because Lash was stupid enough to tell his father that he kissed you and he will gladly do so again. See? May sayad talaga si Lash kahit kailan.” Tumawa ito nang mahina. “Tito Leandro actually disowned Lash because of that. Importante kay Tito Leandro ang mommy mo at natakot siya na kapag nalaman ng mommy mo na hinalikan ka ni Lash ay iiwan siya nito dahil sa mga mata ng mga tao, kahit mag-stepsibling lang kayo ni Lash, mali pa rin. At inisip ni Tito Leandro na mandidiri ang mommy mo sa ginawa ni Lash sa ’yo at lalayo ito. Tito Leandro loves your mother so much that he chose you instead of Lash.”

Her eyes were wide, her mouth agape. “Tito Leandro disowned Lash?” Ayaw niyang maniwala. Impossible! “Bakit umuuwi pa rin sa mansiyon si Lash?”

Lysander chuckled at her question. “Dahil nag-usap si Lath at si Tito Leandro. They had a deal. No Lash means no Lath. Pumayag si Tito Leandro pero walang makukuhang mana si Lash, lahat ng yaman ay mapupunta kay Lath. Lash doesn’t mind though, he’s wealthy enough on his own.”

Nakaawang pa rin ang mga labi niya sa gulat. “Impossible.”

“Kung ayaw mong maniwala sa akin, tanungin mo si Lash. I’m sure he’ll tell you.”

Nagbaba ng tingin si Nez sa tubig ng pool. Hindi pa rin siya makapaniwala sa nalaman. Tito Leandro disowned Lash ten years ago. Kaya pala walang pakialam si Lash sa iisipin ng ama nito. But if Tito Leandro disowned him, paano ito nabuhay na wala ang nakagisnang yaman? Lash graduated in Stanford University. Paano nito natustusan ang pag-aaral kung wala itong natanggap na pera galing sa ama nito?

Good grief! Siya ang nakokonsiyensiya sa ginawa ni Tito Leandro.

Napaigtad at malakas na napasinghap si Nez nang walang sabi-sabing bigla na lang nag-dive sa swimming pool si Lysander. Nasapo niya ang bibig sa gulat at nakahinga nang maluwag nang makitang umahon ang kalahati ng katawan ng lalaki.

“You scared the shit out of me,” she exclaimed.

But Lysander wasn’t paying attention to her. He was glaring at someone behind her.

Dahan-dahan siyang lumingon at agad na sumikdo ang puso niya nang makita si Lash. He looked scary with his narrowed eyes, that dark expression on his face and the way his lips curled.

“Sinipa mo ba ako?” hindi makapaniwalang tanong ni Lysander kay Lash. Masama ang tingin nito sa lalaki. “I could have drowned, you know.”

Umingos si Lash. “Marunong kang lumangoy.” Then he squatted on the edge of the pool and glared back at Lysander. “Hindi lang iyan ang gagawin ko sa ’yo kapag nakita pa kitang malapit kay Nez. Actually, gusto kitang sakalin kanina. I’m possessive, Lysander, keep that in mind before you go near my apple.” Itinuro siya nito. “Pasalamat ka nga sinipa lang kita. Naawa ako sa ’yo kasi kaibigan kita.”

Lysander gaped at Lash. “Fuck you! Pumunta pa naman ako rito para ipaalam sa ’yo na bibisita si Tito Leandro at on the way na siya ngayon papunta rito.”

Nez paled. Si Lash naman ay agad na tumingin sa kanya. Nagtama ang mga mata nila. Nabasa siguro nito ang takot sa mukha niya dahil lumambot ang mukha nito.

“I’ll pretend I’m Lath,” sabi ni Lash na nagkibit-balikat lang.

Tumawa si Lysander na ngayon ay nakaahon na. “Pretend? Lash, you can’t even stand to see your father.”

Nagkibit-balikat uli si Lash. “How hard could it be?”

Tumayo si Nez at humarap kay Lash. “We could—”

Nagtagis ang mga bagang ni Lash at pinukol siya ng masamang tingin. “Itikom mo iyang bibig mo at hayaan mo ako. Kung gusto mong manatiling lihim ang nangyari sa atin, I suggest you shut up and let me handle this.” Tinalikuran siya nito, saka naglakad palayo. Nakakailang hakbang pa lang ito nang humarap uli at dinuro si Lysander. “Kapag lumapit ka sa kanya, wala akong pakialam kung bahay mo ’to, lulunurin talaga kita.”

Lash glared at Lysander for the last time and then left.

Mahinang tumawa si Lysander. “Mukhang may bagong miyembro ang club ni Tyron.” Binalingan siya nito, wala na ang ngiti sa mga labi. “Kapag pinakawalan mo si Lash dahil lang sa takot mo, ikaw na ang pinakatanggang babaeng nakilala ko. Women would do anything to have Lash’s love. Samantalang ikaw, sa ’yong-sa ’yo na, ayaw mo pa.”

Lash’s love.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Hindi ako mahal ni Lash. At ganoon din ako sa kanya.”

Lysander snorted. “Yeah, yeah. Keep telling yourself that.”

Sabay silang pumasok sa loob ng bahay ni Lysander. Naabutan nila si Lash sa sala, nakaharap sa life-size na salamin at kinakausap ang sarili.

“You can do this. Be Lath. Be Lath. Kaya mo ’to.” Tinapik-tapik nito ang pisngi.

Sabay-sabay silang tatlong napatingin sa pinto nang makarinig ng sasakyang tumigil sa labas.

“Shit. He’s here,” sabi ni Lysander, saka biglang sumigaw. “Jergen! Nasaan ka ba? Come here.”

Isang petite at magandang babae ang lumabas mula sa kusina. May dala itong isang basong tubig.

“Sino siya?” sabay nilang tanong ni Lash.

“Jergen is my secretary and she’ll be playing Haze, Lath’s girlfriend.” Huminga si Lysander nang malalim. “Oo. Napaghandaan ko na ’to—”

“Ayoko nga,” nakasimangot na sansala ni Jergen kay Lysander. “Sekretarya mo ako, hindi—”

“I’ll triple your salary this month.”

Agad na ngumisi ang babae at nagningning ang mga mata. “Deal.”

Lahat sila ay natahimik nang bumukas ang pinto at pumasok doon si Tito Leandro at ang mommy niya. Sobrang lakas ng tibok ng puso niya sa kaba. Nanlalamig ang kamay niya sa nerbiyos. At hindi nakapagtataka kung namumutla siya.

Mariin niyang ipinikit ang mga mata nang makitang nakatayo lang si Lash habang nakatingin sa ama. Tito Leandro was staring at Lash too, frowning.

Then the unthinkable happened.

Lash grinned like Lath and spread his arms like Lath did. “Dad!” Bakas sa mukha ni Lash ang kasiyahan. Parang hindi ito ang Lash na kilala niya kundi ito si Lath.

“How are you? Ano hong ginagawa n’yo rito?” Niyakap nito ang ama, saka pinakawalan agad at inilahad ang kamay kay Jergen na walang imik na nakatayo sa tabi ni Lysander. “Haze, honey, come here and meet my dad.”

Lumapit naman si Jergen kay Lash at ngumiti kay Tito Leandro. Sila naman ni Lysander ay namilog ang mga mata sa sobrang gulat sa nasaksihan.

Holy shit!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 17

CHAPTER 17

HINDI ALAM ni Nez kung papalakpakan niya ang perfect performance ni Lash sa harap ng ama nito. Tito Leandro didn’t suspect a thing. Dalang-dala ito sa acting ni Lash. Even her mother didn’t see the difference.

Lash was Lath in every way. The way he moved and spoke.

Splendid performance indeed!

At katabi nito si Jergen. Hindi man niya aminin pero selos na selos siya. Gusto niya ang kamay niya ang hawak nito. Pero imposible iyon dahil ayaw niyang malaman ng iba ang relasyon nila ni Lash. And she had no right to be jealous. They were not even together.

“Kailan ang alis n’yo, Dad? O mananatili kayo? Maybe for a day?” Nakangiti si Lash katulad ng kung paano ngumiti si Lath. It was creepy. “Siguradong masisiyahan si Nez kapag nanatili kayo.”

Umiling si Tito Leandro. “ Nah , my son. Umupa na kami ng hotel room. Doon kami matutulog at bukas na kami uuwi. Gusto lang namin kayong bisitahin. And I also want to make sure that Lash’s not here.“

Nagsalubong ang mga kilay ni Lash. “Dad, napag-usapan na natin ’to. Don’t be hard on Lash.”

He really sounded like Lath. Nakanganga lang sila ni Lysander kay Lash sa napagaling nitong pag-arte. Even she was convinced that he was Lath. Ang kislap ng mga mata nito ay magkaparehong-magkapareho.

“I know, son. But you know why I’m doing this,” sabi ni Tito Leandro.

Lash sighed dramatically. “Alam ko, Dad. But still…” Umiling-iling pa ito, saka tinapik ang balikat ni Tito Leandro. “Well, have a good night, Dad. Sabay-sabay tayong mag-breakfast bukas?” Mahina pang natawa. “Pero sa labas, ha? Alam mo namang wala akong talent sa pagluluto.”

Tumawa si Tito Leandro at tinapik-tapik ang balikat ni Lash. “Thanks, son.” Bumaling ito sa kanya. “Masaya ka ba rito, Nez?”

“Bored na po siya,” sagot ni Lash para sa kanya. “’Buti nga po narito kayo, isabay n’yo na lang si Nez sa pag-uwi n’yo bukas.” Inakbayan nito si Jergen. “Ayaw niyang maging third wheel namin ni Haze ko.”

Napanganga siya sa sinabi ni Lash. Napakurap-kurap siya at hindi makapaniwalang mahinang tumawa.

“Nez? Ayos ka lang, anak?” tanong sa kanya ng mommy niya.

Tumango siya, saka tumayo. Siniguro niyang walang emosyon ang mukha niya. “Ayos lang ako. Nakaka-bored nga rito. Mag-eempake lang ako para bukas ay ready na ako.”

Umalis siya sa sala at nagmamadaling nagtungo sa kuwarto niya. Nang ma-i-lock ang pinto, nag-uunahang nahulog ang mga luha niya. Parang pinapiraso-piraso ang puso niya sa sobrang sakit na nararamdaman sa mga sandaling iyon.

Her heart was bleeding… it was hurting. She couldn’t stop her tears. Oh, God. Please, have mercy on me.

Umiiyak si Nez habang inaayos ang mga gamit para sa pag-uwi niya bukas.

Letseng pag-ibig ’to. Ang sakit-sakit!

NAKANGITING HINATID ni Lash sa pinto ang kanyang ama. “Bye, Dad. Ingat sa biyahe.” Nagsisitaasan ang mga balahibo niya sa mga lumalabas na salita sa bibig niya.

He wanted to puke in disgust. Fuck! Just leave already!

“Okay, son.” Bahagya siyang niyakap ng ama.

Gusto niyang itulak ito pero baka mabuko ang pagpapanggap niya. He had no other choice than to hug his father back.

When it was Tita Elspeth’s turn to bid good-bye, nanigas sa kinatatayuan si Lash. Hindi niya alam kung paano tatratuhin ang babae. She was Nez’ mother. Sapat na ang titulo nito bilang ina ng babaeng nagpapatibok sa puso niya para respetuhin niya ito.

The woman embraced him softly. “Alam kong hindi ikaw si Lath… Lash.”

His blood ran cold, and his body went rigid. Hell! So hindi pala ganoon kagaling ang acting niya?

Tinapik-tapik nito ang pisngi niya. Tenderness was on her eyes. Nang magsalita uli ito ay pabulong na. “Your secret is safe with me, Lash. Just please, send my baby home. Ayokong masira siya nang dahil sa ’yo.” Humakbang ito paatras at bumalik na sa tabi ng ama niya. “Bye, Lath. See you soon.”

Tango lang ang naging tugon niya. He was incapable of speaking. The woman caught him off guard. Bullshit!

Nang makasakay ang mga ito sa kotseng dala at nakalabas na sa gate ng bahay, agad na nawala ang pekeng ngiti sa mga labi niya.

“Fuck!” Napamura siya, saka bumalik sa loob ng bahay. His performance was not splendid after all. Habang nakikipag-usap sa ama niya, naririnig niya ang palakpakan sa napakagaling siyang pag-arte, pero hindi pala niya napaniwala si Tita Elspeth.

Napailing-iling si Lysander nang makapasok siya sa kabahayan, nakaupo ito sa pang-isahang sofa. Si Jergen naman na nagpanggap na Haze ay parang drain na drain na nakahiga sa mahabang sofa.

“What?” he asked Lysander.

Lysander tsked. “Gago ka rin, ’no? Kung gusto mong umalis si Nez, tell it to her face, hindi na sa ganoong paraan mo ipapaalam sa kanya.”

Umingos siya. “What’s the difference?”

“What’s the difference?” Pinandilatan siya nito. “Hindi ka kasi nakatingin kanina kaya hindi mo nakita ang sakit na bumalatay sa mukha ni Nez.” Inilahad nito ang kamay kay Jergen. “Halika na, umuwi na tayo. Marami ka pang trabaho na naiwan sa opisina.”

Umingos si Jergen at tinabig ang nakalahad na kamay ni Lysander, saka tumayo mula sa pagkakahiga sa sofa. “Nagsalita ang masipag magtrabaho.”

The duo left the house. Lash could smell something fishing between Lysander and Jergen. It smelled like… Cupid. Napailing-iling na lang siya at tinahak ang daan patungo sa kuwarto ni Nez.

Kumatok si Lash sa pinto dahil naka-lock ’yon.

Segundo lang ang lumipas, agad na bumukas ang pinto. His chest tightened when he saw Nez’ red eyes.

She’d been crying? God. Why do I feel like a bastard?

“Nez—”

“Huwag kang mag-alala, aalis na ako bukas kasama sina Mommy. Hindi mo na makikita ang pagmumukha ko.”

Isasara sana nito ang pinto nang iharang niya ang braso.

Lash gritted his teeth when pain assaulted his arm as the door closed with so much force. It leave his arm bruised.

Malakas na napasinghap si Nez at agad na hinaplos ang braso niya. “I’m sorry.” Hinipan nito ang braso niya. “Sorry. Sorry. I didn’t mean to.”

Napatitig siya sa babae. Oo nga at sinabi nitong walang “sila” at mali ang nangyari sa kanila, pero kabaliktaran naman ang ipinapakita nito. I could feel it, there was an “us.” Natatakot lang ito.

And maybe, it was for the best if he would send her home. It wouldn’t be the best for him, but since when did he have the best?

