Sakay: The Stallions of Sierra Grande
Peltivierre · 18 chapters · 21,380 words
Sakay: The Stallions of Sierra Grande
Hating-gabi na nang may marinig akong nagsisigawan sa labas ng kwarto ko. Nang maimulat ko ang aking mga mata, biglang bumukas ang pinto.
“I can’t take this anymore!” sigaw ni mama na bumungad sa akin. May dala-dala siyang maleta at basa ng luha ang kaniyang mukha.
“Teresa, let’s talk, please,” pagmamakaawa ni papa. Hindi siya pinakinggan ni mama habang patuloy si mama sa paghahakot ng mga damit ko sa asul na maletang dala-dala niya.
Ako naman, inaalimpungatan pa at hindi maintindihan ang mga nangyari. Tumayo ako sa gilid ng kama. Pinapanood ang mga hindi ko maintindihang pangyayari.
“Honey, please talk–”
Tuluyan akong nagising sa lakas ng sampal ni mama kay papa. 6’7 si papa habang 5’5 lang si mama pero naabot pa rin niya ito. May kakaibang galit sa mga mata ni mama, nakakapangilabot.
“Talk to your… kabit !” sigaw ni mama. Hinila ako nito at pinapasok sa kotse. Kabit? Ibig bang sabihin na may kabit si papa? O– argh! Ang sakit ng ulo ko. Hindi ko maintindihan ang mga pangyayari.
Nakita kong nagsigawan pa sila sa labas ng kotse. Si papa ay nakaluhod na habang umiling-iling lang si mama. Binuksan ko ang bintana para mapakinggan sila.
“Why are you tearing our family apart?” tanong ni papa. Tumulo na ang kaniyang mga luha habang nakayuko ito, hawak-hawak ang mga kamay ni mama na hindi man lang siya tinitingnan.
“Me?! You tore this family apart,” pag-sabi ni mama. Pilit niyang inalis ang mga kamay ni papa at sumakay na rin sa kotse. “Matulog kana muna, anak,” paglambing niyang sabi na tila ba’y nagbago ito ng mood.
“M-Ma?” pagtawag ko. Nakaalis na kami sa gate ng bahay at nakita kong hinahabol kami ni papa.
Pinahiran niya ang kaniyang luha sa pisngi, “Sa tito Ferdy mo muna tayo mo titira, ha?”
Kina tito Ferdy? Pero nasa bukid pa yun. “M-Ma, pano ang pag-aaral ko?”
“Transfer ka muna anak,” pagsagot nito. Patuloy na umagos ang mga luha ni mama kaya hindi na ako nagtanong pa.
Sa gabing iyon, hindi ko namalayan na nagbago na pala ang daloy ng buhay ko.
˟˟˟
This is a work of fiction. Any unintentional resemblances of names, places, and/or events from this story to real life are not intended or used fictitiously.
Photos used in this book belong to their respective owners. No copyright infringement intended. All credits will be posted along with the end note.
Hello po! Welcome to my first Filipino story here on Wattpad. I hope you do enjoy!
Kabanata I
Puting Birhen na Nakasangit sa mga Ulap
**Vaughn **
Kinabukasan, nakarating na kami sa pamilyar na daan. Hindi naman pala rural ‘tong lugar nila. May mga buildings naman at mga stors. Matagal na din kasi akong hindi nakakapunta dito, mga 7 years old pa lang ako.
Tumigil kami sa isang pamilyar na mansion. Nasa labas ang tito ko at dalawang maskuladong lalaki na siguro’y kaedad ko lang. Naka-sando lang ang mga ito at batak na batak ang muscles. Nakikita ko ring maganda ang hulma ng hita nila dahil sa maikling shorts na suot ng mga ito.
Vaughn, magpigil-pigil ka. Wala sa mood ngayon ang matakam sa mga estranghero.
Pero ang ga-gwapo talaga nila. Mas matangkad at mas maputi yung isa. Siguro nasa mga 5’11 ang taas niya. Yung isa naman ay medyo moreno pero bagay sa kaniya ang skin tone niya. Mataas din ito na mga 5’10.
“Talaga namang walang hiya ‘yong taong ‘yon!” sigaw ni tito pagkalabas namin sa kotse. Ang dalawang lalaki na ang kumuha ng mga maleta namin kaya pinasalamatan namin agad sila.
Pinatahan ni tito si mama at pinapasok sa loob ng mansion. Sinenyasan naman niya ang dalawang lalaki na tulungan akong kargahin ang mga bagahe at tumango sila. Bago paman ang mga lalaki makapunta sa pinto, pinigilan ko sila para magtanong.
“Uhm, ano ba ang nangyayari?” tanong ko sa kanila.
Nakita kong nagtagpo ang mga kilay nila at kumunot ang kanilang noo. “Teka. Vaughn?!” sigaw nung isa.
“A-Ah, eh, hello po,” pagbati ko. “H-Hindi ko po kasi kayo maalala.”
“Ako to! Si kuya Alfred mo, ito naman ang si kuya Seb mo,” pagpakilala nila. Yung mas mataas pala si kuya Alfred, yung moreno naman ay si kuya Seb. Bagay sa kanila ang mga pangalan nila.
“Uhm. Hindi ko po talaga maalala,” sabi ko sabay awkward na tawa.
“Talaga? Total, masyado ka pa namang bata noon. Pero kami yung in-adopt ni tatay Vic. Nagkalaro na tayo noong mga bata pa tayo,” sabi ni kuya Seb.
Adopted? So, hindi ko sila talaga pinsan? So pwede kaming mag-
ANO KA BA VAUGHN?! AMBASTOS MO!
“Siguro napapagod ka pa, tara, ihatid kana namin sa kwarto mo,” sabi ni kuya Alfred na tama naman. Pagod din talaga ako dahil sa biyahe. 2 AM kami nung lumisan at ngayon ay 7 na, so bale 5 hours ang travel namin. Non-stop pa yun kaya lalong nakakapagod.
Nakita kong umiinom ng kape si mama sa kusina habang kinakausap ni tito. Nasa unahan ko sina kuya Alfred at kuya Seb na hinahatid ako sa kwarto ko dito. Marami namang mga kwarto sa mansion since mansion nga ito. 8,410 square feet, 7 bedrooms, 8 and a half baths, at may mga special rooms tulad ng theater.
Pasado na siguro akong maging real estate agent nito.
“Nandito na tayo,” sabi ni kuya Alfred at binuksan ang pinto ng kwarto. Malaki naman siya. Kasiya ang queen size bed at may maliit pang sofa set sa gilid. Nasa loob na din ang banyo at may maliit ding dining table sa may French doors.
“Ang ganda,” sabi ko nang makapunta sa veranda ng kwarto. Nasa gilid pala ako na bahagi ng mansion, katabi lang daw kami ng kwarto ni kuya Alfred at sa likod ko ay kay kuya Seb.
Ang ganda ng view dito. May bulkan pa na natatakpan ng mga ulap. Malaki din ang area ng bakuran, halos tatlong ektarya ito. Take note, bakuran pa lang ‘yan. Hindi pa kasali ang talagang hacienda diyan. Pinagmasdan ko pa ang view nang may kabayong tumatakbo sa bakuran.
Muntik akong mabulunan sa nakita kong nakasakay. Isang gwapo at maskuladong lalaki na tanging dilaw na shorts lamang ang suot. Maputi din siya pero mas maputi si kuya Alfred. Pinatakbo-takbo niya ang kabayo sa malaking espasyo ng bakuran.
Pinagpapawisan siya na gustong-gusto kong pahiran. Napatingin siya sa amin at tinaasan ako ng kilay. Ay masungit pala. Parang natu-turn off ako agad sa kaniya.
“Oy! Kuya Leon!” tawag nina kuya Alfred at kuya Seb. “Nakarating na sina Vaughn!”
Inikutan lang sila ng mata ni kuya Leon at humarurot na ito papalayo.
“Ang sungit niya,” sabi ko. Tumawa lang ang dalawa at tinapik ang likod ko.
“Masungit lang yung tingnan pero pag naging close mo, makikita mong mabait yun,” sabi ni kuya Seb.
Umalis na silang dalawa at napahiga ako sa kama. Magbabago na ba talaga ang buhay ko? Hindi pa ako handa. Kasi literal na kahapon lang ay masaya pa kaming kumakain ng dinner.
Ang tagal ko nang nagsasalita at hindi pa pala ako nagpapakilala. Ako si Vaughn April Van der Waal. Dutch ang papa ko at Maharlikan naman ang mama ko. So bale Maharutch ako. Deh, joke lang. Actually, wala pa talaga akong experience sa mga ganiyan. Kahit nga first kiss ko, wala pang nakakakuha.
Hindi naman sa pangit ako pero ang dami ko lang talaga sigurong freckles sa mukha. 5’5 lang ako (wid shoes) kaya kadalasan sa mga tao ay mas mataas sa akin. Lalo nap ag bumibisita ang pamilya ni papa. Halos 5’10 sila pataas lahat. Para kaming duwende ni mama kung sasama kami sa kanila.
Ito kasing si papa. Ang taas-taas, hindi man lang ako winisikan ng kahit konting height. Kahit man lang sana 5’7, waley. Malungkot akong ngumiti ng maalala ang aking banyagang ama.
Nami-miss ko tuloy si papa. Ano ba kasing nangyari? Hindi parin nagla-latch sa isip ko ang mga pangyayari.
May na-mention si mama na kabit. Does that mean may mistress si papa? May iba ba siyang anak at pamilya? Pero akala ko mabait siyang ama at asawa? I guess I was wrong.
Na-experience ko na din kasing mag-cheat ang taong minamahal ko dati. No, wala kaming relasyon. Walang label ika nga. Pero he still decided to cheat.
Kasi the day I was gonna say ‘yes’ to him, doon ko pa talaga nakita silang magkahalikan ng malantod na ‘best friend’ ko. Ahas!
Nagmamakaawa pa sila non. Ha! Mga hangal na nilalang. Nakakainis isipin ang nakaraan no? Kaya siguro naimbento ang ‘move on’. Kase kung magse-stay ka lang sa nakaraan, palagi ka nalang masasaktan.
We don’t do that here.
“Makaligo na nga lang,” sabi ko sa sarili ko nang maramdaman na medyo malagkit na ang feeling ko.
Binuksan ko ang pinto ng banyo at nakitang nakasindi ang ilaw. Baka siguro naiwan nila na bukas kasi nilinis nila ang buong kwarto.
Nakita kong may towel sa rack at nasa loob siguro ng shower ang sabon at shampoo. Naghubad na ako at tumungo sa shower para mahimas-masan ang sakit ng ulo ko nang-
“Puting birhen na nakasangit sa mga ulap, ano yan?!”
˟˟˟
Dedicated to @addllien1992 . Siya po ang unang nag-vote dito kaya’t ginaganahan akooo. Yes po. I’m that petty.
Hope you enjoyed this chapter! Please do vote and comment! Wuvvyuuu!
Kabanata II
Shared Bathroom
**Vaughn **
“Puting Birhen na nakasangit sa mga ulap, ano yan?!” sigaw ko nang makitang may taong naliligo sa loob.
Nanlaki lang ang mga mata niya pero hindi niya tinakpan yung ano niya. Yung ano. Basta yung ano. Alam niyo na yun.
“Anong ginagawa mo dito?!” tanong nito at kinuha ang towel sa rack.
“Banyo to ng kwartong tinutuluyan ko,” tugon ko, takip-takip ang mga mata ko gamit ang mga kamay ko. Pero hindi ko mapigilang ibuka slight ang mga daliri ko. Nasilip ko tuloy ang ano niya.
Ang laki! At bakit matigas ‘yan?!
Oh, Diyos ko po. Ako na iyong makasalanang tupa, humihingi po ng kapatawaran.
Ang laki kasi talaga ng ano niya.
Lumapit siya sa akin kaya napilitan akong tumalikod. Diyos ko po. Hanggang kailan ba siya tatayo diyan?
Naramdaman kong nasa likod ko na siya. Hingang malalim Vaughn. Pinsan mo ‘yan. Hingang malalim. Bawal ‘yang pinagiisip mo.
Naghintay pa ako ng ilang segundo. Walang nangyari. Nang lumingon ako sa likod, wala na siya.
Anong klaseng Houdini trick ba ito? Bigla nalang siyang nawala. Tumungo ako sa gilid ng banyo at nakitang may isa pang pinto dito.
Grabeh naman ‘tong si tito. Ang laki-laki ng mansion, may shared bathroom? Ano bang ibang silbi ng walong banyo dito? Display?
Nang mawala na sa isip ko ang mala-Adonis na katawan ni kuya Leon, tiningan ko ang banyo. Ang laki pala nito, Halos kasing-laki ng kwarto ko sa bahay namin. Gray ang tiles at mas light na gray ang walls. Ang laki din ng salamin at may dalawang lababo.
Naligo na ako matapos ang pag-appreciate ko sa banyo. Nagsabon, shampoo at may pakanta-kanta pa na may pikit-pikit kahit nakakabasag eardrums ang boses.
Morissette, kabahan ka na.
Inabot ko ang kamay ko sa labas ng shower para kunin ang towel nang maalalang kinuha pala ni kuya Leon ‘yon.
“Ay, talaga naman oh,” angal ko at lumabas nalang ng shower. Sa kwarto nalang ako magpapatuyo.
Hindi ko na naisipang takpan ang hinaharap ko, na-lock ko din naman ang pinto ni kuya Leon, ia-unlock ko nalang mamaya. Nagtungo ako sa pinto ng kwarto, binuksan ang pinto para makabihis na.
“Puting Birhen na nakasablay sa langit, ano yan?!” sigaw ko nang makitang hubo’t-hubad na nakahiga si kuya Alfred sa kama, nanonood ng TV.
Napatingin siya sa akin at nabulunan sa iniinom niyang softdrink. “Vaughn! Wala kang saplot!”
Napatingin ako sa baba, at tama nga siya, wala pala akong sinuot na towel.
Dali-dali kong sinarado ang pinto at ni-lock ito. Tumungo ako sa isa pang pinto. Ngayon ko lang na-realize na apat pala ang pinto sa banyo. Ano ba ang naisip ni tito na sa kalaki-laki ng mansion niya, hindi dalawa kundi, apat ang nagsasalo ng banyo?
Mayaman naman itong sina tito at mama. Sa katunayan nga, sa kanila ‘tong buong lugar na ito. Sierra Grande ang tinawag dito dahil ang mga Villa Grande ang nagmamay-ari sa napakalaking lupa dito. 3/4th ng city ay pagmamay-ari nila.
Sila din ang leading producer ng wine sa Maharlika at Southeast Asian Countries. Pati sa Europe, malago din ang businesses nila doon. Sobrang yaman ng mga ito, tapos kung makapag-tipid ng banyo, parang mauubusan na talaga ng pera.
May dalawa pang pinto. Madali lang talaga akong makalimot kaya baka mayari ako ‘pag kay kuya Seb ang mabubuksan ko. Bakit naman kasi kakulay lang ng walls ang mga pinto? Sinong designer nito at babatukan ko?
Huminga ako ng malalim at hinawakan ang doorknob ng isang pinto. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto pero bumukas ito ng kusa.
“Anong nangyayari?!” bumungad sa aking paningin ang wala ring damit na si kuya Seb. Mabuti nalang at naka-boxers pa siya. Pawis na pawis ito, siguro galing ng workout. “Oh, Vaughn.”
Napasigaw ako at tumungo sa natitirang pinto. Sa wakas, kwarto ko na talaga. Nakita kong may latch ang kwarto kaya ni-lock ko ito.
Tuyo na ang katawan ko, tuyo na din ang dignidad ko. Paano ko pa sila mahaharap ngayon? Nakakahiya talaga.
Bakas sa memorya ko ang kanilang mga naglalakihang– ano. Kahit nga kay kuya Seb na nakabalot, klarong-klaro ang bakat. Hindi ko na rin ito makalimutan kasi unang beses ko lang makakita ng– ano na hindi sa akin.
Baka ayaw na nila akong kausapin. Patay ako nito. Ayoko din namang malayo ang loob nila sa akin. Pinsan ko pa din sila kahit papaano. Hindi maganda sa loob ang may galit sa’yo ang kapamilya mo.
May kumatok sa pinto ng banyo, “Vaughn? Andiyan ka pa ba?”
Boses ‘yon ni kuya Seb. Lumapit ako sa pinto at pinakinggan kung sino pa ang nandoon.
“Bakit kasi hindi niyo sinabihan?” tanong ni kuya Leon. Halatang naiinis ang panganay na anak ni tito.
“Nawala sa isip ko,” sagot naman ni kuya Alfred. “Sino ba naman kasing nakaisip na mag-shared bathroom tayo?”
“Edi tayong apat din. Baka nakalimutan mo ‘yon?” suplado namang sabi ni kuya Leon.
Nagmadali akong nagbihis at binuksan ang pinto.
“Here goes nothing,” sabi ko sa sarili ko at binuksan ang pinto. “Hello po. Sorry po talaga sa nangyari. Hind ko po kasi alam na may kasalo pala ako sa banyo,” pagpaumanhin ko sabay yuko.
” Ikaw ang pagsasaluhan namin ,” rinig kong bulong ni kuya Seb at siniko naman siya ni kuya Alfred.
“Sorry din, Vaughn. Nakalimutan ka naming sabihan na magkasalo ka sa banyo,” sabi ni kuya Alfred.
Hindi ko din naman pinagsisisihan, kuya.
Ano ka ba Vaughn?! Ambastos mo.
Pero aminin mo ha, nagustuhan mo mga nakita mo.
Argh! Takte na! Pinsan mo ‘yang mga ‘yan! Ano ka ba?
“Ganito nalang. Mauuna ka, tapos kami na,” suggest ni kuya Leon. “Sanay na din naman kaming sabay papasok ng banyo.”
“Ah, eh. Kayo na po ang mauna,” sabi ko sabay iling. “Ako po yung nakikitira kaya ako dapat yung–”
“Nonsense,” pagputol sa akin ni kuya Seb. “We live in this house now. As equals.”
Binatukan siya ng mahina ni kuya Leon, “Kakapanood mo na naman ‘yan ng mga medieval themed na films.”
Napatawa ako doon at tiningnan nila akong tatlo na para bang tinubuan ako ng limang ulo at walong pakpak.
“Ang cute mo ‘pag tumatawa ka,” sabi ni kuya Alfred. Napayuko ako sa hiya. Bakit pa kasi ako tumawa? Hindi ko din naman kasi in-expect na magjo-joke si kuya Leon eh.
Naramdaman kong may kamay na pumatong sa ulo ko. “Kain na tayo ng agahan… little pup .”
Ginulo ni kuya Leon ang buhok ko pagkatapos niyang sabihin ‘yon. Sumunod naman si kuya Alfred tapos si kuya Seb na ngumisi na parang loko.
