Royal In Disguise

Pretending to be secretary was hard, especially if you’re a royalty and heiress to a billion dollar wealth.

That’s Kendra Bathory’s dilemma. Kailangan niyang maging sekretarya dahil iyon ang kagustuhan ng ama niya. Para raw maging responsabli siya at malaman niya ang kahalagahan ng pera.

It was irritating to say the least, but her two new gorgeous bosses change that. They didn’t know her real identity, and it adds the fun in everything.

Who would she pick for the night?

Vladimer Laxamana, the hot stud with mouthwatering smile, or Lachlain Samaniego, the man who has piercing blue eyes?

She was their secretary by day. Who is her lover by night? Would it be the mouthwatering smile or the piercing blue eyes?

PROLOGUE

PROLOGUE

AS KENDRA stood in front of his father in the throne room, she knew that she’s going to be scolded again. Her father called her after he found out that she partied again last night. It’s Prince Yvan’s fault. If he just drive her home before one A.M., then her father would have not know that she was out partying and drinking again.

“I will pack my bags immediately.” She said to her father who look irritated at her.

“I already warned you but you didn’t listen to me. And this is for your own good. Your Granny Adeline will take care of you. I already called her earlier this morning and she is happy to have you.”

She rolled her eyes. “As if I have a choice.”

Her father heave a deep sighed. “Kendra, I’m sending you to your Granny in the Philippines for you to be responsible like your mom—”

“I’m not mom.” She cut her father off. “And I will never be like her. Sending me to the Philippines won’t change me. It doesn’t mean that mom grows up there that I’ll be like her too. She maybe my mother but we are different person.”

“Kendra, you have to understand me—”

“I don’t want to, Father. Look at me.” Her voice was somewhat begging. “This is the real me. I love to party, I love to drink and I love going out with my friends—”

“No!” Her father’s voice boomed in every corner of the throne room. It made her cringed. “The woman you have become is not the kind of woman your mother would approve of.”

Kendra laughed without humor. “Father, you can’t change me. This is me—”

“You’re going to the Philippines. You will live with your Granny. And you can’t come home until I said so. No contact with your friends. No partying. No drinking. And definitely NO allowance.”

She gaped. “What?! No! Father, I will go to the Philippines, just please, please, give me money—”

“No, I won’t. You’re going to the Philippines whether you like it or not and that is final. You will have to earn money for yourself. And if you don’t want to, I will send you to Brooke Boarding School.”

“But, Father—”

“No buts, Kendra. Philippines or Brooke Boarding School, you choose. My decision is irrevocable. I’m doing this for you to be responsible and for you to learn the importance of money. How can you rule a kingdom with an attitude you have right now? You spent too much money. You don’t care about your subjects. And you are beyond irresponsible. And I believe that sending you there will change you.”

Change, my ass! “Whatever you say. As if I have a choice in this matter.” Kendra turns around and was about left the throne room when her father stops her.

“Wait, Kendra.”

She turns to her father with a poker face on. “Yes?”

“I arrange a meeting with Lenard Condovo, the royal linguist. You will meet him in the royal Library at exactly five in the afternoon. You need to learn how to speak the Filipino Language to fit in. And you will depart in two weeks time.”

She didn’t answer him; she just rolled her eyes and left the throne room.

“I HATE HIM.” Kendra leaned on the balcony railing. “He’s controlling me! Can’t he see that I’m not mom and I will never be like her?”

Yvan rubbed her back, like he’s trying to calm her. “Then tell him that you don’t want to go.”

“It’s not that easy. He made me choose between Philippines or Brooke Boarding School.”

“Burn.” Yvan stops rubbing her back then he leaned on the balcony railing. “Your father gives you no choice. I suggest you go to the Philippines, at least there, you can go shopping and do some stuff, unlike in Brooke Boarding School, where students can’t even go out to see the sunlight.”

Kendra shivered. “Yeah, at least in the Philippines, I have Granny Adeline.” Her face softened when she remembered her grandmother. “I miss, Granny. We used to visit her when mom was still alive.”

“Well,” Yvan faced her then touched her cheek. “I’m just one call away. If you need anything, just give me a ring. Okay?”

She embraced him. “Thank you. I appreciate it.”

“What friends are for?”

Kendra smiled and kissed Yvan in the cheek. “Thank you for being my best friend for twenty-one years.”

Yvan grinned at her. “You’re welcome. Now, off you go, didn’t you tell me that you’re going to meet the royal linguist?”

“Fuck!” She cursed.

Yvan cringed when he heard her cursed. “You and your foul mouth. You have to stop cursing you know. That’s improper for a princess like you.”

Kendra rolled her eyes at him. “Improper, my ass. I’ll curse whenever I want.”

Yvan just shook his head like he’s giving up. “Fine. Off you go. You’re already late.”

Kendra cursed again before running towards the direction of the Library.

CHAPTER 1

CHAPTER 1

NAGTAAS ng tingin si Lachlain ng marinig na bumukas ang pinto ng opisina niya. Napasandal siya sa likod ng upuan ng makita niya ang matalik niyang kaibigan at business partner na si Vladimir.

“Anong ginagawa mo rito?” Tanong niya. “I thought you’ll be in the car expo.”

Vladimir shrugged and sits on the visitor’s chair. “I got bored. Anyway, fifteen cars arrived from Moscow last night. May mga may-ari na ba ang mga ‘yon? If none, I’m gonna put them in display.”

He handed Vladimir the list of cars the Korean Speedo Company ordered. “Those are the list. Yung mga wala riyan, put them on the store for display. And please, go to Harbor Pier. Ikaw nalang ang mag-asikaso sa mga papeles na kakailanganin para makalabas ang mga sasakyang iyan sa bansa.”

Pagkatapos nitong basahin ang listahan, ibinalik nito iyon sa kanya. “That’s not my job.” Nginisihan siya nito. “Remember, I’ll handle the Car imports and exports, and you will handle the papers and all that boring stuff.”

Lachlain puffed a breath. “You have nothing else to do. Ako, marami pa akong gagawin. Look at these reports.” Aniya at iminuwestra ang kamay sa nakatambak na papeles sa mesa niya. “Kailangan ko itong tapusin. Tapos pupunta pa ako sa BIR, to clear our records for this year. And then DTI sent me an invitation to have lunch meeting with them. I have lots of things to do.”

Nakatingin lang sa kanya si Vladimir habang nagsasalita siya. And when he finished talking, Vladimir just shrugged.

“Lachlain, importing and exporting Cars is where I’m good at. Ayokong hawakan iyang mga papel na iyan baka ano lang ang magawa ko. I’m not good with papers. It bores me. And you know what happen when I’m bored. I go crazy.” Tumayo na ito at nginitian siya. “Well, I’ll be going to Harbor Pier.”

“Vladimir, come on. You have nothing else to do after you went to Harbor Pier.”

“Of course, I have something to do. I’m going to pleasure my women.” He grinned at him then waved good bye. “Good luck, my friend.” Anito at lumabas na ng opisina.

Nagpakawala siya ng malalim na hininga. Bakit ba niya naisip na pahawakin ito ng mga papeles. Vladimir easily gets bored. Mapa-trabaho man iyon o mapa-babae. Iyon ang sakit ng kaibigan niya. Kaya naman ng mapagdesisyunan nilang itayo ang Laxamana and Samaniego’s Car Import and Export, siya na ang nagbuluntaryong humawak ng mga papeles.

Napatigil siya sa pag-iisip ng makarinig ng katok.

He heaved a sighed. “Come on in.”

The door opened and Mrs. Santos, the head of HR Department entered his office. May dala-dala itong folder.

“Please, have a seat.” Aniya ng makalapit ito sa mesa niya. “What can I do for you?”

“Sir, I just want to inform you that Teresa resigned.”

Kumunot ang nuo niya. Teresa is his and Vladimir’s secretary. “Bakit hindi man lang siya nagsabi sa’kin? Sana tinawagan man lang niya ako para makapaghanap kaagad ako ng sekretarya na ipapalit sa kanya. Why did she resign anyway?”

“Nag-resign siya dahil hindi raw niya kayang makita si Sir Vladimir pagkatapos ng break-up nila.”

Nasapo niya ang nuo. Shit! Teresa was a very efficient secretary. And thanks to Vladimir, for the third time in this month, they are going to look for another secretary.

He took a deep breath. “Okay. Find someone who will replace Teresa, pronto. I need a secretary by next week.”

“Sir, may nahanap na po ako. She’s a Business Management Graduate. She had good credentials. Desisyon niyo nalang po ang kailangan ko. Here’s her resume—”

“I don’t have time to read her resume and to interview her myself.” He cut her off. “Ikaw nalang ang gumawa. Marami pa akong gagawin e. If you think she’s suited to be mine and Vladimir’s secretary then hire her. I trust you.”

Mrs. Santos smiled. “Okay, Sir.”

Pagkalabas nito ng opisina niya, mabilis na tinawagan niya si Vladimir. After four rings, he picks up.

“Yow, Lachlain, what can I do for you?” Anito sa kabilang linya.

Huminga siya ng malalim para pakalmahin ang sarili niya. “Teresa resigned.”

“Oh. Too bad.” He said nonchalantly.

“Vladimir, Teresa was a very efficient secretary. She’s good at what she does—”

“And she’s really very good in bed too.”

He runs his finger through his hair in so much frustration. “Vladimir, I’m serious. We will have a new secretary by next week and please, just please leash your libido. This is the third time in this month that we hired a new secretary because of you. Nakaka-irita na. Kung mambababae ka, fine, go, I’m not stopping you. Just please, not in the office. Marami akong ginagawa and I need a secretary to help me.”

Vladimir puffed a breath. “Fine. I promise.”

“Good.” Pinatay niya ang tawag at ibinalik ang atensiyon sa mga papeles na nasa harapan niya.

PAGOD na pagod si Kendra ng makauwi siya sa bahay. She wanted to cry. Napaka-clumsy naman kasi niya e. Nahulog pa niya ang kahuli-huling pera niya na bigay ng Lala Adeline niya. This is her first time walking and her feet really hurts. Feeling niya nagkapaltos siya dahil sa sobrang paglalakad.

“Kendra, are you alright?”

Nagtaas siya ng tingin sa Granny Adeline niya na nakatingin sa kanya. Puno ng pag-aalala ang mga mata nito.

Kendra just shrugged. “I’m not alright. I’m tired. My foot hurts and I can’t find a job. Urgh! I hate you so much, Dad!”

Granny Adeline embraced her. “You’ll be okay. Naninibago ka lang. Tatlong buwan ka palang naman dito. Makakahanap ka rin ng magandang trabaho. Just pray to god.”

Hindi siya umimik at niyakap lang ang Granny niya ng mahigpit. Nagpapasalamat siya at narito ito para alagaan siya. For three months, she had no money. Ang Granny Adeline niya ang nagpakain at nag-alaga sa kanya. Kaya naman determinado siyang makahanap ng trabaho para makatulong siya sa mga gastusing bahay.

“I’ll just go to my room.” Paalam niya rito ng pakawalan siya nito sa pagkakayakap.

“Okay.” She smiled at her. “Magpahinga ka ng mabuti. Ipapagising nalang kita kay Cleoffe kapag kakain na tayo.” Anito na ang tinutukoy ay ang kasambahay na kasama nila.

“Sige po.” Laglag ang balikat na tinungo niya ang silid. Pagod na pagod na siya. She wanted to call her friends to ask their help but every time she would try to dial her number, pumapasok sa isip niya ang sinabi ng Daddy niya na kapag humingi siya ng tulong sa mga kaibigan niya, mas matatagalan pa ang pananatili niya sa Pilipinas.

Kendra lay on the bed. She’s so tired looking for a job. She was about to fall asleep when She heard a phone ringing. When she realize it was hers, tinatamad na kinuha niya sa purse ang cell phone na ibinigay sa kanya ni Granny Adeline at sinagot ang tawag.

“Hello?” Aniya sa pagod na boses.

“Good afternoon, Ms. Madrigal. This is Mrs. Aira Santos from Laxamana and Samaniego’s Car Import and Export. I just want to inform you that you are hired. We’ll be expecting you tomorrow in the office.”

“Okay. Thank you.” She said in a calm voice.

“You’re welcome and … Good luck.”

Nang patayin nito ang tawag, isang malakas na tili ang lumabas sa bibig niya. Nagmamadali siyang lumabas ng kuwarto niya at hinanap ang lola niya. Nakita niya itong naghahanda ng pagkain. Walang sere-seremonyang niyakap niya ito ng mahigpit.

“Oh, Kendra.” Natatawang anito. “Okay ka lang ba?”

She looked at her grandmother and grinned happily. “I’m hired, Granny. May trabaho na ako!”

Her grandmother smiled at her. “See? I told you.” Binalingan nito si Cleoffe na naghahain. “Itigil mo iyan, Cleoffe. Sa labas tayo kakain.”

Gulat siyang napatingin sa lola niya. “Ho?”

Granny Adeline tapped her cheek. “We’re going to eat outside to celebrate you first job.”

Kendra smiled to herself. Finally! May trabaho na ako.

MAAGA palang nasa opisina na si Vladimir. It’s unlike him but he have to be early, or else, masasabon na naman siya ng matalik niyang kaibigan.

Kakaupo palang siya sa kanyang swivel chair ng bumukas ang pintuan ng opisina niya at pumasok mula roon si Lachlain.

“Ang aga mo yata.” Komento nito ng makita siya.

Nagkibit-balikat siya. “Maaga akong nagising e.”

“That’s new. Anyway, Cars from London arrived this morning. Nasa opisina ko ang mga papeles na ka-kailanganin mo para maipasok mo ang mga sasakyang iyon dito sa bansa. It’s in my office. Kunin mo nalang.”

Tumayo siya at inayos ang leather jacket na suot. “Bakit hindi mo nalang dinala? Anong gamit ng pagpunta mo rito? Or you could have just let the secretary—”

“We don’t have one. Remember?”

Napangiwi siya ng makitang masama ang tingin sa kanya ng kaibigan. “Fine. Kukunin ko na sa opisina mo.”

“Good.” Nauna na itong lumabas ng opisina.

Pinalipas muna niya ang ilang segundo bago lumabas ng opisina at tinungo ang opisina ni Lachlain na katabi lang ng opisina niya.

He was about to open the door to Lachlain’s office when someone cleared their throat behind him. Nilingon niya ang tumikhim at napamaang siya sa nakita. Just a meter away from him stood a woman, a very beautiful woman who has liquid brown eyes, chocolate brown hair and heart-shaped lips. Sa tingin niya medyo mababa lang ito sa kanya ng ilang pulgada. And that is saying something because he’s six foot one. Bumaba ang tingin niya sa katawan nito at lihim siyang napalunok. She’s wearing a very simple dress but it definitely complements her curves perfectly. And damn boy! She has more curves than a race track!

“What can I do for you, Miss?” He gave her his infamous smile.

KENDRA did everything she can to control her erratically beating heart. She can’t believe that a simple smile can affect her. There’s something about his smile that she finds adorable.

Tumikhim siya bago nagsalita. “Ahm, I’m looking for Mr. Laxamana and Mr. Samaniego. Do you happen to know where there office is?”

Sa halip na sumagot ito, kumatok ito sa pintuan na katabi nito. “Hey, Mr. Lachlain Samaniego. Come on out, someone is looking for us.” Sigaw nito sa kung sino man ang nasa loob ng silid na iyon.

Napaigtad siya ng biglang bumukas ang pintuan at lumabas doon ang isang guwapong lalaki na halata ang iritasyon sa mukha.

“What is it this time, Vladimir?” The man asked in irritation.

The man named Vladimir point his finger at her. “She’s looking for us.”

The man looked at her and Kendra was instantly captivated by his eyes, they were piercing blue. Akala ko ba ang mga Pilipino mga kulay brown at black ang mga mata? Anong mayroon sa lalaking ‘to? His eyes were like the color of the sky. But unlike sky, it didn’t calm her, it made her nervous.

“Anong sasakyan ang gusto mo?” Tanong ng lalaki sa kanya na may kulay asul na mga mata.

“Sasakyan?” Naguguluhang gagad niya.

“Yes, sasakyan. Is it not the reason why you’re here?”

“Ahm… actually, no.”

Mas lalong kumunot ang nuo nito sa sinabi niya. The irritation on his eyes was still visible as he looked at her. “Then what is it that you want, woman?”

The man looks intimidating but she’s not easily intimidated. She’d meet a lot of men who are more intimidated that this man.

Kendra held her head high then she looked deep into his blue eyes. “The HR department called me yesterday and she said I’m hired.” She smiled cheekily at them. “I’m your new secretary.”

The man with blue eyes didn’t react. He just looked at her from head to toe then he turns around and closed to the door to his office with so much force that it made her jumped a little.

Napakagat labi siya at napatungo. Halata naman sa ginawi ng lalaking ‘yon na ayaw niya akong maging sekretarya. Hmp! Saying, guwapo pa naman siya. Huminga siya malalim at akmang aalis na ng pigilan siya ng lalaking nagngangalang Vladimir.

“Hey, wait up. Where are you going?”

She looked at him. “I get it. Hindi niya ako gustong maging sekretarya. Uuwi nalang ako.”

“No, don’t.” Vladimir smiled at her. “I’m also the owner of this company and I say you’re hired.”

Nang-aalangan siyang napatingin sa pintuang pinasukan ng lalaki na may kulay asul na mata. “I don’t know. It looks like I’m not wanted—”

“Silly, of course you are. Come on. Hayaan mo si Lachlain, talagang mainit lang ang ulo niya ngayong umaga.” Iminuwestra nito ang kamay sa isang table na oval-shaped. “’Yon ang table mo. Hindi naman mahirap maging sekretarya namin.” He winked at her. “Have fun.” Nakangiting anito at pumasok sa loob ng opisina na pinasukan nung lalaking nangngangalang Lachlain.

Huminga ng malalim si Kendra bago lumapit sa table niya. Umupo siya sa harap ng mesa at napatingin sa nakapatay na screen ng computer. Honestly, hindi niya alam ang gagawin niya. She never worked in her life. Business Management ang kinuha niyang kurso dahil iyon ang gusto ng ama niya. But she never takes her studies seriously, ngayon tuloy nagsisisi na siya.

“SHE’S very pretty.” Anang boses ni Vladimir ng makapasok ito sa opisina niya.

Lachlain sighed and then looks at his friend. “Yes, she’s very pretty and we don’t need her. Makakahanap pa tayo ng iba.”

Vladimir rolled his eyes. “Come on, Lachlain. Can’t you see how beautiful that woman is? We need her—”

“No! We don’t.”

“Yes, we do.” Vladimir argued. “At kahit sabihin mong hindi mo siya kailangan at ayaw mo siyang maging sekretarya natin, wala akong pakialam. I say we hire her.”

Naiirita na nalakad siya patungo sa pinto at binuksan iyon. Liquid brown eyes stared at him. He abruptly closed the door.

Hinarap niya si Vladimir. “Hindi ka talaga magpapapigil ano?”

Vladimir shook his head. “Nope. I actually like the woman.”

He scoffed. “Of course, you do. Look at her face. She’s a goddamn goddess! Hindi na ako magtataka kung mamayang gabi e nasa kama mo na siya.”

Vladimir smirked. “That my friend is a dream come true. I can give anything just to bang that woman.”

“Yeah, you would.” He said dryly. “And after a week, she’ll resign too.”

Vladimir just shrugged. “It’s not my fault.”

Nagpakawala siya ng isang malalim at mahabang buntong hininga. “I might as well use her while she’s still here.” He picks up his attaché case then put his sunglasses on. “I’m going to LaCars and I’m taking that woman with me.”

“Okay. Have fun.”

Hindi niya pinansina ng sinabi ni Vladimir. Lumabas siya sa opisina niya at nilapitan ang babae. “I have a meeting in LaCars, come on, you’re coming with me. I need a secretary to take notes.”

Mabilis na tumayo ang babae at sumunod sa kanya patungong elevator.

Lachlain pushed the open button of the elevator and wait for it to open. The woman quietly stands beside him. Pagbukas ng elevator, sabay silang pumasok. Their arms touches and Lachlain can feel his body reacting. This is not good.

Napuno ng katahimikan ang elevator, pero pagkalipas ng ilang minuto, binasag iyon ng sekretarya niya.

“Hi sir, my name is Kendra Madrigal. Nice to meet you.” Anito sabay lahad ng kamay sa kanya.

He looked at her hand then his eyes hopped to her smiling face. “I’m Lachlain Samaniego but you call me ‘sir’.” Sa halip na tanggapin ang pakikipagkamay nito, tinalukuran niya ang babae at hinintay na makarating ang elevator sa ground floor.

Just the thought of this woman so close to him, he felt suffocated.

Elevator, please, hurry up!

CHAPTER 2

CHAPTER 2

THE MEETING went well. Masaya si Kendra na nagawa niya ng maayos ang trabaho niya bilang isang sekretarya. Medyo hindi naman mahirap ang pinagawa sa kanya ng Boss niyang masungit. Speaking of Mr. Sungit, hindi maipinta ang mukha nito habang nagmamaneho pabalik sa opisina.

Bakit kaya palaging bad mood ang lalaking ‘to? Hindi maiwasang itanong iyon ni Kendra sa sarili habang nakatingin sa mukha ng lalaki. Mula ng makilala niya ito, hindi niya ito kinakitaan ng ibang emosyon maliban sa pagiging masungit nito.

“Staring is rude.” Anito na ikinagulat niya,

“Ahm… I wasn’t staring. I’m just looking.” Palusot niya.

“What’s the difference?”

Oo nga ano? Anong pinagkaiba? Kahit ano sa dalawa, the fact still remain na nakatingin siya rito.

Tumingin siya sa labas ng bintana dahil wala siyang maisagot. She was enjoying the scenery when her boss talked again.

“Why do you want to be a secretary?”

Dumako ang tingin niya sa Boss niya. “Bakit niyo natanong?”

He shrugged. “It’s just weird. You have the qualities to be a model or a celebrity. Bakit secretary?”

Una, kakatayin ako ni Daddy kapag nakita niya ako sa TV. Pangalawa, wala akong choice. I need a job. Iyon ang gusto niyang isagot dito pero alam niyang hindi nito puwede malaman ang tunay niyang katauhan. Her father made her promise to not tell a soul about her true identity. At saka ayaw din naman niyang malaman ng mga tao ang tunay niyang pagkatao, baka ano pa ang mangyari sa kanya. Naglipanan na ngayon ang mga kidnapper.

“Well? Are you going to answer me, Miss Secretary?” Pukaw sa kanya ng Boss niya.

