About the Book

Road to Temptation

“Inspired from the Story of ‘Taxi Lead’.” Robert Marbasan / Onmei Katachitakara 【形宝 音名】 ©Copyright 2019. All rights reserved.

[PG+18] FIRST TIME

MEN-TO-MEN EXPERIENCE

    Ang kuwento na ito ay ipinukaw mula sa pamagat na ‘Taxi Lead’. Isang kuwento ng isang Taxi Driver na nagngangalang ‘Kevin’ at ang pasahero naman ay si ‘Rolando Martinez’, ay hindi inaasahang nagkita sa tabi ng kalsada habang madilim ang paligid. Sapagka’t naghahanap si Rolando ng masasakyan upang maka-uwi sa kanilang tahanan habang si Kevin, kahit madaling araw na’y patuloy pa rin naghahanap ng pasahero. Subalit, sa hindi inaasahang pangyayari ay mayroong naganap sa tahanan ni Rolando nang ihatid siya ni Kevin.

    Halina’t sumabay at sumakay sa kanilang unang beses na pambihirang karanasan at saksihan ang hakbang ng kanilang yugto.

Important Notice

This is a work of fiction. All names, characters, events, places, and incidents are either the product of the author’s imagination are used fictitiously, and any resemblance to any actual persons, living or dead, is entirely coincidental.

    This story may not be published for a free-text and under by paid domain, and its also applicable for the readers and/or audiences only. It may contains sexually explicit scenes and graphic language which may be considered offensive by some readers.

    Warning:

    Contains strong sexual content between consenting male adults, including but not limited to mutual masturbation, oral sex, and anal penetration. Safe sex should always be practiced. The acts that occur in this story are not meant to encourage sex in a non-committal fashion. Any such behavior in this book is only used to illustrate a story

Additional Note

Napagdedisyunan ko na lang na isulat at ilathala ang kuwento ng libre at dahil sapat naman ang kinikita ko sa work, All these pages are free!

    Basta patuloy lang kayong naka-follow sa akin at gagawin ko ang lahat, lahat-lahat ng makakaya ko na makagawa ng mga pambihirang kuwento at karanasan ukol sa nangyayari sa (ibang) buhay.

    PDF is almost ready! Update ko kayo sa free copy nu’n at magpoprovide ako ng download links. Mayroon lang ilang aayusin sa quotation marks, dashes, and of course, the tab spaces.

    Sana mag-enjoy po kayo sa pagbabasa.

Chapter 1

Lahat sa atin ay kasalukuyang nagtatrabaho para sa ating pangangailangan at kinabukasan. Yung iba naman, kinakailangan pa nila mag-double time – mag-overtime hindi dahil kailangan upang makamit ang double pay kung hindi, kailangan dahil kinakailangan sa trabaho. Isa na doon si Rolando Martinez (ang kaniyang buong pangalan) sa mga nagtatrabaho bilang Team Leader sa isang BGC na kung saan siya’y taga-assist at taga-assign sa mga ka-Co-workmate niya at bukod pa du’n, minsan siyang naging Customer Service Representative (o mas kilala sa Call Center Agent) kung mayroong ilan sa mga kasama nila ay hindi pumasok, in short, kaya niya mag-multi-tasking. Ganuon kasipag si Rolando pagdating sa kaniyang trabaho. Kung kinakailangan niyang i-xerox ang kaniyang sarili, para sa kapakanan ng trabaho, ay gagawin niya talaga. Dalawampu’t-pitong taong gulang at kilala sa pinaka-matangkad na empleyado sa kanila sa taas nitong 6 flat, moreno at medyo slim ang kaniyang pangangatawan. Kinagigiliwan din siya ng mga iba niyang katrabaho (kahit yung mga ibang sekyu) dahil sa anyo nitong napaka-kisig – kahit na maiksi lang ang kaniyang itim na buhok at sabihin nating two-by-two ang gupit, medyo matangos ang kaniyang ilong, squared-shaped ang kaniyang wig, makapal ang kilay at infairness kahit hindi niya ito pinakikialaman ay napaka-natural ng kurba at kapal ng kaniyang mga kilay, brownish eyes, maganda kahit papano ang hubog ng kaniyang mga biceps at mayroong munting ugat na nakapalibot sa kaniyang mga braso at higit sa lahat, slim at hunk-type siya. Although minsanan lang siya pumupunta sa GYM unlike dati na hindi pa siya napo-promote dahil inaalagaan niya ang kaniyang sarili at oo, inaamin naman niya sa sarili niya na malinis siya.

　Madalas naman siya napupunta sa schedule na graveyard, na pang-gabi, dahil lang naman iyon sa proyekto na ginagawa niya kaya kung minsan nagmi-midshift siya, dahil kinakailangan para matapos kaagad ang trabaho. Usually mga alas dos ng hapon pa siya aalis sa bahay niya, bibiyahe ng higit isang oras at tatlompu hanggang apat-na-pu’t limang minuto upang makapunta sa trabaho around by four=to-five, ng afternoon. Tapos kadalasan mga alas dose o ala’ uno ng gabi – este umaga – I mean, madaling araw… (Alin ba tama doon?) Basta sa oras na iyan siya’y nagta-time out – In short, uuwi na.

　Speaking of him, more, Ilihim na lang natin na top-bisexual si Rolando. Hindi pa iyon nalalaman ng ilan sa mga katrabaho niya pero ipinagpapasalamat naman niya iyon kasi kahit papano hindi nila alam na siya’y silahis, sa akto pa naman niya na kilos tunay na lalaki at pa-angas-showy nito kaya kahit sinong straight ay ’di aakalain siya’y silahis.

    Ngunit paano nga pala siya naging silahis?

　Dati-rati nagkaroon siya ng kasintahan na lalaki dahil na-attract ito sa taglay nitong kagwapuhan noong siya’y kolehiyo pa lamang sa edad na dalawampung taong gulang. Itago na lang natin sa pangalang John Michael. Nagkakilala dati dahil magkaklase at sa kurso niyang Accounting. Nagkakilala ng pagkakalinlan, nagkausap, at kaniya-kaniyang pagbabahagi ng kani-kanilang mga karanasan at siyempre, pati na rin ang kanilang ideal thing sa isang tao. Mga ilang araw din ang lumipas, hindi inaasahan na nahulog ang kanilang loob sa isa’t-isa at sa hindi rin inaasahan, nagkatapatan ng nararamdaman at naging sila subalit, naging sikreto lamang iyon dahil sa ayaw lang nila ng diskriminasyon. Makalipas pa ng mga ilang linggo, nagkaroon ng karansan ng pagtatalik ang nasabing dalawang magkasintahan kahit sila’y kapwa-lalaki dahil sa hindi mapigilang tukso sa kanilang nararamdaman at ang curiousity nila sa kani-kanilang mga isipan. Naging ‘top’ si Rolando nu’ng mga oras na iyon at sa kaniyang ipagtatapat, nagustuhan niya ang ganuong karanasan at naging tanda sa kaniyang talambuhay na iyon na ang unang beses na nagkarooon siya ng karanasan sa pagtatalik. Pagkalipas ng mga ilang buwan, hindi rin nagtagal sila’y nagkahiwalay dahil ang dahilan – ang kaniyang kasintahan na lalaki ay nangaliwa. At tila naaktuhan pa niyang may kasama pang ibang babae na mahitsura kahit papano kaysa sa ipinalit sa kaniya at close-na-close pang magkalapit ang kanilang mga mukha… Kulang na lang ay maghalikan na sila. So, ano pa ang inaasahan mo sa ganuong tao na nangangaliwa? Edi hiwalayan! At ganuon ang ginawa ni Rolando sa kabila ng lahat ng nangyari – kahit masakit sa kaniyang kalooban – kahit minsan inisip niyang gumawa ng karahasan, tirahin ang kabet at sila pa rin magkasintahan habangbuhay. O minsan may mga panahong nagtatangka siya na patayin ang kaniyang sarili dahil sa hilaw na mapait na pangyayari. Pero ang mga iyon ay tanging tumatakbo lamang sa kaniyang isipan. Subalit, hindi rin niya inaasahan ang mga ganuong bagay. Huli na rin, kahit mag-imagine pa siya na magkakabalikan pa sila.

    Hanggang sa ilang taon na ang nakakalipas ay nagkaroon din siya ng tapat na girlfriend. Kahit ang akto nito’y parang mas lalaki pa sa kaniya pero sa kabila naman lahat ng mga pinagdaanan ni Rolando ay tanggap siya ng kaniyang Girlfriend na si Charlene kahit alam nitong siya’y silahis. Sa kabutihang palad naman ay naging stable ang kanilang samahan bilang magkasintahan pero never pa nila ginawa ang bagay na hindi dapat gawin ng magkasintahan (na makipagtalik) – na sa halip sila’y kasal na – kahit na sila’y tatlong taon na nagsasama… kasi mayroon pa silang plano sa isa’t-isa.

    Ngunit minsan hindi pa rin maiiwasan ni Rolando ang mapailing sa mga ibang lalaki na dehamak na makisig at mas matingkad kaysa sa kaniya lalo na’t mayroon itong natitipuhan… Kahit na mayroon siyang kasintahan.

    Brief description lang din sa girlfriend niya, na-promoted na pala siya sa work niya as a Secretary sa mataas na office and then nag-abroad sa Canada, para ipagpatuloy pa ang kaniyang career. Kaya sa ngayon ay hindi sila magkasama. Pero andu’n naman yung times na pag may mga free time sila, nagkaka-usap at nagkaka-kamustahan sila through video calls sa Whatsapp. Kaya kahit during duty-hour at wala masyadong ginagawa si Rolando, sumasaglit siya sa kaniyang girlfriend kahit na malayo sila sa isa’t-isa.

    Sa ngayon, LDR; Short for “Long Distance Relationship” ang kanilang katayuan habang sa English naman ay ‘Status’. Pero hindi minsan napaisip si Rolando na nangangaliwa ang kaniyang girlfriend dahil alam naman niyang may tiwala siya dito (kahit hindi niya minsan naiisip ang kaniyang girlfriend). At kung sakaling ganuon naman ang mangyari… na mangaliwa naman ang kaniyang kasintahan, handa pa rin ang kaniyang loob at nanatiling bukas ang kaniyang nararamdaman para sa mga susunod na deserving na magmamahal sa kaniya ng tapat kahit na siya’y ganito.

    So, at least mayroon na tayong kaunting kaalaman tungkol kay Rolando. Halina’t sumabay tayo sa agos ng kaniyang pambihirang karanasan.

Chapter 2

Mga nakaraan nitong linggo lamang ay pauwi na si Rolando galing sa kaniyang trabaho ng ala’ una-y-media (1:30) ng madaling-araw at nag-aabang ng masasakyan sa gitna ng syudad habang nililibot ng tingin ang buong paligid lalo na ang mga malalaking gusali na nakatayo kahit malayo sa kaniyang paningin. Naisipan niyang mag-book ng Grab Car sa kaniyang cellphone (na Iphone X) subalit nahirapan naman siyang maghanap ng available na masasakyan sa ganitong oras na alanganin at tulog na ang mga tao. Ilang minuto din siyang naka-tayo at nag-aabang ng masasakyan sa terminal habang siya’y naka-suot na blue long-sleeve, may dark necktie, naka-suot na slacks habang naka-tuck in, naka-suot na sapatos na kayumanggi at gawa sa leather, may sukbit na bag na itim dala ang ilang gamit pati na rin ang kaniyang itim na tuxedo na nakasabit sa kaliwa niyang pulso na naka-anggulo ang siko nito. Tahimik ang kalsada, wala masyadong tao at dumadaan na mga sasakyan ngunit, maliwanag naman ang kapaligiran. Panay masid sa pilak na ginto na nakasuot sa kaliwa niyang pulso at pinagmamasdan ang pag-ikot ng kamay ng relo.

    Nasanay na rin siyang parating nag-iisa at nag-aabang ng masasakyan ng ganitong oras para maka-uwi lang sa kaniyang tahanan. Kung minsan nga’y hindi na siya umuuwi dahil nagche-check in na lang siya sa mga malalapit na motel para lang makapagpahinga at isa pa, mag-isa lang din siya sa kaniyang tahanan at malayo pa iyon sa kaniyang pinagtatrabahuan.

    Sa kasalukuyan, mag-isa na lang si Rolando at wala na ang kaniyang mga magulang bali siya na lang ang tumatayo sa sarili niyang mga paa kahit na mahirap sa kaniya na ang mag-isa, ngunit nasanay na rin siya sa pagiging mapag-isa. Pero nagpapasalamat naman siya sa mga ka-workmates niya dahil doon niya nahanap ang totoong pamilya, kahit hindi sila magkakadugo, although may times na nagkakatalo dahil sa isang bagay na hindi maunawaan, ngunit sa kabila naman ng lahat ay nareresolbahan nila iyon. Hindi niya kasi pwedeng pabayaan ang mga ka-workmate niya alang-alang sa ikinagaganda ng takbo ng trabaho, dahil doon din nakasalalay ang lahat.

    Samantala, Mga ilang sandali ay mayroon siyang narinig ng ugong na makina na ang tunog papalapit sa kaniya mula pa sa silangan, sinilayan naman niya iyon hanggang sa nakakita siya ng liwanag na para bang lumalaki at papalapit sa kaniya. Medyo ginanahan siya ng loob at nagkaroon ng pagkasabik dahil mayroong sasakyang dumaan at panigurado makaka-uwi na siya sa kaniyang tahanan – at nang hanggang sa unti-unti niya ito natatanaw, nakita niya agad ang puting balat ng sasakyan at mayroong kung anomang bagay ang umiilaw sa itaas nito na kulay dilaw. Nang papalapit na, kasabay ang ugong ng sasakyan, isa iyong taxi. Agad naman itinaas ni Rolando ang kaniyang kanang hintuturo (in short, nakataas ang kaniyang kamay) habang nakaangat din ang kaniyang braso sabay sa unting pagbagal at paghinto din nito ng taxi.

    “Boss, Magandang Gabi—ay este, umaga na pala.” Agad na pagbati ng Manong Driver nito sa kaniya habang naka-ngiti sabay sa pagbukas ng bintana ng sasakyan malapit sa driver seat. Kumaripas naman si Rolando at agad nilapitan ang tabi ng sasakyan at binuksan ang pinto tungo sa driver seat, “Sa Bicutan lang po, Kuya.” sambit niyang malalim na tono at umupo sabay isinara ang pinto ng sasakyan.

    Ilang sandali pa at pinaandar na rin ang sasakyan habang ang tingin niyo’y nasa harap at tinititigan ang tanawin ng mga gusali. Napansin din niyang mayroong minu-muni-muni ang Driver pero hindi naman niya agad ito binigyan pansin pa, bagkus kinuha na lang niya ang kaniyang cellphone mula pa sa kaniyang kanang bulsa at mayroong tinignan sa screen.

    “Haay!” Unang buntong hininga ng Driver na parang humihikab. Wari ko’y ginawa lang niya iyon para makuha ang atensyon ni Rolando. “Ang hirap ng biyahe ko ngayon, Boss.” Sambit niya habang nakaharap pa rin ang Manong Driver at patuloy na iniikot ang manobela, naging sanhi ng paglingat ni Rolando at nakatingin sa likod ng manong driver. “Pangatlo na pasahero ko pa lang kayo. Usually kapag ganitong oras pauwi na ako, eh.” Dagdag pa niya.

    “Ganu’n po talaga, Sir. ’Pag ganitong oras eh, alanganin talaga.” Sambit naman ni Rolando ng pasang-ayon at sa huli, nakatingin na rin siya sa likod ng Driver, sabay nakita niya ang salamin sa itaas malayo sa driver seat at natanaw ang mukha ng mabigote’t medyo trimmed ang kaniyang balbas, at bagay naman iyon sa squared-shape niyang mukha pati na rin sa maiksi nitong buhok na may-fade sa mga patilya kahit mayroong kulot, konektado sa gilid ng kaniyang mukha at sa kaniyang balbas, na may kaunting uban dahil kita sa liwanag ng loob ng sasakyan. Naka-suot nga pala siya ng grey na T-shirt at matatanaw din ang kaniyang malaking braso. Siguro hairy-type ito. At wari ko ang edad nito mga nasa-thirty-five to forty… ganu’n. Matured kasi ang kaniyang mukha. Nakatitiyak din ako na baka mayroon na itong asawa dahil sa kaniyang hitsura.

    “Eh nga pala, hanggang anong oras po ba kayo namamasada?” Tanong naman ni Rolando.

    “Siguro… uuwi na lang ako paghatid sa inyo.” Tugon naman ng Driver. “Kaso ang iniisip ko,” Pahinto na pag-taas ng tono, “Dalawang daan lang ang maiuuwi ko kasi magba-boundary pa ako.” Dagdag pa nito at tumungo din ng pasang-ayon (mga dalawang beses na pag-yuko) si Rolando at hindi na tumugon pa.

    Umabot ng sampung minuto ang biyahe ngunit walang masyadong imikang naganap dahil hindi si Rolando yung tipo na feeling close sa mga tao, kasi siyempre, dati siya naging loner at pinipili lang niya yung mga taong kinakausap niya – pero minsan nakakaramdam din siya ng kaunting awa sa driver dahil matumal nga naman kung magra-raket siya ng ganitong oras. 

    “Alam niyo nga, Boss,” Nagsalita muli ang Driver ng malalim din nitong tono, siguro dala ng kawalang pag-asa, “Minsan nga eh, naiisip ko na rin na… ibenta yung sarili ko. Kahit sino pa ’yan sila. Laban pa rin.” Sambit niya. “Kasi, nu’ng isang araw may lalaking pasahero ako na nagsabi kung ‘pwede ba ako?’ Tinanong ko naman kung anong gagawin ko pero ang sabi naman niya ‘hihiga lang daw ako tapos susunod lang sa kaniya’. Gagawin namin kung ano yung gusto niya na, mag-ano kami.” Huminto siya, at hirap sabihin yung term na “Pakikipagtalik sa parehong kasarian.” Kaya ang tanging nasabi sa huli ay, “Alam niyo na, mag-sex kami… Kaso hindi ko talaga kaya, eh. Wala pa kasi ako masyadong karanasan sa kapwa-lalaki kahit na, oo, aware din ako sa mga ganyan, may mga alam na ako, may mga naging karanasan na ako sa ibang babae pero…” Napalingon bigla si Ronaldo sa kaniyang narinig mula sa Driver at tinutukan naman niya ng tingin kahit na nakatalikod habang umiiling ng bahagya ang Driver, “…hirap din pala kumapit sa patalim, ano?” Huminto siya, “Kung ano na lang magagawa mo ganu’n na lang.” Kawalang-pag-asa at pighati ang sambit ng Driver at tila napalunok din si Ronaldo sa mga narinig niya.

    Minsan masakit sa damdamin ng iba (makita o marinig) na gagawin ang lahat, para lang matustos ang pangangailangan nila. Kung kinakailangan talagang kumapit sa patalim, gagawin mo talaga. Alang-ala lang sa pangangailangan at kinabukasan.

    Ilang sandali medyo nanginig ang katawan ni Ronaldo sa kaniyang narinig mula sa sambit ng Manong Driver. Hindi man siya gaanong nakaramdam ng ginaw pero pakiramdam niya’y parang binuhusan ang kaniyang katawan ng malamig ng tubig at samahan pa ng pagtaas ng kaniyang mga balahibo sa buong katawan dahil sa mga narinig niya mula sa Driver. Mga oras na iyon ay hinayaan pa niya magkuwento ang Driver. “Sorry Boss, ha?” Sabay hingi naman ng dispensa nito ng Driver. At para saan pa para mag-sorry siya? “Hindi ko lang po kasi alam ang gagawin ko, eh.”

    “Heh! Ayos lang ’yun.” Pakumbaba naman ni Rolando, subalit biglang nakakaramdam siya ng pagkasabik na tila hindi maintindihan, na para bang gusto niyang lapitan ang Driver para siguro, i-comfort. “Lahat naman kahit sino dumadaan sa ganyan, eh. Pero makakayanan niyo rin yan–”

    “Salamat, Boss. Pero, Sana nga ganu’n. ‘Nakakayanan’ lahat” Sabat naman niya na natatawa, “Pero ngayon…” Huminto siya, “Pakiramdam ko kung may mag’o-offer sa akin ng ganu’n,” Huminto siya, “Papatulan ko na lang. Tsaka handa na rin ako.” Sabay lumingon din kay Ronaldo at tila malapit na matanaw ang kaniyang mukha. “Kasi kailangan ko na talaga, eh.” Desperadong sambit pa niya. As in naging buo na ang loob ng Manong Driver at totally desperado na siya…

    Nagulat naman si Rolando sa sambit ng Driver dahil sa mga narinig niya, hindi rin niya iyon inasahan na ganuon na lang ang approach sa kaniya. Subalit, mayroon namang sumasagi sa kaniyang isipan: Kung tutulungan niya ba ang Manong Driver na ito dahil nangangailangan na talaga ito at desperado na siya – kapalit ng dignidad o hindi na? Sa mga oras na ito ay nakakaramdam si Ronaldo ng awa at konsensya. Pero sa offer nito ng mama sa kaniya, medyo nakakaramdam din siya ng pagkasabik at pagkatibok ng dibdib. Aaminin niya, naghahalo ang kaniyang kaba at pagka-sabik sa kaniyang nararamdaman sa tuwing naiisip niya ang mga posibleng mangyayari kung saka-sakaling mayroong mangyayari sa kanilang dalawa. Kaya naman si Rolando ay tila napapaisip.

Chapter 3

“Eh magkano ba ho sana kailangan niyo, Sir?” Tanong na hindi sinasadyang nabitawang salita ni Rolando sa Driver. Bigla-biglang napagtanto sa kaniyang isipan na “ Bakit ko nasabi iyon sa kaniya? Interesado ba ako? Gusto ko ba ’to tulungan? ” Pakiramdam pa niya’y lalong nanginig ang kaniyang katawan at nagsitayuan muli ang kaniyang mga balahibo.

    “Kahit, isang libo lang, Boss. Napakalaking bagay na iyon sa akin.” Hindi inaasahang tugon ang narinig ni Rolando mula sa desperadong tono ng Manong Driver sabay lumingon din ito sa kaniya, “Eh, ang tanong, Boss; pwede ka ba?” Dagdag pa na patanong nito.

    Nag-aalangan, at nagdadalawang-isip si Rolando kung tatanggapin ang alok ng Manong Driver, hindi pa niya nasasagot ang tanong dahil nag-aalangan pa siya. Sabay dinukot din niya ang kaniyang black leather na folding square na wallet mula pa sa likod ng kaniyang bulsa, sinuri ang laman at nang makitang isang libo at dalawang daan ang kaniyang pera plus ilang mga credit cards na nasiksik sa kaniyang wallet. “Naku, Sir.” Wika sabay lingat ng tingin sa Manong Driver, “Isang libo lang din yung dala kong pera dito, tapos sasakay pa po ako ng tricycle pababa ng Lower Bicutan, aabang pa ng Dyip malapit sa petron.”  Sambit pa niya.

