POSSESSIVE HUSBAND SERIES ONE

POSSESSIVE HUSBAND SERIES ONE
WARREN VERGARA
(ＭＰＲＥＧ) (ＢｘＢ) (18+)

ＷＡＲＮＩＮＧ!!

Please be advised that this story contains sexual content that may not be appropriate for individuals under the age of 17. Additionally, it should be noted that this story includes grammatical errors and misspelled words. If you are a discerning reader who is sensitive to grammatical errors and demands perfection in your reading material, we kindly ask that you refrain from proceeding and contact us privately to discuss your concerns. Thank you.

ITONG KWENTO AY NAGLALAMAN NG MASISILANG BAHAGI NG LIBRO, MAARING! UULITIN KO PO MAARING HUWAG NA LANG BASAHIN KUNG KAYO PO AY AGAINST SA DALAWANG LALAKING NAGMAMAHALAN AT NAG-JUJUGJUGAN. ALAM N’YO NA MAY SWORD FIGHTING NA MAGAGANAP NA MAAASAHAN SA KWENTONG ITO.

KUNG HINDI KA SANAY SA GANUNG BAGAY PLEASE LANG UMALIS KA NA AGAD. KUNG GUSTO MO NAMAN AY MAG-STAY KA, KAHIT ALAM KO NAMANG WALANG NAG STAY NG MATAGAL. MAPANAKIT!!

••ＤＩＳＣＬＡＩＭＥＲ••

The following text should be regarded as a work of fiction. All names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents depicted in this work are either the product of the author’s imagination or have been used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is coincidental and unintended. This work should not be interpreted as a factual representation of any person, business, place, or event.

⚠️ PS. :The photos used in this story do not belong to me. Credit to the rightful owners for pictures/information/media used.

⚠️This piece of literature includes a romantic relationship between two male characters. If this is not within your comfort level or preference, please feel free to set this work aside. We believe in respecting individual choices and preferences and wish to extend the same to our readers.

⚠️ If you hold a negative view towards the LGBTQ community or prefer not to read stories related to this topic, you may choose to discontinue reading this content. We appreciate your respect towards a diverse range of perspectives. Thank you.

⚠️This book may contain misspellings and grammatical errors which readers may come across. It is my sincere hope that such errors do not result in any negative judgment or criticism towards me as the author. As we all know, perfection is not a trait that any of us can claim with certainty. Therefore, I humbly request that if you are particularly sensitive to grammatical errors, you may choose to abstain from reading this book. Thank you.

⚠️WARNING!! R-🔞 Not suitable for younger age readers. Read at your own risk‼️

⚠️PLAGIARISM is considered a serious offense, and the contents of this story mustn’t be reproduced or printed without the author’s explicit permission and acknowledgment. While certain elements of this story may bear some resemblance to other works, it must be noted that this is entirely original material, created solely by the author’s imagination. Any unauthorized duplication or misuse of this material will be viewed as an infringement of the author’s intellectual property rights and will be subject to strict legal action. As such, it is important to exercise due diligence and respect the author’s creative rights.

@All rights reserved

🅹︎🅾︎🅷︎🆈︎🅴︎🅾︎🅽︎🆁︎🅰︎

Don’t forget to vote.
Para naman ganahan ang author. Voting and reading, mean a lot to us. Following the author is much appreciated.

PROLOGUE

“Ah!! Hmmp.. deeper, babe! Aah!”

Hiyaw ng babae sa sarap nang sagarin ni Warren ang kanyang pagkalalaki sa loob nito. Wala siyang awang nilakasan ang pag-ulos sa kalaliman nito.

Ito ang naghanap, ito ang nagtangkang akitin siya at ito rin ang unang gumising sa malahalimaw niya pagkalalaki.

“Aah! Like this? Ha? Aah! You’re hot!”

Ungol niya nang bilisan nito ang galaw. Walang awa itong binayo ng mabilis, dahil para sa kanya di dapat pagbigyan ng maromansang pagtatalik ang babaeng ilang lalaki na ang nagdaan sa pagkababae nito.

She’s not a treasure para ingatan. She’s just a toy na iba’t-ibang lalaki ang nakatikim sa katawan nito. Patalikod niya itong tinira dahil ayaw niyang makita ng mukha ng babaeng katalik. Tinaas niya ang isa nitong hita at gumalaw ng marahas.

“Take this dck! Ah!! Fck!”

Ungol niya sa sarap na nararamdaman. There’s no way na tatanggihan niya ang ganitong bagay he needs someone para mapalabas ang lahat ng libog niya sa katawan kung minsan.

He thrust and thrust until they both reached the pleasure of climax. Sabay silang dalawang nilabasan ng maabot ang rurok ng kaligayahan. They’re both covered with sweat at humahabol ng hininga.

Inalis ni Warren ang kanyang kahabaan sa pagkababae ng katalik at inalis ang condom na puno ng kanyang katas na inilabas at dali-daling inayos ang sarili saka binigyan ng pera ang babae.

Nagulat pa ito dahil sa perang ibinigay sa kanya at nabalutan ng galit ang mukha.

“Ano sa tingin mo sa akin? Bayaran?”

Galit na turan nito sa kanya, Warren smirked at her.

“I thought you were, that’s why you pulled me into the room, right?”

Hindi na ito nakapagsagit pa, totoo naman siya ang naunang hilahin ang lalaking ito, akala niya ay kapag nagawa na niya ang lahat ay mahuhulog na ito sa patibong niya, but she was wrong, this guy is Warren Vergara, known as a play boy who had a lot of wowman as his sex slave..

“Here and don’t show yourself again.”

Sabay lagay ng pera sa lamesa kung saan siya nakatayo. dalawang-daang libo na rin ang ibinigay niya sapat na para sa pangangailangan ng babae na humila sa kanya at nang-akit,

Pagkalabas sa hotel room ay malakas na sigaw ang kanyang narinig mula sa loob.

