Chapter 1

ANDREI’S POV

i smiled while looking out of the window inside the private plane here in tito Owen’s airport. after a long flight ay ngayon lang kami nakalapag dito sa america. the cold breeze embraced me. mabuti nalang at suot ko ngayon ang inihandang jacket ni tito Jaiden para sa flight ko ngayon. i tightened my mini body bag bago tumayo at naghandang lumabas ng eroplano..

agad namang naunang lumabas sa akin sina kuya na mga tauhan nina tito Ethan na nagsisilbing bodyguards ko ngayon. kahit papano i feel safe now dahil sa kanila. ng makita kong nakaayos na sila ng pwesto sa labas ay tahimik naman akong sumunod palabas ng eroplano.

to be honest, i have agoraphobia. fear of crowd in unfamiliar place or public places. i get panic attacks every time i encounter a crowd that is unfamiliar to me in a public or any other places.

kaya lahat ng tauhan na isinama sa akin nina tito ay halos mga kilala ko na dahil karamihan sa kanila ay ang mga bantay sa mansion sa pilipinas.

dahil din sa phobia ko kaya bihira ako makalabas ng mansion. its either kasama ko ang pamilya Williamson o mananatili nalang ako ng mansion.

and for how many years, ngayon lang ulit ako nakalabas ng mansion na hindi kasama ang pamilya nina tito.

tito Jaiden was against about this. he insisted na samahan ako but i gathered my strength to insist na mag byahe ako mag isa.

thats why i used my own private plane. it was their birthday gift for me noong 21st birthday ko. nagulat pa nga ako sa regalo nila at sinubukan kong tanggihan pero huli na dahil ang sabi nila ay nabili na nila ito. ever since i stayed with the Williamson family ay naging komportable na ang buhay ko. they treated me like a part of their family. they supported me, materyal man o emosyonal. kaya malaking pasasalamat ko sa kanila lalo na kay tito Jaiden na kumupkop sa akin.

as i was walking to the car outside. a voice stopped me to do so.

“ baby!!!……“ ang narinig kong sigaw kaya agad akong napatingin dito. ngunit hindi pa ako tuluyang nakakaharap dito ng maramdaman ko ang mahigpit na pagyakap sa akin.

“ baby i miss you….“ ang malambing na sabi ng yumakap sa akin kasabay ng pagbalot ng pamilyar na amoy sa ilong ko.

napangiti naman ako when i realized kung sino ang taong ito.

“ Theo…….“ ang mahinang pagtawag ko sa pangalan nya.

agad naman syang humiwalay sa pag kakayakap at nakangiting tumingin sa akin.

“ i really miss you baby……“ ang malambing na sabi nya habang nakatitig sa mga mata ko. hindi ko naman maiwasang pag initan ng pisngi dahil sa paraan ng pagtitig nya sa akin kaya umiwas ako ng titig sa kanya.

“ T-Theo…. a-ayan ka na naman sa p-pagtawag ng b-baby sa akin……. n-nakakahiya…..“ ang nauutal na sabi ko sa kanya while still avoiding his gaze dahil itinatago ko ang pamumula ng pisngi ko. who wouldn’t kung tititigan ka ng napaka gwapong— nevermind.

narinig ko naman ang mahinang pagtawa nya kaya agad akong napalingon sa kanya. doon sumalubong sa akin ang natatawa nyang mukha while looking at me teasingly. i knew it..

napasimangot naman ako dahil sa panunukso nya sa akin. kahit kelan talaga he never failed to always tease me.

tatalikuran ko na sana sya ng mabilis nyang hinawakan ang kamay ko.

“ hahaha…… sorry, sorry. “ he said between his laugh. then pinch my cheeks.

“ Ouch….. Theo!!…..“ hindi ko na napigilang sigaw sa pangalan nya dahil sa pang gigigil nya sa pisngi ko. lalo ko namang narinig ang malakas nyang pagtawa. tsk. pasalamat ka……

dahil dito ay sinimangutan ko sya at mabilis na tumalikod at naglakad papunta sa kotse na nag hihintay sa amin.

“ hey baby!!…. wait, wait!!!..“ ang narinig kong humahabol na tawag nya sa akin. naramdaman ko naman ang paghawak nyang muli sa kamay ko ng makalapit sya sa akin.

“ lets take my car, not that.“ he said bago nya ako mabilis na hinila.

“ wait….. t-teka lang.“ i said trying to stop him from pulling me suddenly. huminto rin naman agad kami sa isang mamahaling sasakyan.

“ get in.“ he said before opening the car’s door. nag tataka naman akong tumingin sa kanya.

“ but tito Jaiden said to take that car——“ hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng agad syang nag salita.

“ that’s your bodyguard’s car so you are taking mine.“ he said while smiling at me. napailing nalang ako bago tuluyang pumasok sa loob ng sasakyan. hindi rin naman kasi ako mananalo kahit makipag talo pa ako sa kanya.

agad naman nya itong sinara at nakangiting umikot para pumasok sa driver’s seat.

a familiar scent immediately embraced my nose as soon as I sat inside the car.

a scent of a new car.

