Pagbati!

Kung niyanig at pinaluha kayo ng pag-ibig nina Jude at Aries sa Sa Unang Kasalanan , at kung hindi niyo malimutan ang tindi ng kapit sa kuwento nina Manuel at Flynn sa Thy Father Thy Son … ihanda ang inyong mga puso. Dahil mas lalo kayong mabibighani, maiintriga, at mahuhumaling sa mundo nina Rick at Yuki sa Sa Likod ng Rehas .

Pagkatapos ng ilang taong pananahimik, muli kong bubuksan ang pintuan ng ThyFatherThySon Universe . Sa pagbabalik na ito, isang mas sariwa, mas mainit, at mas mapusok na kuwento ang aking inihahanda para sa inyo.

Ating sabay-sabay na tuklasin ang mundong ito—kung saan ang pagiging mag-ama ay hihigit pa sa nakasanayan, at kung saan ang tungkulin at “duty” ay lulunurin ng mas malalim at mapanirang pag-ibig.

Handa na ba kayong bumalik?

Rehas 1

Rick

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko kay Carla pagka upo ko sa mesa.

Nung sabihin sa akin ni Officer Reymundo na may bisita ako ay iniisip ko na baka ang dati kong kasamahan sa trabaho at mga kaibigan ko…dating kaibigan ko pala. Hindi si Carla na minsan ko lang nakasama.

“Ganyan na ba ang bagong “good morning” sa isang kaibigan?“ sarkastiko nitong sabi bago umupo.

Hilaw akong natawa. Sabay tapon ng tingin sa kabuuan nito.

Sa apat na taon na hindi ko nakita ang bak— babaeng ito, sobrang laki na ng kanyang pinagbago. Maayos na itong tignan, mahaba ang buhok na sobrang itim, iyong mukha niya ay hindi na polbo ang nakalagay. Masasabi kong gumanda na ito at kuminis. Lumiit ang mukha nito at sobrang linis nang tignan. Parang nabura iyong mga tigyawat niya. Iyong kilay niya ay maayos na na nakaguhit, iyong mga labi niya ay namumula sa lipstick.

Maganda na si Carla. Sobrang layo na sa dati niyang anyo. Masasabi kong mas maayos ang lagay ng pamumuhay niya ngayon. Nakasuot pa ito ng itim na leather jacket na pinatong sa itim rin na tshirt. Ang jeans nito ay kulay itim na hapit na hapit sa kanyang maliit na binti. Pinaresan niya ang kanyang damit ng itim na boots.

Para itong gangster.

“Kailan pa tayo naging kaibigan?”

“Ouch!” umarte pa ito na parang nasasaktan, “Ang sakit mo namang magsalita. Para namang wala tayong pinagsamahan. Para namang hindi mo ako kinantot dati.” Mapang-akit pa nitong kinagat at pang ibaba niyang labi.

She was telling the truth. I did fuck her for a couple of times dati sa camp. Lalo na kapag lasing ako at matagal na akong hindi nakakantot. But unlike Jestoni, hindi ko siya kinu-kunsumo. It was fun though. She was a good fuck.

“Parang nasa maayos ka na na estado ng buhay mo ngayon ha,” puna ko, “Nakaasawa ka na ba ng foreigner? Nagpagawa ka na ba ng puke?” dagdag biro ko pa na tinawanan nito.

“Gusto mong makita ang puke ko?”

“Gago.”

Nagtawanan kaming dalawa.

Sa apat na taon na wala akong bisita at walang ibang kausap maliban sa mga criminal na nasa loob, nagustuhan ko na may nakakausap ako ngayon mula sa dati kong buhay. Buhay na wala pa ako sa loob ng rehas.

“Kumusta ka dito?” biglang naging seryoso ang boses ni Carla.

Umupo ako ng maayos. Nilagay ko ang aking kamay sa lamesa at sandaling nag isip ng isasagot.

“Anong gusto mong malaman?”

“Wala kang plano lumabas?”

Natawa ako.

“Hindi na ako makakalabas dito. Siniguro ’yan ni Aries.”

“Pero gusto mong lumabas? Bumalik sa dati mong buhay? Maging Malaya?”

Hindi ako nakasagot.

Nilapit niya ang kanyang mukha sa akin. Sobrang lapit na halos naamoy ko na ang kanyang hininga na amoy cherry na candy.

“Paano kung sabihin ko sa’yong puwede kitang tulungan?” bulong nito.

Nagpintig ang tenga ko. Nagsalubong ang aking mga kilay.

“Anong kapalit?”

“Bakit mo naman naisip na may kapalit?” natatawa nitong sabi.

“Kilala kita. Lahat na mga bagay para sa’yo ay may kapalit.”

Umangat ang kanang bahagi ng labi nito, “At sabi mo hindi mo ako kaibigan? Bakit parang kilalang-kilala mo na ako?”

“Know your enemy closer.” Simpleng tugon ko.

Sumandal ito sa upuan at prenteng humalukipkip.

“Napag utusan lang.” Pag amin nito na kina ngisi ko, “Pero bibisitahin naman talaga kita, napaaga lagi dahil sa mission.”

“And that is?”

Pinasok nito ang kanang kamay sa loob ng kanyang leather jacket. May inilabas itong manipis na papel at inilapag sa lamesa paharap sa akin.

Tinitigan ko ang larawan.

“Nakikita mo siya sa loob?”

Kumibit balikat ako.

“Napaka importanteng kliyente ’yan ng boss ko. Ilihitimong anak ni Congressman Madriaga.” Paliwanag nito.

Kilala ko ang mga Madriaga, isa lamang ito sa pamilya na kaaway ng aking namayapang ama at ang alam ko ay isa ito sa pinaka kurakot na politiko na nakaupo ngayon.

“May extraction na mangyayari.”

Napahugot ako nang malalim na paghinga at napasandal sa aking upuan. Tinitigan ko si Carla. Wala akong nakikitang biro sa kanyang mga mata.

“Habang pinagpa-planohan namin ang extraction, kailangan naming siguraduhin ang kaligtasan ng batang ’yan dito sa loob. Ikaw lang ang nakikita kong makakagawa nun.”

“Bakit ngayon lang? Kung matagal na siyang nandito sa loob bakit ngayon niyo lang naisipan na bantayan siya?”

“Ngayon lang namin nalaman ang tunay niyang pagkatao. At ayon sa aming source, may mga kalaba na gusto siyang patumbahin kaya dapat na maunahan naming siya ni Attorney Liu.”

“Liu? Wilfred Liu?”

Tumango si Carla.

“Tangina mo!” Susugurin ko sana siya nang mabilis itong napaatras.

May pumasok na gwardiya at tumutok ng baril sa akin. Sinabihan ito ni Carla na ayos lang kami at nagkapikunan lamang.

“Alam ba ni Aries na nagta-trabaho ka sa krminal na ’yun?” gigil ko na tanong.

Nagtitimpi lang ako na huwag siyang sugurin.

“Bakit kailangan niyang malaman?”

“Dahil magkaibigan kayo? Niligtas ka nung tao!”

“Eh nasa siya ngayon? Nakalimutan mo na bang umalis sila ng kanyang ama? Walang may alam kung nasaan sila. At isa pa, hindi mapapakain ng pagkakaibigan na ’yan ang pamilya ko.”

“Wala kang utang na loob talaga. Tinraidor mo na si Kapitan Jude tapos ngayon nag ta-trabaho ka sa taong may malaking parte sa muntikan nang pagkamatay ng kanyang anak.”

“Kung makapag salita ka parang hindi ikaw iyong sumuko sa pamangkin mo dun sa lola niya.”

“Pinagbabayaran ko na ang kasalanan kong ’yun. Para saan pa’t nandito ako?”

Nagtitigan kami ng matagal. Nagsukatan ng tingin. Hindi nagtagal ay bumuntong hininga si Carla at muling naupo. Ganun din ang ginawa ko.

“Nagpatayo ako ng sarili kong security agency at isa sa mga kliyente namin ang mga Liu. Handa siyang magbayad ng malaki para lamang sa trabahong ito. Malaking tulong ito para sa mga tauhan ko. May mga pamilya din sila na kailangang buhayin. Hindi ko ito ginagawa para lang sa sarili ko, Rick. Tumutulong din ako!”

“At anong mapapala ko dito?”

“Kalayaan. Kagaya ng sabi ko. At nangako rin si Attorney Liu na ibabalik niya sa’yo ang singkwenta porsyento ng ariarian na kinuha niya sa ama mo.”

Nag igting ang mga panga ko. Ang lakas ng loob ng matandang iyon. Pera ’yun ng ama ko. Dapat ako ang nakikinabang doon at hindi siya!

“At sino-sino ang magiging kalaban natin dito?”

“Politicians? Hindi ko alam. Pero kailangan nating protektahan ang bata.”

“Bakit? Matagal nang kumakalat ang issue na may anak sa labas si Madriaga at lahat na iyon ay lagi niyang dini-deny. Anong nagbago? Bakit gusto niyang makuha ’yung bata?”

“Walang sinabi sa akin si Attorney Liu. Lawyer-Client confidentiality.”

“Wala kayong mapapala sa akin.” Pinal kong sakot.

“Pero, Rick—”

“Ang tahimik na ng buhay ko dito. Ayokong madamay sa kagulohan ninyo.”

“Ikaw lang ang maaasahan ko sa trabahong ito, Ri—”

“Natutuwa ako na muli kang makita, Carla. Pero hindi para sa akin ang tabahong ito. Sabihin mo na lang sa boss mo na tanggap ko nang dito ako mamamatay.” Sabi ko sabay talikod kay Carla.

Kilala ko ang bata na nasa litrato. Tinatawag siyang Lester ng mga ibang preso. Kilala ko siya sa mukha dahil siya lang naman ang may disenteng ayos at pagmumukha sa loob. Malinis. Walang tattoo. Maputi. Makinis. Gwapong lalaki, matangos ang ilong, matangkad, medyo singkit ang mata, mapupula ang mga labi. Iyong tipong hinahabol ng mga hayok sa laman at deprived sa sex upang matikman lamang.

Dito sa presento, wala nang bakla o straight dito. Lahat nagtitikiman. Lahat may inaangking asawa. Swerte na lamang ang mga baklang nakapasok dahil may instant asawa na talaga.

Proteksiyon kapalit ng laman.

Iyan palagi ang sinasabi nila sa mga bagong dating na kanilang natitipuhan. May ilan pang nag aaway para lamang sa putahe na gusto nila. Pero ang totoo, o baka para sa akin lamang, hindi naman ganun kasama talaga sa loob. Hindi lahat nakakatakot. Hindi lahat na criminal dito ay papatayin ka kapag titignan mo sila sa kanilang mga mata. Ang sikreto lang talaga ay dapat alam mo kung paano makibagay. Kailangan mo ring ipakita sa kanila na hindi ka basta-basta nagpapaapi. Dahil kapag nakita nilang takot ka at mahina ay o-offeran ka agad nila ng “Kantot para sa proteksiyon”.

Pumasok ako sa canteen naming. Pasimple kong nilibot ang paningin sa paligid. Abala ang lahat sa pagkain at pag-uusap. May iilan na nag susubuan pa na naging normal na lamang sa paningin ng lahat.

Nakita ko si Lester. Nakatayo sa harapan ng mga pagkain. Sinuri ko ang paligid niya. Wala akong nakikita o napapansing tao na umaaligid sa kanya. Isa lang ang ibig sabihin nun. Wala pang threat sa buhay niya.

Pasimple akong lumapit sa kanya. Wala akong balak talaga na gawin ang pinapa-trabaho sa akin ni Carla. Gusto ko lang makilala yung bata at alamin kung kaya nitong protektahan ang sarili.

Dahan-dahan kong in-extend ang kanang braso ko upang abutin ang balikat niya at makuha ang kanyang atensiyon, ngunit bago pa man dumapo ang kamay ko sa damit niya ay may malaking kamay ang humawak sa pulo-pulsuhan ko. Malakas ang pagkakahawak nun sa akin.

Tinapunan ko ng tingin ang may ari ng kamay. Malaking lalaki. Ma-muscles. Matangkad. Kasing tangkad ko lang siguro. Siguro mas bata sa akin ng limang taon. Semi kalbo ang buhok. Iyong kamay niyang may hawak sa akin ay puno ng tattoo.

“Anong kailangan mo?”

Buo at malaki ang boses nito. Iyong kilay niya ay magkasalubong habang titig na titig sa akin. Para niya akong kinikilala.

Napatingin sa amin si Lester.

“Anong nangyayari, Isagani?” tanong nito habang nakatitig sa kamay naming ng lalaking tinawag nitong Isagani.

Tumingin ito sa akin. Nagtatanong ang mga mata. Hindi ko sila masisisi kung ganito ang tingin nila sa akin dahil ito ang unang beses na lumapit ako sa kanila.

“M-may nakita lang akong lamok.” Iyon na yata ang pinaka walang kuwentang palusot ang nagawa ko sa tanang buhay ko.

Ilang segundo pa akong kinilatis ni Isagani bago niya binitawan ang kamay ko. Napabuntong hininga ako. Hindi naman sa natatakot ako dun sa tao, ayaw ko lang talagang palakihin iyong issue at gumawa ng eksena.

Hinarap nito si Lester na hanggang leeg lang naming ang tangkad.

“Nakapili ka na ba ng pagkain mo?” tanong nito na para bang agad nitong nakalimutan na nasa paligid lang ako.

Pinakita ni Lester ang laman ng tray niya kay Isagani.

“May gusto ka bang idagdag?”

Para akong audience sa sinehan na nanunuod sa isang love team na nagpapakilig. Parang may sariling mundo ang dalawang ito.

Ngunit hindi ako kinikilig. Maling love team ang pinapanuod ko.

Nakikita ko naman sa mukha ni Isagani na wala siyang pagtingin sa kausap niya at ganun din si Lester. Bale sila iyong love team na walang chemistry.

Pasimple kong kinikilatis ang galaw ni Isagani. Mukhang hindi naman ito threat sa kaligtasan ng bata. Mukha ngang ito pa yata ang pumu-protekta dito eh. Mabuti nga iyon. Sa susunod na pumunta dito si Carla ay sasabihin ko sa kanya na may iba nang gumagawa ng pinapa-trabaho nila sa akin.

Kumuha ako ng tray at pasipol-sipol na namili ng kakainin ko. Naghahanap na ako ng aking mauupuan nang tawagin ako ni Lester. Lumapit ako sa kanilang dalawa at nakisalo sa kanilang lamesa.

“May kailangan ka ba sa akin?” diretsang tanong sa akin ni Lester.

“Anong ibig mong sabihin?” maang-maangan ko habang nilalantakan ang aking pagkain.

Pasimple kong tinignan si Isagani. Parang may sarili itong mundo na kumakain lamang. Wala siyang pakialam sa amin talaga.

“Para kasing may gusto kang sabihin sakin.”

“Jowa mo?” turo ko kay Isagani.

“Kaibigan ko.”

“Ngayon ko lang siya nakitang kasama ka.”

“Binabantayan mo ako?”

Nilunok ko ang nginunguya ko at seryosong tinitigan ang binate.

“Hmmm. Mga ilang araw pa lang. Matagal na kasi ’yung huli kong kantot at naisipan ko na baka puwedeng makipag deal sa’yo.”

Tangina. Mapapasubo pa yata ako sa ginagawa kong ’to. Hayop na Carla.

Ngumisi ito.

Tangina talaga. Mukhang nagustuhan nito ang sinabi ko.

“Puwede naman. Magkaibigan lang naman kami nitong si Isagani. Puwede namang pag—”

“Hindi. Huwag na.” Putol ko sa nangingilabot na sasabihin pa nito. “Pasensiya na pero hindi ako mahilig sa tatlohan eh.”

Pagsisinungaling ko. Hindi ko na mabilang kung ilang threesome na ang nasalihan ko dati.

Bago pa man makapag isip ng sasagutin si Lester ay tumayo na ako. Magalang akong nagpaalam sa kanya at kay Isagani na tinanguan lamang ako.

Pilit kong kinalimutan ang offer sa akin ni Carla. Ilang araw na ang lumipas at bumalik ako sa dating routine ko. Maligo, mag trabaho, kumain, magsimba, humiwalay sa mga nagkukumpula, umiwas sa gulo, aliwin ang sarili, maliligo, kakain at matutulog na naman. Nakakayamot sa totoo lang pero mas safe ito. Malayo ako sa gulo.

Iniwasan ko rin sina Lester at Isagani. May ilang beses na tinatawag ako ni Lester pero tinatanguan ko lamang siya at hindi na lumalapit. Tulad ko, napapansin ko ang lihim na pagmamasid ni Isagani sa paligid. Mukhang hindi lang ako ang nag iisang well trained sa combat dito. AFP o miyembro ng sindikato?

Gabi bago matulog ay nagsasalsal ako. Depende sa mood ko. Pero kapag ganitong umaabot sa selda ko ang malalakas na ungol at tunog ng mga katawan na nag iiyutan ay hindi ko mapigilan ang sarili ko na malibugan at sumabay sa halinghing nila. Hindi ako pala jakol dati pero wala akong magagawa. Wala akong ibang kasama dito sa selda ko. Ilang taon na ako dito pero ni minsan ay wala silang pinapasok dito. Hindi ko alam kung gusto ba nila akong mamatay sa kalungkutan o mamatay sa kakulangan sa kantot.

Nagsisimula nang magka kalyo ang palad ko dahil sa panay jakol ko. Itong selda ko ay nangangamoy nang tuyong tamod dahil walang kumu-kunsumo nun. Gusto ko mang maghanap ng partner ko dito eh wala naman akong nakikitang tipo ko. Okay naman sana talaga si Lester kaso masyado siyang malaki para sa akin. Gusto ko sa isang lalaki ay iyong patpatin at maliit ang katawan. Iyong hanggang dibdib ko lang ang tangkad para hindi ako mahirapang buhatin siya habang kinakantot sa ere. Iyon pa naman ang paborito kong sex position.

Iyong katulad ni Carla. Kung magkasama lang kami nun dito eh baka inasawa ko na ’yun. Pero ayaw ni Carla ng ganun. Ayaw niyang mamalagi sa isang lalaki dahil ayaw niyang maramdaman na parang kino-kontrol siya o tinitignan siya na parang pag mamay-ari ng isa. Lagi niyang sinasabi sa akin nun na para siya sa lahat ng lalaking nakakayanan ang kalibugan at trip niya sa buhay.

Mabuti nga siguro na wala siya dito. Gusto ko man ang pananaw niya sa buhay, pero sa tingin ko ay hindi iyon para sa akin. Gusto kong mag settle sa isang tao na komportable ako. Na alam kong ako lang ang nag iisa sa buhay niya. Gusto ko ’yung taong loyal. Iyong maalaga.

Kaso wala talaga. Parang imposible naman sigurong mag settle dito sa loob ng kulungan.

Isang gabi, nagising ako dahil sa sobrang init sa loob ng presinto. Pawis na pawis ako at hindi ako mapakali sa aking hinihigaan. Tinawag ko ang gwardiya at tinanong kung puwede akong maligo.

Hindi naman ganun ka-strikto talaga ang kulungan dito sa Santa Carmen. Maraming rules pero inuuna pa rin nila ang kapakanan ng mga nakakulong dito. Pati mga pagkain dito ay hindi ganun kasama katulad ng mga napapanuod sa telebisyon. Pero kilala din naman kasi ang kulungan na ito bilang kulungan ng mga mayayaman.