“Ayos lang ako,” sabi niya.

“Pero namamaga.”

Lash sighed. “Look at me, Nez.”

Agad namang sumunod ang babae. Bumaba ang mga mata niya sa mga labi nito na bahagyang nakaawang. Napalunok siya. He was tempted to taste those lips again, but would he dare?

“Lash—”

He captured her lips then pulled away. “Kailangan mo nang umuwi, Nez. Kapag nanatili ka pa rito, magkakasakitan lang tayo. Pagkalipas ng natitirang isang linggo, uuwi ako sa Manila. That would be the last time you’ll ever see me. After that, you will never see me again. I promise.” Iyon lang ang paraan para maprotektahan ang sekreto nilang dalawa… para maprotektahan ang puso niya.

If he stayed, siguradong hindi niya mapipigilan ang sarili at hahalikan niya ang babae. At darating ang panahon na may makakahuli sa kanila. And Nez would be in a dire situation. Iiyak ito at masasaktan. He wouldn’t let her feel that because of him.

Kinagat nito ang pang-ibabang labi. “Paano kung gusto kong manatili sa tabi mo?”

“If that is so, would you tell them the truth about us?” balik-tanong niya.

Nang mag-iwas ito ng tingin, alam na niya ang sagot sa tanong niya.

“Kung hindi mo kayang sabihin sa kanila ang totoo, hindi kita hahayaan na manatili sa tabi ko. It would be a torture to be with you without everyone knowing it. And I don’t want to be your dirty little secret, Nez. If you want to be with me, tell them, if you don’t, stay the heck away from me.”

“Okay. I will stay away from you.” Her eyes were emotionless as she spoke. “Uuwi ako bukas. Kakalimutan ko ang nangyari rito sa Baguio at maghahanap ako ng lalaking kaya kong iharap sa mommy ko at kay Tito Leandro.”

Nagtagis ang mga bagang niya. “You do that.” Mapapatay ko kung sino man ang ihaharap mo sa kanila . “Be happy.” Fuck! You’re my happiness, Nez.

Umatras siya at naglakad palayo sa babae. Nang makarating sa may swimming pool, tinawagan niya si Lath.

“Hey, brother-mine,” Lath chirped happily on the other line. “Kumusta?”

“I’m brokenhearted,” sabi niya at mapaklang natawa. “Hindi ko akalain na darating ang araw na sasabihin ko ’yon. Fuck, Lath, it hurts like fucking hell.”

Lath sighed. “Love really hurt, Lash. Kung hindi ’yan masakit, hindi iyan pag-ibig.” He sighed again, wala na ang saya sa boses nito. “Pasensiya na, nang dahil sa akin nararanasan mo ’yan ngayon. If it wasn’t for my wicked plans, you wouldn’t—”

“I wouldn’t experience the best three weeks of my life,” pagtatapos niya sa iba nitong sasabihin.

Nagpakawala ng buntong-hininga si Lath. “Brother-mine, just remember, if you and Nez are meant to be, God will find a way to keep you two together. Kung hindi naman kayo para sa isa’t isa, hmm, lumaklak ka na lang ng alak at magpakalasing ka. At kapag hindi pa rin nawala ang sakit sa unang araw na paglalasing mo, huwag kang mag-alala, sabay nating uubusin ang alak sa cruise ship at magpapakalasing tayong dalawa.”

Mahina siyang natawa. Baliw na talaga ang kakambal niya. “Thanks, man.”

“Hey, kakambal mo ako. That’s the least I could do.” Lath chuckled. “And you know I’ll always be here for you.”

That made him smile. “Ang sweet naman ng kakambal ko.” Nanunudyo ang boses niya.

“Oh, fuck off, Lash!”

Malakas na natawa si Lash nang patayin ni Lath ang tawag. But his laughter faded away when he saw Nez walking towards him with a guitar in her hand.

Nang makalapit, iniabot nito sa kanya ang gitara. “Aalis na ako bukas. And I have one request.”

Ibinalik niya ang cell phone sa bulsa at tinanggap ang gitara. “Ano ’yon?”

“Can you sing a song for me?” Ngumiti ito nang pilit. “And could you please call me apple one last time?”

Napatitig siya sa babae. What change? Kanina lang sinabi nito sa kanya na hindi na ito lalapit sa kanya at naghahanap ng iba, ’tapos ngayon, naroon ito sa harap niya, humihiling na kantahan niya ito at tawaging apple uli. Ngayon lang niya napagtanto, na-miss niyang tawaging itong apple.

And who was he to decline her request? He would love to sing for her and call her apple one last time. Hindi niya kukuwestiyunin ang pagbabago ng isip nito. He would like to be with Nez before she would leave tomorrow.

“Okay.” Umupo siya sa gilid ng swimming pool, ganoon din ang ginawa nito.

Then Lash started strumming the guitar. Tinitigan niya nang matiim ang babae. Hindi niya maintindihan kung bakit ito nalulungkot. He was giving her what she wanted. She should be happy. Dahil kung kagustuhan lang niya ang masusunod, matagal na niyang ipinagsabi ang nangyari sa kanila.

He was proud of her. And how he wished that she felt the same. Pero alam niyang hindi ’yon mangyayari.

“This is for you, apple,” sabi niya at ngumiti. Bumaba ang tingin niya sa gitara at nag-umpisang kumanta.

It was a song titled ‘Wish I May’. A song that could express how much he loves her. A song filled with wishes and hope.

Masuyo siyang ngumiti kay Nez. Idinadaan na lang niya sa kanta ang tunay niyang nararamdaman. He couldn’t confess his feeling, wala naman iyong patutunguhan.

Lash leaned in closer to Nez. Ilang dangkal na lang ang layo ng mga labi nila. Naaamoy niya ang mabango nitong hininga.

Pansamantala siyang tumigil sa pagkanta at masuyong inilapat ang mga labi sa mga labi nito. Her lips were so soft, so delicious. He pulled away and smiled at her. She smiled back and his heart skipped a beat.

“Apple?”

“Hmm?”

“I’m in love with you,” he whispered against her soft lips.

Her eyes widened, her mouth dropped open in shock. Dahil hindi niya alam ang sasabihin pagkatapos ng pagtatapat niya, idinaan na lang niya sa kanta ang gustong sabihin dito.

Tumigil lang siya sa pagkanta nang bigla na lang tumayo si Nez at tumakbo papasok sa loob ng kabahayan.

Lash’s head hung low and he laughed bitterly. Holy fuck! Why did it have to be like this? Why did Nez have to break his heart over and over again?

Naiinis na sinapo niya ang mukha at mapaklang tumawa. Love had really hurt like hell. Love would fuck you up in every way imaginable. But even love scarced you deeply and wounded you fatally, you would still come back, seeking love again.

Bullshit!

CECELIB | C.C.

CHAPTER 18

CHAPTER 18

INUBOS NI LASH ang lahat ng alak sa townhouse ni Lysander. He drank himself into oblivion to forget his broken heart. At nang magising siya kinabukasan, hindi na siya nagulat na wala na si Nez sa kuwarto nito.

She left without even saying good-bye. That woman is so heartless!

Bumuga si Lash ng marahas na hangin, saka nahiga sa gilid ng swimming pool, ang isa niyang paa ay nakalublob sa tubig.

He closed his eyes and an image of Nez flashed through his mind. Naiinis na ihinilamos niya ang kamay sa mukha para mawala ito sa isip niya. Unfortunately, it didn’t work.

Fuck it!

Iminulat niya ang mga mata at tumingin sa maaliwalas na kalangitan.

Iniwan na talaga siya ni Nez, umalis talaga ito. Last night, he hoped she would leave… but now, binabawi na niya. Ayaw niyang umalis ito. He could be her dirty little secret for eternity. Okay lang sa kanya.

Not this… I can’t take this. It hurts.

Ipinikit niya uli ang mga mata at agad na pumasok sa isip niya ang babae. “I miss you, apple,” bulong niya sa hangin.

Bumangon siya mula sa pagkakahiga at pumasok sa loob ng kabahayan. Dumeretso siya sa kusina para maghanap ng alak na maiinom. Thankfully, hindi naman pala lahat ng alak ay nainom niya, ’yong nasa mini bar lang kagabi.

Lash didn’t care if his head was throbbing. He took out two beers from the fridge and took it with him to the living room.

Umupo siya sa sofa at ininom ang isang bote ng beer. Agad siyang napatigil sa pag-inom nang makitang may nakasandal ang gitara sa gilid ng pang-isahang sofa.

Inilapag niya ang beer sa round table at kinuha ang gitara. Once in a while, it was good to sing your broken heart out.

Lash started strumming the guitar… then he sang ‘I want to Grow Old With you by Westlife’.

Napangiti siya nang maalala ang palaging pamumula ng pisngi ni Nez. She looked so beautiful. And when he first met her, damn, she knocked out every air in his lungs.

Then he remembered the first time they made love. Magkakambal nga sila ni Lath dahil nagsinungaling siya kay Nez na may kukunin sa cruise ship pero wala naman talaga. Gusto lang niyang masolo ito at maangkin katulad ng matagal na niyang pinapangarap.

Mahina siyang natawa ang pinahid ang isang butil ng luha na nakatakas sa mga mata niya.

Oh, well, Nez wouldn’t let him grow old with her, so what was the point of singing his broken heart out? Nagsasayang lang siya ng laway.

Binitawan niya ang gitara at kinuha ang cell phone sa bulsa para i-text ang kakambal. Sana lang ay mabasa nito agad.

To: Lath, the lunatic

Hey, twin bro. Iniwan na ako ni Nez. Mind drinking with me to oblivion?

Mahina siyang natawa nang agad na mag-reply si Lath sa kanya.

From: Lath, the lunatic

Lysander told me last night na uuwi na si Nez. Well, I’m your very sweet twin brother so open the fucking door and let me in.

Nanlaki ang mga mata niya, saka patakbong tinungo ang pinto ng townhouse. And there, his twin brother stood, carrying a paper bag full of brandy.

“Lath,” Lash breathed out.

Lath rolled his eyes. “Yeah. Yeah. Papasukin mo na ako. I have company.”

Pagkasabi niyon ay tamang-tama na nagsidatingan ang siyam na sasakyan. Sabay-sabay ang mga iyong tumigil at nagsilabasan ang mga kaibigan niya.

Tyron was carrying a bottle of rum. Si Iuhence naman ay may dalang shot glass. Si Train naman ay nakangisi habang dala-dala ang pulutan. Sina Calyx at Lander naman ay may tigdalawang whiskey na dala. Valerian was also present with his deep scowl. At napangiti si Lash nang makitang dala-dala nito ang aso ni Grace at sa isang kamay naman nito ay may hawak na beer—naka-straw pa ang loko. Same as Knight. Sina Cali naman at Andrius ay umiinom ng Cali .

Napangiti si Lash. His friend would always be there for him, that was for sure.

“Hey, morons,” bati niya sa mga kaibigan.

“Hey, brokenhearted man,” nakangising balik-bati ng mga ito.

Itinirik niya ang mga mata at niluwagan ang pagkakabukas ng pinto. “Come on in.”

“Hindi raw makakarating si Lysander kasi marami siyang gagawin,” sabi ni Andrius nang makaupo sila sa sala. “Actually, hindi siya pinayagan ng sekretarya niyang si Jergen.”

Lash grinned. “May naamoy akong kakaiba sa dalawang ’yon.”

Andrius grinned back. “I smell something too. Pero hindi naman nagsasalita si Lysander.”

“Guys, ako ang tsismoso sa atin,” sabi ni Iuhence. “Leave it to me.”

“Yes! Umamin ka rin na ikaw ang pinakatsismoso!” tumatawang sabi ni Tyron at nakipag-high-five ito kay Train.

“Burn, Iuhence,” tudyo ni Calyx.

“Burn and toasted,” dagdag ni Lander at nag-high-five ang dalawa.

“Hindi ko kayo mga kaibigan,” nakasimangot na nagdadabog na sabi ni Iuhence, saka binuksan nito ang rum na dala ni Tyron at sinalinan ang labing-isang shot glass na nasa round table.

Pareho silang nakasalampak ng upo nina Lath at Valerian sa sahig. Ang umokupa naman sa mahabang sofa ay sina Tyron, Train at Iuhence. Sa dalawang pang-isahang sofa umupo sina Lander at Calyx. Sina Cali at Andrius naman ay nag-aagawan sa natitirang isang sofa. Samantalang si Knight ay nakahiga sa sahig.

“Let’s toast for Lash’s broken and bleeding heart,” pasigaw ni sabi ni Tyron, saka kinuha ang isang shot glass at itinaas sa ere.

Napipilitan naman silang kunin ang shot glass nila, saka ginaya ang ginawa ni Tyron.

“Cheers to my twin bro’s bleeding heart,” natatawang sabi ni Lath, sabay inom ng alak.

His friends murmured the same and drank. Lash did the same. Ang totoo, kahit paano ay gumaan ang pakiramdam niya ngayong naroon ang mga kaibigan niya.

Tumayo si Lath mula sa pagkakaupo sa sahig, saka nilapitan ang stereo na nasa gilid. He started doing something that Lash couldn’t see and minutes later, Lil Wayne’s

song, “Take Your Shirt Off” blasted on the stereo.

“Let’s dance, people,” sigaw ni Lath, saka nag-umpisa itong sumayaw na wala naman sa tiyempo.

Napailing-iling na lang si Lash. Isang shot pa lang ’yan pero nag-uumpisa na ang kabaliwan ng kakambal niya. Ano pa kaya kapag nalasing ’to?

Hours later…

“DAMN, MAN,” sigaw ni Calyx. “I think I’m seeing stars!”

Binatukan ito ni Lander. “Lasing ka lang. Bumaba ka nga diyan sa sofa. And please, stop dancing, you moron!”

Train snickered in his drunken state. “Damn, Vargaz, you look like one of the characters in Magic Mike XXL that my wife forced me to watch with her.”

Walang pakialam si Lash habang nakahiga sa sahig at umiinom ng whiskey mula sa bote. Shot glass was for losers. Kung balak mong maglasing, sa bote ka mismo uminom. Professional lasenggero lang ang umiinom sa bote.

“Hell, yeah!” sigaw niya.

Alam ni Lash sa sarili na lasing na siya at hindi na niya kaya pero wala siyang pakialam. Inubos niya ang laman ng bote ng whiskey, saka tiningnan kung ano ang ginagawang kalokohan ng mga kaibigan niya.

Calyx was dancing erotically, while standing in the sofa.