Huminga siya ng malalim bago sumagot. “Kasi mula pagkabata, pangarap ko na talagang maging isang sekretarya.” Gustong masuka ni Kendra sa sagot niya. Ano ba itong pinagsasasabi ko?

Napapantastikuhang tumingin sa kanya si Lachlain. “Your dream is to become a secretary?” Nasa boses nito na hindi ito naniniwala sa sinabi niya.

Sino namang maniniwala? Sino ba ang may pangarap na maging secretary?

“Oo, ‘yon ang pangarap ko, Sir.”

“You’re pretty, you’re sexy and you have all the qualities to be a model or a celebrity—”

“Wait. You find me pretty and sexy?” Hindi makapaniwalang tanong niya sa lalaki habang may sinusupil na ngiti sa mga labi.

“Nope. That’s what Vladimir said.”

Kumunot ang nuo niya. “Si Sir Vladimir Laxamana?”

“Yeah.”

“Wow.” Napangiti siya. “Nagandahan pala sa’kin si Sir Vladimir. That’s nice.”

He snorted. “Yeah, yeah, whatever. Now, shut up. I don’t want to hear your voice.”

Napasimangot siya. Napakasungit talaga ng lalaking ito. Sayang, guwapo pa naman. Sana naging katulad ito ni Sir Vladimir, masayahin at palakaibigan. Speaking of which, dapat siyang magpasalamat sa binata kasi kung hindi dahil dito baka may paltos na siya ngayon sa paghahanap ng trabaho. Pasasalamatan ko nalang siya mamaya kapag nakita ko siya.

Itinigil ng lalaki ang sasakyan sa harap ng Laxamana and Samaniego Car import and export building at tumingin sa kanya. “Go to the office and look for Vladimir. Kapag wala siya roon, tawagan mo ako.” May iniabot itong calling card sa kanya.

Tinanggap niya ang calling card. “Okay po, Sir.” Lumabas siya ng sasakyan at pumasok sa gusali.

Nang makarating sa opisina ni Sir Vladimir, kumatok siya sa pintuan. “Sir Vladimir? Nariyan po ba kayo?” Malakas ang boses na tanong niya.

Nang walang sumagot, pinihit niya ang door knob at dahan-dahang itinulak pabukas ang pinto. Ipinalibot niya ang tingin sa kabuunan ng opisina ng lalaki. The color of the walls is gray; the floor color is Midnight Blue. In her left, there’s a color gray set of sofa. In her right, there are two doors. Out of curiosity, she opened them. The left door leads to the bathroom and the right door leads to the small pantry.

Huminga siya ng malalim at naglakad patungo sa mahogany table na nasa gitna ng silid. “Sir Vladimir? Are you here?”

Pagkalipas ng ilang minuto na walang sumagot sa kanya, tinawagan niya ang numero na ibinigay sa kanya ni Sir Lachlain. After two rings, the person in the other line picks up.

“Hello? Lachlain Samaniego speaking. Who’s this?”

“Sir, this is Kendra. Wala po rito sa Sir Vladimir sa opisina niya.” Imporma niya rito.

“Okay. Bye.” Pinatay nito ang tawag na hindi manlang nag papasalamat.

She glared at her phone. “You’re welcome, Sir.” Puno ng sarkasmo na aniya. Hmp! Hindi man lang nagpasalamat ang dumuho!

Lalabas na sana siya ng opisina ni Vladimir ng may tumikhim sa likuran niya.

“What are you doing in my office?” Anag boses sa likuran niya.

Mabilis siyang humarap sa nagsalita. Nang makita si Vladimir, napamura siya. Nandito naman pala ito sinabi niya kay Lachlain na wala ang lalaki. Mabilis niyang kinuha ang cell phone sa bulsa at tatawagan sana ulit si Lachlain ng agawin sa kanya ni Vladimir ang cell phone.

“Sagutin mo muna ako.” Anito.

“Kailangan kong tawagan si Sir Lachlain.” Sinubukan niyang agawin ang cell phone niya pero itinaas nito iyon at dahil sa mas matangkad ito sa kanya, hindi niya naagaw ang cell phone niya. “Please, Sir Vladimir, kailangan kong tawagan si Sir Lachlain.”

“Why?”

Nagtaas siya ng tingin at natigilan siya ng mapansing napakalapit nito sa kanya.

She took one step backward before answering him. “Sir Lachlain told me to look for you in your office and if you’re not here, I must inform him.”

“That’s weird.” Ani ni Vladimir na kunot ang nuo. “I texted him. Sinabi ko sa kanya na pupunta muna ako sa Harbor Pier. He even replied.”

Now, she’s confused. “Pero sabi ni Sir, tawagan ko raw siya kapag wala ka. Kung alam naman pala niya na wala ka, bakit kailangan ko pang ipaalam sa kanya?”

“Malay ko.” Vladimir shrugged then went to sit on the swivel chair. “Anyway, are you free tonight?” Tanong nito habang kinakalikot ang cell phone niya.

Natigilan siya sa tanong nito sa kanya. “Ha?”

Vladimir smiled at her, showing his set of dimples. “Are you free tonight? I have a reservation in Royalty Restaurant and I don’t want to eat alone. Puwede mo ba akong samahang kumain?”

Kendra wasn’t born yesterday. She knew that Vladimir is hitting on her. But she can’t say no. She won’t. Malaki ang dapat niyang ipagpasalamat sa lalaking nasa harapan niya ngayon dahil kung hindi dahil dito, baka naghahanap pa rin siya ng trabaho.

She smiled at Vladimir. “Sure. I would love to eat with you.”

Mas lumapad pa ang ngiti sa mga labi ng binata at mas gumuwapo itong tingnan. “Great. Thank you. I’ll pick you up tonight in your house then?”

She was about to say yes, when she remembered her granny. Sigurado siyang ipapaalam nito sa ama niya ang paglabas niya kasama si Vladimir. “No, I’ll just meet you there.”

“Okay.”

“Okay.” She said awkwardly then turns around to leave.

Hindi pa siya nakaka-isang hakbang ng pigilan siya ni Vladimir. “Wait. Mukhang nakalimutan mo ang cell phone mo.”

Mabilis siyang humarap dito at kinuha ang cell phone niya na inilapag nito sa mesa. “Thanks, Sir.”

Vladimir just smiled and Kendra swears, this man is getting more handsome and handsome every time he smiles. Parang may kung ano sa ngiti nito na nakakahumaling tingnan. Bago pa siya matulala sa nakakatunaw nitong ngiti, lumabas siya ng opisina nito. Tamang-tama naman na kalalabas lang ni Sir Lachlain sa elevator.

“Sir.” Mabilis niyang nilapitan ang lalaki. “Nasa opisina pala si Sir Vladimir—”

“I know.” He said cutting her off then he walked pass her.

Sinundan niya ito ng tingin habang nakaawang ang mga labi. Masungit na nga hindi pa marunong makipag-usap ng tama. Ano ba ang problema ng lalaking ‘yon? Sobrang magkaiba talaga ito at si Sir Vladimir. Napaka-sungit nito samantalang si Sir Vladimir naman ay palaging nakangiti.

Naiiling na tinungo niya ang mesa at umupo sa harap ng computer. Hindi pa nawawala ang inis niya kay Sir Lachlain ng lumabas ang lalaki sa opisina nito at nagalakad patungo sa table niya habang may dala itong ‘sang katerbang mga papeles.

Napaigtad siya ng ilapag nito ang mga papeles sa mesa niya.

“These are the receipts of cars sold last months.” Anito na nakatingin sa mga mata niya. “I want you to make an statement of account. Madali lang naman ‘yon. Kaya mo ba?”

The way he asked her kung kaya ba niya, parang minamaliit nito ang kakayahan niya.        Patago niya itong inirapan. Nakaka-inis talaga ang lalaking ‘to.

“Yes, Sir. Kaya ko.” Aniya.

“Good.” Pagkasabi nun ay bumalik kaagad ito sa opisina nito.

 Napatitig si Kendra sa mga resibo na nasa harapan niya. Napakarami niyon. Matatapos niya kaya ‘yon sa araw na ito? Sa halip na mag-isip ng kung ano-ano, huminga siya ng malalim at nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga at nag-umpisa nang magtrabaho.

PAGOD na pagod si Kendra ng maka-uwi sa bahay.  Sa dami ng mga pinapagawa sa kanya ni Mr. Sungit, pakiramdam niya bibigay na ang katawan niya sa sobrang pagod. Hindi siya sanay na magtrabaho ng ganito. May mga katulong siya para gawin ang mga simpling bagay tulad nalang ng pag-aayos ng hingaan niya at kung ano-ano pa.

She lay on the bed and a minute later, she had fallen asleep.

 Hindi alam ni Kendra kung ilang minuto siyang naka-idlip, nagising siya ng marinig na nag-iingay ang cell phone niya. Inabot niya ang cell phone na nasa ibabaw ng nightstand at tiningnan kung sino ang tumatawag. Kumunot ang nuo niya ng makitang unknown number iyon.

Sino naman kaya ‘to? Tanong niya sa sarili bago sinagot ang tawag.

“Who’s this?” Tanong niya sa nasa kabilang linya.

“Hey, it’s me, Vladimir.”

Umayos siya ng higa. “Sir Vladimir?” Paninigurado niya.

“Yes, but please, drop the formality; just call me Vlad or Vladimir, whatever you like.”

“Ahm, okay.” Bumangon siya at umupo sa ibabaw ng kama. “Saan mo pala nakuha number ko? At bakit ka napatawag?”

“I get your number from Mrs. Santos, the HR Department Head.” Binuntutan nito ng mahinang tawa ang sinabi. “And the reason why I called is to ask if you’re still coming? Kasi kanina pa akong mag-isa rito sa Royal Restaurant—”

“Shit!” She cursed loudly and then hurriedly went to open her closet to find clothes to wear. “Anong oras na?”

“Nine P.M.”

“Fuck!” She cursed again. “I’m coming. I’m so sorry. Nakatulog ako. Sobrang napagod kasi ako.” Halos itapon niya ang mga damit habang naghahanap ng susuotin.

“It’s okay. You don’t need to come.”

Natigilan siya. “What? Pero diba kailangan mo ng kasamang kumain?” That was a lame question.

“Yeah, pero kumain na ako e.” Anito. “At saka pauwi na rin ako. Nag-alala lang ako kaya tinawagan kita. Akala ko may nangyari nang masama sa’yo kaya hindi mo ako sinipot.” Tumawa ito ng pagak. “Ito ang unang pagkakataon na hindi ako sinipot ng isang babae.”

Umupo siya sa gilid ng kama. Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Pasensiya na. Napagod kasi ako ng sobra.”

“It’s cool. Anyway, I have to hang up. Bye, Kendra. Have a good night.”

“Yeah. Same here.” She whispered.

Nang patayin ni Vladimir ang tawag, kinain ng konsensiya si Kendra. Bakit naman kasi nakatulog siya? Ano ang mukhang ihaharap niya bukas kay Vladimir? He’s so nice to her and this is how she repays him?

Humugot siya ng isang malalim na hininga at humiga muli sa kama. Hindi siya mapakali. Gusto niyang tawagan ang binata pero ano naman ang sasabihin  niya? Nag-sorry na siya, ano pa?

Sa halip na mag-isip ng kung ano-ano, ipinikit niya ang mga mata at pinilit ang sarili na makatulog. Bahala na bukas.

KINABUKASAN, maagang pumasok sa trabaho si Kendra. Ayaw niyang may masabi sa kanya ni Mr. Sungit. Pero kahit pa maaga siya, naunahan pa rin siya ni Mr. Sungit. Pagpasok niya sa opisina, agad niya itong nakita na naka-sandal sa mesa niya at mukhang may hinihintay.

Tumikhim siya para kunin ang atensiyon nito. “Good morning, Sir.” Bati niya rito.

Nang dumako ang tingin nito sa kanya, ngitian niya ito ng malapad. But instead of smiling back, he just stared at her.

Kendra cautiously walked to her table. Nang makalapit siya sa mesa niya, tumayo ng tuwid ang Boss niyang masungit at hinarap siya.

“Where were you last night?” He asked her in a very stern voice.

She looked at him in confusion. “Why are you asking, Sir?” Napapantastikuhang tanong niya rito. Pati ba naman ang ginagawa niya sa labas ng opisina, pakikialaman nito?

“Were you with Vladimir last night?”

Ano naman ang pakialam mo? Gusto niya itong singhalan pero dahil boss niya ito, ngumiti siya at umiling. “Nope. Nasa bahay lang ako kagabi, Sir.”

Napakunot ang nuo ng bigla nalang siya nitong tinalikuran at pumasok sa opisina nito. Naiiling na umupo siya sa harap ng mesa niya. Hindi talaga niya maintindihan ang ugali ng Masungit niyang boss.

A/N: Itong si Lachlain, ang creepy. Magtanong ba kung nasaan si Kendra kagabi. Baka nakatunog na may date iyong dalawa. Sino ang kasama kong mabubunyi dahil hindi natuloy ang date ni Vladimir at Kendra? Tara, burger tayo. Hahahaha

CHAPTER 3

PARANG binugbog ang katawan ni Kendra sa sobrang pagod na nararamdaman. Halos hindi siya pinagpahinga ng boss niyang masungit. Parang may galit ito sa kaniya at hindi siya pinagpahinga sa pagta-trabaho. Ang dami nitong tinambak na papeles sa mesa niya at ang dami nitong pinapagawa. Hindi na niya alam kung alin ang uunahin niya. 

“Uuwi ka na?”

Napaigtad siya ng marinig ang boses ni Vladimir. Halos hindi niya ito nakita buong araw. Mukhang abala ito sa mga sasakyang papasok at lalabas ng bansa. 

Hinarap niya ang binata. “Oo, Sir. I need to rest. Pakiramdam ko binugbog ang katawan ko sa sobrang pagod.”

Lumapit sa mesa niya si Vladimir at kinuha ang shoulder bag niya mula sa kaniya. “Let me take you home then.” Anito. “Mas mapapagod ka lang kung mag aabang ka ng jeep para maka-uwi.”

“Okay lang na mag jeep ako, Sir Vladimir.” Wika niya at sinubukang agawin ang bag sa binata pero hindi nito iyon ibinalik sa kaniya. 

Vladimir smiled. “Let me take you home, Kendra, please?” 

Kendra stared at Vladimir smiling face. Bakit ba hindi niya ma hindi-an ang lalaking ’to at ang ngiti nito?

She smiled back. “Okay, payag na akong ihatid mo.”

Vladimir smile turned into grin. “Great! Halika na.”

Sabay silang naglakad patungong elevator at sumakay doon, at ng makarating sila sa lobby, lahat yata ng mata ay nasa kanila ni Vladimir. Bakit naman hindi sila pagtitinginan? Si Vladimir ang may hawak ng bag niya, at siya, parang prinsesa na naglalad sa tabi ng binata. 

Kendra can hear whispers and murmurs. Hindi na siya magtataka kung siya bukas ang headline ng tsismis.

“Is it bothering you?” Narinig niyang tanong ni Vladimir sa kanya habang naglalakad sila. “I mean, the employees staring at us, is it bothering you?”

She bit her lower lip. “Yes, it is.” She answered honestly. 

“Then we better hurry.” Pinagsiklop nito ang kamay nila na ikinagulat ng puso niya, at hinila siya palabas ng gusali. 

When they reach Vladimir’s car, he opened the door for her. 

“I though chivalry doesn’t exist anymore.” May sinusupil na ngiting wika niya.

Vladimir’s lips formed a smile, showing his set of dimples. “It exists, but it depends on who I am with.”

Sa kawalang masabi sa tugon nito, sumakay siya sa kotse at hinintay itong sumakay.

Habang nasa biyahe, hindi mapigilang isipin ni Kendra ang buhay niya sa Bathory. Kung hindi dahil kay Vladimir, siguradong makikipagsiksikan siya sa jeep. She is used of travelling using expensive cars; she even used a helicopter once, just to get to her best friend’s house. Hindi niya alam kung anong parusa ito. Her grandma Adeline owns a car but she won’t let her use it. She said she needed to know how to commute and how to travel without a car and a driver.

Nuong una, nangapa siya. It was a big change for her. She had a difficulty of coping but after two months, she got use to it. Napakahirap baguhin ang nakasanayan pero wala naman siyang ibang pagpipilian. She has to cope with the changes in her life.

“Earth to Kendra, hello! Are you in there?”

Napakurap-kurap siya ng marinig ang pangalan niya.

Bumaling siya sa binata na nagmamaneho. “Ha? Were you talking to me?”

Napailing-iling ito. “Alam mo bang kanina pa ako salita ng salita rito? Hindi ka naman pala nakikinig.” May pagtatampong sabi nito.

She instantly felt awful. Here’s a man whose driving her home, and she can’t even afford to listen to him because she’s so busy remembering her life three months ago. 

“I’m sorry.” Hingi niya ng tawad. “I was just thinking of something.”

“Something?” She saw his forehead knotted. “Do you sharing it?”

“My father.” She blurted out and when she realized what she just had said, she bit her lower lip. “I mean, I was just—”

“Just thinking of your father.”

Bumuntong hininga siya at tumingin sa labas ng bintana ng sasakyan. How can she be tactless? Bakit ba binanggit niya ang ama niya rito? 

“Nawalan ka ng imik diyan.” Anito kapagkuwan.

Tumingin siya rito. “Wala naman akong sasabihin.”

Tumango-tango ito. “Halata naman na ayaw mong pagusapan ang ama mo, so I won’t pry.” He smiled at her, making her feel calm. “Just remember, I’m here for you.”

Natigilan siya sa sinabi nito. He’s here for me? Anong ibig sabihin nito?

Nagbaba siya ng tingin. Hindi mawala sa isip niya ang sinabi nito. Is he flirting with her? No! Impossible! He seems serious. This that means, that Vladimir cares for her? 

Marahan niyang ipinilig ang ulo. Kung may gusto man ito sa kanya, wala ring mangyayari. In her family standard, even though Vladimir is a rich man, he will always be a commoner. He is not from a royal family so, it’s a big no-no. And duh, dalawang araw palang ang lumipas mula ng makilala niya ito.

To care for someone in that short time span is absurd.

May gusto man sa’kin si Vladimir o wala, kailangan ko siyang iwasan. Kapag nalaman ito ni Daddy, siguradong mas hahaba pa ang pananatili ko sa bansang ito. I had enough! The only person making her sane is her granny. Ang rason kung bakit hindi siya nagrerebelde ay dahil sa lola niya. Mahal niya ito at ayaw niya itong idamay sa kalokohan niya. At tsaka matanda na ito para maging pasaway siya. 

Ang hindi lang niya maintindihan ay kung bakit ginagawa ito ng ama niya? Alam niyang gusto siya nitong turuan ng leksiyon para maging responsabli pero parang sobra naman yata ito. Hindi manlang ba nito naisip na baka nahihirapan na siya? Doesn’t he care for his only daughter?

“Nawawala ka na naman.” Anang boses ni Vladimir na pumukaw sa kanya.

“Pasensiya na. I was just thinking of something.” Pagdadahilan niya. “Anyway, alam mo ba kung nasaan ang bahay ko? I mean, you didn’t ask me or anything…”

“Yeah… I’d been asking you that a couple of minutes ago, but you’re not answering, so I just drive with no direction. So, kung gusto mo ng sabihin sa’kin ngayon kung saan ka nakatira, that would be very much appreciated.”

Napangiti siya sa tinuran nito. “I live with my grandmother. Her house is in Sunshine Ray Subdivision.”

“Thanks god, you finally told me where you live.” He exclaimed.

She rolled her eyes at him and decided to stay quite.

Hanggang sa makarating sila sa Sunshine Ray Subdivision, wala silang imik na dalawa.

Vladimir stopped the car outside the gate of the subdivision. “We’re here. Saang block ang bahay mo?”

“No need to drive me there.” Kinuha niya ang bag at binuksan ang pintuan ng sasakyan. “Thanks for the ride.”

“Don’t mention it.” Wika nito at ngumiti sa kanya. 

Tinalikuran niya ito at nag-umpisa ng maglakad papasok sa susbibisyon, pero hindi pa siya nakakailang hakbang ng may bumusina sa likuran niya. Nang lingunin niya kung sino iyon, nakita niya ang itim na Lexus na sasakyan ng Lola niya. 

Napakagat labi siya ng tumigil ang sasakyan sa tabi niya. 

The window on the backseat rolled down, showing her Granny Adeline. 

Binuksan nito ang pinto at lumabas ng sasakyan. “My dear, are you okay? You look really tired.”

“I’m fine, Granny.” She lied but she knew her Granny didn’t believe her.

“Sumakay ka na.” Wika ng lola niya at mas niluwagan ang pagkakabukas ng pintuan ng sasakyan. “Malayo pa ang bahay natin mula rito.”

“Okay po.” Aniya at sumakay.

When the car starts moving, she heard her Granny said, “Sino ang naghatid sayo? I saw you came out from a black Sedan.”

“Ihinatid po ako ng isa sa Boss ko.” Sagot niya.

“Your Boss?” Her granny paused for a second. “Nakakalimutan mo na ba ang usapan niyo ng Daddy mo?” 

Umiling siya. “Hindi po, Granny.”

“Kung ganoon, bakit ka nagpahatid?”

“Kasi pagod na pagod na po ako at hindi ko na kayang makipagsiksikan pa sa jeep.”

Narinig niyang bumuntong hininga ang lola niya, kapagkuwan ay hinawakan ang kamay niya. “Next time na mapagod ka at hindi mo kayang makipagsiksikan sa jeep, tawagan mo ako, okay? Huwag kang magpapahatid sa kung sino-sino kahit Boss mo pa iyan.”

Tumango siya. “Opo, Granny.”

“Good.” Pinisil nito ang kamay niya. “Hindi ko ito ipapaalam sa ama mo, pero huwag mo ng gagawin ito ulit. Para rin naman ito sa kaligtasan mo.”

Kumunot ang nuo niya. “Kaligtasan ko? Maliban sayo, sa best friend ko at kay Daddy, walang may alam kung nasaan ako. Wala ngang nakakakila sa’kin dito. Kaya hindi ko po maintindihan iyang kaligtasan ko na sinasabi niyo.”

Mabilis na nag-iwas ng tingin ang lola niya. “Don’t mind what I said. Basta, mag-iingat ka.”

She dropped the topic. Halata naman sa mukha ng lola niya na wala itong balak magpaliwanag. Pero anong kaligtasan niya ang tinutukoy nito? 

