PAUNAWA

Ang lahat ng mga pangalan, lugar o pangyayari sa kwentong ito ay pawang kathang isip lamang.

Maraming salamat sainyong pag suporta.

Manunulat

,  Shawn Yukimura

“Samahan sina Beam, Dave, Leah, at Angel sa isang mapanganib na paglalakbay upang hubaran ng maskara ang mga lihim ng mga Skin Walker . Sa gitna ng misteryong bumabalot sa tunay na pagkatao nina Bonch at Gemma, sabay-sabay nating lalakbayin ang malawak at mapanlinlang na mundo ng Novaria —kung saan ang bawat anino ay may itinatagong pangil.”

Kabanata 1: Ang Baguhan

Julianne’s P.O.V.

Ako si Julianne. Nagsimulang maging kakatwa ang takbo ng mundo ko simula nang pumasok ako sa isang BPO company. Sa gitna ng ingay ng mga tawag at liwanag ng monitor, may mga lihim palang hindi nakasulat sa kahit anong handbook .

Excited kaming lahat para sa aming nesting period . Doon ko nakilala si Ate Angel, ang tenured na agent sa aming team na tila may malalim na pinanghuhugutan.

“Welcome, Julianne. Angel ang pangalan ko, pero Ate Angel na lang. Kumusta ang mga calls mo?” Bungad niya sa akin habang magkasabay kaming nagtatanghalian.

Bumuntong-hininga ako, pilit iwinawaksi ang pagod. “Okay lang po, medyo nakakapanibago. Pero pakiramdam ko naman, kakayanin,” sagot ko sabay higop sa tasa ng kape para pampagising ng diwa.

“Mabuti. Masasanay ka rin sa kalaunan,” tipid niyang ngiti. Bigla siyang lumingon sa paligid. “Nga pala, nakita mo ba si Dave?”

Hindi pa ako pamilyar sa pangalang binanggit niya. Ngunit bago pa ako makasagot, isang lalaki ang nagmamadaling lumapit sa amin at biglang naupo sa tabi namin.

“Oh, ayan ka na pala. Bakit ang tagal mo, sis ?” untag ni Ate Angel. Sa industriyang ito, hindi na bago ang tawagang “sis” kahit sa mga lalaking straight , tanda na rin siguro ng pagiging malapit o ng mismong kultura sa loob ng opisina.

Bago sumagot ang lalaki-si Dave-ay luminga muna siya sa paligid bago mariing ipinikit ang kanyang mga mata.

“Malinis ang paligid,” mahina niyang sambit. “Galing ako sa nap room kanina, pero hindi ko matukoy o maramdaman ang presensya niya.”

“Ibig bang sabihin nito… nakatakas na naman ang Killer ?” bulong ni Ate Angel habang sumusulyap sa akin.

“Ay, oo nga pala. Dave, si Julianne, new hire . Kahapon lang sila na-endorse,” pagpapakilala ni Ate Angel sa akin bago bumalik sa seryosong usapan. “Naloloka ako, Dave. Paano natin mahahanap si Bonch kung hindi na naman natin alam kung-”

Naputol ang sasabihin niya nang dumating ang isa pang babae na humahangos.

“Leah, anong nangyari?” tanong ni Ate Angel.

“Gutom na ako, at jusko, ang tagal matapos ng huling call ko!” reklamo ni Leah sabay bagsak ng balikat.

“Sandali… tumahimik muna kayo,” putol ni Dave. “Nararamdaman ko siya.”

“Ang alin po, Kuya?” tanong ko, kinakabahan sa biglang pagbabago ng ihip ng hangin.

“Yung pakiramdam na mainit na malamig sa batok… basta, nakatindig-balahibo,” paliwanag ni Dave.

“Parang… kapag may nakakasalubong na multo?” usisa ko.

Tumingin nang diretso sa akin si Dave. “Oo. May gift ka rin ba?”

“Hindi ko sigurado… pero parang ganoon din ang nararamdaman ko kanina pa, pagpasok ko pa lang ng pantry.”

Lakas-loob kong itinanong ang kanina pa gumugulo sa isip ko: “Sino po ba si Bonch?”

Nagkatinginan silang tatlo. Isang mabigat na katahimikan ang namayani bago sumagot si Ate Angel.

“Julianne, sa madaling salita… malakas ang kutob namin na siya ang dahilan kung bakit maraming new hires ang nawawala rito sa kumpanya.”

“Seryoso po? Pero baka nag-AWOL lang sila? Sabi ng kuya ko, normal lang daw na may mga agent na biglang hindi sumisipot,” katwiran ko.

“Sana nga ganoon lang kasimple,” buntong-hininga ni Leah. “Pero may nailigtas kami noon. Hindi ka maniniwala, Julianne, pero isang kakaibang nilalang ang may gawa nito.”

“Patuloy kaming naghahanap ng impormasyon,” dagdag ni Dave. “Akala namin noon ay kilala na namin ang kanyang anyong-tao, pero nagkamali kami sa aming hinala.”

“Noong una, akala namin ay aswang,” bulong ni Ate Angel, halos hindi ko na marinig. “Pero hindi.”

“Ano po?”

“Isang Shape Shifter . Pagkatapos naming iligtas ang huling biktima, nakita namin ang tunay niyang anyo… at isa siya sa mga admins ng kumpanyang ito.”

Magsasalita pa sana ako nang biglang tumunog ang alarm sa aking cellphone.

“Naku, kailangan ko na pong bumalik! Mauna na ako sa inyo,” paalam ko at nagmamadaling nagtungo sa aking locker.

Sa hallway, sa sobrang pagmamadali ay hindi ko sinasadyang mabangga ang isang babae. Mukhang mataas ang posisyon niya base sa pormal niyang pananamit. “Miss, pasensya na po! Nagmamadali lang po talaga ako,” hingi ko ng paumanhin.

“Bago ka lang dito, ’di ba?” tanong niya, titig na titig sa akin.

“O-opo… sorry po talaga.” Halos magkahalo na ang kaba at pagkalito sa dibdib ko.

“Ayos lang. Mag-iingat ka sa susunod,” sagot niya bago nagpatuloy sa paglalakad.

Mabilis kong inilagay ang gamit ko sa locker at nagtatakbo pabalik sa production floor . Sa daan, may nakasalubong akong guard na tila nakatingin din sa akin, pero hindi ko na ito pinansin.

Nang makarating ako sa aking station:

“Mag-log in ka na. Nakita mo ba si Angel?” tanong ng Team Leader (TL) namin.

“Opo, nasa pantry pa po sila. Pasensya na po, medyo nag-panic ako kasi muntik na akong ma-late,” hingal kong paliwanag.

“Ayos lang,” tipid na sagot ng TL ko. “ Mag-iingat ka sa susunod. “

Natigilan ako. Pakiramdam ko ay tumigil ang tibok ng puso ko. Teka… iyan din ang eksaktong sinabi ng babae sa hallway kanina. Dahan-dahan akong napatingin sa aking Team Leader, habang isang malamig na kilabot ang gumagapang sa aking batok.

Sa Cafeteria

Naiwan ang tatlo sa gitna ng mabigat na katahimikan. Si Dave ay tila malalim ang iniisip habang nakatitig sa kawalan.

“Napakabilis niyang maglaho. Hindi ko agad nahuli ang bakas niya,” reklamo ni Dave, bakas ang dismaya sa boses.

“Ayos lang, sis . Kailangan nating mag-ingat lalo na’t alam na ni Bonch na tinutugis natin siya,” pagpapakalma ni Angel. “Hangga’t maaari, hindi natin dapat lubayan ang mga new hires , lalo na ang mga kababaihan.”

Naglabas naman ng tablet si Leah at ipinakita ang isang listahan. “Nakakuha ako ng data mula sa kaibigan ko sa HR. May dalawampung bagong pasok ngayon. Ang tanong… paano natin ililigtas ang bawat isa sa kanila? Apat lang tayong ‘usisirang’ agent dito.”

“Sandali, nasaan na ba si Beam?” tanong ni Leah habang palinga-linga.

“Naka-leave siya, nakalimutan mo ba?” sagot ni Dave.

“Kung ganoon, tayo muna ang kikilos. Gagawin natin ang lahat para walang mabawas sa dalawampung iyon,” determinadong sabi ni Angel.

Tumingin nang seryoso si Leah kay Dave. “Mag-iingat ka rin, Dave, sa paggamit ng gift mo. Huwag mong sagarin ang lakas mo.”

“Oo nga,” dagdag ni Angel. “Tandaan niyo ang huling biktima, si Daisy Mae. May espesyal ding kakayahan ang batang iyon. Mukhang ang mga may gift lang talaga ang pinupuntirya ng nilalang na ito.”

“Pero nailigtas naman natin si Daisy,” pagpapaalala ni Dave. “Kaya sigurado akong kaya rin natin ang mga bagong ito. Kailangan lang nating matukoy kung sino-sino sa kanila ang may kakaibang kakayahan.”

“Speaking of gift …” humina ang boses ni Leah. “Si Julianne. Kailangan nating bantayan ang batang iyon. Malakas ang pakiramdam ko na mayroon siyang taglay, kailangan lang nating makumpirma.”

Balik sa Production Floor

Hindi mapakali si Julianne sa kanyang kinauupuan. Nang hindi sinasadyang mapadikit ang balat niya sa kanyang Team Leader, biglang umikot ang paligid. Isang matinding pagkahilo ang dumapo sa kanya, at sa isang kisapmata, may mga malalabong imaheng lumitaw sa kanyang isipan-mga aninong nagtatakbuhan at isang madilim na silid.

“Are you okay, Juls?” untag ng kanyang Team Leader, dahilan para bumalik siya sa reyalidad.

Napahawak si Julianne sa kanyang noo, pilit na inaaninag ang mukha ng kaharap. “Parang na-be-vertigo lang po ako, TL Gemma,” mahina niyang sagot, bagaman ang totoo ay mas malalim pa roon ang takot na kanyang nararamdaman.

Ang Pangalawang Gabi

Sumapit ang alas-diyes ng gabi-ang simula ng graveyard shift . Sa loob ng production floor , tanging ang mahinang ugong ng aircon at ang sabay-sabay na pagsasalita ng mga agent ang maririnig. Suot ang kanyang headset, pilit na nagpo-focus si Julianne sa kanyang monitor, ngunit hindi mawala sa kanyang isipan ang babala nina Ate Angel.

“Focus, Juls. Unang call mo ’to sa nesting,” bulong niya sa sarili.

Maya-maya, tumunog ang pamilyar na beep sa kanyang pandinig. Isang tawag. Ngunit bago pa siya makapagsalita, naramdaman niya ang kakaibang lamig na gumapang mula sa kanyang paanan hanggang sa kanyang batok. Tumingin siya sa kanyang paligid-ang mga kasamahan niya ay abala, ngunit sa dulong bahagi ng hallway, kung saan madilim at malapit sa server room , may nakita siyang anino.

Isang matangkad na pigura ang nakatayo roon. Hindi ito gumagalaw.

“Hello? Thank you for calling…” panimula ni Julianne, ngunit naputol ang kanyang boses.

Sa kabilang linya, walang sumasagot. Tanging mabigat na paghinga lang ang naririnig niya-isang paghingang tila galing sa isang hayop. At ang mas nakakakilabot? Ang paghingang iyon ay tila hindi lang galing sa headset… tila nanggagaling din ito sa likuran mismo ng kanyang upuan.

Dahan-dahang lumingon si Julianne. Wala siyang nakitang tao, ngunit sa glass partition ng kanyang cubicle, nakita niya ang repleksyon ni TL Gemma na nakatayo sa likod niya. Ngunit sa repleksyon, ang mga mata ni Gemma ay hindi kulay kayumanggi-ito ay kumikinang na parang sa pusa sa gitna ng dilim.

“Bakit hindi ka pa nagsisimulang mag-log ng details, Julianne?” tanong ni Gemma. Ang boses nito ay kalmado, pero may kakaibang talim.

Muling napapikit si Julianne. Isang mabilis na vision ang dumaan: Isang banyera na puno ng itim na likido, at isang ID na may pangalang Daisy Mae na nakalubog doon.

“O-opo, TL. Medyo mabagal lang po ang system,” pagsisinungaling ni Julianne habang nanginginig ang mga kamay sa keyboard.

Nang umalis si Gemma, agad na nag-message si Julianne sa group chat nilang apat nina Angel.

Julianne:

Ate Angel, Kuya Dave… may nakita ako. Si TL Gemma… iba ang repleksyon niya sa salamin.

Itutuloy…

Kabanata 2: Ang Ninakaw na Kakayahan

“The

Zoolingualism

“

“Madisson Rae”

Samantala, sa labas ng maingay na mundo ng BPO, dinalaw ni Beam ang isang kasamahang matagal nang hindi nakakapasok-si Madisson Rae. Naroon ito sa isang tahimik na silid ng ospital, malayo sa mga monitor at headset.

“Miss Sirot, gising na po siya. Maaari niyo na siyang kausapin,” wika ng nars. Tumango si Beam at dahan-dahang pumasok sa silid.

Naabutan niya si Madisson na nakatitig sa bintana, tila may ibinubulong sa isang ibong nakadapo sa sanga sa labas. Ngunit alam ni Beam, hindi na siya naririnig ng ibon.

“Madisson?” pagtawag niya. Biglang lumapit sa paanan ni Beam ang alagang pusa ng babae na si Marilyn. Binuhat ito ni Beam at marahang hinaplos.

“Kumusta na ang pakiramdam mo?” untag ni Beam.

“Ate, ilang buwan mo na ’yan itinatanong sa akin. Obviously , hindi okay,” sagot ni Madisson sabay pakawala ng isang mabigat na buntong-hininga.

Lumapit si Beam sa bintana at binuksan ito, hinahayaang pumasok ang sariwang hangin. “Hayaan mo, gagawa kami ng paraan para maibalik ang gift mo. Bigyan mo lang kami ng konti pang panahon.”

Sa isang kumpas ng kamay ni Beam, isang kawan ng mga ibon ang biglang nagsilapitan at dumapo sa pasamano ng bintana. Isang pagpapakita ng sarili niyang kakayahan. “Nararamdaman ni Marilyn ang emosyon mo, Madisson. Huwag kang panghinaan ng loob.”

Tumingin ang pusa kay Beam, tila sumasang-ayon habang ikinakaway ang buntot nito.

“Ate, maaari bang humingi ng pabor?” tanong ni Madisson, ang mga mata ay bakas ang pangungulila.

“Sige, ano iyon?”

“Ikaw muna ang mag-alaga kay Marilyn habang wala pa akong gift . Hindi ko siya maalagaan nang maayos dito sa ospital. At isa pa… wala na akong kakayahang kausapin siya.”

Tumalon ang pusa mula sa bisig ni Beam patungo sa kama ni Madisson, tila naintindihan ang lungkot ng kanyang amo. Humilig ito sa tabi ng dalaga at pumikit.

“Hindi mo man siya maintindihan ngayon, pero sinisiguro ko sa iyo, naiintindihan ka ni Marilyn,” pag-alo ni Beam. “Magsasaliksik ako sa Gift Archive . Hahanapin ko kung paano mababawi ang kapangyarihang ninakaw ng mga Skin Walker .”

“Nahuli niyo na ba siya, Ate?” seryosong tanong ni Madisson.

“Mahirap. Hindi kami pwedeng basta-basta gumawa ng eksena sa loob ng opisina, ngunit ginagawa namin ang lahat. Babalik na ako sa trabaho bukas para makibalita sa iba.” Hinaplos ni Beam ang pusa sa huling pagkakataon.

“Bantayan mo siya, Marilyn. Sa susunod, isasama ko si Marty rito.”

Ang Huwad na Anyo at ang Archive

Sa Opisina

Ibinagsak ni Angel ang isang larawan sa gitna ng mesa. “Kendra De Guzman. May gift . At Clairvoyant si Victim Number 7.”

Naupo siya sa tabi nina Leah at Dave, bakas ang pagkabahala sa mukha.

“Anong uri ng Clairvoyant ?” usisa ni Dave.

“Ayon sa imbestigasyon, nakakakita siya ng mga pangyayari sa nakaraan,” sagot ni Angel habang kinukuha ang kanyang lipstick sa bag-isang pampalakas ng loob sa gitna ng panganib.

“Sandali, nakikita niyo ba ang pattern?” ani Leah, ang mga mata ay naniningkit sa pag-iisip.

“Si first victim, isang Clairvoyant din na nakakakita naman ng kinabukasan. Habang ang ikaanim na biktima-si Madisson-ay may Zoolingualism . Ibig sabihin…” nabitin ang sasabihin ni Leah sa sobrang pananabik.

“Ibig sabihin, ginagawa ng Skin Walker ang lahat para hindi natin siya makilala o matunton,” pagpapatuloy ni Dave, na tila nakatulala habang nakatitig sa larawan ni Kendra.

“Ano’ng nakikita mo?” tanong ni Leah.

Bago pa makasagot si Dave, hinawakan ni Angel ang kanyang mukha. “Huwag naman dito, sissy ! Nakakaloka ka, baka mahalata tayo!” Ngunit palihim na hinawakan ni Dave ang kanilang mga kamay, at sa isang iglap, dinala sila ng isang Vision .

(Ang Vision)

Naglalakad si Kendra sa isang madilim na hallway nang biglang mag-collapse ang kuryente. Sa gitna ng kadiliman, isang anino ang gumalaw.

“Hello? May tao ba riyan?” nanginginig na tawag ni Kendra. Kinapa niya ang kanyang cellphone at nang mailawan ang dulo ng hallway, isang hiyaw ng hilakbot ang kumawala sa kanyang mga labi. Isang nilalang na may nakakangidngit na hitsura ang sumunggab sa kanya bago tuluyang lamunin ng dilim ang lahat.

Bumalik ang tatlo sa kasalukuyan, kapwa habol ang hininga.

“Bakit parang iba ang anyo ng Skin Walker na sumalakay kay Kendra?” tanong ni Angel. “Hindi siya katulad ng nakita natin kay Madisson.”

“Marami sila,” seryosong sabi ni Leah. “Hindi lang si Bonch ang kalaban natin. Maaring nililito lang tayo ng mga Skin Walker dahil sa pagliligtas natin kay Madisson.”

Sa Ospital

Bago tuluyang lumisan, nagtungo si Beam sa likod ng gusali. Doon ay mabilis niyang ikinumpas ang kanyang kamay. Agad na nagsilapitan ang mga ibon sa kanya.

“Bantayan niyo si Madisson. Kung may mangyayaring masama, iulat niyo agad sa akin,” utos niya.

Habang naglalakad palabas, naramdaman ni Beam na may sumusunod sa kanya. “Sino ka? Labas!” sigaw niya. Gamit ang kanyang kapangyarihan, pinakilos niya ang mga baging sa paligid, handang igapos ang sinumang nagtatago sa malaking puno.

“Miss Beam! Ako lang po ito!” isang lalaki ang lumabas, nakataas ang dalawang kamay.

“Pati ba naman dito, sinusundan mo ako?” inis na sabi ni Beam.

“Utos po ng mommy niyo. Humihingi siya ng update…”

“Sabihin mo sa kanya, nasa trabaho ako at super poor na!” singhal ni Beam sabay talikod.

Balik sa Pantry

“Gift Archive?” tanong ni Julianne habang kumakain.

“Kay gandang bata, pero ang takaw! Pang-piyesta ang pagkain pero hindi tumataba. Sana lahat!” biro ni Angel.

“Actually, may kilala akong friend sa Gift Archive ,” kwento ni Julianne. “Itinanong ko kasi sa mama ko tungkol sa pagiging Clairv -”

Biglang tinakpan ni Leah ang bibig ni Julianne.

“Claire? Claire na shampoo?” mabilis na pagtatama ni Julianne nang mapagtantong muntik na siyang madulas. “May kilala akong distributor.”

Huminga nang malalim si Angel. “Kinabahan kami sa iyo, ginaling mo!”

Kabanata 3: Ang Lihim sa East Wing at ang Basag na Salamin

“

Lumokinesis

and

Pathokinesis

“Leah and

Angel’s P.O.V

“

Sa Bahay ni Angel

Nakatitig si Angel sa kanyang daliri. Isang maliit at sumasayaw na bola ng liwanag ang nakapatong doon, tila isang alitaptap sa dilim.

“Bakit walang light energy si Miss Gemma?” bulong niya sa sarili. “Imposible… noong gabing tinulungan namin si Madisson, nandoon din siya. Pero bakit tila wala siyang bahid ng liwanag?”

Pinakawalan niya ang liwanag at kasabay nito ang pagpasok ni Beam sa silid.

“Akala ko sumama ka kina Leah sa Archive, Ate?” untag ni Beam habang inaayos ang kanyang sarili.

Bumuntong-hininga si Angel. “Alam mo namang nandoon si Dean,” pakitang-tao ang kanyang ngiti, pero bakas ang pait.

“Ay, oo nga pala-ang dakilang ex,” biro ni Beam. “Hahabol ako sa kanila, Ate. Huwag kang magmokmok dito, irampa mo ’yang kagandahan mo sa labas!”

“Paano ako rarampa? Wala pa tayong sahod, jusko! May gift nga tayo, wala namang pera. At least, maganda pa rin!” Humagalpak ng tawa si Beam bago isinara ang pinto. Ngunit nang maiwan si Angel, bumalik ang kaba. Hindi siya mapakali. Doon niya napagpasyahang magtungo nang palihim sa bahay ni Miss Gemma.

Sa Gift Archive

Samantala, sa loob ng naglalakihang istante ng Gift Archive, magkakasama sina Julianne, Dave, at Leah.

“Maghiwa-hiwalay tayo. North ako, South si Dave, at East si Julianne,” utos ni Leah.

“Ate, nalilito ako… pwedeng ituro mo na lang kung nasaan ang South? Hindi ako pinagpala sa direksyon, jusko,” reklamo ni Dave. Piningot ni Leah ang tenga nito sabay turo sa tamang daan.

“Isang oras lang ang ibinigay ni Dean sa atin, kaya bilisan niyo,” paalala ni Leah.

Habang naglalakad si Leah sa East Wing, napansin niya ang biglang pagbigat ng hangin. May kung anong presensya sa pagitan ng mga luma at maalikabok na libro.

Sa Bahay ni Miss Gemma

Gamit ang kanyang kakayahang maglaho, dahan-dahang pumasok si Angel sa loob ng mansyon ni Gemma. Bawat hakbang ay maingat, ngunit sa kasamaang-palad, nasagi niya ang isang flower vase .

Clang!

Nabasag ang plorera. Agad na lumingon si Miss Gemma sa kinaroroonan ni Angel.

“Alam kong may nilalang sa loob ng bahay ko. Magpakita ka,” malamig na utos ni Gemma. Ang kanyang mga mata ay tila tumatagos sa kawalan-direkta sa kinalalagyan ni Angel.

Nakikita niya ba ako kahit invisible ako? tanong ni Angel sa sarili. Sa sobrang takot, mabilis siyang tumakbo palabas, hindi na alintana ang hapdi ng bubog na bumaon sa kanyang paa. Bago siya tuluyang makalayo, lumingon siya at nakita ang nakakakilabot na titig ni Gemma.

Balik sa Archive

Sa kabilang dako, habang abala si Dave sa South Wing, aksidente niyang naitapon ang isang makapal na libro. Kasabay ng pagbagsak nito ay isang marahas na vision ang sumunggab sa kanyang isipan. ganoon din ang naranasan ni Julianne sa West Wing.

Sabay nilang naisigaw ang pangalan ng kanilang kasama.

“Ate Leah!”

Nagmamadali silang tumakbo patungo sa East Side, dala ang isang masamang pangitain tungkol sa panganib na naghihintay doon.

Ang Bulong ng Kadiliman at ang Nakatagong Kaaway

Sa East Wing ng Gift Archive Library

Hawak ko ang isang antigong libro. “Kailangang isagawa ng may gift ng isang Empath …” Hindi ko na natapos ang pagbabasa nang isang anino ang mabilis na sumunggab mula sa itaas.

Mabuti na lang at mabilis ang aking reflexes. Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw nang tumama ang nilalang sa sahig. Isang Skin Walker-mabaho, nakakatakot, at may mga matang tila butas ng impiyerno.

Akmang susugod na muli ang halimaw nang biglang may mga makakapal na baging na sumulpot mula sa sahig at bumalot sa buong katawan nito.

“Back up, Ate Leah?” Isang pamilyar na boses ang narinig ko sa likuran. Si Beam, kasama sina Dave at Julianne. Isang buntong-hininga ng pasasalamat ang kumawala sa akin.

“Sabi mo Kuya Dave, marereveal ng mga Clairvoyant ang tunay na identity ng mga ito, ’di ba?” determinadong wika ni Julianne. Bago pa kami makakilos, dahan-dahan na siyang lumapit at hinawakan ang kamay ng nakagapos na nilalang.

“Julianne, huwag!” sigaw ni Dave, pero huli na.

Agad na hinila ang diwa ni Julianne sa isang napakadilim na lugar. Doon, sinalubong siya ng isang nakabibinging ingay-isang koleksyon ng mga hiyaw na tila dudurog sa kanyang pandinig.

“Beam, hila!” utos ko. Mabilis na ginamit ni Beam ang kanyang mga baging para bawiin si Julianne mula sa pagkakahawak sa nilalang. Sumisigaw ang bata, hawak ang kanyang ulo at tenga.

“TAMA NA! TAMA NA!” pagmamakaawa ni Julianne hanggang sa mawalan siya ng malay.

“Ilabas na natin siya rito!” kagyat kong utos. Dinampot ko ang libro ng restoration habang ang Skin Walker na nahuli namin ay biglang naglaho na parang usok.

Sa Bahay nina Angel

“Aray ko po…” bulong ni Angel habang nilalapatan ng gamot ang sugat sa kanyang paa.

Ilang sandali pa ay dumating ang grupo, pasan si Julianne na wala pa ring malay.

“Anong nangyari sa kanya?” bungad ni Angel, bakas ang pag-aalala.

“Ginamit niya ang gift niya sa Skin Walker. Masyadong mabigat ang nakita niya,” sagot ni Beam habang maingat na inihihiga ang bata.

“Ikaw, anong nangyari sa iyo?” tanong ni Leah kay Angel habang nakatingin sa duguang paa nito.

“Sasabihin ko sa inyo mamaya. Tulungan muna natin si Julianne,” sagot ni Angel. Pinag-isa nila ang kanilang lakas; hinawakan ni Angel ang kamay ni Leah, habang si Leah naman ay dahan-dahang itinuon ang kanyang konsentrasyon sa namimilipit na si Julianne. Pagkalipas ng ilang minuto, huminahon ang bata at nahulog sa isang malalim na tulog.

“Salamat, Gel. Ngayon, ikaw naman,” sabi ni Leah sabay haplos sa sugat ni Angel. “Maari ba tayong mag-usap sa labas?”

Tumango si Angel. Alam nilang pareho na ang katahimikang ito ay pansamantala lamang.

Sa Opisina: Ang Planong Pagpaslang

Habang mahimbing ang tulog ng mga bida, sa madilim na opisina ni Miss Gemma, nakatitig ang TL sa larawan ng kanyang mga ahente. Huminto ang kanyang daliri sa mukha ni Angel.

“Lumokinesis…” nakangiting sabi ng babae, tila nahanap na ang kanyang bagong paboritong laruan.

Sa kabilang dako ng gusali, isang babaeng secretary ang pumasok sa opisina ng isang mataas na opisyal.

“Confirmed, sir. Alam na namin kung saang ospital naka-confine si Miss Rae. What do you want me to do?”

“Kill her,” malamig na tugon ng lalaki. “Pansamantalang nawala ang kanyang alaala, pero hindi tayo pwedeng magbakasakali. Mananatiling lihim ang tungkol sa ating lahi… sa kahit anong paraan.”

Itutuloy…

Kabanata 4: Ang Pagdating ng Reyna

“Hydrokenisis and Princess undercover”

Nagising si Beam sa marahas na kalabog ng kanyang pintuan. Pupungas-pungas pa siya nang buksan ito, ngunit agad na naglaho ang antok nang bumungad ang isang lalaking nakauniporme kasama ang isang ginang na hinding-hindi niya malilimutan.

“Mom? Anong ginagawa mo rito? Paano mo ako nahanap?” Hindi na natapos ang sasabihin ni Beam nang makitang nakagapos ang kanyang mga kasamahan sa bahay. “Mom! Pakawalan mo sila!”

Hindi natinag ang ginang. Tumayo ito nang may awtoridad at sinalubong ang galit ng anak. “Dapat ay may ginagawa kang marangal para sa ating lahi, Beatrice. Ngunit ano ito? Ayaw kong mabalitaan ng iba na ang kaisa-isa kong anak ay isang kabiguan.”

“Iyan ang problema sa inyo-masyado kayong maraming inaasahan sa akin!” sigaw ni Beam. “Ilang beses ko bang kailangang sabihin na wala akong interes sa trono niyo? Ang gusto ko lang ay normal na buhay!”

Akmang susugod si Beam nang biglang may mga makakapal na baging na sumulpot at pumulupot sa kanyang katawan, na nagparalisa sa kanya. Dahan-dahang lumapit ang kanyang ina.

“Hindi ka kailanman magkakaroon ng normal na buhay. Una, dahil ikaw ang Prinsesa ng Novaria. Pangalawa, hindi na ligtas ang mundong ito para sa mga tao dahil sa iyo,” mahinahong wika ni Victoria, ngunit bawat salita ay tila patalim. “Ilang Skin Walkers ang nakatakas mula sa Novaria kasunod ng pagtakas mo. At hindi lang sila ang nakawala. Ngayong alam na ng mga taga-Novaria ang tungkol sa mga taong may gift , anong laban niyo?”

Tumingin si Queen Victoria sa mga kaibigan ni Beam na nakagapos sa sahig. “Hayaan niyo akong magpakilala. Ako si Reyna Victoria ng Novaria . At ang kasama niyo ay si Prinsesa Beatrice Enoch Amelia Margarette , na isinunod sa pangalan ng apat na dakilang reyna ng aming mundo.”

Lumapit ang Reyna kay Angel. “Luminous-ang kakayahang magmamanipula ng liwanag at puwersa. At kung hindi ako nagkakamali, kaya mo ring maglaho?” Tumango si Angel, tila napatitig sa ningning ng Reyna. “Marami ka pang kayang gawin,” dagdag ni Victoria sabay kindat.

Sumunod naman siya kay Leah. “Isang Empath . Nararamdaman mo ang emosyon ng iba at kaya mong magpagaling ng kahit anong sugat… maliban sa sarili mong mga sugat. Sa Novaria, ang Pathokinesis ang aming unang linya ng depensa.”

Sa huli, hinarap niya si Dave. “Ang Clairvoyant . Ang tagapagmana ng diyosang si Dalikamata. Hindi lang pangitain ang kaya mo-may kakayahan kang maglakbay sa agos ng panahon.”

Sa isang kumpas ng kamay ni Victoria, sabay-sabay na nakawala ang magkakaibigan mula sa pagkakagapos.

“So, anong plano mo?” hamon ni Beam. Nagpalutang siya ng mga dahon sa hangin na tila mga talim na nakaturo sa mga guwardiya ng Reyna.

“Beatrice, hindi ako ang kalaban mo rito!”

“Huwag mo akong tawagin sa pangalang ’yan!” Mabilis na pinatama ni Beam ang mga dahon. May mga guwardiyang nakailag, ngunit ang iba ay nagtamo ng malalalim na hiwa.

“Ang galing! Parang mga blade ’yong mga dahon!” manghang sabi ni Dave.

“Literal na ‘eme’ pero nakamamatay! Dapa, mga sissy! Baka tayo ang matamaan!” sigaw ni Angel habang humahanap ng mapagtataguan.

“Enough!” Isang malakas na utos ni Victoria ang nagpabago sa mga dahon ni Beam; sa isang iglap, naging mga talulot ng bulaklak ang mga ito at dahan-dahang nalaglag sa sahig. “Hindi ako narito upang ibalik ka sa Novaria. Kinausap ko ang iyong ama… at pumayag siya. Mananatili ka rito.”

Sa Opisina

Tahimik na kumakain si Nicole sa pantry, pilit na ibinabaon sa bawat subo ang hiyang inabot niya sa production floor kanina. Nang tatayo na siya, hinarangan siya ng kanyang Team Leader sa pinto.

“Ayusin mo ang attitude mo, Nicole. Kung hindi, sisiguraduhin kong mawawalan ka ng trabaho,” banta ng lalaki sa isang mariing bulong.

Hindi sumagot si Nicole. Blangko ang kanyang mukha nang bumalik siya sa kanyang station.

“Hello, Nicole. Kumusta ang break mo?” bungad ni Julianne. Isang tipid na ngiti lang ang isinagot ng dalaga bago isinuot ang kanyang headset at nag-log in.

