The Magical War 1

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humihingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO POV

“Again lets congratulate Geo Balderama for winning the Logical quiz bee.” Bati ni ma’am Ramos sa aming lahat. Halos hindi mapaglagyan ang kasiyahan ko dahil may maiuuwi na naman ako kena mama na pwede kong maipagmalaki.

“O geo celebrate naman natin ang pagkapanalo mo.” Tugon ni ash bestfriend ko.

“Naku ash uuwi ako ng maaga Ngayon kasi papagalitan na naman ako ni Mama pag late ako uuwi.” Tugon ko dito

“Naku ganun ba sayang libre ko pa naman.” Tugon nito

“Sos nanghingi ka pa nga ng pagkain kanina eh bulahin mo ko ash” tugon ko dito

“Hayst No wonder champion ka sa logical quiz bee.” Tugon nito

“Haha ewan ko sayo. Basta ako uuwi na baka mas mapagalitan pa ako ni mama.” Tugon ko dito at agad na umalis.

Ako nga pala si Geo Balderama 20 taong gulang pero isip bata pa rin kasi spoiled. Matalino Sabi nila kasi top 1 ako palagi. Kung sa pisikal naman ay masasabi kong binigyan talaga ako ng magandang mukha at katawan. Ewan ko nga ba Hindi naman ako nag eehersisyo pero tila humuhulma Lang ng kusa ang aking katawan. Medyo Hindi nga Lang ako katangkaran dahil 5’10 Lang ang height ko. Hindi naman sa perfect na perfect yung pisikal ko pero masasabi ko talagang mas lamang ako kesa sa mga normal na tao. Minsan nga nawewerduhan ako sa sarili ko dahil may mga kilos akong iba sa normal na tao kagaya nalang sa kaya kong magbuhat ng barbel na di kayang buhatin ng gym instructor, pag nagagalit ako pumupula yung kamay ko at nakakaramdam ako ng kakaibang feeling, minsan din naririnig ko yung usapan ng mga kaklase ko kahit malayo sila. Ilan nalang yun sa kaya kong gawin pero hindi naman palaging nagagawa ko yun, may mga pagkakataon Lang na lumalabas yung mga ganung abilidad ko lalo na kapag umiilaw ang kwentas ko.

“Kailangan na nating umalis rene.” Tugon ni mama Kay papa.

“Hindi nila tayo masusundan dito Emma. Tanging si prinsesa Almira Lang ang makakapagbukas ng portal papunta dito sa mundo natin.” Tugon ni papa. Medyo kakaiba yung pinag-uusapan nila. Magaling ako sa logic pero hindi ko magets kung anong pinag-uusapan nila.

“Alam mo namang malapit na ang kaarawan ni Xyru at sa pagkakataon na yun ay lalabas na ang abilidad niya, ang kapangyarihan niya.” Tugon naman ni Mama. Adik ba to sila? At sino si xyru??

“Emma! Kaya nga dapat ilihim talaga natin sa kanya ang tungkol dito. At hanggat nasa kanya ang kwentas ay hindi siya mapapahak.” Tugon ni papa.

“Magandang hapon pa, ma.” Biglang sabat ko para matapos na ang kabaliwan nilang dalawa.

“Anak kanina ka pa ba diyan?” Gulat na Sabi ni Mama.

“Kararating ko Lang po.” Tugon ko sabay ngiti.

“Siya nga pala ma. Nanalo ako sa Logical quiz bee.” Tugon ko at pinakita ang certificate.

“Naku galing talaga ng anak namin mana sa tatay.” Tugon ni papa sa yakap sa akin.

“Naku Geo magbihis ka muna at ipagluluto Kita ng meryenda.” Tugon ni Mama kaya agad akong umakyat sa taas para magbihis pagkatapos ay bumaba na din.

“Oh anak luto na yung favorite mong cookies.” Tugon ni mama at tinalap ang isang platong cookies.

“Geo na saan ang kwentas mo bat hindi mo suot?” Tanong ni papa.

“Ah hinubad ko kanina kaso nakalimutan kong suotin ulit.” Tugon ko

“Naku kunin mo muna yun dun at suotin mo.” Tugon nito

“Eh papa kumakain pa ako” tugon ko

“Kunin mo!” Sigaw nito

“Sige na Geo kunin mo muna yung kwentas mo at isuot .” Tugon naman ni mama kaya umakyat ulit ako at sinuot yung kwentas. Ewan ko ba palagi silang ganyan pag itong kwentas na ang pinag uusapan. Ng masuot ko na ang kwentas ay bumaba ulit ako sa baba at tinapos ang aking meryenda.

“Ding dong” tunog ng doorbell.

“Buksan mo muna yun Geo.” Utos ni mama sa akin kaya agad ko itong pinagbuksan.

“Ash Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko dito

“Wala makikikain.” Nakangising tugon nito

“Naku wala bang pagkain sa inyo? Mas mayaman ka kaya samin.” Tugon ko

“Diba nga pinutol ni papa ang credit card ko dapat nga grounded ako for two week dahil doon sa cutting classes ko at nakuhanan pa si gorge ng marijuana sa bulsa kaya ayun sa kulungan ang bagsak ko buti nalang dumating si papa pero yun nga halos maging rapper na sa sobrang bilis kung manermon.” Tugon nito

“Ayun! Yan sama pa jan sa mga ungas mong barkada.” Tugon ko dito

“Kaya nga sayo nalang ako sasama, gwapo na matalino pa. Mana sakin.” Tugon nito

“Naku ash yang pagiging mahangin mo ang magpapahamak sayo.” Tugon ko

“So Ano dito nalang tayo magkukwentuhan? Hindi mo ko papasukin?” Tanong nito

“Ahh Hindi, jan ka Lang at bibigyan nalang Kita ng cookies” tugon ko dito

“Sama mong kaibigan.” Tugon nito

“Hahaha pasok ka na nga babatukan kita jan eh” tugon ko at agad naman siyang pumasok.

“Oh ash buti napadalaw ka, tagal na din ng huli kang bumisita dito ah.” Tugon ni Mama.

“Oo nga po tita eh busy kasi sa school alam mo namang mAhina ako sa academics di tulad nitong si Geo na kahit hindi mag aral pasado kasi matalino.” Tugon ni ash

“Naku kung alam mo Lang palagi namin yang pinapagalitan dahil sa sobrang tamad.” Tugon ni Mama.

“Ma! Pinapahiya mo na naman ako!” Sigaw ko dito

“Eh totoo naman ahh” tugon naman nito

“Wag mong pakinggan si mama sinungaling yan.” Tugon ko Kay ash.

“Hoy Geo narinig ko yun ahh” sigaw ni mama.

“Magluto ka nalang jan ma!” Tugon ko

Medyo ilang oras na din kaming naguusap ni Geo bago dumating si dad galing sa grocery store namin. Uuwi na nga sana si ash kaso pinigilan ni mama at dito nalang daw mag dinner at ihahatid nalang daw siya ni papa. Ng matapos ang dinner ay umakyat muna kami sa kwarto ko para magpahinga. May pinuntahan pa kasi si dad saglit kaya maya Maya pa daw niya ihahatid si ash.

“Hayst buti pa parents mo Geo sobrang bait at may oras sayo.” Malungkot na Sabi ni ash

“Naku halos hindi yan nawawala sa tabi ko. Para nga yan silang anino eh. Nakakainis minsan.” Tugon ko

“Mas okay na yan kesa sa akin na walang oras. Niwala silang pakialam kung may problema ka o wala Basta ang mahalaga sa kanila ay kumita ng maraming pera.” Tugon nito

“Dapat siguro ash sa kanila mo yan sabihin para matauhan sila.” Tugon ko

“Naku Wala ngang oras diba so it means hindi kami nagkikita madalas. Mas gusto ko na nga Lang maglayas para naman maalala nila ako.” Tugon nito

“Hayst ash yan ang wag na wag mong gawin.” Tugon ko at biglang umilaw yung kwentas ko.

“Ano yan? May flaslight yung kwentas mo.” Takang tanong ni ash.

“Ewan ko nga bigla bigla Lang naman to umiilaw ng hindi ko alam ang dahilan.” Tugon ko

“Tanongin mo kaya yung magulang mo tungkol jan baka may diamond yan sa loob.” Tugon nito

“Ulol Hindi naman umiilaw yung diamond. Pero nahihiwagaan ako dahil palaging bukang bibig ni mama at dad tong kwentas nato, kesyo bawal ko daw tong hubarin at dapat suot ko to palagi. Sinabi rin nila na kapag suot ko to ligtas daw ako palagi.” Tugon ko

“Naku isipin mo ng mabuti diba magaling ka naman sa ganun?” Tanong ni ash

“Hayst Hindi ko talaga alam ash.” Tugon ko

“Baka may pipindutin lang jan.” Tugon ni ash at pinindot-pindot ang buong kwentas.

“Diba I told you.” Tugon ko

“Baka naman iikutin mo to para mabuksan.” Tugon nito at inikot yung kwentas. Sa una ayaw bumukas kaya pinigil ko si ash pero ng lakasan niya yung pag ikot at bigla nalang gumalaw ang ibon na nakadikit dito.

“Woah Ano yan bat gumagalaw yan?” Tanong ni ash at kumapit sa likod ko. Ako naman ay nakatingin Lang sa kwentas at bigla nalang may bilog na liwanag ang bumukas ay hinihigop kami. Kumapit si ash sa akin pero nauna siyang higupin ng liwanag kaya sumunod ako para iligtas siya….

Itutuloy……………

Vote comment and share😊

The Magical War 2

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humihingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO POV

Nagising ako na nasagubat na at napapaligiran ng sobrang laki at taas na mga puno, yung tipong sampung beses na malaki kesa sa normal na puno. Agad kong inikot ang aking paningin ng makakita ako ng mga tao na nag-uusap sa kalayuan.

“Tulong!!!!” Sigaw ko Agad namang bumaling ang atensiyon ng mga lalaki sa akin. Tumakbo ako papunta sa kanila.

“Kuya kuya pwed––” di ko na naituloy ng biglang mag away ang mga ito. Huminto ako saglit at bigla nalang naging lobo yung mga lalaki. Nagulat ako sa nakita ko kaya agad akong kumaripas ng takbo.

“Tulong!!! Tulong!!!tulungan niyo ako!!!” Sigaw ko sa paligid habang tumatakbo. Sobrang bilis ng takbo ko at halos Wala na akong pakialam sa dinadaanan ko ng bigla nalang akong natumba pero ng lumingon ako tumba na lahat ng humahabol sa akin.

“Tumayo ka bata!” Biglang boses ng lalaki sa aking likuran kaya agad naman akong napalingon dito.

Medyo brownish yung buhok niya at maputi siya. Mas matangkad sa akin at nakasuot ng dark blue na kasuotan na katulad ng mga mandirigma na nakikita ko sa telebisyon. In other word gwapo ang isang to.

“Ahmm kuya kung Aswang ka po please naman po wag ako. May magulang pa akong naghihintay sa akin at hinahanap ko ang kaibigan ko.” Tugon ko dito

“Anong pinagsasabi mo bata. Masyadong kakaiba ang salita mo. Hindi ko rin alam kung ano ang aswang.” Tugon nito

“Ay patawad po.” Tugon ko

“Nararamdaman kong may dugog itim ka bata.” Tugon nito

“Naku po Hindi po ako pusit. Pula po yung dugo ko.” Tugon ko at bigla itong napatingin sa kwentas ko.

“Kanino mo nakuha to?” Tanong nito at hinawakan ang kwentas ko ngunit napaso siya.

“Ahh binigay po ito ng magulang ko.” Tugon ko dito

“Kuya anong lugar po ito?” Tanong ko dito ngunit nakatitig pa rin ito sa kwentas ko.

“Dayo kaba bata? Bakit Hindi mo alam ang lugar na ito? Ito ang lugar ng hiwaga, ang mundo ng apylus.” Tugon nito

“Apylus? Wala namang ganung bansa ahhh” tugon ko

“Anong continent po ba ito kuya?” Tanong ko dito

“Hindi ko alam yang pinagsasabi mo bata. Sino nga pala ang magulang mo?” Tanong nito ang tinitingnan pa rin ang kwentas ko.

“Ahhh si emma at Rene po.” Tugon ko

“Emma! Emma? Emma? Ahhh si emma na tagapangalaga ni prinsesa almira.” Tugon nito

“Naku Hindi po katulong si mama nasa bahay Lang po siya.” Tugon ko

“Bata Anong ginagawa mo dito?” Tanong nito

“Ahh ganito po kasi yun sinusubukan po naming buksan tong kwentas na ito kasama ang isa kong kaibigan. Ng mabuksan namin ay bigla nalang hinigop kami ng liwanag.” Paliwanag ko

“Hindi ko alam kung sino ka pero dahil suot mo ang kwentas ni prinsesa almira ikaw ay tinuturing kong kamahalan.” Tugon nito at biglang lumuhod.

“Nahihiwagaan ako sa mga sinasabi mo kuya pero kailangan ko na talagang umalis dahil hahanapin ko pa ang kaibigan ko.” Tugon ko rito at agad na tumalikod.

“Sandali kamahalan.” Tugon nito at hinawakan ang aking balikat. Agad itong nagmasid sa paligid.

“Dapa” bulong nito

“Huh bakit?” Taka kung tanong

“Dapa!!!” Sigaw nito at agad akong tinulak sa ugat ng malaking puno.

Agad na inataki siya ng mga taong lobo na humahabol sa akin kanina. Medyo nahihirapan siya ngunit nakikita ko na napapatumba naman niya ang kalaban.

“Tigil !!!!” Sigaw ng lalaki na medyo may katangkaran at nakasuot ng magarang damit siguro siya yung lider ng mga taong lobo. Agad namang nagsitigil ang mga taong lobo.

“Kamusta Emanuel. Napadpad ka Yata dito sa gubat.” Tugon ng lider ng taong lobo. Ahh Emanuel pala yung pangalan niya.

“Bakit sa inyo ba itong gubat Rigore?” Tanong ni Emanuel

“Haha Pwede din. Pero maayos naman natin ito Emanuel Basta ibigay mo sa akin yung bata.” Tugon nito. Ako ba tinutukoy ng ungas nato?

“Mamamatay muna ako bago niyo siya makuha.” Tugon ni Emanuel.

“Ahhh isusugal mo yung buhay mo para sa kanya? Kahangalan ang ginagawa mo.” Tugon ni rigore.

“Isusugal ko ang buhay ko para sa kanya at kung kailangang patayin ko kayong lahat ay gagawin ko.” Tugon ni Emanuel.

“Hangal ka nga! Sugod!!!!” Biglang sigaw ni rigore at naging lobo ang mga tauhan nito.

Agad na lumusob ang mga taong lobo ng biglang lumindol at biglang may lumusob sa mga taong lobo.

“Wag kang makialam dito eshtru.” Sigaw ni rigore.

“Nasa kasunduan natin rigore na hindi ka mangingialam ng mga bagay lalo pag nandito ka sa teretoryo namin.” Tugon ng taong turo na may dyamante sa ulo.

“Nasa kasulatan din na pwede kaming pumatay kapag may napahamak sa mga tauhan ko.” Tugon ni rigore.

“Nakita namin ang ginawa ng mga tauhan mo rigore. Hindi kasalanan ni Emanuel ang nangyari. Kaya umalis na kayo” Tugon ng turo.

“Aalis Lang kami pag ibinigay niyo ang bata sa amin.” Tugon ni rigore.

“Sinabi ko nang bawal ninyong kunin si xyru.” Sigaw ni Emanuel.

“Xyru? Ang nawawalang anak ni almira?” Tanong ng taong turo.

“Hahahahaha Tama ang hinala ko naamoy ko sa kanya ang dugong itim at liwanag.” Tugon ni rigore. Bah anong akala niya sakin Hindi naligo.

“Umalis ka na rigore kung ayaw mong kami ang makakalaban mo.” Sigaw ng taong turo at nag akmang susugurin ang mga taong lobo.

“Mga kasama alis na tayo.” Sigaw ni rigore.

“May araw ka rin Emanuel.” Dagdag nito

“Kamahalan okay ka Lang ba?” Tanong nito

“Ahh okay Lang ako.! Bakit pinag aagawan niyo ako?” Tanong ko

“Kasi makapangyarihan ang kwentas na nasayo xyru.” Tugon ni Emanuel.

“Hindi xyru ang pangalan ko, geo!” Tugon ko

“Kamahalan kailangan kitang maprotektahan dahil paniguradong malalaman ni Chanus na nandito ka.” Tugon ni Emanuel.

“Huh? Sino ba yang chanus na yan at sino yang almira?” Taka kong tanong dito

“Si prinsesa almira at iyong ina at nagmamay ari ng iyong kwentas. Si chanus naman ang hari ng apylus.” Tugon ni Emanuel.

“Naku Hindi ko maintindihan ang gusto mong ipahiwatig. Pwede mo bang I paliwanag muna sa una hanggang Dulo.” Tugon ko

“Mamaya kamahalan masyadong mahaba ang kwento. Sa ngayon ay uwi muna tayo sa bahay ko paniguradong gutom kana.” Tugon ni Emanuel at biglang tumunog ang aking tyan.

“Teka Teka hindi ko pa natatagpuan ang kaibigan ko. Kailangan ko siyang mahap muna.” Tugon ko sa kanya.

“Naku masyadong malaki ang lugar na ito kamahalan at bawat bahagi ng lugar na ito ay may naninirahan kaya masyadong mapanganib. Maswerte ka dahil napadpad ako dito dahil nag hahanap ako ng gamot.” Tugon nito

“So sinasabi mo na possibleng wala na ang kaibigan ko?” Tanong ko

“Hindi naman sa ganun kamahalan. Sama ka nalang sa akin at pupunta tayo Kay meshte Diane para malaman natin kung nasaan ang iyong kaibigan.” Tugon nito. Kaya agad kaming naglakbay papunta sa lungga ni Emanuel.

Itutuloy……..

Please vote naman kayo at comment for suggestion

The Magical War 3

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO POV

“So nasaan na yung kaibigan ko?” Tanong ko sa babaeng may malaking bola sa harapan.

“Nasa puso ng Apylus ang kaibigan mo. Nahuli siya ni Gursa isa sa mga tauhan ni chanus.” Tugon nito

“O narinig mo yun emanuel nasa puso ng Apylus daw siya kaya halika na baka mapahamak pa yung bestfriend ko.” Tugon ko Kay Emanuel.

“Hindi madali yang iniisip mo kamahalan masyadong mapanganib ang lugar na yan. Higit na isang daang beses na dilikado kesa sa gubat.” Tugon ni Emanuel

“So Anong gagawin natin? Gusto ko na ring umuwi sa bahay” tugon ko

“May paraan para makuha mo ang iyong kaibigan ngunit hindi ito isang daang porsyento na gagana pero kung gusto mo talaga maaring makuha mo ang kaibigan mo.” Tugon ni meshte Diane.

“Ano yun???” Sigaw ko

“Shhh wag kang sumigaw naririnig naman Kita eh” tugon nito

“Ahh sorry! Ano yun? Shhh” pabulong kong tugon.

“Ganito ang gawin niyo. Kailangan niyong pumunta sa assasin Hze Lao para kunin ang suot na inbisibilidad para kung makapasok kayo sa puso ng Apylus ay hindi kayo makikita. Pagkatapos ay pumunta kayo sa karagatan at hanapin niyo si Mearna, tutulungan niya kayung kunin ang mahiwagang espada na tinatago ni octopino. Sa silangan bahagi ng karagatan makikita ang Mahitinika ang lugar ng mga mahika ngunit kailangan niyo pang dumaan sa pegatus at hanapin si Estes at ituturo niya sa inyo kung saan makukuha ang Bato makakapagpalaya ng iyong kaibigan.” Tugon ni meshte Diane.

“Ayyy ang Haba naman ng lalakbayin namin. Wala bang mas madaling paraan?” Tanong ko

“Meron!” Tugon nito

“Eh ano?” Tanong ko

“Ang pabayaan nalang ang iyong kaibigan doon sa evil world” tugon nito

“Ayyy ang dali nga.” Tugon ko

“Emanuel!” Tawag ko dito

“Ano po yun kamahalan?” Tugon nito

“Gutom na ako!” Tugon ko at hinimas ang aking tyan.

“Sige kamahalan uwi na muna para makakain kana at upang makapag pahinga na rin.” Tugon nito. Agad kaming umalis patungo sa kanyang tahanan.

Ewan ko ba kahit hindi ko alam kung mapagkakatiwalaan batong taong to o hindi pero may nararamdaman akong kakaiba pagkasama ko siya. Hindi sana ako maniniwala sa mga nangyayari kaso naalala ko yung mga taong lobo at turo kanina Hindi naman normal na magkaroon ng ganun species at isa pa walang lobong nagsasalita.

“Kamahalan nandito na po tayo.!” Tugon nito at hinawi ang mga tangkay ng bulaklak na nakasabit. Wow, paraiso!

“Wow! Anong lugar to?” Tanong ko habang lumalapit ako sa tubig na kulay asul.

“Ito po ang tirahan ko kamahalan matapos mawala si prinsesa almira.” Tugon nito

“Ang ganda dito!” Ang tanging tugon ko

“Halika na po kayo sa loob ng kubo ko para makakain kana.” Tugon nito kaya agad kaming pumasok sa bahay niya. Medyo may kaliitan ngunit maayos naman at organisa ang mga gamit.

“Pasensiya na kamahalan tanging prutas at tinapay Lang ang meron ako. Dibale bukas bibili tayo ng makakain.” Tugon nito

“Naku okay na okay nato.” Tugon ko at agad na nilantakan ang tinapay at prutas na binigay niya.

“Emanuel??” Tawag ko dito habang nag lilinis ito ng espada niya.

“Ano po yun kamahalan?” Tanong nito

“E kwento mo na ang tungkol Kay chanus at almira.” Tugon ko

“Ahh Sige po kung iyon po ang kagustuhan niyo” tugon nito

“Isa akong heneral sa mahitinika. Tinawag ako ni haring Leo para mangasiwa sa buong mandirigma. Si haring Leo at reynang Helen ay may anak na babae at yun si almira. Sa paglaki ni almira ay natuto itong umibig, natutonan niya kung paano magmahal ngunit sa maling tao. Nahulog ang loob niya sa Kay prinsipe Jeremiah. Patago ang relasyon ng dalawa dahil nga bawal ang kanilang pag iibigan. Dumating ang araw na nagbunga ang kanilang pagmamahalan at ikaw yun kamahalan. Pinangalanan nila itong Xyru. Lumayo Sina almira at Jeremiah upang mailayo ka sa kapahamakan ngunit doon dumating si chanus (ama ni Jeremiah). Binihag niya kayo at sinabi na ’kung hindi nila ibibigay ang sungkod ni haring Leo ay papatayin ka kaya natakot si almira at napilitan siyang kunin ang makapangyarihang sungkod ni Leo. Ng makuha ni alimira ang sungkod ay agad niya itong ibinigay Kay chanus. Nalaman naman ni haring Leo na kinuha ni almira ang kanyang sungkod kaya nagalit ito. Agad niyang nilipon ang mga mandirigma at nilusob ang lugar ni chanus. Habang naglalaban si chanus at Leo ay nakahanap si almira at Jeremiah ng pagkakataon para tumakas ngunit noong makita ni almira na papatayin ang kanyang ama ay bumalik ito at ibinigay ka niya Kay jeremiah. Iniwan niya sayo ang kwentas niya. Ng makita naman ni Jeremiah si almira na nahihirapan ay tumulong siya at iniwan ang bata sa Tagapag alaga ni almira at yun ay si Emma. Ng matapos ang digmaan ay halos patay ang mga tauhan ni haring Leo at ganun din siya. Hinanap ka ng mga tauhan ni chanus ngunit napadala ka na ni almira sa ibang dimensyon.” Tugon nito

“So sinasabi mong Wala na ang mga magulang ko?” Tanong ko. Nakaramdam ako ng awa dahil sa kwento ni Emanuel parang gusto kong durugin si chanus kahit hindi ko alam kung totoo ba tong sinasabi ng isang to.

“Eh sino na ang nangangasiwa sa mahitinika?” Tanong ko

“Dahil patay na si haring Leo ay pinatay din nila si reynang Helen at ang pumalit sa kanya at nangangasiwa ngayon sa mahitinika ay si Sawarga ang anak na babae ni chanus.” Tugon nito

“Nakakakilabot pala dito.!” Tugon ko

“Ikaw paano ka nakaligtas sa digmaan.?” Tanong ko

“Gamit ang kapangyarihan ko ay nakaligtas ako.” Tugon nito

“Teka bakit ikaw wala ka pang kapangyarihan?” Tanong ni Emanuel.

“Ahmm Hindi ko alam ngunit nuong Nasa lugar pa ako ng mga normal na tao ay may kakaiba akong nagagawa ngunit panandalian Lang.” Tugon ko

“Tutulungan kitang hanapin ang kapangyarihan mo.” Tugon nito.

“Naku wag na baka makapanakit pa ako” tugon ko

“Kailangan mo ng kapangyarihan kamahalan lalo pat nandito ka sa mundong ito.” Tugon nito at tumango nalang ako

“Salamat nga pala ahhh” tugon ko

“Para saan po kamahalan?” Tanong nito

“Dahil iniligtas mo ako at kinwento mo ang tungkol sa pagkatao ko.” Tugon ko

“Walang ano man kamahalan.” Tugon nito.

“Oh magpahinga kana kamahalan ang malayo layo ang lalakbayin natin bukas” tugon nito

“Ahh Sige. Ikaw din matulog kana” tugon ko at pumunta sa kabilang upuan at duon puwesto.

“Kamahalan doon ka po sa kwarto matulog.” Tugon nito

“Eh ikaw saan ka matutulog?” Tanong ko

“Dito nalang ako sa lapag.” Tugon nito

“Huh? Eh nakakahiya naman na ako ang natulog dito sa kama tapos ikaw sa lapag. Tabi nalang tayo Hindi naman ako malikot matulog eh.” Tugon ko

“Ahhhmm ok Lang ba sayo kamahalan?” Tanong nito

“Oo naman.” Tugon ko at agad na sumampa sa higaan.

Itutuloy……….

Please vote Please comment Please share Please follow Pretty please 🙏 😔😔😔

The Magical War 4

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Maaga akong nagising dahil sa ingay Na nagmumula sa labas kaya agad akong bumangon at tininganan kung anong ingay iyon. Paglabas ko ay nakita ko si emmanuel Na naka top less habang hinahasa ang kanyang espada.

“Hmm” pagtikhim ko.

“Oh gising kana pala kamahalan?” Tanong nito at napatayo. Maganda ang katawan ng isang to. Bumagay ang gwapo ng mukha niya sa maskuladong pangangatawan nito. Para siyang isang Hollywood actor.

“Nagising lang!” Tugon ko dito

“Patawad at nadistorbo ko Kayo sa pagtulog mo. Hinahanda ko Lang tong espada ko para sa paglalakbay natin.” Tugon nito

“Sige sige. Tapusin mo na yan at maliligo muna ako jan sa batis.” Tugon ko at Hindi naman ito tumugon kaya pumasok ulit ako sa loob.

Sinubukan kong maghanap ng pwede kong gamiting pamunas Buti nalang at may nahanap ako Na nakasabit sa kwarto. Kinuha ko ito’t inamoy baka mabaho. In fairness mabango siya at medyo amoy lalaki. Hindi ito kurteng parihaba, triangle shape ito pero okay na to pamunas Lang naman eh.

Hinubad ko Na ang damit ko at tanging brief Lang ang suot ko. Huhubarin ko nalang to mamaya pagdating ko sa batis. Agad akong lumabas at doon nakita ko si Emmanuel na nagdudukdok ng kung anong bagay kaya nilampasan ko Lang ito. Nakita ko pang napatingin ito pero hindi ko Na siya inabala.

Pagdating sa batis ay nakita ko ang linis at linaw ng tubig para itong nagyayaya Na maligo ako. Hinubad ko Na ang brief ko at nagtampisaw sa malamig Na tubig. Relaxing sa pakiramdam ang ganito ka linis Na tubig.

Ilang minuto din akong nagbabad sa tubig ng magpasya akong umahon Na. Pag ahon ko ay nakita ko si Emanuel na nakatayo habang nakatingin sa akin.

“A-anong ginagawa mo dito?” Tanong ko

“Nandito ako para maligo din” sagot nito at sinimulang hubarin ang kanyang kasuotan.

“Sandali sandali! Paalisin mo muna ako bago mo ibalandra yang kahubaran mo sa harapan ko!” Tugon ko at tinakpan ang maselang bagahi ng katawan ko habang umaahon sa tubig. Kinuha ko yung mamunas ko at agad na tumalikod Kay Emanuel at pinunasan ang maselang bahagi ng katawan ko.

“Mmm matambok ang likuran mo kamahalan parang isang babae” biglang sabi ni Emanuel kaya napaharap ako dito kaya napatingin siya sa alaga ko.

“Ahmm maligo ka Na nga! Nambubuso ka pa eh!” Bulyaw ko dito at agad na sinuot yung brief ko saka ko pinunasan ang mukha ko pati ang buo kong katawan.

“Sandali kamahalan?” Biglang pigil ni Emanuel sa akin ng paalis Na ako.

“Bakit Na naman?” Tanong ko

“Salawal ko po yang ginamit niyong pamunas!” Tugon nito

“Ahhh brief mo ito?” Tanong ko

“Brief? Basta pareho sa sinusuot mo yang pamunas Na ginamit mo ngayon” tugon nito

“Yuck!!!! Kanina pa ako punas ng punas jan tapos ngayon mo Lang sinabi kung kaylan tapos na ako? Bwesit ka rin eh” sigaw ko dito at tinapon yung pamunas saka agad na umalis.

Kainis yung lalaking yun! Wala pang taong bumastos sa akin kundi yung lalaking yun kung Hindi Lang talaga gwapo baka hinampas ko Na siya ng Bato kanina. Kainis!!!!.

Pagdating sa kubo ay agad kong kinuha ang damit ko at sinuot uli ito. Medyo makati na rin ito sa balat pero Wala akong magagawa dahil Wala naman akong damit Na iba. Pagkatapos kong magbihis ay naghanap muna ako ng pagkain baka may naitabi si Emanuel at buti naman ay nakakita ako ng mansanas Na nakabalot pa sa tela.

“Wag mong kakainin yan!” Biglang pigil ni Emanuel. Nakatop less pa rin ito pero basa ang kanyang buhok Na nagpapahiwatig Na tapos na siyang maligo.

“Wala pang Ilang minuto tapos ka Na? Anong ginawa mo sa batis umihi Lang?” Tanong ko

“Hindi pa ako tapos ngunit may nararamdaman akong kakaibang presensya kaya agad akong bumalik dito baka kung ma pano ka” tugon nito

“Ewan ko sayo! At bakit Hindi ko pwedeng kainin ito?” Tanong ko

“May lason ang mga iyan. Gagamitin natin yan sa paglalakbay” tugon nito

“Hayst eh nagugutom Na ako eh” angal ko.

“May mas masarap Na pagkain dito” tugon nito at dahan dahang lumapit sa akin. Umaatras naman ako. Ng mabangga Na ako sa pader ay pumikit Na ako baka kasi halikan niya ako.

“Etong mga ubas ay mas masarap kesa jan sa mansanas” tugon nito at inilabas ang uban.

“Ahhhh ubas.  Hehehehe kala ko kung anong masarap ubas Lang pala” tugon ko at kinuha sa kanya ang prutas. Agad naman itong pumasok sa kwarto at ako naman ay kinain ang ubas Na binigay niya.

Paglabas nito ng kwarto ay mas namangha ako dahil kumikinang ang suot nitong kalasag. Para itong gawa sa ginto at dyamante.

“Saan mo nakuha to? Naku pag sinangla mo to sa lugar namin pwede ka ng manampal gamit ang pera” tugon ko

“Bilisan mo na jan kamahalan at mahaba haba pa ang lakarin natin. Kailangan makarating tayo agad sa assasin kingdom.” Tugon nito

“Ayyy atat Lang?” Tugon ko

“Suotin mo to kamahalan para kung sakaling maghiwalay man tayo alam ko kung nasan ka” tugon nito at isinuot ang bracelet na kulay green.

“Kapag naghiwalay Na wag ng hanapin” pabulong kong tugon

“Ano pong sinasabi niyo kamahalan?” Tanong nito

“Naku Wala! Kung Ano ang kinagwapo mo siya rin ang ikinabingi mo” tugon ko at napatango ito.

“Hali na po kayo” tugon nito at sinuot Na niya ang bag na malaki. Ako naman ay tanging maliit Na kutsilyo ang dala. Paano ko maipagtatangol ang sarili ko gamit ang isang maliit Na kutsilyo? Nako ang ganda ng pagkadesenyo ng utak ng lalaking ito.

“Kung maari kamahan ay huwag kayong lumayo sakin. Kung pwede nga ay nakahawak ka sakin palagi” tugon nito

“Bakit Na naman?” Tanong ko

“Ibat ibang nilalang ang meron sa lugar na ito. Lahat sila ay may sariling interes. Madali bilang naamoy kung may dugong itim o liwanag ka. At dahil pinaghalong lahi ang nasayo ay mas pagkakainteresan ka nila” tugon nito na mas ikinalito ko.

“Ahhhh natutunaw yung brain cells ko sa mga nangyayari! Ni hindi ko naimagine Na may ganito palang mga nilalang” tugon ko

“Oh siya napapatagal Na tayo. Kailangan Na nating umalis.” Tugon nito at agad na lumabas ng kubo. Nalilito man ay sumunod na rin ako sa kanya.

Itutuloy………..

Please support this story guys. Hope you will vote or comment for suggestions. 😊

The Magical War 5

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

“Hoy! Kala ko ba bawal akong malayo sayo eh bat parang iniiwan moko!” Sigaw ko dito habang binibilisan ko ang lakad ko.

“Paumanhin kamahalan. Nag-aalala Lang ako dahil maggagabi na ngunit hindi pa tayo nangangalahati sa pupuntahan natin.” Tugon nito

“Edi ipagpatuloy nalang natin bukas ang paglalakbay!” Sagot ko

“Masyadong mapanganib lalo pat nasa gitna tayo ng bundok teramana kung saan naninirahan si hermana.” Tugon nito. At sino Na naman yang hermana Na yan? Sigurado ako mangkukulam yan o kaya babaeng ahas. Yun naman kasi yung madalas karakter sa mga magical books na nababasa ko.

“At sino naman yang hermana Na yan?” Tanong ko

“Siya ang tagahuli ng mga nilalang Na napapadpad sa bundok Na ito. Napapasunod niya ang mga nilalang Na naninirahan dito.” Tugon nito ng biglang may pumalakpak sa aming likuran.

“Magaling ang pagkadetalye mo mahal kong Emanuel” tugon nito at lumapit Kay emanuel.

“Hermana!” Biglang sambit ni Emanuel.

“Oh bakit? Sandali. Sino itong gwapong nilalang Na ito?” Tanong nito at lumapit sa akin ng bigla itong hilain ni Emanuel.

“Wag mong gagalawin si xyru kundi magkakamatayan tayo!” Galit Na tugon nito

“Huminahon ka. Hindi ko siya gagalawin kung papainumin mo ko ng katas ng yung pagmamahal grrr” tugon nito at hinawak hawakan nito ang braso ni Emanuel. Kadiri tong babaeng ito.

“May importante kaming pupuntahan kaya Hindi kita pamagbibigyan sa nais mo.” Tugon nito

“Edi itong batang gwapo nalang tiyak Na mas masarap ang katas nito” tugon nito at lumapit sa akin.

“Sinabing wag mong gagalawin si xyru!” Sigaw ni emanuel at tinulak yung babaeng malandi.

“Ginagalit mo talaga ako Emanuel.” Mahinahon Na tugon ng babae ng biglang umapoy ang mga mata nito.

“Pagsinabi kong takbo tumakbo kana.” Pabulong Na sabi nito kaya hinanda ko Na ang mga paa ko.

“Eleminutos!” Sigaw ng babae at biglang naglabasan ang mga tigre Na nag-aapoy.

“TAKBO!!!!” Sigaw ni emanuel kaya kumaripas ako ng takbo.

Naririnig ko ang mga kaluskos ng mga tigre habang nakikipaglaban Kay Emanuel at ako naman ay halos hindi magkamayaw sa kakatakbo. Halos mapatid Na ako at hinahabol ang paghinga ng biglang may humablot sa akin at tinago ako sa may malaking bato habang tinatakpan ang aking bibig. Doon ay dumaan ang mga tigre Na nag aapoy. Hinahabol pala ako ng mga yun akala ko ay nakipagdigma ito Kay Emanuel. Si Emanuel!

“Bitawan mo ko!” Bulyaw ko Tito at akmang tatayo para balikan si Emanuel ngunit hinila ako nito pababa ulit doon ay nakita ko ang mukha nito na makinis. Napatulala ako habang tinitingnan ang mukha nito. Grabe sobrang gwapo ng isang to.

“Sino ka?” Tanong ko ngunit hindi ito sumagot bagkus ay nakatutok Lang ito sa aking mukha. Pipi yata ito eh o kaya binge.

“Salamat sa tulong ngunit kailangan kong balikan ang kaibigan ko” tugon ko ng biglang mga tumama sa balikat nito. Doon ay nataranta ako ng biglang may tumama din sa bandang Hita ko at doon ay hindi ko maigalaw ang kanang hita ko at unti unting bumigat ang talukap ng aking mga mata.

.

Nagising nalang ako ng may nag-uusap Na lalaki sa aking tagiliran. Pagdilat ng aking mga mata ay nakita ko ang dalawang matandang lalaki Na nakasuot ng parehong maitim Na damit.

“Gising ka Na pala iho!” Tugon ng isang matandang lalaki sa aking kaliwa Na parang chinese dahil sa mga mata nito.

“Mabuti ba ang iyong pakiramdam?” Tanong naman ng isang lalaki habang nakangiti kaya napatango Lang ako.

“Freva!!” Sigaw ng matandang lalaki Na mukhang Chinese at doon ay pumasok ang babaeng nakatakip ang mukha at may malaking ribbon sa likod.

“Ano po yun master?” Tugon nito

“Sabihin mo sa mga taga pagluto Na ipaghanda itong ating bisita ng marangyang pagkain” tugon nito kaya tumango Lang yung babae at agad na lumabas.

“Ano ang pangalan mo iho?” Tanong ng matandang lalaki Na mukhang Chinese.

“Geo” maikli kong tugon

“Mmm mukhang iba yata itong nakuha natin!” Tugon ng isa pang matanda.

“Hindi pwedeng magkamali ang crystal. Siya ang anak ni almira” tugon naman ng isa pang matanda.

“Ano ang pakay niyo sakin?” Biglang tanong ko dito dahil alam ko rin Na ako ang tinutukoy nila.

“Paumanhin kamahalan. Sinisigurado Lang po namin Na kayo po ang anak ni almira.” Tugon nito

“Sanadali. Hindi ko rin alam kung ako ang anak ng almira Na yan kaya wag mo na akong tawaging kamahalan” sagot ko dito

“Ngunit kailangan dahil ikaw ang magliligtas sa amin at magbabalik ng kapayapaan sa mundo ng apylus” tugon nito na ikinabigla ko

“Huh? Ako maliligtas sa inyo? Sandali Lang po ha? Unang una Hindi ako marunong makipagdigma. Pangalawa wala akong kapangyarihan para ipagtanggol Kayo. Pangatlo Wala ako dito para makipaglaban, pumunta ako dito para hanapin ang kaibigan ko. Kaya kung iniisip niyong matutulungan ko kayo ay pasensiya na Wala akong kakayahan para gawin iyon” tugon ko.

“Ngunit nasa propesiya Na isang lalaki Na may dugong itim at liwanag ang magliligtas ng mundong ito” tugon nito

“At ako yun? Malabong mangyari yan dahil hindi ako Taga rito” tugon ko at biglang tumayo ang lalaking mukhang chinese.

“Kung Hindi ikaw ang tagapagligtas ng mundong ito ay dapat ka ng iligpit. Wala ring saysay kung bubuhayin ka namin” tugon nito at umalis. No! Ang bubu mo kasi Geo dapat kasi sumang-ayon ka nalang yan tuloy mas malaking problema ang hinaharap mo ngayon. Hayst ang hirap din kasing magpanggap baka umasa sila Na ako ang tulay para maging maayos ang lugar na ito.

Napapikit nalang ako habang iniisip kung Ano ang dapat gawin. Gustuhin ko mang tumakas ay nakatali ang isa kong kamay sa higaan kaya imposibleng maka alis ako. Ilang saglit Lang ay may pumasok na dalawang kawal Na may dala pang stick na mahaba.

“Tumayo ka!!” Sigaw ng kawal. Bubu yata tong isang to eh kitang nakatali ako.

“Subukan mo kaya akong kalasan para naman may ambag ka!” Bulyaw ko dito kaya yumuko ito at tinanggal ang tali. Susubukan ko pa sanang tumakbo ngunit mabilis kumilos ang mga ito at hinarangan ako.

“Wais ka bata ngunit kailangan mon rin Na maging listo. Wag kang mag alala huling araw mo narin naman ito” tugon nito at kinaladkad ako palabas. Mukhang ito Na nga ang katapusan ko. Sana naman may tumulong sakin. Pagdating sa isang malaking gusali Na parang ancient ang dating. Doon ay nakita o ang mga taong mukhang may lahing hapon dahil sa mga singkot nitong mata at maputing balat. Lahat sila ay nakatingin sa akin habangkinakaladkad ako papunta sa loob.

Ng makapasok kami ay siya namang pagsiksikan ng mga tao para manuod sa kung Ano man ang mangyayari.

“Mga mamayan ng Hze Lao! Ang taong ito ang pupugutan ng ulo.” Sigaw ng lalaki Na may hawak na espada at doon ay nagsigawan ang mga tao.

“Ikaw bata bibigyan ka namin ng limang minuto para magdasal ahhaha” tugon nito at tumawa din ang mga taong sana paligid. Dasal Na nga Lang siguro ang kaya kong gawin sa mga oras na ito kaya pinagdasal kong magiging okay sila Mama at papa at yung kaibigan ko. Habang nagdadasal ay umiinit ang kwentas Na suot ko. Hindi ko rin ito matanggal kasi nakatali ang kamay ko.

“Ano handa ka Na bata? Tapos na ang limang minuto” tugon nito at mas lalo pang uminit ang kwentas Na suot ko.

Akmang itataga Na niya ang espada sa leeg ko ng biglang umilaw ang kwentas. Sobrang liwanag nito na tila ba nakakabulag.

“Ahhhhhhhhhhhh” sigaw ko ng maramdaman ang init sa buo kong katawan. Biglang lumutang ang katawan ko at doon ay lumabas ang itim at puting dragon at umikot sa buo kong katawan saka biglang sumabog.

Pagkahulog ko ay bumalik ulit sa normal pero lahat ng tao ay tumba. Agad akong napatayo at napahawak sa kwentas ko.

“Ikaw nga ang tagapagligtas.” Tugon ng matandang lalaki kanina Na mukhang Chinese at naglalakad patungo sa akin.

“Mga kababayan! Ang anak ni almira at ang tagapagligtas natin!!” Sigaw nito at doon ay lumuhod ang mga tao.

Itutuloy………

Next chapter???

The Magical War 6

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Nandito ako ngayon sa isang marangyang kwarto. Halos lahat ng kagamitan ay gawa sa ginto. Nakahiga ako ngayon at iniisip kung Ano nga ba talaga ang nangyayari? Bakit ako napunta sa ganitong sitwasyon? Anak nga ba talaga ako ni almira? O di kaya ay matutulungan ko ba talaga ang lugar na ito laban sa kasamaan. Hayst siguro ay saka ko nalang iisipin ang mga bagay Na yun. Nasa ganoong posisyon ako ng biglang may kumatok sa pintuan kaya agad akong bumangon at binuksan ito.

“Kamahalan pinapatawag po Kayo ni master Cheng. Nasa silid aklatan po siya” tugon ni freva. Yung babaeng nakamask palagi.

“Sige susunod ako!” Tugon ko dito. Agad namang umalis si freva kaya kinuha ko ang kwentas ko at sinuot. Hinanap ko ang silid aklatan at agad ko naman itong nakita dahil malapit Lang ito sa aking silid.

“Ano pong maipaglilingkod ko sayo master Cheng?” Tanong ko dito habang nakatalikod ito sa akin.

“Naku wag mo na akong tawaging master. Pinatawag Kita para maipaliwanag ko sayo kung bakit kailangan ka namin” tugon nito

“Mmmm” tanging Sagot ko

“Xyru! Yan ang pangalan mo. Bago ka pa pinanganak ay nasa propesiya na ikaw ang magliligtas ng mundong ito. Pinapatay kita kahapon para makita ng mga tao Na ikaw talaga ang tagapagligtas.” Tugon nito at lumapit sa akin.

“Hindi ko alam kung bakit Hindi mo pa Alam ang tungkol dito pero ang Alam ko ay may kapangyarihan Kang mas malakas sa kahit sino” tugon nito

“Sa totoo po Hindi ko maisip Na may ganitong mundo. Wala din sa isip ko Na magkaroon ng kapangyarihan pero noong nasa ibang mundo pa po ako ay tanging ang kwentas Na ito ang nagpapakita ng kakaibang palaisipan sa akin” tugon ko at hinawakan ito ni master Cheng ngunit bigla itong umapoy.

“Arggg Tama nga ako ito ang kwentas ng diyos Na si Minos” tugon nito

“Minos? Sino yan?” Tanong ko

“Si Minos ang isa sa mga diyos Na lumikha ng Apylus. Siya ang tagapangala ng himpapawid” tugon nito

“Huh? At pano naman ito napunta Kay prinsesa almira?” Tanong ko

“Sa uulitin ko nasa propesiya Na ang lahat ng mangyayari sa hinaharap kaya Alam Na ni minos ito kaya niya binigay Kay almira ang kwentas noong bagong silang ito.” Sagot nito

“Sandali naalala ko lang. nandito ba ang kalasag Na inbisibilidad?” Tanong ko

“Oo” sagot naman nito

“Sabi kasi ng babaeng tinanungan ko Na pwede ko raw itong magamit papasok sa puso ng Apylus?” Tanong ko

“Mm pwede mo itong magamit ngunit masidhing pag-iingat ang kailangan mo dahil sobrang hirap makapasok sa loob” tugon nito

“Bahala Na bastat mailabas ko ang kaibigan ko doon” tugon ko

“Xyru. Mas mahalaga Na pagtuunan mo muna ng pansin ang pagkilala sa sarili mo. Mas magiging makapangyarihan ka kung mas makilala mo pa ang sarili mo” tugon nito

“Pero nanganganib ang kaibigan ko doon” tugon ko

“Sa ngayon ay alam na ni chanus Na nandito na sa apylus ang tagapagligtas kaya mas marami ang naghahanap sayo ngayon” tugon nito ng biglang may sumigaw sa labas. Lalabas sana kami ng pinahinto niya ako.

“Dito kalang” tugon niya at lumabas ng kwarto.

“Bakit Kayo nandito?” Pasigaw Na tanong ni master Cheng.

“Nalaman na nandito daw ang anak ni almira!!” Sigaw ng isang lalaki. Ako naman ay nakikinig Lang mula sa silid.

“Wala dito ang hinahanap niyo” tugon ni master Cheng

“Hanapin niyo sa buong paligid!!” Sigaw ng lalaki ng biglang pumasok si freva. Kamahalan tayo Na po.

“Huh? Bakit Anong nangyayari?” Tanong ko

“Nandito po ang mga tauhan ni chanus!” Tugon nito at hinila ako papunta sa bintana at umakyat ito. Ng makalabas kami ay biglang may humarang sa amin.

“Nandito sila!!!!” Sigaw nito at biglang lumabas ang isang sandata sa kamay ni freva at tinapon ito sa kalaban. Ng matumba ang lalaki ay hinila ulit ako nito papunta sa gubat at doon ay hinabol kami ng mga kalaban.

“Kamahalan magtago muna Kayo. Ako nalang po ang bahala dito” tugon nito

“Hindi. Lalaban ako!!” Tugon ko dito

“Alis Na po Kayo! Kaya ko Na to!” Tugon nito kaya sumunod nalang ako sa gusto niya. Nagtago ako sa mga ugat ng malaking kahoy.

Ilang minuto din akong nagtatago doon ng Wala Na akong marinig Na nag aaway ay lumabas na ako ng biglang may humila ng balikat ko.

“Huli ka!” Tugon nito at hinawakan ako sa braso.

“Bitawan mo ko impakto!” Sigaw at magpupumiglas ko.

“Magiging masaya si panginoong chanus nito” tugon nito at kinaladkad ako ng bigla nalang itong natumba kaya napatulala nalang ako. Doon ay lumabas ang lalaking tumulong din sa akin noong habulin ako ng mga nag aapoy Na tigre.

Nagkatitigan pa kami ng biglang tinawag ako ni freva kaya napalingon ako dito. Ng tingnan ko ulit ang lalaki ay wala na ito kaya nagtungo Na ako Kay freva.

“Nasaktan ba kayo kamahalan?” Tanong nito

“Hindi naman” tugon ko at nilingon ulit baka bumalik yung lalaki pero wala na talaga ito. Nahihiwagaan ako sa lalaking yun, lagi nalang akong nililigtas o baka naman nagkataon lang. bahala Na nga.