VLADIMIR can’t believe what he just saw. Tama ba ang nakita niya o pinaglalaruan lang siya ng sariling nga mata? 

After he dropped Kendra off outside the subdivision gate, he maneuvered his car to leave, but before he can drove away, he saw a black Lexus stopped beside Kendra. 

And then his eyes saw Adeline Madrigal came out from the car, the woman behind the success of Madrigal Chains of Companies. 

The two seems close? At hindi rin nakaligtas sa kanya na pareho ang apelyido ng dalawa. 

Is Kendra lying about who she really is? Kahit nuong una pa, namemesteryuhan na siya sa dalaga. And I just love mystery so much. 

Sinundan niya ng tingin ang itim na Lexus na papasok sa subdibisyon. Ipapaalam ko ba ito kay Lachlain o hindi? 

 

GABI na pero nasa opisina pa rin si Lachlain. Nag-overtime siya kasi marami pa siyang tatapusin. 

Lachlain frowned at the door when he heard a knock. Sa pagkakaalam niya, umuwi na ang sekretarya niya, at sa mga oras na ito, nang ha-hunting na si Vladimir ng mauutong babae.

Nang bumukas ang pintuan, nagulat siya ng makita ang matalik na kaibigan. Anong ginagawa nito rito?

“Anong ginagawa mo rito?” Kunot-nuong tanong niya.

“I came here to tell you something.” He said then sits on the visitor’s chair. “Sasarilinin ko sana ito pero sa tingin ko, you deserve to know.” 

Mas lalong lumalim ang gatla ng nuo niya. “Ano na naman iyang drama mo?”

“Hindi ito drama.” Huminga ito ng malalim. “I saw Adeline Madrigal today.”

“So?” 

Adeline Madrigal is a shark in business world. Wala itong pinapalampas. Kahit sino ka pa, kapag humarang ka sa dinaraanan nito, siguradong sasagasaan ka. But some people said she’s actually nice and sweet, yeah, maybe that’s true, but only to people she trust and love. Pero sa kalaban nito sa negosyo, isang halimaw si Adeline Madrigal. Kahit matanda na ito, lumalaban pa rin ang ginang.

“Ano naman ngayon kung nakita mo siya?” Tanong niya.

“I saw her talking to Kendra outside the Sunshine Ray Subdivision.”

He leaned on his chair. “So? Ano naman ngayon? And the question is paano mo nakita si Kendra? Shouldn’t you be hunting women? Her house is way far from you condominium, so don’t tell me that you happen to pass by.”

“Her house?” Nag-isang linya ang kilay nito. “Paano mo nalaman na nakatira si Kendra sa Sunshine Ray Subdivision?”

“I didn’t.”

“Yes, you did. Ang sabi ko sayo nakita ko si Adeline at Kendra sa harap ng Sunshine Ray subdivision, pero hindi ko sinabi na doon siya nakatira.”

“That’s not the point. The point is why you were there?”

“Because I drive Kendra home.” Anito at tumingin sa mga mata niya. “Now, answer me, paano mo nalaman na doon nakatira si Kendra?”

He sighed. “I read her resume.”

“You read her resume?” Tumawa ito ng pagak. “Akala ko ba wala kang gusto sa kanya. Diba nga ayaw mo siyang tanggapin bilang secretary? I was the one who hired her—”

“But it doesn’t mean that you can date her and fvck her after! Can’t you see how fragile she is?”

Vladimir gaped at him then laughed humorlessly. “What change? Before, you didn’t care if I date our secretary. Nagagalit ka lang kapag nagre-resign sila. Wala kang pakialam kung i-date ko man sila o i-kama. Anong bago? Anong pinagkaiba ni Kendra sa kanila?”

“She’s a good secretary, a very efficient one.” Sagot niya at ibinalik ang atensiyon sa mga papeles na nasa mesa. “Umalis ka na, Vlad, marami pa akong gagawin.”

Vlad stared at him for a second then leave his office. 

Humugot siya ng isang malalim na hininga at sumandal sa likod ng swivel chair. 

He close his eyes to rest for a while when he remembered what Vladimir said. Magkausap si Adeline Madrigal at si Kendra? What could they possibly talk about?

I’ll ask Kendra tomorrow. 

A/N: Humanda ka ngayon kay Lachlain, Kendra. wahaha.

p.s. Yung name pala ni Lachlain is pronounce as LAK-LEYN. Yun.. 

salamat sa pagbabasa. Lot’s of Love, C.C.

CHAPTER 4

CHAPTER 4

MAAGANG pumasok si Kendra kinabukasan dahil ayaw niyang may masabi na naman ang masungit niyang boss. At syempre, kailangan din niyang magpasalamat ulit kay Vladimir sa pag hatid nito sa kanya kahapon. Sa kasamaang palad, pagpasok niya sa opisina, naroon na ang boss niyang masungit at mukhang hinihintay siyang dumating dahil nakasandal ito sa gilid ng mesa niya.

“Good morning, Sir Lachlain.” Bati niya sa boss niyang masungit.

 Agad itong umayos ng tayo ng marinig ang boses niya.

“Mabuti at narito ka na.” Wika nito sa pormal na boses. “I want you in my office, now. May pag-uusapan tayo.” Pagkasabi niyon ay pumasok ito sa loob ng opisina nito ng hindi man lang hinihintay ang sagot niya.

Binundol ng kakaibang kaba ang dibdib niya sa uri ng boses na gamit nito. Parang may nagawa siyang kasalanan at kailangan niyang magpaliwanag dito.

She took a deep breath before walking towards Lachlain office.

Kinakabahang pumasok siya sa opisina ni Sir Lachlain at akmang uupo siya sa visitor’s chair ng iminuwestra nito ang kamay sa sofa.

“Let’s talk there.” Wika nito.

“Okay.” Aniya at umupo sa pang-isahang sofa. Si Lachlain naman ay umupo sa mahabang sofa na kaharap niya.

“Bakit niyo ho ako gustong maka-usap?” Tanong niya. Ayaw niyang magpaligoy-ligoy pa.  Mas dadagdagan lang ang kaba na nararamdaman niya.

Lachlain took a deep breath then open his mouth to talk. “Vladimir told me something yesterday. That something is about you.”

Her eyes widen in confusion and she started getting nervous. “About me? Ano naman ho ‘yon?”

Lachlain looked deep into her eyes like he was reading her. “Vladimir told me that you were talking to Adeline Madrigal yesterday after he dropped you off in Sunshine Ray Subdivision. You see, Adeline Madrigal is a very well known person in business world and she only talk to someone important to her. Are you related to her in some way?”

She quickly shook her head. “Hindi ho, Sir.”

Tumaas ang isang kilay nito. “You mean to say, kinausap ka lang ni Adeline kahapon dahil wala lang?”

Tumango siya. “Opo.” I have to give him a valid reason why I was talking to Grandma Adeline yesterday. “ I was doing some errands for her. Ahm, ako ang nag-aalaga sa garden niya. Another income para mabayaran ko ang upa sa apartment na inuukupa ko. ”

“ Is that so? ”

“Yes.” She said with a smile on her lips. “Kailangan kong kumayod ng kumayod para mabuhay ako.” She’s lying but it’s partly true. “Ako nalang mag-isa. My father abandoned me when I was in college. Sabi niya pabigat daw ako sa kanya.” I’m so sorry, Daddy. “Nagta-trabaho ako sa gabi para masuportahan ko ang aking pag-aaral. Fortunately, I graduated. And here I am, working.”

Tumango-tango ito. May munting ngiti sa mga labi nito. “Your kind of person amaze me. You still push even though it’s difficult for you. You amazed me.”

Kendra felt bad all of the sudden. It bothered her that she’s lying? Kailan pa siya nakonsensiya sa pagsisinungaling niya? Even his father didn’t make her feel that way when she lied to him over and over again.

Why does Lachlain can make her felt bad for lying? That’s just so weird!

 “You can go back to work now.” Wika ni Lachlain kapagkuwan.

“Okay ho, Sir.” Aniya at tumayo para lumabas ng opisina.

Pinihit niya ang door knob ng pinto at akmang lalabas na ng pigilan siya ni Lachlain.

“Wait up.”

Nilingon niya ang binata. “Yes, Sir?”

Lachlain smiled, making her heart beat insanely wild and says, “Good morning, Kendra. Have a nice day.”

Isang naiilang na ngiti ang ginawad niya sa binata at mabilis na lumabas ng opisina nito. Parang nakikipag-karera ang puso niya sa sobrang bilis ng tibok. My heart beat racing has nothing to do with his smile, right?

Wala sa sariling bumalik siya sa mesa niya at umupo.

Nasa gitna pa rin siya ng pag-iisip sa pag-iiba ng mode ng bosing niyang masungit ng may kumatok sa mesa niya. Nag-angat siya ng tingin at nakita niya si Vladimir na nakangiti sa kanya.

“Good morning, Sir Vladimir.” Bati niya sa binata.

“I told you to call me Vladimir.”

“Yes, you did but I don’t want to call you that inside the office.”

Vladimir just smiled then pinched her cheek. Nagulat siya sa ginawa nito. “You’re so cute.” Anito at pumasok sa opisina nito.

Nagugulumihan pa rin siya sa ginawa nito ng nakita niyang papalapit sa mesa niya si Sir Lachlain. Akala niya may ipapagawa ito sa kanya kaya laking gulat niya ng ilapat nito ang panyo na hawak sa pisngi niya na pinanggigilan ni Vladimir at parang may tinanggal na dumi.

“May germs.” Wika nito at naglakad patungo sa elevator at sumakay doon.

Naguguluhang nanalamin siya at tiningnan kung may dumi pero wala naman. Kunot ang nuong tumingin siya sa kakasara palang na elevator.

“Ano kaya ang problema ng lalaking ‘yon?” Tanong niya sa sarili.

“Mukhang nakakain ng jelly ace iyang si Lachlain.”

Napaigtad siya ng marinig ang boses ni Vladimir sa likuran niya. Agad siyang humarap sa binata. “Sir, kanina pa ba kayo riyan?”

Sa halip na sagutin ang tanong niya, mahinang tumawa ang binata. “Mukhang palaging nakakakain ng jelly ace si Lachlain.”

Jelly ace? If she’s not mistakes, it’s a food for kids. Bakit naman kakain ‘non is Lachlain.

“Oh well, sinong hindi kakain ng jelly ace. Masarap ‘yon, matamis pa.” Kinindatan siya ni Vladimir bago pumasok sa opisina nito.

Naguguluhang tumingin siya sa pintong pinasukan ni Vladimir. Ano kaya ang ibig sabihin ng lalaking yon? Parang may ibang ibig sabihin ang jelly ace na ‘yon.

Ang we’weird naman ng boss ko.

Nagkibit-balikat siya at nagumpisa ng magtrabaho.

Ilang minuto palang ang nakakalipas bago siya nag-umpisang magtrabaho ng marinig niyang bumukas ang elevator. Seconds later, Lachlain walked to her table then drop a medium-size paper bag.

“Tira ko. Sayo na. Sayang naman.” Wika ni Lachlain at nagtuloy-tuloy nang maglakad at pumasok sa opisina nito.

Confusion was visible on her eyes as she looked at the medium-size paper bag. Ano naman kaya ang laman ng paper bag na ito. Tira daw niya? Grabe naman! Kahit wala siyang allowance mula sa ama niya, hindi naman siya kumakain ng tira!

Pero ano kaya ang laman nitong paper bag? Na-curious siya bigla. Only one way to find out.

Binuksan niya ang paper bag.

Isang malapad na ngiti ang kumawala sa mga labi niya ng makita ang laman niyon. Two pieces of cake and one java latte from starbucks. Mukha namang hindi tira iyon. Ang cake ay nakalagay sa isang see through plastic container at ang latte naman at hindi pa nabubuksan.

A small laugh came out from her mouth. Hindi nito tira ang nasa paper bag. She’s sure as hell that he bought it in the store.

Ano naman kaya ang nakain ng masungit niyang boss at binigyan siya nito ng cake at latte? Siguro bayad ito sa pang-aalipin nito sa kanya sa mga nakaraang araw.

NASAPO ni Lachlain ang nuo ng makapasok siya sa opisina niya. Tira? Really? Wala na ba siyang ibang maisip na alibi para tanggapin nito ang pagkain na binili niya?

Pero kung hindi iyon ang sinabi niya, tatanggapin kaya nito iyon?

He remembered Kendra when he saw the cake on one of the pastries near starbucks. Pinarisan na rin niya ng latte para kompleto ang breakfast ng sekretarya niya.

Wala naman yatang masama kung papakainin niya ang sekretarya niya na napakasipag. Ni minsan hindi niya ito narinig na nagreklamo kahit nakabusangot na ang mukha nito habang nagta-trabaho.

Kakaupo palang niya sa swivel chair ng mg kumatok sa pintuan ng opisina niya at pumasok doon ang sekretarya niya. May dala itong isang tasa ng kape na umuusok pa at inilapag nito iyon sa ibabaw ng mesa niya.

“Para po sa inyo, Sir.” Anito.

“Para sa ano naman ‘yan?”

“Thank you ho.” Wika nito at nginitian siya.

“Thanks you sa?”

“Sa cake at sa latte. Salamat ng marami.”

“Don’t mention it. That’s your reward for being a hardworking secretary.”

Lumapad ang ngiti nito. “Dapat pala mas sipagan ko pa para palagi akong may reward araw-araw.”

That made him chuckle lightly. “That would never happen. Minsan lang ako tupakin na magbigay ng reward.”

Hinintay niya ang sagot nito pero nawalan ito ng imik. Nakatingin ito sa kanya na parang may isang foreign object sa mukha niya.

“Is there something wrong with my face?” Kunot-nuong tanong niya sa sekretarya niya.

“Nothing, Sir. It’s just that,” She paused, “You’re smiling. Medyo naninibago lang. Hindi kasi kayo palangiti.”

Biglang nawala ang ngiti sa mga labi niya. “Huwag kang manibago. Minsan lang akong ngumiti. You can leave now.” He dismissed her and he felt bad but that’s the right thing to do. Right?

Tumalikod ang babae at naglakad patungo sa pintuan ng opisina niya. Akmang lalabas na ito ng opisina niya ng bumaling ito sa kanya.

“I would give a one hundred peso just to see you smile like that again, Sir.” Anito.

“One hundred peso?” He can’t stop himself from smiling. “That’s cheap.”

“Would you rather like a penny for your smile, Sir?”

“A penny? That’s cheaper.”

“Yes.” His secretary smiled. “Iyon lang ang kaya ko. Ang hirap kaya kumita ng pera ngayon.”

“Kung alam mo naman palang mahirap kumita ng pera, bakit ka pa magbibigay ng penny para sa ngiti ko.”

“Because even a penny is worth something for me, it’s the same as your smile. That would be worth my penny.” Wika nito at tuluyan ng lumabas sa opisina niya.

Napatanga siya sa sinabi ng sekretarya niya.

Same as your smile. That would be worth my penny.

Napailing-iling siya. “That woman is something else.”

PAGKALABAS ni Kendra sa opisina ni Lachlain, agad siyang dumeretso sa powder room para kastiguhin ang sarili.

Her heart was beating so fast!

Paano niya nagawa iyon? She was flirting with her boss! Anyone who can see it could tell that she was really flirting with him! That’s not right! Kapag nalaman ito ng lola niya siguradong pagsasabihan na naman siya nito. O kaya pag-resign-nin siya nito.

Sayang naman. Hindi ko na makikita si Lachlain kapag nagkataon— Marahas niyang ipinilig ang ulo. She shouldn’t think like that! She should think of herself and what will happen to her if she loss this job. Mag-aaway na naman sila ng Daddy niya at may posibilidad na magtagal pa siya rito sa bansang ito.

She looked at herself in the mirror. “Keep yourself together, Kendra!” Pagkausap niya sa sarili. “You’re a secretary here, not a princess! Hindi ka puwedeng basta-basta nalang makipag-flirt ng ganoon-ganoon lang. It’s not right!”

Huminga siya ng malalim at kinalma ang puso na parang naghaharakiri sa sobrang kaba.

“Kung sa Bathory, flirting is just your game, ibahin mo rito.” Pagkausap pa rin niya sa sarili. “Dito sa pilipinas, isa kang sekretarya at hindi nararapat na makipag-flirt ka sa boss mo ng ganoon. Okay? Understand?”

Dapat siyang dumestansiya kay Lachlain. Sa dalawang boss niya, mas safe siya kay Vladimir dahil alam niya sa sarili na wala siyang nararamdaman dito. Kay Lachlain, hindi siya safe. She’s attracted to him, she won’t deny it. And attraction can lead to deeper emotion if given time, at iyon ang iniiwasan niya. Hindi iyon puwedeng mangyari.

She took a deep breath before returning to her table to work.

PAGLABAS ni Kendra sa trabaho kinahapunan, tinahak niya ang daan patungo sa kung saan may dadaan na jeep patungong Sunshine Ray Subdivision.

She was waiting for a Jeepney when a car stopped in front of her. It has tinted window so she can’t see who the driver is.

The window rolled down, showing a smiling Vladimir.

“Vladimir!” Nagulat siya na makita ito. “Anong ginagawa mo rito?”

Hindi nito sinagot ang tanong niya. “Sumakay ka na. The cloud is getting darker every passing second. Maabutan ka ng ulan kapag matagal ka pang naghintay ng Jeep.” Wika nito. “Ihahatid na kita sa Sunshine Ray Subdivision. Mukhang matatagalan pa bago may dumaan na jeep e.”

She was about to accept Vladimir’s offer when she remembered what Lachlain told her in the morning. Vladimir saw her talking to Granny Adeline. Hindi nito iyon dapat makita. Kapag hinatid siya nito, baka kung ano pa ang makita nito.

“Okay lang ako, Vladimir. Nakakahiya naman sa’yo.” Aniya. “Maghihintay nalang ako ng jeep.” Tumingin siya sa kalangitan. “Mukhang matatagalan pa naman bago bumagsak ang ulan.”

Vladimir smiled. “Okay. Whatever you say, Kendra.”

Humarurot ang sasakyan ni Vladimir paalis. Napaubo siya sa usok na iniwan ng sasakyan nito.

Nang mawala ang usok, humugot siya ng isang malalim na hininga at akmang ibubuga iyon ng biglang bumagsak ang malakas na ulan. She stands still and didn’t move a muscle. Saan naman siya pupunta? Wala namang malapit na masisilungan.

Now she’s regretting why she didn’t accept Vladimir’s offer. To hell with her secret!

May darating pa kaya na jeep? May darating na jeep. May darating na jeep. May darating na jeep. She keeps on chanting silently as the rain started to soak her clothes. Kinagat niya ang pang-ibabang labi at niyakap ang sarili na basang-basa na ng makaramdam ng lamig.

“Pesteng jeep naman kasi ‘yon, e!” Naiinis na sabi niya, “Nasaan na ba kasi ang jeep na ‘yon!”

Ilang minuto na siyang nasa gilid ng kalsada at naghihintay ng jeep ng may tumigil na kotse sa harapan niya. Lumabas sa sasakyan ang boss niyang masungit na may hawak-hawak na payong. Lumapit ito sa kanya at pinayongan siya.

“Ano ba sa tingin mo ang ginagawa mo?” Pagalit na sabi nito. “Alam mo bang puwede kang magkasakit sa ginagawa mo?” Umiling-iling ito, halatang hindi nagustuhan ang ginawa niyang pagtayo sa ulan. “Para kang basang sisiw sa gilid ng daan.”

Mas humigpit pa lalo ang pagkayakap niya sa sarili. “N-Naghihinatay ako ng jeep.” Aniya.

“Naghihintay ka ng jeep sa ilalim ng ulan? Baliw.” Hinawakan nito ang kamay niya at hinila siya patungo sa kotse nito.

Lachlain opened the passenger-side door. “Sakay na. Ihahatid kita.”

Umiling siya. “I’m going to soak your leather seat and—”

“Just get in, dammit!” Pilit siyang pinasakay nito at malakas na isinara ang pinto ng kotse.

Umikot ang binata patungo sa driver seat at sumakay. Agad na binuhay nito ang makina ng sasakyan ang pinaharurot iyon paalis.

“It’s f-freezing in h-here.” Nanginginig ang boses na wika niya habang nasa daan sila.

“Shit!” Lachlain cursed then hurriedly off the air conditioner.

CHAPTER 5

CHAPTER 5

NANGANGALIGKIG sa lamig si Kendra habang naka-upo sa passenger sit ng sasakyan ni Lachlain. She’s grateful to Lachlain for offering her a ride in the middle of the rain.

“You’re freezing.” Wika ng binata at ini-on ang heater ng sasakyan.

“Yeah.” Nangangatal ang ngipin na sagot niya. “It’s freaking obvious. I can feel my wet jeans soaking my undies.”

Nakita niyang natigilan si Lachlain, ganoon din naman siya. Bakit ba lumabas iyon sa bibig niya? Its embarrassing!

“I ahm … “ Her cheeks burned. “It came out wrong.”

Lachlain cleared his throat. “Yeah.” Mas nilakasan pa ni Lachlain ang heater. “Kailangan mo magpalit ng damit.” Anito at hinubad ang coat na suot at ipinalibot sa katawan niya. “This will keep you warm for a while.”

The gesture made her heart skips a beat. Hindi niya alam na may gentleman side rin pala itong masungit niyang boss.

She looked at him, still freezing. “Wala akong damit na pampalit. I-hatid mo nalang ako sa bahay.”

“Shut up. Kailangan mong magpalit ng damit. Leave the clothes to me.” Wika nito at pinaharurot ang sasakyan.

Ilang minuto ang lumipas, tumigil ang sasakyan ni Lachlain sa Stronghold condominium building. Nagmamadali ang binata na lumabas para pagbuksan siya ng pinto.

When Lachlain open the passenger-side door, cold wind hit Kendra’s body making her shiver.

Pakiramdam niya hindi siya makagalaw sa sobrang lamig na nararamdaman. Hindi nakatulong ang heater para mabawasan ang panlalamig niya. Bakit naman kasi hindi siya sumilong kanina e! Iyon tuloy, nilalamig siya.

“C-Cant move…” She said; her voice quavering and her eyes were dropping close as she spoke.

She heard Lachlain cursed then a moment later, she felt like she was floating. When she opened her eyes, she saw Lachlain carrying her towards the elevator.

Alam ni Kendra na makakapaglakad siya ng maayos kahit nilalamig, pero hindi siya nagpababa kay Lachlain. Ever since she was a child, she was never been carry like this, not even her father. They always told her that if you let someone carry you, then, you are letting them take the burden for you.

