One

Sir?

Pio Rosales

“Sige na, pumasok ka na doon at aalis na kami ng papa mo,” paalam sa akin ni mama matapos nila akong tulungan mag-impake sa aking apartment.

First time ko itong malayo sa aking pamilya at manirahan nang mag-isa sa isang hindi pamilyar na lugar. Hindi naman ako namamahala sa mga simpleng gawaing bahay dahil bilang bunso ay hindi ako nakatakas sa mga pa-utos sa akin ng aking mga nakatatandang kapatid kapag wala ang aming mga magulang at sa akin nila ipinapasa ang kanilang mga gawain bahay. Pero kapag nasa bahay naman ang aming mga magulang ay sila ang halos madalas na utusan nina mama.

“Opo, Ma. Mag-iingat po kayo pauwi,” medyo naluluha kong paalam kina mama at papa.

Niyakap pa nila akong dalawa bago sumakay sa sasakyan. Halos napuno pa ng mga paalala ang paalam nilang dalawa bago sila tuluyang umalis.

Tatlong oras kasi ang byahe mula sa aming bahaya papunta sa aming universidad. Hindi naman ako pwedeng ihatid-sundo ng mga magulang ko dahil pareho silang may trabaho at kung maco-commute naman ako ay kukulangin ako sa oras papunta at pauwi ng paaralan. Kaya napag-planuhan na lamang ng aking mga magulang na patirahin ako dito nang mag-isa sa isang apartment dahil gusto rin nilang matuto akong i-desiplina ang aking sarili pagdating sa paggastos at mga gawaing bahay.

San Lucas Street ang pangalan ng barangay na kinabibilangan ng aming apartment. Isa itong apartment complex at medyo ma-presyo pero kaya naman.

Isang one-bedroom apartment yung kinuha namin at malaki na siya para sa akin at mayroon pang terasa. Kung hindi ako nagkakamali, ten-thousand per month ang aming babayaran kada buwan at hindi pa diyan kasama ang tubig at kuryente. Sa totoo lang ay mura na ang ganito dahil doon sa mga naunang apartments na tinignan namin ay halos limang-libo mahigit pa ang taas at ito na ang pinaka-murang apartments na nahanap namin na malapit lamang sa university. Ayaw naman akong ipatira nina mama sa isang shared apartments dahil natatakot sila para sa kalagayan ko.

Medyo masyado lang ang pag-aalala sa akin ng aking mga magulang dahil bukod sa ako ang bunso, sakitin rin ako nung bata pa ako at dahil doon ay nanatiling payat ang aking katawan, at mahiyain rin akong tao. Isa lamang ito sa mga rason kung bakit alalang-alala sa akin sina mama sa aking pag-tira nang mag-isa dito.

KNOCK KNOCK

Napabaling naman ako sa pinto nang makarinig ng katok. Pag-tingin ko sa aking cellphone ay alas-sais na ng gabi at siguro ay ito na iyong tagahatid ng tubig.

“Good evening po,” bati ko sa lalake na buhat-buhat ang aking tubig.

Mukhang binata pa ang lalaki at mukhang mas matanda lang sa akin ng ilang taon. Naka sandong puti lamang ito na humulma sa batak nitong katawan at itim na shorts. Kayumanggi ang kaniyang kulay at napansin kong makinis ang kaniyang balat. Nasilayan ko naman ang pilyong ngisi na naka-plaster sa kaniyang mukha.

“Tubig niyo, sir.”

“Uhm, pasok po kayo. Nandoon po sa kusina yung water dispenser.”

Dumiretso naman si kuya sa kusina habang kinuha ko yung wallet ko para ibigay sa kaniya yung bayad sa tubig at para na rin mabigyan ko siya ng tip.

“Heto po ang bayad,” saad ko sabay abot sa kaniya ng isang daan.

Naabutan ko siyang nagpupunas ng kaniyang pawis sa noo gamit ang ibabang bahagi ng kaniyang sando kaya nang iangat niay ito ay tumambad sa akin ang bato-batong tiyan niya.

Napalunok naman ako sa nasaksihan.

Inabot naman niya yung bayad ko. “Meron ba kayong baryang sisenta lang? Wala kasi akong baryang dala.”

“Ah, sainyo naman po ang sukli.”

Napa-ngisi naman ang lalaki sa hindi ko malamang dahilan.

“Heto pala ang number ng aming water delivery. Mag-test ka na lang kapag paubos na ang tubig mo.”

Kinuha ko naman yung papel na inilahad niya sa kain kung saan naka-sulat ang isang telephone number.

“Sige, salamat.”

“Thank you po.”

Nang maka-alis na si kuya ay muli ko nang isinarado ang pinto.

Ba’t ba ako kinabahan sa harapan ni kuya? I mean, alam ko naman sa sarili kong bakla ako at mukhang alam na rin naman ng aking pamilya ang katauhan ko kaya wala naman akong problema sa pag-akto ng totoong ako. Siguro dahil nasa bagong environment ako kaya naninibago pa ako sa magiging impression sa aking ng mga tao dito.

Inubos ko ang oras ko sa gabing ito sa pag-ayos ng aking mga natitirang gamit. Hindi pa kasi naka-ayos ang mga damit ko at nasa box pa ito sa ibabaw ng kama. At yung mga gamit ko sa kusina ay inayos ko na rin sa mga cabinet na nandoon.

Siguro ay alas-onse na ng gabi nang matapos ako kaya agad na rin akong natulog dahil sa sobrang pagod. Umalis kasi kami nina mama ng alas-sinko sa bahay para maka-abot kami dito nang maaga at masimulan kaagad ang pag-aayos.

——————————

Alas-sinko ng umaga ako nagising dahil paputol-putol ang aking tulog. Siguro ay naninibago pa ako sa aking bagong higaan kaya hindi pa ako nakakatulog nang maayos. Maayos naman yung higaan ko dahil ako naman ang pumili na bilhin iyon dahil sakto iyon sa aking klase ng higaan. Isa iyong king sized bed at yung medyo may kakapalan na mattress ang kinuha ko.

Nag-hilamos na lamang ako at nag-ayos para lumabas at maglakad-lakad. Isang simpleng oversized white t-shirt at itim na shorts lamang ang sinuot ko at nag-suot rin ako nga jacket dahil malamig sa labas.

Hindi ko pala nai-share na malapit and aming barangay sa dagat. Sa likod ng aming apartment complex ay ang dalampasigan na kaya kapa gabi at madaling araw ay medyo lumalamig ang hangin. Hindi naman masyadong matapang ang amoy ng dagat at nakatutulong ito sa pagiging sariwa ng hangin dito.

‘Ang ganda.’ Isip-isip ko nang marating ko ang likurang bahagi ng aming apartment complex at tanaw ko na ang karagatan.

Sumalubong sa akin ang sariwang hangin na nanggagaling sa karagatan at napakaganda rin ng pinong buhangin. Wala pa ang araw ngunit kita ko na ang liwanag na nanggagaling dito. Ang likurang bahagi pala ng aming apartment complex ay diretso na kaagad sa dagat. Siguro ay sampung metro lang ang layo ay dalampasigan na kaagad ang katabi.

Nag-simula na akong maglakad-lakad habang tinatanaw ang napakagandang lugar dito na nasa likuran lamang ng aking tinutuluyan. Nabalitaan ko rin na wala masyadong mga turista ang pumupunta dito at tanging mga locals lang talaga ang bumibisita at gummagamit dito kaya malaya ka talagang makakapaglakad-lakad. Ngayon ay medyo natatanaw ko na papaangat na araw at ang malamig na hanging dala ng karagatan ay until-until nang nagiging presko.

“Magkano po dito sa pandesal?” Tanong ko sa matandang may-ari ng bakery store. Mukhang kakabukas lang rin nila.

“Sinko lang ang isa, noy.”

“Sampu po ang kunin ko.”

Napagpasyahan kong bumili ng aking breakfast dahil plano ko nang bumalik. Medyo malapit na rin naman kasi ako sa dulo at ang sunod na ay ang mangrove plantation at hindi na rin naman ako pamilyar sa parteng iyon.

“Salamat po.”

Nang marating ko ang apartment complex ay tahimik pa, mukhang wala pang nagigising sa kanila.

Isa sa mga rason kung bakit namin ito napili nina mama bilang tutuluyan ko ay dahil sa elevator. Mayroon kasing limang palapag ang building namin at sa pagkakaalam ko ay mayroong twenty-five rooms silang ino-offer. Ang aking kwarto pala ay nasa ika-limang palapag kaya napaka-convenient talaga ng elevator dito sa amin at talagang mahahalata mo na talagang pinaggastusan ito ng may-ari at makikita mo ring pinag-planuhan talaga ito ng may-ari at nga mga architects at engineers.

“Hngg.”

Akmang bubuksan ko na ang pintuan ng aking room nang makarinig ako ng ungol at ang ungol ay nanggaling sa fire exit ng aming building.

Ang aking kwarto ay katabi lamang ng fire exit stairs. 

Hindi ko alam kung bakit pero naestatwa ako sa aking kinatatayuan. Kung totoo man ang pumapasok sa aking isipan ay ito ang kauna-unahang pangyayari na makakakita ako ng ganitong klaseng sitwasyon. Napalunok tuloy ako ng laway dahil sa aking katayuan ngayon.

“Shh, baka marinig tayo,” dinig kong bulong ng isang lalake.  Dahil nga sa maaga pa at tahimik pa ang kapaligiran ay kahit ang kaniyang bulong ay rinig na rinig ko. Lalo na’t nakabukas ng kaunti ang pintuan ng fire exit stairs.

Siguro ay mayroong sumapi sa akin at kinontrol ang aking katawan dahil namalayan ko na lamang ang aking sarili na naglalakad patungong fire exit para makita ng aking mga mata kung ano nga ba talaga ang nangyayari.

“Hngg, ang sakit, tangina mo, ugh.”

Tumambad sa aking mga mata ang isang babae na nakatuwad at nakaharap sa pader habang may isang lalaki na umaararo sa kaniyang likuran habang hawak-hawak ang kaniyang bewang. Pareho silang wala nang mga saplot at lahat ng kanilang damit ay nasa sahig na at kalat-kalat. Ang kanilang pwesto na aking nakikita ay ang kanilang side view kaya tanaw na tanaw ko kung paano araruhin nung lalaki ang babaeng nakatuwad sa kaniyang harapan.

Sa tulong na nanggagaling sa labas na tumatagos sa bintana ng fire exit ay naaninag ko ang itsura nung lalake.

Gwapo at, tangina, kilala ko.

Siguro ay may taas itong 6’ at kitang-kita ko kung paano mag-flex ang kaniyang biceps o triceps habang humihigpit ang kaniyang pagkapit sa bewang nung babae. Kita ko rin ang hulmadong katawan nito, maumbok na dibdib at bilugan at tirik na utong, bato-batong abs, at ang v-line na patungo sa kaniyang harapan na naglalabas-pasok sa lagusan nung babae. Kahit hindi ko kita iyon ng buo ay alam kong malaki na iyon at mataba dahil kalahati lang ang kaniyang pinapasok.

Hindi ko naman nakikita yung mukha nung babae dahil nakaharap lamang ito sa pader habang nakakapit doon at magulo na rin ang kaniyang buhok na tumatakip sa kaniyang katawan.

“Ahh, ang sikip mo, gago,” ungol nung lalaki.

“Fvck, huwag mog—hngg— idiin pa, ughh,” ungol naman nung babae.

Tangina, iyong lalakeng kumakantot ang aming landlord!

Sa pagkakaalam ko ay nasa mid thirties pa lamang siya pero dahil sa kaniyang napaka-gwapong itsura at batak na katawan kaya iisipin mong nasa late twenties pa lamang ito.

Siya si sir Sven Roco na isang business owner at ang aming landlord! Hindi ko inaasahang madakip siya sa ganitong klaseng sitwasyon, at hindi ako nagrereklamo.

‘Shit!’

Nagtagpo ang aming mga mata ni sir Sven!

Two

Another one

Pio Rosales

Ang lakas ng kabog ng dibdib ko.

I’m pretty sure we made eye contact. What the heck do I do?

Lunch time na sana ngayon pero ni hindi man lang ako tamaan ng motivation na mag-luto ng makakain ko o kaya naman ay bumili sa labas dahil sa takot na magkasalubong kami ni sir Sven at i-confront niya ako tungkol sa anumang nakita ko sa may fire exit. Halos sabunutan ko na nga ang sarili ko dahil sa ginawa kong pag-marites na sana dapat ay hindi ko na lamang pinansin kung ano man ang una kong narinig at naiwasan sana ang ganoong pangyayari. Halos dumugo na rin yung labi ko dahil sa pagkagat ko dito nang paulit-ulit na lumalabas sa isipan ko kung paano nag-tama ang mga mata namin ni sir Sven.

I mean, technically, wala naman talaga akong ginawang masama, right?

Sige, i-gaslight mo pa ang sarili mo.

Noooo!

If ever man na wala lang iyon kay sir Sven, then sana hindi maging awkward ang magiging interactions namin in the future. Pero iniisip ko pa lang na magkakaharap kami mamaya or sa mga susunod na araw ay hindi ko na kinakaya! I am so stupid, dumb, and an idiot. Masyado akong nagpalamon sa kuryosidad ko kanina. I’m pretty sure this is the reason why the saying, ‘Curiosity killed the cat,’ started to spread around. Ito ang isa sa mga rason kung paano nagiging masama ang pagiging marites o tsismoso. Masyado akong nadala ng curiosity ko kaya nagimbal tuloy ako sa aking nakita. Ngayon, nagdurusa ako sa naging consequence ng action ko at nakararamdam ng sobrang pagka-hiya dahil sa nangyari.

ba’t ba ako pa ang nahihiya?Dapat si sir Sven ang mahiya sa akin, ’di ba? Kasi nadakip ko sila na may ginagawang exercise at hindi dahil sa nakita niya akong naninilip sa ginagawa nilang exercise, right?

Pero… in fairness. Ang hot ni sir Sven sa situation na iyon.

In my freshly eighteen years of virgin life, si sir Sven ang kauna-unahang nakitaan ko ng kakisigan in person. The way his body was built, the way sweats are dripping down his body, the way he brushed his hair back, and the way he slammed that girl from behind, all of it was FREAKING HOT!

Inaamin ko na tinamaan nga ako ng libog sa aking nakita, pero dahil doon sa nangyaring eye-to-eye contact namin ni sir Sven ay mas nagwagi ang kaba.

From tingles to my a-hole straight to pounding of my chest real quick.

“Kumusta naman ang first night mo diyan?” Tanong ni mama sa telepono.

Nasa-salas ako ngayon at nanonood lang ng series.

“Okay naman po, Ma. Medyo hindi lang po maayos yung tulog ko kay maaga akong nagising.”

Hininaan ko naman yung volume ng TV. Medyo nawala na rin ako sa focus na manood nang tumawag si mama.

“Masasanay ka rin niyan kalaunan.”

Sana nga, Ma. After nung nangyari kanina ay sigurado akong hindi magiging maayos ang tulog ko mamaya.

“Ay, oo nga pala.”

Nabawi naman kaagad ni mama ang atensyon ko.

“Ano po iyon?”

“Mayroon bang pa-print-an na malapit diyan sainyo? Kailangan mo palang i-submit yung grades mo sa paaralan. Nakalimutan kasi namin iyon ng papa mo nang i-enroll ka namin at huli na nang malaman namin na kailangan pala iyon at nakabayad na kami sa cashier. Mabuti na lang at mabait iyong nasa registrar kaya ipa-follow up na lang daw.”

“Sige po, Ma.”

“I-send ko na lamang saiyo yung soft copy.”

Hindi kalauanan ay natapos naman kaagad ang usapan namin ni mama.

Siguro magandang rason na rin ito para makapg-libot dito sa amin at para ma-familiarize ko na rin ang sarili ko sa lugar.

At dahil wala naman na akong ganang kumain kaya napag-pasyahan ko na lamang na lumabas para mag-hanap ng computer shop. Pero mukhang mayroon na rin akong ideya kung saan dahil sigurado akong may nakita akong computer shop nang dumaan kami dito papuntang apartment. Malapit lang iyon dito at siguro ay mga five-minute walk lang?

Nang makalabas ako ng apartment at pagka-sarado ko ng pinto ay sinigurado ko na muna kung may tao dahil baka kasi si sir Sven iyon at baka maging awkward pa ang sitwasyon. Ayaw ko na muna siyang makasalubong sa araw na ito. At, thankfully, hindi nga kami nagkasalubong sa hallway o kaya sa lobby.

Pero nakamamangha talaga dito sa lugar na ito, dito mismo sa San Lucas Street. Sobrang linis ng kapaligiran, hindi nangangamoy ihi ang mga kanto, malinis ang tubig sa kanal, at maayos rin ang pagkaka-distribute ng mga lupain kaya ang mga bahay dito o mga building ay maganda tingnan ang pagkakatabi. Kaya totoo pala yung sabi-sabi sa akin ng mga taga-labas ng barangay namin na parang small city nga ito. Bukod sa mga maraming nakatayong businesses dito ay marami din daw ang mga gustong lumipat at magtayo ng sarili nilang bahay dito. Kaso nga lang ay mataas ang demand kaya hindi lahat ay napapalang makakuha ng space. At siguro ay sobrang business minded ang barangay captain dito dahil alam niya kung paano hahawakan ang mga ganitong klaseng sitwasyon para maiwan ang over-population sa kaniyang barangay.

“May bakanteng room po kayo?” Tanong ko sa isang lalaki na nagbabantay ng computer shop.

Medyo may katandaan na ang lalaki at unang tingin mo pa lang sa kaniya ay magkakaroon ka na ng ideya na magaling siya sa mga tech devices.

“Sa stall twenty, hijo.”

“Sige po. Opent time po ako.”

Nang matapos ang aming usapin ni tatay ay agad na akong dumiretso doon sa aking cubicle.

Mukhang sosyal ang computer shop na ito. Mayroon kasing dalawang palapag. Dito sa ground floor ay mga desk lang ang mga naghihiwalay sa mga pc at dikit-dikit ito. Para ka lang nasa isang normal na computer shop dito sa pilipinas pero naka-aircon at ang upoan ay swivel chair. Ang isang oras naman dito sa baba ay twenty pesos.

Kaya ko napili itong sa itaas dahil may kaniya-kaniyang cubicle or stall ang bawat set up kaya mayroon kang privacy and goods daw talaga dito sa second floor dahil mas maganda ang quality ng mga set up nila, naka-gaming chair ka na, at pwede ka pang mag-order ng pagkain. Ang nasa menu nila ay pancit canton, mac n cheese, rice meals, desserts, at beverages. Pricey nga lang dahil one-hundred pesos ang isang oras.

‘Wow.’

Namangha talaga ako nang makaupo na ako sa pwesto ko. Siguro ay isang dipa ko ang laki ng kada stalls at mayroon pa silang ino-offer na blankets kapag hindi mo na kaya ang lamig na nanggagaling sa aircon na sa tingin ko ay fixed na ang temperature at malamig talaga.

Bago magsimula sa aking gagawin ay inusisa ko nang mas mabuti ang ginagamit kong pc. Sobrang daming games ang naka-install sa pc. Mapa fpc, mmorpg, board games, at marami pa. At kahit na sobrang daming naka-install ay sobrang smooth at bilis pa rin ng performance ng pc na sa tingin ko ay naka 144Hz ang bawat pc dito.

‘Send mo na yung file, ma.’ Message ko kay mama.

At malakas ang kutob ko na matatagalan na naman siyang mag-reply sa akin kaya nag-open muna ako ng valorant para makapag comp. Hindi ko kasi madala yung set up ko sa bahay dito sa apartment dahil ayaw nina mama dahil baka raw mas pagfocus-an ko ang paglalaro sa computer kaysa sa pag-aaral. Yung laptop ko naman ay nasa repair shop pa dahil hindi pa naayos, pangatlong araw na ata ’non ngayon. Eh, paano ba naman, nilagay lang ni ate sa may kusina kaya natapunan tuloy ng tubig.

’Bwisit namang mga kamampi ‘to, oh!’

Pangalawang talo ko na ’to at parehong rason kung bakit kami talo dahil sa isang player na sugod nang sugod! Kaya ayan tuloy, nawawala yung team work namin nung mga natira kong team mates dahil doon sa isang player.

‘Nasaan na ba si, ma—’

“Ah— fuck!”

Natigilan ako nang may marinig akong ungol. Napahinto naman ako sa aking ginagawa para mas mapakinggan pa ang tunog.

“Haah, shit—”

“Shh, ’wag kang maingay.”

Tama nga ang hinala ko. Mayroong nangyayaring kababalaghan sa kabilang stall na katabi lang mismo ng stall ko.

Ano ba ang nangyayari sa mundo?! Ba’t palaging napupunta ako sa ganitong sitwasyon? Ba’t palaging ako ang nahihila at tinatadhanang makakita o makarinig ng mga ganitong bagay?!

Ang mas malala pa, naiintriga akong manood!

“Puwah, ang laki talaga ng burat mo, Gabo.”

“Patuloy mo lang, bakla,” rinig ko namang sagot ng isang lalaking may baritonong boses.

Tangina, may butas sa pader! Plywood lang kasi ang humahati sa bawat cubicle.

Napalunok ako sa mga bagay na pumapasok sa isip ko habang until-until nang papalapit ang katawan ko sa may butas. Gusto ko nang makita kung ano man ang nagyayari sa kabilang stall. Kahit na alam ng isip ko na hindi ko ito dapat ginanagawa at dapat ay mag-focus na lang dapat ako sa kung ano ang ipinunta ko dito, salungat naman ang sinisigaw ng puso ko.

Sinigurado kong hindi ako gumagawa ng kahit na anong klase ng ingay habang papalapit ako sa butas. Maging ang sarili kong paghinga ay kontrolado ko dahil sa takot na makitang binubosohan ko sila sa ginagawa nila.

GAWK GWAK

SLURP

Bumungad sa akin ang isang morenong lalaki na walang suot pangibaba at nakataas ang suot na t-shirt kaya lantaran lang ang kaniyang masarap na katawan. Habang yung isang lalaki naman ay kumpleto anf suot na damit na nakaluhod sa harap nung lalaki at nilalamon ang kaniyang burat.

Gago, ang laki din nung burat ni kuya. Ang sarap din ng hugis nito at ang kulay ay kasing kulay ng kaniyang balat at ang ulo naman ng kaniyang burat ay mamulamula na dahil siguro sa kakachupa.

PLOP

“Hahh, hindi ko masubo nang buo, gago ka.” Reklamo nung chumuchupa dahil sinubukan nung lalaki na idiin ang kaniyang ulo sa burat nito.

“Tangina mo, hahamunin mo ’ko tapos ikaw pa yung susuko.”

Ang pogi ni kuya. Pantay-pantay ang kaniyang morenong kutis. Kung ide-describe ko ang kaniyang katawa, siguro ay lean ito kung tatawagin. Hindi siya hunk dahil slim ang kaniyang bewang at flat ang kaniyang tiyan na may anim na abs. Ang sexy din tignan ng kaniyang biceps na mas nagiging defined kapag fini-flex niya ito.

Sinabunutan nung lalaki yung bakla sabay pinakain ang kaniyang burat. Nang mapasok niya ang ulo ng kaniyang burat ay nagsimula na siyang umulos.

GAWK GAWK

SLURP SLURP

Sa tingin ko ay considerate din itong mangangatot ng bibig. Kasi dahil alam niyang hindi kayang i-deep throat nung bakla ang kaniyang burat kaya hanggang kalahati lang yung pinapasok niya nang simulan niyang barurutin ang bibig nung bakla. In fairness, gentleman pero matulis ang dila, kasing tulis ng kanyang burat.

“Fuck— heto na ’ko.”

Tumigil siya sa pag-bayo at inilabas ang kaniyang burat na nangingintab nang buo sa laway at sinimulan na itong batihen. Yung bakla naman ay binukang maigi ang bibig ay inilabas pa ang dila para saluhin ang dagta nung lalaki na tinawag niyang Gabo.

“Ugh, lunukin mong tangina ka— aghhh.”

Nakita ko ang pag-tingala nung lalaki sabay nganga habang sunod-sunod na sumirit ang kaniyang tamod papasok sa bibig nung bakla. Masagana, malapot, at madami yung ipinunlang tamod ng lalaki doon sa bakla. Todo salo naman ng mga dagta yung bakla at may ibang ipinutok yung lalaki na napunta sa kaniyang pisngi.

Shit, ang sarap panuorin ni kuya habang nilalabasan. Umaalon kasi yung abs niya, namimilipit yung paa, at nakatingala pa habang nakanganga. Alam mo talagang sarap na sarap siya habang nilalabasan. Siguro ay naka-walong masasaganang putok ang ibinigay niya doon sa bakla na siyang todo lunok na ng kaniyang tamod. Kahit na maliit lang yung butas ay naamoy ko hanggang dito yung matapang na amoy ng kaniyang tamod.

“Heto, sa susunod ulit, Gabo.” Sabi nung bakla sabay abot ng isang libo sa lalaki.

Tangina.

Pwede rin ba akong mag-offer?

Three

Stranded

Pio Rosales

“Thank you po, Ma’am,” pasalamat ko sa registrar ng school namin nang maipasa ko na yung mga kulang na requirements ko.

Halos tatlong oras din ang inihintay ko sa pila para lang maka-pasa. Sakto kasi na marami ang dugso ng mga nagpapa-enroll na mga bagong estudyante at mga old students na may aasikasuhin sa registrar ng department namin. By the way, I’m taking dentistry as my program and under kami ng Health Sciences Department. At, for sure, kalahati ng mga kasabay ko sa pila ay mga nursing students or future nursing students then mga biology students. Itong dalawang program kasi ang isa sa mga sikat na programs dito sa university.

“Here’s your schedule.” Sabi ng registrar sabay abot sa akin ng papel na laman ang magiging schedule ko. “Next monday will be the official start of classes, but it still depends on your clinical instructors if they’ll attend the first day of classes because your section’s schedule is yet to be finalized. Iyang hawak mong schedule ay maaari pang mabago. Mayroon kasing mga conflicts sa mga schedule ng mga CIs niyo dahil sa availability nila.”

Napatango na lamang ako.

Imagine choosing a “well-known” university and your parents paying five to six figures per semester and ganitong problema kaagad ang sasalubong saiyo? I mean, I’ve heard from dentistry students in this university before na hindi daw talaga maganda ang class scheduling nila dito dahil ang mga dentists na CIs daw ay mga part-time lang na instructor at full-time dentists sa kanilang mga laboratories. Kaya nakadepende daw talaga sa availability ng kanilang oras.

Is this normal? I guess I’ll only know the answer once I transferred. And I WILL transfer kapag hindi ko nagustuhan ang pamamalakad nila dito during my first year of college. Well… yung isang university kasi na isa sa mga pinagpilian ko ay mas malaki ang tuition per semester.

Pero sana mabawi pa ng mga CIs namin dahil sa mga naririnig ko ay maganda daw talaga ang mga klase ng patuturo dito sa university na ito kaya ang taas din ng passing rate nila sa boards.

I have twenty-nine units this semester. More than half of my units is from major subjects.

“Please proceed sa third floor sa window three ng IT office para i-claim yung ID mo.”

“Okay po. Thank you po ulit.”

Then I left.

Hindi naman naging mahirap hanapin ang IT office dahil pagkarating na pagkarating mo sa third floor ay ito na kaagad ang bubungad saiyo. Pero may pilang mahaba na naman. Siguro ay nasa fifty ang mga nakapila para sa IT office dahil siguro para kumuha rin ng kanilang mga IDs.

Ang akala ko ay aabutin na naman ako ng oras para lang ma-claim ang ID ko pero the wait is much faster than I expected. Siguro dahil claiming lang naman ng mga IDs kaya ganoon lang kadali ang process dahil pag-tingin ko ay nasa kalagitnaan na ako ng pila at maraming mga estudyante na rin ang naka-pila sa likod ko.

I think one to two minutes lang ang hinihintay ng mga students bago makuha ang mga IDs nila kaya siguro ay within thirty minutes ay nakuha ko na rin yung sa akin.

Damn. I look good.

Mabuti na lang at sa magandang photographer ako nagpakuha ng litrato for my 2x2 picture na sinubmit ko sa office. Hindi man halata pero I do wear light make up. My friends back home kept telling me how natural it looks to the point na sa tingin nila ay wala talaga akong suot-suot na make up.

“Mabuti naman at tapos ka na sa mga aasikasuhin. Wala na bang ibang hinihingi?”

“Wala naman na po, Ma.”

“Oh, sige. May one week pa bago ang klase niyo, sure ka na bang diyan ka na lang before mag-start klase niyo?”

Kasalukuyan na akong nasa tapat ng university at naghihintay sa grab na b-in-ook ko.

“Opo, Ma. Para na rin po masanay na ako at maging pamilyar na ako sa lugar.”

“Siya, ikaw na ang bahala. Mabuti naman iyan para hindi ka na mahirapang mag-adjust diyan.”

Saktong pag-tapos ng usapan namin ni mama ay siyang pagdating ng grab na kinuha ko. Sa totoo lang ay dapat jeep at tricycle ang kukunin gagamitin ko para mag-commute pero saka na kapag alam ko na kung paano. Wala pa kasi akong ideya kung saan ako mag-aantay ng jeep. Yan lang naman ang problema ko kasi marami ring mga jeep ang napapadaan sa street namin at may mga tricycle ring kumakayod sa kanto namin.

First time kong ma-drain sa pag-pila sa registrar. Maganda na rin to para may experience na ako sa mga ganitong bagay at para masanay— no, nevermind. Mga kapwa ko estudyante, hindi dapat tayo masanay sa mga ganitong klaseng inconvenience na bagay dahil sa mahal ng tuition dito ay deserve natin ng mas magandang sistema! May mga university kasi akong nakikita sa social media na ang mga estudyante nila ay pumipila ng madaling araw para hindi ma-cut off sa pila dahil sa dami ng estudyante at dahil sa bagal ng system nila for enrollment.

Kaya we need to demand from the university you or your parents are paying.

Anyway, fifteen minutes lang yung binyahe ng grab galing school papuntang San Lucas Street. Kung b-byahe naman ako ng jeep at tricycle ay aabutin lang ng twenty minutes ang byahe mula apartment hanggang school at vice versa.

“Good afternoon, Sir.” Bati sa akin ni kuya guard sa may lobby.

Mukhang bago lang si kuya, ah. Nang lumipat kasi ako dito ay wala pang naka-standby na guard.

“Good afternoon din po, Kuya.” Sabay ngiti at nginitian din ako nito pabalik.

Sarap. Ang bagets pa kasi tingnan ni kuya. Mukhang ilang taon lang ang agwat sa akin pero kahit na naka-uniform ito ay kita ko pa rin kung gaano kabatak ang katawan nito.

Dumiretso na ako papasok ng elevator.

Akmang sasarado na ang elevator nang biglang may kamay na humarang dito kaya muli itong bumukas.

Nanlaki ang mga mata ko at napalunok. Si sir Sven.

Shit.

“G-good afternoon po, Sir,” bati ko.

Hindi ko alam pero mukhang may problema kay sir Sven ngayon.

Tiningnan naman ako nito at nabigla pa sa una pero muling bumalik sa pagkunot ang kaniyang noo at napapikit pa. Nakahwak rin ito sa kaniyang puson na tila ay may iniindang sakit.

“H-hello, good a-afternoon d-din.”

Sumara na ang elevator at pareho na naming pinindot yung button ng floor na pupuntahan namin.

Parang may mali talaga kay sir Sven ngayon. Halos bumaluktot na kasi siya sa kaniyang pagkakatayo habang hawak pa rin ang kaniyang puson at tila napapapikit pa at humahangos-hangos pa.

Shit. Ba’t parang ang laki ng umbok niya sa trousers niya?

Naka fitted polo shirt kasi siya na naka tucked in sa kaniyang trousers kaya talagang hulmadong-hulmado ang kaniyang katawa, lalo na ang kaniyang umbok sa harapan.

“Fuck.”

“What the—”

Pareho kaming napamura ni sir nang biglang tumigil ang elevator kalagitnaan at nawalan ng kuryente. Dumilim ng ilang segundo sa elevator bago lumiwanag ang emergency lights pero hindi pa rin iyon sapat na liwanag para maging malinaw ang paningin mo.

“H-hala, anong g-gagawin natin, Sir?” Kinakabahan kong tanong.

“Ahh— h-here.”

Pinindot niya yung emergency button ng elevator.

I guess we’re waiting?

“Fuck, I can’t take it anymore.”

Napabaling naman ako kay sir Sven.

“O-okay lang po kayo, sir S-sven?”

Nalaglag ang panga ko nang magsimula siyang magtanggal ng damit. Una niyang tinanggal ang suot niyang polo shirt kaya agad tumambad sa akin ang kaniyang matipunong katawan na may butil na ng mga pawis.

“S-sir?!” Kinakabahan kong tanong dahil sunod na niyang tinanggal ang trousers niya. He’s wearing white CK boxers na hapit na hapit sa kaniyang katawan kaya kitang-kita ng dalawa kong mata angmalaki niyang umbok sa harapan habang ang ulo ng kaniyang burat at ilang inches pa ng kaniyang kahabaan ay nakalabas na sa kaniyang boxers.

Kahit makulimlim sa loob ng elevator ay tili nagkaroon ako ng powers na makakita sa dilim o makulimlim na room dahil sa biglaang paglinaw ng aking mga mata nang mahagilap ang kaniyang hinaharap.

“H-help me… please, I-I’m begging you.”

Tuluyan nang nakayuko si sir habang nakahawak sa aking braso at nakatingala sa akin.

Holy shit. Sobrang nakaka-akit ang binibigay sa akin na tingin ni sir. Sino ba ang aayaw?! Gwapo, sobrang gwapo, macho, at malaki pa ang kargada! He’s not just the package, he’s the whole entire truck!

“A-ano po ang nangyari sa inyo? A-at ano po ang maitutulong ko?”

Mariin namang napapikit si sir Sven at napayuko pa.

“I-I drank— an aphrodisiac.”

Nanlaki naman ulit ang aking mga mata.

“S-sino po ang gumawa niyan s—”

“No.”

Nahinto naman ako sa pagsasalita.

“I… I drank it on m-my own accord.”

Napalunok naman ako nang makitang sumisilip sa paningin ko ang kaniyang naghuhumindig na kargada na gusto nang kumawala sa kaniyang boxers.

“P-pero the person I’m doing it with… s-suddenly left because of an e-emergency.”

WHAT? Hindi ko alam na ganito pala ang mga trip ni sir.

Naramdaman ko naman ang pag-higpit ng pagkakahawak niya sa braso ko. Muli siyang tumingala sa akin habang nakabuka ang bibig para sumagap ng hangin.

“P-please, he-help me.”

Napalunok akong muli. Halos marinig ko na ang sarili kong paglunok dahil sa kaba ko.

“O-okay…”

In just a few seconds, nakaluhod na ako sa harapan ni sir Sven at ka-eye level na ang kaniyang tayung-tayo na tarugo. He is bulging hard in front of me.

Napasandal si sir sa pader ng elevator kaya nang tumingala ako sa kaniya ay kay sarap na tanawin ang aking nakikita ngayon. He’s so fucking hot while in distress and sweating. I suddenly remember nung nadakip ko siyang may kinakantot sa may fire exit habang pinagpapawisan.

“Ughh-” Napa-ungol si sir nang hawakan ko na ang kaniyang burat nang maibaba ko na ang kaniyang boxers.

He’s fucking thick.

His shaft is long and thick. It feels burning hot on my hand. May tumutulo na ring precum sa ulo ng kaniyang pagkalalaki. He’s leaking from so much horniness and lust. Sunod-sunod na rin ang pag-pintig ng kaniyang burat sa aking kamay na tila ay lalabasan na ito anytime.

“Argh— hurry, please.”

Muling napaungol si sir nang simulan ko na ang pag-salsal sa kaniyang pagkalalaki. Halos hindi mag-abot ang mga daliri ko dahil sa taba ng kaniyang burat. I didn’t expect this to be this tiring, dahil na rin siguro sa isang kamay lang ang gamit ko. And even with one hand, there’s still so much space that is free from my grasp.

“S-sigee, hngg— ang sarap!” Nakatingalang ungol ni sir Sven.

Medyo napalakas pa ang ungol ni sir nang gamiting ko na pareho ang dalawa kong kamay. Hindi ko alam kung gaano ka-soundproof ang elevator na ito pero I’m really hoping na walang nakakrinig sa mga ungol ni sir ngayon dahil ayaw ko ng kahihiyan, please! Honestly, I am very honored and very much willing to do this for sir Sven pero I’m not ready to get exposed doing something this trivial at baka mapagkamalan pa ako bilang isang exhibitionist.

“I-I’m cumming! Ugh— fuuuck!”

Nabigla ako nang pumutok ang kaniyang burat at lahat ng kaniyang tamod ay tumama sa mukha ko. Sampung masasaganang putok! Umunat ang kaniyang legs at umalon-alon ang kaniyang abs. Nakita ko pa ang pag-nginig ng kaniyang katawan habang patuloy sa pagbuga ang kaniyang pagkalalaki.

“Ahhh— hoo, ang saraaap!”

Ang daming nilabas na tamod ni sir at punong-puno ang mukha ko ngayon ng kaniyang mainit, malapot, at sago-sagong dagta. May tumutulo na pababa sa pisngi ko, pati buhok ko ay nadagtaan, at dahil sa bigla ay napabukas ang aking bibig kaya nasalo rin ng bunganga ko ay karamihan sa kaniyang tamod.

Nanatili akong nakanganga, hindi dahil sa gusto ko, kundi dahil sa bigla ay ang daming naputok sa aking bibig! Ang bilis! Dahil ba ito sa ininom niyang aphrodisiac kaya ang bilis niyang labasan dahil sa sobrang libog? Kung tutuosin, ang tigas-tigas na nga ng kaniyang burat at mukha ngang anytime ay sasabog na iyon kahit ilang salsal lang dahil sa sobrang sensitibo siguro nito dala ng ininom na aphrodisiac.

Nakahawak pa rin ang aking dalawang kamay sa kaniyang mahaba at matigas pa ring burat.

“Haa—haa…”

Nakatingala pa rin si sir sa ceiling ng elevator habang hinihingal. Medyo mabilis ang kaniyang paghinga dahil sa pagtaas-baba ng kaniyang dibdib.

Dahil sa curiosity, nilunok ko ang tamod na nasa bibig ko.

Fuck. I’m sure he’s a healthy man. Mainit at malapot sa lalamunan ang kaniyang tamod pero malinamnam iyon. Tila napapaso ang aking lalamunan nang paglunok ko ay humagod ito sa aking lalamunan. Dinilaan ko pa ang aking bibig dahil sa naramdamang tamod dito.

He was watching me while swallowing his cum.

Akmang tatanggalin ko na ang pagkakahawak ko sa kaniyang burat nang hawakan niya ang aking kamay nang mahigpit para mapigilan ako sa pag-bitaw sa kaniyang burat.

“M-more.”

Napataas ang aking kilay. “Sir?” Tila nabingi ako sa narinig at kinailangan pang ipaulit sa kaniya ang sinabi.

“I-it’s not subsiding yet… o-one more, please?”

Heto na naman siya sa kaniyang mapang-akit na mga tingin.

Napaisip naman ako. Does this mean hindi na ako virgin? This is my first time doing it with someone (orally). Does hand job counts? I mean his cum is already in my system! He basically cummed inside me. I mean, I swallowed his cum.

Hindi ko alam pero malakas ang tama sa aking ng curiosity. Well, he’s offering.

“Ughhh! Fuck!”

Sinubo ko ang ulo ng burat niya na.

Since it’s my first time and he’s offering me his jumbo sized meat, I might as well explore and do more, you know? Sayang naman ang opportunity na ito para masubukan ko kung sapat ba ang panonood ng mga x-rated bl videos at pagbasa ng mga m2m smut stories para matuto sa pag blow job? I might as well try and see if all of those videos and stories helped hone my skill in cock-sucking.

“Hmph— ahhh.”

Ang taba! Punong-puno na ang bunganga ko ng burat niya.

