(start)

-knightmystery.

•Romance •actionu •comedy Etc.

▪︎Gagawa ako ng kwento ko gumawa ka ng sayo kung ayaw mo halika kay tulfo▪︎

Plagiarism is a crime.

-asahan ang wrong grammar at typo, hindi ko din maipapangakong araw araw akong mag uupdate.

chapter 1

-START-

“it’s sucks”

Mahina kong sabi sa sarili matapos kong basahin ang librong binili ng kaibigan ko sa second hand bookstore malapit sa pinapasukan naming eskwelahan, pinatago niya muna sakin dahil pagagalitan siya ng kaniyang nanay kapag nalaman nitong pinambili nanaman niya ng libro ang perang sana ay pambili ng kaniyang project para sa science

bumuntong hininga ako at binato ang libro sa dulo ng kama na kinahihigaan ko ngayon, hindi ko pa nakakahalati ang librong binabasa ko….hindi naman ako mahilig magbasa naakit lamang ako sa plot ng kwentong nakasulat sa likod ng libro, tungkol ito sa isang magandang binibining napakabait at hinahangaan ng lahat dahil sa taglay na kagandahan at kabaitan, nang makapasok siya sa bago niyang eskwelahan ay hindi niya inaasahang may tatlong prinsipe ang nagustuhan siya at pinag aagawan siya.

Hanggang pumasok sa kwento ang isang babaeng walang ginawa kundi awayin at saktan ang bidang babae, sobrang sama nito at halos wala nang galang sa lahat ng nakapaligid sa kaniya.

Luma na ang libro halata naman dahil sa cover nito at mga pahina na unti unti nang naglalagas, tumayo ako sa pagkakahiga at dinala ang libro papuntang kusina, nilapag ko muna iyon sa lamesa at binuksan ang ref, naubusan na ako ng stock ng pagkain nakalimutan kong mag grocery kanina dahil pagod ako galing sa paglalaro ng badminton malapit na ang intrams namin kaya nagsisimula na kaming mag practice.

Nagtimpla nalang ako ng kape at sumandal sa sink.

Sisimsim palang ako sa kape ko ng mag vibrate ang cellphone kong nasa loob ng aking bulsa, kinuha ko iyon at sinagot ang tawag ng kaibigan ko.

“hey”

“Cazim!” tawag nito sa pangalan ko

Bigla kong naalala ang babaeng kontrabida sa librong binabasa ko, Cazimiya ang ngalan nito, napailing na lamang ako at tinanong kung ano ang kailangan niya sakin.

“magkita tayo sa park ngayon, ibigay mo na sakin ang libro” he’s a booklover, he really treasure his books.

“let me change my clothes”

Pinatay ko na ang tawag at nagpalit na ng damit.

Lumabas na ako sa building ng condominium na tinitirhan ko, hindi na ako pumara ng taxi lalakarin ko nalang papuntang park hindi naman kalayuan dito iyon, ilang minuto lang naman ang lakaran.

inayos ko ang suot na hoodie, alas otso na ng gabi, masigla pa din ang mga tao, nagtatawanan at kumakain ng mga pagkain mula sa mga nagtitinda sa mga gilid gilid, hindi ako pala salitang tao lagi kong kinukulong ang sarili ko sa loob ng kwarto, iisa lang ang kaibigan ko yun ay kundi ang lalaking kikitain ko ngayon upang ibalik ang librong pinatatago nito sa akin.

“tulong!”

Napatigil ako sa paglalakad ng marinig ang sigaw na iyon, nakita ko sa di kalayuan ang isang lalaking may hawak na patalim at nakatutok iyon sa leeg ng hawak hawak nitong batang babae, walang nagtakangkang lumapit takot na baka sila ay madamay.

Nagsimula nang umiyak ang batang babae, ang nanay nito ay nasa gilid at nagmamakaawang pakawalan ang kaniyang anak.

Ang mga taong nasa mundong ito ay dahan dahang napapariwara, nakakaawa.

Pinagpatuloy ko na ang paglalakad, wala akong panahong masaksihan ang isa nanamang taong nilamon ng kasamaan.

“maawa ka sa anak ko”

Habang papalayo ako ng papalayo sa gawing iyon ay hindi ko maintindihan kung bakit mas lalong lumalakas ang hagulhol at pagmamakaawa ng ina nang bata, hindi maalis sa isipan ko ang boses nito, hinigpitan ko ang hawak sa libro at pilit na hindi lumingon ngunit nabigo ako ng marinig ang sigaw ng batang babae.

Mabilis ang hakbang na bumalik ako sa gawi nila.

“bitawan mo yung bata” ani ko sa lalaki gamit ang aking malamig na tono

“kung ayaw ko?” nakita ko ang pagdiin ng hawak nitong patalim sa leeg ng batang babae

“t….tulungan mo ang anak ko” nagmamakaawang sabi sakin ng matandang babae

“bitawan mo yung bata, what do you want? Money?” kinuha ko ang pitaka na nasa bulsa ko at naglabas ng limang libo, tsk allowance ko to ng dalawang linggo. “here, take my money”

Ngumisi ito at tinulak ang batang babae.

“ganiyan ang mga gusto ko eh” naglakad ito papalapit sakin at kinuha ang perang hawak hawak ko

Binilang niya ang pera bago ako tinignan.

Nagsigawan ang mga taong nasa paligid, tumakbo ang lalaki dala dala ang pera ko at iniwan ang patalim na nakatarak na ngayon sa dibdib ko, dahan dahan kong tinignan ang dibdib ko…hanggang mapaluhod na ako at unti unting sumasagap ng hangin, dumating ang ambulansiya at sinakay ako don…may sinasabi sakin ang isang nurse ngunit wala akong maintindihan, nakatulala lang ako sa itaas at pilit na ginigising ang sarili sa bangunot na to.

Ramdam ko ang pag agos ng dugo ko, nanghihinang tinignan ko ang hanggang ngayong na hawak hawak kong libro…..

Paano ko I e explain sa kaibigan ko na natuluan ko ng dugo ang kaniyang libro?

Bago ako pumikit tinignan ko ang nurse na pinipigilan ang pag agos ng dugo ko, nanghihinang nilapag ko sa hita nito ang hawak na libro.

“c…can you g…give this t..to—” umubo ako ng dugo, ilang beses akong umubo bago muling pinagpatuloy ang sinasabi kahit pinipigilan ako nitong magsalita “m…my f….friend and t…tell him—” dahan dahang pumikit ang mga mata ko, narinig ko ang pag ka alarma ng nurse

Ayoko pang mamatay, hindi pa ako tapos sabihin lahat ng gusto kong sabihin.

“I l….like h…him” halos pabulong ko na lamang na ani bago dahan dahang lamunin ng dilim.

“he’s dead”

THIRD PERSON POV:

“ mahal na hari, mataas po ang lagnat ni prinsesa Cazimiya….ilang beses na din siyang nagsusuka, sinunod po namin ang inutos niyong punatahan ang pinaka magaling na doctor sa kabilang bayan ngunit pati siya ay hindi matukoy kung ano ang sakit ng prinsesa Cazimiya“ naluluhang sabi ng taga pangalaga ng prinsesa mula pagkabata

Tumayo ang mahal na hari upang punatahan ang kaniyang anak na ilang araw nang nanghihina.

Nang makapasok sa kwarto ng kaniyang anak ay agad niya itong nilapitan at nilapat ang likod ng kamay sa noo nito.

“Cazimiya” tawag nito sa anak “idilat mo ang iyong mata, Cazimiya!”

Naalarma ang lahat ng makitang hindi na humihinga ang prinsesa.

“Cazimiya!!” pinatalsikan ng mahal na hari ng tubig sa mukha ang kaniyang anak ngunit hindi na ito kumikibo pa, napaluhod ito at tinukod ang dalawang braso sa kama ng anak at hinawakan ang kamay nito “gumising ka, hindi ito maaari….” Mangiyak ngiyak na ani ng mahal na hari

Dumating ang dotor at muling chineck ang pulso ng prinsesa.

“kinalulungkot ko mahal na hari ngunit wala na talagang buhay ang prinsesa” yumuko ang doctor ng tatangkain siyang suntukin ng mahal na hari

“hindi pwede! Buhay pa ang anak ko!”

Dalawang araw ang lumipas, mugto ang mga mata ng mahal na hari, nakaupo ito sa kaniyang malaking upuan, tahimik siyang nakatitig sa basong may lamang wine.

“mahal na hari” tumingin si mahal na hari kay Andrey ang namumuno sa mga tagapag bantay dito sa kaniyang palasyo “alam nang lahat na namatay na si prinsesa Cazimiya”

Hindi man kapani paniwala ay nabuhay ang prinsesa cazimiya, ilang oras bago ito nawalan ng hininga.

“ano ang gusto mong sabihin?” tanong ng mahal na hari

“hanggang kailan niyo itatago na lalaki si prinsesa Cazimiya?”

Umiling ang mahal na hari at nilagok ang wine na nasa basong hawak nito.

“alam ng buong nasasakupan kong ang inilabas ng aking asawa ay iisang sanggol lamang na babae, hindi ko maaaring ipaalam pa sa lahat na kambal ang iniluwal ng asawa ko..hindi ko ipapaalam sa lahat na namatay ang isa kong anak na babae dahil sa kahinaan, payag naman si Cazim na magpanggap bilang isang babae”

“ngunit mahal na hari, dadating ang araw na iibig sa isang babae ang mahal na prinsipe”

“Kung mahal siya ng babaeng iibigin niya ay tatanggapin niya ang lahat sa aking anak” tumayo ang mahal na hari sa pagkakaupo sa kaniyang trono

Napatigil ang dalawa sa pag uusap ng tumakbo papalapit sa kanila ang isang katulong.

“gising na po ang prinsesa Cazimiya!” hinga nitong sabi

Nagkatinginan ang mahal na hari at si Andrey at sabay na tinungo ang kwarto ng prisesa.

(Simulan na!)

chapter 2

“gising na ang prinsesa!”

“paparating na ang mahal na hari”

“ipaghanda ng makakain ang prinsesa”

Sunod sunod ang ingay na narinig ko, iginalaw ko ang aking mga daliri sa kamay at paa, minulat ko ang mga mata ko at unang bumungad sakin ang kulay kremang kisame sunod kong inignan ang kinahihigaan ko, sobrang lambot ng kumot na nakapatong sa ibabaw ko na kulay krema din pati na ang bedsheet at mga unan ko, sa pagkakatanda ko kulay itim ang paborito kong kulay at itim din ang kulay ng kwarto ko pati lahat ng gamit na nasa loob ng kwarto ko.

Kumunot ang noo ko ng ma realize na nasa ibang lugar ako, napaupo ako bigla at napahawak kung saan ako nasaksak but I can’t feel anything, walang bakas ng saksak sa dibdib ko.

Iba din ang suot ko ngayon!

Im wearing a purple fluffy dress, naramdaman kong parang may kakaiba sa akin ngayon may kakaiba sa katawan ko may kakaiba sa itsura ko, naglulat ako ng makitang sobrang daming tao ang nasa gilid ko lahat sila ay nakayuko lahat sila ay babae at nakasuot ng unipormeng pang kasambahay.

“sino kayo? Saan niyo ako dinala? Saang lugar to? Bakit ganto ang kasuotan ko? Where is my phone?!” sunod sunod kong tanong

Nagtaas ng ulo ang babaeng nasa gitna.

“p….prinsesa, nauunawaan namin ang ilang salitang lumabas sa inyong labi, ngunit sa huli niyong sinabi ang salitang pon—”

“phone” pag co-correct ko sa kaniya

“yun na nga po prinsesa, ano po ang ibig sabihin ng salitang iyon?” tanong nito, lahat ng mga kasama nito ay halos takot akong tignan at parang gusto nang lumabas ng kwarto tanging ang babaeng nagsalita lang ngayon ang mukhang matapang na harapin ako

Ano ang kinatatakot nila sakin?

“pahiram ng salamin” kalmado kong utos

Nagmamadali ang lahat sa pagkuha ng salamin at nagpaunahang ibigay sakin, nagtataka man ay kinuha ko nalang at tumingin na sa salamin––

“ahhhhhhhhhh!!!!!”

“anak” may pumasok sa loob ng kwartong isang matangkad na may edad na lalaki ngunit may itsura pa ito at makisig ang pangangatawan, may kasama siyang isang lalaking kaedaran ko lamang at may suot suot na armor sa katawan parang handang makipagbakbakan, hindi ba siya nabibigatan sa suot niya ngayon?

Binalik ko ang tingin sa salamin, sobrang puti ng kutis ko, kasing kulay ng dress na suot ko ang aking mga mata, manipis ang aking labi at kulay puti ang mahaba kong buhok, wala akong dibdib, lalaki pa din naman ako ngayon ngunit bakit tinatrato nila akong babae? Tinawag din nila akong prinsesa, naguguluhan ako sa nangyayari sa paligid ko.

Am I dreaming?

Lumapit sa akin ang matandang lalaki at tumabi sa akin, umatras ako at inilalayo ang kamay kong gusto niyang hawakan.

Ibang iba ang mukha ko ngayon sa mukha ko noon, kinurot ko ang aking kamay upang malaman kung panaginip ang lahat o hindi pero nakaramdam ako ng sakit na nakapagpangiwi sakin.

“bakit mo sinasaktan ang sarili mo?” tanong sain ng matandang lalaki

“hindi ko kayo kilala, pinagloloko niyo ba ako ngayon?” umalis ako sa kama at lumayo sa kanila

“prinsesa Cazimiya, ano ang pinagsasabi mo?” tanong sakin ng lalaking nakasuot ng armor

Prinsesa Cazimiya? Napatingin ako sa sahig ng pumasok sa isipan ko ang librong binasa ko, bigla biglang nag sink-in sa akin ang lahat na halos ikinapanghina ko, nasa loob ako ng librong binasa ko!

Aano nangyari yun?

Nagpatawag ang mahal na hari ng doctor, nagpakilala ito sa akin at sinabing ama ko daw siya, nagkaroon daw ako ng malalang sakit hanggang dumating ang araw na bigla nalang akong nawalan ng pulso at ilang oras ang lumipas nabuhay ako at mahimbing ang ginagawang pagtulog, sa librong binasa ko mukhang sa simula sa araw na ito makikilala ko lahat ng mga taong magbibigay sa akin ng problema, ang kailangan ko lang gawin ay layuan ang tatlong prinsipe at huwag lapitan ang prinsesang si Victoria, she’s the princess of Albina kingdom, ang babaeng magpapaibig sa tatlong prinsipe at magbibigay inggit sa buo kong sistema.

But I think this story might changed since im not the Cazimiya who threaten her sorroundings and bad mouthing everyone and make them her slaves.

“mukhang nawalan siya ng ala ala” sabi ng doctor sa aking ama matapos akong tignan.

“kailan mababalik ang kaniyang ala ala?” tanong ng aking ama.

“hindi ko masasabi kung kailan babalik ang kaniyang ala ala, mahal na hari” yumuko ang doctor

Lumabas na silang lahat sa loob ng kwarto ko upang hayaan akong magpahinga muna, naiwan si Rosie nagpakilala siya sakin kanina, sinabi niyang siya ang nag alaga sakin simula ng sanggol pa lamang ako….

Lumapit ako sa vanity mirror at umupo sa upuang nasa harapan nito, nagmamadaling lumapit sakin si Rosie at kinuha ang suklay na napapalibutan ng makikintab na diamante.

17 years old ako sa mundong ito.

Nagsimulang suklayan ni Rosie ang aking mahabang puting buhok, tinanong ko kung bakit nakasuot ako ng pang babaeng damit kahit na alam naman nilang lalaki at doon ko nalaman na pumayag ako sa kagustuhan ng ama kong mag disguise ako bilang isang babae upang pagtakpan ang kamatayan ng aking kambal ng maisilang kaming dalawa.

Humarap ako kay Rosie nagulat ako ng mabitawan nito ang suklay, her eyes widen and kneel infront of me.

“patawad prinsesa Cazimiya, hindi ko sinasadyang mabitawan ang inyong paboritong suklay, handa akong pagbuhatan niyo ng kamay o parusahan” takot na takot na sabi nito

Takot sila sakin, ang prinsesa Cazimiya ay walang ibang ginawa kundi sigawan, saktan at sungitan lahat ng kaniyang mga katulong kahit na makagawa lang sila ng kunting kamalian.

Naawa ako sa nakikita ko ngayon, nilahad ko sa harapan niya ang isa kong kamay.

“prinsesa Cazimiya?” nagtataka nitong tawag sa pangalan ko

“tumayo ka, marami akong gustong itanong sayo”

Nanginginig ang tuhod na tumayo ito.

Sinenyasan ko siyang umupo sa gilid ko ngunit pinilit nitong tumayo na lamang.

“ano ang ngalan ko? Ang totooong ngalan ko?”

“Cazim ang totoong ngalan niyo, prinsipe Cazim, ngunit hindi kami pinapayagang tawagin ka sa totoo niyong ngalan utos ng mahal na hari na kahit saan pumunta o kahit nasa loob lamang ng palasyo ay huwag na huwag ibibigkas ang ngalan mo” tumango ako

Napatingin ako sa bukas na cabinet at sa loob nun ay magandang uniporme, kulay berde ang paldang abot hanggang tuhod, kulay puting polo na may ribbon at berdeng pangpatong sa puting polo. Napansin ni Rosie na doon ako nakatingin.

“sa susunod na linggo na ang simula ng klase niyo prinsesa Cazimiya ang unipormeng iyan ang inyong susuutin” tumango ako

“maaari ka ng lumabas”

Muling nagmamadaling naglakad ito patungo sa pintuan, binalik ko ang tingin sa repleksyon ko sa salamin.

Walang makakaalam na lalaki ako dahil lahat ng katangiang meron ako ngayon ay halos pambabae.

Pati ang aking katawan ay pambabae, maliban nalang sa wala akong dibdib.

Matagal pa naman ang simula ng klase ko, kaya pwede pa akong maglibot sa palasyo.

Nag unat unat akong braso at humiga sa malambot na kama.

Sana pala ay tinapos ko ang pagbabasa sa libro.

( Hey, take care….don’t forget to wear your facemask kapag lalabas kayo hahahaha)

chapter 3

(Ginaganahan yan? Hahahaha basa lang habang hindi pa ako writers block sa story na to)

Naglalakad lakad ako sa garden, dalawang araw na simula nang mapunta ako sa mundong ito….tanging si Rosie lamang ang lagi kong nakakausap at nakakasama sa palasyo, ilag sa akin ang lahat pati ang hardinero kanina ay halos magtago ng makita akong papasok dito wala ang mahal na hari nasa kabilang bayan siya may kakausapin siya doon kasama si Andrey.

Lumapit ako sa kulay asul na bulaklak at pinitas iyon, tinapat ko sa aking ilong ang bulaklak at tsaka inamoy.

Nakakakalma ang bango ng bulaklak.

“prinsesa Cazimiya” napatingin ako kay Rosie na lumapit sakin may dala dalang payong

“you don’t need to do that” I said

“ngunit noon ay halos ayaw mong ipabilad ang inyong kutis sa araw, kahit wala kayong maalala ngayon prinsesa Cazimiya gagawin at gagawin ko pa din ang mga ginagawa ko sayo noon, lalo na at ang kutis niyo ay namumula kapag natatagalan sa araw”

wala na akong nagawa at tumango nalang, sa paglilibot ko sa garden ay sunod sunod sakin si Rosie, nakakailang ngunit nilalagay ko nalang ang aking atensyon sa mga nag gagandahang bulaklak.

Kalahating oras ang ginawa naming paglilibot sa garden, gusto ko namang lumabas at pumunta sa bayan, naririnig ko minsan ang mga kasambahay na nag uusap tungkol sa mga magagandang binebenta sa bayan at sa mga masasarap na pagkain don, nagtangka akong lumabas ngunit pinigilan ako ng mga gwardya mahigpit na pinagbabawal na lumabas ako ng palasyo.

“Rosie” hinarap ko siya at hinawakan ang kaniyang kamay na nakahawak sa payong

Nanlaki ang mata nito at mabilisang yumuko.

“p…prinsesa Cazimiya”

“samahan mo kong magtungo sa bayan” kumunot ang noo nito at maya maya ay umiling

“ipagpatawad niyo prinsesa Cazimiya ngunit pinagbibilin ng mahal na hari na huwag kayong hayaang gumala sa bayan”

“hindi naman tayo mag tatagal at ikaw naman ang kasama ko”

“hindi po talaga maaari—”

“hindi ako makapaniwalang kaya mo akong hindian ng harap harapan”

Tumalikod ako at kunyari ay galit na, naramdaman ko ang mga galaw nito sa likod ko dahan dahan akong ngumisi at nagsimulang magbilang sa isip, tumigil ako sa bilang na tatlo dahil pumunta na ito sa harapan ko.

“papayag na akong samahan ka Prinsesa Cazimiya ngunit kailangan niyong palitan ang inyong kasuotan at magsuot ng pantakip sa inyong mukha upang hindi kayo makilala ng mga tao” napangiti ako at tumango

Pumunta kami sa likod ng palasyo kung saan nandon nakatayo ang mga bahay ng mga kasambahay, pumasok kami sa isang kwarto at may binigay sakin si Rosie na damit, kulay itim iyon, kulay itim din ang telang magtatakip sa aking mukha, nilapag ko ang damit sa gilid at isa isang inalis ang pakakatali sa bistidang suot ko ngayon, narinig ko ang pagsinghap ni Rosie at tumakbo papalabas ng kwarto.

Napailing nalang ako dahil hindi ko alam kung ano ang nangyari sa kaniya.

Matapos kong magpalit ng damit ay itinali ko ang mahaba kong buhok, naka braid na ito ngayon..napangiti ako sa salamin ng makita ang ayos ko, hindi nakakaagaw pansin ang kasuotang pinasuot sakin ni Rosie, para lamang akong isang simpleng mamamyayan sa lugar na to.

Kinonekta ko ang itim ne tela sa sombrero at sinuot na iyon, hindi masiyadong aninag ang mukha ko dahil sa telang humaharang.

Lumabas na ako ng kwarto at nakita si Rosie na naghihintay na sa akin.

“b…bagay mo ang iyong kausotan” ani nito

Panlalaking kasuotan na ngayon ang suot suot ko, mas kumportable ako dito kaysa sa bistidang makukulay.

“saan tayo lalabas ng palasyo? Tiyak na may mga gwardyang nagbabantay sa harapan”

“sundan mo ko prinsesa Cazimiya”

Sinundan ko siya, dumaan kami sa damuhan, tumigil ito sa harapan ng tatlong kahon at isa isang nilagay sa gilid tumambad sa akin ang isang di kalakihang butas…hmm, siguro tumatakas din siya minsan kaya alam niya ang lugar na ito? Nauna siyang pumasok sa butas.

Maya maya pa ay pumasok na din ako, mabilis na tinakpan ni Rosie ang butas at tinignan na ako.

“kapag nalaman ito ng mahal na hari baka pagalitan ka nanaman Prinsesa Cazimiya” nag aalala nitong sabi sakin

Napakamot ako sa aking batok.

“ako ang bahala”

Sampung minuto ang tinagal namin sa paglalakad bago kami makarating sa bayan, halos lahat ng tinitinda ay sobrang gaganda, kumukulo na din ang tiyan ko sa mga nakikita ko at naaamoy kong masasarap na pagkain, tinawag ako ni Rosie at pinakita sa akin ang hawak hawak nitong stick na may nakatuhog na maliit na mansanas na nababalutan ng matamis na tsokolate, kinuha ko iyon at agad na tinikman, halos magningning ang mga mata ko sa sarap.

“ang sarap” sabi ko sa nagtitinda

Tumawa ito at binigyan pa ako.

“prinsesa Cazimiya” bulong na tawag sakin ni Rosie “huwag mong damihan ang kain baka lumubo ang tiyan niyo, ayaw niyo pa namang tumaba”

Hindi ko siya pinakinggan at tuloy pa din sa kain.

“maghintay ka dito Prinsesa Cazimiya bibili lang ako ng maiinom nating dalawa” pagpapaalam nito sain

Tumango lamang ako at tahimik na kumain.

“tumabi kayong lahat at dadaan ang karwahe ng prinsipe ng Escalus!” rinig kong sigaw ng isang lalaking may malaking espada na nakasabit sa kaniyang bewang, mukhang isa siyang general katulad ni Andrey.

Tumabi ako at kinagatan ang mamon na hawak.

Umandar ang karwahe ng wala nang taong nasa gitna, saktong ng nasa harap ko na sila ay bumukas ang pintuan ng karwahe at sumilip don ang isang lalaking kulay ginto ang buhok, kumikinang ang asul na asul nitong mata dahil nasisinagan ng araw.

“itigil ang karwahe” pagpapatigil ng lalaking may gintong buhok

“ngunit mahal na prinsipe hinihintay na kayo ng inyong mga magulang sa Escalus”ani sa kaniya ng general.

“hindi ba nila kayang maghintay?”

Magsasalita pa sana ang general ng lumabas na sa karwahe ang prinsipe at tumingin sa paligid, tumalikod na ako ng makitang papunta ang tingin niya sakin.

“eto po ang bayad” binigay ko ang gintong pilak sa tindera ng mamon

“hijo pwede ka nang bumili ng isang tindahan sa gintong hawak mo ngayon” sabi sakin ni tinder “wala akong maisusukli diyan, wala ka bang mas mababang halaga?”

“huwag niyo na po akong suklian”

Nilapag ko sa harapan niya ang ginto, nagmamadali akong maglakad ngunit sa kamalas malasan ay sumabit ang dulo ng suot kong kasuotan sa gulong ng karwahe, masama to! Kailangan ko nang makaalis pa, bakit ngayon ko lang na realize na isa sa tatlong prinsipe ang lalaking nasa gilid lamang at nagmamasid sa buong paligid? Siya ang prinsipe ng Escalus, kilala siya bilang isang magaling humawak ng espada, kaya niyang tumalo ng isang daang mga kalaban kahit na iisa lamang siya!

Sinabi ko na, na hinding hindi ko ilalapit ang sarili ko sa tatlong prinsipe, ngunit ngayon isa sa kanila ay malapit lang sakin!

Ngumiwi ako at pilit na inaalis sa pagkakasabit sa gulong ng karwahe ang laylayan ng kasuotan ko.

“huy, anong ginagawa mo diyan?” tinaasan ako ng espada ng general ng makalapit sakin “may balak ka bang masama?!” sigaw nito sa akin

Umiling ako.

“w…wala, aalis na sana ako n…ngunit—”

“may balak ka bang saktan ang prinisipe?!” napatingala ako ng itutok nito ang dulo ng espada sa aking leeg “hindi ako magdadalawang isip na ipadaloy ang dugo mo sa sa lugar na ito”

“wala akong balak saktan ang p..prinsipe” umatras ako naalerto ito kaya mabilis niyang ginalaw ang kaniyang espada na gumawa ng hangin dahilan ng pagkakataas sa telang tumatakip sa aking mukha

Kasabay nun ang paglabas ng prinsipe sa likuran ng general at makita din ang aking mukha, hindi ko alam kung ano ang pinapahiwatig ng mukha nilang dalawa, pareho silang nakatulala sakin.

Wala na akong sinayang pang oras, agresibo kong hinila ang kasuotan ko napunit iyon, may naiwang tela sa gulong ng karwahe, tumakbo na ako papalayo sa kanila….hinanap ko si Rosie at nakita ko itong may dala dala nang dalawang maiinom, nang makalapit ako sa kaniya ay kinuha ko ang braso nito at sinabay siya sa pagtakbo ko.

Pumasok kami sa isang maliit na daan, sumandal ako sa dingding at hingal na inalis ang sombrero na nakapatong sa ulo ko dahil sa aking pawis. Pinunasan ko ang aking mukha.

“prinsesa Cazimiya, bakit kayo tumakbo? Paano kung nadapa kayo o mapasubsob—” lumuhod si Rosie at gulat sa nakita, sira ang dulo ng kasuotan ko dahil sa ginawa kong paghila kanina upang maialis sa pagkakasabit sa gulong ng karwahe “lagot ako sa mahal na hari, maabuti pang umuwi na tayo prinsesa cazimiya”

“wala naman akong sugat o gasgas” tinulungan ko itong tumayo

“ngunit—”

Pinatigil ko siya sa pagsasalita.

“bumalik na tayo sa palasyo”

THIRD PERSON POV:

“who is he?” tanong ni prinsipe Edward habang nakatingin pa din sa tinakbuhan ng lalaki kanina.

“hindi ko kilala ang lalaking iyon ngunit ang mahalaga ay hindi ka niya nasaktan” ani ng general

Kinagat ng prinsipe ang ibabang labi at hindi maialis sa isip ang mukha ng lalaki kanina.

chapter 4

“prinsesa Cazimiya, may problema ba? Parang masama ang pakiramdam niyo” tanong sakin ni Rosie matapos nitong lagyan ng kulay ang aking mukha

Tinignan ko ang replesyon ko sa salamin, maayos naman ang ginawang pag aayos sakin ni Rosie, kinulot nito ang mahaba kong buhok at nilagay niya ang maliit na korona sa ibabaw ng aking ulo, mapula ang aking labi at madaming alahas ang nakasabit sa aking leeg, mahaba din ang aking suot na hikaw at kulay ube ang aking suot na bistidang abot lamang sa aking tuhod, mukha akong prinsesang handang angasan lahat ng prinsesa sa buong mundo dahil sa itsura at pananamit ko ngayon.

Princess Cazimiya is really a villain, kulay palang ng mata ay nakakatakot ng titigan.

“ayos lang ako” hindi lang sanay na sobrang pula ng aking labi, gusto ko sanang idagdag iyon ngunit sinabi niya sakin ay gustong gusto ko daw ang pulang lipstick, hindi daw ako pupunta sa mga handaan sa ibang palasyo kapag walang bahid ng pulang lipstick ang aking labi.

Dadalo pala kami sa isang handaan sa palasyo ng Escalus, tama kayo…dadalo ako sa tahanan ni prinsipe Edaward ng naka encounter ko kahapon sa bayan, hindi naman ata niya ako maaalala dahil iba ang ayos ko kahapon, sana hindi niya ako makilala.

Bumukas ang pintuan ng aking kwarto, sabay kaming napatingin doon ni Rosie, pumasok si Andrey at sinabing hinihintay na kami ng mahal na hari sa labas ng palasyo, tumayo na ako at lumabas na ng kwarto nasa likod ko si Rosie at nasa harap si Andrey.

“napakaganda ng aking anak” pinaikot ako ng aking ama ng makalapit na ako sa kaniya

Ngumiti ako ngunit hindi abot sa tenga, inalalayan kaming makapasok sa loob ng karwaheng sasakyan namin patungong Escalus, may ilang mga bantay kaming nakasakay sa mga kabayo kasama na don si Rosie at lalong lalo na si Andrey kaya kaming dalawa nalang ni aking ama ang nasa loob, naiilang ako kapag napapatingin ito sakin, parang may gusto siyang sabihin ngunit hindi masabi dahil sa sobra kong tahimik.

Tumingin ako sa labas ng bintana, papalubog na ang araw…

Bumuntong hininga ako at hindi na binigyang pansin ang aking ama na nakaupo sa aking harapan.

Dalawang oras ang tinagal bago kami makarating sa Escalus, namamanhid na ang aking pang upo, hindi na nga ako makatayo ng maayos eh.

“nandito na tayo, ayusin mo ang suot mo Cazimiya” ani sain ng aking ama

Tinignan ko ang suot ko, bumababa na ang strap ng suot kong bistida, nagpasalamat ako sa kaniya na kinagulat niya.

“may mali ba akong sinabi?” tanong ko

“wala, pumasok na tayo sa loob” nauna itong umakyat sa medyo kahabaang hagdan para marating ang malaking pintuan ng palasyo

Tinignan ko si Rosie at tinanong sa kaniya ang tinanong ko sa aking ama kanina.

“prinsesa Cazimiya, nagpasalamat kayo” nakangiti nitong sabi sakin

“at?”

“ngayon lang namin narinig ang salitang s..salamat na m..mula sayo” yumuko ito at pinaglaruan ang mga daliri

Oo nga pala.

Pagkapasok namin sa palasyo ay may mga nagsasayawang mga babae sa gitna, malalambot ang kanilang katawan at ang iba nilang kasamahan ay nilalagyan ng mga maiinom sa baso ang mga bisita, kulay asul ang mga telang nakasabit sa kisame at dingding.

This is a banquet.

Pinasadahan ko ang lahat ng mga bisitang nakaupo na sa kani-kanilang mga upuan, mukhang lahat ng mga hari at reyna ay dala dala ang kanilang mga anak.

Sa gitna ay may mahabang lamesa at nandon ang dalawang mag asawang nakangiti sa lahat ng mga taong lumalapit sa kanila at nakikipag usap, ang mahal na hari at reyna ng Escalus.

“prinsesa Cazimiya, muli tayong nagkita” napatingin ako sa gilid ko at nakita ko ang isang lalaking kulay itim ang buhok, itim ang mga mata at pula ang kaniyang labi na binagay sa kaniyang puti nitong balat.

Napaatras ako ng tangkain nitong hawakan ang aking kamay upang halikan ang likod ng aking palad.

Prince of Addellion, prince Raefon!

“nakalimutan mo na atang hinalikan mo ang labi ko sa tabing ilog nung kaarawan ng aking ina dahil lang sa nakita mo akong may babaeng kausap” ngumisi ito at nilaro ang kaniyang magulong buhok

Sabi kong hindi ako dapat makalapit o mapalapit sa tatlong prinsipe ngunit eto si Prince Raefon nasa gilid ko at may nangyari sa kanilang dalawa ni prinsesa Cazimiya!

Ano pa bang kalokohan ang mga pina gagawa ng dating may ari ng katawang ito noon?

“hindi kita matandaan” nagsimula akong maglakad at pilit na nilalayuan siya ngunit sinusundan niya pa din ako!

“ganiyan ka naman lagi, gusto mo sayo lagi ang atensyon ng lahat ng kalalakihan, mapaglaro ka Prinsesa Cazimiya matapos mong gamitin ang isa sa amin ay kakalimutan mo nalang at pandidirian” tumawa ito at nilagay ang dalawang palad sa likod ng ulo “pang ilan ba ako?”

“tumahimik ka” inis ko siyang hinarap “hindi kita kilala—”

“kung gayon ay magpapakilala muli ako sayo” umayos ito ng tayo “ako ang prinsipe ng Addellion, prinsipe Raefon” yumuko ito ang isang kamay ay nakalapat sa dibdib

“p…prinsipe Raefon, maaari ka nang makaalis sa tabi ko at itigil na ang pakikipag usap sakin”

Kumunot ang noo nito.

“naiba ang pamamaraan ng pakikipag usap mo, ganiyan ba talaga kapag nagsawa ka na?” ngumisi ito

“Raefon!”

Napamura ako sa isipan ng makitang papalapit sa amin si prinsipe Edward, great!

“kanina pa kita hinahanap” sabi nito kay prinsipe raefon

Nilingon ako ni prinsipe Edward, naaalala niya ba ako? Tatakbo na ba ako papalayo? Para akong na glue sa kinatatayuan hindi ko maigalaw ang aking mga paa upang tumalikod at iwan silang dalawa.

“siya si prinsesa camiziya, ang kinukwento ko sayo” ako? Kinukwento ni prinsipe raefon kay prinsipe Edward?

“kinagagalak kong makilala ka Prinsesa Cazimiya”

Tumango ako, mukhang hindi niya naman ako nakilala.

“ang tagal ni Albert”

Mas nakaramdam ako ng kaguluhan sa tiyan ko ng marinig ang pangalan na yun, kung ganon ang tatlong prinsipe ay makakasama ko sa iisang lugar?!

Nang makakuha ako ng lakas ay agad akong tumalikod at iniwan silang dalawa na nag uusap, nanghihinang umupo ako sa na nasa dulo upang makalayo sa dami ng tao at lalo na sa dalawang prinsipe, nasa likod ko si Rosie at nagmamasid din sa paligid.

Gusto ko ng umuwi at mag pahinga, masiyadong madaming kaguluhan ang nangyayari sa utak ko ngayon.

chapter 5

Tapos na kaming kumain, halos natikman ko na lahat nang pagkaing nasa hapag ngunit wala pa din atang balak umuwi ng aking ama,uwing uwi na ako gusto ko nang magpahinga at matulog naiilang ako sa mga taong napapatingin sakin, wala ding may balak na lapitan ako ng mga kapwa ko prinsise kapag napupunta ang tingin nila sakin at makitang nakatingin din ako sa kanila ay tatalikod sila at hindi na muling titingin sakin, mas mauti na din atang wala akong kaibigan dito, I don’t need any friends, im happy being alone and being unbothered princess o di kaya sabihin nating unbothered prince since im really a prince not a princess.

Kinuha ko ang wine na nasa harapan ko at sumimsim doon.

Agaw pansin ang isang lamesa di kalayuan sa pwesto ko, sino ba naman ang hindi mapapatingin doon kung ang tatlong kilalang prinsipe ay nandon nakaupo at nagtatawanan, kumpleto na sila, im doomed!

Edward he’s good at using swords.

Raefon he’s good at painting and calligraphy.

Albert, prince of Aspiel, blonde hair, golden eyes, red rosy lips at Moreno. Siya ang may ari ng university na papasukan ko.

Nang hindi ko na makayanan pangmanatili nalang sa kinauupaun ay agad akong tumayo at tagong lumabas ng palasyo, si Rosie ay nasa likod ko at pinipigilan ako hindi ko nalang siya pinansin dahil halata din namang gusto niya tong ginagawa kong pag alis sa loob ng palasyo, kawawa din siya ilang oras siyang nakatayo lang sa likod ko.

“may puno sila ng mansanas” tinuro ko ang puno ng mansanas na napapalibutan ng mga bulaklak

“bumalik na tayo prinsesa Cazimiya, baka hanapin tayo ng mahal na hari”

“babalik tayo sa loob Rosie pero hayaan mo muna akong mag gala sa palasyo ng mga Esccalus, wala namang masama diba? Ang masama kung lapitan ko si ama at ayaing umuwi na sa harapan ng ibang royal families.” Nanlaki ang mata nito at yumuko

Lumapit ako sa puno at hinawakan kung magaspang ba ang kahoy.

“oh, madali siyang akyatin”

“prinsesa cazimiya ano ang binabalak niyong gawin?” aligaga nitong tanong sakin ng makita niya akong naghuhubad ng takong

“kukuha ako ng mansanas”

“ako nalang ang kukuha para sainyo—”

“marunong ka bang umakyat?”

Katahimikan…..

Napailing ako.

“huwag kang mag alala, sanay na ako”

Kumunot ang noo nito, nagtanong kung ano ang ibig kong sabihin ngunit sinagot ko lang sa kaniya ay tawa bago nagsimulang umakyat sa puno ng mansanas.