Isa na namang babae ang kanyang napaligaya ganun na rin sa kanyang sarili. Isang babae ang nadagdagan sa kanya listahan bilang isang parausan na pagkatapos gamitin sa kama ay kanya na lang babayaran at iiwanan.

Sa ganun bagay na lang umiikot ang mundo ni Warren Vergara, siya ay mula sa kilalang pamilya at tinitingala ng lahat.

Warren’s father is widely recognized for his exceptional business acumen, while his mother has gained significant renown as a highly accomplished actress in the television industry.

He’s handsome, everyone wants to get him, everyone wants to marry him. Ilang beses narin napasabak sa aktingan at nakagawa ng ilang telenovela kasama ang mga babaeng artista na nakama niya after the shoot.

Not easy to fall in love. What he thinks is…

They want him because of what he have now. Lahat gusto siya makuha dahil lamang sa kung anong meron siya at pera lang ang habol ng lahat sa kanya. Wala siyang problema sa pagpapalabas ng kanyang libog, isang kindat lang sa mga babaeng nagpaakita ng interes sa kanya ay makukuha na niya agad ito.

But, what if makita niya ang magiging katapat niya? Not a girl but a gay, a gay who doesn’t care around him, ang binabae na walang paki-alam kung ano pa man ang pagkatao nito.

Not interested in the everything, all he wanted is to live, sa bawat araw nagdaan, nakiki-baka at iniisip lang nito na kailangan ay mabubuhay siya sa bawat paglitaw ng araw sa umaga.

Not rich at walang ipagmamalaki. Namamasukan sa mga part time job na nakikita sa bawat karatulang nakikitang nakasabit. He wants money to live at maipakain sa sarili. Walang pamilyang matawagan dahil sa pinagtabuyan ito ng sariling kadugo.

Ano kaya ang magiging buhay ni Warren kapag nakita at nakilala niya ang isang Kit Gomez, at ang pagkikita nilang dalawa ay napunta sa isang hindi inaasahang pangyayari.

Will he change Warren’s stone heart? Will he be able to tolerate the love that you know he doesn’t deserve? or will Warren be able to stop the heart that has found its home that is stunningly beating and coming to life?

Look out for a story that will make you cry and make your heart in pain.

POSSESSIVE HUSBAND SERIES: WARREN VERGARA

Written by : JOHYEONRA

1

THIRD PERSON’S POV

“Paano mo to nagawa sa akin? Tinuring kitang kapatid, tapos tatraidurin mo lang ako?”

Nanginginig na si Kit sa inis nang makita ang dalawang tao sa kanyang harapan na pinagtaksilan siya ng patalikod ang mas malala pa ay mismong bestfriend pa niya ang nagtraidor sa kanya.

“Siya ang lumapit at hindi ako Kit. Masisisi mo ba ang lalaking minahal mo kung ang hanap niya talaga ay tunay nababae at hindi ang isang katulad mo?”

Malakas na sampal ang dumapo sa mukha ni Ella. Ang lakas ng loob niya na sabihin sa kanya yun, matapos niyang pagkatiwalaan ang bestfriend niya at bigyan ng pera pantulong sa gamot ng kanyang may sakit na nanay, kahit singilin siya ay di na niya nagawa dahil alam niyang walang maibigay ito ni isang kusing.

“Wala kang utang na loob! Matapos kitang tulungan? Ikaw! Kayong dalawa! Di ko kayo mapapatawad, lumayas kayo dito!!”

Walang luhang lumalabas sa kanyang mata. Bakit siya iiyak? Bakit niya pagsayangan ng lakas nag dalawang ito kung alam naman niyang hindi talaga nararapat sa kanya ang totoong pagmamahal. Bakit pa niya pagsayangan ng luha at lakas ang isang tao na kung imposible na magsama sila ng habang buhay.

Walang kung ano-anong hinila ni Ella ang ngayong ex boyfriend niya paalis sa kanyang lugar. Napaupo na lang sa tabi si Kit, matapos siyang itaboy ng pamilya niya ngayon pati kaibigan niya ay wala na rin sa kanyang tabi. Isa ba siyang bagay na pwede lang itapon at iwanan kung di na kailangan? Halos lahat ng mahal niya sa buhay ay iniwan siya at tinaboy.

“Walang karamay at nag-iisa sa buhay. Pinanganak nga akong malas at salot sa pamilya. Tama nga sina mama at papa, dapat di na lang ako pinanganak.”

Masakit man sa kanya na talikuran ng sariling pamilya at kamag-anak ay pinili niya lang na umalis sa puder nila dahil di na niya kayang pakisamahan ang mga ito lalo na kung sa iisang bubong lang sila. Di na niya kaya ang paghihirap na ginagawa nila. Saring dugo at laman, pero nagawa nila itong saktan at pandidirihan. Malaki ang galit niya sa pamilya niyang pinagtabuyan siya.

Kinabukasan…

araw ng Sabado. Maagang bumangon si Kit para pumunta sa kanyang unang trabaho bilang isang waiter sa isang restaurant, isang mamahaling restaurant na palaging dinadaluhan ng mga mataas na tao sa Pilipinas kabilang na ang mga sikat na mga artista na kilala din sa larangan ng musika at pag-arte.

Pero wala nang pakialam si Kit kung sino man ang mga taong pumupunta sa restaurant ang hangad niya lang ay magtrabaho at tustusan ang sarili sa pag-aaral sa kolehiyo na ngayon ay kanyang huling taon para makapagtapos ng kursong hotel restaurant management. Gusto niyang magpatayo ng sarili niyang restaurant kung papalarin.

Pagpasok palang ni Kit sa restaurant ay nakita na niya ang mga kasamahan na nagtitipon sa iisang lamesa, gawian na ito ang magtipon muna sila bago magtrabaho, di biro ang gagawin dito sa restaurant sa buong araw at di rin madali ang trabaho ng mga chef dahil sa kailangan ay mabilis ang galaw mo.