Umalis na sila at bumalik na ako sa kwarto ko. Ang daming nangyari in a span of 8 hours. Halos hindi ako maka-catch up. Pero gutom ako kaya bababa muna ako at kakain.
“Kumusta ka ngayon, Vaughn?” tanong sa akin ni tito Ferdy nang makarating ako sa kusina. Wala pa si mama dito pero nandito na ang tatlong pinsan ko.
“O-Okay lang po. Pero actually, hindi ko po talaga alam kung anong nangyayari,” pagtapat ko.
Tumango si tito at may tiningnan sa likod ko, “Oh, Tere. Halika na’t kumain na tayo.”
Lumingon ako at nakitang si mama ito. Mas maayos na ang itsura niya ngayon. Linapitan ko siya at yinakap. I know hindi ko pa fully nalalaman ang mga nangyayari pero a hug can cure sadness.
“Good morning ma,” bati ko.
“Good morning din anak,” bati naman ni mama at nginitian ako. Alam kong pilit iyon, pero naiintindihan ko. Ikaw ba naman mapag-cheatan. Ang sakit kaya non. “Kain na tayo?”
Kumain na kami at nagkwentuhan. Close pala kami ng tatlo kong pinsan dati noong bata pa ako. Madalas kasing pumunta sina mama sa Netherlands dahil doon naman naka-base ang trabaho ni papa. Since si tito naman ang pinaka-close ni mama na kapatid, kahit malayo ay sa kaniya na ako nito ibinibilin.
“Oh, by the way, sa Maharlika Univesity of the Southka nga pala mag-aaral, Vaughn,” sabi ni tito. “Senior High School Department.”
“Sa MUS po? Bakit po? May Sierra Grande Senior High School naman po na mas malapit at mura?” tanong ko sa kaniya.
“No. I mean, ‘wag na don. Maraming gangs doon dahil hindi naman tayo gaanong abot ng impluwensiya ng mga Villa Azul dito. Not to generalize public schools, pero hindi ko gusto ang standards ng pagaaral nila,” sabi ni tito. “Besides, money isn’t a problem for me. Lalo na pag connections.”
Tumango lang ako at dumagdag pa si tito, “Isa pa, doon din nagaaral ang mga kuya mo. So diba, mas mapadali ang mga buhay natin?”
“Ah, wow. Ano po pala mga degree programs ninyo, kuya?” tanong ko sa kanila.
“Law,” sagot ni kuya Alfred. That explains his sophistication at mga careful words na ginagamit. May maternal instincts din siya, dahilan ng mature pero cute niyang actions.
“Architecture,” sagot ni kuya Seb. Kaya naman pala maraming mga models ng buildings sa kwarto niya kanina. Ang talas ng mata ko no?
“Medicine naman ako,” sagot ni kuya Leon. Sa kaniya ako nabigla. Hindi siya nagbigay ng vibes sa pagiging doctor. More on maritime siya dahil sa build niya at ang laki ng–
What the hell, Vaughn?! Malaki silang lahat. Dapat fair ka.
Wait, ANOEBAAAAA?!?!?!
“Sabay lang din naman sila sa kotse ni Leon kaya ihahatid ka na nila, okay?” sabi ni tito. Sumubo ako sa pagkain ko at tumango. “Matured naman ‘yang mga ‘yan kahit papaano.”
Tumango-tango lang ako pero nabulunan ako sa sunod na tanong ni tito, “Kumusta pala kayo sa banyo?”
˟˟˟
Kabanata III
Hindi Ako Gusto ng mga Pinsan Ko
**Vaughn **
“Vaughn?”
“Baby loves?”
“Oy, pandak?”
…
“Bakit ang ingay?” tanong ko sa sarili ko nang magising sa mga tawag galing sa banyo. Tiningnan ko ang orasan sabay hikab.
7:42 AM
Jusko!
Bumangon ako agad at binuksan ang pinto sa banyo. Nakabihis na silang tatlo.
“K-Kanina pa po kayo, kuya?” tanong ko sa kanila.
Inikutan ako ng mata ni kuya Leon. “Hindi, kagigising lang namin. Kaya nga kami nakabihis na eh.”
Siniko siya ni kuya Alfred, “Kuya Leon naman. Uhm, Vaughn, maligo ka na at sabay na tayong kumain. 9 pa din naman first class namin kaya, okay lang,” tugon nito sabay ngiti.
“Ginamit ko ‘yan. Sariwa pa ang amoy ko diyan,” sabi ni kuya Seb sabay sablay ng towel sa balikat ko at kumindat.
Kinuha agad ito ni kuya Leon at sinapak si kuya Seb sa batok. “Ang bastos mo. Para kang hindi Villa Grande.”
Nang makaalis na sila, agad naman akong naligo at bumaba. Kumakain na si kuya Seb pero sina kuya Alfred at kuya Leon ay naguusap lang.
“Hala kuya, kumain na po kayo,” sabi ko at umupo sa tabi ni mama.
“Sorhe Vhon khomoon no okho,” tugon ni kuya Seb habang puno ng pagkain ang bibig nito.
“Seb!” iritang tawag ni kuya Leon. “Don’t talk when your mouth is full. That’s foul, barbaric and disgusting.”
Inikutan lamang ni kuya Seb ng mata ang kuya niya. Pilyo talaga tong si kuya Seb kahit kailan. Medyo cute naman din at bagay sa kaniya yun. Bad boy type kasi siya.
“Sorry Vaughn, kumain na ako,” klarong sabi ni kuya Seb.
“Ah, okay lang, kuya,” sagot ko naman at umupo na para kumain din.
Natapos ang araw at nakauwi na ako. Sinundo ako nina kuya Leon at sabay na kaming umuwi. Medyo malayo pa kasi galing sa mansion ang school kaya sabay nalang daw kami instead na mag-commute ako.
Wala sina mama at tito kasi may pinuntahang attorney kaya kami lang sa mansion ngayong gabi. Pagkatapos naming kumain, pumunta na ako sa lababo para maghugas ng pinggan nang may naramdaman akong taong dumikit sa likod ko.
“Ako na diyan,” sabi ni kuya Alfred, ang init ng kaniyang hininga ay damang-dama ko sa batok ko.
Hinawakan ni kuya Alfred ang mga kamay ko at hinugasan ito. Pinapagitnaan ako ng maskulado niyang mga braso, “Fragile ka, Vaughn. Dapat stay put ka lang.”
Tumango-tango ako at kumalas sa balot niya nang maharap ko si kuya Seb.
“Ang liit mo talaga,” sabi niya. “5’4?”
“Opo,” sagot ko at umiwas din.
” Perfect buhatin ,” rinig kong bulong niya. Anong perfect buhatin? Like, piggyback ride?
Napalingon ako kay kuya Leon na kumakain pa din. Nginitian ko siya ng awkward na ngiti pero tinaasan lang ako nito ng kilay kaya naglakad ako papalayo. Nang lumingon ako ulit, ngumisi siya at kinindatan ako.
Pano to? Ang lakas ng tibok ng puso ko. Pero bawal. Pinsan ko sila. Hindi pwede ‘yung iniisip ko kasi kahit hindi sa dugo, magpinsan pa din kami.
Bumagsak ako sa kama at pumikit. I need a nap.
Nang gabing ‘yon, may narinig akong naguusap sa kusina. Bababa kasi sana ako para uminom ng tubig pero narinig kong naguusapan sila.
“Pagsasaluhan nalang natin,” rinig kong sabi ni kuya Seb.
“Sige, pero dapat ako mauuna, ako ang panganay eh,” sabi naman ni kuya Leon. Sumilip ako at nakitang nasa kitchen island sila naguusap. Si kuya Seb, nakaupo sa island, si kuya Leon ay nakasandal sa cabinets, habang si kuya Alfred ay naghuhugas ng plato.
Wait, hindi pa siya tapos?
Ano naman kayang pagsasaluhan nila? Hindi naman siguro– ako?
“Ingatan niyo ah,” angal ni kuya Seb. “Ako last kasi ako bunso kaya ingatan niyo.”
“Oo nga,” iritang tugon ni kuya Leon. Umakyat na ako sa kwarto ko para i-process lahat. Sa mga tingin nila, sa mga moves nila, kung hindi ako nagkakamali.
Ako ang pagsasaluhan nila.
Hatinggabi na. Naramadaman kong may pumasok sa kwarto pero hindi muna ako bumangon. Baka kasi magnanakaw, kung ano pa ang gawin sa akin kapag nakitang gising ako.
“Alam kong gising ka,” bulong ni kuya Leon. Nanigas ako. Anong gagawin nila sa akin at bakit sila nandito sa kwarto ko?
Hindi ako sumagot. Pumikit lang ako at hindi gumalaw.
“Sabi ko na sa’yong tulog eh,” sabi ni kuya Seb.
“Sige, gawin na natin,” sambit ni kuya Alfred.
Natakot ako pagkatapos niyang sabihin ‘yon. Anong gagawin nila? Hindi pa ako ready. At isa pa, as I’ve said, bawal talaga. Kaya kung ano man ang iniisp nilang gawin, aayaw ako.
Pero bakit ganito? May parte sa akin na excited sa mangyayari. Na para bang inaabangan ko ‘to.
Nagdaan ang ilang segundo at wala akong naramdaman. Dumilat ako kaunti at nakitang ako nalang ang nasa kwarto. Nakaalis na silang tatlo.
Bumaba ako at nakitang nasa sala silang tatlo, naglalaro. Sumilip ako at nakitang gamit-gamit nila ang hi-tech na baseball bat. Nagbe-baseball pala sila. Akala ko pa naman at anong pagsasaluhan nga mga ito.
Umakyat na ako sa taas, kampante kas ang bastos lang pala talaga ng nasa isip ko.
Hindi ako gusto ng mga pinsan ko.
**Leon **
**WARNING: May medyo steamy na scene below
CONTENT: Masturbation **
“Fuck!” pagmura ko. Gustong-gusto ko talaga ang pinsan ko.
Ang laki na ni Vaughn pero kahit noong mga bata pa kami, hindi pa din nagbabago ang pagtingin ko sa kaniya.
Hindi lang ako, pati sina Sebastian din at si Alfredo. Mala-anghel din naman kasi itong pinsan namin sa bait at mahiayin. Nakaka-turn on. Gusto kong i-taint siya nang magmakaawang sibakin ko.
Hindi ko namalayan, tumigas na pala ang pagkalalaki ko. Hindi naman sa pagmamayabang pero malaki-laki din ‘to. Mas malaki ng 0.2 inches kay Alfred at half an inch kay Seb. Although mas mataba sa kanila, kay Seb parang lata, mataba din naman ‘tong akin no. Titirik na ang mata ni Vaughn dito.
Napaisip tuloy ako kay Vaughn. Ang kinis ng balat niya, ang mabango niyang amoy, at ang matambok niyang pwet na kay sarap pisilin.
Sinimulan ko na lang ang paghagod sa sarili kong libog, iniisip na kinakama ko ang aking pinsan.
**Alfred **
WARNING STILL ON
Added Content: Impossible Dream (MPreg)
“Vaughn, you’re so tight,” ungol ko. Taas, baba, taas, baba. Yan ang action ng kamay ko habang pinipisil-pisil ang utong ko.
” Kuya Alfred, ayaw ko nang tigilan ang pagsakay sa’yo ,” imagine kong ungol ni Vaughn habang sinasakyan niya ang halos 8-incher kong burat.
Ini-imagine kong sinasakyan niya ako. Ang kaniyang mainit na kaloob-looban, ini-imagine kong ito ang kamay ko. Parang ang sikip pa at sarap ng kaniyang malulusog na pwet.
“Vaughn, lalabasan na ako. Bubuntisin kita,” ugong ko nang maramdaman kong malapit na ako sa aking kasudkulan.
Puta. Mahal ko talaga ang pinsan ko.
**Seb **
LALO NANG MAY WARNING DITO
Added Content: Vulgar/Degrading Words
“Puta ka!” pasigaw kong ungol. Inipit ko ang aking malaposteng ari sa gitna ng abs ko at unan na ginamit ni Vaughn.
Yes, ninakaw ko ang unan niya at pinalitan ng unan ko.
Pero malinis ‘yun ah! Hindi naman ako ganoon kabastos.
Anyway, binabayo ko ang unan, iniisip na pwet ito ng pinsan kong noong unang balik palang niya ako takam na takam. Puta. Ang sarap ng tumbong ng batang ‘to. Ayoko nang tigilan.
Binilisan ko ang pagulos sa kawawang unan. Mataba pa naman ang pagkalalaki ko, at tigas na tigas dahil sa pagkakatigang nito. Kahit ang mga kuya ko, hayok na hayok na din kay Vaughn.
Nakakahiya pa sa chiks kagabi. Hindi ako tinigasan kahit anong subo niya. Ngayon, isang tingin ko lang sa pinsan ko, parang bato na katigas ang burat ko. ‘Pag talaga ‘yang si Vaughn, mapasakin, aaraw-araw– ooras-orasin ko ‘yang batang ‘yan.
“Ah, fuck… fuck…” ungol ko nang malapit na akong malabasan.
“Vaughn, puta ka. Mabuntis ka na!”
Puta. Mahal ko ang pinsan ko.
˟˟˟
Kabanata IV
Cascada Numinoso
**Vaughn **
Nagdaan ang dalawang linggo since tumira kami dito sa Sierra Grande. Okay naman ang pamumuhay dito, madaming pagkain para sa tiyan, madami ring pagkain para sa mata.
Tatlo, actually.
“Pero Vaughn, pinsan mo sila!” Alam kong ‘yan din ang sasabihin niyo.
That’s what I thought too. Pero since hindi kami blood related , it’s technically not incest.
I guess I’m just f*cked up?
Well, I guess I am.
Anyway, Sunday ngayon at as always, sumasakay sila sa mga kabayo nila. Kay kuya Seb ay medyo grayish na may puntik-puntik, si Dante. Dalmatian sana ang pinangalan niya dito, kaso hindi siya pinayagan ni tito so Dante nalang. What can I say? He’s simple-minded. Pero sobrang talino pala. Low-key Dean’s Lister since freshmen year.
Kay kuya Alfred naman ay black na kabayo. Alberto naman ang pinangalan niya dito. Named after him. Si Alberto ang pinakamabilis sa tatlong kabayo at ito din ang pinakabata. Finally, kay kuya Leon naman na brown at pinakamalaki– na kabayo I mean.
Martinez ang name ng kabayo niya, after his biological father, Martin. Actually, medyo related silang tatlo. By “medyo”, I mean magpipinsan ang mga ama nila so basically, they’re distant relatives.
Shorts lang ang sinusuot nilang tatlo habang nagra-ride ng kabayo nila. Minsan, nagkakarera pero usually just strolling sa napakalawak na bakuran. Nasa balcony ako, nagkakape while pinagmamasdan ang mga pinsan ko.
Napalingon si kuya Seb at ngumiti ito. “Tara Vaughn!” sigaw niya. “Sakay tayo!”
Umiling ako at shinake ang kamay ko, indicating na ayaw ko. Ngumisi ito at lumapit sa akin. Nasa baba siya at ako naman ay nasa second floor. Para kaming Romeo and Juliet sa position naming ito. O ‘di kaka’y prince charming at Disney princess.
Sumunod sina kuya Alfred at kuya Leon, all looking up at me. “Tara Vaughn. Walang sumasakay kay Alda,” sigaw ni kuya Alfred.
Hindi umimik si kuya Leon pero alam kong gusto niya rin akong bumaba at sabayan sila. Ako naman na marupok, bumaba agad ako at pumunta stables.
Doon ko nakita ang lonely na kabayong si Alda. Named after the mother of Ferdinand Magellan, which is kapangalan ni tito. Si tito usually ang sumasakay sa kaniya pero since busy si tito, ako daw muna.
“Morning stroll lang,” sabi ni kuya Alfred. “Alda is a very good girl.”
“And old,” hirit naman ni kuya Seb.
Natawa ako ng mahina at sinundan sila sa labas. May waterfalls daw na ang pangalan ay Cascada Numinoso, meaning Numinous Waterfalls. Doon daw kami tutungo at paliliguan ang mga kabayo sa Numinous River. May kalayuan lang ito pero hindi naman labas sa hacienda.
I mean, almost 10,000 hectares ang hacienda ni tito. It’s basically a quarter of Sierra Grande. Hindi pa ‘yun kasali ng two-thirds na pagmamay-ari ng pamilya nila, kay tito palang na hacienda ito.
Mga twenty minutes daw ang biyahe kapag lakad-lakad lang ng kabayo ang trip. Pero ten lang pag tumakbo. Hindi na ako nag-alangan pang magpaka-brave. Alam ko namang hindi ako marunong sumakay ng kabayo. I know naman my limits din, so no.
“Sa susunod, tuturuan ka naming sumakay ,” tugon ni kuya Seb na para bang may hidden meaning ito.
Sinapak naman siya ng mahina ni kuya Leon dahil doon. Baka may hidden meaning nga.
“Malapit na tayo,” sabi ni kuya Leon. Pinagmamasdan ko lang ang dinaanan namin. Ang ganda pala dito. Untouched ang area dito kaya apart from the road, natural ang mga puno at halaman.
Ilang minuto pa at narinig ko na ang agos ng ilog. Ang sarap sa tenga nito. Ang calm and serene na para bang pinapatulog ka.
“Nandito na tayo,” anunsyo ni kuya Leon at napanganga ako sa view. Cascading pala ang waterfalls. May pitong maliliit na falls overall tapos sagana pa ng mga bulaklak ang paligid. Ang ganda talaga.
“Ang ganda!” excited kong tugon. Tumawa sina kuya Seb at kuya Alfred habang napangiti si kuya Leon.
“Suki tayo dito dati,” pagbatid ni kuya Leon na may ngiti parin sa labi. “Dati pa nga, tayo ang naliligo.”
“T-Talaga, kuya?” tanong ko. Tumango lang siya at bumaba kay Martinez. Oh, if you’re wondering bakit super Spanish ng mga pangalan ng mga bagay-bagay dito, it’s because half Spanish sina mama at tito. So basically, I’m quarter Spanish, quarter Maharlikan at half Dutch. Nung isang araw ko lang din nalaman na ganon pala.
“Tara,” sabi ni kuya Alfred at inabot ang kamay niya. Tinanggap ko naman ito para maalalayan niya ako sa pagbaba. Hindi pa kasi ako expert dito. Nang makababa ako, natapilok ang paa ko, dahilan ng pagbagsak ko kay kuya Alfred.
Holy cow! Ang tigas ng dibdib niya. Shirtless pa din kasi silang tatlo at maliit lang talaga ang shorts na sinusuot nila. Para na itong boxers.
“Sorry kuya,” sabi ko.
“Okay ka lang?” tanong niya. Tumango ako kaya napangiti siya. “Magiingat ka, okay?”