As soon as maging komportable ako sa taba ng burat niya ay sinimulan ko nang igalaw ang ulo ko, atras-abante sa kaniyang dakilang pagkalalaki.

“Ohh, hngg.”

Ang init sa loob ng bunganga ko ang kaniyang kahabaan. At dahil hindi pa ako sanay, hanggang kalahati lang muna ang sinusubo ko habang ang natitirang kalahati naman ay sinasalsal ko.

Habang papalabas ang kaniyang burat at hinihigop ko ito sabay galaw ng aking dila para i-massage ang ibabang bahagi ng kaniyang burat. At kapag papasok naman ang kaniyang burat ay hihigpitan ko ang pagkakakapit ng bibig ko sa burat niya nang hindi pinapatama ang ngipin ko para mas humagod pa ito sa kaniyang burat. Ganiyan kasi doon sa mga nababasa ko.

“Ughhhh, fuck! You’re so fucking good! Haa.”

Uminit naman ang pisngi ko at tenga dahil sa papuri na nanggagaling kay sir Sven. Tiningala ko naman siya habang subo-subo pa rin ang kaniyang burat. Nag-tama ang aming paningin at maging ako sobrang libog na din. Tangina, grabe ang epekto ng mga titig niya sa sistema ko.

‘I cummed inside my pants even without stroking it.’

Napatigil ako sa pagsubo kalagitnaan sa kaniyang burat dahil sa nilalabasan na ako. I didn’t know this is possible. Dahil sa sobrang libog na nararamdaman ko habang bino-blow job si sir Sven ay nilabasan ako nang hindi manlang hinahawakan ang ari ko. Dahil sa view ko na nakatingala habang pinapanood ang libog na libog na itsura ni sir Sven habang hinihingal ang naging rason ng pagputok ko nang walang pasabi.

Dahil doon ay mas napahigpit ang pag-kapit ng bunganga ko sa kaniyang pagkalalaki. At biglang bumilis at naging sunod-sunod ang pag-pintig ng kaniyang burat sa loob ng bunganga ko. Muli siyang napatingala at napapikit sa sarap. Bumilis muli ang pagtaas-baba ng kaniyang dibdib para sumagap ng maraming hangin habang ang kaniyang bato-batong abs ay nagsimula na ring umalon-alon.

Ang kaniyang katawan ay muling nanigas. Halos pumutok na ang mga ugat niya sa katawan dahil sa papalapit niyang pagputok at namumula na rin siya dahil sa init na nararamdaman sa aming ginagawa ngayon. Then he came.

“Ahhh, lalabasan na ako! Ughhh! Tanginaa!”

At muling sumabog ang burat ni sir ng tamod. This time, lahat ay sa loob na ng bibig ko.

“Ugh, shit! Ang sarap, tangina mo! Haa— haa.”

Ang dami pa ring tamod na pinutok ni sir. Ramdam na ramdam ng loob ng bibig ko ang dami, lapot, at init ng tamod na kaniyang pinupunla kahit pangalawang beses niya na itong labasan. Hindi ako sigurado pero feeling ko ay halos kasing dami lang ng kaniyang pinutok kanina ang ipinutok niya ngayon sa loob ng bunganga ko.

At halos hindi rin ako magkanda-ugaga kakalunok sa kaniyang dagta. Taos puso kong tinanggap ang lahat ng kaniyang tamod. Wala ako ni isang patak na hinayaang makatakas sa bibig ko. It’s his semen and it’s my first time sucking someone’s dick and I MUST NOT miss the chance to taste and swallow sir Sven’s semen. I will gladly open my mouth and stomach to welcome his shaft and carry his babies in my stomach.

Hindi ko alam kung ano ang mayroon sa tamod niya at wala rin akong iba pang tamod na maihahalintulad sa kaniyang tamod, pero ba’t feeling ko maaadik ako sa kaniyang tamod? Yung feeling na sa tingin ko ay hahanap-hanapin ko na ito. Dahil ba first time ko kaya gusto ko ulit gawin?

Nang tumigil na sa pag-pintig ang kaniyang burat ay sinimulan ko na itong linisin gamit ulit ang bunganga at dila ko. His cock is so addicting for some reason.

“T-thank you.”

Four

Neighbor’s Favor

Pio Rosales

Oh my gosh!

Ang unang karanasan ko ay hindi yung typical na sitwasyon na nangyayari o nararanasan ng ibang tao. Kasi maski ako ay hindi rin inaasahan na sa ganoong paraan ko mararanasan na makatikim ng katawan ng ibang tao, lalong lalo na ang katawan ng isang lalaki na type ko!

And my first was in a public place too! Walang-wala sa plano ko na kunin ni sir Sven ang virginity ko sa elevator!

Pero the real question is, hindi na ba talaga ako virgin? Kailangan ba munang mapasok ako sa lagusan ko sa ibaba bago ako ma-considered as someone na hindi na virgin? Pero dalawang beses na akong pinutukan ni sir Sven sa bibig! I definitely won’t consider myself as someone who’s innocent. I have been exploring since I was in junior high school kaya kahit papaano ay medyo corrupt na rin ang utak ko.

And with what happened yesterday? I will definitely call myself as virgin-free!

Masyadong malaswa ang nangyari kahapon na kahit sino man ay hindi aakalain na first time ko iyong maranasan. If someone caught us doing that thing, iisipin talaga nila na matagal na akong may karanasan sa larangan ng sex.

Pero may isang bagay na gumugulo sa isipan ko.

Magaling ba ako? Maayos ba yung performance ko?

Nasarapan ba talaga si sir Sven dahil sa skills ko o dahil lang sa sobrang libog na epekto ng aphrodisiac kaya ganoon na lamang ang kaniyang reaksyon na sarap na sarap? Gusto kong malaman!

It was my first time kaya gusto kong feedback pagdating sa skill ko sa pagsubo. Pero ayaw ko namang i-confront si sir Sven after nung nangyari.

Hindi ko nga rin talaga alam kung gusto nga talaga ni sir Sven yung nangyari sa aming dalawa kahapon, eh. No choice lang ba talaga siya nung time na iyon kaya niya nagawa ang bagay na iyon sa akin? Kung ibang tao ba ang naroon, gagwin niya rin ba iyong ginawa naming dalawa sa taong iyon?

Ang daming pumapasok sa isipan ko! Mabuti naman at hindi guilt yung nararamdaman ko dahil after nung kalaswaang ginawa naming ay he seemed back to normal. We even stayed for over ten minutes after rescue came. And he acted like nothing happened between us, which makes me nervous. He’s not gonna sue me, right?

TOK TOK TOK

Napabalikwas ako sa pagkakaupo ko sa sofa nang makarinig ako ng katok sa pinto.

Tumayo naman kaagad ako para buksan ang pinto.

“Yes po?”

Bumungad sa akin ang isang matipunong lalaki na nakasuot ng isang moss green na muscle tshirt kaya hapit na hapit ng tshirt yung matipuno niyang katawan at nakasuot rin siya ng isang itim na joggers. Hulmadong-hulmado ang kaniyang mga muscles sa katawan.

Dahil sa semi-kalbo niyang gupit, I’m assuming na isang militar ito.

He looks formal, mature, at maton, which is not my type. Pero dahil sa aura at tindig niya, mukhang tatamaan ako sa kaniya.

“Uhm, pasensya na. Nakita kasi kita kanina sa ibaba at mukhang approachable ka naman… ahh.”

Nag-flex naman ang biceps o triceps niya nang kumamot siya sa batok.

“Bakit po?”

“Ahh, pwede bang humingi ng favor?”

Depende sa kung anong klaseng favor ang hihingiin mo daddy, ehe.

“Ano po iyon?”

“Wala pa kasi yung kinuha kong yaya… pwede bang ipa-bantay ko na muna saiyo ngayong gabi yung anak ko?”

Napataas naman ang kilay ko. Kung hindi niya lang sinabi na mukha akong approachable, iisipin ko na baka namukhaan niya ako bilang isang babysitter.

“Pasensya na talaga, wala na kasi akong mahanap na ibang tao na pwedeng magbantay sa anak ko. Nakita ko kasing bukas pa ang ilaw sa sala mo mula sa balcony kaya in-assume kong gising ka pa.”

“Uhm.”

“May emergency kasi sa bahay kaya kailangan kong pumunta. Please, ibibigay ko ang ano man ang gusto mo.”

Pft, mukhang maling tao ang hinihingian mo ng isang pabor kuya.

“Ahh, sige po.”

“T-talaga? Thank you so much!”

“Huff—”

Nabigla ako nang bigla na lamang niya akong yakapin ng mahigpit.

Napasubsob tuloy ako sa gitna ng maumbok niyang dibdib at damang dama ng mukha ko kung gaano katigas ang muscles niya sa katawan.

“I-I’m sorry, are you okay?”

Kung pwede ngang isa pa, eh.

“Ah, okay lang po.”

“Ako nga pala si Lucio. Lucio Estrada at isa akong sergeant ng aming region.”

Inilahad naman niya ang kaniyang kamay na siyang inabot ko naman at nakipag-kamay sa kaniya.

“Aspio Rosales po. Tawagin niyo na lang po akong Pio.”

“Sige, Pio. Hali ka at ihatid kita sa room namin.

Nang isara ko na ang pinto ng apartment ko ay siyang pumunta naman si kuya Lucio sa katabing room ko.

Magkapit-bahay lang kami?

“Ako nga pala ang kapitbahay mo. Kahapon lang din ako lumipat dahil dito ako nadistino ng boss ko at mukhang magtatagal ako dito.”

Napatango naman ako.

Medyo nahihiya pa kasi ako kay kuya Lucio dahil masyadong malakas ang dating niya. I would describe hime as a himbo. Alam niyo yun? Yung barako na mukhang bobo? I’m not saying na bobo si kuya Lucio after knowing na he’s a sergeant, pero yun kasi ang nakukuha kong vibes sa kaniya. Yung tipong madaling mas-tsansingan.

“N-nasaan po pala ang asawa niyo?”

Napatigil naman si kuya Lucio sa pagbukas ng kaniyang pinto at tila bumaba ang atmosphere sa paligid namin bigla.

Shit, mukhang na-wrong move ako, ah.

“P-pasensya na po sa panghihimasok.”

Napatikhim naman si kuya Lucio.

“O-okay lang. Yan din kasi ang rason ng emergency ko ngayon.”

So uuwi siya sa asawa niya?

“Hali ka na, pasok ka.”

Kinuha pala ni kuya Lucio yung two-bedroom apartment na katabi lang ng room ko. Isa rin ito sa mga in-inquire namin nina mama nang pumipili kami ng magiging room ko pero masyado nang marami ang dalawang kwarto para sa akin.

Same square meter lang ang aming apartment pero dalawang room lang yung kay kuya Lucio. Yung isa ay ang masters bedroom at yung isa naman ay maliit lang ang room.

“Lander, meet your kuya Pio. Pio, this is my six-year old son, Lander.”

Naabutan ko naman ang isang batang lalaki na nakaupo sa sofa habang nanonood ng TV. Nakasuot na ito ng kaniyang pajamas at mukhang ready na matulog.

“Hello, Lander! Nice to meet you!” Bati ko sa bata nang nasa tabi na ako nito.

Dahil siguro sa antok ay napasimangot ito sa akin pero pinilit pa ring ngumiti.

“Hello, kuya Pio,” pagod nitong bati sa akin.

Mukhang napilitan ka pa totoy, ah? Pasalamat ka at cute ka at kahawig mo ang daddy mo.

Lumuhod naman si kuya Lucio sa harap ng kaniyang anak. Medyo nagulat pa ako dahil akala ko ako ang rason ng kaniyang pag-luhod para mag-propose sa akin.

Hinawakan niya ang kamay ng kaniyang anak na nagsisimula nang lumuha. “Please be good to your kuya Pio, okay? I’ll be back later as soon as I can, hmm?”

Nagsimula nang umiyak si Lander. Pero mukhang naiintindihan niya naman ang ibig sabihin ng daddy niya kaya napatango na lang ito at tahimik na humihikbi.

“Daddy will be back as soon as possible, so don’t worry. I love you, Lanlan.”

I love you too, Daddy.

Nagyakapan pa silang mag-ama at nag-iwan pa ng halik sa pisngi si kuya Lucio kay Lander.

He is a good kid. Kahit na ayaw niyang umalis ang daddy niya ay hindi niya pa rin ito pinigilang umalis o kaya nag-tantrums. I would say he’s mature enough for kids his age.

“Don’t cry na. Your daddy said he’ll be back, right? Kaya stop crying na.” Pag-alo ko kay Lander nang naka-alis na ang daddy niya.

Nasa harapan kami ngayon ng kakasarang pinto at nakaluhod ako ngayon para pantayan ang tangkad ni Lander na ngayon ay umiiyak.

Patuloy naman ako sa pag-hagod sa kaniyang likod.

“Do you want to drink milk or water before going to bed?” Tanong ko para malibang ang kaniyang isipan.

“I want milk.”

Nang makapasok kasi ako kanina ay nakita ko yung milf formula na nasa kitchen island.

“Let’s go to the kicthen na.”

Tumayo na ako at kinuha ang kaniyang kamay para pumunta ng kusina. Tumigil na siya sa pag-iyak pero humihikbi pa ito.

“Nasaan na yung tsupon mo?”

Bigla naman itong napatawa sa tanong ko.

May mali ba sa tinanong ko? Hindi ba’t tsupon ang tawag sa bottle na ginagamit ng mga bata?

“I’m not a baby anymore,” natatawang sagot nito sa akin sabay punas sa kaniyang luha.

Napangiti naman ako. Mas lalo siyang naging vut nang tumawa.

“Eh? You are a baby!” Tukso ko naman dito.

Napa-nguso nama siya sa akin. “Not anymore! Look, oh. That’s my glass over there.”

Tinuro naman niya sa aking yung isang glass rack kung saan nakalagay ang dalawang baso. Isang maling baso at isang baso na mas maliit. Mukhang silang dalawa lang talaga ang maninirahan dito.

“Okay-okay, if you say so.”

Nagsimula naman na akong timplahin yung gatas na iinumin niya. Habang ginagawa ko iyon ay nasa tabi ko lang siya habang hawak-hawak ang laylayan ng suot kong tshirt.

Napansin ko naman na panay hikab na siya kaya nang matapos ay agad kong binigay sa kaniya yung basong may gatas.

“Here, drink it slowly.”

Nakita ko naman na isahang lagok lang nito na ininom yung kaniyang gatas.

“Wow, big boy ka na talaga. Very good!” Puri ko sa kaniya.

Napa-ngisi naman ito sa akin. “You’re silly, kuya.” Sagot nito sa akin sabay lakad papuntang kwarto niya.

Mukhang hindi sanay ang bata na ito na bini-baby. Napaisip naman ako. Kasi sa pagkakaakala ko ay mukhang si kuya Lucio ay yung tipo ng tao na sa tingin ko ay clingy kung mag-mahal.

Pero who knows? Kakakilanlan lang namin sa isa’t isa.

Naabutan ko na itong nakahiga sa kama niya habang inaayod ang kaniyang kumot. Medyo malamig na sa loob dahil sa aircon.

“Can you sleep by yourself na ba?” Tanong ko sa kaniya nang makaupo na ako sa gilid ng kaniyang kama.

Napatigil naman ito sa tanong ko.

Mukhang hindi nga siya sanay na bini-baby pero siya yung klase ng bata na gustong-gusto magpa-baby pero hindi lang magawa.

Hindi ito nakasagot sa tanong ko.

“Okay, I’ll help you sleep.”

Kinuha ko na rin yung kumot at pumailalim na din ako doon.

I started patting his shoulder to help him fall asleep.

“Y-you don’t have to do it, k-kuya.”

I mean, that’s true. Pero in moments like this, you’ll need someone beside you lalo na sa ganitong edad.

“Just sleep , Lanlan.”

“I-if you say so.”

This tsundere of a child.

Siguro ay hindi pa limang minuto habang tinatapik-tapik ko ang kaniyang balikat nang makita kong agad itong nakatulog. Siguro dahilsa pag-iyak niya at dahil sa alas-nueve na rin sa gabi kaya mabilis siyang nakatulog. Rinig ko na kasi ang munting paghilik nito at paghinga.

Hindi ko na namalayan na nakatulog na rin pala ako sa tabi ni Lanlan.

. . . . . . . KLANG

Nagising ang diwa ko dahil sa naririnig na ingay.

THUD

Napabalikwas ako mula sa pagkakahiga dahil sigurado na akong may tao nga sa labas. Nilingon ko naman ang gawi ni Lanlan at nakitang mahimbing pa rin ang tulog nito at mukhang hindi magigising dahil sa ingay.

Dahan-dahan naman akong naglakad palabas.

Nakabukas ang ilaw sa sala.

Ang una kong nakita paglabas sa kwarto ni Lanlan ay ang isang joggers na nakalatag lang sa sahig at ang isang pamilyar na muscle tee na nakalatag rin sa sahig hindi kalayuan sa joggers.

Ito yung suot-suot ni kuya Lucio.

KLANG

May narinig akong kalansing ng baso sa may kusina. Kasalukuyang walang ilaw sa kusina pero narinig ko ang pag-bukas ng ref at doon ko nakita si kuya Lucio.

“Kuya Lucio?”

Nakita ko ang mabilis na pag-lagok nito sa tubig sabay lingon sa akin.

He’s drunk… and naked. Tanging hapit na boxers lang ang suot niya.

“P-pio… n-nandito ka pa pala, hehehe.”

Halos hindi na niya maibuka nang maayos ang kaniyang mga mata.

Alas-tres na ng madaling araw.

“O-okay lang po ba kayo?”

Ipinatong niya ang kaniyang mga kamay sa ibabaw ng counter at doon kumuha ng lakas para i-balance ang kaniyang sarili.

“M-may… ibang lalaki na ang asawa ko.”

Hindi naman ako kaagad naka-imik sa aking narinig. Dahil sa kagigising ko pa lang at dahil sa hubad na katawan ni kuya Lucio kaya hindi ko ma-process kaagad ang kaniyang sinabi,

“H-huwag mo na a-akong tingnan ng ganiyan. M-matagal na niyang gustong makipag-hiwalay sa akin para sa lalaki niyang iyon.”

Nadurog naman ang puso ko sa narinig mula kay kuya Lucio. Mukhang mayroon pa siyang nararamdaman sa asawa niya.

Nakita ko naman ang pag-patak ng luha niya. Agad ko naman siyang dinaluhan at hinagod ang kaniyang malapad at matipunong likod. Yum.

“K-kaya niya lang naman ako p-pinakasalan dahil kay Lanlan. K-kaya medyo nahihirapan akong ibigay ng b-buo ang pagmamahal ko sa anak namin.”

Patuloy naman ako sa paghagod sa kaniyang likod. At dahil kailangan ng ko-comfort kay kuya Lucio ay pati ang kaniyang matipunong braso ay sinimulan ko na ring hagurin.

“Susustentuhan naman niya daw ang a-anak namin kaya huwag ko na daw siyang h-habulin.”

Mas dumami ang mga luhang pumapatak mula sa mata ni kuya Lucio. Humihikbi na rin siya pero mukhang pinipigilan pa.

“A-ang sakit-sakit. A-akala ko sa-sapat na yung pinagsamahan naming tatlo… p-pero hindi pa pala.”

Nanatili naman akong tahimik at awang-awa kay kuya Lucio. Bukod kasi diyan ay busy pa ako sa pagdama ng kaniyang mga muscles sa kamay at likod.

“Sobrang sakit—”

Hindi na naituloy ni kuya Lucio ang kaniyang sasabihin nang hilahin ko ang kaniyang braso para ikulong siya sa isang yakap.

Nang makabawi si kuya Lucio sa biglaang pagyakap ko ay sa balikat ko siya humagulhol. Napayakap naman siya sa akin nang mahigpit sa punto na feeling ko ay mababali ang spinal cord ko.

Sht, baka matumba kami. Lasing si kuya Lucio dahil wala siya balance at hindi ko kayang buhatin ang lahat ng kaniyang timbang dahil mas malakas siya kasya sa akin.

“Shh, mas deserve mo ang taong buong puso ka at si Lander na mamahalin.”

Yakap-yakap ko si kuya Lucio. Ang isang kamay ay hinahagod ang kaniyang likod habang ang isang kamay naman ay hinihimas ang kaniyang buhok.

Nararamdaman ko na ang pamamasa ng aking balikat.

Halos kalahating oras din kami sa ganoong pwesto. Halos mag-cramps na rin ang likuran ko dahil sa pag-antabay sa malaking katawan ni kuya Lucio.

“P-pio.”

Nabigla ako nang biglang sakupin ng dalawang kamay ni kuya Lucio ang magkabilang pisngi ko. Hindi naman ako tumanggi at nakipag-titigan sa mga mata niyang matamlay.

“Thank you.”

“No problem, kuya Lu—”

TSUP

Huh.

Gago! Bigla na lamang akong hinalikan ni kuya Lucio. Hindi ako makagalaw dahil sa sobrang bigla! Bukod pa diyan, hawak-hawak ng pareho niyang mga kamay ang magkabilang pisngi ko.

Nakakatakot pala ’to si kuya Lucio, nanunuklaw kapag lasing. Ganito rin kaya siya kapag lasing at ibang tao ang kasama niya?

“Hng,” ungol ko nang maramdaman ang pag-pasok ng kaniyang dila sa bibig ko.

Tangina, nakakalibog ng sobra!

Ekspertong nakapasok ang dila ni kuya Lucio sa loob ng bibig ko. Mabilis nitong nahanap ang dila ko at nakipag-espadahan doon. Nalalasahan ko pa ang alak na nanggagaling sa bibig ni kuya Lucio. Dahil siguro sa kanina pa siya nasa labas at kakainom niya lang ng tubig ay ang dami niyang laway! Todo higop naman ako sa mga laway na binibigay niya sa akin.

Todo laplapan kami ngayon ni kuya Lucio. Pareho kaming naka-pikit habang patuloy na nilalasap ang katawan ng bawat isa sa pamamagitan ng paghipo. Halo malibot ko na ang buong maskuladong likod ni kuya Lucio dahil sa paghaplos ko dito. Ang kaniyang dalawang kamay naman ay nilalamas na ngayon ang aking bilugang puwet.

“Ugh, kuya Lucio,” sambit ko nang mag-hiwalay ang aming mga labi ng ilang saglit.

Hindi pa ako nakakabawi sa pag-hinga ay mula niyang nilamutak ang aking labi at bibig. Ilang beses rin niya akong pinapasahan ng kaniyang laway na malugod ko namang tinatanggap tsaka namin iyon pagsaluhan at pagpasa-pasahan. Ang dila niya ay patuloy sa pag-kalikot sa aking bibig.

“Salsalin mo.” Utos sa akin ni kuya Lucio sa pagitan ng aming laplapan.

Hindi ko namalayan na nakalabas na pala sa kaniyang boxers ang mahaba, mataba, at matigas niyang burat. Shit, mahaba ito pero hindi kasing haba ng kay sir Sven pero sobra naman ang taba nito!

“Ahh, tangina! Ang init ng kamay mo—ugh.”

Napa-ungol si kuya Lucas nang balutin ng mga kamay ko ang kaniyang burat. Ang daming ugat na nagpuputukan sa kaniyang burat na damang-dama ko naman.

“H-halikan mo ’ko.” Utos nito sa akin na siyang malugod kong pinagbigyan.

Muling nagsalubong ang aming mga labi. Medyo mas marahas na ang naging paghalik niya sa akin ngayon. Pero gusto kong purihin ang klase ng paghalik ni kuya Lucio. Kahit first time kong may makahalikan, sa tingin ko ay siya ang pinakamasarap na kahalikan. Ang sarap-sarap niyang kahalikan! Talagang nararamdaman ko kung paano niya iparamdam sa akin ang kaniyang libog sa pamamagitan ng aming halikan. Ang klase ng kaniyang pag-halik ay yung tipong mag-asawa kayo.

“Hmm-hngg.” Mga ungol ni kuya Lucio nang muling naglaban ang aming mga bibig sa laplapan.

Patuloy naman ako sa pag-salsal sa kaniyang matabang burat gamit ang aking dalawang kamay. Sobrang init nito sa palad at patuloy anf pagtibok-tibok nito sa mga palad ko.

Ang mga kamay naman ni kuya Lucio ay patuloy lang rin sa paglamas sa aking puwet. Mukhang gustong-gusto niyang lamas-lamasin na parang stress ball ang aking bilugang pang-upo. May mga times pa na napapa-ungol ako dahil napapahigpit ang pag-lamas niya sa aking puwet.

Maya-maya ay bigla siyang bumitaw sa aming halikan. Nakita ko pa ang string ng laway na kumakabit sa aming mga labi na tumulo pababa.

“Fuuuuuck! Ughhh—hngg!”

At naramdaman ko ang sunod-sunod na pag-tama ng mainit at malapot na likido sa aking kamay.

Shit, nilalabasan na si kuya Lucio at sobrang dami pa! Ang lakas din ng pagpapaputok niya dahil umabot iyon sa dibdib ko. Halos walong masasaganang putok ng dagta ang ipinutok niya sa akin. Ilan doon ay ipinutok niya sa aking katawan habang ang iba namang natira ay tumulo na sa kaniyang burat at sa aking kamay na nakapulupot sa kaniyang katigasan.

“ZzzzZzz.”

Gago, tulugan ba naman ako.

Hindi ka muna pwedeng matulog, kuya Lucio! Sasakyan pa kita! Hindi pwedeng tulugan mo lang ako pagkatapos mong labasan nang hindi pa ako nilalabasan.

Since, ang grasya na rin naman ang lumalapit sa akin, sasagarin ko na. Katulad nang ginawa ko kahapon kay sir Sven.

Five

Horse Riding

Pio Rosales

Sobrang bigat ni kuya Lucio!

Mabuti na lang at kahit papaano ay nakikipag-cooperate pa sa akin ang katawan niya kahit wala na siyang kamalay-malay.

Naidala ko siya sa kaniyang kwarto. Kahit na nakabukas ang aircon ay tila parang tumakbo ako sa isang marathon dahil sa pawis ko. Halos lakasan ko na ang pagsampal ko kay kuya Lucio para lang makisama siya sa akin sa paglipat sa kaniya sa kaniyang kama. Halos abutin ako ng kalahating oras para lang mailipat siya sa kaniyang kwarto kasi medyo napapalalim na ang tuluyan niyang pag-tulog. Pasuray-suray din kami kung mag-lakad at kailangan ko pang huminto sa pag-alalay sa kaniya dahil kung hindi ay mababalian ako ng likod.

Imagine, puno pa ng tamod ang kamay ko nang bigla na lamang akong daganan ni Kuya Lucio. Nag-kalat tuloy sa kaniyang katawan yung sarili niyang tamod kasi kinailangan kong pigilan siya sa tuluyang pag-sandal sa akin dahil kung hindi ko iyon gagawin ay pareho kaming matutumba.

Dapat talaga ay sineryoso ko yung PE namin nung high school.

“Kuya Lucio?” Tawag ko sa kaniya sabay tapik sa kaniyang psingi.

Matagal bago ako makakuha ng sagot sa kaniya. “… hmm.”

Tulog na nga.

“Sakyan kita kuya, ha?” Nakangiti kong paalam sa natutulog na si kuya Lucio.

“Mmm…”

Lumapad naman ang ngiti ko. “Sabi mo yan, kuya, ha!”

Isa kasi sa mga pangaral sa akin nina mama ay kapag ang grasya na daw mismo ang lumalapit saiyo, huwag ka nang magpabebe at dakmain na ang opportunity na iyon. Kasi daw kailan pa daw ako mabibigyan muli ng ganoong grasya kung hindi ngayon? Kaya bilang respeto sa aking mga magulang, gagawin ko yung pangaral nila sa akin. Practice what you preach, ika nga.

Pero pano ko gagawin to?

Sinimulan ko ang aking plano sa pag-tanggal ng aking lahat na damit. Nang hubo’t hubad na ako ay tinanggal ko na rin ang suot na boxers ni kuya Lucio na natuluan ng kaniyang tamod kanina. Ngayon ay tumambad na sa akin ang kaniyang natutulog nang burat pero nasa limang pulgada na kaagad ito kahit tulog.

Pumwesto ako sa pagitan ng mga hita ni kuya Lucio habang nakadapa. Harap-harapan ko nang nakikita ang kaniyang pagkalalaki na amoy tamod pa rin hanggang ngayon kasi wala akong balak na punasan ang kaniyang katawan ngayon. Mamaya ko na lang iyon gagawin after kong sakyan ang kaniyang matabang burat.

SLURP

Sinimulan ko munang dilaan ang pinaka-puno ng kaniyang burat. Ito kasi yung parte ng kaniyang burat kung saan maraming tamod ang natuyo. Kaya lasang-lasa ko tuloy ang alat na nanggagaling sa kaniyang tamod at pawis. Kahit na galing labas si kuya Lucio at kakapalabas pa lang niya ay hindi masangsang ang amoy ng kaniyang ari, Sa totoo nga, gustong-gusto ko kung gaano kalalaki ang amoy na nanggagaling sa kaniya,

SLURP SLURP

Nagsimula na ang muling pagtigas ng kaniyang pagkalalaki. Ngayon ay kitang-kita ko na kung gaano talaga kalaki ang kaniyang mayabang na burat.

Estimate ko ay nasa seven and a half inch ang haba. Hindi ko naman masukat kung gaano kataba ang kaniyang burat basta mayroon pang isang inch bago ko tuluyang masakop ang katabaan ng kaniyang burat. Hindi ko talaga mapilit na masalikop gamit ang aking palad ang katabaan ng kaniyang pagkalalaki gamit ang isang kamay.

“Ughh,” ungol ni kuya Lucio habang tulog nang ipasok ko na sa bunganga ko ang ulo ng kaniyang pagkalalaki.

Dinilaan ko nang dinilaan ang ulo ng kaniyang burat. Maging ang kaniyang ari ay malakas din ang appeal at ang ganda nag pagkakahugis dahil siguro sa pagkakatuli sa kaniya.

Mapula-pula ang ulo ng burat ni kuya Lucio. At dahil nga tinagasan pa lamang ito ng dagta kaya maalat-alat din ito na siya namang kinagustuhan ko lalo.

Hindi ko alam kung bakit pero gustong-gusto ko ang lasa ng tamod. Isa ito sa mga bagay na hindi ko inaasahan sa sarili ko. Feeling ko kaya kong lunukin ang tamod ng mga lalaking natipuhan ko. It doesn’t matter if you’re not my type, basta matipuhan lang kita at malinis ka, lulunukin ko ang ibibigay mong tamod sa akin.

Gawin ko na kaya iyong practice? Medical certificate muna bago sex? I mean, that’s a good practice after knowing the HIV cases in our country (practice safe-sex, everyone!). Pero next time ko na lang gagawin yan, hehe. It’s my first time so it has to be raw. If you know what I mean. If you get it, you get it.

“Sapat na atang laway ’to.”

Tumayo na ako at pumatong na ako sa ibabaw ng natutulog na si kuya Lucio.

“Kuya, ungol ka lang, ha? Huwag kang papipigil sa pag-ungol. Mukhang malalim naman ang tulog ni Lanlan.”

Nag-squat ako sa ibabaw niya para itutok ang ulo ng burat ni kuya Lucio para simulan nang ipasok ito sa lagusan ko,

‘Shit, ang sakit.’

Dinuraan ko ang aking palad at pinahid iyon sa aking bukana at ulo ng burat ni kuya Lucio sabay salsal doon ng kaunti at tutok muli ng ulo nito sa aking bukana.

Dahan-dahan ay tinry kong ibaba ang katawan ko. Naramdaman ko na ang pagpasok na kalahati ng ulo ng burat ni kuya Lucio pero napaatras ako dahil sa sakit,

‘Tangina, ganito pala kasakit ito.’

Eh, paano ba naman, yung mga napapanood ko sa mga videos ay sarap na sarap sila kahit unang ulos pa lang. Yung mga pang international ngang mga burat ay sagarang ulos kaagad kahit unang pasok pa lang pero yung bot ay sarap na sarap kaagad. O baka naman magaling lang mag-tiss yung mga yun?

“Hoo.” Napabuga ako ng hangin.

Naupo muna ako sa tiyan ni kuya Lucio at doon tumuwad nang nakaupo para umuslit ang aking butas.

‘Paluwagin ko muna sarili ko.’

Gamit ang aking hintuturo, dahan-dahan ko itong pinasok. Dinuraan ko muna ito ng aking laway bago iyon ipasok sa aking butas bilang pampadulas.

“Haah.”

Nang maipasok ko na ang hintuturo ko, sinimulan ko nang kalikutin and butas ko. First time ko itong gawin sa sarili ko. Never pa kasi ako tinamaan ng klase ng libog kung saan na-temp akong i-finger ang sarili ko. Pero na-try ko nang haplos-haplosin yung bukana ng pwet ko habang nagmamariang-palad.

“Ahh.”

Ipinasok ko na yung gitnang daliri ko.

‘Hindi ako duwag!’

At bigla ko na lamang ini-spread gamit ang aking dalawang daliri ang aking butas. “Ahhh.”

Hindi ako aatras! Hindi ko ito aatrasan! Ready na ako ngayong araw na ipaubaya ang butas ko kay kuya Lucio. Hindi ko na palalagpasin ang tsansa na ito na mawala pa sa kapit ko. Kasi kailan pa dadating ang ganitong oportunidad ulit sa buhay ko, ’di ba?

“Okay na ata ito.”

Muli akong nag-squat sa tapat ng burat ni kuya Lucio. Muli ko itong sinalsal dahil medyo lumambot na ito dahil sa tagal kong paluwagin ang sarili ko. Mabuti naman at nagbawas na ako kanina pa bago ako datnan ni kuya Lucio kaya saktong malinis ang butas ko ngayon.

“Tangina talaga, ang laki.”

Naipasok ko ang buong ulo ng burat ni kuya Lucio.

“Ugh.” Napa-ungol naman si kuya Lucio.

Mukhang nararamdaman niya ang ginagawa ko ngayon kahit tulog.

Nangangawit na ang tuhod ko mula sa pag-squat dahil natatakot pa akong ipagpatuloy ang pagpasok sa burat ni kuya Lucio sa aking lagusan. Hinahanda ko pa ang sarili ko sa mga sasalubong na sakit na mararamdaman ko once na ipagpatuloy ko na ang pagpasok ng tuluyan ng burat ni kuya Lucio.

“Ahhhh,” medyo lumakas ang ungol ko nang kalahati na ng burat ni kuya Lucio ang nakapasok sa aking lagusan.

Dahil sa pagkibot-kibot ng burat ni kuya Lucio sa loob ko ay dumagdag pa ito sa sakit na nararamdaman ko dahil nauunat pa ang aking butas. Walang awa talaga ang laki ng burat ni kuya Lucio. Kahit sino man ang pasukan niya ay talagan iindi sa sakit na mararamdaman nila at talagang mababanat dahil sa taba nito.

Pero kahit papaano ay nararamdaman kong may nakakamot ang burat ni kuya Lucio as loob ko. Hindi ko alam kung ano yun at hindi ko rin alam na posible pala itong mangyari.

“Ahhhhh!”

“Ughhhh!”

Sabay kaming napaungol ni kuya Lucio nang napag-pasyahan ko nang ilubos nang ipasok ang kaniyang pagkalalaki sa aking lagusan.

Tangina! Halos maubusan ako nang hininga dahil lang sa pagsagad ko sa kaniyang burat. Ramdam na ramdam ko ang sakit na dulot ng kaniyang malaking burat. Feeling ko may napunit talaga sa butas ko at mahahati ako nito sa dalawa dahil sa laki at taba ng kaniyang ari. Gago talaga sa sakit ang arimo kuya. Ano na lang kaya ang mararamdaman ko pagkatapos nito.

’Kaya mo to, Pio. First time mo kaya talagang masakit pero ginusto mo ‘to kaya huwag kang mag-reklamo.’

“Haaa.”

Dahan-dahan ay sinimulan ko nang magtaas-baba sa kandungan ni kuya Lucio.

Ang sakit talaga. Feeling ko sumasama ang bukana ng tumbong ko kada nilalabas-pasok ko ang burat niya sa lagusan ko. Maging sa loob ko ay damang dama ko ang pag-hagod ng kaniyang kargada sa lagusan ko. Maging ang mga ugat sa kaniyang burat ay nararamdaman ko ring humahagod sa aking loob.

“Hngg.”

Totoo nga ang mga nababasa at napapanood ko. May sarap na akong nararamdaman kahit masakit pa rin ang namumutawi.

“Ang sarap mo, Kuya Lucio.”

Ipinatong ko ang dalawa kong kamay sa matipunong dibdib ni kuya Lucio. Habang nagtatas-baba ako ay nilalamas ko ito na para bang stress ball ko ito gaya ng ginawa niyang paglamas sa aking pwet kanina sa laplapan session namin.

“Ughh— hmm.” Mga ungol ni kuya Lucio.

Maya-maya lang ay naramdaman ko ang kaniyang mga palad sa magkabilaang bewang ka. At sa hindi inaasahang pangyayari, bigla na lamang nagsimulang umulos sa butas ko si kuya Lucio.

“Ah! Tangina mo, kuya Lucio— fuck!”

Napahiga ako nang tuluyan sa kaniyang ibabaw,

“Hngg, ahh.”

Naging sunod-sunod ang pag-kantot sa akin ni kuya Lucio kahit tulog pa rin ito. Na para bang automatic na reaction ito ng kaniyang katawan kapag nakapsok sa isang masikip na butas ang kaniyang burat. Kasi hindi ko alam kung alam niya ang ginagawa niya sa aking pagkantot ngayon. Pero alam kong nakararamdam siyang sarap ngayon. Either, iisipin niyang nag wet-dreams siya or sinalsal niya ang sarili nang tulog.

“Ughh, gago ka, kuya Lucio! Ang laki ng burat mo— ahhh.”

Humigpit naman ang pagkakakapit niya sa bewang ko at mas bumilis pa ang kaniyang mga ulos sa lagusan ko.

Masakit na masarap. Hindi ko alam kung libog lang ang nagpapasarap sa aking ngayon o talagang totoong masarap nga sa feeling na pinapasok sa loob gamit ang mataba at mahabang burat.

“Hnggg, argggh. Ahhhhhh!”

Shit ang sarap! Halos tumirik ang aking mga mata dahil sa sarap.

Napagplanuhan kong bumangon at daganan ang burat niya kuya Lucio para mapatigil siya sa pagkantot.

“Haaa, tangina mo, kuya Lucio. Ako dapat ang magpapasarap saiyo kaya ako na ang gagalaw simula ngayon.”

Gaya ng kanina ay muli akong nagtaas-baba sa kaniyang pagkalalaki. Pero hindi katulad ng kanina ay mas binilisan ko pa at mas nilakasan ko pa ang pag-baba ko sa kaniyang kandungan.

“Arghhhh! Hmmmm!”

Sinasalubong na rin ni kuya Lucio ang pagtaas-baba ko. Halos mag-dileryo ako sa sobrang sarap na nararamdaman ko sa mga pagkantot ni kuya Lucio. Sigurado akong hahanap-hanapin ko na ito sa mga darating na araw. Ngayon pa lang ay gusto ko nang maulit pa ito sa amin ni kuya Lucio. Kahit araw-araw ay pagbibigyan kita kuya basta iparanas mo lang sa akin ulit ang sarap na nararamdaman ko ngayon galing sa burat mo.

“Shit ka, kuya Lucio! Ughhh!”

Nilabasan ako nang hindi ko hinahawakan ang ari ko.

Pumutok ang mga tamod ko sa dibdib at tiyan ni kuya Lucio.

Habang nilalabasan ako ay mas humigpit pa ang kapit ng butas ko sa pagkalalaki ni kuya Lucio. At bigla na lamang sinagad ni Kuya Lucio ang kaniyang burat sa loob ko at nagpakawala ito gn mahaba at malakas na ungol.

“Ughhhhhh— ahhhhhh!”

Isang sagarang kantot ay ipinunla ni kuya Lucio ang kaniyang tamod sa loob ng aking lagusan. Sagad-sadaran niyang ipinutok sa loob ko ang pitong masasaganang putok ng tamod.