“mag ingat ka prinsesa Cazimiya” paalala nito sakin

Di naman kataasan ang puno ng mansanas kapag mahulog man ako gasgas lang ang matatamo ko depende nga lang kung paanong paraan ako mahulog, umupo ako sa sanga at inabot ang isang mansanas, bago ko kagatin ay pinunas ko muna iyon sa suot kong bistida.

“prinsesa Cazimiya, magbabanyo ako saglit huwag kayong umalis diyan” tumakbo ito papaalis

Napatawa nalang ako.

Habang abala ako sa pag ubos ng mansanas ay nakarinig ako ng kaluskos, maya maya ay may lumabas na isang babaeng mahaba ang kulay itim na buhok at nakasuot din ng magandang bistida kaya hindi ito isang katulong lamang dito sa palasyo, isa din siyang prinsesa.

Napataas ang kilay ko at pinagdikit ang dalawang braso at pinanood ang ginagawa niya.

May kinuha ito sa bag na nakasabit sa kaniyang balikat, it’s a kitten, saan naman niya nakuha ang kuting na yan? Napahawak ako sa aking dibdib ng makita itong matamis na ngumiti sa hawak hawak na kuting…..hindi na ako nakapagpigil pa at tumalon pababa, napasinghap ito at gulat na gulat habang nakatingin sakin halos lumuwa na ang asul nitong mga mata dahil sa gulat.

Inayos ko ang nagusot na bistida at sa buhok kong may nakasabit pang dahon dahil sa pag akyat ko sa puno.

“what are you doing here and holding a little kitten” hindi ko siya nakita kanina sa loob.

Nang tuluyan na akong makalapit sa kaniya ay hindi ko maiwasang humanga at matulala sa kaniyang kagandahan, itim na itim ang kaniyang medyo kulot na buhok, asul ang mga mata at maganda ang kutis ng balat hindi maitim hindi din maputi saktong sakto lang ang kulay, amoy tsokolate din siya!

“you’re princess cazimiya, right?” tumango ako “are you here to bully me?”

Tinaasan ko siya ng kilay.

Nakakainggit ang kagandahan niya , parang gusto ko na lamang na titigan siya buong magdamag.

“bakit ko naman gagawin yun?” tanong ko

“because you’re princess Cazimiya” she stated

Kalat talaga ang kamalditahan ng prinsesa Cazimiya!

“wala kang mapapala kung saktan mo ko” hindi siya galit o naiinis, mahinhin ang boses niya parang handa ka niyang kantahan ng lullaby hanggang makatulog ka

Ngumiti ako at umiling.

“im not going to hurt you” ngumuso ako at napakamot sa batok

“im Victoria, princess of Albina, nice meeting you––”

“WHAT?!”

Hindi ko mapigilang mapasigaw dahilan ng pag kakagulat nito hanggang mapaupo nalang sa lupa, tutulungan ko sana siya ng may narinig akong mga yabag na papunta sa gawi namin kaya tinignan ko kung sino ang mga iyon.

“what happened?” mahinahong tanong ni Prinsipe Edward

Tinignan ako ng tatlong prinsipe, matagl tagal din silang nakatingin sakin hanggang mapadako sa prinsesang nakaupo pa din sa sahig at mukhang nasaktan ang pang upo niya malakas din kasi ang pagkakabagsak niya dahil sa gulat.

“mukhang may nabiktima nanaman ang prinsesang Cazimiya” ngising sabi ni prinsipe Raefon “ano pa bang maaasahan natin, diba?” tinignan nito ang dalawang prinsipeng kasama “kalat naman sa buong paligid ang ugaling meron siya”

Napakuyom ang kamao ko.

“Raefon” saway sa kaniya ni Albert

Ang tatlo ay lumapit kay prinsesa Victoria upang tulungan itong makatayo, gusto kong magsisigaw hindi dahil sa inis kay Raefon kundi dahil napaaga ang pagkikita ng tatlong prinsipe kay prinsesa Victoria!

“ano pang ginawa sayo ni prinsesa Cazimiya?” sinamaan ko ng tingin si Raefon

“wala akong ginawa sa kaniya!” I annoyingly said

Tahimik ang dalawang prinsipe hindi ko alam kung ano man ang nasa isipan nila ngayon, baka siguro nainlove na sila kay prinsesa Victoria ngayon, walang lalaking hindi iibig sa isang magandang prinsesa katulad ni prinsesa Victoria.

Ako nga ay nagkaroon ng paghanga sa kaniya ang tatlong prinsipe pa kaya?

“walang ginawa sakin si prinsesa cazimiya” lumapit sakin si prinsesa Victoria habang hawak hawak pa din ang maliit na kuting “hindi totoo ang mga usap usapan tungkol sa kaniya, nagulat lang ako sa ginawa nitong pag sigaw kanina kaya ako napaupo”

Nakatingin na saming dalawa ang tatlong prinsipe.

“pasensiya na sa sinabi ng aming kaibigan”hinging paumanhin ni prinsipe albert na sinang ayunan ni prinsipe Edward

Raefon tsked.

Napansin nilang wala akong suot na sapin sa paa kaya sinabi kong umakyat ako sa puno ng mangga, nagtataka ako ng makita ang gulat nilang mukha ng sabihin ko yun.

“bakit?”

“umakyat ka?!” hindi makapaniwalang tanong sakin ng katabi ko

Tumango ako.

“bakit bawal?” taas kilay kong tanong “babalik na ako sa loob, bahala kayo diyan—”

Nakita ko si Rosie na nagmamadaling tumungo sakin, kaya pala hindi ko makita ang takong ko dahil dala dala ito ni Rosie.

“prinsesa camiziya ipagpaumanhin niyong naidala ko ang inyong sapin sa paa—” pinatigil ko siya sa pagsasalita at sinuot ko mag isa ang takong ko

“bumalik na tayo sa loob Rosie”

Tumango ito at yumuko sa apat na naestatwa na ata sa kinatatayuan.

Chapter 6

“prinsesa Cazimiya”

Dinilat ko ang isa kong mga mata at muling sinarado ng bigla nalang buksan ang kurtina ng kwarto ko dahilan ng pagliwanag nang buong paligid, I groaned and tightly hugged my pillow.

“Im sleepy” I said and yawned

“ngunit hinihintay kayo ni prinsesa Victoria sa baba”

“who?” tamad tamad akong sumandal sa headboard ng kama “princess Victoria?”

Tumango ito at tinupi na ang aking kumot, ano naman ang balak ng prinsesang iyon dito? Sa pagkakaalam ko kagabi lang kami nagkita at nagsama, naligo na ako, inayusan ako ni Rosie bago kami lumabas ng kwarto at bumaba sa hagdan, tumango ako sa isang gwardya ng ituro niya kung saan si prinsesa Victoria, pumasok kami sa isang kwarto kung saan doon lagi pinapapunta ang mga bibisita dito sa palasyo.

Napatayo si prinsesa Victoria ng makita ako.

Hindi ko nanaman mapigilang mapatulala sa kagandahan niya.

Palihim kong kinurot ang sarili at nagtungo sa isang bakanteng upuan, pumuwesto si Rosie sa likod ko at yumuko.

“bakit ka nandito?” hindi ko naman gustong sungitan tong magandang dilag na nasa harapan ko ngunit inistorbo niya ang pagkakatulog ko, madaling araw na kaming nakauwi galing sa palasyong Escalus!

Dalawang oras pala ang tulog ko!

Sino ang hindi maiinis don?

Ngumiti ito at nilapag sa lamesa ang hawak hawak na basket, binuksan niya iyon at inilabas ang tatlong tinapay na may asukal sa ibabaw, tinaasan ko siya ng kilay.

“I baked some bread for you” she said while smiling

Kumulo naman kaagad ang tiyan ko kaya kumuha ako ng isang tinapay at tsaka kinagatan iyon, tumango tango ako at nag thumbs up, masarap ang gawa niya ahh…mas nagpasarap ang palaman na nasa loob ng tinapay, nang makitang nasasarapan ako sa pagkain ng tinapay ay agad siyang tumayo at tumabi sakin, tinaas ko ang isa kong kamay at sinenyasan siyang umusog ng unti papalayo sakin.

She’s clingy!

Hindi pa kami close ngunit kung makadikit sakin parang sampung taon na kaming magkakilala, I crossed my arms and stare at her for a second.

“you’re beautiful” I blurted out

Namula ang mukha nito at nag iwas ng tingin sakin.

“t….thank you”

Hindi pa ata sanay na may nag co-compliment sa kaniya.

“bakit ka nga pala nandito? Anong kailangan mo sakin?” tanong ko at inubos na ang tinapay na hawak hawak

“im here para sabihin sayo na hihintayin kita sa school bukas” she cheerfully said

Bukas na pala ang simula nang pasukan.

Humikab ako at tumango.

“yun lang ba?”

“inaantok ka pa?” pumikit ako at nilingon siya sabay bukas ng aking talukap at pinanlakihan siya ng mata.

“look at my eyes, princess victoria” kinagat nito ang dulo ng dila at binigyan lang ako ng napakatamis na tawa

“sorry sa istorbo, yayayain din sana kitang mamasyal sa bayan ngayon ngunit inaantok ka pa naman—”

“sasama ako”

“marami pa namang araw na pwede kitang ayain, kailangan mong magpahinga ngayon rpinsesa Cazimiya—”

“ahhhh, sawang sawa na akong matawag na prinsesa cazimiya pwede bang cazimiya nalang? Ako nahihirapan sa inyo” reklamo ko

“kung ganon Victoria nalang din ang itawag mo sakin”

Tumango ako at tumayo na, sabay kaming lumabas ng palasyo, lumapit samin si Andrey na mukhang kakatapos lang itrain ang mga baguhang kasamahan nito.

“saan ang lakad niyo prinsesa cazimiya?” tanong nito

“pupunta kami ni Victoria sa bayan”

“ilabas ng karwahe––” bago pa matapos ni Andrey yang kaniyang sasabihin ay pinatigil ko na siya

“maglalakad kami” sabi ko at tinignan si ang katabi na nakatingin din sakin “ikaw baka gusto mong magkarwahe total mukhang hindin ka pa naman sanay sa lakadan”

Umiling si Victoria.

“kaya kong maglakad” she said

Nasa bayan na kami, napapatingin samin halos lahat ng mga taong nadadaanan namin, sinilip ko si Victoria na nasa gilid ko at kinakausap ang nagtitinda ng magagandang hairpin, akala ko ay mag innarte siya sa ilang minutong paglalakad namin papunta dito sa bayan ngunit nakangiti pa din siya hanggang ngayon, sabagay pinaglihi ata ang babaeng to sa anghel.

Kapag pinagtabi kami ay halatang mas masama ako kaysa sa kaniya, nahuli ako nitong nakatingin sa kaniya, namula nanaman ang kaniyang mukha na ikinangiwi ko…what’s wrong with her?

“p..pwede mo bang liitan ang iyong tangkad?”

Hindi na ako nagtanong pa, I bend my legs, hanggang dibdib ko lang ang tangkad niya…

Naramdaman kong may sinabit ito sa nakabun kong buhok.

“ayan”

Umayos na ako ng tayo at tinignan sa salaming nasa gilid ang inilagay nito sa aking buhok.

Kulay ube ang hairpin, simpleng bilog lamang ito ngunit napakaganda.

“sabi ko na nga ba babagay sayo yan” ani nito

Makukulay na bulakla naman ang pinili nitong hairpin, inutusan niya akong ilagay ang hairpin sa kaniyang buhok, napaikot na lamang ako ng mata at walang hirap na inipit iyon sa buhok niya .

“Rosie ang bayad”

Ngumiwi si Rosie at nilapit ang mukha sakin.

“prinsesa cazimiya nakalimutan kong magdala”

Haishhh.

Tumingin samin si Victoria.

“may problema ba?” tanong nito

“w….wala naman” ani ko

Inalis ko ang bracelet na nakasuot sa aking palapulsuhan at nilapag sa lamesa ng tinderong nagbebenta ng hairpin.

“m….malaki ang halaga nito” ani ng tindero

“anong ginagawa mo cazimiya?” tanong sakin ni Victoria

“nagbayad sa hairpin” tinuro ko ang hairpin na kinabit nito sa buhok ko

Ngumuso si Victoria at binawi ang bracelet sa tinder at binigay sakin, naglabas ito ng tatlong silver na bato at iyon ang pinambayad sa tindero.

“hindi ko naman sinabing ikaw ang magbayad, ako ang nag aya sayo dito kaya sagot ko lahat” Victoria said

Nagkatinginan nalang kaming dalawa ni rosie

Pumasok kami sa isang kainan ng makaramdam ng gutom, pinaupo ko na si Rosie sa gilid namin, may lumapit saming babae upang kunin ang order namin, ang bango ng niluluto nila marami ding tao na kumakain kaya sa tingin ko masarap talaga ang mga pagkain dito sa kainan na pinasukan name.

“nakapagtatakang wala kang bantay na kasa kasama kung saan ka magpunta” tanong ko kay Victoria

Nagulat ito sa tanong ko, ilang minuto na ang lumilipas ngunit hindi pa din siya nasagot kaya napailing nalang ako at pinabayaan nalang siya, kung ayaw niyang sumagot hindi ko siya pipilitin, nakakatamad na ding magsalita ng magsalita.

“salamat sa pagsama sakin sa bayan”

Binigyan ko lang siya ng tango, pinapanood ko itong pumasok sa karwaheng sinakyan niya kanina upang makapunta dito.

“see you tomorrow” she said

Tumalikod na ako sa pagod na naglakas patungo sa sala ng palasyo, ang laki na ng tiyan ko halos lahat ng kainan sa bayan ay pinasukan namin….si Victoria ang may sala pinilit niya akong kumain ng kumain, para siyang hindi nabubusog.

Lumapit samin ang isang katulong “prinsesa cazimiya, pinatatawag kayo ng mahal na hari” ani nito

Tumango ako at pumunta na sa opisina ng aking ama.

“pinapatawag niyo daw ako ama?” lumapit ako sa kaniya ngunit hindi umupo sa isa sa mga upuang nasa harapan ko

“bukas na ang pasukan Cazim” seryoso ang kaniyang boses “gaya ng sinabi ko sayo kagabi huwag na huwag mong hahayaang may makaalam ng sekreto mo, naiintindihan mo ba?”

“opo ama, naiintindihan ko”

“kung gayon ay magpahinga ka na” 

(Sorry for being inactive, may problema lang ako ngayon kaya baka hindi muna ako makakapag update ng mga ilang araw, salamat sa mga naghihintay ng update ko bawi nalang ako next time)

chapter 7

Nakasakay na ako sa karwahe ngayon, ngayon na ang simula ng klase ko, sakto lang sa katawan ko ang uniform na suot, may nakaipit na pin sa bandang kaliwang dibdib ko at nakaukit don ang aking pangalan, bagsak ang aking puting mahabang buhok tanging ang hairpin lang na binili sakin ni Victoria ang tanging dekorasyon saking buhok, humikab ako at napatingin na sa bintana ng marinig ang sinabi ang sinabi ng nagpapatakbo ng karwahe.

Malapit na daw kami.

Napaawang ang aking bibig ng makitang bumukas ang dalawang pintuang gawa sa bakal at bumungad ang mahabang hallway at sa dulo noon kitang kita ko na ang mga naglalaking mga building, may mga esatudyanteng nagbababaan na sa kanilang mga sakay na karwahe, sa magkabilang gilid ng hallway na dinadaanan namin ngayon ay berdeng derdeng mga damo at ibang mga estudyanteng naglalatag ng mga tela upang kanilang higaan.

This is cool, katulad lang din sa pinapasukan ko noon ang magkaiba lang lahat ng estudyanteng makikita mo sa paligid ay halatang mga elegante, tumigil na ang karwahe sa gilid, may nagbukas sa aking pintaun tumango ako doon at nagpasalamat bago kinuha ang aking handbag na nasa gilid at bumaba na, napansin ko ang lahat na napatingin sa gawi ko, hindi ako sanay na maraming mga matang nakamasid sakin parang gusto ko nalang tuloy na bumalik sa loob ng karwahe.

“ohmygod she’s really gorgeous”

“she’s a bitch”

“huwag kayong maingay, marinig niya tayo”

“she slap me last summer!”

“shhh’

Ang dami kong bashers.

“nandiyan na si prinsesa Victoria”

Tumingin ako sa aking likod at pababa palang si Victoria, binigyan niya agad ng ngiti ang mga estudyanteng binabati siya.

“cazimiya!” why is she shouting? Nasa akin nanaman tuloy atensyon nila

“they’re close?”

“I can’t believe this”

Sunod sunod nanaman ang bulungan ng lahat kaya wala na akong nagawa pa kundi samaan sila ng tingin.

“cazimiya, im sorry nauna ka tuloy dito…si mom kasi pinipilit na suotin ko ito” pinakita niya sakin ang kwintas na nakasabit sa kaniyang leeg

Gawa sa ginto iyon at kumikintab kapag nasisinagan ng araw, cross ang design ng kaniyang kwintas.

Hindi ko siya pinansin at pumasok na sa loob, hahanapin ko na sana ang magiging room ko ng hilahin ako ni Victoria at sinabi niyang libutin muna namin ang paligid, inis na inalis ko ang kamay nitong nasa braso ko…she’s really clingy!

Pinuntahan namin ang malawak na soccer field, basketball court, tennis and badminton court, lahat ng meron dito sa paaralan ay pinuntahan namin, nagrereklamo na ako kay Victoria dahil gustong gusto ko ng mahanap ang room ko upang magpahinga, binagsak ko ang pang upo ko sa upuang dito sa loob ng napakalaking cafeteria, kumuha ang kasama ko ng maiinom naming dalawa.

Royal school ang pangalan ng paaralang ito, lahat ng mga nakakataas dito ay halos puro kabilang sa mga royal families, ang mga berdeng uniporme na katulad sa suot ko ay nabibilang sa mga royal families, kulay abo naman para sa mga estudyante na nabibilang sa mga pamilyang mayayayaman, may mga sariling lupa at business, pula naman ay para sa mga scholar.

“here”

Kinuha ko ang inabot nitong maiinom.

“same class pala tayo Cazimiya” ani nito

“didikit ka nanaman sakin” sinamaan ko siya ng tingin at inikutan ng mata “stop being clingy Victoria”

“but Cazimiya believe it or not I really want to be with you, I don’t know why….you’re my bestfriend now”

“who told you?” I laughed sarcastically

“ang bad mo talaga” ngumuso ito

Itinapak ko ang sapatos ko sa ibabaw ng upuan at tinukod ang braso sa aking tuhod at nilapit ang mukha kay Victoria, as usual namula nanaman siya sa hindi ko malaman na dahilan.

“look at my eyes Victoria,” pumula lalo ang mukha nito, tumitig ito sakin “I don’t want to be friends with you, I want to be alone, alam ko naman na hindi ka mahihirapang maghanap ng bagong kaibigan, ikaw pa…you’re princess Victoria, ina adore ka ng lahat ng nakapaligid sayo at walang may gustong saktan ka, so go and stop bothering me”

Yumuko ito.

Kasabay ng pagtulo ng kaniyang luha ay pagpasok ng tatlong lalaking nagtatawanan, napaikot ako ng mata at binaba na ang aking paa sa pagkakatapak sa upuan, nakita naman kami ng tatlo at sabay silang lumapit sa gawi namin.

Narinig ko ang pagsinghal ni prinsipe raefon.

“what happened?” tanong ni prinsipe Edward

“I think princess Victoria is crying” ani naman ni prinsipe albert at tinignan ako

Magsasalita n asana si Raefon ng patigilin ko kaagad siya.

“hindi ko siya sinaktan, sinabi ko lang sa kaniya na ayoko siyang maging kaibigan” diretsahan kong pag amin

“it’s all the same, sinaktan mo pa din siya, diyan ka magaling…..manakit” galit na galit talaga tong si prinsipe Raefon sakin, kulang nalang ay ipagsigawan niya sa buong mundo ang kasamaan ko

Lumapit si prinsipe Edward kay Victoria na pinupunasan na ang basang pisngi.

“kahit anong sabihin mo sakin Cazimiya hindi pa din ako aalis sa tabi mo” desididong sabi sakin ni Victoria “kahit ano pang sabihin ng iba at kahit ano pang sabihin mo, para sakin kaibigan parin kita”

Kinagat ko ang ibabang labi sa sobrang frustrated ko.

“stop biting your lips” agad akong napatingin kay prinsipe raefon na nakangisi na ngayon.

Nahuli ng aking mga mata si prinsipe Edward at albert na nakatitig sa labi ko.

Perverts.

“huwag niyo nang pag isipan ng masama si Cazimiya” yumuko si Victoria

“pumunta na kayo sa mga classroom niyo, nag ro-roundings lang kami sa paligid” ani naman ni prinsipe albert

Kinuha ko ang handbag ko na nasa ibabaw ng lamesa at inayos na ang paldang nagusot.

“sumabay na tayo sa dalawang prinsesa” hindi ko alam kung ano mang binabalik nitong si prinsipe Raefon “hindi naman magandang hayaan nating silang dalawa sa pagkakaalam ko iisa lang naman ang classroom nating lima”

Tumango naman ang dalawa nitong kasama.

“yeah, that’s a good idea” Edward said

“pwede bang sabay sabay na tayo?” tanong ni albert habang nakatingin lang sakin

Ngumiwi ako at nagsimula nang maglakad, tsk, what’s wrong with them? Bakit nasa akin lang paningin nila….kay Victoria dapat!

Eto din naman kasing si Victoria nasa akin din ang tingin.

Tinabihan ako ni Raefon sa paglalakad habang sa kabila naman ay si Victoria ang dalawang prinsipe ay ramdam kong nasa likod ko.

Geez, annoying!!

chapter 8

Nang makapasok kami sa loob ng classroom namin ay agad natahimik ang lahat at tumingin saming lima, ayaw ko man itaas ang aking kilay ngunit hindi ko mapigilan dahil halatang halata sa mga mukha nila na hindi makapaniwalang kasama ako ng apat, kung saan talaga ako magpunta hindi mawawala ang mga taong ayaw sakin, kung pwede lang dukutin ko mga mata nila.

Pumunta ako sa bakanteng upuan na katabi lang ng bintana, si Victoria ay naupo sa unahan ko habang ang tatlong prinsipe ay hilerang naupo sa gilid namin, what the hell? Ang dami pang bakanteng upuan, napaisip naman kaagad ako ng makita ang tatlong napatingin kay Victoria at nagpaalam pa kung pwede ba silang tumabi sa amin, baka ginagawa lang nila akong tulay para mapalapit sila kay Victoria? Baka nga…bakit hindi ko kaagad naisip yun? Tsk, mukhang na s-slow ako sa mundong ito, napangisi ako at pinatong ang aking kanang pisngi sa palad ko.

Kitang kita ko dito ang mga estudyanteng palakad lakad pa din sa maberdeng damo.

Nilapitan ng mga babae si Cazimiya ganun din ang tatlo prinsipe, walang lumapit sakin na ikinawalang bahala ko na lamang, nakakapagod ding magsalita at mag ubos ng laway sa pakikipag usap sa mga taong ito, humikab ako.

“magandang prinsesa” sumilip ako ng marinig ang tinig ni Raefon

Ngiting ngiti ito sa isang babaeng may hawak na panyo.

“ngayon lang kita nakita, maaari bang malaman ang iyong magandang pangalan?” kumindat si Raefon sa kausap

“ako pala si Polly—”

Hindi ko na tinignan pa o pinakinggan ang mga susunod na mangyayari, ang mahalaga napatunayan ko na talaga sa sarili ko na malandi si Raefon.

“prinsesa Cazimiya”

“what?” singhal ko kay prinsipe Edward

“balita ko mas gumaling ka sa paghawak ng mga sandata, gusto mo bang mag ensayo kasama ako?” tanong nito

Ilang beses akong napapikit sa tanong nito, huh? nag eensayo ang dating cazimiya sa pag gamit ng mga sandata? Anong isasagot ko sa kaniya? Kain, tulog, gala lang ang ginawa ko simula nang makapunta ako sa mundong ito, I cleared my throat at mas naguluhan sa isasagot ng pati si prinsipe Albert ay hinihintay na din ang isasagot ko.

“uhmm….” Ngumiti ako ng pilit “patawad ngunit gusto kong mag ensayo mag isa”

Hoo!

Pinagpawisan kaagad ako, unang tanong palang yan, ano pa kaya ang mga susunod na itatanong nila sakin? Sana pala nag handa na ako ng mga isasagot ko, bakit hindi ko nanaman naisip yun?!

Tumango si prinsipe Edward.

“kamusta ang dati mong pinapasukang paaralan?” tanong naman sakin ni prinsipe albert

Hindi ko alam isasagot ko kaya kunyari ay sumakit ang aking ulo, nag alala naman ito at sinabing magpahinga muna ako kaya tumango ako at umayos ng upo, dumating na ang prof. namin may sinabi lang ito tungkol mga pag aaralan at kailangan sundin habang nasa loob ng royal academy, hindi din siya nagtagal, vacant day daw namin ngayon bukas pa ang totoong simula ng klase kaya naghiyawan ang mga kaklase ko at muli nanamang lumapit sa mga kaibigan at kaniya kaniyang pabida sa mga ginawa nitong summer.

Tinaas ko ang dalawang paa at pinatong sa likod ng upuan ni Victoria, hindi naman ito nagreklamo, tumingin sakin ang lahat at nagsimula nanamang nagbulungan, ano nanaman bang masamang ginawa ko?

Napangisi ang tatlong prinsipe, inukutan ko lang sila ng mga mata.

“ayusin mo ang upo mo prinsesa cazimiya kung ayaw mong masilipan” bulong sakin ni prinsipe albert

“pwede namang sabihin sa kaniya ng hindi dinidikit ang bibig sa kaniyang tenga” rinig kong sabi ni Raefon na nakataas din ang mga paa

“hahahaha” prinsipe Edward laughed.

Naalala kong hindi nila alam na lalaki ako, nagmamadaling binaba ko ang dalawa kong paa at inayos ang upo, nakalimutan kong babae pala ako…tumahimik na ako hanggang dumating ang oras ng uwian, mabagal ang paglalakad ko papalabas sa pintuan ng royal school, nauna na akong lumabas sa kanilang apat dahil pinalilibutan sila ng mga estudyante, gusto ko nang umuwi.

Pagkalabas ko ay wala pa ang karwaheng magsusundo sakin, nakatayo lamang ako sa gilid ng may babaeng nakasalamin ang may dala dalang sangkatutak na mga papel at halos matakpan na ang mukha niya sa sobrang dami, bumaba ako sa hagdan at nilapitan siya, she’s a scholar since she’s wearing a red uniform.

Sinilip niya ako at napaatras, agad kong hinawakan ang kaniyang braso upang hindi siya mapadiretso ng upo.

“p…prinsesa c…cazimiya” gusto nitong yumuko upang magbigay galang ngunit hindi magawa dahil sa mga papel na dala niya “a…ano po a..ang kailangan niyo?” nauutal nitong tanong

“ikaw ang may kailangan sakin” walang anumang kinuha ko ang kahalati ng mga papel na dala nito

“k…kaya k..ko na p…po” nginiwian ko siya

“saan mo ba to dadalhin?”

“a…ako na po”

“wrong answer”

“s…sundan n..niyo nalang po a…ako”

“huwag ka ngang nauutal ako nahihirapan sayo”

Sinundan ko siya, sa likod ng mga building may isang maliit na bahay at sa gilid ng maliit na bahay may nga tanim na mga gulay, pumasok kami sa loob at nilapag na namin ang mga papel na dala sa lamesang gawa sa matibay na kahoy, lahat ng gamit ay kahoy pati sa mga upuan at gamit sa kusina gawa sa kahoy…may malaking blackboard sa gitna ng sala at sa harapan ng blackboard may mga lamesa at anim na upuan.

“dito ka nakatira?” tanong ko at lumapit sa isang larawan “nasaan na mga magulang mo?”

Lumapit ito sakin.

“baka hinihintay na kayo ng magsusundo sa inyo prinsesa cazimiya, salamat po sa pagtulong”

Hindi ko siya pinansin at gumala pa sa loob ng kaniyang bahay.

“what’s your name?” muli kong tanong

“mary” nahihiya nitong sabi sakin

“hmm, nice name.” hinarap ko siya at umupo ako sa ibabaw ng lamesa “you know what I like your house”

“s…salamat”

“aalis na ako, nice to meet you Mary”

Lumabas na ako ng kaniyang bahay at bumalik na sa harapan ng royal school, nakita ako ng apat na kakalabas palang, here we go again.

“saan ka galing cazimiya? Kanina ka pa namin hinahanap” tanong sakin ni Victoria

“diyan lang”

“where?” tanong ni prinsipe albert

“maputik ang sapatos mo prinsesa cazimiya, pumunta ka ba sa putikan?” tanong naman ni prinsipe Edward

Nagulat ako ng nasa likod ko na pala si Raefon, hawak hawak nito ang baba at tila kinikilatis ako.

“raefon, what are you doing?” Edward asked

“bilang matagal ko nang kilala si prinsesa cazimiya at alam ko ang ugaling meron siya nakapagtataka lang ang mga kilos niya, tila may naiba…” tumigil ito sa gilid ko “maraming naiba”

“bakit ang hilig mong awayin si cazimiya?” tanong ni Victoria kay raefon

Raefon chuckled.

“nah” umalis na sa gilid ko si Raefon at inakbayan ang dalawang kaibigan “ang mahalaga maganda ka pa din”

Napakuyom ang aking kamao.

chapter 9

“diba magaling kang sumayaw?” siniko siko ako ni Victoria at taas baba ang kaniyang kilay na nakatingin sakin.

“wag ka ngang maniko kanina ka pa ahh” lumayo ako sa kaniya ng unti ngunit lumapit nanaman siya sakin.

“sumali ka sa dance club nila” ngumiti ito sakin

“ako ang pipili at hindi ikaw Victoria” inikutan ko siya ng mata at pinagpatuloy na ang panonood sa mga eleganteng sumasayaw sa field.

Isang linggo na simula nang unang araw ng klase, kami ni Victoria ang laging magkasama, hindi siya maalis sa tabi ko kahit anong gawin ko….hindi pa din tumitigil ang mga estudyanteng may ayaw sakin at patuloy pa din sa paninira, ang tatlong prinsipe ay minsan ko nalang ding makita dahil busy sila na kinabuti naman ng aking buhay, ayoko silang makita kapag kasama namin sila ay halos bantay nila ang kilos ko lalo na yung si prinsipe Raefon walang ibang ginawa kundi maging number one basher ko.

Ngayon naman ay naglilibot kami sa buong building dahil ngayon ang araw kung saan ka pwedeng pumili ng magiging club mo ng isang taon, we can’t decide kung anong club ang sasalihan namin ni Victoria, gusto sana niya ay cooking club kaso hindi naman daw ako sasali doon kaya hinindian niya at disididong sasali sa club kung saan sasali din ako, bahala siya.

Sunod naming pinuntahan ay ang music club, napatakip agad kaming dalawa ni Victoria ng tenga ng marinig namin ang nakakabasag tengang pag birit ng isang estudyanteng nasa mini stage, yanig buong mundo ko ahhh, sumandal ako sa dingding at pinapanood ang mga nakapili sa gilid at hinihintay na matawag sila upang mag perform sa stage at ipakita ang talento nila sa pagkanta.

Magaling akong kumanta ngunit tumigil din dahil wala naman nang use, hindi ko din naman magagamit, ano ang silbi ng kagalingan ko sa pagkanta kung ang taong dahilan ng aking pagkanta ay wala na?

Napayuko ako at kinurot ang likod ng palad.

“halika na” tawag ko kay Victoria na na eenjoy na sa mga kumakanta

Naglalakad kami ng pasilyo ng makita ko sa di kalayuan si Mary at kausap ang tatlong prinsipe, binilisan ko ang paghakbang ko papalapit sa kanila.

“gagawa ka ng sarili mong club? Paano kung walang sumali—” pinatigil agad ni prinsipe Albert si prinsipe Raefon

“maaari mong magawa ang kagustuhan mong magtayo ng sarili mong club ngunit dapat ay makahanap ka ng limang myembro, bukas mo iharap sakin ang limang nakuha mo kung wala patawad ngunit hindi kita mapagbibigyan sa kahilingan mo” ani ni prinsipe Albert

Dahan dahang tumango si Mary at nagulat ng makitang nakikinig ako.

“p….prinsisa Cazimiya” nagbigay galang ito sakin “prinsesa Victoria” samin.

“ano bang klaseng club ang ipapatayo mo?” tanong ko

Ayan nanaman, ramdam ko nanaman mga tinging binibigay sakin ng tatlong prinsipe.

Hindi nagsalita si Mary kaya bumuntong hininga ako at tsaka siya inakbayan, nagulat ito sa ginawa ko ngunit nginitian ko na lamang siya, akmang lalayo kami sa tatlong prinsipe ng tawagin nila ako.

“saan mo dadalhin ang pulang estdyante?” nakangiting tanong sakin ni prinsipe Edward

Sumagot naman si prinsipe Raefon “saan pa? aawayin nanaman niya yan, halika ka dito pulang estudyante” tinaas ni prinsipe Raefon ang dalawang daliri at iginalaw iyon sinesenyasan si Mary na lumapit sa kaniya

“may pangalan siya” tinuro ko ang pin na may nakaukit ng kaniyang pangalan

Albert faked a coughed “ipagpatawad sa aming tatlo”

Naparolyo nalang ang aking mata sa nakikita.

“prinsesa Cazimiya, aalis na po ako” ani ni Mary sakin gamit ang mahinang tono

“okay??”

Inalis ko na ang pagkakaakbay sa kaniya at hinayaan siyang makaalis sa harapan namin, I crossed my arms, lumapit samin ang tatlong prinsipe….nagkaroon nanaman ng bulungan sa paligid.

Hindi ko na ding idedeny na sobrang gwapo talaga nila to the point na halos lahat ng babaeng nag aaral dito sa royal school ay nagkakarandarapa sa kanilang tatlo, talo nila ang mga koreanong iniidolo ng mga kabataan ngayon o ng mga artistang kasali sa top 100 most handsome in the world, kung nasa mundo ko lang sila nabuhay ngayon ay baka pag agawan na sila ng mga modeling aganecy.

Bagay nila ang kahit anong suotin lalo na ang kanilang suot ngayong berdeng uniporme.

“anong club ang sinalihan niyo mga prinsipe?” tanong ni Victoria na nasa tabi ko

Ngumiti sa kaniya ang tatlong prinsipe.

“wala pa kaming napipiling club na sasalihan ngayong taon,” sagot ni prinsipe Edward

“kayo ba?” tanong naman ni prinsipe Albert

“wala pa kaming napipiling sasalihang club kaya naglilibot kami ngayon” ani ni Victoria

Natawa si prinsipe Edward, base sa mga naririnig ko at sa mga fandom ng tatlong prinsipe ang pinaka tahimik at minsang cold ang ugali ay si prinsipe Albert siya ang parang ama ng grupo halata naman, habang si Prinsipe Edward ay may ugaling mapang asar at magulo ngunit bihira lamang niya iyong panapakita, si prinsipe Raefon naman ay babaero at malandi na talagang sobrang halatado siya ang pinaka pasaway at isip bata sa tatlo.

Sa kalagitnaan ng pag iisip ko ay bigla nalang may humawak sa mahaba kong buhok.

Tinignan ko kung sino iyon at nakita ko si prinsipe Raefon na hawak hawak ang dulo ng buhok ko.

“ano nanaman ba?” inis na tinapakan ko ang paa nito

Napa hugis O ang kaniyang bunganga at tatalon talong sumandal sa gilid.

“hindi mo ba alam na maraming babaeng gustong mahawakan ang buhok nila ng isang katulad ko?” inis na sigaw sakin ni prinsipe Raefon

“alam mo din bang hindi ako katulad ng mga babaeng sinasabi mo? Sino ka naman para hawakan tong pinaka iingat ingatan kong buhok?” I shouted back

“pwe!” tumayo si prinsipe raefon at susugurin na ako ng hawakan siya nila prinsipe Edward sa braso

“aba, aba lumalaban na” pinigilan naman ako ni Victoria sa akmang pag sugod ko din

“para kayong mga bata” mahinahong sabi samin ni Victoria at binitawan na ako “ang sabi sakin ng ina ang taong pinaka ayaw mo ay siya pa ang iyong makakatuluyan, kaya hindi na ako magtataka kung—”

Agad kong pinigilan pa si Victoria sa kung ano man ang sasabihin niya.

“hindi totoo yun!”

“ayaw mo ba?” nakangisi na ngayon si prinsipe Raefon at ang dalawang kamay ay nakalagay sa magkabilaan niyang bulsa

“oo ayaw ko” pinandilatan ko siya

“itigil niyo na ang bangayan” tumatawang sabi ni prinsipe Edward “aalis na kami, ipagpatuloy niyo na ang paghahanap niyo ng sasalihang club hanggang bukas nalang iyon”

“aalis na kami” pagpapaalam naman ni prinsipe Albert at hinila ang likod ng uniporme ni prinsipe Raefon

Inis na napasabunot ako sa buhok.

“magbabanyo lang ako hintayin mo nalang ako sa cafeteria” tumango si Victoria

“take your time” she said

Pumasok na ako sa loob ng banyo at naghilamos, tinignan ko ang repleksyon ko sa salamin at pinanood ang basang basa kong mukha, I forgot to bring a handkerchief.

Kamusta na kaya siya? Sigurado akong nagkukulong na iyon sa kwarto at sinesermonan ako kung bakit natuluan ng dugo ang librong pinapatago niya sakin, kung dumiretso na lamang ako ng lakad hindi ako mapupunta sa mundong ito, sana mag kasama pa din kaming dalawa.

Damn, kahit anong gawin kong pagpapakasaya sa mundong ito mas masaya pa din ako sa totoong mundo ko mas masaya akong kasama siya.

Ginawa ko nalang pamunas ng mukha ay ang likod ng suot kong palda at lumabas na ng banyo, ngunit napatigil ng makita ko ang dalawang babaeng hila hila ang buhok ni Mary at sa tingin ko papasok sila sa banyo, nang makalapit sila sa gawi ko ay ngumiti sila at pinakita sakin ang kanilang dala dala.

“prinsesa Cazimiya” ani ng isang babaeng naka curly hair at may subo subong lollipop “matagal ka na naming hinihintay, gusto mo bang sumali sa grupo namin? Katulad mo ay mahilig din kaming mang api at gawing alila ang mga mahihina”

Tumango ang kasama nitong naka pig tail.

Hindi makatingin ng diretso sakin si Mary, mukhang nahihiyang makita ko siya sa ganung sitwasyon at sigurado akong natatakot na din siya na baka sumali ako sa dalawa.

Hinakbang ko ang isa kong paa at nilapit ang aking mukha sa kanila tsaka tumawa ng tumawa.

“b…bakit ka tumatawa? Tinatawanan mo ba kami?” ani ng babaeng may subo subo ng lollipop

“naiintindihan niyo ba ang gusto niyong iparating sakin?” ngumiti ako ng nakakakilabot “ako? Sasali? Sa inyo? Hahahaha nahihibang na ba kayo? Bakit ako sasali sa mga estudyanteng kulay abo ang uniporme?”