Sa Bahay ni Beam

“Iiwan ko sa inyo si Randy. Siya ang magsasanay sa inyo. He’s one of my best soldiers, ’di ba, Randy?” nakangiting pagpapakilala ni Queen Victoria.

“Annoying kamo!” bulong ni Beam habang nakataas ang kilay. Ngumiti lang si Randy at kinindatan siya, na tila lalong nagpausok sa ilong ng prinsesa.

“Uy, give me a big boy, give me a big boy! “ sabay na biro nina Leah at Angel, kinikilig sa presensya ng bagong dating.

“Beatrice Enoch-” Hindi na natapos ni Dave ang sasabihin nang pandilatan siya ni Beam.

“Tapos ka na ba sa speech mo, Mom? Matutulog na ako!” padabog na tumalikod si Beam, ngunit mabilis siyang hinawakan ni Randy sa braso. “Miss Sirot?”

“Bitawan mo ako. Naiirita ako sa pagmumukha mo!” bulyaw ni Beam bago tuluyang isara ang pinto ng kanyang kwarto.

“Parang may something ?” bulong ni Angel kay Dave.

“Oo nga, baka ex?” hula ni Dave.

“Actually, oo,” biglang sabat ni Queen Victoria habang kinikindatan ang dalawa. Halos malaglag ang panga nina Angel at Dave sa nalamang rebelasyon.

Balik sa Office

“Wala ka na bang calls?” usisa ni Julianne kay Nicole.

“Wala na, Ate,” sagot ni Nicole. Maya-maya ay tinawag siya ng kanyang TL. Habang wala ang dalaga, lumapit si Miss Gemma kay Julianne.

“Nakita mo ba sina Angel?”

“Hindi pa po, Miss Gemma. Day-off po yata nila,” tugon ni Julianne.

Bumalik si Miss Gemma sa kanyang cubicle at binuksan ang isang lihim na folder sa kanyang computer. “Nakuha nila ang gift ni Kendra bago pa kay Madisson. Delikado ang mga agents ko. Kailangan ko nang kumilos,” bulong niya sa sarili.

Sa kabilang dako, habang abala ang malupit na Team Leader ni Nicole, pasimpleng ikinumpas ni Nicole ang kanyang kamay. Sa ilalim ng kanyang konsentrasyon, ang tubig sa tumbler ng kanyang TL ay nagsimulang kumulo nang matindi hanggang sa…

BOOM!

Sumabog ang tumbler at napasigaw sa gulat at sakit ang lalaki. Nagkagulo ang buong opisina, ngunit sa gitna ng ingay, hindi nakaligtas sa paningin nina Julianne at Miss Gemma ang kumpas ng kamay ni Nicole.

Sa Ospital

“Miss Rae, may bisita ka,” sabi ng nurse.

“Si Ate Beam ba ’yan?” tanong ni Madisson, umaasa.

“Hindi po, Ma’am.” Isang lalaki ang pumasok sa silid na may mapanlinlang na ngiti.

“Hello, Madisson!” bati nito.

Nanlaki ang mga mata ni Madisson. “Sir Mark?”

Itutuloy….

KABANATA 5: Skin Walkers and Her Secret

“Miss Gemma’s P.O.V.”

ANG NAKARAAN…

“Kailangan ko silang iligtas.”

Isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan ni Miss Gemma. Ang liwanag mula sa screen ng kanyang computer ay nagbibigay ng maputlang anag-ag sa kanyang mukha habang ang kanyang mga daliri ay nakatigil sa itaas ng keyboard. Nakatitig siya sa mga pangalang nakasulat sa bawat folder-mga pangalang naglalaman ng mga buhay na pilit niyang pinoprotektahan.

Samantala, sa loob ng malamig at amoy-gamot na silid ng ospital, binisita si Madisson ng isang hindi inaasahang panauhin. Sa pag-angat ng tingin ng dalaga, tila umurong ang lahat ng dugo sa kanyang katawan.

“Sir… Sir Mark?” halos pabulong na sambit ni Madisson, habang ang kanyang boses ay nanginginig sa takot, tila ba nakakita siya ng isang multong bumangon mula sa hukay.

“May nakikita ka ba, Sis? Huwag naman dito! Nakakatakot!” mabilis na hirit ni Angel. Upang hindi mapansin ng ibang tao ang tensyon, agad na hinawakan ni Angel ang mukha ni Dave. Ang totoo, para sa mga ordinaryong mata ng mga nars at doktor sa paligid, mukha lang silang tatlong normal na magkakaibang nag-uusap at nagbibiruan sa tabi ng kama ng pasyente.

SA PAGPAPATULOY…

Hindi pa din mawala sa aking isipan ang mga nakatatakot na nangyari kagabi. Paulit-ulit na naglalaro sa aking utak ang bawat detalye, tila isang sirang plaka na ayaw huminto.

Hindi lang simpleng pagputok ng tumbler ang naganap. Higit pa roon ang pinsala. Dahil sa tindi ng presyur at insidente, biglang bumuhos ang tubig mula sa mga emergency fire pipe sa kisame-isang awtomatikong reaksyon nang ma-detect ng mga sensor ang makapal na usok sa paligid. Ang malamig na tubig ay nagdulot ng kaguluhan, ngunit ang totoong panganib ay wala sa basang sahig o sa nasirang kagamitan.

Delikado ang kalagayan ni Nicole. Hanggang ngayon, hindi ko pa din matiyak kung sino-sino ba talaga ang mga skin-walkers na nagbabalat-kayo at nakakahalubilo namin sa loob ng opisina. Maaaring ang katabi mo sa cubicle, o ang nakakasalubong mo sa pantry, ay hindi na pala tao. At habang iniisip ko ang mga skin-walkers, bigla kong naalala ang ikinuwento sa akin tungkol sa malagim na sinapit ni Madisson bago siya brutal na inatake ng nilalang na iyon.

Kakatapos lang ng shift ni Madisson ng mga oras na iyon. Pagod ang kanyang katawan at mabigat ang kanyang mga hakbang habang tinatahak ang daan patungo sa ikatlong palapag (3rd floor)-kung saan nandoon ang kanyang locker. Madilim at nakabibingi ang katahimikan sa paligid dahil wala nang anumang line of business o departamento ang may shift sa oras na iyon. Ang tanging naririnig lang ay ang mahinang ugong ng aircon at ang sarili niyang mga yapak.

Habang abala si Madisson sa pag-ikot ng susi upang buksan ang kanyang locker, biglang napatigil ang kanyang paghinga. May pumasok na kakaibang amoy sa kanyang ilong-isang amoy na napakabantot at nakasusuka.

“Amoy sulfur na nabubulok na patay na daga…” bulong ni Madisson sa sarili habang nakakunot ang noo at tinatakpan ang kanyang ilong. Sa kabila ng kilabot na unti-unting gumagapang sa kanyang balat, nagpatuloy pa rin siya sa pagbukas ng locker.

Ang hindi niya namalayan, sa mismong itaas ng kanyang ulo, isang anino ang dahan-dahang gumagalaw sa madilim na kisame. Isang sakim at gutom na nilalang ang nakatitig sa kanya mula sa itaas. Naglalaway ito, lumilikha ng malapot na likido na handang pumatak, at ang mga mata nito ay tila ba sa isang mabangis na hayop na nakatagpo ng kanyang mabibiktima.

Nang sa wakas ay bumukas ang pinto ng locker, agad na kinuha ni Madisson ang kanyang salamin upang mag-ayos. Ngunit sa sandaling tumama ang kanyang tingin sa repleksyon, nanigas siya sa kinalalagyan. Doon, sa likod at sa ibabaw mismo ng kanyang anag-anag, nandoon ang halimaw. Nakatitig nang diretso sa kanya.

“Aaaaaah!”

Napasigaw si Madisson sa sobrang hilakbot, isang tili na nagpagising sa natutulog na katahimikan ng palapag. Sa labis na takot, mabilisan siyang tumakbo patungo sa exit ng 3rd floor. Ngunit kamalasan-nang itapat niya ang kanyang ID sa scanner ng main door, hindi ito gumana. Ayaw bumukas ng pinto! Habang maririnig ang mabibigat at basang kaluskos ng halimaw na dahan-dahang lumalapit sa kanya, walang ibang nagawa si Madisson kundi ang bumalik at pumasok sa malawak at madilim na production floor upang magtago.

“Huwag mo na akong pahirapan pa!”

Ang boses ng halimaw ay gumaralgal, galing sa malalim na lalamunan, na umalingawngaw sa buong silid nang tuluyan nitong ma-korner ang nanghihinang si Madisson sa dulo ng mga cubicle.

“Ano ba… ano ba ang kailangan mo sa akin?!” umiiyak at nagsusumamong tanong ng dalaga, habang ang mga luha ay malayang dumadaloy sa kanyang namumutlang pisngi.

“Ang gift mo!” angungal ng halimaw, at sa isang kisapmata, mabilis nitong iniangat ang mahaba at matatalim nitong kamay upang sakalin si Madisson sa leeg.

Sa kabilang banda, tiyempo namang may narinig akong kakaibang kaluskos at mahinang sigawan mula sa ibaba, kahit na nasa ikalabindalawang palapag (12th floor) pa ako ng mga oras na iyon. Dahil sa talas ng aking pakiramdam, alam kong may hindi magandang nangyayari.

Mabilis pa sa alas-kwatro akong bumaba at nakarating sa 3rd floor. Walang pag-aalinangan kong itinulak ang pinto at agad na pumasok sa loob ng production floor. At doon, tumambad sa akin ang isang kakila-kilabot na senaryo: si Madisson, pilit na nagpupumiglas habang sakal-sakal at iwinawasiwas ng isang nakapangingilabot na Skin-walker.

“Bitawan mo ang batang ’yan!” sigaw ko sa buong lakas ng aking baga, ngunit tila bingi ang halimaw at mas lalo pang higpitan ang hawak sa leeg ng dalaga.

Walang oras na dapat sayangin, sa itsura ng halimaw, alam kong hindi ito makukuha sa santong dasalan. Pasensyahan na tayo, sa loob-loob ko. Agad kong hinubad ang suot kong facemask, huminga nang malalim, at sa gitna ng panganib ay mahinahong akong nagsimulang kumanta. Ang aking boses ay umalingawngaw, bitbit ang kapangyarihang nakatago sa bawat liriko:

“Gagawin ko ang lahat upang

Sa huli, sa huli, sa huli ay tayo

Kung kailangan kong tahakin ang

Kilome-kilome, kilometrong layo

Whoa, whoa, whoa

Kilome-kilome, kilometrong layo

Whoa, whoa, whoa

Kilome-kilome, kilometrong layo…“

(Disclaimer lang po, sa sobrang kaba at biglaang pangyayari, wala na talaga akong ibang maisip na gagamiting kanta sa mga oras na iyon. Salamat na lang talaga kay Sarah G. at sa kanyang kanta.)

Ngunit ang hindi alam ng halimaw, ang kantang ito ay may ibang epekto. Bawat letra na binibigkas ko, bawat nota na lumalabas sa aking bibig ay nagpapakawala ng kakaibang enerhiya. Kitang-kita ko kung paano nanghina at napaatras ang skin-walker, habang sapo ang kanyang ulo na tila ba binubasag ang kanyang pandinig. Dahil dito, hindi natuloy ang balak niyang pagkuha sa sagradong gift ni Madisson.

Ilang sandali pa, habang nag-aagaw ang dilim at liwanag sa aking paningin, narinig ko ang mabilis na mga yapak. Dumating na sa wakas ang grupo nina Angel upang magsilbing saklolo.

Lalapit na sana ako sa kanila upang humingi ng tulong, ngunit sa isang iglap, biglang naglaho ang skin-walker sa aming harapan. At ang mas nakagigimbal-sa pagpikit at pagdilat ng aking mga mata, muli itong lumitaw ngunit sa pagkakataong ito, nagpalit-anyo ito bilang AKO. Ang sarili kong mukha at tindig ang nakikita ko ngayon sa halimaw.

Ngunit tama ang aking hinala. May natatanging gift si Angel-siya ay isang Luminous . At tanging kaming mga empath lamang ang may kakayahang makakita sa totoong anyo at katotohanan, anuman ang uri ng manipulasyon o hallucination effect na subukang gawin ng isang luminous o ng isang skin-walker. Para sa akin, hindi maitatago ng halimaw ang mabaho nitong aura.

Samantala, sa isang bahagi ng production floor, matapos ang matinding engkwentro, masaya at tila normal na nag-uusap ang grupo nang bigla silang mapadako sa mas seryosong usapin: ang tungkol sa kanilang mga mahiwagang gift .

Habang ang lahat ay seryosong nagpapalitan ng opinyon, si Angel naman ay nagpasya na magbiro. Ginamit niya ang kanyang kapangyarihan upang maging invisible o tuluyang maglaho sa paningin ng marami. Sa isang mabilis at tahimik na pagkilos, lumapit siya sa likod ni Leah at mabilisan nitong hinila ang buhok ng dalaga.

“Gel, nakikita kita,” seryosong wika ni Leah, sabay lingon nang diretso sa pwesto kung saan nakatayo ang invisible na si Angel.

“Ha? Paano mo nakikita si Ate Angel?” gulat na tanong ni Beam, habang pabalik-balik ang tingin sa bakanteng espasyo at kay Leah.

“Hindi ko alam… pero kahit anong uri ng pagiging invisible ang gawin niya, malinaw ko pa ring nakikita ang pigura niya,” paliwanag ni Leah habang inaayos ang kanyang buhok. “Nasa invisible state siya dito sa harap natin, pero ang kakaiba, ang nakikita ng ibang mga normal na tao ngayon dito sa loob ng opisina ay nandoon siya sa cubicle, nakaupo at nakikipagkwentuhan sa iba.”

Napalingon naman si Dave sa isa pa nilang kasamahan. “Ikaw, Juls… Anong nakita mo sa skin-walker na na-encounter natin doon sa Archive?” tanong ni Dave, bakas ang kuryosidad at pag-aalala sa kanyang boses.

“So far, malabo pa, Kuya Dave. Sobrang dilim ng paligid,” paliwanag ni Julianne habang nakahawak sa kanyang sintido, tila inaalala ang mga imaheng pumasok sa kanyang isipan. “Parang nasa loob ako ng isang malamig at abandonadong dungeon. Basta ang natatandaan ko lang sa vision ko, mabasa at madulas yung tinatapakan ko… at naamoy ko yung kakaibang putik na hindi ko maipaliwanag!”

Biglang naputol ang kanilang seryosong kwentuhan nang makarinig sila ng mahinang kalatok sa salamin. Isang kakaibang ibon ang lumapit sa bintana ng building, walang tigil ang pagpaypay ng mga pakpak nito at tila gustong-gusto nitong pumasok sa loob. Agad naman itong napansin ni Beam, na nagdulot ng panibagong kaba sa kanilang mga dibdib.

Habang nangyayari ito, magbalik naman tayo sa sitwasyon ni Miss Gemma…

Nagmamadali ako sa aking paglalakad sa mataong lansangan, okupado ang aking isip ng mga darating na panganib, kaya naman hindi ko napansin ang aking dinaraanan. Aksidente kong nasagi ang isang babaeng naglalakad salubong sa akin-isang babae na may kakaibang bitbit: isang pusa at isang aso sa kanyang mga braso.

“Pasensya na, Miss… Sorry talaga,” wika ko habang mabilis na yumuyuko bilang paghingi ng paumanhin.

“Anong Miss? Do you still remember me… Miss Gemma?”

Napatigil ako nang marinig ko ang aking pangalan. Ang boses ng babae ay pamilyar ngunit may awtoridad. Tiningnan ko siyang mabuti, ngunit hindi ko siya kaagad mamukhaan dahil sa suot nitong modernong kasuotan dito sa mundo ng mga tao.

“It’s me, Cathy. Your student sa Novaria,” pakilala ng babae. Sa pagbanggit niya ng salitang ‘Novaria’, parang may bumbilyang umilaw sa aking utak. Agad kong naalala ang aking paboritong estudyante, lalo na nang maituon ko ang aking pansin sa bitbit niyang aso at pusa na hindi basta-basta ordinaryong hayop.

“Oh my God! I mean… oh my Novaria!” bulalas ko sa labis na gulat at tuwa, habang hawak ang aking mga pisngi. “Kailan ka lang nakarating dito sa Earth?”

Ngunit hindi ngumiti si Cathy. Seryoso ang kanyang mga mata. “Miss Gemma, humihingi na si Queen Victoria ng update tungkol sa mission mo dito sa Earth. Pinapabalik ka na niya sa Novaria.”

“Actually… tungkol dyan,” napalunok ako, magpapaliwanag na sana ako kung bakit hindi ko pa maiwan ang mga tao dito, nang biglang may mapansin akong kakaibang anino sa kalangitan. Sa itaas ng mga nagtataasang gusali, napakaraming maiitim na ibon ang magkakasamang lumilipad patungo sa iisang direksyon-sa building kung saan ako nagtatrabaho.

“Miss Gemma, nandito ako para sunduin ka. Kailangan mo nang sumama sa akin, kakausapin ka na ngayon ng Reyna,” pagpapatuloy ni Cathy habang dahan-dahang inilalahad ang kanyang mga palad sa kanyang dating guro, naghihintay ng tugon.

Samantala, sa kabilang dimensyon… sa kaharian ng Novaria…

Sa loob ng marangyang palasyo na napaliligiran ng gintong liwanag, nakatayo ang makapangyarihang pinuno.

“Rose, nais kong magbantay ka sa Earth. Bantayan mong mabuti, lalo na ang mga kaibigan ng aking anak,” utos ni Queen Victoria sa kanyang pinagkakatiwalaang kawal.

Isang magandang babae na may mahaba at kulay-gintong buhok ang humakbang pasulong. May hawak din siyang isang pusa sa kanyang mga bisig. Tumingin si Rose sa hayop at bumulong, “Sasama ka sa akin sa Earth, ’di ba, Cotton?” sabi niya habang buong lambing na hinihimas-himas ang malambot na balahibo ng pusa.

“Huwag na huwag ka lang magpapakita kay Beam o sa alinman sa mga kaibigan niya. Tulungan mo sila sa abot ng iyong makakaya, hangga’t kaya mo silang protektahan,” dagdag na bilin ni Queen Victoria, bakas ang pangamba ng isang ina sa kanyang boses.

Napatitig si Rose sa Reyna. “Pero… paano po ang Hari? Nasaan po ang Hari, mahal na Reyna?”

Isang mabigat na katahimikan ang naghari sa silid bago sumagot ang Reyna. “Ako na ang bahala sa Hari. Hindi dapat malaman ni Beam o ng sinuman na nawawala ang Hari sa ating kaharian. Problema ito ng isang Reyna… kaya ako mismo ang lulutas sa suliraning ito.” Lumapit si Queen Victoria kay Rose at hinawakan ang balikat nito. “At kung may mangyari mang masama… kung anuman ang iniutos ko sa iyo, Rose, pakiusap, huwag mo itong sasabihin sa kahit kanino. Nagtitiwala ako sa iyo.”

Yumuko nang malalim si Rose bilang tanda ng kanyang walang kapantay na katapatan. “Makakaasa ka, Queen Victoria.”

ITUTULOY…

KABANATA 6: ANG PANGITAIN NI JULIANNE

“Save Madisson and Nicole”

Mabilis at mabibigat ang mga hakbang ni Julianne habang tinatahak ang pasilyo patungo sa pantry. Humahangos siyang lumapit kina Angel at Leah na kasalukuyang tahimik na kumakain ng kanilang tanghalian. Bakas sa mukha ng dalaga ang labis na takot at pag-aalala.

“Ate… nakita niyo ba si Nicole?” humahangos na wika ni Julianne, halos kapusin siya ng hininga sa tindi ng kaba.

Napatigil ang dalawa sa pagsubo. “We haven’t seen her. Bakit pala?” sagot naman ni Angel, habang dahan-dahang ibinababa ang kanyang tinidor, nakararamdam ng kakaibang enerhiya mula sa pagkabahala ni Julianne.

“May mga vision ako… may nakikita akong masamang mangyayari sa kanya,” nanginginig ang boses ni Julianne, habang ang kanyang mga mata ay lumuluha na sa takot. “Ang skin-walker… lalapitan siya ng skin-walker.”

“Mag-iingat ka sa pagbigkas ng wika na ’yan,” mabilis na saway sa kanya ni Leah. Ang kanyang boses ay seryoso at may babala, sabay higpit ng hawak sa mesa.

Nagkatinginan sina Leah at Angel. Isang tahimik na pag-uusap ang dumaan sa kanilang mga mata-isang senyales na hindi na sila ligtas sa loob mismo ng gusaling ito.

“Leah? Tayo na lang ang tumingin?” wika ni Angel, basag ang katahimikan ng pantry habang nag-aalangan ang kanyang puso.

“Sige, sandali. Kukunin ko muna yung libro ko sa locker,” wika ni Leah. Sa isang mabilis na pagkilos ay lumabas agad ito ng pantry upang ihanda ang kanilang sandata laban sa dilim.

SA OSPITAL: ANG PAG-ATAKE AT ANG ELEVATOR TRAP

Habang nangyayari ang kaguluhan sa opisina, isang mas matinding lagim ang nagaganap sa loob ng malamig na silid ng ospital.

“Tulong!”

Isang matinis na sigaw ang umalingawngaw mula sa silid ni Madisson. Sa harap ng kanyang kama, ang anyo ng taong dumalaw sa kanya ay dahan-dahang nagbabago-ang balat nito ay tila natutunaw at nagbabagong-anyo sa isang nakapangingilabot na nilalang.

Sa gilid ng kama, ang pusa ni Madisson na si Marilyn ay nakatayo, ang kanyang mga balahibo ay nakatindig at galit itong nakatingin sa halimaw, naglalabas ng matatalim na ungol. Sa labas ng bintana, maririnig ang kaluskos ng iba pang mga hayop na inutusan ni Beam upang maging saklolo, ngunit tila may invisible barrier o mahiwagang harang na pumipigil sa kanila na makapasok sa silid.

Akmang susugod na sana ang skin-walker upang tuluyang kunin ang buhay ni Madisson nang biglang si Marilyn ang buong-tapang na lumaban sa skin-walker. Tumalon ang pusa at buong lakas na kinalmot ang mukha ng halimaw. Ngunit sa halip na masaktan, tila nakikiliti lang ang halimaw sa ginawa ni Marilyn. Isang nakapangingilabot na tawa ang pinakawalan ng skin-walker habang iwinawasiwas ang pusa.

Sa ibabang bahagi ng ospital, sina Beam at Dave naman ay nagmamadaling tumatakbo sa lobby, pilit na umaakyat patungo sa silid ni Madisson.

“Ma’am, Sir! Hindi kayo basta-basta makakapasok! Nasaan ang mga ID niyo? O ang Watcher pass niyo?” harang ng isang matipunong guard sa kanila habang nakataas ang kamay nito.

Walang oras na dapat sayangin. Lumapit si Dave at seryosong nagsabi, “Sorry, manong guard!”

Sa isang iglap, biglang umilaw ang mga mata ni Dave ng isang kakaibang liwanag. Ang guard, na tila nahipnotismo sa kapangyarihan ng kanyang mga mata, ay dahan-dahang ibinaba ang kamay at masayang pinapasok sina Beam at Dave na tila walang nangyari.

“Kinakabahan ako, Beam… Sana hindi pa tayo huli,” wika ni Dave habang tumatakbo sila patungo sa dulo ng pasilyo, nararamdaman ang mabigat na presensya ng kamatayan sa itaas.

“Nasa 12th floor pa ang kwarto ni Madisson. Mag-elevator tayo!” sambit ni Beam. Tumapat sila sa harapan ng metal na pinto ng elevator at pilit na nag-antay na magbukas ito habang ang bawat segundo ay tila isang oras sa kanila.

“Nararamdaman mo ba kung saang floor na ang elevator?” tanong ni Beam, umaasa sa gift ni Dave na makasagap ng enerhiya.

“Nasa 7th floor pa,” mabilis na sagot ni Dave habang nakapikit ang mga mata upang mag-concentrate.

“Sabihan mo ako ’pag nasa 9th floor na. Ako ang bahala!” sambit ni Beam, seryoso ang kanyang mukha at handa nang gamitin ang kanyang kapangyarihan.

Ilang sandali pa ng nakabibinging pag-aantay, nagwika si Dave na nasa 9th floor na ang elevator, habang kasalukuyan silang nasa 10th floor nag-aantay.

Dito na kumilos si Beam. Ginamit niya ang kanyang natatanging gift upang utusan ang mga ligaw na baging ng halaman sa paligid ng gusali. Sa isang iglap, mabilis na gumapang ang mga matitigas na baging at marahas na nakakulupot sa elevator upang pahintuin ito nang puwersahan sa floor kung saan sila nag-aantay.

Huminto ang elevator sa 10th floor habang lumalatik ang tunog ng mga baging. Pagkabukas na pagkabukas ng pinto, mabilis silang pumasok sa loob at agad na pinindot ang numero ng palapag kung saan matatagpuan ang kwarto ni Madisson.

BALIK SA OPISINA: ANG ANINO SA KADILIMAN

“Ako na ang bahala rito, mga Ate. Bilisan niyo na,” wika ni Julianne, habang pilit niyang pinipigilan ang takot upang bigyan ng oras ang kanyang mga kasamahan.

Mabilis namang nagtungo sina Angel at Leah sa inaayos na palapag ng gusali. Upang hindi sila mapansin ng iba pang mga empleyado at ng mga skin-walker na posibleng nagmamatyag, dumaan sila sa madilim na fire exit.

Habang naglalakad sila sa loob ng masikip at malamig na hagdanan patungo sa floor na sinasabi sa pangitain ni Julianne, hindi mapakali ang dalawa.

“Ligtas kaya si Madisson?” sambit ni Leah, basag ang kanyang boses sa pag-aalala para sa kaibigan.

“Sana nga… Pero kinakabahan ako sa ginawa natin. Parang something wrong talaga,” wika ni Angel, habang sapo ang kanyang dibdib na mabilis ang tibok.

“Hindi ba dapat ako ang magsabi niyan? Kasi ako ang empath sa ating dalawa,” nakangiting sabi ni Leah, pilit na binabawasan ang tensyon sa pagitan nilang dalawa sa kabila ng panganib.

“Siguro sa sobrang pagkakape ko lang ’to,” biro naman ni Angel.

Ngunit naputol ang kanilang sandali nang biglang isang matinis at puno ng sakit na sigaw ang umalingawngaw mula sa dulo ng koridor.

“Boses yun ni Nicole, sure ako!” sabi ni Leah.

Hindi na sila nag-aksaya ng panahon at nagmamadali silang pumasok sa floor kung saan nila narinig ang boses ni Nicole. Pagkabukas ng pinto ng fire exit, isang napakadilim na palapag ang sumalubong sa kanila. Walang kahit isang ilaw ang nakabukas.

“Sandali, kailangan natin ng ilaw!” sabi ni Angel.

Itinaas niya ang kanyang kamay, at mula sa kanyang mga palad ay lumitaw ang isang maliit ngunit maningning na bola ng liwanag. Ito ang nagsilbing ilaw nila sa gitna ng nakabibinging kadiliman ng inabandunang floor.

SA NOVARIA: ANG PAGTATRAYDOR NI CATHY

Sa kabilang dimensyon, sa loob ng palasyo ng Novaria, seryosong kinausap ni Queen Victoria si Miss Gemma tungkol sa kanyang misyon sa Earth.

“Hindi pa pupwedeng itigil ko ang mission ko, Queen Victoria. Hindi ko pa nahahanap ang kambal ko sa Earth,” wika ni Gemma, may pagsusumamo sa kanyang mga mata habang nakaharap sa Reyna.

“Gemma, alam ko. Ngunit mas kailangan ka ng Novaria sa mga oras na ito. Besides, pinapunta ko na si Rose sa Earth upang bantayan ang mga kaibigan ni Beatrice… I mean, ni Beam,” sambit ni Queen Victoria, pilit na pinapanatili ang kanyang awtoridad bilang pinuno.

“Pero, Mahal na Reyna-?” Susubukan pa sanang kumbinsihin ni Gemma ang Reyna, ngunit hindi na ito umimik. Biglang tumayo si Queen Victoria mula sa kanyang trono at nagsalitang muli nang may pinal na desisyon.

“Cathy, sundan mo si Rose sa Earth. At ikaw, Gemma, pinal na ang desisyon ko-maiiwan ka rito sa Novaria, hahanapin natin ang Hari,” utos ni Queen Victoria.

Yumuko naman si Cathy bilang pagtalima. Lumapit si Cathy kay Gemma, at sa isang hindi inaasahang pagkilos, hinawakan niya ang mukha ng kanyang guro.

“Guro, huwag kang mag-alala. Ako nang bahala sa mga paborito mong ahente,” wika ni Cathy habang may kakaibang ngiti sa kanyang mga labi.

Sa isang kisapmata, nagbago ang anyo ni Cathy. Ang kanyang balat at mukha ay dahan-dahang naging kawangis mismo ni Gemma.

“Shape-shifting? Isa kang… isa kang skin-walker?!” kinakabahang sabi ni Gemma, habang napaatras siya sa labis na gulat at takot.

“Kalahating Skin-walker, at isang Novarian,” maikling paliwanag ni Cathy sa kanya, bago isang mapanganib na ngiti ang sumilay sa kanyang bagong mukha.

BALIK SA OSPITAL: ANG TRAGEDYA AT ANG PAGTALON NI BEAM

Huli na nang maabutan nina Dave at Beam ang silid. Pagkabukas ng pinto, tumambad sa kanila si Madisson na duguang nakahiga at nag-aagaw-buhay na sa kanyang kama. Maging ang kanyang pusa na si Marilyn ay nakahandusay din sa sahig, halos wala nang buhay.

“Madisson, lumaban ka! Ikaw din, Marilyn!” wika ni Beam, gumaralgal ang boses sa iyak habang pilit niyang nirerevive at hinahanap ang pulso ni Madisson.

Nakatitig ang nanlalabong mga mata ng dalaga sa kanila. “Mag-iingat kayo, Ate… si…”

Hindi na natapos ni Madisson ang kanyang sasabihin nang tuluyan nang malagutan ng hininga ang dalaga. Kasabay nito, isang nurse ang biglang pumasok sa silid. Ngunit sa halip na si Madisson ang asikasuhin, agad itong lumuhod sa sahig at nagbigay ng CPR sa pusang si Marilyn.

Napatulala si Dave sa nasasaksihan. “Excuse me, nurse? Bakit ka sa pusa nagbibigay ng CPR? ’Di ba dapat sa tao ka?” wika ni Dave, naguguluhan at nabibigla sa kakaibang kilos ng nurse.

Hindi sumagot ang nurse. Patuloy pa rin ito sa pagbomba at pagbibigay ng hangin sa maliit na katawan ng pusa, seryoso ang kanyang mga mata.

“Magbabayad sila!” wika ni Beam. Nagngingitngit sa galit ang buong katawan ng dalaga, ang kanyang mga kamao ay nanginginig sa matinding poot. Sa sandaling iyon, isang ibon ang mabilis na lumipad pumasok sa bintana ng silid at lumapit sa kanya. Tila may ibinulong ito sa kanyang pandinig kung saan nagtungo ang skin-walker na brutal na umatake kay Madisson.

“Bantayan mo si Madisson, Dave. Ako na ang tatapos sa halimaw na ’to. Hindi ito mangyayari kung hindi ako umalis sa Novaria,” wika ni Beam. Sa isang mabilis na pagkilos ay binuksan niya ang bintana ng 12th floor. Akmang tatalon ang dalaga sa ere.

“Sandali! Magpapakamatay ka ba, Beam?! Huwag!” sigaw ni Dave, akmang susugurin niya ito upang pigilan.

Ngunit hindi nakinig si Beam. Sa halip, bago pa man siya mahulog, ginamit niya ang kanyang kamay upang gawing isang mahiwagang pito. Isang matalas na tunog ang pinakawalan niya sabay talon sa malalim na bangin sa labas ng bintana.

Mabilis na nagtungo si Dave sa bintana, halos tumigil ang kanyang puso. Ngunit doon ay nakita niya si Beam na sinalo at tinulungan ng isang dambuhalang agila na biglang lumitaw mula sa kawalan upang dalhin siya patungo sa madilim na kakahuyan.

“Beam!” tanging naisambit ni Dave habang nakatitig sa lumalayong agila.

“Isang pagpapatiwakal ang ginagawa niya,” sambit ng nurse mula sa kanyang likuran.

“Kahit kailan, sobrang tigas talaga ng ulo niya,” sabi muli ng nurse, sabay hubad sa kanyang suot na hairnet. Sa pagtanggal nito, dahan-dahang nalaglag ang kanyang mahaba at kulay-gintong buhok na kumikinang sa liwanag. Doon ay nakita ni Dave ang totoong mukha ng babae.