“Hngggg.”

Damang-dama ko ang init ng kaniyang dagta at kung gaano ito kadami. Nararamdaman ko na sa puson ko ang ulo ng burat ni kuya Lucio. Patuloy pa rin ito sa pagkibot sa loob ko na siyang nararamdaman ko.

Nang pareho nang nawala ang sarap na nararamdaman naming dalawa ay muling nag-relax ang katawan ni kuya Lucio na siyang tulog pa rin ngayon pero mukhang mas naging malalim na ang kaniyang tulog nang makapag-palabas na.

Napangitinaman ako.

I can now confidently say, ‘Hindi na ako virgin!’

Announcement

Hello, Everyone!

This is my Christmas gift to all of you for reading my stories. You can also read this as an apology of mine for being inactive for MONTHS!

This story does have a continuation, pero next year na lang!

Again, belated Merry Christmas, Happy New Year, and Happy Holidays!!!

Sincerely Yours, CintoSan

Six

Exhibitionist

Pio Rosales

Damn.

Ang sakit ng likod ko. Simula itaas hanggang sa puwet ko ay banat na banat ako. Maging ang legs ko ay sobrang ngalay dahil sa pag-squat ko para maupo sa ibabaw ni kuya Lucio.

Mabuti na lamang talaga at wala pang pasok ngayon dahil lagot talaga ako nito kapag nangyari ang bagay na iyon na mayroong pasok na.

‘Kumusta kaya si kuya Lucio? O si sir Sven?’

After kasing labasan ni kuya Lucio ay agad kong nilinisan ang sarili ko tapos sunod kong nilinisan si kuya Lucio. Tapos umuwi na rin ako sa apartment dahil pareho nang tulog ang mag-ama.

Kagigising ko lang pero sakit kaagad ang sumalubong sa akin kaya napainom tuloy ako ng pain reliever nang wala sa oras.

“Kumain ka na ba?” Tanong ni mama sa akin.

Alas-siete na ng gabi nang tumawag si mama para mangamusta.

“Hindi pa po.”

Pilit kong sinisiglahan ang boses ko dahil mukhang manas rin ng kaonti ang boses ko. Dahil ba sa kakaungol?

Kung tutuosin ay understandable naman na mamanas ang boses ko. Nung isang araw pinasok ng malaking burat ang lalamunan ko, tapos kaninang madaling araw halos mag-concert ako sa kakaungol dahil sa burat na kumakantot sa lagusan ko. Kahit sino naman ay mamamanas talaga ang boses.

“Oh, bakit? Hindi ka pa ba nagugutom?”

“Nagugutom na po.”

Narinig ko tuloy ang inis ni mama. “Eh, ba’t hindi ka pa kumakain? ’Di ba sinabihan ka na namin ng papa mo na hindi ka magpapabaya diyan kundi kukunin ka namin?”

Napa-buntong hininga na lang ako. Heto na naman ang rapper at throwback-story teller na si mama.

“Hindi pa po kasi dumarating yung in-order ko.” Palusot ko.

“Hay, ikaw talaga. Paanong hindi ka magutom, eh, mukhang puro na lang siguro processed food ang mga kinakain mo diyan, Pio!”

“Unang beses ko nga po itong pag-order, Ma, eh.”

Siguro ay limang minuto pa ang inabot ng mga pangaral sa akin ni mama bago tinapos ang tawag. Ngayon pa lamang ay nai-imagine ko na na magiging ganito palagi ang usapan namin kapag tatawag sila. Naiintindihan ko naman dahil unang beses itong mapalyo ako sa kanila.

Yung pinaka-matandang kapatid ko, si kuya Peter ay nag-college doon lamang mismo sa lugar namin kaya hindi siya nag-dorm. Yung pangalawa naman na sinundan ko, si ate Prim ay sa labas ng municipality namin pero thirty minutes lang naman ang layo kaya madalas ay hatid-sundo siya nina papa.

Ako lang talaga sa kanilang mga anak ang may piniling university na malayo sa bahay. Maging sina ate’t kuya ay medyo worried sa akin dahil mag-isa lang ako at alam ko ding inggit sila kasi ako ang nakaranas na mag-dorm or magkaroon ng karanasan na mamuhay mag-isa. Naalala ko tuloy nung pag-alis ko sa bahay at kahit nalulungkot si ate ay medyo inis siya sa akin dahil siya na lang daw kasi maiiiwan sa bahay. Si kuya Peter kasi ay kaka-graduate lang at nakapasa na sa boards bilang isang civil engineer. Si ate Prim naman ay isang fourth-year nursing student at last year na niya ito.

‘Ang mahal naman ng mga libro!’ Isip-isip ko.

Nandito ako ngayon sa store sa loob ng university kung saan sila bumibenta ng mga school-merch, ID laces, uniforms, books, at marami pang iba.

‘Anatomy and physiology.’

Ang kapal ng libro! Idagdag mo pang may kasama pa itong manual kaya ang bigat tuloy ng dala ko. Mabuti na lang at nag-provide yung store ng matatag na eco-bag dahil hindi ito kakayanin nung klase ng plastic na mayroon sila dito. Bukod sa anaphy book and manula na binili ay yung mga libro for minor subjects yung binili ko. Sabi kasi sa amin na hintayin na lang daw yung mga references na ibibigay ng mga instructor namin bago kami bumili.

“Uhm, excuse me po.” Pag-tawag ko sa atensyon nung mga grupo ng estudyante na may suot na nursing ID lace.

Nilingon naman nila ako. “Yes po?”

“Magtatanong lang po sana ako kung nasaan yung dentistry building.”

Mabuti naman at mababait at tinulungan ako nung grupo na mga nursing students na napag-tanungan ko. Ako yung tipo ng tao na hindi nahihiyang mag-tanong sa public lalo na kapag wala talaga akong idea sa lugar, pero kapag nasa enclosed area at kakaunti lang yung mga kasama ko sa room ay doon ako tinatablan ng kaba at takot na makipag-interact.

Nasa lumang building daw yung dentistry area.

Balita ko rin kasi na bihira daw mag-attend ng mga faculty meetings yung mga dentist instructor namin dito dahil sa busy schedule nila kaya raw nahihirapan ang school na i-figure out kung ano pa ang mga kakailanganin ng mga dentistry students bukod doon sa mga basic facilities and materials. Sa pagkakaalam ko rin ay inaaksyunan na raw nila ito at by this semester daw ay maayos na.

Damn.

Isang abandoned building na ba ito? Isa itong building na mayroong five floors. Yung dingding ng building ay ten percent paint at ninety percent semento na. Hindi na naaayos ang pagkakapinta ng mga dingding, maging ang mga ceilings ay mukhang magigiba na kahit sa isang three point five magnitude earthquake.

Ngayon pa lang ay napapatanong na ako sa sarili ko kung bakit ang daming students ang may gustong mag dentistry dito sa university na ito. Ganon ba talaga ka-galing ang mga dentist instructor dito kaya kahit ganito ang mga facilities ay mage-enroll pa rin sila?

May mga kakaunting estudyante akong nakakasalubong sa hallway.  Madalas ay mga dentistry students na may mga libro at tungkol sa acads ang mga pinag-uusapan. Yung iba naman ay pinag-uusapan kung paano nila mapapasok ang deans’ lists. Mayroon ring mga taga-ibang program akong nakakasalubong sa hallway.

Habang pataas ako ng mga floors ay paunti nang paunti ang mga estudyanteng nakakasalubong ko.

Mayroon kasing tatlong na buildings ang university na ito para sa Health and Sciences Dept. at itong building na ito ang pinaka-unang building na ginawa para sa department namin at dahil mayroon nang bagong building na mas malaki kaya doon na nilipat ang halos lahat ng mga programs sa aming department. Sa pagkakaalam ko ay buong dentistry, midwifery, at kaunting rooms for nursing na lamang ang natitira dito.

Base sa paglilibot ko, ang daming mga laboratories at training rooms (mini hospital) ang laman ng building na ito.

‘Rooftop na ba ito?’ Sa isip ko nang makakita ng hagdan sa fifth floor na palabas na siguro sa rooftop.

Mukhang nakahanap ako ng magiging magandang tambayan kapag nag-start na ang klase. Sana nga lang ay hindi ito isang popular meeting place para tambayan ng mga estudyante. Medyo malawak naman ang building na ito kaya baka marami ring spots na pwedeng tambayan nang mag-isa.

“Ughh— ’w-wag mong b-biglain, sir!”

Iaapak ko pa lamang ang paa ko palabas ng rooftop nang sumalubong kaagad sa aking mga tenga ang tunog nga mga ungol at salpukan ng mga katawan.

Someone’s having sex with someone on the effing rooftop. Yung wet-sounds na nililikha pa habang pinapasok ay naririnig ko pa.

Bigla tuloy akong napa-sandal sa pader at hindi na itinuloy yung pag-hakbang at nanatiling nakikinig.

“Ito yung gusto mo, ’di ba? Fuuck—”

Mas naging malinaw na sa aking yung tunog na salpukan at yung mga ungol nila. I’m pretty sure they are only few meters away from me.

Dito kasi salpukan rooftop na ito ay mayroon ring mga naka-install na solar panels at kung hindi ako nagkakamali, base sa natanaw ko mula sa malayo ay mukhang mayroon ding mga magagandang spots sa rooftop na ito kung saan ay hindi mainit.

“You i-intentionally failed my subject— hngg— so I can fuck you!” Baritonong boses na sabi nung lalaki.

Holy— he’s an instructor sa university na ito and he’s fucking one of his students? That is scandalous, if you’re going to ask me. Mabuti na lang sa kaso ko kay sir Sven ay wala siyang pamilya at hindi ko siya kaano-ano, yung kay kuya Lucio naman ay hiwalay (mag-hihiwalay) na sa kaniyang asawa at mukhang dedma na siya sa asawa niya. Kaya I’m good! Wala kaming nilalabag na policies or morals, technically and emotionally.

“Ahhh, so-sobrang laki mo, sir!”

“You want my fat cock inside you so badly, huh? Hmm!”

Tuluyan ko nang hindi napigilan ang sarili ko at sumilip na sa ginagawa nila.

Nasa ilalim sila ng mga solar panels habang ginagawa yung bagay na iyon.

Nakita kong nakahiga sa lapag yung babae habang naka-bukas yung blouse niya at nakataas ang bra kaya kitang-kita mo na ang kaniyang suso, ang kaniyang suot na skirt naman ay halos nakataas na hanggang pusod at ang kaniyang panty naman ay nakababa na sa isa niyang paa.

Yung lalaki naman ay nakaluhod na kinakayod yung babae. He’s shirtless kaya kitang-kita mo ang kaniyang magandang hubog ng katawan. He’s lean, hindi masyadong dipino ang abs pero alam mong puno iyon ng muscles. Pero hindi kasing define ang kaniyang muscles katulad ng kay kuya Lucio at hindi kasing sexy ang hubog ng katawan katulad ng kay sir Sven.

Pero holy shit! Pang-artista ang itsura!

Medyo magulo na ang naka-bagsak niyang buhok. I know a low taper fade when I see one. His voice sounds so mature pero ang bagets ng kaniyang mukha! makinis at shaved at kahit ang kaniyang pawis ay mukhang mamahalin rin! He looks like one of those douyin slash chinese tiktok thirst-trapper guys na naka-vpn para maka-access ng socmed for the entire world to see how good-looking they are.

Feeling ko mayroong twelve-steps skin care routing ito sa umaga at fifteen sa gabi dahil sa mala-porselana niyang balat. Even my fair complexion is ashamed to how fair he looks.

He’s literally glowing in the middle of the rooftop while ramming someone’s pussy.

“S-sir, I-I’m gonna cum!”

Kumapit naman si sir sa balikat nung babae para kumuha ng bwelo at tsaka mas binilisan pa ang pag-bayo.

“I’m also near. Shit!”

“Hngg.”

“Ughh.”

Mas naging mabilis at sunod-sunod na ang mga salpukang naririnig ko. Kitang-kita ko rin kung paano umalog ang suso nung babae habang mabilis siyang inaararo ni sir.

“I’m cumming! Ahhh—!”

“Fuck— I—I’m cumming! Shiiiit!”

At sa isang huli at malakas na pag-baon ay ipinunla na nga ni sir ang kaniyang dagta sa loob ng dalaga. He’s wearing condom so I guess they’re fine.

Parehong nanginig ang kanilang mga katawan habang parehong nilalabasan. Pareho pang natirik ang kanilang mga mata at parehong nakabuka ang bunganga para sumagap ng hangin dahil sa sobrang sarap ng kanilang pagpapalabas ay tila naubusan na sila ng hangin sa katawan.

Itinukod na sir ang kaniyang mga kamay sa kaniyang likuran na sahig (mala Dingdong Dantes ang datingan) habang hinihingal habang nasa loob pa rin ng puke nung babae ang kaniyang burat. Tangina, ang sexy niyang tignan sa ganoong posisyon.

Siguro sa dami ng kaniyang nilabas ay tumulo na sa dulo nung condom ang kaniyang malapot na tamod. Sayang.

“Clean yourself.”

Naunang mag-ligpit si sir at iniwang nakahiga sa sahig yung babae na pagod na pagod sa puntong hindi pa ito makagalaw sa kaniyang pagkakahiga at hinihingal pa.

Then I took that as a sign to run as fast as I can away from that area.

Seven

Under

Pio Rosales

I’m so tired!

Nanananglay na ang kamay ko dahil sa mga bitbit kong libro. Parehong kamay ko pa yung ngalay dahil papalit-palit ako ng kamay sa pagbitbit nung mga libro.

Sinubukan ko na ring mag-jeep at tricycle pauwi at hindi naman siya mahirap gawin dahil maraming jeep ang dumadaan at hindi naman nauubusan ng jeep sa kanto ng aming barangay. Palagi ko naman dala yung mini e-fan ko kaya palagi akong may panlaban sa init.

Alam niyo kung ano yung mainit? Yung tagpong nakita ko kanina at yung mangangantot. I wonder kung anong program ang tinuturuan niya. His face is definitely one of those faces na tatatak sa utak mo at yung tipo na kahit malabo ang matamo ay maaaninag at makikilala mo kaagad siya sa malayo.

Seven pa lang sa gabi pero naka-ligo na ako nakapag-lagay na ako ng skin care routine ko.

Ready to go to bed na sana ako nang makarinig ako ng katok sa pinto.

TOK TOK TOK

Sino naman kaya ang kumakatok sa ganitong oras?

Si kuya Lucio.

Nakasuot lamang ito ng loose na sando pero hindi pa rin nakatakas sa aking paningin ang kaniyang matipunong dibdib at kita ko ang kaniyang malalaki at bilugang mga braso. Pinaresan niya ito ng isang itim na cotton shorts.

“K-kuya Lucio, ano pong kailangan niyo?”

Ang fresh naman niyang tignan. Parang binatang-binata na borta ang datingan dahil sa kaniyang suot.

“Kumain ka na ba? Naparami kasi yung luto kaya gusto sana kitang ayain.” Nahihiya pa nitong alok dahil nakita ko na naman ang automatic niyang reaction na pag-kamot sa batok kapag nahihiya. Nakita ko tuloy ang pag-flex ng kaniyang braso at mabuhok nahihiya kilikili.

“Uhm, s-sige po.”

Kahit na busog na ako ay hinding-hindi ko aayawan ang kung ano mang alok mo, kuya Lucio.

Pero… naaalala niya kaya kung ano yung nangyari sa aming dalawa? It was just last day matapos nung nangyaring bakbakan sa aming dalawa. Pero mukhang lasing na lasing kasi siya nung time na iyon kaya malaki ang posibilidad na hindi niya iyon maalala, or if ever man na may maalala siya baka isipin niyang panaginip lang iyon lahat.

Ayaw ko namang i-open up kung ano ang nangyari sa amin last time kasi magmumukha akong desperado sa kaniya dahil ako na nga yung nag-take advantage sa kaniyang sitwasyon nung time na iyon tapos ako pa mismo ang magpapaalala sa kaniya sa nangyari, if ever man na naaalala nga niya.

“Hello, kuya Pio,” bati sa akin ni Lanlan na nakaupo na sa hapag.

“Hello, Lanlan!”

Kinilig naman ako nang paghilahin ako ng upuan ni kuya Lucio. “Maupo ka na, Pio.” Alok nito sa akin.

“T-thank you, kuya Lucio.”

Nang lahat na kami ay nakaupo sa hapag ay pareho kami ni Lanlan na nilagyan ni kuya Lucio ng kanin sa aming plato.

“A-ako na po, kuya Lucio. K-kaya ko naman na.”

Aagawin ko na sana yung sandok nang iiwas niya ito sa akin. Kuya Lucio naman! Kumain na ako kanina bago umuwi, eh! Kaya gusto ko sanang ma-control yung kain ko dahil baka sumabog na ang tyan ko!

“Ako na, Pio. Hayaan mo akong silbihan ka dahil alam kong napagod ka sa huli nating pagkikita.”

Nanlaki naman ang mga mata ko at napatitig ako kay kuya Lucio na ngayon ay patuloy pa rin sa paghain ng pagkain sa plato namin ni Lander.

Huh? Anong ibig mong sabihin, kuya Lucio? Ano ang ibig mong sabihin sa napagod ako nung huli nating pagkikita? Tinutukoy mo ba iyong pag-babysit ko kay Lander? Or yung nangyaring haguran at kabayuan sa ating dalawa? Kuya! Gusto kong linawin mo yung sasabihin mo! Huwag mo akong paasahin ngayon ng ganito at baka sumago ang ulo ko sa kaka-overthink!

“Ayan, kain na tayo.”

“S-sige po.”

Nasa isang rectangular table kami. Si Kuya Lucio ang nasa dulo habang nasa-magkabilaan niya kamimg sides ni Lander. Ako ay nasa kaliwa niya habang nasa kanan naman niya si Lander.

Masarap yung pagkakaluto ng tinola ni kuya Lucio. Yung mga karenderya kasing na-try ko ay halos walang lasa yung sabaw nila. Kaya kapag kakain ako ng tinola kapag luto nina mama pero hindi rin papatalo itong pagkakaluto ni kuya Lucio. Lasang lasa mo talaga yung kaonting asim at linamnam ng sabaw at malambot din yung laman ng manok.

Alam niyo ba kung ano ang pinaka-paborito kong meal time? Breakfast. At alam niyo rin ba kung ano ang paborito kong breakfast meal? Iyong sinigang na tira kagabi na iinitin kinaumagahan tapos sinangag then tuyo o kaya tinapa. Sarap! Ano naman ang paborito niyong breakfast? [For reader interaction lang LoL (if you’re reading this)].

“I’m done na, Dad.” Sabi ni Lander.

“Sige, wash your hands na.”

Tumayo na si Lander para tumungo sa lababo at hinugasan na ang kaniyang mga kamay then dumiretso na ito sa sala para manood ng TV. Ang lakas pa nga ng volume nito nang buksan yung TV.

“Ang bilis naman po kumain ni Lanlan.” Sabi ko.

“Oo, noon pa mang baby pa lang siya ay kaonti lang talaga ang nakakain niya. Nadala niya ata ngayong lumalaki na.”

Nagpatuloy lang kami ni kuya Lucio sa pagkain. Sinadya ko talagang kumain dahil bukod sa kumain na ako kanina ay gusto ko pang makasama sa ganitong bagay si kuya Lucio. Quality time kumbaga.

Sa pangalawang hain ng kanin ni kuya Lucio ay lalagyan niya rin sana ang plato nang pigilan ko siya.

“T-tama na po, kuya Lucio. B-busog na rin po kasi ako.”

“Sigurado ka ba?”

Tumango naman ako. “Opo, busog na po talaga ako.”

“Sige, pero huwag ka sanang mahiya kapag seserbisyuhan kita. Gusto ko lang naman suklian yung serbisyong binigay mo sa akin.”

Muntikan na akong masamid dahil sa sinabi ni kuya Lucio. “P-po? Se-serbisyo po?”

Patay-malisya naman itong tumango at tumingin sa akin. “Oo, yung pag-bantay mo kay Lanlan. Alam mo na, gabi na ring masyado nung time na ’yun.”

Napalunok naman ako at tila natanggalan ng tinik sa lalamunan.

“A-ahh.”

“At syempre… doon…”

Nasa plato ko na ang tingin ko at nakikinig na lang sa mga susunod niyang sasabihin.

“Sa pagtulong sa akin mag-tanggal ng stress.”

Nagkatitigan kaming dalawa.

“P-po?”

Para na akong tanga sa tagpo naming dalawa ni kuya Lucio dahil sa parang roller coaster na usapan namin. Gulong-gulo na ang utak ko dahil palaging putol ang kaniyang mga sinasabi.

“N-naalala niyo po?” Tanong ko.

“Syempre naman. Hindi ko basta-basta na lang makakalimutan ang mga ganoong kasasarap na bagay,” sabi ni kuya Lucio sabay kindat.

Napaiwas ako ng tingin.

Gustong gusto ko nang magpalamon sa lupa ngayon din mismo! Hindi ko man nakikita ang sarili ko ay alam ko nang namumula na ang pisngi hanggang tenga ko dahil sa hiya dahil ramdam ko ang pag-init nito. Ba’t ba kasi ganito ako kung biglain na lamang ni kuya Lucio? Mabuti na lang at wala nang pagkain sa loob ng bibig ko dahil sigurado kung mayroong laman ang bibig ko ay kanina pa ako nabulunan.

“Nagustuhan ko naman.”

Mas lalong lumaki ang mga mata ko.

“Po?!” Hindi makapaniwalang tanong ko kay kuya Lucio.

Napangisi naman ito sa akin.

“Ba’t ba nagugulat ka? Hindi ba’t ikaw ang trumabaho sa akin? Hindi ka ba naniniwalang nasarapan ako sa ginawa mong pagkabayo sa ibabaw ko?”

Napatakip naman ako sa mukha.

Nilingon ko pa muna si Lander na tutok na tutok sa TV. “K-kuya naman. B-baka marinig kayo ni Lanlan.”

Imbes na sumagot ay kinuha niya ang aking kanang kamay sabay lapat ’non sa kaniyang umbok.

“K-kuya.”

“Shh, sapuin mo lang ang bukol ko.”

Napalunok naman ako ng laway. Ngayon pa lang ay nag-iinit na ang buong katawan ko dahil lang sa naramdaman ng aking palad ang matigas na alaga ni kuya Lucio. Ganon kabilis tumama ang libog sa aking kaloob-looban kapag kaharap si kuya Lucio. Kakaiba talaga ang alindog na dala-dala niya, idagdag mo pang ito pa lang ang pangalawang beses na pagkikita namin.

“Hngg.”

Napaungol si kuy Lucio nang higpitan ko ang pagkakakapit sa kaniyang bukol.

“Ilabas mo na, please.” Nangungusap ang kaniyang boses at titig sa akin.

Tangina, alam na alam talaga ni kuya Lucio ang kahinaan ko.

Sa aming pwesto ay hindi nakikita ni Lander kung ano man ang nangyayari sa ilalim ng lamesa. At dahil rin sa lakas ng volume ng TV kaya hindi niya rin maririnig kung ano ang gagawin namin ng daddy niya, unless magpakawala si kuya Lucio o ako ng malakas na ungol pero mukhang pareho naman kaming nagpipigil ngayon.

“Ughh— fuck!” Mahinang ungol ni kuya Lucio nang mailabas ko na nang tuluyan ang kaniyang kargada mula sa kaniyang shorts at sinimulan iton salsalin.

Hindi ko masalikop ng buo ang katabaan ng kaniyang burat. Muli kong nasilayan ang mataba niyang burat na maugat at mainit sa kamay. Ngayon ay malinaw na malinaw ko nang nakikita ang kabuoan ng kaniyang ari. Mula hugis hanggang kulay nito ay malinaw na sa paningin ko.

“Ang init ng mga palad mo, Pio. Sige paa.”

Isang kamay lang ang gamit ko sa pagsalsal sa kaniyang pagkalalaki. Yung kanang kamay ko ang ginagamit kong pangsalsal habang yung kaliwang kamay ko naman ay ginagamit ko para himasin at hanapin ang kiliti sa ulo ng kaniyang burat. Isa rin kasi ito sa mga nabasa at napanood ko, yung pinaglalaruan ang ulo ng burat ng kanilang kasiping.

“Hngg, saaraap.”

PWAH

Dinuraan ko ang aking palad at ipinahid iyon sa kaniyang burat. Kinuha ko rin yung mga pauna niyang katas para gamiting pampadulas.

“Tanginaa, ang galing mong magpaligaya, Pio! Shit— haaa.”

Medyo binilisan ko na ang pagsalsal sa kaniyang ari at nahanap ko na rin yung kiliti sa bandang ulo ng kaniyang burat. Isa rin ata ito sa mga sinasabi nila na kapwa mo lalaki rin ang makakaalam kung saang banda ka masasarapan o kung saan mas-tataas ang libog mo.

“K-kuya.”

Nabigla ako nang maramdaman ko ang kaniyang kamay na pumasok sa aking shorts at hinanap kaagad ng kaniyang mga daliri ang aking butas na matagumpay naman niyang nahanap.

“Shit, kuya—”

Sinimulan kaagad na pasukin ni kuya Lucio ang aking kalooblooban gamit ang kaniyang daliri.

Napahigpit tuloy ang pagkakakapit ko sa kaniyang burat. “Hngg, Pio.” Ungol nito.

Dalawang daliri na ang nakapasok sa akin ngayon na kumakalikot sa aking lagusan.

“Hmph—” Halos pumitik ang aking katawan nang matamaan na ng mga daliri ni kuya Lucio ang masarap ng spot sa loob ko. “A-ahh, k-kuyaa.”

Pareho kaming nagpipigil na mapalakas pa ang aming mga ungol para hindi kami mapansin ni Lander. At mukhang gumagana naman ang pagpipigil namin ni kuya Lucio dahil parang walang ibang naririnig si Lander bukod sa kaniyang pinapanood at doon lamang naka-focus. Ni hindi man lang ito gumagalaw sa kaniyang pwesto.

“K-kalikutin mo pa ako, kuya Lucio. Hngg, ang sarap sa p-pakiramdam.”

Pareho kaming titig na titig sa isa’t isa habang punong puno ng kalibugan ang sistema. Gusto ko mang higitin ang kaniyang batok para mahalikan siya ay matinding pagpipigil ang aking ginawa dahil sa delikadong sitwasyon namin ngayon. Baka kasi kapag ginawa ko pa iyon ay tuluyan na kaming mapansin ng kaniyang anak.

“B-bilisan mo pa, Pio. M-malapit na akong labasan.”

Mas hinigpitan ko pa lalo ang pagkakakapit sa kaniyang pagkalalaki at mas binilisan pa ang pagsalsal sa katawan nito. Mas sinarapan ko rin ang paghagod ng isa ko pang kamay sa ulo ng kaniyang burat para mas tumindi pa lalo ang libog na nararamdaman ni kuya Lucio.

“Tangina mo, kuya Lucio. Ang sarap ng mga daliri mo.”

Patuloy rin sa pagkalikot ng butas ko si kuya Lucio. Halos buong dalawang daliri na niya ang nakapasok sa aking lagusan na patuloy sa pag-himodsa aking g-spot na nagbibigay sa akin ng matinding kiliti na ramdam ko mula tuhod hanggang puson.

“Lalabasan na akoo— tanginaa!”

At sa mabilisang pagsalsal ko ay nagpakawala na nga si kuya Lucio ng kaniyang dagta. Sa pagkakataong ito ay hindi iyon pumutok, imbes ay umagos ang kaniyang sandata nang sunod-sunod ng napakaraming tamod! Lahat ng kaniyang inilalabas ay malapot, mainit, at madami! Tumutulo na sa sahig ang kaniyang mga tamod dahil sa dami nito at buo-buo pa.

Nakatingalang napanganga si kuya Lucio habang nilalabasan. Nabalot na rin ng kaniyang tamod ang aking mga kamay na mahina pa ring hinahagod ang kaniyang burat na hinihigpitan ko rin para masaid ang kaniyang pagpapalabas. Siguro ay pitong masasaganang palabas ang ibinigay sa akin ni kuya Lucio na nasayang lang dahil hindi ko nalunok dahil sa sobra akong naengganyo kung gaano kadami ang kaniyang nilabas.

“K-kuya, lalabasan na rin ako— hngggg, hmmm!”

Patuloy pa rin kasi si kuya Lucio sa pag-finger sa akin kaya kahit walang pagsalsal ay nilabasan ako sa suot kong pajama.

Nanigas ang aking mga binti at nakita ko na lang ang pamamasa ng aking suot-suot na pajama pants. May mga tumagos pa ngang tamod dahil sa pagpapalabas ko.

Hoo, tangina ang libog naming dalawa ni kuya Lucio.

Nagkatitigan kaming dalawa sabay sa isang iglap ay nakalapat na ang aming mga labi sa isa’t isa.

Eight

Wife

Pio Rosales

Hindi ko alam kung ilang oras na akong nasa apartment nina kuya Lucio. After kasi ng mga kaganapan sa dinner table ay nag-linis na kami at ako na ang nag-prisentang mag-hugas ng mga pinagkainan namin dahil nakikain lang naman ako sa kanila.

Halos parang asong nakabuntot naman si kuya Lucio sa akin habang naghuhugas ako ng mga pinggan.

“Kuya, okay lang naman ako dito. Samahan mo na si Lanlan doon sa sala.”

Nagbabanlaw na rin naman ako ng mga pinggan kaya madali na akong matapos.

“Okay lang naman ito kay Lanlan na nandito ako sa tabi mo.”

“Pero mas magandang i-spend mo yung oras mo kay Lanlan. Lalo na’t sabi mo ay magsisimula na ang duty mo bukas dahil bukas rin darating yung magiging yaya ni Lanlan.”

Nakita ko naman sa peripheral vision ko ang pag-nguso ni kuya Lucio. Sa laking bulas niyang lalaki ay ang cute niyang tingnan dahil sa inaakto niya ngayon. Gusto ko tuloy pisilin ang kaniyang mga utong.

“Oh, sige. Hintayin na lang kita doon.”

Napahinga naman ako ng mabuti nang naglakad na palayo si kuya Lucio para tunguhin ang kaniyang anak na nanonood sa TV at tutok na tutok doon. Mukhang nagustuhan nito ang pinapanood sa TV.

Ang maton at mature tignan ni kuya Lucio. ’Yung tipo na hindi mo aakalain na papatol siya sa akin. Kung hindi niya lang siya yung nag-initiate ng halik namin last time ay hindi ko rin makukuha ang chance na ganito. Dahil siguro sa trabaho niya bilang isang militar at bilang isang ama na may asawa (na hiwalay na) ay hindi talaga papasok sa isipan mo na kaya niyang gawin ang mga ganitong bagay sa akin.

Ngayon pa lang ay alam ko nang act of service at kaonting quality time ang love language ni kuya Lucio na salungat naman sa kaniyang trabaho na kailangan siya halos sa lahat ng oras.

“Thank you, kuya Pio!” Pasalamat sa akin ni Lander nang ilahad ko sa kaniya ang isang baso ng ice cream.

Sabi kasi ni kuya Lucio ay buksan ko na daw yung isang tupperware ng ice cream para sa dessert namin kaya nang matapos akong mag-hugas ay tsaka ko ito inilabas.

Ngayon ay naupo na ako sa tabi ni Lanlan. Napapagitnaan namin ni kuya Lucio si Lanlan habang may cartoon movie na nagp-play sa telebisyon.

“Welcome, Lanlan. Sabi kasi ng daddy mo ay mahilig ka raw sa ice cream.”

Tumango at ngumiti naman ito sa akin. Ang cute niyang tuloy tignan habang ngumingiti. Manang-mana ni Lanlan ang almond eyes ni kuya Lucio.

“Yeah,” sabay subo sa ice cream. “It’s my favorite dessert, especially while watching movies.”

Napangiti naman ako.

Napapaisip tuloy ako kung gaano kadalas mawian mag-isa si Lanlan sa tuwing wala ang kaniyang ama at ina. For sure, busy si kuya Lucio sa kaniyang trabaho at ang kaniyang ina naman, base sa mga naikwento nila, ay busy na sa bago nitong karelasyon.

Kaya siguro ganito na lamang ka-mature mag-isip si Lanlan at the age of six. Masyadong maaga naintroduce sa kaniya ang realidad.

‘Kuya?’ Biglang pumasok sa isip ko.

Naramdaman ko kasing umakbay si kuya Lucio kay Lander at lumampas naman ang kaniyang kamay patungo sa akin.

Nakaakbay sa aming dalawa ni Lander si kuya Lucio. 

Mukhang hindi naman ito nanonood nung palabas kasi habang nanonood ako ay nararamdaman ko ang kaniyang paninitig sa akin. Ramdam ko ang init na nanggagaling doon kaya pinipilit ko ang sariling huwag lumingon sa kaniya lalo na’t nasa gitna lang namin ang kaniyang anak.

‘Kuya, please.’ Bulong ko nang hindi siya tinitignan.

Napansin ko naman ang kaniyang mahinang pag-halakhak. Jusko, pati halakhak ay ang sexy pakinggan. Hindi ko tuloy maiwasang maisip kung paano siya umungol at gaano kalakas ng tama nito sa aking sistema.

CLACK

Bigla na lamang akong napabalikwas nang bumukas ang pinto ng kanilang apartment.

“Huh—” Rinig kong sambit ni kuya Lucio na nakalingon na rin sa nakabukas na pinto.

Maging si Lander ay natapon rin ang tingin sa pintuan.

Doon ko nakita ang isang magandang babaeng nakatayo. May taas itong 5’5 at mas matangkad pa itong tignan dahil sa stilettos na suot nito. Maputi ang kaniyang kutis at mukhang glass ito dahil sa kinis. Ang kaniyang mid-length, dark brown, at wavy hair ay nakalugay lamang sa kaniyang likod. Tanging red lips at light makeup lamang suot nito pero bagay na bagay ito sa kaniya na nagbibigay ng regal-look.

Nakasuot ito ng isang white blouse at beige pencil-skirt. She’s petite but curvy and with substance. Her sharp eyes make her look strict and confident. 

“Claudia?”

“Mommy?”

Napalunok naman ako nang marinig ang tinawag nina kuya Lucio at Lander sa babeng kakapasok lamang.

Naglakad naman ito papunta sa gawi namin. Nakita ko pa ang paniningkit ng mga mata niya nang makita ako habang papalapit sa aming pwesto.

“H-hello po.” Bati ko nang makalapit na ito sa harapan namin.

“I see you have a guest. Hello, son.” Cold nitong sabi.

Halos kilabutan naman ako nang magsalita ito.

“I didn’t know you were visiting, Mommy!” Tinakbo naman ni Lander ang ina at niyakap ito.

Dahil sa katayuan ng kaniyang ina ay tanging tuhod at legs lamang ang nahagkan nito. Ginamit naman ng kaniyang ina ang kanang kamay nito para ipatong sa likod ni Lanlan. Ganito ata siya yumakap ng bata.

Nakita ko pa ang mabagal na paglakad nito papasok habang tumitingin-tingin palibot sa kabuoan ng apartment.

I can hear her heels stomping every time she take a step.

“I missed you, Lander. I’m sorry for being late.”

“D-don’t worry, Mom. I-I’ve been good.”

“That’s good to hear. How’s this place?”

“I’m still adjusting, Mommy. I can’t tell that much.”

Medyo naawa naman ako sa binigay na sagot ni Lander. Halatang gusto nitong mag-maktol sa harapan ng ina ngunit malakas ang pagpipigil nito dahil sa hindi ko malamang sagot.

I’m assuming, katulad rin ni kuya Lucio, ay hindi rin sila mahilig sa skinship. I can already tell, based on how Lanlan turned out, how they don’t preach touchy-relantionships. 

“I’ve been here for two minutes and you won’t even bother introducing me to your guest, Lucio.” 

She doesn’t sound bossy or rude, pero ang way ng kaniyang pagsasalita ay puno ng authority at pinalidad. ’Yung tipo na imbes na mainis o matakot ka dahil sa sinabi niya ay mapapagalaw ka na lamang nang walang alam base sa kung anong gusto niya.

“Uhm, he’s Aspio. He’s—”

“Babysitter po ako ni Lander.” Sabat ko kay kuya Lucio dahil baka kung ano pa ang masabi niya. Napalunok naman ako nang tapunan niya ako ng kaniyang titig. “P-pansamantala ko pong binabantayan si Lander minsan habang wala pa ang magbabantay sa kaniya.”

Nanatiling nakatitig sa akin ang babae nang walang sinasabi. Kulang na lamang ay matunaw o maging abo ako dahil sa mga titig niya. Tila mariin ako nitong sinusuri. Feeling ko tuloy alam na niya ang pinaka-tinatago kong sikreto.

“N-nice to meet you po, I’m Aspio Rosales. Pio in short.” Pakilala ko sabay tikom ng aking bibig.

“Yes! He took care of me when dad was gone, Mommy.” Sabat naman ni Lander pero hindi man lang siya tinapunan ng tingin ng kaniyang ina.

“Hmm.”

Umayos naman sa pagkakatayo para maharap ako nang maayos.

“Then, please accept my thanks, Aspio. I apologize for the inconvenience that Lucio and I have caused you.”

Sinasabi niya bang si Lander yung inconvenience na ginawa nila ni kuya Lucio. Kung oo, sana hindi maintindihan ni Lanlan ang sinabi ng kaniyang ina. At kung hindi, sana ay yung kawalan nila ng oras ni kuya Lucio ang kaniyang tinutukoy na inconvenience.

“N-no worries po. Hindi naman po mahirap na bantayan si Lanlan.”

Hindi pa rin ako makangiti sa kaniya nang maayos dahil sa kaba.

Ano na lamang kaya ang magiging reaction niya kapag nalaman niyang niyang may nangyari sa amin ni kuya Lucio. 

Nanatili namang namamatyag si kuya Lucio sa kaniyang kinauupoan. Mukhang kilalang kilala niya nga ang kaniyang asawa at alam niya kung kailan at paano sisingit. At mukhang ang oras na ito ang hindi magandang timing ng pag-sali sa usapan.

“My name is Claudia. I’m Lander’s mom and Lucio’s soon to be ex-wife.”

“Huwag dito, Clau. Please, not in front of our son.” Hindi na napigilang sabat ni kuya Lucio.

Nakatayo na lamang si Lander sa tabi ng kaniyang ina at nakikinig sa mga usapan ng kaniyang mga magulang.

“What’s there to hide? You always value honesty, Lucio. Practice what you preach, at the least.” Sagot nito kay kuya Lucio nang hindi man lang ito tinatapunan ng tingin.

Hindi naman kaagad nakasagot si kuya Lucio.

“Well, I’m here for one reason.”

Binuksan niya ang dala niyang handbag ay may inilabas doong isang makapal na envelope.

“Here.” Inilapag nito yung makapal na envelope sa may lamesa. “This will be my contribution for Lander’s expenses. It’s good for about half a year and I’ll just send more if it’s not enough.”

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ni kuya Lucio.

Nakita ko naman na nakayuko si Lander. Hindi ko makita kung ano ang kaniyang expresyon dahil nakatalikod ang bata sa akin.

“Gill and I will be moving to the US on monday.”

Nang sabihin niya iyon ay nakita ko ang pagsimulang pagyugyog ng balikat ni Lander.

Biglang tumayo si kuya Lucio at hinawakan ang pulsohan ni Claudia. “Let’s talk outside.” Tsaka hinila si Claudia palabas ng kanilang apartment.

Nang makalabas na sila ay tsaka ko nilapitan si Lander.

I feel so bad for Lanlan.

“Shh, you are loved, Lanlan.”

Nang hagkan ko siya at ikinulong sa aking bisig ay saka nito pinakawalan ang mabibigat na iyak at paghikbi. Iyong tipo ng na pag-iyak na alam mong sobrang sakit sa damdamin.

He’s probably having a hard time since he’s become aware of his surroundings and actions.

“W-why— I-I have been a g-good boy—” Hindi nito matapos-tapos ang sasabihin dahil sa sunod-sunod na pag-iyak.