Hinatid ako ng gwardiya sa shower room. Binati ko iyong gwardiya na nagbabantay doon. Napatingin ako sa entrance nang biglang may ungol na lumabas.

Natawa iyong gwardiya.

“Nagkakantutan yata iyong huling dalawang pumasok.” Komento nito.

Maingat akong pumasok. Ayaw kong istorbuhin ang mga lalaking nagro-romansahan at ayaw ko rin silang bigyan ng ideya na nandito ako ngayon para sumali sa katuwaan nila. Ganumpaman, gusto ko ring malaman kung sino ang nagkakantutan dito.

Mahina akong naglakad. Siniguro kong walang maririnig na yabag ang mga tao na nasa loob ng isang cubicle. Sumilip ako sa nakalihis na shower curtain na gawa sa may kakapalan na plastic.

Agad kong nakilala ang dalawa.

Nakatayo si Isagani habang nakaluhod naman sa kanyang harapan si Lester. Parehas na hubad at basa ang katawan dahil sa tubig na galing sa shower head.

“Gusto mo ng burat?” malibog na tanong ni Isagani sa bata habang sinasampal-sampal ito ng matigas niyang burat.

Tumango-tango ang bata na parang asong binibigyan ng paboritong snacks, “Ipasubo mo sa akin ang burat mo.”

“Ipapasubo ko lang ’to kung magpapakantot ka sa akin. Magpapakantot ka ba sa akin?”

Muling tumango si Lester.

“Sabihin mong bakla. Sabihin mong nababakla ka sa burat ko.”

“Nababakla ako sa burat mo.”

Ngumisi si Isagani. Hindi masukat ang libog sa mga mata nito.

“Isubo mo na ang burat ko, bakla. Aaaaah!”

Napatingala ito nang sinubo ni Lester ang burat nito. Hindi ko naiwasan na hindi malibugan lalo nan ang sinimulang higupin at sipsipin ni Lester ang pinakaulo ng burat ni Isagani.

Sa paraan ng pagtsupa nito ay masasabi kong hasang hasa na ito sa ginagawa. Ilang burat na kaya ang na-tsupa nito sa kulungan na ito?

“Sige. Sipsipin mo ang burat ko. Ooooh. Ayan. Isubo mo ng buo, bata!”

Hinawakan ni Isagani ang ulo ni Lester at inalalayan niya itong umurong-sulong sa burat niya. Kita ko kung paano naglalabas-pasok ang burat ni Isagani sa bibig ni Lester. Namamasa na ito ng malapot ng laway. Tumitirik ang mga mat ani Isagani.

“Aaaaaah! Putaaaa!” sigaw niya nang nagawang isubo ng buo ni Lester ang kanyang burat.

Tumama ang makapal niyang bulbol sa mukha ni Lester. Hindi niya iyon pinaluwa sa bata. Sa halip ay hinawakan niya ng mahigpit ang ulo nito at tsaka kinantot ng sobrang bilis. Rinig na rinig ko ang pagtama ng burat niya sa pinakailalim ng lalamunan ng katalik.

Tangina. Ang sarap pakinggan. Nami-miss ko ang pakiramdam na umiyot ng lalamunan. Iyong mabilaukan ang katalik ko dahil sa haba at taba ng aking burat.

Ilang beses na pina deepthroat ni Isagani ang burat niya kay Lester. Hinuhugot lamang niya ang kanyang laman kapag nararamdaman niyang nahihirapan nang huminga ang sumusubo sa kanya. Tuwang-tuwa naman si Lester. Malandi itong ngumingiti sa mas nakatatandang lalaki habang pinapakita dito ang pangunang katas na nakolekta mula sa burat na sinusubo.

“Ang libog mo, Lester! Akala ko hindi ka talaga magpapatira sa akin. Akala ko si Rick lang gusto mong tumira sa’yo.”

Putangina. Ako pala talaga ang trip ng baklang barako na ’to.

“Ngayon lang ’to kaya sulitim mo na habang libog na libog pa ako.”

“Tuwad!” matigas n autos ni Isagani dito na agad na sinunod ng bakla.

Humawak ito sa handle bar at tumuwad. Lumapit sa kanya si Isagani at nilamas ang matambok at maputi niyang puwet.

Napahawak ako sa sarili kong katigasan. Hindi ko maalis ang tingin sa makinis na puwet ni Lester. At nang buklatin ni Isagani ang puwet nito ay napasinghap ako nang makita ang namumula at masikip na butas na nandun.

Puta! Ang sarap pasakan ng burat. Kelan ba iyong huling beses na nakatarak ang burat ko sa isang butas? Parang gusto kong tumira ngayon. Gusto kong muling maramdaman na may mainit na laman na sumasakal sa naninigas kong burat.

Puwede ba akong sumali sa kanila?

Hindi. Kapag ginawa ko ’yun ay tuluyan na akong magiging parte sa posibleng gulo na mangyayari. Ayoko na ng gulo.

“Sisiguraduhin kong pagkatapos nito ay hahanap-hanapin mo ako ang galing ko.”

Pumaluhod si Isagani. Pinantay niya ang kanyang mukha sa puwet ni Lester.

Sinalsal ko ang burat ko. Kakainin niya ang bata. Tangina. Buburutsahin niya ang masikip na butas nito.

At hindi nga ako nagkamali. Inilabas ni Isagani ang dila niya at pinasada iyon sa kumikibot na butas ni Lester. Agad na napaliyad ang katawan ni Lester.

“Ooooooh! Isagani!” masarap na tawag nito sa pangalan ng katalik.

Hinigpitan ko ang pagkakasakal sa burat ko. Titig na titig ako sa sarap na sarap na reaksiyon ng mukha ni Lester. Kung ako ang gumagawa nun sa kanya ay baka hindi titigil kakatirik ang kanyang mga mata. Rinig na rinig ang dila ni Isagani na kumukuskos sa namamasa nang butas ni Lester.

Halos limang minuto rin niyang kinain si Lester bago siya tumayo. Tinutok niya ang malaking ulo ng kanyang matabang burat sa butas ni Lester at dahan-dahan iyong pinasok. Napaawang ang labi ko nang makita ko kung paano kainin ng butas ng bata ang malaking ulo ng kaniig.

“Oooooh!”

Hinugot ni Isagani ang burat niya. Tapos muli na namang pinasok. Hanggang ulo lang talaga tapos muli na naman niyang huhugutin. Halos mabaliw si Lester. Hindi niya alam kung saan ibabaling ang ulo. Nilalaro siya ng katalik. Pinapasabik.

At sa hindi inaasahang pagkakataon ay bigla na lamang inilibing ng buo ni Isagani ang burat niya. Nanlaki ang mga mat ani Lester. Bago pa man siya makasigaw sa sobrang gulat ay inunahan nang takpan ni Isagani ang bibig niya.

Sunod-sunod ang ginawang malalakas at mabibilis na kantot ni Isagana sab utas ni Lester. Napupuno ang kwarto ng malalakas na sampukan ng kanilang katawan.

“Masarap ba? Sabihin mo! Masarap ba akong kumantot?” gigil na gigil na tanong ni Isagani habang tinatakpan pa rin ng kanyang kamay ang bunganga ni Lester.

Tumango si Lester. Kita sa namumungay na mga mata nito na nag e-enjoy ito sa nangyayari. At biglang tugon ay sinalubong nito ang malalakas na pagkasta ni Isagani.

Putanginang bakla ito! Sobrang libog. Mas lalong lumakas ang tunog ng katawan nila. Tumatalbog ang pang upo niya sa puson ni Isagani.

Tangina. Siguradong baon na baon ang burat ni Isagani sa butas ng batang ito. Mas lalo akong nalibugan. Binilisan ko ang pagsalsal sa aking burat. Hindi ko maalis ang paningin sa magkasugpon na laman ng dalawa.

“Tatamuran na kita!” biglag wika ni Isagani.

Hinawakan ni Lester ang titi niya at sinalsal iyon habang patuloy si Isagani sa pag bayo sab utas niya.

“Heto naaaa! Putaaaa! Aaaaaah!” ilang kantot pa ang ginawa ni Isagani bago niya ibinaon ng husto ang burat sa huling baon niya.

Nanigas ang binti nito at nakapakit ito ng husto sa katawan ni Lester.

“Uggggh!” namumula ang katawan nito.

Maya-maya pa ay si Lester naman ang malakas na umungol at nangisay ang katawan. Napalitan ng mabibigat na paghinga ang masasarap na ungol kanina. Ang amoy ng kanilang mga tamod ay naghalo sa amoy ng sabon at chlorine ng shower room.

Dahan-dahan akong tumalikod at pumasok sa isang cubicle. Hinintay ko munang makalabas sila bago ko pinaandar ang shower at hinayaan na palamigin ng tubig ang katawan kong nag iinit sa libog.

Dahil hindi ako nakapag palabas kagabi ay nagising ako na masakit ang puson at tirik na tirik ang ari. Gusto ko sanang mag jakol pero kinailangan ko nang bumangon para gawin ang routine. Naligo na lang ako ulit, kumain ng agahan tapos ay ginawa ang trabaho na nakaatas sa akin. Pagkatapos ng pananghalian ay dumiretso ako sa aking selda na hindi ko naman ginagawa.

Kapag ganito kasing tanghali ay sobrang init sa mga selda naming kaya naman ay hinahayaan kami ng mga gwardiya na matulog sa canteen o hindi kaya sa recreational area. Sa chapel ako nakatambay at nagpapahinga kapag tanghali kaso gusto kong mag jakol. Ayaw kong madagdagan ang kasalanan ko kapag sa loob ng chapel ako magpapalabas ng tamod ko.

Nahiga ako sa aking kama. Kinuha ko ang nag iisang adult magazine sa ilalim ng aking manipis na foam at naghanap ng Magandang page. Hindi na ako nahirapan na patigasan pa ang burat ko. Pagkakita ko sa puke ng babaeng nakabukaka sa magazine ay agad na nanuyo ang aking lalamunan. Pinasok ko ang kamay ko sa loob ng aking jogging pants at sinimulang salsalin ang nangangalit kong burat. Hindi pa ako nakontento. Binaba ko ng konte ang suot ko at inilabas ang mataba kong laman.

Titig na titig ako sa larawan at ini-imagine na kinakantot ko ang mala rosas na puke ng americanang babae sa magazine habang pabilis na pabilis ang pagsalsal ko sa aking burat.

Nararamdaman ko nang lalabasan na ako.

“Tangina! Nagsasalsal ka naman!”

Napalingon ako sa gwardiya na bagong dating. Hindi ko tinigil ang ginagawa ko. Binaba ko ng konte ang magazine upang hindi makita ng gwardiya ang burat ko habang patuloy pa rin ako sa aking pagsalsal.

“Lalabasan na ako, chief. Sandali. Malapit na ’to!” Usal ko.

“Bilisan mo diyan. May ipapakilala ako sa’yo.”

“Oo. Heto naaaa! Aaaaaaah!” nanigas ang mga daliri sa paa ko kasabay ang sunod-sunod na pagtalsik ng tamod ko sa aking damit.

Nakailang bulwak din ako bago ko tiniklop ang magazine at ipasok ang burat ko sa loob ng aking salawal. Hindi ko na inabala ang sarili na linisin ang tamod sa damit ko at ang mga nakakalat sa aking palad.

Nag salubong ang kilay ko nang may pinapasok ang guard sa selda ko. Umangat ito ng tingin. Napaatras ako at nag salubong ang mga kilay ko nang makita ko ang napakalawak na ngiti nito sa mukha na para bang nasa loob siya ng palaruan sa mall at hind isa kulungan.

“Hello, roommate!” bigla nitong hinablot ang kamay ko na may maraming tamod at nakipag kamay sa akin.

May tamod na rin ang kamay niya nang bitiwan niya ako. Nilapit niya iyon sa kanyang ilong. Inamoy at tsaka biglang dinilaan. Sinimot pa talaga.

Putangina! Baliw yata itong batang ’to!

Rehas 2

Rick

Hindi ako sigurado kung criminal ba talaga itong batang pinasok nila sa aking selda o artista, modelo, o politiko. Lahat na lang ng mga tao na nasasalubong naming ay binabati nito at kinukumusta na parang nangangampanya sa isang movie o sa darating na eleksiyon. Hindi pa siguro nito tuluyang matanggap na nasa loob na ito ng presihon ngayon at mga criminal ang kasama nito.

May mga iilan na halang ang mga kaluluwa; mamamatay tao, at mga rapist. May iilan naman na napasok sa pagnanakaw at sa arson. Ang selda ay parang isang napakalaking paaralan talaga na nahahati sa iba’t ibang section. Naka depende sa uri ng mga krimen na nagawa nila. May mga bumubuo ng grupo na parang isang school organization; may president at mga taga sunod. May grupo ng mga maaangas, grupo ng mga bakla, grupo ng mga gwapo, grupo ng mga nerd. Ang pinaka paborito ko ay iyong grupo na parang walang pakialam sa paligid. Chill-chill lang. Ganumpaman, hindi mo pa rin dapat iwala sa isipan mo na mga criminal pa rin ito.

“Hello, chief! Magandang umaga sa’yo.” Sumaludo pa talaga ito sa gwardiya nang lumabas kami sa aming selda para kumain ng almusal.

Ilang araw ko na itong cellmate. Binigyan nga ako nang hinihiling ko na cellmate pero iyong maingay naman. Kahit na pinapakita ko dito na hindi ako interesado sa mga kuwento niya ay panay salita pa rin ito. Hindi tumitigil. Kahit anu-ano na lang ang kinukuwento niya sa akin na hindi ko naman pinagtutuunan ng pansin talaga. Bwesit na bwesit ako tuwing gabi dahil ayaw nitong tumigil. Ayaw nitong magpatulog.

“Huy, sandali!” humabol ito sa akin.

Hindi pa pala naming pinakilala ang sarili sa isa’t isa. Hindi naman sa sinadya naming. Parang wala lang talaga sa amin na hindi naming kilala ang isa’t isa.

Binati na naman nito ang mga preso. Napapaikot na lamang ako sa mga mata ko dahil ramdam na ramdam talaga nito ang pagiging feeling artista. Pati ang mga nag se-serve ng pagkain ay kilala na niya sa pangalan.

Dumistansiya ako ng konte sa kanya. Ayokong madamay kapag dumating iyong panahon na pag initan ito ng ibang preso dahil sa pagiging komportable nito. Mukhang hindi nito napapansin ang maiinit na tingin na binabato ng ibang preso dito.

Kung tingin iyon ng may pagkamuhi o tingin ng may pagnanasa dito ay hindi ko na alam.

Nakita ko sina Lester at Isagani sa lamesa malapit sa food counter. Pinagmamasdan ni Lester ang bata na nasa likod ko habang si Isagani naming ay tahimik lang na sumusubo ng pagkain. Hindi ko na muling nakausap ang dalawang ’to. Minsan tinatawag ako ni Lester at pinapalapit sa kanila pero gumagawa ako ng rason para makaiwas. Wala naman akong problema sa kanila, umiiwas lang talaga ako sa gulo.

Bago pa man huminto ang kasama ko sa upuan nina Lester at maagap ko itong hinawakan sa maliit nitong palapulsuhan at hinila papunta sa mga pagkain.

“Aray naman!” reklamo nito nang bitawan ko.

Hindi naman masakit ang pagkakakapit ko sa kamay nito, sadyang nag iinarte lang talaga ito.

“Ba’t ka ba nanghihila?”

“Lumalamig na ’yung pagkain.” Palusot ko.

Hindi na ito nagsalita pa pero nakita ko sa gilid ng aking mata na ginagaya nito ang sinabi ko. Psh. Parang bata.

Pinauna ko itong mamili ng pagkain. Kahit hindi naman kami kaibigan o magkakilala, dahil sa ilang araw na itong sunud nang sunod sa akin, nasanay na ako na lagi itong kasabay sa pagkain. Parang naging routine na naming.

Pagkaharap ko ay nawala na siya sa kanyang kinatatayuan. Nagmamadali kong tinakbo ang distansiya namin bago pa nito marating ang table nina Lester. Mabuti na lamang at naabutan ko ang manggas ng kanyang damit. Mahigpit ko iyong hinawakan at muli na naman siyang hinila papunta sa ibang bakanteng lamesa.

“Aray! Ano na naman ba?” irritable nitong tanong.

Naupo ako. Minuwestra ko ang aking kamay. Pinapaupo ko siya. Hindi ito gumalaw. Nanglalaban pa ang mga mata nito. Pinanlakihan ko siya ng mga mata.

“Opo!”

Parang tuta na agad nitong inilabas ang pintuan at naupo. Lihim akong natawa sa nasaksihan. Parang bata ito.

“Bakit ba kating-kati ka na maupo doon?” tanong ko habang kumakain.

“Tinatawag ako nung lalaki eh. Yung mukhang mabait.”

Tukoy nito kay Lester. Mukhang sanggano si Isagani na may sariling mundo kaya Malabo na ito ang tinutukoynito.

“Hindi mo kilala ’yung mga taong ’yon.”

Umirap ito, “Kaya nga lalapitan at kakausapin para makilala. Tinuruan ka ba ng mga magulang mo kung paano makisama?”

“Mga criminal ang mga tao dito.”

“Wow! Ang judgmental mo naman. Hindi naman lahat na nakakulong ay may sala. Para namang hindi mo alam ang bulok na justice system ng bansang ito. Iyong mga totoong walang sala ay nakukulong dahil nababayaran ng mga demonyong mayayaman ang mga mukhang pera na mga abogado.” Mahaba nitong litanya na para bang alam na alam nito ang totoong nangyayari sa likod ng politika.

“Lahat naman dito sinasabi na inosente sila. Na napagbintangan lang. Ano ba ang kaso mo?” Ito ang unang beses na tinanong ko ’yun sa kanya.

Inis nitong inilapag ang mga hawak na kubyertos sa lamesa na naglikha ng malakas na tunog. Nagtinginan saglit sa amin ang mga nasa loob ng canteen.

“Tangina naman. Gabi-gabi ko na ’yang sinasabi sa’yo pero hindi ka pala nakikinig?”

Kumibit balikat lang ako.

Bumuntang hininga muna ito bago muling naupo.

“Alam mo man lang ba ang pangalan ko?”

Tingnan ko siya. Nagtama ang mga paningin naming. Kulay light brown ang mga mata nito na may pagka singkit. Malayo ang espasyo sa pagitan naming pero parang hinihila ako ng magaganda niyang mga mata. Nagsalubong ang mga kilay ko. Parang minsan ko nang nakita ang mga matang iyon.

“Hindi mo naalala?” di makapaniwalang usal nito.

“Baka nakatulog ako.” Palusot ko.

Nalaglag ang panga nito, “Ang ganda naman ng rason mo, Katanggap-tanggap.” Pumalakpak pa ito.

Pinagpatuloy ko lang ang pagkain. Hindi ko na pinansin ang kabaliwan nito.

“Yuuki ang pangalan ko,” sabi nito, “Hindi ako hapon pero dating japayoki yata ang nanay ko, naadik sa titi ng hapon kaya Yuuki ang pinangalan sa akin.”

Para akong nakikinig sa kuwento ng isang batang maraming issues sa pamilya. Pero sino ba naman ako para husgahan siya? Kuwento niya naman ’yan.

“Bakit ka nga nandito?” ulit ko sa aking tanong.

“Pinatay ko ’yung boss ko.”