Lahat ng mga estudyanteng kulay abo ay masiyado nang nakakainit ng ulo, halos lahat ng pulang estudyante ay ginagawa nilang laruan nila habang kaming mga estudyanteng kulay berde ng uniporme wala man lang ginagalaw na kahit sinong estudyante maliban nalang kung sumosobra na.

“ipapaalala ko lang sainyo na kaya kong gumalaw at mang api kahit mag isa ako, hindi ko kayo kailangan, bitawan niyo ang babaeng hawak niyo at ibigay sakin”

“bakit naman namin iyon gagawin?” nagmamatapang na sabi sakin ng naka pig tail

“kung guntingin ko kaya kang naka braid mong buhok at gawing jacket ko para sa tag lamig?” tanong ko sa kaniya

Binitawan na nila si Mary at kapwa nagtakbuhan.

Tumalikod si Mary sakin at aalis na ang pigilan ko ang braso niya .

“wala man lang pasalamat?” tanong ko

“s…salamat prinsesa Cazimiya ngunit dapat ay hinayaan niyo na lamang ako—”

“nahihibang ka na din kagaya nila, kung hinayaan kita sigurado basag na yang pagmumukha mo at wala ka nang suot na uniporme, gusto mo bang lumabas ng banyong nakahubad?”

May mga papel itong hawak inagaw ko ang mga iyon at tinignan ang nakasulat.

“C club” basa ko at tinignan siya “ano bang meron sa club mo?”

Kinuha niya ang mga papel na hawak ko.

“magtatanim, pag aalaga ng mga hayop, pag gawa ng mga bahay na gawa sa kahoy” she said

“that’s interesting” ani ko “may nakuha ka na bang mga miyembro?”

Malungkot na umiling ito.

chapter 10

“ano ang iniisip niyo prinsesa Cazimiya?” tanong sakin ni Rosie at nilapag ang ipinatimpla kong tsaa sa ibabaw ng lamesang nasa harapan ko ngayon

Bumuntong hininga ako at gumuhit ng mga linya sa hangin, wala pa akong nasasalihang club ganun din si Victoria, kapag wala ka daw nasalihang club mapa prinsesa at prinsipe ka man maglilinis ka ng banyo at hallways ng paaralan ng isang taon, ayoko namang gawin ang mga iyon dahil nakakatamad, I groaned and scratch my head.

“Rosie, anong magandang salihang club?”

“ano ba ang hilig niyong gawin? Kung ang hilig niyong gawin ay puminta—”

“binisita namin lahat ng club at kahit may alam ako sa pagpinta o sa kahit ano pa man yan naguguluhan pa din ako”

“kung wala kang mapiling club pwede ka namang gumawa ng sarili mong club yun nga lang kailangan mo din ipaalam sa mga nakakataas at kailangan mong makakuha ng mga miyembro upang—”

“alam ko na yan, narinig ko na yan” ngumuso ako at sumimsim sa tsaa “wala din naman akong balak na gumawa ng sariling club”

“ubusin niyo na ang tsaa niyo prinsesa cazimiya upang makapag pahinga na kayo” ani nito

“pero Rosie—”

Napatayo kaagad ako na ikinagulat ni Rosie, total gusto ko namang maranasang gumawa ng bahay edi sasali nalang ako sa club ni Mary since wala pa siyang nakukuhang mga miyembro at sa tingin ko walang gustong sumali sa kaniya…poor Mary, buti nalang nandito ako at ako na una niyang magiging kasama, sasabihan ko nalang si Victoria bukas.

“anong nangyari prinsesa Cazimiya?” tanong ni Rosie

“nothing” I gave her a cheeky smile

“matulog na kayo prinsesa, lalabas na din po ako”

“ok, goodnight, Rosie”

Tumango ito at lumabas na ng kwarto ko, umupo ako sa gilid ng kama at hindi maiwasang mapatingin sa malaking bintanang nasa harapan ko….kitang kita ko ang bilog na bilog na buwan at ang mga bituin mula dito, nakabukas kasi ang kurtina, ngumiti ako at tinaas ang isang kamay tsaka inimagine na nahahawakan ko ang buwan mula dito, laging sinasabi sakin ng lola ko nung bata pa ako na totoo ang tinatawag nilang pangalawang buhay o reincarnation, mabubuhay ka muli ngunit hindi na sa dati mong katawan mabubuhay ka muli ngunit hindi na sa dati mong pamilya, mabubuhay ka muli ngunit mawawala lahat ng ala ala mo mula sa dati mong buhay.

Hindi ako naniniwala sa kaniya, hindi ko siya pinapansin kapag sinasabi niya sakin ang mga bagay na iyon….ayoko kasing umasa, ayokong tumaas ang hopes ko, takot akong mamatay at mas takot akong mamatay na hindi na muling mabubuhay.

But now…im here, nabuhay muli ngunit sa ibang mundo na, sa ibang katawan at ibang pamilya ngunit bakit ang ala ala ko ngayon ay nandito pa din? Bakit hindi nawala? Naniniwala na ako na totoo ang reincarnation, where’s my lola? Ano kaya siya ngayon? Mabait ba ang mga nakapaligid sa kaniya?

Pumikit ako at pinagdikit ang dalawang palad at nagsimulang magdasal.

Kung nasaan ka man lola sana masaya ka, gusto ko ulit marinig ang pag awit niyo….gusto ko ulit maramdaman kung paano niyo ako napapakalma sa tuwing umaawit kayo.

“I miss you”

dala dala ko ang hand bag ko habang naglalakad sa hallway ng school, naririnig ang takong ko sa buong hallway sa bawat pagtapak ko sa sahig na siyang nagbibigay trigger nanaman sa mga selos na selos sa kagandahan ko, immune na ako sa kanila kaya hindi ko na din binibigyan ng atensyon.

Kanina ko pa hinahanap si Mary para sabihin sa kaniya na gusto kong sumali sa club niya, tumatakbo ang oras at isang oras nalang bago mag stop ang pagpili ng club na sasalihan, saan na ba kasi nag sususuot ang babaeng iyon? Iniwan ko din sa Mary sa classroom dahil hindi pa siya tapos mag sulat, ngumuso ako at hinawakan ang nakataas kong buhok, na realize ko na sobrang malapit na ako sa mga tao ngayon…naiba ang pag uugali ko, noon ay halos takot akong makasalamuha ng maraming tao magkaroon ng kaibigan maliban sa kaniya ngunit ngayon halos lumabas na ngala ngala ko sa kakasalita.

Lalo na don kay prinsipe Raefon!

Walang ibang ginawa kundi—

“wala ka pa palang nahahanap, ipagpatawad mo ngunit maaari ka nang tumigil”

Nagtago ako sa gilid at sumilip sa mga nag uusap.

“may isang oras pa naman ako—”

Tumawa si prinsipe Raefon at nilapitan si Mary tsaka ginulo ang nakaayos na buhok nito.

“wag ka nang pasaway pa, baka malas ka lang ngayong taon subukan mo uli sa susunod baka swertehin ka” ani nito

Yumuko si Mary at napahigpit ang hawak sa uniporme.

“humanap ka na ng club na sasalihan mo” prince Albert said

Nanonood lang sa kanila si prinsipe Edward parang walang gana at gusto na lamang mag stay sa kanilang palasyo at matulog buong araw.

“Cazimiya” napatingin ako kay Victoria na tumatakbo papalapit sa akin magsasalita pa sana ulit ito ng ilapat ko ang hintuturo ko sa aking labi.

“wag kang maingay” I hissed

“sino ba ang sinisilip mo?” bulong nito sakin at sumilip din “yan yung babae kahapon diba?”

Tumango ako.

“ang lungkot ng mga mata niya”

Pinagmasdan ko ang itsura ni Victoria ngayon, mukhang nag ayos siya ahhh, ang straight nitong buhok ay naging wavy at sakto lang pula ang kaniyang labi.

Naramdaman niya ang mga mata kong pinagmamasdan siya kaya nilingon niya ako at bigla nalang siyang umatras at muling namula ang mukha, kung sa ibang tao niya pinapakita ang ganiyang pamumula ng mukha niya sigurado akong iisipin nilang may gusto sa kanila si Victoria.

“prinsipe, may isa pa akong oras baka pwedeng maghanap—”

Pinatigil siya ni prinsipe Albert sa pagsasalita na kinakuyom ko ng kamao, nakakainis ah, tama nga din naman si Mary may natitira pang isang oras para sa kaniya para maghanap ng mga miyembro pero tong tatlong to hindi sumusunod sa patakaran, sa inis ko ay lumabas ako sa pinagtataguan at itinaas ang aking isang kamay.

“prinsesa Cazimiya” chorus na sabi nila

“sasali ako sa club ni Mary” nang sabihin ko iyon ay nagulat si Mary at ang tatlong prinsipe habang si Victoria naman ay nag taas agad ng kamay at sinabing sasali din

Maya maya ay ngumiti si Prinsipe Edward.

“ngunit lima pataas ang kailangan, tatlo lamang kayo” he said

“edi hahanap kami” tumingin tingin ako sa paligid hanggang mapadako ang mata ko sa isang building na may mga lalaking kumakaway sakin “ayun oh, mukhang sasali sila lalo na at magaganda kaming tatlo”

Ngumiti ako pabalik kay Prinsipe Edward.

“halika Mary tanungin natin sila—”

Napatigil ako sa pakuha sa kamay ni Mary ng maramdaman ang tatlong kamay na nakahawak sakin, dahan dahan ko silang nilingon at kinunotan ng noo, si prinsipe Edward ay nakahawak sa balikat ko, si prinsipe Albert naman ay sa braso habang si prinsipe Raefon ay nakahawak sa buhok ko.

“bitawan niyo ko” pinandilitan ko sila ng mata “tumatakbo ang oras kapag hindi namin naabot ang lima pataas sa loob ng isang oras humanda kayo sakin!”

Napalunok ang tatlo, si prinsipe Raefon ang unang bumitaw at pinag cross ang dalawang braso tsaka ako pinandilatan din ng mata.

“hahanap ka ng bago mong pag ti tripan” he said “kilala kita prinsesa Cazimiya, alam kong lalapit ka lang sa mga lalaking iyon dahil alam mong madali lang silang mapaikot at mapaloko, kung maaari lamang na ako nalang ang paulit ulit mong lokohin ay tatanggapin ko…sino ba naman ako upang tumanggi sa magandang prinsesang kagaya mo? Ngunit ang dalawang ito ay may––” bago pa matapos ni prinsipe Raefon ang sinasabi ay tinakpan na ng dalawa niyang kaibigan ang bibig nito

“tsk, wala kaming mapapala kung nandito lang kami nakatayo at tinitignan mga kalokohan niyong tatlo” hinarap ko sila Mary “hahanap kami ng mga miyembro”

Sinilip ko sila at nakita kong naglabas si prinsipe Albert ng notebook at tila may tinitignan doon.

“lahat ng mga estudyante ay may kaniya kaniya nang sinalihang club, kaya wala na kayong ibang miyembrong pwedeng maisali…..20 minutes nalang ang natitira” ani nito

Nag aalalang tinignan ako ni Mary.

“sa iba nalang kayo sumali prinsesa Cazimiya, babagsak tayo sa paglilinis ng banyo at sa buong school kung hindi kayo umalis sakin” she said

I frustratedly groaned at inis na tinuro ang tatlong kaharap.

“kayong tatlo sa pagkakalaam ko wala pa kayong club na sasalihan kaya samin na kayo” inis na sabi ko sa kanila

“ngunit hindi naman kami sumasali sa mga club” sagot ni prinsipe Edward

Inikutan ako ng mata ni prinsipe Raefon.

“ngayon kasali na kayo” ngumiti ako “anim na tayo, lista mo na pangalan nila Mary”

Magrereklamo na sana ang tatlo ng hinawakan ko ang kamay nila Victoria at mabilis na lumayo sa kanila.

Hahahaha, bakit hindi ko kaagad naisip yun? Nakasali na ang tatlo, wala nang problema.

“hindi ba sila magagalit?” tanong ni Mary

Umiling si Victoria.

“si Cazimiya na ang bahala sa tatlo” tumingin sakin si Victoria “mukhang ikaw ang gusto nila Cazimiya”

“pwe, nakakadiri” umarte akong nasusuka na ikinatawa nila

chapter 11

“a…ako nga p…pala si M…Mary Enguero” she said and fixed her glass

Pumalakpak ako at tumayo tsaka siya nilapitan, pumalakpak din si Victoria na nakaupo at kaharap ang tatlong prinsipe na nakabusangot…nandito kami sa magiging secret base namin para sa aming club nasa underground kami ng bahay ni Mary, wala pang gaanong gamit mahabang lamesa, anim na upuan at isang blackboard na nakasabit sa wall, ngayong ang unang araw na magsisimula kami sa pagpapakilala kahit kilala na namin ang isa’t isa, suggestion ko din naman to at walang makakahindi sa kahit anong sabihin ko.

“alam mo Mary wag ka nang mahiya pa sa amin ikaw ang leader ng club na ito kahit utusan mo ang tatlong prinsipe wala silang karapatang magreklamo” I gave her a thumbs up

The three prince groaned.

Humarap ako sa kanila at ipinatong ko sa upuan nasa harapan ang aking paa at tinukod ang braso sa hita.

“total magkakasama din naman tayo dito at palagi nating makakasama ang isa’t isa, tawagin niyo nalang akong Cazimiya katulad ng tinatawag sakin ni Victoria, ala nang prinsipe at prinsesang isasama”

Nagtaas ng kamay si Albert.

“may sasabihin ka?” tanong ko habang binelatan si Raefon na nakasandal ang paa sa ibabaw ng lamesa at halatang magwawala na.

“ang mga pulang estudyante ay hindi tayo maaaring tawagin sa ating panggalan” ani nito

Lumapit sakin si Mary at yumuko.

“p..prinsesa Cazimiya, ayos lang naman sakin kung—”

Agad ko siyang tinigil sa pagsasalita, tumingala ako at nag isip ng paraan….sinabi na din pala sakin ni Rosie ang tungkol dito, ang mga hindi namin katulad na pinanganak sa palasyo o mga royal childs ay kami maaaring tawagin lamang sa aming pangalan dahil mapagsasabihan silang walang galang o bastos, pero deserve naman ni Mary na tawagin lang kami sa pangalan namin dahil unang una leaer namin siya sa club na ito at sa pagkakaalam ko kaibigan ko na din siya, wow coming from me…halos lahat ng magustuhan kong tao dito ay tinatanggap kong kaibigan ng walang kahirap hirap, maliban nga lang kay Victoria na natagalan bago ko gawing kaibigan.

“ganto nalang tatawagin nalang tayo ni Mary sa pangalan natin kapag tayo tayo lang din ang magkasama, katulad ngayon,” tinignan ko si Mary na nakatingin na din sakin “pwede mo kaming tawagin sa pangalan lang namin”

Tumayo si Victoria at lumapit din sakin sabay palupot ng mga kamay sa braso ko.

“it’s a good idea, gusto ko ang sinabi ni Cazimiya” sabi ni Victoria

“we’re not supposed to be here” reklamo ni Raefon

Malimit lang gamitin ang salitang english sa mundong ito, tagalog lamang ang mas gamit na salita, may iba ding mga taong hindi marunong makaintindi ng english at yun ang mga taong mahihirap at hindi nakapag aral.

“kumalma ka Raefon” tinapik ni Edward ang balikat ni Raefon “mas mabuti na ding maranasan nating sumali sa club, aminin mo na ding nakakasawang tumambay sa opisina”

Albert laughed.

“yeah, this club is interesting” Albert said

Raefon tsked.

Bago pa kumulo ang dugo ko sa reklamdor na lalaki ay nagtungo ako sa blackboard at kumuha ng chlak tsaka doon may sinulat.

“sa club nato para lang tayong nag ca-camping, magpapatayo tayo ng maliit na bahay, magtatanim ng halaman ng gulay etc. mag aalaga ng hayop, mag aadventure sa gubat, pwede tayong mag bonfire—”

“bonfire?” tanong nilang lahat

Napa face palm ako at nagsimulang mag explain.

“uhmm ang ibig kong sabihin pwede tayong gumawa ng apoy at sa palibot ng apoy ay may mga maliit na upuan na pwede nating upuan, pwede tayong magkwentuhan at sabay sabay na pagmasdan ang kalangitan”

Napa facepalm ulit ako, hindi talaga ako magaling mag explain, sana naman naintindihan na nila ang ibig kong iparating.

“ginawa na namin yang ng ama at ina nung bata pa ako” masayang sabi ni Victoria

“Mary ikaw na” tawag ko sa kaniya

Tumango ito at nanginginig ang tuhod na kinuha ang notebook nitong nasa ibabaw ng lamesa at ibinuklat.

“m..magsisimula t..tayong gawin ang l..lahat sa s…sabado” tumango ako

“ano ang una nating gagawin sa sabado?” tanong ni Edward

“p..pupuntahan natin ang ilog malapit d..dito at k..kung papayagan kayo ay pwede tayong magpalipas ng gabi doon, g…gagawa tayo ng pagtutulugan natin” she said

Nagningning ang mga mata ko.

“matagal ko nang gustong gawin yan!” I exclaimed

“sa pagkakaalam ko hindi mo gustong matulog sa mga ma insektong lugar, maarte ka kaya, pinaglalaruan mo ba yang si Mary” tumayo si Raefon at umupo na sa ibabaw ng lamesa

“Raefon” tawag sa kaniya ng dalawa niyang kaibigan.

“bakit hindi mo ba ako tigilan? Kung ayaw mo sakin huwag mo kong pagtripan at pwede kang umalis sa club na ito” kumuyom ang palad ko habang nakatingin sa kaniyang nakakaasar na mukha

“wala akong sinabing ayaw kita, ang gusto ko lang iparating na maarte ka sa mga ganitong usapan…baka magreklamo ka lang kapag nasa tabing ilog na tayo”

“sana hindi nalang ako sumama sa club na ito kung wala akong ibang gagawin kundi mag inarte!” I shouted “don’t smirk Raefon because right now all I want is to punched your fucking face!”

Tumakbo ako papuntang hagdanan at nagmamadaling umakyat, naiinis na umalis ako sa bahay na yun at tumatakbong tumigil sa park ng eskwelahan, umupo ako sa isa sa mga bakanteng swing at nagsimulang pakalmahin ang sarili, hindi kami pwedeng pagsamahin sa iisang kwarto ng lalaking iyon, siya ata ang papatay sakin.

Yumuko ako at pinulot ang maliit na bato tsaka iyon binato sa malayo.

“Cazimiya” tumingin ako sa nagsalita “hindi ka ba magagalit kung tawagin na lamang kita sa pangalan mo?”

Inikutan ko siya ng mata na ikinatawa niya at umupo sa swing na nasa tabi ko.

“why are you here Albert?”

“im here to say sorry for my friend, sa una lang siya ganiyan pero kapag matagal mo na siyang nakasama magbabago yan”

“kung matatagalan ko pa siyang kasama, kung pwede ko lang siyang sakalin ay matagal ko nang ginawa”

“pagsasabihan ko na lang siya”

“buti natagalan niyo ni Edward ang ugali niya”

“sanayan lang yan”

Ngumuso ako at tinignan ang nilahad nito sakin.

It’s a small gold box na may maliit na ribbon sa gitna.

“for me?” I asked

Napakamot ito sa batok at nahihiya pang tumango kaya kinuha ko na iyon at binuksan, napanganga ako ng makita ang kumikintab na singsing sa loob at ginto din ang kulay katulad ng box at ang kaniyang magandang mga mata, di ko naman birthday, hindi ko din naman siya ka close kaya bakit niya ako bibigyan ng ganitong regalo mukhang kapag ibinenta ko to ay umaabot na ng kahalating milyon.

“bakit mo ako bibigyan ng ganitong regalo?” namumula ang mukha niya at the same time ay nakangiti ng malapad, hindi ko mabasa kung anong iniisip niya ngayon, halatang nahihiya siya pero sa pinakikita niya ngayon may kakaiba.

Nagkibit balikat nalang ako at binalik sa kaniya ang box na may singsing.

Napakunot ang noo nito.

“hindi ako tumatanggap ng mga ganiyang regalo” I said

Tumayo ito at lumapit sakin tsaka pumuwesto sa harapan ko, he blocked my view, tumingala ako upang makita ang kaniyang mukha.

“Albert?”

Kinabahan ako ng makita ang malapad niyang ngiti ay napalitan ng ngisi, naguluhan ako sa mga pinakikita niya sakin.

Kinuha niya ang isa kong kamay at hinalikan ang likod ng aking palad, hindi ko magawang gumalaw sa kinauupuan parang na stuck na lamang ako.

He traced my fingers.

“soon” matapos niyang sabihin yun ay pinantayan niya ako ng laki at hinalikan ang aking noo

Shocked written on my face, what’s happening?

“Cazimiya……Cazimiya”

Nabalik ako sa wisyo ng ilang beses akong niyugyog ni Victoria habang si Mary ay kinakawayan ang aking mukha.

“kanina ka pa namin tinatawag ngunit nakatulala ka” sabi ni Victoria

“anong nangyari?” mahinang tanong naman ni Mary.

I shrugged.

“I don’t know….” I whispered.

chapter 12

“saan ang ama?” tanong ko kay Andrey nang magkasalubong kami sa pasilyo

Bumati ito sakin at yumuko upang magbigay galang bago ako sagutin.

“nasa opisina ang mahal na hari, prinsesa Cazimiya, gusto niyo bang samahan na kitang pumunta doon?” umiling ako

“hindi na kailangan, narinig ko kay Rosie na ieensayo mo ang mga kasamahan mo”

Ngumiti ito at tumango.

“kung ganon ay pupuntahan ko na sila, prinsesa Cazimiya”

Nilagay ko sa likod ang dalawang kong kamay at nagsimula nang maglakad, magpapaalam lang ako na aalis ako bukas kasama ang mga kaibigan ko, ipapaalam ko lang kung pwede akong sumama na magpalipas ng gabi sa tabi ng ilog, sabado na bukas at dalawang araw na ang nakalipas nang mapag usapan namin ang tungkol dito.

May dalawang guards ang nasa magkabilaang pintuan ng opisina ng ama, may hawak hawak silang mahabang bakal at sa dulo nun ay patusok, nakasuot sila ng silver na armor, tumatakip din sa mukha nila ang head armor kaya hindi ko sila maaninag, ngumuso na lamang ako at pumasok na sa loob matapos akong pagbuksan ng pintuan ng isa sa kanila, nakita ko kaagad si ama na nakatayo sa gilid ng dingding na gawa sa salamin kaya Malaya niyang nakikita ang kabuoan ng field kung saan nagsasanay o nag eensayo ang mga kasamahan ni Andrey.

Ang kaniyang opisina ay puno ng mga libro at mga papel na nakatambak sa gilid ng kaniyang lamesa, may malaking gintong chandelier ang nakasabit sa itaas ng kisame at malaking couch na nasa gitna.

“ano ang kailangan mo?” tanong nito sakin bago humarap at nilapag ang maliit na basong may lamang tsaa.

“magpapaalam lang sana ako sa inyo ama”

Napatalon ako sa gulat ng malakas niyang inihampas ang palad sa ibabaw ng lamesa, galit niya akong dinuro.

“Cazim!” he shouted full of angered.

Tinawag niya ako sa totoo kong pangalan, galit nag alit talaga siya, hindi ko alam kung anong ginawa kong ikinagagalit niya.

“sinabihan na kita noon pa man na hinding hindi ka lalapit sa kahit na sino man at ngayon ay mababalitaan kong may umaaligid sayong mga tao!” lumapit ito sakin at hinawakan ng madiin ang aking braso

“n…nasasaktan ako”

“paano kung malaman nila?” he gritted his teeth “Cazim, ngayon palang layuan mo na sila….this is for your sake!”

Binitawan na nito ang aking braso, nag iwan ng pulang marka na alam kong magiging pasa mamaya.

“k…kaibigan ko sila—”

“you don’t need a friend Cazim!”

“I need a friend, hindi naman ako magpapahuli sa kanila, kaya ko namang itago ang sikreto natin ama, hindi ko na kailangan pang layuan sila”

“ang salitang kaibigan ay malaking biro lamang Cazim, uulitin ko hindi mo kailangan ng kaibigan”

Tumalikod na ito at umupo na sa kaniyang upuan.

“wala na tayong pa uusapan pa,”

Tumango ako at lumabas na ng kaniyang opisina.

“prinsesa Cazimiya!” nilapitan ako ni Rosie ng makapasok ako sa loob ng aking kwarto

Hindi ko ito pinansin at umupo nalang ako sa gilid ng kama, why do I need to hide my true identity? Why do I need to do this? Bakit hindi na lamang niya sinabing lalaki ako at hindi babae? Is he hiding something? Wala namang masama kung sabihin niyang lalaki ako, may magagalit ba?

Naramdaman kong may malambot na telang dumampi sa pisngi ko, I saw Rosie wiping my tears, malungkot din ang mga mata nitong nakatingin sakin.

“ngayon ko lang kayong nakitang lumuluha Prinsesa Cazimiya, takot ka noong makita ng iba ang iyong pagluha, magkukulong ka dito sa kwarto mo kapag lumuluha ka….” She caress my hair “may nangyari ba? Sinaktan ka ba ng mahal na hari?”

Umiling ako at nag iwas ng tingin ngunit nakita nito ang braso kong namumula.

“anong nangyari diyan?”

“nabangga lang ako sa pader habang naglalakad kanina” pagsisinungaling ko

“ngunit bakat ng malaking palad ang nasa braso mo”

“pwede ba?!” inis na tinulak ko siya papalayo sakin na ikinagulat niya.

Napaawang ang aking labi.

“p…patawad, hindi ko sinasadyang itulak ka Rosie”

“ako ang kailangang humingi ng tawad dahil madami akong itinatanong sainyo prinsesa Cazimiya”

Nang makalabas ito ng kwarto ay sinabunutan ko ang sariling buhok, hindi ko sinasadyang itulak siya….may mga gumugulo lang talaga sa isipan ko, ibibili ko na lamang siya ng pinaka masarap na tinapay na ibinebenta sa bayan.

Binuksan ko ang drawer ng mini cabinet na nasa tabi ng kama ko at kumuha doon ang isang papel na kulay brown at panulat, lumuhod ako sa gilid ng kama at nagsimulang sumulat sa papel.

Victoria hindi ako pinayagan ni ama na sumama sa inyo bukas dahil alam niyang hindi ako sanay na malayo sa palasyo upang magpalipas lamang ng gabi sa tabi ng ilog, ngunit gusto ko talagang sumama kaya kung pwede kayong dalawa ni Mary ay itakas ako mamayang hating gabi.

Pwede na to, tumayo ako mula sa pagkakaluhod at nagtungo sa bintana at binuksan iyon, sumipol ako at maya maya pa ay may itim na ibon na nagpakita ngumiti ako at itinaas ang isang daliri at doon siya pumatong, itinali ko ang papel sa kaniyang paa.

“sana mabigay mo yan kay Victoria, may tiwala ako sayo”

Gumawa ito ng ingay na mukhang sa tingin ko ay umoo sa sinabi ko, binuka na muli niya ang kaniyang pakpak at malayang lumipad.

Tumakbo ako papalapit sa cabinet ko at kinuha doon ang di kalakihang kulay puting bag, lahat ng kailangan ko bukas ay inilagay ko na sa loob ng bag, aalis bukas si ama kaya hindi niya malalamang tumakas ako dito sa palasyo.

Pinagtatali ko sa magkakabilang dulo ang mga kumot at itinago muna sa ilalim ng kama.

Wish me luck.

chapter 13

Nagising ako ng marinig ang pagtunog ng bintana, napatingin ako sa orasan at nakitang hating gabi na, mabilis akong tumayo mula sa pagkakahiga at binuksan ang bintana tsaa sumilip sa baba nakita ko si Mary at Victoria na kumakaway, ngumiti ako at kumaway pabalik…kinuha ko ang kumot na pinagtatali ko kanina tsaka itinapon ang dulo nun sa dalawa at ang kabilang dulo naman na ngayon ay hawak ko ay itinali ko sa paanan ng kama, bago tumakas nag iwan ako ng sulat para kay Rosie sinabi kong aalis muna ako at huwag siyang mag alala dahil kaya ko na ang aking sarili at kung maaari ay huwag niyang ipagalam sa kaniyang kasamahan lalo na kay ama na wala ako sa palasyo.

“dahan dahan” mahina nilang pagpapaalala sakin

Pinadulas ko ang sarili pababa, niyakap agad ako ni Victoria ng makalapit sila sakin.

“ngayon ko lang nagawa ang bagay na ito” ani nito sakin

Tumango si Mary tsaka tinulungan akong buhatin ang mga gamit na dala ko.

“hindi ka ba pagagalitan ng iyong ama?” tanong ni Victoria

Naalala ko muli ang pag uusap naming dalawa ni ama sa kaniyang opisina, hindi niya ako mapipigilan sa mga kagustuhan ko…at kung malaman man niya ang tungkol dito sa pagtakas ko ay aakuin ko ang ibibigay niyang parusa.

Umiling ako kay Victoria.

Humikab ako ng makarating na kami sa bahay ni Mary dito na kami magpapalipas ng gabi, nandito na din ang mga gamit ni Victoria dahil bukas ng umaga nandito na din ang tatlong prinsipe, kumabaga dito sa bahay ni Mary ang meeting place naming lahat. Binaba ko na ang dala dalang backpack tsaka pagod na umupo sa upuan na gawa sa kahoy, kumuha si Mary ng maiinom at binigyan kaming dalawa ni Victoria.

“nawala ang antok ko ah” natawa si Victoria sakin at nilahadan ako ng tinapay

“nakakawala nang antok ang pagtakas sayo Cazimiya” Victoria said

“nakakakaba” segunda naman ni Mary

Katahimikan ang sumunod na nangyari.

Nagkatinginan kaming tatlo at pinasadahan namin ang aming sarili sabay hagalpak ng malakas, muntik nang mahulog sa kinauupuan si Mary dahil sa pagtawa si Victoria naman ay eleganteng tumatawa habang ako halos marinig na sa buong bayan ang pagtawa ko, hindi ko alam kung bakit kami ngayon natatawa ngunit kapag napapatingin kaming tatlo sa isa’t isa muli nanaman kaming hahagalpak.

Hawak hawak sa tiyan na pinatigil ko na sila.

“dahil hindi naman tayo makatulog sabihin niyo nalang sakin kung ano ang mga tipo niyo sa isang lalaki” ngumiti ako ng makitang namula ang mukha ng dalawa

Nag iwas sila ng tingin sain kaya napakunot ang noo ko.

“nahihiya kayo?” humagikhik ako at napailing

“i…ikaw ba?” tanong sakin ni Mary “ano ang tipo mo?”

Bigla ko siyang naalala, bumagsak ang dalawa kong balikat kasabay nun ang tipid kong ngiti.

“ang tipo ko? Gusto ko yung mabait, matulungin, at kapag nakagawa siya ng mali ay alam niyang humingi ng tawad” marami man siyang napapaiyak na babae ay hindi naalis ang pag kagusto ko sa kaniya “mahilig din sa libro!”

“may nagustuhan ka na ba Cazimiya? Kanina habang binabanggit mo ang mga tipo mo sa isang lalaki ay parang kumikinang ang mga mata mo parang alam mo na kung sino ang tinutukoy mo….pwede mo bang ipaalam saming dalawa ni Mary kung sino ang maswerteng lalaking bumihag sayo?” puno ng kuryusidad na tanong sakin ni Victoria

Umiling ako.

“nasabi ko na ang tipo ko, kayo naman”

“iniiwas mo ang katanungan—”

“meron na akong napupusuan” pag amin ko

Lumapit sakin si Victoria.

“ano ang ngalan ng napupusuan mo ngayon?”

“hindi ko na sasabihin ang ngalan niya Victoria”

Tumingin na ako kay Mary dahil sobrang lapit ng mukha ni Victoria sakin, hindi din nakaligtas sa paningin ko ang paghigpit ng hawak nito sa baso.

Tinanong ko si Mary kung ano ang tipo niya sa lalaki.

Ngunit si Victoria ang sumagot at umayos na ng upo.

“ang tipo ko ay mga katulad mo” seryoso itong nakatingin sakin

Yumuko si Mary, anong meron kay Victoria?

“ngunit babae si Cazimiya” Mary

Nanlaki ang mata ni Victoria parang ngayon lang nag sink in sa utak niya ang salitang nailabas niya, iniba nito ang ibig sabihin ng sinabi niya ang gusto niyang iparating ay gusto niya ang mga lalaking katulad sa ugali ko, tumango si Mary habang ako ay tahimik nalang na nakaupo at pinapanood sila.

Alas otso na ng umaga at nandito na sa harapan naming tatlo ang tatlong prinsipeng bihis na bihis, parang aatend ng party eh sa tabing ilog lang namin kami pupunta…

Nakasuot ako ngayon ng kulay ubeng bistida at bagsak ang puti kong buhok, si Mary naman ay naka simpleng pang bahay na damit at nakatali ang kaniyang buhok, gaya ng tatlong prinsipe mukhang dadalo din si Victoria ng party sa suot niya ngayon, napailing nalang ako at inayos na ang mga kaldero na dadalhin namin.

“let’s take a rest first” uupo na sana si Raefon ng sipain ko papalyo ang upuan dahilan ng pagkabagsak ng pang upo nito sa sahig

I bite my tongue to prevent myself from laughing.

Akala ko ay magagalit ito sakin pero tumawa lang ito at sinuklay ang kulay itim na buhok.

“you know how to play a game now huh?” ani nito at tinulungan siyang makatayo ni Edward

“bakit mo naman itinulak papalayo ang uupuan niya Cazimiya?” tanong sakin ni Albert

Ngumuso ako at nauna nang lumabas, habang naglalakad kami papasok sa kagubatan ay hindi matigil si Victoria makipag usap kay Mary mukhang mag kasundo na sila ngayon habang ang tatlong prinsipe ay nasa dulo at may sari sariling mundo…pinulot ko ang stick na nadaanan namin at iwinagayway iyon, wala naman daw mga mababangis na hayop dito sa gubat kaya wala na din kaming dapat pang ipag alala.

“waah!”

Napatingin kami sa sumigaw.

“anong nangyari?” lumapit si Mary sa tatlong prinsipeng hindi mapakali at nagtata talon

Sumunod si Victoria na lumapit, naiwan akong nakatayo lamang sa unahan at pinapanood kung paano matakot ang tatlong prinsipe sa isang palakang napadaan lang sa harapan nila, maya maya pa ay may naisip akong ideya…humahagikhik akong palihim na kinuha ang maliit na palaka at itinago sa likod ko.

“ano ba ang ikinatitili niyo diyan?” lumapit ako sa tatlo.

“wala!” chorus nilang sabi

“weh?” paninigurado ko “imposible namang wala, hindi naman kayo titili na parang babae kung wala, diba Mary, Victoria?”

Tumango ang dalawa.

“s…..sabihin niyo lang sakin kung may l……lumapat na insekto sa katawan niyo, may dala akong maliit na boteng naglalaman ng likido na p…….pampawala ng kati kati kapag nakagat man kayo ng insekto” nauutal na sabi ni Mary

Ilang Segundo ang lumipas ng ngumisi ako at tinawag ang tatlo.

“may regalo ako sainyo!” nakangiti akong lumapit “ipagdikit dikit niyo yung mga palad niyo”

Ginawa nila ang sinabi ko.

Napansin kong alanga bahid na reklamo sa mukha ni Raefon, lahat sila ay parang nanalo sa lotto.

“ipikit niyo ang mga mata niyo walang didilat kapag hindi ko pa sinasabi ah!”

Napansin ng dalawa ang nasa likod ng kamay ko kaya sinenyasan ko silang huwag maingay.

Dahan dahan kong inilabas ang palaka na nasa likod ko at ipinatong sa mga kamay ng tatlo, kumunot ang noo nila.

“ang gaspang” Albert

“what’s this? It’s sticky…” Raefon

“pwede na bang magmulat ng mata?” Edward

“sige,” sabay sabay nilang minulat ang mga mata at tumingin sa hawa hawak “TADA!!!”

“WAHHHHHH”

Napatakip nalang kaming tatlo sa tenga ng malakas silang sumigaw at itinapon sa malayo ang palaka, kawawang palaka.

Nandidiri sila ngayon at nagmamadaling naghahanap ng paghuhugasan ng kamay, nakipag apir ako kala Mary at Victoria na tumatawa sa nakikita.

“lagot ka” sabi sakin ni Victoria

“buti hindi palakang walang lason ang naibigay mo sa kanila Cazimiya” sabi naman sakin ni Mary

“CAZIMIYAAAA”

“I think we need to run, hehehe” sumugod sakin ang tatlo kaya naiwan ko sila Mary at Victoria, I really need to hide mukhang babalatan na ako ng buhay ng tatlo

chapter 14

Masama pa din ang tinging ibinibigay sakin ng tatlo kaya nginitian ko lang sila at tinulungan sila Mary na mag ayos, ang ganda ng lugar na ito…maraming puno na may mga bunga ng prutas at kulay asul na ilog at may mini falls din, ang sarap magpatayo ng maliit na kubo at pumunta dito kapag may problema ka man para makapag relax.

“marunong ba talaga kayong magtayo ng tent?” tanong ko sa tatlong prinsipe ng makalapit sa kanila

“mukha bang hindi namin alam?” taas kilay na sabi ni Raefon

“we know how to build this Cazimiya, maya maya ay matatapos na din” ani ni Edward

“kailangan niyo ba ng tulong?” umiling ako kay Albert

“Cazimiya! Maligo muna tayo sa ilog!” tawag sakin ni Victoria

Napangiti ako at lumapit sa dalawang naglalaro na ng tubig, lulublob na sana ako ng may maalala, kaya dahan dahan akong umatras, nagtaka ang dalawa sa ginawa ko…hindi ako makakasama sa pagbababad nila sa ilog dahil baka malaman nila ang serkreto ko, hayyss mukhang ang sarap pa namang lumangoy langoy,hindi din gaanong kalalim ang ilog.

“may problema ba?” tanong sakin ni Mary

“hindi malamig ang tubig Cazimiya, o hindi ka marunong lumangoy?” umupo sa malaking bato si Victoria

Umiling ako, naramdaman ko ang presensiya ng tatlo sa likod ko kaya nilingon ko sila….i gasped, tatlo silang walang pang itaas kaya kitang kita ko ng malapitan ang magaganda nilang katawan, ano ang pakiramdam na paborito ka ng panginoon at mga anghel?

Nag iwas ako ng tingin dahil baka pag isipan pa nila ako ng kung ano, pero bakit kailangan pa nilang pumwesto sa likod ko? Painggit? Iniikot ko ang aking mata at gumilid, nahuli ng tingin ko ang dalawang iniiiwas ang tingin sa tatlo, narinig ko ang tawa ni Raefon at tumalon na sa ilog na sinundan nang dalawa…ngusong umupo ako sa damuhan at pinapanood na lamang sila.