“ is this car….. new?.“ i ask while looking around inside the car.

“ yes. i just bought it today.“ ang nakangiting sabi nya bago paandarin ang sasakyan. napailing nalang ako dahil sa sinabi nya.

well kung nag tataka kayo kung bakit familiar sa akin ang amoy ng bagong kotse, it is because of them.

Theo always buy new cars lalo na pag nagustuhan nya. lagi nga syang pinag sasabihan ni tito Jaiden about that pero wala ring nangyayari dahil spoiled si Theo sa grandparents nya dahil minsan ay ang mga ito pa ang mismong bumibili ng kotse para sa apo nila.

hindi rin naman sya masaway nina tito Ethan dahil kahit ang mga ito ay todo rin kung gumastos. milyon milyon ang nagagastos nina tito lalo na kung para iyon kay tito Jaiden. if you could see tito Jaiden’s cars. malulula ka sa dami at sa presyo ng mga ito.

pero kahit maraming kotse si tito Jaiden ay hindi nya ito nagagamit. bakit?.

bukod sa hindi sya marunong mag drive, ito ay dahil pinag babawalan sya nina Tito Ethan na mag drive.

naaksidente kasi sya when he tried to practice on how to drive. he bumped the car on a tree inside the williamson premises. hindi naman napano si tito Jaiden. kahit galos wala sya natamo pero nag hysterical sina tito Ethan lalo na si tito Xander at tito Owen. they insisted to bring tito Jaiden in the hospital to check on him and stayed there for days kahit pa sinabi ng doctor na ok lang si tito.

simula noon hindi na pinayagan si tito mag drive. if he will use the cars, sina tito Ethan ang nag dadrive para sa kanya. i understand din naman sina tito Ethan. muntik ng mawala sa kanila si tito Jaiden. kaya gaoon nalang sila kung mag alala para kay Tito Jaiden.

“ pag sasabihan ka na naman ni tito Jaiden.“ ang mahinang sabi ko sa kanya.

kita ko naman ang pagsimangot nya dahil sa sinabi ko.

“ i already bought it so wala na sya magagawa.“ he said habang nakangusong nag dadrive. nangingiti nalang akong naiiling dahil sa kanya.

kinuha ko naman ang phone ko when i remember na kaylangan kong tawagan si tito na nandito na ako sa america.

i was about to dial tito Jaiden’s number ng biglang kinuha ni Theo ang phone ko.

“ T-Theo!!!….“ gulat na tawag ko sa kanya. nakasimangot naman nya akong tiningnan.

“ we’ve been seperated for a week and i miss you so bad. so dapat sa akin lang ang atensyon mo ngayon.“ he said na nagpanganga sa akin.

“ p-pero—-“

“ you didn’t missed me?…… “ pagputol nya sa akin.

“ o-of course i m-missed you. pero—-“

“ then you suppose to put your full attention only unto me.“ he said na parang nag tatampong bata.

“ i just want to say i need to call tito Jaiden to say im fine.“ ang mabils na explanation ko dahil baka putulin na naman nya pag sasalita ko.

“ tsk.“ tanging narinig ko mula sa kanya. nakita ko namang sya na ang nag dial ng number ni tito Jaiden then he put it in loud speaker.

pangalawang ring palang ng agad sagutin ni tito Jaiden ang tawag.

“ hello?….. Andrei?….. anak?……“ ang narinig namin mula sa kabilang linya.

“ hello po tito.“ ang agad kong sagot kay tito.

“ kumusta anak?…. ok ka lang ba?….“ tito Jaiden worriedly asked me na nagpangiti sa akin. he really never changed. hanggang ngayon ay mabait parin sya at maaalalahanin.

“ im ok po tito. i managed to make it here in america. i never have any while on my flight.“ i said to him pertaining to my phobia.

“ mabuti naman. “ he said from the other line. narinig ko pa ang pag buntong hininga nya.

“ any ways, susunduin ka daw ni Theo anak. nandyan ba sya?.“ tito Jaiden said.

“ ahhh…. yes po tito. he is with me na po.“ ang sabi ko.

“ hello papa.“ Theo said habang alangang nakangiti.

“ THEO SANTOS WILLIAMSON!!!!……. ano itong nabalitaan ko ha?….. bumili ka na naman daw ng bagong kotse?!!… anak naman!!!. kakabili mo lang last month…….“ ang sabi ni tito sa kabilang linya. kita ko namang napakamot nalang sa ulo si Theo dahil sa pag sermon sa kanya ni tito.

napangiti nalang ako habang pinapakinggan ang pag uusap nila. tumingin nalang ako sa labas ng bintana at pinagmasdan ang tanawin sa daan.

nasanay na ako sa kanila dahil laging pasaway si Theo kaya lagi syang napagsasabihan ni tito Jaiden. but at the end of the day, tito Jaiden cant do anything about him. besides, he love his son.

dahil si Theo lang naman ang nag iisang anak nya.