Wala akong narinig na pagsisisi sa boses nito. Diretso ang pagkakasabi. Hindi nautal. Parang na-justify na niya sa sarili ang kanyang nagawa.

“Hinintay ko talagang mag nineteen na ako para siguradong makukulong ako at makatakas sa mga walang hiyang feeling sindikato na grupong iyon. Ngayon ay malaya na ako.”

“Kailangan ko bang ipaalala sa’yo na nasa kulungan ka ngayon? Hindi ito ang kalayaan na sinasabi mo. Baka nga wala lang sa katiting ng boss mo ang mga bituka ng mga nandito eh. Hindi mo ba naisip ’yun?”

“Kaya nga kinakaibigan ko sila para hindi nila ako sasaktan. Tropa-tropa lang ba.”

Napailing na lamang ako. Parang walang saysay ang mga sinasabi ko dito.

“Parang negosyo ang kalakaran dito. Dapat may return of investment, hindi puwedeng hihingi ka ng kaligtasan na walang kapalit.”

“Tulad ng pera? May halaga pa ba ang pera dito?”

“Serbisyo. Mag seserbisyo ka sa taong handa kang iligtas.”

“Marunong akong maglaba! Marunong din akong maghilot. Tingin ko naman ay makaka survive ako dito.”

Hindi ko naiwasang matawa sa mga sinasabi nito. Nagawa nitong pumatay pero wala naman itong ibang alam sa mga bagay-bagay.

“Tingin mo iyan ang dahilan kung bakit ako tinawag nung lalaki kanina? Tingin mo hihingiin niya ang serbisyo ko?”

“Kantot ang serbisyo na tinutukoy ko.”

Natigilan ito. Biglang nawala ang kulay sa mukha.

“Likas na sa mga lalaki ang pagiging malibog. Siguro naman naiintindihan mo ang mga sinasabi ko? Ang mga lalaki na nandito, hindi ’yan sila makaka survive ng ilang buwan na walang kantot kaya kahit kapwa lalaki ay pinapatos nila. Tinatarget nila iyong mga preso na sa tingin nila ay mahina at kailangan ng kanilang proteksiyon. Aasawahin nila. Hindi mo ba naririnig ang mga ungol sa tuwing madaling araw? Parang mga asong hayok na hayok sa kantot.”

Natawa na lamang ako nang hindi na ito kumibo. Nanatili itong nakatanaw sa malayo na namumutla. Hinayaan ko na lamang ito at pinagpatuloy ang aking pagkain.

Patapos na ako nang biglang may guard na lumapit sa akin.

“May bisita ka, Rick.” Sabi nito.

Tumango ako. Magpapaalam sana ako kay Yuuki nang naunahan ako nitong tumayo.

“Saan ka pupunta?” tanong ko.

“Kung magpapakantot man ako kapalit ng proteksyon doon na ako sa gwapo.” Sabi nito sabay turo sa lamesa nina Lester.

Hindi na ako nakapag react nang maglakad ito palayo sa lamesa naming.

“Huy!”

Putanginang batang ’to.

Nangunot ang noo ko nang makita ko si General Manabat na nakaupo sa visitor’s area. Naka civilian ito, mamahalin ang brand ng mga suot nito, pati relos nito ay kumikinang na ginto. Mukhang sumang-ayon ang panahon dito. Nadagdagan na ba ang sahod ng mga sundalo?

Napatayo ito nang makalapit ako sa kanya. Sumaludo ako at hinintay siyang muling umupo bago ako naupo sa tapat nito.

“Kumusta ka na?”

“Ayos lang, General. May problem aba?” ito ang unang beses na bumisita ito sa akin kaya hindi ko maiwasan na isipin na may dala itong masamang balita sa akin.

“Tagahatid ng problema na lang ba ang tingin mo sa akin?”

Natawa ako sa sarkastikong banat nito.

“Hindi naman sa ganun, General. Ngayon lang po kasi kayo nakabisita pagkatapos ng apat na taon.”

Natahimik ito. Biglang nag iba ang atmospera.

“Pasensiya ka na. Ang daming nangyari kasi sa kampo kaya naging busy. Ilang taon pa ang ise-serve mo?”

“Hindi ko alam. Hindi ko na binibilang. Walo? Hindi ko na talaga maalala.”

Mas mabuti na ’yun kesa sa bitay.

“Gusto mo bang mapadali ang pagkalaya mo dito?” alam ko na kung ano ang susunod sa sinabi nito, “May misyon ako para sa’yo.”

Hindi ako umimik. Pinalapit ako ni general sa kanya.

“Balita ko may bumisita sa’yo na babae nitong nakaraan?”

Nangunot ang noo ko. Wala akong maalala na may bumisita sa akin bukod kay Carla. Aaah. Sabagay, mukhang babae na nga ’yun.

“Stephanie daw ang panagalan?”

Pinigilan kong matawa. Tangina. Naging maganda lang ginawa nang Stephanie ang pangalan.

“Aaah. Dating ex ko, boss. Nangamusta lang.” Hindi ko alam pero sinigaw ng utak ko dapat akong mag sinungaling.

“I received a tip na may gagawin na extraction,” may kinuha ito sa bulsa at inilagay sa lamesa.

Hindi na ako nagulat nang makita ko ang larawan ni Lester.

“Anak ni Congressman Madriaga. Hindi ko alam kung kailan siya ilalabas pero may tao na silang kinuha sa loob para tumulong. May alam ka ba dito?”

Mabilis akong umiling. Bukod sa akin ay wala akong ibang nakikita na sinasamahan ni Lester maliban kay Isagani.

“Anong gusto niyong gawin ko?”

“Mag imbistiga ka. Alamin mo ang lahat na puwede mong malaman tungkol sa extraction para malaman naming kung ano ang puwede naming gawin.”

“Bakit? Anong meron dun sa bata?”

“He has something valuable na hindi dapat mapunta sa mga kamay ni Madriaga. Kapag nangyari ’yun ay malaking eskandalo ang lalabas.”

Napailing ako, “Pasensiya na, General, pero ayokong makialam sa problemang ito,” base sa sinabi nito ay sobrang laki ng problema na haharapin ko kung magiging perte pa ako sa kaganapan na ito. “Bakit hindi sina boss Jude ang ipa-trabaho mo?”

Biglang nalungkot ang mga mat anito, “Pagkatapos nung nangyari sa anak niyang si Aries ay nag retire na ito. Na-destino si Jestonie sa Luzon habang on-leave naman si Alejandro dahil sa paghahanap sa kanyang asawa. Wala akong ibang puwedeng pagkatiwalaan ngayon maliban sa’yo.”

“Hindi ko alam kung ano ang magagawa ko. Ayokong masangkot sa gulong ito.”

“Gawin mo para sa bayan natin, Rick. Kailangan ka ng mga kapatid mo sa AFP.”

Napabuntong hininga ako. Aaminin ko. Mahal na mahal ko ang trabaho ko. Nagkaroon ako ng pamilya sa pagpasok ko sa military. Nagkaroon ako ng purpose bukod sa pagiging anak ng isang kinikilalang mayor. Masaya ako kapag nakakatulong ako sa mga civilian sa pamamagitan ng pag protekta sa kanilang buhay at ariarian. Nirerespeto ko ang mga kapatid ko sa uniporme lalo na ang mga naging kasamahan ko sa pamumuno ni Captain Jude.

“Pag-iisipan ko, boss.” Napangiti ito.

“Ipapadala ko dito ang mga data na kailangan mong malaman tungkol sa kaso. Huwag kang mag alala, papalayain ka namin sa oras na makuha mo ang mga detalye na hinihingi naming.”

“Hindi ko maipapangako na magagawa ko ang pinapagawa ninyo sa akin. Susubukan kong alamin ang lahat na puwede kong malaman.”

Nag usap pa kami sandali ni General Manabat tungkol sa mga naging kasamahan ko bago ito nagpaalam dahil may meeting pa raw ito na pupuntahan. Pagkabukas ng pinto ay nakita ko na may limang armadong lalaki na sumunod dito sa palabas.

Kailan pa nagkaroon ng body guard ito? May banta ba sa buhay nito? Nakuyom ko ang aking kamao. Pagkatapos ng apat na taong pananahimik ko, bigla na lamang magbabago iyon sa pagdating ni Lester sa kulungang ito.

Nung hapong iyon ay dumating ang mga papeles na pinadala ni General Manabat para sa akin. Palihim iyon na inabot sa akin ng isang jail guard sa selda ko habang nag iisa lamang ako.

Laman ng folder ang data ng buhay ni Lester Patrick Coligado, ang ilihitimong anak ni Congressman ni Romel Madriaga. Biente dos anyos at gumraduate ng commerce bilang suma cum laude. Nagtrabaho ito sa Customs ng isang taon bago nag resign upang magtayo ng sariling negosyo kasama ang partner nito. Isang cyber security company, pinakauna sa bansa kaya mabilis na nakilala at nagpayaman sa kanila. Naging self-made millionaire sa pinakamabilis na panahon. Ngunit nagkaroon ng problema, biglang pinatay ang partner nito na si Michael Preno. Lahat na ebidensiya ay tumuro kay Lester kaya ito naka kulong ngayon. Maraming gustong bilhin ang kompanya ngunit hindi pumapayag si Lester. Mas minabuti nitong isara ang kompanya. Naglabas ng milyon-milyon upang bayaran ang mga cliente sa damages at ilang daang empleyado nito.

“Gising ka pa ba?”

Naputol ang pagbabasa ko nang marinig ko ang pabulong na boses ng ka-cellmate ko.

Si Yuuki.

Pinatay ko ang ginagamit kong flashlight at mabilis na tinago ang binabasang folder sa ilalim ng manipis kong kutson.

“Nagjajakol ka ba?” tukoy nito sa pag uga ng aming double deck na kama nag awa sa steel.

“Bakit? Magjakol ka rin siya.”

“Hindi ako nagjajakol.”

Napakahirap paniwalaan ang sinabi niya dahil sa edad niya. Ako nga eh onse pa lang nagjajakol na eh.

“Ano lang ginagawa mo?” pagsakay ko sa sinasabi nito.

“Nag fi-finger!”

Hindi ko napigilan ang matawa sa tugon nito. Sobrang lakas nung tawa ko na may sumaway sa akin. Kung makasaway, wala nga silang naririnig sa akin kahit sobrang ingay ng mga ungol nila habang nagkakantutan eh.

“Tangina. Bakla ka ba talaga?”

“Bakla lang ba ang puwedeng mag finger? Masarap kayang kalikutin ang sarili mong butas, lalo na kapag naaabot mo ang prostrate mo. Aah. Titirik talaga ang mga mata mo sa sarap. Hindi mo ba nasubukan ’yun?”

“Puta! Hindi ako bakla.”

“Pero nakakantot ka na ng bakla?”

Natameme ako.

“Aha! Sabi ko na nga ba eh. Sa itsura mo pa lang alam kong namamakla ka na,” malutong itong tumawa. Tuwang-tuwa talaga. “Magkano singil mo? One hundred fifty? Singkwenta? One hundred? O baka naman libre?”

“Bakit? Ano ba ang itsura ko?”

“Ikaw iyong gwapo na may malaking katawan pero tamad,” unang description pa lamang nito sa akin ay napangisi na ako, “Iyong tipong walang trabaho at tambay lang sa kanto. Kapag gusto mong manigarilyo o uminom ay maghahanap ka ng baklang interesadong chupain ka kapalit ng bisyo mo.”

“Ang dami mong alam ah. Ikaw siguro ang bakla sa kinukuwento mo. Type mo ako?” biro ko dito.

“Gwapo ka naman talaga tas malaki ang katawan. Na-check mo ang lahat na mga iyan, pero malaki ka ba?”

“Gusto mo lang yata makita itong akin eh,” natatawa kong sabi. Ewan ko ba pero naaaliw ako sa usapan naming, “Ipapakita ko naman sa’yo kung magsasabi ka lang.”

“Ewan ko sa’yo,” bakas ang inis sa boses nito. “Matutulog na nga ako.”

Tumahimik na nga ito. May ngiti pa rin sa aking labi na inayos ko ang aking pagkakahiga. Napatitig ako sa kisame. Hindi ko na maalala kung kelan iyong huling totoo kong tawa.

“Psssst!”

Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses.

“Putangina!” sambit ko nang makita ko ang mukha ni Yuuki na biglang lumitaw sa bandang ulo ko. Malapit ko pa itong nasuntok sa gulat ko.

Pinasingkit pa nito lalo ang dating singkit na mata kaya nagmukha talaga itong multo. Dumagdag pa ang natural na pagkaputi ng balat nito.

“Akala ko ba matutulog ka na?” asik ko habang hinihilot ang dibdib ko na halos pumutok na sa lakas ng kabog nun.

“Hindi ako makatulog. Puwede bang tumabi ako sa’yo?”

“Ha? Hindi tayo kakasya dito.”

“Puwede naman akong pumatong sa’yo o kung gusto mo ikaw ’yung pumatong sa akin.” Tumaas-taas pa ang kilay nito na parnag nanghihikayat.

“Hindi kita nakita buong araw. Anong ginawa mo?” pang iiba ko sa usapan.

Tumagilid ako para maharap ko ito.

“Hinahanap mo ako?” lumiwanag ang mukha nito.

Ewan ko ba kung bakit pero hindi ko maiwasan na hindi ito hanapin kanina. Siguro nasanay na ako na palaging naririnig ang boses nito ang nararamdaman ang kanyang presensiya kahit saan ako mapunta. Ito rin siguro ang rason kung bakit kinakausap ko siya ngayon nang matagal.

Tuluyan na nga siguro nitong na-invade ang aking sistema.

“Usog. Nangangalay na ako kakatingkayad dito.” Umusog nga ako.

Ano ba ang nakain ko at nagiging sunod-sunuran ako dito ngayon?

Mabilis nitong inakyat ang aking kama at nahiga sa aking tabi. Parehas kaming nakatagilid. Nakaharap ako ngayon sa kanyang likod. Nakikita ko ang batok nitong maputi na tinutubuan ng maninipis na buhok.

“Naghanap ako ng asawa,” humagalpak ako nang tawa. May sumuway na naman sa akin.

Tangina. Mamamatay yata ako sa tawa dahil sa kabaliwan nito.

“Tawang-tawang eh ikaw nga itong nagsabi sa akin na maghanap ako ng asawa na mag po-protekta sa akin. So naghanap ako buong araw.”

“Tapos?” panghihikayat ko sa kanya na ipagpatuloy ang pagkukuwento.

“Ayun. Marami namang interesado sakin kaso may mga asawa na sila. Ayaw ko namang maging kabit ano. Okay sa akin iyong dalawa ang lalaki ko, pero iyong dalawa kaming bakla para sa isang lalaki ay hindi na puwede ’yun.”

“Inamin mo na rin na bakla ka.”

“Joke ko lang iyong may bakla na part,” palusot nito na tinawanan ko lang, “Pero hindi ako madaling sumuko kaya tinanong ko si Lester kung may kilala siyang single pa dito, kilala mo naman iyong Lester diba? Iyong gwapo na laking tumatawag sa akin satu—”

“Oo. Kilala ko si Lester.” Sabi ko dahil mukhang wala itong planong ipagpatuloy ang kuwento hanggang sa hindi ko makilala kung sino ang sinasabi nito.

“Oh. Okay. Tinanong ko siya kung may kilala siyang single dito. At akalain mo ’yun, sobrang swerte ko dahil roommate ko lang pala iyong sinasabi niyang single.”

Bigla itong humarap sa akin. Bumalanghit ako nang tawa nang makita ko kung paano nito kinurap-kurap ang mga mat ana parang nagpapa beautiful eyes.

“Putangina! Magpatulog naman kayo!” Sigaw nung nasa kabilang selda.

“Putangina mo rin!” Ganti ko na tinawanan ng aking katabi.

“Willing akong maging asawa mo.” Biglang sumeryoso ang mukha nito.

“Hindi mo alam kung ano ang sinasabi mo.”

“Hindi mo ako type?”

“Matulog ka na nga. Ang ingay mo.”

“Ayaw mo sa maingay? Paano ’yun kung kumakantot ka? Gusto mo iyong walang imik? Iyong nakadilat lang habang binabayo mo? Para ka namang kumakantot ng patay nun.”

“Matulog ka na.” Pananaboy ko dito.

“Bibigyan kitang free trial.”

“Ano?”

“Chuchupain kita. Kapag hindi mo nagustuhan puwede mo na akong huwag pansinin habang buhay. Pero kapag nagustuhan mo, iko-consider mo ang proposal ko.”

Hindi ako nakaimik nang bigla nitong ipatong ang kamay niya sa aking bukol. Doon ko na-realize na tinitigasan na pala ako sa sinasabi niya.

“Uy. Mukhang excited ah. Matagal ka na bang hindi na-chupa?” may mapanglarong ngiti sa mga labi nito.

Sa paraan nang pagsasalita nito ay masasabi kong marami na itong alam sa mga ganitong bagay.

“Apat na taon.” Pag amin ko.

Nanlaki ang mga mata nito.

“Totoo? Ibig sabihin ay nakalimutan mo na ang pakiramdam nang chinuchupa?”

Hindi ko siya sinagot. Ayaw kong aminin sa kanya na totoo ang sinasabi niya.

“Chupain kita? Sasarapan ko. Pramis. Hindi ka magsisisi.”

Napabuntong hininga ako. Iyong katigasan ng burat ko ang sagot sa kanyang tanong.

Naramdaman ko ang paggalaw ng kanyang kamay sa ibabaw ng katigasan ko. Hindi ko siya pinigilan nang ipasok niya ang kanyang kamay sa loob ng aking pajama. Napasinghap ako nang maramdaman ko ang mainit niyang burat sa aking naninigas na laman.

Bumilog ang mga mat anito nang tuluyan nitong mahawakan ang aking kabuuan.

“Maliit ba?” sarkastiko ko siyang nginitian.

Natawa ako nang umirap ito, “May nahawakan na akong mas malaki pa dito.”

“Kinaya mo?”

Ngumisi ito. Pilyong ngisi.

“Walang malaking burat para sa gutom na bakla.”

Putangina. Hindi ko alam kung nakakatulong sa kalibugan ko ang pagiging palatawa nito.

Sinimulan nitong salsalin ang burat ko. Napahugot ako nang hininga sa masarap na sensasyon. Tumingin ako kay Yuuki. Nakatingin din pala ito sa akin. Namumungay ang mga mata nito.

“Ang init ng palad mo,” anas ko sa malalim na boses. Binaba ko ang aking pajama para malaya niyang nasasalsal ito. “Aaaaah. Puta.”

Kita kung paano sakalin ng maliit na kamay nito ang mataba kong ari. Kumulong pa iyon. Hindi nito magawang sakupin ng buo ang katabaan ko.

“Naglalaway ka na.” Biro ko dito.

Inayos ko ang pagkakahiga ko. Tumihaya ako at binukaka ang aking mga binti. Mabilis na pumuwesto si Yuulo sa pagitan nun. Muli niyang hinawakan ang burat ko pero sa pagkakataong iyon ay dalawang kamay na ang gamit niya.

Tumingala ito. Nagtama ang mga mata naming parehas na lango sa libog. Inunan ko ang dalawa kong kamay sa aking ulo.

“Galingan mo.” Usal ko.

Dinilaan nito ang bayag ko.

“Aaaaah!” kiliti at sarap ang hatid nito sa akin.