Awang-awa ako ngayon sa sitwasyon ni Lander. Ang nakadaragdag pa ng awa ko sa kaniya ay yung alam kong wala akong magagawa para mawala ang sakit na nararamdaman niya at bawasan yung hirap na pinagdadaanan niya.

He’s just a kid. He doesn’t deserve this kind of treatment. No matter how bad or good of a kid he is, he does not deserve any mistreatment. No child deserved this kind of situation.

He should be as innocent as he can be for his age, pero walang choice ang kaniyang utak kundi mag-catch up sa kaniyang kapaligiran bilang isang coping mechanism laban sa toxic environment na kinabibilangan niya. Kung hindi magiging advance ang kaniyang utak, siguradong mas malakas at mas masakit ang magiging bagsak niya.

At the end of the day, he’s still just a kid. His brain can handle only so much of the adult stuff around him.

“I-I th-thought— i-if I’m a g-good boy, e-everyone w-will stay and l-love me—” Ramdam na ramdam ko ang bigat at sakit sa bawat hinanakit na ibinabahagi niya sa akin.

I bet it has been bottling up.

Ang sakit makakita ng isang bata na kinakailangang mag-akto bilang isang matured person para lang makakuha ng katiting na atensyon sa kaniyang mga magulang. At ganito lang ang sasalubong sa kaniya?

“I-I d-don’t want this a-anymore… I h-hate this l-life—”

Nanatili lamang akong nakayakap sa kaniya at inaalo siya.

You know one good thing I learned from my parents? Hindi daw dapat natin pinipigilan ang pag-iyak ng isang tao o pinapatigil sila sa pag-iyak, lalo na ang isang bata, kapag hindi maganda ang kanilang nararamdaman o kapag nasaktan sila (emotionally or physically).

Never let them bottle up their feelings and ask them to suck it up and be the bigger person. That one moment of being vulnerable is a huge sign of their comfort trust towards you and you shouldn’t put it on a full stop. Hayaan natin silang maging mahina sa oras na iyon at tsaka natin sila tulungang bumangon kapag tapos na silang ilabas ang nararamdaman nila.

“I’m so proud of you, Lanlan. You are brave… strong… and kind. This world need too apologize to you. You deserve so much more.”

Nagsimula nang humina ang kaniyang pag-iyak ngunit nanatili ang kaniyang paghikbi. 

Nanatiing nakapulupot ang aking mga kamay sa kaniya habang kalong-kalong ko siya sa aking binti at patuloy na hinahagod ang kaniyang likod.

“You are a very good kid. You should be proud of yourself for that. We just met last day pero alam kong mabait at mabuti kang bata. I’m sure there’s a lot of people who love and will love you. Just continue being strong, brave, and kind for other people, especially to yourself.”

Hindi ko alam kung ilang minuto ko nang kalong-kalong si Lander at inaalo siya, pero namalayan ko nang lamang na nakatulog na pala ito sa aking bisig.

I feel bad. I feel SO bad.

Nine

Certified Exhi

Pio Rosales

Last night was heavy. Even for me it was too much to absorb.

I’ll tell you guys the short story.

Nang makaalis sina kuya Lucio at Claudia sa apartment at nakatulog na si Lander ay agad ko siyang nilipat sa kaniyang kwarto at binantayan. Hindi ako makaalis sa kaniyang tabi dahil everytime na gagalaw ako ay humihigpit ang pagkakakapit niya sa damit ko kaya hinayaan ko na lamang siya.

Hindi rin naging maganda ang pag-tulog ni Lander dahil maya’t maya siyang nagigising nang umiiyak. Siguro ay ilang beses pa iyon nangyari bago siya nakatulog nang mahimbing dahil sa pagod.

Siguro ay alas kwatro na nang makabalik si kuya Lucio sa kanilang apartment. Hindi naman siya lasing o nakainom pero halatang problemado ito. Mabuti na lamang at mahimbing na ang tulog ni Lander kaya hindi na ako nahirapang umalis. Naabutan ko siyang malumo na nakaupo sa kanilang sala kaya agad ko naman siyang dinaluhan nang may dalang baso ng tubig.

Apparently, wala sa plano nila ang pag-alis ni Claudia. Her boyfriend is a US citizen and is based there but they have a franchise of their business here in the Philippines. Ngayon ko lang din nalaman na annulled na pala sina kuya Lucas at Claudia for weeks. Pero hindi masabi-sabi ni kuya Lucio kay Lander dahil takot raw siyang masaktan ang bata.

Sa pagkakaakala daw kasi ni kuya Lucio ay ka-fling lang nito yung kasalukuyang kinikita na lalaki at hindi niya raw ine-expect na ganito iyon ka-seryoso kaya ganoon na lamang ang gulat niya nang malaman sa asawa na sasama iyon sa ibang bansa para sa lalaki.

Base rin kay kuya Lucio ay si Lander na lamang daw ang kumakapit sa samahan nilang tatlo kaya itong pag-alis ni Claudia ay talagang malaking desisyon.

Hindi raw planado si Lander.

Which infuriates me a lot!

Ayaw naman ikwento sa akin ni kuya Lucio ang totoong nangyari at ayaw ko namang manghimasok ng buhay ng ibang tao lalo na’t bago pa lamang kaming magkakilala. Nakakahiya naman kung pipilitin ko siyang mag-kwento ng kanilang nakaraan nang hindi pa nga isang linggo nang makilala namin ang isa’t isa.

At nakakawalang respeto naman sa parte ko kung ako pa mismo ang magtatanong imbes na magkusa siyang mag-kwento. Kaya hahayaan ko na lamang ang oras at araw ang magdala sa amin patungo sa ganiyang pwesto.

Kaya nang mag-klaro na ang kaniyang utak pansamantala ay nag-paalam na rin ako na babalik na sa aking apartment para makapagpahinga.

.

.

.

.

.

“DMD 1-A, please gather at the red bleachers!”

Nandito ako ngayon sa quadrangel ng aming school para mag-attend ng freshmen orientation. Kailangan kong mag-participate dahil hindi pa ako masyadong familiar sa policies ng school at need ko ring i-familiarize ang sarili ko sa campus dahil malaki ang aming campus.

May isang beses na akong nakapasok dito pero matagal na iyon at nanatili lang naman kami sa isang section ng school para sa isang contest na sinalihan ko. At idagdag mo pa na marami na ang nagbago dito sa campus.

“Excuse me, is this seat taken?” Rinig kong tanong sa akin ng isang lalaki na kakalapit lang sa tabi ko.

Nang mapansin kong ako ang tinatanong niya ay sumagot kaagad ako.

“Ah, no.”

Nang sabihin ko iyon ay agad siyang umupo sa sa katabi kong bleacher.

He’s good looking. He wears a pair of eye glasses na makapal, which makes him more hot in my eyes. I can also smell this familiar scent coming from him. It’s Di*r Sauvage. It’s not really the type of smell I would use but I like it on him. Itsura at tunog yayamanin.

Pero… WHY?!

Ang dami-daming bakanteng upuan sa row na ito kaya bakit sa katabi ko pa?! One of the many things I hate in this world is HEAT. Ang init na gusto ko lang maramdaman ay during sexual encounters! Mabuti na lang at palagi kong bitbit ang e-fan ko.

I calmed myself.

Kapag pinahaba ko lang ang inis ko ay mas lalo lamang akong maiinitan. Mabuti na lang at gwapo ka at mas bumaba ang inis ko sa’yo. I bet, he is the type of person na would use the urinal beside an occupide urinal.

Isa pa sa napansin ko sa lalaking ito is his oozing confidence. I can already feel how confident he is. I think he’s smart at alam niyang mayroon siyang maipagyayabang (looks, body, wealth) kaya siguro it boosts his self-esteem. Good for him, I guess.

I’m still kind of upset that he sat next to me kahit na wala na ring uupo dahil either lahat na ng DMD 1-A ay nandito na or may mga absent. May mga kaniya-kaniya kasing designated seats ang bawat sections, program, at department.

“Good morning, Freshmen!”

Narinig ko namang nagsibati ang mga students.

“Alright!”

Hindi kalaunan ay nagsimula na rin ang programa. They were fifty minutes late, pero may magagawa pa ba ako?

We are now done with the opening ceremony, national anthem, opening prayer, and opening statement.

I like these emcees. They have clear and energetic voices, but not annoying to listen to that you’ll wish you didn’t attend this program. They also engage with the crowd without us feeling pressured.

The audiences are also quite lively. Siguro dahil lahat pa kami dito ay mga freshmen kaya marami pang mga energy. I assume, one of the factors why my fellow freshmen are excited is the fact that this university is their dream school. Dito kasi sa aming probinsya, isa itong university na ito sa pinaka-sikat na paaralan.

Ang dami-daming gustong makapasok at makapag-aral dito. Pero ang hirap nga lang ng entrance exam ninda at ang taas din ng qualification nila. Eighty percent ang passing grade for the entrance exam at para ma-qualify kang mag-take ng entrance exam ay dapat lahat ng grades mo ay ninety and above.

May naririnig pa ako na sa ibang programs ay may nire-require na specific extra curricular activities ka dapat na tinake nung high school para makakuha ng qualification para mag-take ng entrance exam for that program.

Ganoon ka exclusive ang university na ito, well, sa ibang departments nga lang. Sa pagkakaalam ko kasi ay booming ang criminology at nursing program, eh.

Sa amin kasi sa dentistry ay pina-prioritize yung mga STEM-graduate students. Meaning, kapag hindi ka nag-graduate ng senior high school bilang isang STEM student ay mas mababa ang tsansa na makapasok ka sa dentistry dito sa university, pero hindi naman ibig sabihin nito ay hindi ka na makakapasok. If you passed the entrance exam, you’ll automatically be put in the waiting lists, at kapag may mga slots pa ay taka ka papahintulutan na mag-enroll.

Exams for the scholarship inside the school was tough too. Mas mahirap ito kumpara sa entrance exam at yung qualified lang na mag-take ng exam ay yung mga students na mayroong average grade of ninety-three and above.

Like, ba’t ang damot niyo?

Anyway, I went back to listening to the emcees speaking in front. Nagco-closing remarks na sila at ready nang tapusin ang programa.

I think the program went well. I sat there for five and a half hours and finished the entire thing while actively listening. Hindi pwedeng maupo ako dito ng ilang oras tapos walang makuha, ’di ba?

Ang kalagitnaang part kasi ng program ay iyong campus tour na inabot ng one and a half hour. Iyon na rin ang time na binigay sa amin for a break.

“Thank you so much, freshmen! Please proceed to the second and third floor cafeteria to claim your snacks. Just present your IDs to our cafeteria staff to claim it. Again, thank you so much and have a great day!”

I grabbed my things and hurriedly got out of the quad.

Hoo! I can finally find for a quiet place to stay at—

“Hey!”

Bigla na lamang akong nakarinig mula sa aking likuran ng isang pamilyar na boses na may tinatawag.

Ayaw ko namang mag-assume na ako ang tinatawag kaya pinabayaan ko lang.

“Hey!” Ngayon mas malapit na at nakaramdam na ako ng palad na dumapo sa aking balikat kaya lumingon na ako. “Are you deaf?”

Siya iyong gwapong lalaki na kaklase ko.

He’s effing tall… huge. I think he’s around 6’3.

“Excuse me?” Tanong ko naman, offended.

Bumuga naman ito ng hininga bago nag-pilit ng ngiti sa akin.

“Sorry, I just wan’t to be friends.”

Kumunot naman ang noo ko.

“With me?” Sabay turo sa sarili ko.

Tumango naman ito. “Yes. You look smart enough to be friend with me and I’m assuming you’re just shy to ask me to be friends with you, so I initiated.” Proud and confident nitong sabi sabay ngisi.

What the f—

I was left speechless. My brain can’t even process anything he has said.

“I know, I know. It’s a lot to process that I took the initiative, but you don’t have to be shy anymore.”

Sa pagkakabukas ng aking bibig dahil sa hindi makapaniwala sa mga sinasabi ng lalaking ito ay halos kumasya na dito ang burat ni kuya Lu—

“Get a load of this guy,” bulong ko sabay talikod.

Ayaw ko nang ubusin pa ang oras ko sa mga ganitong klase ng tao. Mauubos at uubusin talaga nito ang energy ko. At alam niyo namang hindi sa mga ganitong bagay ko gustong ubusin ang energy ko.

“Hey, hey!”

Sabay hakblot sa balikat ko.

“Aray! Ano ba?” Inis kong tanong.

I get that he’s confident and proud about his looks, intelligence, and probably wealth, but this is not a reason to develop narcissism.

“Didn’t you hear me?” Inis nitong tanong.

Fuck. I hate to admit this, pero mas lalo siyang gumagwapo kapag galit o naiinis.

“I’m not interested,” sagot ko sabay talukod ulit.

Pero hindi pa ako nakakadalawang hakbang nang kunin niya ang palad ko at muli akong iniharap sa kaniya.

“Are you kidding me?” Inis na talaga nitong tanong sa akin. “Can’t you reciprocate my effort? I even looked for you for minutes just to introduce myself to you!”

Kuhang-kuha talaga nito ang inis ko. Kanina pa ’to sa may quad bleachers.

“And who told you to do it?” Hamon ko sa kaniya.

And he looked so offended when I said that.

“Excuse me? I took initiative to approach you to be friends with you and you’ll just reject my offer?”

“Yes.” Short and simple.

Base lang sa mga sinasabi niya ngayon ay sigurado akong he had never experienced being rejected before. Siguro ay lahat ng mga bagay ay nakukuha niya kaya ganito na lamang ang kaniyang frustration kapag hindi nangyayari ang mga bagay na gusto niya.

“Why?!”

Napasiring naman ako ng mga mata.

“You said you wanted to introduce yourself to me, but it’s already been five minutes and you still haven’t introduced yourself. Instead, you started yapping about how I should be grateful to you or whatnot.”

He looked surprised when I said that. Siguro hindi niya ine-expect na ang isang petite, beautiful, 5’7 tall na ako ay sasagot sa kaniya at matapang siyang haharapin.

“Then I’d like to apologize.”

I remained silent with arms crossed.

“My name’s Ernest Lee. You can just call me Lee and I assume we’re both in the same class. Here, I’d like to be friends.” Pakilala niya sabay lahad ng kamay.

Hmm.

“Okay.” Sagot ko sabay lakad palayo.

I can still hear him calling for me pero dire-diretso na lang ang lakad ko.

Guys like him will become more hungry for attention when you only give them an inch of it. Keep them in check and in chains.

Malay natin, ’di ba? Baka ako pa ang maging rason ng improvement at character development ng lalaking iyon. Hindi natin alam na baka ako pa ang magbibigay sa kaniya ng inspiration in the future. Sayang naman kasi ang itsura niya kung ganiyang yung ugali at pag-iisip.

It would still be difficult for me handle all of him, pero soon ay susubukan kong maging malapit sa kaniya. Pero ngayon? Nuh-uh.

“Thank God.” Bulong ko nang marating ang roof top sa aming building at maabutang walang tao doon.

Finally, some peace and quiet.

I chose to sit behind the door and underneath the shade that is created by the roof of the stairs.

Inilabas ko na ang dala-dala kong tupperware na mayroong lamang lasagna na niluto ko kaninang umaga. Pwede na ito ngayong lunch hanggang bukas for breakfast. May microwave naman ako sa apartment kaya iinitin ko na lang

‘Ang sarap!’ Unang subo ko pa lang ay satisfied na kaagad ako.

Ito ang ibinigay at itinuro sa aking recipe ni mama. Matagal na raw niya itong recipe at galing pa ito sa kaniyang ina, ang aking lola na hindi ko na naabutan.

Sakto lamang ang pagkaka-lagay ko ng sauce at hindi rin masyadong matigas yung noodles at tamang-tama lang rin yung ratio ko ng sauce to noodles. Not too sweet at hindi rin overpowering yung lasa ng ground beef. May mga natikman na kasi akong lasagna and spaghetti na ang dami nilang nilagay na ground beef kaya ang ending ay naging ma-lana ang finish product at para na siyang giniling na ulam.

May dalang swerte rin talaga yung mga times na ako ang inuutusan ng ate at kuya ko na mag-luto ng aming ulam. At mabuti talaga na nakinig ako kay mama nang tinuturuan niya akong matutong magluto.

Kaya most of the time ay kaming dalawa niya mama ang magka-bonding sa kusina. Minsan-minsan ay kasama namin si ate peroo usually ay kapag magbe-bake lang kami ni mama dahil iyon lang ang gustong gawin ni ate na nae-enjoy niya.

I was enjoying my lasagna when I suddenly hear steps rushing up here sa rooftop.

“What is happening—” Hindi ko na natapos pa ang binubulong ko nang makita ko ang pag-labas dito sa rooftop ng dalawang lalaki!

Wait.

Yung isa sa dalawang lalaki ay yung instructor na nadakip kong may kinakanang babae dito sa rooftop! Siya yung lalaking mala-porselana ang kutis at mukhang chinese na borta.

They started kissing each other torridly.

Hindi nila ako nakita o napapansin dahil mayroong nakaharang na pinto sa pagitan naming tatlo. At bukod pa diyan ay ilang metro rin ang layo nila sa aking dalawa at dahil na rin siguro sa medyo tago nga ang pwesto ko kaya kahit na sabihin nating pababa na sila ay hindi pa rin nila ako mapapansin unless gumalaw ako.

“Shit, sir… your cock’s hard like a rock.” Sabi nung isang lalaki.

Sir? Another student?

Tirador ata ng estudyante itong instructor na ’to. Hindi siguro mahirap sa kaniyang makabingwit ng matitipuhan niya dahil sa kaniyang itsura at hubog ng katawan.

“Ughh, grab my dick tighter!”

Sinimulan nang salsalin nung estudyante ang malaking burat ng instructor habang naghahalikan sila. nakabuyangyang na sa labas ng kaniyang pants ang pagkalalaki nung instructor.

May maipagmamalaki rin talaga ang ari nitong instructor.

Habang sinasalsal siya yung estudyante ay nagsimula na rin silang magtanggal ng kanilang mga suot na damit. The instructor was wearing black long sleeves, itim na pants, at black leather shoes. Yung estudyante naman ay naka brown khaki shorts, black polo shirt na medyo loose, at itim na converse.

Sigurado akong bakla itong kinakana nung instructor dahil medyo gumagana yung gaydar ko pero he doesn’t look like it. He’s a twink, for sure, pero his face looks straight. I would say he’s conventionally attractive. The student got tan skin na mas nade-define dahil katabi niya ang instructor na maputi.

“Ahhh, Sir Park! Sipsipin mo pa ang utong koo!”

Sir Park, huh? I’ll keep that in mind for research purposes.

Napalakas yung ungol ng estudyante nang biglang sipsipin ni sir Park ang kaniyang utong. Pareho na silang hubo’t hubad at nagkalat na sa sahig ang kanilang mga suot.

Ngayon ay nakahilata na silang dalawa sa sahig. Gamit-gamit nila bilang banig yung itim na long sleeves ni sir Park. Gaya nung pwesto nila nung babae last time ay nakapatong si sir Park sa estudyante habang niroromansa niya ang hubad baro’ng katawan nito.

“Hngg, ang sarap ng dila mo, sirrr! Deeper, please— fuck!”

Nakita ko ang pag-lakbay ng dila ni sir Park mula sa utong ng estudyante hanggang sa butas nito sa puwet. He started rimming the guy roughly.

Nakaptong sa magkabilang balikat ni sir Park ang mga binti nung estudyante habang nilalapa niya nang marahas ang butas nito. Sa sobrang rahas ng pag brotsa niya sa lagusan nung lalaki ay naririnig ko na ang ginagawang tunog ng kaniyang dila at ang kaniyang pag-sipsip dito.

“Sir, pleeease! Ipasok mo na sa loob ko ’yang malaki mong burat!”

Umangat naman ng tingin si sir Park at binigyan ng malibog na ngisi ang estudyante.

“Impatient, huh?”

“Sabik na sabik na kasi ako sa’yo, sir! Kaya nga sinadya kong i-bagsak ang subject mo para magkaroon ako ng chance sa’yo.” Malanding sabi naman nung lalaki.

“Then, you’ll get what you want, Abe.”

“Please, sir!”

So totoo ngang estudyante niya itong Abe na ito. Ibig bang sabihin na may mga estudyante talagang intensyon na ibagsak ang kaniyang subject para lang magkaroon ng tsansa na makatalik si sir Park?  Napapaisip tuloy ako kung gaano na katagal sa pagtuturo si sir Park at kung gaano na karami ang kaniyang naikamang estudyante.

“Ughh!”

“Shiiiit!”

Sabay nilang malakas na ungol nang ipasok na nga ni sir Park ang kaniyang burat sa loob ng lagusan ni Abe.

Hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa at agad nang inararo ang lagusan ni Abe. Nanatili silang naka-missionary na position. Nakapatong si sir Park sa ibabaw ni Abe habang nakapulupot naman ang mga kamay niya Abe sa leeg ni sir Park at ang kaniyang mga binti sa bewang ng mangangantot.

Sa sobrang bilis at lakas ng pagkantot ni sir Park kay Abe ay rinig na rinig ko ang salpukan ng kanilang mga balat.

“Ahhh, d-dahan-dahan l-lang, sir… ang laki-laki mooo!”

Oh, he’s not slowing down at all. Imbes nga na bagalan ang pagkantot ay mas binilisan niya pa lalo ang kaniyang pag-indayog.

“H-here..”

Tinanggal ng pansamantala ni sir Park ang kaniyang burat sa lagusan ni Abe. Tangina, halos hindi na bumalik sa pagkakasara ang butas ni Abe dahil sa taba ni sir Park. Saludong-saludo naman ang burat ni sir Park.

“Upuan mo ang burat ko. Ride my cock, Abe!”

Nakaharap na ngayon sa akin si sir Park habang nakaupo sa lapag. Mabuti na lamang at agad siyang inupuan ni Abe kaya hindi niya ako nakita.

I just continued eating my lasagna. Sayang naman kasi itong mainit na tagpo nang walang ine-enjoy na pagkain.

“Fuuuck, ang laki ng burat mo, siiir!”

Sinimulan nang igiling ni Abe ang kaniyang bewang sa ibabaw ni sir Park. Nakakapit ang mga kamay niya ako nakita Abe sa magkabilang balikat ng instructor habang ang instructor naman ay mahigpit na nakahawak sa bewang ng lalaki para gabayan at tulungan pa ito sa pagtaas-baba sa kaniyang kandungan.

“Ughhh, you’re eating my cock really well!”

“Hnggg, sabayan mo na ako ng kantoot, sir! Palalimin mo pa ang burat mo sa loob ko— haaah!”

At sa ganoong tagpo nga ay sinalubong na rin ni sir Park ang pag-kabayo sa kaniya ni Abe ng rapidong kantot. Sunod-sunod na ang ibinigay na kantot ni sir Park kay Abe habang patuloy naman ito sa pagkabayo sa ibabaw niya. Napapalakas na rin ang nagagawang ingay ng kanilang salpukan. Tila pareho silang walang pakealam kung may makadakip man sa kanila. Feeling ko tuloy either walang CCTV dito o kaya sira na dahil ang lalakas ng loob nilang gawin ang bagay na ito sa labas at sa pampublikong lugar pa.

“I-I’m close!”

“M-malapit na rin akong labasan, sir! Iputok mo sa loob koo!”

Bigla na lamang niyakap ni sir Park si Abe at ipinatong ang kaniyang baba sa balikat nito. Ang kaniyang mga braso naman ay nakayakap na nang mahigpit sa bewang ng binata sabay bigay dito ng malalakas at sunod-sunod na kantot.

Sa ganong pwesto nila ay nag-tama ang aming mga mata ni sir Park.

He saw me watching the two of them fuck each other while I’m here eating my lasagna.

Pero imbes na matakot o kabahan dahil nakita niyang may nanonood sa kaniya ay mukhang mas ginanahan pa ito mas lalong nalibugan.

Binigyan pa ako ng isang maloko at punong-puno ng libog na ngisi ni sir Park sabay—

“Ughhhh, I’m cumming! Fuuuuuuck! Bubuntisin kitaaa— haaa!”

Napapikit at napa-nganga si sir Park habang pinupunlaan ng dagta ang kaloob-looban ni Abe. Nanginginig pa ang kaniyang katawan at naninigas ang mga binti habang patuloy na pinuputukan ng kaniyang tamod ang lagusan ng bata.

Nakita ko naman ang pag-tulo ng kaniyang malapot na tamod palabas sa lagusan ni Abe.

“Hnggg— lalabasan na ako, sir!”

Mukhang nilabasan na rin si Abe sa kanilang mga tiyan.

Pareho silang hingal na hingal habang nanatili sa ganoong posisyon. Nasa kandungan pa rin ni sir Park si Abe habang nakapasok pa ang kaniyang burat sa lagusan nito at may mga tumutolo nang tamod palabas sa kaniyang butas. Ang dami namang inilabas ni sir Park dahil sunod-sunod ang naging paglabas ng kaniyang dagta sa lagusan nito hanggang tumulo na rin sa sahig.

Muling nag-tama ang aming mga mata at muli siyang ngumisi sa akin.

“Clean yourself and go ahead. Huwag tayong mag-sabay bumaba so people wont suspect us.”

Iyon naman ang ginawa ni Abe. Gamit ang dala-dala niyang tissue mula sa kaniyang bag ay nilinis niya ang kaniyang butas na may tumutulong tamod na tumutulo nang pababa sa kaniyang legs dahil tumayo siya. Pinahiran niya rin ang kaniyang tiyan na mayroong ipinutok niyang tamod.

Nang malinisan na rin ni sir Park ang kaniyang burat na nababalutan ng tamod at tiyan at dibdib na mayroong tamod galing kay Abe ay sabay na silang nag-suot ng kanilang mga damit.

Pinagpag pa muna ni sir Park ang kaniyang itim na long sleeves dahil sa dumikit na dito yung lupa.

He left the two upper buttons open. Sumisilip tuloy ang kaniyang matipunong dibdib.

“Thank you, sir! Sa uulitin!”

At gaya ng kanilang napag-usapan ay nauna ngang umalis yung lalaki. At gaya rin ng kaninang pagpunta nila dito sa rooftop ay hindi niya pa rin ako napansin at nagtuloy-tuloy lang sa pag-alis.

Nakita ko pa ang masaya nitong mukha nang pababa na. Tsk, maya-maya lang ay iinda na yan sa sakit. Sigurado akong mamaya ay hindi na ito makakaupo at makakapag-lakad nang maayos dahil sa laki at taba ba naman ng pagkalalaki ni sir Park ay sino ang hindi mapipilayan. Kahit sino ay hindi kakayanin ang aftermath ng kanilang pagniniig.

“You, there.”

Tukoy nito sa akin. Nasuot na ni sir Park ang kaniyang mga damit at nag-lakad na ito palapit sa akin.

Hindi naman maalis sa kaniyang mukha ang mga ngisi. Tila tuwang-tuwa ito nang makita akong pinapanood ang ginagawa nila habang kinakain ang lasagna ko.

“Did you like watching, hmm? I saw you enjoying yourself while munching on that lasagna. Were you enjoying?”

Hindi ko naman ito sinagot. Mahirap na’t baka kung ano pa ang lumabas sa bibig ko at mapano pa ako.

Biglang yumuko sa harapan ko si Sir Park kaya napaatras ako ng kaonti. Magkaharap na ang mukha naming dalawa.

I can now clearly see how perfect his face is. Galing lang ’to sa pagkantot pero fresh na fresh pa rin ang itsura at tila hindi man lang pinagpawisan sa ginawang physical activity.

“Ah-”

Nabigla ako nang hawakan nito ang ID lace ko pababa sa aking ID mismo. Natakot ako dahil akala ko ay sasaktan na ako nito.

“A dentistry student, huh?”

Napalunok naman ako nang muling ilipat niya ang kaniyang mga tinginpabalik sa akin.

“I’ll see you in class, Mr. Rosales.”

Ten

New Neighbors

Pio Rosales

“Ako nga pala si Hilda. Mula nang ipanganak si Lander ako na talaga ang nag-aalaga sa kaniya.” 

Nakasalubong ko na kasi sa labas yung yaya ni Lander at ang katulong nina kuya Lucio sa kanilang apartment.

“Ako naman po si Pio.” Pakilala ko naman.

“Ahh, ikaw pala yung naikwento sa akin ni Lanlan kahapon na nag-bantay raw sa kaniya. Mukhang gustong-gusto nga saiyo nung bata at parang ikaw ang mas gustong mag alaga sa kaniya hahaha.”

Hindi pa naman ganoon katanda si Manang Hilda. Ayaw ko namang tanungan kung ilang taon na siya pero mukhang nasa 40s pa lang siya.

“Ba’t po pala ngayon lang ang dating ninyo? Sa pagkakaalam ko po kasi ay halos maglilimang araw na sina kuya Lucio dito.”

“Oo, na dapat nga ay kasama ako. Eh, kaso galing pa kaming Cagayan de Oro kaya nahirapan akong kumbinsihin ang pamilya kong sumama ako dito sa Bicol.”

Napatango naman ako sa kaniyang sinagot.

Talaga ngang malayo itong Bicol sa CDO. Ito siguro ang unang pagkakataon na mapalayo siya sa pamilya kaya nakakatakot talaga ang mga ganitong sitwasyon kasi hindi mo hawak ang kalagayan mo at hindi ka rin agad-agad mabibisita ng iyong pamilya.

“Ang layo rin pala po nang pinanggalingan niyo.”

“Oo, eh. Wala rin naman akong magagawa dahil dito na-destino si sir Lucio. Maging ang kaniyang pamilya ay tutol rin sa pag-lipat niya dito.”

“Ayaw po ba ng pamilya niya sa pagiging militar ni kuya Lucio?” Usisa ko.

Medyo matago rin kasi si kuya Lucio sa kaniyang talambuhay. Hindi rin siya kusang nagbabahagi ng kaniyang nakaraan at kailangan mo pang tanungin siya ng diretso bago sumagot. Eh, ayaw ko namang mag-tanong at pangunahan siya sa kaniyang nakaraan dahil malay ko ba kung may trauma pala siyang ayaw niyang pag-usapan. 

Sino ba naman ako para mag-demand sa kaniya ng background, ’di ba?

“Hindi naman sa ganoon dahil ang kaniyang ama ay isa ring opisyales ng mga militar na ngayon ay nasa opisina na lamang at hindi na nilalagay sa field habang ang lolo naman niya ay dating nasa navy. Sadyang inakala lang ng kaniyang ama na siya ang papalit sa pwesto niya doon sa Cagayan.”

Mula sa ilang araw ng pagkakakilala ko kay kuya Lucio ay alam kong siya iyong tipo ng tao na ayaw ng ini-spoon feed sa kaniya ang kaniyang pribilehiyo. Gusto niyang makamit ang kaniyang pwesto o pangarap gamit ang kaniyang effort at talento.

Well, sa ganoong pag-iisip at skills ay hindi magtatagal ay mas tataas pa ang kaniyang pwesto, sigurado ako diyan.

“Alam niyo po ba ang schedule ni kuya Lucio?” Tanong ko.

Hindi ko na kasi naabutan pa si kuya Lucio kahapon dahil nga sa nangyaring freshmen orientation sa school kaya busy talaga ako mag-hapon. Nag-start kasi yung program ng eight sa umaga at natapos na around two sa hapon at ang alis naman ni kuya Lucio ay lunch kaya hindi talaga kami nag-tagpo.

“Ang sabi niya sa akin ay five days on at two days off ang binigay na schedule sa kaniya pero yung two days off na iyon ay maaari pa raw na mag-bago dahil sa mga emergencies sa trabaho.”

Napatango naman ako.

“Sige po, salamat po, Manang Hilda!”

“Sige na, Hijo. At magluluto na rin ako ng lunch namin ni Lanlan. Mamaya ay dalhan kita pagkatapos.”

“Salamat po!”

Nang makapasok na ako sa apartment ay agad akong tumungo sa aking sala.

Nasa ibabaw ng aking lamesa sa sala ay ang aking mga libro. Plano ko kasing mag-advance reading para aware na ako sa magiging lecture namin next week kahit alam kong introduction pa lang naman at course outline ang pag-uusapan. 

Baka kasi mag-tanong ang mga instructor namin kung ano ang ideya namin sa mga subjects na hawak nila.

Two days na lang at pasukan na. Today is Friday at plano kong dalawang libro ang basahin ko. Yung first lesson o topic lang naman ang pag-aaralan ko.

Hindi rin naman kasi maganda yung ino-overload mo yung utak mo lalo na kapag advance reading para aware lang naman. Para kasi sa akin, mas effective ang advance reading kapag paunti-until ang pag-lakap mo ng information. At ang way ko pala ng pag-aaral is magbabasa then mag-susulat ng mga naintindihan ko mula sa pagbabasa.

Anyway, nag-lock in talaga ako ngayon sa pag babasa kaya wala rin masyadong ganap ngayong oras.

.

.

.

.

.

THUD

Alas-kwatro na ngayon ng hapon at katatapos ko lamang maligo nang pag-balik ko sa sala ay mayroon akong naririnig na mga ingay galing sa tapat ng apartment ko.

DRAG

THUD THUD

Mukhang may mga hinihila silang mabibigat na gamit at binabagsak sa sahig na nagsasanhi ng mga ingay.

“Dito mo na lang, pre.”

Nang buksan ko ang aking pinto para tignan sana kung ano yung mga ingay na nanggagaling sa labas ay bumungad sa akin ang dalawang binata na mukhang kaedaran ko lang.

Pareho silang medyo matangkad sa akin ng kaonti. Yung isang mas matangkad ay mayroong clean cut na gupit at medyo maputi. Halatang rich kid ang isang ito. Nakasuot ito ng white cotton shorts at brown tshirt at tsaka nakasuot rin ito ng sandals. Tisoy na tisoy itong isang to, ah.

Yung isa naman ay naka semi-kalbo na nakasuot ng itim na shades at may hawak-hawak itong tungkod.

Bulag ata siya.

Pero ang pogi din at mas hubog ang katawan nito. Dahil sa ganda ng hugis ng kaniyang ulo ay bumagay sa kaniya ang gupit niyang semi-kalbo na mas lalong nagpa-gwapo sa kaniya. Naka white Tshirt ito at simpleng itim na slacks at sandals.

Mukhang pareho silang ready na maligo sa dagat.

“A-ah, naistorbo ka ba namin? Pasensya na, ang bigat kasi ng mga dala namin.” Paumanhin sa akin nung maputing poging matangkad nang makita nila akong niluwa ng aking apartmanet.

Yung gwapong bulag naman ay napalingon sa gawi ko.

Napailing naman ako.

“H-hindi, akala ko lang kasi ay may nangyayari na ditong kung ano kaya tiningnan ko. P-pagpatuloy niyo lang.” Sabi ko sabay pilit ng ngiti dahil sa nakakahiyang ginawa ko.

“Uhm, kung free ka mamaya ay magkakaroon kami ng munting salo-salo dito sa apartment namin.” Alok sa akin ni tisoy.

Napa-isip naman ako.

“Ahh, s-sige ba. Nakakahiya naman kasi sa inyong dalawa.”

Agad namang umangal yung tisoy.

“Hindi naman, okay lang sa amin ni Lance na may kasabay. Sa totoo nga, naghahanap kaming dalawa ng kasalo na taga-dito rin sa apartment para may mapag-tanungan rin kami.”

Tumango naman yung bulag.

“Sige, wala rin naman akong gagawin mamaya.”

“Sakto pala. Ako nga pala si Nathan. Nathan Bautista.” Pakilala nung tisoy sabay lahad ng kamay na inabot ko naman.

Ang lambot naman ng mga  palad niya. Mukhang daig pa ako nito sa pag moisturize.

“Ako naman si Aspio Rosales.”

Sunod ko namang binalingan yung kaibigan niya at hinintay kung magpapakilala siya.

Mukhang naramdaman niya naman yung paninitig ko sa kaniya kaya nagpakilala na rin ito.

“Lance ang pangalan ko. Lance Gomez.”

Nakipag-kamay rin ako sa kaniya. Kumpara kay Nathan ay di hamak na mas magaspang ang kamay ni Lance at mas maugat ang mga ito na kahit hindi ko titigan ay mararamdaman ko ang bawat ugat.

“Tawagin niyo na lang akong Pio.”

“Sige, Pio. Katokin ka na lang namin mamaya.”

“Sige, salamat!

At nang matapos ang aming pagpapakilala sa isa’t isa ay bumalik na rin ako sa loob ng aking apartment at hinayaan silang mag unpack ng kanilang mga gamit. 

Mukhang hindi ko na kailangan pang magluto o maghanap ng makakain ko ngayong gabi at hintayin ko na lang ang alok nila. Naubos ko rin kasi kaninang tanghalian yung binigay na ulam sa akin ni Manang Hilda na ginataang bangus. Sa sobrang sarap nito ay nakadalawang saing ako ng kanin at talagang sinulit ko yung isang tasang bigay niya.

Naglagay na rin ako ng skincare routine ko para mamaya ay matutulog na lang ako hindi lang ako nag-toothbrush dahil mamaya ko na lang ito gagawin after kumain.

Nang matapos ako sa aking skincare routine ay nag-ligpit na ako ng mga librong ginamit ko sa pagbabasa kanina na hanggang ngayon ay nasa lamesa pa rin sa may sala. Inilipat ko na ito sa may bookshelf ko sa loob ng kwarto.

Nagayos-ayos lang ako sa loob ng apartment at hindi na naglinis dahil hindi naman marumi ang apartment kaya simpleng pag-adjust ng mga gamit at organize dito.

Oo nga pala, nahanap pala nung lintik na Ernest Lee yung instagram account ko at doon ako finollow at pinag-pipisti. Hindi ko alam kung paano niya nahanap ang account ko dahil kahit na naka-public ito ay hindi ko malala na pinakilala ko ang pangalan ko sa kaniya. Kaya ganoon na lamang ang pagtataka ko nang makita ang mga sunod-sunod nitong messages sa akin.

‘So your name is Aspio Rosales, huh?’

‘Follow me back, Aspio.’

‘We’re already friends so it’s only right to follow me back.’

‘Heyy,’

‘Are you there?’

‘I know you received my messages.’

‘Stop ignoring me here!’

Nakikita niyo ba kung gaano siya mang-inis? Jusko, pati ba naman sa chat ay yappatron pa rin siya? Alam kong madaldal talaga ito sa personal base lamang sa una naming pag-uusap pero hindi ko ine-expect na dala-dala niya iyon pati sa online messages. 

Kahit nga online messages lang iyon ay naririnig ko na kaagad ang boses niya sa utak ko. Kaya tinry ko talaga ang best ko na hindi siya i-seen man lang.

Hahaba pa sana ang inis ko nang makarinig na ako ng katok sa aking pinto.

Alas-siete na pala ng gabi.

TOK TOK TOK

Pag-bukas ko ng aking pinto ay bumungad sa akin si Nathan na mayroong tisoy na ngiti sa labi.

“Hi, ready na pala ang hapag. Sana hindi kita naistorbo sa ginagawa mo.”

Nakita ko pa ang pag-silip niya sa loob ng apartment ko.

“Ah, wala naman akong importanteng ginagawa. Nag-ligpit lang ako.” Sagot ko naman sa kaniya.

“Mabuti naman. So, tara na?”

Tumango naman ako sa kaniya at tinungo na ang kanilang apartment na nasa tapat lang ng akin.

Nang makapasok ay agad na sumalubong sa akin ang kanilang living room na napaka-minimalistic.

Literal na TV sa sahig, lamesa, at sofa lang ang nasa sala nila. Ni walang cabinet o shelf na pinapatungan yung TV nila. Ang kanilang kusina naman ay rice-cooker, microwave, at mga kitchen utensils lang ang nakita ko sa labas at naka-sabit.

Siguro dahil kalilipat lang nila kaya wala pala sila masyadong mga gamit.

“Pasensya na pala sa gulo. Wala pa kasi kaming mapag-lagyan nitong mga karton kaya diyan na lang namin nilagay.”

Nakita ko naman yung tinutukoy niyang mga karton na nasa gilid lamang ng kanilang kusina. Mukhang ito ang mga ginamit nilang panlagay ng kanilang mga gamit sa paglilipat. Nakapatong-patong lang itong nakatayo sa may kusina.

