Rage and Fire

Kailangan mo ’tong gawin, Emily.

  Iyon ang paulit-ulit na sinabi ni Emily sa kanyang sarili sa kabila ng malakas na kabang pumipintig sa dibdib niya. Kakayanin niya. Pipilitin niyang sikmurain na gawin iyon hindi dahil sa sarili niya.. Kundi para na rin sa kanyang ina na nasa ospital nang mga sandaling ’yon. Na alam niyang kailangan ng tulong niya.

Muli, naramdaman niya ang pag-iinit ng mata.

Ngayon lang niya ito gagawin. Alam niyang wala siyang ibang pagpipilian kundi ito. Mahirap man sa loob niya, ngunit ito lang ang nakikita niyang paraan.. Mapait siyang ngumiti. Kasabay niyon ay ang pagkudlit ng alaala sa kanyang isipan.

Hindi na naman siya dapat kabahan pa sa mangyayari.. Wala na rin namang mawawala sa kanya kung gagawin niya iyon, di ba?

Humugot siya nang malalim na buntong-hininga.

“Emily, just to remind you again. Wala na itong atrasan.” paalala sa kanya ni Lorie habang inihahatid siya nito sa dulo ng pasilyo.

 Nakilala niya ang matandang binabae sa beauty salon ng kapitbahay niya nang minsan siyang magpaayos. Noon pa man ay inaalok na siya ni Lorie sa trabahong iyon na pa-ulit ulit niyang tinanggihan.

Kung hindi lang malaki ang kanyang pangangailangan ngayon ay hindi papasok sa isip niya na tanggapin ang alok nito. Tumigil sila sa tapat ng isang silid. Alam niya nandoon na ang mga naghihintay sa kanya.

“Okay ka lang?”

“O-Oo.”

“Then, be good, ha? Make sure to give them your best performance.”

Tikom ang bibig na tumango siya at sinuot ang maskara. Hinayaan niyang tumalbog ang balakang niya sa kanyang pagpasok sa kwarto. Ramdam niya ang init ng titig ng mga nasa loob ng kwarto. Dama niya ang nagsisiklab na pagnanasa ng bawat isa. Hindi pa man naaalis ang manipis at maliit na telang nagtatakip sa kanyang katawan, nararamdaman na niyang tila hubad na sya sa mata ng mga ito.

Isasantabi muna niya ang kahihiyan at dignidad.

Kakalimutan muna niya kung sino sya.

Ngayong gabi, alam niyang nakatadhana nang magbago ang buhay niya.

Chapter One

“EMILY!”

Napalingon ang dalaga sa tumawag sa kanya. Si Arlene, kaklase at kaibigan niya sa unibersidad kung saan siya kumukuha ng Business Administration. Third year na siya. Kaunting tiis na lang ay makakatapos na siya at makakatulong na rin siya sa kanyang ina at dalawang kapatid na nag-aaral din. Nasa second year high school ang sumunod sa kanya na si Albert at first year high school ang bunso nila na si Angela.

“Jusko, hinapo ako kakahanap sa ’yong babae ka!” Hawak-hawak nito ang dibdib at habol habol ang hininga.

“Kailangan ba kasi na tumakbo ka? O, eto uminom ka nga. Baka atakihin ka pa.” Inabot niya dito ang bote ng mineral water. Kinuha nito ’yon at uminom. “Galing lang ako sa library. May kinuha lang akong libro na kailangan ko. Ano bang kailangan mo?”

“Whooo! Nauhaw ako doon, ah.” Bumuga ’to ng hininga, sabay ibinalik sa kanya ang bottled water na halos nauubos nito. Kabibili lang niya doon. “Sasama ka ba mamaya? Nag-aaya sila pumunta sa birthday party ni Iza mamayang gabi.”

“Ah, invited kayo?” tanong niya, sa tonong pagbibiro.

“Aba, oo naman! Lahat nga tayo invited. ’To naman!” sinundan nito iyon ng malakas na tawa. “Alam mo naman ’yon si Iza, gustong-gusto ipakita sa lahat kung gaano kabongga at kayaman ang pamilya.”

“Akala ko pili lang ang mga invited sa birthday party niya.”

“So, ano na? G ka rin?”

Ngumiti siya, sabay iling. “Hindi, e.”

“Ay! Bakit na naman?” dismayadong sabi nito. “’Wag mo sabihing may trabaho ka mamaya? Um-absent ka muna. Minsan-minsan lang naman ’to eh.”

Malungkot na ngumiti siya. “Hindi ako pwede ngayon, Arlene, eh. Kailangan unahin ko muna ’to bago party. Alam mo naman, ’di ba? May sakit si Nanay.”

“Ano ba ’yan?” nalulungkot din na saad nito. “Sayang, ’di ka makakakita ng mga pogi mamaya. Sigurado, nandun lahat ng gwapo nating schoolmates. Hihi.”

Natawa ang dalaga. “Mas lalo akong walang panahon kung lalaki lang hanap ko. Kayo na lang, i-enjoy niyo ang party.”

“Sayang talaga. Pagkakataon mo pa ’yon noh para ibandera ang ganda mo. Alam mo bagay na bagay ka talaga sa mga parties na ganun, mga sosyalan ba? Kasi sayang naman ’yang mala-dyosa mong kagandahan kung panay school at trabaho lang ang iniintindi mo. Mag-chill ka rin paminsan-minsan. Gawin mo ’yon habang bata ka pa.”

Kung pwede nga lang. Kaso hindi niya pwedeng isipin ang sarili niya sa ngayon. Dapat isipin niya muna kung paano makakaahon sa buhay, kung paano makakapagtapos ng pag-aaral, at kung paano makakatulong sa pamilya niya. Wala sa isip niya ang magpakasaya, ang mag-party-party tulad ng ginagawa ng mga kaedaran niya.

Hindi siya isinilang na mayaman. Hindi siya isinilang para maging madali ang lahat ng bagay para sa kanya.

Nakasalubong nila ni Arlene ang iba niyang kaklase. Kinumbinse rin siya ng mga ito na sumama pero tumanggi siya. Kahit gustuhin niya ay hindi rin siya makakasama. Wala siyang susuutin at tiyak siyang magmumukha lang syang naligaw kapag pumunta siya sa bahay nina Iza.

Kilala niya si Iza Montenegro. Sikat na sikat ito sa buong university nila. Bukod sa maganda ay ubod din ng yaman ang pamilya nito. Kinaiinggitan ito ng babae sa kanila dahil bukod sa nandito na ang lahat-lahat, girlfriend pa ito ng gwapong captain ng college football team nila.

Minsan ay nakikita niya ang mga ito pero hindi niya gaanong napagtutuunan ng pansin. Abala kasi siya sa ibang mas mahahalagang bagay. Kakatwang sa kanyang edad ay hindi siya masyadong nakakapag-enjoy sa mga bagay na ginagawa ng mga kaedaran niya. Ni hindi niya maranasan ang pumarty, manood ng concert, at maki-bonding sa lakad ng mga kaklase niya. Pagkatapos ng klase niya ay diretso agad siya sa bahay. Magpapahinga lang ng kaunti, kakain, at diretso naman siya sa trabaho. Sa isang coffee shop siya nagtrabaho bilang waitress. Ngunit nag-resign na siya doon, mga two weeks na rin.

Tumunog ang cellphone ni Emily. Nakarehistro doon ang pangalan ni Lorie. Tumitig siya doon ng ilang segundo, bago niya nakuhang sagutin.

“Madam,” pabirong bati niya dito.

“O, Emily, nasa school ka pa ba?”

“Nandito pa ako sa school, Madam. Anong meron?”

“Wala ka namang gagawin mamaya pagtapos ng schedule mo sa club, ’di ba?”

“W-Wala naman. Bakit po?”

“May nag-request sa ’yo after ng performance mo mamaya. Sa private room ulit. ’Wag kang mag-alala, mayayaman ang mga ’yon. Siguradong malaki ang makukuha mo, depende sa gagawin mo at ipapagawa sa ’yo. Ano, iko-confirm ko na ba ’to sa yo?”

Napalunok si Emily. Alam niya kung ano ang ibig sabihin ni Lorie nang sabihin nito sa kanya na depende sa ipapagawa sa kanya ang kikitain niya kapag pumayag siya. Ibig sabihin ay pumapayag siyang lumagpas sa simpleng pagsasayaw at paghuhubad sa customer ang gagawin niya. Malaki na naman ang kinikita niya sa pagsasayaw lang sa club. Kahit iyon lang ang gawin niya ay malaki na rin ang maiuuwi niyang pera. Pwedeng hindian niya iyon. Pero alam niya na mahirap hindian lalo na at malaki ang pangangailangan niya.

Saka, ano ba ang mawawala sa kanya? Ginawa na rin naman niya iyon ng ilang beses. Hinayaan niyang gamitin ng mga lalaki ang katawan niya kapalit ng malaking pera. Pera na alam niyang hindi naman napupunta sa wala at bagkus ay nakakatulong pa sa kanyang pamilya.

“Sayang naman, Emily, kung aayawan mo ulit ’to. ’Yong kagabi nga na inayawan mo, big time customers. Ayun, si Berly nagsa-shopping ngayon sa laki ng kinita niya. Sa iyo sana napapunta ’yon kung ’di ka lang nag-back out.”

Si Berly ang sumalo sa inayawan niya kagabi. Ang dahilan niya kailangan niyang bantayan si Angela. Bigla-biglang nilagnat kagabi. Nasa camping ang kapatid niyang lalaki kaya wala siyang maasahan. Hindi naman niya pwedeng pagbantayin ang nanay niya. Alam niyang may sakit ito at ’di makakabuti dito kung pag-alalahin pa ito sa kapatid.

“’Wag kayong mag-alala, ’di ako magba-back out.”

“O, magaling! So, confirmed na ’to ha? Ikaw rin ang mawawalan,” sabi nito. “Gusto ko lang naman na tulungan ka. Alam ko naman na ginagawa mo ’to para sa nanay mo.”

Napangiti siya, kasabay ang pag-iinit ang mata. “Salamat talaga, Madam.”

“O, sige sige. Basta maghanda ka para mamaya. At galingan mo. Ikaw talaga ang hinahanap nila. Mabentang-mabenta talaga si Lily sa mga customer natin kaya kailangan bonggahan mo.”

Alam niya iyon. Wala pa siyang isang buwan na nagtatrabaho sa Eva’s Cave bilang si Lily ay gumawa na ng ugong ang pangalan niya. Mula nang gabing tumapak siya sa stage, hindi na siya nakalimutan ng mga lalaking suki ng club. Siya lang lagi ang gustong i-table ng mga ito at inaabangan na sumayaw sa ibabaw ng stage. Ang pag-indak ng katawan niya ay tila paraiso sa mata ng mga ito. Nakaukit sa kanyang isipan kung paano nagliliyab ang katawan niya sa init ng mga matang nanonood sa kanya. Halos mapaso siya sa pagnanasa ng mga lalaking ’yon na siyang nagpapa-alab sa kanya. At nagbibigay inspirasyon para ipagpatuloy niya ang ginagawa ng walang kahihiyan. Walang inihibisyon. Walang limitasyon.

Dahil sa tuwing ginagawa niya iyon, hindi niya iniisip na siya si Emily. Iniisip niya na hindi siya ang babaeng mahinhin at nirerespeto ng mga taong nasa paligid niya. Siya si Lily.

Si Lily na handang hubarin ang mga saplot para sa pera. Si Lily na handang magpaangkin sa sinumang lalaki kapalit ng pera. Si Lily na gagawin ang lahat para sa pamilya niya.

---

“ARE YOU GOING to Iza’s party?”

Bumukas ang pinto ni Rage at bumungad doon si Rael, nakababata niyang kapatid. Kuminang ang silver na hikaw nito sa tenga at ngumisi.

“Nope. I’m going with Gaz.”

“What?” Nagsalubong ang kilay nito. “But may birthday party ngayong gabi si Iza and you’re his boy—Wait, are you two still together?”

Napangisi si Rage. May narinig siyang pag-asa sa boses ni Rael. Obviously, his younger brother has the hots for his girlfriend. Ibinutones niya ang polo at lumapit dito. “Well, yeah, we’re still together.”

Napansin niyang bahagyang nawala ang ngiti nito. Mas lalo siyang napangisi. “You want her, don’t you?”

Nanlaki ang mata nito. “H-Hindi, ah.”

“C’mon, bro. I can see it in your eyes. You want her.”

Nag-iwas ito ng mata sa kanya at bahagyang namula ang mukha. Matanda lang siya dito ng isang taon, pero kung titingnan, parang magkasing edad lang sila ni Rael. Magkasing tangkad lang din sila at hindi nagkakahuli ang laki ng katawan nila na hinubog ng ehersisyo. Mas napagkakamalan nga sila na magkabarkada ni Rael kesa sa magkapatid.

“Y-Yes, I like her.”

“Inamin mo rin.”

Namumula pa rin ang mukha nito. “Well. It’s not a big deal. Lahat naman yata ng lalaki sa university, eh, may gusto sa girlfriend mo.”

Alam niya iyon. Actually, matagal na niyang alam na may gusto ito sa current girlfriend niya. Lagi niya itong nahuhuling nakatitig kay Iza kapag dinadala niya ang dalaga sa bahay nila. At alam niya ang mga tingin na iyon. Tingin iyon ng isang lalaki na may malalim na pagnanasa sa isang babae. Isang makamundong pangangailangan na gustong mapunan.

Ngunit kahit alam na niya, hindi niya kinokompronta ang kapatid. It’s not a big deal for him. It’s never a big deal for him… to share what’s his.

“Okay.” He smirked. Inabot niya ang relo sa side table. Ngayong gabi ang birthday party ni Iza. Dapat ay pupunta siya roon, pero nagbago ang isip niya matapos nilang mag-away ni Iza kanina. Maliit na problema lang na pinalaki ng babae. She was like that. A spoiled brat. Maski kahit anong maliit na bagay, nagiging big deal sa babae and he couldn’t take it anymore.

“Okay? Iyon lang ba ang sasabihin mo, Kuya?” Parang hindi nito inaasahan ang reaksyon niya. Humakbang ito papasok sa kwarto niya.

Humarap naman siya sa salamin para ayusin ang buhok niya. Like a teenage boy preparing for his first date. Tiningnan niya ang kapatid sa salamin.

“Why? What are you expecting me to say?”

“W-Wala. I’m just—” Parang nalilitong hinilot nito ang noo at pagkatapos ay tumalikod sa kanya. “Okay, just forget it, bro.”

“How ’bout you? Are you going to Iza’s party?”

Napatigil ito. “Yes. She invited me. Why?”

A smile curved on his seductive lips. “Because you look like someone who is about to get laid tonight.”

Napaubo si Rael. Natatawang nilapitan niya ang kapatid. “Matanong ko nga, Rael. Are you still a virgin?”

“What the fuck?!”

“Just answer me, bro. Promise, I’m not going to laugh at you if you’re still a virgin.” seryosong saad niya.

“Of course, I’m not!” marahas na sagot nito at salubong ang kilay na nakatitig sa kanya, na para bang nakaka-offend ang tanong niya. Natawa siya. Well, the question is really offensive lalo na kung itatanong mo sa isang McIntosh.

Damn, he was fourteen when he lost his virginity to a woman. But he was not proud to say that, lalo na at minor de edad pa siya ng panahong iyon. Kung nalaman lang iyon ng kanyang ina, tiyak na hinabol siya nito ng sinturon at pinutulan ng isang buwang allowance.

“Okay.” Tumingin siya sa orasan. He has to go. Hinihintay na siya marahil ni Gaz. Nilagpasan niya ito. Kapagkuwan ay tinapik niya ito sa likod at inilapit ang bibig sa tenga nito. “Don’t worry about it, bro. I’m not selfish. I can do sharing.”

“W-What?”

“You can have her.”

---

“RAGE, bro, magkita na lang tayo sa Monumento Station. Hindi ko madadala ang kotse ko. May sira pa, eh.”

“That’s okay, Gaz. Madadaanan ko naman ’yan.”

“Sige, bro.” Pinutol ni Gaz ang tawag at mabilis na inakyat ang hagdan. Mas mabilis kung sasakay siya ng LRT kesa taxi. Mabigat ang traffic ng oras na ’yon at baka maurat pa ang pinsan sa paghihintay sa kanya. Pumila siya para bumili ng ticket. Hindi naman mahaba ang pila. Sa unahan niya ay isang babae. Medyo mahaba ang buhok at matangkad para sa isang normal na Pinay. Maybe, about five-seven?

Hindi niya mapigilang pansinin ang magandang kurba ng katawan nito. Humahakab ang suot nito sa katawan nito at nagiging kapansin-pansin ang pagkakaroon nito ng magandang pang-upo. Sexy .

Hindi pa man ito lumilingon sa kanya ay nakakatiyak na siyang nagmamay-ari na ito ng magandang mukha.

Tumikhim siya. Sinusubukang kunin ang atensyon ng babae sa harap niya. But he failed. Hindi ito lumingon bagkus ay parang may kinuha sa maliit na bag na dala nito. Nakita niyang inilapit nito ang cellphone sa tenga nito.

Someone was calling her. Maybe, a boyfriend?

“Hello? Madam, nandito pa ako sa LRT… Yes, sasakay pa lang.”

She has a seductive voice, he noticed. Iyon ang uri ng boses na kayang makapagpaluhod sa kanya sa pagitan ng hita nito, at maging alipin nito sa ibabaw ng kama.

Fuck, Gaz. Stop it.

Palihim niyang sinermunan ang sarili. Ganoon na ba siya katigang para pagnasahan niya ang babae sa harapan niya? Umiling siya sa sarili. Hindi niya masisisi ang sarili. Halos isang buwan na rin mula nang huli siyang nakipag-sex. And that was with his sexy professor.

He groaned. Damn, bakit pa ba niya iyon naalala? Gusto na niya iyong kalimutan. It was an accident. Hindi niya sinasadya na maikama ang kanyang professor na siyang ina ng girlfriend niya ng panahon na ’yon. He was drunk. He wasn’t thinking straight. At naroon ang professor niya, pumunta para kausapin sana siya tungkol sa naging away nila ng anak nitong si Gianna. He didn’t know what happened.

Natagpuan na lamang niya ang sarili na nakaupo sa couch niya habang si Mrs. De Guzman ay nakaluhod sa harapan niya, her sexy mouth wrapped around his length, sucking him hard.

Ipinikit niya ang mata at parang biglang sumakit ang ulo niya. Magiging ipokrito siya at sinungaling kung sasabihin niya na hindi niya nagustuhan ang nangyari. He did like it. But it was really an accident. It was not his intention to fuck his English instructor and girlfriend’s mom. Nakainom siya at ’di makapag-isip ng tuwid kaya nagkamali siya. Kaya sa sobrang guilt niya, nakipaghiwalay siya sa kay Gianna. Hindi niya naamin dito kung ano ang totoong dahilan. Ayaw naman niyang magkaroon ng away sa pagitan nito at ng ina nito.

Siksikan sa loob ng tren ng pumasok siya. Sa ilang beses na sumakay siya ng LRT ay ito lamang ulit ang pagkakataon na siksikan at halos hindi siya makagalaw sa puno ng tao sa loob. Natigilan si Gaz nang mapansin niya kung sino ang nasa harap niya.

Walang iba kundi ang babae na nasa unahan niya kanina! Hindi siya pwede magkamali. Ito ang babaeng ’yon. Same length of hair. Same height. And same dress. Nakatagilid ito sa kanya at bahagyang nakasandal sa lalaking nasa likod nito. He was able to see her face now and he was right.

She is undeniably beautiful.

Stunning. Gorgeous. Breathtaking.

Mauubusan siya ng salita para i-describe kung gaano ito kaganda. She’s really beautiful and he can’t stop himself from staring at her.

Nakapikit ito at tila may malalim na iniisip. Pero napakaganda pa rin.

Wala siyang maalala na may ganito kagandang babae siya na nakita sa university nila. Parang gusto tuloy niyang tanungin ito ngayon kung saan ito nag-aaral. Dahil sigurado, lilipat agad siya para makita lang ito araw-araw.

Tumigil sa isang station ang tren at dumilat ito ng mata. Mabilis na nag-iwas siya ng mata. Bahagyang lumuwag ang tren nang lumabas ang ibang pasahero ngunit saglit lang ’yon dahil may mga panibagong pumasok sa loob. Umiba ng pwesto ang babae at tumalikod sa kanya. Dahil sa pumasok, bahagyang napasiksik ito sa kanya dahilan upang lumapat ang likuran nito sa harap niya.

He could smell her cologne. Pumapasok ang halimuyak nito sa ilong niya, tila naghahanap ng maaalipin ang amoy nito. Hindi niya mapigilang gumawa ng paraan upang mas lalong mapadikit dito. Gusto niya ang pabango nito. He was becoming addicted to her scent.

Kung hindi lang siya mahahalata, ilalapat niya ang ilong niya sa leeg nito upang langhapin pa ang halimuyak nito. But, fuck, he was six feet tall and it would be obvious if he do that.

He closed his eyes. Ikinakatuwa niya na wala itong nakakapitan dahilan para mabigyan ng pagkakataon na lumapat ang likuran nito sa katawan niya. Naramdaman niya ang init ng katawan nito na tila humahaplos sa kanyang balat. Dumikit pa ang pang-upo nito sa harapan ng pantalon niya at kahit anong pigil niya, naramdaman niya ang pagsisikip niyon. He was hard and he knew she could feel it.

Ngunit sa imbes na lumayo ito o gumawa ng distansya sa pagitan nila, naramdaman niya na parang mas lalo pa nitong idiniin ang sarili sa kanya. Na para bang hinahayaan siyang iparamdam pa dito ang paninigas ng ari niya.

Napadaing siya, mas lalong bumibigat ang pagnanasa sa puson niya. God, he wanted her. He wanted to fuck her right there. He wanted her to feel his steely length pumping inside her. He wanted to come inside her and let her feel his seed.

Parang gusto niyang suntukin ang sarili sa pagiging mapagsamantala sa sitwasyon nila. Goddamn it, it feels good. But this is not right.

THIS IS NOT RIGHT, GAZ.

Para siyang binuhusan ng tubig at buong pagkukusa na inilayo ang sarili sa babae. Hindi tama ang ginawa niya. Malinaw na kawalan iyon ng pagpapakita niya ng respeto sa babae. Tinuruan siya ng kanyang ina na rumespeto sa babae at huwag mambastos.

At nakalimutan niya iyon.

Lihim na pinagalitan niya ang sarili. Naroon pa rin ang pagnanasa sa katawan niya at malapit pa rin sa kanya ang babae, pero pinipigilan niya ang sarili. Hindi tama ang ginawa niya kanina.

Bahagyang lumingon sa kanya ang babae. Sinalubong ng mata nito ang asul na mga mata niya. Ngumiti ito sa kanya. Iyong uri ng ngiti na inosente ngunit parang nag-aanyaya. Nang-aakit.

Napatiim-bagang siya.

Muling tumigil ang tren at bumukas ang pinto. Binawi ng babae ang tingin nito at humakbang palabas ng tren. Parang gusto niya itong habulin. Gusto niya itong kausapin, kunin ang pangalan nito. Ang number. Ang address.

But it was too late. Muling nagsara ang pinto ng tren at umandar ulit ’yon.

Chapter Two

NANGINGINIG na bumuga ng hangin si Emily. Walang singlakas ang tibok ng puso niya. Muli siyang lumingon. Nakaalis na ang tren na sinakyan niya.

Ngunit kahit alam niya na malayo na ang lalaki, dama pa rin niya ang iniwang init nito sa kanya. Ramdam pa rin niya ang mainit at matigas na bagay na pumukol sa kanyang pang-upo kani-kanina lang. At magiging ipokrita siya kung sasabihin niyang hindi niya iyon nagustuhan.

Bago pa lang pumila sa likod niya kanina sa bilihan ng ticket, nakita na agad niya ang lalaki. Mahirap na hindi mapansin ito. Matangkad ito at maganda ang tindig ng katawan. Fitted ang itim na T-shirt nito na humakahab sa maskulado nitong katawan. Kapansin-pansin ang kakaibang kagwapuhan nito, lalo na dahil sa asul nitong mga mata.

His eyes were perfect.

Tanda niya kung paano niya naramdaman ang pagsusuri ng mga matang iyon sa kanya sa pila at sa loob ng tren. At kung paano pinigilan niya ang panlalambot ng mga tuhod niya sa ilalim ng maiinit nitong titig.

And then she felt his lust over her.

Nakagat niya ang ibabang labi at wala sa sariling napangiti. Jusko, hindi niya natatandaan na may ganoon kagwapong nagbigay sa kanya ng ganoong klase ng atensyon. It was flattering on her part. Hindi siya nakaramdam ng pagkabastos. Siguro, kung ibang lalaki ito ay pumalag na siya at nasampal ito.

Pero hindi sa lalaking ’yon.

There’s something about him that made her want it. Nang dumikit ang likuran niya sa matigas ng pangangatawan nito, pakiwari niya ay may libo-libong kuryente ang dumaan sa mga ugat niya. Masarap sa pakiramdam. Binuhay ng estrangherong ’yon ang isang bahagi ng pagkatao niya na uhaw sa ganoong klaseng pangangailangan. Bagay na ikinagulat niya sa kanyang sarili.

Alam niya na hindi dapat siya masiyahan. Dapat siyang mainsulto at mabastusan dahil alam niyang katawan lang niya ang habol nito. Pero kusang tumutugon ang katawan niya sa isang makamundong pangangailangan. At isang bahagi niya ang gustong makilala ang lalaki. Makita muli ito.

Wala sa sariling napangiti siya.

Nawala ang ngiting iyon nang maalala niya na kailangan na niyang magmadali.

Isang lihim ang trabaho niya sa kanyang ina at sa mga nakakakilala sa kanya. Ang alam lang ng mga ito ay lumipat siya sa ibang coffee shop. Ang tanging nakakaalam lang niyon ay si Lorie na siyang nagpasok sa kanya sa club.

Sigurado siya, sa oras na may makaalam sa isa sa mga nakakakilala sa kanya tungkol sa ginagawa niya ay mabilis na kakalat iyon, at mabilis na mahuhusgahan siya. At natatakot siya na dumating ang araw na ’yon. Pwedeng makaapekto sa kanyang pag-aaral kung may makaalam ng ginagawa niya. Pero kung titigil naman siya, paano na ang kanyang ina? Hindi sapat ang pagpa-part time sa coffee shop para sa mga gamot nito.

Ang trabahong pinasok lang niya ang nakita niyang choice para kumita ng mas mabilis at mas malaki. At saka nag-iingat naman siya para hindi mabisto ang identity niya.

Iyon ang rason kung bakit lagi siyang nakamaskara sa tuwing nagsasayaw siya. Tinatanggal lang niya iyon sa magre-request sa kanya at handang magbayad nang malaki.

Nasa dressing room na siya at naghahanda sa sarili nang pumasok si Lorie at hanapin siya. “Oy, Emily. Magmadali ka na dyan. Ikaw na ang susunod.”

Ngumiti siya dito. “Oo na, Madam. Mabilis na ’to.” Muli niyang nilapatan ng lipstick ang labi niya. Bloody red ang kulay noon. Iyon ang paborito niyang ilapat sa labi niya sa tuwing magsasayaw siya. Pakiramdam niya ay mas nagiging kaakit-akit siya doon. Kahit si Lorie ay gusto ang paraan niya ng pag-aayos sa sarili. Natutunan niya iyon sa kanyang ina.

Noong bata siya, lagi niya itong pinapanood mag-make up. ’Di kalaunan ay tinuruan na rin siya nito na mag-ayos sa sarili niya na nagamit naman niya nang pumasok siya ng kolehiyo.

Tinapunan niya ng tingin ang cellphone. May text doon si Arlene.

Hindi ka talaga pupunta ngayon? Nagkakasayahan na kaya dito.

Ang sunod na text naman ay galing kay Angela.

Ate, humiram muna ko ng pera sa pera ni nanay ah? Kailangan ko lang, Ate, may project kasi kami sa Science eh.

Mabilis na nag-reply siya . Okay lang. Basta tingnan-tingnan mo si nanay, ah?

Sige, Ate. Salamat.

Itinago niya ang cellphone sa bag. Dinampot niya ang maskara at dahan-dahan iyong isinuot.

---

“WILD’s asking me, saan daw ba tayo pupunta?” Gaz turned off his phone saka tumatawang bumaling kay Rage. “’Di ko sinabi kung saan. Baka mainggit pa.”

Rage chuckled. “Well, I’m sure palaisipan na kay Wild kung saan tayo pupunta, lalo na at hindi siya kasama.”

“Sinabi mo pa. Anyway, kasama naman niya ngayon si Rael, Ross at Torch.” Kapatid ni Rage si Rael at si Ross, at si Torch naman ang nakababata niyang kapatid. Sunod ito kay Wild. “Nandun sila ngayon sa birthday party ni Iza.”

Nakakalokong sinulyapan niya ang pinsan. Nakasakay sila sa kotse nito at ito ang nagmamaneho. Rage just smirked at him. “I know what you’re thinking.”

“Sigurado ka talagang hindi ka pupunta? Sigurado magtataka mga bisita ni Iza kung bakit wala sa mismong party niya ang boyfriend niya.”

“Wala akong pakialam. I couldn’t take that brat anymore. Naiinis na ako sa kanya nitong mga nakaraang araw.” Iritadong tumingin ito sa daan. “She’s so clingy, selfish and insensitive. Isa pa, bro, hindi naman talaga niya ako gusto. Gusto lang niyang kainggitan siya ng mga kaibigan niya at mga babae. She just want the attention, and I’m really tired of it.”

Kilala niya si Iza. Sa lahat ng naging girlfriend ni Rage, ang babae lang ang hindi niya lubos na ‘nakilala’ sa paraan ng pagkakilala niya sa ibang nobya ng pinsan.

“Mabuti nga na ’di talaga ako sumulpot doon. Baka maurat lang ako sa kanya.”

Tumango si Gaz. Kilala niya si Rage. Hindi ito gagawa lang ng dahilan para lang makawala sa isang babae. Kapag ayaw na nito, sinasabi nito ng diretso. Kilalang-kilala na niya ito dahil halos sabay silang lumaki. Kapag nagkikita ang kanilang mga ama noong bata sila, sila lang ni Rage ang laging magkausap, magkalaro at magsundong-magkasundo sa lahat ng bagay.

Kung hindi nga lang magkaiba ang mga mata nila ay baka napagkamalan na rin silang magkapatid. Rage’s eye color is brown. Namana nito iyon sa ina nito, kay Tita Kim, at hindi sa Tito Diego niya na kapatid ng kanyang ama na si Callante Fontanilla. Habang namana naman niya ang mata ng isang Fontanilla. His blue eyes have always been his asset. Hindi na niya mabilang kung ilang babae ang nahulog sa mga titig niya.

Rage is not just a cousin. He was his bestfriend. His buddy. Wala yata silang hindi pinagkasunduan ng pinsan. At wala silang ipinagdadamot sa isa’t isa…

Even when it comes to sexual activities.

At isa na roon ang isang sikreto nila ni Rage na sila lamang dalawa ang nagkakasundo at tanging nakakaalam.

Tumigil ang kotse ni Rage sa tapat ng pakay nila. Nagkatinginan sila ng pinsan at kapwa sumilay ang pilyong ngiti.

Ipinarada nito ang sasakyan sa parking at saka na sila bumaba.

“Are you sure ngayon ka lang nakarating dito?” tanong niya kay Rage.

Ngumisi ito. “Man, pinagdududahan mo ba ko na pinagtataguan kita ng mga lakad ko?”

“Silly. I’m just asking you, parang alam na alam mo na ’to eh.” Pumasok na sila sa loob ng club. Naningkit ang mga mata niya nang ngitian lang ni Rage ang bouncer at tuloy-tuloy na sila pinapasok.

Mataman niyang tinitigan ito.

“What?” natatawang sabi nito nang mapansin ang tingin niya.

“You’ve been here before. Right?”

Rage let out a chuckle. “Man, stop asking. Nandito tayo para mag-enjoy. Kalma ka lang!”

“Right.” Nagkibit-balikat na lang siya at iginala ang mata sa paligid. Nagse-sexy-han ang mga waitress ng club. Halos wala ng itago ang mga ito. At kita niya kung paano pagmasdan ng mga lalaki ang katawan ng mga ito.

Maharot ang musikang pumapailanlang sa loob, sumasabay sa tibok ng pagnanasa ng bawat isa. Humanap sila ng pwesto ni Rage at doon naupo. Maya-maya ay may lumapit sa kanilang waitress. The waitress reminded her of a teenage school girl in hentai videos. Right, he was watching hentai videos before, when he was thirteen and becoming a horny teenage boy.

“Your order, sir?” Mapang-akit ang boses ng waitress, sabay kagat pa sa labi nito habang nakikipagtitigan kay Rage.

Napangisi siya. Syempre pa, alam niyang ’di palalagpasin ni Rage ang pagkakataon para makipaglandian sa babae. He knew his cousin very well.

Mga ilang saglit pa ay namatay ang ilaw. At tumutok sa stage ang atensyon ng lahat…

---

“LILY, it’s your turn.”

Tumango ang dalaga. Madilim ang stage nang pumasok siya. Sinalubong agad siya ng hiyawan ng mga hayok na lalaki sa audience. Maliit na puting tela lang ang nakatakip sa dibdib niya, na halos ang tuktok ng magkabilang dibdib lang naman ang natatakpan at puting lace na sa isang marahas na hila lang ay madaling matatanggal. Hindi na bago sa kanya ang attire niyang iyon. Sa totoo nga ay parang naninibago siya sa sarili. Parang kelan lang ay parang diring-diri siya na lumabas sa stage na iyon lamang ang suot.

Pero ngayon, puno ng confidence na umapak siya sa stage.

Nagsimulang pumailanlang ang tunog ng saxophone at nagsimula ring gumalaw ang kanyang katawan. Bahagyang bumukas ang ilaw, pinaliliguan ng maliit na liwanag ang katawan niya. Kung kanina ay naghihiyawan ang mga lalaki, ngayon ay napalitan iyon ng katahimikan.

Ramdam niya ang mga matang nakatitig mula ulo hanggang paa sa kanya. Nagsimula nang gumapang ang init na dala ng mga titig na ’yon sa katawan niya. Mula sa malulusog niyang dibdib, pababa sa kanyang flat na tiyan, patungo sa bagay na tinatakpan ng puting lace.

Kinagat niya ang ibabang labi sa pagkalat ng sensasyon sa balat niya. May kakaiba sa gabing ito…

Mayroong kakaiba sa audience. Sa ilang linggo ng pagtatrabaho niya at pagsasayaw doon, ngayon lang niya naramdaman iyon. Someone was watching her like a wild beast.

Ramdam niya ang pamilyar na titig na nanggagaling mula sa audience. Nag-aalab iyon at siyang pumapaso sa kanyang balat.

Ipinikit niya ang mga mata at iginiling ang katawan. Bahagyang naghiyawan ang mga kalalakihan. Ginamit niya ang kaalaman sa pole dancing at nagpaikot-ikot sa manipis na posteng nasa gitna ng stage. Hindi nawala ang mainit na titig na sumusunod sa katawan niya. Sa kabila ng kadiliman sa audience, pilit niyang hinagilap kung saan iyon nanggagaling.

At hindi siya nabigo.

Nakita niya ang lalaki.

Kapansin-pansin ito dahil hindi ito tulad ng mga lalaking halos hindi na mapatali sa upuan. He was calm and silently watching her like a predator. Pamilyar ang bulto ng katawan nito at para bang nakita na niya kung saan. Ipinagpatuloy niya ang pag-indak, sumasabay sa indayog ng musika.

Bahagyang tumama sa mukha ng lalaki ang ilaw sa loob ng club.

Doon tila tumigil ang kanyang paghinga.

Nakita niyang lumagok ang binata ng alak mula sa baso nito. Ngunit malinaw na hindi nito inaalis ang tingin sa kanya. Parang natuyo ang lalamunan niya. Bigla siyang nakaramdam ng pagkauhaw.

Hindi siya maaaring magkamali.

Ang lalaking ’yon ay walang iba kundi ang estrangherong nakasabay niya kanina sa tren. Hindi maaaring magkamali ang paningin niya. Ang gwapong mukha nito. Ang mga mata nito na kahit madilim ay alam niyang kulay asul. Ang matangos na ilong nito. Ang labi nito na binabasa nito ngayon habang nakatingin sa kanya.

Nakaramdam siya ng panlalambot ng tuhod. His presence made her knees weak. And it also made her wet. Dama niya ang pagkapit ng tela sa kaangkinan niya.

Hindi siya tumigil sa pagsasayaw. Mas lalo niyang iginiling ang beywang. Ramdam na rin niya ang pagbakat ng utong niya sa maliit na tela. Tila gusto na ’yong kumawala sa manipis na telang tumatakip dito. Dahan-dahan na niyang tinanggal ang maliit na telang tumatakip sa tuktok ng dibdib niya at inihagis iyon.

Lumakas ang hiyawan ng mga lalaki sa audience. Muli siyang tumingin sa kinauupuan ng binata. Nandoon pa rin ito, may makalaglag panty na ngiti sa labi.

At pakiwari niya ay nalaglag ang puso niya para dito.

Chapter Three

GAZ watched her as she swayed her hips seductively. Pinanood niya ito na mapang-akit na umiindak sa stage, nakapulupot ang kamay sa silver na pole. Binasa niya ang labi habang nakatitig dito. Para itong isang masarap na putaheng nakahapag sa mesa na gusto niyang tikman. She swayed her hips side by side, making him hard for her.

All his senses focused on her body as it swayed to the seductive beat of music. Mapang-akit na ngumiti ito sa audience. Napalunok siya. That smile.

That bewitching smile.

Naramdaman ng binata ang paninikip pa lalo ng pantalon niya sa ngiting ’yon. Sa bawat indak ng balakang nito, sa bawat ngiting pinakakawalan nito ay lalong nagbibigay ng init sa kanyang katawan. Tila pinagliliyab ang kamalayan niya. Nang tanggalin nito ang manipis na telang tumatakip sa malulusog nitong dibdib, mas lalo siyang nag-init. Parang agos ng tubig sa ilog na rumagasa ang pagnanasa sa mga ugat niya.

He helplessly followed every movement she made. Bagaman hindi niya nakikita ang kabuuan ng mukha nito, alam niya na nagmamay-ari ito ng napakagandang mukha. And for that, he’s curious to see her face.

Ngunit hindi iyon ang tumatakbo sa isip niya.

He wants her. He wants to have her. He wants to claim every inch of her in his bed. Fuck, he wants to take her right now. Wants to fuck her in that stage.

Pero mas gusto na niyang hilahin ito palayo sa lugar na ’to at dalhin ito sa kung saan pwede niya itong maangkin. Tila naririnig na niya ang malalakas nitong ungol sa ilalim niya habang marahas siyang naglalabas-masok sa kaangkinan nito.

Mahina siyang napamura.

Hindi niya alam kung bakit ganun na lang kalakas ang epekto nito sa kanya. Binabaliw siya ng mga isiping tumatakbo sa isip niya.

He took a deep breath, then, he continued watching her like a hungry beast.

“You like her, don’t you?” bulong sa kanya ni Rage.

He smirked. “I’m sure I’m not the only one.”

“Want to take her out?”

Nagsalubong ang mata niya at tumingin dito. Naglalaro ang kapilyuhan sa mata ng pinsan at alam na niya kung ano ang tumatakbo sa isip nito.

Napangisi siya. “Well, that’s not a bad idea. But she’s mine. You’re not gonna touch her.”

“Oh, man. No sharing now?” nakakalokong sabi nito.

Umangat ang kilay niya at dinampot ang baso na may lamang alak. Nilagok niya iyon habang ang mga mata ay nakatuon sa dalaga. Patuloy pa rin itong sumasayaw. Pero nang sandaling iyon ay umiikot na ito sa pole. Ipinulupot nito ang binti sa bakal at lumiyad. Mabigat ang paghinga na sinusundan lang ng mata niya ang bawat galaw nito, ang bawat pagpulupot ng binti nito sa pole. Parang gusto nang magselos ni Gaz sa bakal na iyon. Fuck.

Control yourself, Gaz.

Pumikit siya at umiling. When was the last time he had sex by the way? Baka dala lang iyon ng katigangan.

Pero hindi. Iba ang babaeng ito. There’s something with her that made him want her.

Nanlaki ang mata niya nang akmang huhubarin na nito ang huling saplot sa katawan…

Ngunit may malakas na kumalabog sa likuran nila dahilan upang mapatigil ito at mapalingon siya sa pinanggalingan niyon. Namilog ang mata niya nang makita ang pamilyar na uniform na suot ng mga lalaking pumasok…

“Fuck! May raid dito. Gaz, let’s go!”

Mabilis na nagproseso sa utak niya ang nangyayari. Maagap na tumayo siya at naghanap ng maaari nilang paglabasan ni Rage. Kita niya ang panic sa mukha ng pinsan. Yeah, yeah. Lagot silang pareho sa kanilang mga ama kapag nalaman ng mga ito na nagpupunta sila sa mga ganoong club. Siguradong sangkatutak na sermon ang aabutin nilang dalawa at baka mas malala pa doon. Baka ibitin sila ng mga ’yon ng patiwarik.

“Let’s take the fire exit,” sabi niya dito.

“Or the back door. Mas madali tayong makakalabas doon. Tara!”

Nahagip ng tingin niya ang dalaga sa stage. Parang natulos ito sa kinatatayuan at hindi malaman ang gagawin. He frowned. Seriously? Hindi ba’t dapat tumatakbo na ito ngayon?

“Gaz!” sigaw sa kanya ni Rage. “What the fuck? Tayo na!”

“Mauna ka na!”

“What? Are you serious?”

“Mauna ka na. Susunod na ako. Bilis!” Itinulak niya ito para mauna na. Napamura ito at umiling. Pero walang choice na tumakbo na. Umakyat siya sa stage at nilapitan ang babae.

“Hey,” tawag niya dito at hinawakan sa braso.

Bumaling ito sa kanya at umawang ang labi. “Huh?”

Napamura siya. Wala ng oras para makipag-usap dito. Nagkakagulo na ang mga tao doon sa loob. Kailangan na niyang itakas ito. Hinila niya ito.

“Wait. Saan mo ako dadalhin?” nakuha pa nitong magtanong.

Bahagya siyang nairita. “Stop asking. Just come with me.” Mabilis niyang hinanap ang back door. Nagpupumiglas pa ang babae pero mahigpit na hinawakan lang niya ito. Makakapag-usap naman sila mamaya. May dalawa siyang babae na naabutan palabas doon.

Naabutan niya si Rage na naghihintay sa kanya nang makalabas sila.

“There you are. Pinakaba mo ako. Kala ko…” Napaawang ang labi nito nang dumako ang tingin sa kasama niya.

Tumingin siya sa dalaga at doon niya na-realize kung bakit ganoon ang reaction ng pinsan. It’s because she’s almost naked. Nakalantad sa kanilang magpinsan ang makinis na katawan nito at tinatakpan ng braso nito ang malulusog nitong dibdib. She was glaring at him as if he forced her to remove her clothes. Suot pa rin nito ang maskarang tumatakip sa kalahati ng mukha nito.

Napamura siya. Wala siyang pwedeng ipangtakip sa hubad nito.

“Here,” ani Rage.

Napatingin siya sa pinsan. Hinubad nito ang leather jacket nito at inabot sa dalaga. “Wear this. B-Baka malamigan ka.” Umangat ang kilay niya pero hindi na nagsalita.

“Salamat,” sabi ng dalaga. Mahinhin ang boses nito at masarap sa pandinig. Kakaibang kilabot ang hatid niyon sa kanya. Sinuot nito ang jacket ni Rage. Pinigilan niyang pagmasdan ang malulusog na dibdib nito. Tumingin siya kay Rage. Nakatingin ito sa dibdib ng dalaga. He glared at him. Nginisian lang siya nito.

Tumingin ito sa kanila. “Hindi ko alam kung anong nangyari sa loob, pero pwede bang bumalik ulit ako?”

Sabay na nagsalubong ang kilay nila ni Rage. “Are you serious? Ni-raid na ang club niyo, gusto mo pang bumalik?”

“Ni-raid?” Napakurap ito. “Ba-bakit niraid?”

Napabuga siya ng hangin. “Just stop asking, miss, will you?”

“Pero—” “Pero ano? Gusto mo bumalik sa loob? Fine, sige. Ibabalik kita. Gusto mo naman siguro madakip ng pulis at matulog sa selda, eh.” Hinawakan niya ito sa braso at akmang hihilahin.

“Huwag!” Lumunok ito at tumingin sa kanila ni Rage. May pag-aalinlangan sa mata nito. “Ayaw ko na bumalik sa loob. Pero. Pero kailangan ko kasi makauwi sa amin.”

“Okay, fine. Iuuwi ka naming sa inyo.” Sabi agad niya.

“Talaga?”

“Yup, just tell me where you live.”

---

NANLAKI ang mata ni Emily at namutla.

No, hindi nito pwedeng malaman ang address niya. Magiging madali dito ang matukoy kung ano ang pagkakakilanlan niya kapag ipinaalam niya dito kung saan siya nakatira. At hindi rin naman niya ito kilala kaya bakit saan siya magtitiwala?

Ngumisi ito. “Scared to tell me your address?” Umangat ang kilay nito at parang hinahamon siya.

Shit. Kilay pa lang, ulam na.

Lumunok siya. “T-Tatayo na lang ba tayo dito?” tanong niya.

“Ah, shit. Ang kotse ko pala,” biglang sabi ng kasama nitong lalaki na nag-abot sa kanya ng jacket. He looked familiar to her. Pero ’di niya maalala kung saan niya ito nakita. Hindi rin ito papahuli sa kagwapuhan. Kulay brown ang mga mata nito at tulad ng kaibigan nito, ramdam niya rin ang mga matang iyon na tumititig sa kanya.

Umalis ang lalaki para kunin ang kotse nito at naiwan siya na kasama si Mr. Blue Eyes. Iyon na lang ang itatawag niya dito bilang hindi naman ito nagpapakilala sa kanya.

Nagulat siya ng bigla nitong iabot ang kamay sa kanya. “Gaz.”

“Ha?”

“I’m Gaz. Gazul Fire Fontanilla.” His name sounds familiar. May pakiramdam siyang narinig na niya iyon sa kung saan.

May pag-aalinlangan na inabot niya ang kamay nito. “Em—Lily. Just call me Lily.” “Lily?” He smirked. “Okay. But I bet that’s not your real name.”

“Bahala ka kung ayaw mo maniwala.” Inirapan niya ito. Niyakap niya ang sarili at nanginginig na bumuga ng hangin. Lumalamig na ang gabi. Hindi niya alam kung isa bang kamalasan ang nangyari o swerte para sa kanya. Ayaw niyang isipin na kamalasan iyon dahil hindi naman talaga niya gusto ang trabahong ’yon. Kung tutuusin nga ay parang nawalan siya ng tinik sa lalamunan. Pero kailangan niya maging praktikal. Papaano na siya kikita ngayon? Babalik siya sa pagpa-part time sa coffee shop? O maghahanap ng ibang club na papasukan? Ah, hindi. May iba pa namang paraan para kumita ng pera. Siguro swerte talaga ’yon na nakaabang sa kanya dahil ’di na niya kailangan gamitin ang katawan niya.

Umihip ang malamig na hangin. Tumingin siya sa pinaglabasan nila kanina. Parang gusto niya bumalik sa loob, sa dressing room kung nasaan ang mga damit niya.

“What are you thinking?” tanong ni Gaz.

“Wala.” Umiwas siya sa tingin nito. Bakit ba ganito ito makatitig sa kanya? Parang gusto siyang lapain. Hindi niya maiwasan maalala ang nangyari kanina sa LRT. Kung paano dumikit ang katawan niya dito, kung paano nito ipinaramdam ang pagnanasa sa kanya. Kung paano gustong tumugon ng katawan niya sa init ng katawan nito.

“Don’t worry, you can trust me and Rage.” So, Rage pala ang name ng kaibigan nito. Siya lang ba o ang yummy talaga ng pangalan ng mga ito?

Jusko, Emily.

“Hindi kami tulad ng iniisip mo,” sabi pa nito.

“May sinabi ba akong ’di kayo katiwa-tiwala? Defensive ka ba?”

Naningkit ang mata nito. “I’m trying to read your mind.”

“Well, gwapo ka lang, pero ’di ka si Charles Xavier.”

Huli na para ma-realize pa niya ang sinabi. He let out a delicious chuckle. “Right. I’m gwapo.”

Maya-maya ay huminto ang isang kotse sa tapat nila.

“Hop in.” Nakilala niya ang gwapong lalaki na nag-abot sa kanya ng jacket.

Sumakay sila doon. Sa backseat siya pinaupo ni Gaz. Akala niya ay sa tabi ito ng driver’s seat uupo, pero doon pa rin ’to sa tabi niya pumwesto.

“O, bawal ba makitabi?” pilyong ngumiti ito.

“May sinabi ba ako?” pagtataray niya at umisod sa dulo para maiwasan niya ito.

He smirked. Tumingin ito kay Rage. “Anong nangyari doon? May balita ka?” “Hindi na ko masyadong nakiusyoso. But I heard may drug syndicate sa club something like that. Nakikipag-usap pa ’yong may ari sa mga pulis.”

“Ah, anong nangyari sa mga babae?”

“Dinala sa police station ’yong mga mga stripper. At balita ko, may mga menor de edad pa sa mga ’yon.”

Pumalatak si Gaz. Pagkatapos ay tumingin sa kanya, may ngisi sa labi. “You’re lucky. Naitakas kita.”

“E ’di thank you,” sarkastikong sagot niya.

Umisod ito palapit sa kanya at inilapit ang bibig sa may tenga niya. “Napakalaking tulong ’yong ginawa ko, thank you lang?” mainit ang hiningang bulong nito sa kanya. Tumindig ang balahibo niya sa pagkakalapit nito sa kanya. Parang nagkandabuhol-buhol ang hininga niya at bumilis ang tibok ng puso niya.

His manly scent invaded her senses and filled her lungs. Lumunok ulit siya at tumingin sa lalaki. Ayaw niyang madala sa simple nitong pang-aakit ngunit tila may humihila sa kanya para mahulog doon.

“A-Ano bang gusto mo?”

His blue eyes darkened with lust. Hindi niya alam kung bakit iyon ang mga katagang lumabas sa bibig niya. At huli na para magsisi pa siya. Parang binigyan niya ito ng motibo. Motibo para punan ang nakikita niyang pag-iinit sa mga mata nito.

Lumapat ang kamay nito sa makinis na binti niya. Ramdam niya ang init sa palad nito. She could imagine him using that against her soft flesh, feeling her. Pinisil nito ang binti niya habang naglalaro ang pagnanasa sa asul nitong mga mata.

Matapang na sinalubong niya iyon. Kahit na ikapaso niya.

“Come with me tonight, Lily.”

Chapter Four

“WHAT?”

“You heard me right, Lily. Be with me tonight.”

Umawang ang labi niya at napakurap dito. Bumaba ang mata nito sa labi niya at napatiim-bagang. Kumislap ang pagkauhaw sa mga mata nito.

Iniwasan niya ang makatunaw-butong titig nito. He was asking her to come with him. To be with him daw. Gusto niyang matawa. Obviously, pinaganda pa nito ang sinabi. Iisa lang naman ang ibig sabihin ng sinabi nito. He wanted to fuck her tonight. Like every man want to do with her.

“Don’t worry. I know it’s not free. I will pay you.”

Mapait na rumagasa ang mga binitawan nitong salita sa sistema niya. Ine-expect na ni Emily iyon, ngunit hindi niya akalain na may konting kirot sa dibdib pa siyang mararamdaman. Oo nga naman, hindi naman talaga siya libre. Wala siyang dapat ikainsulto sa sinabi nito at hindi niya ito masisisi.

Dahil isa siyang bayarang babae. Iyon ang tingin nito sa kanya.

Nang hindi siya sumagot ay nagpakawala ito ng buntong-hininga. “Okay. Sabihin mo lang kung saan ka namin ihahatid.”

“Okay.”

“Okay?” puno ng pagkadismaya ang tono nito. Pagkatapos marahas itong huminga. “Okay.”

“Sasama ako sa ’yo.”

Napatingin ito sa kanya at parang hindi makapaniwala. “Again?”

She rolled her eyes. “Oo na, sasama ako sa ’yo.” Wala rin naman siyang choice kundi ang sumama dito. Hindi niya maaaring sabihin kung saan siya nakatira. At ’di naman siya pwedeng magbiyahe mag-isa sa itsura niyang ’yon. Dahil sa biglang naganap sa club, eh, hindi siya nakapagdamit ng maayos. She’s almost naked. Baka mamaya may mangyari pa sa kanyang hindi maganda.

Isa pa, babayaran naman daw siya ni Gaz. Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa. Pokpok na pokpok ba talaga ang dating niya dito? Malamang, sa napanood nitong show niya kanina ano pa ba ang dapat isipin nito? Na isa siyang pure and innocent virgin na napagtripan lang sumayaw at maghubad? Sa throwback na lang siya virgin. Kung pwede lang ibalik ang kahapon. Ah, hindi, hindi. Ayaw na niyang balikan pa ang bangungot na ’yon sa nakaraan niya.

Nabigla siya nang kunin ni Gaz ang kamay niya at ipatong sa binti nito. Napatingin siya sa lalaki.

Ngumisi ito sa kanya na para bang nagsasabing, “yari ka sa ’kin mamaya”.

“Nakapag-dinner ka na ba? Gusto mo dumaan muna tayo sa resto para kumain. Anyway, saan mo gusto kumain? Sagot ko.”

“Ah, pwedeng mag-take out na lang?”

“Bakit?”

Tumingin siya sa sarili pagkatapos ay dito. “Gusto mo bang pagtinginan ka ng tao dahil may kasama kang prostitute?”

“You don’t look like a prostitute to me.” Pinisil nito ang kamay niya at banayad na ngumiti. “Pero sige, mag-take out na lang tayo. Baka hindi ka komportableng kumain sa labas dahil sa suot mo ngayon.”

Tumitig siya dito. Gusto niyang isipin na ang ipinapakita nito ay para lang makuha siya at maikama. Pero bakit pa nito gagawin iyon? Sa loob-loob niya ay gusto niyang maniwala na totoo ang ipinapakita nito. Na totoo ang pagtrato nito sa kanya na isa siyang babae na karapat-dapat sa respeto nito at pag-aalaga.

Ayaw niyang husgahan ito. Pero ayaw rin niyang mag-expect sa kung anong klase itong lalaki. Karamihan sa mga lalaking kilala niya ay bastos at mababa ang pagtingin sa tulad niya. She would like to think Gaz is different from them.

Hindi niya alam, pero pakiramdam niya ay iba ito sa ibang lalaki.

Tumigil ang kotse sa isang fast food chain. Si Gaz lang ang bumaba ng kotse para um-order. Naiwan siya kasama si Rage na napag-alaman niya na pinsan ng lalaki. Kanina pa rin niya napapansin ang mga panakaw na sulyap nito sa kanya.

“Matagal ka na bang nagtatrabaho sa club?” tanong nito sa kanya pagkaalis ni Gaz.

Umiling siya. “Bago lang ako sa club.”

“I see. One month ka pa lang doon, I guess?”

“Hindi rin. Mga two-three weeks.”

“So, bago ka pa lang talaga doon.” Ngumiti ito. “Pero matagal mo na ’tong ginagawa sa ibang club?”

Umiling siya. Hindi siya komportable sa pagtatanong nito kahit na wala namang pambabastos sa tono nito. Siguro curious lang talaga ito, pero hindi pa rin siya komportable na sumasagot ng may kinalaman sa trabaho niya sa club.

He chuckled. “But you dance like a pro. It’s hard to believe you’re a newbie.”

“Hindi kita pinipilit maniwala.” Tumingin siya sa salamin. Bakit ba ang tagal ng lalaking ’yon?

Nakita niya sa gilid ng mata na may kinuhang papel si Rage at may isinulat doon. Pagkatapos ay iniabot nito iyon sa kanya.

“A-Ano ’to?”

“That’s my contact number. I’m giving you this in case you want to have fun with me after Gaz,” sabi nito. “I know my cousin really likes you. But I want you, too. And I have a better proposal to you. So, I hope you keep it.”

Tinitigan niya ang mga numerong nakasulat sa papel. “O-Okay.” Inilagay niya sa bulsa ng leather jacket nito ang papel. “Anyway, ibibigay ko na lang itong jacket mo sa pinsan mo.”

“You can have it.”

“Ha?”

“Sa ’yo na ’yan. No worries.” He winked at her.

Ilang saglit pa ay bumalik na si Gaz sa kotse dala ang take out nito. “Bro, pwede ba dumaan tayo sa mall kahit saglit lang?” sabi nito kay Rage.

“Bakit? May bibilhin ka pa?”

“Oo sana.”

Nagkibit-balikat lang si Rage. “Okay, malapit lang naman ’yon dito. Bilisan mo lang.”

Lumingon sa kanya si Gaz. “Okay ka lang?”

Ngumiti siya at tumango.

“Wala ka ba talagang balak tanggalin ang maskara mo?” amused na tanong nito.

Umangat ang kilay niya. “Wala. Bakit, kinakabahan ka na ba?”

“And why would I be?”

“Dahil baka isang bakekang itong gusto mong i-take out.”

Tumawa ito. Kahit si Rage ay narinig niyang tumawa. Nanghahamon na tiningnan niya si Gaz. “Paano kung sabihin ko nga sa ’yo na hindi ako maganda? Na Bakekang look-alike ’to? Uurong ka na ba?”

Na-aamuse na tumingin ito sa kanya. “Are you trying to scare me now?” Bigla nitong inilapit ang mukha sa kanya. Nagulat na lamang siya nang hawakan nito ang baba niya.

Napangisi ang lalaki nang mapansin ang reaksyon niya. “Don’t make me remove your mask, baby.” His husky voice sent shivers straight through her core. “Kung ako ang masusunod, kanina ko pa ’yan tinanggal. But I respect your decision if you want to play mysterious. I love role playing, anyway.” He grinned cockily, his blue eyes gleaming in amusement.

Nang makalayo ito ng unti, saka pa lang siya parang nakahinga ng maluwag. Ang bilis ng tibok ng puso niya at para iyong lalabas mula sa dibdib niya.

Mariin siyang pumikit at kinalma ang sarili.

“Nandito na tayo. Wait, hanap lang ako kung saan ko pwedeng iparada ’to.” Nang maka-parking ito, lumingon sa kanya si Rage. “Okay lang ba, Lily, kung maiiwan ka lang mag-isa dito?”

“Wait, man. May bibilhin ka rin sa loob?” sabat ni Gaz.

“Oo, eh. Kaso maiiwan si Lily mag-isa.” “Yes, okay lang ako.”

“Well, that’s good.” Malawak na ngumiti si Gaz. Para bang pabor na pabor pa dito na maiiwan lang siyang mag-isa. Pasimple siyang umirap sa lalaki.

Naunang lumalabas si Rage bago ang lalaki ngunit bigla rin itong bumalik sa loob.

“O, bakit?” ’di niya napigilan matanong.

“’Wag mo sana masamain.” Binasa nito ang ibabang labi at parang nahihirapan na tumingin sa kanya. “Ano’ng size ng bra mo?”

Parang nalaglag ang panga niya.

Chapter Five

PASAKDOL na humiga si Rage sa kama niya pagkarating sa bahay. Inihatid pa niya si Gaz sa condo unit nito kasama si Lily. Napangisi siya nang maalala ang pagpasok nila kanina ng pinsan sa department store para lang hanapan ng damit si Lily. He even bought bra and underwear for her.

He’s really into that woman.

Hindi niya ito masisisi. She was one hot and sexy woman. She got the body every man would die for. Parang isang clip sa pelikula na nag-play sa isipan niya ang pagsayaw nito. Ang paggiling nito sa pole, ang pagpulupot ng mga binti nito sa bakal at pagliyad nito habang sumasabay sa mapang-akit na tugtog ng musika. Umukit sa isip niya ang pinakagustong parte ng ginawa nito: ang pagtanggal nito sa telang tumatakip sa malulusog nitong dibdib. Fuck. How he wanted to touch her breasts and squeeze them. And then, lick them and put her nipple inside his mouth as he played with the other.

He groaned at the image in his head.

Hindi lang si Gaz ang nakaramdam ng matinding pagnanasa dito. Lalaki rin siya at mas higit pa ang naramdaman niyang pag-iinit sa dalaga. Ngunit naunahan siya ng pinsan nang itakas nito ang babae sa raid sa club at mas unang magpakita ng interes dito. He knows Gaz wanted her so much. Pinagbigyan lang niya ito kung gusto muna nitong solohin ang babae. He understands if Gaz don’t want to share Lily with him.

But he wanted Lily, too.

Gusto niya itong angkinin sa paraang minamarkahan niya ang bawat sulok ng katawan nito. He could imagine her in his bed—fully naked and her legs spread widely. Then, he would take her. Claim every inch of her.

Marahas ngunit mahinang umalpas ang mura sa bibig niya. Kailangan niyang ilabas ang init ng katawan niya kung ayaw niyang mabaliw sa kakaisip sa dalaga sa buong magdamag. Pero wala sa isip niyang gamitin na naman ang palad niya. He was done with that.

Tumayo siya at may kinuha sa loob ng cabinet niya. Maliit na kahon iyon. Kabibili lang niya iyon sa isang sex toy shop. Binuksan niya iyon at hinawakan ang parte na itsurang totoong ari ng babae. Binasa niya ang nakasaad sa description ng kahon.

“Say hola to Kylie, a lifelike vagina and ass masturbator who’s already ready and willing to please you.”

Man, it felt so real. Nakita lang niya iyon sa internet at nakapagbasa ng mga reviews. At mukhang tama naman ang mga reviews na nabasa niya. Hindi naman sayang ang pagbili niya doon nung isang araw. Kinuha niya ang lube sa side table. A lustful grin curved on his lips as he remove his clothes. And then, he started fantasizing Lily… Her sexy eyes, her bewitching smile, and her glorious body.

Rumagasa ang matinding pagnanasa sa mga ugat niya. Mabilis na ini-apply niya ang lube sa sex toy. Umakyat siya sa kama at ipinuwesto ang ‘laruan’ na parang nasa ibabaw niya ang dalaga. Dahan-dahan niyang ipinasok ang sarili at napapikit sa nakakiliti at masarap na sensasyong lumukob sa kanya.

“Yeah,” he moaned, grinning like a horny teenage kid. Man, it almost felt like the real thing! It felt like he was really inside her. Like his cock buried deep inside her core.

Gritting his teeth, he thrust his cock inside the sex toy with a brutal force. Sa isip niya ay naroon si Lily sa ilalim niya. At tila naririnig niya ang mga ungol nito sa kanyang tenga, nararamdaman ang pagbaon ng daliri nito sa likod niya, pati na ang maiinit na haplos at ang pawisang katawan nito na kumakapit sa kanya.

Pinag-alab ng imaheng nasa isip ni Rage ang init ng pagnanasa niya. Pawisan na ang binata nang mag-iba ng pwesto. Tinatapat niya sa butas ng laruan niya ang kanyang pagkalalaki, dahan-dahang ipinasok iyon. Mabigat ang paghingang ginabayan ng magkabilang kamay niya ang sex toy at mariing pumikit.

An erotic image flashed again on his mind. Nasa ibabaw niya si Lily, ang pagkalalaki niya ay nakabaon sa kaangkinan nito habang agresibo itong naglalabas-masok. Mariing hawak niya ang balakang nito at ginagabayan ito sa pagtaas-baba. Sumasabay sa galaw nito ang malulusog na dibdib at ang nakalugay nitong buhok.

Binilisan niya ang pagtataas-baba ng sex toy sa paglalaki niya. His breathing became fast. Seconds later, shockwaves of pleasure streaked up his spine like lighting. Marahas na ungol ang pinakawalan niya at bumulwak sa loob ng laruang hawak niya ang umalpas na init sa katawan niya. Umagos iyon pabalik sa pagkalalaki niya. Mainit, malapot at puno ng pagnanasa.

Habol-habol niya ang hininga nang matapos. Tagaktak sa pawis ang maskulado niyang katawan, nangingintab iyon sa ilalim ng ilaw na nagmumula sa lampshade niya. Pinayapa lang niya saglit ang sarili at tumayo na para maglinis sa CR.

Habang umaagos ang tubig sa katawan ni Rage, laman pa rin ng isip niya si Lily. Misteryo sa kanya kung ano ang itsura nito, kung sino ito at kung saan ito nakatira. Sa dami ng babaeng dumaan sa kanya, ngayon lang siya naging interesado sa isang babae. At sa babaeng gusto rin ng pinsan niya.

Dahil doon, gusto niya itong makilala. Hindi normal sa kanila ni Gaz ang maging interesado nang ganoon kabilis. Hindi rin normal sa kanya ang init na naramdaman niya para dito. She was something.

At kahit ano pa ang mangyari, gagawa siya ng paraan para makilala ito.

At para maangkin niya ito.

---

PAGTAPAK pa lang ni Lily sa loob ng condo unit ni Gaz, naglaro na sa isip niya kung ano ang pupwedeng mangyari sa kanila ng binata. Ramdam niya ang mga nagliliparang paro-paro sa sikmura niya.

Lumunok siya, sinusubukang ignorahin ang lumalagong kaba sa dibdib niya. Naghahalo ang kaba at kakaibang pananabik sa sistema niya at parang gusto niyang sapakin ang sarili.

Kalma ka lang, Emily. Hindi ka naman nyan kakainin ng buhay.

Kakainin lang niya ang pempem mo , bulong ng malanding bahagi ng isip niya.

Pumasok bigla sa isip niya ang imaheng ’yon. Si Gaz, nakabaon ang mukha sa pagitan ng hita niya habang humihiyaw siya sa sarap.

Naramdaman niya ang pag-iinit ng pisngi. Parang gusto niyang tampalin ang sarili. Jusko, umayos ka, Emily.

Ngunit ayaw man niyang isipin, kusang pumapasok sa isip niya ang mga malalaswang imahe na ’yon. And she couldn’t stop it. Lalo na ngayon na hindi niya maiwasang pansinin ang malapad na likuran ni Gaz. Ang ugat sa ma-muscle na braso nito. Ang matambok na pwetan nito.

Natalikod pa lang ito, pero kakaibang kiliti ang nararamdaman niya sa pagitan ng hita niya. Paano pa kaya kung humarap na ito at ipakita sa kanya ang perpektong abs nito?

Baka magpabuntis na lang siya dito.

Grr. Mariin siyang pumikit. Naiinis na siya sa itinatakbo ng isip niya. She’s not like that before. Pero bakit nagkakaganito siya kay Gaz? Mula pa ng makita niya ito kanina sa LRT at hayaan niyang iparamdam nito sa kanya ang pagnanasa nito.

She can’t be like that.

“Are you okay?” tanong ni Gaz sa kanya. Napansin yata nito na may malalim siyang iniisip.

“O-Okay lang. Oo, okay lang ako.” Pilit na ngumiti siya at umupo sa couch. Maayos ang loob ng condo nito at walang kakalat-kalat. Lalaking-lalaki ang disenyo ng kabuuan ng unit nito. Hindi pa niya nakikita ang kwarto nito, pero sigurado siya na tulad din iyon ng nakikita niya sa sala nito.

“Sige, kumain ka muna. Kainin natin ’tong binili ko.” Nauna ’to sa kusina at naghain para sa kanya. Pinagmasdan niya ang binata. Kanina pa siya nito pinapahanga. Parang gusto nga niya pagdudahan ang pinapakita nitong pagiging gentleman. Una, binilhan siya nito ng pagkain. Pangalawa, binilhan siya nito ng damit at pang-loob niya. Kaya pala itinanong pa nito ang size ng bra niya. She can’t believe him.

Ngayon naman, ipinaghahain pa siya nito na para bang isa siyang prinsesa na dapat paglingkuran nito. Sa itsura nito at sa nakikita niyang kapreskuhan nito, parang ang hirap paniwalaan ng mga ginagawa nito para sa kanya.

Kumakain na sila nang mapansin niya na panay ang titig nito sa kanya. Hinuli niya ang mata nito. “May problema ka ba sa mukha ko?”

He grinned. “Papanindigan mo ba talaga na ’di tanggalin ang maskara mo hanggang mamaya?”

Ibinaba niya ang kutsara at tumingin sa binata. “Wala akong balak tanggalin ito hanggang sa makaalis ako dito.”

“Okay, kung ’yan ang gusto mo. Iisipin ko na lang na mahilig ka sa roleplaying.” Pilyong ngumiti ito.

She rolled her eyes. Ipinagpatuloy na niya ang pagkain. Gutom na gutom siya kaya wala na siyang pakialam kahit mukhang ’di siya nagda-diet sa harapan ni Gaz. Isa pa, kahit naman anong pagkain niya hindi siya tumataba. Naiinggit nga sa kanya ’yong mga naging kaibigan niya sa club. Itinatanong ng mga ito kung ilang oras siya nag-gym o kung anong exercise ang ginagawa niya dahil bukod sa maganda ang kurba ng katawan niya ay flat na flat pa ang tiyan niya. Kahit ang totoo ay wala naman siyang masyadong effort sa pagpapaganda ng katawan niya.

Naunang matapos si Gaz at nagpaalam ito sa kanya na magsa-shower lang. Siya na ang nagkusa na magligpit ng pinagkainan nila at maghugas ng mga plato. Nagtungo siya sa sala pagkatapos. Napalingon siya ng bumukas ang isang kwarto at lumabas ang lalaki.

Napaawang ang labi niya nang makita ito. Nakatupi nang mababa ang tuwalya sa beywang nito, parang malalaglag kung hahakbang pa ito. Tumutulo ang tubig sa maskuladong katawan nito. Nag-expect na siya kanina na maganda ang katawan nito. Pero hindi pa rin niya inaasahan na pang-porn star pala talaga ang kakisigan nito.

Nauuhaw na lumunok siya at nag-iwas ng tingin.

Humakbang si Gaz papunta sa kinauupuan niya. Parang gusto niyang tumakbo sa pinto. Bumilis ang tibok ng puso niya at parang mauubusan siya ng hangin.

“Hey,” nasa tapat na niya ito. Hindi niya alam kung anong pag-iwas ng tingin ang gagawin niya para lang hindi matakam sa katawan nito. Ano ba, Emily? Kalma!

“Anong ginagawa mo dito?” tanong nito.

“Huh?”

“Bakit ’di ka pumasok sa kwarto ko?”

“Bakit naman ako papasok sa kwarto mo?” parang wala sa sarili na sagot niya.

Naningkit ang mata nito. “Bakit nga ba?” Bumaba ang mukha nito sa kanya. Itinukod ang isang kamay sa may likuran niya. Nahigit niya ang hininga sa pagkakalapit ng mukha nila. “We have a deal. You agreed to come with me, at alam mo na kung anong ibig sabihin kapag sumama ka sa ’kin. ’Wag mong sabihin sa akin na nakalimutan mo na agad ’yon?” saad nito. She could feel his hot breath against her face.

“A-Ano kasi… Ano—” Naghanap siya ng pwedeng idahilan. “H-Hindi ko naman alam na p-pwede na ko pumasok sa k-kwarto mo.”

’Di siya makapagsalita ng tuwid sa init ng titig nito sa kanya. Parang kulay na asul na apoy ang nakikita niya sa mga mata nito at parang gustong magliyab ng katawan niya.

Galit ba ito?

Lumunok siya. Matamis na ngumiti siya dito, paraan para ma-distract niya ito. “Bakit ba ganyan ka makatingin? Umupo ka nga, ako ang nangangalay sa ’yo.”

Pero diretso pa rin itong nakatitig sa kanya. May mga emosyon siyang nakita doon na hindi niya mapangalanan. Kinabahan na siya.

Mga ilang saglit pa ay nagsalita. “You bewitched me.”

“H-Ha?”

Mapanganib ang ngiting sumilay sa labi nito. “I don’t care if you bewitched me. I am making you mine, anyway,” sabi nito at saka biglang kinabig nito ang ulo niya. Then, his mouth met hers in one hot, fiery kiss.

Namilog ang mga mata ni Emily. Puno ng pananabik na inangkin ni Gaz ang labi niya sa isang maalab na halik. Napakapit siya sa braso nito.

“Damn you for making me feel so hot,” mahinang saad nito sa pagitan ng mga halik nito. Aaminin niya masarap sa pakiramdam ang mga halik nito. Walang kasing-init iyon. Walang kasing-alab. Para siyang malulunod sa init na ipinaparamdam nito sa kanya.

Gumalaw ang mga kamay nito, inisa-isang tanggalin ang mga saplot niya sa katawan. Itinira nito ang panty niya. “Mas maganda kung mamaya natin ’to tatanggalin,” bulong nito at muli siyang hinalikan.

Hindi niya alam kung ano ang sumapi sa kanya o pumasok sa sistema niya. Hinila niya ang tuwalya na nakatapis sa beywang ng binata.

“Fuck,” ungol ni Gaz.

Her eyes widened as his glorious shaft sprang out, long and thick. Namula ang pisngi niya at nakagat ang ibabang labi. Hindi iyon ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ari ng lalaki. Pero masasabi niyang iyon ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganon kalaki.

Inabot niya iyon at ikinulong sa palad niya. Narinig niya ang marahas na murang kumawala kay Gaz. Jusko, ang laki nga. Parang ’di siya makapaniwala habang tinititigan iyon. Pasimpleng sinukat niya iyon.

Six. Seven. Eight.

Eight inches. God, isa rin ba ’to sa suki ng titan gel? Naririnig na niya iyon sa mga kaklase niyang lalaki, pero ’di niya alam kung totoo ba talaga ang himala ng titan gel na ’yon.

Sinimulan niyang itaas-baba ang palad niya. At habang ginagawa iyon, inilapat niya ang bibig sa pinakaulo ng pagkalalaki nito. Banayad na pinadaan niya ang dila doon.

“Oh, God.” He groaned. “That’s good, Lily. Lick it, baby.”

Lumakas ang loob ng dalaga. Ipinaikot pa niya ang dila sa pinakaulo, saka pinadaan sa buong kahabaan. Napakalaki talaga nito at hindi siya sigurado kung tama ba ang ginagawa niya. Pero sa reaksyon naman nito, mukhang ginagawa naman niya ang makapagpapaligaya dito. She kept licking the tip of his cock, tasting and enjoying it.

“Lily, take me in your mouth.”

Dahan-dahan, isinubo niya ito. Alam niyang hindi niya kakayanin kung bibiglain niya ito. Inch by inch, she takes him inside her mouth. Napahawak sa buhok niya si Gaz at umungol.

Tumingala si Emily para tingnan ito. Nakaguhit ang sarap sa gwapong mukha nito, nakapikit ang mga mata at nakaawang ang bibig. The look on his face gave her the confidence to take him deeper.

Maluha-luha man, kinaya niya. Iniluwa niya iyon pagkatapos ay isinubo ulit hanggang sa nakuha na niya ang tamang paraan, ang tamang ritmo. Inilabas-masok niya ito sa bibig niya, agresibo. Pabilis nang pabilis.

“God, Lily. Stop right there.”

Hindi niya iyon pinakinggan. Itinodo niya. Ginalingan.

“Jesus, Lily. Stop, baby.”

She took him inside her mouth like she was getting fucked. She sucked him like there’s no tomorrow.

“Fuck, Lily! Ahh!” Nagulat siya nang maramdaman na lang niya ang panginginig ng binata. At ang sunod-sunod na pagbulwak ng katas sa bibig niya diretso sa kanyang lalamunan. She had no choice but to swallow them.

Nanlaki ang mata niyang napatingala sa binata.

“Goddamn it.” Habol-habol nito ang hininga at nanghihinang napaupo sa tabi niya. Parang ninakawan ito ng lakas.

Gulat pa rin, nagsalita si Lily. “Did you just come inside my mouth?”

Nagmura ulit ito. “I told you to stop!”

“Pero wala pa naman ’yong five minutes, ah? Mga three to four lang yata…”

Pulang-pula ang mukha nito. Hindi niya alam kung dahil ba sa ginawa niyang pag-lollipop dito… o sa pagkapahiya? Nagbukas-sara ang bibig nito. May gusto yatang sabihin.

Tumikhim si Lily. “Dapat sinabi mo agad. ’Di naman ako na-inform eh.”

“Na-inform saan?”

“Na alam mo na.”

“Ano? Pwede bang direktahin mo ako?”

“Na mabilis kang labasan.”

“What? No!” Namilog ang mata nito. “That was an accident! I told you to stop, but you didn’t. And I couldn’t stop it from—” Tumigil ito, at naningkit ang mga mata sa kanya. “Tinatawanan mo ba ako?”

Tinikom niya ang bibig, sinubukang pigilan na tumawa. “Hindi po, sir.” Pero gustong-gusto na niyang humalakhak. At hindi na nga niya napigilan. Malakas na humalakhak siya.

“You little witch.” Marahas na tumayo ito at binuhat siya. Napatigil siya sa pagtawa.

Napatingin siya sa seryoso nitong mukha. “Saan mo ko dadalhin?”

“In my room.” Umangat ang sulok ng labi nito at mapanganib na kumislap ang mata nito. “And I will give your punishment for laughing at me.”

Isinarado nito ang pinto. Gayon na lang ang tili ni Emily nang ihagis siya nito sa kama nito. Mabilis na umibabaw ito sa kanya. “Hindi dahil nilabasan agad ako, tapos na ako sa ’yo. I’m still going to take you tonight, Lily. And I’m going to claim every inch of you.”

Chapter Six

BANAYAD na pinagmasdan ni Emily ang mahimbing na pagtulog ni Gaz. Napakagwapo pa rin nito kahit tulog. Walang anggulo na hindi ito gwapo.

Marahan niyang hinaplos ang mukha nito. Hindi niya mapigilan ang paghangang umaahon sa dibdib niya para dito. Sa kabila ng nakita niyang pagiging presko ni Gaz kanina, ilang beses nitong pinatunayan sa kanya ang pagiging gentleman nito. Patunay na doon ang ginawa nitong pag-angkin sa kanya.

He didn’t fuck her like a slut. Hindi sa paraang iniisip niya. Sa paraang parang isa siyang laruan na ginagamit lang para pagparausan ng libog. Hindi ito tulad ng ibang lalaki na halos babuyin na ang katawan ng isang babae para mairaos ang init ng pagnanasa. Gaz was different. He took her like she was a princess. May pag-iingat sa naging bawat galaw nito, may pag-aalaga sa mga haplos nito. He treat her like a gem.

Hindi niya akalain ang inakto ni Gaz. Instead of fucking her like a slut, he treated her like a princess. Iyon ang pakiramdam niya. Iyon ang ipinaramdam nito sa kanya. He knew how to touch her, how to treat her right and made her feel good. Tila kabisado nito ang katawan niya at alam nito kung paano siya maliligayahan.

Hindi siya nakaramdam ng pandidiri sa naging pagtatalik nila. Sa unang pagkakataon, hindi niya naramdaman ang tila bangungot na pakiramdam tuwing may kamay na humahaplos sa hubad niyang katawan. Hindi lumilitaw ang imahe sa isip niya kung saan hubo’t hubad siya at walang laban para ipagtanggol ang sarili niya sa pananamantala.

Binawi niya ang kamay niya sa mukha ng binata at tumayo sa kama. Pinulot niya ang mga saplot sa sahig at isinuot. Naglakad siya papunta sa balkonahe.

Maliwanag ang kalangitan. Kumikislap ang mga bituin na tila nagsisilbing liwanag sa dilim. Sumilip siya sa ibaba. Maliwanag rin ang ilaw na nagmumula sa mga building at kotse na dumadaan. Kahit alas dos na ng umaga ay marami pa ring gising. Ang iba ay para magsaya at ang iba ay para maghanapbuhay.

Humugot siya ng hangin.

Sigurado siya nagtataka ang kanyang ina kung bakit hindi pa siya umuuwi. Pero malamang ay tulog na ’yon ngayon. May sakit na ang kanyang ina. Hindi na ito tulad ng dati na kayang magtrabaho hanggang madaling araw. Handang kumayod para lang itaguyod silang magkakapatid.

Pero mula nang magkasakit ito ay hindi na ito nakapagtrabaho pa. At gustuhin man nito ay hindi na rin niya ito hinayaan pa. Ayaw niya na madagdagan pa ang hirap ng kanyang ina.

Biglang bumigat ang dibdib niya.

Naalala niya kung paano tila gumuho ang mundo niya nang malaman na may cancer ito. Stage 3 na ang cancer nito nang malaman nila. Naging mahirap hindi lang para sa kanya, kundi para sa kanyang ina na tanggapin iyon. Mahirap lang sila at alam nilang pareho na hindi nila kakayanin ang pagpapagamot sa sakit nito. Sabi nga ng ina niya, “Sa lahat pa naman ng sakit sa dadapo sa ’kin, ba’t ’yong pangmayaman pa.”

Alam na rin ng dalawa niyang kapatid ang kalagayan ng ina niya. At tulad niya, nahirapan din ang mga ito na tanggapin. Pero ano pa ba ang magagawa nila? Dumapo na iyon sa taong nagluwal at nagpalaki sa kanila. Ang tanging magagawa na lang niya ay ang maghanap ng paraan para kahit papaano ay makaya rin niya na mabilhan ito ng gamot at maipa-check up sa doctor.

At alam niya na hindi niya makakaya ’yon kung magpa-part time lang siya sa coffee shop. Kailangan niya ng trabaho na kikita siya nang malaki nang hindi siya tumitigil sa pag-aaral. Kaya nang mag-offer sa kanya si Lorie ng trabaho at sabihin sa kanya kung ano at saan ’yon, tinanggap niya. Kahit alam niya na ang kapalit niyon ay ang dignidad niya, pikit-matang tinanggap niya.

Ano pa ba ang mawawala sa kanya?

Mapait siyang ngumiti.

Wala na. Matagal na iyong nawala sa kanya.

Sapilitan pa.

Mariin siyang pumikit at umiling. Gusto na niyang kalimutan iyon. Tama na ang naranasan niya. She had to move on. May iba siyang suliranin ngayon at hindi niya kailangang alalahanin ang isang madilim na nakaraan.

Hinamig lang niya ang sarili pagkatapos ay bumalik na ulit sa loob. Suot pa rin niya ang maskarang tumatakip sa mukha niya. Tulog na naman si Gaz at siguradong umaga na kapag magising ito. Tinanggal na niya ang maskara. Hindi lang niya ’yon matanggal-tanggal dahil baka makilala siya nito. Meron siyang pakiramdam na nakita na niya noon si Gaz. Nakita na niya ito kung saan kaya pamilyar ito sa kanya. Kahit si Rage ay pamilyar rin sa kanya. Kaya desidido siya na hindi tanggalin ang maskara niya. Kalahati lang ng mukha niya ang nakikita ng mga ito.

Ipinatong niya ang maskara sa unan sa tabi ni Gaz at saka lumabas ng kwarto nito.

---

GAZ woke up feeling light and fresh. Isa iyon sa umaga na nagising siya na masarap ang tulog niya at maganda ang bungad sa kanya ng sikat ng araw. Kadalasan ay nagigising siya na masakit ang ulo niya dahil sa puyat at minsan dahil sa hangover.

Pumikit ulit siya. Rumehistro sa isip niya ang mga nangyari kagabi. Si Lily at ang mainit na pagtatalik nila kagabi. Napangiti siya at nakapikit na gumulong para yakapin ito. Ngunit nang aabutin na niya ito ay wala siyang makapa.

Napamulat siya.

Wala na ang dalaga doon. Napabalikwas siya at bumaba sa kama. Halos takbuhin na niya ang pinto ng kwarto. Umaasa na ’di pa ito umaalis. Ngunit wala na rin ito sa kusina at sala.

She already left him.

Bumagsak ang balikat niya at parang may dumagan sa dibdib niya. Pero napakunot-noo siya siya nang may maalala.

Pero bakit naman ito agad aalis na hindi siya ginigising o hinintay na gumising? Hindi pa naman niya ito nababayaran sa napagkasunduan nila. Tiim-bagang bumalik siya sa kanyang kwarto. He checked his wallet. Walang nabawas doon at mukhang hindi napakialaman. Kahit ang cellphone niya ay naroon din. Agad na nabura ang maling hinala sa isip niya.

Umupo siya sa kama at bumuga ng hangin.

Basta na lamang ito umalis na hindi nagpapaalam sa kanya. At ang nakakagulat pa, hindi siya nito siningil. Ni hindi nito pinakialaman ang wallet niya para kunin ang bayad nito.

Napahilamos siya.

Who is she? Ngayon, napatunayan niya na hindi ito tulad ng iniisip niya kung ano ito. Hindi lang ito basta-basta. He would like to think that she’s not a prostitute. That she’s pure and innocent. But she’s so good last night. And damn, she’s still so fucking tight. Na para bang walang ibang lalaki na umangkin na sa katawan nito liban sa kanya.

She gave him her body willingly. Until now, he could still remember her tightness around him, her soft flesh quivering around his manhood. Malinaw pa rin sa kanyang isip ang lahat. Kung gaano kainit ang paghaplos ng kamay nito sa likod niya, kung gaano kasarap ang pagtugon nito sa mga halik niya.

At kung paano nito salubungin ang bawat ulos niya—mapabanayad man ’yon o mabilis.

She’s so fucking good that he wants to marry her and make her his wife.

Marahas siyang napabuga ng hangin at nanginginig na sinuklay ang kamay. “Fuck, Lily. What are you doing to me?”

Mas lalong ginulo ng dalaga ang isip niya. And no, he’s not in love with that woman. Ayaw niyang isipin na na-love at first sight siya. Damn, ang corny. Siguro ay namimisteryosohan lang siya dito. She’s wearing a mask. Hindi niya nakikita ang kabuuan ng mukha nito kaya may thrill.

Lumingon siya. Naningkit ang mata niya nang may mahagip ang paningin niya.

Kinuha niya ang bagay na iyon na nakapatong sa unan niya. It was her mask.

Tinitigan niya iyon at napatiim-bagang siya.

---

“HINDI ka umuwi kagabi.” Napatigil siya sa paggagayat ng gulay na lulutuin niya at napatingin sa kanyang ina na si Laida. Nakatayo ito sa may pinto sa kusina. “Nagising ako bandang ala una, wala ka pa.”

Nag-iwas siya ng tingin at pinagpatuloy ang ginagawa. “Nasa trabaho pa ako nun, Ma.”

“Hanggang umaga ka sa coffee shop?”

Tumango siya. “Nag-out ako by five kaya umaga na ako nakauwi. Kumusta pakiramdam niyo?”

Hindi ito sumagot. Naramdaman niya ang mapanuring tingin nito sa kanya. Pakiwari niya ay binabasa nito ang isip niya.

“Sa coffee shop ka ba talaga nagtatrabaho, ’nak?”

Nanigas ang katawan niya. Lumapit ito sa kanya. “Anak, hindi mo kailangan maglihim sa akin. Sa lahat ng nagagastos mo sa ’kin, sa pagpapagamot ko, sa pag-aaral mo pa at ng mga kapatid mo, alam kong hindi sa pagtatrabaho sa coffee shop mo ’yon nakukuha.”

Lumunok siya at sa nanginginig na boses. “Nagta-trabaho ako para sa inyo, Ma. At para rin sa kinabukasan ng mga kapatid ko.”

Ayaw niyang aminin sa kanyang ina. Pero ayaw niya na masaktan ito. Tama ang hinala nito pero hindi niya aaminin kung ano ang trabaho niya.

Ayaw niya masaktan ito sa katotohanan na ang panganay nito ay sumasayaw ng walang saplot para sa pera. At may isang beses na sumama sa lalaki nang bigla itong maospital at kinakailangan nila ng pera. Ginagawa niya iyon para sa kanyang ina, at alam niya na ang sakripisyo niyang iyon ay dudurog sa puso nito sa oras na malaman nito.

“Wala akong ginagawang masama, ’Ma, kung ’yon ang iniisip mo. Gusto ko lang na maging ayos ka para makasama ka pa namin nang matagal.” Nanginig ang boses niya at ramdam niya ang pag-iinit ng mata. Pinigilan niya iyong tumulo. Ayaw niya ipakita sa ina na mahina siya. Ngayon na may sakit ito at dinadamdam, kailangan niya na maging malakas para dito. Siya ang panganay. Siya rin ang unang dapat magbigay ng lakas.

At siya rin ang dapat na magsakripisyo.