Ako naman ang tumango at pumunta na kami sa ilog. Tama lang ang pangalan nito. Numinous, magical. Mahiwaga nga.
Ang linaw ng tubig tapos ang daming mga bulaklak sa paligid. Natural lang ba talaga ito? Para kasing intention ang mga bulaklak sa paligid. Wait, fire trees ang mga puno na nakapaligid sa ilog at malapit sa falls.
“Kuya, natural ba talaga ‘to?” tanong ko. Tumawa silang tatlo at tumango.
“All natural,” sagot ni kuya Leon. Madalas ko na siyang nakikitang ngumingiti. Which is good. Hindi tulad ng dati na suplado masyado, kala mo sinong gwapo. Gwapo naman talaga siya at maganda ang katawan pero still, dapat complete package.
“Maligo na ta– I mean, paliguan na natin sila,” sabi ni kuya Seb. Ngumiti ako at tumango.
Matapos makaligo ng mga kabayo, napagpasiyahan naming maligo din. Malapad ang ilog, sa pwesto namin ay mababaw lang pero malalim daw doon sa may paanan ng falls. Tinali muna namin sa may puno ang mga kabayo at pumunta doon sa falls.
Marunong din naman akong lumangoy kahit papaano kaya nasundan ko sila agad. Well, hindi ako expert pero marunong ako mag-float at basic strokes. Madali nga lang akong mawala sa concentration at malunod.
Hindi pa rin mawala ang mga mata ko sa ganda ng paligid. Parang mga magical falls na nakikita ko sa movies. Maganda din ang sikat ng araw kaya nakadagdag ito sa kagandahan ng falls.
Hindi ko namalayan na binato ako ng tubig ni kuya Seb. Nawala ako sa focus at lumubog. Kumapa-kapa ako sa tubig pero patuloy lamang ang paglubog ko. Naramdaman kong may humawak sa braso ko at hinila ako pataas. Wala na akong lakas para ibuka ang mga mata ko. Parang drained ako bigla.
May naramdaman ako sa labi ko. Parang hinihigop ang hangin sa loob ko.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
Nabulwak ko ang tubig na nainom ko galing sa ilog. Umuubo ako habang kinakapa ang likod ko. Medyo blurry pa rin ang paningin ko kaya pumikit ako.
”… So stupid!” rinig kong sigaw ni kuya Alfred.
Akala ko ako ang pinapagalitan niya pero si kuya Seb pala. Nakayuko na ang moreno kong pinsan, nahihiya sa pagpapangaral ng kapatid niya.
Maayos na ang pakiramdam ko at nakitang si kuya Leon pala ang humahagod sa likod ko. Si kuya Alfred ay pinapagalitan pa rin si kuya Seb sa harap ko.
“F*ck, Vaughn, okay ka lang?” tanong ni kuya Leon.
Tumango ako, “Opo, kuya. Medyo nanghina lang.”
“Ito kasing si Sebastian. Pumipisik ng tubig bigla. Ang childish talaga,” galit na tugon ni kuya Alfred.
“Kuya…” tawag ko at umiling. “Okay lang po ako.”
“No, Vaughn. Kasalanan ko,” sabi ni kuya Seb.
Nginitian ko siya, “Okay lang kuya.”
“Akala ko kung mapapaano kana,” sabi nama ni kuya Leon. “Ayokong mawala ka right before our eyes. It will break us.”
Tumawa ako ng mahina. Linapitan na kami nina kuya Seb at kuya Alfred, silang dalawa ay nakaupo sa harap ko habang nakasandal ako sa dibdib ni kuya Leon.
“Kuya naman,” sabi ko sabay mahinang tawa, “Medyo overacting sigu–”
“No, Vaughn,” pagputol sa akin ni kuya Seb.
“P-Po?”
Lumapit sina kuya Alfred at kuya Seb, sobrang lapit na ng mga mukha nila na naiilang na ako. Hinawakan naman ni kuya Leon ang baba ko para mapatingin ako sa kaniya.
“Napagdesisyonan na namin,” sambit ni kuya Alfred at tinabihan ako sa kanan, si kuya Seb naman sa kaliwa habang si kuya Leon ay sa likod ko.
“The three of us want you. Pero ayaw naming isa lang ang makakakuha sa’yo,” sabi ni kuya Leon.
Kinuha ni kuya Seb ang hita ko at pinatong ito sa hita niya, sumunod naman si kuya Alfred habang si kuya Leon ay binalot ang isang braso sa katawan ko.
Ngumisi si kuya Seb, “Kaya simula ngayon, we’ll share you. Sa amin ka na.”
˟˟˟
Kabanata V
**
**
Mt. Lazaro
**Vaughn **
Para akong Disney princess ngayon. Ang bilis ng mga pangyayari. Matapos nila akong mailigtas sa pagkalunod, tumawag si kuya Leon ng susundo sa amin.
Ang hindi ko aasahan ay pickup truck pala ito…
Na may kargadang carriage na parang pang-Cinderella.
Tinali ni manong Ignacio ang carriage sa mga kabayo at siya na rin ang naging coachman namin. Si kuya Simon naman na kasama ni manong Ignacio ang nag-drive sa pickup truck pabalik ng mansyon.
“K-Kuya bakit parang medyo… extra?” tanong ko. Mahina silang tumawa at hinaplos ni kuya Leon ang buhok ko. Magkatabi kami habang nasa kabilang side sina kuya Seb at kuya Alfred.
“Anything for our little prince,” sabi niya.
Tumango nalang ako. Wala din naman akong ibang magawa dahil mahina pa din ang katawan ko. Malungkot ang ngiti ni kuya Seb. Kahit anong sabi ko sa kaniya na okay lang, guilty pa din siya sa nangyari.
Wala naman ding sumisisi sa kaniya. Pinagalitan lang siya ni kuya Alfred kanina pero hindi niya sinisisi ang nakababatang kapatid niya.
Nang gabing ‘yon, nakauwi na sina mama. Hindi na namin sila sinabihan. Ang daming problema ni mama at tito, ayaw naming makadagdag pa.
Nasa hardin kami, nagsa-stargazing. Nasa kaliwa ko sina kuya Leon at kuya Seb habang nasa kanan ko si kuya Alfred. Hindi pa talaga satisfied si kuya Seb kaya pinapatong niya ang kalahati ng katawan ko kay kuya Leon. Bahagya na akong nakatalikod sa eldest Villa Grande ngayon.
“Sorry sa position, Vaughn,” sabi ni kuya Alfred. “Ito kasing si Seb eh, ang dami pang arte.”
“It’s okay kuya. Comfy naman din ang dibdib ni kuya Leon,” sabi ko. Tumikhim si kuya Leon at doon ko pa na-realize ang sinabi ko. Takte! Na-slip ang dila ko.
“Vaughn…” Bumangon silang tatlo kaya napabangon din ako. “What’s your answer?”
“A-Answer?”
“Gusto ka namin,” sabi ni kuya Leon. “Gusto ko man ipagdamot ka pero I know I can’t compete with my brothers.”
“Vaughn, we’ll treat you like a prince,” si kuya Alfred. “We love you so much.”
Linapit ni kuya Leon ang kaniyang mga labi sa akin. “Can I kiss you?” tanong nito. Tumango ako at doon na niya sinimulan ang halik.
Yes, sinimulan.
Diniin niya ang halik, may dila na. Ginamit niya ang dila niya para buksan ang bibig ko. Nang magtagumpay siya, pumasok na siya sa bibig ko.
Hindi ko ma-explain. Hindi ko pa ito na-try at alam kong mali pero parang… gusto ko. Sa bawat galugad ng dila niya sa basang yungib ko, naninindig ang balahibo ko sa sarap. Yes. Nasasarapan ako.
Hinila ako ni kuya Alfred, dinilaan niya ang kaniyang labi bago dinampi ito sa akin. Ngunit hindi tula kay kuya Leon, mas marahan kay kuya Alfred. Gentle siya, as always. Iniingatan ang bawat halik, iniingatan ang bawat diin.
Umuong si kuya Seb at siya naman ang humila sa akin. Unlike his brothers, marahas siya. Or should I say, wild? Rough? Kinakagat niya ang labi at dila ko at higop kung higop siya. Para akong sini-CPR sa halik niya. Pero it’s not bad. I like it too.
Natapos ang make-out session namin na hinihingal. Napahiga ulit kami sa mga damo at napatingin sa kalangitan.
“Fuck, that was hot,” sabi ni kuya Seb. Napatawa ako at sumunod naman sila.
Alam kong mali ito. Maling-mali.
Pero bakit ayaw kong tumigil?
–
Nagdaan ang ilang araw since nalunod ako at nagtapat sila. At heto ako ngayon, nasa kusina, while nasa Cresencia ang mama ko at si tito para i-follow up ang divorce, pinagsisilbihan ako ng mga pinsan ko.
“Kuya, kailangan ba talaga ‘to?” tanong ko sa kanila. Nakaupo lang kasi ako sa may kitchen island habang pinagmamasdan sila.
And the fact that naka-boxers at apron lang sila ay hindi tumutulong sa pagkailang ko. Parang sila nalang ang gusto kong i-breakfast.
Vaughn, ah! Bad!
“Dapat lang ‘to,” sagot ni kuya Alfred. Siya ay nagluluto ng breakfast, si kuya Seb naghahanda ng kape at si kuya Leon ay nagbe-bake ng cupcakes. Bukod pala sa kagwapuhan, talino at angking bait ng tatlo, magaling din pala sila sa kusina.
Baka magaling din sila sa kama?
Hoy, Vaughn! Ano ba ‘yang pinagiisip mo? Apakabastos.
“Kain na tayo?” sambit ni kuya Alfred at umupo sa tabi ko. Si kuya Seb naman sa kabila habang si kuya Leon sa harap.
Ngumuso si kuya Leon at kumunot ang noo. “Ayoko nito,” sabi niya.
Kinuha niya ang mga pagkain at linagay sa tray. “Sa veranda tayo. Circular ang lamesa doon kaya mas maganda para sa akin,” sabi niya at umakyat pataas.
Sinundan naman namin siya at doon na nga kami kumain. Medyo cute lang kasi parang ayaw niyang malamangan ng mga kapatid niya, nagmumukha siyang bata dahil doon.
“Ayan!” hiyaw ni kuya Leon. “Mas maganda ang view dito.”
“Pero mas maganda ka pa rin.” Pumula ang mukha ko sa sinabi ni kuya Seb. Loko siya. Dapat hindi siya nagsasalita ng mga ganiyan na parang wala lang sa kaniya.
“It’s true,” dagdag pa ni kuya Alfred. “Mas maganda ka.”
Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang aking mga kamay pero inalis nila ito. Nakangisi silang tatlo habang nararamdaman ko ang init ng mga pisngi ko.
“And you’re all ours,” hirit pa ni kuya Leon at inilapit ang kaniyang mukha sa akin. “All ours.”
“K-Kain na tayo, kuya,” mahina kong tugon.
Ang sarap nilang tatlo. Magluto, I mean. Ang sarap din ng kape. Para akong nasa five-star na hotel dahil sa service. Umagang-umaga pa pero naka-topless na sila dahil mainit daw kahit hindi naman talaga.
Humikab si kuya Seb na nakapagbulunan sa akin. Ang ganda tignan ng kilikili niya. Tapos ang mga muscles pa nito, biceps at ang kaniyang matigas na dibdib. Para akong inaakit ng kaniyang katawan.
Parang nakita nina kuya Alfred at kuya Leon ang ginagawang pagnguya ng mga mata ko sa katawa ni kuya Seb kaya humikab din silang dalawa. Doon na talaga ako nabulunan. Ang gaganda ng mga katawan nila. Para silang model ng Abercrombie and Fitch, o ‘di kaya’y Calvin Klein.
Umiwas ako ng tingin sa kanila bago pa tumigas ang pagkalalaki ko. Tumingin ako sa bulkan. Mt. Lazaro daw ang pangalan nito dahil noong 1847, pumutok ito ng sobrang lakas at natabunan ang three-fourth ng Sierra Grande, 28% lang ng population ang nakaligtas. At nung araw ding ‘yon ay Feast of St. Lazarus.
Hindi ko maiwasang tumingin-tingin sa mga katawan ng mga pinsan ko. Ang gaganda talaga. Hindi masyadong buff na para na silang bulldog, tamang-tama lang. Isa pa, matataas sila kaya lalong bumagay ang mga katawan nila sa kanila.
“Enjoying the view?” tanong ni kuya Leon. Nanlaki ang mga mata ko sa tanong niya. Masyado ba akong halata?
Window shopping lang din ang ginagawa ko. Look only, no touch.
Ano na ba itong mga pinagsasasabi ko? Naano na ata ako.
“Ang ganda ng bulkan no?” dagdag na tanong nito at lumingin sa bulkan. Maganda naman talaga siya. Mas maganda nga lang ang tatlong view sa harap ko.
“Akyatin natin?” offer ni kuya Seb. Hindi ako makasagot, napakalapit ng mukha niya sa akin.
“S-Sige kuya,” sagot ko.
Tumayo silang tatlo bigla na ikinagulat ko. Inabot ni kuya Alfred ang kamay niya, “Tara?”
“S-Saan kayo pupunta, kuya,” tanong ko.
“Gym tayo,” tugon ni kuya Seb. “Aakyatin natin ‘yan next week.”
˟˟˟
Kabanata VI
Hacienda Fernando
**Vaughn **
“Kuya… h-hindi ko na kaya,” pagmamakaawa ko sa tatlong pinsan ko. “Ang s-sakit na ng katawan ko, kuya.”
Tinawanan lang nila ako na nagpakunot ng noo ko. “Limang minuto ka pa lang diyan, Vaughn,” sabi sa akin ni kuya Seb.
Sa kanila sigurong tatlo, siya ang pinaka-madalas sa gym since siya ang may pinakabatak na muscles.
Ang sarap sigurong takamin ng mga ito.
Vaughn! Ano ba?!
Tumigil muna ako sa kakatakbo sa treadmill. Ten minutes of continuous jog. Not bad naman siguro diba? For a first timer like me na sampung minuto lang ang pagja-jo–
“Vaugh, kakatakbo mo lang, hihinto kana agad?” biglang tanong ni kuya Leon.
“Kuya, he’s not used to this,” pagdepensa naman sa akin ni kuya Alfred. “Baka ma-strain ang katawan niya.”
Tumingin si kuya Seb sa akin at napangisi ito, “Ang cute mop ala kapag pinapawisan, Vaughn.”
Yumuko lang ako para matago ang pagpulang aking pisngi. Nakakahiya. I mean, ang daming tao dito. Baka kung ano pa ang masabi sa amin. Ayoko lang ng gulo.
“Tapos kapag nagba-blush ka, tae, tinitigasan ako,” dagdag ni kuya Seb kaya sinapak siya ni kuya Leon.
“Huwag ka ngang magsalita ng kababuyan dito,” pangaral niya sa bunso niyang kapatid. “Sa kwarto nalang mamaya.”
“Kuya naman eh!”
Tumawa silang tatlo at nagpatuloy sa pag-condition sa katawan namin. Medyo mataas kasi ang hike. Anim na oras daw ito kung walang breaks. May tatlong resting areas on the way kaya hindi na kami magdadala ng napakaraming gamit.
Isa pa, limited lang ang pinapaakyat, 100 people per day. Pero since apo nga sila ng, I could say, ‘may ari’ ng city, naka-reserve na kami for next week. Ready na din daw ang mga gears, snacks at iba pa.
Teka, apo din pala ako ni lolo Ando. Si lolo Ando ang pinaka-unang Villa Grande sa Sierra Grande. Alpas Mountains pa nga ang tawag dito dati. Napalitan lang noong naging mayor si lolo, tapos ngayon, ginawang Sierra Grande.
Medyo cool nga ang land feature. Kasi may bulkan na tapos may mga tatlong magkakalapit na bundok, forming a sierra. Tapos yung bulkan, malapit sa dagat. Maliit lang na lupa ang naghihiwalay sa mga ito.
“Alam mo,” panimulang sabi ni kuya Seb. “May kwento ang Mt. Lazaro at ang sierra.”
Kumakain kami ng ice cream habang nanonood ng series. Idea ‘to ni kuya Seb. Hindi naman daw kami nagpapaganda ng katawan kaya okay lang daw ang ice cream. At since siya ang pinaka-expert sa gym, naniwala naman kami.
“Lisa daw ang pangalan ng bulkan dati. Tapos hindi pa siya bulkan, babae pa siya noon. Tapos, may tatlong lalaki ang nahumaling sa kaniya. Pinapili siya nito. Hindi siya makapili kaya pinaraan niya ang tatlong binata with a series of contests,” napahinto siya nang kumain siya ng ice cream, napakain din naman kami dahil sa intensity ng story.
“Pero throughout the seven contests, laging tie ang mga lalaki kaya in the end, pinarusahan siya ni Bathala. One per costumer lang daw, eh nag-buy 1, take 2 siya,” natawa kami doon. Eto talagang si kuya Seb. Kahit seryoso na yung kwento, ine-insertan pa ng mga biro niya. “So yun. Ginawa siyang bulkan, bulkang uhaw sa pagmamahal.”
Tinaas niya ang kamay niya at tumigil. Inubos muna niya ang ice cream niya bago siya nagpatuloy, “Siyempre yung mga binata, mahal si Lisa. Nagmakaawa sila kay Bathala na gawing tao ang babae para makasama nilang muli. At etong si Bathala, mautak, ginawa niyang mga bundok ang mga binata para masamahan nila ang minamahal nila. The more the merrier nga naman.”
Natapos siya ng may ngiti sa kaniyang labi. “In a way, para tayong sina Lisa at talong binate. Pero I hope hindi na active si Bathala.”
Linapit niya ang mukha niya sa akin at hinalikan ako. Hindi iyon agresibo tulad ng ibang halik niya. Sweet ‘yon at peck lang naman ito. Hindi naman nagpatalo ang mga kuya niya, hinalikan din ako kahit may ice cream pa sa labi.
Tiningnan ni kuya Seb ang labi ko at napatingin siya sa ice cream. Ngumisi ito bigla na nakapagpalunok sa akin sa kaba. Parang may plinano itong masama ah.
Agad naman siyang bumulong kina kuya Leon at kuya Alfred. Napangiti ang dalawa at lalo na akong kinabahan. Hindi ko gusto ang tama ng mga ngiti nila ngayon. Nakakapangilabot.
“Vaughn, may gagawin kami pero ‘wag kang magalit ah?” tanong ni kuya Leon. Ang lalaki talaga ng mga ngisi nila kaya hindi ako mapakali. Tinakpan ko ang ice cream ko para hindi nila ‘yon maabot.
“M-Mga kuya… bakit kakaiba ang mga ngiti niyo?” tanong ko. Hindi nila ako sinagot. Instead, kinuha nila ang mga kutsara nila at kumuha ng ice cream sa tub ni kuya Alfred.