“Ginawan ko ng CPR ang pusa niya dahil magkakonektado ang buhay ng pusa at ng kanyang host. Na-revive ko si Marilyn, ngunit si Madisson… kailangan ko siyang dalhin sa Novaria upang doon gamutin ang kanyang kaluluwa,” sabi ng nurse habang tinitingnan si Dave.

“Sino… sino ka po ba talaga?” tanong ni Dave, tuluyan nang nalito sa mga mahiwagang nangyayari.

“Hindi na importante kung sino ako. Sundan mo si Beam ngayon na…” utos ng nurse, at ang totoong pagkatao nito ay walang iba kundi si Rose, ang pinagkakatiwalaang kawal ng Reyna.

BALIK SA OPISINA: ANG BITAG SA INAAYOS NA FLOOR

Habang abala ang lahat sa ospital, patuloy pa ring hinahanap nina Angel at Leah si Nicole sa loob ng madilim at abandonadong palapag ng opisina. Ang maliit na bola ng liwanag ni Angel ang tanging lumalaban sa dilim.

“Hello? Nicole? Nicole, nandiyan ka ba?” tawag ni Angel, umaalingawngaw ang kanyang boses sa malawak na espasyo ng mga bakanteng cubicle.

“Wala akong nararamdamang presensya, Gel,” reklamo ni Leah habang nakapikit ang mga mata, sinusubukan niyang pakiramdaman ang emosyon o aura sa paligid gamit ang kanyang pagiging empath, ngunit blanko ang kanyang nasasagap.

Hanggang sa isang iglap, nang walang anumang babala, isang napakalakas at mabilis na buhos ng tubig ang tumama sa kanilang dalawa mula sa kadiliman. Sa tindi ng lakas at puwersa nito, nawalan sila ng balanse na naging dahilan upang marahas silang mapaopo sa basang sahig.

“Sinong nandiyan?!” galit at may halong takot na tawag ni Leah habang pinapahid ang tubig sa kanyang mukha.

“Isang pagkakamali ang ginawa ninyong paglapit sa kamatayan!” wika ng isang nakapangingilabot na boses na nanggaling sa dilim.

“Nicole?” sambit naman ni Angel, habang pilit na tumatayo habang iniinda ang matinding sakit sa kanyang baywang dahil sa pagkakahulog.

“I love her voice… Friendly!” sambit muli ng boses, na may kasamang mapang-asar na tawa.

At sa pagkakataong ito, napansin nina Angel at Leah ang isang bagay: hindi na nila kilala kung kanino ba talaga ang boses na iyon. Ngunit ang kakaiba, ang mismong linyang ginamit ng boses na iyon ay parang pamilyar… parang may naalala sila sa kanilang nakaraan. Pero sa tindi ng takot at dilim, hindi sila tiyak kung sino ba talaga ang nagmamay-ari niyon…

ITUTULOY…

KABANATA 7:Cyrokenisis

MGA LIHIM SA KADILIMANANG MALAMIG NA TAHANAN NI SAM

Sa loob ng isang tahimik at tila napakalamig na bahay, isang maliit na bata ang nakatutok ang mga mata sa telebisyon. Sa screen ay makikita ang isang reyna na nagtungo sa isang liblib na bundok na punong-puno ng makapal na nyebe. Ang kulay-asul na liwanag mula sa TV ay nagbibigay ng kakaibang anino sa sala.

“Let it go, Let it go!”

Masayang wika ng bata habang iwinawasiwas ang kanyang maliliit na kamay, ginagaya ang bawat galaw ng reyna sa kanyang pinapanood. Ngunit sa gitna ng kanyang paglalaro, nakaramdam siya ng kakaibang lamig. Napatingin ang bata sa kanyang likuran, at doon ay nakita niya ang kanyang ina-nakaupo, walang kaimik-imik, at ang buong katawan nito ay nababalutan na ng makapal at totoong nyebe.

Nilingon ng bata ang kanyang ama na kararating lang sa silid. “Papa, si Elsa din ba si mama?” tanong ng bata sa polos at inosenteng boses.

Isang pilit at mapait na ngiti lang ang isinagot ng kanyang ama. Hinawakan niya ang balikat ng anak sabay sabing, “Yes she is… kasama niya si Olaf, or si tito Andrew.”

Matapos magsalita ay isinuot ng lalaki ang kanyang ID badge sa leeg. Ang nakasulat sa card: SAM . Blangko ang kanyang ekspresyon, tila may malalim na dusa sa kanyang mga mata habang humahakbang palabas ng bahay upang pumasok sa kumpanya-ang mismong kumpanya kung saan nagtatrabaho sina Angel.

CHISMIS AT ANG MISTERYOSONG “DZADDY”

Sa kasalukuyan, habang pumasok ang lalaki sa malawak na production floor, agad na napansin nina Dave at Angel ang kanyang pagdating. May kakaibang aura ang lalaking ito na agaw-pansin sa lahat.

“Sis, ’di ba crush mo ’yan?” bulong na tanong ni Dave kay Angel, sabay nguso sa direksyon ni Sam na seryosong naglalakad patungo sa kanyang pwesto.

“Noon ’yun! Pero balita ko…” huminto si Angel at mas inilapit ang mukha kay Dave, “Chika nang mga marites sa labas, may asawa ’yan. Pero nahuli niyang nagkekeme sa mismong bahay nila! At balita ko, iniwan siya ng asawa niya.” Sabi ni Angel habang patuloy na inaayos ang mga nakabuhol na wire sa ilalim ng kanyang cubicle.

Naki-usisa na rin si Julianne na katabi lang nila. “Ano nga palang pangalan nitong si Dzaddy, Ate?” tanong ni Julianne na may tonong nagbibiro.

“Baby Sam,” nakatawang biro ni Angel. Dahil dito, mahinang nagtawanan silang lahat sa loob ng kanilang bay upang gumaan ang mabigat na kapaligiran ng opisina.

ANG LABANAN SA KAKAHUYAN (FLASHBACK)

Ngunit bago pa man mangyari ang kulitan at kahaliparutan na iyon sa opisina, ganito ang marahas na karugtong ng pagsugod ni Beam sa madilim na kakahuyan upang hagilapin ang sumalakay kay Madisson…

“Nasaan ka? Magpakita ka!” sigaw ni Beam. Umalingawngaw ang kanyang boses sa pagitan ng mga naglalakihang puno habang mabilis niyang iniikot ang kanyang paningin sa paligid. Ang hangin ay tila bumubulong ng panganib.

“Hello? Magpakita ka sabi!” sigaw muli ni Beam, unti-unting nawawalan ng pasensya.

Sa isang iglap, mula sa kanyang likuran, isang matulis at dambuhalang sanga ng puno ang mabilis na humagibis patungo sa kanya. Muntik na itong tumama sa kanyang dibdib, ngunit dahil sa kanyang reflexes ay mabilis na nakailag ang dalaga. Natapyas ang ilang hibla ng kanyang buhok habang bumaon ang sanga sa lupa.

“Yan lang ba ang kaya mo?” paghahamon niya sa halimaw na nagtatago sa dilim.

Katahimikan. Hanggang sa isang pamilyar na pigura ang dahan-dahang lumabas galing sa likod ng makakapal na puno.

“Princess Beatrice… Masaya akong makita kang muli,” bati ng lalaki sa isang malamig na tono.

Dahan-dahang namukhaan ni Beam ang lalaki dahil sa sinag ng buwan na tumama sa mukha nito. Nanlaki ang kanyang mga mata. “Sir Mark? Ikaw nga! Sabi ko na nga ba!” wika ni Beam. Akmang susugod na sana siya nang buong lakas upang gantihan ito, ngunit bigla siyang napatigil-hindi niya maigalaw ang kahit isang bahagi ng kanyang katawan. Parang may invisible na kadena na pumipigil sa kanya.

Nagtataka ang dalaga. Kung hawak na ng skin-walker ang gift ni Madisson, malamang ay magkatulad lang sila ng kapangyarihan ngayon. Paano siya nito na-paralyze?

Ang hindi alam ni Beam, sa likod ng isang malaking puno sa hindi kalayuan, may isang misteryosong babae ang kasalukuyang nakapikit at ginagamit ang kanyang sariling gift upang kontrolin ang katawan ni Beam. Kung anong sinasabi ni Mark, iyon din ang lumalabas sa bibig ng babaeng nagtatago.

(Short Replay/Alaala:)

Noong lumapit si Queen Victoria kay Leah sa Novaria, may ibinigay itong mahalagang paalala:

“Maaari mo ding pasukin ang kamalayan ng isang nilalang. Mapahayop man sila o tao, maging skin-walkers, kaya mo. Hindi nagkakalayo ang gift mo kay Dave.”

Going back sa kasalukuyan sa kakahuyan…

“Isang pagkakamali ang ginawa mong pagsunod sa akin dito,” wika ni Mark. At sa isang kisapmata, muling nagpalit-anyo ang lalaki bilang isang nakapangingilabot na Skin-walker. Mabilis ang naging galaw ni Beam upang ilagan ang mga sunod-sunod at matatalim na atake ng halimaw, kahit na nahihirapan siyang ikilos ang kanyang katawan dahil sa manipulasyon sa paligid.

Tiyempo namang mabilis na dumating sina Dave at Randy bilang saklolo.

“Dave, mag-uusap tayo!” wika ni Beam kay Dave. May konting garalgal sa kanyang boses dahil sa kapaguran at takot para sa kanyang buhay.

“Ha? Bakit?” nagtatakang sabi ni Dave habang inihahanda ang kanyang sarili sa pag-atake.

“Princess, ako na ang bahala dito!” wika naman ni Randy nang buong tapang. Ngunit sa kanyang pagsuong, bigla siyang matapilok sa isang matigas na sanga na nakabaon sa lupa at halos masubasob.

“Randy! Jusko!” sambit ni Beam, napahawak sa kanyang noo habang patuloy pa ring umiiwas sa mabilis na kuko ng halimaw.

“Miss, okay lang ako!” mabilis na sagot ni Randy habang bumabangon. Sabay kumpas ng kanyang mga kamay sa hangin, ginamit niya ang kanyang kapangyarihan sa kalikasan. Mula sa ilalim ng basang lupa, may mga dambuhala at matitigas na ugat ng puno ang mabilis na sumulpot at marahas na kumulupot sa katawan ng halimaw upang ma-trap ito.

Habang pigil ng mga ugat ang halimaw, si Dave naman ay mabilis na sumugod. Hinawakan niya nang mahigpit ang leeg ng skin-walker. Dito ay biglang umilaw nang maliwanag ang mga mata ni Dave. Sa tindi ng kanyang enerhiya, napasigaw ang halimaw hanggang sa dahan-dahan itong nagbalik sa kanyang anyong tao-at tuluyan itong hindi makagalaw sa ilalim ng hawak ni Dave.

“Magkumpisal ka! Sino ang nag-utos sa iyo?!” galit na tanong ni Dave, pilit na pinipiga ang katotohanan sa lalaki.

“Si…”

Hindi na nakapagsalita pa ang lalaki. Biglang narinig ng lahat ang isang matalim na tunog ng pagbali sa isang maliit na sanga ng puno-ang mahiwagang sanga kung saan nanggagaling ang mismong hiram na buhay at lakas ng mga skin-walker. Nang lumingon sina Beam at Dave upang tingnan kung sino ang gumawa niyon, halos malaglag ang kanilang panga.

“Julianne? Anong ginagawa mo dito?” gulat na sabi nina Beam at Dave. Kasabay nito ay ang pagdating din ni Rose mula sa kadiliman ng gubat.

Nakatayo si Julianne, hawak ang nabaling sanga. Walang emosyon ang kanyang mukha at blangko ang kanyang mga mata. “Napaghigante ko na sina mama, Ate Beam…” tulalang wika ng dalaga. Habang si Rose naman ay nakatitig lang nang malalim sa kanya, tila may nababasang kakaiba sa ikinikilos ng bata.

“Hindi pwede… Magsasalita na sana siya kung sinong nag-utos sa kanya! Bakit, Juls?!” naiiyak at may halong hinanakit na sabi ni Beam. Nawalan sila ng nag-iisang ebidensya.

“Sorry, Ate… pero sinundan ko kayo. Tapos nalaman ko na ang skin-walker na nandito ay ang mismong pumatay sa mga magulang ko,” paliwanag ni Julianne, may pait at galit sa kanyang boses.

Lumapit si Dave upang kalmahin ang sitwasyon. “Tama na ’yan, Beam. ’Di ba sabi ni Queen Victoria, kapag namatay ang skin-walker ay maibabalik na ang gift na kinuha sa totoong host nito?” sabi ni Dave upang bigyan sila ng pag-asa.

“Oo…” mahinang sabi ni Beam, habang dahan-dahang tumutulo ang kanyang luha. Lumapit naman si Randy at niyakap siya nang mahigpit upang umalalay, sabay sabing, “Miss, importante naibalik na sa host ang gift na kinuha ng skin-walker.”

“Tama si Randy. Ako nang bahala sa kalat na ito rito sa lupa. Babalikan ko sa Novaria si Madisson, huwag kayong mag-alala,” wika ni Rose habang inaayos ang paligid gamit ang kanyang kapangyarihan.

“Mabuti pa, bumalik na tayo sa opisina,” wika ni Dave habang inaaya ang grupo.

Ngunit bago pa man sila tuluyang makalabas sa madilim na kakahuyan, sandaling tinitigan ni Rose si Julianne habang naglalakad ito. Lumapit siya rito at bumulong nang napakahina, “Kung ano mang binabalak mo… hindi ka magtatagumpay.”

Hindi na umimik si Julianne. Nagpatuloy lang ito sa paglalakad habang nakatitig sa kawalan.

BALIK SA PRESENT: ANG HIGANTI SA PANTRY

“Teka, Ate Angel… Anong nakita niyo sa floor na akala niyo nandoon si Nicole?” tanong ni Beam, ibinabalik ang usapan sa kasalukuyang misteryo sa opisina.

“Wala… Pero parang isang boses ang narinig namin doon sa dilim. At dapat ko talagang maalala kung kanino ang boses na ’yun!” seryosong sagot ni Angel, habang pilit na kinakabahan sa tuwing naaalala ang engkwentro.

Samantala, sa loob ng Pantry ng opisina…

May ilang mga kababaihang empleyado ang magkakasamang nag-uusap at nagbubulungan tungkol sa tsismis sa buhay ng pamilya ni Sam.

“Oo, sabi nahuli daw ng lalaki! Pero nung nahuli, lumayas daw yung babae kasama ng kabit niya. Sad nga lang kasi, yung anak nila, nasa Daddy ngayon. Pero-”

Hindi na natapos ng babae ang kanyang sasabihin. Biglang nanlaki ang kanyang mga mata sa takot nang maramdaman ang matinding lamig sa kanyang mukha. Sa isang kurap, ang kanyang buong bibig ay tuluyang naging matigas na yelo! Hindi siya makapagsalita o makasigaw.

Tiyempo namang tahimik na dumaan si Sam sa likuran ng kanilang lamesa. Nakapasok ang mga kamay nito sa kanyang bulsa, at isang misteryosong ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang naririnig ang impit na gulat ng mga tsismosa.

ANG PAGDATING NG IMPOSTOR

Balik sa production floor, patuloy ang seryosong pag-uusap ng grupo sa kanilang cubicle.

“Ikaw Julianne, next time huwag ka nang sasama o lihim kaming susundan,” saway ni Leah sa bata habang nakacross-arm. “Alam naming mga skin-walkers ang pumatay sa mga parents mo pero… kami na ang bahala. Kami na ang gaganti sa kanila para sa iyo.”

“Magsasalita na sana ang skin-walker na umatake kay Madisson pero…” bumuntong-hininga si Beam at biglang tumahimik, pinapapak ang labis na panghihinayang sa nangyari sa gubat.

Ilang sandali pa, habang mabigat ang air sa loob ng bay, biglang dumating ang kanilang Team Leader na si Miss Gemma. May bitbit itong plastik ng mga inumin.

“Hello team! Kamusta kayo? Parang stressed na stressed kayo, ah?” nakangiting sabi ng kanilang team leader habang inilalapag ang mga baso. “Hayaan niyo, may palamig tayo diyan sa labas.”

Napatitig si Julianne sa mukha ng kanilang pinuno. “Miss?” tanong ni Julianne.

“Yes?” nakangiting sagot naman ni Miss Gemma.

“You look different?” seryosong sabi ni Julianne, habang sinusuri ang bawat anggulo ng mukha nito.

“Ha? What do you mean?” nauutal na sabi ni Miss Gemma, habang biglang nagbago ang expression ng kanyang mga mata at tila nabigla sa narinig.

Ang hindi alam ng buong team, ang totoong Miss Gemma ay kasalukuyang nasa Novaria dahil sa isang mahalagang misyon ng Reyna. Ang nakatayo sa harapan nila ngayon at nagpapanggap na kanilang Team Leader ay walang iba kundi si Cathy-na gumamit ng kanyang kapangyarihan upang gayahin ang anyo nito.

Nang sabihin ito ni Julianne, biglang tumahimik ang paligid. Sabay-sabay na napatitig nang malalim nina Beam, Leah, Angel, at Dave kay “Miss Gemma.” Isang matinding hinala ang biglang nabuo sa kanilang mga isipan…

ITUTULOY…

KABANATA 8:ANG SIMBOLO NG ENIGMA AT ANG REVERSE MAGIC

Rated SPG konti.

ANG UNDERCOVER MISSION AT ANG MADILIM NA SILID

Isang mainit na halik ang ibinigay ng babae sa lalaki habang ang kanyang mga kamay ay dahan-dahang naglalakbay sa buong katawan ng kasamang lalaki. Sa mga oras na iyon, sa loob ng pribadong silid na nababalutan ng anino, kapwa hubot-hubad silang dalawa, naliligaw sa tindi ng siphayo at pagnanasa.

“Sandali… masakit!” reklamo bigla ni Angel nang maramdaman niyang humahapdi ang kanyang mga labi sa marahas na pagdampi ng mga labi ng lalaki.

“Sorry, hindi ko kasi mapigilan…” sambit naman ni Sam sa gumaralgal na boses. Siniil niya muli si Angel ng isang mainit na halik, na dahan-dahang bumaba sa leeg patungo sa maseselang bahagi ng katawan ng dalaga.

Habang nangyayari ang sekretong tagpong ito sa bahay ni Sam, sa kabilang dako naman ay seryosong nag-uusap nina Beam, Dave, at Leah. Kasalukuyan silang nagbabantay mula sa malayo para sa kanilang ginawang undercover mission kung saan si Angel ang nagsisilbing pain.

“Sana walang mangyari kay Angel,” pag-aalala ni Leah, habang pabalik-balik ang lakad at hindi mapakali ang puso.

“Nako Ate, walang mangyayari kay Angel. Remember? Kakausapin lang niya si Sam tungkol sa kanyang gift. At bukod doon, bibigyan din natin ng babala ang iba pang may gift tungkol sa banta ng mga skin-walkers,” pagpapakalma sa kanya ni Dave habang may seryosong iginuguhit sa isang pirasong papel.

Lumapit si Beam sa kanilang dalawa upang tingnan ang kanyang ginagawa. “Ano ba kasi ’yang ginuguhit mo, Dave?” tanong ni Beam.

“Ito yung sign o logo na nakita ko sa vision ko kamakailan lang. Hanggang ngayon, hindi ko pa rin alam kung saan ba talaga ito nanggaling o kung anong ibig sabihin nito,” sagot ni Dave, habang tinititigan ang mistikong simbolo sa papel.

SA KAHARIAN NG SANTA HELENA: ANG BAGONG ALYANSA

Samantala, sa isang malayong lugar na tinatawag na Santa Helena—isang dimensyong tila nakakulong sa nakaraang panahon ngunit may kakaibang koneksyon sa kasalukuyan—isang babae ang nakatayo. Nakasuot siya ng marangyang Filipiniana, ngunit bakas sa kanyang mukha ang malalim na pag-iisip.

“Saan ba nanggagaling ang mga kakaibang nilalang na ’yan?” tanong ng babae sa hangin, naguguluhan sa mga sunod-sunod na pag-atake sa kanilang teritoryo.

“Binibini, maligayang pagbati,” sambit ng isang boses mula sa kanyang likuran. Isang babaeng nakasuot ng tradisyunal na kimono ang dahan-dahang humakbang pasulong, habang misteryosong nakatakip ang isang makulay na pamaypay sa kanyang mukha.

Napalingon ang babae at sumilay ang isang ngiti sa kanyang mga labi. “Princess? Ikaw nga ba ’yan?”

“Walang iba pa,” sagot ng babaeng nakakimono na tinawag nilang Princess, sabay ibaba ng kanyang pamaypay. “Naparito ako upang iulat sa inyo ang tungkol sa nakatutuwang pangyayari sa isang malayong pook… sa Novaria.”

“Novaria? Hindi sila nayon… kundi isang malawak na kaharian, at napakalayo ng Novaria dito sa munting pook natin,” kunot-noong tanong ng babae. “Kung gayon, ano ang iuulat mo?”

“Binibining Rexy, ang mga kakaibang nilalang na sumalakay sa ating nayon at sa mga karatig-nayon ay nanggaling lahat sa Novaria,” seryosong paliwanag ni Princess. “Hindi ko pa tiyak kung bakit, pero kung papahintulutan ninyo ang aking ekspedisyon, magtutungo ako sa Novaria sa madaling panahon upang hingin ang kanilang sagot… at upang humingi na rin ng karagdagang tulong.”

Naisip ni Binibining Rexy ang kaligtasan ng kanilang mga nasasakupan bago nagbigay ng pinal na utos. “Kung gayon, magtungo ka sa Novaria. Magsiyasat ka. At kung maaari, huwag kang sasalungat sa kanila.”

Yumuko si Princess bilang paggalang at pagtanggap sa misyon. “Masusunod, Binibini.”

ANG GRIM DISCOVERY SA FREEZER

Magbalik naman tayo sa kinalalagyan nina Angel at Sam.

Matapos ang kanilang mainit na laban sa loob ng silid, dahil sa labis na pagod ay agad na nakatulog nang mahimbing si Sam sa katabi si Angel. Nang masiguro ng dalaga na tulog na ang lalaki, nagbago ang ekspresyon ng kanyang mga mata.

Pagkakataon ko nang mag-imbestiga… wika ni Angel sa kanyang sariling isipan, habang dahan-dahan at walang ingay siyang umaalis sa malambot na higaan. Ngunit bago pa siya tuluyang lumayo, napatigil siya at tinitigan muna ang natutulog na lalaki—mula sa mukha nito pababa sa matipunong dibdib.

“Gwapo… pero parang papatayin na ako! Okay lang, masarap naman!” natatawang bulong ni Angel sa sarili habang may pilyong ngiti.

Ang hindi niya alam, dahil sa nakabukas na communication line, naririnig pala siya nina Leah at Dave sa kabilang linya.

“Sis, dinig namin ’yun!” natatawang hirit ni Dave mula sa kabilang linya habang hawak ang kanyang cellphone.

Nanlaki ang mga mata ni Angel at napahawak sa kanyang ulo. “Oo nga pala, naka-headset pala ako! Sorry… sige, magsisimula na akong maghanap.” Wika ni Angel habang mabilis ngunit tahimik na nagbibihis ng kanyang mga damit.

Sa kabilang linya, nagbigay ng paalala si Leah. “Gel, base sa source na nakuha ni Beam, tatlong linggo (3 weeks) nang missing itong asawa ni Sam, maging yung sinasabing kabit nito. Hindi kasama ni Sam ang anak niya ngayon dahil pansamantala itong nasa poder ng kanyang mga magulang.”

“Kuya ko na, Yang. Naghahanap na ako,” sagot ni Angel habang dahan-dahang binubuksan ang mga aparador at sinisimulang halughugin ang bawat sulok ng bahay upang maghanap ng mga clue na magtuturo sa kanila sa mga nawawalang tao.

PAGSASANAY AT ANG SAMPAL SA KAKAHUYAN

Samantala, sa isang liblib na bahagi ng kakahuyan, patuloy naman sa pagsasanay si Beam kasama ang kanyang alagang pusa na si Marty.

“Marty, jump and evolve !” utos ni Beam.

Agad na sumunod ang pusa. Mula sa isang mataas at malaking sanga ng puno, mabilis itong tumalon sa hangin, at sa isang iglap ay nagpalit-anyo ito bilang isang dambuhala at mabangis na pusa na may matatalim na kuko.

Habang hinihimas ni Beam ang kanyang dambuhalang alaga, dahan-dahan namang lumapit sa kanya si Randy mula sa likod ng mga bushes.

“Miss? Maaari ba kitang makausap?” wika ng lalaki.

Lumingon si Beam upang harapin ito, ngunit nang makita niyang wala palang suot na pang-itaas na damit si Randy, biglang nag-init ang kanyang mukha sa galit. Sa isang mabilis na pagkilos ay malakas niyang sinampal si Randy sabay takip sa sarili niyang mukha gamit ang kanyang mga palad.

“Bastos! Next time, huwag mo nang gagawin ’yan! Wala ka na sa Novaria!” galit na singhal ni Beam habang nakatago pa rin ang mukha sa kanyang mga kamay.

“Sorry naman… Besides, nakita mo na ’to dati, ’di ba?” pilyong banat ng lalaki na may nakakalokong ngiti.

Dahil sa kanyang kapilyuhan, isang malakas at matigas na suntok ang ibinigay ni Beam sa tiyan ni Randy, na naging dahilan upang tuluyang matumba ang lalaki sa damuhan.

“Kung gusto mo talagang magkabalikan tayo… ayusin mo!” galit na sabi ni Beam. Sabay kumpas ng kanyang mga kamay, nag-utos siya kay Marty na bumalik sa normal nitong laki, bago tuluyang tumalikod at iwanan si Randy na nakahandusay sa lupa.

“GUSTO MO BANG MAGING SI ANNA?”

Bumalik naman tayo sa loob ng bahay ni Sam, kung saan ang kulitan sa linya ay biglang napalitan ng isang nakapangingilabot na katahimikan. Napadpad si Angel sa isang madilim na silid sa likod ng bahay kung saan nandoon ang isang malaking freezer. Nang buksan niya ito, tuluyan siyang nahilakbot sa kanyang nakita at nadiskubre.

“Oh my God…” sambit ni Angel, nanginginig ang kanyang buong katawan habang nakatitig sa loob ng bukas na freezer.

“Bakit, Sis?!” mabilis at may kababang tanong ni Dave mula sa kabilang linya nang marinig ang pagbabago sa boses ni Angel.

“Confirmed… nandito ang wife niya. At… at pinasuot pa niya ng Elsa costume. Nandito din yung sinasabing third party… Oh my God!” dagdag ni Angel, habang ang kanyang mga luha ay nagsisimula nang tumulo sa tindi ng kilabot.

“Okay, umalis ka na diyan, Gel! Sabay tayong tatlo na papasok diyan sa loob. Balik ka muna dito sa pwesto namin… mag-invisible ka na ngayon na!” utos ni Leah mula sa kabilang linya.

Sa sobrang takot, dahan-dahang humakbang paatras si Angel habang hindi inaalis ang tingin sa freezer. Ngunit dahil sa tindi ng kaba, hindi niya namalayan na may tao na pala sa kanyang likuran—hanggang sa marahas na bumangga ang kanyang likod sa isang matigas na dibdib.

Nang lingunin niya ito sa tindi ng sindak, doon ay nakatayo si Sam. Nakatingin ito nang diretso sa kanyang mga mata habang may isang nakapangingilabot na ngiti sa mga labi, sabay sabing:

“Gusto mo bang maging si Anna?”

Isang matinis at malakas na sigaw mula kay Angel ang umalingawngaw sa buong kabahayan. Dahil sa narinig na sigaw sa linya, mabilis na sumugod at puwersahang pumasok sina Dave at Leah sa loob ng bahay. Habang sa labas naman, sa isang sanga ng puno, isang misteryosong ibon ang tahimik na nagmamasid, at biglang umilaw ang mga mata nito sa dilim.

ANG REVERSE MAGIC NI JULIANNE

Nang sa wakas ay makapasok sila sa madilim na silid, tumambad sa kanila si Angel na nakahandusay, at ang buong kaliwang bahagi ng kanyang kamay ay tuluyan nang naging matigas at kulay-asul na yelo dahil sa kapangyarihan ni Sam.

“Gel, atras!” sigaw ni Leah habang sumusugod pasulong.

Mabilis niyang ikinumpas ang kanyang mga kamay upang gamitin ang kanyang gift sa kamalayan. Dahil dito, biglang namilipit sa matinding sakit sa kanyang ulo si Sam, napahawak ito sa kanyang sintido hanggang sa tuluyang mapaupo sa sahig sa tindi ng pressure.

Ang pagkatalong ito ng halimaw ang naging pagkakataon ni Dave upang mabilis na sumugod at hawakan nang mahigpit ang leeg ng lalaki. Nang mahawakan niya ang leeg ni Sam, muling umilaw ang mga mata ni Dave.

“Magkumpisal ka!” wika ni Dave, habang sa loob ng kanyang isipan ay may nakikita siyang mga magugulong imahe tungkol sa isang madilim na simbolo at isang napakagulong dimensyon. “Sino ang nag-utos sa iyo na gawin ang mga ’to?!”

“Si Enigma! Siya… siya ang nag-utos sa akin! Aarrgghh!” sigaw ng lalaki habang patuloy na namimilipit sa sakit sa ilalim ng kanilang hawak.

“Enigma?” sambit ni Dave. Sa labis na gulat sa pangalang narinig ay bigla niyang binitawan ang leeg ng lalaki. Napatingin siya sa kanyang mga kamay. “Ang simbolo na iyon… tungkol kay Enigma ang simbolo na ’yan. Parang nakita ko na ang simbolo na iyon sa isang tao dati… hindi ko lang talaga maalala kung saan.”

“Ah… guys?! Hindi ko na kayang i-hold pa!” sigaw ni Leah habang nanginginig ang kanyang mga kamay. Sa tindi ng pagod, tuluyan niyang napakawalan ang lalaki mula sa kanyang ginawang pagparalisa.

Nang makawala sa kapangyarihan ni Leah, tumayo si Sam habang nagdidilim ang kanyang paningin. Kasabay nito, ang boses ng babaeng nasa labas ng bintana, ang ibong nagmamasid sa puno, ay narinig na sumabay sa kanyang utos:

“Patayin sila!”

Akmang susugod na nang marahas si Sam upang tapusin silang tatlo nang bigla itong napatigil sa kanyang kinalalagyan. Nanlaki ang mga mata ng lalaki, at tila labis na nagulat at natakot sa kung ano man ang nakita niya sa likuran nina Angel.

Napalingon sina Dave at Leah. “Juls?” sambit ni Dave sa labis na gulat.

Nakatayo sa dulo ng silid si Julianne. Nag-aapoy ang galit sa kanyang mga mata habang nakatitig nang diretso kay Sam. “Magbabayad ka sa pagpatay sa mga magulang ko! Naalala kita!”

Pagkatapos magsalita ay mabilis na nag-usal si Julianne ng mga kakaiba at sinaunang salita na hindi pa naririnig ng grupo. Isang malakas na enerhiya ang lumabas mula sa kanyang mga palad patungo kay Sam, na naging dahilan upang ang mismong kapangyarihan ng lalaki ay bumalik sa sarili nito—at sa isang iglap, ang buong katawan ni Sam ay tuluyang naging isang matigas at malamig na yelo.

Napatulala si Leah sa nasaksihan. “Paano… paano mo nagawa ’yan, Julianne?” tanong ni Leah, bakas ang matinding gulat sa kanyang boses.

Humarap si Julianne sa kanila, blangko ang ekspresyon ng mukha. “Reverse magic, Ate…” maikling wika ng dalaga, habang ang natitirang usok ng yelo ay dahan-dahang naglalaho sa kanyang paligid.

ITUTULOY…

KABANATA 9: SI ENIGMA

SA KUTA NG ENIGMA: ANG PAGTATRAYDOR NI JULIANNE

Sa pinakamadilim at pinakatagong bahagi ng abandonadong gusali, kung saan nagtatago ang mga kasumpa-sumpang nilalang ng dilim, naghahari ang isang mabigat at nakasasakal na atmospera. Ang lugar na ito ay pinamumunuan ng isang misteryoso at makapangyarihang nilalang na tinatawag nilang— Enigma .

“Kamusta ang misyon mo?” tanong ng isang babaeng nababalutan ng mahaba at madilim na belong itim, bumasag sa nakabibinging katahimikan ng silid.

“Matagumpay kong nakuha ang mga kailangan mo,” sagot naman ng isang pamilyar na boses ng babae.

Dahan-dahan itong humakbang patungo sa liwanag sabay abot sa babaeng naka-belo ng dalawang maliliit ngunit kumikinang na garapo. Sa loob ng mga garapong iyon ay may sumasayaw na kakaibang enerhiya.