Nagbaba ito ng tingin at tumalikod. “Tawagan mo na lang ako, ’nak, ’pag kakain na. Magtitiklop lang ako ng mga damit.”

Binitawan niya ang kutsilyo at nanghihinang napasandal.

---

KINAGABIHAN, tumawag sa kanya si Lorie. Nasa labas siya kaya nasagot niya ang tawag nito. May iniaalok itong bagong raket sa kanya. Dahil sa nangyari sa club, pansamantala iyong ipinasara. May bahagi niya ang gustong magpasalamat sa nangyari. Pero naisip rin niya na kailangan pa rin niya na kumita. Pwede pa rin naman siya magsayaw, kaso paano kung maulit ang nangyari sa Eva’s Cave? Nagpapasalamat siya na naroon si Gaz at tinulungan siya nito makatakas.

“Huwag ka mag-alala. Hindi na naman ito matutulad sa Eva’s. Saka, mas malaki itong offer. Ang gagawin mo lang naman ay magsayaw, magaling ka naman doon.”

“Kahit naka-pajama lang ako na sasayaw?”

“Bilat ka! Sige, mag-pole dancing ka na naka-pajamas, gaga ka!” Tumawa ito. “Syempre maghuhubad ka. Ano pa ang babayaran nila sa ’yo kung hindi mo naman sila mai-entertain?”

“Tulad rin ba ito ng Eva’s Cave?”

“Oo, club pa rin siya, Emily.”

Napabuntong-hininga siya. Nagtatalo ang isip niya kung tatanggapin ba niya ’yon o hindi na.

“Pero choice mo pa rin naman ’yan. Kung ayaw mo, keri lang. May ibang girls pa naman akong kakilala. Pero iniaalok ko lang ’to sa ’yo kasi alam ko na kailangan mo. Mas kailangan mo ’to at ’di mo lang naman ’to ginagawa dahil sa luho. Tinutulungan lang din kita, hindi naman kita pipilitin kung ayaw mo na gawin. Kaya mamili ka. Tatanggapin mo o hindi?”

Chapter Seven

WALA siyang ibang pamimilian. Alam iyon ni Emily. Kaya kahit ayaw na niyang tanggapin pa ang alok ni Lorie, wala siyang magagawa kundi bumalik pa rin sa trabahong ’yon. But this time hanggang sayaw lang siya. She still wanted to save some dignity and respect for herself.

Hindi na mauulit ang nangyari tulad ng nangyari sa kanila ni Gaz. Kahit na ang nangyari sa kanila ay hindi naman sapilitan at buong pagkukusa na ibinigay niya ang sarili dito. Oo, aaminin niyang kusa niyang ibinigay dito ang sarili. Malakas ang atraksyon na naramdaman niya sa binata at hindi niya maaaring ipagkaila iyon sa isip.

Kahit isang linggo na ang nakalipas, ramdam pa rin niya ang init ng katawan nito sa balat niya. Gumagapang iyon na tila maliit na apoy na binubuhay ang init at pagnanasa sa bawat himaymay ng kanyang katawan. Hindi niya alam, pero tila minarkahan ng lalaking ’yon ang katawan niya nang angkinin siya nito.

“EMILY!”

Napapitlag ang dalaga nang tawagin siya ni Arlene. “Huh?”

“Ano ka ba girl? Wala ka sa sarili?” ngumunguyang sabi nito, nagtatanong ang mga mata na nakatitig sa kanya.

Mahinang tumawa si Khate, kaklase rin nila ni Arlene. Break time nila kaya naroon sila ngayon sa cafeteria at nagmemeryenda.

“Kanina ka pa nga tulala, beh. May problema?” mahinhing tanong nito.

Umiling siya. Saka ngumiti. “Iniisip ko lang, kailan kaya ako yayaman?”

Napaubo si Arlene. “Ano ka ba? Sa ganda mong ’yan, yayaman ka kaagad.”

“Paano?”

“Mag-asawa ka ng mashonders na madaling mashutay. O kung gusto mo ng mapera at malusog na sex life, mayamang afam piliin mo. ’Yon nga lang baka ’di mo kayanin ten inches.” Malisyosang ngumisi ang kaibigan.

Ramdam niya ang pag-iinit ng pisngi niya. Ten inches? Agad rumehistro sa kanya si Gaz. And his mighty eight inches. Kung alam lang nito. Mangiyak-ngiyak na nga siya sa eight, sa ten pa kaya?

“Uy, nagba-blush siya. Naimagine mo no? Ako kasi oo. ’Yong sa ex ko kasi, five lang. Madali pang labasan. Badtrip.”

Pareho silang napaubo ni Khate sa kakatawa.

Natigil lang sila nang may itinuro si Arlene. “Guys look. Si Iza oh.”

Sinundan niya nang tingin ang tinuro nito. Nakita niya si Iza sa loob ng cafeteria. Taas noo at maarteng pumwesto sa isang table. Kasama nito ang mga alipores nito. Pare-parehong nakasuot ng pink ang mga babae. Papasa ang mga ito na bagong Mean Girls—at si Iza Montenegro ang Regina George.

Binawi niya ang tingin at ininom ang softdrinks niya.

“Alam niyo ba ang tsismis sa campus?”

“Ano raw?” tanong niya kay Arlene.

“Na hiwalay na sila ni Rage,” sabi bigla ni Khate.

Napakunot noo. Rage?

“True ’yan. Hindi ko nga ’yan nakita sa party ni Iza nung nakaraan. Birthday party niya pero wala doon si Rage. Samantalang nandun ang mga kapatid ni Rage,” sabi ni Arlene. “At alam niyo pa ang chika?”

Bigla ay naging interesado si Emily na pakinggan ’yon. Lalo na dahil sa pamilyar na pangalan na narinig niya.

“Kaya raw wala si Rage sa party eh nagpunta raw ito ng isang club”—ibinitin nito ang sinabi at tumingin sa kanya—“na may mga stripper at exotic dancers.”

“At kasama pa ang pinsan niya. Si Gaz,” singit ni Khate.

Parang may pumatak na ahas mula sa kisame at nawalan ng kulay ang mukha ng dalaga. Hindi siya sigurado kung tama ang hinalang nabubuo sa isip niya. Pero masama ang pakiramdam niya doon.

“Emily, okay ka lang ba?” nag-aalalang tanong ni Khate, tila napansin ang pamumutla niya.

Tumango siya. “O-Oo naman,” nanginginig ang labi niya. Dinampot niya ang bag niya at ibang gamit. “Guys, mauna na ako sa inyo.”

“Aalis ka na?” tanong ni Arlene.

“Yes. May gagawin pa kasi ako sa library.” Agad na tumayo siya at walang lingon na lumabas sa cafeteria. Nahagip pa niya ng tingin si Iza na kausap ang isa sa mga kaibigan nito bago siya nakalabas.

Her heart’s pounding so fast. God. Parang gusto niyang sapukin ang sarili niya. Bakit ba siya ganun makapag-react? Dinaig pa niya ang gumawa ng kasalanan.

Pero hindi niya mapigilan. Nang marinig niya ang pamilyar na pangalan ng dalawang lalaki, agad na gumapang ang pangamba sa dibdib niya. Pumulupot iyon sa sistema niya na parang isang babala.

Sa St. Louis din sila napasok? Napapikit siya, parang nagsisimulang sumakit ang ulo niya. Hindi niya gusto ang isipin na sa pareho lang sila ng unibersidad na pinapasukan ni Gaz. At kung si Gaz at Rage ba ang tinutukoy ni Arlene kanina, ano na? Totoong maliit nga lang ang mundo. Maaari silang magkasalubong ni Gaz o magkabunggo nito sa daan. She doesn’t want to think of the possibilities.

Kinalma niya ang sarili at nagtungo sa library. Kailangan niyang mag-isip-isip.

Umupo siya sa isang pwesto kung saan malayo sa ibang nag-aaral doon. Malalim na humugot siya ng hininga at ibinaba ang mga gamit niya.

Wala naman siya dapat ipangamba. Hindi nakita ni Gaz ang kabuuan ng mukha niya. “Tama.” Tumango siya. “Hindi na naman siguro niya ako maaalala kapag nagkita ulit kami.”

O baka nga wala na siya sa isip niya. And made her think na maaalala pa siya nito? Sigurado siyang hindi lang siya ang babaeng nadala nito sa condo nito at nakasalo sa kama nito. Sa itsura ni Gaz, hindi ito mag-aaksaya ng panahon sa isang tulad niya. Maraming babae ang ihahain ang sarili dito. Mas maganda pa sa kanya, at mas higit na maganda at mataas ang pamumuhay.

That’s right.

She suddenly felt a stab of pain in her chest. Dapat ay pinagaan ng isipin na ’yon ang pakiramdam niya. Pero parang may bigat na dumagan sa kanyang dibdib. Mapait na gumuhit ang ngiti sa labi niya.

Ano ba, Emily? ’Wag mo sabihing umaasa ka na may maglalaan ng pagtingin sa ’yo ang ganong lalaki?

Agad na pinalis niya sa isip ang lalaki.

Tumayo siya para hanapin ang libro na hinahanap niya. Kakaunti lang ang tao ngayon sa library. At obviously, tahimik doon. Kaya nga kapag gusto niyo magf-ocus sa isang lesson doon siya pumunta. Doon na rin niya tinatapos ang mga assignments nila. Kapag nasa kanila na siya, wala siyang time para doon. Inilalaan na niya sa pagpapahinga para hindi siya pagod pagdating sa “trabaho” niya.

“Uhhmm,” a woman moaned.

Napatigil siya sa pagba-browse ng mga libro at nagsalubong ang kilay. Mahina lang iyon, pero hindi nakaligtas sa kanyang pandinig ang mahinang halinghing at kaluskos ng dalawang katawang magkadikit. Curious na sinundan ng dalaga ang mga mahihinang ungol. Alam niya na hindi na siya dapat pa makialam, pero napukaw ang kuryosidad niya at dinala siya nun sa pinakadulo ng library. Sa bahagi kung saan medyo madilim at tagong parte ng silid.

“Yes, take it, baby,” boses iyon ng lalaki. Parang may pumitik na alaala sa isip niya.

Pamilyar ang boses na ’yon kay Emily.

Isang hakbang pa at natagpuan na niya ang pinanggagalingan ng mga kaluskos. Bahagya siyang nagtago at sumilip. At doon, nakita niya ang isang lalaki. Matipuno ang pangangatawan. Matangkad at. Nakatayo ito.

Well. Wala namang problema kung nakatayo ito, pero hindi lang ’yon ang “nakatayo” dito.

At sa harap nito ay nakaluhod ang isang babae na nakasuot ng school uniform. Hawak nito ang buhok ng babae habang ginagabayan ito sa pagsubo sa naghuhumindig na pagkalalaki nito. Kumalat ang kulay sa pisngi niya sa nakikita.

Gusto niyang ihakbang ang paa palayo, pero parang natulos na siya sa kinatatayuan. Not just because of a pornographic sight of hot stud recieving a blowjob from a woman. Pero dahil sa kilala niya ang lalaki.

She can’t forget that face. Those brown eyes. Ang mga matang pinakatitigan ang mukha niya habang inaabot ang leather jacket nito sa kanya.

Umangat ang tingin ng lalaki sa kanya. Nanlaki ang mata niya at napaurong. Ngumisi ito sa kanya, pagkatapos ay kumindat. Mas lalong nag-init ang mukha niya. Parang binuhusan siya ng malamig na tubig.

Natauhan na umurong at halos takbuhin na niya ang table kung saan nakalagay ang gamit niya.

Shit. Nakakahiya ka, Emily. Bosera ka, bosera ka. Kainis! Napahilamos siya sa namumulang mukha niya. Dinaig pa siguro niya ang kamatis sa pula ng pisngi niya.

Seriously? Ano’ng pumasok sa isip niya para sumilip pa sa mga ito? Jusko, hindi kaya magkakuliti siya mamaya o bukas? Iyon daw napapala kapag namboboso eh. Bwisit.

Dinampot na niya ang mga gamit at mabilis na lumabas ng library.

Baka maabutan pa siya ng lalaki at komprontahin siya. Nakakahiya. Sana lang ay huwag nito matandaan ang mukha niya. Dahil malas niya kung matandaan siya nito.

---

“STOP,” mahinang utos ni Rage sa dalaga. “Jenny, stop.”

“Excuse me? My name’s Jelly.” Salubong ang kilay na nag-angat ito ng tingin.

“Okay, Jenny—”

“It’s Jelly! God! Rage! What’s wrong with you?” Tumigil ito sa ginagawa at inis na tumayo. Mabilis na inayos ng binata ang zipper ng pantalon. Tumingin siya sa kinatatayuan kanina ng babae. She left. Pero sigurado siya, naroon pa ito sa library.

“I gotta go.”

“What?” Pinigilan siya ni Jelly sa balikat. Isa ito sa mga bagong cheerleader ng team nila. Nakita lang niya ito ngayon sa library nang may hinahanap siyang libro para sa isang klase niya. She flirted with him and offered him a good service. So he let her. Hindi naman niya ugaling tumanggi sa grasya. And she’s not bad at giving a guy a good head. Too bad nakuha ng ibang babae ang atensyon niya kaya kailangan niya muna itong iwan.

“Saan ka pupunta? We’re not done!” asik nito sa kanya.

“But I need to go. Next time, Jelly.” Inignora niya ang inis na reaksyon nito at iniwanan ito. Iginala niya ang tingin, pilit na hinahanap ang babae. Pero mukhang nakaalis na agad ito.

Naningkit ang mga mata niya.

She looked familiar to him. Her sexy cat eyes looked familiar. Kahit ang mapupulang labi nito na umawang sa pagkapahiya kanina ay pamilyar sa kanya. He has this feeling that he already met her. Pero saan? Hindi niya maisip kung saan at kung kelan.

Pero sigurado si Rage na nakita na niya ito noon. Hindi siya pwedeng magkamali doon.

He let out a sigh. Tumunog ang cellphone niya. Agad na dinukot niya iyon at sinagot ang tawag. It was his cousin, Gaz.

“Bro, nasaan ka na? Kanina ka pa namin hinihintay dito.”

Shit. May practice nga pala sila ngayon. Nawala sa isip niya. “Sorry, bro. Nakalimutan ko may binasa lang akong libro sa library.”

“You read a book or you made out in a library?”

“Both?” Narinig niya ang ang frustrated na buntong-hininga ni Gaz sa kabilang linya. Pagdating talaga sa practice nila sa football, seryosong-seryoso ito. Mas bagay pa yata dito ang maging team captain kesa sa kanya.

“Geez. You horny bastard. Baka kalyuhin na alaga mo, pati ba naman sa library.”

“Oh, coming from someone who fuck a pros—”

“Fuck you, man. Tama na ang satsat. Pumunta ka na dito.” Hindi na siya nito hinintay pa na magsalita ulit at pinatay na ang tawag. Natatawang ibinalik niya sa bulsa ang cellphone.

Chapter Eight

“SAAN ka ba galing kanina? Tagal mo, eh,” tanong ni Gaz sa pinsan habang pinupunasan ang pawis sa katawan. Katatapos lang ng practice nila at nandun siya ngayon sa locker room. Umalis na ang iba nilang kateam. Naiwan na lang siya kasama si Rage.

He grinned at him. “Sa library nga. Bakit ba ayaw mo maniwala?”

Umangat ang isang sulok ng labi niya. At walang humor sa mga mata na tumingin dito. “Oh, really? So you really made out with some chick in the library? Habang pinaghihintay kami?”

“Chill. Bakit ba parang ang init ng ulo mo?” Nawala ang ngiti sa labi ng pinsan. Napalitan ng pagtataka ang ekspresyon nito at naging mapanuri ang tingin.

He sighed heavily. “Sorry about that. Marami lang akong iniisip.”

“O-kay.” Parang nahihiwagahan pa rin itong tumingin sa kanya. “Chill ka lang dyan, mag-shower muna ako.”

“Sige.”

“And bro, you should take a cold shower, too.”

Napangiti siya at sinuntok ito sa braso. Natatawang iniwan siya nito.

Nang makaalis na ito, saka siya napapikit na sumandal sa locker. Hindi rin niya alam kung bakit siya nagkakaganoon. Isang linggo na rin siyang nagkakaganun. Bigla ay naging mainitin ang ulo niya. He suddenly became frustrated. Na para bang may gusto siyang makita pero ’di niya makita, hinahanap pero hindi mahanap. God, he wanted to punch his head for acting like that. Hindi naman siya ganun.

Pumitik ang isang imahe sa isip niya. It was her. Her face with a mask. Nakaawang ang mga labi at umuungol sa ilalim niya. Nakasabog ang itim na buhok nito sa unan niya at pinaliliguan ng ilaw na nanggagaling sa lampshade.

Napaungol siya sa imaheng lumitaw sa isip. Oh, man. She’s like a goddess. And he still can’t get over her. Her sweet lips against his mouth. Her soft rounded breasts against his chest as he rammed inside her. Pakiramdam niya ay napasailalim siya ng kapagyarihan nito. Yeah, like a fucking spell. Damn. Maybe, that’s why he can’t forget everything about her.

At hindi siya makapaniwalang nakaalis ito sa condo unit niya nang hindi naaalis ang maskara nito. Hindi ito nakilala pa ng lubusan. Kahit sana nalaman man lang niya ang buong pangalan nito. Pero nawala ito na parang bula paggising niya. And that’s what making him mad and furious and frustrated. Wala pang babae ang tumakbo sa kanya tulad ng ginawa nito. Pakiramdam niya ay umalis ito agad ito dahil hindi nito nagustuhan ang pinagsaluhan nila ng gabing ’yon. At sinadya nitong hindi siya hintayin pang magising para magkaroon ito ng pagkakataon na matakbuhan siya. He felt insulted. Deeply insulted.

Napatiim-bagang siya at naikuyom ang kamao.

Pero pasasaan ba’t at magkukrus din ang landas nila. Isa sa mga araw na ito magkikita ulit silang dalawa. And he would make sure she’ll get what she deserve.

Sa ngayon, kailangan muna niya na maghintay. Wala siyang koneksyon na may impormasyon sa Eva’s Cave. Kung may kakilala sana siya kahit isa na nagtrabaho doon o nagpapasok ng mga babae sa club na ’yon, madali niyang mahahanap ang babae. Pero wala rin siyang oras para gawin ’yon.

Bukod sa pagpa-practice sa laro nila dahil sa nalalapit na football game, abala rin siya sa studies niya bilang Engineering student sa St. Louis University. Hindi siya pwedeng magpabaya sa pag-aaral dahil lang sa pagkahumaling niya sa isang pros— Oh. He doesn’t want to call her like that.

He’s not sure if she’s really a prostitute or just an exotic dancer. Hindi siya makapaniwala. She’s tight and she felt so unused. Marami na siyang babaeng nadala sa kama, pero ibang-iba ito sa lahat. Wala siyang mapagkumparahan. Dinaig pa talaga niya ang nakulam dahil wala siyang ibang maisip kundi ang babae. Kaya iyon ang mas lalong nagbibigay ng init ng ulo sa kanya. Sa taas at baba.

Goddamn it. Get a grip, Gaz.

Tumayo na siya at nag-ayos ng sarili. Nasa parking lot na siya nang tumunog ang cellphone niya. Sinagot niya ang tawag. “Mom.”

“How’s my sweet boy?” malambing na bungad na kanyang ina.

Napangiwi siya at napaungol. “God. Mom, malaki na ’ko. Stop calling me that.”

“Oh, alam kong malaki ka, ’nak. Syempre, magmamana ka sa Dad mo—”

“Mom! That’s not what I’m talking about!” Nag-init ang pisngi niya sa tinuran ng ina.

Tumawa ito sa kabilang linya. “Just kidding, son. Hindi ka na mabiro. Parang kelan lang ako ang kasama mo nang magpatuli ka, ah?” Mas lalo pang naging mapanukso ito. He groaned in embarrassment and his mother let out a laugh.

Padabog na binuksan niya ang pinto ng kotse niya at pumasok. Parang gusto na niyang patayin ang cellphone. Because his mother, Kira Fontanilla, really knows how to annoy him.

“Okay, Mom. You win. Ano bang kailangan mo napatawag ka?”

“Well, I’ll asked you to be here at six pm. Magkakaroon tayo ng family dinner. Pupunta rin dito ang Tito Diego at Tita Kim mo. So mamaya nandito rin ang mga pinsan mo.” Narinig niya ang excitement sa tono nito.

Nagsalubong ang kilay ni Gaz. “Okay. Pero anong meron, Mom? Today’s not your birthday, right? Next month ka pa, eh. Pati si Dad.”

“Oh my sweet boy, hindi lang—”

“Mom, geez. I’m not your sweet boy anymore. I’m already twenty-two.”

“Kahit na. You’re still my sweet, innocent boy kahit na you’re not so innocent na. Hihi.”

Nahilot niya ang sentido. Seryoso. Sometimes, he just wanted to ask his Dad kung paano nito na-handle ang Mama niya.

“Okay, I’m saying hindi lang naman special occasions at birthdays nagkakaroon ng family dinner. Hindi ba pwedeng magkasama-sama tayo sa hapag kainan kahit walang okasyon?”

“Fine. I’ll be there later. Paalis na ako ng school. Dadaan lang ako sa unit ko.”

“Take care, my Gazul. Love you.”

He almost rolled his eyes. “Okay. Bye, Mom.” Pinaandar na niya ang kotse. Nagsimulang bumuhos ang malakas na ulan. Hindi na siya nagulat pa. Kanina pang madilim ang kalangitan.

Nagda-drive na siya nang biglang tumunog ang cellphone niya. Hindi niya napigilan na tingnan iyon. Galing ’yon kay Torch, ang bunso sa kanila.

Kuya, nasaan ka na?

Napakunot-noo siya. Bakit nito tinatanong kung nasaan siya?

Nagulat siya nang biglang may tumawid na babae sa gitna ng daan. Mabilis na napapreno ang binata. Fuck, muntikan na niya itong mabangga!

Tila nagulat naman ang babae at napatingin sa kotse niya. Wala itong dalang payong at basang-basa na ang katawan nito. Yakap nito ang bag nito na nababalutan ng plastik.

Mas lalong lumalim ang kunot sa noo niya nang tumayo lang ito sa harap ng kotse niya. Her eyes widened as she looked as his car. What the fuck?

Prumeno ulit ang binata. Doon tila natauhan ang babae at tuloy-tuloy na tumawid na. Hindi niya mapigilan na sundan ito ng tingin. Why does she look so familiar to him? Naningkit ang mga mata niya. Parang nakita na niya ito kung saan.

Sumilong ang babae sa tapat ng hardware. Nanginginig na niyakap nito ang basang katawan. Pagkatapos ay napatingin sa kotse niyang nakatigil. May tensyon na dumaan sa mata nito. May pumitik na alaala sa isip niya. His eyes widened.

That’s her.

Mabilis na ipinarada niya ang kotse sa gilid ng kalsada.

---

KAPAG minamalas ka nga naman.

Nanginginig na bumuga ng hangin si Emily. Napakalakas ng bagsak ng ulan. Wala pa naman siyang dalang payong. Pero wala siyang ibang choice kundi ang lumusong sa ulan lalo na at kailangan niyang magmadali. Kaka-text lang sa kanya ni Albert. Isinugod daw sa ospital si Angela. Hindi niya alam kung bakit dahil namatay ang cellphone niya. Kung kailangan emergency call, saka naman nag-lowbat. Parang gusto tuloy niya ibato. Hindi rin niya alam kung saang ospital sinugod ang kapatid.

Niyakap niya ang sarili. Buti na lang kahit wala syang dalang payong, meron namang siyang plastic para sa bag niya. Kahit siya na ang mabasa, huwag lang iyon. Pero nanginginig na naman siya sa lamig.

Tumingin siya sa kotse na muntikang makabangga sa kanya.

Bakit kaya iyon huminto? Pamilyar ang kotseng ’yon. Pero hindi maaaring magkatotoo ’yong hinala niya dahil imposible. Hindi lang ang lalaking laman ng isip niya ang merong ganung kotse. Pwedeng katulad lang. Iniiwas niya ang tingin.

Now, now. Paano siya makakauwi? Gusto niyang mag-taxi, pero seventy pesos na lamang ang laman ng bulsa niya. Pinanood niya ang pagbagsak ng ulan. Pwede naman na suungin na lang niya ang ulan hanggang makarating siya sa paradahan ng jeep.

Jusko. Mag-asawa na lang kaya talaga siya ng mayamang matanda para matapos na ang kamalasan niya sa buhay? Frustrated na bumuga siya. Nag-iinit na ang mga mata niya at gusto na niyang maiyak.

Pumikit siya at pinigilan ang emosyon niya. Hindi ’yon ang tamang oras para mag-emote siya.

“Miss?” Napapitlag siya nang marinig ang tinig ng lalaki. Iniangat niya ang mukha.

Napalunok siya. Bigla ay parang tumigil sa pagbagsak ang ulan. Tumigil sa paggalaw ang mga tao sa paligid at mga kotse sa daan. Tumigil sa paggalaw ang orasan.

Natagpuan ni Emily ang sarili na nakatitig sa pares ng mga matang ilang gabing nagbigay ng puyat sa kanya—sa pag-iisip tungkol dito, sa pag-alaala sa pinagsaluhan nila. Kanina lang ay iniisip niya ang posibilidad na magkasalubong sila, o magkabunggo sa daan. Pero ngayon, nasa harapan na niya ito at hindi siya makapaniwala.

Parang tatalbog ang puso niya mula sa dibdib sa pagtibok at dumaloy ang pamilyar na init sa mga ugat niya, pumintig at nagbigay ng kilabot sa sistema niya.

“Gaz.” Hindi niya namalayan na naisatinig na niya ang pangalan nito.

“What—Wait, you know me?” parang hindi makapaniwalang bulalas nito.

Marahas na nahigit niya ang hininga. Shit. Emily, gaga ka ba?

Nag-iwas siya ng tingin. “H-Hindi. Sino ka ba?”

“Are you kidding me? You just said my name.”

“S-Sinabi ko?” Tanga, sinabi mo talaga ’yon. Pero shit lang, kailangan niya magpanggap na hindi. At bakit ba ito bumaba sa kotse nito at lumapit sa kanya? Nakikilala ba siya nito?

Dumako ang tingin nito sa ID na nakasabit sa leeg niya. “Oh. Sa St. Louis ka rin pala nag-aaral? Great.”

Tumango siya. “Oo. May problema ba?” Bahagya niyang pinababa ang boses, paraan para ibahin ng konti ang tono niya. Oo nga, nakamaskara siya ng gabing ’yon na tumatakip sa kalahati ng mukha niya. Pero ’yong boses niya. May posibilidad na makilala nito.

“Kilala mo ako, hindi ba?” parang sigurado ito sa sinabi.

Muntikan na siyang masamid ng laway niya. “N-no. I don’t think so.”

He grinned at her. Namimilyo ang kislap sa mga mata nito. “You remember me, I’m sure of that.”

Putek. Nakikilala na ba siya nito? Kaya ba ’to bumaba sa kotse at nilapitan siya dahil nakilala siya nito bilang prosti na naikama nito? Nakagat niya ang ibabang labi.

Mukhang kahit natatakpan na ng maskara ang mukha niya ng gabing ’yon, nakaukit sa kapalaran niya ang makilala pa rin nito.

Dahan-dahan siyang tumango. Wala nang dahilan pa para ipagkaila niya. Sinalubong niya ang mga mata nito. Lalong lumawak ang ngiti nito. At parang mas lalo pa yatang naging gwapo ito dahilan para maramdaman agad niya ang pamamasa sa pagitan ng hita niya. Magtigil ka, Emily. Shit.

“Well, that’s great. Because I still remember you, Ms. LRT girl.”

Ay, ano raw?

Chapter Nine

LRT GIRL? Umawang ang labi ni Emily at nagtatakang napakunot-noo. “Huh?”

“Yeah, that’s you. I still remember your face. We met about a week ago. At the LRT,” sabi nito.

Dumaloy sa isipan niya ang isang alaala. Namilog ang mata niya, at napatingin dito. Right. Sa LRT sila unang nagkita. Walang maskarang nakatakip sa mukha niya at walang makapal na make-up.

“Ikaw nga ’yon,” sabi niya. Relief brought a smile to her lips. At least, hindi ang Lily na nakilala nito sa club at nadala nito sa condo nito ang natandaan nito sa kanya. Hindi pa rin siya nito nakilala.

Tumango ito. “Well, nice to meet you again.”

Makalaglag-panty na ngumiti ito sa kanya at inilahad ang kamay. Nanginginig ang kamay na tinanggap iyon. His rough hands felt so good. At alam niya kung anong pakiramdam ng mahaplos ng kamay nito. She suddenly imagined him reaching for her breasts, caressing her with his rough hands.

Her face turned red. Bigla ay parang nag-apoy ang pakiramdam niya kahit basa ng ulan ang katawan niya. Binawi niya ang kamay ay napapahiyang tumango.

“Uh. Pauwi ka na ba?”

“Oo, eh.”

“I can offer you a ride. Malakas ang ulan. Wala ka pang dalang payong.”

“Hindi, okay lang ako.” Umiling siya.

“Huh? Baka magkasakit ka pa kung susuungin mo pa ang ulan.”

“No, I’m okay. Kaya ko naman mag-isa. Umuna ka na. Thank you na lang,” desidido niyang sabi.

May dismaya na dumaan sa mukha nito. Sandaling dumaan ang katahimikan sa pagitan nila. Pagkatapos ay nagsalita ito. “Okay, ’di naman kita pipilitin. But you know, you can trust me. I’m a harmless guy.”

Harmless guy? Parang gusto niyang masamid at sagutin ito. Nakita ko na ’yang eight inches mo, and you’re wrong. Hindi ka harmless.

Because until now, parang nararamdaman pa rin niya ang ang kahabaan nito sa loob niya. Alam ba nito na nagkasinat siya nang sumunod na araw dahil doon? Buti na lang ’di siya nilagnat. Oo, hindi na siya virgin nang makatalik ito. Pero parang bumalik ang virginity niya sa alaga nito.

Ngumiti siya. “Salamat na lang, pero okay lang talaga ako.”

Mabigat na bumuntong-hininga ito, saka tumango. Tumalikod na ito sa kanya.

Kahit kailangan na niyang makauwi sa kanila at wala siyang mapagpipilian, pinili pa rin niya na tanggihan ito. May dahilan siya. Magmumukha naman siyang easy kung basta na lang niya tatanggapin ang alok nito. Kakikilala lang ulit nila tapos sasakay agad siya sa kotse nito. Isa pa, may pakiramdam siya na makikilala siya nito kapag humaba ang usapan nila. Ewan niya, napa-praning siya na baka makilala siya nito bilang si Lily kahit naka-maskara naman siya at malayo ang itsura niya ngayon sa nakilala nito.

She let out a sigh. Tumingin siya sa kotse ni Gaz. Nabigla siya nang makita ulit na bumaba ito ng kotse nito at naglakad palapit sa kanya.

Ba’t bumalik na naman ’tong mokong na ’to?

“Here. Take it.” Iniabot nito sa kanya ang isang maliit na payong. Napatulala siya dito. “Huwag mo na tanggihan ’to. You need so take it.”

“S-Salamat.” Tinanggap na niya iyon. Auto open close na payong ’yon.

“Sige, aalis na ako,” sabi nito.

Na-speechless siya bigla kaya hindi siya nakapagsalita. Bigla na lang siyang nagulat nang ibaba nito ang mukha sa kanya. “A-Anong…”

“Syempre hindi ako aalis nang walang kapalit.” Ngumisi ito, pagkatapos ay inilapit pa ang mukha sa kanya. Malakas na dumadugundog ang puso niya. Naririnig niya sa tenga ang bawat tibok niyon habang magkalapit ang mukha nila. Bumaba ang tingin nito sa labi niya at nabasa niya ang pagnanasang dumaan doon. Was he going to kiss her? Dahil kung oo, baka hindi niya mapigilan na tumugon din. Hindi niya mapipigilan ang sarili na malunod sa agos ng emosyon.

Nabigla na lang siya nang hagipin nito ang ID niya sa leeg. Pagkatapos ay binasa ang pangalan niya.

“Emily D. Calixto.” Pilyong ngumisi ito at tumingin sa kanya. “Lovely.”

Sigurado ang dalaga parang kamatis na naman sa pamumula ang mukha niya. At hindi niya iyon maitago dito kaya mas lalong namilyo ang kislap sa mga mata ng lalaki.

“Nice to meet you, Emily. ’Til next time.” He playfully winked at her.

Tumalikod na ito at sumakay sa kotse nito. Hanggang sa makaalis ito ay tila hindi pa rin siya makagalaw. Ramdam pa rin niya ang pag-iinit ng pisngi. Did he just flirt with her?

Nakagat niya ang ibabang labi.

---

“ANONG nangyari kay Angela?” tanong agad ni Emily kay Albert nang makarating siya sa ospital kung saan isinugod ang kapatid.

“Bigla na lang siya hinimatay habang naglalaro ng volleyball,” sagot nito.

“Huh? E, ’di ba sabi ko ’wag na siyang maglaro ng volleyball?”

“E, Ate, ang kulit ni Angela. ’Di ko rin naman alam. Nalaman ko na lang na isinugod siya ng mga kaklase niya nung nasa canteen ako.”

Nasapo niya ang noo at mabigat na huminga. Alam niyang pangarap ni Angela na lumaro para sa varsity ng volleyball girls team ng school na pinapasukan nito. Pero nung isang beses na himatayin si Angela sa sobrang pagod at init sa paglalaro, hindi na nila ito pinayagan pa. Lalo na ng kanyang ina. Sinabihan nila ito na mag-focus na lang sa pag-aaral at ’wag na sumali pa sa volleyball team. Ewan ba niya sa kapatid, pwede naman na maglaro na lang ito ng jack n stone o kaya snake and ladder. Full support pa siya.

Nilapitan niya ang kanyang Mama. Nakatulala lang ito sa isang sulok. Kalalabas lang nito sa kwarto ng kapatid niya. Gising na naman ang pasaway, pero apektado pa rin ang kanyang ina.

Hinawakan niya ito sa balikat. “Ma, may problema ba?”

Umiling lang ito. Pero ramdam niya ang bigat na dinadala nito.

“Okay na si Angela. Huwag ka na mag-alala. Mamaya kasama na natin siya pag-uwi,” sabi niya, sinusubukan na pagaanin ang loob nito.

“Hindi lang iyon ang iniisip ko, ’nak…”

“’E, ano?”

Tumingin ito sa kanya. Bakas sa mukha nito ang mga pangamba, ang takot. Nagsisimula rin mamula ang mata nito. “’Nak, iniisip ko lang. Mabigat na pasanin ang dadalhin mo.” Huminto ito at humugot ng hangin. “Kapag mawala na ako, ikaw ang maiiwan para gabayan ang mga kapatid mo. Ngayon pa nga lang, buhay pa ako, pero nahihirapan ka na. Ginagawa mo na ang lahat para sa akin at sa mga kapatid mo.”

“Ma naman.”

“Huwag mo sabihin na nag-iisip lang ako ng masama. Ikaw ang higit na nakakaalam, Emily, na darating ang oras na mawawala na ko sa inyong magkakapatid. Kaya iniisip ko—”

“Please, Ma.” Pumikit siya. Pinipigilan ang pagkirot ng dibdib at ang pagdaloy ng emosyong nagpapasikip sa dibdib niya. “Ayaw ko nga na isipin ang bagay na ’yan. Ayaw kong mag-isip ng masama dahil alam ko may pag-asa ka pa. Kaya nga pinipilit ko na pagsabayin ang pag-aaral at pagtatrabaho ko, ’di ba? Gagaling ka. Gagaling ka at makakasama mo pa kaming mga anak mo nang matagal.” Pumiyok siya sa huling salitang binanggit. Pero nilabanan pa rin niya ang sarili na huwag maiyak.

Tumayo siya at nagpaalam dito na pupunta lang sa rest room.

Inayos ng dalaga ang sarili sa harap ng salamin paglabas niya sa cubicle. Naiintindihan niya ang kanyang ina kung sinabi nito ’yon. Nawawalan ito ng pag-asa. Sa estado ng buhay nila, alam nito na hindi na ito gagaling sa sakit nito. Pero ibahin siya nito. Gagawin niya ang makakaya niya para mapagamot ito. Hindi man agad-agad, pero hahanap siya ng paraan.

Kinuha niya ang cellphone niya at hinanap ang number ni Lorie sa contacts niya.

---

“OKAY, tell me what happened to you.” Nakapameywang na tumayo si Gaz sa harap ng kapatid niya. Nakaupo ito sa couch sa sala ng condo niya. Kinailangan niyang bumalik sa campus kanina para sunduin si Torch. Nagulat na lang siya nang makita na may pasa ito sa gilid ng labi. Magulo ang buhok at mukhang napaaway.

Hindi muna siya nagtanong dito dahil mukhang masama ang loob ng kapatid. Ito ang bunso sa kanila ni Wild. At dahil ito ang pinakabata, ito rin ang masasabi niyang pinakainosente pa sa kanila. Well, he’s not sure of that. He was a teenager, fifteen to be exact, when he lost his virginity.

“I got into a fight,” sagot nito sa mababang boses.

“That’s very obvious.” Ininguso niya ang pasa nito sa mukha, saka tumawa.

He frowned at him. “’Yan pa lang tinatawanan mo na, Kuya. Mas lalo pa siguro kung malaman mo kung bakit.”

“E, bakit ba?” “Well, I got into a fight for a very lame reason.”

“Lame?” Dinampot niya ang beer can at uminom.

“They’re teasing me because I’m still a virgin.”

Nasamid ang binata. At pakiramdam niya lumabas sa ilong niya ang laman ng beer. “WHAT?” bulalas niya, nauubo.

“Yeah, you heard it right, dear brother.”

’Di makapaniwalang napaawang ang bibig niya. “Seriously? You’re still a fucking virgin?” mataas ang boses na sabi ni Gaz. “But you’re already—wait, how old are you anyway? Sixteen?”

“Seventeen,” pagtatama nito.

“Seventeen?” ulit niya.

“And you’re still a—” Parang hindi lumabas sa bibig niya ang salita. Kunot-noo na tiningnan niya ito mula ulo hanggang paa.

Bumusangot na ang mukha nito sa kanya. “What?”

“Seriously, Torch?”

“Please, Kuya. I’m not like you and Wild. You two are like irresponsible manwhore. I’m-I’m different.”

“Irresponsible manwhore? Sorry to break it to you, brother, but I’m not irresponsible. Wala naman akong nabubuntis sa mga activities ko. A manwhore, maybe. But not irresponsible. Si Wild ang tanungin mo, baka may tinatago na siya,” defensive na sabi niya. “And yes, you’re different. At 17, you’re still a virgin. That’s funny.” He let out a teasing chuckle. Tumigil siya nang parang mas lalong sumama ang loob ng kapatid. Parang siya naman ang gusto nitong suntukin.

Ibinaba niya ang beer at tumabi dito. Inakbayan niya ito. “Okay, sorry.”

“Sorry rin, Kuya. I got into a fight for a very stupid reason. Dapat hinayaan ko na lang sila. But I can’t let them bully me in front of the girls.”

“Ah, tama lang pala ’yong ginawa mo. Pinahiya ka nila. Sino ba ang mga ’yan? Resbakan natin. Tawagan ko si Wild at sina insan.” Akmang dadamputin niya ang cellphone, pero pinigilan siya nito.

“’Wag na, Kuya. I’m okay. It’s just that it hurts my ego. Sa atin nina Wild at sa mga pinsan natin, ako lang yata ang na-bully dahil sa ganung rason.”

“Teka, paano ba nila nalaman?” ’Di niya mapigilan na matawa.

“Because of a girl I kissed. I accidentaly told her I’m still a virgin.”

“And why would you accidentally tell her you’re still a virgin?!”

“Aksidente nga, Kuya. I have no control with my feelings when I told her that. Too late, I realized I kissed a kiss-and-tell girl. Ipinagsabi agad niya ’yon sa buong classroom.” Marahas na bumuga ito ng hangin.

“My poor boy.” Pinaliit niya ang boses at ginaya ang tono ng kanyang ina.

“Shut up, Kuya,” asik nito sa kanya. “And don’t tell that to anyone. Lalo na kay Kuya Wild.”

“Then, paano mo ipapaliwanag mamaya kay Mom ang pasa mo sa mukha? We have to go home by six. May family dinner tayo.”

Malalim na bumuntong-hininga si Torch. “Bahala na.” Pagkatapos ay tumayo ito. “Gagamit lang ako ng banyo.”

“Torch.”

Lumingon ito sa kanya. “Don’t feel bad about it. About being you know. Hindi ’yan kabawasan sa pagiging lalaki at hindi yan sukatan ng pagkalalaki mo. Never. Hindi ako proud sa mga nagawa ko bilang teenager noon. At masaya ako na ’di ka tumutulad sa ’kin. So, just enjoy being you. Okay?” Banayad na ngumiti ang kapatid. “Thanks, bro.”

He let out a sigh. Dinampot niya ang cellphone nang mawala na sa paningin ang kapatid. Pinindot niya ang Facebook app niya.

“Now, let me search you.”

Dalawang minuto ang dumaan bago niya nahanap ang profile na hinahanap. Gumuhit ang ngiti sa labi, tiningnan niya ang mga public pictures nito. Muli dumaloy sa isip niya ang pagkikita nilang dalawa. That was unexpected. Hindi niya lubos maisip na magkikita ulit silang dalawa.

Naalala niya ang itsura nito. Kahit basang-basa ito sa ulan, hindi man lang nabawasan ang taglay nitong ganda. Iniwasan niya ang mapatulala dito kanina kahit gusto niya itong titigan. Napapangiting pumikit siya at hinayaang dumaloy sa isip ang imahe nito.

Iminulat niya ang mata.

Hmm.

Ia-add ba niya ito as friends o hindi?

Umangat ang sulok ng labi niya habang malagkit na nakatitig sa profile nito. “Uhm, masyado naman yata akong gwapo para maging friend lang. Yeah, no to friendzoned, baby.”

Sa huli, clinick niya ang follow button. Then, click see first.

Done.

Chapter Ten

GAZ FONTANILLA followed you.

Iyon ang bumungad kay Emily pagka-open niya ng Facebook account niya sa laptop ni Arlene. Hiniram niya muna ang laptop nito para gawin ang presentation niya sa isang subject. Nandun siya sa library para matapos niya agad ang ginagawa nang maisipan niya na buksan ang social media accounts niya. Naki-connect pa siya sa wifi ng library.

Napahinto siya sa pagba-browse ng notifications niya nang mabasa ang pamilyar na pangalan at pinasadahan ulit niya ang nabasa.

Clinick niya ang profile nito. Namilog ang mata niya nang makilala ito. Oh, my. That’s him. Wait, finollow siya nito?

Napakurap si Emily. Ibig sabihin, hinanap siya nito sa Facebook? Ini-stalk siya nito?

Parang may kumiliti sa kanya at ’di mapigilan ang pagguhit ng ngiti sa kanyang labi. Nag-init ang pisngi niya sa isipin na naglaan ito ng oras para i-stalk siya.

Pero bakit hindi pa siya nito ini-add? Ngumuso siya.

“Uy, ano ’yan?”

Muntikan na siyang mapalundag sa kinauupuan niya. Biglang sumulpot si Arlene sa kanyang likod at tiningnan ang pinagkakaabalahan niya. Huli na para i-close niya ang browser.

“Ini-stalk mo si Gazul?” bulalas nito.

“Sssh!” Pinandilatan niya. “Hinayaan mo boses mo, ano ba?” Tumingin siya sa paligid. Mabuti na lang focus na focus ang mga estudyanteng nandun sa library kaya ’di nakuha ni Arlene ang atensyon ng mga ito.

Ngumisi ito at tumabi sa kanya. “And why are you stalking Gazul Fire Fontanilla? Landi mo, ha.”

“Hindi ko siya ini-stalk ’no.” Iniwasan niya ang mapanukso nitong tingin.

“Ayie. Eh, bakit ka nasa profile niya kung ’di mo siya ini-stalk?”

“Napindot ko lang. Masama ba mag-browse ng random profiles?”

“Random profiles ka pa dyang nalalaman.” Humagikhik ito, at saka inabot ang laptop. Nagsimula itong mag-browse ng mga pictures ng lalaki. ’Di niya mapigilan na sumulyap. “Sabagay, ’di lang naman ikaw ang nag-iisang babae na may crush kay Gaz.”

“Wala kong crush sa kanya ’no,” defensive na sagot niya. “Ngayon ko nga lang nakilala ’yan, eh. ’Di ko alam na dito rin ’yan pumapasok.”

Totoo ’yon. Hindi naman kasi siya ’yong uri ng estudyante na isinasabay ang paglandi sa pag-aaral. Well, kasama naman sa college life ang pagkiri. Pero hindi siya. Pagkatapos ng klase niya, gumagawa agad siya ng assignments sa library. Tapos didiretso sa trabaho niya sa coffee shop nun. Minsan ay gabing-gabi na nga siya umuwi. Pagod at wala pang kain.

Hindi siya ’yong normal na college student na after ng class ay nakakasama pa ang mga kaibigan, gumigimik lang. Walang ibang responbilidad kundi ang mag-aral. Malayong-malayo ang pamumuhay niya kina Arlene at sa iba pa.

Tumigil si Arlene sa isang picture ni Gaz na walang pang-itaas. Pawisan ang maskuladong katawan nito at walang kangiti-ngiti sa picture, para bang naghahamon. “Pero siya pinakagwapo sa kanilang magkakapatid. At parang ang sarap ng biceps, bes. Sarap halik-halikan. Didilaan. Tapos kakagatin. Uggh.”

She suddenly felt uncomfortable. Kahit gusto niyang iiwas ang mata doon ay parang hinahatak siya ng picture ni Gaz na titigan ang shirtless nitong katawan. Hinawakan niya ang lalamunan at lumunok. Bigla ay parang nauuhaw siya, at naiinitan kahit naka-aircon naman ang library.

Bumalik sa isip niya ang mga namagitan sa kanila ni Gaz nang gabing ’yon. Nagbigay ng kakaibang init sa katawan niya ang imahe sa kanyang isip.

Siya habang nakaluhod sa harapan nito, naglalabas-masok sa bibig niya ang pagkalalaki niya.

Siya habang nakahiga, nakabuka ang mga hita at nakahawak sa ulo nitong nasa pagkababae niya.

At siya habang nakatalikod sa binata, ang kamay nito’y mariing nakahawak sa balakang niya habang marahas na umuulos… Walang kasinglakas ang mga halinghing na pinakakawalan niya.

Rumagasa sa kanyang mga ugat ang matinding tawag ng pagnanasa. Bigla ay naramdaman niya ang pag-iinit ng katawan niya at parang nag-aapoy ang kamalayan niya. Her soft core quivered as she imagined Gaz burying his cock inside her.

God, she wanted it. She wanted to feel it again. The feeling of having a hard fat cock inside her tight core.

Pakiramdam niya ay kailangan niya iyon para kalmahin ang nag-iinit niyang katawan. Para punan ang hinahanap niyang init. And damn. It felt like she’s craving for sex. Hard, hot sex.

Nanginginig na humugot siya ng hangin. Pinilit niya na kontrolin ang sarili.

Napalingon sa kanya si Arlene. “Anong nangyayari sa ’yo?” nagtatakang tanong nito.

“W-Wala.”

“Namumula ka, tinginan mo ang mukha mo. Mukha ka ring hinahapo. Ayos ka lang bes?”

Tumango siya. “Ayos lang ako. Medyo naiinitan lang ako.”

Napaatras ang leeg nito. “Naiinitan ka pa? Hala. Ang lamig kaya.”

Itinikom na lang niya ang bibig. She could her blood pumping through her veins. And she could feel her core quivering in need. Gusto niyang sabunutan ang sarili. Kung bakit pa kasi niya tiningnan ang picture ng lalaki. At kung bakit inalala pa niya ang namagitan sa kanila. Now, she’s feeling like a slut, hungry for sex.

“Sige, alis muna ko. Manonood pa kami ni Khate ng basketball game eh. Gusto mo sumama?” alok nito.

Umiling siya at pilit na ngumiti. “May gagawin pa kasi ako.” Tumingin siya sa laptop nito.

“Ah, oo nga pala. May presentation ka pa na tatapusin.”

“Oo, pilitin ko na matapos agad para maisauli ko sa ’yo.”

“Okay lang, bes. Pwedeng kahit bukas mo na lang isauli para ’di ka nagmamadali tapusin ’yan.” Parang may humaplos na mainit na kamay sa puso niya. Napangiti siya.

“Salamat, Arlene.”

“Sige, alis na ko. Bye!”

Pagkaalis nito, pinilit niya na i-focus ang isip sa ginagawa. Hindi niya kailangan ang ganung klase ng distraction sa pag-aaral. At lalong hindi pwede na makaramdam siya ng ganun. But she can’t help it.

Para siyang nawawala sa sarili. Tila sumasailalim siya sa tawag ng pagnanasa at unti-unting nagiging alipin niyon.

Kinalma niya ang sarili.

---

NAPANGITI si Emily nang matapos niya ang presentation. Isinave niya ang file at isinalin sa USB niya. Sinigurado na rin niya na isinend iyon sa email niya para kung sakali lang mabura o maiwala niya ang USB niya, may copy pa rin siya.

Pagkatapos ay pinatay na ang laptop. Tiningnan niya ang kanyang oras. Nagulat siya nang makitang six-fifty na.

“Shit,” mariin at mahinang mura niya. Male-late na siya nito sa trabaho. Sinabihan pa naman siya ni Lorie na kailangan naroon na siya sa club by seven. Mag-aayos pa kasi siya. Mas malaki ang club na pinagpasukan sa kanya ni Lorie kesa sa dati. At mas legal pa. Walang mga illegal activities na nangyayari sa loob. Hindi rin kinakailangan na lagi siyang maghubad. Sometimes, she just have to entertain the guests and customers. And then, may tip na rin siya.

Pero sabi sa kanya ni Lorie, mas malaki ang matatanggap niyang pera sa VIP. Lalo na raw kapag “pumayag” siya sa lahat ng gusto ng customer.

Pinag-iisipan pa niya ang tungkol doon. Hindi naman pwede na i-go lahat niya, ’di ba? Hindi naman pwedeng gawin niya lahat kung mapipilitan lang siya.

Pero dahil nga sa kondisyon ng kanyang ina, mukhang hindi malabong mangyari na tanggapin niya ang mga alok sa kanya. Hindi niya alam. Ayaw pa niya sa ngayon na mag-decide.

Inayos na niya ang mga gamit. Dinampot niya ang dalawang libro na ginawa niyang reference at ibinalik iyon sa kinalalagyan. Pabalik na siya sa mesa niya nang mapalingon siya.

Pakiramdam niya ay may nakasunod sa kanya. Tumingin siya sa paligid.

“Hello?”

Katahimikan.

Lihim siyang natawa nang walang sumagot. Seriously, para siyang tanga. Iilan na lang ang tao sa library. Ang iba ay umalis na kanina pa. Rinig niya ay may nagaganap na basketball game sa gym. Iyon din siguro ang pinuntahan ni Arlene.

May narinig siya na parang librong nahulog sa sahig. Nagsalubong ang kilay ng dalaga at sinundan ang pinanggalingan niyon.

Napatigil siya nang may maalala siya.

God. Hindi kaya may nakikipag-make out na naman doon? ’Di na bago sa kanya ang mga mag-jowang nagme-make out sa library. Kung may CCTV lang siguro ang kabuuan ng silid na ’yon, walang magtatangka na doon pa magparaos.

Napailing siya. At parang isang video scandal na nag-play sa isip niya ang huling beses na may nahuli siyang nagme-make out… Si Rage at ang babaeng nakaluhod dito. The woman was giving him a blowjob.

Hindi niya mapigilang dumagsa ang alaala na ’yon. Parang nakaukit iyon sa isipin niya. Lalo na ang pagkindat pa nito sa kanya.

Tulad rin ito ni Gaz, may kapreskuhang taglay. At hindi niya masabi na bastos ito. He’s naughty, yes. At oo na, kakaiba rin talaga ang kagwapuhan nito. His brown eyes could melt bones. At sigurado siya, sa taglay nitong kagwapuhan marami-rami na rin itong pinaiyak at pinaasa.

Pero ano ba ang paki niya?

Pumihit na siya pabalik sa mesa nang bumangga siya sa malaking katawan na nakaharang sa tapat niya. Nasapo niya ang noo. “Aray…” Matalim ang mata na nag-angat siya ng tingin sa bumangga sa kanya. “Ano ba—”

Ganun na lang ang panlalaki ng mata niya.

Bago pa siya makapagsalita, bigla nitong tinakpan ang bibig niya at hinila siya sa isang sulok. At ang siraulo, sa mismong pwesto pa kung saan niya ito nakita na “nagpapasubo” siya dinala!

Tinangka niyang alisin ang kamay nito sa bibig niya pero mas malakas ito sa kanya. Pakiramdam niya ay kinikidnap siya sa ginagawa nito. Ano ba’ng problema ng lalaking ’to?

Sinubukan niyang pumiglas at tuhudin ito. Mabilis na nakakailag ang lalaki.

“Don’t you dare.” Mapanganib ang tono nito dahilan para mapatigil siya at kabahan. Sinalubong nito ang matalim na titig niya. And damn it. Sa huli siya na ang nag-iwas ng tingin.

Nanatili sila sa ganoong pwesto nang ilang sandali. Nakatakip ang kamay nito sa kanyang bibig at nakatitig sa kanya. At parang gusto niyang magmura. Sa halip na magpumiglas, parang kandilang natulos siya habang nakasandal. God, he smells so good. Lalaking-lalaki ang amoy. ’Yong tipo na gugustuhin mong singhutin buong gabi habang nakayakap sa hubad nitong katawan.

Here you go again, Emily. Agad niyang sinaway ang sarili bago pa makaramdam ng ayaw niya na maramdaman.

“That’s you.”

Nanigas ang katawan ni Emily. Bumalik ang tingin niya sa mukha ng lalaki. Pumitik ang kaba sa dibdib.

Nakatiim-bagang na nakatitig ito sa kanya.

Hindi niya alam kung ano ang tinutukoy nito sa sinabi. Kung ’yong tungkol pa sa pagkakahuli niya dito nung isang araw o tungkol sa sikretong pagkatao niya. Pero sigurado siyang hindi ang huli ang tinutukoy nito. Hindi siya nito makikilala. Nakamaskara siya nang gabing ’yon. Kung si Gaz nga ay hindi siya nakilala, si Rage pa kaya?

Hindi siya nagpadala sa kaba. Itinaas niya ang kilay at inosenteng tumingin dito na parang sinasabi niyang wala siyang alam sa sinasabi nito.

Pinaningkitan siya nito ng mata. “Sigurado ako. You’re that woman. At alam ko nakikilala mo ako.”

Kumunot-noo siya, paraan para umakto na kunwari wala siyang alam.

Dahan-dahang inalis nito ang kamay. “Don’t you dare scream.”

“Or what?” panghahamon niya. “Hindi ko alam ang sinasabi mo, mister. Pero sure ako, napagkakamalan mo lang ako. I don’t even know you.” Gusto niyang palakpakan ang sarili dahil nagawa niyang hindi mautal. Akmang hahakbang siya palayo dito ngunit maagap na hinawakan nito ang braso niya.

“Really?”

“Really. Kaya please, huwag mo na sayangin ang oras ko dahil may trabaho pa ’ko mamaya.”

Nakita niyang may dumaang kislap sa mata nito. Ngumisi ito. “What? You’re a working student.” Bumaba ang tingin nito sa katawan niya. Malagkit ang tingin. Saka bumalik sa kanyang mukha. “I see. You must be working hard at night, Li—I mean Emily.” Tumingin ito sa ID niya. Obviously, nabasa agad nito ang pangalan niya sa ID niya.

Ngali-ngaling kumuha siya ng libro para isampal dito. Ano ba ang kailangan nito sa kanya? Iba ang kabang nararamdaman niya. Bakit parang sigurado ito na siya si Lily? Anong alam nito?

“Ano ba’ng kailangan mo?” asik niya. “Kasi sinasayang mo na ang oras ko. Kung wala ka namang mahalagang sasabihin, bitawan mo na lang ako!”

Ngunit sa halip na bitawan siya, marahas na hinila siya nito at isinandal sa bookshelves. Sinapo nito ang pisngi niya at inilapit sa gwapong mukha nito.

Namilog ang mga mata ni Emily. “A-Ano bang ginagawa mo?

“Hindi ko rin alam.” Ang sexy ng boses nito, tila nagbigay iyon ng kakaibang kilabot sa kanya. Bumilis ang tibok ng puso niya.

“Ano ba’ng ginagawa mo?” nanginginig na ang boses na sabi niya.

“Hindi ko rin alam sa sarili ko kung bakit ko ’to ginagawa. Kung bakit kanina pa kita sinusundan at tinititigan. Kung bakit parang ikaw ang babaeng ’yon. Bakit parang nakikita ko siya sa ’yo, kung bakit pati boses niyo ay magkatulad?”

Pinaglapit pa lalo nito ang mga mukha nila hanggang sa nararamdaman na niya ang init ng hininga nito sa mukha niya. At tila naririnig na rin niya ang pagtibok ng puso nito, ang pagdaloy ng dugo sa mga ugat nito.

At ang init na nagmumula sa matipunong katawan nito. She could feel his hard muscles against her softness. And that muscle between his legs. She could feel it, too.

Parang daks din.

Sinaway niya ang sarili. Ngunit ang isang bahagi ng isip niya, tila bumibigay kasama ng kanyang katawan. The heat coming from his body was making her feel good. Parang gusto niyang tumugon at ikiskis ang sarili sa katawan nito.

And his masculine scent, it was driving her crazy. Hindi siya makapag-isip nang tuwid. Kahit utusan niya ang sarili na mag-isip ng tama at sabihin na mali ito, nawawala iyon na parang bula. Kinakain ng apoy ng pagnanasang nagsisimulang umalipin sa kanya.

“Hindi ako sigurado kung ikaw nga ’yon. Just looking at your face and hearing your voice, you remind me of her. And I want her,” parang hinihingal na sabi nito. Sobrang lapit ng labi nito sa labi niya. Unti na lang ay lalapat na iyon sa kanya.

“I desperately want her.” Kitang-kita niya ang pagnanasa sa mga mata nito. Ang kislap sa mga mata nito, sinasabi niyon kung gaano siya nito kagusto.

Nanginginig na humugot siya ng hangin at itinulak ito ang malapad nitong dibdib.

“P-Pero hindi pa rin ako ang babaeng ’yon. I’m not that woman you’re talking about.” Alam niyang kasinungalingan iyon. Pero kailangan niyang itanggi ’yon.

“No, that’s you. That explains why you looked familiar to me. Your eyes, your lips, and your voice. Magkatulad na magkatulad kayo. Kahit nakamaskara ka nun, makikilala kita. Makikilala kita dahil ganun kita kagusto. Do you know how many times I wank just thinking of you? Just thinking of being in bed with you?”

“Stop!” pagpigil niya dito. “Hindi nga ako ang babaeng ’yon! Kahit ano ang pagpipilit mo, I’m not that woman. I. Am. Not. Her.”

Napatiim-bagang ito at matiim siyang tinitigan. Parang hinahanap sa mukha niya ang katotohanan.

“Hangga’t wala kang ebidensya na ako ang babaeng ’yon, pakawalan mo ako. Kung ako talaga ’yon, magpapaalipin pa ko sa ’yo. Pero hindi ako siya. So, please, let me go. Nakikiusap ako.”

Parang sinampal niya ito sa mukha at awtomatikong binitawan siya. He cursed, then looked at her. Tinitigan siya nito ng matagal. Pagkatapos ay ngumisi ito.

“Right. Nagkamali nga lang siguro ako. Malinaw na sa akin ngayon. Hindi ikaw ’yon.” Tumango-tango ito. “Because you know, that woman is a prostitute. Isang bayarang babae. And kung ikaw nga siya, hindi niya ako tatanggihan. Siya mismo ang lalapit sa akin. Hindi ako.” Tinalikuran siya nito at iniwanan siya.

Parang may kutsilyong sumaksak sa kanya sa sinabi nito. Naramdaman niya ang pagpatak ng luha sa pisngi niya.

A prostitute.

Umugong sa isipan niya iyon.

Mapait siyang ngumiti.

Unfortunately, that’s her .

Siya ang bayarang babae na sinasabi nito. And it hurts so much.

Chapter Eleven

PINAULANAN ni Rage ng suntok ang punching bag. Doon niya ibinuhos ang samu’t saring emosyong nararamdaman niya. Nang maramdaman na niya ang pagod, saka siya tumigil at uminom. Tumatagaktak ang pawis sa maskuladong katawan ng binata.

Bukod sa paglalaro ng football, pag-eehersisyo sa gym at boxing ang hobby niya. Bata pa lang siya ay active na siya sa sports. Namana niya ’yon sa kanyang ama na si Diego McIntosh, ang half-brother ng ama at ina ni Gaz. Yeah, right. Anak sa labas ang ama niya. Bunga ng bawal na relasyon. Hindi sikreto sa kanila na anak si Dad ng ama ni Tito Callante at ina ni Tita Kira. Batid din ’yon ng mga pinsan.

Iyon ang dahilan kung hindi dala ng kanyang ama ang apilyedo na Fontanilla. Sanggol pa lang ito nang ibigay sa mga McIntosh. Ang mga ito ang nagpalaki sa kanyang ama, kaya kahit nakilala na ang totoong mga magulang, hindi na pinabago pa ang apilyedo bilang pagtanaw ng utang na loob.

Kaya kahit si Rage, hindi dala sa pangalan ang Fontanilla. Pero ayos lang ’yon sa kanya. Maganda naman ang relasyon nila nina Rael at Ross sa mga abuelo at abuela nila. Magkakasundo rin sila ng mga pinsan niya. Si Gaz ang higit na malapit sa kanya.

He was his bestfriend. His partner in crime. Magkaiba man sila ng ugali, pero marami silang bagay na pinagkakasunduan ng pinsan. At sa lahat ng bagay na ’yon ay magkasama sila. Dinaig pa nila ang totoong magkapatid. Mas malapit pa nga siya dito kesa sa kanyang dalawang kapatid. Walang kumpetensya sa pagitan nila. Walang lamangan.

Kung ano ang meron siya, ibinabahagi niya dito. Ganoon din ang pinsan sa kanya.

“So, nandito ka lang pala nagtatago.”

Hindi kailangan lumingon ni Rage para tingnan kung sinong nagsalita.

“Nagtatago kanino? Sa ’yo?” Tumaas ang isang sulok ng labi ng binata at nilingon ang dating kasintahan. Naroon si Iza nakatayo sa pinto ng gym.

“Ano pa ba? After you broke up with me, iniiwasan mo na ako sa campus. Or let’s just say na tinataguan.” Pinadiinan pa nito ang huling sinabi.

“Sa ’yo na nga nanggaling. I broke up with you so there’s no reason of seeing you.”

Bumalatay sa magandang mukha nito ang galit. “How dare you?! Sino ka para itapon ako ng ganoon-ganoon lang?”

“I did not throw you. I just broke up with you. Magkaiba ’yon.”

“Magkaiba?! Anong ipinagkaiba ng dalawang ’yon? Nang makipagkalas ka sa ’kin, para mo na rin akong itinapon sa basurahan,” galit na galit na saad nito, pagkatapos ay idinuro siya. Napangisi siya. “And how dare you to treat me like a garbage? I’m a fucking princess. I’m rich and decent. ’Di tulad ng kinahuhumalingan mong pokpok.”

Marahas na napabaling ang mukha niya dito sa sinabi nito. “What the fuck are you talking about?”

“Oh. You think I don’t know about that?” Naging mapang-uyam ang ngiti nito.

“About what, Iza?”

“That you’re fucking a prositute.”

Gumapang ang tensyon sa katawan niya.

“Yes, I know about that. May nakapagsabi sa akin na nakita ka kasama ng magaling mong pinsan sa isang club. I guess you two are looking for a prosti to play with. Sharing is fun, ’yon nga pala ang motto niyo ni Gaz.” Mapang-uyam na tumawa ito.

“Huwag mo idamay si Gaz sa problema mo sa ’kin.”

She rolled her eyes and flipped her hair. Maarteng iniangat nito ang kilay at tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa. “Right. Pero hindi ko alam na nagbago na pala ang taste mo sa babae. Kaya siguro ganoon mo na lang ako balewalain kasi nahuhumaling ka sa isang prostitute. How low, Rage. Kelan ka pa naging cheap?”

Walang humor na tinawanan niya ito at saka napailing. “Hindi ko alam kung nababaliw ka na, Iza o baliw ka na talaga.”

“How dare you insult me?! Ikaw nga itong pumapatol sa pokpok!”

“Stop it.” Pinaningkitan niya ito at mariing hinawakan ito sa balikat. Matalim na tiningnan niya ito sa mga mata. “Tigilan mo ang pag-aakusa sa akin ng bagay na hindi ko ginagawa. I bet wala ka namang matibay na ebidensya na ginawa ko ang sinasabi mo. Ganyan ka na ba kauto-uto para magpaniwala sa mga naririnig mo?” Binitawan niya ito. “I get it. I hurt your precious ego, but I don’t give a damn. We are done. I’m tired of you, Iza. At kung ’di mo matanggap na nauna ako na humiwalay, then it’s your fucking problem. Now, I want you to leave. Get out.”

Kitang-kita niya ang pamumula ng mukha nito sa galit. Pero hindi siya nito sinampal. Tinitigan lang siya nito ng may pagkasuklam. “Fine. But remember this, Rage. Hindi pa ako tapos sa ’yo. You’ll get what you deserve.”

“Tinatakot mo ba ako?” Nakipaghamunan siya ng titig nito.

“I’m not. That’s just a warning. Now, goodbye.” Tinalikuran siya nito. Walang lingon na umalis.

Marahas na bumuga siya ng hangin.

He fucked a prostitute? Very funny. Gusto niyang suntukin ang sinumang nagsabi niyon sa ex niya. Ni hindi nga niya nahawakan ang babaeng ’yon. How he wanted to touch her. Wanted to claim her lips and ravish her like a cave man. But he can’t. O sabihin niyang wala siyang naging chance. Sumakit ang puson niya sa kakaisip dito. Halos gabi-gabi siyang dinadalaw ng isipin na may kinalaman dito.

For the first time, may bagay na ipinagdamot sa kanya si Gaz.

And that’s her.

Napatiim-bagang siya. Pero pasasaan ba’t mahahanap din niya si Lily. Malalaman niya kung sino talaga ito. Sa totoo lang, gusto na rin niyang suntukin ang sarili.

What’s so special about her? Ano ba’ng meron dito para ubusin niya ang oras sa kakaisip dito? Nagayuma ba siya ng lihim ng babae? Wala siyang makuhang sagot kung bakit. Ang alam lang niya ay gusto niya ito. Kahit ibaling niya ang atensyon sa ibang babae na higit na maganda dito, bumabalik ang isip niya sa gabing ’yon. Ang nakakaakit nitong pagsayaw sa stage habang umiikot ito sa pole. Ang nakakabaliw nitong pag-indak habang unti-unting tinatanggal ang saplot na tumatakip sa malulusog nitong dibdib.

Sa kauna-unahang pagkakataon, noon lang niya naramdaman ang masidhing pagnanasa para sa isang babae. Ang matinding kagustuhan na maangkin ito, madala sa kama niya at matikman ng paulit-ulit hanggang sa makalimutan na niya ang pangalan niya.

Parang biglang nanghina si Rage at napaupo sa isang tabi. Binalot ng pagnanasa ang katawan niya. Fuck, he doesn’t want to use his hand anymore just to release his heat. Baka naman kalyuhin na ang kamay niya. Tangina.

Buti pa nga ang leather jacket niya, nakayakap man lang sa katawan nito. Habang siya, hanggang tingin lang. Tangina talaga.

He could explain why he desperately want her. Maybe her seductive moves? Her sexy body? She danced like a goddess. So good. She drives him wild.

At sigurado siya, tumatanggi lang ang babaeng nakilala niya sa library. May pakiramdam siya na hindi siya nagkakamali lang. That’s her. Emily ang pangalan nito. Malapit sa Lily. Pwedeng ginamit nito ang pangalan na Lily para itago ang tunay nitong identity. Maybe because she doesn’t want others to know what she’s doing. Lalo na at nag-aaral pa pala ito kung saan sila pareho ni Gaz pumapasok. Ginamit nito ang maskara para itago ang magandang mukha nito. Para hindi ito makilala.

Pero malakas ang instinct niya. Sinasabi nun na iisa lang ang dalawa.

“Hindi nga ako ang babaeng ’yon! Kahit ano ang pagpipilit mo, I’m not that woman. I. Am. Not. Her.”

Kahit ang boses nito ay kaparehas ng kay Lily. Ang tono nito. Ang paraan nito ng pagbigkas ng mga salita.

“Hangga’t wala kang ebidensya na ako ang babaeng ’yon, pakawalan mo ako. Kung ako talaga ’yon, magpapaalipin pa ’ko sa ’yo.”

Inilagay niya ang kamay sa baba at hinimas iyon. Naningkit ang mata niya.

Really, huh? Well, let’s see.

An evidence.

Just an evidence and you will be mine.

Gumuhit ang mapanganib na ngiti sa labi ng binata.

---

“ANG GALING kahapon ni Wild. Three points ng three points si koya mo. Napapasigaw ako!”

Naaaliw na pinakinggan lang ni Emily na magkwentuhan si Arlene at Khate habang nagbe-break sila sa cafeteria. Pinagkukwentuhan ng mga ito ang tungkol sa basketball game na pinanood ng dalawa kahapon.

Halos mabulunan na si Arlene sa kakakuwento habang nginunguya ang cheese burger nito.

“Arlene, dahan-dahan lang,” sabi niya dito.

Humagikhik ito. “ Sarreh na. ’Di lang ako maka-get over.“

“Ang gwapo rin kasi ng mga players,” sabat ni Khate.

“True, bessy! Lalo na si Wild. Manang-mana talaga siya sa kuya niya. Si Gaz.” Nakangising pinukol siya ni Arlene ng tingin. Naaalala marahil nito ang pagkakahuli nito sa kanya na ini-stalk ang profile ni Gaz.

Nalaman niya na kapatid pala ni Gaz ang kinahuhumalingan ng mga kaklase niya na basketball player sa campus nila. Wildfire Fontanilla, iyon ang buong pangalan nito. Well, nakita lang niya sa Facebook kaninang umaga habang binibisita ulit ang profile ni Gaz. May isa pang kapatid ito na lalaki. Torch naman ang pangalan. Mukhang mahilig sa apoy ang mga magulang ng lalaki at ganoon ang pangalan ng mga ito.

“Oo nga, Emily. Matatawa ka naman dito kay Arlene, hiyaw na hiyaw ’pag hawak ni Wild ang bola. May pagtalon-talon pa, kala mo si Snorlax na nag-audition para sa cheering squad.”

“Tse, nadadala lang ako ng emosyon. Ang nyorap niya ’pag inilalabas niya ang abs niya. Shet, tumitindig ang mga bulbol ko sa pempem.”

Napahagalpak siya ng tawa. Wala namang pake mga kasabay nila na nagbe-break doon dahil kanya-kanya rin ang mga ito ng pinag-uusapan.

“At saka atin-atin lang ito mga bes, ha?” Inilapit nito ang mukha sa kanila at bumulong. “Swear, napa- selfie ako kagabi dahil sa abs at pabukol niya!”

Lalong humagalpak si Khate habang siya naman ay napakunot-noo. “Selfie? Ano ’yon? ’Yong pagpicture mo sa sarili mo?”

Tinampal siya nito sa kamay. “Gaga, ang slow nito! Pag-finger sa sarili mo.”

“Ay!” Napatakip siya sa bibig at natatawang tiningnan ito.

“Parang na-shock ka, hindi mo pa ba na-try?” tanong ni Arlene sa kanya sa mahinang boses. “Masarap, try mo.”

Her face turned red. “H-Hindi ko nai-imagine ang sarili ko magganyan.”

Pinandilatan siya ni Arlene. “Ano ka ba, bes? Parte ng buhay ’yan, so better na i-try mo.”

Sumingit si Khate. “’Pag wala raw jowa, selfie-selfie na lang.”

Nagtawanan ang dalawa.

---

SHE LIED. Nagsinungaling si Emily nang itanggi niya ang bagay na ’yon kay Arlene. The truth is she just did that this morning. Habang nasa ilalim siya ng shower.

She imagined Gaz and his shirtless body as she played with herself. Her two fingers buried between her folds. Inilalabas-masok niya iyon, iniisip na kasalo niya si Gaz sa loob ng maliit na banyo nila. Nakataas ang isang binti niya at tila isang matikas na mandirigmang walang awa na umuulos sa kanya hanggang sa punuin nito ng mainit na katas ang kaloob-looban niya.

Naalala niya sa isip kung paano siya tila natauhan nang matapos siya sa ginagawa niya. She felt so disgusted. Pakiramdam niya mali ang ginawa niya. Pero paano niya maipapaliwanag na nagustuhan niya iyon? Na kahit sa palagay niya ay mali, nanaig sa isang bahagi ng sistema niya na tama lang ’yon.

She sighed.

Naguguluhan si Emily.

Naguguluhan siya sa mga nangyayari sa kanya nitong nakaraan. After the night with Gaz, parang may nagbago sa kanya. Pakiramdam niya ay may nabuhay na isang bahagi ng pagkatao niya. At doon nagsimula ang paghahanap ng katawan niya sa init.

Isang makasalanang pagnanasa.

Mainit na pagnanasa.

Mariing ipinikit ng dalaga ang mata niya at isinubsob ang mukha sa librong binabasa. Nandoon na naman siya sa library. Kailangan niya basahin ang isang lesson na pinag-aaralan nila. But she can’t focus. Sinusubukan niyang i-focus ang sarili sa libro pero kusang lumilipad ang isip niya kung saan. Ang daming gumugulo sa isip niya. Nafu-frustrate na siya.

Tinuktukan niya ang sarili. “Hay nako, Emily. Mag-focus ka. Focus, focus, focus—”

Natigilan siya nang may umupo sa kaharap na upuan niya. His brown eyes smiled at her.

Mariing napapikit siya at napabuntong-hininga. And here’s another distraction.

“Ano na naman ang kailangan mo?” asik niya kay Rage. “Ipagpipilitan mo pa rin ba na ako ’yong babaeng tinutukoy mo?” Kahit siya naman talaga ’yon.

“No.” Umiling ito at apologetic na tumingin sa kanya. “Look, about what happened yesterday, I’m really sorry.”

“Dapat lang.” Dahil dito, mas lalo siyang na-late sa club. Napagalitan pa siya ni Lorie sa hindi pagdating sa oras na sinabi nito. Mag-eight na siya dumating. Mabuti nga pinayagan pa rin siya nito na pumasok at hindi pinauwi. Isang grupo ng mga businessman na nasa edad kuwarenta ang sinayawan niya sa VIP room. Though hindi siya pumayag magpa-take out. Pinangako pa rin niya sa sarili na kahit kailangan na kailangan niya kumita ay iiwasan niya na ibigay ng tuluyan ang katawan kapalit ng pera.

“Gulo lang ang isip ko yesterday at napagkamalan kita na ikaw ’yong babaeng ’yon.”

“Yong tinawag mo na prostitute?” Ayaw niya magtunog bitter at may sama ng loob. Dahil baka isipin nito na siya talaga si Lily. At kahit siya naman talaga si Lily, hindi siya aamin dito. Hinding-hindi.

“Yes, I’m sorry about that.”

“Bakit ka nagso-sorry? Alam ko namang hindi naman para sa akin ’yon,” walang kangiti-ngiting sabi nito at tumingin sa libro. Nagkunwari siyang may binabasa doon kahit ang atensyon niya ay nasa binata. Sinasakop ng nakakaakit na panlalaking pabango nito ang buong atensyon niya.

“No, not that. ’Yong pag-corner ko sa ’yo kahapon. I felt so bad about it. It looks like hina-harass kita at pinagtatangkaan na… you know. To kiss you without your consent. I am really sorry. Gusto ko lang na malaman mo na hindi ako pinalaki ng mga magulang ko na ganoon. I respect women. Babae ang mom ko kaya ’di ko gagawin ’yon sa isang babaeng tulad mo.”

Pinanatili niya na seryoso ang mukha at walang reaksyon. “Okay.”

“Okay?”

“Okay. Apology accepted.” Sumulyap siya dito. Sulyap lang. Ayaw niya itong titigan. Masyado rin ’tong gwapo at ayaw niya mahulog sa mga tinginan nito. Pakiramdam niya ang landi-landi na niya. May crush na nga siya sa pinsan nito. Pati ba naman dito ay makakaramdam siya ng paghanga? Pero siguro nga may mga bagay na mahirap talaga makontrol.

Tumingin siya dito.

Ngumiti ito. “Well, thank you. Hindi ko inaasahan ’yon. Yesterday, I treated you so badly. Nahihiya pa nga ako na lapitan ka. Sabi ko baka mas lalo ka magalit.”

Isinara niya ang libro. “Hindi naman ako nagtanim ng galit sa ’yo kaya okay lang. Naiintindihan ko. Napagkamalan mo lang ako na ako ’yong type mong prosti. Na sabi mo hindi ikaw ang lalapit sa kaya at siya ang lalapit sa ’yo?”

Napakamot ito sa batok at nahihiyang ngumiti. May kakaibang pang-akit sa ngiti nito at parang biglang napunit ang garter ng panty niya. Kalma, Emily.

“I understand.” Tumikhim siya. “Pero sana next time, ’wag mo na uulitin ’yon sa kahit sino. Hindi magandang magbintang basta-basta.”

“Tatandaan ko ’yan. Nabigla lang din ako sa ginawa ko kahapon. I know my mistake.”

“Good.” Ngumiti siya. Pagkatapos ay tumayo na siya at dinampot ang bag.

“Aalis ka na agad?” tanong nito.

She nodded. “May pupuntahan pa nga pala ako.”

“Sayang. Yayayain pa sana kita mag-coffee.”

Coffee? Hindi na niya kailangan pa ’yon para kabahan siya. Presensya pa lang nito ay parang malakas na kumakabog ang dibdib niya sa kaba.

“No, thanks. May mahalaga pa kasi akong gagawin. See you around.” Nagmamadali siyang lumayo dito at lumabas ng library. Habol-habol niya ang hininga nang malayo na siya dito.

May hinala si Rage na siya si Lily. At kahit nag-sorry na ito sa kanya, pakiramdam niya ay may hinala pa rin ito. She should be careful when it comes to him. Pero hindi niya maitatanggi ang pamilyar na tensyon sa pagitan nila.

The same sexual tension she felt yesterday with him. The same desire she has for his cousin.

Napahilamos siya.

---

HINAYAAN ni Gaz na umagos sa matipunong katawan niya ang tubig habang nakasandal sa dinding ng banyo. Kinakalma niya ang sarili sa ilalim ng shower. Pinapapayapa ang emosyon niya sa malamig na tubig.

Because he still can’t believe it. Gaano na ba kapurol ang memorya niya? Ang abilidad na makatanda? Makaalala? Makakita ng pagkakaparehas? Ngayon alam na niya kung bakit hindi niya ginusto at inambisyon na sumunod sa yapak ng kanyang ama. Dahil sigurado siya, wala siyang kaso na maiso-solve kung ang simpleng pagkilala pa lang sa isang taong nakilala niya at nadala pa doon ay hindi magawa.

Malutong siyang napamura.

Maya-maya ay lumabas na siya sa banyo. Nakatapis ang tuwalya sa kanyang beywang. Mabilis na nagbihis siya at bumalik sa sala niya. Nandun sa maliit na mesa ang kanyang laptop at nagpe-play pa rin doon ang isang video galing sa CCTV.

Nakatiim-bagang na pinanood ulit niya ’yon. Ang paglabas ng isang babae na kilala niya sa unit niya. Wala na itong maskara sa mukha kaya malinaw na sa kanya ang kabuuan ng magandang mukha nito. Pinaulit-ulit niya iyon, tila kinakabisado ang mukha nito. Sinisigurado.

But it was really her.

Pinatay niya ang laptop at lumabas sa kanyang unit.

Now, the search is over.

Chapter Twelve

Earlier.

“ANONG ngiti ’yan, pare?” nanunuksong puna ni Timo sa kanya habang nasa locker room sila at nagpapahinga sa katatapos lang na practice.

Umalpas ang tawa sa labi ni Gazul. “What are you saying?”

“’Yang ngiti mo, kanina ko pa napapansin. Bakit parang ang saya-saya mo ngayon.”

“I guess I am.” Ngumisi siya at isinuot ang T-shirt niya.

“Why? Anong meron?”

Mas lalo siyang napangisi. “Bakit? Do I need an excuse to be happy?”

Pumalatak ito at nakapameywang na pinasadahan siya ng tingin mula ulo hanggang paa. “Hay, naibagok mo yata ang ulo mo kung saan. Parang nitong nakaraang linggo lang ang init ng ulo mo. May pasipol-sipol ka pa, and oh, may practice na nga tayo. Magwo-work out ka pa sa gym.”

Umiling siya. “I was just stressed last week. But this week—”

“Wait. Did you get laid?”

“What?”

“Oh, I see.” Timo grinned at him. “I know that grin of yours. It’s not that hard to figure it out.”

“Oh, no, no.” Tumawa siya, umiiling. “But you know, I can’t believe it.”

“Can’t believe what?”

“That I saw her again. I’m still in shock. She’s so gorgeous.”

“Sabi ko na, eh. It’s about a woman. What is so surprising? Gazul Fire Fontanilla, a certified fuck boy.”

“Dude! ’Di ako fuck boy. Hindi ba ikaw ’yon?” pagbibiro niya. “But trust me, she’s not just an ordinary woman.”

“A transwoman, I guess?”

“Geez. Dun ka na nga.”

Humalakhak ito at dinampot ang gamit nito.

“Mauna na ko sa ’yo, pre. May a-attend-an pa ’ko na class eh. See you around.”

Naiwan siyang mag-isa sa locker room. Nauna na rin na umalis si Rage. May pupuntahan lang daw ito. Hindi niya alam kung anong mga latest activities ngayon ng pinsan.

Hindi niya pa rin mapigilan ang mapangiti. He really can’t help it. Maisip lang niya ang dalaga, nagbibigay na iyon sa kanya ng ngiti. Tangina, iyon lang ang unang beses na nangyari sa kanya iyon. Wala pang babae ang nagbigay ng ganoong pakiramdam sa kanya. Kakaiba ito sa lahat.

Right. She’s gorgeous. She’s a pretty face with a gorgeous body. Kung papakaisipin niya, wala itong ipinagkaiba sa mga nai-date na niya noon. But there’s something with her that drives him crazy. It must be her sexy cat eyes and the way she look at him. Or her lips that he wanted to devour the moment he saw her.

Mm. Hindi niya alam. Hindi rin niya matukoy.

Pero nang makita niya ito na basa ng ulan at nang lapitan niya ito, may gumapang sa kanya na kakaibang pakiramdam. Well, the feeling is very familiar.

Hindi siya ganoon kasigurado.

Oo, pamilyar na si Emily sa kanya dahil nagkita na sila sa LRT. Isang pagkikita na hindi niya makalimutan sa isip. Pero may iba pa. Bukod sa pagkikita nila doon, parang nakilala na rin niya ito at hindi niya lang matandaan kung saan.

Isip. Inisip ni Gaz kung saan. Inalala rin niya ang paglapit niya dito nang makita itong basang-basa ng ulan. He was about to offer her a ride. Pero biglang umalpas sa labi nito ang pangalan niya na ikinagulat niya. At sa paraan na tinawag nito ang pangalan niya ay parang kilala siya nito.

Hindi kaya kilala talaga siya nito? Pero paano?

Then, something hit his head.

Namilog ang mata niya.

Hindi kaya.

Hindi kaya fan niya ito? Die hard fan? Stalker? Secret admirer? Isa rin kaya ito sa mga lihim na naglalagay ng chocolates at sex letters sa locker niya?

C’mon, kilalang football player siya sa loob at sa labas ng campus nila. He’s aware of his so many admirers and stalkers. Mahirap maging gwapo at macho. Pasan niya ang pagnanasa sa kanya ng mga ebang nasa paligid niya, kasama na ang mga adan na naging eba.

At isa ang dalaga sa mga nahuhumaling sa kanya sa campus. ’Di kaya isa ’tong witch at nagayuma siya nang hindi niya alam?

Crap. Marahil tama ang sinabi kanina ni Timo. He must have hit his head somewhere.

But seriously. Hindi niya maalala sa isip kung may iba pa bang lugar na nagkakilala sila ng dalaga. Mababaliw siya kung iisipin pa niya.

Kinahapunan ay binisita niya sa opisina ang kanyang ama. Bilang panganay, siya ang inaasahan na maging tagapagmana ng kompanya na itinatag pa ng abuelo niya. Tatlo silang magkakapatid, pero sa kanilang tatlo siya ang pinaka-business-minded. Patunay na doon ang pag-i-invest niya ng pera niya para sa sariling business. At 18, nakapagpatayo na siya ng isang malaking coffee shop malapit sa condo unit niya.

May bahay bakasyunan ang ama niyang si Callan sa Laiya, San Juan, Batangas na siyang hiningi niya sa kanyang ama. Paunti-unti pina-renovate niya iyon sa tulong ng kanyang abuelo para maging beach resort. Nagpatayo siya ng mga cottages at naglagay ng mga nipa hut para maging resto.

Nang una ay hindi pabor ang ama at ina niya sa ginagawa niyang pag-i-invest ng pera galing sa allowance niya na iniipon niya. Mas gusto ng mga ito na mag-concentrate siya sa teenage life niya. Lalo na ang kanyang ama na gusto na mag-enjoy muna siya sa paglalaro ng football. His father is his biggest fan. Tandang-tanda pa niya kung paano siya nito ipinasok sa isang football class noong six years old siya. May mga beses pa nga na uma-absent pa ito ng trabaho para lang mapanood siya. Inaabot pa ito ng sermon sa kanyang ina.

Supportive din naman sa kanya ang mom niya. But she also wants him to focus on his studies.

Pero kahit may kanya-kanyang gusto ang mga ito para sa kanya, sinunod pa rin niya kung ano ang gusto niya. Habang nagte-take siya ng Engineering, pinalalago niya ang pera niya sa pag-i-invest sa kahit ano-ano. He didn’t fail. Malapit na sa condo unit niya ang isa.

Doon siya tumatambay kapag gusto niya mag-chill. At 20, unti-unting dinarayo na ang beach resort niya, ang Shakira’s niya na ipinangalan niya sa kanyang ina. Once in a month niya iyon binibisita ’pag hindi siya ganun ka-busy. And at 22, nakapagpatayo rin siya ng bar and restaurant kung saan kasosyo naman niya si Rage. Three months ago pa lang sila nagsimula mag-operate sa Azul , pero hindi siya nabigo dahil marami na agad ang dumayo doon, kasama na ang mga football team nila at ang basketball team ng kapatid na si Wild.

Wala nang nagawa ang mga magulang nila kahit na sabihin ng mga ito na mag-focus lang muna siya sa football at studies niya. Hinayaan na lang siya ng mga ito. At ipinagmamalaki sa mga kakilala ng mga ito, lalo na ng kanyang mga abuelo.

Naabutan niya ang kanyang ama na may kausap sa telepono nito pagdating niya sa opisina nito. Umupo siya sa couch. Matagal nang retired ang ama niya sa dating profession nito. He was a police officer. Nag-focus na lang ito sa kompanya ng abuelo niya at sa mga business nito. Ang mom naman niya ay pinapatakbo pa rin ang sarili nitong restaurant na nagke-cater na rin ng mga events kasama si Tito Cadyuth. Weird name, right? Empleyado na ito ng kanyang ina mula pa noon.

“How’s your practice, son?” Tumayo ito sa swivel chair nito at lumapit sa kanya.

“Okay lang, Dad.” Tinawag nito ang secretary nito para ipagtimpla sila ng kape. “Ah, no, Dad. Water lang sa ’kin.”

“Sige, sige. Elise, kape sa akin,” sabi nito sa secretary nito. Pagkatapos ay bumaling sa kanya. “What brought you here, Gaz? Hindi ba may practice ka?”

“Katatapos lang, Dad. Just came here to visit my gorgeous father.”

Ngumisi ito. “May kailangan ka no? What, another Ashton Martin or a Ferrari?”