Hinawakan ni kuya Seb ang kamay ko at pinatakan ng ice cream ang braso ko. Naka-sando lang kasi kami kasi mainit. Napaiwas ako sa lamig pero sa lakas ng hawak niya, hindi ako makagalaw.
Bigla niyang dinilaan ang ice cream at may lumabas na ungol sa bibig ko. Nanlaki ang mga mata ko sa nangyari.
Ano yun? Bakit may ungol?
Dinukot din ni kuya Alfred ang kabila kong kamay habang sa leeg naman si kuya Leon. Para akong candy na pinagpe-pyestahan ng mga langgam. Dila sila ng dila hanggang sa pinahubad na nila ako ng sando ko.
Hesitant ako at first kaya naghubad na silang tatlo para hindi daw ako mailang. And they’re so wrong. Ang layo ng agwat ng ganda ng mga katawan namin. Ang gaganda ng sa kanila tapos sa akin, ang payat-payat na para akong stick.
“We wanna see you,” bulong ni kuya Leon sa leeg ko at marahang kinagat ang balat dito. Hindi ko napigilang umungol dahil doon. Napakurba din ang katawan ko dahil sa contact.
Hinawakan ko na ang dulo ng sando ko at itinaas ito nang may kumatok sa pinto. Para kaming mga magnanakaw na nahuli sa akto. Dali-dali silang nagbihis habang ako agad na tumakbo sa banyo. Babanlawan ko lang ang katawan ko kasi amoy chocolate ice cream ito. Baka mahalata kami nina mama.
“Saan si Vaughn?” rinig kong tanong ni mama.
“Nasa banyo lang po tita, umiihi,” agad na sagot ni kuya Leon. Lumabas ako sa banyo at nakita si mama.
“Oh, Vaughn,” bati ni mama. Yinakap ko siya at hinalikan sa pisngi. “Teka,” sambit nito at hinawakan ang mga braso ko. Taas-baba ang tingin niya sa akin.
Sheta. May bakas pala ng katarantaduhang ginawa namin sa damit ko. May ice cream sa taas ng sando ko. White ito kaya halatang-halata ang brown na stains dito.
“M-Ma, I can explain–”
“Bakit–” pinutulan ako ni mama para makapagsalita at huminto siya, “Bakit parang tumaba ka?”
God! Salamat kay Bathala at hindi kami nahuli. Nakita kong may eyebags si mama at dry ang skin nito. Ilang araw din kasi siyang walang tulog at walang pahinga. I have to take better care of her.
Ayokong dumagdag pa sa mga problema ni mama.
˟˟˟
Kabanata VII
White Loop Tears
**
**
**
**
**Vaughn **
Araw na ng hike namin. Isang linggo din akong nagpa-condition para dito kaya’t excited na ako. Isa pa, gusto ko din talagang makita ang tuktok nito. Balita ko kasi, kapag may kasama kang makarating dito, hindi na kayo maghihiwalay.
Of course, it’s not just a romantic relationship thing. Pwede din naman magkaibigan, mag-ina/ama, magkapatid. Simbolo kasi daw ng Mt. Lazaro at mga katabing bundok ang hindi pagkakahiwalayan since magkasama na silang apat habangbuhay.
“Ready ka na?” tanong ni kuya Seb sa akin. Tumango naman ako at nagsimula na nga kaming umakyat.
Wala kaming masyadong dala since may mga rest spots nga on the way. Actually may dalawang daanan, yung isa ay hiking trail tapos sementong kalsada naman ‘yung isa.
Pero what’s the fun in riding diba? Walong oras ang hike pero they said it’s totally worth it.
May mga informatory signs kasi about sa mga native na plants and animals dito mismo sa bulkan. Balita ko may mga plants daw na dito lang makikita kaya excited ako.
May mga pangalan pala ang tatlong bundok, Mt. Argus, Mt. Ribus, at Mt. Puntos. Hindi madadaan ng hiking trail ang tatlong bundok pero kung magko-kotse ka, doon dadaanan ang kalsada.
“Oh, Lisaribunto !” sigaw ni kuya Seb. Napatingin kami sa tinuro niya at nakita ang isang napakagandang ibon.
Parang agila ang laki niya pero makulay ito. Lisaribunto ang tawag ng locals sa ibon as combination ng names nina Lisa at ng tatlong binata. Actually, bundok Lisa talaga ang tawag sa Mt. Lazaro before the Spaniards came.
No shade, pero the Spaniards effed up a pretty good love story.
“Balita ko pa may bulaklak dito na namumunga lang kapag may mga taong gagabayan ang pagsasama nina Lisa,” sabi ni kuya Alfred.
Medyo nagulat ako doon. Kasi if there’s anyone who doesn’t believe in myths, it would be kuya Alfred. Pero kahit papaano, naniniwala din naman siya.
“Ganito itsura oh,” sabi niya at pinakita ang picture ng napakagandang bulaklak. Puti ang kulay nito at pahaba ang katawan ng bulaklak. May apat itong petals at may parang string sa dulo ng bawat petal na nagku-curl.
Two hours on the hike, hindi ko pa dama ang pagod. Tumigil muna kami sa first na resting station at kumain ng agahan. 7 AM kami nagsimula pero nag-snack lang kaya napagdesisyonan naming mag-brunch.
“Alam mo, Vaughn,” panimulang sabi ni kuya Seb. “Ang cute mo talaga.”
Pumula ang mukha ko dahil doon habang nabulunan si kuya Alfred sa iniinom niyang tubig.
“Seb naman!” sabi niya at sinuntok sa balikat si kuya Seb, “‘Wag kang magsalita ng mga ganiyan bigla-bigla.”
Napailing nalang ako at yumuko. At least si kuya Alfred may point–
“Not unless sabihan mo kami,” dagdag ni kuya Alfred. “Ang daya ah!”
“Agree,” ang tanging tugon ni kuya Leon.
Yumuko nalang ako at pinaglaruan ang tumbler ko. Hindi pa din ako sanay sa mga banat nilang tatlo. Kahit ngayon, naiilang pa din ako. Hindi naman sa ayaw ko, pero hindi ako sanay na nilalandi ng tatlong gwapo at mga maskuladong lalaki.
Sana all diba?
“Tara na?” sambit ni kuya Leon at inabot ang kamay niya. Tumango naman ako at nagpaalam na kami sa first resting station para magpatuloy na sa pagakyat.
On the way, ang daming tinuturo ni kuya Seb. Para siyang batang first time makalabas ng bahay. Kahit mga common plants, namamangha siya. I told you, he’s simple-minded.
“Look! Lady finegrass fern!” sigaw niya at linapitan ang halaman. Tiningnan ko ito at nakitang hindi ito ordinaryong fern. Kasing-laki lang ng garden fern pero soft ang edges nito at maraming dahon. Nagmistula itong pahabang wreath.
“Ang sabi nila…” binunot ni kuya Seb ang isang sanga at lumapit sa akin, “Kapag daw may binigyan ka nito…” inabot niya ang fern, “matutupad mo daw ang pangako mo sa kaniya.”
“Talaga?” tanong ni kuya Alfred. Tumango si kuya Seb at ngumisi. Ako naman, walang magawa kundi tanggapin ang binigay niya.
Agad-agad kumuha sina kuya Leon at kuya Alfred ng fern at ibinigay ito sa akin.
“Pangako namin, ikaw ang uunahin namin at hindi ka namin sasaktan hanggang sa aming huling hininga,” sabi ni kuya Seb at hinalikan ako sa labi.
“Pangako namin, lagi ka naming paliligayahin hanggang sa aming huling hininga,” si kuya Alfred at hinalikan din ako.
“Pangako namin, mamahalin ka namin hanggang sa aming huling hininga,” sabi ni kuya Leon sabay ngisi at halik. **(A/N: Daaaamn. Sana all talaga) **
Napangiti ako sa ginawa nila. Nakakakilig. May kung anong kiliti akong naramdaman dahil sa mga sinabi nila sa akin. Sincere na sincere ang mga tono nila, pati ang expressions.
Tapos ang mga halik. Argh! Para akong teenage girl na kinikilig dahil liningon ng crush niya.
Sabi nga nila, “Small gestures contain the biggest messages”. Actually ako lang ang nagsabi non pero you get the point. Sa mga galawang ganito kasi ako na-fall sa kanilang tatlo. They never failed to keep making me feel na mahal nila ako.
Hapon na nang makarating kami sa tuktok. Ang ganda ng view, kitang-kita ang buong Sierra Grande. Ang city, ang mga malalaking kalsada, pati ang hacienda ni tito. Of course, hindi na makikita ang mansion, pero klarong-klaro ang area.
“Ayan! We’ve reached the top!” masiglang sigaw ni kuya Seb. “And one more thing… Vaughn?”
“Po?” sagot ko sa kaniya. Blinine-fold nila ako at ginabayan pababa. Hindi ko alam kung bakit kami bababa na nakarating na naman kami sa tuktok.
Siguro papunta kami sa camp? Hindi din naman kasi basta-basta mag-camp dito.
“Saan tayo pupunta kuya?” tanong ko. Hindi sila sumagot at nagpatuloy lang sa paglalakad.
Tumigil sila kaya napatigil din ako. Base sa tantiya ko, mga sampung minuto ang linakad namin.
Tinanggal nila ang blindfold at bumulaga sa akin ang napakadaming bulaklak. Na-realize kong ito ‘yung bulaklak na napagusapan namin kanina. __
“Balita ko pa may bulaklak dito na namumunga lang kapag may mga taong gagabayan ang pagsasama nina Lisa.”
Naalala ko ang sinabi ni kuya Alfred kanina. Wait, so it means–
“Approve sina Lisa sa atin,” sabi sa akin ni kuya Seb. Nakangiti silang tatlo at napangiti na din ako.
Baka linoloko lang ako ng tatlong ‘to. Ang grabe namang coincidence na kung kelan kami umakyat, namunga ang bulaklak. At kami talaga ah? Tapos siguro nasa isang daan ang mga bulaklak dito kaya medyo imposibleng paniwalaan.
“I see your doubting us,” sabi ni kuya Leon at kinuha ang cellphone niya. May tinawagan ito at nag-loudspeaker, “Hi Janice. Namulaklak po dito sa may tuktok ang siguro one hundred na white loop tears .”
Biglang sumigaw ang kabilang linya. “Totoo, Leon?! Okay, papunta na ako agad diyan. Oh my God!”
“Uhm, actually pwede bang bukas kana pumunta?” tanong ni kuya Alfred.
“P-Pero that only blooms once in a bazillion years!” pagangal ni Janice.
“Busy kami. Basta bukas ka na pumunta, bye!” sabi ni kuya Leon at pinatay ang call. “So, see?”
Napalunok ako nang malamang totoo nga. Minsan lang mamulaklak ang bulaklak.
“Medyo tanga ka rin talaga Vaugh no?” tanong ni kuya Leon. Siniko siya ni kuya Alfred habang napataas ang kilay ko.
“Tingan mo ulit ‘yung fern,” sabi ni kuya Alfred. Napakunot ang noo ko pero kinuha ang fern sa bag ko. “Tingnan mo sa tip.”
Nanlaki ang mga mata ko nang may makitang manipis na singsing dito. Mataba kasi ang stem ng fern, kasing-taba ng daliri ko, kaya nagkasiya ang singsing.
“Actually, kanina pa sana namin ‘to gagawin pero slow ka,” sabi ni kuya Seb.
Kinuha nila ang mga fern at biglang lumuhod. Nakaharap ako sa sunset kaya dramatic masyado ang nangyayari. In front of me are a hundred rarely blooming flowers, tatlong lalaki at isang kahel na araw.
“Vaughn Villa Grande Van der Meer…” panimula ni kuya Leon.
“Will you take us, Sebastino Villa Grande…”
“Alfredo Villa Grande…”
“And Leonicio Villa Grande…”
“To take care of you,” si kuya Seb.
“To lighten up your day,” si kuya Alfred.
“And to love you for the rest our lives?” si kuya Leon.
Napatakip ako sa bibig ko. Hindi ko akalaing may ganito. Akala ko simpleng hike lang ang mangyayari, may pa-proposal pa talaga?
With tears falling from my eyes, dahan-dahan akong tumango at pinipigalang umiyak ng malakas.
“Yes mga kuya.!”
˟˟˟
Kabanata VIII
Three Versus One Part I
**WARNING: Mature Content Ahead! Read at your own risk. **
**Vaughn **
“I love you,” bulong ni kuya Leon.
“I love you,” sabi din ni kuya Alfred.
“I love you,” pahabol naman ni kuya Seb.
Isa-isa ko silang hinalikan at binalik ang atensyon ko sa movie na pinanonood namin. I don’t even know why we’re watching Call Me By Your Name. Ang sakit-sakit kaya ng movie na’to.
Imagine, the one person who taught you real love is also the person who’s gonna shatter your heart?
I couldn’t imagine the pain.
Naka-pout si kuya Seb habang focused lang sina kuya Leon at kuya Alfred. Malapit na kasi kami sa sex scene kaya ang mood ng paligid ay umiinit na.
Nalaman ko nalang din na rineserve nila ang buong bulkan for tonight. Kaya walang tao sa paligid. Pati sina kuya Simon at manong Ignacio, pinauwi nila.
Sex scene na at napatakip ako sa bibig ko nang may maramdamang kung anong matigas sa likod ko. Diyos ko, parang alam ko talaga kung ano ‘to.
Usto niyo sabihin ko?
Lumingon ako sa likod at nakita kong nakatitig silang tatlo sa akin. Hindi basta titig na ginagawa nila, iba. Parang may kung anong kumikinang sa kanilang mga mata na napapalunok nalang ako sa kaba.
Para silang predator na nakakita ng makakain.
“Vaughn,” ugong ni kuya Seb. Nasa kaliwa ko siya at hinarap niya ang sarili niya sa akin. Nanlaki ang mga mata ko nang sumunod si kuya Alfred at tinapat nila ang kanilang hinaharap sa hita ko.
Matigas na silang tatlo. Damn.
“Ilang araw na kaming tigang, Vaughn,” bulong sa akin ni kuya Leon. Hinihimas niya ang balikat ko dahilan ng malakas kong ungol.
Dahan-dahang kiniksikis ng dalawang magkapatid ang kanilang naninigas na pagkalalaki sa mga hita ko. Naramdaman ko na rin na umiinit ang pakiramdam ko. Sa ginagawa nila, napahingal nalang ako, pilit na hinahabol ang hininga ko dahil nanraramdaman ko na ang kakaibang ihip ng hangin.
“M-Mga kuya…” ungol ko. “Ang init ng pakiramdam ko.”
Parang halimaw silang tatlo. Hinubad nila ang mga t-shirt nila na halos mapunit na ito. Tutulo na ata ang laway ko sa nakikita ko. Ang kanilang mga hubad na katawan ay tumatambad sa akin at parang nangingimbitang takamin ko ang mga ito.
Delikado ka na Vauhgn. Very delikado.
“Vaughn?” tawag sa akin ni kuya Alfred. Hinawakan ko ang dibdib niya pero pinigilan niya ako, “Are you sure about this? Wala nang atrasan ‘to.”
“Kuya naman,” pagangal ni kuya Seb.
“No. We need to make sure na–”
Hindi ko na siya pinatapos pa at pumatong na ako sa kaniyang mga hita. Hinalikan ko siya ng madiin para matahimik na. Alam kong siya ang pinaka-conscious kaya siya ang dapat kong i-persuade ng todo.
Three versus one ‘to pero I can do this. Momma didn’t raise no weakling!
“He’s sure,” biro ni kuya Seb at kinuha ako. Pinakandong niya ako sa kaniya ng paharap at inangkin ang mga labi ko. Ang rough pa din talaga niyang humalik, pero I’m not complaining ah.
Hindi ako maka-keep up sa dila niya kaya napanga-nga nalang ako, hinahayaang maglakbay ang kaniyang dila sa bibig ko.
“Okay, naiinip na ako,” sabi ni kuya Leon at siya naman ang kumuha sa akin. Habang naghahalikan kami, dahan-dahang hinubad ng dalawa ang shirt ko. Naramdaman ko ang pagkatigas ni kuya Leon kaya kiniskis ko ang pwet ko.
Umuugong siya sa halik at napangiti ako dahil doon. It means nasasarapan siya sa ginagawa ko. Pinagpatuloy lang namin ang halikan hanggang sa bigla akong hinila at pinatihaya.
“Diba sabi namin sayo…” panimula ni kuya Leon at dahan-dahang binaba ang shorts na suot ko. “Kami ang magpapaligaya sa’yo.”
“P-Pero kuya– ahh!”
Napaungol nalang ako nang kinurot nina kuya Seb at kuya Leon ang nipples ko. Ginagapang naman ng mga kamay ni kuya Leon ang mga hita ko hanggang sa nakaabot ang mga ito sa bewang ko.
Dahan-dahan niyang pinasok ang kamay niya sa harap at likod ng boxers ko at hinawakan ang aking ngayo’y matigas na cock. Hinaplos niya ang pwet ko at kiniskis ang hintuturo sa butas ko.
“K-Kuya,” ungol ko. Doon na binaba ni kuya Leon nag boxers ko at tinapon ito kungsaan. Sinubo naman nina kuya Seb at kuya Alfred ang matitigas kong nipples na nakapakurba sa likod ko. “Ang s-sarap.”
Ngumisi si kuya Leon at tinaas ang mga hita ko. What if he sees my birthmark? Baka ma-turn off siya. Bakit ba naman kasi sa dami-daming paglagyan ng birthmark, sa pwet ko pa talaga linagay ni Lord?
May galit ka ba sa akin Lord?
“Your birthmark is so sexy,” sabi ni kuya Leon at napasigaw ako nang bigla niyang dinilaan ang pwet ko. Dinila niya ang kabuoan ng hiwa nito at pinasok ang aking buta gamit ang dila niya. “And you taste so good.”
Parang nababaliw na ako sa sarap ng nararamdaman ko. Halos dumugo na ang labi ko sa lakas ng kagat ko pero gusto ko nang sumigaw. Mas naging marahas sila kaya’t tinakpan ko na ang bibig ko. Napakasarap sa pakiramdam ang ginagawa nila sa akin, nakakabaliw.
Naramdaman kong hinawakan ni kuya Alfred ang kamay ko. “Sumigaw ka lang. The nearest person is about half a kilometer away. Walang makakarinig sayo.”
Hindi ako tumugon kaya’t pinako nila ang mga kamay ko sa taas ng ulo ko gamit ang mga kamay nila. Ngumisi lang ang dalawa habang pinapatuloy ang pagsipsip sa wala namang katas na mga utong ko.
Muntik na akong mapahiyaw nang pinasok ni kuya Leon ang dalawang daliri niya sa butas ko. Ang sakit ng mga ito, tapos sini-scissor pa niya para lumaki at hindi ako masaktan kung sakaling papasukan niya ako.