Inulit niya. Sunud-sunod. Ilang beses. Tama siya. Parang bago ang lahat sa akin. Nanigas ang mga daliri sa aking mga paa at binti. Parang first time na madilaan ang bayag ko.

Umakyat ang dila nito sa ilalim ng matabang katawan ng aking burat. Mata ko naman ngayon ang tumirik. Napasabunot ako sa aking buhok para pigilan ang sarili na huwag agad na malabasan.

Pinilit ko ang sarili na tignan ang ginagawa ni Yuuki. Parang nangalahati ang laki ng burat ko samay kaliitang mukha nito. Nakalabas ang dila nito at dinidilaan ang kahabaan ko na parang pinipig.

“Masarap? Sige. Linisin mo lang ang tubong ’yan.” malibog kong tanong.

Tumingin ito sa akin at dahan-dahan na sinubo ang ulo ng aking burat. Akala ko mahihirapan siyang ipasok iyon sa bibig niya pero nagulat na lamang ako nang bigla iyong nag expand na parang bibig ng ahas at walang kahirap-hirap na nasubo ang malaking ulo ng burat ko.

Swabeng-swabe. Wala akong naramdaman na may sumayad na ngipin.

“Aaaah!” napaliyad ako at hindi ko na napigilang mapahawak sa magkabilang gilid ng ulo nito.

Tama siya. Magaling siya.

Sinimulan nitong itaas-baba ang ulo sa aking kahabaan. Napapaawang ang bibig ko sa tuwing nakikita kong palalim na palalim ang nasusubo niya sa aking burat hanggang sa tuluyan iyong nawala at ang makapal na bulbol na lamang sa pinaka puno ang nakita ko.

Tumirik ang mga mata ko. Nanigas ang aking mga binti at mga daliri sa aking mga paa. Napaawang ang bibig ko, at napasabunot ako sa buhok ni Yuuki.

“Haaaaah!”

Nagawa niyang isubo ako nang walang kahirap-hirap. Sobrang init sa loob ng bibig niya. Pumupulso-pulso ang burat ko sa sarap lalo na kapag sinisipsip niya iyon na parang tubo.

“Ooooooh! Puta kang, bata kaaaa!”

Napasinghap ako nang iniluwa niya ang burat ko.

“Pasado na ba?’ nakangising tanong nito.

Hinawakan ko ang ulo nito at muling pinasubo sa kanya ang burat ko. Sa pagkakataong iyon ay binabayo ko na ang bunganga niya. Naglikhan iyon nang nakakaibang tunog na nakakalibog.

“Aaaah! Lalabasan na ako!”

Tumingal ito. Nag niningning ang mga mata nito sa luha at sa libog.

“Iinumin mo?”

Tumango ito.

“Lulunukin mo? Sisimutin mo?”

Sunod-sunod itong tumango.

“Heto naaaa. Aaaaah. Heto naaaa. Putanginaaaaa! Aaaaaah!”

Pumulandit ang tamod ko. Naramdaman ko pa ang bahagyang pagkagulat nito dahil sa napakalakas kong pagsabog. Sunud-sunod ang ginawa niyang paglunok sa tamod ko.

“Aaaaah! Putaaaaa.” Nililinis nito ang kahabaan ko pati na rin ulo ng burat ko habang nanginginig ang mga binti ko sa intensidad ng aking pagsabog.

Hingal na hingal ako. Hindi ko maalis ang tingin ko sa bibig ni Yuuki na subo-subo pa rin ang burat ko kahit na tapos na ako sa pagpapalabas. Hinayaan ko lamang siya sa kanyang ginagawa dahil nag e-enjoy naman ako at hindi pa rin naman talaga lumalambot ang burat ko.

“Baka makagat mo,” biro ko nang mapansin kong nanggigigil na ito.

Tinigil nito ang ginagawa. Muli akong napahiga patagilid nang muli itong tumabi sa akin pero ngayon ay magkaharap na ulit kami. Sobrang lapit ng mukha naming.

“Pasado ba?” naamoy ko pa ang tamid ko sa hininga nito, “Payag ka na?”

Binalik ko sa loob ng aking pajama ang burat kong tigas na tigas pa rin, “Hindi biro ang mag asawa sa panahon ngayon. Hayaan mo’t pag iisipan ko.”

Umismid ito. Natawa ako.

“Siguro naman makakatulog ka na niyan? Baba ka na.” Ani ko.

“Grabe ka naman! Pagkatapos mong magpakasasa sa bibig ko ay basta-basta mo na lang akong papaalisin? Hindi mo man lang ako yayakapin hanggang sa makatulog ako?”

“Hindi ako nakakatulog na may katabi.”

“Ang arte! Ilipat mo na lang ako sa baba mamaya kapag nakatulog na ako.”

“Pahihirapan mo pa ako. Bumaba ka na kasi. Hindi talaga ako nakakatulog kapag may katabi!” Pamimiliit ko sa kanya.

“Nalulungkot ako.” Pabulong lang ang pagkakasabi niyang iyon pero narinig ko pa rin.

Natigilan ako. Parang tumagos ang malungkot niyang boses sa puso ko.

“Joke lang!” pagbawi nito at tsaka naupo. “Ang arte-arte eh amoy natuyong tamod naman ’yung kutson niya.” Nagdadabog itong bumaba sa kaya lumikha ng malakas na ingay ang bawat hakbang nito.

“Tangina! Ano ba?! Hindi ba talaga kayo magpapatulog?!”

“Eto na! Matutulog na! Putangina ninyo!” ganting bulyaw naman ni Yuuki.

Narinig ko ang paghiga nito sa sariling higaan. Naghintay ako ng ilang minuto hanggang sa wala na akong naramdaman na paggalaw sa ilalim ko. Ewan ko ba pero hindi ko maiwasan na mabagabag nung sinabi nitong nalulngkot ito. Parang may kung anong kumirot sa dibdib ko na para bang naramdaman ko ang nararamdaman niya.

Nasa ganoon akong pagmumuni nang dalawin ako ng antok.

Nagising na lamang ako nang maramdaman ko ang pag yugyog ng kama.

“Yuuki.”

Tawag ko pero hindi ito sumasagot. Napabangon ako nang marinig ko ang sunud-sunod na paghikbi. Bumaba ako para silipin kung ano ang nangyayari.

Nahabag ang puso ko nang makita ko si Yuuki na yakap-yakap ang kanyang tuhod. Parang fetus ito sa kanyang porma. Kumikinang ang mga mata at gilid ng mukha nito dahil sa mga luhang lumalandas doon.

Lumapit ako dito.

“Yuuki.” Muli kong tawag sa kanya pero hindi ito sumasagot.

Umiiyak lang ito na parang batang aping-aping. Walang salita na lumalabas sa bibig nito. Tulog na tulog pa talaga ito.

Tumabi ako ng higa dito. Hindi naman sobrang maliit ang kama naming pero dahil malaking tao ako ay nagiging maliit iyon. Hinila ko palapit sa akin si Yuuki at tsaka niyakap. Sa ginawa ko ay nakaramdam din ako ng kung anong init na yumakap sa akin. Init na masarap sa pakiramdam. Nakaka relax.

Hinalik-halikan ko ito sa tutok ng kanyang ulo habang pinipikpik ang kanyang likod. Gumanti ito ng yakap sa akin. Nang tumagal ay naging relax ang katawan nito hanggang sa unti-unting tumigil ito sa pag iyak.

“Nandito lang ako.”

Hindi ko alam pero naging tunog pangako iyon.

At sa unang pagkakataon ay nagawa kong matulog na may katabi sa isang kama.

Rehas 3

Yuuki

Nagising ako dahil sa kakaibang init na nanunuot sa aking kalamnan at sa pakiramdam na parang pinipiga ako. Hindi ko alam kung anong oras na pero pumapasok na sa kulungan ang sunod-sunod na pagtilaok ng mga manok na parang kasali sila sa isang choir.

Dahan-dahn kong minulat ang aking mga mata. Mabigat pa talaga ang mga talukap nun dahil inaantok pa ako, pero bigla na lamang nawala ang antok ko na ’yun nang mapansin kong may malaking lalaki na nakayakap sa akin. Iyong mukha ko ay nakasiksik sa malapad na dibdib nito habang nakapulupot sa akin ang kanyang maskuladong braso. Rinig na rinig ko ang ritmo nang paghinga nito at ang pintig ng puso nito. Naaamoy ko ang napaka natural na amoy nitong lalaki. Pawis at…polbo? Naghalo iyon.

Hindi ako iyong tao na uhaw sa yakap. Ayoko sa yakap. Kapag may yumayakap sa akin ay muling bumabalik sa isipan ko ang lahat na mga kababuyan na ginawa sa akin ng boss ko. Ngunit iba ang dating ng yakap ni Rick sa akin. Wala akong maramdaman na pambabastos o pamumuwersa.

Siguro dahil tulog ito?

Tangina naman. Basta mainit ang pakiramdam ko. Para bang may humihele sa akin. Parang may humahaplos sa puso ko. Mas lalo ko pang siniksik ang mukha ko sa dibdib nito at dinama ang mainit na katawan nito.

Naalala ko ang nangyari kagabi sa amin. Hindi iyon ang unang beses na chumupa ako ng burat. Sa katunayan, iyon ang kinabubuhay ko simula nung magkaisip ako. Kung hindi chumupa ay magpapakantot kapalit ng pagkain o iilang barya. Akala ko ay makakatalikod na ako mula sa maruming pamumuhay ko na ’yun nung kunin ako ni boss Tonyo, iyong boss ko sa sindikato, ’yun pala ay pala kantot din ito ng bata. Dise sais yata ako nun nung kinunsumo niya ako. Pero mas mabuti na ’yun dahil iisang lalaki na lamang ang gumagamit sa akin.

Inasawa niya ako.

Na-promote ang puta.

Mula sa pagiging taga limos at errand boy sa binebenta nilang drugs, naging asawa ako. Naging leader ng mga snatchers. Naging magaan naman ang buhay ko sa pagiging asawa-asawa ni Tonyo. Masarap ang mga kinakain ko, may magaganda akong mga damit, at higit sa lahat ay magaan na lamang ang trabaho ko. Akala ko tuloy-tuloy na ’yun. Pero nakalimutan ko na nagsasawa rin pala talaga ang mga tao. At isa ako sa pinagsawaan.

Nagalit ako nang sinabi ni Tonyo na may ipapalit na siya sa akin, na kailangan ko nang bumalik sa dati kong lugar. Hindi ako pumayag. Ayoko nang muling bumalik sa napakaruming higaan. Sobrang tanda ko na para manlimos. Nagtalo kaming dalawa, ayaw na ayaw niya na kino-kontra siya. Sinaktan niya ako. Ilang beses na tinadyakan sa sikmura ko. Nandilim ang paningin ko. Nakakuha ako ng ice pick at iyon ang ginamit ko bilang depensa sa aking sarili. Sinsaksak ko siya ng paulit-ulit hanggang sa malagutan siya ng hininga.

101 stab wounds sabi nung abogado.

Halimaw ang naging tingin sa akin ng pamilya ni Tonyo at ng mga tao na nasa trial. Pero para sa akin, kulang pa ’yun sa daab-daang beses na binaboy niya ako. Sa mga panahon na pinamukha niya sa akin kung gaano ako kababa. Kulang pa ’yun sa ilang mga batang siniraan niya ng buhay, ninakawan niya ng pangarap.

Wala akong pakialam kung naging halimaw ako. Ang iniisip ko lang nun ay tuluyan na akong nakalaya mula sa impyernong lugar na ’yun. Pero akala ko lang pala ’yun. Dahil muli ay kailangan ko na namang magpagamit para mabuhay.

Mabuti na lang at nandito si Rick. Hindi ko maiwasang mapangiti sa tuwing mababanggit ko ang napaka lalaking pangalan ng mamang kasama ko ngayon sa selda na ito. Sobrang gwapo naman kasi talaga nito kumpara kay Tonyo! Wala lang yata sa kalingkingan ng kagwapohan nito si Tonyo eh. Maganda rin ang pangangatawan ito na kayang-kaya lang akong balibagin.

Daddy na daddy!

May anak na kaya ito? O asawa? Bakit parang kay sarap maging kabit ng mamang ito?

Ewan ko ba, pero sobrang gaan ng pakiramdam ko dito. Parang ang sarap nitong kasama kahit na hindi naman naman ako kinakausap talaga. Nagulat na nga lang ako kagabi dahil kinausap ako nito at…

Kinilig ako nang maalala ko kung paano ko nachupa ang burat nito. Sinubukan ko lang naman kung papayag ba talaga ito, pero ang totoo ay kabadong-kabado ako nun dahil baka masuntok ako na wala sa plano. Ngunit gaya nang inaasahan ko, gutom din ito sa chupa. Pero hindi ko inasahan ang nakakagulat na sukat nito.

Alam kong malaki ang burat nito kung basehan lamang sa laki ng pangangatawan, tangkad at lapad ng palad nito. Akala ko nasa anim na pulgada hanggang pito lang, kaya laking gulat ko na hindi lamang iyon mataba kundi sobrang haba din na parang aabot sa walo hanggang siyam na pulgada. Hindi lamang iyon, kahit na sobrang haba nun ay tayong-tayo pa rin iyon at hindi bumabagsak kapag sobrang tigas. Ang malaking ulo nun na parang makopa ay namumula, at sobrang gandang pagmasdan kapag nangingintab sa laway at pangunang katas na naghalo.

Umusog pa ako padikit sa kanya. Napangiti ako nang maramdaman ko ang matigas na burat nito na tumutusok sa aking tiyan. Napapikit ako nang marinig kong suminghap ito. Naghintay ako ng ilang segundo dahil baka gising na ito at tatayo na pero hindi iyon nangyari. Mas lalo pa nitong hinigpitan ang pagkakayakap sa akin.

Napairap ako habang kinikilig. Akala ko ba hindi ito nakakatulog nang may kayakap? Hindi ko napigilan ang kilig, mahigpit kong niyakap si Rick at nanggigigil na inamoy ang dibdib nito.

Ang bango!

“Titigil ka o aalis ako?” biglang sabi nang baritinong boses nito.

“Ay. Sorry. Natutusok mo kasi ako.” Palusot ko.

“Hayaan mo na. Para namang di mo pa nachupa ’yan.” Usal nito sabay kiskis ng burat niya sa akin.

Napaawang ang bibig ko na parang nagulat sa kabastusan ng bunganga nito.

Ang pilyo ng mamang ito!

I like it!

“Payag ka na bang maging asawa ko?”

“Hindi. Matulog ka na.”

Napasimangot ako pero hindi ko na rin siya pinilit. Niyakap ko na lang siya at mas lalong siniksik ang mukha sa pagitan ng dibdib at kilikili nito. Nilanghap ko ang amoy nito. In-enjoy ko ang pakiramdam na nakakumot sa mainit na malaking katawan nito hanggang sa muli akong dalawin ng antok.

Kinabukasan ay parang walang nangyari sa pagitan namin ni Rick. Kaswal lamang ang pakikitungo nito sa akin, pero masasabi kong komportable na itong makipag usap sa akin. Hindi na tulad nung dati na lumalayo talaga ito sa akin.

“Saan ka pupunta?” magka salubong ang kilay nito na tanong nang tumayo ako bitbit ang tray ng pagkain ko.

“Maghahanap na naman ng asawa.” Sambit ko.

Totoo iyon. Desperado na ako. Ayokong mamatay dito na walang kalaban-laban. Althought first pick ko talaga itong si Rick, kung ayaw niya sa akin ay hindi ko siya pipilitin. Kawalan niya kaya ako!

“Akala ko ba ako na lang ang single dito?”

“At naniwala ka naman?”

Siya na lang talaga ang single dito. May single man pero bakla rin. Ayaw ko naman ng ganun no! Iyong mas babae pa kung umasta sa akin, baka sa huli ako pa ang magtatanggol dito. Gusto ko iyong barako. Iyong kaya talaga akong protektahan.

Iyong daks!

Kawalan din talaga itong si Rick!

Tsk. Tsk. Tsk.

Hindi na ako nito pinigilan nang maglakad ako papunta sa table nina Lester at Isagani. Ayaw pang umamin ng dalawang ito sa akin, pero halata namang mag syota ang mga ito. Halata namang bakla itong si Lester eh! Ito namang si Isagani ay parehas lang ng dating kay Rick. Palakantot ng mga bakla.

Pero mababait ang dalawang ito. Si Lester lang pala dahil ni minsan hindi ko pa narinig itong si Isagani na magsalita eh. Tango at kibig balikat lamang ang means of communication nito. Ewan na lang kung nag sa-sign language ba ito habang kinakantot nito si Lester.

Paano kaya ’yun?

Si Isagani talaga ang masasabi kong totoong preso dahil halos puno ng tattoo ang braso nito. Semi kalbo ang buhok, malaki ang pangangatawan, moreno, at higit sa lahat ay mamamatay tao kung tumingin. Natakot talaga ako sa kanya nung una ko siyang nakita. Para niya kasi akong kakainin. Siguradong wala siyang itatapon sa akin kapag nagka ganun. Sobrang sarap ko pa naman!

Si Lester naman iyong masasabi mong inosente na nakakulong. Hindi ako mapang husga na tao pero malakas iyong instinct ko pagdating sa pagbasa ng mga tao. Sa galaw pa lamang ni Lester at kung paano ito mag salita ay malalaman mong edukado talaga ito at nakapag tapos na nangunguna sa klase.

Hindi ko alam kung bakit nakulong ang dalawang ito. Hindi ko na natanong dahil hindi rin naman nila ako tinanong sa kaso ko. Naging instant lang talaga ang pag click ng character namin ni Lester. Natitiis niya ako kahit na wala akong masyadong alam sa mga bagay-bagay. Tanong nga lang ako nang tanong sa kanya eh.

“Ano? Pumayag ba?” iyon ang bungad na tanong ni Lester sa akin nang makalapit ako sa kanila.

Ito talaga ang may pakana ng lahat. Ito ang tumulak sa akin na kausapin si Rick at pakiusapan ito na gawin akong asawa. Hindi dahil sa naaawa ito sa akin ha, kundi dahil sa gusto nitong mapatunayan sa sarili na tama ang hinala nitong daks si Rick.

Hindi ko muna pinansin si Lester. Tumabi ako kay Isagani.

“Hello, Isagani!” magiliw kong bati sa binata.

Tinignan ako nito sa mukha ng ilang segundo bago tumango tsaka muling kumain.

“Nasabi ko na ba sa’yong gwapo ka?” biro ko dito, pero totoo naman talaga na gwapo ito. Lalaking-lalaki ang awra nito. Dagdag pa ang tattoo nito na mas lalong nagpapa brusko dito.

Type ko rin sana talaga ito kung hindi lang ito pepe.

Hindi ito nagsalita. Walang epekto ang pagpapa cute ko sa lalaking ito.

“Ano na?!” excited na excited itong si Lester na marinig ang revelation ko!

“Teka lang! Susubo muna ako,” sinadya ko namang patagalin pa talaga para mabuang ito kakahintay.

Nilunok ko muna ang kinakain ko bago ako nagbigay nang napakalaking thumbs up kay Lester.

“Aaaaay!”

For the first time ay narinig kong tumili ang baklang ito. Rinig na rinig iyon sa buong canteen na kahit si Rick na may sariling mundo ay napatingin sa amin.