Lash cringed. Napangiwi pa siya lalo nang marinig ang kantang sinasayaw nito—“Careless Whisper” Holy fuck!

“Stop that fucking song!” sigaw ni Valerian na sumusuray na naglalakad patungo sa stereo.

Agad naman itong hinarang ng lasing ding si Knight. “It’s a good song, Val.” His voice slurred. Lasing na lasing na ’to. “Just dance like me.”

Kahit sumusuray na si Knight, nakuha pa nitong gumiling-giling, pataas at pababa. Malakas itong tinulak ni Valerian. Pero malakas silang natawang lahat nang ito ang natumba at hindi si Knight.

“Argh!” Sumigaw si Valerian. “Grace! Grace! Come here!”

Nakangising inagaw ni Knight ang bote ng whiskey na hawak ni Valerian. “Moron. Wala rito ang Grace mo.”

Valerian just laughed, like a drunken fool and he passed out.

Dumako ang tingin ni Lash sa kakambal niya. Kanina pa ito walang malay slash tulog dahil sa sobrang kalasingan. Sina Calyx, Cali, Andrius, Knight, Iuhence ay mga lasing na rin to the point na hindi na ng mga ito alam ang ginagawa.

Katulad na lang ni Calyx na nagsasayaw pa rin ng “Careless Whisper.” Sina Cali at Andrius na nagbabatuhan ng bote ng Cali

sa isa’t isa at nagtatawanan kapag tinatamaan ang isa. Si Iuhence naman ay wala nang pang-itaas at ipinagmamalaki ang muscles “daw” nito. Kung hindi dahil kay Tyron na pinipigilan ito sa pinaggagagawa, baka naghubad na si Iuhence sa sobrang kalasingan. And Lander was trying to steal the bottle of whiskey from Knight. Pero ang loko-loko, mabilis ang reflexes at nasipa pa si Lander.

“Fuck!” Lander hissed.

“Sorry, man.” Tumawa si Knight at uminom ng whiskey. “I know every martial art there is. My father forced me to learn because I was often stalked and kidnapped when I was a kid.” Tumawa na naman ito at uminom. “Well, I’m a count’s son. I guess that makes me the target of money-hungry people.” Lumuhod si Knight, saka unti-unting nahiga sa sahig.

Mahinang natawa si Lash nang makitang ginawa nitong unan ang tiyan ni Valerian. He was sure that when Valerian woke up, he would go ballistic.

Mariin siyang napapikit nang maramdamang umiikot ang paligid. Even with his eyes closed, he could still hear Tyron and Lander cursing. At least may dalawang hindi lasing sa kanila. That was good to know.

And minutes later… he lost consciousness.

MASAKIT ANG ULO ni Lash nang magising. Nang tumingin siya sa labas ng bintana, madilim na ang kalangitan. He and his friends started drinking at exactly eight in the morning, and now it was dark outside.

“Shit!” Napamura siya habang sinusubukang tumayo.

Wala na ang mga kaibigan niya sa sala. Siya na lang ang natitira. He even thought that what happened earlier was just a dream. But the scattered bottles of liquors were the proof that they indeed drank into oblivion.

Nang makatayo rin siya sa wakas, nagtungo siya sa kanyang kuwarto at naabutan si Lath na nagbibihis gamit ang damit niya.

“Hey! Damit ko ’yan,” reklamo niya.

Nalukot ang mukha ni Lath at itinuro ang banyo. “Take a freaking shower and go to the kitchen. Train’s cooking.”

Wala siyang nagawa kundi sundin ang kakambal. Pagkatapos maligo at magbihis, agad siyang nagtungo sa kusina.

Napanganga siya sa nakita.

Lahat ng kaibigan niya ay bagong paligo at kung tama ang memorya niya, damit niya ang suot nina Cali, Lath, Knight at Andrius.

“Those are mine,” turo niya sa damit na suot ng apat.

Ngumisi lang si Andrius. “Nasukahan ko ’yong sa akin.”

“Shut up, people,” biglang sigaw ni Train.

They all groaned except Lander and Tyron. Para sa kanilang may mga hangover, masakit sa ulo at tainga ang malakas na boses.

“Fuck!” Lash hissed.

“No cursing in the table,” saway ni Train, saka ngumiti. “Sorry, nasanay lang akong sabihin iyan kay Trek. Ang bata-bata pa, nagmumura na.”

“Mana sa ’yo,” sabi ni Iuhence na tatlong Advil na yata ang ininom.

Train just rolled his eyes.

Ilang minuto ang nagdaan ay inilapag na ni Train ang niluluto at si Tyron naman ang nagsalin ng kape sa tasa at binigyan sila isa-isa. Samantalang si Lander naman ang namigay sa kanila ng Advil.

“Hangover will teach you not to drink again,” sabi ni Tyron.

“Yeah, right.” Umingos ang kakambal niya.

“Well…” Ngumiti si Train. “Eat your breakfast, people.”

Lahat sila ay napatingin kay Train, maliban na lang kina Lander at Tyron na kumakain na.

“Breakfast?” ulit ni Valerian na magkasalubong ang mga kilay.

Ngumisi si Train, saka tumingin sa relong pambisig. “Yes. It’s already three in the morning.”

Malutong na nagmura si Valerian, saka pinukol siya ng masamang tingin. “Kasalanan mo ’to. Fuck! I have a meeting! Nadadamay ako sa love life mo—”

“Valerian, sabi sa akin ni Grace—”

Hindi pa siya natatapos sa sasabihin nang putulin iyon ni Valerian. “Oh, shut up, Lash. You’re fucking welcome.”

Natawa na lang siya, saka kumain na rin.

The breakfast was as silent as the night, until Lath spoke.

“So, ano’ng balak mong gawin kay Nez?”

Napatigil siya sa pagkain, saka nag-angat ng tingin dito. “What do you mean?”

“Susuko ka na lang ba?” Andrius asked. “Hahayaan mo na lang ang daddy mo na manalo?”

“You’re willing to let her slip off your hold, Coleman Number One?” tanong ni Knight sa kanya, saka ngumiti. “You know. If you love her, don’t give up.”

“Hindi niya ako mahal,” mabilis niyang paliwanag.

Tyron snorted. “Lash, kalahati sa atin dito ay pinagdaanan na ang pinagdaanan mo. I say, don’t give up just easily. Sinabi mo na bang mahal mo siya?”

Tumango siya.

“Sumagot na ba siya?”

Umiling siya. “She left.”

Tyron smiled. “So? Tell her you love her. Again. At sa pagkakataong ito, huwag mo na siyang hayaang umalis. Alamin mo kung mahal ka rin niya. By hook or by crook, Lash. Do it. At kapag sinabi niyang hindi ka niya mahal pagkatapos mong ipagtapat ang pagmamahal mo, narito lang kami. Inuman uli tayo.”

“And if your woman lied about her feelings for you…” Ngumisi si Iuhence. “Easy… kidnap her.”

“Yeah. Then marry her,” dagdag ni Train.

“Idiots,” Lath grumbled and looked at him. “Tell her you love her and then propose. Kapag tinanggihan ka pa niya, inuman uli tayo.”

Napailing-iling si Lash, saka napangiti. Well, I’m sorry apple. Looks like you’re going to see me again after all.

CECELIB | C.C.

CHAPTER 19

CHAPTER 19

ONE WEEK LATER, Lash found himself outside his father’s mansion. Napatitig siya sa pinto ng bahay ng ama niya. Ayaw na niyang umapak sa bahay na ’yon, pero may kailangan pa siyang gawin.

It was time to use his charm to get the woman he loved.

Huminga siya nang malalim, saka kumatok sa pinto ng mansiyon. Ilang segundo lang ang lumipas ay pinagbuksan siya ni Nay Helen. Ngumiti ito nang malapad nang makita siya.

“Sir Lash.” Bahagya itong yumuko. “Kanina ka pa po hinihintay ni Sir Lath.”

Napangiti siya. “Dumating na siya galing Baguio?”

After drinking with his best buddies, nagpalit sila ni Lath ng puwesto. Ito na ang tumira sa Baguio ng isang linggo kasama ang asawa nito na halos paulanan ng mura ang kakambal niya.

Siya naman ang naglayag. One week in the sea gave him time to think his next move.

Lash decided that he would not act desperate to get Nez’ attention. Oo nga at mahal niya ito at kailangan niyang malaman kung mahal din siya nito. Pero nasisiguro niyang hindi ito aamamin kung may nararamdaman ito sa kanya. He had to think of a wicked ploy that would make Nez confess her love for him.

Ang una sa plano niya, huwag itong pansinin at sana magawa niya. Sana.

Humakbang siya papasok sa loob ng mansiyon at huminga nang malalim.

Time to play dirty, baby.

SUMIKDO NANG MABILIS ang puso ni Nez nang marinig ang boses ni Lash. Sa tatlong linggong inilagi niya sa Baguio na kasama ito, napansin niyang may pagkakaiba sa boses nina Lash at Lath.

Lath voice was baritone, while Lash was baritone with a sexy edge.

Napalunok siya at binuksan ang pinto ng kuwarto, saka lumabas. Agad siyang napaatras nang mapansing papalapit sa kanya si Lash. He could smell his Calvin Klein perfume.

But her heart tightened inside her chest when Lash just passed her like she was not there.

Umawang ang mga labi niya. Nagsisinungaling ba ito nang sabihin ang tatlong katagang ’yon? Kasi hindi gagawin ng lalaking nagmamahal na basta na lang lampasan ang babaeng mahal nito na para bang wala ito roon.

Lash must be lying when he confessed to her in Baguio.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi pero bigo siya, hinarap niya ang papalayong bulto ng lalaki.

“Lash.”

Lash stopped and then faced her. Walang emosyon ang mukha at mga mata nito habang nakatingin sa kanya. Actually, his eyebrow were furrowed like he was irritated or something.

“May kailangan ka?”

Nagsitaasan ang mga balahibo niya nang marinig ang boses nito. Napakalamig niyon katulad ng pakikitungo nito sa kanya.

“Ahm…” Talk, Nez! “Ahm…”

Lash rolled his eyes and turned his back on her. “Kausapin mo na lang ako kapag kaya mo nang magsalita.”

Her heart bled. That was the Lash she knew ten years ago. Ang Lash na masama ang ugali at palagi siyang sinisinghalan.

God. Why did she miss the new Lash Coleman? The Lash whom she was with in Baguio?

Bumalik siya sa loob ng kuwarto na nagdurugo ang puso. Nangingilid ang luha sa mga mata niya habang nakahiga sa kama.

And then a knock startled her tears. Mabilis niyang pinunasan ang luha.

“Pasok. Bukas ’yan,” malakas ang boses na sabi niya, saka umupo sa gilid ng kama.

Pumasok ang nakangiti niyang ina. Pero agad na naglaho ang ngiti sa mga labi nito nang makita ang namamaga niyang mga mata. Worry replaced her mother’s smile.

“Baby.” Agad itong lumapit sa kanya at niyakap siya. “Ano’ng nangyari?”

Mabilis siyang umiling. “Wala po, Mommy.”

Nagpakawala ito ng buntong-hininga, saka umupo sa gilid ng kama, sa tabi niya. Hinawakan nito ang mga kamay niya at pinisil. “Nez, talk to me. Akala mo hindi ko napapansin na palaging namamaga ang mata mo sa kaiiyak? You’ve been crying for a week now. Please baby, sabihin mo naman kay Mommy ang problema mo. Nag-aalala na ako sa ’yo.”

Tumingin siya sa mommy niya at halata ang pag-aalala sa mukha nito. Would she dare tell her the reason behind her tears? Would she understand and not judge her? Ina niya ito, at magdarasal siya na sana hindi siya nito husgahan. Pero hindi na rin niya kayang ilihim pa iyon. Pakiramdam niya ay nasasakal siya sa sariling sekreto.

“Mommy.” Nag-uunahang bumagsak ang mga luha niya. “I fell in love.”

Agad na tinuyo ng kanyang ina ang mga luha niya at masuyong hinaplos ang pisngi niya. “Anak, bakit ka umiiyak? Love is a wonderful feeling.”

Umiling siya. “It’s not wonderful if your love is wrong. It’s not wonderful if you’re in love with your stepbrother.”

Sa halip na panghuhusga, ngumiti ang kanyang ina at pinisil ang kamay niya. “I figured as much. Noong binisita ka namin sa Baguio, alam kong nagpanggap lang si Lash na Lath. At nang sabihin niyang uuwi ka kasama namin at nakita ko ang gulat at sakit sa mukha mo, alam kong doon pa lang na may namamagitan na sa inyong dalawa.” Nawala ang ngiti nito at napalitan iyon ng pagkunot ng noo at pagdilim ng mukha. “Ngayon ang tanong ko, Nez, pinauwi ka ba ni Lash? Sinaktan ka ba niya? Is this the reason of your tears? Did he just use you and discard you afterwards?”

Mabilis siyang umiling. Ayaw niyang mag-isip ng negatibo ang mommy niya tungkol kay Lash. He was a very wonderful man.

“No. Galit siya sa akin ng araw na ’yon kasi sinabi kong walang kami at kailangan na naming tuldukan kung ano man ang namamagitan sa amin.” Namumula ang pisngi niya habang nagsasalita. “May nangyari na sa amin, Mommy.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi nang suminghap ang kanyang ina. “Itinulak ko siya palayo kasi hindi kami puwede. He’s my stepbrother and I don’t want to disappoint Tito Leandro. I owed him so much. We owed him. Nagalit si Lash at pinauwi ako. Pero noong gabi bago ako umuwi kinabukasan, sinabi niyang mahal niya ako. I got scared, Mom. Natakot akong mas masaktan kami pareho, kaya tumakbo ako at umalis nang hindi nagpapaalam.

“Alam kong kaduwagan ang ginawa ko, pero ayokong mahalin niya ako, kasi alam kong masakit ang mahalin ako. I can’t give him the things he wants, I can’t tell him I love him, even if want too. Kayo ni Tito Leandro ang iniisip ko. I know it’s my happiness at stake, but I don’t want to disappoint my parents who love me and nurture me. I love Lash with all my heart, but, Mom, I love you too and it will kill me if you hate me because I love my stepbrother. Hindi ko kayang itakwil mo ako. Hindi ko kayang mawala ka. I already lost my dad, I don’t want to lose you too.”