Matapos ang ilang minutong pag langoy langoy ng lima ay umahon na sila, mabilis na tumakbo papasok ng tent si Mary at Victoria ang tatlo naman ay umupo sa harapan ko at kinuha ang kanilang mga tuwalya, walanghiya, nananadya ba sila? Oo na ang gwapo na nila ang ganda na ng katawan nila at kayang mang hook ng babae sa loob lamang ng dalawang Segundo.

“can’t swim?” chorus nilang tanong sakin

“marunong ako!”

“bakit hindi ka sumamang lumangoy samin?” tanong ni Albert

Hindi ko naman pwedeng sabihin na wala akong pamalit dahil alam nilang may dala akong damit sa loob ng bag ko.

“tinatamad lang akong lumangoy” alibi ko

Tumayo si Edward upang mapunasan ng mabuti ang kaniyang likod ngunit hindi niya mapunas ng maayos kaya nagulat ako ng lumapit ito sakin at inilahad ang hawak na tuwalya, tinaasan ko siya ng kilay.

“anong gagawin ko diyan?”

“nakakahiya mang sabihin ngunit maaari mo bang punasan ang likod ko?”

ANO DAW?!

Pupunasan ko ang maputi niyang likod? Napalunok ako at ang traydor kong ulo ay bigla nalang tumango…napangiti ito at tumalikod sakin, wala na akong choice kundi tumayo at kunin ang tuwalya sa kaniya at sinimulang punasan ang basa pa niyang likod isinama ko na din ang buhok niya sa likod dahil tumutulo pa ang mga butil ng tubig doon.

“tapos na”

“salamat”

Napaawang na ang bibig ko ng pati ang dalawa ay nasa gilid ko na din at nakalahad na sa akin ang mga tuwalya nila, inis na kinagat ko ang gilid ng aking pisngi at labag sa kaloobang pinunasan din ang likod nila, kung paghahampasin ko kaya silang tatlo ng kahoy?! Ano ako utusan? Buti kung babayaran nila ako.

Tanghali na at nagsisimula na si Mary magluto, siya lang ang may alam magluto sa aming anim, sabay sabay kaming bumuga ng hangin at naghanap nalang ng pwedeng gawin…

“ano ang mga hilig mong gawin Victoria?” tanong ni Edward sa katabi ko

“nais ko din sana iyang itanong sayo” segunda naman ni Albert

Tumawa ng mahina si Raefon at tumango din, silang tatlo ay nakatingin na kay Victoria at hinihintay ang pag sagot nito, pinatong ko ang dalawa kong palad sa hita, di kaya eto ang araw na ang tatlong prinsipe ay magkakagusto kay Victoria? Na late lang ng scene?

“marami akong hilig gawin” inilagay ni Victoria ang sa likod ng kaniyang tenga ang ilang mga hibla ng buhok na humaharang sa kaniyang mukha at ngumiti sa tatlo ng matamis “anim na taong gulang pa lamang ako ay tinuruan na ako ni ina na mag pinta, habang ang ama naman ay tinuruan akong magpatugtog ng iba’t ibang instrumento, mahilig din akong magsulat at dumisenyo ng mga magagandang bistida”

Napatango ang tatlo.

“mahilig din akong puminta, napuntahan mo na ba ang bahay pintura ?” himalang hindi nagsusungit si Raefon kay Victoria siguro ay gusto na niya ito

“napuntahan ko na ang lugar na iyon”

Nagkwentuhan ang apat kaya na out of place ako, maganda sigurong bigyan ko silang apat ng pagkakataong kilalanin pa ng lubusan ang isa’t isa tumayo ako at lumapit kay Mary.

“may kailangan pa ba?” tanong ko kay Mary at sinilip ang loob ng kaldero, napapikit ako ng kumalat sa paligid ang mabangong aroma na bigla nalang nagpatunog sa tiyan ko

“maaari ka bang kumuha kahit limang maninipis na kahoy?”

Nag thumbs up ako at iniwan muna sila, nang makalayo layo na ako ay sumandal ako sa puno at pinunasan ang namumuong pawis sa noo ko….gusto kong magpalit ng damit hindi ako mapakali sa bistidang suot ko ngayon hindi ako makaupo ng maayos at makagalaw ng maayos, baka dahil dito sa suot ko ay mas maaga nilang malalaman ang sekreto ko.

Inis na sinabunutan ko ang aking buhok at nagpapapadyak sa lupa.

Nakabusangot tuloy akong bumalik at ibigay kay Mary ang mga nakuhang stick nagpasalamat ito sakin tsaka nagpatuloy sa pagluluto.

Hindi pa din tapos mag usap ang apat mukhang bukas na bukas mababalitaan ko nalang na nililigawan na nila si Victoria.

“kung gusto mo ay bumisita ka minsan sa Escalus upang maturuan kitang gumamit ng espada” ani ni Edward

Tumabi ako kay Mary.

“malapit nang matapos ang niluluto ko Cazimiya” tumango lang ako sa sinabi nito “masama ba ang pakiramdam mo?”

“ayos lang ako” naiinis lang ako sa suot ko ngayon

Matapos maluto ni Mary ang pagkain namin ay nagsimula na kaming kumain, dahil walang lamesa ay nakapatong nalang ang plato sa hita namin habang ang magkabilaang kamay ay may hawak na tinidor at kutsara.

“gusto mo pa ba?” napatingin kami sa tatlo

Umiling si Victoria.

“marami na akong nakain,” tumingin ito sakin “Cazimiya, gusto mo pa ba?”

Umiling ako.

“uhmm maya maya ay tuturuan ko kayong manghuli ng isda upang ulamin natin mamayang gabi” Mary said

“I really wanted to do that” Victoria said happily and claps her hands

Napangiti ang tatlong prinsipe sa ginawa ni Victoria, I puff my cheeks

“dadating pala dito yung pinsan ko para ipahiram satin ang kaniyang mga pamingwit” kumunot ang noo ko at tinignan si Mary

“may pinsan ka? sa royal school ba din siya nag aaral?” tanong ko

“bakit kailangan mo pang itanong?” rinig kong sabi sakin ni Raefon

Hindi ko ito pinansin at hinihintay lamang ang sagot ni Mary.

“hindi na siya nag aaral ngayon tumutulong na lamang siyang mag tinda ng mga prutas sa bayan…ngunit huwag kayong mag alala mabait si Dio”

“ahh lalaki pinsan mo?” muli kong tanong

“ano naman kung lalaki pinsan niya?” Raefon said

“Cazimiya, are you interested to Mary’s cousin?” Albert asked

“ako? Masama bang magtanong? Big deal agad sainyo? Wow ah” inikutan ko sila ng mata

“it’s not like that, Cazimiya” ani ni Edward

Tsk.

chapter 15

Kagat kagat ang ibabang labi na pilit kong tinutuon ang atensyon sa pamimingwit ng isda, mahigpit na din ang hawak ko sa hawakan ng pamingwit ngunit  hindi ko pa din mapigilang mapatingin sa gawi nila Mary, sa kabila ng tawanan at pag uusap nilang lahat rinig na rinig ko pa din ang pagtibok ng puso ko para akong nakikipaghabulan dahil sa bilis nun, nanginginig ang mga kamay ko, pinagpapawisan din ako kahit na malakas ang pag ihip ng hangin.

Mayabang na tumayo si Raefon na nasa tabi ko upang ipakita ang kakahuli pa lamang niyang malaking isda, pumalakpak ang lahat ako naman ay hindi mapigilang ikutan siya ng mata, nakakainis! Hindi lang siya ang nakakainis kundi silang tatlong magkakaibigan, nang makapunta na dito ang pinsan ni Mary ay agad silang lumapit sakin at tinabihan, hindi man lang ako hinayaang tignan ng mabuti ang mukha ng pinsan ni Mary at hindi lang ako nakipag shake hands.

Ngunit nung makita ko na nang malapitan ang mukha ng pinsan ni Mary ay hindi na ako mapakali at gusto ko na itong lapitan ngunit ang tatlo nanaman ay hinaharangan ang dadaanan ko upang makalapit sa pwesto nila Mary.

“Hindi pa nakakuha!” Dinuro ako ni Raefon at binelatan, pinakita sakin ang nahuli nitong isda “ok lang yan aking mahal na prinsesa maganda ka pa din naman kahit walang huli”

Everyone’s laughed except for me.

Nahihiya tuloy akong tumingin sa pinsan ni Mary dahil baka makita ko itong tumatawa din, ngumuso ako at sinipa ang maliit na batong nasa paanan.

“Kung sa tutuusin ay mas maraming nahuling isda si Dio kaysa sayo” bulong ko sa sarili

“Narinig ko ang iyong ibinulong Cazimiya”

Nilingon ko si Edward na nasa kaliwa ko naman habang si Albert ay nasa kanan ni Edward, tinaasan ko siya ng kilay.

“Totoo naman ang sinabi ko––”

“Ano ang pinag uusapan niyo?” Ipinatong ni Raefon ang braso sa balikat ko kaya lumayo ako sa kaniya, kung nakamamatay lang ang masasamang tingin ay matagal na siyang nakahandusay sa damuhan at inuuod na

“Pinag uusapan namin si Dio” i hissed “sabi ko mas magaling pang mamingwit si Dio kaysa sainyo”

Pinanlakihan ko ng mata ang tatlo, sabay sabay silang tumingin sa kani kanilang mga timba, si Albert at Edward ay nakahuli nang dalawang isda habang si Raefon ay apat, matapos nilang tignan ang mga timba nila ay sunod nilang tinignan ang mga nahuling isda ni Dio….napangiti ako, dalawang timba na puno ng isda.

“Marami siyang nahuli ngunit makakakain ba natin yang lahat mamayang gabi?” Tanong ni Albert

“Hindi din natin alam kung malinis ba ang isdang nahuhuli niya” segunda ni Edward

“Edi yang mga nahuli niyong isda ang kainin niyo, ang arte niyo” tumayo ako at kinuha ang timba na wala pa ding lahat kahit ni isang isda

“Saan ka pupunta?” Tanong nilang tatlo sakin

Tinuro ko ang gawi nila Mary

Ang layo layo nila Mary samin, these three annoying prince dragged me here.

“Ayaw mo ba kaming kasama?” Edward asked at ibinaba ang pamingwit tsaka tumayo

Pilit na ngumiti ako, ayan nanaman silang tatlo haharangan nanaman nila ako para hindi ako makaalis sa pwesto ko, para silang mga batang ayaw paalisin ang kanilang nanay

“Umalis nga kayo sa dadaanan ko”

Itinaas ng tatlo ang kanilang mga kamay tsaka gumawa ng bilog, nasa loob ako ng bilog at sobrang lapit ng mga katawan nila sakin

I groaned

“Anong nangyayari diyan?” Tumingin ako kay Victoria, napatayo ito at lumapit samin

Nagmamakaawa ko siyang tinignan mukhang na gets naman niya ang gusto kong ipaalam, pinalayo niya ang tatlo sakin at nang makaalis ako sa bilog na ginawa nila ay mabilis akong nagtago sa likuran ni Victoria.

“This is bullying” mahinahon na sabi ni Victoria sa tatlo

“Naglalaro lang kaming apat” kumunot ang noo ko sa sinabi ni Albert

Nagtayuan ang balahibo ko sa katawan ng walang emosyon ang mga mata nitong napatingin sakin, nakakatakot ang binibigay niyang tingin sakin para bang any minute lalapitan niya ako at babalatan ng buhay

Hindi ko na narinig pa ang mga pag uusap ng apat dahil naramdaman ko ang presensiya ni Dio sa likuran ko, nagtama ang mata naming dalawa….i gasped and pinched my hands, gusto ko nalang lumuha sa harapan niya at hayaan siyang patahanin ako, hahayaan ko siyang yakapain ako hanggang sa makatulog ako.

“Prinsesa, anong gagawin mo?” Hindi ko pinansin ang sinabi nito, nang makalapit na ako sa kaniya ay ako na ang unang yumakap

Bumilis ang pag hinga nito, i started to cry silently.

“I miss you…….Danny”

“C…Cazimiya, anong nangyayari sayo? Umiiyak ka ba?” Tanong sakin ni Mary

“Cazimiya come here” umiling ako ng marinig ang pagtawag sakin ng tatlo

Bago ako kumalas ng yakap kay Dio ay pinunasan ko muna ang luha ko, tumingala ako upang makita siya

Alam kong hindi siya ang Danny na palihim kong minahal nang panahong nabubuhay pa ako sa totoo kong mundo, hindi siya ang Danny na naging kaibigan ko, hindi siya ang Danny na mahilig sa libro, kamukha lang niya si Danny pero heto ako ngayon im so whipped, hindi ko magawang umalis sa tabi niya

“Dio”

Mukhang hindi pa ito maka move on sa ginawa kong pagyakap sa kaniya, i sweetly laughed.

“P…Prinsesa ipagpatawad niyo ako sa aking pagkatahimik, nabigla lamang ako sa nangyari” he bow.

“I like you” dumulas iyon sa dila ko kaya mabilis na tinakpan ko ang bibig

“You can’t like someone you just met!” Rinig ko ang yabag ng tatlo na papalapit samin

Hinawakan ni Raefon ang braso ko at pinaharap ako sa kanila.

“Hindi maaari ang gusto mo Cazimiya” Edward

“Bakit hindi?” Nagtataka kong tanong at pilit inaalis ang pagkakahawak ni Raefon sakin

Mahinang tumawa si Dio at napakamot sa batok.

“Hindi ko maintindihan ang sinabi mo Prinsesa, ipagpaumanhin mo sana ako hindi ako makakaintindi ng salitang ingles” buti naman kung ganon kundi baka isipin niyang weirdo ako

“Maraming salamat sa pagturo kung paano manghuli ng isda, maaari ka nang umalis” pag papaalis ni Albert kay Dio

“Dito siya maghahapunan” tumango ako sa sinabi ni Victoria “kayong tatlo hindi ko alam kung ano ang iniisio niyo, if you don’t want Mary’s cousin it’s better to make distance from him because we want him here”

Inenglish na ni Victoria upang hindi maintindihan ni Dio, katulad ko ayaw din ni Victoria na malaman ni Dio na ayaw sa kaniya ng tatlong prinsipe at gusto na siyang paalisin dito.

Marahas na binitawan ni Raefon ang braso ko at tumalikod tsaka sinipa ang upuan, hindi ko na binigyan pa ng tingin ang dalawa dahil baka hindi ko makayanan.

“Anong nangyari?” Tanong ni Dio kay Mary

Ngumiti ako at umiling

“Wala yun, ganun talaga silang tatlo madaling mainis pabayaan nalang natin maya maya din ay babalik sila dito” ani ko

Ngingitian ko sana si Victoria ng makitang nasa malayo ang tingin nito at nakahawak ang isang kamay sa braso

“Victoria?” Tawag ko sa kaniya

“Papasok lang ako sa loob” tinuro nito ang tent, tumango ako

(Harem)

chapter 16

“Malaki ang pasasalamat ko sa pagtrato niyo sakin bilang isang kaibigan, masaya akong nakita kayo ng malapitan” ngumiti ako “sa susunod muling pagkikita”

Nalungkot ako ng malaman kong kailangan na nitong umuwi dahil may naiwan pa itong trabaho, nang makaalis na siya ay pumasok ako sa loob ng tent at niyakap ang bear ni Victoria….ang boring tuloy, umuwi na si Dio, puntahan ko kaya siya sa bayan? O di kaya ay sabihin ko kay Andrey na kunin siya at gawing isa sa mga tauhan namin upang makita ko siya araw araw?

I frustratedly groaned, narinig ko ang boses nila Raefon mukhang kakabalik lang nila…tsk naiinis pa din ako sa ginawa nilang pag trato kay Dio kanina, dapat nga ay magpasalamat sila dahil tinuruan sila nitong mangisda, hindi porket mataas ang estado nila ay ganun na ang ipapakita nilang ugali, kung alam ko lang na may ugali silang ganun sa mga katulad ni Dio ay sana hindi ko nalang sila hinayaan pang sumama dito, hindi naman namin sila kailangan.

I can protect Victoria and Mary!

Lumabas ako ng tent, napunta sakin tingin ng tatlo hindi ko sila pinansin at kinuha ang mangkok na may lamang sabaw na nasa ibabaw  ng kahoy na pansamantalang ginawang lamesa.

“Bukas ng umaga ay makakauwi na din tayo” pagpapaalam ni Mary

“Cazimiya, hindi ka ba talaga pagagalitan ng iyong ama? Kinakabahan ako sayo” ani ni Victoria

Umiling ako

“Kung malaman man niya ang tungkol sa pagtakas ko upang magtungo dito ay ayos lang ang mahalaga nakatakas ako at nakasama sa inyo” ginulo ko ang buhok ni Victoria at pinagpatuloy ang paghigop ng sabaw

“Tumakas ka lang?” Looks like this annoying Raefon heard me

“Narinig mo naman ata diba?” Pagsusungit ko sa kaniya

“Bakit hindi ka nagpaalam?” Lumapit na ang tatlo sakin

Ano namang paki nila? Hindi ba nila ramdam na ayaw ko silang kausapin?!

“Sasamahan ka naming makauwi sa iyong palasyo” sabi ni Albert

Tinaasan ko siya ng kilay

“Bakit naman?” Tanong ko

“Upang humingi ng tawad at sabihing hindi na mauulit itong pagtakas mo” Edward

Tumango naman si Victoria at Mary, hayysss kung alam niyo lang kung bakit ayaw ng aking magaling na ama na sumama sa inyo

---

Lahat kami ay nakaayos na at ready nang umuwi, sinabi ko nalang sa kanila na ayos lang ako at sa susunod nalang sila pumunta sa palasyo, wala na silang nagawa pa kundi tumango nalang din, nag kaniya kaniya na kaming daan dahil iba iba naman ang mga daan papunta sa aming tinitirhan….binilisan ko na ang paglalakad, lumusot ako sa butas ng pader at nang makapasok na ako sa loob ng palasyo ay dali dali akong nagtungo sa aking kwarto

Naabutan ko si Rosie na kasalukuyang nag aalis ng agiw sa kisame ng makita niya ako ay dali dali niya akong nilapitan at pinasadahan ng tingin ang buo kong katawan, mukhang tinitignan niya kung umuwi ba akong may pasa o sugat sa katawan, tinaas ko ang dalawa kong kamay para mag unat unat.

“Prinsesa Cazimiya! Huwag mo nang uulitin ang ginawa ko, pinakaba mo ako ng matindi, hinanap ka kaninang umaga ng hari––”

Hinawakan ko ang magkabilaan niyang balikat.

“Kailan pa nakauwi ang ama?!” Nanlalaki ang matang tanong ko sa kaniya

“Huwag ka mag alala prinsesa Cazimiya, kaninang madaling araw lang nakabalik ang iyong ama…sinabi kong mahimbing ang pagkakatulog mo kaya hindi na din siya nagtanong pa ng marami”

Ibinagsak ko ang katawan sa kama, magkakaroon ata ako ng sakit sa puso nito……kinuha ni Rosie ang bag ko at iniayos ang mga gamit na dala dala ko ng magtungo kami sa tabi ng ilog, naalala ko si Dio ngumiti ako at tinawag si Rosie lumingon ito sakin at puno ng pagtataka ang mukha dahil namumula na ako at ngiting ngiti.

“Rosie….may sasabihin ako, lumapit ka dito”

Lumapit ito sakin

“May nagugustuhan na ako Rosie”

“P….prinsesa Cazimiya? Maaari niyo po bang ulitin ang iyong sinabi dahil hindi ko gaanong naintindihan” inikutan ko siya ng mata at muling inulit ang sinabi kanina, napaluhod ito sa sahig habang ang braso niya ay nakalapat sa gilid ng kama “sino ang maswerteng babaeng naibigan niyo, Prinsesa Cazimiya?”

“Hindi siya babae, Lalaki siya Rosie….”

“Ngunit lalaki kayo hindi maaaring magkagusto ang prinsesa Cazimiya sa kapwa niya lalaki dahil magagalit ang mahal na hari”

Kinuha ko ang kamay niya

“Huwag mong sabihin kay ama ang tungkol sa sinabi ko Rosie”

“A….Ano ang ngalan ng l….lalaking n…naiibigan niyo?” Tanong nito

“Dio”

“Sa pagkakaalam ko walang Dio sa listahan ng mga royal family”

“Hindi siya ipinanganak na mayaman, simpleng trabahador lang siya sa bayan”

“Prinsesa Cazimiya–”

“Alam ko ang nais mong iparating sakin, kapag nalaman ito ng ama ay magagalit ito sakin at baka bigyan ako ng matinding parusa lalo na kapag nalaman nito na hindi babae ang iniibig ko, naiintindihan ko Rosie ngunit mahal ko si Dio at handa akong ipaglaban siya kay ama”

“Matagal mo na bang kilala ang Dio na iyong tinutukoy, prinsesa Cazimiya?”

“Kahapon ko lamang siya nakilala––”

“Prinsesa Cazimiya, baka naguguluhan lamang kayo sa inyong nararamdaman para sa lalaking iyon?”

Lumapit ako sa bintana at isinandal ang ulo, alam ko kung ano ang nararamdaman ko at alam kong simula ng makita ko si Dio alam ko nang mahal ko siya at gusto ko siyang makasama sa habang buhay.

Lumapit sakin si Rosie.

“K…kung yan ang kagustuhan ng prinsesa Cazimiya ay susuportahan ko” ani nito

“Salamat Rosie”

(Stay safe🖤🖤🖤)

chapter 17

“Prinsesa Cazimiya, hindi mo ba talaga ako isasama sa iyong lakad? Baka hanapin ka sakin ng mahal na hari, natatakot din ako na baka kayo ay mapahamak sa daan”

Lumingon ako kay Rosie na gustong gusto sumama sakin

“Huwag kang mag aalala babalik akong ligtas, may gagawin lang talaga ako”  ani ko

Tinulungan ako nitong alisin ang nakaharang sa butas ng pader, bago ako pumasok don ay nginitian ko muna si Rosie….katulad sa unang pagpasyal ko sa bayan ay panlalaki at komportable ang aking kasuotan, nakapa bilog ang mahaba kong buhok, lalaking lalaki ang datingan ko ngayon, hindi na ako naglagay ng pangharang sa mukha dahil sabi ni Rosie ay hindi naman nila ako mamumukhaan dahil ibang iba ang itsura ko, tama nga si Rosie dahil nang makapasok ako sa bayan ay hindi nila ako namukhaan, ngunit ang mga kababaiban ay hindi matigil sa pagtingin sakin na alam ko naman kung bakit.

Ang Cazim na nasa mundong ito ay talagang may dating, sayang nga lang dahil kailangan nitong mag ala prinsesa Cazimiya….

Habang naglalakad ako ay may humarang saking isang babae na may hawak hawak na mansanas.

“Ginoo tanggapin mo ang mansanas na ito, matamis iyan at talagang mapapabili kayo sa tindahan ko” malapad itong ngumiti at itinuro ang pwesto nito

Kinuha ko ang mansanas at naglabas ako ng ginto sa wallet na nakasabit sa bewang ko, gulat na tinignan ako nito at nagmamadaling kinuha kaagad sa palad ko ang ginto…hindi ko na ito pinansin pa.

“Maaari bang magtanong?”

“Sige lang ginoo” sabi ng matandang babae na nagtitinda naman ng mga laruang pambata

“May kilala ba kayong Dio?” Tanong ko

“Ayy kumanan ka lang, may makikita kang isang maliit na tindahan ng mga gulay nandon siya nagtatrabaho” nagpasalamat ako at naglapag ng ginto sa lamesa nito

Kumanan ako, maraming mamimili….gumilid ako ng may dumaan sa gilid ko mukhang nagmamadali dahil binabangga niya ang mga taong madadaanan niya, may malaki ding kariton ang sumisingit kaya naiipit na ako dito sa gilid, masikip na kasi ang daan dito kaya masikip….nakakita ako ng kahon na gawa sa kahoy kaya naisipan kong umakyat doon at pasadahan ng tingin ang buong paligid upang hanapin ang sinabi ng matanda, sa di kalayuan ay may mga babaeng nakapila sa isang tindahan, i squinted my eyes and i saw Dio, siya ang nagtatanong sa mga babaeng nakapila kung ano ang kanilang mga bibilhin

Tsk halata namang si Dio lang ang ipinunta nila don.

Bumaba ako at nagsimula nang sumingit, napapangiwi nalang ako kapag may sumisiko sakin at tumatapak sa sapin ko sa paa

“Huwag kayong magtulukan”

Naririnig ko na ang boses niya

Nakahinga ako ng maluwag ng mapunta na ako sa pwesto ni Dio, napatingin sakin ang lahat ng mga babaeng nakapila

“Sabi ko sayo Mira gwapo ang mga trabahador ni aling terry”

“Tignan mo ang kaniyang kutis, hindi halatang trabahador”

Hindi nila ako makikilala, kaya hindi ako pwedeng kabahan..nilagyan din ni Rosie ng pampakulay ang buhok ko ngunit maaalis din ang kulay kapag naligo ako o nabasa ang buhok ko, si prinsesa Cazimiya lang ang may kulay puting buhok kaya hindi ako pwedeng tumakas ng palasyo kapag hindi iniba ang kulay ng aking buhok, nung unang labas kasi namin ni Rosie upang pumunta dito ay may tumatakip sa aking buhok at mukha.

“Naligaw ka ata, bata?” Nakangiti ngunit nakataas ang isang kilay na naibaling ko ang tingin kay Dio na iniabot ang plastic na may lamang gulay sa isang babae

Ako? Bata? I cleared my throat tsaka, tinuro ko ang nakadikit sa pader

“Papasok ka bilang isa sa mga trabahador dito?” Tanong nito

Tumango ako

“Oo”

“Hindi pwede” may umakbay kay Dio, matangkad at malaki ang katawan “ang kailangan namin ay kayang magbuhat ng tatlong kahon na naglalaman ng gulay at gamit lang ang paa ay ihahatid mo iyon sa iba’t ibang mga bahay”

Napatingin ako sa mga kahon na nasa loob ng tindahan, malalaki iyon, isang kahon pa nga lang ay magagawa nang takpan ang buo kong katawan.

“Ano, gusto mo ba?”

Siniko ni Dio ang kasama niya bago ako nilapitan

“Patawad sa iniaasta ng kaibigan ko” paghingi nito ng paumanhin

“Ahh ayos lang yun, n…nandito lang ako para b…bumili ng gulay”

Kumunot ang noo nito

“Akala ko ba ay gusto mong––”

Tinaas ko ang dalawang kamay at iwinagayway iyon sa harapan niya, mababali ang buto ko kapag tinanggap ko ang trabaho na to….hindi ko naman kayang bumalik sa palasyo na bali ang buto, baka hindi na ako pagbigyan ni Rosie na makatakas

Parang penguin ang lakad kong pumunta sa dulo ng pila, naghampasan ang mga babaeng nangunguna sa pila at maya maya ang pagpapatama ng tingin sakin, yumuko na lamang ako, paano ko makakausap ng maayos si Dio? Nakakaselos kapag inaangat ko ang aking mukha dahil nakikita ko lamang ang mga ngiting ibinibigay niya sa mga babae

Paano kung mandiri siya sakin kapag sinabi kong gusto ko siya?

“Ano ang ngalan mo?”

“C….Cazim” ngumiti ito

“Mahaba ang pila”

Oo nga pala, ako na pala ang bibili at pipili ng gulay….ilang minuto na pala akong nakapila, buti naman at ako na ngayon ang nasa harapan niya, binagalan ko ang pamimili ng bibilhing gulay upang matagal kong maramdaman ang presensiya niya sa aking harapan

“Saan ka nakatira Cazim?” Tanong nito sakin

“Ahhhh….” napakamot ako sa braso, hindi ko alam ang mga pangalan ng lugar dito “h…hindi ko maaaring sabihin”

“Ganun ba? Ako nga pala si Dio….ngayon lang kita nakita kaya hindi ako matigil sa pagtanong sayo, kung nakukulitan ka man sakin ay—”

“Hindi, ayos lang saking kausapin mo ko”

“Bilis, may mga naghihintay pa” muli nanamang pagsabat ng kaibigan ni Dio

Pahuli kaya kita sa mga guards ko, papansin…killjoy.

Naglabas ako ng tatlong ginto

Nakarinig ako ng bulungan, nagkatinginan si Dio at ang kaibigan nito

“Mayaman siya”

“Kaya pala ganiyan ang kutis”

“Makakabili ng ako ng mga gusto ko gamit ang tatlong gintong iyan”

Kinuha ni Dio ang mga ginto at isinauli sakin

“Bakit?” Nagtataka kong tanong

“Dalawang pilak lamang ang kailangan mong ibayad, Cazim” ani nito

“Ngunit wala akong pilak dito” kinuha ko ang wallet ko at naghanap ng pilak, ang nakita ko lamang ay sampung ginto “tanggapin mo na”

“Hindi pwede Cazim, mukhang hindi ka pa sanay humawak ng pera”

Mukhang ayaw niyang tanggapin, nag isip ako ng paraan

Napangiti ako at tinignan si Dio

“Kunin mo na ang tatlong gintong ito, huwag kang mag alala, simula ngayon ay dito na ako bibili ng mga gulay…ang tatlong gintong iyan ay pambayad ko kapag bibili ako ng gulay dito”

Walang nagawa si Dio kundi tumango

Maya maya pa ay nag sigilid ang mga tao, gumilid din ako at sinubukang sumilip…nanlaki ang mga mata ko ng makita ang tatlong prinsipeng nag uusap habang naglalakad

“Mukhang mag eensayo ang tatlong prinsipe”

Narinig ko pa ang ilang bulungan, sa dulo ng daan na ito ay may malawak daw na lupain kung saan doon nag eensayo ang tatlong prinsipe ng espada

Napamura ako sa isipan ng mapatigil sila mismo sa harapan ko

Nakilala ba nila ako?!

“Dito ka pala nag tatrabaho” narinig kong sabi ni Albert

Si Dio ang kausap nila

“Magandang umaga mga prinsipe” yumuko ito upang magbigay galang

“Tsk, how did she even like you?” Raefon

“Alam mo bang ang tindahan mo ang nagpapasikip sa daan na ito?” Edward

Halos lahat ng mga nasa daan na ito ay halos babae na bumibili ng gulay kala Dio

“Ipagpaumanhin niyo po ang kaabalahang idinudulot namin sa daan na ito, hayaan niyo pong kami ay lumipat” magalang na sabi ni Dio

Ikinuyom ko ang kamao ko, bakit ba nila pinakikialaman ang trabaho ni Dio?! Kung magpatuloy nalang kaya sila sa paglalakad at hindi mameste ng buhay ng iba?

Nag iwas agad ako ng tingin sa tatlong prinsipe ng mapatingin sila sa akin, wag kang magpahalata at baka maparusahan ka ng ama.

Akala ko ay wala na sakin ang tingin nila kaya nung sumilip muli ako sa ginagawa ng tatlo ay nakangisi na sila

Nagsimula na muli silang maglakad, nakatingin na lamang ako sa likod ng tatlong prinsipe hanggang makarating na sila sa dulo, bumilis ang tibok ng puso ko ng sabay silang tumingin sakin at ngumisi.

Be careful

They mouthed

(🖤🖤🖤🖤🖤)

chapter 18

“Nandito ka nanaman, Cazim”

Ibinaba ko ang dala dala kong bag na pinahiram sakin ni Rosie, tsaka nilapitan si Dio na nagbubuhat ng mga sako na may lamang mga gulay upang ilagay sa loob ng tindahan…

“Wala ka bang pasok?” Tanong nito

Napahawak ako sa batok tsaka malapad na ngumiti sa kaniya, ilang araw na akong laging nabisita dito sa tindahan nila Dio maaga akong umuuwi upang maaga ko din siyang makita….tinahian na din ako ng maraming damit pang itaas at pang ibaba ni Rosie dahil hindi naman pwedeng paulit ulit kong suutin ang iisang damit na pinapahiram nito sakin.

“Tapos na ang klase namin” sagot ko at ibinigay ang plastic na naglalaman ng gulay sa matandang bumili

“Diba ay nabibilang ka sa mga pulang estudyante?”

Alanganin akong tumango

“May pinsan kasi akong nag aaral sa pinapasukan mo pulang estudyante din siya”

“A…Anong pangalan?”

“Mary, kilala mo ba?”

“Pamilyar…”

Tumango lang ito, nagtama ang mata namin ni Gerick ang kaibigan ni Dio…tinaasan niya ako ng kilay, tsk wala siyang ibang ginagawa kundi painitin ang ulo ko at asarin ako sa tuwing nandito ako, masiyado din siyang clingy kay Dio minsan ay nakikita ko silang masiyadong magkadikit na para bang walang salitang espasyo na nabibilang sa kanilang bokubolaryo, siguro ay lumaki lang talaga silang sweet sa isa’t isa, nag iwas ako ng tingin bago ko pa maihagis sa mukha niya ang hawak na repolyo

Maraming bumabati kala Dio, karamihan ay ang mga pulang estudyante kinakabahan tuloy ako na baka may makakilala sakin….hindi din mawala sa isipan ko ang ibig sabihin ng tatlong prinsipe noong nakaraang araw, sakin sila nakatingin kaya kahit ideny ko pa ay hundred percent na ako ang sinabihan nila, o baka inasar lang nila ako, kahit anong kabaitan mga prinsipeng iyon hindi pa din maiiwasan na maipakita ang kanilang kabang ugali.

“Cazim, m…magandang hapon”

Nginitian ko ang babaeng mukhang may pagtingin sakin dahil na sa akin lagi ang tingin niya kapag nandito siya sa tindahan bumibili

“Katulad din ba ng dati?” Tanong ko

She nodded

Hinayaan niya akong pumili ng mga gulay na lagi niyang binibili dito, nagpasalamat ito bago kunin ang plastic

“Kaarawan pala ng lola ko baka gusto mong pumunta? Isama mo na sila Dio” tumingin ako kay Dio akala ko ay nasa likuran ko lang siya, bumuntong hininga ako at tumingin muli sa harapan

“Sila Dio nalang ang imbitahan mo dahil bawal akong magpagabi” ani ko sa kaniya

“Sige….pero saan nga pala ang iyong tirahan? Baka sakaling ipag balot kita nang handa at ihatid sa iyong tinitirhan?”

Umiling ako sa kaniya

“Hindi ko pwedeng sabihin ngunit salamat, sa susunod na lamang, maligayang kaarawan sa iyong lola”

Ngumuso ito at tumango, maya maya pa ay lumabas mula sa likod si Dio kasama si Gerick…napakunot ang noo ko ng makitang nag aayos si Dio ng kaniyang suot na pang ibaba, ngumisi si Gerick at may ibinulong kay Dio hindi ko alam kung ano ang sinabi nito ngunit ngumiti si Dio tsaka tumango.

What’s going on?

Curiousity kills me

“Gusto mo bang sumama sakin, Cazim?” Napatingala ako upang makita si Dio

“Saan ka pupunta?” Tanong ko

“Bibili tayo ng makakain”

“Ngunit walang magbabantay ng tindahan”

I heard someone tsked behind me, si Gerick….lihim akong umirap at sinundan na si Dio, bumili ito ng makakain pinapapili niya ako kung anong masarap pero hindi ko pa naman natitikman lahat ng mga binebentang pagkain dito kaya tinuturo ko nalang ay ang mga pagkaing mukhang masasarap, tumatango ito, habang naglalakad kami upang mamili pa ng ibang tindahan ng pagkain ay hindi ko maiwasang mapatitig sa kaniyang kamay, i want to hold him, gusto kong magkahawak ang kamay namin habang naglalakad lakad ngunit malabo atang mangyari iyon

“Dio…..?” Hindi niya ako narinig dahil halos pabulong nalang ang pagkakatawag ko sa pangalan niya at maingay ang paligid

“Dio?” Pag uulit ko

Napalingon na ito sakin

“May problema ba?”

Tumigil kami sa paglalakad

Umiling na lamang ako

May isang babaeng papalapit samin, nanlaki ang mata ko nang makita kung sino iyon agad akong nagtago sa likod ni Dio

“Sabi kong hintayin mo nalang ako eh, heto na yung pinapaluto mong siopao”

“Kakauwi mo lang?”

“Oo, hinanap namin si Prinsesa Cazimiya ilang araw na kasi siyang hindi sumusulpot sa likod ng paaralan”

Ngumiwi ako ng marinig iyon

Nawala na ata ang kaluluwa ko ng umalis sa harapan ko si Dio kaya kitang kita na ako ngayon ni Mary, kinakabahang umayos ako ng pagkakatayo….wag kang papahalata, tumingin ako sa kaniya kahit na gusto ko nang tumakbo papalayo, nakita ko ang dahan dahang pagpula ng tenga, leeg at pisngi nito tsaka nahihiyang tinakpan ang kaniyang mukha

“Siya ang kinukwento ko sayo, Mary, si Cazim…” kinukwento ako ni Dio sa kaniya? “Cazim si Mary pala pinsan ko, parehas lang kayo ng pinapasukan, pulang estudyante din siya”

“Pulang estudyanteng may dala dalang ginto?” Sumulpot sa likod ko si Victoria

Ngayon ang gusto ko na lamang ay lamunin ng lupa

“Prinsesa Victoria” yumuko si Dio upang magbigay galang

Itinago ko ang pouch kong nakasabit sa aking bewang, nakabukas iyon kaya nakita niya ang laman.

“P..prinsesa Victoria” yumuko din ako

Bakit sila magkasama?

“Tsk, bakit ba tayo nandito?” I heard Raefon’s voice!

Don’t efffin tell me, na lahat sila ay nandito?!

Nasa harapan ko na ang lima, magkatabi pa din kami ni Dio, pinaghihinaan na ako ng tuhod….