Pumalakpak pa talaga itong si Lester na parang nanalo sa isang BeauCon sa narinig. Si Isagani naman ay napaubo na parang biglang nabilaukan. Interesado din ba ito sa burat ni Rick?

Hindi. Lalaking lalaki ito. Hindi ko ito nakikitaan ng kabaklaan.

“Gaano kalaki?” excited na excited si bakla!

“Ganito,” dinemonstrate ko ang taba ng burat ni rick sa harapan ni Lester, “At ganito ka haba.”

Napatakip ito sa kanyang bibig. Nanglalaki ang mga mata na tila ba hindi makapaniwala.

“Sabi ko na sa’yo, Isagani! Dakila talaga ’yang si Rick eh. Nalamangan ka pa!”

Ako naman ngayon ang napatakip sa aking bibig at ginaya ko ’rin kung paano lumaki ang mga mata ni Lester kanina.

“Aha! Sinasabi ko na nga ba at may nangyayari sa inyo eh! Friends lang pala ha.”

“Bakit? Hindi ba puwedeng magkantutan ang mag kaibigan?”

Sabagay. Kung anong trip nila bahala sila.

“Dakila ka rin ba?” tanong ko kay Isagani.

Isang napaka walang kwenta na kibit balikat ang nakuha kong sagut mula rito.

“Oo. Malaki ’yang sa kanya.” Si Lester naman ngayon ang nag demonstrate sa sukat ni Isagani.

“Oh my!” napahawak ako sa dibdib ko, “Ang swerte mo namang bakla ka. Nobyohin mo na kaya?”

“Magkaibigan nga lang kami. Hindi naman ako tatagal sa kulungan na ’to. Pagkalabas ko may naghihintay pa sa akin.”

Mabuti pa ang baklang ito may naghihintay sa kanya sa labas. Samantalang ang hampas lupang ulila na katulad ko ay mukhang dito na yata sa loob mamamatay. Ayaw ko na rin lumabas ano, siguradong hinihintay lang ako ng mga alipores ni Tonyo.

Patuloy kaming nag kuwentuhan ni Lester. Nakalimutan na talaga naming kumakain pala kami. Tawa kami nang tawa sa lahat na mga napag uusapan namin. At dahil nga likas na malikot ako, at mahilig gumamit nang body movements kapag nag ku-kwento ay bigla-bigla na lamang akong natutumba. Mabuti na lamang at nasa tabi ko lang si Isagani. Sinasalo ako nito o hinahwakan para hindi matumba sa sahig.

“Thank you, Isagani.” Malambing kong sabi dito nang minsan niyang hinawakan ang bewang ko. Naramdaman ko pa ang bahagya niyang pag pisil doon.

Napatulala ito sa akin.

“Huy! Ikaw ha. Huwag mong sabihing may gusto ka sakin?” pabiro kong pinalo ang braso nito. “In fairness naman sa’yo. Matigas itong braso mo.” Sabi ko pa habang pinipisil-pisil ang puno ng tattoo na braso nito.

Kumurap-kurap muna ito at tsaka bigla na lamang tumikhim. Inayos nito ang pagakaupo dahilan na maalis ang kamay ko sa braso nito.

“Ang cute naman nitong si Isagani. Sigurado kang hindi mo nobyo ’to?” baling ko kay Isagani na ang sarap ng ngiti habang nakatingin sa amin ni Isagani.

“Hindi. At may nagugustuhan na ’yan dito.”

“Huy!” muli kong binalingan si Isagani. Nanlalaki ang mga mata ko sa gulat. Lalo pa akong nagulat nang makita kong pulang-pula ang mukha at leeg nito.

Nag ba-blush din pala ang mga sanggano?

Bigla itong tumayo.

“Saan ka pupunta?” tanong ko.

“Sa banyo.”

Natigilan ako. Napatitig na lang ako sa malaking katawan ni Isagani na naglakad palayo sa amin. Sobrang lalim ng boses nito. Pakiramdam ko ay dinala ako nito sa pinakailalim na parte ng Mariana Trench.

“Nag sasalita siya?” tanong ko kay Isagani nang maka move on ako sa nakaka basa na tinig ni Isagani.

Makahulugang ngumiti lang si Lester. Kulang na lamang na sabihin nito sa akin na tanga ako.

RICK

Ayaw ko pa sanang umalis sa canteen dahil binabantayan ko si Yuuki pero biglang may lumapit sa akin na gwardiya at sinabing may bisita ako. Ayaw kong iwan si Yuuki kasama sina Lester at Isagani dahil baka idamay nila ito sa pina plano nilang extraction. Ayokong mapahamak iyong bata.

“Hello, pogi.” Malanding bati sa akin ni Carla pagkapasok ko sa kwarto kung saan ito naghihintay.

Naka all black pa rin ito. Iyong buhok niya ay sobrang tuwid na naka pony tail na para bang buntot ng isang kabayo sa sobrang bagsak.

Ano nga ulit ang pangalan nito?

Naupo ako sa upuan kaharap nito. Naghintay muna siya na makalabas iyong bantay bago siya nagsalita.

“Tuloy ’yung plano.” Wika nito.

“Ayoko na sabing makialam.”

“Huwag kang mag alala, may nagbabantay na kay Lester. Sinasabi ko lang ’to dahil baka magbago ang isip mo at gusto mong lumabas. Kapag naisipan mong sumama sa kanila, gagawa ako ng paraan para maging malinis ang pangalan mo. Magtiwala ka lang sa akin.”

“Hindi ako lalabas dito!” giit ko.

Napabuntong hininga ito. Kahit ayaw ko ay sinabi pa rin nito ang mga detalye tungkol sa extraction na mangyayari. Habang sinasabi ni Carla ang mga impormasyon na ’yun ay walang ibang pumapasok sa isipan kundi si General Manabat. Ito na ang hinihintay niyang impormasyon. Mula pa mismo sa extractor. Kung gusto kong maging malaya, isang sabi ko lang at gagawin ni general ang lahat para lang makalabas ako dito.

Pero parang may mali. Hanggang ngayon ay hindi pa rin malinaw sa akin kung ano ang kailangan ng AFP kay Lester. Tapos ko nang basahin ang lahat na mga files na pinadala nila sa akin pero wala nakalagay dun kung ano ang data na hawak ni Lester at kung ano ang magiging impact nun sa kasalukuyang tagapangulo ng AFP.

“Anong gagawin niyo sa bata sa oras na mapalabas niyo siya?” tanong ko.

“Hindi ko alam. Ang misyon lamang sa amin ay ligtas na ideliver ang bata sa ama nito.”

Wala itong alam sa files na sinasabi ni General Manabat? Kung ganun ay extraction lang talaga ang trabaho nito.

“May lead na ba kayo kung may mga tao dito na gustong pumatay doon sa anak ni Madriaga?” hindi ko alam kung bakit kailangan ko pang itanong ’yun.

Umiling ito. “Kontrolado ni Madriaga ang lahat na mga tao na nandito.”

Paano nalaman ni General Manabat ang tungkol sa extraction? Kung purong tao ni Madriaga ang lahat na mga nandito, ibig sabihin may traidor sa agency ni Carla.

Tangina. Paano ko sasabihin dito na may traidor sa kompanya nito na hindi niya malalaman ang napag usapan namin ni general? Pero nagsasabi nga ba ng totoo si Carla? Sinong paniniwalaan ko sa dalawa?

Sa huli ay pinili kong manahimik.

Buong araw kong hinanap si Yuuki. At gaya kahapon ay hindi ko alam kung saang lupalup ito nag susuong. Pati sina Lester at Isagani ay hindi ko rin makita.

Bigla akong kinutuban. Sigurado akong si Isagani ang sinasabi ni Carla na siyang kinuha nilang guard ni Lester. Paano kung sinasama na ng mga ito si Yuuki sa plano nilang pag takas? Pero alam ba ni Lester na itatakas siya?

Hapunan na nang magpakita sa akin si Yuuki. Hindi nito kasama sina Lester at Isagani. Nakahinga ako nang maluwag nang makita ko ang nakabusangot na mukha nito at maduming damit. Parang may ideya na ako kung anong ginawa nito buong araw.

“Anong nangyari sa’yo?” natatawa kong tanong nang makalapit ito sa akin.

“Hayop na mga gwardiya ’yan. Pina garden kami porke’t mga bakla kami? Hindi naman lahat na mga bakla ay mahilig sa gardening na ’yan eh!” pag rereklamo nito.

Pasalampak itong naupo.

“Ano bang hilig mo?”

Inirapan ako nito, “Kailangan pa bang itanong ’yan? Syempre titi yung hilig ko!”

“Bukaka mo. Mukha kang lalaki tapos ’yan lumalabas sa bibig mo.”

“Kinakahiya mo ba ’yung baklang chumupa sa’yo kagabi?” iritable ang boses nito.

Napakamot ako sa batok ko. Mabuti na lang at konte pa lang ang tao na nandito sa canteen.

“Gusto mo bang magdamit babae ako para lang asawahin mo ako?”

Seryoso ba talaga ’to sa pinropose niya kagabi?

“Ano nga pala pinag usapan nito nina Lester kanina?” pang iiba ko sa usapan.

“Mas interesado ka pa kay Lester kesa sa akin eh.”

“Ano ngang pinag usapan niyo?” hindi ko pinansin ang kunwa’y pagtatampo nito.

“Kinausap ko siya kung puwedeng mag palit na lang kami ng selda tutal ay mas interesado ka naman sa kanya kesa sa akin, tapos ay nagkaka crush naman na ako kay Isagani at sa braso niya so baka pwedeng ako na lang ang asawahin niya tutal magkaibigan lang naman sila ni Lester eh.”

Napailing na lamang ako. Wala talagang kuwentang kausap ito.

“Kumuha ka na nga lang ng pagkain mo dun.”

Padabog itong tumayo at nag martsa. Napabuntong hininga na lang ako. Parang babae kong mag tampo eh ayos lalaki naman. Kung ordinaryong bakla lang ito na nadadaanan ko sa kalsada ay baka nasabihan ko na ito na umayos, pero dahil natutuwa ako dito…tangina…ayaw ko mang aminin pero natutuwa na talaga ako sa presensiya nito…hinahayaan ko na lang. Hindi rin ako nasasagwaan sa kakaibang kilos nito.

“Hindi mo ba talaga sasabihin sa akin kung ano ang napag usapan niyo kanina?” ulit ko naman nung nasa selda na kami at nakahiga sa kanya-kanya naming kama.

“Bakit ba gustong-gusto mong malaman? May nakaraan ba kayo ni Isagani at takot kang sabihin niya sa akin na nagpakantot ka sa kanya dati?”

“Tangina mo!” asik ko.

“Asawahin mo muna ako para sabihin ko sa’yo ang lahat na chismis na nalakap ko.”

“Akala ko ba may crush ka na dun sa Isagani na ’yun? Eh diba nga gusto mo ’yung malaking braso niya?” natatawa kong sambit.

“Eh mas gusto ko ’yung braso mo.”

Napangiti ako. Bakit parang kinikiliti ang tiyan ko sa batang ’to?

“Seryoso ka ba talaga diyan sa sinasabi mo?” tanong ko.

Naramdaman ko ang pag tango nito.

“Sagutin mo muna kung bakit dapat asawahin kita.”

Biglang lumitaw ang ulo nito sa tabi ko. Ang laki ng ngisi nito.

“Job interview ba ’to?” tanong nito.

Tumango ako.

“Puwedeng tumabi?” turo nito sa tabi ko.

Umusog ako padikit sa pader at tumagilid para mabigyan siya ng space. Tumabi siya sa akin. Muli akong nabalot ng kakaibang init nung maramdaman ko ang maliit na katawan nito na dumikit sa akin. Ang gaan-gaan sa pakiramdam ng batang ito.

Parang uod na gumewang-gewang ito pataas hanggang sa nagtagpo ang mga ulo namin. Nagkatitigan kami.

Sobrang ganda ng mga mata ng batang ito talaga lalo na kung matamis itong ngumingiti. Kitang-kita ko ang buong pagkatao nito, parang ayaw kumawala ng titig ko.

“Unang una, malaking kawalan ako da’yo dahil wala ka nang mahahanap pa na katulad ko. Pangalawa, maalaga ako. Puwede kitang bihisan, paliguan, lutuan, masahiin…lahat! Lahat kaya kong gawin. Panghuli, at ang pinaka mahalaga sa lahat, maliban sa likas na masikip itong butas ko, magaling din akong pumaibabaw. Hinding-hindi kita bibiguin sa larangan na ’yun. Ano? Hired na ba ako?”

Nginitian ko ito, “Tumalikod ka.” Anas ko sa malalim na boses.

Mabilis ako nitong sinunod. Hinila ko ang katawan nito padikit sa akin. Narinig ko ang pagsinghap nito nang bumundol ang matigas kong burat sa likod nito.

“Ramdam mo ba?” malibog kong tanong sa batok nito.

Tumango ito at tsaka ginewang ang balakang. Tumutusok ngayon sa matambok nitong puwet ang sandata ko.

“Ilang taon na akong walang kantot kaya gusto kong bumawi sa mga araw at mga gabi na nabakantehan ako. Masasabayan mo ba ako?”

Kinuha nito ang kamay ko at dinala iyon sa kanyang bibig. Napaungol ako nang isa-isa niyang sinubo ang mga daliri ko.

“Tangina mo.” Mahina pero malutong kong mura sa kanya.

Nang masiguro niyang basang-basa na ng laway niya ang mga daliri ko ay pinasok niya iyon sa loob ng kanyang pajama. Wala siyang suot na underwear kaya tumuloy ang kamay ko sa kanyang puwet papunta sa hiwa nun.

Agad kong nakuha ang gusto niyang mangyari. Gamit ang ibang daliri ko ay pinaghiwalay ko ang magkabilang pisngi ng kanyang puwet samantalang iyong natitirang panggitnang daliri ay tinutok ko sa kanyang kumikibot na butas. Pina ikot-ikot ko iyon sa paligid ng makipot niyang butas.

“Aaaah!” napapaliyad ito sa sarap.

“Kuhang-kuha mo ang libog ko.” Anas ko sa kanya sabay pasok ng daliri ko sa kanyang butas.

Putangina! Agad akong sinalubong ng masikip at mainit na laman. Ramdam na ramdam ko ang kalambutan nun na yumakap sa aking daliri.

“Kalikutin mo,” malibog nitong utos na agad kong ginawa.

Napahawak siya sa aking kamay hindi para patigilin ako kundi upang gabayan ako sa pagkalikot sa butas niya.

“Aaaah. Ayan. Shit. Ang laki ng daliri mo. Ooooh!”

Napapakagat labi ako. Ang libog ng batang ito. Alam na alam nito kung ano ang magpapasarap sa kanya.

“Kantutin mo na ako,” biglang pakiusap nito sa nahihirapan na boses, “Gusto ko nang maramdaman ang higanteng burat mo sa loob ko. Warakin mo ako!”

“Tangina. Ang libog mo!”

Siya na ang nagkusang bumaba sa suot niyang pajama. Binaba ko rin iyong akin hanggang sa tuhod ko. Mabilis kong pinahiran ng laway ang burat ko at tsaka pumuwesto sa likod nito. Pumayakap ako sa kanya. Hindi ako nahirapang hanapin ang butas niya na ngayon ay nakabuka na ng konte.

Tinutok ko ang ulo ng burat ko sa kanyang entrada. Napaungol ito. Pinasok ko ang isa kong kamay sa loob ng kanyang tshirt at nilaro ang kanyang utong.

Hingal na hingal ito. Rinig na rinig ko ang mabibigat na paghinga niya habang impit na umuungol.

Dahan-dahan kong pinasok ang burat ko sa kanya. Kasabay ng kanyang pag ungol ay siyang pag awang ng aking bibig dahil sa sikip at init na pinaparamdam ng butas niya sa aking kahabaan.

“Aaaaah!”

“Aaaaah!”

Sabay naming usal nang matagumpay kaming naging isa.

Tangina. Nakalimutan ko nang ganito pala kasarap ang kumantot. Ramdam na ramdam ko ang malambot at mainit niyang laman na yumayakap sa aking burat. Mamasamasa iyon at kumikibot-kibot.

“Aaah. Shit. Ang laki!” anas nito.

“Masakit ba?”

Umiling ito, “Masarap.”

Tangina. Sobrang nasasarapan din ako ngayon. Hindi ko maipaliwanag ang sarap ng kasikipan ng laman nito.

Sinimulan ko siyang bayuhin. Dahan-dahan pero sobrang lalim. Gusto kong maramdaman niya ang tama at haba ko sa kanyang loob. Gusto kong mahimod ng maugat kong burat ang napakainit na laman nito.

“Shittt. Ang sarap. Sige paaaa. Bilisan mo. Aaaaah!”

“Tangina kaaa. Ang libog mo!”

Binilisan ko ang pagbayo sa kanya habang patuloy ko pa ring nilalapirot ang magkabila niyang utong. Umuuga na iyong double deck namin. Nakakangilo ang tunog ng mga bakal na nagkikiskisan. Pero balewala sa amin ’yun. Ang importante ay naiibsan namin ang libog sa aming katawan.

“Shiiit. Ang sarap nitong butas mo, bata! Aaaaah. Sakal na sakal ang burat ko.”

“Asawahin mo ako para magiging sa’yo lang ’yan!”

“Oo! Putangina. Oo! Asawa na kita. Asawa mo na ako. Aaaah! Tangina kaaa. Gagabi-gabihin kita.”

“Punuin mo ako ng tamod mo gabi-gabi. Kahit anong oras, kahit kailan mo gusto. Kahit saan mo pa ako kantutin!”

Tangina ka!“ hinila ko ng malakas ang buhok nito. Napaliyad ito dahilan para mas lalo pang umusli ang puwet niya.

Hinawakan ko ang kanyang balakang at ginabayan siya sa pagsalubong sa aking bawat bayo. Tumirik ang mga mata ko nang may natamaan ako sa kanyang loob na sobrang lambot.

“Aaaaah!”

“Shit! Ang sarap!” sabay naming ungol.

Inulit ko ang ginawa ko.

Aaah! Tangina. Ang sarap talaga ng lamang ng batang ’to!

“Lalabasan na ako! Saan mo gusto?” may pagmamadali kong tanong.

“Lulunukin ko!”

“Aaah! Tangina!”

Mabilis kong hinugot ang burat ko. At tumayo. Sinakyan ko ang kanyang dibdib para lamang maitutok ko ang burat ko sa kanyang nakangangang bibig.

Mabilis kong jinakol ang burat ko. Nangingintab ang burat ko dahil sa katas ng kanyang laman at aking laway. Namumutok ang ugat nun at mas lalon nag lobo ang pinaka ulo.

“Aaaah! Heto naaaa. Tanginaaaaa!” siniguro kong mapapasok ang tamod ko sa bunganga niya.

“Aaaaaah! Fuuuuuck!” sunod-sunod ang pagpulandit ng katas ko.

Nanginig ang katawan ko at tumirik ang aking mga mata. Kung nakatayo lang ako ay baka natumba na ako sa katawan nito dahil sa panginginig ng aking tuhod.

Pagkatapos nitong lunukin ang tamod ko ay muli nitong sinubo ang burat ko para linisan. Titig na titig ako sa mukha nito. Tangina. Mukhang mapapalaban ako nito ngayon. Parang ayaw pang humupa ng kalibugan ko.