He chuckled. “What if I tell you I want nothing?”

“’Di ka pupunta dito kung wala kang kailangan.”

Napahawak siya sa dibdib. “Aww. Sinasabi mo ba Dad na lumalapit lang ako sa ’yo kapag may kailangan ako?”

“U-huh.” Humalakhak ito at itinaas ang noo. “Ano nga? I’m willing to give it. Matagal na rin ng huli akong magbigay sa ’yo ng gusto mo. Nang ginusto mo na maging independent, minsan mo na lang kami bisitahin ng mom mo.” May paghihinampo sa boses nito.

“That’s not true. Bumibisita naman ako sa bahay every weekend at kapag may family dinner. Right now, I’m just so busy, Dad. Hindi lang naman ako student, I’m also a businessman on my own.”

“Right. And that’s why I’m proud of you. Kami ng mom mo.”

Alam niya ’yon. Saksi siya kung paano siya nito ipagmalaki sa mga kumpare nito kapag may mga events silang dinadaluhan. Ganoon din naman ang mga ito kay Wild at Torch. Pantay-pantay lang silang magkakapatid.

“Anyway, Dad. About my old car na nasa bahay, sinong gumagamit no’n?”

“Parang wala. Wild has his own car. Doon sumasabay si Torch kapag papuntang school.”

“Give it to Torch.”

Parang nagulat ito. Hindi inaasahan ang sinabi niya. “That’s you first car. Are you sure?”

Ngumiti siya. “Yes, Dad.”

Alam ng Dad niya na ayaw pa niyang pakawalan ang unang kotse na galing dito. Bigay nito ’yon sa kanya noong third year high school siya. Binitawan na niya iyon nang bumili siya ng bago.

“Ayos na ayos pa ’yon. I’m sure Torch needs it. Binata na ang bunso mo, Dad. Kailangan na rin niya ng kotse sa mga date niya.”

Tumango ito at lumawak ang ngiti. “Matutuwa ang kapatid mo. Thank you, son.”

Pagkatapos ng isang oras na pagbisita niya sa kanyang ama, nagpaalam na rin siya dito. Nag-drive siya pabalik sa campus kesa magpahinga sa kanyang unit.

Why, he just want to see her.

Napangisi siya. Wala namang masama kung magpakita siya dito. Wala namang nagbabawal.

Paano kung may boyfriend na?

Hell, he doesn’t care. Pwede naman niyang agawin ito.

Nakita niya sa ID nito na marketing student ito kaya alam niya kung saan ito makikita. At hindi siya nabigo. He saw her. Wala itong kasama na naglalakad palabas. No boyfriend? Good.

Sumandal siya sa hood ng kotse niya. May ilang napapatingin sa kanya at nagbulungan ng makilala siya. May ibang halos ipagsigawan na nandun siya.

“Uy, si Gaz!”

“Oo nga, sino kayang hinihintay niya?”

Oh, women. He couldn’t blame them. Sabi nga ni Lily, he’s gwapo.

Hindi niya alam kung bakit biglang sumagi sa isip ang babae. Pinilit na nga niyang i-distract ang sarili nitong mga nakaraang araw para ’di na ito maalala pa. Tumigil lang ang pag-iisip niya dito nang makita niya si Emily. Inokupa ng dalaga ang isip niya.

Pinagmasdan niya si Emily. Naglalakad ito habang may kausap sa cellphone. Hinihipan ng hangin ang buhok nito. Umalpas ang tawa sa labi nito at ipinaikot ang mata.

Muli niyang naramdaman ang pamilyar na pagragasa ng init sa kanyang mga ugat. Bumigat ang paghinga niya habang nakatitig dito. Hindi siya nito napapansin tulad ng ibang babae. Dahil siguro sa katawagan nito.

Pinanood niya ang paggalaw nito. She reminded him of someone. Someone he know.

Tila may bumara sa lalamunan niya. Lumunok siya para tanggalin ang bara.

“Lily,” parang wala sa sariling naiusal niya habang nakatingin pa rin sa dalaga. “Emily.”

Parang biglang tumigil sa paggalaw ang orasan. Tumigil din sa paggalaw ang mga nasa paligid niya, lalo na ang babaeng pinagmamasdan niya. Ang mga mata nito, ang labi nito. Ang boses nito at ang tunog ng tawa nito.

Like a thunder, realization hit his head.

Nanlaki ang mata niya.

It was her.

Siya si Lily?

Naguguluhan, binawi niya ang tingin dito at mabilis na sumakay ng kotse niya bago pa siya nito mapansin. Gulong-gulo ang isip ng binata. Ngayon, malinaw sa kanya kung bakit parang may iba pang dahilan kaya pamilyar sa kanya si Emily. Hindi lang sa LRT sila nagkakilala.

Ito rin ang babaeng nakilala niya sa club at dinala niya sa condo niya. Nakamaskara si Lily kaya hindi niya ito nakilala agad. At hindi rin siya sigurado kung tama ba ang hinala niya.

Pinaandar niya ang kotse. Isa lang ang paraan para malaman niya kung tama ang hinala niya. Isang paraan na ngayon lang niya naisip gawin.

Kailangan niya makuha ang CCTV footage nang umaga na umalis si Lily sa condo unit niya. He needed to see it. He needed to confirm it.

At makalipas ang isang oras, naroon siya sa kanyang sala. Nakatiim-bagang na pinapanood ang CCTV footage na kinailangan niya makita.

At nakumpirma niyon ang hinala niya.

IISA LANG SI LILY AT EMILY.

Chapter Thirteen

“O, ETO na ang request n’yo.”

Excited na sinalubong siya sa pinto ni Angela at iniabot ang isang box ng Dunkin donuts. “Salamat, Ate! Kuya Albert, nandito na si Ate!”

Lumabas mula sa maliit na kwarto nito si Albert. Dinala ni Angela ang box sa mesa, pagkatapos ay nagtimpla agad ng Tang . Katatapos lang ng huling klase niya nang tumawag sa kanya ang kapatid at naglambing ng pasalubong. Kahit Angel’s Burger lang daw. Tutal may pera pa naman siya, dumaan na lang siya sa Dunkin’s at bumili ng isang box para sa mga ito. Minsan-minsan lang naman ito mag-request sa kanya. Mas madalas kasi pambili ng colored paper o ano pang mga gamit nito sa project at assignments ang hinihingi sa kanya.

“O, nandito ka na pala, Emily,” sabi ng kanyang Mama nang makita siya. “Katatapos ko lang maglaba ng mga damit nyang kapatid mo.”

“Tamang-tama. Magmeryenda ka na rin, ’Ma. Magpapahinga lang ako.”

Tinanguan siya nito. “Sige, pahinga ka muna bago ka magpunta sa trabaho mo.”

Pumasok siya sa kanyang kwarto. Maliit lang ’yon. Tama lang para sa kanya. Ang mahalaga ay may personal space siya kapag kailangan niya mag-focus sa pinag-aaralan niya o kaya ay makapamahinga. Masaya siya kapag napapag-isa. Kapag siya lang sa isang silid. Mas nakakapag-isip siya nang malinaw.

Gusto niya kapag nakatapos na siya at nakapagsimula na siya magtrabaho sa isang malaking kompanya. Mag-iipon agad siya para makabili ng bahay. Malaking bahay para doon na sila titira ng kanyang mga kapatid kasama ng kanyang ina.

Hindi na nila kailangan matakot na matapyas ang bubong ng bahay nila kapag bumabagyo. May butas na rin ang yero nila kaya nagigising sila minsan na basa ang sahig nila. Kinakailangan pa nilang maglagay ng timba para hindi magkalat.

Bumuntong-hininga siya. Kung sana ganoon lang kadali yumaman. Pero sabi nga ni Arlene, kung gusto niya yumaman mag-asawa siya ng mayamang matanda o AFAM. Kahit gusto niyang iangat ang pamilya niya sa hirap, hindi pa rin niya maisip na gawin ’yon. Gusto niyang makatapos ng sarili niya. At umangat na hindi nanggagamit ng tao.

Binuksan niya ang kanyang bag at kinuha ang isang notebook. Hinanap niya ang piraso ng papel na isinipit doon. Nang makita ’yon, agad niyang hinawakan at tinitigan ang mga numerong nakalagay doon.

“That’s my contact number. I’m giving you this in case you want to have fun with me after Gaz. I know my cousin really likes you. But I want you, too. And I have a better proposal to you. So, I hope you keep it.”

A better proposal?

Alam na niya kung ano ang tinutukoy niya. He wants her in his bed, too. Malinaw sa kanya kung ano’ng gusto nito. Ano pa ba ang gugustuhin ng lalaki sa kanya maliban sa maikama siya? Paulit-ulit na tikman ang katawan niya hanggang sa pareho ma-satisfy nito ang pagkauhaw sa kanya?

Bilang isang babae, hindi iyon nakaka-flatter. Walang babae ang gugustuhin na maikama lang. Walang babae ang maghahangad ng ganun. It make them feel cheap.

Nakaka-cheap. Pero wala siya sa lugar na mag-inarte lalo na at nagtatrabaho siya sa isang club. Sumasayaw siya ng halos walang saplot sa harap ng mga lalaking puno ng pagnanasa kapalit ng pera. Pera na kailangan niyang kitain para sa pamilya niya.

Kung may ibang choice lang sana siya, hindi niya pipiliin ang ganoong trabaho. Pero sa isang mahirap na tulad niya, ano pa ba ang choice niya? Sa sitwasyon na meron siya, makakapamili pa ba siya?

Wala.

Wala siyang choice. At hindi naman niya kailangan pa mandiri sa trabaho na pinasok niya. Hindi na siya inosente pa. She’s not a virgin anymore. Nasa tamang edad na pati siya para piliin ang landas na tatahakin niya. She’s now a woman with responsibilities to fill and a woman who knows what she want.

Kailangan lang niya na tanggapin ang realidad.

Nahagip ng tingin niya ang leather jacket na nakasampay sa may aparador niya. Tumayo siya at kinuha ’yon.

Pag-aari ’yon ni Rage. Ibinigay sa kanya noong gabi na nasa labas siya na ang baba lang niya ang may saplot. She could still remember his hot gaze over her body. His burning lust could burn her. Inamoy niya ang jacket. Naiwan pa doon ang panlalaking pabango ni Rage.

God, his smell could be so addicting. Pumitik sa alaala niya ang mainit na yakap nito sa kanya, ang pasimpleng pagkiskis ng maskuladong katawan nito sa kanya. Hindi niya rin makalimutan ang naramdaman niyang tigas ng kahabaan nito habang nakayakap sa kanya.

Tumibok ang pagnanasa sa pagitan ng hita niya. Kung maibabalik niya ang panahon, parang gusto niyang umamin na dito at hayaan ito na gawin ang gusto sa kanya. God, she could take him inside her mouth if he wants to. Sisiguraduhin niya mas gagalingan niya at makakalimutan nito ang mga babaeng gumawa na nun dito. And then, she can let him fuck her in the library. Like it was a private place for both of them. He would take her in every position he wants.

Umiling siya. No, no, no. Hindi siya dapat nag-iisip ng ganito.

Alam niyang gwapo si Rage. Malakas ang sex appeal nito. Malaki at maskulado. Ang totoo ay napansin na niya ito noong nakita niyang kasama ito ni Gaz. Pero mas higit ang atensyon niya kay Gaz nang gabing ’yon. Mas higit ang atraksyong naramdaman niya noon kay Gaz. Kaya pumayag din siyang sumama dito.

Pero ngayon. Naguguluhan na si Emily.

Nahihiya siyang aminin sa sarili. Parehong binubuhay ng dalawa ang init sa mga ugat niya. Parehong malakas ang atraksyong nararamdaman niya sa dalawa.

Normal pa ba ’yon? Normal siguro ang magkaroon ng madaming crush. Tulad ng mga kaklase niya na maraming crush na Korean actors at Pinoy celebrities.

But what she felt is different. Malayong-malayo sa simpleng crush lang.

Dahil parang hindi lang pagkakaroon ng crush ang nararamdaman niya. It is lust that she felt for Rage and Gaz. A wanton desire and insatiable need for their touch.

Mariin siyang napapikit at napahilamos. Why is she feeling this way?

Bakit sa dalawang lalaki pa? Bakit sa magpinsan pa?

Hindi. Hindi. Hindi.

It’s just her mind. She was just overthinking things. At kung saan saan na umaabot ang lipad ng isip niya. Binitawan na niya ang leather jacket ni Rage at humiga sa kama.

But even in her dreams, naroon ang dalawa. Ugh.

---

“MA, alis na ako,” paalam ni Emily sa kanyang ina. “Angela, Albert, kayo na bahala dito.”

“Sige, Ate,” sagot ni Albert, ang mata ay nakatutok sa panonood sa lumang TV nila. Nakita niyang umuulan sa labas. Dinala niya ang payong na galing kay Gaz at suot naman niya ang leather jacket ni Rage.

Napailing siya. Dalawang gamit na mula sa dalawang lalaki ang gamit niya. Dinaig pa niya ang may tinu-two time. Bakit, hindi ko naman hiniling na ibigay nila ang mga to sa ’kin, ah?

Alangan naman na isauli pa niya. Mapapakinabangan naman niya.

Lumabas na siya ng bahay. Sinamantala niya na hindi pa lumalakas ang ulan at nagmadaling maglakad hanggang sa sakayan ng tricycle.

“Kuya, sa LRT nga po,” sabi niya sa driver at sumakay ng tricycle. Tumingin siya sa kanyang relo. Six-thirty na. Napasarap ang tulog niya. Nakalimutan niya pa na mag-alarm. Mabuti na lang pinagising siya ng Mama niya kay Angela.

Mga ilang minuto pa ay tumigil si kuyang tricycle driver sa tabi ng kalsada. Nagbayad siya pagkatapos ay bumaba. Sundalo mode siya sa pagmamadali sa pag-akyat sa hagdan. May beep card na siya kaya ’di na siya pumila para bumili ng ticket. Sawa na rin naman siyang makita sa ticket ang ‘single journey ticket’. kailangan pa bang ipamukha sa kanya na single siya?

Pero mas masarap maging single. No boyfriend, no problem.

Nag-abang na siya ng tren.

Umihip ang malamig na hangin at nagtaasan ang balahibo niya. Sa hindi malamang dahilan, napalingon siya. Pakiramdam ng dalaga ay may sumusunod sa kanya.

Wala naman siyang napansin na nakatingin sa kanya.

Maybe it was just her imagination. Ano siya, may stalker?

Ni wala nga manligaw sa kanya. Sabagay, lahat naman yata ng lalaking nagtangka na ligawan sa kanya ay nabasted agad niya. Walang siyang panahon para I-entertain ang mga ito. Malinaw naman na mula umpisa na pag-aaral at trabaho lang ang priority niya.

Siksikan sa loob ng tren pagpasok niya. Sanay na siya ipagsiksikan ang sarili niya, walang hugot doon. Ganoon talaga. Rush hour. Mas magugulat pa siya kung konti ang laman ng tren sa ganoong oras.

Tatlong station lang naman ang dadaanan niya at bababa na rin naman siya kaya keri lang ang siksikin. Pumasok ang isang lalaking naka-hood at sumiksik din. Naramdaman niya itong pumwesto sa likod niya. Hindi niya ’to pinansin.

Pero mayamaya ay napakunot-noo si Emily.

Pamilyar ang pabango na dumaan sa kanyang ilong. Hindi niya mapigilan ang luminga, pilit na hinahanap ang pinanggagalingan ng amoy. O mas tama na hinahanap niya kung nandun ang taong nasa isip niya.

Imposible. Sinusundan ba siya?

Lihim na sinaway niya ang sarili. She should stop thinking that way. Hindi sa lahat ng oras eh iisipin niya ang mga ito. At iisipin na nasa paligid lang niya.

Feel naman niya ang ganda niya para sundan din siya ng mga ito. At isa pa, bakit siya susundan ng mga ito? Walang hinala sa kanya si Gaz na siya ang babaeng dinala nito sa condo nito. At sa tingin niya, wala namang problema kay Rage. Kahit may hinala ito, hindi naman ito aabot sa puntong hahanap ito ng ebidensya na siya si Lily.

Hindi nga ba? May pangamba na biglang sumibol sa dibdib niya.

Muli, parang hangin na umihip ang pamilyar na amoy ng panlalaking pabango sa ere. At malapit lang ’yon sa kanya.

Bumukas ang pinto ng tren. May mga lumabas, pero may mga pumasok pa kaya lalong sumiksik sa loob. Wala siyang nagawa kundi umurong at mapasiksik sa nasa likod niya. Lumapat ang matipunong katawan nito sa kanya. Pamilyar ang init na dala nito at ang pabango na nanggagaling sa katawan nito.

Napakurap siya. Hindi kaya.

Naramdaman niya ang pagdantay ng matigas na bagay sa likod niya. He was hard and she could feel it poking against her butt. Pamilyar sa kanya iyon. Parehong pareho sa unang pagkikita nila ni Gaz.

At hindi siya sigurado sa hinalang nasa isip niya.

Hinawakan nito ang magkabilang beywang niya, hinila palapit dito.

Napasinghap siya.

God, this is not happening again.

Hindi dahil hindi niya gusto, pero dahil ayaw niyang mabuhay ang isang bahagi ng pagkatao niya. Ayaw niyang malapit sa tukso…

Bumuga ito ng hangin. Tumama iyon sa leeg niya at tumindig ang mga balahibo niya.

Shit. Not here, please. Not here. Gusto niyang sabihin sa lalaki, pero ayaw naman niyang may makarinig sa kanila.

Bumigat ang paghinga niya. Then, she pretend like she’s feeling nothing. Kahit galit na galit na nagpaparamdam sa kanya ang bagay sa likod niya. Pasimple siyang lumingon sa lalaki.

Dahil matangkad ito, kinailangan niya pa na i-angat ang tingin dito.

Natulala siya.

He grinned at her. “Surprised to see me, babe?”

Napasinghap siya, at binawi ang tingin. Nakumpirma niya ang hinala. She suddenly felt uncomfortable. Bumilis ang tibok ng puso niya. Mas lalo pa itong naging agresibo at gumapang ang kamay nito sa tiyan nito. Ikinulong siya sa yakap nito.

Napalunok siya at nagsalita sa mababang boses. “Ano bang ginagawa mo?”

“I came to see you.”

To see her? So, sinadya talaga siya nito?

Namilog ang mata niya nang may mapagtanto. “S-Sinundan mo ako?”

“Yes.”

Ibig sabihin, sinundan siya nito sa bahay nila hanggang sa umalis siya ulit. Kaya siya nito nasundan sa LRT.

Parang may malamig na tubig na bumuhos kay Emily. Nawala ang init na naramdaman niya, napalitan ng galit at pagkainis. How dare him. “Let go.” mahinang utos niya sa lalaki.

“No.”

“Let go of me. O sisigaw ako. Pumili ka.”

Naramdaman niya ang tensyon sa katawan nito. Dahan-dahan siya nitong pinakawalan.

Isang station na lang, bababa na siya. Makakadistansya na siya dito. Dahil hindi siya mapakaniwala sa ginawa nito. Pakiramdam niya ay lumampas ito sa linya. She felt like he invaded her private life. And she hate it.

Pagkabukas ng tren ay lumabas na siya. Nanginginig siya sa galit at para siyang sasabog. Dire-diretso siya na bumaba sa hagdan.

Naramdaman ng dalaga ang presensya nito na nakasunod sa kanya.

Ano pa ba ang i-expect niya? Malamang, same station din ang pinagbabaan nila. Sinusundan nga siya nito, ’di ba?

“Wait!” tawag nito sa kanya. Nasa tabi na sila ng kalsada. Binilisan niya ang lakad. God, she hate him. Asshole. He’s an asshole.

May kamay na pumigil sa braso niya. “I said, wait–”

Lumagapak ang kamay niya sa pisngi nito. Gulat na napatingin ito sa kanya. “Why?” he asked.

Parang gusto niyang sampalin ulit ito. “Why? Seriously, you’re asking why?”

“Look, kung na-offend kita kanina sa LRT. I’m sorry. Hindi ko dapat ginawa ’yon.”

“Yes! Hindi mo dapat ginawa ’yon dahil wala kang karapatan na hawakan ako. Pero hindi ’yon ang tinutukoy ko!”

“Then, what?”

“Yong pagsunod mo sa akin sa tinitirhan ko hanggang sa pag-alis ko. Iyon ang tinutukoy ko!” Dumaan ang guilt sa mukha nito. “Okay, about that, I’m sorry. I’m just curious about you so I followed you.”

Mapait na tumawa siya. Inaasahan na niya iyon. “So, that’s it? Curious ka lang? O dahil kumukuha ka ng ebidensya para mapatunayan mong tama ang hinala mo sa akin. Iyon ’yon, ’di ba?”

Nakita niya ang pag-igting ng panga nito. Alam nitong tama ang sinabi niya.

“Well, nasatisfied ko ba ang curiousity mo? Ang hinala mo? Congrats.” Hinubad niya ang leather jacket nito na suot niya. “Ito. Alam kong alam mo na sa ’yo ’yan.” Ibinato niya iyon sa mukha nito.

“Look, I’m really—”

“Wala ng magagawa kahit na mag-sorry ka pa. And why say sorry kung sinadya mo naman talaga na sundan ako na para bang kriminal ako na may illegal na gawain? Dinaig ko pa ’yong mga lihim na sinusundan at ipinapatokhang na lang.”

Nagbaba ito ng tingin at nawalan ng imik. Guilt was written all over his face.

Mapait na ngumiti siya. Pinipigilan ang luha sa mata. “And yes, you’re right about me. I’m that girl. I am that prostitute you are looking for.”

’Di na niya nakayanan pa ang pagpipigil. Pumatak na ang luha niya. “I hope you’re happy now. Have a good night, Rage.”

Tinalikuran na niya ito.

Chapter Fourteen

HANGGANG sa makarating siya sa club, namumula pa rin ang mata niya dahil sa pag-iyak. Matinding galit ang nararamdaman niya para sa binata. How dare him followed her like she’s a cheating wife. No, not a cheating wife. Ni wala naman silang relasyon. Hindi rin sila magkaibigan. Walang dahilan para sundan siya nito. Maliban na lang sa kaalaman na desperado nitong makilala si Lily.

God, he’s like a creepy stalker. Sumakit ang ulo niya sa lalaki. Ewan niya kung sinundan siya nito hanggang doon sa makarating siya sa club. Walang lingon na tinalikuran niya ito. Malamang sinundan pa rin siya nito para alamin kung anong pupuntahan niya. Alam na rin siguro nito kung saang club siya nagta-trabaho.

Wala na siyang paki. Bakit pa niya itatago? He already know she’s Lily. Nakumpirma na nito, lalo na at suot niya ang leather jacket na ibinigay nito kay Lily–sa kanya. At ngayong alam na nito, sa tingin ba nito makakalapit pa ito sa kanya? Siguro kung makapal ang mukha nito magagawa pa nito lumapit kahit alam nito na galit siya dito. God, she hate him now. Seriously? Sinundan talaga siya nito?

Ngayon lang niya naranasan na masundan ng isang lalaki. At kung ibang babae siguro siya, mafa-flatter siya. Aba, ang gwapo naman ng stalker niya! Gwapo, macho, may kotse at galing sa mayamang pamilya.

Pero hindi siya natutuwa. Hindi siya naflatter kahit katiting sa kaalaman na may nagmamanman sa kanya. It’s creepy. Kahit gaano pa siya ka-attracted dito, naglaho ’yon na parang bula sa ginawa nito.

She can’t forgive him. Sigurado siya magpapakita ulit ito sa kanya bukas para humingi ng sorry. Malas lang nito. Hindi na siya nito madadaan sa sorry kahit na milyong beses pa nitong sabihin ’yon sa kanya. Lalayasan agad niya ito kapag pinuntahan siya nito sa library.

Pero nagkamali siya. Nang sumunod na araw habang nasa library siya, walang Rage na nagpakita. Mabuti na rin ’yon. Hindi siya mahihirapan na paalisin pa ito o iwasan ito.

Pero hindi niya alam kung bakit parang masama ang pakiramdam niya. Pagkagising pa lang niya kanina ay tila may bigat na nakadagan sa dibdib niya. Hindi malaman kung kulang lang siya sa tulog o kain.

Ipinilig niya ang ulo at pinilit na tapusin ang pagsusulat sa notebook niya. Gumagawa siya ngayon ng assignment sa library. Kanina pa siya naghihikab. Parang gusto niyang matulog na lang. Tatapusin lang niya ang sulatin, lalabas siya para mag-coffee.

Ilang saglit pa natapos na siya. Dinampot niya ang mga librong ginamit at ibinalik ang mga ’yon sa bookshelves. Pagbalik niya sa mesa na inu-okupa niya, naabutan niyang may nakapatong na McCafe katabi ng notebook niya.

Parang magnet na nagsalubong ang kilay niya.

Dinampot niya iyon. Agad na nakuha ng pansin niya ang maliit na kulay dilaw na papel na nakakapit doon.

Sorry. - Rage

Napasimangot siya nang mabasa ’yon.

Sorry? Akala ba nito ganoon na lang kadali na humupa ang galit niya dito? Hindi ’yon mabubura ng simpleng sorry nito. Kaninang madaling araw habang umuuwi siya, napa-praning siya kung may nakasunod ba sa kanya o wala. Ganoon agad kabilis ang naging epekto nito sa kanya. Feeling niya may sumusunod sa kanya tulad ng ginawa nito.

At talagang sinusuhulan pa siya nito ng kape, ha? Malay ba niya kung may inilagay ito doon. Tulad ng lason o kung ano pa. Ayaw na niyang alamin pa.

Lumabas siya ng library at itinapon ’yon sa basurahan.

Salamat na lang dito, pero baka bumula pa ang bibig niya.

---

“BAKIT mo naman itinapon ’yon?”

Hindi nga nagkamali si Emily. Hindi rin makakatiis ang lalaki at magpapakita ito sa kanya. Papunta siya ngayon sa sunod na klase niya. Last subject na para sa araw na ’yon at makakauwi na din siya. Kanina pa niya gustong humiga at matulog.

“Hindi ako tumatanggap ng mga bagay galing sa ’di ko kakilala.”

“Oh, that’s why you had my leather jacket.”

“Isinauli ko na sa ’yo, nakakalimot ka ba?” iritadong sagot niya pabalik kay Rage. “At pwede ba huwag mo na akong sundan. I don’t need your sorry.”

Narinig niya ang pagkawala ng buntong-hininga sa lalaki. “Okay, alam ko ’yon. Pero pwede ba na mag-usap muna tayo? Kahit five minutes lang.”

“No. Wala naman tayong kailangan pag-usapan. Tigilan mo na lang ako, please.” Nakita niya ang isang grupo ng babae na napatingin sa kanya, pagkatapos ay sa lalaking nakasunod sa likod niya. Nagbulungan ang mga ito. Pero ’di nakalagpas sa pandinig niya ang sinabi ng isa.

“’Di ba, si Rage ’yon? May bago na siyang nililigawan?”

God. Ito na nga ba ang sinasabi niya. Imposibleng hindi makilala ng mga ito si Rage. Ito ang team captain ng football team ng university nila. Malamang sikat ito lalo na sa mga babae. Mukhang magiging laman pa yata siya ng mga usapan ng mga babaeng nag-iilusyon na mapansin ni Rage.

Inis na lumingon siya sa binata.

“Umalis ka na, Rage. Please lang.” mahinang pakiusap niya sa binata. “Ayaw ko ng atensyon.”

“I’m not going to leave you. Liban na lang kung papayag ka na makipag-usap sa ’kin.”

“Wala na kong time. Male-late na ako.”

“Then, how about later? Pagkatapos ng klase mo?”

Matiim na tumitig siya sa binata. Seryoso talaga ito na gusto siyang kausapin. Hindi siya nito titigilan hanggang hindi niya ito pinagbibigyan. At kapag hindi pa siya nito tinigilan, dadami ang makakakita sa kanilang dalawa na magkasama. And she don’t like the attention.

Wala siyang choice. “Sige na nga. Mamaya. Now, leave.”

Gumuhit ang pilyong gumuhit ang ngisi sa labi nito. “Not so fast, baby.”

“Huh?”

Bigla ay bumaba ang mukha nito sa kanya at lumapat sa pisngi niya ang labi niya. Nanlaki ang mata niya at napasinghap. Inilapit pa nito ang sarili sa kanya at bumulong sa tenga niya. “Alam ko ’di mo rin naman tatanggapin ang sorry ko. Kaya kahit ito na lang.”

Nakangising inilayo nito ang sarili.

“See you later, babe. I love you!” malakas na sabi nito at kumindat sa kanya. Saka ito tumalikod paalis.

Narinig niya ang mga singhap at pagbubulungan ng ibang babae sa paligid. Ramdam niya ang atensyon nga mga kapwa niya estudyante sa kanya.

That jerk!

Napakawalanghiya talaga nito! Hindi pa nga niya ito napapatawad sa ginawa nito. Pagkatapos ay gagawa pa ito ng eksena sa paghalik sa pisngi niya at pagpapalabas na nobya siya nito! Nag-iinit ang pisngi na umalis na siya sa kinatatayuan. Panigurado magiging usap-usapan na siya sa klase nila. Puputaktihin siya ng tanong kung totoo bang sila na ng walanghiyang lalaki na ’yon.

Napaungol siya. Bakit ba ayaw siyang tantanan nito?

Sina Arlene at Khate agad ang unang lumapit sa kanya pagkatapos ng klase nila.

“Uy, totoo ba bes? Kayo ni Rage?” tanong ni Arlene at sumabay sa kanya.

Nasa tabi na rin niya si Khate na nakikiusyoso din. “Sabi ni Ima, nakita ka daw nila kanina sa labas na kausap si Rage.”

“Hinalikan ka pa daw sa cheeks!” parang kilig na kilig na bulalas ni Arlene.

“At nag-I love you pa sa ’yo?” nagtatanong ang tono ni Khate, para bang kinukumpirma sa kanya kung totoo ba ang narinig nito. Nakatingin din sa kanya ang mga kaklase niyang babae. Tahimik na hinihintay ang magiging sagot niya.

No. Hindi niya ibibigay sa mga ito ang sagot.

“Tsismis lang ’yon.” at saka itinikom ang bibig. Lumabas na siya sa classroom. Sumabay sa kanya ang dalawang kaibigan, tila umaasa pa na magbago ang sagot niya. Hindi niya gusto ang atensyon na natatanggap niya ngayon. Kanina pa siyang pinagtitinginan ng mga kaklase niya na para bang may sex scandal siyang nagleak sa internet.

Ano ba kung makita ng mga ito na kasama niya si Rage? Big deal agad? Oo, big deal siguro talaga lalo na at narinig niya kanina sa isang kaklase na hindi nakikita ang lalaki na pumupunta sa department nila. At kilalang girlfriend ito ni Iza na sikat na sikat sa campus kaya siguro ganoon na lang ang reaksyon ng mga ito.

Sinundan siya nina Arlene at Khate hanggang makarating siya sa ilalim ng puno. Umupo siya sa bench at bumuga ng hangin. Sinapo niya ang ulo. “Hay, nakakapagod mabuhay.”

“Uy, ’wag kang ganyan, bes. Ang sarap mabuhay, lalo na kung may gwapo at macho at RK na boyfriend ka tulad ni Rage.” nakangising sabi ni Arlene sa kanya at maharot na tinampal siya sa braso.

“Aww, ano ba.”

“Ang pabebe, pota.” Humagikhik ito, tapos ay pinandilatan siya. “Ano ba talaga kayo ni Rage? Magkwento ka naman, parang ’di tayo friends, ah. ’Di ba, Khate?”

“Truth. May jowa na palang hunk, ’di nagk-kwento.”

“’Di ko nga sabi, jowa ’yon. Chismisi lang ’yon. Alam mo naman mga tao ngayon.”

“Asus!” magsabay pa si Arlene at Khate.

“May nakakita na nga sa inyo. ’Di naman bulag mga ’yon ’no. Umamin ka na kasi. Saka, oo lang naman o hindi.” pangungulit pa ni Arlene.

Parang sumasakit lalo ang ulo niya. Siraulo talaga ang lalaking ’yon. Kasalanan nito kung bakit siya parang ginigisa ngayon. Lalong lumaki ang atraso nito sa kanya. Jusko!

“Okay, napagtripan lang niya ako. Yon lang ’yon.”

“Sure ka?” parang ’di kumbinsido si Khate. Ganoon din si Arlene.

She rolled her eyes. “Magsisinungaling ba ako? Saka, hello? Araw-araw naman tayong tatlo na magkakasama. Nakita niyo ba na may nakaka-text ako o lalaki na umaaligid sa akin? E ’di ba, wala naman?”

“Sabagay! Saka kung true naman ’yon, malalaman agad naman namin, ’di ba?”

Tumango siya kay Arlene. Sinapo ulit niya ang sentido at banayad na minasahe ’yon. “Sakit talaga ng ulo ko.” reklamo niya.

“May advil ako dito. Gusto mo?”

“Sige. Please, ang sakit lang talaga ng ulo ko.”

May kinuha ito sa bag at iniabot sa kanya. Iniabot din nito sa kanya ang bote ng tubig. “Puyat ’yan. Anong oras ka na ba umuuwi pagkatapos ng trabaho mo?”

Tinanggap niya ’yon at ininom.

“Twelve.” pagsisinungaling niya. Ala una o alas dos na siya minsan nakakauwi sa kanila. Maaga pa ’yon dahil minsan inaabot pa siya ng alas tres kaya kulang talaga siya sa tulog. Ang alam ng mga ito sa isang coffee shop siya nagtatrabaho, pero isa naman talaga siyang exotic dancer sa club.

Sumasayaw para sa kaligayahan ng mga lalaki. Naghuhubad ng saplot sa harap ng mga ito para may maiuwi. Libo ang ginagastos niya sa mga gamot ng kanyang ina. Gustuhin man niya na mag-quit na lang sa trabaho na ’yon, hindi pwede. Hindi pwedeng sarili niya ang isipin niya. Kung iisipin niya na hindi marangal ang trabaho niya at isinusugal niya ang kanyang puri, ano na ang mangyayari sa kanyang ina at mga kapatid? Mas gugustuhin pa ba niya na pumili ng marangal na trabaho, pero kaunti lang ang kikitain niya? Kahit alam niyang hindi kakasya ’yon para masustentuhan din ang mga kapatid at ang pag-aaral niya?

Akala ni Rage ay isa siyang prostitute. ’Yon din ang akala ni Gaz. Ngunit hindi alam ng mga ito kung paano pilit niya iniiwasan na tanggapin ang alok ng mga lalaking lumalapit sa kanya sa club. Kung paano siya nakikiusap kay Lorie na kung pwede ay hanggang sa pagsayaw lang siya.

Pero ’di niya masisisi kung akalain ng mga ito na prosti siya. Iyon naman ang kadalasan na tingin sa isnag tulad niya pag nakita na nagsasayaw ng nakahubad sa club.

Pumalakpak sa harap niya si Arlene at gulat na tumingin siya dito. “Natulala ka na. Ano, sasama ka ba?”

“Saan?”

“Starbucks tayo. Libre ko.”

Umiling siya. “H-Hindi na. Uwi na ako sa amin.”

“Ito naman! Uwi agad? Maaga pa naman. Chill muna tayo. Minsan ka lang mayaya, eh.”

Ngumiti siya sa dalawa. “Kayo na lang. Magpapahinga muna talaga ako.”

Tumayo na siya at dinampot ang gamit. “Mauna na ako sa—” Nagsalubong Ang kilay niya nang makitang nakatulala ang mga ito sa kanya. “Huy, anong nangyari sa inyo? Hala sila.”

“’D-Di mo naman sinabi may ka-date ka pala.” sabi ni Arlene.

Napaawang ang bibig niya. “Date? Sinong date?”

Kapwa na tumingin ang dalawa sa kanya. Sabay tingin sa likod niya.

Napalunok siya, kasabay ng pagkabog ng dibdib niya. May hinala agad siya kung sino ’yon.

Si Rage.

Marahas na bumuga siya ng hangin at mataray na lumingon. “Ano na naman ba—”

Nabitin ang sasabihin niya ng hindi ang lalaking inaakala niya ang makita doon.

“Hi.” matamis na ngumiti ang lalaki sa kanya, ang kulay na asul nitong mata ay kumislap habang nakatitig sa kanya.

Pakiwari ni Emily ay natanggal ang hook ng bra niya kasabay ng pagkapunit ng garter ng panty niya. Nyemas. Huwag kang ngumiti ng ganyan.

Dahil ang lalaking nasa harapan niya ay walang iba kundi si Gazul Fire Fontanilla.

Chapter Fifteen

INIISIP na marahil ng dalawang kaibigan niya na ang swerte swerte niya.

“H-Hi.” nangatal ang labi ni Emily, nakapako ang mga mata dito. Ngumiti ito sa kanya. Makalaglag panty ang ngiti na ’yon. Hindi niya maiwasan ang makagat ang ibabang labi. Ano na?

“Ah, Emily?” tawag sa kanya ni Khate.

Lumingon siya at nakitang nandun pa rin ang dalawa. Nakanganga si Arlene kay Gaz at ’di makapaniwalang nagpapalit-palit ng tingin sa kanila ng binata. Kahit ’di ng mga ’to sabihin, alam niya kung anong tumatakbo sa isip ng mga ito.

“Mauna na kami sa ’yo. Kita na lang tayo bukas,” sabi ng babae at hinila si Arlene na anumang sandali yata ay tutulo ang laway sa kakatitig kay Gaz. Tumango lang siya at pinanood ang dalawa na lumayo sa kanya.

“Umalis na ang mga kaibigan mo. Pwede ba tayo mag-usap?”

Ibinalik niya ang tingin kay Gaz. “Huh?” Ang gwapo. God, parang hindi nakakasawang tingnan ito. Ang kulay asul nitong mata, ang ngiti nito. Huwag pa niya kalimutan idagdag na napatangkad din nito at napakaganda ng tinding nito. Bumabakat sa kulay itim na shirt nito ang matipunong katawan nito. Dumaloy bigla sa isip niya ang imahe nitong walang pang-itaas.

’Di niya mapigilan na kagatin ang ibabang labi niya. Putek, ang pabebeng malandi din niya eh.

Kalma lang, Emily. ’Wag pahalata.

Lumapit ito sa kanya at tumitig sa mukha niya. Mas lalo niyang naramdaman ang pag-iinit ng mukha.

“Are you okay? Namumula yata ang mukha mo.”

“O-Okay lang ako. Mainit lang kaya ganyan.” Pero ang totoo, namumula ang mukha niya dahil dito. Dahil sa pagkakalapit nila. At sa panlalaking pabango nito na nalalanghap niya, parang may umuudyok sa kanya na iyakap ang sarili dito o kaya hubaran ito— Kalandian!

Sinayaw niya ang sarili. Umayos ka, Emily. Sa itinatakbo ng isip niya, nagmumukha siyang obvious dito. At kapag nagmukha siyang obvious, iisipin ni Gaz na easy siya. Kahit naman natikman siya nito, hindi nito alam na siya si Lily. Siguro, hindi rin nito malalaman ang bagay na ’yon.

Liban na lang kung sabihin dito ni Rage na siya ang babaeng ’yon.

She need to talk to Rage. Kailangan niya ’tong kausapin tungkol sa bagay na ’yon bago pa nito masabi sa pinsan nito.

“Maganda siguro kung lumipat tayo sa ibang lugar. How ’bout we grab a coffee?”

Ah, coffee! “Ah, sige–Hindi pala. Uuwi na ako, eh.”

Tumingin ito sa orasan nito at ngumiti sa kanya. “Maaga pa naman. At saka malapit lang dito.”

“Pero kasi.” Nangangamba siya na makilala siya nito bilang si Lily kapag nagkasama pa sila. Baka makilala nito ang boses niya at maisip nito si Lily. Hindi naman malayong mangyari ’yon.

“Please? Kahit thirty minutes lang. I just want to be with you.”

“Be with me, Lily.” Dumaloy sa isip niya ang sinabi nito nang alukin siya nito noong gabing ’yon.

Thirty minutes with him? It sounded like they’re going to have a quickie.

Tumihim siya. “Okay. Thirty minutes.” Geez, wala naman sigurong masama kung tanggapin niya ang alok nito, ’di ba? Maybe he just want to talk to her. Interested to her. Hindi niya nakakalimutan na ibinigay nito ang payong nito sa kanya nang makita siya nitong basang-basa sa ulan.

Tamang pagkakataon na rin ’yon para mapasalamatan ito.

“Good. Tara na.”

Pinauna siya nito sa paglalakad. May ilang mga babaeng estudyante ang muling napapatingin sa kanya. Parang gusto na niyang magtago o magtakip ng mukha. Sigurado magiging usap-usapan na talaga siya nito. Kanina nakita siyang kasama ni Rage. Ngayon kasama naman niya si Gaz. Hindi kaya masabihan siyang playgirl nito? Magpinsan pa talaga ang nakita ng mga ito na kasama niya.

Bukas siguradong puputaktihin siya ni Arlene at Khate ng mga tanong. Kasama ang mga kaklase niya na makiki-usyoso. Jusko, bakit ba siya na-involve sa dalawang lalaki na bukod sa gwapo ay sikat pa sa campus nila.

Nangangamba siya sa magiging epekto nun sa kanya.

Tumigil sila sa nakaparadang kotse nito sa labas. Binuksan nito ang pinto sa tabi ng driver’s seat. “Sakay.”

“Akala ko ba malapit lang ’yong coffee shop dito?” tanong niya. “Oo nga, pero ayaw ko naman na mapagod ka pa at mainitan sa paglalakad.” Lumawak ang ngiti nito. “Bakit, ayaw mo ba sumakay sa akin?”

Namilog ang mata niya. What?

“I mean, sa kotse ko? Don’t worry I’m not going to bring you to a secret abandoned place to rape you. You can trust me.”

Namula yata pati ang talampakan niya. “Wala naman akong iniisip na ganun.” Sumakay na siya sa kotse nito para matapos na. Ngayon pa ba siya magpapabebe, eh, nagalaw na naman siya nito? At saka, alam naman niya na mapagkakatiwalaan niya ito kumpara kay Rage. Nakasama niya ito ng buong gabi at hindi ito nagpakita ng kagaspangan ng ugali sa kanya. He was a gentleman to her.

Sumakay na din ito ng kotse at pinasibad ’yon.

---

“BAKIT mo nga pala ako gusto makausap?” marahang tanong ni Emily habang nasa isang coffee shop sila ni Gaz.

Hinigop nito ang kape sa baso at ’di niya mapigilang panoorin ito. She suddenly remembered his lips moving against the lips between her legs. Parang sa ganoong paraan din nito hinigop ang. God, bakit ba siya nag-iisip ng ganoon? Agad na nag-init ang pisngi niya.

A delicious smile curved on his lips. “Wala lang. I just want to know you more.”

“B-Bakit mo naman gusto ako na makilala?” susundan pa sana niya ’yon ng tanong na “Sino ba ako?”. Pero parang nasa teleserye naman siya kung makaasta. Geez, reality girl. Reality!

Ipinilig nito ang ulo at pinakatitigan siya. “Why not? I find you really beautiful.”

Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi ako naniniwala. Bakit nga?” “Hindi ka ba naniniwala na nagagandahan ako sa ’yo?”

Tumaas ang kilay niya. “Hindi, eh.” Pero tamaan na siya ng kidlat, pero gustong-gusto niya ang lumalabas sa bibig nito. Minsan lang naman siya magpabebe. Sasagarin na niya. Tutal nagpasagad na rin naman siya dito. Malande! Sigaw ng isang bahagi ng isip niya.

He chuckled. “Silly. You’re very beautiful, and I know you know it.”

Ngumuso siya at hinigop ang kape niya. Iniangat niya ang tingin at nakita itong malagkit ang tingin sa kanyang labi. Muntikan na niyang maibuga ang kape.

“Stop it.” namumulang sabi niya dito. Pinahid niya ang gilid ng labi.

“What? I’m just staring at you. Wala naman akong ginagawa pa.” makahulugang sabi nito. Malagkit ang titig sa labi niya. ’Di niya napigilan ang basain ang ibabang labi.

Tila mas lalong lumagkit ang tingin nito. Itinikom nito ang labi at parang may apoy na sumiklab sa asul nitong mata. God, those blue eyes could enduce so many hot fantasies.

She swallowed hard.

At isa na nga siya sa mga babaeng nahuhulog sa makamundong pantasya dahil sa titig nito. Naramdaman niya ang paggapang ng init sa balat niya. Titig pa lang nito parang sinisilaban na siya. Ano pa kaya kung hawakan na siya nito? Baka tuluyang tupukin na ng apoy ang katawan niya sa pagnanasa.

Napakurap siya. “Enough,” sabi niya para mapatigil ito sa pagtitig sa kanya. “Malapit na magtapos ang thirty minutes. Wala ka na bang ibang sasabihin?” Biglang ganun, Emily?

Pero totoo na gusto na niyang makauwi.

But not to rest or get a good sleep. But to take her clothes off and think of him while she let her finger move between her feminine folds. Ngayon pa lang ay ramdam na niya ang pagpintig niyon sa pangangailangan na mahawakan, mahaplos.

. ni Gaz.

God, she want him to touch her right there, right now. Wanted him to suck her breasts. Wanted him to take her hard and claim her like he own her. Tulad na lang kung paano siya nito inangkin ng gabing ’yon. Kung paano nito hinawakan ng mariin ang balakang niya habang marahas na inilalabas-masok ang pagkalalaki sa kanya. She missed the feeling of his hard, fat shaft inside her.

Nanginginig na humugot siya ng hangin. Kung magtatagal pa siya kasama ang lalaki, baka mawala na siya sa sarili niya. Baka siya na ang gumawa ng move. Ano kaya kung tanggalin niya ang sapatos at itaas ang paa? Pagkatapos ay ipapatong niya iyon sa tapat ng pagkalalaki nito. Then, she will let her foot massage his male hardness.

Oh my God. What is she thinking like that? Nababaliw na yata si Emily.

“Why, bakit ba nagmamadali ka?” tanong ni Gaz. “Are you hiding something?”

“Huh? Ano?”

“I asked you if you’re hiding something.”

Umiling siya at marahang tumawa. “Wala akong tinatago. At bakit mo tinatanong ’yan? Hindi pa naman tayo masyadong nagkakakilala.”

“Hindi pa nga ba?”

Napalunok siya at napatitig sa mukha nito. He was staring at her intently. Like he was trying to search something on her face.

Nakikilala na ba siya nito? That’s possible. Maaaring may takip siya sa mukha niya at makapal na make-up. Pero ang boses niya, pwedeng makilala nito lalo na at kanina pa sila nag-uusap. Kung sa telepono nga ay nakikilala niya ang boses ng nakakausap. ’Yong sa personal pa ba na nag-uusap?

Parang binuhusan ng malamig na tubig ang katawan niya at nakalimutan niya ang init na kanina ay nararamdaman.

“Hindi ko alam kung anong sinasabi mo.”

Ngumisi ito. “Okay. Wala naman akong ibig sabihin doon.”

Pero hindi pa rin sapat ’yon para makahinga siya ng maluwag. May ibang sinasabi ang tingin at ngiti nito.

Hindi kaya ay nakikilala na siya nito? Hindi malabong mangyari ’yon. Kung si Rage nga ay nakilala siya. Si Gaz pa ba na nakasama niya buong gabi?

Tumayo siya. “I guess wala na naman tayong ibang pag-uusapan. Thanks for the coffee.” Dinampot niya ang bag at ’di makatingin ng diretso na ngumiti. “I’m leaving.”

Diret-diretso siyang naglakad. Halos takbuhin na nga niya ang exit. Nasa labas na siya ng coffee shop nang maramdaman niya ang pagpigil ng kamay sa braso niya.

“Wait.”

Tumingin siya dito, may pangamba sa kanyang mukha. “Gaz, let me go.”

“Bakit ka ba tumatakbo? Wala naman akong ginagawang masama sa ’yo.”

“Because I need to go. Kaya please. Next time na lang ulit.” Pinilit niyang kumawala sa kamay nitong nakahawak sa braso niya. Napasinghap siya nang makita ang seryosong pagtikom nito ng labi. Napaka-seryoso nito at gusto niyang isipin na kilala na talaga siya nito. Lalong bumibilis ang tibok ng puso niya sa isiping ’yon.

“Am I scaring you?” he asked softly.

“H-Hindi naman. Ba’t ka ba nag-iisip ng ganyan?” Then, she laugh nervously.

“Kung ganun, bakit ka tumatakbo?” “Nagmamadali lang talaga ako.”

Binitawan siya nito. “Okay.”

“So pwede na ako umalis?”

“Sorry, but no.”

Nalaglag ang panga niya. Ano daw?

“Nagmamadali ka ba? Tara, ihatid na kita.”

Her eyes widened, “No!”

Gumuhit ang mapaglarong ngisi sa labi nito. Hinawakan nito ang kamay niya, na para bang pag-aari siya nito. “Sorry, but that’s not a question. Ihahatid na kita.”

Agad siyang nabahala. Muli, sinubukan niyang kumalas dito. “’Wag ka na mag-aksaya ng oras, Gaz. Kaya ko naman umuwi mag-isa.”

“Hindi naman ako nagsasayang ng oras. Gusto kong ihatid ka, Emily. Or dapat ba kitang tawagin na Emily? Baka may iba ka pang pangalan “

“E-Emily lang pangalan ko.”

“Okay. I thought I need to call you by your nickname. May naiisip kasi ako na babagay na nickname para sa ’yo.”

“Ano yun?”

“Lily.”

Tila may anacondang pumatak mula sa itaas at bumagsak ’yon sa kanya. Pakiramdam niya ay tinakasan siya ng kulay sa mukha.

He knew.

Malakas na ang hinala niya kanina pa na alam na nito. Pero hindi siya sigurado kung tama ba ang hinala niya o napa-praning lang siya. Ngayon, kumpirmado na ang hinala niya. Kinalma niya ang sarili kahit parang hihimatayin siya sa lakas ng tibok ng puso niya.

Hindi siya papahuli kahit sabihin pa na may alam na nga ito. Bakit, may ebidensya ba ito? Tulad na lang ng pinsan nitong si Rage, hinala lang ang meron sa kanya nung una. Kung hindi pa siya nito sinundan, at kung hindi siguro niya sinuot ang leather jacket ng binata baka hindi siya nabuko.

Pero walang ebidensya si Gaz. Wala itong hawak na ebidensya kaya pwede siyang magpanggap na walang alam sa tinutukoy nito. At umarteng inosente kahit na subukan nitong hulihin siya.

That’s a great idea. Sinimulan niya ang paglalaro.

Pinilit niyang ngumiti ng matamis. “That’s a sweet name. I like it.”

Nawala ang ngiti sa labi ni Gaz. Umangat ang isang kilay nito. “Yeah. I like her, too.” he paused. “I mean, the name. I like it.”

Tumango siya, pinanlalabanan ang mangatal. “Oo nga. Gusto ko rin. But I like my name. Okay na ako sa Emily ang tawag sa akin.”

“But can I call you Lily?” Pinagdiinan pa talaga nito ang pangalang Lily na para bang ipinababatid nito sa kanya na alam na nito. “The name fits you perfectly.”

“Okay, but my name’s Emily. Not Lily.”

Bumuntong-hininga ito at pinakawalan ang kamay niya. “Alright. But starting today, tatawagin na kitang Lily. So, ayaw mo talaga na magpahatid?”

Umiling siya bilang pagtanggi. “Salamat na lang, Gaz. Pero kaya ko naman umuwi mag-isa.”

“Okay, then. Take care.” Nagulat siya nang hapitin nito ang beywang niya at halikan siya sa labi. Mabilis lang ’yon, pero napatulala siya. “See you tommorrow. Lily.”

Binitawan na siya nito, pagkatapos ay malawak ang ngiti na tinalikuran siya.

Did he just kissed her lips? Sa bilis nito, hindi niya inasahan na gagawin nito ’yon. Pero wala naman siyang reklamo. It felt good. So good she want him to kiss her again.

God, Emily. Itigil mo ang kahibangan mo.

Right. Dapat pag-aralan niya na kontrolin ang sariling emosyon. Inilalapit niya ang sarili sa kapahamakan. Baka masaktan lang siya kapag hinayaan niya ang sarili na masanay sa ganoong pakiramdam.

But she can’t help it.

She just can’t help it.

Pumihit siya patalikod para lang magulat. Nanlalaki ang mata na napatingin siya dito. “Ikaw na naman?”

Rage smiled at her. “Yes, it’s me again. Surprised?”

Napasimangot siya. “Bakit ka ba nandito? Manggugulo ka na naman? Please lang. Gusto ko na talaga umuwi.”

“Hindi naman kita pinipigilan, ah?”

“E, ’di umalis ka sa daan ko.”

“Sabi mo, eh.” Nakakalokong ngumisi ito at umalis sa dadaanan niya. Inirapan niya ito. May kasalanan pa ito sa kanya. Patong patong na nga ang atraso nito sa kanya.

“So, nagkikita na kayo ni Gaz ngayon.”

Napatigil siya sa paghakbang. Paano nito nalaman?

“Yeah, nandito na ako nang makita ko kayong nag-uusap.”

Naniningkit ang mata na lumingon siya sa lalaki. “Are you stalking me again?”

“Bakit, kinakabahan ka na ba?”

“Seryoso, tantanan mo na ako, Rage.”

“I’m not stalking you. Regular customer ako dito. Nataon lang na naabutan kita na kausap si Gaz kanina.” paliwanag nito.

“Okay.” Akmang tatalikuran na niya ang lalaki nang magsalita ulit ito.

“I’m really sorry. I know you won’t accept my apology, but still I want to say sorry. Hindi maganda ang ginawa ko at hindi ko na uulitin pa.” Tiningnan ulit niya ito. Nakalarawan sa gwapong mukha nito ang sincerity.

A smiled curved on his lips. “Yes, I know hindi mo ko papaniwalaan. Hindi ko mababago ang impression mo sa ’kin. But I promise you, your secret is safe with me. No one will know.”

Tinanguan siya nito at saka pumasok sa loob ng coffee shop.

Chapter Sixteen

NAGBABASA ng notes si Emily habang nakaupo sa bench nang makita niyang natalisod ang isang babae. Bumagsak ito sa lupa kasabay ng mga librong hawak nito.

Napatayo siya sa kinauupuan at maagap na nilapitan ito. “Ayos ka lang ba?” nag-aalalang tanong niya, pagkatapos ay tinulungan itong tumayo. Tinulungan din niya itong pulutin ang mga libro nito.

“Ayos lang ako. Salamat.” Tumango ito sa kanya at naglakad na palayo.

Bumalik siya sa bench. Natigilan siya nang mapansin niya ang isang stem ng rose na nakasipit sa notebook niya. Kinuha niya ang kulay pulang rosas. May maliit na papel na nakakapit sa stem.

Good morning. - Rage

Napaismid siya sa nabasa. Pasimpleng tumingin siya sa paligid. Naningkit ang mata niya nang makita ito sa malayo. Nakalingon sa kanya. He smiled at her.

Inirapan niya ito at nagbawi na ng tingin.

Ano naman kaya ang drama nito at may pabigay bigay pa sa kanya ng rose? Kung inaakala nito na mapapalambot nito ang galit at pagkainis niya dito dahil sa pagbibigay nito ng rose sa kanya, pwes nagkakamali ito. Hindi siya madaling makalimot.

Tumingin siya sa rose. May malapit lang na basurahan sa kanya. Itapon na ba niya?

Hindi. Hindi kasalanan ng rose na galit siya sa nagbigay dito. Inosente ang rose. So, she will keep it.

Parang gusto niyang sabunutan ang sarili. Kung maka-arte naman siya, parang hindi pa nag-sorry sa kanya si Rage kahapon. Kailangan pa siya naging mapagtanim ng galit? Ano ba ang gusto niya, lumuhod pa ito?

She sighed. Siguro, kailangan na rin niya patawarin ito. Hindi naman ganun kalaki ang kasalanan ng binata para magtanim pa siya ng bongga. Saka, sinabi na rin naman nito kahapon na kung ano ang nalaman nito ay mananatili lang na sikreto. Maybe she could trust him with his words.

Mayamaya ay lumapit na sina Arlene at Khate sa kanya. Parang excited na excited na tumabi pa ang mga lukaret sa kanya. Akala yata ay poon siya na may dalang swerte sa love life ng mga ito.

“Balitaan mo naman kami!” sabi ni Arlene.

“Anong nangyari kahapon?” tanong naman ni Khate.

“Nakarat ka ba? Nagpakarat ka ba?”

Napakunot-noo siya sa tanong ni Arlene. “Anong nakarat?”

Nagtawanan ang mga ito.

“Nakangkang, gaga.”

“Virgin ka pa kasi kaya ’di niya talaga alam yan.” pabulong na sabi ni Khate at humagikhik ang dalawa.

Her cheeks turn red. Kung alam lang ng mga ito ang totoo. Pero walang alam ang mga kaibigan niya. Kahit masasabi niyang close friends na niya si Arlene at Khate, hindi pa siya kahit kailan nakapag-open ng topic tungkol sa virginity niya or sex life. She just can’t. Hindi sa wala siyang tiwala. Pero siguro, takot siya na lumayo ang mga ito sa kanya o kaya ay husgahan siya. She can’t loose her friends.

“So, ano na nga? Anong nangyari?”

“Wala.”

“Wala?” bulalas ni Arlene. “As in, hindi man lang kayo nag-usap ni Gazul pag-alis namin? Anong ginawa n’yo? Nagtitigan lang?”

“Nag-usap naman syempre. Pero ’yong sinasabi mong nagpakarat, hinding hindi. Kakarat-karat ba ako?” Ngumisi ito. “Sa ganda mong ’yan, ’di na ko magtataka kung bet ka karatin ni Gazul o kaya ni Rage. O kaya kahit sabay pa sila.”

Parang mga lukaret na humalakhak ang dalawa sa tabi niya.

Nasapo niya ang noo at napailing. Jusko Lord.

Tulad nang nasa isip niya, hindi lang sina Arlene at Khate ang nagtanong sa kanya tungkol kay Rage at Gaz. Maraming nakakita sa kanya nang hinalikan siya sa pisngi ni Rage, at marami din ang nakakita nang lumapit sa kanya si Gaz sa may bench. Hindi lingid sa kanya ang pag-uusap ng mga ito tungkol sa kanya. Hindi niya alam kung positibo ba o negatibo ang sinasabi ng mga kaklase sa kanya. She don’t want to know. Hindi niya rin ang gusto ang atensyon na natatanggap niya sa ngayon kaya siguro, iiwas na lang siya. Magpapatay-malisya na lang para hindi lalong mag-usap usapan ang mga kaklase niyang chismosa.

Tulad ng nakagawian, pumunta siya sa library nang araw na ’yon. Nagyaya sina Arlene na magmeryenda muna sila sa cafeteria. Tumanggi siya. Hindi lang dahil sa alam niyang kukulitin siya ng mga ’to na magkwento kung paano niya nakilala si Rage at Gazul. Kundi para makaiwas na rin sa mga babaeng tumitingin sa kanya at pagkatapos ay magbubulungan. Feeling tuloy niya nasa teleserye siya at ang kwento ay na-involve siya sa dalawang member ng F4.

Kung normal lang siguro siyang estudyante na ang tanging pag-aaral lang ang responsibilidad niya, matutuwa siya sa atensyon na natatanggap niya. Pero hindi. She don’t want the attention. She just want to be a nobody. Para sa ganun ay walang may paki sa kanya. Walang uungkat ng buhay niya.

May sikreto siyang tinatago at hindi pwedeng mabunyag ’yon sa kahit sino. Ngayon hindi lang si Lorie ang may alam sa trabaho niya. Ang dalawang lalaki na ’yon.

“Malalim yata ang iniisip natin.”

Parang bumalik siya mula sa malalim na pagkakatulog nang marinig ang boses na ’yon. Biglang sumulpot sa harapan niya si Rage. What is he doing here?

Tiningnan niya ito ng masama. “Kabute ka ba? Basta basta na lang sumusulpot sa kung saan.”

He let out a delicious chuckle. “Silly.”

Umangat ang sulok ng labi niya at pinasadahan ito ng tingin. Itim na muscle shirt ang suot nito at maong pants. Pawisan pa ito at mukhang galing sa initan. Pero hindi naging kabawasan ’yon sa itsura nito at epekto sa kanya. He still look delicious in his muscle shirt.

Mabilis na iniiwas niya ang mata. Saka niya napansin ang coke in can na ipinatong nito sa harap niya.

“Have a drink.” tila utos iyon. Umupo ito sa harap niya at ngumisi.

Iniangat niya ang kanyang kilay. “Ganyan ka ba manuhol sa isang tao kapag nakagawa ka ng kasalanan?”

“Hindi.”

“Eh, ano ’tong ginagawa mo?” Kinuha niya ang sticky note na nakadikit doon at binasa ang nakasulat. “ Have a drink, pretty. Hah. May pagbola pa. How lame.“

“At least I’m trying. C’mon, hindi mo ba na-a-appreciate ’tong ginagawa ko?”

“Pero hindi ’to sapat para malaman ko kung sincere ka ba. If I know, ginagawa mo to for a reason.”

Gumuhit ang pilyong ngiti sa mapang-akit nitong labi. Naningkit ang mga mata niyang nakatuon sa gwapong mukha nito. Parang gusto tuloy niya na hilamusin ’yon sa panggigigil.

“So, hindi nga ako nagkakamali. Ano ’yon? Spill it.”

“Well, take a guess.” Sa kislap na nakikita niya sa mata nito, mukhang hindi na niya kailangan pang manghula. Ano pa nga ba ang rason para lapit-lapitan siya nito?

“Because you want me in your bed.” mahinang sabi niya. Seryosong nakapukol ang mata dito. “That’s what you want from me, right?”

Nakilala agad niya ang pamilyar na emosyong dumaan sa mata nito. Ang mainit at malapot na pagnanasang naglalaro sa kulay brown nitong mga mata. Tila may lingas ng apoy na nagsisimulang maglagablab doon.

Nawala ang mapaglarong ngisi sa labi nito. Nakatiim-bagang itong tinitigan siya. And it felt like his hot brown eyes could melt her. Gumapang ang init na nagmumula dito patungo sa kanya. Rumagasa sa mga ugat niya, pumulupot sa bawat himaymay niya. Then, she felt the lust rising within her.

Unti-unting inalipin ng pagnanasa ang katawan niya. Nagpatuloy siya sa pagsasalita.

“Just like your cousin, you want me in your bed. You also want a piece of my body. And you desperately want to fuck me, don’t you?”

Hindi na niya alam ang sinasabi. Hindi na niya alam kung bakit iyon lumabas sa bibig niya.

But one thing is for sure: she’s really turned on. This is the feeling that she’s scared to feel. Alam niya parang hindi na niya kontrol ang sarili. All she want to do is to imagine and fantasize her sexual desires. And right now, she’s not thinking clearly.

Nang sabihin niya ’yon, alam ni Emily parang nagpaparamdam siya ng motibo kay Rage.

Lihim siyang napamura at nag-iinit ang mukha na umiwas sa titig nito. Parang gusto niyang pagsisihan ang mga sinabi. It’s a stupid move. Hindi niya dapat sinabi iyon. It’s like playing with raging fire.

Marahang tumikhim siya. “Excuse me. May kukunin lang ako.”

Tumayo siya at nagtungo sa bookshelves. Mabibilis ang hakbang na tinungo niya ang pinakadulo at pinakatagong bahagi.

Nang makarating doon ay saka siya nanginginig na bumuga ng hangin.

What did she just said to him? Parang hindi siya ’yon. She talked like she’s really an experience woman. Like she’s so sure of what he really wanted from her.

Gusto niyang sabunutan ang sarili. At hindi rin niya nakakalimutan na parang inaakit pa niya ito lalo. What? Did she want to play with a raging fire?

No, she can’t.

Even if she want ’to.

Magkalayong magkalayo sila ni Rage sa lahat ng aspeto. Isa pa, ayaw nga niyang ma-involve dito, ’di ba? Galit siya dito. Galit siya dito dahil sa ginawa nitong pagsunod sa kanya na parang isang creepy stalker. Iyon ang isipin niya. Hindi ang lecheng nararamdaman niyang pagnanasa dito.

Nagsisimula na siyang mabaliw. Ganun din ang nararamdaman niya kay Gaz. Ganoon na ganoon. Ang kaibahan lang ay para siyang kinikiliti kapag nakikita si Gaz. Kinikilig siya. Pero kay Rage, hindi niya matukoy pa.

Ngunit pareho siyang nakakaramdam ng pagragasa ng init sa mga ugat niya sa dalaga. She desired both of them and that’s the truth she can’t handle.

Mariing ipinikit niya ang mga mata.

Hindi niya alam kung ilang minuto siyang nakasandal doon habang kinakalma ang sarili. Naramdaman lang niya ang parang spotlight na nakatutok sa mukha niya. At alam niya na nandoon na ito malapit sa kanya. Nanunuot sa kanyang ilong ang panlalaking pabango nito. Nang-aakit, nanghihiyakat na magpaalipin dito.

Iminulat ng dalaga ang mata at sinalubong ang nakakapasong titig nito. “Bakit mo ako sinundan dito?”

Humakbang ito palapit.

Napalunok siya. “Hindi ako interesado sa kung ano ang gusto mo sa ’kin, Rage. So, please leave me alone.”

“Liar.” Nagdala ng kakaibang kilabot sa kanyang balat ang tinig nito. “You want me, Lily.”

Nanlaki ang mata niya. “Huwag mo akong tatawaging Lily dito!”

Mapanganib na ngumisi ito. “Why not? Kahit na walang maskara at walang make-up na nakalagay sa maganda mong mukha, you’re still Lily in my eyes.”

“Sinabing ’wag mo akong tawaging Lily!” asik niya sa lalaki. Kapagkuwan ay tumingin sa paligid. Sinisigurado kung wala bang nakakarinig sa kanila. But obviously, silang dalawa lamang ang naroon. Pwedeng pwede nitong gawin ang anumang gustuhin sa kanya. He can kiss her there, lick her neck, suck her breast like a hungry baby. Then, fuck her there like they own the place.

Sumulpot ang imahe sa kanyang isip na parang nagliliyab na apoy. Siya habang nakabukas ang mga butones ng blusa, naka-angat ang palda at impit na umuungol habang sabik na naglalabas-masok si Rage sa loob niya. She felt the throb between her legs, pounding urgently, craving for his touch. For his cock.

Parang mababaliw siya sa bilis ng tibok ng puso niya.

“I like to call you Lily. God knows how much I want to scream your name.” Hindi siya nakaurong nang tuluyan na itong makalapit sa kanya. His body pressed against her and she could feel his body burning in lust.

Parang hindi na siya makahinga pa sa pagkakalapit ng mukha nila. Malagkit ang tingin nito sa labi niya at ganoon din siya dito. Hindi niya magawang iiwas ang tingin.

“And you’re right about what you said. I desperately want to fuck you, Lily.”

Her nipples harden at his words. Her pussy clenched on a hard spasm of desire. Iniisip ni Emily kung tama ba itong nararamdaman niya. Gusto niya iiwas na ang sarili, pero huli na dahil magkalapat na ang kanilang mga katawan. Nakatukod ang isang kamay sa gilid niya at ang isa ay humaplos sa braso niya.

Pinaninindigan siya ng balahibo sa ginagawa nito at hindi niya maipagkakaila ang unti-unti niyang pagpapaalipin sa pagnanasa. Nanginginig ang labi niya at marahang kinagat niya iyon.

“I want my cock inside you, Emily.” bulong nito sa tenga niya. Pagkatapos ay marahang kinagat ang gilid niyon.

Impit siyang napaungol. “R-Rage.”

“That’s it, baby. Moan my name like I’m already fucking you.”

God, he was turning her on. So badly. Parang mawawalan na siya ng ulirat sa init na nararamdaman. Kahit na nilalabanan ng matinong bahagi ng isip niya ang init na rumaragasa sa kanya ngayon. Nanaig pa rin ang pagpapailipin niya sa pangangailangan ng katawan.

Right now, her body ache for him. She ache for his touch.

At iisa lang ang susundin niya.

“Fuck me, Rage.”

Chapter Seventeen

“Yes. Fuck me, Rage. Fuck me right here.”

Rage let out a harsh breath. “Fuck, Lily.”

“HEY, are you okay?”

Napapitlag si Emily at natatauhang bumalik ang tingin kay Rage. Para siyang binuhusan ng isang timba ng yelo at hinila ang buong atensyon niya pabalik sa realidad.

He looked amused as he stared at her.

Oh, God. It was just in her mind. But she couldn’t help but feel her body burning with need. Isang imahinasyon lang ang nasa isip niya na may nagaganap sa kanila ng binata. It was one, wild imagination.

Making out with him and asking him to fuck her? Nawawala na yata siya sa kanyang sarili kung magiging totoo ’yon. Pero bakit niya inimagine?

“Natulala ka na. Tinanong lang kita.”

Nagbukas sara ang bibig niya. “I… I’m s-sorry. Ano nga ulit ’yon?”

“Sabi mo, I’m doing this for a reason. So, I’m asking to take a guess.” He grinned and let out a delicious chuckle. “Bigla ka na lang ’di sumagot. Well, I think you don’t want to take a guess.”

Pilit na ngumiti si Emily at distracted na iniiwas ang tingin dito. “Just forget it. Tinatanggap ko na naman ang sorry mo. It’s okay now.”

“Really?”

“Yes. Hindi na ako galit sa ’yo.”

Naningkit ang mata nito at mataman siyang tinitigan. Parang hindi pa kumbinsido kung totoo ang sinasabi niya. “Napipilitan ka lang yata eh. Why?”

“Anong why? Seryoso ako.”

“Hmm.”

She rolled her eyes. “Bahala ka kung ayaw mo maniwala.”

“It’s just unbelievable.”

“Why unbelievable?”

“Parang kahapon lang gusto mo akong patayin sa galit eh.”

Patayin sa sarap, baka pa. Hindi niya alam kung saan sumulpot ang malanding boses na ’yon sa isip niya.

Lihim na pinagalitan niya ang sarili. God, she should stop thinking that way.

Dapat yata ay tigilan muna niya ngayon ang pagpunta punta sa library. O kaya tumigil na lang siya sa course niya. Pumasok na lang siya sa kumbento. Sa idinadaloy ng mga isipin sa utak niya, parang gusto niyang sabuyan ang sarili ng asin at holy water.

“At kanina lang iniirapan mo pa ako. Ngayon, pinatatawad mo na ako? Tch.”

“Ano ba gusto mo? Magalit pa rin ako sa ’yo? Sorry, ha. Wala na kasi akong time pa na isipin ka.” Huli na nang mapagtanto ang sinabi.

Lumuwang ang ngiti sa labi ng lalaki. “So, you’re thinking about me?” Na-flattered pa yata ang tinamaan ng kidlat.

Itinirik niya ang mata. “Ewan ko sa ’yo.”

“Come on. Wala namang masama kung aaminin mo na iniisip mo ako. It’s normal for women to think about me. I’m hot, gorgeous and rich with a big.” Ibinitin nito ang sinabi at mapang-akit na kumindat.

B-Big? For a second, naglaro sa isip niya kung gaano kalaki ang tinutukoy nito. Eight inches? Or nine? Ten? O baka higit pa sa ten? Like for example, fourteen inches?

Jusko, maghunos dili ka nga, Emily! Fourteen inches? Ano ’yan, kabayo?

“I mean, with a big heart.”

Pumalatak siya. “Wala ka talagang matinong masabi. Lumabas ka na nga lang. Inaabala mo lang ako sa ginagawa ko dito. Dali, alis!” mataray na pagtataboy niya dito.

Tinawanan lang siya nito, at dinampot ang isa sa mga libro sa harapan niya. “Ang sipag mo rin mag-aral. Wala ka bang ibang ginagawa kundi pag-aaral?”

“Meron. At alam mo na ’yon kung ano kaya ’wag ka na magtanong. Leche ’to.”

“Chill! Nagtatanong lang. Ang taray mo, kala ko ba napatawad mo na ako?”

“Pero ’di ibig sabihin nun pwede mo na ako kausapin. ’Di naman tayo close.”

“So, kailangan maging close tayo bago kita kausapin?” pangungulit pa ni Rage.

Nainis na siya sa mga tanong nito at napahilamos. “Ano ba! Hindi mo ba talaga ako tatantanan?!” Napalakas ang boses niya. Naramdaman niya na napatingin sa mesa niya ang ilang estudyante na busy rin sa paggawa ng mga assignments at research ng mga ito.

Lumapit ang librarian at pinagsabihan siya.

Napapahiya na humingi siya ng paumanhin dito. Nang tumingin siya kay Rage, nakita niyang nakatikom ang labi nito at nagpipigil na tumawa. Mas lalo siyang nanggigil sa lalaki.

But deep inside her, hindi niya maitatanggi ang nararamdaman na atraksyon dito. Ang tuwa na kinakausap siya nito at kusang lumalapit sa kanya. Totoo na galit siya dito kahapon. At ’di pa rin naman niya basta basta nakakalimutan ang ginawa nitong kasalanan sa kanya.

Pero hindi niya maiwasan na makaramdam ng sekswal na atraksyon sa lalaki. Sa ipinapakita nitong interes sa kanya, parang may isang bahagi niya ang nagsasabi na magpakita na rin siya ng motibo dito at bumigay sa kung ano man ang gusto nito sa kanya.

He obviously want her.

Ngunit nagpipigil si Emily. Itinitibok man ng init ng katawan niya ang matikman ang maiinit nitong halik at ang paglapat ng hubad nitong katawan sa kanya. Alam pa rin niya na hindi iyon tama. Oo, laman ito ng isip niya. Unti-unting nagiging laman ng pantasya niya. Pero hanggang doon lang ’yon.

Hanggang sa imahinasyon lang niya pwedeng gawin ang mga tumatakbo sa utak niya. She didn’t want to commit something na alam niyang pagsisihan niya.

And besides, napag-aralan na niyang kontrolin ang sarili noong ’di pa niya nakikilala si Rage o si Gaz. Nagawa niyang iwasan o sikilin ang emosyong sumusubok na alipinin siya. Ngayon pa ba siya bibigay?

NO.

Tinawag ni Rage ang pangalan niya nang papalabas na siya sa library. Naabutan siya nito sa may hallway. Nahagip nito ang braso niya at pinihit siya paharap dito.

“Rage! Ano na naman ba?” Noon lang siya napagalitan sa library. Mag-isa lang kasi lagi kaya ’di siya nakakagawa ng ingay. Ngayon lang talaga at dahil kay Rage ’yon. Pahamak talaga.

“Gusto lang kasi kita kausapin.”

“Kinakausap mo na ako kanina sa library. Ano pa ba ang dapat mo sabihin?”

“About what I said yesterday. About your work.” He sighed. “I mean it. Walang makakaalam ng bagay na ’yon maliban sa akin. ’Di rin ito malalaman ni Gaz.”

Huli na ’to. Sigurado siya na may hinala na ang pinsan nito tungkol sa kanya.

“Okay. Salamat kung ganun. Pero may isa pa sana akong ipapakiusap sa ’yo.”

“Ano ’yon?”

“Pwede ba na ’wag mo na ako lapitan kapag dito sa campus?”

Nagsalubong ang kilay nito. “Why?”

“Hindi ’to dahil sa galit pa rin ako sa ’yo. Pero ayaw ko makakuha ng atensyon mula sa iba dahil nakikita ka nila na lumalapit sa akin. Hindi ko gusto na mapag-uusapan ako dahil involved ako sa isang tulad mo na sikat lalo na sa mga babae. Ayaw ko ng ganun, Rage. Kaya please? ’Wag ka na muna lumapit sa ’kin kapag dito sa campus?” She tried to be friendly. Hindi rin naman niya gusto na ma-offend ito. Na-appreciate niya kahit papaano ang ginawa nito sa kanya para lang tanggapin niya ang sorry nito.

Rage look sad for a second. Pilit na ngumiti ito. “Kung ’yon ang gusto mo, sige. I’ll give it to you. ’Di na kita guguluhin dito sa campus.”

---

TULAD ng sinabi ni Rage, hindi na nga siya nito ginulo sa campus. Nang sumunod na araw, hindi na niya ito napansin pa. Kahit nasa library siya, hindi na rin ito nagpakita.

Nagbigay sa kanya ng relief ’yon dahil napaniwala niya ang mga kaklase niya na napagtripan lang siya noong isang araw ni Rage at hindi na mauulit ’yon.

Pero may isa siyang problema.

Gazul Fire Fontanilla added you on Messenger. Add him back to reach him quickly when you want to chat.

Hindi niya masabi kung magiging problema ba niya si Gaz o hindi.

Nasa loob siya ng classroom at naghihintay sa professor nila. Five minutes na ’tong late at ’di pa to dumadating kaya nagbrowse lang siya ng Facebook niya at tiningnan ang messenger niya nang makita ang binata sa message requests niya.

Nagdadalawang isip siya kung I-ignore ba niya ang message nito o i-add na.

Kinagat niya ang ibabang labi. She was about to ignore his request. Nang bigla naman siyang gulatin ni Arlene.

“Ay, ano ba!” ’Di niya alam kung saan nag-press ang daliri niya. Nakatuon ang mata niya sa kaibigan. “Aatakihin naman ako sa ’yo. Ba’t ka ba nanggugulat?”

“Ano ’yang ginagawa mo?” Tumingin ito sa cellphone niya. Itinago niya ’yon. Nanghihinala ang malisyosang mata nito na tumingin sa kanya. Malisyosa rin ang naging ngiti nito. “Nanonood ka ng porn ano?”

“Gaga, gumagamit ako ng wikipedia!”

“Hay nako. Kagagaling mo lang sa library. Nakasubsob ka na nga sa mga encyclopedia doon. Tapos wikipedia pa rin?” Pinaikutan niya ito ng mata. “Ano ba need mo?”

“Sama ka sa ’min manood mamaya.”

“Manood ng alin?”

“Manood tayo mamaya ng sine kasama si Khate. May bagong erotic movie. Napanood ko ang teaser. Maganda!”

Napakamot siya sa leeg. Akmang tatanggi siya, pero maagap na pinanlakihan siya nito ng mata.

“Ano, tatanggihan mo na naman kami? Libre naman kita. Kaya tara na mamaya. Minsan na nga lang tayo mag-bonding, eh.”

She took a deep breath. “Sige na nga.”

Maluwang na ngumiti ito. “Shoot! Wala na atrasan, ha?”

As if naman makakaatras pa siya. Sabi nga nito minsan na lang sila magbonding. ’Di na lang siya papasok mamayang gabi.

Wala pa ang prof nila kaya tiningnan ulit niya ang cellphone niya.

You accepted Gazul Fire’s request.

“Ay, shet. Bakit ko in-accept?” bulong niya sa sarili, nakagat ang ibabang labi.

Nakita niya na parang nagtatype ito. Pagkatapos ng ilang segundo, meron nga itong message.

Thank you, Lily. ;)

Talagang pinandigan siya nito na tawaging Lily, ha? Napailing siya at mabilis na nagtype ng reply.

WHO’S LILY?

Yes, capslock talaga para intense.

He replied again. You.

Her brows furrowed. Hindi na niya ’to nireplyan pagkatapos. Dahil kapag ginawa n’ya ’yon, parang inentertain na rin niya ito. At kapag inentertain niya ito, mas lalong maglalakas loob ito na kulitin siya.

Hindi na siya nag-isip pa at may pinindot siya.

Ha. Ewan lang niya kung ma-message pa siya nito.

---

“OH, She blocked me on Facebook, huh?”

Gaz didn’t know if he should be pissed off or laugh at her. Isinuksok niya ang cellphone sa bulsa ng pants niya at sumandal sa hood ng kotse niya.

Patapos na ang huling klase nito. Sigurado siya lalabas na ito mga ilang minuto pa. Hindi nga siya nagkamali. Mayamaya ay nakita na niya ito. Naglalakad kasama ang dalawang babae nito na alam niyang kaibigan nito.

Lumapit agad siya sa mga ito. Naglalaro sa labi niya ang mapang-akit na ngisi.

May sinasabi ang matabang babae na kasama ni Emily at nakita niyang tumawa ito. Napadako ang mata nito sa kanya at bigla itong natigilan. He was expecting her reaction.

Napatigil rin ang dalawang babae na kasama nito nang makita na siyang papalapit. At tulad ng unang reaksyon nang mga ito ng makita siya, tila nawalan din ng sasabihin ang mga ito.

“Hi, Emily.” bati niya sa dalaga nang makalapit na siya. Tinanguan rin niya ang mga kaibigan nito.

Napalunok ito at tila nawalan ng kulay ang magandang mukha.

She looked so fazed, huh.

“Aalis na kayo?” tanong niya sa tatlo, pero ang mata ay nakatuon lang kay Emily. She was so beautiful and he badly want to kiss her lips infront of her friends.

Emily nodded at him. “Oo. Aalis na kami. May importanteng lakad pa kasi kami ng mga kaibigan ko.”

Bumaling siya sa dalawang babae.

Sumagot ang may katabaang babae. Malawak na ang ngiti sa kanya. “Oo, manonood kasi kami ng sine. Romance movie ’yon. Gusto mo sumama ka para may ka-date si Emily?”

Lumapad ang ngiti ni Gaz. “Sure.”

“Hindi pwede!” tutol ng dalaga.

“And why not?” marahang tanong niya.

“B-Bonding namin ’tong magkakaibigan kaya kami kami lang dapat.”

Tumawa ang isang babae na may maikling buhok. “Ikaw talaga, bes. Okay lang kung kasama si Gaz para may ka-date ka. Oks na oks lang ’yon sa ’min ni Arlene. ’Di ba, bes?” Bumaling to sa kaibigan nito.

“Oo, oks na oks!”

Nanlaki ang mata ni Emily at akmang tututol. Pero maagap nang tinakpan ng matabang babae ang bibig ng dalaga at humahagikhik na tumingin sa kanya. “’Wag mo to intindihin si Emily, Gaz. Pakipot lang to sometimes. Hehe.”

“Oo nga, pero payag ’yan. Ano, sama ka rin ba?”

Hindi matanggal ang ngiti sa labi ng binata. “Well, kung okay lang sa inyo na kasama ako. Then, let’s go. Libre ko kayo.”

Nakita niya ang tuwa sa mukha ng mga kaibigan nito. Habang si Emily ay parang nawalan ng kulay ang mukha at nanlalaki ang matang napatitig sa kanya.

Namimilyong kinindatan niya ito.

Chapter Eighteen

“THIS IS KIDNAPPING,” asik ni Emily sa binata.

“No, you can’t say that.”

“Sapilitan mo akong ipinasama sa ’yo. Paano mo to ’di matatawag na kidnapping? Idedemanda kita.”

“Go on. Your two friends are my witnesses.”

Mas lalong nagngitngit ang kalooban ng dalaga. Kasalanan din talaga ’to ng mga kaibigan niyang mapambugaw! Marahas na lumingon siya sa mga ito.

Nagkukwentuhan pa ang dalawa tungkol sa mga showing na film ngayon. Tiningnan niya ng masama ang mga ito. Pero parang wala lang ’yon. Patay malisya lang ang mga ito at inisnob pa talaga siya.

Bumalik ulit ang mata niya kay Gaz na masiglang sumisipol habang nagmamaneho. Saglit na tumingin ito sa kanya. Nangingislap ang mata sa kapilyuhan.

“What?” He sounded so innocent. Para bang wala itong ginawa.

She gritted her teeth. God, she can’t believe this! Pakiramdam niya ay plinano nito ’yon kasama sina Arlene at Khate. Pero wala naman siyang ebidensya para patotohanan ’yon. Para siyang tinutukan ng baril para lang sumama dito.

Okay, OA much na ’yon.

And why is she complaining, anyway? Kung ayaw talaga niya, ’di naman siya mapipilit ng mga ito kahit sabihin pa na pinilit siya ng dalawang kaibigan?

Gusto mo rin talaga. Pakipot ka pa!

But she can’t help it. Ang mainis sa nakikita niyang ngisi ni Gaz. ’Yong ngisi nito nagpapaalala sa kanya noong pagkatapos nilang mag-sex nun. Ngising nakatira ang gago.

“’Wag ka na magalit dyan. Manonood lang naman tayo ng sine. Wala naman akong ibang gagawin sa ’yo na ’di mo gusto.”

“Shut up!” Kumalat ang kulay sa mukha niya. Pagkatapos ay napatingin sa rearview mirror kung saan nakita niyang nanlaki din ang mata ng dalawang kaibigan. Nakikita na niya ang eksenang umaandar sa mahahalay na isip ng dalawa.

Mali talaga. Isang pagkakamali ang ginawa nito. Ginamit pa nito ang mga kaibigan niya para masiguradong wala siyang kawala. God! Parang mawawala siya sa katinuan. Pagkatapos kay Rage, itong pinsan naman ang nagpasakit ng ulo niya. Hobby siguro ng magpinsan na ’to ang pasakitin ang ulo niya ’no?

Mayamaya pa ay nagparking na ito. Bumaba agad si Arlene at Khate. Habang siya ay matalim pang tinititigan si Gaz.

“Bakit ganyan ka makatingin? You want a piece of me?” nakakalokong sabi nito.

“Shut up!” parang nakaboses na niya ’yong mga spoiled brat na nagta-tantrums sa TV. “Hindi nakakatuwa ’to, Gaz. Dinamay mo pa ’yong mga kaibigan ko.”

“Why? Are you scared of something, Lily–I mean, Emily?”

She inhaled sharply. “Hindi Lily ang pangalan ko. Emily. Letter E-M-I-L-Y. Emily!”

Tumawa ang lalaki, may sarkasmo sa tinig. “Kung talagang gusto mo na makipaglaro sa ’kin, okay. Game on.”

Hindi niya maintindihan kung anong ibig sabihin doon ni Gaz. Bumaba na ito at mabilis na umikot para ipagbukas siya. Kita niya ang mga ngisi sa mukha ng mga lukaret niyang kaibigan. Humanda talaga ang mga ito sa kanya. Success ang pambubugaw sa kanya.

Pinauna muna sila ni Gaz at dadaan pa daw ito sa rest room.

“Peace tayo, bes, ha?” sabi ni Arlene nang bumulong sa kanya habang naglalakad sila sa mall.

Inirapan niya ito. “Bakit niyo naman ako binugaw ng ganoon?”

“Eh, kasi bagay kayo. At nakakakilig kaya kayo!”

Umakbay sa kanya si Khate. “At ’wag ka na magtampo sa ’min bes. Isipin mo na lang, iniisip namin ang future mo.”

“Ano bang future ang pinagsasabi niyo?”

“Future mo na magkaroon naman ng boyfriend,” sagot ni Arlene.

“Tumpak! Dahil sa ating tatlo, ikaw pa lang ang NBSB at virgin kaya I-go mo na si Gaz ’no. Mukhang type na type ka naman niya.”

Tumigil siya at nakahalukipkip na tumingin sa dalawa. “Yong totoo, friends ko pa ba talaga kayo?”

Arlene chuckled. “Kung ’di mo kami friends, e ’di sana karibal mo pa kami kay Gazul ’no.”

“At ano ba meron kay Gazul at gustong gusto niyo ako ibugaw?”

“Well, he’s a good catch. Athlete. Galing sa mayamang pamilya. Independent na siya ngayon. And at the age of twenty two may business na. Hindi tambay. At mukhang bet na bet ang beauty mo. Pangalawang beses ka na nilapitan, kahit bihira naman makita sa department natin ’yang si Gazul.” Khate said.

“So, ’yon lang talaga ang dahilan kaya ganun niyo na lang ako mabugaw-bugaw don sa isa?” Feeling niya hindi lang ’yon ang dahilan. May iba pa dahil kilala niya ang dalawa.

Unang napayuko si Arlene. “Sorry na, Emily. Nasuhulan na kasi niya ako na pilitin ka na sumama manood ng sine eh.”

She knew it. “At anong sinuhol sa ’yo?”

“Chocolates. A lot of chocolates. Hersheys. Toblerone. Kitkat.” sagot ng kaibigan.

“At sa ’yo, Khate?”

“Si Timo. A Date with Timo.” parang may kilig pa sa boses nito. Ang talandi.

Nasapo niya ang noo. Ipinagkanulo siya ng mga ito para sa chocolate at sa isang lalaki? But she couldn’t blame them. Natumbok ni Gaz ang kahinaan ng dalawa. Plinano talaga nito ’yon. Kaya pala ’di ito nagpakita agad sa kanya nang sumunod na araw pagkatapos nilang mag-coffee.