“Okay lang, maaliwalas naman at hindi madumi dito.”

Dinala na niya ako sa kanilang hapag kung saan naghihintay na sa aming dalawa si Lance. Naka-prepare na rin yung mga pagkain sa ibabaw ng lamesa.

“Oh, nakapag-hain ka na pala, pre.” Salubong ni Nathan nang makalapit na siya kay Lance.

“Oo, pre. Hinain ko na para kakain na lang tayo kapag nakarating na kayo.”

Wala na ang suot-suot na shades kanina ni Lance. Kitang-kita ko na ngayon ang kaniyang napakagandang mga almond eyes. Damn ang tangos rin ng ilong niya. Mas lalo siyang gumwapo sa paningin ko nang walang suot na shades.

“Ehem, so, kain naman akong tayo?” Biglang sipat ni Nathan nang mapansin ang paninitig ko sa kaibigan niya.

Nahiya naman ako dahil sa inakto ko.

“S-sige.”

“Dito ka na maupo, Pio.”

Isang square na wooden table at saktong apat na wooden chairs rin ang nakapalibot sa bawat sides ng kanilang lamesa. Nasa gitna nila akong dalawa. Nasa kaliwa ko si Lance habang nasa kanan ko naman si Nathan.

“Ang dami naman ng hinanda ninyo.” Sabi ko nang mapag-masdan ang mga nakahaing pagkain sa lamesa.

Liempo, ginataang kalabasang pula na may lamang tinapa at malunggay, lumpiang shanghai, may fried rice, at simpleng kanin.

“Oo, lahat ng ito ay luto ni mommy. Kaya natagalan kami dahil hinintay pa namin siya.”

“Nasaan na yung mommy mo?”

“Umalis na. Dinaanan lang talaga nila ito.”

Napatango naman ako.

Nag-bless the food muna kami bago nagsimulang kumain. 

Ang sarap rin ng luto ng mommy ni Nathan. Gustong-gusto ko yung pagkakaluto ng mommy niya dito sa ginataang kalabasang pula na may tinapa. Ang lambot nung kalabasang pula at saktong-sakto lang yung pagkakalagay ng gata ng niyog. Idagdag mo pa yung maalat-alat na lasa ng tinapa kaya sobrang sarap talaga! 

Mapaparami ata ang kain ko, ah.

Ako ata ang may pinakamaraming nakain nung ginataang kalabasa. Pareho naman silang kumuha pero isang beses lang at hindi na naulit pa. Yung ginalaw kasi ni Nathan ay yung liempo at yung nalantakan naman ni Lance ay yung lumpiang shanghai.

“Mukhang gustong-gusto mo itong ginataang kalabasa, ha?” Sabi ni Nathan habang kumakain kami.

Napa-ngisi naman ako dahil marami nga akong nakain ’non.

“Ang sarap kasi. Pasabi na lang sa mommy mo na nagustuhan ko yung pagkakaluto niya nito.”

Habang kumakain kami ay napansin kong hindi pala-salita si Lance at talagang tahimik lang siya at naka-focus lang sa pag-kain.

Lahat kaming tatlo ay nagkakamay na. Nung una kasi ay gumagamit pa kami ng kubyertos pero nang maging komportable na at nasa pangalawang kanin na ay hindi na kami nahiyang mag-kamayan.

“Ba’t pala kayo dito lumipat?” Tanong ko.

“Ito kasi napili ni mommy dahil nagustuhan niya ito at hindi pa mahal. At tsaka mas malapit ito sa paaralan namin.”

Alfonso + coke.

Tapos na kaming kumain at nag-aya si Nathan na uminom kami. Ayaw ko namang maging killjoy kaya nakisama na rin ako.

“Pareho lang ba kayong school na papasukan?” Tanong ko sa dalawa.

“Oo.” Sagot ni Nathan habang tumango lang siya Lance.

Nalaman ko sa kanilang dalawa na sa isang malapit lang din na university sila papasok. Mas malapit nga yung university na papasukan nila kaysa sa akin. Yung sa kanila kasi ay walking distance lang dahil pagkalabas nila ng San Lucas Street ay limang minutong lakarin lang ay nasa school ka na kaagad. Sa akin kasi ay kailangan ko pang mag tricycle at jeep.

Sa totoo nga lang ay pwede ko lang rin lakarin yung kanto dito sa amin pero ayaw ko namang dumating sa school na haggard na kaagad, ’noh. 

“Hindi naman ako one-hundred percent na bulag.” Sagot ni Lance.

Hindi ko na kasi nakayan pang hindi mag-tanong tungkol sa kalagayan niya.

“Mayroon akong cataract. Mas malala siya noon pero dahil sa tulong ng mga magulang ni Nathan ay nakapagpa-surgery ako.”

“Kailan ka ba nagpa-surgery? Maayos rin ba yung naging resulta?”

“Six weeks ago lang yung surgery kaya nasa healing process pa ako. Pero laking tulong talaga yung surgery dahil nag-improve talaga yung paningin ko.”

“Mabuti naman. Ano pala ang program niyo?”

Pangalawang bote na namin ito kaya lahat kaming tatlo ay medyo may tama na.

“Pareho psych ang kinuha naming program.”

Tama lang pala na yung university na iyon ang napili nila dahil maganda rin daw na kumuha ng psychology program doon sa university na iyon. Maayos daw kasi ang theory and practical lectures doon kaya maraming kumukuha ng psychology program sa university na iyon.

Bukod sa akin ay hinayaan ko rin silang dalawa na mag-tanong tungkol sa akin. May mga personal rin kasi akong mga tanong na itinanong sa kanilang dalawa kaya tama lang rin na tanungin nila ako.

“Virgin ka pa ba?” Biglang tanong ni Nathan.

Muntikan pa akong masamid sa tanong niyang iyon. Naramdaman ko naman kaagad ang mga titig ni Nathan na hindi ko kayang suklian.

Napalunok pa muna ako bago sumagot. “O-oo naman,” pasgiginungaling ko.

Napatango naman ang dalawa.

“Mmm, kami rin.”

Napa-buga ako ng hangin dahil mukhang naniwala naman silang dalawa sa sinagot ko sa tanong ni Nathan.

“Hindi ko alam kay pareng Lance pero gusto ko nang may makakuha ng virginity ko.” Sa hindi ko malamang dahilan ay mainit yung tingin na ibinigay sa akin ni Nathan ng sabihin niya iyon.

Napalunok akong muli.

“A-ah, s-siguradong ngayong nasa college ka na ay… makukuha mo rin ang g-gusto mo… if w-willing ka.” Kinakabahan kong sagot.

Hindi ako makabaling sa pwesto ni Nathan dahil ang init ng kaniyang mga titig. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa alak or talagang tinamaan siya sa sinabi niya at may ibig siyang sabihin doon.

“Willing naman ako.” Sagot nito sa akin nang hindi pa rin tinatanggal ang titig nito sa akin.

Shit. Alak lang ’yan, Pio. Huwag na huwag kang magpapadala.

Hindi ko na alam kung kanino o saan ko ibabaling ang mga paningin ko dahil tinatamaan talaga ako ng mga titig ni Nathan.

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay iba talaga yung dalang tama ng kaniyang mga titig. Dahil maputi si Nathan kaya kitang-kita ko ang pamumula ng kaniyang leeg, tenga, at pisngi. Maging ang labi niya ay namumula na rin… mukhang ang sarap tuloy ’non halikan.

“Mauuna na ako sainyo. Ayaw kong malasing at mag-suka kaya mauuna na akong matulog.” Paalam ni Lance.

Medyo nanghinayang naman ako dahil nae-enjoy ko pang pagmasdan ang magaganda niyang mga mata kapag napapabaling ako sa kaniya.

“Salamat pala sa pag-punta, Pio.”

“W-walang anuman.”

At pumunta na nga si Lance sa kaniyang kwarto at isinara na iyon.

Naiwan kaming dalawa ni Nathan sa hapag nang walang imikan dahil sa pag-alis ni Lance.

Ang awkward tuloy. Yung sitwasyon kasi naming dalawa ni Nathan ay hindi ko mapirmi ang tingin ko sa isang bagay dahil nao-awkard talaga ako dahil ang mga titig ni Nathan ay hindi niya maalis sa akin.

“Kaya mo pa ba?”

Sa wakas, nalingon ko rin siya.

“K-kaya pa naman. Ikaw?”

Mapupungaw na ang kaniyang mga mata, tila may tama na rin siya pero hindi pa lasing. 

Tumango naman siya sa akin. “Oo naman. Patuloy pa ba natin?”

Napa-isip naman ako.

“Ahm, ikaw, kung gusto mo.” Maikli kong sagot nang hindi siya matingnan sa mga mata.

“Ikaw bahala… baka may gusto kang ibang gawin nating dalawa?” 

Napalingon  naman ako dahil sa sinabi niya.

“H-huh?”

Nakita kong mas lumalim pa ang pagtitig niya sa akin. Tila nahepnotismo ako sa kaniyang mga titig na kung kanina ay hindi ako makatingin sa kaniya nang maayos, ngayon ay tila hindi ko na maalis ang aking mga tingin sa kaniyang mga mata.

Hindi ko na namalayan na unti-until na palang naglalapit ang aming mga mukha.

TSUP

Sa isang iglap ay nag-lapat ang aming mga labi.

Hindi ako kaagad nakapag-react. Naramdaman ko naman ang dahan-dahang paggalaw ng kaniyang mga labi.

Ang lambot ng kaniyang mapupulang labi. Yung kaninang iniisip kong ang sarap sana kung mahalikan ay kasalukuyan na ngang nangyayari. 

Maya’t maya lang ay nagsimula na rin akong pumatol sa mga ibinibigay niyang mga halik. Mas lalo kong naramdaman kung gaano ka-lambot ang kaniyang mga labi nang mahagkan na ito ng aking mga labi. Pareho na kaming nakapikit habang dinadama ang mga labi ng isa’t isa.

“Hmm.”

Napaungol ako nang ipasok niya ang kaniyang dila sa loob ng bibig ko at tinagpo ang aking dila at doon nakipag-espadahan. Ginagamit niya ang kaniyang dila para paglaruan ang dila ko sa loob ng bibig ko. 

SLURP

Hindi naman ako magka-aligaga sa paghigop ng kaniyang mga laway na malugod niyang ibinibigay sa akin. Siguro ay pareho na kaming takam na takam sa isa’t isa dahil pareho na kaming nagiging malaway.

Napupuno na ng laway naming dalawa ang loob ng bibig ko kaya todo ako sa paglunok.

“Haa.”

“Hah.”

Pareho kaming hingal na hingal nang maghiwalay ang aming mga labi. Nakita ko pa ang sapot ng laway na kumakabit sa aming mga labi nang maghiwalay kami sa paghahalikan.

“P-pio.” Bulong nito.

Naramdaman naman ng aking mukha ang mainit na hininga niya nang ibulong niya ang aking pangalan. Naaymoy ko pa doon ang amoy ng alak na ininom namin.

“Gusto mo ba akong… ch-chupain?”

Sa isang iglap ay nakadakma na ang aking palad sa ibabaw ng kaniyang jersey shorts na sakto sa kaniyang bukol.

“Hmph—”

Napaungol siya sa pag-dakma ko.

“Gusto mo bang ako ang makauna sa ari mo?” Malandi kong tanong.

Irarason ko na lamang na ang alak ang nagtulak sa aking mga actions ngayong gabi.

Imbes na sumagot ay tango lang ang ibinigay nito sa akin sabay hakbot sa aking ulo at muli akong hinalikan. Hindi naman ako nagdalawang isip na sagutin ang mga halik niya.

SMOOCH

Muli kaming naglaplapan habang nakalapat ang aking mga palad sa kaniyang bukol at marahang hinahaplos iyon.

Tigas na tigas na siya sa loob ng kaniyang jersey shorts kaya hindi na ako nahirapang hulaan ang pagkaka-pwesto ng kaniyang pagkalalaki para mas masarapan ko pa ang pag-hagod doon upang mas palibugin pa siya lalo.

TSUP

“Hngg, ang s-sarap niyan, Pio.” Ungol ni Nathan nang mas diinan ko pa ang pag-hagod sa kaniyang pagkalalaki.

Base pa lamang sa nakakapa ko habang hinahagod ang katigasan niya ay alam ko nang may maipag-yayabang din ang lalaking ito.

SLURP

“P-please, isubo mo na ako. G-gusto ko nang maranasang m-machupa, Pio.”

Dahil first time mo, hindi na muna tuloy kita roromansahin. Sisiguraduhin kong may next time pa kaya magfo-focus muna ako sa pagkain ng ari mo.

“Handa ka na ba?”

Napakagat ito ng labi at tumango. 

Nang sumagot siya ay agad akong lumuhod sa kaniyang harapan. Pinag-hiwalay ko ang kaniyang mga binti at mas pabukakain pa siya lalo para hindi ako mahirapn sa aking gagawin.

Wala akong planong mag all-in ngayong gabi dahil chupa lang naman ang request niya at first meeting pa lang naman namin itong dalawa kaya hindi muna ako magpapadalos-dalos. 

Kinuha ko yung garter ng kaniyang jersey shorts at isinama ko na rin yung garter ng kaniyang suot na brief. 

Tinitigan ko naman siya para suklian ang mga tingin niya sa aking sabik na sabik na sa mga susunod na mangyayari. Habang nagkakatitigan kami ay dahan-dahan kong ibinaba ang suot niyang mga salawal.

Bumuyangyang naman patayo ang matigas na niyang burat. 

Napalunok ako sa pag-tindig ng kaniyang junior. Six inches na mataba!

Magka-edad lang kami pero kasing laki ng ibang foreigners ang laki ng kaniyang ari doon sa mga napapanood ko. 

Tayung-tayo ito, tila sumasaludo sa pagkikita namin. Pink-ish ang ulo at may tumutulo nang precum dahil siguro sa libog. Talagang may maipagmamalaki ang lalaking ito.

“Ungh!”

Napaungol siya nang ipasok ko ang ulo ng kaniyang burat sa loob ng bibig ko sabay dila sa ibabang parte ng ulo ng kaniyang burat para paglaruan iyon. Dahil sa aking pagdila ay nahanap ko ang kiliti ng kaniyang burat.

“Sh-shiiit!”

Dahan-dahang dumudulas pababa ang bibig ko sa kahabaan ng kaniyang burat. Hindi ako tumigil hanggat nakarating na ako sa pinakapuno ng kaniyang pagkalalaki.

“Ahhhh— fuck! Tangina, d-deepthroat!”

Abot lalamunan na ang tinatamaan ng ulo ng kanyang ari. Dahil sa taba nito ay punong-puno tuloy ang bunganga ko.

Tumatakas na rin ang mga laway sa aking bibig pababa sa kaniyang itlog at tumutulo na sa may sahig. Hindi alam kung ilang segundo o minuto na ang lumipas basta ang alam ko ay matagal kong binabad ang kaniyang burat sa lalamunan ko.

“P-puputok na— teka! Shiitt, lalabasan na akooo!”

Hinakbot niya ang buhok ko at gusto pa sanang itanggal ang pagkakasubo ko sa kaniyang pagkalalaki nang mas idiin ko pa ang pagkakasubo ko sa kaniyang burat sa aking lalamunan.

“H-haaaah! Ang saraaap— ughhh!”

Napahigpit ang kaniyang pagkakasabunot sa buhok ko sabay napatingala siya sa kisame habang nakanganga. Umunat pa ang kaniyang mga naninigas na mga binti. Mas idiniin pa ng kaniyang mga kamay ang aking ulo sa kaniyang burat sabay nagpaputok ng tamod.

Sunod-sunod ang ipinunla niyang tamod sa lalamunan ko. Hindi ko man iyon malasahan dahil diretso ang pag-agos nito sa aking lalamunan pababa sa aking tiyan.

Ramdam na ramdan ko ang pag-hagod ng kaniyang mainit at malapot na tamod sa aking lalamunan. Nakaramdam ako ng halos pitong masasagang tamod mula kay Nathan.

“Pwah.”

Nang matapos na siyang magpalabas ay iniluwa ko na ang kaniyang pagkalalaki. Pareho pa kaming hinihingal.

Naka-sandal na siya sa kaniyang inuupuan at naka-extend ang mga paa sa magkabialaan ko.

“T-thank you.”

Napangisi naman ako.

’Hindi pa tayo tapos, Nathan. Hindi ko pa nga nalalasahan ang tamod mo.“

“Ugh!”

Muli siyang napa-ungol nang bigla kong dakmain ang kaniyang semi-erect na burat sabay salasal doon ng mahigpit.

“T-teka l-lang, Pio. Se-sensitive pa ang burat k— shiiit kaa!”

Hindi ko siya pinakinggan at ipinagpatuloy ko lang ang pagsalsal sa kaniyang burat na buhay na buhay na naman ngayon. 

Dinagdagan ko pa ng isang kamay ang ang pagsalsal sa kaniyang pagkalalaki at inilabas pa ang aking dila para dilaan ang ulo ng kaniyang burat. Dahil kakapalabas lang niya kaya may mayroon pa akong nalalasahang tamod galing dito.

Maya-maya ay naramdaman ko na lamang ang pag-bilis ng pagtibok ng kaniyang burat kaya alam ko nang lalabasan na itong muli.

“A-ayan na naman akooo! Kainin moo— ahhh!”

Ipinasok ko na sa loob ng bibig ko ang ulo ng kaniyang burat sabay dila doon habang sinasalsal pa rin ang katawan ng kaniyang burat.

Doon ay ipinutok niyang muli sa aking bunganga ang kaniyang ma-kremang tamod. Limang masasaga at sariwang tamod ang ipinutok niya ulit sa aking bibig. Ngayon ay lasang-lasa ko na ang alat at namis ng kaniyang dagta.

“Haaa— ang s-saraap, Pio. I-iba ang tama sa utak, gago— hngg.”

Nang matapos na siya sa pag papalabas at pag-orgasm ay piniga ko pa ang kaniyang burat para siguraduhing nasimot ko ang lahat ng tamod na pinunla niya sa akin.

Wala akong pinatakas na tamod kahit isang patak. Dahil siguro sa binata pa lamang siya kaya sariwang-sariwa pa ang kaniyang tamod. Malapot na rin ito pero hindi kasing lapot ng kay kuya Lucio na halos sago-sago na sa lapot.

Isang gwapo na naman ang ibinigay sa akin ng tadhana.

Eleven

One’s Wish

Pio Rosales

Payapa akong nakabalik sa aking apartment matapos ang nakakalibog na tagpo sa pagitan naming dalawa ni Nathan. Nag-enjoy talaga ako sa nangyari sa aming dalawa at sa mga tamod na ipinutok niya sa bunganga ko.

It was a pleasure of mine na ako talaga ang hinayaan mong makaunang makatikim sa kargada mong malaki, Nathan. 

It was, all in all, good. Looking forward sa mga susunod naming tagpo.

Sabado na ngayon at wala akong ideya kung anong gagawin ko. Natapos na ako sa second advance reading session ko kanina after kong kumain ng lunch. Siguro ay mahigit dalawang oras lang ako nag-basa at nag-familiarize ng mga topics. Bukas ng sunday ay magno-notes ako ng mga napag-aralan ko.

“Hello, ate?” Sagot ko nang sagutin na ni ate ang tawag ko.

“Oh? ’No kailangan mo?”

“Ano nga ’yung recipe mo sa luto mo ng menudo?”

Sa amin kasing tatlo nina mama at ate, si ate ang magaling magluto ng menudo. Hindi ko alam kung bakit at paano pero iba yung pagkakaluto niya dito na gustong-gusto ng pamilya.

“Para ’yan lang, kailangan pa talaga tumawag?” Inis na tanong nito sa ’kin.

Napa-ismid naman ako. “Eh, sa hindi ka nagre-reply!”

Nag-sagutan pa kami nang ilang segundo bago matapos ang tawag. Ime-message na lamang daw niya yung recipe niya sa akin ngayon at yung mga procedure kang paano niya lutuin ang menudo.

TOK TOK

’Yan na ata yung pina-deliver ko.

“Thank you po, kuya!”

“No problem po, sir.”

Nagpa-grab na lang kasi ako nung mga ingredients na wala ako dito sa apartment. Wala talaga sa mood ko kanina ang pag-grocery dahil nga nag-aaral ako kaya napag-planuhan ko na lang na mag-order sa grab ng mga grocery.

“Oh, hindi ka ba sumama kay Nathan, Lance?” Tanong ko kay Lance na papasok na sana ng kanilang apartment.

Inalok kasi ako kanina ni Nathan na maligo sa dagat kaso nga nag-aaral ako nung time na ’yon kaya hindi ako sumama. Ayaw ko kasing masira yung momentum ko sa pag-aaral dahil mawawalan talaga akong motivation na magpatuloy if ever man na sumama ako.

Napabaling naman ito sa akin.

Tanging sando na jersey at itim na cotton shorts ang suot nito, pati na ang kaniyang shades. 

“Ah, hindi.”

“Ayaw mo bang maligo sa dagat?”

Napa-isip naman ito ng isasagot sa akin. 

“Hindi naman, sadyang hindi lang talaga ako sanay maligo sa dagat.”

Napatango naman ako.

“Sige, kape ba? Gusto mo bang kape? May ginawa kasi akong brew dito at marami pa kaya pwede kang tumuloy.” Alok ko.

Hindi naman ito kaagad nakasagot sa alok ko. Mukhang kada desisyon o sagot na ibibigay niya ay talagang pinag-iisipan niya nang mabuti.

“S-sige ba.” Sagot nito na ikinabigla ko naman.

Inalok ko siya nang ine-expect kong itu-turn down niya yung offer ko. Kaya sigurado akong hindi niya kukunin yung alok ko kaya nabigla na lamang ako nang um-oo siya.

“Tara, pasok ka.”

Mabuti na lamang at nakapag-ayos na rin ako dito kaya hindi ako nahihiyang mag-imbita sa mga bisita.

Tinanggal naman nito ang kaniyang suot na shades at tinupi ang kaniyang walking stick. 

“Kumusta pala ang mata mo?”

Naupo na ito sa aking sofa sa sala at inilibot ang mga mata.

Isa sa mga rason kung bakit ko napili ang room na ito dahil sa natural light na pumapasok sa loob. Halos wala na kasing pader dito dahil puno na ng sliding glass door patungo sa terrace, malaking mga glass windows, at maging sa kusina ko ay malaki rin ang bintana kaya maliwanag pa talaga dito sa apartment ko kahit papalubog na ang araw.

Alas-sinko pa lang naman ngayon sa hapon kaya maliwanag pa.

“Okay naman na. Sabi ni doc ay mababawi ko ang sixty to seventy percent ng vision ko kapag fully healed na.”

“Mabuti naman at ganiyan. Sa ngayon ba ay malapit na sa porsyento na ’yan ang mga mata mo?”

Inilapag ko na sa lamesang nasa harap niya yung pitsel ng cold brew at mga sweeteners. 

“Sa ngayon ay siguro halos fifty percent na sa parehong mata.” 

Napatango naman ako. “Kung kailangan mo pala ng assistance, huwag kang mahiya sa akin na magsabi.”

Napa-isip naman ako sa sinabi ko.

“I mean, k-kung komportable ka. Sorry, no offense meant.”

Nasabi ko iyan kahit na hesitant pa ako. Hindi ko kasi alam kung offensive ba ang mga ganiyang tanong sa mga taong may disabilities. Kasi ayaw kong isipin nila na iniisip kong hindi nila kayang gawin ang mga bagay na kayang gawin ng isang taong walang disabilities.

“Okay lang, no offense taken.”

Napabuntong-hininga naman ako sa relief.

“Dahil sa maliwanag dito sa apartment mo kaya naaaninag ko pa ang mga gamit dito.”

Napatango naman ako. Iniisip ko tuloy kung ano ba yung perspective niya.

“At tsaka, malaki naman muscles ko kaya kayang-kaya ko ’to.” Biro pa nito sabay flex ng kaniyang braso at lumobo nga ang biceps or triceps niya.

Tangina neto. Mabuti naman at nagiging komportable na siya sakin pero hindi niya alam kung ano ang dala sa akin nung pag-flex niya.

Wala pa nga siyang ginagawa ay nag-iinit na ako. Idagdag mo pang tanaw na tanaw ko ngayon ang magaganda niyang mga mata.

Naupo naman ako sa tabi niya. Gusto ko rin kasing uminom ng kape habang kasusap siya. Gusto kong kunin ang tsansa na ito para mas makilala siya.

“Ba’t pala psych yung program na kinuha ninyo ni Nathan?” Tanong ko.

Kumuha na ako ng bagel na in-order ko at pareho naming kinakain ni Lance. Dinudutdot namin ito pareho sa kape dahil mas masarapn siya kapag ganoon.

“Yun kasi yung napili niya.”

“Huh? Anong ibig mong sabihin?” Lito kong tanong.

Nilunok na muna niya yung nginunguya niyang tinapay bago sumagot.

“Mga magulang niya kasi ang nagpapa-aral sa akin, kaya kung anong kukunin ni Nathan ay ’yun na lang din ang akin.”

“Ba’t naman? Alam ba nina Nathan na hindi psych ang first option mo?”

Umiling naman ito. “Hindi na mahalaga ’yon. Nakakahiya rin kasi kung mag-iiba pa ako ng program. Mas gusto ko yung pareho lang kami para matulungan ko siya.”

Awe, ang sweet naman niyang kaibigan.

“Simula pagkabata kasi ay sa kanila na ako naninirahan kaya palagi kaming magkasama. Sa totoo lang, hindi naman ka-studious si Nathan kaya halos marami itong bagsak, kaya kinuha ako ng mga magulang niya para tulungan siya.”

Napapatango lamang ako habang nakikinig sa kaniya.

“Nahihiya na nga ako sa kanila, eh. Kasi nung bata pa ako ay halos wala akong maitulong sa kanila sa mga gawaing bahay dahil sa mata ko. Kaya ginawa ko talaga ang lahat ng makakaya ko para sabay kaming grumaduate ni Nathan ng elementary at high school.”

“Ibig mo bang sabihin na ginagawa mo lang ito para maiwasang hindi bumagsak si Nathan? Kahit na alam mo sa sarili mong hindi iyon ang first option na program sa pinagpipilian mo noon?”

Hindi naman ito kaagad sumagot sa akin.

“Oo… ganoon kasi kadami ang utang na loob ko sa pamilya nila. Kapalit ng mga magagandang bagay na ibinigay nila sa akin ay sisiguraduhin kong magtatapos siya sa kolehiyo at papasa sa boards.”

Kahit na may kaonting kirot, natuwa naman ako sa kaniyang sagot. Kagabi kasi sa inuman namin ay nabanggit niya kung gaano kabait ang pamilya ni Nathan sa kaniya na halos maramdaman niya raw na isa na siya sa mga anak nila.

Sino ba naman ang hindi magkakaroon ng utang na loob kung yung hindi mo kaano-ano ay gumastos ng napakalaking halaga para sa isang surgery na makakapag-pabago ng buhay ng isang tao? At idagdag mo pa yung mga bagay na ibinigay sa kaniya ng pamilya nina Nathan katulad ng pagpapaaral at mga needs at wants.

“Hiyang-hiya na nga ako sa pamilya niya, kasi wala pa akong maibigay ng kapalit sa kanila.”

“Ba’t ka naman mahihiya kung buong-puso nilang binigay saiyo yung mga bagay na kailangan at gusto mo? Sabi mo nga, ginagawa at ginawa mo yung best sa abot ng makakaya mo, kaya sa tingin ko ay sapat na rin iyon.”

Napangiti naman ito sa sinabi ko. Gago, ang pogi.

“Thank you. Araw-araw kasing bumabagabag sa akin ang bagay na ’yan. Kaya nga gusto kong sabay kaming ga-graduate ni Nathan at makapasa sa boards para mag-tulungan ulit kami sa pag-trabaho para naman may maibigay na rin ako sa pamilya niya.”

Natuwa naman ako nang lubusan sa sagot niya.

Base lang sa mga sagot niya ay alam mo kung gaano ka-busilak ang puso niya at kung gaano kahirap ang mga pinag-daanan niya. Kaya ganito na lamang ka-ganda ang wisdom niya sa buhay dahil sa mga naranasan niya. 

Sabi nga nila, it takes a whole community to raise a child, pero it only takes a few to make a huge impact to that child’s life. 

Naibahagi sa akin kagabi ni Lance habang nag-iinuman kaming tatlo na pito silang magkakapatid at siya ang pang-lima. Kaya raw parang invisible siya sa kanilang pamilya. Mabuti na lamang raw na nakitaan siya ng gilas at talino ng pamilya nina Nathan, na kaklase niya, at kinuha na siya. Hindi rin naman daw tumutol ang pamilya ni Lance kaya hinayaan na siya.

Ang hiningi lang raw na kapalit ng pamilya ni Lance ay bigyan sila ng trabaho. Poultry at mga taniman daw kasi ang negosyo ng pamilya nina Nathan kaya madali lang naman nilang naibigay yung hiling nila.

Kahit na ngayon pa lang ay nasa future na kaagad ang iniisip niya at pinagpa-planuhan niya. Alam mong malayo talaga ang mararating niya pag-dating ng panahon.

“Alam mo ba, nag-guilty na ako sa inyong dalawa.” Sabi ko.

Napabaling naman ito sa akin.

“Ba’t naman?”

“Kagabi ko pa kayo ini-interview sa mga personal niyong buhay. Tapos hindi ko man lang kayo nahayaang mag-tanong tungkol sa akin.”

Humigop muna ito sa kaniyang kape.

“Kung ganoon… may tanong ako.”

“Sige lang.”

“Uhm…”

Kinakabahan na tuloy ako sa kung ano ang itatanong niya sa ’kin. Para kasi siyang naghe-hesitate na itanong sa akin yung tanong na nasa utak niya. Alam niyo yung feeling ng pa-suspense? Ganiyan na ganiyan ang nararamdaman ko ngayon.

Feeling ko tuloy habang patagal nang patagal ang pag-hesitate niyang mag-tanong ay matatae na ako sa kinauupuan ko ngayon.

“W-wag kang mag-hesitate mag tanong. Ako nga ay hindi nahiyang mag-tanong sa inyong dalawa, eh.” Sabi kahit na ayaw ko nang ituloy niya ang itatanong.

Hindi ko alam kung bakit pero parang nagdadalawang-isip na rin siya kung sasabihin niya ba talaga sa akin yung tanong niya niya o babawiin niya na lang. Parang hindi na kasi siya komportable sa kung ano man ang itatanong niya.

“D-di ba… tinanong ka ni Nathan k-kung… virgin ka pa?”

Napalunok ako. “O-oo,” kinakabahan kong sagot.

Hindi ko naman pinahalata sa kaniya na hindi na rin ako nagiging komportable sa itatanong niya. Kung ikakahiya ko man ang itatanong niya ay huwag niya na lang itanong! Ayaw kong dumating sa punto na kapag makikita ko ang gwapo niyang mukha ay mahihiya ako sa kaniya.

“T-tapos sabi mo, v-virgin ka pa.” Patuloy nang hindi nakalingon sa akin.

“M-mm,” sang-ayon ko sa kaniya kahit na hindi naman totoo.

Nahinto ulit siya sa pag-sasalita at itinikom ang kaniyang bibig na tila pinipigilan ang sarili sa pagpatuloy na pag-sabi ng kaniyang tanong sa akin.

Napahalakhak naman ako sa kaba. “A-ano ba kasi yun? Hahaha, kinakabahan na ako sa’yo, eh—”

“N-nag-enjoy ka ba sa ginawa ninyo ni Nathan kagabi?” Tanong nito sabay harap sa akin.

At natameme na nga ako sa tanong niya.

Nahuli nga kami kagabi. Sinasabi ko na, eh. Sa lakas ng mga ungol ni Nathan kagabi ay hindi na dapat ako nag-assume na walang nakarinig sa ginagawa namin kagabi. Idagdag mo pang sarap na sarap siya sa ginagawa ko kaya ang laswa at lakas ng mga pag-ungol ni Nathan kagabi.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa kaniya ngayon. Ako naman tuloy yung hindi makalingon sa kaniya.

“U-uhm,” ang tanging lumabas sa bibig ko.

Naubusan ata ako ng oxygen sa utak dahil sa tanong niya. Bukod sa awkward yung tanong, mas lalong hindi komportable yung klase ng mga tingin na binibigay niya sa akin ngayon. Alam niyo yung feeling na kapag isang inosenteng tao yung nagtatanong saiyo at seryosong naghi-hintay ng sagot na ibibigay mo? Ganiyan yung nangyayari sa amin ngayon.

“N-nahuli mo pala k-kami… pasensya na sa nadiskubre m-mo,” nahihiya kong sabi.

Hindi pa rin ako makalingon sa kaniya.

Alam kong nasa akin pa rin ang mga titig niya dahil nararamdaman ko pa iyon at hindi nga ako nagiging komportable sa mga ibinibigay niyang titig sa akin.

Hinawakan niya ang kamay ko. “G-gusto ko rin.”

“A-ano?”

Literal na mabilis pa sa alas-kwatro ang pag-lingon ko kay Lance nang marinig ang mga katagang huling binitawan niya.

Halos malaglag na sa sahig ang panga ko dahil sa hindi ko ine-expect na aaminin niya iyon sa akin.

“M-matagal na kaming magkakilala ni Nathan. At halos sa lahat ng bagay ay magkasama kami.” Sabi nito.

Hindi pa rin ako makasagot dahil hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Hanggang ngayon ay pina-process pa rin ng utak ko yung mga narinig ko mula sa bibig ni Lance.

He’s offering his body to me?! 

Out of all the men I have met since I moved, he’s my actual type. From looks, intelligence, the way he speak, and his body?! Kuhang-kuha niya lahat ng standards ko sa isang tao! And you’re telling me he’s doing the first move?

“K-kaya… kung hindi na siya virgin, d-dapat ako rin.”

Hindi ko alam kung nakikita ba ni Lance kung gaano ako ka-shock sa mga binabahagi niya ngayon sa akin, pero seryosong-seryoso siya sa kahilingan niya at sa gusto niyang mangyari.

“S-seryoso ka ba sa pinagsasabi mo?”

And with a straight face, “Siguradong-sigurado,” he said.

Then sino ba naman ako para humindi?

My ideal man is the one presenting his body for me, kaya sino ba naman ako para hindian ang grasya?

Katulad nga ng sinabi ko, hindi mo alam kung ilang beses o tsansa lang ang darating sa buhay mo para maka-receive ng ganitong blessing, kaya kunin mo na!

“Ikaw ang may sabi niyan, ha?”

Tumango lamang siya sa akin bilang sagot.

Then, let’s get started.

Tumayo ako at pumunta sa kaniyang harapan. Siguro naman ay naaaninag niya ako ngayon na nakatayo sa kaniyang harapan kaya umayos rin siya sa pagkaka-upo at tumingin sa gawi ko. 

Ang cute niya tignan habang sinusunod niya ang mga bawat kilos ko. Tila isang bata na naghihintay na ibigay sa kaniya ang kaniyang hiling. Na para bang kapag inalis niya ang kaniyang tingin doon ay baka mawala iyon, ganoon klaseng itsura ang ibinibigay niya sa akin ngayon.

Lumuhod na ako sa kaniyang harapan.

Nakita ko naman ang pag-lunok niya dahil sa paggalaw ng kaniyang adams apple. 

“Huff—” Nabigla siya nang ipatong ko ang aking palad sa kaniyang bukol.

Napangiti naman ako dahil sa ibinigay niyang reaction. 

Ganito rin ba ako nang unang karanasan ko kay sir Sven o kuya Lucio? Ano kaya ang tingin nila sa akin nang first time kong ginawa iyon sa kanila as a virgin, no experience. I wonder if they think I’m cute, hehe.

“Relax ka lang diyan, Lance. I’ll make sure na masa-satisfy ka sa first time mo.” Sabi ko and he just nodded.

He’s fucking adorably sexy. He’s anticipating every words I say and move I do. He’s being very observant and excited for what I will do next.

Don’t worry, Hon. I’ll do my best to give you pleasure.

“Hngg.” Napa-pikit siya at napa-ungol nang ipasok ko nang dahan-dahan ang aking kamay papasok sa kaniyang shorts habang ang isa ko pang kamay ay hinihimas ang kaniyang bukol.

Kagat-kagat niya ang kaniyang labi at pinipigilan pa ang sarilin mapa-ungol nang malakas. I think he’s still being conscious of his actions and reactions since he’s still not familiar with this kind of situation he’s currently under. 

“Wag mong pigilan ang ungol mo. Just let it all out.”

“Ughhh.”

His manhood sprung up as I pulled the garter of his shorts and brief down. It was hard, pulsating, throbbing, and leaking.

Napanganga ako sa mangha.

He’s as big and thick as kuya Lucio… mas maugat pa.

What the fuck!

I did expect him to have a big dick, but not this big! Gago sa laki at haba ang kaniyang pagkalalaki. 

I’m shookt to my core.

“W-wag mong masyadong t-tigan.” Nahihiya nitong tugon sa akin nang mapansin nitong nakatitig lamang ako sa kaniyang tayung-tayo na tarugo.

Ako naman ngayon ang napalunok ng laway. I don’t know why, but for some reason I started salivating. Naramdaman ko ang pamamasa ng loob ng aking bibig ng sobra-sobra dahil sa piraso ng malaking laman na nakahanda sa aking harapan at handang-handa nang lapain ng aking bunganga.

“A-ahhhh— ugh!”

Napa-nginig ang kaniyang katawan at napa-hawak siya sa aking ulo nang dilaan ko ang butas ng kaniyang burat para saluhin ang mga namumuong precum na ready nang tumulo pababa.

“T-tanginaa… haa.”

He’s a sensitive guy, I guess. Kasi nang matapos kong dilaan ang mga precum sa kaniyang ulo ay mukha siyang uod na binuhusan nang asin.

“T-teka lang, P-pio… na-nakakakiliti m-masyado— hngg.”

Nakapatong ang kaniyang kanang palad sa aking nuo para patigilin ako sa pag-dila sa kaniyang ulo. Sarap na sarap kasi ako sa pag-dila ng kaniyang ulo.

Naeenjoy ko kasi ang pag-dila sa kaniyang ulo dahil ang dami niyang mag-precum! Hindi ko alam kung precum pa ba ito o nilalabasan na siya. 

“W-wait— fuuuuuck!”

Hindi na niya ako napigilan pa nang isubo ko na ang kaniyang kahabaan. Sinubo ko ito hanggang kalahati at punong-puno na kaagad ang bibig ko. Sinimulan ko nang igalaw ang aking dila para himurin ang katawan ng kaniyang pagkalalaki.

Nagsimula na ako sa pagtaas-baba ng aking ulo. Kada-tataas ang aking ulo ay hinihigop ko ang kaniyang burat at mas hinihigpitan ko naman ang pagkakakapit ng aking bibig sa kaniyang burat kapag bababa ang ulo ko. 

Siguro ay nakaka-sampung taas-baba pa lang ako nang humigpit ang pagkakasabunot niya sa ulo ko.

“L-lalabasan na akooo— tanginaaa! Ughhh!”

Kalahati lang ng kaniyang burat ang nakapasok sa aking bibig nang pumutok na nang sunod-sunod ang kaniyang tamod sa loob ng aking bibig.

“Ahhhh— fuck! Hnggg!”

Napa-yuko siya sa akin habang naninigas. Maging ang kaniyang tuhod ay nakabaluktot na at naninigas na rin ang mga binti. Halos maipit na ako sa aming pwesto ngayon.

Ang dami niyang pinuputok! Tuloy-tuloy lamang ako sa pag-lunok dahil kung hindi ay may mga makakatakas na tamod sa aking bibig. Naka-siyam na putok siya sa aking bunganga at lahat ng kaniyang ipinutok sa akin ay ma-rema, malapot, mainit, at madami! 

Hindi ko alam kung kailan ang huli niyang palabas pero hindi na pang-normal na tao ang dami ng kaniyang ipinutok.

Na tila ba’y imbak na ang kaniyang tamod sa loob ng kaniyang katawan na handang-handa anytime sa bakbakan.