“Kit!! Mabuti at dumating ka na. Halika kumain ka muna bago tayo magtrabaho, si boss nag luto lahat ng ito.”

Hinila na siya ng isa sa mga kasamahan niya na babae papunta sa lamesa kung saan silang lahat. Mahaba ang lamesa kaya kasya silang lahat doon, nagulat na siya nang makit ang pagkain na nakalagay sa gitna ng lamesa. Mga pagkain na palaging ino-order ng mga sikat na tao.

“Don’t skip your breakfast, Kit. Nakikita ko na pumapayat ka na.”

Napalingon siya sa lalaking nagsalita mula sa kanayang likod, at nakita niya doon ang boss nila na nakangiti sa kanya habang may suot na itim na apron. Ito ang may ari ng restaurant na pinagtatrabahuhan niya, ito na rin ang nagbigay sa kanya ng trabaho kahit na wala pa siyang masyadong experience sa pagiging waiter noon at nagtiyaga na turuan siya bago tumuntong sa kolehiyo.

“Payat naman talaga ako, sir. Pero salamat po.”

Pasasalamat niya dito ay ngumiti, ngumiti din ang boss niya sa kanya. Gwapo ito at walang asawa at anak at nasa edad na 28 samantalang si Kit ay nasa 23 pa lamang. Di din niya pinagkalaila na may gusto siya sa boss nila pero di niya yun pinakita dahil sa may boyfriend din siya nung araw na yun.

“Eat well, Kit. Ayaw kong nagkakasakit ang mga tauhan ko.”

Palagi naman ito ganigawa ng boss nila, kapag umaga naghahanda ito para sa kanila. Gusto nito na bago ang trabaho nila ay may lakas sila para sa buong araw na pagtatrabaho. Para sa kanya, subra na ito dahil sa siya na ang nagpapasahod sa kanila ay pati pagkain nila ay aakuin pa niya.

“Sir, Chase. Hindi ba mukhang subra naman? Binabayaran mo na nga kami tapos papakainin mo pa kami. Pwede naman po kaming kakain sa bahay namin bago pumunta dito.”

Kuntra ni Kit kay Chase. Si Chase Ashton, kilala ng lahat bilang isang sikat na chef at isang businessman sa buong Pilipinas, isa rin itong modelo dahil sa kanyang maamong mukha at magandang pangangatawan, marami din naghahabol dito dahil sa kanyang pisikal na katangian lalo na sa kanyang mabait na pag-uugali at yaman.

“Ayos lang, Kit. I’m the boss here I’ll do whatever what I want to do, hindi lang naman para sa atin to para din sa restaurant natin.”

Iba ang dating sa kanya ang salitang ‘restaurant natin’ parang pakiramdam niya ay pagmamay-ari nilang dalawa ang restaurant na’to at kasama siya sa pagtataguyod nito. Yung tipong pinaghirapan nilang dalawa na ipatayo ito. Iba na talaga ang dala ng imahinasyon niya.

Matapos ang kanilang pagkain ay agad nila iyon inayos at hinugasan ang mga pinagkainan at inilagay sa lalagyan ng mga gamit ng mga staff kung saan ay para sa kanila ang nga gamit na nandoon bago nagsimula ang lahat sa kanya-kanyang trabaho. Nakatuka si Kit sa pagkuha ng order yun ang ginagawa niya sa buong durasyon ng kanyang trabaho. Sa isang buwan nakakatanggap siya ng 20 thousand at sapat na yun para sa kanyang pag-aaral malaki ang tulong nun sa kanya lalo na at graduating student na siya ngayong taon.

Hapon na at tapos na ang oras ng kanyang trabaho. May ibang tao naman ang papalit sa kanya para sa panggabi, bukas ang restaurant mula umaga hanggang twelve evening. Kaya masyadong mahirap para kay Chase na magtrabaho magisa bilang chef, kaya nagpapasok itong mga chef na pwede sa umaga at gabi.

Di muna umuwi si Kit sa bahay na inuupahan niya, kailangan niya munang bumili ng mga kailangan niya sa bahay niya. Lalo na ang mga suplay ng pagkain. Pumara na siya ng masasakyan at magluluto pa siya after niyang mamalengke at bumili ng mga kailangan. Wala pa ang sweldo nila pero may natitira pa siyang pera sa nakaraang buwan na sahod dahil na rin sa matipid ito at okay na ang bayarin niya sa paaralan. Kung tutuusin subra na nga ang kanilang sweldo di basta-basta ang fifty thousand na kabuwanan na sahod, dahil na rin sa sikat ang restaurant at mamahalin ang mga pagkain doon at isa pa mayaman din ang may ari at di basta-basta ang mga taong pumupunta doon.

“Ano kaya ang bibilhin ko?”

Tanong niya sa kanyang sarili. Habang nakatayo sa harap ng mga bilihin. Nauna muna siya na mag grocery bago pumunta sa tindahan. Binayaran niya lahat ng yun at lalabas na sana nang may nakita siya maraming tao ang nagtutumpukan sa labasan ng grocery store. Di niya alam ang nangyayari dahil sa nagsisiksikan ang mga ito na parang may pinagaagawan. Gusto niya sanang lumabas pero marami silang nandoon naka harang.

“Ano ba kasing meron? Saan ako lalabas nito?”

Di na niya alam ang gagawin kung paano makalabas, wala na siyang magawa pa kundi ang pilitin na lang na makalabas pero may isang tao ang nandoon na nakatayo habang may mga lalaking naka-itim ang naghaharang sa mga na nagsisitilian at nagkukuha ng mga larawan sa kanilang cellphone

May artista ba?

Ang pumasok sa kanyang isipan pero di niya kilala kung sino dahil wala naman siyang kilalang ibang artista maliban na lang kay Mingyu na palagi niyang napapanaginipan na kinakasal siya sa binata pero imposible na mangyari dahil malayo ito sa kanya at idagdag pa na mahirap maabot. Ito lang naman ang sinusubaybayan niya palagi sa telebisyon lalo na sa puder pa lang siya ng magulang niya.