Tears filled her mother’s eyes. “Oh, my baby.” Niyakap siya nito nang mahigpit at hinagod ang likod niya. “Hindi mo kailangang isakripisyo ang kaligayahan mo para sa amin… para sa akin.” Sinapo nito ang mukha niya at hinalikan ang noo niya. “Anak, napakasaya ko kasi inisip mo ako at pinahalagahan mo kung ano man ang magiging opinyon ko. But, my baby, keep in mind that true love will only find you once. If you found true love the second time, it’s a miracle. So I say, love Lash with all your heart. Huwag mo kaming isipin o ibang tao. Hindi ka inampon ni Leandro dahil hindi ako pumayag kaya nanatiling Fernandez ang apelyido mo. Hindi kayo magkadugo ni Lash kaya walang masama sa pag-iibigan n’yo. Napakasuwerte mo nga kasi nakahanap ka ng lalaking magmamahal sa ’yo. Huwag mo na siyang pakawalan, kasi katangahan ang gawin ’yon.”

Napahagulhol siya at yumakap sa ina. “Nandito si Lash. Nakita ko siya.” Humikbi siya. “Pero hindi niya ako pinansin. Siguro nagsisinungaling lang siya na mahal niya ako. Siguro may iba na siya, siguro—”

“Nez, maraming nasasaktan sa maling akala. You should know that by now. Nasaktan ka dahil sa maling akala mo na itatakwil kita.” Tinapik-tapik nito ang pisngi niya. Tenderness was present in her mom’s eyes. “Confront him. Ask him. Tell him you love him. Nasisiguro kong hindi ka niya pinansin kasi nasaktan mo siya. Nez, hindi sa lahat ng pagkakataon ay lalaki ang nanunuyo. Sa sitwasyon niyong dalawa at sa nangyari sa inyo, dapat ikaw naman ang manuyo. If you love him, work for it.”

Tumango siya at niyakap uli ang mommy niya. “Natatakot ako baka hindi naman talaga niya ako mahal.”

“Only one way to find out.”

Suminghot-singhot siya at kinagat ang pang-ibabang labi. There was only one way to find out indeed.

Pagkatapos ng pag-uusap nila ng mommy niya, umalis na ito ng kuwarto niya. Siya naman ay inayos ang sarili hanggang sa magmukhang presentable. Huminga siya nang malalim bago lumabas ng kuwarto at hinanap si Lash.

HALOS ISANG ORAS nang hinahanap ni Nez si Lash pero hindi pa rin niya makita ang lalaki. Kaya laking pasasalamat niya nang makasalubong si Lath habang patungo siya sa dalampasigan.

Nez instantly smelled Lath’s perfume—Armani. “Lath.”

Nginitian siya nito. “Hey, sister-mine.”

“Nakita mo ba si Lash?” Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa.

Mas lumapad ang ngiti ni Lath. “Hmm. Si Lash?” Tinapik-tapik nito ang baba na parang nag-iisip, saka mahinang tumawa. “Nasa Black Pearl Yacht.”

Agad na dumako ang tingin niya sa yate na nakadaong sa dalampasigan.

“Thanks.” Akmang iiwan na niya ito nang pigilan siya ni Lath sa braso.

“Don’t hurt my twin brother again, Nez.” His voice was menacing. This was the Lath she met ten years ago. “I swear, kapag sinaktan mo pa siya, sa akin ka mananagot. At wala akong pakialam kung stepsister kita, lagot ka sa akin.”

Tumango siya. “Hindi ko siya sasaktan—”

“Good.” Lash flashed a wide grin. “Now, go.”

Pinakawalan siya nito kaya tumakbo siya patungo sa yate na nakadaong sa dalampasigan. At dahil medyo malayo iyon, nabasa siya hanggang sa tuhod habang papasok doon.

When she entered the yacht, she inhaled, and exhaled after.

Maingat ang bawat hakbang niya habang nililibot ang buong yate para hanapin si Lash. Pero hanggang sa mapuntahan niya lahat ng parte ng yate, hindi niya nakita ang lalaki.

Naiinis na nagpapadyak siya at ihinilig ang mga siko sa railings. Mula sa kinatatayuan, kitang-kita niya ang malawak na karagatan at ang likuran na bahagi ng mansiyon.

Nez sighed. Baka pinagtitripan lang siya ni Lath. Wala naman doon si Lash. O baka pinagtataguan siya nito?

A tear slid down to her cheek. Mabilis niyang pinahid iyon, saka tumingin sa karagatan. “Where are you, Lash?”

NAGTATAGIS ANG MGA BAGANG ni Lash nang lumabas siya sa library ng ama. Madilim na madilim ang mukha niya at gusto niyang manuntok. How dare that old man did that? No! He couldn’t do this to him! He couldn’t!

Pagkatapos siya nitong itakwil sa makasariling kadahilanan, ngayon naman ay iyon ang gagawin nito?

No way!

“What happened?” Boses iyon ni Lath.

Nag-angat siya ng tingin at nagtama ang mga mata nila. Agad nitong nakita ang galit sa mga mukha niya.

“Ano ba’ng nangyari?” tanong uli ni Lath sa kanya.

Bumuga siya ng marahas na hangin. “Pinuntahan ko si Dad sa library para kausapin siya. I want to know how he can disown me just like that. Good God, anak niya ako. His flesh and blood, yet he disowned me for a selfish reason! But before I can talk to him about it, he showed me an adoption paper.” Nagtagis ang mga bagang niya. “He’s adopting Nez, Lath. Adopting!” Galit na ihinilamos niya ang kamay sa mukha at napailing-iling. “Magiging magkaapelyido na kami! Wala na talaga kaming pag-asa! Bullshit!”

Napailing-iling ang kakambal. “Sumosobra na si Daddy.” Tinapik nito ang balikat niya. “’Di bale, pahangin ka muna. Pumunta ka sa Black Pearl Yacht. May kakausapin lang ako.”

Kumunot ang noo niya. “Sino? Si Dad?”

“Nope. I’ll tell you later.” Nilampasan siya nito at nagtungo sa kung saan.

Bumuntong-hininga siya, saka tumingala sa kisame. Gusto niyang puntahan si Nez sa kuwarto nito para halikan at yakapin pero pinigilan niya ang sarili.

He had to do something about the adoption first.

Ano ang magagawa niya para mapigilan ’yon? But before he stopped the adoption, he needed to know if Nez wanted to be adopted. Baka gusto nitong maging totoong Coleman at siya lang ang ayaw.

Bullshit!

Naguguluhang nagtungo si Lash sa Black Pearl Yacht. Nang makapasok siya at makarating sa top deck, agad niyang nakita ang babae na nakahilig sa railing at malalim ang inisiip habang nakatingin sa malawak na karagatan.

Nez…

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon nito. Agad naman itong lumingon sa direksiyon niya. At nang magtama ang mga mata nila, ngumiti ito nang pagkatamis-tamis.

And his heart… stopped. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 20

CHAPTER 20

MATAGAL NA NAGKATITIGAN sina Nez at Lash bago naglakad si Lash palapit sa kanya at humilig sa railing. Ilang dangkal lang ang distansiya ng mga katawan niya, ramdam na ramdam ni Nez ang init nito.

Tumikhim si Lash habang nakatingin sa karagatan. “So, ahm…” Bahagya itong tumingin sa kanya. “Dad is adopting you.” He chuckled humorlessly. “You should be happy. Magiging tunay ka nang Coleman. Magiging magkaapelyido na tayo.”

Nanlaki ang mga mata niya sa gulat. “A-ano?”

Lash managed a forced smile. “You know, when you and your mother came into the house, medyo hindi na maganda ang relasyon namin ni Dad. I’m a bit of a rebel. Wala akong pinakikinggan. Wala akong pakiaalam… and that makes Dad hates me. At least, that’s what I think. Then you came and I kissed you.” He gave her a lopsided smile. “And I like it. Kaya palagi kitang inaaway noon. Hindi ko gusto ang mga emosyon na binubuhay mo sa loob ko. Kaya laking pasasalamat ko kapag pasukan na. And then one day, Dad and I got into a heated fight. Gusto kasi niyang ilibing sa sementeryo ang abo ni Mommy kasi baka raw matakot ang mommy mo kapag nakita iyon. I said no, of course. Pero hindi siya nakinig. He’s so focus on your mom, he loves her way too much. Well, mula’t sapul alam namin na hindi niya mahal si Mommy. It was an arranged marriage. Pero sapat na ba ’yon para bastusin niya ang ina namin?”

Mapakla itong tumawa at kumuyom ang kamay. “Kaya naman sinabi ko sa kanya, ’Hinalikan ko si Nez. Ano na lang ang sasabihin ng mahal mong asawa? Incest is not acceptable. Siguradong iiwan ka niya . ’ I struck fear into my father’s heart. He loves your mom so deeply that he got scared of what I said and did. So, ginawa niya ang sa tingin niya ay makabubuti para sa kanya, sa ’yo at sa mommy mo. He disowned me. Just like that. He disowned me, like I’m not his flesh and blood.”

Nagtagis ang mga bagang nito. “Nag-aaral ako no’n sa Stanford. I was on my third year and I don’t want to drop out. Pero ano’ng magagawa ko, wala akong perang pambayad sa tuition? ’Yong allowance na ibinibigay ni Dad kay Lath, hindi sapat para tustusan kaming dalawa. But I didn’t give up. I won’t let him ruin my life and my future. Masuwerte lang talaga ako at may kakambal ako na gagawin ang lahat para sa akin. I was lucky enough that I passed Stanford’s special scholarship for students who can’t afford the tuition. At nag-part-time job ako para tustusan ang iba ko pang pangangailangan. Like food, clothes and a roof over my head. It wasn’t easy. Hindi naman kasi ako nabuhay na mahirap, hindi ako sanay magtrabaho, pero kailangan. I didn’t tell my grandparents. Siguro pride ko na rin bilang isang lalaki ang hindi magsumbong. I believe I can do it, and I did.

“Nang maka-graduate kami ni Lash ng kolehiyo, nakuha namin ang mana namin sa grandparents namin sa mother side. Ginamit namin iyon para magpagawa ng cruise ship, just like what we dreamed of. Two years after, the Black Pearl Cruise ship got well-known all over Asia and that’s made me and Lath’s wealthy.”

Hindi mapigilan ni Nez ang maluha sa pinagdaanan ni Lash. God. She lived a luxurious life! Samantalang ito na totoong anak ni Tito Leandro ay naghirap. Lash was really a wonderful man. And she loved him more for what he’d been through.

Humarap ito sa kanya. “So, payag ka ba na ampunin ka ni Dad? I mean, his wealth would be divided into three. Kay Lath, sa mommy mo at sa ’yo. Pero wala namang pakialam si Lath sa pera ng matandang ’yon. All he wants is his shipping line. So…” Tinuyo nito ang basa niyang pisngi. “Payag ka ba?”

Mabilis siyang umiling. “I don’t deserve Tito Leandro’s wealth.”

“Bakit naman?” Kumunot ang noo nito. “Hindi nga ba kaya ayaw mong may makaalam sa nangyari sa atin dahil ayaw mong ma-disappoint si Dad? Not accepting the adoption would really disappoint him. Sasaktan mo siya nang ganoon? Kaya mo ba siyang saktan?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Ayaw kitang maging kaapelyido.”

Pain struck his face. “Oh. Sorry. Nakalimutan kong hindi mo pala ako gusto.” Mahina itong tumawa.

“Lash…” Hinawakan niya ang kamay nito. “Hindi ’yan ang ibig kong sabihin.”

GUSTONG IUMPOG ni Lash ang ulo sa pader sa sobrang gulo ng isip niya. Nez was turning him into an insane person. Mame-mental talaga siya dahil sa sobrang pagmamahal niya sa babaeng ’to.

Hinuli niya ang mailap na mga mata ni Nez. “Then what do you mean? Kasi, Nez, gulong-gulo na ako. Mababaliw na ako sa kung ano ang dapat kong gawin, sumaya ka lang. I thought what we had in Baguio was something, but it turns out, it doesn’t mean anything to you. Gusto mong umuwi at magpanggap na parang walang nangyari, I let you because I thought it would make you happy. Nang bumalik ako, hindi kita pinansin tulad ng gusto mo para maging masaya ka lang. You see, Nez, gagawin ko ang lahat kahit masakit sa akin maging masaya ka lang. I understand Dad in a way because I can do everything for you. You just have to ask, Nez. You just have to ask.”

Nanubig ang mga mata nito at agad na lumambot ang puso niya.

Masuyo niyang sinapo ang pisngi nito, saka tinuyo ang nga luha gamit ang hinlalaki niya. “Huwag kang umiyak,” sabi niya at hinalikan ito sa noo. “Sorry, pinaiyak kita.”

His plan of pretending not to care had failed. Mahirap magpanggap na wala kang pakialam sa babaeng halos sambahin mo ang nilalakaran.

Humikbi ito. “Sorry. Palagi na lang kung ano ang makapagpapasaya sa akin ang iniisip mo—”

“Trust me, apple, I’m also a selfish person. Nagkataon lang na mas importante ka sa akin kaysa sa sarili ko.”

She sobbed and embraced him. Nagulat siya sa ginawa nito pero niyakap pa rin niya ang babae. God. He missed this woman in his arms. Gusto niyang nasa mga bisig niya ito sa habang-buhay.

“Nez…”

“You called me apple,” bulong nito.

Napangiti siya. “Well, endearment ko ’yon para sa ’yo. And I miss calling you apple… my apple.” Hinaplos niya ang mahaba nitong buhok. “You’re like a forbidden fruit, apple. Alam kong bawal pero pinitas ko pa rin at kinain. At wala akong pakialam kung ano man ang mangyari sa akin, basta masaya ka, masaya na rin ako.”

Ayaw niyang bitawan sa pagkakayakap si Nez. He wanted her to stay forever in his arms. But sometimes we couldn’t have what we wanted so he let go of her and stepped back.

“Lash—”

“Shut up.” Tumingin siya sa hagdanan na naghahatid patungo sa top deck, sa kinaroroonan nila. “Nakita kong pumasok ang mommy mo sa Yacht.”

As if on cue, Tita Elspeth emerged from the stairs. Agad na dumako ang tingin nito kay Nez, saka ngumiti.

“Baby, kanina pa kita hinahanap,” sabi nito. “Gusto kang makausap ng Tito Leandro mo. May sasabihin daw siya sa ’yo.”

Nasisiguro ni Lash na tungkol sa adoption ang pag-uusapan ng matandang ’yon at si Nez. Nagtagis ang mga bagang niya.

Buwisit talaga ang matandang ’yon. Napakasarap bugbugin.

Kumunot ang noo ni Nez. “Ano naman daw po?” May iritasyon sa boses nito.

Naiirita ba ito dahil hanggang yakap lang sila? Was she irritated because they were disturbed? Ah… his heart could only hope.