“Haaa—— hoo.”

Nanatiling nakapasok sa aking bunganga ang kaniyang burat.

Tiningala ko siya at nagtama ang aming mga mata. Nakita ko kung gaano ka-sarap ang kaniyang nararamdaman dahil sa pungay ng kaniyang mga mata. 

Tangina, sobrang sexy niya sa point-of-view ko ngayon, nakatingala sa kaniya habang subo-subo ang kaniyang pagkalalaki at habang hinihingal pa siya dahil sa katatapos niya lamang magpalabas ng dagta sa loob ng aking bibig na malugod ko namang nilunok. Walang patak na sinayang.

“T-teka lang, s-sensitive pa— hnggg!”

Napa-baluktot ang kaniyang likod nang muli kong itaas-baba ang aking ulo.

I started sucking his cock again. Kahit na kasi nang nilabasa na siya ay sobrang tigas pa rin ’non sa loob ng aking bibig kaya I’m assuming na gusto pa nito ng round two.

“G-gago ka, P-pioo!”

Halos hindi siya mapakali sa kaniyang kinauupuan dahil sa pag-chupa muli sa kaniyang burat sa ikalawang pagkakataon matapos ng kaniyang paunang pag-putok.

Hindi ko sinunod ang pagpapatigil sa kaniya, bagkus ay mas lalo ko pang pinag-igihan ang pag-chupa sa kaniyang burat. Sinigurado kong sinisikipan ko pa nang lalo ang aking bibig at lalamunan sa tuwing ibinababa ko ang aking ulo para mas lamunin pa ang kaniyang kabuoan.

He’s filling my mouth and throat to the max! My tongue, mouth, and throat can feel every throb his dick does. Nagagamit ko ang aking dila para i-trace ang mga ugat na pumuputok sa galit sa kaniyang burat.

Pinag-masdan ko ang kaniyang bawat reaksyon.

Halos hindi na niya maibuka nang maayos ang kaniyang mga mata dahil sa sobrang sarap na nararamdaman.

Ang kaniyang mga kamay ay nasa magkabilang gilid na niya at naghahanap ng makakapitan.

“Haaah— ahhhh, a-ang saraaap!”

Itinaas niya ang kaniyang kaliwang kamay at ipinatong iyon sa aking bumbunan para mas-idiin pa ang aking ulo pababa sa kaniyang ari.

Kada-deepthroat ko ay nasisinghot ko ang lalaking-lalaking amoy na nanggagaling sa kaniyang bulbol na trimmed. Halong amoy ng tuyong pawis at sabon. Barakong-barako ang halimuyak na inilalabas niya ngayon.

Maya-maya lang ay muli siyang nanigas.

“H-heto na naman akooo- fuuuuuck! Hnggg— haaaa!”

At muli siyang nagpaputok ng dagta sa aking lalamunan. Kung kanina ay kalmado ang pag-tagas ng kaniyang tamod, ngayon naman ay parang kwitis itong nagpapaputok sa aking lalamunan.

Sa ikalawang pagkakataon ay nakapag-paraos siya sa aking bunganga.

“T-tama naa— tanginaa! Ughhhh— t-tigil naa!”

Kahit kasi nakapag-palabas na siya sa ikalawang pagkakataon ay hindi ko pa rin tinigilang itaas-baba at chupain ang kaniyang burat.

Mas binilisan at mas itinodo ko pa ang pag-lamon sa kaniyang burat. Kahit nagiging lightheaded na rin ako sa bilis ng aking pag-chupa, na sa tingin ko ay mag-bibigay sa akin ng whiplash, ay hindi ko pa rin ito tinigilan.

Dalawang kamay na niya ang hawak-hawak at nakasabunot sa aking buhok at sinusubukang ilayo ang aking ulo sa kaniyang pagkalalaki. 

Pero tila kada chupa ko at parang hinihigpo ko na rin ang kaniyang lakas kaya hindi niya lubusang maitanggal ang pagkakasubo ko sa kaniyang burat at mas lalo lamang humigpit ang pagkakabalot ng aking bibig sa kaniyang ari.

Ang kaniyang mga paa ay nakalutang na rin at naninigas na. Para na siyang kiti-kiti sa kaniyang kinauupoan dahil sa sobra-sobra nang kiliting nararamdaman.

“TANGINAA! AYAN NAAA!”

At sa ikatlong pagkakataon ay inayudayan niya ulit ako sa aking bibig ng kaniyang malapot at mainit na tamod.

“Ughhhh! F-fuuuck— haaa!”

Hindi ba siya nauubusan ng imbak ng tamod sa katawan?

Pangatlo niya na ito pero ramdam ng aking dila at bibig kung gaano pa rin iyon kadami at ka-lapot. 

Sinimot ko talaga ang kaniyang tamod. Sa loob ng tatlong beses niyang pagpapalabas ay ni isang patak ay wala akong sinayang. I made sure na all of it are stuffed inside my stomach.

“Haa.”

Napa-buga ako nang hangin nang ilabas ko na ang kaniyang burat mula sa aking bibig.

“Hoo.”

Halos kumintab na ito dahil sa pinag-halong laway ko at tamod niya. Semi-erect na lang iyon pero malaki pa rin.

Nakita ko kung paanong namumula na ang ulo ng kaniyang burat. Mukhang sulit na sulit ko ang paggamit ng kaniyang pagkalalaki. Nakita ko pa ang mga laway na galing sa bibig ko na tumulo na sa kaniyang burat pababa sa kaniyang bayag.

“Ayos ba? Okay ka lang ba?” Tanong ko.

Nakahimlay na kasi ang buong niyang katawan sa aking sofa at parang nanghihina. 

Napangiti naman ako sa masarap na putaheng nasa harap ko. Sayang-saya ako na makita siya sa ganiyang posisyon.

Inangat naman niya ang kaniyang ulo at tinanaw ako.

“Inubos mo lakas ko.” Sagot nito sa akin.

Napahalakhak naman ako at napakapit sa kaniyang legs para kumuha ng suporta.

“Tanginang ’yan, wala na akong pwersa sa binti ko.”

Nanatili akong natatawa. “Babalik din iyan mamaya. Pahinga mo lang saglit.

Nagkatitigan kaming dalawa.

I’m so fucking glad I’m his first.

Kung iyong pagkuha ko rin ng unang putok ni Nathan ay ikinatuwa ko na, ito naman kay Lance ay labis-labis na kasiyahan!

I’m so satisfied… I hope he also feels the same.

.

.

.

A/N:

I was supposed to finish this last night pero nag-update si Ate J ng wakas ng ‘To Get Over You’! Hindi ko na napigilan ang sarili ko na basahin ang pinaka-last chapter ng Montefalco Series :( It was fun while it lasted. I’ll miss that family so much! (Pa-rant lang to my fellow JSL readers) LOL.

I hope you liked this chapter! Have a nice week ahead!

Sincerely Yours,

CintoSan

Twelve

D-Day

Pio Rosales

After what happened between me and Lance, napansin kong mas naging open siya sa akin at mas naging komportable siyang kasama ako.

Sunday na ngayon at kaninang lunch ay kasama ko sina Lance at Nathan dito sa aking apartment. Nag-stay sila hanggang hapon at nag-bonding kaming tatlo. Mabuti naman at mas nagiging close na kami sa isa’t isa kahit na tatlong araw pa lamang kaming magkakakilala.

And… yes, alam na rin ni Nathan yung nangyaring kababalaghan sa aming dalawa ni Lance kahapon.

Inamin nila kanina habang naguusap-usap kaming tatlo na inamin nila sa isa’t isa yung mga nagyari sa aming tatlo.

Sa totoo lang, I did not anticipate this at all. They look like the type of person to keep a secret. Pero mukhang mas malakas ang tiwala at kumpyansa nila sa bawat isa na hindi mo ito basta-basta matitibag. It’s impressive to think they’re comfortable enough with each other to share very personal things about themselves.

Ito raw talaga ang nakasanayan nila mula pagkabata at ito raw talaga ang pangako nila sa isa’t isa kaya hindi nila magagawang mag-sinungaling sa isa’t isa. They value honesty at brotherhood daw pero gustong mag-share sa isang tao?

Hindi ko kasi ine-expect na ganiyan kalakas yung bond nung dalawa kaya wala silang tinatagong sikreto sa isa’t isa. Nalaman ko rin na inamin rin pala ni Nathan kinaumagahan yung nangyari sa aming dalawa kay Lance, then Lance did the same. They are brothers, not by blood, but by experiences and history together.

Their parents did a great job guiding them growing up… malibog nga lang.

Kanina kasi habang tumatambay sila dito ay nag-request silang magpa-bj sa akin at kahit handjob na lang daw para hindi na ako mahirapan. Kaso dahil sa hindi ko inaasahang sine-share nila sa isa’t isa yung mga nagyari sa aming tatlo ay hindi ko sila pinag-bigyan kaya wala silang choice kundi palambutin yung mga ari nila at tiisin ang sakit sa puson.

Mabuti naman at hindi sila mapilit. Kaya nang sabihin ko na ayaw ko at wala ako sa mood sa ganoong bagay dahil nga sa nalaman ko ay hindi naman nila ako pinuwersa na gawin ang bagay na iyon.

And they respected my decision. Hindi sila nagpumilit o nang-guilt trip para lang mapa-payag ako.

Ang maganda pa, after kong i-turn down yung offer nila ay hindi sila nag-tampo o nag-tanim ng galit sa akin at nag-move on na kaagad after nung pag decline ko. They weren’t even uncomfortable nor felt awkward after getting turned down.

We just spent our time talking and talking.

Hindi ko rin ine-expect na ganito rin pala ka-daldal si Lance kapag naging malapit na kayo sa isa’t isa. Nathan was just super chill and really want to just hang out… depende na lang kapag inaabutan.

Alas-sinko na nang hapon kaya nag-plano na akong magluto ng dinner ko.

Gusto ko kasing mag early dinner para maaga akong makatulog.

Nagluluto ako ngayon ng pork chop nang makakuha ako ng mensahe.

‘Good evening, students! We will be meeting tomorrow at 7am for our subject orientation. Thank you!’

So the war has finally begun, huh?

This will be my first time attending class as a college student. Damn, mas nagsi-sink in na sa akin na nasa kolehiyo na nga ako ngayon. I still vividly remember my graduation in high school happening yesterday, tapos may college instructor na kaagad ako ngayon na nagme-message sa akin na bukas na ang kaniyang klase.

Sa mga nakaraang araw kasi ay medyo nahihirapan pa akong i-asborb na magsisimula na ang ang college journey ko.

Halos hindi ma-process ng utak ko na ito na ang magiging simula ng aking buhay patungo sa aking magiging profession in the future. Isa na ito sa mga stepping stones ko para makamit ang pangarap ko.

Iwinakas ko na ang pag-iisip tungkol sa magiging college life ko dahil mago-ovethink lamang ako lalo.

Ipinag-patuloy ko na lamang ang pagluluto sa pork chop.

Dalawang piraso lamang ang niluluto ko ngayon. Binabad ko lang iyon sa toyo na may kaonting suka, sibuyas, bawang, asukal, at paminta para ma-marinate. Iniwan ko lang iyon na nakababad nang dalawang oras bago ko ito lutuin.

Habang hinihintay ko na lamang na maging luto na yung mga pork chop ay naka-receive ulit ako ng announcement sa isang group chat sa messenger.

‘Please prepare 1/8 index card and a yellow pad. Expect a pre-test after the class. I’ll meet you tomorrow 6pm.’

I almost rolled my eyes when another message from another instructor in another group chat popped up on my phone screen.

Wala man lang bang class orientation para sa subject na ito? Mula dito sa apartment ay naaamoy ko na kaagad kung anong klase instructor ang instructor na ito.

Noon ay naririnig ko lang ang mga ganitong bagay galing sa mga college students noon, tapos ngayon, ako na mismo ang nakakaranas. Noon hanggang shared post sa facebook ko lamang ito nakikita, ngayon sa mismong group chat sa messenger ko na mismo nakikita.

At ito na ba yung kinatatakutan sa college na collection of index cards ng mga professors or instructors?

Natatandaan ko pa kung paano mag-kwento yung ate ko tungkol sa pa-index card ng mga professors nila during recitations and oral exams. Dagdag pa niya na halos mamasa na ang kaniyang palad sa tuwing hawak-hawak ng kanilang prof yung mga index cards nila.

Prepared naman ako kahit papaano kaya kaonting kaba na lang ang nararamdaman ko. Mas nawo-worry pa ako sa mga magiging kaklase ko kesa sa magiging intstructors namin.

“Nakapag-handa ka na ba para bukas?” Tanong ni mama sa telepono.

Kumakain na ako ngayon nang mapagplanuhan kong tumawag sa bahay na sinagot naman ni mama.

“Tapos na po. Need ko na lang ilagay mga gamit ko sa bag.”

Nakita ko namang lahat na sila ay nasa hapag, pwera sa kuya ko na kasalukuyang nasa trabaho. Nakalapag kasi ang cellphone ni mama sa dulo ng lamesa kaya kita ko silang tatlo.

“Huwag mong kakalimutan ang susi sa apartment.”

“Opo.”

Hindi pa nga ako tapos ngumuya ay heto na kaagad ang sunod-sunod na paalala ni mama.

“Yung ID mo ’wag mo ring kakalimutan kasi baka hindi ka papasukin ng guard.”

“Ngayong gabi ka na rin mag-plantsa ng uniform mo para hindi na sagabal bukas.”

“Yung e-fan mo i-charge mo na para hindi ka mag-inarte sa byahe.”

“Yung pera mo ’wag mong ilagay sa isang pitaka lang. Mag-lagay ka rin sa bag at mag-ipit ka sa medyas mo.”

“Yung ice cube maker mo na ilalagay sa water bottle mo ipasok mo na sa freezer.”

At napakarami pa niyang pinaalala sa akin.

Hindi na nga ako nakapag-salita pa sa buong oras ng pag-uusap namin. Natapos kaming kumain nang si mama ang may napakaraming nasabi kesa sa nakaing pagkain. Mas marami pa yung mga salitang inilabas niya kesa sa mga pagkain na ipinasok sa tiyan.

Mother is mothering, ika nga.

Hindi ko nga naka-usap man lang si ate sa call dahil hindi siya maka-singit sa mga sunod-sunod na paalala ni mama. Si papa halos puro pagsang-ayon lang ang ginawa para kay mama dahil naubusan na rin ata siya ng ipapaalala sa akin dahil nilahat na ni mama.

Kung gagawa siguro ako ng mga listahan na ibinigay ni mama sa akin, mapupuno ko sigurado ang isang buong yellow pad.

Anyway, after kong kumain at matapos ang tawagan namin ng pamilya ay hinugasan ko na ang aking mga pinagkainan at dumiretso sa aking kwarto.

Plano kong ayusin at i-double check ang aking mga gamit nadadalhin bukas. Baka kasi ma-jinx ni mama yung mga bilin at utos niya sa akin kaya mabuti na ang sigurado para hindi ako maghanap bukas kapag nasa school na.

Ang bag na gamit ko pala ay ang Keepall Bandoulière 45 in black. Binili kasi ito sa akin ni mama nung eighteenth birthday ko as a gift. Hindi naman kami masyadong mahilig sa mga branded na bagay lalo na doon sa mga kilala pero, once in a while, bumibili kami bilang regalo sa isa’t isa.

Isang malaking notebook, yello pad, dalawang black pen, mechanical pencil, isang blue at red na pen, e-fan, ipad, pabango, tissue, at makeup for re-touch lang ang dala ko at maging ang enrollment form ay dala ko rin pala kasi pinapadala ito sa amin ng aming instructor, for some reason.

Ready na ba ako?

We’ll soon find out, I guess.

.

.

*

.

.

As early as five in the morning ay nagising na ako.

Seven kasi ang start ng klase namin at mabuti nang maaga akong pumunta ng school para may time pa akong mag-hanap ng magiging room namin.

Naligo na ako ng malamig na tumig para pampagising then ginawa na rin sa banyo ang aking skincare routine after maligo. Siguro ay twenty minutes lang ako naligo at ten minutes for my skincare routine.

Paglabas ng banyo ay dumiretso na kaagad ako sa harap ng aking vanity table para maglagay ng makeup.

I always prefer light and yung mga makeup na parang wala ka lang suot. Simpleng foundation na powder lang sa ilalim ng mga mata at sa noo, light blush, and yung vaseline lip care na rosy lips lang ang nilalagay ko.

This is my everyday go-to-school makeup look. Literal na mukhang wala lang akong suot na makeup at sobrang natural looking.

After kong mag makeup, na siguro ay inabot lang ako ng limang minuto, ay kinuha ko na yung naka-hanger kong uniform. 

Our uniform is the typical white uniform of every health sciences department na mayroong logo ng school namin sa upper left.

I examined myself in the mirror.

Damn… I look good! 

Thanks to my mother’s genes, I guess. Totoo nga na ako yung lalaking version ni mama. Kuya and ate got my father’s look na chinito at may pagka-stern look. Ang mga mata kasi namin ni mama ay almond shaped and sabi nila ay mayroon kaming parang-inosenteng mukha.

I looked at myself in the mirror. I need to motivate myself this semester and the coming semesters. 

I always thought na wearing this uniform will make me look basic as heck, but damn do I look good in this! I need to gas up myself since hindi ko talaga sinubukang tignan ang sarili ko nang sinusukat ko ito noon.

Once nasiguro ko nang lahat ng kailangan ko ay dala-dala ko na, ay nagpasya na akong umalis papuntang school.

‘Let’s go!’

It’s kind of exciting to know na ito ang kauna-unahang beses na papasok ako ng paaralan as a college student.

“Good luck on your first day in college, ’lil bro!”

“G luck sa’yo, Pi!”

I was on my wait out nang tumawag ang ate ko.

Naka-video call kami ngayon at gumising daw si ate nang maaga para maabutan niya si kuya bago pumasok sa kaniyang trabaho at bago ako pumasok sa klase.

“Thank you, Kuya, Ate!”

Nakita ko namang nakasuot na ng uniporme si kuya at nakapam-bahay pa si ate at halatang bagong gising.

I don’t see mama in the call pero mayroon akong naririnig na nagluluto sa background at base pa lamang sa tunog ay alam kong nagluluto si mama ng sinangag. I would assume na magluluto rin siya ng itlog at hotdog para sa breakfast nila.

“Huwag mong kalilimutan yung mga paalala ni mama kagabi, ha?” Paalala naman ni ate.

Napasiring naman ako. “Oo na, kumpleto na lahat ng mga kailangan kong dalhin.”

Napatawa naman si kuya. “Oh, sige na at baka ma-late ka pa.”

Binati ko na muna si mama bago namin ibaba ang tawag. Hindi ko na nahanap pa si papa dahil naka-alis na raw.  Maaga kasi palaging napasok si papa sa kaniyang trabaho pero dahil we own our own business kaya he can go home whenever he wants.

Paglabas ko ng apartment ay naririnig ko ang pag-asikaso ng mga tao sa kabilang kwarto. Mukhang nag-aayos na rin sina Nathan at Lance para sa klase nila ngayong araw. At kanina ko pa narinig na nakalabas sina Lander kasama ang kaniyang bantay dahil narinig ko ang mga boses nila habang nagme-makeup ako.

Maaga raw talaga kasi ang start sa school ni Lanlan kaya before seven ay paalis na sila. 

Nag-abang na ako ng tricycle papuntang kanto.

Dahil ngayon ang start ng mga klase kaya hindi rin ako nahirapan at natagalan sa pag-hintay sa tricycle dahil hindi pa nagda-dalawang minuto ay mayroon na kaagad dumaan kaya sumakay na ako doon papuntang kanto.

Sampung piso ang bayad mula sa loob ng aming street hanggang sa may kanto kung saan maghihintay ka ng jeep papuntang school namin. Ang bayad naman sa jeep ay fifteen pero dahil may student discount kaya eleven na lamang ang pamasahe ko. 

Inabot lamang ng limang minuto ang tricycle para maabot ang kanto kaya nagbayad na ako ng pamasahe at dumiretso na sa may waiting shed kung saan naabutan ko rin ang ibang mga estudyante na ka-same school ko at ang iba naman ay taga-ibang university. Pamilyar rin ako sa tatlong estudyante sa suot nilang uniform na galing sa iba’t ibang university.

Hindi ako nakasakay sa unang jeep dahil puno na pero yung ibang kasama kong naghihintay ay kumasya pa kaya nag-hintay ulit ako.

Mabuti na lamang at maraming jeep ditong dumadaan. Nasa highway kasi ito at katabi lang ng highway ay yung papasok sa aming street.

“Para po,” para ko nang nasa tapat na ako ng paaralan.

Mag-isa lang akong bumaba dahil saktong mag-isa lang akong sumakay na taga-rito at yung ibang mga kasabay ko ay papuntang ibang school.

Naging smooth naman ang pag-pasok ko sa school. Last time kasi ay nakita ko kung gaano kasikip dito sa student’s lane nung enrollment period. Kailangan mo kasing i-scan yung ID mo para makapasok. Eh, last time ay enrollment period kaya lahat ay maagang pumunta, unlike ngayon na mayroon nang kaniya-kaniyang schedule. 

‘Hmm, sabi sa schedule ko ay sa Mathias building ang una kong subject.’

Sa pagkakaalam ko ay isa ang Mathias building sa mga lumang building ng school namin kaya medyo nahirapan akong hanapin iyon dahil hindi katuland ng mga bago or hindi kalumaang building ay wala itong sign.

“Doon sa may left ang Mathias building sa may katabi lang ng open gymnasium. ’Yong lumang building na sementado at walang pintura.” Turo sa akin ng isang student assistant na pinag-tanungan ko.

“Sige po.”

“Basta kapag nakita mo na yung gymnasium at nakita yung mga nagte-training na mga basketball varsity players, makikita mo na rin yung Mathias building sa left side ’non.”

“Noted, thank you po ulit!”

Mayroon kasing mga student assistant na naka-assign sa helper desk para tulungan ang mga newly enrolled students ng school. Usually ay makikita mo sila halos everywhere.

You can ask them about your room’s location kung saang building iyon at kung simpleng hindi mo naiintindihan yung schedule mo ay pwede kang magpa-tulong sa kanila.

Dahil malaking building ang gymnasium kaya hindi na ako nahirapan pang hanapin ang building ng assigned room sa first subject namin. Agad ko namang nakita yung lumang building ng Mathias building. Parang iyon na lamang ang natitirang building na hindi pa nare-renovate.

Sa may second floor lang naman ang room namin at mayroon pa akong thirty minutes.

‘Nasaan nga yung CR dito?’ Isip ko.

Habang hinahanap yung banyo sa area na ito ay rinig ko ang mga spikes ng sapatos ng mga basketball varsities na nagte-training ngayon. Maging yung pag-dribble nila ng bola ay rinig na rinig sa labas ng gymnasium.

Sa medyo dulo ng labas ng gymnasium ay nahanap ko na yung banyo.

’Tagong-tago naman ang banyo na ‘to.’

“Fuck, ’wag kang maingay.”

Oh, here we go.

Hindi pa ako nakakapasok sa CR ay may naririnig na kaagad akong impit at pigil na mga ungol.

Medyo may kalakihan ang CR pero halatang luma na rin ito at hindi rin naaayos pa. Yung CR para sa mga babae ay nasa unahan pa at nadaanan ko kanina kaya ang CR na ito na panglalake ay talagang medyo tago na.

“Ugh— tangina mong bakla ka.”

Nang makapasok ay napansin kong ang pinaka-dulong cubicle lang ang nakasarado ang pinto at nakikita ko rin ang anino sa ilalim ng pinto.

“Kung wala lang akong utang sa’yo, hindi mo matitikman ’tong burat ko— Urgh! Haaa—”

May ideya na ako kung ano ang ginagawa nila sa loob ng cubicle na ito.

Rinig na rinig ko kung paano higupin kung sino man ang burat ng lalaki. Rinig ko rin kung gaano kalaway ang pag-chupa nito sa lalake dahil sa tunog na nililikha nito.

Nag lakad naman ako papalapit sa katabing cubicle nang dahan-dahan.

Pumasok ako nang tahimik at pigil  ang hininga papasok sa katabing cubicle. Mas malinaw na ngayon sa dalawa kong tenga kung paano maingay na chupaan na nangyayari sa kabilang cubicle.

“Hngg— lamunin mo lahat na tangina ka— ugh!”

My curiosity is eating me up deep inside.

Alam kong maaari ko itong ikapahamak pero my insides are telling me to get a good look of the top. Base pa lamang kasi sa boses at mga pag-ungol nito ay alam kong may itsura ito. 

Itinapak ko ang aking mga paa sa toilet bowl nang sinisiguro na hindi lilikha ng kahit ano mang ingay ang aking mga sapatos. Hindi naman ako pinagpapawisan at hindi rin naman mainit masyado dito sa loob ng CR pero parang pawis na pawis ako dahil sa kaba.

Hindi ko nga rin alam kung saan ako kumukuha ng lakas ng loob na gawin ito.

“Fuuck! Malapit na ako— gago!”

Inilapat ko ang aking mga kamay sa may pader na pumapagitna sa cubicle ko at cubicle ng may nangyayaring kababalaghan para kumuha ng suporta.

SLURP

Dahan-dahan akong dumungaw, sinisiguradong hindi ako mapapansin.

GWARK

And there it is.

Nakita ko ang isang nakatayong mangkad na lalaki habang may isa pang maputing lalaki na nakaluhod sa harapan nito at subo-subo ang kaniyang malaking kargada.

Gwapo nga.

He’s tan with black na clean-cut hair. He got those sharp eyes at ang kaniyang makapal na kilay ay mayroon ring isang slit. 

Ang kaniyang jersey shorts ay nakababa hanggang tuhod kasama na rin ang kaniyang itim na boxers. He’s also topless. Ang kaniyang jersey na sando ay naka-sablay sa kaniyang kaliwang balikat, exposing his well-toned body. 

“Ughhh- lunukin mo lahat— fuuuuck!”

Inihakblot nung lalaki ang ulo nung chumuchupa sa kaniya at idiniin pa lalo ang kaniyang ulo para mas malamon nito nang mas malalim ang kaniyang burat. Dahil sa bigla, napakapit naman yung lalaki sa pwet ng lalaki at hinahampas na ito para mag-reklamo na huwag idiin ang kaniyang ulo sa burat nito.

“Hnggg- tangina mooo!”

Napatingala ang lalaki habang nakabuka ang bunganga habang patuloy lamang ito sa pag-punla ng kaniyang dagta sa lalamunan nung isang lalaki.

Damn. He looks hot orgasming.

Sa hindi inaasahang pagkakataon, nagmulat ng mga mata yung lalaking nilalabasan.

‘Oh shit!’

WE just made eye contact.

“What the—”

Hindi ko na inalam pa yung sunod na naging reaction nung lalake nang mag-tama ang aming mga mata dahil kumaripas na ako ng takbo.

My heart is about to jump out of my chest right now. 

Why does this have to happen again? Me, getting caught by someone doing sexual activities by others.

Fuck. Fuck. Fuck.

Hindi ko alam kung paano ko iyon nagawa pero hindi pa nga isang segundo ay agad na akong nakalabas sa cubicle. 

Halos lumipad na nga ako para lang makababa sa toilet bowl na inaapakan ko at baka nga nasira ko na rin yung pinto ng cubicle dahil sa lakas ng pagkaka-bukas ko rito paa lang agad akong makalabas doon.

Nang papalabas na ako mismo sa pinto ng CR ay bigla akong may nakabangga.

“Shit!”

“Oh my—!”

Dahil sa pagkakabangga ko sa isang lalaki, na hindi ko alam kung isang tao ba talaga ito o isang poste dahil sa lakas nito, ay napa-upo ako sa sahig.

“Ouch!” Daing ko habang dinadama ang pagkakabagsak ko sa sahig.

Fuck! Ba’t ngayon pa?! I’m wearing a white uniform!

Napaka-wrong timing naman ng lalaking ito.

“Holy— I’m so sorry. Here, let me help you.”

Naglahad ng kamay sa akin yung lalaki. Hindi ko pa ito naaaninag dahil dinadama ko pa ang pagkakabagsak ko sa sahig.

Tinanggap ko naman ang kamay nito at tinulungan naman ako nitong makatayo.

Nang hindi pa rin tinitignan yung lalaki, sinimulan kong pagpagin ang puwetan ng aking pantalon.

“I’m really sorry about that. My name is Sydrick, you can just call me Syd.”

Sa wakas ay nakakuha na rin ako ng lakas na titigan ang mukha nung lalaki.

Uhm— ba’t biglang nawala yung galit ko?

He’s wearing his jersey at mukhang kagagaling lang nito sa training dahil sa mga butil ng pawis na tumutulo sa noo at leeg nito. He also got a towel on his shoulders na ginagamit niyang pamunas sa kaniyang pawis.

He looks like an angel who fell down from above.

Maputi, matangkad, at muscular. Siya yung mga tipo ng mga rich-kid na makikita mo sa isang typical na famous university na very sporty at batak sa gym. 

Napa-lunok naman ako ng laway.

“A-ahh, i-it’s okay.”

Napansin ko naman na nakalapit na yung mga team mates niya sa amin.

“What do we have here, Syd?” Tanong sa kaniya ng kaniyang ka-team mates.

Tuluyan na silang nakalapit sa aming pwesto.

They are all very tall at pawisan. 

“Oh, I accidentally bumped into him— uhm, can I get your name? If you don’t mind.”

I don’t know why pero hindi ako makatingin nang diretso sa kaniya. 

His gaze is too much for me to handle.

“P-pio.”

“Yeah, I’m sorry about that, Pio.”

Nakita ko naman ang pag-bungisngis ng kaniyang mga ka-team mates. Nakita ko pang nakipag-apir-an ang iba sa kanila sa isa’t isa.

“Right, accidentally.”

“Hahaha, how unfortunate, right, Constancia?”

Napakagat ng labi naman yung Syd para pigilan ang kaniyang mga ngiti, which makes him more good-looking.

“Guys, don’t push it.”

Hindi ko na alam kung ano ang mga nangyayari at kung ano ang mga pinag-uusapan nila pero nanatili akong nakatayo sa aking pwesto. Hindi ko kasi alam kung paano ako makakadaan at masisisngit ang petite kong katawan sa naglalakihan nilang mga katawan.

“Uhm, I’m sorry, but I have to go.”

Ngumiti naman sa akin yung Syd.

“Ah- yeah, sure. Go ahead.”

Nakayuko akong dumaan sa pagitan nila.

Nakita ko pa kung paano tapikin ng kaniyang mga ka-team mates ang balikat at likod ni Syd na tila ba pinupuri nila ito dahil sa isang bagay.

“What do we expect from our twink-expert?” Rinig ko pang sabi ng isang ka-team mate niya habang papalayo ako.

“Shut it,” rinig ko naman sagot ni Syd.

I started focusing on my situation now.

Too much things happened in such a short amount of time. 

I’m over-stimulated.

Thirteen

Locker

Pio Rosales

My first day of class was okay.

I didn’t expect it to be so… normal.

Noong junior high school, I only had two friends. Pero during my senior year of high school, both of them transferred to another school kaya naiwan akong mag-isa. I wouldn’t call myself a loner since I also get along with most of my classmates. Hindi ko na sinubukan pang maki-belong sa other circles kasi they are already well-bonded at ayaw ko rin naman talaga.

I rarely talk to them now, but we still catch up with each other from time to time. Hindi lang talaga namin hilig mag-message online.

We call it low-maintenance friendship. 

Hindi kami yung tipo na araw-araw magkausap, madalas yung meet-ups, o kaya mahilig mag post or update on social media. Pero once na magkita-kita kami, na nangyayari once in a blue moon, ay siguradong puno iyon ng kwentuhan, kumustahan, at tawanan. They really are my sisters from another womb.

So far, based on my first day, college felt like my senior year of high school. This time, it’s not just me who is by myself. I only saw a few who have made friends in the class and most of them are duos or trios.

“Thank you, Pio. Sa susunod ulit!” Pasalamat sa akin ni Nathan nang palabas na siya ng apartment ko.

Ah, oo nga pala.

Nathan spent his dinner time with me kasi may appointment daw kasi si Lance sa doctor nito sa mata kaya hindi daw ito makakasabay sa kaniya ngayong dinner.

And… of course, after ng dinner ay dapat may dessert. Nagpa-chupa na naman sa akin ang malibog na mokong na ’yon. Humirit pa nga na titirahin daw ako after ng chupaan na nangyari, kaso masyado na akong napagod sa first day of classes kaya sabi ko next time na lamang dahil magpapahinga na ako.

“Sira ka talaga, bye!” Sagot ko naman sa kaniya bago tuluyang isarado ang pintuan ng aking apartment na siyang ngisi lamang ang isinagot sa akin.

So far, they have been great neighbors to me. Even though I’m gay, they still treat me with respect and value my boundaries. 

Lance and Nathan are such a treat to be with. Masaya silang ka-bonding dahil bukod sa tawanan ay mayroon rin kaming mga vulnerable moments kung saan mas nabubuo ang pagkakaibigan naming tatlo… at syempre, yung mga tikiman.

.

.

.

.

.

I am now in our scheduled room waiting for our instructor to come at nakaupo sa unahang row pero nasa pinaka-gilid. Katabi ko lang mismo ang aircon, na paboritong kong pwesto, kaya palagi akong may dalang jacket.

It’s already 3:00pm and our subject is inorganic chemistry. 

Before enrolling, I heard from a person I know, who’s from a different department, that students who took STEM and had general chemistry subject are not required to take inorganic chemistry anymore. Pero nung nag-tanong na ako sa registrar, hindi daw iyon pwede dahil kasama daw iyon sa requirements kahit STEM student ka.

Don’t get me wrong, ha? I don’t personally enjoy chemistry, pero isa ito sa mga subjects na nage-excell ako. Kumbaga, hindi na mahirap sa akin intindihin yung basics and faoundation of chemistry kaya madali kong ma-pick up ang mga lessons.

Maybe because of the chemistry teachers back in senior high school? I may not prefer their attitudes, pero magagaling talaga silang manunuro. Medyo ma-personal nga lang.

I was entertained by my brain so much that I didn’t even noticed that the door of the room opened at nakapasok na yung instructor namin.

“Good afternoon, class.”

I almost jerked up when my eyes made a direct eye contact with our instructor. 

My throat went dry.

“Good afternoon, sir.”

That is the professor I caught fucking his students on the rooftop of this building.

Nakita ko kung paano pumorma ang ngisi sa kaniyang mga labi nang makita ako. I can see and almost feel the amusement he felt after seeing me.

This is the moment I am not looking forward to. Ito ang pinaka-huling bagay na gusto kong mangyari ngayong first week of classes. Pero mukhang hindi ko naman pwedeng iwasan siya o kaya imposibleng maiwasan ko ang isang ’to.

“I am Isaiah Park, your inorganic chemistry instructor. Nice to meet you all and you can call me Sir Park.” Pakilala nito habang may matamis ang inosenteng ngiti sa labi.

Narinig ko naman ang ilang hiyawan ng iba kong mga kaklase. 

He is good-looking. Pero dahil nakilala kong una ang pagkatao niya kaysa sa pangalan niya kaya halang na talaga siya sa paningin ko. Hindi na papasok pa kailanman sa utak ko na pumatol sa kaniya.

Siguro kung hindi ko na-diskubre yung sikreto niya, siguradong isa na rin ako sa mga kinilig sa pakilala niya ngayon.

Nilibot ko naman ang paningin ko at tiningnan yung mga kaklaseng kong tinamaan sa timang na ’to.

Mukhang daragdag na naman ang koleksyon mo, sir, ah?

“Since it’s our first meeting, let’s just have a basic self-introduction, then I will give you your syllabus at the end of our self introduction.”

Mukha namang propensyunal siya sa kilos niya o magaling siyang mag-panggap na isang professional sa harap ng kaniyang klase dahil sa pagka-seryoso ng kaniyang boses at tono at sa kaniyang body mannerisms.

Hindi mo talaga mapagkakamalan na may kalokohan at kabastusan itong ginagawa dito mismo sa loob ng campus.

He did act professional the entire time… pero may mga time na mapupunta sa gawi ko ang kaniyang tingin tapos bibigyan niya ako ng malokong ngisi.

“My name is Aspio Rosales. It’s nice to meet you all.” Maikli kong pakilala na ginaya ko lamang sa mga naunang nagpakilala.

Nakita ko na naman ang malokong ngisi ni sir Park nang matapos akong magpakilala.

“Okay, nice to meet you, Mr. Rosales.”

Huminto pa nang ilang segundo sa akin ang kaniyang tingin bago sumunod na nagpakilala ang aking kasunod na kaklase.

“Next.”

The self introduction part ended smoothly. Walang nangyaring commercials o biruan o kaya mga follow-up questions from our instructor kaya madali lang rin namang natapos yung pagpapakilala ng buong klase.

Siguro ay inabot lang ng ten to fifteen minutes nang matapos magpakilala kaming buong klase.

“Again, nice to meet you all and I hope you’ll enjoy your stay here.”

May kung anong kinalikot siya sa kaniyang nakabukas na laptop na naka-connect sa projector.

“Any questions, so far?”

Inilibot naman niya ang kaniyang paningin sa kabuoan ng room kung mayroon bang estudyante ang may gustong mag-tanong.

Nang walang tumaas ng kanilang kamay para magtanong ay agad naman  niya itong isinawalang bahala at ipinagpatuloy ang kaniyang klase.

“Let’s me share my screen to show you your course outline and start with what we’re going to explore in this subject for this semester.”

At ganoon nga ang kaniyang ginawa. Ibinahagi niya ang screen ng kaniyang laptop na naka-connect sa projector. The lights in front were dimmed a little pero sapat naman iyon para hindi humadlang sa pagsusulat ko.

Wala namang kababalaghang nangyari.

He kept his professionalism and composure in front of the class kaya hindi ko rin siya ma-bash sa pagtuturo niya dahil magaling siyang mag-salita. He has a full grasp of what he’s talking about and you know he’s very much fluent with his profession.

May mga times lang talaga na hindi ako nagiging komportable dahil panay ang tapon niya ng tingin sa gawi ko.

Hindi ko alam kung sadya niya talagang tapunan ako ng tingin o coincident lang talaga na napupunta sa gawi ko ang kaniyang paningin?

I mean, kung nadakip ako ng estudyante ko na kumakantot ng kapwa niya estudyante ay talagang sisiguraduhin kong hindi sisingaw ang bibig nito. Kaya hindi ako ma-kampante dahil hanggang ngayon ay wala pa itong ginagawa para ikompronta ako tungkol sa nakita ko.

Na para bang hindi man lang siya worried na may nakadakip sa kaniyang sikreto.

“I will be sending the soft copy of our course outline in our group chat.”

May mga students kasi na nagtatanong if isusulat na ba nila yung course outline ngayon mismo or kung pwedeng kunin yung ppt para sa bahay na lamang mag-sulat.

“Mr. Rosales?”

Halos maubo ako nang tawagin ako ng gagong prof.

“Y-yes, sir?”

Napa-ngisi naman ito sa naging reaksyon ko. Tila natuwa pa ito na makitang na-caught off guard niya ako.

“Would you mind creating our group chat?”

Umiling ako. “No, S-sir.”

He smiled at me palyfully. “Okay, thank you. I will be emailing you my facebook account and your block mates’ accounts as well so you can add us in the group chat.”

Tumango ako. “Noted, Sir.”

Ngumisi pa ito sa akin  nang palihim bago ibaling ang paningin sa kabuoan ng klase.

Napa-buntong hininga na lamang ako.

Mukhang sinusukat talaga ng lalakeng ito ang pasensya ko.

He’s not doing anything, but he’s doing too much.

“Goodbye, class. See you next meeting.”

Nakahinga ako nang maluwag nang lumabas na siya sa classroom. 

For some reason, his presence annoy the shit out of me. Wala pa siyang ginagawa ay iritang-irita na ako. 

Kung hindi ko lang talaga nalaman yung mabahong sikreto niya, baka first day pa lang ay isa na ako sa mga naging biktima niya. 

