loading

storieschaptersauthorsgenresstories
PSYCHO MANIAC | The Aftersex Murders

PSYCHO MANIAC | The Aftersex Murders

filthyUNBOY2 · 4 chapters · 1,714 words

Cover

DISCLAIMER

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright © 2023. All rights reserved. It is prohibited to copy, duplicate, or reproduce the story in any format without the author’s permission.

Psycho Maniac contains homosexual content, violence, killings, and mature acts. Readers under 18 years old are not the author’s target audience.

PSYCHO MANIAC
Thriller / BL
Mia Imvurnal

PSYCHO MANIAC

After Keiven’s seventeenth birthday, something had happened that changed his life. Something so sinuous, something so luscious. Then, midnight murders started burning in his hometown like wild fire. All of the men that he mentally––sensually––fantasized were found dead in their aftersex state.

But, there were things that kept bugging him. Their smell. Their taste. Their touch. Those things seemed real, felt so vivid in his memory.

In order to solve the mystery, the suspicious connection between his sexual fantasy and the killings, he tried to track the killer’s tail. But, he found something about his past and lost memories instead––memories for this murderous puzzle.

— — —

Sup, Jaxxmates! Stop na muna sa kabulastugan. I will be writing a new flavor for this following months. Though, expect niyo na rin na ala-Super Islaw ako, lulubog-lilitaw 😂

I’m a bit hesitant kung itutuloy ko ang pagsusulat nito, kasi nga may mga nakakalat na reporter sa gilid-gilid, at baka bigla na lang mawala na naman ang account ko. Pero nangangati talaga ang kamay kung magsulat ng thriller. I want to creat gore scenes.

Baka mga March na ako mag-umpisa sa pag-update dahil iyan talaga ang free time ko.

‘Yun lang! Sayonara!

Mia Imvurnal

Prologue

_NAGSIMULA ANG LAHAT _ sa _**** _ birthday party ni Keiven. I was assaulted. I was molested.

Halos ilang buwan na rin ang lumipas––tatlo … apat? Ni hindi ko na matandaan kung ilang buwan na ang lumipas, o kung umabot na ba ng taon, ngunit isa lang ang sigurado ako, tanan-tanan ko pa rin ang takot hanggang sa aking pagtulog. Ramdam na ramdam ko pa rin hanggang ngayon ang nakakasukang sensasyong ipinakilala nila sa aking musmos na katawan. Tandang-tanda ko pa ang mga nangyari na tila kahapon lang nangyari ang lahat. Magpahanggang-ngayon ay naririnig ko pa rin ang kanilang mga tawanan habang humahagulgol ako, nagmamakaawa na tigilan na nila ang nakakasukang ginagawa nila sa aking katawan.

For crying out loud! I can still feel the filthy fire that they introduced to me, burning my sanity. Para itong multo na hindi ko alam kung kailan susulpot, basta mararamdaman ko na lang ang mainit na paghagod nito sa aking katawan. And not only that, I can also feel the pain that their dominance injected in my body. It’s still burning, biting down my filthy flesh, reminding me of what nightmare I cannot escape.

That night, they were drunk … No! They were not; they were just monsters. They were to blame. Not the alcohol, nor the drugs. They were all demons hiding in human skin.

Thirteen devotees of lust. Thirteen sinuous men. All of them raped me, forced me to dance on their filthy rhythm, and used my annoying innocence to satisfy their damn desire. And after that, they left me wounded, hanging in pain and dark.

But now that I have the ace under my sleeve, I can’t stop the itching at the back of my butt for just thinking of the things that I will give to them. Hindi na ako makapaghintay na marinig ang mga daing at pagmamakaawa nila. I want to fucking see them bathing in their blood, barely clinging for rough seconds. I will make sure that their desire will be their bloody end. I will lure them out of their nest and drag them to their grave.

“Anak, okay ka lang ba diyan?” biglang tanong ng aking ina, sabay katok ng tatlong beses sa silid _naming _ ilang linggo nang nakasarado.

Tsk! Hindi ko maiwasang mapaikot ang aking mga mata nang mapuna ko ang pag-aalala sa kan’yang tono. Nanginginig ang boses niya’t, nag- aalangan dahil siguro alam niyang lalo kaming maiinis sa kanila.

Well, sino nga ba naman ang hindi mag-aalala. After waking from his three-month sleep, Keiven’s been acting weird these past few weeks. And no one even knows that I am here with him all along, hiding behind his shadow, making his chained closet my new domain. All this time, ang inakala nila, patay na ako dahil sa _trahedyang iyon _ . But I am still here, healthy and fucking! Ni wala silang kaide -ideya na kasa-kasama nila ako … well, except for _one person _ .

Haha … Mga mangmang!

Nang hindi kami sumagot sa kan’ya, muli niyang kinalampag ang aking pinto. Mukhang labis talaga siyang nag-aalala. Halos bulabugin na niya ang gabi sa malalakas niyang kalampag sa aking silid. Maya’t-maya na rin ang pagtawag niya sa amin, habang unti-unting lumilinaw ang matinding pangamba sa kan’yang tinig.