Agad kaming umalis ni freva plabas ng gubat. Hindi ko alam kung saan kami pupunta ngunit Sabi nito na siya daw ang bahala sakin. Natatakot Na rin ako sa Ano man ang pwedeng mangyari samin lalo na Kay ash dahil Alam kong nadamay Lang siya sa gulong ito kaya dapat ay mailigtas ko siya sa kamay ni chanus.

Itutuloy…….

The Magical War 7

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Patuloy Lang kaming naglalakad ni freva. Di ko alam kung saan kami pupunta o saan ako dadalhin ng babaeng ito. Hindi naman sa wala akong tiwala kay freva pero dahil sa daming kababalaghan ang nangyayari sa mga nakaraang araw ay hindi ko maiwasang mabahala sa kanya. Halos pudpod na ang sapatos Na suot ko, ito pa naman yung paborito kong sapatos kasi bigay to ni Mama noong pumunta kami sa Japan.

“Sandali! Pwede ba tayong magpahinga muna?” Reklamo ko dito kaya tumigil ito at umupo sa malaking Bato.

“Pasensiya kana kamahalan at medyo tahimik ako ngayon. Ayoko Lang talaga mawala ang konsentrasyon ko sa pagsunod ng tamang daan” wika nito at inilabas ang sandata Na hugis bilog.

Habang hinahasa nito ang kanyang sandata ay panay tingin din ako sa balat ko. Ang dami kong kagat ng lamok. Ang baho ko Na rin dahil Wala pa akong ligo at isa pa Wala man Lang silang sabon dito. Minsan nga naiisip ko Na Sana ay panaginip Lang ito kasi pagod na pagod na ako. Gusto ko ulit makatikim ng adobo saka sinigang.

Takam na takam ako habang iniisip ko ang mga paborito kong pagkain ng biglang may gumapang Na ahas at biglang tumayo. Dahil sa gulat ay napabalikwas ako sa pagkaupo at hinarang ang aking kamay kung sakali mang tuklawin ako nito pero biglang umilaw ang aking kamay at nawala ang ahas.

“Kamahalan anong nangyari?” Tarantang tugon ni freva at hawak ang sandata nito Na halatang handa sa Ano man panganib Na darating.

“Wala may nakita Lang akong ahas” turan ko at tiningnan ko ang kamay ko. Siguro nga ay may kapangyarihan aKo pero bakit hindi ko ito Alam o hindi man Lang ito nabanggit nila Mama at papa. Dapat ay tuklasin ko ang kapangyarihan Na meron ako kung ako ang tagapagligtas ng mundong ito.

“Freva!” Tawag ko dito.

“Ano po yun kamahalan?” Sagot nito

“Mmm tulungan mo kong tuklasin ang kapangyarihan Na meron ako” tugon ko

“Patawad kamahalan ngunit tanging si master Cheng lang ang nakakaalam kung paano mo magagamit yang kapangyarihan Na meron sa Iyo.” Turan nito at agad na nagsimulang maglakad ulit.

“Kung ganun ay kailangan tayong bumalik” tugon ko at sinabayan siya sa paglalakad.

“Hindi na tayo pwedeng bumalik dahil sigurado akong may mga kawal Na ni chanus ang nakabantay doon” Sabi nito.

“Ngunit kung magpapatuloy tayo sa paglalakad patungo sa hindi natin alam ay mas mabibigo tayong labanan si chanus” tugon ko dito.

“Karanasan ang kailangan mo para matuto. Karanasan ang magbibigay leksiyon sayo kung Ano ang dapat at mas tamang gawin. Karanasan ang magpapalakas sayo para lumaban at ipagtanggol Ang iyong sarili. Yan ang sinabi ni master cheng sa akin noong ako ay mag-aaral pa lamang” turan nito at biglang umupo.

“Bata pa lang ako ay sinabi ko Na sa sarili ko Na magiging mahusay ako Na mandirigma katulad ng aking ama. Sumasama ako sa bawat pag-iinsayo nila para lang makuha ko ang estilo kung paano makipagdigma. Masaya kaming pamilya noon ngunit biglang dumating ang digmaan sa pagitan ng mga mahitinika at kasamaan. Isa ang ama ko sa nakaligtas sa digmaan Na yun. Ngunit hindi nagtagal ay pinuntahan kami sa bahay at pinatay ang mga magulang ko Buti nalang at itinago ako ni ina sa kabinet. Labis ang hinagpis ko sa mga panahon nayun kaya noong makita ako ni master Cheng ay kinupkop ako nito at tinuruan kung paano lumaban. Ilang taon akong nag ensayo at nagpalakas at nung sa tingin ko ay malakas Na ako ay pumasok ako biglang tagapagsilbi doon apylus. Plinano ko lahat kung paano ko mapapatay si chanus ngunit nalaman niya ito kaya pinatapon niya ako sa Ragwe, ang isla ng mga halimaw. Doon ay halos mawala Na ang ibang parte ng katawan ko ngunit tinulungan ako ng isang halimaw Na lalaki. Ginamot niya ako at ibinalik ang dati kong katawan. Doon ay sobrang pasasalamat ko sa kanya ngunit hindi pa pala doon ang kalbaryo ng buhay ko dahil may kapalit ang lahat ng iyon. Ginawa akong asawa ng halimaw Na yun. Ginawa akong pagparausan para dumami ang kanyang lahi. Araw araw akong nagdurusa sa bawat paggamit nito ng aking katawan. Nung hindi ko Na kaya ay doon Na ako naglakas loob Na tumakas pero nahuli ako nito at kinaladkad ako pabalik sa isla. Ng makakita ako ng patalim ay agad kong sinaksak ang dipdip nito ngunit masyado siyang matibay at tinamaan ang ilong ko ng kanyang mga kuko at nahati ito.” Kwento nito at tinanggal ang takip nito sa bibig. At doon nakita ko ang kalahating ilong nito.

“Dahil sa mga karanasan Na yun ay naging mas matibay ako. Mas naging palaban” tugon nito at ibinalik ang takip nito at tumayo.

“Bilisan natin at baka maabutan tayo ng mga kawal ni chanus” tugon nito at nagsimula ulit maglakad.

Tama ang kanyang sinabi. Baka sa pamamagitan ng karanasan ay natuklasan ko ang kapangyarihan ko. Kailangan ko Lang ay maging matibay at maging positibo sa Ano mang mangyayari. Kung kaya ni freva ang lahat ng iyon at malalampasan ko rin ang lahat ng pagsubok Na ito.

Pagabi na rin ngunit heto pa rin kami at patuloy sa paglalakad. Sumasakit man ang mga binti ay tinitiis ko. Patuloy Lang kami sa paglalakad ng biglang may humawak sa balikat ko kaya agad akong nataranta at hinarang ang kamay ko ng biglang umilaw ulit ito at tumilapon ang humawak sa akin. Agad naman naghanda si freva at nilapitan ang lalaki.

“Emanuel!” Tugon ni freva kaya agad akong lumapit dito.

“Sandali kamahalan wag kang lumapit sa taong yan!” Bulyaw nito.

“Bakit?” Tanong ko

“Alagad ni chanus si Emanuel” dagdag nito

“Huh? Eh siya ang tumulong sa akin” tugon ko

“Hindi ako kalaban” tugon ni Emanuel.

“Isa ka sa lumusob sa Hze lao noon kasama ng mga kawal ni chanus. Tapos sasabihin mong hindi ka kalaban?” Tanong ni freva

“Wala akong magawa noon dahil bihag nila ako. Isa pa ay may pinaplano akong paslangin si chanus noon ngunit nabigo ako kaya heto ako ngayon at nagtatago din” sagot naman ni Emanuel.

“Sinungaling!” Bulyaw ni freva

“Tama Na nga yan! Ikaw Emanuel kung Hindi ka kalaban ay maaari kang sumama sa amin” tugon ko at tumayo ito sabay ngiti

“Ngunit nakatali ang kamay” dagdag ko

Itutuloy……

Comment kayo for improvement pls

And also vote and follow

The Magical War 8

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

“Teka papunta ito sa kaharian ni koora ah” biglang tugon ni emanuel Na halatang nabibigatan sa dala niyang mga gamit namin.

“Koora? Sino yun?” Tanong ko naman Na nacucurious.

“Isang mapang- akit Na Reyna” sagot ni emanuel

“Bakit natatakot ka ba Kay koora? O Baka naman Na akit ka Na Kay koora” biglang sabat ni freva.

“May kapangyarihan akong kayang labanan ang pang-aakit niya. Ang inaalala ko Lang ay si xyru. Alam kong Hindi pa niya Alam gamitin ang kanyang kapangyarihan kaya pwede siyang maakit ni koora” turan nito na wariy nagbabala sakin.

“Kung siya ang tagapagligtas ay kayang kaya niyang labanan ang kapangyarihan ni koora” tugon ni freva at biglang huminto.

“Bakit?” Tanong ko dito Na wariy nagtataka sa kanyang paghint0.

“Nandito Na tayo kaya humanda Na Kayo” paalala nito at pumasok sa isang kweba kaya sumunod na kami at doon ay tumambad sa akin ang napakagadang palasyo. Maraming bulaklak, mga kahoy Na nagsisilakihan, mga ibon Na malayang lumilipad pati ibang hayop Na naglalaro. Napakaganda dito Na para bang isang paraiso kung tawagin.

“Wow!!! Ang ganda!!!” Mangha kong tugon habang panay ang tingala sa mga gusali.

“Lahat ng iyong nakikita ay isang ilusyon kaya wag kang magpapadala sa iyong nakikita pwede mo itong ikapahamak. At alalahanin mo wag na wag kang magtitiwala sa kahit sino kahit pa sa akin” tugon ni freva sa akin at pumasok sa bulwagan at doon ay sinalubong kami ng dalawang kawal Na singlaki ng mga wrestler. Pumuputok ang muscle ang sobrang tangkad. Doon ay hinarang kami.

“Gusto naming makausap si koora” turan ni freva sa mga kawal ngunit tanging titig Lang ang tanging sagot ng mga ito.

“Boys papasukin sila” malambing na boses Na nagmumula sa loob. Doon ay tumabi ang dalawang barako at bumalik sa kanilang pwesto. Agad kaming pumasok sa loob at habang pumapasok kami ay umiiba ang temperatura. Umiinit ang paligid, pinagpapawisan Na ako ganun din si Emanuel ngunit pagtingin ko Kay freva ay parang okay naman siya at parang walang nagbago sa kanya. Ng huminto si freva ay doon na lumabas ang babaeng nakatapis lang.

“Anong kailangan natin?” Tanong nito

“Kailangan namin ang tulong mo” sagot naman ni freva

“Anong tulong naman ang gusto mo?” Tanong naman ni koora ng biglang lumingon si freva sa amin.

“Kailangan ka ng mga kasama ko” turan ni freva at doon ay biglang humakbang si koora pababa sa bulwagan.

“Anong tumong ang gusto niyo?” Malumanay Na tanong ni koora at biglang binaba ang kanyang tapis sa katawan. Doon ay tumambad sa amin ang kanyang hubad na katawan. Tumingin ako Kay emanuel at puno Na rin ito ng pawis ngunit normal pa rin ang galaw nito hindi katulad sa akin na para bang may kung anong enerhiya Na pumapasok sa katawan ko at nagbibigay libog sa buo kong katawan. Nararamdaman ko Na rin ang aking alaga Na tayong tayo na dahil sa libog. Pagharap ko Kay koora ay nasa harapan ko Na ito doon ay mas sumidhi pa ang libog ko at gustong gusto ko Na siyang patulan ngunit bigla nalang umilaw ang aking kwentas at doon ay gumalaw ulit ang dalawang dragon dito.

Napaisip tuloy ako Na baka babalik ako sa mundo ko ngunit mali ako dahil tanging dalawang bilog Lang ang lumabas at biglang pumasok sa mga mata ko. Mapatakip ako sa aking mata. Sobrang hapdi sa pakiramdan at parang may kung anong bagay ang pumapasok sa bawat Ugat nito. Halos mapaluhod ako sa sahig ng unti unting nawala ang hapdi at doon ay minulat ko ang aking mata. Nagbago ang paligid. Yung dating gintong mga gusali ay napalitan ng mga sementong luma. Pagtingin ko Kay koora ay tumambad sa akin ang taong may kayliskis ang buong katawan at medyo makintab. May pakpak ito Na kakulay ng kanyang kaliskis. Yung mukha niya ay parang demonyo Na hindi ko mawari at doon ay bigla akong napayakap kay emanuel.

“Demonyo!!!!” Sigaw ko habang nakayakap Kay Emanuel.

“Ahmm nasasagi mo yung alaga ko” bulong ni emanuel sa akin at doon ay naramdaman ko sa aking puson ang kanyang alaga Na sobrang tigas kaya napabalikwas ako sa pagyakap sa kanya.

“S-sino Kayo? At sino ka?” Takot Na tugon ni koora habang nakatigin sa akin.

“Siya ang anak ni alimira kaya wag ka ng magtaka kung kakaiba ang kapangyarihan niya” tugon ni freva at biglang lumuhod ito sa aking harapan.

“Patawad kamahalan sa kalapastanganang ginawa ko” tugon nito habang nakayuko

“Wag mo ng isipin yun, ang gusto Lang naman namin ay ang tulong niyo” tugon ko at pinatayo siya.

“A-anong tulong ang maibibigay ko sa inyo?” Tanong ni koora

“Mmmmm alam naming ikaw ang pinakamagaling sa paggamit ng ilusyon na kapangayarihan kaya gusto naming tulungan mo kami sa nalalapit Na digmaan” tugon ni freva at makikita sa mukha nito ang pagkabigla at takot.

“Wag kang matakot. Nasa propesiya Na mananalo tayo sa digmaang ito kung magtutulungan tayo. Kaya kailangan niyong magpalakas” turan ni freva

“Susubukan ko. Sa ngayon ang tanging maitutulong ko ay itong mga kagamitang ito.” Tugon ni koora at inilabas ang apat na kagamitan.

“Ang bulang ito ang para tulungan kayong tumakas. Dadalihin kayo nito sa pinakaligtas Na lugar kapag nasa panganib kayo. Isang beses niyo lang ito pwede gamitin kaya dapat ay gamitin niyo ito sa panahonh kailangang kailangan na talaga. Ang isang to naman ay gagamitin niyo para sa pang aakit. Kapag ito ay pinahig mo sa katawan mo at naamoy ng ibang tao ay tiyak Na maakit siya sayo. Ito namang kwentas Na ito ay magagamit niyo biglang depensa sa kalaban. Pag sinuot mo ito ay magiging kamukha mo ang kalaban. Sa paggamit nito ay maliligtas ka niya sa kapahamakan. At ito namang panghuli ay ang pinakamagagamit niyo sa inyong paglalakbay. Sa bawat pag inom niyo ng mahikang ito ay magagamit niyo ang kapangyarihan ng ilusyon ngunit panandalinaan lamang ito. Ang lahat ng gamit Na ito ay sigurado akong makakatulong sa inyo. Sanay pagbutihin niyo ang inyong paglalakbay at talunin ang kasamaan” mahabang tugon ni koora ay yumakap sa akin.

“Naniniwala akong maliligtas mo kami” bulong nito sa akin bago kumawala sa pagkayakap at doon ay kinuha Na namin ang mga gamit Na kanyang binigay at umalis. Nagpaalam ba rin kami Kay koora.

Itutuloy……….

Nakaupdate Na rin ❤️❤️❤️

Please vote Kayo at mag comment about this story 😊

The Magical War 9

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Parang walang katapusan ang lakaran namin. Namumutok Na rin ang ugat sa binti ko. Ewan ko ba kung saan ang eksaktong lokasyon ng pupuntahan namin. Napapagitnaan ako Nina freva at emanuel Na kasalukuyang dala dala ang gamit namin. Ako ang nagdala ng mga binigay ni koora dahil mas kailangan ko raw ito. Kinalasan Na rin namin si emanuel dahil nahihirapan Na rin ito lalo pat dala niya ang lahat ng gamit namin.

“Gaano ba kasama yang chanus Na yan bakit gusto niyo siyang mapabagsak?” Biglaang tanong ko sa kanila.

Tumingin si freva sa akin bago nagsalita. “Mas masama pa siya sa demonyo! Gusto niyang kunin ang lahat ng kapangyarihan sa mundong ito at babalik sa mundong kanyang pinanggalingan.” Tugon nito

“Huh? AkAla ko ba gusto niyang maging hari dito sa Apylus?” Tanong ko naman.

“Oo magiging hari siya dito sa apylus ngunit sadyang napakaliit ng Apylus para pamunuan. Masyadong mataas ang hangarin ni chanus kaya babalik siya sa kanyang mundo Na higit Na sampung beses na malaki kesa sa Apylus.” Tugon nito

“Aalis din pala siya eh” sagot ko

“Di mo naiintindihan. Kukunin niya ang lahat ng ating kapangyarihan at doon ay babalik siya sa kanyang mundo para sasakupin ito. Ang mundong ito ay ang mundo kung saan ka nagmula” tugon ni freva. Medyo hindi ko naintindihan ang kanyang mga sinabi. Imposible namang tao si chanus dahil may kapangyarihan ito. Tumingin ako Kay Emanuel at nakita kong Medyo nagiging pula yung gitna ng kanyang mata.

“A-Anong nangyayari jan?” Tanong ko at tinuro yung mata niya

“Ang Ano?” Takang tanong nito

“Yung mata mo nagiging pula”sagot ko

“Ahh normal Lang yan” tanging sagot nito kaya bumalik Na ang atensiyon ko Kay freva.

“Sandali. So tao yang chanus Na yan? Sa pagkakaalam ko ang walang kahit Na anong kapangyarihan ang mga tao sa mundo ko so paanong nagkaroon si chanus ng power ay este kapangyarihan pala” tanong ko dito

“Si chanus ay anak ng diyos Na isa sa mga gumawa ng mundong ito. Si Hylus ay Diyos Na nakakapaglakbay gamit ang oras at ito ang hindi nakuha ni chanus sa kanya. Pinanganak siya Na may pangit Na mukha. Lagi siyang tampulan ng tukso, ayaw rin siya ng kanyang ama Na si hylus kaya lumaking may hinanakit at poot sa kanyang dibdib. Ng siya ay tumuntong sa Tamang edad ay natuto siyang umibig at magmahal. Minahal niya ang isang magandang babae Na anak ng isang Datu sa mahitinika. Araw araw niyang binibisita ang babae ngunit ayaw ng magulang ng babae sa kanya kaya palagi siyang itinataboy. Isang araw ay biglaang namatay ang babae at doon ay si chanus ang pinagbintangan. Dahil sa takot ay kinuha niya ang mahiwagang tungkod ng kanyang ama at dinala ang kanyang sarili sa ibang mundo. Doon ay umibig siya ng tao at gumawa pamilya. Gaya dito sa apylus ay ganun rin ang trato sa kanya doon sa mundong iyon. Tampulan pa rin siya ng tukso. Daang taon rin siyang nanatili sa mundong iyon. Patay na ang kanyang asawa ngunit dahil may dugong imortal din ang kanyang anak kaya hindi rin ito tumanda. Isang araw nabalitaan niya Na nag-away ang mga diyos sa apylus at doon siya nakahanap ng pagkakataong bumalik. Pinag away niya lalo Ang mga diyos hanggang magpatayan. Alam mo si cha––” di Na niya Na ituloy ng biglang may mga tunog ng yapak. Napatingin ako sa paligid. Kakaiba ang mga nakikita ko dahil may mga parte akong nakikita sa medyo kalayuan. Liwanag Lang ito, maraming liwanag.

Nagsimula maging ganito ang mata ko mula noong sumakit ito sa palasyo ni koora. Malayo Na ang naabot ng paningin ko at mas klaro ko Na ang lahat ng nakikita ko kahit sa dilim.

Umatras kami ngunit bigla nalang lamabas ang sandamakmak Na taong mukhang nagkulang sa vitamins.

“Mga Tamanaw!!!” Sigaw ni emanuel at inilabas ang kanyang espada.

“Ang pangit nila!!” Sigaw ko at tumakbo ngunit may mga tamanaw rin pala sa likuran. Lumingon ako kina emanuel ngunit nakikipag away na sila. Biglang umilaw ang aking mata at doon ay biglang sumugod ang isang tamanaw ngunit namangha ako ng mailagan ko lahat ng kanyang atake. Doon ay sunod sunod Na umatake ang lahat ng tamanaw ng biglang may humarang Na lalaki.

“Ikaw Na naman? Sino ka ba talaga?” Tanong ko at biglang umilag sa mga atake ng tamanaw habang siya naman ay nakikipag away.

“Ilag!” Tugon nito at tinulak ako. Bwesit ang sakit ng pwetan ko. Agad din naman akong tumayo at lumapit sa kanya at tinulak din siya.

“Bakit mo ginawa yun?” Tanong nito habang nakikipag away pa rin.

“Para maranasan mo kung gaano kasakit mahulog ng walang sumalo” tugon ko at bigla niya akong niyakap at umiba ng posisyon. May tamawa pala sa aking likuran.

“Salamat” tugon ko ng biglang lumindol at nagkaroon ng sobrang lakas Na hangin at doon ay napatakip ako ng mukha. Pagtanggal ko dito at tumatakbo Na papunta sa akin si freva at emanuel.

“Kamahalan! Mabuti Lang po ba kayo?” Tanong nito at tumayo ako

“Mabuti Lang ako” sagot Kita tumingon lingon sa paligid ngunit nawala Na naman yung lalaking yun. May lahit aswang yata yun eh.

“Teka anong nangyari bat nawala yung mga halimaw? “ tanong ko

“Ewan ko bigla nalang lumindol at lumakas ang hangin. Kahit ako ay hindi ko nakita kung sino ang gumawa nun” sagot ni freva. Ng tumingin naman ako Kay Emanuel ay parang may iniisip ito.

“Anong problema?” Tanong ko dito

“Ahh Wala” tanging Sagot siya

“Nakakainis ang dami pala nating kalaban sana pala si cardo yung sinama natin dito” tugon ko

“Sinong cardo?” Tanong ni Emanuel

“Ahh Wala isang magaling Na aktor sa mundo namin.” Sagot ko

“Teka nga pala. Anong nilalang yang mga tamawa na yan?” Tanong ko

“Sila ay mga nilalang Na tinanggalan ng kapangyarihan kaya pumapatay sila ng mga katulad natin para makuha nila ang kapangyarihan Na meron tayo” tugon ni freva.

“Buti nalang talaga may tumulong sakin kanina” turan ko dito

“Tumulong? Sino?” Tanong naman nito

“Hindi ko alam Basta matagal Na niya akong tinutulungan” tugon ko at tumingin Kay Emanuel na halatang nakita niya ito.

“Alam niyo dapat bilisan natin baka kung Ano pang lumabas sa lugar na ito at Hindi na talaga tayo makakaligtas” turan ko at agad na naglakad.

Itutuloy…..

Please guys vote Kayo at comment ❤️❤️

The Magical War 10

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Hanggang ngayon ay bumabagabag pa rin sa aking isipan kung sino talaga Yung lalaking tumutulong sa akin. Napakamisteryo  sa akin kung bakit nagpapakita Lang siya sa panahong nasa panganib ako at bigla din namang nawawala pagkatapos. Nasa ganoong pag-iisip ako ng biglang tumabi si emanuel sa akin.

“Masyadong malalim yang iniisip mo. Pwede mo akong kausip at handang handa akong makinig sayo”

“Salamat emanuel dahil nandiyan kat palaging nasa tabi ko” tugon kot niyakap siya. Alam kong nabigla siya sa ginawa ko.

“Tungkulin ko ang protektahan ka kaya Hindi mo kailangang mag pasalamat” tugon ko

“Kaya nga dapat akong magpasalamat sayo dahil tinutupad mo ang tungkulin mo” turan ko at kumalas sa pagkayakap.

At dahil sa posisyon namin ay isang mahabang katahimikan ang umugong sa paligid kaya binasag ko Na ito. “Emanuel? Pwede mo ba akong kwentuhan pa patungkol sa Apylus?” Tanong ko

“Mmmm halos lahat ay naikwento Na ni freva sa iyo” tugon nito

“Gusto kong malaman kung Ano ang kahihinatnan ng apylus kung magtatagumpay si chanus sa kanyang nais?” Tanong ko at inayos ang pagkaupo.

“Sa aking sariling opinyon ay isa lamang ang mangyayari sa apylus yun ay magiging tagapagsilbi niya ang lahat ng mga nilalang at kukunin niya ang lahat ng ating kapangyarihan. Pero sa kabilang mundo, yung mundo Na pinanggalingan mo ay magiging impyerno kapag nangyari iyon” tugon nito

“Kailangan ko pala talagang ipanalo ang labang ito. Nangangamba kasi ako Na baka hindi ko kayang talunin siya lalo pat hindi naman ako mahusay sa pakikipagdigma at isa pa Hindi pa ako mahusay sa paggamit ng aking kapangyarihan” turan ko ng biglang dumating si freva.

“Mukhang seryoso ang pinag-uusapan ninyong dalawa ahh” turan nito at tumabi sakin sabay lapag ng mga prutas Na nakuha nito.

“Ito lamang ang tanging nakuha ko sa kagubatan kaya pagtiyagaan niyo Na” tugon nito at nagsimula Na ring tikman ang dala.

“Magpapahinga tayo ng maaga ngayon dahil tiyak mapapalaban tayo bukas” tugon ni freva sabay tayo at pumunta sa higaan. Kami naman ay tiningnan Lang siya habang papaalis.

“Gusto mo bang maglakad lakad muna?” Alok ni emanuel sa akin kaya napatango nalang ako sabay tayo.

Medyo masukal ang daanan ngunit batid kong safe ako kasi andiyan naman si emanuel sa tabi ko.

“Kamusta ang buhay mo doon sa mundong kinalakihan mo? Siguradong ibang iba ito sa nararanasan mo ngayon dito sa apylus” tugon nito

“Hehe ibang iba talaga. Maganda at masaya ang buhay ko doon. Walang masyadong problema at magaan ang buhay kahit Walang kapangyarihan ang mga nilalang doon. Hindi katulad dito Na puno ng problema at kasamaan.” Tugon ko at napayuko naman siya sa sinabi ko

“Batid kong mas gusto mo ang mundong pinanggalingan mo ngunit kailangan ka kasi namin dito” tugon naman nito

“Yun Na nga eh. Pero hindi ko pinagsisihan ang pagpunta ko dito. Marami akong natutunan at mas naging malakas akong nilalang. At isa pa Hindi kita makikilala kung Hindi ako napunta dito” turan ko at huminto naman siya.

“Ako din masaya ako nakilala Kita. Sa daang taon ko Na nabubuhay sa mundong ito ay ngayon Lang ako nakaramdam ng kakaibang emosyon. Sa totoo Lang kaya kita pinoprotektahan ay hindi lamang yun ang tungkulin ko kundi yun ang sinisigaw nito” tugon nito at hinawakan ang kamay ko sabay lapat nito sa kanyang dibdib.

Napatingin ako sa kanyang mga mata at bigla ulit naging pula ito Na para bang lumiliyab. Nakatitig Lang ako dito Na para bang hinihigop ako nito. Napatulala Lang ako at unti unting lumapit ang mukha nito sa akin. Doon ay naipikit ko ang aking mga mata sabay lapat ng kanyang labi sa aking labi. Wala naman akong ibang pakiramdam ngunit noong ginalaw Na niya ang kayang mga labi ay kakaibang sensasyon ang dumaloy sa buong katawan ko. Uminit ang aking katawan Na para bang gusto ko ng kayakap. Ramdam kong tirik Na tirik Na ang alaga ko. Napahawak ako sa kanyang batok at doon ay lumaban sa kanyang halik.

Nasa isipan ko Na hindi pwede kasi lalaki ako at lalaki din siya ngunit sa kabilang banda ay nasasarapan ako’t nag-eenjoy sa nangyayari. Para bang may sariling utak ang katawan ko at kusang gumagalaw. Hinawakan ko ang alaga ni emanuel. Kahit na may Tela pang nakatakip dito ay nararamdaman ko ang tigas ang laki ng kanyang ari. Halos magliyab ang buo kong katawan dahil sa nangyayari. Sarap na sarap ako sa bawat paghalik nito hanggang sa bumaba ito sa aking leeg. Doon ay nakapulupot ang aking kwentas Na nagbibigay kapangyarihan sa akin.

Sandaling napatigil si emanuel ng makita niya ito. Para siyang bata Na nakakita ng candy dahil biglang kuminang ang kanyang mga mata. Dito at hinalikan ko ulit siya at lumaban naman ito.

“Masyadong sagabal ang iyong kwentas. Maari mo ba itong itabi muna?” Tanong nito at tumango naman ako dito ay hinawakan niya ang kwentas ngunit ng hawakan niya ang bilog kung saan nanduon ang dalawang dragon ay bigla siyang napaso kaya napasigaw ito. Kasabay din ang pag sigaw ng isang babae kung saan nanduon si freva.

Agad kaming tumayo ni emanuel Na noon ay hawak hawak ang kanyang kamay.  Patakbo kaming pumunta sa kinaruruonan ni freva at doon ay nakita namin ang sandamakmak Na mga kawal at hawak hawak nila si freva Na nooy nakagapos.

“Takbo Xyru!!!” Sigaw nito at ako naman ay parang napatulala Lang at nag-aalangan kung tatakbo ba ako.

“Dakpin ang anak ni almira!!” Sigaw ng isang lalaki Na sa tingin ko ay heneral.

Doon ay taranta akong tumakbo papunta sa kagubatan. Hindi ko na alam kung saan ako pupunta ni hindi ko nga nakita kung anong nangyari Kay freva o Kay emanuel dahil deretso Lang ako sa pagtakbo. Rinig Na rinig ko ang mga yapak ng mga kalaban Na halatang hinahabol ako. Nagpaulan din sila ng nagliliyab Na pana Buti nalang ay hindi ako nataman.

Takbo dito takbo doon, yan ang ginawa ko at halos habol ko na ang aking hininga. Sa tingin ko rin ay parang naligaw ko Na ang mga kalaban hanggang sa wala na akong matakbuhan dahil pampang Na ito. Naghanap ako kung may tulay ngunit wala talaga. Hanggang sa naabutan ako ng mga kalaban. Medyo marami sila at may hawak pa mga sandata.

“Anong kailangan niyo sakin???” Sigaw ko sa kanila.

“Hahaha utos ito ni haring chanus kaya kailangan ka naming hulihin” tugon ng lalaking nasa unahan.

“Hindi ako ang anak ni almira!!” Bulyaw ko sa kanila ng biglang may tumamang pana sa aking tagiliran. Gulat na gulat ako dahil sa biglaang pagtama nito. Halos mag dilim ang paningin ko at biglang uminit ang buo kong katawan. Dito ay nag bago ang aking anyo biglang nagliwanag ang buo kong katawan. Tumubo ang sungay sa aking ulo at lumabas ang kulay puting pakpak. Lumaki bigla ang aking katawan at naging ginto ang aking buhok.

Napaluhod ako pagkatapos ng aking pagbabagong anyo. Dahan dahan akong tumingin sa mga talaban at nakita ko ang takot sa kanilang mga mata. Dahan dahan akong tumayo at dahan dahan din namang umaatras sila. Ng tuluyan akong nakatayo ay siya naman ang pagkahilo ko at nahulog sa pampang at dito Na ako tuluyang nawalan ng malay..

Itutuloy…….

Vote please

Comment please

Follow please

The Magical War 11

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Tunog ng pinggan ang aking narinig nung bumalik ang aking ulirat. Dito ay agad akong bumangon at tiningnan ang buong paligid dito at nakita ko ang isang lalaking nakatayo habang may hawak na kutsara.

“Ikaw Na naman? Bat palagi mo nalang akong sinusundan” bulyaw ko rito

“Buti at nagkamalay ka na!” Pabalang na sagot nito at tumalikod

“Sino ka ba talaga at palagi ka nalang sumusulpot kapag napapahamak ako?” Tanong ko Tito at humarap ito sakin.

“Kung ako sayo ay kumain ka muna’t pag usapan natin yan mamaya. Tatlong araw ka ng walang malay kaya sigurado akong nagugutom ka Na” turan nito at saka naman tumunog ang aking tyan. Pahamak din tong tyan Na to eh.

“Hindi ba nakakamatay yang pagkain mo?” Tanong ko at natawa naman eto.

“Nauuna mo pang isipin yan kesa sa gutom mo? Magaling naman ako magluto kaya masasabi kong pwedeng kainin yang niluto ko” sagot nito at tumayo naman ako kahit medyo nanghihina ang tuhod ko. Inalalayan niya ako papunta sa mesa at doon nakita ko ang sandamakmak Na pagkain. Bigla tuloy akong natakam sa mga ito.

“Fiesta ba dito?” Tanong ko

“Huh? Hindi ko alam yang mga salita mo.” tugon nito

“Basta salo-salo” tugon ko

“Mmmm niluto ko lahat ng ito para sayo” turan naman nito at napatingin ako dito. Mas gumwapo siya ngayon kesa noong huli naming pagkikita. Ngayon ko Lang napansin na kakaiba pala yung mata niya dahil kulay Asul Na parang green na may pagka gray. Basta undefinable yung kulay.

“Mas mabubusog ko kapag nagpatuloy ka sa pagkain kesa sa pagtitig sa aking mukha” turan nito kaya napabalik ako sa ulirat at pinagpatuloy ang pagkain.

Medyo matagal din akong lumamon bago ako mabusog. Halos kalahati din ang nakain ko sa mga hinanda ng lalaking ito. Masarap yung luto niya in fairness parang luto Lang ni mama.

“Maghanda ka dahil may pupuntahan tayo mamaya” tugon nito at may parang kinukulikot sa parang study table niya kaya lumapit ako dito.

“So anong pangalan mo estranghero?” Tanong ko sa kanya ngunit nagpatuloy Lang ito sa pag-ayos ng kanyang ginagawa.

“Alam mo matagal Na akong nagtitimpi sayo! Hindi ka naman pipi at lalong hindi ka naman bingi pero kapag kinakausap Kita parang Hindi mo ako nakikita!” Bulyaw ko rito at tumigil naman ito sa kanyang ginagawa sabay tayo at dahan dahang lumapit sa akin. Dahil medyo nabibigla din sa kanyang kinikilos ay dahan dahan din akong umatras hanggang sa tumama yung likuran ko sa pader ng bahay. Dito ay kinulong niya ako sa kanyang bisig at dahan dahang inilapit yung mukha niya sa akin. Napapikit ako dahil sa kanyang ginawa ng biglang bumulong ito sa akin.

“Magbihis kat may pupuntahan tayo. Doon ko sasagutin lahat ng tanong mo” tugon nito at agad na umalis. Napadilat naman ako. Bwesit yun ah pumikit pa naman ako!!!

“Nasaan ang mga gamit ko??” Tanong ko sa kanya.

“Inilagay ko sa kabinet malapit sayong higaan. Diyan ko rin inilagay ang mga binigay ni koora” sagot nito

“Panong??”

“Nandoon ako ng binigay sa inyo ni koora ang mga bagay Na iyon. Nagtataka Lang ako bat hindi mo ginamit iyon ng habulin ka ng mga tauhan ni chanus” turan nito

“Sini ba namang makakapag isip nun kung hinahabol nila ako’t nagpaulan pa ng pana” tugon ko rito

“Di bali magbihis ka nalang at medyo malayo ang pupuntahan natin” tugon nito at lumabas. Agad naman akong naghanap ng damit. Kainis lahat ng damit ko ay makailang beses ko ng inulit at alam kong makati na ito sa katawan kaya binuksan ko yung kabinet ng lalaking ito. Doon ay may nakita akong kumikinang Na damit. Ayoko sanang kunin ito pero parang may kung anong enerhiya ito Na nagsasabig “isuot mo ang damit Na ito”

Doon ay kinuha ko ang damit at agad na sinuot. Para itong pang genie na suot dahil maluwag Na pajama ito Na may tali sa baba at parang suit yung pang taas Na sobrang kumikinang. Ng matapos Na akong magbihis ay agad akong lumabas at diti ko nakita yung lalaki Na nakaupo at may binabasa. Ng tingnan niya ako ay nanglaki ang mga mata nito at agad na pumunta sa akin.

“Bakit mo sinuot ang damit Na iyan??” Tanong ko

“Huh? E wala akong damit eh kaya nanghiram nalang ako” tugon ko

“Masyadong makapangyarihan ang kasuotang iyan.” Tugon nito at lumapit sa akin at sinusubukang hubarin ang damit

“Teka Teka dito mo talaga ako huhubaran?” Tanong ko

“Bakit anong problema don?” Tanong nito at napailing nalang ako.

Tama nga ang sinabi niya Na may kapangyarihan itong damit Na ito dahil kumakapit ito sa balat ko kaya medyo natagalan kami bago natanggal ito.

Hubot hubad ako ngayon at tinatakpan ng dalawa kong kamay ang maselang parte ng aking katawan. Dito ang nakita ko siyang nakatitig sa akin kaya ng mapansin ko ito ay agad ko itong tinapunan ng masamang titig kaya agad itong naghanap sa kanyang drawer ng damit. Doon ay nakakita siya ng damit Na parang kagaya sa muslim. Yung makapal Na tela at halos hindi ka makahinga. Umangal pa ako ngunit sabi nito ay hindi ako makikilala kung ito ang susuotin ko kaya pumayag Na ako.

Paglabas namin sa kanyang bahay ay doon ko nakita Na nasa tuktok pala kami ng bundok at kitang kita dito ang mga lugar sa baba lalo na yung isang nayon Na sa tingin ko ang maunlad kasi nakikita kong may naglalakihang gusali. Nabalik Lang ako sa aking ulirat ng tapikin ako ng lalaking ito at naglakad na. Naging parang Aso ako Na sunod ng sunod sa kanya habang pababa kami.

Medyo malayo nga ang pupuntahan namin dahil mahigil dalawang oras na kaming naglalakad ay patuloy pa rin naming binabaybay ang daan patungo sa lugar kung saan siya pupunta. Tahimik kami at wala ni isa sa amin ang may planong magsalita. Tunog ng mga insecto ang aking naririnig at yung mga yapak namin kaya binasag ko Na ito baka tuluyan ng maging pipi ang isang to.

“Grabe no! Ang tahimik mo palang tao. Pwede kang maging bida sa a quiet place pag nagkataon” tugon ko dito ngunit parang Wala pa rin itong narinig.

“Hoy alam mo ang gwapo mo. Noong una kitang nakita grabe napatitig ako sa mukha mo. Ang cute mo rin ang ang sarap halikan ng mga labi mo” pang aasar ko sa kanya para makuha ang kanyang atensiyon ngunit ganun pa rin ito patuloy lang sa paglalakad.

“Alam mo gusto kita!!” Turan ko ngunit ganun pa rin. Napipikon Na ako sa kanya!!!!

“Hoy gusto Kita!!” Tugon ko at kinalabit Na siya pero ganun pa rin ito. Nakakabwesit ang isang to! Kahit anong gawin kong pagpapapansin ay parang hindi ito tumatalab.

“Feeling ko ay mahal Na Kita” tugon ko at bigla itong huminto sabay harap sa akin.

Hindi ito nagsasalita at nakatitig lang sa aking mukha. Ang weird ng isang to. Gwapo nga pero mukhang may tupak. Ilang saglit Lang ay lumapit ito at hinawakan ang aking ikalawang kamay sabay hila sa ikalawang daliri ko. Dito ay biglang humangin. Binuklat nito ang kanyang kamay at lumabas ang isang dragon na sobrang liit. Tatakbo pa nga ako noon eh ng biglang lumipat ito sa aking palad at pumulupot sa aking daliri.

Pagkatapos pumulupot nito na parang singsing ay tumigil din ang pag ihip ng hangin. Tumalikod ulit yung lalaki at nagpatuloy sa paglalakad. Putik binigyan niya Lang ako ng nakakakilabot Na singsing tsaka naglakad ulit. Siraulo talaga ang isang to.

Sinubukan kong hubarin ang singsing ngunit para itong buneng nakakapit sa balat. Bahala Na nga Hindi naman siguro ito nakakamatay.

Itutuloy……

New chapter is here!!!!!!!

Please vote

Please comment

Please follow

The Magical War 12

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

GEO/XYRU POV

Mula sa malayo layong paglalakbay ay sa wakas at nakarating Na rin kami rito sa isang magarbong nayon. Nagtataasang gusali, may mga karwahe, mga magagarang kasuotan at iba pang nakakamanghang kagamitan. Mula noong ako ay napadpad sa mundong ito ay ang nayon Na ito ang mas gusto ko. Parang safe ako dito at Hindi masusundan ng mga kalaban.

Habang nakasunod sa piping lalaking ito ay hindi maalis sa mga mata ko ang structure ng mga gusali. Para ako napadpad Sa Europe dahil sa mga desenyo nito. Kung dala ko Lang talaga yung camera ko sigurado akong mapupuni ang storage nito kakakuha ko ng litrato. May mga nagtitinda din ng street foods at mga kagamitan.

“Andito Na tayo” biglang salita ni pipi kaya medyo nagulat ako at tiningnan ang gusali Na tinutukoy niya. Mukhang luma ang gusaling ito dahil nilulumot na pero okay naman ang structure. Pagpasok namin ay doon ako mas nabigla dahil ibang iba talaga ito sa nakikita ko sa labas. Napaka ilegante ng lugar, naglalakihang chandelier, may mga ibat ibang Uri ng alak at may stage saka mga mesa. Mula sa pagkamangha ay biglang sumambulat ang isang matanda Na may hawak na libro.

“Shatu mumbai” tugon ni piping lalaki saka yumuko kaya yumuko Na rin ako.

“Siya Na ba ito?” Tanong nito Kay piping lalaki

“Opo siya nga ang anak ni almira” tugon nito at tumingin sa akin

“Bata sumunod ka sa akin at may sasabihin ako sayo” tugon ng matanda at naglakad ito papunta sa isang pinto saka pumasok. Medyo nag-aalangan man ako at sumunod rin ako sa kanya at pumasok sa loob.

Dito ay nakita ko Na isa pala itong silid aklatan. May mga mesa Na pwede kang mag basa at may hagdan pa talaga.

“Uhmmm pwede po ba magtanong shatu Mumbai?” Tanong ko rito habang papaupo ito sa may silya malapit sa tambakan ng libro.

“Ano iyon?” Sagot nito

“Anong lugar ito?” Tanong ko

“Mmm ito ay siyudad ng Tekno. Maaaring nagtataka kung bakit nananatiling nakatayo ang siyudad Na ito kung sinakop na ni chanus ang mga lugar sa mundong ito?” Tugon nito at may kinuha sa ilalim ng mesa.

“Maupo ka muna at marami tayong pag uusapan” tugon nito sabay buklat ng librong hawak nito kaya umupo ako at nakatingin Lang sa kanyang ginagawa.

“Hubarin mo ang iyong damit” utos nito at nakatingin sa akin. Sugar daddy yata tong isang to eh pero parang seryoso naman siya kaya hinubad ko Na ang aking damit. May salawal pa naman ako kaya hindi ako naiilang.

“Tingnan mo ang likuran mo gamit ang salamin Na iyan” turan nito sabay turo sa salamin Na nakadikit sa dingding. Dito ay nakita kong may guhit Na buwan at isang mata katabi nito. Sa tanang buhay ko ay hindi ko alam na may guhit pala ang aking likuran.

“Yan ang nagpapatunay Na anak ka ni almira. Isa ako sa nagbasbas sa Iyo noong ikay sanggol pa lang. yang buwan Na guhit jan sa iyong likuran at na sisimbolo Na may dugong bughaw ka sa lahing mahitinika. Ibig sabihin ay  mataas Na opisyal ang iyong magulang. Ang mata naman sa tabi nito ay nagpapahiwatig Na may lahing itim ka.” Mahabang salaysay nito kaya napahawak ako sa aking likuran.

“At yan yang kwentas Na  yan ay pag mamay-ari ni ferus ang ama ni minos. Yan ay ibinigay niya bilang regalo sa ama ni almira Na kalaunay napunta sayo” tugon nito

“Teka Lang po. Kung ako nga ang anak ni almira ay bakit hindi ko magamit ang aking kapangyarihan? Ni hindi ko makontrol ito?” Tanong ko rito

“Ang iyong ina ay makapangyarihan. Nakakakuha siya ng pangitain sa kung Ano ang mangyayari sa hinaharap at alam niya Na mapupunta ka sa ibang mundo kaya ginawaran ka niya ng sumpa upang maging isang normal na bata ka. Magagamit mo Lang ng lubos ang iyong kapangyarihan kapag ikaw ay tumontong sa ika dalawamput isang kaarawan mo. Dito ay mawawala ang sumpa at magagamit mo na ng lubos ang iyong kapangyarihan ngunit kailangan mo paring mag insayo para malabanan mo si chanus” paliwanag nito

“Oo nga pala Malapit Na ang kaarawan ko. Ilang linggo nalang ay tutuntong Na ako sa ika dalawamput isa. Ibig sabihin nito ay mag aactivate Na yung powers ko!!!!” Sigaw ko at napatalon pa sa saya.

“Huminahon ka. Gawin mo na ang lahat ng gusto mo ngayon dahil simula bukas ay magsisimula ka nang mag insayo. Marami akong ipagbabawal kaya sulitin mo ang gabing ito” tugon nito at tumayo ulit.

“Inaasahan kong magtatagumpay ka!” Turan nito at ngumiti sabay lakad palabas ng silid kaya agad kong kinuha ang aking damit at sinuot ito. Pag labas ko ay nakita ko si piping lalaki Na umiinom ng alak.

“Tsk. Ano ba yan ang hina mo naman! Pang bata yang inuming iniinom mo!!” Sigaw ko ng makita kong kulay dilaw ang iniinom nito.

“Ito ang para sakin.” Sabay bukas ng isang bote Na medyo classy ang dating. Pag inom ko ay parang uminom ako ng isang basong paracetamol. Shet ang pait at ang pakla ng lasa. Pero dahil astig astigan ako ngayon nilunok ko pa rin. Ibinalik ko ang bote sa lalagyan nito at kumuha ng iba.

Lahat Na siguro ng alak doon ay natikman ko na. At ngayon ay halos umikot Na ang paningin ko dahil sa hilo.

“Hoy ikaw fifing lalaki! Halosh maubosh Na a-ang laway ko ngunit ne isang shagot wala akong narinig sayo!” Bulyaw ko rito kahit bulol Na ako magsalita ngunit hinawakan Lang ako nito at inalalayan. Pagtayo ko ay doon Na ako sumuka sa kanyang harapan. Kahit na may suka siya ay binuhat niya pa rin ako papunta sa isang silid at dito ay may isang kama. Agad siyang naghubad ng damit. Sumuka ulit ako ngunit sa sahig Na saka bumalik sa pagkahiga.

Ilang saglit Lang ay naramdaman ko ulit Na may mga kamay ang sinusubukang hubarin ang aking damit. At dahil hilo nga ako ay hindi na ako nanlaban. Tanging damit ko Lang ang kanyang hinubad at pinunasan ng biglang kumulo ang tyan ko. Shet murang puno ng hangin ang tyan ko. Kailangan ko ng efficascent oil para matanggal ito.

Kinapa ko yung bag ko at nahanap rin ito ng kamay ko sa ibabaw na parte ng kama. Agad kong binuksan ito at kinapa kung may makukuha ako. Dito ay nakuha ko ang isang bote. Ito na siguro yun! Agad kong inilagay ito sa tyan ko at dito ay nakaramdam ako ng init.

Nawala ang kabag ko at naramdaman ko rin Na may tumabi sa akin. Ilang saglit Lang ay parang buong katawan ko Na ang umiinit. Kakaibang init ang nararamdaman ko. Init ng pagnanasa. Tindig Na tindig ang alaga ko ng bigla nalang may pumatong sa akin. Hinawakan niya ang aking kamay at bigla akong hinalikan. Pababa ng pababa ang halik nito hanggang sa hinubad Na niya ang saplot ko.

(SEX SCENCE WOULD BE POSTED IN SEPARATED BOOK. PUNTA NALANG KAYO SA RESTRICTION SCEN

E

NG MGA GAWA KO)

Itutuloy……,

Vote

Comment

Follow

The Magical War 13

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Isang liwanag ang tumatama sa aking mukha kaya ako nagising. Agad kong minulat ang aking mga mata na nooy nangingisay dahil sa liwanag Na tumatama dito at dahil sa hang over. Tiningnan ko ang paligid at dito ko naramdaman na may katabi pala ako kaya agad ko itong nilingon. Nakita ko ang lalaking nakangiti habang nakatitig sa aking mukha at dito ko naalala ang nangyari kagabi.

“Ahhhh!!!! Manyak!!! Rapist!!!” Sigaw ko at pinaghahampas siya

“Anong pinagsasabi mo?” Tanong nito at pinipigilan ako.

“Hinalay mo akong hayup ka!” Sigaw ko rito ng maramdaman ko ang hapdi sa aking likuran.

“Kasalanan mo iyon!” Sagot nito at biglang initaas ang kamay Na may hawak na bote.