    “Ayos na ’yun, Boss! Idadagdag ko na lang ’yun sa pag-uwi ko, at isa pa doon din ako baba pagkatapos nito.  Tsaka doon din ako uuwi, eh.” Nakangiting sambit ng Manong Driver. “Hatid ko na rin kayo doon, Boss.” As in, “Talaga?” Tumatakbo sa isip ni Rolando, Iniisip niyang baka magkalapit lang sila ng tinitirahan. Kaya naman sa sinabi niyang doon din bababa, naging sanhi ng pagtango ni Rolando at ang tugon niyang, “Sige po, Sir.”

    Patuloy pa rin ang pag-andar ng kanilang sinasakyan patungo sa nasabing lugar, hanggang sa lumiko na sila sa kanan, dinaanan ang tulay o tawiran ng mga pedestrians na kung tawaging ‘foot bridge’, lumiko sila at tuloy-tuloy pa rin ang pagpapatakbo ng sasakyan.

    “Kaso ang tanong, Boss…” Nag-aalangang sambit ng Manong Driver, “Sa’n kaya natin ’to pwede gawin?” Tanong pa niya.

    “Pwede ka ba sa bahay namin? Mag-isa lang ako du’n.” Tugon ni Ronaldo

    “Ayos na ’yun!” Nagagalak niyang sambit at huminto, “Kaysa naman sa motel pa tayo mahal pa gastos du’n” Dagdag pa ng Manong Driver at kita naman sa kaniyang kaluguran. Pero hindi naman iyon inasahan na ganuon ang magiging panayam ng Manong Driver. “Alam mo, medyo kinakabahan din ako, ah?” Nangangamba niyang sabi, “Pero… heto na lang kasi ang naisip kong paraan, eh. Tsaka wala na akong magagawa.” Huminto siya, “Pasensya ka na, Boss, ah? Nagiging desperado na ako kung minsan.” Ani pa niya.

    Napangisi lang si Rolando, “Heh! Wala ’yun, Boss.” Pakumbaba naman niya, “Ako nga rin medyo kinakabahan sa gagawin natin pero… hindi ko pa naman nasusubukan ’to, eh. Ba’t hindi ko rin ito minsan gawin.” Wika pa niya, “Tsaka nasa edad na rin naman ako” Dagdag pa niya ngunit hininaan niya ang kaniyang boses.

    Napatawa silang pareho sa sinabi ni Rolando. Subalit, huminto din at napailing muli ang Manong Driver. “Haaay… Sana patawarin ako ng mga anak ko sa gagawin ko… Wala na kasi akong ibang magagawa, eh.” Sambit pa ng Manong Driver ngunit mahina rin ang kaniyang boses, na naging murmur lang sa pandinig ni Rolando, kaya hindi masyado iyon naintindihan.

   

    Samantala, nakababa sila ng kalsada, nakadaan sa cross path, at lumiko sa kaliwa habang patuloy na tumatakbo ang sasakyan na kanilang sinasakyan.

    “Kung sakaling gagawin natin ito, Boss, iyon pa lang ang unang beses na gagawin ko ’to sa kapwa lalaki.” Wika niya, “Lalo na akong kinakabahan.”

    “Ako rin naman po. First time ko lang din gagawin ito.” Sambit naman ni Rolando (kahit na may nakaraan pa siya dati), “So, ano Sir, handa ka na?” Nakangising tanong pa niya habang buhat pa rin ang kaniyang kaba sa kung ano man ang posibleng mangyayari sa kanilang gagawin kung saka-sakali.

    Tumango naman ang Manong Driver. “Yes, Boss.” At sabay lingon at paiwang kindat pa niya.

Chapter 4

Ilang minuto pa ang nakakalipas ay inihatid na ng Manong Driver si Rolando sa kanilang tahanan na parang moderno ang disenyo ng kanilang mansyon — maari rin maging mansyon iyon dahil ang mga materyal na ginamit dito ay mula sa marmol, makinis na bato, kahoy para sa lining o border ng bahay, may terrace, usually white and grey ang kulay na ginamit sa pader ng bahay maliban sa ilang mga bagay na ginamit para sa decorations at lining sa bahay. Mayroong garahe ngunit wala namang sasakyan. Kaya no doubt bakit palagi nagko-commute si Rolando. Ito pa yung dating tinitirhan ng kaniyang kapatid at sa kaniya na nakapangalan dahil ang kaniyang kapatid ay nasa abroad din. Kung minsan dito dumadalaw ang kaniyang girlfriend kaso muli, ‘minsan’ lang. At minsanan lang din sila magkita pero nagkakausap din sa calls kapag break time lang. May ilang halaman din palang nakatanim sa gilid ng kaniyang tahanan at infairness, mayroon din silang bakod at gate. Siya nga pala, nasa tapat muna sila ng itim na gate pati ang taxi. Ipinapasok naman ni Rolando pansamantala ang sasakyan ng Driver sa loob ng garahe pero bago iyon ay bumaba muna siya, binuksan ang gate saka ipinarada muna sa loob ng garahe ang sasakyan ng Manong Driver.

    Unang pumunta si Rolando sa tapat ng pintuan habang nasa likod naman niya ang Driver na kasing-taas lang niya (ng height), na nakasunod lang sa kaniya. Ipinasok ang kaniyang susi sa door knob at pinihit ng kaniyang mga kamay. Nang bumukas ang pinto kasabay ang tunog ng bisagra’t-pinto, “Halika, pumasok ka.” Alok ni Rolando at lumakad naman ang Driver habang bitbit pa rin ang kaniyang kaba at kaunting nerbiyos sa susunod na mangyayari. At least, kung sakaling may mangyari  sa kanila, handa pa rin naman ang kaniyang loob.

    Sumunod din si Rolando saka isinara din ang pintuan at ni-lock din niya ang door knob. Tapos sinamahan niya muna ang Driver sa kusina para  uminom saglit ng tubig habang ang Driver ay naglilibot ng tingin ng kapaligiran ng buong kuwarto, lalo na ang sala, dahil nag-dadaing siya kanina na nauuhaw na siya kaya naman sinamahan muna nito ni Rolando. Habang binaba ni Rolando ang kaniyang bag at tuxedo sa kaniyang sofa, mayroong napansin ang Driver na Imported Beer Can mula sa fridge (hindi ko lang masabi na ‘refrigerator’ ng buo) at nagtanong kung pwede siya kumuha ng isa. Pumayag naman si Rolando at humiling na ikuha din siya ng isa nito.

    Bumalik ang Manong Driver sa sala dala ang dalawang Imported Beer Can at iniabot ang isa ng kanan niyang kamay kay Rolando habang naka-upo ito sa sofa. Napatingin naman si Rolando hanggang sa naka-kandado ang tingin sa Driver mula sa ulo hanggang sa iba na tipong parang iniskan ang buong anyo nito habang nakatapat sa kaniyang harapan ang Imported Beer Can na iniabot sa kaniya. Kinuha naman niya ito gamit ng kaniyang kanang kamay, “Salamat, Sir!” Paglugod niya. At ibinalik din ang kamay ng Driver. Napagtanto niyang naka-suot siya ng Blue na pantalon at itim na Rubber shoes, may sinturon na itim, Bagay sa suot niyang pantalon dahil tanaw ang hulma ng kaniyang maskuladong binti pati sa paanan nito.  Hindi mo aakalaing nag-GYM din ito dahil alagang-alaga din niya ang kaniyang katawan. Hindi inaasahan na napatitig bigla si Rolando sa malaking flat-chested ng Manong Driver, kahit may nasisilip itong buhok sa dibdib, napa-imagine kung mayroon siyang abs pero hinihiling sa kaniyang isipan na sana mayroon siya. At hindi mo rin aakalain na matambok din ang kaniyang pwet.

    Hindi nagtagal, nakatitig pa rin si Rolando sa Driver habang nakataas ang kaniyang kanang kamay at umiinom ng beer, napansin niya iyon nang kaniyang mata ay lumihis pakaliwa papunta ang tingin kay Rolando na natutulala.

    Pansamantalang ibinaba ang kaniyang kamay “B-bakit, Boss?” Pagtataka nito.

    Sa tono na iyon ay biglang nahulasan si Rolando na tila para bang ikinalampag sa mukha niya ang takip ng kaldero, nagkamalay din at napakurap sandali na tila, nauutal. “Ah eh,  ano… um,” Nanatili ang pagkautal at tila nagiging kakaiba ang kaniyang ikinikilos, tapos umakto muli na parang normal, “Ano nga po pala pangalan niyo, Sir?”

    “Kevin, Boss.”

    “Kevin?” Panigurado ni Ronaldo, tapos tumango naman siya. “Nice to meet you, Kevin. Rolando nga po pala” Sabay inalok na makipagkamay sa kaniya, at tinanggap naman niya kaya nagkamay ang dalawa.

    Medyo namula bigla ang mukha ng Driver. Hindi niya alam kung anong dahilan. Ngunit pakiramdam naman niya’y unti-unting nag-iinit ang kaniyang katawan sa tuiwng nakikita niya ang buong anyo pati ang mukha ni Rolando. Pakiramdam din niya’y nagiging iba ang kaniyang pagtingin. 

    “Hi um, Rolando” Wika lang niya na gusto lang sabihin muli ang kaniyang pangalan. At tapos itinandaan din ni Rolando ang pangalan ng Manong Driver, na si ‘Kevin’.

    “Halika, umupo ka sa tabi ko.” Alok na mapang-akit ang ginawa ni Rolando sabay senyas na palapitin si Kevin (Ang pangalan ng Manong Driver) sa kaniyang tabi at kumusa namang lumapit si Kevin at tumabi sa kaliwang side ng sofa, agad naman niyang naamoy ang bango sa katawan ni Kevin na halos paliguan ang buong katawan ng pabango. “So, ano na?” Deklara pa niya habang nagka-tinginan ang dalawa.

    Napabuntong hininga muna si Kevin at nanatili pa rin ang kaba sa kaniyang sarili, mga nagtatalo sa kaniyang isipan kung gagawin ba niyang itaya ang kaniyang sarili at kaniyang dignidad. Pero sa tuwing nakikita naman niya ang mala-chinitong mukha ni Ronaldo, pakiramdam niya’y ginaganahan siya ng loob at kung minsan unti-unti siya nakakaramdam ng tukso na hindi maintindihan na pilit siya nitong itinutulak ang kaniyang sarili kay Ronaldo. “Ganito pala yung pakiramdam, ano, Boss?” Pangisi niyang sambit at bitbit ang kaba, “I mean, itong unang beses.” Nagdududa niyang sambit.

    “Na alin, Boss?” Pagtiyak ni Rolando, siguro clueless lang siya sa mga sinabi ni Kevin at medyo malawak iyon para sa kaniya. Pero nanatili pa rin ang paglalaro ng pagtatalo sa kanilang mga isipan. “Na gawin ito?”

    “Siguro,” Pag-aalinlangan ni Kevin. Hindi niya alam bakit niya iyon sinabi, “Sa totoo lang, Boss, nahihiya na talaga ako sa inyo, eh.” Sabay inalis ang kaniyang tingin na ngayo’y naka-yuko, parehong magkahawak ang sarili niyang mga kamay na tila parang nagdadasal, “Kung gusto mo, ’wag na lang natin ituloy.” Pag-aalinlangan pa niya.

    “Eh, sayang naman,” Panghihinayang naman ni Rolando, “Tsaka, andito na rin tayo, eh.” Dagdag pa niya. “Alam ko na,” Huminto sandali, “Doon tayo sa kuwarto may papakita ako sa’yo.” Hikayat pa niya. Naisip niya para lang mabawasan ang kaba sa kaniyang nararamdaman.

    Sa tango ni Kevin, unang tumayo si Rolando tapos si Kevin ay tumayo na rin, tapos naglakad at dumaan sa kaliwang kanto tungo sa palapag o hagdanan habang nililibot pa rin ni Kevin ng tingin ang paligid, pinagmamasid ang mga gamit kahit medyo madilim ang paligid dahil nakapatay ang ilang mga ilaw, tapos mga ilang litrato na may frame na nakasabit sa pader, hanggang sa mga ilang yapak pa ay naka-akyat na sila sa pangalawang palapag at natunton ang isang pintuan. Nauna si Ronaldo sa pag-bukas ng pintuan at nakabuntot pa rin si Kevin at tila nananatili pa din ang kaba sa anumang hakbang ang gagawin ni Ronaldo sa kaniya.

    Samantala, bumukas ang pintuan at unang pumasok si Ronaldo sa loob at gayon din si Kevin. Patuloy pa ring nililibot ng tingin ang buong paligid ng kuwarto kahit madilim, mayroong kaunting liwanag dahil iyon sa nakabukas na lampara malapit sa itim na asul na kama at siyempre, mayroong sapin at mga malalaking unan. Kasya hanggang tatlo o lima kung siksikan.

    Naisip ni Rolando na manood sila ng porn para naman mas ganahan silang pareho habang hawak pa nila ang beer at iniinom. Hindi naman sa gaganahan sila pareho pero iyon lang din ang naisip ni Rolando para… malibugan sila, oo. Ganu’n na nga. As in ganu’n ang intensyon ni Rolando. Tapos, kinuha niya ang kaniyang puting tablet na Samsung mula sa ibabaw ng drawer na yari sa kahoy na mayroong disenyo kung saan nakapatong doon ang lampara at nakasandal. Sunod, umupo siya sa kama – yung normal lang na nakaupo sa upuan; nasa ibaba ang mga binti, lalo na ang mga paa. At ganu’n din si Kevin, umupo din at tumabi sa kaniya nang hindi inaasahan ni Ronaldo. Patuloy pa rin inoperate ni Ronaldo ang kaniyang tablet papunta sa Gallery at pinagana ang ilan sa mga porn na nandito. Halos lahat ng nasa porn niya ay puro LGBT at higit sa lahat, ‘Gay’ ang category. “Tignan na lang natin kung hanggang saan tayo aabot.” Mahinang pasabi ni Rolando na tila naging murmur sa pandinig ni Kevin..

        Tahimik, at nanonood na ang dalawa at nang nasa kalagitnaan na ng video, hindi inaasahan ni Ronaldo na unti-unti na siyang tinitigasan. Nagsisimula na ring umumbok ang kaniyang malambot na gabilya sa masikip nitong pantalon na para bang gusto na nitong kumawala. Hindi makagalaw dahil nandyan si Kevin at naka-focus lang din sa kaniyang pinapanood.

    Hindi rin inaasahan ni Ronaldo na si Kevin ay tila tinitigasan na din… Nasulyapan niya kasi ang kaniyang pantalon na umuumbok na rin. Pero napangisi lang si Ronaldo at bumalik muli sa pinapanood.

    Maya-maya, mayroon na lang siyang narinig na kalansing mula sa lock ng sinturon nang masulyapan niya muli, “Alisin ko muna, Boss. Nasisikipan na ako, eh.” Wika ni Kevin, “Baka mamantsahan din kasi… kung sakali.”

    Medyo naiintindihan ni Rolando kung ano ang nais ipahiwatig ni Kevin sa kaniya. Kaya naman sa tuwing tinatanggal ni Kevin ang kaniyang sinturon, agad namang inilapat ni Rolando ang kanan niyang palad sa mga hita ni Kevin. Dahan-dahang hinahaplos at hinihimas pataas-pababa. At agad din naman hinawakan ni Kevin ang kamay ni Rolando na pilit ipadaan sa bakat na umuumbok na gabilyang kaniyang pag-aari at ng kaniyang pagkalalaki.

    Nakaramdam agad si Rolando ng kaba at pagka-nginig ng katawan dahil iyon siguro ang pangalawang beses na makakahawak siya muli ng pagkalalaki ng ibang tao. Hindi man niya maikontrol ang kaniyang kamay kahit na nakahawak pa sa umuumbok nitong pantalon pero pinipilit namang ipahimas ni Kevin ang kaniyang mala-karne niyang gabilya.

    At dahil doon. Kusang inilipat ng isang kamay ni Kevin papunta rin sa gitna na umuumbok na pantalon ni Rolando. Wala man siyang nagawa, kundi ’di inaasahan napa-halinghing ng pabulong si Rolando at tila, namamangha sa kani-kanilang mga pag-aari…

Chapter 5

Katagalan ay namangha ang pareho sa kanilang ginagawa. Hindi inaakala ng pareho na malalaki ang kanilang mga pag-aari. Kung huhulaan ni Rolando ang laman ng pagkalalaki ni Kevin, aabot pa ito sa halos walong pulgada ang kaniyang tarugo—dahil alam niya ang sukat. Sa katunayan, katawan pa lang ang kanilang nahahawakan pareho, kinakapa at bahagyang kinukuyumos kahit na ito’y naka-suot pa rin ng pantalon. Sa haplusang naganap, unti-unti na nakakaramdam ng init sa katawan at libog ang dalawa kahit na sila’y kinakabahan sa kanilang ginagawa.

    Sa halos isang minutong kapaan, inisip na igapang ni Rolando ang kaniyang kamay paakyat sa baywang papunta sa dibdib ni Kevin kahit na ito’y nakasuot na kamiseta, at nagawa rin niya iyon. Kaya naman agad na isinara ang kaniyang kamao na nakakapit sa damit at naka-kuyumos iyon, sabay hinatak papalapit sa kaniyang mukha at sunggaban ng halik at sinunggab ng kaliwang braso tungo sa likod paakyat sa batok, at hindi iyon ang pagdalo na inaasahan ayon kay Kevin.

　As in napakabilis ng pangyayari.

　Parang daig pa si ‘The Flash’ o si ‘Quicksilver’ kung manunggab sa bilis.

　Kaya naman nang magkadikit ang kanilang katawan ay agad bumalikwas si Kevin palayo sa kaniya at pinipilit din ilayo ang kaniyang mukha sa kaniya kahit na patuloy na isinusubsob ang mukha ni Rolando, papalapit para mahalikan siya. Ngunit masyadong mabilis si Rolando para makapalag pa. Sa halip na umatras si Rolando ay pilit pa rin niyang sinusunggaban si Kevin, yung tipong isubsob na niya ang kaniyang mukha. Kaya wala na rin siyang nagawa at nagpadala na lang sa kung anuman ang nais na gawin nito sa kaniya ni Rolando… ang halikan siya.

    Siya nga pala, pansamantalang itinaob ni Rolando ang tablet sa sahig na mayroong basahan kahit na ang video ay patuloy pa ring nagpe-play.

    Nang maglapat ang kani-kanilang mga labi, pilit naman ni Kevin itulak ang kaniyang mukha papunta kay Rolando habang nilalasap ang kanilang mga labi, sabay hinawakan ang magkabilaang pisngi ni Rolando ng kaniyang mga palad at sabay ikinalas ang kaniyang labi at biglang pagtulak gamit ng kaniyang kanang braso kaya naman bumagsak sa kama ng pahiga si Rolando at tila nagulat at namalik-mata sa nangyari. Iniisip kung baka ayaw lang ni Kevin at napipilitan sa kaniyang nais.

　Pero hindi iyon ang inakala ni Rolando.

　Kumuha saglit si Kevin ng hangin at huminga sandali. Tapos tinitigan siya si Rolando ng ilang segundo. Aaminin niya napakabilis talaga ng ginawa ni Rolando at hindi rin siya handa nu’ng mga oras na iyon.

　Kusa rin naman siyang lumapit at napagapang kay Rolando kaya naman nasa ibabaw na siya nito, humihinga pareho kahit na sobrang close ng kanilang mukha. Unang inilapit ni Kevin ang kaniyang mukha at hinalikan niya naman si Rolando sa kaniyang labi sabay ipinasok niya ang kaniyang dila sa bibig nito habang hinahalikan niya si Rolando. At hindi rin iyon ang inaasahan ni Rolando. Kaya sumabay na rin siya sa agos ng ginagawa ni Kevin at ipinasok din ang kaniyang dila sa bibig nito na pilit na parang naglalaban at nagkakasalinan ng kani-kanilang mga laway.

　Tapos, napahawak naman si Kevin sa necktie ni Rolando ng mahigpit at hinahatak papunta sa kaniya. At ganu’n din si Rolando, sa kuwelyo naman ni Kevin ang kaniyang hinatak at dahil doon ay nagkahatakan ng kuwelyo ang dalawa.

　Mga ilang sandali ay inaalis ni Kevin ang mga butones na nakakabit sa long sleeve ni Rolando habang nakalapat pa rin ang kani-kanilang mga labi at naghahalikan. Nang matanggal na iyon, sunod na pilit iangat ni Rolando ang damit ni Kevin at siya na rin mismo ang nag-hubad ng kaniyang damit.

　Nang umimbad ang katawan ni Kevin, hindi nga nagkamali ng imagine si Rolando. Kahit may tabs ito ay mayroong nakatagong six-pack abs at triceps sa katawan ni Kevin at malaki ang kaniyang dibdib kahit na ito’y flat at nangingibabaw ang mga balbon nito sa kaniyang dibdib. Infairness sa kaniyang utong ay ma-pinkish at nakalitaw, bagay sa kaniyang katawan at sa kulay nitong medyo maputi. Nang naialis na ang mga butones sa long sleeve kay Rolando, umikot (gumulong) sila pa-counter-clockwise hanggang sa pumangibabaw na si Rolando at nasa ilalim naman si Kevin at nakahiga, kaya nakarating na rin sila sa gitna ng kama.

　Ilang sandali inilayo din ang mukha ni Rolando sa mukha ni Kevin, pumaliyad sandali hanggang sa nakababa din ang kaniyang mga binti, inalis niya ang suot niyang long sleeve kaya matatanaw na rin ang malaki at maganda nitong katawan, lalo na rin ang kaniyang malaking dibdib at ang nakalitaw na six pack abs at triceps, at lalo rin nangibabaw ang kani-kanilang mga maskulado nilang mga braso na maugat, na parang Raw Christmas ham… Na masarap kainin tuwing Noche Buena.

　Habang inaalis ni Rolando ang kaniyang damit, ipinagapang ni Kevin ang kaniyang kamay hanggang sa naabot niya ang magkabilaang baywang ni Rolando. Hinahaplos, at pinapagapang ang mga mapaglarong daliri nito papunta sa likod at sinusubukang hilahin papalapit sa kaniya, at nagawa niya iyon kaya pumangibabaw muli si Rolando at muli silang naghalikan.