Paano na siya ngayon lalabas? Iisa lang naman ang labasan ng Grocery store na ito. Sa dami-dami pa kasing pwedeng mapahintuan at bakit pa sa harap ng pinto ng grocery store, minsan mga baliko din ang utak ng mga ito.

Wala na siyang ibang magawa kundi ang pilitin na buksan ang pintuan. Mukha siyang nasa kalagitnaan ng gulo, pakiramdam niya nakasali siya sa isang pagaaklas laban sa gobyerno. Tulak lang ng tulak hangang sa makalabas siya sa pintuan ng Grocery store pero nang gusto na niyang makipagsiksikan at umalis na ay may isang kamay na humila sa kanya pabalik sa mga taong nakipagsiksikan doon.

Malakas na kumabog ang kanyang dibdib dahil sa kaba at nawawalan na siya ng hangin sa paghinga, pinilit niyang alisin ang kamay na humawak sa kanya pero masyado itong malakas para maalis niya ito hanggang sa maramdaman na niya na mawawalan na siya ng ulirat.

Samantala ang lalaking humilisa kanya ay di alam kung ano ang gagawin dahil sa mga taong nagsilapitan sa kanya. Paano siya nakilala ng mga ito samantalang nakatakip na ang mukha niya, wala siyang maisip na paraan para makaiwas sa mga fans niya kaya kusa na lang gumalaw ang kamay niya para manghila akala niya ay isa ito sa mga gwardya niya pero di niya alam na isa pala itong ordinaryong tao lang na mawawalan na ng ulirat dahil sa kaba at sa nawawalan na ito ng hangin ilang sandali malakas niya ito hinilapalapit sa kanya at bumagsak na ikinagulat ng lahat. Ang kanyang mga pinamili ay nagkalat sa paligid kasabay ng paglaki ng mata ni Warren dahil sa di inaasahan na paghila sa inaakala niyang kanyang bodyguard, bago pa magkagulo ulit ay nagmadali na ang mga gwardya na harangan ang paligid ni Warren.

Samantala di niya maalis ang tingin niya sa mukha ng isang tao na ngayon ay nakahiga sa kanyang katawan dahil sa nawalan ito ng malay. Lumapit sa kanya ang isa niya bodyguard para kunin ang taong ito but he stopped him.

“Let me handle it, this is my fault.”

Hinila niya ang inaakala niyang bodyguard dahil sa damit nitong itim at fitted jeans na itim at puting sapatos. Di niya maalis ang paningin niya dito.

How could this guy be more beautiful than a woman?

Tanong niya sa kanyang isipan. How? Paano sa isang lalaki ay may ganitong taglay na kagandahan, walang biguti na tumutubo sa kanya o kahit na isang palatandaan na isa itong lalaki. Sa una inaakala niyang babae ito but he realized that he was wrong.

Agad niyang binuhat ito at sinabihan ang mga bodyguards na ayusin ang nagkalat na pinamili nito at palitan ng bago para sa paghingi ng tawad kahit na di niya yun gawain and this is his first time na magbuhat ng isang di kilalang nilalang.

Pinasok niya ito sa van kasama siya at pinaupo sa upuan saka nilagyan ng seatbelt.

“Bring us into my condominium.”

Yun na lang ang sinabi niya habang nakatingin sa katabi nito at napangisi. Iniisip lang niya kung ano kaya ang magiging reaction nito kapag nakita niya ang gwapong katulad niya na kasama siya. Shock? Magiging masaya? This is his chance para sulitin ang araw na kasama siya.

“What a great actor. Pinili talagang mahimatay para makasama ako.”

Turan ni Warren, pero niya alam na ang kasama niya ngayon ay walang alam sa mundo ng industriya at iisang artista lang kinikilala at hindi siya yun.

To be continued…

2

KIT

GOMEZ

Nakaramdam ako ng lamig na dumadampi sa aking balat, gumalaw ako ng kaunti para maitaas ko ang kumot na nakapatong sa akin. Pero bigla ko na ibukas ang mata ko nang ma-realize ang nangyari kanina. Agad akong umupo para makita kung sa bahay ba ako na inuupahan ko o kung saan mang lupalop ng mundo.

Nakita ko ang kulay gray na pintura ng pader at ang itim na kurtina lalo na ang mga upuan. Ay itim din.

Halatang kampon ng kadiliman ang nag mamay-ari ng kwartong ito.

Nagtataka na ako kung saan ako, at kung anong lugar na ba ito. Kung nasa Pilipinas pa ba ako o nasa ilalim ng lupa sa kulay ng mga pader.

Bumaba ako sa kama, at tinignan ang sarili na ganun parin ang damit ko. Walang nagbago, imposible naman na marape ako dahil wala naman sila makukuha sa akin. Pero nasan ang mga groceries ko? Baka yun ang ninakaw sa akin! Bago ako dinala dito.

Agad akong lumakad at binuksan ang pinto tumambad sa akin ang puting pintura na may mga magagandang kagamitan.

So after pala lumabas sa kwarto ni Lucifer ay Heaven din pala, ngayon ko lang alam na magkapit bahay pala ang dalawa.

Mula sa taas isang chandelier na nagbibigay ng liwanag sa buong bahay malaki ito kaya balot sa liwanag ang buong paligid at bawat sulok ng bahay.

Lumakad ang ng paunti-unti habang di ko maaalis ang pagkamangha sa lugar na kung saan man ako. Lumapit pa ako sa mga furniture na magaganda lalo na sa mga vase na sa tingin ko ay mamahalin.

“You looked amazed.”

Bigla akong napalingon sa taong nasalita at nilibot ang paningin kung saan siya.

“I’m up here.”

Tumingala naman ako at nakita ko siya na nakatayo sa second floor ng bahay habang nakapamulsa. Di ko makita ang mukha niya dahil sa humaharang ang isa sa mga galamay ng chandelier sa mukha nito.