“Ako nga dapat ang magreklamo dahil ginamit mo ito kaya tayo nahantong sa ganoong sitwasyon kaya wag mo akong sisihin” turan nito

“Y-yan yung binigay ni koora Na magbibigay pagnanasa” pabulong kong turan.

“Tama!” Tugon nito at nakangiti.

“Teka eh bat natamaan din ako? Eh ako naman ang gumamit?” Tanong ko sa kanya dahil kakaiba ang nararamdaman ko habang ginagawa namin ang bagay Na iyon. Parang sarap na sarap ang katawan ko.

“Hindi mo ba naaalala na ininom mo yung ibang laman nito?” Tugon nito at pinakitang walang laman ang bote. Shet bat parang Wala akong natatandaan ininom ko ang bagay Na yun? Hayst Hindi na talaga ako iinom.

“Kalimutan nalang natin ang nangyari. Basta wag na wag mo ng uulitin yun” tugon ko dahil sobrang sakit talaga ng butas ko

“Dahil sa nangyari ay iisa Na tayo. Kung Ano ka ay yun Na rin ako. Konektado Na tayo” tugon nito na ikinakunot ng nuo ko.

“At pano mo nasabi?” Tanong ko

“Ikaw ay may lahing itim xyru. Ang mga itim ay may kakayahang magdalantao dahil ang lahi ninyo ay kailangang magparami kaya kahit lalaki ay pwedeng magdalantao. At dahil ang iyong ama ay anak ni chanus kaya may kakayahan ka rin magbuntis xyru.” Paliwanag nito na ikinabigla ko. Oh lord sabihin mong nagbibiro ang isang to.

“Siraulo ka ba? Lalaki ako lalaki kaya imposible yang sinasabi mo!” Sigaw ko at pilit Na tumayo kahit sumasakit yung aking likuran. Ng makita niya akong nahihirapan ay inalalayan naman niya ako. Agad siyang tumakbo at kumuha ng damit para sa akin. Para siyang asawang natataranta. Tinitingnan ko Lang siya ng masama ngunit ngiti Lang ang sagot nito. Ang weird Lang dahil noong una ay hindi ito pala ngiti at halos hindi ito nagsasalita pero simula kanina ay nagbago ito bigla. Nakangiti palagi at nagsasalita na.

Paglabas ko ng kwarto ay nakasalubong ko si shatu Mumbai.

“Gising ka Na pala at ang aga mo pa. Akala koy tanghalian ka Na magigising dahil ang ingay niyo ni minos kaninang hating gabi! Ano bang ginawa niyo?” Tanong nito na ikina init ng pisngi ko. Painosente si lolo eh. At wait minos pala ang pangalan nung manyak Na lalaki? Mmmmmm parang narinig ko Na yung pangalan Na yun ahh

“Ah Wala po nag uusap Lang po kami” sagot ko kaya napatango nalang ito

“Sya nga pala maghanda ka Na dahil magsisimula Na ang pag-iinsayo mo mamayang hapon.” Dagdag nito at nagpatuloy sa kanyang paglalakad saka naman lumabas si minos Na pambaba Lang ang suot. Napakaganda ng kanyang katawan, yun bang masasabi mong perfect body na kahit sinong titingin ay tiyak Na maaakit.

“Umupo ka muna doon at ako Na magluluto ng agahan para sa atin” turan nito ngunit hindi Na ako nag-abala pang tingnan siya o tumugon sa kanyang sinabi. Agad akong umupo sa may dulo ng mesa. Tinitingnan ko ang mapa ng buong apylus Na nakadesenyo sa dingding. Dito ko Lang naalala Na may kaibigan pala akong nasa palasyo ni chanus. Namimiss ko Na ang isang yun at sana ay nasa mabuti pa rin siya. Nasa ganoong pag-iisip ako ng biglang ay kumalabit sa akin kaya agad akong napalingon. Isa itong magandang babae Na nakasuot ng telang makulay.

“Ikaw ba ang may ari dito?” Tanong nito

“Ay pasensiya Na po pero hindi ako ang may ari dito, kung gusto niyo at tawagin ko nalang po si shatu mumbai para mai-assist ka dito.” Turan ko at akmang tatayo.

“Wag na. Ikaw naman talga ang sadya ko eh. Gusto ko Lang malaman ang pangalan mo” tanong nito At nagpacute pa pero infairness cute nga naman siya.

“Sa tagal kong naninirahan sa nayon Na ito’y ngayon Lang kita nakita dito?” Tanong nito

“Ahhhh dahil hindi naman talaga ako taga rito. Ako ay nanggaling—” Di ko Na naituloy ng biglang may sumingit.

“Anong kailangan mo Sally bakit tila natangay ka ng masamang hangin papunta rito?” Masungit Na tugon ni minos. Bigla namang nataranta ang babae at nagpaalam sa akin.

“Sa susunod ay piliin mo ang mga taong kakausapin mo. Dapat marunong ka kumilatis para Hindi ka mapahamak” tugon nito at napaikot ko nalang ang mga mata ko rito.

“Eh mukha namang mabuting tao yun ahh” sagot ko

“Isang kawatan si Sally. Ginagamit nito ang kanyang alindog para mambiktima” bulyaw nito sabay lapag ng pagkain sa mesa.

“Nagseselos ka Lang eh” pabulong kong sabi pero narinig pa rin niya ito.

“Oo nagseselos ako” turan nito at inilapit ang kanyang mukha. Bumilis naman ang tibok ng puso ko dahil sa ginagawa niya kaya iniwas ko Na ang aking tingin at tinulak siya.

“Manyak ka talagang minos ka!” Sigaw ko

“Pano mo nalaman ang pangalan mo?” Tanong nito

“Sinabi ni shatu mumbai” sagot ko

“Parang narinig ko Na nga yang pangalan Na yan eh kaso Di ko maalala kung saan” sagot ko rito at umupo naman ito. Nagsimula Na kaming kumain at halos walang ingay ang maririnig kundi tunog ng kutsara at pinggan. Iniisip ko pa rin ang kasi kung saan ko narinig ang pangalan Na yun.

“Alam ko Na!!” Biglang pagsigaw ko at napatingin naman ito sa akin.

“Si minos ang diyos ng hangin! Kapareho mo siya ng pangalan! Apo ka ba niya?” Tanong ko rito ngunit isang malalim Na tingin Lang ang ipinupukol niya sa akin.

“Mm imposibleng ikaw si minos Na diyos ng hangin dahil hindi ka naman mukhang diyos. Gwapo ka nga Lang” tugon ko at bumalik sa pagkain, napatango Lang naman ito at nagpatuloy Na rin sa pagkain.

Itutuloy……….

Wazzup!!!!!! New chapter is here.

Hope you like it guys. Continue to support my works. Love ya all

Vote

Comment

Follow

Share

The Magical War 14

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Bandang alas dos ng hapon ng makarating kami ni shatu Mumbai sa lugar na sinasabi nito. Ngayon kasi kami mag eensayo para daw matuto akong gamitin ang kapangyarihang nasa akin. Medyo pawisan Na rin ako dahil talagang tirik ang araw at wala masyadong punong nagbibigay lilim sa paligid Buti nalang at may dalang karton si minos at iyon ang nagsisilbing taga sangga namin sa sikat ng araw.

Na-aawkward nga ako minsan dahil pinapaypayan pa ako nito na tila isa Akong boss. Pinupunasan pa nito ang aking nuo. Tinitingnan ko ito ng masama para malaman niyang Hindi ako natutuwa sa kanyang mga ginagawa (kinikilig pala) pero isang matamis Na ngiti Lang ang tugon nito. Kung Hindi nga Lang gwapo ang isang to tiyak mapagkakamalan kong adik tong isa to parang si emanuel lang.

Oo nga pala si emanuel. Asan Na kaya siya?. Tila Nawala sa isip ko Na meron pala akong kasama na nahuli ng mga tauhan ni chanus. Lalo tuloy akong nag-aalala lalo pat pwedeng gamitin ito ni chanus Laban sa akin. Aminin ko man o hindi may gusto ako Kay emanuel pero dahil sa nangyari sa amin ni minos ay parang naging konektado ako sa kanya. Hindi ko naman gusto si minos pero parang kulang ako kung wala siya.

“Andito Na tayo mga bata! Magpahinga muna kayo saglit tapos ikaw xyru ay maghanda na’t sisimulan natin ang iyong pag eensayo” tugon ni shatu Mumbai kaya napatango nalang akot naupo sa isang malaking Bato. Si minos naman ay hinila si shatu Mumbai at may binulong dito. Matagal tagal din ang kanilang usapan ng bigang napalingon si shatu mumbai sa akin at ngumiti ng makahulugan. Ang creepy ng matandang ito.

“Xyru! Sa ngayon ay hindi muna kita pupwersahin dahil ikaw”

“Ahemm” biglang tikhim ni minos kaya napahinto si shatu mumbai.

“Mmmm dahil….. para Hindi ka mabinat” tugon nito at ngumiti. Parang may mali sa kanilang dalawa ahh. Agad namang umalis si shatu mumbai at pumunta sa isang malawak Na lugar.

“Psst!” Pagtawag ko Kay minos.

“Mmmmm may kailangan ka ba? Gusto mo ng tubig? Pagkain?” Tugon nito

“Hindi! Itatanong ko Lang kung anong pinag-usapan niyo?” Tanong ko rito

“Ahhh Wala yon! Sinabi ko Lang sa kanya Na ipagluluto kita ng sobrang dami mamaya” tugon nito at Ikinaexcite ko. Takam Na takam ako kahit sinabi niya Lang na ipagluluto niya ako.

“Xyru halika nat sisimulan natin ang pag-eensayo mo!” Sigaw ni shatu mukbai habang akoy nakaupo at nagpapahinga kaya agad akong tumayo at pumunta sa kinaruruonan nito.

“Ngayon ay susubukan nating paganahin ang iyong kwentas. Alam kong ito ang nagbibigay lakas at kapangyarihan sayo kaya ito ang dapat una mong matutunan.” Tugon nito at may kinuhang isang bolang maliit.

“Aanhin niyo po iyan?” Tanong ko rito pero imbis Na sagutin ay inabot nito ang aking kamay at inilagay ito sa aking palad.

“Subukan mong palutangin iyan” tugon nito at medyo nagtaka ako. Hindi ko pa nga alam gamitin ang kapangyarihan ko papalutangin ko pa itong bolang ito? Dagdag problema naman ito eh.

“Mmmm shatu paano ko po papalutangin to?” Tanong ko rito.

Hinawakan nito ang aking braso at pinapahiwatig Na umupo ako kaya agad akong umupo. Nakatingin ako sa kanya ng bigla nitong takpan ang aking mata.

“Isipin mong kaya mong palutangin ang bagay Na yan. Isipin mong may kapangyarihan ka. Isipin mong anak ka ni almira. Isipin mong malakas ka. Isipin mong para ito sa lahat ng taga apylus. Isipin mong kaya mo!” Tugon ni shatu mumbai kaya inisip ko ito. Isinapuso ko ang lahat ng sinabi nito ngunit wala akong naramdaman Na kahit ano maliban sa init ng araw.

Patuloy Na sinasabi ni shatu mumbai Na isipin kong kaya at may kapangyarihan ako. Mag dadalawang oras Na kami ay wala pa ring nangyayari. Halos tuyo na ang aking lalamunan at tagaktak ang aking pawis. Ilang minuto lang ay natahimik Na si shatu sa pagsasalita napagod Na Siguro. Naghintay pa ako ng ilang minuto ngunit tila kakaibang tunog Na ang aking naririnig kaya iminulat ko Na ang aking mata at doon ko nakitang iba Na ang lugar. Punong puno ng bulaklak at paruparo ang lugar. Nakakamangha tingnan at parang nasa isang pelikula ako.

“Xyru!” Biglang sambit ng tao sa aking likuran kaya agad akong napalingon dito. Isang babaeng sobrang ganda ang aking nakita. Siguro maihahambing ko siya sa mga magagandang artista na napapanuod ko sa mga pelikula.

“Sino ka?” Tanong ko

“Alam mo kung sino ako dahil konektado tayo” tanging sagot nito at hinawakan ang aking dibdib. Bumilis ang tibok nito at una unang pumasok sa isip ko ay si prinsesa almira.

“P-prinsesa almira?” Utal kong tanong at ngumiti naman ito at maluha luha pa habang nakatitig sa akin.

“Ako nga ito anak” tugon nito at agad itong yumakap sa akin. Nabigla may yumakap Na din ako. Ewan ko ba kahit ngayon ko Lang siya nakita ay ramdam Na ramdam ko ang pagmamahal nito. Parang naging buo ang pagkatao ko dahil. Di ko namalayang tumutulo Na pala ang luha ko.

“Ang laki laki mo na!” Tugon nito at nakatitig ulit sa aking mukha Na para bang kinakabisado ito.

“Teka po nay. Ang dami kong tanong sa inyo?” Tanong ko rito.

“Gusto ko mang sagutin yang mga tanong mo pero sadyang kaunti Lang ang oras mo dito sa lugar na ito. Ang katulad mong buhay ay hindi napapabilang sa aming namayapa Na” tugon nito

“Pero bakit po ako napunta dito?” Tanong ko rito

“Dahil isa ito sa magpapabuo ng iyong pagkatao. Sa ganuong paraan magagamit mo ang kapangyarihang meron ka” tugon nito

“Literal pong nabuo ang buhay ko. Hindi po ba pwedeng bumalik kayo sa lupa?” Tanong ko rito.

“Gustuhin ko man anak pero sadyang hindi pwede” malungkot Na tugon nito ng biglang umilaw ang aking dibdib at parang hinihigop ako nito.

“Nay nay! Si tatay Asan?” Tanong ko rito habang dahan dahan akong hinihigop. Ngunit Hindi ko na narinig ang sagot nito dahil tuluyan Na akong hinigop.

“Xyru xyru xyru!” Pagyuyugyog ni minos sa akin. Ng bumalik ako sa ulirat ay bigla nalang akong naluha at yumakap sa kanya.

“A-anong nangyari?” Nag-aalalang tanong nito.

“Nakita ko ang nanay ko si almira” tugon ko at umiiyak.

“Alam ko mahirap pero kailangan mo ito para maging buo ka” sagot nito at inaalalayan ako ng biglang umilaw ang kwentas Na meron sa akin. Agad na umangat ang aking katawan at lumabas Ang isang puting dragon sa kwentas. Lumipad ito sa himpapawid at ng makarating ito sa taas at lumipad ito pasalubong sa akin. Gusto ko mang umilag ay hindi ko magalaw ang aking katawan. Agad na tumama ang dragon sa akin. Mainit, kakaiba at lumakas ang aking katawan. Ilang sandali Lang ay agad akong nahulog. Dito ay nakita kong nagbago ang aking anyo. Sa dating patpatin ay nagkalaman ako. Para akong model ng brief nito dahil sa tikas ng katawang meron ako.

“Sandali bakit isang dragon nalang ang naiwan dito?” Tanong ko

“Dahil nasa iyo Na ang kapangyarihang puti. Kailangan mo nalang buoin pa ang iyong pagkatao para magamit mo ng husto ang iyong kapangyarihan” tugon ni shatu mumbai at hawak hawak ang isang basong tubig.

“Bukas Na natin itutuloy ang pag eensayo mo. Umuwi Na muna tayo para makapagpahinga ka Na rin” dagdag nito at agad naman akong tumayo. Halos magkasingkatawan Na kami ni minos mas lamang lang siya sa height at medyo matikas siya tingnan. Mas lalaking lalaki yung pustora niya.

Itutuloy………

Yeheyyyyy Nakaupdate na rin!!!!!! Busy kasi talaga ako kaya matagal tagal din bago nakaupdate..

Hope you enjoy this chapter 😊😊

Vote

Comment

Share

The Magical War 15

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Handa Na ang hapagkainan! Halika na xyru.” Malambing Na tugon ni minos at hinawakan pa ang bewang ko.

“Tumigil ka ngang manyak ka! Nagsisimula Na naman yang pagkalibog mo! Baka nga sinadya mo yung nangyari sa atin eh” tugon ko

“Ang sungit mo naman. Halika na nga at marami akong hinanda para sayo” nakangiting tugon nito kaya napatingin  ako sa mesa at doon ko nakita ang sandamakmak Na pagkain. Agad kong nilampasan si minos at agad na umupo saka kumuha ng pagkain. Grabe ngayon Lang ako naging ganito. Kahit noong nasa mundo pa ako ng mga tao ay hindi ako ganito kahibang sa pagkain.

“Ganado ka yata ngayon xyru!” Nakangiting tugon ni shatu mumbai.

“Hayaan mo siya shatu. Ngayon Lang yan ginanahan siguro ay dahil sa kanyang nakuhang kapangyarihan.” Tugon ni minos at tumabi sa akin ngunit wala akong pakialam sa kanya dahil pokus ako sa pagkain.

“Tikman mo ito. Kinuha ko pa yan sa sapa!” Alok nito at nilagyan ng alimango ang aking pinggan.

“Salamat” tanging tugon ko at nagpatuloy sa pagkain. Nahihiwagaan talaga ako sa aking sarili dahil first time kong makaubos ng walong pinggan ng kanin.

“Busog ka Na?” Tanong ni minos kaya napalingon ako dito ng biglang kumulo yung tyan kot biglang nasuka. Agad naman akong pumunta sa banyo at sinuka ang kinain ko.

“Ok ka Lang? May masakit ba sayo?” Nag-aalalang tanong ni minos.

“Nilason mo ko no??” Galit Na tanong ko dito

“Bat kita lalasunin?” Tanong nito pero hindi ko Na ito pinatulan at agad na nilampasan at pumasok na sa kwarto.

Agad Akong humiga at pinikit ang aking mata. Pinipilit kong makatulog pero parang may kung ano sa katawan ko Na nagbibigay lamig at sakit. Naramdaman kong tumabi si minos sa akin at dahil nakatalikod ako sa kanya ay hindi ko alam ang ginagawa nito. Tinakpan ko nalang ang sarili ko ng kumot dahil sa giniginaw ako at medyo sumasakit yung tyan ko Na parang may gumagalaw sa loob.

Ilang minuto din akong nasa ganoong posisyon at mas lalong lumalamig ang pakiramdam ko ng biglang yumakap si minos sa akin. Aangal pa sana ako ngunit naging normal ang katawan ko ng yumakap ito. Komportableng komportable ako sa posisyon namin ngayon kaya agad akong nakatulog.

……….

Paggising ko ay wala na si minos sa aking tabi kaya agad akong lumabas. Dito ay nakita ko itong naghahanda sa mesa. Ng makita ako nito ay agad itong ngumiti at lumapit sa akin.

“Maayos ba ang tulog mo?” Tanong nito na ikinahiya ko. Alam ko kasing siya ang dahilan kung bakit nakatulog ako kagabi.

“Mmmmm s-salamat nga pala” tugon ko. Nahihiya may marunong pa rin akong tumanaw ng utang Na loob at magpasalamat.

Ngumiti Lang ito at inaya Na akong kumain. Sakto namang palabas Na rin si shatu sa kanyang kwarto. Pagtingin ko sa mesa ay nakita ko agad ang nakahaing itlog. Bigla akong nandiri Na hindi ko alam. Tumakbo agad ako sa cr at sumuka. Agad namang sumunod si minos Na nag-aalala.

“Ayos ka Lang ba?” Tanong nito kaya napatango nalang ako. Agad kaming bumalik sa kusina at nakita ko ulit yung niluto niyang itlog ay nasusuka na naman ako.

“Ilayo mo muna yang niluto mong itlog baka jan siya nandidiri”utos ni shatu Kay minos kaya agad naman nitong kinuha ang nilutong itlog at itinapon sa basurahan.

“Bat mo tinapon? Ang sabi ko ang ilayo mo lang!” Bulyaw ni shatu mumbai.

“Pasensiya. Marami naman akong niluto yan nalang ang kainin mo” tugon nito at bumaling sa akin.

“Ayos ka Na ba?” Tanong nito kaya napatango nalang ako.

“May gusto ka bang kainin? O gustong ipaluto sa akin” tanong nito ulit kaya napaisip ako. Parang gusto ko ng mmmmm adobo!!!

“ADOBO” tanging Nasambit ko

“Ad Ano?” Takang tanong nito

“Adobo isang sikat Na pagkain sa mundo ng mga tao” tugon ko

“Eh paano ko lulutuin yan?” Tanong nito. Medyo matagal tagal Na din mula ng makahawak ako ng sandok siguro it’s my time para ipakita ko sa kanila kung gaano ako kasarap magluto.

“Ikuha mo ako ng karne ng manok, bawang, sibuyas, paminta, toyo, suka, at asukal” utos ko dito

“Ahmm ano yung toyo at suha” Tanong nito

“Suka!!” Bulyaw ko kaya napaatras naman ito ng bahagya.

“Diba may sawsawan kayong maalat dito? Yun Na yun at yung pampaasim” paliwanag ko at agad naman itong kumaripas palabas ng bahay.

Isang oras na mula ng umalis si minos at hanggang ngayon ay hindi pa bumabalik. Sa Mount Everest yata yun bumili eh. Nakita ko si shatu mumbai Na nagbabasa ng libro sa sala kaya nagpaalam muna ako rito Na magpapahangin muna sa labas.

Patingin tingin ako sa paligid at medyo nagagandahan pa rin sa mga structure ng mga gusali Na para bang european ang desenyo. Medyo naaaliw Na rin ako sa mga nakikita ko at hindi namalayang nasasentro Na ako ng bayang ito. Maraming nagtitinda ng kung ano Ano. Medyo malapit lang naman ang nilakad ko kaya nagtataka ako kung bakit ang tagal ni minos.

Naglibot libot pa ako at tiningnan ang mga paninda ng mga mangangalakal ng makarinig ako ng boses Na pamilyar kaya sinundan ko ito at dinala ako sa isang bahay.

Normal Na sa akin na makarinig ng mga boses kahit malayo pa ito dahil nararanasan ko Na ito kahit noong nasa mundo pa ako ng mga tao. Agad akong kumatok dito ngunit hindi ako pinagbuksan. Naririnig ko pa rin ang boses Na tanging ungol lang ang maririnig ko pero alam kung kilala ko ito.

Dahan dahan kong binuksan ang pintuan at sinilip kung may tao ngunit wala naman. Pumasok ako ng kaunti para silipin ng mabuti ngunit wala talaga kaya nagpasya Na akong umalis ng biglang may nabasag Na itaas ng bahay kaya bumalik ako. Baka kasi nasa taas lang siya o kailangan niya ang tulong ko atleast makatulong ako. Dahan dahan akong umakyat at dito nakita ko ang isang kwartong bukas.

Dahan dahan ulit akong humakbang ng biglang may sumigaw Na babae. Dito ay agad akong umakyat at sinipa ang pintuan ngunit tila tumigil ang mundo ko dahil sa aking nakita.

Halos manikip ang dibdib ko sa galit ng makita ko si minos Nasa kama at may nakapatong na babae at dalawa pang babae ang naka gilid nito ang nagsasawa sa kanyang katawan. Gulat na gulat din ito ng makita ako Na para bang itulak niya ang mga babae pero nakatali yung kanyang kamay.

Agad akong umalis doon. Tumakbo ako ng tumakbo hanggang sa hindi ko Na alam kung saan ako. Grabe ang sakit. Hindi ko alam kung bakit pero tanging sinisigaw ng puso ko ngayon ay hinanakit. Inaamin ko namang hindi ko gusto si minos kahit siya ang pinakagwapong lalaking nakita ko pero tila ba mawasak ako dahil sa kanyang ginawa.

Umiiyak akong tumatakbo papunta sa kagubatan. Dito kasi walang makakakita sa akin na umiiyak. Dito kaya kong ilabas lahat ng galit at sakit. Sumigaw ako ng sumigaw hanggang sa magsawa.

Ilang minuto lang ang narinig ko ang sigaw ni minos. Alam kong nag aalala ito pero wala akong pake kaya agad akong tumakbo palayo sa kanya hanggang sa tuluyan Na akong naligaw sa kagubatan.

Itutuloy……,…….

Wat u tink abawt dis tsafter? Ip u layk it den klik Na bot at komint 😊

The Magical War 16

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

MINOS POV

Andito ako ngayon sa sentro ng nayon para hanapin ang mga sangkap Na kailangan ni xyru sa pagluluto. Madali Lang hanapin ang ibang sangkap ngunit tila nagkaubusan ng karne ng manok dahil wala akong mahanap. Medyo matagal tagal Na rin akong naglilibot at naiinis Na rin dahil alam kong naghihintay si xyru sa akin.

Nung una ko siyang makita kasama sa kagubatan ay talagang poot ang aking nararamdaman. Galit ako sa angkan niya lalo na sa kanyang amang si Jeremiah. Noong akoy malakas pa at nasaakin pa ang aking kapangyarihan ay nagagabayan kot naalagaan ang Apylus. Kaya kong baguhin ang ihip ng hangin ngunit sa isang pagkakamali Lang ay nawala lahat.

Noon ay isa akong diyos, diyos ng hangin. Malaya kong nagagawa ang lahat at natutulungan ko ang mga taga apylus. Ngunit isang araw ay nakita ko itong si almira. Siya ang pinakamagandang babaeng nakita ko kaya una palang ay nahulog Na ako rito. Araw araw ko siyang pinagmamasdan kahit hindi niya ako nakikita. Masaya ako kapag nakikita siyang nakangiti.

Sa araw araw kong pagsunod sa kanya ay tila gusto ko ng magpakita at magpakilala ngunit biglang nakilala niya si Jeremiah. Alam kong lahing itim ito at hindi sila pwede ni almira ngunit masakit pa rin sa aking nakikita ko siyang masaya sa iba.

Isang araw ay nakita ko si jeremiah sa kagubatan kaya agad ko itong nilapitan. Gulat na gulat ito Na parang nakakita ng multo siguro ay alam Na niya kung sino ako. Agad itong lumuhod sa aking harapan at nagbigay galang.

Pinatayo ko ito at kinausap. Humingi ako ng pabor dito Na kung maaari ay ipaubaya Na niya sa akin si almira. Nag-isip Na ito saglit bago nagsalita. Ayun sa kanya ay hindi pwedeng magsama ang diyos at normal na nilalang sa apylus dahil labag ito sa batas ng mga diyos. Doon ako natahimik. Nawaglit sa aking isipan ang mga bagay Na iyon.

Habang akoy nag-iisip ay bigla itong nagmungkahi. Ayun dito ay pwede ko raw makasama si almira kung sakaling isuko niya ang kanyang kapangyarihan at maging normal na nilalang. Dahil sa sobrang mahal ko si almira ay hindi Na ako nagdalawang isip pang isuko ang aking kapangyarihan. Itinusok ko ang aking tungkod sa lupa at ibinanggit ang kataas taasang diyos. Dito ay hiniling kong maging normal na nilalang ako. Agad namang lumutang ang aking katawan at umilaw. Habang dahan dahang nawawala ang aking kapangyarihan ay biglang may tumama sa aking likuran. Dito ay nakita ko si Jeremiah na may hawak na kahoy. Biglang nawala ang ilaw sa aking katawan ngunit biglang may bagay Na tumusok sa aking tyan at agad akong humandusay sa damuhan. Doon ay nawala Na ang aking malay at paggising ko ay nasa silid Na ako ni shatu mumbai.

“Parang may hinahanap ka yata ginoo?” Malanding tanong ng isang babae habang nakatingin sa akin. Agad ko naman itong nilampasan at pinagpatuloy ang aking paghahanap.

“Sandali ginoo kung may hinahanap ka ay matutulungan kitang hanapin ito?” Nakangiting tugon nito kaya hinarap ko ito

“Oo naghahanap ako ng karne ng manok kaya Pasensiya Na at nagmamadali ako. Hinihintay Na ako ng aking asawa” pagtangi ko rito.

“Saktong sakto ginoo at may karne ng manok kami sa bahay. Gusto mo sayo nalang?” Tugon nito kaya medyo nabuhayan ako Na medyo nagtataka dahil sa pamimilit nito ngunit isinawalang bahala ko Na ito dahil alam kong kailangan ito ni xyru.

Pagpasok palang sa bahay ay rinig Na rinig ko Na ang mga boses ng mga babae. Dito ay nag-uusap sila at yung isa ay lumapit sa akin.

“Oops mukhang may nabingwit ka ngayon mara ahh” tanong ng babae sa kasama kong babae.

“Relax girls may ibang pakay itong bisita ko.” Tugon ng babae dito

“Mmmm kumunin ko muna yung karne.” Tugon nito at pumasok sa kusina. Ilang sandali Lang ay bumalik ito at may dalang inumin.

“Mmmm nasa kusina Na ang karne. Ito para sayo halatang pagod ka kasi” nakangiting tugon nito ngunit tiningnan ko Lang ito ng tuwid. Talagang ganito ang ekspresyon ng mukha ko kapag isang estranghero ang kumakausap sa akin.

“Sige Na inumin mo na. Magtatampo ako kapag Di mo inimon ito” tugon nito  kaya agad ko itong kinuha at ininom. Agad naman akong pamasok sa loob ng kusina at dito ay nakita kong nakabalot Na ito kaya agad ko itong kinuha ngunit paghakbang ko palang palabas ng bahay ay agad akong natumba.

Nagising nalang akong nakatali at yung isang babae ay nakapatong sa akin at may dumidila sa magkabilang utong ko. Gulat ang nasa aking isipan datapwat nasasarapan din. Gusto kong sumigaw at patigilin siya sa kanilang ginagawa dahil alam kong pagtataksil ito Kay xyru ngunit tila ayaw ng katawan ko dahil sa nadala Na ito sa init at libog. Tindig Na tindig ang aking alaga at panay sigaw ng babaeng kumakabayo sa aking ibabaw ng biglang may sumipa sa pintuan.

Dito ay kitang kita ko ang lalaking gulat. Pati ay ay nagulat din kung bakit siya nandito. Kitang kita ko sa kanyang mga mata ang galit at sakit. Pipigilan ko pa sana ito ngunit agad itong tumakbo. Dito ay agad kong pinaalis ang mga babae. Tinuloy pa rin ng babae ang pagindayog sa akin ngunit ginamit ko Na ang natitira kong lakas para makalas ang pagkatali sa akin. Ng makalas ito ay agad ko silang itinulak. Gusto ko sana silang saktan ngunit wala ng panahon para dun ang importante ay si xyru.

Agad kong sinuot ang aking damit at tumakbo palabas. Agad kong nilibot ang buong paligid ngunit wala siya. Umuwi ako sa bahay ngunit wala din siya doon kaya tinungo ko Na ang gubat. Dito Na ako nagsisisigaw. Sinubukan kong gamitin ang kapangyarihan ko ngunit tila mahina pa talaga ito at ang tangi ko Lang magagawa ay sundan ang amoy ni xyru.

Malayo layo Na rin ang tinakbo ko sagubat ngunit wala talagang kahit isang bakas Na makita. Hanggang sa isang sigaw ang aking narinig sa medyo kalayuan at alam kong boses iyon ni xyru kaya kumaripas ako ng takbo. Iniisip ko Na sana ay ligtas siya kahit Na hindi niya ako mapapatawad.

Mahal Na mahal ko si xyru. Hindi ko alam kung kailan nagsimula o kung pano basta ang alam ko ay masaya ako pagnakikita siya. Bumibilis ang tibok ng puso ko kapag malapit sa kanya. Napapasunod niya ako sa kahit ano at higit sa lahat kulang ako pag Wala siya.

“Xyru!!!!!” Sigaw ko ng biglang mahulog ang isang damit mula sa ibabaw ng kahoy. Ito yung damit ni xyru!

Punit Na ito ay may bakas ng dugo. Kinakabahan talaga ako kaya agad akong nagsisigaw.

“Xyru!!!!!! Asan ka!!!! Patawad!!! Mahal Na mahal Kita!!!” Sigaw ko rito ngunit tila sumisigaw ang sa kawalan dahil tanging huni ng mga insekto ang sumasagot sa akin.

“Patawad!!!!” Umiiyak kong tugon habang nakalihod.

“Ang tanga ko. Ang tanga tanga ko!!!!!!” Sigaw ko at sinuntok ang puno sa tabi ko.

Itutuloy……

Update ako kung may magcomment tapos umabot ng 10 votes ito 😒

The Magical War 17

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

Mangisay ngisay ang aking mga mata ng aking idilat ito. Halos mabiyak din ang aking ulo dahil sa sakit at hilo kaya sa halip Na bumangon ay ipinikit ko ulit ang aking mga mata. Sinusubukan kong makatulog ulit ngunit ayaw Na ng sistema ko kaya idinilat ko ulit ang aking mga mata ng biglang bumukas ang pinto kaya pumikit ako ulit. Dito ay rinig Na rinig ko ang yapak ng mga paa. Dahan dahan ito at alam kong papalapit ito sa akin.

“Alam kong gising ka kaya wag ka ng magkunwaring natutulog!“tugon nito Kaya idinilat ko muli ang aking mga mata at tiningnan siya Na kasalukuyang nagtitimpla ng maiinom.

“Oh ito inumin mo para mawala ang sakit ng ulo mo” tugon nito at tinulungan ako para mainom ang inumin. Matapos mainom ay tiningnan ko siya ng malalim.

“Hindi ako kalaban kaya tigilan mo yang mga titig Na iyan” puna nito kaya napabaling ang titig ko sa bintana.

“Yung mga sumugod sayo sa kagubatan ay mga alagad ni hellber. Isang hukbo ng smerk Na naninirahan sa puso ng apylus. Sila ay mga enchantres na naging demonyo dahil sa sumpang binigay ni chanus” paliwanag nito. Hayst hindi naman ako nagtatanong pero panay paliwanag yung matandang to.

“Nais ko lamang linawin para malaman mo rin Na lahat ng nilalang sa apylus ay may interes sayo lalo pat hinahanap ka ni chanus. At isa pa hindi ako matanda. Nasa tatlong daang taon pa ako!” Bulyaw nito. Naku! Nababasa niya yata yung isipan ko!

“Hindi ko nababasa ang isipan mo! Sadyang nagsasalita ka Lang talaga kaya naririnig ko” natatawang tugon nito.

“Sinabi ko pala? Kala ko sa isip ko Lang yun” nahihiya kong tugon.

“Magpahinga ka Na ulit para makabawi ka ng lakas at makabalik ka sa Tekno. Alam kong may naghihintay sayo dun” sabi nito at agad na lumabas sa kwarto.

Oo nga pala si minos pero wala akong pakialam sa manlolokong hayup Na yun. Bibili daw ng sahog sa lutuin eh eh …iba pala yung ginawa niyang sahog. Bwesit siya minarinate niya yung burat niya sa loob ng malanding babaeng yun at ang nakakainis pa eh sarap na sarap ang puta habang sinasakyan. Hayst Tama Na nga ang pag iisip buti pa ay matulog nalang ako ulit.

---

MINOS POV

“Oh bat para yatang nagmamadali ka?” Tanong ni shatu sa akin habang nagbabasa ng libro.

“Hahanapin ko si xyru” maikli kong tugon at saka tumakbo palabas matapos makuha ang lahat ng kakailanganin ko.

Hindi ko alam kung saan ako magsisimula pero isa Lang ang sigurado ako yun ay kailangan kong hanapin si xyru hindi dahil siya ang tagapagligtas ng mundong ito kundi dahil mahal ko siya.

Sinimulan kong sundan ang bakas ng mga dugo sa kagubatan. Medyo mahirap kasi parang hindi pamilyar eto. Parang hindi mula Kay xyru ang mga bakas ng dugo na nagmula sa punit Na damit nito at pati sa mga puno.

Mahigit walong oras na akong naglalakbay at parang walang patutunguhan ang aking mga paa dahil parang pabalik balik Lang ako sa isang lugar.

“Mamang makisig!” Biglang sambit ng napakaliit Na boses kaya and agad akong napalingon dito ngunit hindi ko makita ang kinaruruonan nito.

“Andito ako!” Dagdag nito kaya napalingon ulit ako sa kaliwa.

“Andito sa braso mo!” Sigaw nito kaya tumingin ako sa braso ko at doon nakita ko ang napakaliit Na nilalang Na nakaupo. Sa tingin ko ay isa siyang dwarfine, mga nilalang Na nagiging maliit upang maitago ang sarili mula sa mga kalaban. Sila rin ang mga nagbabantay sa mga puno at iilang halaman Na makikita sa kagubatang ito.

“Sino ka?” Agad kong tanong

“Kamusta! Ako si temeyo. Isang dwarfine” masiglang pagpapakilala nito.

“Kinagagalak kong makilala ka temeyo. Siya nga pala ako si…” Di ko Na naituloy ng biglang sumingit ito.

“Alam ko kung sino ka diyos Ng hangin” tugon niya at tumayo bigla at biglang tumalon. Dito ay biglang lumaki ang kanyang katawan at naging isang normal na nilalang bagamat may pagkakaiba nga Lang ang tenga at buhok nito.

“Alam ko kung sino ang hinahanap mo! Siya yung lalaking makisig din na tumatakbo dito kahapon habang umiiyak” tugon nito. Hayst si xyru! Ako ang dahilan ng mga luhang lumabas sa kanyang mga mata at hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung sakaling may nangyari sa kanyang masama.

“Anong nangyari sa kanya?” Tanong ko rito

“Kahapon habang tumatakbo siya ay naamoy siya ng mga hukbo ni hellber. Sinalakay ito ng daan daang smerk pero may tumulong sa kanya isang lalaking may kaidaran na pero makisig pa rin. Naitumba niya ang mga smerk pero hindi niya namalayan Na nawalan pala ng malay yung isang lalaki dahil sa patalim Na tumama sa balikat nito kaya agad Na pinunit ng matandang lalaki yung damit ng makisig nalalaki at binuhat ito tapos umalis Na sila.” Paliwanag nito. Agad naman akong nabuhayan sa sinabi nito dahil kahit papaano ay may tumulong Kay xyru upang maligtas ito.

“Ginoo may pakiusap ako sayo!” Tugon ko Kay temeyo.

“Ano iyon kamahalan?” Tanong nito

“Maaari mo ba akong samahan sa paghanap sa mahal ko?” Tanong ko sa kanya

“Mahal? Yung makisig Na lalaki?” Gulat Na tanong nito

“Oo siya ay aking kasintahan” tugon ko at namang napatalon si temeyo.

“Dalawang makisig Na lalaki ay nagmamahalan! Yiehh Hindi ko alam kamahalan Na isa ka palang diyosa! At Oo naman tutulungan kita!” Turan nito. Gusto ko man itong punain ngunit nanahimik nalang ako at sinundan siya.

Daldal ng daldal temeyo tungkol sa pangyayari kahapon at medyo naiirita Na ako rito ngunit pinabayaan ko nalang ito dahil ako naman ang may kailangan sa kanya ng bigla nalang nagsiliparan ang mga ibon kaya napahinto kami.

“Ehh kamahalan baka po may kalaban!” Patakbong tugon nito at nagtago sa aking likuran. Agad naman ko namang pinakiramdaman ang buong paligid at dito ay biglang nahawi ang mga maliliit Na puno.

“Weeeehhhhhhh!!!” Sigaw ng isang bata habang nakasakay sa isang chambalana! Isang sinaunang pusa Na singlaki ng isang bahay. Agad akong naghanda dahil alam kong mapanganib ang hayop Na ito.

“Sino Kayo??” Tanong ko at nakahanda Na ang sandata sa aking likuran.

“Wag Kayong mag alala mga ginoo at kami ay nag lalaro lamang ng aking kaibigang si Gegul.” Paliwanag nito at nakatingin Lang ako sa kanya.

“Hahaha hindi nga ako masamang tao. Ako ay isang kittenowa at ako Na lamang ang natitirang buhay sa lahi namin dahil sa pagsalakay ni chanus sa aming bayan kaya nandito ako ngayon sa kagubatan naninirahan upang kailayo si gegul sa kapahamakan” tugon nito kaya binitawan ko Na ang aking sandata at lumapit sa kanya.

“Wag kang mag alala makakamit din natin ang katarungan at mabibigyan natin ng hustisya ang pagkamatay ng inyong lahi” tugon ko at tinapik ito sa balikat.

“Sana nga ngunit masyadong malabong mangyari iyon dahil sa sobrang lakas ng pwersa nila chanus” sagot nito

“Ang nakatakda ay nakatakda kaya alam ko Na magagapi ni xyru ang kasamaan” tugon ko rito.

“Xyru? Sino naman yan?” Tanong nito

“Malalaman mo rin sa takdang panahon. Sa ngayon ay hahanapin muna namin siya” tugon ko at ngumiti naman ito.

“Kung siya ang makakagapi Kay chanus ay kailangan kong tumulong upang mahanap ito kaya halikayo at sasakay tayo Kay gegul upang mas mapabilis ang ating paglalakbay” masayang tugon nito at agad na umangkas sa alaga nito. Nagkatinginan naman kami ni temeyo bago sumakay.

Itutuloy…….

Sorry for being gone for how many week…. I’m too busy😭😭😭😭 hope you understand😭😭😓

The Magical War 18

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Sa tingin ko ay magaling kana kayat maaari ka ng makauwi sa tekno at balikan ang taong naghihintay sayo doon” tugon ng lalaki habang naghahasa ng espada.

“Naku Hindi na ako babalik sa bwesit Na lalaking iyon. Baka pag nakita ko siya ay mapadali ang pagkikita nila ni kamatayan.” Bulyaw ko

“At Saan ka naman pupunta kung hindi ka babalik sa tekno?” Tanong nito habang patuloy siya sa kanyang ginagawa.

“Edi dito. Tinulungan mo naman ako at Alam kong tutulungan mo ako diba?” Nakangisi kong tugon. Hindi ito sumagot bagkus ay ipinagpatuloy niya ang kanyang ginagawa. At dahil medyo boring siyang panuorin ay lumabas muna ako sa kanyang bahay at naglakad lakad. Habang nainaaliw ko ang aking sarili sa paglilibot ay may kakaibang paro-paru akong nakita. Umiiba ang kulay nito kaya nakamamanghang pagmasdan. Siguro kung may camera Lang akong dala ay siguradong kukunan ko ito ng litrato kaya patuloy ko itong sinundan hanggang sa makarating kami sa isang maliit Na lagoon. Malinaw at halatang napakapresko ng tubig kaya agad akong lumapit dito at tingnan ang tubig.

Dito ay malinaw kong nakikita ang mga isdang lumalangoy at nag aagawan ng pagkain. Sobrang naaliw ako sa aking nakita. Parang nawala lahat ng aking mga pangamba at hinanakit. Habang patuloy sa pagtingin sa mga isda Na nagsisilanguyan sa tubig ay bigla nalang kumulo ito Na parang nasa isang bukal. Medyo nangamba Na ako baka kasi may mga kalaban ulit ngunit huminto din naman ito at bumalik sa dating anyo ngunit kapansin pansin Na Wala nang kahit isang isda ang lumalangoy.

Hinahanap ko ang mga ito ngunit wala Na talaga ng bigla nalang may imaheng lumitaw sa parte ng tubig Na tiningnan ko. Dito ay nakita ko si ash na bestfriend ko Na nakatali ang dalawang kamay habang Wala itong pang itaas Na damit at hinahampas ng latigo. Wala man akong naririnig Na tunog mula dito ngunit alam kong sumisigaw ito sa sakit. Habang pinapanood ko ito ay hindi ko namalayang tumutulo Na pala ang aking luha. Nasasaktan ako sa tuwing nakikita ko ang kaisa isa kong bestfriend.

Patuloy ang paglitaw ng mga imahe at bigla ding ipinakita si freva Na naka tihaya at walang kahit isang saplot. Nakatali din ito at dito ay isa isang hinalay siya ng mga kampon ni chanus. Awang awa ako dito at halos hindi ko matingnan ang imahe. Alam kong kasalanan ko ang lahat ng ito ngunit ako rin naman ang kailangan nila para matapos Na ito. Kaya dapat ay bilisan ko Na ang mga pag iinsayo upang matutunan ko na ang mga bagay Na namakakatalo kay chanus.

Ng matapos ang mahaba habang paghahalay Kay freva at lumataw ulit ang isang imahe at dito ay nakita ko si emanuel Na nkaupo sa isang malaking upuan. Galante ang kanyang kasuotan. Nakangiti ito at parang may kausap ngunit hindi ko Na natapos ito ng biglang may humawak sa balikat ko kaya nataranta ako at nahampas ko ito ng malaking Bato. Dito ay nakita ko itong matandang lalaking ito at duguan ang kanyang noo ngunit parang Wala Lang ito sa kanya kasi hindi ko nakitaan ng bahid Na sakit.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong nito

“Wala nag liliwaliw lang. eh ikaw bat nandito ka eh naghahasa ka pa ng iyong espada ahh” tugon ko at tiningnan ulit ang parte Na may imaheng lumitaw.

“Eh istorbo ka ehhh. Nawala tuloy!!” Bulyaw ko dito.

“Ano bang tinitingnan mo jan eh puro Bato Lang naman yung nandiyan eh.” Tugon nito

“May isda kaya kaso tinakot mo!” Tugon ko

“Guni guni mo Lang ang mga iyon kaya halika na at baka may kalaban pang makakita sa Iyo.” Tugon nito kaya napatango nalang ako at sinusulyapan ulit ang tubig baka kasi guni guni ko Lang talaga iyon.

MINOS POV

“Siguro ay magpahinga muna tayo” tugon ko Kay temeyo at miyo Na nooy nakakapit Kay gegul habang naglalakad.

“Buti na isip mo yun kamahalan. Pagod Na rin ako eh” turan ni temeyo at bigla itong binatukan ni miyo.

“Wala ka ngang ginawa sa buong paglakakbay natin eh” tugon ni miyo.

“Pahinga Na kayo kesa naman sayangin niyo ang oras sa bangayan niyo” puna ko sa dalawa kaya tumigil Na ang mga ito at umupo katabi si gegul.

“Sa tingin niyo nasaan Na kaya yung tagapag ligtas?” Tanong ni temeyo kaya napatingin ako dito

“Siguro naman ay mabuting tao yung tumulong sa kanya doon sa gubat” dagdag nito

“Sino ba kasing tumulong sa kanya?” Biglang tayong ni miyo.

“Basta medyo may edad Na lalaki pero makisig parin at medyo makapal Na din yung balbas nito.” Paliwanag nito

“Naku baka yan yung lalaking nakatira sa dulo ng gubat!” Tugon ni miyo kaya agad akong napatayo at hinawakan siya.

“Saan?? Saan natin mahahanap ang lalaking iyon?” Tanong ko

“Hayst huminahon ka nga muna kamahalan at pagpasalitain muna natin si miyo.” Pagpakalma ni temeyo sa akin kaya agad ko itong binitawan.

“SAAN!!! SAAN NATIN SIYA MAKIKITA!!!” Sigaw ni temeyo at inilapit pa nito ang mukha kay miyo kaya agad ko itong binatukan.

“Aray mapanakit ka naman!” Tugon nito at bumalik sa kanyang kinauupuan.

“Hindi naman kalayuan ang bahay ng lalaking iyon dito ngunit..”

“Ngunit Ano!!!” Sabay naming sambit ni temeyo

“Ngunit masiyadong mapanganib papasok sa kanyang teretoryo lalo na kapag ikaw ay hindi tagagubat” paliwanag nito

“Wala akong pakilaaman basta ang importante ay makuha natin si xyru!” Bulyaw ko at agad na kinuha ang gamit at nagsimulang maglakad.

“Sandali kamahalan! Hintayin mo kami!” Sigaw ni temeyo.

Medyo malayo layo Na rin ang aming nilakbay at tumitingin ako Kay miyo at tila naguguluhan ito Na parang Ewan.

“Alam mo ba talaga kung saan ang lalaking iyon?” Tanong ko rito.

“Oo alam ko pero tila paulit ulit Lang ang aking nakikita at parang bumabalik Lang tayo sa atong pinanggalingan” tugon nito kaya napatingin ako sa paligid. Oo nga kanina ko pa nakikita ang malaking punong nakatayo sa may kanan.

“Temeyo!!!” Tawag ko dito habang naka sakay Kay gegul. Agad naman itong tumingin sa akin at bumaba.

“Bakit po kamahalan?” Tanong nito.

“Baka isa sa mga kalahi mo ang may gawa kung bakit paulit ulit tayong bumabalik dito” tugon ko rito at lumingon lingon ito sa paligid.

“Wala naman akong naramdamang presensiya ng mga kalahi ko pero sige po kamahalan susubukan kong hanapin baka nga sila ang may gawa” paliwanag nito at agad na naging maliit.

Lumingon naman ako Kay miyo at ganun pa rin ito palinga linga baka kasi may pwede kaming hingan ng tulong. Inilabas ko ang aking sandata para naman mapunasan ko habang naghihintay Kay temeyo Na bumalik.

Habang hinahasa ko ito ay biglang may mga yapak akong narinig at dito lumabas ang mga dark elf. Sila ay dating katulad ni temeyo ngunit sumapi sa hukbo ni chanus.

Hawak hawak nila si temeyo at may mga sandata ring dala. Agad kaming napabalikwas ni miyo at inihanda ang sarili.

“Kamahalan tulonggg!!” Sigaw ni temeyo Na nooy nakagapos.

“Hoy mga ungas Na halimaw bitawan niyo siya!!!!” Sigaw ni miyo

“At sino ka para diktahan ako!!” Bruskong sigaw ng nasa gitna.