Kung ide-describe ko ang kaniyang appearance, iisipin ng mga tao na parang isang k-pop idol ang dine-describe ko.

He’s over six feet tall, fair skin, chinito, perfect white teeth, sexy smile, and a lean to muscular body.

See? He looks like the typical k-pop jock idol who does side acting.

Everyone would fall for him, especially those who don’t know his secrets. Kung ganitong professor ang makikilala mo sa first day mo sa college, ay talaga gaganahan kang pumasok at makinig sa kaniya.

Pero after discovering his stinky secret? Hell no!

.

.

.

.

.

“Are you okay?”

Bigla akong nabalik sa realidad nang may isang lalake ang tumapik sa balikat ko at sinabayan ako sa paglalakad.

Nang lingunin ko ito ay agad ko naman itong nakilala.

Siya yung lalake na nakabangga ko palabas ng CR kahapon nang tumakbo ako palabas ng banyo nang may makita akong nagkakantunan sa isa sa mga cubicles.

“Huh?”

Naglalakad kasi ako palabas at nasa school grounds na ako sa may malapit na parte ng gymnasium, na isang medyo tagong lugar.

“Sorry for disturbing your thoughts. You’re the guy kahapon, right?”

We stopped walking and I just realized how he’s towering over me. Suot pa nito ang kaniyang basketball uniform at ang kaniyang buhok ay parang katutuyo lamang sa pawis.

“Uhm, yeah? Can I help you?”

“Ah, yes. My name is Sydrick Constancia, by the way. Hindi ko na nakuha yung chance na makapag-pakilala sa’yo kahapon.”

Inabot ko naman ang kaniyang kamay na inilahad niya sa akin. Naramdaman ko naman kung gaano kalaki at gaspang ang kaniyang kamay nang dahil siguro sa paglalaro ng basketball.

Medyo sumasakit na ang leeg ko dahil sa pagtingala sa kaniyang mukha.

He’s got that innocent type of a look.

Maputi, well defined face structure, well-built body, broad shoulders, makapal na kilay, long eyelashes, almond-shaped eyes, light brown eyes na mas nagiging lighter dahil sa araw, his natural blush-y cheeks because of the heat, and his perfectly bow-shaped pinkish lips.

“Can I kiss you?”

Fuck—

I was too late to realize that I accidentally blurted out my thoughts.

“Uhm, hahaha.” Natawa siya sa pagka-bigla. 

And I just fvcking froze in front of him.

Kung mayroon mang engkanto o maligno na willing akong kunin ngayon din, please gawin niyo na. 

Ito yung mga part ng buhay ko na talagang hinihiling ko na sana totoo ang mga super powers. Dahil gustong-gusto kong matuto kung paano mambura ng isipan ng isang tao.

I have done so many embarrassing things in the past that kept me cringing every time it crosses my mind. Alam niyo yung feeling na parang manggigigil ka na lang sa sarili mo kung bakit mo ginawa ang bagay na iyon?

Yung mga tipo na moments na mas nauunang gumalaw ang katawan mo bago ka makapg-isip ng tama? Call it impulsive thoughts or what, it still brings me so much shame when I’m the one experiencing it first hand.

Someone send me into coma or something now! And when I say now, I meant ngayon din mismo!

Ngayon pa lang ay alam ko nang isa na naman ito sa mga bagay na pagsisisihan ko… or will I?

Napapikit na lamang ako sa kahihiyan.

Nilakasan ko ang loob ko at muli siyang hinarap. 

He’s still so smiley and giggling… which make him look so fucking adorable and hot at the same time!

“Sorr—”

“Wanna make out?” He asked with a cheeky grin on his face.

He looks so fucking tempting right now.

Lalo na’t naka-engkwentro pa lamang ako ng sama ng loob kanina kaya sobrang lakas ng hila ng lalaki na ito sa akin.

I just met him… but fuck it!

“Know a place?” Tanong ko pabalik, getting the confidence I lost earlier.

He didn’t even replied and just grabbed my hand to drag me somewhere.

Hindi naman mahigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko pero sapat na iyon para maramdaman ko kung gaano siya ka-enthusiastic sa mga susunod na mangyayari sa pagitan naming dalawa.

Dahil papalubog na ang araw at masyado akong nadi-distract sa pag-hila niya sa akin kaya medyo lumilipad ang utak ko kung saan-saan.

Ang alam ko lang ay nilampasan namin yung gymnasium kung saan kasalukuyang patuloy na nangyayari ang training o practice ng kanilang team. Rinig ko pa kasi yung mga spikes ng mga sapatos nila at yung pag-bounce ng bola sa sahig ng gymnasium.

Nang madaanan namin ang gymnasium ay agad tumambad sa akin ang isang isang floor na building na medyo may kalakihan.

He’s taking me to their locker room.

“P-pwede ba tayo dito?” Biglang kabado kong tanong.

Nilingon naman niya ako at nginitian ako.

“Of course, I’m a varsity here.”

“What I meant is kung baka may makakita sa atin dito? What if biglang pumasok yung mga team mates mo?”

Tuluyan na nga kaming nakapasok sa loob ng kanilang locker room at binitawan na niya ang kamay ko at hinarap ako.

“Don’t worry, katatapos lang ng warm-ups namin kaya naka-focus silang lahat sa actual training.”

He closed the gap between us and held my face with his hands and softly caressed my left cheeks.

“Hindi ka ba hahanapin?”

Halos magdikit na ang mga ilong namin.

Bumubuga na sa aking balat ang kaniyang mainit na hininga na siyang bumibigay ng kakaibang sensasyon sa aking sistema.

“I don’t give a fuck about them. Just focus on me, babe.”

TSUP

And he devoured my lips.

Nagsimula ang lahat sa isang dampi. Malambot, maingat, parang tinatantiya kung gaano ako kabilis bumigay. Ang labi ni Sydrick ay lasang pawis at determinasyon. Pero mabilis itong lumalim. 

Ang isang kamay niya ay lumipat sa batok ko, ang mga daliri niya ay naglalaro sa buhok ko, habang ang isa pa ay humawak sa bewang ko para hilahin ako lalo pabalik sa kanya, para mas lalong palalimin ang aming halikan.

Napapikit ako nang mariin, ang kamay ko ay kusa ring kumapit sa balikat niya, nararamdaman ang matigas na masel sa ilalim ng telang jersey. Ang halik niya ay hindi lang basta halik, ito ay gutom, ito ay pag-angkin. Bawat paggalaw ng labi niya ay tila sumasabay sa ritmo ng paghinga ko. Sensual, mabagal, pero puno ng init na tila nanggagaling sa pinaka-core ng pagkatao niya.

Dinig ko ang mahinang ungol na kumawala sa lalamunan niya nang kagatin ko nang bahagya ang ibabang labi niya. Tumugon siya nang mas masigasig, ang dila niya ay humihingi ng permiso na pasukin ang bawat sulok ng bibig ko. 

Sa bawat pagdikit ng mga balat namin, parang nawawala ang lahat ng stress ko sa meeting kanina. Walang Sir Park, at walang first-day of school stress… si Sydrick lang at ang paraan ng paghawak niya sa akin na para bang ako ang pinaka-importanteng trophy na napanalunan niya.

Huminto siya sandali para huminga, ang mga labi namin ay magkadikit pa rin habang pareho kaming naghahabol ng hangin. Nakita ko ang kinang sa mga mata niya sa ilalim ng madilim na ilaw ng locker room.

“Hngg…” ungol niya, ang boses niya ay mas paos na kaysa kanina.

“Sydrick,” sagot ko, hiningal din. “Ang tigas na nito.”

Narating na kasi ng kanang kamay ko ang kaniyang umbok at marahan iyong hinihimas habang nakapaloob pa iyong sa kaniyang jersey shorts.

Ngumisi siya, yung ngiting varsity player na laging nakakakuha ng atensyon, pero ngayon, para sa akin lang. “Who wouldn’t get a hard on when it’s you?”

Muli niyang sinakop ang mga labi ko, mas agresibo, mas mapusok. Ang likod ko ay sumandal na sa malamig na bakal ng locker, pero ang init ng katawan niya ay sapat na para pagpawisan ako. 

Ang bawat halik ay parang isang pangako, na kahit gaano pa kami magkaiba ng mundo, dito sa loob ng locker room, sa gitna ng katahimikan at amoy ng sports, kami lang ang magkasama. At sa sandaling iyon, ayaw ko nang matapos ang gabing ito.

 Medyo inilayo niya ang kaniyang mga labi para makapag-salita.

“Please… let it out.”

My pleasure.

Hinila ko na nga ang garter ng kaniyang shorts kasabay ang kaniyang suot na boxers at inilabas na ang kaniyang tigas na tigas na burat.

Hindi ko napigilang huminto sa pag-halik sa kaniya at tumingin paibaba.

“Tangina… you’re so big.”

It’s long and thick. Ang pogi din ng pagkaka-hugis ng kaniyang burat, ang kinis at pinkish ng ulo, at maugat pa.

Ipinalibot ko ang aking buong kamay palibot sa kaniyang burat pero hindi man lang nag-tagpo ang aking mga daliri dahil sa taba ng kaniyang burat. Halos magkasing-haba at taba lang sila ni Lance.

He whispered in my ears.

“It’s all yours, babe— fuuuck” Napa-ungol siya ng malakas nang igalaw ko ang aking kamay na hawak ang kaniyang burat pababa, na siyang humila sa balat ng kaniyang pagkalalaki at nagbigay ng masarap na sensasyon sa kaniya.

Hinila ko iyon nang mahigpit at dahan-dahan.

“Ughh, libog na libog talaga ako sa’yo… kahapon pa lang ay pinag-jakulan na kita— hngg.”

Napa-ngisi naman ako at may kalokohang pumasok sa aking isip.

Lumuhod ako sa kaniya at itinapat ang aking mukha sa kaniyang ari.

I was planning on giving him the best blowjob he’ll ever experience pero I held my self back.

Since ito ang unang pagkakakilala namin ay hihinahon muna ako para mas lalo siyang masabik sa susunod namin session.

“Fuck! I almost cummed with this view.” Napakagat labi pa siya habang tinatanaw akong nakaluhod sa kaniyang harapan at sinasalsal ang kaniyang mahabang pagkalalaki.

I started stroking his manhood more sensually and tightly.

Napa-tingala siya habang kagat-kagat ang mga labi na tila pinipigilan ang sariling mawala sa katinuan dahil sa sobrang sarap na nararamdaman. Ang isa niyang kamay ay nakakapit sa isa kong kamay at ang kabila naman niyang kamay ay mahigpit na nakakapit sa laylayan ng kaniyang jersey.

I started slowly and then gradually go a bit faster.

Nang bilisan ko ang aking pagsalsal sa kaniyang burat, mas lumalim naman ang kaniyang pag-hinga. Nanatii siyang nakatingala pero ngayon ay naka-nganga na.

“Hmm— ang saraap niyan, babe!”

Mas hinigpitan ko pa lalo ang aking pagkakasakal sa kaniyang pagaari.

I placed my thumb right at the bottom of his dick’s head, just above the skin, and started circling my thumb around it, massaging, kneading, and rubbing it.

“Ughhh! Tanginaa!”

Hindi ko na rin napigilan ang sarili ko at inilabas na ang aking dila para saluhin ang kaniyang paunang katas.

I just know na malapit na siya dahil sa pagkibot-kibot ng kaniyang burat.

As soon as my tongue touched the tip of his head, his hand immediately reached the back of my head and started to convulse his body.

“Fuuck! Lalabasan na akoo!”

Pinagpatuloy ko ang pagdila sa ulo ng kaniyang burat at sinisipsip ito. 

Binilisan ko na rin ang pag-salsal sa kaniya at mas hinigpitan pa lalo ang aking pagkakakapit dito.

“Ayan naa— hngg!”

At nagpaputok na nga siya ng kaniyang tamod sa loob mismo ng aking bibig. Hindi naman ako tumigil sa pag-sipsip at pag-dila sa ulo ng kaniyang burat habang patuloy siyang nilalabasan.

Nanghina ang kaniyang mga tuhod habang patuloy na pinupunlaan ang aking bibig kaya isinandal niya ang kaniyang mga kamay sa magkabilang balikat ko upang kumuha ng suporta doon.

Patuloy pa rin ang pag-agos ng kaniyang dagta sa aking bibig kaya hindi rin ako tumigil sa pag-lunok ng lahat ng iyon.

Siguro ay naka-pitong masasaganang putok siya sa loob ng aking bibig.

“Haaa— fuck.”

Base pa lamang sa dami ng kaniyang ipinutok na tamod ay alam ko na kung gaano siya ka-libog at sarap na sarap sa ginawa ko.

Hindi naman ako tumigil hangga’t hindi tumitigil ang kaniyang burat sa pag-punla ng kaniyang dagta.

It tasted salty and creamy at the same time. Malinamnam and slimey. Ramdam na ramdam ko ang pag-hagod ng kaniyang tamod sa lalamunan ko. 

Dahil sa sobrang lapot ng kaniyang tamod ay ramdam ko ang pag-kapit nito sa aking lalamunan.

“Hoo, sobrang sarap ’non.”

Nang malinis ko na ang kaniyang burat ay muli akong tumayo at hinarap siya.

Binigyan ko siya ng matamis na ngiti nang maipakita ko na sa kaniya na nilunok ko lahat ng tamod na ipinutok niya sa bibig ko. Hindi naman ako nabigo nang makita ang satispaksyon sa kaniyang mukha.

“My name’s Aspio Rosales, but you can call me Pio.”

Fourteen

Pressed

Pio Rosales

Kasalukuyan akong kumakain ngayon ng aking lunch na binili ko sa canteen. Pinlano ko kagabi na magluluto ako pero masyado akong naging distracted matapos ang nangyari sa amin ni Sydrick.

Hiningi niya kasi ang number ko at simula ’non ay madalas na kaming mag-text sa isa’t isa.

Nalaman ko rin mula sa kaniya na isa siyang accountancy student at katulad ko ay isa rin siyang freshmen pero he’s a year older than me. Mas lalo lamang akong ginaganahan sa mga nalalaman ko tungkol sa kaniya.

‘Gotta focus on my class now. See you around!’ Basa ko sa huling text nito.

Hanggang ngayon ay medyo skeptical pa ako ngayon sa kaniya.

Kasi no matter how you look at it, masyado siyang straight para sa akin. Kaya nagtutunggali yung mga actions niya sa kaniyang personality. Yung tipo na he’s flirty with girls pero sayo ang atensyon niya, at yung klase ng lalaki na makikipag-harutan sa mga babae pero sayo manlalambing.

I wonder if he’s just exploring his sexuality. I mean, that’s good, I think. Huwag lang sana paglaruan ang mga feelings nung pinage-experimentuhan niya.

“You’re Pio, right?”

Napabaling ako sa lalakeng nakatayo sa tabi ng lamesa ko.

He’s wearing an all white uniform na halos katulad ng sa akin pero magkaiba kami ng ID lace, he’s a nursing student.

I’ve seen him before. Isa siya sa mga ka-team mates ni Sydrick.

“Uhm, yes? Do I know you?”

Sumilay naman ang kaniyang mapuputi at perpektong ngipin nang ngumisi ito sa akin.

“I’m Azi. Azi David, at same team kami ni Syd.”

“Nice to meet you…? I’m Aspio.” Naguguluhan kong pakilala.

Ano ba ang kailangan ng gwapong lalaki na ’to sa akin?

He’s moreno, ang ganda ng pagkakapantay-pantay ng kaniyang kulay na makinis din, just from how thick and veiny his hands are, alam mo nang maskulado din ito. 

Kumpara kay Sydrick, na may maamo o inosenteng itsura, si Azi naman ay mayroong sharp at strict look.

I hate to say this, hindi ko rin alam kung totoo, pero siya iyong tipo ng straight na gwapong lalaki na homophobic. Yung tipo ng itsura na manghihinayang ka sa itsura dahil bigla mo na lang malalaman na galit pala sa bakla.

I’m not saying he is, he just looks like one of those men.

“I’m sorry for suddenly walking right at you.”

“It’s fine. I don’t mind,” sagot ko.

“Mind me sitting next to you?”

Umiling naman ako. “Please, suit your self.”

Agad naman itong naupo sa harapan kong upuan at hinayaan ang sariling maging komportable.

Hindi ko alam kung bakit o ano, pero feeling ko ay magiging seryoso ang usapan naming dalawa ngayon. 

“Gusto lang sana kitang makausap tungkol kay Syd.”

Nangunot naman kaagad ang noo ko.

“Anong tungkol kay Syd?”

Bago ito sumagot ay nag-buga muna ito ng hangin, na tila bang hesitant siya ngayon sa bagay na intensyon niyang sabihin sa akin.

“Just a background story. Syd and I go way back,” simula nito.

Nanatili naman akong tahimik at taimtim na naghihintay sa mga susunod niyang sasabihin. For some reason, I’m anticipating every words he’s about to say.

“We’ve been in the same basketball team since we’re in elementary. Sa puntong ito, kapatid na ang turingan namin sa isa’t isa kaya kilala na namin ang bawat isa sa pag-uugali at mga kilos.”

After that, nagsimula na akong maguluhan.

“And that continued in high school and until now in colle—” pinutol ko na ang kaniyang sasabihin.

“Wait, teka lang. Ano bang sinasabi mo? Hindi ko maintindihan kung ba’t mo to sinasabi sa’kin ngayon.”

Nakita ko naman ang pag-hinga niya ng malalim, tila bumubwelo sa susunod na sasabihin sa akin. 

“Femboys like you are his weakness.”

Muntikan ko nang mabuga sa mukha niya ang iniinom kong juice.

“Excuse me?” Napahawak pa ako sa dibdib ko nang tanungin siya.

When I asked that, he immediately went into defense mode.

“Look, I didn’t mean to offend you with that statement. That’s just how it has been since were—” Muli kong pinutol ang kaniyang sasabihin.

“Can’t you just get straight to the point?” Inis kong tanong.

“Fine,” sagot nito sabay tinitigan ako nang tuwid.

Tinapatan ko naman ang mga tingin niya.

“Nahuli ko kayong chinuchupa mo siya sa loob ng locker room naming mga varsity plaers.”

I was speechless.

Tangina, I knew it. 

Maya nakahuli nga sa amin ni Syd na gumagawa ng kababalaghan sa mismong locker room pa nilang mga varsity players.

Sinasabi ko na nga ba, eh. Dapat talaga sa ibang lugar namin ginawa ang bagay na iyon. Bago pa man namin ginawa ang bagay na iyon ay talagang malakas na ang kutob kong mahuhuli kami. Hindi talaga dapat tayo nagpapadala sa bugso ng damdamin.

Shit, nakakahiya!

“It’s embarrassing, but don’t take it to heart. I’m not that bothered by it.”

Ano pa ang silbi ng ‘don’t take it to heart’ mo, eh hiyang-hiya na ako!

“All I want from you is to not distract and be an obstacle to our team.”

“Wha— I… what ar—”

I can’t even process my own thoughts from being too shock because of how frank and specific he is! Magaling ang kupal na ’to. He’s obedient, the type of obedient who goes right to the point without any filter!

I mean, it’s good that he knows what he wants and needs.

“As the team captain, I value each of my members morale. I don’t want any of the—”

“Wait!”

Halos hingalin ako nang patigilin siya sa pagsasalita.

“Don’t you have any filter?! I just want to tell you na hindi kami official and I am not planning on being with someone or have any relationship commitment with any—” The bastard cut me off.

“No, you don’t understand.”

I rolled my eyes and sigh in disbelief.

“Let me tell you this, we are just starting this journey as college varsities. There’s so much to lose if we fail this. ’San na lang kami pupulutin kung pumalpak kami dahil sa… dahil sa isang miserableng relationship?”

Okay, he is actually upset.

“Listen, you’re actually thinking waaay ahead of your team’s actual situation—” He cut me off again!

“That’s my job!”

I’m getting pissed at this sexy motherfucker!

“Can you stop cutting me off?!” Inis kong sabi sa kaniya.

And the jerk just looked away, pissed too.

I calmed myself. “Okay, I understand your predicament as a freshmen team captain, but I don’t think it’s your job to meddle with your team’s personal life. I just hope na hindi mo sargo ang mga personal na problema ng mga team mates mo.” I said calmly.

Gusto ko lang talagang maihatid sa kaniya ang gusto kong sabihin at na sana ay maintindihan niya ang ibig kong sabihin.

I am not here to argue with him and prove a point… I’m just here to collect my men. Like, is there any problem with that? If fuck boys are allowed to collect their bitches, then I’m also allowed to collect my roster of men!

“It IS my job! If their personal problems affect their performance and the team’s performance, then it is a hundred percent my job to help them before it even happened or get them through it!”

Nasapo ko na lamang ang noo ko dahil sa hindi pagkapaniwala sa kausap ko ngayon.

“Do you not understand what I’m saying?” Giit nito sa akin.

I took a deep breath and faced him.

“I can’t believe we’re actually having this kind of conversation.”

Nagsalubong kaagad ang kaniyang mga kilay.

“THIS is important!”

Tumingala ako para ikalma ang sarili. 

I paused for ten seconds to collect my thoughts. Hindi ko hahayaang madala ako ng inis dahil lang sa ganito kababaw na conversation. Ito yung mga tipo na mga pag-uusap na kailangan ng isang libong pag-unawa sa isa’t isa, pero mukhang hindi hand ang isang ito para unawain ako.

“Look, actually listen to me,” utos ko sa kaniya na mukhang kahit ayaw niya ay pinipilit niya ang sariling makinig sa akin. “I think it’s too early for you to worry TOO MUCH to your team’s performance or situation. First year ka pa lang at first day pa lang nga klase pero ganito ka na kaagad ka-stressed? Calm down!”

Napasapo naman siya ng mukha sabay hilot sa kaniyang sentido.

“You just don’t understand.” Bulong nito.

Then… a thought flashed across my mind.

Heh, so the devil found its way around.

“You know what, you’re just stressed out and it’s too fucking early for you to be so stressed out about stuff like these!”

Tumayo ako at binitbit ang aking mga gamit.

Inangat naman nito ang tingin sa akin.

“Where are you goi— wait! Where are you taking me?!”

Hinablot ko ang kaniyang kamay at hinila siya patayo.

Hindi naman siya tumutol pero napuno naman ng reklamo niya ang aking pandinig. 

Hinila ko siya palabas ng canteen at dire-diretsong tinungo ang lugar na plano kong puntahan naming dalawa.

“Where are we going?!”

“Just follow me!”

We went past the gymnasium and the old building.

I think, by now, alam na niya kung saan ang punta namin. Although, baka iniisip niyang papunta kami ng locker room nilang mga varsity players, pero iba ang nasa isip kong pupuntahan naming dalawa.

Nilagpasan namin ang mga locker room at kumaliwa. Ito yung daan papunta doon sa lumang CR na wala nang gumagamit dahil wala nang dumadaan na mga estudyante dito.

“A-anong gagawin natin dito?”

Pag-pasok namin sa loob ng CR ay agad ko siyang hinila papasok sa pinaka-dulong cubicle para masigurong walang tao sa isa sa mga cubicles dito. At bago rin pala kami tuluyang makapasok ay naisara ko yung pinto ng CR para walang makapasok na ibang estudyante.

“W-wait… w-what are you doing?!”

Nagulat siya nang i-unbutton ko ang mga butones ng kaniyang pang-itaas na uniform.

“S-stop! What the fuck do you think you’re doing?!”

He tried stopping me by gripping my wrist and putting it away from his uniform. At dahil mas malakas siya sa akin ay matagumpay niyang nagawa iyon.

Naitanggal ko naman ang pagkaka-butones ng lahat na butones sa kaniyang uniform kaya tumambad sa akin ang suot niyang puting sando na hapit na hapit sa kaniyang maskuladong katawan.

He is so fucking hot.

Tinitigan ko siya sa kaniyang mga mata.

“You need to release some stress. A guy like you shouldn’t be stressing too much dahil baka pumanget ka,” maloko kong sabi.

And in an instant, nailapit ko ang aking labi sa kaniyang tenga.

“Wha— hngg!”

Okay… he’s a virgin.

Naramdaman ko ang panghihina ng pagkakahawak niya sa kamay ko. Kinuha ko naman ang tsansa na iyon upang makawala sa pagkakahawak niya na matagumpay ko namang nagawa. Bumagsak naman ang isa niyang kamay sa kaniyang gilid habang ang isa niyang kamay ay kumapit sa aking balikat.

“Ahh- shit.”

Bumaba ang paghalik ko mula sa kaniyang tenga pababa sa kaniyang leeg. 

Nararamdaman ko kung paano manginig ang kaniyang katawan. Nararamdaman ng aking labi sa tuwing lumulunok siya ng laway.

“Wait— wait.”

Hindi ko naman hinayaang mapigilan niya ako.

“Just relax and feel it.”

Natagpuon ng mga kamay ko ang kaniyang sinturon kaya agad ko iyong in-unbuckle. 

Naglikot muli ang aking labi sa kabilang leeg niya. Sinasarapan ko ang pag-papak sa kaniyang leeg nang walang iniiwang marka, mahirap na’t baka hindi niya magustuhan ang resulta nito.

“Ughhh, fuck!”

Nang matagumpay kong matanggal ang kaniyang sinturon at matanggal ang pagkaka-butones at maibaba ang zipper ng kaniyang pantalon ay sinapo ng aking palad ang kaniyang pagkalalaki.

He’s so fucking hard… and just from feeling his shaft, I know he’s also packing.

“T-tanginaa.”

Hinila ko ang garter ng suot niyang boxers at ibinaba iyon kasama ang kaniyang pantalon.

Out of curiosity, I stopped romancing his neck and looked down.

Holy shit.

Napalunok naman ako habang nanlalaki ang mga mata.

He’s almost the same size as kuya Lucio in terms of both length and girth.

Tayung-tayo at straight na straight ang pagkaka-tigas ng kaniyang burat. 

“Gago, ang laki mo,” hindi ko mapigilang masambit.

“Sh-shut up,” namumula nitong sabi.

Napangiti naman ako sa naging reaksyon niya.

Gamit ang isa kong kamay ay iniangat ko ang kaniyang sando pataas at  sinabit iyon sa dulo ng kaniyang ulo.

It made him look so submissive and fucking hot!

Ang ganda ng hubog ng kaniyang katawan. It’s not too bulk, which is my ideal type, pero hulmado pa rin ang kaniyang mga muscles at maalsa ang dibdib.

Napakagat labi ako dahil sa kaniyang lagay. Hinihingal siya at namumula at tila naga-anticipate sa mga susunod kong gagawin.

“Ahhh, hngg!”

Napa-ungol siya nang susuhin ko ang kaniyang kaliwang utong na naninigas dahil sa sobrang libog.

“Ughh- Arghhh, ang s-saraap!”

Mas lalo siyang napa-ungol nang simulan ko nang salsalin ang kaniyang tigas na tigas na pagkakalalaki. Kumikibot-kibot pa ito sa aking kamay.

Napakapit ang isa niyang kamay sa aking ulo habang patuloy na sinususo ang kaniyang utong, habang ang isa pa niyang kamay ay nakakapit sa aking balikat para kumuha ng lakas dahil nanghihina siya sa sobrang sarap na nararamdaman.

“T-teka lang, a-ang bilis mo… masyado— fuck!”

Pinag-salitan ko sa pag-sipsip at pag-dila ang dalawa niyang utong. Habang sinususo ko ang isa niyang utong ay ginamit ko naman ang isa kong kamay para laruin at ikut-ikutin ang isa pa niyang utong habang ang isa ko pang kamay ay mabilis at mahigpit na sinasalsal ang kaniyang malaking burat.

“I-I’m gonna cum— shiiit!”

Tiningala ko naman siya habang patuloy siyang sinasamba at pinagsisilbihan.

“Cum for me, Azi.”

Hindi na niya napigilang mapatingala at mapanganga para mag-habol ng hininga.

Itinigil ko na ang pag-susuo sa kaniyang mga utong ngunit nanatiling pinaglalaruan ng isa kong kamay ang isa niyang utong.

Mas binilisan ko pa ang pag-salsal sa kaniya,

“A-ayan naa! Lalabasan na akoo— tanginaaa! Ughhh!”

Umalon-alon ang kaniyang bato-batong tiyan at nanginig ang kaniyang buong katawan. Ang kaniyang legs naman ay nanigas na bago labasan.

At sa isang iglap ay ipinutok na nga niya ang kaniyang masaga at sobrang lapot na tamod.

Pinanuod ko kung paanong sunod-sunod na bumulwak ang kaniyang napakaraming dagta palabas sa kaniyang pag-aari. Ramdam na ramdam ng kamay ko kung paano pumintig ng tuloy-tuloy ang kaniyang pagkalalaki habang nakasalikop ang kamay ko sa kaniyang kahabaan.

Siyam na masasaga, sobrang lapot, at mainit na katas ang tumulo at bumalot sa burat niya at sa kamay ko.

Habang patuloy siyang nagpapalabas ay marahan ko pa ring itinataas-baba ang aking kamay para pigain ang lahat ng kaniyang tamod.

“Hhaa, shit— hmm.”

He looks so fucking hot while looking helpless.

I smiled at him while still gripping his hard dick na bagong putok.

“You will be releasing your stress from time to time now… just call me.”

Fifteen

Storage Room

Pio Rosales

It’s been a few days after nung nangyaring bathroom escapade namin ni Azi. At ever since that time, nagsimula siyang iwasan ako.

Kapag magkaka-salubong kami ay agad siyang liliko para umiba ng daan at hindi ako makasalubong, at sa tuwing magkakasalubong ang aming mga mata ay agad siyang iiwas ng tingin. Na para bang napapaso siya sa mga tingin ko at parang masasaktan siya kapag malapit ako.

I don’t know if nahihiya lang siya dahil sa nangyari sa aming dalawa o ano. Pero sa totoo lang, wala naman siyang dapat ikahiya dahil ako naman yung nag-initiate, ’di ba?

It saddens me, because I don’t chase after men.

Sydrick on the other hand has been very active on his socials just to talk to me. Mabuti naman at hindi siya mapilit at agad-agad ang hiling na may mangyari ulit sa amin. Parang go with the flow lang siya. He’s the golden retriever type of guy. Madaling kasama at maganda rin naman kausap dahil mayroong sense ang mga usapan namin at hindi lang shallow.

While the people at the apartments started getting busy.

Matagal-tagal na rin nung huling makita ko si Kuya Lucio. I heard from Manang Hilda na nagsisimula na rin daw ang trabaho nito sa barracks nila kaya hindi pa raw ito nakakabalik ulit sa apartment nila. Madalas ko namang batiin at kumustahin sina Manang Hilda at si Lander kapag nakakasalubong ko sila sa labas o kaya naman sa hallway. They are both doing okay naman.

Sila Nathan at Lance naman ay nagiging busy na rin sa kanilang mga personal stuff lalo na si Lance na napapadalas ang pag-punta sa doktok nito for some reason pero madalas pa ring bumisita ang dalawa sa aking apartment para sumabay sa aking kumain o kaya tumambay lang pampa-antok.

Sa totoo lang, ngayon pa lang ay nararamdaman ko na rin na magiging super busy na rin ako sa klase.

I really want to do well in college. Ayaw ko namang sabihin ng ibang tao na I peaked in high school, noh? I want everyone to know that I am still on my way to the greatest version of myself.

Also, before going to class yesterday, I went to the nearby clinic para magpa-test for HIV/AIDs/STDs and nakuha ko naman yung result at nalamang it’s negative. That means that all the guys I had sexual interactions, so far, are clean. 

Let’s normalize trading medical certificates or results before sex! Or make sure that the person you’re offering your body to is also clean!

Hindi pwedeng alam mong ikaw lang yung malinis, dapat alam mo ring malinis din sila.

I also learned na there are a lot of people who are scared to get tested for these kinds of tests. Alam kong nakakatakot at nakaka-nerbyos, pero mas gagaan ang kalooban niyo kapag sigurado at alam niyo na mismo yung katotohanan kaysa sa patuloy  kang kinakabig pababa ng takot at kaba mo dahil ayaw mong magpa-test.

It’s understandable naman kaya sana sa mga tao sa social media o kahit saan man ay huwag kaagad mang-husga. Remember, hindi lahat ng sexually transmitted diseases ay galing kaagad sa pakikipagkana sa ibang tao, minsan naipapasa ito mula sa magulang papunta sa anak.

Let’s take this chance to reflect and take a step back from our actions on social media. There are responsibilities in using socmed and you will and should be responsible for your actions.

Just sharing my two cents to everyone.

.

.

.

.

.

“Thank you, Rosales!” Pasalamat sa akin ng kaklase ko.

We had a group activity today. Yung mga ginawa at natapos namin ngayon para sa activity na iyon ay kailangan naming i-report sa susunod na meeting namin sa subject na ’yon. 

Nag-presenta na kasi ako na ako na lang ang magre-report basta sila ang gumawa ng powerpoint presentation at mga props na kakailanganin ko for the reporting, which agad naman nilang sinang-ayunan.

I don’t know if someone had already realized it, besides from my besties, that I LOVE to talk.

I can literally entertain myself without digital devices just by talking to myself. 

“Gawa na lang kayo ng group chat at doon na lang natin pag-planuhan yung mga kakailanganin natin.”

Naghiwa-hiwalay na kami after nung meeting namin. Nag-plano kasi kaming mag-meeting and pag-usapan kung ano yung mga gagawin namin for the reporting right after nung subject namin.

Alas-6 na at kanina pa dapat five ang uwian namin kaso nga lang dahil sa group meeting kaya nahuli ako ng uwi.

I was on my way palabas ng aming building nang may humila sa akin.

“What the—”

Hindi ako nakapag-react nang maayos dahil sa sobrang pagka-bigla ng pagkakahila sa akin.

Halos magka-whiplash ako dahil sa biglaang pag-hila sa akin sa isang direksyon.

It was Azi.

“Azi? Anong ginagawa mo?” Gulat kong tanong sa kaniya.

Kita ko ang pamumula ng kaniyang mukha at leeg. Kita ko rin ang panggigigil na naraamdaman niya dahil sa pag-tagis ng kaniyang panga.

Kita ko lalo ang panggigigil niya dahil sa naglalabasang mga ugat sa kaniyang kamay, braso, at leeg. At nakikita ko rin ang pag-flex ng mga muscles niya sa braso.

Nakasuot pa kasi ito ng kaniyang jersey at mukhang kagagaling lang nito sa practice.

“Teka lang! ’San ba tayo pupunta?”

“Just shut up!” Singhal nito sa akin nang hindi man lang ako dinadapuan ng tingin.

Patuloy lamang ang panghihila niya sa akin.

Medyo nanananglay na rin ang palapulsuhan ko dahil sa higpit ng kaniyang pagkkakakapit sa akin. May mga times pa na muntikan na akong matapilok dahil ko siya masabayan sa kaniyang paglalakad.

Akala ko ba galit ang isang ’to sa akin? Ano’ng nangyari?

‘San ba ako dadalhin ng lalaking ito?’

Nakarating kami sa ika-third floor ng building. Nasa second floor kasi kami kanina kung saan nandoon ang room namin.

Nabigla pa ako nang dalhin niya ako sa likurang bahagi ng third floor. Itong part kasi na ito dito sa third floor ng building ay walang mga classroom. Lahat ng rooms dito sa hallway na ito ay either storage room o mga tambakan lang talaga ng mga lumang gamit na hindi pa natatapon sa hindi malamang rason.

Medyo nakakapulot na rin ako ng ideya kung anong gusto niyang mangyari.

“Wait, baka may makakita sa atin dito?” Nag-aalala kong tanong.

Binuksan niya kasi yung isang room sa dulo ng hallway na ito at tumambad sa amin ang isang medyo may kaliitang storage room na puno ng mga lumang arm chair at mga sirang plastic na lamesa.

Nilingon naman ako nito. “A-ano bang iniisip mo? M-mag-uusap lang naman tayo!” Inis nitong sabi sa akin.

Sinarado na niya yung pinto nang makapasok kami. Dahil alas-sais na ay bukas na ang mga ilaw sa hallway kaya maliwanag ang storage room na ito kahit hindi bukas ang ilaw sa loob.

Natawa naman ako.

“Nagpapatawa ka ba?” Tanong ko sabay cross ng mga braso. “Sa tingin mo paniniwalaan kita na dinala mo talaga ako sa liblib na lugar na ito para lang makipag-usap sa akin?” Naka-ngisi kong tanong.

Hindi naman mapakali ang kumag. Nanatili itong nakatayo sa saradong pintuan habang salubong ang mg akilay at hindi maka-tingin ng diretso sa akin. Nakita ko pa kung paano kumuyom ang kaniyang mga kamao na para bang nahuli siya gamit ang sarili niyang bibig.

Lumapit naman ako sa kaniya ng dahan-dahan.

Mas naging visible na sa aking paningin kung paano siya lumunok ng sunod-sunod.

Nang tuluyan na akong makalapit sa kaniya at halos ilang inches na lang ang layo namin sa isa’t isa ay mas lalong hindi mapakali si Azi sa kaniyang kinatatayuan.

Nakabaling lamang ito sa kaniyang gilid at tila iniiwasan ang aking mga titig.

Iniangat ko ang aking kaliwang kamay para hawakan ang kaniyang kanang pisngi na nagbabaga ngayon sa init. Hanggang ngayon kasi ay namumula pa ang kaniyang mukha.

Hinaplos ko naman iyon ng may sensual. Nanigas naman ito sa kaniyang pwesto.

“Hindi naman mahirap maging tapat sa sarili mo, Azi,” sabi ko habang patuloy na hinahaplos ang kaniyang pisngi. “Hindi naman ako mahirap kausap, kaya pwedeng-pwede mo akong lapitan anytime na may request ka.”

Mas lalong nag-tagis ang kaniyang panga, na para bang pinipigilan niya ang kaniyang sarili.

“Tell me, what’s bothering you?”

Napalunok pa ito ng isang beses at napabuntong hininga.

“I-I’m just stressed, okay?!”

At lumabas rin.

“You know how I’m already stressed about our team and the pressure that comes being as the team captain, but fuck— what you did to me yesterday just made me… confused as heck!”

Nilabanan naman nito ang aking malumanay na tingin ng nag-aalab sa apoy na tingin.

Lumipat ang aking mga palad mula sa kaniyang pisngi papunta sa likurang bahagi ng kaniyang leeg at doon pinaglaruan ang kaniyang buhok habang patuloy siya sa pag-vent out sa akin.

“I-I d-don’t know what’s with that thing… but it did something inside me! Hi-hindi ko man gustuhan… pero… hinahanap-hanap na yung ng katawan ko!”

Napangiti naman ako sa huli niyang sinabi.

Nabigla naman ito ng puluputin ko na ang dalawa kong kamay sa kaniyang leeg. Ang isang kamay ay patuloy na nilalaro ang kaniyang buhok habang ang isa naman ay nakakapit sa kaniyang leeg.

“Hindi mo ba naaalala yung huling sinabi ko sa’yo kahapon?”

Hindi naman ito sumagot.

Tumingkayad ako sa kaniya at inilapit ang bibig ko sa kaniyang tenga, mas hinihigpitan ang pagkakapulupot ng aking mga bisig sa kaniyang leeg upang tibagin ang natitirang distansya ng aming mga katawan.

Nang tuluyan na akong nakayakap sa kaniya at nakalapit ang mga labi ko sa kaniyang tenga ay sako ko pinagpatuloy ang pagsasalita.

“Di ba sinabi kong simula ngayon, huwag kang mahihiyang ibuhos sa akin ang lahat ng stress at frustrations mo?” Bulong ko sa kaniya.

Naramdaman ko naman na nanginig siya dahil sa sinabi ko.

Inilayo ko ang aking mukha sa kaniyang tenga at hinarap siya ng harap-harapan sa kaniyang mukha.

“Don’t hesitate, Azi. Use me—”

TSUP

Sa isang iglap ay marahas niyang pinag-tagpo ang aming mga labi at nilapa ang aking bibig ng buo.

Mas humigpit ang pagkakakapit ko sa kaniyang leeg para mag palalimin ang aming halikan. Ang kaniyang matitigas na braso naman ay pumulupot sa aking bewang. Damang-dama ko ang katigasan ng kaniyang mga braso sa aking tagiliran dahil sa pag-flex at higpit ng pagkakayakap niya sa akin.