Teka– “Kuya… si-sino ba–ahh, ang papasok sa–ahh-kin?” pautal kong tanong. Hindi kasi sila tumigil sa pagtatakam sa katawan ko.
“Kami tatlo,” sagot ni kuya Seb. “At the same time.”
Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. “P-Po?”
Linapit nila ang mga mukha nila sa akin at ngumisi ang mga ito.
“Haven’t you heard of ‘triple penetration’?”
˟˟˟
Kabanata IX
Three Versus One Part II
**
**
**
**
**WARNING: Mature Content Ahead! Read at your own risk. **
**Vaughn **
“A-Ano?” pautal na tanong ko. Silang tatlo at the same time? Mamamatay ako. Literally. “Mga kuya, hindi ko ata kakayanin.”
“How about we start with me, tapos let’s add Alfred tapos Seb,” suggest ni kuya Leon. Umiling pa din ako at bumangon sa pagkakahiga.
Hindi ko alam kung kaya ko ang isa sa kanila, pero tatlo?! Tatlo?! Paano yun?
Kinuha ni kuya Seb ang cellphone niya at may pinakita sa akin, “Here. We’ve been planning for this.”
Umiling ako ng mabilis at yumuko. Kahit anong gawin ko, hindi ko ata talaga kaya.
Hinalikan ako ni kuya Leon at marahang tinulak pahiga. “Trust us, okay?”
Wala na akong magawa. I trust them naman kaya ipapaubaya ko na sa kanila ang lahat.
Kinuha ni kuya Leon ang lube at binalot ito sa kahabaan niya. Linagyan din niya ang butas ko na napaluwag na kaunti ng kamay at dila niya kanina.
Sa kanilang tatlo, masasabi kong kay kuya Leon ang pinakamataas at pinakamataba. Nasa 10 inches ito at sing-taba ng lata. Ang laki talaga. Hindi naman lumalayo ang kay kuya Alfred na nasa mga 10 din pero medyo payat ito kumpara sa kuya niya.
Kay kuya Seb ako kinakabahan. Hindi din kasi maliit sa kaniya, nasa mga 9 inches ito. Pero parang in-can na softdrink ang taba nito. Napapalunok nalang ako habang tinitingnan silang hinahagod ang kanilang nagdadambuhalang pagkalalaki.
I’m not sure kung kasiya lahat.
“Papasok na ako, babe,” pagpaalam niya at dahan-dahang pumasok. Huminga ako ng malalim nang maramdaman ang sakit ng pagbukas ng butas ko.
Kahit pala maluwag na, masakit pa din.
Napakapit ako sa mga braso ni kuya Leon nang buo na siyang nasa loob ko. Hinihingal ako dahil sa malalalim na paghinga.
“Relax, Vaughn,” sabi sa akin ni kuya Alfred. Lumapit si kuya Seb sa kaniya at nanlaki ang mga mata ko nang nagsalsalan sila. Hinalik-halikan ni kuya Seb ang leeg ni kuya Leon habang nakatingin lang sa akin si kuya Alfred.
“I told you,” bulong sa akin ni kuya Leon. Hinugot niya palabas ang kargada niya at tiyaka ito marahang pinasok, “Mahal nami nang isa’t-isa. Hindi problema kapag isabay ka namin.”
Unti-unting bumibilis ang pagbayo ni kuya Leon. Napapaungol nalang ako dahil sa sarap ng nararamdaman ko. Ang sakit kanina ay matagal nang nawala at napalitan ng kakaibang feeling.
“I’ll go in now,” sabi naman ni kuya Alfred. Hinila ako pataas ni kuya Leon habang nasa loob ko pa siya. Tumihaya si kuya Alfred at pinatong ako ni kuya Leon kay kuya Alfred habang nakaharap ako sa nakakatandang kapatid.
“Papasok na ako, Vaughn,” pagpaalam ni kuya Alfred. Nakatingin lang ako kay kuya Leon at napakagat sa labi nang maramdaman ang ulo ng burat ni kuya Alfred.
Napahiyaw ako nang maramdaman ang kurba ng pagkalalaki niya. Naramdaman kong bumuka ang kaloob-looban ko dahil sa kurba ng kargada niya. Pataas ang kurba kaya para talaga akong hinahati.
“Gagalaw na ako,” pagpaalam ni kuya Alfred at sabay silang lumabas hanggang sa ulo nalang ang natira. Sabay din silang pumasok at pagkatapos nun ay alternate na.
Natapon ko ang ulo ko sa likod sa sarap. It’s actually better than I thought. Masarap sa feeling ang makonekta sa kanila. Although kulang pa, halos ma-satisfy na ako.
Bumilis ang pagkayod nilang dalawa at napabuka ko ang bibig ko. Halos tutulo na ang laway ko sa sarap na nararamdaman ko.
“My turn,” excited na tugon ni kuya Seb. Bahagyang umatras si kuya Leon para pumatong si kuya Seb sa akin. Doon niya itinutok na ang kaniyang pagkamatabang burat sa taas ng kay kuya Leon.
Hindi ko na pinigilan ang ungol ko at sumigaw nalang sa halong sarap at sakit. Pakiramdam ko ay dumugo na ang tumbong ko pero sabi ni kuya Seb ay hindi pa daw. Tumulo na ang luha at laway ko at napatitig nalang sa kalangitan.
Masakit pero masarap, mahapdi pero parang nakakabaliw. Hindi ko ma-explain pero ang sarap talaga sa feeling ng pinupuno ka ng taong mahal mo.
In my case, tatlong taong minamahal mo.
Ibang klase lang kasi kapag konektado kayo.
Hindi muna sila gumalaw ng ilang segundo sa takot na mapunit ako. Literal talaga na mapupunit ang butas ko kapag agad-agad silang gagalaw. Ito na ang limit ko, wala nang mas ise-stretch pa ang butas ko.
“M-Mga kuya, okay na,” sambit ko. Tumango siala at dahan-dahang gumalaw.
Napakapit ako kay kuya Leon nang biglang marahas na idiniin ni kuya Seb ang kaniyang pagkalalaki sa loob ko.
“Seb gago ka. Ingatan mo si Vaughn,” galit na tugon sa kaniya ni kuya Leon.
“S-Sorry Vaughn. Hindi ko lang kasi mapigilan,” sabi ni kuya Seb. “Ang sarap puta.”
Hinila ni kuya Alfred ang bibig ko at hinalikan ako ng madiin. “Ang sarap mo, Vaughn.”
Naramdaman ko nang dahan-dahan na silang nagsigalawan. Unang hihila si kuya Seb. Kapag ulo nalang ang natira sa kaniya sa loob, hihila na rin si kuya Leon. Dahan-dahan siyang papasok at panghuling huhugutin ni kuya Alfred ang kaniyang alaga.
Ganon lang ang ritmo nilang tatlo kaya’t madali akong nakakuha ng focus. Hindi ko na naramdaman ang sakit kahit alam kong may napunit sa loob ko. Kakaibang sensation ang magkonekta kaming apat na hindi ko ma-explain.
Tanging sarap lang ang nasa isip ko na parang nababaliw na ako dahil dito. In perfect sync silang tatlo, kung may hihila, may didiin. Para akong sinasakal ng sarap and damn I like it.
Hindi tinantanan ni kuya Alfred ang mga labi ko. Kagat, dila, sipsip. Para siyang ibang tao humalik. Parang hayop na uhaw na uhaw sa laman.
Biglang sinipsip ni kuya Seb ang kaliwang nipple ko kaya napanganga ako. Kinuha naman itong chance ni kuya Alfred para ipasok ang dila niya sa bibig ko. Agad na sumunod ng pagsipsip si kuya Leon sa kanang nipple ko.
Doon na tumirik ang mga mata ko. Tatlong dambuhalang burat ang lumalaspag sa butas ko tapos may dalawang gwapong lalalaking hayok na pinaglalaruan ng kanilang bibig ang mga utong ko habang may kahalikan akong isa pang gwapong lalaki.
Wala na ako sa tamang pagiisip kaya’t napapaungol nalang ako. Wala na akong ibang magawa kasi to be honest, gusto ko din naman. Gusto kong inuulol nila ako sa sarap.
Bumibilis na ang kanilang pagkayod sa ngayo’y maluwag ko nang pwet. Si kuya Seb talaga ang pinakamarahas, kapag ipapasok niya ang kabuoan niya, dinidiin niya ito hanggang maramdaman ko na ang buhok sa taas ng kargada niya.
Hindi halos makagalaw si kuya Alfred dahil siya ang pinapatungan naming lahat pero ang galing parin ng kaniyang pagtarak sa butas ko. Si kuya Leon ang nararamdaman kong laging tumatama sa prostate ko. Halos masugatan na nga ang mga balikat ni kuya Seb dahil sa lagi akong napapakamot dito kapag tumama siya sa G-spot ko.
“Mga k-kuya, lalabasan na ako,” ungol ko.
“Shit Vaughn, kahit hindi sinasalsal ang burat mo?” aliw na tanong ni kuya Seb.
Tumango nalang ako nang maramdaman ang nalalapit kong kasukdulan.
“Malapit na din ako,” sabi ni kuya Alfred. Tumango si kuya Seb at umugong si kuya Leon.
Malapit na pala kaming lahat.
“Mga kuya, fuck me like a beast. Please don’t hold back,” matapang kong tugon sa kanila. Nagtinginan ang tatlong magkakapatid at ngumiti ng parang loko.
Mababaliw na talaga ako sa sarap ng mas rumahas pa sila. Para na silang mga hayop na ilang linggong hindi kumakain dahil parang carnal instincts ang nagda-drive sa kanila.
“Mga kuya… ayan na. I’m cumming! I’m cumming!” paulit-ulit kog sabi ng nakikita ko na ang mga bituin at bumulwak ang puting likido galing sa burat ko.
Naramdaman kong lumalaki ang kanilang mga burat sa loob ko. Sumunod sa akin si kuya Seb na diniin lalo ang kaniyang pagkalalaki nang malabasan ito. Dinahan-dahan ni kuya Alfred ang kaniyang pagbayo habang nalalabasan siya habang consistent sa lakas at rahas si kuya Leon.
“We’ll stay inside for a bit,” sabi ni kuya Leon. Marahang lumalambot ang kanilang mga alaga sa loob ko. Nararamdaman ko ang pagliit ng mga ito na hindi mo akalaing sobrang anlalaki kanina.
Hinugot na nila isa-isa ang kanilang mga malambot na burat sa loob ko. Takte! Agad na sumunod ang mga katas nila. Ang weird sa feeling nang hinayaan kong mag-flow out ang cum. Kasi parang ano. Pero it’s kind of hot din.
“I love you boo ,” sabi ni kuya Seb at hinalikan ako.
Sumunod na humalik si kuya Alfred, “I love you honey .”
Ngumiti si kuya Leon at humalik, “I love you darling .”
“I love you too mga kuyas.”
˟˟˟
**Okay, well, that just happened >///<. Hope nag-enjoy po kayo! Wuvyuu all! **
Kabanata X
Sino Ang Nakakalamang?
**
**
**
**
**Vaughn **
Nagising ako sa init ng mga yakap ng mga pinsan ko. Nakaharap ako kay kuya Leon habang nasa likod ko sina kuya Alfred at kuya Seb. Para akong koala na nakasabit sa puno.
Hindi na pala kami nakabalik sa tent kagabi. Mabuti nalang at hindi umulan.
Mabuti na din at hindi nawasak ang kama.
Anong oras na kaya? Baka paparating na sina manong.
“Good morning, Vaughn,” bati ni kuya Leon. Ngumisi ako at hinalikan siya sa pisngi.
“Good morning, kuya Leon,” bati ko sa kaniya.
Umugong si kuya Alfred at hinigpitan ang yakap sa bewang ko, “Wala ba kaming good morning kiss ni Seb?”
Umikot ako at hinalikan din siya sa pisngi, “Good morning, kuya Alfred.”
Si kuya Seb na mismo ang bumangon at nagtapat ng pisngi niya sa akin para halikan ko, “Good morning, kuya Seb.”
“May masakit ba sa’yo?” tanong ni kuya Alfred.
Umiling ako at ngumiti, “Okay lang kuya.”
Actually, no. Ang sakit ng buong katawan ko. Lalong-lalo na ang pwet ko. Parang napunit ito na parang papel. Naramdaman ko pang umagos ang mga katas na inilabas nila sa loob ko kagabi.
Hindi ko namalayan na napangiti na lang ako sa mga iniisip ko. Naangkin na nila ako. As one.
“Today, susunduin na tayo nina manong. I know hindi ka makakalakad ng maayos, Vaughn,” sabi ni kuya Leon. Tumango ako at dahan-dahang bumangon.
Sumunod naman sila at hinalik-halikan ako kung saan-saan.
30 minutes later, nakarating na sina manong at sumakay na kami patungong mansyon. Nakatulog lang ako throughout the whole time kasi ang bibigat na talaga ng mga mata ko.
“Vaughn?”
Nagising ako sa tawag ng mama ko. Pagkamulat ko ng mga mata ko, nakita ko siyang nakaupo sa gilid ng kama.
Wala sina kuya.
“M-Ma,” tawag ko at yinakap siya. “I missed you ma.”
“I know, anak,” sabi ni mama at hinayaan akong umiyak sa yakap namin. Hinaplos-haplos lang ni mama ang likod ko habang nagha-hum ng kanta.
“Ma, ano ba talagang nangyari ma?” tanong ko sa kaniya at kumalas sa yakap. “Hindi ko lubos maisip kung bakit kailangan nating lumayo, may kabit ba si–”
“Shh,” pagpatigil ni mama. “Gusto ko ring makausap ka about that.”
Tumango ako at pinahiran ang mga luha ko. Ngumiti si mama at nagumpisang magkwento, “I thought your dad was the greatest man on Earth. Mabait, gwapo, matulungin sa kapwa, mapagmahal na anak, ama, at asawa. Pero turns out, nasobrahan siya sa pagmamahal.”
“So, it’s true?” tanong ko. “May kabit si papa?”
Tumango si mama at hindi na napigilang tumulo ang kaniyang luha, “I’m sorry anak. I wasn’t enough for him kaya he did that.”
“Ma naman,” tugon ko at yinakap siyang muli. “Hindi ganon ma.”
There, on that one hug, we shared all our tears of pain.
–––
“Hi!” bati ng kaklase kong babae, iniabot niya ang kamay niya sa akin at ngumiti, “Ako si Amanda at ito ang kaibigan kong si Zen.”
“H-Hello,” bati ko at tinanggap ang kamay niya. “Ako si–”
“Vaughn, we know,” pagputol sa akin ni Amanda ngumisi. “You’re the cousin of the Villa Grande siblings, right?”
Tumango ako at nadala sa ngiti niya, “Err-Uhm, oo. Kilala niyo pala sila?”
Inikutan ako ng mata ni Zen, “They’re the most popular trio of Granada Region, Vaughn. Of course, kilala namin sila.”
Biglang linapit ni Amanda ang mukha niya sa akin, “But you know, I think there’s something going on between those three.”
Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya, “A-Ano namang s-something ‘yan?” pautal kong tanong.
“Kasi, even for siblings, they’re too… close,” sabi ni Zen at linapit din ang mukha niya. “Perhaps may nalalalaman ka, Vaughn?”
Oh, I know something, alright.
No! Kalma ka lang self. ‘Wag kang magpapahalata. Your reputations could go downhill. Baka ma-kick out kayo o baka i-disown ka ni mama at tito. Kalma.
“Yep. You do know something,” sabi ni Amanda at liniit ang mata niya.
“Spill it, Vaughn,” sabi ni Zen at sumunod sa pagliit ng mata.
“W-Wala akong nalalaman,” pagsinungaling ko sabay ngiti. I’m such a bad liar. “Teka bakit niyo natanong?”
Nakita kong kinuha ni Zen ang cellphone niya at tinapat ito sa mukha ko. Napasandal ako sa upuan ko sa gulat pero pumula ang mga mata ko matapos kong makita kung anong nakalagay dito.
“A-Ano yan?” tanong ko at sinubukang kunin ang cellphone ni Zen pero itinaas niya ito.
“Surprise, Vaughn! We ship you with the three of them!” sabay nilang hiyaw at tumawa ng parang loko.
They remind me of fangirls from yaoi manga or mga BL films. Obnoxious, pero cute.
Mabuti nalang at ship-ship lang ang alam nila. Naloko na kapag nalaman talaga nilang may relasyon kami.
“U-Uy, bakit silang tatlo? Hindi ba pwedeng isa lang?” tanong ko, nagpapanggap na walang alam.
“Kasi, hindi buo ang mga Villa Grande kapag wala ang isa,” sabi ni Zen at tumango-tango si Amanda.
“Yes, and it’s so bothersome and cliché diba kapag magaagaw-agaw sila, diba? Napaka-boring na kapag ganon, so magshe-share sila!” excited na sabi ni Amanda at naghiyawan ulit sila ni Zen.
“Pero hmm,” biglang tumigil si Amanda at ngumuso. Nagtinginan sila ni Zen na para bang naguusap sa mga isip nila at sabay silang tumango.
“Vaughn, kung papipiliin ka, sino sa tatlo?” tanong ni Zen.
“Si Leon, si Alfred, o si Seb?” tanong ni Amanda at ngumisi ito.
Napalunok ako at pilit na umiiwas ng tingin pero sumusunod sila kahit saan ako tumingin.
“Sino nga Vaughn?” tanong ni Zen. “Sige, ganito nalang. Sino ang mas nakakalamang sa tatlo?”
“N-Nakakalamang?” tanong ko at mabilis silang tumango. “Siguro s-si kuya–”
“Vaughn!” rinig kong tawag ni kuya Seb. Nasa pintuan silang tatlo. Nagsibulungan ang mga tao dahil sa nakikita nila. Ang tatlong Villa Grande ay nagsama-sama at sinundo ako.
Patay.
“Kuya let me explain,” sabi ko habang nakasunod sa kanila. Tapos na ang mga classes ko pero hindi ko alam na susunduin pala nila ako sa classroom.
Pumasok sila sa kotse nang hindi ako halos sinulyapan man lang. Parang nasaktan ako sa inaasal nila.
Pagkabukas ko sa kotse, nagulat ako nang may humila sa akin papasok.
The next thing I knew, nakakandong na ako kay kuya Leon habang hinawakan at tinaas nina kuya Alfred at kuya Seb ang mga kamay ko.
“Sino Vaughn?” mapanuksong tanong ni kuya Leon at huminga sa leeg ko.
Agad kong nadama ang init ng kaniyang hininga na nagpainit din sa katawan ko. Sinubukan kong umiwas pero mahigpit ang pagkahawak nina kuya Alfred at kuya Seb sa kamay at ngayon, pati ang balikat ko.
“Sino na Vaughn?” ulit na tanong ni kuya Alfred.