“Sorry talaga, Emily. ’Di ko na mabawi ’yong salita ko, naubos ko kaagad ang chocolates eh.”

Tumango siya at ’di mapigilan matawa. “Okay lang ’yan, Arlene. ’Di niyo naman ako pinahamak eh.” Ibinugaw lang.

Pero ’di siya makareklamo. Dahil sa loob-loob niya, parang nafa-flatter siya. Ganoon ba talaga siya pinagtuunan ng oras ni Gaz? Umabot pa sa punto na kinutsaba nito ang mga kaibigan niya?

Mga ilang saglit pa ay kasama na nila si Gaz. Nakabili na rin ng ticket ng film na papanoorin nila sina Khate.

“So, we’re going to watch an erotic romance film, huh?” sabi ng lalaki sa tagiliran niya habang nakapila sila. Napalunok si Emily. Saka lang niya napagtanto ang papasukan.

Watching erotic romance movie with Gaz? God. Bakit ’di agad niya naisip ’yon? Parang pinaglapit lang niya ang gas at posporo.

Lumapit siya kay Arlene at bumulong. “’Di ba pwedeng horror na lang panoorin natin? O comedy?”

“Bes, hindi na pwede. Naibili ko na kayo ng ticket.”

“Oo nga nuh. Masasayang naman.” Napangiwi siya.

Lumapit si Khate na may dalang dalawang popcorn. “Bes, tara na.” sabi nito kay Arlene.

Pinigilan niya ang dalawa. “Teka, teka, saan kayo papunta?” Tumingin siya kay Khate.

“Manonood na, duh?”

“Eh, ako?” Itinuro pa niya ang sarili.

Nagkatinginan ang dalawa at ngumisi sa kanya si Arlene. “Bes, horror ang papanoorin namin ni Khate. Eto o.” Pinakita pa sa kanya ang ticket.

Her eyes widened in shocked. “B-bakit horror ’yan? A-Akala ko ba––” Then, it hit her head.

Kahit sa papanoorin nilang pelikula ay kinutsaba rin ni Gaz ang mga walanghiya!

---

MALAKAS na pinaulanan ni Rage ng suntok ang punching bag. Masaganang tumatagaktak ang pawis mula sa noo niya at sa maskuladong katawan niya. Isa pang suntok at tumigil na siya. But he still didn’t feel satisfied. He want to punch it over and over.

He should take a grip of himself. Damn. He’s behaving like a kid.

Parang bata na inagawan ng laruan ng kaibigan. He’s not a kid anymore. Lalong hindi na rin siya teenager. He’s an adult now.

Nanginginig na sinuklay niya ang basang buhok at humugot ng hangin. Dinampot niya ang bote ng mineral water at uminom. Kinalma niya ang sarili pagkatapos.

Wala sa sariling napailing siya. Bakit nga pala niya hinahayaan na magkaganun ang sarili niya? That’s not him. That’s not Markus Rage McIntosh.

Hindi siya pwedeng magkaganun dahil lang sa isang babae.

Isang babae na pinakiusapan pa siya na huwag na lumapit dito para lang hindi mapag-usapan at makakuha ng atensyon. Pero nakita naman na sumakay sa kotse ng pinsan niya.

Yeah, he saw it. Nakita niya nang sumakay si Emily sa kotse ni Gaz. Kasama ang dalawang kaibigan ng dalaga. Hindi lang siya ang nakakita noon.

But he’s not jealous.

He like to think he’s not jealous. Kahit na ramdam niya ang pagpulupot ng kakaibang emosyon sa kanya kanina nang makita ang dalaga na sumakay sa kotse ng pinsan.

Fuck, that’s his cousin. His bestfriend. His partner in crime. Why would he get jealous? Dahil lang sa babaeng ’yon? Sa babaeng itinaboy siya pagkatapos ay makikita niya na kasama ng pinsan? Parang may pait na gumuhit sa labi niya. Nalasahan niya iyon at naikuyom ang palad.

Ibinalibag niya ang bote ng mineral water pagkaubos doon.

Damn. He should really get a grip.

Siguro, may alam na ito tungkol kay Emily. Alam na siguro nito na iisa lang si Emily at ang prostitute na nakasama nito.

That’s one thing that bothers him. She’s not a pure and innocent woman, but she keep on acting like one. Alam niya ang sekreto nito. He knows her little dirty secret. Kung tutuusin, pwede niyang gamitin ’yon para makuha niya ang gusto dito. Para mapasunod ito sa gusto niya.

He’s craving to taste every inch of her. Pero pinipigilan niya ang sarili.

Ngayon lang siya nakaramdam ng ganoon. Ang magpigil. Ang marunong magtiis. Ngayon lang niya naranasan na sumuyo ng isang babae at nakagawa pa ng kakornihan.

Damn. Siya pa ba talaga ’yon?

Hindi niya na kailangan pa gawin ’yon sa totoo lang. Alam niya kung ano ang trabaho nito at saan ito nagtatrabaho. Nalaman niya ’yon nang sinundan niya ito.

In her line of work, pera lang ang katapat nito. And he will definitely have her.

But something is really stopping him.

One look at her, one smile from her. Parang gusto niyang maniwala na inosente pa ito. That she’s not a prostitute. Hindi na niya alam.

Naguguluhan si Rage. Mababaliw siya maisip lang ito. And damn, mas nababaliw siya sa isipin na hindi niya ito maangkin dahil pakiramdam niya ay pag-aari na agad ito ng pinsan niya.

He inhaled sharply. Nakarinig siya ng mga yabag palapit sa kanya.

“Iza, what are you doing here again?”

Iniangat niya ang mukha at natigilan. Hindi si Iza ang babaeng nasa harapan niya. Kundi isang pamilyar na mukha ng babae na matagal na niyang hindi nakikita. Hindi halata sa magandang mukha nito na nasa early forties na ito. She was still beautiful and smokin hot. Parang walang nagbabago.

He blinked, then stared at her. “Edina.”

Mapang-akit na ngumiti ito. “Nice to see you again, big boy.”

Chapter Nineteen

NAIWAN nga si Emily kasama si Gaz. Kitang-kita niya ang tagumpay sa ngiti nito habang papasok na sila sa sinehan. Tila gusto niyang tumakbo.

“Masaya ka na?” Sarkastiko ang boses niya. “Solo mo na ako?”

“Ayaw mo rin ba nun?”

“Kapal.” Umirap siya dito.

Kung ’di nga lang kabastusan eh tinakbuhan na niya ito. May choice siya na takasan na lang ito bilang iniwanan na din naman siya nina Arlene at Khate. Pero ’di niya magawang iwanan ito ng ganoon ganoon lang.

Kahit na naiinis siya sa paraan nito para makasama siya, hindi niya mapigilan na maflattered. Anuman ang rason o larong balak nitong laruin. Iisa lang ang ibig sabihin kung bakit nito kinutsuba ang mga kaibigan niya. He want to be with her and it’s really flattering.

Itinago niya ang tunay na nararamdaman. Baka lumaki ang ulo nito. Lalo na ’yong nasa baba.

Nang hawakan nito ang kamay niya, hindi na siya tumutol.

Nagpapakipot pa siya ng lagay na ’yon, ah?

Naghanap sila nang upuan. Okupado ang kanyang isipan ng isipin na magkahawak ang kamay nila at para silang normal na mag-syota na nagde-date. Dahil doon, tila hindi na siya naging aware na sa madilim at kakaunti ang tao na sila napa-pwesto ni Gaz.

Naghihinala na tumingin siya dito. “May binabalak ka ba sa ’kin?”

“Binabalak sa ’yo? Bakit mo naman naisip ’yan?”

“Dito pa talaga sa madilim, ha? At kakaunti ang tao?”

Pilyong ngumisi ito. “Wala pa akong iniisip na ganun. Pero mas nauna mo pang naisip ’yon sa akin. ’Di kaya ikaw ’tong may binabalak sa ’kin?”

“Bwiset! Ano naman ang gagawin ko sa ’yo?”

He shrugged. His blue eyes shining mischievously. “I don’t know. Maybe you want to seduce me later.”

Naningkit ang mata niya at tinarayan ito. “Tingin mo type kita para akitin ka?”

“That’s not possible.”

“Jerk. ’Di porke maraming babae ang naghahabol at patay na patay sa ’yo, ibig sabihin ay kasama na ako sa mga gustong akitin ka. I’m not like them. I don’t like you.” Siya naman ang mayabang na ngumisi dito.

Nakita niya ang pagkawala ng ngisi sa labi nito. His face suddenly become serious. Naging matiim ang titig nito sa kanya na pakiramdam niya ay tumatagos iyon sa kaluluwa niya.

“Really? Then, why are you doing this to me?”

“D-Doing what?” Napaatras ang leeg niya. Kung ganito ang titig nito sa kanya lagi, hindi siya makaka-survive. “Nagsisimula

na ang film. Manood ka na lang.“ Sinubukan niyang ilihis ang topic at i-distract ito.

Base sa isang erotic-romance book ang film na pinapanood nila ngayon. Tungkol ’yon sa isang babae na naipit sa dalawang lalaki na may gusto dito. It suddenly reminded her of her situation. Her situation between Rage and Gaz. Alam niya na parehong interesado sa kanya ang dalawa. Hindi naman siya manhid para hindi maramdaman iyon. But she don’t want to flatter herself. Aware siya kung ano ang habol lang ng dalawa sa kanya. At ang kaibahan pa niya sa babaeng bida, virgin pa ito nang makuha ng isa sa dalawang leading man. Bukod doon, hindi rin ito dancer sa club. Hindi kasing drama ng buhay niya ang buhay nito.

Maganda ang daloy ng kwento. Halos makalimutan na niyang naroon si Gazul sa tabi niya. Komportable na siyang nanonood. Ngunit nang magsimula na ang sexual tension sa pelikula at uminit na ang tagpo ng mga bida. Doon na siya nakaramdam ng pagkaasiwa.

She become aware of her situation. Tila gusto niyang tumayo at lumayo sa binata. For God’s sake! Erotic romance film nga pala ang pinapanood niya. Ano ba ang aasahan niya? Mga nagpapatayan hanggang malagutan ng hininga ang isa sa mga character? Sina Arlene ganon ang pinapanood.

Naalala na naman niya ang pambubugaw ng mga ’to sa kanya. Kasalanan ng mga leche kung bakit siya nasa sitwasyong ’yon.

“Ooohh.” Umungol ang babaeng bida sa malaking screen. Nakaawang ang labi nito. Nakalarawan ang sarap sa mukha habang nasa kandungan ng bidang lalaki. Nagtataas baba ito sa lalaki, sensuwal na tumatalbog ang mga dibdib nito sa bawat galaw.

Sexual tension filled the air.

Napasinghap si Emily nang maramdaman ang pagpatong ng palad ni Gaz sa binti niya. Nanuot ang init ng palad nito sa balat niya. Nagpatay malisya siya at itinutok ang atensyon sa pelikula. Ngunit balak talaga ng binata na kuhanin ang atensyon niya. Pumisil ito sa hita niya at napasinghap siya.

“Gaz.” saway niya dito at tinanggal ang kamay nito. Segundo lang ang itinagal, ipinatong ulit nito ang kamay sa binti niya.

She called his name again. Patay malisya lamang ito na nakatingin sa screen, inosenteng nanonood. Marahang humahaplos ang kamay sa binti niya habang patuloy ang mainit na pagtatalik ng mga bida sa malaking screen.

Lihim siyang napamura. Was he trying to turn her on? Dahil kung oo, nagtatagumpay ito. Pakiramdam niya ay posporo siya at ito ay gas. Pagtabihin lang sila ay magliliyab na sa apoy.

Pinilit niyang sikilin ang nararamdaman na init. Kailangan lang niya isantabi ang isipin na katabi niya ito at inaakit siya nito. Yes, kailangan lang niya magpatay malisya din.

Sumunod na eksena ay sobrang pamilyar kay Emily. Nakaluhod ang babaeng bida sa harapan ng lalaki.

“Take me in your mouth.”

Labis na nag-init ang pisngi ng dalaga. Then, she heard him chuckled. Like he remembered it too.

Tumingin ito sa kanya, nakangisi. “Sorry, this scene is so familiar to me. Sa ’yo rin ba?”

She glared at him. “Hindi. Hindi naman ako katulad nyong mga lalaki na mahilig sa porn.” She need to lie. Oo, batid na niyang alam na nito na siya si Lily. Pero hindi pa rin siya aamin dito!

Tumango ito. “I see.” sabay pisil sa hita niya. Namumuro na ’to, ah!

Pinalo niya ang kamay nito. At saka pinandilatan ito. “Stop that!”

“Okay.” Tinanggal nito ang kamay. “But you know, you should stop acting like that, too.”

Iniiwas niya ang tingin dito. “Hindi ko alam ang sinasabi mo, Gaz.”

Ibinalik nito ang palad sa hita niya. Sa pagkakataong ’yon ay mas lalo itong naging agresibo. Iniangat nito pataas ang palda niya dahilan para mapasinghap siya.

“G-Gaz.” may pagsaway sa tono niya. Ngunit nasundan iyon nang impit na ungol na ’di niya napigilan. God. His rough hand felt so good against her skin. Just one touch and she could feel her body burning in desire.

Lumapit ang bibig nito sa tenga niya. “Hanggang ngayon ba itatanggi mo pa rin ang nangyari sa atin?”

Sigurado siya kahit balahibo sa pribadong bahagi ng katawan niya ay tumindig sa tono ng boses nito.

“Gaz. P-Please.”

“Please what? I’m not doing anything, Lily.” he said, licking the side of her ear.

Torture. Iyon ang ginagawa nito sa kanya.

Para saan? Para mapaamin siya. Para bumigay siya sa ginagawa nito.

Bumaba ang labi nito sa gilid ng leeg niya, nagtanim ito ng maliliit na halik. Nagsimulang bumigat ang paghinga ng dalaga. Unti-unting naliliyo sa masarap na hatid ng labi nito sa balat niya.

“Gaz, no please…” she moaned.

“You sure you want me to stop?”

Nakagat niya ang ibabang labi, pagkatapos ay gumapang ang kamay sa ibabaw ng umbok sa pagitan ng hita niya.

“Oh, you’re wearing shorts.”

Parang gusto niya ’tong sapukin. Ofcourse, she was wearing shorts! Alangan naman na panty lang suutin niya gayong nakapalda siya?

“Gaz. Please, stop it.”

“Are you sure?”

Nanginginig na tumango siya. Akmang tatanggalin nito ang kamay ng kusang mag-respond ang mga binti niya. Isinara niya ang mga binti para mapigilan ito. God, oh God. Nababaliw na yata siya.

Dahil kahit sabihin niya na tumigil ito, sa loob loob niya ay gustong gusto naman niya. Binuhay na nito ang apoy sa katawan niya. Apoy na nagbibigay ng sobrang pagnanasa sa katawan niya. Alam niya hindi sa lahat ng oras ay pwede niyang iwasan ’yon.

Hindi sa pagkakataon na ’yon.

Gusto niyang pagbigyan ang sarili. Kahit ngayon lang ulit.

“D-Don’t.”

Lumarawan ang pagkalito sa mukha ni Gaz habang nakatingin sa kanya.

“Don’t stop,” halos bulong na ’yon. “Please.”

Wala na ’yong atrasan. Pilitin man na itanggi niya, pero kusang ipinagkakanulo siya ng katawan. Her body ache for him, crave for him. And she knew she want him now.

Kumislap ang apoy sa mga mata ni Gaz. “Ibig bang sabihin niyan umaamin ka na rin?” tanong nito, hinaplos ang tapat ng pagkababae niya. May telang humahadlang dito, ngunit nanuot pa rin sa balat niya ang init ng haplos nito.

Napapikit siya, nahihilo. “There’s no point in denying it now.” Magmumukha lang siyang tanga kung ipagpipilitan pa niya na wala siyang alam.

Gumuhit ang tagumpay sa mapang-akit na labi nito. “And ibig rin bang sabihin nyan, pumapayag ka?”

“P-Pumapayag saan?”

“Sa atin.”

Hindi niya maintindihan kung ano ang tinutumbok nito. Hindi pumasok sa isip niya ang lahat sinasabi nito. Ang buong atensyon niya ay nasa kamay nito sa loob ng palda niya. Inaalipin ng makamundong pagnanasa ang kamalayan niya, at heto si Gaz, nagagawa pa siyang kausapin sa hindi niya maintindihang sinasabi nito.

“I. I can’t understand you.” tila hinahapo na sagot niya. Mas lalo siyang pinapainit ni Gaz sa ginagawa nitong pagbulong bulong sa kanya.

“Okay. I guess, we can talk later.”

Tumingin ito sa paligid nila. Good thing na kakaunti lamang ang nanonood nang oras na ’yon.Wala din silang katabi dahil nga dinala siya nito sa kung saan alam nito na masosolo siya. Sinadya talaga nito ’yon. Ang akitin siya hanggang sa bumigay siya.

The jerk.

Pero huli na para magreklamo pa siya.

“I want to touch you there.”

“Then, touch me.” walang pag-aalinlangang sagot niya. Tila itinapon na niya sa labas ng theater ang mga inhibisyon at hiya niya.

“But I can’t. You have to remove your shorts and underwear first.”

Napakurap si Emily, at maang na napatitig kay Gazul. Nangingislap sa pagnanasa ang mga mata nito. Bumalik sa kanya ang unang beses na nagkita sila. Ganoon na ganoon rin ang nakita niya sa gwapong mukha nito. Ramdam niya ang pamamasa niya.

Tingin pa lang nito nababasa na siya, paano pa kaya kung bumaon na? Baka sumabog agad ang water tank.

Hindi niya mapigilang matawa sa isiping ’yon.

Nagsalubong ang kilay ni Gaz. “Tinatawanan mo ba ako?” may panganib sa boses nito.

Itinikom niya ang bibig, pinipigilan matawa. Umiling siya.

Naningkit ang mga mata nito. “Bakit ka tumatawa?”

“May naisip lang ako.”

“At ano ’yon?”

“W-Wala.” Umayos siya ng upo. “Masama ba tumawa?”

Ipinilig nito ang ulo. “’Wag ako, Lily.”

“’Wag mo nga ako tawaging, Lily. Hindi ’yon ang pangalan ko.”

“But I want to call you, Lily. My Lily. Mine.” There’s so much sensuality and possessiveness in his sexy voice. Just hearing his voice made her want to touch herself.

She need to calm. God.

Tumayo siya. “Excuse me.”

Maagap na hinawakan nito ang braso niya. “Where the hell are you going?”

“Gagamit lang ako ng rest room. Madali lang. Please.”

Binawi niya ang braso at mabilis ang hakbang na pumunta sa ladies room. May nakasalubong siya na lalaki sa pagpasok niya sa rest room. Napakunot-noo siya at sinundan ito ng tingin.

Anong ginagawa ng lalaki sa loob ng ladies room? Nakita niyang bumukas ang isang cubicle. Pawisan na lumabas ang isang babae. Medyo magulo ang mahabang buhok nito, bukas ang butones sa blusa at galing sa mainit na session.

Uh, wait.

Parang napapahiya na ngumiti sa kanya ang babae at mabilis na lumabas ng C.R. Sinalubong pa ito ng lalaking nakita niyang lumabas. Nakumpirma niya ang hinala sa utak.

Tumikhim siya. Malawak ang ladies rest room ng sinehan kaya walang nakapansin sa mga ito. Ano kaya ang pakiramdam na “gawin” ang ganun sa CR?

Must be fun.

And wild.

Napailing siya. She should stop thinking about sex. Really, it’s not helping her.

Tiningnan ang sarili sa salamin.

Namumula ang kanyang pisngi at pinagpapawisan siya. Dapat siguro kalmahin niya ang sarili. Hindi maganda ang epekto kapag nasa paligid niya si Gaz o kahit si Rage. Pareho lang ang epekto sa kanya ng magpinsan.

Kinuha niya ang lipstick sa bag at nagpahid nun sa labi. Nanginginig pa ang kamay niya.

Gusto niyang mapamura. Pagkatapos inisip niya ang nangyari sa kanila ni Gaz sa loob ng sinehan. Napaamin na siya nito. Hindi man direkta siyang umamin, pero ganun na rin ’yon.

He already knows.

Wala na rin naman magbabago.

Alam na nito na siya si Lily.

Alam na din ni Rage.

Paano pa siya tatanggi?

Inayos niya ang sarili sa loob ng banyo sa loob ng ilang minuto. Nang makalma na niya ang sarili, saka siya nagpasya na lumabas na. Ngunit nasa bungad pa lang siya ay humarang na ang matipunong pangangatawanan sa daanan niya.

Gulat na napaangat siya ng tingin. “Gaz!” Parang nawawalan na ng pasensya ang ekspresyon sa mukha nito. “A-Anong ginagawa mo dito? Bawal ka dito!”

Tumingin siya sa paligid at baka may makakita dito.

“I can’t take it anymore, Lily.”

Mas lalo siyang naguluhan. “Ano?”

Marahas na humigit ito ng hangin at mabilis na hinila siya papasok.

“Let’s do it here.”

Chapter Twenty

WILD HEAT throbbed like fire between her legs as she watched his hard, swollen maleness sprang out of his jeans. Namilog ang mata niya kasabay ng pagkaawang ng labi niya.

Hindi ’yon ang unang pagkakataon na nakita niya ang pagkalalaki nito. Pero hindi pa rin siya maka-get over doon. Unti na lang ay parang kasingtaba na niyon ang braso niya. Hindi na nakakapagtaka kung bakit ilang araw niyang tiniis ang hapdi nang unang beses.

Parang bigla siyang nauuhaw at napalunok. Awang ang mga labi, iniangat niya muli ang tingin sa lalaki. Primal need darkened his hard features.

“Don’t make me wait, Lily. Take me in your mouth. Now.” malinaw ang pagkadominante sa boses nito. Katulad na katulad sa pinapanood nilang pelikula.

Hinigit niya ang hininga, nilalanghap ang nakakaakit nitong pabango. Mas lalong pinag-igting niyon ang pagnanasa niya. Nang sandaling ’yon, hindi na siya si Emily. Siya si Lily. Kaya itinapon na niya ang lahat ng pag-aalinlangan niya at inhibisyon sa katawan. Lumuhod sa harapan nito, hindi bumibitiw sa init ng titig nito. There’s something in his blue eyes that made her want to be his slave.

Ipinulupot niya ang mga daliri sa kahabaan nito. He was so hard and big. Parang ’di niya ito kakayanin. Kahit sabihin pa na nakaya niya nang unang beses, may pag-aalinlangan pa rin siya.

At dahil nga ’yon sa kakaibang sukat nito. Nakita niya ang pag-igting ng panga ni Gaz nang himasin ng isang kamay niya ang binti nito. May rahas ang bawat paghinga nito. Pinadaan niya ang dila sa labi at mapang-akit na ngumiti dito.

Marahan niyang hinimas ang kahabaan nito na nakakulong sa palad niya. She could feel his cock throbbing, needing to be inside her.

Too bad. Gaz want her to taste him inside her mouth before fucking her in that cubicle. And she want it, too. She wanted to feel him again. Hindi na siya makapaghintay pa.

Dahan-dahan dinala niya sa bibig ang pagkalalaki nito. Inch by inch, she take his full length inside her mouth. Then, she let her tongue taste the wide base as she continue to take all of him. Maluha luha na siya ng maramdaman niya ito sa lalamunan niya.

But she’s not complaining.

She’s flattered. Pakiramdam niya ay pag-aari niya ang lalaki. It felt so good to have him in her mouth. To taste him. To own his pleasure.

Umungol ito at hinawakan ang buhok niya. “Shit… Fuck.”

Parang mangangalay ang bibig niya sa sukat nito kaya nirelax niya ang panga. She want to taste more of him so kailangan niya magtiis. Iniluwa niya ito saglit, minasahe ang kahabaan at muling isinubo. Parang nasa isang erotikang palabas siya nang sandaling ’yon. Sila ni Gaz.

She let her lips tightened around him as she slid them down his eight inches cock.

He growled like a lion. “Fuck, Lily. Yes, that’s good, baby.”

Sandaling tumigil siya at mahinang sinaway ito. “Quiet. Marinig ka.”

He cursed. “Fuck them.”

Her lips curved. Muli niyang ipinagpatuloy ang ginagawa. Hindi niya inaalis ang tingin nito. She don’t want ’to. She want to watch his reactions. Want to know if she’s doing a good job. A very good JOB.

Pinanood niya ito na mapapikit sa sarap at magpakawala ng mararahas na ungol. Nagsisimulang tumagaktak ang pawis sa namumula nitong mukha. Parang mas lalo yata itong naging gwapo sa paningin niya. At mas lalo rin siyang naging agresibo sa pagpapaligaya dito. She stroke him with her hand as she sucked him deeper. Then, her wet tongue lick the wide base of his cock.

She like the weight of his mighty length on his tongue, the salty taste of him invading her mouth.

Humigpit ng unti ang mga daliri nitong nakapulupot sa buhok niya. “God, baby. Deeper.” She shivered at the erotic pleasure in his voice. Ibinuka pa niya ang bibig at isinagad ito. Umabot iyon sa lalamunan niya. She tried her best to take all of him.

Muli, kumawala ang ungol sa bibig nito. Pero mahina at kontrolado ’yon. Wala na din siyang pakialam kung may makarinig pa sa kanila. Habang pinapaligaya ito, pinag-aaralan din niya ang kahabaan nito gamit ang dila niya. She explored the ridges and veins, and lick him like it would be her last to taste him.

Kita niya sa mukha ni Gaz ang kaligayahan, ang sarap na nararanasan nito sa kanya. And she love it. Gusto niya ang ipinapakita nitong reaksyon, mas lalong nagbibigay sa kanya ng dahilan para maging agresibo dito. Alam niya sa sarili na bago lang sa kanya ang karanasan na iyon, pero tila hasang-hasa na siya.

Marahil ay hindi lang dahil gusto niya si Gaz. Hindi lang dahil gusto niyang mapasaya ito.

She’s doing it for her pleasure. For her own secret desire. She love tasting him. It was giving her a sweet ache between her thighs. Ramdam na niya ang pagpintig niyon sa pagnanasa, ang pangangailangan na mapunan na. Pero hindi siya atat. She want to feel him more in her tongue.

Ibinaba pa niya ng husto ang pants nito. Hindi nagprotesta si Gaz bagkus ay hinayaan lang siya. Gumuhit ang pagnanasa sa labi niya. Then, she reached his balls to massage it. Ah, parang gusto niya iyong paglaruan lalo na kapag pagod ang kamay niya sa pagsusulat.

“Holy fuck, Lily!”

Tila hindi rin ito nakatiis. Bahagyang napaliyad ito at sumagad sa kanya ang kahabaan nito. She let him move inside her mouth. Hinawakan nito ang ulo niya, pagkatapos ay nagsimulang umulos. He fucked her mouth like it was her fucking cunt. And God, it was turning her on.

She love everything about sucking him. The sounds of his cock as he fuck her mouth. His balls slapping against her chin. His groans of pleasure filling her head.

Lahat iyon ay bumubuhay sa kanyang dugo. Parang hangin na kinakailangan niya para mabuhay. Itinuon niya ang mga kamay sa binti nito. Unti-unti na siyang nasasanay sa nahuhumindig na pagkalalaki ni Gaz kahit na marahas iyong naglalabas-masok sa bibig niya. Mabilis na napag-aralan na niya kung paano ito tatanggapin hanggang sa sumagad ito sa lalamunan niya nang hindi siya naluluha.

Narinig nila na may ilang babae na pumasok. Itinikom ng binata ang bibig nito, sinikil ang pag-alpas ng ungol sa labi. Naaliw siya sa itsura nito na pinipilit na huwag gumawa ng ungol.

Umandar ang kapilyahan niya.

Gumalaw ang mga kamay niya para tanggalin ang butones ng blusa niya, at saka inabot ang hook ng bra niya. Natanggal niya iyon ng walang ingay at hindi bumibitaw sa pagsubo dito.

Tinanggal niya ang bra at iniabot dito. Desire tainted his hard cheekbones as his blue eyes watched her. Patuloy pa rin ang balakang nito sa paggalaw at sa bawat pag-ulos nito, mapagpalayang tinatanggap ng bibig niya ang buong kahabaan nito.

Saglit na iniluwa niya ang pagkalalaki nito at hinawakan iyon. She stroked him with her hand, then her mouth reached for his balls. She suck it inside her mouth, like a baby getting a milk from her mother.

Naramdaman niya ang pagdaan ng nginig sa katawan ng binata at mas lalong humigpit ang hawak nito sa buhok siya.

Ang isang kamay nito ay hindi na nakatiis. Inabot ang kanyang nakalantad na dibdib. Impit na umungol siya nang pisilin nito ang tuktok ng dibdib niya.

She licked his balls once more. Then, stroked his swollen hardness with both hands.

Tumingala siya kay Gaz. Mariing nakapikit ito, nakalarawan ang nag-aapoy na pagnanasa sa pawisang mukha nito. Naalala niya dito ang isang mabangis na hayop na gusto nang lapain ang biktima nito.

And he just looked at her like he wanted to taste her and eat every inch of her sweet body.

Nang-aakit na iniliyad niya ang sarili sa binata, iniaalay ang malulusog na dibdib sa nahuhumindig nitong pagkalalaki. Gaz inhaled sharply as she offered her breasts. Inipit niya sa pagitan niyon ang kahabaan nito.

Napatingala sa sarap ang binata.

Hindi niya inisip ang mangalay. All she care is to give him the pleasure he would never forget. Muli, gumalaw ang balakang nito para umulos sa pagitan ng dibdib niya. She already wet his cock with her tongue, kaya hindi na naging problema pa ang pag-ulos nito.

He watched his cock move as he thrust gently. Pleasure take over his face.

Nagsimulang bumilis ang paghinga ni Gaz. Rinig na rinig iyon sa labas ng cubicle. Ipinagpapasalamat ni Emily na lumabas na ang mga babaeng pumasok kanina. He thrust his hips harder, his breathing became uneven. Lihim siyang napangiti.

Alam niya na sinusubukan nito na ’wag agad matapos iyon at pinipilit na makatagal pa. Inabot niya si Gaz, pinagapang ang palad sa loob ng shirt nito. Dinama niya ang init sa katawan nito sa nang-aakit na haplos.

Pero nagulat siya nang tumigil ito at hinila siya patayo. Her sex clenched at the dark desire in his wild blue eyes. Pinagpapawisan na ito ng husto, parang inilapit sa nagbabagang apoy. She thought he’s going to come, but suddenly he stop.

Hinapit nito ang beywang niya, bumaba ang labi sa mukha niya para angkinin ang labi niya. Pumulupot ang braso niya sa leeg nito. Mainit na tinugon niya ang halik nito.

He groaned in her mouth. “You’re driving me crazy, Lily.” Parang naliliyo na inilayo nito ang sarili sa kanya. “Let’s get out now.” Inayos nito ang sarili. Inabot sa kanya ang kanyang bra. Muling ibinalik ang pagkaka-zipper ng pants nito.

“Huh?” napamaang ang dalaga at saka naguguluhang tumingin dito. “Pero hindi pa tayo tapos. Hindi ka pa rin nilala—”

“Pwede nating ipagpatuloy ito sa condo ko. It’s unfair to take you here. Mag-ayos ka na.”

Nagtataka pa rin, ibinalik niya sa ayos ang sarili. Sigurado siya mukha siyang nagpasasaan ng sandaling ’yon. But she don’t care.

What she care about is why he suddenly stop. Mabilis na ibinutones ulit niya ang blusa at sinuklay ang mahabang buhok gamit ang mga daliri. Matiim na nakatitig lang sa kanya si Gaz, nagdidilim ang asul na mata sa pagnanasa. “What’s wrong?” she asked.

Parang galit yata ito? Bakit, ’di ba nagustuhan ang performance niya?

“Are you done?”

“Oo. Bakit ka ba tumigil?” tanong pa rin niya. Hindi siya mapalagay sa inakto nito bigla.

“Stop asking. Let’s go now.” Binuksan nito ang cubicle at hinila siya palabas. May nakasalubong sila na tatlong babae palabas ng rest room.

Nalaglag ang panga ng mga ito habang nakatingin sa kanila. Matalim na tumingin siya kay Gaz habang palabas sila ng sinehan.

“Hindi ka dapat nagpapadalos dalos. Sana hinintay mo muna ako na makalabas.”

“What for? Ganun rin naman ang magiging epekto ng iisipin nila kahit ako ang maunang lumabas o ikaw.”

Itinikom na lang niya ang bibig at sumunod na lang dito habang magkahawak ang kamay nila. Nang makasakay lang sila, saka niya napansin ang kapilyuhang nakaguhit sa labi nito. Anong nangyayari dito? Kanina parang nagalit ito at mukhang nabitin. Na siyang kasalanan naman nito dahil ito ang tumigil.

Pero ngayon, kung makangisi ito parang nanalo to sa lotto.

“Anong iningingisi mo?”

Binuhay nito ang makina ng kotse at bumaling sa kanya. Her walls tightened at the lust in his sexy blue eyes. Inabot nito ang pisngi niya at mainit na hinaplos. “Pagkatapos ng gabing ’to, hindi mo na ako matatakasan. You’re mine, Lily. I’m going to claim you in every way I can starting tonight. And you can’t say no to me. Hindi mo na rin ako matatakasan at mapagtataguan. Not this time, baby.”

Pinatakan siya nito ng halik sa labi at saka pinaandar na ang kotse.

Mabilis ang takbo ng kotse nito, kasingbilis kung paano tumibok ang puso niya. Tila hindi na rin makapaghintay pa si Gaz na makarating sila sa unit nito. She could sense his raging desire to take her, and she could practically feel the heat that was burning between her thighs.

Gusto na rin niyang paliparin ni Gaz ang kotse nito o patigilin ang pagtakbo niyon. Then, she will tell him to take her now.

Take a grip, Emily. Saway niya sa sarili. Kanina pa rin niyang kinokontrol ang sarili. Pero parang may sariling isip ang katawan niya at gumagalaw sa sarili nitong paraan.

Hindi niya na napigilan ang sarili. Inabot ng kamay niya ang hita ni Gaz at marahang hinaplos iyon.

He let out a growl.

“Goddamn it, Lily. You’re disctracting me.” Biglang bumilis pa ang takbo ng kotse na ikinatakot niya kaya binawi niya ang kamay. Nang bahagyang bumagal ang takbo ng kotse nito, pasimple ulit niyang ibinalik ang kamay sa hita nito.

He groaned helplessly and give her a lustful stare. “Kapag nakarating na tayo sa unit ko, pagbabayaran mo ito.”

Pa-inosenteng ngumiti lang siya at pinagapang ang palad sa tapat ng pagkalalaki nito. Namumukol na iyon kanina pa at hindi humuhupa ang tigas. Ubod ng sensuwal na minasahe niya iyon. Ramdam niya ang paghuhumindig niyon sa ilalim ng palad niya.

Satisfied siya sa nakikitang pagtugon nito sa pang-aakit niya. Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa isip niya at nagkakaganun siya. But it felt so right. It felt so good that she don’t want to end this. Alam niya na may consequences ang ginagawa niyang iyon sa ngayon. For now, she would just enjoy everything. She will enjoy every moment with him.

Hanggang hindi pa ulit siya natatauhan.

Pagkarating na pagkarating nila sa unit nito, walang salitang hinagip nito ang batok niya at siniil siya ng halik.His kisses were hot, hard and greedy. Parang mabangis na hayop na inangkin nito ang labi niya. At masarap sa pakiramdam ang pagiging agresibo nito sa kanya.

Gumapang ang kamay niya sa ilalim ng shirt nito. Dinama niya sa kanyang palad ang namumutok na abs nito. Parang gusto niyang punitin ang shirt nito, ihiga sa kama at padaanin ang labi sa ma-muscle na katawan nito. Then, she would lick his delicious six pack.

Marahang sinipsip ni Gaz ang leeg niya nang dumako doon ang labi nito. “God, you smell so feminine. So sweet and innocent.” Her nipples tightened at his voice.

Ramdam na niya ang panginginig ng tuhod niya at panghihina na tumayo pa.

Tila naramdaman ng binata ’yon at pinangko siya. “You ready, baby?” he whispered habang binubuhat siya papasok sa silid nito.

Namumungay ang mata niya na hinaplos ang panga nito. “Yes.”

Naging mapanganib ang ngisi nito. “You better be. Because i will not be a good boy this time, Lily. Not anymore.” he said, winking at her with lust in his wild blue eyes.

Nakagat niya ang ibabang labi. Mukhang nai-imagine na niya ang sarili pagkatapos ng gabing ’yon.

Siya habang nakasakay ng wheelchair.

Chapter Twenty-One

GOD, he’s like a fucking monster.

Wala yatang kapaguran si Gaz sa katawan. He had the energy of ten men. Hindi niya matandaan kung ilang beses siyang umabot sa kasukdulan habang nagtatalik sila. Habang ito ay isang beses pa lang na umabot sa puntong ’yon.

At hanggang ngayon, matibay pa rin ito. And yes, he’s like a monster. Not to mention that he also had a cocksize like a monster. Hindi na nga siya magtataka kung uuwi siya na kakailangin pa niya ng wheelchair.

Impit na umungol si Emily at napasabunot kay Gaz. His face positioned between her legs, his mouth worshipping her sweet clit. Mariin siyang napapapikit sa bawat paggalaw ng dila nito sa umbok niya. Isinilid nito ang isang daliri sa loob at nagsimulang ilabas-masok.

“Gaz!” she moaned his name louder.

Sigurado siya mawawalan na siya ng malay sa ligayang hatid nito sa kanya. Mas intense ang sayang ipinararamdaman nito sa kanya kesa nung unang madala siya nito sa condo nito. He was hotter and wilder this time. Tinotoo nga nito ang sinabi. He didn’t act like a good boy. He didn’t treat her like a princess this time. He took her in different positions he knew and now’s he is still giving her an oral.

Alam na alam ni Gaz kung paano talaga siya nito paliligayahin. Sensuwal na pinadaan ni Gaz ang dila sa umbok ng pagkababae niya. Then, he spread the lips apart and sucked her more. Making sure to taste every inch of her cunt.

“Goddamn sweet pussy,” he muttered as he keep on licking her, his two fingers stroking her.

Her muscles quivered and clamped around his fingers. Then she let out a strangled moan. Mabibigat ang paghingang pinakawalan niya. Naliliyo siya sa makamundong pagnanasang umaalipin sa kanya. Malakas ang pagragasa ng init sa mga ugat niya. Hindi rin siya makapag-isip ng tuwid. Ang tanging laman lang ng isip niya ay ang nangyayari ngayon. Ang nararanasan niya sa piling ng binata.

“Gaz, I think I’m coming.” sabi niya dito. He just moaned in her pussy, still busy with her clit. Naka-focus ang buong atensyon nito doon. Para bang doon umiikot ang mundo nito.

Her muscles around her pussy began to spasm, and she totally knew she was about to come.

Pinilit niyang pigilan ang sarili na maabot ang kasukdulan. Sinubukan niya patayin ang rumaragasang init para mapatagal pa niya ang sandaling ’yon. Pero nang isilid na ni Gaz ang pangatlong daliri sa kaangkinan niya at sipsipin ang pinaka-sensitibong parte ng pagkababae niya, doon na nanginig ang katawan niya.

Napahiyaw siya sa tila kidlat na sensasyong tumama sa kanya at nanginginig na umagos ang resulta ng init ng katawan niya. Her walls convulsed around his pumping fingers and she felt more heated cream flowed betweet her thighs. Rinig niya ang pagdaloy ng mga dugo niya, ang malakas na tibok na puso niya habang patuloy pa rin na nanginginig.

At hindi pa siya tapos na damhin ang pag-abot niya sa kasukdulan nang maramdaman niya na umibabaw sa kanya si Gaz.

Mabibigat ang talukap na nagmulat siya. Sinalubong niya ang nangingislap na asul nitong mga mata. Buhay na buhay ang kulay ng mata nito.

Hindi niya napigilan na haplusin ang pisngi nito. “Hindi ka pa rin ba napapagod?” tanong niya, nangingiti. Kapwa na sila pawisan at ilang oras na din yata silang nagtatalik. Sa ilang oras na ’yon, mabibilang pa sa mga daliri niya ang beses na naghiwalay ang kanilang mga ari.

“Not yet.” he answered. Muling bumaon ang pagkalalaki nito sa kanya. Hindi nabawasan ang tigas niyon at parang handang handa sa buong magdamag na pagsalakay. Napaungol siya.

“God, you’re going to kill me tonight.”

He let out a delicious chuckle. The sound of his chuckle brought another heat between her legs.

“I told you, I’m going to give you a hard time tonight. Hindi ako bumabali sa sinasabi ko.”

“Kanina mo pa ngang pinatutunayan.”

“Yeah. I’m not gonna stop, Lily. Hanggang hindi pa ako tapos na markahan ka.” Delicious heat streaked throughout her bloodstream as he started pumping his tool inside her. His hugeness never failed to fill her with burning sensation.

Pakiwari niya ay sa bawat pag-angkin nito sa kanya ay punong puno siya. He’s really perfect. Gwapo, mayaman at maganda ang pangangatawan. Parang-pang porn star na ang body, ganoon na ganoon rin ang size nito. Walang pintas na makikita dito. At sigurado siya yayaman ito ng husto sa oras na pasukin nito ang adult film industry.

Nanghihinang ipinulupot ni Emily ang mga binti sa beywang ng binata. Ngunit hinawakan iyon ni Gaz at ini-angat sa ere. And then he pumped his hips into her with hard strokes.

“G-Gaz.! Oh my God!”

Umalpas ang malalakas na hiyaw sa labi niya habang malalakas at mararahas na umulos ang lalaki. Sumasagad ang kalakahihan nito sa kanya. May panggigigil ang bawat ulos na pinakakawalan nito.

“You want that cock inside you, huh? You want it. Say it, Lily.” He cupped her face, then, he slid his one finger inside her mouth. “Say you want it.”

Naliliyo man sa samu’t saring sensasyong umaalipin sa kanya, pinilit niyang magsalita.

“Y-Yes. I w-want you.” She lick his finger and gently sucked it. Namumungay ang mga matang nakatitig diretso sa asul nitong mata. “Harder, please.”

Parang apoy sa gas na sumiklab lalo ang init sa mga mata nito. He pumped his hard tool into her harder and faster. Then, he reached her breasts. Sinapo nito iyon at pinanggigilan ang namumulang tuktok.

“Oooh,” she panted. Ipinikit niya ang mga mata habang ubod ng sagad nitong inilalabas-masok ang kaangkinan sa kanya. May rahas sa bawat galaw nito na nagbibigay ng mas masidhing sarap sa kanya.

“Fuck, Lily. God, you’re it right.” Sinalubong na rin niya ang bawat ulos nito, mainit na tinatanggap ito. Her wet feminine walls quivered at the sound of his balls slapping her ass. She squeezed around his hard cock. Parang mas lalo itong naging mabangis.

Binago nito ang kanilang posisyon at mabilis na ibinangon siya. Hindi natatanggal ang pagkakabaon nito sa kanya, umupo siya sa kandungan nito.

“Fuck me, Lily,” he panted in her ears. “Squeeze your hot cunt around me, Baby. Make me come.”

Naging masunurin ang dalaga. Kusang iginalaw niya ang sarili dito. At habang nagtataas-baba siya sa binata, pinaglalaruan nito sa bibig ang malulusog na dibdib niya. Ang isang palad ay nakasapo sa isa, habang ang labi nito ay sumisipsip sa kabilang dibdib niya.

Muli, naramdaman ni Emily ang nalalapit na pag-abot niya sa kasukdulan. Nagsimulang bumilis ang pagtaas-baba niya sa binata.

Mariing nakahawak na ito sa balakang niya, tinutulungan siya na magtaas-baba.

“Kiss me,” mahinang utos nito.

Ibinaba niya ang mukha dito at sinalubong ang bibig nito. His lips claimed her in a hot, wet kiss. Ipinasok nito ang dila sa loob ng bibig niya. His tongue sensually dance with hers, sucking it greedily.

Impit na ungol ang kumawala sa labi niya at sa isang mabigat na pagbagsak sa pagkalalaki nito, naramdaman niya ang panginginig ng kabuuan niya dito. Her back arched, her soft core convulsing around him. She could feel her wet juices flowing down his tool.

Hindi siya bumitaw dito at sa kabila ng panginginig ng katawan niya, nagawa pa rin niya ang gumalaw. He’s still not finished. Pero nararamdaman niya na malapit na ito.

Inipon niya ang lakas at itinulak niya pahiga ang binata.

Napangisi ito, ngunit hindi nagsalita. Hindi nito tinanggal ang mga kamay sa magkabilang beywang niya. Kinuha niya ang isang kamay nito at dinala sa kanyang dibdib para panggigilan ulit iyon. May kung ano sa magaspang nitong kamay na bumabaliw sa kanya.

His cock throbbed inside her with need. Napaigtad siya sa pagguhit ng sensasyon at awtomatikong gumalaw sa ibabaw nito. Ramdam niya ito, bawat ugat sa pagkalalaki nito at bawat pulgadong sumasakop sa kanya. Nagbibigay iyon sa kanya ng nagliliyab na pakiramdam. Na kahit ilang beses na siyang humiyaw nang marating niya ang sukdulan ay hindi pa rin namamatay ang apoy ng pagnanasang nangingibabaw sa kanya.

Parang nakaukit na sa kanya ang pagnanasang tumugon sa pangangailangan ng binata.

Mabangis na umungol si Gaz at hindi na nakatiis pa. Sa isang marahas na galaw, iniangat nito ang balakang sa kanya. Isinasagad ang malaking pagkalalaki nito. Muling gumuhit ang nakakapasong init sa pagitan ng hita niya kung saan nakabaon.

“Gaz!” Hindi niya inaasahan ang biglang paggalaw nito. Itinuloy-tuloy nito ang paglalabas masok sa kanya sa ganoong posisyon at halos hindi na siya makagalaw.

Napaliyad uli siya, awang ang labi.

Her walls quivering again at the heavy length of his shaft. She could feel it coming again…

Oh, God.

Then, she heard her screaming in pleasure. Hindi niya mabilang kung pang-ilang beses na talaga iyon.

Sunod sunod na nagmura si Gaz. Nakabaon ang daliri sa beywang niya, marahas na ibinabaon siya sa pagkalalaki nito na parang magaang bagay. He repeatedly pumped himself into her wet, gripping walls.

Pakiramdam ni Emily ay matutunaw na siya sa tindi ng pagbayo nito. Kung kanina hindi pa siya sigurado, ngayon sigurado na siyang wala na siyang kakayahang tumayo pagkatapos nito mamaya.

In one hard pump, she heard him let out an animalistic groan. His release flooded her walls, coating her insides with hot juices. Umagos iyon pababa ulit sa pagkalalaki nito at malapot na pumalibot sa kahabaan nito.

Pumikit ang dalaga at ninamnam ang init ng katas nito sa palibot ng kaangkinan niya. Napakasarap sa pakiramdam na pagpuno niyon sa loob niya. Hinayaan niya ang sariling bumagsak sa matipunong katawan ng binata.

“Fuck,” mararahas ang paghinga nito at tumama iyon sa balat niya. Humigpit ang yakap nito sa kanya at muling nagpakawala ng mahinang mura.

Wala sa sariling napangiti siya. Pagod na pagod na ang pakiramdam ni Emily at tila nawalan na rin siya ng kakayahang makapagsalita.

“Parang pinatay mo yata ako sa sarap,” saad nito, habol pa rin ang hininga.

Mahinang umungol siya at isiniksik ang mukha sa maskuladong dibdib niya. Malayang inilapat niya ang palad sa matigas nitong tiyan. Natutukso ulit siyang haplusin at pagapangin ang palad sa six-pack nito. Ngunit hindi niya gugustuhin na mabuhay ulit ang init nito. Baka doon na siya tuluyang gumamit ng wheelchair.

“Lily,” tawag nito sa kanya pagkaraan ng ilang sandali.

“Emily.” nanghihinang pagtatama niya dito.

“Lily.” matigas na ulit nito. “Iyon ang itatawag ko sa ’yo lagi. I’m sure marami nang tumatawag sa ’yo ng Emily. That’s why I want to call you Lily. To always remind you that you are mine.”

She shivered at the bite of possessiveness in his voice.

Hinaplos nito ang buhok niya. “Wala ka namang boyfriend, ’di ba?”

“Wala.” Seryoso, ngayon pa talaga nito nagawang tanungin nito ’yon? Nasuhulan na nga nito lahat lahat ang mga kaibigan niya, bakit hindi nito tinanong sa mga ’yon kung may boyfriend ba siya o wala?

“Good. Hindi na ako mahihirapan na agawin ka pa sa kanya kung sakali.”

Nanghihina na siya para sumagot pa sa mga sinasabi nito. She’s already tired. Wala na siyang lakas at gusto na lamang niya ang magpahinga.

May sinasabi pa si Gaz sa kanya, pero unti-unting lumabo ang tinig nito. Hanggang sa tuluyan na siyang hilahin ng pagtulog.

---

GUMUHIT ang ngiti sa labi ni Gaz nang marinig ang mahina at kalmadong paghinga ng dalaga. Natutulog na ito. Marahil ay napagod talaga ito ng husto sa mainit na pagtatalik na namagitan sa kanila ngayong gabi.

Tuloy ay parang ayaw niyang gumalaw sa pagkakapwesto ng mukha nito sa dibdib niya. Natatakot na baka magising niya ito.

Pinadaan niya ang daliri sa mahaba at malambot na buhok nito. Dumaloy sa isip niya ang nangyari sa kanila. Mula sa pagsundo niya dito, pagpunta nila sa sinehan. Ang mainit na tagpong namagitan sa kanila sa cubicle hanggang sa pagdadala niya sa dalaga sa unit niya.

She’s one hot woman,

At hindi siya makapaniwala na nawalan siya ng kontrol sa sarili habang kasama ito. Hinayaan niya na magpadala sa labis labis na pagnanasa at parang nasa ilalim siya ng kapangyarihan ng dalaga. Tila naging alipin siya ng nagliliyab na tensyon na nagdudugtong sa katawan nilang dalawa.

Sa lahat ng naging karanasan niya sa babae, aminado si Gazul na si Emily lang ang nakapagpawala sa sarili niyang katinuan. She’s the only woman that gave him sleepless nights. At sa mga gabing ’yon na hindi siya makatulog, ang tanging nagagawa lang niya ay paligayahin ang sarili.

Fuck, he hate to admit that to himself. Hindi na siya teenager pa para magsarili habang iniisip ang babaeng pinagnanasahan niya.

He’s already twenty two. Ang mga babae na mismo ang lumalapit sa kanya at willing na ibinibigay ang sarili sa kanya.

Pero hindi lang basta babae ang tingin niya kay Emily—Lily. He prefer to call her Lily. Sa ganoong pangalan niya ito nakilala at mas masarap banggitin ang pangalang ’yon.

Espesyal sa kanya si Lily. He don’t know what she did to him. Ginayuma ba siya nito noong una silang nagsiping?

Fuck, he don’t know. Nagayuma man o hindi, parang ganun pa rin ang magiging epekto nito sa kanya. Tila binabaliw siya nito.

At dahil sa nangyari sa kanila ngayong gabi, parang may bumubulong sa kanya na huwag na itong pakawalan pa. Hell, parang ayaw na din niya itong paalisin pa ngayon. Gusto niyang ibahay na ito. Siya na ang gagastos ng lahat ng pangangailangan nito. Sa pag-aaral at sa lahat lahat. Makasama lang niya ito tuwing gabi.

Marahas na humugot siya ng hangin. Nababaliw na yata siya.

Marahan na inalis niya ang ulo nito sa dibdib niya at dahan dahang bumangon. At saka, binuhat niya ang dalaga para ayusin ang pwesto nito sa paghinga.

He stared at her lovely face.

Naramdaman niya ang muling pagdaloy ng init sa dugo niya. His hard cock throbbed in lust, wanting to take her again.

Napamura siya. Get a grip, man.

Hinaplos niya ang buhok ng dalaga at pinatakan ito ng halik sa noo. Bumaba siya sa kama at pinulot ang boxers niya. Lumingon siya sa dalaga. Natutulog na ito, pero tila inaakit pa rin siya ng magandang mukha nito. At may bumubulong sa kanya na bumalik ulit sa kama at umibabaw dito—Shit.

Lumabas na siya ng kwarto bago pa maisip na isagawa ang tumatakbo sa isip niya. He’s acting like a cave man and he hate it. Ngayon lang niya nakaramdam na ganun. Parang nakalaklak siya ng ilang bote ng lakas. Hanggang ngayon parang buhay na buhay pa rin ang dugo niya.

Kailangan niya ng pampakalma.

Nagtungo siya sa kitchen. Binuksan ang ref at kumuha ng beer. Akmang bubuksan niya iyon nang makarinig siya ng yabag sa likod niya.

Napalingon si Gaz.

“Did you enjoy her?”

Chapter Twenty-Two

“MAN, what the fuck?” Gulat na napatitig si Gaz sa kanyang pinsan. Ilang hakbang lang ang layo nito sa kanya.

Ngumisi ito at nagsayaw sa kapilyuhan ang mata. “Nagulat ka ba?”

He frowned at him. “You’re going to give me a heart attack. Ano’ng ginagawa mo dito?” Isinara niya ang ref at naglakad patungo sa sala.

Rage let out a chuckle and followed him. “I’m just visiting you, dear ’couz. May problema ba doon?”

“Binibisita ako ng ganitong oras?” Sumilip siya sa bilog na orasang nakasabi sa dingding ng sala niya. Ala una y media na pala. Madaling araw na.

Napailing siya at ininom ang beer sa kamay niya.

“Yes. But what’s the big deal? Kahit anong oras naman nakakapasok ako sa unit mo. I have a duplicate key of your unit, remember?” nakangising sabi nito at itinaas sa ere ang susi.

He rolled his eyes at him. “Fine, fine. But seriously, what the fuck are you doing here?”

Umupo siya sa sofa katabi nito. Dinampot ni Rage ang beer sa maliit na table na noon lang niya napansin. Salubong ang kilay na sinundan niya ng tingin ang pag-inom nito.

“Wait, ibig ba sabihin nyan kanina ka pa dito?” he asked.

“U-huh.”

“Seriously, Rage. Kailan ka pa dito?” naging seryoso na ang tono ni Gaz sa pinsan.

“Thirty minutes ago,” Rage answered, then looked at him. “Don’t worry, I’ll pretend I didn’t hear anything coming from your room.”

Naningkit ang mga mata niya. Wala naman siyang dapat ipag-alala kung naroon ang pinsan sa unit niya nang hindi niya namalayan. Malalim na ang pinagsamahan nila. Marami-rami na ang mga bagay na pinagsaluhan nila at halos wala na silang itago sa isa’t isa. He trusts Rage. Kung may isang tao siyang higit na pinagkakatiwalaan ng mga sikreto niya, si Rage lang iyon.

He took a long, deep breath. “Okay. Bakit ka nga pala naparito?” tanong niya, muling tinungga ang beer. Dumaloy ang init niyon sa lalamunan niya patungo sa tiyan niya.

Hinintay niyang sumagot si Rage. Dumaan ang ilang segundo itong nagsalita. And that’s weird.

Kapag may kailangan sabihin sa kanya si Rage, pabor man iyon o kahit ano pa na sasabihin nito, ’diretso agad ito sa kung ano ang gusto nitong tumbukin sa kanya. Pero ngayon, naramdaman niya ang pag-aalangan sa mukha nito. Tila pinoproseso pa sa isip nito kung sasabihin ba sa kanya o hindi.

“Rage, what’s wrong?” Ibinaba niya ang beer sa maliit na mesa.

Malalim na humugot ng hangin si Rage at tumingin sa kanya.

“Edina’s back.”

Napatitig si Gaz sa mukha ng pinsan. At pagkatapos ay hindi niya napigilan matawa. “Stop joking around, Rage.” Umiling siya at dinampot ulit ang beer. Tumayo siya at tinungga iyon.

“But I’m not just joking around, Gazul.”

There’s no hint of humor in his voice. Pinigilan niya ang sarili na lumingon kay Rage.

“She’s back in the country. Akala ko imahinasyon ko lang kanina nang makita siya, but she’s really back. Pinuntahan niya ako sa gym kanina. Kinumusta niya ako, at pati ikaw. Pinaalis ko din siya agad.”

Nanginig na humigpit ang hawak niya sa beer. Tila may bumara sa lalamunan ng binata. Umagos na parang tubig sa ilog ang ilang alaala sa kanyang isip. Memories of the past he don’t want to remember.

Ngunit sa pagkakabanggit sa pangalan ng babae, kusang lumitaw ang ilang imahe sa isip niya. Isang babaeng nakatali, may dugong gumuhit sa balat nito. Nakalarawan sa mukha nito ang takot.

“Fuck,” mahinang mura niya at ipinikit ang mga mata. Sumulpot pa ulit ang isang imahe. Imahe ng isang lalaki. Walang pang-itaas at naka-pants lang. May kung anong hawak ito sa kamay, at marahas na ipinalo iyon sa babaeng nakagapos. Narinig niya sa isip ang pagsinghap ng babae.

Muli siyang nagmura at may galit na humarap kay Rage. “Why are you saying this to me?”

“Because you should know.”

“But why? Alam mong wala akong pakialam kahit malaman ko pa na narito si Edina o hindi. I don’t care about her. I don’t even care if she’s dead or not. Sino ba siya para malaman ko pa, Rage?” Tumaas ang boses ni Gaz sa pinsan at hindi niya napigilan iyon.

Nahilot niya ang noo. “I’m sorry about that,” paghingi niya dito ng pasensya nang mapagtanto iyon.

Kung kanina ay hindi mapagsidlan ng tuwa ang dibdib niya. Kakaiba ang sigla niya kanina na biglang naglaho. Nilukob ng kung anong negatibong isipin ang utak niya, gumapang iyon sa sistema niya.

“Bro, I know what you feel right now. And I know what you’re thinking, so please. Stop it.” Tinapik nito ang balikat niya. “Matagal na nangyari ’yon. At alam mo kung ano talaga ang nangyari.”

Mapait na umalpas ang mahinang tawa sa labi ni Gaz. “But the memory is still fresh, couz. The guilt is still there.”

Matagal ito bago nagsalita. “I know.”

Lumunok ulit siya para tanggalin ang bara sa lalamunan niya. Ilang taon na ang lumipas. Dapat ay nakalimutan na ang pangyayaring ’yon. Dapat ay naka-move on na.

Pero heto sila ni Rage.

Dahil sa pagbabalik ng isang babae na parte ng isang nakaraan, parang biglang bumalik rin ang nakaraan na nilimot na.

He sighed. “But maybe we should stop thinking about it, Rage. Ano naman kung bumalik si Edina?” Sinubukan niyang ngumiti sa pinsan. Tinapik rin ang balikat nito. “She’s already a part of the past. Nag-over react lang ako sa pagkabigla.”

He smiled. “Ako rin. But I’m okay. Inalala lang kita.”

“Don’t worry about me. We’re both adults now. We’re no longer teenagers.”

Lumawak ang ngiti nito. “You’re right. Pareho na tayong twenty two. Mas matanda lang ako sa ’yo ng tatlong buwan.”

“Teka, uuwi ka pa ba? Bakit hindi ka na lang matulog sa guest room?”

“Ah, yes. Uuwi pa ako. Baka makakaabala ako sa ’yo, eh.” sabi nito, at nakangising tumingin sa may pinto ng kwarto niya.

He grinned. “You bastard. Paano ka naman makakaabala sa akin? You can sleep at the guest room.”

“Are you sure?”

“Yeah. Mas lalong ayaw ko na umalis ka pa ng ganitong oras at mag-drive. Kung maaksidente ka pa, baka ’di na gumana yang pagkalalaki mo.” Sinabayan niya iyon ng tawa.

Sinuntok siya nito sa may braso. “Loko.”

“Sige, papasok na ako sa kwarto. Bahala ka na dyan.” Humakbang na siya papunta sa kwarto. Naabutan niya na mahimbing pa rin sa pagtulog. Napangiti ang binata, awtomatikong nawala lahat ng negatibong alalahanin sa isip. Natabunan agad iyon ng isiping makakatabi niya ang dalaga sa pagtulog.

Sabik na umakyat siya sa kama at tinabihan ito. She was wearing nothing. Tanging ang puting kumot lang ang nagtatakip sa kahubdan nito.

Hinubad niya ang boxers at walang saplot na tumabi dito. Then, he cuddled her. Parang bulang nakalimutan niya ang ibinalita ni Rage sa kanya nang maramdaman ang init ng katawan nito sa balat niya.

“Uhhmm.”

Napangiti si Gaz. “Sleep tight, Lily.”

---

NAGISING si Emily sa mainit na bibig na sumasakop sa umbok ng pagkababae niya. Her legs spread wide as he greedily sucked on her sweet cunt.

Umalpas ang ungol sa labi ng dalaga at awtomatikong gumalaw ang kamay para mapahawak sa ulo ng binata. “Gaz. P-Pwede bang mamaya na ’yan?” inaantok pa na sabi niya.

He groaned and suck her even more. Bahagya siyang napaliyad sa masarap na hatid ng mainit nitong labi. Mukhang ayaw papigil ng binata. Tulad din kagabi, ayaw rin tumanggi ng katawan niya sa ibinibagay nitong ligaya sa kanya.

Naramdaman niya ang pagbuka ng daliri nito sa pagkababae niya at nanunuksong pinaglaro ang dila sa nakabukang umbok niya.

Umarko ang likod niya sa pagguhit ng nakakakiliting sensasyon. Isinilid nito ang isang daliri at isinabay sa paglalabas-masok ng dila nito.“Oh, God.”

Humigpit ang kapit niya sa buhok ng lalaki at kusang gumalaw ang beywang niya bilang pagtugon sa pananalanta ng mainit na bibig nito.

He growled, his voice is so much sexier now. Two rough fingers slid inside her, pumping in and out of her wetness and she couldn’t stop a hoarse cry. Hindi niya magawang maimulat ang mga mata para tingnan ang binata. Una, inaantok pa siya at nanghihina sa nangyari sa kanila kagabi.

Hindi pa nga siya tuluyang nakakabawi ng lakas. At heto na naman si Gaz, nananakawin na naman ang lakas niya.

But she’s not complaining.

He was giving her so much pleasure. Sucking, licking and tasting her like she was his favorite meal. Her walls clenched when his tongue circled his small entrance. At habang ginagawa iyon, inabot ng dalawang kamay nito ang malulusog na dibdib niya. Sinapo ng magaspang na palad nito ang magkabilang bundok at marahang minasahe.

God, mas masarap ang pagmasahe nito sa kanya ngayon. Gumuguhit ang matatalim na init sa balat niya. Inipit nito sa daliri ang utong niya.

Malakas na napahiyaw siya, binabanggit ang pangalan nito. “Gaz. Please, please.”

Bigla itong tumigil sa loob ng ilang segundo.

“Don’t stop.” she panted, her eyes closed.

Muli itong gumalaw. Ngunit mas agresibo na ang binata.

Nakasilid ang dalawang daliri nito sa kanya at iniuulos kasabay ng pagsipsip sa labi ng pagkababae niya. Kung kagabi ay napatunayan na nito sa kanya ang galing nito. Ngayon, kakaiba ang pinapalasap nitong sarap. Ibang iba ang estilo nito at para siyang matutunaw sa init na lumulokob sa kanya.

She began grinding her wet core to his face. Narinig niya ang mabangis na pag-ungol nito.

Muli, kakaiba sa pandinig niya ang tunog ng ungol nito kumpara kagabi. Ngunit hindi niya iyon pinansin. Nakatuon ang buong atensyon niya sa ginagawa nitong pagpapaligaya sa kanya. She rolled her hips, pumping her sex in his mouth.

Isinampay niya ang mga binti sa balikat nito at isinabunot sa buhok nito. His face buried between her legs and she made him taste her more. Wet, ’dirty sounds filled the room.

And then, she felt it coming. Rumagasa ang init mula sa kaloob-looban niya at umagos iyon palabas.

Napaliyad ang katawan niya kasabay ng isang malakas na hiyaw.

“Fuck, you’re so sweet.” he said, sucking her continuously. Almost drinking her hot release.Halos hindi rumehistro sa isip niya ang boses nito. Nakakabingi ang init na rumagasa palabas sa katawan niya.

Mabibigat ang paghinga, sinubukan niyang iminulat ang mga mata. Sinalubong siya ng kisame ng kwarto nito. Napangiti siya at muling ipinikit ang mga mata.

Tulad kagabi, tila naubusan ulit siya ng lakas. Mabilis na hinila ulit siya ng antok at nakatulog muli.

Nang muling magising ang dalaga, nakita niyang kalalabas lamang ni Gaz sa banyo. And oh, look at him. Kapag ganito ang makikita niya paggising lagi, pwedeng hindi na siya mag-almusal. Tubig na lang.

Napalunok siya at parang nauhaw na tiningnan ito. Makintab ang maskuladong katawan nito mula sa shower. Pinagmasdan niya ang pagtulo ng tubig mula sa basang buhok nito. Drops of water slid down his wide chest and six pack abs. Pinanood niya iyong tumulo pababa sa ilalim ng towel nito. Mababa ang pagkakatupi ng towel nito at parang malalaglag iyon anumang oras.

“Like what you see?” untag nito sa kanya, namimilyo ang ngiting nakaguhit sa mapang-akit na labi.

Nag-init ang pisngi niya at nag-iwas ng tingin. Darn it, but he was just so fucking delicious.

“Anong oras niya?” pagtatanong niya para pagtakpan ang pagkapahiya.

“Eleven thirty.”

Nanlaki ang mga mata niya at bumalik ang tingin sa gwapong mukha nito. “A-Ano?”

“You heard it right, baby. It’s eleven thirty. Lunch time. Nakaready na ang pagkain sa baba.” Lumapit ito sa kanya at umupo sa gilid ng kama. Amoy niya ang ginamit nitong sabon, at parang gusto ulit niyang ikulong siya nito sa yakap.

Sinaway niya ang sarili.

Hindi iyon ang oras para magnasa siya dito.

“Bakit hindi mo ako ginising?” Tiyak na hinahanap na siya ngayon ng kanyang ina. Nag-aalala na siguro ito kung nasaan na siya ngayon at hindi pa siya umuuwi sa kanila.

Nagtext naman siya dito kagabi. Nagpaalam siya na baka umagahin na siya. Pero tanghali na. Kailangan na niyang umalis.

She glared at him. “It’s your fault.” Nagising na siya kanina. Pero siguro, kung hindi lang ito naging pilyo baka nakauwi na agad siya kanina.

Ngumisi ito sa kanya. “After what happened between us last night, sinisisi mo na ako ngayon? Parehas nating ginusto ’yon, alam mo ang bagay na ’yan. I didn’t force you to have sex with me. At ’wag ka mag-alala, iuuwi kita sa inyo.”

She sighed. Ano pa nga ba ang magagawa niya? Tama ang mga sinabi nito. Inaalala lang niya ay ang Mama niya na siguradong nag-aalala at ’di magpalagay para sa kanya.

May dinampot ito sa side table. It was her cellphone. Iniabot nito iyon sa kanya. “Pwedeng magtext ka muna sa inyo kung inaalala mo ang parents mo. Then, bumaba ka na para kumain bago kita ihatid.”

Inabot niya ang cellphone at mabilis na nag-message sa kanyang ina.

“Wala namang pasok ngayon. If you want to stay longer.”

Inirapan niya ito. “I’m not going to have sex with you again!”

“Aww. I thought I gave you the best night of your life?” kunwaring nasaktan ito at hinawakan ang matipunong dibdib.

Parang may bumubulong sa kanya na palapatin ang bibig sa katawan nito at dilaan ang basang dibdib nito. Pinilit niyang huwag ma-distract sa naakaakit nitong katawan.

Nag-iwas siya ng mukha. “Mahapdi pa nga, tapos gusto mo na naman? Pwede ba magpahinga?” asik niya.

Napaubo ito at mas lalong kumalat ang kulay sa mukha niya.

“Kung makahirit ka naman. Ano ako, asawa mo na?” Ni hindi nga niya ito boyfriend.

Naiintindihan niya ang kung lamang sila at kung ano ang nangyari sa kanila. It was just a one night stand again. One night with many sex rounds.

Ebidensya na doon ang hapdi sa pagitan ng hita niya. She felt so stretched. But again she’s not complaining. Ginusto rin niya iyon.

“’Wag ka mag-alala. Naiintindihan ko kung ano ang nangyari. Ginusto ko rin ’yon kaya wala akong hahabulin sa ’yo. Hindi ako magdedemand ng kahit ano.”

Naramdaman niya ang seryosong pagtitig nito sa mukha niya. Umangat ang kamay nito para ipihit ang mukha niya paharap dito. Inilapit nito ang mukha sa kanya.

“Pero paano kung ako ang maghabol sa ’yo?”

Nawalan siya ng imik.

“What if I demand you to be with me starting today?”

Sa loob ng ilang sandali ay nawalan siya ng sasabihin. Hindi niya inaasahan ang sinabi nito.

“T-Teka.” Pinalis niya ang kamay nito sa mukha nito. “Ano bang sinasabi mo dyan? Tumigil ka nga dy—Gaz!” Bigla siya nitong hinapit at naglapit ang mga katawan nila. Dumampi ang basang dibdib nito sa balat niya. Wala rin siyang saplot at ang puting kumot lang ang nagsisilbing takip sa kahubdan niya.

Maglapit na magkalapit na ang kanilang mga mukha at para siyang maduduling. She felt his hot breath against her face. “G-Gaz, a-ano ba.” Napalunok siya at mahinang nagprotesta.

“Paano kung asawahin na kita, papayag ka ba?”

Fuck.

Fuck him. Her sweet core between her legs quivered at the erotic tone of his voice. Pumintig iyon at namasa agad.

Tila gusto niyang buhusan ang sarili ng holy water. Damn it, magkalapit lang sila ng ganoon parang mawawala na naman siya sa sarili.

“I’m waiting, Lily.”

“Ano nga ulit ang sinabi mo?” Ayun, wala nga yata siya ulit sa sarili. Gusto na niyang sabunutan ang sarili.

“Akin ka na lang. Magiging akin ka lang. Papayag ka ba?”

Napalunok siya. Ilang segundong prinoseso niya sa utak kung tama ba ang narinig niyang lumabas sa bibig nito. Tinatanong siya nito kung pwede na siyang maging pag-aari nito?

Ano siya sa palagay nito?

Bagay na pwede nitong angkinin lang? Lupa na pwede nitong kamkamin?

Nakaramdam siya ng pagka-insulto. Dahilan para magkaroon siya ng lakas para maitulak ito.

“Hindi.” mariing sagot ng dalaga. “Hindi ako papayag sa gusto mong mangyari, Gaz.”

Nagsalubong sa pagtataka ang kilay nito. “But why? You want me, too. I know you like me, so, bakit tinatanggihan mo ako?”

Mariin siyang pumikit. “Stop.”

“Lily.”

“Please, Gaz! Kung gusto mo na hindi ako magalit sa ’yo, tigilan mo itong kalokohan mo!” Hindi siya bagay na pwede nitong ariin basta. Ganoon ba ang tingin sa kanya ng lalaki para tanungin siya nito kung pwede siyang maangkin nito?

Hindi. Nakuha man nito ang katawan niya at nagbabaga man ang pagnanasa niya para dito. Isang bagay ang hindi niya isusuko agad.

Ang kalayaan niya. Maangkin man nito ang katawan niya ng paulit-ulit, pero hindi nito maaangkin ang kalayaan niya. Babago pa lang silang nagkakakilala. Isusuko ba niya agad iyon? Papayag ba siya na basta basta na lamang magpasakop sa isang lalaki?

Tahimik na tumayo ito. “Kung ’yon ang pasya mo, irerespeto ko.”

Tumalikod ito sa kanya at nagsimulang magbihis. Nang lumabas ito ng kwarto, pumasok na rin siya sa banyo para mag-shower. Doon siya nakapag-isip ng tuwid at kalmado. Pinag-isipan niya ang mga sinabi ni Gaz. At narealize niya wala naman siguro itong intensyon na insultuhin siya o makaramdam ng negatibong pakiramdam.

Pero hindi pa rin nagbabago ang desisyon niya at ang naging sagot niya.

She want him, too.

That’s the truth. Pero hindi siya nagmamadali. Kailangan muna din niyang pag-isipan, at kilalanin pa ng husto si Gaz. May mga responsibilidad pa rin siya na mas kailangan niyang tugunan.

Hindi niya alam kung sigurado ba si Gaz sa mga sinabi nito. Baka nadadala lang ito ng pagnanasang nararamdaman sa kanya kaya nito nasabi ang mga ’yon.

Lumabas siya ng banyo. Naabutan niyang may puting blouse, skirt at underwear na nakapatong sa gilid ng kama.

Napangiti si Emily.

May pagkamanyak man minsan si Gaz, pero lagi naman itong handa sa kailangan niya. Mas nangingibabaw pa rin para sa kanya ang pagiging maginoo nito. Hindi mahirap na hindi ito magustuhan ng kahit sinong babae.

Pagkabihis niya ay bumaba na siya.

Naabutan niya na naghahain si Gaz sa lamesa. “Tara na. Kumain ka muna, pagkatapos ihahatid na kita kung gusto mo na umuwi.” May naaninag siyang pag-asa sa mga mata nito. Umaasa pa rin yata ito na mag-stay pa siya kasama ito.

Gusto din sana niya, pero baka hindi na talaga siya makatayo. Kita naman niya ang performance ni Gaz kagabi at kung gaano ito ka-wild.

Tiningnan niya ang mga nakahain. “Ikaw ang nag-prepare ng mga ’to?”

“Nope.”

“Ah, may katulong ka.”

Umiling ito. “Si Rage ang nag-prepare ng mga yan.”

Umawang ang mga labi niya. “N-Nandito si Rage? Yong pinsan mo?”

“Kanina. Pumunta siya dito bandang 1 am. Sa guest room siya natulog.”

Tumango siya. Hindi naman siguro alam ng lalaki na naroon siya sa unit ng pinsan nito. Nagsimula na silang kumain. Hindi niya mapigilan na hindi purihin ang Bicol express ng pinsan nito.

“Magaling talaga magluto ’yong si Rage. Actually, kala ko nga maagang umalis ’yon. Maaga rin kasi akong nagising kanina para mag-jogging. Pagdating ko, nakapagluto na siya ng lunch para sa ’tin. Kakaalis lang din niya bago ka magising.”

Chapter Twenty-Three

TILA walang pumapasok sa utak ni Emily habang nagdi-discuss ang prof niya sa harap nila. Nakatitig lamang siya sa kawalan. Nakatutok man ang tingin niya sa unahan, pero ’yong isip niya kusang lumilipad sa kung saan.

Until now gulong gulo pa rin ang isip ni Emily. Si Rage kaya ’yon?

God, no. Masama daw ang magbintang kaya hindi dapat niya pinagbibintangan ng ganoon ang lalaki. Ano, feeling niya ginapang talaga siya ni Rage? Nag-iilusyon na yata siya.

But she can’t help it.

Dalawang araw na siyang nag-iisip ng ganoon. May hinala siya na baka si Rage ang gumising sa kanya nang umagang ’yon at hindi si Gaz. Ayon na rin sa sinabi ng huli na nag-jogging ito ng maaga. Hinala niya pumasok ito sa kwarto ng pinsan nito at nakita siyang natutulog kaya sinamantala nito ang pagkakataon.

Marahang tinapik niya ang noo at umiling.

Imposible.

Imposible ’tong iniisip niya. Kung ano ano na lang ang naiimagine niya.

“Anong nangyayari sa ’yo?” pag-usisa ni Arlene pagkatapos ng klase nila. “Parang wala ka yata sa sarili. Ayos ka lang ba?”

Matamlay na tumango siya. “Medyo masama lang pakiramdam ko. But I’m okay.”

“Sure ka? May gamot ako dito.”

“Seryoso, okay lang ako. Teka, nasaan si Khate?” Ngayon lang niya napansin na hindi nito kasama ang isang kaibigan.

“Hay, nako. Ayun, may sakit ngayon ang gaga. Maligo ba naman sa ulan, eh.” Pumasok sila sa cafeteria. Bumili muna sila ng cheese burger at fries bago maghanap ng pwesto.

“Hindi ka pa nga pala nagkukuwento sa ’kin.”

Tumigil siya sa pagnguya at nag-angat ng tingin sa kaibigan. “Tungkol saan?”

“Tungkol sa inyo ni Gaz. Ano? May nangyari naman ba?”

“Arlene!” Pinandilatan niya ang kaibigan, kasabay ng pamumula ng pisngi. “May makarinig sa ’yo.”

“O, bakit naman? ’Di ba proud ka pa nun? May nangyari sa inyo ng isa sa pinaka-gwapong studyante ng St. Louis.” Puno ng malisya na humagikhik ang kaibigan.

Hindi na lang niya pinatulan ang panunukso nito.

Naagaw ang atensyon nila ni Arlene nang magkaroon ng gulo sa loob ng cafeteria. Nakita niyang sinampal ng isang member ng cheerleading squad ng St. Louis ang isang magandang babae. Napuno ng mga singhap ang buong cafeteria. Kilala niya ang cheerleader na iyon. Si Regina.

“Malandi ka! Pokpok!” sigaw nito sa babae. “Inakit mo si Jon, ’di ba? May nangyari sa inyo ’di ba? Saan ka nga pala niya nakilala? Sa club?” Humarap sa mga estudyante si Regina at tinuro ang babaeng kausap. “You heard it right guys. This woman is a certified slut. A prostitute.”

Umugong sa tenga niya na parang hampas ng alon ang binitawang salita ng babae.

Nanatiling nakayuko ang babaeng tinukoy nitong prostitue. Bakas sa mukha nito ang pagkapahiya. Nagsisimula na ang pagtulo ng luha sa mukha nito. Nagbulong bulungan ang mga estudyante sa paligid.

Iniiwas niya ang mata sa mga ito at ininom ang softdrinks niya na parang uhaw na uhaw.

Hindi rin nagtagal ang eksena ng mga ito nang dumating ang isang prof. Pinigilan nito si Regina sa pamamahiya sa babae. Dumating din ang Jon na tinutukoy nito. Ngunit kahit wala na ang mga ito, tuloy pa rin ang usapan sa cafeteria.

“Grabeng revelation ’yon! Akalain mo ’yon, nagp-prosti pala si Marianel?”

“Kilala mo?” Napako ang tingin niya kay Arlene.

“Hindi. Naparinig ko lang.” she chuckled.

Naitirik niya ang mata.

“Pero seryoso, grabehan ’yon ha. Totoo pala talaga ’yong mga chismis na kumkalat sa buong campus na may mga girl students na nagp-prosti. Kala ko gawa gawa lang ’yon.” Hindi siya nagsalita. “Siguro hindi lang si Marianel ang nag-iisang gumagawa nun dito sa campus natin.” Tumitig sa kanya si Arlene, tila mapanuri.

“W-What?”

“Ano sa tingin mo, Emily? Meron pa sigurong iba no?” wala namang panghuhusga sa boses ni Arlene. Wala rin namang pang-aakusa sa tinig nito. But suddenly she felt so uncomfortable.

“’D-Di ko alam.” Iniwasan niya ang ang titig nito. Ayaw niyang magmukhang affected, pero dahil nasa ganoong topic sila parang hindi niya maiwasan ang maapektuhan. Inignora niya ang namumuong pangamba sa dibdib niya. “Pero kung meron pa, siguro wala na tayong pakialam doon, Arlene. Wala naman tayong alam kung anong dahilan nila para piliin ’yong trabahong ’yon.”

Nakita niya ang pagguhit ng ngiti sa labi ng kaibigan. “Right. Ano ba namang say natin kung magpakarat pa sila for money? Eh, ’yong iba nga pakarat ng pakarat sa mga chararat nilang jowa, wala naman silang napapala. Tapos ang lalakas pa ng loob magloko at maghanap ng iba. Oh, hello, Jovit.”

“Baliw ka talaga.”

“’Di ba totoo naman? Kaya nga ’yong mga manliligaw ko na chaka, basted agad. Kala nila ’di ko alam na gusto lang nila ng libreng karat? Yuck no. Okay na ko sa pipino.”

“Ang bastos talaga ng bibig mo!” Tumatawang sabi niya. Naramdaman niya na parang may nakatingin sa kanya kaya napalingon siya.

Natigilan siya nang makita niya si Rage. Nakaupo ito sa isang sulok at nagmemeryenda. Malagkit ang tingin nito sa kanya habang ngumunguya. At sa paraan ng pagnguya nito, parang alam na niya kung ano ang tumatakbo sa isipan nito.

Binawi niya ang tingin dito at bumalik kay Arlene.

“Nakalimutan ko may gagawin pa pala ako sa library. Gusto mo sumama?” yaya niya sa kaibigan.

“Ay, may iba akong pupuntahan pagkatapos nito eh.”

“Okay lang. Sige, una na ako sa ’yo ha?” pagpapaalam niya habang inaayos ang mga gamit niya.

Tumango ito. “Sure.”

Pasimpleng tumingin ulit siya sa pwesto ni Rage habang papalabas ng cafeteria. Nakasunod ito ng tingin sa kanya at halos mapaso siya ng tingin nito.

---

KUNG kanina ay hindi pa siya siguro, ngayon sigurado na si Emily.

It was him. Si Rage nga ’yon at hindi si Gaz. Nanginginig na bumuga siya ng hangin. Hindi siya makapagconcentrate sa sinusulat niya. Hindi siya makapag-isip ng ibang bagay. Tanging si Rage lang ngayon ang laman ng isip niya at alam niya na hindi niya dapat ito iniisip.

Not like this.

Pero ano naman ang katibayan niya na si Rage nga ’yon? Wala.

At hindi rin niya malaman kung bakit pinagbibintangan niya ang lalaki. Walang duda na may pagnanasa ito sa kanya. Hindi siya manhid para hindi maramdaman ’yon. Pero magagawa ba nito ’yon sa kanya?

Inihilamos niya ang mukha at muli humugot siya ng hangin.

Naramdaman niya na may tumabi sa kanya. Oh, God. Heto na naman siya.

“Pwede bang tantanan mo na—” Natigilan siya nang makitang hindi si Rage ang tumabi sa kanya. “Gaz?”

“Hey. Naabala ba kita?” Mapang-akit na ngumiti ang binata sa kanya.

Napaawang ang labi niya habang nakatitig dito.

“Ini-stalk mo ba ako?”

“I don’t need to stalk you. You know that.”

“Kung ganun paano mo nalaman na nandito ako?”

“Simple. Sinabi sa akin ng mga kaibigan mo na madalas ka pumunta dito. And why are you asking like that? Ayaw mo na ba ako makita?” Nakakalokong ngumisi ito sa kanya.

She rolled her eyes at him. “Nagtatanong lang ako, masama ba? Sa hindi naman talaga ako sanay na makita ka dito.”

“Or ayaw mo na talaga ako makita?”

“Pwede rin.”

Muntikan na siya mapahalakhak nang makita niya ang reaksyon nito. Nakahawak ito sa tapat ng puso nito at akala mo nabasag niya ang puso nito.

“Seryoso, tigilan mo ’yan, Gaz. Mukha kang tanga.” natatawang sabi niya at tinampal ang matigas na tiyan nito.

“You wound me, babe.” patuloy na pag-arte nito. Gusto niyang mapahalakhak sa binata, pero baka magalit sa kanya ang librarian.

“Para kang sira!” Kinurot niya ito sa tiyan. Pasimpleng hawak sa matigas na six-pack abs nito. Ah, ineng, pasimpleng pananamantala na ’yan.

But she just can’t help it.

Tumingin siya sa paligid at nang wala namang nakakapansin sa kanila. Pasimple niyang ipinasok ang kamay sa ilalim ng shirt nito at hinaplos ang nakakaakit nitong six-pack.

Naramdaman ni Emily ang paninigas ng katawan ni Gaz habang nakalapat ang palad niya doon. Iniangat niya ang tingin sa binata. Nakita niya ang pagkabuhay ng init sa asul nitong mata. Hindi siya nagkaroon ng pag-aalinlangan na haplusin ito, damhin ang matipunong katawan nito sa ilalim ng kamay niya.

Pakiramdam niya, may karapatan siya sa katawan nito. May karapatan siya na hawakan ito sa kahit saan niya gustuhin. Tulad ng pagbibigay niya ng karapatan dito na angkinin ang katawan niya ng paulit-ulit, tikman siya na parang walang katapusan.

“Stop it, Lily.” he almost panted. Kita niya ang pagpipigil sa mga mata nito. Nararamdaman niya na ang pag-iinit nito at sigurado ang dalaga na kung wala lang sila sa library ay baka nasunggaban na siya nito.

At iyon ang nagbibigay dahilan sa kanya para tuksuhin ito.

Gumuhit ang mapang-akit na ngiti sa labi nito. Dahan-dahan niyang pinadausdos pababa ang palad nito. Ngunit umiral pa rin ang kapilyahan niya.

Tinumbok ni Emily ang namumukol na bagay sa harap ng pantalon nito.

Umalpas ang mahinang mura sa labi ng binata at mariing ipinikit ang mata. “Don’t start with me, Lily.”

Hinagip nito ang kamay niya at nag-aalab sa pagnanasa ang mata nito nang tumitig sa kanya. “Kung ipagpapatuloy mo ’to, hindi mo magugustuhan ang gagawin ko. Sigurado ka ba na ito talaga ang gusto mo?”

Nawala ang ngiti niya at parang natauhan na binawi ang kamay niya. “Ikaw naman, h-hindi ka na mabiro.” Parang pinalaklak siya ng kape bigla at ngayon lang kinabahan sa pinaggagawa niya.

“Hindi ’yon biro para sa akin. You can’t just play with a man’s emotion.” seryosong saad nito. Ngayon lang niya narealize na hindi nga maganda ang ginawa niya.

Napalunok siya. Ibinalik niya ang mata sa libro sa harapan niya at nagkunwaring may binabasa doon. Ramdam pa rin niya ang titig nito sa kanya.

“Wala ka bang practice ngayon?” tanong niya kay Gaz, paraan para maiba niya ang topic.

“Mamayang hapon pa.”

“Talaga? Sayang, may gagawin ako ’di ako makakapanood ng practice mo.”

“Kung inaakala mo na maililihis mo ang usapan, nagkakamali ka.”

Mukhang hindi nga nito nagustuhan ang ginawa niya. Pinigilan niyang mapaismid. Arte ng lalaking ’to. Kung ’di pa niya alam, gustong gusto rin naman nito.

Isinarado na niya ang libro at inayos na ang mga gamit. Sa kanila na lang niya ipagpapatuloy ang paggawa ng assignments niya. Tumayo na siya.

“Where do you think you’re going?”

“Sa amin? Bakit, bawal ba ako umuwi sa amin?”

Naningkit ang mata nito. Pagkatapos ay hinila ulit siya paupo. “Come with me.”

“At saan naman tayo pupunta?”

“Kahit saan mo gusto.”

“Kahit saan ko gusto o saan mo gusto?”

“Both?”

She rolled her eyes and he let out a delicious chuckle. Kinuha nito ang kamay niya at ipinatong nito sa hita nito. Marahang hinaplos iyon habang nakangiti sa kanya. “I like what you did to me minutes ago. But don’t do that again here in a library. Baka mawalan ako ng kontrol sa sarili ko. I don’t want to make out with you in a public place again. Hindi dahil ayaw ko, kundi dahil nirerespeto kita. I respect you as a woman. As my woman. Now, do you understand?”

Tumango siya at awtomatikong napangiti. “Oo, naiintindihan ko.”

“May mahalaga ka bang gagawin ngayon? I’m free and I want to spend time with you. Pero kung may gagawin ka talaga, pwede namang—”

“I’m free. Pwede naman.”

“Talaga?” Parang batang binigyan ng candy na kumislap ang mata nito.

Tumango siya at pinisil ang pisngi nito. “Oo nga. Pero hanggang six pm lang ako. Hindi pwedeng lumagpas ng six, nagkakaintindihan tayo?”

“Sure. I guess, hindi na lang muna ako aattend ng practice para sa ’yo. But it’s okay. Kung ikaw lang naman din ang dahilan.”

“Geez. Ang korni mong lalaking ka.” Ngumisi ito at mabilis na inilapat ang labi sa kanya. Mabilis lang iyon, pero ramdam na ramdam niya ang init niyon. Kumalat ang kulay sa mukha niya at nakagat ang ibabang labi.