Rehas 4

Rick

Nagising ako na nakayakap pa rin sa maliit na katawan ni Yuuki. Parehas kaming nakahubad at tanging manipis na kumot lamang ang nakatakip sa amin. Hindi ko alam kung anong oras na pero sobrang tahimik sa paligid.

Nakaunan si Yuuki sa braso ko habang ang isa kong kamay ay nakapulupot sa bandang tiyan nito. Dahan-dahan kong inangat ang kanyang ulo dahil nakakaramdam na ako nang pangangalay. Gumalaw ito at aksidenteng nasagi ng pang upo niya ang burat kong matigas dahil sa lamig.

Umatras ako ng kaunte. Hindi ako ’yung tipo na kumakantot ng tulog. Mas gusto kong active ang katalik ko sa kama.

Pero tila nanadya na hinabol ng puwet ni Yuuki ang katigasan ko. Napangisi ako. Kahit tulog ay sobrang libog pa rin nito. Hindi ako nag sisisi na pumayag ako sa kagustuhan nitong gawin ko siyang asawa apat na araw na ang nakararaan. Sa apat na araw na ’yun ay masasabi kong mas naging maganda at magaan ang buhay ko dito sa presohan. Natutuwa ako sa pagiging madaldal ng batang ito, hindi ito nauubusan ng kuwento tuwing gabi. Lahat na mga nalaman niya sa buong araw na nasa labas siya ay kinu-kuwento niya sa akin. Dahil din sa kanya ay mas nakilala ko lalo sina Lester at Isagani. Pati na rin ang mga preso na hindi ko kilala ay binabanggit din niya sa akin, at kinabukasan ay ituturo niya sa akin iyong tao na kinuwento niya.

May nag-aasikaso na rin sa akin. Siya na ang nag vo-volunteer na labhan ang mga damit ko pati na rin ang bed sheets namin na nangangamoy pawis at tuyong tamod. Kung minsan ay hinihilot niya pa nga ako. Tipikal na isang asawa talaga na nag aasikaso ng kanyang mister. Mister na walang ibang ginawa kundi ang siguraduhing ligtas ang kanyang misis.

Wala akong nakikitang threat sa paligid ni Yuuki. Kung meron ay siguradong dala lang iyon sa pagsama-sama niya kina Lester at Isagani. Gusto ko siyang pagbawalan na makipag kaibigan dun sa dalawa, pero nakikita kong masaya siya dun kaya hinahayaan ko na lang. Siguradong malulungkot ito sa oras na mag tagumpay ang pinaplanong extraction.

Kiniskis lalo ni Yuuki ang puwet niya sa katigasan ko. Napaungol ako. Nararamdaman ko ang panginginit ng aking katawan.

“Kakantutin talaga kita kung hindi mo pa titigilan ’yang ginagawa mo.”

Gumalaw na naman ang balakang nito. Hindi ko alam kung tulog ba talaga ito at hindi alam kung ano ang kanyang ginagawa o nag tutulog-tulugan lang.

Putangina. Bahala na nga.

Nilihis ko ang kumot sa aming katawan. Nilawayan ko ang aking burat at tinutok ang malaking ulo nun sa butas ni Yuuki. Umungol ito nang sinimulan kong ibaon nang dahan-dahan ang katigasan ko sa kanya.

Aaah. Tangina. Sobrang sikip pa rin nito kahit na winarak ko ito kagabi. Dumudulas pa ang burat ko dahil sa tamod na pinutok ko sa loob nun kagabi.

“Haaaah!” singhap nito nang bigla kong binilisan at nilakasan ang pagbayo ko sa kanya.

Niyakap ko pa siya nang sobrang higpit para mas lalong bumaon sa kanya ang kahabaan ko. Iyong kamay ko ay nilalaro ang kanyang utong at kung minsan ay masuyong hinihimas ang makinis niyang balakang at binti. Sobrang lambot ng balat nito. Parang nakikipag siping din ako sa isang dalagang babae.

“Gising ka na ba?” tanong ko sa hinihingal na boses.

Tumango ito.

“Sakyan mo ang burat ko.”

Mabilis itong bumangon. Inayos ko ang pagkakatihaya ko at inalalayan itong pumatong sa akin. Namumungay ang mga mata nito pero hindi ako sigurado kung dahil ba iyon sa antok o libog.

Dahan-dahan nitong inupuan ang burat ko. Tumitirik ang mga mata nito habang unti-unting bumabaon sa kanyang laman ang kahabaan ko. Kumapit ako sa bewang nito at umulos nang sobrang lakas dahilan para tuluyang bumaon ang buo kong burat sa kanya.

“Aaah!” nanlaki ang mga mata nito sa gulat.

“Masakit ba?” tanong ko.

Umiling ito.

“Aaaah!” nag simula itong mag taas-baba sa akin. Nakakagat labi ito habang nakatingala.

Inunan ko ang dalawa kong kamay habang nag e-enjoy na pinagmasdan ang nasasarapan na mukha ni Yuuki, Dise nueve. Tangina. Ito na yata ang pinakabatang nakantot ko. Kahit na wala itong malalaking suso na tumatalbog ay bumawi naman ito sa puwet.

“Sige pa. Magpakasasa ka sa burat ko.” Anas ko.

Inabot ko ang magkabilang utong nito at nilapirot.

“Oooooh!”

“Lakasan mo. Gusto kong tumatalbog ang puwet mo sa puso ko. Yan! Pucha! Ang saraaaaap!”

Ginawa nito ang sabi ko. Sobrang lakas nang pag talbog ng kanyang katawan sa akin. Rinig na rinig ang malakas na salpukan ng aming mga katawan. Napapaungol ito habang nakaliyad. Ang mga kamay nito at nakaalalay sa kanyang balakang.

“Aaaaah! Putangina. Ganya nga. Mag sawa kaaaaah!”

Bumagsak ang katawan nito sa akin dahil sa pagod. Sobrang bigat nang paghinga nito. Siniil ko siya ng halik sa labi. Iyong kamay ko ay maingat na nilakbay ang namamawis niyang katawan. Pumahinga iyon sa magkabilang pisngi ng kanyang puwet. Binukaka ko puwet niya upang lalong bumaon ang kahabaan ko.

“Ooooh!”

“Aaaaah!”

Sabay naming ungol.

Shit. Ang lalim ng butas nito. Walang kahirap-hirap nitong natatanggap ang hindi birong sukat ko.

Tinupi ko ang aking tuhod upang mag silbing alalay. Humugot ako ng buwelo tsaka ko siya binarurot ng kantot.

“Aaaaaah!” anas nito sa pagitan ng aming halikan.

Sobrang sarap nun sa aking pandinig. Hindi ko siya tinigilan. Mas lalo ko pang nilakasan ang pag ulos ko. Nagkikiskisan ang pawisan naming mga katawan. Hinigpitan ko ang kapit ko sa kanyang puwet at buong gigil na binayo.

“Aaaah! Ang saraaaap. Sige paaa. Kantutin mo ako!” usal niya sa napakasarap na tinig.

“Hindi kita titigilan! Putangina. Aararuhin ko ang lagusan mo gabi-gabi!”

Pumaikot kamo. Ako na ngayon ang nakapatong sa maliit nitong katawan. Mabilis na lumingkis ang mga binti nito sa aking bewang habang ang mga kamay naman niya ay nakakapit sa aking braso. Siniil ko siya ng halik at iniyot nang sobrang lakas.

Humigpit ang kapit ng binti niya sa akin. Ang mga kuko niya ay parang bumaon na sa magkabila kong braso.

“Lalabasan na ako!” anas nito.

Hinawakan ko ang titi niya at nilaro iyon. Magkasabay kong binabarurot ng kantot ang butas niya at sinalsal ang kanyang titi.

“Ang libog mong pagmasdan. Putaaa!” mura ko habang nakatitig sa kanyang mukha na pabago-bago ang ekspresyon sa sarap. May diyan na napapangiwi siya habang tumitirik ang mga mata. Minsan ay napapakagat labi siya. at napapaawang ang mga labi habang nakatingala,

“Oooooh!” narmdaman ko ang pagtigas ng mga binti nito.

Tangina! Mas lalong sumikip ang butas nito. Sakal na sakal nun ang burat ko.

“Lalabasan na rin ako!”

Mas lalo kong nilakaanan ang pagsalampak ng aming mga laman.

“Tanginaaaa! Aaaaaaaah!”

Tumirik ang mga mata ko. Nanginig ang aking mga laman kasabay nang pagsabog ng aking tamod sa kanyang lagusan. Nasundan iyon nang masarap na ungol din ni Yuuki at nang pagsabog din nito. Sobrang dami nang nilabas ko, binalot nun ang burat kong nakasalampak pa rin sa butas ni Yuuki.

Parehas kaming pawisan at hinahabol ang paghinga. Nagpalit kami ng puwesto. Hinayaan ko siyang nakapatong sa akin habang nakabaon pa rin ang katigasan ko sa kanya. Nakayakap ako sa maliit na katawan nito na nakahiga sa aking pawisan na katawan. Inamoy ko ang buhok nito tsaka ginawaran ng maliliit na mga halik.

Sobrang gaan ng pakiramdam ko sa batang ito. Ilang araw ko pa lang itong nakakasama pero pakiramdam ko ay sobrang kilala ko na ito kahit na wala naman akong alam sa personal na buhay nito talaga. Ni hindi ko nga alam kung ano ang pangalan ng mga magulang nito. Hindi ko maipaliwanag kung bakit biglang nagising ang protective instinct ko para sa batang ito. Sa tuwing maalala ko ’yung kuwenta niya kung pano siya napunta sa sindikato at babuyin ng leader nila ay parang gusto kong lumabas dito sa kulungan at hanapin ang puntod ng hayop na ’yun upang patayin ng paulit-ulit. Gusto ko ring sisihin ang kapabayaan ng mga magulang nito buhayin siya.

Nasasaktan ako para sa batang ’to. Walang bata ang dapat nakakaranas ng paghihirapan kaya ng napagdaanan ni Yuuki. Dapat silang alagaan at protektakan. Paaralin at bigyan ng magandang buhay.

Kinabukasan ay muli akong binisita ni General Manabat.

“Pigilan mong mangyari ang extraction,” agad na nagka salubong ang mga kilay ko sa sinabi ni General Manabat. Maawtoridad ang boses nito na para bang tauhan niya pa rin ako.

Wala akong sinabi dito tungkol sa nalalaman ko sa extraction pero kung makapag salita ito ay parang may alam na ito sa mangyayari at tila ba hindi ito naniniwala sa aking mga sinasabi.

“Bakit?”

“Papatayin siya.”

Napaatras ako. Humalukipkip. Pinilit ko ang sarili na umakto na para bang wala talaga akong may nalalaman.

“Gagawin nila ang lahat para hindi lamang lumabas ang eskandalo.”

“Papatayin ni Madriaga ang sarili niyang anak? Akala ko ba data ng pamahalaan ang hawak nila?”

Walang sense ang lahat na mga sinasabi ni General. Bakit papatayin ni Manabat ang anak niya para pagtakpan ang dumi ng pamahalaan?

“Sa oras na makuha nila ang mga impormasyon na kailangan nila, wala nang silbi sa kanila ’yung bata. Tuso si Madriaga. Gagawin niya ang lahat mapanatili lamang niya ang kanyang posisyon.”

Bakit kung magsalita ito ay para bang alam nito ang laman ng data na ’yun? May hindi siya sinasabi. Sinadya niyang huwag ilagay sa files na sinend nila sa akin ang tungkol sa data.

“Alam kong si Carla ang bumibisita sa’yo dito.”

Natulos ako sa kinauupuan ko. Tangina. Bakit parang may bahid na pananakot ang boses ng atandang ito?

“Ang agency ba niya ang gagawa ng extraction?”

“Hindi ko alam ang sinasabi mo.” Pag de-deny ko, “Anong kinalaman niya sa mga nangyayaring ito?” pag mamaang-maangan ko pa.

May kung ano sa paraan nang pagtitig nito sa akin. Sinusukat nito kung nagsasabi ba ako ng totoo. Kahit anong gawin niya ay wala siyang makukuha ni isang impormasyon sa akin.

“You can’t trust her. Minsan na niyang tinraidor si Jude kaya madali na lamang sa kanya na gawin ulit iyon sa’yo. She’s a serpent!”

Hindi ako nag komento. Ibang-iba ito ngayon kumpara nung huli niyang pag bisita sa akin. Nangangayat ito at mas umitim ang ilalim ng kanyang mga mata. Ramdam na ramdam ko ang tension sa mga kilos niya at pananalita.

“May sasabihin pa ba kayo?”

Nanlaki ang mga mata nito. Hindi makapaniwala na nagawa kong baliwalain ang mga paalala nito. Umigting ang bagang nito. Dumilim ang kanyang mga mata.

Naghintay akong pagtaasan ako nito ng boses pero hindi iyon nangyari. Humugot ito nang malalim na hininga.

“You may now go.”

Tumayo ako at muling nagsaludo dito. Palabas na ako sa visitor’s room nang muli itong nagsalita.

“Know your enermy, dela Torre. Baka mali ang mapasukan mo at ang mas malakas na kalaban ang haharapin mo.”

Parang walang narinig na dire-diretso akong lumabas. Sa ginawa kong itong ay alam kong kailangan ko nang mag doble ingat. Wala akong planong pumanig sa dalawang grupo pero alam kong hindi palalagpasin ni General Manabat ang ginawa ko dito.

Tangina. Kung kailan nakahanap na ako ng kaligayahan dito sa loob ay siya rin namang pag pasok ng sunod-sunod na problemang ito. At ngayon ay hindi na lamang ang sarili ko ang kailangan kong protektahan mula kay Manabat kundi pati na rin si Yuuki. Sigurado akong alam na nito ang pinaggagawa ko sa loob at kung sinu-sino ang maaari niyang gamitin laban sa akin. Hindi magiging madali ang lahat na ito. Damay na ako sa kaguluhang ito. Hindi na ako makakaiwas pa.

YUUKI

“Sigurado ka bang ayaw niyong sumama sa amin?” hindi ko alam kung pang ilang beses na akong tinanong ni Lester nun. Halos araw-araw niyang pinapaalala sa akin ang plano nilang pag takas tulad nang araw-araw din niyang pangungumbinsi sa akin na sumama sa kanila.

“Ayos na kami dito.” Maikling sagot ko.

Ang toto niyan ay hindi alam ni Rick ang plano nina Lester at Isagani. Sinabihan ako ng dalawa na kausapin ko si Rick at pilitin itong sumama sa kanilang pag alis. Hindi ko sinabihan si Rick. Selfish na selfish pero ayaw ko na sa oras na makalakabas kami ay iiwan na lang ako ni Rick para bumalik sa kanyang pamilya kung meron man.

Mas gusto kong nandito na lamang ako kasama siya. Dito masisiguro kong kami lang na dalawa. Walang makikialam sa amin. Walang mang huhusga sa amin. Higit sa lahat ay wala akong kaagaw sa kanya.

“Yan ba talaga ang gusto mo?”

Gusto kong ihampas sa mukha ni Lester ang puno ng tinik na sanga ng bougainvillea na hawak ko para lang tumahimik ito. Ang ganda-ganda ng gising ko kanina dahil naka score ako kaninang madaling araw kay Rick, pero agad din iyong binawi nung hayop na warden nang binalik kami nito sa garden para tapusin daw kuno ang pinapagawa niya sa amin. Tangina. Halos mag da-dalawang linggo na kaming naglilinis sa garden na ’to…hindi…hindi ito garden, isa itong masukal na damuhan! Kinukurakot yata ng tagapamahala ng presohan na ito ang perang nakalaan para sa maintenance tapos kami itong palilinisin nila.

“Bakit? Gusto mo bang ikaw ang mag desisyon sa buhay ko?” pamimilosopo ko.

Humagikhik ito.

“Mami-miss kita!” hinampas ako nito ng hawak nitong kumpol na bulaklak ng bougainvillea na binigay yata ni Isagani dito.

Masama ang tingin na hinarap ko si Isagani. Nagbubukal ito ng lupa at naghahanap ng bulati. Napatingin din ito sa akin.

“Akala ko ba mga bakla lang ang nandito? Bakla ka ba?!”

Natigil ako sa pagbubunganga nang biglang lumitaw si Rick sa likod ni Isagani.

“Oh my god! Nandito na ang dakila kong asawa. Wait! Bakla din ba ’to?”

Matamis ko itong nginitian nang napatingin siya sa akin. Kinawayan ko ito palapit sa amin.

“Kumain ka na ba?” tanong nito nang makalapit na sa akin.

“Kumain na ako kaninang madaling araw,” malandi ko itong kinindatan.

Manyak na ngumisi ito. Shit. Parang magkakaroon yata ng live show ngayon dito sa garden.

“Ang landi!” biglang kurot ni Lester sa aking tagiliran.

Binalingan nito ng tingin si Rick. Bumukas ang bibig nito, ngunit bago pa man ito makapagsabi kay Rick ng mga walang kuwentang bagay tulad ng plano nilang pagtakas ay inunahan ko na ito. Mabilis kong kinuha ang hawak nitong bumalaklak at sinalampak iyon sa bunganga niyang amoy tamod pa ni Isagani.

“Bakit ka nga pala nandito?”

Parang wala lang na giniya ko si Rick palayo kay Lester. May plano pa yata ang isang ’yun na ibuking ako sa asawa ko!

“Mali ba kung gusto kong makasama ang asawa ko?”

Shit! Ang landi ng lalaking ’to! Pinipigilan ko lang ang sarili ko na huwag magpakantot sa kanya ngayon dito sa harap ng maraming tao.

“Tse! Dalawang linggo na akong nakakulong sa gubat na ’to pero ni minsan ay hindi mo ako pinuntahan dito. May problema ba?” akala siguro nito na bobo ako!

Mapagmatyag yata ang baklang ito.

“Baka kailangan niyo ng tulong.” Sabi nito habang ang mga mata ay pasimpleng nagmamasid sa paligid. Hindi ko tuloy alam kung ako ang kinakausap nito o may nakikita na ito sa paligid na hindi niya sinasabi sa akin.

“Mas gusto mong si Isagani ang kasama mo kesa sa akin?”

Aba! Ang daming drama ng lalaki na ito ngayon. At anong sinasabi niyang kasama? Halos hindi ko nga maramdaman ang presensiya ni Isagani dahil sa katahimikan nito at pagiging taong tuod. Pati nga pag hinga nito ay parang naka mute din!

“Anong magagawa ko kung si Isagani ang nilagay ng warden dito?”

“Dito na lang ako.”

“Rick! Anong ginagawa mo dito?” biglang pasok ng warden. May dala itong batuta na kasing sukat ng burat ni Rick.

Kaya pala pamilyar sa aking nung una kung nakita ang burat ng asawa ko. Nabatuta na pala talaga ako na hindi ko nalalaman.

Pinakiusapan nito ang warden na dumito na pero matatag na humindi ang kalbong may batuta. Winarningan pa nito si Rick na kung hindi ito lalabas ay dodoblehin nito ang trabaho ni Rick sa labas. Ke tapang-tapang eh hanggang dibdib lang naman ito ni Rick!

Walang nagawa si Rick. Bago ito lumabas ay lumapit ito kay Isagani at may binulong sa pipi. Napatingin pa sa akin si Isagani. Seryoso ang mukha nito. Nangunot ang noo ko. Binibigay na ba ako ni Rick sa maskuladong pipi na ito? Lumabas si Rick na hindi nagpapaalam sa akin. Nagtampo yata. Sige lang, babawi na lang ako sa kanya mamayang gabi. Sisiguraduhin kong mawawala ang tampo niya sa akin mamaya kapag sinubo ko na ang bulbulin niyang mga bayag.