Tumingin ang tatlong prinsipe kay Dio lalo na sakin

“Hindi ko alam kung nang iinis ba ang tadhana, mukhang pinagtatagpo tayo ng landas….ano kaya ang ibig sabihin nun?” Sabi ni Raefon kay Dio

Hindi nagsalita si Dio

“Napag isipan namin na bibili ng mga gamit upang gamitin bukas, dahil gagawa kami ng bahay ng mga manok” sabi ni Mary

Nag usap ang mag pinsan

Nakatingin sakin ang apat

“Ano ang pangalan mo?” Tanong ni Victoria sakin

Namumula din ang kaniyang mukha

“C…Cazim”

“Napakagandang pangalan” nag iwas ito ng tingin “kinagagalak kong makilala ang isang kagaya mo, Cazim”

Nauna na ito kasama ang isa niyang tagapag bantay

Hindi ako pinansin ng tatlong prinsipe na kinahinga ko naman ng maluwag, pero ang sasama ng tinging binibigay nila sakin

(Re-watching word of honor😄)

chapter 19

“Bumili na kami ng gagamitin sa pag gawa ng bahay ng mga manok” nilapag ng tatlong prinsipe ang mga pinamili kahapon

Tumango ako at tumayo sa kinauupuan, hindi ako makakatakas ngayon dahil kailangan naming gumawa ng bahay ng mga manok para dito sa club, lumabas na kami sa bahay ni Mary at pumunta sa gilid tsaka inilapag ang mga gagamitin, tahimik si Victoria na nasa harapan ko at nag susuot na ng gloves nagkibit balikat na lamang ako at pinanood ang ginagawa ng tatlo, nililinya na nila ang mga kahoy at may martilyong hawak si Albert

Nakakahanga akala ko ay kailangan pa silang turuan kung paano gumawa ng mini poultry, alam na alam nila kung paano gumamit ng martilyo at mag pukpok, taga suporta lang kami nila Victoria habang si Mary naman ay nasa loob dahil naghahanda ng kakainin namin para mamaya

“Buti naman at marunong kayo niyan” sabi ko sa kanila

Napatigil si Edward upang makausap ako

“Isn’t amazing?” I nodded

“Victoria pakiabot nga nung pako sa tabi mo” inabot ni Victoria kay Albert ang mga pako

Nagtataka na ako sa pinakikitang ugali ng mga to sakin, si Edward at Mary nalang ang kumakausap sakin sa tuwing mag sasalita ako o magtatanong, hindi ba magandang pagkakagising nila? Gusto na ba nilang umuwi? Sa kalagitnaan ng pag iisip ko ay nilapag na ni Mary ang mga pagkaing ginawa sa lamesang gawa sa kahoy na nandito sa labas ng kaniyang bahay

Tinulungan ko nalang din itong kunin ang mga baso at pitchel na may lamang juice

“Sayang Cazimiya hindi mo nakita ang gwapong lalaking kasa kasama ng pinsan ko” masayang sabi ni Mary

Muntik na akong mapatumba sa pagkakatayo buti nalang ay nakahawak kaagad ako sa lamesa, nag ahhh nalang ako dahil wala akong maisip na sasabihin sa sinabi niya!

“Cazim ang ngalan niya, parang lalaking bersyon ng pangalan mo” pagpapatuloy nito “sigurado akong kapag nakita mo siya ay hindi mo maiiwasang kiligin”

Hindi nauutal si Mary samin ngayon, nasanay na kasi siyang lagi kami ang kasama pero sa mga oras na ito ang gusto ko lang ay katahimikan ni Mary dahil rinig na rinig siya ng apat….

6pm natapos sa paggawa ng mini poultry ang tatlong prinsipe, pagod silang napaupo sa damuhan at uminom ng tubig….tumayo naman si Victoria at naglagay ng hay sa loob habang kami ni Mary ay kinuha ang malaking kahon na may butas butas sa gilid at naglalaman ng anim na manok, tig iisa kaming anim at napag usapan din na papangalan namin ang mga manok namin ngunit hindi pa ngayon dahil kailangan muna naming tapusin ang bakuran nila.

Pinapasok na namin sa loob ang anim na manok, nakangiti akong sumilip sa bintana nila at nakita kong nagugustuhan nila ang bago nilang titirhan

“Ano gusto mong pangalan?” Tanong ko sa manok ko na lumapit sa bintana at nakipagtitigan sakin

May mga collar na ang mga manok kaya hindi kami mahihirapan kung sino diyan ang mga manok namin, kulay ube ang collar ng manok ko, itim kay Albert, puti kay Edward, pula kay Raefon, dilaw kay Mary at pink kay Victoria…kapag mabigyan na namin sila ng pangalan ay itatahi namin iyon sa mga collar nila

“Tapos na?” Humarap ako sa kanila

I sigh when i saw Victoria, Raefon and Albert stand up…not answering my question

“Mauna ka na Cazimiya, kanina pa naghihintay ang karwahe mo sa harapan, ganun din ikaw Victoria…maya maya na kami dahil tutulungan pa namin si Mary sa pag aayos ng mga nakakalat na gamit” Edward said

Tumango ako at walang ganang tumayo, hinubad ko ang gloves na suot at pumasok sa loob upang kunin ang bag ko matapos kong kunin ay nagpaalam na akong aalis…nakasabayan ko si Victoria sa paglalakad upang magtungo na sa aming mga karwaheng naghihintay sa harapan

Peke akong umubo tsaka nilingon si Victoria

“May problema ba?” Tanong ko

“Hmm?”

“May problema ba?” Pag uulit ko “kanina pa kita napapansing hindi umiimik, may problema ba sa palasyo niyo?”

Bumuntong hininga ito at tumigil sa paglalakad, tumigil din ako at nagtatakang nilingon siya….nagtatampo ba siya sakin dahil sa ilang araw ko nang pagtakas sa kanila upang magpunta sa bayan?

Yumuko ito, umalon ang kaniyang magandang buhok dahil sa biglaang pag ihip ng hangin….

“Cazimiya, alam mong ayoko sa mga sinungaling” pag sisimula nito

“Ano ang ibig mong sabihin?”

Maya maya pa ay umiling na lamang ito nang maingat na ang kaniyang ulo ay may malapad nang ngiting nakaguhit sa kaniyang labi….lumapit ito sakin at niyakap ako ng mahigpit, what’s with her?

“You can’t hide the truth forever” bulong nito na hindi ko naman marinig dahil sa unti unting paglakas ng ihip ng hangin

---

Nakasandal ang aking ulo sa bintana habang pinapanood ang bilog na bilog na buwan, pinagalitan ako ni ama ng makauwi ako bakit daw ako ginabi kaya gumawa ako ng alibi na nagtungo ako sa library ng paaralan at nag basa basa ng libro at hindi ko namalayan na gabi na pala, naniwala naman ito dahil huminahon ang kaniyang boses ngunit may idinagdag siya sa kaniyang sinabi

“Ayokong malaman na binubuhos mo ang iyong oras sa mga taong walang magandang maididulot sayo”

Kung ganon ay hindi ko na kailangang ibuhos ang oras ko sa aking ama dahil wala naman siyang magandang dinudulot sakin, ano kaya ang nararamdaman noon ni Cazim na pinatatago sa kaniya ng kaniyang ama ang totoong siya?

Pumasok si Rosie sa loob ng kwarto at nilapag sa gilid ng kama ang tinimpla nitong gatas para sakin

“Rosie?”

“Prinsesa Cazimiya? May ipag uutos po ba kayo?”

“Hindi ko na talaga kaya pang kalimutan ang mga naiisip ko tuwing lagi nalang akong pinapalayo ni ama sa lahat ng mga taong kakaibigan sakin…at laging pinapaalala na huwag ilabas ang totoong ako”

“Ano ang ibig niyong sabihin, prinsesa Cazimiya?” Nasa harapan ko na siya at handang handang makinig sa mga sasabihin ko

Im lucky to have her, siguro ay kapag wala si Mary baka lagi akong nakakulong dito sa kwarto o di kaya ay hindi nakakalabas/nakakatakas ng palasyo.

Siya lang kasundo ko dito.

“Ramdam ko na parang may tinatago sakin ang ama” pinagmasdan ko ang aking sarili sa repleksyon ko sa bintana, nakasuot ako ng asul na pajama, bagsak ang puti kong buhok at wala akong make up na nakabahid sa mukha “gusto kong malaman—”

“Prinsesa Cazimiya, huwag na kayong masiyadong mag isip ng mga ganiyan….maaga pa kayo gigising bukas, matulog na kayo prinsesa Cazimiya”

Napahawak ako sa noo at pumikit

“Maaari ka na ding matulog Rosie”

Nagpaalam na ito sakin

Pupunta na sana ako sa aking kama ng may marinig na kumakatok sa bintana ko ng lingunin ko kung ano iyon ay nakita ko ang itim na ibon dali dali kong binuksan ang bintana at pinapasok ang ibon, lumapag ito sa dulo ng kama ko

Inalis ko sa pagkakatali ang papel na nasa paa nito, matapos ko iyong gawin ay lumipad na siya papalabas

Kunot noo kong binuksan ang nakasulat

Goodnight, my Queen

Who fucking wrote this creepy message?!

(Drop ur zodiac sign⬇️⬇️)

the characters

-Rosie

-Dio

-Andrey

Edward

Raefon

-Albert

-Victoria

-Cazim/Cazimiya

Sa susunod na ang ibang characters na wala pa diyan, nirerespeto ko din ang mga iba ang pagkaka imagine sa mga mukha ng characters, photo not mine..sa pinte ko lang din yan nakuha, love lots and eat vegetables except me de joke lang hahahahaha.

Continue loving my characters.🖤🖤🖤🖤

chapter 20

Bumaba ako sa karwahe at inayos ang buhok bago pumasok sa loob ng school, napaatras ang ilang mga estudyanteng nadadaanan ko na ikinaikot ko nalang ng mata, ang tagal tagal ko nang nandito hindi pa din sila matigil sa kakalayo at bulungan tungkol sa akin, hindi ba nila napapansin na walang gulong nangyayari na kasama ako at lalong lalo na ay ako ang pasimuno? Of course im such a nice princess Cazimiya…good mood ako kaya wala akong ganang makipag away at bigyan pansin ang mga papansin

“Prinsesa Cazimiya!” Hingal na napatigil sa gilid ko si Rosie

“Layo ng tinakbo mo, anong kailangan mo sakin?” Tanong ko at inayos ang kaniyang nagusot na uniporme

Nahiya naman ito dahil marami ngang nakatingin samin

“Si prinsipe Raefon nakikipag away sa rooftop” bumuntong hininga ako at tumalikod na “p..prinsesa Cazimiya”

Magkaroon sana ng maraming pasa sa mukha yung lalaking yun, hindi ko siya pupuntahan bakit ko pupuntahan ang lalaking nagpapainit ng dugo ko? Hindi ko na pinansin si Rosie dahil feel ko naman na gusto niya akong papuntahin sa rooftop na hindi ko naman alam kung saan dahil wala namang nagsabi sakin na may rooftop pala dito, umupo na ako sa upuan ko at inilagay ang bag sa itaas ng lamesa tsaka tumingin sa paligid, wala pa si Victoria?

Dahil boring na ay nakinig nalang ako sa mga usapan dito sa loob ng classroom, sumandal ako sa kinauupuan at ngumuso

“Bigla nalang daw sinuntok ni Prinsipe Raefon yung isang abong estudyante” sabi ng prinsesang nasa likuran ko

“Maybe he offended Prince Raefon?”

“Prince Raefon is also known as a bad temper prince”

Parang gusto ko tuloy makisali sa usapan nila at sabihin lahat ng mga ayaw ko kay Raefon pati ang ugali nitong mas masahol pa sa aso! Kapag naiisip ko mukha niya gusto ko nalang na ibato siya sa ilog at hayaang anudin, sunod sunod na ang chismis tungkol sa nangyayari sa rooftop hindi pa daw tapos kaya tumayo na ako at naglakad palabas ng classroom, makikinood lang ako wala nang iba, hindi ako pupunta sa rooftop dahil nag aalala ako, pupunta ako dahil makikinood, parang mawala pag ka bored ko dahil wala pa si Victoria

Nagtanong ako kung nasaan ang rooftop, takot nilang itinuro sakin kung saan natawa nalang ako sa mga reaksyon nila, isang minutong nilakad ko ang hallway patungong rooftop, may tatlong hagdan pang bumungad sakin, inakyat ko iyon at nakita ko na ang pinto na kulay berde…binuksan ko iyon at nag isahang linya ang aking labi ng bumungad ang hindi ko mabilang na mga estudyanteng nakakakalat dito, naghalo halo na ang mga kulay

“Ehem” i cleared my throat

Napatingin sakin ang ilan, gulat silang yumuko upang batiin ako at binigyan ako ng daan…nang makalapit napayuko ako upang tignan ang kulay abong estudyanteng nakahiga na sa sahig at dumudugo ang ilong habang si Raefon ay pinipigilan na ng dalawa niyang kaibigan, late na ata ako dahil lahat ng mga members ng officials ay pinagdadakot na ang abong estudyanteng nasa sahig at mga kasamahan nitong nasa gilid at may pasa ang mga mukha at sabog din ang labi, gumilid ako upang bigyan sila ng daan

Hawak hawak ang baba na nilapitan ko si Raefon

Nakita ko na may gasgas sa pisngi nito, pangit na mga mas lalo pang pumangit unfair talaga ng mundo

“Im sorry for the trouble” hinging paumahin ni Albert sa mga estudyanteng nandito sa rooftop

“Are you ok?” Napatingin agad ako sa likod ko ng marinig ang pamilyar na boses

“Kanina pa kita hinihintay Victoria, nandito ka din pala?” Nakikichismis din pala tong prinsesang to kaya hindi ko siya makita

Hindi ako nito pinansin at tinignan ang gasgas na natamo ni Raefon

“Aalis muna ako, pinapatawag ako ng principal” pagpapaalam samin ni Albert

Tumango ako at kumaway sa kaniya

Hinila ko ang uniporma ni Edward, nagtataka ngunit nakangiting tinignan niya ako tinanong ko kung bakit napaaway si Raefon sinabi pala ng Kulay abong Estudyante na may gusto sila sakin at dadating ang araw na magagalaw nila ako, saktong narinig ni Raefon ang mga ito at doon na nagsimula ang lahat, kumuyom ang kamao ko

“Mga bastos pala mga yun ah!” Ani ko “dapat hindi niyo pinigilan si Raefon para siguradong durog mga mukha nila, nangangati kamao ko parang gusto ko tuloy silang papuntahin ulit dito at pagwawasakin mukha nila ahhhh”

Napasabunot ako sa buhok, kinabahan ako bigla, dahil paano kung hindi narinig ni Raefon ang usapan ng mga lalaking iyon? Paano kung sa mga susunod na bukas ay may bigla nalang humila sakin, hindi ako natatakot ma rape natatakot ako na baka malaman nila ang totoo…na hindi ako babae, natatakot ako na baka saktan ako ni ama at hindi ko pa binabalak sa ngayon na harapin si ama at ipakita sa kalahatan na hindi ako babae

“Raefon…” lumapit ako sa kaniya at walang pagdadalawang isip na niyakap siya “salamat”

He’s panting due to exhaustion

“Tsk” ginulo nito ang buhok ko at naramdaman ko ang paghalik nito sa bunbunan ko “avoid interacting with those kind of people”

Tumango ako

Sinamahan namin siya sa clinic, nilinis ang gasgas na natamo niya at binigyan siya ng gel para hindi pumeklat.

Kalahating oras kaming nandito sa loob ng canteen at tahimik na kumakain ng umupo si Albert sa gilid ko

“Ano daw ang gagawin sa kanila?” Tanong ni Victoria

“Wala pang pinag uusapan, pinauwi muna sila…” sagot ni Albert

“What?!” Galit na nahampas ni Raefon ang palad sa lamesa “paano kung gawan nila ng masama si Cazimiya?! Kailangan nilang maialis sa lugar na to at ilayo satin lalo na kay Cazimiya, kakausapin ko ang ama tungkol dito—”

“Kumalma ka Raefon” Edward

“Paano ako kakalma kung alam kong nasa peligro tong babaeng to?” Natutuwa na sana ako sa pinakikita ni Raefon pero napalitan ng inis ng marinig ko ang huli nitong sinabi

“Ipapaalam ko sa mahal na hari––” tumawa ako kaya naputol sasabihin ni Albert, umiling ako at pinalo braso nito

“Huwag na, may mga guards naman akong kasa kasama kaya hindi na kailangan at maraming ginagawa ang ama…kaya kung maaari lamang ay huwag niyo nang ipaalam pa” binigyan ko sila ng matamis na ngiti

“Ngunit kailangan—” i hushed Edward

“Kung ipapaalam niyo kay ama malaking posibilidad na hihigpitan niya ang mga bantay sa palasyo at baka hindi muna ako nito palabasin ng ilang araw o baka mas matagal pa” nagkatinginan silang lahat

Totoo ang sinabi ko, paano kung higpitan ni ama ang mga bantay sa palasyo paano ako makakatakas upang puntahan si Dio? At baka madagdagan si Rosie, hindi na din muna ako makakalabas ng palasyo.

Bumuntong hininga si Edward at may binulong kay Albert habang si Raefon naman ay mukhang alam na ang binubulong ng mga kaibigan sa isa’t isa.

Third person Pov:

We already knew the true you Cazimiya

“Victoria, aalis ka na?” Humarap si Victoria kay Cazimiya na nag aayos na ng gamit

“Kakausapin pa ako ni ina kaya kailangan ko nang makauwi”

Tumango si Cazimiya at hinayaang lumabas si Victoria, naglalakad sa hallway si Victoria ng magkasalubong sila ng tatlong prinsipe

“Tigilan mo ang hindi pagpansin kay Cazimiya” walang emosyon na sabi ni Edward sa kaniya

Hindi tumingin si Victoria sa tatlo dahil ayaw nitong matignan o masilayan man lang ang nakakatakot na tinging ibinibigay sa kaniya ng mga ito.

“Remember Victoria ang pamilya mo ay may malaking utang, kapag hindi mo sinunod ang gusto namin ay isang pitik ng aming mga daliri magiging pulang estudyante ka at magiging katulong namin ang pamilya mo” Raefon said

“Stop liking Cazimiya, kapag kaibigan kaibigan lang” bulong sa kaniya ni Edward

nanginginig na tumango si Victoria sa kanilang tatlo

How can i stop liking Cazimiya? He caught my heart so bad that i can’t even look at the other guys.

chapter 21

“prinsesa Cazimiya ipinatatawaf kayo ng mahal na hari” natigil ako sa paglilibot sa garden ng lapitan ako ni Andrey

Tumango ako at pumasok na sa loob ng palasyo, nang madaanan ko ang kusina ay nakarinig ako ng galit na galit na tono kaya tumigil ako sa harapan ng kusina upang makita kung ano ang nangyayari, napakunot ang noo ko ng masilayan si Rosie na nakaluhod sa sahig habang nililinisan ang nagkalat na pagkain, pinagagalitan at dinuduro siya ng pinaka nakatataas sa lahat ng mga katulong dito sa palasyo, naglakad ako papasok sa loob ng kusina at hindi pinansin si Andrey na nakasunod pala sakin, gulat na napatingin sakin si Rosie tumayo ito at lahat sila ay binati ako

“anong nangyayari dito?” tanong ko

Lumayo ang ilang mga katulong at tumalikod, natatakot na sagutin ang katanungan ko kaya tinitigan ko ang nasa gilid ni Rosie ang mayordoma ng palasyo, I really hate this old woman imbes na respetuhin ko siya dahil siya ay matagal nang nagtatrabaho dito sa palasyo at matanda na siya ay mas lalo lang niya akong iniinis, she don’t deserve my treatment nasisilayan ko minsan kung paano nito kutyain at pahiyain ang ibang mga katulong dahil lang sa maliit na pagkakamali.

Pinag cross ko ang aking mga braso at itinuro ang kalat na nasa sahig

“bakit nakakalat sa sahig ang kalat na iyan?” tanong ko sa kaniya

“prinsesa Cazimiya, ipagpaumanhin niyong hindi ako nakasagot agad” iniikot ko ang aking mga mata “hetong si Rosie ay wala nang nagagawang tama—”

“paano mo naman nasabi yan?” tinaas ko ang aking kilay

“inuutos kong ipadala sa kaniya ang maliit na sabaw at iba pang pagkain sa mga bantay sa labas—”

Muli ko siyang pinutol, tinuro ko ang nakakalat na pagkain sa sahig bago kinuha ang hawak hawak na telang pinampupunas ni Rosie kanina tsaka iyon ibigay sa mayordoma, nagtataka itong tinignan ako

“walang ginawang tama ang aking taga alaga? Mukhang ikaw ang walang ginagawang tama sa palasyong ito…”

“Prinsesa Cazimiya—”

“uutusan mo siyang magdala ng pagkain sa mga bantay! Hindi bat ang trabahong kailangan niya lang gawin ay ang bantayan at alagaan ako, ako ang mag uutos sa kaniya hindi ikaw at sino pa man, sino ka para duruin siya gamit ang iyong makasalanang mga daliri?! Sino ka para ipahiya siya?! Hindi na makatarungan pa ang iyong ginagawa, namumuhay ka na lamang na parang isang reyna…mas lalo mo pang ginagawang utusan ang mga utusan!” hinila ko ang braso ni Rosie at itinabi sakin “andrey”

“ano ang iyong ipag uutos Prinsesa Cazimiya” pumunta ito sa gilid ko at yumuko hinihintay ang aking sasabihin

“palitan ang mayordoma, ipadala ang babaeng ito sa malayo”

Napasinghap ang mga nasa loob ng kusina, napaluhod ang mayordoma at nilapitan ako sabay hawak sa laylayan ng bistidang suot ko nag iwas ako ng tingin at itinulak siya gamit ang aking takong papalayo sakin, sinira niya ang araw ko.

“patawad prinsesa Cazimiya hindi ko na muli uulitin pa ang ginawa ko, huwag niyo kong tanggalin sa aking pwesto”

Lumabas na ako sa loob ng kusina, yumuko si Rosie at naluluhang humingi ng pasasalamat.

“matagal na naming hinihiling na maialis sa pwesto ang mayordoma dahil sa masama niyang ugali ngunit nahihiya kaming lumapit sa mahal na hari mas lalo na sa iyo Prinsesa Cazimiya”

“kung may kailangan kayo at problema magsabi lang kayo sakin, handa akong tumulong…ako ang prinsesa sa palasyong ito tandaan niyo yan”

Kumatok ako sa pintuan ng kwarto ni ama, may lumabas na isang katulong at sinabing maaari na akong pumasok nang makapasok ay nakita ko si ama na nakatayo sa harapan ng salamin…kumuha muna ako ng lakas bago siya nilapitan, ano nanaman kaya ang sasabihin nito sakin? sana naman ay huwag nakakasama ng araw dahil sirang sira na ang araw ko ngayon huwag n asana niyang dagdagan pa tsaka maya maya din ay tatakas nanaman ako upang bisitahin si Dio.

“ama, ipinatatawag niyo daw ako?”

“ayusin mo ang iyong mga kagamitan dahil kinabukasan ay lahat ng mga piling prinsipe’t prinsesa, kasama ka na don ay magtitipon tipon sa iisang kakagawang palasyo sa kanluran, isang linggo ang pananatili niyo don” inayos niyo ang buhok tsaka ako nilingon

“ipagpapaliban ba ang klase ng mga napili?”

Tumango ito at humakbang papalapit sakin, hinawakan nito ang mahaba kong buhok tsaka ngumiti

“tandaan mo lahat ng ibinilin ko sayo Cazim” sabi ko na nga ba yan nanaman lalabas sa bibig niya

“opo ama”

“maganda nang nagkakaintindihan tayong dalawa” inilagay nito sa likod ng aking tenga ang ilang hiblay ng buhok na nakaharang sa mukha ko “may bago kang mga bistida, ipinalagay ko na sa iyong kwarto lahat ng bistidang hindi na kasya sayo ay itapon mo na” tumalikod na ito

“ama….pwedeng ibigay ko na lamang sa anak ng ating mga katulong?”

Napatigil ito sa paglalakad, he tilted his head.

Kinabahan ako ng tumawa ito na para bang nahihibang na

“what’s with the sudden change? Hindi pa din ako makapaniwalang nag iba ka…..i don’t feel the fierce personality on you anymore, para ka nang basong madaling mabasag Cazim”

“a…ama”

“maaari ka nang bumalik sa iyong kwarto at mag impake”

Tumango ako at lumabas na ng kwarto ni ama, habang naglalakad sa hallway ng palasyo ay nakayuko lamang ako

Chapter 22

Nasa karwahe na kami ni Rosie, lahat ng mga piling prinsipe at prinsesa ay nasa mga karwahe na din nila, iisang daan lang ang dadaanan namin kaya sunod sunod ang mga karwahe nangunguna ang aking karwahe nasa likod na ang iba pa, yakap yakap ko ngayon ang nadala kong stuff toy at nakasandal ang aking noo sa bintana

“pwede ba talaga akong sumama Cazimiya?”

Tumingin ako sa katabi ni Rosie, ngumiti ako at tumango

“basta sundin mo lang si Rosie, Mary, hindi naman tayo mahuhuli eh” sabi ko dito

“huwag kang mag alala Mary hindi ako masungit, pinaalaman ka na din nila Prinsesa Cazimiya sa iyong guro” Rosie held her hand

Napag desisyunan kasi namin nila Victoria na isama si Rosie at kaninang madaling araw ipinaalam namin ito, basta ang gagawin ni Mary ay magiging katulad siya ni Rosie para papasukin siya sa loob ng palasyo sa kanluran, kaya nakasuot siya ngayon ng katulad kay Rosie, kalahating oras na ang nakakalipas ng makarating na kami sa kanluran inilabas ko ang aing ulo sa karwahe at inilapat ang dalawang palad sa upuan lumawak ang ngiti ko ng makita ang malaking batong nakatayo sa gilid ng gate ng kanluran at may nakaukit doon na kanluran so…kanluran talaga ang pangalan ng bayan na io? Pati na din ang palasyo? Nang ma gets ay napatango ako, tumingin ako sa likuran ng karwahe at nakita ko si Raefon na nakikipag agawan ng tali sa nag papaandar ng kaniyang karwahe gusto atang siya ang magpatakbo ng kaniyang karwahe

Habang si Albert naman at Edward ay pinipigilan si Raefon sa pang aagaw ng tali, iisang karwahe ang sinakayan nila dahil sabi nila nakakatamad bumiyahe kapag walang kasamang kaibigan wala din naman kasi silang isinamang mga katulong nila.

Hindi ko kita si Victoria pero siya ang nasa pangatlong karwahe siguro ay natutulog.

“mag ingat ka Prinsesa Cazimiya” pag papaalala sakin ni Rosie

“ilabas mo ang iyong ulo Mary tignan mo ang mga tao dito sa kanluran” tumango si Mary at masayang ginaya ang ginagawa ko

Friendly ang mga tao dito, lahat sila at yumuyuko at kumakaway kapag napapadaan ang mga karwahe namin, may mga batang naghahabulan habang may mga hawak na dahon na ginawa nilang saranggola, may mga tindahan din ng mga palamuti at mga kasuotan na magaganda ang tela, pati na din masasarap na pagkain

“prinsesa Cazimiya!” tawag sain ni Edward

Kumaway ako sa kanila

“akin na kasi, hindi mo ba ako naririnig?” napaikot ang mata ko ng marinig si Raefon

“ngunit prinsipe Raefon hindi po maaari”

“raefon, itigil mo na iyan” Albert

“huy Prinsipe Raefon nakikita ka ng mga tao hindi ka ba nahihiya?” nginuso ko ang mga taong nakatingin na sa kaniya ngayon

Tumawa ito at nag pose pa, pinasadahan ang buhok gamit ang daliri sabay kindat sa grupo ng mga dalagang may mga dala dalang pamaypay

“nakatingin sila sakin dahil sa aking kagwapuhan, Prinsesa Cazimiya, kaya bakit ako mahihiya?”

Hindi na ako sumagot pa sa kaniya, pinasok ko na sa loob ang ulo at isinarado ang bintana…masisira lang niya kasiyahan ko, tumigil kami sa harapan ng pintuan ng palasyong kanluran, pinagbuksan ako ng pinto ng nagpapatakbo ng karwahe namin at tinulungan akong makababa, nagsilabasan na din ang lahat sa kanilang mga karwahe at busy sa pagtingin sa paligid, napakagandang lugar ang lawak din ng lupain at hindi mawawala ang fountain na nasa gitna ng daan pati na din mga makukulay na bulaklak.

Hahawakan ko palang sana ang suot suot kong malaking sombrero ng hanginin iyon, hahabulin n asana ni Rosie ng makitang nalipad papunta kay Albert ang sombrero walang hirap niya itong tinalon at nilingon ako

Sabay silang tatlong lumapit sakin

Napataas ang aking dalawang balikat ng isuot sakin ni Albert ang sombrero at siya pa ang nagtali nun para hindi na liparin ng hangin

“napansin kong magaganda ang mga binibini sa labas ng palasyong ito” paninimula ni Raefon tsaka nilagay ang dalawang palad sa magkabilaang bewang

“gusto mo bang puntahan ang mga binibining sinasabi mo?” tanong sa kaniya ni Edward

Nag isip muna si Raefon bago umiling at tinuro ako, kaya napaturo na din ako sa sarili

“bakit?” nagtataka kong tanong

“nasa harapan ko ang pinaka magandang binibini kaya hindi na kailangan pang magpakalayo” ngumisi si Raefon, tinapik ang aking sombrero bago pumasok sa loob ng palasyo

“pumasok na tayo?” yaya sa akin ng dalawa

“mauna na kayo hihintayin ko pa si Victoria”

Nagkatinginan muna ang dalawa bago tumango at pumasok na sa loob, nilakad ko ang pwesto ng karwahe ni Victoria, nakasunod sakin si Mary at Rosie

“nasaan si Victoria?” tanong ko sa katulong na isinama nito

“mahimbing ang pagkakatulog ng prinsesa” binuksan nito ang pinto ng karwahe at bumungad ang magandang dilag na yakap yakap ang unan at nakabukas pa ang bibig habang humihilik

Napangiwi ako at the same time natawa sa nakikita

“napagod sa biyahe si Prinsesa Victoria” Mary

Pumasok ako sa loob ng karwahe, lumuhod ako upang pantayan si Victoria…tinapik ko ang pisngi nito, ang lambot talaga ng kaniyang balat parang marshmallow

“Victoria” tawag ko sa pangalan niya

She scratch her eyes bago dahan dahang minulat ang mata, nagulat ako ng bigla itong umupo ng makitang magkatapat ang aming mukha, namula ito at kinuha ang salamin at inayos ang sarili

“huwag kang mag alala maganda ka pa din kahit na bagong gising” sabi ko sa kaniya

“b…bakit nasa loob ka ng karwahe ko?” tanong nito sakin

Tinuro ko ang nasa harapan na namin ngayon

“nandito na tayo sa palasyong kanluran sa loob mo nalang ipagpatuloy ang iyong pagtulog dahil baka sumakit ang iyong katawan kapag nandito ka at nakabaluktot” lumabas ako ng karwahe at nakita ang mga tauhan ng palasyong kanluran na ipinapasok na ang mga gamit namin sa loob gamit ang de tulak na metal parang katulad sa mga hotel na lagayan ng mga luggage

Bumaba na si Victoria sa karwahe at sabay na kaming pumasok sa loob, nagkumpulan ang mga kasamahan namin sa sala hindi naman kami makalapit sa tatlong prinsipe dahil pinalilibutan sila ng mga prinsesa

Umupo kaming dalawa ni Victoria sa bakanteng upuan habang si Mary at Rosie ay sumunod sa may mga dala ng aming mga kagamitan

Pumasok ang isang matanda ang hari ng kanluran kaya napatayo kaming lahat at binati siya, nagtungo ito sa harapan kasama ang isang lalaking may hawak ng nakatuping papel

“pinili ko kayong magtungo at manatili sa aking palasyo ng isang linggo upang gawing bakasyunan ang palasyong ito at sa labas ng palasyong ito, may ilang mga patakaran lamang akong gusto kong sundin niyo….” Pinatunog nito ang daliri kaya nagmamadaling binuksan ng lalaki ang papel na nakatupi at nagsimulang sabihin ang mga patakaran

Unang una niyang binaggit na huwag mag aaway away at gumawa ng gulo, respetuhin ang isa’t isa, may curfew din dapat alas otso ng gabi nasa kani kanilang kwarto na at wala na dapat matitira sa labas marami pang sinabi kaya naririnig ko mga pag ayaw ng ilan sa ibang patakaran

“is this really a vacation?” Victoria whispered

Nagkibit balikat ako

chapter 23

Si Rosie at Mary ang nag ayos ng aking mga kagamitan dito sa aking tutuluyang kwarto, malaki ang bawat mga kwarto sa palasyong ito at talagang pinaghandaan ang lahat dahil malinis na malinis ang paligid ni isang alikabok ay wala kang makikita, malaki din ang kama pwedeng apat na tao ang matulog may malaking cabinet na nasa gilid ng bintana may mini chandelier sa kisame kulay puti ang pintura, bilog na carpet na nasa sahig sa harapan ng kama at full body mirror may mini bookshelves, mini sala at may isang higanteng upuan na sa tingin ko ay hindi ko naman magagamit dahil sobrang taas

matapos kong pasadahan ng tingin ang kwarto ay tinungo ko naman ang pintuan na mukhang pintuan ng banyo pumasok ako sa loob at nakita ko na may bathtub na hugis bilog na gawa sa matibay na kahoy ang nasa gitna at nang nilapitan ko ay naamoy ko kaagad ang amoy gatas na lagi kong ginagamit panligo sa palasyo at may mga kulay pulang rose petals din na mas nagbibigay bango sa panligo ko, ayos na din ang ganitong size ng kwarto at banyo sakto lang para tuluyan ng isang tao dahil sa palasyo namin ay halos buong barangay na ang pwedeng manirahan sa kwarto ko,nakakasawa din ang ambience

lumabas na ako ng banyo, wala na akong magawa….tulog si Victoria gusto atang magpuyat mamayang gabi habang ang tatlong prinsipe naman ay nowhere to be found hindi ko din pwedeng puntahan sila Mary at Rosie dahil hindi ko naman alam kung saan ang pagtutuluyan nila at tsaka mahigpit na pinagbabawal na magkita ang katulong ng mga prinsipe’t prinsesa kapag wala namang kailangan pang iutos dahil dito sa palasyong kanluran mayroon kaming sariling katulong, at kapag lalabas ng palasyo pwede kong makasama sila Rosie at Mary pero hindi ko kailangang mag alala dahil sabi ng hari parang magbabakasyon lang din ang mga isinama naming mga katulong dito, magkakaroon din sila ng party at sayawan

lumabas ako sa kwarto at nilakad ang may kahabaang hallway, may mga prinsesa akong nadadaanan at lahat sila ay napapalayo sakin, nagpalit ako ng damit kaya nakasimpleng bistida lang ako na kulay ube at flip-flops may dala dala din akong pamaypay dahil ang init init ng panahon ngayon, nakataas din ang buhok ko dahil pinagpapawisan ako ng malala!

“prinsesa Cazimiya may ipag uutos po ba kayo?” nilapitan na ako ng magiging katulong ko ng isang linggo

“tatawagin kita kapag may iuutos ako” sagot ko

Yukong umatras ito

“Prinsesa Cazimiya” nilingon ko kung sino man ang tumawag sa aking pangalan at nakita ko ang isang prinsipeng ngayon ko lang nakita na luapit sakin at kinuha ang aking kamay tsaka hinalikan ang likod ng aking palad na ikinataas ng aking kilay “kinagagalak kong makita ang napakagandang dilag ng palasyong Cadrica, marami akong naririnig tungkol sayo”

Ahhh, hindi na ako nabigla dahil halos lahat ng royal family ay kilala ako

“kinagagalak din kitang makilala, ipagpaumahin ngunit ano ang iyong ngalan? Ngayon lamang kita nakita”

“ako si prinsipe David, ang prinsipe ng palasyong kanluran” napa O ang bibig ko at tumango “umuwi ako kaagad galing sa pag gagala dahil nabalitaan kong ngayon ang araw ng punta niyo dito”

“hindi ko alam na may anak ang hari ng kanluran”

Natawa ito, pantay pantay ngipin niya at ang puti puti din parang sagana sa toothbrush at toothpaste, fair skin, slim, neat black hair, tall, dark brown eyes…..i admit he’s attractive mahahawa ka din kapag nakangiti ito

“ngayon ay alam mo na” ani nito “saan ka pupunta? Gusto mo bang gumala sa labas ng palasyo? Maaari kitang samahan kung hindi mo mamasamain”

“uhmm, mainit ang panahon nakakatamad, kaya dito muna ako at hihintayin ang kaibigan kong gumising”

Sinundan ko siya at napunta kami sa likod ng palasyo kung saan nandito lahat naka display ang kanilang mga alak na nasa malalaking jar, pinakita nito sakin ang kanilang masasarap na alak na sampung taon nang tinatago upang mas sumarap pa ang lasa…binuksan nito ang takip tsaka kumuha ng dalawang maliit na baso nang malagyan niya ang baso ko ng alak ay nagpasalamat ako at inisahang lagok, gamit ang likod ng palad pinampunas ko iyon sa aking bibig

Ang sarap nga! Ngayon lang ako nakatikim ng alak na sobrang sarap, worth it naman pala ang sampung taong paghihintay! Kung ganito ang alak sa palasyo namin ay sigurado akong araw araw ay umiinom ako

Humingi pa ako na ikinatawa nito, hanggang maka apat na baso ako ng alak..

“ayos ka lang prinsesa Cazimiya?” tanong sakin ni David

Tumango ako

“nakalimutan kong pigilan ka sa pag inom, madaling makalasing ang alak na napili ko”

“huwag kang mag alala, ayos lang ako, hindi pa naman ako lasing” nag thumbs up ako sa kaniya “nga pala ilang taon ka na?”

“16”

Muntik na akong mahulog sa kinauupuan buti hinawakan agad nito ang braso ko

“may problema ba Prinsesa Cazimiya? Mukhang lasing ka na talaga kailangan na kitang ibalik sa iyong kwarto baka pagalitan ako ni ama” tumayo ito at nilagay ang isa kong braso sa balikat niya at inalalayan akong makatayo

“ang bata mo pa pala, isang taon ang tanda ko sayo pero ang unfair dahil parang nasa 20s ka na dahil sa tangkad mo” sabi ko

“marami ngang nagsasabi sakin niyan”

“look oh dulo nalang ng flip flops ko ang nakalapat sa lupa” tinuro ko ang flip flops ko sa kaniya

“flip flops?” naguguluhang tanong niya sakin “ano ang ibig mong sabihin?”