A/N

here it is guys..

second season na ng Obsession series.

sana po ay suportahan nyo rin po sya katulad ng pag suporta nyo sa FOQL. marami pong pasabog at kaabang abang na mangyayari sa buhay ng ating mga bida.

feel free to vote and comment guys.

till next update po.

CHAPTER 2

ANDREI’S POV

naalimpungatan ako ng maramdaman kong para akong nakalutang. agad kong iminulat ang mata ko. and to my surprise, mukha ni Theo ang agad na bumungad sa akin. then i realize na buhat buhat pala nya ako ngayon, bridal style.

“ T-theo…“ pagtawag ko sa kanya when i gained myself. kita ko namang tumingin sya sa akin at tsaka ngumiti.

i feel embarrassed kaya sinubukan kong gumalaw para magpababa mula sa pag kakabuhat nya sa akin.

“ babe dont move. were almost inside the house.“ ang sabi nya bago hinawakan ang ulo ko at marahang isinandal sa dibdib nya. ngunit bago yun ay doon ko lang napansin ang paligid. we are surrounded with trees. the quietness feels like we are in a forest. the sound of the wind that sways the leaves from the tree feels quite relaxing. the house in front of us is the only establishment around the area. it feels like im still at the mansion sa pilipinas because this place is also isolated like the mansion.

ng lumingon ako sa likod namin ay kita ko sina kuyang tauhan nina tito na tahimik na sumusunod sa amin habang ang iba ay tahimik na nagbabantay sa paligid.

maya maya pa ay pumasok na kami sa loob ng magarbong bahay. doon bumungad sa amin ang magandang pagkakaayos ng bahay.

“ ang ganda…..“ hindi ko mapigilang sabi habang pinag mamasdan ang loob ng bahay.

“ i know you’ll like it. after all, pinagawa ko ito based on your likings.“ Theo said habang marahan akong binaba sa sofa. nagtataka naman akong tumingin sa kanya.

“ pinagawa?…….“ i asked. i saw him stare at me before he smiled.

“ i bought this house last year and build it based on your likings. and it paid off since you really liked it.“ he explained bago umupo sa tabi ko.

nagtataka naman akong tumingin sa kanya. he bought this house?. ang natatandaan ko ay pinag i-stay kami ni tito Jaiden sa bahay nya dito sa america na niregalo sa kanya nina tito Ethan.

“ y-you bought?…. d-di ba sa bahay ni tito—“ hindi ko na natapos ang itatanong ko when he suddenly cuts me off.

“ i know i know….. but that house is for papa. my dads bought that for him. i want to buy you your own kaya binili ko ito……“ he said while looking at me smiling.

“ p-pero Theo sobra sobra—-“ again i was cut off by him.

“ no.“ mariing pagputol nya sa akin habang seryoso syang nakatingin sa akin. natahimik naman ako dahil sa kanya.

“ i….. (cough) i m-mean…. i want to buy you a house too. and besides this is also my surprise for you ngayong birthday mo. pero parang ayaw mo naman. ako na nga nag effort tapos hindi pa na appreciate. tsk.“ ang sabi nya sa akin bago sya sumimangot at umiwas ng tingin sa akin. now he is acting like a sulking child. seriously this guy?…. hayst.. hindi pa ba ako nasanay sa pagiging moody ng isang to.

napailing nalang ako bago ngumiti.

“ ok ok…… i understand. ì really appreciate it. thank you.“ ang sinserong sabi ko sa kanya habang nakangiti. kita ko naman ang pasimpleng patingin ng mata nya sa akin bago mabilis na nawala ang pagsimangot nya at napalitan ng ngiti.

“ you’re welcome babe. “ he said bago ako mabilis na niyakap. natatawa nalang akong gumanti sa pag kakayakap nya.

“ s-stop calling me like names….. i-it’s embarrassing.“ ang pagsuway ko sa kanya habang nakayakap. wala naman na akong nakuhang sagot mula sa kanya.

well, i guess wala na akong magagawa kung hindi ang tanggapin nalang itong pa surprise nya sa akin for my birthday.

yes you heard it right. its my birthday.

to be exact ay sa isang araw pa ang birthday ko at iyan ang main reason kung bakit ako ngayon nandito sa america.

nagpaalam kasi ako kina tito na gusto kong mag travel alone for my birthday. im turning 24 already and i still have this sickness in me. sapat na ang ilang taong pagtatago ko sa sakit ko. i decided to conquer my fear. nakakahiya na kina Tito. malaki na ang naitulong nila sa akin and hindi naman habang buhay aasa ako sa kanila. that’s why i decided na paunti unting harapin ang takot ko.

balak ko sanang within manila lang dahil hindi pa ako sigurado sa kalalabasan ng desisyon ko. pero hindi pumayag si tito Jaiden lalo na itong si Theo. nandito sya sa america ng sabihin ko ang desisyon ko kina tito last week. nandito sya dahil kinailangan sya ni tito Axel to manage something.

ng malaman ni Theo ang desisyon ko ay agad nya akong tinawagan at sinabing hindi sya papayag kung hindi ko sya kasama para bantayan ako. kaya nagsabi sya kay tito Jaiden na isasama nalang nya ako dito sa america. wala naman naging pag tutol si tito dahil mas gusto nyang may makasama ako kahit papano.