　Sunod, hinalikan naman ni Rolando ang gilid ng tainga ni Kevin pababa sa kaniyang leeg habang dinidila niya ito kahit na sila’y magkayap, na naging sanhi ng pag-halinhing nito na tila nasasarapan at parang mapapaiyak dahil sa kaniyang tono. Tapos, ipinagapang niya ang kaniyang labi pababa sa kanang dibdib ni Kevin at nang dinidilaan niya’t hinahalikan iyon, lalo naman napahalinghing si Kevin at ito’y napa-ungol na.

　“Aahh, Boss… Ang sarap! Sige pa!”

　“Nagustuhan niyo ba, Sir, huh?” Pa-ungol na tanong ni Rolando at nakatingin sa mukha ni Kevin na sarap-na-sarap.

　“Opo Boss” Tugon at tango ni Kevin at bumalik muli si Rolando sa kaniyang ginagawa. “’Lam niyo, first time ko ’to.” Wika pa niya at naka-ngisi.

　“Ako rin.” Ngiting sambit ni Rolando. Kahit alam niyang may naging karanasan na siya sa iba pero palabas lang niya iyon.

　Maya-maya hinalikan din niya ang six-abs ni Kevin – in short, ang kaniyang triceps (na mas lalo pang napa-ungol si Kevin dahil samahan pa nito ng kaunting kiliti), inuunting hinahalikan at parang kinakagat ngunit iniiwasang sumayad ang kaniyang mga ngipin, pababa din sa naka-umbok nitong pantalon, kahit na naka-butones at naka-zipper pa ito. Tapos, binuksan niya ang butones at ibinaba ang zipper nito, kaya umimbad din sa kaniya ang naka-umbok na Grey na Calvin Klein (dahil natanaw din niya ang Garter), hinawakan niya ang pantalon at hinila iyon pababa hanggang sa matanaw ang brief ni Kevin at ito’y Boxer, at tanaw din ang mabalbon nitong malalaking mga hita.

　Ilang sandali pa ay bumangon din si Kevin sabay hinawakan muna ang pagitan ng baywang ni Rolando, tapos ipinagapang niya iyon sa pantalon at sinusubukan din niyang alisin ang lock ng sinturong nakasuot sa kaniya at alisin din ang kaniyang pantalon. Siyempre, hindi lang siya papayag na nakalabas lang ang kaniyang boxer brief dapat siya rin… Para patas lang sila… Kaya naman tinulungan siya na alisin ang pantalon at ganu’n din kay Kevin, inalis din ang kaniyang pantalon, at napagtanto nilang naka-sapatos silang pareho, inalis din niya iyon pati ang pantalon at inilagay lang sa sahig lahat (kasama pa ang mga medyas doon… At nga pala, sinama din sa pagtanggal ang relo na nakakabit sa pulso ni Rolando at ipinatong sa ibabaw ng drawer).

　Naka-boxer brief na silang pareho. Ang pinagkaiba lang, puti ang suot ni Rolando unlike sa kaniya, na grey. Tapos, namangha silang pareho dahil sa mga kani-kanilang mga hulma sa katawan, lalo na sa laki na nakakulong sa kani-kanilang mga brief.

　Pansamantang kumandong si Rolando (o mas kilala sa term na kumabayo) sa tarugo ni Kevin at muling pumangibabaw sa kaniya. Nagkayakapan silang pareho. Hinalikan muli ang kaniyang labi at nagkahalikan ng mayroong tunog dahil sinamahan iyon ng kanilang ungol at tunog ng pinagkakalapit-layo ng paglapat ng kanilang mga labi. At ibinaba ang kaniyang binti hanggang sa naramdaman niya ang ulo ng ari ng pagkalalaki ni Kevin sa matambok at malaman nitong pwet kahit na pareho pa silang naka-brief. At naramdaman din iyon ni Kevin. Kaya naman mas lalo niyang sinunggab at pilit idikit ang katawan ni Ronaldo sa kaniya lalo na ang bibig hanggang sa lalong maramdamang nilang pareho ang kanilang laman sa isa’t-isa. Sa oras na iyon ay naging agresibo na si Kevin at tipong gusto na niyang kainin ng buo si Rolando.

　Samantala si Rolando ay sumasabay lang sa kung anuman ang gawin ni Kevin sa kaniya.

　Ilang sandali pa, kumalas din si Rolando sa pagkayakap nito at bumalik sa tapat ng bumabakat na boxer brief ni Kevin. Hinawakan niya iyon ng kanang kamay na tipong parang pinipisil at minamasahe, na naging sanhi ng pag-halinghing ni Kevin.

　At dahil doon, agad niyang binaba ang brief gamit ng dalawa niyang kamay, hanggang sa bumungad na ang hihigit walong pulgadang laman ng ari ng pagkalalaki at makikita ding galit-na-galit, gusto-nang-manakit—este, mga nag-uugatang laman at tanaw din ang mala-kabuteng ulo nito na parang kulay makopa. Pansin niyang mayroon itong katas sa dulo dahil tinitigasan ito.

　Namangha naman si Rolando sa kaniyang nakita. Kaya naman mas lalo pa siyang tinigasan nang nakita niya muli ang titi ng iba. Lalo na sa matured na kagaya ni Kevin.

　Hindi siya nagdudang hawakan iyon, kahit kinakabahan siya, pinilit niya pa rin gawin iyon hanggang sa unti-unti niyang inaalog ang laman ng ari ng pagkalalaki. In short, jina-jakol niya ang titi ni Kevin. Masyadong literal iyon, hindi ba?

　“Laki din po pala ng titi niyo, Sir, ano?” Papuri at namamanghang sambit ni Rolando.

　“Oo nga.” Nakangiting tugon ni Kevin, “Pero mas malaki yata sa inyo.”

　“Sadyang malaki lang yung titi natin.” Wika pa niya na may kasamang pag-alik-ik o pag-halakhak (‘Chuckles’ sa Ingles). “Pa-chupa ako, ah?” Hiling pa nito.

　Napahalakhak din si Kevin at tumango na may kasamang ngiti sa kaniyang mga labi.

　Kaya naman ibinaba pa ng husto ang boxer brief ni Kevin at una niya munang nilapit ang kaniyang mukha sa katawan ng tarugo kahit na mayroong nakapaligid na buhok sa laman nito. Nilanghap ang amoy nito at kahit lumalaban ang tapang ng amoy ng pinagsamang nilabhan na brief at yung amoy ng katawan ng tao. Tapos, una niya munang hinalikan ang dalawang itlog na magkadikit at tila tumitigas din, paakyat sa katawan ng tarugo habang nakahawak, at nang siya’y makarating sa ulo, dinilaan niya rin ang butas na parang kumakain ng sorbetes, na naging sanhi ng halinghing at tila pagbabalikwas ng katawan  dahil ramdam din ni Kevin ang impit at pinagsamang sarap at kiliti sa kaniyang tarugo. Hanggang sa mga ilang segundo ay ipinasok din ni Ronaldo ang ari ng pagkalalaki sa kaniyang bibig.

　“Aarrghhh! Ahh! Ang sarap, Boss!” Hinaing na halinghing ni Kevin.

　At dahil doon, lalo pang napa-ungol si Kevin nang naipasok na sa buong bibig ang kaniyang burat. Tila, napahawak at napahaplos sa buhok ni Rolando na para niyang alagang aso; kahit hindi pa niya nararanasan ang ganitong klase ng sensayon, napagtanto na niya na mas masarap pa rin ang lalaki pagdating sa pagtatalik.

　’Di rin alintana ay mas lalo na silang bumibigay sa isa’t-isa. Nawala din ang prinsipyo at dignidad ni Kevin, ngunit ilang sandali mas nagugustuhan na niya ang ganitong klaseng karanasan.

　Samantala, patuloy pa ring sinusubo at dinidilaan ni Rolando ang parte ng burat lalo na ang ulo nito, hanggang sa nabasa na ito ng kaniyang laway at nalalasahan na rin niya ang maalat na katas mula sa titi ni Kevin. Halos makarating na sa kaniyang lalamunan ang tarugo ni Kevin, In short, he made a deep throat. 

　“Aarghh! Tanginaaaa! Ang sarap.” Lalong napaungol ng malakas si Kevin sa sarap ng ginagawa ni Rolando. Wala siyang pakialam sa paligid niya at pakiramdam niya’y walang makakapigil sa kaniya. Wala din siyang paki sa ungol at kung anumang maruruming salita ang lumalabas sa bibig ni Kevin habang sinusubo ang kaniyang tarugo. Basta pakiramdam niya’y natutuwa at nasasarapan siya sa ginagawa niya.

　Dahil doon, napagigil ng paghawak si Kevin sa buhok ni Rolando habang sinusubo nito ang kaniyang ari ng pagkalalaki, yung tipong niyuyugyog pababa-pataas ang ulo ni Rolando na tipong dini-dribble yung basketball, tapos kinakambiyo pa kung minsan ang kaniyang binti na parang kinakantot ang bibig nito. Pero si Rolando ay walang malay sa kung anong ginagawa sa kaniya basta ang alam lang niya ay nag-eenjoy siya sa kaniyang ginagawa, kahit na pilit na isubsob ang pagkalalaki ni Kevin at halos maramdaman na niyang nakarating na iyon sa kaniyang lalamunan. Napa-ungot si Rolando, at tila nahihirapang makahinga sa kaniyang sitwasyon – kaya naman nang iniluwa niya ito, agad naman siyang napa-ubo, huminga ng malalim kasama ang boses niyang parang naghihingalo o kaya’y napapahagulgol at ’di alintana ito’y napaluha.

　“Heh! Heh! Ang laki ng titi niyo!”  Buntong hininga’t namamangha niyang sabi at bumalik ulit sa pagsubo ng matabang tarugo ni Kevin habang iyon ay patuloy pa rin sa kaniyang pag-ungol.

    Pagkatapos ng kaniyang pag-subo, gumapang siya paakyat sa katawan ni Kevin kahit na mayroong bahid ng kaniyang mga laway sa mukha, nilapitan niya pa rin ang mukha nito at hindi inaasahan ay bigla-bigla rin siyang sinunggab ni Kevin gamit ng kaniyang kaliwang braso at naglapat muli ang kanilang mga labi. At nariyan na naman ang tunog ng magkalabang labi at ang kanilang mga halinghing, syempre. Andyan din yung nagkakabahaginan sila ng laway sa isa’t-isa.

    Kumalas sandali si Kevin, “Ang sarap niyo, Boss.” Marahang natatawa at napangiti siya kay Rolando habang hinahawakan naman niya at hindi inasahan ni Rolando na maipapasok ang kanang kamay sa loob ng kaniyang brief at naramdaman niyang hinihimas ang kaniyang ari ng pagkalalaki. Pero magkaharap pa rin sila at nagkatitigan nang nakangiti.

    Napayuko si Rolando at nasilip niyang hinahaplos ang kaniyang burat dahil nakapangibabaw siya kay Kevin, at bumalik pa rin ng tingin sa naka-ngiting mukha at nasasarapan sa kaniyang ginagawa, “Pasubo din ako, Boss.” Pabor na hiling ni Kevin habang nakatingin at nakangiti pa rin sa kaniya. “Okay lang po ba?” Tanong pa niya.

Chapter 6

At iyon na nga, Pinagbigyan din naman ni Rolando ang nais ng matanda. Tumango naman siya, ngumiti at sumagot ng “Sige!”

    Nagpalit sila ng posisyon. Bali sabihin nating umikot ulit sila, Ganu’n. Mula noong nakahiga si Kevin ay ngayon si Rolando na. Tapos nakapangibabaw naman si Kevin habang patuloy pa rin ang paglalapat ng kanilang labi at tipong nagpapalitan ng dila at sari-saring mga laway. Nakahawak si Kevin sa likod ng ulo ni Rolando habang si Rolando ay naka-yakap (ngunit) sa batok ni Kevin.

    Hanggang sa napagtanto nilang pareho ay medyo nagbabasa ang kanilang mga ulo dahil panigurado naiinitan ang dalawa dahil sa kanilang ginagawa. At syempre, dumadagdag din ’yung hihinga pa sila ng malalim which is mahina yung hininga nila (napapasama nga lang minsan yung amoy ng alak—kaya no doubts gustung-gusto ni Kevin dakmain ang bibig ni Rolando dahil iyon siguro ang dahilan) kaya ang tendency; pag naitan, pagpapawisan.

    At siyempre, kung ano din ang ginawa ni Rolando kay Kevin, magiging ‘give and take’ ang mangyayari; hahalikan ang leeg ni Ronaldo habang napapa-halinghing naman si Ronaldo at tapos, hinahatak ang ulo ni Kevin pabalik sa mukha ni Ronaldo at muli naman siyang hinalikan.

    Ilang sandali pa ay pumunta rin si Kevin sa tapat ng dibdib ni Rolando, hinalikan niya muna sabay hinawakan ang kaniyang dibdib kahit na alam niya ito’y flat, hindi tulad sa ibang babae na sobrang laki, laylay at umaalog pa, pero iyon ay kakaiba sa mga nasabing dibdib ng babae. Pinaglaruan niya ang dulo ng utong gamit ng kaniyang dila, tapos kinagat din niya gamit ng kaniyang labi at iniiwasan din sumayad ang kaniyang mga ngipin.

    “Shiiit! Ang sarap! Aahh” Halinghing ni Rolando at hanggang sa napahaplos siya sa ulo ni Kevin. Ramdam niya kung paano pinaglalaruan ang kaniyang mga utong. At walang duda, mas magaling si Kevin pag dating sa ganito. 

    “Masarap po ba, Boss? Huh?” Pa-ungol na tanong ni Kevin at ang malalim nitong boses, “Nagustuhan niyo po ba?” Sabay hinawakan niya ang kamay ni Rolando kung saan ang kamay niya’y nasa ulo ni Kevin at pinilit niyang ibaba papunta sa kaniyang kanang pisngi. Tumango naman si Ronaldo ng pasang-ayon, tila napapapikit, kumukunot nitong mga kilay at dahil nasa kanang pisngi niya ang kaniyang kamay, pinahilis ang palad papunta sa likod nito at itinulak pababa sa kaniyang dibdib at si Kevin naman ay muling pinaglaruan ang utong ni Rolando. “Sige pa, dilaan mo pa ’yan. Ganyan nga po.” Paungol na demand ni Rolando.

    Ilang sandali pa ay dumiretso na si Kevin sa tapat ng boxer brief ni Rolando, bali ang kaniyang ulo lang ang nakatapat doon, ngunit mga isang talampakan ang layo. Katulad ng ginawa sa kaniyang pag-aari, hinimas at hinaplos din ang umuumbok nitong gabilya na naka-kulong sa boxer brief na tila gusto rin kumawala. Inalog-alog pa iyon ng kanan niyang kamay kahit hindi pa ito nakakalabas. Tapos inilapit niya ang kaniyang ulo sa boxer brief at hinalikan niya ang umuumbok na laman ng nakapikit. Nilalasap ng kaniyang labi na parang kumakain ng malambot na hotdog sandwich. Sa katunayan, ngayon lang din niya ginawa iyon kahit na naka-boxer brief pa si Rolando. What’s more kapag actual na laman na? Inaamin niya ngayon lang din siya makakakita ng ibang ari ng iba (kung sakaling ilalabas ito) at ngayon lang niya rin ito lalapitan at paglalaruan sa buong buhay niya. Ilang sandali pa, inalis din niya ang boxer brief hanggang sa lumitaw na ang halos siyam na pulgada at tila nag-uugatang kabute na ang kalabasan. Mala-makopa din ang kulay ng ulo ngunit madilim pa doon.    

    “Wow!” Napa-buntong hininga saglit si Kevin. Biglang nanlaki ang kaniyang mga mata sa kaniyang nakita at aaminin niya, namangha din siya sa laki, taba (dahil yung ugat din ang nagdala) at ganda ng pag-aari ng pagkalalaki ni Rolando. Aaminin niya, dehamak na mas malaki ang titi ni Rolando kaysa sa kaniya. “Ang laki talaga nito, Boss!” Papuri pa niya sabay hinawakan niya ang katawan ng nag-uugatang gabilya kahit na nag-aalangan pa siya. Iniisip naman niya dahil hindi lang siya binayaran pero unti-unti ring nagugustuhan na niya ang ganitong klaseng sensasyon.

    “Hindi naman, Slight lang.” Pakumbaba pa ni Ronaldo kahit alam niyang mas malaki pa sa kaniya. Sa inch lang naman kasi siya lumamang.

    “Oo kaya.” Pagdidiin ni Kevin at medyo kinakabahan.

    Inaamin niyang natatakot siyang gawin ito dahil alang-ala muli sa kaniyang dignidad, pati na rin sa kaniyang mga anak. At dahil kailangan din niya ng pera, wala siyang magagawa kung hindi tanggapin na lang ang pangyayaring ito. Pera rin kasi iyon,

    Nag-aalangan kung saan siya magsisimula; sa ulo o sa katawan? Pero sa katawan siya nagsimula, sa maugat na laman. Dinilaan niya muna iyon at hinalikan. Hanggang sa mapaliguan na ng kaniyang mga laway ang buong pag-aari ni Rolando at ipinasok na niya sa kaniyang bibig ang tarugo ni Rolando ngunit hanggang sa kalahati pa lang siya habang nakahawak pa rin sa titi at inaalog ng kaniyang kamay.

    “Aaah! Shit. Tangina! Ang sarap! Sige pa, aahh!” Napahalinghing at halos mapa-bulalas si Ronaldo sa impit ng sarap at kiliti sa kaniyang pag-aari habang pinaglalaruan ni Kevin sa pamamagitan ng pag-dila, pag-alog at pag-subo nito sa kaniyang titi.

    Patuloy pa rin ang halinghing ng dalawa. Halos mapahawak muli si Rolando sa ulo ni Kevin at tila inalog din niya ito katulad ng ginawa sa kaniya kaya naman hindi inaasahan na nasagad sa lalamunan ni Kevin ang tarugo ni Rolando. Mas lalo pang naramdaman ang impit at kiliti kaya mas lalong nasarapan si Rolando sa ginagawa nila.

    “Aaaahh! Tangina. ’Wag mo muna ’yan iluluwa, ah?” Bulalas ni Rolando sabay niyugyog na naman ang ulo ni Kevin at tila napapaungot at namumula ang mukha ni Kevin.

    Mga sampong segundo ay iniluwa din ni Kevin ang burat ni Rolando at mapapansin sa kaniyang mukha ay tila napangiwi, napaluha at madidinig sa kaniya ang hagolgol habang kumukuha ng hangin, bali napapahingal siya. “Whoo! Grabe, Boss!” Bulalas din niya habang napapahingal, napahalikhik at sandaling napahikbi tapos bumalik muli sa pagsubo nito sa burat ni Rolando at bumalik na naman ang ingay ng kanilang mga ungol.

   

    Mga ilang sandali nag-alok si Rolando na mag-sixty-nine-position sila. Pumayag naman si Kevin kaya naman pansamantalang inihinto ang pag-subo nito. Pero bago ang lahat, bumalik muling magkaharap ang dalawa kahit na nakapangibabaw si Kevin at ipinalasap sa labi ni Rolando ang katas ng kaniyang tarugo. Mukhang nagustuhan naman iyon ni Rolando kaya nilasap nilang muli ang kani-kanilang mga laway kahit alam ni Kevin na sobrang nakakadiri at yung tipong masusuka ka na. Pero hindi mo rin pala masyadong maiisip yung mga ganu’ng bagay kapag libog-na-libog ka na, ano? At isa pa, nagustuhan naman iyon ni Rolando.

    Sunod, umikot ng patindig (vertical, 180° degree) si Kevin kaya nakaharap na siya muli sa tapat ng mabasang tarugo na hanggang ngayon matigas pa rin at nakatayo. Medyo natuwa din siya sa nakita niya at muli na naman niya itong sinubo. Samantala, nakaharap naman kay Rolando ang matambok na pwet ni Kevin, lalo na ang bayag nito pati ang matabang gabilya niyang nakalaylay. At siyempre, sinubo niya iyon. Kaya naman parehong napa-ungot ang dalawa na tila hindi maka-ungol, dahil mayroon parehong laman sa kani-kanilang mga bibig.

    In fairness sa pwet ni Kevin. Walang bahid na dumi kaso may balbon nga lang iyon. Dahil konektado sa singit ng kaniyang mga hita. Siguro iniisip ni Rolando na baka hindi ito nag-aahit. Palibhasa’y hairy-type kasi siyang nilalang.

    Ilang sandali, iniluwa din ni Ronaldo ang titi ni Kevin sabay hinawakan niya iyon gamit ng kanang kamay at saka inalog. Tapos, sinubukan niyang ilapit ang kaniyang mukha sa matambok nitong pwet na kay linis tignan (kamusta kaya sa loob?) at parang mala-makopa din ang kulay nito dahil walang bahid na itim o anuman. Panatag naman siyang ilapit ang kaniyang labi na may bahid na laway sa kaliwang pisngi ng kaniyang pwet. Tapos hinalikan niya iyon.

    Samantala, napaluwa si Kevin at napa-hagulgol na halinghing na tila napapapikit at napapatingala habang dinidilaan pa ni Rolando ang pisngi ng kaniyang pwet at hindi niya inaasahan na makakarating iyon sa pinaka-kuweba ng kaniyang kina-iingatang butas ng pwet.

    “Ano, Sir, masarap ba?” Tanong ni Rolando habang dinidilaan niya ang butas ng pwet at sumasabay din ang ungol ni Kevin, “Huh? Masarap ba?”

    Agad naman napahawak si Kevin sa ulo ni Rolando gamit ng kaniyang kanang kamay, tila parang pilit na ipasok ang dila nito sa loob ng butas ng kaniyang pwet. “Aaah! Ganyan nga. Ang sarap! Sige pa, Boss! Aaahh!” Halinghing pa niya.

    As in hindi iyon ang inasahan ni Kevin na gagawin iyon sa kaniya. Ngunit, kung may ipagtatapat siya, aaminin niya, gusto rin niya ang ginagawa sa kaniya. Kulang pa nga, ipasok din ni Rolando ang kaniyang tarugo sa loob dahil curious siya – lalo na sa mga napapanood niya sa mga porn kung ang pakiramdam kapag ipinasok iyon.

    Habang hinahalikan ni Kevin ang haba ng tarugo ni Rolando, “Ang sarap, Boss! Ang sarap niyo po talaga.” Papuri na hagulgol niya at napapasingap kahit patuloy ang pag-ungol nito.

    “Mas masarap ka nga, eh.” Paungol na sambit naman ni Ronaldo. “Sige, isubo mo lang ’yan.”

   

    At iyon na nga, patuloy pa rin sila sa kanilang ginagawa. Pati din ang playback ng nasa tablet na nakataob ay gumagana pa rin. Nakakatuwang isipin kasi yung playback ng video ay sumasabay sa agos ng ungol at halinghing ng dalawa. Hanggang ngayon ay hindi pa natatapos ang video, bali maririnig pa lang ang hagulgol at hiyaw ng nasa video. Siguro kinakabayo na yung umuungol at parati niyang sinasabi “ Fuck me! Yeah! ” Kaya wala ring duda. Mabuti at hindi iyon masyadong napapansin ng dalawa.