“Si-sino ka?”

Tanong ko sa kanya at narinig ko na lanag ang marahang pagtawa nito.

“Not important.”

Pilosopo din ang isang to ah! Nagtatanong lang ng maayos. Hindi ako natutuwa. Gusto ko nang umuwi asan na kasi yung pinamili ko!!

“Okay, I think that’s not funny anymore.”

Saad niya bago ako nakarinig ng yapak nito na bumababa na sa hagdan, unti-unti ko naman masisilayan ang mukha niya hanggang sa makita ko na ito.

Well, overall gwapo lang siya. Wala na. According to my six senses. He just shrugged his shoulders at nagwide arms open pa sa akin. Ano naman kalukuhan na ginagawa niya? Tinaasan ko na lang siya ng kilay dahil sa kanyang ginagawa.

“What?”

Tanong niya.

“Saan ang pinamili ko? At bakit ako nandito? Gusto ko nang umuwi.”

“Not that fast.”

Agad kong tinignan ang lalaking ito na ngayon ay malapit na sa akin di ko alam pero amg sama na niya kung makatingin.

“Do you know who I am?”

Tanong niya. Tinignan ko naman siya ng maigi at bigalang nagsalita.

“Aah!!”

Sigaw ko na akala mo ay alam ko na kung sino talaga siya pero…

“Hindi. Sino ka ba? At isa pa bakit kasi ako nandidito?”

Bigla naman nag bago ang ekspresyon ng mukha niya. Totoo naman di ko alam kung sino siya at kung anong klaseng nilalang ba talaga ito at isa pa bakit niya ako dinala dito samantalang nasa grocery store lang ako at nawalan ng malay.

“I thought you’re pretending fainting out para masolo ako. Am I right?”

“Ano? Ako? Nagpapanggap?”

Agad naman umiinit ang ulo ko sa sinabi niya. Ako magpapanggap para masolo siya?

“For your information, Mr..”

“Vergara. Warren Vergara.”

Agad niyang salita na may pangisi pa at nagbago iyon nang samaan ko siya ng tingin.

“Di ko intensyon na mahimatay. Isa pa nahimatay ako dahil sa madaming tao na nagsisiksikan at nawawalan ako ng hangin at higit pa doon may humila sa akin na di ko alam kung sinong Ponchu Pilato!”

Galit kong saad na nagpaiwas ng tingin niya sa sinabi ko at pasimpleng umalis sa harapan ko at umupo sa magarang sopa at pinaandar ang television.

“Pwede ba gusto ko nang umuwi at saan ang pinamili ko?”

“In my car. Just let my bodyguards escort you home.”

Wala an akong nagawa kundi ang lumabas na doon pero bago ako lumabas ay isang kamay ang humila sa akin at sa di inaasahan na maglapat ang labi naming dalawa. Nagawa ko siyang itulak at sampalin sa mukha na nagpabigla sa kanya.

“Di ka lang kidnapper, mapagsamantala ka pa!”

“Hey! I didn’t -”

Bago pa man siya magsalita ay tumalikod na ako at lumabas sa bahay niya na pabagsak na sinara ang pinto. Pero nagulat ako imbis na bakuran na ang tumambad sa akin ay isang mahabang hallway ang bumulaga sa akin. Hindi ito bahay. Isa itong condominium unit. Ibig lang sabihin nun ay mayaman ang lalaking yun! At is pa dalawang palapag ang condominium niya? Social lang.

Lumakad na ako kasama ang isa niyang bodyguard na nasa labas lang ng pinto at pumasok sa elevator pababa. Sinabihan pa akong ihatid dahil at kita ko ang mga pinamili ko na inilalagay ng kasamahan nito sa kotse. Wala na akong nagawa dahil sa ito naman ang kagustuhan nila at bawas din sa gastos, papatulan ko na…
.

Maaga akong nagising para sa pag-aayos sa sarili at makapunta sa paaralan. Huling taon ko na ito para makapagtapos, matagal na rin na sinusuportahan ang sarili ko kahit na sa ganitong bagay ay makabawi ako sa lahat ng hirap na dinaranas ko sa tanang buhay ko.

Limang araw narin pagkatapos ng pangyayaring sa amin ng lalaki na yun at di ko na ito nakikita o nakakasalubong man lang. Inayos ko muna ang higaan ko at banig na siya lang ang sapin sa higaan kong gawa sa kawayan. Nagiisa sa isang maliit na bahay. Mababa lang ang renta kaya maayos na yun sa akin.

Lunes na Lunes tinatamad akong gumalaw pero ayaw kong hayaan ako ng katamaran ko na sirain ang pangarap ko. Pilit ko na lang ang pagtayo kahit na alam kong wala akong sigla sa araw na ito. Nararamdaman ko na rin na parang umiinit ang mga mata ko.

Pumasok na ako sa banyo at hindi nagtagal sa loob dahil sa lamig ng tubig. Hindi na ako makatiis at binilisan na lang ang pagkuskos sa katawan at nahihilong lumabas ng banyo…
.

“What happened to you?” Tanong sa akin ni Sir Chase. After ng klase na tinulugan ko na lang whole day ay pinapahinga na lang ako sa infirmary at inasikaso ng nurse. Until sa hapon ay hindi pa nawawala ang init ng katawan ko dahil sa nilalagnat ako.

“A-ah! Wa-wala po, sir.” Pagsisinungaling ko. Kailangan kong magtrabaho lalo na at kailangan ko ng pera sa ngayon. Dahil…

Kasabay ng pag-iisip ay ang pagtunog ng aking cellphone. Napabuga na lang ako ng hangin dahil sa pangalan na naka rehistro sa cellphone ko. Luma na ito at kailangan nang palitan dahil sa nagkaroon na ito ng linya sa baba. Wala akong oras para sayangin ang pera ko sa pansariling interes. Lahat ng kita ko ay iniipon ko na lang sa bangko nang hindi ko na ito magagamit. At kung kailangan ko naman ay madali lang ang pagkuha ng pera dahil sa ATM card ang gamit ko.