“Magkita na lang tayo sa may labas. Magpapalit lang ako saglit sa locker room. Okay lang ba?”

“Oo naman, may ayusin lang din ako dito sa notes ko.”

Pagkaalis nito ay hindi niya mapigilan ang mapangiti. Gaz is just so sweet. Napaka-gentleman nito sa kanya. At kahit alam nito ang trabaho niya at may ilang beses na nangyari sa kanila, nirerespeto talaga siya nito. Isang bagay na hihilingin ng bawat babae sa isang lalaki.

Hindi niya nararamdaman na gusto lang ni Gaz na maikama siya. Ramdam niya na sincere talaga ito sa kanya. At ang atensyon na ibinibigay nito sa kanya ay nagbibigay sa kanya ng hindi maipaliwanag na saya. Wala naman palang masama kung pumayag siya na maging girlfriend nito. Pero hindi pa siya handa para sa ganoong bagay. Hindi pa niya nakikita ang sarili na makulong sa isang relasyon. Hindi rin naman siya nagmamadali at ganoon din naman siguro si Gaz.

Dinampot niya ang mga librong kinuha niya niya sa bookshelves at ibinalik doon. Pabalik na siya nang maramdaman niyang ang matigas na brasong humila sa kanya. Bago pa siya makatili, may kamay na tumakip sa kanyang bibig.

Chapter Twenty-Four

NANLAKI ang mata ni Emily nang may mga kamay na tumakip sa bibig niya. Agad sumagi sa isip niya ’yong mga films tungkol sa babaeng kinikidnap at dinadala sa abandonadong lugar. Kaya nagsimula siyang pumalag at pagtatadyakan ang lalaking humihila sa kanya sa sulok ng library.

“Hey! Easy. Easy. It’s just me.”

Napatigil sa pagpalag si Emily nang marinig ang pamilyar na boses na ’yon. Agad rumehistro sa isip niya kung sino ang humila sa kanya.

Tinanggal nito ang kamay sa bibig niya at pinakawalan siya. Marahas na hinarap niya ito.

“Ano bang problema mo, Rage?” Pinigilan niya ang magtaas ng boses at singhalan ang lalaki. “Basta basta ka na lang sumusulpot sa kung saan. Kabute ka ba?”

“Hindi, bakit?” nakangising balik sa kanya.

Naningkit ang mata niya. “Hindi ’yon pick up line.”

“Oh, sorry. Kala ko babanat ka, eh. Pero in case gusto mo makakita ng kabute, mapag-uusapan naman natin ’yan.” Ubod ng kapilyuhan na ngumisi ito at itinaas baba ang kilay.

Awtomatikong bumaba ang mata niya sa kamay nito na akmang ibaba ang zipper ng pantalon nito. Pati yata talampakan niya ay namula.

“Napakabastos mo rin talaga, eh no.” asik niya sa binata, matalim ang tingin dito. “Kung wala ka nang kailangan sa akin, maiwanan na kita dyan.”

Pinigilan siya nito sa braso. “Wait.”

“Ano ba, Rage?”

“Bakit mo ba ako iniiwasan?”

“Tingin mo bakit nga ba?” Itinaas niya ang noo at sinalubong ang nakakatunaw na mata nito. Tuwing tumitingin siya dito, pakiramdam niya ay nababasa nito ang iniisip niya. Tumatagos sa kailaliman ng pagkatao niya ang titig nito at hinuhukay ang mga madalim na sikreto niya.

Lumunok siya at matapang na nakipagtagisan ng titig dito. Naramdaman niya ang pagsalin ng malapot na init sa ere. Sexual tension filled the air. It made her core clenched with need.

Umagos sa isip niya ang nangyari ng umagang ’yon. Ang pag-aakala niyang si Gaz pa ang nagbibigay ligaya sa pagitan ng hita niya.

“Nandito si Rage? Yong pinsan mo?”

“Kanina. Pumunta siya dito bandang 1 am. Sa guest room siya natulog.”

“Magaling talaga magluto ’yong si Rage. Actually, kala ko nga maagang umalis ’yon. Maaga rin kasi akong nagising kanina para mag-jogging. Pagdating ko, nakapagluto na siya ng lunch para sa ’tin. Kakaalis lang din niya bago ka magising.”

Ayaw niyang maghinala ng masama sa lalaki. Ngunit tila may bumubulong sa kanyang isipan para pagbintangan ito.

“I know, Rage. I know what you did that morning to me.”

“Yeah?” Sa halip na makita ang guilt sa mukha nito. Kabaligtaran ang naging reaksyon nito. Sensuwal na umangat ang isang sulok ng labi nito at humakbang palapit sa kanya. “Ano ngayon ang gagawin mo? Isusumbong mo ako sa boyfriend mo?”

Napaurong siya. “S-Sinong boyfriend?”

“My cousin. I know you’re dating him now.”

Tumigil siya sa pag-urong nang mapagtanto na wala na siyang uurungan pa. “Pero hindi ko pa siya boyfriend. At ano bang paki mo kung maging kami ni Gaz? Tatay ba kita?”

Ngumisi ito. “Pwede rin.”

“A-Ano?” naguguluhang tanong niya. Magkalapit na ang kanilang mga katawan. Napasinghap siya nang maramdaman ang paglapat ng matipunong katawan nito sa kanya.

“I can be your daddy if you want me.” Ibinaba nito ang mukha sa kanya. Napapikit siya sa sensuwal na haplos ng hininga nito sa balat niya.

“Then, you will be my baby,” bulong nito sa kanyang tenga.

Impit na napaungol siya nang maramdaman ang dila nito sa gilid ng tenga niya at marahang hinalikan.

Napapikit siya sa pagkalat ng pagnanasa sa mga ugat niya. Halos rinig na niya ang tibok ng puso niya at ang pag-agos ng dugo sa sistema niya.

Gumapang ang kamay nito sa ilalim ng blusa niya at mabilis na tinumbok ang malulusog na dibdib niya. She could feel the heat coming from his rough hand. At kahit may telang nakaharang sa pagitan ng palad nito at balat niya, ramdam pa rin niya ang pagtagos ng init doon.

May panggigigil na sinapo nito ang kabilang dibdib niya.

“God, Rage. A-Ano ba.”

“You like that, don’t you?” may pananabik sa tinig ng lalaki. Parang gusto nitong punitin ang blusa niya at sirain ang bra niya para wala nang nakapagitan pa sa kanila.

“Rage, this is… this is not right.”

“I know, baby. I know.” Hinawakan nito ang baba niya at agresibong hinalikan siya. He kissed her like he owned her. Like she was his property. Ipinasok nito ang dila sa loob ng bibig niya. Para bang tinitikman ang bawat sulok ng bibig niya.

Pinanlabanan niya ang tukso na tumugon sa halik nito. Ngunit hindi rin niya napigilan ang sarili. Parang may kung anong humihila sa kanya para magpadala sa mga halik ng binata.

Napakapit siya sa maskuladong braso ng lalaki at hinayaang lumalim ang halik ni Rage. Tinugon niya iyon sa paraang hinahanap nito.

Uhaw na uhaw, bumaba ang halik nito sa leeg niya.

“R-Rage.” she panted his name. Nagtanim ito ng maliliit na halik sa leeg niya, kapagkuwan ay sinisipsip ang balat niya. Tila nag-iiwan ng marka.

Bumaon ang daliri niya sa likod nito. Alam niya hindi dapat niya hinahayaan si Rage na gawin ’yon sa kanya. ’Di na ito dapat binibigyan ng kalayaan na halikan siya at hawakan siya na parang pag-aari siya nito.

Pero hindi niya magawang pigilan ang lalaki. At hindi magawang ipagkait dito ang sarili kahit alam niyang mali.

“I want you so much.” bulong nito sa leeg niya. Kinuha nito ang kamay niya at dinala sa tapat ng pagkalalaki nito.

God, she could feel his hardness. His pride and strength.

Idiniin ni Rage ang palad niya sa tent sa tapat ng pantalon nito. Parang gustong kumawala ng pagkalalaki nito sa kinakukublian.

Napalunok siya.

Jusko, bakit may pakiramdam siyang mas malaki pa ito sa inaasahan niya. Kahit may telang nakaharang ay ramdam niya ang laki niyon sa palad niya. May nag-uutos sa isip niya na ibaba ang zipper nito at pakawalan ang itinatago nito, ngunit inignora niya ang tawag ng tukso. She tried not to look at it.

No, this is not right. This is so wrong.

Magkikita pa sila ngayon ni Gaz. May usapan sila ng binata at lalabas siya kasama ito. Kaya anong ginagawa niya kasama ang pinsan nito? Gusto ba niyang may mamagitan pa sa kanila ni Rage?

Umiling siya.

Napa-gentleman sa kanya ni Gaz. Napaka-sweet at wala na siyang mahihiling pa. Ibang iba ang trato ng lalaki sa kanya kumpara kay Rage. Pero bakit nadadala siya sa mga hawak at halik ng lalaki?

Ayaw niyang saktan si Gaz.

Inipon niya ang lakas at itinulak si Rage. “Enough.”

Akmang hahalikan pa ulit siya nito pero malakas na itinulak na niya ito. “I said enough!”

Naguguluhang tumingin ito sa kanya.

“Rage, look. Tigilan mo na ’to. Hindi ito tama. Tigilan mo na lang ako. Ibaling mo na lang ang atensyon mo sa ibang babae.”

“Why would I do that? I want you. Desperately want you. At alam kong ganun ka rin sa ’kin.”

Iniiwas niya ang tingin. “Nagkakamali ka.”

“Talaga ba?” Itinulak nito ang sarili sa kanya. Ipinatong niya ang mga kamay sa matipunong dibdib nito at marahang itinulak.

“Rage, please.”

“Please, what? Gusto mong tigilan kita? You know I can’t.”

“Bakit hindi? Alam mo na may namamagitan na sa amin ng pinsan mo. Alam mo ’yan dahil nandun ka sa unit niya nang umagang ’yon, hindi ba?”

“That’s it, Emily. The last time na sinabihan mo ako na tigilan ka, mas lalo lamang akong nabaliw sa kakaisip sa ’yo. At oo tama ka, nandun ako. Nakita kitang nakahiga sa kama ng pinsan ko. Nakahubad at walang kahit isang saplot.”

Napasinghap siya.

“Hindi ko na siguro kailangan ikwento kung anong nangyari, hindi ba? Alam mo na rin naman siguro.”

Hinawakan nito ang baba niya at iniangat. “Look at me, Emily.” Hinuli nito ang mata niya. Natagpuan niya ang sarili na nakatitig sa mga mata ng lalaki. Alam ng Diyos kung paano niya pinipigilan ang sarili na tumingin dito. Kung paano rin niya pinipigilan ang sarili na makadama ng pagnanasa sa lalaki.

Pero nahihirapan siyang mapagtagumpayan ’yon.

“The more na pinipilit mo akong iwasan ka, the more na lalapit ako sa ’yo. Wala akong pakialam kung may relasyon na kayo ni Gaz. Ngayon lang ako nabaliw ng ganito sa isang babae at sa ’yo ko lang ’to naramdaman. I’ll do everything to have you, Emily. I’ll find my ways to claim you and you can’t stop me.”

Nagdala ng libo-libong boltahe ng koryente ang mainit na boses ni Rage sa mga ugat niya. Gumapang ’yon sa pagitan ng mga hita niya.

Idinampi nito ang bibig sa gilid ng labi niya. “Now that I know you want me too. Tingin mo ba magsasawalang kibo lang ako?” mayabang na sabi nito at mapang-akit na ngumisi. Kapagkuwan ay umalis na rin ito at iniwanan siya.

Doon pa lang siya tila nakahinga ng maluwag. Pakiramdam niya ay hinang hina siya at mabubuwal sa panginginig.

He’s not stopping.

Hindi niya maipaliwanag ang pangambang tumubo sa dibdib niya. Kinalma niya ang sarili habang nakasandal sa bookshelves. Pagkalipas ng ilang sandali, inayos niya ang sarili at nilisan na ang library.

Paglabas niya ng campus, hinanap agad ng paningin niya si Gaz. Namataan niya ang kotse nito na nakahimpil sa isang tabi. Naroon ang binata, nakasandal sa hood ng kotse nito at parang hindi mapakali na nakatingin sa relos nito.

“Gaz,” tawag niya sa lalaki, saka nilapitan ito.

Napalingon ito sa kanya at napabuga ng hangin. Napakunot noo siya. “Ayos ka lang ba? Parang ’di ka yata mapakali kanina.”

He frowned at her. “Kanina pa kita inaantay. Akala ko ’di mo na ’ko sisiputin, eh.”

Gumapang ang guilt sa dibdib niya. “Pasensya ka na, may kinailangan lang akong balikan sa library, eh.” Oo, siya na may pinaka-lame na excuse. Pero ’yon lang ang pwede niyang sabihin. Alangan naman na sabihin niyang halos mag-make out na sila ng pinsan nitong si Rage sa library?

Kinuha nito ang kamay niya at pinisil. “Okay lang. Wala naman akong karapatan magreklamo. Sino ba ako? Ayaw mo nga akong maging boyfriend eh.” Parang bata na lumabi pa ito sa kanya.

“Ah, ganyan. Kinokonsensya mo ba ako?” ’Di niya mapigilang mapangiti.

Nakikita niya ang kapilyuhang kumikislap sa asul nitong mata.

“Oh, no, no. ’Di mo ko madadaan sa pagpapacute mo, mister.” Natatawang kinurot niya ito sa tiyan. Muli, naramdaman niya ang matigas na abs nito. Kaya inulit pa ulit niya.

Umangat ang kilay ni Gaz at hinagilap ang kamay niya. “Kanina pa kita napapansin. Kunwari kinukurot mo ako, tsumatsansing ka lang naman sa ’kin.”

Nag-init ang pisngi niya. “Hoy, ang kapal ha.”

“Aminin mo. Sarap na sarap ka dyan ’no?” namimilyong sabi nito.

Tinampal niya ito sa pisngi. “Feeling mo naman! Tayo na nga.” Sumakay na siya sa kotse nito bago pa siya ulanin nito ng tukso. Humalakhak si Gaz at sumakay na rin.

Pumunta sila sa mall at dinala siya nito sa World Of Fun. Nang una ay hindi siya makarelate sa trip nito, pero mayamaya ay nakikisabay na rin siya sa paglalaro. Halos hindi na niya namalayan ang oras. Tawa lang siya ng tawa habang kasama ito.

Tila nakalimutan niya ang bigat ng mga responsibilidad na dala niya. With him, naranasan niyang tumawa at maging masaya. Naranasan niyang maging normal ulit at mag-enjoy kahit sandali lang.

Chapter Twenty-Five

“Kumain ka na ba?”

Kausap ni Emily ngayon si Gaz sa cellphone habang nagp-plantsa siya ng uniform niya. Nakasaksak sa tenga niya ang headset para masagot niya ito kahit may ginagawa siya.

“Katatapos ko lang kumain. Ikaw ba?”

“Hindi pa, eh.”

Tumingin siya sa orasan at napakunot noo. “Lagpas 1 pm na, ah. Bakit hindi ka pa kumakain?”

“Ikaw lang hinihintay ko, eh.”

“Bakit mo pa naman ako hihintayin? May ginagawa ako dito. Saka, ako pa ba magpapasubo sa ’yo para kumain ka?” panunukso niya. Narinig niya ang mahinang tawa nito sa kabilang linya, at nagdala ng ibayong kilig sa kanya. “Kumain ka na. May practice pa kayong hapon mamaya, ’di ba?”

“Oo. Pero wala akong gana kumain.”

“Seryoso, you need to need eat, Gaz.”

“Wala nga akong gustong kainin.”

“Kahit ano?”

“Well, I want to eat you.” his voice become husky. The sexy tone of his voice sent delicious shivers down her spine. “I crave to taste every inch of your pussy, Lily.”

Napangiti siya. “Napaka-ano mo talaga.”

“What? Tinanong tanong mo ako kung anong gusto kong kainin eh. Now, I’m answering you. It’s you that I want.”

“Pero hindi ako pagkain.”

“Pero bakit ang sarap mo?”

“Gaz!” Ramdam niya ang biglang pagkalat ng pula sa mukha. “Ang landi mo,” hininaan niya ang boses at sumulyap sa may pinto ng bahay nila. Nasa labas ang kanyang ina at may katsikahan na mga kapitbahay nila. Ang dalawang kapatid naman niya ay wala sa kanila. May kanya kanyang lakad ang mga ito na may kinalaman sa school projects kaya siya lang ang nasa loob ng bahay. Sunday kaya nasa bahay siya. Mamaya pa namang gabi ang “duty” niya sa trabaho niya.

“Bakit, ayaw mo ba? ’Wag kang mag-alala. Sa ’yo lang naman ako nababaliw ng ganto.”

Lumabi siya. Hindi niya nakikita ngayon ang binata, pero sa isip niya nakikita niya ang mapang-akit nitong labi.

“Sus. Syempre, sinasabi mo ’yan ngayon kasi nililigawan mo ako ngayon.” Totoo ’yon. Nililigawan na siya ngayon ni Gaz. Kahit na sinabi niya sa binata na hindi siya nagpapaligaw at wala naman siyang balak pumasok sa relasyon, mapilit pa rin ito. Hindi naman siya nag-iinarte o nagpapa-hard to get. Talaga lang na hindi siya handa para sa commitment.

Lalo na at alam nito ang trabaho niya. Hindi nila napag-uusapan ng lalaki ang tungkol sa trabaho niya sa club. Hindi rin ito nagtatanong. Siguro, ayaw din nito na panghimasukan muna ang buhay niya at umasta na may relasyon na sila. O baka ayaw din nito na ma-offend siya. Pwede ring hinihintay nito na siya na ang kusang magbukas ng tungkol sa bagay na ’yon.

“Kung tutuusin nga hindi na dapat kita nililigawan pa. Dapat akin ka na.”

Mukhang alam na niya kung anong ibig sabihin nito. Natawa na lang siya. “Sinabi ko naman sa ’yo hindi ako nagpapaligaw. Ikaw lang naman ’tong makulit.”

Natapos na siya magplantsa at ipinasok na ang mga plinantsa na uniform niya at ng mga kapatid sa kwarto.

“Hindi ako madaling sumusuko, Lily. I want you to be my girlfriend. And I promise, you will be mine.”

“Good luck then.” Pilyang tumawa siya. Humiga siya sa kama. Kahit pagod ang katawan niya sa mga gawaing-bahay, tila hindi niya ’yon maramdaman. Nakangiting ipinikit niya ang mga mata at bumuga ng hangin.

“What are you doing now?” he asked.

“Nakahiga lang. Nagpapahinga. Ikaw?”

“Nanonood ng football game. But I can’t focus watching the game. You’re distracting me.”

She laughed. “Hindi naman kita pinipilit na tumawag sa akin, ah? So bakit parang kasalanan ko?”

“Because I want to see you. Ayaw mo naman makipagkita sa akin ngayon.”

“Marami nga kasi akong ginawa. Saka, lagi na naman tayong nagkakasama pagkatapos ng klase ko, ’di ba?”

Oo, hindi nga siya nagpapaligaw sa binata. Pero pumapayag siya sa mga paanyaya nito sa kanya na lumabas. Like a date.

Parang mag-boyfriend na nga sila ni Gaz kung titingnan. Hindi nga lang official, pero sa namamagitan sa kanila parang sila na talaga.

Kapag yinayaya siya nito na mag-coffee sa labas or mag-lunch kasama ito, pasikreto lang siyang nakikipagkita dito. ’Yong hindi magiging obvious sa labas na may namamagitan sa kanila ng binata. Gusto niyang maging private lang kung ano ang meron sila ni Gazul. At hindi naman tumutol ang lalaki sa gusto niya.

Kaya siguro nagkakasundo sila nito dahil nirerespeto nito ang mga desisyon niya. At isa pa sa ikinakatuwa niya dito, sa loob ng dalawang linggo na lumalabas siya kasama ito ay wala pang nangyayari sa kanila ulit. Nang sabihin nito na desidido ito na ligawan siya kahit ayaw niya, naging doble ang ipinapakita nito sa kanyang respeto. Pag magkasama silang dalawa, parang prinsesa siya nito kung ituring. Napaka-gentleman nito at hindi siya nito hinahawakan ng walang pahintulot.

Pero minsan hindi yata nakakatiis ang binata at pasimple pa bumanat. Tulad na lang ng ginagawa nito ngayon.

“Ah, parang bigla akong nagugutom.”

“Kumain ka na kasi.”

“Wala ka nga kasi dito.” Napaka-sweet ng boses nito sa kabilang linya. Kahit brusko, parang nagiging musika ’yon sa pandinig niya. Nagbibigay ng kilabot sa kanya.

Biglang umandar ang kapilyahan sa kanya. “I’m not a food. Why would you want to eat me, Gaz? Hmm.” Inalpasan niya ang isang mahina at nang-aakit na ungol.

“Fuck.”

“Gaz.” She moaned his name seductively.

“ God. You’re making me so hard right now, Lily.“ Rinig niya ang pagbigat ng hininga nito.

Nakagat niya ang ibabang labi. “So, anong gusto mong gawin ko ngayon?” Patuloy na tinutukso niya ito gamit ang impit na pag-ungol. Nagmura ito sa kabilang linya. Parang nauubusan ng pagtitimpi.

Gusto niyang tumawa ng malakas. Alam niyang torture ang ginagawa niya dito at ang mean na niya. Pero naaaliw siya sa nakukuhang reaksyon dito.

“Fuck, Lily. Stop this torture.”

“I’m not torturing you.”

“Then, why are you doing this to me?” parang hirap na hirap ang boses nito. Okay, ang insensitive ng ginagawa niya. Hindi nga pala ’to bato. Playing with his emotions is just so mean.

“Buksan mo ang messenger mo.”

“What?” bigla ay parang naging iritado na ito. Nasa boses nito ang frustration.

“Buksan mo lang ang messenger mo. Dali na.” Pinutol niya ang tawag nito at binuksan agad ang messenger. Nakita niya agad na naka-online ito at may message sa kanya.

What now?

Hindi niya mapigilan ang ngiti. Pinindot niya ang video call. Mabilis agad na sumagot ang binata. Muntikan na siya matawa nang makitang salubong ang kilay nito.

“Okay, please don’t tell me this is not another torture for me.”

Itinikom niya ang labi at pinigilan ang pag-alpas ng tawa.

“Tinatawanan mo ba ako?” naniningkit ang mata ng lalaki habang nakatingin sa cam.

“Huh? Hindi ah.” Umiling siya, pinipigilan ang matawa. God, he’s so cute. Parang ang sarap panggigilan ng gwapong mukha nito kahit inis ito.

Nawala sa background ang tunog na nanggagaling sa TV nito.

“May practice kami mamaya. Gusto mo manood?”

“Hmm. Next time na lang.”

He frowned. “Lagi mo na lang tinatanggihan na manood ng practice namin para sa darating na game.”

“Sa game niyo na lang ako manonood. Promise.” Iniiwasan niya ang magkita ulit sila ni Rage. Nitong mga nakaraang araw, nagagawa na niyang maiwasan ang lalaki sa hindi niya pagpunta sa library. Itinataon na lang niya ang pagpunta doon kapag maraming estudyante sa loob. Magkita man sila doon, makakatiyak siya na hindi siya nito malalapitan o mauulit pa ’yong nangyari sa kanila.

Dahil ayaw man niya aminin sa sarili, may kakaiba kay Rage na ikinakatakot niya. Binubuhay nito ang init ng katawan niya sa paraang halos nakakalimutan na niya ang lahat. Hanggang maaga, kailangan niya itong iwasan. He’s not good for her.

Isa pa, kuntento na siya kay Gaz. Pinapasaya siya ni Gaz sa iba’t ibang aspeto. Si Gaz ang nagpaparamdam sa kanya ng kilig na estranghero para sa kanya. At wala siyang balak na ipagpalit ’yon sa init ng pagnanasa ni Rage.

“Okay, sabi mo ’yan. Manonood ka ng game namin. Next week na ’yon.”

“Oo nga. Ang kulit, ah.”

“You should keep your promise or.”

“Or what?” Iniangat niya ang kilay. Ngumisi ito.

“Sasagutin mo na ako. Magiging akin ka na kapag ’di ka tumupad. Deal?”

She rolled her eyes. “Okay, deal.”

“So. Bakit ka pala tumawag pa dito sa messenger?” tanong nito.

Gumuhit ang pilyang ngiti sa labi niya. “May nakalimutang pala akong ipakita sa ’yo.”

“Ano ’yon?”

“Wait.” Saglit na tinurn off niya ang cam. Pagkatapos ay hinubad ang pang-itaas at walang itinira. Nakahiga, binuksan ulit niya ang cam at itinapat sa mukha at malulusog na dibdib niya. Kita niya ang pagrehistro ng gulat sa gwapong mukha nito. Nanlalaki ang mata habang nakatitig sa screen.

“Enjoy what you see, Gaz?” Namimilyang sabi niya at sinapo ang isang dibdib. Nang-aakit na pinadaan ang dila sa labi.

“Y-Yeah.” Nagtaas baba ang adam’s apple nito. “Goddamn it, Lily.”

Hinayaan niya na mag-enjoy ito ng ilang segundo. Pagkatapos ay muli na niyang ini-off ang cam.

“What the fuck? Lily!”

“Kumain ka muna, Gaz. Eat your lunch or you’ll never see me like that again.”

Narinig niya ang pagmumura nito sa frustration.

Chapter Twenty-Six

“HINDI mo ’to dapat ginagawa pa.” Namumula ang mukha ni Emily matapos tanggapin ang isang bungkos ng bulaklak na ibinigay ni Gaz.

“Why not? Hindi ko naman to araw araw ginagawa sa ’yo,” nakangiting sagot ng binata at pumulupot ang braso sa beywang niya.

Nakagat niya ang ibabang labi sa ginawa nito. Mag-tatlong linggo na rin mula nang simulan nito ang panliligaw sa kanya. Sa tatlong linggo na ’yon, lagi itong nakahintay sa kanya tuwing tapos na ang klase niya. Nakaabang agad ito sa labas ng deparment nila, naghihintay na parang boyfriend na talaga niya. Well, hindi naman talaga araw araw dahil minsan may practice ito. Itetext agad siya nito para ipaalam sa kanya na kung ano ang ginagawa nito.

“Alam ko pero hindi mo naman talaga kailangan na gawin na.” Masarap sa pakiramdam na binibigyan siya nito ng bulaklak, pero mas okay na wala na. Sapat na sa kanya ang ipinapakitang effort nito.

“Hindi ko na kailangan gawin? Bakit, sinasagot mo na ba ako?” may panunukso sa boses nito.

Napairap si Emily. “Hindi pa.”

“Hindi pa pala e. So, gagawin ko to hanggang sa sagutin mo ako.” May determinasyon sa boses ng lalaki.

Lihim na napangiti ang dalaga.

Mukha lang talaga na magjowa na sila ni Gaz, pero hindi pa rin talaga niya ito sinasagot bilang official boyfriend niya. Funny, ilang beses na sila nag-sex pero pinahihirapan pa rin talaga niya ito sa panliligaw sa kanya. Well, wala namang batas na bawal magpakipot, ’di ba?

“Wait, saan pala tayo pupunta?” tanong niya sa lalaki. Naalala niya kailangan pa pala niya na dumaan sa library.

“Maghahanap ng kakainan. Nagugutom na ko e,” reklamo ng lalaki, sabay hawak sa tiyan nito.

“May dadaanan pa kasi ako sa library, e. Para sa isang subject namin.”

“Hmm. Sige daan ka muna. Makakapaghintay pa naman ako.” Ngumiti ito at hinawakan ang kamay niya para samahan siya.

Bigla naman siyang nakonsensya. Hinintay na nga siya nito sa paglabas niya, pagkatapos hihintayin pa ulit siya nito sa library? Parang sobra naman yata niyang spoiled dito at nahihintay pa siya nito.

Huminto si Emily at pinigilan ang binata. “Huwag na pala.”

“O, akala ko may kailangan ka daanan?”

“Hindi, okay lang pala. Pwede naman na bukas ko na lang siya daanan.”

“Are you sure?”

Ngumiti siya at sunod sunod na tumango. “Oo, tara kumain ka muna. Baka kanina ka pang nagugutom.”

Tila hindi nakaligtas sa lalaki ang pagpapaubaya niya. Kumislap ang asul na mga mata nito, kasabay ng pagsilay ng ngiti sa labi nito. “Uy, concerned siya sa ’kin.”

“Concerned agad? Hindi ba pwedeng nagiging fair lang ako para sa ’yo. Syempre, hinintay mo ako. Tapos gutom ka na pala. Teka, bakit mo ba ko hinintay pa? Pwede ka naman na kumain muna?” pagtataray niya bigla, paraan niya para hindi na siya nito tuksuin. Pero hindi naman nakaligtas sa mata nito ang pamumula niya.

“O, bakit defensive agad? Nagb-blush pa.” Mayabang na ngumisi ito, “Bakit ba ’di na lang aminin na concerned ka rin sa ’kin?”

“Ewan ko sa ’yo.” Inirapan niya ito at nagmartsa na pauna dito.

Rinig niya ang ugong ng halakhak nito dahilan para pagtinginan sila ng ibang estudyante na kasabay nila. Mas lalong pinamulahan ang dalaga. Ang tinamaan ng lintik, gustong gusto talaga na makakuha sila ng atensyon. Kaya hindi na talaga nakakapagtaka na mula noong magsimulang bumuntot buntot sa kanya si Gaz, naging kilala na siya sa buong campus. At aware naman siya na gustong gusto ’yon ng binata para mas lalo pa siyang mabakuran mula sa ibang lalaki na nagpapakita na din ng interes sa kanya.

Sobrang possessive ni Gaz sa kanya. Hindi pa niya ito official na boyfriend, pero kung mabakuran siya nito parang ayaw na talaga nito na may ibang lalaki na makalapit sa kanya. Tinutukso tuloy siya lagi ni Arlene na kunwari naaapakan nito ang buhok niya sa sahig. Hindi lang ito pati na ang ibang kaklase niyang babae. Naiinggit man o hindi, isa lang ang sinasabi ng mga ito. Na napakaswerte niya. Dahil sa dinami dami ng magaganda sa campus nila, siya pa ang pinili ng lalaki. Jusko, kung malalaman lang ng mga ito na nagpapakipot pa siya, baka nag-unahan na ang mga ito na sabunutan siya.

Malapit na sila ni Gaz sa nakaparadang kotse nito nang matigilan si Emily. Katabi ng sasakyan ng binata ay ang pamilyar na sports car. Napalunok siya. Agad na gumapang ang kaba sa dibdib, lalo na nang makita niya ang matangkad na lalaking nakasandal sa gilid ng kotse at matiim ang titig sa kanya. Naka-muscle shirt ito at kita ang mapintog na muscle sa braso nito. Pinagtitinginan din ito mapababae man o lalaki na napapadaan dito. Kapansin pansin kasi ang lakas ng sex appeal nito at parang nagdedemand ng atensyon ang awra nito.

Iniiwas ni Emily ang tingin sa lalaki at hinawakan ang kamay ni Gaz. Kita niya ang pagbaba ng tingin ni Rage sa magkahawak na kamay nila, pagkatapos ay umigting ang mga panga. Sa dilim na nakita niya sa mata nito, parang nagp-plot ito ng murder laban sa pinsan nito.

Mahinang napamura ang dalaga. Hindi ba masyado naman yatang obvious ang lalaki kung makatitig sa kanya? Hindi ba ’yon napapansin ni Gaz?

Tumingin siya sa mukha ng lalaking kahawak kamay niya. Nakangiti ito habang nakatingin sa kanya.

Ah, that’s why.

Siya lang pala itong nakakita sa ekspresyon ng pinsan nito. Bahagya siyang nakahinga ng maluwag doon. Nang tuluyan na silang makalapit sa sasakyan ni Gaz, saka pa lang yata nito napansin na nakahimpil sa tabi ang kotse ng pinsan nito at nandun mismo si Rage.

“Bro, nandyan ka pala. Hinihintay mo?” tanong ni Gaz dito.

“Ah, ’yong girlfriend ko.” sagot ng lalaki. May girlfriend na pala ito? Sabagay, bakit pa siya magtataka? Madali naman dito na kumuha ng girlfriend. Parang si Flash yata to sa bilis.

“Girlfriend mo?” tanong din ni Gaz, nagtataka. “Hindi mo yata nauulit sa ’kin na nagka-ayos ulit kayo ni Iza.”

Tumawa si Rage. Pero parang pilit iyon. “No, no. Bro, hindi si Iza.”

“E, sino?”

“’Di ko pa pwede sabihin e.” Ngumisi ito. Ni hindi dumadapo sa kanya ang tingin ni Rage. Hindi niya alam kung dapat ba niyang ikapalagay ng loob ’yon.

Tumawa si Gaz. “Siraulo to, bakit naman hindi? E, halos lahat naman ng sikreto mo alam ko na.”

“Saka ko na sabihin sa ’yo kapag naagaw ko na siya sa boyfriend niya.” At saka pa lang tumutok ang mga mata ni Rage sa kanya. Swabeng nag-angat ng kilay ang binata sa kanya.

Nahigit niya ang hininga. Ngunit hindi niya ipinahalata ang kaba sa lalaki.

“Sira ka, bro. May hang over ka pa yata.”

“Hindi mo pa yata ako ipinapakilala sa kasama mo.” sabi ni Rage, hindi inaalis ang tingin sa kanya. Parang gusto niyang kalmutin ang gwapong mukha nito. Sinasadya ba nitong magpahalata sa pinsan nito? Tangina.

“Ah, bro, si Emily pala. Nililigawan ko.” pagpapakilala sa kanya ni Gaz.“Babe, si Rage. Pinsan ko.”

May kakaibang kislap sa mga mata ni Rage sa sinabi ni Gaz. Inilahad nito ang kamay sa kanya. “Nice to meet you, Emily.”

Tinitigan niya ang kamay nito. Napipilitan, tinanggap niya iyon. “Same here.”

Makahulugang ngumisi ang lalaki at pasimpleng pinisil ang kamay niya. Parang napasong binawi niya ang kamay kay Rage.

“Saan ba ang punta niyo?” kapagkuwan ay tanong nito kay Gaz.

“Kakain lang kami sa labas. Ikaw, sino bang hinihintay mo dito?”

“Wala, nadanggit na ng iba ’yong hinihintay ko, e.” makagulugang wika uli ni Rage at pasimpleng tumingin na naman sa kanya. Bwisit talaga. Hintayin lang niya na tumalikod si Gaz, kakalmutin na talaga niya si Rage.

“Siraulo ka talaga, bro. Magtino ka na nga. Gayahin mo ko.” sabi ni Gaz at nangingiting sumulyap sa kanya. Napangiti siya.

May talim na dumaan sa mata ni Rage. Pero agad din ’yong nawala nang tumingin ulit dito si Gaz. “Ano, sumama ka na lang sa ’min ni Emily.”

Nanlaki ang mata niya at may pagtutol na napatingin kay Gaz. No! Hindi siya magiging komportable na kasama ito habang kasama niya si Gaz.

“Well, ’di ko ’yan tatanggihan bro. Pero okay lang ba kay Emily na kasama ako? Baka hindi e.”

Tumutok sa kanya ang tingin ng magpinsan.

“Tingin ko naman okay lang kay Emily. ’Di ba, babe?”

Hindi alam ni Emily kung ilang beses siyang lihim na napamura. Umiling siya at pekeng ngumiti kay Rage. “Hindi, okay lang sa ’kin.”

Sa isang japanese resto sila pumunta nina Gaz at Rage. Wala siyang kaimik-imik kahit nang matapos umorder ang magpinsan. Ramdam niya ang awkwardness sa ere. Hindi pala. Walang awkwardness na namamagitan. Dahil siya lang naman ang halos hindi na magsalita. Samantalang ’yong dalawa ay masiglang nag-uusap tungkol sa football.

Siya lang talaga ag nakakaramdam ng pagkaasiwa. Dahil siya lang naman ang aware sa kung ano man ang binabalak ni Rage. Hindi naman sa pinagdududuhan niya ito ng masama. Pero ano pa nga ba? Oo, nagdududa siya na may hindi magandang binabalak si Rage. Hindi naman siguro niya masisisi ang sarili, ’di ba?

May namagitan sa kanila ni Rage na hindi na dapat malaman pa ni Gaz at maulit pa. Sa loob ng tatlong linggo, iniwasan niya ito ng todo todo. Ginawa niya ang lahat para hindi magkrus ang landas nila sa campus. Nagbago pa siya ng schedule sa pagpunta sa library. Hindi tulad ng nakasanayan niya na basta may free time niya ay pumupunta siya doon para mag-aral. Desidido siya na iwasan ang lalaki. Pero tanga din siguro siya para akalain na hindi talaga magk-krus ang landas nila. Magpinsan si Rage at Gaz. At hindi talaga niya ito tuluyang maiiwasan. Lalo pa at mukhang malapit talaga sa isa’t isa ang dalawa.

“Babe, okay ka lang ba?” bulong ni Gaz sa kanya nang maramdaman ang pananahimik niya. Hinaplos nito ang likod niya. Pinilit na ngumiti siya sa lalaki. May pag-aalala sa mata nito.

“Oo, okay lang ako. May inaalala lang ako.”

“Sure?”

Hindi nakaligtas sa kanya ang pagngisi ni Rage. Epal talaga. Bigla may kapilyahang pumasok sa isip niya.

“Oo, sure na sure.” malambing na sagot niya kay Gaz at hinalikan ito sa labi. Mukhang nabigla ang lalaki, pero maagap na hinawakan ang batok niya at tinugon ang halik niya. Mabilis lang na naglapat ang labi nila, pero alam niyang sapat na ’yon para maisampal sa mukha ni Rage.

Nang tingnan niya ang lalaki, nakita niyang nakababa lang ito ng tingin. Madilim ang mukha. Pagkatapos ay nagpaalam kay Gaz na pupunta lang sa men’s room.

Parang nakahinga siya ng maluwag nang mawala na ito sa tingin niya. Pero sinong niloloko niya? Saglit lang iyon at mamaya kaharap na naman niya ito. Siguro, dapat pag aralan niuya kung paano sakayan na lang ito at kung paano balewalain ang mga pasimpleng sulyap nito sa kanya.

She’s with Gaz now and she like him a lot. Hindi siya nito magagalaw kung hindi siya ang bibigay. Close ito kay Gaz. Hindi naman siguro ito gagawa ng ikakasira ng relasyon nito sa pinsan nito.

“Dapat lagi mong ginagawa ’yon.” bulong ni Gaz sa kanya.

Kunot noo na bumaling siya sa binata. “Ang alin?”

Bumulong ulit ito. “That kiss.”

“Eh, anong meron?”

“Dapat lagi mong ginagawa sa ’kin.”

Hindi na niya napigilang mapahagikhik. “Bakit ka ba bumubulong?” at hindi rin tuloy niya mapigilan na ibulong iyon pabalik dito.

“Ang sarap kasi e. Busog na yata ako. Tara, alis na tayo.”

She chuckled. “Silly!”

“Ulitin ba natin mamaya?”

Natatawang kinurot niya ito sa tagiliran.

Natigil lang iyon nang bumalik si Rage. Eksakto na dumating na din ang order nila. Nilantakan agad ni Gaz ang order nito at hindi niya maiwasang maaliw habang pinapanood ito kumain. Nang dumako naman ang tingin niya kay Rage, ganon din ito. Mukhang kinalimutan na yata ng dalawa na nandun din siya.

Napapailing na lang siya.

Chapter Twenty-Seven

“LILY,” tawag ni Gaz sa kanya. Mula sa pagtitig sa bawat establishment na madaanan nila, bumaling siya sa lalaki. Kapag sila lang dalawa ang magkasama, saka siya nito tinatawag sa pangalan na ’yon. Parang secret endearment nito sa kanya ang pangalang Lily na hindi nito hinahayaang may ibang makarinig.

“Hindi mo ba gusto si Rage?”

Napakurap siya sa tanong ng binata. “A-Ano…Anong tanong ’yan?”

“Ibig kong sabihin, ayaw mo ba si Rage? Pansin ko kasi parang ilang ka tuwing kasama natin siya sa ibang lakad natin at hindi mo siya pinapansin.”

Nawalan siya ng imik. Totoo ’yon. May apat na beses na yata na kasama si Rage tuwing lalabas sila ni Gaz pagkatapos ng klase niya. Kanina lang ay kasama ulit nila ang lalaki. Hindi niya gustong mahalata ni Gaz na may pagkailang siya sa pinsan nito kaya pinipilit niya na umaktong normal pag magkakasama sila. Kaya naman niya na ignorahin ang lalaki at magpeke ng ngiti dito. Pero hindi yata talaga nakaligtas sa pandama ni Gaz ang pagkailang niya sa pinsan nito.

“Ah, yun ba? Wala ’yon. Hindi lang ako sanay pa na alam mo na.” Maikling tumawa siya para pagaanin ang tensyon sa katawna niya. “Ngayon ko pa lang naman nae-experience na lumabas na may ibang kasama. Tapos lalaki pa. Pero okay lang ’yon, hindi naman siya nakakaabala sa ’tin e.”

“Are you sure? Para kasing ayaw mo siya na makasama natin.”

Umiling siya. “Sira, wala nga. Showbiz naman ’to.” Hindi dapat malaman ni Gaz na apektado siya sa presensya ni Rage. Dapat masanay na rin siya na nakakasalamuha si Rage lalo na at wala siyang magagawa para iwasan ito. Sobrang liit ng mundo para sa kanilang dalawa.

“Sabagay. Wala namang problema kay Rage. He’s really a nice person.”

Parang nasamid yata siya ng sariling laway. Si Rage? Nice person? Pinigilan niyang mapairap.

“Talaga?” pagsakay na lang niya kahit hindi siya agree.

“Yup. Sabi nga ni Mama at Tita Kim, parang kambal daw kami ni Rage. Hindi na mapaghiwalay kahit pa noong mga bata kami.”

“Mukha nga na mas close ka pa kay Rage kesa sa dalawang kapatid mo.”

“Malapit din naman ako kay Wild at Torch, but you’re right. Si Rage ang tinatakbuhan ko lagi kapag may mga kailangan ako. At siya rin halos ang nakakaalam ng mga sikreto ko na ’di ko masabi sa mga kapatid ko. He’s the best.” May pagmamalaki sa boses ni Gaz habang nagkukwento tungkol sa pinsan nito.

Hindi niya mapigilan ang paghaplos ng lungkot sa dibdib niya.

“Kaya nga tinatanong kita kung ayaw mo sa kanya. Cause he’s a good person, Lily. You can trust him. ’Wag mo na lang pakinggan ’yong mga naglalabasang usap usapan na mahilig sa call girls si Rage lately.”

“Ha?” Napatanga siya sa lalaki.

He chuckled. “Totoo naman ’yon. ’Wag mo na lang pansinin. Gago din to si Rage e. Hindi ko alam kung bakit bigla nahilig ’yon sa call girls. Pero ’di naman ako nag-aalala, maingat naman ’yon at matalino.”

Hindi siya nagsalita. Ibinalik niya ang tingin sa labas. Hanggang sa tumigil ang kotse ni Gaz sa isang kanto. Isang sakay na lang niya ng tricycle papasok sa kanila.

“Dito na ako. Thank you.” Humalik siya sa pisngi ni Gaz at akmang bubuksan na ang pinto. Hinawakan nito ang braso niya. Napatingin siya sa lalaki. “Bakit?”

“Are you sure na dito ka lang? Ayaw mo ba ihatid kita sa bahay niyo mismo?”

“Oo, okay na dito lang.” marahang ngumiti siya. “’Wag ka na mag-worry. Araw araw mo na naman ako na dito lang inihahatid ’di ba?”

“Kasi ’yon ang gusto mo. Kung ako naman ang masusunod, araw araw pa kitang ihahatid sundo.”

“Gaz. Napag usapan na natin ang tungkol dito, ’di ba?”

Nakiusap siya sa lalaki na kung pwede hindi muna niya ipapaalam sa pamilya niya ang tungkol sa kanila. Personal choice niya na huwag munang makarating sa kanyang ina o kapatid ’yon.

Tumango ang lalaki. Hindi niya mabasa kung anong iniisip ng binata. Pero kita niya sa mukha nito ang pagpipigil.

“Sige. Nirerespeto ko naman ang desisyon mo kung ganon.” Binitawan na siya nito at tumingin sa harap. Bumuga siya ng hangin at hinawakan ang pisngi nito. Pagkatapos ay hinarap sa kanya.

“Ano bang iniisip mo?”

“Wala. Hindi naman kita pipilitin kung ayaw mo na ihahatid kita sa inyo mismo. I understand kung hindi ka pa handa.”

“O baka naman kasi iniisip mo na may itinatago ako sa ’yo?”

Base sa panlalaki ng mata ni Gaz, natumbok niya na may paghihinala ito sa kanya. “Lily, it’s not like that.”

Napangiti siya. “It’s okay. So, tama nga ako, ano?”

May guilt na dumaan sa asul na mga mata nito. “Ayaw kitang maoffend kaya sasarilinin ko na lang ’yon. May tiwala naman ako sa ’yo. Nagtataka lang kasi ako na parang ayaw mo na tumapak ako sa bahay niyo.”

“So, naghihinala ka na may tinatago ako ano?”

“I’m sorry.” Nagbaba ito ng tingin.

“Para ’tong sira, okay lang ’yon. Pero hulaan ko kung anong iniisip mo.” Napalunok si Gaz, parang natatakot na magalit siya kapag nalaman niya na ipinaghihinala nito. “Iniisip mo siguro na may anak ako na itinatago at kinakasamang lalaki. That’s it, right?”

Napasinghap ang lalaki at nag-iwas ng tingin. Dapat ma-offend si Emily sa totoo lang. Pero hindi. Hindi niya makuhang magalit kay Gaz. Sa halip, natagpuan niya ang sarili na maluwang na nakangiti habang nakatitig sa gwapong mukha nito. Sinapo niya ang magkabilang pisngi nito.

“Tama nga ako na ’yon ang hinala mo, ano? Well, hindi naman kita masisisi.”

Mahinang napamura ito at nangangambang napatitig sa kanya. “Ayaw kong pag-isipan ka ng ganoon, babe. Ilang beses na kitang inihahatid pero hanggang dito lang at ayaw mong mismo sa bahay niyo kita ihatid. And I couldn’t stop thinking that way.”

“Pero may paraan naman para kumpirmahan mo. Pwede mo akong sundan o I-stalk pero hindi mo ginagawa. Why?” “Dahil nirerespeto ko kung ano ang gusto mo.” nakatiim-bagang na sagot nito. “Lily, please. Huwag ka magalit.”

Umalpas ang marahang tawa sa labi niya. Tila mas lalo pang naging tensyonado ang katawan nito.

“God, why the hell are you laughing? Makikipag-break ka na ba?”

Tinampal niya ito sa dibdib. “Sira ka talaga! Mayroon ka na bang case na may ex ka na tinawanan ka muna bago sabihing break na kayo?”

“Wala. Ako ang nakikipaghiwalay sa kanila.”

“Ewan ko sa ’yo.” Nangingiting humiwalay siya sa lalaki at binuksan ang pinto. Bago pa siya nito mapigilan, nakalabas na siya.

Tila nataranta naman ito at agad na tinawag siya. “Lily!”

“Ano? Uuwi na ako. May sasabihin ka pa?”

“Are you breaking up with me now?”

Gusto niyang humalakhak. Praning talaga.

“Eh, sinagot na ba kita para magbreak agad tayo?”

Agad na narealize nito ’yon at biglang napangiti. Bumalik ang kislap sa mga mata nito. “So, okay lang tayo?”

Natatawang inirapan niya ito at tinalikuran ito. Narinig pa niya ang ilang pagtawag nito bago siya sumita ng tricycle at makasakay. At nang makarating siya sa kanila, saka niya napansin ang ilang missed calls agad ni Gaz sa kanya.

Tumunog muli iyon. Sinagot niya iyon. “Ano ba, Gaz? Okay nga lang. Praning ’to.”

“I know. Pero simula bukas susunduin na kita. Maghihintay ako doon bukas.”

Bago pa siya makasagot, pinutol na agad nito ang tawag. Napapangiti na lang siya habang nakatitig sa screen ng cellphone niya. Ano pa nga ba? Syempre hindi niya ito mahihindian. At kapag tinanggihan niya ito, baka makita na lang niya ito sa labas ng bahay nila na naghihintay.

Pero nakakatiyak naman siya na hindi nito gagawin ’yon lalo na at may pinagkasunduan sila. Hindi pa siya handa na ipaalam sa ina niya na may lalaki na sa buhay niya. Nangako kasi siya dito na sa pag-aaral niya at pagtatrabaho para sa mga kapatid muna iikot ang mundo niya. Walang love life, walang problema. Walang magiging distraksyon sa mga plano niya para sa pamilya niya.

But Gaz came to her life. Huli na para matanggal na ito sa buhay niya. He was a part of her life now. Sa mabilis na panahon, namarkahan na nito ang malaking lugar sa buhay niya. Wala naman siguro masama kung bibigyan niya ng panahon ang sarili para magmahal. Para maging masaya sa piling nito.

Kahit pa hindi siya ang perpektong babae na nababagay dito.

---

“GIRL, sobrang old na ’yang gimmick mo.”

Nakaupo si Emily sa harap ng salamin at naglalagay ng contact lens sa mata nang magsalita ang katabing babae. Tulad niya nasa harap din ito ng salamin at naglalagay naman ng pulang lipstick sa labi. Puting towel lang ang nakatakip sa katawan nito. Iyon lang ba ang suot nito sa pagsayaw mamaya?

“Ah, no, no. Tapos na ang performance ko girl. Alam ko iniisip mo.” Marahang tumawa ito, puno ng senswal ang tunog. Iyon ang uri ng tawa ng mga babae doon. ’Yong tipo na nakakapagpainit lalo sa mga lalaking customer sa club.

“So, pauwi ka na?” tanong niya.

Ikinalat nito ang lipstick sa labi gamit ang daliri at saka humarap sa kanya. “No. Naka-schedule ako sa isa sa VIP room. May mga negrong businessman ang naghihintay sa akin doon. Buti nga na-inform agad ako kanina ni Mamang natin. Nakapag-kipay practice agad ako with my giant dildos.”

“Giant dildos?”

“Oo, girl. Kasi alam mo naman pag mga black american ang ip-pleasure mo, need mo talaga I-check agad ang kipay mo, need to do some kipay streching ganern. Mahirap kasi mabigla, baka wasakiki ang peg kinabukasan.”

Kahit hindi talaga siya nakakarelate sa sinabi nito, tumawa na lang siya. Mula ng lumipat siya sa bagong club, hindi na siya pumapayag sa ibang invitations pa. Alam niya mas malaki ang kita kapag private at naka-VIP rooms.

Pwede naman na tanggapin niya ’yong mga alok dahil ano pa ba ang mawawala sa kanya? Ito ang trabaho niya. At kailangan niya na mas makaipon pa ng malaking pera para sa kanyang ina at sa dalawa niyang kapatid. Pero parang may pumipigil pa rin sa kanya.

Siguro, dahil kay Gaz. Gusto niyang magtira pa rin ng konting respeto para sa sarili niya, para sa lalaking gusto niya. Kahit halos wala na siyang saplot sa ibabaw ng stage at sumasayaw para sa pagnanasa ng mga uhaw na lalaki sa audience, hindi niya hahayaan na maging abusado ang trabahong pinili niya para maubos ang natitira pang dignidad sa sarili niya.

“So, ikaw anong gimmick mo na ’yan?” Ininguso ng babaeng kausap ang kulay pink na telang tumatakip sa kalahati ng mukha niya. Sa mga nakaraang show niya, mask ang laging ginagamit niya para matakpan ang mukha niya. “Parang ikaw lang yata ’yong exotic dancer dito sa club ang may takip sa mukha. Natanggal mo na lahat ng saplot sa katawan mo, pero ’yong takip sa mukha lang ang hindi. Teh, ’yong totoo? Kapatid ka ni Bakekang no?”

Natawa siya at umiling. “Grabe ka naman sa ’kin. Hindi ba pwedeng gusto ko lang magpa-mysterious?”

“Sabagay, mas mabenta ’yong mga pa-mysterious kesa dun sa nakabuyangyang na ang lahat lahat. At nakita ko na naman kanina ’yong face mo bago mo pa ilagay yang takip mo sa mukha. You’re so pretty naman. Pero parang inuulul mo kami teh, eh. So, ’yong mukha mo pamysterious, pero ’yong kepyas, hindi?”

Nag-init ang mukha niya sa tinuran ng babae at nakaramdam ng konting pagkapahiya.

“Uy, hindi ’yon pang-ookray ha? Baka masamain mo.”

“May point ka din naman.” Harsh pero true ang sinabi nito.

“Oo naman girl, pero kung gusto mo takpan ang mukha mo sa mga performance mo, gorabells lang. Hindi dahil may narinig kang okray mula sa iba, tingin mo mali na ’yong choice na pinili mo. Hindi. Hindi ’yon ganun. Like you, dumaan na rin ako sa ganyan.”

“Gumagamit ka rin ng mask?”

Nakangiting tumango ito. “Lalo na noong college days ko. I did it para pagtakpan ’yong identity ko. Pero I’m not from poor family ha. May kaya ’yong pamilya ko noon at kaya naman nila ako pag-aralin ng college. Kaya rin naman nila mabili ’yong gusto ko. But you know, nagkaroon ako ng sexual fantasy bilang courtesan. Ang weird no? Magkakaroon lang ng sexual fantasy, prostitute pa? Pero mas keri na ’yon kesa sa sexual fantasy nung iba bilang baby girl na nagpapakarat kay Daddy. So incest, iw.”

She chuckled. “So, nagstart lang dahil sa sexual fantasy?”

“You can say that. Like ko kasi ’yong idea ng pagiging seductress of the night. So, una kong pinasok ang exotic dancing. First night pa lang ang laki na ng kita ko. Imagine mo na lang, one night lang kikita ka ng mga five thousand to ten? At nagawa mo pa kung ano ’yong gusto mo.”

“Nalaman ba ng parents mo ’yong tungkol sa ginagawa mo?”

“Well, nalaman lang nila ang tungkol doon nang makatapos na ako ng college. Nagalit sila, they almost disowned me. But ano pa ba ang magagawa nila? Nandito na ako. Pinili ko naman to because this is what I want. I like the fun, the sex and the advantages I get from it. Wala rin naman ako pakialam sa sinasabi ng society natin against us. Kasi ganto naman talaga ang mundong ginagalawan natin. Mapanghusga, mapangmata. At sa ginagawa nila, parang tinatanggalan na din nila ng karapatan ’yong ibang tao to choose what they want as individuals. Nagkakaroon ng mga diskriminasyon, at sa halip na maging open-minded pa ’yong ibang tao dahil nga nasa modernong panahon na tayo, parang mas kumikitid pa ’yong utak nung ilan.”

Nakanganga lang siya sa babae habang nagsasalita ito. She totally nailed it. Tama ang lahat ng sinabi nito. Hindi niya mapigilan ang humanga dito. “Ang ganda nung sinabi mo,” komento ni Emily.

“I know, girl. Mukha lang talaga akong pakarat, pero gumagana pa rin naman itech.” sabay turo sa sentido nito.

Pareho silang natawa. Mayamaya ay may tumawag dito. “Siya, hanggang dito na lang muna ang chika, girl. Back to work na. Wait, ’di ko pa nga pala alam ang name mo. Ano nga ulit pangalan mo?”

“I’m Lily.” pagpapakilala niya gamit ang alyas niya.

“Ah, Lily. Very flowerette naman ang name mo. Anyway, I’m Steffi.” Nakipagbeso pa ito sa kanya bago magpaalam. Nang muli siyang humarap sa salamin, masigla na ang ngiti niya at maningning na ang mga mata niya. Gumaan ang pakiramdam niya matapos makausap ang babae. Parang bigla ay natanggal ang nakadagan doon tuwing nandun siya sa club at naghihintay ng turn niya.

Tama ang babae. Hindi porke mali sa paningin ng ibang tao ang choice na pinili niya ay dapat na siyang mabahala dahil doon. Nandoon siya dahil choice niya iyon, hindi siya pwinersa para gawin ’yon. At ano ba ang dapat niya ikabahala sa sasabihin ng society sa ginagawa niya? May magagawa ba ang mga panghuhusga ng mga ito sa mga personal nilang problema? Matutulungan ba ng mga mapangmatang tao siya kapag kinailangan na niya ng tulong para sa ina niya? Sa mga kapatid niya?

Wala.

Etong ginagawa niya, hindi lang ito para sa kanya. Para ito sa mga taong umaasa sa kanya.

Taas noo na tumayo si Emily at tiningnan ang repleksyon sa salamin.Exotic pink sequin na lace ang tumatakip sa pang-itaas niya, hanggang pusod lang iyon. Ganoon din ang kulay ng tumatakip sa pagitan ng mga hita niya. Maganda ang pagkaka-cut niyon palikod dahil kitang kita ang umbok ng pang-upo niya tuwing tumatalikod. Natatakpan ang kahalati ng magandang mukha niya ng manipis na tela na kakulay ng lingerie niya. Maganda ang kombinasyon ng kulay gold na malaking bracelet sa wrist niya. Kulay gold din ang six inch heels niya na mas lalong nagbibigay ng magandang postura para sa kanya.

Muling bumukas ang pinto sa kaliwa niya at bumungad doon ang isang may edad na bakla. “Lily, get ready. Ikaw na ang sunod doon.”

Ngumiti siya dito. “Copy!”

Muli niyang chineck ang itsura sa salamin. Tama lang ang malaking pagkakakulot ng buhok niya na umabot sa may dibdib niya.

Mga ilang minuto pa ay naroon na siya sa ibabaw ng stage. Ginawa niya ang routine niya. Pole at strip dancing. Nagpaikot-ikot siya sa kulay silver na bakal sa gitna ng stage, pagkatapos ay malambot na iginalaw ang balakang niya. She swayed her hips from side to side.

Ipinikit niya ang mga mata. Rinig niya ang bawat pagsinghap, pagsipol at paghiyaw ng mga lalaki sa audience. Alam niyang ginagawa niya ng husay ang trabaho niya. Taas noo lang siya habang umiindak at nagbibigay kasiyahan sa mga matang nakatutok sa kanya.

Pero habang nakapikit siya at ninanamnam ang musika sa tenga niya, may kung anong pakiramdam ang nagpamulat sa kanya.

Isang mainit at pamilyar na pakiramdam na nagpabilis ng tibok ng puso niya.

Hinanap niya iyon sa audience. Ganoon na lang ang pagsuntok ng kaba sa sikmura niya nang matagpuan niya ang sariling nakatitig sa isang pares ng asul na mga mata. Kinailangan niyang higpitan ang hawak sa pole para hindi bumagsak sa biglang panginginig ng tuhod. Kita niya ang talim sa mga mata ng binata. Nakikipagkumpetensya ang dilim sa gwapong mukha nito sa sulok ng club na hindi nasisilayan ng ilaw. Parang matalim na apoy ang pagtitig nito sa halos walang saplot na katawan niya.

Nanlaki ang mata niya at nanginginig na bumuga siya ng hangin. Kung natatapatan lang ng spotlight ang mukha niya, makikita na halos nawalan na iyon ng kulay.

Anong ginagawa nito sa club na ’yon? Sinundan ba siya nito doon? Bago pa madagdagan ang mga tanong sa isip niya, nahagip ng mga mata niya ang isang pamilyar na lalaki na lumapit sa tabi ni Gaz at umupo.

Napamura siya nang makasalubong niya ang tingin nito. Rage!

Hindi na kailangan pang pagka-isipan ang dahilan kung bakit naroon si Gaz. Dahil malamang sa malamang, ang walanghiyang pinsan nito ang nagdala dito sa club na ’yon!

Nangangatog ang tuhod ni Emily at parang unti unting nawawala ang lakas niya. Tila awtomatikong lumalambot ang mga iyon sa ilalim ng matalim na titig sa kanya ni Gaz. Sinubukan niyang pumaikot sa pole pero hindi niya nakayanan ang panginginig ng kamay at napabitaw siya sa malamig na bakal. Dumagsa siya pahiga sa stage. Narinig niya ang mga pagsinghap sa audience.

Napangiwi si Emily. Ramdam niya ang sakit sa braso. “Aray.”

Agad na lumapit sa kanya ang isang co-dancer niya. “Beh, okay ka lang ba?”

Umiling siya.

“Tara, magpahinga ka muna sa dressing room.”

Tumango siya. “Sige, thank you.”

“Let me help her.”

Ugh. Kilalang kilala niya ang boses na ’yon. Ni hindi niya kailangan lingunin ito para makilala ang lalaki. Naramdaman niya ang init na nanggagaling sa matipunong katawan nito nang alalayan siya nitong makatayo. Nanghihina pa rin ang katawan niya at ramdam niya ang panlalambot nun. Hindi dahil sa pagdagasa niya, kundi dahil sa lalaking mismong umaalalay sa kanya ngayon! Tila nawalan ito ng pasensya na alalayan pa siya. Bigla bigla ay binuhat siya nito!

“I can walk.” reklamo niya. Hindi ito tumugon at madilim ang anyo na tiningnan siya.

Parang napaurong ang dila niya. Now, what?

Chapter Twenty Eight

KUNG nakakapaso lang ang titig ng lalaking ’to, baka kanina pa siyang sunog. Iyon ang nasa isip ni Emily habang nakakulong siya sa dressing room kasama si Gazul Fire Fontanilla. Pangalan pa lang nito sapat na para pagliyabin ang katawan niya sa apoy.

Tuloy parang feeling niya nasa loob siya ng sauna kesa dressing room. Nasaan ba ’yong aircon? Bakit kapag mga ganitong sitwasyon saka parang hindi gumagana ang lamig nun?

Mabigat ang tensyon na namamagitan sa kanila ng binata. Gusto niyang magsalita. Pero ayaw bumuka ng bibig niya. At kung magsasalita siya, ano naman ang sasabihin niya? Paano niya siya mag-uumpisang magpaliwanag? Sa pagkakaalam niya, hindi naman niya kailangan magpaliwanag sa lalaki. Wala ring dahilan para kabahan siya ng ganoon. Nanliligaw pa lang naman siya nito. Hindi pa boyfriend. Pero sa kung anong dahilan, parang nakakarelate siya sa pakiramdam ng isang maybahay na nahuli ng asawa na may ginagawang kasalanan.

Marahas na bumuga ng hangin si Gaz.“Ayos lang ba ang braso mo?”

“M-Medyo.” Parang hindi na nga niya nararamdaman na may masakit sa kanya dahil dito. Yong presensya pa lang nito sa harap niya, parang aatakihin na yata siya.

Kapag nakita talaga niya mamaya si Rage, kakalmutin na talaga niya ito. Ito ang mastermind sa likod kung bakit nasa harapan niya ngayon si Gaz. Sigurado siya, may isang beses na nasundan siya ni Rage doon kaya nalaman nito kung saan siya ngayon nagtatrabaho.

“Bakit ka nandito?” tanong niya sa paos na tinig. Bumalik ang dilim sa mukha ni Gaz. His icy blue eyes looked so murderous. “Huwag mo kong tingnan ng ganyan. Wala akong ginagawang masama.”

Parang mas lalong nagdilim ang anyo nito sa tinuran niya.

“Okay. I’m not going to say anything. I know my place. Wala akong karapatan na sumbatan ka.”

“Right. Wala kang karapatan.” Nakita niya ang pagkuyom ng palad nito at ang pag-igting ng panga nito. Parang gusto niyang bawiin ang sinabi. Hindi niya sinasadyang sabihin iyon. She just don’t know what to say to him. She don’t how to start explaining. Pero huli na para bawiin niya ang sinabi, right? Narinig na nito iyon.

Pinanlabanan niya ang panginginig ng labi. “So, why are you here?” tanong niya.

Ngumisi ito. “Why not? I’m single and looking for a steamy night. Wala naman akong girlfriend na magbabawal sa akin.”

Parang sampal iyon sa kanya. O mas mabuti pa nga sana kung sinampal siya nito. Para hindi gaano kasakit. Ang bilis nito na makaganti sa kanya just by saying those words.

Nag-init ang mata niya, pero hindi niya pinahalata ’yon. “Well, that’s nice to hear. Sana makita mo ang hinahanap mo ngayong gabi. Now, leave.” Itinuro niya ang pinto ng dressing room. “Mag-aayos pa ako para bumalik sa pagpeperform ko.”

“You will do no such thing.” may pagbabanta sa boses ng lalaki.

Hindi niya ito pinansin at tinungo ang pinto. Binuksan niya iyon at eksaktong bumungad sa kanya ang humahangos na staff ng club. “Lily! Anong nangyari? Okay ka lang ba?” tanong nito.

“Oo, napabitaw lang ako sa pole nung iikot ako. Pero okay lang ako. Malayo pa to sa atay.”

“So, ano? Makakapag-perform ka pa ba? Sinalo ka ni Trixie. Siya ngayon nagpe-perform sa stage. Pero after niya, pwede ka pa rin magperform.”

“Pwedeng-pwede pa rin. Mag-ready lang—”

“No, hindi na siya babalik doon.” putol ni Gaz, nasa likod niya ito.

Nagsalubong ang kilay ng binabaeng staff at gulat na napatingin sa binata. “Sino siya?” tanong nito sa kanya, pero ang mga mata nito ay napako kay Gaz. Hinagod nito ng malisyosong tingin ang lalaki. Ugh. Hindi niya ito masisisi. Gaz looks so extremely hot in his black leather jacket, sinful red fitted shirt and ripped jeans.

“’Wag mo siya pansinin. H-He’s nobo—”

“Cancel her performance. I’ll pay for her.”

“Ano?” marahas na lumingon siya sa binata. Nakipagtagisan ito ng titig sa kanya. Malamig ang asul na mga mata nito na binawi ang tingin sa kanya at lumipat sa staff na nakamaang sa lalaki. “You heard me right. I’ll pay for her. Now, pwede bang maiwan mo muna kami?”

Masiglang ngumiti ang staff at iniwanan na sila. Isinara ni Gaz ang pinto. Hindi siya makapaniwala sa narinig. He’ll pay for her? Hindi niya alam kung may dapat ba siyang ika-offend doon o dapat na ba siyang ma-offend. Parang sinabi na rin nito na babayaran nito ang serbisyo niya!

Tila umakyat ang dugo niya sa ulo at pinukol ng matalim na tingin si Gaz.

“What?”

“Ano ’yong sinabi mo? You will pay for me?”

“Hindi ka nagkakamali ng narinig.” malamig na tugon nito.

“Sino ka sa tingin mo, ha? You think you can buy me? Anong karapatan mo?”

“Well, I think you really don’t know what you’re doing.” Sumilay ang mayabang na ngiti sa labi nito.

“May karapatan ako because I am the customer here. And you are here to satisfy your customer, right? Don’t worry. I’ll pay for your service for tonight, honey. Hindi naman kita titikman ng libre.” Malisyosong bumaba ang mata nito sa katawan niya.

Para siyang sinuntok sa sikmura. Napaatras si Emily sa lamig sa boses ni Gaz. Tila biglang naging estranghero sa paningin niya ang lalaki at hindi niya nakilala ito. Wala sa gwapong mukha nito ang lalaking pinakitaan siya ng pagpapahalaga, hindi niya makita sa mga mata nito ang pagmamahal at respeto. Ang nakikita niya ngayon sa mga mata nito ay galit at pagnanasa. Nawala bigla ’yong lalaking susunduin siya sa umaga nang may ngiti sa labi. Pagkatapos ay hihintayin siya sa paglabas niya sa hapon, dadalhin siya sa labas para sa date at ihahatid sa kanila. ’Yong lalaking may respeto sa kanya kahit nakilala naman talaga siya nito sa isang night club.

Ano ba ang ipinagkaiba noong nakilala siya nito noon sa club at makita ulit siya nito ngayon na sumasayaw na halos walang saplot?

Siya pa rin naman iyon. Siya pa rin si Emily o si Lily.

Sa mga mata niya ngayon, parang katulad lang ito ng ibang lalaki na ang habol sa kanya ay mahubaran siya, maihiga sa kama at patungan hanggang sa makaraos.

Namuo ang init sa mga mata niya. But she managed to calm herself. Mukhang hindi pa siguro niya talaga ganoon kakilala ang lalaki.

“So, anong gusto mong mangyari sa ’tin ngayon?” mahina at paos na tanong niya.

Naningkit ang mga mata nito at humakbang palapit sa kanya. Hindi nakaligtas sa pang-amoy niya ang alak sa bibig nito. Ngayon lang niya napansin na medyo namumula na ang mata nito at ang pisngi niya. Mukhang kanina pa ito nakainom ng alak. O baka galing na ito sa ibang bar bago pa magpunta doon.

Tumama ang init ng hininga nito sa pisngi niya nang magkalapit na sila. “How about you start sucking my cock before i fuck you?”

Napakurap si Emily sa sinabi nito. Sa paraan nito ng pagkakasambit nito nun, parang isang lang siyang puta sa paningin nito. Isang puta na magagamit nito para pantanggal libog. Pamparaos lang. Hindi niya alam kung bakit hindi pa niya nagagawang umiyak ngayon.

May isang parte ng utak niya ang gustong isipin na nagkakamali lang siya ng naririnig. Na hindi iyon masasabi basta sa kanya ni Gaz. Bakit hindi? Sa ilang linggo na nagkakasama sila, puro magaganda ang ipinakikita nito sa kanya. He was sweet on her. So caring and thought. At kung hawakan siya nito, parang isa siyang babasaging dyamante na dapat pakaingatan.

Pero ngayon, parang gusto niyang isipin na purong ilusyon lang ang mga ipinakita nito sa kanya. Ngayon niya nakikita kung ano talaga siya dito.

“Is that what you want?” she asked. Pumungay ang mata nito, bumaba ang titig sa labi niya. Hinawakan nito ang baba niya.

“I want to fuck you.” bulong nito sa kanya. Marahang hinaplos ang ibabang labi niya. “I want my cock ramming deep inside you like you’re just my proterty to claim.”

Lumunok siya, pinipilit pawiin ang bikig sa lalamunan. “Then do what you want. Fuck me.”

Then his mouth was on her, kissing her agressively. He was hot and demanding. Ramdam niya ang pagkauhaw nito sa labi niya na tila ngayon lang iyon natikman. Natikman niya ang alak sa bibig nito at humahalo ang swabeng lasa nito sa bibig niya. Alam niya dapat mamuhi siya sa lalaki at hayaan lang ito na halikan siya.

Pero natagpuan niya ang sarili na tumutugon sa mainit na halik na ipinagkakaloob nito. Ang traydor na katawan niya nagawa pang i-arko ang sarili para idikit sa katawan ng lalaki. She pressed her breasts against the solid muscles of his chest. Ikinawit niya ang braso sa leeg nito at hinayaan na malunod sa init ng halik nito. Mariing hinawakan siya nito sa beywang.

Tuluyan na siyang trinaydor ng katawan nang madama niya ang pamamasa sa pagitan ng mga hiya niya. God, she felt so needy. Just one touch, one kiss from him and her sex already wet with creamy juices.

Lumalim pa ang halik na namagitan sa kanila. Halos nakakalimutan na niya na ang sitwasyon nila ng lalaki ngayon. Parang ipinagbabawal na gamot ang halik nito at ikinawawala niya iyon ng matinong pag-iisip.

Napasinghap siya nang gumapang ang mga kamay nito patungo sa malulusog na dibdib niya. Dahil sa suot niya, madaling nasapo nito ang magkabilang bundok. She let out a growl as he massage her with his palms, squeezing her breasts.

He was really ruthless. Bumaba pa ang isang kamay nito at tinumbok naman ang nasa pagitan ng hita niya. Marahas na hinawi ng palad nito ang telang tumatakip sa kanya. Halos mapunit na iyon sa ginawa nito.

Ipinuwesto nito ang hinalalaki sa gitna at marahang minasahe. Napatingala siya kasabay ng pag-alpas ng impit na ungol. Bumilis ang pagmasahe ng hinlalaki sa hiwa niya. Kapagkuwan ay isinilid ang isang daliri at inuulos doon. Dahilan para lumakas ang ungol niya.

“Fuck you’re so wet.” anas nito sa leeg niya. Patayo ang pwesto nila. Nakasandal lang siya sa may pader. Binuhat siya nito at iniupo sa may mesa. Hinawi nito ang ilang make up doon. Nagpatakan ang mga iyon sa sahig. Pero dahil sa lakas ng pintig ng pagnanasa niya sa mga ugat, tila hindi niya narinig na gumawa ng tunog ang pagbagsak ng mga iyon.

Nang maiupo siya sa doon, ibinuka nito ang mga hita niya. Bumaba ang mukha nito sa pagitan niyon.

“Oohhh!” Naramdaman niya ang paglapat ng labi nito doon, pagkatapos ay ang pagpasok ng dila nito sa may hiwa. Naisabunot ni Emily ang mga daliri sa buhok ni Gaz at napahiyaw sa paraan ng pagbibigay ligaya nito.

The hot touch of his mouth against her sex was like a bomb. Sinapo niya ang likod ng ulo nito. And then, her hips started thrusting. Her sex meeting his mouth.

Gumawa ng tunog ang paggalaw ng mesa. Ngunit masyado na siyang lunod sa pagnanasang pinaglanguyan niya kaya wala na siyang pakialam pa doon.

Umungol si Gaz sa pagitan ng mga hita niya. Mga ilang saglit pa ay muling nag-angat ito ng tingin. Puno ang pagnanasa sa asul nitong mata. Pakiwari ng dalaga ay nananalamin siya at nakikita niya na pareho lang ang pagnanasang nakalarawan sa mga mukha nila. Pero ang kaibahan, hindi lang pagnanasa ang nararamdaman niya dito. Hindi tulad nito, natutunan na niya ito mahalin.

Inabot niya ang harapan ng pantalon nito. May pagmamadali na tinanggal niya ang pagkakasinturon nito, pagkatapos ay ibinaba ang zipper nito. Tinulungan siya nitong ibaba ang jeans nito kasabay ang underwear.

Napasinghap si Emily nang sumaludo iyon sa kanya. She didn’t know how many times should she say this, but he was really huge. Hinawakan iyon ng binata at itinaas baba. Bahagya itong umatras sa kanya para makita niya ang ginagawa nito.

“Suck me.” utos nito. Walang pag-aatubili na bumaba siya sa mesa at lumapit dito. Humalili ang kamay niya sa paghawak sa pagkalalaki nito. He felt so hard and thick. She could feel it throbbing in her hand. Demanding for attention and definitely worshipping.

Pero hindi siya doon dapat mag-umpisa. Hinawakan niya ang leather jacket nito at hinubad iyon sa lalaki. Isinunod niya ang shirt nito. Tumambad sa kanya ang makisig na katawan nito. Tila inukit sa bato ang katawan ni Gaz. And for a moment, naisip niya kung gaano siya kaswerte na maranasan ang maramdaman ang katawan nito sa kanya.

She know inside her that it might be their last. So, she have to make it memorable for herself.

Ibinaba niya ang mukha at sinimulang halikan leeg ng lalaki. Naglakbay iyon pababa sa matikas na dibdib ng binata. Inilabas niya ang dila at pinaglaruan sa labi ang nipple nito. Pagkatapos ay bumaba siya sa nagpipintugan na muscle sa tiyan nito. Nagtanim siya ng maliliit na halik doon. Then, she sticked out her tongue and trace the lines of his abs. Nang umabot siya sa may puson nito, malayang dinama niya sa labi ang mga balahibo nito doon.

Tumingala siya para tingnan si Gaz. Nakatingin ito sa kanya, nakaabang sa susunod niyang gagawin. Kita niya ang pagkahumaling sa mga mata nito.

Hindi na niya ito pinasabik pa. Muli niyang ikinulong sa mga daliri ang kahabaan nito. Marahang niyang inihaplos sa pisngi niya ang ulo ng pagkalalaki nito. Namumula mula iyon at namimintog sa pagnanasa. Dinala niya sa ilong at inamoy. Lalaking-lalaki. Naghahalo ang natural na amoy nito bilang lalaki at bodywash na gamit nito.

At parang mas lalong sinilaban ang kamalayan niya. Hinalikan niya ang katawan ng pagkalalaki nito, mula sa ulo papunta sa pinadulo. Sinimulan na niyang paglaruin sa kanyang dila ang tayong-tayo na kahabaan nito. Parang puputok na iyon sa pagkakatutok sa kanya. Pumipintig sa kanyang kamay.

Nakipagtitigan muna siya kay Gaz. Habang marahang inilabas ang dila niya para idikit sa pinaka-ulo ng sandata nito, tinutukso ang maliit na hiwa doon.

Napapikit ito. “Fuck, stop teasing me.”

“You should learn to wait.”

Napamura ang lalaki. Ayaw na rin niyang mangalay pa sa kakatukso dito kaya nagsimula na siyang ipasok ito sa bibig niya. She openened her mouth and wrapped her lips around him.

She heard his wild growl as she slowly take him deeper. Inch by inch, isinagad niya iyon hanggang sa maramdaman niya ang kabuuan nito sa bibig niya. Umungol siya sa kahabaan nito. Aware siya sa naging epekto niyon sa lalaki. Sunod sunod itong napamura.

Humigpit ang hawak ni Gaz sa buhok niya at awtomatikong gumalaw ang balakang. Naluluha siya sa sandaling paglalabas-masok nito. Pero kinaya niyang tanggapin ang bawat ulos nito.

“Deeper,” he grunted as he slowly fucked her mouth. Parang nagkakaroon ng pwersa ang paggalaw nito. Kalaunan nagsimula na maging brutal ang pag-ulos nito sa bibig niya. Forcing her to take more of his heavy length.

Hinigpitan niya ang pagkakatikom ng labi sa paligid ng pagkalalaki nito. Malakas na napamura ang lalaki.

“Ugh, that’s it.” Nakaagapay ang palad nito sa batok niya at marahang minamasahe iyon. This time she took him harder. Inutusan siya nito na tumingin dito habang inaangkin nito ang bibig niya. Namumungay ang mga mata nito, tila mas naging kaakit akit ang kulay ng mata nito ngayon.

Hinugot nito ang sarili at marahas na bumuga ng hangin. “Now, I want you to stand up and face the mirror.”

Ginawa niya ang gusto ng binata. Tumalikod siya dito at patuwad na hinarap ang salamin. May ilaw sa paligid nun at pinaliliguan ng madilaw na liwanag ang magandang mukha niya. Napapikit siya nang basta na lang punitin ni Gaz ang kumikinang na lingerie paalis sa kanya. Kapagkuwan ay pumwesto ito sa likod niya.

Idinikit nito ang likod niya sa maskuladong pangangatawanan nito. Kita niya rin ang repleksyon nito sa salamin. Namamawis at namumula ang gwapong mukha sa init na pinagsasaluhan niya.

Naramdaman ni Emily nang itutok ng lalaki ang kahabaan sa bukana ng pagkababae niya. Kanina pa ’yong namamasa at naghihintay para sa pagpasok nito.

Tila napansin ni Gaz ang paghihintay sa mukha niya sa salamin. “Beg for it, Lily.”

“Oh, God.” Naramdaman niya ang panunukso ng ulo ng kahabaan nito sa tapat niya. “Please, Gaz.”

“Please what?”

“Do it now.”

“What? Sabihin mo sa tagalog.” Inabot nito ang dibdib niya at pinaglaruan ang tuktok sa daliri nito.

Napasinghap siya, hindi na yata niya kakayanin ang matamis na parusang ipinalalasap nito sa kanya. “Ipasok mo. Gaz, please. Ipasok mo na.”

“Hindi ganyan ang gusto kong marinig sa ’yo, Lily.”

“A-Ano ba.”

“I want you to beg like a slut to me, baby. Like a real slut.”

Tila matatalim na lingas ng apoy ang dumaan sa balat niya at napaungol si Emily. Mas lalo pang naging mapanukso ang lalaki at isinilid nito ang dalawang daliri sa nag-iinit na hiwa sa pagitan ng hita niya. “Beg, baby. Let me hear you beg for it.”

“Ahh, Gaz! Please, ipasok mo na. Tirahin mo na ’ko…. Oooh!” Napahiyaw si Emily. In one heavy thrust, he was already inside her. Damang dama niya ang pagkapuno sa naging pananakop nito. Naramdaman na niya ng ilang beses ito sa loob niya, pero sa bawat pagpasok nito parang iyon pa rin ang unang beses niya. He still felt so huge and so thick.

Mariing hinawakan ng binata ang balakang niya at nagsimulang umulos. She could feel every inch of his heavy length burying inside her. Naikuyom lang niya ang palad na nakatukod sa may mesa habang tinatanggap ang pananalasa ng samu’t saring sarap sa mga ugat niya.

“Ah, tangina, Lily. Ang sikip mo talaga.” Marahang kinagat nito ang balikat niya at walang humpay ang paggalaw. Mula sa pagiging marahan, unti unti itong naging marahas. At mula sa pagiging marahas, naging brutal ang bawat pag-indayog nito sa likuran niya habang ibinabaon ang sarili sa kanya.

It was like a roller-coster ride. Napapahiyaw siya kapag bigla nitong isasagad at mapapasinghap siya kapag huhugutin na nito. Mababaliw na siya sa ipinapadama sa kanya ni Gaz.

Pumapailanlang sa ere ang tunog ng pagsasalpukan ng kanilang katawan. Wet dirty sounds filled her ears, and it was satisfying. Nagsimulang gumuhit ang pamilyar na pamumuo ng sensasyon na kaibuturan ni Emily.

“Fuck, malapit na ako.” hinihingal na sambit ng binata sa tenga niya at bahagyang tumigil. Inihiwalay nito ang sarili at iniba ang pwesto nila. Ipinaharap siya nito at binuhat paupo sa mesa. Ngayong magkaharap na sila, mas tumaas ang init sa katawan niya. Iniangat nito ang isang binti niya at isinampay sa balikat nito.

Ipinasok nito ang sarili sa kanya. Kapwa sila napapikit ng lalaki. Muling bumilis ang pagbayo nito sa kanya. Kumpara sa brutal na galaw nito kanina, ngayon ay parang naging banayad ang galaw nito. Hindi nagmamadali. At sa bawat baon nito, saktong sakto lang na pumapasok sa kanya. Napapikit siya nang maramdaman na nalalapit na siya sa pag-abot sa kasukdulan.

“I’m coming. Fuck, come with me, Lily. Come with me.”

Iminulat niya ang mga mata at tumingin dito. Kita niya ang pagtagaktak ng pawis sa gwapong mukha nito. “Yes.”

Tumango ang dalaga. At tila naging hudyat ’yon para maging agresibo ulit ang mga ulos ni Gaz. Mas dumoble pa ang marahas dahil sa bawat pagpasok nito sa kanya ay niyayakap siya nito. Sa isa pang marahas na ulos ni Gaz, parang kidlat na narating niya ang kasukdulan. Nanginginig na napayakap siya dito. Kasabay ng panginginig ay ang kusang paninikip ng lagusan niya. Paninikip na nagbigay ng ibang epekto sa lalaki.

“Fuck, Lily!” Napahiyaw si Gaz sa leeg niya. Isa, dalawa, tatlo. hanggang sa naging limang putok. Rumagasa ang mainit na katas ng binata sa kaibuturan niya. Umagos pa iyon palabas sa mga mga ari nila. Hindi bumibitiw sa kanya ang lalaki at nakabaon pa rin. She could still feel him hard as rock. Parang sundalo na handa sa pangalawang giyera.

But not her.

Nang muling imulat niya ang mga mata pagkatapos ng orgasmo, mabilis na rumagasa sa kanyang katawan ang katinuan. Madaling ipinaalala sa kanya kung bakit may nangyari sa kanila ngayon ni Gaz.

Bumalik ang tensyon sa katawan niya. Hindi nagtagal ay agad iyon naramdaman ng binata. Mula sa pagkakasubsob ng mukha sa leeg niya, tiningnan siya nito. Tulad niya, parang bumalik din sa katinuan ang isip nito pagkatapos ng isang makapagpigil hiningang pagtatalik na namagitan sa kanila. Lumarawan ang guilt sa mukha nito.

“Lily–” Pinutol niya ang tangkang pagpapaliwanag nito.

“Tapos ka na ba?”

Napakurap ito. Iiwas niya ang mata.

Malamig na itinulak niya ito palayo sa kanya. Pagkatapos ay kinuha ang roba na naka-hanger. Mabilis na isinuot niya iyon at tumalikod dito. Tila nakuha ni Gaz ang gusto niyang ipahiwatig. Sa gilid ng mga mata niya, nakita niya ang pag-aayos nito.

“Iiwanan muna kita para makapag-ayos ka. But I will wait for you outside.”

“Hindi na kailangan. Kaya ko naman umuwi mag-isa.”

“But we need to talk, Lily.” Para ano? Tama na ’yong inasta nito kanina at ’yong mga narinig niya.

“Hindi mo kailangan magpaliwanag.”

Lumapit ito sa kanya. “Baby, please. Hayaan mong pag-usapan natin ang nangyari ngayon.” Hinawakan siya nito sa magkabilang braso.

Mariing ipinikit niya ang mga mata, pinipilit pigilan ang pamamasa ng mata. She don’t want to cry. Not with him.

“Just leave, Gaz.”

“Hindi ko gagawin ’yon.”

Marahas na humarap siya dito. “Umalis ka na lang!” sigaw niya sa lalaki. Namumula ang mga mata niya sa pagpipigil ng iyak. “Nakuha mo na ang gusto mo, Gaz. Ngayon, umalis ka na dahil ayaw kitang makita ngayon.”

Tila may nakita ito sa mukha niya dahilan para umatras ito. Ilang sandali pa ay humakbang na ito palabas sa silid na ’yon. Narealize siguro nito na hindi siya nito mapipilit na makausap. Hindi na nila kailangan mag-usap. Ibinigay na niya ang gusto niya. She let him use her. At malinaw naman sa kanya kung ano talaga ang tingin nito sa kanya.

Parang asido pa rin sa sikmura niya ang mga binitawan nitong salita. Hindi niya alam kung bakit nagagawa pa niyang magpigil ng emosyon kahit ang sakit sakit para sa kanya na marinig ang mga sinabi nito.

Pero ngayong wala na ang lalaki, parang saka lang tumulo ang luha niya.

Chapter Twenty-Nine

KUNG PAANO niya iniwasan si Rage noong magsimula itong magpakita ng interes sa kanya, ganoon din ang ginawa niyang pag-iwas kay Gaz pagkatapos nang gabing ’yon. Walang tigil ang pagtawag nito at halos punuin na nito ng missed calls ang notifications niya. Sapat na dahilan iyon para magpalit siya ng sim card. ’Yong mga contacts na importante lang sa kanya ang sinave sa phone niya. Kahit sa social media accounts niya, inalis niya doon si Gaz para hindi siya nito macontact.

“Hindi ko yata nakikita ’yong jowa mo, bes.” Napatigil sa pagnguya si Emily sa kinakain niya. Dumapo ang tingin niya kay Khate. “Ilang araw na namin ’di nakikita si Gaz na kabuntot mo. May nangyari bang himala at sumasama ka na ulit sa ’min?” pabirong sabi nito.

Totoo ’yon. Mula nga nang magsimulang bumuntot sa kanya ang lalaki, minsan na lang niya na makasama si Arlene at Khate. Laging nakadikit sa kanya ang binata, parang sinisigurado na walang ibang lalaking makalapit sa kanya. Bantay sarado ito sa kanya. Pero hindi sa paraang nasasakal siya sa ginagawa nito.

Kaya nga kahit nanliligaw pa lang ang lalaki, sa paningin naman ng nakakakita sa kanila ay parang sila na.

Sumang-ayon si Arlene kay Khate. Nagtatanong din ang mga mata nito nang magsalita. “Nakasalubong ko si Gaz kahapon palabas ng room. Hinahanap ka nga niya sa ’kin.”

“B-Bakit daw?”

“Hindi ko alam. Sabi niya, he needs to see you. Kailangan niyo raw mag-usap. Bumalik pa nga ako sa loob ng room, pero waley ka na agad teh. Kalerki, nakaflylalu ka na pala. Dinaig mo pa si Flash.” pabirong sabi ni Arlene.