“Sino ang nakakalamang sa amin sa puso mo?” tanong ni kuya Seb.
Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman na matigas silang tatlo.
“Oh, nagagalit na pati ang mga alaga namin. Paano na ba to?” tukso ni kuya Leon.
“M-Mga kuya…” Naramdaman kong linuwagan nina kuya Alfred at kuya Seb ang hawak nila kaya binawi ko ang kamay ko at tinanggalan ng butones ang uniform ko.
“W-Walang nakakalamang mga kuya,” sabi ko, ramdam na ramdam ang pagkaisa ng pagiinit ng mga katawan namin. “Lahat kayo pantay sa puso ko…”
Binaba ko hanggang tuhod ang pants ko, “Nanginginit ang katawan ko mga kuya,” bahagya kong linabas ang dila ko, “Please, pahupain niyo.”
˟˟˟
Kabanata XI
Paano Sasabihin?
**
**
**
**
**Vaughn **
Nagpalit kami ng pwesto ni kuya Leon. Ako na ang nakaupo habang siya ang nasa taas ko. Nasa ilalim niya ko at hinalikan ng madiin bago kumalas at nagayos ng damit.
Nakita kong tinali nina kuya Seb at kuya Alfred ang mga kamay ko sa– Teka bakit may hawakan ang gilid ng sasakyan?
Hinila nina kuya Seb at kuya Alfred ang mga hita ko pataas. Napadila naman si kuya Leon sa kaniyang labi nang mabuka ko na ang hita ko. Bumungad sa kaniya ang aking mala-rosas na bukana.
“Fuck,” pagmura niya at agad sinunggaban ang tumbong ko. Dinidilaan, dinuduraan, pinaglalaruan. Ganon din ang dalawang nakababatang kapatid niya sa mga utong ko.
Magkahalong hingal at ungol lang ang lumalabas sa bibig ko. Pilit kong hindi sumigaw sa sarap kasi nasa parking lot parin kami.
Nakapatay ang kotse pero may mga blinds ang bintana. Nakabukas ito kaunti para hindi kami ma-suffocate pero not enough para may makakita.
“M-Mga kuya… gusto ko ng– ahh!”
Kinagat ni kuya Seb ang nipple ko kaya napasigaw ako. Sinapak naman siya ni kuya Leon dahil sa rahas niya.
“Ingatan mo nga si Vaughn diba?” sabi ni kuya Leon sa kaniya at sinamaan ng tingin ang nakababatang kapatid.
“Bakit Vaughn?” tanong ni kuya Alfred, dinidilaan ang utong ko bilang pagtukso. “Magsalita ka.”
Pinasok ni kuya Leon ang daliri niya kaya napahiyaw ako. Labas-masok ang mataba at mataas niyang daliri sa butas ko.
“Sabihin mo Vaughn, ano ang gusto mo?” tukso niya habang pinaglalaruan ang basang-basa ko nang tumbong.
“Gusto kong kantutin niyo ako!”
Binuksan ni kuya Leon ang zipper niya at linabas ang kaniyang sampung pulgadang kargada. Medyo nahirapan pa siyang kunin kasi sobrang laki at taba nito.
“Here I go Vaugh,” pagpaalam niya tiyaka dahan-dahang pinasok ang sarili niya sa loob ko.
May tumulong luha sa mata ko. Masarap, mainit, malaki, masakit. Naghahalong mga emosyon at damdamin ang nararamdaman ko sa bawat sukat na pumapasok sa akin.
“Can I move?” tanong niya. Tumango ako kaya marahan na siyang gumalaw. Labas, pasok, labas, pasok.
With his gentle thrusts, nasanay na ako sa laki niya. I requested him to go harder to which he didn’t hesitated to do.
“Shh,” sabi ni kuya Alfred nang lumalakas na ang mga ungol ko. Hindi ako matahimik so they pulled their now hardened cocks out.
Napadila ako sa labi ko. I want to suck the gigantic cock in front of me kaya sinunggaban ko na. medyo nahirapan nga lang ako kasi nakatali ang mga kamay ko pero I did my best. Chinuchupa ko si kuya Alfred habang kinakantot ni kuya Seb ang kamay ko.
“V-Vaughn, lalabasan na ako,” sabi ni kuya Leon. Iniluwa ko muna ang kay kuya Alfred para magsalita.
“Sa loob mo iputok, kuya,” ungol ko. Tumirik ang mata ko nang bumayo siya ng napakadiin. Damang-dama ko ang pagbuka ng masikip na malalim na parte ng aking tumbong.
“Heto na ako, Vaughn,” ungol ni kuya Leon at binilisan ang pagkadyot. Pinasubo ulit ni kuya Seb ang kaniyang pagkakalalaki sa akin. Tumutulo ang laway ko at nakatirik ang aking mga mata nang maramdaman kong pinutok ni kuya Leon ang kaniyang katas sa loob ko.
Parang pusong tumitibok ang kaniyang burat sa loob ko habang linuluwa ng ulo nito ang kaniyang masaganang tamod. Hindi ko namalayang linabasan din pala ako. Ang aking puting katas ay nagkalat sa tiyan ko.
Nang mailabas na niya, nagpalit sila ng pwesto. Si kuya Leon na kumakantot sa kaamay ko, si kuya Seb sa bibig ko habang si kuya Alfred ang naka-posisyon sa pwet ko.
“Round two, Vaughn.”
–––
Nagising ako sa mahihinang hilik ni kuya Seb. Hindi ko naalala na nakauwi na pala kami. Ang huli kong memorya ay nung nilabasan ako sa pangatlong pagkakataon.
They took turns fucking me.
Pumula ang mukha ko sa thought. Bakit parang ngayon pa ako nahiya? Na kanina, ako na nga ang nagmakaawa sa kanilang pasukin nila ako.
“Good evening,” bati ni kuya Seb. Siya ang kayakap ko sa pagtulog ngayon kasi may rotation sila.
Bale nakaharap ako sa isa habang yinayakap ako sa likod ng isa, tapos yung isa ay nasa likod ng yumayakap sa akin. Is it hard? Yes. Pero is it worth it? definitely.
Si kuya Seb ang kaharap ko at hindi ko namalayang nakayakap na din ako sa kaniya. Malalaki ang mga braso ni kuya Seb, matambok na mapusok. Sina kuya Leon at kuya Alfred din naman pero mas buff lang talaga si kuya Seb.
“Ano gusto mo kainin Vaughn?” tanong ni kuya Leon na nasa likod ni kuya Alfred. Damang-dama ko ang kamay niya na nakadami sa hita ko. Marahan niyang hinahaplos ang maputi at hubad kong balat doon.
Actually kaming lahat yung nakahubad. Nagkabuklod-buklod ang mga katawan namin na nagmistula kaming pretzels.
“Gusto ko kainin ulit si Vaughn,” sabi ni kuya Seb sabay nakakalokong ngisi.
Tinago ko lang ang mukha ko sa dibdib niya. Napatawa silang tatlo habang mahina ko siyang sinusuntok.
So we ended up ordering pizza. Nanonood kami ng RuPaul’s Drag Race ng nakahubad and locked ang pinto. Both door ko at ang banyo. Baka biglang pumasok si mama o si tito Ferdy, lagot kaming apat.
“M-Mga kuya… kailan ba natin sasabihin kina mama at papa niyo ang tungkol sa atin?” tanong ko bigla.
I know nakakasira ng mood ‘to pero we can’t just keep this a secret forever. Kailangan as soon as possible, masabi na namin para may time pa na maka-adjust sila sa thought.
At least, that’s what I believe in. Baka nga hindi nila kami matanggap eh. Or worse, ilayo kami sa isa’t-isa.
Hindi ko alam kung matatanggap ba talaga kami ni mama o ni tito. Open naman at liberated si tito pero still, magpipinsan kami tapos apat pa talaga. Kung dalawa siguro mas madaling matanggap, pero apat?
I don’t know.
“Soon, love,” sabi ni kuya Leon. “Pahupain muna natin ang heartbreak ng mama mo.”
Napayuko ako. “M-Mga kuya… gusto ko nalang matulog,” sabi ko sa kanila at umatras.
Hinila ni kuya Leon ang kamay ko at yinakap. In his arms, I felt so vulnerable. Wala akong ibang magawa kundi umiyak. Iiyak ang doubts and fears ko.
“P-Promise me mga kuya… hindi niyo ako iiwan,” bulong ko.
Yinakap ako nilang tatlo. Doon na mas lumakas ang iyak ko. Ayokong kamuhian ako ni mama na tulad ng pagkamuhi niya kay papa.
Ayokong basagin ang puso niya tulad ng ginawa ni papa.
Gusto ko lang maging masaya ang mama ko.
Pero paano kung hindi niya ako tanggap? Hindi ko lubos maisip kung anong gagawin ko. Gusto ko lang magmahal at mahalin. And with my cousins, I can feel those.
Damang-dama ko na mahal nila ako and I know to myself that I feel the same way. It’s just… ang hirap lang i-explain o ipaunawa sa iba. Paano ko ba sasabihin?
That I love my three cousins who are also boys like me. And they feel the same way.
˟˟˟
Kabanata XII
Masakit, Napakasakit
**
**
**
**
**Vaughn **
Kinabukasan, paparating ako sa classroom ko nang may sumigaw sa likod ko.
“Vaughn!” sigaw ni Amanda. Tumatakbo silang dalawa ni Zen na nagmistulang hinahabol ako.
“Good morning,” bungad nilang dalawa.
“Good morning,” bati ko at ngumiti.
Kanina pa pala sila tumatakbo. Nakita kasi nila ang kotse ni kuya Leon sa may gate ng High School Department kaya hinabol nila. Hindi nga lang nila naabutan yung kotse kasi… well, mas mabilis ang takbo nito.
“Bakit niyo pa kasi ako hinabol?” tanong ko sa kanila. Linapag ko ang bag ko sa lamesa ko at umikot. Nasa likuran ko kasi si Amanda habang katabi niya si Zen.
“May nakita kami,” sabi ni Zen.
Napalunok ako pero I did my best to hide my nervousness. Baka nakita nila kami kahapon sa parking lot? Lagot na. Kasi sabi ko naman sa kanilang tatlo na sa bahay nalang kaso nagpumilit sila.
Luh. Ikaw kaya yung unang naghubad.
“A-Ano naman nakita niyo?” tanong ko sa kanila at nagpatay-mali.
Dinukot ni Amanda ang kamay ko at pinaharap sa mukha ko. “Ito,” sabi nya sabay turo sa singsing.
“So tama kami?” tanong ni Zen.
Binawi ko ang kamay ko at tinago ito sa bulsa ko. Umikot ako paharap sa board para hindi ko na sila makausap. Takte na! May pangalan kasi nila ang bawat piece ng singsing.
Pero napakaliit ng mga engravings. Paano nila nakita?
May nagmistulang lumulutang na magnifying glass sa gilid ko. Muntikan na akong hinimatay sa takot pero nakitang si Amanda lang pala ito. Pumunta sila sa harap ko at pinakita sa akin ang magnifying glass.
“You see, Vaughn,” panimula ni Amanda at umupo sa upuan ng harap ko. Nasa harapan kasi ang nakaupo dito, nagchi-chismisan din. “Tropa namin si Detective Conan. Lahat ng maliliit na clues, nakikita namin.”
“C-Clues?” tanong ko.
Tumango si Zen at tinuro ang leeg ko, “One. Overabundance of kiss marks.”
Nanlaki ang mga mata ko at tinago ang leeg ko gamit ng kwelyo ko. Actually, mas marami sa dibdib ko at sa braso ko. Mabuti nalang at long sleeves ang uniform namin kaya hindi nakikita.
“Two,” sabi ni Amanda, “Your wallpaper.”
“W-Wallpaper, bakit niyo nakita wallpaper k–”
Inikutan ako ng mata ni Zen, “The other day, remember nung pinanood mo kami ng cat videos tapos biglang nag-exit ang app mo? Kitang-kita namin ni Amanda ang wallpaper mo, Vaughn.”
Kinginang low specs na phone na ‘yan. Kailangan ko nang magpalit. 4 years old na kasi ang cellphone ko kaya medyo hindi na niya kaya ang bagong updates. Bigla nalang magsa-stop ang apps.
“And three,” sabi nilang dalawa at lumapit sa akin, “Ang Leon, Alfred at Sebastino na naka-engrave sa singsing na suot mo.”
“K-Kasi,” huming ako ng malalim. “I can ex–”
Naghiyawan silang dalawa. Nagulat ako sa reaksyon nila. Kasi magkahawak ang mga kamay nila habang tumatalon-talon tapos sumisigaw. Para silang nasasapian pero ng masayahing kaluluwa.
“Ms. Lopez, Ms. Flores,” tawag ng teacher namin. Kakapasok niya palang sa classroom, “Upo!”
Agad namang tumugon ang dalawa pero kinindatan ako bago bumalik sa kinauupuan nila.
–––
“Vaughn, sabay tayo lunch?” pagaya ni Amanda.
Napa-pout ako, “Sorry Amanda, pero kasabay ko kasi sina kuya nga–”
Nagsigawan sila ulit kaya tinakpan ko ang bibig nila. “Shh,” banta ko. “Baka mahalata kayo.”
Tumango naman sila at ngumiti. “Sige, pero balitaan mo kami ha?” tanong ni Zen.
Napataas ang kilay ko sa sinabi niya, “B-Balitaan saan?”
“Baka mag-lunch sex kayo, arrr!” Sumigaw ulit silang dalawa kaya iniwan ko na.
At least I have two supportive friends now. Hindi sila nandidiri o nanghuhusga. I hope ganiyan din ang parents ko pati si tito Ferdy.
Naghiwalay kaming ng landas. Ako sa kotse ni kuya Leon habang silang dalawa sa canteen. On my way there, nakita ko si kuya Seb.
May kausap siyang magandang babae. Maputi siya at mataas na halos magsing-tangkad lang sila ni kuya Seb. Mapula ang lips niya na para bang model siya ng cosmetics.
May sinabi ang babae na nagpatawa kay kuya Seb. Ang laki ngisi ni kuya Seb tapos ang lakas ng tawa niya.
Hindi pa siya tumawa ng ganiyan nung kasama ko siya.
Nanlaki ang mga mata ko sa sumunod na nangyari. Hinawakan ng babae ang dibdib ni kuya Seb pero hindi umangal ang pinsan ko. Ngumiti lang siya habang nakikipagkwentuhan sa babae.
Napaatras ako sa nakita ko. Gusto kong isipin na magkaibigan lang sila ngunit iba ang sinasabi ng isip ko. Iikot na sana ako nang may nabangga ako.
“Vaughn?” tanong ni kuya Leon. Tumingin ulit ako kay kuya Seb at nakitang nanlaki ang mga mata niya.
Para itong usa na nahagip ng headlights.
Tinulak niya ang babae pero kumapit ito sa mga braso niya, “Ano ba Sebastino?” Maharot na angal ng babae.
Hindi siya pinakinggan ni kuya Seb. Naglakad siya patungo sa akin pero huli na, tumakbo na ako palayo.
Ang bilis ng tibok ng puso ko pero ang sikip ng pakiramdam ko sa dibdib ko. Parang nariring kong tumitibok ang puso ko. Parang susuntukin ng tiyan ko ang puso ko.
Ayoko nito.
Parang nawawalan ako ng hangin.
May kung anong kirot sa dibdib ko.
Masakit.
Napakasakit.
Tumigil ako sa ilalim ng malaking puno. Dito ko na ibinuhos ang lahat ng nararamdaman ko. Lahat ng luhang kanina pa gustong kumalas sa aking mga mata.
Lahat ng sakit na aking nadarama.
“Vaughn?” may tumawag sa likod ko.
Tatakbo sana ako nang makitang si kuya Simon lang pala ang tumawag. “Anong ginagawa mo dito?”
Pinahid ko ang cuffs ng long sleeves ko sa mga luha ko. “Gusto ko lang pong mapagisa,” sagot ko sa kaniya.
“Nasaan ba sina sir Leon?” Umupo siya sa tabi ko. Hindi sa ayaw ko sa kaniya pero ayoko lang sana ng kasama ngayon. Gusto kong mapagisa. Pero it’s kind of rude to shoo him away.
“Wala,” tanging sagot ko at tumingin sa malayo.
Hindi na siya nagsalita pa at hinayaan nalang ako. Napakatahimik na ng paligid. Medyo malayo pa kasi ang daan dito o kahit na anong building. Malayo ang tinakbo ko para hindi nila ako maabuta–
“Vaughn!”
Lumingon ako at biglang yinakap ni kuya Seb. Pilit ko siyang tinulak palayo pero hindi siya nadadala. Mas malakas ng ilang beses si kuya Seb sa akin kaya wala akong ibang nagawa kundi magpayakap.
“Salamat, Simon,” sabi ni kuya Leon.
Traydor.
Sumali sina kuya Leon at kuya Alfred sa yakap. Doon ko nalang nalaman na bumuhos na ang mga luhang kanina ko pa iniimpit.
“Sorry Vaughn.”
˟˟˟
Hellooooo! So on average at leat 30 people have read this and my heart fluttered like hewl. Sorry hindi ako nakapag-update last Saturday kasi wala nang budget sa data ang tito niyo (I blame Pinoy BL series kasi ang gaganda, inubos ang data ko).
Wuvyuu guys! Thank you sa support! Don’t forget to vote, comment and share this story. Ingat always, kahit hindi kayo iningatan.
Kabanata XIII
Pagsuyong Nadatnan ng Inip Part I
**Vaughn **
Parang kainin ako ng kunanong pakiramdam ko throughout the drive papauwi ng mansyon. Hindi ko binalak na magsalita o pansinin sila. Pero–
“Baby.”
“Vaughn.”
“Little pup?”
…
“How did I get here?” tanong ko sa sarili ko. Nakakandong ako kay kuya Leon habang na sa magkabilang gilid ko sina kuya Seb at kuya Alfred. Si kuya Simon ang nagda-drive pero alam na niya ang tungkol sa amin so hindi sila nagalangan na humarot.
Naalala ko tuloy ang babaeng kasama ni kuya Seb. Gusto ko siyang suntokin tapos itapon sa malayo. Tapos kunin ulit kasi ipapakain ko siya sa buwaya sa D’Victor Marsh.
Boyfriend ko nilalandi niya. Boyfriend!
Pero who am I to rant diba? Hindi naman publicly open ang relationships namin kaya wala akong karapatan na magalit. Baka hindi niya din kasi alam o ano.
Ang sikip lang talaga sa dibdib na makita ang mahal mong mas masaya siya sa iba. Mas malaki ang ngiti, mas malakas ang tawa.
Tumunog ang phone ko pero hindi ko sinagot. Si Amanda pala. Mamaya ko na siya kakausapin kapag hindi na ako ginugulo ng tatlong ito.