“flip flops, hindi mo ba alam yun? Ang ibig sabihin nun tsinelas…..” pinalo ko braso nito

“ahh, prinsesa Cazimiya bubuhatin kita kaya huwag kang mabibigla” nakangusong tumango ako

Binuhat ako nito at walang hirap na naglakad

“so strong” I chuckled

He chuckled

“prinsipe David, ano po ang nangyari kay prinsesa Cazimiya?” tanong ng isang katulong

“maraming nainom na alak, kasalanan ko ito dahil ko napagsabihan, pakihanda ng kaniyang kwarto”

Pumasok kami sa loob ng palasyo, I squinted my eyes to see my sorroundings clearly ng malapit na kami sa kwarto ko naaninag ko kaagad ang tatlong matatangkad na lalaking nakasandal sa harapan ng pintuan ng kwarto ko

“ako si prinsipe David kinagagalak ko kayong makilala, ano ang ginagawa niyo sa harapan ng kwarto ni Prinsesa Cazimiya?” tanong ni David sa tatlo

“bakit buhat buhat mo si Prinsesa Cazimiya?” Albert

“lasing ba siya?” lumapit si Edward at nilapitan ang ilong sa aking bibig, nakiliti ako ng dumikit ang buhok nito sa aking noo

I giggled

“tsk, give her to me” inagaw ako ni Raefon sa mga braso ni David “you can go now, kami na bahala sa kaniya”

“hindi ko siya pwedeng iwanan dahil ako ang dahilan kung bakit siya nalasing, at hindi ko alam kung kaano ano kayo ni Prinsesa Cazimiya”

Napapikit si Raefon kaya tumingala ako

“kaibigan kami ng prinsesa Caziiya, huwag kang mag alala hindi namin siya gagawan ng masama” Albert

Binuksan na ni Edward ang pintuan ng kwarto bago ako mapasok tinignan ko si David at kinawayan, nang makapasok sa loob inilapag ako ni Raefon sa kama I yawned at niyakap ang unan na itinabi sakin ni Edward

“ ang ama“ I murmured

“what?!” inis na tanong ni Raefon

“calm down” Albert

“calm down? Hindi mo ba nakitang karga karga nung lalaking yun si Cazimiya?! He even touched her, that damn kid” Raefon

“hindi lang ikaw ang nagtitimpi ngayon pero––” hindi ko na narinig pa ang sunod na sasabihin ni Edward at Albert ng lumayo sila sakin at nagbulungan

“ang ama…” muling nadulas na salita sa aking dila

Umupo ang tatlo sa kama at pinag gitnaan ako, inalis ni Albert ang unan na yakap yakap ko at ipinalit ang kaniyang hita, ginawa kong unan ang hita nito habang si Raefon naman ay nasa kabila at nakalapat ang dibdib sa aking likod habang nilalaro ang aking buhok lastly si Edward na nasa paahan ko at inaalis ang suot suot ko pang tsinelas

“we love you Cazimiya, samin ka lang” Raefon

“ngunit ang ama….”

“hmm?” nilapit ni Edward ang mukha sa akin at binigyan ng halik ang aking tenga “we can’t hear you” he whispered

Hindi na ako nakasagot dala sa kalasingan at kaantukan nakatulog na ako at hindi ko na alam ang mga sumunod na nangyari

chapter 24

“May malapit na ilog dito, gusto mo bang puntahan natin?”

“tayong dalawa lang?” tanong ko

Tumango si Victoria kaya tumayo na ako sa pagkakaupo sa tabi ng fountain, hayyyss sayang kung kaming dalawa lang ni Victoria ang tutungo sa ilog na sinasabi nito gusto kong isama sila Mary at Rosie ngunit may ginagawa sila, yumuko ako upang hindi matampal ng sanga ng punong kahoy papasok na kami sa parang gubat marami nang mga sangang nasa paligid at kapag hindi ka magdahan dahan baka masabit kasuotan mo o di kaya ay magkaroon ka ng maliit na hiwa, hindi din nawawala ang mga insektong maiingay pati na din mga palakang nasisitalunan papalayo kapag may naririnig na kaluskos

Hinawakan ni Victoria ang kamay ko kaya napangiti ako at nagpahila sa kaniya, nang makarating na kami sa ilog na sinasabi niya ay nagkatinginan kaming dalawa tsaka nag apir pa, hinila niya ako papunta sa malaking bato sa gilid din asul na asul na tubig, umupo kaming dalawa doon at pinanood ang ilang mga isdang malayang lumalangoy sa ilog at nakikipaglaro sa mga kapwa isda, inilagay ko ang baba sa nakayupi kong mga tuhod

“Cazimiya” mahina niyang tawag sa pangalan ko

“hmm?” tinignan ko siya

She’s playing her hair

“bakit?” I asked “may sasabihin ka ba?”

Umiling ito tsaka ngumiti, nagtatakang tumango ako at nag iwas ng tingin ngunit hinawakan niya ang kamay ko, bumukas ang bibig niya kaya umayos nalang ako ng pagkakaupo

“may katanungan lamang ako na gusto kong sagutin mo” ani nito

“sige”

“paano kung ang mga taong nakapaligid sayo ay hindi totoo?” kumunot ang noo ko

“ano ang ibig mong sabihin, Victoria?”

Humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay ko, hindi ko pinahalatang nasasaktan ako dahil gusto kong malaman kung ano ang ibig niyang sabihin….yan ba ang bumabagabag sa kaniyang isip? Bumuntong hininga ako

“paano kung hindi totoo ang mga pinakikitang ugali sayo ng mga taong nasa paligid mo?” mas lumapit ito sakin kaya napa usog ako at tinignan ang likuran, kunti nalang ay madudulas na ako sa batong kinauupuan namin ngayon at babagsak ako sa medyo may kalalimang ilog “Cazimiya! Paano kung sabihin ko sayong hindi sila katulad ng iniisip mo? Hindi sila mabuting tao, paano kung masasama sila?!”

Malakas nitong sabi sakin

“V…..Victoria, anong nangyayari sayo?”

Nang mabalik ito sa ulirat ay hindi ko na namalayang nadulas na ako sa kinauupuan, nanlaki ang mata naming dalawa hindi ko na naabot pa ang kamay ni Victoria dahil masiyadong mabilis ang pangyayari…..narinig ko ang pagtili nito, minamalas nga naman sa dinami daming araw na pwede akong bumagsak sa ilog, mahulog sa ilog, mabasa ng tubig na galing sa ilog ngayong araw pa na ganito ang aking kasuotan, hindi ako pwedeng umahon dahil malalaman nito na hindi ako isang prinsesa, napamura ako sa kaisipan at sumilip ng unti nakita ko itong tumatawag nang mga tao upang tulungan ako kaya nilubog ko muli ang ulo sa tubig

Nakangiwing lumangoy ako papalayo sa pwesto ni Victoria nang makitang wala nang tao ay umahon ako at nagmamadaling nagtango sa puno na nakita nang marinig ang ilang mga taong tumatawag sa pangalan ko, hindi ako pwedeng umuwi ng basa nito…..sa tingin ko kailangan ko munang manatili sa pwestong ito hanggang matuyo, pinadulas ko ang katawan sa puno hanggang mapaupo sa lupa

Muling nabalik sa isipan ko ang sinasabi sakin ni Victoria, anong gusto niyang iparating sakin? gusto kong isipin na ako ang taong sinasabi niya pero hindi ko magawa dahil sabi niya
sila ibig sabihin hindi ako at hindi lang iisa, sino naman ang mga yun?

Gusto ko tuloy makita si Rosie upang maialis ako sa lugar na to

Sumilip ako sa kinaroroonan ng mga tao at marami nang nasa gitna ng ilog at mukhang hinahanap ako, iniisip ata nilang nasa ilalim ako ng ilog at hindi na nakaahon.

I silently groaned and napahilamos sa mukha

Maya maya ay may biglang tumakip sa mukha ko, gulat na inalis ko iyon kaagad at tinignan kung ano iyon, malaking tuwalya…binalot ko kaagad ang sarili ko sabay tayo at pinasadahan ang buong palogid ngunit wala akong makitang ni isang anino, tumingala din ako para malaman kung sino ang bumato sakin nito pero wala, napakuyom ang aking kamao….ibig sabihin may taong nakakita sa sitwasyon ko ngayon, paano kung ipakalat niya ang sekreto ko?

“bakit basang basa ka Prinsesa Cazimiya?”

Inilagay ko ang hintuturo sa labi upang senyasang huwag siyang maingay tumango ito at nagpahila sakin, pumasok ako sa loob ng kaniyang kwarto at umupo sa maliit na kama….kinuha ni Rosie ang tuwalyang nakabalot sakin at siya ang nagpunas sa basa kong buhok

“anong nangyari?” tanong nito

Kinuwento ko ang lahat lahat, sinabi ko din na may taong nakakita sa basang basa kong katawan kaya napaupo ito sa tabi ko

“kung ganon kailangan nating mahanap kung sino ang taong iyon, Prinsesa Cazimiya, gusto mo bang ipatawag ko si General Andrey dito? Kailangan na nating kumilos ng mabilis dahil kung hindi baka ipakalat niya —”

“huwag mong ipatawag si Andrey dahil alam kong ipapaalam niya kay ama ang lahat”

“ngunit paano natin mahahanap ang taong iyon?”

“Rosie, kung pwede lang pag aralan mo lahat ng kilos ng mga kasama mo dito habang ako ay pag aaralan ang kilos ng mga taong nasa paligid ko” tumango ito “magpapatuyo muna ako dito”

Dumating ang gabi at nagpakita na ako sa kanilang lahat, niyakap ako ni Victoria habang umiiyak at sinisi ang sarili kaya pinatahan ko na siya habang ang ilan naman ay tinanong kung bakit bigla nalang akong nawala kaya ang sinagot ko na lamang ay ngiti, nahagip ng tingin ko ang tatlong prinsipeng kalmadong nakaupo sa pahabang couch at parang walang nangyari sakin, mabuti na lamang at wala dito ang mahal na hari pati na din ang anak niya kung hindi baka ipa explain niya sakin ang nangyari at ipa check pa kung may galos ba ako na hindi ko matatakasan

Pero sigurado akong mahahagip nila ang balita dahil halos lahat ng tao dito sa palasyo ay naghanap sakin

“Prinsesa Cazimiya, may pasa ka” sinabi sakin ng isang prinsesa na dumaan sa harapan ko

Tinuro nito ang pisngi ko gamit ang hawak na pulang pamaypay

“ipatawag ang magaling na manggagamot—” pinatigil ko ito sa pagsasalita

“mawawala din to” ani ko

“ngunit baka lumala at masira ang iyong kagandahan”

“huwag pilitin ang prinsesa Cazimiya” sabi ni Albert na nasa gilid ko na pala

“kami na ang gagamot” Edward na nasa kabilang gilid ko naman

“huwag kang mag alala kay Prinsesa Cazimiya, dahil kahit anong mangyari hindi mawawala kagandahan niya “ niyakap ni Raefon sa likod ang prinsesang nasa harapan ko

Namula ito at kinilig ng bigyan siya ng halik sa tenga ni Raefon

Nilagay ni Edward ang ilang hibla ng buhok sa likod ng aking tenga ng makitang humaharang ito sa aking mukha, nagpasalamat ako

Hindi ko maiwasang tumingin kay Victoria siya naman ang tahimik

Baka sinisisi pa din ang sarili sa nangyari

“aksidente lang yun Victoria tsaka hindi ako nag iingat kaya nahulog ako kaya huwag mo nang sisihin sarili mo” malambing na sabi ko sa kaniya

Tumango ito at nilaro ang mga daliri

chapter 25

Nandito kami sa malawak na lupain ng kanluran at pinalilibutan ang malaking apoy na nasa gitna, nag bo-bonfire kami dito at 7 na ng gabi dito na din naming naisipang kumain ng gabihan at matulog pumayag naman ang mahal na hari ngunit marami kaming bantay sa paligid, katabi ko si Albert at Edward habang si Raefon naman ay nakaupo sa damuhan at nakasandal ang likod sa magkadikit na legs ni Edward ang tatlo ay halos gusto nang dumikit sakin hindi naman ako makaalis dahil kapag umalis ako mawawalan ako ng pwesto, si Victoria ay nakikipag usap sa isang prinsesa tungkol sa kanilang mga suot na bistidang pantulog

Inabutan ako ni Albert ng mansanas na may honey na kakagaling lang sa pag papainit sa apoy, kinuha ko iyon at nagpasalamat tsaka kinagatan, isaw Raefon at my peripheral vision na pinapanood kung paano ako kumagat kaya sinamaan ko siya ng tingin, napakatamad kasing magpainit ng makakain niya kaya ngayon naiinggit kapag may nakikitang kumakain….

“hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko sa tuwing pinagmamasdan kita Cazimiya” mahinang sabi ni Raefon na sakto lang para margining ko at ng dalawa niyang kaibigan

Tumango si Edward habang si Albert ay itinali ang aking mahabang buhok na inililipad ng hangin

“para bang may palihim mo kaming inaakit” napalunok ako at napatingin sa paligid upang makita kung sino ang nakakita sa ginawa ni Albert sakin

Hinalikan nito ang likod ng aking tenga matapos masabi ang salitang iyon, ano ang ginagawa nila? Pinagsasamantalahan nila ako, kung may makakita man sa amin sa malayuan ay aakalain nilang nakikipaglandian ako sa tatlo

“huwag niyong tinatakot ang Cazimiya” mahinahon sabi ni Edward

“hindi namin tinatakot ang prinsesa” Raefon “sinasabi lang namin sa kaniya ang totoo”

Albert agreed

“maaari bang lumayo kayo ng kaunti sakin?” tinignan ko silang tatlo

Ngunit hindi sila nakinig sakin

“kailangan ko pa bang ulitin ang—”

Pinutol ni Albert ang sasabihin ko “bakit parang kinakabahan ka ata?”

Humigpit ang hawak ko sa stick, walang mga alak sa paligid at wala silang alak na ininom ngunit para silang mga lasing kung kumilos ngayong gabi kaya sino ang hindi kakabahan? Lihim akong napamura at napatingin sa likuran ng may marinig na yabag at nakita ko si David na papalapit samin, tumayo ako sa kinauupuan narinig ko ang pag banta ng tatlo ngunit hindi ko sila pinakinggan, nang makaharap ko na si David ay hinawakan ko kaagad ang braso nito at nagtungo kami sa tabi ni Victoria dahil doon inilapag ng isang bantay namin ang medyo kahabaang upuan para kay David, kaya ngayon ay magkatabi na kami

Pasalamat naman at nakalayo na ako sa tatlo

Namumula si David ng sulyapan ko siya, nagkibit balikat na lamang ako

“bakit ngayon ka lang nakarating?” tanong ko

“nag usap kasi kami ng ama kaya ngayon lang ako nakarating, may dinala din akong kumot dahil alam kong mas lalamig pa mamaya”

Buti nalang ay makakapal ang suot namin kaya hindi kami masiyadong nilalamig

“Prinsipe David, gusto mo ba ng mainit init na sabaw?” ngumiti si Victoria sa katabi ko

Tumango si David at kinuha ang inabot sa kaniyang mainit na sabaw, nakakailang ang mga titig na ibinibigay sakin ng tatlo

“may naka tadhana na ba sainyo?” rinig kong tanong ng isang prinsesa

“sabi sakin ng ina bata pa lamang ako ay mayroon na silang piniling magiging asawa ko” sabi naman ng isa pang prinsesa

“dadating ang lalaking naka tadhana na sakin sa susunod na buwan upang bisitahin ang aking pamilya”

Sunod sunod na ang mga prinsesang nagsalita, wala silang problema na kahit wala pa silang kaalaman sa mundo ay may itinadhana na sa kanila, parang arrange marriage, unti unti nang nagkakaroon ng mga asawa ang mga kaklase ko dahil mas maganda kung maaga daw upang mas lalong magkakilala ang dalawang mag partner

Wala namang ibinanggit sakin si ama tungkol dito, at sa tingin ko ay wala talaga siyang kailangan pang sabihin sakin dahil sa sikretong tinatago ko

“ikaw ba Prinsesa Victoria?” napunta ang tingin nang lahat kay Victoria pati mga prinsipe na inaantok na ay napatingin din

Ngumiti si Victoria tsaka napakamot sa likod ng buhok

“ang sabi ni ama at ina ako na ang bahalang maghanap ng taong mamahalin ko habang buhay” napa awww ang lahat sa narinig

Maya maya pa ay na sa akin na ang tingin nila, kumunot ang noo ko….

“prinsesa Cazimiya, malapit ka sa tatlong prinsipe” tukoy ng isang prinsesa kala Raefon, bago pa nito matapos ang sasabihin ay tumayo na ako at nag unat unat

“hihimbing na ako dahil kanina pa ako inaantok” tinalikuran ko silang lahat at pumunta na sa tent na pinatayo ng mga bantay namin kanina, pumasok ako sa loob tsaka nagkumot, tig isa isa kami ng mga tent kaya komportable akong makakatulog at hindi ako mag iisip pa ng mga bagay na mangyayari kapag tulog ako

Pipikit na ako ng bumukas ang tent ko, sinilip ko kung sino iyon at nanlaki ang mata ko ng makita ang tatlong prinsipeng tumabi sakin, sa kanan ko Raefon sa kaliwa si Edward at sa uluhan ay si Albert

“lumabas kayo!” I hissed, uupo na sana ng idantay ni Raefon ang braso sa ibabaw ng aking tiyan “sisigaw ako”

Tumawa si Albert tsaka sinimulang halikan ang noo ko

“sumigaw ka ngunit baka mas lalong masira ang pangalan mo” Albert

“kung ako sayo, hayaan mo nalang kami” Edward

“ano bang nangyayari sa inyo? Hindi naman kayo ganito noon ah, may nakain ba kayo?” pinalayo ko ang dalawang nasa magkabilaang gilid ko dahil iniipit na nila ako

“magsisimula na kaming gumalaw, nakakasawa nang pagmasdan ka sa malayo, nakakasawa nang magselos, nakakasawa nang mainggit, sawang sawa na kaming mahalin ka ng palihim” Raefon bit my pinky finger

“w….what?”

Dumagundong ang puso ko ng patingalain ako ni Albert at sunggaban ng halik ang nakaawang kong labi, habang ang dalawa naman ay binigyan ng mumunting halik ang leeg ko…hindi ako makagalaw dahil ipit na ipit ako, I arched my back nang ipasok ni Albert ang dila sa loob ng bibig ko at inabot ang aking dila, ilang Segundo niyang nilaro ang dila ko bago ako pakawalan, kukuha n asana ako ng hangin nang si Raefon naman ang sumunod na sumunggab sa labi ko kinagat kagat naman nito ang ibaba kong labi tsaka dinila dilaan ang itaas kong labi, pinigilan kong mapaungol, hindi pwede to

Inagaw ako ni Edward kay Raefon, Raefon groaned.

May halong pag iingat ang halik na binibigay sakin ni Edward, takot na masugatan ang labi ko

Tumaas ang balahibo ko sa buong katawan ng maramdaman na pumasok na ang kamay nilang tatlo sa loob ng suot kong makapal na bistida, doon na ako naglaban, sinipa ko si Raefon papalayo sakin at lumayo ako sa kanila nang mabitawan nila ako, hinila ko ang kumot tsaka itinakip sa aking katawan.

“alam na namin ang totoong ikaw…..Cazim” Albert

Sinuklay nila ang buhok gamit ang mga daliri at nakaupo na ngayon habang pinupunasan ang kanilang basang labi

Feeling ko ay tinakbuhan ako ng kaluluwa ko sa narinig, nagsilaglagan ang luha ko

“n….nagmamakaawa ako huwag niyong ipagkalat ang totoong ako, parang awa niyo na” lumuhod ako sa harap nila at pinadikit ang dalawang palad kong nanginginig na “nagmamakaawa ako”

“ngunit bakit itinatago mo ang totoong ikaw?” Edward

Hindi ako nakasagot, dahil kahit ako mismo ay hindi alam kung bakit tanging si ama lamang ang nakakaalam ng lahat

“alam kong nagtataka ka kung kailan pa namin nalaman, huwag mo kaming minamaliit Cazim dahil unang araw palang nating pagkikita alam na namin kung ano ka talaga….” Albert

“i….ipagkakalat niyo ba?” tanong ko at pinunasan ang luha

Napailing silang tatlo

“huwag kang mag alala hindi namin ipagkakalat” Raefon “ngunit sa isang kondisyon”

“a…ano?”

Napangisi ang tatlo at nilaro ang kanilang mga labi

“kaming tatlo ang iyong pakakasalan” sabay nilang sabi

Nanghina ang katawan ko sa narinig

“n…ngunit lalaki ako at hindi maaaring magpakasal ang lalaki sa kapwa lalaki dahil labag iyon sa batas, kapag nalaman nila ang totoo mapapatalsik tayo sa ating mga palasyo”

“may balak ka bang ipaalam ang tunay na ikaw?” Albert asked

Tumango ako

“ayokong tumandang may itinatagong sikreto, aalamin ko ang totoong dahilan kung bakit patuloy ang ama sa pagpursigeng itago ang tunay na ako….” Lakas loob kong sabi

chapter 26

“Ama, papasok na ako” pagpapaalam ko

Ang dalawang palad nito ay nakahawak sa hawakan ng baston nito, tumango ito itinaas ang isang kamay at sinenyasan na akong pumasok sa loob ng karwahe, tinignan ko si Rosie nginitian ako nito kaya bumuntong hininga ako at inalalayang makapasok sa loob ng karwahe nang makalayo kami sa palasyo ay napayuko ako at nilaro ang tatlong singsing na nasa aking daliri

“anong sabi niyo?” tumigil ako sa paglalakad upang harapin ang tatlo

“narinig mo naman ata ang aming kagustuhan” nakangising sabi ni Raefon habang nilalaro ng kaniyang hintuturo ang kaniyang mamula mulang labi

“nandito kami ngayon upang hingin ang iyong kamay sa iyong ama” ngumiti si Albert

Napakuyom ako ng kamao, apat na araw simula nang makauwi kami galing sa kanluran, tatlong araw ko silang hindi nasilayan yun pala ay nag babalak na silang pakasalan ako at pinagpaplanuhan kung paano haharapin ang aking ama, hindi ito maganda alam kong hindi papayag ang ama sa kagustuhan nang tatlo at maaaring magalit ito sakin, kapag nalaman ng lahat ang totoong ako lalo na at nagpakasal ako sa tatlong ito ay maaari kaming bumagsak,ibig sabihin ay mawawala ang lahat samin,bakit ba hindi nila ako maintindihan? Ipinilipit nila ang mali.

Umiling ako at pinigilan sila sa pagpasok sa loob ng palasyo.

Tumingin ako sa paligid at nang masiguradong walang alapit na mga bantay samin pati na ang mga katulong ay tinignan ko sila

“may pinag usapan tayo” I hissed

Nagtungo sa aking likuran si Edward at pinadulas ang daliri sa mahaba kong buhok at inilapat ang isang palad sa aking balikat

“pinangako mong papakasalan mo kaming tatlo kapalit ng hindi namin pag kalat sa totoong ikaw” Edward

Lumayo ako sa kaniya at pinagpagan ang balikat na nilapatan niya ng kaniyang palad, natawa ang tatlo sa ginawa ko

“umalis na kayo dito iniistorbo niyo ako”

“papasukin mo kami Cazimiya habang malamig pa ang ulo naming tatlo” mahinahong sabi sakin ni Albert

“umalis na kayo!” sa inis at galit ko hindi ko na napigilan pang pag taasan sila ng boses

Maya maya ay patakbong lumapit sakin si Andrey kasama ang ilang mga tagapag bantay at nakahawak na sila sa kanilang mga espada ngunit umayos sila ng tayo ng makita kung sino ang mga kaharap ko, tinignan ako ni Andrey

“A…Andrey” tawag ko sa pangalan niya

“anong nangyayari dito?” matapos nitong sabihin iyon ay nagbigay galang siya sa tatlong prinsipe

“ayaw kaming papasukin ni Prinsesa Cazimiya” sabay na sabi ng tatlo

“ano ang kailangan niyo sa loob ng palasyo?” tanong ni Andrey

“bawal ba kaming dumalaw sa hari ng Cadrica?” taas noong tanong ni Albert “hindi atang tama ang ganitong pakikitungo ng Cadria sa aming tatlo”

Itinaas ni Andrey ang isang braso upang ipangharang sa muling pagbabalak na pagpasok ng tatlo sa loob, nahuli ko ang tatlong sinamaan ng tingin si Andrey

“hinarangan mo ba kami?” inis na tanong ni Raefon

“trabaho kong ipagtanggol ang prinsesa Cazimiya at sa nakikita ko ngayon halatang ayaw niya kayong pumasok sa loob at mukhang may sinasabi kayong hindi maganda sa kaniyang pandinig, hindi ako nagtatrabaho sa inyo upang sumunod sa inyong kagustuhan, kaya ipag paumanhin ngunit umalis na lamang kayo” walang emosyon sabi ni Andrey sa kanila

Edward chukled tsaka napailing na lamang, si Albert ay mukhang gusto na atang makipag away habang si Raefon at nakangisi ngunit halatang natapakan ego niya sa sinabi ni Andrey

Napayuko ang lahat kaya napatingin ako sa pintuan ng palasyo, nakita ko ang ama na nagtataka kung bakit nandito ang tatlong prinsipe….pinagsalikop ko ang palad, binati ng tatlo ang aking ama

“anong dahilan at bakit kayo nangugulo sa harapan ng aking palasyo?” pangunguna ni ama

“nandito kaming tatlo upang pag usapan ang pagpapakasal sa inyong anak” diretso sabi ni Albert sa aking ama

Muntik nang matumba si ama kundi lang nasalo ni Andrey, pinapasok na ang tatlo sa loob ng palasyo kaya binigyan nila ako ng ngisi

Nandito kaming lahat sa sala ng palasyo, katabi ko ang ama habang nasa harapan namin ang tatlong prinsipe, nakatayo naman sa gilid ko si Rosie habang sa kabilang gilid naman ay si Andrey, kinakabahan ako sa mga mangyayari, ginagalit ng tatlo ang ama.

“gusto niyong pakasalan ang aking anak?” tanong ni ama sa tatlo

Tumango ang tatlo

“hindi maaari, maraming magagandang prinsesa ang nasa paligid tiyak akong magbabago pa ang inyong mga kaisipan” umiling ang ama at kinuha ang tsaang nakalapag sa ibabaw ng lamesa “hindi pa handa ang aking anak sa ganiyan, kung gusto niyo ay ako ang maghahanap ng mga babaeng mas babagay sa inyo”

Sumandal si Raefon sa kinauupuan at itinaas ang dalawang paa sa lamesa, bastos! Walang respeto! Hari ang kaniyang kaharap tapos ganiyan ang ugaling ipinapakita niya ?!

“ayaw niyong ipakasal ang iyong anak hindi dahil hindi pa ito handa o may iba pang rason—”

Tumayo ang ama at dinuro si Edward

“mga walang respeto! Prinsipe ba talaga kayo?!” sigaw ni ama sa tatlo

Nagkatinginan kami ni Rosie

Itinukod ni Albert ang dalawang siko sa magkahiwalay nitong mga hita at tinignan ang aking ama

“alam na naming tatlo ang lahat, hindi namin alam kung bakit lahat ng nasa paligid niya ay hindi man lang mawari kung babae ba talaga siya” kalmado nitong sabi

“sa tingin namin ay may malaki pang rason kung bakit pilit mong ipinatatago sa buong bayan na iyong nasasakupan ang totoong kasarian ng iyong anak” Edward

“kung ayaw mong ipakalat namin ay payagan mong ipakasal si Cazimiya sa aming tatlo, baka tulungan ka pa naming itago ang totoo” Raefon

Napalunok ako

“h…huwag niyong pagsalitaan ng ganiyan ang aking ama!” tumingin ang tatlo sakin “ama, huwag mo na lamang silang pakinggan”

“gusto ni Cazimiya na malaman ang totoo” nanlaki ang mata ko sa sinabi ng tatlo “wala ka bang balak na sabihin sa kaniya?”

Napatingin ako kay ama, nawalan ng kulay ang mukha nito, kaya nagtataka na ako….

“pumunta ka muna sa kwarto mo Cazim, mag uusap kaming tatlo”

Kahit ayaw ko man ay wala na akong nagawa pa, nang makapasok sa loob ng kwarto ay nagtungo ako sa dulo ng aking kama

“Prinsesa Cazimiya, kung pumayag ang mahal na hari ay baka mas mahirapan kang malaman ang totoo dahil nangako ang tatlong prinsipe sa iyong ama” nag aalalang sabi ni Rosie

“yun nga ang aking kinatatakot, parang nakalimutan ng tatlong iyon ang pinag usapan namin” tukoy ko nang gabing pinasok nila ako sa loob ng tent

Sana hindi pumayag ang ama.

Third person Pov;

“paano niyo nalaman ang lahat?” nangangalati na sag alit ang mahal na hari habang nakatingin sa tatlo

Napangisi naman ang tatlo, nag unat ng braso si Raefon at tinignan si Edward nagtawana ang dalawa, nagsimulang magsalita si Albert

“huwag mo kaming minamaliit mahal na hari, marami kaming mata sa paligid….alam namin ang nangyari noon, takot ka bang ipaalam sa iyong anak? Mukhang hindi yan ang iyong dahilan, takot kang mawala ka sa pwesto mo takot kang mawala sayo ang trono mo” Albert

“mag dahan dahan ka sa pananalita sa mahal na hari” ani ni Andrey at handa nang itutok ang espada sa leeg ng tatlo

“walang makakaalam at ibabaon namin sa lupa lahat ng alam namin kapalit nun ay ang iyong anak” Edward

Umupo ang mahal na hari, nanginginig na ang tuhod nito at ramdam na radam niya ang panonood ng tatlo sa bawat kilos na magawa niya

Inilapag ng tatlo ang mga kaniya kaniyang singsing sa maliit na unan sa ibabaw ng lamesa

“kung pumayag ka ay ipasuot mo ang tatlong singsing na ito sa iyong anak at kung hindi…..alam mo na ang susunod na mangyayari” Albert

Tumayo na ang tatlo at nagpaalam na

Cazimiya pov:

Pumayag ang ama sa pagpapakasal ko sa tatlo, nang malaman ko iyon ay hindi ko napigilang mapaiyak, wala pang may alam tungkol dito maliban sa tatlong prinsipe, Rosie, ama at si Andrey…dahil sabi sakin nang ama ay ipapaalam nito sa lahat ang kasalanang magaganap sa aking kaarawan, nang malapit na sa gate ng school ay inihubad ko na ang tatlong singsing at itinago sa loob ng bag.

chapter 27

“Cazimiya tila malalim ang iyong iniisip” nakatayo ngayon sa aking harapan si Victoria

Tumingin ako sa labas ng bintana at sinandal ang likod sa kinauupuan, kapag nalaman ni Victoria ang tungkol sa kasalanang magaganap ay hindi ko alam kung matutuwa ba siya o hindi at kapag nalaman naman niya na hindi ako babae ay alam kong magagalit siya sakin at baka hindi niya ako mapatawad, mawawalan siya ng tiwala sakin at ayokong mangyari yun

“Cazimiya, hindi mo ko sinasagot” muling sabi ni Victoria

Bakit ba kasi na sa akin napunta atensyon nang tatlo? Dapat kay Victoria sila nababaliw at hindi sakin…kay Victoria dapat sila dahil yun ang sabi nung libro, kung pinagpatuloy ko ba ang ugali nung totoong Cazimiya/Cazim ay walang mangyayari saking problema? Walang lalapit na tatlong prinsipe sakin upang hingin ang aking palad sa aking ama at piliting pakasalan ako? Mababaliw na ako! Binuhay pa ako sa mundong ito kung ganito lang din ang magiging takbo ng buhay ko, matagal ko na ding hindi nabibisita si Dio miss ko na siya, hindi ba siya nag aalalang hindi niya ako nakikita sa paligid?

What if mag confess na ako sa kaniya? Sasabihin ko ang totoo kong nararamdaman at pagkatapos nun ay tatakbo kaming dalawa papalayo dito at mamumuhay kami ng mapayapa, kung si Dio lang ang makakasama ko kahit na mahirap kami ay wala na akong pakialam kaya naming mamuhay ng simple, pero paano kung hindi siya sumama sakin?

Napasabunot ako sa buhok at kinagat kagat pa ang dulo ng buhok bago nilingon si Victoria na pinapaypayan na ang sarili habang nakatingin sakin

“ano ba ang nangyayari sayo Cazimiya? Kanina pa kita tinatawag at kinakausap ngunit hindi mo ako pinapansin” may inis sa kaniyang tono

Ngayon ko lang siya nakitang naiinis

“pag paumanhin ngunit may iniisip lang ako” paghingi ko ng tawad

“tumayo ka na lang diyan dahil simula na nang PE” tumalikod ito at lumabas na ng lassroom kaya tinatamad akong tumayo at sumunod na sa kaniya

Dating gawi, hihintay ko ang lahat ng mga babaeng magpalit ng kanilang kasuotan pang PE sa loob ng changing area para sa mga babae, hindi naman kasi pwedeng makihalubilo ako dahil lalaki ako, napatingin sakin ang iba nang makalabas sa changing area nakasuot na nang green tight shorts at puting tshirt nakatali na din ang kanilang mga buhok, nang wala nang tao sa loob ay pumasok na ako at binuksan ang locker na gawa sa makapal na kahoy kinuha ko ang pampalit tsaka pumasok sa loob ng maliit na kwarto tsaka nagpalit, nang matapos ay pumunta na ako sa field at nakita ko si Victoria na nakatingin sa gawi nila Mary

Nandito lahat ng estudyante sa Field, berde, pula at abong mga estudyante….

Itinaas ko ang buhok at gamit ang ngipin kinuha ko ang tali sa palapulsuhan ko tsaka itinali ang buhok

Hindi nakatakas sa aking paningin ang tatlong prinsipeng nakaupo sa bleachers at napapaligiran ng iba pang mga prinsipe, nakatingin ang tatlo sakin at nagbubulungan pa kaya napaikot nalang ako ng mata at tinignan ang ginagawa ng iba, lumapit ako kay Victoria at nagtulungan kaming mag stretching

“prinsesa Victoria” tawag sakin ng isang pulang estudyante

“ano ang maitutulong ko?” inunat ko ang braso

Magsasalita na sana ito ng umeksena ang dalawang babae, pamilyar….kumunot ang noo ko ng unti unting mag sink in sakin kung saan ko sila nakita, sila yung dalawang babaeng aawayin sana si Mary sa loob ng banyo ngunit napigilan ko, yung kulot na babaeng may subo subong lollipop at yung kasama nitong naka pigtail parang elementary na bully

I crossed my arms, ano nanaman kaya ang sasabihin nila sakin?

“dumami sumali sa grupo namin” sabi nung naka pigtail

“good to know, congratulations” I said

“ilang beses na silang napunta sa detention room, marami na silang nakaaway dito at ginagawa nilang katulong ang mga abong estudyante” bulong sakin ni Victoria

Sinabi nito ang pangalan ng dalawa sakin, Des ang kulot at Tine naman yung naka piggy tail na buhok, mga kasamahan ata ng dalawa yung nakaupo sa di kalayuan at masama ang tinging binibigay sa akin

“pwede bang hiramin namin saglit––” hindi ko pinatapos ang kanilang sinabi

Hinanap ko si Mary at nakita ko itong nakayuko at pinag gigitnaan ng mga kasamahan nung dalawa kumuyom ang kamao ko lalapit na sana ako sa pwesto ni mary ng pigilan ako ni Tine hawak hawak na niya ngayon ang braso ko, napataas ang aking kilay

“sinabi ko nang ayokong hinahawakan ako, diba?” taas kilay kong sabi “kaibigan ko ang pinaglalaruan niyo, gusto niyo bang kayo ang paglaruan naming mga berdeng estudyante? Dahil kung tutuusin isang pitik lang ng daliri ko ay gagawin na kayong bola ng mga berdeng estudyante at walang masamang mangyayari samin dahil walang karapatan ang mga kasamahan mong magsumbong dahil kami pa din ang mas nakatataas”

Hinila ko ang braso kong hawak nito, ngunit bigla niya akong tinulak

Victoria gasped

“mga hangal! Sigaw nito sa dalawa

Napatingin na sa amin ang lahat, tumayo ako pinagpagan ang aking pang upo tsaka alakas na sinampal ang dalawa

“mga walang galang! Bastardo!” nanggigigil kong sabi “ako ba talaga ay sinusubok niyong dalawa?! Mga anak ng mga hangal!”

Tumawa ang dalawa

“galit na galit? Ang katulad mong prinsesa ay hindi dapat makipag kaibigan sa mga katulad nila” tinuro ni Des ang mga abong estudyante lalo na si Mary “o baka naman ayaw mong ipahiram saglit ang abong estudyanteng iyon dahil kinakawawa mo at ayaw mong isiwalat niya sa amin ang baho mo”

Nagbulungan ang mga nasa paligid

“kaya ayokong isinasama ang mga pulang estudyante sa atin” rinig ko namang sabi nang mga berdeng estudyante

“ano Prinsesa Cazimiya? Bakit ka natahimik? Dahil totoo?” Tine

Susugod na sana ako ng may brasong pumulupot sa aking bewang at hapitan ako papalapit sa kaniya kaya nadikit ang aking likuran sa matigas nitong dibdib, hanggang niyakap na niya ako sa likod

“E….Edward!”

“hindi niyo ba alam na kasalanan ang pagsasalita nang walang respeto sa nakakataas sa inyo?” sabi ni Albert sa dalawa “pinagbigyan namin kayong dalawa na pagsalitaan ang prinsesa Cazimiya ngunit nang hawakan mo siya at itulak ay mukhang gusto niyo atang makulong at alisin sa pwesto ang mga magulang niyo”

Napalunok ang dalawa tsaka napaatras ng lumapit sa kanila si Raefon

“huwag kang masiyadong galit sa dalawa” sabi ni Raefon kay Albert at pumuwesto sa gitna ng dalawa “huwag tayong magpapaiyak ng mga babae”

Albert tsked

“sabi ng aking ina ang mga babae ay kailangang igalang at punuin ng pagmamahal, lahat naman tayo ay nagkakamali” dagdag ni Raefon

Nagnining ang mga mata ng dalawa

“t…tama ka, Prinsipe Raefon” Tine

Pinaglandas ni Raefon ang likod ng tatlong daliri sa pisngi ni Tine hanggang bumaba iyon sa leeg nito

“sinaktan ka ba ni Prinsesa Cazimiya?” Raefon asked

“s….sasaktan palang niya ako, baka abangan niya ako sa gate mamaya….alam naman natin ang ugaling meron si Prinsesa Cazimiya at alam kong hindi lang kami ni Des ang sasaktan niya” this bitch!

“Cazimiya is really a hard headed girl—”

“n…nasasaktan ako”

“hmm?” Edward hummed, umalis sa pagkakayakap sakin at nilapitan naman si Des tsaka ginaya ang ginagawa na ngayon ni Raefon

Lahat nang nakapaligid samin ay wala man lang kaalam alam na ang dalawang nasa harapan namin ay nanginginig na sa takot dahil mahigpit na ang hawak nila Raefon sa leeg ng mga ito, tumakbo papalapit samin si Mary kinausap naman siya ni Victoria kung ayos lang ba siya tumango ito.

“tama na yan” ani ko

Lumapit ako sa tatlo at isa isang pinapunta sila sa aking likuran

Nag agaw hininga ang dalawa at hinimas ang leeg na namumula na

“umalis na kayong dalawa sa harapan ko” napahilot ako sa sintido habang pinapanood ang dalawang tumakbo papalayo sa amin sumama na din ang mga tauhan nila

Sinulyapan ko ang tatlo nakangiti sila sakin habang ang mga palad ay nasa likod nila at magkasalikop, akala ba nila ay nakatulong sila sakin? tsk

“saan ka pupunta?” tanong ng tatlo ng magsimula akong maglakad papalayo

chapter 28

“Prinsesa Cazimiya!” nilingon ko si Andrey na nakasunod sa akin ngayon

“ilang beses ko bang kailangang sabihing masama ang aking pakiramdam para makipag kita sa mga prinsipeng iyon?” kuyom kong sabi

Yumuko ito

“ngunit pinasasabi ng mahal na hari na ikaw ay ang aking ihatid sa kanila” magalang na sabi nito

Umungol ako sabay sabunot sa buhok at hinarap na siya, ilang beses ko bang kailangang sabihin hindi maganda ang karamdaman ko ngayon? Hindi ba niya nakikitang inaantok ako? Ang ama din ay mapilit gusto niyang magpakita din ako sa tatlo ngayon, ano bang pinakain nila kay ama? Lumapit na sa amin si Rosie at hinawakan ang aking braso

“Andrey” tawag ko sa pangalan niya

“Prinsesa Cazimiya?”