Sinadya niya talaga na umalis agad. Sa ilang araw na umiiwas siya sa lalaki, alam na niya ’yong feeling ng tinutugis. She’s being unfair with Gaz, she know that. Dahil sa imbes na harapin niya ito at pag-usapan nila ang nangyari ng gabing ’yon like mature people. Ayun siya, nagtatago. Gumagawa ng paraan para makaiwas.

“May problema ba kayo ni Gaz?” hindi mapigilang usisa ni Khate. “Mukha namang okay kayo nitong mga nakaraang araw.”

Pumikit siya at yumuko. Tinitigan niya ang pagkain niya.

“Ayaw ko sana na pag-usapan muna siya.” kapagkuwan ay sabi niya.

Tumango ang dalawa at hindi na nakuha pang ungkatin ang tungkol sa lalaki. Iniba na rin ni Arlene ang paksa. Mga ilang sandali pa ay nauna na siyang tumayo at nagpaalam sa mga ito.

May sunod pa silang klase pero parang gusto na niyang umuwi. Kahapon pa masama ang pakiramdam niya. Dahil siguro sa nabasa siya ng ulan kahapon tapos puyat pa siya. Idagdag pa ’yong emotional pain na nararamdaman niya.

Isipin pa lang niya si Gaz at maalala ’yong mga sinabi nito nang gabing ’yon ay sapat na para madurog ang puso niya. Namamasa agad ang mga mata niya at parang may matatalim na karayom na tumutusok sa dibdib niya.

He made her feel like she’s a whore. Ipinaramdam nito sa kanya na isa lang siyang puta na kaya nitong bayaran at gamitin dahil gusto nito. Alam ni Emily na hindi niya masisisi si Gaz kung naging ganoon ito bigla sa kanya. Nakita lang naman siya nito na sumasayaw sa club na ’yon. Halos wala ng saplot sa katawan niya maliban sa maliliit na telang tumatakip sa maselang parte niya. Maraming mga nagnanasang mata ang nakatutok sa katawan niya.

Hindi siguro nito matanggap na ’yong babaeng sinusuyo nito ay patuloy pa rin sa trabahong ’yon. Nakakatawa lang. Sa ganoon siya nakilala nito. Pero nagulat pa ito na makita siya doon?

Napailing siya.

O siguro malaking tapak lang sa ego nito na malamang iyon pa rin ang ginagawa niya. She couldn’t blame him. At kahit nasasaktan siya, may bahagi pa rin niya ang gusto itong patawarin agad. Because she just can’t hate him.

Ano rin ba ang ine-expect niya? Sa klase ng trabaho na pinasok niya, dapat ba siyang umasa na may magbibigay ng respeto sa kanya? Nakalimutan yata niyang nakatira siya sa Pilipinas kung saan huhusgahan ka ng kapwa mo kahit na ano pang gawin mo. Huhusgahan ka without knowing your story. Masakit na katotohanan, pero ganoon talaga.

Pumasok siya sa library. Iyon ang lugar kung saan mas nagiging payapa ang isip niya. Kung saan makakalimutan niya ang mga nangyayari sa labas.

Nagbrowse siya sa bookshelves at nang makakita ng librong babasahin. Pumunta siya sa pinadulo at sulok na bahagi ng library kung saan tahimik at walang tao. Umupo siya sa sahig at sumandal. Napapikit siya nang makaramdam ng kapayapaan. Tila biglang napawi ang bigat sa dibdib niya. Ah, kailan nga ba nang huli siyang umupo doon at tahimik na magbasa lang?

Napaismid siya. Narealize niya na nagsimula lang siya na ’di pumunta doon ng kulit-kulitin na siya ni Rage. Ang dahilan kung bakit parang ayaw na niyang pumasok sa library dahil tiyak nandun na ang lalaki at naghihintay sa kanya. Ang walanghiyang ’yon. Ito rin ang pinaghihinalaan niya kung bakit nalaman ni Gaz ang club na pinagsasayawan niya. He’s obviously stalking her. At may pakiramdam siya na hindi talaga siya nito tinigilan.

Naningkit ang mga mata niya nang maramdaman niya ang mainit na presensya hindi kalayuan sa kinauupuan niya. Gumawa ng tunog ang mga hakbang nito palapit sa kanya.

Ayaw niya sanang pansinin ito. She want to ignore him, but his strong presence demanded for her attention. Kusang umangat ang tingin niya sa lalaki.

And there he was. Standing in front of her. Parang modelo ng Abercrombie & Fitch model na nakatayo ito sa harap niya. Hapit ang kulay puting shirt sa katawan nito at naka-ripped jeans. Kuminang ang hikaw sa isang tenga nito. Puno ng angas ang gwapong mukha nito. Ilang beses na niyang nakita si Rage pero hindi pa rin talaga niya mapigilan mapasinghap kapag nakikita ito.

May kislap sa mga mata nito habang nakangisi sa kanya. “What’s up?”

Napasimangot siya at nagkaroon ng pagnanais na kalmutin ito sa mukha. Pero tingnan lang niya ang mukha nito, nahihiya na ang mga kuko niya sa daliri na sugatan ito. Unfair talaga. Bakit ba naging gwapo pa ang class A asshole na ito? Sabagay, kung naging pangit ito tapos asshole pa, wala ng natira pang kaaya-aya dito.

Inirapan niya ito at ibinalik ang mata sa nakabukas na libro sa kamay niya. “Anong ginagawa mo dito?”

“Sinusundan ka.”

Muntikan na siyang mapaubo nang masamid ng sariling laway. Tiningnan niya ito ng masama. Ni hindi man lang ito nagsinungaling.

Umupo din ito sa sahig sa may tapat niya at ginaya ang pagkakasandal sa bookshelves.

“Hindi ka man lang nagsinungaling. Talagang inamin mo rin na ini-stalk mo ako, e. Gago ka ba?”

Ngumisi ito. “Sinagot ko lang ng ayos ’yong tanong mo. Tinanong mo ako kung anong ginagawa ko dito, so sinusundan talaga kita. Wait, kailangan ko bang magsinungaling? You want me to change my answer?”

Pekeng nginitian niya ito. “Huwag na.”

“Well, you should be happy I’m being honest here.”

“Actually, being honest is a good thing. But being with you is not.”

Lumawak ang ngisi ng binata at ngali ngali na niyang hilamusin ang mukha nito. Juskolord, bigyan pa sana siya ng konting pasensya para matagalan niya ang lalaking ’to!

“Well, I’m sorry. Am I making you uncomfortable, Lily?”

Napasinghap siya. “Huwag mo ’kong tawaging Lily.”

“Bakit hindi? Si Gaz lang ba ang pwedeng tumawag nun sa ’yo?”

Nag-iwas siya ng tingin. Marinig pa lang niya ang pangalan ni Gaz ay nagbibigay na sa kanya ng mabigat na pakiramdam. Nasasaktan pa rin siya.

“Kung wala ka namang magandang sasabihin sa ’kin, Rage. Just leave me alone. Wala ako sa mood para sakyan ang kung anuman ang trip mo.”

“I know, I know.” He chuckled. “’Wag ka mag-alala, wala naman akong intensyon na bwisitin ka.”

“Then leave.” Umisod siya palayo dito, pinalalaki ang distansya sa pagitan nila.

“Bakit ba gusto mo ako paalisin kapag nakikita mo ko?”

“Trip ko lang, bakit ba?”

“At bakit ba dumidistansya ka? ’Di naman kita kakainin dyan.”

Sa sinabi nito, tila may kumislap sa isip niya. Nag-init ang mukha niya at masamang tinapunan ng tingin si Rage. Sa paraan ng pagkinang ng pilyong tingin nito, alam niya iisa lang ang tumakbo sa isip nila. Ofcourse, he remembered!

“Uhhm. Ang ibig kong sabihin ’di naman gagawa ng ikakasakit mo physically. But ofcourse, I know you remember me eating you—”

“Don’t you dare–”

“Because eating you in that way is like having my penis circumcized. Unforgettable.”

Nanlaki ang mga mata ni Emily at sinipa ito sa hita. “Hayp ka talaga! Pati pagpapatuli mo nai-connect mo pa dun?!”

“Ssshh! Marinig ka,” mahinang sabi nito. Hindi niya namalayan na lumakas na pala ang boses niya. Tumingin siya sa paligid. Nasa dulong bahagi sila ng library at wala naman gaanong tao doon ng oras na ’yon. At maaaring nakaligtas sa pandinig ng librarian ’yong pagsigaw niya.

Matalim pa rin na ibinalik niya ang tingin kay Rage. “How dare you? Anong kinalaman ng pagpapatuli mo sa ’kin? You asshole!” Inabot niya ito at inis na kinurot sa braso. Napa-aray ito. Hindi pa siya nakuntento sinipa pa niya. Nakakagigil!

“Because it’s unforgettable. Teka, teka–Uy, tama na, babe. Battered boyfriend naman kalalabasan ko sa ’yo nito, eh.”

“Battered boyfriend? How kapal. Kailan pa kita naging boyfriend?”

“O sige, future battered boyfriend. Pwede na?”

“No.”

“Ikaw rin. Nakakahiyang kung aayawan mo pa ang palay. Because you know, I have a better proposal to you.”

“What proposal? Be your bedwarmer? Personal call girl?” Tinaasan niya ito ng kilay. Makahulugang ngumiti si Rage. Hindi na siya magtataka kung tama ang mga nabanggit niya. Iyon ang tingin nito sa kanya. Iyong babae na pang-kama lang.

Pinaningkitan niya ito ng mata. “Let me clear this to you, Rage. Wala akong balak na patulan ka. Habang nakakapag-isip ako ng matino, hindi mangyayari ’yon. At sana ikaw rin.”

“Anong sana ako rin?”

“Sana itigil mo na ang mga plano mo. Tigilan mo na ako. Hindi mo ba nage-gets kung bakit kita iniiwasan? Dahil ayaw kong maipit sa inyong magpinsan.”

“Oh, so, this is about him.” sabi nito, ang tinutukoy ay si Gaz.

“At tungkol rin sa ’yo ito. Alam ko na malapit kayo sa isa’t isa. Parang magkapatid na kayo ni Gaz, Rage. Lagi ka niyang naikukuwento sa akin at base sa mga naririnig ko sa kanya, maganda ang relasyon niyong magpinsan. Marami na kayong pinagsamahang dalawa. Hindi lang kayo basta magkaibigan. Magkadugo kayo. Iilan lang ang kilala ko na may ganyang bond sa pinsan nila.” Nakatitig lang sa kanya si Rage at kita niya dito na nakikinig talaga sa sinasabi niya.

“I can’t afford to destroy that kind of relationship. Alam mong ibig kong sabihin. Kaya ngayon nakikiusap ako sa’yo. Kung pwede lang alisin mo na ko sa sistema mo. Huwag mo hayaan na magkasira pa kayo ni Gaz dahil sa ’kin. Because I’m not worth it. I’m not deserving.”

Nakita niya ang pagkalat ng dilim sa mukha nito. “You don’t tell me what to do.”

“Alam ko. Pero simpleng pakiusap lang ’yong sinabi ko sa ’yo.”

Hindi ito nagsalita. Ayaw niyang salubungin ang mainit na titig ni Rage. Ayaw niyang malunod sa kulay brown na mga mata nito. Dahil aware siya sa kayang gawin ng mga tingin na ’yon. Magpinsan nga ang dalawa ni Gaz at Rage. Parehong may abilidad ang mga ito na panlambutin ang tuhod ng babaeng tulad niya sa tingin lang.

Humugot siya ng hangin at dahan-dahang tumayo. “I think I’m going.” sabi niya dito. May manners naman siya para magpaalam pa dito. Nakalagpas na siya dito nang marinig niyang magsalita ulit ito.

“He missed you.”

Napatigil si Emily dahil doon.

“Ilang araw ka na niyang hindi macontact. Hindi ka rin niya mahagilap dito sa campus. At kahit gusto niyang sadyain ka niya sa inyo, natatakot siya na magalit ka lalo.”

Nanginig ang mga kamay niya at muntikan na bumagsak ang librong hawak niya. Pigil niya ang sarili na lumingon kay Rage. Pero malinaw na si Gaz ang tinutukoy nito.

“I think he’s going crazy because of you. Ayun si gago, hindi uma-attend ng football practice mula pa nung isang araw. At ngayon naman hindi pumasok.”

“Bakit?”

“May lagnat. Nandoon siya sa condo niya.”

May pag-aalalang bumangon sa dibdib niya. “At wala siyang kasama doon?” Lumingon siya kay Rage. Nasa likod na niya agad ito. She couldn’t read the emotion in his face at that moment.

“Wala.”

May sakit si Gaz at mag-isa lang ito sa condo nito ngayon. Hindi niya mapigilan ang pag-alalang umaalipin sa kanya. Parang gusto niyang utusan ang sarili na puntahan na ito sa condo nito, pagkatapos ay alagaan. Pwede muna niyang kalimutan kung anong nangyari ng gabing ’yon sa kanila ni Gaz. Dahil kailangan siya nito. At kailangan niya ito na makita.

“’Di ko alam kung bakit ko pa ’to sinasabi sa ’yo. Pero tama ka, eh.” Humakbang ito. At isang hakbang na lang magkakalapat na ang katawan nila. Umurong siya para umiwas dito. Ngunit natagpuan niya ang sariling napasandal sa mga libro.

Sinunggaban nito ang pagkakataon na mapalapit sa kanya. He pressed his hard body against her softness. She suddenly felt like a wild animal caught in a trap. “Rage.”

“Hmm.” Umihip ang mainit na hininga nito sa tenga niya at gumapang ang kilabot sa leeg niya.

Fuck him. Hindi ba’t kakasabi lang niya dito na tigilan na siya nito? Nag-effort pa siya para konsensyahin ito, pero anong ginagawa nito?

“Rage, I don’t think ginagawa mo dapat ito. Please don’t do this.”

“I’m not going to kiss you, don’t worry.”

“Eh, ano ito?” Nanghihinang itinulak niya ito, pero hindi ito nagpatinag. Mas lalo yatang uminit ang pakiramdam niya. The feel of his hard muscles against her feminine body was giving her a hard time.

“Gusto ko lang sabihin sa ’yo na tama ka.”

“Ayun lang gusto mong sabihin pero kailangan bang pa-ganito pa?”

“Bakit, hindi ka na ba agad nakakapag-isip ng matino?”

Napaungol siya at itinulak na ito. This time humiwalay na ito sa kanya. Nasa mukha ni Rage ang pananabik at pagkauhaw. Ang pagnanasa na gustong matugunan. At kasama na ang pagpipigil na sunggaban siya para maangkin.

“Tama ka. Magkadugo kami ni Gaz. At dahil siguro sa magkaparehong dugo na nananalaytay sa amin, nagkakapareho kami sa maraming bagay. At ikaw, Lily. Isa ka na doon sa maraming bagay na ’yon.”

“A-Ano bang gusto mong sabihin?”

“Seryoso sa ’yo si Gaz. He loves you. Maswerte siya dahil ganoon din ang nararamdaman mo sa kanya.”

Lumakas ang tibok ng puso niya at napatanga dito. Pero ang sunod na sinabi nito ang mas lalong nagpatanga sa kanya.

“At malas ako dahil tinamaan din ako sa babaeng pag-aari na ng pinsan ko.”

Chapter Thirty

BUMUKAS ang elevator sa 9th floor ng condo ni Gaz. Lumabas si Emily doon at mabibigat ang hakbang na tinungo ang unit ng binata. Hindi maalis sa isip niya si Rage. Naririnig pa rin niya ang boses nito na tila ba kanina lang niya ito nakausap. Kahapon pa iyon. Ngunit sa hindi malamang dahilan parang sirang plaka na nagp-play sa isip niya ang sinabi nito.

“Malas ako dahil tinamaan din ako sa babaeng pag-aari na ng pinsan ko. Pero kung iniisip mo na susuko na ako. Mali ka.”

“Hindi kita susukuan, Lily. Hindi.”

Umiling siya, pilit inaalis ang boses nito sa isip niya. Tama na, Emily. Hindi niya dapat hinahayaan si Rage na sakupin ang isip niya.

Tumigil siya sa harap ng unit ni Gazul. Tiningnan niya ang mga dala niyang prutas para sa binata. Dapat kahapon pa niya pupuntahan ang lalaki. Pero nag-aalangan pa siya. Hindi naman siya basta basta makakasugod dahil may iba pa siyang responsibilidad na dapat unahin.

Kumatok siya sa pinto. Hindi nagtagal ay bumukas rin iyon.

Napaawang ang labi niya at nabahiran ng pagtataka ang mukha. Dahil pagbukas ng pinto, hindi si Gaz ang bumungad sa kanya kundi isang magandang babae na sa tingin niya ay nasa 5’6 lang. Hanggang balikat ang tuwid na kulay blonde nitong buhok. Makurba ang katawan at kapansin-pansin ang laki ng dibdib. Parang luluwa na iyon sa suot nitong hapit na bestida.

Napaurong siya ng unti. Tama ba siya ng unit na nakatukan?

The woman smiled at her. “Yes? What can I do for you, miss?” Kahit ang boses nito ay napakaganda. May taglay na natural na pang-aakit. Bahagya siyang nakaramdam ng insecurity.

Hindi agad niya nakuha ang boses niya para sumagot.

Pinasadahan siya nito ng tingin mula ula hanggang paa, at saka maikli itong tumawa. Naiintindihan niya kung bakit. Naka-puting bestida siya. Simple lang ang tabas niyon. Oo, mukha siyang si Marimar. Mukhang probinsyanang hinugot sa isang mexican novella.

“Well, I guess you knock the wrong door, sweetheart.”

Pero hindi siya pwede magkamali eh. Tanda niya ang number ng unit ni Gaz. Ibinigay rin iyon sa kanya ni Rage kahapon. “Hindi ko kasi tanda. But by any chance, ito ba ang unit ni Gazul Fire Fontanilla?”

Tumaas ang kilay ng babae. “Yes. Ito nga.” Muling bumaba ang tingin nito sa kanya, pinag-aaralan ang anyo niya. “Who are you?”

Gusto niyang ma-offend sa ginagawa nitong pagsisiyasat sa kanya pero binalewala na lang niya iyon. Si Gaz naman ang intensyon niya sa pagpunta doon. Isa pa, baka ’di niya alam kung kamag-anak ba ito ni Gaz. Kung Tita ba or nakakatandang pinsan. Dahil mukhang nasa late thirties na ang babae.

“I’m Lily. Kaibigan lang niya.”

“Oh. You’re Lily.” Parang may kumislap sa mata nito at lumawak ang ngiti. “Halika, pasok ka.” Niluwangan nito ang pinto. Atubiling humakbang siya papasok.

“Nandito po ba si Gaz?” Inilapag niya sa maliit na table ang basket na dala niya at umupo sa couch.

“Yeah. He’s here. Nag-shower lang. Do want something to drink?” alok nito.

Nakangiting umiling si Emily. “Okay lang po ako. Salamat po.” Napansin niya ang bote ng wine sa table at dalawang champagne glass.

“Oh. You don’t need to use “po” on me. Just call me Edina.“

“Edina,” pag-ulit niya sa pangalan nito.

“Yes, and I’m a friend of Gaz. Magkakilala na kami mula pa noong sixteen siya. Hindi niya siguro ako nababanggit sa ’yo. Kelan lang din ako bumalik ng Pinas, and I’m currently enjoying my vacation here.”

Maarteng umupo ito sa sofa sa tapat niya at inabot ang bote ng wine. “Are you sure you don’t want something to drink? You looked so nervous. Chill lang. Bakit hindi ka mag-wine? Alam ko maaga pa, pero why not?” Malanding humagikhik ito.

Lumunok siya. Siguro kailangan rin niya kung ano ang iaalok nito. Kailangan niya ng lakas ng loob para harapin ang lalaki. Kanina pa din siyang kinakabahan at hindi niya maintindihan kung bakit nararamdaman niya iyon.

Ngumiti sa kanya si Edina at iniabot sa kanya ang isang baso ng wine. Tinanggap niya iyon at nagpasalamat.

“So, sabi mo kanina friend mo lang si Gaz. Tama ba?”

Muntikan na siyang masamid ng alak sa sinabi ng babae.

“But parang hindi naman.” May malisyang nakaguhit sa labi nito. Nakipagtalo ang init na humagod sa lalamunan niya sa pag-iinit ng mukha niya. “Well, forgive me for being mapang-usisa. But you’re just so beautiful, sweetheart. At sa matagal ko ng pagkakakilala kay Gaz, hindi siya papayag na ma-friendzoned lang. If you know what I mean.”

Pati yata talampakan ni Emily ay namula sa sinabi nito. ’Di siya nakapagsalita. Muli niyang nilagok ang laman ng baso. Inubos ang laman.

“Eh, ikaw? Are you really just his friend?” Siya naman ang nagtanong kay Edina. Curious siya kung ano ba talaga ito ni Gaz. Hindi niya naiisip na magkakaroon ang lalaki na babaeng kaibigan tulad nito. The woman was really sexy and stunning. Kahit mukhang may edad na kapansin-pansin pa rin ang sensuality sa personalidad nito.

Natigilan si Edina. Tila hindi inaasahan ang tanong niya. “Why did you ask?”

“Curious lang ako. Mukhang malapit ka kasi talaga sa kanya.” At dumagdag pa sa curiousity niya kung doon ba nagpalipas ng gabi ang babae.

“Sabi ko nga kanina, matagal na rin kaming magkaibigan. Bago pa ako lumipad papuntang LA at doon na tumira, may connection na ako kay Gaz. at pati na rin sa pinsan niya.”

“Sinong pinsan?”

“Si Rage.”

Mapakinggan lang niya ang pangalan ng lalaki ay nagdadala na ng kakaibang kilabot sa mga ugat niya. Inignora niya ang gumapang na kiliti sa balat niya.

Tumango siya. “So, matagal mo na pala silang kaibigan.”

“Yes. At masasabi kong marami na din kaming memories na pinagsaluhan nina Rage and Gaz. Lalo na nung teenage years nila.”

Natigilan si Emily at maang na napatitig kay Edina. May kakaibang ngiting nakaguhit sa mapang-akit nitong labi. Kakaiba rin ang kinang sa mga mata nito.

“What do you mean?”

“Oh, sweetheart. You don’t want to know.” makahulugang ngumisi ito.

Nagsalubong ang kilay niya. May sasabihin pa sana siya nang marinig niya ang yabag na galing mula sa kwarto. Lumipad ang tingin niya sa may pinto ng silid ni Gaz.

Parang isang Greek god na nakatayo doon ang lalaki. Nakatapis lang ng puting tuwalya at tumutulo pa ang tubig sa matipunong katawan nito. Tila inukit na bato ang six-pack abs nito, at ang mamuscle na balikat at braso nito. Parang gusto niyang halikan at basain pa gamit ang labi niya. Her feminine walls went slick at the sight of his hard muscles. God, help her.

Magsasalita din sana si Gaz ngunit nakita siya nito. At hindi rin maitatanggi ang pagkagulat sa gwapong mukha nito.

“L-Lily.” Ikinurap pa nito ang mata.

Nag-iwas siya ng tingin. Damn, she missed him. Ilang araw din niya itong tiniis na hindi makita. Nasaktan siya sa huling nangyari sa kanila at pinipilit niyang kalimutan na lang ito. But she just can’t forget him. Hindi siguro siya makakamove on sa lalaki.

“Okay, drama is on. And I hate dramas!” Tumayo si Edina at kinuha ang shoulder bag nito. Pagkatapos ay lumapit ito sa lalaki. May sinabi ito sa lalaki at hindi niya iyon masyadong narinig. Kapagkuwan ay humalik ito sa pisngi ni Gaz. Bagay na ikinagulat niya.

Pagkatapos ay lumapit din sa kanya si Edina at humalik sa pisngi niya. “Nice to meet you, Lily.”

“Nice to meet you, too.” Gulat pa rin na sabi niya.

“Okay, tuloy niyo na ang eksena nyong dalawa. I’m out of here!” Maarteng naglakad ito palabas ng unit ng lalaki. Nang sumara ang pinto, muling nabaling ang tingin niya sa lalaki.

Nasa harapan na niya agad si Gaz. The look on his face made her want to kiss him. Malinaw sa asul nitong mga mata ang pagsabik na makita siya. Oo, alam niya kung paano siya nito pinilit na hagilapin pero pilit din niya na iniwasan ito. Akala niya pag hindi na niya ito makikita pa, mawawala rin ’yong nararamdaman niya. Pero nandoon pa rin. Nandoon pa rin ’yong malaking pagkagusto niya sa lalaki.

She love him and now she just missed him so much.

“Napatawad mo na ba ako?”

“Ano ba sa tingin mo?”

“Why are you here?”

“Ulit, ano ba sa tingin mo?”

Napangiti ang lalaki. Pero agad ding binawi iyon at seryosong tinitigan siya. “Stop answering me with another questions.”

She bit her bottom lip. Hindi rin niya alam kung anong sasabihin. Bigla ay parang may wall na nakapagitna sa kanilang dalawa.

“Why are you here?” he asked again. “Babe, look at me.”

Iniangat niya ang mukha at sinalubong ang mainit na titig ni Gaz. Gusto niyang mapamura. Gusto niyang manlambot. With the way he stared at her, parang gusto nitong matunaw ang mga buto-buto niya.

Oo, kita niya sa mukha nito na namiss siya nito. Pero bukod doon tila gusto siya nitong yakapin at ikulong sa matitigas nitong braso para hindi na siya makawala.

“Bakit ganyan ka magtanong? Ayaw mo ba na nandito ako?”

“Ah, you answer me with another question again. Mahirap ba sagutin ang tanong ko?”

Tumikwas ang kilay niya. “Ah, ikaw pa gumaganyan sa akin ngayon, ha? ’Wag mo kalimutan na hindi ko pa nakakalimutan ang ginawa mo.”

He groaned. “I was drunk that night. I wasn’t thinking straight. Alam ko mali ’yong ginawa ko, I disrespected you that night. Hindi mo ba talaga ko mapapatawad dahil doon?”

Sa imbes na sagutin iyon ay tinalikuran niya ang lalaki. “Sinabi sa ’kin ni Rage na nagkasakit ka. So, ’dinalhan kita nito.” Kinuha niya ang basket ng prutas at iniabot sa binata. “Ayan lang talaga ang sinadya ko ngayon dito. Hindi rin ako magtatagal. May klase pa kasi ako mamaya.”

“Kararating mo pa lang, aalis ka na agad?” pagprotesta nito. Salubong ang kilay nito at ang mukha nito daig pa ang bata na aagawan ng candy.

“May klase pa nga kasi po ako mamaya. Akala ko lang masama pa rin ang pakiramdam mo kaya dinalhin kita n’yan.” Ewan niya kung fake news lang ba ang sinabi ni Rage sa kanya tungkol sa pagkakaroon ng sakit ng lalaki. Mukhang kayang-kaya ni Gaz maka-ten rounds sa itsura nito ngayon. At ito lang ang taong galing sa sakit na parang mas lalong gumwapo. Nakakaasar.

“Stay.” Nagulat siya ng bigla siya nitong yakapin.

“Gaz! Ano ba?” Lumapat ang katawan niya sa maskulado nitong katawan. Kaya naramdaman niya ang init na nanggagaling dito. Hindi iyon init kapag nilalagnat. Natural na init iyon ng katawan nito. At hindi pa nakatulong na ang puting twalya lang na nakatapis sa beywang nito ang saplot nito sa katawan.

Isinuksok ng binata ang mukha sa leeg niya. “Babe, please. Forgive me.”

Nakakapanghina ang pakiramdam ng mainit na labi nito sa leeg niya. Bakit may paganito agad?

“Hindi ko naman sinasadya.”

“Ah, hindi ba sinasadya ’yon? You almost want me to be your slut that night. Mali. You treated me like a slut.” Parang may asido sa sikmura niya ng banggitin niya ang huling salita. Naalala niya pa kung paano nito gusto siya magmakaawa para lang sa isagad nito ang sarili sa kanya. Ayaw niyang gamitin iyon against sa binata. Ayaw niyang itanim iyon at gawing galit dito. Dahil unang-una, hinayaan naman niya si Gaz. It was also her choice. She want it, too. The hot sex, the dirty talking.

Pwede naman niyang tanggihan na ito, pero ginugusto rin niya.

“That’s my mistake! Malakas na ang tama ng alak sa akin noon, and all I want that night is to make you mine.” Sinapo nito ang mukha niya at puno ng sinseridad na tinitigan siya. “I’m a selfish man, Lily. Ayaw ko ng may ibang makakakita sa ’yo ng dapat ako lang ang makakita. Gusto ko akin ka lang. Ayaw ko ng may kahati.”

“Pero hindi mo ako pag-aari.”

“Alam ko. Alam ko na wala pa akong karapatan sa ’yo. Isinampal mo na sa ’kin ’yon nang gabing ’yon. Wala akong karapatan na gawin kang akin kung ayaw mo naman. Kung ayaw mo ako sa buhay mo, sana sabihin mo na lang ng maaga. Baka mamaya umaasa lang din ako sa ’yo.”

Napapikit siya. Parang may sumasakal sa sikmura niya. Sa bawat salitang binibigkas ni Gaz, tila tumatatak sa kanya. She could feel every single word inside her. Para ’yong nag-iiwan ng marka.

Gusto niyang maiyak. “Hindi kita pinapaasa, Gaz.”

“Eh, bakit pala hindi mo pa ko sinasagot?” balik agad nito sa kanya.

Napapikit siya, pinipigilan niya pumatak ang luha.

“Dahil hindi pa ko sapat para sa ’yo.”

“Hindi mo naman kailangan maging sapat para sa akin.”

Nahihirapang umiling siya at itinulak ang lalaki. “Hindi mo kasi naiintindihan.”

“Ipaliwanag mo kung hindi ko naiintindihan.”

“Hindi ako ’yong babae na para sa ’yo. Galing ka sa disenteng pamilya. Habang ako, nagtatrabaho ako sa night club para kumita. Sa umpisa pa lang, ang layo na ng agwat natin, Gaz. You deserve someone better. Hindi ’yong tulad ko.”

“I don’t care. I’m willing to accept you, Lily. Kahit ano ka pa.”

“Sinasabi mo lang ’yan ngayon dahil bago pa ’yong nararamdaman mo sa akin. Paano kung unti-unti na ’yong lumabo? Makikita mo na isang maling desisyon lang ako sa buhay mo. Makikita mo na tama ako.”

“Pwede naman na umalis ka sa trabaho mo ngayon, ’di ba? Alam ko parehas lang tayo ng nararamdaman. Kung gusto mo rin ako, aalis ka na sa club na ’yon. Work for me. Babayaran kita kung magkano ang kinikita mo doon.”

“That’s not the point.”

“Ano pa ba ang punto dapat? Ikaw lang naman ang gusto ko, at ngayon parang sinasabi mo na tapusin na natin ’to?” Napatiim-bagang ang binata. “Ano, ganto na lang ba? I’m trying to win you back. Gagawin ko lahat para bumalik ka sa akin.”

Hindi siya nagsalita muna. Hinayaan lang niya ang sarili na titigan ang gwapong mukha nito. At iniipon ang lakas ng loob para sa sasabihin niya.

Madilim ang anyo ni Gaz. Nakapameywang ito at marahas na bumuga ng hininga.

Napakagwapo pa rin nito kahit galit. Napaka-perpekto. Ito talaga ang tipo ng lalaki na pinag-aagawan ng mga babae. At napakaswerte na niya para makuha ang atensyon nito.

Umiling siya at sinapo ang gwapong mukha nito. Then, she kissed him. Banayad at marahang hinalikan niya ang binata. Tila nagulat ito sa ginawa niya kaya hindi agad nakakibo.

Pero mga ilang sandali pa ay tumutugon na rin ito. Tinugon nito sa mas agresibong paraan ang mga halik niya. Mapangahas. Mapang-akin. Sinapo nito ang batok niya at lumalim ang mainit na halik sa pagitan nila.

Hinagilap nito ang pang-upo niya at idiniin siya sa sarili nito. Agad niyang naramdaman ang matigas na kahabaan nito.

Binawi na niya ang labi bago pa mapapunta sa kung saan ang halik na iyon. Masama ang tingin ni Gaz sa kanya pagkatapos.

“May gusto lang ako sabihin sa ’yo bago ako umalis.” Humugot siya ng malalim na buntong hininga. Sinalubong niya ang seryosong mukha ni Gaz.

“Mahal kita.”

Napaawang ang labi ng lalaki.

“That’s what I want to tell you, Gaz. I love you. Kung hindi mo pa alam, mahal na kita. But things are too complicated for us.”

“Lily.” Humakbang ito palapit sa kanya pero pinigilan niya ito.

“Sobrang mahal kita, Gaz. Pero sana respetuhin mo ang relasyon ko. Mahal kita, pero marami akong bagay na kailangan na bigyan ng atensyon kesa sa sarili kong nararamdaman. Kaya ’yong tayo, ’yong meron tayo ngayon ay tinatapos ko muna. Dahil ayaw kong pumasok sa isang relasyon na hindi kita magiging priority. Ayaw kong maramdaman mo na hindi kita mahal. At higit sa lahat, ayaw ko na maramdaman na pumili ka ng isang maruming babae.”

“Lily… No. Please, stay. Kaya kong tanggapin–”

“No, you can’t. hindi lang kasi ’yon. Ayaw ko rin na tumigil sa trabaho ko ngayon. Nakita mo ’yong ginagawa ko ’di ba? That’s my job. Iyon lang ang trabaho na madali at kumikita ng malaki para sa tulad ko na nag-aaral sa umaga. At hindi ko ’yon basta basta iwanan.”

Hinayaan na niyang yakapin siya ni Gaz.

“Lily, hayaan mong tulungan kita. Kaya kong tustusan lahat ng pangangailangan mo. Just stay with me.”

Ang sarap pakinggan nun. He’s like a Prince in old fairytales. At siya ’yung prinsesa na dapat sagipin.

Pero umiling siya. Hindi siya magiging pabigat sa lalaki. Mayaman si Gaz, oo. Pero hindi niya kaya na gamitin ang pera nito dahil alam niyang mahal siya nito. Hindi niya kaya. Mas titiisin na lang niya ang trabaho niya.

“Kung mahal mo ako, rerespetuhin mo itong desisyon ko, Gaz.”

Ilang sandali na nakulong siya sa mainit na yakap nito. At nang kumawala siya sa yakap na ’yon, alam ni Emily tama ang desisyon niya. Hindi niya pwedeng piliin muna ngayon si Gaz kesa sa responsibilidad niya.

“Ito ba talaga ang gusto mo? Ang matapos na tayo?”

Maaaring isang mabigat at maling desisyon na hiwalayan na niya si Gaz. Ngunit iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Hindi niya dapat pagsabayin ang pag-ibig, pag-aaral at pagtatrabaho. Marerealize din ni Gaz na tama siya, na mas makakabuti rin na tapusin nila iyon habang maaga pa. He deserve someone better. Iyong kalevel lang nito.

Kung ipinagpatuloy lang nila iyon, parehas lang sila mahihirapan. Ilang araw na buhat ng masinsinan nilang pag-uusap. Mukhang naintindihan naman ni Gaz ang desisyon niya. Hindi na niya nakita pa ang binata pagkatapos nun. It was advantage for her. Walang distraction. Walang susunod-sunod sa kanya. Nang magtanong ang mga kaibigan niya kung anong nangyari sa kanila, naging tapat siya. Naghiwalay na sila.

Ipinagpatuloy niya ang trabaho sa night club habang sa umaga ay nag-aaral siya. Sumasayaw lang siya, nagpapa-table ng konti. Pero hindi siya nagpapagamit sa mga lalaki. May limitasyon ang trabaho niya. Pagkatapos niya makipagkalas kay Gaz, parang hindi niya kayang may ibang lalaking humawak sa katawan niya na ang binata lang ang dapat. Nakakaramdam siya ng ibang klaseng pandidiri.

Aaminin niya. Nahihirapan din siya kahit papaano. Walang araw na hindi sumasagi sa isip niya ang binata. Natutukso siyang i-stalk ito, o kaya bisitahin sa field. Gusto lang niya makita ang binata. Kahit hindi na niya mahawakan ito, basta makita lang na okay ito, magiging okay rin siya. Tunog pang-teleserye, pero iyon ang totoo.

At hindi na siya nakatiis. Pagkatapos ng klase nila ng araw na iyon, nagmamadaling dumiretso siya sa field. Sa mga oras na iyon, alam niyang kasama nito ang teammates nito.

Sisilip lang siya. Pagkatapos ay aalis din siya kapag nakita na ito.

And there he is. Mukhang kakatapos lang ng practice ng mga ito. Napangiti siya ng makita ang gwapong mukha nito. Basang basa ito sa pawis. Pero ’di tulad ng iba, parang walang nagbago kahit pawisan ito gwapo pa rin. Napabuntong-hininga siya, nakaukit ang ngiti sa labi.

Parang gusto niyang lapitan si Gaz para punasan ang pawis nito. Tulad ng ginagawa niya noon. Lumapit pa siya ng konti para matitigan ito. She could do that forever. Ang titigan lang ito. Parang bumibilis ang tibok ng puso niya at may nagliliparan sa sikmura niya.

Ngunit sa isang iglap ay napalitan iyon.

Naglaho ang mga nagliliparang paro-paro. Napalitan ng pagkalat ng asido sa sikmura niya. Naramdaman niya ang hapdi papunta sa kanyang dibdib habang pinapanood ang pagbaba ng mukha ni Gaz sa babaeng sumalubong dito.

Naglapat ang labi ng mga ito sa isang malalim na halik. ’Di niya nagawang kumurap sa loob ng ilang sandali. Ang tatag ng mga tuhod niya para matapos ang halik na namagitan sa dalawa. Inakbayan ito ni Gaz ng matapos at hinalikan muli sa pisngi.

Kung paano niya nagawang makaalis doon na hindi sumasabog ang emosyon, hindi niya alam. Namanhid siya sa sakit. At wala siyang karapatan masaktan dahil siya ang pumili ng desisyon na ibigay ito sa ibang babae. She deserve the pain.

Kahit gaano pa iyon kasakit.

Chapter Thirty-One

NAKAPAG-move on na agad si Gaz. Ganon kadali. Wala siyang karapatan magreklamo. Iyon naman talaga ang dapat na gawin nito.

Pinahid niya ang luha. Wala kang karapatan umiyak, Emily. Ginusto mo ’to.

Siya naman talaga ang nagtulak palayo kay Gaz, ’di ba? Hindi siya dapat umiiyak ngayon. Pero iyon siya. Iniiyak ang sakit na nararamdaman. Nasa sulok siya ng coffee shop at kanina pa siya doon. Naglabas lang siya ng pad at libro at umorder ng kape para magmukhang dedicated siya sa pag-aaral.

Suminghot siya. Bakit ganon? Ang bilis mag-move on ng mga lalaki? Wala pang isang buwan. May kahalikan na itong ibang babae?

Hindi na siya dapat magulat. ’Yong mga tulad ni Gaz ’yong uri ng lalaking hindi nababakante. Bakit ba siya mag-expect na hihintayin siya nito? Na susuyuin siya nito? Sino ba siya?

“I see you’re already mourning.” sabi ng boses sa likod niya.

Pabulong siyang napamura. Amoy pa lang ng pabangong gamit nito, kilala na niya kung sino. Ano na naman ang ginagawa nito doon?

“Rage.” Nag-angat siya ng tingin. “Sinusundan mo ba ako?”

Kumawala ang tawa sa labi nito. “Confident, huh? I like that. But no, baby. Hindi kita sinusundan.”

“Eh, bakit ka nandito?”

“Nataon lang na gusto kong magkape dito. And then, I saw you. Para naman tayong ’di magkaibigan kung hindi kita lalapitan, ’di ba?” Umupo ito sa bakanteng upuan sa harap niya at ipinatong ang hawak na kape sa mesa.

“Sa pagkakatanda ko, ’di naman tayo naging magkaibigan, Rage.”

“Oh? Hindi ba? How about if become friends now? Hmm?”

Sinamaan niya ito ng tingin. “Hindi mangyayari ’yon, Markus Rage.”

Nanunukso ang ngiting gumuhit sa labi nito. “Ano na naman?”

“Ikaw, Lily, ah. ’Di mo pa aminin gusto mo rin ako. Okay, kung ayaw mo na maging friends muna—”

“Hay naku, shut up, Rage. Ano bang ginagawa mo dito?”

“Nagka-kape nga. Lily naman, o, pangalawang tanong mo na ’yan. Bingi lang?”

Pinandilatan niya ito at ngumisi lang ang binata.

“Isa pa, ’wag ka mag-alala. Hindi na kita ini-stalk. Hindi na kita sinusundan. Napansin mo naman na ’di ba? Naka-move on na din ako. Just like how my cousin move on with another chick.”

Sa sinabi nito parang gusto niyang isaboy dito ang natitirang kape sa baso niya. Mas masakit pa yata sa sampal ang sinabi nito. Ipinamukha pa nito lalo sa kanya kung gaano kabilis mag-move on ang mga tulad nito.

Not that she cared kung wala ng interes sa kanya si Rage. Pero ’yong pinsan nito? Gusto niya ulit iiyak iyon. Nararamdaman niya ang sakit sa dibdib niya. Parang pinipiga ’yong laman. Hindi siya makahinga sa kirot na nararanasan.

“Kung nandito ka lang para asarin o bwisitin ako, Rage. Umalis ka na. ’Di ko kailangan ang pangungutya mo.”

“I’m not here for that, Lily. Nandito lang ako bilang kaibigan na makakausap mo, lalo na ngayon na iniwan ka ni Gaz at nakipag-break na siya sa ’yo.

Iniwan ni Gaz? Nakipag-break sa kanya?

“Gago ka ba?” singhal niya sa binata.

“Hindi ba totoo?”

“Hindi siya ang nakipag-break sa akin. Hindi siya ang nang-iwan. Ako ang nagdesisyon nun.”

“Whoa. You did that? I never peg you for a heartbreaker, Lily. Magpinsan na kaming sinaktan mo.”

“Si Gaz lang.”

“Okay, si Gaz lang. Sa kanya ka lang naman may pake.” ’Di niya pinansin ang tono nito na parang nanunumbat.

Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi ko sinasadya na saktan siya. Ipinaliwanag ko naman ang mga dahilan ko. At para sa kanya din naman ’yon.”

“Para sa kanya o para sa ’yo?”

’Di niya alam kung anong isasagot. Natameme siya.

“I don’t know what happened between you and my couz, but maybe that’s for the best. Nakakapag-focus na ulit siya sa game. Nakatulong na wala ka na sa tabi niya.”

Ang sakit na nga, ’dinagdagan pa nito. Hindi niya alam kung magpapasalamat siya na sinabi nito ’yon sa kanya o magagalit. Pinili niya ang una.

She cleared her throat, then she faked a smile. “E, ’di magaling pala kung ganun.”

“Plus he get himself a new girlfriend. He seems happier now with Reese.”

Tama na. Hindi naman siya masokista. Hindi niya kailangan malaman ’yon. Pero sadya yatang sadista itong si Rage at kailangan pang sabihin sa kanya ang detalye ng dating life ng pinsan nito.

“Wala ka bang ibang ginagawa, Rage?” pagputol niya sa sinasabi ng lalaki.

“You’re a player, Lily. Don’t tell me ako naman isusunod mo sa pinsan ko? Yayayain mo na ba ako? Because I won’t be able to say no to you. Mahina ako sa ganyan.”

“Anong pinagsasabi mo d’yan? Pinapaalis na kita. Nakakaabala ka na. May ginagawa pa ako.”

“Hindi mo ako yayayain lumabas?”

“Hindi mangyayari ’yon kahit kailan.” Nakipaghiwalay nga siya kay Gaz dahil sa sitwasyon niya. Tapos si Rage pa ang isunod niya? Mas lalong sasakit ang ulo niya. Wala na siyang balak ma-involve pa sa kahit sinong lalaki sa university. She need to stay away from them.

“Hindi mo talaga ako gusto ’no?”

Hindi niya masabi kung tanong ba ’yon or what. Mapaglaro ang kinang sa mata ni Rage. Ito ’yong uri ng lalaki na pagbabawalan siya ng Mama niya o mga kaibigan niya na lapitan. Hindi niya alam kung ano ang tumatakbo sa isip nito. ’Di nga siya dapat nakikipag-usap dito. Parang ine-entertain na rin niya ito sa ganoong paraan. Ang dapat gawin niya ay umiwas.

“Saan ka pupunta?” nakataas ang kilay na tanong ni Rage sa kanya nang inaayos na niya ang mga gamit sa table.

“Aalis na. Marami ako ngayong pinagkakaabalahan.”

Hinagip nito ang braso niya. Natigilan siya.

“Sandali. Kakaupo ko pa lang, aalis ka na?”

“Kanina pa ako nandito.”

“Alam ko.”

“Kaya kailangan ko na uma. Sandali, kanina ka pang nandito?” He cocked a brow. Mahinang napamura siya. Isa lang ang ibig sabihin.

“Nakita ko lahat.”

Tangina. Nakita siya ni Rage na umiiyak. Mukha siyang tanga.

Madilim ang mukha na sinalubong niya ang tingin nito. “So, sinusundan mo nga ako? Kanina mo pa akong nakikitang umiiyak? At unaware ako na may nakatingin sa akin?”

“What do you expect, Lily? This is a public place. Kung ayaw mo may makakita sa ’yo, go to a private room or sa ladies room.”

Mariing napapikit siya. Pagkatapos ay dismayadong umiling. “Alam mo kung bakit ayaw ko sa ’yo? Dahil nakakainis ka.”

“Look, hindi kita pinagtatawanan. Wala kang dapat ikainis sa akin. Kung kailangan mo ng kaibigan, nandito naman ako. Makikinig sa ’yo. Wala kang maririnig sa akin.”

“Talaga lang? Siguro nga, pwede rin. Pero ’di ako magtitiwala sa ’yo.”

Tumayo siya dala ang mga gamit at nagmartsa palabas ng coffee shop. She really hate that guy! She hates his guts. Ilang oras siya nandoon? Sa tagal ba niyang umiiyak at nag-eemote, nandoon lang si Rage at pinapanood siya? Sana kumain na rin ito ng popcorn habang nakatingin sa kanya para masulit nito ang “serye” niya.

Pahabol na sumunod sa kanya si Rage. “Lily!” sigaw nito. Nanlaki ang mata niya. Ang gago talaga! Ginamit pa talaga ang “screen name” niya. Sa club niya lang ginagamit ang pangalan na ’yon!

Hinarap niya si Rage. “Gago ka talaga, no? ’Wag mo akong tawaging Lily! Hindi ’yan ang pangalan ko!”

“Hinahayaan mo si Gaz na tawagin kang Lily, ako hindi pwede?”

“You’re not him!”

“At wala na rin kayo. Kaya pwedeng ako na pumalit sa pwesto niya.”

Napaatras siya. Nagulat siya sa sinabi nito. Akala niya ba tapos na ang mga araw na interesado ito sa kanya?

“C’mon, Lily. Alam ko kung ano ang ibig kong sabihin.” Kita niya ang kinang ng pag-asa sa mata nito at tamis ng ngiti nito. “You know, I still like you. Hindi pa rin nagbabago ’yun. At ngayon tapos na kayo ni Gaz at meron na siyang ibang babae, siguro naman panahon na para ako naman ang pagtuunan mo ng atensyon.”

“Wait. wait.” Itinaas niya ang kamay. “Alam ko ang sinasabi mo. Pero nagkakamali ka. Siguro nga hiwalay na kami ng pinsan mo. But that doesn’t mean, available na ako sa ’yo o kahit sinong lalaki. No.”

Nawala ang ngiti nito.

“Hindi ako nakipaghiwalay kay Gaz para lang sa ibang lalaki. I choose to stay away from him because I have my own reason. At kung nagawa kong lumayo kay Gaz, ganon din sa ’yo.”

Nagbukas-sara ang bibig nito. Hindi niya hinintay na makapagsalita ito.

“Kaya tumigil ka na, Rage. Stop this game of yours. Gawin mo ang ginawa ni Gaz, find a better woman. Because you and me? It’s not going to happen.”

---

NANG sumunod na araw, nakita ulit niya si Gaz kasama ang bagong girlfriend nito. Kalat na sa buong campus ang pagiging mag-on nito at ni Reese. Alam niya ’yong mga tingin na ibinibigay sa kanya ng mga kaklase niya. Wala lang nag-aahas na magtanong, pero naririnig niya ang bulungan kapag nakatalikod siya. Nirerespeto naman ng dalawang kaibigan niya ang pananahimik niya. ’Di nagtatanong si Arlene at Kate. Kahit alam niya na kating-kati na ang dalawa na magtanong.

Nagu-guilty nga siya. Para lang makaiwas siya sa mga tanong, lumalayo siya sa mga ito. Hindi na siya sumasabay sa dalawa sa cafeteria. Lagi siyang nasa library tuwing break. Malayo sa mga pag-uusisa. At least doon tahimik siya.

Walang manggugulo. Except for one person.

Rage.

Akala na niya titigilan na siya ng lalaki. Akala niya malinaw na dito ’yong sinabi niya. Hindi yata talaga uso dito ang rejection. He just kept on coming back to her! Mawawala lang ito ng ilang araw, nandoon na naman sa tabi niya.

Nakakawala na ng pasensya. Kahit gusto niyang lamigan ang pakikitungo dito at ’di na lang ito pansinin. ’Di rin niya mapigilan na makipag-angilan dito. Nati-trigger siya sa presensya pa lang nito. Jusko, gusto niyang kurutin ito. Nanggigigil siya kapag nginingisian siya nito at kinikindatan. Dahil sa loob-loob niya, naaapektuhan siya. Bagay na ’di niya dapat nararamdaman.

Lumipat na lang siya ng pwesto. Pumunta siya sa likuran ng mga bookshelves. May binabasa siyang textbook at kailangan niyang ibigay ang buong atensyon doon.

Pero mayamaya, nandoon na rin ang lalaki.

God, isang araw makakapatay na siya ng makulit na manliligaw.

Manliligaw? Ugh. Baka nanliligaw. Hindi siya nito maliligawan kaya sa ganoon na lang ito magaling. Ang bwisitan siya.

“Lily?”

Ipinaikot niya ang mata.

“Ano na naman?”

“Aalis na ako.”

“O, e ’di umalis ka.” Ano ba siya? Girlfriend nito para magpaalam pa sa kanya?

“Pwede ka ng bumalik sa table mo doon. Alam ko naman umalis ka dahil sa akin.”

Nanliit ang mata niya habang nakatingin dito. Bakit pakiramdam niya parang may papatak na sawa sa kanya? Kulang na lang may sign na “TRAP” sa noo nito.

“Ano na naman binabalak mo?”

“Wala.” Umalpas ang tawa sa labi nito. “Pinababalik lang kita. Baka ’di ka komportable dyan na nakaupo sa sahig. You can go back there. Aalis na ako, wala ng manggugulo sa ’yo.”

“May binabalak ka talaga, e.”

“Wala. Alam ko naaasar ka na. Sorry. Lumipat ka pa ng pwesto dahil sa akin.”

Bagay na ngayon lang niya ginawa ulit.

Tumayo na siya. Bumuntong-hininga siya. “Look, Rage. Alam ko na nagiging rude na ako sa ’yo. And I’m really sorry.”

“I get that. Pero bakit parang sa akin ka lang naman nagtataray ng ganyan?”

“Kung magiging nice and sweet ba ako sa ’yo, makakaasa ako na hindi ka aasa? Ayaw kita paasahin, Rage. Seryoso ako sa sinabi ko noong isang araw.”

Tumungo ito at muling tumingin sa kanya. ’Di niya masabi kung ano ang ekspresyon nito. Madilim ang gwapong mukha, may tensyon sa pagtitig nito sa kanya.

“Seryoso din ako sa ’yo, Lily.”

“Rage.”

“And I’m sorry if i can’t take your rejection. From the moment I saw you, alam ko hindi na ako titingin sa ibang babae tulad ng pagtingin ko sa ’yo. Bawat araw mas lalo mo akong itinutulak, mas sumisidhi lang ’yong nararamdaman kong mapalapit sa ’yo. Mababaliw ako kung hindi kita nakikita. Ayos lang kung pagtatarayan mo ako lagi, pero ’di ako magpapanggap na hindi kita gusto.”

“Gustong-gusto kita, Lily. Malas lang ng pinsan ko dahil pinakawalan ka niya. Dahil ako? Kung ako siguro ’yon, hindi kita papakawalan. Mababaliw ako pag nawala ka. Mamamatay muna ako bago kita pakawalan at may ibang lalaking umangkin sa ’yo.”

“Wala akong pakialam kahit ipagtulakan mo ako palayo. I’m not my cousin, I am Rage. I won’t force to be mine. But soon, you will be mine.”

Halos hindi siya makahinga pagkatapos ng sinabi nito. Isang paalala ba ’yon sa kanya? Babala? She cleared her throat.

“Hindi ka lang sanay na tinatanggihan ng mga babae. Pero ibahin mo ako, Rage.”

“Let’s see.” Hindi niya inaasahan ang sunod na ginawa nito. Mabilis na yumuko ito sa kanya at kinintalan siya ng halik sa labi.

Smack lang ’yun. Gulat na napasinghap ang dalaga. Napaka!

“Aalis na ako. See you around, love.” Kinindatan siya nito, pagkatapos ay tumalikod. Napapadyak siya sa inis. Ninakawan lang naman siya nito ng halik! Ang galing din talaga!

---

DUMAAN siya sa cafeteria ng makaramdam ng gutom. Kakaunti na ang mga tao doon ng kumakain na siya. May isa pa siyang klase kaya nagmamadali niyang inubos ang pagkain niya.

“Guys, may party sa bahay ni Yuki bukas ng gabi? Game ba kayo?”

“Game!”

Napakunot-noo si Emily ng may maiingay na lalaking pumasok sa cafeteria. ’Di niya mapigilang mapalingon.

The football team. Marami ang mga ito. Mga kasama ni Gaz at Rage sa team. Agad siyang nagbawi ng tingin ng mamataan niya si Gaz. He’s with his new girlfriend.

Kapag minamalas ka nga naman. Nataunan pa talaga na mag-isa lang siya. Malawak naman ang cafeteria. Ngunit parang lumiit iyon ngayon na naroon si Gaz.

Inutusan niya ang sariling kumalma.

Hindi naman siya mapapansin kung hindi siya titingin sa pwesto ng mga ito.

“Bro, ’dito tayo!” Pamilyar ang boses na ’yon. Napatingin siya sa pinanggalingan ng boses. Nakita niya si Rage, papunta sa pwesto niya. Nagkasalubong ang mata nila. Bakas sa mata nito ang pagkaaliw. Ang gago!

Tumungo agad siya sa food niya. Ang walanghiya, anong iniisip nito? Uugh! Ang awkward na sitwasyon kung doon sa kalapit na mesa pa pupwesto sina Gaz. Ano? Makikita niya ang lampungan nito at ni Reese? Sana sinampal na lang siya ng paulit-ulit kesa ang makita na naman na maghalikan ang mga ito.

Pero ano’t ano pa man ang mangyari, kalma lang. Kalma lang, Emily.

“Hi, Emily.” kaswal na bati sa kanya ni Rage ng dumaan ito sa harap niya. Hindi niya maiangat ang mukha niya para tingnan ito sa mukha.

“Hello,” pinakaswal niya ang boses. Maliit na tinanguan ito. Dumaan din sa harap niya ang ibang teammates nito. Binati din siya. Syempre kilala siya ng mga iyon. Dahil noong nagd-date pa sila ni Gaz, lagi siya nitong isinasama sa practice nito. Ipinakilala pa siya sa mga kaibigan nito.

Huling dumaan sa harap niya si Gaz at ang girlfriend nito. Sigurado siya, parang may dumaan na malamig na yelo. No hello.

Isang mabilis na sumulyap ang ginawa niya. Nakaakbay ito sa nobya nito at may binubulong sa tenga nito. The sight was heartbreaking. Ramdam niya ang kirot sa dibdib niya.

Dati ’di siya makarelate sa mga heartbreak stories na napapanood niya at napapakinggan sa radyo. Ngayon alam na niya kung gaano kasakit ’yon. Ang makita ang mahal mo na may kayakap ng iba at masaya sa piling ng iba.

She should be happy for him. Ito naman ang gusto niya, ’di ba?

But how can she be happy when her heart is breaking into pieces? Kinagat niya ang ibabang labi para pigilan ang pagpiga ng emosyon. Nag-iinit ang mata niya sa isipin na ang bilis ni Gaz maging masaya sa piling ng iba. Samantalang siya na nagdesisyon tapusin ang meron sila ay nahihirapan pa rin ngayon.

Naramdaman niya ang mainit na titig sa kanya. Matalim na sinalubong niya ang tingin na ’yun. Puno ng kapilyuhan na ngumisi si Rage at kumindat.

Sinadya ba nito na dalhin doon si Gaz at Reese? Ideya ba nito ’yon para makita niya ang dalawa? God, help her. Makakapatay yata siya. ’Di siya manghihinayang kahit gwapo ito at matipuno at nandito na ang lahat. Ugh! She didn’t know she was already complimenting him!

Binawi niya ang tingin at tumayo na. ’Di niya naramdaman na nabusog siya. Seriously? Parang na-stress siya lalo sa pagkain niya. Sana nagtiis na lang siya ng gutom.

Chapter Thirty-Two

KAPAG minamalas ka nga naman. Sinulyapan ni Emily ang tuhod niya na nagasgasan. Namumula iyon at may pasa pa dulot ng pagkakadapa niya kanina. Inabot na siya ng ulan at traffic papunta sa club. Pagkatapos ay nadapa pa siya pagkababa niya ng taxi.

Kung hindi ba naman malas, ’di ba? Pero ayos lang. Ang mahalaga hindi siya na-late. Hindi siya makakaabot ng sermon sa boss niya sa club.

Bumukas ang pinto ng dressing room. Bumungad si Mamang, ito ang nagpapatakbo ng club na pinapasukan niya. Matanda na at istrikto sa rules ng club. Dahil dito kaya siya nagmamadali. Ayaw niya ma-late. Ayaw niya mapagalitan. Iniiwasan niyang gumawa ng dahilan para matanggal siya sa club.

“Lily, be ready in ten minutes. Then, go to VIP room number 7.”

Nalitong napakunot-noo siya. “Mamang, hindi ba ako magpe-perform sa stage ngayon?”

Nakangiting umiling ito. “Hindi. May nag-request ng private dance sa ’yo sa isang room sa taas. Magmadali ka na mag-ayos d’yan, pagkatapos umakyat ka na, okay?”

Wala siyang dapat ikakaba. Dahil hindi naman siya mapipilitan makipag-siping sa customer niya doon. Alam ni Mamang na hindi siya nag-extra service sa club. Hanggang sa pagsayaw lang siya. Ang maganda doon, hindi naman siya mapipilitan kung ayaw niya. She’s free to leave the club kung sakaling may hindi siya magustuhan doon.

Binabayaran din naman siya sa pagta-table niya sa mga customer. Pero kailangan niyang kumita ng malaki. Kaya inaaliw niya pa rin ang mga customer na iyon para bigyan siya ng malaking tip. Natutunan na rin niyang mangbola, iparamdam sa mga lalaking ’yon na gusto niya ang mga ito at paniwalain na may kakahuntangan ang pagpunta nito sa club. Para bumalik ulit at I-request siya. Doon siya nakakakuha ng malaking tip. Pero pag inaalok na siya ng full service, doon na siya tumatanggi. Kahit hand job or blowjob, hindi niya ginagawa. Lap dance is enough, at dalawang beses lang yata niya nagawa iyon.

Umakyat na siya tulad ng utos sa kanya ni Mamang. As usual puno na naman ang club. Nagusot ang mukha niya sa usok sa paligid at likot ng ilaw. Naghahalo pa ang tawanan ng kalalakihan at ang nakakabinging tugtog.

Nagmamadali siyang makarating sa private room na sinabi sa kanya. Binuksan niya ang pinto at pumasok sa kwarto. Agad niyang namataan ang lalaking naka-upo sa couch. Nakasandal doon at at tila kanina pa siyang hinihintay. Nangangalhati na din ang bote ng alak na nasa maliit na mesa sa harap nito.

Hindi niya makita ang mukha nito sa baseball cap na suot nito. Naka-leather jacket ito at pants ito. Misteryoso ang dating ng lalaki. Nakadagdag pa ang kakarampot na pulang ilaw na pumapaligo sa silid.

Kagat ang labing humakbang siya. “Hi,” bati niya dito. Bahagya na niya mahanap ang boses niya. “Naghintay ka ba ng matagal?”

“Tama lang ang pagdating mo.” malalim ang boses nitong nagdala ng kakaibang kilabot sa kanya. Pamilyar ang pakiramdam na iyon.

“Maghubad ka na.”

Hindi malinaw sa kanya ang mukha ng lalaki. Kaya hindi niya masabi kung gwapo ito o ano. Pero matangkad na lalaki ito. He got nice shoulders. Hindi naman sa interesado siya sa lalaki. Pero naiimagine na niya ang gwapong mukha nito.

Aminado siya, karamihan sa mga nate-table niya ay hindi kagwapuhan. And her job is to make them feel wanted. Sa isang to, mukhang hindi na nito kailangan iyon. Nandoon lang ito para bigyan niya ito ng aliw. Nilapitan niya ang DVD player sa isang sulok at nagsalang ng tugtugin. Ramdam niya ang mainit na titig ng lalaki sa likod niya. Para itong mabangis na hayop na nakaabang sa kanya. Pamilyar sa kanya ang pakiramdam na iyon.

Lumunok siya at tumuwid ng tayo. Pumailanlang ang malamyos na violin sa apat na sulok ng silid. Humugot siya ng malalim na hininga. Naglakad papunta sa harap ng estranghero.

Mabigat na humugot siya ng hangin. Inilugay niya ang buhok, pagkatapos ay dahan-dahan na hinubad ang roba niya.

Narinig niya ang mabigat na pagsinghap ng lalaki.

“Ang ganda mo.” Ang lalim ng boses nito. Tila pamilyar sa kanya ang tinig na ’yon. Pero ’di niya matukoy kung bakit. She ignored that and keep her attention to what she’s doing.

She would just give this guy a lap dance, satisfy him, then she’s done. Makakauwi na siya. Hinayaan niyang pagsawaan ng mata nito ang katawan niya habang unti-unti niyang iginagalaw ang katawan. She was wearing a slinky thin strapped sexy mini dress and a high heel sandals. She felt so sexy in her attire. Matangkad na siya pero mas lalo siyang tumangkad kapag mataas na takong ang suot nito.

“Come here now,” utos nito gamit ang malalim na boses nito. Nanginig ang bagay sa pagitan ng hita niya. Damn that voice.

Mapang-akit na lumapit siya dito, at may mapanuksong ngiti sa labi niya. “Patience, lover boy.” Pinaglandas niya ang daliri sa panga nito at inabot ang labi nito.

’Di pa rin malinaw sa kanya ang mukha nito dahil sa cap nito. Bumaba ang mukha nito at inilapat ang ilong sa batok nito. Naramdaman niya ang tensyon sa katawan nito.

Napangisi siya. “First time mo lang ba?” tanong niya sa lalaki. Inamoy niya ito. Uhm, he smell so good. That’s a good thing. Mukhang malinis ito sa katawan. Mamahalin ang pabangong gamit nito. Pamilyar din. Why does everything about him seems so familiar?

“Not my first time though.”

“Talaga ba? Hindi masama kung aaminin mo naman.” nanunuksong bulong niya sa tenga nito. Napansin niya ang hikaw nito sa tenga.

“Well. this is my first time to get a lap dance.”

“Okay, so, first timer nga?”

“Sa lap dance. Pero sa sex? Definitely no.”

“Oh.” Napanganga siya. “Im just giving you a lap dance, lover boy. Not sex.”

“You sure about that?” Ipinulupot nito ang braso sa beywang niya at mabilis na hinila paupo sa kandungan nito. Napatili siya. Aba, ang lalaking ’to!

“Aray, ano ba? Bakit ka nanghihila?” Pinalo niya ang braso ng estranghero. Natagpuan na niya ang sariling nakaupo sa kandungan nito.

“Naiinip na ako.”

Aba, ang gago.

“Nagmamadali ka ba?” paasik na sabi niya. Alam niya hindi siya dapat magtaas ng boses nito. Customer niya ito! Pero wala siyang pakialam. Kapag nababastos siya at ayaw niya, pwede pa rin siya tumanggi. Kasama ’yon sa rules ng club. Hindi sila pwede mapilit. Dapat naaayon pa rin kung gugustuhin ba nila.

Hindi naman siya nito binabastos. Nabigla lang siya sa pagka-agresibo nito. Sinubukan niyang tumayo mula sa pagkakandong sa lalaki. Mariin nitong hinawakan ang kanyang beywang.

“No, you’re staying here with me.” sabi nito, at doon siya natigilan.

Imposible.

Napatitig siya sa estranghero. Natatakpan ng cap ang mukha nito at ’di ganon kalinaw ang ilaw para madali niyang marecognize ito. Pero nang bumalik ang boses nitong pinipilit nitong palalimin, saka lang niya narealize kung sino ito.

“Rage?”

Tinangal niya ang cap nito. Her eyes widened at the sight of his face. Si Rage nga! Napasinghap na tinangka niyang lumayo. Pero dahil hawak nga nito ang beywang niya, hindi niya magawa iyon. He was strong.

“Anong ginagawa mo dito?” asik ni Emily.

Umangat ang sulok ng labi nito. “The answer’s so obvious, Lily.”

Naguguluhan na tumitig siya sa gwapong mukha nito. Pilyong nagtaas-baba ang kilay nito at may mapang-akit na ngiti sa labi.

Pinanliitan niya ito ng mata. “Nandito ka lang ba para asarin na naman ako?”

“Hindi kita inaasar. Gagastos pa ba ako para gawin ’yon?”

“Eh, ano pala?”

“C’mon, Lily. Ano sa tingin mo ang gagawin ko dito? Hmm?” Bumaba ang tingin nito sa labi niya. Nababanaag niya doon ang pagnanasang lagi niyang nakikita sa mga mata nito tuwing tinitingnan siya. She always denied him. Ignore his need of her. Pero mukhang nakahanap ito ngayon ng paraan.

“I’m getting what I want tonight, Lily. I can’t wait any longer.”

Nahigit niya ang hininga sa sinabi nito. Umiling siya. “No.”

“No? I paid for this, baby. I paid to have you on my lap.”

“Rage, no!” Malakas na itinulak niya ito. Nakakuha siya ng pagkakataon na maalis sa kandungan nito. “Ano ba sa tingin mo ang ginagawa mo?”

Tumingin lang ito sa kanya. Walang emosyon ang mukha. Napailing siya.

“Alam mo naman na katatapos lang ng relasyon ng pinsan mo.”

“Bakit, Lily? Naging kayo ba?”

Natigilan siya. Para siyang nasampal. Dahil totoo ang sinabi ni Rage. Hindi naman naging sila ni Gaz. There’s no official relationship between them. Pero may namagitan sila, and that is something beautiful that she wouldn’t forget.

“Oo, ’di nga naging kami. Pero tingin ko hindi mo gugustuhin na kumain ng tira-tira lang ng pinsan mo?” Ayaw niyang sabihin iyon dahil parang minaliit niya ang sarili. Pero kailangan niya. Rage is just so persistent! So determined.

“Well. Let me tell you something new. I don’t care. Una pa lang nilinaw ko na sa ’yo ang intensyon ko, Lily, but you just ignored me. Reject my feelings. Now, I’m here.”

“Nilinaw ko na rin naman sa ’yo na hindi kita gusto.”

“Pero iba ang sinasabi ng mga mata mo, Lily.”

Nag-iwas siya ng tingin dito at mariing napapikit.

“What’s so bad about me, Lily? Bakit hindi ako? Kaya ko pantayan si Gaz. Kaya ko rin ibigay ang mga naibigay niya. Hihigitan ko pa.” Nakalapit na ito sa kanya bago pa niya malaman. Hinawakan nito ang magkabilang braso niya at inilapit ang mukha sa kanya. Akala niya ay hahalikan na siya nito.

“You can have me all by yourself, Lily. Kung pipiliin mo lang na makasama ako, ibibigay ko lahat. And you don’t need to work here. Ngayon pa lang ibabahay na kita.”

Nagsalubong ang kilay niya na nag-angat ng ulo. Nakalarawan sa mukha nito ang pagiging desperado. He looks like he’s almost begging for her to take him. ’Di niya alam kung magagalit siya sa sinabi nito. Parang binibili na siya ng lalaki.

At kaparehas lang ’yon ng sinabi ni Gaz. Pero hindi niya makuhang magalit kay Rage ngayon. Gusto niyang makaramdam ng awa.

Awa dahil hindi siya ’yong klase ng babae na ’yon. Na basta na lang nito makukuha kung gusto nito. Wala siyang presyo. Maaaring ang trabaho niya ay mag-aliw pero hindi niya hahayaan ang kahit sinong lalaki na bilhin siya.

Dahil kapag hinayaan na niya iyon, tuluyan na niyang pinababa ang sarili.

“Lily, please, give me a chance. Isang pagkakataon lang ang hinihingi ko. ’Di ko naman hinihingi na gustuhin mo agad ako o mahalin tulad kay Gaz. Isang pagkakataon lang naman, o.” nagmamakaawa na ang boses nito.

And she couldn’t take that anymore.

“No, Rage. ’Di ko magagawa ’yon.”

Lumarawan ang sakit sa mukha nito. “Bakit ba hindi?”

“Dahil ayaw kitang paasahin. Dahil hindi mangyayari ang gusto mo. And I’m so sorry.” Tila nanghihina na binitawan siya nito. Pinigilan niya ang guilt. ’Di siya dapat makonsensya.

Tinalikuran na niya ang lalaki para pigilan ang sarili. Dire-diretso siyang lumabas sa silid na ’yon.

---

THAT was harsh. But that’s the right thing to do. Gusto niyang manghina sa mga binitawan niyang salita. Hindi niya alam kung sanay ba si Rage na tanggihan ng babae. Umaasa na lang siya na maiintindihan din siya nito. At mas umaasa siya na ibaling na lang nito ang atensyon sa iba. Sa ngayon, sisiguraduhin na lang niya na maiiwasan niya na ang magpinsan.

Nagulat si Emily na hindi siya kinompronta ni Mamang dahil sa ginawa niyang pag-iwan na lang basta kay Rage sa room. Hindi niya alam kung umalis ba ito o nag-stay pa. He could ask for a different woman there.

Nagu-guilty lang siya na ’di niya nagawa ang trabaho niya. Sana nagpaka- professional lang siya. Paaasahin naman niya ang binata kung nanatili siya. Ayaw na niya niya. Pakiramdam niya masasaktan rin niya ito tulad ng ginawa niya kay Gaz. Hindi ba ang sama tingnan na ma-involve siya sa magpinsan? Tama na ’yong naranasan niya sa isang Fontanilla. That’s enough.

Kinabukasan, habang nasa canteen sila at kumakain siya kasama si Arlene. Bigla na namang pumasok ang barkada nina Rage. Syempre, mawawala ba si Gaz at ang bagong girlfriend nitong si Reese?

“Nandyan na naman sila o. Napapansin ko lagi na yata silang nagla-lunch dito. E, mga rich kids mga ’yan. ’Di ko pa sila nakita dito sa canteen ever.”

Dinedma niya ang sinabi ni Arlene. Tingin niya alam na niya ang dahilan. It must be Rage’s plan na laging dalhin doon si Gaz at Reese, at iparada sa harapan niya.

“Okay lang ba sa ’yo, bes na mabilis na nakamove-on ’yong ex mo? ’Di uso talaga sa kanila three months rule. Kahit man lang sana three weeks rule no.”

’Di niya malunok ang kinakain. Nadidistract na siya kay Arlene na nagsasalita. Nadidistract pa siya sa grupo ng mga pumasok na hindi kalayuan sa table nila. Ang ingay ng mga ito. Naririnig niya pa ang boses ni Gaz at Reese, plus ang boses ni Rage na tila tinutukso ang pinsan nito at nobya. Nice try.

“Tingin mo naka-move on na talaga si Gaz sa ’yo o nagpapanggap lang mga ’yan?”

“Arlene.”

“Ano? Feel mo rin ba? Ganda mo kasi para makamove on agad si kuya.”

“’Wag ka na tumingin sa kanila. Ang obvious mo, te.”

Humagikhik ito at pinunasan ang labi na nabahiran ng ketchup.

“Isa pa, ’di ko siya ex. ’Di naman naging kami.”

“Ah, MU lang?”

“Parang ganon.” ’Di naman siya nagdedetalye ng kwento sa mga kaibigan pag tungkol kay Gaz. Tama na nakikita nito na kasama niya noon ang binata.

“E, ’di ex pa rin. Ex MU. Ako nga may mga ex-crush e.”

Ex-fuck na rin, sa isip isip niya.

Isang mabilis na sulyap ang ginawa niya sa pwesto ni Gaz. Hindi niya inaasahan na magtatama ang mata nila. Tumitig ito sa kanya at ’di siya bumitiw doon. May kung anong sumapi sa kanya. Natagpuan na lang niya ang sariling hinahayaan na titigan pa ito ng matagalan.

She missed him.

She really missed him. Parang gusto niyang bumalik sa mga bisig nito, bumalik sa yakap nito bago sila maghiwalay. Gusto niyang ibalik ang oras.

Ito ang naunang bumitiw. Ibinaling nito ang atensyon kay Reese na nasa tabi nito at hinalikan sa labi. Rinig niya ang pagkabasag ng kung ano.

It must be her heart.

Chapter Thirty-Three

HINDI magandang idea na lagi na lang niya nakikita si Gaz. Aaminin niya nasasaktan siya. Parang binibiyak ang puso niya tuwing nakikita niya ang atensyon na ibinibigay nito sa babae. Nasasaktan siya dahil alam niya siya dapat ’yon. Kung ganoon lang kadali ang mga bagay- bagay, hindi naman niya isasakripisyo ang binata. Mahal niya ito at gusto niya ang palaging makulong sa mga yakap nito.

Maramdaman ang labi nito sa labi niya.

Nanginginig niyang kinalma ang sarili. Nakasanayan na niya ang tambayan ang library. Pagbabasa talaga ang hilig niya kapag gusto may mga gusto siyang takasan. Saglit niyang nakakalimutan ang realidad. Naiintindihan niya kung bakit may mga taong tahimik at parang may sariling mundo. Dahil kapag ganoon, safe ka. Hindi mo poproblemahin ang iniisip ng ibang tao. Buo ’yong atensyon mo para sa sarili mo lang. And she wish she could just be like that.

Naputol ang pananahimik niya habang nagbabasa ng libro sa isang subject nang marinig niya ang marahang mga yabag. Sa una akala niya si Rage iyon. Nagulat na lang siya nang hindi ang lalaki iyon.

“Hi.” ’Di niya napigilan na batiin ito.

“Uhm, hello.”

This feels so awkward. Siguro kung hindi lang siya nag-angat ng tingin, hindi siya babatiin ni Gaz. Parang pilit ang ngiti na nakita niya sa labi nito at ayaw siya tingnan. Iwas ang asul na mga mata nito sa kanya.

Gusto niyang masaktan sa iginawi nito. Fine. Kung ganoon siya nito itatrato na ngayon na parang estranghero, tatanggapin naman niya. Iyon din naman ang ginusto niya na mangyari sana sa kanilang dalawa. Mahirap lang kasi masakit din.

Ine-expect niya na aalis na ito. Nagtaka si Emily na hindi pa rin umaalis si Gaz sa kinatatayuan nito. May hinahanap ba ito? That’s not possible. He’s an engineering student at St. Louis.

“May kailangan ka ba?”

Napakamot ito sa batok habang ang isa ay nakatukod sa bookshelves. Hindi ito nagsalita, malikot ang mga mata.

Tumayo siya at ’di na nag-alangan lumapit sa binata. “Baka matulungan kita mahanap. Ano ba ’yun?” Kanina lang ’di niya alam kung paano ito i-approach. Ngayon parang itinapon niya bigla ang hiya at nilapitan ito.

“Wala. Napadaan lang ako dito.”

“Ganon ba? O-okay.” Tumango ito. Saglit na tinitigan siya. May emosyong dumaan sa mga mata nito na hindi niya matukoy. Gusto niyang isipin na may nararamdaman pa ito sa kanya. Ang sarap isipin na hindi pa nito nalilimutan ’yon. Pero imposible na naman ’yun dahil agad siya nitong napalitan. May Reese na ito. ’Yong tipo ng babae na galing sa mayamang pamilya. Sopistikada at maipagmamalaki nito kahit kanino. Malungkot na ngumiti siya sa binata.

“There you are. Kanina pa kitang hinahanap.” Sumingit ang isang malambing na boses sa pagitan ng pagtititigan nila ni Gaz. Napalingon siya at nakita niya ang papalapit na nobya ng binata. Napakaganda nito sa light pink na casual dress nito. Parang commercial model ng shampoo ang buhok nitong tuwid.

Nakaramdam si Emily ng ’di mabilang na pagkailang at insecurity. Dumistansya ang dalaga sa dalawa. Pero huli na. Napansin na siya ni Reese.

“May kausap ka pala, babe.” Parang ugat ng puno na pumulupot agad sa lalaki. Ugat talaga ng puno, Emily ha?

Dumapo sa kanya ang nanunuring tingin ng babae. Nakangiti ito pero nakikita niya sa mata ang kuryosidad.

“Oo. May itinatanong lang ako sa kanya.”

“Ah, nakita mo ba hinahanap mo?”

“Hindi.”

Naiilang siya sa presensya ni Reese kaya minabuti na lang niyang magpaalam at saka nagmamadaling tumalikod. Sobrang awkward pala ng ganito. Ang makaharap niya mismo ang ipinalit sa kanya ng lalaking parang naging karelasyon niya na.

“Sino siya?” ’di nakaligtas sa pandinig niya ang tanong ni Reese. Napatigil siya. Hinintay na marinig ang magiging sagot ni Gaz.

“Hindi ko kilala.”

Nakagat niya ang labi kasabay ng pagbaon ng punyal sa dibdib. Sana hindi na lang niya pinakinggan ang sinagot nito. Pigil ang luha na lumabas siya sa library.

Tama lang iyon. Para magising na talaga siya sa ilusyon niya. Ito ang ginusto niyang mangyari. Siya mismo ang pumutol sa namamagitan sa kanila. Siya rin dapat ang unang nagmo-move on.

She has her own battle to fight. Hindi niya dapat inuuna ang lalaki. LAno, may sakit na nga ang ina niya at naghihirap sila, kalandian pa rin ba ang dadamdamin niya? Dapat ang laman lang ng isip niya ngayon ay ang pag-aaral niya at paano matutustusan ang maintenance ng ina. Hindi ang mga lalaking magdadala lang sa kanya ng heartbreak. She believe she’s a strong independent woman. Dapat umakto lang siya kung ano ang gusto niya para sa kapakanan ng mga mahal niya.

Papauwi na si Emily nang abutan pa siya ng malakas na buhos ng ulan. Pinag-iisipan pa lang niya na lusungin iyon nang humimpil sa harap niya ang isang itim na sports car. Bumaba ang bintana niyon. And here’s the devil again.

“Hop in,” parang nag-uutos na sabi ni Rage. ’Di siya tuminag sa kinatatayuan. Mas pipiliin niyang mabasa ng ulan kesa sa sumakay sa kotse nito. Ano, parang kumagat na rin siya sa patalim ganon? Actually, parang may malaking sticker nga na nakadikit sa kotse nito. Ang nakalagay: It’s a trap.

“No, thanks!” Akala ba ng hudyong ’to mabibitag siya nito sa sapot nito? Hindi siya malilinlang nito, oi. ’Di mawala sa isip niya ang sinabi nito na ibabahay na siya nito agad agad. Feeling niya tuloy for sale siya. She hates him. Tingin ba nito makukuha nito anumang gustuhin nito? May mga lalaki talagang dapat pinipingasan ng confidence. Masyadong mataas ang ego.

Lumapit sa bintana si Rage at nakakunot-noo na tiningnan siya. “I know you don’t trust me. Pero ang lakas ng ulan. Sumakay ka na. Ihahatid na kita.”

“Okay lang. Sanay na ako. Tumuloy ka na.”

“’Di ako aalis dito hangga’t ’di ka sumasakay.”

“Pilitan ba ’to?” Tumaas ang kilay niya.

“Hindi. Sinasabi ko lang na hihintayin kita na pumasok ng kotse. Dahil wala akong balak na umalis kung magpapakabasa ka sa ulan.”

Gusto na lang niya hampasin ng payong ang kotse nito. “’Di naman ako mababasa kung may payong ako, hello?”

“Ang liit ng payong mo. Ang lakas ng ulan. C’mon, Lily. Parang ’di naman tayo magkaibigan nito, o.”

“Tigilan mo ko, Rage. Hindi tayo magkaibigan.”

“Ayaw mo naman ako ibigin eh, kaya ’di pa rin tayo magka- ‘ibigan’.”

Ah, nanggigigil siya sa lintik.

“’Di naman kita pagsasamantalahan. Nagiging good samaritan lang ako dito. Kaya sakay na.”

“I’m fine, Rage. ’Wag mo na abalahin ang sarili mo, okay?”

“Kapag ’di ka pa sumakay, bababa ako ng kotse.”

“Ay so pilitan talaga ’to? Ano, bubuhatin mo ako para ipasok sa kotse mo? Alam mo pwede kita kasuhan, right?”

“Okay.” Bumaba nga ito ng kotse. Inihanda na niya ang sarili. Sisigaw talaga siya kapag ginawa nito ang iniisip niya. Ngunit sa pagkagulat ni Emily, bumaba lang ito ng kotse at tumayo sa ulanan. Nanlalaki ang mata na sinaway niya ito.

“Hoy! Anong ginagawa mo?”

Sumigaw ito patingala at tumawa habang bumabagsak sa katawan nito ang tubig ulan. “Ooh, this feels so good!”

Anak ng. Nasapo niya ang noo habang naiiling na pinapanood ito. Seryoso ba ang bwisit na ’to? Naliligo talaga sa ulanan! Parang bata!

“Rage! Alam mo magkakasakit ka kapag naligo ka sa ulan. Umayos ka nga!”

“Only if hahayaan mo ako na ihatid ka?” ’Di niya alam na talagang tototohanin ng lalaking ito iyon. Jusko, ang childish! Pag nagkasakit ito sa ginagawa nito, konsensya pa niya iyon. Kasalanan niya pa. Hindi naman siya ganon katigas ang puso para deadmahin na lang ito.

Marahas na bumuntong-hininga, nilapitan ni Emily ang lalaki at pinayungan ito. “Isip bata ka talaga.” inis na pinalo niya ito sa braso. Ngumisi pa ito kaya kinurot na rin niya.

“Damn woman! ’Di ko alam na may pagkabayolente ka pala?”

“Ihahampas ko ’tong payong ko sa pagmumukha mo pag ’di ka pa bumalik sa kotse mo.”

He grinned. Para itong batang binigyan ng candy. “Ibig ba sabihin nyan pumapayag ka na sumakay sa akin?”

“Sa kotse mo, hindi sa ’yo.”

“Sabi ko nga.” Pilyong kumindat ito at hinawi ang buhok. Saglit siyang natigilan. Parang bumagal ang takbo ng oras at napako ang tingin niya sa paraan nito kung paano hagudin ang basang buhok. There’s something sexy with the way he did it. Pure sensuality.

“Hindi mo rin talaga ako matitiis, Lily.”

Umirap siya at naunang sumakay sa kotse nito. Hindi siya mapaniwalang nandito na naman siya. Paulit-ulit na lang yata. Irereject niya ito, pagkatapos magpapakita na naman sa kanya. Irereject ulit niya, susulpot na naman na parang kabute. Kahit na iwasan niya o paulit ulit na tanggihan, parang wala yata itong kadala-dala. ’Di naman ito mukhang manhid.

Sa dinami-dami ng magagandang babae na sigurado niyang humahabol dito, hindi ba ito nanawa na siya pa rin ang kulitin? Maliban sa katawan niya, ano ba ang hahabulin nito sa kanya? Maybe, he loves the challenge of chasing her. Nagkakamali ito kung akala nito mahuhulog siya sa mga effort nito. She don’t need a man right now.

“Hindi ako masamang tao. Kaya natural lang maging concern ako. Iniisip mo sigurong si Superman ka at ’di ka tatablan ng sakit sa pagligo sa ulan. Siraulo ka rin no?”

“I told you. Pag may sinabi ako, gagawin ko.”

“So, pag hinamon kita na tumalon sa bangin gagawin mo?”

“Ang sabi ko lang pag may sinabi ako, hindi pag hinamon ako.” Sumulyap sa kanya ang binata habang nagmamaneho. May kislap sa mga mata nito. Puno ng buhay ang bawat titig nito. “Pero kung kasama kita na tatalon ng bangin, bakit hindi? Kung mamamatay na rin ako kasama ang pinakamagandang babae na nakita ko, baka nakangiti pa ako sa kamatayan ko.”

Ngumiwi siya. “Ikaw ang pinaka-corny na nakilala ko, Rage.”

“Pinaka-gwapo pa.”

“Hindi rin. Hindi mo nakuha sa lahi niyo ang asul na mga mata, so na kay Gaz pa ang titulo na pinakagwapong nakita ko.”

Nag-tss lang ito, pero hindi nag-komento. Pero aminado siya na pantay lang naman ang dalawa. Walang lamang kung sa aspeto na ’yon lang ang labanan. Mayroon lang kakaiba kay Gaz. Siguro ang mga asul nitong mata na puno ng alab kung titigan siya? Tuwing solo lang nila ang isa’t isa at magkadikit ang mga mukha nila, nasasabi na lang niya na napakaswerte niya.

O malas rin dahil mabilis pala ’to mag-move on.

Lumipat ang tingin niya kay Rage. Basa ang polo nito, tapos ang lamig pa sa loob ng kotse nito. “Gusto mo talaga magkasakit ano?”

“Hm, hindi naman. Tingin mo ba gusto ko rin magkagusto sa naging babae ng pinsan ko?”

She rolled her eyes. “Hindi ’yun ang tinutukoy ko. ’Yang basa mong polo. Hubadin mo na kung ayaw mo magkasakit.”

Nabasa niya agad ang malisya sa ngiti nito. “Uunahan na kita, hindi ko gusto makita ang katawan mo. Okay?”

“Talaga ba?” Umabot hanggang tenga ang ngiti nito.

“’Wag ka ngumiti ng ganyan. Sasampalin kita.”

“Oooh, okay. You can slap me now. I like kinky sex.” Then he fake a soft moan.

“Gago mo.”

Naghanap ito ng pagtitigilan ng kotse at doon nito ipinarada. “Alam mo, Lily, pwede mo naman sabihin kung gusto mo lang makita ang katawan ko. Hindi ako magrereklamo kahit samantalahin mo ang kahinaan ko.”

“Naulit ko na ba sa ’yo na may nahampas na ako ng payong noong first year ako?”

“Hindi pa. Bakit inano ka?” Isa-isa nitong tinanggal ang butones ng suot habang nakatitig sa kanya. Okay, that’s good. Sa mata na lang siya nito titingin.

“Wala sinasabi ko lang sa ’yo. Hawak ko ang payong ko ngayon. Bakit ang bagal mo maghubad?”

“’Wag excited, baby.”

“Nakaparada kaya tayo sa gilid ng kalsada kaya pinagmamadali kita.”

Umiwas na siya ng tingin ng mahubad na nito ang basang polo. Basta na lang nito iyon binato sa likuran. Sign ng pagiging makalat sa bahay.

Pinanatili niya ang mata sa labas ng bintana. Ayaw niya tumingin dito. Hindi sa natutukso siya or what. Nakakailang lang na makita itong walang pang-itaas.

“Gusto mo ba dumaan muna tayo sa pizza or magcoffee?”

“Hindi, ’wag na. Uuwi na ako.”

“Sure ka? O kaya daan tayo doon sa may korean resto. Masarap mag-ramen pag ganitong panahon.”

“Okay nga lang. ’Wag ka na mag-abala,” giit niya at sumulyap dito. “Bakit hindi ka nagpapalit?”

“Wala akong extra.”

“Weh? Ako pa lokohin mo. May practice ka lagi tapos wala kang dala.” ’Di niya mapigilan mapalunok habang pasimpleng pinapasadahan ito. He’s perfect. The sexy brown nips, perfect six pack and that treasure trail. Mahirap ang hindi matukso.

“Wala nga. Nasa locker ko. Pauwi na rin sana ako ngayon. Nadaanan lang kita. Bakit ba iwas na iwas ka tumingin sa akin?”