    Samantala, habang dinidilaan ni Rolando ang butas ng laman ng pwet ng matured at matanda (Si Kevin, actually), naisipan niyang ipasok ang kaniyang mga daliri upang suriin lang ang loob nito kaya naman nang isinubo niya ang kanan niyang mga daliri (yung hintuturo at yung gitna) upang mabasa at madulas, isang daliri ng hintuturo ang kaniyang ipinasok pero bago ang lahat, kinalabit-kalabit muna niya ang butas nito kasabay ang kaniyang dila, tapos ipinasok na din niya ang isang daliri ng dahan-dahan. Nag-aalangan kung ibabaon niya ang isang daliri dahil iniisip niya kung mayroong dumi sa loob ngunit wala naman. Kaya panatag naman niya ipasok ang isang daliri na tila binabaon at hinuhugot ng salitan. Napagtanto din niyang masikip ito.

    “Aaaah! Tangina, Boss! Ngaaahh!” Agad napaluwa si Kevin at biglang napayuko at napasubsob sa mga hita ni Rolando pero nakakapit ang kanang kamay sa haba ng tarugo at ang kaliwa niyang kamay ay nakahawak naman sa ulo ni Rolando, ulit (Pero ibang kamay na ang ginamit). “Haaah! Haaah!” Napapahagulgol niyang halinghing at napapatingala’t-napapakit dahil hanggang ngayon ay pinaglalaruan pa rin ni Rolando ang kaniyang asshole (or ‘butas ng pwet’ … hindi ba, mukhang parehas lang sila ng ibig-sabihin?)

    “Ang sikip nito, ah?” Papuri na ungol ni Rolando habang pinaglalaruan ang isa niyang daliri na hintuturo sa butas ni Kevin. “Talagang virgin ka pa.” Hanga na pabulalas nito.

    “Oo nga po, eh.” Pa-sang-ayon naman ni Kevin.

    Ano, masarap ba?” Tanong pa ni Rolando.

    “Opo, Boss! Sige pa po, please.” Tugon na pagmamakaawa ni Kevin kahit na nakasubsob ang kaniyang mukha, pakiramdam niya hindi na niya kailanman maiaalis ang libog sa kaniyang katawan. As in nagpatalo na siya sa larangan ng kalibugan at isinuko na niya ang kaniyang sarili sa tukso.

    “Ano kaya kung dalawahin ko ’to?” Pahayag ni Ronaldo. Hindi naman tumugon pa si Kevin dahil bumalik ito sa pag-subo sa titi. Ngunit nanatili pa din ang ungot nito sa kaniyang bibig. Sunod, Inalis muna ni Rolando ang kaniyang daliri ng dahan-dahan (Kaysa naman biglain niya iyon, edi masasaktan naman siya, ’di ba?) tapos binasa muli ang dalawa niyang daliri (kasama na ang gitnang daliri) gamit ng kaniyang laway, sinubo niya iyon kahit alam niyang nakakadiri yung ginawa niya, pero mabuti malinis naman ang loob kaya kampante pa rin naman siya. Kahit, parang iba ang naging panglasa niya… tila, parang mapait…

    Nang maipasok ulit ng dahan-dahan, pakiramdam niyang masikip ulit ang butas nang ideretso hanggang sa dulo ng kaniyang mga daliri. Mga tatlong segundo niyang ipinasok ang kaniyang mga daliri. At tulad ng kanina, hinuhugot at ibinabaon niya ang kaniyang mga daliri.

    “Nggggghhhh!” Napa-ungot at napapikit si Kevin. Aaminin niya, bigla siyang nabigla sa pagbaon at pagbuhot ng daliri sa loob ng kaniyang pwet. Daig niya pa yung tipong itutusok at iihawin ng buhay. Medyo nangamba siya sa ginagawa ni Rolando sa kaniya. Pero parating sumasagi sa isip niya ang libog kaya sa halip na siya’y matakot, mas iniisip niya si Rolando kahit na sa tingin niya’y tinitira siya nito.

    “Wow! Grabe, ang sikip talaga nito!” Namamanghang bulalas ni Ronaldo habang patuloy na pinaglalaruan niya ang butas nito.

    Iniluwa muli ni Kevin ang tarugo at napahingal, “Haaahh! Ngaargh! Aaahh!” Napapapikit nitong pag-ungol at napapasingap sabay subsob muli ng mukha niyang namumula sa katawan malapit sa abs ni Rolando. “Boss, Sige pa, ipasok niyo pa po, please.” Humahalinghing pa niyang hiling at tila nagmamakaawa sa kanyang sarili dahil sa tono nitong nagbabago na tila parang maiiyak na. “Sige pa po, ipasok niyo pa.”

    “Sige, isubo mo lang yung titi ko.” Sambit ni Rolando, at patuloy lang siya sa paglalaro nito sa butas ng pwet ni Kevin.

   

    Pakiramdam ni Rolando parang nagugustuhan ni Kevin ang ganitong klaseng sensasyon. Iniisip niya baka gusto din nito sa kaniya magpagalaw, pero thinking pa lang naman niya iyon kasi malay mo nga naman baka si Kevin maging top sa kanilang dalawa. Papatira lang muna siya sa pwet tapos maya-maya siya naman ang paglalaruan sa kaniyang pwet.

    Pero iyon ang inaakala ni Rolando.

    Sa sitwasyon nila mas gusto pa yata ni Kevin na maging top si Rolando at siya ang magiging bottom sa dalawa. Dahil sa curiousity ni Kevin kung anong pakiramdam ng nakakantot, subukan niya rin minsan sa kaniyang buong buhay.

    “Boss, pa-rape ako?” Suhestiyon ni Kevin.

    Tila nangamba muli si Ronaldo at nagdadalawang-isip kung sino magiging bottom sa dalawa. At huminto sandali si Ronaldo sa kaniyang ginagawa.

    “I mean, ako yung i-rape niyo, Boss. Please, gahasain niyo ako.”

    Anong pumasok sa isip ni Kevin at nasasabi niya ang mga ganyan mula sa kaniyang bibig? Kung tutuosin dapat siya yung magiging top dahil mas matanda siya? Kung sa bagay; Sa ‘Love’ nga, ‘Age doesn’t matter.’ Sa ‘Sex’, ‘Age doesn’t matter” pa rin. Basta magaling sa performance, iyon siguro ang minimum requirements? O baka dahil gusto rin magpa-bottom ni Kevin.

　Hindi bale… Hindi maka-imik si Rolando sa nais nito ni Kevin sa kaniya.

　Kaya naman nang hugutin niya ang daliri mula sa loob ng butas ng pwet, nag-iisip na kaagad siya. “ Gagamit pa kaya ako ng Condom kung gagawin namin ito? O baka siya, mayroon… pwede ko siya in case tanungin kung mayroon siya. O baka hindi rin niya gugustuhin na mag-sex kami without Condom. ”

　Samantala, “Boss, okay lang kahit hindi tayo safe sex. Tsaka malinis naman ako, eh.” Dagdag pa ni Kevin, “Sige na, Boss,” Habang inaalog ang tarugo ni Rolando, “Paranas lang ng ‘One Night Stand’ niyo, please.”

　Hanggang ngayon, nagdadalawang-isip pa rin si Rolando sa mga posibleng mangyayari; baka may pumigil sa kanilang gagawin…

　Sa ganitong oras, sino pa kaya yung mga gising na pipigil sa kanila, ’diba? Otherwise kung makaka-distract sila ng tulog ng kapitbahay. Kaso malalayo naman ang mga bahay? Imposible na makadistract sila noon.

　“Halika!” Tugon na pasang-ayon ni Rolando sa nais ni Kevin sa kaniya.

Chapter 7

Kaya naman umikot muli si Kevin at muling pumangibabaw kay Rolando at naglapat muli ang kanilang mga labi.    

    Habang nakahiga si Rolando, pinilit niyang abutin ang drawer gamit ng kanan niyang kamay at nang maabot niya iyon, hinila niya ang drawer at (dahil hindi niya makita ang gamit dahil siya’y nakahiga at patuloy na nakikipaghalikan kay Kevin) kinapa ang mga gamit hanggang sa mayroon siyang nakuhang bote at inilapit sa kaniya, nakita niya itong itim, selyado ang harap na may titulo ng produkto, squeezable at sabihin na nating lubricant ang kinuha niya. At alam naman natin kung saan usually ginagamit ’yun.

    At iyon na nga, habang naghahalikan ang dalawa, sinusubukang abutin at hawakan ni Kevin ang tarugo ni Rolando at itinapat, inilapat at pinapalo sa pisngi ng matambok niyang pwet, na mas lalo pa naging agresibo ang dalawa sa paghahalikan dala ng kani-kanilang ungol at tila para bang nag-aagawan ng labi at dila.

    Kumalas din naman si Kevin at patuloy na naka-angat ang kaniyang pwet sa tapat ng tarugo ni Rolando. Nang walang sabi, iniabot ni Rolando sa kaniya ang lubricant at naglagay sa butas ng kaniyang pwet pati na rin sa alaga ni Rolando habang inaalog niyang muli ang katawan ng tarugo ni Rolando. Wala muling imikan ang dalawa bali nagpakiramdaman lang sila.

    Samantala, hinawakan naman ni Rolando ang kaniyang ari at pilit pa ring itinututok sa butas ng pwet ni Kevin hanggang sa naramdaman na niya ng kaniyang ulo; lalong idinikit at pinapalo, na naging sanhi ng ungol ng dalawa.

    “Boss, mukhang masarap ’yan.” Napahanga si Kevin. Sa katunayan ay naghahalo pa rin ang kaba at hapit sa kaniyang nararamdaman. May panahong nae-excite siya sa kanilang gagawin, at may panahon din na kinakabahan siya kung sakaling gagawin niya ito.

    “Alam mo, first time ko ’to gagawin, ha?” Nagdududa at natatawang sambit ni Rolando habang nakatingin sa mukha ni Kevin, na tila namumula.

    “Ako rin naman po, Boss.” Nakangising tugon ni Kevin at ganu’n pa rin ang kaniyang nararamdaman; kaba at pagkasabik.

    “Ano, Ready ka na?” Tanong ni Rolando. “Ready ka ba magpa-rape, huh?”

    “Opo, Boss.” Mga sampung segundo pang nakasagot si Kevin at nakangising nakatingin kay Rolando – na tila mas nangingibabaw na ang kaba sa kaniyang nararamdaman sa kaniyang sagot. “Sige po…”   

    Dahil doon, mas lalo pang naglapat ang ulo ng ugat na mataba at tigas-na-tigas na malakabuteng burat ni Rolando sa butas ng pwet ni Kevin. Si Kevin na rin ang nagpilit na ipasok ang laman ni Rolando hanggang sa naramdaman na niya lalo ang hulma ng ulong nakadikit sa kaniyang butas kahit na nakahawak sa katawan nito, huwag lang bumaliko. Kaya nang ito’y maipasok, hindi alintana ay namangha ang dalawa sa pagkapasok ng kani-kanilang laman. Pero hindi naman ito naipapasok ng buo sa halip kahalati pa lang.

    “Ngaahh! Boss… A-ang laki! Grabe” Napasingap na namamangha ni Kevin. Iyon pa lang ang unang beses na mapapasukan siya sa kaniyang pwet. Kahit masakit sa pagpasok nito, dahil sa tulong ng lubricant, hindi naman sila nahirapan ipasok ang kani-kanilang mga laman at kahit ganu’n, nanatili pa rin ang kaba sa kaniyang nararamdaman.

    “Grabe ang sikip din ng pwet mo!” Bulalas naman ni Rolando, “parang jinajakol mo lang yung titi ko! Tangina, ang sarap!” Ungol na daing pa niya.

    “Ang sarap din ng titi niyo, Boss!” Napapangisi at tila napapahagulgol si Kevin. “Ang laki.”

    At  nagsimula na sila…

    Itinataas at ibinababa ang mga binti ni Kevin nang dahan-dahan habang ang kaliwang kamay niya’y nakakapit sa kaliwang binti at ang kanang kamay niya’y nakahawak sa kaniyang tarugo kahit na nakapasok ang hilaw na laman ni Rolando. Sa tuwing inaangat niya ang kaniyang katawan, pakiramdam niyang kinukuyumos ang kaniyang loob. Aaminin niyang masakit din; kapag inaangat, masakit naman kapag pilit niyang ibinaon.  Kaya naman napapadaing siya’t napapahagulgol, tila napapabulalas kung minsan, nagbabago ang tono na tila parang nagmamakaawa, pero nangingibabaw pa rin ang kaniyang ungol.

    “Boss, ang sarap. Tangina! Hohh!” Napapapikit, naka-ngisi at ungol pa ni Kevin ng malalim nitong boses (yung lalaki pa rin ang tono), at tila napapahingal at napapatingala ng walang malay (dahil pakiramdam niya’y kontrolado na siya ng tukso) “Parang… hinahagod yung… laman ko. Haaahh! Haahh!” Ilang sandali parang nagbabago ang kaniyang boses.

    “Ano, masarap ba mapasukan, ha?” Pa-ungol na tanong ni Rolando habang nakatitig pa rin sa mukha ni Kevin na tila namumula at nasasarapan sa kaniyang ginagawa.

    “O-opo, Boss… Ang sarap…” Tugon naman ni Kevin na tila hindi maka-sagot ng maayos.

    Ilang sandali pa ay pumangibabaw muli si Kevin kay Rolando habang nakabaon pa rin sa kaniya ang matabang kabute na laman nito. Tapos, hinalikan niya si Rolando kahit na nararamdaman pa rin niya ang hapdi sa tuwing hinahagod ang kaniyang loob, Napayakap at napahawak sa ulo habang si Rolando ay ganu’n din. Tila napakapit si Rolando sa buhok ni Kevin habang naglalapat ang kanilang mga bibig at ang mga lumalabas na ungol sa kanilang mga bibig.

    Nang hininto ang pag-alog ng mga binti ni Kevin at naka-tuwad, Si Rolando naman ang nag-alog ng kaniyang laman kaya naman kahit ito’y nakahiga, pinilit pa rin niyang kabayuhin si Kevin ngunit mabagal muna… kaya mas lalong napa-ungot ng malakas si Kevin habang naghahalikan.

    Ilang sandali, kumalas muna si Kevin at tila napa-hiyaw, napapikit at napahagulgol kahit na nasa harapan niya si Rolando – dahl iyon sa hapdi ng pagkapasok sa kaniya sa tuwing ibinabaon at binubunot – pati sa kirot din ng kaniyang nararamdaman.

    “Ngaaaah! Haaahhh! Tangina, Boooosss! Haah!” Bulalas na ungol ni Kevin at biglang napapikit na tila mapapaiyak na ito dahil sa kaniyang tono. “Ang saraph!” Bulalas pa niyang nakangisi ngunit mahina ang kaniyang boses.

    Sa totoo lang nagulat din si Rolando sa hiyaw ng matanda. As in, grabe sa harap at katabi pa ng kaniyang tainga. Pero ano naman magagawa niya, ginusto niya rin naman magpakantot sa kaniya. Kaya no choice si Kevin kung hindi tiisin niya ang sakit.

    Pero nakangiti pa rin siya at pinagmamasdan ang mukha ni Kevin at lalong namumula at sarap-na-sarap sa ginagawa, kahit na ito’y napapikit. Binilisan niya ang pagkambiyo kaya mas lalo pang napa-hiyaw si Kevin at muli, hinalikan niya ang labi nito habang nakayakap at ganu’n din si Kevin, habang napapa-ungol.

    Mas naging agresibo si Rolando sa mga oras na iyon. Habang si Kevin naman ay pakiramdam niyang mas lalo na siyang bibigay kay Rolando. Minsan naiisip niyang magalit sa kaniyang sarili at yung tipong gusto niyang suntukin si Rolando at kumalas na sa ganitong tukso dahil masyado niyang hinahagod ang kaniyang loob ng tarugo at higit sa lahat, matutuluyang nang mawawasak ang buong pagkatao niya nang dahil sa tukso. Pero hindi naman niya masisisi si Rolando dahil ginusto din niya ang ganito… Ginusto niya dahil kailangan niya, lalo na’t nangangailan siya ng pera… Alang-ala sa kaniyang pangangailangan. Tsaka isa pa, ginusto niya rin naman magpa-rape, ’di ba? Siya na rin nag-boluntaryo na maging bottom sa kanilang dalawa? Kaya wala na siyang magagawa kung hindi tanggapin at damhin ang sarap at hapdi.

    Sa katunayan, heto pa lang ang unang beses na mangyayari sa kaniya. Yung tipong mapasukan ng pag-aari ng iba. Unti-unti din niyang napagtatanto na totoo pa lang mahapdi kaya pala ungol-na-ungol yung iba sa mga napapanood niya ng todo-todo. At least naiintindihan na niya ang totoong pakiramdam ng makantot.

    Ilang sandali, huminto sila. Pabor ni Rolando na tumuwad si Kevin kaya naman marahan na inialis ni Rolando ang kaniyang tarugo at si Kevin ay kumilos na. Ang kaniyang mukha ay nakatapat sa mga unan na magkahilera kahit na ito’y namumula at tila pinagpapawisan, nakalapat ang mga palad ngunit naka-angat ang katawan, nakaluhod habang exposed na ang kaniyang pwet at iyon na nga, kasalukuyan siyang naka-tuwad ng mga oras na iyon. Lumuhod din si Rolando sa tapat ni Kevin na nakatuwad at bumubungad ang matambok nitong pwet. Dinilaan niya iyon muna at nanumbalik ulit ang ungol ni Kevin na tila nagmamakaawa na ipasok muli ang kaniyang tarugo sa butas niya. Ilang sandali pa, Inalog muli ang kaniyang tarugo at itinutok sa butas ng pwet ni Kevin. Hinahampas muli at siyempre, ipinasok niya iyon hanggang sa dulo ng walang hanggan.

　Biro lang!

　Pero seryoso iyon. Naipasok niya iyon ng sagad sabay napahawak sa pagitan ng mga baywang ni Kevin at muling kumambiyo. At napa-sigaw na naman muli si Kevin sa sarap at hapdi ng kaniyang nararamdaman.

　“Bossngghhh! Ngaaaahhh!” Hagulgol pa ni Kevin tapos napapapikit at napapatingala sabay yuko, tila makikita sa kaniya na para ito’y nanghihina. “Ang sarap. Putanginaaa! Haahhh!” Maktol pa nito.

　“Ano, Sir, Masarap ba, huh?” Ungol na tanong ni Rolando habang patuloy pa rin siyang kumakambiyo kay Kevin.

　“Opo—” Mahinang boses niyang tugon at nanatili pa rin sa kaniya ang halinghing. “Nggghhhh!” Tono pa nito at naka-ngisi (hindi naman napa-ngiti, nakalabas lang ang mga ngipin…mga mapuputi niyang mga ngipin).

　Ilang sandali, binilisan pa ni Rolando ang kaniyang pagkambiyo kaya naman si Kevin ay mas lalo pang napa-hiyaw, napakapit na sa sapin ng kama, napayuko’t-naka-pikit habang kumukunot ang mga kilay, nakangising nanggigigil dahil sa kirot ng kaniyang nararamdaman, at hindi inaasahan ito’y napapaluha ng husto at yung tipong gusto na nitong magwala. Pero hindi niya iyon magawang makapalag dahil kakaiba ang enerhiya ng kalibugan, hindi ka maka-resist once nagpadala at nagpatalo ka dito. Dahil pakiramdam din niyang may mga nakatali sa bawat parte ng kaniyang katawan.

　Walang ibang nagawa si Kevin kung hindi damhin ang haplos ng sarap at hapdi sa loob ng kaniyang pwet.

　Halos malapit na niyang maibagsak ang kaniyang katawan pero pinilit niya ring nakatuwad habang patuloy pa rin itong sumisigaw at kung minsan binabanggit ang honorable address to the person kay Rolando. “Boss”

　Tapos, lalo naman binilisan ni Rolando ang pagkambiyo nito dahil unti-unti niyang nararamdaman ang kiliti sa tuwing ipinapasok niya ang kaniyang gabilya sa loob ng masikip na butas ng birhen. At dahil doon, mas lalo pang nasarapan si Rolando sa kaniyang ginagawa.

　“Haaaahh! Haahhh! Tanginaaaaa! Arrghhh!” Halos mangiyak na siya sa kaniyang ungol at naka-yuko pa din.

　“Tangina ang sarap niyo talaga!” Bulalas naman ni Rolando “Ano, Sir, ha? Masarap pa ba, huh?” Pahingal na tanong pa niya habang patuloy pa rin kinakambiyo si Kevin.

　“Ang sarap! Sige pa, Boss! Sagad niyo pa po, please… Haahh!” Humahagulgol na diin pa ni Kevin. At dahil doon, mas lalo pang ibinaon ni Rolando ang kaniyang pagkambiyo at ang bilis ay ganu’n pa rin, ngunit si Kevin ay lalo pang napa-ungol at hiyaw sa hapdi at sarap. “Ngaaaaaahh! Haaaahhh! ’Yan! Ganyan nga… Haaahh!”

　“Sagad pala, huh?” Pahingal na sambit ni Rolando. “Sige”

    Ilang sandali ay huminto din si Rolando sa kaniyang kambiyo. Tapos hinatak ang katawan ni Kevin seems naka-yakap siya sa mga abs nito, bali ipinilit niyang makatayo nang pawis na pawis ang katawan. Tapos ipinaglapat niya ang kani-kanilang katawan. Naramdaman din ng likod ni Kevin ang dibdib ni Rolando at basang-basa din iyon ng pawis. Hanggang sa napalingon siya’t pinilit na abutin ang mukha ni Rolando, at nag-adjust din si Ronaldo na lapitan ang mukha ni Kevin para halikan sa labi. Tapos napa-hawak pareho sa leeg – lalo na sa likod ng ulo – at bumalik si Rolando sa kaniyang pagkambiyo at tila napa-ungol si Kevin kahit na magkadikit ang mga labi. Mas lalo niyang naramdaman ang hapdi sa ganitong klaseng posisyon at napapapikit.

    “Mwwhhhhhnggggg! Ngggggghhhhh!” Sabay kumalas si Kevin at huminga saglit, “Ngaaaaahh! Hah! Hah! Hah!” Napasinghap at napayuko.

    ’Di alintana pakiramdam niyang lalong hindi maikontrol ang kaniyang katawan dahil hinihimas at pinaglalaruan ni Rolando ang kaniyang mga abs, paakyat sa kaniyang dibdib, lalo na sa mga utong nito. May times na hinihimas niya at pinipisil-pisil ang mga utong… mas lalo pa siyang napapaungol, napapahiyaw at kung minsan napapahagulgol kahit na siya’y naka-yuko. Pakiramdam din niyang naglalanta ang kaniyang sarili kahit gaano pang kalaki ang kaniyang katawan.