“Kaninong mga regalo ito?” tanong ni Enigma, habang hinahaplos ng kanyang matutulis na kuko ang salamin ng mga garapo.

“Ang Hydrokinesis at Cryokinesis , aking Mahal na Reyna,” nakangiting sabi ng babaeng nag-abot sa kanya. Bakas sa kanyang mukha ang kataksilan.

“Magaling. Hindi ka ba nila pinaghihinalaan?” tanong muli ni Enigma sa kanyang tapat na alagad.

“Hindi naman po. Kay bilis lang nilang mapaniwala sa mga ipinapakita ko,” may kaunting tawa sa boses ng babae. “Ngunit… may malaki tayong problema tungkol sa apat na asungot!”

Nang marinig ito, hinawakan ni Enigma ang balikat ng babae at marahan itong iniharap sa isang malaking lumang salamin. Tanging ang malamlam na liwanag ng buwan na lumulusot sa bintana ang nagsisilbing tanglaw nila upang makita ang kanilang mga mapanlinlang na mukha.

“Bakit, Julianne? Anong tungkol sa kanila?” tanong ni Enigma, habang nakatitig sa repleksyon ng dalaga sa salamin. Si Julianne—ang batang akala ng lahat ay inosente—ay kasabwat ng kadiliman.

“Mag-iingat tayo, lalong-lalo na kina Leah at Dave,” wika ni Julianne, habang nagsasalubong ang kanyang mga kilay sa pag-aalala. “Nadidiskubre na nila ang kanilang mga gift . Alam na nila kung anong gagawin at para saan ang kapangyarihan nila. Mukhang mahihirapan tayo kung hahayaan natin silang lumakas!”

“Kung ganun, maraming salamat sa impormasyon. Hanggat maari, harangan mo ang mga visions na nakikita ng clairvoyant. Iba ang ipakita mo sa kanya upang maligaw sila ng landas. Ako naman ang bahala sa lahat,” wika ni Enigma.

Sa isang marahang pagkilos, dahan-dahan niyang hinubad ang kanyang suot na belo. Sa paghawi ng tela, mas nakita pa ng salamin ang kanyang kabuuan. Nanlaki ang mga mata ni Julianne nang mapagmasdan ang mukha nito.

“Hindi ba sila nagtataka kapag pinapalitan mo si Miss Gemma?” tanong ni Julianne.

“Hindi naman. Magaling ako sa ganyan. Kilalang-kilala ko si Gemma,” wika ni Enigma na may mapait at mapang-uyam na ngiti.

“Oo nga pala… sinabi mo nang kakambal mo siya,” sambit ni Julianne sabay taas ng kanyang kilay, tila pamilyar na sa kwento.

“Oo. Si Gemma… at si Bonch,” wika ni Enigma, o mas kilala sa totoong pangalan na Bonch .

Tumitig siya sa salamin at muling inaalala ang mga panahong mga bata pa sila sa kanilang pinagmulan. Tanging si Gemma lang palagi ang nakakatanggap ng papuri at pagmamahal ng lahat dahil sa labis na kabaitan nito. Hindi katulad ni Bonch—sang-ayon siya sa mga radikal na adhikain ng kanyang mga kauri na sakupin at pagharian ang buong Novaria gamit ang dahas. Dahil sa hindi pagkakaunawaan, napilitang umalis si Gemma sa kanilang orihinal na lugar at namuhay sa sentro ng Novaria upang magsilbi sa Reyna.

“Kahit kailan, napakabida niya. Mapa-Novaria man o dito sa mundo ng mga tao,” nagngitngit ang ngipin ni Bonch o Enigma sa matinding inggit. “Pero okay lang… sisirain ko siya sa harap mismo ng kanyang mga minamahal na ahente.”

SA DIMENSYON NG NOVARIA: ANG PAGSASANAY NI MADISSON

Samantala, sa kabilang dimensyon sa loob ng mapayapang kagubatan ng Novaria, nasa matinding pagsasanay naman si Madisson kasama ang kanyang tapat na pusa na si Marilyn. Kitang-kita ang pagod sa mukha ng dalaga, basang-basa ng pawis ang kanyang kasuotan.

“Tandaan mo, Madisson… ikaw at si Marilyn ay iisa. Kung anong sugat ang mayroon ka, nagkakaroon din si Marilyn. Kaya kailangan mong maging malakas, lalo na sa pisikal mo,” seryosong paalala ni Gemma habang naglalakad sa paligid nila.

“Miss Gemma… napapagod na po kami ni Marilyn,” panghihinang wika ni Madisson habang nakaupo sa damuhan at sapo ang kanyang tuhod, habang ang pusa naman ay nakahiga sa kanyang tabi at humihingal.

“Sandali naman, huwag ka namang sobrang higpit sa kanya, Gemma,” isang malambot na boses ang sumabat.

Lumapit si Rose kasama ang kanyang sariling alagang pusa na si Cotton—isang pusa na may napakaputi at kumikinang na balahibo na tila ba gawa sa ulap.

Nalingon si Gemma at medyo lumambot ang mukha. “Rose, ikaw pala. Kamusta ang pagmamatyag mo doon sa Earth?” tanong ni Gemma.

“Ganun pa rin naman. Konting pagsasanay na lang at malapit na nilang madiskubre ang kanilang tunay na mga gift,” sagot ni Rose habang hinahaplos si Cotton.

“Kung ganun, maaari mo ba akong palitan sandali rito? Babalik muna ako ng palasyo upang may isang isangguni kay Queen Victoria,” pakiusap ni Gemma. Tumango lang si Rose bilang pag-sang-ayon. Mabilis namang umalis si Gemma sa lugar gamit ang kanyang kapangyarihan at naiwan na lamang ang dalawa.

Nakahinga nang maluwag si Madisson at tumingin kay Rose. “Miss Rose… pwede po bang paturo naman nung ginawa niyo? Yung pinalaki niyo si Cotton na parang si Marty?” usisa ng dalaga, bakas ang pananabik sa kanyang mga mata.

“Madali lang ’yun…” nakangiting sabi ni Rose habang pinalalapit si Madisson sa kanya upang simulan ang bagong aralin.

SA EARTH: KILIG AT ANG PAGBISISITA SA OSPITAL

Magbalik naman tayo sa Earth, kung saan kasalukuyang nagsasanay ang apat na ahente sa isang malawak na damuhan kasama ang kanilang mentor na si Randy. Hawak ni Beam ang isang wooden sword habang seryosong nakikinig.

“Ang tamang paghawak ng espada, dapat ilagay mo ang buong pwersa mo sa mismong hawakan,” turo ni Randy.

Ngunit sa halip na lumayo, dahan-dahan itong pumunta sa likod ni Beam sabay lingkis ng kanyang mga braso sa bewang nito para sa isang backhug. Inilapit niya ang kanyang mukha sa tainga ng dalaga at bumulong sa isang pilyong boses, “Katulad ng paghawak mo sa toot ko dati…”

Nanlaki ang mga mata ni Beam at biglang namula ang kanyang buong mukha hanggang sa mga tainga dahil sa bastos ngunit nakatutuwang winika ng kanyang dating kasintahan. Pilit niyang itinulak si Randy habang nagwawala sa hiya.

Habang sa hindi kalayuan, nandoon sina Angel, Leah, at Dave na nakaupo sa bench. Sabay-sabay silang nagbubulungan at halatang kinikilig sa dalawa habang tinutukso ang namumulang si Beam.

Ngunit naputol ang kanilang kulitan nang biglang tumunog ang cellphone ni Angel. Agad naman niya itong sinagot upang tingnan kung sino ang tumatawag.

“Yes po, ako nga po,” sagot niya sa kabilang linya. Nakinig si Angel sa sinabi ng doktor, at ilang sandali pa ay nagmamadali niyang ibinaba ang telepono at hinarap ang grupo na may bakas ng excitement.

“Saan ka pupunta, Sis?” tanong ni Dave nang makitang nag-aayos na ito ng gamit.

“Gising na si Sam! Pupuntahan ko siya sa ospital ngayon na,” sambit ng dalaga habang mabilis na naglalakad.

“Aba, sasama kami!” mabilis na wika ni Leah sabay tayo sa bench.

“Tayo na!” usal ni Angel at mabilis silang nagtungo sa parking lot upang bumiyahe patungo sa ospital.

Habang naglalakad sa lobby ng ospital, napansin ni Beam ang suot na damit ni Angel na tila ba a-attend ng isang party.

“Kailangan ba talagang mag-miniskirt kapag pupunta ng ospital? Hindi naman ganyan ang outfitan mo, Ate, nung binisita natin si Madisson dati, ah?” tuksong wika ni Beam habang nakataas ang kilay.

“Kailangan kong maging maganda, ano ka ba! Pasyente itong pupuntahan natin,” pagtatanggol ni Angel sa kanyang sarili habang inaayos ang kanyang buhok. “Kasi sabi ng doktor, dapat puro magaganda lang ang makikita ng may sakit para madaling gumaling. ’Yun lang ang naging mali natin kaya hindi gumaling agad si Madisson, kasi hindi tayo nagpaganda nung dinalaw natin siya!”

Natawa na lang si Leah sa lohika ng kaibigan. “Nandito na tayo, tama na ’yan,” wika ni Leah nang makarating sila sa harap ng room. Mabilis niyang pinihit ang hawakan ng pintuan at itinulak ito pumasok.

SA SILID NI SAM: MGA REBELASYON AT ANG PAGDUDUDA

Sa loob ng silid, nakita nilang gising na nga si Sam, nakasandal sa kanyang unan at medyo may kulay na ang mukha. Mabilis na lumapit si Angel sa tabi ng kanyang kama.

“Kamusta na ang pakiramdam mo?” malambing na tanong ni Angel.

“Ayos na, maraming salamat sa inyo,” sagot ng lalaki sa mahinang boses. Dahan-dahan niyang kinuha ang kamay ni Angel at sabay halik dito nang buong gentleness.

Napasapo naman sa kanyang mukha si Dave sa likuran nila. “Bakit ba puro love life na lang ang nakikita ko? Kanina si Beam at Randy, ngayon naman si Sis Angel at Sam! Ayoko na rito, nakaka-bitter!” pagpapatawa ni Dave upang basagin ang kaseryosohan.

“Hayaan mo, sa next episode, sex life mo naman ang ife-feature natin,” pilyong tukso ni Beam sa kanya, na nagdulot ng tawanan sa buong kwarto.

Matapos ang asaran, lumapit si Leah sa kama upang simulan ang seryosong pagtatanong. “Anong nangyari, Sam? May natatandaan ka ba?”

Huminga nang malalim si Sam, bakas ang labis na kalituhan sa kanyang mga mata. “Hindi ko alam… basta ang natatandaan ko lang, may nakausap akong isang babae at siya ang nagsabi sa akin tungkol sa kabit ng asawa ko. Pero… matagal na kaming hiwalay ni Evelyn, magtatatlong taon na. Hindi ko talaga alam kung bakit ko nagawa ang bagay na ’yun sa kanila.” Naiiyak na sabi ni Sam habang nakahawak sa kanyang ulo sa tindi ng pagsisisi.

“Huwag kang mag-alala, na-revive ko ang asawa mo at yung bago niyang kinakasama. Ligtas sila. Wala din silang maalala tungkol sa mga nangyari bago mo sila ginawang yelo gamit ang kapangyarihan mo,” pagpapaliwanag ni Leah upang kalmahin ang lalaki. “Pero… namumukhaan mo ba ang babaeng kinausap ka?”

“Hindi ako sigurado… pero kapag nakita ko siya muli, paniguradong makikilala ko siya. At natatandaan ko, nasa office lang naman kami nag-uusap nun,” sagot ni Sam.

“Sigurado ka? Kapag nakita mo ba ang babaeng ’yun ngayon, makikilala mo ba talaga siya?” seryosong tanong din ni Beam upang makasiguro sa detalye.

“Oo, makikilala ko siya,” matapang na sagot ni Sam.

Ilang sandali pa, habang nag-uusap sila, biglang bumukas ang pinto ng silid at pumasok si Julianne na humahangos at tila pagod na pagod sa pagtakbo.

“Ate, natanggap ko ang text mo! Nagising na ba si Kuya Sam?” nakangiting sabi ni Julianne habang lumalapit sa kanila.

“Text? Anong text ang sinasabi mo?” pagtatakang sabi ni Beam, habang nakakunot ang kanyang noo.

“Oo, ito oh, tingnan mo,” sambit ng dalaga at agad niyang ipinakita ang screen ng kanyang cellphone kung saan may nakasulat na text message na galing mismo sa numero ni Beam.

“Oo nga no… wait, I’ll check my phone. Hindi ko kasi talaga maalala na nag-text ako sa iyo na papuntahin ka dito,” wika ni Beam habang binubuksan ang kanyang bag upang hanapin ang kanyang cellphone.

Habang abala si Beam sa paghalungkat sa kanyang bag at nakatingin ang lahat sa kanya, mabilis na ikinalat ni Julianne ang kanyang mga daliri sa hangin, lihim na nag-uusal ng maikling spell upang manipulahin ang katotohanan. At nang buksan nga ni Beam ang kanyang cellphone, laking gulat niya nang makita sa sent messages na mayroon nga siyang ipinadalang text kay Julianne ilang minuto lang ang nakalilipas.

“Baka… baka nakalimutan ko lang siguro dahil sa tindi ng nangyayari,” sabi ni Beam habang napakamot sa kanyang ulo, tuluyan nang nalinlang ng kapangyarihan ng bata.

“Makakalimutin ka na talaga, Ate Beam,” nakangiting biro ni Julianne upang iwasan ang hinala. Humarap siya sa kama at ngumiti muli. “Teka, Kuya Sam, kamusta ka na po pala?”

“Ayos lang naman,” maikling sagot ni Sam.

Ngunit ang hindi alam ni Julianne, sa tindi ng talas ng pakiramdam at pagiging mapagmatyag nina Angel at Leah, malinaw nilang nakita ang mabilis na pagkumpas ng mga kamay ng bata kanina habang abala si Beam. Isang mabilis at tahimik na sulyap ng pagdududa ang dumaan sa pagitan nina Angel at Leah pagkatapos nilang makita ang kakaibang kilos na iyon.

Sino ka ba talaga, Julianne? Ano ang itinatago mo? tanong ni Leah sa kanyang sariling isipan habang nakatitig nang malalim sa nakangiting mukha ng bata.

ANG AKSIDENTE SA KALSADA AT ANG REUNION NI DAVE

Pagkatapos ng mahabang araw na puno ng tensyon at pagod, nagpasya si Dave na dumaan muna sa isang malapit na grocery store upang bumili ng ilang mga kakailanganin para sa bahay. Habang naglalakad siya palabas bitbit ang mga supot ng pagkain, okupado ang kanyang isip ng mga simbolo ni Enigma at ng mga skin-walker.

Dahil sa kawalan ng pokus sa daan, aksidente niyang nabangga ang isang matangkad na lalaki na naglalakad din salubong sa kanya. Sa lakas ng impact, nabitawan ni Dave ang kanyang hawak na grocery bag at nagkalat ang mga binili niyang prutas at gulay sa semento.

“Pasensya na! Pasensya na talaga, hindi kasi kita nakita,” paumanhin ni Dave habang mabilis na lumuluhod sa sahig upang pulutin ang mga nahulog.

“Ayos lang, ako din naman ang may kasalanan kasi nagmamadali ako. Tulungan na kita,” malambing na sagot ng isang baritonong boses ng lalaki habang lumuluhod din ito upang umalalay.

“Nako, ayos lang talaga, kaya ko na ’to. Pasensya na ulit,” sambit ni Dave.

Ngunit nang sabay nilang hawakan ang isang pulang mansanas na gumulong sa sahig, magkalapat ang kanilang mga kamay. Isang kakaibang kuryente o pamilyar na enerhiya ang naramdaman ni Dave na dumaloy sa kanyang balat.

Sabay silang nag-angat ng tingin at nagkatitigan nang diretso sa mga mata. Biglang nanlaki ang mga mata ni Dave at tila umurong ang kanyang dila sa labis na gulat nang makilala niya ang mukha ng lalaking nakabangga niya. At ganun din ang naging reaksyon ng lalaki sa kanya—napatigil ito sa pagpulot, rumehistro ang matinding pagkagulat bago dahan-dahang napalitan ng isang napakatamis at pamilyar na ngiti.

Tinitigan niya nang malalim si Dave, tila ba matagal na niyang hinahanap ang pagkakataong ito.

“Kamusta ka na?” nakangiting sabi ng lalaki…

ITUTULOY…

KABANATA 10: ANG DATING KAIBIGAN

ANG NAKARAAN NI DAVE AT ANG REAKSYON NI BEAM

“Kamusta ka na?” tanong ng lalaki kay Dave, ang boses nito ay may halong pangungulila.

Pinilit ni Dave na panatilihing kalmado ang kanyang mukha. Ngumiti siya nang bahagya sabay sabing, “Ayos lang.”

Ahas-bahay na aalis na sana si Dave upang iwasan ang sitwasyon, ngunit mabilis siyang pinigilan ng lalaki sa pamamagitan ng paghawak sa kanyang braso.

“You know what… I’m sorry,” seryosong wika ng lalaki, bakas ang pagsisisi sa mga mata nito tungkol sa kung ano man ang nangyari sa kanila noon.

Tumalikod sandali si Dave, pumikit, at huminga nang malalim upang pakalmahin ang bumubuhos na emosyon sa kanyang dibdib. Pagkuwan ay muli niyang hinarap ang lalaki sabay ngiti ng pilit.

“Hayaan mo na, matagal na ’yun. And I have to go. Nice to see you again… Josh,” pinal na wika ni Dave sabay tuluyang talikod dito nang walang pag-aalinlangan.

Mabuti na lamang at sa kanyang paglalakad palayo ay bigla siyang sinalubong ni Randy, na kanina pa pala nakamasid sa hindi kalayuan.

“Sino ’yun?” tanong ni Randy, mausisa ang tingin sa lalaking naiwan sa likod.

“Ex ko,” nakangiting sagot ni Dave, bagamat may kaunting pait sa kanyang boses.

Ilang sandali pa ay dumating na rin si Beam, humahangos mula sa loob ng grocery store. “Sorry, nahuli ako. Anong nangyayari dito? Bakit parang iiyak ka, Dave?” Napansin agad ni Beam ang pamumula ng mga mata ng kaibigan, kaya agad niyang tinitigan si Randy nang masama. “Inaway mo ba siya, Randy?”

“Uy, hindi ko inasar si Dave, ah!” depensa agad ni Randy sabay itinaas ang dalawang kamay. “Nakita niya kasi yung ex niya kanina.”

“Talaga? Nasaan?” usisa agad ni Beam, na lumipat ang tingin sa direksyon na itinuro ni Randy. Sa malayo, nakatayo pa rin si Josh at nakatanaw sa kanila.

Nang makilala ni Beam kung sino ito batay sa mga kwento sa kanya noon, biglang nag-init ang ulo ng dalaga. “Ito ba yung ikinuwento mo sa aking sinabihan ka ng over-acting at naging miyembro ka raw ng Charlie’s Angels ?! Hoiii! Ang kapal niya, ah!” sigaw ni Beam, akmang susugod pa sana kung hindi lang siya pinigilan.

“Ano ka ba, matagal na ’yun. Mabuti pa, uwi na tayo,” sambit ni Dave, sabay hila sa dalawa upang iwanan na ang multo ng kanyang nakaraan.

ANG PATIBONG NG ILUSYON NI JULIANNE

Samantala, sa kabilang dako ng lungsod, lihim namang sinundan nina Angel at Leah ang humahangos na si Julianne. Naglalakad ang bata patungo sa isang liblib na subdivision.

“Sure ka ba, Gel? Baka namalikmata ka lang kanina sa ospital,” bulong ni Leah habang maingat silang nagtatago sa matataas na damuhan sa tabi ng kalsada.

“Oo, parang may mali talaga sa babaeng ’yan. May kakaiba sa mga galaw niya,” seryosong sagot ni Angel, habang nakatutok ang mga mata sa likod ni Julianne.

Ngunit ang hindi alam ng dalawang ahente, dahil sa talas ng pandama ng kadiliman sa kanyang katawan, batid na ni Julianne na kanina pa siya sinusundan ng dalawa. Isang mapanuring ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang patuloy na naglalakad nang tuwid.

Wala kayong makikita at mahuhuli sa akin… nakangiting sabi ni Julianne sa kanyang isipan.

Nagpatuloy siya sa paglalakad hanggang sa marating nila ang isang simpleng bahay kung saan siya nakatira. Mula sa tinituringan nina Leah at Angel, nakita nilang may ilang maliliit na bata ang masayang sumalubong kay Julianne pagkabukas ng pinto, at sabay-sabay na yumakap sa kanyang baywang.

“Ate, maligayang pagbabalik!” wika ng isang batang babae na may bitbit pang laruan.

“Nagluluto na si Mama ng hapunan natin,” dagdag naman ng isa pang batang lalaki na nakasungaw sa bintana.

Ang hindi alam nina Leah at Angel, ang buong senaryong nakikita ng kanilang mga mata ay isang napakalakas na illusion spell . Ginamit ni Julianne ang kapangyarihang nakuha niya mula sa kanyang naging biktima—si Kendra, ang babaeng may gift na hindi nila nailigtas noon.

Hindi talaga ako nagkamali na kunin ang gift ni Kendra… sambit ni Julianne sa kanyang isipan habang tuluyang pumapasok sa loob ng bahay at isinarado ang pinto.

Sa labas, sina Leah at Angel naman ay tila nabigo at nanghina sa kanilang nasaksihan. Napabuntong-hininga sila sa pag-aakalang nagkamali sila ng hinala.

“Akala ko…” nauutal na wika ni Angel, napakamot sa kanyang ulo.

“Oo, akala mo kalaban siya. Pero grabe ka, Gel… judgment agad?” biro ni Leah upang iibsan ang pagkadismaya ng kaibigan.

“Maybe mali ako… pero hahanap pa rin ako ng proof para dito,” giit pa rin ni Angel, hindi pa rin tuluyang napapakali ang kanyang kutob.

Sabay silang umalis sa lugar nang may bagsak na balikat. Ang hindi nila alam, ang buong pamilya at eksenang nakita nila sa loob ng bahay ay puro ilusyon lamang upang pagtakpan ang madilim nitong sekreto.

ANG LIHIM NA PAGKILOS NI CATHY AT ANG MISYON NG HR

Samantala, sa loob ng pangunahing opisina ng ahensya, lihim na nagtungo si Cathy sa HR Office. Ang kanyang misyon: makuha ang buong listahan ng mga pangalan ng mga newly hired agents .

Pagpasok niya, nagulat ang opisyal na nakaupo roon. “Miss Bonch, anong ginagawa mo dito?” tanong ng HR Officer, sa pag-aakalang ang kausap ay ang masungit na boss.

Tama nga ang sapantaha ni Queen Victoria… narito nga sa mundong ito ang masamang kakambal ni Gemma, wika ni Cathy sa kanyang sariling isipan, habang pinapanatili ang kanyang disguise. Ngumiti siya nang matamis sa HR staff sabay wika ng:

“Yes, I am here to get those lists ng mga newly hired agents. Do you still have a copy?” tanong ni Cathy, na sa pagkakataong ito ay nagpapanggap naman bilang ang mabait na si Gemma upang hindi paghinalaan.

“Miss… kakapasa ko lang sa iyo nung listahan last week, ah?” nagtatakang wika ng HR staff habang tinitingnan ang computer nito.

“Oh yes… nawala kasi ’yun sa mga files ko dahil na-corrupt ang system ko. Pwede bang kunin ko ulit tapos pa-print na lang?” utos ni Cathy sa isang awtoritatibong boses.

Mabilis namang sumunod ang HR staff at sinimulan ang pag-print. Habang nag-aantay si Cathy na matapos ang kanyang pinapagawa, sa kabilang bahagi naman ng koridor ay naglalakad na si Bonch patungo sa kanyang sariling opisina na katabi lang mismo ng HR Office.

Sumilip saglit si Bonch sa salaming pinto ng HR upang tingnan ang loob, ngunit dahil sa bilis ng instinto ni Cathy, mabilis siyang nakapagtago sa likod ng isang malaking filing cabinet upang hindi siya makita ng tunay na Bonch.

“Miss Bonch? May problema ba?” tanong ng assistant ng babae na kasunod niya.

“Wala. Let’s go,” malamig na sambit ni Bonch at nagpatuloy sila sa paglalakad pumasok sa kanyang sariling opisina.

Matapos makalayo ni Bonch at makuha ni Cathy ang bagong kopya ng dokumento mula sa printer, mabilis siyang lumabas ng HR. Agad siyang nagtungo sa locker room ng mga ahente kung saan maingat niyang isiningit ang makapal na papel sa loob ng locker ni Leah.

“Hanapin ninyo dito ang mga taong may gift,” bulong ni Cathy sa hangin sabay mabilis na sarado at lock sa pintuan ng locker ni Leah bago siya umalis nang walang nakakakita.

ANG PAGPUPULONG SA 8TH FLOOR PANTRY

Kinabukasan, maagang nagtipon-tipon ang apat na ahente sa loob ng headquarters upang pag-usapan ang kanilang susunod na hakbang.

“Hindi na safe place ang pantry sa ibaba. Kailangan nating mag-iba ng lugar. Hindi na din kasi magiging epektibo ang illusion spell ko dahil masyadong maraming mata ang nakabantay ngayon,” wika ni Angel habang nagmamasid sa paligid.

“Para safe… alam kong bad ito, pero mag-iingat kayo kay Julianne,” seryosong babala ni Leah sa kanila, ibinaba ang kanyang boses.

“Parehas tayo, Ate Leah. May something talaga sa babaeng ’yan… ngunit hindi ko lang pa masigurado kung ano,” dagdag naman ni Beam, sumang-ayon sa kutob ng nakatatanda.

“Alam ko na! Doon tayo sa 8th Floor pantry mag-usap. Walang masyadong nagtatambay doon na mga empleyado kaya mas solong-solo natin ang lugar,” suhestyon ni Dave habang inaayos ang kanyang salamin.

“Sige, doon na tayo. Sundan ninyo ako!” wika ni Leah at mabilis silang nagtungo sa elevator patungo sa ikawalong palapag.

Habang naglalakad ang grupo, napansin sila mula sa malayo ni Julianne. Akma sanang susunod ang bata upang mag-usisa, ngunit bigla siyang hinawakan sa balikat ni Cathy (na nagpapanggap pa ring si Gemma).

“Juls, we need to talk about your score,” seryosong pigil ni Cathy sa kanya.

“Is this really urgent, Miss Gemma?” tanong ng bata, may bakas ng inis sa kanyang boses dahil nawala sa kanyang paningin ang grupo.

“Yes, indeed. Follow me,” sagot ni Cathy habang nakatingin sa direksyon nina Leah na tuluyan nang nakasaka sa elevator.

ANG MISTERYO NI CHELLYN AT ANG BAGONG UTOS NI ENIGMA

Pagdating nila sa 8th Floor pantry area, sinigurado muna nina Dave at Angel na walang ibang tao. Inilapag ni Leah sa ibabaw ng mesa ang listahan ng mga newly hired agents na nakuha niya mula sa kanyang locker, at dito ay ipinaliwanag niya ang lahat ng kanyang natuklasan.

“Ito!” sambit ni Leah at itinuro ng kanyang daliri ang isang partikular na pangalan sa papel.

“Chellyn Marie Jimenez?” basa ni Dave sa pangalang nakasulat.

“Base sa background check na nakalagay dito sa listahan, nakaligtas siya sa isang malaking sunog noong bata pa siya. Subalit, ang nakakapagtaka… walang kahit anong galos o pasong naiwan sa kanyang katawan matapos ang trahedya. Possibly… she has the ability of Pyrokinesis ,” paliwanag ni Leah.

Sa kabilang dako naman ng ating kwento, sa loob ng isang simpleng kusina ng isang bahay, kasalukuyang nagluluto ang babaeng pinag-uusapan nila—si Chellyn.

“Naubusan na pala ako ng posporo…” wika ni Chellyn sa kanyang sarili.

Lumingon-lingon muna siya sa kanyang paligid upang siguraduhing walang nakatingin, at saka niya dahan-dahang ikinumpas ang kanyang kanang kamay. Ilang sandali pa, sa isang iglap ay biglang nagningas at umapos ang apoy sa dulo ng kanyang mga daliri. Dahan-dahan niyang inilapit ang nag-aapoy na daliri sa burner ng gas stove upang sindihan ang kalan.

Eksakto namang pumasok ang kanyang nakababatang kapatid sa kusina bitbit ang isang bagong kahon ng posporo at nanlaki ang mga mata sa nakita.

“Ate! Paano ka nakagawa ng apoy?! Eh wala na nga tayong posporo kanina… kakabili ko nga lang nito!” pagtatakang sabi ng kanyang kapatid habang nakaturo sa kalan.

Mabilis na pinatay ni Chellyn ang apoy sa kanyang daliri at hinarap ang kapatid na may kasamang tawa. “Girl Scout ang Ate mo, may badge ako diyan tungkol sa survival,” sagot ni Chellyn sabay kindat sa kanyang kapatid, bago nagpatuloy sa paghiwa ng mga sangkap na tila walang nangyari.

Samantala, pabalik naman sa loob ng madilim na opisina ni Bonch sa ahensya, kausap niya ang isa pa niyang pinagkakatiwalaang alagad.

“Nicole… kailangan ninyong maghanap ng mga taong may gift , katulad mo. Pagdating ng tamang panahon, malalaman ninyo din ang aking tunay na misyon kung bakit ko kayo pinatawag dito ni Julianne,” nakangiting sabi ni Bonch habang nakasandal sa kanyang swivel chair.

“Paano ko po sila mahahanap, Miss Bonch?” tanong ni Nicole habang naghihintay ng utos.

“Sa pamamagitan ng listahan na ito,” sabay abot ni Bonch ng isang makapal na folder na naglalaman ng mga sekretong profile. Agad naman itong tinanggap at binasa ni Nicole.

“Kami na ang bahala dito, Miss Bonch,” matapang na sambit ni Nicole.

Tumingin nang malalim ang babae sa kanya, lumabas ang pulang kislap sa kanyang mga mata. “Actually… you can call me, Enigma . Dahil ’yan ang totoong pangalan ko sa Novaria.”

ITUTULOY…

EPISODE 11

“The Pyro and the

Kenetic

Gang“

Sa pagpapatuloy…

“Walang laban ang apoy sa tubig!” Wika ni Nicole habang

pinalilibutan

si Chellyn ng tubig.

“Kung ako Sayo,

isuko

muna ang gift mo. Para di kana

mahirapan

.“ Dagdag ni Julianne.

Bumuntong hininga si Chellyn Bago nag salita.

“Kung ganun, Basta wag nyo

idadamay

ang pamilya ko.

Makukuha

ninyo ang gift ko.“ Sabi ni Chellyn. Mula sa dibdib ni Chellyn Isang kulay

pulang

liwanag ang lumabas.

“Yan na ba ang gift ng Pyrokenisis?” Tanong ni Julianne.

“

Malamang

, Kunin mo na Juls!“ Utos ni Nicole. Na agad namang lumapit ang babae sakanya at kinuha ang Isang maliit na bote Mula sakanyang bulsa.

Akmang hihigupin na nang bote ang liwanag nang biglang isang malakas na

kulog

ang umalingaw-

ngaw

sa paligid kasabay ng Isang

kidlat

ang muntik ng tumama kay Julianne.

“Sino yun?” Sigaw ni Julianne na muntik nang

matamaan

ng kidlat. Habang si Nicole Naman ay di makagalaw dahil sa isang baging na nakapulupot sakanyang katawan.

“Nicole tulong!”

Bulyaw

ni Julianne sa kasama.

“Hindi rin ako makagalaw!” Sagot ni Nicole. Dahan-

dahang

naging yelo ang tubig na nakapulupot sa katawan ni Chellyn at mabilis itong

nabasag

.

Mula sakanilang likuran apat na nilalang ang lumabas at

nagpakilala

sakanilang dalawa.

“Dalawa lang ba ang alagad ni Enigma?” Tanong ng Isang babae.

“

Marahil

bumubuo

pa sila!“ Sagot naman isang lalaki.

“Sino kayo?” Tanong ni Julianne na sa mga oras na iyon ay nag yelo ang

kalahati

ng kanyang katawan. 

Isang malaking pusa ang

tumalon

sa

gitna

at dito dahan-

dahang

nag

anyong

tao.

“Sila ang Kenetic Gang! Mukhang Hindi

pinag

isipan ang pangalan ng

grupo

pero yun ang tawag sakanila.“ Sagot ng babae na naging Isang malaking pusa.

Ngumiti naman si Julianne at nag wika.