She’s not gonna lie. His pecs are looking incredible. Hindi lang ang ngiti nito ang mapanganib. His perfect, hard muscles looks like he can body slam her into a pit of fire.

Nauuhaw na lumunok siya at umiling. “Ayaw kong isipin mo na interesado ako makita ang katawan mo.”

He grinned deliciously. “Mas iisipin kong interesado ka dahil iniiwasan mo ako tingin. Why, Lily? Scared to admit to yourself I’m hotter than your ex?”

“Wala akong ex.” Kinuha niya ang panyo niya sa bag at iniabot dito. “Magpunas ka na dyan. At ’wag mo ikumpara sarili mo sa pinsan mo. Akala ko ba close kayo?”

“Ganon pa rin naman.” Tumikhim ito. “Salamat sa panyo.”

“Ewan ko sa ’yo. Bilisan mo na nga d’yan.” Tiningnan niya ito ng masama. Ipinupunas nito ang panyo sa katawan. Pinigilan niya matukso. Pero wala naman masama na humanga din. He’s really an attractive male. Hindi naman siya abnormal.

“Ibalik mo ’yang panyo ko.”

“Papalitan ko na lang.” Ngumisi ito.

“Ibalik mo.”

“Papalitan ko na lang. Nakakahiya naman na ipinunas ko na sa katawan ko tapos ibabalik ko pa.”

Kaya nga mas lalong kailangan mo ibalik!

“Okay, fine.” Sumandal siya sa kinauupuan at hindi na lang siya nakipagtalo. Hindi na nga talaga ito nagsuot ng damit. ’Di siya naniniwala na wala itong extra. Alam na alam na niya ang style nito. He’s trying to seduce her. And the best way to ignore his perfect summer body?

Ipikit ang mata.

At iyon nga ang ginawa niya.

Na isang malaking pagkakamali niya. Dahil nagising na lang niya, papasok ito sa parking area ng isang mansyon. Nanlaki ang mata niya at nagimbal ang diwa niya.

“Nasaan tayo? Saan mo ako dinala?”

Matamis na ngumiti si Rage. “Chill ka lang. ’Di kita kinidnap. Nandito tayo sa bahay namin.”

“Anong sabi mo?”

“Narinig mo ’yon. Tara, bumaba ka muna para makapagmeryenda ka.”

At inunahan na siya nitong bumaba para ipagbukas siya. Nalolokang kumurap-kurap siya. Hindi lang dahil sa wala itong pang-itaas ngayon. Kundi dahil dinala siya nito sa bahay ng mga magulang nito!

Chapter Thirty-Four

“Rage!” Inis na hinablot ni Emily si Rage. “Nasisiraan ka na ba? Bakit mo ako dinala dito sa bahay niyo?”

Agad na kinompronta niya ang binata ng tuluyan na mag-sink in sa isip niya ang ginawa niya. Sinamantala nito na natutulog siya at iniba ang destinasyon niya.

“’Wag ka mag-alala. Magdadamit lang ako. Ano, gusto mo bang wala akong pang-itaas na ihatid kita sa inyo?”

“’Di mo naman kailangan magpakita. Ibababa mo lang ako pagkatapos umalis ka na.”

“Grabe ka naman pala, Lily. Pagkatapos kita pagmagandang-looban, itatago mo lang ako sa parents mo.”

Napahawak siya sa sentido. Jusko, ano ba itong pinasok niya? Sinabi na ni Emily. Hindi talaga magandang ideya ang sumama dito. Nakita na niya na mangyayari ito. But she still give him a chance to manipulate her. Masamang tinapunan niya ng tingin si Rage.

“Okay, ’wag ka magalit sa akin. Mabilis lang ito.”

“Papaalalahanan ko na talaga ang sarili ko sa sunod na huwag magtiwala sa ’yo.” May kasamang pagbabanta na ang tinig niya. Kahit nakakatusok pa yata ang tingin niya, ’di pa rin ito tatablan. Balewala pa rin sa binata. Binuksan niya ang pinto ng kotse nito.

“Wait, saan ka pupunta?” tanong nito kasabay ng pagpigil sa braso niya.

“Baka hihintayin kita dito sa kotse?”

He let out a chuckle. “No you’re not.” Hinila siya nito sa braso. At parang bumilis ang pintig ng puso niya. ’Wag nito sabihing isasama siya nito sa loob?

“Rage, no.” Kinakabahang tumawa siya. “Baka naman pwede natin pag-usapan ’to.”

“Sumama ka na sa loob. Para makapag-meryenda ka rin.”

“G-Gusto mo kumain na lang tayo sa labas? Tayong dalawa? Next time na lang. Please?” Tangina. Nakikipagbargain ba siya dito? ’Di siya makapaniwalang ginagawa niya iyon. Ayaw lang niya pumasok sa loob ng magarang mansion ng mga magulang ni Rage. Baka makita pa siya ng mga ’yon. ’Di niya alam kung paano niya haharapin ang mga ito.

“Talaga ba?”

“Oo. Promise. Kaya next time na lang ito. Okay lang ako. Hihintayin na lang kita dito, okay ba?”

Napangiti ito at nagliwanag ang mukha. Agad din sumimangot ng marealize nito na inuuto lang niya ito. “Maniniwala na sana ako. Kung ’di lang alam ko na pagtataguan mo ako pagkatapos nito.”

“Oo nga.”

“See? Tsk.” Parang dismayadong-dismayado itong umiling. :You’re breaking my heart, Lily.“

“Promise!” Itinaas niya ang kamay. “Hihintayin kita dito. Pag-usapan natin habang inihahatid mo ako pauwi.”

Ngayon siya naman ang magmamanipula sa lalaki. Akala ba nito ito ang pwedeng makagawa non? Magugulat na lang ito. Pinigilan niya mapabungisngis.

“Ano ang pag-uusapin natin?”

“Na pumapayag ako na lumabas kasama ka. Kung kailan mo gusto at maluwag sa dibdib ko ang pagpayag.” Matamis na nagpaskil siya ng ngiti. “Okay ka na?”

“Okay na okay,” mala-demonyong ngumisi ito at itinaas ang cellphone. Nanlaki ang mata niya ng mapagtantong nirecord pala nito ang sinabi niya!

“Nirecord mo?!”

“’Di mo na mababawi ’yon.”

Muntikan na niya itong mamura. Akala niya makakaisa na siya. Siya na naman pala ang naiisahan. Malas mo, Emily.

’Di niya ipinahalata ang pagkainis. “Oo na, narecord mo na. Magpalit ka na. Baka hinahanap na ako.”

Maaga pa naman. Kaso pagdating kasi sa kanila, nagpapahinga pa muna siya bago pumasok sa club. Pag hindi nagpapahinga, tinatapos niya ang mga assignments at tinutulungan sina Angela sa project ng mga ito.

“Rage?”

Pareho silang napalingon sa isang magandang babae sa harapan nila. Napakurap siya. Hindi pa siya nakakakita kung ano ang itsura ng talagang dyosa, pero ang babaeng nasa harapan nila ngayon. She was stunning. Really stunning.

Napakurap siya. May kapatid ba si Rage na babae? Elder sister? Ang ganda ng kapatid nito kung ganun. Parang lumabas sa libro kung saan may mga totoong prinsesa. This woman could pass for a Hollywood goddess. ’Yong level ng ganda ni Jessica Alba.

“Ma, what are you doing here?”

Ma?

Nawindang yata ang kaluluwa ni Emily. ’Wag nitong sabihin na… Napasinghap siya habang marahang nagpapalipat-lipat ang tingin sa dalawa.

Ina ni Rage ang babaeng nasa harap nila ngayon?

“Anong tanong ’yan, Markus Rage? Ilang araw kami nasa bakasyon ng Papa mo, tapos ganyan ba ang isasalubong mo sa akin?” Nakataas ang kilay na sabi ng ina nito.

“Akala ko bukas pa kayo.” Lumipat ang tingin ni Rage sa kanya. Nakahawak pa rin ang kamay nito sa braso niya. Parang gusto niyang hilingin na bumuka na ang lupa at kainin siya nun. This is so awkward. Ngayon pa talaga ha! Naku, sinisigurado niya mahahampas na niya ng payong si Rage!

“Ooh, I see.” Dumapo ang mata sa kanya ng ina ni Rage. God, ang ganda ng mga mata nito. Parang kay Rage lang. Light brown iyon. Malalantik ang pilik. Hindi pa rin siya makapaniwala na mag-ina ang dalawa. Mas mukhang magkapatid lang!

“Uhm, akala mo wala pa kami ng Papa mo kaya dinala mo ang nobya mo.”

Napakamot sa batok si Rage. “Ma naman.”

“’Di niya po ako girlfriend.” Agad niyang apela.

Bumaling agad sa kanya si Rage na may paniningkit ang mata.

“Kaibigan lang po niya ako, Ma’am.”

“Don’t call me Ma’am, hija. So, friends mo pala ’tong anak ko?”

“Y-Yes po.”

Tinikom lang nito ang labi at sumulyap kay Rage. Parang ’di pa kumbinsido ang babae. Paanong hindi ito maniniwala? Bukod sa nakahawak sa braso niya si Rage at ayaw siyang bitawan, naka-topless pa ito. At kararating lang nila sa bahay. Kahit ang hindi malisyosong tao sa mundo, iisa lang ang iisipin.

“Markus Rage, mag-usap tayo mamaya.”

Napakamot sa batok si Rage. “Opo, Ma.”

“And you?”

“Ako po?” Itinuro ni Emily ang sarili.

“You’re coming with me.” Tinampal nito ang kamay ni Rage para bitawan siya. Napasinghap siya. Ang lakas ng tibok ng puso niya lalo nang hawakan ng ginang ang kamay niya at hilahin siya nito papasok. Tiningnan niya si Rage ng may paghingi ng saklolo. Kinindatan lang siya nito. Bwisit ka, kasalanan mo ’to!

---

“HIJA, sa maniwala ka at hindi, ngayon ko lang nakitang nagdala ng babae si Rage sa babae. Ano nga ulit ang pangalan mo?”

“Emily po, Ma’am.”

“Just call me Tita Kim. Masyadong pormal ’yung ma’am mo.” malambing na tumawa ang ginang. Akala niya magigisa na siya. It turns out yayayain lang pala siya nito na kumain sa may garden. Hindi niya mahindian ito. Ang bait nito. Ang ganda pa. Sigurado ba si Rage na hindi ito ampon? At nasaan na ba ang lalaking ’yon? Ang dami na nilang napagkukwentuhan ng Mama nito.

“Matagal na ba kayong magkakilala ni Rage?”

Tuloy-tuloy ang pag-uusisa nito habang nagmemeryenda sila. ’Di rin niya napigilan na ’di tikman ang lemon cake na inihain nito.

“Ngayon ko lang narinig ang pangalan mo. May ilang babaeng kaibigan na rin naman na nababanggit silang magkakapatid pero si Rage lang ang walang nababanggit.” Feeling niya nakasalang siya sa interview at ang Mama ni Rage ang hahatol kung papasa ba siya.

“Kailan lang po kami nagkakilala, Mama–Tita.” mabilis na bawi niya. ’Di niya alam bakit muntikan na niya itong matawag na ganon. Nag-init ang mukha niya. Nakakahiya!

Makahulugan ang ngiting sumilay sa labi nito. May kakaibang kislap sa mata habang tila pinag-aaralan ang mukha niya. Parang gusto niya bumuka ang lupa sa kinapupwestuhan niya at mahulog pababa para matakasan niya ang pagtitig nito sa kanya.

“You’re so pretty, hija. ’Yung mga tulad mo ang sigurado hindi nawawalan ng manliligaw sa pinapasukan niyo no?”

Natawa siya doon. “Hindi naman po ako nagpapaligaw.”

“Kahit sa anak ko?” nanunukso ang tinig nito. Hindi niya inaasahan iyon.

Umiling siya. “Magkaibigan lang po kami ni Rage, Tita.”

Tumango ito, nakangiti ng matamis. Parang nagdududa pa rin sa sagot niya. ’Di naman nito malalaman ang totoo. Siguro kung malaman ng ginang na sa pinsan talaga siya naugnay, mawawala ang pagdududa nito.

Nagpatuloy ang tanong nito sa kanya. Hindi naman personal. Tungkol lang sa studies niya at sa mga hilig niya kainin. Mahilig daw kasi itong magluto. Iniimbitahan nga ulit siya nito na pumunta doon at sumama mag-dinner minsan. Tumanggi siya, pero pinilit nito na welcome naman siya. Ipapasundo pa daw siya nito kay Rage.

Jusko, may pinagmanahan nga talaga ang lalaki. Hindi rin tumatanggap ng “no” si Tita. Well, mabait naman ito sa kanya kaya pinagbigyan niya. Feeling lang niya ang awkward kasi hindi naman sila close talaga ni Rage at wala silang relasyon. Malamang iniisip ng ginang na may sikreto siyang relasyon sa anak nito. Nahihiya lang sila aminin pa.

Naputol ang pagkukwentuhan nila nang dumating na si Rage. Sa wakas nagpakita din ito! Mukhang bagong ligo pa ito. Kalalabas pa lang nito sa pinto kung nasaan sila, naaamoy na niya ang panlalaking bodywash na ginamit nito.

“Ang tagal mo maligo, anak. Maghahatid ka lang naman, nakaporma ka pa.” Tumaas ang kilay ni Tita Kim kay Rage.

Ipinaskil nito ang nakakaakit nitong ngiti. “Dapat lang, Ma. Lagay ba na ’to magpapabasted ako?”

“Ni hindi ka naman daw nanliligaw anak, bakit ka naman sasagutin?”

“Mapag-uusapan pa naman ’yan.”

Hello? Nandito pa po ako? Gusto sana niyang sumabat. Tumingin siya sa kanyang relo. Kailangan na talaga niya umalis. Tumayo na siya.

“Tita, magpapaalam na po ako. Kailangan ko na po kasing umalis.”

“Yes, sure.” Tumayo rin ito at niyakap siya. Nahiya pa siya makipag-beso dito. Parang nakakatanda lang ito sa kanya ng ilang taon. Papasang Ate pa niya.

“Maraming salamat po.”

“Of course! It’s my pleasure, Emily. Basta ’yung dinner invitation ko sa ’yo ha?”

Tumango siya bilang pag-oo na lang.

“Ano, tayo na?” yaya ni Rage, namimilyo ang kislap sa light brown na mata nito. Pinigil niya irapan ito sa harap ng ina nito dahil obviously, nanonood sa kanila ang ginang.

“S-Sige.”

Parang nakita niya ang pag-asang lumiwanag sa gwapong mukha nito.

“REESE, wait.” Pinigilan ni Gaz ang babae sa ginagawa nito. “We shouldn’t be doing this.”

“What. What? Bakit hindi?” Tumayo ito mula sa pagkakaluhod sa harap niya. Gulo ang ayos ng buhok at kalat ang lipstick. Nagulo rin niya ang bestidang suot ng dalaga. She looked like he just fuck her hard.

“We should stop this. This is not right.”

Reese look at him with confusion. Pagkatapos ay tumawa ito. “You’re crazy. Wala naman makakakita sa atin dito, Gaz. Kanina pa umalis ang mga teammates mo.”

Muling umupo ito sa kandungan niya, rubbing her ass against the bulge in his shorts. Napapikit siya at nawawalan ng ganang bumuntong-hininga. It’s not working.

Reese, without a question, is one of the most beautiful and sexiest woman in the cheering squad. Matagal na itong nagpapapansin sa kanya. After Lily ended their relationship, he decided to play with her. Masakit sa kanya ang ginawa ni Lily. Pero ayaw niyang ipilit ang sarili sa babae. If she’s unhappy with him, then fine. He did his part. He offered her a job. Kung talagang mahal siya nito, tatanggapin nito iyon at iiwanan nito kung ano ang trabaho nito. Actually, hindi na nga nito kailangan gawin ’yon. Handa siyang tustusan ang dalaga. Kung ano ang mga kailangan nito. Hell, he was already thinking of offering her to live him.

Ganoon niya kagusto ito na makasama. Ganon siya kabaliw sa babae.

Pero hindi niya nararamdaman na gusto rin nito manatili sa kanya. He felt like she really wanted to stay away from him. Kahit lumuhod pa siya dito, kung ayaw talaga nito, ayaw.

“Gaz, tayo na lang ang nandito. You can do anything you want with me,” she moaned as she nipped his neck. He should feel the need to fuck her. With the way she rubbed herself to him, it was almost like begging him to pound between her thighs. Kabaligtaran ang nararamdaman niya.

Pilit niyang itinutuon ang atensyon kay Reese. But it seems like it’s not working. Kalahating oras na silang naghahalikan sa locker room at hinahaplos at isa’t isa pero walang nangyayari.

He couldn’t get himself in the mood. Napamura siya. What’s wrong with him? Sure, walang problema kay Reese. She got all the traits he wants in a woman. She’s one hot chick and he just need to bang her. But damn, hindi niya maramdaman na gusto niya ang pakiramdam ng katawan nito sa kanya. It just felt so wrong.

“This is so wrong, damn it.”

Napatigil si Reese at napalayo sa kanya. “Ano’ng sabi mo?”

Tumingin siya sa babae. “Tatapatin na kita, Reese. I can’t do this. This feels so wrong.”

Naguguluhang napakurap ang babae. Gusto niyang murahin ang sarili. She doesn’t deserve that. Hindi nito deserve ang ginagawa niya dito. He’s just using her. And he can’t make her happy.

“I can’t do this with you.”

“Bakit ba kasi? May problema ba sa akin? May mali ba?”

“Hindi ikaw. Ako.”

“Bakit?” Tumitig ito sa kanya. “Huwag mo sabihin sa akin na may—”

“May mahal akong iba, Reese.”

Napanganga ito. Lumawaran ang ’di pagkapaniwala. Pagkatapos ay napamura. “Oh, shit. You’ve been lying to me? Akala ko… Akala ko gusto mo ako. God! You’re such a jerk!” Sinintok siya nito sa dibdib at itinulak. He deserved that. Padabog na umalis ito sa pagkakandong sa kanya.

“Sana sinabi mo rin agad no? God, we’re dating for almost two weeks now! Kaya pala wala pa rin nangyayari. Geez.” Parang gusto siyang duraan nito. Tinalukuran na siya ng babae.

He muttered a curse. Fuck, ano ba ’tong ginagawa niya? Wala na siyang ginawang tama.

Naisip niya si Lily. The love of his life. His heart. Nakita niya ito kanina na lumabas ng library. Tulad ng dati, napakaganda nito. Nang maghiwalay sila, parang mas lalo itong gumaganda. Gusto niyang lapitan ang dalaga at alukin na siya na ang magdala ng mga librong dala nito. O kaya alukin na ihatid na sa bahay.

O lumabas kasama siya. Pinangungunahan lang siya ng hiya at takot na baka itulak lang siya nito. Tanggihan. Ayaw niyang ipagpilitan ang sarili dito dahil baka mas lalo lang siyang layuan nito. Baka kapag ipinagpilitan pa niya ang gusto niya para sa kanilang dalawa, tuluyan na siyang kamuhian nito.

He totally screwed it up.

Kailangan niya ng kausap. Gusto na naman niyang magpakalunod sa alak. Parang nasa impyerno siya nitong mga nakaraang linggo. Lahat ng focus niya sa negosyo, pag-aaral at iba pa…sa isang babae lang napupunta. Isang babae lang ang dahilan para mawalan siya ng gana pa sa iba na dapat ay binibigyan niya ng atensyon.

Damn, he can’t help it. Ngayon lang siya nagmahal ng gano’n, ayaw pa sa kanya. He was probably the most pathetic man right now.

Kinuha niya ang cellphone. Itinatago-tago niya iyon ’pag magkasama sila ni Reese. Ilang beses nag-uusisa ang babae sa kanya kung bakit ayaw man lang niya ipakita o ipahawak ang cellphone niya.

Ayaw niyang makita ng iba ang kabaliwan niya. Siya lang ba ang lalaking mag-wallpaper pa rin ng babaeng ni-reject na siya lahat-lahat? Hell, he must be really crazy for her.

Hanggang ngayon lahat ng pictures ni Lily na kinuha niya hindi niya binubura. At ang larawan nitong mahimbing na natutulog at nasisinagan ng araw ang magandang mukha ay siyang naka-wallpaper sa kanya.

“Sino siya?” tanong ni Reese sa kanya.

“Hindi ko kilala.”

Mariin siyang napapikit. Puno ng pait ang labi niya na itinanggi niya kay Reese na kilala niya ang dalaga. Kung alam lang nito ang totoo. Pinindot niya ang contacts at hinanap doon ang number ni Rage. Pawala-wala ang pinsan niya kung kailan niya kailangan ito. Ilang ring na hindi pa sumasagot ang gago.

Chapter Thirty Five

“HELLO, lover boy.”

Nanliit ang mata ni Gaz nang ang mapagbuksan niya ay walang iba kundi si Edina. She’s the last person he wanted to see.

“What are you doing here, Edina?”

“I want to see you. Hindi mo man lang ba ako papapasukin?” Nang-aakit ang tinig ng babae. And as usual, she was dressed to kill. Tuwid na tuwid ang blonde na buhok nito ngayon, at may intensyon na mang-akit sa kapal ng make-up sa mukha nito. Kung hindi niya ito kilala, iisipin niyang nasa late twenties lang ito. Alaga nito ang balat kaya mas bata ito tingnan kesa sa totoong edad nito.

“Well, I don’t want to see you.”

Iniharang nito ang sarili nang akmang pagsasarhan niya ito. “Wait, Gaz—I just want us to talk. It’s not like I’m here to seduce you.”

“Hindi ba?”

“It’s different now. Last time I came here akala ko single ka pa. Hindi ko naman alam na may seryosong nobya ka na pala. What’s her name again? Lily?”

Lumuwang ang ngiti nito nang mapansin ang paglambot ng ekspresyon niya. Bahagya siyang nayuko.

“Kumusta na pala siya?” tanong nito. Tila may bumara sa lalamunan niya.

“We already broke up,” sagot niya, parang nahihirapan pa rin siyang sabihin iyon. Mukhang nagulat ito.

“Sorry to hear that. Did she dump you?”

“I don’t want to talk about it.”

“Gaz. If you need someone to talk to, I’m just here.” Umangat ang kamay nito para abutin ang balikat niya. “Sa mga ganitong sitwasyon, tingin ko kailangan mo ng makakausap.”

“Edina.”

“Come on, It’s not like I’m gonna sexually harrased against your will,” she let out a chuckle. “Tingnan mo nga ang sarili mo. You’re a mess. Tara, pag-usapan natin ’yan.”

He heaved a sigh. Magiging bastos naman siya kung ipagtatabuyan niya ang babae. Niluwangan niya ang pagkakabukas ng pinto. “Fine, you can come.”

She smiled sweetly. “Thanks, baby boy.”

“What do you want to drink?” tanong niya dito, naglakad papunta sa kusina. “or want something to eat?”

“Ikaw pwede ba?”

“Edina,” may pagbababala ang tinig niya.

“Okay. I’m just kidding, boy. ’Wag ka na mag-abala. Tubig na lang.”

“I’m not a boy anymore.”

“Nakikita ko nga. You’re a man now. A very hot man,” she said with a flirty tone. He just ignored her. Sanay na siya sa flirty ways nito at mapang-akit na tono. He was fifteen when he met her.

He was with Rage when he saw her at the gym many years ago. She was a stunning woman and a fantasy for horny teenagers like him. Nakuha ni Edina ang atensyon niya at ni Rage. Tanda pa niya kung paano nila ito panoorin sa gym na mag-stretching. She was one hell of a sexy woman. Malulusog ang dibdib, matambok ang pang-upo. Her body was to die for.

That was summer. At tila dumoble pa ang init dahil sa babae. Hindi niya pinalagpas ang pagkakataon na makilala ito.

---

“Hi, do you need help getting up?” Nakasalampak si Edina sa yoga mat nito, pawisan ang balat pero amoy pa rin niya ang pambabaeng pabango nito sa katawan. Pinag-initan agad siya lalo na nang dumapo sa kanya ang tingin nito at maluwang na ngumiti.

“Oh, you’re so sweet, kid. But I’m fine.”

Nagusot ang mukha niya. “Don’t call me that. I’m not a kid.”

“Talaga ba? You looked so young to me. Ilang taon ka ba?”

“Seventeen,” he lied.

Tumaas ang sulok ng labi nito, may amusement na kumislap sa nakakaakit nitong mata. “Seventeen? Still a kid to me.”

“Bata pa ba ’to?” He flexed his arms, showing her his bulging biceps. Pagkatapos ay iniangat ang tank top para ipakita ang matigas na kalamnan.

Pinasadahan nito ng tingin ang katawan niya. At fifteen, nagwo-work out na siya. He’s not overly muscular. But he was able to achieve his chiseled pecs and six-pack abs.

“Seventeen ka na talaga?” ulit pa ng babae.

Tumango siya. “Gusto mo ipakita ko pa ID ko? Kaso ’di ko dala, eh.” pagdadahilan agad niya.

“He’s lying.” biglang sulpot ni Rage sa likuran niya. “We’re just fifteen,” nakangising sabi nito at inakbayan siya.

He glared at him. He just ruined his chance to the woman!

“Turning sixteen,” sabi niya, pilit sinasalba ang sarili sa pagkapahiya. Damn Rage. Binisto pa talaga siya.

Tuluyan nang tumayo ang babae sa harap nila. Her eyes were fixed on Rage. “And you are?”

“Rage.” Naglahad ng kamay ang pinsan niya sa kaharap. “And you are?”

“Call me Edina, big boy.”

Nagtaas siya ng kilay sa tinging ipinukol ni Edina sa pinsan niya. She was looking at him with so much interest.

“And this is my cousin, Gaz.”

“Oh, hey.” saka pa lang siya napansin ng babae ulit.

Ngumiti siya at naglahad din ng kamay. “Gaz.”

“Oh, God. Ang babata niyo pa. Pero ang lalaking bulas niyo na. Too bad, I’m not into kids.”

Tumawa si Rage at lumapit sa babae. “Mukha bang pang-kid ito?”

Napaubo siya nang kumambyo ang pinsan sa harap ni Edina. Namula ito at napahawak sa bibig. “Oh, God. You’re a naughty boy, Rage.”

“And it’s big boy, Edina.”

“I think I can handle you…” she said, and look at him and wink. “And your cousin.”

Ngumisi si Gaz. “You think you can handle both of us?”

Hindi niya alam ang sinasabi niya. He just want to dare her. Flirt with her. Screwing a woman older than him seems interesting. It’s a sexual fantasy. Pareho sila ni Rage na sumubok lang na kunin ang atensyon nito. But both of them ended up in her bed that summer.

---

“Where is Rage, anyway?” tanong ni Edina nang maupo sila sa mahabang sofa. Nagsalin siya ng wine sa baso nito. “Hindi ko siya nakikita lately.”

“Maraming bagay na pinagkakaabalahan si Rage.”

“Like hitting on women?”

He shook his head. “Wala naman siyang girlfriend ngayon. That’s what I know.”

“So, that means may iba na siyang babaeng pinagkakaabalahan.”

“I don’t think so. Hinahandle pa rin ni Rage ang business namin. And he’s also busy with studies and football.”

“Oh, mabuti napagsasabay nyong dalawa ni Rage ang pagmamanage sa mga business niyo. How’s Azul?” ang tinutukoy nito ang bar and restaurant nila ng pinsan.

“Ayos lang. Nagkakaroon lang ng problema minsan.”

“Kailangan niyo ba ng tulong?”

Agad na tumanggi siya. “No, but thank you.”

“Kung kailangan mo ng tulong o ni Rage sa business. o sa pera. Alam niyo naman kung papaano ako lalapitan.”

Nahigit niya ang hininga ng padaanan nito ang palad sa hita niya. Humahaplos na bumulong sa kanya, “You know I can always help you in terms of financial help.”

Lumayo siya sa babae at itinulak ito. “Stop it, Edina. I’m not in a mood to play your games.”

“I still want you, Gaz.”

“No, you want Rage.”

“I want you and Rage.” gumapang ang tensyon sa balikat niya sa sinabi nito. Her mouth move closer to his neck. “Alam mong marami akong reserba. Pero ikaw at si Rage ang binabalik-balikan ko. And if I have to spend millions just to have the two of you in bed my again. I will.”

Walang duda na kayang gawin iyon ni Edina. She was a rich woman. And not just rich. She’s a wealthy entrepeneur and investor. May pangalan na ito sa larangang ’yon. Ilang magazine na ang nagfeature sa babae. Nakadagdag pa na nag-iisang anak lang ito ng isang bilyonaryong business mogul. Kung may isang bagay siyang ikinahahanga dito, iyon ay ang dedication nito pagdating sa negosyo. Inirerespeto niya ito sa aspetong ’yon. But right now, he wanted her to stop forcing herself to him.

“Stop this, Edina. I told you, hindi na ako madadala ng mga pang-aakit mo.”

Umungol ito bilang protesta.

“Seryoso ako. I’m not in a mood.”

“Okay, okay.” Itinaas nito ang kamay bilang pagsuko. Pagkatapos ay inubos ang wine nito sa isang lagok. “I’m just curious about your girl. You know she’s very pretty. Parang ako lang.”

He frowned. “Malayo. She’s prettier than you.”

“How dare you wound me like that, Gaz?”

He ignored her. “Wala kang makukuhang impormasyon sa akin tungkol sa kanya.”

“Bakit? Ganoon ba siya ka-espesyal na babae sa ’yo?”

He clenched his jaw. Lily’s image suddenly invaded his mind. Ang maamong mukha nito, ang nakakaakit nitong ngiti. Sa bawat sulyap nito, hindi niya napipigilan ang sarili na huwag pag-initan. She made him hard all the time.

No, it’s not just about lust. Mahal niya ito. Dahil kung hindi, hindi niya nakikita itong kasama sa hinaharap. Hindi niya maiisip na tumira sa isang bubong kasama ito. Magising tuwing umaga na katabi ito. Wala siyang pakialam kung walang saplot o meron. Ang mahalaga katabi niya ito buong magdamag. And it’s a selfish thing that he wants to own every inch of her. Gusto niyang sa kanya lang ito at wala siyang ibang kaagaw sa atensyon nito. Sa unang pagkakataon sa buhay niya, noon lang siya nakatagpo ng isang babaeng gusto niya agad dalhin sa simbahan at iharap sa altar.

Nanginginig na bumuga si Gaz ng hangin. Napahilamos siya. It’s getting so frustrating. To just think about her and not see her. Not feel her warmth against his body. Not to hear her moaning as he thrust deeper into her.

Calm the fuck down. Ngunit huli na para pigilan ang reaksyon ng katawan. Bumakat sa harap ng drawstring pants niya ang pagkalalaki niya. Hindi nakaligtas iyon sa paningin ng kasama.

She let out a giggle. “Are you sure you don’t want my help right now?” Inabot nito ang katigasan niya at agresibong pinisil. Marahas siyang napamura.

“Stop.” Hinawakan niya ang braso ni Edina.

“Do you really want me to stop, baby?” mapanukso ang ngiti nito at mainit na sinapo ang nahuhumindig na pagkalalaki niya. She slowly licked her lips. She was very tempting. Alam niya kung paano ang pakiramdam ng mainit nitong bibig sa kahabaan niya, kung paano nito tanggapin ang mararahas na pag-araro niya hanggang sa sumagad iyon sa lalamunan nito. She was wild in bed, very experienced on how to handle a man’s cock deep in her throat.

Tiim-bagang na pwinersa niyang tumayo. “We’re done here.”

“Wait, Gaz–”

“I told you, Edina, I’m inlove with someoneelse.”

“Pero hiwalay na kayo. You’re available to fuck every woman–”

“I’m not fucking you. Let’s be clear on that.”

Nakita niya ang pagkadismayang bumakas sa magandang mukha ni Edina. Nagbukas-sara ang bibig. Pagkatapos ay huminga ng malalim. Ngumiti. She composed herself in front of him. “Okay. I’m not forcing you.”

Tumayo na ito. “Thanks for the drink, anyway. I gotta go.”

Hinatid niya ito sa pinto. May kinuha ito sa bag nito, inabot sa kanya. “What’s this?”

“That’s my new calling card.” Pinasadahan niya iyon ng tingin, at nagdududang ibinalik sa mukha nito ang tingin. “If you need help, just give me a call.”

Hinaplos nito ang pisngi niya. “I really missed you, Gaz. Lately, I can’t stop thinking the things we did in the past.”

“That’s in the past, you should forget it and move on.”

“Kayo lang ni rage ang nakapagparamdam sa akin non. And I missed it so badly. I hope we could have some fun again.”

Malungkot lang niya itong nginitian. That’s not gonna happen again. He can’t afford to disappoint his parents again. Hindi na rin siya bata pa na madaling manipulahin pa ng kung sinong nakakatanda sa kanya. Pero marami pa rin siyang dapat ipagpasalamat dito. He learned a lot about women because of her. A lot about sex and technique. His experience with Edina was enough. Matagal na iyong nagtapos at hindi na nangangailangan pa ng kasundo.

Huminga siya ng malalim at nagtungo sa banyo. He badly need a cold shower. Magiging ipokrito siya kung sasabihin niyang walang epekto ang mga salita ng babae. She still affects him in a way that he couldn’t stop thinking about sex and the art of three ways.

Lumitaw sa isip niya ang ilang malilinaw na alaala noong teenage years niya.

Siya habang umuulos sa likuran ni Edina habang pinapaligaya nito sa bibig si Rage. He was fucking her hard while his bestfriend is ramming his cock into her mouth. He was still fifteen that time. Nasa loob sila ng isang sauna. Silang tatlo lang ang naroon. Pawisan ang mga katawan na nagsasalo sa katawan ni Edina.

He could also remember the time when Edina allowed them to double penetrate her. It was one of the best sex of his life. Bagaman sekreto lang ang pakikipagkita nila sa babae, nagtagal iyon ng ilang taon bago sila nagpasya na itigil na ’yon.

Now she’s back in town. At gusto nitong ipagpatuloy nila ’yon.

Hindi na ’yon mauulit pa. Kahit paano pa sila akitin nito, hinding-hindi na sila magpapadala.

Tinuyo niya ang sarili pagkatapos mag-shower. Napagpasyahan niyang tawagan ang pinsan. Naka-dalawang ring bago sumagot ang lalaki. “Hey, Gaz. What’s up?” sagot nito, nahagip niya ang mahinhin na tawa ng isang babae sa background.

“Where are you?”

“N-Nasa labas ako. Why? What happened?”

“Saan? Hindi ka man lang nag-aya. Nasa condo lang ako ngayon.”

“Ah. Actually, I’m with someone right now.”

“Okay. Just send me the location.”

“Gaz.”

“What?”

“You can’t come. I’m on a date with someone.”

“And?” Kumunot-noo niya.

“A-And I’m really busy, can’t to you right now. I’ll talk to you tomorrow morning.”

And just like that, he hang up on him.

Chapter Thirty Six

Maraming tumatakbo sa isip ni Emily nang sandaling ’yon. Una, dapat nasa club siya ngayon para kumita ng pera. Malaki ang kailangan niya ipunin para sa pagpapagamot ng ina para mag-aksaya lang siya ng oras ngayon.

 Pangalawa, hindi ba mali ’tong ginagawa niya ngayon? Dine-date niya ang pinsan ng “ex” niya. Hindi naman date as in romantic date. But still pumayag siyang lumabas kasama si Rage. Pwede naman siyang tumanggi. Gumawa ng dahilan para indyahin ito. Pero heto siya ngayon, naka-angkas pa sa motorbike nito.

Nagulat na lang siya nang tumigil ito sa harap niya sa pinaghihintayan niya. Akala niya may kikidnap na sa kanya. He was wearing his usual get-up. White shirt, faded pants and black leather jacket.

“Nagpasabi ka man lang sana na hindi ka naka-kotse ngayon!”

Naka-dress pa man din siya, tapos iaangkas lang pala siya nito sa big bike nito.

“Sorry naman. Akala ko iindyahin mo lang ako e.”

“Sumusunod ako sa naipangako ko na, pero sana man lang nag-text ka kung naka-car ka ba—”

Napatili siya nang bilisan nito ang takbo ng motorbike. “RAGE! Ano ba ’yan?! Dahan-dahan naman!”

Tinawanan lang siya nito habang pinababagal ang takbo. “Kapit ka lang kasi! Parang diring-diri ka naman yumakap sa ’kin!”

Napairap siya kahit hindi naman siya nito nakikita. “Pwede na ba ’to?” sabi niya at humawak sa beywang nito.

“Grabe talaga. Ayaw yumakap. Nakakasama lang ng loob,” anito at sinundan ng tawa. Ngumuso siya. Pinipigilan ang ngiti. “Don’t be shy, yakap ka na. Hindi naman ako magrereklamo kung aabusuhin mo ang katawan ko.”

“Puro ka talaga kalokohan.”

“Delikado kasi ’yang paghawak mo. Baka mahulog ka mamaya.”

“O, eto na.” Idinikit na niya ang sarili sa likuran nito at mahigpit na niyakap ito mula sa likuran. Now she could feel his warmth. Humugot siya ng hangin, at kinalma ang pangangatal ng hininga.

“’Yan ganyan. Yakap lang para ’di ka mahulog.”

Napaismid siya, “Ayan, okay ka na?”

“Ingat ka pa rin. Alam mo na. Pwede ka pa rin mahulog sa akin.”

Hindi niya maipaliwanag ang kakaibang tambol sa dibdib niya habang nakayakap dito. Ramdam niya ang mga nagliliparang paru-paro sa tiyan niya, at hindi niya makontrol ang emosyong nararamdaman niya ngayon na paunti-unting umaalipin sa kanya.

She inhaled his scent. Addicting. Mararamdaman kaya ni Rage kung singhapin niya ang amoy nito? His scent is driving her crazy, it makes her want to rest her face in his neck.

Maharot!

“S-Saan ba tayo papunta?” tanong niya kay Rage habang nakadantay ang baba sa balikat nito.

“Kain tayo. Saan mo gusto?”

“Hmm. Kahit saan. Basta ’wag sa hindi ko afford. Madami pa akong babayaran.” Naisip agad ni Emily ang laman ng ATM niya. Umaangal na nga ang wallet niya sa mga bayarin niya.

“Sino bang nagsabing pagbabayarin kita? Ako nagyaya sa ’yo. It’s my treat, babe.”

Hindi niya pinansin ang paggamit nito ng endearment sa kanya at napayakap na lang dito habang dinadama ang hanging dumadampi sa mukha niya. It feels so relaxing. Mahirap aminin na stressful ang bawat araw niya at nahihirapan na din siya sa pang-araw araw niyang routine. Napapagod din siya. Mentaly. Physically. At her age, ang dami na niyang responsibilidad. Minsan pakiramdam niya pasan na niya ang buong mundo. Hindi na siya makahinga.

Ngayon ay parang naiihinga niya lahat ng ’yon. Para siyang kalapati na pinakawalan mula sa hawla habang nakasakay sa likod ni Rage.

Kalapating mababa ang lipad , bulong ng isang bahagi ng isip niya. Inignora niya ang panghuhusga sa likod ng utak niya. Hindi na lang muna niya iisipin kung sino ang kasama niya ngayon. Wala namang masama kung makipagkaibigan siya kay Rage. He’s been nice to her. Alam niya may iba itong pagtingin sa kanya, and that’s fine with her as long as wala naman itong ginagawang masama sa kanya na ikakapahamak niya. She would trust him.

“Wala bang makakakilala sa atin dito?” iyon agad ang tanong ni Emily sa binata habang naglalakad sila sa loob ng mall.

“Hanggang ngayon ba ikinakahiya mo pa rin ako?”

“Ikinakahiya is not the term. Huy, ’di naman kita boyfriend.’Wag kang feeling.”

“Ouch. Sakit naman nun.” Humawak pa ito sa dibdib at umakto na akala mo nasaktan.

Napangiti siya. “OA mo! Totoo naman na ’di tayo mag-jowa.”

“Eh bakit ka mahihiya na may magkita sa ’tin na kakilala natin?”

“Kasi ayaw ko po ng gulo sa mga side chicks mo. Baka mamaya may sumugod na lang sa akin sa school mamaya.”

Ang lakas ng tawa nito. “Bakit hindi ba totoo? Ang dami kong naririnig na balita tungkol sa sa ’yo and the last thing that I want is kuyugin ako ng mga side chick mo sa St. Louis ha.”

“So, you admit it? Interesado ka pakinggan ang mga usap-usapan tungkol sa akin?” pilyo ang ngiti ni Rage na para bang nakarinig ng magandang balita.

“Sabi ko naririnig ko lang. Hindi ako interesado.”

Nawala ang ngiti nito.

“Pero magtitiwala naman ako sa ’yo na walang mananabunot sa akin pag makita tayong magkasama.”

“That’s kinda unfair. Hindi mo naman ’yan naiisip pag kasama mo noon si—” hindi nito itinuloy ang sinabi. Hindi na nito kailangan sabihin. Alam naman niya kung sino ang tinutukoy nito. At kaya siguro ’di nito itinuloy ay baka ayaw niyang pag-usapan. He’s right. Ayaw na niyang isipin si Gaz habang kasama niya ito. Saglit silang natahimik pareho. Naglalakad lang. Ayaw niyang gawing awkward ang sandaling ’yon para sa kanya.

“So, tutal sabi mo naman libre mo ako—wait, wala bang singilan ’to after?” hinaluan niya ng pagbibiro ang tono.

“Libre ko nga. Bat ayaw mo maniwala?”

“O, sige. Promise ’yan, ha.”

He rolled his eyes. She found it cute. “Okay then, are you up for a challenge?”

“Oh, God.” May dumaang kislap sa mata nito.“’Wag mo ako hamunin, Lily. Hindi ko aatrasahan ’yan.”

“Then, let’s do it.”

Wala sa isip na kinuha niya ang kamay nito at hinila. Sumakay sila sa escalator. “Hindi mo pa sinasabi kung anong challenge ’to.”

“Nakita ko lang ’to sa internet last time. Magandang idea nga kung may video kaso baka kumalat pa pag nasa ’yo.”

“Sa internet? Video? Gagawa ba tayo ng scandal? Ayaw ko, baby, ’wag bata pa tayo para masira ang buhay.”

Hinampas niya ito sa braso. “Para namang tanga ’to. Ayaw ko na nga.”

“’Di ka naman mabiro. Tara na. Ano ba ’yon?”

“’Yong ginagawa sa FB ng mga mag-jowa. Parang four—”

“Foreplay? Grabe, pwede ba natin gawin ’yon dito.” Pang-aasar na naman ni Rage.

Napipikon na siya kaya tinitigan na niya ito ng masama.

“Umuwi na kaya ako?”

“Joke lang,” nakangising sabi nito. “Mamaya na kita iuwi. Ako maghahatid sa ’yo.”

“Nakikipag-biruan ka lang din naman. Bakit hindi ka na lang maghanap ng ka-joke time mo?” Tinalikuran na niya ito. Hinabol siya nito at sinuyo. “Sorry na. Pasensya na. God bless.”

Inasikan niya ito. “Isa pa, iiwanan na kita dito.”

“Okay na nga. Seryoso na. Ano bang challenge ’tong foreplay?”

“Four course meal challenge nga. Patupusin mo kasi ako. Puro ka kamanyakan. Malas magiging girlfriend mo no? Sakit siguro ng ulo lagi.”

“Grabe, swerte mo sa ’kin pag naging sa ’yo na ako.”

Pinaikutan lang niya ito ng mata. Nagugutom na siya. Ayaw na niya makipagtalo dito. “Jack en poy.”

“Sige. Pag talo ka, akin ka na.”

Ngali-ngaling kutusan na talaga niya si Rage. “Kung sino manalo sa atin dalawa, siya ang pipili ng first course. Iyon ’yung drinks. Okay? Go.”

Nagbato-bato pick sila. Papel ang inilabas niya. Naglabas naman ito ng gunting. Ang lawak ng ngiti ng binata. “I win! Ako ang pipili ng drinks.” saglit ito nag-isip. “Jamba Juice.”

Nang sumunod na round siya naman ang nanalo. Papel ulit nilabas niya, bato naman dito. Kaya siya ang pumili ng appetizer nila. She chose waffles.

“Ayaw mo ng Takoyaki?” sabi nito.

“Hmm, ayaw ko, eh. Gusto mo ba? Bili ka kung ’yon gusto mo.”

“Ikaw nga pipili ng appetizer natin dapat. Okay na ako sa waffles.” Napansin niya na parang hindi nito ginagalaw ang waffles at pinapanood lang siya. Dinampot niya ang waffles nito at biglang isinubo dito. Nagulat si Rage.

“Kumain ka. Gumagalaw ang oras.”

“I’m not into waffles.”

“Sarap kaya. Ayaw mo? E, ’di akin na lang.” Gutom na talaga siya kaya hindi na niya hinintay ang tugon ni Rage. Kinain na niya ang waffles nito. Sarap.

He won the next round. Ito naman ang pumili ng main course nila. Dinala siya nito sa Itallianis.

“Sabi mo kanina, nakita mo ’tong challenge sa FB na ginagawa ng couples.”

Simpleng tumango lang siya habang nakatingin sa menu. Naramdaman niya lumapit ang mukha nito sa kanya. Napalipat ang tingin niya sa gwapong mukha nito. Mapangakit ang ngiting nakaukit sa labi nito.

“So, naisipan mo na gawin din natin because?” nanunukso na naman ang tono nito at parang may gusto iparating. Kanina pa ito ganon so bakit hindi niya patulan.

“Because.”

Inilapit din niya ang mukha dito. Sobrang lapit halos magkadikit na ang mga ilong nila.

“Minsan lang mangyayari ’to na mabubudol mo ako makipag-date sa ’yo. This is the first and last date natin kaya ginagawa kong memorable for you. Na-explain ko na ba?”

Hindi nawala ang ngiti sa labi nito. Tinaasan niya ito ng kilay at lumayo. Wala naman ito sinabi. Dumating ang waiter at kinuha ang order nila.

“You really think this would be the last time?” sabi nito, hindi inaalis ang tingin sa kanya.

Nagkibit-balikat siya. “Alam mong busy ako. You know I have a job,” pagdidiinan niya.

He’s aware of the nature of her secret job. Ilang beses na itong naging saksi ng performance niya sa club noon. It’s still a surprise to her bakit ito magiging interesado sa kanya when he could have a decent girlfriend in the campus. Ang daming babae sa unibersidad nila na galing sa mayamang pamilya. Maganda at disente. Example na doon ’yong ex nitong si Iza.

Hindi ’yong tulad niya. Wala siyang ibang maipagmamalaki kay Rage. Dahil bukod sa trabaho niya, may nakauna na sa kanya. Naging ex pa niya ang pinsan nito. Magiging past time lang siya nito kapag nawala na ang interes nito sa kanya. Ayaw niyang dumating siya sa point na ’yon. She could trust him as a friend. Pero kung relasyon tulad ng meron sila noon ng pinsan nito? No. That’s too much. She doesn’t deserve another heartache.

Chapter Thirty Seven

Hindi sila gaano nag-usap habang kumakain. Walang naunang magsalita.

Then for the last course, si Rage ulit ang nanalo para pumili kung saan sila magde-dessert.

“I have a place in my mind. Let’s go,” pagyayaya ni Rage sa kanya.

“Aalis na tayo dito?” nagtatakang tanong niya.

“Yeah, let’s go to other place.”

“Okay. Punta lang ako ng rest room.”

Umalis na sila doon ni Rage pagkatapos. Ipinahiram nito sa kanya ang leather jacket nito na ikinataka niya. Sumakay ulit sila sa motorbike nito.

“Saan ba tayo pupunta?”

“Antipolo.”

“Anti—Ano?!” Napasigaw siya.

He let out a chuckle. “’Wag kang mag-alala. Mabilis lang tayo makakadating doon.”

“Ang layo naman!” alma ni Emily. Anong oras pa siya makakauwi nito?

“Worth it naman pagdating mamaya. C’mon, you said this is the last time kaya eto susulitin ko na.”

Hindi na siya nagreklamo at hinayaan na lang niya si Rage na magmaneho. Na-enjoy rin naman niya ang roadtrip na ’yon especially it’s night time. Hindi mainit at malamig pa. Mayamaya pa ay nakarating na sila sa isang overlooking café.

“Hindi mo naman sinabi magba-byahe tayo ng ganito kalayo,” reklamo niya at hinubad ang jacket nito na suot niya.

“Malayo na to sa ’yo? Kung sinabi mo lang, ’dinala pa kita sa Tagaytay.”

“Hindi na. Mukhang nag-Tagaytay na nga ako ngayon.”

Pero napawi ang pagrereklamo niya nang makita niya ang “view” na talagang ipinunta nila doon. Tanaw niya ang buong kamaynilaan mula sa kinaroroonan nila. Ang lamig pa. Then, she felt him at her back. Dumampi ang labi nito sa tenga niya.

“You like it? The view?”

Napalunok siya, “Yeah.”

“I like it here, too. But now I’m liking it more.”

“Bakit naman?”

“Because I love view .”

Wow. Wala siyang masabi. Hindi niya nagustuhan kung paano tumutugon ang katawan niya sa pagkakadikit nila. Mas lalo na ang naging reaksyon niya sa sinabi nito.Baka nakikipaglaro lang ito sa kanya. Hinihintay lang niya na magsabi ito ng joke. Pero hindi na siya nakahintay. Dumistansya si Emily na parang napaso.

“Ano na dessert natin?” tanong niya.

“Ikaw.”

“Rage, sinasabi ko sa ’yo. Hindi ako makikipagbiruan—”

“I mean ikaw na ang mag-decide.”

Iba ang sinasabi ng titig ni Rage. She knew that look. The hunger in his eyes. It’s raw and primal. It’s like he wanted to put his mouth on her and ravish every inch of her.

Hindi siya affected, pangungumbinse niya sa sarili niya. Because unlike him, she could control herself. She had needs as a woman. But at least she knows her limits. Hindi siya pwedeng magpadala sa kung ano ang ipinaparamdam o sinasabi ni Rage sa kanya. Oo, maaaring may bahagi niya ang gustong madala sa ipinaparamdam nito sa kanya. She won’t allow it. Pinangibabaw ni Emily ang linaw ng pag-iisip niya.

Hindi na niya naalala kung sino sa kanila ni Rage ang namili ng dessert. Basta nag-order ito at tahimik lang sila sa table. Bigla nahiya na lumabas ’yong big energy niya kanina pagkatapos ng pag-uusap nila.

“Dapat pala nakinig ako sa ’yo kanina.”

Napakunot-noo si Emily. “Tungkol saan?”

“About the challenge. Kung sabi mo this is our first and last date, dapat na-document man lang natin para may remembrance ako, ’di ba?”

“Uhm. Oo nga.”

“Sayang, nag-film sana ako kanina.”

Then he smiled.

Nakita ni Emily ang panghihinayang sa ngiting ’yon. Tila may bumikig sa lalamunan niya. Hindi niya alam ang sasabihin. Sabihin ba niyang pwede namang maulit?

Mali. Ayaw niyang paasahin si Rage sa hindi siya handang ibigay dito. May sigla na ang tinig nito nang magsalita ulit.

“Anyway, it’s not too late for me.” Inilabas nito ang phone nito.

“Anong gagawin mo?”

“Gawa tayo scandal.”

“Hoy!” Tinadyakan niya ito sa ilalim ng mesa.

Napaaray ito. “Grabe ka naman, baby. Ang sakit mo naman mabiro!”

“’Wag mo nga ako ma-baby! Ano ba ’yang ginagawa—” Tumingin siya sa hawak nitong phone. Nakatapat sa kanya ’yon. “Nagbi-bidyo ka?”

Pilyo ang naging ngiti nito. “Say hi to the vlog, Ms. Emily McIntosh.”

“Anong Mc—”

“Ang snob naman ni Ms. Emily.”

“Patayin mo ’yan—”

“Attitude naman, Miss. Mag-hi ka muna kasi bago reklamo.” Masamang tiningnan niya ito habang ito ay aliw na aliw sa ginagawa. “Sayang ang ganda kung hindi mag-hi.”

Pilit na ngumiti siya. “Hi to the vlog.”

“Hindi ganyan ang smile. Dapat matamis. Parang dessert natin.”

Nagpauto naman siya sa lalaki. She tilted her head and smiled sweetly. “ Hiiiii. “

Tumigil si Rage sa pagsasalita at napatitig sa kanya. Na-conscious na naman siya sa paraan ng pagtitig na ginawa nito. It’s like he’s looking at the most beautiful thing— Stop, ilusyunada ka?

“Ano na? ’Yun na ba ’yon ? Sulitin mo na pang-uuto mo sa akin. Because after tonight, ’di mo na ulit ako mauto, ha.”

“I know. Bakit ka ba nag-yes sa akin ngayon?”

“Kasi nga nauto mo ako.”

“Do you regret it? Saying yes to me?”

“Hindi naman.”

“Saying yes to me as a boyfriend?”

“Hindi nga— Ugh, Rage!”

Ang lawak-lawak ng ngiti nito pagkatapos. “Ayan, kita n’yo ha? Hindi naman nagsisisi ’tong girlfriend ko sa desisyon niya. Medyo binabawi lang.”

“Ang lakas talaga ng trip mo. Feel mo vlogger ka, ganoon? ’Wag mo i-upload ’yan, ha?”

“Don’t worry about me. I’ll keep it to myself.”

“Talaga lang. Kasi ayaw ko kuyugin na lang ako ng mga babae mo.”

Ibinaba nito ang phone nito at seryosong sinita ang sinabi nito. “Wala akong mga babae,” madiing sabi nito. “Nandito ba ako sa ’yo kung meron akong mga babae? ’Di ako manliligaw sa ’yo kung nag-e-exist ’yang mga babae na tinutukoy mo. ’Pag sinabi kong ikaw lang, ikaw lang talaga. Kahit ’di mo ako sagutin, ayos lang. Loyal pa rin ako sa ’yo.”

“Rage.”

“O, ano? Kinilig ka ba? ’Wag mo pigilan ’yan.”

Pilit niyang itago ang nararamdaman niyang kilig. Napaka-presko. Napakapogi. Nakakainis! Itanggi man talaga niya sa sarili na hindi siya kikiligin dito, iyon pa rin ang nararamdaman niya. Pinapanindigan na nga lang niya pagka-ipokrita niya. Sinabi niya sa sariling hindi ito i-entertain pero kulang na lang makalas ang mga suot niya sa mga banat nito.

Kumapit ka lang. – bra at panty

“Tara na. Uwi na ako.”

Umungot ito, “Can we stay a little longer? Napagod ako mag-drive eh.”

“Anong oras na kaya, oh? ’Di ako pwedeng abutan ng hatinggabi. Magagalit nanay ko.”

He raised a brow at her. “Joke ba ’yan?”

“Hindi mo naman binabayaran ang oras ko kaya hindi counted na working hours ’tong ginagawa ko.”

“I’ll pay you.”

“Hindi ako bayaran.”

Tumitig lang ito sa kanya.

“Okay, joke ’yon,” sabi niya. “Medyo masakit aminin ’yon, ha? Dahil aware ka naman, okay lang din.”

“I’m not judging your work.”

“It’s okay. Hindi ko naman kailangan malaman kung anong opinion mo sa ginagawa ko. Ginagawa ko lang ’yong trabaho na kaya ko para masuportahan ’yong mga pangangailangan ko at ng pamilya ko. Mas ikakahiya ko kung mamamalimos ako.”

Tumayo na si Emily. Umuna na siya kay Rage. Naramdaman din niyang sumunod ito sa kanya. “I told you I’m not judging your work. I won’t ask you about it if you’re not comfortable. Just don’t be mad at me.”

“’Di naman ako galit, ah? Bakit ka ba nagpapaliwanag?”

“Kasi natatakot ako ’pag natatahimik ka. I don’t have any idea about your thoughts.”

Tumigil sila kung saan naka-park ang motor nito. Kakaunti lang ang tao sa café na pinuntahan nila at halos madilim din sa kinaroroonan ng motor nito. Nayakap niya ang sarili nang umihip ang hangin at dumampi ang lamig sa balat niya.

Hinubad ni Rage ang jacket nito. “Here. Wear it.”

Atubiling tinanggap niya iyon. “Thanks. Ang ginaw. Bakit kasi hindi mo sinabing hindi ka pala naka-car? Eh hindi sana ako nagsuot ng ganito.”

“I actually like it. Casual. Pretty. But don’t worry, next time I’ll tell you.”

“Uulitin ko pa ba?”

Napakamot si Rage sa batok at napapahiyang ngumiti. “Oo na, oo na. Last na ’to. Dahil sabi mo, hindi ka na papayag sa sunod.”

“Correct.”

Umiling ito, parang may gusto pang sabihin. O ireklamo. “Ano na? ’Di mo pa ba ako iuwi? Lumalalim ang gabi. Dinner date lang naman ang pinayagan ko. Nakarating pa ako ng Antipolo. Mautak ka rin eh.”

“Ayaw ko pang matapos ’tong gabi.” Humakbang ito palapit sa kanya. Hindi siya nakaurong dahil nakatuon ang kamay niya sa motor bike nito.

“Rage—”

“’Wag ka matakot. Hindi kita hahalikan,” sabi nito pero halos magkalapit na ang mga mukha nila. Isang galaw lang ni Rage, lalapat na ang labi nito sa kanya. At hindi niya alam kung magagawa ba niyang itulak ito at tanggihan. Iniiwas na lang niya ang mukha.

“Paranoid.” Then, he chuckled. “I just want to tell you how beautiful you are tonight, Lily. Pinasaya mo ako kahit hanggang dito lang ang gusto mong pagsaluhan natin. I wanted to kiss you now, I badly want you. Ayaw mo naman, kaya rerespetuhin ko ’yon. I disrespected you many times in different ways, and I’m not going to do it again. Ito lang naman ’yong pagkakataon kong sabihin sa ’yo lahat, then I’ll be honest with you.”

Humugot ito ng hangin. “I would also take this opportunity to apologize if I sexualize you too much and do things without your consent. I know hindi talaga ako ’yong tipo mo kaya gusto kong maging desperado para makuha ko.” May nginig sa tawang pinakawalan nito. Para bang may nerbyos pa doon.

Napabalik ang tingin niya dito. Nagulat siya. “Sinasapian ka ba ngayon?”

“W-What?” Napakunot-noo si Rage sa tinuran niya. “Bakit naman?”

“Kasi ang seryoso masyado ng sinabi mo. Ang na-gets ko lang tuloy ’yong first sentence. Kaya tanong ko, sinasapian ka ba?”

“Seryoso ako, Lily. Grabe ka naman. Ano ba naman? Minsan na nga lang ako magseryoso. Binibirahan mo agad ako ng ganyan.” Nalayo ito sa kanya, at frustrated na ginulo ang buhok.

“Ang dami mong sinabi kasi. Gusto ko lang naman mauwi na.”

Naghihinakit na naman itong napatitig sa kanya. “Gusto mo na talaga makalayo sa akin, ano? I know I’m not Gaz, pero may puso rin naman akong nasasaktan.”

“Hindi ’yon. Gago ka kasi! Masakit na kaya ’yong tiyan ko sa dami ng kinain natin! May sikmura din akong umaalma ngayon. Uunahin ko pa ba ’yang puso mo?”

Nag-walk out na siya dito. Hindi na talaga niya kaya.

Pagkabalik ni Emily galing banyo, naroon pa din si Rage sa pwesto nito. Nag-aabang sa kanya. Sinuot niya ang galit na tingin in case lang tumawa ito. Pero imbes na tumawa, nakakunot-noo din ang lalaki.

“Okay ka lang ba?”

“Okay lang. Let’s go.”

Sumakay na sila. Nagulat siya ng tumigil sila sa isang drugstore. “Anong kailangan mo bilhin?”

“Bibili lang ako ng gamot sa sakit sa tiyan.”

“Ano ka ba?!” Nag-init ang mukha niya.

“Bakit?”

“Okay na pakiramdam ko. Nailabas ko na po.” Pati yata talampakan niya namumula. Kailangan talaga nito mag-alala pa para doon? Sa dami ba naman ng kinain nila, normal lang. Ang ’di lang normal sa part na ’yon siguro ang makaramdam nun habang nagde-date.

Buti na lang hindi niya jowa si Rage kung hindi mahihiya talaga siya. Wala naman siyang dapat ikahiya sa lalaki. Ngayon meron na kasi inisip nito ang nararamdaman ng tiyan niya.

“Okay. So, ’di na ako bibili? Meron ka bang kailangan?”

“Wala. Just keep on driving.”

Nakarating sila sa may kanto na pinag-pick-up-an nito sa kanya kanina pagkatapos ng kalahating oras. Antok na antok na siya nang bumaba. “Are you sure na okay lang dito pa kita ibaba? Pwede naman sa mismong tapat ng bahay niyo na.”

“Dito na. Pwede ka na sumibat.”

Parang hindi ito kumbinsido. May pag-aalala sa mata nito. “Rage, I’m okay. Thank you pala sa dinner. Na-enjoy ko kahit sumakit ang tyan ko.”

Tumango ito. “You can ask me anytime. We can go out as friends.”

Ngumiti siya. Tila ayaw pa rin siya nito iwanan. “Tungkol sa sinabi mo kanina, ’yong masyadong seryosong lines mo, naintindihan ko ’yon. At tinatanggap ko ang apology mo. If I hated you for all of the things you did before, hindi ako sasama sa ’yo ngayong gabi. At ’wag ka masyado seryoso, akala ko sinasapian ka na. ’Di bagay.”

“Thank you, Emily.” Ang sarap pakinggan ng pangalan niya sa bibig nito.

“Sige. Good night na. Mag-iingat ka sa daan, ha?”

“Opo. Mag-iingat ako para sa ’yo.” Nakita niya ang pag-ngiti ng mata nito bago magpaalam.

Pinanood ng dalaga ang pagkawala nito sa paningin niya.

Chapter Thirty Eight

PWEDE ba?

Pang-ilang beses na text na ni Rage iyon sa kanya. She tried hard to compress her smile. Katatapos lang niya magbihis. May class kasi siya sa umagang ’yon at walang tigil ang pagte-text sa kanya ni Rage. Ano na? Pwede ba kita sunduin?

Sagutin mo naman ako.

Napailing si Emily.

Ayaw talaga mamansin.

Magta-type pa lang siya nang sundan na naman nito ng isa pang message.

Di ka mamamansin?

She rolled her eyes.

Nag-aayos pa lang ako , reply niya. Four hours pa lang ang tulog niya. Napilitan pa talaga siya gumising para lang sa klase niya. Kung pwede nga lang na humilata na lang siya maghapon para makabawi sa puyat at pagod niya, but she had bills to pay. She had no right to complain kahit gaano pa kahirap ang sitwasyon niya.

Tumingin si Emily sa relos niya. Shit. Kailangan na niyang magmadali. Magba-byahe pa siya.

“Aalis ka na? Hindi ka pa kumakain,” sita ng kanyang ina pagbaba niya. Nagpupunas ito ng pinggan. Lumapit siya rito at naamoy niya ang sinaing nito na katatapos lang.

“Sa campus na ako kakain, Ma. Male-late na ako.”

“Ah, sige, sige kumain ka, ha.”

Napansin niya na parang namumutla ito. “Okay ka lang ba, Ma? Mag-breakfast ka na. Di ako makakasabay. Need ko na rin umalis.” Hinaplos niya ang noo nito. Bakas sa mukha nito ang sakit. Bawat araw na dumadaan, parang napapansin niya ang bigat na dinadala nito, and that reminded her to do better and work harder.

Malumbay na ngumiti ito. “Ayos lang ako. Iniinom ko naman ang gamot ko. Hindi lang yata maganda ang gising ko ngayon.”

Nag-ring ulit ang cellphone niya. Si Rage. Tumatawag.

“O, siya, umalis ka na. Baka ma-late ka na.”

“Basta kumain kayo, ha? At ’yong meds n’yo,” pagpapaalala ulit ni Emily sa ina bago umalis. Saka lang niya sinagot ang tawag ni Rage nang makapara na ng tricycle.

“What took you so long to answer my call?”

“Nag-aayos kasi ako. Demanding mo, ha? Magulang ba kita?”

Narinig lang niya ang marahas na paghinga nito. “Nasaan ka na ba?”

“Nasa tricycle. Palabas pa lang ng kanto. ’Wag mo na ako ihatid. Male-late na ako. Diretso na ako sa campus,” sabi niya.

“Well, unfortunately for you, nandito na ako sa kanto. Hintayin na lang kita.”

“ Ano —“ naputol agad ang linya nang di pa siya pinatapos mag-react ng lalaki. Loko na ’yon?! Anong sabi nito? Naghihintay na ito sa kanya? Jusko nga. Mahina na lang siyang napamura nang makita niya ang binata sa big bike nito. Nakita agad siya ni Rage, and he looked so pissed. Mukhang urat na urat ito habang nakatayo.

“Bakit ganyan ang mukha mo?” aniya pagkababa ng tricycle. Lalapitan niya ito nang malakas na tawagin siya ng driver ng sinakyan niya.

“Miss, bayad mo!”

“Ay, sorry po!” Napabalik siya kay manong para magbayad.

Ang lawak ng ngisi ni Rage pagbalik niya rito. Iningusan niya ito. “’Wag mo ako tawanan d’yan.” He looked so dashing in his black long-sleeved shirt and blue jeans. Mas tumingkad ang katikasan nito sa paningin niya, pero may isa siyang napansin.

“Nagpagupit ka?” amused na tanong niya. Naka-crew cut ito, and it made him look hotter.

“What do you think?” Kumindat ito.

Ikinurap niya ang mata. Wow. She forced herself to stop staring.

“Ano pang tinatayo mo d’yan? Akala ko ba male-late ka na? Let’s go.”

Shit. Muntikan na nga niyang makalimutan. “Wait, sasakay ako d’yan?”

“Why? Ayaw mo? Naka-angkas ka na naman dito, e. You know I’m not a reckless driver.”

“Pero papuntang school? Baka may makakita sa atin…”

“Ngayon ba wala? Tara na.”

Nag-alangan si Emily. Ang issue lang niya ’pag inihatid siya nito, malaki ang posibilidad na may makakita sa kanilang mga estudyante at makilala kung sino ang kasama niya. Alam niya kung gaano kabilis kumalat ang balita sa campus.

“I know what you’re thinking. Don’t worry, hindi kita ibababa sa maraming makakakita sa atin mamaya.”

Tinapos na niya ang pag-aalangan at umangkas dito. Wala siyang choice kundi sumakay kaysa ma-late pa siya. Well, thanks to him, nakarating siya ng class siya on time. Buti na lang nag-park ito kung saan wala masyadong students na makakakilala sa kanila.

After her morning class, nagtungo muna siya sa cafeteria. Hindi pa rin siya nakakapag-breakfast kaya kumain muna siya habang break pa niya. Nakakalahati pa lamang niya ang pagkain niya nang dumating ang cheerleading squad ng university nila sa cafeteria. Naka-uniform ang mga ito kaya kapansin-pansin, pero ang kumuha talaga ng atensyon niya ay ang babaeng dine-date ngayon ni Gaz. She was really pretty. Nakalugay ang maalon-alon na buhok nito; tila nagde-demand ng atensyon ang klase ng presensya nito. ’Di niya mapigilan ang sariling tingnan ito mula sa pwesto niya. Malawak ang ngiti nito at maningning ang mata. Ito ’yong klase ng babae na proud na ipaparada ng tulad ni Gaz sa mga kaibigan nito, sa family events, at sa buong mundo. Maganda, disente, at galing pa sa mayamang pamilya.

Napatungo siya at mabilis na tinapos ang pagkain. There was no point in comparing herself with other girls. Alam niyang hindi pare-pareho ang katayuan nila sa buhay ngayon, pero naniniwala siyang pagdating ng panahon ay makakaahon din siya. She just needed to study now and work hard, ’di ba?

And speaking of work, nag-vibrate na naman ang phone niya. She got a message from…nanlaki ang mga mata niya. What?

Hi, Lily. It’s me, Dash. Hope to see you again, sweetheart.

Parang gusto na naman sumakit ng ulo niya. Really? Sino na naman ang nagbigay ng number niya sa client? Ah, Chona!  The club’s manager. Ito lang naman ang suspetsa niyang magbibigay ng number niya. Baklang ’yon talaga. She told her not to give her contact to her clients. Nasabihan na niya itong ayaw niya ng koneksyon sa mga client niya outside of her work.

Agad niyang binura ang message. Magpapanggap na lang siyang hindi natanggap ang message ng lalaki. Lumitaw sa isip niya ang imahe nito—matangkad, matikas at malakas ang dating. He was in his forties and resembled a Hollywood celebrity na ’di na niya matandaan ang pangalan. Well, sabi lang ng mga kasama niya sa club. Maybe it was because of his bright blue eyes or his built? ’Di niya alam. ’Di naman niya kinakabisa ang observation niya sa mga ito.

Work was work for her. Ayaw niyang ma-involve sa mga client niya pagkatapos. Marami na din siyang natatanggap na offer, pero sinusunod niya ang sariling limitation. Nag-set siya ng rule para sa sarili niya, at iisang lalaki lang ang hinayaan niyang bumali n’on.

---

“’DI ka na sumasama sa amin kumain, Emily,” sabi ni Arlene pagkatapos ng huling klase nila sa araw na ’yon. As usual, kasama nito si Khate. Niyayaya siya ng dalawa na gumala muna at mag-lamyerda dahil maagang natapos ang class nila.

Agad siyang tumanggi. Gusto niyang umuwi na para makapagpahinga bago ang duty niya sa club. “Next time nga. Pagod lang ako ngayon. Gusto ko na umuwi.”

“Pagod din ako. Pero gusto ko pa mag-mall.”

“Sira. E ’di mag-mall ka. Magkasama naman kayo ni Khate. Mas gusto ko matulog, e.”

“Kanina ka pa nga humihikab, girl,” puna ni Khate. “Ano ba pinagpupuyatan mo masyado?”

Nanlaki agad ang mata ng malisyosang Arlene. “Uy, hala.” Napatakip ito sa bibig.

“Ano?”

“Umamin ka nga, Emily. Nagkabalikan na ba kayo ni Gaz?”

Sinermonan agad niya ito. “Tamang hinala ka agad. Walang gano’n.”

“Sure? ’Di nakikipagbalikan si Gaz?”

“Hinaan mo nga ang boses mo, Arlene! May makarinig sa ’yo.”

Naalarma siya at napatingin sa paligid. Nandoon sila sa hallway naglalakad.

“ Kayo na ulit ?!“ Nilakasan pa talaga nito. May ilan tuloy napalingon.

“Hindi. May girlfriend na ’yong tao. Ini-issue mo pa sa akin.”

Hinawakan ni Khate ang braso niya. Napahinto silang tatlo sa paglalakad. “Hindi mo ba alam ’yong chika? Hiwalay na girl.”

“H-hiwalay?” Nabigla siya. Kanina lang nakita niya pa si Reese, mukhang masaya at walang problema sa love life. “Baka naman chika lang.”

“Ayun nga, chika lang. Pero galing mismo yata sa circle nina Reese ’yong kumakalat. Hindi ko rin alam kung totoo, ha. Hindi ko naman sila nakakasalamuha, kaya nga tinatanong ka naming kung kayo na ulit. Malay ba naming kung ano-ano ’yang mga kine-keep mong secrets.”

Umiling si Emily. “Tapos na kami. Pag-aaral lang ang mahalaga sa akin sa ngayon,” sabi niya sa dalawa.

“Pwede mo naman tikman ulit kung gusto bumalik.”

Kunyari di na lang niya narinig si Arlene.

’Di rin siya napilit ng dalawang kaibigan na sumama na mag-mall pa. Humiwalay din agad siya para umuwi, at hindi mawala sa isip niya ang sinabi ng mga ito.

Ano ngayon kung hiwalay na? ’Di naman ibig sabihin n’on may involvement siya sa paghihiwalay ni Gaz at Reese.

Nasa gitna siya ng pagmumuni-muni nang may sumabay na motor sa paglalakad niya. Ihip pa lang ng hangin na dumaan, alam na niya na si Rage ’yon. Ang lakas ng hangin ng loko e. “Tara, hatid na kita,” walang pakundangan na sabi nito.

Napatikwas talaga ang kilay ni Emily. “’Di ko naalalang pinayagan kita maging tagasundo ko.”

“’Di mo naman siguro magugustuhan kung dumiretso ako sa bahay n’yo ngayon tapos kausapin ko pa si tita?”

“Ayun ang ’wag mong gagawin talaga!” banta niya.

“Pauwi ka naman na, ’di ba? Ihatid na kita para hindi ka na magbyahe.”

“Sanay naman ako makipagsiksikan sa tren.”

“Gusto mo pa ng gano’n? Mag-LRT ka pa tapos kung sino-sino pa makakadikit mo. Kumpara mo naman kung ihahatid kita—makakarating ka na sa inyo, mahihipuan mo pa ako.”

Napakayabang. “Anong oras na ba?”

“Maaga pa, bakit?”

“Akala ko gabi na. Nagdidilim na agad paningin ko sa ’yo.”

Ang laki ng ngiti ni Rage. Sandaling nasilaw si Emily roon. Alam talaga nito sa sarili na gwapo ito at kayang yanigin ng ngiti nito ang mundo niya. Kahit na anong pilit na tanggi niya sa sariling walang epekto si Rage sa kanya, may paraan ito para ipamukha sa kanyang wala siyang kawala.

God help her. “Sige na nga. Pero huwag muna tayo umuwi.”

“Ikaw bahala. Basta sabihin mo lang agad kung saan mo gustong pumunta tayo at anong gagawin mo sa akin. Baka umasa ako.”

Natawa siya at binulungan ito, “Gago ka talaga.”

Pinahinto niya ito sa isang fast food restaurant na malayo sa university nila, a twenty-minute drive. “Hanap ka ng maupuan natin. Order lang ako ng makakain natin. Ano gusto mo?”

Ngising-ngisi si Rage na tumingin sa kanya. “Lilibre mo ako?”

“Ano ba sa tingin mo? Pili na.”

Tumingin ito sa menu sa counter. “Hmm. Ikaw na bahala. Kung ano ’yong sa ’yo, ’yon na din sa akin.”

“Okay.” Sinundan niya ito ng tingin hanggang makaupo. Ang laking bulas nito kaya napapatingin din dito ’yong ibang customer doon. It was hard not to notice him—mula sa tindig nito sa gwapong mukha. May kung ano sa paraan ng paglalakad nito na tila nangunguha agad ng atensyon. Hindi naman mayabang. He was just so tough-looking, rugged and dangerously handsome.

Nahuli siya nitong nakatingin nang lumingon ito sa kanya. Sa imbes na mag-iwas ng tingin, mabining ngumiti lang ang dalaga.

“Anong meron?” tanong sa kanya ni Rage habang kumakain sila. Ininom nito ang drink at tumingin sa kanya.

Iniangat niya ang kilay, ’di alam kung anong tinutukoy nito.

“Bigla ka na lang nanlilibre. I didn’t expect this from you.” His eyes were smiling. Kanina pa itong ganoon. Tila ba inabutan niya ito ng paborito nitong laruan at tuwang-tuwa ito.

“Ayaw mo ba?”

“Hindi. I’m just surprised. Dati naman kasi parang ayaw mo matagalan na makita ako, makasama sa isang table. Kaya I’m asking you anong meron? May nagbago na ba sa pagtingin mo sa akin?”

Napaubo siya sa kinakain niya. “Careful,” sabi nito at iniabot ang iniinuman nito.

She glared at him. “Asa ka naman.”

He grinned. “I know.”

“Gusto lang kita bayaran sa paghahatid-sundo mo sa akin. Sigurado naman ako ’di mo naman tatanggapin kung babayaran ko ang gas mo.”

“Correct. I do it for you willingly. Kumusta naman class mo?” tanong nito kapagkuwan.

“Okay lang. After this, uuwi din ako para matulog. Kanina pa akong inaantok,” aniya habang kinakain ang burger.

“Want to sleep in my room?” mababa ang boses na alok nito.

“No thank you. May bahay pa naman ako.”

“Just in case you want a comfortable sleep. I can provide you a king-sized bed, good air conditioning, and a cuddle buddy. Anything you want, all for free. What do you think?”

Silly. Hindi niya mapigilan ang ngiti.

“Don’t just smile at me. Seryoso ako.”

“What if I decline this amazing opportunity?”

“My advice is you should take it.”

Napabungisngis siya. “Loko. Baka mawala lang ang antok ko. Mas komportable na ako sa kutson ko sa bahay. Ilang oras lang din naman ang ipinapahinga ko kasi kailangan ko pa rin dumuty—” tumigil siya, biglang na-awkward.

Hindi niya pa na-open kahit kanino ang tungkol sa work niya. Unang-una, iniingatan niya ang kanyang identity. No one should know about it. Hindi maganda ang magiging epekto noon sa educational background niya kapag kumalat ang ginagawa niyang trabaho. She was just doing it to support herself.

“It’s okay. I understand,” sabi ni Rage at nakangiting kinuha ang kamay niya. “Gusto mo hatid kita mamaya?”

“Hatid? Kailan pa kita naging driver?” Binawi niya ang kamay. “Kaya ko naman ang sarili ko.”

“Hindi ka ba natatakot minsan na mag-isa ka lang nagbabyahe papunta sa work mo? Walang kasama o hatid.”

Umiling siya. “Noon. Bago pa lang ako, e, pero nakasanayan ko na rin. I can handle myself. May dala naman akong pepper spray sa bag.”

“You still need someone to drive you. Lalo na kung pauwi ka na. Hindi mo alam kung sinong nag-aabang sa ’yo paglabas mo.”

“Tsk. Tinatakot mo lang ako e.”

“I’m just telling you para maging aware ka kung gaano kadelikado sa tulad mo na mag-isa lagi.”

Iyon din ang sinasabi sa kanya ni Lorie noon. Maganda raw sana kung mayro’n siyang service at hindi laging mag-isa na bumabyahe. Ngayon lang niya na-realize na mukhang kailangan niya talaga.

Seryosong dumako ang tingin niya kay Rage na umiinom ng soft drinks.

“Magkano ka ba?”

Chapter Thirty Nine

NAIINIS na tinitigan ni Emily ang sarili habang nasa dressing room. Kanina pa siyang tapos sa makeup niya at suot na niya ang costume niya for the night, pero ang isip niya at lumilipad pa rin. She was thinking she made the wrong decision.

 Nagpadalos-dalos yata siya. Hindi niya nakontrol ang bibig niya nang alukin si Rage na maging taga-sundo niya. He kept on insisting that she should get a service para safe siya tuwing uuwi siya galing sa club, at dahil ito naman ang nagbigay ng ideya sa kanya, ito na rin ang una niyang inalok. Unfortunately, hindi man lang ito nagdalawang-isip at pumayag agad. So mamaya, ’di na siya magugulat kung sakaling maabutan niya si Rage sa labas na hinihintay siya.

Gusto niyang sabunutan ang sarili. Ano ba kasi ang iniisip niya? Akala ba niya tamang idea na si Rage pa talaga ang alukin niya na maging service niya?

Bumukas ang pinto ng dressing room.

“Lily, aba hija! Galaw galaw na. Ba’t nand’yan ka pa?” si Chona. ’Di papakabog ang manager ng club sa kapal ng makeup niya. As usual, may scarf ito sa leeg na parte ng outfit nito tuwing nakikita niya ito.

“Tapos na ako.” Nakangiting lumingon siya dito.

“O, maigi. Bilisan mo d’yan at ikaw na ang susunod doon,” pagpapaalala nito sa kanya. Tumango lang siya, ngunit bumukas ulit ang pinto pagkatapos nitong isara. Tila may nakalimutan pang sabihin sa kanya.

“Lily, hija, I have something to tell you nga pala.”

Nagsalubong ang kilay niya nang maging malambing ang tono nito. Hinawakan siya nito sa balikat habang nakaharap sa salamin. “I hope you don’t mind me giving your number to one of our most popular clients here in Cove.”

Isa pa nga pa pala ’yon. “Chona, pwede bang pag-usapan natin ang tungkol d’yan? Akala ko kasi may usapan na tayo—”

“Shh…listen, hija. Nirerespeto ko naman ang privacy mo at ’yong kagustuhan mo na ’wag ibigay ang number mo sa mga nagiging customers natin dito. ’Di ko naman talaga balak baliin ’yong usapan natin. Ilan na ba ’yong pilit nanghingi sa akin? I lost count already—”

“Nag-text sa akin ’yong Dash.”

“Ayun na nga. He begged me for your number. Ilang beses. Sobrang mapilit. Hindi ko mahindian kasi isa siya sa mga client natin na matagal na at may connections. Gosh, ang lakas ng epekto mo sa kanya. Can’t you see, hija? You can drive these men so crazy for you. Lahat handang gawin at ibigay para makuha ka.”

Tila may tensyong nabuo sa sikmura ni Emily. It wasn’t a compliment for her. Hindi siya naf-flatter sa kaalaman na may mga lalaking gusto siyang makuha, dahil siguro alam niya kung ano lang ang gustong makuha ng mga ito sa kanya. Totoo, maraming nagtatanong tungkol sa kanya. There have been a lot of indecent proposals recently, at hanggang ngayon pursigido pa rin siya sa pagtanggi sa mga ’yon.

“Ano ba kasi ang hinihintay mo pa? Itong mga lalaking ’to na ang naghahabol sa ’yo. Hindi lang naman basta mga lalaki ang mga ito. Hija, malalaking tao ang mga ito. May pera. May koneksyon. You know what that means? Opportunity!”

“They just want my body.”

“E, ano pa nga ba? Iyon naman talaga ang habol ng mga lalaki, and you should use it to your advantage! Kumpara dyan sa mga kasabayan mo, you have the edge! Ikaw ’yong idine-demand because you’re such a diamond! Ayaw mo ba n’on?”

“I don’t know, Chona. Parang hindi pa rin tama.”

“C’mon, hija. I will not force you to these men, but think harder. Use your brain. Be smart about it. Alam kong matino kang babae at dala lang ng pangangailangan kaya ka nandito, but this is the reality of life. Nasa harap mo na ang magpapabago ng buhay mo, iisipin mo pa rin ba ang natitirang dignidad mo?”

Napayuko si Emily. She was careful not to open her mouth dahil alam niya kung sasagutin niya ito ngayon, hindi pa rin ang gustong sagot nito mula sa kanya ang maririnig ni Chona.

Iniwanan na siya ni Chona para maghanda sa performance niya.

Malalim na bumuntonghininga siya at mariing napapikit.

Her life was really hard right now, but she had no choice. Hindi niya alam kung kailan siya makakatakas sa kapalaran niyang ito at kung makakawala pa ba siya, hindi siya sigurado.

The spotlight was already on her.

“How can you see into my eyes, like open doors.”

She breathed in slowly, wrapping her fingers around the pole.

“Leading you down into my core, where I become so numb.”

Iginiling niya ang balakang niya, isinasabay sa mabagal na ritmo ng kanta. Dama niya ang bawat matang nakasubaybay sa mga indak at giling niya. Evanescence’s Bring Me to Life was playing in the air.

She could feel their hunger and desire for every inch of her. Dalawang manipis na tela lang ang tumatakip sa kanyang katawan. Alam niyang nakaantabay ang mga nanonood sa kanya na matanggal ang alinman sa mga ’yon anumang sandali.

Too early for that. She teased them more with her pole dancing. Isa siguro sa advantage niya ang magkaroon ng experience sa dancing at gymnastics noong high school siya. Nakatulong ang YouTube videos para maging pamilyar pa siya lalo. She learned how to move and make her audience crave her.

Malaking ebidensya na ang pagiging hit niya sa Cove bilang Lily. Siya ang idinadagsa ng mga kalalakihan. Her solid performance every night gave her an advantage—na kahit hindi nakikita ng mga customers nila ang buong mukha niya na natatakpan ng mask ay naaakit niya ang mga ito. Nagbabayad ito para mapanood siya.

She was the mysterious stripper in a mask.

Bahagyan siyang dumikit sa pole at senswal dinama ang malulusog na harapan. Umugong sa tainga niya ang mga pagsinghap sa audience.

Nagdala iyon ng ngiti sa labi niya. She suddenly became bolder. Mas mapangahas ang naging galaw niya. She seduced them more. Gusto niyang ibigay ang lahat ngayong gabi. Gusto niyang baliwin pa ang mga ito para hanap-hanapin siya, para sa kanya umikot ang mundo ng mga kalalakihang ’to.

“Nasa harap mo na ang magpapabago ng buhay mo, iisipin mo pa rin ba ang natitirang dignidad mo?”

Unti-unti niyang hinubad ang telang humaharang sa kalusugan niya. Hindi naman siguro niya kailangan hubarin lahat ng dignidad niya.

But for the name of money, she could be shameless.

Pagkatapos ng performance niya, hinanap agad siya ni Chona sa dressing room. Hindi pa tapos ang duty niya, nagpapalit lang siya ng suot.

“Lily, someone’s looking for you.”

Sanay na siya sa linyang ’yon nito kapag may papupuntahan na client sa VIP room. Alam naman nito ang rules niya at alam na rin niya kung papaano ihahandle ’yon. Ibinigay nito sa kanya ang room number. Pinuntahan agad niya ang client.

“Nice to see you again, Lily.”

“Oh.” Itinago niya ang gulat nang makita kung sino ’yon. Si Dash. “Hello there.”

Umupo siya sa tabi nito.

“You didn’t reply to my text earlier. I guess you just ignored it.”

Ngumiti lang siya. Wala namang halong panunumbat ang boses ng lalaki.

“I was busy.”

“Busy with studies?” he asked politely.

Nagkatensyon ang katawan niya. Paano nito nalaman iyon? Ikinukubli niya ang mga pribadong info tungkol sa kanya. Pati ba identity niya ay ibinigay ni Chona rito?

“Relax. Wala akong idea tungkol sa ’yo.” He chuckled. “I just got your number from your manager. I hope you don’t mind.”

Hindi mawala ang tensyon sa katawan niya. Tuloy ’di niya alam kung papaano niya ito i-e-entertain ngayon at kung anong gusto nito. Striptease? Lap dance?

“How old are you again, Lily?”

Matagal bago siya nakasagot. “Um…twenty-two.”

Kumislap ang amusement sa mata ni Dash. “You sure? You don’t look twenty-two to me.”

Obviously, alam nito na nagsisinungaling siya. “Kahit naman siguro sabihin ko sa ’yo, hindi ka naman interesado sa kung anong edad ko, right? Don’t worry, I’m not a minor,” pagbibiro niya.

“I know. I just want to know you more, but you’re right. Hindi naman ’yon ang mahalaga. Mas invested akong makilala ka pa and see your face again. You can remove that mask now. Nakita na rin naman kita noon.”

Ipinaalala pa nito ang pagkakamali niya nang una silang magkausap. After giving him a long dance, bigla na lang naputol ang pagkakatali ng mask niya dahilan para makita nito ang mukha niya.

Nag-aatubuli pa siyang tanggalin iyon, but there was something in the way he looked at her.

He had this aura of power that almost screamed danger.

Dahan-dahan niyang hinubad. May kumislap sa mata ni Dash—something darker. Iniangat nito ang kamay at hinaplos ang mukha niya. “You’re so beautiful,” he murmured. Ibinaba nito ang mukha sa kanya, damang-dama niya ang init ng hininga nito. “You don’t deserve to be here.”

Napasinghap siya nang dumampi ang labi nito sa gilid ng labi nito. He was too sensual. Ang swabe ng pagdampi ng labi nito, may halong panunukso. Hindi siya direktang hinalikan pero may mensaheng ipinaparating.

“Dash.” Umiwas siya ng kaunti. Napataas ang kilay nito. “Want a drink?” kunyaring alok niya para i-distract ito, pero na-gets naman nito iyon at nagkusang lumayo nang kaunti sa kanya.

“I know that you’re not into indecent proposals. Chona made that clear before giving your number to me. May I ask why?”

“Um, I just don’t like it.”

“Then why work here in the first place? Alam ko you’re here to make money, and you can earn more from the proposals you’re receiving now kaysa sa makukuha mo lang dito sa club.”

“Siguro dahil gusto ko pa rin magtira ng kaunti para sa sarili ko? I’m not a prostitute, you know. I’m a stripper. I earn money from dancing naked in front of you guys. Hindi kasama sa pagpasok ko rito ang makipag-sex. That’s just my point of view. Hindi ako against sa mga ganoon ang ginagawa. I support them if that’s what they want to do, pero ako, this is the only thing I want to do. It’s my body, so I make my own rules.”