Mapait na lang akong napangiti sa kawalan. Tsk! I know from this very moment that she’s fucking worried for my sake … well, for Keiven’s. It is evident in how her voice broke and in her actions. She really worries a lot, making sure that we will not be hunted by those dark bygones.

Harshly banging on the door, she called again, “Keiven, anak! Are you really okay? Sweety, if you need ears for your cries, I am here. You know that, right? Mommy is always here for you … for my boys. I will always be here.”

Mapait akong napangiti sa nadamang sensiridad sa mga salita niya. Her voice caresses my chest, giving me the familiar comfort that I’ve been craving for damn years.

I know, mom! I know, I breathed almost crying as my eyes gazed at the door. Longing cannot really be deprived.

Okay … Even though, I ’ve changed big time––we’ve changed, to be exact––I can’t really take it anymore. Hindi ko na kayang magpanggap na manhid. Now, I am crying again. Hearing her cry is too painful. I can’t really breathe the same air she breathes.

“Anak––”

“Mom, sorry for worrying you too much, but I am fine. I … I will be fine. I just need some space,” I said, hardly controlling my emotions. “Mom, I … I just need to be alone,” I pleaded, looking at the broken boy in front of me.

For a moment, she fell in deep silence before speaking again, almost whispering, “Okay, Sweety. I understand, but always remember that mommy will always be here for you,” she said as she tried to compose herself.

Thank you, I whisper while hearing her footsteps leaving my closed door.

Ku … Kuya,” marahan na tawag sa akin ni Keiven, ang kakambal ko, habang magkaharap kami. Prente siyang nakaupo sa kan’yang kama habang ako naman ay nasa bandang vanity niya. “Why you di … didn’t talk to mom? She’s damn worried about you … she missed you so much. And I know you knew that, but look at you!” he added, pointing his gentle finger on my direction. “You’re keeping your existence hiddenyou’re hiding in my shadow,” he blurted out that made my brows irked dramatically.

Though, I still smile at him, making him grimace in disapproval from what I’m thinking. I know that he knows what I’m thinking. After all, we are one; we are brothers.

“Keiven, this is for our sake. They will pay for what they did.”

— — —

“Sup, Jaxxmates! Told yah, nangangati ang kamay kong magsulat ng thriller. Pero sa tingin ko, ito muna. But don’t worry, malapit na ang bakasyon namin.

Happy reading, Jaxxmates! Awat muna sa kabulastugan 😂😂😂 Sana lang walang mag-report ng account ko.

Sayonara, minna!”

Mia Imvurnal

Chapter 1

SUBCONSCIOUS ON HEAT …
Keiven Del Maggo’s P.O.V

“HAPPY SEVENTEENTH BIRTHDAY, Keiven!” sensuwal na bulong ng misteryosong lalaki na nakatayo sa likuran ko.

Magaspang ang tinig nito. Makapal rin at mapanganib. Ngunit sa kabila nito, hindi ko maipaliwanag sa sarili ko kung bakit wala akong nararamdaman ni katiting na takot. Ni hindi ko madinig na maghurumintado ang aking dibdib dahil sa labis na pangamba. Ni hindi ko rin madama ang matinding lamig sa aking mga balahibong malamyos na nagsipagtayuan sa nanginginit kong batok na sanhi ng paglapat ng … Siyeteng gago!

Mariin akong napapikit nang maramdaman kong muli ang malamyos na pagdapo ng mainit nitong hininga sa aking batok. Halos manlambot ang mga tuhod ko dahil sa sensasyong tila ba hindi na banyaga sa aking katawan. Pakiramdam ko mukhang hindi ito ang unang beses na lumapat sa balat ko ang hininga niya … at baka hindi lang ito ang gumala sa kahubugan ko.

This is not good, Keiven! This is going out of hand, I hissed at myself but to no avail.

Dapat ngayon palang kinukubabawan na ako ng takot. Dapat ngayon palang nanginginig na ang aking mga tuhod, nanlalamig at nanlalambot na ang aking katawan, at nagkukumahog na ang kalabog sa aking dibdib. Ngunit hindi. Imbes na mangamba sa maaaring gawing masama sa akin ng misteryosong lalaking ‘to ay …

“Oohhhmmm … Siyete!” impit kong ungol.

Mariin akong napapikit nang hindi ko na napigilan pa ang pagkawala ng malamyos na ungol sa aking mga bibig dahil sa sensuwal na hagod ng mainit na hininga sa aking batok. Ang lakas manundot ng katinuan ng lalaking ‘to. Mainit na hininga palang nito ang iginagala sa aking batok ngunit para na akong inuulol.

The mysterious man behind me sensually breathes on my nape, teasing my sanity; making my hungry flesh to set ablaze in not-so-strange sensation. He flicks something within me like a stimulus that unleashes my wild persona.

With every kiss of his breath, my nerves tighten making me scream for more. This is fucking insanity … a fucking addiction that I love.

Mia Imvurnal

  1. DISCLAIMER
  2. PSYCHO MANIAC
  3. Prologue
  4. Chapter 1