    Hanggang sa hinalikan ni Rolando ang leeg ni Kevin malapit sa kaniyang batok, habang ito’y patuloy pa rin sa kaniyang pag-ungol at tila humihinahon din at napapasinghap. Napapatingala sa tuwing ginagawa ni Rolando ang paghalik nito sa kaniyang leeg. Sa katunayan, iyon din ang kaniyang kahinaan.

    Patuloy pa ring pinaglalaruan ang dibdib ni Kevin habang kinakambiyo pa rin ni Rolando. Sapagka’t nananatili pa din ang lakas ng hiyaw ni Kevin kahit unti-unting napapayuko, kaya sinubukan ni Rolando na ilapat ang kaniyang kanang palad sa bibig ni Kevin kaya naman ngayo’y pakulob na kung ito’y sumigaw, napapa-ungot kahit nakatakip ang kaniyang bibig at patuloy pa rin sa pagkambiyo at paglalaro sa kaniyang utong.

    “Mmmmpphhhh! Mmmmpphhh! Hhhhnnnhh!” At iyan lang ang maririnig mo kay Kevin dahil hanggang ngayon nakatakip pa rin ang kaniyang bibig.

    “Shhh! Sige, sumigaw ka pa.” Pabulong at ipinadaan ni Rolando sa tainga ni Kevin, sabay halik pa nito sa leeg papunta sa mga pisngi ni Kevin. “Sumigaw ka pa.” Halos mapatango pa siya. “Masarap ma-rape, ’di ba?” Malambing tono niyang sabi.

    Naglalanta, nanlalambot, nakalaylay ang mga braso, hindi makasigaw at walang magawa si Kevin dahil pakiramdam niyang unti-unti na siyang kinukuha ni Rolando at pakiramdam din niyang naubos ang kaniyang lakas. Halos nagsimula nang humulma ang likido sa kaniyang mga mata kahit na siya’y nakapikit, umaagos pababa, hindi naging halata dahil sumasabay sa kaniyang mga pawis mula sa kaniyang ulo. At ang tangi na lang niyang nararamdaman ay tila pinaglalaruan ang kaniyang mga utong at napansing matigas iyon nang hawakan ni Rolando habang patuloy pa rin siyang kinakambiyo nito… ng sagad at tila naghahampasan ang kani-kanilang mga katawan. Nang mapakawalan na siya ni Rolando, agad ibinagsak ang kaniyang katawan sa kama at inalis ang kamay sa kaniyang bibig, lumipat muli sa magkabilang mga baywang nito sabay ang bilis ng pagkambiyo na tila lalong napa-hiyaw ngunit naka-subsob ang mukha at napahawak sa sapin ng mahigpit dahil naramdaman niyang nai-sagad sa loob ng kaniyang birhen na butas ang tarugo ni Rolando.

    “Boooossssss!!! Haaaahhhhh!”  Halos humiyaw at mangiyak si Kevin at naghihinagpis pero hindi niya iyon ipinahalata kay Rolando, kahit na sagad-na-sagad ni Rolando ipinasok ang kaniyang tarugo. “Putanginaaahh! Ang sarap.” Mahinang boses nitong napapahagulgol.

    Kahit nakadapa at nakatiklop ang mga binti at ang malaman nitong mga braso, hindi pa rin talaga tinigilang paglaruan ni Rolando ang kaniyang dibdib lalo na ang mga utong nito, kasabay pa ang paghalik nito sa kaniyang batok, papunta sa leeg, hanggang sa dinakma ni Kevin ang labi ni Rolando kaya naman naghalikan muli sila at nagkasalinan ng kanilang mga laway – dahil iyon lang ang naisip na paraan ni Kevin na makahanap ng kaginhawaan at sarap sa likod ng pagkantot sa kaniya ng mahapdi.

   

    Ang tablet na nakataob sa sahig ay nawala na ang ungol. Ngunit nananatili pa din sa dalawa ang ungol ngunit mas intense kung umungol si Kevin. Ang intense din kasi ng ginawa sa kaniya ni Rolando as in hardcore ang ginawa ni Rolando, totally ginahasa niya talaga.

    Sa pagkamakatwiran, iyon pa lang din ang unang beses na naranasan ni Kevin ang makantot ng iba kahit na ito’y lalaki din. Kahit na ito’y tatay na, hindi niya aakalain na tila mahuhulog bigla ang kaniyang loob, nagpatalo sa tukso at ang mas intense pa doon ay sa mas bata pa sa kaniya ang wawasak ng kaniyang pagkatao at ng kaniyang dignidad – kahit masama sa kaniyang kalooban – dahil kailangan niyang kumapit sa patalim, na maari din maging tatay kung sakaling magpaplano magkaroon ng pamilya in the future. Pero iniisip naman niya na kasalanan din siya kasi pumasok siya sa ganitong eksena dala ng kaniyang kagipitan at curiousity. Pero unti-unti nagugustuhan na rin niya ang ganitong klaseng sensasyon. Parang hinahanap-hanap na niya ang ganito. Tila, nag-iba ang kaniyang reference nang dumating sa buhay niya si Rolando.

    Samantala, binuhot muna ni Rolando ang kaniyang tarugo mula sa butas ng pwet ni Kevin at pinahiga niya muna siya, nang nakataas ang kaniyang mga binti, at nakalantad muli ang butas na noo’y maliit, ngayo’y nanlaki na’t bumubuka. In fairness sa pwet ni Kevin tumitibok pa. Isa iyon sa napansin ni Rolando at medyo napangisi siya dahil dito.

    Muling nilapitan ni Rolando ang butas ng pwet ni Kevin at dinilaan niya ulit iyon, binasa muli ang mga daliri at ipinasok ang tatlong daliri na tila ibinabaon at hinuhugot, ng marahan. Napagtanto niyang lumuwag din ito.

    “Hoohh! Haannhhh! Ngaahhh!” Muling napa-ungol si Kevin.

    “Ano, gusto mo pa nito, huh?” Paungol na mapang-akit na tono ni Rolando. Siguro iniisip ni Rolando na ito ang ‘pagbibigyang-pagkakataon’ para tumanggi minsan si Kevin dahil kita sa kaniya na napapagod na siya.

    “O-opo, Boss.” Sumisinghap niyang tugon, “ Gusto ko pa po.” Pakiusap pa niya. “Gahasain niyo pa po ako.”

    Ngumiti lang si Rolando. “Sige, ibuka mo pa yung mga hita mo.”

    Higit naman ibinuka ni Kevin ang kaniyang hita ayon sa nais ni Rolando, kahit na nararamdaman niyang tumitibok ang bibig ng butas ng kaniyang puwet at nakabaon ang hapdi dulot ng pagkahagod nito ng mataba at mahabang kabute ni Rolando. Tapos, napahawak sa kaniyang pag-aari at mabagal na inaalog kahit na naka-angat ang kaniyang mga hita. Nang lumapit si Rolando at muling itinapat at ipinasok ang kaniyang tarugo sa loob ng kaniyang pwet, muling napahalinghing at hindi alintana mas nararamdaman niya ang kalabit sa loob ng kaniyang kuweba.

    Pilit na nakataas ang mga hita ni Kevin hanggang sa nakarating sa mga balikat ni Rolando ang kaniyang mga paa at inalalayan naman iyon ni Rolando at nakahawak din sa mga binti nito habang patuloy na kumakambiyo at tila bumibilis… Lalo namang napa-sigaw at napabulalas si Kevin habang namumula ang kaniyang mukha at napapakunot ang mga kilay nito dahil sa posisyon niya, mas nararamdaman niyang kinakalabit ang buong pagitan ng kaniyang loob.

    “Booooossssss!!! Tanginaaaah!” Hiyaw pa ni Kevin kasama ng kaniyang hagulgol. “Aaahh! Aaahh!”

    Sa bulalas ni Kevin ay mas lalo pang binilisan ni Rolando ang kaniyang pagkambiyo dahil bukod sa ramdam niyang lumuluwag ang kaniyang butas, tila nararamdaman niya unti na rin itong malalabasan. Sa bilis na iyon ay lalo pang napa-ungol ng malakas si Kevin.

    “Tangina ginusto mong magpa-rape, ’diba?” Nagmamaktol na ungol ni Rolando at naka-kunot nitong mga kilay kahit nakapikit at patuloy pa rin sa pag-ungol ni Kevin? “Sige lasapin mo pa yung burat ko!”

    “Boss?” Ungot at nakangising sambit pa niya kahit nahihirapang siyang magsalita dahil sumasabay ang impit ng sarap at hapdi sa loob ng kaniyang pwet na tila, naghahalo ang kaniyang nararamdaman “Haaahh! Aaarghh!” Halos tumaas na ang kaniyang boses sa kaniyang ungol.

    Sa pagkakataong iyon naka-duo position pa rin sila, yung tipong nakaluhod si Rolando at nakakapit sa mga binti ni Kevin na naka-lapat ang kaniyang likod habang patuloy pa rin nag-uumpugan at tipong naglalabanan ang kanilang mga katawan. Ilang sandali pa ay pilit na ibinuka ni Rolando ang mga binti ni Kevin at muling pumangibabaw kahit na naka-lapat ang kaniyang mga kamay sa malaking dibdib ni Kevin, at nang magkaharap sila, biglang napa-yakap si Kevin sa likod ni Rolando habang nananatili pa rin sa kaniya ang pag-ungol dahil ramdam niya pa rin ang paghagod ng laman sa kaniyang loob… Heto lang ang kaniyang naisip upang makatiis at mahanap ang comfort mula sa sarap at hapdi ng kaniyang nararamdaman. Hinayaan naman ni Rolando na yakapin siya nito. Habang umuungol, tila napapansin na rin niyang umaagos ng bahagya ang mga pawis sa kaniyang ulo pati na rin sa kaniyang mata na para bang umiiyak… Medyo nakakaramdam na siya ng awa kay Kevin kasi kahit ganu’n ay natitiis pa rin niya ang ganitong sitwasyon.

    Kaya naman inilipat niya ang kaniyang mga kamay tapat sa pagitan ng kaniyang ulo na mayroong distansya tapos inilapit muli ang kaniyang labi papunta sa nakabukang bibig ni Kevin at hinalikan niya iyon.

    Nagulat naman si Kevin at tila biglang bumuka ang kaniyang mga mata nang maramdaman niyang nakalapat ang kaniyang mga labi at tila nilalasap ito, na naging sanhi ng pagkahinahon ng kaniyang pag-ungol at napalitan ng kaniyang pagsingap.

    Bumalikwas sandali si Kevin, “Boss?” Sambit niya dala ang kaniyang paghingal at ng kaniyang pagsingap, huminto naman saglit si Rolando pati sa kaniyang pagkambiyo (kahit na nakabaon ang kaniyang tarugo) at tinitigan siya nito. “Ang galing niyo po! Grabe” Nakangisi niya pang sabi at nanatili pa din sa kaniya ang paghingal at tila pawis-na-pawis.

    Hindi umimik si Rolando at hinalikan muli si Kevin. Nilalasap ang mga labi kaya naman nanumbalik ang ungol ng dalawa lalo na ang pagkambiyo ni Rolando sa pwet ni Kevin – kaya naman mas lalo pang napa-ungol si Kevin kahit na hinahalikan siya nito.

    Tapos ibinaba ni Rolando ang isang kanang braso ni Kevin at iyon naman ang sunod na hinalikan – pero bago iyon ay hinalikan muna ang leeg nito, padaan sa gilid ng kanang balikat, nang maibaba iyon ni Kevin ang kaniyang braso hanggang sa naka-kurba iyon, nang naka-suksok ang kaniyang kamay sa likod ng ulo, naging exposed ang kaniyang kili-kili na mayroong buhok… At tapos hinalikan niya ang hulma ng kaniyang muscles sa braso pababa sa kaniyang kili-kili. Lalo naman naramdaman ni Kevin ang impit at sarap kaya mas lalo siyang napa-ungol.

    “Ang bango din ng kili-kili niyo, ah?” Tila namangha si Rolando at totoo iyon; kahit na nagsasama ang singaw ng pawis sa kaniyang katawan, nangingibabaw pa rin ang amoy ng pabango nito sa kaniyang katawan. At patuloy niya iyon hinalikan.

    “Ngaahh! Ang sarap niyan, Boss! Haaahhh!” Halos napapahagulgol pa niyang ungol.

    At siyempre, hindi niya pinalagpas sa kanang dibdib ni Kevin ang paghalik nito padaan sa kaniyang utong.

    Nang dilaan iyon ni Rolando, “Boss! Haahhh!” At kinagat gamit ng kaniyang mga labi kasabay sa pagkambiyo nito, “Boss! Hwaaaahhh! W-Wahhh! Haahh!” Hiyaw pa niya halos mangiyak at tila, umaagos na ang kaniyang mga laway sa kaniyang pisngi, napapapikit pa rin at kumukunot ang mga kilay.  “Boss–!”

    “Masarap ba? Huh?” Paungol na tanong pa ni Rolando. “Pasensya ka na, ha? Hindi ko kasi mapigilan itong dibdib mo eh, lalo na sa mga utong mo.” Wika pa niya, “Bukod sa mabango, ang sarap talaga paglauran nito, eh.”

    “Boss kasi—Ang sak—!” Sambit pa ni Kevin tila hindi makapag-salita ng maayos dahil sumasabay ang paglasap sa kaniyang utong at ang pagkambiyo pa sa kaniya, “Haaahh! Haaahhh!”

    Mga ilang sandaling paglalaro sa kaniyang dibdib at paghinto ni Rolando sa kaniyang pagkambiyo ay muling hinarap ang namumulang mukha ni Kevin kahit nakapikit, hinalikan niya muli kaya naglapat ulit ang kanilang mga labi kahit napapaungol si Kevin at bumalik sa pagkayakap nito sa kaniyang likod.

    Ang hindi lang inaasahan ni Kevin ay ipinasok ni Rolando ang kaniyang dila na tila naging surpresa iyon sa kaniya. Biglang nanlaki ang kaniyang mga mata (at ipinikit muli) sa ipinamalas ni Rolando. At higit pang binilisan ni Rolando ang kaniyang pagkambiyo dahil pakiramdam din niyang malapit na siyang malabasan. Kaya mas lalong napa-ungol ng malakas si Kevin kahit na naglalaban ang kanilang mga dila.

    “Bwooooosssshhhhhh! Hwooooohh!” As in ‘Boss! Huwag!’ sana ang kaniyang sasabihin ngunit nakalapat ang kaniyang labi at nakapasok pa ang dila ni Rolando sa kaniyang bibig, kaya tanging ungot lang ang kaya niyang ibigkas. 

    Balak sana ni Kevin kumalas sa pagkayakap niya kay Rolando at ilayo ang kaniyang mukha ngunit nabigo siya; dahil lalong nakalapat ang kanilang katawan at nakayakap din si Ronaldo — bali ang kanan niyang braso sa likod ng ulo at sa katawan naman ang kaliwa niyang braso. Masyadong malakas si Rolando para makataktas sa kaniya. As in, matigas din siya kahit na dehamak na pareho ng laki ng kani-kanilang mga braso, pero dahil mahina na si Kevin, hindi na siya kailanman makakapalag pa.

    Nang inalis ni Rolando ang kaniyang kaliwang braso sa pagkakayakap, iyon naman ang kaniyang ginamit at una naman niyang hinaplos ang titi ni Kevin at inalog niya iyon kahit na patuloy na naglalaban ang kanilang mga labi. Ngunit saglit lang niya iyon inalog. Tapos ipinagapang sa pagitan ng kaniyang mga abs hanggang nakarating sa kaniyang dibdib, lalo na sa kanan at tila pinaglaruan na naman muli ang kaniyang utong.

    “Mmmwwwhhhh! Nnnnnnhhhh!” Malakas na ungot ni Kevin at tila hindi makasigaw at hindi makabigkas na kahit anong salita kung hindi tanging ungot na ungol lang.

    Bumaklas saglit si Rolando at huminga ng dalawang segundo, “Gusto mo ’to, diba?” Sabay balik na pagkalapat ng kanilang mga labi at muling napa-ungot si Kevin at hindi niya napapansin na lalong umaagos ang kaniyang luha sa tuwing ginagawa niya ito.

    Hanggang sa tuluyan nang ginahasa si Kevin. Napapaiyak dahil nagsasama ang sakit at kirot sa tuwing kinakambiyo siya tapos pinaglalaruan pa ang kaniyang mga utong, ngunit nangingibabaw pa rin ang sarap dahil nagsasama din sa paglasap ng labi at dila ni Rolando, at ilang sandali hinawakan niya na rin ang kaniyang titi at inalog ng mabilis at naisip na dito siya makakabawi at magiging komportable mula sa sakit na kaniyang nararamdaman… para maging balanse lang.

    Mga tatlumpung segundo ay pinakawalan ni Rolando ang bibig ni Kevin at muling lumiyad habang patuloy sa pagkambiyo sa kaniya. “Hooohhhh! Wooooh!” Pahiyaw na pasinghap at sa wakas nakaramdam siya ng paghinga at tila napabuntong hininga ng malalim. “Hooh! Grabe, Boss! Tangina, Ang intense! Grabe.” Hindi makapaniwalang sambit pa niya kahit medyo naghahabol sa paghinga dahil ito’y hinihingal, dulot ng matinding paggagahasa sa kaniya. “Grabe, Boss! Ni-rape niyo talaga ako.”

    “At iyon ang gusto mo, diba?” Malamig na pahingal ni Rolando habang patuloy na kinakambiyo si Kevin, “Mabait naman ako, eh. Pinagbigyan lang kita.” Wika pa niya at nakangiti kahit nakatingin.

    Halos pahirapan na niya si Kevin ng mga oras na iyon at hindi na naka-hinga, naging mabait pa siya sa lagay na iyon, ah? Kung sa bagay pinagbigyan nga naman niya kung ano lang yung nais ni Kevin sa kaniya, hindi ba? Kaya hindi naman natin siya mahuhusgahan ng ganu’n lang…

    At makalipas ng dalawang minuto ay muling pumangibabaw si Rolando habang binibilisan ang pagkambiyo samantalang si Kevin ay inaalog ang kaniyang tarugo gamit ng kaniyang kanang kamay ng mahigpit at tila malapit na rin itong malabasan.

    “Sabay tayong mag-jakol, Boss ah?” Deklara ni Kevin kahit na patuloy siyang kinakambiyo ni Rolando at nananatili pa rin sa kaniya ang ungol.

    “Ah, sige!” Pabalang na tugon ni Rolando at mas lalong binilisan ang kaniyang pagkambiyo… kaya mas lalo pang napa-hiyaw ng malakas si Kevin at muling napapabulalas.

    Ilang sandaling pagsasalsal (liberated sa salitang ‘pag-aalog ng titi gamit ng kamay’) ni Kevin ay tila nararamdaman na niyang nagkakaroon ng kiliti (tila parang nararamdaman niyang naiihi siya) na para bang nalalagyan ng likido ang kaniyang titi, lalo pa niya itong binilisan (dahil baka sakaling maunahan siya ni Rolando dahil mabilis din siyang kumabayo) at sinamahan ng kaniyang lakas kahit na bukas ang kaniyang bibig at nanatili pa rin ang kaniyang ungol. “Boss! Malapit na akong malabasan!” Deklara niya. Lalo pang binilisan ang kaniyang pagsasalsal nang unti-unti niyang nararamdaman na tila puputok na ito.

    “Ako din, eh! Malapit na rin ako malabasan.” Deklara din ni Rolando.

    “Boss! Malapit na akong malabasan! Heto naaaaahhh!” Hiyaw pa ni Kevin at lalong binilisan ang kaniyang pag-alog ng kaniyang gabilya. “Aaaaaahhh!”

    Hanggang sa, bumulusok na ang mainit na puting likido mula pa sa ikinasang baril palabas sa nag-iinit niyang pagkalalaki at tumilapon ang ilan halos sa kaniyang buong katawan tila mukha siyang binuhusan ng mainit na gatas. Siguro mga lima o anim na putok ang lumabas. Pangalawang putok nu’n ay umabot at tumama sa kaniyang pisngi. The rest, nasalo iyon lalo ng kaniyang dibdib. Nakakapit pa rin sa kaniyang titi at nakahawak ng mahigpit habang patuloy pa rin siyang kinakambiyo.

    Bali nauna pang nagpaputok si Kevin sa kanilang dalawa. “Boss, ikaw naman.” Deklara muli ni Kevin.

    “Oo nga. Ako naman.” Pahingal na sambit ni Rolando.

    “Paputukin mo sa loob, ha?” Pakiusap ni Kevin. Na ikinangiti ni Rolando.

    “Ha?” Pagdududa ni Rolando. “Haha! Sige ba. Kung ’yan ang gusto mo.” Sambit niya at lalo pa niyang binilisan ang kaniyang pagkambiyo.

    Tulad ng nais ni Kevin ay paputukin ang pagkapusuk sa loob nito. Dahil gusto niya… Gusto lang niya malaman dahil curious siya.

    Samantala, mas lalo naman binilisan ni Rolando ang kaniyang pagkambiyo kahit na nangingibabaw na ang sakit na nararamdaman ni Kevin, basta maipalabas lang niya ito.

    Nang pakiramdam niyang malapit na siyang malabasan, “Tangina malapit naaarrgh! Sa’yo na ’tong gatas kooo!” Pagmamaktol niyang ungol habang binilisan pa niya, “Malapit na ako! Aaaahhhh!!!”

    At iyon na nga, siya rin ay tila nakapagpalabas ng mainit na puting likido mula sa kaniyang tarugo. Mga ilan-ilan din siyang nakapagpaputok dahil ang daming lumalabas papunta sa loob ng butas ng pwet ni Kevin. Napasigaw at ilang sandali ay napahingal din.

    At least naramdaman na ni Kevin ang pakiramdam ng mayroong nakapagpaputok sa loob ng kaniyang pwet. Aaminin niya, mainit sa pakiramdam. Bukod sa marami, pakiramdam niya’y para siyang sinalpakan ng mainit na likido at medyo mahapdi, dahil dumaan pa ang patak nuon sa parte na mas higit na hinaguran, sa gitna pa nuon.

    Parehong pagod at napahingal ang dalawa. Although nanatili ang ungol sa dalawa, pero mas lalo na si Kevin. Si Kevin ay tila napahaplos sa kaniyang mga dibdib gamit ng isa niyang kanang kamay kahit na mayroong bahid ng mga tamud sa kaniyang katawan at tila naglalapot pag katagalan. Habang si Rolando naman ay muling pumangibabaw kay Kevin at napahawak ang kanang kamay sa kamay niyang hinahaplos ang kaniyang dibdib at muling nilapat ang kani-kanilang mga labi, at napahaplos sa kani-kanilang mga pisngi.