“Ako Lang naman ay kasintahan ng nilalang Na hawak niyo!” Sigaw nito kaya napatingin ako rito. Si temeyo naman ay nanlaki ang mata.

“Kunin mo kung gusto mo!” Sigaw naman ng kalaban kaya agad Na inutusan ni miyo si gegul Na lusubin ang mga kalaban. Agad namang sumunod si gegul at walang inaksayang oras. At dahil umatake na din ang kalaban ay nakipagbakbakan Na rin ako. Inilabas ko ang iilang enerhiya Na meron ako. Medyo mahirap silang talunin dahil bigla nalang silang nagiging maliit kaya nakakatakas ang iba.

Tumagal ng Ilang minuto ang away at alam naming dehado talaga kami. Bugbog Na si miyo at si temeyo naman ay nakahandusay. Ako ay nasa mabuti pa naman pero maliit Na enerhiya nalang ang nailalabas ko kaya malabong matalo ko sila.

“Napakatapang niyong maghamon ngunit wala pala kayong binatbat!!” Natatawang tugon ng lalaki Na sa tingin ko ay leader nila.

Akmang puputulan nila ng ulo si miyo ng biglang kumidlat at dito at biglang nagbago ang anyo ni gegul. Ang dahil puting kulay at naging asul. Umiilaw ang mga mata at mas humaba ang pangil. Agad nitong nilusob ang mga kalaban. Sa bawat pagtama ng kalaban dito at ganun din ang kutyenteng tumatama pabalik sa kalaban.

Halos ubusin nito ang kalaban kaya umalis yung mga natira. Ng wala ng mga kalaban ay bumalik sa normal ang anyo nito. Nag iba din ang lugar na aming kinatatayuan. Kanina ay puno ng kahoy ngayon ay nasa isang patag Na lugar na kami at may bahay Na nasa malapit.

Itutuloy……..

Sorry talaga at medyo mabagal ang update…. may work kAsi

😭😭😭

The Magical War 19

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Habang naglalakad pauwi sa kubo ay biglang napahinto ang lalaki kaya napahinto din ako. Palingon lingon ako sa paligid kung may tao ba eh Wala naman akong nakita kaya tiningnan ko ito.

“Anong problema bat huminto ka?” Tanong ko dito ng biglang may sumingit.

“Dahil alam niyang nandito ako” nakangiting tugon ng isang lalaking maangas at may dalang sobrang malaking martilyo.

“Lukas” pabulong na tugon ng matandang ito sabay tulak sa akin papunta sa kanyang likuran.

“Hahahaha kamusta kaibigang Jeremiah! Ilang taon Na rin mula ng huli tayong nagkita” tugon ng lukas daw at napatingin naman ako sa matanda. Jeremiah? Hindi kaya siya yung……..

“Hindi mo makukuha si xyru Lukas. Magkakamatayan muna tayo bago mo siya makuha!!” Sigaw nito at sinalakay Agad si lukas. Agad namang lumabas ang sandamakmak Na mga Medyo maliliit Na mga taong maitim at may mga pangil. Agad nilang sinalakay si Jeremiah.

Ako naman ay parang umiinit ang aking katawan Na parang napupunit ang aking dibdib kaya agad akong napahiluhod sa sakit ng biglang may humawak sa aking buhok at ihinarap ako sa kanya.

“Ikaw ba yung sinasabi nilang tagapagligtas? Hahahaha kahit nga siguro sa mga dark elf ay hindi mo naipagtatanggol ang sarili mo” natatawang tugon nito ngunit wala Na akong paki alam sa kanya dahil namimilipit Na ako sa sakit.

“Tiyak Na karagdagang mahika na naman ang matatanggap ko kapag madala kita kay haring chanus.” Tugon nito ng biglang umangat ang aking kwentas at dito ay gumalaw ang itim Na dragon Na naka ukit dito. Agad itong lumipad at naging sobrang laki. Lumipad ito sa himpapawid kasabay din ng paglutang ko sa hangin. Ilang saglit Lang ay pumasok sa akin ang dragon. Napaatras din si Lukas.

Ilang sandali Lang ay bumagsak ako sa lupa. Bumalik sa normal ang nararamdaman ko.

“Hahahaha akala ko kung anong kapangyarihan ang meron sayo” tugon ni likas at lumapit ulit sa akin at inilabas niya ang isang posas. Dito ay bigla ulit umilaw ang aking dibdib at mas dobleng sakit Na ang aking naramdaman.

Sumigaw ako sa sakit ng maramdaman kong may tumutubo sa ulo ko kasabay ang pagkapunit ng aking kasuotan. Dito ay biglang nagkasungay ang kaliwang bahagi ng aking ulo. Tumubo din ang dalawang pakpak sa aking likuran Na kulay itim at kulay ginto.

Agad akong tumayo ngunit bigla nalang akong lumipad at sinalakay Agad si Lukas. Di ko mapigilan ang sarili ko. Tila may sarili itong isip at patuloy Na sinalakay ang kalaban. Natatamaan din ako ni Lukas ngunit wala akong maramdamang sakit sa mga atake nito.

Parang may kung anong nilalang ang meron sa akin na kahit among gawin ko ay tila kusang itong gumagalaw. Punit punit Na ang kasuotan ni lukas ng bigla nalang may sumabot malapit sa akin at tumilapon ako. Agad din naman ako nakatayo ngunit wala Na si Lukas pati ang mga alagad nito. Dito ay nakita ko si Jeremiah Na hingal at hawak hawak ang isang pugot Na ulo ng kalaban.

Gusto kong lumapit sa kanya ngunit bigla nalang akong lumipad. Gustong gusto kong bumalik at kausapin si Jeremiah ngunit Di ko makontrol ang aking katawan at isipan.

MINOS POV

Isang malawak at patag Na lugar ang tumambad sa amin. Meron din isang bahay Na makikita sa Dulo kaya agad kaming tumakbo nila temeyo at miyo sa naturang bahay. Alam kong walang tao dito ngunit tila may nag udyok Na pumasok ako sa kwarto at dito nakita ko ang iilang gamit ni xyru.

“Tama Kayo nandito nga si xyru” tugon ko sa kanila.

“Pero walang tao dito kamahalan” Takang tanong ni temeyo.

“Siguro umalis sila dahil alam nilang sasalakayin sila ng mga dark elf” Sabi naman ni miyo. Oo mukhang tama siya. Maaaring umalis sila dahil sinalakay sila ng mga alagad ni chanus.

“Halina kayo baka hindi pa sila Nakakalayo” tugon ko sa kanila at agad na lumabas ng bahay sumunod din naman sila at agad na sumakay Kay gegul.

Siguro kung una palang ay Di Na ako nagpadala sa mga mang aakit Na babae hindi sana nawawala si xyru ngayon, sana ay magkasama pa rin kami at magkayap tuwing gabi. Na miss ko tuloy lahat ng sigaw at paggiging masungit sa akin. Sana talaga ay nasa mabuting kalagayan siya ngayon. Kung meron Lang talaga akong sapat Na inerhiya upang masundan ang amoy nila ay tiyak Na nahanap Na namin sila pero heto kami at walang kasiguraduhan ang aming paghahanap.

“Ahhhhh pagod Na ako!!” Rinig kong reklamo ni temeyo habang nakahawak sa damit ni miyo.

“Hoy dewende pagod Din ako kaya wag kang humawak jan sa damit ko!” Sita naman ni miyo kaya napabusangot nalang si temeyo at nagpatuloy sa paglalakad.

“Siguro ay magpahinga muna tayo. Alam kong pagod Na kayo kaya bukas nalang natin ulit ipagpatuloy ang ating paglalakbay” tugon ko at ibinaba ang dala-dala kong gamit.

“Salamat naman kung ganun. Namamanhid Na yung paa ko kakalakad eh” reklamo ulit ni temeyo at umupo sa isang malaking bato.

“Ikaw Puro ka reklamo! Wala ka namang ambag!” Tugon naman ni miyo at mas lalong napabusangot ang isa.

“Hoy pangit Na lalaking may buni para sa kaaalaman mo mas may pakinabang kaming mga dewende kesa sa inyo!” Sigaw ni temeyo. Nagsagutan sila ng nagsagutan Na parang mga batang nag aaway dahil sa isang tsokolate.

“Tumigil Kayo at maghanap ng kahoy upang magkagawa tayo ng Apoy” tugon ko sa dalawa at agad namN silang tumigil ngunit patuliy Na nagsasalita si temeyo habang namumulot ng pira pirasong sanga ng kahoy.

Habang lumalalim ang gabi ay mas lalo kong nararamdaman ang pangamba Na baka Nasa kamay ni chanus Na si xyru. Pilit ko mang iniisip Na hindi siya malalagay sa panganib dahil siya ang nakatakdang iligtas ang mundong ito ngunit hindi mawawaglit sa aking isipan Na Kayang baliktarin ni chanus ang hinaharap lalo pa’t maparaan ito.

“Ayos ka Lang ba kamahalan?” Biglang tanong ni miyo sa akin habang si temeyo naman ay tulog mantika dahil siguro sa pagod.

“Oo naman. May iniisip Lang” Sagot ko rito at ibinalik ang tingin sa mga bituin.

“Alam kong Nasa mabuting kalagayan siya ngayon kaya wag ka nang masiyadong magisip. Ang dapat nating isipin ngayon ay kung saan natin siya mahahanap. Napkalaki ng apylus” tugon nito ngunit nanatili akong nakatingin sa langit.

“Iisa kami ni xyru kaya Alam kong babalik at babalik kami sa isat isa.” Tugon ko rito at tila na gulat pa ito sa aking sinabi

“Kambal Kayo?” Tanong nito kaya napatawa naman ako.

“Baliw! Iisa kami dahil pinag isa ang aming puso. Hahanap at hahanap ang tadhana upang magkita kaming muli” tugon ko at napatango naman ito Na tila sumasang ayon ngunit naguguluhan.

“Hayst matulog ka Na nga Lang at maaga tayong maglalakbay bukas” tugon ko kaya napatayo naman ito at bumalik sa dating pwesto nito katabi si temeyo. Nanatili naman akong nakatingin sa langit at tinititigan ang mga kumikinang Na bituin.

Makikita ulit Kita xyru at sa muli nating pagkikita ay ibibigay ko ang lahat at poproteksiyonan kita. Sisiguraduhin kong magiging mabuting asawa ako sa yo.

At Kung nasan ka man ngayon lagi mong iisipin Na

MAHAL NA MAHAL KITA.

Itutuloy……..

Hahahaha almost a month bago ako Naka update . Sorry sa lahat ng nag aabang

Promise tatapusin ko to this month

😊😊😊

The Magical War 20

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Mula sa napakataas Na lipad mula sa kalangitan ay bigla nalang akong huminto sa isang malawak na lupain. Oo at ako ito si xyru pero tila Wala ako sa aking sarili dahil kahit ang paglingon ay hindi ko magawa tila kontrolado ito ng kung anong nilalang.  Pagtapak ko sa lupa at siya naman ang pag ilaw ng aking katawan. Nawala Na ang aking pakpak at Bumalik sa Normal ang lahat.

Wala akong saplot sa itaas at gutay gutay naman ay suot kong pantalon. Tila nailang naman ako baka kasi may taong makakita sa akin kaya agad akong lumingon lingon sa paligid. Sigurado akong hindi ko alam ang lugar na ito kaya dapat ay handa ako upang ipagtanggol ang aking sarili.

Nabalik nalang ako sa ulirat ng may marinig akong tawanan kaya agad akong nagtago. Dito ay nakita ko ang groupo ng mga kalalakihan Na nakasakay sa kabayo at alam kong dugong maharlika ang mga ito dahil makikita mo Na talaga ito sa kanilang kasuotan lalo na yung lalaki Na nasa unahan. Kulay ginto ang kalasag nito at may suot pa itong korona. Ngunit mas kapansin pansin ang maamo nitong mukha Na maihahalintulad ko sa isang modelo.

Habang taimtim Na pinagmamasdan ang mga ito ay bigla nalang may nagsalita sa aking tabi.

“Makisig Hindi ba?” Biglang sabi nito kaya agad akong napalingon at mas naikagulat kong isa pala itong Ahas kaya napasigaw ako ngunit natakpan ko pa ang aking bibig at napadapa.

“Sino yan?” Sigaw ng lalaking Nasa unahan at bigla naman gumapang ang ahas papalapit dito.

“Oh veta Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko

“Nakakainip sa palasyo kaya napagpAsyahan kong gumala muna dito sa kagubatan at nakita ko ang makisig Na lalaking Nasa damuhan at taimtim Na pinagmamasdan kayo!” Tugon nito.

Bwesit talagang Ahas Na to ipapahamak pa ako!

Rinig kong bumaba ang lalaki sa kanyang kabayo at ang yapak nito papalapit sa akin. Naku malas naman! Pano kung alagad ito ni chanus? Edi Wala Na finish na! Wala pa naman si mino dito para ipagtanggol ako. WHAT!!! Asa ka pang darating yung tukmol Na yun.

Kailangan kong ipagtanggol ang sarili ko kaya kinuha ko ang isang sangga malapit sa akin at agad na tumayo.

“Sige lumapit ka at Hindi ako magdadalawang isip Na labanan ka!” Sigaw ko at Agad naman bumunot yung mga kasamahan nito ng espada ngunit nilingon niya ang mga ito at senenyasan at Agad naman nila itong ibinaba.

“Hahahaha napakatapang mo ginoo!” Natatawang tugon nito. Aba bwesit! Ang tinatawa Tawa niya jan baka totohanin ko yung banta ko at magsisi Lang siya.

“Anong nakakatawa dun?” Nakaismid kong tanong.

“Napakaliit kasi ng kahoy mo para labanan kami at isa pa Hindi naman kami mukhang kaaway” tugon nito at humakbang palapit sa akin.

“Oops oops oops jan ka Lang kundi papaluin kita nito!” Banta ko at mas lalo naman itong nakangiti. Aba nang aasar yata tong bwesit Na to eh.

“Sandali nga! Kuya Hindi kami masasama at isa pa yang Kaharap mo ngayon ay isang prensipe sa kahariang malapit dito” paliwanag ng ahas.

“H-Hindi ka alagad ni chanus?” Tanong ko dito at bigla namang nagbago ang ekspresyon nito.

“Kuyang makisig Hindi kami kampon ni chanus no! Hindi bagay yung kagandahan ko sa kaharian niya” tugon ulit ng Ahas.

“Pwede ka munang sumama sa amin ginoo kung gusto mo at bibigyan ka namin ng mas komportableng kasuotan sayang naman kung Masugatan yang maganda mong katawan” tugon naman ng lalaki kaya agad akong napatakip sa aking katawan.

“Manyak ka rin eh! At isa pa pano ko mapapatunayan Na hindi ka alagad ni chanus?” Tanong ko rito.

“Hindi ko alam kung paano mapapatunayan Na Hindi ako alaga for ni chanus ngunit kung Isa Lang nilalang sa apylus ay malalaman mo kung kalaban ba o hindi ang isang nilalang.” Tugon nito. Oo nga naman mukhang Hindi naman siya kalaban.

Agad ko namang ibinaba ang aking hawak hawak na kahoy. Agad namang lumapit yung lalaki sa akin kaya itinutok ko ulit yung kahoy.

“Hep sasama ako pero wag ka pa ring lalapit sa akin kundi tigbas yang leeg mo” tugon ko at napahinto naman ito pero malapad pa rin ang ngiti sa kanyang labi.

Agad akong naglakad papunta sa mga ibang kasama nito. Agad naman silang nagpatuloy sa pagbabaybay ng daan Habang ang lalaking kausap ko kanina ay nakasunod sa amin.

“Gusto mong sumakay?” Alok niya kaya napairap tuloy ako dito

“May paa ako” pilosopo kong tugon at nagpatuloy sa paglalakad.

“Edi maglalakad Na rin ako” tugon nito at bumaba sa kanyang kabayo. Tsk! Epal talaga!

“Hoy kuya! Bat ang sungit mo?” Tanong ng ahas Na kasalukuyang nasa tabi ko.

“Kasi bwesit ka at ipinahamak mo ako!” Tugon ko rito.

“Hoy Buti nga at kami ang nakakita sa inyo at hindi yung mga alipores ni chanus no!” Sagot naman nito.

“Tumahimik ka nalang jan at naiinis ako sayo!” Tugon ko at nagpatuloy sa paglalakad.

MINOS POV

“Naku kapag talaga napaaway pa tayo ngayon ay aalis Na talaga ako! Ayoko mamatay ng walang jowa!!” Reklamo ni temeyo Habang nakasakay Kay gegul.

“Hindi ko ba ako jowa?” Tanong naman ni miyo sa dito ay agad na napaismid si temeyo.

“Kilabutan ka nga sa mga sinasabi mo! Una sa lahat mataas ang standard ko pagdating sa jowa hindi katulad mo Na dugyot” sigaw nito at ibinalik ang tingin sa harapan.

“Para sabihin ko sayo ako ang pinakakisig sa lahi namin” tugon naman ni miyo

“Yang lahi niyo ang pinakapangit Na lahi sa mundong ito” Sagot naman ni temeyo.

Hayst namimiss ko tuloy yung bangayan namin ni xyru. Ganyan ganyan din kami noon eh. Halos muraan Na nga niya mukha ko sa galit ang pagkainis sa akin. Ewan ko rin dun kung bakit tila naiinis siya sa akin eh mabuti naman ang pakikitungo ko sa kanya at pinapakilig ko pa siya ngunit kabaliktaran ang nangyayari dahil sa bawat pagpapakilig ko sa kanya ay ako ang kinikilig sa bawat mura At suntok nito. Hayst ganito talaga ang pag ibig kahit noong si almira pa naisuko ko ang pagiging diyos ko para sa kanya.

Habang abala kaming nalalakad ay bigla nalang humarang ang isang taong kinamumuhian ko. Yung taong sumira sa tiwala at nagbigay ng pasakit sa akin.

Agad kong binunot ang espada ako at sinugod siya. Dali dali naman itong umilag. Nakakapagtaka nga dahil hindi man Lang ito gumaganti pabalik sa akin.

“Sisingilin Kita sa lahat ng ginawa mo sakin” galit sa tugon ko. Para akong nilamon sa galit at walang pakialam sa kung ano man ang magagawa ko.

“Makinig ka sakin minos!” Tugon ni Jeremiah ngunit tila bingi ako at patuloy Na hinahampas siya ng espada.

“MAKINIG KA MUNA!” Sigaw nito ngunit wala akong oras para makinig sa kanya. Ilang daang taon ang lumipas ngunit ngayon Lang siya may planong magpaliwanag? Tsk

“TUNGKOL ITO KAY XYRU!!” Sigaw nito at bigla nalang akong napahinto. Oo nga nakalimutan kong siya ang Ana ng taong mahal ko!

“Makinig ka minos! Kung Ano man ang nangyari noon ay kalimutan muna…….”

“Wala kang karapatang sabihin yan dahil hindi mo alam ang dinanas ko dahil sa panlolokong ginawa mo sakin!” Sigaw ko.

“Oo inaamin kong ako ang kumuha ng kapangyarihan mo ngunit initos Lang ito ng aking ama. Ngayon ang mas importante ay mahanap mo ang aking anak. Alam kong mahal mo siya at ipinapaubaya ko Na siya sa Iyo. Tapos na ang aking misyong maging buo siya ang kailangan niya nalang ngayon ay kung paano Sonya kontrolin ang kapangyarihan niya. Alam kong ikaw ang makakatulong sa kanya kaya ngayon ay ibabalik ko Na ang iyong kapangyarihan” tugon nito at agad na binitawan ang kanyang espada at tumingala sa langit.

Dito ay may binanggit siya at agad na dumilin ang paligid at lumakas ang hangin. Lumiwanag ang kanyang katawan. Mas lalong lumakas ang hangin sa paligid at bigla akong umangat at dito ay inigop Lahat ng aking katawan ang hangin sa paligid. Bumalik sa dati ang aking katawan. Mas tumikas ang aking katawan. Medyo humaba Na rin ang aking buhok.

Pagkatapos ng pagbabago sa aking anyo ay agad namang bumalik sa normal ang lahat. Dito ay nakita ko si Jeremiah Na nakaluhod.

“Hanapin mo sana siya at punan ang pagkukulang namin. Alam kong magagawa mo ito. At sa panahong magkita Kayo sabihin mong mahal Na mahal Na mahal ko siya. At Sana mapatawad niya ako kung Hindi ko man nasabi sa kanya” tugon nito kasabay ng pagtulo ng kanyang luha at unti unting nawala ang kanyang katawan.

Itutuloy……..

Yes yes yes 2 chapter this day ❤️

Parang matatapos ko to this month. Busy kasi ako past month dahil sa maraming ginagawa at namigay pa kami ng relief goods kaya ngayon Lang talaga nabakante ❤️❤️

Hope you like this chapter.

The Magical War 21

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“heto ang damit mo!” Alok sa akin ng lalaki Habang dala dala ang isang magarang damit Na kala mo mag aattend ako ng Met Gala dahil sa kakaibang deseniyo neto.

“Uhmm Sige magbihis ka Na para Hindi ka nilalamig” tugon ulit nito at napapalunok pa Habang tumitingin sa katawan ko. Manyak talaga tong bwesit Na to! Kaya imbes Na magpasalamat ang isang malutong Na irap ang sinagot ko. Agad din naman itong lumabas.

Agad kong hinubad ang aking saplot at sinuot ang damit Na kanyang binigay. Ng matapos akong magbihis ay inilibot ko ang aking mga mata sa kwarto. Nakakamanghang pagmasdan dahil ginto ang haligi nito. Dagdagan pa ng mga naglalakihang chandelier Na kala mo nasa pelikula kami. Masyado ring malaki ang kwartong eto para sa akin. Sabi kasi ng lalaki ay dito raw muna ako mananatili pansamantala.

Nabasag lang ang pagtingin tingin ko sa mga gamit ng biglang may kumatok kaya agad akong lumapit sa pinto at binuksan ito ng kaunti.

“Mawalang galang Na po! Pinapatawag po Kayo ng hari” tugon nito at may ibinigay sa akin na kwentas.

“Uhmm para saan Eto?” Tanong ko sa babaeng Nasa harapan po.

“Iyan po ang nagsisilbing pambungad Na regalo namin sa mga bisita dito sa kaharian” tugon niya at ngumiti kaya napatango nalang ako at sinoot ang kwentas.

“Kung inyong mamarapatin ay sumunod po Kayo sakin at dadalhin kita kung nasaan ang Hari” sabi nito ay agad Na naglakad kaya sumunod nalang ako.

Medyo malayo layo din ang binaybay namin hanggang makarating kami sa isang napakahabang mesa at nakita ko doon ang haring sinasabi nito katabi ang kanyang asawa. Sa may kaliwang banda naman ay nakita ko yung lalaki Na Agad Na tumayo ng makita ako.

“Napakakisig mo tingnan jan sa suot mo ngayon” nakangiting tugon nito at pinaupo ako nginitian ko Lang ito at ibinalik ang tingin sa hari.

“Alam kong nagtataka ka kung bakit Kita pinatawag! Ngunit alam mo Na kung bakit ka naman pinatuloy dito…. KAMAHALAN” tugon ng hari at biglang hinawakan ang aking kamay at hinalikan. Tiningnan ko naman yung isang lalaki at gulat ang aking nakita dito. Siguro dahil tinawag ako ng kanyang ama Na kamahalan.

“Alam ko ikaw ang nakasulat sa propesiya Na magliligtas ng mundong ito at magpapatalsik Kay chanus at ngayon pa Lang ay lubos Na akong nagpapasalamat sayo” ulat ng hari at nagsimula ng kumain. At dahil gutom Na gutom Na rin ako ay hindi Na ako nahiya pa at lumamon Na.

“Siya nga pala ako si haring Sasalob ang Hari dito sa Meneya at siya naman ang nag iisa kong anak at tagapagmana ng trono si prensipe Calub” pagpapakilala ng hair at Agad naman akong ngumiti at nilunok ang pagkain Na nasa bibig ko.

“Ako pala si xyru ang anak ni Jeremiah at almira kinagagalak ko po kayong makilala” tugon ko at bumalik ulit sa pagkain. Napatingin naman ako Kay calub at nakatitig Lang ito sa akin at nakangiti kaya sinenyasan ko ito kung anong problemA ngunit nilihis Lang nito ang kanyang paningin at bumalik ulit sa pagkain.

Matapos ang masarap Na hapunan ay agad akong bumalik sa kwarto upang makapagpahinga Na. Masyadong maraming Ganap ngayong araw kaya dapat ay makapagpahinga ako. Pagpasok ko ay agad kong kinapa ang aking dibdib. Dito nakaukit ang medalyon ko noon. Para siyang nasaloob ko.

Habang nakatingin ako sa salamin ay tiningnan ang aking dibdib at bigla nalang bumukas ang pinto at bumungad sa akin si calub.

“Pagpaumanhin mo at akoy pumasok sa iyong silid. Nais lamang kitang kamustahin kaya ako naparito” tugon nito at tiningnan ko Lang ito.

“Masyado ka yatang nag-aalala sa akin mahal Na prinsipe? Ngunit lilinawin ko sayo Na kaya ko ang sarili ko” tugon ko at umupo sa aking kama.

“Dapat Lang na mag alala ako sayo lalo pat ikaw pala ang tagapagligtas namin” nakangiti niyang tugon at umupo sa tabi ko.

“Alam mo mahal Na prinsipe may gagawin pa ako dito kaya kung yun Lang ang pakay mo ay maaari ka ng makaalis dahil at akoy Nasa maayos Na kalagayan” tugon ko at napatawa naman Eto.

“Hindi Lang naman yun ang pinunta ko dito. Nais kitang makausap at mas makilala” tugon nito na nakangiti.

“Uulitin ko. May gagawin ako kaya kung maaari Lang ay umalis ka muna” tugon ko ngunit mas lalo Lang lumipad ang ngiti nito

“Gusto ko Lang naman sulitin ang mga oras na nandito ka pa kaya sana ay pagbigyan mo Na ako” tugon nito at humiga pa talaga sa kama. Gusto mo talagang maghamon hah. Para sabihin ko sayo Hindi ako naaakit jan sa pagpapacute mo!!!

Agad kong humarap sa kanya. “Gusto mo talaga akong kausapin Habang may ginagawa ako?” Tugon ko at napatango naman siya

“Oh Ano ba ang mga bagay Na gusto mong malaman” Sabi ko at dahang dahang iunbutton ang suot ko.

Napapalunok naman ito ngunit sumasagot pa rin. “Ahhhh k-katulad ng ilang taon kana?” Tugon nito at nakatitig Lang sa katawan ko Habang dahan dahan kong binubuksan.

“Bata pa naman ako at masarap” malanding tugon ko at may pa lip bite pa. Mas lalo naman itong napalunok at biglang tumayo.

“Siguro ay mauna na ako. Nakalimutan kong may ipinapagawa pala si ama sa akin” naiilang Na sabi nito at agad na tumalikod. Narinig ko pa itong nagsalita ngunit hindi ko masyadong maklaro kung ano iyon kaya napatawa nalang ako ng makalabas ito.

Alam ko ang ganoong estratehiya dahil yun ang ginagawa nila minos at emanuel. Hayst nasan Na kaya yung dalawang yun. Si minos kahit niloko niya ako ay hindi pa rin naiwawaglit sa aking isipan Na baka hinanap ako nito at napahamak. Ewan ko ba alam kong naiinis talaga ako sa lalaking yun pero Bakit ganun yung reaksiyon ko ng makita ko siyang may katalik Na iba? I ibig ba sabihin nun gusto kong ako Lang ang katalik niya? No! No! Yuck kadiri aksidente nga Lang yung nangyari sa amin eh. Ano ba yang iniisip mo xyru!!!

Halos hating gabi Na ngunit ayaw pa rin akong dalawin ng antok kaya muli akong bumangon at tumingin sa salamin.

Napakakisig ko talaga! Mas pumutok yung mga muscles ko at mas tumikas ang tindig ko. Ibang iba ang itsura ko noong una kong makarating dito. Hindi naman ako patpatin ngunit Hindi sapat ang muscle ko noon. Habang nakatitig sa aking katawan at biglang umilaw ulit ang aking dibdib. Kitang kita ko kung paano umikot ang dalawang dragon sa aking dibdib ngunit napakasakit nito sa mata kaya naipikit ko ang mga ito. Ng dumilat ako ay wala Na ang liwanag ngunit bigla nalang may humawak sa dalawa kong balikat kaya agad akong napabalikwas.

Dito ay nakita ko ang dalawang lalaki. Isang nakasuot ng putik at isang nakaitim. Para Lang silang hanging na lumulutang pero makikita mo pa rin ang hugis ng kanilang mukha. Makikisig ang mga ito.

“S-Sino Kayo?” Ulat kong tugon at biglang ngumiti yung nakaputi.

“Ako si Zerato ang tagbantay ng liwanag. Ako ang puting dragon sa iyong katauhan.” Malumanay Na Sabi ni zerato.

“Eto naman si Ruso ang tagapagbantay ng kadiliman. Siya ang itim ba dragon at komontrol ng iyong katawan noong nakaraang araw” paliwanag nito at Agad naman napatingin si ruso Kay zerato at tiningnan ng masama.

“Para ipaalam ko sayo! Kung Hindi ko kinontrol ang katawan niya ay tiyak Na napahamak Na siya” tugon ni ruso at bumalik ang tingin sa akin.

“At ikaw bata kung ayaw mong ako ang komontrol sayo matoto kang magensayo!” Bulyaw nito ay napabusangot naman ako.

“Pag pasensiyahan mo Na muna iyang si ruso xyru dahil mainitin talaga ang ulo niyan at Hindi marunong mag isip!” Tugon ni zerato at tiningnan ulit siya ni Ruso Na pagkasama sama.

“Basta kapagkailangan mo kami ay hawakan mo Lang ang iyong dibdib at tawagin ang aming pangalan at Agad kaming magpapakita sayo” tugon nito at bigla nalang naglaho.

Ayy bastos Naman Di man Lang ako tinanong kung may tanong ba ako. Hayst makatulog nga muna.

Itutuloy……..

New update

❤️

The Magical War 22

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Medyo tanghali Na ako nagising dahil nga matagal ako nakatulog kagabi. Habang humihikab palabas ng kwarto ay nakita kong may dalang pamunas at Sabon ang babae. Buti naman at may sabon sila rito teka Oo nga pala mag tatatlong linggo na pala akong walang ligo. Nandiri tuloy ako sa aking sarili kaya hinabol ko ang babae.

“Teka sandali!” Sigaw ko upang mapatigil sa paglalakad ang babae.

“Uhmmm para kanino yan?” Tanong ko

“Mmm Eto po ay para sa prinsipe dahil gusto po nitong maligo sa lawa malapit dito” tugon ng babae. Ay sayang kala ko pa naman magagamit ko.

“Bakit gusto niyo rin bang maligo?” Tanong nito at napakamot naman ako sa aking ulo.

“Oo sana eh kaso may gagamit pala niyan kaya wag nalang” tugon ko

“Naku sumabay ka nalang sa akin at ihahatid ko ito sa lawa kung saan naliligo ang prinsipe at ang mga kasamahan neto” paliwanag nito at napangiti naman ako.

“Magandang ideya iyan” tugon ko at sumunod sa kanya.

Medyo malayo layo din ang lawa pero hindi naman yung nakakapagod talaga kasi may karwaheng naghatid samin. Pagbungad pa Lang ng lawa ay tila sabik na ang aking katawan Na maligo dito. Saktong paghinto ng karwahe ay agad akong lumabas at tumakbo sa tubig sabay alis ng aking saplot.

Agad akong nagtampisaw. Para akong isdang nahuli tapos biglang nakawala ulit. Nawindang Lang ang aking pag aaliw sa tubig ng biglang nagsalita yung babae.

“Kamahal dito ko nalang po ilalagAy yung pamunas niyo” tawag nito Kay calub at inilagay ang kanyang dala sa isang mesa malapit din sa ilog. Ng tumingin ako dito at napanganga ako dahil sobrang dami pala nila at lahat sila ay mga lalaki.

Sana naman ay hindi nila ako nakitang nakahubad kanina habang tinatanggal ang huli kong saplot. Oo nga pala yung damit ko! Putik sobrang layo ng lawa sa kung saan ako naghubad!!

Habang nag aalala kung paano ko makukuha yung damit ko at bigla nalang ako tinawag ni calub.

“Xyru!! Halika rito at ng maipakilala kita sa mga kaibigan ko!” Sigaw nito kaya napatitig nalang ako sa kanya ng masama. Palagi nalang talagang kamalasan ang dala nito sa akin.

Agad naman akong lumapit dito at kapansin pansin ang kakaibang titig Na ipinupukol ng mga kaibigan nito.

“Mga mahal kong kaibigan nais kong ipakilala sa inyo si xyru” pagpapakilala nito sa akin

“At xyru sila ang mga matalik kong kaibigan” dagdag nito ng biglang sumingit ang isang lalaking may otsyra din.

“Ayy Oo nga pala ako si franco!” Tugon nito at inilahad ang kanyang kamay kaya kinamayan ko siya.

“Ako din pala si Barun” tugon naman ng isa pang lalaki. Sunod sunod Na ang pagpapakilala ng iba kaya medyo nawala ang ilang ko at makipagkulitan Na rin sa kanila.

Medyo tumagal pa kami ng Isang oras pa sa kakalangoy sa tubig ng biglang magpasya si calub Na uuwi Na kaya nagsisipag ahon Na ang mga Eto. Ako naman ay nahihiya pa rin dahil nga malayo ang damit ko sa kung saan ko ito iniwan. Ngunit ng makita ko ang mga ito Na hubo’t hubad Din at walang pakialam ay nagpasya Na rin akong umahon at dito kitang kita ang buo kong pagkatao ngunit mas nahiya ako ng biglang tumigil ang mga Eto at lumingon sa akin.

Nagtaka naman ako kung bakit ganun ang reaksiyon nila ngunit bigla nalang lumapit si calub at tinakpan ang katawan ko ng pamunas nito.

“B-Bakit?” Utal kong tugon at tiningnan siya Na kasalukuyang nakatingala. Anong problema ng hayop Na to?

“Isuot mo. Wag mong ipamalandakan ang buong katawan mo sa harap ng mga tao” tugon nito. Sabay bwesit to ah sinong sabing ipamalandakan ko ang katawan ko? At isa pa lahat naman kami lalaki dito ah.

“Para ka namAng binabae. Lahat naman tayo lalaki dito ahh Kaya okay Lang kung maghubot hubad ako!” Tugon ko rito at nilampasan siya.

Medyo nakakailang nga Lang ay lahat sila ay sinusundan ako ng tingin. Hindi ko alam kung nagtataka sila kung bakit kami nagkasagutan ni calub o pagagandahan Lang talaga sila sa katawan ko.

Habang sinusuot ko ang aking damit ay biglang lumapit si calub sa akin.

“Pinapauwi ako ni Ama dahil may gagawin kaming mahalaga. Gusto mo bang sumabay?” Alok nito pero dahil naiinis ako dito ay tinanggihan ko ito

“Kaya ko ang sarili ko kaya maaari ka ng umalis kung ikaw naman pala ay nag mamadali” tugon ko tito at tinapos ang aking pagbibihis,

“Kung ganun ay mauuna Na ako!” Paalam nito at agad na umalis. Siguro ay maglibot libot nalang muna ako para na rin makaiwas Kay calub. Palagi nalang kasi kaming nag aaway.

Habang naaaliw ako sa mga nagliliparang paru paro ay siya namang may tumakip ng aking bibig at hinila ako. Hindi ko kilala ang taong ito dahil Nasa likuran ko siya ngunit sinubukan kong lumaban ng bigla may humawak ng dalawang kamay. Doon ko Napagtanto na marami sila. Hindi ko alam ang aking gagawin ng maaalala ko ang sinabi ni zerato Na tawagin ko ang kanyang pangalan at darating siya ngunit bigla nalang tinakpan ng tela ang aking bibig.

Paano ko matatawag sila? Gulong gulo ang aking isip kung paano ako Umanot sa ganitong sitwasyon. Parang nanliit ako sa aking sarili dahil kahit sa ganitong sitwasyon ay hindi ko maipagtanggol ang aking sarili.

Hindi ko alam kung sino sila dahil may takip din ang aking mata. Habang nararamdaman pagpunit ng aking kasuotan ay siya naman pagdampi ng isang mainit Na bagay sa aking utong. Oo Tama kayo! Pinalalaparot nila Ang makabilang utong ko. Gusto ko mang lumaban ay hindi ko magawa kaya napapaungol nalang ako. Ilang sandali Lang din ay biglang huminto ang paglaro sa utong ko at bigla nalang may humalik sa akin. Gusto kong masuka ngunit pinipilit talaga ako kaya lumaban nalang ako ng biglang nalang akong may narinig Na pag ubo kasamay nito ang paghinto sa pambababoy sa akin.

Rinig Na rinig ko ang kaloskos ng mga dahon. Hindi ko alam ang nangyayari tila natatakot din ako baka alagad ito ni chanus at mahuli ako ng biglang tinanggal nito ang aking pagkatali at agad akong bumangon at tinanggal ang aking piring. Dito ay nakita ko si minos Na puno ng pag aalala. Naninibago rin ako sa kanyang anyo dahil mas naging brusko ito at mas lumitaw ang kanyang kakisigan.

Agad naman itong lumapit sa akin at Agad akong hinalikan. Hindi ako tumugon nung una pero dahil Na dala Na rin ako ay sumabay Na rin ako sa kanyang paghalik.  Ilang sandali ay tumigil ito at Agad Na bumaba ang halik sa aking leeg papaba sa aking utong. Nilaparot niya ang magkabilang utong ko. Medyo gulat nga ako sa kanyang kinikilos pero hinayaan ko nalang siya. Ng tumigil sa ay tumingin ito sa akin.

“Saang parte ka pa ginalaw ng mga lalaking yan?” Tanong nito Habang nakatingin sa akin at napailing naman ako bilang pagtanggi Na Wala ng ibang parte pang nagalaw sa akin.

Agad naman niya akong niyakap. “Patawad at ngayon Lang ako dumating” tugon nito. Agad naman akong humarap sa kanya at sinampal siya ng pagkalakas lakas.

“P-para san yun?” Utal niyang tanong

“Para yun sa panlulukong ginawa mo sakin!!” Sigaw ko at hinila siya at hinalikan. Nabigla naman ito ngunit tumugod din.

“At para naman yan sa pagligtas ng buhay ko” tugon ko at tumalikod.

“Sandali Lang” sigaw nito at pinaharap ako at akmang hahalikan ulit.

“Sige gusto mong dumugo yang nguso mo?” Pagbabanta ko at Agad naman itong nilihis ang tingin at nagpanggap Na maaaliw sa mga nagliliparang paru paro kaya napangiti naman ako dito.

“Halika na nga!” Tugon ko at hinila siya pabalik sa palasyo.

Itutuloy……..

Okay lang ba ang chapter nato??

The Magical War 23

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Ng makarating kami ni minos sa palasyo ay agad kaming sinalubong ng mga nagbabantay na gwardiya. Agad kami nilang hinarang at Hindi pinapasok.

“Ako ang bisita ng hari kaya maaari niyo ba kaming papapasukin?” Tanong ko sa mga ito ng biglang dumating si Calub.

“Papasukin sila!!” Tugon ni calub at Agad namang tumabi ang mga ito.

“Mabuti at ligtas kang nakarating dito xyru” tugon nito at lumapit sa akin ng biglang pumagitna si minos.

“Kung Hindi ako dumating ay maaaring Hindi nakarating dito si xyru!” Sagot nito at napatingin naman si calub sa akin.

“Dahil muntik Na siyang magahasa!” Sumbat nito at biglang nanlaki ang mga mata ni calub at lumapit kaagad sa akin.

“A-ayos ka Lang ba xyru?” Nag aalalang tanong nito kaya napatango nalang ako.

“Okay Na siya kaya huwag ka ng mag alala” tugon naman ni minos At hinila ako palapit sa kanya.

“Hindi ko kailangan ang opinyon mo ginoo!” Naiinis Na Sabi ni calub dahil Na rin siguro sa inaakto ni minos. Kahit din naman ako ay naninibago sa kanya. Hindi ko alam kung ginagawa ba niya ito para bumawi sa panlulukong ginawa niya sa akin.

“Matalas ang tabas ng dila mo ginoo” maangas Na tugon ni minos at tinapatan ito.

“Minos Tama na! Siya ang anak ng hari” bulyaw ko naman.

“Wala akong pakialam kung anak man siya ng hari mas mataas pa rin akong uri sa kanya.” Pagmamayabang ni minos kaya siniko ko ito ng may narinig kaming papalapit dito kaya palingon kami sa labas. Dito ay may dalawang taong nakasakay sa isang pusa?

“Kamahalan!!!” Tugon ng lalaking may mahabang tenga.

“Buti at nakasunod kaagad Kayo” sagot naman ni minos.

“Nakakapagod nga sundan itong alaga mong ibon eh! Alam mo bang pinadaan kami sa gitna ng ilog? Dumaan pa siya sa gitna ng kagubatan! Hindi ba niya Na isip Na…..” Di na naratapos nito ang kanyang sasabihin ng bigla siyang batukan ng isang lalaking may pusang tenga.

“Tumahimik ka nga temeyo ni Wala ka ngang ginawa eh. Nakasakay Lang naman tayo sa alaga ko!” Bulyaw neto kaya napatingin naman dito si temeyo at tiningnan ito ng masama.

“Anong kaganapan dito?” Biglang tanong ng hari habang naglalakad ito sa bulwagan papalapit sa amin.

“Ama!” Tugon ni calub at yumuko.

“Mahal Na hari sila po ay aking mga kasamahan. Maaari po ba silang manatili dito?” Tanong ko rito.

“Ama Hindi po natin kilala ang mga kasamahan ni xyru kaya iminumungkahi kong bigyan muna natin sila ng pagsusulit upang malaman nating kakampi sila” sabat naman ni calub. Okay lang naman sakin ang bigyan ng pagsusulit si minos dahil alam kong kayang kaya niya ito ngunit ng tingnan ko siya ay hindi maipinta ang kanyang mukha dahil Na rin siguro ay hinahamon siya ni calub.

“Mmmm siguro ay kailangan nga nating bigyan muna ng pagsusulit ang mga panauhin mo xyru dahil hindi natin alam kung sila ay kakampi o kaaway. Ang mundong ito ay mapanlinlang kaya nararapat Lang na alam natin kung sino ang ating nakakasalamuha.” Tugon ng hari.

Sang-ayun naman ako sa iminumungkahi ng hari. Kami ay mga estranghero sa kanila kaya Hindi maiwawaglit sa kanilang isipan Na mangamba.

“Sandali Lang po ha! May tubig po ba kayo? Uhaw Na uhaw Na po kasi ako eh” biglang singit ni temeyo at nabatukan na naman ulit siya ng lalaking may tengang pusa. Sino nga ba ulit tong isang to? Mmmm Siguro ay tatanungin ko nalang siya mamaya.

“Sige ipag uutos kong ikuha kayo ng maiinom ngunit sa ngayon ay sumunod muna kayo doon sa bulwagan at doon natin sisimulan ang pagsusulit” tugon ng Hari at naglakad. Agad naman kaming sumunod ngunit si calub at minos ay nagkatinginan pa ng masama. Ewan ko rin ba sa dalawang ito kakakita pa Lang nila ay agad na nagkainitan.

Ng makarating kami sa bulwagan ay agad na inihanda ang mga gamit para sa pagsusulit.

“Sa unang pagsusulit ay kailangan mong sugatan ang inyong kamay at isalin ang inyong dugo sa tubig ng kabutihan! Dito makikita kung ikaw ay may dugong itim.” Paliwanag ng hari kaya agad Na sinugatan ni minos ang kanyang palad at pinatak ang kanyang dugo sa tubig. Dito ay biglang naging asul ang kuhay nito hagang sa naging dilaw at bumalik sa pagiging pula.

Walang sinabi ang hari ngunit makikita sa mukha nito ang pagtataka. Sumunod naman yung taong Na naging bughaw ang kanyang dugo. Ng ipasa na nito ang patalim Kay temeyo ay agad itong nanginig at sinabing pwedeng sa susunod Na pagsusulit nalang siya ngunit siniko ito ni miyo kaya agad niyang pinilasan ang kanyang daliri at dito naging asul din ang kanyang dugo.

Pagkatapos ng unang pagsusulit ay tumungo naman kami sa pangalawa. Dito ay makikipag away sila at dapat ay patayin nila ang kaaway.

Pinapili si minos ng sandata ngunit mas pinili nito ang espadang lagi niyang dala. Dito naman ay lumabas ang isang bruskong kawal at may dalang espada Na Medyo kakaiba ang hugis. Agad na nagsimulang magbuno ang dalawa at medyo namamangha ako kasi natatapatan ito ng kalaban. Pareho silang magaling pero nakikita kong mabagal ang kilos ni minos kaya agad akong sumigaw dito. Pinapalakas ko ang loob niya kahit alam kong mananalo siya.

Ilang minuto din nagtagal ang kanilang laban ng piglang mapahiluhod ang kawal.

“Paslangin mo na!!!!” Sigaw ng hari Kay minos kaya agad na itinutok ni minos ang kanyang espada ngunit bilang may humarang. Dito ay tumambad si calub hawak ang isang malapad Na espada.

“Tsk isa ka ngang kalaban. Sa pagsusulit Na ito ay hindi mo maaaring patayin ang isang kawal lalo na kung kakampi mo ito kaya sa ipinakita mo ay halatang hindi ka isang kakampi” tugon ni calub ang masama ang tingin Kay minos.

“Hahahahahaha magsitigil kayo!” Utos ng hari Habang lumalapit dito.

“Maligayang pag dating kamahalan. Nagagalak akong makita ka” pagbati ng hari Kay minos. Agad namang lumapit si calub dito.

“Ano yang ginagawa mo ama! Halatang isang kalaban ang isang yan!!” Sigaw ni calub ngunit hindi ito pinansin ng hari.

“Wala ka talagang pinagbago minos. Bata pa ako noong huli kitang makita at ngayon ay tumatanda Na ako ngunit ikaw ay nanatiling gwapo ang anyo” natatawang tugon ng hari. Napatingin ako Kay calub at halata sa mukha nito ang pagtataka.

“Hindi ko rin akalain Na lalaki ang kahariang ito. Na alala ko noon ay isa itong imbakan ng basura ngunit ngayon ay may palasyo nang nakatayo” sagot nito at napatingin sa paligid.

“Walang permanente sa mundong ito kaya lahat ay pwedeng magbago” sagot naman ng hari.

“Hindi mo ba kami bibigyan ng pagkain? Dalawang araw na kaming Hindi kumakain eh” tanong ni minos at hinihimas pa ang kanyang tiyan. Kapag talaga ng mukha ng lalaking ito.

Agad namang nagpahanda ng pagkain ang hari. Parang nasa isang fiesta kami dahil sa daming pagkain ang nakalatag. Habang tahimik Na nakaupo at tinitingnan yung tatlo Na panay ang kain at biglang tumabi si calub.

“Sino nga ba talaga yang lalaking yan!” Biglang salita ni calub at tinuro si minos.

“Mmmm siya si minos! Ang diyos ng hangin” sagot ko at napatigil naman ito sa pagsasalita.

“Anong relasyon ninyong dalawa?” Tanong neto pero may nararamdaman akong lungkot sa boses neto.

Ayokong masaktan si calub sa sagot ko kaya naman ay tumayo ako.

“Naku mamaya nalang tayong mag usap at may gagawin pa ako sa aking silid” tugon ko at Agad Na umalis. Hindi naman ako hinabol nito o nangulit.

Itutuloy…….

Salamat sa pagtangkilik ng kwentong ito. Nawa’y nasiyahan kayo sa pahinang ito.

The Magical War 24

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Nagising ako dahil may naramdaman akong may humahalik sa  ilong ko. Agad kong iminulat ang aking mga Mata at dito nakita ko si minos Na malapad ang ngiti.

“Anong ginagawa mo dito?” Agad kong tanong dito

“Kagabi pa ako dito. Yakap yakap mo nga ako eh” Sagot nito kaya agad ko itong pinalo ng unan.

“Maaari ba ginoong manyak Nasa loob tayo ng palasyo. Paano kung biglang pumasok dito ang hari o prinsipe? Nakakahiya!!” Bulyaw ko rito.

“Mas mabuti nga yun para malaman nila Na akin ka!” Tugon nito at niyakap ako kasabay ang pagbukas ng pinto. Napatingin naman kami ni minos dito.

“Ayyy paumanhin po. Sige po ipagpatuloy niyo Lang ang ginagawa niyo” tugon ng maid. Eto Na nga ba ang sinasabi ko. Nakaka awkward nga yung pwesto namin ni minos. Nakahawak siya sa braso ko habang Walang pang-itaas Na suot at ako naman ay nakahawak sa kanyang dibdib, tinutulak ko kasi siya.

“Umalis ka Na nga! Sinisira mo araw ko eh” bulyaw ko at Agad siyang tinulak sabay tayo.

“Oh Sige Na aalis. Baka kapag ikaw pa ang umalis Ilang milya Na naman ang lalakbahin ko mahanap ka Lang” pagpaparinig nito.