“Matagal Kang nawala sa earth, at mukhang sanay ka nang

gamitin

ang gift mo Madisson?“

“Slight, pero wag kang mag-aalala. Dahil

pipilitin

naming Hindi kayo

magtatagumpay

.“ Sabi ni Madisson sabay kindat.

Ilang sandali naman ay dumating na Sina Angel.

“Umalis na Tayo dito Nicole, Hindi pwdeng ma bulgar ang undercover ko!” Sabi ni Julianne sabay kumpas ng kanyang mga kamay at sa isang

iglap

ay nag

laho

silang dalawa kasama si Nicole.

Nang dumating na Sina Angel, Dave, Beam at Leah. Nakita nilang

pinalilibutan

si Chellyn.

Akmang susugod na sana sila pero nang Makita nila si Madisson.

“Mga ate at kuya, kamusta kayo?” Bati ni Madisson sakanila. Mabilis nilang niyakap ang babae at

kinurot

sa

pisngi

.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ni Beam.

“Papano mo

nahanap

ang lugar ni Chellyn.?“ Tanong ni Angel.

“Mga ate

sasagutin

ko yan mamaya. Pero,

ipapakilala

ko kayo sa team ko.“ Wika ni Madisson at Isa Isa nyang

ipinakilala

ang kanyang kasamahan.

“Si Richard the cyrokenisis, Alexis the

Aeroskenisis

. And this is our muse, Dawn the weather controller.“ Pakilala ni Madisson.

“Kung ganun, delikado kayo kay Bonch. Mag iingat kayo.” Sabi ni Leah.

“Lalo na ngayon na kinukuha ni Bonch ang mga gift ng mga katulad natin. Mag iingat kayo.”

pag-alalang

Sabi ni Dave.

“Kuya at ate, Hindi lang gift kinukuha nila. Ayun sa

ulat

ni Cathy.

Bumubuo

si Enigma ng mga taong may mga gift upang gamitin sila sa pag

sakop

ng earth ang masama pa nyan,

uunahin

nilang

sirain

ang

pumuprotekta

sa earth. “

Salaysay

ni Madisson.

“Ano?” Tanong ni Angel.

“Ang Novaria..” Sambit ni Beam na

bakas

sakanyang Mukha ang pag aalala.

Samantala sa Novaria..

“Handa kana bang

magbalik

ng Earth?“ Tanong ni Queen Victoria kay Gemma.

“Handa na po, kelangan na ako ng aking mga Ahente. Kelangan ko nang bumalik Doon.” Sagot ni Gemma.

“Gemma,

kumikilos

na si Bonch. Wag kang mag aalala. Hindi muna ako aalis ng earth

sasamahan

kita sa Opisina.“ Wika Naman ni Cathy.

“Salamat Cathy.

Naway

matapos

na to! Gusto ko nang maging normal.“ Wika ni Gemma.

Balik kina sa

grupo

nina Leah. 

“Hindi ako

papayag

na gagawin ninyo ulit iyon. Papano kung Hindi ang mga alagad ni Enigma ang nandoon. Madami silang mga skin walker. Anong laban ninyo?“

Panenermon

ni Leah sa

grupo

ni Madisson.

“Ate Leah, alam ko po na nag-alala ka po

saamin

. Ngunit, you don’t have to worry. Sila ang unang

natulungan

ni Cathy at Miss Gemma sa earth laban sa mga skin walker and besides katulad ko

dumaan

sila sa pag

sasanay

.“ Wika ni Madisson.

Naputol

ang kanilang

paguusap

ng biglang

nagsalita

si Dave at tila may nakikita itong pangitain.

“Dave Anong nakikita mo?” Tanong ni Angel.

Habang si Chellyn naman ay biglang nag apoy ang kanyang mga kamay katulad Kay Dave ay naging

tulala

ito.

“Anong nangyayari sakanilang dalawa.” Tanong ni Dawn. Akmang gagamitin ni Alexis Ang kanyang gift ngunit pinigilan sya ni Dawn.

“

Susunugin

mo ba ang buong Bahay?“ Wika ni Dawn.

“Ay oo nga pala.” Sambit ni alexis. Mabilis namang ikinumpas ni Dawn ang kanyang mga kamay upang gumawa ng maliit na

ulap

.

“Richard Ang Nyebe!” Utos nya Kay Richard.

At ang maliit na

ulap

ay nag labas ng Nyebe.

“Hindi stable ang

emosyon

ng Clairvoyant ninyo.“ Wika ni Chellyn. Nagkatinginan Sina Angel at Leah at mabilis nilang hinawakan si Dave.

“Nakakaloka! Anong nangyayari Sayo?” Wika ni Angel at

napadpad

sila sa isang Lugar na may romantic music.

“Nasaan ba Tayo?” Tanong ni Leah.

“Vision ba to?” Tanong naman ni Angel.

Balik sa labas ng vision ni Dave.

“Anong nangyayari Chel?” Tanong ni Beam.

“Maging

alisto

kayo, wag

nyong

hahayaan

na

masunog

ang host at ang Bahay.“ Wika ni Madisson.

“Napaka unstable ng mga

Hestian

.“ Sambit ni Alexis.

“Oo kapag Hindi

makontrol

ni Chellyn ang kanyang gift maaring Hindi lang ang buong Bahay Ang

masusunog

. Maging ang kanyang katawan.“ Wika ni Dawn na nakatitig sa babae.

Sa Novaria…

“Aalis kana ba bukas?” Sabi ng lalaki na

nakayakap

Kay Gemma.

“Oo, may mission pa ako. Sana hindi ka

mapapagod

saakin.“ Sagot ni Gemma.

“

Pangako

, mag aantay ako

saiyong

muling

pagbabalik

dito sa Novaria.“ Wika ng lalaki na

hinalikan

si Gemma sa

noo

.

“Kamusta ang Hestia?” Tanong nya sa lalaki.

“

Nakakapagod

, pero ayus lang

nasasanay

nako.

Ikamusta

mo nalang ako kay Randy.“ Sabi ng lalaki.

“Dapat ka nang masanay, Hindi kana munting prinsepe ng Hestia Xavier.” Wika ni Gemma at

siniil

sya ng lalaki ng halik.

Itutuloy…

EPISODE 12

“

Shinigami

“

Sa pagpapatuloy…

Sa isang sikat na restaurant habang

kaharap

ni Dave ang isang lalaki.

“Sorry babe, I’m late. Kanina kapa?” Tanong ng lalaki sakanya.

“Technically Yes, Mga

mahigit

2 oras na at

sampung

minuto

na.“ Ngiting Sabi ni Dave.

“I’m so sorry, busy lang sa Opisina. Madami

kasing

pinapatapos

si Boss. Alam mo naman end of the month na.  Nag order kana ba?“ Tanong sakanya ng lalaki.

“Nawalan nako ng

gana

. Mag take out ka nalang if you like.“ Ngiting Sabi ni Dave.

“Wait tungkol kanina, were just friends kasamahan ko sya sa church. You know Archie right?” Paliwanag ng lalaki sakanya.

Bumuntong hininga si Dave bago sumagot at ngumiti.

“Yup.” Sabay tayo.

“Excuse me muna, may

tatawagan

lang ako sa office very quick.“

Paalam

ni Dave sa lalaki at nag tungo ito sa labas ng Restaurant.

Pagkalabas

nya agad niyang

pinasa

Ang mga larawan na nakuha nya sa lalaki. At mabilis itong

tumakbo

paalis ng Restaurant.

Nang

matanggap

naman ito nang lalaki, nakita nyang mga larawan ito ng

kalaguyo

.

Matagal na palang alam ni Dave ang lahat.

“Hindi, Hindi. Dave!” Wika ng lalaki habang hinahanap si Dave sa loob ng restaurant ngunit Hindi Niya ito Makita. Hanggang sa Makita nyang

tumatakbo

ito

papalayo

ng restaurant.

Habang

tumaktabo

si Dave bigla Naman syang

nakakarinig

ng mga boses.

“You don’t deserve him. Go

takbo

!“ Wika ng boses sakanyang isipan.

“Raven?” Sambit nya at

napahinto

sya may

pasilyo

.

Tatlong

pigura

ang lumabas Mula sa kanyang mga

anino

at unti-

unting

naging

hugis

tao.

“

Sinabihan

ka

nanamin

tungkol dyan. Ngunit di ka

nakikinig

saamin

!“ Wika ng babae.

“

Khalan

…“ Sambit ni Dave, Habang

nangingilid

na ang kanyang mga

luha

.

“Okay lang yan, you will find someone better.” Wika ng Isa pang babae.

“Yan Kasi ang problema ninyo.

Binibigyan

ninyo ng pag-asa yan kahit Wala.“ Sabi ni Raven.

“Meron ba talaga para saakin?” Umiiyak na Sabi ni Dave habang umiiyak.

“Wala, kung Meron man. Dapat matagal na. Maybe di ka for that scene. Tumigil ka! Bobo ka!” Bulyaw ng lalaki sakanya.

“Tama si Raven, kung Meron pa. Di kana sana

nasasaktan

ng Ganito.“ Wika ni

Khalan

.

Magsasalita pa sana si Dave ng biglang dumating si Josh.

“Dave, let me explain. Basta

makinig

ka lang saakin!“ Wika ng lalaki sakanya.

“

E-

bebrain

wash ka lang Nyan.

Bigyan

mo nang

leksyon

!“ Wika ng babae.

“Regina, tumigil ka!” Sambit ni

Khalan

. At ngumiti naman si Dave kasabay ng pag itim ng kanyang mga mata. Dahan-dahang lumapit sa lalaki.

“Babe are you okay?”

Hilakbot

na wika ni Josh. Habang nakikita nya ang kakaibang facial expression ni Dave.

“Yes I’m okay.” Ngiting Sabi ni Dave sabay hawak sa Mukha ni Josh. At dahan dahan itong

namutla

.

“Shinde hoshī!”

Lahat ng mga iyon ay

nasaksihan

nina Angel at Leah ng hinawakan nila ang kamay ni Dave.

Nakabalik na sila sa

kasalukuyan

habang si Dave ay

nagpapahinga

.

“Chellyn, Hindi kana ligtas sa earth. Pansamantalang ka naming

itatago

sa Novaria.“ Wika ni Leah.

“Ayus lang ako

Ley

, ngunit ang kaibigan ninyo mukhang Hindi.“ Wika ni Chellyn. Habang si Angel naman ay hawak ang kanyang tablet at

binasa

ang ibig sabihin ng

niwika

ni Dave.

“Shinde hoshī!, Means, I Want you to Die!” Sambit ni Angel.

“Pero sino ang

tatlong

pigura na yun? Anong

kinalaman

nila Kay Dave?“ Tanong ni Beam.

“Tungkol dyan, muli kaming

magbabalik

ng Novaria. Kung kelangan ninyo ng tulong naming apat o Lima Kasi kasama na namin si Chellyn. Alam nyo na kung saan kami makikita!.“ Wika ni Richard.

“Hayaan nyo, mag

hahanap

ako ng

kasagutan

tungkol sa nangyari kay Dave.“ Dagdag ni Alexis.

“Maraming salamat. Mag iingat kayo.” Sabi ni Leah.

Samantala sa Lugar ni Bonch.

“I brought them para lamang ang labanan!” Wika nya at kanyang

dalawang

tauhan

.

“Ano naman kanilang gift?” Tanong ni Julianne.

“Gusto mo bang

makuryente

?“ Sambit ng babae at Isang malakas na

boltahe

ang kanyang pinakawalan sa paligid.

“Siya si Cristy. Galing sila ng Novaria. Ability can manipulate the electricity or lightning. Kaya mag iingat ka!” Pakilala ni Bonch.

Sumunod

naman ang Isang lalaki na

pinalindol

Ang buong lugar.

“Siya naman si Ryan o earth shaker.” Wika ni Bonch or enigma.

“Mukhang

magagaling

sila!“ Sambit ni Nicole.

“Hindi lang sila magaling, totoong magaling.

Palagi

nilang

natatalo

ang mga

asungot

na

nakalaban

ninyo kanina.“ Ngiting Sabi ni Bonch.

“Ang The

kenetics

?“ Sabi ni Julianne.

“Correction, the Kenetic Gang!” Sabi ni Cristy.

“Sila ang

tutulong

sainyo para

dumami

ang army natin.“ Wika ni Bonch.

Balik Kina Leah, Angel, Beam at Dave.

Nang

magising

si Dave, unang nakita nya ang

halaman

katabi ng kanyang

higaan

.

Tinitigan nya ito ng

mariin

at dahan dahan itong

nalanta

. Nakita naman ito ni Beam na agad Niya itong

ginamitan

ng kanyang gift.

“Anong ginagawa mo?”

Saway

ni Beam sakanya.

“

Wakaranai

? Dareka no itami o kanjitai!“

(I don’t know? I want to feel someone’s pain!) 

Naguguluhang

Sabi ni Dave. Nang biglang

marinig

nanaman ni Dave Ang boses ni Raven.

“Kung ganun,

saktan

mo si Josh!“

“Hanapin mo si Josh!” Sabi Naman ni Regina.

“Hanapin si Josh!” Mula sa

pagkakahiga

, agad itong

bumangon

at lumabas ng kwarto. Tila nag si-sleep walk ito.

Pinigilan sya ni Beam ngunit biglang

natuyo

ang mga Baging na

kukulupot

sa kanyang katawan.

“Anong nangyayari?” Tanong ni Angel ng biglang isang malakas na

pwersa

Ang

tumulak

sakanya.

“Dave,

makinig

ka saakin!“ Ginamit ni Leah ang kanyang gift para

kausapin

si Dave sa kanyang isipan ngunit Hindi

tumalab

. Bagkus

namilipit

sa sakit ang babae.

“

Aaaahhhh

!! “ Sigaw ni Leah.

Mabilis na

nabuksan

ni Dave Ang pinto at

mahinahon

lang itong

naglakad

.

Sa Opisina kung saan nakikita ni Gemma Ang lahat gamit ang kanyang maliit na salamin.

“Shinigami.. Tama ba Ang narinig ko?” Wika ni Cathy.

“Oo, pero papano na ito na trigger?” Pagtatakang sabi ni Gemma.

Lumapit naman si Rose at

nagsalita

.

“Alam nyo naman palang delikado ang gift ng batang yan, bakit Hindi nyo

sinama

sa Novaria upang

magsanay

.“ Sabay

lapag

ng Isang

tasang

tsaa

.

“Hindi pwde. Napaka unstable pa ng emosyon ni Dave. Kaya nga

pinababantayan

sya ni Queen Victoria saatin. Bago pa makuha sya ni Enigma.“ Sabi ni Gemma.

Itutuloy…

EPISODE 13

“Get out of my head!”

Sa pagpapatuloy…

“Tama, naalala ko na. He’s acting weird pagkatapos naming mag grocery

kahapon

, diba Randy?“ Wika ni Beam.

“Oo,

wait.“ Sambit ni Randy ng may maalala sya Nung araw na

nakasalubong

ni Dave ang kanyang dating

kasintahan

.

“Ano randy?” Tanong ni Beam.

“

Sinundan

ko yung Ex nya at parang alam ko na kung saan pupunta si Dave.“ Sagot ni Randy.

“Minsan nag

dududa

nako Sayo, kung lalaki kaba talaga o

bading

.“ Biro ni Beam.

“May

bading

bang

nagpapawala

ng itim sa mata mo?“ Sabi ni Randy sabay ngiti.

“Tama na yan,

dalhin

mo na kami Doon Randy.“

Saway

ni Leah.

Samantala sa Opisina ni Bonch..

“Oras na para

mapakinibangan

ko kayo. Kelangan ninyong makuha si Dave. At

makumbinsing

umanib

saatin. Nararamdaman ko ang kakaibang itim na

enerhiya

sakanya. At malakas ito.“ Wika ni Bonch o enigma sa kanyang mga

tauhan

.

Tumayo si Nicole at nagsalita.

“Kumbinsihin? Papano?” Tanong nya.

“Yan ang dapat ninyong

lutasin

.“ Sagot ni Enigma.

Sa Bahay ng dating

kasintahan

ni Dave.

Mabilis itong tumayo at

nagtungo

sa pintuan ng

marinig

nya na may

kumakatok

sa pintuan.

“Sino yan?” Tanong ng lalaki.

“Ako ito.”

Mahinahong

sagot ng boses sa labas ng pintuan. Nang makilala ng lalaki ang boses agad nyang pinag

buksan

at nakita nya si Dave na

nakangiti

.

“Pasok ka.” Sambit ng lalaki.

Agad namang

inisikaso

ng lalaki si Dave at

tinanong

kung Anong gusto

nitong

kainin

at kung

nagugutom

ito.

Nanatiling

nakangiti

pa din si Dave at di sumagot.

“Alam mo, na

mimiss

ko na ang ngiti na yan.“ Wika ng lalaki.

“Ako Hindi.” Sabi nya at

nanatili

pa ding naka ngiti.

“Alam ko,

nasaktan

Kita noon. Pero muli akong

nagpakita

Sayo para humingi ng

tawad

.“ Sabi ng lalaki.

“Baka.” ( Stupid) sambit ni Dave at tumayo ito sabay hawak sa kamay ng lalaki. Nag wika ito ng..

“Anata no itami ga hoshī..” (I want your pain..) dahan-

dahang

nakaramdam

ng sakit at

hapdi

sa buong katawan Ang lalaki. Hanggang sa

mapahiyaw

ito sa sakit. Hindi naman nag

tagal

dumating sina Angel at Leah. Habang si Beam at Randy ay

nagbalik

sa Gift Archive library. Upang hanapin ang

kasagutan

tungkol sa nangyari ng kanilang kaibigan.

“Sissy, itigil mo yan!” Sigaw ni Angel at

napalingon

sakanya si Dave.

“It’s okay, everything is under control. I’m fine!” Sambit ni Dave na

ginagaya

ang boses ni

Ruffa

Mae.

“Dave, si Ate Leah mo ito.

Makinig

ka saakin. Hindi ka makaka

usad

sa buhay kung

mananatili

ka sa nakaraan. Pakawalan muna sya.“ Wika ni Leah. Habang Wala

pading

pakialam

si Dave

patuloy

pa din sya sa pag

sipsip

ng buhay ng lalaki. Hanggang sa unti-

unti

itong

nagiging

bangkay

sa sobrang payat.

“Gel Anong gagawin natin?” Tanong ni Leah.

“Bahala na Yang..” sambit ni Angel at biglang nag

laho

si Angel. Si Leah naman ay pilit syang pumasok sa isipan ng kaibigan.

Nang

matagumpay

na

napasok

ni Leah ang isipan ni Dave si Angel naman ay Isang

nakakasilaw

na liwanag ang kanyang pinakawalan upang maging dahilan upang

mabitiwan

ni Dave ang dating kasintahan.

“Ayus ka lang?” Tanong ni Angel. Hindi

makapagsalita

Ang lalaki dahil

binabawi

pa nya ang kanyang

lakas

. Si Leah naman ay nawalan ng kontrol sa isipan ni Dave.

“Umalis na kayo Dyan!” Sigaw ni Leah, akmang

susugurin

ni Dave si Angel. Bigla itong

napahinto

at nag wika.

“Wag! Sissy

takbo

!“ Sambit nito at muling naging itim Ang kanyang mga mata.

Hindi nila alam na

nakapasok

na ang grupo ni Nicole.

Isang malakas na

boltahe

ng Kuryente Ang pinakawalan ni Cristy at

napaluhod

ito sa sahig. Si Nicole naman ay

ginapos

si Dave ng tubig na

kasing

Tibay ng

lubid

.

“Ngayon na Ryan!” Sigaw ni Nicole. Mabilis na lumapit si Ryan Kay Dave ngunit

nakawala

si Dave sa

pagkakagapos

ni Nicole. Isang mabilis na

maitim

na kamay Ang pumasok sa dibdib ni Ryan.

Nasaksihan

ng dalawang grupo kung papano kinuha ni Dave Ang gift ni Ryan Mula sa kanyang dibdib.

“Parang

tumagos

lang ang kamay ni Dave sa katawan ng

kagrupo

ni Nicole.“ Wika ni Angel.

“Ano bang

klaseng

nilalang Ang

nagtatago

Kay Dave.?“ Tanong ni Leah.

Habang hawak ni Dave ang isang maliit na liwanag. Mabilis nya itong

pinasok

sa kanyang dibdib. At napasigaw ito.

“

Aaarrgggghhhhh

!!!!“

Napaatras

naman ang grupo nina Nicole at mabilis itong umalis. Habang si Ryan at dahan-

dahang

naging bato at naging abo.

Dumating Naman Sina Randy at beam Dala Ang Isang dahon.

“Ate angel,

ilapit

mo ako Kay Dave.“ Utos ni Beam. Na agad namang ginawa ni Angel sabay silang dalawa na naglaho at mabilis silang lumapit Kay Dave at inilagay ni Beam sa

noo

ni Dave ang Isang dahon na naging dahilan upang

manghina

si Dave at

mawalan

ng Malay.

Sa

kabilang

dako ng ating storya.

Nakita naman nina Gemma, Cathy at Rose ang mga nangyari.

“Anong mangyayari sa kanya nakuha nya ang gift ng kasamahan ni Nicole.” Sambit ni Rose.

“

Nagkakatotoo

na ang mga

i-

winika

ni

Criselda

saakin.“ Sabi ni Gemma.

“Anong chismis yan?” Tanong ni Cathy.

“Hindi natin

mapipigilan

ang

pagkawasak

ng Novaria at nang earth.“ Wika ni Gemma.

Habang sa Novaria. Katabi ni Queen Victoria Ang Isang clairvoyant na si

Criselda

at dito nag kwento ang babae.

“

Naganap

na ang unang

sakuna

. Wala kayong

magagawa

upang pigilan sila sa

pagkawasak

ng Novaria.“ Wika ni

Criselda

habang naka tingin sa sapa.

“May paraan pa ba para

mapigilan

ito Criselda?“ Tanong ni Queen Victoria.

“Alam mo na ang sagot Victoria.” Sagot ni Criselda.

“Ang

patayin

ang susi“ sabay wika Nina Queen Victoria at Beam na

ibinahagi

ni Beam ang kanyang

natuklasan

tungkol Kay Dave.

“Alam kung may paraan pa, kakausapin natin si Dave sa oras na

magising

ito.“ Sambit ni Angel.

“Oo nga, Hindi ako

naniniwala

sa

propesiya

. Tayo lang ang

gumagawa

ng

kapalaran

natin.“ Dagdag ni Leah.

Ilang sandali pa ay nagising na si Dave at Tila Wala itong maalala.

“Anong nangyayari?” Tanong ni Dave at biglang

umalog

ang buong paligid.

“Wait? Anong nangyayari.”

Pagtataka

nitong

wika. Ngunit Hindi sumagot Sina Angel bagkus nagkatinginan lang ang tatlo.

“Can someone tell me what’s going on?”

Naiinis

na wika ni Dave.

Humakbang

si Angel

papalapit

sakanya at nag wika.

“Sissy, may kwento kami.”

Paunang

wika ni Angel.

“Naka Ali’s na ba sila sa isipan mo?” Tanong ni Beam.

At nag kwento na sila sa mga nangyari.

Habang sa Isang

syudad

kung saan Isang police car ang

inatake

ng Isang di

malamang

nilalang.

“Kunin ang mga

armas

nayan.“ Wika ng lalaki at mabilis nyang nakuha ang mga

baril

na naka

salubong

nilang pulis.

Itutuloy…

EPISODE 14

“The Speedo”

Sa pagpapatuloy…

Habang nag

tatago

Sina Beam at Angel sa Isang

iskinita

..

“Ate ayus lang ba talaga si Dave?” Tanong ni Beam. Habang abala ang kanyang mga mata na naka

masid

sa paligid.

“Sa

palagay

ko ayus na sya. Pero seryuso? Sya ba talaga ang susi na

sinasabi

ni Miss Gemma?“ Tanong ni Angel.

Sasagot

na sana si Beam nang biglang mag

bigay

ng go signal si Leah.

“Beam at Gel, papunta na sya Dyan. Get ready!” Sabi ni Leah sa

kabilang

linya

.

“On it ate.” Sagot ni Beam at mabilis niyang ikinumpas ang kanyang mga kamay. At si Angel naman ay ginamit ang

kakayahang

mag laho upang abangan ang kanilang

inaantay

sa

kalsada

.

Samantala may isang nilalang ang

matulin

na

tumatakbo

patungo sa

patibong

nina Angel at Beam.

Mabilis na

nagapos

ni Beam ang nilalang ng kanyang mga baging sa tulong ni Angel. Gamit ang liwanag na ginawa nya ay

nasilaw

Ang nilalang na kanilang inaantay.

“Huli ka!” Wika ni Beam at mabilis din namang

iginapos

ni Angel ng kanyang

Nagliliwanag

na

lubid

. Habang Sina Dave at Leah ay mabilis na nag tungo sakanilang

kinalalagyan

.

“Good Job!” Bati ni Leah sa dalawa. Habang Ang nilalang na may

bilis

ay pilit na

kumakawala

.

“Bakit mo ginagawa ito?” Tanong ni Dave.

“Ang alin?” Sambit ng nilalang.

“Ang

mangulo

sa mga police. Last two months ago. May

sinalakay

kang tatlong police car. Hindi mo ba alam na delikado ang mga katulad natin?“ Sabi ni Dave.

“Hindi masama Ang akong ginawa!” Sabi ng lalaki na

nakagapos

sa mga baging ni Beam.

“Mama

Utlom

lang?“ Wika ni Angel.

“Delikado ang mga katulad mo sa mga skin walker. Ako nga Pala si Leah ang ~” Naputol na sasabihin ni Leah ng biglang isang malakas na kidlat ang muntik na tumama sakanya. Habang Sina Angel, Beam naman ay

nakaranas

nang

pagsakit

sa Ulo. Si Dave naman ay nag yelo ang kanyang katawan mula paa Hanggang

bewang

. 

Mula sa kanilang likuran dumating ang grupo nina Julianne, Nicole at Cristy.

“Hello mga ate at kuya.” Bati ni Julianne.

“

Sinasabi

ko na nga ba!“ Galit na wika ni Angel. Habang ang lalaki

nakagapos

sa baging at

maliwanag

na

lubid

ay pinakawalan Nina Nicole at Cristy.

“Sumama ka saamin. Delikado ka dito. Sila Ang mga alagad ng Skin walker.

Kukunin

Nila ang gift mo. Ako si Julianne at Ikaw ay si?“ Tanong ni Julianne sa lalaki.

“Abram, o Bram nalang.” Pakilala ng lalaki sakanya.

“Nice to meet you Bram. Sumama ka saamin para

mailayo

ka namin dito. Sa mga katulad Nila!“ Wika ni Julianne.

“Hindi yan totoo!” Sigaw ni Leah.

“Wag Kang

maniniwala

Bram. Sila Ang sugo ng mga Skin walker!!“ Wika ni Angel habang namimilipit sa sakit ng kanyang Ulo dahil sa gift ni Julianne.

“Actually, kinuha Nila Ang gift ng Isa naming kasamahan na si Ryan. Diba Kuya Dave?” Sambit ni Nicole.

“Hindi ko

sinasadya

yun!“ Sagot ni Dave habang pilit syang

kumakawala

sa yelo na ginawa ni Nicole.

“Tayo na!” Utos ni Cristy sakanila ng biglang

umalog

ang buong paligid. Nang lingunin nila ay matagumpay na

nabasag

ni Dave Ang

yelong

ginawa ni Nicole sakanya habang si Julianne Naman ay nawalan ng

balanse

kaya naka takas Sina Leah at Angel sa ginawang pag sakit ng kanilang Ulo.

Ikinumpas muli ni Beam ang kanyang kamay upang

gapusin

sa mga baging sina Julianne ngunit ginamit ni Bram Ang kanyang gift upang mabilis niyang

ipalit

Sina Cristy at Nicole kina Leah at Angel.  Imbes na Sina Cristy at Nicole ang

magagapos

sa mga baging ni Beam. Ngunit dahil sa bilis ni beam, mabilis nya itong

ipinag

Palit.

“Sorry ate angel at ate Leah!” Wika ni Beam at mabilis din nyang pinakawalan sina Angel at Leah.

“Nakita muna Bram, sino ang masama saamin?” Wika ni Julianne.

“Sila! Sasama ako sainyo!” Wika ni Bram.

“Hindi! “ Sigaw ni Dave at Isang malakas na pwersa ang kanyang pinakawalan na maging dahilan upang

lumindol

ng

napakalakas

.

“Tama na Dave! Hindi mo pa

kabisado

Ang gift na Yan!“ Utos ni Leah.

“Tama nga si Leah sissy. Enough. Kalma lang!” Saway din ni Angel. At

huminahon

naman si Dave kasabay nyan ay tumigil na Ang

lindol

.

Habang si Randy naman at Cathy ay nagtungo sa isang facility upang

tukuyin

ang totoong nangyari sa pag atake ni Bram sa mga pulis.

“So, intake nya ang pulis dahil dito sa drugs?” Sabi ni Cathy.

“Last nakita si Speedo, ay sa dagat. Baka pagkuha nya ay

itatapon

nya ito sa dagat?“ Sambit ni Randy.

“Yan ang

palagay

ko!“ Wika ni Cathy.

“Mabuti pa tawagan natin sina Beam.” Sambit ni Randy na mabilis niyang

idinial

Ang number ni Beam.

“Hello love, walang

ginagawang

masama si Speedo.

Ninanakaw

nya ang mga

nakompiska

ng mga police na drugs at

tinatapon

sa dagat.“ Sambit ni Randy. Nang marinig ito Nina Beam, Leah, Angel at Dave ay huli na Ang lahat dahil sumama na ito kina Julianne.

Samantala sa Isang bar. Kung saan may Isang babae ang lumapit sa Isang

matandang

lalaki at nag wika.

“Kamusta ka pogi?” Tanong ng babae. Ngumiti lang ang lalaki sabay sabing.

“Ang Ganda mo Naman, pwde mo bang

hubadin

ang suot mong eyeglass baka kapag hinubad mo yan mas Lalo Kang

gaganda

.!“ Bola ng

matandang

lalaki sakanya.

“Sure, pero eyeglasses lang ba? How about this.” Kinuha ng babae ang kamay ng lalaki at

ipinatong

sa kanyang dibdib.

“Oh!” Usal ng lalaki ng

maramdaman

Niya Ang

malambot

na dibdib ng babae.

“Baka gusto mong mag private Tayo?” Wika ng babae.

“Sige sure..” sagot ng matandang lalaki.

Samantala sa Opisina ni Bonch.

“Narito na po sya miss Bonch.” Wika ni Julianne.

“Kamusta ka?” Bati ni Bonch habang

papalapit

Kay Bram.

“Ayus lang po. Saan na Ang mga kasamahan kung may gift din?

Bukod

sa kanilang tatlo.“ Tanong ni Bram na

halatang

kinakabahan

.

Habang si Gemma naman ay abala sa kanyang

ginagawang

research sa Gift Archive nang biglang may boses na familiar na

tumawag

sakanya.

“Gemma?” Tawag nito sakanya. Nang lingunin ng Babae ay nakita nya ang lalaking nakatayo sa pintuan.

“Jared? Ikaw ba yan? Ikaw nga?” Masayang Sabi ni Gemma.

“Oo, di ko

akalain

na makikita Kita dito!“ Ngiting Sabi ng lalaki na may

malalim

na

biloy

sa

magkabilang

Mukha.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ni Gemma.

“Hinahanap ko si Ate rose.

Pinapasundo

sya ni Queen Victoria saakin.“ Sagot ng lalaki.

“Sandali nandito lang yun si Rose. Hahanapin natin. “ Sambit ni Gemma na agad niyang

inilibot

ang kanyang

paningin

sa loob ng gift archive.

Balik naman sa Bar sa private Room.

“Wait, bago mo

hubarin

yang crop top mo. Anong pangalan mo?“ Tanong ng matandang lalaki.

“Aphrodite!” Sagot ng babae sabay kindat.

“Goddess of Love and beauty.” Sambit ng lalaki. Hanggang sa hinubad na ng babae ang suot na eyeglass sabay wika.

“

Titigan

mo Ang mga Mata ko!“ Sambit ng babae. Na agad namang ginawa ng lalaki. Nang

matitigan

ng lalaki ang mga Mata ng babae biglang

nakaramdam

ng pagka tuyo at uhaw Ang lalaki Hanggang sa maging bato ang kanyang buong katawan. Ngumiti naman Ang babae at mabilis nyang kinuha ang

laman

ng wallet na

nakapatong

sa lamesa.

“Joke lang yung Aphrodite. Helen Talaga Ang pangalan ko! Mga manyak! Salamat dito!” Wika ni Helen. Sabay halik sa bato at dahan dahang nagkapira-

piraso

Ang lalaki. 

Balik sa Opisina ni Bonch. Akmang kukunin ni Bonch ang gift ni Bram. Pinigilan sya ni Cristy gamit Ang kanyang kidlat.