Nang makarating kami, agad kong binuksan ang pinto at tinulak si kuya Seb. Sinigurado kong hindi masyadong malakas ang pagkatulak ko para hindi naman siya masaktan.
Tumakbo ako papasok ng kwarto ko at ni-lock ang lahat ng pinto pati ang French doors. Better make sure na hindi nila ako maaabutan.
Before pa sila makapasok sa banyo, naglagay ako ng cellphone na extra doon at tinawagan ‘yon gamit ang isa ko pang extra na phone. Baka in case magusap sila doon, maririnig ko.
Tumunog yung original phone ko at sinagot ito agad nang makita ng si Amanda ito.
“Hel-”
“Vaughn!” sigaw niya. “Oh Lord. Nakita mo na ang status ng tatlo?”
Napataas ang kilay ko at agad na tumungo sa laptop para tingnan ang sinasabi niya. Ano naman kaya ang status ng tatlong ‘to?
Honestly, I don’t know why I’m mad.
I’m not jealous.
Nanlaki ang mata ko nang makita ang status ni kuya Leon na naka-tag ang dalawa niyang kapatid.
“We’re already taken. Madali magselos yung minamahal namin kaya please stay away.”
“Nabasa mo na?” tanong ni Amanda. “You know what, video call tayo. Isali natin si Zen kasi kanina pa yun sumisigaw, wait.”
Nag-video call kaming tatlo at agad akong sinalubong ng malalakas na sigaw. Kinailangan ko pang mag-earphones para hindi mapagkamalang nanonood ako ng horror movie.
Soundproof naman ang kwarto but I’m not risking it.
“Ang pula-pula ng mukha mo,” taas kilay na sabi ni Zen. “Basahin mo ang comments. Mixed emotions silang lahat.”
Binasa ko nga ang comments. Takte! 3K comments agad, 45 minutes ago pa nga lang. Gaano ba kasikat ang tatlong to? Tapos may 6.7K reactions at 3K shares na din.
“Minamahal niyo? OMG! Isa lang siya?”
“Boba! Malamang iba-iba ‘yan. LOL.”
“Ang swerte nung girls.”
“Or boys. My fujoshi heart is shaking!!!”
“Sana all!”
…
“Paano ‘pag mas mapahamak kami nito?” tanong ko kina Amanda at Zen. Napa-buntong hininga nalang ako dahil hindi ko alam kung anong gagawin ko.
“Don’t worry. Huhupa din ‘yan,” sabi ni Amanda. “Mas mabuti na din ‘yan kasi bababa ang fame ng tatlo, so you can live freely.”
“A-Ano?”
“Yeah,” sagot ni Zen. Kumuha siya ng scoop sa ice cream niya at kumain nito, “Katulad ng nangyari kay kuya Roy last year.”
Napanganga ako sa sinabi niya, “Nino? Wait, nangyari na ito dati?”
Tumango silang dalawa at sabay kumain ng ice cream. “Vaughn, you can say that rural area ang Sierra Grande pero mas madami pang drama dito kesa sa The Real Housewives.”
“Ano ba nangyari?” tanong ko. Wala akong ice cream kaya hanggang tingin nalang ako sa kanila.
Nag-crave tuloy ako bigla ng pinsan.
Ano ba Vaughn?!
“You know my older brother, Roy, is gay, right?” tanong ni Zen. Umiling ako at ngumuso. “Okay, no. So ganito kasi ‘yung tea. Teka, kumuha ka ng tsaa o kahit anong maiinom.”
Tinaasan ko siya ng kilay. “Kailangan ba yun?”
Tumango silang dalawa at umalis sa screen. I’m assuming kumuha din sila ng tea o maiinom o ano. Dapat din ba ako?
Pero iniiwasan ko ang tat– argh!
Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kwarto at nag-tiptoe patungong kusina. Lumilingon-lingon ako sa paligid just in case may isang makakita sa akin. Lugi ako nun.
Kinuha ko ang thermos at binuhos sa teacup. Naglagay din ako ng isang bag at sinubukang abutin ang gatas sa taas na cabinet.
“Bakit ba kasi ang taas nit–”
May kamay na nagbukas ng cabinet at kinuha ang gatas. Ang matatambok na brasong ito. Ang amoy na ito. Si kuya Seb.
Linapag niya ang gallon ng gatas sa counter at yinakap ako. Napakahigpit ng yakap niya pero hindi yung sobrang higpit na hindi na ako makahinga.
“I missed you,” sabi niya at hinipan ang batok ko.
Para akong nakuryente sa ginawa niya. Nanginginit ang katawan ko pero hindi dapat ako magpadala sa tukso.
Sinubukan ko siyang itulak pero idinikit niya ang ibabang parte ng katawan niya sa akin. Napahiyaw ako nang maramdaman ang napakatigas niyang pagkalalaki.
“Seb nga,” tawag ni kuya Alfred. “Tinatakot mo si Vaughn imbes na magpaumanhin ka.”
Nang linuwagan ni kuya Seb ang yakap niya, agad akong kumalas at kinuha ang gatas at teacup ko. Kapag hinahawakan niya ako, naalala ko kung gano sila kalapit ng babae kanina. Hindi mawala sa isip ko kung paano sila nagtawanan.
Ang sakit.
For all I know, they’re straight. Kapag siguro may magandang babaeng aakit sa kanila, madali lang silang maakit.
I’m acting childish, I know. Pero I don’t know how to lessen the pain. Gusto ko lang sanang sumaya sa piling nila. They’re literally the hottest boys on campus, and most probably the entire city.
Madaming babae, and lalaki, ang pumipila sa kanila. People who are much better than me. People who are better in sex than me. And craves it more times than me. And let me tell you, addict sa kantot ang tatlong ‘yon. Minsan, naawa na ako sa sarili ko.
“So anong nangyari?” tanong ko sa kanila. Kanina pa ata sila nakaharap sa cam. “Sorry na-late ako.”
They gave me a playful look pero inikutan ko lang sila ng mata.
“So ganito ‘yun, ka-level ni Kuya Roy ang tatlong pinsan mo in terms of popularity and kagwapohan,” sabi ni Zen sabay higop ng tsaa niya. “They were five of them and were once known as the Stallions of Sierra Grande. Leon Villa Grande, si kuya Roy, Alfred Villa Grande, Seb Villa Grande at Magnus Royce. Pero one day, Roy met a guy so–”
“A guy?!” pagputol ko sa kaniya.
“Shh. Gay nga siya diba? So malamang guy,” banta ni Amanda. Humingi ako ng pasensya at pinapatuloy si Zen.
Sinamaan muna niya ako ng tingin bago tumikhim, “So ayun, he posted something like that to drive people away. Then he introduced the guy–”
“Ahh!” biglang sigaw ni Amanda. “Guys! Tingnan niyo ang posts ng tatlo, dali!”
Agad kong kinuha ang phone ko at binisita ang profile nila.
Pare-pareho sila ng posts. Ang fern na pinitas namin sa Mt. Lazaro, yung sunset at mga white loop tears ang background tapos isa-isa sila ng caption.
“I love you, boo.” Ang caption ni kuya Seb.
“I love you, honey.” Naman ang caption ni kuya Alfred.
Habang “I love you, darling.” ang caption ni kuya Leon.
Agad bumukas ang pinto ng banyo. Takte! Hindi ko pala na-lock.
“Bye, Vaughn!” paalam ng dalawa kong kaibigan at agad pinatay ang video call.
Nakita ko ang tatlo kong pinsan na nakatayo sa pintuan. Wala silang pangitaas at parang hinihingal.
Tumayo ang balahibo ko sa mga tingin nila. Para silang mga hayop na sabik makakain ng karne, at parang ako ang karne na gusto nilang kainin. Gusto kong gumalaw pero hindi ko nagawa.
Parang nadadala ako sa mga tingin nila at nanginginit din ang katawan ko.
Dinilaan ni kuya Leon ang labi niya at nagsalita, ” Strip .”
˟˟˟
Pak! Double update kasi mahal ko kayo! Wuvyuuuu!
Kabanata XIV
**
**
Pleasure Punishment
**
**
**
**
**Vaughn **
Para akong na-hypnotize na agad naghubad ng damit. Hindi naman sila nagalangan na sunggaban ako. Tinagpo ng mga labi nila ang iba’t-bang parte ng aking katawan.
Madalas nila akong pagsaluhan at hindi pa rin ako nagsasawang gawin nila ‘yon.
Tinanggal nina kuya Leon ang mga sinturon nila at tinulak kaming kuya Seb sa kama. Nagtinginan kami ni kuya Seb, parehong walang alam kung anong nangyayari.
“Seb, you very naughty boy,” mapanuksong sabi ni kuya Alfred at pinaraan ang sinturon sa hubad na katawan ng nakababatang kapatid. “You still talk to your ex na parang wala kang boyfriend.”
“Tsk, tsk, tsk. Luhod,” pailing-iling namang utos ni kuya Leon. Sumunod kami ni kuya Seb habang nakatingin lang sila.
Dinukot ni kuya Leon ang mga kamay ko at pinatalikod. Tinali niya ang mga kamay ko gamit ang sinturon niya at tinulak ang ulo sa kama. Nagkatinginan kami ni kuya Seb na pareho ang posisyon, nakaluhod na nakatuwad.
“Seb, you need to be punished,” sabi ni kuya Leon. Biglang ngumiwi ang mukha ni kuya Seb at napaungol ito.
“Ikaw din,” bulong naman ni kuya Leon. Naramdaman ko ang madulas niyang daliri sa butas ko at agad itong pinasok. “Umalis ka bigla without letting Seb explain.”
Binilisan niya ang pagkantot ng daliri niya sa pwet ko at hindi nagalangan na dagdagan pa ito ng isa. Napahiyaw ako sa naramdaman kong biglang pagbuka ng bukana ko. Tanging sakit ang pumaibabaw sa nararamdaman ko. Hindi ko mahanap ang sarap.
“And then you locked yourself in your room and tried to spy on us,” dagdag ni kuya Leon. Nanlaki ang mga mata ko nang tinapon niya sa tabi ko ang cellphone na iniwan ko sa banyo kanina. “Very naughty.”
Naramdaman ko na ang kakaibang sarap nang bigla niyang kinurba ang kaniyang mga daliri. Hindi ko man lang namalayan na umuungol na din pala si kuya Seb sa tabi ko.
Para siyang ibang tao ngayon. Nanginginig ang bibig niya habang iniimpit ang kaniyang ungol. Paminsan-minsan ay kinakagat niya ang kaniyang labi para hindi makalabas ang pilit na pinipigilang sekswal na tunog.
“I-I’m cumming!” sigaw ni kuya Seb.
Binilisan din ni kuya Leon ang paglabas-masok ng kaniyang daliri sa akin na naramdaman kong papalapit na din ako sa aking kasukdulan.
“Kiss,” utos ni kuya Alfred. Pinagtagpo namin ni kuya Seb ang aming labi at pinagsaluhan ang isang marahas na halikan.
“Cum,” ang utos ni kuya Leon. Napakagat si kuya Seb sa labi ko nang maramdaman namin ang sabay na karurukan.
My sheets were soiled with our sinful seeds. Hindi umurong si kuya Seb sa halik kaya’t inilayo na siya ni kuya Alfred.
Hinawakan ni kuya Alfred ang leeg ni kuya Seb galing sa likod at hinila ito hanggang sa makaluhod. Tulad sa akin, matigas pa rin ang kaniyang morenong pagkalalaki.
“Hindi pa tayo tapos,” sabi ni kuya Leon. Hinila niya din ako patayo kagaya ng kay kuya Seb at umupo sa likod ko. Ganon di ang ginawa ng kaniyang nakababatang kapatid sa kanilang bunso.
Magkaharap kami ni kuya Seb at dahan-dahang pinaupo sa mga malaposteng kargada ng dalawa. Nakasakal pa din ang kamay ni kuya Alfred kay kuya Seb habang nasa bewang ko ang mga kamay ni kuya Leon.
Naramdaman ko ang ulo ng alaga ni kuya Leon at dahan-dahan itong nilamon ng aking bukana. Napayuko ako sa sakit nang maramdamang bumuka ang aking tumbong.
We fucked so many times already yet, they always make it feel like the first time.
Nang makarating ako sa base ng burat ni kuya Leon, huminga ako ng malalim at tinaas ang sarili ko. Dahan-dahan ulit akong bumaba at inulit ito ng marahan.
“Ahh! Please, Al, please,” rinig kong ungol ni kuya Seb.
Tinaas ko ang ulo ko at nakitang mabilis na taas-baba si kuya Seb sa kaniyang nakakatandang kapatid. Nakatirik ang kaniyang mga mata at nakalabas ang kaniyang dila.
Parang hindi siya ang kuya Seb na marahas na pumasok sa akin. Para siyang ibang tao. Taong hayok sa burat.
“He’s like you sometimes,” sabi ni kuya Leon. “Such a slut for cocks.”
Bigla niyang binaba ang katawan ko at diniin sa kaniyang napakalaking kargada. Hindi ko mapigilang sumigaw sa halong sakit at sarap.
“Ride me,” sabi niya at hinawakan ang sinturon na nakatali pa din sa aking pupulsuhan. Bahagya niyang tinulak ang katawan ko paharap at pinatukod ang paa ko sa kama. “Ride me like a slut.”
Wala akong ibang magawa. Gusto kong madama ang nadadama ni kuya Seb. Gusto kong maranasan ang kaniyang paglalakbay sa mga bituin dahil sa sarap.
Tinaas-baba ko ang pwet ko sa kaniyang matabang burat. Para akong nagte-twerk sa ginagawa ko at kahit hindi ko alam pano ‘yun, I did my best to pleasure myself with his cock.
“I have an idea,” sabi ni kuya Leon. Tinanggal niya ang sinturon sa wrist ko at tinali uli ito sa harap ko. “Alfred,” tawag niya.
Nang lumingon si kuya Alfred, hinila ni kuya Leon ang hita ko pataas dahilan ng pagbagsak ko sa dibdib niya. Tumango si kuya Alfred at hinila din ang mga hita ni kuya Seb. Paluhod siyang naglakad patungo sa amin at tinutok ang burat ni kuya Seb sa aking tumbong na punong-puno ng burat ng kanilang nakakatandang kapatid.
Dinilaan ni kuya Leon ang tenga ko at bumulong, “Here’s your second punishment.”
Napaungol kaming lahat nang pinasok ni kuya Alfred ang napakatagang pagkalalaki ni kuya Seb sa akin. Doon na tumirik ang aking mata at lumabas ang dila ng tuluyan.
My ass is stretched so much yet feels so fucking good.
Binitawan ni kuya Alfred ang kapatid niya at hinayaan itong bumayo. Hinila naman niya ang kamay ko para makatayo ang katawan ko at hinalikan ng madiin.
Nakatihaya lang si kuya Leon na nakakapit sa bewang ko. Tinataas-baba niya parin ako sa kaniyang sandata habang dinduldol ako ng kapatid niya. Habang ang labi at bibig ko naman ang sinasakop ng isa pa nilang kapatid.
Nawala na ang isip ko sa sarap. Feeling ko mababaliw na ako pero hindi ko gustong tumigil. Parang naaadik ako sa kanila pero handa akong magpaka-high as long as sila ang drug.
Nalasing kaming lahat sa kakaibang sarap nang sumigaw si kuya Alfred na papalapit na siya sa kaniyang kasukdulan.
Naramdaman ko ring susunod na kaming tatlo. Nang hindi ko inakalang may ilalakas pa ang kanilang pagbayo, binilisan at pinarahasan nila ang kanilang pagtarak sa amin.
Sinasabayan na ni kuya Alfred ang pagduldol ni kuya Seb sa akin. Malalakas na sapak ng kanilang balat ang umalingawngaw sa silid ko. Sinamahan ito ng malalakas na ungol at malalalim na ugong.
“La-Lalabasan na ako,” sigaw ko.
“Ako din, argh!” sunod naman ni kuya Seb na binuhos ang kaniyang mainit na tamod.
Una akong linabasan at sumunod si kuya Seb. With a few more thrusts, sumunod na pinutok ni kuya Alfred ang kaniyang katas sa loob ni kuya Seb habang sa loob ko naman linabasan si kuya Leon.
˟˟˟
**Hello folks! I just want to let you know na once a week nalang ang update ng SAKAY due to technical difficulties. Starting next week, Sunday 12 AM nalang po ang update. At baka,baka , 🐄, hindi ako makakapag-update exactly every Sunday. Kasi alam niyo naman, ang buhay. Krisis masyado ngayon. Wala na talaga akong pera. As eyn. **
Btw please do check out my new story, Sonorous: The Phantom Sonata. Yes po, ito po ang dahilan ng always delay. LOL. Anyway, it’s finished now so things should go smoothly from here on out. Thank you for reading! Wuvyuu!
Kabanata XV
Nagbago ang Lahat
**A/N: Hello guys! May scene sa last chap na hindi ko nasali. It’s kind of important so please go back nung nag-explain si Zen about sa nangyari sa kuya Roy niya. Pero it’s not something that will change the plot. Just something to surprise you lang. Hehehe. **
**Vaughn **
Bakit ganito?
Bigla nalang nagbago ang lahat.
This morning, we were all laughing.
And all hell broke lose when 12 PM came.
– 16 hours ago
“Good morning,” agad na bati ni kuya Leon. This time, siya ang nasa harap ko. Nasa likod ko si kuya Seb habang si kuya Alfred naman ay nasa likod ng kanilang bunsong kapatid.
“Good morning, Vaughn.”
“Good morning!” sunod-sunod naman nilang bati.
“Good morning din mga kuya,” pangiting sabi ko at isa-isa silang hinalikan.
I flinched a bit when I felt my ass sting. Nakalimutan ko sandal na napaka-intense pala ng ginawa namin kagabi.
“Okay ka lang ba, Vaughn?” tanong ni kuya Seb. Hindi ako makatingin ng maayos sa kaniya kasi naaalala ko palagi ang mukha niya kagabi habang nasa loob niya si kuya Alfred.
“Opo,” ang tanging tugon ko bago kumaripas patungong banyo.
Naligo ako at nagbihis bago pumunta sa kusina kung saan narinig kong tumatawa si mama. Naguusap sila ni tito habang may isa pang boses na hindi ko alam kung kanino.
“Good morning… ma…”
Nawalan ako ng masabi nang makitang may lalaking naka-topless ang nakayakap kay uncle Ferdy. Nakasuot siya ng loose na dress shirt na I’m sure hindi sa kaniya kasi hindi siya ganuon ka maskulado.
“Oh, good morning anak!” masiglang bati ni mama at hinalikan ako sa pisngi.
“Good morning po, tito,” bati ko at yumuko sa kanila.