But now, she doesn’t care if she’s letting Lachlain take the burden for her. It feels so good to be carry by him.

Kendra can’t stop herself from leaning closer to Lachlain’s hard chest. He feels so warm. It feels so good to be held by Lachlain like this. It’s weird. Sinong magaakala na ang masungit niyang boss ang bubuhat sa kanya ng ganito?

She heard the elevator bell dings, signaling that it was now open and they have reached their destination. Naglakad muli si Lachlain habang buhat pa rin siya, kapagkuwan ay tumigil ito at may kinausap.

“Hey, Josh, can you open the door for me?” Anang boses ni Lachlain.

“Yes, Sir.” Anang boses ng isang lalaki. “Where’s your card key?”

“It’s in my back pocket.” Wika ni Lachlain. “By the way, Thanks.”

“Don’t mention it, Sir.”

Seconds later, Kendra heard a swiping sound then a beep.

“Bukas na po, Sir.” Anang boses ng lalaki na kausap ng binata.

“Salamat ulit.”

“Walang ano ho man ‘yon, Sir Lachlain.” Binuntutan pa nito ng mahinang tawa ang sinabi. “Girlfriend niyo po?” Usisa ng lalaki. “Ito po ang unang beses na may dinala kayong babae rito sa condo niyo.”

Hinintay ni Kendra ang sagot ni Lachlain.

“No.” Lachlain said, “She’s my secretary.”

“Ah. Bagay kayo, Sir.”

“Mas bagay sila ni Vladimir.”

Tumawa ang lalaki. “Sige po, Sir Lachlain, maglilinis pa po ako sa ibang unit sa second floor.”

“Sige. Salamat ulit.”

Naramdaman niyang naglakad ulit si Lachlain kapakuwan ay may narinig siyang sumarang pinto.

Nagmulat siya ng mga mata ng maramdamang lumapat ang likod niya sa isang malambot na bagay. Nang tingnan niya kung saan siya inilagak ni Lachlain, nakita niyang nasa isa siyang mahabang sofa.

She looked around the place, isang tingin palang, alam niyang napakalaki ng unit na iyon. Dito ba nalatira si Lachlain? The place looks neat.

“Nasaan ako?” Tanong niya. Gusto niyang siguruhin kong nasa unit ba siya ni Lachlain.

“You’re in my condo unit.” Wika nito at pumasok sa silid na nasa bandang kanan niya.

Paglabas nito, may dala-dala itong kulay blue na tuwalya, isang malaking puting t-shirt at kulay itim na boxer. Ibinigay nito iyon sa kanya. “Here, use this. Take a bath para hindi ka magkasakit. May dryer ako, we can dry your soaked clothes para makauwi ka kapag hindi na malakas ang ulan.” Kahit napaka-simpli lang ng utos nito, may awtoridad pa rin iyon.

Walang imik na tinanggap niya ang tuwalya, t-shirt at boxer. “Saan ang banyo?”

Lachlain pointed the door at the end of the narrow hallway. “That’s the bathroom. Take your time.”

“Okay.” Tumayo siya at naglakad patungo sa banyo.

Napatigil siya sa paglalakad ng may maalala. She turns around to say thank you to Lachlain but she came face to face with a shirtless Lachlain.

Her lips parted as she stared at his ripped abs. Kinakain ba ng lalaking ’to ang gym? God! How much I want to touch that abs of his!

Her eyes feasted on his abs Hindi niya maialis ang mga mata sa abs nito. Lihim siyang napalunok ng maramdamang namamalat ang lalamunan niya.

“Eyes up here, Ms. Secretary.” Anang boses ni Lachlain na ikinaigtad at ikinabalik ng huwesyo niya.

Her cheeks flamed when she realized that Lachlain was looking at her while she’s looking at his abs. How embarrassing is that?

Tumikhim siya at nag-iwas ng tingin. “I just want to say thank you.”

“You eyes were feasting on my abs.” He said in a matter of fact voice.

Kendra can feel her cheeks burning. “H-Hindi ah!” Nauutal na pagkakaila niya. “B-Bakit ko naman titingnan yan? It’s not even worth to stare and I’m not interested.”

Inilang hakbang lang ni Lachlain ang pagitan nila at lumapat ang daliri nito sa baba niya at pinilit siyang tumingin dito. Nang magtama ang mga mata nila, matiim siya nitong tinitigan.

“It’s not even worth to stare?” He chuckled darkly. “I’m insulted. Women drool when they see my abs and you’re not even interested?” He tapped her chin with his finger. “It’s crystal clear that you are lying, Kendra, and I hate liars. I should punish you for that.”

Napaatras siya ng mas inilapit pa nito ang katawan sa kanya. Hahakbang pa sana siya paatras ng ipalibot nito ang braso sa beywang niya at hinapit siya palapit sa katawan nito.

Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa nito. Inilagay niya ang mga palad sa matitipuno nitong dibdib at itinulak ito pero hindi man lang ito natinag. Nagpumiglas siya pero hindi siya nito pinakawalan.

“Ano ba! Sir Lachlain, bitawan mo ako!” She pushed him again but failed. “Ano ba, bitawan mo nga ako!”

“Not a chance.” He whispered over her ear making her shiver.

“Bitawan mo ako!” Nagpumiglas na naman siya pero hindi siya makawala.

“No.”

“Ano ba!” Pinukol niya ito ng masamang tingin. “Boss kita pero wala kang karapatan na gawin sakin to—”

Lachlain crashed his lips on hers making her eyes widen. Parang tumigil ang mundo niya ng lumapat ang labi nito sa kanya. Hindi siya makagalaw sa kinatatayuan. Nawala sa isip niya ang magpumiglas. Nawala sa isip niya lahat, maliban sa mga labi nito na nakalapat sa mga labi niya.

His lips on hers made her knees weak than she care to admit. Kendra can’t push him away for she like the taste of his lips on hers. It made her body tingled. It made her body burned.

A minute later, Lachlain let go of her lips. “You should bath.” Anito habang malapit pa rin ang labi sa labi nito.

Wala sa sariling tumango siya. “Yeah. I should.”

“Go.” He said, his voice sounds weird. “You should take your bath before I do something more stupid than kissing you.”

Para siyang binusan ng malamig na tubig sa narinig na sinabi nito. Pakiramdam niya ay binigyan siya nito ng mag asawang sampal.

Pinukol niya ito ng masamang tingin. “I didn’t ask you to kiss me, Sir Lachlain.” Binigyang diin niya ang salitang Sir . “You were the one who kissed your stupid secretary!”

He looked stunned as he stared back at her. “I didn’t mean it that way—”

“Save your breath, I don’t give a shit.” Taas nuong tiningnan niya ang binata sa nga mata. “I don’t need a bath. Aalis na ako. Pasensiya na at naabala kita.” Ibinalik niya rito ang tuwalya, t-shirt at boxer na ibinigay nito at nagmamartsang kinuha ang shoulder bag niya na nasa sofa at tinungo ang pintuan.

She opened the door then slammed it shut with so much force. Ang walang hiya! Kissing her was stupid?! Well, he is the stupid one! Peste! Bwesit! Urgh!

Nagkamali siya ng akala. She thought Lachlain has a nice bone on him but she was wrong. He’s nothing but a piece of crap!

Sumakay siya sa elevator at pinindot ang ‘L’ button. Habang pababa ang elevator, tumunog ang cell phone niya. Kumunot ang nuo niya ng makitang unknown number iyon.

Nagdalawang isip siya kung sasagutin ba niya ang tawag o hindi, pero sa bandang huli, sinagot din niya.

“Hello, who’s this?” Tanong niya sa nasa kabilang linya.

Ilang minuto ang lumipas bago nagsalita ang nasa kabilang linya. “Buckle up, Princess Kendra, because you’re going down.” The voice sound electronic so Kendra can’t tell if it’s a boy or a girl.

Sanay na siyang nakakatanggap ng mga anonymous call at tinatakot siya kaya naman kinalma niya ang sarili at sinagot ang nasa kabilang linya.

“Look, whoever you are, I don’t care. You can’t bring me down.”

The person in the other line laughs maniacally. “It wasn’t a metaphor, Princess, It’s literally speaking.”

Pagkasabi niyon ay naputol ang tawag kasabay ng biglang pagkawala ng ilaw sa loob ng elevator.

Inatake siya ng kakaibang kaba pero pilit niyang pinapakalma ang sarili. Hindi makakatulong ang kabang nararamdaman niya. Kendra calmly back up until her back hit the elevator wall, then, she took a deep breath. Walang mangyayari kung magpa-panic siya. Babalik din ang ilaw.

Pero sa halip na bumalik ang ilaw, Kendra heard a screechy sound and then the elevator, begun shaking … moving … no! The elevator is falling … in so much speed, it’s suffocating her! Kapag dumating ang elevator sa ground floor siguradong mamamatay siya! Kailangan niyang pigilan ang pagkahulog ng elevator … pero paano?

If this elevator hit the ground floor, then she’ll die.

No! I can’t die like this! My father would throw a fit! Grandma will cry a river. At kailangan ko pang malaman kung sino ang taong ‘yon na tumawag sa’kin. No, please, no! God, please, I beg you.

Nilukob ng takot ang buong pagkatao niya. She shouts at the top of her lungs as fear controlled her being. Mariin niyang ipinikit ang mga mata at nagdasal na sana nananginip lang siya. Pero ramdam na ramdam niya ang takot na kumakain sa buong pagkatao niya habang mabilis na nahuhulog ang elevator. Malakas ang kabog ng dibdib niya habang hinihintay ang pagbagsak ng sinasakyang elevator.

Tears were falling from her eyes as she begged god to save her life. Then in a blink of an eye, the elevator stopped and the lights came back.

Then a voice came out from the small speaker inside the elevator. “Sorry about that, there has been a technical problem but it is fixed. Have a safe ride and again, sorry.”

Namamasa ang mata niya habang nakatingin sa speaker. Her fear was slowly fading but she was still horrified at what happened.

Nanginginig ang binti na tumayo siya at lumabas ng elevator. Bumalik na naman ang takot na nararamdaman niya ng makita kung nasaang floor siya. She’s on the second to the last floor! Her whole body was shaking as she tried to look for her granny’s number on her phone.

Kailangan niya itong makausap.

She felt dizzy. But even though she felt like her head was spinning, she forced herself to press the first number on her speed dial. She was trembling as she put the phone over her ear.

After two rings, her granny picks up.

Hindi pa ito nakakapagsalita, inunahan na niya ito.

“Granny, please sunduin mo ako.” Nanginginig ang boses niya. She’s in the middle of bursting into tears but she’s holding it up. “Someone called me and threatened me. I didn’t take it seriously. I’m used to it. But this one is different. Pagkatapos ng tawag, biglang nawalan ng kontrol ang sinasakyan kung elevator.” She sniffed. “Granny, natatakot ako.” Humikbi siya. “Granny, please, pick me up. I’m in Stronghold Condominium, near the Betlehem park—”

“Kendra, are you okay?”

Natigilan siya sa pagsasalita.  That was not her grandma’s voice. It was Lachlain’s!

Oh god! Did I press the wrong speed dial number? Her grandma is number one in her speed dial, second was her boss, Lachlain and third was her another boss, Vladimir. Shit! How can she be so careless?

“Sir Lachlain?” Paninigurado niya na ang boses nga nito ang narinig niya.

“Kendra? Are you okay?” He sounds worried. “Nasaang floor ka? I’ll be there! Pababa na ako ngayon, sa hagdan ako dumaan.” He paused then cursed when she didn’t say anything. “Damn it, Kendra! Just tell me where you fvcking are!”

She pressed her lips together then ended the call.

This is not good!

Natakot siya sa sumakay ulit sa elevator kaya naman sa hagdanan siya dumaan. When she reach the lobby, she quickly run outside.

Pumara siya kaagad ng taxi at nagpahatid sa bahay ng Lola niya.

Nakatingin siya sa labas ng pintuan ng taxi at iniisip ang nangyari sa elevator ng tumunog ang message alert tone niya.

Kinuha niya ang cell phone sa bag at tiningnan kung sino ang nag-message sa kanya.

Nanginginig ang kamay na nabitawan niya ang hawak na cell phone ng mabasa ang mensahe. The number was the same as the unknown caller a while ago.

Paulit-ulit na parang sirang plaka na nagri-reply sa utak niya ang mensahe nito para sa kanya.

Ding Dong! Princess!

I told you you’re going down.

-K

 A/N: Creepy Kung sinong makahula kung sino ito, ililibre kita sa Mang Inasal. Hahahahaha

CHAPTER 6

CHAPTER 6

KINABUKASAN, hinintay ni Lachlain na pumasok si Kendra pero ni anino nito, hindi niya nakita. He wanted to see if she’s okay but he didn’t know where she lives. Kahit si Vladimir, walang kasiguraduhan kung saan nakatira ang dalaga.

Her resume!

Mabilis na tumayo si Lachlain mula sa pagkakaupo sa swivel chair at tinungo ang HR Department. Pagkarating doon, agad na pinahanap niya kay Mrs. Santos ang resume ni Kendra.

Nang mapasakamay niya ang nasabing resume, agad niyang binasa iyon.

  Address: Sunshine Ray Subdivision, Block C, house number 26.

Nagmamadaling naglakad siya patungo sa parking lot. Pasakay na siya sa kotse niya ng marinig niyang may tumawag sa pangalan niya.

“Lachlain?” Anang boses ni Vladimir mula sa likuran niya. “Where the hell are you going in this freaking hour? Shouldn’t you be in the office, working?”

Hinarap niya ang kaibigan. “I’m going to Kendra’s house. It’s an urgent matter.” He can still remember the fear in her voice when she mistook him as someone else.

Hindi niya matanggal sa isip niya ang takot na narinig niya sa boses nito.

Vladimir’s forehead knotted. “Si Kendra? I saw her enter the building a minute ago.”

“What?”

“I saw her. Nag-sorry pa nga siya sa akin dahil late daw siya.” Wika nito na mas ikinakunot ng nuo niya.

“What does she look like?”

Napapantastikuhang tumingin sa kanya si Vladimir. “Malamang mukha siyang si Kendra.”

He exhaled a long frustrated breath then went back to the building. Narinig niyang tinawag ni Vladimir ang pangalan niya pero hindi niya ito binigyang pansin at nagpatuloy lang sa mabilis na paglalakad patungo sa elevator.

Agad na pinindot niya ang top floor button ng makasakay sa elevator, at ng kakarating sa destinasyon, agad na hinanap ng mga mata niya ang dalaga.

When he saw Kendra, he stilled. Mataman niyang tinitigan ang dalaga na kalamadong inaayos ang lamesa nito. Walang bakas sa mukha nito ang takot na narinig niya kahapon.

“Are you okay?” Tanong niya.

Napaigtad ito at napasinghap ng marinig ang boses niya kapagkuwan at nag-angat ng tingin sa kanya.

“Good morning, Sir Lachlain. Kumusta ho kayo?” Nakangiting bati nito.

“Ikaw ang kumusta?” Balik tanong niya at ipinatong ang dalawang kamay sa ibabaw ng mesa nito at matiim itong tinitigan. “Ano ba ang nangyari kagabi? Nang makarating ako sa Lobby, wala ka na roon. What happened? Why do you sound scared?”

“It was nothing.” Anito na nakangiti pa rin sa kanya. He finds the smile fake. “Nasira kasi yung elevator na sinasakyan ko.”

“I don’t believe you.”

“That’s the truth, Sir Lachlain.” Ani nito na nakangiti pa rin. “Pasensiya na kung naesturbo ko kayo kagabi.”

“You didn’t. Talagang susundan na kita pagkatapos ng halik—” Napatigil siya sa pagsasalita ng maalala ang mainit na halik na nangyari sa condo unit niya.

“I’ll just pretend that, that kiss never happened.” Bumalik ito sa pagaayos ng lamesa. “Alam ko naman na iyon ang gusto niyo, Sir.”

Nawalan siya ng imik. That’s it. She’s shutting him down and he can’t do anything about it. Gusto niyang itanggi ang huling sinabi nito pero sa tingin niya, mas makabubuti kong iyon ang isipin nito. Hindi puwedeng madugtongan kung ano man ang nangyari sa kanila sa condo unit niya. He knew that his parents wouldn’t approve of Kendra, especially his very meticulous mother.

Humugot siya ng isang malalim na hininga at tumayo ng tuwid. He stared at Kendra for a minute before returning to his office. 

NAPATITIG si Kendra sa pinasukang pintuan ni Lachlain. Hindi niya namalayang pigil pala niya ang hininga hanggang sa umalis si Lachlain sa harapan niya.

Nagpakawala siya ng isang malalim na buntong-hininga bago bumalik sa ginagawa.

After she went home last night, she told her granny what happened, except going to stronghold subdivision and being with Lachlain. Hindi rin niya ikinuwento rito na mali ang numerong natawagan niya at si Lachlain pa ang may-ari ng maling numero na iyon.

Her granny confiscated her phone and gave her a new one. New phone, new number. Sabi pa ng lola niya, ipapahanap daw nito kung saan nagmula ang text na iyon. Nakikinita na niya na matatagalan pa bago malaman ng lola niya kung saan nanggaling ang text. Her granny was afraid for her. Buti nga napapayag niya ito na papasukin siya ngayon, sa pangakong mag-iingat siya palagi at hindi siya sasakay ng mag-isa sa elevator.

Napaigtad si Kendra ng biglang tumunog ang intercom na nasa gilid ng mesa niya at narinig mula roon ang baritonong boses ng boss niyang moody.

“Kendra, give me a two cups of coffee. Now.” Anito.

Mabilis na sinunod niya ang pinaguutos nito at ihinatid ang dalawang tasa ng kape sa loob ng opisina nito. Nang makapasok siya, naabutan niyang nakahilig lang sa likod ng swivel chair niya si Lachlain at nakatingin sa kisame. Parang may malalim itong iniisip.

She cleared her throat to get his attention. “Nandito na po, Sir.” Aniya ng ilapag ang dalawang tasa ng kape.

Akmang aalis na siya ng magsalita ito.

“Stay.” Anito.

Natigilan siya kapagkuwan at sinunod ang sinabi nito. Nakatungong umupo siya sa visitor’s chair.

“Para sa iyo ang isang kape na iyan.” Wika nito. “Drink it.”

“No, thank you. I already drink coffee.” Mabilis na tanggi niya.

“I don’t care. I want you to drink it.”

Napipilitang kinuha niya ang isang tasa na umuusok pa sa init at inilapag iyon sa mas malapit sa kanya.

Napuno ng katahimikan ang buong paligid. Tanging ang paghinga lang nila ni Lachlain ang maririnig. Hindi niya nakayanan ang katahimikan kaya naman binasag niya iyon.

“Marami pa po akong trabaho, Sir. Sa labas ko nalang po iinumin itong kape.” Wika niya at akmang kukunin na ang kape ng pigilan siya nito sa pulsuhan.

“Dito ka magkape.” Anito na matiim na nakatitig sa kanya.

Mabilis siyang nag-iwas ng tingin ng biglang bumilis ang tibok ng puso niya. This is not good!

“I insist, Sir. Doon nalang ako sa table ko magkakape.” Matigas ang ulo na sabi niya.

“No. Stay here.”

“But, Sir—”

“One more word from you and I will kiss those sultry lips of yours.”

Napipilan siya sa sinabi nito. Bumuka ang bibig niya para sana sumagot sa sinabi nito ng magsalita itong muli.

“One word or a kiss. Pumili ka, Kendra.”

Napatitig siya sa mukha nito. She pressed her lips together to stop herself from talking back. Ayaw niyang bigyan ito ng dahilan para halikan siya kahit nga iyon ang isinisigaw ng katawan niya sa pagkakataong iyon. Hindi niya hahayaang makapasok ito sa sestima niya. Hindi iyon makakabuti para sa kanilang dalawa.

Nang hindi siya nagsalita, tumayo mula sa pagkakaupo sa swivel chair si Lachlain at lumapit sa kanya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng umuklo ito sa harapan niya at hinawakan ang pisngi niya.

“I—”

Hindi pa natatapos ang sasabihin niya ng siilin ni Lachlain ng halik ang mga labi niya. Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa nito. Bago pa siya makapag-react, pinakawalan na nito ang mga labi niya.

“I told you. One word and I will kiss you.”

She looked at him in disbelief.  “B-But… H-Hindi naman ‘yon—”

Lachlain captured her lips again, shocking her for the second time. And before she can react or do anything, he pulled away.

“Another word. Another kiss.” Anito.

Napatanga siya sa binata. Did he just kiss her without her permission? And did she just let him?

Hindi makapaniwalang napasandal siya sa likod ng upuan na inuukupa at kunot nuong napatingin kay Lachlain na naka-uklo pa rin sa harapan niya.

She was still gaping at him when he stands up and went back to his swivel chair.

“Hinalikan mo ako.” Wika niya ng makitang malayo na ito sa kanya at hindi na siya nito basta-basta na mahahalikan.

Lachlain nodded formally. “Yes, I just did. Have a problem with that?” Sinalubong nito ang tingin niya. “Iyan ang bayad mo sa’kin dahil pinagalala mo ako ng sobra-sobra kagabi. Alam mo bang hindi ako nakatulog sa pag-aalala sa’yo?”

Her stare hopped at the bags under his eyes. Mukhang nagsasabi nga ito ng totoo. Sapat na ang eye bags nito para maniwala siya na nag-alala nga ito sa kanya.

“Sorry.” Hingi niya ng tawad. “Pasensiya na kung nag-alala ka. Hindi ko naman sinasadyang tawagan ka kahapon. Sa sobrang takot ko lang siguro kaya nagkamali ako ng natawagang numero.”

Tumayo siya at iniwan sa mesa nito ang kape na pinapainom nito sa kanya.

She hates coffee. 

“Babalik na po ako sa trabaho, Sir.” Aniya at naglakad patungo sa pinto ng opisina nito.

Pipihitin na sana niya ang door knob para buksan ang pinto ng narinig niyang nagsalita si Lachlain.

“Hindi ka ba magtatanong kung bakit hinalikan kita?”

She stilled then her heart started beating crazily. She didn’t ask because she doesn’t want to know why. Alam niyang kung ano man ang rason nito, iyon ang magiging dahilan para mas lalo pang bumilis ang tibok ng puso niya.

“Ano naman kung hinalikan mo ako? It’s just a kiss and nothing else.” Pinilit niyang tanggalin ang emosyon niya habang nagsasalita.

“What if that kiss means something to me?”