“Hindi ko alam kung ano ’yon,” sagot ni Tita Elspeth habang pasimple siyang tinitingnan.

Nez sighed. “Okay. I’m coming.”

Nanigas sa kinatatayuan si Lash nang bigla na lang siyang yakapin ni Nez, at sa harap pa ng ina nito! But his eyes widened in shock when Nez pressed her soft lips on his.

Nakalimutan niya na naroon ang ina ni Nez at nakatingin sa kanya. He kissed his apple back with so much passion. Fuck. He missed her soft lips. Lumalim ang halikan nilang dalawa at ang kamay niya ay yumayapos na sa katawan nito.

Biglang may tumikhim dahilan para maghiwalay ang mga labi nila ni Nez.

Lash’s face actually reddened when he realized that it was Nez’ mom who cleared their throat. At sa isiping ’yon, umawang ang mga labi niya habang nagtatanong ang mga mata kay Nez.

Hell! They just kissed! At sa harap pa ng mommy nito! Hindi ba ito nag-iisip? Akala niya ayaw na ayaw nitong malaman ni Tita Elspeth namamagitan sa kanilang dalawa?

“Nez—”

“Mag-uusap tayo mamaya,” sansala ni Nez sa iba pa niyang sasabihin, saka hinalikan uli siya sa mga labi. It was a quick kiss.

Nakangiting lumapit na ito sa ina, saka magkahawak-kamay ang dalawa bago bumaba sa yate.

Si Lash naman ay naiwang nakatulala sa hagdanan.

What the fuck is going on?

KINOKONTROL NI NEZ ang inis habang kaharap ang stepfather niya na kahit kailan ay hindi siya itinuring na iba. Inilagay niya ito sa pedestal dahil malaki ang respeto niya rito. She owed this man so much, but what he did to Lash… it made her want to punch the man’s face.

“Nez.” Ngumiti si Tito Leandro.

Pilit siyang ngumiti at umupo sila ng kanyang ina sa visitor’s chair. Samantalang nakaupo si Tito Leandro sa swivel chair, sa likod ng mesa. Nasa loob sila ng library na nagsisilbing opisina rin nito.

“Nez, hija, matagal ko nang pinag-isipan ’to,” nakangiti wika ni Tito Leandro. “Napag-usapan na rin ito namin ng mommy mo pero nasa iyo ang desisyon kung papayag ka. I already know that you would agree.”

Lalong lumalim ang gatla sa noo niya. “Ano po ’yon?”

Tito Leandro grinned. “I want to legally adopt you. Nang sa ganoon ay maging isa ka nang totoong Coleman.”

The blood on her face was drained in an instant. Namilog ang mga mata niya sa gulat at bumuka ang mga labi niya. Hindi makapaniwalang nakatingin siya kay Tito Leandro na nakangiti at hindi alintana ang emosyon niya. Akala niya ay nagbibiro lang kanina si Lash nang sabihin nitong ia-adopt siya ni Tito Leandro.

The answer was no. But could she hurt the man who nurtured her half of her life?

Nasa ganoong pag-iisip siya nang pumasok ang guwapong mukha ni Lash sa isip niya. She smiled at that.

She already decided.

Susundin niya ang sinabi ng mommy niya. Hindi niya iisipin ang ibang tao. Sa pagkakataong ’yon, magiging selfish siya. Hindi niya iisipin na madi-disappoint sa kanya si Tito Leandro at hindi niya iisipin na masasaktan ito. Sa pagkakataong ’yon, ang lalaking mahal naman niya ang pagtutuunan niya ng pansin at atensiyon.

They say love was selfless… well, maybe… but for Nez’ opinion, love was selfish. Dapat sarili muna niya bago ang iba. At panatag na siya sa opinyon ng kanyang ina. Ang iniisip lang naman nito ang mahalaga sa kanya.

Si Tito Leandro… oo, malaki ang utang-na-loob niya rito at hindi niya mababayaran ’yon. Pero hindi niya ito hahayaan na humadlang sa nararamdaman niya para kay Lash.

“Tito Leandro, nakapagdesisyon na po ako,” sabi niya.

Mas lumapad pa ang ngiti nito. “Talaga? Magpapa-party na ba ako? You will be Nez Coleman soon—”

“Opo. Magiging Nez Coleman ako, pero sa isang kondisyon.”

“Ano ’yon?” Tito Leandro looked so eager.

Tamang-tama naman na bago pa siya makasagot, pumasok sina Lash at Lath sa loob ng library.

Agad na nawala ang ngiti ni Tito Leandro at madilim ang mukhang tiningnan ang kambal. “Lath, Lash, may kausap pa ako. Huwag kayong istorbo.”

“No.” Lath—it was him because her heart didn’t beat faster than normal—stepped in. “May sasabihin si Lash.” Itinuro nito ang lalaki na nakahilig sa nakasarang pinto ng library. “Sa ating lahat.”

“Well, kung ano man ’yon, tiyak na makapaghihintay ’yon.” Bumaling sa kanya ang stepfather niya. “Nez, you were saying?”

“I agree to be a Coleman, in one condition,” sabi niya at sinalubong ang matiim na tingin ni Lash sa kanya. She saw fear, pain and… love in his violet eyes.

He does love me! Her heart soared and swelled.

“And that is?” Tito Leandro prompted.

Puno ng pagmamahal na nginitian niya si Lash. “Kung pakakasalan po ako ni Lash.” Hindi na niya nakita ang gulat sa mukha ni Lash dahil agad siyang bumaling sa stepfather. “Iyon lang po ang tanging paraan para maging isa akong Coleman. I don’t want to be adopted by you. You see, Tito Leandro, mahal ko po si Lash. At hindi po kayo ang mag-iiba ng apelyido ko, kundi siya.”

Bumaling siya sa lalaki na nakabadha ang gulat sa mukha. “Alam kong nasaktan kita dahil ipinagtutulakan kita palagi palayo. Alam kong masakit ang ginawa kong pagtakbo noong nagtapat ka sa akin, but I’m tired of running and pushing you away. I don’t want you to be my dirty little secret. I want to come out in the open and shout, ‘I love you, Lash Coleman. I love you so much.’”

Hinawakan ni Lash ang dibdib kung nasaan ang puso nito, saka marahang tumawa. “Mahal mo rin ako? You’re not kidding or anything?”

Tumango siya. “I want you back, Lash. That is, if you’ll have me again.”

Umingos si Lash. “Hindi ako tanga para pakawalan ka pa.”

Mabilis na tinawid ni Nez ang pagitan nila ni Lash, saka niyakap ito. Wala siyang pakialam kung nakikita siya ng kanyang stepfather. She was happy to be in Lash’s arms. God. She missed him so much.

Inilapat niya ang mga labi sa mga labi niya Lash pero agad ding naghiwalay ang mga labi nila nang marinig ang galit na boses ni Tito Leandro.

“What’s the hell is the meaning of this?!” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 21

CHAPTER 21

“HOW DARE YOU seduced, Nez!” Nagtatagis ang mga bagang ng kanyang ama habang nanlilisik ang matang nakatingin sa kanya.

Lash just rolled his eyes at the old man. “Dad, puwede ba, huwag kang epal.”

Mas nanlasik ang mga mata ng ama at magmamartsang nilapitan sila ni Nez.

His apple clung into him. Agad na ipinalibot niya ang braso sa baywang nito at sinalubong ng matalim niyang mga mata ang nanlilisik na mga mata ng ama.

“Inakit mo siya! Nasisiguro ko!” Hinawakan nito si Nez sa pupulsuhan at bumaling kay Tita Elspeth. “Honey, this isn’t my fault. I’m sure Lash seduced Nez!”

Mapakla siyang natawa at napailing-iling. Talaga ang sarili lang nito ang iniisip.

Hinawakan niya ang kamay ng daddy niya na nakahawak sa pupulsuhan ni Nez, saka pilit iyong tinanggal. Napangiwi si Nez tanda na nasasaktan ito.

Nagtagis ang mga bagang niya. The old man won’t budge! He won’t let go.

Itinaas niya ang kamay at handa nang suntukin ang ama nang biglang sumigaw si Tita Elspeth.

“Tama na!”

Natigilan silang lahat sa lakas ng boses nito. They all froze and looked at the fuming woman.

Nang-aakusa ang tingin nito sa kanyang ama. “Leandro, pinapalabas mo ba na madaling maakit ang anak ko?!” Her fury was visible in her eyes and expression. Dinuro nito ang kanyang ama. “I should have known better! Hindi ko lubos akalain na makakaya mo ’yong gawin sa anak mo. Kung hindi pa sa akin sinabi ni Lath ang katotohanan sa likod ng palagi n’yong pag-iiringan ni Lash, hindi ko pa malalaman. Good heavens, Leandro, mahal mo nga ako pero wala kang tiwala sa akin… You don’t have faith in me! You claimed you love me, yet you do not know me at all! Mahal ko ang anak ko, Leandro, at hindi ko iisiping nakakadiri ang relasyon nila ni Lash! You should have known that it would not repulse me! Kung naniwala ka lang sana na hindi kita iiwan katulad ng ipinangako ko sa ’yo noon, eh, di sana hindi mo nasaktan ang anak mo at hindi mo pinahirapan ang anak ko.” Napahagulhol ito. “How could you be this selfish, Leandro?”

Dahan-dahang binitawan ng ama niya ang pupulsuhan ni Nez, saka lumuhod sa harap ni Tita Elspeth. Puno ng pagsisisi ang mukha nito at maputlang-maputla. Fear and pain were written in his eyes. The same fear and pain he had when Nez left him in Baguio.

“Elspeth, I’m sorry.” Hinawakan nito ang kamay ni Tita Elspeth. “Patawarin mo ako, mahal ko. Natakot ako na iwan mo—”

“Pero hindi pa rin ’yon sapat na dahilan para saktan mo ang anak mo.” Tumingin sa kanila si Tita Elspeth. “Lumabas muna kayo. This matter is between us. Mamaya na kayo mag-usap ng daddy mo.” Ang huling tinuran nito ay para sa kanya.

Yumakap siya kay Nez, saka umiling. “No. I don’t want to talk to him. Ang gusto ko lang ay marinig mula sa bibig niya na hindi niya kami gagambalain ni Nez. And that he will give us his blessing. Kasi kahit galit ako sa kanya, siya pa rin ang nirerespetong ama-amahan ni Nez. At alam kong pagkatapos ng nangyari ngayon, mananatili ang pagmamahal sa kanya ni Nez bilang isang ama.” Tumingin siya sa mga mata ng ama na puno ng emosyon. “I hate you, Dad. But thank you for taking care of Nez.”

Nez pressed her hot lips on his neck. “Salamat, Lash.” Mahigpit itong yumakap sa leeg niya. “I love you.”

Bumilis ang tibok ng puso niya nang marinig uli ang tatlong katagang ’yon mula sa bibig ni Nez. His heart was loudly beating inside his ribcage.

Inilapit niya ang bibig sa tainga nito. “I love you too, my baby apple. I love you so much.”

Tinapik ni Lath ang balikat niya. Nginitian niya ito, saka binuksan ang pinto at lumabas silang tatlo sa library. Naiwan ang ama niya at si Tita Elspeth sa loob, nag-uusap. Well, they needed to talk.

As for him, wala na siyang pakialam sa ama niya. Ang importante ay nasa mga bisig na niya ang babaeng minamahal.

Hinawakan niya sa magkabilang baywang si Nez at ipininid ito sa dingding, saka agad na siniil ng mainit na halik ang nakawang nitong mga labi.

Nez moaned at his lips as he kissed her fervently. Mas idinikit nito lalo ang katawan sa katawan niya at yumapos ang mga kamay sa kanya. Para silang mga uhaw sa halik. Sinisipsip nito ang dila niya at kinakagat niya ang mga labi nito.

Lath cleared his throat. “People, bago n’yo kainin ang labi ng isa’t isa, puwede bang ipaalam n’yo muna sa mga kasambahay natin na may relasyon kayo?”

Naghiwalay ang mga labi nila ni Nez. Hinaplos niya ang pisngi nito. “Ready to tell them the truth?”

Tumango ito pero agad na nagdilim ang mukha.

Dread consumed him. “May ginawa ba ako?” mabilis niyang tanong. “Galit ka sa akin? What did I do wrong?”

Nang manatiling tikom ang bibig ni Nez, nag-panic siya. Shit! I can’t lose my apple!

“Baby, apple, come on, talk to me.”

Pinitik nito ang tungki ng ilong niya. “Once and for all, Lash, sabihin mo sa akin, ano ba talaga si Grace? Ayokong magselos sa kanya kasi nakikita at nararamdaman ko namang mahal mo ako—”

He sealed her lips with his. “Apple, kaibigan ko lang si Grace.” Inilapat uli niya ang mga labi sa mga labi nito at pinaglandas ang dila niya sa pang-ibaba nitong labi. “Ikaw ang babaeng tinutukoy ko. It was you who I am in love with for ten years now.”

Umawang ang bibig nito at namilog ang mga mata sa gulat. “No way…”

Napangiti siya at hinalikan ang leeg nito. A chuckle escaped his lips when he saw the necklace she was wearing.

“I’m glad you wear it,” sabi niya habang nilalaro ng daliri niya ang kuwintas na ipinasalubong niya rito.

Mabilis na dumako ang kamay ni Nez sa kuwintas at nagtatanong ang mga mata. “Sa ’yo ’to? Akala ko kay Lath.”

Umasim ang mukha niya. “Sa akin ’yan.” Sumimangot siya. “I can’t believe you! Sa tingin mo bibigyan ka ng lalaking ’to?” sabi niya, sabay turo kay Lath na nagte-text habang nakatayo malapit lang sa kanya.

Sinapo ni Nez ang mukha niya, saka naglalambing na pinaulanan siya ng halik sa buong mukha. “I’m sorry, babe.” She made a cute puppy face. “Forgive me?”

“Pasalamat ka mahal kita.”

“Mahal din kita,” tugon nito na naging dahilan ng mas mabilis na pagtibok ng puso niya.

“So, ahm…” Kinakabahan siyang magtanong. “Do you…” Bumuga siyang marahas na hangin. “Ahm, d-do you want to me my g-girlfriend?”

Nez blushed and she looked so radiant. “Yes. Yes, I want to be your girlfriend.”

Masakit na ang bibig ni Lash sa kakangiti nang malapad, but he couldn’t help it. “I love you.” Hindi siya magsasawang paulit-ulit na sabihin ’yon kay Nez. “I love you so much, apple.”

Nez grinned. “I love you too.”