Hindi ko pinansin ang tumawag dahil alam ko naman ang kailangan nila sa akin. Pera. Oo lumayas ako sa amin pero may komunikasyon parin ako sa mga magulang ko para hingan ako ng pera. Pinadalhan ko sila na sapat na sa isang buwan pero nauubos agad nila yun at magagalit pa kung wala na akong maibibigay.

Inilagay ko na lang ang cellphone sa locker na meron ako dito at hinayaang tumunog na lang yun dahil wala akong lakas para makipag diskasan sa kanila. Lumabas na ako ng staff room nang may katawan na humarang sa pinto dahilan para mapahinto ako nang dahil doon.

“Ano ba? Bakit hahara -”

Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang makilala ko kung sino ang lalaking ito. Ang lalaking limang araw ko nang hindi nakikita.

“I’m not mistaken, that was you.” Saad niyo na agad na dumaan sa gilid para makalabas na ako at makalayo sa kanya. Masyadong matapang ang amoy ng pabango nito kaya para akong nasusuka.

“Anong kailangan mo?” Tanong ko dito pero tinignan lang ako ng loko loko. Napansin ko namang parang nagiba ang tingin nito sa akin na agad kong tumalikod papalayo sa kanya at pumunta na lang sa kusina kung saan kami nagluluto. Nahihilo pa ako at parang lumala pa dahil sa pabango niya.

“Oh? Anong nangyari sayo? Napapawisan ka yata?”

Tanong sa akin ni Sammy. Isa sa mga waiter.

“Wala, tumakbo kasi ako.” Pagsisinungaling ko.

Sumasama talaga ang pakiramdam ko, pilit ko lang na magtrabaho dahil ayaw kong mabawasan ang magiging sweldo ko sa isang buwan.

“Kit!” Napatingin ako sa isang chef na kakapasok lang at hinihingal din pabalik dito dala ang order na hindi pa naibibigay.

“Bakit po? Anong problema?” Tanong ko sa kanya na ngayon ay nanginginig pa.

May mali ba sa pagkain?

Napalingon ako kay Sir Chase. Nagkibit balikat lang ito.

“I-ikaw ang gusto ng costumer na magdala nito sa kanila.”

Bakit ako? Ang arte naman ng taong yun.

“Ha? Bakit naman ako?” Aayaw na sana ako nang itulak ako ni sir Chase.

“Go on, he requested it.” Saad nito na mukhang alam niya.

“At pumayag po kayo?” Naaasar kong tanong. Masama ang pakiramdam ko pero ito naman. Nagpabuntong hininga na lang ako at lumapit sa trolley ng pagkain at tinulak iton. Napakapit na lang ako ng mabuti nang maramdaman kong umiikot talaga ang paningin ko.

“Bwisit! Sino pa ang taong yun? Daming arte sa katawan!!”

Saad ko na lang sa sarili ko. Wala na akong magagawa. Ayaw niya sa waiter namin at ayaw din sa ibang chef. Parang ang sarap hampasin ng kawali sa batok nang matuluyan na ang hayop.

Nang marating ko na ang lamesa at kita ko ang lalaking nakatalikod pero kaharap nito ang babaeng masama ang tima ng mukha.

Wala akong imik na lumaput doon at nagsalita.

“Good evening, here’s -”

Hindi na ako nakapagsalita nang tumayo ang lalaki at agad na lumapat ang labi nito sa akin. Nanlaki ang mata ko sa ginawa nito. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at ang paggalaw ng labi nito at ang dilang nagpupumilit na pumasok.

Kinagat niya ang labi ko dahilan para tuluyan niyang maipasok ang dila nito. His kiss, nakakapanghina ng katawan. Ang dila nitong parang may hinahanap sa loob ng bibig ko.

Humiwalay ang halik naman, gulat akong nakatingin sa lalaki na alam kong sino yun. Bago ito humarap sa babae na najatayo nang umiiyak sa harap namin. Nakarinig ako ng malakas na sampal ng babae sa lalaki.

“Look Trishia, I’m married with this man, you should stop chasing me again.”

Saad ng lalaki at bago tumalikod ang babae sa amin at umalis. Sko naman ay hindi maipasok sa utak ko ang kaganapan. Hindi ko na rin nakayanan ang paghihina ng katawan ko nang maramdaman kong mawawalan na ako ng malay.

Bago pa man ako bumagsak sa lupa ay isang matikas na braso ang sumalo sa akin. Hindi ko al kung kanino yun pero ang naisip ko ngayon ay ang nawala kong second kiss!!

To be continued…

3

WARREN VERGARA

“Kit!” Bago paman na saluhin ko ang katawan niya ay mabilis na siyang naagaw sa akin ni Chase. Napakamot na lang sa bayok ko dahil mukhang nagkamali ako sa paghalik sa kanya.

He fainted by kissing him? What the hell!! Ganun na ba ako ka galing humalik para lang mahimatayin na siya. Napangisi ako sa naisip ko.

Chase left up Kit’s body. Bakit ba ganun lang ka-concern ang kaibigan ko sa tauhan niya?

“Hey! Dude. He’s just fainted, don’t worry magigising din yan.”

Saad ko na isang galit na mukha na lang ang natanggap ko. Aalis na sana ito pero agad ko na pinigilan.

“Just a minute. That should be my responsibility.”

Seryosong saad ko sa kanya na agad ko ding kunuha ang walang malay na… Kit? Yeah, I know his name because of that chef na unang naghatid ng pagkain.

“Kailan ka naging concern sa taong di mo kilala, Warren? As long as I know, ikaw ang tipong walang pakialaman.”

Did he said it sarcastically. Yeah! When?

“No question, give him to me.” Itinaas ko na lang ang dalawa kong kamay pahiwatig na ibibigay na niya sa akin si Kit. Why? At ano naman ang gagawin ko sa kanya?