i was supposed to be here the day before my birthday and susunduin sana ako Theo pero nag decide akong ngayon mag byahe. like i said gusto kong unti untiing harapin ang takot ko. that flight is my first time na walang kasama ni isa sa pamilya ni Theo. ever since, never akong lumabas ng mansion na hindi kasama si tito Jaiden o kahit si Theo. kaya first achievement ko ang naging flight ko dahil nakaya kong bumyahe mag isa. kahit pa sa buong byahe na iyon ay nanatili lang ako sa upuan ko at kulang nalang ay hindi gumalaw.

but i did it so its a big success for me.

to tell you the truth, hindi ko alam kung bakit ako nag karoon ng phobia. but tito Jaiden said ay nagsimula daw ito noong bata pa ako dahil lagi daw ako binubully dahil sa naiiba ako. yes im different from others dahil isa akong ALBINO. from my skin to my hair and eyes. lahat na iiba. takaw atensyon. at iyon ang kinatatakot ko.

and lalo daw lumala ang phobia ko ng mamatay ang lola ko na si lola Elsa na sa picture ko lang nakilala. wala kasi ako maalala about sa pagkabata ko dahil nagkaroon ako ng amnesia from “an accident”. when i woke up, i was on my 16 years old already. i remember i dont have any memory that time. kahit pangalan ko ay hindi ko alam. kahit sina tito Jaiden ay hindi ko kilala. but the moment i open my eyes, inatake agad ako ng panic attacks. thats the moment na na diagnose ako na may agoraphobia

mabuti nalang at tinulungan nila ako to know who i really was and who they were to me. kaya malaki ang utang na loob ko sa kanila.

“ you hungry?.“ ang narinig kong sabi ni Theo na nagpabalik sa akin sa reyalidad. pagkarinig ko sa tanong nya ay doon bigla kumulo ang tiyan ko. konti nga lang pala ang kinain ko buong byahe.

“ a-ahh…. y-yes. “ nahihiya kong sabi sa kanya.

“ ok. ill prepare some food. wait here.“ he said bago nag mamadaling umalis sa tabi ko. nakasunod lang naman ang tingin ko sa kanya hanggang sa pumunta sya sa kitchen.

habang nag hihintay sa kanya ay nag decide akong maglibot sa bahay. habang nag lilibot ay doon ko mas lalong nakita ang ganda nito. modernized ang theme ng bahay di katulad sa mansion na classy and elegant ang pagkakagawa sa lahat.

ng makarating ako sa second floor ay sumalubong sa akin ang tatlong pintuan ng kwarto. i tried to open them pero isa lang ang bukas kaya doon lang ako pumasok. agad bumungad sa akin ang master’s bedroom. from the king sized bed to all the furnitures ay napaka ganda talaga. ngunit ang mas nakaagaw ng atensyon ko ay ang balkonahe. agad akong pumunta doon para tingnan ng tanawin sa labas. hindi ako nabigo dahil napakaganda ng tanawin mula dito sa balkonahe. tanaw ko ang dagat di kalayuan.

habang nasa ganoong posisyon ay bigla kong naramdaman ang pagyakap mula sa likod ko.

“ found you.“ nagulat naman ako dahil dito.

“ sorry. nag libot na ako mag isa.“ i said habang hindi makalingon sa kanya dahil sa lapit ng katawan namin sa isat isa mula sa pagkakayakap nya sa akin. halos huminto naman ang paghinga ko when he suddenly put his chin on my shoulder while still hugging me from the back.

“ ahhh… so relaxing….“ i heard him say.

“ T-Theo…..“ pagtawag ko sa kanya habang hindi gumagalaw. narinig ko pa ang pagbuntong hininga nya bago sya humiwalay sa akin.

“ the food is ready. lets go?.“ he said. doon lang ako muling tumingin sa kanya. i saw him smiling at me bago sya naglakad palabas ng kwarto.

naiwan naman akong nakatulala habang sobrang bilis ng tibok ng puso ko. ramdam ko rin ang pag iinit ng mukha ko kaya agad akong napatakip sa akin mukha.

arghhh!!…. nakakahiya…..

I took a deep breath to calm myself.

Andrei ikalma mo ang sarili mo….. kumalma ka…….

pagkausap ko sa sarili ko.

ng maramdaman kong kumalma ng ako ay doon na ako nag desisyong bumaba para kumain. habang pababa ng hagdan ay hindi ko maiwasang masabi sa sarili ko:

it’s dangerous…….. staying with him is dangerous…….

you’re asking why i said that?.

well, i said it’s dangerous ay dahil……. may lihim akong pagtingin sa kanya. at natatakot akong lumalim iyon lalo na ngayong im staying here with him alone.

natatakot akong masaktan at masira ang pag sasama namin kung mas lalo akong mahuhulog sa kanya. dahil alam ko naman na kapatid lang ang turing nya sa akin.

i sighed because of the idea. that’s why i decided to control myself. we’ve been together for years at dahil nag iisa lang syang anak ay alam ko na sa akin nya nakikita ang pagkakaroon ng kapatid kaya napaka lambing nya sa akin.

so i should stop putting malicious thoughts on his actions towards me. dahil pag nagkataon……. ako lang ang masasaktan sa dulo.