“At sinong nagsabi Na hanapin mo ko?” Mataas Na boses kong tanong.

“Kasi mahal kita. Sapat Na nadahilan yun para hanapin Kita!” Tugon nito kaya napairap ako sabay talikod. Puta kinikilig ako.

“Punta muna ako sa Hardin para magpahangin” tugon ko rito at lumabas Na sa silid.

Pagdating sa hardin ay agad kong nilanghap ang napaka presko at sariwang hangin. Tanaw Na tanaw ko ang ibat ibang uri ng halaman at paru-parong nagliliparan.

“Mukhang naaliw ka sa mga nakikita mo!” Biglang Sabi ng lalaki sa aking likuran kaya napalingon ako rito. Si Calub pala.

“Ikaw pala!” Tugon ko rito.

“Siguro ay mag tsaa ka muna para mainitan ang yung tiyan lalo pat malamig ngayon” tugon nito kaya napangiti ako.

“Salamat sa alok mo Calub ngunit hindi ko gusto mag tsaa ngayon. Siguro ay sa susunod nalang.” Sagot ko.

“Mmmm mukhang masama ang gising mo ahh” turan nito ng biglang may sumingit.

“Siguro ay na aaliwasan siya sayo” tugon nito kaya nilakihan ko siya ng mata.

“Ikaw pala ginoong minos. Hindi ko alam Na ang isang diyos Na katulad mo ay mapapadpad sa ganitong parte ng palasyo.” Tugon ni calub.

“Nandito ang pinaka magandang tanawin kaya ako naparito” Sagot naman ni minos sabay tingin sakin. Kaya inirapan ko ito at sinenyasang susuntukin.

“Mmm siguro ay pumunta muna tayo sa hapagkainan upang makapag almusal tayo!” Alok ni calub ng biglang may kung anong bagay sa aking tiyan ang gumagalaw at bigla akong nasuka.

“Xyru? Anong nangyari?” Tanong ni calub at lumapit sa akin.

“Xyru may masakit ba sayo?” Tanong naman ni minos sabay hawak sa kamay ko. Agad naman akong napatayo ng tuwid.

“Maayos Lang ako. Siguro ay naparami Lang ang kain ko kagabi kaya sumama ang aking tiyan.” Sagot ko at Agad Na pumasok sa loob.

Bumalik ako sa aking silid at doon tiningnan ang aking repleksiyon sa salamin. Umiiba yata at hugis ng aking katawan. Yung mata ko rin ay nag iba ang kulay. Hayst Siguro ay dala to ng kapangyarihan Na nakuha ko. Pumasok ako sa banyo at doon ay naghilamos.

Paglabas ko ay nakita ko si minos Na nakaupo sa aking kama at deretsong nakatingin sakin. Ng makalapit ako sa kanya ay Agad siyang tumayo at hinalikan ako.

“Ano bang problema mong hayop ka! Lumayo ka nga sakin at baka mabasag ko yang bayag mo!!” Bulyaw ko rito. Ewan ko ba bat napakainit ng dugo ko sa kanya at gusto ko siyang ibalibag. Napatakip tuloy siya sa kanyang harapan

Ng kumain naman kami sa hapagkainan ay halos lamunin ko lahat ng pagkaing nakikita ko. Wala akong paki sa mga taong nakapaligid sakin. Gusto kong kumain ng kumain kahit busog Na ako. Ayoko rin Na kinakausap ako.

“Mmm xyru Ano nang balita sa kapangyarihan mo?” Biglang tanong ni minos sa akin. Oo nga pala kailangan kong makausap si zerato at ruso.

“Teka Lang may tatawagin Lang ako. Zerato at ruso gusto ko kayong makausap!!” Sigaw ko at dito ay biglang lumiwanag saka lumitaw si zetaro at ruso.

“Anong kailangan mo xyru?” Tanong ni zerato.

“Kaibigang zerato!!!! Hahahaha Hindi ko alam Na tagapagbantay ka Na pala ngayon” bati ni minos dito at lumapit ngunit bigla itong hinarangan ni ruso.

“Oopps hanggang jan ka Na Lang kung gusto mo pang mabuhay” maangas Na Tugon nito Kay minos.

“Sino naman ang isang to?” Tanong ni minos.

“Tagapagbantay din” Sagot ko.

“Nagagalak akong makita ka kaibigang minos ngunit pagpaumanhin mo at kami ay kumakausap Lang Kay xyru” tugon ni zerato at humarap sakin.

“May mga katanungan lamang ako sa inyo” tugon ko sa kanila.

“Gusto ko Lang malaman Na Ano ang dapat kong gawin upang makontrol ang mga kapangyarihan ko?” Tanong ko sa kanila.

“Mmm isang tao Lang ang maaaring makatulong sa Iyo at nasa tabi mo siya ngayon!” Sagot nito kaya napatingin ako Kay minos.

“Wala bang ibang pagpipilian. Nabubwesit kasi ako jan baka pumanaw pa yan ng maaga kung siya ang magtuturo sakin.” Turan ko

“May mga bagay Na dapat mong isantabi muna. Alalahanin mo tagapagligtas ka ng mundong ito kaya dapat ay gawin mo ang nararapat mong gawin” tugon nito at biglang nawala.

“Kainis talaga tong dalawang to! Di pa ako tapos magtanong eh. Nawawala ka Agad!!” Bulyaw ko at Agad Na humarap kay minos.

“Oh Anong tinitingin tingin mo?” Galit kong Sabi dito ngunit pangiti ngiti Lang ang hayup.

“Mmm gusto mo turuan Na Kita pano kontrolin yung kapangyarihan mo?” Alok ni minos at tiningnan ko Lang ito. Napatango Lang siya at lumapit sakin.

“Alam mo gusto sana kitang asarin kaso baka magalit ka at pumangit pa lahi ko” malambing na tugon nito

“Lumayo ka nga ditong hayop ka!!!” Sigaw ko at tinapon ang unan. Napatawa naman ito at Agad Na lumabas.

Sana nga mali ang iniisip ko. Lalaki ako kaya masyadong imposible iyon.

Babalik Na sana ako sa kama ng biglang may kumatok. Kaya sinabihan ko nalang Na pumasok. Ang akala ko ay si calub ito o kaya bumalik yung hayup Na minos ngunit si temeyo pala ito at kasama nito ang taong pusa.

“Paumanhin po kung nakakaabala kami sayo” tugon ni temeyo at ngumiti sakin. Cute ang isang to para kasi siyang bata.

“Wala naman akong ginagawa Bakit?” Tanong ko

“Hmmm Wala naman gusto ka Lang din namin makausap. Nakita kasi namin si kamahalang minos Na lumabas dito kaya kumatok Na rin kami nagbabakasakaling nandito ka” sagot naman nito

“Ahhh Pwede naman ako ngayon. Ano bang pag uusapin natin?” Tanong ko at ngumiti naman si temeyo at lumapit sakin. Sumunod naman yung taong pusa Na parang isang bodyguard ni temeyo. Natutuwa ako sa dalawang ito dahil para silang magkasintahan kung magbangayan.

“Saan Kayo nagkakilala ng kamahalang minos at Bakit ka tumatakbo sa gubat noong salakayin ka ng mga alagad ni chanus?” Agarang tayong nito. Napalaki naman yung mga mata ko.

“Masyado yatang personal ang mga tinatanong mo” seryoso kong tugon at napaayos naman ng upo si temeyo Na parang natatakot sabay kalabit sa taong pusa.

“Ikaw Na magtanong!” Pabulong Na sabi ni temeyo sa taong pusa. Napakamot tuloy ng ulo yung binata.

“Mmm sino ka nga ulit? Hindi kasi nabanggit ni minos yung pangalan mo” tugon ko

“Ahh ako nga po pala si miyo” sagot nito at nakipagkamay Agad namang pinalo ni temeyo ang kamay nito kaya napangiti ako sa mga ginagawa nito. Posibleng maging magnobyo itong dalawa.

“Alam mo mmm kamahalan? Ay hindi tagapagligtas? Ayy…” utal Na utal Na Sabi ni miyo.

“Xyru nalang” Sagot ko at ngumiti

“Alam mo xyru naiiba ang pagkatao mo lalo na yung mga mata mo. Parang humihigop ito ng kung anong enerhiya o para bang nang-aakit palagi” tugon ni miyo kaya napatayo ako.

“A-Anong ibig mong sabihin” malakas Na pagkasabi ko at Agad namang tinakpan ni temeyo ang bibig ni miyo.

“Naku xyru pagpasensiyahan mo Na itong taong pusang ito. Ganito talaga to pag walang kain eh nawawala yung utak” tugon Nito at Agad Na hinila si miyo palabas sa kwarto Na nooy nakatingin Lang sa aking mata.

Napakawirdo. Ano bang meron sa mga mata ko eh normal Lang naman Eto pantay at nakakakita.

Itutuloy……..

Vote at comment din tayo pag may time

😒

The Magical War 25

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Dinala ako ng aking paa sa labas ng palasyo kung saan makikita ang maliit Na nayon. Agad akong gumala dito at medyo namamangha ako sa mga bilihin dito. Kung itong mga gamit Na ito ay ibebenta ko doon sa lugar namin sa kabilang mundo ay tiyak Na dudumugin to dahil sa kalidad ng pagkagawa.

Ilang mga damit ang tiningnan ko dito. Magaganda kasi at gustong gusto ko itong bilhin ngunit wala akong pera kaya heto at patingin tingin nalang ng biglang may humila sakin.

Tumatakbo ito Habang hila hila ako kaya nung lumiko ito pakanan ay hinila ko ang aking kamay dahilan para mahinto ito.

“Sino ka? Anong kailangan mo?” Tanong ko ng bigla itong humarap at hinalikan ako. Napatulala naman ako pero noong gumalaw ito ay nahimasmasan ako kaya tinulak ko ito. Sa lakas ng pagkatulak ko ay natapon ang suot nitong sombrero. Dito tumambad sa akin si emanuel. May mga galos pa ito sa mukha.

“Emanuel?” Gulat kong tanong at Agad naman itong lumapit sakin.

“Kailangan mo ng umalis dito xyru! Sumama ka sakin at mapoprotektahan Kita!!” Tugon Nito at hinila ako ulit ngunit agad Agad bumitaw.

“Bakit Anong nangyayari?” Tanong ko

“Patay na ang kaibigan nating si freva at yung mga magulang mong sina Emma at rene. Nahuli sila noong hinahanap ka nila.” Tugon nito. Agad akong nanlumo sa sinabi nito.

“P-paano mo nalaman” hindi makapaniwalang tanong ko

“Nahuli din kasi nila ako. Alam ko Na ang pasikot sikot sa kaharian ni chanus dahil naging kawal Na rin ako dito noon kaya nakatakas ako” Sagot miyo at Agad Na tumulo ang aking luha.

“Yu-yung kaibigan ko? Anong balita sa kanya?” Tanong ko

“Ginawa itong alipin ng isa sa anak ni chanus. Kalunos lunos nga ang itsura Nito” Sagot Nito

“Halika na xyru. Kapag dumating ang mga alagad ni chanus baka mahuli ka Na nila!” Nag aalalang tugon nito

“Hindi! Hindi ko pwedeng talikuran ang responsibilidad ko at isa pa nasimulan ko Na ito at tatapusin ko ito” sagot ko ng may marinig akong boses Na tinatawag ang pangalan ko.

“XYRUU!!!!” Sigaw niyo ng paulit ulit.

Ng humarap ako ay nakita ko si minos at Agad itong tumakbo sakin at niyakap ako.

“Bakit umalis ka ng Hindi nagpapaalam halos atakihin ako sa takot baka umalis ka Na naman. Lalo pat nagdada….” Di Na Nito natuloy ng humikbi ako Habang yumayakap sa kanya.

“Patay na si Mama at papa huhuhu” paghikbi ko at hinihimas naman Nito ang aking likuran.

“Sino ang nagsabi sayo?” Tanong Nito at Agad naman akong kumalas ako at tinuro si emanuel ngunit wala Na ito kaya hinanap ito ng aking mga mata ngunit wala talaga.

“Halika na at kung mapano ka pa. Magpahinga ka muna at baka magkasakit ka pa” tugon nito at inalalayan ako pauwi sa palasyo.

Ng makarating kami sa palasyo ay agad kaming sinalubong ng prinsipe at nila temeyo.

“Saan ka nagpunta xyru?” Nag aalalang tanong ni calub.

“Pwede ba! Maayos Lang ako kaya wag Na kayong mag alala.” Tugon ko sa mga Eto.

“Hindi mo maiaalis Na mag alala dahil may nakita kaming alagad ni chanus ang umaaligid sa palasyo “ Sagot ni calub. Tama nga si emanuel natunton Na kami ni chanus kaya dapat ay makaalis Na kami dito sa Tamang panahon.

“Magpapahinga muna si xyru. Bawal sa kanya ang mag alala kaya sana ay huwag niyo siyang sabihan ng mga nigatibong balita” sabi ni minos at inakay Na ako papasok sa loob.

Pagkarating sa aking silid ay agad akong naupo sa kama. Totoo nga siguro yung nakita ko sa lawa noong kasama ko pa si jeremiah ang totoo kong ama.

“Anong bumabagabag sa isipan mo mahal ko?” Tanong ni minos at hinawakan ang aking mukha.

“Nag aalala lamang ako. Kaunting oras nalang ang natitira ngunit hindi ko parin magamit ng maayos ang aking kapangyarihan. Paano kung Hindi ko magampanan ang aking tungkulin?” Tanong ko rito

“Oo nakatala Na sa propisiya Na ikaw ang makakatalo Kay chanus ngunit pwede pa itong magbago. Pero may tiwala ako sa kakayahan mo at alam kong magagawa mo ito dahil ikaw ay ikaw” pagpapagaan ng loob kong sabi ni minos kaya agad akong napayakap dito.

“Tulungan mo ko. Tulungan mo kong maging malakas” turan ko at tumingin sa kanyang mga mata.

“Tungkulin ko ang gawin iyon ngunit sa ngayon ay kailangan mo munang magpahinga.” Sabi nito

“Wala Na akong oras minos. Kailangan ko ng simulan ngayon” tugon ko at tumayo.

“Kung yan ang nais mo ay Sige pagbibigyan Kita ngunit kailangan mog mag ingat” tugon Nito. Bakit palagi nalang niya akong pinag iingat eh kaya ko naman ang sarili ko.

Agad na tumayo si minos at pumunta sa mesa sabay kuha ng basong may lamang tubig.

“Espesyal ang kakayahan mo xyru dahil taglay mo ang mga malalakas Na kapangyarihan ni inirigalo ng mga matataas Na uri at kabilang Na ako doon.” Tugon nito at ininom ang tubig.

“Ipikit mo ang iyong mga mata” utos ito kaya napapikit naman ako.

“Ilagay mo ang iyong mga kamay sa tagiliran at isipin mong kaya mong basagin itong baso sa nasa mesa.” Utos ulit Mito kaya inisip kong may kapangyarihan ako at kayang kaya kong basagin ang baso iyon.

“Isipin mong Isa itong kalaban Na guston patayin ang mga mahal mo sa buhay kaya dapat mo siyang mapatay” tugon Nito kaya inisip mo lahat ng kanyang mga sinabi. Umiinit ang buo kong katawan at may kung anong inerhiya ang lumalabas dito kaya iniangat ko Na ang aking kamay at itutok kung saan ang Baso at bigla nalang nabasag ito.

“Ganyan nga. Nakuha mo Na ngunit kailangan mo pa ng mas maraming enerhiya upang mas magalit mo ito ng lubusan.

“Salamat minos” tugon ko at lumapit dito sabay halik sa kanya. Hindi ko kasi makontrol ang sarili ko dahil sa tuwa at isa pa mahal ko naman siya.

“Yun muna ang pag tuonan mo ng pansin sa ngayon. Pwede mong gamitin ang kahit Na among bagay Na makita mo. At tandaan mo mamas malaki mas mabuti upang mas lumabas ang enerhiya Na meron sayo” tugon Nito at umupo sa kama kaya tumayo ako at kinuha ang kutsarang nasa tabi ng mesa. Ginaya ko ulit ang proseso kanina at Agad namang natunaw ang kutsara.

Itutuloy……

The Magical War 26

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

MINOS POV

Nandito kami ngayon sa likod ng kaharian kung saan makikita ang malapad Na lupain. Hinahanda ko ang mga kagamitang gagamitin ni xyru sa pag eensayo. Kitang Kita sa mga mata nito ang galit at sakit. Siguro ay may nalaman itong masakit para sa kanya. Ito nga rin ang ikinakapangamba ko dahil baka mapano siya at may mangyari pang masama sa magiging anak namin.

Oo Tama Kayo. Buntis si xyru pero ayoko pang sabihin ito sa kanya kahit may nararamdaman Na itong kakaiba. Ayoko kasing biglain siya lalo pat iniisip niyang imposibleng magdalantao ang isang lalaki.

“Kanina pa ako paulit ulit Na nag ensayo ng tinuro mo kagabi at halos sunod Na ang mga sanga ng kahoy doon sa hardin. Wala ka bang ibang ituturo sakin?” Naiinis Na tanong ni xyru

“Wag mong madaliin ang lahat xyru. Kailangan mong matotong maghintay upang makapag isip ka kung anong Tamang gawin” Sagot ko rito at parang hindi naman ito nakikinig sakin.

“Makapangyarihan ang kalaban mo xyru. Isang wais na nilalang si chanus kaya maaaring maisihan ka niya sa isang maling desisyon mo Lang” paliwanag ko at inihagis ko ang isang mansanas sa itaas.

“Tirahin mo yun!” Sigaw ko at tumingala naman ito sabay palabas ng kanyang kapangyarihan. Agad na tinamaan ang mansanan.

“Maaaring alam mo Na gamitin yang kapangyarihan mong yan xyru pero dapat ay mag ingat ka pa rin sa bawat galaw mo. Ngayon ay susubukan mating palabasin yang mga pakpak mo” tugon ko at Agad Na pinatulang ang sarili ko sa hangin.

“Ngayon hubarin mo yang damit mo at isipin mong ako si chanus. Dapat ay mahuli mo ako” sigaw ko rito Habang lumulutang. Agad din naman niyang hinubad ang kanyang damit.

“Tapos!?” Tanong nito

“Isipin mong lumilipad si chanus at kailangan mong mahuli siya. Isipin mong may pakpak ka!!” Sigaw ko at lumipad papalayo sa kanya.

Agad itong tumakbo papunta sa akin at tumatalon talon pa. Gusto kong tumawa dahil nakakatuwa itong tingnan pero pinigil ko ang aking sarili. Ng mapagod ito kakasunod sa akin ay bigla itong huminto at lumuhod. Ang akala ko napagod Na ito kaya dahan dahan akong bumaba ngunit bigla nalang bumaloktot ang katawan nito sabay labas ng isang itim at isang gintong pakpak. Nakakamangha ang mga ito ngunit bigla nalang tumayo si xyru at sinalakAy ako. Agad naman akong umilag.

“Anong nangyayari sayo xyru??” Tanong ko Habang patuloy kong iniilagan ang kanyang mga atake hanggang sa tamaan ang balikat ko at napasubsob sa damuhan.

Nakakatakot ang mga mata ni xyru. Parang kakainin ka niya ng buhay. Agad akong tumayo at Agad na naman sumalakay ito. Sobrang lakas ng enerhiya ang ipinapalabas nito. Halos magkandarapa ako kakailag sa mga atake niya. Gusto ko mang lumaban ay pinipigilan ako ng utak ko dahil nga nagdadalantao siya ay baka kung mapano pa ang anak namin kung aatakehin ko din siya.

Patuloy itong umatake hanggang nagpalabas ito ng kanyang kapangyarihan sakin at dito ay tinamaan ulit ako sa braso. Halos magmanhid ang parteng natamaan nito.

Habang nasa ganoong pag atake siya ng bigla nalang itong humandusay sa lupa. Doon ay Kita ko si calub Na hawak ang isang pana. Ng makita kong nakabaon ang isang bagay sa balikat ni xyru ay nagdilim ang paningin ko at sinugod si calub.

“Sandali!! Pampatulog Lang yun!!” Sigaw nito kaya napahinto ako. Dito Na lumapit sina temeyo at miyo kasama ang Ilang kawal. Binuhat nila si xyru Na boot tulog at bumalik Na rin sa normal.

Tatlong oras na siyang natutulog. Nagamot Na rin ang balikat at braso ko Na lubos Na napinsala sa mga atake ni xyru. Hindi ko pa ito maigalaw ngunit sabi naman ng manggagamot ay inumin ko Lang daw yung binigay niya tapos ay itusok ko yung iba para bumalik sa normal yung paralisado kong braso.

Habang naghihintay ay nakatulala Lang ako. Iniisip ko kung paano niya mapapasunod yung nilalang na nasa loob niya. Hindi pwedeng ganun ang ipapakita niya pagnagkaharap sila ni chanus. Paniguradong matatalo ito.

Habang nasa ganun pag iisip ako ay lumapit si temeyo. At sinabing nagising ba daw si xyru kaya agad akong nagmadaling pumunta sa loob ng kanyang silid at nakita kong nakaupo Na ito at pinapakain ni calub.

“Mabuti Na ba ang pakiramdam mo?” Tanong ko rito at tumingin ito sa parte ng balikat ko.

“Napano yan?” Tanong nito

“Huh? Ahhh Wala nadulas Lang ako” pakamot kong Sagot rito.

“Ako Na calub!” Biglang sabi nito at kinuha niya ang mangkok na may sabaw. Agad akong lumapit dito at kinuha ang mangkok.

“Ako na” Sabi ko at tiningnan ko siya. Siguro ay nahalata ito ng iba ay agad silang lumabas.

“Anong nangyayari sayo xyru?” Tanong ko kaagad dito

“Hindi ko alam. Siguro ay hindi ko na gagamitin ang kapangyarihan kong Iyo kung yun Lang din ang ikakapahamak mo” Sagot nito at yumuko kaya iniangat ko ang mukha nito

“Trabaho ko ito xyru. Kung ayaw mo akong saktan ay dapat gawin mo ang lahat upang kontrolin iyan” Sabi ko rito at niyakap siya.

“Mmm pwede bang iwan mo muna ako?” Pakiusap nito kaya agad ko siyang hinalikan at lumabas Na ng silid.

XYRU POV

Natatakot ako lalo pat nalagay sa alanganin si minos. Noong tumubo ang pakpak ko ay siya namang pagkontrol ng isang nilalang sa katawan ko. Nakikita ko kung anong nangyayari pero hindi ako ang komukontrol sa sarili ko. Nawawalan tuloy ako ng pag asa.

Nawindang Lang ako sa pag iisip ng biglang lumitaw si zerato at ruso.

“Anong kailangan niyo?” Tanong ko sa kanila.

“Mmm Hindi kami ang may kailangan xyru kundi ikaw” Sagot ni zerato.

“Bakit? Hindi ko naman Kayo tinawag ahh?” Turan ko sa kanila

“Oo ngat Hindi mo kami tinawag ngunit nararamdaman namin na nawawalan ka ng pag asa bilang isang tagapaligtas” tugon nito

“Ano ba ang problema mo?” Maangas Na tanong ni ruso kaya siniko ito ni zerato.

“Kanina ka pa siko ng siko ha baka gusto mong halikan Kita dito?” Bulyaw nito kaya napaismid naman si zerato.

“Narito ba kayo para maglandian?” Tanong ko kaya napaayos naman sila ng tindig.

“Gusto kolang malaman kung sino yung komokontrol sa akin kapag nagkakaroon ng pakpak?”

“Alaga ko iyon! Siya ang itim Na dragon Na nasa sayo” Sagot ni ruso

“Kung alaga mo iyon at dapat pagsabihan mo siyang wag kontrolin ang katawan ko!” Bulyaw ko

“Ganito iyon xyru. Kami ay tagapagbantay ng mga dragon Na iyan. Sila ay magkaisa kaya dapat unahin mong matutunan kung paano kontrolin ang puting dragon sa iyong katawan Na kasalukuyang natutulog. Ito ang magpapakalma sa itim Na dragon” tugon nito.

May sasabihin pa sana ako ng bigla ulit nawala yung nawala. Hayst mga Walang respeto tong dalawang to.

Itutuloy………

The Magical War 27

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Lumabas ka! Lumabas ka!!” Bulong ko sa sarili ko Habang nasa likod ako ng palasyo at sinusubukang ipalabas ang aking mga pakpak.

Pukeng ina ayaw talaga! Pumukit ulit ako at Agad Na inisip ang Na kailangan kong magkapakpak pero palaging may pumipigil sa konsentrasyon ko kaya minulat ko ang aking mga mata. Siguro ay dala ito ng takot ko kaya ako balisa.

Papatayo Na sana ako ng may makita akong lalaking nakatayo at pinapanuod ako. Naka hood ito kaya Hindi ko makita ang kanyang mukha pero Alam ko sa sarili ko Na kilala ko ang taong iyon o nagkita Na kami noon.

Habang nakatitig ako sa kanya ay bigla nalang may kamay na pumulupot sa bewang ko kaya agad akong napalingon dito at nakita ko si minos Na nakangiti kaya nginitian ko rin ito. Paglingon ko ulit sa lalaking nakatayo ay wala Na ito doon pero nandoon yung suot niyang hood.

“Mga kamahalan! Pinag iingat Kayo ng mahal Na Hari dahil may mga alagad ni chanus ang umaaligid sa buong palasyo!” Hingal na Sabi ng isang kawal at doon ako napatingin ulit sa mesteryong lalaki Kanina. Siguro ay alagad ito ni chanus kaya dapat ay mag ingat talaga kami.

“Pasok na muna tayo sa loob? Kailangan mo ring magpahinga dahil malapit ka Na ring mang…” napahinto ito bigla.

“Anong malapit?” Tanong ko dito

“Ahh Wala Sabi ko malapit na ang tanghalian kaya pumasok Na tayo” turan nito

Pagpasok sa loob ay nandoon si temeyo at miyo Na naglalaro kasama ang alaga nitong pusa. Tawa sila ng tawa Na para bang isang masayang pamilya. Ng mapansin nila kami ay agad silang natahimik at yumuko. Ngumiti naman ako sa kanila bago pumasok sa bulwagan.

Dito nakita namin si calub kasama ang isang lalaking makisig din. Agad na napangiti si calub ng makita ako at hinila ang lalaking kasama nito.

“Siya nga pala Braqil si xyru at minos mga kaibigan ko at xyru at minos ito naman si braqil ang prinsepe sa katimugang kaharian” pagpapakilala ni calub sa amin

“Isang magandang araw sa inyo lalo na sa iyo” tugon nito at lumapit sa akin sabay kuha ng aking kamay at hinalikan. Napangiti naman ako dito ngunit si minos at Hindi maipinta ang mukha.

“Asawa ko yan!” Pabulong Na Sabi ni minos. Hindi ko alam kung narinig ito nila calub pero ako ay malinaw ko itong narinig.

“Paano napadpad ang isang prinsipe mula sa katimugan papunta dito sa kanluran? Masyado mo yatang inaaksaya ang panahon mo rito?” Tugon ni minos kaya siniko ko ito.

“Mawalang galang Na ginoo pero hindi ako nagpunta dito para lang aksayahin ang aking oras. Nandito ako dahil sa isang importanteng anunsiyo kaya minabuti kong pumunta dito” tugon nito

“Kung Hindi mo mamasamain pwede ba naming malaman kung anong napakahalagang anunsiyo ang iyong sasabihin?” Tanong ko rito at Agad naman itong napatitig sa mukha ko.

“Ito ay usapan ng Hari sa hair ngunit kung Kayo ay mapilit ay malugod kong sasabihin sa inyo. Ang kaharian ng Velas ay nakatakdang aangkinin ni chanus. At bilang kaisa ang lahat ng kaharian ng apylus para sugpuin ang pamamalakad ni chanus ay dapat na tulungan natin ang mga Taga velas laban sa kampon ni chanus. Kaya kami ay Narito upang hingin ang tulong niyo at ng kahariang ito.” Paliwanag nito kaya napatingin ako Kay minos.

“Yan ay laban ng nila kaya Hindi na tayo makikialam. Ang dapat mong unahin ay kung paano mo makokontrol iyang kapangyarihan mo” ang wika ni minos sa akin

“Ngunit ang kalaban nila ay kalaban natin kaya nararapat natin silang tulungan” tugon ko

“Hindi! Kailangan kong magpahinga dahil malapit ka ng…. Basta hindi ka makikipag laban” bulyaw nito sabay Alis

“Tama nga naman si ginoong minos. Ang mga katulad mong nakakbighani ay hindi dapat nakikipaglaban” Wika nito sabay bitaw ng nakakbighaning ngiti.

“Kaibigang Braqil nandoon si ama sa kanyang silid kaya maaari natin siyang puntahan upang maihatid mo ang iyong mensahe” tugon ni calub kaya agad silang nagpaalam. Sinabi naman ni Braqil Na magkikita pa kami Mama yang hapunan.

Agad ko namang hinanap si minos at Agad ko rin naman itong nakita sa hardin.

“Ano bang problema at mainit ang ulo mo?” Malambing Na tugon ko rito sabay hawak sa kanyang balikat. Agad naman itong humarap at hinawakan ang aking bewang.

“Ayoko Lang na mapahamak ka. Maraming kaharian ang magtutulong tulong upang labanan ang pag salakay ng mga alagad ni chanus kaya Hindi mo Na kailangan sumama doon at makipaglaban” turan nito

“Ngunit sinabi mo Na ako ang tagapag ligtas kaya nararapat Lang Na nandon ako para lumaban” tugon ko

“Ako ang lalaban doon kaya pwede bang dito ka nalang at magpahinga” tugon nito ay hinalikan ako sa noo.

“Hindi ko alam kung ano ang kinatatakot mo eh kaya ko naman ang sarili ko” bulyaw ko

“Basta Hindi ka makikipaglaban!” Sigaw nito

“Eh Bakit nga?” Tanong ko

“Dahil manganganak ka Na at ayokong madamay ang anak natin dahil Lang jan sa pakikipagdigma mo!” Sigaw nito kaya napahinto ako. Isang sampal ang binitawan ko sa kanya. Hindi ako babae para magdalantao at lalong ayokong magdalantao.

“San ka pupunta?” Tanong nito ng tumakbo ako palabas ng palasyo. Gusto kong mapag isa ngayon.

Tumungo ako sa nayon at doon ay naglibot libot ako. Sa pamamagitan nito at malilimutan ko ang mga kamalasan ng buhay ko. Hindi naman ako takot magdalantao ngunit takot akong tanggapin Na ako ay naging babae sa mata ng iba.

Habang inaaliw ko ang sarili ko kakatingin sa mga paninda ay biglang may humila ng kwentas ko Na bigay ni haring sasalob. Kita ko kung paano kabilis tumakbo ang lalaki kaya agad ko siyang hinabol. Hindi ko alam ngunit dahil galit pa ako ngayon at wala akong pakialam sa kung sino ang mababangga ko Basta mahabol ko Lang ang lalaki.

Sa Hindi ko malamang dahilan ay biglang bumilis ang aking pagkilos at parang nagbibllink yung katawan ko. Nawala sa paningin ko ang lalaki pero ramdam kong Nasa malapit Lang siya at nagtatago. At doon nakita ko ang mga basurahan Na medyo makalat kaya agad kong binasag yung Nasa likuran nito at dito nakita ko ang isang lalaking nakabaloktot Na parang natatakot.

“Patawad at kinuha ko ang iyong kwentas” tugon nito at ibinigay niya ulit ang kwentas sa akin.

“Sa susunod ay wag mo ng uulitin ang iyong ginawa dahil maaari kang mapahamak sa iyong ginagawa” paliwanag ko at binitawan siya. Sa tingin ko ay magkasing edad kami nito kaso mukha Lang siyang patpatin kaya mas bata siya tingnan.

“Ito Lang kasi ang mga bagay Na kaya kong gawin ang magnakaw” turan nito

“Pwes sinasabi ko sayo Na masama ang ganyang gawain buti nalang at ako ang biktima mo paano kung mamamatay tao ang nakatagpo mo Edi patay ka Na ngayon?” Bulyaw ko rito

“Pasensiya Na talaga. Nga pala ako si Kaharo” tugon nito at nguniti sabay lahad ng kanyang kamay.

“Xyru!” Sagot ko at Kinamayan siya.

“Nagagalak akong makilala ang isang Tulad mong gwapo at mabait. Pwede ba kitang maging kaibigan?” Tanong nito kaya napangiti naman ako.

“Hayst Oo naman” tugon ko at inakbayan siya.

“Oh siya aalis Na ako maghahanap pa ako ng pagkain eh para sa mga kapatid ko. Kung kailangan mo ako ay nasa Dulo ng nayon ang tirahan ko. Basta pag may nakita kang sira sirang tirahan amin iyon” sigaw nito Habang patakbong umalis at kumaway pa sa akin kaya napakaway naman ako dito.

Itutuloy……

The Magical War 28

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

isang linggo na ang nakalipas at unti unti ko ng natutuklasan ang Ilang abilidad ko. Noong magkita kami ni kaharo ay natuklasan ko ang liksi ng mga galaw ko. Inaral ko Na ito at Agad ko naman nakuha. Nababasa ko Na rin ang iniisip ng iba. Dati ko Na rin namang nagawa ito sa mundo pa ng mga tao kaya Hindi na mahirap sa akin ang matutunan ito. Napapagalaw ko Na rin ang mga bagay Na nakikita ko. Hindi ko alam kung anong kapangyarihan pa ang meron sa akin ngunit Sa ngayon ay ang nilalang nalang Na nasa loob ko ang mahirap kontrolin. Hindi ko alam kung paano paamuhin ito kaya kapag ginagamit ko ang aking mga pakpak at siya namang pagkontrol ng nilalang Na iyon.

“Humanay! At inahanda ang sarili sa pagpunta sa vetas!!” Sigaw ng hari sabay labas ng mga naglalakihang karwahe Na gagamitin papunta doon sa hilaga.

“Hindi ba talaga ako maaaring sumama?” Tanong ko Kay minos Na naghahanda Na rin.

“Napag usapan Na natin ito diba? Ano mang oras ay manganganak ka Na kaya dapat ay magpahinga ka muna” sagot nito at hinaplos ang aking tiyan at Agad Na lumubo ito. Nilagyan niya ng kapangyarihan ang tiyan ko upang normal ito tingnan ngunit kapag hinaplos niya ito ay lumulubo ang tiyan ko hudyat Na nagdadalantao ako.

“Alam ko naman pero mas magiging madali ang lahat kung nandito ka Lang” tugon nito sabay halik sa akin.

“Dito ka Lang at magpahinga. Alagaan mo ang ating anak. Babalik ako. Mahal Na mahal Kita” malambing Na sabi nito at hinalikan ako ng pagkatamis tamis.

“Oh pano alis Na kami” tugon nito at Agad Na tumalikod kaya agad ko siyang hinila at hinalikan ulit.

“Mag ingat ka dun at mahal Na mahal ka din namin” tugon ko kaya ngunit ito at Agad Na naglakad.

Alam kong kaya niya ang laban Na yun. Hindi naman ako nangangamba pero may takot sa puso ko Na baka ay mapahamak siya.

“Magandang araw Po kamahalan. Ako po ang tinawag ng hari upang magbantay sa inyo at magsisilbing alalay mo. Ako rin ang magpapaanak sayo” tugon nito

“Akin xyru pwede mo akong maging alalay mo” tugon ni temeyo habang may hawak na tsaa.

“Anong pangalan mo?” Tanong ko sa matanda.

“Mmm Galvis po” magalang Na sagot nito

“Alam mo xyru Siguro sobrang gwapo ng anak ninyo ni kamahalang minos dahil napakagwapo ninyong dalawa kaya siguradong perpekto ang mukha ng inyong anak” wika nito

“Hahaha sana nga temeyo. Siya nga pala nasaan si miyo?” Tanong ko rito

“Ayun ginawang alalay ni kamahalang minos. Nag aalala nga ako dun eh lampa pa naman yun” sagot nito

“May gusto ka ba Kay miyo?” Pang aasar kong tanong

“Naku Hindi po! Hindi ako nagkakagusto sa lampa at pangit” depensa nito

“Ahhh kamahalan kabilin bilinan ni ginoong minos Na kainin mo ang mga pagkaing masustansiya at magpahinga ng maayos” biglang sabat ni galvis kaya napatango nalang ako at Agad Na dumating ang sandamakmak Na pagkain.

“Ang dami naman nito! Baka tumaba yang anak ni xyru” turan ni temeyo.

“Oo nga galvis napakarami nito” pagsang ayon ko

“Kainin mo Lang ang pagkain Na sa tingin mo ay kaya mo kamahalan. Marami lamang ito upang makapili ka sa kung ano ang gusto mo” tugon nito at umuwi sa Kabila.

“Naku ang sasarap ng pagkain. Pwede ang makikain Na rin ako?” Tanong ni temeyo dahilan para matawa ako .

“Sige umupo ka Na” tugon ko at masigla itong umupo.

Ilang oras na rin ang nakalipas mula ng  makaalis sila minos. Siguro ay hindi pa nagsisimula ang digmaan doon. Nakahiga Na ako sa aking kama at hinihintay nalang Na atokin at makatulog ng biglang may kumatok.

“Pasok!” Sigaw ko at dito at pumasok si temeyo.

“Buti at gising kapa xyru. Nais ko Lang sana Na makausap ka para Na rin naaliw ka at Hindi maburyo si baby xyru sa tiyan mo.” Wika nito at tumabi sakin.

“Alam mo masaya ako Na nakilala Kita xyru. Bata palang ako ng pinatay nila chanus ang mga magulang ko at ang nagiisa kong kapatid kaya Hindi ko naranasan ang kalinga ng isang pamilya ngunit ng makilala ko Kayo nila kamahalang minos. Sa inyo ko nakita ang tunay Na pamilya.” Turan nito

“Masaya din naman ako Na nakilala Kita. Ikaw kaya ang pinakacute Na nakilala ko. At isa pa Wala din naman akong kapatid kaya pwede mo akong tawaging kuya kung gusto mo” tugon ko kaya napangiti naman ito ng biglang may sumasakit sa tiyan ko.

“Hala mukhang lalabas Na si baby xyru” masayang sabi ni temeyo.

“Haha gumalaw Lang naman” tugon ko

“Alam mo gusto ko ring magkaanak ngunit hindi saklaw sa lahi namin Na magkaanak ang isang lalaking dewende” tugon nito

“Lahat ng bagay ay nagagawan ng paraan kaya wag kang mawalan ng pag asa” pagpapagaan ng loob ko rito

“Gusto ko makisig din ang aking anak. Bilugan ang mata, matangos ang ilong, may magandang hugis ng mukha at ka mukha ni…”

“Ni miyo?”

“Oo kamukha ni miyo!” Nakangiting tugon nito at iniisip pa niyo ito

“Hindi! Ewww nakakadiri! Gusto ko kanukha ni prinsipe calub!” Tugon nito at pangiti ngiti pa.

“Naku aminin mo Na kasi Na may gusto ka Kay miyo Di mo Lang aminin” tugon ko kaya namula naman ito

“Hindi no! Walang magkakagusto doon sa tsonggong yun” depensa nito

“Alam mo kaya kong basahin ang isip ng isang tao kaya malalaman ko pa rin kung may gusto ka sa kanya o Wala” tugon ko

“Oo Na may gusto ako sa kanya pero ipangako mo Na wag mong Sasabihin sa kanya dahil aasarin Na naman niya ako!” Tugon nito

“Hahaha Oo na. Halata naman kasing may gusto ka sa kanya lalo na yang mga tingin mo” tugon ko at mas lalo itong nahiya ng biglang sumakit yung tiyan ko.

“Ayos ka lang kamahalan?” Tanong nito ng napapangiwi ako sa sakit

“A-ang sakit!!!” Nauutal kong sabi kaya agad Na tumakbo si temeyo.

““Tulong mang galvis!! Tulong manganganak Na yata si xyru!” Natatarantang sigaw nito Habang papalabas sa aking silid.

Itutuloy……

The Magical War 29

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Arggghhhhh” sigaw ko Habang namimilipit sa sakit. Parang may kumakain sa mga lamang luob ko.

“Huminahon ka Lang kamahalan! Lalagyan Na Kita ng pampamanhid para Hindi ka masaktan paghiniwa Na ang iyong tiyan” pagpapakalma ni galvis sa akin.

“Huh? H-hihiwain niyo ang tiyan ko? Puta ayoko pang mamatay!!!” Sigaw ko

“Ngunit ito Lang po ang paraan kamahalan. Kalma ka Lang at Hindi ka mamamatay” tugon nito at may tinusok sa aking tiyan. Agad naman akong nakaramdam ng ginhawa pagkatapos.

Ilang sandali Lang ay may tinusok ulit sila ngunit hindi ko Na ito inusisa hanggang sa bumigat ang talukap ng aking mga mata at Agad Na hinimatay.

Nagising nalang ako sa isang iyak ng sanggol. Pag dilat palang ng aking mata ay mukha ni temeyo kaagad ang aking nakita. Nakangiti ito Habang may hawak na bata.

“Grabe xyru ang gwapo ng anak mo!!” Natutuwang Sabi nito Habang papalapit at inabot sa akin ang bata. Pagkahawak ko palang sa bata ay agad itong huminahon at tumigil sa pag iyak. Kung noon ay takot akong isilang ang batang ito ngunit ng makita ko siya ay sobrang Saya ang lumukob sa aking pagkatao. Parang naging kompleto ang aking pagkatao dahil sa kanya.

Dahil sa asul Na mata Nito na tila isang anghel Na bumaba mula sa langit.

“Uhhh sana ay magkaroon din ako ng anak” wika ni temeyo Habang naiiyak.

“Siya nga pala si galvis?” Tanong ko

“Pumunta muna doon sa kusina at sinabihan ang mga tagaluto Na ipagluto ka” nakangiting tugon Nito at umupo sa aking tabi.

“Alam mo nakakabighani ang itsura ng iyong anak xyru. At bilang isang dewende inaalayan ko ang iyong anak ng proteksiyon Na mula sa lahi namin. Sana ay manatili siyang mabait at mapagmahal” tugon ni temeyo at hinalikan ito sa noo.

“Salamat temeyo sa iyong regalo.” Nakangiting tugon ko sabay pasok ni galvis sa loob.

“Buti at gising kana kamahalan. Ilagay mo muna ang bata sa iyong tabi at kumain ka muna. Alam kong maraming lakas ang nawala sayo kaya dapat ay kumain ka ng marami.” Tugon Nito kaya nilagay ko ang bata sa aking tabi at nilagyan ng unan ang gilid.

“Natahi ko Na rin ang sugat mo. Bataan mo ay bukas Na bukas ay maghihilom yan” wika Nito kaya tiningnan ko ang tiyan ko ngunit nakabalot ito ng tela.

“Masaya ako at malusog ang bata. Sana ay maging katulad mo ito kamahalan” nakangiting Sabi ni galvis kaya nginitian ko rin ito.

“Salamat galvis dahil ligtas Na nakuha mo ang aking anak” tugon ko rito

“Walang Ano man kamahalan trabaho ko Po iyon kaya Wala po kayong ipagpasalamat” sagot nito

“Sige iwan ko muna kaya at may titingnan Lang ako sa silid aklatan” paalam Nito at lumabas sa silid.

“Nga pala xyru Anong pangalan niya?” Tanong ni temeyo

“Hindi ko pa alam kung anong ipapangalan ko sa kanya Siguro ay tatanungin ko nalang si minos pagdating niya.” Saglit ko rito

Ng dumating ang mga pagkaing inihanda ng mga katullong ay Agad naman naming itong nilantakan ni temeyo. Akala ko ay mawawalan ako ng gana pero spagkatapos naming kumain ay halos maubos namin ang pagkain.

Ilang oras na din mula noong akoy manganak. Pasikat na ang araw ngunit heto pa rin ako at nakatitig sa aking anak. Matutuwa si minos nito kapag nakita niya ang anak namin. Kahit ako ay hindi makapaniwala Na nagdalantao ako at nanganak ng isang napakakisig Na bata. Nasa ganoong pagmamasid ng biglang bumukas ang pinto at dito ay tumambad si galvis Na may hawak na libro.

“Oh naparito ka galvis?” Tanong ko

“Mmm may gusto lamang akong sabihin kamahalan” sagot nito

“Mmm at Ano iyon?” Sabay haplos sa mukha ng aking anak.

“Nagsilsik ako kung paano binubuhay ng mga may dugong itim ang kanilang anak. Sa aking pagsasaliksik ay napag alaman kong pwede mo ring paumin ng gatas mo ang iyong anak iyon kung makakapaglabas ng gatas ang iyong suso. Pangalawa naman ay pwede din siyang painumin ng gatas ng pagkalalaki. Ito ay puno ng protina kaya mainam ito sa iyong anak. At pangatlo naman ay dugo. Dahil may dugong itim nga ang lahi Niyo ay maaari mo siyang painumin ng dugo” paliwanag ni galvis.

“Salamat galvis sa mga impormasyon. Siguro ay susubukan ko muna ang una” tugon ko. Agad din namang tumango si galvis saka lumabas sa aking silid.

Agad kong hinubad ang aking damit at kinuha ang aking anak. Kahit matipuno ang aking katawan ay sinubukan ko pa ring ipa sipsip sa kanya ang aking dibdib.

Noong una ay parang normal Lang at nakakakiliti ngunit ng tumagal ay parang may anong nakatakip sa aking utong na pilit natatanggal. Sobrang sakit Nito pero hinayaan ko nalang hanggang sa parang may kung anong hinihigop Na ang bata. Siguro ay may lumabas talagang gatas dito. Para ngang imposible ang ganito ngunit hindi Na ako nagtaka kasi nagdalantao nga ako eh.

Sipsip Lang ito ng sipsip hanggang sa makatulog ako.

Paggising ko ay nakaayos Na ang aking pagkahiga at nakabihis Na rin ako at ang bata ay Wala Na sa aking tabi.

Agad akong tumayo at paika ikang lumabas sa aking silid.

“Asan ang aking anak??” Bulyaw ko sa mga katulong Na aking nadaan at sinabi niyang hindi ko alam. Sobra ang kabog ng aking dibdib. Natatakot ako baya nawala ang aking anak ngunit nakita kong nahawak ito ni temeyo Habang ang ilang katulong ay tuwang tuwa Habang nakatitig sa maamong mukha ng aking anak.

“Ouy xyru! Bat ka tumayo? Baka mabinat ka niyan. Kinuha ko Lang si baby xyru dahil narinig kong umiiyak kaya pinatahan ko muna siya” tugon ko at agad naman akong lumapit dito.

“Salamat temeyo kung ganun! Kukunin ko muna ang bata at padedein ko mun” turan ko at Agad din namang inabot ni temeyo. Bumalik naman ang mga katulong sa paglilinis.

“Naku para ka Na talagang babae xyru. Naiinggit tuloy ako” wika Nito

“Kailangan ko itong gawin”tugon ko sabay baba ng aking suot at pinadede ang baba.

“Parang Wala namang lumapabas jan xyru!” Tugon ni temeyo at piniga ang kabilang utong ko.

“Siguro ay magtanong ka muna Kay galvis kung paano magkaroon ng maraming gatas” turan Nito

“Ahmm Sige gagawin ko nalang yung pangalawang tinuro ni galvis” tugon ko at naglakad pabalik sa aking silid.

Itutuloy…….

The Magical War 30

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Nandito ako ngayon sa palikuran Habang may hawak na Baso at nagsasalsal. Kanina pa nga ako dito nag iisip kung Tama ba talagang painumin ang bata ko ng ganito eh parang nakakadiri naman tingnan. Ngunit ng marinig ko ang iyak Nito ay tila walang pagdadalawang isip ako pumunta dito at magpalabas. Gagawin ko ang lahat para sa kanya kaya kung ito ang makakatulong sa kanya ay gagawin ko.

Nakakaramdam Na ako ng pagkapuno sa aking puson kaya tinutok ko Na ang maliit Na Baso at wala pang Ilang minuto ay bumulwak ang Masagana kong katas. Mahigit isang buwan ko ding inipon to kaya halos mapuno ang maliit Na Baso Na dala ko.

“Sige subukan mong ipainom yan. Kung ayaw ay pilitin mong ipainom” tugon ni galvis Habang hawak ang aking anak kaya lumapit ako dito at sinubukang ipainom. Walang pag alinlangan ang bata at Agad Na ininom ito Na parang gatas. Gusto kong mandiri pero iniisip ko Na Lang Na kailangan ito ng aking anak.

Naubos niya itong lahat kaya Ilang pagyugyog Lang ang ginawa ni galvis ay Naka tulog Agad ito. Sa ngayon ay nakaraos ang anak ko sa gutom pero paano mamaya. Susubukan ko ulit magsalsal.

Ng mailagay ni galvis ang bata sa aking higaan at Agad itong lumapit sa akin.

“Napakahirap ng sitwasyon mo ngayon kamahalan. Alam kong Hindi masyadong marami ang gatas Na nailalabas mo kasi kalahating itim ka Lang naman pero may isa akong paraan para magkaroon ka ng maraming katas.” Eula Nito kaya Napatingin ako rito.