Hindi ko na muling nakita si Rick buong araw. Wala akong ideya kung nasaan na ’yun, hindi ko rin siya nakasabay kumain ng tanghalian. Baka binartolina na ’yun nung warden dahil sa pagiging pasaway nito.

Buong araw din kaming nasa garden. Muntik ko nang tusukin si Isagani ng bougainvillea dahil sa palaging pag dikit nito sa akin. Sunod nang sunod ito sa akin na kahit ang pinapagawa sa kanya ng warden ay hindi na niya natapos. Mas lalong lumakas tuloy ang hinala ko na baka may gusto talaga ’to sa akin dahil parang body guard ito kung gwardiyahan ako. Takot yatang may lalaki na aaligid sa akin.

Alas singko nang mag ring ang bell. Hudyat na tapos na ang trabaho namin. Nagpahinga muna kami sandali habang ang iba ay nagsi alisan na para mag unahan sa kakarampot na shower sa banyo. At dahil nga hindi ako sanay na maligo na nakahubad habang may ibang tao sa aking paligid, mas pinipili kong magpahuli para sa akin ang buong shower room. Habang abala ang iba ay pasimple kong tinakasan si Isagani. Nag libot-libot ako sandali, sinubukan kong hanapin si Rick pero parang bula ito na bigla na lamang naglaho talaga.

Saan na kaya si papa Rick ko?

Wow. Kung maka papa. Hindi na rin masama. Parang tatay ko na talaga si Rick dahil sa agwat ng edad namin. Okay lang kaya dito na tawagin ko siyang papa? Lumaki ako na walang papa kaya hindi naman siguro masama kung hilingin ko sa kanya na tawagin ko siyang papa, para naman ma-experience ko. Pero hindi parang ang sagwa naman nun? Pano kong kantutin niya ako? Tatawagin ko pa rin ba siyang papa kahit nakapatong siya sa akin at nakatarak ang papa rin niyang burat sa sariwa kong butas?

Okay lang naman siguro tutal ay hindi naman talaga kami tunay na mag-ama.

Papa.

Papa Rick.

Bakit parang ang sarap nun bigkasin?

Ilang minuto rin ang hinintay ko bago ako pumasok sa shower room. Nilibot ko muna ang paningin ko sa buong kwarto upang siguraduhin na wala nang ibang tao sa loob. Nakahubad na ako ng tshirt at huhubarin ko na sana ang shorts ko nang biglang may dalawang pangit na mama na pumasok.

Agad akong napatakip sa naka balandara na katawan ko. Ang swerte lang ng mga ito kung makita nila ang kulay pink kong utong ano!

“Mabuti naman at nakita ka naman dito.” Anang isang kalansay na lalaki na may tattoo sa kanyang brasong halos buto na.

Masagana naman sa pagkain ang canteen, pero bakit pinagkaitan ang isang ito? At bakit parang ngayon ko lang nakita ang mukha ng mga animal na ’to?

“Gusto niyo bang maligo? Mauna na kayo.” Susuutin ko na sana ang damit ko nang bigla iyong kabigan nung isang kalbo na may tattoo ng mata ng ahas sa ulo.

Na estatwa ako. Biglang bumalik sa aking alaala ang naranasan ko noong bata pa ako. Ganitong-ganito din akong tignan ng mga lalaking sumubok na pag samantalahan ako. Gutom na gutom sila sa laman.

Biglang lumabas ng kutsilyo ang isa. Napaatras ako. Parang literal yata na kakainin ako ng mga ito.

“Anong kailangan niyo? Puwede naman nating pag usapan ’to! Bakit kailangan pang may kutsilyo?” sinubukan kong kalmahin ang aking sarili, pero tina-traidor ako ng tuhod kong nanginginig na sa takot.

“Pasensiya na bata pero hindi kami pumapatol sa bakla. Ang utos sa amin ay patumabahin ka kaya ’yun ang gagawin namin.”

Aba! As if naman papatulan ko sila? At anong patumbahin? Mukha ba akong matinik na bougainvillea na kailangan nilang tumbahin?

Susugod na sana ang kalbo nang biglang may sumipa dito. Natumba ito sa sahig at humandusay. Napatingin ako sa kung sino ang pumasok.

“Tangina!” Sinugod ng kalansay si Isagani.

Mabilis nitong naiwasan ang kutsilyo na winasiwas ng kriminal. Nahawakan niya ang braso nitong parang daliri ko lang sa liit at binalibag. Tumama ang katawan nito sa pader. Sumugod na naman iyong kalbo. Duguan na ito sa mukha pero matapang pa rin ito, hindi natakot sa laki ng katawan ni Isagani.

Tumabi ako nang muling lumipad ang katawan ng kalbo malapit sa akin. Kumuha ako ng tuwalya at pinaghahampas ito sa kanyang katawan. Pinulupot ko rin iyon sa leeg nito at malakas na hinila.

Tumayo ang payat. Susugurin ako nito pero sinipa ito ng malakas ni Isagani. Natumba ito sa semento kasabay nang paghulog ng tuwalya na nakatapis sa bewang ni Isagani.

Napatula ako. Nanlaki ang mga mata ko nang humarap sa akin si Isagani. Sobrang taba nung sungo ng elepante. Tulog pa ’yun pero sobrang dakila na.

Lumapit ito.

Ka-face-to-face ko na ang burat niya. Mukhang hindi yata nito napansin ang sariling kahubdan o baka wala lang talaga siyang pakialam na naka balandara ang katambukan ng burat niya.

Gumalaw ang lalaking hawak ko. Sinipa ito ni Isagani na kinabagsak nito.

“Ayos ka lang?” muli ko na namang narinig ang malalim at malaki niyang boses. May bahid iyon na pag-aalala.

Tumango ako, pero hindi maalis-alis ang tingin ko sa burat nito. Mukhang may sasabay yata sa laki ng burat ni Papa Rick ko. Ang swerte ni Lester! Kaya pala happy na happy si bakla!

“Mukhang okay na okay din siya,” tinuro ko ang burat niya.

Mabilis iyong tinakpan ni Isagani. Pulang pula ang mukha nito Pinulot nito ang nahulog na tuwalya at muling sinukbit sa bewang. Tinalian niya ang mga lalaki at lumabas saglit. Pagbalik niya ay may kasama na siyang mga gwardiya na siyang dumampot sa mga animal.

Nakatunganga lang ako. Hindi dahil sa burat ni Isagani kundi dahil sa muntik na akong mamatay kanina. Pumasok sa aking isipan na baka may nakapasok ng mga tauhan ni Tonyo dito sa kulungan upang patayin ako.

“Puwede bang huwag mo na lang sabihin kay Rick ang nangyaring ito? Ayaw kong mag-alala siya.”

“Tsss.”

Yung lang ang tugon ni Isagani.

Pinag patuloy ko ang pagliligo na para bang walang nangyari. Nasa labas lamang si Isagani. Binabantayan niya kung may papasok. Mabuti na lang talaga at dumating siya, baka patay na ako kung hindi niya naisipang bumalik dito.

“Mangako kang hindi mo sasabihin ’to kay Rick.” Paalala ko kay Isagani nang naabutan ko siya sa labas.

“Ang swerte ni dela Torre sa’yo,” bulong lamang ang pagkakasabi nun ni Isagani pero dahil may lahi akong paniki ay narinig ko pa rin ’yun.

“Anong sabi mo?”

“Ang sabi ko swerte si Rick sa’yo.”

“Hindi. Ano ’yung tinawag mo sa kanya?”

“Dela Torre?” nagtatakang ulit nito.

“Dela Torre ba ang apelyido niya?”

Bumilis ang kabog ng dibdib ko. Gusto kong sabihin ni Isagani na mali lamang ang pagkaka bigkas niya.

“Frederick dela Torre. Hindi mo alam ang buong pangalan ng asawa mo?”

“Putangina mo!” malutong kong mura sa kanya, “Bakit hindi mo na lang kaya itikom ’yang bibig mo habang buhay?”

Tinalikuran si Isagani. Hindi ko na hinintay na maka resbak siya sa pagmura ko sa kanya dahil siguradong tatakbo ang kaluluwa ko sa oras na murahin niya ako gamit ang napakalaki niyang boses.

Nangangarag ang mga paa ko habang naglalakad papunta sa aming selda. Paulit-ulit na nag pi-play sa memorya ko ang pangalan na sinambit ni Isagani.

Pangalan ni Rick na asawa ko.

Pangalan ng totoo kong ama.

Pagkapasok ko sa selda ay agad kong nakita si Rick na nakaupo sa aking kama.

“O, anong nangyari sa’yo?”

Napatitig ako sa gwapong mukha nito. Ama ko ba talaga ito? Ngayon ko lang napansin na parehas kami nito ng ilong at hugis ng mukha. Ama ko nga siya. Iyon ba ang dahilan kung bakit mabilis na napalagayan ng loob ko ang lalaking ito? Kung bakit sobrang komportable ko sa kanya, kung bakit pakiramdam ko ay sobrang safe ko kapag kasama ko siya. Lahat pala na nararamdaman ko sa kanya ay dahil sa lukso ng dugo na tinatawag nila. Iyong koneksiyon namin sa isa’t isa ay dahil sa mag-ama kami.

Pero ano ’yung libog na naramdaman namin para sa isa’t isa? Dahil din ba iyon sa lukso ng dugo? Tangina. Nagpa kantot ako sa sarili kong ama. Pero bakit hindi ako nakaramdam ng pandidiri?

“May kilala ka bang Yumi?”

Nangunot ang noo nito.

“Taga San Dionisio. Maliit na babae, siguro nasa 5’2” ang tangkad niya. Petite, maliit ang mukha. May kabilugan ang kanyang mga mata.“

Hindi nito nakikilala ang binabanggit ko.

“Malaki ang suso, parang ganito kalaki.” Pinakita ko sa kanya ang sukat.

Ngumisi ito. Parang may magandang alaala na bumalik sa isipan nito.

“Aaaah. Si Mayumi.”

Tangina. Hindi niya naalala ang mukha ng ina ko pero ang sukat ng dibdib nito ay hindi niya nakakalimutan.

“Nanay ko siya,” hinintay kong magbago ang ekpresyon ng kanyang mukha pero hindi iyon nangyari. Nagpatuloy ako, “Bago niya ako iniwan sa tabi ng daan ay sinabi niya sa akin ang totoong pangalan ng ama ko.”

Nilunok ko ang nagbara sa aking lalamunan. Sa oras na sasabihin ko ito ay siguradong mawawala ang kung ano man ang meron kami.

“Si Frederick dela Torre ang tatay ko.” Nanlaki ang mga mata nito na parang nakarinig ito ng napakasamang balita, “Ikaw ang ama ko. Yuuki Rick ang pinangalan sa akin ni mama. Anak mo ako.”

Rehas 5

Rick

“May ipapagawa ako sa’yo,” yan ang bungad ko kay Carla nang bisitahin ako nito kinabukasan.

Nawala ang ngiti sa mukha nito nang makita na seryoso ako.

“May problema ba?” tanong nito pagka upo.

“Gusto kong alamin mo ang lahat na alam mo tungkol sa batang ’to,” binigay ko dito ang maliit na papel kung saan naka sulat ang lahat na impormasyon na alam ko kay Yuuki.

Tangina. Hanggang ngayon ay nag ngingitngit pa rin ako sa binunyag nito kagabi sa akin. Kung totoo ang sinasabi niya ay hidiing-hindi ko mapapatawad ang sarili ko sa kamanyakan na ginawa ko dito.

Putang ina talaga! Naiisip ko pa lang ang kahalayan na ginagawa ko sa kanya ay parang gusto ko nang bugbugin ang sarili ko. Pero bukod sa inis ay wala na akong maramdaman pa na iba, dapat nga mandiri ako sa sarili ko pero hindi ko ’yun maramdaman. Hindi pandidiri ang nararamdaman ko sa tuwing naaalala ko kung paano niya ilingkis ang mga binti niya sa aking bewang sa tuwing binabayo ko siya. Hindi ko makita ang kamalian sa ginawa namin dahil parehas naman kaming nag-enjoy.

Ang tanging kalaban ko na lamang ngayon ay ang moralidad ko bilang isang ama. Kung totoo mang anak ko si Yuuki talaga. Tangina! Hindi na puwedeng maulit ang mga nangyari sa amin. Kahit na ayaw ko man, kung totoong anak ko siya, hindi normal na kinakantot ko ang sarili kong anak.

Pero si kapitan Jude at si Aries…

Puta! Bakit ko kinukumpara ang sitwasyon namin sa sitwasyon ng pamangkin…hindi…kapatid ko…hindi…kapatid at pamangkin ko siya. Basta anak siya ng kapatid kong babae na kinakantot ng sarili naming ama. Hindi pala, hindi pala namin tunay na ama si Mayor Dela Torre. Pamangkin ko siya. At hindi tunay na anak ni Kapitan Jude si Aries kaya mas makokonsidera pa ang relayon nila kumpara sa amin ni Yuuki na dugo at laman ko talaga.

“Sino ba ’to?” magkasalubong ang mga kilay ni Carla habang binabasa ang papel.

“Huwag mo nang itanong. Malalaman mo rin kapag ginawa mo ang inuutos ko.”

Tumango-tango ito.

“Alam ni General Manabat na bumibisita ka dito at ang plano niyong extaction,” sabi ko pero sa halip na gulat ay ngumisi lang ito. Agad akong kinutuban, “Alam mo rin?”

Binaba nito ang hawak na papel at tinignan ako sa aking mga mata, “Let me guess, sinabi niya rin na papatayin namin ’yung bata?”

Tumango ako. Pero hindi iyon ang gusto kong puntuhin, “May traidor sa loob ng agency mo. Nag bibigay ng information sa labas.”

Nanatili itong walang pakialam, “Huwag kang mag alala, parte lahat ng plano ko ’yan.”

“Paano ko ipagkakatiwala ang buhay nung bata sa’yo kung ganitong hindi ako sigurado kung anong plano mo?”

Humalukipkip ito at sumandal sa upuan, “Akala ko ba hindi ka na makikialam dito? Bakit biglang nagbago ang isipan mo, Rick?”

Hindi ko pinansin ang tanong nito, “Papatayin mo ba siya?”

Tinitigan ako nito. Nagsukatan ang aming mga tingin.

“Hindi.” sa huli ay sagot nito.

“Hindi siya papatayin ni Madriaga?”

“Hindi ko alam—”

“Tangina naman, Carla!”

“Hindi ko trabaho na alamin ang mga bagay na ’yan. Hanggang extraction lang ang trabaho ko. Kung ano ang gagawin ni Madriaga sa kanya pagkatapos ay hindi ko na hawak ’yun.”

“Kung sasama ako…”

Umarko ang kaliwang kilay nito. Kita sa mga mata nito na nasisiyahan ito sa mga naririnig, “Ano ba talaga ang nangyayari, Rick? Bakit bigla-bigla na lang nagbago ang isip mo?”

“Gusto kong malaman kung magiging ligtas kami sa extraction na gagawin niyo.” Giit ko.

“Yun ay kung buhay pa si Lester sa mismong araw na ’yun.”

“Anong pinagsasabi mo?”

“Hindi ba sinabi sa’yo ni Manabat na may tao sila sa loob na papatay kay Lester sa oras ng extraction?”

“Pero sabi mo walang nakakaalam kung kelan mangyayari ang extraction!”

“Hindit tayo sigurado sa bagay na ’yan. Sabi mo nga, may traidor sa loob ng agency namin o baka may tauhan din dito si Manabat. Hindi natin sigurado, ginagawa ko lamang ang makakaya ko habang nandito ako sa labas. Kaya nga kailangan kita, kailangan ko ang expertise mo para mapanatiling ligtas ’yung bata.”

“May tao ka na sa loob na gumagawa ng trabahong ’yan, diba?”

“Hindi ko personal na kilala ang taong ’yun kaya. Baka nabili na rin siya ni Manabata, hindi natin alam. Ang sigurado ko lang at may mas malaki ang tsansa na magiging matagumpay ang misyon na ito kung kasama ka namin.”

Napasandal ako sa aking upuan. Sinabunutan ko ang aking buhok sa matinding frustration na nararamdaman ko sa sitwasyon ko ngayon.

“Mabibigay mo ba ang hinihingi ko sa araw na ’to?”

Nilapit nito ang mukha sa akin, “At ang kapalit?”

Ilang segundo din ang dumaan bago ako tumango, “Sasamahan ko kayo.”

“Yes!” kulang na lang ay tumayo ito at tumalon-talon sa sobrang kasiyahan.

Wala nang atrasan ’to.

Nangako si Carla na ibibigay niya sa akin ang impormasyon na hinihingi ko. Konteng oras lang at masasagot na ang katanungan ko tungkol sa totoong pagkatao ni Yuuki. Totoong naging girlfriend ko ang sinasabing ina nito noong na-destino ako sa San Isidro, naalala ko noon na sinabi nitong buntis ito pero hindi ko pinaniwalaan nang sabihin nito na ako ang ama nang dinadala nito dahil isa lang naman ako sa naging kliyente niya bilang isang escort.

Umiyak ito. Nasaktan sa sinabi ko. Aaminin ko at nagkaroon ito ng puwang sa aking pusa, pero sobrang bata ko pa nun. Hindi ako handa na maging ama lalo na sa batang hindi ko naman sigurado na akin talaga.

Lumabas ako sa kwarto. Napaatras ako nang makita ko si Isagani na papasok sa kwartong nilabasan ko. Nagkatinginan kami.

“General Manabat!” rinig kong sambit nung gwardiya.

Napalingon ako sa likod ko. Kakapasok lamang ni General Manabat sa kwarto. Napatingin ito sa akin at tsaka sumaludo. Ang huli kong nakita ay ang pagsaludo ni Isagani dito.

Tangina!

Yuuki

“Totoo ba ’yang sinasabi mo?”

Sobrang laki ng mga mata ni Lester. Para bang sobrang imposibleng paniwalaan nung kinuwento ko dito. Totoo naman, napaka imposible talaga na ang kasama ko sa selda at ang mamang kumakantot sa akin ay ang aking tunay na ama.

Naniniwala na talaga ako sa sinasabi nilang maliit lamang ang mundo. Sa dinamirami naman kasi ng lugar na puwede akong makulong ay dito pa talaga sa lugar na ito at sa dinamirami ng mga nakakulong dito ay sinama pa talaga ako kay Rick.

Pero kung tinatanong niyo kung ano ang nararamdaman ko ngayon na nalaman ko na ang tunay kong ama ay ang lalaki na hindi lamang ang cellmate ko kundi pati na rin ang kumukunsumo sa akin, ang masaabi ko lamang ay wala akong pandidiri na nararamdaman sa katotohanang iyon. Ang lalaki na siyang tumulong sa aking ina na mabuo at mailalang ako sa mundong ito ay ang lalaking kinontrata ko na magiging protektor ko kapalit ang aking katawan.