“I don’t care. I’m just your stupid secretary after all.” Wika niya pagakatapos ay mabilis na lumabas sa opisina nito.

Akala niya makakahinga na siya ng maluwang dahil nakatakas na siya kay Lachlain, pero nagkamali siya dahil sinalubong siya ni Vladimir. Wala ang ngiti sa mga labi nito katulad ng nakasanayan niyang makita rito.

“Sir Vladimir? May problema ho ba kayo?” Nag-aalangang tanong niya rito.

Vladimir just stared at her then he said, “If you are here to bring our company down, I swear to god, I will kill you.”

Namilog ang mga mata niya sa sobrang gulat. “W-What?”

Tinalikuran siya nito at naglakad pabalik sa opisina nito. Akmang papasok na ito sa opisina nito ng pigilan niya ito.

“Wait!”

He turns around. “What?” His voice was cold, not like the smiling Vladimir she was used of talking.

“Anong ibig mong sabihin?”

He stared at her; his eyes were cold and blank. “I know who you are, Kendra Madrigal, so maybe you should stop pretending and start telling the truth.”

Nilukob ng kaba ang buong pagkatao niya. Hindi niya maigalaw ang bibig para magsalita. Paano nito nalaman? Kanino nito nalaman? Anong gagawin ko ngayon? Maglilihim ba siya o magsasabi ng totoo. Pinipilit niya ang utak na gumana at mag-isip ng solusyon pero wala siyang maisip. Kahit pa siguro pigain niya ang utak niya, wala siyang maisip na sasabihin dito.

Bumuka ang bibig niya para magsalita pero walang lumabas na salita mula roon.

Vladimir stared coldly at her then enters his office, leaving her shock at what happened.

Parang nanghihinang ang katawan niya. Kailangan niya ng masasandalan. Ang utak niya, parang isang pelikula ang laman niyon dahil iba’t-ibang senaryo ang pumapasok sa isip niya habang iniisip ang gagawin.

Sinapo niya ang ulo ng mag-umpisang umikot ang paningin niya. Hindi siya nag-agahan, kulang siya sa tulog at ngayon naman, problemado siya. Hindi kataka-taka na umiikot ang paningin niya.

Mariin niyang ipinikit ang mata. She stretched out her arms to look for something she can hold but failed. Nanghihina na bumagsak ang katawan niya pero bago pa siya bumagsak ng tuluyan sa sahig, may dalawang matitipunong braso na sumalo sa kaniya. Segundo lang ang lumipas, nawalan siya ng malay.

 LUMABAS si Lachlain sa opisina niya para kausapin si Kendra tungkol sa paghalik niya rito pero hindi niya nakita ang dalaga sa mesa nito. Sa halip isang maliit na post-it-note ang nakita niyang nakadikit sa gitna ng mesa nito.

He picked it up and read it.

Lachlain, I’ll be in Larice Hotel with Kendra. She won’t be back until this afternoon.

Vladimir

He chuckled humorlessly and trashed the post-it-note on the nearby trash bin.

“And here I thought she was different.” Aniya sa sarili. “What a joke.”

Wala sa mood na bumalik siya sa opisina niya at nag-umpisang magtrabaho. Hindi siya magpapa-apekto sa nabasa sa post-it-note na iyon. Sino ba si Kendra? Wala naman itong halaga sa kanya.

While working, his brain won’t stop giving him images of Kendra and Vladimir kissing and making love. Ikinuyom niya ang kamao ng makaramdam ng galit sa dalaga at sa matalik niyang kaibigan.

Marahas na ipinilig niya ang ulo. Bakit ba siya nagagalit kay Vladimir? Wala naman siyang pakialam kay Kendra. Wala siyang pakialam kung anong gawin ng dalawa sa Hotel na iyon.

Wala ka nga bang pakialam? Anang maliit na tinig sa likod ng isip niya.

Frustration was eating him up.

Galit na itinapon niya ang ball pen at folder na hawak.

“Fuck them both!”

NANG MAGMULAT ng mga mata si Kendra, medyo maayos na ang pakiramdam niya, pero ng mapansing niyang hindi pamilyar sa kanya ang kinaruruonang silid, nag-panic siya.

Fear sipped through her when she saw the door knob twist open. Paulit-ulit na naiisip niya ang taong nag-send ng text sa kanya kahapon. Paano kong kinidnap siya nito? Anong gagawin niya?

Mabilis siyang kumilos at binuhat ang lampshade na nasa night stand. Kung sino man ang papasok sa loob ng silid na kinaruruonan niya ay babatuhin niya nito sa ulo.

Bumukas ang pintuan at handa na siyang ibato ang lampshade ng makilala kung sino ang pumasok.

“Vladimir?” Nabitin ang pagbato niya.

Napatingin si Vladimir sa hawak niyang lampshade pagkatapos ay tumingin sa kanya. “Kung balak mo akong patayin dahil nalaman ko na ang sekreto mo, sinasabihan na kita ngayon palang, hindi makakapatay iyang lampshade. You might choose another murde weapon to use.”

Mabilis na ibinalik niya ang lampshade kung saan ito nakalagay at umupo sa gilid ng kamay pagkatapos ay tumingin sa binata.

“Anong ginawa ko rito? Nasaan ba tayo?” Naguguluhang tanong niya.

Bago sumagot si Vladimir, umupo ito sa pang-isahang sofa na nakaharap sa kama na kinauupuan niya. “We’re in Larice Hotel. Ring a bell?”

Natigilan siya. It does ring a bell. Larice Hotel is one of her grandmothers’ owned hotels all over Asia and Europe. Larice is the name of her mother.

“Oh, bakit hindi ka makapagsalita?” Basag ni Vladimir sa katahimikan niya. “Sa tingin mo hindi ko malalaman na ikaw ang nag-iisang apo ni Adeline Madrigal?”

Her world stops spinning. Her breathing stopped. Everything stopped.

Alam niyang bakas sa mukha niya ang gulat sa sinabi nito.

“Nagulat ba kita?” Wika muli ni Vladimir. “You better have a good explanation why you are working in our company. Because if you don’t have one, you’re fired.”

Sadness dawn on her and coated her being. Wala talagang sekreto na maitatago ng panghabang buhay. Malalaman at malalaman ng ibang tao ang sekreto mo kahit pa gaano mo iyong ingatan.

Kendra looked at Vladimir for a second before opening her mouth to tell him her story.

CHAPTER 7

CHAPTER 7

“YES, my grandmother is Adeline Madrigal. And yes, I’m her only grand-daughter.” Panimula ni Kendra. “Pero kahit pa ako ang nag-iisang tagapag-mana niya, hindi ako nakatakas sa pagiging istrekto ni Lola Adeline.” Ipinikit niya ang mata pansamantala para ihanda ang sarili sa isa na namang kasinungalingan na hahabiin niya.

Pagkatapos ng nangyari sa elevator, kailangan talaga niyang isekreto ang pagiging isa niyang dugong-bughaw. Kung kailangan niyang maghabi ng isang mahabang kasinungaling, then so be it, wala siyang pakialam kahit pa sunugin sa impyerno ang kaluluwa niya dahil sa pagsisinungaling.

Pagkalipas ng ilang segundo, iminulat niya ang mga mata. “Gusto ni Lola Adeline na magkaroon ako ng sense of responsibility. Gusto niyang matuto ako kung paano kumita at humawak ng pera. Bilang nag-iisang tagapag-mana niya, ayaw niyang maiwan akong walang alam. So she devised this plan.” Tumingin siya sa kulay tsokolate nitong mga mata. “Vladimir, wala akong balak na masama sa kompanya niyo. Hindi nga alam ni Lola na sa inyo ako nagta-trabaho. Ang alam lang niya may trabaho na ako at masaya na siya roon. Wala siyang kinalaman dito. Please, spare my granny, she doesn’t know anything.”

“And why would I believe you?” Puno ng pagdududa ang boses ni Vladimir habang matalim ang mga mata na nakatingin sa kanya.

“Why would I lie to you? Wala naman akong makukuha sa inyo. For your information, kung may isang negosyo man na ayaw pasukin ni Lola iyon ay ang Car import and export.” She actually didn’t know what she’s talking about. Hindi nga niya alam ang mga negosyo ng lola niya maliban sa mga Hotels at Resorts na pag-aari nito.

She’s lying to Vladimir, face to face. Hindi niya akalain na aabot sa ganito ang sekreto at pagsisinungaling niya.

Sana naman maniwala ito. Half of what she said was lies and she prayed to god that Vladimir did not smell her lies.

Hindi niya puwedeng sabihin ang lahat dito. Kendra wished that she could, but she cannot. It’s for her safety.

“Alam kong galit ka kasi nagsinungaling ako.” Wika niya ng nanatili itong tahimik at nakatingin lang sa kanya. “Ayos lang sa’kin kung sisigawan mo ako. Ayos lang din kung tatanggalin mo ako sa trabaho. I deserve it. But please, don’t tell anybody about this. Ayokong malaman nila na ako ang apo ni Adeline Madrigal. That could seriously endanger my life. Alam mo naman siguro na maraming masasamang nilalang ngayon na gagawin ang lahat para sa pera.”

Nakita niyang gumalaw ang panga nito tandan na tinitimpi nito ang pagkairita o galit na nararamdaman.

“Vladimir, please. Sigawan mo nalang ako, huwag mo lang ipagsabi sa iba—”

“So, saan ka nag-aral?” Sansala nito sa iba pa niyang sasabihin. “Hindi ko binasa ang resume mo. At hindi na rin ako magtataka kong puro kasinungalingan ang nakasulat doon.”

Napatungo siya. “Not all of it.”

Vladimir tsked. “So, ano lang ang totoo sa mga yun?”

She sighed. “My birthday. My address. My e-mail address. My age. My height and my weight.”

“How about your blood type?”

Umiling siya. “Kasinungalingan ang nakasulat doon.”

Hindi makapaniwalang tumawa si Vladimir. “Wow. You are a fake.”

“Hindi ako fake.” Dipensa niya sa sarili at pinukol ng masamang tingin ang binata.

“Oh, yeah? If you are not, then why lie?” Vladimir smirked. “You are Adeline’s grand-daughter. I don’t know about your parents but Adeline’s wealth is enough to sustain your wants and needs. Why work in our company? Dahil gusto ng lola mo na magkaroon ka ng sense of responsibility? Yeah, right? Who does that?”

My dad. “I’m a bit of a rebel. Kaya pakiramdam ni Lola wala akong patutunguhan.”

“A rebel?” Lumapit ito sa kanya at itinaas ang mukha niya gamit ang isang daliri nito. His face was so near hers she can feel his breath mixing with her own. “You don’t look like a rebel to me. Alam mo ba kung anong nakikita ko kapag nakatingin ako sa’yo? Beauty. Innocence. And lies.” Tumalim ang mga mata nito ng banggitin ang salitang lies.

Nahihiyang nagbaba siya ng tingin. “I’m sorry kung nagsinungaling ako. I didn’t mean to—”

“Yes, you did. You applied in our company, Kendra. Of course you mean to lie to us.”

Hindi siya makatingin sa mga mata ng binata. Alam niyang galit ito sa pagsisinungaling niya. Naiintindihan niya ang galit na nararamdaman nito. Vladimir was the one who accepted her when Lachlain did not approved of her as their secretary.

Vladimir maybe feeling betrayed because of her lies.

“Sorry.” Hingi niya ng tawag ulit. “Siguro sinasadya ko pero kailangan kong gawin iyon.”

“Para ano? Para magkaroon ng sense of responsibility?” Puno ng sarkasmo ang boses nito.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Oo.”

“Bullshit!”

Napaigtad siya sa lakas ng boses nito. Pero kahit malakas ang boses nito at puno ng galit, hindi siya natatakot dito.

Nang makita nitong napaigtad siya sa gulat, lumambot ang ekspresiyon ng mukha nito. “Sorry. I shouldn’t have shouted at you.”

“Ayos lang.” Tipid siyang ngumiti. “Diba sinabi ko naman na okay lang kung sisigawan mo ako?”

“Yeah, but I can’t bear to see you flinch in fear because of me.”

“I’m not afraid.” Aniya at itinanong dito ang kanina pa bumabagabag sa isip niya. “Paano mo nalaman ang tungkol sa’kin?”

“Wala kang karapatang magtanong.” Wika nito sa malamig na boses. “Nagsinungaling ka sa’kin, sa amin ni Lachlain.”

Nawalan siya ng imik. Ayaw na niyang magsalita pa dahil baka mas lumala ang galit na nararamdaman nito. Ayaw niyang mas lumala pa iyon. Tama ng nagtitimpi ito na sigawan siya.

Nang hindi siya umimik ng ilang minuto, nagsalita ito.

“Nagtanong-tanong ako.” Basag nito sa katahimikan. “Nang makita kitang kausap sa Adeline Madrigal, nagduda na ako. Pareho kasi kayo ng apelyido. Hindi naman ako nahirapan na alamin ang totoo tungkol sa’yo. Sa kapit-bahay niyo palang, sapat na para masabi kung nagsisinungaling ka sa amin. Tapos nuong isang araw na galing ka sa Stronghold Condominium, sinundan ko ang taxi na sinasakyan mo. At doon ka nagpahatid sa bahay ni Adeline. Hindi ako kasing talino ni Lachlain pero hindi rin naman ako bobo para hindi mapagtagni-tagni ang mga impormasyong nalaman ko.”

Parang kinain niya ang sariling dila at hindi siya makapagsalita ng marinig ang paliwanag nito kung bakit nalaman nito. Kinakabahan siya, kung ito nga nalaman ang totoong pagkatao niya, ang taong iyon pa kaya na tumawag at nag-send sa kanya ng text?

“Iyon lang ba ang alam mo sa’kin?” Kapagkuwan ay tanong niya rito. “Ang ibig kong sabihin, may nalaman ka pa bang iba maliban sa ako ang nag-iisang apo ni Adeline Madrigal?”

Matalas ang mga mata ni Vladimir ng tumingin ito sa kanya. “Bakit may iba pa ba akong dapat malaman tungko sa’yo?”

Mabilis siyang umiling. “Wala na.”

Tinitigan siya nito na para bang binabasa nito ang nasa isip niya. “Stop lying, Kendra.”

“I’m not lying.” Mabilis na kaila niya.

“Okay. I’ll believe you.”

Isang munting ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. “Thank you, Vladimir—”

“For now.”

Nawala ang ngiti sa mga labi niya. Akala pa naman niya at naniniwala ito sa kanya.

“Sasabihin mo ba kay Sir Lachlain ang nalaman mo tungkol sa’kin?” Kapagkuwan ay tanong niya nang tumahimik ito.

Vladimir shrugged. “I don’t know.”

“Bakit hindi mo alam? I’m pretty sure you two are best of friends. Hindi naman kayo magiging business partners kung hindi.”

Nagkibit-balikat ulit ang binata. “I honestly don’t know. Half of me want to tell him and half of me want to keep this a secret.”

Napatitig siya rito. “Why would you keep my secret? Hindi ko naiintindihan kung ano ang kinalaman ‘non sa’yo.”

Humugot ng isang malalim na hininga si Vladimir at naglakad palapit sa kama at umupo sa tabi niya.

“Kendra, kapag sinabi ko ‘to kay Lachlain, nasisiguro kong paaalisin ka niya.”

“So? Isn’t that what you want? And anyway, I deserved it for lying.” Masakita para sa kanya na isipin na hindi na niya makikita pa ang masungit niyang Boss pero yun ang kabayaran ng pagsisinungaling niya.

Pagak itong tumawa. “When I confronted you, ang gusto ko lang ay malaman kung bakit ka nagsinungaling. Wala sa isip ko na paalisin ka sa kompanya. I don’t want you to go, I want you to stay.”

“Bakit naman?”

“Because,” hinilamos nito ang kamay sa mukha na parang napo-frustrate ito. “Because for the first time in my freaking life, I actually like a woman. Ikaw.” Humarap ito sa kanya. “I actually like you, Kendra. I like you in a way that, I want to bang you and keep you, not the ‘I want to bang you and leave you’ kind of like.”

“Hindi ko maintindihan ang ‘like’ na pinagsasasabi mo. Can you elaborate, please?” Naguguluhang sabi niya.

He sighed deeply in frustration. “I like you, the kind of like that can lead to love. Ngayon, naiintindihan mo na ako?”

Umawang ang labi niya sa pinagtapat nito. Hindi makapaniwalang kumurap-kurap siya. “A-Ano?”

“Kendra, I just said I like you. You don’t have to be shock about it.” Natatawang wika nito, “Is it that shocking? Sigurado akong sa ganda mong ‘yan, may nagkagusto na sa’yo.”

She pressed her lips together. “Mayroon na pero … you’re my boss and…”

Tumawa ng mahina ang binata. “Weird ba na gusto kita at ako ang boss mo?”

Tumawa siya. “Sobra.”

“Weird is okay.” He paused, “Sometimes.”

Isang tipid na ngiti ang gumugit sa mga labi niya. “At dahil sa gusto mo ako, hindi mo sasabihin kay Lachlain ang totoo?”

“Yeah. After you told me your story, I realize, you’re secret can’t hurt anybody. And I know it’s selfish of me, pero, gusto kong ako lang ang nakakaalam ng sekreto mo.”

Napailing siya. “That’s not healthy for you.”

“I know.” Huminga ito ng malalim. “Pero ito ang unang pagkakataon na nagkagusto ako sa isang babae. So spare me of what’s healthy or not, sinusunod ko lang naman ang sinasabi nito.” Tinuro nito ang puso. “And if this makes you feel awkward, I’ll stop talking about my feelings for you. Kasi hindi naman ako bulag at hindi ako manhid, I know that you don’t feel the same way.”

Kinagat niya ang pang ibabang labi. “I’m sorry. You’re an okay guy, Vladimir. It’s not that I don’t like you, it’s just that, I’m still in the mid crisis of my life right now, I don’t want to complicate it by adding you to the equation. Mas makabubuti siguro kong manatiling single ang status ko.”

“I understand.” He tightly smiled at her then hold her hand. “Halika na. Bumalik na tayo sa opisina. Baka hinahanap na tayo ni Lachlain.”

Napatingin siya sa kamay nito na hawak ang kamay niya. “Do you have to hold my hand?”

“Masama ba?” Parang napaso ito at pinakawalan ang kamay niya. “Hayan. Hindi na.”

Gusto niyang matawa sa inakto nito.

Sa isang linggong pagta-trabaho niya sa Lechmere Car import and export, narinig niyang napakababaero ni Vladimir, kaya naman natatawa siya sa inaakto nito.

“Sorry.” Mabilis na hingi nito ng tawad. “I should have not touched you or anything—”

“Shut up.” Natatawang saway niya sa binata at inilingkis ang braso siya sa braso nito.

Naramdaman niyang natigilan si Vladimir sa ginawa niya at binalingan siya.

“Is this okay?” Tanong nito habang nakatingin sa magkalingkis nilang braso. “I mean, we could walk without this and—”

“Yes, it’s okay. At saka ngayon lang naman ito. Sa opisina, hindi ito puwede.”

Napasimangot ito na parang bata. “Bakit naman?”

“Kasi nga kilala nila ako roon bilang isang mabait at mahinhing babae.”

He gave her an arched look. “At hindi ka mabait at mahinhin?”

“Mabait? Not really. I’m kind of a bitch sometimes. Mahinhin?” She gave out a short laughed. “Not really, but I’m no slut.”

Nang makalabas sila sa hotel na inuukupa, isinara iyon ni Vladimir at magkalingkis pa rin ang braso na sabay silang naglakad patungo sa elevator.

“If you’re not really ‘mabait’ and ‘mahinhin’ , why pretend?” Naguguluhang tanong ni Vladimir nuong makasakay na sila sa elevator.

She shrugged. “Things I have to do to fit in. Alang naman tarayan ko ang Boss ko. The bitch side of me only comes out when I’m annoyed and irritated.”

Tumawa si Vladimir. “Buti hindi pa iyan lumalabas kapag kaharap mo si Lachlain.”

Nang mabanggit nito ang pangalan ni Lahclain, biglang sumikdo ang puso niya. Kinapa niya ang dibdib at marahang menasahe iyon.

“Lumalabas siya minsan, kapag hindi ko na kayang pigilan.”

Tumango-tango ang binata at humarap sa kanya. Akala naman niya may sasabihin ito sa kanya pero ganoon na lamang ang gulat niya ng ilapat nito ang labi sa kanang pisngi niya. Parang may kuryenteng dumaloy doon.

Para siyang tinulos sa kinatatayuan niya.

Bago pa siya makapagtanong kung para saan ang halik na iyon sa pisngi ay bumukas na ang elevator at  nauna na itong lumabas.

Napahawak siya sa pisngi habang papalabas ng elevator. Her eyes settled on Vladimir’s back. What the heck was that kiss for?

NANG MAKARATING sila sa opisina, may ibinigay sa kanyang maliit na sobre si Vladimir. “Give this to Lachlain. It’s an invitation for Car expo next week.” Hinawakan nito ang pisngi niya at hinaplos iyon. “See yah, Kendra.” Pagkasabi ‘non ay pumasok sa ito sa opisina nito.

Siya naman, bago pumasok sa opisina ni Lachlain, inayos muna niya ang sarili at siniguradong hindi siya haggard looking.

Kumatok siya bago pumasok sa loob ng opisina ng masungit niyang boss.

Napasinghap siya at umawang ang mga labi niya sa sobrang gulat sa tumambad sa kanya. Papers and folders were scattered on the floor. Some papers are ripped and some are crumpled. Nakatumba ang swivel chair at nakita niyang pira-piraso na ang telepono ng opisina.

Mabilis na hinanap ng mga mata niya si Lachlain.

Nakita niya itong nakaupo sa mahabang sofa at nakahilig ang ulo sa likod ng upuan at nakapikit ang mga mata nito.

He looked exhausted.

Nilapitan niya ang binata at akmang hahawakan niya ang balikat nito para gisingin ng biglang nagmulat ang mga mata nito at mabilis na hinatak siya pahiga sa mahabang sofa at sa isang kisap-mata, napahiga siya nito at kinubabawan siya.

She’s incapable of screaming because she was too shock to scream. Nanigas ang panga niya sa sobrang gulat sa ginawa nito.

“Sir Lachlain—” Before she can say other than his names, his lips were on hers, kissing her roughly.

CHAPTER 8

CHAPTER 8

ISANG mahabang daing ang kumawala sa mga labi ni Kendra ng gumapang ang labi ni Lachlain mula sa kanyang mga labi patungo sa leeg niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi ng gumapang ang kamay nito patungo sa hita niya.