“Ano iyon galvis? Siya nga pala Salamat sa lahat ng tulong mo dahil kung Wala ka ay para akong paslit Na nag-aalaga ng kanyang nakababatang kapatid. Buti nandiyan Kayo para gumabay” turan ko dito

“Wala iyon kamahalan. Alam ko namang ikaw ang tagapagligtas Na tinutukoy sa propesiya kaya nagagalak akong pag serbesyohan kayo. At Oo nga pala yung tinutukoy ko Na makakatulong ay yung halaman Na makikita sa hilaga. May maliliit itong Bunga Na pwedeng kainin at ito ang magbibigay lakas sa Iyo. Nasabi din ng aking mga magulang Na sa pamamagitan Nito ay magkakaruon ka ng maraming tubig sa katawan. Ito rin ang mga ginagamit ng mga mamamayan ng apylus kapag nag aalay sila ng dugo Kay chanus” paliwanag Nito

“Sige galvis ipapahanap natin ang halamang iyon” tugon ko at lumabas sa silid.

Ng makarating ako sa mga hanay ng kawal Na inatasang mag bantay dito sa palasyo ay agad kong pinalapit ang dalawang Nasa likuran. Sinabi ko sa kanila ang pakay ko at Agad naman nilang nalaman ang nais kong ipahiwatig. Binigyan naman sila ni galvis ng larawan upang mas mabilis nilang mahanap ang sinasabing halaman.

Agad na umalis ang dalawa sakay ng dalawang kabayo.

“Mmm xyru may naghahanap sayo at nandoon siya sa Hardin” turan ni temeyo kaya agad akong nagpunta sa hardin. Agad na tumambad si kaharo Na may kasamang isang unggoy Na naka patong sa kanyang balikat.

“Kaharo! Buti at napadpad ka dito” bati ko dito

“Pahirapan nga ang pagpasok ko dito eh. Alam mo bang Hindi ako pinapasok ng mga hangal Na mga kawal Niyo kaya inakyat ko ang pader Na iyan” tugon Nito at tinuro pa ang pader Na pagkataas taas.

“Oo nga xyru . Nakita ko siyang nakalambitin jan sa puno” sabat ni temeyo.

“Pano mo naakyat yang ganyang kataas Na pader?” Tanong ko

“Napakadali Lang naman yan. Mas mataas pa jan ang inaakyat ko kapaghihihabol Na ako ng mga ninanakawan ko eh” turan Nito

“Naku Hindi ka pa rin ba tumitigil sa pagnanakaw?” Tanong ko rito at napangiti naman siya. Hayst!

“Oh Bakit ka naparito at sinadya mo talaga ako? May importante ka bang kailangan o sabihin?” Tanong ko

“Mmm Wala naman gusto Lang kitang kamustahin at isa pa tumigil Na ako sa pagnanakaw no. Kaya nga gutom Na gutom Na ako eh” pagpaparinig Nito kaya napatawa naman si temeyo.

“Gusto mo Lang makikain eh. Makapal din pala mukha mo. Pero hindi halata ahh” sabat ni temeyo at Agad naman itong tiningnan ni kaharo ng masama.

“Sino ba itong unanong ito?” Tanong Nito at mas lalong nanggalaiti si temeyo.

“Sinong unano tinatawag mo?” Maangas Na tanong Nito at pumatong pa sa upuan.

“Tigilan Niyo Na nga iyang mga bangayan niyo!” Bulyaw ko sa kanila at binatukan kaya agad naman silang tumigil.

“Oh siya magpapahanda ako para sayo kaharo Basta kapag kailangan Kita tulungan mo ko hah?” Tanong ko rito.

“Sino ba namang makakatanggi sayo xyru. Oo naman at tutulungan Kita kahit ano pa yan” tugon Nito at ngumiti.

---

SOMEONE’S POV

“Isa kang hangal!!” Sigaw ng lalaking kinamumuhian at karibal ko.

“Magiging kami Na sana ni xyru kung Hindi ka dumating!” Turan ko at hinampas ito ng latigo Habang nakatali ang buong katawan.

“Kahit kaylan ay hindi papatol si xyru sayo Na walang utak!!” Sigaw Nito kaya nagpintig ang aking Tenga kaya tinadyakan ko siya.

“Tandaan mo kaya kitang paslangin ngayon kaya kung ako sayo ay manahimik ka nalang kung ayaw mong mamatay!” Ngunit bigla Nito akong dinuraan sa aking mukha kaya agad ko siyang nasampal.

“At sino ang nagbigay sayo ng pahintulot Na saktan siya?” Tanong isang babae sa aking likuran.

“Wag kang makialam dito!” Bulyaw ko

“Subukan mo ulit Na idampi yang mga kamay mo sa kanya at ako ang makakalaban mo!” Sagot Nito kaya agad akong tumayo. Tiningnan ko pa ang lalaking nakagapos.

“Kahit Ano pa ang gawin mo ako pa rin ang panalo! Sa akin mapupunta si xyru at wala kang magagawa doon….

MINOS!!“

Itutuloy…….

The Magical War 31

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Apat araw Na mula ng umalis sila minos at akoy nangangamba Na rin dahil Wala ni isang balita ang dumarating dito. Magtatatlong araw Na rin yung inutusan kong kumuha ng halaman sa hilaga Na tinutukoy ni galvis ang dalawang kawal.

Habang nakaupo at hawak ang natutulog kong anak paharap sa bukana ng hardin ay nakita ko ang dalawang kawal Na hingal at Di magkandarapa sa pagtakbo papunta sa akin. Agad naman akong napatayo at inilagay ang aking anak sa sisidlan Nito.

“Anong nangyari sa inyo?” Agad kong tanong ng makalapit sila. Hingal ang mga ito at halos hindi makapagsalita kaya tinawag ko ang mga katulong at pinainom sila ng tubig.

“Kamahalan patawad po at Hindi namin nakuha ang halaman Na sinasabi Niyo. Napuno ng mga alagad ni chanus ang buong hilaga at ang masama pa ay natalo ang hukbo nila haring sasalob kasama ang Ilang kaharian din. Sa tingin namin ay bihag Na sila ngayon ni chanus!” Paliwanag Nito at Agad namang dumating si galvis at temeyo.

“Anong nangyari?” Agad Na tanong ni galvis.

“Natalo sila!” Nakatulala kong tugon at napaluhod.

“S-si minos! Kailangan kong maligtas sila minos!” Tugon ko at Agad Na kinuha ang espada ng isang kawal at Agad Na lumakad ng pigilan ako ni galvis.

“Sandali kamahalan! Huminahon ka muna! Mapapahamak ka Lang kung pupunta ka dun!” Sigaw Nito at inaawat ako kasama si temeyo.

“Pero binihag sila!!! At ako ang tagapagligtas pero wala akong nagawa!!!” Sigaw ko

“Kaya nga planuhin mo muna bago ka pumunta doon!” Wika nito ngunit tinulak ko siya.

“Pabayaan mo ko! Ako ang tagapagligtas diba? Kung totoo yan ay hindi ako mapapahamak dahil nakatalaga Na ito sa propesiya!” Bulyaw ko sa kanila.

“Pero maaaring magbago ang lahat! Alalahanin mong may anak ka na kaya dapat ay isa alang alang mo rin siya sa bawat desisyon mo!” Wika Nito kaya napahinto ako at tumingin sa payapang natutulog Na bata.

Agad akong napahiluhod at bumuhos ang aking mga luha. Siguro kung naroon ako ay malaki ang tsansa Na manalo sa laban. Napakawalang kwenta ko, daan daan Na ang namamatay ngunit hindi pa rin ako nakatulong.

“Iwan Niyo muna ako!” Utos ko sa kanila ngunit hindi umalis si temeyo. Nakatayo pa rin ito at tumutulo ang kanyang luha.

“A-Anong gagawin natin?” Walang emosyong tanong nito kaya napatingin ako rito

“H-Hindi ko alam!” Sagot ko at bigla nitong hinawakan ang damit ko

“Hindi mo alam? Ganyan ba kababaw mag isip ang isang tagapag ligtas? Gusto kong isipin Na makapangyarihan ka at malakas pero ngayon naisip kong isa Lang malaking mang mang!” Sigaw Nito at umalis.

“Oo Tama ka temeyo isa nga akong malaking mang mang. Hindi ko rin kasi alam kung ano ang gagawin ko. Alam kong nasasaktan ka dahil nandoon si miyo ngunit mas nasasaktan ako dahil hindi Lang nandoon si minos kundi hindi ko nagampanan ang pagiging isang tagapagligtas Na sinasabi sa propesiya!” Turan ko rito kaya napahinto ito ngunit nagpatuloy ulit sa paglalakad.

Napakawalang kwenta ko! Ngunit Tama si galvis kailangan kong pag isipan ang gagawin ko dahil maaari itong ikapahamak ng ibang tao lalo na ng mga nabihag.

Agad kong kinuha ang aking anak at hinanap si galvis. Nakita ko itong nakaupo Lang sa balkonahe at nag iisip din.

“Mmm galvis!” Tawag ko rito kaya agad itong napalingon sa akin

“Iiwan ko muna sayo ang aking anak.” Tugon ko rito

“At Saan ka naman pupunta?” Tanong Nito

“Kailangan kong maSiguro Na nandoon sila minos bago ko planuhin ang pagsalakay” tugon ko

“Uulitin ko kamahalan. Walang kasiguraduhan ang iyong binabalak at kapag nahuli ka ng mga kalaban ay tiyak Na katapusan Na ng mundong ito” paalala Nito

“Magtiwala ka sakin Galvis. At wag Na wag mong pababayaan ang aking anak” tugon ko at lumapit sa aking anak Na payapang natutulog.

“Anak babalik si papa hah at kung sakali mang magkaproblema ay palagi mong tandaan Na mahal Na mahal kita…….. SEBASTIAN” tugon ko at hinalikan siya sa noo.

Agad akong lumapit sa kawal at hiniram ang isang espada at isang latigo. Kumuha din ako ng isang puting kabayo.

Habang nakasakay at inaayos ang sarili ay biglang may tumabing kabayo sa akin at dito tumambad si temeyo Na handang Handa.

“Sasama ako sayo” tugon Nito

“Mapapahamak ka Lang doon” sagot ko

“Patawarin mo ako kanina sa mga nasabi ko nadala lamang ako sa aking emosyon. Kaya sana ay isama mo Na ako dahil hindi mo Lang laban ito laban natin ito” turan nito kaya napangiti ako Sabay palo sa kabayo.

Agad namang sumunod si temeyo at lahat ng mga kawal ay sumaludo sa pag alis namin pati ang mga katulong.

Ng dumaan kami sa nayon ay nakita namin si kaharo Na mabilis Na tumatakbo papalapit sa amin. Nang Nasa tapat Na namin siya ay Agad naman itong sumakay sa kabayo.

“Takbo!!!!” Sigaw nito at dito lumabas ang mga groupo ng mga lalaki at hinahabol siya. Agad naman kaming kumaripas sa pagtakbo.

Ng makarating Na kami sa kagubatan ay dito Na kami huminto at Agad namang bumaba si kaharo.

“Salamat xyru. Siya nga pala Saan Kayo pupunta?” Tanong Nito

“Sa hilaga” Sagot naman ni temeyo

“Alam Niyo ba ang papunta doon?” Tanong nito at Agad naman kaming napailing.

“Buti at nakita niyo ang isang makisig Na tulad ko. Halina kayo at sasamahan ko Kayo papunta doon.” Turan Nito at sumakay sa kabayo ni temeyo

“At bakit sakin ka sa sakay?”“ Tanong ni temeyo.

“Kasi maliit ka”sagot Nito at pinalo ang kabayo.

Agad naman akong sumunod sa kanila. Medyo mahirap ang daan lalo pat sobrang mataas ang mga damo kaya mahirap daan. Sabi ni kaharo ay susundan Lang daw namin ang ilog at dadalhin kami nito sa tulay papunta sa kabila kaya medyo nahihhirapan kami.

Patuloy kami sa pagsunod sa ilog ng biglang nagsiliparan ang mga ibon.

Itutuloy……….

Pwede Po bang mang Hingi ng kunting FAVOR.. actually hindi naman mahirap ito. Magcomment Lang kayo. Bilang isang umuusbong pa Lang Na manunulat ay kailangan ko ng criticism niyo upang mas mapaganda ko ang mga sinusulat ko. Hindi naman ako magagalit kahit negative comments ito.

The Magical War 32

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Patuloy kami sa pagsunod sa ilog ng biglang nagsiliparan ang mga ibon.

Agad kaming napahinto at napatingin sa paligid. Posible kasing may panganib kaya inihanda ko Na ang aking espada. Matagal din ang aming pagmamasid ng biglang may lumabas Na isang usa. Medyo nakahinga kami ng maluwag dahil isa Lang pala itong usa ngunit nabigla kami ng lumabas ang isang lobo Na napakalaki at hinahabol ang usa. Napahinto naman ito ng makita kami.

“ATRASSSSS!!” sigaw ko kina temeyo dahil Nasa unahan sila. Agad napatalon si kaharo at napaikot naman si temeyo sakay ng kabayo Nito.

Ang akala ko ay aatake sila ngunit biglang lumabas ang iba pang taong lobo at naging tao.

“Natatandaan mo pa ba ako?” Tanong Ng lalaking Nasa unahan.

“Sino Kayo? Hindi ako natatakot sa inyo!!” Sigaw ko pero bigla silang lumuhod.

“Kamahal ako Po ang sumalakay sa inyo noong napunta ka dito sa mundong ito. Ako si Rigore” turan nito kaya inisip ko ito. Oo natatandaan ko Na siya.

“A-Anong kailangan Niyo?” Tanong ko

“Alam naming papunta ka sa hilaga. Nakita ka kasi ng isang tauhan ko kaya nagpunta ako rito upang tumulong sa inyo” tugon nito

“Ang paano ako makakasiguro Na Hindi ka kalaban?” Tanong ko ng biglang lumabas din ang mga taong toro.

“Kami ay tumulong din sa inyo!” Turan Nito

“Ikaw yung tumulong sakin” turan ko at bumaba sa aking kabayo.

“Paano Kayo napapad dito eh napakalayo ng gubat Na pinasukan ko ng mapunta ako dito” tanong ko at lumapit sa kanila.

“Sinugod kami ng mga tauhan ni chanus kaya napilitan kaming umalis doon at napadpad dito” sagot Nito. Habang nag uusap kami ay binabasa ko Na ang isip nila at masasabi kong nagsasabi sila ng totoo.

“Naniniwala ako sa inyo.” Wika ko

“Salamat kamahalan. Patawad at hindi ko alam noon na ikaw ay ang tagapagligtas” tugon ni rigore at yumuko.

“Wag ka muna magpasalamat dahil Wala pa naman tayong nasimulan” tugon ko at sumakay ulit sa aking kabayo.

“Halina Kayo at medyo malayo pa ang lalakbayin namin.” Turan ko at pinalakad Na ang aking kabayo.

Si kaharo naman ay bumaba mula sa pagkaka akyat Nito sa puno kasama ang unggoy Na alaga Nito. Agad kaming umalis at kasunod namin ang sandamakmak Na lobo at toro Na nooy nagtatawanan pa.

Ilang oras din ang nilakbay namin ng marating namin ang tulay Na nag uugnay sa kabilang isla kaya Agad kaming tumawid.

Medyo kakaiba Na ang temperatura dito sa kabila dahil medyo lumalamig Na ang ihip ng hangin. Siguro ay dala Na rin ito ng papadilim Na paligid. Gusto ko pa sanang ipagpatuloy ang paglalakbay ngunit tumutol Na ang mga kasamahan ni rigore pati Na si temeyo. Gabi Na kasi at medyo mahirap tukuyin ang daan kaya mas makakabuti ngang ipagpabukas nalang namin yung paglalakbay.

Ng makakita Na kami ng pwedeng pagpalipasan ng araw ay agad Na gumawa ng apoy ang mga taong lobo. At dahil nga lobo sila ay mabilis silang nakahuli ng hayop Na pwedeng lutuin. Ayoko sanang makisali sa kanila dahil hindi kaya ng sikmura ko ang kumain ng hayop Na nahuli nila ngunit pinilit nila ako kaya wala akong nagawa kundi ang kumain Na rin.

Masarap naman ang pagkaluto ngunit hindi pa rin pasok sa sikmura ko kaya mas pinili kong kumain ng prutas Na dala ng mga toro. Mas mainam ito sa akin.

Ng matapos ang kasiyahan ay nagpasya akong magpahinga Na kaya humiga Na ako at tumingin sa langit.

Sana nga ay naging mga bituin nalang ako sa kalangitan kung saan payapa at walang gulo. Matakpan man ito ng makapal Na ulap ay sa huli ay kikinang at kikinang pa rin ang liwanag nito.

Di ko tuloy maiwasan ang mag isip. Karapat dapat nga ba talaga akong naging isang tagapagligtas? Ni Hindi ko nga makontrol ang kapangyarihan ko.

---

Kinabukasan ay Agad kaming naghanda para ipagpatuloy ulit ang aming paglalakbay. Medyo nangingisay pa nga ang mga mata nila temeyo ngunit pinilit ko sila dahil kailangan Na naming magmadali lalo pat bilang ang bawat oras namin.

Medyo payapa naman ang aming paglalakbay. Walang nagbabadyang panganib o kapahamakan. Tahimik ang buong kapaligiran.

Patuloy kami sa paglalakbay. Nasa unahan ang hukbo nila rigore at Nasa hulihan naman ang hukbo nila eshtru. Napapansin ko rin ang bangayan ni kaharo at temeyo Na halos magkasakitan na. Hindi ko nga alam kung bakit nag-aaway tong dalawang ito eh.

Nang makalabas kami sa gubat ay tumambad naman sa amin ang nagtataasang damuhan. Langpas tao ito kaya mahirap hagilapin ang daan. May tiwala naman ako kina rigore kaya pinaubaya ko Na ang paghanap ng Tamang daan.

Nasa kalagit naan kami sa pagtahak sa daan ng biglang natumba ang kabayo nila temeyo at dito lumabas ang isang taong madungis at nakakatakot ang mukha. Naaagnas kasi ang katawan Nito.

Agad niyang hinila si temeyo kaya napatalon ako upang tulungan si temeyo ng mahila niya ito pero biglang naglaho si temeyo. Agad kong inipon ang enerhiya ko ay pinaulanan ang lalaki. Naging abo ito kaya agad akong lumapit.

Saan napunta si temeyo?

Ngunit biglang bumalik si temeyo.

“Anong nangyari sayo?” Tanong ko at lumapit naman yung iba naming kasamahan kasama si rigore.

“Maayos Lang ako. Alam mo namang dewende ako kaya maaari kong gawing paliitin ang sarili ko” sagot Nito

“Salamat naman at nakaligtas ka!” Turan ni kaharo at niyakap pa Nito si temeyo ng biglang natumba ang isang kasamahan ni rigore kaya Agad kaming naalerto.

Inihanda ko ang aking kapangyarihan. Nag taong lobo naman si rigore at naghanda Na rin sila eshtru Na nag iilaw Na ang bato sa kanilang ulo.

Sandaling naging tahimik at bigla nalang isa isang natumba kami dahil may humihila sa aming paa kaya Agad kaming umatake.

Sandamakmak Na kalaban ang dumating at lahat sila ay parang naagnas Na mga tao. Para silang gutom Na gutom at gusto kaming kainin.

Umatake sila rigore at halos hindi makalapit ang mga kalaban. Inararo din sila ng hukbo ni Eshtru kaya kami nila kaharo at temeyo ay nagsilbing tagasunod.

Tumagal ang bakbakan ngunit parang walang kaubusan ang kalaban.

“Kamahalan sobrang dami nila! Hindi natin matatapos ito ng ganun ganun Na Lang kaya dapat ay umalis nalang tayo dito!!” Sigaw ni rigore na Di magkamayaw sa pag atake sa mga kalaban.

Tumingin ako sa paligid At sugatan Na ang Ilang kasamahan ni rigore at eshtru. Pagod Na rin sina temeyo at kaharo kaya agad kong inipon ang enerhiya sa aking katawan at dito ay biglang umilaw ang aking dibdib.

Para itong isang bombang sumabog. Umilaw ang buong paligid kasamay ang isang malakas Na hangin. Ng matapos ito ay napatingin ako sa buong paligid at parang naging isang kama ang mga damo. Kanina ay nagtataasan ito ngunit ngayon ay halos taga tuhod ko nalang at kitang kita ko ang buong paligid. Wala Na rin ang kaninang mga taong naaagnas.

Sina temeyo at kaharo naman ay nakadapa at ang hukbo naman ni  rigore ay naging tao. Maayos naman sila ngunit kita kong napagod sila sa pakikipag digma.

“Sino ang mga yun?” Tanong ko

“Sila ay mga bilanggo sa sinumpang lugar na ito. Wala silang makakain kaya kapag may naliligaw Nito ay para silang tigreng gutom.” Turan ni eshtru.

“Buti at maayos Lang Kayo. Halina Kayo at kailangan Na nating marating ang hilaga bago pa magdilim” utos ko at sumakay sa aking kabayo.

Itutuloy…….

Salamat po sa lahat ng nag vote at nag comment. Nakakataba Po ng puso ang inyong mga komento at payo

❤️❤️❤️❤️

The Magical War 33

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Kamusta ang paligid?” Tanong ko Kay kaharo ng makabalik ito sa amin.

Tanghali pa kami rito sa hilaga at kanina pa kami nagpaplano kung paano makakapasok sa loob. Nagrepresenta naman si kaharo Na siya ang magmatyag sa paligid.

“Mahirap ang makalapit doon kahit sa haligi Na nagsisilbing proteksiyon ng palasyo ay may nagbabantay Na mga alagad ni chanus kaya malabong makapasok tayo” hingal Na sabi Nito.

“Pero wag kayong mag alala nakapasok Na I dexter doon” tugon Nito kaya nagtaka ako.

“Sino si dexter?” Tanong ko

“Yung matsing Na kasama ko” nakangiting tugon nito. Ano namang mapapala namin sa matsing? Eh pagkain Lang ng kuto ang alam nun.

“Kamahalan kami Na ang bahala sa mga nagbabantay sa labas. Doon nalang Kayo pumasok sa likod at may sikretong lagusan doon papunta sa bodega ng palasyo” wika ni rigore kaya agad kong hinila si temeyo at tumakbo sa kakahuyan patungong likuran.

Hindi ko alam kung ano Na ang nangyayari kina rigor at eshtru pero Alam kong nakikipag bakbakan Na sila dahil umalis Na ang mga nag iikot ikot sa paligid. Agad kaming lumapit sa pakakataas Na pader.

“Madali Lang to para sakin” tugon ni kaharo at sinimulan Na niyang akyatin ang pader kaya hinila ito ni temeyo.

“Ay sekretong lagusan nga diba?” Tugon Nito

“Eh mas mabilis kung ganito” pagmamaktol ni kaharo.

Agad naming kinapa ang pader ngunit wala talaga hanggang sa mapagod kami kaya naitapon ko ang aking espada at biglang tumunog ito Na parang tumama sa isang bakal din.

Agad kaming lumapit dito at kinuha ang iilang dahon Na naka takip dito. Ito Na ng Siguro ang daan papasok kaya agad namin itong binuksan. Napakadili sa loob Kaya nag aalinlangan si temeyo at kaharo Na pumasok pero bigla kong inilabas ang kapangyarihan ko at umilaw ang kamay ko.

Ito ang nagsilbing ilaw namin papasok. Patuloy kami sa pagpasok at nahinto kami ng may dalawang daan ito. Kailangan naming mamili kaya ay dumaan kami sa kaliwa. Ramdam ko ang takot sa mata ni temeyo pero si kaharo ay nakahanda sa panganib.

Ilang minuto din kaming naglalakad hanggang sa makakita sa kami ng liwanag. Pinahinto ko muna sila at ako muna ang sisilip para makasigurado kaming walang ibang tao sa loob.

Nang papalapit Na kami ay agad akong sumilip ngunit napakapayapa ng paligid. May mga bakal sa gilid Na parang may mga kawal ngunit hindi ko makita kung may tao ba dito kaya pinailaw ko ulit ang aking kamay ay dito ko nakita ang sandamakmak Na mga bihag.

Nakakaawa ang kanilang itsura. May ibang nakahubad lahat, may tinaling patiwarik, may ibang pinakain sa lion. Naiiyak ako habang nakatingin sa kanila hanggang sa makita ko si haring sasalob Na nakatali habang walang pang itaas Na damit. Kitang kita ko Ang hirap sa kanyang mukhang nooy natutulog kaya ng tawagin ko ito ay napalaki ang kanyang mga mata at sumibol ang isang matamis Na ngiti.

“Xyru? Mapapahamak ka rito!” Tugon Nito

“Ako ang tagapagligtas kaya nararapat Lang Na tulungan ko Kayo” kaya agad kong tinunaw ang bakal sa gamit ng aking kapangyarihan at Agad Na pumasok sa loob at nilapitan ito.

“Sandali at kakalasan muna kita” tugon ko ng biglang may pumasok Na nagbabatay kaya akong naalarma at pinakawalan ang kapangyarihan ko. Sapol silang dalawa at tumilapon ang butas nilang katawan. Doon ko nakita si calub Na nakatali patiwarik Habang walang kahit Na Anong suot.

“Sige tumakas ka Na mahal Na hari at naghihintay sila temeyo sa labas” tugon ko kaya agad Na tumayo ang hari at paika ikang naglakad.

Binaling ko naman ang aking atensiyon Kay calub Na kalunos lunos ang kalagad. Katulad sa ginawa ko Kay haring sasalob ay tinunaw ko ang bakal pati Na ang tali Nito. Sinalo ko rin ito upang Di siya bumagsak sa napakaligas Na semento.

Naimulat nito ang kanyang mata Na puno ng pasa. Hinawakan pa nga niya ang mukha ko at ngumiti pero binuhat ko kaagad ito para madala kina temeyo.

Agad ko namang nakita si temeyo at kaharo Na inalalayan ang hari.

“Bantayan Nito siya ang tutulungan ko pa ang iba!” Tugon ko at inilapag si calub at bumalik sa loob.

Doon ko Na pinakawalan ang daang daang kawal. Ang iba ay nanghihina Na ngunit marami sa kanila ang malakas pa kaya sinabihan ko silang tumakas na bago pa sila mapaslang ng mga kalaban.

Pinatakas ko silang lahat para maligtas sila. Ngunit inisa isa ko ang mga kulungan at wala akong minos na nakita. Siguro ay inilagay nila ito sa ibang silid.

Sinigurado ko rin Na nakalabas Na sila sa palasyo bago ako babalik sa loob pero bago pa iyon at niyakap pa ako ni haring sasalob.

“Salamat xyru” tugon Nito kaya nginitian ko ito.

“Sige Na at tumakas na Kayo. Kaya ko Na ang labang ito” tugon ko kaya agad silang kumaway Habang pagpasok ulit ako sa loob.

Imbis Na pumasok sa kaliwang bahagi ay sa kanan ako pumasok para malaman kung saan ako dadalhin Nito ng biglang may humawak sa balikat ko kaya nagulat ako at nabalibag ko siya.

“Kaharo? Diba Sabi ko ay sumama ka Na sa kanila!” Turan ko dito.

“Hindi ka namin pwedeng pabayaan!” Tugon Nito at bigla namang lumitaw si temeyo.

“Laban Natin ito xyru” tugon Nito kaya napangiti ako.

“Kayo Na ang bahala sa mga kalaban at ako Na ang hahanap kay minos” wika ko at agad Na pumasok. Kusina pala ito ngunit kataka Takang Wala ni kahit isang tagapagsilbi akong nakita.

Dahan dahan  akong pumasok at may tatlong pintuan akong nakita palabas. Habang napatago sa likod ng pintuan at biglang may pumasok sa babaeng may dalang hugasin kaya agad ko itong hinila at Agad Na hinawakan ang kanyang leeg. Agad din naman itong naging abo.

Nagpatuloy ako sa pagpasok at sila temeyo at kaharo naman ang nagliligpit ng mga katawan Na naipatumba ko.

Habang papasok ako sa bulwagan ay may nakita akong lalaking nakasuot ng magarang kasuotan at papasok sa isang silid. Nakatalikod man ito ngunit hindi ako pwedeng magkamali siya si

MINOS

Maingat akong tumakbo papunta sa silid Na iyon at doon ko nakita ang isang lalaking nakatalikod at inaayos ang kanyang damit.

Kumakabog ang puso ko Habang papalapit dito. Gusto ko siyang yakapin at halikan. Gusto kong sabihin Na Ama Na siya at kamukhang kamukha niya ang aming anak Na si Narciso.

“Minos?” Agad kong tawag dito at nilingon naman niya ako pero walang kahit Na Ano akong nakita sa mukha nito. Parang nakakita Lang siya ng isang normal na nilalang.

Itutuloy….

What can you say about this chapter?

Leave your comments behind 😊😊

The Magical War 34

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Kumakabog ang puso ko Habang papalapit dito. Gusto ko siyang yakapin at halikan. Gusto kong sabihin Na Ama Na siya at kamukhang kamukha niya ang aming anak Na si Narciso.

“Minos?” Agad kong tawag dito at nilingon naman niya ako pero walang kahit Na Ano akong nakita sa mukha nito. Parang nakakita Lang siya ng isang normal na nilalang.

“Minos! Minos!” Tugon ko at Agad Na tumakbo papunta sa kanya at niyakap. Ramdam ko ang kabog ng dibdib Nito ngunit hindi ito tumutugon sa yakap ko.

“Bakit ka nandito?” Tanong nito at tinulak ako

“Nandito ako para iligtas ka” nakangiting tugon ko at lumapit ulit sa kanya.

“Kahangalan ang pag punta mo rito! Ikakasal na ako kaya wag mong sirain ang araw ng kasal ko” turan nito. Napahinto Ang mundo ko dahil sa kanyang sinabi. Halos mabingi ako at sasabog ang puso ko.

“A-Anong nangyayari sayo? Diba ako ang mahal mo? Paano Na ang anak natin? Pano Na tayo?” Naiiyak kong tugon ng bigla itong tumawa.

“Hahhahahaha sa tingin mo talaga ay papatol ako sa isang tulad mo? Lalaki ako xyru kaya babae ang hanap ko!” Bulyaw Nito kaya napapikit nalang ako at tinakpan ang Tenga ko.

“Hindi! Hindi! Ramdam ko pang mahal mo ako!” Sigaw ko at Agad kong binasa ang Isip niya. Ngunit ganun din ang sinasabi niya sa kanyang isip. Hindi niya ako mahal!

Halos manlumo ang katawan ko. Hindi ko alam kung ano ang gagawin o kung ano ang sasabihin. Basta tumutulo Lang ang aking luha dahilan para mapahawak ako sa aking dibdib.

Siguro ay naguguluhan Lang siya kaya agad ko siyang hinila at hinalikan. Agad siyang tumugon kaya medyo kumalma ang aking isip. Ilang minuto din kami sa paghahalikan.

“Hahaha masarap ba akong humalik kaya ka nababaliw sakin? Hahaha huli mo Na yun kaya umalis kana kung gusto mo pang mabuhay” tugon Nito. Ang akala ko ay siya Na ang taong magbibigay sakin ng kasiyahan ngunit siya Di pa tumatagal at heto ako’t nakakaramdam Na ng matinding sakit at kalungkutan.

Nahabalik nalang ako sa aking ulirat ng biglang may kumatok kaya agad kong pinulot ang aking sandata at pumasok sa isa pang pinto.

Sumilip ako habang pumapasok ang isang babae Na nakasuot ng magarang damit.

“Mmmm napakakisig ng taong mapapangasawa ko. Hindi na ako makapaghintay Na isilang itong batang dinadala ko!” Tugon Nito at hinalikan pa si minos. Tumugon naman siya at halos maglaplapan sila

Sobrang sakit ng mga nakikita ko. Halos ayaw tumigil ang aking mga luha sa pag agos. Ito Na yata ang pinaka masakit Na parusa Na aking nakita.

Na ikalawang pagkatataon ay sinaktan ulit ako ni minos. At sa pagkakataong ito ay tripleng sakit ang nararamdaman ko. Hindi ko alam kung bakit pero mahal Na mahal Na mahal ko si minos lalo pat pinag isa Na kami dahil sa anak namin.

“Nakahanda na ang bulwagan kaya maghanda ka Na rin!” Tugon ng malanding babae. At lumabas Na sa silid.

Ng makalabas Na ito sa silid ay saka din naman ako lumabas sa pinagtataguan ko. Hindi ko Na tiningnan si minos at Agad Na lumabas din.

Tagapagligtas ka xyru kaya Hindi ang siya ang dapat mong isipin.

Palabas Na sana ako ng makita ko si kaharo at temeyo Na dala dala ng mga kalaban. Nakatali sila at may piring ang mga mata.

Kailangan ko silang tulungan kaya sinundan ko sila. Ng mapunta sila sa Medyo madilim Na lugar ay doon Na ako umatake at doon napatay ko ang apat Na kalaban Na butas ang katawan.

Agad kong tinanggal ang tali nila at yung piring. Napayakap naman sila sa akin.

“Salamat xyru!” Sabay nilang sabi

“Sige tumakas Na Kayo at may kukunin Lang ako saglit!” Tugon ko at napatango naman sila at Agad Na tumakas.

Gusto ko munang panuorin ang kasal ni minos. Alam kong masakit pero gusto ko talagang makita siya. Habang papasok ako sa bulwagan ay isang malakas Na enerhiya ang tumama sa akin at tumillapon sa dingding kaya napahawak ako sa aking tiyan kung saan tumama ang malakas Na enerhiya.

“Hindi ko alam Na isa palang hangal at mahina ang tinatawag nilang tagapagligtas.” Wika Nito

“Oo ngat mahina ako ngunit kaya kong iligtas ang mundong ito at doon ko Na pinatama ang Normal kong tira. Sunod sunod ito kaya halos mabutas ang katawan Nito pero tumayo ulit sa at tumawa.

“Yun Lang ba ang kaya mo?” Tanong Nito at sumugod kaya agad akong napailag. Tinira ko Lang siya pero parang kayang kaya niya lang ang bawat atake ko kaya kailangan kong tumakas nalang. Ayokong ubusin ang aking enerhiya para Lang sa babaeng ito kaya agad ko siyang sinuntok at doon nakaladkad ito kaya doon Na ako tumakas.

Sa likod Na sana ako lalabas ngunit sarado Na lahat ng pintuan doon kaya Wala akong pag pipillian kundi ang dumaan sa harap.

Habang tumatakbo palabas ay may napansin akong lalaking nakaputi at may dalang nga pinggan kaya agad akong napahinto.

Hindi ako pwedeng magkamali si ASH yun!!!!

Agad akong nagtago sa likuran ng mga bilog Na haligi at nung medyo malapit Na siya ay agad ko siyang hinia papunta sa medyo madilim.

“Mmmmm mmmmm” sigaw Nito pero tinatakpan ko ang kanyang bibig.

“Shhhh ash ako to si Geo” tugon ko kaya agad siya tumigil at umikot para tingnan ako.

Pagkakita niya palang sakin ay Agad niya akong niyakap at napaiyak pa.

“Geo Geo! Huhuhu Salamat at buhay ka” tugon Nito at mahigpit itong nakayakap.

“Mas iniisip kita! Patawad at natagalan ako” tugon ko at tiningnan ang kanyang mukha.

Gwapo pa rin siya pero kitang Kita sa mukha niya ang paghihirap at sakit Na nararamdaman.

Halika Na at itatakas Na kita!“ Tugon ko at hinila siya ng biglang sumulpot yung babaeng kalaban ko kanina kasama ang dalawang lalaki.

Agad kong nilagay sa likod ko si ash at napaatras.

“At Saan Kayo pupunta?” Nakangising tanong ng babae

“Tatakas kka rin alipin? Hahahaha Hindi mo ba nagustuhan ang araw araw kong pagkantot sayo at aalis ka pa rin?” Tanong ng lalaki sabay bitaw ng nakakalokong ngiti kaya napayukom ako sa galit kaya tinawag ko si zerato at ruso.

“Anong kail—” Di Na naitapos ni zerato ang sasabihin ng mapatingin ito sa kalaban.

“Itakas niyo si ash dito at may tatapusin Lang akong tatlong bulate” tugon ko at inilabas ang aking espada.

Agad Na hinawakan ni zerato si ash at agad silang naglaho.

“Ang tapang mo bata!” Sigaw ng babae at Agad Na sumalakay ang babae.

Itutuloy……..

Salamat sa mga comments Niyo. Pramis nagaganahan ako sa pagsulat dahil sa mga positive comments niyo

😊

Ipagpatuloy Niyo Lang

😂

The Magical War 35

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Sisiw ka Lang samin bata!” Nakangising tugon ng lalaki ay panay balibag ng mga bagay sa akin.

“Tsk matapang lang kayo kasi tatlo Kayo!” Sigaw ko Sabay hawak ng aking espada.

“Edi ako muna ang makikipaglaban sayo!” Tugon ng lalaking may kadena sa katawan.

Umatake Lang siya ng umatake. Umiilag Lang din naman ako hanggang sa Tamaan ko siya ng isang malakas Na suntok at tumilapon. Agad na tumakbo ang dalawang kasama Nito sa kanya upang tulungan pero Agad Na tumayo ang lalaki at tinanggal ang kadena sa katawan.

Biglang naging itim ang mga mata nito at nagkapangil. Ng hilain niya ang kadena Na nakapulupot sa katawan niya ay agad itong nag apoy.

“Simulan na natin ang laban!” Malalim Na pagkasabi nito. Mukha malakas ang enerhiyang nilalabas niya Kay dapat hindi ako matamaan nito.

Inikot ikot niya ang kadena at pinatama sakin ngunit agad akong nakailag. Sa Hindi inaasahang pangyayari ay bigla nalang siyang sumulpot sa aking harapan at Agad akong sinuntok kaya tumilapon ako sa may dingding. Wala naman akong naramdamang sakit pero nakakabigla ang sobrang bilis Na kilos Nito Na parang isang kidlat.

Hindi pa ako nakakatayo ay agad ulit ako tumilapon. Rinig Na rinig ko ang tawanan ng ibang kasamahan nito.

“Hahahaha ang hina mo naman! Kung ako sayo ay lumuhod ka nalang at magmakaawang huwag patayin. Baka sakaling maawa pa ako’t gawing kitang Asawa” natatawang tugon nito Habang nasa uluhan ko kaya agad kong hinila ang kanyang paa at natumba ito.

Sinakyan ko siya at sinuntok ng paulit ulit hanggang sa tamaan din niy ako sa mukha pero hindi ako tumilapon bagkus ay inipon ko ang aking enerhiya at pinaulanan ko siya. Hindi ako tumigil hanggang nakikita ko pa itong nakagalaw.

Ng matapos ako ay doon ko Na nakita ang lalaking podpod ang mukha at wala ng buhay. Nang mapatingin ako sa dalawang tao Na nakatayo malapit sa pinag awayan namin ay halos manlaki ang mata ng babae at Hindi makapaniwala.

Nakita ko ang galit sa kanyang mukha at Agad Na nag bago ang anyo Nito.

“Walang Higa ka!!! Pinatay mo si Erliz!!!” Sigaw Nito Habang ang dating makinis Na balat Nito ay naging parang katulad sa buwaya. Ang buhok niya ay naging dilaw at nagkaroon ito ng mga pangil at mahahabang kuko.

“Pinagtangol ko lamang ang sarili ko!” Sagot ko at hinanda ang sarili.

Lakas kung lakas. Kapangyarihan labas sa kapangyarihan.

Hingal kaming dalawa Habang pareho kaming tumilapon. Malakas ito at ang kakaiba sa kanya ay parang metal Ang kanyang katawan.

Tumayo ulit ang babae at doon Na siya lumipad at umatake sakin. Nagullat ako sa atake Nito kaya napapikit nalang ako ngunit umilaw ang aking dibdib at doon ay tumama sa kanya papunta sa lalaking nanunuod sa amin at parang Wala Lang sa kanya ang nangyari.

Butas ang katawan ng babae at gumagapang pa ito para humingi ng tulong sa lalaking nakatayo malapit sa kanya ngunit biglang inilabas ng lalaki ang kanyang manipis at matulis Na sandata Sabay putol sa ulo ng babae.

Nagulat ako sa kanyang ginawa kaya agad akong napatayo. Kinuha ng lalaki ang ulo ng babae at tinapon ito sakin.

“Magsaya ka at natalo mo sila ngunit sa pagkakataong ito ay pupulbusin Kita Na parang abo” kalmadong tugon Nito at biglang nagkaroon ng sungay at buntot ang lalaki.

Ngumisi pa ito Na parang Handa sa laban.

Ako Na ang naunang umatake sa kanya ngunit agad niya akong hinampas sa kanyang buntot at tumilapon ako ngunit nakatayo naman ako.

Ponaulanan ko siya ng kapangyarihan ko ngunit sinangga niya ito gamit ang kapangyarihan niyang itim. Nagbabaga ang mga kamay Nito at lahat ng nahahawakan ay natutunaw kaya mabilis itong sumugod sa akin kaya mas nilabas ko pa ang enerhiya Na meron ako at pinaulanan siya.

Napahinto Naman ito ngunit bigla nalang nagbuga ito ng apoy dahilan para mapatakip ako. Pagtingin ko ulit sa kanya ay Wala Na ito sa kanyang kinatatayuan kaya agad akong lumingon lingon hanggang sa may tumama sa likod ko dahilan upang tumilapon ulit ako.

Naiinis Na ako sa lalaking to. Mahilig mag Tago kaya Hindi ako maka atake. Hanggang may tumama ulit sa likuran ko at doon ay nabangga ako sa dingding.

Kaya imbis Na lumingon lingon ay ginamit ko ang kapangyarihang nakakapagbasa ng isip upang malaman kong nasan siya kaya noong umatake ulit siya at doon ko Na nahawakan ang kanyang buntot at binalibag sa pader.

Ng mahiga Na ito saka ko pinaulanan ng aking kapangyarihan. Ngunit biglang may tumama sa aking tagiliran dahilan upang mapinsala ang aking kasuotan.

“Anong kaguluhan ito at sa araw ng kasal ko pa ginawa?” Tugon ng isang babae Na nakasuot ng magarang kasuotan at may hawak na tungkod. Siya! Siya yung babae Na ikakasal kay minos kaya agad akong napatayo at umatake sa kanya.

Tumilapon ang babae saka ang hawak na tungkol Nito. Agad kong nilapitan ang babae saka hinila ang kanyang buhok at inilabas ko ang aking sandata upang kitilin ang buhay Nito ngunit bigla nalang may lalaking naglalakad papunta sa amin.

Doon ko nakita si minos Na parang normal Lang ang kanyang nakikita kaya napatigil ako.

Ngunit dahil Doon  ay bigla nalang may matulis Na bagay ang bumaon sa aking tiyan kaya napatingin ako dito. Doon ko Na nakita ang patalim Na gamit ng lalaki Kanina. Buhay pa pala ang lalaking yun?

Tumingin ako Kay minos at nanlaki ang mga mata Nito Ngunit wala itong ginawa.

Agad Na binunot ng lalaki ang patalim kaya napaluhod nalang ako. Agad Naman tumayo ang babaeng hawak ko sa ulo.

“Bwesit muntikan mo pa akong mapatay!” Turan Nito at sinampal ako kaya napahiga nalang ako sa sahig.

“Hoy ikaw jetong ligpitin na yan bago pa magsimula ang kawal ko!” Wika ng babae at tumingin Kay minos Sabay ayos nito sa kanyang damit at hinalikan pa ito.

Kahit na dumidilim Na ang aking paningin ay hindi ko pa ring maiwasan Na masaktan. Sobrang sakit talaga Na halos sumikip ang dibdib ko.

Habang nakapikit ako biglang uminit ang aking katawan Na parang nag liliyab. Sa sobrang init Nito ay napasigaw ako hanggang sa tumubo ang aking pakpak at sungay.

“Whahahahah” Tawa ko kahit Na Hindi naman ako natatawa. Hindi ko Na ulit makontrol ang aking katawan.

Tumayo ako Na parang walang nangyari. Agad Na napa atras sila.  Kita ko ang takot sa mga mata nila. Papalapit ako sa kinaruruonan ni minos at ng malanding babae ngunit may naramdaman ulit akong tumusok sa aking likuran ngunit hindi ako tinablan kaya agad akong lumingon.

Nakita ko ang lalaki Na hawak ang isang espada Na naputol. Agad kong hinawakan ang kaniyang ulo at kinagat ito.

Patay ang lalaki ng bitawan ko ito kaya agad Na bumaling ang aking atensiyon Kay minos at sa babae. Kahit hindi ko kontrolado ang aking katawan ay gusto ko rin silang kitilan ng buhay sa ginawa nila sakin.

Agad silang tumakbo kaya lumipad ako upang maabutan sila hanggang sa mapunta sila sa bulwagan at doon ko nakita ang isang lalaki Na nakatalikod.

Ng lumingon siya ay doon ko nakita ang lalaking sunog ang kaliwang bahagi ng mata at nagliliyab.

Si Chanus!!!

“Nagagalak akong makita Ka xyru! Ang taong sinabi sa propesiya” seryosong turan Nito at naglakad papunta sakin. Gusto ko sanang magsalita ngunit walang lumalabas sa aking bibig.

Ng nasa harapan ko Na siya ay bigla ko nalang siyang ninuntok dahilan para mapaatras siya.

“Hahahaha malakas ka ngunit manghihina ka dito. GALVIS!!” Sigaw Nito at lumabas si galvis Na may dalang bata.

Si SEBASTIAN!!!!!

Agad Na nanghina ang tuhod ko at napaluhod. Kunin Na nila ang lahat wag Lang ang anak ko!

Dahil sa nakita ko ay bumalik ako sa normal. Kinuha naman ni chanus ang si Sebastian.

“Tingnan mo kung gaano ka enosente ang bata Na ito pero dahil sayo sanay siya sa kasalanan mo!” Wika Nito

“Galvis Bakit?” Tanong ko ngunit nanatili Lang itong nakayuko hanggang sa lumabas pa ang Ilang kasama Nito at doon tumambad sa aking paningin ang Ilang makapangyarihang nilalang kasali si Braqil!

“Pati ikaw Braqil?” Tanong ko at ngumisi Lang ito

“Napaka tanga mo! Hahaha Kayo at ng mga kasamahan mo ay mga hangal!” Turan nito kaya agad akong tumayo ang sumugod ng biglang tumama ang isang napakalakas Na enerhiya dahilan upang tumilapon ako.

“Tingnan mo kung paano mawalan ng mga taong minamahal. TINGNAN MO!!!” Sigaw ni chanus at biglang sinaksak ang tiyan ng aking anak.

“HINDIIIIIII!!!!” Sigaw ko ng biglang may lumitaw Na lalaki at hinawakan ako. Bigla kaming naglaho.

Itutuloy………

The Magical War- 36 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

‘Pok Pok pok’

Tunog ng martilyo Na hinahampas ko sa pinainit Na bakal Na gagawin kong sandata. Naputol kasi yung ginawa kong espada dahil sa laban namin nung nakaraang araw.

Kasama ko sina rigore at ng iba pang nagbubulontaryo upang sugpuin ang mga kalaban Na nagnanais sakupin ang mga inosenteng at marangal Na mga taong namumuhay.

Simula kasi noong araw Na naganap ang pinakamalagim Na bahagi ng buhay ko ay itinalaga ko Na ang sarili ko bilang isang demon hunter.

Dalawang taon Na rin mula ng mangyari ang malagim Na pangyayari laban samin ni chanus at hanggang ngayon ay sariwa pa rin ito sa aking isipan. Narito pa rin ang sakit at pighati sa aking puso kaya mas pursigido akong maghiganti ngunit hindi pa ngayon. Paplanohin ko ang lahat upang mas maging handa ako at upang mas malaki ang tsansa naming manalo.

“Nakatulala ka Na naman!” Tanong ni emanuel Habang ako ay nakatitig sa espadang binubo ko at biglang yumakap sa akin.

“Wala may iniisip lang “ sagot ko at pinagpatuloy ang pagpokpok.

“Mmmm dalawang taon Na ang nagdaan mahal kaya ibaon mo Na iyon sa limot” tugon Nito at hinalik halikan ang aking batok.

“Pwede ba emanuel may ginagawa ako at saka kakatapos Lang natin. Wag kang masyadong malibog” turan ko dito at napatawa naman ito.

“Eto naman Hindi na ma biro! May regla ka ba ngayon?” Tanong Nito kaya hinarap ko ito at tiningnan ng masama.

“Hehehe Sabi ko nga maghahanda ako ng tanghalian hehehe Sige punta muna ako sa loob.“tugon Nito at napakamot Na umalis.

Hayst napakapilyo pa rin ng isang yun. Alam kong may nangyayari sa amin at masaya naman ako sa piling niya pero parang may kulang. Yung Hindi ko talaga nararamdaman ang lubos Na kaligayahan katulad nung kasama kami ni minos. Naguiguilty nga ako eh kasi araw araw may nangyayari samin pero hindi ko naman masuklian yung pagmamahal niya Na ipinaparamdam niya sa akin.