Chapter 8

“Boss! Grabe, hindi ko alam na magagawa natin iyon.” Nakangiti at hindi makapaniwalang sambit ni Kevin at nanatili pa rin ang hingal, pagod, kasama nga pala yung tarugo ni Rolando na hanggang ngayon nakabaon pa rin sa loob na tila ayaw pa nitong alisin. Ngunit hindi naman niya iyon masyadong naramdaman dahil mas nangingibabaw ang kaniyang pagod.

    “Oo nga, Sir! Haha!” Pasang-ayon ni Rolando at nakangiti, kahit na magkaharap sila. Ilang sandali ay dahan-dahan niyang binunot ang kaniyang tarugo at iniwan ang bakas ng kaniyang pagkapusuk sa loob. At napabuntong hininga rin, “’Di bale, Nagustuhan mo ba yung ginawa natin?” Nakangiting tanong pa niya.

    “Oo naman po, Boss!” Nakangisi niyang tugon at tila napahalakhak (kahit sa tingin niya’y kakaiba iyon) “Hooh! Grabe.” Buntong hininga pa niya ng mahina at huminto sandali, “Pakiramdam ko Boss, baka mabuntis ako nito ng wala sa oras.” At tila napatawa ngunit marahan.

    At napatawa din si Rolando sa sinabi ni Kevin at nag-iwan ng ngiti sa huli. “Haha! Kalokohan ’yun!” Wika pa niya. “Kahit kailan, hindi tayo tinubuan ng matres, ano?”

    At totoo nga naman ’yun.

    “Pero grabe ka rin kanina, eh. Talagang ni-rape mo ako.” Nakasimangot na labi na sambit ni Kevin.

    “Eh ginusto mo naman?” Nakangiting tugon ni Rolando na nakangiti.

    Napakunot na pagpapakyut ni Kevin,  “Opo.” Dala ng pagtaas ng kaniyang tono, na naging sanhi ng pagtawa ng marahan ni Rolando, “Ikaw kasi, Boss, sarap niyo kasi, eh.” Daing pa niya. “Siguro, sa susunod na makikipag-‘Sexperience’ ka pa kunwari sa iba, kawawa yung susunod sa akin.” Natatawang sambit pa niya.

    “Hahaha! Loko ka rin, Sir!” Pati si Rolando ay tila napatawa rin sa sinabi ni Kevin.

    Ilang sandali pa umalis din si Rolando at pumunta sa kaliwang side, tumabi at idinikit ang katawan, ipinatong ang kaniyang binti sa mga mabalbong binti ni Kevin, at nakapatong ang kanan nitong kamay sa dibdib.

    Pansamantalang bumuntong hininga na mayroong tono si Rolando. “Haaay! So bali, first time mo lang din pala, ano?” Nakatinging sambit ni Rolando kahit na naka-tingin sa itaas si Kevin at naka-ipit ang kamay sa kaniyang ulo, bali nakataas ang kaniyang braso.

    Napahalakhak ng pabulong at nag-iwan ng ngiti, “Opo. First time ko rin magkaroon ng ‘Sexperience’ sa lalaki.” Sambit ni Kevin, “Pero yung ‘first time’ mo kakaiba eh, parang expert ka na sa mga ganito.” Napa-iling at lumingon ng tingin sa kanan at muling natanaw ang nakaka-akit at charming nitong mukha.

    “Hindi naman, Sir. Slight lang.” Pakumbaba na pangisi ni Rolando. “Siguro ang dami ko lang napapanood ng mga porn kaya… ayun, nasanay na rin.” Wika pa niya, Kahit na may karanasan pa siya noon, hindi niya pa rin kailanman sasabihin ang first-time sexperience niya kundi, sa present lang at heto ngayon, na nangyari na. “Alam mo,” Pahinto pa niya, at nilibot ng tingin ang kalahati ng katawan ni Kevin at tila naamoy na niya ang masang-sang ng amoy na kakatapos lang makipagtalik, “Mag-shower kaya muna tayo bago magkuwentuhan, ano?” Alok pa niya.

    “Sige, Boss!” Pasang-ayon at tango naman ni Kevin. “Pero, hindi ako masyadong maka-tayo, eh.” Pag-aalangan niya, “Pakiramdam ko yung kaluluwa ko napunta na sa inyo, eh.” Nakangising sabi at totoo, medyo hirap pa siyang makagalaw dahil buong lakas pa naman ibinuhos niya sa ganitong klaseng sensasyon.

    “Ha?” Hindi makapaniwalang tugon at natatawang sabi ni Rolando. “Edi pahinga muna tayo saglit. Tapos ’pag okay ka na, pwede na tayo mag-shower.” Nakangiting sambit pa nito.

   

    Mga dalawang minuto pa rin silang nakahiga, nakatitig sa itaas, at nananatili pa rin ang chit-chat sa kanila, pakikipag-usap, in short. “Tara, Sir.” Agad bumangon si Rolando at naka-upo, “Mag-linis na tayo.” Anyaya ni Rolando.

    “Boss, hindi talaga ako maka-tayo eh—” Daing naman ni Kevin at pilit man niyang tumayo, pakiramdam niya’y nanghihina pa rin siya, kaya naman itinaas niya ang kanang kamay, ninanais na abutin ang kamay nito upang iangat siya.

    Pero hinawakan din iyon ni Rolando.

    “Edi itayo.”

    Hinatak, at saka napagtanto ang bigat ng katawan ni Kevin – pero hinatak pa rin hanggang sa napa-upo na rin si Kevin.

    Na hindi inaasahan muli ni Kevin ang pagsalubong ni Rolando na biglang pagsunggab ng kaliwa nitong braso na kung saan dumaan sa kaniyang ulo, tungo sa likod nito at tila nagkalapit muli ang kanilang mga mukha at naglapat muli ang kanillang mga labi. Naghalikan, kahit na nakapagpalabas silang pareho. Sumabay lang si Kevin sa paglalaro ng kani-kanilang mga labi at tila napayakap din siya at napahaplos minsan sa mga pisngi ni Kevin.

    Nang kumalas si Kevin, “Boss—ano um, tara na po kaya?” Nag-aalangang sambit na nakangiti at nakatitig sa mga mata ni Rolando.

    “Sorry.” Mahinang boses na dispensa ni Rolando, “Sa totoo lang, ang sarap mo pa rin, eh.” 

    “Boss, pagod na ako.” Daing at hingal ni Kevin at nanatili ang ngiti sa kaniyang labi, “Knock-out na nga agad ako sa first round eh.” Natatawang sambit pa niya.

    “Hahaha!” Napahalakhak ng tawa si Rolando, “Sige na nga, tara na.”

    Inaamin ni Rolando, pakiramdam niyang unti-unti rin nahuhulog ang kaniyang loob kay Kevin sa kabila ng lahat nang mga nangyari sa kanila. Tila, nagkakaroon na din siya ng nararamdaman sa kaniya kahit na sabihin natin… Oo, sabihin natin na mayroong asawa’t-anak na si Kevin at nananatili pa din ang kaniyang pagsuporta at pagsustento ng kanilang mga pangangailangan. Tsaka isa pa, may asawa pa siya…

    Ilang sandali din ay dumiretso sila sa palikuran kung saan bumaba pa sila ng palapag. Tapos, nagdala din si Rolando ng at least dalawang boxer brief na mayroong kombinasyon (ang isang boxer brief ay kulay pink ang tela at mayroong pula na border—in short, yung tahi nito—at ang isa naman ay light blue at may tahi na dark blue) galing sa kaniyang cabinet. Hindi na nila isinara ang pintuan nang sila’y nakarating sa loob ng maaliwalas na puting pader, at gayon din sa mga tiles na batik-batik. As in ang linis ng CR (Comfort Room) nila. Medyo malawak, may curtain at sa pagbukas nuon ay naroon ang bath tub, dalawa ang shower kasi ang isa ay nasa bath tub at ang isa naman ay nakalitaw sa labas sa itabi ng kurtina. Tumapat sila sa shower at nakita ni Rolando ang valve, pinihit niya iyon at nagsimula nang bumuhos ang tubig mula sa shower at tila nagmistulang munting ulan. At doon nagsimulang naglinis ang dalawa at hindi pa rin talaga mawawala ang paglalapat ng kani-kanilang mga labi at paghahaplos sa kani-kanilang mga baywang, paakyat sa mga dibdib kahit na  bumubuhos ang tubig sa kanilang mga mukha.

    Kung minsan nagkakatawanan pa ang dalawa sa tuwing kaniya-kaniya sila ng paglalaro ng mga kanilang katawan kahit na sinasabon nila ito. Sa katunayan, natutuwa sila kapag ginagawa nila ito.

   

    Makalipas ng halos sampung minutong paglilinis ng kani-kanilang mga katawan, bumalik silang muli sa kuwarto, na parehong naka-suot ng boxer brief. Bali ang kulay na pink ay napunta kay Kevin dahil sabi niya iyon ang susuotin niya at nang mapagtanto ni Rolando, bagay naman iyon sa kaniya. The rest, na kay Rolando ang kulay asul na boxer brief na tila parehong nangingibabaw ang kani-kanilang matatambok na pwet, lalo na ang humuhulma nilang mga tarugo.

    Ilang sandali pa at mayroong kinukuha si Rolando mula sa kaniyang kabinet na yari sa kahoy habang naka-upo nang naka-Indian seat si Kevin sa kama at hawak ang tablet at nagmumuni-muni. Tapos, Kumuha si Rolando ng tatlong One-thousand bill mula sa isa pa niyang pitaka na leathered brown na mahaba (at siya nga pala dalawa ang kaniyang wallet) ngunit patago lang siyang kumukuha kahit na naka-focus pa rin si Kevin sa tablet.

    Lumapit at tumabi sa right side ni Kevin, na naging sanhi ng munting pagkagulat ng diwa nito, “O, Boss, haha! Hi…” Hindi inaasahang pagkakasabi ni Kevin, “Tindi rin pala ng tablet niyo, ano?” Nagdududang sambit pa niya na nakangisi. “Talagang nagkokolekta kayo ng mga ganito.”

    “Ganu’n talaga.” Pasang-ayon ni Rolando at naka-ngiti. “Malapit na kasi matapos yung subscription ko sa Men.com, yung website na gay porn, doon ko lang kasi pinagda-download lahat ng favorite scene especially mga idol kong pornstars like… Austin Clyde, Flex, Billy Santoro—pati yung asawa niyang si Seth, halos lahat ng mga iba pa na gwapo na pornstars pero hindi-ko-pa-rin-alam-ang-mga-pangalan nila.” Wika pa niya at huminto, “Kaya dahil matatapos na yung subscription ko, sinulit ko na ang pagda-download ko tapos d’yan ko lang din nililipat.”

    “Hindi ako maka-relate.” Deklara ni Kevin at biglang napatawa at napangisi, “Pero ang masasabi ko lang, ‘Grabe kayo, Boss!’ As in… talagang alam na alam mo yung mga ganito, ah.” Pagdududa pa niya at napapa-iling ngunit nananatili ang ngiti nito.

    “Lakas kasi maka-influence ng porn, eh.” Wika pa ni Rolando, “Kaya ayun, dami kong nalalaman.”

    “Pansin ko nga iyon.” Pasang-ayong tugon pa ni Kevin.

    Ilang sandali pa, iniabot ni Rolando ang kabuuang tatlong libo kay Kevin gamit ng kaniyang kanang kamay at tila hindi pa iyon napapansin, “O, heto na pala.” Sa deklara ni Rolando, napailing sandali si Kevin at nang makita niyang iniaabot sa kaniya ang pera, tila pakiramdam niyang nabuhayan na siya ng loob at tila nag-aalangan kung kukunin niya ito. Nagmamalik-mata at hindi makapaniwala sa kaniyang nakita dahil ang inaasahan lang naman niya ay bababa pa sa isang libo ang ibibigay sa kaniya at para sa kaniya, malaki na ang ganitong halaga.

    “Nako, Boss! Seryoso kayo d’yan?” Namamangha at tila hindi pa rin makapaniwala. “Laki nito, ah?”

    “Sus, Tanggapin mo na!” Pilit na ibinibigay ni Rolando. “Tulong ko na rin sa’yo ito.”

    “Boss, ang laki talaga nito, eh…” Pag-aalangan pa ni Kevin.

    “Sige na, kunin mo na.” Naka-ungot pa niyang sabi at pilit na ibinibigay sa kaniya ang hawak niyang pera. “Pabebe ka pa d’yan, eh,” Dagdag pa niya at pilit na inaabot ang hawak niyang pera kay Kevin at tila, nagdadalawang-isip pa kung kukunin ang pera.

    Pero dahil mas kailangan nito ang pera, hindi na rin niya pina-iral ang pagkapabebe (pag-iinarte) ni Kevin at tinanggap niya rin ito.

Chapter 9

“Sige na nga, Boss.” At sa huli, kinuha din ito ni Kevin ng kanang kamay habang hawak pa rin ang tablet ng kaliwa niyang kamay. “S-salamat po.” Tila napapasingap, hindi maiintindihan ang kaniyang nararamdaman bagama’t ito’y unti-unting napapaluha, siguro na-touch lang siya, Kaya naman agad niyang sinalubong ng yakap si Rolando at pansamantalang ibinaba ang tablet na hawak niya kahit na naka-hubad silang pareho.

　Siyempre, dahil sa hindi inaasahan ni Rolando ang pagyakap sa kaniya ni Kevin, niyakap niya rin ito at hinahaplos ang kaniyang likod.

　“Salamat po talaga, Boss! Salamat.” Nakasubsob at napapahagulgol niyang sabi, “Hindi ko…” humihikbi “…hindi talaga ito…” humihikbi “…matatanawan ng utang na loob.” Patuloy pa niyang hikbi at tuluyan nang umagos ang luha mula sa mata ni Kevin, “Alam niyo, lubos na akong nahihiya at nagsisisi sa sarili ko, eh. Kasi…” huminto at nanatili ang hikbi sa kaniyang boses, “Nagiging desperado na ako kasi iniisip ko lang talaga yung kapakanan ng mga anak ko. Yung anak ko kasi na lalaki, bali nag-iisa lang siyang uno-ka-iho kong anak dahil may isa pa akong anak na babae na bunso at siya muna nag-aalaga sa kapatid niya, bali twelve na yung anak kong lalaki at panganay siya at bunso naman yung isa kong anak na babae at nasa eleven pa lang. Yung panganay ko kasi, nahihirapan siyang makahinga dulot ng kaniyang hika. Sinubukan kong humingi ng tulong kahit sa mga kamag-anak ko para kahit pa’pano ay maidala siya sa ospital, pero pakiramdam kong wala akong makakapitan. Kahit yung asawa kong nangaliwa minsan hindi rin akong magawang tulungan kahit yung pang-gamot na lang sa anak ko pero tumanggi pa rin siya.” Napapasinghap pa niyang sabi. “Minsan, Naisip ko na rin ibenta yung sasakyan at isakripisyo ang hanap-buhay ko para lang sa ikinabubuti ng kalagayan ng anak ko. Pero kung ibebenta ko naman iyon, mawawalan ako ng hanap-buhay… Kaya heto, heto na lang po talaga ang naisip kong paraan.” Nakinig lang si Rolando at tila nararamdaman niyang mayroong likido na umaagos sa kaniyang balikat ngunit hindi naman niya iyon binigyan-pansin, at pinakinggan niya ang boses ni Kevin. “Boss, pasensya na po talaga kung ginawa ko ito dahil kailangan ko po talaga, eh. Sorry po talaga, ah?”

　“Shh! Tahan na.” Mahinang boses na sambit ni Rolando at ang malalim nitong boses, kahit na patuloy na humihikbi si Kevin. “Alam kong nangangailangan ka kaya mo iyon ginawa. At deserve mo iyon.” Sambit pa niya. “Pasensya ka na rin po sa ginawa ko kanina, ah?” Tila, nakaramdam na siya ng awa kay Kevin, “Sa totoo lang mali yung ginawa ko sa inyo.”

　“Hindi, Boss.” Napapasinghap naman sambit ni Kevin, na pagtutol nito ayon sa kaniyang tono, at muling hinarap si Rolando kahit na namumula ang kaniyang mukha at pinapahid ang kaniyang mga luha, “Alam niyo, ginusto ko rin naman iyon eh.”

　“Sorry,” Hindi inaakalang masasabi iyon ni Rolando sa kabila ng mga narinig niya mula kay Kevin. “Bakit kasi ngayon mo lang iyan sinabi?” Tila, nakaramdam muli ng awa at pagsisisi sa ginawa niya kay Kevin. “Edi sana hindi nangyari ’to. Sana sinabi mo kaagad.”

　“Pasensya ka na talaga, Boss.” Sa sambit niyang iyon ay tila lalong napahikbi at napahagulgol ng malakas at muling napaiyak. “Sorry po, talaga.” Humihikbi pa niyang sabi. Kusang inalok ni Rolando na yakapin siya ni Kevin sa pamamagitan ng pagbubukas-kamay nito at muling naglapat ang kanilang mga dibdib, naka-yakap muli at hinahaplos ang kaniyang likod.

　“Sshh! Tahan na po.” Malambing at malalim na boses ni Rolando habang hinahaplos ng marahan ang likod ni Kevin. “Huwag na kayong umiyak”

　Sa kaniyang ginagawa ay tila parang bumabalik ang dating panahon noong pa siya’y bata pa. Minsang dumating ang Ama ni Rolando (na naka-suot na long-sleeve at naka-slocks, bali formal attire dahil galing sa work) tila lasing at naghuhumayaw na parang siya lang ang tao at kaniya na ang buong mundo. Nagpakalasing dahil sa depression ng dinadala ng kaniyang ama lalo na sa kaniyang trabaho at iniisip ang bitter-sweet memories ng break-up ng kanilang mga magulang kung naalala pa niya ito.  Dalawa lang din sila ng kaniyang ate at naka-upo sa sala at nagkukwentuhan ng mga nais nilang makamit kapag lumaki na sila. Nagdadaing ang kanilang ama, nanghihingi ng maiinom na tubig, minsang inabutan ni Rolando ang kaniyang ama ng tubig na nasa babasaging baso. Itinabig lang iyon ng kaniyang ama at tila napatulala si Rolando sa ipinamalas ng kaniyang ama. Nahulog at tila natapon ang tubig sa sahig at sa kabutihang palad ay buo pa rin ang baso kahit na ito’y lumagapak sa sahig. Na ikinabulyaw ng kaniyang ate dahil lasing ang kanilang ama. Ngunit si Rolando ay kalmado lang at kahit paano, mataas ang kaniyang pasensya. Sinabihan niya na kumalma silang dalawa at inaya niya na mag-usap sila ng kaniyang ama at nag-feeling bossy siya sa akto niya. Ang kapatid naman niya bumalikwas at iniwan silang dalawa tungo sa kuwarto habang silang dalawa ang natira. Tinanong ni Rolando kung anong problema ng kaniyang ama. Bali ayun, sinabi lahat-lahat ng mga hinanakit at mga daing ng kaniyang ama. Sa totoo lang, masyado pa siyang bata para mapagsabihan ng mga ganuong bagay. Pero ayos lang iyon sa kaniya kasi balang araw, mapagtatanto niya na dadating sa point na mapagdadaanan niya rin ito although hindi man sa kaniya mangyari… yung ganitong sitwasyon.

Nakinig pa rin si Rolando sa mga hinanaing ng kaniyang ama, kahit aaminin niyang minsan natatakot siya sa mga boses nitong kay lalim buhat ng kaniyang hagulgol, nakaramdam siya ng awa sa kaniyang ama.

　At tapos nu’n, niyakap niya ang kaniyang ama, sinusubukang pakalmahin sa pamamagitan ng paghaplos nito sa kaniyang likod. Hindi alintana napayakap din ng husto ang kaniyang ama at hindi namalayang nakatago at nakasubaybay ang kaniyang kapatid sa gilid. Umiiyak, at humihingi ng tawad at ilang sandali ay unti-unting nahuhulasan mula sa kaniyang kalasingan.

　“Tahan na, Papa.” Mahinahong sambit ni Rolando, “Magiging okay din ang lahat.”

   

    At iyon… Kahit ala-ala lang ang lahat ng iyon ay pati kay Kevin ay nasabi niya rin iyon ang sinabi niya sa kaniyang ama noong bata pa siya.

    Ilang sandali, dumistansya si Kevin kahit na magkayakap pa rin sila, “Bakit.. ‘Papa’ ang tawag mo sa’kin?” Napatigil sa paghagulgol at humikbing tanong ni Kevin at nakatitig sa kaniyang mga mata.

    “A—eh—” Biglang nahinto si Rolando at naisip niya bigla ang present, “Ano, um…” Napapaisip at tila hindi alam ang kaniyang sasabihin, “Naalala ko kasi yung tatay ko. Ganyan din siya sa’yo.” Nakangiting sambit pa niya. Tumango naman si Kevin at ngumiti habang nakatitig pa rin “Namimiss ko nga po kasi siya sa tuwing may problema siya lalo na’t parati niyang inaalala yung old-times na magkasama sila Mama… Alam ko naman ’yun na hindi na kailanman babalik si Mama at mula noon, tuluyan naming kinalimutan na naging nanay namin siya. Although, masakit. Pero ang tanging iniisip ko na lang, wala na kaming ‘Mama’. Tsaka hindi naman siya babalik. At bakit pa kami aasa? Ganu’n na lang.” Wika pa niya. “Sa totoo lang, mas mapagmahal pa rin at tapat ang mga Tatay, mga lalaki, kahit sila ang haligi ng tahanan, ngunit sa kabila naman ng lahat eh sila pa rin yung tatayo bilang ina at magiging ilaw ng tahanan.” Naka-ngiting sambit pa niya at hindi niya alintana, nararamdaman niyang humuhulma ang kaniyang mga luha sa kaniyang mga mata. “Pero nakakamiss makasama yung mga magulang mo at yung tipong mamahalin ka’t-aalagaan ka, eh.” Tila, napapahikbi din siya at nagpapanggap na hindi umiiyak kaya idinadaan niya sa mga ngiti, kahit obvious naman. “Iyon lang naman ang kailangan ko eh, yung makasama sila habangbuhay, kahit hindi kami mayaman, hindi kaganda ang bahay—yung buhay, kahit areman pa ’yan… ang importante buo ang pamilya at kahit papano maituturing pa rin namin iyon na ‘tahanan ng pamilya’.”

    Tila hindi naka-imik ang dalawa at nanatili ang hikbi sa dalawa.

    Sa ipagtatapat ni Kevin, aminado siyang napagdaanan din niya ang nangyari sa kaniya. Hindi niya inaasahan na kahit si Rolando, sa edad niya na dalawampu’t-pito ay tila hinahanap pa rin ang kalinga ng isang ama at ng tunay ng kalinga ng ina. Kahit isa doon sa dalawa ang nais ni Rolando. At kung maibabalik lang din niya ang panahon.