“No, I’m sorry. He is one of my staffs and I’m should the one who look him out.”

I raised my both hands and nodded. Okay, suko na ako. Kilala ko si Chase. He’s a man who would never abandoned his staffs in a tough situations.

Tinignan ko na lang itong naglakad papalayo habang buhat si Kit. Napangisi na lang ako. What now? Nasabi ko pa kay Trishia na kasal ako kay Kit.

Fuck! I said it? Nevermind, siguro hindi na niya ako hahabulin pa and I’ll explain everything to Mom and Dad. Alam kong susumbong ito dahil sa ginawa ko.

Now, I’m done here. Iniwan ko na lang ang bayad sa itaas ng lamesa. This is Chase restaurant and I know the price. Nagiwan na lang ako ng five thousand. Sapat na sa mga hindi nagalaw na pagkain.

Then, nag flashback naman sa akin ang halik kanina. Not bad! His lips, taste like a candy. So sweet and delicious, parang kakaadikan ko na ang labi ni Kit.

Napatawa ako ng marahan. What is this? Thinking something that I should not do. Well, that Kit is kinda, interesting.

Lumabas na ako sa restaurant na may malaking ngiti. Bago pa ako pumasok sa kotse ko, lumingon muna ako sa restaurant.

“See you again, Kit.”
…

KIT GOMEZ

Naimulat ko ang mga mata ko at naramdaman ko ang malamig na bagay na nakalagay sa nuo ko. Hinawakan ko ito at napansing basang towel ang nahawakan ko. Inalis ko iyon at umupo sa higaan.

Mabigat ang nararamdaman ko. Lalo na at nilalamig pa ako. Napansin ko naman na ibang kwarto ang nakikita ko. Babagin na sana ako para makauwi nang bumukas ang pinto at pumasok doon si Sir Chase.

Nabigla pa ako dahil naka suot lang ito ng T-shirt at boxer. Napansin ko din ang katawan nitong batak ng muscles at ang abs nitong humulma sa suot niyang damit. Dumaan pa ang mata ko sa baba nito at alam kong hindi ako nagkakamali. May ipagmamalaki ang lalaking ito.

“Hey! May nararamdaman ka ba?”

Napabalik ako sa realidad nang makita ko itong nakalapit na sa akin at hawak ako sa magkabilang balikat. Umiling ako sa kanyang tanong.

“Nahihilo lang.” Pahabol ko pa. Nakita ko itong ngumisi na ikinapula ng mukha ko. Parang napansin niya yata ang pagtingin ko sa katawan niya.

“Bakit ka pa pumasok? Nilalagnat ka pala dapat nagpahinga ka na lang sa bahay mo.”

Nag-aalala niyang tanong sa akin.

“Sorry po, sir. Pero ayos na po ako, kailangan ko na pong umuwi.”

Tumingin ito sa akin at tinignan ng mabuti, baka sinusuri ako kung ayos ba talaga ako. Napabuga na lang ito ng hangin at lumapit sa akin.

“Okay, sure ka na okay ka na ha? Teka, hahatid na kita —”

“Wag! I mean, huwag na po. Nakakahiya naman kayo na nga nag-asikaso sa akin, hahatid niyo pa ako.”

Kumunot ang niya sa sinabi ko. Nakakahiya na kasi. Saan ba to? Nasa restaurant pa ba kami? Dahil sa pagkakaalam ko may kwarto siya sa restaurant na siya lang ang nakakapasok. Dito siya nagtutulog para malapit daw at di na siya magaaksaya ng oras na pumunta sa condominium niya.

“Okay.” Walang lakas na saad nito. Agad ulit akong nagpasalamat sa kanya lalo na sa pagtulong sa akin. But still ganun patin kabait na tao si Sir Chase. He’s welling to do anything for his staffs.

Bago kami lumabas nagbihis muna ito ng damit at hindi ako nagkakamali nasa restaurant parin kami. At hindi pa ito nagsasara ito dahil sa bukas ito hanggang 12 ng gabi.

Nakita ko narin na ibang tao na ang nagseserve dahil may night shift naman. Sa katunayan panggabitin ako kasi sa ngayon ay di talaga kaya ng katawan ko.

Sinahan niya ako palabas ng restaurant.

“Salamat talaga, sir Chase. Sorry kung hindi ako makapagtrabaho ng maayos, sana po hindi makaltasan ang sahod ko.”

Kapalan ko na ang mukha ko dahil kailangan ko ng pera para makapagtapos, bakit ko pa kailangan ng ganun? Total malaki naman ang nasasahod ko dito.

Iba kasi ang pakiramdam kapag meron kang papel na nagbibigay sa akin ng kasiyahan na ang lahat ng pinaghirapan ko ay naging successful ang lahat.

Gusto kong maging professional. May karangalan at may ipagmamalaki. Sa pwesto ko bilang chef sa restaurant ay hindi permanente. Nadiskubre lang ako ni Sir Chase sa pagluluto. Kahit walang tinapos ay inilagay niya parin ako dun at isa  pa alam niya ang sitwasyon ko. Kaya ganun.

“You know I can’t do that. Just rest, you need some sleep dahil nakikita kong napapagod ka na.”

Ginulo naman niya ang buhok ko na ikinaiinis ko naman. He just smiled at bago ako tumalikod at ganun na din ito. Bigla ko naman naalala ang halik na ginawa ng lalaking yun.

Warren Vergara. Ang lalaking yun ang nagsamantala sa akin, una ang first kiss ko ay siya ang nakakuha ngayon naman ang second kiss ko na dapat ay sa tao g mahal ko na ay nakuha niya pa.

Married? Ginagamit niya ba ako para layuan ang ka-date niya? Huh! Ang kapal ng mukha! Tinignan ko muna ang oras, pasafo alas syete na ng gabi. Hindi nan pala mahaba ang tulog ko.

Hinawakn ko na rin ang sarili ko kung mainit pa ba pero tama nga, hindi parin nawawala ang init sa katawan ko, sana pala nagpahatid na lang ako ako kay Chase.