“Lachlain…” Ungol niya sa pangalan ng binata ng dumako ang kamay nito sa gitna ng hita niya at ipinasok sa loob ng panty niya ang isa nitong daliri at nilaro ang hiyas niya.

Napaliyad siya ng mag-umpisa itong laruin ang hiyas niya. Para siyang nakukuryente sa bawat galaw ng daliri nito sa hiyas niya.

“Ohhhhh… Lachlain!” Walang inhebisyong gumalaw ang kamay niya patungo sa nakaumbok na pagkalalaki nito.

Randam niya kung gaano katigas iyon. Walang inhebisyong ipinasok niya ang kamay sa loob ng pantalon nito. Bahagyan siyang napasinghap ng mahawakan niya ang matigas at mainit nitong pagkalalaki.

“Ohhh..” Ungol ng binata at tumigil sa paghalik sa kanya, kapagkuwan ay matiim siyang tiningnan. Ang kamay niya ay hawak pa rin ang pagkalalaki nito. “Why are you with Vladimir?” He asked, his voice sounds like he’s jealous.

But why would he be jealous?

Kinagat niya ang pang-ibabang labi bilang paghahanda sa pagsisinungaling na gagawin niya sa harap ni Lachlain. “He invited for lunch and I said yes, I did not know that he will take me to a hotel. He did not do any harm, Lachlain. When I told him I’m not interested with him in that way, he just shrugged off and brings me here.”

Matiim siyang tinitigan ni Lachlain na para bang binabasa ang laman ng isip niya o kaya naman, ina-analisa nito kung totoo ang sinasabi niya, kapagkuwan ay ngumiti ito ng matipid. “Okay. I believe you.”

Niyakap niya ng mahigpit si Lachlain at hinapit ito palapit sa kanya para hindi nito makita ang guiltiness sa mga mata niya.

She doesn’t want to lie to him but it is impeccable that she lied. Sapat na na alam ni Vladimir ang kalahati ng sekreto niya, hindi puwedeng pati si Lachlain ay makaalam din. Tama na.

Ipinikit niya ang mga mata para pakalmahin ang konsensiya na nararamdaman niya.

Hindi man niya maintindihan ang rason ng ama kung bakit kailangan niyang isekreto ang totong pagkatao niya, kailangan niyang itago iyon dahil iyon ang nararapat. At yung ‘K’ din na natext sa kanya at tumawag, kailangan pa rin niyang alamin ang pagkatao ng taong iyon at ang rason kung bakit ginawa nito iyon sa kanya.

Bigla siyang napamulat ng gumapang ang kamay ni Lachlain patungo sa mayayaman niyang dibdib. Napaliyad siya ng ipasok nito ang kamay sa loob ng suot niyang bra at gumalaw ang kamay nito na nasa loob ng panty niya at gumalaw ang daliri nito at nilaro-laro ang hiyas niya.

“Ahhhhhhhh…” Ungol niya ng dahan-dahan nitong ipasok ang isang daliri sa loob niya. “Lachlain…” Napakagat-labi siya ng maramdamang bahagyang sumakit ang pagkababae niya. “It hurts…”

Agad namang tumigil si Lachlain ng marinig na nasasaktan siya kapagkuwan ay tumitig ito sa kanya ng matiim. “You’re a virgin.”

She nodded; pain was still visible on her eyes. “Yes. I am.”

Lachlain smiled after a second. “A virgin. Wow.”

“What?” She demanded quietly. “Am I not allowed to be a virgin? You seem shock.”

“It’s just rare these days.” He said then leaned in to kiss her chin, and then his kisses trailed up to her cheeks, then to her nose, to her eyes then down to her slightly parted lips. “Would you like to spend the night with me?”

Parang may sariling isip ang ulo niya na tumango. Parang nawala sa tamang huwesyo ang isip niya ng ngumiti ang binata at hinugot ang daliri nito mula sa pagkababae niya at dinilaan iyon para tikman ang lasa niya.

Bahagyang namula ang mga labi niya aa ginawa nito.

“Why did you lick it off?” She asked, dumbfounded.

He grinned. “Because i want to taste you even just with my fingers.” Then he pressed his lips on her bare neck. “I want to taste you, tonight, Kendra. I want to hear you scream my name as I let you experience an unexplainable ecstasy. I want to hear you moan crazy as I f-ck you hard.”

Napalunok siya at bahagyang nanuyo ang lalamunan. “If you’re trying to arouse me with your words, I’m telling, I’m three times wetter than I already am for you.” She’s not going to lie to him! Kahit man lang sa bagay na ito, maging totoo siya.

Isang munting ngiti ang sumilay sa mga labi ni Lachlain. Kahit hindi umabot sa mga mata nito ang ngiti na iyon, sumikdo pa rin ang puso niya dahil sa ngiti nito.

“Lachlain, you’re taking my breath away.” Pag-amin niya sa binata.

He smiled; his eyes lits up. “You do the same to me, Kendra, and I hate it at the beginning, but as the days passed by, I realized, it’s not that bad that you took my breath away every single day, it only means that finally, I can feel something. I’m not as rigid as i thought i was.”

Parang may nagrambulang daga sa puso niya sa sinabi nito. Kinikilig ang puso niya sa narinig. Is this his way of saying I like you?

“Nuong una kitang makita, akala ko isa kang diyosa. Napakaganda mo.” Dagdag nito na mas lalong nagpabilis sa tibok ng puso niya. “I was scared because you possess a sinful beauty and I know I’m attracted to you. But we cannot be a couple; that would be a disaster. Ayokong ayain kang makasama ako ngayong gabi dahil alam ko naman na hindi tayo para sa isa’t-isa at wala rin naman kwenta kong ipipilit ko ang hindi naman puwede, pero hindi ko na kaya pang pigilan ang nararamdaman ko para sa’yo. Nang mabasa ko ang mensahe ni Vladimir kanina, I was scared shit! I was afraid that I’ll lose you to him. Please, don’t do that to me again.”

Kumunot ang nuo niya. “Anong ibig mong sabihin sa hindi tayo para sa isat-isa? Hindi ko maintindihan.”

A sad smile appeared on Lachlain’s face. “You’ll know soon. But with that knowledge, would you still want to be with me tonight?”

She won’t lie. “Yes. I want to feel you inside of me, Lachlain. Because honestly, I’m attracted to you too.”

He smiled. “That’s good to hear.” Inilapit nito ang labi sa tainga niya at bahagyang kinagat iyon na naging sanhi para bahagyan siyang mapadaing. “Kendra, I  love the idea that you are working for me.” Lachlain said. “But imp sickly worried about Vladimir. I don’t want him near you. Pakiramdam ko, kukunin ka niya sa akin.”

Nawala ang kislap sa mga mata niya. “Lachlain, Vladimir is a friend of mine. At saka, hindi namam ako sayo para kunin niya.”

Lachlain froze and stared at her. “Even so, ayokong kasama mo siya. Ayoko dahil nagseselos ako!”

Akmang sasagutin niya ito ng biglang pumasok si Vladimir sa loob ng opisina. Kitang-kita nito ang posisyon nila ni Lachlain. Parang may kumudlit na awa sa puso niya ng makita ang selos sa mga mata ni Vladimir.

Tumikhim si Vladimir. “I ahm—, Kendra’s phone is ringing. Pinakilaman ko na ang phone mo.” Tumingin ito sa kanya. “It was your father.”

Nang marinig ang huling sinabi nito, malakas niyang itinulak si Lachlain at napangiwi siya ng mahulog ito sa sahig.

“I’m sorry.” Hingi niya ng tawad dito at bumangon mula sa pagkakahiga sa sofa at nilapitan si Vladimir. “Did he call or was it a text?” She asked, frantically. Baka may nalaman na ang ama niya sa identity ng tumawag at nag text sa kanya sa elevator.

Vladimir bit his lower lip like he did something wrong. “Sorry, Kends, I open the text because I was worried and I hope you’re not mad at me.”

Napatitig siya sa mukha ng binata. Honestly speaking, she should be mad, pero hindi siya makaramdam ng galit dito. He was just worried.

“Anong nabasa mo sa text?”

He leaned in to her ear and whispered. “May dalawang text message para sa’yo. One was from your Granny and she wants you home. And the second one is from your father and it was enough for me to know that you’re a freaking princess, as in literally speaking.”

Halos mahulog ang panga niya sa sobrang gulat sa narinig. Nanghihinang napakapit siya sa braso ng binata. “Please, don’t tell anyone.” She whispered.

“I won’t. I promise. That would be our secret.”

She hugged him so tight. “Thank you.”

She heard someone clear their throat behind her. Nang lumingon siya, kitang-kita niya ang selos sa mga mata ni Lachlain. She looked at him, sadly. “Can I have a day off, please?” May pagmamakaawa sa boses niya. Kailangan niyang makausap ang ama at Granny niya. Lumapit siya rito at mahina ang boses na sinabi, “I’ll be with you tonight. Give me your address.”

“I’ll text you, later. Go. Have a day off.” Walang buhay ang boses nito.

“Thank you.” Bumalik siya sa tabi ni Vladimir. “I have to go.”

“Can I come with you?” Tanong ni Vladimir. Then his voice dropped low. “I need an explanation, Kends. I’m confused right now. I don’t know how to treat you anymore. I’m maybe not a royalty, but I know a thing or two and that is you don’t give orders to the Princess, and that’s what we’ve been doing to you.”

She nodded. “Okay. I’ll explain on the way.” Nauna na siyang lumabas sa opisina ni Lachlain para kunin ang bag niya sa lamesa niya.

“I LIKE HER, Vladimir.” Wika niya ng akmang lalabas na ang kaibigan sa opisina niya.

Nilingon siya nito at pagak na tumawa. “Well, I like her too. A lot. And I’m not in the business of denying myself the pleasure of actually liking a woman, for real this time.”

“Sasaktan mo lang siya.” Aniya.

Vladimir chuckled, mockingly. “And you think you won’t? Lachlain, sa ating dalawa, ikaw ang mas makakasakit sa kanya. At alam mo yun.”

Nawalan siya ng imik.

“I’ll be back later.” Narinig niyang wika nito bago umalis sa opisina niya.

Palihim siyang sumilip sa labas ng opisina mula sa glass window niya. Nakita niya kung paano humawak si Kendra sa braso ni Vladimir. Nasasaktan siya pero sa kaalamang virgin pa ang dalaga, napanatag siya.

He discarded the pain he was feeling. Mamayang gabi, makakasama niya ang dalaga. At sisiguraduhin niyang maangkin niya ang puso at kaluluwa nito at hindi niya hahayaan na maagaw ito sa kanya ni Vladimir.

Sa kanya lang si Kendra. Kahit pa ang mga magulang niya, hindi siya mapipigilan sa gusto niya.

PAGKASAKAY ni Kendra sa kotse ni Vladimir, agad na pinaharurot nito ang kotse paalis sa parking lot.

“Where to?” Tanong nito habang nasa daan sila.

“Sa bahay ni Lola Adeline.” Sagot niya habang abala sa pagda-dial sa numero ng ama.

Nang sagutin ng ama ang tawag, agad siyang nagsalita. Her accent changed into Bathory’s accent. “Hey, Father. I read your text about the person who knows my real identity. The one who cut the cord of the Elevator?”

“We track down the number and it leads us to the Philippines. Whoever he/she is, he/she is still there, lingering and waiting to pounce at you. We lost track of that person this morning. Maybe he/she change number or something. We know that that person will try to contact you again and when that happens, call us. The Bathory’s Royal Regime and I are ready to track that person down. For the meantime, be safe. Your protector will risk his life to save yours, do not fret, Princess.”

Her forehead knotted. “What are you talking about, Father? What protector? And do you know this person who’s threatening me?”

“No, Baby, I don’t.” It’s been a long time since her father called her baby. “It’s just that, I think the person whose threatening me for the past two years and the person who cut the elevator cord is the same—”

“Wait–what?!” She was horrified. “Someone was threatening you? Why didn’t you tell me?”

“Because I don’t want to worry you.” Her father exhaled loudly. “That is the reason why I sent you to the Philippines in the first place. I thought you’ll be safe there but I was wrong. That’s why I decided to bring you back here in the Bathory Castle. I can’t lose you, Baby. I already lost your mother, not you too.” Her father’s voice quiver.

“You’re not gonna lose me.” Her voice was soft. “I’ll be fine. And anyway, I’ll stay here for a couple of months, don’t worry. And hey, I have a protector, remember? Dad, I’m gonna be okay. And if that person is threatening us both, ain’t it good that his/her targets are not in the same place?”

Her father exhaled. “Okay. Just take care. But if worse come to worse, I’m going to get you out of there myself.”

“Okay. You take care too, Dad. Anyway, who’s my Protector?”

Her father chuckled lightly. “That’s a secret.”

Napasimangot siya. “But, Father.”

“Be safe, Princess.”

“Same to you, Father.” Aniya kahit gusto pa niya itong kulitin tungkol sa Protector niya.

Nang matapos ang tawag binalingan niya si Vladimir na walang imik na nagmamaneho.

“Daan muna tayo sa Starbucks. Puwede? I’ll explain everything over a hot java latte.”

That made him smile. “Okay.”

Nang kabigin nito ang monabela patungo sa pinakamalapit na Starbucks, sumandal siya sa likod ng upuan at ipinikit ang mga mata.

“You accent when you talked to your Father was sexy as hell.” Komento ni Vladimir kapagkuwan na nagpangiti sa kanya.

“Yeah?” Nakapikit pa rin na aniya.

“Yep. Very sexy.”

She just chuckled and didn’t say anything.

A/N: Hanggang dito lang muna ito. Hehehe.

Nagmamahal,

C.C.

CHAPTER 9

CHAPTER 9

“TELL ME everything.” Wika ni Vladimir ng maka-upo sila sa bench ng isang park. Pareho silang may dalang Starbucks Java latte. “And don’t lie. Please? I really hate liars.”

She took a deep breath before answering. “Vladimir, I have to lie in order to protect myself.” Dumako ang tingin niya sa Bermuda grass na nasa harapan nila. “My name is Mary Kendra Bethany Madrigal Bathory, but I am known as Kendra for short. Mary was from my grandmother’s name and Bethany was my mother’s name. I am the Princess of Bathory Kingdom, a small country that is rich in jewels and minerals. Kahit na maliit lang ang kaharian namin, other country respect us because of our wealth and war power. We are allied to our neighboring kingdoms. I just don’t understand why someone wants to hurt me and my Father.”

Sadness dawned on her face. “Ni minsan walang minaltrato ang ama ko. Mabait kami sa mga tao ng kaharian namin. Lahat ay ginagawa namin para sa ikabubuti ng mga tao. As far as I can remember, all we did was for the best of the people in our Kingdom.”

“Were you born and raised in Bathory?” Tanong ni Valadimir habang sumisimsim ng latte.

“Yes.” She smiled, but it didn’t reach her eyes. “But even I was and raised in Bathory, my mother thought me the Filipino Language. She said to keep it in my heart because time will come that I will use that language. Nangyari nga ang sinabi ni Mommy pero wala na ito.” She sighed. “I was fifteen years old when my mother was shot in the head. She was murdered in front of my father’s eyes. Nahuli namin ang pumatay sa Ina ko at pinatawan ng kamatayan bilang kaparusahan. He killed the queen after all. But even after the execution of the murderer, my Father and I has never been the same. He becomes aloof and uncaring and I … become a rebel. Partying all day and night. Drinking. Making out. And always the headline of the Newspapers.” She gave out a short laugh. “I don’t know. Maybe that’s my way of coping from my Mother’s death. It hurts. And because Father can’t take my very charming personality, he throws me here, in the Philippines. No allowance. No partying and specially, I have to keep to myself. Hindi puwedeng malaman ng kahit na sino ang totoo kong pagkatao sa hindi malamang kadahilanan, pero ngayon alam ko na. Mayroon palang gustong manakit sa akin kaya ginawa iyon ng ama ko. No one should know who I really am.” She gestured her hands to him. “Well, not anymore. You know who I really am and I think that’s okay. At least that’s what I think.”

Pareho silang nawalan ng imik ni Vladimir. Nakatitig lang siya sa kawalan. Nasa isip niya ang napag-usapan nila kanina ng ama niya. Kung sino man ang taong iyon na nanakot sa kanya, nasisiguro niyang may kinalaman iyon sa kaharian nila.

“Don’t worry. I’ll keep your secret.” Narinig niyang sabi ni Vladimir.

She looked at him and smiled. “Thank you, Vlad. I appreciate it.”

He smiled back. “I’ll keep you safe too.”

That made her feels especially. She felt a warm feeling inside her chest. Hindi niya napigilan ang sariling yakapin ang binata. She felt him stilled then a second later, he hugged her back.

“I really like you, Kendra.” He pulled away from the hug. “Even after knowing that you’re an unreachable star. I am just a commoner and you’re a freaking royalty.”

She rolled her eyes at him and messed his hair. “You’re not a commoner. Okay? And even though I’m a Princess, I’m still me, Kendra, your secretary.”

He chuckled. “Yeah. I can see that.”

Vladimir caresses her cheek. “I’m sorry, Kendra.” He said then quickly pressed his lips on hers.

Sa sobrang gulat niya sa ginawa nito, she froze. All her senses receded. Tanging ang labi lang nito na nakalapat sa labi niya ang nararamdaman niya. Hindi niya alam kung ilang minuto ang lumipas bago pinakawalan nito ang mga labi niya.

As she looked at Vladimir’s eyes, she didn’t know what to feel. She didn’t know what to say. All she does was gaped at the man who’s looking intimately at her.

“Kendra…” He reached for her cheek then rubbed his thumb against her skin. “I’m sorry I did not ask for permission, but I am definitely not sorry for kissing you.”

Napakurap-kurap siya at nag-iwas ng tingin. Hindi niya alam ang isasagot dito.

Nang lumipas ang ilang minuto na hindi pa siya nagsalita, tumayo ang binata.

“Come on. I’m going to take you home.” Anito at hinawakan ang kamay niya at hinila siya patayo.

Nagpahila siya patungo sa sasakyan nito. Wala siyang imik habang nagmamaneho ito patungo sa bahay ng Lola niya. Maging ito man ay wala ring imik. They are both lost in their own thoughts.

Nang makarating sila sa gate ng Sunshine Ray subdivision, pinatigil niya sa pagmamaneho si Vladimir.

“Stop here. Maglalakad nalang ako patungo sa bahay.” Aniya.

Vladimir faced her. “Kendra, if this is about the kiss—”

“It has nothing to do with that. Ayoko lang na malaman ni Lola na may alam ka. She will skin me alive.” She smiled at him, it was a genuine. “Thanks for the ride by the way.”

Mataman siyang tinitigan ng binata bago ito ngumiti. “You’re welcome. Be safe, Princess.”

That made her chuckled. “Be safe, Princess?” She mimicked him. “Vlad, you sound like a soldier in my Kingdom.” Umiling-iling siya. “But yeah, I’ll be safe. For your sake.”

Vladimir smiled widen. “Thank you.”

She looked at him like she was reading him. “What happened to the Vlad, my flirty boss?”

He shrugged. “People change.”

She just smiled at that. “Yeah. They do.”

Lumabas siya ng sasakyan at mabilis na naglakad papasok sa subdivision. Nagpapasalamat siya na ang Lola niya ay nasa trabaho pa. Kailangan niyang maging handa bago pa siya nito i-interrogate.

Nasa silid na niya siya at naghahanda sa pagdating ng Lola niya ng makatanggap siya ng mensahe galing kay Lachlain. Inatake siya ng kaba ng mabasa niya ang mensahe nito. He texted his address! Oh my god! Mabilis niyang binura ang mensahe ng binata at inilagay ang cell phone sa night stand.

Hindi pa nagi-ilang minuto mula ng mag-text sa kanya si Lachlain, tumunog na naman ang cell phone niya. Sa pagkakataong ito, hindi na iyon mensahe kundi tawag na. Malakas ang tibok ng puso niya na tiningnan niya ang Caller I.D., nang makitang ang binata iyon, napakagat labi siya.

Kinakabahang sinagot niya ang tawag. “Hello?”

“Are you with Vladimir?” Iyon kaagad ang tanong nito ng sagutin niya ang tawag.

“Hindi.” Sagot niya. “Nasa bahay ako.”

“Oh. Good.” He sounds relieve about something. “Anyway, anong oras ka pupunta sa condo ko?”

Her hear beat quicken. “Ahm … around seven PM, I think.”

“Okay. I’ll wait for you.” He said. “Take care, Kendra.”

Be safe, Princess. Biglang pumasok sa isip niya ang sinabi ni Vladimir sa kanya nuong nasa sasakyang sila. Wala sa sariling napangiti at napailing-iling siya.

Tumikhim siya. “You too.” Aniya sa pormal na boses.

“Okay. Bye.”

“Bye.”

Akmang ibabalik niya ang cell phone sa night stand ng may yumakap sa kanya ng malakas mula sa likuran at tinakpan ang ilong niya gamit ang panyo. Nagpumiglas siya at lumaban hanggang sa maramdaman niyang unti-unting nawawala ang lakas niya. Halos mayanig ang katawan niya sa sobrang takot na nararamdaman. Kahit nararamdaman niyang nanghihina siya, pinindot niya ang isang numero sa speed dial niya. Hindi siya sigurado kong may natawagan ba siyang numero o wala. And just before she lost consciousness, she felt a needle pierce her neck.

VLADIMIR eyebrow furrowed when he heard his phone blasted the song ‘my song knows what you did in the dark’ by Fall Out Boy while on the way to his condo unit. That’s his ringtone. I wonder whose calling? Kinuha niya ang cell phone na nasa glove compartment at tiningnan kung sino ang tumatawag.

Mas lumalim ang gatla sa nuo niya ng makitang si Kendra ang tumatawag. Mabilis niyang sinagot ang tawag. “Hello, Kendra?”

Itinigil niya ang sasakyan sa gilid ng kalsada. “Kendra? Are you there?” Bigla siyang nakaradam ng kakaibang kaba ng walang marinig na boses mula sa kabilang linya.

“Kendra?” His heart was beating so fast. Fear was eating him. “Kendra, please say a fucking word—” His words hanged in the air when he heard something shattered in the other line.

Hindi na siya nag-isip pa, binuhay niya ang makina ng sasakyan at kinabig iyon pabalik sa Sunshine Ray Subdivision. Walang ibang laman ang isip niya kung hindi si Kendra. Baka may nangyari nang masama sa dalaga. Halos lumipad ang sasakyan niya patungo sa bahay ni Adeline Madrigal.  I hope I’m not too late! Fuck it!