“kahit ngayon lang pagpahingahin niyo kong lahat” napalunok ito at tumango

Nang makaalis ito sa harapan ko ay pumasok na ako sa loob ng kwarto at humiga kaagad sa kama, hindi ko na napigilan pang umiyak at isubsob ang mukha sa unan, pinuntahan ko si Dio kaninang umaga upang kamustahin ang kaniyang kalagayan akala ko ay hinihintay niya ang pagbabalik ko akala ko ay siya ang unang sasalubong sakin habang nakataas ang dalawang braso handa akong yakapin ngunit iba ang sumalubong sakin, nakita ko siyang nakikipaghalikan kay Gerick hindi halatang napipilitan lang si Dio dahil kitang kita ng dalawa kong mata na nakangiti ang dalawa matapos ang halikang naganap

Alam kong alam ni Gerick na pinapanood ko sila, dahil nagtama ang mata naming dalawa inasar niya ako sa paamagitan ng pag hawak niya sa gitna ni Dio, ayokong mag isip kung anong meron sa kanilang dalawa noon dahil ayokong bumagsak sakin ang katotoohanan pero ang sakit lang na makita ko mismo harap harapan ang totoo

“D……Dio” nauutal kong tawag sa pangalan niya ng matapos silang dalawa maghalikan

Mukhang hindi nito inaasahan na pupunta ako sa kaniya ngayon, lumaki ang mata niya at itinulak papalayo si Gerick

“Cazim, ang tagal mong nawala ah” napakamot ito sa likod ng ulo at nilapitan ako tsaka hinawakan ang aking braso “gutom ka na ba? gusto mo bang kumain? May niluto ako sa loob”

Kinuyom ko ang kamao at umatras, kumunot ang noo nito….hindi ko mapigilan ang luha kong hindi tuulo at nang akita niya iyon ay tinanong niya kung may problema ako, tawa ni Gerick ang namuo sa paligid at inakbayan si Dio

“tinatanong ka kung gutom ka ba” he said

“a….anong meron sa i…inyong d..dalawa?” lakas loob kong tanong

“patawad hindi ko kaagad sinabi sayo ang totoo” mas lalong nagbagsakan ang luha sa aking mata “may relasyon kaming dalawa ni Gerick, matagal na, ngunit nagmamakaawa ako Cazim”

I gasped when he kneel in front of me

“huwag mong sabihin sa kahit na sino ang nakita mo at nalaman mo, nagmamakaawa ako sayo….”

Ngumisi si Gerick tsaka asar na sinabunutan ang likod ng buhok ni Dio, pinantayan niya ito ng laki at namuo ang galit sa aking dibdib ng marinig ang binulong nito kay Dio

“dalian mo diyan dahil luluhudan mo pa ako mamaya”

Tumayo na si Gerick at binangga pa ang balikat ko

“Dio” pinatayo ko ito “sinasaktan ka ba ni Gerick? Huwag kang magsinungaling sakin”

Ngumiti ito at ginulo ang aking buhok kaya humagulgol na ako at niyakap siya ng mahigpit

“sumama ka na lang sakin Dio, magpapakabait ako at hindi ako magiging pasaway, marai akong ginto kaya hindi tayo maghihirap” hinampas ko ang dibdib nito upang mabawasan ang galit na nararamdaman ko

“hindi maaari Cazim”

“bakit? Bakit hindi maaari?”

Nagpakawala ito ng hininga at pinatong ang baba sa aking ulo

“dahil mahal ko si Gerick” bulong nito sa akin

“ngunit sinasaktan ka niya!!”

“ngunit mahal ko siya, kung ang saktan ako ay ikakasaya niya handa akong masaktan para lang hindi siya lumayo sakin”

“nababaliw ka na Dio, kapag hinayaan mo siyang saktan ka hindi na siya titigil at baka dumating pa ang araw na mapatay ka na niya!” inilayo ko na ang sarili ko sa kaniya “mahal kita Dio, sumama ka na lang satin takbuhin natin papalayo ang lugar na ito––”

“bata ka pa Cazim hindi mo pa alam ang takbo ng mundo, umuwi ka na sa inyo…..huwag ka nang babalik” nag iwas ito ng tingin sakin

Sa huli niyang sinabi ay doon na nadurog ang puso ko at nanghina ang aking tuhod, napalapat ang aking palad sa pader na nasa gilid upang hindi mapaupo sa lupa

“mas pipiliin mo ang taong sinasaktan ka kaysa sa tanong handa kang ipaglaban?” nanginginig ang aking labing sabi

Umiling ito

“pipiliin ko ang taong mahal ko kaysa sa taong hindi ko mahal”

“ngunit mahal kita at araw araw kitang mamahalin”

“ngunit hindi kita mahal Cazim”

Tumakbo na ako ng mabilis at halos madapa dapa na ako, nang makarating sa palasyo ay nagbihis ako ng bistida at pinunasan ang aking luha

“prinsesa Cazimiya—”

“iwan mo muna ako mag isa Rosie, gusto kong mapag isa” humahagulgol kong sabi

“tawagin mo nalang ako prinsesa Cazimiya kung may kailangan ka man”

Niyakap ko ang mahaba kong unan at tsaka ipinikit ang aking mga mata

I am in terrible pain

Ilang katok sa pintuan ang narinig ko, boses ni ama, boses nang tatlo, boses ni Rosie, Boses ni Andrey

Hindi ako gumalaw sa kinahihigaan hanggang bumukas na ang pintuan na halos matanggal na ata iyon sa pagkakakabit

“Cazimiya!” galit na tawag ni ama “matigas nanaman ba ang ulo mo?!!”

hindi ako sumagot

“kinakausap kita!”

Pinatigil ito ng tatlo kaya tumahimik ang paligid at naramdaman ko ang paglubog ng aking kama

“kung maaari lamang ay lumabas muna kayo mahal na hari” sabi ni Albert

–

“magpapakamatay ako kapag ipilit niyong magpakasal sakin” diretso kong sabi nang makaalis ang ama, Andrey at Rosie sa loob ng kwarto

“kung ganiyan ang iniisip mo mapipilitan kaming dalhin ka sa tagong lugar kung saan wala kang magagawa kundi sumunod sa amin at bantay ka buong magdamag” ani ni Edward

Bumangon ako at tinignan sila isa isa, gulat ang mga mukhang nakatingin sila sa akin, basang basa ang unan ko pati na din ang pisngi dahil walang tigil na pag luha ang aking mata ay pulang pula.

“mas pipiliin ko ang taong mahal ko kaysa sa taong hindi ko mahal” tulala kong sabi

Alam ko na ang nararamdaman ni Dio, mas pipiliin niya si Gerick dahil yun ang mahal niya at hindi ako, at mas pipiliin ko si Dio kaysa sa tatlong ito dahil si Dio ang mahal ko…

Napangiwi ako ng sabay nila akong yakapin ng mahigpit at ibinaon ang kanilang mga mukha sa aking dibdib

“a…ano ang ginagawa niyo?” inangat ni Raefon ang kaniyang mukha upang tignan ako, he smirked and wipe my tears

“tumigil ka na sa pag iyak dahil ayokong pumangit ka” ani nito

“hindi maganda ang pag luha” segunda ni Albert

“sabi ni ina nakagagaan daw sa kalooban kung yakapin mo ang taong umiiyak” Edward

chapter 29

“ayos ka na ba prinsesa Cazimiya?” bungad ni Rosie nang buksan ko ang pinto nang aking kwarto

Tumango ako at pinasadahan ang aking kasuotan sabay hawi sa aking buhok papunta sa likod nang aking tenga, alam kong nag aalala sobra sa akin si Rosie dahil ilang araw na din siyang hindi nakakapasok sa aking kwarto ang huling nakasama ko sa kwarto ay ang tatlong prinsipe ngunit hindi na naulit pa dahil ni lock ko ang pintuan at hindi ko talaga sila hinayaan pang pumasok pati ang ama ay lagi akong tinatawag upang kami ay mag usap, kailangan kong mapag isa yun ang gusto ko kailangan kong kumalma at mag move, tinatanggap ko na talo na ako at hindi na mapapasakin pa si Dio

Nagustuhan mo siya dahil kamukha niya ang minamahal mong kaibigan

Ang salitang binulong mismo nang aking sariling utak, napailing ako at nauna naglakad habang si Rosie ay nasa likuran ko at hindi nagsasalita dahil alam nitong ayaw ko pang makipag usap, papasok sa malawak na kainan ay uupo ako sa pinaka dulo at sinabing kakain ako, nagsimulang maglagay nang mga utensils sa ibabaw ng lamesa at iba’t ibang dish, inabot ko ang basong ay lamang maligamgam na gatas at sumimsim doon, matapos ang pag lalapag nang mga pagkain sa lamesa ay sinabihan ko na silang umalis ako mag isa ang nag sandok nang kakainin ko

“ilang araw ka nang hindi kumakain Prinsesa Cazimiya ako ay nag aalala sayo, naginhawaan ang aking pakiramdam nang makita kang lumabas sa iyong kwarto” rinig kong sabi ni Rosie

Tumango ako at sumubo

“umalis ang mahal na hari upang magtungo sa kanluran dahil gusto nang hari nang kanluran na magsaya kasaa ang mahal na hari, ayaw sanang umalis nang mahal na hari upang hintaying kang lumabas ngunit sinundo siya nang karwahe nang kanluran kaya wala na siyang nagawa pa” naramdaman ko ang pag alis ni Rosie sa likod ko ngunit maya maya ay bumalik at inilapag sa gilid ng lamesa ang isang sobre “pinabibigay nang mahal na hari”

Natawa ako, kung bubuksan ko yang sobre ay baka sermon lang ang mababasa ko.

“basahin mo Rosie” mahinahon kong utos

“masusunod prinsesa Cazimiya”

Binuksan nito ang sobre, sumandal ako sa kinauupuan at pinag cross ang dalawang braso upang makinig

Ipagpatawad mo ang nagawa ko sa iyo Cazim, masiyado akong magagalitin at hindi ko iniisip ang iyong nararamdaman, pinagdadamot kita sa lahat dahil takot akong malaman nang iba ang iyong tinatago wala kang kasalanan, ako ang may kasalanan nang lahat…gusto ko mang sabihin sayo ang totoo ay may pumipigil sa akin ngunit huwag kang mag alala dadating ang panahon na ako ay lalapit sayo at sasabihin ang katotohanan, tahan na aking prinsesa

Pinunasan ko ang luhang pumatak sa magkasalikop kong palad na nakalapag sa ibabaw ng aking hita

“totoo bang ang ama ang sumulat niyan?” nilingon ko si Rosie na may luha na din sa kaniyang mga mata

“siya ang sumulat Prinsesa Cazimiya, ang mahal na hari, ang inyong ama”

“tapos ko nang mailuha lahat lahat ngunit ngayon ay gusto ko nanamang lumuha nang sobra sobra” tinukod ko ang siko sa lamesa at yumuko “masamang umiyak sa harapan nang pagkain” ngumiti ako

Nagulat ako nang patingalain ako ni Rosie at pinunasan ang aking luha gamit ang kaniyang mabangong panyo

Humihikab na pumasok ako sa loob ng classroom, nakita ko si Victoria na napatingin sa akin at nginitian ako kaya ngumiti ako pabalik

“ayos ka lang ba?” tanong niya nang makaupo na ako

“ayos na ako” sagot ko

Isa din siya sa mga nagtangkang pumasok ngunit hindi nagwagi, hindi nila alam ang dahilan kung bakit nagkulong ako maliban sa tatlong prinsipe

“ano ba talaga ang nangyari sayo?” hinawakan nito ang kamay ko

“sa ngayon muna ay ayaw kong pag usapan ang dahilan kung bakit ang mahalaga ay mag kaayos na kami nang ama” ngumiti ako nang maalala ang laman nang sulat na nanggaling kay ama

“kinagagalak kong malaman ang tungkol diyan”

“saan na nga pala si Mary? Pumunta ako sa likod kanina, kumatok ako sa pinto niya ngunit hindi sumasagot” ngumuso ako

Mga ganitong oras kasi ay alam kong nasa bahay pa si Mary at kumakain nang pang umagahan dahil maya maya pa ang mga klase nang pulang estudyante

“maaga siyang nagtungo sa library upang mag basa ng mga libro dahil malapit na ang royal exam”

Napatampal ako sa noo

“OO NGA PALA MALAPIT NA YUNG ROYAL EXAM” napalakas ang pagkakasabi ko kaya napatakip kaagad ako sa bibig

Inilapit ko ang upuan kay Victoria, at nang tignan ko siya ay nakatitig na ito sa akin at namumula ang leeg pati na din ang buong mukha, ilang beses itong napalunok bago nag iwas nang tingin kaya ibinalik ko na sa pwesto ang upuan ko

“sa susunod na linggo na” ani nito

“ahh hehehe, malapit na nga” napakamot ako sa batok

Tumayo na ako at sabay kami ni Victoria na nagtungo sa cafeteria

Matapos mag order ay naghanap kami ng bakanteng upuan

“papalapit yung tatlong prinsipe” mahinang sabi sakin ni Victoria

Napaikot ako nang mata nang makita nga ang tatlong papalapit sa table namin, maayos na umupo si Albert at Edward sa gilid habang si Raefon naman ay pinatalikod ang upuan at ang sandalan na nang upuan ang nakadikit sa kaniyang dibdib

“pwedeng umupo ka nang maayos?” inis na tanong ko

“pwedeng huwag mo na akong pakialaman?” taas kilay nitong sabi “hindi mo naman ikamamatay kung ganito ang pagkakaupo ko” dagdag niya

Uminit kaagad ang ulo ko kaya inis na tinapakan ko ang paa niya, napaungol ito at napatayo habang hawak hawak ang nasaktang paa

“bakit nandito nanaman kayong tatlo?” tanong ko

“nabalitaan naming pumasok ka na kaya matapos nang aming klase ay hindi na kami nakatiis na hindi ka puntahan” ngiting sabi ni Edward

Pumasok na din sa isip ko na kapag naging jowa mo ang tatlong ito alam mo na kaagad ang kanilang ugali at pamamaraan nang pag trato sa kasintahan, si Edward siya yung masayahin at kayang kayang pasayahin ang kasintahan sa pamamagitan lamang ng kaniyang pag ngiti siya ang ideal type nang mga babae habang si Albert naman ay daddy type siya yung tipong kayang protektahan ang kasintahan kahit ikamatay niya man at handa siyang makipag suntukan kapag nalaman niyang nabastos ka, lastly si Raefon ang tipo nang boyfriend na mapang asar papainitin niya ang ulo mo habang sumabog ka sa inis na mas lalo niya pang ikatutuwa siya din ang tipo na lalapit sa isang babae upang pagselosin ka.

chapter 30

Third person Pov:

“Hindi namin gagawin ang gusto niyo kung walang kapalit” tatalikod na sana sila nang magsalita ang nasa harapan

Inilabas ng isa sa kanila ang limang ginto at inilapag sa lamesang pumapagitna sa dalawang grupo

“Ayan ang limang ginto, siguraduhin niyong magagawa niyo ang kagustuhan namin”

“Huwag kayong mag alala” kinuha nito ang limang ginto at inilagay sa loob ng pouch na nakapalibot sa kaniyang bewang “hahanapin namin ang kahinaan ng Prinsesang yun at agad naming sasabihin sa inyo”

Cazimiya Pov:

Bumahing ako nang ipagpag ko ang telang nilabas ko galing sa bodega ni Mary, may nakita kasi kaming mga kuting sa likod bahay ni Mary mukhang inabandona nang magulang kaya kinuha nalang namin at napagdesisyunang alagaan, kaya ngayon ay gumagawa kami ng paghihigaan ng mga kuting, nang matapos mapagpag ang tela ay bumalik na ako sa pwesto nila Mary, karga karga ni Victoria ang isang kuting na kulay puti

May malaking kahon sa harapan nila kaya doon ko inilagay ang tela at pinakiramdaman kung malambot ba o hindi, umalis si Mary para magpainit ng gatas para sa mga kuting na ito, tatlo ang kuting sakto para sa aming tatlo nila Victoria, kay Victoria ang puti kay Mary ay kulay itim habang sakin naman ay kulay tsokolate, nag iisip pa kami ng ipapangalan, natawa nalang kami kanina nang maisip ang tatlong prinsipe.

“Maayos na ba ang hihigaan nila?” Tanong sa akin ni Victoria

Tumango ako at inilagay na namin sa loob ng kahon ang mga kuting, napangiti ako at hinimas ang isa sa kanila….hindi ko pwedeng iuwi ito sa palasyo dahil hindi ko sila mababantayan ng maayos ganun din kay Victoria kaya kay Mary muna titira ang tatlong mga kuting plus si Mary ay may kaalaman na kung paano mag alaga ng mga hayop, tutulong nalang kami ni Victoria sa mga kakailanganin ng tatlong mga kuting

“Ano pa ang kailangan nila?” Tinignan ko si Mary na may dala nang gatas na nakalagay sa mangkok

“Wala muna ngayon Cazimiya” sagot nito sa akin

Lumuhod ito sa harapan ng box, inilapat niya ang hintuturo sa mangkok at nang maitaas niya na ang hintuturo ay may maliit na gatas na sumama doon, ngumiti muna siya bago itinapat sa isa sa mga kuting ang kaniyang hintuturo at nanlaki ang mata mamin ni Victoria nang sipsipin ng kuting ang hintuturo ni Mary, ganun ulit ang ginawa ni Mary sa dalawa pang kuting tumigil lang ito nang makitang busog na ang tatlo

“Gigising sila kapag nakaramdam ng gutom” sabi samin ni Mary

“Hindi ba nila hahanapin ang kanilang ina?” Tanong ni Victoria

“Hahanapin nila”

“Kung ganon ay iiyak sila?” Tanong ko

Tumango si Mary

“Huwag niyo masiyadong laruin, kargahin at hawakan dahil maliliit pa sila” pag papaalala ni Mary “may naisip na ba kayong ipapangalan sa mga kuting niyo? Ako meron na”

Nagliwanag ang mata namin ni Victoria at hinihintay ang sasabihin ni Mary, ano kaya ang ipinangalan niyo sa kuting niya?

“Ano?” Victoria and i asked

“Miry, para malapit sa Mary na pangalan ko….maganda ba?” Nahihiyang napayuko ito at nilaro ang mga daliri

Nag thumbs up ako habang si Victoria naman ay masayang tumango, maganda naman ang Miry, all girls ang mga kuting walang isang lalaki

Nag simula na ding mag isip si Victoria, ilang minutong tahimik ang paligid pero nawala din ang katahimikan nang dumating ang tatlong prinsipe at lumapit kaagad sa amin, nakaupo pa din kaming tatlo sa damuhan kaya tumingala nalang kami para tignan sila, napangiwi ako nang ilapat ni Raefon ang kaniyang palad sa ibabaw ng ulo ko sabay silip sa laman ng kahon

“Saan niyo yan kinuha? Ibalik niyo yan” sabi nito tsaka ginulo ang aking buhok

Sinamaan ko siya ng tingin

“Iniwan na sila ng ina nila kaya kami na ang mag aalaga” inikutan ko ng mata si Raefon dahil naiinis nanaman sa kaniya

Hindi na ata mawawala inis ko sa lalaking to eh

Pumwesto si Albert at Edward sa magkabilang gilid ko kaya nakailang ikot na ako ng mata sa kanila, si Raefon ay dumiretso sa malaking bato at doon umupo

“Tory nalang ang ipapangalan ko” ani ni Victoria

Pumalakpak ako

“Ano ang ipapangalan mo sa alaga mo?” Nilingon ko si Edward na nakangiti at inayos ang uniporme ko ng makita niyang medyo gusot iyon

“Wala pa nga akong naiisip” ngumuso ako at niyakap ang tuhod

I heard Albert chuckled na sinabayan din ni Raefon at Edward, maya maya ay pinanliitan ko sila ng mata

“May naisip na ako!” Napatayo ako at tumawa ng malakas

Nakita ko ang paghanga ng tatlong prinsipe

“Are!”

“Are?” Nagtataka nilang tanong sa akin

“Oo, Are ang pangalan ng kuting ko” bumalik ako sa pagkakaupo at hinimas ang ulo ng kuting na mahimbing na natutulog “Albert, Raefon at Edward….pinaghalo ko lang yung first letter ng kanilang mga pangalan, at Are ang kinalabasan”

“Kung ganon ay kami na ang ama at ikaw ang ina nang kuting na iyan?” Albert snakes his arm around my waist

“W….Wala akong sinabi” lumayo ako sa kaniya ngunit bumangga naman ako kay Edward, hahalikan na sana nito ang pisngi ko nang tumayo ako at pumagitna kay Mary at Victoria

“Nandiyan na ang karwahe ko, kailangan ko nang umuwi”

tumayo si Victoria at pinagpagan ang uniporme tsaka nagmamadaling kinuha ang bag sa loob ng bahay ni Mary at walang paalam na umalis kaya tumayo din si Mary upang maglinis na sa loob ng kaniyang bahay, naiwan ako sa tatlo at kita ko ang ngisi nila sabay na lumapit sakin kaya pinalobo ko ang loob ng bibig tsaka umiling ng lahadan nila ako ng kamay

“Hindi pa ako uuwi” tinignan ko ang mga kuting na pilit na isinisiksik ang kanilang mga katawan sa isa’t isa

“Mag gagabi na” Albert

“Hindi pa nga ako uuwi, tsaka wala ang ama sa palasyo” bago pa ako makatingin sa kanila ay may dalawang kamay ang lumapat sa magkabila kong kili kili at walang hirap akong inangat “Raefon!” Pinanlisikan ko to ng mata

“That’s why were going home” he said and smirked

“Huwag niyong sabihin sa akin na sa palasyo kayo tutuloy? Hindi pwede, ayoko” kumatok ako sa bintana ni Mary “Mary, ang mga kuting iiwan na namin, uuwi na ako eh”

Napatigil ito sa pagwawalis ng sahig at lumabas ng bahay

“Sige, ingat kayo…ako na bahala sa mga kuting”

“Sabihin mo lang kung may kailangan ang mga kuting para mabilhan natin sa bayan”

Nauna akong sumakay ng karwahe, umusog ako ng sumunod ang tatlo pero sa harapan ko sila umupo at tumitig kaagad sa akin, dapat pala ay hindi naimbento ang face to face chairs sa loob ng karwahe nakakailang tuloy

“Hindi ba kayo napapagod sa akin?” Bored kong tanong “hindi ba kayo nagsasawa?” Kumunot ang noo nilang tatlo “uhmm..si Victoria sobrang ganda bagay kayo sa kaniya”

“Ano ang gusto mong sabihin?” Edward

“Ang gusto mo ba ay magustuhan namin ang iyon kaibigan?” Edward

Siya naman talaga ang dapat niyong magustuhan at hindi ako eh, bumuga ako ng hangin at sinandal ang ulo sa bintana nang may makita akong bulto sa di kalayuan at sinusundan nito ng tingin ang karwaheng ito.

“You’re going to stay here with us and you’re not going anywhere” seryosong sabi ni Raefon sa akin

This is definitely a threat!

“We can’t help that we have a dangerous attraction towards you” kibit balikat na segunda ni Albert

Nginitian lang ako ni Edward.

Hayyyss, kahit anong gawin kong pagpapaalis sa kanila ay walang nangyayari pinapagod ko lang ang sarili ko, simula na ata para tanggapin ko talaga ang lahat ng ito, parang gusto ko nalang tuloy tumalon sa bangin at hindi na magising pa.

(Naghahanap ako ng mga kwento na mala costa leona ang dating, suggest naman diyan oh)

chapter 31

“Prinsesa Cazimiya, ano ba ang gagawin natin dito?” Bulong sa akin ni Rosie nang makarating na kami sa bayan

Alas otso na ng gabi at wala akong magawa sa loob ng palasyo, hindi din ako makatulog kaya napag isipan kong magliwaliw dito sa bayan tsaka narinig kong sinabi ng isang katulong sa palasyo na nay pailaw daw (fireworks) kaya niyaya ko si Rosie para manood kaming dalawa, hinila ko ito at pumasok kami sa isang kainan

Naka suot ako ng pang lalaking kasuotan, nakatali ang aking mahabang buhok na muling kinulayan ni Rosie ng itim, hindi na ako nag abala pang magsuot ng pantakip sa mukha dahil gabi naman na at wala nang makakikilala pa sa akin dito, naglabas ako ng limang pilak at inabot sa lalaking nakatayo sa harapan namin

“saang pwesto ang inyong nais?” Tanong nito

“Yung kita sana yung pailaw mamaya” nakangiti kong sagot

“Sundan niyo ako”

Hinila ni Rosie ang laylayan ng suot kong pang itaas, pinapauwi na niya ako takot atang mahuli kami lalo na at gabi kami tumakas, binigyan ko siya ng ngiti bago sinundan ang lalaki….nasa pangalawang palapag kami tumigil at walang bubong kaya kitang kita ang kalangitan at mga bituin na kumikinang, may mga magkasintahan din kaming kasama at mukhang papanoodin din ang pailaw, pumwesto kami sa gilid at sumilip ako sa baba, nakita ko ang mga kabataang nagsisitakbuhan habang may mga hawak na saranggola at lanterns.

“Anong selebrasyon ito?” Tanong ko kay Rosie

“May mga araw talagang gustong mag diwang ng Cadrica sa pamamagitan ng pailaw” sagot nito

Binigyan na din kami ng pagkain kasama na iyon sa binayad namin, habang naghihintay ay nakaramdam ako ng pag ka ihi kaya nagpaalam muna ako kay Rosie gusto ako nitong samahan pero umiling lang ako, nasa baba naman ng kainan na ito ang banyo hindi naman ako lalabas pa dahil baka hindi na sumama sa akin si Rosie sa susunod, bumaba ako ng hagdan at nagtungo sa banyo, ngumiti ako at maginhawang inilabas ang nasi na lumabas, nakapasok ako sa panlalaking banyo sa wakas.

Naghugas ako ng kamay at lumabas na, napatingin kaagad ako sa may bandang dulo at napakunot ang noo ng makitang nakatingin ang tatlong lalaking nakaupo doon

“May kailangan ka pa ba ginoo?”

“Ah wala, aakyat na ako”

Nakabalik na ako sa pwesto namin ni Rosie at hindi ko maiwasang maging alerto sa paligid, ang tatlong lalaking nakita ko kanina ay parang gagawa ng masama kahit maraming tao, namukhaan ba nila ako?

“May problema ba Prinsesa Cazimiya––” tinakip ko kaagad ang bunganga ni Rosie, nanlaki ang mata nito kaya binawi ko kaagad ang kamay ko, natakot ko ata

“Huwag mo kong tawaging prinsesa, Cazim nalang nasa labas tayo ng palasyo, baka may makarinig sayo”

“Ipagpatawad niyo” yumuko ito at pinagsalikop ang dalawang palad

Nanatili kaming nakaupo hanggang ilang minuto nalang ay magsisindi na ng pailaw, nakatingala lang ako at naghihintay ng biglang may malamig na likidong bumuhos sa ulo ko, napatayo ako at napatili naman si Rosie

Napatingin ako kung sino ang gumawa nun at ang tatlong lalaking nakatitig sa akin kanina

Ngumisi ang mga ito, hindi ko magawang gumalaw sa kinatatayuan lalo na nang makita ko ang pabgkulay na ginamit sa aking buhok na dahan dabang naaalis, hindi pwede, wala akong pangtakip, nakita naman ni Rosie ang nangyayari kaya tinulak niya ang tatlo papalayo at iniharang ang katawan sa akin upang hindi ako makita, nakatingin na din sa akin ang lahat kaya umupo umupo ako at pilit na tinatakpan ang aking buhok

“Umalis ka sa harapan namin kung ayaw mong masaktan” sabi nung isa kay Rosie

“Diba siya ang taga pangalaga sa prinsesa?” Nanlaki ang mata ko sa narinig “bakit siya nandito? at sino ang kasama niya? Kasintahan ba niya yan?”

“K….Kaibigan ko ang lalaking binuhasan niyo ng tubig!” Rosie

“Pakita naman ng kaibigan mo, mukhang may itsura eh” kumuyom ang kamao ko ng itulak nila papagilid si Rosie

“Bakit niyo siya tinulak?!” Galit na sigaw ko

Natigil ang tatlo at pinasadahan ako ng tingin, itinago ko sa likod ang dalawang palad na kulay itim na dahil natuluan ng kulay na nanggagaling sa buhok ko

“Tatawag ako ng mga gwardya kapag hindi pa kayo umalis” Rosie

“Mukhang may problema ata––” napahiga sa sahig ang lalaking nagtatangkang lumapit sa akin

May telang tumakip sa ulo ko, at nang makita ko sumilip ako nakita ko si Raefon na sinamahan ang dalawa sa pag suntok sa tatlo, tinakpan ko kaagad ng maayos ang buhok kong unti unti nang nakikita ang kulay puti, lumapit sa akin si Rosie at kumuha ng pamunas tsaka pinunasan ang mukha ko, inalis niya ang itim don kaya nagpasalamat ako at tinanong kung ayos lang ba siya na ikinatango niya kasabay ng pag tayo ng tatlo at pag takbo naman ng kabilang panig paalis ay ang pagsilaw ng kalangitan kaya napatingala kaagad ako at iba’t ibang kulay ng fireworks ang kumalat sa kalangitan, may mga nagagawa pang mga hugis na kinaawang ng bibig ko.

Tinaas ko ang isang kamay at iniimagine na nahahawakan ko ang mga pailaw sa itaas, nang may tatlong palad ang humawak doon

“Huwag mo nang uulitin pa ang pagtakas” sabi ni Albert

“Muntik ka nang makilala” Edward

“Bakit ka ba nandito?” Taas kilay na tanong ni Raefon

Nginuso ko ang kalangitan

“Upang panoorin ang mga pailaw” sagot ko

“Kung gusto mo palang mapanood ang mga pailaw ay maaari mo namang sabihin sa amin, bibilhin namin buong pagawaan ng pailaw at gabi gabing may pailaw sa kalangitan” inayos ni Albert ang telang nasa ibabaw ng ulo ko

“Sino pala ang tatlong iyon? Bakit napag diskitahan ka?”

Interesado na ang tatlong prinsipe at nakiupo na sa amin

Napaisip ako, siguro dahil sa pananamit ko? Pero wala namang tamang rason para kainisan nila pananamit ko o itsura ko

“Hindi ko alam, paglabas ko ng nanyo ay nakatitig na sila sa akin at nakangisi, nagulat na nga lang akong sabuyan nila ako ng malamig na tubig” kwento ko “baka lasing na”

“Hindi sila amoy alak” Edward

Third person pov:

Napasandal si Albert sa kinauupuan nang makauwi na sa palasyo, kasama pa ang dalawang prinsipe

“Ano ang gumugulo sa isipan mo, Albert?” Tanong ni Edward

Umiling si Albert at tinungga ang alak na inilapag ng isang katulong sa ibabaw ng lamesa na nasa harapan nito

“Masama ang pakiramdam ko sa tatlo kanina” nakapikit na sabi ni Raefon

Natigil ang dalawa.

“Huwag muna kayong mag isip ng kung ano, baka napag diskitahan lang si Cazimiya lalo na at kahit sabihin niyang hindi siya nakikipaghanap ng away ay trinatraydor naman siya ng kaniyang mukha, ang mga matang parang gustong makipagbangayan” Edward chuckled

“The clothing he’s wearing earlier, suits him more” Raefon said and smirked when he remember Cazimiya

“Indeed”

(Nagbabalak akong gumawa ng series which is called

the seven deadly sins

hindi po ito yung sa anime, yung series na ito may mga kwento ang bawat sinners, you know…Gluttony, envy, lust, pride, sloth, wrath, greed. Bxb version naman po siya, sarili ko pong gawa at sariling takbo ng aking imahinasyon, nagbabalak palang naman ako wala pang kasiguraduhan.)

chapter 32

Patakbong lumapit ako kay Mary ng makitang papasok palang ito sa library, nagulat naman siya sa biglaan kong pag sulpot kaya natawa nalang ako

“Kamusta ang mga kuting? Nakatulog ba sila ng maayos kagabi? Hindi ba nila hinanap ang kanilang ina?” Sunod sunod kong tanong

Sinenyasan ako nitong huwag maingay ng makapasok na kami sa library, tumango naman ako at sinundan siya….pinanood ko lang ang pagpili niya ng babasahin na libro bago kami humanap ng mauupuan at nang makahanap ay tinulungan ko siyang ayusin ang librong mga dala sa ibabaw ng lamesa, mababasa niya ang lahat ng ito? Tatlong makakapal na libro ang pinili niya at naglabas din siya ng papel tsaka tinta

Hindi pa niya sinasagot ang tanong ko kaya napanguso ako at umupo sa harapan niya

“Mary…”

Nanlaki ang mata nito tsaka napahawak sa mukha

“Pasensiya na Cazimiya, hindi ko kaagad nasagot ang katanungan mo, naghahanda kasi ako para sa royal exam bukas na gaganapin bukas” ani nito

Royal exam na bukas buti nalang at nag aral ako

“Maayos naman ang mga kuting, hindi naman sila umiyak at pinakain ko na din”

Tumango ako “dadaanan ko sila mamaya”

“Prinsesa Cazimiya”

Nag angat ako ng tingin sa isang estudyanteng abo na nasa gilid ko

“Pinabibigay pala sayo”

Nilahad nito ang nakatuping papel sa akin, kunot noo ko iyong kinuha

“Sino ang nagbigay?” Tanong ko

“Hindi ko kilala, Prinsesa Cazimiya inutusan lang akong ibigay sayo iyan”

“Maaari ka nang umalis”

Nagkatinginan kami ni Mary, napabuntong hininga muna ako bago binuksan ang nakatuping papel at napahigpit ang hawak ko doon ng mabasa ang nakasulat gamit ang tintang pula “sekretong nabuko, anong gagawin mo?” Sekretong nabuko? Nabuko ang sekreto ko? Pinunit ko ang papel at itinapon sa basurahan

“Ano ang nakasulat sa papel?” Nag aalalang tanong ni Mary

Ngumiti ako at umiling

“W…Wala, m…manliligaw lang, sige Mary maiwan na kita may kailangan pa akong gawin eh”

“Sige…..”

Nagmamadaling lumabas ako nang library at hinanap ang estudyanteng nagbigay sa akin ng sulat at ng mahagilap siya ay tumakbo ako sa kinaroroonan niya ngunit nang papalapit na ako ay may biglang pumatid sa akin hindi ko na nakita kung sino dahil bumagsak kaagad ako sa sahig, tumama ang dibdib ko sa sahig at halos nahirapan akong makahinga sa nangyari, buti nalang at naiangat ko kaagad ang mukha ko bago pa lumagapok sa sahig, baka mabali pa ang ilong ko at pumutok ang labi ko

“Sino––”

Walang tao sa paligid, lahat ay nasa malayo at nakatingin sa akin, may pumatid talaga sakin! Tumama ang paa ko sa paa nito dahilan ng pagkabagsak ko, imposibleng tumakbo ito papalayo matapos gawin sakin iyon dahil ni isang hakbang o yabag ay wala akong narinig, hindi ko maiwasang mapatingin sa kanan ko, madilim na ang part na iyon.

“Cazimiya!” Si Raefon na lumapit sa akin

Himala at mag isa lang siya, hindi niya kasama ang dalawa

Napamura ito ng makita ang gasgas sa palad ko, pinagpagan niya ang uniporme ko at inayos ang buhok ko

“Hindi ka ba marunong mag ingat?” Inis na tanong nito sa akin

“Hindi ko naman kasalanan na may pumatid sa akin” pinag cross ko ang dalawang braso

Tsk, sana si Edward o kaya si Albert nalang ang nakakita sa akin hindi tong lalaking to

I really hate him

“Pumatid? Sino ang pumatid sayo?!”

“Pwede ba hinaan mo ang tono mo? Para kang nakalunok nang mikropono” inikutan ko siya ng mata

Hinawakan nito ang magkabila kong balikat at tinignan ako gamit ang kaniyang seryosong mga mata tila hindi na nakikipagbiruan at gusto nang malaman kung ano ba talaga ang nangyari, tinuro ko ang hallway na nasa kanan

“May pumatid sa akin at mukhang diyan nanggagaling kung sino” sabi ko

“Nakita mo ba?” Umiling ako “kahit anino, hindi?” Muli akong umiling

Napakamot ito sa buhok at bigla nalang akong hinila papalapit sa kaniya sabay lagay ng ulo sa balikat ko, everyone gasp at hindi makapaniwala sa nakikita, itutulak ko na sana ito papalayo sa akin dahil agaw atensyon kami ng makita ko ang grupo ng mga abong estudyanteng kinamumuhian ako at gustong gusto ko nang kalabuhin, katulad ng ibang estudyante ay napatingin din sila sa gawi namin kaya ngumiti ako at niyakap si Raefon tumigas naman ang katawan nito sa ginawa ko pero isinawalang bahala ko nalang

Kita ko na pag uusok ng mga ilong nila, inggit eh, yakap yakap ako ng isa sa mga gwapong prinsipe

“Gusto mo pala ako, matagal mo na ba akong gustong mayakap?” Nakangising umayos na ito ng tayo at pinasadahan ang buhok gamit ang mga daliri

Ngumiwi ako at umaktong nandidiri kaya nag isahang linya ang kaniyang labi sabay kuha sa braso ko at hinila ako

“Linisin natin yang gasgas mo” hindi ko na makita pa ang mukha nito tanging likod nalang niya pero ramdam ko ang galit sa tono nito

“Galit ka ba?” Tanong ko

Humarap ito sa akin na nakangiti, he’s definitely faking it. Ang tatlong prinsipe talaga ay magaling mag tago ng ugali at emosyon.

“Maganda ang ating mapapangasawa kaya talagang may maiinggit sa kaniya” mayabang na sabi ni Raefon habang nakasandal sa gilid at parang nag momodel

Napailing nalang ang dalawang prinsipeng nakatayo sa harapan ko, kakatapos lang linisan ang gasgas sa palad ko

“Tigilan mo nga ang pag tawag sakin ng ganiyan” inikutan ko ito ng mata

Tinaasan niya ako ng kilay

“Don lang din naman mapupunta ang lahat kaya huwag ka nang mag inarte diyan na para bang hindi ka namin aangkin” inikutan ako nito ng mata kaya napakuyom nalang ang aking kamao at pinuno ang loob ng bibig ng hangin

“Pwede na ba akong makaalis dito?” Tanong ko

Nakakailang at kaming apat lang ang nasa loob ng clinic, wala kasi ang nurse lumabas muna nagbanyo muna saglit

Hinawakan ni Albert ang balikat ko at hinimas iyon ng marahan, nagtaasan ang balahibo ko sa ginawa niya

“Sumama ka sa amin, sa amin ka sasakay” ani nito

“May karwaheng nag hihintay sa akin” pinag cross ko ang braso

“May karwahe din kami” Edward

“Makinig ka na lang sa amin” Albert

Lagi naman, tsk.