Magtatagpo sana ang mga labi nila ni Nez nang mapagdesisyunan ni Lath na maging isang peste.

“ Aherm . Please, people, stop eating each other’s face off. Baka ma-heart attack si Nay Helen sa pinaggagagawa n’yo. Mag-explain muna kayo.“

Lash scowled and faced Nay Helen. Nakakapit nang mahigpit ang mayordoma sa banister at halos mahulog ang panga habang nakatingin sa kanila.

“Nay Helen.” Nginitian niya ito at pinagsalikop ang kamay nila ni Nez. “Mula ngayon, girlfriend ko na si Nez. Please, ipakalat mo ang balitang ’yon.”

Ang gulat na ekspresyon sa mukha ng mayordoma ay napalitan ng ngiti. “Sabi na nga ba may something kayong dalawa.” Para itong kinikilig na teenager na bumaba sa hagdan at nagtungo sa kusina para ipagsabi ang relasyon nila ni Nez.

Humarap uli siya kay Nez, saka hinalikan ito. “Gusto kitang dalhin sa kuwarto ngayon at angkinin nang paulit-ulit.”

Tinampal nito ang balikat niya. “Bastos.” ’Tapos bumulong ito sa tainga niya. “Sa Black Pearl Yacht na lang. Walang makakarinig sa atin.”

He grinned sexily. “Naughty. I like it.”

Agad niya itong pinangko at naglakad patungo sa yate na nakadaong sa dalampasigan.

HINIHINGAL NA BUMAGSAK ang katawan ni Lash sa tabi ni Nez. Hindi na sila umabot sa kuwarto. Nang makapasok sila sa yate, sa kusina pa lang, wala nang saplot ang kanilang mga katawan at doon na nila ipinagpatuloy ang mainit na pagtatalik.

“Apple?”

“Hmm?”

“I love you.”

Her heart swooned and beat faster. “I love you too.”

Kinubabawan niya ito nang agad niyang naramdaman na nabubuhay na naman ang pagkalalaki nito.

“Lash!”

Natatawang niyakap siya ng kasintahan, saka ginawaran ng halik sa mga labi. “Salamat,” seryosong sabi nito.

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Sa?”

“Ngayon ko lang napagtagni-tagni ang nangyari. Noong hinalikan mo ako kanina sa harap ni Tita Elspeth, naguluhan ako. Akala ko ay ayaw mong malaman niya, kaya naman napaisip ako. And now I know. Ipinagtapat mo sa kanya ang lahat bago mo pa sabihing mahal mo ako sa harap ni Daddy. At nagpapasalamat ako. It took courage to confess it to your mother without knowing what she’ll say. And I love you more for that.”

Masuyo siyang ngumiti. “Nasasakal na kasi ako sa sekretong ’yon. And I’d been crying for the whole week since I got home. Well, I deserved it. Alam ni Mommy na may mali sa akin, na may dinaramdam ako at hindi ko na kaya. I have to tell her. Nang hindi mo ako pinansin kanina, ang sakit, pero kailangan ko ’yong tanggapin kasi ’yon ang gusto ko. That’s when I realized that I missed you and I would be miserable without you in my life.

Ipinikit ni Lash ang mga mata, saka ngumiti. Nang magmulat ito, napakalamlam niyon habang titig na titig sa kanya. “Hindi mo alam kung gaano ako kasaya ngayon, Nez, finally, sa akin ka na talaga. No secret. No hiding. You and me. For as long as God let us together.”

Her heart melted. Gusto niyang dito manggaling ang itatanong niya pero hindi na siya makapaghihintay pa. Tulad nga ng sinabi ng mommy niya, may mga pagkakataong dapat babae rin ang manuyo… o magtanong.

“Lash?”

“Yes, apple?”

Pinakatitigan niya ang kulay-lila nitong mga mata. “Will you let me be Mrs. Nez Fernandez Coleman?” she asked, naked and all that.

Nagningning ang mga mata ni Lash, saka siniil ng halik ang mga labi niya. “Dapat ako ang magtatanong niyan sa ’yo, pero ’yong singsing nandoon pa kay Grace, hindi ko pa nakukuha.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Grace na naman.”

Natatawang hinalikan siya nito ng ilang beses sa mga labi at tungki ng ilong. “Baby apple, kaibigan ko lang si Grace. At saka, I asked her a huge favor.”

Tumaas ang kilay niya nang maalala ang text message na nabasa niya. “Anong favor?”

“You see, my sweet apple.” Hinawi ni Lash ang buhok na nakatabing sa mukha niya. “Nang ma-realize kong baliw na baliw ako sa ’yo at gusto kitang makasama habang-buhay, ilang araw pagtapos dumaong ang Black Pearl, nagpasama ako kay Grace na mamili ng singsing. Um-order ako ng singsing kay Ream Oliveros, ang may-ari ng Reaveros Jewelry. Sa Russia pa raw manggagaling ang singsing at ipapa-deliver na lang niya. Hindi ko naman puwedeng ipa-deliver ’yon sa bahay kaya si Grace na lang ang pinaasikaso ko sa singsing.”

Nawala ang pagsasalubong ng mga kilay niya at napalitan iyon ng matamis na ngiti. “Matagal mo na akong gustong pakasalan?”

“Yes. Hindi nga lang puwede noon kaya hindi kita inakit tulad ng ginawa ko ngayon.”

“Inakit,” ulit niya sa sinabi nito, saka natawa. “At bakit naman hindi puwede noon?”

“Apple, ayokong ma-Bantay Bata.” Hinaplos ng daliri nito ang tungki ng ilong niya. “You were just seventeen when I thought of marrying you.”

Namula ang pisngi ni Nez. Ang bata pa nga niya. Hindi siya makapaniwala na sampung taon na siyang mahal ni Lash. He didn’t act like a lovestruck man.

But she should have known better. Nang sampung taon na hindi sila nagkita at wala silang komunikasyon, palagi siyang nakakatanggap ng regalo sa bawat espesyal na okasyon. Christmas, New Year, Valentine’s Day at birthday niya. It always came from “L.”

Nez assumed it came from Lath, kasi imposible naman na bigyan siya ni Lash. Pero ngayon, pakiramdam niya ay mali ang akala niya.

Matiim niyang tinitigan si Lash. “It was you, isn’t it?”

“Ha?” Confusion filled his handsome face.

“Sa loob ng sampung taon, palagi akong nakakatanggap ng regalo sa mga espesyal na okasyon. Noon akala ko si Lath ang nagbibigay sa akin, pero ngayon, pakiramdam ko ay mali ako. Kung mahal mo ako noon pa, nasisiguro kong sa ’yo galing ang mga ’yon.”

“Oh. Yeah. Those gifts came from me.” May nahihiyang ngiti sa mga labi si Lash nang tumango. “Alam ko kung saan ka nakatira for nine years. But last year, I think you moved because my gifts were returned to me. So I asked my friend to look for you, pero na busy siya. And then you came home. Such a blessing.” Hinaplos nito and pisngi niya. “I put ‘L Coleman,’ kasi ayokong malaman mo na galing sa akin ’yon at alam kong mag-a-assume ka na kay Lath kasi parehong ‘L’ ang umpisa ng pangalan namin.”

Her heart melted again. “I love those gifts. Nakatago pa ang mga ibinigay mo sa akin sa bago kong apartment sa London.”

Lumiwanag ang mukha ni Lash. “Salamat at pinahalagahan mo ang mga bigay ko.”

He looked so cute, Nez couldn’t help it. Inilapat niya ang mga labi sa mga labi nito. “I love you, Lash.”

Hinaplos ng lalaki ang pisngi niya, saka lumamlam ang mga mata nito. “Every time you say you love me, para akong inililipad sa ere. Those three words have the power to rob the oxygen in my lungs and to steal the beats of my heart. Hindi mo alam kung gaano kita kamahal, Nez. At sobrang saya ko kasi mahal mo rin ako.”

Akmang uulit-ulitin niya rito ang salitang “I love you” nang may tumunog na cell phone. Napamura si Lash at inabot ang nakakalat na pants sa sahig at kinuha ang cell phone sa bulsa niyon.

“Hello?” sabi ni Lash nang ilapit sa tainga nito ang cell phone. Kapagkuwan ay ini-loudspeaker ’yon para marinig niya.

Si Lash ang nagsasalita.

“Brother-mine, are you two decent? Papunta kami ngayon diyan sa yate.”

“Ha? Sinong kami?” naguguluhang tanong ni Nez.

“Me and the akyat-gate gang,” sagot ni Lath sa kabilang linya. “Anyway, malapit na kami. Bye.”

Nang maputol ang tawag, mabilis silang tumayo ni Lash at nagdamit. Tamang-tama naman na nang magpunta sila sa top deck, nasa hagdanan na si Lath at may kasamang kalalakihan ma walang tulak-kabigin sa kaguwapuhan. At kalahati yata sa mga kalalakihan ay may kahawak-kamay na babae.

Nang bumaba ang tingin ni Nez sa kamay ng mga ito, kitang-kita niya ang wedding ring na suot ng mga ito. And when she looked at their husbands, love was shining in their eyes.

Wow. These women are so lucky. Just like her. Lucky in love. 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 22

CHAPTER 22

HINDI MAPUKNAT ang ngiti sa mga labi ni Nez habang kausap ang asawa ng mga kaibigan ni Lash. Kanina habang isa-isang ipinapakilala ni Lash sa kanya ang mga kaibigan at asawa nito, hindi niya maiwasang isipin na mayayaman at nirerespetong negosyante ang mga kaharap niya.

They way Lash’s friend acted, para ang mga itong mga mental patient na nakawala sa pagkakakulong. They teased, they laughed and they argued like kids.

At ngayon nga ay nahati sila sa dalawang grupo. Ang kalalakihan ay nasa gilid ng top deck at nag-iinuman, samantalagang silang mga babae ay nasa kabilang bahagi ng top deck at nag-uusap.

Panay ang tingin ni Nez kina Train at Lash na parang batang nag-aagawan ng pulutan.

“Hayaan mo ang mga mokong na ’yan,” komento ni Krisz, ang asawa ni Train Wolkzbin, ang isa sa pinakamayamang negosyante as Asya, Amerika at Russia. “Mga isip-bata talaga kahit kailan. Pero cute naman, kaya ayos lang.”

Mahinang tumawa si Czarina, nagbabasa ito ng libro at kumakain ng saging. “Nang una kong makilala ’yang si Ymar, akala ko seryoso at snob. Hay naku. Pero pagkatapos naming mag-sex, nag-iba agad ang ugali. Hindi pala seryoso, pang-mental din pala tulad ng mga pasyente ko.”

Si Czarina ay asawa ni Ymar Stroam, ang may-ari ng isang sikat na pharmaceutical company.

“Cza!” Pinandilatan ito ni Anniza, ang asawa naman ni Dark Montero. “Puwede ’yang bibig mo, paki-filter naman.”

Nalaman din niya kanina na isa palang prinsipe si Dark. A Greek prince. That made Anniza a princess. At kahit big-boned si Anniza, maganda pa rin ito. At halatang in love na in love si Dark sa asawa nito.

Inungusan ni Czarina si Anniza. “Anniza, lahat tayo rito may asawa na. Well, maliban sa tatlong ’to.” Itinuro si Grace, si Jergen at siya. “Pero malapit na at alam kung natikman na ang mga ’to.”

Hindi umimik si Grace at tumaas naman ang kilay ni Jergen.

“Sekretarya lang ako ni, Lysander, so spare me. Wala sa to-do list ko ang mapunlaan ng semilya ng boss ko. Eww !”

“Eh, bakit kayo narito?” nakataas ang kilay na tanong ni Krisz.

Bumuntong-hininga si Grace. “Pansamantalang alipin ako ni Valerian.”

“At hinila lang ako papunta rito ni Boss,” dagdag ni Jergen. “Wala akong alam na gathering pala ’to ng mga may asawa. Diyosmiyo, Marimar.”

“Ay, Fulguso, ikaw ba yan?” natatawang tanong ni Czarina.

“Hindi. Ako si Marimar,” matigas ang boses na sabi ni Jergen, saka umingos.

Tinawanan lang nila si Jergen.

Kapagkuwan at pilyong ngumiti sa kanya si Etheyl, ang asawa na Calyx Vargaz. “’Buti hindi ka nag- Lash las sa sarap nang gapangin ka ni Lash.”

Nagtawanan ang mga ito at namula naman ang pisngi niya.

“ Aww . She blushed.“ Raine, Tyron’s wife wiggled her brows at her. “Siguradong pagkatapos ng honeymoon n’yo ni Lash at lahat ng posisyon ay nagawa n’yo na, hindi ka na mamumula. Uungol ka na lang sa sarap.”

Lalo siyang namula, actually, hindi lang siya. Pati si Haze na katabi niya ay walang imik at namumula rin ang pisngi.

Lihim siyang napangiti. Hindi siya kanina makapaniwala nang ipakilala ni Lath si Haze bilang asawa. Wala siyang kaalam-alam na nag-asawa pala ang loko nang nasa Baguio sila ni Lash. But when Haze started cursing Lath, napailing-iling siya. Mukhang may ginawa si Lash sa babae para murahin nito.

“Girls, stop teasing Nez,” sabi ni Mhel, amg asawa ni Iuhence Vergara, na abala sa pakikipag-Skype sa dalawang cute na cute na kambal na batang babae.

Vienna, Lander Storms’ wife, flipped her hair. “Hay naku, girl, don’t blush. Pinagdaanan na namin ang pinagdaanan mo. Lahat kami ay punit na punit na ang hymen nang iharap sa simbahan. But we love it. Wala kaming pinagsisisihan sa nangyari sa amin. Look at us now, happy and contented with our hubbies.”

Tumango-tango si Themarie na karga-karga ang anak na si Saito Becker. “Agree. Those sexy times before marriage are very memorable. Talagang naka-engrave yan sa utak naming lahat.”

Doon siya tumango. “Agree.” She blushed profusely. “Grabe si Lash, hindi ko makakalimutan ang mga sexy time naming dalawa. God. He took me in every position—” Napatigil siya sa pagsasalita nang makitang nakangisi ang lahat sa kanya. Lalo siyang namula. Good thing hindi naririnig ni Lash ang usapan nila.

“Go on.” Nanunudyo ang ngiti ni Czarina. “We want to know every juicy detail.”

Hindi na siya nagpatuloy at nanahimik na lang. Nagtawanan ang mga kausap, saka nagsalita si Anniza.

“Anyway, girls, iniimbitahan ko kayo sa birthday ko.”

“Great,” Czarina chirped. “Wala akong regalo pero pupunta pa rin ako.”