Nang makarating siya roon, naka-bukas ang gate ng bahay. Fear sipped through every fiber of his being. Kung ano-ano na ang pumapasok na senaryo sa utak niya.

He cautiously entered the household and went to look for Kendra. Inisa-isa niya ang silid ng bahay hanggang sa mahanap niya ang kuwarto ng dalaga. Para siyang tinakasan ng lakas ng makita niya itong nakahandusay sa sahig. Kinakain ng takot ang nuong pagkatao niya habang nakatingin sa walang malay na katawan ng dalaga.

Wala sa sariling lumapit siya kay Kendra at pinangko ang dalaga at ihiniga sa kama nito. Kapagkuwan ay ipinalibot niya ang tingin sa kabuonan ng silid ni Kendra. Her phone was on the floor. Aside from that, wala namang iba pang kaka-iba sa silid. Hanggang sa dumako ang tingin niya sa night stand. Lumalim ang pagkakakunot ng nuo niya ng makakita ng syringe katabi niyon ay isang maliit na puting papel.

He quickly picked up the paper and read it.

Aww. Unrequited love hurts. Right, Vladimir? – K

He flipped the paper and there’s a message at the back too!

Wonder sex injectable. What could possible go wrong? - K

Nanghihinang napa-upo siya sa gilid ng kama at tiningnan si Kendra. Dammit! Nilukumos niya ang  papel at galit na itinapon iyon. He thought she’s safe in this household. He thought wrong!

Wonder sex injectable. He looked at Kendra with worry. Wonder sex injectable is a drug made by Bathory’s scientists. Sa pagkakaalam niya, it’s still under experiment. Sa mga hayop palang nila sinusubukan ang drug na ito. This drug can heighten someone’s sexual desire. Kapag nagising si Kendra, tanging sex lang ang nasa-isip nito. The drug would last up to 24-hours. Hindi puwedeng siya ang magisnan ng dalaga dahil alam niyang magsisisi ito kapag wala na ang epekto ng droga.

I have to take her to Lachlain. Something in him pained at what he thought but he quickly discarded it. This is for the best. Gusto ni Kendra si Lachlain, nakakasiguro siya roon. Mapapanatag ang kalooban nito kapag ang nakatalik nito ay ang matalik niyang kaibigan.

Mabilis niyang pinangko si Kendra at lumabas siya ng bahay habang karga-karga ang dalaga. Inilagay niya sa backset passenger seat ang dalaga at isinuot dito ang seat belt pagkatapos ay umikot siya patungo sa driver seat at pinaharurot ang sasakyan patungo sa Royal Condominium kung saan sila nakatira ni Lachlain.

THEY ARE not even half way to the Royal Condominium when Kendra woke up. Malakas siyang napamura ng makitang nagmulat ng mata ang dalaga.

“Oh no. This is not going to end well.” He muttered under his breath.

“Where am I?” Anang boses ni Kendra.

Itinigil niya ang sasakyan sa gilid ng kalsada at humarap sa dalaga. “We’re on the way to Lachlain’s condo.” It’s half the truth.

Kumunot ang nuo nito at sinapo ang ulo na parang nasasaktan. “No… nasa bahay ako— and then someone—someone…” Niyakap nito ang sarili at sinalubong ang mga mata niya. “What am I feeling this way? Vladimir— why does my body feel so hot all of the sudden? Why do I want to take your clothes off? Oh my god!” She looks horrified at what she said. “I did not say that! I’m so sorry. Hindi ko alam kung bakit ko ‘yon nasabi.”

Hinawakan niya si Kendra sa braso para sana pakalmahin ng bigla itong dumukwang palapit sa kanya at sinapo ang pisngi niya. He tried pulling away from her but before he can pull away, Kendra smiled seductively, making him goose bumps.

He controlled himself not to feel anything but failed. Ipokreto siya kung sasabihin niyang hindi nabuhay ang pagkalalaki niya ng lumapat ang kamay nito sa hita niya at gumapang iyon patungo sa gitnang bahagi ng hita niya.

“Kendra…” He breathes out, his body is shivering in lust. “No… this is not right.”

Kendra just smiled and then pressed her lips on his. His mind went black. Walang pumapasok sa isip niya. He really wanted to push Kendra away but he’s so stupid. He wanted the things he can’t have. He knew that Kendra’s heart belong to someone else, but he can’t stop himself from hoping that Kendra’s might have a change of heart.

He stupidly snaked his arm around her waist and deepened the kiss. Bahala na kung ano ang mangyayari bukas.

 

A/N: I am sorry everyone, walang update ngayon si Creed at Lockett. Babawi nalang ako next time. And then, baka hindi ako makapag-update hanggang January second week. Pupunta kasi kami sa Baguio at iiwan ko si Lappy ko. Pero makakaasa naman kayo na sa pagbalik ko, babaha ng update. Hehehe. Thank you everyone and may you have a Happy Holiday!

CHAPTER 10

CHAPTER 10

PANGKO-PANGKO ni Vladimir ang walang malay na katawan ni Kendra habang nasa elevator patungo sa tenth floor ng Royal Condominium. He should be thankful that he reign himself against his feelings towards Kendra but he’s feeling the opposite.

Tinitigan niya ang magandang mukha ng dalaga. He felt suffocated and hopeless as he stared at the woman he like. Was it just like or was it something more deep? He was thankful that he came to his senses before anything happen.

He rendered her unconscious by pressing a vein on her nape before Kendra can touch his private part. Alam niyang hindi siya makakapag-isip ng tama kapag nahawakan na iyon ni Kendra. To hell with her being a royalty.

Napabuntong-hininga siya ng tumigil ang elevator at bumukas iyon. Humakbang siya palabas at naglakad patungo sa unit ni Lachlain. Nang makarating siya roon, kumatok siya gamit ang paa niya. He was actually kicking the door. A moment later, the door opened showing a shirtless Lachlain.

Jealousy was visible on Lachlain’s face when he saw him holding Kendra in his arms. Gusto niyang matawa sa selos na nakita niya sa mukha nito. If he just knew what Kendra feels for him then he won’t be jealous.

Nakakaiirita!

He considers Lachlain as his best friend but at the moment, he wanted to choke him to death. But even though he felt so bad, he smiled. “Here, take Kendra.” Aniya at ibinigay ang dalaga rito.

Lachlain instantly took Kendra in his arms. “Bakit wala siyang malay? What did you do to her, Vladimir?” His voice held fury.

“Take care of her and please, stop asking and shut up. And whatever you do, don’t let your parents know about her. You know how they felt when you associate with commoners.” Wika niya at tinalikuran ang kaibigan at naglakad patungo sa elevator.

His condo unit is in the 11th floor.

Nang bumukas ang elevator, ngumiti siya ng makita si Shazamand Rhun Vizier.

“Well, hello there your majesty.” Bati niya kay Rhun at bahagyang tumungo.

Tumawa lang si Rhun sa ginawi niya. “Stop calling me your majesty, Vladimir. You know how much I abhor that word.”

Pumasok siya sa loob ng elevator at humarap sa lalaki. “You are the Sheik of the kingdom of Duhabe, your highness, it would be a great dishonor to you if I don’t address you with such.”

Umiling-iling si Rhun. “Sometimes, I really hate that you have so many knowledge about Kingdom’s and Royalties. Well, dapat lang namam na marami kang alam, you are a knight after all. Which kingdom are you protecting this time?”

He pressed his lips together before answering. “You know where my loyalty belongs, your highness.”

Sheik Shazamand Rhun Vizier smiled. “Hmmm. Of course, Bathory ’till the end.”

The elevator stopped and it popped open.

“Mauna na ako sayo, kamahalan.” Aniya.

Nasa labas na siya ng magsalita ulit ni Sheik Rhun.

“Kailan mo tatanggapin ang offer ko?” Tanong nito. “My sister needs protection.”

He chuckled then faced the Sheik. “What your sister need is a psychiatrist not a protector. No offence meant, majesty, but your sister is a lunatic. The last time I visit her, she nearly drown me to death.”

He laughed at that. “Yeah. Theiarra do need a psychiatrist.”

“Yeah. She does.”

Vladimir gave Sheik Rhun a small smile then resume walking. Nang makapasok siya sa unit niya, huminga siya malalim. Mariin siyang napapikit ng maisip kung ano ang ginagawa ngayon ni Kendra at ni Lachlain. Being a knight sucks. It is a big honor, but it’s still a shitty job. But that’s what he does best. That’s where his family is good at, protecting other people. Protecting the Royal Family of Bathory from those who seek to destroy them.

LACHLAIN was just staring at Kendra as she lay on his bed, unconscious. He didn’t know what to think about what happened just a minute ago. Ayaw niyang isipin ang dahilan kung bakit magkasama ang dalawa. Hindi niya kaya. Nagagalit siya.

Akmang aalis siya sa pagkakaupo sa gilid ng kama ng may malambot na kamay na pumigil sa braso niya.

“Where are you going?” That voice sounds sultry, and that accent…

Ibinalik niya ang tingin sa dalaga na ngayon ay gising na at parang nanghihibong nakatingin sa kanya. “Magsalita ka ulit.” Aniya na kunot ang nuo.

Umupo si Kendra sa kama at dumukwang palapit sa kanya hanggang sa lumapat ang mainit nitong labi sa leeg niya. “Oh, Lachlain, I want to devour you right now.”

That accent again. Parang pinaghalong British, Australian at Scottish. That kind of accent only belongs to one country, or should he say a Kingdom.

The Kingdom of Bathory.

Taga roon ba ang dalaga? But it doesn’t make any sense at all. Bakit ito narito kung taga roon ito?

Wala sa sariling napapikit siya ng gumapang ang halik ni Kendra pataas sa may tainga niya, at nang makarating ito roon, nakagat niya ang ibabang labi ng dinalaan nito ang tainga niya. Isang mahinang daing ang kumawala sa bibig niya. Unti-unting nabubuhay ang katawan niya.

“Kendra… are you sure okay with this?”

“Hmm-mmm.” She answered then moves her lips to his lips.

Nang maglapat ang mga labi nila, para siyang kinapos ng hininga. Napakalambot at napakatamis ng labi nito. Nakakabaliw. Sinapo niya ang mukha nito at mas pinalalim pa ang halik na pinagsasaluhan nila. Lumaban ng halikan s Kendra. Their tongue battled in sync, making him crazy for more.

He groaned when Kendra straddled his waist, rubbing her covered mound in the process.

“Ohhhh, god…” He breathes out and then touched her breast against the fabric of her blouse.

“Ohhhhhh… i like that, Lachlain… cupped my breast, please?” She begged, her tongue licking his lips.

Sinunod niya ang hiling nito. She was about to pulled her blouse over her head when Kendra stopped him.

“Wait. I’ll do it myself.” Bumaba ito sa sa pagkakaupo sa hita niya at tumayo sa harapan niya.

Matiim siyang nakatitig sa dalaga habang naguumpisa itong hubarin ang pantaas nito. Panay ang lunok niya. Nararamdaman niyang matigas na matigas na ang pagkalalaki niya.

Kendra smiled seductively at him then step closer to him. Kinuha nito ang kamay niya at iginiya iyon patungo sa dibdib nito na natatakpan pa rin ng bra nito.

“Want to touch my breast, Lachlain?” She asked, her voice was alluring.

He’s in incapable of speaking so he just nods.

Nang-aakit na ngumiti ito sa kanya at hinawakan nito ang ulo niya kapagkuwan at inilapit nito ang dibdib sa bibig niya, pagkatapos ay hinubad nito ang bra at pakiramdam niya natuyo ang lalamunan niya dahil sa nakita. Her breasts are beautiful. It looks firm and she has these two pink taut nipples.

She cupped her breast then put her pink nipple in between his parted lips. He quickly sucked it inside his mouth. Para siyang uhaw na uhaw at sinisipsip niya ang nipple ni Kendra.

Hinawakan niya ito sa beywang at at mas hinapit pa ito palapit sa kanya pagkatapos ay hinawakan niya ang isa nitong dibdib at pinisil-pisil iyon.

“Ahhhhh… that feels good.” Ungol nito.

He pulled away from sucking his nipple then massaged it. Napatingin siya sa baba ng makitang abala ang dalaga sa pagtanggal ng butones sa slacks na suot nito at nang mahubad iton ng tuluyan, napalunok siya. She’s wearing a black see through panty and its making him more erect.

Binitawan niya ang dibdib nito at hinawakan ang gilid ng panty nito at mabilis na ibinaba iyon. Napatitig siya sa pagkababae ng dalaga. It’s well shaved.

In his Family, It is forbidden to kneel in front of someone. Never in his life did he kneel in front of a woman nor to anyone, but for Kendra, he will. Lumuhod siya sa harapan nito at hinalikan ang pagkababae nito na bahagyaq niyang ibinuka.

He smiled inwardly when Kendra raised her one leg and rest it on the bed. Dahil nakaluhod siya, kitang-kita niya ang nakabuka nitong pagkababae. Her vagina is a sight to behold. It’s well shaved, it smells good and her red clitoris made him drool. He gulped then kissed her wet mound. Narinig niyang umungol si Kendra sa ginawa niya. Inulit niya ang ginawa, sa pagkakataong ito, inilabas niya ang kaniyang dila at dinilaan ang hiyas nito.

Napasabunot si Kendra sa buhok niya ng lumapat ang dila niya sa hiyas nito. Dahan-dahan gumagalaw ang dalaga at sinasalubong ang bawat pag galaw ng dila niya sa pagkababae nito.

“Ahhhhhh… Ahhhhhhh… that feels so fucking good, Lachlain– Ahhhhhhh!” Hinawakan nito ang ulo niya at mas isinubsob pa iyon sa pagkababae nito. “God! That’s so delicious … ohhhhhhh.”

Napuno ng mga ungol at halinghing ni Kendra sa loob ng kuwarto niya habang kinakain niya ang pagkababae nito.

“Ahhhhh, Lachlain… Faster! I’m cuming!”

Mas pabilis ng pabilis ang paggalaw ng dila niya at para itong mababaliw sa sarap na dulot niyon. Kendra keeps on pulling his hair, it hurts, but he doesn’t care. All he cared about is pleasuring this woman who was holding his reluctant heart.

“Ahhhh… Ahhhh… Ohhhh, Lachlain, I’m cuming— oh god… yeah! Ahhhh! Hayan na, malapit na.” She was catching hear breath, and then she climaxed. “Ahhhhhhhh!”

Kendra dropped herself on the bed; she lay there quietly while catching her breath. Tumayo siya at kinabubawan ang dalaga.

Kendra’s eyes flutter open. “That was amazing, but I still want more, Lachlain.”

He smiled. “That’s good because I’m just getting started.”

Lachlain suck Kendra’s nipple inside his mouth and played it with his tongue.

“Ohhh. I like that…” She moaned. “But I want to taste you too.”

That made him froze. Nag-angat siya ng tingin. “You want what?” Nagulat siya dahil hindi niya inaasahan ang sinabi nito. He hoped but he didn’t dwell on it. May mga babae kasi na ayaw ang bagay na iyon. At akala niya isa si Kendra sa mga babaeng ’yon, she’s a virgin after all. But he thought wrong.

Kendra cupped his face and looked deep into his eyes. “Can I taste you, Lachlain? I want to eat you. I want to feel you filling my mouth with your cock. Would you let me?”

Umawang ang labi niya sa sobrang gulat sa narinig. He’s incapable of talking so he just nodded.

Kendra grinned. “Cool.”

She rolled him over on the bed and the slowly she kissed his stomach down to his navel and then her lips found his erect cock.

Halos mapugto ang hininga niya habang hinhintay na ipasok nito ang pagkalalaki niya sa bibig nito. But minute pass by, wala itong ginawa. She just stared at his erect cock with amazement.

“Stop torturing me and just suck it.” Aniya na nawawalan na ng pasensiya.

She looked at him innocently. “I don’t know what to do. Can you teach me? This is my first time doing this.”

That made his heart beat quicken. “You never did this before?” Of course, she hasn’t. Dick head!

Tumango ito. “Yeah.”

“Okay.” He sighed. “Bring out your tongue and lick the tip of my cock, then eat it. It’s easy. Take my cock inside your mouth and when its inside your mouth, all you have to do is move your mouth up and down. That’s it.” He sound authoritarian so he smiled at her. “Now, suck it.”

Tumingin sa kanya si Kendra at nginitian siya. “Yes, your highness, I will.” She joked.

His eyes widen. I know it’s a joke and all but why does it turns him on when Kendra called him your highness? Oh god.

“Suck my cock, Kendra.” Wika niya ng hindi pa rin ito gumalaw.

She smiled. “I shall, your majesty.” With that, she licked the length of his cock making him whimper in pleasure. Then she sucked hi inside her hot mouth. The pleasure was blinding. As Kendra sucked and licked his cock, pakiramdam niya tinatakasan siya ng lakas. Nanginginig ang hita niya habang walang tigil sa paggalaw ng mabilis ang bibig ni Kendra.

He took a handful of her hair and guides her up and down. Fast. Faster.

“Faster, Kendra.” He breathes out. “Faster!”

And Kendra did move fast. He was breathing raggedly as she licked, sucked and nipped his manhood. She was doing that for more than ten seconds when he felt something building inside of him.

“Stop!” Sigaw niya na agad naman sinunod ni Kendra.

She looked up at him. “Bakit mo ako pinatigil?”

“I’m cuming.” He said, still catching his breath. “And I don’t want to cum yet.”

“Oh.” She said then smiled, and then slowly, she crawled unto top of him, rubbing her mound against his manhood in the process. “Hmmm. That feels good.” She straddled his waist and then cupped his rock-hard cock. “So big. Long. And beautiful.”

Kendra stared intently at him, and in one swift move, she welcome his erect manhood inside of her, making her gasped and curse loudly.

“Fuck! It hurts!” Sigaw nito at kinagat ang pang-ibabang labi para kontrolin ang sakit na nararamdaman.

“I’m sorry. I should have told you that it hurts at first time.” He said.

“It’s okay.” Medyo nababawasan na ang sakit sa ekspresyon nito. “I’m good.” With that, she started moving slowly at first and second later, the bed is shaking and shout of pleasure were echoing in his room.

CHAPTER 11

CHAPTER 11

AFTER Lachlain orgasm, still, Kendra wants more. More sex. More! Pero pingilan niya ang sarili. No! This is not her! Hindi siya hayok sa bagay na iyon. Pero kahit anong pigil niya sa sarili hindi niya magawa. Parang may sariling isip ang katawan niya.

Nakahubad pa rin silang dalawa at magkatabing nakahiga sa kama.

Her hand touched Lachlain’s ripped abs and trailed down to his navel. Napansin niyang parang kapos ang hininga ni Lachlain habang nakapikit ang mga mata nito. She knew that his ragged breathing has something to do with her hand near his manhood.

Nakaramdam siya ng kasiyahan sa reaksiyon nito. Mas ginanahan pa siyang gawin ang naiisip.

Kinubabawan niya ang binata dahilan para magmulat ang mga mata nito. When his piercing blue eyes met her brown eyes, she was captivated. There’s something in his eyes that she cannot fathom. They glistened with emotion she can’t name.

“Lachlain…” She breathes and then leaned in to his parted lips. “Can I kiss you?”

Napangiti ito sa tanong niya. “Kendra, you don’t have to ask. I’m all yours.”

That made her smile. “Talaga? Akin ka?” She paused. “Hmm.”

“What hmm?” Kunot na nuong tanong nito.

“Nothing. Medyo nagulat lang ako sa ‘I’m all yours’.” She brushed her lips against his. “You see, mula ng magtrabaho ako bilang sekretarya mo, hindi mo naman pinaramdam na interesado ka sa’kin.”

“I’m reluctant to show my feeling to you. I don’t know anything about you and that scared me. Kasi kahit hindi kita lubusang kilala, gusto pa rin kita. At hindi iyon normal. You came barging in to my life, making me feel strange emotions I never felt before. I don’t know how to deal with that. It’s all new to me. Ayokong nasasaktan ako ng dahil sa iyo. Ayokong apektado ako sa bawat galaw ng kaibigan ko dahil hindi ako ganoon. Vladimir is my best friend, but when you came into the picture, i don’t know. Sometimes I just want to strangle him to death or something.”

She smiled. “I like you too, Lachlain.” Pagkasabi ’non ay hinalikan niya ito sa mga labi kasabay ng paghawak niya sa buhay na buhay na pagkalalaki nito.

“Ohhhh, Kendra…” He moaned inside her mouth. “That feels freaking good.”

His words boost her confidence. “Yeah. Hmm, how about this?”

She let go of his lips and trailed kisses down to his neck, down to his hard chest, to his rib cage. When her lips reach his abdomen, she liked it and traveled her tongue down to his navel, unto his erect manhood.

“Hmmm. You taste good.” Wika niya pagkatapos dilaan ang kahabaan ng pagkalalaki nito. Napakasarap talaga ng lasa ni Lachlain.

“Ohhhh.” Lachlain puffed a breath. “Keep doing that.” Anito na ang tinutukoy ay ang pagdila niya sa pagkalalaki nito.

Bago niya ipasok ang pagkalalaki ng binata sa bibig niya, dumapa siya sa kama, sa gitna ng nakabuka na hita ni Lachlain at hinalik-halikan ang kahabaan nito.

She kissed, licked and eats Lachlain’s cock. She imagined Lachlain’s cock as her very own lollipop. While sucking his manhood, she cupped his sack. Lachlain went rigid as she played with her balls.

She pulled away from sucking his cock and pressed her lips on his sack. Nakita niya kung gaano nasarapan ang binata sa ginawa niya.

Biglang umupo si Lachlain para tingnan kung ano ang ginagawa niya. “Ohhh, shit, what did you do?” Hinihingal na tanong sa kanya ni Lachlain.

She looked up at him. “I kiss your balls. Did you like it?”

He nodded. “Yeah. Very. Can you do it again?”

“My pleasure.” She then kissed his sack and licked it.

Parang nanghihina na nahiga muli si Lachlain, panay ang ungol nito. Nang hindi pa makontento sa ginagawa, she sucked one of his balls inside her mouth and played with it with her teeth and tongue.

“Ohhhh, yeah, that feels good.” Wika ni Lachlain. “Ooohhhhhh. Shit— that’s good.”

Mas ginalingan pa niya ang ginagawa. While she’s sucking and licking Lachlain’s balls, she’s giving him a hand job. She’s moving her hand up and down while holding his cock in her hand. Palakas ng palakas ang ungol ni Lachlain na dahilan para mas ginahan pa siya sa ginagawa.