SLURP

Mas lalo akong ginanahan nang makapasok ang dila ko sa loob ng kaniyang bibig at nakipag-espadahan ang aking dila sa kaniyang dila. 

Napapahigop at nasisipsip ko na ang kaniyang laway. Lasang-lasa iyon ng alat at konting halo ng mint dahil siguro sa pag-nguya nito ng mint na gum.

Dahil sa sobrang dikit ng aming mga katawan ay nararamdaman ko ang init na inilalabas ng kaniyang katawan. Ramdam ko na rin yung pag-tigas ng umbok sa pagitan ng kaniyang mga legs. Damang-dama ng puson ko yung pag-bukol nito.

“Hmm,” ungol ni Azi nang simulan kong i-grind ang katawan ko sa kaniyang umbok.

Kahit balot na balot pa siya ng suot niyang jersey shorts ay nararamdaman ko na kaagad yung kahabaan niya. Parang base pa lang sa pakiramdam ay masusukat ko na kung gaano kahaba ang kaniyang ari.

Out of all the men I have had ‘interactions’ with before, I think si Kuya Lucio ang pinaka-malaki at hindi lang nalalayo sa kaniya ay sina Lance at Azi. ’Yung tipo ng laki na kahit makalipas ang isang araw ay mararamdaman mo pa rin yung hugis na kanilang pagkakahaba sa lalamunan at butas mo.

“Mmm— haa,” hingal kaming pareho nang mag-hiwalay ang aming mga bibig pagkatapos ng malalang laplapan.

Nakita ko pa kung paano sumapot yung laway naming dalawa nang lumayo ang mga labi namin sa isa’t isa. Parehong nanigngintab ang aming mga labi sa pinag-halong laway namin.

“Shit, I don’t think… I can hold my self any longer,” saad ni Azi habang naghahabol ng hininga.

Napakagat labi naman ako nang makita ang kaniyang kalagayan.

“You don’t have to.”

Hinila ko siya at dinala sa gitna ng storage room kung saan mayroong sirang arm chair na plastic na wala na yung arm rest kaya tanging yung upuan na lamang ang natira. Saktong-sakto ito sa plano kong gagawin namin.

“W-what are we doing next?” Tanong nito sa akin nang makaupo na siya at habang nakatayo ako sa kaniyang harapan.

Medyo natawa naman ako sa kaniyang tinanong.

“Don’t laugh at me!”

Kinagat ko ang labi para pigilan ang sariling matawa pero hindi pa rin napigilan ang hindi kumawala ang ngiti sa aking labi.

“I’m not laughing at you. It just amuse me how anticipative you are.”

Imbes na sumagot ay umiwas lamang ito ng tingin sa akin. 

Muli ko nang pinagpatuloy ang naputol naming kaganapan.

“Hngg!” Malakas na napaungol si Azi nang lumuhod ako sa kaniyang harapan at sinapo ang naninigas niyang kahabaan.

Gamit ang isa kong kamay ay itinaas ko ang laylayang bahagi ng suot niyang jersey na sando.

Hindi naman na ako pinahirapan pa ni Azi at siya na mismo ang naghubad ng suot niyang pangitaas.

Halos maglaway ako nang makita na ang kabuoan ng kaniyang katawan. Sobrang nakakapan-laway ang kaniyang katawan. Mukha talagang nililok ng isang ekspertong manlililok na greek ang kaniyang katawan dahil sa sobrang ganda ng pagkakaukit ng kaniyang mga muscles sa katawan.

Every muscles in his body sits perfectly and are in the right place.

Nakita ko ang pag-ngisi ni Azi nang mapansin nito ang paninitig ko sa kaniyang magandang katawan.

“Wag ka nang mahiya,” bulong pa nito sa akin.

At hindi ko naman ito tinanggihan sa kaniyang sinabi.

Agad dumampi ang aking mga labi sa kaniyang namumutok na mga pandesal. Inilabas ko ang aking dila at agad na niromansa ang kaniyang mga abs.

“Ahhhh!” Ungol ni Azi nang lumapat na ang aking dila sa kaniyang katawan.

Wala akong pinalampas kahit isa sa anim niyang abs. Sinigurado kong lahat ng abs at linya nito ay madadaanan ng aking dila at mga labi.

Mula sa kaniyang mga abs ay tumaas ang aking mga bibig papunta sa kaniyang dibdib at hinanap ng aking bibig ang kaniyang utong na naninigas na.

“Ughh- shit!” Muling napahalinghing si Azi nang matagumpay na natagpuan ng aking mga bibig at dila ang kaniyang kanang utong.

Agad kong sinpsip ang kaniyang utong at nalasahan ang alat ng kaniyang balat at pawis. Nilikot at nilaro-laro ko ang kaniyang utong gamit ang aking dila. Habang yung kaliwang utong naman niya ay nilalapirot ko at nilalamas na rin ang kaniyang malamang dibdib.

Napakapit naman ang kaniyang mga kamay sa likod ng aking ulo at mas dinidiin pa ang mukha ko sa kaniyang utong.

Sobrang sarap na sarap ako sa paglamutak ng kaniyang katawan. Sa sobrang sarap ng katawan ni Azi ay halos parang ilegal na natitikman ko ito ng libre. He deserves more than hundred thousands sa pagpapatikim sa kaniyang perpektong katawan.  

“Hnggg— p-please, Pio… tigas na tigas na ako— haa!” 

At dahil madali akong kausap ay agad kong pinakawalan ang kaniyang utong.

Kitang-kita ko kung paano mamula ang kaniyang mga utong. Ang isa ay namula dahil sa paglapirot ko dito habang ang isa naman ay namula dahil sa pagsuso ko dito.

“I-ilabas mo naa.”

At tuluyan ko na ngang hinila pababa ang kaniyang shorts kasabay na ang kaniyang suot na boxers.

At parang spring namang lumabas ang kaniyang tayung tayo at sobrang tigas na pagkalalaki. Halos mahampas pa ako nito sa mukha dahil sa sobrang lapit ko sa kaniyang kandungan.

“UGHH! Fuck, that’s so good— hnggg!”

Napasabunot na sa buhok ko at napa-unat na ang katawan ni Azi nang isubo ko ng buong-buo ang kaniyang burat hanggang maabot nito ang aking lalamunan. Punong-puno ang bibig at lalamunan ko ng kaniyang mahaba at matabang laman. Hindi na ako makahinga dahil sa kalakihan nito at tumitibok-tibok pa ito habang nasa loob ito ng bibig ko.

Binabad ko ang kaniyang burat hanggat kaya ko.

“G-gagoo, ang sarap niyannn!”

Nang malapit na akong maubusan ng hininga ay saka ko lamang ito niluwa hanggang ulo ng kaniyang ari. Balot na balot na ng laway ko ang kaniyang kahabaan. 

Nang muli akong makabawi ng hininga ay agad ko iyong idineep-throat. Talagang wala akong itinirang laman bukod sa kaniyang bayag na kung kaya ko lang ay isusubo ko rin iyon kasama ang kaniyang kabuoan. Samyong-samyo na rin ng ilong ko ang halimuyak na nagmumula sa kaniyang maninipis na bulbol.

“Shiiit! A-ang lalim mo masyadoo!”

At nang malapit na ako ulit mawalan ng hininga ay muli ko iyong iniluwa.

Nang mailuwa ko iyon ay halos hingalin na ako. Talagang balot na balot na iyon ng aking laway na tumutulo na rin pababa sa kaniyang bayag at may tumulo na rin sa sahig.

“W-what are you doing?” Naguguluhang tanong sa akin ni Azi nang tumayo ako at nagsimulang maghubad ng mga damit ko.

Nagmamadali kong inunang tanggalin ang aking pang-itaas na uniform at nang matanggal ko iyon ay isinablay ko iyon sa katabing upuan. Sunod ko namang tinanggal ang aking pang-ibaba.

Habang naghuhubad ako ay pinanood lamang ako ni Azi ng sobrang libog na dahil hindi nawala ang pagkakatigas at pagkakatayo ng kaniyang burat. Kumikintab pa iyon dahil sa laway na ibinalot ko doon.

“Hindi naman pwedeng ikaw lang yung nasasarapan, ’di ba?”

Nakita ko ang paglunok niya ng laway nang makita ang hubad kong kabuoan.

Nang maisablay ko na ang mga damit ko sa kalapit na mga upoan ay muli akong lumapit sa kaniyang pwesto .

“Ahh, fuck.” Ungol niya nang kunin ko ang kaniyang kamay at isinubo ang kaniyang mahabang mga daliri.

Binasa ko ng laway ko ang kaniyang hintuturo at middle finger hanggang sa mabalot na iyon ng laway ko.

“Duraan mo ang kamay mo,” utos ko sa kaniya at ginawa naman niya nang iluwa ko ang kaniyang mga daliri at ilapit ito sa kaniyang bibig.

Pinatuluan naman niya iyon ng kaniyang laway.

“A-anong gagawin ko?”

Bago sumagot ay tuluyan na akong kumandong sa kaniya. Ang pareho naming naninigas na pagaari ay nasa pagitan namin at nagkikiskisan.

“Finger me, Azi.”

Ginabayan ko naman ang kaniyang mga daliri papunta sa aking butas.

“Hnggg- fuck!” Ungol ko nang pumasok na ang kaniyang hintuturo sa aking butas.

Muli ko namang ginabayan ang kaniyang mga daliri pa-labas at loob ng aking lagusan.

Nang makuha na niya ang ritmo ay hinayaan ko na siyang gawin ang pag-finger sa aking namamasang butas. 

“Fuck, Azi!” Napatingala ako at napahigpit ang pagkakakapit ko sa kaniyang balikat nang doblehin na niya ang daliring pumapasok sa akin.

Mula sa dahan-dahan ay naramdaman ko kung paano bumibilis ang paggalaw niya sa kaniyang mga daliri. Dahil doon ay napayakap na ako sa katawan ni Azi. 

Halos kumurba ang katawan ko nang ipasok pa niya ang ikatlo niyang daliri sa loob ko. Dahil mahaba at malaki rin ang kaniyang mga daliri kaya parang sinalpakan na rin ako ng isang burat.

Naramdaman ko pa kung paano kamutin ng kaniyang mga daliri ang kaloob-looban ko.

“Ughhh— shit, Azi! T-tama na ’yan, baka labasan ako— fuuck!”

Pinahinto ko na siya sa pagkalikot sa aking lagusan.

Nagkatitigan naman kaming dalawa.

“Put it inside me,” malandi kong utos sa kaniya.

Muling napalunok ng laway si Azi. 

At dahil ako naman ang nakapatong sa kaniya kaya ako na ang nag-initiate.

Inangat ko ang puwet ko at hinawakan ang kaniyang naninigas pa ring kahabaan. Pareho kaming nakatingin at nakatututok nang itapat ko na ang ulo ng kaniyang burat sa aking lagusan.

Nang nakalapat na ang ulo ng kaniyang burat sa aking butas ay sinubukan ko ng ibaba anf  aking  katawan ng dahan-dahan. Pakonti-konti kong dinadagdagan ang bigat ko sa aking pang-ibabang katawan para mas pumasok pa ang kaniyang pagkalalaki sa aking butas.

“Ughhhh- fuuuuck!”

“Tanginaa— hnggg!”

Pareho kaming napa-ungol ng malakas nang makapasok na ang ulo ng kaniyang burat. 

‘Shit, ilang araw na rin pala nung huli kong pagpa-pasok.’

Dinahan-dahan ko ulit na ibaba ang sarili ko sa kandungan ni Azi. Sobrang higpit na ng pagkakakapit ko sa kaniyang magkabilang balikat niya, habang ang kaniyang mga kamay naman ay mahigpit rin ang pagkakahawak sa magkabilang bewang ko.

Pareho kaming kapos ng hininga habang patuloy kong binabagtas ang kahabaan ng kaniyang burat.

“UGHHHH TANGINAA!”

“GAGOO, AHHHH— HNG!”

Nabigla ako nang biglaang hilahin ni Azi pababa ang bewang ko para mas isagad ang kaniyang burat sa kaloob-looban ko.

Nahampas ko siya sa kaniyang dibdib at napakagat na ako sa kaniyang balikat. 

“Gago ka ba? Aghh, fuck.”

Ngunit nabigla ako sa sunod niyang ginawa.

“SHIT! Lalabasan na akooo, fuuuuck!”

Biglang nag-unat ang mga legs ni Azi at nanigas iyon sabay subsob ng kaniyang mukha sa aking balikat.

At nagpasabog na nga siya sa loob ko.

“UGHHHH, TANGINAAA!”

Kasabay ng sunod-sunod na pag-pintig ng kaniyang burat sa loob ko ay ang pag-sabay ng pag-punla ng kaniyang maraming tamod sa kaloob-looban ko.

“Hnggg, shiiiit— ang saraap!”

Hindi ko alam kung ilang segundo siyang nilabasan pero ramdam ko kung gaano iyon kadami dahil sa ilang beses pumintig ang kaniyang burat at ramdam na ramdam ko rin bawat putok na ipinunla niya sa akin.

Matagal na segundo ang itinagal ng pag-orgasmo ni Azi dahil kita at dama ko ang pag-nginig ng kaniyang buong katawan. 

“Tangina, ang dami mo talagang labasan,” mangha kong sabi. Naramdaman ko kasi yung pag-tagas palabas ng kaniyang tamod.  

Nakita ko pa na parang sago-sago at sobrang lapot ng pinutok niyang tamod sa loob ko.

Siya naman ay nanatiling hinahabol ang hininga habang nakakapit pa rin sa aking bewang. 

At dahil matigas pa rin ang kaniyang kahabaan kaya ako na ulit ang nag-prisentang gumalaw.

“W-wait, s-sensitive pa ang—- fuck!!”

Nabigla siya nang magsimula akong umindayog sa ibabaw niya. 

At dahil sa dulas na galing sa ipinutok niyang tamod kaya naging swabe na ang pag-labas pasok ng kaniyang tarugo sa aking kweba.

“Ahhh, ang sarap mo, Azi!! Shiit!”

Grabe ang ungol ko habang kinakabayo ko siya. Talagang naaabot niya yung makating parte ng tumbong ko at kamot na kamot iyon ng kaniyang kargada. Halos tumirik na nga ang mga mata ko kapag sumasagad ang kaniyang burat sa loob ko, eh. 

“Y-you’re so fucking tight and hot i-inside— fuck! Ahhhh, tanginaa!”

Maya-maya ay naramdaman ko na ang pag-salubong ni Azi ng kantot sa pag-kabayo ko sa kaniyang ibabaw.

“Tanginaaa! Ughhhh!!”

Sobrang sarap sa pakiramdam ng pagkantot niya sa tumbong ko! Baka masiraan ako ng baliw dahil sa sobrang sarap ng pagkantot niya sa akin. Damang dama ng kalooban ko ang kahabaan at katabaan ng kaniyang burat. Maging ang bawat ugat na humahagod sa kalooban ko ay nadadama ko rin.

TSUP

Sa pagitan ng aming kantutan ay muling nagsalubong ang aming mga labi. Mas marahas ngayon kumpara kanina ang naging laplapan naming dalawa. Mas madaming laway na ang pinagsasaluhan namin at pinagpapasa-pasahan sa bibig ng isa’t isa.

Habang bumibilis ang pagsalubong niya sa tumbong ko, inilabas niya naman ang kaniyang dila kaya sinsipsip ko naman iyon ng todo.

“FUCK! LALABASAN NA NAMAN AKO— UGHHHH! TANGINA, BUBUNTISIN NA KITA— AHHH!”

At sa isahan at sagarang kantot ay muli niya akong pinunlaan sa loob ko. At katulad ng kanina ay marami pa rin ang kaniyang pinutok sa butas ko.

“SHIIT, AZI!! LALABASAN NA RIN AKO!”

Nang maramdaman ko ang init na dulot ng kaniyang tamod ay nilabasan na rin ako sa kaniyang katawan nang hindi hinahawakan ang ari ko.

Hingal na hingal kaming dalawa, pareho kaming naghahabol ng hininga habang magkadikit ang mga noo.

“T-teka lang, Pio! T-tama na— tanginaa— ugghhhh, fuuck!”

Napaungol ulit siya ng mahaba at malakas nang simulan ko ulit gumiling sa ibabaw niya at kabayuhin ang kaniyang malaking kargada.

Humanap pa muna ako ng buwelo bago mabilis na nagtaas-baba sa kaniyang ibabaw. 

Hindi na mapakali kung saan papaling ang ulo ni Azi. Napapatirik na rin ang kaniyang mata dahil sa sobrang sarap at sobrang libog na nararamdaman. Halos tumulo na rin ang kaniyang laway dahil nakabuka ang kaniyang bibig habang nakatingalang umuungol sa sarap.

“L-LALABASAN NA ULIIT AKOO!! UGGGHHHH— GAGOOO!!”

At sa isahang bagsak ko sa kaniyang ibabaw ay sumagad muli ang kaniyang burat sa kaloob-looban ko.

Sa ikatlong pagkakataon, muli niyang pinunlaan ng kaniyang masagana, malapot, at mainit na tamod ang tumbong ko.

Tuloy-tuloy ang pag-agos nito palabas sa aking butas. Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses niyang pinaputukan ng dagta ang loob ko pero basta ang alam ko ay yung tatlong beses niyang pagpapaputok ay lahat iyon madami.

At sa huling pagkakataon ay naglapat ulit ang aming mga labi. Ngayon, mas malumanay na at puno na ng emosyon.

Fuck, gusto ko pa pero kailangan na naming mag-pahinga.

End of Season 1

Behind

Pio Rosales

Ang masasabi ko lamang ay, Amazing!

The ‘thing’ that happened between Azi and I two days ago is probably one of the best sex I have ever experienced! Nakakawala sa katinuan yung kalibugan at kasarapan na naranasan naming dalawa nang araw na iyon.

I would include it to my tope three best experience ever!

Kahapon, Friday, naging mas maaliwalas ang pakikitungo niya sa akin. Hindi katulad noong nangyari after nung jakulin ko siya at kinaumagahan ay hindi na ako pinapansin. Ngayon, after nung nangyari sa aming dalawa sa loob ng storage room, sinalubong niya pa ako kahapon umaga bago pumasok ng isan ‘kumusta.’

Maging pag-lunch ay sinamahan niya rin ako, pero hindi kami mag-isang kumain. Sumabay kasi sa aming dalawa sina Sydrick at dalawa pa nilang ka-team sa basketball.

He was shy, at first, pero komportable na siyang kausapin ako nang malumanay at talagang mararamdaman mo na gusto niya akong makausap nang maayos at nang masinsinan. At talagang attentive rin siya sa pakikinig sa mga sasabihin o sinasabi ko.

“Oh, ikaw pala iyan, Pio,” bati sa akin ni Manang Hilda nang makasalubong ko ito sa hallway ng aming floor.

Galing kasi ako sa labas para kunin yung in-order kong parcel na dumating na at ni-receive ng guard sa may lobby ng aming apartment building.

“Hello po, Manang Hilda. Tulungan ko na po kayo,” prisenta ko sabay kuha sa dalawang basket na bitbit niya na puno ng mga groceries.

Mukhang kagagaling lang ni Manang Hilda sa supermarket dahil puno ng mga groceries ang dalawang basket na bitbit niya.

Pinagpagan pa ni Manang Hilda ang kaniyang kamay bago ako sinabayan sa paglalakad patungo sa apartment nina Kuya Lucio.

“Ay, naku, salamat naman, Pio! Nag-grocery na ako ngayon dahil maaga akong magluluto para maka-uwi ako ngayon sa amin.”

Nilingon ko naman siya. “Uuwi po kayo? Sino po ang mag-babantay kay Lanlan?” Tanong ko.

“Uuwi ngayong hapon si sir Lucio. Bukas kasi ay kaarawan ng bunso ko at sa lunes naman ay ang graduation ng panganay kong anak sa kolehiya.”

Today is Saturday at sa tingin ko ay halos mahigit isang linggo na rin ang nakalipas nang huling makita ko si kuya Lucio.

Na-excite naman ako sa aking nalaman. Sabik na rin akong makitang muli si kuya Lucio.

“Medyo nag-dadalawang isip nga ako kung uuwi ba talaga ako ngayon o hindi, eh.”

“Bakit naman po?”

“Sabi kasi sa akin ni sir Lucio na tinapos niya na raw yung pang-dalawang linggong trabaho niya sa isang linggo para lang daw makabaloik dito sa apartment.”

Napatango naman ako.

“Nang tumawag nga sa akin si sir Lucio kagabi ay parang mas-excited pa siya sa akin na makauwi dito sa apartment kaysa sa pag-uwi ko sa amin.”

Excited rin akong maka-balik ka na ulit dito sa tabing room ko, kuya Lucio. At out of nowhere, pumasok sa isip ko yung pag-babalak na i-kumpara yung pakiramdam ng kaniyang burat sa mga pagkalalaki na nadama ko sa mga nagdaang araw.

Si Kuya Lucio pa naman ang pinaka-unang lalaki na nag-penetrate sa birhen kong butas at sa lahat ng mga lalaking nahawakan at nakita ang kanilang mga kahabaan, kay Kuya Lucio ang sa tingin ko ang pinaka-mahaba at mataba. Maybe because he’s the oldest person who has penetrated my hole. Pero hindi lang nalalayo sa kaniyang kahabaan at katabaan ay sina Lance at Azi, who’re way younger than Kuya Lucio pero nakikipag-sabayan na sa tanging sukat.

I can still remember the very first cum that I have ever tasted from our landlord, Sir Sven, pero hindi na ulit ito nagparamdam sa akin. Sa tingin ko rin ay iyon na ang huling pagkikita namin after nung nangyari sa elevator.

Wala na tuloy sunod na nangyari sa amin.

“Sabi pala ni sir Lucio ay alukin kitang sumabay sa kanila sa pagkain mamaya kaya dadamihan ko ang lulutuin kong ulam at isasaing kong kanin para makakain kayo nang maayos.”

“Sige po, hindi na po ba kayo sasabay sa aming kumain?”

Umiling naman ito. Nasa tapat na kami ng pinto ng kanilang apartment at agad namang kinuha ni Manang Hilda ang susi sa kanilang pinto sa loob ng bitbit niyang shoulder bag.

“Hindi na ako makakasabay dahil pag-dating na pag-dating ni sir Lucio ay aalis na ako. Nakapag-impake na rin ako kagabi kaya ready na akong umalis.”

Napatango na lamang ako.

I think this is the world giving me signs on how Kuya Lucio and I can have the time of our lives for ourselves.

Bigla kasi akong nasiyahan nang malaman ang pagbabalik ni Kuya Lucio. I don’t know kung mayroon siyang kanakama sa kanilang barracks o opisina, pero wala na akong pakialam dahil handa na akong pag-silbihan siya ulit.

Siya pa naman ang rason kung paano nabuhay at namunga ang taglay na kalandian ko sa loob-looban ko.

“Saan ko na po ito ilalagay, Manang?” Tanong ko kay Manang Hilda nang makapasok na kami sa apartment nila.

“Pakilagay na lamang doon sa ibabaw ng lamesa sa kusina, Pio. Ako na ang bahala na ayusin iyon.”

“Sige po,” sagot ko sabay sunod sa kaniyang sinabi.

Nang mailapag ko naman ang mga groceries sa lamesa sa kanilang kusina ay nakarinig ako ng pag-bukas ng pinto.

Iniluwa naman ’non si Lander na hawak ang kaniyang ipad.

“Kuya Pio!” Tawag nito sa akin nang makita ako.

Nginitian ko naman ang bata at nilapitan ito.

Masaya naman ako nitong sinalubong. Medyo matagal na rin kasi nung huling pasok ko sa kanilang apartment kaya lahat ng naging interactions namin ni Lanlan after umalis ni Kuya Lucio ay sa labas na.

“Kumusta ikaw, Lanlan?” Tanong ko sa bata.

“I’m doing good. My teacher just gave me a big star yesterday for doing well in class,” pagmamalaki nito sabay pakita sa akin ng isang sticker na hugis star na halatang gamit na gamit na kahit kahapon lang ito binigay sa kaniya dahil tumutuklap na ang mga dulo nito.

Mangha ko naman siyang pinuri. “Wow, that’s really good!”

“Right?” Masigla nitong tanong sa akin. “Look at this, Kuya Pio.” Sabay abot sa akin ng hawak niyang ipad.

Nakabukas ang isang drawing app sa kaniyang ipad. Makikita doon ang kaniyang drawing ng isang pamilya. Isang ina, isang ama, at isang anak.

Batid kong ang pamilya niya ang kaniyang iginuhit sa screen.

“That’s really good too! Did you draw this?” Tanong ko sa kaniya.

Nakit ko naman ang isang takas ng lungkot na bumalandara sa kaniyang mukha. Agad naman niya iyong pinalitan ng isang pilit na ngiti.

“Yeah, it’s me with my mom and dad. I want to show this to dad later when he gets home.”

Nginitian ko naman ito.

“Sigurado akong magugustuhan ’yang makita ni Kuya Lucio, Lanlan,” paninigurado ko sa kaniya na siyang ikinatuwa naman nito.

Dinala niya ako sa kanilang sala at naupo ako sa tabi ni Lanlan. Patuloy niya akong nilibang sa pamamagitan ng pagpapakita sa akin ng mga dinrawing pa niyang iba sa kaniyang ipad.

For a kid his age, I really appreciate how he can have all the resources he can have to let him explore his interests and talents to further broaden his knowledge and skills. Sa tingin ko kasi ay napaka-importante na ma-provide ng mga magulang ang kanilang mga anak ng mga bagay na kailangan nila upang ma-develop pa lalo ang kanilang utak.

Sa pamamagitan na ito, hindi sila mahihirapan na malaman kung ano ang gusto nilang maging kapag lumaki na sila.

It’s also understandable na, dahil sa poor family planning, hindi nakakayanang ibigay ng mga magulang ang pangangailangan ng kanilang mga anak.

Halos ilang minuto ko ring in-entertain si Lanlan sa kanilang sala. Tuwang-tuwa naman ako kapag napapatawa ko ang bata dahil madalang ko lamang makitang tumatawa ito.

After ’non, pinuntahan ko na rin si Manang Hilda sa kusina para tulungan siya sa pagluluto.

Ayaw pa nga niya akong patulungin pero pinilit ko siya kaya heto ako ngayon at nag-hihiwa ng mga sibuyas at bawang na kakailangan niya sa pagluluto.

Paminsan-minsan naman ay lalapit sa amin si Lander para manuod sa pagluluto namin ni Manang.

TOK TOK TOK

Siguro ay mahigit alas-sinko nang makarinig kami ng katok sa pinto.

“Dad!” Sigaw ni Lanlan sabay takbo papuntang pinto para sagutin ang kumakatok.

Kumabog naman ang dibdib ko. Gusto ko ring salubungin si Kuya Lucio sa pagpasok nito sa kanilang apartment pero pinili kong manatili na lamang dito sa kusina.

Tapos na kaming mag-luto ni Manang at katatapos ko lang ring hugasan yung mga ginamit naming mga silverware na hindi na kailangan.

“I missed you, Dad!” Salubong ni Lanlan sa kaniyang ama nang mabuksan na niya ang pinto at sinalubong si Kuya Lucio.

“I missed you to, Lanlan.”

Hindi ko alam kung ako lang ba, pero ba’t parang mas lalong gumwapo si Kuya Lucio? At parang mas lalong bumatak ang kaniyang katawan.

Nakasuot kasi ito ng isang itim na compression shirt na yakap-yakap ang hubog ng kaniyang itaas na katawan at itim na jogging pants na maluwag.

He looks so fucking hot. His clean undercut hair makes his facial structure more shop, which may look intimidating at first, pero mas lalamang pa rin ang libog at kilig na mararamdaman mo once na tumagal pa ang paninitig mo.

Nag-yakapan naman ang mag-ama. Nakatalikod sa akin si Lanlan kaya kita ko ang buong harap ni Kuya Lucio.

Nang mag-angat siya ng tingin ay nag-tama ang aming mga mata.

Napalunok ako nang maramdaman kong parang lumukso ng biglaan ang aking puso. That eye contact just gave me the first heart attack in my entire life. That gaze, just almost made me cum inside my shorts.

Nang mag-hiwalay ang mag-ama. Sabay silang naglakad papunta sa gawi ko.

Seryoso ang mga tingin ni Kuya Lucio sa akin habang hindi pinuputol ang aming paninitig sa isa’t isa.

Hindi ko alam kung ilang beses na akong napalunok nang papunt na sila sa aking pwesto. Kasalukuyan kasi akong nakatayo sa tabi ng kanilang dining table kung saan nakahain na ang mga pagkaing niluto namin ni Manang.

“How are you?” Unang tanong nito at halos lumabas na ang kaluluwa ko sa katawan.

Binigyan ko naman si Kuya Lucio ng tipid na ngiti, hindi pa rin pinuputol ang aming mga titig.

He’s towering over me kaya kinailangan ko pang tingalaan siya upang hindi maputol ang paninitig namin sa mga mata ng bawat isa. I can smell his manly cologne na hindi nakakasakal sa pang-amoy.

The details of his body became more visible to me, almost making me drool in front of Kuya Lucio. The muscles, his broad body, the way his shirt hug his upper body, and the way we stand just make me want to worship him even more.

“Okay naman ako, Kuya Lucio. I-ikaw?”

Ngumisi naman ito sa akin. Nasilayan ko tuloy ang kaniyang malokong mga tingin.

“Okay din naman ako…. We’ll talk more later.”

Halos napahinga ako nang maluwag nang hanapin na nito si Manang para kausapin. Siguro ay tungkol na ito sa pag-alis pansamantala ni Manang.

Nakahinga lang ako ng maayos nang makaalis na sa harapan ko si Kuya Lucio at pumunta sa kwarto ni Manang kasama si Lanlan kaya naiwan akong nakatayo at parang timang sa kusina.

Siguro ay ilang minuto rin silang nag-usap ni Manang. Mukhang pinaguusapan nila yung mga detalye patungkol sa pag-uwi ni Manang sa kanilang probinsya. Sa pag-kakaalam ko ay hindi naman ganoon kalayo ang bahay nina Manang Hilda, ngunit kailangan niyang sumakay ng bus at maghintay ng ilang oras para marating ang kanilang lugar.

Nang matapos silang mag-usap ay bumalik silang muli kasabay na si Manang Hilda na dala na ang kaniyang bag na may lamang mga damit.

Hinatid pa muna ni Kuya Lucio at Lander si Manang sa ibaba para makasakay na ito papuntang terminal. Nag-paiwan na ako at sinabing ako na lang ang magbabantay at nagpaalam na ako kay Manang bago sila lumabas.

“Shall we eat?” Tanong ni Kuya Lucio nang makabalik na sila ni Lanlan.

“Let’s eat!” Masiglang alok ni Lanlan.

“T-tara, naihanda na namin ni Manang ang mga pagkain,” sabi ko.

Naging mapayapa naman ang hapag-kainan. Patuloy ang aming mga usapan habang paminsan-minsan ang pag-tama ng mga mata namin ni Kuya Lucio.

Hindi ko alam kung ano, pero may dalang kakaibang init ang dala ng mga titig na tinatapon sa akin ni Kuya Lucio. Na para bang napapaso ako mula balat hanggang kaloob-looban dahil sa mga titig niya.

Feeling ko tuloy nababasa ni Kuya Lucio ang mga pumapasok sa isipan ko.

Dalawang putahe ang niluto namin ni Manang. Ginataang kalabasang pula at pinritong kalamares. Naging maayos naman ang kinalabasan ng pagkakaluto namin ni Manang dahil naka-ilang hain ng kanin sina Kuya Lucio at maging si Lander.

Maging ako ay naka-dalawa at kalahating cups rin ng kanin dahil masarap nga yung pagkakaluto namin ni Manang sa ginataang kalabasa. At proud rin ako sa ginawa kong sauce para sa kalamares dahil pinuri iyon ni Kuya Lucio.

“Sige na, mauna na kayo sa sala at ako na ang bahala dito,” pag-presenta kong humugas ng aming pinagkainan.

Pinipilit kasi nila ako na mamaya na lang daw hugasan yung mga pinagkainan namin at samahan na muna kami sa sala ngunit nagpumilit ako kaya wala na silang nagawa.

Dumiretso na ang mag-ama sa sala at naupo sa sofa.

Nakita ko namang kinuha ni Lander ang kaniyang ipad at excited na ipinakita sa kaniyang ama ang mga drawings nito at maging yung star na ibinigay sa kaniya ng kaniyang teacher kahapon.

Ako naman ay nag-focus na lamang sa paghuhugas.

Nasa kalagitnaan ako ng paghuhugas nang makaramdam ako ng kamay na pumulupot sa bewang ko.

“Hmp—!” Singhal ko dahil sa pagkakabigla.

Naramdaman ko ang mainit at matigas na katawan ni Kuya Lucio sa aking likuran at maging ang kaniyang mga braso na namumutok sa mga muscles ay ramdam ko sa aking bewang.

“K-kuya Lucio?” Hindi ko siya malingon dahil dikit na dikit ang kaniyang dibdib sa likod ng aking ulo.

Yumuko si Kuya Lucio para lumapat ang kaniyang labi sa aking tenga.

“I missed you so much, Pio,” bulong nito sa akin.

Nakaramdam ng kilabot ang buo kong katawan dahil sa mainit niyang hininga na dumampi sa aking balat at ang marahang pag-dampi ng kaniyang labi sa akin tenga.

Sunod ko namang naramdaman ang pag-hagod niya ng kaniyang naninigas nang malaking burat sa aking hiwa.

“K-kuya Lucio, b-baka makita tayo ni Lanlan,” kinakabahan kong sabi.

Mas lalo lamang humigpit ang kaniyang pagkaka-hapit sa aking bewang gamit ang kaniyang mga braso. Mas lalo ko tuloy naramdaman ang hugis at pagkakatigas ng kaniyang burat sa loob ng kaniyang pants sa aking puwet.

Taas-baba niyang hinagod ang kaniyang kahabaan sa aking hiwa.

“Don’t worry, I told him to focus on drawing their entire school,” bulong sa akin nito.

Napakagat labi tuloy ako dahil nagdadalawang isip pa ako kung gusto ko nga ba itong ipagpatuloy kung ano man ang ginagawa namin.

Ngunit maging ako ay nahulog na sa kaniyang patibong.

“Fuck, pasukin mo na ako, Kuya Lucio,” malandi kong utos sa kaniya.

Sa isang iglap ay naibaba na niya ang harapang bahagi ng suot niyang pants at inilabas ang kaniyang tigas na tigas ng burat. Nang lingunin ko siya ay nakita kong dumura siya sa kaniyang palad at hinagod iyon sa kaniyang kahabaan.

Itinapat naman niya ang kaniyang palad sa aking bibig at naintindihan ko naman ang ibig niyang sabihin at pinatuluan rin ng laway ko ang kaniyang palad. At katulad ng ginawa niya sa kaniyang laway ay ginamit niya rin ang binigay kong laway para ibalot iyon sa kaniyang pagkalalaki.

At dahil hindi na ako makapaghintay, ako na mismo ang bumaba ng suot kong shorts.

“Ughh.”

“Hnggg.”

Pigil namin ungol ni Kuya Lucio nang pumasok na ang ulo ng kaniyang burat sa lagusan ko.

At dahil sa sobrang pagkahayok namin sa katawan ng isa’t isa ay hindi na nakayanan ni Kuya Lucio ang nararamdamang kalibugan at agad akong binigyan ng sunod-sunod na kanyod sa aking butas.

Sunod-sunod at mabibilis ang kantot na ibinibigay niya sa akin. Mahigpit na rin angpagkakakagat ko sa aking pang-ibabang labi upang pigilan ang pag-ungol at itago ang ingay na ginagawa namin kay Lanlan.

“Fvckk, you’re stil so fucking tight after all this time we were apart— hmmm”

Napatingala na ako at idinantay na nang tuluyan ang aking ulo sa balikat ni Kuya Lucio. Napatirik na ang aking mga mata sa sobrang sarap ng pagkaka-kantot niya sa aking tumbong.

Damang-dama ng aking lagusan ang kaniyang kahabaan at katabaan. Ang mga ugat na namumutok sa kaniyang burat ay masarap na humahagod sa aking butas. Maging ang ulo ng kaniyang pagkalalaki ay tumatama at bumubundol na sa aking kailaliman. Abot na abot ng kaniyang burat ang kabuoan ng aking lagusan.

“T-tanginaa, Kuya L-Lucioo— ahhh,” pigil kong mga ungol.

He’s stretching me so much! Kahit na dalawang araw pa lamang ang nakakalipas nang mapasok ako ng malaki ring burat ni Azi.

That just proved how big and fat Kuya Lucio’s dick is.

“I-I’m gonna cum… I’m so f-fucking cloose, babe— ughhh! B-buntis ka talaga pagkatapos nito— fuuuuck!”

At pagkatapos ng isahang bagsakan na sagad ay ipinunla niya ang lahat ng kaniyang tamod sa loob ng aking lagusan.

“Shiiiit— ahhh,” ungol ko rin dahil nilabasan na rin ako sa loob ng brief ko.

Patuloy pa rin sa pagbigay sa akin si Kuya Lucio ng mararahang pag-kantot habang patuloy na pinupunlaan ang aking lagusan sa pinakarurok na parte nito.

Damang-dama ko kung gaano karami iyon. Ang iba pa sa mga pinutok niya sa loob ko ay tumulo na palabas ng aking butas at tumulo na ng tuluyan sa sahig. Ganoon na lamang karami ang ipinunla niya sa akin.

“Haaa, inipon ko talaga ang tamod ko ng isang linggo… para ipunla lahat ng ito sa’yo,” malibog na bulong sa akin ni Kuya Lucio habang nanatili ang kaniyang ari sa loob ko.

Napapikit naman ako.

“Sleep beside me tonight… and I’ll make sure I will give you all the pleasure you wishes.”

Kinagat ko ang aking mga labi at nilingon si Kuya Lucio ng puno ng pagnanasa.

Oh, this will be a one hell of a night.

END OF SEASON 1

Hello, Everyone!

I would like to explain where ‘San Lucas Street’ will be headed from here.

To those who don’t know, SLS was supposed to be a short story with only five (5) chapters as my new year’s gift for everyone, but as I gave it much thought, I decided to just make it into a long story with 30-35 chapters.

Unfortunately, I am one of those authors who can’t commit to longer stories and prefer writing short stories. Writing is my forte, but writing long novels is kind of my weakness.

Ipagpapatuloy ko pa rin ang pag-susulat para sa SLS ngunit ihihinto ko muna ang pag-publish nito sa publiko. Ito ay para mas lalong ma-manage ko ang pag-post ng bawat chapter nang hindi pinaghihintay ang aking mambabasa ng napakatagal na panahon.

Don’t worry, ito ay isa sa mga bagay na pinag-isipan ko nang mabuti. Hindi natin alam, baka mayroon pang season three kung relevant pa niyan si Pio lmao.

So, I would like to thank you all for reaching this point with me and my characters. It’s thanks to your minds and imaginations for keeping my characters alive and kicking. YOU gave them life and so much color.

Again, thank you very much!

With so much love, CintoSan!

*

  ![](https://img.wattpad.com/270c30ee3805db9e193be76a7e3f95850f21dacf/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f363347576c6364306e464d4453773d3d2d313632353136353930322e313861626338366462653464643966353331303130373136313234322e6a7067)               

“Ang Talaarawan ni Senyo”

“I don’t want to die as a lonely gay with cancer na hindi ko naibabahagi sa buong mundo ang aking malalaswang kwento na naranasan ko mula pagkabata.

Hindi maaaring lisanin ko ang mundong ibabaw nang walang maiiwang alaala ng aking buhay.

I will make sure na bago ako mamatay, lahat ay mababasa ang mga kalibugan at karanasan ko sa sex sa iba’t ibang masasarap na lalaki! Mula sa aking tatay hanggang sa isang kilalang artista.

Wala na silang magagawa pa sa akin, kaya I might as well go all out!“

Written by

CintoSan 2026