A/N

here it is guys

sana nagustuhan nyo.

feel free to vote and leave a comment.

till next update guys.

CHAPTER 3

ANDREI’S POV

pagbaba ko sa kusina ay agad bumungad sa akin ang ilang pagkain na nakahanda sa dining table.

“ wow.” ang tanging nasabi ko dahil mukhang masasarap ang mga ito.

“ i cooked them before i fetch you up. i just pre heated it.” Theo said to me habang inaayos ang pagkain. agad naman akong napatingin sa kanya.

“ you cooked?.” nag tataka kong tanong.

as far as i know never ko pang nakitang mag luto ang isang Theo Williamson. laging si tito Jaiden ang nag luluto para sa amin o di kaya ay ang private chef ng pamilya nila pag hindi kaya ni tito makapag luto. so how come he cooked all of this?……

kita ko namang natigilan sya bago muling tumingin sa akin bago napakamot sya sa ulo nya.

“ i p-practiced…… ha-ha-ha-ha…. i just want to do this for your birthday so………”  he said still scratching the head of his. 

bakas ang medyo hiya sa boses nya pero hindi ko naman maiwasang maghinala dahil sa kilos nya. is he planning on something now?…… knowing him and his playfulness.

i sat on the chair beside the table still looking suspicious at him. kita ko naman ang pag simangot nya dahil sa pagtingin ko sa kanya.

“ tsk. do you not trust me?.” he said sounded like an offended child. 

“ well you cant blame me. you always pull tricks towards me.” i genuinely said to him. kita kong lalo syang napasimangot dahil sa sinabi ko.

“ tsk…. i did this for you and yet……. fine!!…. ill just order pizza if you dont want to eat it.” he said sounded offended. he was about to remove the food in front of me kaya mabilis ko syang pinigilan. 

“ wait!!…. teka lang!!…… wala akong sinabi na ayaw ko.” ang sabi ko sa kanya. feeling guilty about what i said.

binitawan naman nya ang mga pagkain kaya agad akong kumuha at nag lagay sa plato ko.

the food looks decent. muli akong tumingin sa kanya. i saw him looking at me with seriousness na para bang iniintay nya na tikman ko ang pagkain na hinanda nya.

wala akong nagawa kaya kahit pa nag aalangan ako ay tinikman ko ito. and to my surprise, its good.

“ so?…..” Theo said while looking at me like waiting for my response for the food.

“ i-its good….. its really good….” namamanghang sabi ko sa kanya. kita ko namang napangiti sya dahil sa sinabi ko.

“ then my hardwok really paid off” i heard him said while still smiling at me.

Who would imagine na ang isang tulad nya ay marunong magluto. Naiiling nalang akong ipinag patuloy ang pagkain habang nakaupo sa tapat ko si Theo at tahimik na nakatitig sa akin. He is seriously looking at me pero everytime na titingin ako sa kanya ay bigla naman itong ngingiti sa akin. Hindi ko tuloy maiwasang magtanong sa gitna ng pagkain ko.

“ i-is everything ok?……. M-may dumi ba ako sa mukha?…..” i said to him bago marahang pinunasan ang mukha ko. Baka kasi may dumi ako sa mukha na di ko alam. Nakakahiya.

“ Im just happy you like the food that i made. it really makes me happy.” He simply said bago ngumiti muli sa akin. Hindi ko naman maiwasang mamula dahil sa pagngiti nya sa akin. whats with him all of a sudden?…. 

“ e-eat your food too.” pag iba ko ng topic dahil sa awkwardness na naramdaman ko.

“ ok. “ he simply said bago kumuha ng pagkain nya at nagsimula naring kumain. 

pansin ko naman ang hindi maalis na ngiti sa labi nya. ipinagsawalang bahala ko nalang ito at pinagpatuloy ang pagkain. then after a couple of minutes ay natapos na kami kumain. I was about to put the plates on the sink ng bigla akong pigilan ni Theo.

“ stop… just leave it. They will clean it.” He said before he gave me glass of water before he drink his. 

wala naman akong nagawa kung hindi inumin nalang ito. 

“ do you want to wash up?.” ang narinig kong sabi nya sa akin. doon ko lang naalala na hindi pa nga pala ako nakakapag palit ng damit ko.

“ i-i guess…… “ nahihiya kong sabi sa kanya.

“ your things are already in the room. you can wash up there.” ang nakangiti nyang sabi sa akin. 

i just nodded bago nagmamadaling umakyat sa kwarto. doon ko napansin ang gamit ko sa gilid ng kama. kaya nag mamadali na akong naghanda ng bihisan ko at dumeretso sa shower room na nandito sa loob ng kwarto. i guess mamaya ko nalang aayusin ang mga gamit ko.