Hindi siya tumigil hanggat hindi sumisigaw sa sarap si Lachlain.

“Ahhhhhhhh! Kendra! Kendra! Ohhhhh, fuck!” Para ng nahihibang sa sarap si Lachlain dahil sa ginagawa niya.

She stopped sucking his balls and returned her mouth to suck his cock. Her hand is still holding his manhood while fastly moving up and down. Pinagsabay niya ang paggalaw ng kamay at ang pagkain niya sa pagkalalaki nito.

“Ohhhh… god— Kendra, I’m cuming! Stop!” Tinutulak siya ni Lachlain palayo. “Seriously Kendra, pull away. Ohhhh, fuck! I can’t hold this any longer!”

Hindi siya nakinig kay Lachlain. She keeps on sucking and licking his cock, moving her mouth up and down with a speed of lightning. Alam niyang lalabasan na ito. Nararamdaman niya iyon.

“Fuck, Kendra! Pull the fuck away!”

Tinabig niya ang kamay ni Lachlain na tumutulak sa kanya palayo. Hindi niya hahayaang pigilan siya nito sa gustong gawin. Pinagpatuloy niya ang ginagawa hanggang sa biglang tumigil sa paggalaw si Lachlain. And a second later, he spurt his hot semen inside her mouth.

Nang mailabas na lahat ni Lachlain ang katas nito, umupo siya sa hita nito at sinuklay ang mahaba at kulot niyang buhok gamit ang kamay niya.

Parang hinang-hina si Lachlain ng tumingin sa kanya. “Damn, woman. You drained me.” He said his voice like a whisper.

She smiled. “I like the way you taste.”

He smiled back then reached for the bed sheet and used it to wipe off the semen dripping from her mouth down to her chin.

At ganoon na lamang ang gulat niya ng bigla nalang siya nitong ihiga sa kamat at kinubabawan.

“Hmmm.” Lachlain said then moves down in in between her legs. “I want to taste you too.” With that, he delved in to lick her clit.

Napaliyad siya sa sarap na naramdaman ng sipsipin nito ang hiyas niya. She can’t help but move her hips against the rhythm of Lachlain’s tongue in her mound. Nakakabaliw ang sarap na nararamdaman niya at pruweba roon ang bawat pilig ng ulo niya sa iba’t-ibag direksiyon. Napapakapit siya sa bed cover sa tuwing sinisipsip ni Lachlain ang hiyas niya.

“Ahhhhhh. Ang sarap niyan.” Ungol niya na ang tinutukoy ay ang dila ni Lachlain na gumalaw palibot sa hiyas niya.

Kendra was deliriously moaning and writhing in pleasure as Lachlan expertly rolled his tongue against her clitoris. Sa bawat pag dila ni Lachlain sa pagkababae niya, halos mapugto ang hininga niya sa sarap.

“Ahhhhhhh!” Sigaw niya ng maramdamang kinagat ni Lachlain ang hiyas niya at sinipsip kapagkuwan. “Ohhhhhh, Lachlain— ahhhhhh! That feels good. More. Faster! Please!” Pagmamakaawa niya habang tumitirik ang mata niya sa sarap.

Bigla siyang napasabunot sa buhok ni Lachlain ng ipasok nito ang isang daliri sa loob niya habang kinakain ang pagkababae niya.

The pleasure was blinding. It was too much for her to take. So when Lachlain started moving his finger, she climaxed furiously.

She was out of breath as her body spasm in pleasure. Halos manginig ang mga hita niya ng labasan siya.

“Ohhhhh, my god.” She breathes out. “That was awesome.” She leaned forward to look at Lachlain who’s still kissing her vagina folds. “Can you do that again?”

He grinned. “Gladly.” Pagkasabi ’non ay kinain na naman nito ang pagkababae niya.

Kendra lost count how many times she orgasm. Kahit nanginginig ang hita niya, sige lang siya ng sige. Kendra can’t even tell if Lachlain is eating her, fingering her or fucking her. Wala na sa tamang huwesyo ang isip niya. Wala na siyang boses sa kakasigaw at kakaungol ng malakas sa sobrang sarap.

“Lachlain … Ahhhhh…” Her voice came out hoarse. “Sige pa. More. Bilisan po ma.”

Mas bumilis naman ang pagbayo ni Lachlain sa pagkababae niya. Sa sobrang bilis at lakas, umuuga ang kama na kinalalagyan nila.

The whole night with Lachlain was erotically amazing. They had sex in the sofa. In the living room. In the kitchen island counter. In the bathroom. In the walk-in closet. In the kitchen table. Lahat yata ng parte ng bahay ni Laclain ay nagawan na nila ng milagro. Kahit ang sahig sa silid nito ay hindi nila pinalampas.

“Ahhhhh! Ahhhh! Sige pa! Sige pa, Lachlain! I’m cuming! Shit!” She can feel her orgasm coming. She can feel it in every cells of her body. It was mind-blowing!

“Fuck! Cum for me, Kendra. Moan for me. Fuck! Ohhhh!”

“Hayan na, Lachlain. Ohhhhh!” Tumigil siya sa pagsalubong sa bawat pag-ulos nito at tinanggap ang maiinit na katas na galing kay Lachlain. They both came at the same time.

Pareho silang hinihingal ni Lachlain ng tuminigin ito sa kanya. “Hey. You hungry?”

She nodded with a smile. “Yeah.”

Iniwan siya ni Lachlain sa teresa at walang saplot na naglakad patungo sa kusina. Pagbalik nito, mag dala na itong dalawang can ng San Miguel light at left over chicken.

“Sorry. Yun lang ang puwedeng kainin sa Refrigerator ko.” Anito habang inaabot sa kanya ang beer.

“It’s okay.” Tinanggap niya ang beer.

Umupo ito sa tabi niya, ang likod nilang dalawa ay nakahilig sa railing ng teresa. Malamig ang simoy ng hangin at damang-dama iyon ng mga walang saplot nilang katawan.

“Anyway, thanks for coming here.” Wika ni Lachlain.

Her eyebrow furred. “I don’t remember coming here. Ang naalala ko lang ay nagising ako sa kama mo and the rest is history.”

Humarap sa kanya si Lachlain. “Well, Vladimir brought you here.” Anito na mas lalong ikinakunot ng nuo niya.

“Huh? Why would he?” Gulong-gulong ang isip niya. “After he dropped me off in the house, he left and then…” Hinilot niya ang sentido na medyo sumasakit. “And then someone—” Hindi na niya tinuloy ang sasabihin. Parang alam na niya ang nangyari.

After she was unconscious by that someone, Vladimir must come back. But it doesn’t make any sense. Kung bumalik nga si Valdimir, bakit binigay siya nito kay Lachlain?

She massaged her forehead.

“Are you okay?” Mag pag-aalalang tanong ni Lachlain.

“Yeah, I’m fine.” Mabilis niyang sagot at uminom ng beer.

“You sure? You look bothered.”

“I’m sure.” Hindi ito puwedeng magtanong dahil wala siyang maisasagot kaya naman para pigilan ito sa pagtatanong, siniil niya ito ng mainit na halil sa mga labi. “Hmmmm. She moaned on his mouth. “I want you, Lachlain.”

Nang maramdaman niyang pinipisil ni Lachlain ang dibdib niya, she smiled. Napakadali nitong ma-distract. And that’s good.

Saka nalang niya iisipin ang mga katanungan niya kay Vladimir. Sa ngayon, magfo-focus muna siya kay Lachlain, ang lalaking nagpapatibok sa puso niya.

AFTER THAT hot steamy night with Lachlain, she went looking for Vladimir. Tinawagan niya ang binata gamit ang cell phone ni Lachlain. Sinamantala niyang nasa banyo si Lachlain at naliligo ng gamitin niya ang cell phone nito.

“Hey, man.” Ani ni Vladimir mula sa kabilang linya. “Whatcha need?”

She wet her lips using her tongue before talking. “Vladimir, this is Kendra. Can we talk?”

Ilang segundo ang lumipas bago ito nagsalitang muli. “Sure. But not in the phone. Nasa condo ka pa rin ba ni Lachlain?”

“Oo.”

“Good. Nasa tenth floor ang condo ni Lachlain, mine is in Eleventh. Pumunta ka rito. I have something to tell you.”

“Okay.” Pinatay niya ang tawag at ini-erase ang numero ni Vladimir sa call logs. Pagkatapos ay kumatok siya sa banyo. “Lachlain?”

The bathroom door opened showing a nude Lachlain. “Yeah?”

Her eyes dropped down to his manhood. “Ahm,” She dragged her eyes upward. “Can I go?”

“Sure.” Sagot nito. “Tatapusin ko lang ang pagligo ko tapos ihahatid kita.”

“Ahm, no need. Dadaanan pa ako condo ni Vladimir.”

Nagsalubong ang kilay nito. “At bakit ka dadaan sa kanya?”

“Ahm, may itatanong kasi ako sa kanya.”

“Is it that important? Puwede ipagpabukas mo nalang yan?”

Umiling siya. “Sorry. Importante kasi ’to.”

Madilim ang mukha na tinitigan siya nito. “May dapat ba akong malaman sa inyong dalawa ni Vladimir? Kagabi, binigay ka niya sa akin, ngayon naman pupunta ka sa kanya? Kendra, kung pinaglalaruan mo lang ako—”

She cut him off by pressing her lips on his. “Lachlain, I’m not the kind of woman who plays around. I already gave you my virginity; I think that’s enough to stop your jealousy towards Vladimir.”

“I’m not jealous. Who said that I am?”

She look down, hurt. “Oh. Okay. I just thought you were.” Then she looked at Lachlain who’s looking everywhere but her. “Ikaw yata ang binibiro lang ako.” Pagkasabi ’non ay umalis siya sa condo nito at pumunta sa condo ni Vladimir.

Nakaabang na si Vladimir sa labas ng condo nito kaya naman nakita niya ito kaagad.

“Hey, Princess.” Bati nito sa kanya sabay yakap sa kanya.

“Hey.”

“You okay? Tapos na ba ang sexual episode mo?”

Kunot-nuong nagtaas siya ng tingin dito. “What?”

“I have so much to tell you.” Anito at hinila siya papasok sa loob mg condo nito.

A/N: HAPPY NEW YEAR, EVERYONE!

So what do you think? Comment below. Hahaha.

CHAPTER 12

CHAPTER 12

MAGKAHARAP silang naka-upo ni Vladimir sa sala. Hinihintay niyang magsalita ito pero wala naman itong sinasabi. Kendra looked straight at Vladimir. “Ano na? May sasabihin ka sa’kin diba?”

Huminga ito ng malalim at nagsalita. “How’s your sex drive?”

She glared at him. “Really? Iyon talaga ang itatanong mo sa’kin? My sex drive is fine. Let’s precede to much more important matters, shall we? Like, why where you in my house?”

“Hmmm.” Vladimir leaned in, putting his two elbows on each leg. “Well, bumalik ako kasi tinawagan mo ako, accidentally I think. I answered the call and you didn’t talk at all. So I got worried, I went back to your house and saw you lying in the floor, unconscious. Then ‘K’ left a note for me and it says—”

“Wait, hold up!” She stops him, her forehead knotted. “What do you mean by K left a note for you? You know K?”

Vladimir sighed and nodded. “Yeah, not personally though.”

“What do you mean?”

“I know K from your father.”

She breathes out and let a shaky chuckled. “From my father? What do you mean? You know my father too? How?”

Tumayo si Vladimir at lumuhod sa harapan niya. “I am Vladimir Farrhon Romeo Laxamana, the knight of the Kingdom of Bathory. I am here to protect you, the Princess of the Kingdom of Bathory.”

Her shaky chuckled turned into a shaky laughed. “I can’t believe it. No way. You’re my boss. Hindi puwede mangyari ‘to! No way!”

Vladimir then stands up and looked at her. “I actually don’t know that you’re the Princess of Bathory when you first work for us. Nalaman ko lang nang tumawag sa’kin ang Hari ng Bathory para hingin ang tulong ko. I already quit being a knight, but I have to reconsider my decision because it was you who’s in danger. My family has been under Bathory’s regime. My family is the knight under the Kingdom of Bathory.“

Nakanganga si Kendra habang nagpapaliwanag si Vladimir. Walang namutawing salita sa mga labi niya.

Vladimir smiled at her then hold her hand. “Kendra, Princess, wala namang nagbago. Ako pa rin naman si Vladimir. Hindi naman ako magbabago e.”

Pagak siyang tumawa. “Walang nagbago? Vladimir, bobo ka ba? Syempre may nagbago. I am the Princess and you are my knight, you do what I say without question. Kasama iyon sa royal protocol. Kaya naman malaki ang pinagbago.”

Ngumit ng tipid si Vladimir. “Yes, I am your knight but trust me Princess when I say that I won’t do everything that you ask. Hindi ako ganoon. Susunod lang ako kapag gusto ko.”

That made her smile. “Okay. That’s better.”

“Yeah.” He stands up then sits beside her. “Anyway, as I was saying, K left a note for me and I won’t tell you what he/she wrote in the first note because it’s personal. But the second note says, ’ Wonder sex injectable. What could possible go wrong? - K ’ and then I saw a syringe on the floor and that’s when I realize that K injected you with wonder sex—”

She raised her hand, cutting Vladimir off. “What is wonder sex?” She asked with pure innocence.

“It’s a serum made of Bathory’s scientist. That serum can or will heighten your sexual desire and you wouldn’t care who you are having sex with. Ang importante, may maka-sex ka.”

She grimaced. “Buti nalang pala si Lachlain ang kasama ko—” Napatigil siya sa pagsasalita at tumingin kay Vladimir na nakatingin sa sahig. “Ikaw ang nagdala sa akin kay Lachlain, ‘diba?. Did we—”

“No, we didn’t hook up. If that’s your question.” Putol ni Vladimir sa tanong niya. “Before anything happened between us, I render you unconscious. Hindi ko kayang pagsamantalahan ang kalagayan mo. I am a knight, I protect, not take advantage.”

Nilukob ng kasiyahan ang puso niya sa sinabi nito. She can really count on Vladimir. He really is her knight.

“Thank you, Vladimir.” She said then hugged him tight. “Thank you so much.”

Vladimir hugged her back and pats her back. “You don’t have to thank me, Princess. I was tempted to fuck you at that moment in my car. I won’t hide the fact that we kissed but I can’t fuck you when you are in that condition. Alam ko naman na magagalit ka sa akin at hindi mo magugustuhan  kapag nasa tamang huwesyo na ang utak mo.”

She pulled away from the hug and looked at Vlad. “Still, thank you.”

Vlad nodded and was about to say something when someone knocked on the door of Vladimir’s condo unit.

“Sino naman kaya yon?” Nagtatakang tanong ni Vladimir at naglakad patungo sa pintuan.

Sinundan niya si Vladimir. Nasa likod siya nito ng buksan nito ang pintuan kaya naman nakita niya kung sino ang nasa pintuan at kumakatok.

Lachlain…

“Where’s Kendra—” Napatigil sa pagsasalita si Lachlain ng makita siya.

He pushed open the door and then he grabbed her hand and pulled her away from Vladimir.

“Halika na. Umalis na tayo.” Anito at hinila siya patungo sa elevator.

Habang hinihila siya nito, lumingin siya kay Vladimir. He gave her the ‘I’ll call you’ sign, kaya naman napanatag ang kalooban niya. And when they entered the elevator, Lachlain claimed her mouth roughly then pinned her on the elevator wall.

Hindi niya tinugon ang halik nito. Mukhang nahalata nito na hindi siya tumutugon kaya naman pinakawalan nito ang mga labi niya at tumingin sa kanya.

“Why didn’t you kiss me back? Mas gusto mo bang si Vladimir ang humahalik sayo?” Puno ng selos ang boses nito. “Is that it? Mas gusto mo ba na si Vladimir nalang ang nakasama mo kagabe?”

Pagak siyang tumawa. “Lachlain, I gave myself to you. Ano pa ba ang gusto mo?”

He didn’t say anything for a minute, he just stared at her and then he said, “Tell me that you love me. Iyon lang ang makakapagpanatag sa akin.”

Her eyes widen as she looked back at him. Tell him she love him? “Lachlain, I don’t think—”

“Shut up and tell me what I want to hear!” His eyes were blazing with so much emotion. “Tell me you love me because I am fucking in love with you! And I can’t calm down until I hear you say you love me too!”

Napakurap-kurap siya. “You love me?”

“What do you think?” He asked incredulously. “I won’t be jealous if I’m not. I won’t be planning how to assassinate Vladimir if he ever touched you if I don’t love you. I wouldn’t act this way if I don’t fucking love you!” He was shouting and then when he talks again his voice is now calm, like a whisper of the wind. “So please, say that you love me too.”

Nabalot ng kaligayahan ang puso niya sa mga sinabi ni Lachlain. Napakasaya niya dahil mahal din pala siya ng lalaking mahal niya.

“Baliw ka na, alam mo ba yon?” Natatawa na nangingiti na sabi niya. “Hindi mo naman kailangan magalit kay Vladimir eh. He’s my friend and nothing more. I’m in love with you, Lachlain. Sa tingin mo naman papayag akong gawin mo iyon sa katawan ko kung hindi? Of course, I love you, silly.”

Lachlain smiled and pulled her closer to kiss her. Then second later, he snake his hand inside her panty, making her gasped in pleasure when he touched her clitoris.

“Lachlain!” She shouted his name in shock. “Nasa elevator tayo!”

“So?” He wiggled his eye brows. “I want you and we are going to have sex here.” Bigla nitong pinindot ang stop button ng elevator para tumigil iyon sa kalagitnaan ng pagbaba.

Pinatalikod siya ni Lachlain, paharap sa pintuan ng elevator, pagkatapos ay ibinaba ang pants niya at walang pasabi na ipinasok nito sa loob niya ang mahabang pagkalalaki nito sanhi para mapaungol siya ng malakas.

“Ahhhhhhh!” Ungol niya ng makapasok ang pagkalalaki ni Lachlain sa pagkababae niya.

“Ohhh.” Lachlain groaned. “God! I fucking love you!” He gripped her ass then he started moving in and out.

“Ohhhhh! Ahhhhh!” Kinagat niya ang pang-ibabang labi. “Keep doing that. Ang sarap, Lachlain. Ibaon mo pa!”

Ibinaon nga ni Lachlain ang pagkalalaki nito sa kaibuturan ng pagkababae niya at mas binilisan ang bawat pag-ulos nito sa loob niya.

“Ahhhh!” Ungol niya. “Sagarin mo, Lachlain! Ibaon mo pa. Sige pa! Bilisan mo! Ahhhhh! Ahhhhh!”

Umuuga ang katawan niya habang malakas at mabilis na binabayo siya ni Lachlain. Halos sumigaw na siya sa sobrang sarap na nararamdaman.

“Ahhhhhhh! Ahhhhhhh!” Ungol niya. “Lalabasan na ako, Lachlain!”

“Ohhhhhhhh! Fuck!” Ungol ni Lachlain habang walang tigil sa pagbayo sa pagkababae niya.

Lachlain keeps on moving in and out inside her, making her gasp and moan in pleasure. When she felt her orgasm cuming, iniba siya ng posisyon ni Lachlain. Pinaharap siya nito at hinawakan ang paa niya para igiya iyon pataas, para mas bumuka pa ang hita niya. And then he settled himself between her legs and then he fucked her hard and rough.

Napapadaing siya ng malakas sa bawat malakas na ulos ni Lachlain sa pagkababae niya. Nakaawang ang mga labi niya at habol ang hininga niya habaang labas-pasok ang binata na nakabuka niyang pagkababae.

“Ahhh! Lachlain! Hayan na ako! Hayan na!” Tumigil siya sa pagsalubong sa paglabas-pasok ng pagkalalaki ni Lachlain sa pagkababae niya ng maramdamang nilabasan na siya.

As her body spasm in pleasure, Lachlain was still furiously moving in and out inside her.

“I’m cuming…” Lachlain’s voice came out as a whisper. Pagkatapos ay hinugot nito ang tigas na tigas na pagkalalaki sa pagkababae niya at inilabas ang katas nito sa gilid ng elevator.

That made her laughed a little. “Nagkalat ka sa elevator.” Biro niya.

“It’s okay. Dapat nga magpasalamat sa akin ang utility service ng condo na ito dahil binigyan ko sila ng lilinisin.” Kinindatan siya nito at hinalikan sa mga labi. “I love you, Kendra.”

“I love you too.” Tugon niya.

Tumaas ang dalawang kilay niya ng lumuhod ito sa harapan niya at itinaas ang pantalon niya na ibinaba nito kanina.

As he pulled her pants and panty up, his lips were on her legs, trailing kisses up to her waist. And then he looked up at him, he’s still kneeling. “You’re mine, Kendra Madrigal.”

Parang sasabog ang puso niya sa sobrang lakas ng tibok ng puso niya. You’re mine, Kendra Madrigal. It keeps on replying in her head and all she could do was smile. Ito ang unang lalaki na nagpatibok sa puso niya. Ito rin ang unang lalaki na minahal niya. Ito rin ang lalaki na pinagbigyan niya ng pagkababae niya at hindi niya pinagsisisihan iyon. Masaya siya at ito ang lalaking nakakuha sa pagkababae niya dahil mahal na mahal niya ito.

Nang maayos na ang mga damit nila, pinagalaw muli ni Lachlain ang elevator hanggang sa makarating sila sa tenth floor. Akmang igigiya siya nito patungo sa unit nito ng pigilan niya ito.

“I’m sorry, I can’t stay.” Aniya.

Agad na kumunot ang nuo ni Lachlain. “Bakit?”

“Kailangan ko ng umuwi sa’min. Baka hinahanap na ako ni Lola.”

“Lola?” Ulit ni Lachlain sa huling kataga na sinabi niya. “May lola ka? Hindi ba sabi mo, ama nalang ang mayroon ka pero tinakwil ka kasi pabigat ka. May lola ka pala, bakit hindi mo sa’kin sinabi?”

Gusto niyang kutusan ang sarili. Dapat mag-ingat siya kapag kasama niya si Lachlain. Sa dami ng kasinungalingan na hinabi niya, nakakalimutan na niya ang iba.

“Ahm, kasi ‘yong lola ko ano e—”

“Nagsisinungaling ka ba sa’kin, Kendra?” Putol ni Lachlain sa iba pa niyang sasabihin. “Noon, wala kang lola, ngayon naman mayroon. Ano ba talaga ang totoo?”

Napakagat-labi siya. Shit! Ano ang isasagot ko?!