(Pakinggan niyo yung kanta ng New West na those eyes, maganda yan tiyak na magugustuhan niyo at araw araw niyong pakikinggan)

chapter 33

Nasa labas ng bintana lang ang tingin ko habang nakasakay sa karwahe ni Albert, nasa harapan ang tatlong prinsipe at ramdam ko ang titig na binibigay nila sa akin na para bang lahat ata ng galaw ko ay gusto nilang makita pati ata ang pawis na namuo sa noo at tumulo pababa sa pisngi ko ay pinanonood nila, kaya ayokong kasama sila sa iisang karwahe dahil naiilang ako, makakapag relax sana ako habang papauwi sa palasyo pero hindi ko nagagawa dahil sa kanila

Nagpakawala ako ng buntong hininga, narinig ko ang pag papatunog ni Edward ng leeg at mga daliri at nawala ang titig nila sa akin parang may umagaw ng atensyon nila kaya tinignan ko kung saan sila nakatingin, kumuyom ang kamao ni Albert tsaka ako tinignan, maya maya ay naglabas ng espada si Edward at binuksan ang pintuan ng karwahe si Raefon naman ay lumabas habang umaandar pa ang karwahe at pinagilid ang nagpapaandar ng karwahe at siya na ngayon ang nagpapaandar, kaya bumilis ang tibok ng puso ko sa nangyayari.

Napatili ako ng bumangga sa amin, napatakip ako sa tenga ko, hinila naman ako ni Albert at kinulong ang aking mukha sa dalawa niyang palad.

“Ipatitigil ni Raefon ang karwahe—”

“Anong nangyayari? Sino ang mga humahabol sa atin? Natatakot ako” nag papanic kong sabi

“Shhhh”

Pinakita nito ang panyo na kinuha niya sa loob ng kaniyang bulsa

“Ipantatakip ko ito sa iyong mata ngayon at ititigil ni Raefon ang karwahe, huwag kang matakot nandito lang kami, kami na ang bahala….huwag ka lang aalis dito sa loob ng karwahe”  mahinahon niyang sabi

Tumango ako, ngumiti muna ito sa akin at hinalikan ang aking noo bago itinali sa aking ulo ang panyo, itim na lamang ang nakikita ko at rinig ko ang espada ni Edward na mukhang tumatama sa kapwa espada, naramdaman kong isinandal ako ni Albert sa kinauupuan at nilagay sa ibabaw ng aking hita ang kanilang mga bag na niyakap ko naman kaagad.

“Huwag kang lalabas dito, tutulungan ko lang si Edward” bulong nito at hinaplos ang aking pisngi

“M…Mag iingat kayo”

Wala nang tao sa loob ng karwahe, tumigil na din ang karwahe at naririnig ko ang pakikipaglaban ng tatlo, sa mga boses na naririnig ko hindi lang bilang sa daliri ang mga kalaban madami sila. Bakit hindi kasi naimbento ang smartphone dito! Sana kanina ko pa tinawagan si Rosie upang magpadala ng mga guards dito! Aishhhh ang kailangan ko lang gawin ngayon ay tumahimik at hindi umalis sa pwesto.

“Prinsesa Cazimiya” narinig ko ang pagtawag nang nagpapaandar ng karwahe namin kanina

“Prinsesa Cazimiya” tawag niya muli

“Bakit?”

“Tumakbo ka na papaalis, padami nang padami ang mga kalaban”

“Hindi pwede, sinabi sa akin ni prinsipe Albert na hindi ako maaaring umalis dito”

“Prinsesa Cazimiya ikaw nalang ang pag asa namin, mauna ka na at humingi ng tulong, kapag tumagal pa ito maaaring mawala ang tatlong prinsipe”

Tinanggal ko ang panyong tumatakip sa aking mata, natigil ako sa paghinga nang may tumakip sa bibig ko, ulo hanggang paa ay nakabalot ng itim na tela at hiwa na ang leeg nang lalaking kumakausap sa akin kanina, pilit kong pinalalayo ito sa akin pero mas dumiin ang panyong pinantatakip niya sa bibig ko

“Hmp hmp”

“Binayaran lang kami” ani nito

Nang makaipon ako ng lakas at malakas ko siyang itinulak at nanginginig ang aking tuhod na lumapit sa pintuan ng karwahe at binuksan iyon pero hindi kaagad ako nakalabas dahil nahawakan nito ang paa ko

Nagawi ang tingin ko sa naglalaban, ang tatlong prinsipe ay napapaligiran nang mga kalaban at nakita kong may mga daplis na sila ng espada, gusto ko mang humingi ng tulog ay hindi ko magawa, kailangan ko din silang tulungan hindi pwedeng wala akong ginagawa dito.

“Bitawan mo ako—”

Hinila nito ang paa ko kaya paupong napalapit ako sa kaniya, akala ko ay sasaktan niya ako gamit ang kaniyang patalim na hawak pero laking gulat ko nang hubaran niya ako, naestatwa ako at hindi maigalaw ang aking kamay upang sampalin siya ng tuluyang naalis ang bisitidang suot ko at tumambad sa harapan niya ang hubad kong katawan

Kahit may nakatakip sa bibig nitong tela ay halata pa din ang ginawa nitong pag ngisi

“Maaaring hatulan nang kamatayan ang iyong ama dahil sa pagtatago ng totoong kasarian ng kaniyang anak” nanginig ako at nagmamadaling isinuot ang bisitidang inalis nito

“Walang kasalanan ang ama!” Sigaw ko

“Cazimiya!” Sigaw ng tatlong prinsipe at mukhang galit na ang mga ito

“Paalam sa masasayang araw prinsesa Cazimiya–prinsipe Cazim”

“P….Paano–”

Binaba nito ang telang tumatakip sa mukha at nanlumo ako sa nakita

“Gerick? Bakit?” Halos pabulong ko nalang na tanong

Napangiwi ako ng hawakan nito ang braso ko ng mahigpit

“Trabaho lang”

“N…Nasaan si Dio? Anong ginawa mo kay Dio?!” Tumulo ang luha sa aking pisngi, traydor na luha!

“Huwag kang mag alala, natutulog siya ng mahimbing ngayon, napagod sa ginawa namin kagabi,” kumuyom ang kamao ko “ah huwag ka munang umiyak, umiyak ka kapag nasa harapan mo na ang iyong ama at pinapanood mo siyang pugutan ng ulo”

Nang marinig nitong papalapit na sa amin ang tatlong prinsipe ay kaagad na siyang lumabas sa pintuan at walang hirap na sumakay sa kabayo at mabilis niya itong pinatakbo

“Cazimiya!” Tinulungan nila akong makaupo

“Alam na nila ang tunay na ako at kapag ikinalat nila ay hahatulan ng kamatayan ang ama”

Nagkatinginan ang tatlo

Nakauwi na kami sa palasyo hindi muna sa palasyo ko kundi sa palasyo ni Albert, nasa loob kami ng kwarto at pinahiram ako ni Albert ng damit dahil punit na ang bisitida ko, malaki ang damit nito kaya tinupi ko nalang ang mga dulo upang makagalaw ng maayos

“Si Gerick! Ang kasintahan ni D…Dio, wala siyang balak na saktan ako, wala silang balak. Ang balak nila ay masigurado na isa akong prinsipe at hindi prinsesa, sabi nito ay may nag utos lang sa kanila” kwento ko

“Magpahinga ka na muna Cazimiya, kami na ang bahala sa lahat” Edward

Napasabunot ako sa buhok

“Pero ang buhay na ni ama ang nakasalalay—” lumapit ako sa tatlo at pinaupo sila sa mahabang sofa

Tahimik kong kinuha ang mga gamot sa ibabaw ng lamesa

“Linisin ko ang mga sugat niyo” ani ko sa tatlo

“Ngunit may gasgas ang iyong palad” Albert

“Huwag nang matigas ang ulo Cazimiya, magpahinga ka na” pagod na sabi ni Raefon at minasahe ang sintido

Hindi ko sila pinakinggan at kahit labag sa kanilang kalooban ay nilinis ko ang kanilang mga sugat, tuluyan na talaga akong nagbago.

(Take care and always eat me—este vegetables, always eat vegetables heheheh)

chapter 34

Albert Pov:

Tumingin ako kay Edward na kakalabas palang ng kwarto

“Mahimbing nang natutulog si Cazimiya” ani nito

Nag unat naman si Raefon na nasa tabi ko

“Buti naman kung ganon, pagod na tenga ko sa kadaldalan niya” natawa ako at napailing na lamang

Tahimik ang paglabas namin sa palasyo, katulad nang mga nakalaban namin kanina ay nakasuot din kami ng tela na tumatakip mula ulo hanggang at ang tanging nakikita lamang ay ang mga mata, mabilis ang patakbo namin sa aming mga kabayo, hindi pwedeng pabagal bagal kami, hinawakan at pinagmasdan nang lalaking iyon ang katawan ni Cazimiya na dapat kami lang ang makakakita, hindi maaaring sumaya siya, pagbabayaran niya ang ginawa niya.

Sumenyas ako na tumigil na, nang maitali ang mga kabayo sa puno ay nagsimula na kaming kumilos, umakyat ako sa isa sa mga bahay at nang makarating sa bubong ay tinignan ang dalawa na nakasunod sa akin

Ilang bubong pa ang tinalunan namin hanggang makarating kami sa bubong ng lalaking nagngangalang Gerick, gumawa nang maliit na butas si Raefon at tatlo kaming sumilip kung may tao ba sa loob at hindi nga kami nagkakamali, nakahiga si Gerick sa kama habang may isang lalaking taas baba sa kaniyang ibabaw, pareho silang paiwasan.

“Huh, sinuswerte nga naman” Raefon

“Bakit?” Nagtatakang tanong ni Edward

Tinuro ni Raefon ang lalaking nasa ibabaw ni Gerick.

“Dio, yung gusto ni Cazimiya….yung lagi niyang binibisita sa tindahan ng mga gulay, ang dahilan kung bakit hindi tayo nito magustuhan, kung bakit nagagawa niyang tumakas kahit na sikat na sikat ang araw” humiga si Raefon at ginawang unan ang dalawang palad

“May relasyon ang dalawa” dagdag ni Raefon “hindi lang si Gerick ang gusto kong bawian ngayong gabi” nag igting ang panga nito “pinaiyak ni Dio si Cazimiya, kaya papaiyakin ko din siya ngayong gabi”

Kasabay nung sinabi ni Raefon ay binutas niya ang kaniyang hinihigaan dahilan nang pagkahulog niya sa ibaba, nagulat naman ang dalawang nasa kama at napaayos ng upo nang makita si Raefon na nasa harapan na nila, ngisi namang tumalon na din kami papasok ni Edward

Gulat ang makikita sa mukha ni Dio nang makita kami habang si Gerick ay parang nawalan nang kulay ang mukha

“Magandang gabi sa inyong dalawa” bati naming tatlo

“Ipagpaumanhin kami sa pang iistorbo sa ginagawa niyo” binaba ni Edward ang espadang nakasabit sa kaniyang bewang sa ibabaw ng lamesa

“Anong ginagawa niyo dito?!” Sigaw ni Gerick

“G….Gerick, anong n..nangyayari?”

Natawa nang malakas si Raefon, at nilapitan ang dalawa.

“Hindi ko alam kung bakit nagustuhan ka pa ni Cazimiya, sa katunayan ay wala ka pa sa kalingkingan naming tatlo, gawa ka lang sa lupa at kami ay gawa sa ginto. Matapos mong saktan at paiyakin si Cazimiya ay makikita ka na lang naming taas baba sa ibabaw ng lalaking to?” Ngising sabi ni Raefon at nilaro ang dila sa loob ng bibig

Galit na hinila nito papalayo si Gerick kay Dio, lumapit naman ako sa kanila at pinaluhod si Gerick, tsk i really want to slice his neck.

Hindi din lingid sa kalaaman namin na sinasaktan niya si Cazimiya, mayabang na lalaki.

Marunong kaming magpigil na tatlo, nguniy napuno na kami kaya nandito kami para makaganti, wala na kaming pakialam kung ano man ang isipin sa amin ni Cazimiya kapag nalaman niya ang ginawa namin, after all Cazimiya is going to be our husband.

Pinantayan ko ng laki si Gerick, i grab a handful of his hair at pinatingala siya

Nagsimulang maghubad si Raefon at Edward, sinamaan kami ng tingin nang kaharap ko ng maramdaman kung ano ang gagawin namin

“Ako ang kailangan niyo diba?” Nag uusok na ang kaniyang ilong

“Wala kaming sinabing ikaw lang ang kailangan namin” sabi ko at tumayo

“Hindi naman pwedeng pumunta kami ditong hindi natitikman ang kinababaliwan ni Cazimiya” Raefon

Pumunta ako sa likod ni Gerick at kinulong siya sa aking mga bisig ang isa kong kamay ay inilapat ko sa kaniyang panga at pinatingin siya sa gawi nila Edward, umiyak si Dio nang ibinuka ni Edward ang dalawa nitong hita sa harap ni Raefon na nakalabas na ang alaga, pilit na umiiwas nang tingin si Gerick kaya itinusok ko na ang dulo ng patalim sa gilid ng kaniyang leeg

“Tignan mo ang gagawin nila sa kasintahan mo, iiwas mo ang tingin mo ag dadaloy ang dugo mo sa sahig na to” inis kong sabi

“Ah ah t…tama na–hmmmmp”

“Naririnig mo ba ang halinghing niya?” Natatawa kong sinilip si Gerick na gustong gusto nang magkumawala

“Fuck, so tight ahh ahh….” binilisan ni Raefon ang paglabas pasok sa butas ni Dio, ramdam na ramdam ko–hindi lang ako lahat kaming nandito na nanggigigil si Raefon hindi sa sarap kundi sa pagkamuhi at galit, ang bayong ginagawa niya ay hindi sarap ang dinudulot kay Dio kundi sakit

Nilabas na din ni Edward ang alaga at pinasubo iyon kay Dio, habang ginagawa nila ang pang bababoy kay Dio ay pinaharap ko naman si Gerick sa akin at sinipa ang kaniyang gitna kaya napahawak siya doon at napahiga sa sahig.

Kumuha ako ng upuan at umupo doon tsaka pinag cross ang dalawang hita

“Sino ang nag utos sayong gawin iyon?” Seryoso kong tanong

Hindi ito sumagot kaya kinuha ko ang espada ni Edward at itinapat sa alaga nito dahilan ng paglaki ng kaniyang mata.

“Ayokong pinaghihintay, ano ang mahirap sa pagbanggit lamang ng pangalan?” Taas kilay kong tanong “ayaw mong magsalita?”

I clicked my tongue, iniba nila ang posisyon, nakaluhod na ngayon si Dio at namumula na ang kaniyang mukha pababa sa dibdib

“Gusto mo bang makita ang kasintahan mong nahihirapan? Baka nakakalimutan mong kaya naming gawin ang lahat ng gusto naming gawin sa inyo” this motherfucker, pinatatagal ang lahat, gusto na naming makauwi sa palasyo upang tabihan sa pagtulog si Cazimiya

“N…Nasasaktan ahhh na a…ako, G…Gerick tulong”

“Nagmamakaawa na–” natigil ang sasabihin ko nang magsalita na ito

“Ang hari ng kanluran!”

Tumigil na ang dalawa sa ginagawa at iniwang kawawa si Dio sa ibabaw ng kama

Nag ayos na ang dalawa, pinunasan ang nadumihan sa kanila at nagtungo sa akin

“Ang hari ng kanluran ang nag utos sa amin kasama na ang kaniyang anak, kumpirmahin lang namin kung ano ang totoong kasarian ni Cazimiya, yun lang wala na sila pang ibang sinabi”

“Nagsasabi ka ba ng totoo?” Tanong ni Edward

Tumango tango ito, mukhang nagsasabi nga ng totoo, nasa kanluran ang ama ni Cazimiya at hindi maganda ang kutob ko.

Tumayo na ako at walang hirap na lumabas gamit ang butas na nasa kisame nila

“Walang magbabanggit kay Cazimiya na ang hari ng kanluran ang may pakana nang lahat” sabi ko sa dalawa

“Anong gagawin natin? Baka may nangyari na sa ama ni Cazimiya, ilang araw na din itong naglalagi sa kanluran” nag aalalang sabi ni Edward

Nang makauwi ay naligo kaming tatlo, ayaw naming madumi na tatabi kay Cazimiya, nakahiga na si Raefon sa kanan ni Cazimiya habang si Edward naman ay nasa tabi din ni Cazimiya nakisiksik siya kay Raefon, napailing nalang ako at pumwesto sa kaliwa nito

“He’s really stunning” nakangiting ani ni Edward habang pinagmamasdan ang mahimbing ang natutulog na si Cazimiya

Sabay sabay kaming humalik sa pisngi nito at niyakap siya.

Goodnight Cazim.

(Hmm, bakit nga ba ang hari ng kanluran at si David na anak nito ang mastermind nang lahat? Ano ang rason?)

chapter 35

Third person Pov:

Napamura ang tatlong prinsipe nang malaman na unti unti nang kumalat ang totoong kasarian ni Cazimiya, lahat ng mga residente ng Cadrica ay galit na galit sa hari dahil sa pagsisinungaling, ang iba ay sumugod pa sa palasyo buti na lamang at hinarangan sila ng mga gwardya upang hindi makapasok sa loob, hindi inaasahan ng tatlong prinsipe na naunahan na kaagad sila, ang kailangan nalang nilang gawin ay kunin si Cazimiya at ilayo muna sa mataong lugar lalo na sa palasyo nito dahil baka sa galit ng mga tao ay masaktan lamang ito.

Nakayuko ngayon si Cazimiya habang nilalaro ang kaniyang mga daliri, binigyan siya ng maiinom ni Rosie at hinaplos ang kaniyang likod, rinig na rinig niya mula sa sala ang sigaw at reklamo nang mga tao na nasa labas ng palasyo at pilit na idinidiin ang kaniyang ama na sinungaling at walang kwentang hari, nasasaktan si Cazimiya sa nangyayari, kahit gustong gusto na nitong lumabas at harapin ang mga tao ay hindi niya magawa dahil unang una wala siyang masasabi sa mga ito dahil mismong siya na anak ng hari ay walang alam kung bakit itinatago ng kaniyang ama ang kaniyang kasarian.

Ang tatlong prinsipe ang mukhang may alam sa lahat, at kailangan niyang makita ang mga ito.

“Hindi pa din nakakauwi ang ama, natatakot akong baka kung ano na ang mangyari sa kaniya sa kanluran lalo na at dahan dahan nang kumakalat ang pagsisinungaling nito” ani ni Cazimiya

“Huwag kang mag alala Prinsesa Cazimiya hindinsiya pababayan ni General Andrey” pagpapakalma ni Rosie sa alaga

“Prinsesa Cazimiya!”

Nag angat kaagad ng mukha si Cazimiya ng makarinig ng mga yabag at bumungad sa kaniyang harapan ang isang katulong na humihingal at napahawak pa sa dibdib, napatayo ako at hinawakan ang magkabilaan niyang braso

“Anong problema?” Tanong ni Cazimiya

Lumuha ang katulong sa kaniyang harapan.

Cazimiya Pov:

Anong nangyayari? Sa pinakikita sa akin ng katulong na nasa harapan ko ay parang hindi maganda ang kaniyang sasabihin, pinag papawisan na ako ng malamig at nanginginig na din ang aking mga kamay at tuhod, malapit na akong mahimatay dahil sa iba’t ibang emosyon na nararamdaman

“A..Ang mahal na hari” humagulgol ito

“Bakit ang ama? Bakit?! Ipagpatuloy mo ang iyong sinasabi!” Niyugyog ko na ito kaya inilayo ako ni Rosie sa kaniya “sabihin mo sa akin! Anong nangyari kay ama!”

“Ang mahal na hari,” napaluhod ito at tinakpan ang mukha gamit ang dalawang palad “iuuwi ang mahal na hari dito sa Cadrica, upang hatulan nang kamatayan sa harapan mismo ng kaniyang mga nasasakupan”

Doon na ako napaupo sa sahig at napatakip sa bibig, parang nabingi ako…..

Hindi maaari, hindi maaari…..bakit biglaan? Nagising na lamang akong ganito, panaginip ba ito? Nananaginip pa ba ako? Ginulo ko ang buhok at tinignan si Rosie, umiiyak na ito dahil sa nalaman.

“Ang tatlong prinsipe ng Escalus, Addelion at Aspiel ay naririto!” Narinig kong sabi ng gwardya mula sa labas

Kaya mabilis akong tumayo at nang makita sila ay kaagad ko silang nilapitan, isa isa kong hinawakan ang kanilang mga kamay

“A…Ang ama, hahatulan nang kamatayan ang ama! Hindi ito maaari, tulungan niyo ako, ayokong mawala ang ama!” Hinawakan ni Albert ang aking braso upang hindi ako mapadausdos sa sahig “tulungan niyo ako…..”

“Maupo ka muna Cazimiya”

Iginaya ako ng tatlo sa upuan at pinainom ng tubig, nanlumo ako dahil sa paraan ng kanilang binibigay na tingin sa akin para bang naaawa sila sa akin at hindi nila ako kayang tulungan

“Pigilan natin ang paghahatol ng kamatayan kay ama” mahina kong pagmamakaawa sa kanilang tatlo

Nagtinginan sila bago bumuntong hininga

“Ipagpaumahin Cazimiya ngunit ang magagawa lang namin ay ilayo ka dito sa palasyo” Edward

“Hindi ako aalis sa palasyong ito habang hindi ko natutulungan ang ama! Isasama ko siya!” Hindi ko na napigilan pang pagtaasan sila ng boses “hindi ko man alam ang dahilan kung bakit tinatago ni ama ang totoo kong kasarian––”

“Gusto mo bang malaman ang totoo?” Seryosong sabi ni Raefon at pinag cross ang dalawang braso tsaka sumandal sa dingding

“Gusto kong malaman ang totoo” Rosie gasped and touch the back of my palm

“P…Prinsesa—”

“Alam mo din, Rosie? Ang totoo?” Tumingala ako upang makita siya “ANG TOTOO” i emphasized

Sasagot na sana ito ng magsalita na si Raefon

“You’re father raped you’re mother” kinagat ko ang pang ibabang labi upang pigilan ang pag iyak

“H…Hindi magagawa ng aking ama yan! Huwag kayong magsinungaling sakin!”

Napaatras ako nang hampasin ni Albert ang lamesa

“Gusto mong malaman ang katotohanan Cazimiya at sinasabi namin ang puro katotohanan lamang at walanh halong kasinungalingan!” Galit na sabi nito sa akin “nang mangyari ang gabing iyon, hiniling nang iyong ina na magpakamatay na lamang, ngunit hindi niya magawa dahil halos isang hakbang na gawin niya ay bantay sarado siya! Hanggang malaman nitong pinagbubuntis ka niya pati na ang iyong kambal na babae, nawala ang pag iisip nitong magpakamatay dahil dumating kayong magkambal”

Lumapit ito sakin at hinawakan ang aking panga tsaka pinatingin sa kaniya

“Namatay ang ina dahil sa malubhang sakit at namatay ang aking kambal nang maipanganak kami” mahina kong sabi

Umiling ito at umalis sa harapan ko

“Hindi namatay ang iyong ina dahil sa sakit at mas lalong hindi namatay ang iyong kambal nang maipanganak ito, binuhay at pinalaki ka nang iyong ama sa kasinungalingan, Cazim!” Albert shouted

“K…Kung ganon, p…paano sila n…namatay?”

“Pinatay sila nang iyong ama” lumuha ako ng lumuha kaya dinaluhan ako ni Edward at niyakap “pinatay ng iyong ama ang iyong ina dahil sa takot na ipaalam ng iyong ina ang ginawa sa kaniya ng mahal na hari at ang totoong dahilan kung bakit naman nito pinatay ang iyong kambal ay dahil gusto niyang lalaki lamang ang maipanganak ng iyong ama upang maibigay sayo ang kaniyang trono, dahil ang mga babaeng anak ng hari ay hindi nararapat na maupo sa trono”

“H…Hindi ko alam yan” umiiling na sabi ni Rosie “ang ipinaalam lang sa amin ng mahal na hari ay hindi niya sinasadyang maitulak sa hagdan ang mahal na reyna”

“Ang hari ng kanluran ay ang iyong lolo, ang ama ng iyong ina, at si David ay iyong pinsan.” Raefon said

“Kung ganon hindi dapat ako hinayaan ni ama na makapunta sa kanluran at hindi niya hahayaan na pumunta doon” ani ko

“Nais ng iyong ama na bilugin ang utak ng iyong mga natitirang kamag anak upang hindi nila malaman ang totoong nangyari, ngunit hindi alam ng iyong ama na matagal nang alam ng hari ng kanluran ang lahat at matagal na nitong gustong hatulan nang kamatayan ang iyong ama” Albert

“Ngunit ama ko pa din siya” hindi ko maisip na magagawa ni ama ang lahat ng ito “ngunit kung nais naman pala niya nang anak na lalaki ay bakit pinakalat niya na babae ako?”

“Ayon sa nalaman namin nang paimbestigahan namin ang iyong ama, ay may nagtatangkang pumatay sayo nang maipanganak ka dahil akala nila ay lalaki ang inilabas ng iyong ina, maraming kaaway ang iyong ama kaya gusto ng mga kaaway ng iyong ama na putulin ang kaniyang henerasyon, kaya kahit na ayaw ng iyong ama ay itinago ka niya at pinakita sa lahat bilang isang babae” sagot ni Edward “ilalabas ng iyong ama ang totoong ikaw sa iyong kaarawan at kapag nangyari iyon iikutin nanaman niya ang ulo ng lahat at gagawa nang paraan upang hindi madiin sa lahat ng kasalanan”

Naguguluhan pa din ako.

“Nandito ang prinsesa ng Albina!” Sigaw muli ng gwardya

Nilapitan ako ni Victoria

“Nalaman ko ang balita, kaya kaagad akong nagtungo dito, itinigil na muna anh Royal Exam dahil sa nangyari” hinawakan nito ang aking palad

“M…..May kailangan akong sabihin—”

She hushed me

“I already know, matagal ko nang alam, alam kong si Cazimiya ay Cazim ay iisa” she said

Pekeng umubo ang tatlong prinsipe kaya napalayo sa akin si Victoria

“Pareho kami nang oras at araw na nalaman ang totoong ikaw” ani ng tatlong prinsipe

“Simula nang banquet, kung kailan mo ako nakilala at kung kailan tayong lima ay nagkasama habang bilog na bilog ang buwan” Victoria

Hindi ko magawang humanga dahil ang nasa isip ko lamang ay ang kalagayan ni ama at sa pag uwi nila dito sa Cadrica.

(Boom, nabigla ba kayo? Ewan ko kung ano ano nalang nasasabi ko sa chapter na ito ih)

chapter 36

Sa ilang oras na paghihintay ay dumating na din ang karwahe ni ama, hindi naging maayos ang pagdating ng karwahe nito sa palasyo dahil walang tigil na pinagbabato ng mga galit na tao ang karwahe na kinasasakyan ni ama, nagmamadali akong lumabas at bumungad sa amin ang mga gwardya nang kanluran, halos lahat ata ng gwardya ng kanluran ay naririto, kasabay nang pagbaba ni ama sa karwahe ay ang pagbaba din ng hari ng kanluran at si David, kamag anak ko sila….hindi ako makapaniwalang kamag anak ko sila.

Mahigpit na napahawak ako sa bistidang suot at patakbong tinungo ang ama na hawak hawak na nang dalawang gwardya ng kanluran, kawawa ang kaniyang itsura at ilang araw lang ang pananatili niya sa kanluran ngunit ang laki ng kaniyang ipinayat, nag angat ito ng tingin at putok ang kaniyang labi at gusot gusot ang kasuota, pinigilan kong yakapin ito…ang bigat ng dibdib ko ngayon, akala ko ay pag uwi ni ama masasalubong ko na siyang may ngiti sa labi at maaayos pa namin ang pagsasama bilang ama, ang taas ng hopes ko dahil sa sulat na iniwan ni ama sa akin ngunit bakit ganito?

Sobrang bigat, hindi ko na kaya…..pinatay niya ang ina at ang aking kapatid, hindi man ako ang totoong nag mamay ari sa katawan na ito ay ramdam na ramdam ko pa din ang sakit, parang nasa loob ko lang ang totoong Cazim/Cazimiya.

“P…Patawad anak” nauutal nitong sabi sa akin, nahihirapan siyang magsalita at ibuka ang bibig dahil sa sugat na natamo

“Pinatay mo ang ina at aking kambal, nagsinungaling ka sa akin ama….pinakain mo ako ng kasinungalingan, tumanggi ako at hindi naniwala sa mga sinabi nila kanina tungkol sa totoong nangyari dahil pilit pa ding inilalaban ng puso ko na hindi mo iyon magagawa pero––” pinunasan ko ang pisngi dahil sa mga luhang hindi matigil sa pagtulo “binigo mo ako ama”

Parayin ang hari na yan!

Hindi siya nababagay na mamuno

Idinamay niya ang kaniyang anak sa kaniyang kabaliwan

Bigyang hustisya ang Reyna ng Cadrica pati na din ang totoong prinsesa Cazimiya!

Sigaw ng mga tao na mula sa labas ng palasyo, napayuko ang ama dahil doon

Napahakbang ako ng tatlong beses paatras nang maramdaman ang presensiya ng hari ng kanluran na nasa gilid na pala namin at masama ang tinging ibinibigay sa aking ama

Ayon sa sinabi ni Albert sa akin kanina hindi totoong anak ng hari ng kanluran si David, ito ay apo lang din niya kagaya ko, namatay ang mga magulang nito dahil sa pagbiyahe sa dagat at hindi alam na may paparating na bagyo at dahil bata pa si David nang mangyari iyon at dahil laging ang hari na nang kanluran ang nasa tabi niya ay itunuring na niya itong ama.

“Bukas na bukas ay ihaharap kita sa lahat ng mga tao at doon isasagawa ang pagpugot sa iyong ulo!” Galit na sabi ng hari ng kanluran

Napasinghap ako nang hampasin niya ang ama ng tungkod na hawak

Hindi ko na napigilan pang magsalita, ama ko pa din siya, galit ako sa kaniya, oo dahil inalisan niya ako ng karapatan na magkaroon ng kapatid at ina. Pero hindi ko kayang makita ang ama na kinakawawa at hindi ko kaya kapag nawala ito.

“Mahal na hari….”

“Anak”

Hindi ko pinansin ang tawag sakin ni ama pati na din ang tawag sa akin ng tatlong prinsipe at ang iba pa nang dahan dahan akong lumuhod sa harapan ng hari ng kanluran, gulat ito at pilit akong pinatatayo, pinagdikit ko ang dalawang palad

“Huwag niyong patayin ang ama ko” humagulgol ang ama

“Nahihibang ka na ba?! Pinatay ng lalaking iyan ang ina at kapatid mo! Dalawang buhay ang kinuha niya, kung maaari ay mas dagdagan pa ang kaniyang parusa dahil hindi sapat ang kamatayan sa ginawa niyang kasalanan!”

“Ako….ako nalang ang sasalo sa parusa ng aking ama, parusahan niyo ako—ang gusto ko lamang ay magkaroon kami ng masayang pagsasama ni ama, kung kailan malalasap ko na iyon ay biglang mauudlot—”

“Anak, tumingin ka sa akin….”

Ayaw ko man ay wala na akong nagawa, nilingon ko ang ama at nakangiti na ito sa akin, ngiting ngayon ko lang nasilayan, ngiting walang halong galit at inis, ngiting nagbibigay ng ligaya sa aking puso

“Pabayaan mo na ako, Cazim” he said “hindi ko hinihiling na patawadin mo ako, dahil sa ginawa ko ay alam kong hirap mo akong patatawadin. Siguro nga ay ito talaga ang aking katapusan, ang hinihiling ko lang ngayon Cazim ay kasiyahan mo, huwag kang mag alala sakin galit lahat ng mga tao. Ayoko na ding araw araw na sinisisi ang sarili sa ginawa ko, kailangan ko nang pagbayarin ang lahat. Hayaan mo na akong magpahinga”

“Ngunit ama! Paano ako?! Galit ako sayo pero hindi ko kayang mawalan ng ama, hindi ko kakayanin, magmamakaawa ako ng sobra sobra para hindi ka hatulan nang kamatayan—”

Binitawan siya ng dalawang gwardya upang makalapit sa akin, niyakap niya ako ng mahigpit at alam kong huling yakap nalang ito na matatanggap ko kay ama, humiwalay na ito ng yakap sa akin at hinaplos ang aking pisngi kaya pumikit ako at mas binaon pa ang aking mukha sa kaniyang palad.

“Nandiyan ang tatlong prinsipe na handang bantayan at alagaan ka”

“Alaga ng ama ang hinihiling ko”

“Mahal na mahal kita anak ko, patawad”

Muli itong napahagulgol at hinila muli ako para muli kaming magkayakap, biglang naalerto ang nasa paligid at hindi ko alam ang nangyayari ngunit naramdaman ko nalang na may matalim na bagay na dumaplis sa aking buhok at pagbigat nang katawan ni ama, dahan dahan ko itong inilayo sa akin at nang itapat ko ang daliri sa ilong ni ama ay wala nang ni kunting hangin itong inilalabas, napatakip kaagad ako sa bibig at doon na malakas na umiyak

“May lason nang nakatago sa kaniyang bibig” rinig kong sabi ng isa sa tatlong prinsipe

“Ama! Gumising ka!”

Nang buhatin ang ama ng mga gwardya namin ay tumayo na din ako at doon ko nalaman na pinutol ni ama ang aking buhok at ngayon ay kasing liit na nang buhok ko ang buhok ng tatlong prinsipe.

Tahimik akong nakaupo sa sala, isang buwan na matapos ang lahat ng malulungkot na pangyayaring nangyari sa akin sa mundong ito, ang ibang mga tao ay hindi matigil sa kakareklamo dahil ang gusto nila ay makitang pugot ang ulo ni ama, ngunit hindi ako pumayag, binigyan ko ng magandang burial ang ama, inilibing siya sa likod nang palasyo.

Pinamigay ko na kay Rosie at sa ibang kasambahay ang mga pambabaeng kasuotan ko dahil simula nang araw na iyon, napagdesisyunan kong ipakita na sa lahat ang totoong ako, dahil wala na akong maitatago pa, alam na nang lahat.

Binibisita din ako ng hari ng kanluran kasama si David, nakakawalang galang man ay kadalasan ko silang pinapaalis dahil ayoko muna silang makita, kapag nakikita ko sila ay bumabalik ang mga malulungkot na ala ala sa akin.

“Prinsesa—prinsipe Cazim, kailan ka babalik sa eskwelahan?” Tanong ni Rosie na may dala dalang mirienda para sa akin

Gumuhit ako ng kung ano ano gamit ang hintuturo sa armrest ng kinauupuan ko

“Bukas na ako babalik” sagot ko

Lumiwanag ang mukha ni Rosie sa narinig

“Magandang balita iyan Prinsipe Cazim, matagal ka na kasing nakakulong dito sa palasyo……” pahina nang pahina ang boses niya

Natakot ata nang tignan ko siya, napabaling ang aking tingin kay Andrey na nakasalip sa amin

“Andrey, anong kailangan mo?” Tanong ko

“Nandito ako upang ipaalam sayo Prinsipe Cazim na mula ngayon lagi ko na kayong babantayan, pinagkatiwala ka sakin ng mahal na hari at sayo na din ibibigay ang trono” mahabang litanya nito sa akin

Bumuntong hininga ako

Masiyado pa akong bata para maging hari ng Cadrica, ni kunti palang ang kaalaman na itinuro sa akin ni ama….paano ko mapapanatiling magiging maayos ang Cadrica kapag naging hari na ako?

“ Pakasalan mo kami Cazim upang ang apat na kaharian ay maging isa at mapapanigurado naming magiging maayos ang lahat“ disididong ani ni Edward na nakahawak pa sa dibdib

“Wala ba kayong respeto? Libing ni ama ngayon at ay kasal ang binabanggit niyo?! Wala na ang ama at ang ibig sabihin nun wala nang bisa pa ang kasal kasal na pinag usapan niyo noon, ako na ang magdidisisyon sa sarili ko!” Galit ko silang tinalikuran

Wala nang kasal na magaganap, hindi ko gusto ang tatlong prinsipe.

“Nasa labas ang tatlong prinsipe at hinihiling na sila ay iyong kausapin!” Ani ni Andrey

Speaking of the three devil prince.

“Paalisin sila, gusto ko nang magpahinga, ayokong tumanggap ng bisita” tumayo ako at dumiretso sa kwarto

Humiga ako sa kama at itinakip ang likod ng palad sa mata.

Hahayaan kong ipagpatuloy ng tatlong prinsipe ang kanilang ginagawa, hanggang mawalan na sila ng interes sa akin at ituon ang atensyon sa iba.

Babalik na ako sa Royal School bukas at hindi ko alam kung anong pakikitungo ang gagawin nila sa akin.

This life….is so tiring.

The end.

Finale

Gulat kayo no? Don’t worry mysties hindi pa talaga the end dahil nalag desisyunan kong gumawa ng book ng Reincarnated as a villain yes book 2

Sa Book 2 natin ay mas mabibigyan natin ng atensyon ang tatlong prinsipe, blah blah blah

Thank you for reading this story, kahit magulo.

Unedited din po siya kaya may wrong grammar at typo po.

Author kailan labas ng book 2?- ang labas po ay baka this week lang din o di kaya ay sa susunod na week, depende po kung hindi busy ang author.

Same pa din po ba ng title?- pag iisipan ko pa po kung same ang title

Magiging kapanabik panabik po ba ang book 2?- im sure na magiging kapana panabik ang book 2, sureness ako diyan

Author update na po kayo sa ibang mga story niyo- about that maybe mag uupdate ako pero hindi po araw araw dahil hindi po araw araw na may ideyang napasok sa isip ko at busy po ako, sure na busy din kayo

Sa lahat ng mga nag vote at nag comment sa story na ito lalo na sa mga nag add sa reading list, ay maraming salamat sobra sobra nababasa ko lahat ng comments niyo, kilala ko kayo ihhh….love ko din ang mga silent readers ko, parang noon lang 500 hundred pababa lang ang mga nagbabasa ngayon umaabot na ng libo libo, salamat sa mga paghihintay ng mga updates ko

*/kumaway

Don’t forget na bumisita sa iba ko pang mga kwento

Kita kits sa book 2, babushh