Lagpas kalahating oras ako nag tagal sa loob ng bathroom ng matapos ako sa paglilinis ng sarili ko at nag bihis. lumabas ako ng shower room wearing my pajama.  kita ko namang wala na ang maleta ko sa loob ng kwarto. i was about to look for it ng pumasok si Theo with a towel on his shoulder. he is shirtless while his hair is down still wet. hindi ko naman agad naalis ang tingin sa kanya dahil sa ayos nya. from his handsome face to his well built body.

” Ahem…. enjoying it babe?.” narinig kong sabi ni Theo na nagpabalik sa akin sa reyalidad. 

agad akong napatingin kay Theo na ngayon ay malaki ang ngising nakatingin sa akin. agad naman akong nilamon ng hiya at napaiwas ng tingin at nag mamadaling tumalikod sa kanya. ngunit sa pagtalikod ko ay namali ang apak ko. 

“ ANDREI!!!!!––” rinig kong sigaw ni Theo.

i saw my body rushing down towards the floor kaya napapikit nalang ako. inaasahan ko ng masaktan ako sa impact ngunit walang sahig akong nabagsakan, sa halip ay mukha agad ni Theo ang sumalubog sa akin pagmulat ko.

“arghh…..a-are you ok babe?.” his teasing face a while ago changes to a worried one. we are both on the floor. me on top of him because he caught me with his arms that still hugging me now.

i was about to stand pero naramdaman kong lalong humigpit ang pagkakayakap sa akin ni Theo. dahil dito ay napasubsob ako sa dibdib nya.

“ just let us be like this for a minute. hmmm?.” bulong nya sa akin.

“ God!! I thought i let you get hurt….again.” sunod pa nyang sabi. Bakas ang pag aalala sa boses nya. kahit nag tatalo ang isip at puso ko ay mas sinunod ko ang sinasabi ng puso ko. I will just let him and get myself indulged for a moment. Even just for a moment.

Halos ilang minuto din kami sa position na yun ng mag decide na akong tumayo.

“ im sorry. Sa pagiging clumsy ko napahamak ka pa. “ sincere kong sabi sa kanya. Nahihiya sa mga nangyari.

“ its ok. As long as you are alright—arghhhh…..” rinig kong daing nya habang tumatayo.  Agad naman akong lumapit sa kanya.

“O-ok ka lang ba?..” asking him looking for his body that is hurting. Doon ko nakita ang pasa sa tagiliran nya. 

“ oh my– may pasa ka Theo….. S-sorry talaga.” nag aalala kong sabi.

“ its nothing. Mas ok na ito kesa ikaw pa ang nasaktan.” he said to me while smiling.

“ pero hindi ok sa akin. Wait i will get some ice.” sabi ko sa kanya bago nag mamadaling bumaba at kumuha ng yelo sa ref at nilagay sa cold pack bago bumalik sa taas. Ng pumasok ako sa kwarto ay bumungad sa akin si Theo na nakaupo sa gilid ng kama at tahimik na nag hihintay. He is wearing clothes now kaya kahit papano nakahinga ako ng maluwag. 

“ i got the ice. Tulungan na kita.” i said to him bago nagmamadaling lumapit sa tabi nya. 

“ thanks babe. Pero ok lang talaga. Its just a small bruise. “ he said to me na agad ko namang tinutulan.

“For me its not ok. Nasaktan ka dahil sa akin so let me help.” mariin at seryoso kong sabi sa kanya. Kita ko namang bumuntong hininga nalang sya bago tumalikod sa akin. Agad ko namang nilagay ang cold pack sa pasa nya.

“ s-salamat pala.. And again s-sorry.” sinsero kong sabi sa kanya habang nilalapatan ng cold pack ng pasa nya.

“ its ok babe. Ill do everything for you.” rinig kong sabi nya sa akin habang nakatalikod. Hindi ko naman maiwasang mag init ang pisngi ko. Seriously this guy……

After a couple of minutes ay tinanggal ko na ang cold pack sa tagiliran nya dahil hindi naman na ganoon ka maga.

“ thanks babe. “ pasalamat nya sakin.

“ its nothing. Ako nga ang dapat magpasalamat eh dahil sa pag ligtas mo sa akin. At salamat din sa pag aayos ng gamit ko at sa lahat lahat.” nahihiya kong sabi sa kanya.

“ for you babe.” nakangiting sabi nya sa akin habang nakatitig sa mata ko. Agad naman akong napaiwas ng tingin sa kanya.

“ a-ayan ka na n-naman Theo. i-i told you to stop c-calling me that. “ namumulang sabi ko sa kanya. Narinig ko naman ang mahina nyang pag tawa na lalong nag palala ng hiya ko.

“ Ahem….. H-hindi ka pa ba mag papahinga? You drove and also cooked so baka pagod ka?” pag iiba ko ng topic.

“ i guess we should rest. Especially you since you travel long.” he said to me. Nakahinga naman ako ng maluwag. I can now compose myself from the things that happened. 

“ t-then i will meet you again later.” i said to him. I was about to get ready to laydown on the bed ng mapahinto ako sa sinabi nya sa akin.