“

Takbo

!“ Sigaw ni Cristy.

“Cris bakit?” Wika ni Julianne.

“Obviously, di ako

kabilang

sainyo!“ Sagot ni Cristy at Isang malakas na kidlat ang kanyang pinakawalan para

patamaan

Sina Julianne at Nicole maging si Bonch na nag anyong Skin walker sa mga oras

nayun

.

“Hindi ako aalis nang Hindi ka kasama!” Wika ni Bram na agad namang hinawakan si Cristy. Mabilis silang

nagkatakas

sa Opisina ni Bonch.

“

Aaarrrrrhhhhhh

! Bwesit ka Gemma!!!“ Sigaw ni Enigma na

nagbalik

sya sakanyang anyong tao.

“Sundan nyo sila! Dalhin ninyo si Cristy dito ng buhay!

Nangigil

ako!“ Galit na wika ni Bonch at mabilis namang umalis Sina Julianne at Nicole. 

Itutuloy..

EPISODE 15

“The Multiple and The Medusa Eye (Part 1)”

Sa pagpapatuloy…

Tinulungan ni Cristy si Bram para makatakas sa mga kamay ni Bonch.

“Ligtas kana, nandito na Tayo!” Wika ni Cristy habang nakatitig sa likod ng Isang malaking puno. At dahan-dahang lumabas ang isang babae na kamukha ni Bonch. Napaatras si Bram akmang tatakas muli ngunit pinigilan sya ni Cristy.

“Wag Kang

matakot

, ako si Gemma. Hindi ako masama. Si Bonch o Enigma ang

nakaharap

mo kanina. Makikita mo ang

pagkakaiba

namin. Sa pamamagitan ng aking

Vinya

sa likod.“ Pakilala ni Gemma at

Tumalikod

ito at

pinakita

nya ang gintong

ugat

na

nasakanyang

batok

.

“Tama, Hindi kami kalaban.” Sambit ni Cristy.

“Mabuti pa dalhin mo sya kina Angel. Upang

maitago

natin si Bram sa mga skin walker at Kay Enigma!“ Utos ni Gemma.

“Ako nang bahala guro.” Sagot ni Cristy sabay Yuko.

“Sandali, may mga kapatid pa ako. Katulad ko din sila. Tulungan natin sila, kung totoong delikado kaming may mga gift sa kamay ng mga skin walker at Kay Enigma.” Wika ni Bram.

Samantala sa Heaven Casino and Bar. Kung saan nag tatrabaho ang dalawang kapatid ni Bram na Sina Helen at Excel.

“Ate Helen,

itigil

na natin to. Hanapin na natin si Kuya Bram!“ Saway ni Excel sakanyang kapatid.

Bumuntong hininga si Helen, sabay suot ng kanyang eye glass. bago

humarap

Kay Excel.

“Alam ko, pero sa ganitong paraan lang Tayo

makakaganti

sa mga taong

pumatay

sa mga magulang natin.“ Wika ni Helen.

Sasagot

pa sana si Excel nang biglang may

kumatok

sa pintuan ng dressing room.

“Helen, 5mins nalang mag so-show kana. Bilisan mo na!” Sabi ng babae.

“Got it mama.” Sagot ni Helen at

nagpaalam

na ito sakanyang kapatid.

Si Excel naman ay

tumitig

sa salamin at nag wika.

“Multiple, Multiple” Mula sa kanyang likuran tatlong babae ang lumabas na

kawangis

nya.

“Tulungan ninyo akong

linisin

ito. Bago pa dumating si Mama Mia.“ Wika ni Excel at tumango ang tatlong

kamukha

nya bilang pag sang

ayon

.

Samantala sa Pantry.

“So you mean may kapatid ka pa Pala?” Sambit ni Dave.

“

Kakasabi

lang diba?“ Taas kilay na wika ni Angel.

“So saan ba natin sila makikita?” Tanong ni Beam.

“Sa Heaven Casino and Bar.” Sagot ni Bram.

“Kelangan nating maka pasok Doon? Dapat may

magpapanggap

na Entertainer.“ Sabi ni Leah.

“Ay ako, gusto ko!” Sabi ni Dave.

“Babae po, Hindi yun gay bar!” Saway ni Leah.

“So sino?” Tanong ni Cristy na sa mga oras na iyon ay nandoon Sina Cathy, Rose at Gemma. Hanggang sa

dumako

Ang tingin Nina Angel, Leah at Dave Kay Rose.

“

Masamang

Idea yan. Hindi ako G.R.O. mga batang to!“ Sabi ni Rose.

“Ate, wag Kang mag aalala.

Sasamahan

kita!“ Ngiting Sabi ni Beam.

“

Gustong

gusto beam?“ Biro ni Angel at Dave.

“Hoi Hindi ah, katulad ni Ate Angel need ko din mag sacrifice para sa Novaria.” Wika ni Beam.

“Kung nandito lang si Randy. Wala di ka makaka join!” Sabi ni Gemma.

“Miss Gemma naman. Pero sge na handa nako.” Masayang Sabi ni Beam.

“Hoy, Ikaw lang hindi ako!” Wika ni Rose.

“Bakit Hindi nalang

isama

sina Cathy at si Miss Gemma?“ Sabi ni Beam.

“Maging G.R.O.? Wag na. Kami nang bahala ni Cathy sa mga ID ninyo para makapasok kayo Heaven Casino. “ Wika ni Gemma.

“Tama, ako naman ang bahala sa mga door access at CCTV camera nila.” Sabi ni Cathy at mabilis silang umalis ni Gemma.

Pagkalipas

ng ilang oras nag tungo na Ang grupo sa Heaven Casino and Bar.

Habang sina Cathy at Gemma ay nasa kanilang Bahay naka

tutok

sa security camera na matagumpay na

pinasok

ni Cathy ang security system ng bar. Mula sakanilang mga computer ay nakikita nila sa mga CCTV ang lahat ng mga nangyari sa loob ng Bar.

Nakikipag

usap lang sila grupo gamit ang wireless earbuds na ibinigay nila sa grupo.

“Naka pasok na kami sa Entrance.” Wika ni Dave na kasama Niya Sina Leah at Angel sa mga oras na iyon.

“Jared, Cristy and Bram kamusta kayo sa Van?” Tanong ni Cathy.

“Ready na kami dito. Sana mag iingat si Angel.” Wika ni Jared. Na narinig Naman yun ni Angel sa kanyang suot na wireless earbuds.

“Ano ba! Parang

baliw

!“ Wika ni Angel.

“Tamang

pakilig

lang?“ Bitterness ni Dave.

“Papano na si Sam Sis?” Tanong ni Leah.

“Wala naman akong sinasabi.” Sambit ni Angel at abala ang kanilang mga mata sa

pagmamasid

sa mga taong hinahanap Nila.

“Beam at Rose kamusta kayo sa back door?” Tanong ni Gemma.

“Nakakaloka Gemma. Sobrang

higpit

ng security dito.“ Wika ni Rose habang

nakaharap

sa pintuan. Habang si Beam naman ay

pinatulog

ng suntok ang mga bantay.

“Cathy, pwdeng pa bukas ng pinto?” Utos ni Rose sakanya.

“Sure, wait. Yung code Dyan ay..” wika ni Cathy habang abala ang kanyang kamay sa

kakapindot

sa keyboard. Ilang minuto lang ay

Nakapasok

na Sina Beam at Rose.

Nang makapasok sila agad silang nag tungo sa backstage kung saan utos ni Cathy.

“Dyan sa hallway na yan, pumasok kayo Dyan ko nakita Sina Excel at Helen.” Wika ni Cathy habang nakatingin sa Security footage.

“Team, wag kayong

gagawa

ng eksena. Kakausapin natin sina Excel at Helen.“

Paalala

ni Gemma.

“Pero, Miss Gemma. Malabo yan.” Wika ni Angel.

“Bakit?” Tanong ni Gemma.

“Nandito Sina Nicole at Julianne. Kasama Niya kayo?” Wika ni Leah.

“Ha? What do you mean?” Tanong ni Gemma.

“Si Enigma!” Wika ni Dave.

“Mag iingat kayo, if you need back up. Please mag

bigay

kayo ng signal. Lalo kana Angel.“ Sabi ni Jared.

“Sige Tama na yan,

umupo

na Tayo.“ Wika ni Leah.

“Ate gel, ready na ba kayo? Nakita ko na si Helen pero si Excel Hindi ko Makita!” Sabi ni Beam.

“Oo nga. Pero jusko

kapos

sa tela ang Sout ko!“ Reklamo ni Rose.

“Para sa Novaria ate.” Sabi ni Beam Kay Rose.

“Oo para sa Novaria. Magiging

GRO

ako nakakaloka!“ Wika ni Rose.

“Okay girls smile. And

galingan

!“ Sigaw ng matandang babae. At Isa Isa silang lumabas ng Stage.

Samantala sina Julianne at Nicole Naman ay nag

nagmamasid

sa paligid.

Si Dave naman ay may nakitang vision.

“Dave ayus ka lang?” Tanong ni Leah.

“Sis Anong nakikita mo?” Tanong naman ni Angel.

Sa kabilang dako naman ang lahat ng nakikita sa vision ni Dave, ay nakikita din ni Julianne.

“Anong nangyayari Juls?” Tanong ni Nicole.

“Alam ko na kung saan ang gift na may

kakayahang

paramihin

ang sarili.“ Wika ni Julianne at mabilis itong umalis. Ganun din ang ginawa ni Dave nag tungo kung saan Niya nakita si Excel.

“Anong nangyayari Leah?” Tanong ni Gemma habang nakikita nya sa security camera na umalis sila sa kanilang

kinauupuan

.

“Miss Gemma, nakita na ni Dave Ang location ni Excel.” Sagot ni Leah.

“Delikado, diba ang mga vision ni Dave at Julianne ay

konektado

?“ Tanong ni Cathy.

“So ibig sabihin. Patungo na din sina Julianne Dyan. As much as you can team wag kayong

gagawa

ng eksena. “ Wika ni Gemma.

Nang

marating

nila ang lugar kung saan nakikita nilang Nag

lilinis

si Excel.

Mabilis na hinawakan ni Julianne si Excel ngunit biglang naglaho si Excel.

“Shit! Dummy!” Wika ni Julianne. At Mula sa kanilang likuran

mahigit

sampo

ang bilang na  lumabas na

kamukha

ni Excel, sabay sabay itong nag wika ng.

“Hindi ninyo ako

makukuha

!“ Sabi nito at Sabay sabay itong naglaho.

Huli na ding dumating sina Angel, Leah at Dave.

“Anong ginawa mo!” Sigaw ni Dave.

“Dave kalma lang. Ang gift ni Earth shaker!” Saway ni Leah.

“Sis chill lang wag Kang gagawa ng eksena.” Saway Naman ni Angel.

Samantala si Bonch o enigma Naman ay nag palit anyo bilang Isang

matipunong

lalaki.

At papalapit na si Helen sakanya.

Itutuloy…

EPISODE 16

“The Multiple and The Medusa Eye Part 2”

Sa pagpapatuloy..

“Anong ginawa mo!” Sigaw ni Dave kay Julianne.

“Wala, dummy lang ng may gift yung

naabutan

ko dito.“ Sagot ni Julianne.

“Sis Kalma lang nararamdaman namin yung emotion mo. Wag dito!” Wika ni Angel.

Bago pa nagtungo ang grupo nina Leah sa Heaven Casino.

Balikan

natin lahat ng mga nangyari.

“Akala ko

kakampi

ka nila?“ Tanong ni Beam.

“Hindi, Isang undercover ang ginawa ko upang bantayan ang mga

galaw

ni Enigma ngunit. Hindi ko ding

hahayaang

makuha ni Enigma ang gift ni Abram. Kaya ako

lumantad

.“ Wika ni Cristy sabaw

lagok

sa

tasa

ng

tsaa

na hawak nya.

“Papano si Ryan, diba

napatay

ko sya?“ Sambit ni Dave.

“Ay oo, Hindi Naman talaga katulad natin si Ryan. Literal na Tao o

Novarian

. Puppet ko lang sya.“ Wika ni Cristy at

kumuha

sya ng Isang papel na hugis tao at inilapag nya sa

Tabi

nya. Gamit ang kanyang gift

pinatamaan

nya ng maliit na kidlat ang papel na hugis tao. Hanggang sa maging tao ito.

“See? Hindi mo

pinatay

si Ryan. Nadamay akong Ryan sa bulsa ko. “ Wika ni Cristy.

“Ngunit Cris? Papano mo ma

eexplain

saamin ang gift na nakuha ni Dave Kay Ryan.“ Tanong ni Leah.

“Simple lang, sadyang

nilagyan

namin ni Queen Victoria ang puppet ko. Para

pagkatiwalaan

kami ni Enigma.“ Sagot ni Cristy.

“

Ibabalik

ko nalang Hindi Naman ako sanay sa gift NATO. “ Wika ni Dave. Tumayo si Cristy at lumapit Kay Dave at kinuha nya ang kanyang kamay.

“Hindi, para Sayo talaga yan.

Sekreto

Nyan para makontrol mo Ang gift na Yan. Emosyon mo. kelangan mo lang mag fucos sa mga gusto mong

pagalawin

. 

Kumbaga

, maari Kang

makagawa

ng Shock wave and Earth Quake kung nais mong

pagalawin

ang mga tectonic plates sa

ilalim

ng lupa.“ Sabi ni Cristy.

“Papano?” Tanong ni Dave.

“Hindi ako ang may gift na ganyan. Nais kung tuklasin mo.” Wika ni Cristy sabay ngiti.

At pumasok si Cathy Dala ang mga

pekeng

ID na ginawa upang makapasok sa Heaven Casino.

“

Kekelangan

nyo to!“ Sabi ni Cathy at

inabot

nya ang mga ID na ginawa nya kina Angel, Leah at Dave.

Habang si Jared naman ay nakatitig kay Angel. Nang

mapansin

ito ng kanyang kapatid na si Rose agad nya itong

kinurot

sa

pisngi

.

“Hoiii! Kahit kelan.

Mahihilig

ka sa mga

magagandang

dilag

. Tumigil kana. May jowa na Yan!“ Wika ni Rose.

“Hindi pa naman Diba

kasal

? Kaya pwde pa!“ Ngiting Sabi ni Jared habang nakatingin Kay Angel.

Balik sa Kasalukuyang pangyayari…

Isang malakas na pwersa ang pinakawalan ni Dave at

tumilapon

si Julianne.

“Dave ano ba!” Sigaw ni Leah.

Lumingon

si Dave sakanya at naging Kulay itim ang mga Mata nito.

“Miss Gemma? Cathy?

Naririnig

nyo ba Ako?“ Wika ni Angel habang hawak ang kanyang Tenga.

“Mukhang nawalan na sila ng

koneksyon

saatin gel.“ Wika ni Leah.

“

Naloko

na!

Heto

nanaman Tayo.!“ Buntong

hiningang

Sabi ni Angel.

Samantala sina Beam at Rose naman ay sinundan nila si Helen.

Nasalikuran

lang sila ni Helen ng biglang may tatlong lalaki ang

humarang

sakanilang dalawa.

“Ladies saan kayo pupunta?” Tanong ng Lalaki may

mahabang

buhok.

“Ate, parang sobra Yata yung bilang. Tatlong lalaki sa dalawang babae. Ano to Orgy?” Wika ni Beam.

“Beatrice! Ang

hahalay

nang mga nasa isipan mo!“ Saway ni Rose.

Akmang

hahawakan

na sana si Rose ng mga lalaki biglang

sinuntok

nya ito sa Mukha, Isa Isa.

“Sorry boys, may

dalaw

ako today. Sorry baby!“ Wika ni Beam sabay

tadyak

sa lalaki.

Habang sa Private room..

Nagising si Helen na nakagapos. At sa

harapan

nya ay nakita nya ang lalaking kanyang

inakit

ay nag-iba ng anyo.

“May gift ka din?” Wika ni Helen. Tumayo si Bonch at lumapit sakanya.

“Meron at mas malakas pa’ko Sayo!” Sagot ni Bonch at kinuha nya sakanyang bulsa ang isang maliit na

patalim

saka

sinugatan

si Helen sa Mukha nito.

“Sino kaba? Anong kelangan mo saakin?” Tanong ni Helen habang pilit nyang

kumawala

sa pagkakagapos.

“Ako si Enigma. Ang

panginoon

ng mga may gift katulad mo. Kelangan ko Ang gift mo. Upang ma

kompleto

ko ang

kekelangan

kung sangkap upang

makabalik

sa Novaria.“ Sagot ni Enigma.

“Novaria? Anong

pinagsasabi

mo!“ Wika ni Helen. Hindi na sumagot si Bonch bagkus, mabilisan nyang

ibinaon

ang kamay nya sa dibdib ni Helen.

“

Ohmm

! “

Impit

ni Helen ng

maramdaman

nyang

pagbaon

ng kamay ni Bonch sakanyang dibdib at

ramdam

nyang hawak nya ang kanyang

puso

.

“

Magpaalam

kana sa

Magulong

mundo mo!“ Wika ni Bonch. Sabay

hugot

ng kanyang kamay pabalik. Kitang Kita ni Helen ang kanyang

puso

natumitibok-

tibok

ito habang nasa mga kamay pa ni Bonch ito. Hindi

nagtagal

may Isang maliit na liwanag ang lumabas at dito

mabalis

itong kinuha ni Bonch at inilagay nya sakanyang dibdib.

Habang si Helen naman ay unti-

unti

nang

nawawalan

ng hininga.

Nang makuha na ito ni Bonch, kinuha nya ang eyeglasses ni Helen at isinuot nya ito sakanyang mga Mata, bago umalis. Ngunit Hindi

naramdaman

ni Bonch na may iba pang taong

nakamasid

sa kanila sa loob ng private room, hawak ang Isang hour glass.

Ibinaliktad

ng lalaki ang hawak nyang hour glass at nag wika ng.

“Hindi ko man

maibalik

ang

kakayahan

mo. Maari ko namang ibalik ang oras sa

kaluluwa

mo.“ Wika nya at biglang

bumangon

si Helen na tila nagising sa Isang

bangungot

.

Nilingon

ni Helen ang

kinalalagyan

ng lalaki at

nagwika

si Helen ng Salamat dito bago

tumagos

ang lalaki sa

pader

.

Samantala balik kina Angel, Dave at Leah.

Sa mga oras na iyon. Ginamit ni Julianne ang kanyang gift upang utusan sina Angel, Leah at Dave na mag laban.

“Hindi ko kayo

lalabanan

!“ Wika ni Dave.

“Bakit Hindi?”

Natatawang

wika ni Julianne.

“

Makipag

laban ka nang patas!“ Sambit ni Dave.

“That’s what I am doing!” Ngiting Sabi ni Julianne habang may maliit na

sinulid

ang

nakakabit

sa mga katawan Nina Angel at Leah. Tila parang Wala sa sarili sina Leah at Angel.

Bawat

atake ng dalawa ay

iniilagan

ni Dave.

“

Iilag

kanalang

ba habang buhay?“ Sambit ni Julianne. At dumating Naman si Nicole hawak nya sya si Excel.

“Bitawan Moko!” Sambit ni Excel. Hindi rin nag tagal ay dumating si Bonch.

“

Panginoon

. Hawak ko na ang

huling

gift na kelangan mo!“ Sabi ni Nicole at

mabilisang

itinarak

ni Bonch ang kanyang kamay sa dibdib ni Excel sabay kuha sa gift nito.

“Anong ginagawa mo Julianne?” Tanong ni Enigma.

“For your entertainment

Panginoon

. Ang mga

pangmalakasang

Ahente ni Gemma ay nag

papatayan

!“ Wika ni Julianne.

“Wag mong

susugatan

ang katawan ni Dave. Dahil sya ang

magbubukas

ng Novaria para saakin sa tulong ng

prinsesa

ng Novaria, Ang luminous, at  Empath. “ Wika ni Bonch at Sabay din itong ni wika ni Criselda sa harapan ni Queen Victoria ng Novaria.

“

Maghanda

kayo Randy, may

paparating

na bisita ang Novaria.“ Utos ni Queen Victoria sa kanyang

tapat

na

kawal

.

Itutuloy….

EPISODE 17

“Kwento ni Gemma, Bonch at Victoria Crossover with The secrets of Adonis brothers Character Queen Olivia of Ayden”

Sa Novaria noon..

Namuhay ang mga Skin walker sa Novaria ng tahimik. Isa sila sa pinagkakatiwalaan ng dating amang Hari ang ama ni Queen Victoria na si Haring Octavio.

“Bago makapasok ang mga mananakop. Dadaan sila sa Kakahuyan kung saan~” Hindi na natapos ang sasabihin ni Haring Octavio dahil nalalagay nanaman ang kaharian nila sa isang digmaan.

Lumapit ang pinuno ng mga skin walker na si Isaac. At nag wika sa matalik na kaibigan.

“Octavio, kami na ang bahala. Ilang digmaan na ang ating hinarap at palagi tayong nanalo. Malakas ang novaria. Dahil nag kakaisa Tayo.” Wika ni Isaac ang ama ng kambal na Sina Gemma at Bonch. 

“Tama haring Octavio. Kasama mo kami sa digmaang ito. Lalo na ang kaharian ng Hestia.” Wika ng babaeng may pulang buhok.

“Maging sa kaharian ng luminous. Ipagtatangol natin ang Novaria.” Sambit ng lalaking may puting buhok na Nagliliwanag.

“Kasama mo din kami haring Octavio sa labanang ito.” Sabay Yuko ng babae na taga EmpaSensa, kaharian ng mga empath at clairvoyant.

“Maging kaming mga taga Andromeda.” Wika ng lalaking taga Andromeda ang kaharian sa ilalim ng karagatan.

“Ako si Olivia Mahal na hari, Reyna sa kaharian ng Ayden. Asahan mong sasama kami sa digmaang ito.” Wika ni Olivia.

Pagkatapos ng madugong digmaan. Nanalo ang Novaria. At pagkalipas ng Sampung taon.

“Victoria, nandito Sina Gemma at Bonch batiin mo sila.” Wika ng haring Octavio.

Lumapit si Victoria kay Gemma at itunulak si Bonch.

“Victoria!!! Anong ginagawa mo!” Sigaw ni Octavio. Kumunot ang noo ni Victoria at nag wika.

“I don’t like her papa, she looks like a monster.” Wika ni Victoria. Tanging si Bonch ang nagkaroon ng sumpa.

“Victoria, namatay ang ama nila dahil sa pagtatangol saatin. Ikaw!” Akmang sasaktan na sana ni Haring Octavio si Victoria ng dumating ang katapid ni Octavio na Sina Lena at Paula.

“Kuya Anong ginagawa mo sa pamangkin namin?” Saway ni Lena at Isang liwanag na harang ang kanyang ginawa upang hindi matamaan si Victoria.

Lumapit naman si Paula sakanyang kapatid at hinawakan ang kanyang Ulo sabay wika.

“Magpahinga kana Kuya” At nakatulog si Octavio. Sina Paula ay isang Empath habang si Lena ay Isang Luminous.

“Mabuti pa Gemma ilayo mo na si Bonch dito. Naiirita ako sa Mukha nya!” Sabi ni Lena.

“Masusunod Mahal na prinsesa.” Sambit ni Gemma.

Hindi lang pangkukutya ang mga natanggap ng batang si Bonch. Maging bugbog din. Minsan si Gemma ang sumasalo sa mga pang bubogbog ng magkapatid na Lena at Paula.

“Gemma Hindi mo kelangan Gawin ito saakin. Tanging Ikaw lang ang Hindi nalagyan ng sumpa. Maari Kang lumayo saakin para Hindi ka na apihin nina Lena at Paula. Maging si Victoria nakakapanghinayang Mula ng mamatay si Haring Octavio, naging kasing sama na nya Ang kanyang mga Tita.

Bumuntong hininga si Gemma sabay wika ng.

“Magkapatid Tayo, Hindi Kita iiwan. Nangako ako Kay ama. Na babantayan Kita.” Sabi ni Gemma habang nag hihiwa sila ng mga sangkap. Hanggang sa nagdalaga na Ang tatlo at kinoronahang Bagong Reyna si Victoria sa Novaria.  Ngunit Isang Gabi..

“Anong ginagawa mo dito, Alejandro.!” Wika ni Bonch.

“

Halika

sumama kana saakin sa Mundo ng mga tao.“ Wika ng lalaki sabay hawak sa kamay ni Bonch.

“Hindi pwde. Hindi Tayo mag kauri alam mo naman yun.

Patawad

.“ Sambit ni Bonch at kanyang kinuha ang kamay ni Alejandro sa

pagkakahawak

.

Hindi nya alam na sinundan sya ni Queen Victoria.

“Akala ko sa

gubat

lang ang ahas, sa

palasyo

Meron din Pala.“ Wika ni Victoria.

“Victoria!”

Gulat

na wika ni Bonch.

“At ano ang nasa bag mo Alejandro?” Tanong ni Victoria.

“Alejandro? Sinabihan na Kitang wag Kang mag

nanakaw

!“ Wika ni Bonch.

Gamit ang mga baging na inutusan ni Victoria, nakita nya ang

laman

ng bag ni Alejandro.

“Mga diamante at Ginto.” Sambit ni Bonch.

“Bakit mo nagawa to?” Umiiyak na Sabi ni Bonch.

“Malaking kasalanan ang ginawa mong

pagnanakaw

sa Novaria taga lupa!“ Sambit ni Victoria na sa mga oras na iyon ay umiiyak din ito.

“Victoria, kelangan kung bumalik sa earth. Ang mga kinuha kung ginto at diamante ay

panimula

ko sa Mundo namin. Hayaan mo na kami ni Bonch na makaalis dito.“ Wika ni Alejandro.

“Sandali hawak mo ba ang susi nang

lagusan

?

Lapastangan

ka!“ Sambit ni Victoria. Akmang sasaktan na sana sya ni Victoria

humarang

si Bonch. Naalala nya kung papano sya

ipinagtatangol

ng kanyang kapatid na si Gemma at ngayon…

“Hindi nako papayag na may ibang walang kalaban laban Kang sasaktan. Tama na Victoria.

Sumusobra

kana!“ Sambit ni Bonch at

hinarangan

nya ang mga baging nito.

“Wag Kang

makialam

dito panget!“ Sigaw ni Victoria at

nilagpasan

ng mga baging nya si Bonch at dito

ginapos

nya si Alejandro hanggang sa

mawalan

ng

hinanga

at mamatay.

“Alejandro!!” Sigaw ni Bonch. Huli na nang dumating si Gemma nang marinig nya ang

palahaw

ni Bonch sa labas ng

palasyo

.

“Victoria.

Pinamatay

mo ang taga lupa!“ Sambit ni Gemma.

“Hindi ko pinatay si Alejandro, papano ko

papatayin

ang lalaking

pinakamamahal

ko, ama ng aking anak. Pero pinag palit ako sa

malanding

Panget NATO!“ Sigaw ni Victoria. Sasaktan na sana nya si Bonch ngunit pinigilan sya ni Gemma.

“Wag mo nang

dagdagan

ang kasalanan mo. Wag Ang kapatid ko!“ Sambit ni Gemma.

Tumawa

si Victoria at nag wika.

“Hindi ako ang pumatay sa taga lupa, si Bonch ang halimaw!

Ninakaw

nya ang susi para makatakas sa kanyang kasalanan! Tama!

Ninakaw

nya ang mga ginto para makatakas sa Novaria.“ Wika ni Victoria. At

napatingin

si Bonch at Gemma.

“

Kahibangan

!“ Wika ni Bonch.

“Hindi pinatay ng kapatid ko si Alejandro kundi Ikaw!”

Wikan

ni Gemma.

“Hindi, si Bonch. Diba?” Sabi ni Victoria at hinawakan nya si Gemma sa Ulo. At dito kinuha nya ang mga alala ni Gemma at

pinalitan

ng

huwad

.

Kinabukasan

..

Nasa

hukuman

si Bonch.

Ipinaliwanag

nya ang mga nangyari ngunit mas malakas ang

ibidensyang

ginawa ni Victoria maging ang Kanyang kapatid na si Gemma ay siya Ang

itinurong

salarin

.

“Hindi ko ginawa ang

kasalanang

inyong

ipinataw

saakin!“ Umiiyak na wika ni Bonch habang nasa

harap

sya ng mga taga Novaria.

“Wag kanang mag

sinungaling

Bonch. Kami ni Gemma Ang nakakita sa lahat!“ Wika ni Victoria.

“Tama kapatid ko. Tama na!” Umiiyak na wika ni Gemma.

“Hawak mo nga ang susi ng lagusan. Ano pa ba ang

katibayan

Ang gusto ninyo?“ Sambit ni Victoria. At nag

desisyon

na ang

ministro

.

“Bonch anak ni Haring Isaac ng

Lemen

Forest.

Papatawan

ng

kamatayan

.“ Sambit ng

Ministro

. Ngunit bago paman makaalis sina Gemma at Victoria. Nag Iwan ng Isang sumpa si Bonch.

“Simula sa Araw na ito, kaming mga skin walker na

kinatatakutan

ninyo ay muling

magbabalik

. Ang aming mga

wangis

ay mas magiging

katakot

takot upang kami

inyung

layuan

.“ Sambit ni Bonch habang

lumalakas

Ang hangin sa paligid at

dumidilim

na din ang

kalangitan

.

“Ang

susing

ito ay

maglalaho

at magiging Kaisa ng prinsepe ng Novaria.

Magbabalik

Ang dugong

nananalatay

sa

mundong

kanyang

pinangalingan

.

Tataglayin

Niya ang

kadiliman

at liwanag.“ Wika ni Bonch. At sa

palasyo

ay naglaho ang prinsepe at napunta ito sa Mundo ng mga tao na nakuha naman ng mga mag

asawang

Berto

at

Julieta

. Na ang kasalukuyang magulang ni Dave.

“Ang magiging

sangol

mo, Ang

magbibigay

daan sa Susi para makabalik ako dito sa Novaria. Sa tulong ng dalawang lahi na

nanggaling

sa Luminous, at EmpaSensa. Sa

ngalan

ng kadiliman at ng aking ama!“ Huling

sumpang

binitawan

ni Bonch bago sya nag laho at naging abo.

“Bonch kapatid ko, Anong ginawa mo?” Wika ni Gemma.

Itutuloy…

EPISODE 18

“A Day Before and The Clock Man”

Ang nakaraan..

Tinulungan ng Isang nilalang si Helen.

“Hindi ko man

maibabalik

ang gift mo, maari ko namang ibalik ang oras ng iyong buhay.“ Gamit ang hawak nyang Hour glass muli Niya itong

binaliktad

at sa isang iglap ay muling

nabuhay

si Helen.

Sa pagpapatuloy…

Sa Novaria..

“Mahal na Reyna, Hindi kaba

natatakot

sa

winika

ni Bonch. Tungkol sa kanyang sumpa na ibinigay sa

prinsesa

?“ Tanong ni Criselda.

“Hindi rin ako papayag na aalis si Beam dito sa Novaria.” Wika ni Queen Victoria habang nakatingin sa kanyang anak habang

kalaro

Ang kanyang mga

pinsan

. Lumapit naman ang Hari sakanya at

hinalikan

sya sa

pisngi

Bago nag wika.

“Kung ganun? Bakit Hindi mo nalang

isara

Ang lagusan

papuntang

earth?“

“Mahal ko, Wala saakin Ang susi matagal ng

nawawala

.“ Sambit ni Victoria.

“Mahal na Reyna at Hari may swestyun akong

naiisip

.“ Wika ni Criselda.

“Ano yun?” Tanong ni Victoria.

“Kung Hindi man natin mapipigilan ang sumpa ni Bonch. Pwde nating tanggalan ng alala ang mga taga Novaria tungkol sa madilim na pangyayari.” Wika ni Criselda.

“Yun ang Hindi Hindi natin gagawin Criselda. Minsan ko nang ginawa ang

sumpang

iyan

. Tingnan mo Ang nangyari saakin.“ Wika ni Victoria at Sabay

hubad

ng kanyang suot na

pantakip

sa kanyang kanang kamay.

Dito nakita Nila Ang Isang maitim na ugat na tumitikbok-

tibok

tila buhay ito. Kapag

iilaw

ito

sumasakit

ito, Hindi lang sa kanyang katawan maging sakanyang

kaluluwa

.

“Hindi ka Naman

gagamit

ng gift Mahal na Reyna.“ Wika ni Criselda.

“Hindi na importante yan sa ngayon Criselda. Ang importante ay ang anak ko.” Sambit nito.

Pagkalipas ng

Labing

walong

taon.

“Beatrice , saan ka pupunta.?” Tanong ng babaeng may kulay puting buhok kasama pa ang Isang babaeng may hawak ng libro.