“Oh, Vaughn,” tawag ni tito Ferdy. Inalis niya ang mga braso ng lalaki na nakayakap sa kaniya habang nagtawanan silang dalawa. “I’m sorry, I forgot to introduce. This is my husband, Jude. He was gone for a few days kasi nangailangan ng tulong ang anak–”
Tiningnan niya si uncle Jude at ngumiti, “Ang anak namin doon.”
“Ang sweet!” hiyaw ni mama at pumalakpak ito. “Mabuti pa kayo at ganiyan kayo. Honest to goodness! Hindi katulad ng iba.”
Napalunok ako at naramdaman na tumulo ang pawis ko nang sabihin iyon ni mama. Alam niya ba? Na may lihim akong tinatago? Isang napakalaking lihim na alam kong gigimbala sa pamilya namin.
“Good morning po, tita.”
Parang natanggalan ako ng tinik nang marinig ang boses ni kuya Leon. Sumunod naman ang dalawa ko pang pinsan at umupo na sa breakfast table.
“Dad!” pahiyaw na bati ni kuya Seb at yinakap si tito Jude. “Nakauwi na po pala kayo. Kumusta na po sina kuya Blake at kuya York?
Makikinig pa sana ako sa paguusap nila nang may na-receive akong text message.
From: Unknown
So ikaw pala yun?
Taas-kilay akong nag-reply.
To: Unknown
Ang ano po?
Nag-antay pa ako ng reply at nanlaki ang mga mata ko sa nabasa ko.
From: Unknown
Ang bago ni Seb.
To: Unknown
What do you mean?
Mas natakot pa ako sa sunod niyang rineply. Picture naming tatlo…
Hinahalikan ako ni kuya Seb na may caption na, ‘I’m his ex.’
–––
“Okay ka lang ba Vaughn? Kanina ka pa ata tahimik,” ang sabi ni kuya Alfred.
“M-Mga kuya…”
“Bakit?” tanong ni kuya Leon. Nakatingin siya sa rearview mirror since siya ang nagda-drive.
“May nakakuha po ng picture natin kahapon.”
Agad na huminto ang sasakyan. Mabuti nalang at hinawakan nina kuya Alfred at kuya Seb ang bewang ko.
“Aray kuya,” galit na tugon ni kuya Seb.
Agad namang tinanggal ni kuya Leon at lumingon sa akin, “What do you mean?”
“May nagtatangkang ipagkalat ang picture natin. She took a photo while I was crying kahapon and kuya Seb was kissing me,” pagsumbong ko.
“Wait, how are you sure that it’s a girl?” pagngusong tanong ni kuya Alfred.
“Sabi niya na ex daw siya ni kuya Seb.”
“Fuck!” nanlaki ang mga mata ko nang nagmura si kuya Alfred. “Seb liked to play with women dati. There’s tons and tons that could be the culprit.”
“Give me your phone,” utos ni kuya Leon. Agad naman akong tumugon at ibinigay ang phone ko. “Let me borrow this for now. You can use my extra if–”
“May extra po ako, kuya,” agad kong sabi.
Tumango siya at ibinulsa ang phone ko. Dinukot naman niya yung sa kaniya at nag-dial agad. Dalawang beses itong nag-ring bago may sumagot.
“Good morning Le–”
“I have a job,” pagputol niya sa kausap niya sa phone. Pinaandar na ni kuya Leon ang sasakyan pero hindi pa niya binababa ang call. “Kitty, I have a rat for you to track.”
“A hunting!” sigaw ng babae? Lalaki? Sa kabilang linya. I can’t figure it out kasi mataas ang boses niya para maging lalaki pero medyo masculine for it to be female.
Okay, regardless. I hope makakatulong siya.
“Saan ba kayo?” tanong ni Kitty.
“On our way,” ang tanging sagot ni kuya Leon bago binaba ang tawag.
Humarurot siya sa pagda-drive kahit medyo ma-traffic ang kalsada. Binulungan lang ako ni kuya Alfred na magaling sa drift at drag racing si kuya Leon kaya hindi daw dapat ako magalala.
Nang makarating kami sa university, tumungo siya sa College of Computer Sciences. Hindi ko alam kung anong ginagawa namin dito so I just stayed put.
May kumatok sa window ni kuya Leon at binaba niya ito. Doon ko nakita ang isang morenang babae na may pink na buhok. Maganda siya and she wears makeup like she’s a Kardashian. At bagay na bagay ito sa kaniya.
“Vaughn, this is Kitty,” pagpakilala ni kuya Leon. “He will be helping us in tracking the one who texted you.”
Kumindat si Kitty at dumila. Ang cute niya. Siguro kung straight ako, magkakagusto ako sa kani–
Wait, he?!
“He is a boy,” ang sabi ni kuya Seb sabay ngiwi sa mukha nito. “He just likes to crossdress.”
“But he is the best at his college,” depensa naman ni kuya Seb. “Pero ikaw parin Vaughn ang the best at everything.”
Inikutan ko lang siya ng mata habang ngumingiti. We still have time for class. Saan kaya kami tatambay? Nasagot ang tanong ko nang lumabas si kuya Leon sa kotse. Sumunod naman kami at sinundan si Kitty, and he’s wearing a very short skirt by the way, patungo sa computer laboratory.
Wala pang limang minuto at tinawag na niya kaagad kami.
“So, sino ang nag-send?” iritang tanong ni kuya Seb.
“Chill, Sebbie,” banta ni Kitty. “It’s… Magnus Royce?!”
Napakunot ang noo ko sa gulo. Parang familiar ang pangalan na ‘yan.
Then it hit me. My conversation with Amanda and Zen yesterday.
“Lima kasi sila, ang tatlong Sierra Grande, si kuya Roy, at si Magnus Royce. Everyone calls them ‘The Stallions of Sierra Grande’. They’re the hottest boys of the whole Region.”
Magnus Royce is the Fifth Stallion.
˟˟˟
Kabanata XVI
**
**
The Lies that Backfired
**Seb **
Hindi ko sinasadya.
I was confused with my sexuality three years ago.
“I don’t think I can love a guy.”
I didn’t mean to lead Magnus on.
“Babae lang talaga siguro ang gusto ko.”
He loved me so much.
“Gusto ko kasing magkapamilya.”
And now my lies backfired.
A few years ago, kakasimula ko pa lang sa college, I saw a glimpse of Vaughn and my heart started beating faster. My mind went erratic and all I could think of for weeks was my cousin’s face.
Hindi ko na siya nakausap. I was too cowardly to do so.
I was confused.
Was I gay?
So, I started experimenting with guys. Of course, we didn’t go to bed together. We just went on a date or two.
And me being me, I tried dating a lot of guys. Mas matanda, mas bata, payat, mataba, mayaman, mahirap. I tried and tried hanggang nagsawa na ako. I was convinced na nagkamali lang ako about kay Vaughn and liked girls.
That was until I met the Rising Stallion, Magnus Royce Ramos.
Freshman din siya kagaya ko and we were partners nung may project kami sa calculus.
That same night, he confessed to me. I wasn’t sure what to say or do.
So I decided to went on with it.
Magnus was sweet, clingy, and overall great. But we have our demons.
And Magnus’ were a lot stronger than he was.
Sinabayan ko lang siya and didn’t realize that he was crazy. Obsessive siya and very possessive. Like everyone, including my dad who he knew was gay, he gets jealous of.
I broke up with him and lied that I don’t like guys and was only experimenting.
But now he knew about us and Vaughn.
Nang makaalis na kami sa college nina Kitty, dumirecho kami sa College of Engineering kung saan nandoon si Magnus.
We will finish this habang maaga pa. Ayaw naming mapahamak pa si Vaughn. If it was an issue regarding us three, napakadali lang ayusin non. Pero kasama si Vaughn ngayon.
Siya ang babagsakan ng lahat if ever.
May tumatawag sa phone ni Vaughn pero hindi niya ito sinasagot. Naka-focus lang siya sa daan. Alam naming kinakabahan siya, kami din naman, pero he’s too fragile to experience this kind of stuff.
Nang maka-park na kami sa college, uminit ang dugo nang makita ang taong nakatayo sa harap ng college.
Ang lalaking gumawa ng lahat ng gulo.
“Magnus Royce,” bulong ko at kaagad na bumaba ng sasakyan.
Ngumisi si Magnus nang makita kaming lahat sa labas ng college.
“Magnus, ano na naman ba ‘to?” agad na tanong ko.
Lumaki ang ngisi niya at bigla itong tumawa na parang baliw.
“Anong ginagawa niyo?” patawang tanong niya. “To think that you said you won’t like a guy ever again tapos here you are, liking your male cousin , and to top that, you three are sharing him.”
“Tsk, tsk, tsk,” pailing na sabi ni Magnus. “What a crazy world.”
“Ano bang gusto mo?” ani kuya Alfred.
“Sebastino! I want Seb! He’s mine!” sigaw ni Magnus. Baliw na talaga ata ‘tong lalaking ‘to.
“You can’t have Seb,” ang sabi ni kuya Leon. “We belong to each other.”
“Bullshit!” sigaw ni Magnus.
Good thing it’s early in the morning at usually 9 AM pa ang first class ng mga engineering students.
“You know what,” sambit ni Magnus at hinarap sa amin ang cellphone niya. Hindi ko man makita ito ng malapitan, alam na alam kong picture ‘yon namin. “I’ll just post this on social media and let the people decide if this is okay…”
Ngumisi siya ng nakakaloko, “or not?”
Tumakbo ako patungo kay Magnus pero hindi siya gumalaw. Instead, may ginawa siya sa phone niya.
Pagkarating ko sa kaniya, agad ko siyang sinalubong ng malakas na suntok. Napaatras si Marcus at nabitawan ang phone nito. Agad ko namang kinuha ang nahulog na device at tiningnan kung anong ginawa niya.
‘Your status has been posted.’
‘Just found out that The Villa Grande Stallions are SHARING the same person and I don’t know what to feel.
Think this is fake? Go check this photo.’
Nabitawan ko ang cellphone ni Magnus at napaluhod. Katahimikan ang bumalot sa aming lahat ng ilang segundo bago nagsabayang tumunog ang mga cellphones namin.
Tumawa si Magnus. Parang nahihilo ako sa mga nangyayari. Liningon ko ang lalaking minamahal ko at nakita ang sakit sa kaniyang mukha.
Vaughn.
Hindi ako makapagsalita pero hinugot ko lahat ng lakas ko para tumayo at tumakbo patungo kay Vaughn.
“I’m sorry Vaughn,” ang sabi ko. “I’m so sorry.”
Hindi siya umimik. Nakatitig lang siya sa hangin, pumipikit lang kapag kinakailangan.
“Vaughn, I’m so sorry,” ang sabi ni kuya Alfred. Dahan-dahan namin siyang pinapasok sa kotse at humarurot pauwi.
On the way there, walang umimik. Walang ni isang boses ang bumasag sa katahimikan. Wala ding tumangka.
Mas mabuti siguro kapag ganito.
“Kitty?” sabi ni kuya Leon sa phone.
“I took it down. But bitch mahihirapan akong mag-track ng mga naka-save na. Anytime, it will be reposted,” rinig kong sabi ni Kitty. “It was only posted for 45 seconds but was saved in 740 devices. Imagine that.”
“Track them all. Call Dug and Rat,” pabuntong-hininga ni kuya Leon. “Call Moose, Ram and Ox. Find that 740 people and report forward an email to them. I’ll mail you the message.”
“Okay,” ang tanging sagot ni Kitty. He knew all too well that any other answer would lead to something breaking. Kuya Leon may seem calm and collected but he has his limits too.
At walang sino man ang gustong makakita non.
“Al?” tawag ni kuya Leon. “Call Luis. Let him fetch Magnus.”
Tumango lang si kuya Alfred habang tiningnan naman ako ni kuya Leon sa rearview mirror, “Let’s talk when we get home.”
Napalunok ako sa kaba dahil sa talas ng tingin niya.
I know all too well that I’m doomed.
˟˟˟
Kabanata XVII
She Didn’t Even Look at Me
**Vaughn **
Wala akong ibang nagawa kundi tumitig sa kawalan.
Nasa terrace ako, nakatingin sa mga bituin habang nakapalibot ang mga pinsan ko sa akin. Nasa likod ko si kuya Leon habang nasa gilid ko sina kuya Seb at Alfred.
Any second now, dadating na sina mama and tito.
And I have to face their wrath.
Narinig naming bumukas ang malaking pinto sa entrance ng mansyon at may kumausap agad kay Uncle Ferdy. Mabilis ang mga yabag na patungo sa kwarto at may malalakas na katok sa pinto ko.
“Vaughn?” tawag ni Uncle Ferdinand.
Agad naman akong tumungo sa pinto at binulaga ng pawisan at humihingal na tito. “B-Bakit po tito?”
“You need to get out of here. As fast as you can,” ang sabi niya at pumasok. “You three too.”
“Uncle bakit po?” ang tanong ko sa kaniya. Parang hindi niya ako narinig kasi kinuha niya ang asul kong maleta at linagay ang mga mgamit ko.
“Papa?” tawag ni kuya Leon. “Papa what’s happening?!”
Humarap si uncle sa sigaw ng anak niya. May takot sa kaniyang mga mata at nakikita naming nagmamadali siya. Pero bakit? Ano ang kinakatakutan ng Head ng Villa Grande Clan?
“A-Ate… she’s mad,” ang sabi ni tito.
“Bakit po uncle?” tanong ko ulit.
“Papa ano bang nangya–”
“Lalaki ang kabit ni Hubert Van der Waal!” ang pasigaw na pagputol ni Uncle Ferdinand sa bunso niyang anak. “Ate was confused and furious when she knew that her son was gay.”
Napangnga ako sa sinabi ni tito, “Despite the fact that I am in love with three of my cousins?”
Umiling si tito, “Villa Grande has always fancied polyamorous relationship. But the fact that she’s crazy mad about homosexuals right now makes it dangerous for you to be here.”
“Bakit naman po pa? It’s not like Vaughn is at fault here,” ang sabi ni kuya Alfred. “Kasalanan ba ang magmahal papa?”
“No,” ang mahinahong sagot ni uncle. “But right now, you have to leave and let Vaughn’s mother let of steam. It’s what’s best.”
Tumango nalang ako at tumugon sa sinabi ni Uncle Ferdinand at nagimpake na ng gamit. Sumunod din sina Kuya Leon at naghakot din ng mga gamit nila.
“Go to East Mangrove Hotel and stay there until I say so,” ang tugon ni Uncle Ferdy bago binigay kay kuya Leon ang susi ng sasakyan niya.
Tumango ako at mahigpit na nakakapit sa maleta ko habang naglalakad kami pababa ng mansyon. Sinubukan nila kuyang dalhin ang maleta pero pinigilan ko na sila.
Napatigil kami nang makita si mama sa pintuan. Walang emosyon ang kaniyang mga mata habang nakatingin ito sa akin.
“M-Ma–”
Hindi ako napatapos nang hilahin ako ni Uncle Ferdy palabas. Tiningnan ko ulit si mama at nakitang hindi man lang ito lumingon. Bakit ba galit siya sa akin?
“Let her rest,” ang sabi ni uncle bago ako pinapasok sa kotse. “And Leon, Al and Seb? Take care of him.”
“Yes pa,” ang sabi ng magkakapatid at sinarado na ang pinto ng sasakyan.
Humarurot si kuya Leon sa direksyong hindi ko alam. My vision is getting blurry as I felt a warm liquid travel from my eyes.
“Vaughn,” tawag ni kuya Alfred pero hindi ako makatugon. Tulala akong nakatitig sa daan habang inaalog ng dalawa sa mga magkakapatid ang gilid ko. “Vaughn, please.”
“She didn’t even look at me,” ang tanging mga salitang lumabas sa bibig ko.
“Let her absorb all of this Vaughn,” si kuya Leon habang tinitingnan ako sa rearview mirror. He gave me a comforting smile before he returned his eyes on the road. Nasaan pa ba ang West Mangrove Hotel na ‘yun?
“We’re here,” ani Kuya Seb at humawak sa kamay ko. Lumabas kami ng kotse at may valet agad na nag-park ng kotse namin.
“This is an exclusive hotel for the elites. We can’t expect any paparazzi nearby,” sabi ni kuya Alfred at nag-check in na kami.
Sa Room Kingsbury kami. Malaki ang kwarto, may king-size bed at may veranda. Parang kwarto ko sa mansyon except, mas malaki ito ng halos doble.
“Haanggang kailan tayo dito mga kuya?” agad kong tanong nang makaupo ako sa malambot na kama. “Ayokong patagalin pa ang problemang ito.”
Sasagot na sana si kuya Leon nang tumunog ang cellphone niya, “Yes, Kitty?”
“Leon. Everything blew up like hell,” ang sabi ni Kitty. “Nahihirapan na kaming i-take down lahat ng posts, accounts, pages at pati websites na nagpapakalat ng picture. Sa unang 700 plus downloads, may tig 500 doon and so on.”
Kinuha ni Kuya Alfred ang phone sa kuya niya at galit na nagtanong, “What do you mean, Kitty?”
“I’m sorry Al,” ang malungkot na sabi ni Kitty.
Walang boses ang lumabas sa mga bibig namin. It’s the end.
“Okay lang Kitty.” Nanlaki ang mga mata ng mga pinsan ko ng magsalita ako. “Kina mama ko lang naman sana gusting itago ‘yun, pero alam na din naman nila so what’s the point, diba?”
“V-Vaughn, I’m sorry,” ang sabi ulit ni Kitty.
“Don’t worry. I know you did your best. Thank you and to your team na tumulong.” Huminga ako ng malalim at humugot ng lakas sa loob-loob ko. “But we have to face this problem head on.”
“I’m sorry Vaughn,” pagulit na pagpaumanhin niya. Napatawa ako sa inaasal nito. Para siyang batang nakabasag ng mamahaling vase ng stricta at demonya niyang lola.
Naramdaman ko ang kamay ni kuya Leon sa balikat ko, “You can stop now, Kitty. We’ll take it from here.”
Napatawa ng mahina si Kitty at nagpaumanhin ulit kaya pinatay n ani kuya Leon ang call sa inis. Pinalibutan nila ako at binigyan ng mga ngiti at halik sa labi.
“Haharapin natin ‘to ng sabay,” si kuya Seb.
“Para hindi na tayo magkakahiwalay,” dagdag nai kuya Alfred na nakangiti.
“Dahil mahal ka namin, Vaughn,” ang sabi ni kuya Leon at pinagtagpo ang mga labi namin ulit.
“Thank you mga kuya.” Isa-isa kong hinalikan ang mga boyfriend ko at nang umiinit na ang mga halik, naudlot ito nang may kumatok sa pinto.
Si Kuya Seb ang sumagot at tinawag ako, “Vaugh? May bisita ka.”
Pumunta ako sa pintuan at nanlaki ang aking mga mata nang magtagpo ang mga ito sa pamilyar na mga berdeng pares ng mata.
“How’s it going, Vaughn?”
“P-Papa.”