“ well i can just wake you up since we are sharing the bed.” para naman akong nabingi sa sinabi nya. Lalo na sa huling sinabi nya. 

S-sharing?………. Bed?…….

“ W-WHAT?!!!!!…….” gulat kong lingon sa kanya ngunit tanging ngiti lang ang sinukli nya sakin.

A/N

Here it is guys…. Sorry for the long wait.

Salamat po sa patuloy na pag subaybay.

And BIG BIG THANK YOU po sa nag donate sa akin ng pang kape.

Again hindi naman po ako namimilit ok lang po kahit wala.

Pero if gusto nyo pong mag donate sa inyong nag mamagandang Author ay kahit pang 3in1 na kape ok na. Hahahahaha

GCASH: 0995 185 1786 (M*** J***** F.)

Pag magsend po kayo lagay nyo rin po sa MESSAGE name nyo sa wattpad para mapasalamatan ko po kayo.

AGAIN hindi po ako namimilit ahh. 

Maraming salamat po sa patuloy na sumusuporta.

See you sa next update guys.

CHAPTER 4

ANDREI’S POV

Hindi ako makapaniwala sa naging desisyon si Theo. yes we are close since we live in one roof for how many years pero never pa kaming natulog ng magkatabi and the big issue here is we are now both adults to play slumber party. 

‘’ well if you dont like it then i will leave you here alone.’’ parang bata na sinabi sa akin ni Theo with matching crossed arms pa.

naguilty naman ako dahil sa nangyari kanina kaya napabuntong hininga nalang ako at pumayag sa gusto nya.

kita ko ang pagliwanag ng kanyang mukha at excited na nahiga sa kabilang side ng kama.

naiiling nalang ako na lumapit sa kabilang side ng kama at nahiga.

“ let’s sleep for now babe, we will go to the beach tomorrow.” he said bago pumikit at umayos ng higa.

Halos hindi naman ako gumagalaw sa pag kakahiga ko sa kama. hindi ako dalawin ng antok kahit anong gawin ko. nananatili akong nakapikit, trying to convince myself to sleep. pero sino ba ang niloloko ko, paano ako makakatulog kung katabi ko si Theo sa kama. 

this is our first time to sleep in one bed. seriously this man, acting childish just to get what he wants. 

mahina akong napatawa dahil sa mga naaalala kong kakulitan ni Theo. 

ramdam ko ang pag galaw ng kama kaya napamulat ako. when i looked at Theo ay kita kong nakatingin sya sa akin kaya agad akong napaiwas ng tingin sa kanya. narinig ko naman ang mahina nyang pagtawa.

” can’t sleep?.” he asked.

” y-yeah….” simpleng sagot ko sa kanya pilit tinatago ang hiya dahil.

” i-its just….. it i-is our first time sleeping in one bed so….” nahihiya kong sabi sa kanya.

” well…… we always sleep together when we are kids.” he said to me quietly.

agad naman akong nalungkot. i feel guilty somehow dahil hindi ko maalala ang memories na meron kami noong kabataan namin.

” s-sorry…” i said to him. 

“ kung h-hindi lang ako naaksidente…. h-hindi ko sana malilimutan ang memories natin noong mga bata pa tayo.” sunod ko pang sabi sa kanya habang nakatulala sa kisame.

” Don’t be sorry. it was an accident. walang may gustong mangyari iyon. as long as you are safe is what really matters.” i heard him said to me softly. napangiti naman ako dahil sa sinabi nya. he really is a good guy.

” thank you.” i sincerely said to him before looking at him. i saw him smiling at me while looking at my eyes.

” anything for you babe.” he said to me. napailing naman ako at napaiwas ng tingin sa kanya.

” seriously Theo, when will you stop sa pag tawag sa akin nyan.” natatawa kong sabi sa kanya.

“ what?…. it is my endearment for you. “ he said while i heard his silent chuckled. napailing nalang ako.

” Well, the first time you called me that is when you were 7 years old with a serious face at that like ang seryoso ng mukha para sa bata——“ agad natigil ang pagngiti ko at napalitan ng pagkatulala dahil sa alaalang biglang pumasok sa isip ko.

” starting now i will call you babe just like how dad call papa.” a seven years old boy said to me.

 

“ w-why.” i shyly said to him.

” because………. you are mine.” he said pero hindi ko narinig ang huli nyang sinabi. seryoso syang nakatingin sa akin.

“ b—e!…….. —-abe!…… Andrei!.” agad akong natauhan ng marinig ko si Theo na tinatawag ako sa pagiging tulala ko

“ I-Im…. I-Im ok… im ok.” i said to him still shock to my sudden memory.

” what was that?. bigla ka nalang natutula, may problema ba?. are you hurt?.” nag aalalang tanong ni Theo habang nakatingin sa akin.

” ok lang ako….. b-bigla ko lang naalala yung unang beses mo akong tinawag na babe.” sabi ko sa kanya. kita kong natulala syang nakatingin sa akin.

“ y-you remembered?.” parang hindi makapaniwala si Theo.