“Diba sinabi ko na sainyo na delikado ang lugar NATO? Dito

naninirahan

ang mga skin walker. Nasa Lemen Forest Tayo!“ Wika ng babaeng may hawak na libro.

“Aalis nako dito sa Novaria. Mag

tutungo

ako sa Mundo ng mga tao. Sabi ni Elizabeth maganda daw Doon. Malaya Kang

mamumuhay

ng Normal.“ Sambit ni Beam.

“Beatrice, delikado. Hindi mo alam kung Anong nandoon sa earth. Iba si Elizabeth. Nandoon ang nanay nya. Ikaw nandito ang pamilya mo!” Sabi ng batang may puting buhok.

“Pamilya ba ang tawag don? Lahat ng mga ginagawa ko ay puro Mali? Hindi nyo na ako mapipigilan mga pinsan.” Sambit ni Beam at biglang

napatili

Ang babaeng may hawak na libro.

Nabitawan

nya ito sa

labis

na hilakbot.

Habang Ang babaeng may kulay puting buhok ay mabilis itong hinarap ang nakakatakot na nilalang.

“Angelica! Wag!” Sigaw ni Beam.

“Umalis na Tayo dito!” Wika ng Isa pang babae.

“Lean? Nasaan ang libro mo?” Tanong ni Beam. At Isang malakas na

hampas

Ang kanilang

naramdaman

ng di nila nakita ang Isang malaking sanga na papunta sakanila. Habang si Angelica ay

patuloy

ito sa

pakikipag

laban sa Skin walker. Ngunit na

hinto

sya nang Makita nyang Wala nang Malay at

humandusay

na sa lupa Ang kanyang dalawang pinsan.

Agad Niya itong nilapitan ngunit. Isang baging ang mabilis na kumulupot sakanyang paa at naging dahilan upang

sumubsob

sya sa lupa.

“Beam, Lean!” Sigaw nya Hanggang sa unti-

unting

nawalan sya ng Malay. 

Mula sa likud ng mga puno, Isang babae ang lumabas. At nag wika.

“Oras na,

ilagay

nyo na sila sa lagusan!“

“Masusunod, Binibining Gemma.” Sagot ng malaking nilalang na marami Ang ugat.

Habang sa palasyo Naman ay nag

alalala

na si Victoria. Maging ang kanyang mga

tiyahin

ay nag aalala. Sabay

sabayng

nawawala

ang kanilang mga anak.

“Kasalanan ito ng anak mo Victoria.” Sabi ni Lena.

“Napaka

suwail

ng anak mo!“ Dagdag ni Paula.

“Wag nyo akong

sisihin

. Kung ayaw nyong

ibunyag

Ang lahat sa mga taga Novaria. Kung papano nyo pinatay si ama at

pinahirapan

ang

magkapatid

na anak ni Haring Isaac. Kaya wag kayong nagkakamali. “ Mahinahong Sabi ni Victoria.

Lumapit si Criselda Kay Victoria at

ipinakita

nya sakanyang

ikatlong

Ang nangyayari sa kanyang anak at sa mga pinsan nito.

“Beam!” Wika nya.

Balik sa Kakahuyan…

“

Tatanggalan

ko ng mga aalala ang mga batang ito. Katulad ng pag Lapastangan nila saakin.“ Sambit ni Gemma. Unang

tinanggalan

nya ng ala-ala ay Ang anak ni Paula na si Angelica,

sumunod

naman si lean na anak ni Lena. 

“Ikaw na Mahal na prinsesa..” sambit ni Gemma. Habang nasa

kalagit

naan sya nang

pagtanggal

ng ala-ala ni Beam. Isang palaso ang tumama sakanyang

balikat

. Na agad namang

nabitawan

nya sa

pagkakahawak

sa Ulo ni beam.

“Skin walker

parusahan

sya!“ Wika ni Gemma. At mabilis namang sumalakay Ang skin walker nyang alagad.

Mabilisang

binuksan ni Gemma Ang lagusan papuntang earth.

“Kayo ang magiging susi upang

magbalik

Ang aking kapatid!“ Wika nya at mabilis na

hinigop

Ang tatlong babae palabas ng Novaria.

Napadpad

Ang tatlo sa magkabilang lugar. Habang si Gemma ay mabilis na

nagtago

at bumalik ng

Kastilyo

.

Bago sya

nagpakita

sa Reyna,

sinugatan

nya ang kanyang sarili gamit Ang kanyang mga baging upang

makumbinsing

inatake sya ng Isang skin walker.

Mabilis syang

tumakbo

papunta sa

harap

ng Reyna at nag wika.

“Mahal na Reyna,

patawad

Hindi ko na

napigilan

sila.“ At

umarteng

nawalan ng Malay.

“

Mahabanging

bathala

. Gemma!“ Sigaw ni Queen Victoria. Na agad namang tinulungan ng magkapatid na Sina Paula at Lena. Gamit ang

Kakayahan

ni Paula na

magpagaling

.

Pinagaling

ni Paula si Gemma at si Lena Naman ay ginamit ang kanyang

isip

at dito nakita Nila Ang

huwad

na pangyayari.

Nakita nilang inatake si Gemma ng mga skin walker habang pilit nyang

pinoprotektahan

ang mga prinsesa. Nakita din nila ang

huwad

na

imahe

ni Bonch na nag bukas ng lagusan at mabilis na hinigop Ang mga

magpipinsan

.

“Paula at Victoria si Bonch!” Wika ni Lena.

“Bakit si Bonch ba Ang may

kakagawan

nito?“ Tanong ni Victoria.

“Oo maging kanyang kapatid ay kanyang

sinaktan

.“ Sabi ni Lena. Lihim namang

napangiti

si Gemma.

“Humanda kayo

magbabayad

kayo sa lahat ng ginawa nyo saakin at sa kapatid ko!“ Wika ni Gemma sakanyang isipan.

“Ang kapatid na nag

tanggol

sakanya sa lahat.“ Sambit ni Victoria.

Habang si Beam naman ay nagising sa Kakahuyan sa Mundo ng mga tao. Ang tanging naalala nya ay nag

layas

sya. Hindi na nya naalala ang lahat maging ang kanyang dalawang pinsan na Sina Angelica na Angel na dito sa earth. Habang si Lean Naman ay naging si Leah na.

Bago pa umalis si Gemma sa Kakahuyan. Gamit ang kanyang gift, inutusan nya ang libro na mag tungo sa Mundo ng mga tao.

“Libro ng

karunungan

, mag tungo ka sa Mundo kung saan ang tunay na nagmamay-ari Sayo ay muling

magpapakita

.“ Mabilis na naglaho ang libro at napunta ito sa gift archive nag aantay lang ng tamang oras para

mahanap

ni Leah.

Itutuloy…

EPISODE 19

“Ang Pagkasira”

Sa pagpapatuloy…

Nalaman natin ang mga nangyari sa nakaraan. Nalaman na din natin ang tunay na kwento ng ating mga bida.

Sa Heaven Casino…

“I guess you, Ikaw si Dave?” Tanong ni Bonch sabay turo Kay Dave. At ilang sandali pa ay dumating din Sina Rose at Beam kasama si Helen na nanghihina pa.

“Enigma, wag mong sasaktan ang mga bata. Pabayaan mo na sila!” Sambit ni Rose at siya ang humarap kay Bonch at Julianne. Habang si Beam naman ay sinusubukang kontakin si Gemma gamit ang device na nakakabit sa kanilang mga Tenga ngunit wala silang narinig kundi static noise lang.

“Ano bang kelangan mo saamin?” Tanong ni Beam.

“Wag ka nang mag tanong pa,

tapusin

na natin to.“ Sambit ni Angel at biglang tumayo ang buhok ni Angel at Nagliliwanag.

Si Dave naman ay ginamit ang gift nya na

kayang

paguhuin

ang lugar.  Nang biglang dumating si Cathy, kasama sina Cristy, Abram at Jared.

“Si Enigma at si Gemma ay

iisa

.“ Wika ni Cathy at Isang malakas

hampas

ang kanyang

naramdaman

sa likod. At nakita nilang nasa likuran na nila ang

kambal

.

“Sorry, Hindi ko to gusto pero. Kelangang bumalik ng Kapatid ko sa Novaria upang

ipaghigante

ang kanyang

kalayaan

at ang aming karapatan!“ Sambit ni Gemma at si Bonch naman ay mabilis na hinawakan si Julianne sa dibdib at dito kinuha nya ang gift ni Julianne.

“Ito ang huling kelangan ko.”  Wika nya at muling nagbalik sa mga alala ni Julianne ang lahat ng mga pangyayari.

Flashback…

Sa hallway,

“You must be new here right?” Tanong ng babae sakanya Hanggang sa unti-

unting

makilala nya ang Mukha nito.

“Miss Gemma?” Wika nya.

Maging ang

nakalaban

nilang Skin walker sa Gift  Archive library, nakita nya kung sino ito.  Lahat ng mga yun ay si Gemma.

Back to present..

“Ngayon alam ko na, Hindi ka magtatagumpay.” Sambit ni Julianne bago sya

natumba

.

“Juls!” Sigaw nina Angel, Beam, Dave at Leah.

“Magbabayad ka!” Wika ni Leah at kanyang hinubad ang sout nyang eye glasses. dito nag kulay

bughaw

Ang kanyang mga mata.

“Sumunod ka saaking

iuutos

!“ Wika ni Leah ngunit parehas ginamit nina Bonch at Gemma Ang gift ng mga empath.

“Sa tingin mo kaya mo kami?” Wika ni Bonch. At Isang

nakakabinging

ingay ang narinig ni Leah sakanyang isipan. Habang si Gemma naman ay

pinasunod

niya sina Cathy, Abram, Cristy maging si Nicole ay

napasailalim

ng

hipnotismo

ni Gemma.

“Miss Gemma Anong gagawin namin?” Tanong ni Cathy.

“Sundan ninyo ang mga nakatakas na Sina Helen, Jared at Excel.

Iisa

lang ang may gift sa kanila ngunit Hindi na importante. Pagkatapos nyo silang

makulong

. Bumalik kayo ng Novaria.“ Utos ni Gemma.

“Masusunod!” Sambit ni Rose. At mabilis nilang

hinanap

sina Helen.

Habang sina Dave, Angel, Beam at Leah naman ay patuloy

pading

naririnig Ang nakakabinging ingay na dahilan upang

manghina

sila.

“At ang

panghuli

, ang hydro at Cyrokenisis.“ Kinuha ni Gemma kay Nicole ang gift nito.

“

Waaagggg

!!“ Sigaw ni Leah. Hanggang sa mawalan silang apat ay nawalan ng Malay.

“Tama na yan, Bonch. Oras na para gamitin mo ang katawan ng prinsesa at Ang susi.” Sambit ni Gemma. At mabilis namang ikinumpas ni Bonch ang kanyang kamay at naging itim na usok itong

sumanib

sa katawan ni Beam. Bumangon si Beam at hinawakan si Dave at si Dave naman ay

gumuhit

sa ire ng Isang simbolo. Upang mag bukas ang lagusan

papuntang

Novaria.

“Bukas na Mahal na prinsesa.” Wika ni Dave. Ngumiti lang si Beam at pumasok sa Ito sa lagusan. Sumunod naman sina Angel at Leah na

nasailalim

ng

pagkontrol

ni Gemma.

“Novaria, here we are!” Ngiting Sabi ni Gemma at pumasok sa Lagusan.

Pagkasarado

ng lagusan siya naman ang

pagdating

ng lalaki na may hawak ng orasan. Kasama ang isang babae.

“Kuya Hindi natin

naabutan

sila!“ Sambit ng babae.

“Hindi na bale, lahat ng mga nangyari ngayon ay

nakatakda

na. Hindi na natin mapipigilan ito.

Halika

tulungan natin sila.“ Wika ng lalaking may hawak ng orasan.

Muling

ibinaliktad

ng lalaki ang kanyang

orasang

hawak at dito muling

nabuhay

Sina Nicole at Julianne.

“Buhay ako?” Wika ni Nicole.

“Nasaan na sila Kuya Dave at Ate angel?” Tanong ni Julianne.

Sumagot naman ang babaeng kasama ng

misteryusong

lalaki.

“Bumalik na sila ng Novaria

matutupad

na ang mga mangyayari.“ Wika ng babae.

“Sino kayo? May mga gift din ba kayo?” Tanong ni Nicole.

“Ako si Joyce, ito naman ang kapatid kung si

Graniel

. Kami ang

tagapangalaga

ng Oras at panahon.“ Pakilala ng babae.

“Ako Ang oras at ang kapatid ko na si Joyce ay ang panahon.

Sinusundan

namin si Gemma at Bonch upang

pagbayaran

nila ang kanilang

paglabag

sa

batas

ng

kalikasan

.“

Salaysay

ni

Graniel

.

“

Gumamit

sila ng spell ng para

laktawan

Ang oras at panahon.“ Dagdag ni Joyce.

“Kung ganun?

Tutulungan

namin sila.“ Wika ni Julianne.

“Hindi na!”

Tutol

ni Graniel.

“Kelangan kayo ng mundong ito. Dahil Isang Segundo nalang ay

mararamdaman

ng Mundong ito ang

pagkawasak

.“ Dagdag na wika ni Graniel. At Isang malakas na

lindol

Ang

yumanig

.

Napahinto naman sina Cathy at Rose sa pag

hahabol

kina Helen, Jared at Excel.

Nasa likuran naman ng dalawa si Sam.

“Mukhang kelangan ninyo ng tulong?” Sambit ni Sam at mabilis nyang ginawang yelo Sina Cathy at Rose.

“Salamat pare. “ Sambit ni Jared. Gamit ang gift ni Jared

tinanggal

nya ang pag kontrol sa isipan ng dalawa. Dumating Naman si Bram at Cristy.

“Akala ko

napano

na kayo!“ Sambit ni Bram.

“Mabuti nalang gamit Ang gift ni bram mabilis nya akong

naitakas

, pero

babalikan

na sana namin kayo kaso, biglang

lumindol

. At ang lindol na ito ay Kay Dave pa din ba?“ Tanong ni Cristy.

“Mukhang, Oo.” Sagot ni Cathy.

Sa Novaria…

“Bakit parang nakakita kayo ng halimaw?” Wika ni Beam na nasa loob nya si Bonch.

Hinarangan silang Lima papasok ng Palasyo.

“Princess Beatrice, Hanggang Dyan kana lang.” Sabi ng guardia.

“Talaga yan ang Sabi ng

inang

reyna?“ Ngiting Sabi ni Beam at Sabay tingin Kay Dave, Leah at Angel.

“Ah Mahal na prinsesa, why don’t you give them a welcome gift?” Wika ni Gemma sabay kindat.

“Ah Sige.” Ngiting Sabi ni Beam at Sabay hawak wika ng kanyang pangalan at katulad ng ginawa ni Beam

winika

ni Dave Ang kanyang pangalan sabay

lapat

ng kanilang kamay. At naging laho si Dave nararamdaman ni Beam ang gift ng Isang clairvoyant at ng gift na nakuha nya sa puppet ni Cristy.

Inilapat

ni Beam ang kanyang kamay sa lupa at Isang malakas na lindol Ang yumanig sa

boung

Novaria maging sa mga karatig Kaharian.

Natumba

ang mga Guardia at mga baging Naman Ang kumulupot sa katawan ng mga ito at Sabay sabay silang tinanggalan ng hininga.

“Good Girl.” Sambit ni Gemma.

Habang sa loob ng Kastilyo.

“Criselda,

itakas

muna ang

setro

. Dalhin mo ito kahit saan. Basta wag dito!“ Utos ni Queen Victoria.

“Mahal na Reyna sumama kana din saamin” wika ni Criselda.

“Hindi na, ako na Ang

haharap

sa mag kapatid. Nasa likuran ng Kastilyo Sina Randy.

Puntahan

mo. Bilis!“ Wika ni Victoria at mabilis nyang ikinumpas ang kanyang mga kamay upang

patakasin

si Criselda gamit ang malaking dahon. At

lumipad

ito palabas ng Kastilyo.

Sa Mundo ng mga tao.

“Kelangan nating makabalik ng Novaria. Papano Ang Reyna.” Pag

aalalang

wika ni Rose.

“Sige ako nang bahala dito.” Wika ni Sam.

“Sasamahan kita pare. Kami nang bahala dito iligtas nyo na sila.” Sambit ni Jared.

“Sasama kami.

Makakatulong

Ang bilis ni Bram at ang kapangyarihan ko.“ Sambit ni Cristy.

“Oo nga, kami nang bahala dito. Kaya na namin to, diba Nicole?” Sambit ni Julianne na kasama nya si Nicole.

“Sige mag iingat kayo!” Wika ni Cathy at nagtungo sila sa isang malaking puno. Kasama sina Rose, Cristy at Bram.

Naiwan

Naman Sina Excel, Helen, Jared, Sam, Julianne, at Nicole.

“Kaya ba natin?” Tanong ni Nicole.

“Hindi man katulad ng dati mga gift natin pero, atleast Meron pa!” Sabi ni Excel at muling

pinadami

nya ang kanyang sarili.

Itutuloy…

EPISODE 20

“ Ang

setro

ng Novaria “

Sa pagpapatuloy…

Nakapasok

at nakabalik na muli sina Angel, Leah, Dave at Beam na kasalukuyang nasa katawan ni Beam si Bonch.

Inutusan naman ni Victoria si Criselda na

itakas

ang

setro

ng Novaria.

“Miss Criselda dito po.” Tawag ni Randy sakanya. Agad namang lumapit si Criselda sakanya.

“

Naguguluhan

ako kung saan ko

itatakas

ang

Setro

. Hindi na ligtas ang setro dito. Hindi pwde sa Mundo ng mga tao.“ Sabi ni Criselda.

“Maari mong itago ang setro sa Andromeda o sa Hestia.” Wika ni Randy. Nag uusap pa sila ng biglang may mga skin walker ang papalapit na sakanila.

“

Heneral

, papalapit na sila dito.“ Sabi ng Isang

kawal

.

“Wala na tayong oras Miss Criselda. Ito ang susi sa mga lagusan.” Wika ni Randy at mabilis niyang ikinumpas ang kanyang mga kamay upang utusan ang mga puno na

harangan

ang mga papalapit na Skin walker.

Si Criselda naman ay nag bukas ng isang lagusan.

“Bahala na!” Wika nya bago sya pumasok sa lagusan na kanyang ginawa.

Samantala sa Palasyo ng Novaria.

Dumating na sina Paula at Lena.

“Paula, Lena mabuti at nandito na kayo!” Wika ni Victoria.

“Hindi ka namin

iiwan

pamangkin

ko.“ Wika ni Lena.

“Mabuti at

nagsama

sama

kayong tatlo, Hindi na ako

mahihirapan

pang

patayin

kayo.“ Wika ni Beam.

“Oras na kapatid ko, ibigay mo ang

parusang

nanarapat

sakanila.“ Wika Naman ni Gemma at Sabay

halakhak

.

“

Aba

syempre.“

Itinaas

ni Beam ang kanyang kamay at Sabay usal ng kanyang pangalan.

Itinaas

din naman ni Angel ang kanyang kamay sabay

bigkas

ng kanyang pangalan. Sa Isang iglap isang liwanag ang

bumalot

sa loob ng palasyo. Sa mga oras na ito, si Angel na ang

kaharap

nila habang si Beam naman ay nasa loob ni angel. Si Dave naman ay

nakalabas

na sa katawan ni Beam.

Mabilis na ikinumpas ni Angel ang kanyang kamay at Isang Nagliliwanag na mga baging ang mabilis na lumapit sa tatlo. Ngunit

sinubukang

pigilan ni Paula ang baging.

“Hindi mo kami

mapapatay

Bonch!“ Wika ni Paula.

Ngumiti si Angel saka nag wika ng.. “ Hindi ko Naman kayo papatayin

bubulagin

lang!“

Lumutang

sa ire si Angel kasabay ng

pagliwanag

ng kanyang buhok at sa mga oras na ito ay Hindi na kulay puti ang liwanag na

bumabalot

sa kanyang buhok.

“Kamangha-

mangha

.

Kayang

dungisan

ang liwanag ng mga taga luminous. Akala ko mga

dalisay

sila.“ Wika ni Gemma at lumapit Kay Leah.

“Anong

iuutos

mo

Pinuno

?“ Tanong ni Leah.

“Gusto kung

Pasukin

mo ang mga isip ng tatlong iyang.“ Utos ni Gemma sakanya.

Humakbang

Naman si Leah at

tumitig

ng masama sa tatlong Reyna. Sabay hawak sakanyang Ulo.

Si Dave naman ay Isang malakas na

lindol

ang kanyang muling ginawa Hanggang sa dahan-dahang

nahuhulog

ang mga

malalaking

tipak

ng Bato sa palasyo.

“Victoria

tumakas

kana.“ Utos ni Lena habang

pinipigilan

ang ginagawang

pagpasok

ni Leah sakanilang isipan.

“Hindi ko kayo iiwan mga

tiya

!“ Wika ni Victoria.

“Hindi ko na kayang pigilan ang ginagawa ni Angelica.” Wika ni Paula habang pinipigilan si Angel.

“Nasaan na ba kasi sina Rose?” Tanong ni Victoria. Ngunit Hindi nya napansin na nagtungo sakanilang likuran si Gemma. Gamit ang gift na kanyang kinuha Kay Julianne. Ginawa nyang invisible ang kanyang sarili upang

makalapit

at upang

linlangin

silang tatlo na nandoon pa sila.

Mabilis nyang

itinarak

ang

punyal

na kanyang hawak sabay wika.

“Salamat sa gift ni Kendra, Ang luminous.” At mas

ibinaon

pa nya ito sa dibdib ni Victoria.

“

Kabayaran

ito sa pag Lapastangan mo saamin ng kapatid ko, Para ito sa lahat ng

pangungutya

mo Kay Bonch, Pag bura ng saaking isipan upang ako na

mismo

ang

maglagay

sakanya sa Ganito. Para ito sa pang

aalipusta

mo sa lahi namin.“ Na mas

ibinaon

pa ni Gemma ang

punyal

. At Napa sigaw si Victoria sa sobrang sakit, kasabay ng

pagkawala

ng kanyang buhay.

Kasabay ng pag sigaw ni Victoria, unti-

unting

namamatay

ang mga halaman sa buong Novaria. Maging sa ibang kaharian at maging sa Mundo ng mga tao.

Nakaranas

na ang mga

magsasaka

ng tag Tuyo.

Dahil na din sa huling sigaw ni Victoria muling nag balik sa dating

ulirat

Ang apat.

“Nasaan Tayo?” Tanong ni Dave.

“Ang sakit ng Ulo ko!” Reklamo ni Leah.

“Nasa Novaria na Tayo!” Wika ni Beam.

“

Naala

ko na lahat. Ina!“ Wika ni Angel ng Makita nya si Paula. Ang maitim na usok ay unti-

unting

nagkakaroon

ng katawan. Hanggang sa..

“Sa

wakas

may katawan na muli ako, Hindi Tayo

binigo

ng Enigma!“ Sambit ni Bonch.

“Enigma?” Wika ni Lena habang hawak nya si Leah.

“

Nakipag

sundo kayo? Hindi nyo ba alam? Na Ang nag bigay ng sumpa sa mga taga Lemen Forest mga

kalahi

nyo. Walang iba kundi si Enigma. Namatay si Haring Isaac ang ama ninyo dahil Sakanya!“ Wika ni Paula habang

pinapagaling

Sina Angel. Si Beam naman ay mabilis na lumapit sakanyang Ina.

“Ina. Anong nagawa ko? Ina patawad.” Umiiyak na wika ni Beam. Ngunit walang sagot na narinig si Beam. Hanggang sa unti-

unting

naging buto si Queen Victoria.

“Inaaaaa!!!!” Sigaw nya.

“Anong

pinagsasabi

mo Paula! Hindi totoo Ang sinasabi ng babaeng yan!“ Wika ni Bonch.

“Hindi pa kayo

isinisilang

ng mga

panahong

nagkaroon ng digmaan dito sa Novaria. Si Enigma ang nag sumpa

sainyong

mga

kalahi

upang

katakutan

ng mga taga Novaria, at sa iba pang mga kaharian.“

Salaysay

ni Lena.

“Anong nagawa natin Bonch!” Wika ni Gemma.

“Tama lang ito para sakanila Gemma.” Wika ni Bonch.

“Isang pagkakamali ang ginawa ninyong

pakikipag

sundo sa enigma. Mahabanging bathala.“ Wika ni Paula.

“Tumigil ka!” Sigaw ni Bonch at mabilis nyang inutusan ang mga dahon, upang

saktan

Sina Paula at Lena. Ngunit pinigilan sila ni Dave gamit ang gift nya. Isa-isang tumama sa mga

pader

ng Kastilyo Ang mga dahon na kasing

tulis

ng Isang

punyal

.

“Ay oo nga pala, kung Anong Meron kayo Meron din kami!” Wika ni Gemma. Kumpas ng kanyang mga kamay at

malalaking

baging ang

umatake

sakanila ngunit

napigilan

ito ni Beam.

“Hindi ko kayo

mapapatawad

!“ Sabay kumpas ni beam upang ibalik ang mga baging sakanila.

“Hindi pwde, ang anak ni Victoria pigilan nyo!” Wika ni Lena. Na agad namang ginawa  nina Angel, Leah at Dave.

“Beam makinig ka. Wag mong

pairalin

ang galit mo.“ Wika ni Angel.

“Wala akong pakialam ate, magbabayad silang dalawa!” At mga malalaking ugat ng puno ang mabilis na umatake kina Bonch at Gemma.

“Tayo na Gemma umalis na Tayo dito!” Wika ni Bonch at mabilis silang nag laho.

“Hindi kayo

makakatakas

!“ Wika ni Beam kasabay ng

paglaho

nina Bonch at Gemma ay nag laho din si Beam.

“Sundan ninyo ang inyong pinsan. Alam namin kung saan pupunta sina Gemma.” Wika ni Lena.

“Saan Ina?” Tanong ni Leah.

“Sa Lemen Forest.” Sagot ni Lena.

Samantala sa kabilang dako ng ating storya..

Sa Isang madilim na bahagi ng Novaria kung saan may Isang nilalang na masayang

nanonood

ng mga nangyari sa Novaria at ang

pagkamatay

ng Reyna.

“

Nakakatuwa

silang tingnan. Dahil sa kanilang ginawa. Unti-

unting

manghihina

ang Novaria at

nasasabik

na akong makabalik sa Novaria.“ Wika nito.

“Pero mahal na enigma. Hindi magiging ganap na Reyna ang isa sainyo ni Beam kung Wala Ang setro ng Novaria.” Wika ng Isang itim na ahas.

“Oo nga Pala, alam nyo na ba kung saan nagtungo si Criselda?” Tanong ni Enigma.

Napadpad

naman si Criselda sa sa Hestia.

“Iiwan ko sainyo ang setro ng Novaria.” Na agad namang kinuha ng Isang Hari.

“Saan kana

tutungo

ngayon Criselda?“ Tanong ng Hari ng Hestia.

“Kelangan kung

ikalat

ang mga

pirasong

ito sa

ibat-ibang

kaharian at Mundo.“ Wika ni Criselda at nag palit bilang Isang maliit na ibon.

Itutuloy…

EPISODE 21

“Lemen Forest”

Sa pagpapatuloy…

Sinundan nina Angel, Leah, Dave at Beam sina Gemma at Bonch papuntang Lemen Forest pag dating nila doon.

“Ito naba ang Lemen Forest?” Tanong ni Dave.

“Siguro? Hindi pa ako nakapunta dito!” Wika ni Leah.

“Sa kasamaang palad, Oo ito ang Lemen Forest. Ngunit nasaan na ang mga halaman at Puno dito?” Wika ni Beam at iginala nila ang kanilang mga mata sa paligid nang biglang may enerhiyang muntik ng tumama sakanila mabuti nalang at may dumating.

Nang lingunin nila ang tumulong sakanila napangiti ang apat.

“Sorry nahuli kami, mga ate at kuya.” Wika ni Madisson habang kasama nya ang The Kenetic Gang. Kasama sina Chellyn, Bram, Cristy, Rose na kasama si Jared, Cathy at Sam.

Nang makita ni Angel si Sam agad niya itong niyakap.

“Bakit kayo sumunod dito?” Tanong ni Angel.

“Syempre nag alalala ako Sayo.” Sabay halik sa kanyang noo.

“patawad at nahuli kami Beatrice.” Sambit ni Rose sabay yuko Kay Beam at ganun din ang ginawa nina Jared at Cathy.

“Bakit kayo yumuyuko saakin?” Tanong ni Beam.

“Dahil, kayo ang mga nawawalang Prinsesa ng Novaria, Luminous At EmpaSensa.” Sagot ni Rose.

“Papano ako? Prinsesa din?” Tanong ni Dave.

“Kuya, Hindi Goddess of Sex ka.” Pagbibiro ni Madisson. Nang biglang Lumindol ng malakas at Mula sa malayo dumating sina Bonch at Gemma.

“Reunion?” Wika ni Gemma.

“Umalis na kayo dito! Magbabayad kayong dalawa” Sigaw ni Leah. Na agad niyang binuklat ang kanyang librong hawak. At unti-unting tumubo ang mga halaman.

“Salamat, May mga halaman atleast makakalaban na Tayo.” Wika ni beam.

“Hindi mo kami

masisindak

dyan Lean.“ Wika ni Gemma.

“Oras na kapatid ko.” Sambit ni Bonch at Sabay silang nag hawak ng kamay. At sa Isang iglap ay naging Isa ang magkapatid.

“Para namang walang

pinagbago

.“ Wika ni Angel.

“Bunga-nga ng batang to,

pasmado

!“ Wika ni Gemma. Habang nasa loob ni Bonch.

“Tama na ang sat-sat. Laban na!” Wika ni Dave at Isang malakas na

enerhiya

ang kanyang pinakawalan patungo kina Gemma at Bonch. Ngunit Hindi

tinablan

sina Bonch.

“Hindi nyo ba naalala? Nandito saamin ang mga gift na nakuha namin?” Wika ni Bonch at mabilis itong

dumami

. Sabay sabay din nilang ginamit ang

pagalawin

ang lupa at muling umalog ang lupa.

“

Nakakainis

ang lindol na Yan!“ Wika ni Angel at kumuha sya ng Isang

hibla

ng kanyang buhok at naging Nagliliwanag na lubid. Inisa-isa ni Angel na

pinaghahampas

ng kanyang lubid. Ngunit

tinawanan

sya ng mga dummy ni Bonch.

“Tapos kana ba Princess?”

Sabayang

wika ng mga dummy. At mabilis nilang ginamit ang gift ni Nichole na

gawing

yelo ang kalaban.

“Hindi!” Wika ni Angel habang dahan-dahang naging yelo ang kanyang buong katawan. Sa tulong ng bilis ni Bram agad niyang kinuha si Angel at

pinatili

ang

lamig

ng paligid gamit ang gift ni Sam.

“Baby,

kapit

lang!“ Sambit ni Sam. Lumapit naman si Chellyn upang tulungan si Angel.

“Ako nang bahala Dyan.

Kalahati

lang ng iyong katawan ang naging yelo.

Heto

hawakan mo Ang aking kamay. “ At

inabot

ni Chellyn ang kanyang kamay sa babae. Nang mahawakan ni Angel ang kanyang kamay. Nakaramdam ng kakaibang init sa kanyang buong katawan, Hanggang sa

matunaw

Ang mga yelo at magbalik ang

kalahati

ng kanyang katawan sa dati.

“Ang apoy at liwanag ng mga luminous ay nang galing sa hestia. Gamitin mo ang kapangyarihan ko.” Wika ni Chellyn at itinaas nya ang kanyang kamay sabay wika ng kanyang pangalan. Tumango naman si Angel bilang pag sang

ayon

. Katulad ng ginawa ni Chellyn itinaas nya ang kanyang kamay at Sabay wika sa kanyang pangalan at nagkaroon ng bagong

kasuotan

si Angel.

“

Galingan

natin!“ Wika ni Angel. At muling nagbalik kung saan nakatayo pa Sina Beam.

“Wow outfit change sis?” Wika ni Dave.

“Syempre..” sagot ni Angel sabay kindat. Muling kumuha ng Isang

hibla

ng kanyang buhok si Angel at dito Isang

nag-

aapoy

na

latigo

ang lumabas.

“

Astig

!“ Wika ni Leah.

“Hot ako eh!” Sagot ni Angel at muling

humarap

sa mga kalaban. Sa

pagkakataong

ito.

Dumami

na ang mga skin walker.

Lumapit naman si Cristy kay Leah.

“Leah, Oras na!” Wika ni Cristy at katulad ng ginawa ng nauna

itaas

nila ang kanilang mga kamay at Sabay nilang

binanggit

ang kanilang mga pangalan.

Nagkaroon din ng bagong

kasuotang

pandigma

si Leah.