Puno kasi ng galit ang aking puso kaya Siguro hindi ko maibigay ang pagmamahal Na hinihingi niya. Mas nangungulila kasi ako ngayon sa isang taong mas importante sa lahat.

Ang aking anak…

Flashback

Agad Na nanghina ang tuhod ko at napaluhod. Kunin Na nila ang lahat wag Lang ang anak ko!

Dahil sa nakita ko ay bumalik ako sa normal. Kinuha naman ni chanus ang si Sebastian.

“Tingnan mo kung gaano ka enosente ang bata Na ito pero dahil sayo sanay siya sa kasalanan mo!” Wika Nito

“Galvis Bakit?” Tanong ko ngunit nanatili Lang itong nakayuko hanggang sa lumabas pa ang Ilang kasama Nito at doon tumambad sa aking paningin ang Ilang makapangyarihang nilalang kasali si Braqil!

“Pati ikaw Braqil?” Tanong ko at ngumisi Lang ito

“Napaka tanga mo! Hahaha Kayo at ng mga kasamahan mo ay mga hangal!” Turan nito kaya agad akong tumayo ang sumugod ng biglang tumama ang isang napakalakas Na enerhiya dahilan upang tumilapon ako.

“Tingnan mo kung paano mawalan ng mga taong minamahal. TINGNAN MO!!!” Sigaw ni chanus at biglang sinaksak ang tiyan ng aking anak.

“HINDIIIIIII!!!!” Sigaw ko ng biglang may lumitaw Na lalaki at hinawakan ako. Bigla kaming naglaho.

Bigla kaming napunta sa isang malapad Na lupain kaya agad akong nagwala dahilan para makawala ako sa pagkayakap ng lalaki.

“Xyru Tama Na! Tama Na! Hindi mo sila kaya Sa ngayon! Walang patutunguhan yang galit mo! Hindi ngayon ang panahon upang maghiganti!” Wika nito

“Hindi mo alam yung sinasabi mo emanuel dahil Hindi ikaw ang Nasa kalagayan ko! Dalawang tao ang nawala sakin!!” Humagulgol kong Sabi sa kanya.

“Tutulungan Kita Na ihanda ang sarili mo xyru ngunit sana pakinggan mo ako. Hindi mo sila kaya sa ngayon” turan Nito at niyakap ako.

End of Flasback

Agad kong tinigilan ang aking ginagawa ng makaramdam ako ng pagod. Umupo muna ako sa silya at tiningnan yung iba ko pang nagawa. Medyo maganda Na ang pagkahasa ngunit kailangan ko pa itong hasain pa para maging perpekto.

“Geooo!!” Malakas Na boses mula sa labas ng bodega.

“Oh ash Anong masamang hangin ang nagdala sa inyo para mapadpad kayo rito?” Tanong ko at Agad naman itong napasimangot.

“Ayaw mo yata akong makita eh.” Nagtatampo nitong tugon

“Hayaan mo. Hinding hindi ako magsasawa sa mukha mo kahit minuminuto ko itong nakikita” biglang Sabat ni calub

“Tumahimik ka nga jan! Bayagan Kita eh” galit Na turan ni ash

“Hahaha para kayong magkasintahan!” Tugon ko at Agad namang napa NO si ash at si calub naman ay nakangiti Lang.

“Sinong mga kasama Niyo?” Tanong ko. kasi rinig Na rinig ko ang malalakas Na boses Na nagmumula sa labas.

“Mmmm kasama namin si Ama at sina temeyo at miyo. Kasama rin namin si kaharo at ilang mga kawal” sagot ni calub ng biglang dumating si emanuel.

“Lut–– ouy kayo pala!!! Buti at napadpad Kayo rito!!” Masiglang bati ni emanuel sa kanila.

“Kamusta kaibigang emanuel!” Turan ni calub. Si ash naman ay parang nawalan ng gawa dahil nakita niya si emanuel. Matagal ko Na ngang tinatanong ito kung bakit ayaw Na ayaw niya sa presensiya ni emanuel eh Wala naman itong ginagawang masama sa kanya ngunit Sabi Nito sinasabi daw ng inner self niya Na ayaw niya Kay emanuel kaya Di ko Na siya pinilit.

“Kamusta xyru!!” Bati ni haring sasalob Habang papasok kasunod sina temeyo at kaharo.

“Ouy magandang araw sa inyo!” Turan ko at lumapit naman si temeyo sa akin at niyakap ako pati Na si kaharo.

“Nakakailang naman dito sa inyo!” Turan ni temeyo dahil puro bakal ang nakikita niya kaya napatawa nalang ako

“Anong kailangan Ninyo haring sasalob at nagsadya pa tallaga kayong pumunta dito.” Tanong ko rito

“Una sa lahat ay nandito kami upang kamustahin ka at pangalawa ay gusto ka naming imbitahan sa isang kasiyahan bukas doon sa palasyo. Darating ang ibat ibang pinuno ng mga nilalang Na kakampi natin. Naisip ko Lang kasi Na magandang oportunidad ito upang makilala mo sila!” Turan Nito kaya napangiti nalang ako

“Sige pupunta ako.” Sagot ko

“Mabuti naman. May gagawin ka ba ngayon o may patutumbahing kalaban? Gusto sana naming tumulong” wika Nito at ngumiti

“Salamat ngunit may iba akong gagawin ngayon. Medyo tahimik din naman ngayon kasi hindi masyadong nanggagambala ang mga tauhan ni chanus kaya ay gagawa nalang ako ng sandatang gagamitin ko sa pandirigma” sagot ko

“Ahhh ganun ba Edi Hindi na rin kami magtatagal at pupuntahan pa namin ang lungga ng mga diyosa upang imbitahan sila” wika Nito

“Oh Sige mag iingat kayo lalo kana ash kasi hindi mo kayang ipagtanggol ang sarili mo” turan ko at inakbayan naman ito ni calub

“Wag kang mag alala at ako ang bahala sa kanya!” Nakangiting tugon Nito kaya nasiko siya ni ash.

“Brutal talaga itong mahal ko pero kahit ganun ikaw pa rin ang numero uno sa puso ko” wika Nito Na ikinairap ni ash. Mukhang baliw Na si calub dito sa bespren ko ahh.

“Dapat Na ba akong kiligin nun?” Tanong Nito sa isa kaya napasimangot naman si calub

“Naku wag Niyo kaming idamay jan sa mga kalandian Niyo at nasusuka ako! Kung pwede duon kayo sa ilog at mag laro Kayo ng kabayo-kabayuan dun!” Bulyaw ni temeyo.

“Oh siya aalis Na kami xyru bago pa mag away ang mga ito. Mag iingat ka rito at inaasahan ka namin bukas!” Turan Nito kaya napatango nalang ako. Lumabas din naman sila at kumaway pa ako bilang paalam.

Itutuloy……

The Magical War 37 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Madaling araw pa Lang ay nakahanda Na ang mga gamit Na susuotin ko mamaya. Gawa pa ito ng mga Mariposa doon sa ilog kaya masasabi kong maganda ang pagkagawa. Makulay ang damit at kumikintab.

Dahil nga maaga akong aalis mamaya ay agad akong nagluto ng almusal at ginising si emanuel.

“Psst gising na at maaga akong aalis!” Turan ko rito at tinapik pa ang balikat Nito ngunit tulog mantika pa rin ang gago kaya hinawakan ko ang ari nito at saka pinisil. Nakita ko agad ang pagngisi sa mukha niya.

Alam Na Alam ko ang gusto ng gagong Eto kaya Alam kong ito ang magpapagising sa kanya. Agad itong dumilat kaya nginitian ko ito at inilabas ang kutsiyong daladala ko palagi. Agad naman itong napabalikwas.

“Wag naman yan mahal! Di Na Kita mabibigyan ng anak kapag pinutol mo yan” turan Nito at tinakpan pa ang ari nito

“Ulol dalawang taon Na tayong nagtatalik ni hindi pa tayo nakakabuo buti pa si m..” Di ko Na tinapon at sumasakit Lang ang dibdib ko Na banggitin ang manlolokong lalaking yun.

“Gusto mo bumuo Na tayo? Malapit Na ang kabilugan ng buwan at tiyak Na makakabuo tayo pag nagtalik tayo sa araw Na yun!” Turan nito at tumayo sabay yakap sakin.

“Buti pa ay magbihis ka Na at handa Na ang agahan” wika ko at Agad Na lumabas sa silid.

Siguro ay nagtataka Kayo kung bakit kami Lang ni emanuel ang nandito? Dapat kasi ay sa palasyo kami tutuloy ngunit ginagambala kami palagi ng mga tauhan ni chanus kaya umalis kami doon upang hindi madamay yung iba.

“Ba!!! Sarap ng niluto natin ahhhh. Paniguradong madami Na naman ang makakain ko nito. Tingnan mo at tumataba Na ako!” Turan Nito kaya agad kong kinuha ang niluto ko.

“Wag kang kumain upang hindi ka tumaba!” Turan ko

“Eto naman palaging seryoso sa buhay. Tsaka kahit tumaba ako ay gwapo pa rin naman ako at baliw Na baliw ka parin” turan Nito at kumindat kindat kaya binato ko ito ng kutsara at Agad naman nitong nasalo.

“Salamat!” Nakangiting turan Nito kaya Agad kaming kumain.

Isang nakakabinging katahimikan ang dumapo sa hapagkainan kaya ng mapansin ito ni emanuel ay agad itong nagsalita.

“Nga pala kaylan ka aalis?” Tanong Nito

“Mmm mamaya pa Bakit?” Tanong ko

“Wala naman para makapaghanda rin ako” wika Nito

“Abay Hindi ka naman imbitado doon!” Turan ko

“Hindi imbitado o ayaw mo Lang Na makasama ako? Basta sasama ako para masigurado kong walang ibang magtatangkang ahasin ka!” Tugon Nito at Agad Na umalis.

“Napakaseloso ng hayop” bulong ko sa aking sarili.

---

Tanghali Na noong matapos akong maghanda. Suot suot ko Na ang sarili kong kasuotan at namangha akong nakatitig sa aking sarili dahil sa kasyang kasya ito sa akin at napakaganda nitong tingnan.

Ng makalabas ako sa aking silid ay doon ko Na nakita si emanuel suot suot ang puting damit. Mukha siyang anghel tingnan lalo pat napakakisig niya.

“Nanjan ka Na pala! Halika Na at handa Na ang sasakyan Natin” wika nito at inabot pa ang aking kamay.

Agad kaming lumabas sa aming tirahan. Paglabas namin ay tumambad kaagad ang napakagandang karwahe Na gawa pa sa kakaibang materyales.

“At Saan ka naman nakakuha ng ganitong karwahe?” Kunot noo kong tanong dito.

“Wag ka Na ngang maraming tanong at sumakay ka nalang” tugon nito kaya sumakay nalang ako kesa makipag away pa sa kanya.

Takip silim Na noong makarating kami sa palasyo. Agad kaming sinalubong ng mga kawal at ng hari.

“Xyru!! Nagagalak akong makita ka” masayang bati nito at hinagkan pa ako.

“Ako din mahal Na hari. Mukhang sakto Lang yata ang pagdating ko” Turan ko rito

“Tamang Tama Lang ang pagdating mo. Lahat ng inimbitahan ko ay nandito Na kaya tayo ay magsisimula maya maya” turan Nito at pumasok kami sa loob.

Marami ang dumalo sa kasiyahan at lahat ay masayang nag uusap. Yung iba nga napapahinto ng makita Ako. Siguro ay kilala nila ako o nakita Na nila ako.

“Mga kaibigan! Nandito tayo ngayon upang bigyan natin ang ating mga sarili Na makilala ang isat isa! Ito Na ang panahon upang magkaisa tayo para sa kapakanan ng lahat! Ako ay nagagalak at lahat ng inimbitahan ko ay pumunta kaya sulitin Niyo ang kasiyahang ito!” Sigaw ni haring sasalob kaya nagbunyi ang lahat.

“Ikaw si xyru Hindi ba?” Biglang tanong ng isang lalaki Na makisig at may mhabang buhok Na puti.

“Ako nga ginoo” nakangiting sagot ko

“Matagal ko ng naririnig ang pangalan mo at ngayon ay sa wakas at nakita Na rin Kita ng personal. Tama nga ang sinasabi nila isa kang makisig Na nilalang” turan Nito kaya medyo nahiya ako sa sinabi Nito.

“Naku wag mong paniwalaan ang mga sabi sabing iyan” turan ko

“Nga pala ako si Esta, mula sa lahi ng mangagamot. Kaya kong pagalingin Ang Ano mang sakit at pilas sa katawan ng tao” wika Nito

“Hahahaha sakit sa puso kaya mong gamutin? Bale Nagagalak ako makilala ka esta. Hindi ko Na siguro kailangan pang magpakilala dahil kilala mo Na ako.“sa got ko

“Anong klaseng sakit ba yan? Kung literal ang tinutukoy mo ay kaya ko ngunit kapag tungkol ito sa pagmamahal ay tanging ikaw Lang ang makakahilom Nito” turan nito Kaya napangiti nalang ako.

“Andito ka Lang pala mahal” sulpot ni emanuel at inakbayan ako.

“Oh pano xyru makikihalo bilo muna ako sa iba. Masaya akong makilala ka. Kung may pagkakataon din ay pumasyal ka sa kaharian namin!” Turan Nito kaya ngumiti ako at tinanguan niya.

“Nawala Lang ako saglit ay llumandi na kaagad” pabulong Na Sabi ni emanuel kaya agad ko itong siniko.

“Pwede ba Nasa kasiyahan tayo ngayon. Pwede palampasin mo muna yang mga selos mo at naiinis ako” sagot ko at Agad ko siyang tinalikuran.

Naglibot libot ako at marami akong nakilalang lahi. Masaya sila Na nakilala ako at ganun din naman ako.

“Xyru!“tawag ng babaeng lumilipad papunta sakin.

“Ouy nandito ka rin pala marifa” turan ko. Siya ang reyna ng mga mariposa.

“Sobrang kisig mo tingnan jan sa suot mo ngayon” masayang Sabi Nito

“Oo nga eh. Salamat sa mga alaga mo at ginawan nila ako” tugon ko

“Talaga mga alaga ko ang gumawa niyan? Di ko alam Na may pakinabang pala yung mga yun” Wika Nito Na ikinatawa ko.

“Siya nga pala Xyru ipakilala Kita sa mga kaibigan ko.” Tugon nito at hinila ang dalawang babae.

“Eto si kaduza ang Reyna ng mga insekto at ito naman si flippi ang pinuno ng mga diyosa” pakilala nito kaya agad ko silang kinamayan.

“Nagagalak akong makilala kayo lalo pat napaka ganda niyong mga binibini” turan ko ng may makita akong lalaking nakamaskara nakatitig sa akin. Hindi ko alam kong Ano ang nagtulak sa akin para tawagin ito ngunit bigla itong umalis.

“Sandali Lang at may pupuntahan muna ako” turan ko at Agad Na sinundan ang lalaki.

Patakbo itong umalis kaya mabilis din akong kumilos hanggang sa makalabas kami sa palasyo. Ngunit bigla itong nawala kaya hinanap ko ito hanggang sa makita ko ito sa kalayuan na nakatayo at nakatingin sa akin.

Dahan dahan akong lumapit ngunit bigla nitong itinaas ang kanyang kamay at parang may hawak. Dahan dahan akong lumapit ngunit dahan dahan din itong naglaho..

Lumapit ako kung saan siya nakatayo at doon ko nakita ang isang kwentas. Maganda ito ngunit mas nagulat ako ng may nakasulat dito

“Mahal Kita XYRU”

Itutuloy……..

The Magical War 38 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Tatlong araw Na mula noong may nangyaring kasiyahan sa palasyo at talaga namang masaya ang araw Na yun. Marami ako nakilala lalo na yung mga nagbuluntaryong tutulong sakin.

Ngunit ang bumabagabag sa akin ngayon ay kung sino ang taong may ari ng kwentas Na ito. Alam kong para sa akin ito dahil may pangalan ko ito.

Ayoko mang mag isip ng masama ngunit parang kilala ko ang taong iyon ngunit hindi ko Lang matukoy kung sino.

“Kamahalan nakahanda Na ang mga hukbo ko para salakayin ang mga mananakop sa hetodiyo” turan ng isang  alaga ni rigore kaya agad kong hinanda ang aking sarili.

“Sige kumalat Kayo at isa isahin ang mga kalaban Na malapit” wika ko at Agad Na naglakad papunta sa sentro kung saan nandoon ang mga kalaban.

Ng makita ako ng isang kalaban ako Agad itong tumakbo kaya hinabol ko ito. Sa dalawang taon ko ng nag eensayo Alam ko Na kung paano gamitin ang kapangyarihan ko at kung paano maging Maliksi kaya sisiw Lang ito sa akin.

Ng mahuli ko ito ay agad kong sinuntok ang kanyang dibdib dahilan upang mabutas ito. Agad kong tinapon ang kanyang katawan at nagpatuloy sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa sentro.

Kitang Kita ko kung paano nila itinali ang mga orcs at mga manggagamot at kasama rito si esta.

“Pakawalan Niyo sila o papatayin ko kayong lahat?” Tanong ko sa kanila at biglang lumabas ang isang lalaking matipuno ang katawan at halos pumutok ang damit nito sa sobrang laki ng mga braso at dibdib Nito.

“At Sino ka naman bubwit?” Tanong Nito at naninigarilyo pa kaya agad akong lumundad dito at sinaksak ang kanyang tiyan. Gulat na gulat ang lalaki sa ginawa ko at Agad Na napaluhod.

“Ako ang tatapos sa lahi Niyo” bulong ko rito at sinipa pa siya sabay bunot ng aking sandata. Agad Na natulala ang mga alagad nito ngunit agad silang sumalakay sa akin ng sabay sabay.

Itinaas ko ang aking kamay at Agad Na naglabas ng enerhiya dahilan upang mapudpod ang mga ito at walang natira.

Dumating naman sila rigore Na dala ang iba kasamahan Nito Na sugatan. Agad naman naming tinulungan ang mga nakatali Na orcs at manggagamot.

“Salamat Xyru!” Turan ni esta at bigla akong niyakap.

“Walang ano man! Tungkulin ko iyon” sagot ko at humiwalay sa pagkayakap dito.

“Napakahusay mo at napakalakas. Sa tingin ko ang sapat Na iyon upang talunin ang tukbo nila chanus” masiglang tugon Nito

“Sa tingin ko ang malabo iyon dahil sobrang dami ng alagad Nito at makapangyarihan pa” tugon ko pero tinapik ang aking balita.

“Kaya nga nandito kami upang tulungan Ka at ng mga kasamahan mo” turan nito

“Salamat esta. Nga pala among pakay ng mga yun at ginambala Kayo?” Tanong ko

“Gusto nilang kunin ang mga orcs at Ilang lahi ko upang gawing tagapagsilbi. Sinubukan naman naming lumaban ngunit hindi namin kinaya kaya humantong kami sa ganun” sagot Nito

“Buti nalang at nakarating sa amin ang paghingi mo ng tulong dahilan upang makapunta kami Agad rito” wika ko ng biglang may mapansin ulit ako ng may taong nakatayo sa Di kalayuan at nakamaskara ulit ito. Gusto ko siya lapitan ngunit Agad itong tumakbo. Hahabulin ko pa sana ito ngunit bigla akong hinila ni esta.

“Siguro ay kumain muna Kayo at dito Na magpalipas ng gabi” alok Nito. Tatangi pa sana ako ngunit ng makita kong may Ilang nasugatan at kailangan magpahinga ay hindi Na ako tumutol.

Alas sais ng gabi noong magsimula ang kasiyahan. May inuman at pagkaing nakahanda para sa lahat. Nagbubunyi ang lahat ngunit ako at nag iisip pa rin sa lalaking nagmamatyag sa akin. Hindi ko alam kung anong motibo niya ngunit dahil sa ginagawa niya ay ituturing ko siyang kalaban,

Mahirap ang magtiwala kaya lahat ng Hindi ko kilala ay tinuturing kong kalaban. Nasa ganoong pag iisip ako ng biglang tumabi si esta.

“Mukhang malalim ang iniisip natin ahhh” wika Nito at inabutan ako ng inumin kaya agad ko rin naman itong kinuha.

“Nag iisip Lang” maikli kong sagot

“At ano ang bumabagabag sa Iyo?” Tanong nito

“Wala. Iniisip ko Lang kung paano ko lalabanan si chanus” turan ko at napatingin naman ito sa akin.

“Salamat xyru ha at inalay mo ang buhay mo sa pagligtas sa amin. Lagi mong tandaan Na handa kaming tumulong sa Ano mang oras. Hangad din namin ay magkaroon ng kapayapaan sa mundong ito kaya kami Ay tutulong sa panahon Na kaylangan mo. Basta ay magsabi ka Lang” turan Nito

“Salamat din esta. Sa totoo Lang kung Hindi Lang ako ang tagapagligtas ngayon ay mas pipiliin kong mamuhay ng normal. Yung walang gulo, walang away, walang digmaan, Basta gusto ko yung payapa Lang” sagot ko rito

“Mmmm hindi mo makakamit ang mga yan kung Hindi mo mapapatalsik si chanus. Hanggang nanjan siya ay patuloy itong maghahasik ng lagim. Kaya nga nagagalak kami at dumating ka para may katapas si chanus” wika Nito at ngumiti.

“Sana ganun Lang kadaling talunin si chanus. Yun din yung iniisip ko nung una kaming nagkita eh ngunit nahanap pa rin niya ang kahinaan ko at yung ang pinuntirya niya” sagot ko

“Ano bang kahinaan mo xyru?” Biglang tanong Nito kaya napatingin ako sa kanya,

“Isa Lang naman ang kahinaan ko at alam ko ring ito rin ang isa sa mga kahinaan ko. Alam kasi ni chanus noon na nagdalantao ako at nanganak kaya kinuha niya ito at pinatay. Sa mga panahong iyon ay halos mabaliw ako sa pagkawala ng aking anak. Kaya kong ipagpalit lahat ng meron ako wag Lang siyang mawala ngunit sa isang iglap ay pinatay ito ni chanus ng walang kahirap nirap” kwento ko rito.

“Pareho din tayo. Ang aking mga magulang ay siyang namumuno sa lugar na ito noon ngunit noong sumiklab ang hidwaan ng mga kampon ni chanus at ng mga Taga mahitinika ay namatay sila. Sila ang nagsilbing Taga gamot sa mga may sugat at sakit.” Kwento rin Nito

“Alam mo siguro ay magpahinga nalang tayo at baka malasing pa tayo. Baka bumalik pa yung mga halimaw Na yun at Hindi na tayo makalaban dahil sa kalasingan” turan ko at tumayo Na.

“Mabuti pa nga! Sige hatid Na Kita sa magiging kwarto mo” alok Nito kaya Agad kaming pumasok sa loob at hinatid ako sa aking silid.

Itutuloy………

This is not an update

Hi mga masusi kong tagapagsubaybay. Ako ay nagagalak at nasisiyahan kayo sa aking gawa. Ngunit bilang isang manunulat gusto rin namin Na makalikom ng ediya mula sa inyo upang mas mapaganda ang aming gawa.

Ang inyong mga komento ay siyang nagpapagana sa akin upang mag sulat. Napakasarap nga sa pakiramdam Na binabasa Niyo ang aking gawa😊

Gusto ko Lang magpasalamat sa mga taong ito Na palaging sumusubaybay at nag hihintay palagi ng updates:

@KhimGutierrez6 @Bluesea92 @LechelBakEr @radnielocid123 @pota2002

Ang mga Hindi ko Na mention ay sa susunod nalang😊😊😊

Maraming Salamat po❤️❤️

The Magical War 39 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Tanghali Na mula ng makarating kami rito sa bahay. Dito ko Na rin muna pinatuloy ang mga kasamahan nila rigore at para makakain din sila.

“Oh kamusta ang lakad?” Tanong Agad ni emanuel noong makarating kami. Natawa pa nga ako sa ayos Nito kasi naglalaba ito at halatang hindi marunong. Agad itong tumayo at lumapit.

“Mukhang pagod ang Asawa ko ahh” turan Nito at minasahe pa ang likod ko. Napa yiehhhhh naman ang mga kasamahan ko dahil sa pinagsasabi ng gagong to.

“Baka mas lalong mapagod yan mamaya pareng emanuel!” Hirit ni rigore kaya sinamaan ko ito ng tingin.

“Naku Hindi ko papagurin itong mahal ko. Dahan dahan Lang tayo mamaya mahal hah at tsaka ako Na trumabaho” nakangising turan Nito kaya agad ko itong siniko.

“Magpahinga nalang Kayo jan at ako Na ang magluluto” wika ko at Agad Na tumayo saka pumunta sa kusina. Wala kasi kaming tagapag silbi dito kaya kami Ang dapat Na magluto.

Hinalungkat ko ang mga pwedeng lutuin at saktong sakto may stock pang karne sa balde Na may nyebe at asin. Agad kong kinuha ito at naghanda para sa pagluluto.

Habang nakatalikod at naghihiwa ng sangkap ay biglang lumingkis si emanuel sa aking likuran.

“May isda pa jan Na pwedeng lutuin. Nanghuli ako kahapon para sana ulamin natin kaso Di ka naman umuwi Di tuloy ako Naka puntos” turan nito at hinalik halikan niya ang aking batok.

“Magtigil ka nga at baka may makakita satin!” Saway ko dito.

“Eh tigang na tigang Na ako mahal eh. Alam mo namang Ito Lang ang kaligayahan ko kaya pagbigyan mo Na ako” wika Nito kaya agad kong itinaas ang kutsilyo. Napabitaw naman ito sa pagkayakap sakin. Kahit nakatalikod ito ay Alam kong dismayado ito.

“Mamaya Na pagmakaalis Na sila rigore ay pagbibigyan Kita” wika Nito at Agad niya akong hinila paharap sa kanya.

“Talaga? Sige maliligo Na ako!” Masayang wika Nito at Agad Na patakbong umalis. Para talagang bata itong si emanuel. Noong una kaming magkita ay napakaseryoso Nito ngunit nung magsama Na kami ay parang bumaligtad ang utak.

Nagpatuloy ako pagluluto. Madami ang niluto ko upang magkasya sa amin. May isda, karne ng usa at Karne ng manok. Limang potahe ang naluto ko at sa Kada tikim ko ay nawawala ang gutom ko. Nakakawalang gana kumain kapag ikaw ang nagluto.

Ng maihanda ko ang hapagkainan ay isa isa namang lumapit ang mga tauhan ni rigore kasama siya. Tinawag ko rin si emanuel at lumabas naman ito. Nakasuot ito ng panligong damit at halatang kakatapos niya Lang.

“Naks mukhang handa ka Na pareng emanuel ahhh” biro ni rigore

“Pumayag eh” nakangiting sagot naman ni emanuel kaya binato ko ito ng kutsara.

“Ang sweet Niyo naman kamahalan. Bagay Na bagay Kayo ni emanuel” turan ng isang kasamahan ni rigore. Todo ngiti naman ang gago at ako naman ay nanatiling tahimik.

“Siya nga pala kamahalan. Nasaan Na si ginoong minos? Bakit bigla siyang nawala matapos mawala ang inyong anak?” Tanong ng isa pang alagad ni rigore kaya natahimik ang lahat. Agad naman itong binatukan ni rigore kaya napayuko nalang ito.

Hindi naman ako galit sa tanong nito. Bumalik Lang talaga ang alaala nung mga panahong masaya kami. Nakita ko rin ang pagbabago ng ekspresiyon ng mukha ni emanuel. Halatang Hindi nagustuhan ang sinabi ng kasamahan ni rigore.

“Pasensiya Na at naitanong ko. Hindi na mauulit kamahalan” paghingi ng tawad Nito.

“Nako Wala yun. Bakit sobrang seryoso Niyo pagdating sa usaping iyon? Basta ang Alam ko ay bigla nalang nawala si minos kaya Hindi ko Na siya hinanap. Nanjan naman si emanuel para mahalin ako” sagot ko at biglang tumayo.

“Pahangin muna ako sa labas” turan ko at Agad Na umalis.

Nasa gitna ng gubat ang aming tahanan kaya paglabas mo ay mga kahoy kaagad ang bubungad sayo. Umupo ako sa silya malapit sa pintuan at Agad Na inilabas ang kwentas Na nakuha ko doon sa palasyo.

“Sino ka ba talaga?” Tanong ko ng biglang nagsiliparan ang mga ibon kaya napatingin ako dito.

Tumayo ako at dahan dalang lumapit sa isang masukal Na parte ng gubat. Agad kong hinawi ang nga damo gamit ang kaoangyarihan ko ngunit walang tao dito kaya napalingon ako sa paligid ngunit Wala naman. Baka trip Lang talaga ng mga ibon Na lumipad ng sabay sabay.

Tatalikod Na sana ako ng may mapansin akong nakaitim Na katayo sa unahan. Medyo malayo ito at Hindi ko makita ang kanyang mukha dahil natatakpan ito sa suot niyang damit.

Nakatingin ito sa akin Habang may dalang sanggol. Sanggol Na  kilalang kilala ko dahil ako ang Ama Nito.

“Sebastian?” Tanong ko at Agad Na tumakbo papunta sa kinaroroonan ng lalaki ngunit parang walang nagbago. Ganun pa rin ang distansiya namin. Habang kumalapit ako ay lumalayo din ito.

Pinagmasdan ko ang lalaki habang hawak ang aking anak. Tumutulo Na ang aking luha at panay takbo papunta dito.

Ngunit biglang nag iba ang sanggol Na hawak Nito. Ang kaninang balot ng tela ay biglang lumaki. Naging isang bata. Batang natutulog at parang walang Alam sa nangyayari.

“Sebastian!!!!!” Sigaw ko dahilan upang magising ang bata. Kinusot pa Nito ang kanyang mga mata. Gustong gusto kong lapitan ang ito ngunit biglang tumalon ang lalaki sa bangin dahilan para lumabas ang pakpak ko.

Oo Hindi ko pa rin makontrol ang nilalang sa loob ng katawan ko. Gustohin ko man ay parang ayaw Nito. Nag Wala ako at biglang lumipad papunta sa bangin ngunit wala akong nakita doon.

Tanging malalim Na tubig ang aking nakita at iilang puno. Lumingon lingod ako sa paligid ngunit Wala talaga hanggang sa biglang may tumusok sa aking likuran.

Hindi ito malalim ngunit bigla nalang bumigat ang talukap ng aking mga mata dahilan para mahulog ako sa bangin. Hindi ko maigalaw ang aking katawan Basta ang Alam ko ay nawala Ang aking pakpak at nahulog sa tubig pagkatapos ay nawalan na ako ng malay.

Itutuloy………

The Magical War 40 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

ASH POV

Siguro ay kilala Niyo Na ako bilang matalik Na kaibigan ni Geo. Ngunit higit pa dun ang nararamdaman ko sa kanya. Simula pagkabata ay siya Na ang naging kaibigan. Tagapagtangol, Taga Salo ng problema, Taga sagot ng asignatura ko at higit sa lahat ang nagpapasaya sakin. Oo mali ang magkagusto sa sarili mong bestfriend kasi hindi mo alam kung ano ang magiging resulta Nito kaya nga tinago ko hanggang ngayon itong nararamdaman ko.

Noong mapunta ako dito sa mundong ito ay doon ko naranasan ang hirap. Ng higupin kami ng kwentas ni Geo ay napunta ako sa isang malapad Na lugar kung saan maraming mangangalakal ang nagbebenta. Para akong palaboy nun na naghahanap ng makakain pati Na rin sa matalik kong kaibigan.

Umiiyak pa nga ako nun Habang kumakain. Hindi ko alam kung nasaan si Geo kaya mas lalo akong nangulila.

Ilang linggo Din akong naglilibot libot at nanghihingi ng pagkain hanggang sa ng yari ang isang digmaan at isa ako sa naging bihag.

Takot Na takot ako dahil hindi ordinaryong tao ang kumuha samin. May mga pangil ito. Maitim Na balat at may pangit Na mukha. Iyak Lang ako ng iyak sa panahon Na yun hanggang sa makita ako ng lalaking malaki ang katawan, nagliliyab ang mga mata nito at sunog ang mukha Nito Na parang sinawsaw sa nagbabagang bakal.

Hinawakan Nito ang aking mukha at Agad Na napangiti. Nanginginig ako sa mga oras na yun at halos hindi maka galaw. Agad niyang nilapit ang kanyang mukha at hinalikan ako ngunit dahil sa pagkabigla ay agad ko siyang tinulak at sinuntok.

Napahamak ang lalaki sa kanyang mukha sabay ngiti. Tumayo ito at sinampal ako paka napadapa ako sa sobrang lakas.

“Mula ngayon ay akin ka Na!” Turan Nito at pinunit ang aking kasuotan.

Hubot hubad akong nakahiga Habang nakatali ang kamay at umiiyak. Pinagsawaan niya ang aking katawan Na parang isang babae.

Nilamas niya lahat. Pagkatapos nun ay ginalaw niya ako. Sobrang sakit dahil hindi ordinaryo Ang laki ng kanyang titi. Dumudugo Na ang aking labi sa sobrang pagkagat ko dito. Patuloy ito sa paggalaw hanggang sa labasan ito.

Araw araw niya akong ginagawang puta hanggang sa magyaya pa ito ng iba. Kinakantot niya ako Habang may gumagalaw din sa isang butas ko. Minsan nga apat sila.

Minsan Hindi ito umuuwi kaya Masaya ako pag Wala ito sa palasyo. Ngunit kapag babalik ito halos warakin niya ang butas ko.

Gustong gusto ko ng magpakamatay sa mga oras na yun Ngunit naisip ko Na kailangang makita ko pa ang kaibigan ko at sabay kaming uuwi sa kabilang mundo. Kapag nagkataon yun ay hindi Na ako magdadalawang isip Na sabihin sa kanya ang aking nararamdaman.

Hanggang sa isang araw ay nasakop ng mga alagad ni chanus ang isang palasyo sa hilaga. Masaya ang lahat lalo na ang anak Na babae ni chanus. Ilang araw matapos ang matagumpay Na pagsakop nila ay biglang nag anunsiyo si chanus Na ikakasal na ang kanyang babaeng anak. Agad Na naghanda ang lahat para sa araw ng kasal.

Gabi pa Lang ay handa Na ang lahat Ngunit isang nakakabiglang pangyayari ang naganap. May humilang lalaki sa akin.

Gulat na gulat ako ng makita ko si Geo. Nagbago ang Anyo Nito. Yung dating patpatin at cute na lalaki ay naging gwapo at nagkaroon ng matikas Na katawan.

Niyakap ko pa nga ito at humagulgol sa pag iyak Ngunit biglang may sumulpot Na mga kalaban at isa dito ay bumaboy sa akin.

Biglang may tinawag si Geo at lumabas ang dalawang makisig Na lalaki at hinawakan ako at Bigla kaming nawala.

Napunta kami sa isang palasyo din Ngunit tahimik at payapa. Agad din naman nawala ang dalawa kaya naiwan ako. Paikot akong naglakad doon hanggang sa may dumating Na kalaban at lumapit sa lalaking may hawak na bata. Agad Na dinala ng mga kalaban Na kawal ang lalaki at sinakay sa lumilipad Na karwahe.

Nagtago ako sa isang liblib Na lugar. Baka kasi may kalaban Na naman at mahuli ako ngunit nakatulog ako.

Nagising nalang ako ng may maingay akong narinig. Dito ko nakita ang sandamakmak na mga kawal Na sugatan.

Naalala ko Na sila yung mga bihag doon sa hilaga dahil isa ako sa mga nagdadala ng pagkain doon.

Agad akong lumabas at pinuntahan sila. Tinulungan ko silang magbuhat ng mga gamit. Ngunit Habang nasa ganoong paghahakot ako ng biglang natumba ang isang lalaki kaya agad ko itong nilapitan.

“Calub!!” Sigaw ng isang matandang lalaki at lumapit dito.

Makisig ang lalaki at may maamong mukha Ngunit nung nagkamalay ito ay palagi akong sinusungitan kaya sinusungitan ko Din ito hanggang sa nagbago ang ugali Nito at palaging nagpapapansin.

“Hoy!! Tulala ka Na naman jan!” Biglang sulpot ni calub sa aking harapan.

“Ano Na naman ang ginagawa mo dito sa loob ng kwarto?” Inis kong tanong dito.

“Mmm dito ako matutulog” nakangising turan Nito at sumampa sa aking kama.

“Hoy abuso kanang unggoy ka!” Bulyaw ko

“Ahh unggoy pala ahh” turan Nito at hinila kaya dahilan upang mapahiga ako.

“Mmm bitawan mo nga ako at ramdam Na ramdam ko yang paglalaki ko” tugon ko at sinubukang tumayo ngunit bigla niya akong binaligtad kaya nakapatong Na siya sa akin.

“Hoy sobrang bigat mong hayop ka!!” Sigaw ko ngunit seryoso itong nakatingin sa mukha mo.

“Mahal Kita” wika Nito kaya napakunot ang ulo ko

“Ano? Wag mo nga akong biruin unggoy ka!” Inis kong tugon

“Mahal kita!” Malakas Na sabi Nito kaya natahimik ako ngunit tinutulak ko Na ito para makaalis ako sa awkward moment nato.

“M-mahal Kita” wika Nito at may luha ng umabas sa mga mata Nito. Agad akong nahabag sa itsura nito. Parang nararamdaman ko rin ang sakit Na dinaramdam Nito. Masakit kayang magmahal na Hindi nasusuklian ang iyong pagmamahal.

Agad kong hinawakan ang kanyang mukha at dahan dahan itong hinalikan. Agad din namang itong tumugon sa mga halik ko.

Mula sa dahan dahan ay bigla itong naging marahas. Ipinapasok Nito ang kanyang dila sa loob dahilan upang mapaungol ako.

(Bad scene will be posted in Restricted Chapter)

Itutuloy…….

The Magical War 41 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Hilo at pananakit sa buong katawan ang naramdaman ko matapos magising. Ang huli kung natandaan ay nahulog ako sa ilog at nawalan ng malay ngunit heto ako ngayon nakahiga at maayos ang lagay.

Habang nakatulala at pilit Na binabalik ang emerhiyang nawala sa akin ay biglang may pumasok Na matandang lalaki. May hawak itong mangkok at isang Baso ng inumin.

“Salamat naman at nagising ka Na. Heto ang pagkain dahil dalawang araw ka ng natutulog ay kailangan mo ulit lakas upang mas mapabilis ang iyong paggaling. At ito naman ay inumin mo upang mawala ang pananakit ng katawan mo” turan Nito ngunit isang malallim Na titig Lang ang aking binitawan. Sinubukan ko kasing basahin ang isip Nito.

“Hindi mo mababasa ang isip ko dahil isa akong terzanoya. Kami ay may kakayahang mag lakbay gamit ang oras” turan nito ngunit nakatingin pa rin ako sa kanya.

“Ang Lahi ko ay mula sa terzano kung saan doon makikita ang ibat ibang lahi Na nagmula sa ibat ibang mundo” dagdag Nito.

“Masaya doon at puno lalo pat nagkakaisa ang mga tao doon. Ngunit nagbago ang lahat ng sinalakay kami ng sandamakmak Na dugong itim. Isa isa nilang binihag ang mga kasamahan ko. Sinubukan kung lumaban ngunit nabigo ako. Kaya noong nakakuha ako ng tiyempo para makatakas ay agad ko itong ginawa” turan Nito.

Ano naman ang pakialam ko sa nakaraan ng matandang ito? Ni Hindi ko nga siya tinanong eh.

“Kinwento ko Lang para malaman mong Hindi ako kalaban” turan nito. Nababasa ba niya ang iniisip ko?

“Oo nababasa ko ang iniisip mo! Kaya ka natatalo ng kalaban mo dahil hindi mo pa kabisado ang mga kakayahan mo! Bayaan mo at pagmalakas ka Na ay tuturuan Kita!” Wika Nito.

Agad niyang nilagay ang pagkaing dala sa aking harapan. Umalis naman ito at may gagawin pa daw siya. Sinabi pa Nito Na kung may kailangan daw ako ay tawagin ko lang siya.

Masakit pa ang katawan ko ngunit Wala Na naman yung sugat sa aking likuran at dibdib. Ang iniisip ko Lang ngayon ay yung taong sunod ng sunod sa akin.

Alam kung Hindi iisa yung taong nakita ko sa palasyo at yung nakita ko sa gubat. Hamak Na mas makapangyarihan yung nakita ko sa gubat dahil narin sa enerhiya Na nararamdaman ko Habang papalapit ako rito.

Hindi ko alam kung anong pakay Nito ngunit nakakasigurado akong kalaban ito.

---

Ng maramdaman kong Medyo maayos Na ang aking pakiramdam ay agad akong tumayo at lumabas sa silid. Hindi kalakihan ang bahay ngunit maayos naman ito. Puno ito ng mga kakaibang bagay.

Habang masusing nakatingin sa mga gamit Nito ay biglang may nagsalita Na ikinagulat ko.

“Mabuti naman at maayos ka Na” wika Nito Na ikinalingon ko.

“Salamat sa pagligtas sakin ngunit kailangan ko ng umalis at may mga kasamahan akong kasama at paniguradong hinahanap ako” turan Nito

“Alam ko ngunit hindi ka napunta dito dahil Lang nagkataon. Hindi naman talaga Kita niligtas, nakita Kita doon sa gitna ng gubat kung saan naghahanap ako ng makakain. Basang bass ka nun at walang malay. Hindi ko nga mawari kung bakit basa ka eh Hindi naman umulan ng mga panahon iyon. Kaya dinala Kita dito. Sinubukan kung basahin ang utak mo ngunit blanko ito marahil ay hindi pa gumagana dahil sa Wala ka pang malay” kwento Nito

“Kaya nga nagpapasalamat ako dahil sa tulong mo. Sige ganito nalang. Tawagin mo Lang ako kapag kaylangan mo ako at darating ako” turan ko

“Mas kailangan mo ang tulong ko kesa mas kailangan Kita” sagot Nito kaya napatitig ako ng deretso sa kanya.

“Alam kong may gumugulo sa iyong isipan. Alam kong may mga pag aalinlangan ka. Alam kong may nga tanong kang gustong sagutin kaya nandito ako upang tulungan ka” turan Nito kaya napakunot ang noo ko.

“At paano mo ako matutulungan?” Tanong ko

“Halika at umupo muna tayo doon” alok Nito at naglakad papunta sa sala.

Ayoko ko mang magtiwala sa kanya ngunit nanaig ang kagustuhan kong malaman ang mga bagay Na gumugulo sa aking isipan. Sa tingin ko naman ay hindi masamang tao itong matandang ito.

Pagkaupong pagkaupo Nito ay agad niyang hinawakan ang aking kamay.

“Uulitin ko ako ay may kakayahang mag lakbay gamit ang oras at panahon. Isa ito sa mga kakayahan ko bilang isang terzanoya. Ipikit mo Lang ang iyong mga mata.” Turan nito kaya agad kong ipinikit ang aking mga mata.

May sinasabi itong Hindi ko maintindihan ngunit nanatiling nakapikit ang aking mga mata.

Hanggang sa bigla nalang nag iba ang aking pakiramdam. Para bang mainit ang panahon. Ramdam Na ramdam ko ang malakas Na hangin Na humahampas sa aking katawan ngunit nanatili akong nakapikit hanggang sa maynarinig akong hukbo Na papunta sa aking kinaruruonan.

Dahil sa pangambA Na baka alagad ni chanos ang mga ito ay agad kong minulate ang aking mga mata.

Doon ko nakita Na nasa deserto Na ako. Kitang Kita ko ang hukbo ng mga lalaki Na pinagtulungan ang isang nayon. Giniba nila ang mga tahanan Nito at binihag ang mga tao.

Rinig Na rinig ko ang iyak ng mga bata at ang pagmamakaawa ng mga tao ngunit tila demonyo ang mga ito at patuloy sa pag sira ng mga ari arian nila.

Nagtago ako sa isang malaking posti. Habang patuloy sa pagmamasid ay biglang may humawak sa aking likuran.

“Huli ka!” Turan Nito kaya agad akong napalingon. Sa tingin ko ay kasamahan ito ng mga taong walang puso.

Dahil sa gulat ay nailabas ko ang aking kapangyarihan at tumama sa kanyang tiyan dahilan upang tumilapon ito at mabutas ang kanyang tiyan.

Nakita kong napalingon ang mga kasamahan Nito sa akin. Ewan pero imbis Na matakot sila ay parang nasiyahan sila sa ginawa ko. Para bang nakahanap sila ng kalaban ni papantay sa kanilang Galing.

Agad Na naglakad ang mga ito papunta sakin. Nakangisi ang mga ito Na para bang sabik Na mapatay ako. Agad ko namang hinanda ang aking sarili.

Ilang sigundo Lang ay sabay Sabay silang umatake patungo sakin. Kaya Itinaas ko ang aking kamay sabay pakawala ng napakalakas Na enerhiya dahilan upang maputol ang mga sandata Nito at mabasag ang mga suot nilang kalasag. Napahinti sila sa pagsalakay kaya ako Na ang nagdahan dahang lumapit.

Kita ko ang gulat sa kanilang mga mata at Ilang saglit Lang ay nag uunahan silang tumakbo.

Agad namang nagsitayuan ang mga tao at pumalakpak. Galak Na galak ang mga ito kaya napangiti ako.

Lumapit ang isang babae sa akin dala ang isang kwentas.

“Ito ay gantimpala namin Sayo sa pag tulong mo samin. Hindi namin kung tagasan ka o Anong lahi mo ngunit kapag kailangan mo ng tulong at handa kaming tumulong.” Turan Nito at sinuot sa akin ang kwentas na hawak nito.

Naalala ko ang kwentas Na ito. Ito yung binigay ni haring sasalob noong dumating ako sa kanyang kaharian.

Magsasalita pa sana ako ngunit biglang may kung anong humigop sa akin dahilan para kumapit ako sa isang posti ngunit sobrang lakas ng hangin Na humihila sakin dahilan para mahigop ako Nito.

Itutuloy……

The Magical War 42 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

Ilang sigundo Lang ay sabay Sabay silang umatake y sakin. Kaya Itinaas ko ang aking kamay sabay pakawala ng napakalakas Na enerhiya dahilan upang maputol ang mga sandata Nito at mabasag ang mga suot nilang kalasag. Napahinti sila sa pagsalakay kaya ako Na ang nagdahan dahang lumapit.

Kita ko ang gulat sa kanilang mga mata at Ilang saglit Lang ay nag uunahan silang tumakbo.

Agad namang nagsitayuan ang mga tao at pumalakpak. Galak Na galak ang mga ito kaya napangiti ako.

Lumapit ang isang babae sa akin dala ang isang kwentas.

“Ito ay gantimpala namin Sayo sa pag tulong mo samin. Hindi namin kung tagasan ka o Anong lahi mo ngunit kapag kailangan mo ng tulong at handa kaming tumulong.” Turan Nito at sinuot sa akin ang kwentas na hawak nito.

Naalala ko ang kwentas Na ito. Ito yung binigay ni haring sasalob noong dumating ako sa kanyang kaharian.

Magsasalita pa sana ako ngunit biglang may kung anong humigop sa akin dahilan para kumapit ako sa isang posti ngunit sobrang lakas ng hangin Na humihila sakin dahilan para mahigop ako Nito .

XYRU POV

Nahulog ako sa isang batis dahilan upang mabasa ako. Habang umaahon ay biglang may tumutok sakin ng espada.

“Sino ka?” Agad Na tanong Nito dahilan para mapatingin ako. Hubo’t hubad ito. Matikas ang katawan at basang basa Na Sa tingin ko ay kakatapos niya lamang maligo. Pagtingin ko sa kanyang mukha ay nagulat ako.

“CALUB??” Gulat kong tanong.

“Anong pinagsasabi mo? At paano ka napadpad dito sa kaharian namin?” Tanong Nito kaya napalingon ako sa paligid.

“Wala naman akong makitang kaharian ahhh” turan ko kaya napakunot ang noo Nito

“Talagang hindi mo makikita ang kaharian mula dito dahil Nasa gubat tayo. Ang tinatanong ko ay kung paano ka napadpad dito gayung pinagbabawal ang lugar na ito?” Tanong Nito

“Mmmm kung ipinagbabawal ang lugar na ito Bakit ka nandito?” Tanong ko

“Masyado kang madaldal ginoo kaya dapat kang paslangin!” Turan Nito at tinaas ang kanyang sandata. Kaya napaikot nalang ang aking mata sabay pakawala ng enerhiya sa sandatang hawak Nito dahilan upang maputol ito. Nagulat din ito sa aking ginawa.

“Hindi ako kalaban ginoo kaya Hindi mo kailangang mangamba!” Ang wika ko at ngumiti.

“At paano ako makakasiguro na Hindi ka isang kalaban?” Tanong Nito kaya kinuha ko yung kwentas na binigay sa aking ng babae doon sa deserto at binigay sa kanya.

“Ito sayo nalang para masabi kong Hindi ako kalaban.” Turan ko at nagpagpag sa sarili.

“Nga pala pwede ka ng magsuot ng damit dahil kitang Kita ko ang katawan mo lalo na yang alaga mong nakatayo” turan ko at namula naman ito. Agad niyang tinakpan ang matigas Na ari Nito at mabilis Na nagtungo kung saan niya iniwan Ang kanyang damit sabay suot Nito.