”y-yes… y-you are seven that time… and…. you called me babe…..konti lang naaalala ko pero medyo, medyo magulo—-arghh!!!!!.” agad akong napahawak sa ulo ko ng bigla itong sumakit ng sinubukan kong isipin ang mga nakita ko sa alaala ko. agad akong hinila at niyakap ni Theo.

” shhhh…. calm down….” he said trying to calm me down.

i cleared my mind while taking breathing heavily. maya maya pa ay kumalma na ako at dahan dahan lumayo ky Theo.

” s-salamat.” i simply said to him.

” are you sure ok ka na?. ill get some meds for you.” tatayo na sana sya para kumuha ng gamot kaya agad kong hinawakan ang braso nya.

” i-im ok no worries…..i guess i just need some rest.” sabi ko sa kanya.

” ok.” simpleng sabi ni Theo pero bakas sa mukha nya na hindi sya naniniwala sa sinabi ko na ok ako.

humiga nalang ulit ako.

“ just sleep well babe.” narinig kong sabi nya at inayos nya ang kumot ko.

napangiti ako bago ko pinag masdan ang mukha ni Theo.

he really is a handsome and a kind man. from his pointy nose, long lashes, red lips and a clear skin.

he is a perfect definition of a man. well kanino pa ba sya mag mamana eh lahat sila magaganda at gwapo.

all i can say is, his family really have everything. 

i keep looking at him until my eyelids gets heavier. maya maya pa ay dinalaw na ako ng antok.

i closed my eyes and let myself fell into deep slumber.

The silent room embrace me as soon as he feel asleep. payapa ang mukha ni Andrei habang mahimbing na natutulog. 

i like him staring at me with those eyes of his. gusto ko ang paghanga na nakikita ko sa kanyang mga mata sa tuwing nakatitig sya sa akin. i like it.

i love it…….

I love this person in front of me……

I really fucking love him…….

kusang kumilos ang kamay ko at inilapit sa kanyang mukha at marahang hinaplos ito. oh how i love him. 

dahan dahan akong tumayo at muling tinitigan si Andrei. napangisi ako, he really did not change at all, he is still a heavy sleeper.

i fetch my phone and took some candid shots of him. his sleeping face is really beautiful. well, everything about him is beautiful.

nang magsawa ako sa pagkuha ng litrato ni Andrei ay nagpasya akong bumaba at tahimik na pumunta ng kusina para kumuha ng inuming tubig.

habang umiinom ay naramdaman ko ang paglapit sa akin ng isa sa mga tauhan na nasa labas. 

”Sir, they are trying to contact us.” he said while bowing down in front of me. tahimik akong napangisi. they really are stubborn huh?

” Ignore them and make sure no one comes in or get out here.’’ simpleng sabi ko dito bago pinagpatuloy ang pag inom. he just nodded bago umalis sa harap ko. 

naupo ako sa sofa sa sala at malalim ang iniisip habang nakatingin sa picture ni Andrei sa cellphone ko. 

“ hurry up and fall inlove with me, because i am already…..deeply fucking love you babe.” I quietly said, still looking at the picture in my hand.

I was in that situation when he approached me and sat beside me.

” geez man calm down, your stares are piercing through the phone already.” he said while chuckling. this bastard.

“they are looking for him already.” I said to him not bothering to look at him and still staring at Andrei’s photo.

“ well we know it will happen eventually but they wont find him.” he said na nag pangisi sa akin. 

“ Well you are right about that. They can look everywhere as long as they want, but they will never find him……. he is mine.” I said while grinning.

” He is OURS. Don’t you forget that…… SAM.” i heard him said to me with his serious tone. this fucker. 

” and one more thing. try harder when you are acting as me in front of him. we dont want him to get suspicious already, its too soon for that.” sunod pa nyang sabi sa akin na nagpa init ng ulo ko.

mabilis kung hinawakan ang kwelyo nya at galit na tumitig sa kanya.

” Do you think I like playing as you in front of him huh?. Fuck you Theo!…. Don’t dictate me what i need to do.” galit ngunit mahina kong sabi sa kanya.

kita ko namang hindi sya natinag sa ginawa ko at nakipag laban sa mga titig ko.

”then don’t fuck this up o parehas tayong mawawalan pag pumalpak ang plano natin.” seryoso nyang sinabi sa akin. i gritted my teeth bago ko sya binitawan. he is right. I can’t fuck this up.

we cant fuck this up….

ngayon pa na nasa akin na sya.

hinding hindi ako papayag na malayo pa ulit sya sa akin. not again.

A/N

here it is guys. sana nagustuhan nyo.

and maraming salamat po sa nagbigay ng donation. sobrang na appreciate ko po.

may pang kape na ang inyong nag mamagandang Otor. HAHAHAHAHA

sa may gusto po mag bigay ng COFFEE DONATION

GCASH==== 0995 185 1786 (MAK JO**H F.)

kahit pang 3 in 1 na kape malugod ko pong tatanggapin yan. hehehe

again salamat po sa patuloy na pagbabasa pag subaybay.

see you guys next update.