“Leah, wag mong

kakalimutan

ang pana at palaso ng

kindlat

!“ Sambit ni Cristy. Tumango si Leah at

pinalabas

nya ang kidlat sakanyang mga kamay at ang kidlat ay unti-

unting

naging Pana at palaso.

“Unlimited palaso ba ito Cris?” Tanong ni Leah.

“Oo Naman ako Ang bahala!” Sagot ni Cristy.

Si Madisson naman ay lumapit kay Beam.

“Papano yan parehas Tayo ng gift?” Sambit ni Madisson.

“Hindi, nasa Ika apat na

baitang

kana bilang Isang

Novarian

. At

masasabi

ko samahan mo akong

makipag

laban!“ Wika ni Beam at Mula sakanyang likuran lumabas ang kanyang alagang pusa na si Marty.

“Nangyayari na ang lahat ng nasa

propesiya

Miss Rose.“ Wika ni Cathy.

“Oo. Pero yumuko ka!” Wika ni Rose at Isang matulis na baging ang muntik na

tumusok

Kay Cathy dahil sa mga skin walker na sumalakay sakanila.

“

Patulong

naman slight, sigaw ni Dawn habang nasa

itaas

.

Balik kina Beam at Madisson. Katulad ng ginawa nina Angel at Chellyn. Naging Isa din Sina Madisson at Beam. Habang ang kanilang alagang pusa ay naging Isang Leon at Agila.

“Saan ba ang mas madali?” Tanong ni Beam habang sout nya ang

pandigma

ng mga taga Novaria.

“Ay

kabog

! Pero ako papano ako?“ Wika ni Dave. Habang naka tingin sa kanyang mga kasama.

“Ako na, nakakaloka ka!” Sigaw ni Dawn. At habang papalapit Kay Dave

isinigaw

nya ang kanyang pangalan at ganun din ang kanyang ginawa habang naka taas ang kanilang mga kamay.

“

Amihan

? Ay

danaya

yung bet ko eh!“ Wika ni Dave

“Wag kanang

maarte

tumulong

ka sa kasamahan mo.

Patamaan

mo yung mga skin walker sa Ulo. Wag mong papatayin. Hindi na sila katulad ng mga

nakalaban

ninyo sa earth.“ Wika ni Dawn.

“Got it mamsh!” Sagot ni Dave sabay

lundag

ng

napakataas

. Habang nakikita nyang Hindi nga Nila

pinapatay

ang mga skin walker bagkus

binabalik

Nila ito sa dati.

Samantala sa likod ng puno. Nandoon ang magkapatid na

Graniel

at Joyce.

“Hindi ba Tayo

Tutulong

Kuya?“ Tanong ni Joyce.

“Dele lang, ano ba yan.

Nakukuha

ko na ang mga wika na nasa taga earth. Ibig kung sabihin. Hindi, lahat ng ito ay naka sulat na at mangyayari kahit Anong Gawin pa natin.“ Wika ni

Graniel

at agad silang naglaho.

Samantala nag taka Sina Bonch at Gemma sakanilang nakita.

“

Tinatanggalan

nila ng Sumpa ang mga

mamayan

ng Lemen Forest!“ Wika ni Gemma.

Habang sa madilim na bahagi ng Novaria. Nakikita lahat ni Enigma.

“Hindi ito maari! Walang

sinumang

makaka

tanggal

sa sumpa kung ginawa sa taga Lemen Forest. Hindi! Hindi!“ Sigaw ni Enigma.

At si Criselda naman ay huling nag tungo sa Mundo ng mga tao. At ibinigay ang huling

kapiraso

ng setro sa dalawang babae.

“Ako ho si Lady, ito naman si

Mery

. Ano pong

maitutulong

namin?“ Tanong ng babae.

“Nais kung itago ninyo ito saakin at ibigay sa karapatdapat.” Wika ni Criselda at Sabay abot sa dalawang babae.

“Po Anong ibig nyong sabihin?” Sambit ni

Mery

ngunit biglang nag laho si Criselda at Hindi na nila ito

mahanap

sa buong paligid.

Itutuloy…

EPISODE 22

“Ang

katapusan

at bagong simula (Part 1)“

Sa pagpapatuloy…

“

Sumuko

kana, nagbalik na ang mga taga Lemen Forest sa dati.“ Utos ni Leah kina Bonch at Gemma.

“Oo nga Miss Gemma. Alam kung Hindi ka masama. Naging kapatid ka lang na

naghihigante

.“ Dagdag ni Angel.

“Hindi!” Sigaw ni Gemma at sa

pagkakataong

ito

naghiwalay

ang kanilang katawan.

“Mas

mapapanatag

ako kung

tutulungan

ninyo akong maibalik sa dati ang Novaria.“ Wika ni Beam sabay abot sakanyang kamay sa dalawa. Nagkatinginan Sina Gemma at Bonch sabay wika ng..

“Hindi kami pupwedeng

sumuway

sa

Pinagkasunduan

kaya patawad!“ Wika nina Gemma at Bonch at kanilang ginamit ang gift na kanilang nakuha kay Helen at unti-

unting

nanigas

ang buong katawan nina Beam at Dave. Maging Sina Leah at Angel ay Hindi na din makagalaw.

“Ate…”

Pag-

alalang

wika ni Madisson. Akmang

tutulungan

ni Bram Sina Beam ngunit pinigilan sila Rose.

“Wag kayong

makikialam

, delikado. Mag

tiwala

Tayo sakanila.“ Wika ni Rose.

Habang unti-

unting

naging bato ang kanilang mga katawan, Isa-isa namang

kumawala

sakanilang katawan ang mga

sumanib

sakanila.

Unang lumabas sa katawan ni Beam si Madisson, sumunod si Dawn sa katawan ni Dave, maging si Chellyn ay mabilis itong

tumilapon

palayo kay angel. Habang si Cristy at Leah ay

nakaroon

pa nang pagkakataong

panain

sina Gemma at Bonch gamit ang kidlat na palaso. Ngunit Hindi ito

tinamaan

.

“Sa

wakas

tutuparin

na ng enigma ang kanyang

pangako

saatin ate.“ Wika ni Bonch.

Walang nagawa sila kundi tingnan ang apat kung papano sila naging bato.

Hindi alam ng dalawa na ang

panang

pinakawalan ni Leah ay si Cristy. Sadyang Hindi nya

pinatamaan

ang dalawa para sa kanilang Plano.

“Bilisan mo na Leah, Wala na tayong oras!” Utos ni Cristy Kay Leah.

“Sure kaba dito?

Pano

kung

palpak

?“ Wika ni Leah sakanyang isipan.

“Bahala na. Ako ang bahala!” Wika ni Cristy.

Nang pinakawalan na ni Leah si Cristy gamit ang kidlat na palaso. Tumama sa isang puno si Cristy at dito nag tago sya sa likod ng puno upang Gawin ang

Planong

naisip

nilang dalawa. Sa pagkakataong ito ay hawak ni Cristy ang libro ni Leah.

Gamit ang libro.

Nagpakawala

ng Isang malakas na

boltahe

ng kidlat si Cristy na mabilis na tumama kina Bonch at Gemma.

“Ngayon na Madisson!” Sigaw ni Chellyn. At mabilis namang nag palit anyo si Madisson bilang Isang malaking ibon. Gamit ang boses ng ibon biglang nabasag ang mga bato at bumalik sa dati ang apat.

Si Dawn naman ay bumalik sa katawan ni Dave ganun si Chellyn.

“Gising na wag nang

tutulog-tulog

!“ Wika ni Chellyn at muling Pina

liyab

ang mga kamay ni Angel.

Sina Beam at Madisson naman ay muling naging Isa.

Habang sa kinatatayuan nina Cathy At Rose. Inutusan ni Rose Sina Richard

At Alexis.

“Tulungan na ninyo sila!” Utos ni Rose.

“Papano?” Tanong ni Alexis. Sumagot Naman si Cathy.

“Using the chemical reactions ng fire and snow.

Makakagawa

kayo ng atomic bomb na will lead into ~ “ ngunit Pina

hinto

sya ni Richard.

“Science nanaman. Alam na namin Cathy.” Wika ni Richard at kanyang

pinaliyab

ang kanyang kamay habang si Alexis naman ay gumawa nang yelo sakanyang mga kamay.

“Handa na?” Tanong ni Alexis.

“Oo pre,

bira

na!“ Sagot ni Richard at kanilang

itinapon

ang kanilang ginawa kina Gemma at Bonch.

“Cathy, oras na.” Sambit ni Rose at katulad ng ginawa nina Angel at Chellyn

nagsanib

din Sina Cathy at Rose.

“Ate sure kaba kakayanin ng Isang vessel ito?” Tanong ni Cathy.

“

Magtiwala

ka!“ Sigaw ni Rose at

humawak

Kay beam. Si Bram naman ay mabilis na kinuha si Cristy at sumanib Kay Leah.

“Anong nangyayari?” Sambit ni Leah. Maging Sina Alexis at Richard ay sumanib Kay Angel.

Kahit

nanghihina

na,

namangha

sina Gemma at Bonch sakanilang na

tunghayan

.

“Ang

pag-

iisa

!“ Sambit ni Bonch.

“Ngayon na kapatid ko!” Sambit ni Gemma. Tumango si Bonch at muling

lumindol

ng napakalakas. ngunit Hindi

natinag

ang pagsasama-

sama

Nila. Hanggang sa huling sumanib si Dave Kay Beam.

“Oras na..” sambit ni Beam, ngumiti naman si Dave at Isang malakas na liwanag ang

kumalat

sa

boung

paligid. At sa pagkakataong ito. Sout ni Beam ang

sagisag

ng mga kaharian sa Novaria.

Samantala sa madilim na bahagi ng Novaria.

“Mukhang Hindi na mangyayari ang nais mo mahal na Reyna. Naging Isa na ang mga kaharian.” Wika ng Isang bata katabi ni Enigma.

“

Tumahimik

ka.

Pinagmamasdan

ko ang kanilang galing nang

sagayong

sa panahong

makakaharap

ko silang apat ay mabilis ko nalang silang

mapapatay

.“ Wika ni Enigma.

Balik sa Lemen Forest.

Sumugod

Sina Bonch at Gemma nang

magkasama

at sa pagkakataon ito.

Ginamit nila ang Isa sa

pinagbabawal

na

Mahika

.

“Ang Sumpa ng

pagkabuhay

ng mga

namayapa

.“ Sambit ni Beam nang Makita nyang muling bumangon Ang mga skin walker na kanilang napatay.

“Hindi lang yan prinsesa. Makikita ninyo ang inyong kinatatakutan.” Wika ni Bonch sabay

tawa

.

Mula sa likuran ni Beam, lumabas ang mga kinatatakutan nilang apat.

Si Leah ay ang kanyang

ina-

inahan

sa Mundo ng mga tao.

“Leah, Hali ka nga dito bata ka!” Wika ng matandang babae.

Si Dave naman ay ang kanyang sarili.

“Hindi ka Naman talaga magaling.” Sambit ng kinatatakutan ni Dave.

Si angel naman ay ang sobrang dilim.

“Ang dilim di ako makakita!” Wika nya.

Si Beam naman ay ang kanyang ina.

“

Suwail

ka, kaya ako namatay. “ Sambit ni Queen Victoria.

“Hindi ka totoo!” Sigaw ni Beam.

“Wag kayong

maghihiwalay

“ sigaw ni Rose.

“Oo Hindi lahat ng yan ay totoo. Labanan ninyo sila.!” Wika ni Cathy.

“Mama patawad.” Sambit ni Beam. Samantala na

tuwa

naman sina Gemma at Bonch sa kanilang nakita.

“Mukhang ito lang pala ang

katapat

ninyo.“ Wika nila at mabilis niyang

sinampal

si Beam sabay

tadyak

.

Sa mga mata nilang apat, kahit naging Isa sila. Ang kanilang

kaharap

ay Ang kanilang mga kinatatakutan.

“Ito ay Isang

ilusyon

, wag kayong

matatakot

!“ Sigaw ni Madisson.

“Mama, patawad!” Umiiyak na wika ni beam habang tila Isa syang batang

pinaparusahan

ng kanyang ina.

Habang sa likod ng mga puno.

“Kuya tulungan na natin sila. Hindi nila tayo

matutulungan

sa dalawang Lapastangan kung mamatay sila!“ Sambit ni Joyce habang hawak ang isang hair clip. Tinitigan ni

Graniel

si Beam. bago mag salita nag buntong hininga ito.  Itaas nya ang kanyang Hawak na hour glass at muling

ibinaliktad

.

“Oras ay

pahintuin

! Utos koy

sundin

.“ Wika ni Graniel at biglang huminto Ang oras. Habang si Joyce naman ay lumapit kina Gemma at Bonch. Sabay lagay ng Hair clip na hawak nya sa buhok ni Gemma.

“Handa na!”  Wika ni joyce at mabilis itong

nagtago

sa likod ng mga puno kasama ang kapatid nya.

Nang muling ibalik ni Graniel Ang hour glass. Muling nag balik sa dati ang lahat. Nakikita na nila ang kanilang kaharap.

Akmang

susuntukin

pa sana ni Gemma si

Beam

. Mabilis nya itong

sinalo

gamit Ang kanyang kamay sabay

ikot

dito.

“Ang

kapal

ng Mukha mong gamitin ang mama ko!“ Wika ni Beam habang

napahiyaw

Naman sina Gemma at Bonch dahil sa sakit.

Itutuloy…

EPISODE 23

“ “Ang katapusan at bagong simula (Part 2)”

Sa pagpapatuloy…

Nang akmang

susuntukin

na ni Gemma si Beam mabilis nya itong sinalo at sabay

ikot

sa kamay nito.

“Ang kapal ng Mukha mong gamitin ang mama ko.” Wika ni Beam at may mga baging na lumabas sa kanyang kamay patungo Kay Gemma ngunit isang malakas na

enerhiya

ang tumama sakanya Mula sa malayo.

Nakita nya ang isang babaeng kamukha ng kanyang ina.

“Kamusta Dear?” Ngiting Sabi ng babae.

“Ano to Gemma at Bonch. Isa ba naman to sa ilusyon ninyo.?” Tanong beam. At biglang nag iba ang itsura ni beam at naging si Angel.

“Hindi sya ilusyon totoo sya.” Wika ni Angel na mabilis Naman syang tumilapon dahil sa ginawa ng babae.

“Totoo nga ako, prinsesa ng Luminous.” At Isang malakas na pwersa ang pinakawalan ng babae at

sinalag

ito ni Angel gamit ang kanyang mga

braso

.

“Tingnan natin kung saan ang

yabang

ninyong mga spoiled brats. Ang babaeng kaharap ninyo ngayon ay ang kapatid ng

namayapang

Reyna ng Novaria. Si Enigma.“ Wika ni Bonch at Gemma na sa pagkakataong ito ay

naghiwalay

na ng katawan.

“Sandali, bakit Hindi ko to alam?” Sambit ni Angel.

“Mabuti pa

maghiwalay

muna tayo!“ Dagdag nya sabay hawak sa kanyang dibdib. Isa-isa silang lumabas.

“Ikaw si Enigma?” Wika ni Dave.

“Papano nangyari na kapatid ka ni Mama, Wala syang na

kukwento

saakin na may

kakambal

sya!“ Wika ni Beam.

“Wag kayong

maniwala

baka Isa lang itong

panlilinlang

.“ Wika ni Leah.

“Tama sya, may kapatid ang Reyna victoria na matagal na namin

itinago

sa mga taga Novaria dahil Hindi ito tanggap ng kanyang

inang

reyna na si Margarette. Pero sa

pagkakaalam

ko namatay ang kakambal ni Queen Victoria noon.“ Wika ni Rose.

“So you mean ate,

tita

ni Princess Bea si Enigma?“ Tanong ni Cathy.

“Parang ganun na nga!” Sagot ni Rose.

“

Magpapakilala

ako ng maayus sainyo. Ako si Enoch Noria Ivy Georgia Maria Amelia. O enigma unang anak ng Reyna Margarette ng Novaria. Kapatid ni Queen Victoria. Ako ay

itinago

ng aking

amang

Hari dahil sa Isang di maka taong

paniniwala

. Maging hayop hindi ito

tatanggapin

sa

animalandia

.

Ipinagbabawal

noon mag

karoon

ng dalawang babaeng anak at Lalo na pag

kambal

.

Malas

at mag

dadala

ng

kasiraan

sa buong Novaria. Pero kapag ang

kambal

na anak ay babae at lalaki.

Itoy

papahintulutan.

Itinago

ako ng aking ama sa Lemen Forest sa ama nina Gemma at Bonch. “

Salaysay

ni Enigma. Habang

nagsasalita

ito, akmang susugod na sana si Dave ngunit pinigilan sya ni Enigma.

“Bakit Hindi ko

magalaw

Ang aking katawan!“ Wika ni Dave.

“Tumigil ka!” Saway ni Enigma at tahimik na

nakikinig

ang lahat sakanyang storya.

“Ang

digmaang

alam ninyo ay pawang kathang isip lamang. Para maging Reyna ang aking kapatid. At kapag naging Reyna na sya gagawin nya ang Pinagkasunduan naming

pagkakapantay

pantay

ng lahat. Yun nga ang ginawa nya. Hanggang sa nag silang ako ng Isang

sanggol

na lalaki.

Pinalabas

namin sa buong Novaria na anak ito ni Victoria.

Sa

katunayan

, walang

pagtatangi

si Bonch Kay Alejandro. Tama ba?“ Wika ni Enigma.

“Tama, inutusan ako ni enigma na

itakas

ang mortal na si Alejandro pabalik sa Mundo ng mga tao. Kasama Ang anak nya ngunit pinigilan kami ni Victoria. Ang

kwentong

narinig ninyo ay pawang Hindi totoo. Para kayo ay

malito

.“ Wika ni Bonch.

“Ang iyong Ina ang nag sumpa

saaming

mga taga Lemen Forest. Kaya namin kayo

ibinalik

sa Novaria, dahil ang

makakabali

ng sumpa ng isang Reyna ay anak ng mga

maharlika

.“ Dagdag ni Gemma.

“Kung ganun nasaan na ang batang

isinilang

mo?“ Tanong ni Leah.

“Ang

sanggol

na unang

pinapunta

ni Bonch sa earth. At Ikaw yun Dave. Tanging Ikaw lang ang

nakakatangal

sa hangin ng earth. Hindi mo ba

napapansin

?

Nagkakaroon

ng Sakit Ang mga pinsan mo.“ Sabi ni Enigma. At

napalingon

Naman si Dave kina Angel, Leah at beam. At naalala nya ang mga panahong

nagkaka

sakit sina Beam noon at

palaging

nag

tutungo

sila sa clinic nang Kompanya nila dahil doon lang sila

gumagaling

.

“Ang hangin sa dati kung Opisina ay katulad ng nasa Novaria kaya nawawala kami ni Bonch dahil

nagbabalik

kami dito upang Hindi

manghina

.“ Sabi ni Gemma. Biglang naalala nina Angel at Leah noong

bumisita

sila sa office clinic

nakakaramdam

sila ng

katahimikan

.

“Itigil na natin itong walang

kwentang

labanan. Tulungan nating maging maayus ang mundong ito. Tingnan ninyo!“ Wika ni Enigma at Sabay kumpas ng kanyang mga kamay. Sa Isang malaking salamin na gawa ng hangin nakikita nilang maraming

naapektuhan

sa pagkasira ng Novaria. Nakita nilang pilit na

tumutulong

Sina Helen Doon sa earth.

Humakbang

palapit

si Beam sabay wika ng..

“Anong gagawin namin? Sabihin mo

tiya

!“

“Kelangan nating

makahalili

ng

papalit

na Reyna. Nais kung maging Reyna.“ Walang

patumpiktumpik

na Sabi ni Enigma.

Dumating naman sina Paula at Lena.

“Hindi kami papayag!” At Sabay nilang ginamit ang kanilang kapangyarihan ngunit

bigo

sila ng biglang lumindol at nakaramdam sila ng

kakaiba

sakanilang katawan.

Sinubukan

ni Dawn na

lumipad

ngunit Hindi sya

makalutang

.

Sinubukan

din Nina Chellyn at Bram Ang kanilang gift ngunit parang

pundidong

bombilya lang Ang apoy ni Chellyn samantala si Bram ay nanghihina.

“Kung Hindi kayo

maniniwala

saakin sabay sabay tayong

mawawalan

ng Kapangyarihan.“ Wika ni Enigma.

“Bilang anak ni Reyna Victoria. Ako ang

uupo

sa

trono

.“ Sambit ni Beam mabilis itong nag palit ng anyo bilang isang ibon.

“Beam Hindi pwde, Hindi mo kakayanin ang

enerhiyang

hihigupin

ng setro at

upuan

.“ Wika ni Rose ngunit Hindi na nya ito napigilan.

“Sundan na natin sya mga sissy. Kapit kayo!” Wika ni Angel at ganun Naman Ang ginawa nina Leah at Dave. Sabay silang nag laho sa Lemen Forest pabalik sila sa

kastilyo

.

Ganun din ang ginawa ng iba bumalik sila ng Kastilyo.

Pag dating ni Beam sa Kastilyo. Agad niyang

hinanap

si Criselda.

“Miss Criselda nasaan ka po” wika nya agad namang lumapit si Randy sakanya at niyakap sya.

“Wala si Miss Criselda dito, Hindi ko din alam

itinakas

nya ang setro utos na din sa

inang

Reyna. “ Wika ni Randy.

“Ano? Gusto ba nyang mamatay ang lahat ng mga

nabubuhay

sa Novaria. Kahit kelan selfish sya.“ Wika ni Beam at mabilis syang nagtungo sa

upuan

ng Reyna.

“Sandali, Anong nangyayari? Hindi mo kakayanin ang enerhiyang hihigupin Sayo sa

upuan

at setro.“ Wika ni Randy.

“Beam sandali nakakaloka ka!!!” Sigaw ni Angel.

“Anong gagawin natin ate Leah.” Tanong ni Dave.

“Hindi ko alam bahala na..” Sabi ni Leah at nagmamadali din itong mag tungo sa upuan.

Ngunit nang maka

upo

na si Beam sa upuan nakaramdam sya ng kakaibang enerhiya hanggang sa

nanigas

ang kanyang buong katawan at naging bato ang kanyang buong katawan. Hinawakan ni Angel si Beam pero huli na ito.

“Jusko, Anong nangyayari sa kanya.!” Wika ni Dave.

Nang dumating sina Bonch, Gemma at Enigma.

“Hindi sya

pinili

ng

Trono

. Hindi sya ang naka

takdang

uupo

Dyan.“ Wika ni Gemma.

“Sino?” Tanong ni Leah.

“Ang anak ni Enigma. Dahil sya ang unang apo ng Reyna. Galing sa unang anak ng Reyna Margarette.

“Anong gagawin natin? Papano na si Beam.” Wika ni Dave.

“Kelangan ninyong hanapin ang setro upang

mabalik

natin si Beam sa dati. At kelangan sa

madaling

panahon.“ Wika ni Enigma.

“Saan naman namin

hahanapin

yan? Saan ba Kasi ninyo

nilagay

nakakaloka kayo. Ang

buburara

ninyo. Kapag nawala na kami na yung

uutusan

ganyan ba talaga kayo mga magulang? Kapag may

ipapahanap

puro

nguso

lang gagamitin nyo kapag Hindi namin

nahanap

bulag na agad?“

Natatarantang

Sabi ni Angel.

“Sis relax yung buhok mo.” Wika ni Leah.

“Ang huling alam ko

pinatago

ni Queen Victoria kay miss Criselda Ang setro. Yun lang di ko alam kung nasaan na yun.“ Wika ni Randy.

“Jusko finding Miss Criselda na Ang show!” Sambit ni Dave.

Itutuloy.. abangan ang huling kabanata ng ating kwento.. at abangan din Ang book 2.

EPISODE 24

“The End-Start”

Previously on Quién Es Bonch…

“Beam sandali, nakakaloka ka!” Sigaw ni Angel habang

pinipigilan

nya si Beam na

umupo

sa

Trono

. Ngunit huli na nang naging bato ito.

“Criselda itakas mo ang Setro.” Utos ni Queen Victoria sakanyang tapat na taga sunod.

Naglakbay

sa ibat-ibang lugar si Criselda upang itago ang

piraso

ng setro.

Habang Sina Bonch at Gemma ay muling nag balik sa

panig

ng

kabutihan

at

nakilala

na din natin si Enigma ang kakambal ni Queen Victoria na sya ding ina ni Dave.

Sa pagpapatuloy…

Dumating sina Graniel at Joyce sa Kastilyo.

“

Naparito

kami upang

sunduin

kayong dalawa.“ Wika ni Graniel at nakatingin sya kina Gemma at Bonch.

“Bakit anong nangyayari?” Tanong ni Leah.

“Sila ay

lumabag

sa

batas

ng oras at panahon. Kelangan nilang

pagbayaran

ang kanilang

kalapastangang

gamitin ang oras upang maka punta sa nakaraan at

kasalukuyan

. “ Sagot ni Graniel.

“Kung ganun, Hindi kami papayag.” Wika ni Angel at Leah.

“Hindi na, okay lang. Alam naming Ganito ang mangyayari. Kaya sasama kami.” Wika ni Bonch. Na agad namang lumapit Sina Gemma at Bonch sakanilang dalawa. Nakita naman ni Joyce ang nangyari kay Beam.

“Ang kinoronahang Prinsesa.” Sambit nito at nag tungo ito Kay beam.

“Naging bato sya upang

mapigilan

ang pagkasira ng mga mundo.“ Wika ni Dave.

“May paraan pa, hanapin ninyo ang setro ng Novaria. “ Sagot ni Joyce at Hinawakan nya ang kamay ni Beam.

“Sa

pagkakaalam

ko, tanging ang kinoronahang Prinsesa din ang

makakahanap

sa Setro.“ Wika ni Enigma.

“Tama, at may alam akong paraan kung papano pansamantalang

makawala

sa sumpa si Beam sa

trono

ng Novaria.“ Wika ni Joyce. Ngunit

sinaway

sya ni Lucky.

“Joyce wag, Hindi Tayo pwdeng

makialam

sa kanila.“ Wika ni Graniel.

“Papano Joyce?” Tanong ni Leah. Habang nakatitig ito sa mga mata ng babae.

“Joyce wag!” Saway ni Graniel sakanya.

“Patawad mga ate..” wika ni Joyce. Ngunit biglang ginamit nina Gemma at Bonch ang kanilang

kakayahan

upang makatakas Kay Graniel.

“Let’s have a deal, sasama kami sainyo kung sasabihin ninyo ang

paraang

naisambit ni Joyce.“ Wika ni Gemma.

“Patawad kung kelangan kung Gawin ito.” Akmang

babaliktarin

ni Graniel ang hour glass ngunit pinigilan sya ni Leah

nagamitin

ito. Gamit ang

kakayahang

kontrolin

ang isipan ng isang nilalang napigilan ni Leah ang gagawin ni Graniel.

“Mag salita ka kung Anong kelangan naming Gawin Joyce.

Nagmamakaawa

ako Sayo.“ Wika ni Angel.

“Joyce wag, Isang kaparusahan ang

pakikialam

.“ Wika ni Graniel habang

sinusubukan

pading

Gawin ang

pagbaliktad

sa

orasan

.

“Kung ayaw nyong

masira

ang susi pauwi. Sabihin nyo na!“ Sigaw ni Bonch habang hawak na nya ang hour glass ni Graniel.

Akmang

gagamit

pa sana si Graniel ng kanyang kapangyarihan pinigilan sya ni Dave gamit ang Isang malakas na pwersa at tumilapon ito palayo.

“Patawad, please tulungan nyo na kami.“wika ni Dave. Habang ang dalawang kasamahan nina Joyce at Graniel lalaban na sana ng biglang isa-isang

pinilayan

ni Dave gamit ang kanyang isipan.

“Oo na. Kelangang may

pumalit

sakanya sa trono at walang ibang pwdeng

pumalit

. Hindi sina Gemma at Bonch dahil Hindi sila

kadugo

ng dating Reyna. Dapat ang tunay na

kadugo

ng Reyna. “ Wika ni Graniel.

“At Ikaw yun, binibining Enigma.” Mahinang wika ni Joyce.

“Kung Ganon papayag ako.

Ayukong

makitang

nasasaktan ang aking

pamangkin

. Anong gagawin ko?“ Tanong ni Enigma.

“Parang alam ko na kung papano.” Wika ni Leah at kanyang hinawakan ang Ulo ni Beam Hanggang sa unti-

unting

natatanggal

ang mga bato na

nakabalot

sakanyang buong katawan.

“Sa oras na tuluyan ng

makawala

si Beam sa upuan. Kelangan mong

umupo

Binibini

.“ Wika ni Graniel na sa mga oras na iyon ay hawak na ang hour glass na

ibinalik

ni Bonch sakanya.

Nang magising si Beam..

“Anong nangyayari? Anong oras na?” Tanong nya.

Lumapit si Enigma sakanya at nag wika.

“Pamangkin ko, patawad at nadamay pa kayo. Pero pansamantalang ito muna ang

bilanguan

ko.“ Wika nya nang

makatayo

na si Beam agad syang

pumalit

sa upuan ng Reyna. At katulad ng nauna, naging bato si Enigma.

“

Kakaiba

ang pakiramdam ko habang naging bato ako. Nakakaloka.!“ Wika ni Beam. At

pinaliwanag

nina, Angel, Dave at Leah ang mga kelangan nilang Gawin upang makabalik sa dati si Enigma.

Pagkalipas ng

Sampung

taon…

Naging isang guro si Rose sa Novaria. Guro upang

sanayin

ang bagong

sibol

na

mandirigma

sa Novaria. Kasama si Cathy.

“Salamat ate rose..” wika nina Beam, Dave, Leah at Angel.

“Nakikita kung mas magaling na kayo ngayon

kumpara

Nung unang

tinuruan

ko kayo. Sana mahanap na ninyo si Criselda at Ang setro.“ Wika ni Rose.

“Tama, wag kayong mag alala kung kelangan ninyo ng back up. Handa akong mag tungo. Saan man kayo!” Wika ni Cathy.

“Salamat, may dalawang taon nalang tayong

natitira

para Kay Ina. Kung hindi magiging

statwa

na ito.“ Wika ni Dave.

“Wag Kang mag alala sis, kaya natin to.” Wika ni Angel.

“Tama, Basta sama-sama.

Kayang

kaya!“ Wika ni Leah.

“

Magpahinga

na kayo, dahil bukas na Ang

alis

ninyo.“ Wika ni Rose.

“Sya nga pala, ibinigay ito ni Miss Gemma.” Sambit ni Cathy sabay abot ng isang scroll.

“Dyan nya

isinulat

ang

posibleng

nag tungo si Criselda. At maari ninyong mahanap si Criselda Dyan.“ Wika ni Cathy. Nakita naman nila ang unang mundong

nakasulat

ay ang earth.

“Earth” wika ni Beam.

Kinabukasan…

Nasa harapan sila ng mga

mamayan

ng Novaria habang ang portal ay muling

nagbukas

.

Pansamantala

nilang

iniwan

ang Novaria kay Madisson na may

gabay

nina Rose at Cathy.

“Madisson, maraming salamat

saiyong

pag

payag

.“ Wika ni Beam.

“Walang ano man yun beam, tulong ko na to sayo. Kulang pa nga ito bilang kabayaran sa mga kabutihan ninyo saakin. Wag Kang mag aalala, kung may

mangugulo

. Kasama ko ang mga Kenetic Gang. “ Wika ni Madisson.

Niyakap Nila si Madisson bago sila pumasok sa Lagusan.

Unang pumasok sa lagusan si Dave, sumunod Sina Leah at Angel pang huli naman si Beam.

Bago pa ito pumasok. Nilapitan sya ni Randy at

binigyan

ng halik.

“Mag iingat ka, susunod ako pagkatapos kung

ayusin

ang mga

kawal

dito sa Lemen Forest.“ Wika ni Randy.

“Salamat Randy. Wag Kang mag aalala mag

kikita

pa Tayo.“ Sabi ni Beam sabay kindat at tuluyan na itong pumasok sa lagusan. At sa kabilang bahagi ng lagusan ay muli nilang nakita ang Mundo ng mga tao, kung saan nakita muli ang mga

sasakyan

at ingay ng mga tao.

“City girls are back bitches!” Wika ni Dave.

Samantala sa kabilang dako ng kwento.

Nagmamadaling nag

lakad

si Criselda ng maramdaman niyang may kakaibang nilalang ang

sumusunod

sakanya.

Nang

mabunggo

nya ang Isang malaking lalaki sabay wika.

“Hindi kami papayag na

magtagumpay

ang mga anak ni Enigma, Victoria,  Paula at Lena.“ Wika ng lalaki at mabilis niyang

tinakpan

ang mukha ni Criselda.

Abangan ang Season 2…

Kita Kits mga Mahal.