“Ikaw bahala.” Anniza smirked. “Sa Greece ang venue.”

Napanganga silang lahat.

“What?!” sabay-sabay na sigaw nila.

Anniza chuckled. “I can’t say no to my sweet mother-in-law. Ang bait kaya niya sa akin.”

“We are all blessed with amazing and loving in-laws,” sabi ni Raine na nakangiti.

“Yeah,” sabay-sabay na sang-ayon ng may mga asawa na.

Their conversation went on and on until they were laughing their asses off. Wala silang pakialam sa kalalakihan. But unfortunately, kailangan na ng mga nitong umuwi kasi may mga anak ito na naghihintay sa kanya-kanyang bahay.

Inakbayan siya ni Lash habang pareho silang nakatingin sa papalayong sasakyan kung saan nakasakay ang mga kaibigan nito kasama ang kanya-kanyang asawa. Sina Lath at Haze ay nagpaiwan sa yate.

“It’s a fun day,” komento ni Lash, saka hinalikan siya sa ulo. “Nag-enjoy ka ba?”

Ipinalibot niya ang braso sa baywang nito at humiling sa balikat nito. “Yes. Ang saya nga.”

It felt good to be able to express her emotion towards Lash. Hindi na sila nagtatago, wala nang sekreto at wala na siyang kinatatakutan.

All is well.

Lash lowered his head and captured her lips in a slow kiss. Masuyo ang halik nito at puno iyon ng pagmamahal. Buong puso naman niyang tinugon ang halik.

Siya ang unang pumutol sa halik nang makarinig ng mga yabag papalit sa kinatatayuan nila. Nang tingnan niya kung sino ’yon, napangiti siya nang makita ang mayordoma.

“Nay Helen.” Natutuwa siya dahil walang panghuhusga sa mukha nito habang nakatingin sa magkadikit nilang katawan ni Lash. “May kailangan po kayo?”

Tumango ito at tumingin kay Lash. “Gusto makausap si Sir Lash ni Sir Leandro.”

Nagsalubong ang mga kilay ni Lash at nalukot ang mukha. “Bakit naman daw?”

“Hindi po niya sinabi, Sir Lash.”

Lash scowled. “Okay. Nasaan siya?”

“Hihintayin ka raw niya sa library.”

“Tell him I’m coming,” sabi nito na lukot pa rin ang mukha.

Nang makaalis si Nay Helen, naguguluhang nagtanong siya kay Lash. “Akala ko galit ka ka kay Tito Leandro, bakit kakausapin mo siya?”

“Yes, I am.” He stared deep into her eyes. “Pero para sa ’yo, kakausapin ko siya. Alam ko na deep down, gusto mong magkausap kami. Hindi mo lang masabi kasi alam mo kung ano’ng pinagdaanan ko nang dahil sa kanya.”

Napakagat-labi si Nez. Totoo ang sinabi ni Lash. Gusto niyang magkabati ang dalawa pero wala siyang karapatang hingin iyon kay Lash kasi alam niyang nasaktan ito dahil sa ginawa ng ama.

Humugot siya ng isang malalim na hininga. “Lash, kung ayaw mo, huwag mong pilitin.”

Lash smiled. “I can do it… for you.”

Nagtatalon sa tuwa at kilig ang puso niya. “Salamat.”

Sabay silang umakyat sa hagdan pero nang makarating sa tuktok, lumiko siya sa kanan patungo sa kuwarto niya at lumiko naman ito pakaliwa, patungo sa library.

“Apple?”

Mabilis siyang lumingon. “Ano?”

“See yah later,” sabi ni Lash at kinindatan siya bago tuluyang pumasok sa library.

Tumalon ang puso niya, saka bumilis ang pintig. Napakalapad ng ngiti niya.

Tuluyan na siyang pumasok sa kuwarto niya na may malapad pa ring ngiti sa mga labi.

“Natutuwa ako at masaya ka na.” Boses iyon ng kanyang ina.

Napaigtad si Nez sa gulat at tumingin sa pinanggalingan ng boses. Nakaupo ang kanyang ina sa gilid ng kama. “Mommy.” Lumapit siya at umupo sa tabi nito.

“Anak…” Hinawakan nito ang kamay niya at pinisil iyon. “Alam kong masaya ka na, pero kailangan ko itong sabihin.” Huminga ito nang malalim, saka magsalita. “Ayokong manatili ka sa bahay na ito mula ngayon. I would so much appreciate it if you would look for a condo or apartment to live in. Hindi puwede sa iisang bubong lang kayo tumira ni Lash, babae ka pa rin at mali iyon. Hinayaan ko ang pagmamahalan n’yo ni Lash dahil alam kong walang mali do’n, pero mali ang sa iisang bubong lang kayo nakatira hangga’t hindi pa kayo kasal. It’s not proper.”

Tumango siya at ngumiti. “Naiintindihan ko po.”

“Salamat, anak.” Hinaplos nito ang buhok niya. “Pero puwede ka namang manatili kung pakakasalan ka ni Lash.”

“Oh.” Lumapad ang ngiti niya. “Nag-propose na po ako kay Lash, Mommy, at pumayag na po siya.”

Napailing-iling ang kanyang ina na natatawa. “Payag akong tumira ka rito. Just secure a wedding ring in your finger first.”

Nez giggled. “Opo, Mommy.”

She planned to be Mrs. Nez Coleman in the near future—maybe months from now.

“How about you, Mom?” tanong niya. “Kumusta kayo ni Tito Leandro?”

“Nagkausap na kami kanina at sinabi niyang hihingi siya ng tawad kay Lash.” Bumuntong-hiningan ito. “Sa tingin ko ay ngayon lang nakonsiyensiya si Leandro sa ginawa niya sa anak niya. At sana, mapatawad siya ni Lash.”

Umiling si Nez. “Hindi siya mapapatawad ni Lash. Pero sana, subukan niya. Ayokong nag-aaway silang dalawa. But who am I to say that? Maraming pinagdaanan si Lash nang dahil kay Tito Leandro. Hindi madali ang makalimot, Mommy. But I’m hoping that Lash would forgive him, not now but maybe in the future.”

Ngumiti ang mommy niya. “Sana nga.”

“Sana,” sabi niya at pinisil ang kamay ng ina.

NANG MAKAPASOK si Lash sa loob ng library, pinakalma niya ang sarili, saka tumayo sa harap ng mesa ng ama. Nakaupo naman ito at nakatingin sa kanya.

“May kailangan ka?” sabi niya sa walang emosyong boses.

Iminuwestra nito ang kamay sa visitor’s chair. “Upo ka.”

“Ayoko.” Kinunutan niya ito ng noo. “Now, talk.”

Huminga ito nang malalim. “I just want to say…” Tumikhim ito. “I’m sorry.”

Napatitig siya sa kanyang ama. “Ano?”

“Patawarin mo ako sa lahat ng nagawa ko.” Puno ng pagsisisi ang mukha at boses nito. “Patawarin mo ako sa pagtakwil ko sa ’yo dahil sa pansariling kadahilanan. Patawarin mo ako kasi hindi ako naging mabuting ama sa iyo. Patawarin mo ako—”

“Stop.” His expression darkened. “After all these years, ngayon ka lang humingi ng tawad. Bakit? Kasi natatakot ka na iwan ng asawa mo?” Mapakla siyang tumawa. “Dad, it’s too late to ask for forgiveness. Huli ka na. Nakatatak na sa isip ko ang ginawa mo.”

“Anak, I’m so sorry.” Nanubig ang mga mata nito. “I just realize how selfish I am.”

Umiling siya. “There are things that sorry cannot fix.” Nagtagis ang mga bagang niya nang maalala ang nakangiting mukha ni Nez. Hindi nito magugustuhan na patuloy siyang magtanim ng galit sa ama. “But…” Bumuga siya ng marahas na hangin. “I’ll try.”

Umawang ang mga labi ng ama niya sa gulat. Even he was shocked at was he said.

“Y-you’ll try?”

Napalunok si Lash at tumango. “Yes. Susubukan ko.” Nez came into his mind again. “Para kay Nez. Susubukan ko. Alam kong hindi niya gugustuhin na palagi tayong magbabangayan pero mahihirapan akong patawarin ka. Susubukan ko pero hindi ako nangangako.”

Lumiwanag ang mukha ng ama niya. “Salamat.”

“I’m doing this for Nez.” He sighed. “I love her and trying to forgive you will make her happy.”

His father smiled warmly. “Mahal mo talaga siya, ’no?”

Tumango siya. “Mahal na mahal ko siya. Kaya kong gawin ang lahat para kay Nez, ganoon ko siya kamahal.”

Tumango-tango ito. “Make her happy.”

“I intend to.”

Naglakad si Lash patungo sa pinto at lumabas ng library. Huminga siya nang malalim, saka naglakad patungo sa kuwarto ni Nez.

Bago pa siya makalapit sa kuwarto nito, nakita niyang lumabas mula roon si Tita Elspeth.

Lash stilled. Wala siyang magandang memorya sa ina ni Nez. He had been rude and callous towards this woman. Damn it. Sinagot-sagot pa niya ito noon.

Fuck.

“Hi.” His fingers raked over his hair. “Ahm…” Tumikhim siya. “Ahm. I don’t know what to say.”

Mahina itong tumawa. “Simulan mo kaya sa pagtawag sa akin ng mommy.”

Happiness swelled inside him. “Sorry… about…” Tumikhim siya. “Everything that I said and done.”

Umiling-iling ito na nakangiti, saka tinapik ang balikat niya. “It’s okay. Don’t dwell on the past or you’ll miss the future. Hayaan mo na ’yon. Basta pasayahin mo ang anak ko, okay na ako.”

He smiled. “Thank you.” Humugot siya ng isang malalim na hininga, saka nilakasan ang loob. “May itatanong sana ako.”

“Ano naman?”

“Ahm…” Lumunok si Lash. “Can I marry your daughter? Gusto kong ikaw muna ang tanungin ko bago si Nez. I want your blessing, more than anyone.”

The woman smiled warmly at him, there was tenderness in the depths of her eyes. “Of course. I give you my blessing. Alagaan mo ang baby ko. Paligayahin mo siya.”

Mabilis siyang tumango. “Opo. Makakaasa kayo.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Mommy….”

Lumiwanag ang mukha ni Tita Elspeth at malapad na ngumiti. “Thank you.”

Hindi siya nakagalaw nang yakapin siya nito at tinapik-tapik ang likod niya. Ipinalibot din niya ang mga braso sa ginang.

Nang pakawalan siya, ngumiti ito at nilampasan siya.

Lash looked back at the woman and smiled. Ang babae na galit siya noon, ngayon, magiging ina na niya.

God really had His ways in making people reconcile and be happy.

“Lash?”

Ibinalik niya ang atensiyon sa harap at napuno ng pagmamahal ang puso niya nang makita si Nez na nakangiti sa kanya.

Agad niyang tinawid ang pagitan nilang dalawa, saka niyakap ito at hinalikan sa mga labi. With his lips so closed over hers, “Baby apple … will you marry me?”

Kinagat nito ang pang-ibabang labi, saka mabilis na tumango. “Yes! Yes, I’ll marry you.”

He grinned happily. “I love you so much, my baby apple.”

“I know.” She pressed her lips on hers. “And I love you too.” 

CECELIB | C.C.

CHAPTER 23

A/N: I dedicate this to Nez Fernandez. Sana nagustuhan mo ang story niyo ni Lash Coleman. Thank you so much for letting me use your name. It’s an honor for me. THANK YOU and I hope you find your own Lash soon.

CHAPTER 23

NATATAWA SI NEZ habang tinitingnan ang sarili sa salamin. Nakasuot siya ng sexy skin tone lingerie, courtesy of Czarina Stroam. Iyon ang regalo nito sa kanya sa kanyang kasal na gaganapin isang oras mula ngayon.

Tapos na siyang lagyan ng make up at nakaayos na rin ang buhok niya. Ang tanging kailangan niya lang gawin ay ang isuot ang wedding gown niya kaya iniwan na siya ng kanyang ina na mag-isa sa kuwarto niya.

With that thought, bumaling ang atensiyon niya sa wedding gown na nakalatag sa ibabaw ng kama.

Nandoon na kaya si Lash? Napangiti siya sa sariling tanong.

After five months, natapos din sa wakas ang preparasyon para sa kasal nila ni Lash. It was a simple sea wedding… Nah , the word simple didn’t exist in Lash Coleman’s vocabulary.

Napailing-iling si Nez habang inaalala kung saan sila ikakasal ni Lash. His future husband insisted to be wed in the sea. Mahal daw kasi nito ang dagat. And who was she to say no? Mahal niya si Lash at ibibigay niya ang lahat makita lang ang ngiti nito.

Nakadaong hindi kalayuan sa dalampasigan ang Black Pearl Cruise Ship dahil doon gaganapin ang reception pagkatapos ng kasal. Ilang metro mula sa cruise ship ay may isang napakalapad na platform na nakalutang sa dagat at nakakonekta iyon sa dalampasigan para hindi mabasa ang damit ng mga bisita nila.

The platform was super huge—it could fit one hundred chairs for their visitors. Fifty sa kanan ay fifty naman sa kaliwa. At sa unahan ng platform ay doon nakalagay ang man-made altar na ipinagawa nila ni Lash.

It was so beautiful… a dream wedding indeed.

Mabilis na napalingon si Nez nang bumukas ang pinto ng kuwarto niya. Napasinghap siya nang makita si Lash na pumasok. May dala itong baso na may lamang juice.

“Lash! Ano’ng ginagawa mo rito?” Pinandilatan niya ito. “Kapag nalaman ni Mommy na nandito ka, patay ka sa kanya. You should be in the beach, entertaining our visitors—”

Hindi na niya natapos ang sasabihin dahil sinakop na ng mga labi nito ang mga labi niya.

She kissed him back and pulled away. “Lash, umalis ka na.”

Sumimangot ito. “Apple, alam mo bang tatlong araw na kitang hindi nakikita at nakakasama. Hell! Your mother is like Hitler. Ayaw niya akong palapitin sa ’yo.” Puno ng kalungkutan ang mukha nito.

Naawang hinaplos niya ang pisngi ni Lash. “Lash, you’ll have me after our wedding. Kaunting hintay na lang.”

Umiling ito, saka ngumisi. “Hindi na ako makapaghintay. Miss na kita.” He raked an appreciative look over her body. “Damn, woman, you’re so sexy.” Hinawakan nito ang strap ng bra niya, saka gumapang ang kamay patungo sa likod at ini-unhook iyon.