Kung meron man akong nararamdaman ngayon na galit ay dahil lamang iyon sa pag iwan niya sa amin ng aking inay. Hindi ko maiwasang hindi siya sisihin sa kahirapan na naranasan ko sa aking buhay. Siguro kung hindi niya iniwan kami ni mama ay baka hindi kami nagutom. Baka hindi na bumalik si mama sa pagta-trabaho niya bilang pokpok. Siguro hindi na naisipan ni mama na iwan ako sa daan para sumama sa kanyang kliyente. Siguro hindi ako nawala. Siguro hindi ako napasok sa sindikato. Siguro hindi ko nagawang ibenta ang katawan ko para lamang may mailagay akong pagkain sa aking kumakalam na sikmura.

Ang daming siguro! Kahit ilang milyong beses ko pa iyong sabihin sa aking sarili ay hindi na nun mababago ang naging kapalaran ko. Hindi na nun mababawi ang gutom, lamig, sakit, takot at pambababoy na naranasan ko.

“Ganyan na ba kahina ang utak mo at ang tagal mo nang makaintindi?” naiinis kong asik dito.

“So anong plano mo?”

Anong plano ko? Ano bang klaseng tanong ’yun? Syempre kailangan ko nang lumayo sa lalaking iyon. Gusto ko siya pero mas nananaig ang galit ko sa kanya. Pasalamat siya at naging tahimik lamang ako at napigilan ko ang aking sarili na sumbatan siya.

Ayaw pa niya talagang maniwala na anak niya ako! Hindi niya ba nakikita ang mukha niya sa akin? Hindi ba niya nararamdaman ang lukso ng dugo na meron kami? Kung bakit ba kasi na naging pokpok ang nanay ko, ang hirap niya tuloy ipagtanggol.

Pero paano kung hindi ko talaga siya papa? Ama ko man siya o hindi, kailangan kong umalis sa lugar na ito. Gumugulo na naman ang buhay ko dahil sa pagiging malandi ko. Dapat talaga nung una pa lang ay lumayo na ako, pinanindigan ko na sana ’yung sinasabi kong hindi ko kailangan ng lalaki na magpo-protekta sa akin. Pero hindi naman siguro ako masisisi kung naging marupok ako sa isang tulad ni Rick. Ang yummy-yummy naman kasi talaga ng lalaking ’yun.

Ng ama ko…

“Puwede bang sumama na lang ako sa inyo?”

Akala ko matutuwa ito sa sinabi ko pero umasim ang mukha nito.

“Gaga! Iiwan mo iyong ama mo dito?”

“Bahala siya. Matanda naman na ’yun. Malapit na rin ’yun mamatay.”

“Bunganga mo! Parang di ka lang nagpa kantot dun sa tao.”

“Tangina mo. Kung alam ko lang na ama ko ’yung tao hindi ako magpapa kantot dun!”

“Wala ka nang magagawa, nangyari na ang nangyari. Nasarapan ka na. Naputukan ka na. Sigurado ka bang ayaw mo na?”

“Kilbutan ka nga sa sinasabi mo. Ama ko ’yung tao!”

“Talaga ba? Sigurado kang hindi mo hahanap-hanapin?”

Hindi ako nakasagot. Sa totoo niyan ay sobrang hirap na limutin ang mga nangyari sa amin ni Rick. Siya ang pinaka masarap at pinaka magaling na nakatalik ko. Idagdag na rin natin na siya ang pinaka daks kaya malabo talaga na makakalimutan ko siya. Hindi lang din kasi sex ang nangyari sa amin. Nagkaroon kami ng koneksiyon. Naramdaman ko ang pag aalaga niya sa akin, ang pag iingat niya sa tuwing iniioyot niya ako ng kanyang malaking burat.

May gusto na ako sa kanya tapos ito lang pala ang mangyayari. Pero baka hindi naman genuine ang pagkakagusto ko sa kanya. Baka lahat na iyon ay dahil lamang sa lukso ng dugo. Ganumpaman, sigurado akong parehas kaming nasiyahan sa namagitan sa amin at rinig na rinig ko iyon sa aming mga ungol at lagapak ng aming mga hubad na katawan.

“Saan nga pala si Isagani?” pag iiba ko sa aming usapan. Wala naman akong makukuha na lesson sa sinasabi nitong si Lester. Akala ko ba matalinong tao ’to?

“Hindi mo kasama?” lumingon-lingon pa ito sa aking likod na parang may hinahanap.

“Hahanapin ko ba sa’yo kung kasama ko ’yung tao?” sa aming dalawa ay ako lang talaga ang may sense.

“Ang sabi niya sa akin kanina hahanapin ka raw niya. Kukumustahin.” Naningkit ang mga mata nito, “Umamin ka nga. Inaagaw mo ba sa akin ’yung lalaki ko?”

“Ayhu! Akala ko ba magkaibigan lang kayo? Please lang, Lester ha. Wala sa lahi ko ang mang agaw ng lalaki. Pero hindi ko naman siya masisisi kung magkakagusto siya sa akin, sa sarap ko ba namang ito! Pero itatak mo ito sa bungo mo, kahit ba matambok at dakila ang burat nung kaibigan mo—”

“Oh my gosh!”

Napaatras ito. Ang kanyang kamay ay nakalagay sa kanyang nakaawang na bibig habang ang mga mata ay bumilog.

“Nakita mo?”

Napalunok ako. Muling bumalik sa aking alaala ang mala mammoth sa laki na burat ni Isagani, mataba na mahaba na parang kay cute tignan dahil sa ulo nun na pabilog. Ano na lang kaya ang itsura nun kapag matigas na? Pero syempre hindi niya pa rin matatalo ang ga-sperm whale na laki ni Rick ko..

“Wala akong sinabing nakita ko. Sinabi ko lang base sa nakuwento mo sa akin. Teka nga! Bakit ba ako hinahanap ni Isagani?”

“Kukumustahin ka nga raw niya. Nakuwento niya sa akin ang nangyari dun sa banyo.”

Bigla kong naalala iyong araw na may umatake sa akin. Oo nga pala, may utang pa ako kay Isagani. Papayag kaya siyang chupa na lang ang ibabayad ko sa kanya? Pero mas deserve yata niya ng kantot.

“Kaya nga isama niyo na ako. Nanganganib ang buhay ko dito, Lester. Maawa naman kayo sa akin!” Exaggerated kong pag makaawa.

“Ngayon ka pa talaga naging histerical na kasama mo na ang ama mo na puwede kang ipagtanggol?”

“Nasaan siya nung may umatake sa akin sa banyo? Nasaan siya? Sagutin mo ako, nasaan siya?!”

Napaatras ito, “Hindi niya kasalanan na mas gusto mong maligo na nag iisa.”

Ako naman ’yung natigilan. Sa wakas ay nagka sense naman ang sinabi nito.

“Gusto ko pa ring sumama! Walang makakapigil sa akin!”

“Hindi ka sasama kung hindi mo isasama si Rick.”

Mata ko naman ngayon ang lumiit, “Gust mo siyang agawin sa akin? Gusto mo rin siyang maging ama? Ganun ba? Puwes! Sa’yo na siya! Iyong-iyo na siya. Hindi ko kailangan ng ama.”

“Yuuki!”

Bigla kong narinig ang barakong boses ni Rick.

“Yes po?” sabi ko sa maliit na boses sabay lingon sa kanya.

Nawala ang ngiti ko nang makita ko ang seryosong mukha nito.

“Kailangan nating mag usap.”

“Good luck.”

Ang sarap hambalusin ng itak itong si Lester. Dapat ginaya na lang niya ang pagiging tahimik ni Isagani.

Pumunta kaming chapel. Akala ko mag kukumpisal kami sa kahalayan na ginawa namin sa isa’t isa pero dumiretso kami dun sa likod ng podium kung saan walang makakakita sa amin.

“Anong ginagawa natin dito.”

Pinaupo ako nito sa upuan na bali ang sandalan.

“Kailangan kong malaman kung ano ang mangyayari kapag napatunayan kong anak talaga kita.”

Napa irap ako, “Walang dapat na mangyari dahil wala naman akong hinihingi sa’yo.”

“Galit ka ba sa akin?”

Isa pa ’tong tanga eh.

“Hindi. Tuwang-tuwa ako dahil kinakantot ako ng sarili kong ama.” Sarkastikong tugon ko.

“Sumagot ka ng maayos. Papasakan ko ’yan ng burat ko ang bunganga mo kapag hindi ka umayos. Tangina mo.”

Ngumanga naman ako para mas lalo itong buwesitin, pero nagulat na lamang ako nang bigla itong tumayo. Hindi na ako nakapag react nang bigla nitong sabunutan ang aking buhok dahilan para mapatingala ako. Sunod ko na lamang naramdaman ang pagpasok ng matigas na niyang burat sa aking bunganga.

“Tangina mo. Ito ang gusto mo diba!”

Malutong na mura nito habang kinakantot ang bunganga ko. Tinutulak ko ang binti nito para makalayo sa kanya pero sobrang lakas talaga nito.

“Puta. Gustong-gusto ko ring iniiyot ang bungangang ito.”

Napatingin ako sa kanya. Maliban sa libog at gigil at may nakita rin akong lungkot doon at kasiyahan. Biglang nawala iyong panlalaban na ginawa ko. Sumuko ako at sinipsip ang kanyang burat.

“Aaaaah. Tanginang bibig ’yan. Ang galiiiing.”

Nawala iyong pagsabunot niya sa aking buhok. Gumaan ang pagkakahawak niya sa aking ulo habang ginagabayan iyon sa pagtaas-baba sa kanyang burat.

“Nasasarapan ka ba kapag sa bunganga mo ang burat ko?”

Tumango ako.

“Pero paano kung totoong ama mo ako? Kasalanan ’to.”

Niluwa ko ang burat niya. Pinunasan ko muna ang laway na kumalat sa aking gilid ng aking bibig bago tumugon.

“Wala akong ama.”

“Babawi ako sa’yo.”

“Hindi mo na mababalik ang mga panahon na nagdaan. Hindi na mabubura ang kahirapan at kasamaan na napag daanan ko bago kita nakilala.”

“Gagawin ko ang lahat. Kilalanin mo lang akong ama.”

“Hinding-hindi ko kayo mapapatawad.” May pinal na sabi ko tsaka ko muling sinubo ang burat niya na tumango-tango.

Hindi ko alam kung ang luha ba sa gilid ng aking mga mata ay dahil sa malaki niyang burat na naglalabas-pasok sa aking lalamunan o dahil sa bigat ng loob ko sa kanya. Ayaw kong marinig ang mga pangako niya sa akin. Huli na ang lahat para sa amin. Mas gusto ko na lamang na maging kunsumo namin ang isa’t isa kesa ang maging mag ama kami.

“Sige pa. Aaah. Tsupa lang, nak.”

Putangina! Bakit sobrang ganda pakinggan nung sinabi niya? Bakita parang mas nakakalibog? Kasalanan ba talaga ’tong ginagawa namin? Bakit sobrang sarap?

Ginalingan ko ang pag tsupa ko sa kanya. Mahigpit akong kumapit sa kanyang binti at sinalubong ang bawat baon ng burat niya sa aking lalamunan. Bumubunggo ang makapal niyang bulbol sa aking mukha. Naaamoy ko ang kanyang pagkalalaki. Sobrang sarap ng lalaking ito. Kahit na dugo at laman ako nito ay hindi ako nagsisisi na may nangyayaring ganito sa aming dalawa ngayon.

Biglang nanigas ang binti ni Rick. Mabilis niyang hinugot ang kaniyang burat. Hinila niya ako patayo at tsaka siniil ng halik sa aking mga labi-labi. Parehas kaming uhaw na uhaw na sinipsip ang dila ng isa’t isa.

“Aaaaah!” anas ko nang bigla niyang daklutin ang aking pang upo.

“Gusto kitang kantutin ngayon.” mabigat ang boses na bulong nito sa akin.

“Galit ako sa’yo.” Tugon ko. Natahimik ito at napatitig sa aking mga mata, “Pero gusto ko pa ring magpa iyot sa’yo.”

Ngumisi ito. Inangat ko ang laylayan ng kanyang tshirt. Hinayaan niya akong hubarin ang kanyang damit. Binaba ko ang aking pajama kasabay ng aking briefs. Pinagdikit ko ang katawan namin. Ang aking magkabilang kamay ay yumakap sa kanyang batok.

“Iyutin mo ako.” Sabi ko sa kanyang mga mata.

Agad iyong nag apoy sa libog. Kinarga niya ako. Napaungol ako nang maramdaman ang matigas niyang burat sa aking hita. Giniya niya ang kanyang kahaban papunta sa aking entrada. Hinawakan niya ang aking balakang at ginabayan iyon padikit sa kanya. Umawang ang aking mga labi nang maramdaman ko ang pag punit ng aking laman. Tumirik ang aking mga mata sa hapdi at sarap na aking naramdaman nang maramdaman ko ang unti-unting pagtarak ng kanyang burat sa aking lagusan.

Nakatitig kami sa isa’t isa habang tinatarak niya ang kanyang burat sa akin. Nag aapoy sa libog ang mga mata nito.

“Ang sarap mo.” Sabi nito sabay bayo ng sobrang lakas.

Napanganga ako at napaliyad nang pumasok ng buo ang burat niya. Kinuha niyang oportunidad iyon na muli akong siilin ng halik at ipasok ang pilyong dila sa aking bunganga. Hinayaan ko siyang lamutakin ako habang dinadama ko ang aking pagka puno sa kanyang sukat.

“Kumapit ka. Kantot malala ang aabutin mo ngayon sa akin.” Sabi nito na may paghahamon na tingin.

Mahigpit akong kumapit sa kanyang braso nang mahagya niyang binaba ang aking katawan. Napaungol ako nang maramdaman ko ang mas lalong pag baon ng burat niya. Tuwid na tuwid iyon sa aking lagusan. Ramdam na ramdam ko ang kanyang katigasan sa aking loob. Halos naging forty-five degree ang bend ng aking katawan.

Napakagat labi ako nang masilayan ko ang katawan nito. Namumutok ang braso nito sa laki dahil sa pagkarga niya sa akin. Iyong dibdib niya ay namumukol at ang kanyang abs ay hulmang-hulma. Nangingintab pa iyon dahil sa pawis na unti-unting namumuo sa kanyang balat.

“Aaaaah! Aaaaaaah! Aaaaaah!” impit kong sigaw nang bigla niya akong binarurot ng kantot. Sobrang lakas na nag ba-bounce na ang katawan ko sa kanya. Nag uumpugan ang aming mga laman at halos yumyugyog ang aking utak.

“Ang saraaaaap! Sige paaaa. Kantutin mo lang ang butas ko. Oooooh!” pakiusap ko.

Titig na titig sa akin si Rick. Hindi ko mabasa ang kanyang iniisip pero nasisiguro akong nanggigigil siya. Umiigting ang kanyang panga sa bawat bayo na gingawa niya sa akin.

“Magpapakantot ka pa rin ba sa akin kung sakaling totoo na ama mo ako?” bigla nitong tanong.

“Kakantutin mo pa rin ba ako?”

Hindi ito agad nakasagot Nanatiling nakatitig ito sa akin habang patuloy pa rin ang paglabas-pasok ng burat niya sa akin.

“Oo. Kakantutin pa rin kita kahit dugo at laman kita.” Sinsero nitong pagkakasabi.

“Ganyan ka ba magparamdam ng pagmamahal sa iyong anak?”

“Ganyan ka kasarap na handa kong isantabi na anak kita para lang patuloy kitang maiyot.”

Napakagat labi ako. Ang sarap na nga nang pag iyot niya sa akin mas nagiging masarap pa dahil sa sinasabi niya.

“Iiyutin mo ba ako araw-araw hanggang sa mapatawad kita?”

Hinila ako nito bigla. Napayakap ako sa kanya. Naglakad siya na hindi pinaghihiwalay ang aming laman. Napaliyad ako nang biglang tumama sa matigas na pader ang aking likod.

Napakalmot ako sa kanyang likod nang magsimula siyang bumayo.

“Sapat na ba ang iyot para mapatawad mo ako?”

Umiling ako. Siniil ko siya ng halik. Mainit. Uhaw na uhaw.

“Kailangan mo akong punuin ng tamod mo. Gusto kong araw-araw na maramdaman ang pag lagoy ng mga semilya mo sa aking katawan.”

“Umpisahan natin ngayon.” Anas nito at mas lalong binilisan ang pag ulos, “Aaaaaah. Pupunlaan kita! Aaaah.”

“Oo. Lunurin mo sa tamod ang katawan ko. Oooooh!”

“Putanginaaaaa!” kasabay nang kanyang malakas na pag ulos ay ang pagsabog ng kanyang tamod.

Ramdam na ramdam ko ang pag pulandit nun sa aking loob. Napayakap ako sa kanya ng sobrang higpit. Tumibok-tibok ang kanyang burat. Aaaaah. Sobrang sarap.

Binaba niya ako. Naghalikan kami ulit bago niya ako muling pinatalikod at pinatuwad.

“Aaaaah!” anas ko nang muli niya akong pasukin.

“Shit! Ang dulas mo na. Aaaaah. Saraaaaap!”

Hindi niya ako tinigilan kakaiyot hanggang sa malabasan siya ulit. Akala ko tapos na kami sa ikalawang round pero hindi pa pala. Pinaluhod niya ako sa kanyang harapan at pinalinis sa akin ang namamasa sa tamod niyang burat.

“Masarap ba?” hingal na hingal ito at pawis na pawis ang katawan.

Titig na titig ito sa bibig ko na punong-puno ng kanyang burat.

“Libog na libog ako sa’yo.” Sabi pa nito tsaka kinantot ang aking bunganga.

Libog na libog kaming parehas na tila ba hindi kami nagkakantutan gabi-gabi. Uhaw na uhaw kami sa katawan ng bawat isa. Naka apat na putok siya at wala pang planong tumigil kung wala lang sang pumasok sa chapel.

“Puta.” Anas niya sa aking tenga.

Sobrang lagkit na ng aming katawan dahil sa pinag samang pawis, laway at tamod. Ngunit yung inakalang kong titigil na siya ay hindi nangyari, sinabit niya ang aking binti sa kanyang balikat at nagpatuloy sa pag bayo.

“May tao.” Sabi ko na hindi rin gumagawa ng paraan para patigilin ito.

Sa totoo lang ayaw ko ring tumigil kaming dalawa. Gusto ko pa. Kaya kong sabayan ang libido niya.

Mag-ama nga talaga kami.

“Malapit na ako.”

Nginitian ko siya. Kumapit ako sa kanyang braso. Sinagot ko ang kanyang bawat bayo sa pamamagitan nang pag sabay doon. Tumirik ang mga mata nito.

“Heto naaaa!”

Muling nanigas ang binti nito at nanginig ang katawan hanggang sa muli siyang labasan.

Sobrang dami pa rin ng kanyang naputok kahit na pang-apat na pagpapalabas na niya ’yun. Hingal na hingal siya pagkatapos. Nanatili kaming nakahiga dun habang may nag lilinis sa harap ng chapel. Nagpahinga muna kami ng ilang minuto bago lumabas.

Nauna akong bumalik sa selda namin dahil may bisita pa raw si Rick. Napansin ko na nagiging madalas ang pagbisita sa kanya ng kanyang mga kakilala.

Pagbalik nito ay may bitbit na siyang isang kulay puti na folder. Seryoso ang mukha na inabot niya sa akin ’yun. Agad ko naman iyong binuksan kahit na alam ko naman na mahihirapan akong basahin at intindihin ’yun.

“Anak kita.” Hindi ako nagulat sa unang sinabi nito, “Kailangan nating makalabas dito sa lalong madaling panahon. Ayokong habang buhay kang nandito sa kulungan.”