    “Sorry, Boss.” Pakumbaba na pakikiramay ni Kevin, “At nakikiramay din ako… kung sakali… or belated” Nakangisi pa niyang sambit at tila humihinahon na siya sa kaniyang paghagulgol. Ngunit nanatili ang kaniyang hikbi.

　Nakangiti lang si Rolando, “Salamat, Sir.”

　“Sa totoo lang. Iba ka sa mga taong nakilala ko, eh. Ikaw yung tipong nakilala ko ng ganito” Ngiting sambit na papuri ni Kevin. “Tsaka ang bait mo pang…” Huminto at tila napaisip kung ano sakaling ang kaniyang idagdag, “…bata.” Sa huli nasabi niya rin ng tapos. Oo aaminin niya, mabait naman talaga si Rolando. Kalimutan lang niya yung kung paano siya pagsinghalan kanina nuong siya’y ginagahasa kanina. “Siguro kung maibabalik lang din yung panahon na stable ang lahat, hindi rin siguro ganito mangyayari.”

　“Ako rin, Sir.” Pasang-ayon naman ni Rolando. 

　“Alam mo, Gusto kita!” Nakangiti pang sabi ni Kevin. “Kasi pakiramdam ko, parang nahanap ko na yung tao na pwede kong pagdamayan minsan ng mga problema ko, nakita ko na rin kahit iba yung reference ko sa isang tao. Babae pa rin yung tipo ko, Oo. Pero…” Huminto saglit, “Nawala na lang lahat ng iyon nu’ng dumating sa buhay ko yung mga anak ko, tapos… siguro ‘ikaw’.” Pahayag pa niya.

　Tumango lang si Rolando kahit walang imik, sumang-ayon siya sa pahayag ni Kevin.

　“Pero kakaiba ka, Boss, eh! Feeling ko, ang daling mahulog ng loob ko sa inyo na parang, hindi ko maintindihan.” Nakangiting sambit pa ni Kevin at nanatili pa rin ang kaniyang paggalang, kahit alam niyang mas nakakatanda siya. “Oo, alam ko, hindi pa tayo magkakilala, as in first time pa lang tayo nagkita, nagkausap ng ganito… pakiramdam ko ang gaan ng loob ko sa inyo, eh.”

　“Ako nga din po, eh!” Pangisi ni Rolando at tila hindi inaasahan sa kabila ng mayroong nangyari sa kanila ay unti-unting nahuhulog ang kanilang loob sa isa’t-isa.

    “Sa totoo lang, hindi ko alam kung anong ispirito o charisma ang ginamit mo at nakuha mo yung loob ko.” Napangiti at napailing si Kevin, at muling ibinalik ang kaniyang tingin kay Rolando. “Nagustuhan kasi kita, eh.”

　“Ako din naman po, Boss, eh.” Nakangiting sambit ni Rolando at tila napatawa silang pareho.

　“So, ano na kaya itong status natin?” Nakataas balikat at mga kilay na tanong ni Kevin at nananatili ang kaniyang ngiti.

　“Hindi ko po alam.” Tugon ni Rolando at nananatili pa din ang ngiti sa kaniyang labi. “Pero minsan, naghahangad din ako ng nanay-nanayan o tatay-tatayan kahit hindi ko sila kadugo o kakilala, basta, mabawi ko lang yung kulang-na-aruga na kailangan ko. Tsaka natuto naman ako makibagay o makisama sa mga ibang tao. Kaya ko naman makibagay hangga’t kaya ko”

　Ngumiti lang si Kevin, at pinagmamasdan ang mukha ni Rolando. Pakiramdam niya’y namumula siya tila nagba-blush, hindi alintana tila lalong nahuhulog na ang kaniyang loob. “Alam niyo, Boss, naghahangad din ako ng anak-anakan kung minsan.” Malambing at malalim na boses ni Kevin. “At sana nga, may tumanggap sa akin. Handa naman ako mag-ampon, kahit may mga anak pa ako. Kahit na, matanda pa siya mag-isip.” Napapa-iling niyang sabi.

　Sa mga sinabi ni Kevin, alam ni Rolando kung sino yung pinapadaan sa kaniyang mga linya. Napangisi siya’t napahalakhak ngunit saglit lang, na ikinataka naman ni Kevin. 

　Subalit, “Kung sakaling ako yung gustong magpa-ampon? Pwede pa ba ako, Sir?” Hindi man nais sabihin ni Rolando ngunit nasabi na niya, dala ang kaba na baka hindi siya tanggapin dahil una sa lahat sino lang ba siya na papasok sa buhay ng ibang tao. Gayunpaman, handa pa rin ang kaniyang loob sa mga posibleng desisyon ni Kevin.

　Matagal pang hindi nakakasagot si Kevin at tila nangingibabaw pa din ang kaba sa nararamdaman ni Rolando. Kaya pakiramdam naman nito’y wala na siyang pag-asa pa.

　Pero iyon ang inaakala ni Rolando.

　Inilapit ni Kevin ang kaniyang mukha kahit nakapikit ang kaniyang mata at sinubukang abutin ang kaniyang noo ng kaniyang labi at hinalikan iyon ni Kevin, pababa sa kaniyang ilong, at hindi rin pinalampas ang masarap nitong labi kaya tila napatulala si Rolando sa ipinamalas ni Kevin, at muli itong dumistansya at saglit na nagkatitigan.

　“Handa ka na ba tawaging ‘anak’ ko?”

　Biglang nagsama-sama ang mga nararamdaman ni Rolando. Yung tipong parang lumulukso ang kaniyang damdamin sa tuwa, nananabik, gusto na niyang umiyak sa tuwa, mag-wala sa tuwa… tila humulma muli ang mga luha sa kaniyang mga mata. Kahit nakangiti, nangingibabaw pa rin ang kumikinang nitong mga mata.

　“Opo,” Mahinang boses niyang tugon, nagpapa-isip kung anong mga term na gagamitin niya upang tawagin si Kevin bilang kaniyang tatay-tatayan… “Papa.”

Chapter 10

O siguro hindi na ito ang ika-sampung kabanata dahil heto na yata ang magiging huling yugto…

    O maari pa rin natin i-consider as an ‘Epilogue’ o, huling bahagi ng kuwento? Maari rin, siguro.

   

    Samantala, nagpapasalamat naman si Kevin at nakilala niya ang ganu’ng klaseng tao sa kabila ng lahat ng mayroong nangyari sa kanila ni Rolando. Hindi naman niya iyon pinagsisihan dahil unang-una, ginusto niya rin, pumasok siya sa ganuong sitwasyon, at nagpatalo sa tukso. Hindi rin naman niya pwedeng sisihin si Rolando sa nangyari sa kanila.

    Gayundin naman si Rolando. Todo ang pasasalamat niya kay Kevin dahil tinanggap niya bilang kaniyang maging tatay-tatayan. Sa katunayan, gusto ni Kevin na tawagin siyang ‘Papa Kevin’, ‘Papa’ plus ‘sa pangalan niya’. O kaya naman, ‘Daddy Kevin’ na lang itawag sa kaniya, kasi iyon ang tawag sa mga anak niya. Sumang-ayon naman si Rolando sa nais ni Kevin na itawag siya sa kaniyang ‘Daddy Kevin’.

    Para sa kaalaman ni Rolando, Ang totoo talagang pangalan ni ‘Kevin’ ay ‘Hussain (Al-)Abadi’. Bali na-diskubre lang niya ang pangalang ‘Kevin’ dahil similar sa Griyego at isinalin na ang ibig sabihin ay ‘makisig’. Mas nagustuhan at kinasanayan na tinatawag siya sa pangalang ‘Kevin’ ng mga taong nakakausap niya bukod sa panganay niyang si Kenneth at ang bunso niyang babae na si Christine kahit na ‘Daddy’ din ang tawag ng mga anak sa kaniya. At sa kanyang ipagtatapat, mas gugustuhin niya pa rin tawagin siya sa pangalang ‘Kevin’ kaysa sa totoo niyang pangalan na ‘Hussain’, dahil mas madali pang tandaan kaysa sa totoo niyang pangalan na galing sa Arabic. At sa kung inaakala ni Rolando na muslim siya, dati siya naging islam at nagpalit ng relihiyon at sinubukan umanib sa pagiging Kristyan. Nasa Quarenta-y-dos na din pala si Kevin. Forty-two naman sa English. As in ang laki talaga ng agwat ng dalawa. Imagine, fifteen years? In fairness kay Kevin kasi kahit tatay na siya hindi pa rin nagbabago ang kaniyang katawan. Malaki pa rin at maganda ang hulma ng katawan. Kaya din siya siguro nagustuhan ni Rolando sa kung anuman ang nakita nito sa kaniya.

    Medyo ikinagulat din ng diwa ni Rolando sa nalamang edad ni Kevin. Kasi sa inaasahan niya, nasa thirty-five siya, or wala pa sa Quarenta. At nuong sinabi naman ni Rolando ang kaniyang edad dahil nagtanong si Kevin, sinabi din niya at tila ikinangiti lang ni Kevin sa nalaman nitong edad.

    Siya nga pala, Dati din sumabak sa army—sa pagsusundalo si Kevin sa Syria noong siya’y nasa twenty three at ganu’n pa rin ang kaniyang katawan noon at hanggang ngayon. Kusa siyang nagdismiss (o kilala sa term na umalis, nag-resign o tanggal sa pagkakasundalo) dahil sa hindi inaasahang pagsasabutahe sa kaniya ng kaniyang mga kasamahan at sa pagbibintang na pumatay sa kanilang kasama dahil sa ambush. Tumakas at hindi na bumalik sa camp.

    Pakiramdam din niyang naging kalaban niya ang buong mundo dahil sa nangyari sa kaniya. Kahit alam niyang dehado’t siya malinis ang kaniyang konsensya. Wala na rin siyang ibang magagawa at naisip kung hindi, lumipat sa mapayapang lugar at naisip manirahan sa ibang bansa. Kaya naman makalipas pa ng ilang araw ay nag-handa na siya ng kaniyang mga gamit para sa kaniyang flight. At sa dinami-daming lugar na pwedeng tirahan, sa pilipinas pa talaga, eh?

    At ang galing pala niya, ano? Kasi natuto siyang mag-salita ng wikang Tagalog kahit na arabo siyang nilalang. At alam din niya ang mga kultura, modernong estilo at sistema ng pilipinas. Lalo naman napahanga ng husto si Rolando sa mga nalaman niya tungkol kay Kevin. At hindi man lang iyon napansin ni Rolando noong nagkita sila in a first place at ngayon lang niya napagtanto?

    Sa kaloob-looban pa ni Kevin, namiss din niyang gamitin ang kaniyang lingwahe na kung tawaging ‘Al-‘aarabiyyah’ o ‘Arabic’ sa English. Kasi hindi niya minsan magamit sa mga Most Tagalog kung hindi, sa mga anak niya dahil tinuturuan niya ito.

    At naikuwento rin ni Kevin na magkalapit lang sila ng tinitirahan dahil kakalipat lang niya ng limang buwan ang nakakalipas (kahit hiwalay sila ng kanilang asawa ng mga tatlo pang taong nakakalipas), na ikinagulat na naman ng diwa ni Rolando. Natuwa naman si Rolando dahil hindi inaasahan na magka-neighbourhood pala silang dalawa. So anytime, pwede sila magbisitahan kung minsan.

    Sa ipinagtataka lang ni Rolando, paano siya nakarating sa Makati?

    Di ba ang taxi, kahit saan naman sila pwedeng pumunta or kung hanggang saan lang sila pwede dumaan basta maihatid lang ang pasahero ayon sa nais ng pasahero?

    Kaya wala rin dapat ikataka doon si Rolando.

    Makalipas ng pa ilang minuto na kanilang pag-uusap ay humiga silang pareho sa kama, kahit na pareho pa silang naka-boxer brief. Nakatingin sa kisame, naka-kumot at nakataklob ang kalahati nilang katawan… At nanatili pa rin ang walang katapusang chit-chat sa kanilang bibig.

    Hindi alintanang nakapikit na si Kevin habang patuloy pa rin nagsasalita si Rolando at nakalapat ang kaniyang kaliwang kamay sa dibdib at pabulong na humilikhik kahit nakasarado ang kaniyang bibig. Nasulyapan kasi iyon ni Rolando kaya ng kaniyang mapagtanto, tumigil na rin siya sa kaniyang pagsasalita. Medyo ikinatuwa naman iyon ni Rolando dahil sa kaniyang ipagtatapat, ngayon lang din niya nakitang natutulog ng ganuon si Kevin. Hindi naman siya nagdalawang-isip na lumapit sa tabi at sumiksik sa katawan nitong medyo nag-iinit at walang malay habang natutulog. Ipinatong ang kanan niyang binti sa mabalbon niyang binti kahit na ramdam niyang nakalapat ang nakakulong niyang malambot na gabilya sa katawan ni Kevin. Tapos, pinilit niyang hawakan ang kanan nitong kamay at ilapat din ang kaniyang kanang kamay sa dibdib ni Kevin at isinubsob ang kaniyang ulo sa balikat nito.

Chapter 11

Umaga na ang nakakalipas at napagtanto iyon ni Kevin ayon sa digital alarm clock na nakapatong din sa tabi ng lampara at ito’y seven (hour) twenty seven (minutes) na ng umaga. Agad naman niyang hinawi ang kumot na nakabalot sa kalahati ng kaniyang katawan, inunat ang katawan sabay ang kaniyang paghikab at pagbangon ng kaniyang katawan (na pa-upo) at tila ramdam pa rin niya ang bumubulwak na hapdi sa kaniyang butas ng kaniyang kweba na dating birhen at konektado sa kaniyang mga binti… baka rin sa nangyari kagabi—este, kanina pala.

    Agad niyang hinanap ang kaniyang suot nang siya’y nakaalis sa kama ng kaniyang hinihigaan kahit siya’y naka-boxer brief at tumitigas ang kaniyang tarugo. Lalo na ang pera na ibinigay sa kaniya ni Rolando. Nagbabakasaling iniligpit ni Rolando ang kaniyang mga gamit kaya’y pakiramdam niyang kampante ang kaniyang loob. Kinakabahan din siyang baka naroon ang kaniyang cellphone subalit, agad niyang napagtanto nasa loob iyon ng sasakyan… kaya ang susi na lang ng kaniyang taxi ang kaniyang iniisip.

    Lumabas siya ng kuwarto habang nakabukas ang pintuan, bumaba sa hagdaan at dumaan saglit sa palikuran; umihi sa inidoro at pasulyap at patagong ginamit ang ilan sa mga toothbrush na nakalitaw na nakalagay sa maliit na lababo at nakatapat sa kaniya ang salamin at nag-sipilyo siya’t naghilamos ng kaniyang mukha at nagpunas din gamit ng puting tuwalyang nakasabit sa tabi ng pinto. Feel at home din itong si Kevin, eh.

    Naisip niyang lumabas ng bahay at suriin ang kaniyang taxi kaya naman siya napadaan sa kusina.

    Subalit, hindi niya inaasahan na nakita niyang nakatalikod si Rolando at nangingibabaw din ang sikat ng liwanag at oo… kasama din yung nakasingit-sumagasa sa kaniyang paningin ang matambok nitong pwet kahit naka-boxer brief na blue at naka-suot na apron na puti, at lumingon din kaagad ito. “Uy, Daddy Kevin. Good morning!” Agad na nakakagalak niyang pagbati at pag-ikot ng kaniyang katawan habang mayroong hawak na dalawang puting tasa ng magkabilaang kamay at sinusubukang sulyapin ni Kevin kung ano ang nasa loob ng mga tasang hawak nito. Na naging sanhi ng pagkagulat ng kaniyang diwa at hindi alintana ito’y napangiti. “Saktong-sakto. Nakapaghanda na ako ng kakainin natin.” Deklara pa niya at inilapag niya ang dalawang tasa sa lamesa. Nilibot din ni Kevin ang paligid ng kusina. May cabinet din na nakadikit sa itaas at magka-hilera na pa-L-shape, dahil ganu’n din sa estilo ng kusina ni Rolando. At nasa gitna ang lamesa na yari sa bakal at pinatungan ng babasagin na platform. Nakita niya rin may Sinangag na nakalagay sa malaking mangkok, dalawang itlog, hotdog at tuyo (isda) na prito na nakalagay sa iisang plato. Bumalik ulit si Rolando at tumalikod tungo sa mga lalagyan ng mga pinggan, “Sorry kagigising ko lang din kanina dapat nga may gagawin pa ako, che-check ko pa kasi yung mga clients namin kasi ako rin yung nagmomonitor.” Wika pa niya habang kumukuha ng mga plato, lalo na ang kutsara’t-tinidor. Nang lumingon muli at humarap kay Kevin kahit medyo malayo ang kanilang distansya, “Nn! Nga pala, Mag-kape ka muna d’yan. Nagkakape ka ba?” Deklara pa ni Rolando na medyo nahawi ang atensyon ni Kevin tungo sa kaniya.

    “Ay—Salamat po.” Magalang na paglugod ni Kevin at lumapit sa lamesa at kinuha ang isang tasa na mayroong laman na tinimplang kape gamit ng kanan niyang kamay at tila nag-uusok pa. Nang kaniyang nilapit tapat sa kaniyang mukha, nilanghap niya ang usok at humigop nang ilapat ang kaniyang bibig sa tasa.

    “Ah, siya nga pala, sinabit ko muna yung mga damit mo sa hanger bali nasa likod lang ’yun ng pinto ng kuwarto.” Deklara muli ni Rolando na tila ikinagulat naman ni Kevin ng kaniyang diwa. “Nandoon din yung pera at susi ng sasakyan mo in case kasi baka hanapin mo.”

    “Thank you talaga, Baby.” Sambit niya muli hanggang sa inilayo niya ang hawak niyang tasa mula sa kaniyang bibig, at napatingin kay Rolando kahit ito’y naglalagay ng mga plato. “Ang bait mo talaga.”

    “Wala iyon, Daddy Kevin.” Ngiting sabi ni Rolando at nakatingin din sa kaniya. “Tara na, kumain na tayo.”

    Ilang sandali pa at tinulungan ni Kevin si Rolando sa paghahanda ng mga kutsara’t-tinidor kahit gustong tumanggi ni Rolando, pero pumilit pa rin siya kaya hinayaan naman niya na kumilos sa paghahanda si Kevin.

    At umupo silang pareho ng magkaharap (hindi magkatabi) habang nangingibabaw ang kanilang hubad na katawan sa hapagkainan (lalo na ang kanilang mga dibdib) at kaniya-kaniya sila ng pagkuha ng mga ulam gamit ng serving spoon at nagtakal din ng sinangag gamit ng puting sandok.

    Tila, nagkakwentuhan muli ang dalawa kahit na minsan nararamdaman ni Kevin ang init sa kaniyang katawan sa tuwing pinagmamasdan niya ang hulma ng katawan ni Rolando (dahil inalis niya na ang kaniyang apron) habang kumakain. Sa totoo lang, hindi aakalaing napapa-isip si Kevin at kung sakaling gagawin niya ulit… Gusto niyang hawakan, lasapin ang buong katawan ni Rolando habang napapa-ungol siya sa sarap at gusto naman niyang maranasang ipasok ang kaniyang tarugo sa kuwebang birhen ni Rolando at tila napapaungol at nagmamakaawa habang kinakambiyo niya ang butas nito, tapos flip-fuck silang dalawa. Yung tipong salitan sila ng pagkantot. At siyempre, gusto niya ulit maranasan ang haplos ng laman na tila parang hinihilot ang kaniyang loob. Sa tuwing iniisip niya iyon, pakiramdam niya’y naghuhulma muli ang umbok sa kaniyang brief.

    “Mukha ang layo ng iniisip natin, ah?” Bigla-bigla ang deklara ni Rolando at ang lahat ng imahinasyon ni Kevin ay tila nabura sa kaniyang isipan at ikinagulat naman iyon ng kaniyang diwa. At napatingin muli sa mukha ni Rolando.

    “Ay… ano, kasi…” Hindi makatugon at nais depensahan ang kaniyang sarili o mag-deny ngunit nahalata ni Rolando na namumula ang kaniyang mukha at paniguradong mayroon siyang pinag-iisipan ng kung sinuman. “Hahaha! Ikaw naman, Baby, eh. ‘Lam na ngang may iniisip, eh.”

    “Sino kaya iniisip nito? Ayieee!” Pangasar na pakilig ni Rolando.

    “Ikaw naman eh, ’Wag ka ngang ganyan.” Padiin pa ni Kevin at pilit pa rin kinukutya ni Rolando. “Ikaw lang naman iniisip ko dito. Okay? ‘Ayiee-Ayiee’ ka pa d’yan.” Sabay taas ng kaniyang tono.

    Napatawa si Rolando sa naging ekspresyon ni Kevin na tila parang napipikon… O ewan. At ikinatuwa naman iyon ni Kevin at tila, pakiramdam niyang naging awkward siya sa nangyari nu’ng tinawanan siya nito. “Seryoso ka? Eh, andito naman ako ba’t iniisip mo pa ako…?” Pagdududang natatawa pa ni Rolando. “Pero, Sige na nga.” At huminto sa kaniyang pagtawa. “Eh, nga pala, anong oras ka mamamasada?” Sabay seryoso niyang tanong at naka-tingin kay Kevin.

    “Mga… alas dos pa ng hapon.” Tugon ni Kevin at naka-tingin kay Rolando. “Pero pag twelve ng tanghali pupuntahan ko muna yung mga anak ko sa bahay para kamustahin sila kahit papa’no, tapos maibibili ko na rin siya ng gamot at kung lumala naman sakit niya, baka maidadala ko na siya sa ospital.” Dagdag pa niya.

    Sa tugon ni Kevin ay tila napalunok si Rolando sa kaniyang narinig tungkol sa kalagayan ng kaniyang mga anak. “Siya nga po pala, hindi naman sa nangingialam ako?” Paghingi ng permiso ni Rolando at nananatiling naka-tingin sa kaniya si Kevin, “Kailan lang po siya nagkaroon ng hika?” Tanong pa niya.

    “Mga apat na araw na nga, eh. Medyo kinakabahan na ako sa panganay ko. Ilang araw na rin iyon na hindi pumapasok sa school.” Tugon pa ni Kevin at kita naman sa kaniya na tila nag-aalala na siya sa kaniyang anak.

    “Ganu’n po, ba?” Sambit ni Rolando at naiintindihan ang pagka-alala ni Kevin sa kaniyang mga anak. “May maitutulong po kaya ako sa kaniya, Daddy Kevin?” Pag-alok pa niya.