Naglakad na lang ako para magbantay mg sasakyan, hindi pa ako kumakain at kailangan ko pang magluto para sa sarili ko. Ang hirap ng mag-isa, ang hirap na wala kang pamilyang inaasikaso ka at inaalagaan kapag nagkasakit ka.

Kamusta na kaya sila? Matagal tagal na rin na umalis ako sa bahay, hinanap kaya nila ako? Pinagsisisihan kaya nila ang mga araw sinasaktan nila ako?

Umupo ako sa tabi ng kalsada kung saan may semento na pwede kong pagupuan. Nasubsob ang mukha sa braso ko.

Ano na ako ngayon? Wala na ba talaga akong maging karamay sa buhay? Oo nga naman. Sino ba ang makakasama ko sa hirap at ginhawa kung isa lang akong hamak na bakla. Sa unang nubyo ko nga akala ko ay siya na. Pero nagkamali pala ako, lalaki parin siya at ang hanap ay babae. Bakit ko pa inaasahan naa may magmamahal sa akin?

“Hey!”

Napaangat na lang ako ng ulo ko sa taong nagsalita. Nakita ko ang isang sasakyan na nakahinto sa harap ko at ang lalaking nasa bintana nito. Ang lalaking walang kasing hayop kung humarap sa akin matapos makuha ang dalawang halik na dapat ay sa taong mahal ko lang.

“What are you doing here? Akala ko inaalagaan ka ni Chase. Wait… Did you cried?”

Tanong nito na agad kong pinunasana ang luha ko at naglakad. Tinawag pa ako nito at inasabay ang bilis ng takbo ng sasakyan sa paglakad ko.

“I’m sorry about the kiss. Babayaran kita magkano ba ang halik mo?”

Napahinto naman ako sa sinabi nito at ganun din sa sasakyan niya. Ano sa tingin niya sa halik ko? Mababalik kapag binayaran?

“Lalaki —”

“I have name, call me Warren or babe if you like.”

At kumindat pa ito. Dahil sa inis kinuyom ko na lang ang kamay ko para maiwasan na masuntok ko ang mukha nito. Napaka kapal ng mukha talaga, saan bang planet nanggaling ang lalaking ito? At bakit ba palagi na lang kami nagkikita?

“Warren, tama?” Tanong ko na ikinatango niya.

“Anong sa tingin mo sa halik ko? Maibabalik mo ba yun kung babayaran mo? Tanga ka ba? Siguro hindi mo alam ang salitang first kiss!”

Naiinis kong saad sa kanya. At lumakad muli, sumunod na lang ito sa akin.

“Hey, Kit. I’m sorry, about the first and second kiss of yours. Come inside, babawi ako para naman mawwla na ang kasalanan ko sayo. Kung gusto mo namang mabawi ang halik, then kiss me.”

Sa subrang asar ko ay sabay pa kaming napahinti ng kotse niya at sinipa sipa ang sasakyan ng lalaking ito. Kung gusto niya ay ang kotse niya lang ang wawasakin ko para naman paras ang lahat!!

“Hey! Kit! Not my baby. Fuck!”

Mura nito na agad dumaan sa kabilang pinto at lumabas saka ako nagulat nang buhatin niya ako na parang sako at pinapasok sa kotse nito.

“Behave, kung hindi kukunin ko rin ang pangatlong halik sayo. Hindi ako nagbibiro, you should not make any move or else alam mo na ang magaganap sa loob ng kotse na’to.”

Babala niya. Sa lalim ng boses niya ay biglang nagtaasan ang balahibo ko bago siya umikot at bumalik sa driver seat. Tinignan pa niya ako bago pinatakbo. Saan naman kaya niya ako nito dadalhin?

“I have something to tell you.” Panimula nito habang nasa daan ang tingin. Hindi ko pinapansin at hinayaan na lang magsalita.

“Come on, this is for the sake of my peaceful life.”

Ano ba ang problema sa lalaking ito? Para sa ikakatahimik ng buhay niya? E sa pagkakaalam ko ay mqgulo na ang buhay nito.

“Isa kang artista, tahimik pa ba buhay mo d’yan?”

Saad ko sa kanya na ikinabaling ng ulo nito sa akin.

“Akala ko ba di ko ko kilala?” Napabalig din ako dito na nagkatingin pa sa kanya. Actually, kay Chase ko nalaman na isa pala itong sikat na artista. Alam ko rin na babaero ang lalaking ito at madalas na papalit palit ng kinakasama.

“Warren Vergara, ang sikat na artista na pinagkakaguluhan ng lahat ng mga babae at kabaklaan. Isang successful businessman at kilala ang magulang bisang isang successful artist na nabubuhay sa mundo. Kilala sin ang mga magulang mo sa ibang lupalop ng mundo.”

Mahabang saad ko dahil nagsagawa din ako ng research para makilala siya.

“Wow! Stalker ba kita?”  Tanong nito sa akin.

“At kilalang womanizer!”

Bigla aniya pinahinto ang sasakyan dahipan para lumangitngit ang kariton ng kotse sa kalsada.

“Ano ba!?” Asik ko.

“Womanizer!? What a gret nickname!”

Nagulat ako sa pagsigaw nito. Magugulat pa ba ito kung sa article ay makikitang sari-saring babae ang kinakasama niya?

“Wow! Gulat na gulat? Tumingin ka rin naman ng article paminsan minsan para naman malaman mo ang kumakalat na balita sa sarili mo. Kilalang magaling na artista, tanga-tanga naman.”

Saad ko na nagpatahimik sa kanya.

“Look, I have something to say. Ikaw lang ang makakatulong sa akin.”

Seryoso naman ito bigla. Napatingin ako dito ay nakita kong walang emosyon na lumalabas sa mukha nito. Bigla naman ako kinabahan dahil dun at napagulat sa binitawan niyang salita.

“Marry me.”

To be continued…