Ng makapagbihis ito ay agad itong humarap ulit sakin.

“Sino ka ba talaga?” Tanong nito kaya ngumiti ako.

“Ako si xyru at ikaw Sino ka?” Tanong ko

“Ako si prinsipe sasalob” turan Nito at nag alok ng kamay kaya kinamayan ko rin ito. Nagulat ako Na ganito pala ang itsura ni haring sasalob noon. Parihong Pareho sila ni calub. Para silang pinagbiyak Na Bunga.

Inaya ako Nito Na pumunta sa kanilang palasyo at Agad din naman akong sumang ayon lalo pat gutom Na ako.

Madami kaming napag usapan. Hindi naman ako nailang sa kanya lalo pat kilala ko naman siya kahit Na hindi pa niya ako kilala dahil Nasa kapanahunan pa siya ng kanyang pagbibinata.

Masaya kaming nag uusap ng kung ano Ano Habang naglalakad papunta sa kanilang palasyo. Nalaman kong pasaway pala siyang anak dahil palagi niyang tinatakasan ang kanyang mga tagabantay upang maglakwatsa. Nakakawalang gana raw kasi ang magmukmok sa silid at mag basa ng libro kaya ang ginagawa niya ay tinatakasan ang mga nagbabantay sa kanya upang makagala siya.

Ng makarating kami sa kanilang palasyo ay agad Na sinalubong kami ng sandamakmak Na gwardiya.

“Mahal Na prinsepe. Kanina ka pa Po hinahanap ng iyong ina. Tiyak Na mapapagalitan ka Na naman nun mamaya” turan ng isang babae Na may hawak na tsaa.

“Wala akong pakialam. Ipaghanda mo kami ng makakain at may bisita Ako. BILIS!” Sigaw Nito at nataranta naman ang mga tagapagsilbi nito. Isa isa silang nagsialisan.

“Hindi mo naman kailangang magsungit para sundin” natatawa kong turan.

“Mas mainam Na ito para Hindi ka aapihin ng sino man. Halika doon muna tayo sa hardin” turan Nito at agad Na nagtungo sa hardin.

Mas maganda ang hardin Na nakikita ko ngayon kesa noong nakatira ako sa palasyo. Maraming bulaklak at mas presko ang hangin.

“Sandali Lang at ikukuha Kita Na tuwalya upang Hindi ka lamigin” wika Nito kaya napatango nalang ako.

Pagkaalis Nito ay siya namang pagbukas ng portal dahilan para higupin ako. Hindi na ako kumapit pa dahil Alam ko namang mahihigop at mahihigop din ako.

Ilang segundo Lang ay  nahulog ulit ako sa gitna ng gubat. Tahimik ang paligid at para bang walang kahit Anong panganib ang darating. Napaupo nalang ako at ipinikit ang aking mga mata.

Hayst napagod ako sa paglalakbay Na ito. Rinig ko ang mga huni ng ibon sa paligid. Habang nakapikit ay naalala ko ulit ang lalaking nakita ko sa palasyo. Ano kaya ang pakay ng lalaking iyon?

Kinuha ko ang kwentas Na naiwan nito.

“Mahal Kita Xyru”

Ang nakaulit dito.

Habang nasa ganoong pag-iisip ako ay biglang may tumamang bagay sa aking tiyang dahilan para mapatayo ako.

Lumingon lingon ako sa paligid ngunit wala namang tao kaya humiga ulit ako ngunit ng maka higa ako ay doon bumulaga ang mukha ng isang lalaki Na napakaseryoso kaya napabalikwas ulit ako sa pagkahiga.

“Minos??” Tanong ko at Agad naman itong napangisi.

“Oo ako nga ito si minos ang  diyos ng hangin at isang napakakisig Na nilalang” turan nito. Napakayabang pala Nito noon. Sinubukan kong lumapit sa kanya  para yakapin siya ngunit bigla nalang tumilapon ang aking katawan.

“At Anong kahangalan ang ginagawa mo? Ang isang diyos ay hindi pwedeng kausapin ang ordinaryong nilalang Na tulad mo!” Wika Nito kaya tumayo ako

“Eh Bakit kinakausap mo ko ngayon?” Tanong ko

“Ah eh gusto ko! Pero ikaw hindi mo ko pwedeng kausapin!” Usal nito

“Diyos ka ba talaga o isa ka Lang hangal Na mapanlinlang?” Tanong ko kaya nainis ito at nagpakawala ng kapangyarihan. Sinangga ko naman ito gamit din ang aking kapangyarihan.

“S-Saan mo nakuha ang kapangyarihang iyan?” Gulat Na tanong Nito

“Wala kang pakialam!” Sigaw ko at tumakbo papunta sa kanya sabay pAkawala ng malalakas Na enerhiya dahilan para umilag ito ngunit ang hindi niya Alam ay nasa likuran Na niya ako kaya hinawakan ko ang kanyang mga balikat at hinarap sa akin sabay halik.

Napatigil ito sa aking ginawa. Gulat na gulat ito Na para bang hindi makapaniwala sa aking ginawa.

Ang akala ko ay itutulak niya ako palayo ngunit ginalaw niya ang kanyang mga labi. Hindi ko alam ngunit bumalik lahat ng alaala sa akin. Alam kong Hindi pa niya ako kilala ngayon pero hindi ko maiwasang mangullila. Lumaban ako sa kanyang halik.

Habang naghahalikan kami ay biglang sumakit ang aking dibdib dahilan para mahinto ako. Hinahabol pa Nito ang aking labi ngunit ng makita niya akong namimilipit sa sakit ay nakita ko ang pangamba sa mukha Nito.

“Anong nangyari sayo?” Nag aalala nitong tugon sabay alalay sa akin ngunit bumukas ulit ang portal.

Agad akong hinigop ng portal kaya hinawakan ako ng mahigpit ni minos. Ayaw niya akong bitawan ngunit malakas talaga ang enerhiya Na humihigop sa akin.

Kung ako Lang ang masusunod mas gusto kong manatili dito. Walang sakit, walang problema, walang resposibillidad Na kailangang isipin ngunit hindi maaring manatili dito dahil ako ay tinadhanang magligtas ng mundong ito.

Dahan dahang kumakalas ang mga kamay ko sa paglahawak ni minos hanggang sa yung kwentas nalang Na Nakuha ko sa misteryong lalaki ang tanging kinakapitan namin.

Hindi ko Na kaya dahil malakas talaga ang enerhiyang humihigop sa akin kaya bumitaw Na ako sabay bitiw ng salitang.

“Mahal kita minos!!!” Sigaw ko at doon Na ako hinigop Ng portal.

Pagmulat ng aking mga mata ay nakita ko ang pugot Na ulo ng matanda Habang hinahabol ko ang aking hininga.

Kita kong may lalaking nakatayo dito at may hawak na ulo at isang parte Na sa tingin ko ay puso ng tao kaya napatingin ako sa aking dibdib at doon ko nakita Na butas Na ito.

Agad akong matumba at hinahabol ang aking hininga. Siguro nga ay hindi ako karapat dapat Na maging tagapag ligtas. Napakahangal ko para isiping ako ang magliligtas ng mundong ito.

Habang bulagta at naghintay Na mamatay ay nakita kong may naglalakad patungo sakin. Agad kong inikot ang aking ulo kahit Na nahihirapan Na ako.

CHANUS!!!

Gusto ko siyang labanan ngunit huli Na. Lumuhod pa ito pagkatapos ay tinakpan ang aking mga mata kasabay nun ang pagkawala ng aking hininga.

Itutuloy…….

Sorry at ngayon Lang nakapag update. Busy Lang talaga.

Masaya akong maganda ang feedback Nito sa kwentong ito. Naga ganahan akong magsulat sa bawat komento Na inyong iniiwan kaya sana ay patuloy kayong mag iwan ng komento upang mas ganado akong magsulat.

The Magical War 43 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

MINOS POV

Alam kong madami akong pagkakamali, maraming kahangalang ginawa ngunit sa lahat ng yun ay isa Lang ang naging Tama sa buhay ko, yun ang mahalin si Xyru.

Oo malaking mali ang ginawa ko sa kanya. Sinaktan ko siya at dinurog ngunit iyon lamang ang tanging paraan ko upang makuha ko ulit ang aking kapangyarihan. Oo ngat naibigay Na ni Jeremiah ang kapangyarihan ko ngunit katiting lamang ito sa kapangyarihang napunta Kay chanus. Ang aking tungkod ay hawak ni chanus kaya kailangan kong makuha ito. Alam kong Nag iisa Lang si xyru sa kanyang laban kaya kapag nakuha ko Na ang aking kapangyarihan ay tiyak Na makakatulong ako. Isa pa ay kailangan kong malaman ang kahinaan ng mga kalaban. Kapag napalapit ako sa kanila at malaman kung saan sila mahina ay mas madali silang matatalo.

“Oh mahal! Bat gising ka pa?” Tanong ng babaeng kinamumuhian ko. Oo ngat nagpakasal ako sa kanya ngunit wala siyang puwang dito sa aking puso dahil tanging si xyru Lang ang aking iniibig.

“Napatulog mo Na ba si Cyberus?” Seryoso kong tanong dito habang naninigarilyo.

“Oo tulog Na ang anak natin at ngayon tayo naman ay gagawa ng isa pang anak” turan Nito Na para bang nang-aakit ngunit Agad akong tumayo at lumayo dito. Hindi ko Na dadagdagan ang pagkakasala ko.

“Pwede ba jediya pagod ako para jan!” Turan ko

“Alam mo nahahalata ko Na palagi kang pagod kapag inaaya Kita!” Usal Nito na para bang naiinis.

“Hindi madaling maging sunod Sunuran sa iyong ama jediya kaya kapag sinabi kong pagod ako ay pagod ako!” Hindi ko maiwasang pag taasan ito ng boses.

Hindi naman ito nagsalita at Agad Na lumabas sa silid. Si jediya ay ikalawang anak ni chanus Na babae. Gahaman ito sa kapangyarihan ngunit kayang ibigay ang lahat para sa pag ibig. Napakarupok Nito kaya siya ang unang pumasok sa isip ko Na pwedeng gamitin upang makuha ulit ang aking kapangyarihan.

At ngayon Na nasa akin Na ang aking kapangyarihan at tungkod ay tamang panahon nalang ang aking hinihintay upang isagawa ang aking plano.

Agad akong pumunta sa bintana at dito inilabas ko ang aking ulo upang magpahangin Habang naninigarilyo.

Nasa ganoon akong posisyon ng makita ko ang taong gustong gusto kong makasama at mayakap.

Anong ginagawa ni xyru dito? At kasama niya pa si chanus. Hindi ko rin masasabing bihag siya ng mga ito dahil hindi naman siya nakatali. Maayos itong naglalakad papasok sa palasyo.

Dahil Doon ay agad akong bumaba. Nakita ko ang hukbo ni chanus Na papasok sa loob. Kasama ni chanus ang Anak nitong lalaki Na si Duzoc hawak hawak ang isang pugot Na ulo.

Napatingin ako Kay xyru Na tuwid ang ayos at para bang wala siyang Alam. Seryoso Lang itong nakatingin Kay chanus.

Tinitigan ko ito Na para bang may mali sa kanya. Sana naman ay walang ginawa ang chanus sa mahal ko dahil kung Hindi ay sisingillin ko siya ng mahal.

Patuloy ako sa pagtitig sa kanya at bigla nalang itong tumingin sa akin. Bakas sa mukha Nito at pagtataka ngunit agad din naman niya itong binawi at binaling ulit ang kanyang paningin Kay chanus. Hindi ko alam ngunit walang emosyon ang mga kilos nito. Hindi ko nakikitaan ng pangamba o takot, Hindi ko rin makita sa kayang mukha ang kasihayan Basta parang walang emosyon ang kanyang buong pagkatao.

“Maghanda ang lahat at nandito Na ang aking tagapagmana!!!” Sigaw ni chanus at hinubad ang kanyang kapa.

Si xyru naman ay hinatid sa kanyang silid at inayusan. Gulong gulo ang isip ko sa mga nangyayari. Alam kong may plano si xyru kaya kakausapin ko siya mamaya ngunit ang hindi ko alam ay kung ano ang Nasa utak ni chanus. Isa itong wais Na nilalang kaya Hindi basta basta itong maniniwala kaya nakakapagtaka Na dinala niya dito si xyru at tinuring niyang kadugo.

“Mahal narinig mo ba ang Sabi ni ama?” Tanong ni jediya kaya agad akong nabalik sa aking ulirat.

“Huh?” Taka kong tanong

“Ang Sabi ko ay maghanda Na tayo para sa pagdiriwang mamaya” turan Nito kaya napatango nalang ako.

Pagpasok sa silid ay agad kaming nagbihis. Isang magarang kasuotan ang binigay samin para isuot.

Habang nasa bulwagan kami at nagsasaya ang lahat lalo pa’t imbitado ang lahat ng kasapi ay biglang nagsalita si chanus,

“Sa inyong lahat Na nandito ay gusto kong ipakilala ang anak ni Jeremiah, Na aking apo. Si Xyru!” Pakilala Nito at Agad Na lumabas si xyru. Nakasuot ito ng gintong kasuotan Na nagbigay kinang sa kanya. Tulala ang lahat dahil sa kakisigan nitong taglay. Pati ako ay napahinto .

Pagkarating Nito sa gitna ay Agad itong nagsalita.

“Magsaya kayo dahil bukas ay sisimulan Na natin ang pagsakop sa buong Apylus!!!” Sigaw nito kaya nagsigawan ang lahat.

Parang isang pyesta ang buong palasyo sa dami ng dumalo. Malakas Na tugtog ang maririnig sa paligid at maraming sumasayaw. May mga nang-aakit ngunit nginingitian ko Lang lalo pat nasa isang tao Lang ang atensiyon ko.

Nagtagal pa ang kasiyahan at medyo nabawasan Na ang tao sa loob. Dahil Medyo pagod Na rin ako ay agad akong umalis upang magtungo Na sa aking silid ngunit napahinto ako ng makita ko ang dalawang tao.

Dalawang taong naghahalikan

Sumikip ang dibdib ko at para bang gusto kong pumatay dahil sa aking nakita. Napayukom ako at pinipigilan ang galit ko kaya imbis Na sugurin sila ay nagsalita nalang ako.

“Xyru?“tanong ko dahilan para mahinti sila.

Tiningnan ako ni xyru Ngunit parang nakakita Lang ito ng normal na nilalang. Tumingin ako sa kahalikan Nito at nakita ko si braqil Na nakangisi.

Si Braqil ay prinsipe ng isang kaharian sa katimugan. Isa rin itong gahaman sa kapangyarihan kaya nagtaksil ito kina sasalob at iba pang hari sa apylus. Siya rin ang dahilan kung bakit nagapi kami ng kalaban. Noong araw kasi Na sasalakay kami ay hindi nasunod ang plano Na aming napag-usapan dahil inatake kami ng kalaban Habang nagpapahinga. Wala kaming nagawa noon kundi ang lumaban kahit Na lugi kami hanggang sa tuluyan kaming magapi. Nalaman ko nalang iyon ng nakagapos Na ako at nakatayo Na ito sa aking narapan at malapad ang ngiti.

Akala ko ay titigil sila ngunit hinawakan ulit ni xyru ang mukha ni Braqil at hinalikan. Sa pagkakataong ito ay mas agrisibo Na sila at yung kamay ni nito ay nakapasok sa loob ng salawal ni braqil.

Gusto kong magwala ngunit pinigilan ko ang aking sarili. Ayokong makita sila sa kahalayang ginagawa nila kaya agad akong umalis at nagpahangin sa laban.

Paglabas ng paglabas ko ay agad kong inilabas ang galit sa aking puso. Alam kong sinaktan ko siya at ginawang tanga ngunit hindi ko mawari kung bakit ganito ang ganting ginagawa niya. Para akong binaril ng llibong beses dahil sa sakit Na nararamdaman.

Halos natumba ang lahat ng puno sa ginawa kong pagwawala. Patuloy ako sa pagwala hanggang sa mapagod ako.

Itutuloy…….

The Magical War 44 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

MINOS POV

Ilang araw Na rin mula ng makarating dito si xyru. Araw araw ay iba iba ang katalik Nito. Babae man o lalaki ay walang pinipili ito. Nag simula Na rin ang pagsakop nila sa iba’t ibang nayon.

Sinusubukan kong kausapin ito ngunit tila may humahandlang dito. Araw araw akong nasasaktan Na parang nadudurog ang aking pagkatao sa bawat ginagawa Nito. Hindi na siya ang xyrung kilala at minahal ko.

Katulad Na rin ito ni chanus Na walang puso at kayang pumatay ng walang kalaban laban. Naging hayok sa laman at naging gahaman.

Kung alam ko Lang Na ganito ang kahahantungan ng panlolokong ginawa ko ay hindi na sana ako nagtangka pang kunin ang kapangyarihan ko.

“Tila malalim ang iniisip mo minos?” Biglang singit ni braqil Na nooy naglalakad at may hawak na libro. Ayoko sa presensiya niya kaya agad akong tumayo para umalis ngunit hinawakan niya ang aking kamay.

“Alam kong tungkol ulit ito Kay xyru! Mahal mo talaga ang isang yun?” Tanong Nito kaya tiningnan ko Lang ito ng masama.

“Hhahahaha walang patutunguhan yang pagmamahal mo minos! Si xyru ay Wala ng puso kaya imposibleng mahalin ka rin niya ulit!” Turan Nito at ngumisi kaya agad kong hinawakan ang kanyang braso at hinila ito sa isang silid at tinulak sa pader sabay kulong ng dalawa kong braso.

“Anong ibig mong sabihin?” Galit kong tanong.

“Tsk naiintindihan ko kung Hindi ka pinagkakatiwalaan ni chanus at Hindi mo Alam Na kinuha niya ang puso nito” turan Nito kaya agad kong hinawakan ang damit Nito at i nangat siya.

“Bawiin mo ang sinabi mo!” Sigaw ko at tinutukan ko ito ng espada.

“Nakakabulag ba talaga ang pagmamahal? Hahaha Hindi ka ba nagtataka kung bakit bigla siyang nagbago? Ang dating tagapagtanggol ay naging kaaway, ang dating maawain ay naging pusong bato, ang dating mabait ay naging gahaman at ang dating kasintahan mo ay naging isang demonyo. Sa tingin mo Bakit kaya?” Tanong Nito kaya napahinto ako.

Matagal ko ng nakikita ang pagbabago nito ngunit pinag walang bahala ko iyon dahil Alam ko ang tumatakbo sa isip ni xyru ngunit ngayon ay naguguluhan ako.

“Kinuha ni chanus ang puso ni xyru! Dapat nga ay patay Na siya ngayon pero binuhay siya ni chanus Na walang puso. Dahil Doon ay nawala ang memorya Nito.” Paliwanag Nito at hinawakan nito ang aking kamay.

“Hindi mo maibabalik si xyru sa dati kung hindi mo maibabalik sa kanya ang kanyang puso.” Wika Nito at inayos ang sarili. Napatahimik nalang ako at napayukom. Dati akong diyos ngunit ngayon ay iniisip ko Na walang silbi ang mga diyos para gawing Tama ang lahat ng ito. Lahat sila ay makasarili!

Gusto kong pumatay! Gusto kong sugurin si chanus ngunit pinigilan ako ni braqil.

“Wag kang magtatangkang gawin yang iniisip mo. Kung mamamatay ka ay Wala ng tutulong Kay xyru kaya mag isip isip ka muna minos” wika ni braqil at ngumiti

“Matutulungan Kita sa gusto mo ngunit may kapalit ito!” Alok Nito sakin at hinarap siya

“Isa kang mapanlinlang Na nilalang Braqil kaya Hindi mo ako mauuto. Isang beses mo Na kaming pinagtaksilan kaya Wala Na akong tiwala sa Kagaya mo” usal ko dito

“Tsk. Nag aalok Lang naman ako lalo pat sa akin binilin ang pagbabantay sa puso Nito” turan Nito kaya napaharap ako sa kanya.

“Ibigay mo sa akin ang puso ni xyru!!” Bulyaw ko at tinutukan ko ulit siya ng espada ko at mas lalo ko pang diniinan ito.

“Kung papayag ka sa kondisyon ko ay maaari kitang matulungan” turan nito at ngumiti kaya binitawan ko siya

“Ano!” Turan ko at tumalikod.

“Ipagamit mo ang katawan mo sa akin” turan Nito

“Hangal Lang ang papayag sayo Braqil” wika ko at akmang aalis Na.

“Napakadaling gawin Lang iyon minos kapalit ng puso ni xyru kaya kung ako sayo ay mag isip isip kana” wika Nito at agad akong lumabas at iniwan siya.

Minsan Na akong nagkasala Kay xyru kaya Hindi ko Na ulit gagawin yun. Maraming paraan para makuha ang puso ni xyru. Marami ding pwedeng gawin para mailigtas siya kaya hindi ako magpapalinlang sa Braqil Na iyon.

Hinanap ko si xyru sa buong palasyo ngunit Wala ito.

“Oh mahal bat parang nagmamadali ka?” Tanong no jediya kasama ang aming anak Na si cyberus.

“Ama! Saan po Kayo pupunta?“tanong Nito kaya huminto at lumuhod.

“Anak may gagawin si papa hah? Laro nalang tayo mamaya” turan ko sabay ngiti.

“Nakita mo ba ang hukbo ni xyru?” Tanong ko Kay jediya

“Maaga silang umalis kanina papuntang kanluran” sagot Nito kaya agad akong tumakbo palabas.

Inilabas ko ang aking kapangyarihan para maging gabay ko papunta sa kanluran. Medyo malayo din kasi ang kanluran.

Habang patuloy Na lumilipad ay biglang may tumama sa aking tagiliran dahilan para tumilapon ako. Agad akong tumayo at tumingin sa paligid ngunit Wala namang tao. Lilipad Na sana ulit ako ngunit biglang may humila sa paa ko dahilan para makaladkad ako.

Doon ko Na nakita ang isang lalaking may mahabang buhok ay may pula ang mata. Nakasakay din ito sa kabayo.

“EFREN!” Taka kong tanong akala ko ay patay Na ang isang ito ngunit heto siya at kaharap ko.

“A-akala..” pautal utal kong tanong

“Akala mo ay nagapi mo Na ako minos? Hahaahahah isa kang hangal!” Turan nito at hinila ulit ako gamit ang latigo Nito.

Tumilapon ako ngunit agad ding nakatayo ay nagpakawala ng malakas Na enerhiya dahilan para maputol ang puno sa paligid ngunit Wala Na Doon si efren. Pagtingin ko sa itaas Ay nandoon niya at nakahanda ng magpakawala ng kapangyarihan niya kaya agad akong umiwas.

Ako ang diyos ng hangin kaya mabilis akong nakakatakas gamit ang hangin.

Nagpatuloy ang away namin hanggang sa pareho kaming hingal at pagod. Mas lalo yatang lumakas ang isang to. Ang akala ko noon ay napatay ko Na ang isang to dahil kitang Kita ko kung paano siya masunog ng buhay.

Akmang susugod ulit Ako sa kanya ngunit biglang may sumbog sa gitna dahilan para tumilapon ako. Doon ko nakita ni xyru Na lumilipad at may hawak na mga pugot Na ulo.

“Isa kang hangal para labanan ang Mapapangasawa ko!” Sigaw ni xyru at nagpakawala ng sunod sunod Na enerhiya.

“Xyru ako to si minos ang dati mong kasintahan!” Sigaw ko ngunit parang Wala itong narinig.

“Nababaliw ka Na yata ginoo. Wala akong kilalang katulad mo!” Sigaw Nito at mas nilakasan pa ang pagpakawala ng kanyang kapangyarihan dahilan para tumilapon ako.

Tatayo pa sana ako ngunit Agad Na may tumamang kamao sa mukha ko. Ng nakadapa Na ako ay doon Na niya ako tinapakan.

“Xyru!” Sambit ko

“Ito Na ang huli nating pagkikita ginoong hangal!” Turan Nito at tinutukan ako ng kanyang kapangyarihan.

“Mahal Kita xyru!” Wika ko at ngumiti sabay pikit ng aking mga mata.

“BOOOOOOMMMMMMM”

Itutuloy…………

Sorry busy po ako kaya matagal ang update 😭😭😭

The Magical War 45 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

“Buti nalang at ligtas Na siya” boses Na naririnig ko ngunit mas pinili kong manahimik at nagtulog tulogan.

“Kung sa tingin mo ay magkaayos Na tayo dahil sa pagligtas mo Kay xyru ay nakakamali ka.” Boses iyon ni calub.

“Asan si Geo? Oh my god bespren!!!!” Umiiyak Na Sabi ni ash Na para bang bata Habang nakayakap sakin.

“Ikaw! Bakit nandito ka! Isa kang kaaway diba?” Sigaw ni ash kaya dinilat ko Na ang mga mata ko.

“Hindi ako— xyru?” Napatingin si minos sa akin at lumapit ito.

Agad niya akong niyakap. Tumitig pa ito sa aking mga mata at dahan dahan inilapit ang kanyang mukha sa akin ngunit isang malutong Na sampal ang iginawad ko.

“Umalis ka!” Mahina pero madiin kong Sabi.

Agad namang tumayo ito at tumingin sa mga kasama namin bago lumabas. Agad namang lumapit si ash at temeyo ng makaalis si minos.

“Anong nangyari sayo bespren? Ilang linggo ka din naming hinanap” wika nito ngunit tila Na Pepe ako. Hindi ko alam kung saan magsisimula Basta ang tanging Nasa utak ko ngayon ay yung nangyari bago ako napunta dito.

FLASHBACK

Habang papauwi mula sa pagkikipagdigma doon sa kanluran ay naunang umuwi si efren. Siya ang anak ni chanus Na ipapakasal sa akin. Hindi ako umangal dahil parang Wala din naman sa aking bukabolaryo ang salitang kasal.

Habang lumilipad ay nakarinig kami ng pagsabog kaya agad namin itong pinuntahan. Ngunit nakita kong nakikipag away si efren sa isang nilalang. Sa pagkakatanda ko ay minos ang pangalan Nito. Ng makita kong Hindi na sasalakay ito sa aking mapapangasawa ay agad akong nagpakawala ng kapangyarihan. Ayoko ko sanang makialam pa dahil Wala din namang mawawala sakin ngunit naisip kong magiging masama ang tingin sa akin ni apa (chanus)

“Isa kang hangal para labanan ang Mapapangasawa ko!” Sigaw ni ko at nagpakawala ng sunod sunod Na enerhiya.

“Xyru ako to si minos ang dati mong kasintahan!” Sigaw ng lalaki ngunit tila Wala akong pakialam sa kanya.

“Nababaliw ka Na yata ginoo. Wala akong kilalang katulad mo!” Sigaw Ko at nagpakawala pa ng malalakas Na tira dahilan upang tamaan ko ito.

Nakita kong napuruhan ito ngunit noong tumayo pa ito ay agad akong sumalakay at dumapo ang aking mga Kamao sa kanyang mukha. Napadapa ulit ito kaya agad kong tinapakan ang kanyang ulo.

“Xyru!” Sambit nito

“Ito Na ang huli nating pagkikita ginoong hangal!” Usal ko at itinutok ko ang aking kamay sa kanyang ulo.

“Mahal Kita xyru!” Sambit Nito kaya napahinto ako. Oo Alam kong Wala akong puso at Hindi ako nakakaramdam Na kahit Na Anong emosyon ngunit sa pagkasabi niya ng mga salitang yun parang isang milyong boltahe ang dumalaw sa buong katawan ko. 

Habang nakapikit ito ay agad kong binawi ang aking mga kamay ngunit isang malakas Na pagsabog ang narinig ko. Huli Na ng maramdaman kong tumilapon ang katawan ko.

“BOOOOOOMMMMMMM”

Nagpagulong gulong ako sa lupa. Akmang tatayo ako ng may dumagan sa akin ay biglang pinunit ang damit ko.  May kinuha pa itong bagay Na nakasilid sa banga ngunit mabilis kong hinawakan ang leeg Nito at sinakal ko siya Sabay hagis. Natapon ang bagay Na nasa banga ngunit mabilis itong nakuha ni minos at biglang hinawakan ang ulo ko Sabay halik sa akin.

Natulala ako sa ginawa Nito pero noong mahimasmasan ako ay agad ko siyang tinulak. Ngunit may kung anong bagay ang nakapasok sa dibdib ko kaya noong tingnan ko ang aking dibdib ay punong puno ito ng dugo. Ang akala ko ay kamatayan ko Na talaga. Ngunit biglang umilaw ang katawan ko Na dahilan upang mawalan ako ng malay

END OF FLASHBACK

“Naku! Naku! Nalilito Na ako sa mga nangyayari!” Usal ni temeyo

“Siguro nga mas maging wais tayo lalo pat ang kalaban natin ay isang matalinong tao” sabat ni calub.

“Wala ka ngang utak eh” pambabara ni ash dito.

“Ano Sabi mo? Baka gusto mo–”

“Gustong Ano ha?” Tanong ni ash at nilakihan pa ang mata.

“Baka gusto mong gahasain Kita dito sa harapan nila!” Sagot ni calub

“Tumigil Na nga Kayo! Hindi ito ang oras ng kalandian Niyo” si kaharo Na nooy kasama ang alagang unggoy. Napatahimik nalang ang dalawa.

“Siguro ay mas mainam Na iiwn muna natin si xyru. Batid kong napakarami ng pinagdaanan niya at gulong gulo ang isipan nito kaya nararapat Lang Na bigyan muna natin siya ng panahon para makapagpahinga” turan ni haring sasalob kaya Agad naman silang lumabas.

Siguro ngayon ay mas nadadagdagan ang takot ko Na matalo sa labang ito. Mas nagiging matalino si chanus. Siguro ay dapat Na akong mag isip ng sulosyon. Kailangan kong matutong mag isip katulad ng ginagawa ni chanus.

“Zerato!!” Sigaw ko at bigla namang umilaw ang tabi ko dahilan para lumabas si zerato.

“O xyru Anong maitutulong ko?” Tanong Nito

“Bilang ikaw ang tagapagbantay ng puting dragon ay Alam mo kung paano ikonekta ang mga iyan sa pagkatao ko. Gusto kong isalin mo sa akin ang puting dragon.” Utos ko

“Yun naman talaga ang plano namin ngunit may proseso ang pagkamit sa gusto mo. Alam kong matapang ka xyru ngunit kung susubukan mong isalin ang puting dragon sa katawan mo ay pwedeng Hindi kayanin ng katawan mo ang kapangyarihan Na meron ang dragon. Maaring ikaw ang makukuha ng dragon at makulong sa katawan Nito habambuhay” paliwanag neto. Hindi naman ako sumagot. Kailangan ko rin kasing mag ingat sa mga desisyon ko dahil pwedeng magbago ang lahat sa isang desisyon Lang.

Ngayon ko Lang kasi naisip Na mas lalong tumatagal ay mas lumiliit ang tsansa naming manalo.

“Manalig ka sa iyong sarili dahil ito ang magbibigay lakas sayo” Wika Nito at biglang naglaho. Hayst sanay Na ako rito.

Bumalik ako sa pagkahiga at halos nakatitig Lang ako sa kisame dahil hindi pa rin ako makapaniwala. Natatakot ako sa posibilidad Na pwede kaming matalo at magiging alipin ang lahat ng nilalang dito ngunit Tama si zerato. Ako ang tagapagligtas at kailangan kong maniwala at manalig Na kaya ko dahil kapag nagpakita ako ng kahinaan ay mawawalan din ng pag asa ang ibang kasapi namin.

Sana ay madaig namin ang kasamaan.

Itutuloy…….

Sorry busy talaga masyado kaya matagal ang update

The Magical War 46 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Isang linggo na mula noong makabalik ako dito sa meneya ay naging maayos ang lahat. Bumalik ang aking sigla at halos libutin ko Na ang buong Apylus para humanap ng mga pwedeng sasapi sa amin. Marami ang gustong sumama sa nalalapit Na digmaan at marami din naman ang ayaw dahil sa takot.

Buong araw akong nag eensayo. Heto nga ako ngayon at inaaral kung paano gamitin ang sandata Na bigay ng mga sirena. Isa itong espada Na nagiging pana. Pwede mong gamitin kahit malayo ang kalaban at pwede mo ring gamitin kahit malapit.

Habang patuloy sa pag eensayo ay isang malakas Na pagsabog ang aming narinig dahilan para magkagulo ang lahat. Agad naman akong tumakbo palaban para tingnan ang nangyayari. Doon ko Na nakita sina calub at iba pang mga tao Na nakapalibot sa isang bagay. Agad naman akong lumapit dito.

“Anong nangyayari dito?” Tanong ko

“Isang bagay ang biglang bumagsak mula sa kalangitan. Siguro ang Isa itong bomba kaya nararapat Lang Na umalis Na tayo” malakas Na pagkasabi ni calub dahilan para magsitakbuhan ang mga kawal at iba pang nandoon.

Tiningnan kong mabuti ang capsule. Imposibleng Isa itong bomba. Napakalaki nito at Hindi ordinaryong bagay.

“Ano xyru Halika na!” Turan ni ash ngunit nanatili akong nakatitig sa capsule. Habang tinititigan ko ito ang bigla itong bumukas at iniluwa ang isang lalaki.

Agad naman akong lumapit pati Na rin sila calub. Makisig ang lalaki. Sunog ang kasuotan Nito. Hindi ko alam kung bakit ngunit Agad akong naglakad papunta dito at hinawakan ang kanyang mukha.

“Xyru Hindi natin kilala ang isang yan. Baka alagad iyan ni chanus” wika ni haring sasalob.

“Hindi! Nararamdaman kong Isa siyang mabuting tao” wika ko. Hinawakan ko ang kanyang ulo at sinubukan kong basahin ang kanyang isip ngunit blanko ito.

“Tulungan natin siya!” Usal ko at kinarga siya patungo sa aking silid.

Nandoon kami lahat at nakabantay.

“Bespren Di mo ba nakikita? Kahawig mo yan lalaki” wika ni ash kaya mad tiningnan ko pang maigi ito. Oo nga maypagkahawig kami.

“Baka Isa itong patibong ni chanus!” Natatakot Na Sabi ni temeyo.

“Wag ka ng matakot Andito naman ako eh” Sabat ni miyo.

“Neknek mo! Wala kang silbi noong nakipagdigma Kayo!” Sagot ni temeyo.

Hinihintay naming magising ang binata ngunit halos maggagabi Na ang nanatili pa rin itong nakahiga at walang malay.

Habang nakadungaw sa higaan at tinititigan ang mukha Nito ay bigla naman bumukas ang pinto at iniluwa si kaharo kasama si minos.

“Nabalitaan namin ang nangyari. Nasaan na––” Di natuloy Na Sabi ni minos at napatingin sa lalaking natutulog.

“Sebastian” pabulong na Sabi nito

Nagulat naman ako sa sinabi nito. Tatayo sana ako ng biglang may humawak sa kamay ko kaya napatingin ako sa lalaking nakahiga Na nooy nakapikit pa rin,

“T-ubig” mahina ang nauutal sa sabi Nito.

“TUBIG!!!” Sigaw ko nataranta pa ang mga katulong.

“Kamahalan ito Na po ang tubig” saad ng isang katulong. Agad ko naman itong inabot at pinaupo ang lalaki at tinapat ang baso sa kanyang bibig. Mabilis Niya itong ininom ngunit ng idilat niya ang kanyang mga mata ay halos hindi siya makapaniwala.

“PAPA?” Usal Nito ng makita ako at biglang niyakap. Humagulgol pa ito Na parang bata.

“Papa! Papa! Wag mo akong iwan ulit” wika Nito at kusang tumulo ang aking mga luha.

Hindi ko mawari anong nararamdaman ko ngayon. Hindi ako makapaniwala Na ang anak ko Na pinaniniwalaan kong patay Na ay hetot kayakap ko. Ng makawala ito sa aking pagkayakap at bumaling ang tingin Kay minos. Ngumiti naman si minos at lumapit sa kanya.

“Pa? H-indi po Kayo galit sakin?” Tanong Nito Na ikinakunot ng nuo ko

“At Bakit naman ako magagalit sa anak ko?” Tanong Nito at lumapit sa aking Sabay yakap.

“Pa! Di ako makahinga” turan ni Sebastian.

“Ang laki mo Na anak at kamukha mo ang papa xyru mo. Mabuti at napalaki ka ng mabuti nila Rene” wika ni minos.

“Tito ash? Tito calub? Tito temeyo at miyo? Tito kaharo? Salamat at buhay Kayo!” Masayang sabi nito ng makita sila.

“Masaya kami at buhay ka Sebastian. Di bale ipagluluto Kita ng paborito kong—” Di natapos Na Sabi ni ash

“Nilaga!” Singit ni Sebastian.

“Baaahhh Alam Na alam ahh” wika ni ash

“Taka anak pano ka nakarating dito?” Tanong ko at biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha Nito. Naramdaman ko naman Na ayaw niya munang pagusapan ang bagay Na yun kaya Hindi ko Na siya pinilit.

“Buti pa ay magpahinga ka muna.” Wika ko at sinenyasan ang iba Na lumabas muna. Agad naman silang nagsilabasan. Ng makita ko si minos ay hinawakan ko ang kamay Nito.

“Mag usap tayo” wika ko at Agad naman itong tumango. Sa buong linggo ko kasi dito ay ngayon ko Lang siya kinausap.

“Ano iyon?” Tanong niya ng makarating kami sa abandonadong silid.

“Anong Alam mo Kay Sebastian?” Tanong ko

“Alam tungkol sa?” Tanong Nito

“Nakita kong pinatay siya ni chanus ngunit heto siya ngayon at buhay” usal ko at yumuko naman siya.

“Noong Nasa kaharian pa ako nila chanus ay pinilit kong sundin ang mga utos nila. Nalaman ko kasing ang aking kapangyarihan ay nasa anak ni chanus Na babae. Buti at nahumaling ang babae sa akin kaya mas napadali ang pagpapanggap ko. Hindi ko inisip sa mga panahong iyon ang nararamdaman mo Basta ang gusto ko ay makuha ulit ang kapangyarihan ko para matulungan ka! Hindi ko alam noon na kinuha pala ni chanus si Sebastian. Sa totoo Lang ay hindi bata ang hawak ni chanus noong sinaksak niya si Sebastian sa harap mo. Nilinlang niya ang iyong isipan upang magalit ka. Alam ko kasi kung saan ang silid Na pinaglagyan Kay Sebastian kaya kinuha ko ito. Sakto namang bihag din nila si emma at Rene kaya binigay ko sa kanila ang bata at Agad Na pinabalik sa mundo Na pinagmulan mo” naiiyak Na paliwanag Nito kaya mabilis Na lumapat ang kanang kamay ko sa kanyang mukha.

“B-Bakit Di mo sinabi sakin to?” Tanong ko at tumutulo ang aking luha.

“Dahil naisip kong kapag sinabi ko ang totoo ay susundan mo siya sa mundo mo!” Usal Nito at isa ulit Na sampal ang iginawad ko.

“Hindi mo alam kung paano ako naghihirap araw araw dahil sa pagkawala ng anak ko!” Sigaw ko

“Ginawa ko yun dahil mahal Kita! Mahal ko ang anak natin! Kapag nandito siya ay hindi siya magiging normal ang buhay niya!” Turan nito

“Pero sana sinabi mo” umiiyak Na Sabi ko at Agad itong lumapit at niyakap ako.

“Patawad” wika Nito at iniangat ang ulo ko Sabay halik.

Itutuloy……

Sorry talaga guys sa mabagal Na update 😭😭😭

The Magical War 47 Season II

Author’s Note: Hindi Lang ikaw ang manunulat sa mundo kaya Kung meron mang pagkapareha sa Tauhan, lugar, daloy ng storya o ideya ng kwento ay taospuso po akong humingi ng tawad. Gayun din sa pakakapareho ng pangalan at lugar sa totoong buhay.

XYRU POV

Nagising ako dahil sa may tumapik ng ilong ko. Pagdilat ng aking mga mata ay si minos kaagad ang bumungad sa akin kung saan nakahubad pa rin ito. Napaka gwapo pa rin talaga ng isang ito. Mas lalong lumaki ang kanyang mga katawan. Naalala ko tuloy ang nangyari sa amin kagabi. Napakarupok ko talaga.

“Hindi pa tayo bati” tugon ko at tumayo Na kahit wala akong suot Na damit.

“Hep hep hep may pagkakasala ka rin sakin! Araw araw kang may katalik noong Nasa kaharian ka pa ni chanus” wika nito

“Wala ako sa sarili ko nun minos. Ni hindi ko nga maramdaman ang kasiyahan Habang ginagawa ko yun eh” sagot ko

“Kahit na!”

“At bakit parang binabaliktad mo ang sitwasyon?” Galit kong tanong

“Ito naman galit kaagad. Patawad na. Pangako Hindi ka magsisisi sa ibibigay mong pagkakataon. Bigyan mo Lang ako ng panahon para ipakita sayo na mahal Kita” wika Nito at niyakap ako.

“Magbihis ka Na at pupuntahan natin ang anak natin” wika ko at Agad Na nagbihis. Nauna akong lumabas sa kanya at mabilis Na nagtungo sa aking silid kung saan naroon si Sebastian.

Pagpasok pa Lang ay bumungad Na kaagad ang sandamakmak Na katulong.

“Anong meron dito?” Tanong ko at Agad naman silang tumabi. Doon ko nakita ang kama ni Sebastian na puno ng pagkain.

“Dinalhan Lang po nila ako ng pagkain papa. Grabe ang babait talaga ng mga tao dito” wika nito at Agad Na nilantakan ang mga pagkain.

“Ang gwapo talaga niya yieeehh.” Rinig kong bulong ng isang babae.

“Para siyang diyos sa kanyang itsura. May Asawa Na kaya siya o kaya ay kasintahan? Sana mapansin niya ako” nabasa ko sa utak ng babaeng nasa kaliwa.

“Iwan Niyo muna kami” wika ko at mabilis namang nag alisan ang lahat.

“Nak?” Tawag ko at napatingin naman ito sa akin habang ngumunguya ng pagkain.

“Paano ka napunta dito?” Tanong ko at natigil naman siya sa pagnguya.

“Ikaw! Ikaw ang nagdala sa akin pabalik dito pa” sagot Nito Na ikinalito ko

“Huh? Bakit ako?” Tanong ko

“Yung kapsula Na gawa mo ang nagpabalik sa akin mula sa hinaharap. Sinabi mong baguhin ko ang nakaraan para mabago ang hinaharap.” Tugon Nito

“Eh Bakit Kita pinabalik dito?” Tanong ko ngunit biglang pumasok si minos.

“Magandang umaga pa” bati Nito Kay minos.

“Oh bat parang may pagdiriwang dito?” Tanong Nito ng makita ang sandamakmak Na pagkain.

“Mmm luto Po ng mga kasambahay pa binigay sakin” turan Nito

“Naku nagmana ka talaga sakin. habulin” pagmamayabang Nito

“Tahimik ka nga at may pinag uusapan kami ng anak mo” usal ko

“O anak Bakit Kita pinabalik dito?” Tanong ko

“Dahil natalo Kayo sa hinaharap. N-namatay ka, si papa, si Tito ash, Tito calub, lahat ng mga kasamahan natin at………. yung taong mahal ko” sagot Nito at yumuko. Napatingin naman ako Kay minos. Halos hindi ako makasalita sa naranig ko. Ibig sabihin matatalo at matatalo pa rin kami?

“Sige anak kumain kana muna jan” wika ko at umalis Na. Sumunod naman si minos.

“Xyru!” Tawag Nito at hinawakan ang aking kamay.

“Wag kang mangamba mananalo tayo sa labang ito” wika nito at doon Na bumuhos ang aking mga luha.

“Hindi! Narinig mo naman ang Sabi ng anak natin. Mamamatay din tayo” tugon ko at niyakap siya.

“Huwag mo munang isipin iyan. Sa ngayon ay kailangan nating bumuo ng hukbo” turan Nito

“Gusto kong makita at anak ko” wika ko

“Huh? Sige puntahan ulit natin siya sa kanyang silid” sagot Nito

“Hindi. Yung batang sebastian ang gusto kong makita” turan ko

“Kailan mo gustong pumunta?” Tanong nito kaya napatingin ako sa mukha Nito.

“Sa S-susunod Na araw” wika ko

“O Sige maghanda ka at pupunta tayo sa mundo Na pinanggalingan mo” wika Nito kaya napayakap ako sa kanya.

Nasa ganoong posisyon kami ng may lumapit Na kawal at halatang hingal at pagod.

“Kamahalan may naghahanap sayo sa labas!!” Sigaw Nito kaya napabitaw naman kami ni minos at mabilis Na bumaba.

“Oo at sasakupin nila at lugar namin” rinig kong usal ng babae Habang kausap si calub,

“Bakit anong nangyari?” Tanong ko

“I-ikaw ba ang tagapagligtas? Pakiusap tulungan Nito ang lahi namin. Kasalukuyang sinasakop ng hukbo ni chanus ang lugar namin at madami Na rin ang namatay huhuhuhuh pakiusap” wika Nito at nakaluhod pa sa harap ko.

“ mga kawal!!! Maghanda at may pupuntahan tayo!!!“ Sigaw ko at agad bumalik sa aking silid.

“Sigurado ka ba dito xyru? Kagagaling mo Lang sa sakit baka mabinat ka” nag aalalang wika nito.

“Kailangan nila ang tulong ko kaya nararapat Lang Na pumunta ako doon.” Sa got ko

“Sasama ako” turan Nito kaya nginitian ko nalang ito.

Nakapagsuot Na ako ng kasuotang pandigma gayun din si minos. Gusto pa sanang sumama nila calub ngunit pinigilan ko sila at sinabing mas mainam Na magpaiwan nalang sila.

Makabagong sasakyan Na ang ginagamit namin ngayon. Lumulutang ito sa himpapawid kaya mas lalong napapabilis ang aming paglalakbay. Pagbaba palang ay sinalubong Na kaagad kami ng hukbo ni chanus Na nooy may bihag Na mga Veganeto o ang mga taong nabubuhay dahil sa halaman. Kaya nilang pabungahin ang isang puno, kaya nilang padaliin ang paglaki ng halaman, at may kakayahan silang utusan ang mga ito.

“Pakawalan Niyo ang mga bihag kung ayaw niyong mamatay!” Sigaw ko ngunit biglang tumawa ang mga ito. Aba nakakapikon yun hah.

Itinaas ko ang aking kamay at pumikit. Uminit ang aking pakiramdam hanggang sa lumutang ako at sumabog ang isang napakalakas Na inerhiya muna sa katawan ko. Pagdilat ng aking mga mata ay Wala Na ang mga ito. Lahat sila ay naging abo.

Agad naman kaming naglakad ni minos para tulungan ang mga bihag.

“Salamat! Tunay ngang ikaw ang tagapagligtas” wika ng isang matandang babae. Naalala ko tuloy ang sinabi ni Sebastian. Matatalo kami sa laban. Nginitian ko naman ang matanda pero biglang isang pagsabog din ang pumukaw sa atensiyon namin.

Doon Na lumabas ang hukbo ng mga kalaban at…..

Si efren!!!

Unang Kita ko palang sa nilalang Na ito at parang kilala ko siya o matagal Na kaming nagsama. Hindi ko Lang talaga mawari kung saan o kailan Basta nararamdaman kong matagal Na kaming magkakilala.

“Andito Lang pala ang mapapangasawa ko! Alam mo bang ngayon sana tayo mag iisang dibdib?” Tanong nito kaya napatawa ako.

“Nakakaawa ka ginoo. Namamalimos ng pag-ibig” wika ko at dahan dahang lumapit.

“Hahahahaha kung ako sayo ay pipiliin kong magpakasal sa katulad ko  kesa mamatay sa pagtatanggol sa mga walang kwentang nilalang” sagot nito

“Ang ibig mong sabihin ay sasapi ako sa demonyong katulad mo?” Tanong ko at ngumisi.

“Binibigyan Lang Kita ng pagkakataon Pero kung mag bago ang isip mo ay maghihintay lamang ako sa palasyo” tugon Nito at biglang nawala kasama ng mga kasamahan nito.

“Isa ka nga talagang hangal!!!” Sigaw ko

Agad namang nagsilapitan ang mga veganato.

“Mabuhay ang tagapagtanggol!” Sigaw nila at doon Na lumapit ang isang babae Na may koronang halaman.

“Batid kong ikaw ang tinadhana para magligtas sa amin at sa buong apylus kaya narito kami upang ibigay ang suporta sa iyo. Tutulungan ka namin sa pagsugpo ng kasamaan” wika Nito at nilahad ang isang bagay.

“Iyan ang simbolo ng pakikipag isa namin sa inyo” wika nito

“Akoy nagagalak sa sinabi mo…..”

“Megata” Sabi Nito

“Salamat at tutulong Kayo. Napakalaking bagay nito para samin” wika ko

“Nararapat Lang Na tumulong kami lalo pat hangad din namin ang kapayapaan” sagot Nito

“Siguro ay aalis Na kami. Basta humingi Lang kayo ng tulong kapag bumalik ang mga alagad ni chanus” turan ko at nag paalam Na.

Itutuloy………