    “Ahith ka hindi na po…” Pagtanggi ni Kevin at sa kaniyang pagtatapat, nahihiya na siya kay Rolando. “Nakakahiya na masyado, Baby. Tsaka may binigay ka na.”

    “Sus! Pabebe pa ’to si Daddy, eh.” Pagmamaktol pa ni Rolando at dahil naka-lapat ang kaliwang kamay ni Kevin sa lamesa, sinubukang abutin iyon ni Rolando gamit ng kaniyang kamay tila na para bang mayroong intensiyon, “Isipin mo na lang din yung anak mo. Mahirap pag nawala sa’yo ’yan. Hindi na bale ang sarili mo yung isipin mo kundi yung mga anak mo na lang.” Wika pa ni Rolando, “Tsaka normal lang na mag-sacrifice tayo para sa isang bagay na dapat isakripisyo.”

    Hindi-masubukang-ibuka-ang-bibig ni Kevin at tumango na lang ng pasang-ayon, at tapos napahaplos siya sa mga kamay ni Rolando na kay lambot, “Salamat talaga… Baby, ha? Kasi kahit kakakilala lang natin dalawa…” Huminto sandali (siguro mga sampung segundo pa), “Napaka-initiative mo tsaka maalahanin.”

    “Wala iyon, Daddy Kevin.” Sambit ni Rolando at huminto, “Tara, Kumain muna tayo” Nakangiti pa ring sambit niya at kahit nakatingin siya kay Kevin, binitawan niya ang kaniyang kamay at bumalik sa kaniyang hapagkainan.

    At tumango muli si Kevin at bumalik din sa kaniyang pagkain.

    Pagkatapos nilang kumain ay pinagtulungan nilang dalawa ang paghuhugas ng mga pinggan kahit sana si Rolando lang ang gagawa ay gusto ni Kevin tumulong… para naman mayroon siyang magawa.

    Andu’n din yung dumadating sa punto na may pagka-pilyo itong si Rolando at bigla-biglang manundot sa tagiliran ni Kevin kahit na mayroong bula ang kaniyang mga kamay, at bigla din naman napapataas ang katawan ni Kevin at sinusubukang iilag ang kaniyang katawan. At napagtanto niyang mayroong kiliti itong si Kevin, na ikinadaing naman niya na huwag siyang kilitiin nito. Pero dahil makulit si Rolando, sinundot niya rin si Rolando. Ang malas lang ni Kevin kasi kahit kilitiin niya si Rolando ay wala siyang kiliti sa katawan (bukod lang siguro sa kaniyang alaga). Pinilit niya pa rin hanggang dumating sa punto na nagkaharutan sila, napahawak sa kani-kanilang katawan at pilit na nag-iilagan at biglang nagkadikit ang kani-kanilang mga dibdib at nagkalapit ng mukha, lalo na sa kanilang mga tarugo kahit selyado dahil naka-suot sila ng boxer brief, na ikinahinto ng kanilang kilos. Napatawa silang pareho ng pabulong at nanatili ang ngiti sa kanila sa naging reaksyon nang magkalapat muli ang kani-kanilang laman. “Tama na nga ‘yan.” Mahinang sambit pa ni Kevin. Ilang sandali pa bigla-bigla niyang naramdaman ang kaniyang dibdib ay tumitibok at tila pakiramdam niyang nag-iinit muli ang kaniyang katawan.

    Nananatili pa ring magkadikit ang dalawa. Hindi alintana pakiramdam nilang lalong pang umuumbok ang kanilang mga laman. Sa naging reaksyon ng kani-kanilang mga tarugo ay nahinto ang dalawa. Kahit magkayakap, hindi sinasadyang napahaplos sa pagitan ng mga tagiliran ni Rolando, paakya’t-pababa ang kaniyang pag-haplos at ganu’n din si Rolando, tila mas ramdam na nilang pareho ang matinding sensasyon sa kanilang dalawa. At ilang sandali pa at muling inilapat nilang pareho ang kani-kanilang mga labi. At malamang-sa-malamang, mayroon na naman na magaganap na matinding eksana sa kanilang dalawa… At alam na iyon.

Chapter 12

Makalipas ng mga ilang oras at naghanda sila ng kanilang gamit upang makapaghanda at siyempre, para muling pumasada si Kevin at si Rolando ay muling pumasok sa kaniyang trabaho.

    Naka-suot na ng pantalon si Kevin at pansamantalang ipinahiram ni Rolando ang grey niyang polo t-shirt. Fit naman iyon kay Kevin at mas lalo pang nangingibabaw ang kaniyang dibdib sa suot niya kahit ang isa sa butones ay nakabukas—dahil pakiramdam din ni Kevin hindi rin siya makakahinga kung sakaling isasarado niya pati ang butones nito, kaya hinayaan na lang niya itong unbottoned (hindi nakasara ang mga butones) ang kaniyang polo.

    Samantala, nag-semi-formal muna ang naging suot ni Rolando. Yung naka-long sleeve na blue which is naka-tuck in sa kaniyang pantalon na itim, mayroong coat na itim (pero hindi niya muna susuotin iyon once nasa kasagsagan siya ng biyahe) at nag-suot ng brown na leather shoes at sabihin nating top sider iyon. Naging disente siya sa kaniyang suot at lalong ikinahanga ng husto ni Kevin ang kaniyang suot. Nangangarap na sana nakakapagsuot siya ng mga ganyang kasuotan. Pero hindi niya iyon nasabi ngunit sa kaniya isipan lang.

    At siyempre, kaniya-kaniya sila ng ayos sa kanilang mga sarili lalo na sa kanilang mga buhok. At tapos nagpabango din silang pareho.

    Siya nga pala, Si Kevin na rin ang nag-yaya na ihatid si Rolando sa lugar na kaniyang pinagtatrabahuan para hindi na siya mahirapan sa commute pagkatapos lang nila pumunta sa bahay nila Kevin para dalawin ang kaniyang mga anak, tapos siyempre dadaan muna sila sa botika para bumili saglit ng gamot para sa kaniyang Anak.

    At dahil doon, sumang-ayon naman si Rolando. Siyempre, iniisip niya na kung magti-triple commute pa siya papunta lang sa kaniyang trabaho, medyo mahihirapan pa siya. At dahil sa alok ni Kevin, agad-agad naman niya tinanggap iyon.

    Ilang sandali pa, Lumabas na silang dalawa sa bahay ni Rolando at kasalukuyang nasa harap sila ng gate dala-dala ang shoulder bag ni Rolando na itim. Pero bago ang lahat, tiniyak niya munang mabuti ang mga pinto, mga nakabukas na mga ilaw, ang tangke sa kusina, para hindi malapa ng apoy ang kaniyang bahay kasi wala siyang matitirahan… at mga bintana at mga pintuan, para hindi mapasukan ng mga kawatan. Especially ang lock ng gate, hindi niya rin pinalampas kaya locked din siya ng kandado.

    “Haaay! Okay na ang lahat.” Buntong hininga na deklara ni Rolando, “Maghapon na naman akong nasa galaan.”

    “Oo nga, Baby!” Pasang-ayon naman ni Kevin at tinungo nila ang taxi na mula nu’ng ito’y nakaparada sa garahe, ngayon ito ay inilabas niya sa tapat ng kanilang gate (at pinatay lang ang makina). “Pero mas malala naman ako.”

    “Uy nga pala, Daddy Kevin.” Deklara pa ni Rolando habang binubuksan niya ang pinto ng Taxi at inalis ang bag na naka-sukbit sa kaniyang balikat at nang ito’y naka-harap sa kaniya, binuksan niya ang zipper nito at mayroong kinuhang nakabalot na paper bag. Tapos inilabas niya rin ito at iniabot kay Kevin. “’Wag ka po papalipas ng gutom sa biyahe, ah?” Paalala pa niya tapos isinara din niya ang kaniyang bag.

    Kinuha naman ito ni Kevin ng pareho niyang mga kamay at sinilip ang loob, nang makita niya iyon, isang tupperware na mayroong laman na Carbonara at mayroong nakalagay na tinidor na naka-bukod ngunit nasa loob ng paper bag, “Uy, salamat, Baby, ha?” Paglugod pa niya.

    “Wala ‘yun, Daddy.” Ngiting sambit ni Rolando. “Tara na, dalawin natin mga anak mo.”

    “Talagang gusto mo rin makita yung bahay ko, ah?” Nakatinging sambit ni Kevin at nakangiti habang binubuksan pa rin ang taxi.

    “Oo naman!” Pagbigay-diin ni Rolando. “Tsaka isa pa, maaga pa naman, eh.”

    “Sige, pumasok na tayo sa loob.” Deklara din ni Kevin nang hilahin niya ang mga pinto ng sasakyan. “Habang ‘maaga pa’ nga.”

    Tumango lang si Rolando at binuksan ang pinto kung saan ang passenger seat sa likod ng driver. Sa left side siya pumasok. At tapos inalis niya ang bag at tila parang pinaupo sa kaliwa niyang tabi.

    Nakapasok na rin si Kevin sa loob ng sasakyan galing sa kaliwang side at isinara din ang pinto sa kaniyang tabi. Naroon ang manobela at ilang mga consoles na nakaharap sa kaniya at tila natatanaw din ang ilang dekorasyon na nakadikit sa mga gilid ng salamin ng sasakyan.

    Nang isasara sana ni Rolando ang pinto ng sasakyan sa left side, “Dito ka sa tabi ko.” Deklara ni Kevin. “Huwag ka d’yan, hindi kita masyadong makikita.”

    As in, seryoso? Sa lahat ng mga naging pasahero ni Kevin ay gusto niyang nasa harap at sa tabi niya si Rolando? Sa katunayan, hindi naman iyon ang inasahan ni Rolando na sa biyahe ay magkatabi na sila. Kaya ang pakiramdam ngayon ay parang lumulukso ang kaniyang damdamin sa tuwa at pagkasabik (excitement) kaya naman agad siyang bumaba ang sasakyan at isinara ang pintuan. Tapos umikot sa likod ng sasakyan tungo sa right side nito at hindi niya inakalang ipagbubukas pa siya ni Kevin. Kaya naman nang natanaw ang katawan ni Kevin na naka-upo at nakaabang ang kanang kamay nitong gustong lumapit sa kaniya. “Halika.”

    Pumasok naman si Rolando sa loob ng sasakyan at kaninang nasa-passenger seat siya, nasa front seat na siya katabi ng driver seat.

   

    “Seatbelt, Baby.” Biglaang deklara ni Kevin at ang malalim nitong tono, At hindi iyon ang inaasahan ni Rolando. Sa deklara ni Kevin, nakita niya naman ang nakabukas na seatbelt na magkahiwalay sa pagitan ng kaniyang inuupuan. Tapos ikinabit din niya iyon.

    “So, wanna ride with me…” Nakatinging tanong ni Kevin kay Rolando at gumamit ng wikang Ingles dala ng malalim nitong boses habang naka-hawak pareho ang mga kamay niya sa Manobela. “Baby?” Padagdag pa niya. At si Rolando naman ay napatingin sa mukha ni Kevin dala ang mabighani niyang ngiti. Alam niyang weird sa pakiramdam kasi, alam naman niyang nakasakay na siya sa kaniyang sasakyan. Pero tila iba yung pakiramdam kapag kasama si Kevin. Parang gusto na niyang makasama ng buong-buo at kung maari huwag aalis sa kaniyang tabi.

    “Yes, Daddy!” Nakangiting tugon ni Rolando.

    Mabagal ni Rolando inilalapit ang kaniyang kaliwang kamay tungo sa tabi ni Kevin upang abutin ang kaniyang kamay, at nagawa naman niya iyon nang ibinitaw ni Kevin ang kanan niyang kamay mula sa manobela at hinawakan ang nakaabang kamay ni Rolando na tila magkahawak na ang kanilang mga kamay.

   

    Ilang sandali, bumitaw din si Kevin sa pagkahawak at kusa ring inilayo ni Rolando ang kaniyang kamay palayo sa kaniya. Tapos, sinimulan nang paganahin ang makina ng sasakyan hanggang sa narinig niya ang mahinang ugong ng sasakyan at pakiramdam niyang medyo naalog ang kaniyang katawan dahil sa kaniyang ipagtatapat, unang beses pa lang siya nakakasakay sa front seat katabi ng driver seat kasi usually sa passenger seat siya umuupo. “Next time, Daddy, ako naman po yung sakyan ninyo.” Hindi man sinasadyang sabihin ni Rolando ngunit nasabi niya dahil nadala lang ito sa kung anong nararamdaman niya kay Kevin.

    Sa ipagtatapat ni Rolando, kung sakaling mauulit muli ang nangyari sa kanila, nais naman niyang magpagalaw kay Kevin at handa na rin naman siya doon.

    Napatawa lang si Kevin sa sinabi ni Rolando at pakiramdam ni Rolando medyo awkward siya sa kaniyang sinabi. Samantala, nang naipatakbo niya ang taxi na kanilang sinasakyan at iniikot ang manobela. “Haha! Sure, Baby!” Napahalikhik niyang sambit kahit naka-harap sa dinadaanan at patuloy sa pagmamaneho. Na ikinangiti naman ni Rolando at pakiramdam niya’y nawala ang awkward sa kaniyang nararamdaman.

“Dadalhin kita sa masarap na biyahe.”

Ang wakas…

The End

The End

　Sa kalungkutang palad (‘kalungkutan’ talaga eh… mas intense kasi masyado yung ‘kasamaang palad’ kaya ‘kalungkutan’ na lang), hanggang dito na lang ang takbo ng kuwento nila Rolando at Kevin. At ganu’n din sa pagpapatakbo ng sasakyan ni Kevin. Tumungo na sila palabas at mga ilang sandali ay dumaan sa kanilang bahay upang dalawin ang kaniyang mga anak kasama si Rolando tapos, ipinakilala sa kaniyang mga anak.

　Sa kabila noon, Hindi man naging kapaki-kapaniwala ang nangyari sa kanila dahil sa dala ng curiousity nila pagdating sa mutual sexperience at oo, maari ko rin mapatunayan na ‘totoo pala yung kapag nakita o nakausap mo siya tila nagugustuhan mo na siya kaagad’, napapa-imagine ka na at doon mapupunta sa point na nakakaranas ka na ng pagnanasa sa isang tao. At totoo rin yung ‘when first met, leads to get’ each other. 

　Totoo na mahirap talaga isapalaran ang sarili sa iba lalo na’t gipit-na-gipit ka na at yung tipong wala ka nang ibang makapitan, wala na ibang options, kung hindi itaya ang sarili, kumapit sa matalim at harapin ang mga posibleng kahihitnatnan.

　Although dignidad lang ang maaring kapalit… Mahirap tanggapin na ang kinabukasan, pinag-aralan at karansan (experience) ay hindi basta-naibebenta at sino nga naman ang makikinabang ng mga iyan? Sapagka’t lahat ng mga tao ay mayroong natatanging gan’yan. Ngunit ang dignidad ay kailanman hindi nabibili.

　Ngunit posible rin kaya na agad-agad mahuhulog ang loob mo sa isang tao kapag nagkita kayo ng unang beses? O siguro kapag natipuhan mo yung isang tao ayon sa kaniyang anyo. Siyempre, may iba kasing tipo ng tao na kapag may gwapong dumating, matik close na agad pwede na makipagkaibigan, kaibigan goes to ka-ibigan, at ka-ibigan goes to rayutan. Wala, sadyang traditional lang yung ganitong cases.

　Ay nga pala, mukhang napapalayo na ako sa paglalahad, kung baga nawawala na sa target at paksa ng nilalaman. Pero ilalapit ko na lang, Ako na rin ang mag-aadjust.

　At sana nga, sina Rolando at Kevin ay magkasama ng tuluyan hanggang sa dulo pa ng walang hanggan. Iyon lang… peace

　Ulit, Ang wakas.

Acknowledgement

Acknowledgement? Pasasalamat? Eh para saan halos lahat ng detalye ng mga ipinaglalagay ko dito ninety-four percent akin lahat ng detalye? Kung meron man ako pasasalamatan… edi sino..?

　Ah, Ayun! Eto-eto-eto…

　Happy 1K Followers sa Wattpad! Isang ‘Ayieeeut’ naman d’yan sa akin! HAHAHA!!! Anyway, Lubos po akong nagpapasalamat sa mga sunud-sunod na daily followers ko at counting pa rin po as of today. Nakakataba po sa heart. Pramis sniffs (Sana hindi niyo naman isipin na i-unfollow ako kasi magtatampo ako nu’n, sige kayo sad) Halos dalawang taon din akong naging inactive sa paggawa ng mga kuwento sa Wattpad at tila nawawalan na ng mga idea sa paggawa ng mga stories but I can create a story pa rin kasi gumagawa rin ako ng mga sanaysay, talumpati, thread or blogs like tutorials… kulang na lang ikuwento ko na rin ang buong buhay ko. Ngunit dahil sa unti-unti ninyong pagbabasa ng aking mga works sa Wattpad, nagkaroon muli ako ng pagkakataon na makagawa muli ng panibagong konsepto at gayunpaman, nanatili pa rin sa dyanra ko ang LGBTQ+, kasi bahagi din po ako d’yan. At uulit-ulitin ko sa inyo na hanggang d’yan lang talaga ang aking kakayanang gawa’n ng kuwento.

　O sige, isingit ko na rin yung kapatid ko, ka-workmate ko, kasi nagtanong-tanong din ako sa kanila kung ano talaga usually trabaho ng isang team leader lalo na sa call center. Kasi dati pangarap ko rin ang maging call center kaso baka hindi naman ako palarin dahil sa boses ko na mahinhin at baka hindi qualified… kahit sinusubukan kong i-adjust yung boses ko at gawing malalim ang tono na tila parang maskulado sa pandinig ng ibang mga tao… Ayun, sige salamat sa kanila dahil sa pagbibigay ng munting impormasyon.

　Isama ko pa si Men.com dahil sa kanila ang lakas nila makapag-impluwensya ng mga manonood at tila nagagawa na rin ng manonood yung kanilang napanood. At sana may mabait na mag-donate ng subscription para sa akin nito… Baka naman? Hihihi!

　Insert ko na rin si Kamisama dito kahit napaka-savage ng nasa scene na isinulat ko pero pakiramdam ko binigyan niya ako ng pagkakataon na makapaglahad muli ng panibagong kuwento ayon pa rin sa nangyayari sa totoong buhay ng bawat tao… at hindi sinasadyang ipasok ang matinding pambihirang karanasan sa kuwento.

　Sa mga loyal followers ko na nag-aabang pa rin hanggang ngayon ng ‘His Temptation 3’, bigyan niyo’ko muna pang-starbucks! Hahaha! Biro lang. Ano, medyo mapapahaba po kasi siya kung gagawin ko kasi sa tuwing iniisip ko yung possible happen regards du’n sa last scene ng Book Two of ‘His Temptation’, mas magiging challenging siya para sa akin at lalo pang dadami ang kaniyang yugto. May magbabago sa plot, attitude, manner, role ng gaganap sa kuwento. At kung pipilitin niyo talaga ako… Pilitin niyo kasi ako makagawa hindi yung naka-abang lang kayo d’yan! Hahaha.

　Muli, nagpapasalamat po ako sa pagtangkilik niyo sa aking mga kuwento. Have a nice day!

　O siya nga pala, flex ko na rin yung First Explicit Men-To-Men Gay Erotic Sexperience na ginawa ko na halos aabot ng 100K Views. (Cover drop below if skipped.) Grabe, hindi ko din inaakala na makakaabot pa siya ng ganu’ng kadaming views! Maraming salamat din po sa pagbabasa ng Una at Ikalawang libro ng ‘His Temptaion’. Hindi bale, sa mga susunod na buwan baka siya na rin ang magiging project na aking gagawin… Soon! smiles, feeling excited

About the Author

🇵🇭

　Isang pangkaraniwang nilalang na manunulat na kasalukuyang nag-aaral sa kolehiyo sa kursong Computer Science (subalit huminto dahil sa problema-pinansiyal) at nagtatrabaho sa gobyerno bilang pampublikong-tagapaglingkod na tauhan sa edad na dalawang dekada. Nakatira sa Bagumbayan, Taguig, NCR (National Capital Region), Philippines dahil doon ang kaniyang kinalikan hanggang sa kaniyang paglaki at nabubuhay hanggang ngayon sa lipunan. Siya yung tipong mahiyain sa mga tao, malimit kung makipag-usap at loner-type. Mahilig magbasa ng mga blog posts, threads, sanaysay, talumpati, mga kuwento, at higit sa lahat sa gumagawa rin ng mga kuwento, sanaysay at mga blog posts at thread. Mahilig din makinig ng mga EDM songs at paborito niyang label ang Monstercat. Kaya niya rin mag-salita ng wikang Hapon. Libangan niya ang paglalaro ng Online games at ang pagsasayaw.

　“Bago pa lang po ako sa larangan ng Wattpad.” – Kaniyang wika nang siyang tumungtong at sumama sa komyunidad ng Wattpad noong dalawampung libo’t labing anim (2016) kahit na siya’y ika-labing-isang baitang at sa bokusyonal niyang kurso na Impormasyon, Komyunikasiyon at Teknolohiya sa edad na labing pito.

🇬🇧

　An ordinary some-guy writer who is currently studying on a College at his course of Computer Science (but stopped caused by financial problem) and working in a Government as a public servant staff in his two-decade age. Live in Bagumbayan, Taguig, NCR (National Capital Region), Philippines because that’s where he live until he grew up and living unti now around with the society. He is the kind of diffident person, limited of having conversation around with people, and a loner-type. He’s fond (likes) with reading blogs, threads, essay, speech, stories, and most of all he is also making a stories, essay, speech and threads. He also likes listening EDM song and his favorite label is Monstercat. He can also speak Japanese. Also, His hobbies are playing online games and dancing.

　“I am new to the league of Wattpad.” His lingo when he came up and joined in the Wattpad Community since 2016 even though he is Grade 11 at his vocational course is Information Communication Technology at by age of 17.

Special Announcement

The “Road to Temptation” is now available on Smashwords! Maari niyo na po siya mabasa through PDF, Doc, EPUB at iba pa. The link goes by here: https://www.smashwords.com/books/view/957962

    Pricing starts at only ₱0.00 and above. O ’diba, Ganyan lang ako kamahal magbigay ng price? (Kayo, nasa sa inyo kung magbibigay kayo?) Hahaha! Syempre hindi naman ako naghahangad ng any amount or cash sa mga ginagawa ko dahil (una sa lahat hindi naman ako greedy sa pera at) pakiramdam ko sa tuwing gumagawa ako ng kuwento ay ito na rin ang nakukuha kong amount… The inspiration, motivation, and dedication at siyempre, dagdag ko na rin po yung counting followers ko d’yan. Hehe! Lablab po sa mga followers ko d’yan. heart

Back Cover of the Book