“Lash!”

He just grinned. “I miss you… I want you… Don’t you want me too?”

Mas lumapad pa ang ngisi nito nang makitang napipilan siya. She was sure that desire was in her eyes right now. She missed him too. Halos dalawang linggo nang wala silang privacy ni Lash dahil sa paghahanda sa kasal nila.

Nez pouted. “Of course, I miss you.”

Lash chuckled sexily. “Good. ’Cause I miss you so damn much.” Itinulak siya nito pahiga sa kama. “Take off your panty, apple. I want you naked.”

Napakagat-labi siya at agad na sinunod ang inutos nito. Hinubad niya ang panty habang nakahiga sa kama. Ibinuka niya ang mga hita. “Taste me?”

Napalunok so Lash habang nakatingin sa pagkababae niya. She felt her womanhood throbbing in anticipation of his tongue—licking her, tasting her.

“God, apple…” Lumuhod ito sa gilid ng kama at itinaas ang juice na dala. “Can I pour this on you?”

Kumunot ang noo niya. “Ano ’yan?”

“Apple juice.” Mas ibinuka pa nito ang mga hita niya at tumitig sa kanya. “Can I?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at lumunok. “S-sige.” She could do anything and give anything to her future husband.

Lash kissed her inner thighs and then blew a hot breath on her mound.

Napadaing si Nez at napakapit sa bedsheet. Mariin siyang napapikit nang maramdaman ang malamig na likido na ibinubuhos sa pagkababae niya. Her squirm turned into a loud moan when Lash tongue licked her clit again and again. Para nitong iniinom ang apple juice na ibinuhos sa kanya.

“God, you taste so good, apple.”

Lash kept on licking her and she kept on moaning.

Naliligo na sa apple juice ang pagkababae niya pero wala siyang pakialam. Sarap na sarap siya sa ginagawa ni Lash. Kumikiwal ang katawan niya at palakas nang palakas ang mga daing at ungol niya.

“Lash. Lash. Lash.” She was chanting his name in so much pleasure. “Oh! Baby!”

Tumataas ang balakang niya para ipagduldulan sa mukha nito ang pagkababae niya na basang-basa. Her toes curled as her climax reached its peak.

Napasabunot siya sa sariling buhok at napapaliyad sa harap.

“Lash! Oh!” Napasigaw siya nang malakas nang maabot niya ang rurok ng kaligayahan.

Si Lash naman ay tumigil sa pagsamba sa pagkababae niya at ininom ang natirang apple juice sa baso. Pagkatapos ay binuksan nito ang butones ng pantalon at inilabas ang nag-uumigting nitong pagkalalaki, saka walang sere-seremonyang ipinasok iyon sa loob niya.

“Oh! Lash!”

“God… Nez! Oh!”

She moaned loudly as Lash thrust in and out inside of her. Sa bawat ulos ay pabilis nang pabilis at sagad na sagad ang kahabaan nito.

Tumitirik ang mga mata ni Nez sa sobrang sarap. Napuno ng daing at ungol ang kuwarto niya habang walang humpay na inilalabas-masok ni Lash ang pagkalalaki sa pagkababae niya.

“Lash! Oh, I’m coming… oh!”

Lash groaned. “Sabay tayo—oh!”

He moved faster and faster… harder and harder and then with one long powerful thrust, they both orgasmed.

Hinihingal na ngumiti si Lash sa kanya habang hinuhugot ang pagkalalaki nito sa loob niya. “I love you, apple.”

She rolled her eyes. “I love you too. Now, go, magbibihis na ako.”

Mahinang tumawa si Lash at iziniper ang pantalon, saka pinulot ang bra at panty niya. “Stand up. Tutulungan kitang magdamit.”

Nez narrowed her eyes on him.

Natatawang itinaas nito ang dalawang kamay na may hawak sa bra at panty niya. “Promise. Wala akong gagawing kapilyuhan.”

Inungusan niya ito, saka umalis sa kama.

True to his word, Lash didn’t do anything naughty. Isinuot nito sa kanya ang bra at panty, saka tinulungan siyang isuot ang wedding gown niya.

Humarap siya sa salamin at napasimangot nang makitang nagulo ang buhok niya.

“Look at what you did.” Itinuro niya ang buhok. “You ruined my hair.”

Tumawa lang si Lash, saka tinaggal ang pagkakapusod sa buhok niya at inilugay iyon. “Mas maganda ka kapag nakalugay ang buhok mo at parang kagigising mo pa lang.”

Napangiti siya. “Fine. Now…” Itinuro niya ang pinto ng kuwarto niya. “Get out. Aayusin ko pa ang sarili ko.”

Natatawang ginawaran siya ng halik sa mga labi ni Lash. “I’ll wait for you in the altar.”

Tumango siya at umalis na ito.

Nakahinga si Nez nang maluwag. Good thing na walang tao sa buong mansiyon dahil abala sa kasalang magaganap.

Tumingin uli siya sa salamin at namula ang pisngi nang maalala ang ginawa nila ni Lash. She chuckled at her flushed expression. “I definitely am a blushing bride.”

CECELIB | C.C.

EPILOGUE

A/N: Thank you so much sa inyo na nagbasa, nag comment at nag vote. I really appreciate it.  Maraming-maraming salamat ulit. Laging tatandaan na sa wattpad, may #Forever na may #Pornever pa.

EPILOGUE

IT WAS ONE of the best days of Nez’ life. Kumpleto ang buong pamilya niya, saka ang mga kaibigan ni Lash na naging kaibigan, kumpare at kumare rin niya sa nakalipas na mga taon.

Hindi mapuknat ang ngiti sa mga labi ni Nez habang nakatingin siya sa kanyang asawa na masayang nakikipagusap sa sampung taong gulang nilang anak na si Phaxton.

Phaxton had the same face as Lash. Same violet eyes and mannerisms. Daddy’s boy rin ito.

“Mommy?”

Bumaba ang tingin niya sa isa pa nilang anak, ang kakambal ni Phaxton, si Pharexter. Umuklo siya para magpantay ang mukha nila. “Yes, baby?”

Pharexter smiled, showing his cute dimples. “Mommy, can I go to my cabin in the second deck?”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Ha? Bakit naman? Ayaw mo bang makipaglaro kina Light at Trek? Hindi mo sila makikita habang nagsa-summer cruise tayo for three months.”

Umiling ito, saka nakangiwing ngumiti. “No. I want to read po. I want to learn a lot about Asian people and their beliefs.”

Nez sighed. Phaxton and Pharexter similarities ended with their face. Mukha lang ang magkapareho sa mga ito. Magkaibang-magkaiba ang dalawa mula sa hobbies, ugali at mannerisms.

“Okay.” Hinalikan niya ito sa noo. “Bumaba ka kapag na-bore ka roon sa kuwarto mo, ha?”

“Opo, Mommy.” He gave her a cheeky grin. “Love you, Mommy.”

“Love you too, Rexter.”

Pharexter left running gleefully.

Tumayo si Nez nang tuwid at nagtungo sa buffet table para tingnan kung may pagkain pa. Mukhang maayos naman ang lahat. She could see that their visitors were having fun and already full.

Ang tanging inimbitahan lang naman nila ni Lash ay ang malalapit nilang kapamilya at kaibigan.

“Mommy? Mommy? Nasaan po si Rexter?” Boses iyon ni Phaxton.

Nang bumaling siya sa anak, may dala itong maliit na bola at may ngiti sa mga labi. “Nandoon sa kuwarto n’yo si Rexter. Magbabasa raw siya kaysa maglaro.”

Napasimangot si Phaxton, nagtatampo. “He always does this. Gusto kong makipaglaro sa kanya pero palaging libro ang inaatupag niya.”

Nez sighed. “Phax, hindi lang talaga kayo pareho ng hilig ni Rexter.”

Lalong ngumuso ang bibig nito. “I know that, Mom.” Kapagkuwan ay bumaling ito sa mga kalaro. “Hey, Light, Trek. Kayo na lang ang maglaro. Nandoon sa kuwarto namin si Rexter, nagbabasa na naman. Pupuntahan ko siya at sasamahan.”

Light grinned. “Ang sweet naman.”

Binatukan ito ni Trek at ngumiti kay Phaxton. “Sama kami. May chess board kayo sa room n’yo, ’di ba?”

Tumango si Phaxton, saka patakbong nagtungo sa kuwarto nito kasama sina Light at Trek.

She smiled at Phaxton’s sweetness towards his twin. Hindi talaga nito hinahayaan na mag-isa si Pharexter. Kahit hindi ito mahilig magbasa, magbabasa ito para may kasama ang kakambal. Si Pharexter naman ay hindi kakain hangga’t hindi kasabay si Phaxton.

Napaigtad siya nang may yumakap sa kanya mula sa likuran at hinalikan siya sa leeg. His Calvin Klein scent invaded her nostrils. Napangiti siya.

“Na-miss mo ’ko agad?” tudyo niya sa asawa, saka humarap dito.

Lash was grinning from ear to ear. “Oo, na-miss kita agad.” Bumaba ang kamay nito sa pang-upo niya at gumapang sa gitnang bahagi ng mga hita niya, saka pinisil iyon. “I miss this too, apple,” he said huskily.

Wala itong pakialam kung may mga tao sa paligid. Yes, Lash was still a number one fan of PDA.

Mahina siyang natawa. “You just had that this morning.”

Ngumisi si Lash. “You know me when it comes to you, apple, I can’t get enough.”

Itinirik niya ang mga mata at dumako iyon sa entrance ng Black Pearl Cruise Ship. Masaya siyang ngumiti. “Mom and Dad are here,” anunsiyo niya sa mahinang boses na tanging ito lang ang makakarinig.

Tumigil na sa wakas si Lash sa kahahaplos sa katawan niya at bumaling sa bagong dating.

Lash grinned. “Mom! Dad! You came!” Masayang sinalubong nito ang mga magulang nila, saka niyakap.

Si Tito Leandro na ngayon ay “dad” na ang tawag niya ay inakbayan si Lash. “Kumusta, anak? How’s married life?”

Lash looked at her as he answered his father’s question. “Amazing.” His eyes were shining with love for her.

I love you , she mouthed.

I love you too , he mouthed back.

Tipid siyang nakangiti habang nakatingin kay Lash. Wala nang bakas ng galit o pagkasuklam sa mukha nito habang nakikipag-usap sa ama. In time, Lash, finally forgave his father. Paunti-unti lang noong una hanggang tuluyan na nitong napatawad ang ama at naging close rin ito sa mommy niya na mas ikinasiya niya.

Lash was really sent by God to make her happy. Every day of her life.

Habang nakikipag-usap ang asawa niya sa ama nito at kakambal, nagkumustahan at nag-usap din sila ng kanyang mommy.

“So, how was the mansion?” tanong niya.

“Hayun, mansiyon pa rin,” natatawang sagot ng kanyang ina habang kumukuha ng pagkain sa buffet. “Si Nay Helen, naospital noong nakaraang linggo, pinagpahinga ko muna.”

Tumango-tango siya. Hindi siya updated kasi malayo ang bahay nila sa bahay ng mga magulang.

After their marriage, she and Lash decided to buy a house near the beach. Simple lang pero komportable naman at relaxing. Medyo malayo ’yon sa mansiyon pero malapit lang sa bahay ni Lath, katabi lang ng bahay nila.

Lash and Lath was inseparable.

“Ingat sa paglalayag sa Asya. And I’ll miss you and the kids,” paalala ng mommy niya.

“Yes, Mom.”

“I love you, baby,” sabi nito.

Napasimangot siya. “May asawa na ako at mga anak, Mommy. Hindi na ako baby.”

“Para sa akin, baby pa rin kita. Kahit may asawa ka na. You’ll know what I mean when your kids got married.”

Napasinghap siya. “Mom! Ten years old pa lang ang mga anak ko.”

“Time flies fast, baby. Hindi mo mamamalayan, ikinakasal na sila.” Tinapik-tapik nito ang pisngi niya. “O, siya, dadalhin ko muna itong pagkain sa daddy mo. Magsasalo na lang kami ng pinggan.” Iniwan siya nito sa buffet table.

Mahina siyang natawa. Ang sweet pa rin ng dalawa kahit may edad na.

She grinned when someone hugged her from behind again. It was Lash.

“Apple, may nakalimutan ako.” Bumulong ito sa tainga niya at napasinghap siya nang may isuot ito sa kanyang kuwintas. “Happy eleventh year anniversary, my baby apple. I love you so much.”

Humilig siya sa balikat ni Lash. “I love you too, babe.” Minsan lang niya ito tawagin gamit ang endearment na “babe” kasi alam niya kung ano ang epekto niyon sa asawa.

“Damn, apple, you’re making me horny.”

Natatawang naiiling siya. “You’re always horny, babe.”

“Yeah, yeah. I love you and our twins. So much.”

Humarap siya kay Lash, saka ginawaran ito ng halik sa mga labi. “Mahal din kita at ang mga bata.”

“Thank you for coming into my life, apple. Because of you, I’m floating in happiness every day. Ikaw ang kaligayahan at buhay ko. Ikaw at ang mga anak natin. Sa labing-isang taon na magkasama tayo bilang mag-asawa, walang araw na hindi mo ako napasaya. And I hope, in God’s will, that I will be able to greet you a happy fiftieth anniversary in the near future. I will always here for you, loving you and the kids.” He kissed her softly. “I love you more than my wealth, more than this cruise ship and more than my life.”

Nanubig ang mga mata ni Nez habang nakikinig sa asawa. “Napakasuwerte ko sa ’yo, alam mo ba ’yon? You are the most amazing and loving man I have ever met. Sa araw-araw na ginawa ng diyos sa loob ng labing-isang taon, hindi ka nagsawa sa pagmamahal sa akin. Thank you, Lash, for loving me irrevocably.”

He kissed her lips and embraced her softly. “Nandito lang ako palagi sa tabi mo, nagmamahal sa ’yo.”

Nez didn’t doubt Lash even for a second. Alam niyang palagi itong nasa tabi niya ano man ang mamgyari at sisiguruhin niyang mararamdaman nito ang pagmamahal niya sa araw-araw na gagawin ng Diyos.

THE END

CECELIB | C.C.

FINALE: Lash Coleman’s Sexily Ever After

The final part of Lash Coleman’s story has been published in THE POSSESSIVE SERIES ANTHOLOGY: Nostalgia, now updating weekly on Saturday & Sundays! The Possessive 26’s sweet and tender married lives will be revealed in this nostalgic conclusion of the Possessive series.

Remember—a story is not complete without a Sexily Ever After.

Click here to read!