“I get it. That’s why I admire you so much. I thought you’re just a pretty face, pero hindi pala. It makes me like you more.”

Nagsalin siya ng alak sa baso at inialok ito. “Drink?” “Sure.” Tinanggap naman nito.

Nag-usap pa sila ni Dash. Walang personal na tanong, just random topics. Maayos naman siyang nakipag-usap dito. He was very smart—dahil siguro sa edad nito. He was just forty-three, pero mukhang nasa early thirties pa ito.

“So, do you have a wife?” tanong niya bigla. Nakita niyang natigilan si Dash, at parang gusto niyang sabunutan ang sarili. Nadala lang siya masyado ng pag-uusap nila kaya hindi niya napigilan ang sarili. “Oh, I’m sorry. That’s too personal. You don’t have to answer that.” Napahiya siya nang kaunti.

“No, I don’t have a wife.”

“Oh.” Nagulat siya nang walang pasintabing sumagot ito, pero naka-relax siya nang kaunti sa info na ’yon. Ibig sabihin n’on ay wala siyang sinisirang pamilya ngayon.

“What about you? Do you have someone if your life right now?”

Nakangiting umiling si Emily.

Ito naman ang tila ’di naniniwala sa kanya. “Impossible.”

“Totoo ’yon. Wala akong panahon for a boyfriend right now. I just want to focus on my studies and here, on my work. Mahirap din kasi.”

“That’s good to know. At least you don’t have to limit yourself. You can satisfy your clients without worrying about someone.” May init na nagdaan sa mata nito.

Napalunok siya. Inaasahan na rin ni Emily na babalik sila roon—sa ugat kung bakit sila nasa VIP room ngayon.

“I’ll be honest with you now, Lily. I know you don’t accept indecent proposals, but still, I want to make an offer to you.”

Chapter Forty

“Magkano ka ba?”

Rage couldn’t stop grinning again. Naalala na naman niya noong tinanong nito kung magkano siya. Pakiramdam niya lumabas sa ilong niya ang iniinom niyang soft drinks noon sa tanong nito.

He was willing to do it for her. Ewan ba niya kay Emily kung bakit sumagi pa sa isip nito na bayaran siya. Hindi ito pumayag na gawin lang niya iyon for free. She really wanted to pay him. The fuck.

Tumingin siya sa relos niya. Anumang minute palabas na din ito. Kanina pa siyang naghihintay rito. The truth was, ’di siya mapalagay. Gusto na niyang makita agad ito. Pumasok siya sa Cove para panoorin ang ginagawa nito. He couldn’t help it. Wala naman sa usapan nila na bawal siyang pumasok at panoorin ito. He just wanted to watch her, but then he regretted it. Pakiwari niya ay nabuhay ang dugo niya sa katawan pagkatapos nang nakita niya.

She looked so stunning. ’Di mawala sa isip ni Rage ang bawat galaw nito, lalo na noong tinanggal na nito ang pang-itaas. Man, she was a goddess.

Hindi na niya tinapos sa pag-aalalang baka masugod pa niya ang mga lalaking nagnanasa sa dalaga. Damn, isa siyang ipokrita. Ang totoo, wala siyang ipinag-iba sa mga lalaking ’yon. Gusto niyang gawin dito kung ano ang tumatakbo sa utak niya. He wanted to fuck her right there and then. Sa isip niya, pawisan ito at umuungol sa ilalim niya.

At habang iniisip niya iyon, nakakaramdam din siya ng guilt. Kahit gaano kalakas ang pagnanasang nararamdaman niya rito, he wanted to respect her.

May tiwala sa kanya si Emily. Sa lahat ng pwedeng pagkatiwalaan nito, sa kanya iyon ibinigay. She considered him a friend.

Just a friend.

“Awit.”

Napailing siya. It was already four in the morning. Mga ilang sandali pa ay nakita na niya si Emily na napakasimple at casual lang ngayon, hindi tulad kanina na may makapal na makeup at halos walang suot. Balot na balot ito ngayon, at sa hindi maipaliwanag na bagay, mas gusto niya itong ganoon. Nag-text na ito sa kanya bago pa lumabas kaya agad siyang namataan nito.

“Naghintay ka ba?” matamis ang ngiting tanong nito. Para siyang nabato-balani. Dati rati lang sinasalubong siya ng irap at pagtataray nito, but now, she was so friendly.

Muli gusto niyang mapasimangot. Ayaw na niyang marinig ang salitang ’yon. “No. Kararating ko lang. Ten minutes ago.” Hinawi pa niya ang buhok at pinapungay ang mata. “Wow. You look nice. Where’s the makeup?” tanong niya.

“Ah, tinatanggal ko na bago umuwi.”

Tumango siya, pagkatapos ay nakangiting iniabot dito ang helmet. “Let’s go?”

Malamig ang simoy ng hangin at presko ang pakiramdam niya habang itinatakbo niya ang motor. Nakakapit sa kanya si Emily, mahigpit na nakayakap ang mga braso sa kanya at nararamdaman niya ang init ng hininga nito sa batok niya.

Kinontrol ni Rage ang sarili. Nakailang lunok siya at pagbasa sa labi para lang kalmahin ang sarili.

Maya-maya ay nagsalita ang dalaga. “Ilang oras ka talaga naghintay?”

Ikinabigla niya ang tanong nito, bgunit ’di rin maiwasan ang ma-amuse. “Bakit?”

“Kasi ’di ako naniniwalang kadadating mo lang noong palabas na ako.”

“Hindi nga. Dumating ako mga ten minutes bago ka lumabas. Nag-alarm lang ako. Bakit naman ako maghihintay nang matagal sa ’yo?” sabi niya pero ’di mapigil ang ngisi.

“I don’t know. Feel ko lang naman.”

Tumawa na siya. Dahil hindi ito nagkakamali roon, but he wasn’t going to tell her the truth. “Ikaw, ha. Do you think that I’m that obsessed with you?”

“Well, good to know kung hindi na. Pwede naman kasi tayong maging magkaibigan na lang.”

Tangina lang. Hindi na lang siya nagsalita. Baka makapagsalita lang siya ng hindi maganda. Tsk.

“Huy.”

“What?”

“Wala ka man lang sinabi. Hindi mo ba ako narinig?”

“I can hear you. Ang lapit-lapit ng bibig mo sa tenga ko.”

“Sorry. Ang sungit, ha? Napilitan ka lang ba ihatid ako ngayon? Huwag na lang—”

“Gusto mo bang ibaba na lang kita rito sa tabi ng kalsada?”

“Kaya mo ba?”

Napaangat ang sulok ng labi ni Rage. Alam ng binata na aware naman ito na hindi niya ito kayang tiisin.

“Ano, kaya mo?” panghahamon pa ng dalaga sa kanya. “Babayaran naman kita rito. Kung ayaw mo na, pwedeng last na ’to.”

“Shut up. Tingin mo papayag pa ako ngayon palitan mo ako? Nah, ’di ka na pwede magbago ng isip. Ako na lagi ang makikita mo tuwing pauwi ka. Understand?”

Ito naman ang hindi nakapagsalita, pero naramdaman niya na mas lalong humigpit ang yakap nito sa kanya. Hell.

The thirty-minute drive was like sweet torture to him. Pagkahatid niya kay Emily, mabilis lang siyang nagpaalam at pinasibad na palayo ang motor. He took a cold shower after.

---

“YOU look like hell.”

It was his youngest brother, Ross, who greeted him the next morning. Wala pa siyang maayos na tulog. Bumangon siya para lang pagbuksan ito ng pinto dahil sa walang tigil na pagkatok ng kapatid.

“God, it’s too early. What do you want?” sabi niya rito at muling humiga sa kama. Ibinaon niya ang mukha sa unan. He wasn’t in the mood to get out of his bed. Inaantok pa talaga siya.

“Dude, it’s past nine. Wala ka bang klase ngayon o football practice?”

“Wala. ’Di ko alam,” he groaned. “Ano ba kasing kailangan mo?”

“I need to borrow your car. Akin na ang susi. Nasaan?”

“Tanginang panghihiram ’yan. Hindi mo muna tatanungin kung ’di ko ba gagamitin ngayong araw?”

He shot him a deadly glare. Ngumisi lang si Ross. “I know you’re not going to use it. Napapadalas ang paggamit mo sa bike mo. Nakita kitang umalis kaninang madaling araw. Saan ka nagpunta?”

“Who are you? Mom? That’s none of your business.” Pumalatak siya at napilitang bumangon para ibigay rito ang susi ng kotse niya.

“Ikaw, ha. Sinong inaararo mo tuwing madaling araw?”

“Shut up. That’s none of your business.”

“Okay, sabi mo e.” Ngumisi pa ito at akmang aabutin na ang susi nang kwestyunin niya pa ito.

“Wait a minute. Where’s your car? Bakit ’yong akin ang gagamitin mo?”

“Nasiraan kasi ako kahapon. Dinala ko na sa pagawaan. Bukas ko pa makuha.”

“Then why don’t you just use Mom’s car? Bakit ’yong akin?”

“Dami namang tanong.” Napakamot tuloy ito sa batok. “Okay. I have a date later.”

“Oh. You’re using my car to impress your date?” Tumaas ang sulok ng labi niya. “Nah, I chang my mind.”

“Why? Awit naman sa ’yo. Just let me borrow your car for a day. Hindi ko naman sisirain. I’ll take care of it. Promise.”

“Fine.” Napipilitang iniabot niya iyon sa kapatid.

Ang laki ng ngiti nito. “You’re the best bro!”

“Just don’t have sex in my car,” paalala niya rito nang palabas na ito ng kwarto niya. Ngumisi lang ulit ito. “I’ll try.”

Naligo na rin siya pagkatapos. While having breakfast, he checked his messages.

Still no replies from her. What? What was wrong with greeting her good morning?

Then he remembered. Hindi ba dapat sinusundo niya ito ngayon? Damn. Nakalimutan na niya. Oo, alam niyang hindi ’yon kasama sa usapan nila. Susunduin lang niya ang dalaga after her work in the club—that was it. He wasn’t obligated to pick her up every morning every day. Kung gano’n, bakit mabigat ang pakiramdam niya?

Maybe because he wanted to see her every morning. Kapag hindi niya ito nakikita, tila hindi buo ang araw niya.

He should stop obsessing with her. Ilang beses na ba niyang pinaalalahanan ang sarili niya? Kahit noong una pa lang niyang nalaman na si Gaz ang pinili nito, he told himself to stop lusting over her. But he just couldn’t.

He was such a rule breaker. Alam naman niya na dapat dumistansya na siya. Sisirain niya ang relasyon niya sa pinsan kapag nalaman nito ang ginagawa niya.

Mabigat ang dibdib na tumayo siya. Hindi pa niya nakakausap ulit ito buhat nang gabing tinawagan niya ito. It looks like he’s avoiding him. Wala lang talaga siyang masasabi dito. Hindi pa ulit siya nakaka-attend ng football practice nila.

Paano nga kapag nalaman nito ang tungkol sa kanilang dalawa ni Emily? Madami na silang pinagsamahan ni Gaz. He is his best friend. His partner in crime. Siya ang higit na pinagkakatiwalaan nito? Handa ba siyang itapon ang lahat ng ’yon?

---

“THAT’S tough. Gigil na gigil ka, McIntosh. Grabe ka, pare,” sabi ni Timo matapos ng practice. Nasa locker room sila ngayon. Tagaktak ang pawis na tumutulo sa katawan niya, kaya dinampot niya ang towel at nagpunas.

Lumapit sa kanya si Gaz. “Hey, what happened to you man? Hindi ka na tumawag.”

“What?”

“I’m talking about the last time I called you. You just hung up on me.” Sumandal ito sa locker at uminom ng tubig.

“I was just busy that night. I’m sorry. Nawala na sa isip ko.”

Tumikhim si Gaz at mapanuksong ngumiti. “So who’s the unlucky woman?”

“Stop it.”

“Bakit? Hindi mo ba na-enjoy?” Hindi siya nagsalita. “Imposible. Nakalimutan mo na nga tawagan ako. Damn, I’m so curious about the woman you’re currently dating.”

“I’m not dating anyone,” paglilinaw niya, and that was the truth. He was not dating Emily now. Wala naman silang napag-usapan na ganoon, but he was doing a service for her—as a driver.

Napasimangot si Rage. Right. Mas katanggap-tanggap ’yong as a driver kaysa as a friend.

“C’mon, I know you. ’Di mo ako mapagtataguan. Kilala ko pagkatao mo.”

“Wala nga. It’s just one-time thing.”

agkibit-balikat si Gaz. “Okay, hindi na kita kukulitin. Free ka ba mamayang gabi?”

“Why?”

“We’re going clubbing. Did you forget? It’s Friday. Kasama ko sina Timo lalabas mamaya. ’Wag ka tumanggi. I know your schedule. Hindi ka busy.” Tinitigan siya nito.

Wala naman din siyang pagkakaabalahan mamaya.

Isinara niya ang locker. “Saan ba tayo?”

---

Past seven nang sunduin siya ni Gaz. Dahil dala ni Ross ang kotse niya at tinatamad siyang dalhin ang big bike niya, nakisakay na lang siya sa pinsan.

“Hindi mo talaga sasabihin sa akin kung sinong kasama mo noong isang gabi?” pang-uusisa ulit ni Gaz sa kanya.

“Ayaw mo talaga kalimutan ’yan. I told you it was just a one-night thing. I’m not seeing any woman right now. Magtatago ba naman ako sa ’yo?”

“Sabagay. Wala ka namang itatago sa akin,” sabi nito at parang may sumundot sa konsensya niya. Nagsisinungaling na talaga siya rito. Sinasabi niyang wala pero mayro’n, at ang malala, ang babaeng gusto rin nito ang sinusubukan niyang angkinin.

Binago niya ang paksa para ’di niya maisip ang dalaga. “Ano bang nangyari pala? Anong ginagawa ni Edina sa condo mo?”

“She came to visit me.”

Edina. Marinig pa lang niya ang pangalan ng babae, maraming imahe na ang lumilitaw ulit sa isip niya. She was a big part of his teenage years; he had a lot of sex with her. Malaki man ang agwat ng edad nito sa kanya—sa kanilang dalawa ni Gaz, hindi iyon naging hadlang para tawirin nila ang pinagbabawal na relasyon kasama ito. She was very attractive, so sensual in every way.

They explored many sexual things with her. Hanggang ngayon nakatatak pa rin sa utak niya ang mga ’yon, especially the last experience. Napatingin siya sa labas ng bintana.

“She still wants us.”

“Sabi niya sa ’yo?”

Tumango ito. Napamura siya. Ikinuwento pa nito ang mga sinabi ni Edina.

“I have a bad feeling about her coming back to our lives. She’s crazy. She’s bad news, Gaz. Please tell me you’re not entertaining her.”

“Hindi talaga. What do you think of me? We made an agreement with our parents before. Hindi ko sisirain ’yon.”

Bumuga siya ng hangin. “Okay. Let’s not talk about her. Wala siyang magagawa kung tayo na mismo ang umiwas sa kanya. Don’t talk to her again,” sabi niya sa pinsan.

“I’m just worried. Hindi ko alam kung ano pa ba ang habol niya sa atin. There are a lot of guys out there.”

“Wala ka naman dapat ipangamba kung hindi ka natutukso. Ang tanong, may epekto pa rin ba siya sa ’yo?”

Tinitigan niya ito. Sinulyapan lang siya ni Gaz gamit ang matigas na ekspresyon nito. He took a deep sigh. “I can’t blame you.”

Chapter Forty One

“Where are you?” Edina’s voice demanded.

Fuck. Nagkamali si Gaz ng pagsagot sa tawag na ’yon. Hindi niya napansin agad ang pangalan ni Edina. He was too busy having fun and drinking with his friends.

“Why are you calling me?”

“Nandito ako sa condo mo. You’re not here.”

Nahilot niya ang noo. Why would she visit him? Hindi pa ba malinaw sa babae na kung ano man ang namagitan sa kanila nito noon ay matagal nang tapos? He didn’t want to be involved with her anymore.

“I’m with my friends, Edina.”

“Okay. You should have told me. Pumunta pa naman ako rito just in case you want my company.”

“Your what?” iritang sagot niya. “Know what? Please stop calling me. We’re not even friends right now.” Then he hanged up. Maaaring rude ang dating niya. He was drunk and currently he wasn’t in the mood to entertain his past flames. Gusto lang niya magsaya at i-enjoy ang pagiging single. Fucking hell, he was single again.

Reese broke up with him. Publicly. Nag-post pa ito sa socmed na hindi na sila. To be honest, it was a relief. She was beautiful, smart and definitely his type, pero hindi niya talaga ito mahal. Aaminin niyang na-attract siya sa babae, pero hindi kasingtindi ng pagka-attract niya kay Lily.

Tumiim-bagang si Gaz. Walang araw na hindi niya naiisip ang dalaga. Anuman ang gawin niyang pag-iwas na sumagi ito sa isip niya, binabalik talaga siya sa nakaraan kung saan nagsimula ang away nila. Nagsisisi siya sa pagpapadala sa sariling emosyon, ngunit nangyari na ang nangyari. Ayaw na nito sa kanya.

A part of him wanted to accept the fact that she didn’t want him anymore, but a bigger part of him wanted to fight and win her back. Malaking hadlang lang sa kanya ang ego niya, and the fact that she couldn’t stop working in that fucking club. Ngayong naiiisip na naman niya, he could already picture what she was doing right now. She was probably out there again, stripping and dancing in front of her male audience.

Napamura siya sa isip. If she would just let him take care of her, hindi na nito kailangang gawin ang mga ’yon. He would be happy to live with her. Sa condo sila titira. Wala siyang pakialam kahit siya pa ang gumastos sa lahat ng kailangan nito. Masaya siya basta alam niyang nasa tabi lang niya ito at hindi kailangang kumayod sa club.

Again, hindi iyon ang gusto nito. That was her choice, so he had to respect it. Inisip siguro nito nababaliw siya. Siguro oo. He was so crazy for her that he could already picture having babies. Malala na siya. What? Afford na naman niya.

Malaki na din naman ang kinikita niya sa investments niya sa kumpanya ng grandpa niya. Eighteen pa lang pinapalago na niya ang perang ibinibigay nito sa kanya noon. Kung gugustuhin niya, pwede na siyang mag-asawa, but that wasn’t really a good idea. Baka atakihin agad sa puso ang mama niya.

“Hey, want to dance?” May isang babaeng humawak sa braso niya at inilapat ang dibdib sa katawan niya. Namumungay ang matang tinitigan niya ito. Not bad.

Pinaunlakan niya ang imbitasyon nito. Wala namang magbabawal. He was free to have fun with girls. ’Yon ang dahilan kaya nandoon siya. He’d been sad and emotional these past few days. Nakakalimutan na niyang mag-enjoy.

Tumalikod sa kanya ang babae at isinandal nito ang likuran sa harap niya. Hinawakan niya ito sa beywang. Sinabayan niya ang gustong mangyari ng babae. Mapanuksong gumalaw ang katawan nito sa kanya, sumasabay sa indak ng musikang pumapailanlang sa ere.

Hinayaan niyang tangayin siya ng pakiramdam. He focused on his senses. Ang mainit na katawan nito sa harapan niya. Ang amoy ng buhok nito, ang mamahaling pabango na nakadikit sa leeg nito.

Napapikit si Gaz nang idikit nito ang pang-upo sa harap niya. Marahas na bumuga siya ng hangin. Fuck, he felt alive again.

“You like that?” she giggled. Napatiim-bagang siya at sinapo ang dibdib nito.

She moaned. Humarap ito sa kanya. “You’re so naughty, ha. You wanna get out here?” nakangising sabi nito at dinadama ang harap niya.

Inangat niya ang mukha nito at matamang tinitigan. She looked familiar. Puno ng pagnanasa ang mata nito. And he was up for a quick fun. Hinila niya ito palabas.

Nang makapasok sila sa kotse niya, agad niyang hinalikan ang babae. She eagerly kissed him back. Ramdam niya ang pananabik nito nang bumaba ang halik nito sa kanyang leeg. He felt her tongue on his skin, licking and sucking. Pumikit siya at pinilit i-focus ang atensyon sa ginagawa nito.

“God, you’re so handsome.” Sabi nito at malawak ang ngiting sinapo ang mukha niya. “I can’t believe I’m doing this with you.” At muling nananabik na sinabasib siya ng halik. Malilikot ang kamay na dumama sa katawan niya, pumapaloob sa pang-itaas niya.

The fuck. Her eagerness was turning him off.

Binuksan nito ang zipper niya at akmang ibababa ang sarili.

“W-wait.” Biglang sumikip ang loob ng kotse ni Gaz. Humupa ang init sa katawan niya. Hindi dapat ganito ang mararamdaman niya.

“What? You don’t want me to suck you off? You don’t want this bad, bad girl, Gaz?” Hinilot pa nito ang harapan niya na parang naglalaro ng clay.

The fuck. Alam pa nito ang pangalan niya. Parang binuhusan na siya ng isang balde ng yelo.

“Please get out of the car.”

---

BUMALIK siya sa loob ng club pagkatapos umalis ng babae na nadidismaya pa nang palabasin niya ito ng kotse niya. He felt traumatized. Parang ayaw na muna niyang mahawakan, but at the same time, gusto din niyang mainis kung bakit tila mabilis mawala ang init sa katawan niya. Baka dahil lang sa muntikan na niyang maka-hook up. The way she responded to him was a major turn off. Masyadong bigay na bigay. Dati wala siyang issue sa ganoon as long as hindi ito mage-expect ng relasyon after the hookup.

It changed after he met Lily. Sex with her was different. There was something magical every time he made love to her. Right, it wasn’t just about sex with her.

“Man, where have you been? Bigla ka nawala.” Sinalubong siya ni Rage na hawak ang phone.

“Nagpalamig lang sa labas,” sabi niya.

“Di pa kita ma-contact. Tara sa VIP.”

He turned his phone off para ’di siya matawagan ni Edina. “Oh, can you please remind me to block Edina’s number later?”

Kumunot-noo si Rage. “Why? Kinukulit ka ba?”

“Oo, man. Tumawag pa kanina just to tell me na nandoon siya sa condo at nag-aabang. She’s really crazy.”

“Damn it,” malutong na mura nito. “Give me your phone.”

Dinukot niya sa bulsa ang phone at binigay sa pinsan. Ilang sandali lang ay ibinalik ulit nito sa kanya. “Blocked her. Tara na.”

Pumunta sila sa VIP kung saan nandoon ang iba pa nilang kaibigan. Tila nawala ang pagkalasing niya. Inabutan siya ng drinks ni Rage. “What happened with that woman?”

“Huh?”

“I saw you leave with a random girl. Anong nangyari? Did you—”

He groaned in disgust. “Tangina, ’wag mo na nga ipaalala.”

Kumislap ang mata ng pinsan sa pagkaaliw. “What? Something wrong with that girl?”

“Sobrang off, man. Ayaw ko na alalahanin.”

“Bakit ba kayo nag-break ni Reese?” tanong nito. “She’s a nice girl. Ano pa ang aayawan mo

sa kanya? Hindi ako naniwala na siya nakipag-break sa ’yo. I saw her post. Bitter.“

“Yeah. She’s nice. I feel so sorry for hurting her.” Napayuko siya. Hindi man lang tumagal ang relasyon nila ng babae.

“Bakit ba kasi?” seryosong tanong nito, at kapansin-pansin ang tingin nito sa kanya na parang may inaasahan nang sagot.

“You already know the reason, man.”

“Why don’t you tell me?”

Humugot siya ng hangin. “Don’t judge me. You know I wasn’t like this before. Pero fuck, I just can’t get over her. I can’t stop thinking about her. Kahit may iba na akong kasama, hindi ko pa rin talaga maiwasan na di ko ma-miss. I’m still madly in love with her, and it hurts that I can’t have her.”

Umiling siya at tinungga ang beer na hawak. Umaasang mapapawi ng lasa noon ang mapait na inis sa kanyang sikmura. Siguro kaya natuturn-off siya sa ibang babae ngayon dahil sa isang babae pa rin nag-iinit ang katawan niya. Other women can make him hard and horny but not for long. Hindi tulad ni Lily.

She could make him her personal slave. It was like she owned his mind, body and soul.

Matagal bago nagsalita si Rage. “Ayaw mo bang mag-move on?”

“I don’t think I can. Ayaw ko pilitin, baka may masaktan na naman ako kapag ipinagpilitan ko. The problem is me.”

Nakita niya ang concern at guilt sa mukha ni Rage. Madilim sa club kaya hindi niya masyadong masabi. He was just concerned. Lagi namang ganoon ang pinsan sa kanya.

“Don’t look at me like that. I’m okay. I’m still young. Heartbreak is part of our life. Magpapayaman na lang ako para pagtuntong ko ng thirty, billionaire na ako. Gusto mo ba mag-invest ulit tayo?”

Tumawa siya at muling lumagok ng alak. That was his goal—to be a billionaire at thirty. Gusto niyang mahigitan pa ang yaman ng pamilya niya.

“Gaz. Let’s get out of here. Somewhere private.”

“Uh—” Tumingin siya sa pinsan. “That’s a weird line coming from you.”

Pinandilatan siya nito. “Stop thinking dirty. Follow me.”

Hindi na siya nagtanong pa at sinundan ang pinsan. Lumabas sila sa club. Naglakad ito papunta sa mga naka-park na sasakyan. Tumigil ito sa parte kung saan malayo sa mga tao.

“Well, I guess this is important. Spill it.”

Humarap sa kanya si Rage. “What if I told you that I’m seeing her?”

Natigilan siya. Mabagal na nag-process sa utak ni Gaz ang sinabi nito. “Again?”

“I’m seeing her.”

“Her?” Pinigilan niya ibulalas ang tumatakbo sa isip ngayon. “You mean Lily.”

“It’s Emily. Yeah. Nagkikita kami.”

“Oh.” Hindi alam ni Gaz kung ano ang mararamdaman. Naghalo-halo ang emosyon sa dibdib niya at tila sasabog siya. “Okay. You and Lily.” Pinilit niyang kalmahan ang boses habang pino-proseso pa niya sa utak.

Seriously?

Tinitigan niya ang pinsan, diretso sa mata nito para lang tingnan kung nagbibiro ito—but he wasn’t.

“Bakit kayo nagkikita? For what?”

“Sinusundo ko siya sa trabaho tuwing pagkalabas niya para ihatid sa kanila.”

Fucking hell. Hindi makapaniwalang napatitig siya sa kaharap. Ramdam niya ang pagguhit ng galit sa dibdib niya.

“I just want her to be safe. Kaya nagprisinta akong maghatid sa kanya.”

Tangina.

“At anong kapalit?”

Napakurap ito, namumutla ang mukha. At hindi niya kinaya ang lumitaw na imahe sa utak niya. Tumama ang kamao niya sa mukha nito.

Chapter Forty Two

He’s not here.

Lumuwag ang paghinga ni Emily nang hindi niya nakita si Dash. Hindi pa siya handang makaharap ulit ito. Wala pa siyang desisyon. Sabi niya dito, ibibigay niya ang sagot niya kapag magkita ulit sila at buti na lang hindi yata ito ngayon sumulpot sa club, because she wasn’t ready to give him an answer.

Isang milyon .

Isang milyon na ’yon para lang sa isang buwan na makasama siya. Hindi siya makakadampot ng ganoon kalaking halaga basta-basta. Kahit magsasayaw siya ng isang buwan sa club, hindi siya kikita ng ganoon kalaking pera. In just a month, magkaka-isang milyon siya pumayag lang siya sa kagustuhan ng lalaki. It was a huge amount and she had to think smart.

Nag-text na siya kay Rage nang malapit na siyang mag-out. Nagtanggal muna siya ng makeup habang hinihintay ang binata na mag-reply. Saka pa lang siya lumalabas sa club kapag nagsabi na itong malapit na o kaya naka-park na.

Matagal bago nagreply ang lalaki. On the way.

Okay. Ingat ka sa daan.

“Sino ’yan?” Biglang sumulpot sa likuran niya si Chona at nakatanghod sa cellphone. Iniwas niya ang phone at tinakpan.

“Chona naman.”

“Bongga.” Naaaliw na tinapik nito ang balikat niya. “Umaasensong kipay. May taga-sundo na. Sundo lang ba? Baka may kasamang sundot ’yan.”

“He’s just a friend,” depensa naman ni Emily. “Sinusundo lang niya ako kapag palabas na ng work para safe akong makauwi.”

“Safe ba talaga?” Umismid ito.

“May tiwala naman ako sa kanya na ’di na niya ako gagalawin.”

“’Di na? So may nangyaring galawan.”

Nag-init ang pisngi niya. “Wala. Pero nagpaparamdam kasi.”

“Pogi naman ba? ’Pag pogi at naka-kotse pa, panalo ka na. Sayang naman ang ganda mo kung for free ka lang. Do’n ka sa nag-o-offer ng one million.”

Gulat siyang napalingon kay Chona. “Paano mo nalaman ’yan?”

Bumungisngis ito. “Hija, ako ang manager dito. So walang makakaligtas na chismis sa pandinig ko.”

“Hindi pa ako nakapag-decide.”

“Ano? Bakit naman? Nababaliw ka ba? ’Yang mga ganyang bagay, hindi na pinag-iisipan ng matagal. Sunggab agad. Isipin mo isang milyon na ’yon.”

Napatingin siya sa paligid sa lakas ng boses ni Chona.

Inilapit nito ang mukha sa kanya, at nagsalita sa malumanay na boses. “’Di ba naulit mo sa akin dati na malaki ang pangangailangan mo? Kailangan mo maipagamot ang nanay mo, tapos nag-aaral ang mga kapatid mo pati ikaw, ’di ba? Ito na ’yon. Nasa harap mo na. Aarte ka pa ba?”

Ang totoo, wala na siyang karapatang umarte. Nag-iisip-isip lang siya. Hindi naman siya baliw para tanggihan ang isang milyon. Kumapit na siya sa patalim simula nang magdesisyon siyang pumasok sa club.

Hinanap niya ang number ni Dash sa phone niya. Isinave niya iyon sa contacts niya.

Magkita tayo bukas.

This was it. Hindi na niya aatrasan kung ano ang magiging desisyon niya. Nag-vibrate ang phone niya after a couple of minutes. I’m here.

Galing kay Rage ang text kaya tumayo na siya. Sinalubong siya nang malamig na simoy ng hangin pagkalabas sa club. Hinanap niya ang motorbike ni Rage na laging dala tuwing sinusundo siya, sa halip ay isang sports car na pamilyar sa kanya ang nakita niyang nakaparada sa pina-parkingan ni Rage.

Humakbang siya palapit. Bumukas ang bintana niyon. “Hop in.”

Salubong ang kilay na nakatitig siya sa kotse. Alam niya kung ano ang kotse ni Rage. And this was not his car.

“What? Sakay na.”

’Di na siya nagtanong. Dahil pagod siya at may mabigat siyang iniisip, sumakay na siya sa backseat.

“Bakit ang tagal mo?” tanong niya at nag-angat ng tingin.

Natigalgal si Emily. Hindi lang silang dalawa ni Rage ang nasa loob ng kotseng ’yon. Batok pa lang kilala na niya ang lalaking nakasakay sa passenger’s seat. And it made sense.

“Rage.” Sumulyap siya sa lalaki. “Ano ito?”

Hindi sumagot ang binata. Pinasibad na nito ang kotse. Ang lakas ng tibok ng puso niya at parang lalabas iyon mula sa dibdib niya. Anong nangyayari ngayon? She wanted to demand an explanation. Hindi siya makapagsalita, natatakot na baka pag umimik siya iba ang masabi niya.

She had never felt so uncomfortable in her life. Si Rage at Gaz sa kotse kasama siya. It reminded her of the first time she met the two, ngunit ang kaibahan ay wala na siyang maskara na nagtatakip ng pagkatao niya. Kilala na siya ng dalawang ito.

Tinatagan niya ang loob at lakas loob na nagsalita. “Pakibaba na lang ako d’yan sa kanto.”

“What? Feeling sick right now?” may talim sa boses ni Gaz.

“Pakibaba na lang ako, Rage.” Hindi siya pinansin nito at patuloy lang na nagmaneho. “Ano ba, hindi mo ba ko naririnig?”

“Relax.” Si Gaz ulit ang nagsalita. “Ihahatid ka namin.”

Sumiksik siya sa tabi ng pinto nang lumingon sa kanya ang lalaki. Matigas ang ekspresyon nito at walang emosyon ang boses. Ang awkward lang ng pakiramdam na makita ito ngayon. Pagkatapos nitong umasta na parang hindi siya kilala?

Lumipat ang tingin niya kay Rage. She felt betrayed. Anong naisip nito para isama si Gaz sa pagsundo sa kanya? Na-set up siya. Kaya pala ang bagal dumating.

Tumingin siya sa labas. At hindi iyon daan pauwi sa kanila.

“Saan nyo ako dadalhin?”

“Saan pa ba?” Si Gaz ulit ang sumagot. Naiirita na si Emily sa hindi pagsagot ni Rage.

“Naputulan na ba ng dila si Rage? Hindi sumasagot.”

“Nandito naman ako. Bakit ’di ako ang kausapin mo?”

She glared at him. “Hindi mo nga ako kilala, ’di ba?”

Napatulala ito sa kanya, waring inaalala pa yata noong sabihin sa girlfriend nito na hindi siya kilala. Hindi niya makakalimutan iyon.

“May class pa ako bukas ng maaga. Siguraduhin n’yo lang na papunta talaga sa bahay ang daan nito.”

“We’re not taking you home.”

Napatuwid siya ng upo. “Sinasabi ko na nga ba. Tapos na ’yong working hours ko. Professional ako. Kung gusto n’yo sana magpa-book, nagpa-schedule kayo.”

“Kailangan ko pa ba magpa-sched sa ’yo?” sarkastikong sabi ni Gaz.

“Bigyan pa kita ng discount, gusto mo?” aniya at umirap pa. Muling tumigas ang mukha nito. Ang lamig ng asul na mga nito. Pinutol niya ang eye contact dito.

She wondered why Rage wasn’t talking. Tahimik lang itong nagmamaneho. Maya-maya ay nakarating na sila sa condo unit ni Gaz. Nakisabay na lang siya. Mamaya na lang siya magpo-protesta kapag nalaman na niya ang dahilan kung bakit kasama si Gaz.

Bumaba siya ng kotse. Napatulala siya nang makita sa liwanag si Rage. May pasa sa mukha nito at may dugo sa labi.

Umahon ang pag-aalala sa dibdib niya. “Anong nangyari sa ’yo?”

Tahimik na nag-iwas ito ng tingin. Lumapit si Emily at hinawakan niya ang mukha nito. “Ano nga? Napaaway ka ba? Sinong gumawa nito?”

“How sweet,” komento ni Gaz na nasa likuran lang niya. Malamig ang tingin nito sa kanya at sa kamay niyang nakahawak sa pisngi ni Rage.

“Ano ba kasing nangyayari?” she asked him again. Pinipilit niyang hulihin ang mata ng binata. Inis na siya sa tensyon na nagaganap sa pagitan nila at wala pa rin siyang ideya.

Gaz snorted. “Sa loob n’yo na ituloy ’yan, lovebirds.”

Diniinan ng lalaki ang huling dalawang salita. Nabuo ang ideya sa utak niya. Sumunod na lang siya papasok sa condo unit nito.

“Can someone tell me what happened?”

Nagsasalin si Gaz ng alak sa baso nito. Wala itong kapasa-pasa sa mukha. Si Rage lang ang kapansin-pansin na nakatanggap ng suntok. Pinagtagpi-tagpi niya sa isip kung anong nangyari at hindi niya kailangan maging scientist para mahulaan kung anong nangyari.

“Okay. Nag-away kayo.”

Napatingin sa kanya ang dalawa.

“Ipagpapatuloy n’yo ba ulit kaya sinundo nyo ako? Just in case kailangan nyo ng taga-awat?” biro niya.

“We’re not fighting.” Nagsalita rin si Rage.

“E bakit may pasa ka?”

“Because I told him the truth.”

“Anong truth?” Umupo siya sa tabi nito, pero nang mapansin niya ang matalim na tingin ni Gaz tumayo na lang ulit siya. Damot magpaupo ng gago.

“I told him that I’m seeing you.”

Napanganga siya. “Dahil lang doon? Sinuntok ka dahil lang sinabi mong nakikita mo ako?” pabulong niyang sabi para ’di marinig ni Gaz.

Rage frowned at her. “You know what I mean.”

“Alam ko nga. Pero ’di naman sapat na rason ’yon para suntukin ka.”

“I’m still here,” singit ni Gaz.

“Maya ka sumali kasi.”

“I deserved it. You know that I like you. I’m interested to have you as my girlfriend kahit naging kayo. It’s my fault.”

“Talaga lang. Kulang pa ’yan. You broke my trust. Sira ka ba? Nagpasuntok ka naman. Hindi mo ba sinabing hindi naman kita pinatulan? Na kahit ihatid sundo mo ako, ’di pa rin kita type?” mataas ang boses na sabi nya kay Rage.

Napakamot ito sa batok. “Mas masakit pa yata sa bugbog ’yong sinabi mo.”

“So, what happens now? Magkagalit na ba kayong dalawa? Dahil kung mag-aaway at magkakasira lang kayo dahil sa akin, it’s not worth it. Mas okay kung aayusin n’yo rin ngayon ’yan.”

“Hell no.”

Tinapunan niya ng masamang tingin si Gaz. “Wala kang karapatan magalit. May girlfriend ka na. Kung sakaling maging kami ng pinsan mo, that’s none of your business.”

“Talaga lang? Tingin mo papayag ako?”

“Hindi ko hihingin ang approval mo. I’m just saying this, pero ’di ibig sabihing tototohanin ko. Kaibigan ko si Rage and as his friend, this is not acceptable. Hindi mo ako pagmamayari. Wala kahit isa sa inyo ang may karapatan hawakan ako sa leeg. No man can own me. Ayaw ko maging dahilan ako para masira ang relasyon nyong dalawa. So, let’s end this here.”

Tumalikod na si Emily. Hinabol siya ni Gaz sa elevator.

“Hey!” Hinablot nito ang braso niya. “Hindi ko sinabing umalis ka.”

“Aalis na ako kasi ’di ko alam bakit kailangan pumagitna pa ako sa inyong dalawa. I’m done with you, Gaz, and gano’n din kay Rage. Ayaw ko na makita kahit isa sa inyo.”

“No.”

“Please let me go.”

“No, no. Please give me another chance, babe. I just got jealous. Nagulat ako nang sabihin niya na nagkikita kayong dalawa. That’s it.”

“That’s it? Sinuntok mo nga.”

“Dala lang ng galit. That’s the first time he kept a secret from me. Dapat naging tapat siya sa akin. Maiintindihan ko. I can let it pass. Pero ’yong ngayon lang niya inamin? That’s not right.”

“Good. Kung okay pa naman kayo, thank you for telling me. Pero ’yong desisyon ko, hindi na mababago.”

“What? Hindi ka na magpapakita sa akin?”

“Gaz. Tapos na kung ano ’yong namagitan sa atin.”

“That’s really unfair. Hindi mo man lang ako binigyan ng pangalawang pagkakataon? Kung si Rage ba ’yon, magkakaroon ba siya ng second chance? You’re still in good terms with him. Hinahayaan mo siyang sunduin ka niya sa umaga, o sa work mo.”

“Magkaiba ’yon. Kaibigan lang ang tingin ko kay Rage. Pero ikaw, minahal kita.”

Napatulala ito sa kanya.

Malungkot siyang ngumiti. “Oo, mahal kita, Gaz. Iniyakan kita. Kaya mas makakabuti kung hindi na lang kita babalikan kasi ikaw ’yong makakapagpagulo ng buhay ko na pinipilit kong iahon. I don’t need your love right now.”

Chapter Forty Three

HINABOL pa rin siya ni Gaz hanggang sa makababa siya. “Emily!”

Kung nakakayanig lang ang boses nito, matutumba siya. His voice was full of authority. Huminto siya para harapin si Gaz, ngunit sinalubong siya ng mainit na labi nito.

Naestatwa siya. She wasn’t expecting it from him, lalo pagkatapos ng sinabi niya. Nalasahan niya ang alak sa bibig nito, at ang pananabik sa bawat segundong inaangkin nito ang labi niya. Sinapo nito ang mukha niya, mas lalong lumakas ang loob na halikan siya nang bahagyang ibuka niya ang bibig.

Mapusok ang halik nito. Walang pag-aalinlangan. She felt like he was sure that he could make her fall for him for a second time.

Hindi na kailangan pa. Because she’s still in love with him.

“Please don’t say that,” sabi nito nang bitawan siya nito pagkatapos ng makapagpapigil-hiningang halik. He was looking at her like he was the most miserable man.

“Siguro nga hindi mo ako kailangan. That my love is not working for you and you don’t need it. But I fucking need you in my life, Lily. I love you so much that it hurts.”

May kumirot sa dibdib niya. ’Di mapigil ang pamamasa ng mata niya. Gusto na lang ni Emily na talikuran na lang ito at tumakbo palayo. Hindi niya kayang tiisin itong ganoon. Napansin niya ang laki ng ipinagbago nito mula nang huli niyang makita. Pumayat ito nang kaunti at hindi tulad noon na lagi itong bagong ahit at bagong gupit. Ang lago ng buhok nito ngayon. Mamang-mama ang dating.

“Bakit ’di ka nagpapagupit?”

Nagsalubong ang kilay ni Gaz. “Really? Iyon lang ang isasagot mo sa akin?”

“Ano bang gusto mong sabihin ko? Bawiin ’yong mga sinabi ko kanina?”

Umiling ito, may nagdaang sakit sa mata. “No. Kung gusto mong umalis, ’di kita pipigilan.”

“’Di ba pinigilan mo na nga ako.”

“Binabasag mo naman ako. Lahat na lang gusto mo na yata durugin sa akin. But you’re right. Sinabi ko lang ’yon para ’di ako magmukhang baliw na baliw sa ’yo. But If I’m going to be honest, I don’t want you to go. ’Di kita hahayaang umalis na hindi ko man lang naipaglalaban ang gusto kong mangyari para sa ating dalawa.”

“You’re so immature,” sabi ni Emily. “Hindi mo naiintindihan na para sa ’yo rin ang ginagawa ko. Ako na ’yong dumidistansya sa ’yo para hindi kita mahatak pababa, hindi ka ba makaramdam?”

“Paanong pababa? Ano bang sinasabi mo?”

“Stripper ako, Gaz. And soon hindi lang ako magsasayaw para sa mga lalaki. I’m going to let them touch me and have me para lang hindi na maghirap ang pamilya ko. Mababang babae ako, at kailangan ko gamitin ang mayro’n ako ngayon para sa kinabukasan ko. I’m being practical. Para sa lalaking tulad mo, mas kailangan mo ang babaeng kaya mong ipagmalaki sa mga kaibigan at magulang mo.”

He stared at her in disbelief.

“Nagulat ka ba? I’m telling you now para hindi mo na ako gustuhin. Dahil ayaw ko na ikaw rin ang magsisi sa bandang huli. Hindi ka naman siguro papayag na girlfriend mo ako pero patuloy akong nagtatrabaho sa ganoong club at tatanggap ng clients, ’di ba?”

Nakita niya ang pag-igting ng panga ni Gaz, namumuo ang talim sa asul na mga mata. Nagtitigan silang dalawa. Kinaya niya kahit nanlalambot na ang mga tuhod niya. She was already tired. Dapat nagpapahinga na siya ng mga ganitong oras. But here she was.

“Magkano ba?”

“A-ang alin?”

“Ikaw. Magkano ka?”

Napanganga siya. Kung hindi lang siya nabigla, baka nasampal na niya ito sa sinabi nito.

“Don’t be offended. Ikaw na nagsabi na magpapabayad ka na sa mga kliyente mo para maikama ka. Now I’m asking for your price.”

Napatingin siya sa paligid nila. Saka bumalik ang tingin kay Gaz. “You can’t afford me.”

“Don’t insult me now. I’m trying to win you back. Kung kailangan ko magbayad para sa akin ka lang, bakit hindi?” nangangalaiti sa galit ang boses nito.

“’Wag kang immature. Hindi mo pwedeng gawin ’yon. Nasa college ka pa lang—”

“I’m earning money in my own way, baby. Isang linggo na kinikita mo sa club, isang araw lang sa akin. ’Wag mo ako maliitin. Tingin mo hindi ko kaya magbayad tulad ng mga clients mo? Try me. Magkano ba?”

Wala siyang karapatan masaktan. Siya na rin ang nanghamon dito, pero hindi niya inaasahan na ganoon ito kapursigido sa kanya.

“One hundred thousand?”

“You know what? I’m leaving.”

“Wait. Masyado bang mababa? Okay, five hundred thousand.”

“Gaz, ayaw kong gawin sa ’yo ’to.”

“What? Bakit sa ibang lalaki pwede, sa akin hindi? May discrimination ba sa estudyante pa lang? Tingin mo asa ako sa magulang ko? Nagkakamali ka. I have my own money and I can really afford you.”

She licked her lips nervously. Nadistract itong napatitig sa labi niya. “Don’t make me kiss you again. Nakikipagnegosasyon pa ako,” sabi nito. “Kung ’di mo sasagutin ang inquiry ko, hindi kita papaalisin.”

“Fine. One million.” Hinintay niyang magdaan ang gulat sa mukha ni Gaz, pero hindi nangyari ’yon.

“Just what I thought. You’re a little bit pricey. I guess that’s good for one year?”

“Hindi. Isang buwan lang na exclusivity lang ’yon.”

Naningkit ang mata nito. “Ang mahal mo nga. One million for a month? Ikaw ba ang nag-decide ng rate na ’yan? O gusto mo lang akong mag-back out?”

“’Yon ’yung offer sa akin ng client ko. One million for a month. Magkikita na kami bukas to give him my answer.”

“Tatanggapin mo?”

“Yes. I told you. Kailangan ko ’to.”

Napailing ito at marahas na huminga. “Doblehin ko ang isang milyon niya.”

Napalunok si Emily.

“Two million. Be with me for six months. Exclusive. Pwede ka pa magtrabaho sa club pero sa akin ka uuwi. Sa akin ka titira. Akin ka. Deal?”

Nanginig ang mga tuhod ni Emily. “O-okay.”

“What? Kailangan ko nang malinaw na sagot.” Lumapit ito sa kanya at hinagip ang balakang niya. Bumalik na ulit ang buhay sa mga asul na mata nito. “’Di ko kayang tapatan ang isang milyon para sa isang buwan ng lalaking tinutukoy mo, pero kaya ko doblehin ang presyo niya. Mas matagal ka nga lang mananatili sa akin. Okay lang ba sa ’yo ’yon?”

May pang-aakit na pinapungay nito ang mata, at tila hinihigop ang natitirang lakas niya.

“Deal.”

---

IT was like a deal with the devil. Hindi na siya pwede umatras pa sa naging kasagutan niya, ngunit hindi mabigat ang pakiramdam niya.

“’Wag ka na makipag-usap sa lalaking ’yon,” sabi ni Gaz habang nagmamaneho ito. Nagpumilit siyang magpahatid sa binata.

“Sino?”

“’Yong kliyente mo na nag-o-offer sa ’yo. ’Wag mo na kitain bukas.”

“Okay.” Siya lang ba o ang awkward? Ayaw niya sanang pag-usapan nila ’yon. Parang ang casual lang kay Gaz na pinag-uusapan nila ang bagay na ’yon. She just wanted to forget it.

“Bukas asahan mong idedeposit ko muna ’yong half. After the six months, saka ko ibibigay ’yong remaining—”

Napapikit siya. “Gaz.”

“What?”

“Pwede ’wag muna natin pag-usapan? Pagod na ako. Inaantok ako. Gusto ko munang ipahinga ang isip ko. Bukas na lang natin pag-usapan.”

Tumahimik ito at inassume niya na oo ’yon. Ilang minutes pa tumigil na ito sa harap ng tinutuluyan nila. Bago siya bumaba, humalik sa pisngi niya ang binata.

“I’ll pick up you tomorrow.”

Tipid na tumango siya. “Mag-ingat ka pauwi.”

Mabigat ang katawan niya nang magising kinabukasan. Kaunti pa lang ang tulog niya pero kinailangan na niyang bumangon nang maaga. Naabutan niyang nag-uumagahan ang mga kapatid niya. Sumabay na siya sa pagkain. Pasulyap-sulyap sa kanya ang ina.

“Anong oras ka na umuwi?” tanong nito nang sila na lang dalawa ang matira sa mesa.

“Alas singko na yata, Ma.”

“Puyat ka pa pala. Bakit hindi ka muna magpahinga? Ituloy mo ang tulog mo.”

“May class ako ngayong umaga.”

“Hindi ba pwede mag-excuse ka? Inaabuso mo agad ang katawan mo. Hindi maganda ’yan.”

“Okay lang naman ako, Ma,” sabi niya habang kumakain. “Hindi naman ako kargador sa gabi. Kaya ko pumasok kahit puyat. Mahalaga ’tong pag-aaral ko kaya nagtatrabaho ako.”

Tahimik na tumango ito. Alam niya, kahit hindi niya sabihin, aware ito sa kung ano ang ginagawa niya para kumita ng pinangtutustos nila, pero hindi nila pinag-uusapan ’yon. Ayaw niyang maungkat. Ginagawa lang naman niya ito para rito.

Wala siyang pakialam kahit nakikita ng mga kapitbahay nila ang pag-uwi niya nang madaling araw. Kung sakaling mangailangan sila ng tulong, sigurado siya walang magkukumahog na lumapit sa kanila para abutan sila. Hindi magbubunga ng pera ang panghuhusga kaya iignorahin niya iyon. This was her way of helping her family.

Ito ang sakripisyo niya.

---

TULAD nang inaasahan niya, sinundo nga siya ni Gaz. Dala nito ang kotse nito. Kapansin-pansin ang sports car na nakaparada sa may kanto. Pinagtitinginan ito, kaya nagmamadaling sumakay siya roon.

Nagulat siya pagkakita sa binata. Bagong ahit na ito. Ang bango-bango pa sa loob ng sasakyan dahil sa mamahaling pabangong gamit nito.

“Samahan mo ako mamaya, ah. Papagupit ako.”

Tumaas ang kilay niya. “Buti naman naisipan mo na. Parang nadagdagan ang age mo sa buhok mong ’yan.”

Ngumisi ito, “Ayaw mo ba ng mas mature tingnan? So you can call me daddy.”

Sinapol niya ito ng matalim na tingin pagkatapos niyang masamid sa laway niya.

“Chill. It was just a joke.”

Naalala niya bigla si Rage. Hindi man lang siya rito nakapagpaalam bago siya umuwi. Tinext niya ito kaninang pagkagising, pero walang reply ang binata. Alam naman niyang marunong ito lumaban kung sakaling sinaktan ulit ito ni Gaz. Mahilig sa boxing si Rage. Naikwento na ito sa kanya na isa sa past time ng lalaki ’yon.

Hindi lang niya ma-gets kung bakit nagpasuntok pa si Rage. Gano’n ba ito ka-guilty? At bakit ba ito umamin pa? Wala namang nangyayari sa kanila bukod sa isang dinner date. Naiinis siya na hindi man lang ito nag-reply sa mga text messages niya.

Kahit ganoon ang nangyari, wala siyang pinapanigan sa dalawa. Mahal niya si Gaz, pero itinuturing niyang kaibigan si Rage. Ito ’yong masasabi niyang naging boy best friend niya sa loob ng maikling panahon. Iyon ay kung mag-decide na ito na huwag na siyang kausapin pa.

Malulungkot siya.

“Okay lang ba si Rage?” ’Di niya namalayang naisaboses na niya iyon. Napasulyap sa kanya si Gaz.

“Concerned ka ba?”

“Tingin mo?”

“Tingin ko oo.” Tiim-bagang na bumalik ang tingin nito sa daan. “Pero okay lang sa akin. You consider him a friend. Walang problema sa akin kung kaibigan lang,” pagdidiin nito.

“Sabihin mo lang sa akin kung okay lang siya.”

“Don’t baby him. Hindi ko naman pinuruhan.”

“Tama lang dahil masyadong immature ’yon. Break na tayo nang magsimula siyang lumapit-lapit sa akin.”

She knew that was a lie. Pinoprotektahan lang niya si Rage. Hindi niya alam kung anong mga sinabi nito, pero mas mahalaga na sa kanya na magmula.

“He’s in my unit. Doon ko na pinatulog.”

“Kawawa naman sa papag natulog.” Napa-preno si Gaz. Napatili siya. “Ano ba?”

“Sa papag talaga, babe. Hindi naman ako masamang tao. Hindi ba pwedeng sa couch?”

“Okay.”

“Nag-offer din ako ng ice para sa pasa niya. I said sorry.”

She pouted. “Ginawa mo ’yon?”

Nai-imagine tuloy niya ang sweetness nito sa pinsan. Kung ’di lang magpinsan mga ’to, pwedeng maging mag-jowa na lang.

“Yup. Then, I told him you’re mine again and that he should stop fantasizing you.” Matagumpay na ngumisi si Gaz. “You should have seen his face.”

Napahilot na lang siya sa noo.

Chapter Forty Four

Nakamulatan ni Rage ang text message ni Emily nang umagang ’yon. Tinitigan lang niya iyon ng matagal at muling pumikit. Pagkaraan ng ilang sandali, bumangon na siya. May klase pa rin siya sa umagang ’yon. He was going to be late, but fuck it.

He wasn’t in the mood to attend his practice today. Baka mag-skip lang muna siya.

Bumalik sa isip niya ang mga nangyari kagabi. Hindi niya alam kung anong pumasok sa isip niya para sabihin iyon kay Gaz. He just confessed his love for Emily. Sa galit nito pinagsusuntok siya nito. Na-trigger ito nang sinabi niya ang tungkol sa pagkikita nila ng dalaga, sa mga paghatid sundo niya rito. Frustrated na ito, at ginatungan pa niya. He’d deserved the punches. Really.

Hindi lang niya alam kung anong sasabihin kay Emily. For the first time, he felt nothing but shame.

“She’s mine again.”

Napailing si Rage. Iyon ang sabi ni Gaz pagkatapos siya nitong abutan ng ice para sa pasa niya. Hindi niya naitago ang pagkagulat.

“She’s my girlfriend again, man. I hope you get what I mean.”

“Of course. Good for the both of you.”

In good terms na ulit sila ng pinsan bago sila natulog kaninang madaling araw. Kung mayro’n man sigurong naidulot na maganda ang pag-amin niya kay Gaz nang nararamdaman niya kay Emily, iyon ay nagkabalikan ulit ang dalawa.

Now, he should start moving on and stop with his obsession. Biglang nakaramdam siya ng gutom. Wala pa pala siyang kain buhat kagabi.

Tinawagan niya si Ross. “Where’s my car?”

“Kailangan mo na ba agad? Fuck.”

May narinig siyang naalimpungatan sa tabi nito. “Lower your voice, baby. Inaantok pa ako eh”

“Sorry.”

Rage found himself grinning. “Iba ka talaga. Bata bata mo pa e.” Matanda lang siya ng dalawang taon kay Ross, pero iba talaga. Mas marami pa yatang naging babae sa kanya ang nakababatang kapatid.

“Hindi na bata ’to, dude. Gumagawa na rin ng bata.”

“Gago ka. Sumbong kita kay Mi.”

“Ano ba kailangan mo? Pambihira ka naman, kuya. Nandito pa kasi ako sa place nitong kasama ko.”

Napahagalpak ng tawa si Rage. “Siraulo ka. Umalis ka na d’yan. Gusto mo pa makaisa ngayong umaga e.”

Maya-maya ay dumating na ito. Natagalan pa dahil dinaanan din nito si Rael. “Hey, bros,” aniya at sumakay sa passenger seat. “Ayos, ah. Ako may-ari ng sasakyan ako pa rin nasa likuran.”

“Ayaw mo n’un, ipagda-drive ka namin,” sabi ni Rael, ito ang sumunod sa kanya. Si Ross ang bunso sa kanilang tatlo.

“Saan ba tayo?” tanong niya.

“Di pa ako kumakain, kuya.” sabi ni Ross. “Daan tayo ng mall.”

“Mabubusog ba tayo ’pag dumaan lang tayo?”

“Gago. Siyempre titigil tayo.”

“’Pag tumigil, mabubusog na?” pang-aasar pa niya. Nilingon siya nito.

“Wala kang nauwing babae, ’no? Kami pinagti-tripan mo.”

Natawa si Rage. “Na-miss ko lang kayo. ’Di n’yo ba ako na-miss?”

Nagkatinginan ang dalawa.

“You sound miserable, dude.”

“Ewan ko sa inyo!”

Napailing na lang si Rage. Pinagsasabi ng mga itong miserable. Siya? Bakit naman siya magiging miserable? For what reason? Nagkakaubusan na ba ng babae sa mundo para ikawasak ng mundo niya ang pagkawala ng pag-asa sa isa?

He was happy, actually. Masaya siya kung saan sasaya si Lily. There was no doubt that his cousin could make her the happiest. Mas maaalagaan nito ang dalaga. Mas mamahalin. Kahit hindi niya alamin, alam ni Rage na mas matimbang si Gaz sa puso nito.

He was the first to claim her heart. Wala siyang laban doon kahit na ipagpilitan pa niya. She just considered him as a friend, support when she needed someone on her side. Pwedeng hanggang doon lang siya at doon lang siya lulugar. He won’t demand too much attention from her anymore.

“Seriously, dude. If it’s about a woman, kalimutan mo na lang ’yan,” sabi ni Ross, nagda-drive pa rin. “Ano ngayon kung nabasted ka? Ikaw pa lang nakakaranas n’yan sa ating magkakapatid, pero ito lang ang masasabi—”

Binatukan niya ito.

“Masakit ’yon, kuya, ha!”

“Anong sinasabi mong basted? Mukha ba akong nabasted?!”

“Hindi ba?”

Akmang babatukan ulit niya ito. “O, hindi na nga! Sino nga ba kasing nagsabing nabasted? Pwede namang naging kabit? Tingnan mo ’yang mukha mo. May pasa. Napaaway. Mukhang tumira ng chicks ng iba.”

“Ano bang nangyari sa ’yo?” tanong ni Rael. “Napaaway ka?”

Nasapo niya ang mukha. “Hindi naman halata.”

Pumalatak ang kapatid. “You should stop stealing their girlfriends.” Pinukol siya ng tingin, and he knew that look. May alam ito.

“Okay. That’s unfair. First of all—” Pinutol agad siya ni Rael. “First of all, stop being a manwhore, bro.”

Nagtawanan ang dalawa. Ang sarap pag-untugin.

Sa isang Korean resto na sila nag-dine in. While waiting for the food, nagkukwentuhan pa ang dalawa. May reklamo pa si Ross sa naging hookup nito kagabi. Kakaupo pa lang nila doon, dalawang beses na nag-ring ang phone nito dahil nga panay tawag ’yong babae. Tinatawanan ito ni Rael.

“Pinangakuan mo ba ’yan? Bakit ang clingy agad?”

“Ewan ko, bro. Maling-mali naibigay ko pa phone number ko bago umalis. Kita mo. Nag-I love you na agad sa text.”

“Sagutin mo para di ka na kulitin.”

“I-block ko na lang nga.”

“’Wag ganu’n. ’Di mo naman kailangan i-ghost. Kawawa. Just tell her the truth.”

“Hmm. No.”

“Sabihin mo na lang ayaw mo ng relasyon ngayon. You’re busy with studies.”

“O kaya sabihin kong sixteen pa lang ako? Nasa twenties na ’yon e.”

“Gago. Baka mas lalong ma-turn on sa ’yo,” sabat ni Rage. “Isipin madali kang bakuran.”

“Ganu’n ba ’yon?” Napaisip pa ang mokong. Kapatid nga niya talaga. Uto-uto.

“Daming pwedeng irason kaysa i-ghost mo. Makita ka n’yan sa social media, i-blind item ka pa.”

Sa kanilang tatlo, si Ross ang may good boy image, kaya paboritong apo ito ng mga abuela nila.

“Awit naman kasi. ’Di nga kami naka-two rounds kagabi, tapos nag-I love you na ngayon?”

“Isipin mo na lang compliment ’yon na madali kang mahalin,” sabi niya. “Ako nga, hinahatid-sundo ko pa. Pero sa iba nagsabi ng I love you.”

Malungkot na tumingin sa kanya si Ross at hinawakan siya sa balikat. “Kawawa naman pala ’tong kuya namin. Kumain ka lang kuya ng marami. Libre ko na.”

Batukan nga niya.

---

BUONG araw ni Rage inignora ang mga tawag ni Lily. Naiintindihan naman ng binata ang nararamdaman nito. Nagu-guilty pa ito sa nangyari kagabi, ano pa ba?

O maaaring naaawa. May pait na gumuhit sa labi niya.

That was Lily. Madali itong makaramdam ng simpatya para sa ibang tao. Malambot ang puso nito, pero hindi niya kailangan ang awa nito. Wala itong kasalanan. It was entirely his fault.

Nag-hugas kamay pa nga siya kaya kung tutuusin hindi pa rin siya ligtas sa ginawa niya. It was true he betrayed his cousin. Intentional ang ginawa niya simula’t sapul. He wanted Lily for himself. He wanted her the first time he saw her.

But he couldn’t blame himself. She was the most beautiful woman he’d ever seen. Kung siya lamang ang nauna makakita rito, siguro hindi na niya kailangan pang maging kaagaw ang pinsan niya. Walang mangyayaring ganoon sa pagitan nila. Hindi niya gugustuhin na ahasin ito.

Frustrated na humiga si Rage. Kailangan na niyang tapusin ang kahibangan niya. There were a lot of girls out there. Hindi niya kailangan pahirapan ang sarili at gumawa ng komplikasyon sa iba.

---

“RAGE!”

Kakababa pa lang ng binata sa kanyang motorbike nang marinig agad niya ang pamilyar na boses ng dalaga. Tinanggal niya ang suot na helmet at lumingon sa pinanggalingan ng boses. Then he saw her.

Nakangiti itong naglalakad papunta sa kanya. She was wearing her casual attire, simple but really pleasing in his eyes. Hindi nito kailangan mag-effort nang husto para mapansin niya. Tila bumabagal ang oras habang nakatitig siya sa paglalakad nito papunta sa kanya. He couldn’t stop imagining things, especially with that smile in her face.

Biglang kayhirap huminga. He took a sharp breath. “Hey.”

“Asan ka kahapon? Hindi ka nag-attend ng practice?”

“I was with my brothers. Masakit pa ulo ko sa hangover.”

“Oh.” Nawala saglit ang ngiti nito at sinipat ang mukha niya. Hinaplos ang pisngi niya kung saan may pasa pa din. “Gusto mo lagyan ko ng concealer?”

Hindi niya mapigilang mapangiti sa pag-aalala sa boses ni Lily. “’Wag na. ’Di ko naman itinatago.”

“Baka lang gusto mo.”

“Nah, it’s okay.”

“Bakit hindi mo sinasagot ang tawag ko kahapon?” diretsang kompronta agad ng dalaga. Hindi agad siya nakaisip ng excuse. Tumikwas ang kilay nito. Agad nabasa ang reaksyon niya. “Umiiwas ka na ba? Akala ko ba magkaibigan tayo.”

“I—” Hindi niya alam ang sasabihin. Napakamot siya sa batok at nakagat ang ibabang-labi. “I don’t what to say. I’m sorry.”

“Sorry saan?”

“For being an asshole?”

“Nagso-sorry ka pala?”

Basag.

“Oh, thanks?”

Napailing ito at matamis na ngumiti. “Wala ka naman kailangan ipaliwanag. Gusto ko lang naman sana kumustahin ka kahapon. ’Di ka naman sumasagot kahit ilang beses ako tumawag.”

“I think it’s better not to talk about what happened.”

Natigilan ito at mataman siyang pinagmasdan. He was exerting too much effort para lang hindi magkatama ang mga mata nila. And she was very keen.

“Nahihiya ka ba sa akin?”

“No.”

“Weh.” Hinuli nito ang tingin niya. ’Di siya makaiwas. At para silang mga batang nagpapaligsahan sa titigan. Siya ang unang nagbawi ng tingin at sumuko.

“Okay. Oo, aaminin ko na.”

“Para kang tanga. Bakit ka ba mahihiya pa? Wala ka naman ginawang tama.”

“Salamat na lang talaga.”

Tumingin ito sa oras nito. “Wait, may thirty minutes pa ako bago mag-start class ko.”

“Where’s Gaz?”

“Nauna na siya sa field e. Hindi ba ka-team ka niya? Ano pang ginagawa mo rito?”

“I’m talking to you, remember? Ang bastos ko naman kung magmadali ako papunta doon tapos iwanan kita. Okay lang naman mapagalitan ni Coach.”

“Ay, gano’n. Ikaw ha. Bumabawi ka ba ngayon dahil sa pag-iignore mo sa akin kahapon?”

“I’m sorry about that, okay? We’re still friends.”

Tangina. Dapat pa bang sabihin na niya ’yon? May pinangako na siya sa sarili kagabi. Hindi sila pwede maging magkalapit kung hanggang ngayon ito pa rin ang laman ng puso niya. Walang nagbabago. He still wanted her to be his. At hangga’t magkalapit sila, hindi mawawala ang pagnanasa niya dito.

“Dapat lang, because you promised me.”

“What promise?”

“Nakalimutan mo na? Promise mo magiging magkaibigan tayo.”

Magkaibigan.

Ibigan. Tsk, tsk. Mali talaga. Aasa lang siya sa wala.

“H-hindi naman. Pero okay lang ba ’yon? Kayo na ulit ni Gaz. If you know what I mean.”

“Okay lang naman. Kaibigan na lang naman, ’di ba? At okay lang na hindi ka na maghatid sundo sa akin bilang masyadong sagabal ’yon sa buhay mo, at hindi naman kita inoobligang ipagpatuloy mo.”

“Hindi ka naging sagabal.”

“Pero naaabala pa rin kita kaya gano’n pa rin iyon. Hindi naman tayo magjowa.”

“Ginagawa na ba ni Gaz ’yong iniwan kong tungkulin?” Curious siya. Papayag ba ang pinsan niya na ipagpatuloy pa din ng dalaga ang trabaho nito? Doon siya nag-aalala. Alam ni Rage kung gaano kahalaga kay Lily ang trabaho nito. Ayaw nitong mamalimos ng tulong sa iba kaya mas gugustuhin nitong kumapit sa patalim.

“Oo.”

Nagulat si Rage, at agad niyang ikinubli ang reaksyon. “Okay. That’s good to know.”

“Salamat sa ’yo for being there with me. Gusto ko lang malaman mo na tinatanaw kong malaking utang na loob ’yong mga ginawa mo para sa akin.”

“Wala ’yon. You know why I did that for you.” Napatungo siya at mapait na ngumiti. “But it’s okay. Ang mahalaga sa akin masaya ka. Kayo ni Gaz.”

Hangal. Ang drama niya. Hindi bagay. He should be a villain in their story. Ano bang mapapala niya sa pagbabait-baitan niya ngayon?

Wala. Mukha lang siyang tanga.

“Anyway, I should go now. Baka hinahanap na ako ni Coach,” paalam na niya kay Lily.

“Wait!”

Ngayon lang niya napansin na may bitbit pala ang dalaga na paper bag. Iniabot nito ’yon sa kanya. “Muntikan ko na makalimutan ibigay sa ’yo.”

“Ano ’to?”

“Sandwich. Ginawa ko ngayong umaga.”

“Para sa akin?”

“Sira, siyempre! Sa ’yo ko iniabot, ’di ba?”

Napatulala si Rage.

“Sige na, umalis ka na. Baka mapagalitan ka na n’yan.”

Chapter Forty Five

GAZ approached Rage after practice. Late na itong dumating. Napagalitan pa ito ng coach nila dahil sa pagiging absent nito sa mga practice nila. Pinag-push up at planking tuloy ito.

“’Sup.”

Pawisan pa ang binata. Pansin pa rin sa mukha nito ang pasa dahil sa naging alitan nila noong isang gabi. He felt bad about that. Kung wala siyang inom nang gabing ’yon, hindi siguro niya ito nasaktan.

“Hey,” tugon nito nang tumingala sa kanya. Inabutan niya ito ng tubig na agad nitong tinanggap.

Hinintay muna niyang makainom ito bago siya nagsalita. “Kumusta ka na?” tanong niya. Naunang umalis na ang mga kasama nila kaya silang dalawa na lang ang naroon. Tamang pagkakataon para ungkatin niya ang pinagmulan ng alitan nila noong isang gabi. “Look, I’m sorry about the other night. Nadala lang ako ng galit at nakainom kaya—”

“You don’t have to apologize, man. It’s alright.”

“No, it’s not right. Para na tayong magkapatid, and I should know better how to handle my emotions. Hindi dapat ako umakto ng ganoon.” Umupo siya sa tabi nito. “Nagulat lang din ako. I didn’t know that you have a thing for Lily—I mean, for Emily. Paano mo naitago ’yon sa akin?”

“Dapat ba sinabi ko sa ’yo?”

“Yes. Dapat lang! We’re not just cousins, man. We’re best friends. Partners in crime sa lahat ng bagay. Akala ko ba wala tayong ililihim sa isa’t isa? It’s better kung sa akin ka agad nag-open up because I would understand. Iniisip mo bang huhusgahan agad kita? I’m not like that. ’Di naman ako magagalit.”

“Wala naman akong balak ipaalam sa ’yo. At first I thought it was just lust at first sight.”

“Lust at first sight?” Bahagyang tumaas ang boses niya.

“Kita mo o, nagagalit ka na.”

“Kalmado ako.”

“Bubugbugin mo ba ako kapag nagbigay ako ng too much info?” “Pag-iisipan ko.”

Pinaningkitan niya ito ng mata. ’Di naman ito natitinag. Kilala niya ito. Hindi naman niya talaga ito madadaan sa paninindak. He was a fighter. Mas batak pa ito sa kanya sa gym at boxing. Kayang-kaya siya nitong talunin doon pero ’di ito bayoleteng tao. At alam niya iyon dahil ito ang nagturo sa kanya kung paano siya magtitimpi. Maraming sitwasyon na silang pinagdaanan kung saan lagi silang kinukursunada sa loob at labas ng campus, pati na kapag gumi-gimmick sa labas. Marunong itong magtimpi, pero marunong din lumaban ’pag kinakailangan. Mayabang lang talaga sila tingnan kaya ’di maiwasan na lapitin pa rin sila ng gulo.

“I really like her.”

“I think I already heard that.”

“Yes, at desisyon mo kung gusto mo pang ulitin ko ang mga sinabi ko na sa ’yo nung isang gabi. We both want her, man. But I know my place now. She’s yours. Wala naman akong pagtutol doon. ’Di na kita kakaribalin kasi alam ko nang talo ako.” Ngumiti ito sa kanya, may lungkot na pinipilit itago. Tinapik nito ang balikat niya. “Don’t worry about it. Lilipas din ito. It’s just an obsession I need to forget. Mas mahalaga ka sa akin.”

“Ba’t ako? Nababakla ka na ba? Magpinsan tayo.”

“Tarantado!” Humagalpak ito ng tawa at marahang binatukan siya. “Ang akin lang, mas mahalaga sa akin ’yong pagiging magpinsan natin at magkaibigan. I’m sorry if I did that to you.”

“So, we’re good?”

“That should be my line.”

“’Di nga. Ako, wala na talagang problema sa akin. I can always forgive you. You’re my best buddy. ’Di kita ipagpapalit sa kahit kaninong babae.”

“Tangina, sige maging bakla na lang tayo.”

Hagalpak siya sa pagtawa. “Seriously, man.”

Napailing ito, at inakbayan siya. “May isa lang akong pabor na hihingin sa ’yo kung sakali,” sabi ni Rage.

“What is it?”

“Don’t make her cry again. Isipin mo na nandito pa rin ako sa likod mo kung sakaling paiyakin mo ulit siya. ’Di ako magdadalawang-isip na agawin siya sa ’yo.”

“C’mon.”

“Seryoso nga. Magpapaubaya lang ako ngayon, pero kung sakaling wala akong mahanap na babaeng makakatapat sa pagkagusto ko sa kanya, I want you to know that I’m still waiting at the back.”

“Siraulo ka. Magpapanggap na lang ako na ’di ko narinig ’yon. But I can’t blame you. Emily is different from others. ’Di lang siya basta-basta. But she’s already mine. I hope you don’t forget that.”

“I know.”

“And I can’t share her with you,” madiing sabi ni Gaz. “Like we used to before with women.”

They have a history of sharing women in bed, but it already stopped. Matagal na ’yong huli.

“God, of course. You don’t have to remind me that.”

“Good. Una na ako sa ’yo,” paalam niya dito. “Magkikita pa kami ngayon ni Emily. I want to take her to a date.”

He smiled. “Have fun.”

---

MATAGAL pa ba?

Napangiti si Emily.

Hindi talaga makapaghintay. Nasa loob pa si Emily ng ladies’ room. Katatapos lang ng klase niya, at kanina pa rin naghihintay sa kanya si Gaz.

Wait lang. Nasa rest room pa , reply niya.

Need help?
reply nito.

Napabungisngis ang dalaga. Naglalagay lang siya ng powder sa mukha. Patapos na siya nang pumasok si Arlene.

“May hindi ka sinasabi sa akin, ha,” biglang sabi nito.

“Ano naman?”

“Kayo na ba ulit? Itinuro sa akin ni Khate si Gaz. May hinihintay sa labas. Ikaw ’yon, ’no?”

Wala naman siyang dapat i-deny kaya kaswal lang siyang tumango. “Lalabas kami.”

“OMG! Sabi ko na e. Nanghuhula lang naman ako! Girl, I’m so happy for you. Alam mo ikaw na talaga. Sana all binabalikan!”

“’Wag ka nga maingay,” saway niya dito.

“’Di ko kailangan mag-ingay. Mamaya, ’pag nakita ng iba na magkasama na naman kayo, mag-uusap-usapan na naman ang mga chismosa. Makakarating agad ’yon sa circle nina Reese.”

“Wala akong ginawang masama.”

Napahawak ito sa dibdib at eksaheradang suminghap. “Opkorz! ’Di ka naman mukhang nang-agaw.”

’Di siya komportable sa usapang ’yon kaya nagpaalam na siya kay Arlene.

Nang-agaw. Hindi siya sigurado kung ano ang tatakbo sa isip ng iba pag nakita na silang magkasama ni Gaz.

Pinuntahan niya ang binata na namataan niyang naghihintay sa kanya sa may bench. Muntikan na siyang matalisod pagkakita rito.

’Di na nga kataka-takang pinagtitinginan ito. Kahit bato ma-attract nito. He was very hard not to notice. Suot nito ang jersey na humahakab sa matipunong katawan. Preskong-presko ang dating. Basa pa ang buhok na parang bagong paligo. Parang may sariling spotlight sa panghapon na sikat na araw na nakatapat dito. And when his eyes pinned on her, pakiramdam niya ay ikinukulong siya nito sa titig nito. Those piercing blue eyes.

Napasinghap siya, but she forced herself to calm down.

’Di pa rin niya nasasanay ang sarili sa epekto nito sa kanya.

“Ang tagal mo,” reklamo ng binata pagkalapit niya dito. Amoy niya ang panlalaking pabango na ginagamit nito.

“Naglagay lang ako ng powder saglit. Bakit ka naman naligo sa pabango?”

“What’s wrong?”

“Masyadong matapang.”

Napangisi ito. “Yeah. Sinadya ko para kaya kang ipaglaban n’yan.”

Umismid si Emily.

“Let me carry your books.”

Hinayaan niya nga ito. Nakarinig siya ng mga bulong. Paglingon niya, may isang grupo ng mga babae ang nakamasid sa kanila. Bumoboses pa ang isa.

“Sila ba ulit?”

Napakunot-noo siya at niyaya na si Gaz, “Alis na tayo. Pinagtitingnan ka na.”

“Believe me. Sa ’yo sila nakatitig. Can’t blame them when you’re such a beauty.”

’Di niya makuhang kiligin, pero bigla siyang inakbayan nito na parang ipinapagkalandakan pa sa iba ang isang obvious na katotohanan.

Na pag-aari siya nito. “Where do you want to go now?”

“Ikaw bahala.”

“Akong bahala? You sure about that?”

Nag-init ang pisngi ni Emily. “Basta ’wag mo lang ako dalhin muna sa kung saan mo ako gustong dalhin.”

Tumawa ito. “Saan ba ang iniisip mo? No, I’m not thinking of sex. I’m really hungry now, but for food.”

Iba ang tingin na ipinupukol sa kanya ng mga nakakasalubong nila, at mas lalong ’di siya naging komportable dahil nakaakbay sa kanya si Gaz. Parang gusto niyang maglaho. Hindi niya kailangan marinig ang sasabihin ng mga taong ’yon para malaman niya kung anong nasa isip ng mga ito. Saka pa lang si Emily nakahinga nang makasakay na siya sa kotse ni Gaz.

“What’s the problem?” he asked. “Parang hindi ka mapakali.”

“Ang awkward lang.”

“What’s awkward?”

Paano ba niya i-eexplain? Dati naman, naging out din sila. Magkasama. But something changed.

“Ano ba kasing nasa isip mo pumunta ka pa sa department namin? Pwede naman tayong magkita na lang kung saan nakapark ’yong car mo. O much better kung sa labas ng campus.”

Nagsalubong ang kilay ni Gaz sa sinabi niya. “What are you saying? Ayaw mong may makakita sa atin? Nahihiya ka ba?”

She pressed her lips to a thin line to stop herself from answering. Gulo din niya, e. ’Di nga niya alam kung bakit gusto pa niyang mag-inarte ngayon. Nag-agree naman siya sa setup na ’yon.

“Kung anong gusto mong mangyari, iyon ang gagawin ko. But give me a reason. Kailangan natin pag-usapan ’to para pareho natin maintindhan. Do you want us to be private?”

“No. Ang awkward lang kasi. Nakita mo ba ’yong mga tingin nila? Kaka-break mo lang kay Reese, pagkatapos ako ulit ang kasama mo. ’Di ko kailangan marinig ang opinion nila para lang malaman kong pinag-uusapan ako. Ayaw ko lang makakuha ng atensyon. Maraming nakakakilala sa ’yo, and ako—sino ba ako?”

“Asawa ko.”

“Gaz!” Hinampas niya ito sa braso. “Seryoso. Ayaw ko lang dumating sa point na ma-curious sila kung sino ba talaga ako at ungkatin nila ang buhay ko. Alam mo kung anong ginagawa ko para makapagpatuloy sa pag-aaral. Gusto kong manatiling sikreto ’yon. At mangyayari lang ’yon kung magiging invisible ako sa paningin ng marami. ’Wag mo sanang masamain. Kailangan ko lang mag-ingat.”

“Okay, okay. I understand.” Hinawakan nito ang kamay niya. “You’re suggesting na mag-lowkey lang tayo kapag nasa campus. Pero okay lang ba kapag nasa labas ng campus? Because I want to show you off. ’Di ko kaya ang itago kung anong mayro’n tayo. You’re not someone’s woman. Akin ka.”

The possessiveness on his tone gave her chills. Nakagat niya ang ibabang-labi. She missed hearing that from him. She missed that possessive tone.

Tila naramdaman ng binata ang epekto sa kanya ng sinabi nito. Napatitig ito sa labi niya. Pagkatapos ay gumapang ang kamay sa hita niya. Pumisil-pisil. Tinumbok ang gustong maramdaman.

Napasinghap si Emily.

Naka-park pa ang sasakyan nito sa loob ng campus. Wala sila sa tamang lugar para maging mapusok. “Gaz, kasasabi ko lang…”

“I know.” Tumango ito pero ’di inalis ang kamay.

“So?” Kinakabahan siyang tumawa. “A-anong ginagawa ng kamay mo? A-alisin mo.”

“Wala naman makakakita. May car’s tinted.”

Kumikislap ang pagnanasa sa mata ng lalaki. Naririnig niya ang tibok ng puso nito. Pareho lang sila ng nararamdaman.

“Kahit na,” mahinang sabi niya. “May makakahalata.”

Tumingin siya sa labas ng bintana. Praning lang siya. Wala naman basta-bastang makakapansin sa kanila roon.

“No one’s gonna notice us here.”

Hinawi ni Gaz ang manipis na telang tumatakip sa pagitan ng hita niya. “G-Gaz.”

“Shh.” Tinawid nito ang distansya ng mga labi nila. Dama niya ang daliri nitong nilalaro ang kahinaan niya. Doon niya na-realize kung gaano katagal buhat nang huling gawin nito iyon. Bumalik sa isip niya ang mga gabing pinupuno siya nito, ang mga katawan nilang magkadugtong…ang matipunong katawan nito na nakapatong sa kanya habang puno ng init na umuulos sa ibabaw niya.

She wanted to feel that again with him, pero nahahati ang isip niya. Hindi nila pwedeng gawin iyon habang nasa loob pa sila ng campus. ’Di siya gano’n katapang.

“G-Gaz, stop,” pagpigil niya sa binata bago pa siya makalimot. May pilyong ngiti sa labi nang binata nang humiwalay sa kanya. Pulang-pula ang mukha niya.

“Sorry, I just missed it so much.”

“Okay lang,” sabi niya at nasapo ang mukha.

“’Di ko napigilan. Matagal na rin ’yong huli.”

“Okay nga lang.”

Pinilit ng dalaga na huwag matawa. ’Di niya ito masisisi. Parehas lang sila ng naramdaman. Kung ’di lang wrong place, baka ’di na niya ito pigilan.

“’Di pa ba tayo aalis para kumain? Akala ko gutom ka.”

Napailing ito, mapang-akit ang ngiti. “It’s your fault I’m not hungry for food anymore. Sa iba na napapunta ’yong gutom ko.”

“Hala siya.”

“Papakainin mo ba ako?”

Iba na ang pagkain na tinutukoy nito. Ngumuso siya. “’Di ko alam.”

“Paanong ’di mo alam?”

“Baka kasi nakakalimutan mo. We still have a deal, remember? ’Di ba parang dapat pag-usapan muna natin ’yon bago mo gawin ang mga gusto mo sa akin?”

“And after that, I can do what I want with you?”

“Um—y-yes?”

Naningkit ang mata ni Gaz. “You seem unsure. Gusto kong makasigurado na sigurado kang tanggapin ’to.”

“Yes. You can do whatever you want with me.”

“Good.” Hinawakan nito ang baba niya. “I can’t wait for that.”

Chapter Forty Six

“Ate, anong nakain mo?” tanong ni Angela habang namimili ito ng damit sa department store. Niyaya niya ang mga ito na mag-mall. Matagal na rin ang huling beses na nag-mall silang buong pamilya. Halos ’di na sila nakakapag-bonding sa labas.

“Wala pa akong kain. Sira ka ba? Namimili pa tayo mga damit n’yo. Para naman may bago kayong nasusuot pag may events sa school niyo.”

Tumawa si Angela. “Hindi kasi ’yun! Ibig ko sabihin, ano nakain mo at pinag-shopping mo kami ngayon?”

“Bakit, bawal ba? Alam mo minsan lang ’to. Sulitin mo na!”

“Ang mamahal kasi, ’te. ’Di ba mas makakamura tayo kung tingin na lang tayo online? Ang daming mura sa mga nag-la-live selling! Magagandang klase pa. Saka trendy!”

“Oo nga, Ate.” Sumulpot sa likod niya si Albert. “Tingin na lang tayo online. Mahal,” bulong nito.

“Ayaw n’yo ba talaga? Libre ko naman.”

“Oo nga kaso mas makakatipid ka, Ate.”

Nakatingin lang sa kanila ang mama niya. Nauna na niya itong maipamili. Tulad ng mga kapatid niya, namamahalan din ito, pero wala nang nagawa dahil sa pamimilit niya. Minsan lang naman kasi. Hindi naman araw-araw nilang gagawin ’yon. Gusto lang niyang ipasyal ang mga ito at gastusan. Palagi na lang sa mga pangangailangan sila nakatuon. Hindi na nakapag-enjoy ang mga ito at maranasan ang mga gusto.

“Bigyan mo na lang kami ng allowance. Tig-1k kami. Marami na maaabot ’yun!”

“Oo nga, ’te, may bagong sapatos na rin ako sa 1k. Sira na ’yong ginagamit ko pang-basketball e,” hirit ni Albert.

Ano pa nga ba? E ’di pagbigyan ang hirit. “Sige, sige. Ayaw n’yo e. Mahirap pilitin ang ayaw.”

“Yay!”

“Baka siguraduhin n’yo bibili kayo, ha. Tara na kumain. Pili kayo saan n’yo gusto.”

Sumunod lang si Emily at ang kanyang mama sa dalawa.

Nagtataka marahil ito kung saan siya nakakuha ng pera niya, pero ipinagpapasalamat niya ang hindi nito pagtatanong. Nararamdaman ni Emily na marami itong gustong ungkatin at itanong sa kanya, tulad na lang kung saan siya kumukuha ng pera para tustusan ang pagpapagamot nito. Hindi mangmang ang ina niya. Alam nito na hindi talaga siya nagtatrabaho sa isang coffee shop lang.

atatandaan niya ang tanging sinabi lang nito sa kanya: “Mag-iingat ka palagi.”

Minsan nga nararamdaman niyang nahihiya na ito sa kanya—sa mga ginagawa niya para dito at sa mga kapatid niya. Iyon na lang siguro ang rason nito kung bakit hindi nito ginugustong malaman pa kung anong ginagawa niya para lang matustusan ang pangangailangan nila.

Malaki ang perang pumasok sa kanya nitong nakaraang araw. Nag-deposit na si Gaz sa bank account niya. Nagulat siya nang makitang isang milyon agad ang ibinigay nito. Nag-e-expect siya na baka kailanganin pa nito ng panahon para maibigay ang hinihingi niya. Hindi birong halaga ang isang milyon at kulang pa ’yon ng isa pang milyon.

Kapalit ng halagang ’yon, mananatili siya sa tabi nito. Maninirahan siya kasama nito. Iyon ang bagay na hindi pa niya nai-o-open sa kanyang ina. Bandang alas otso na sila ng gabi nakauwi. Pagkatapos kumain, naglibot-libot pa sila. Nag-grocery ng mga kailangan nila sa araw-araw.

Masaya si Emily na makitang ganoon sila kasaya.

Hindi siya nagsisisi sa ginagawa niyang trabaho kung ang kapalit naman n’un ay napapasaya niya ang pamilya niya. Ang mga ito lang ang tanging rason niya para maging matapang at patatagin ang sarili.

“Ma.” In-approach niya ito nang sila na lang ang maiwan sa baba. Nasa kwarto na ang dalawa kaya sinunggaban na niya ang pagkakataon na makausap ang ina. Lumapit siya rito at kinausap nang masinsinan.

“Okay lang ba kung hihiwalay ako sa inyo ng ilang buwan?”

Napakunot-noo agad ito. “Saan ka pupunta? At bakit?”

“K-kailangan ko lang para sa trabaho ko tuwing gabi. Alam n’yo naman na inaabot ako ng madaling araw minsan. Nagigising ko pa kayo rito nina Albert p’ag nadating ako. At gusto ko din ma-try na magkaroon ng sariling space.”

“Emily. Ayaw mo na ba kami makasama dito sa bahay kaya gusto mo na bumukod?”

“Hindi naman ’yun ang pinupunto ko, Ma.”

“E, ano? Bakit kailangan bumukod ka pa? Ayos lang naman sa akin kahit inuumaga ka na d’yan sa trabaho mo. Ang mahalaga lang dito ka pa rin uuwi.”

“Para sa atin din naman ’to.”

“Ipaliwanag mo, Anak. ’Di ko maintindihan bakit kailangan mo pa umalis. Saka kung uupa ka pa ng apartment, dagdag bayarin mo pa ’yon. Nagbabayad ka pa ng tuition mo galing sa sarili mo. Baka wala na matira para sa sarili mo.”

uminga siya nang malalim bago niya sabihin dito ang totoo. “Sa boyfriend ko ako titira, Ma.”

Kita niya ang paglarawan ng gulat sa maputlang mukha nito. Ilang sandaling nilamon ito ng pagkagulat. Hinintay niya ang magiging reaksyon nito bago siya magpaliwanag.

“H-hindi ko yata alam na may nobyo ka na. K-kailan pa?”

“Matagal na po.”

“’Di mo sinasabi sa akin?”

“Ma, hindi pa ako handa. Boyfriend lang naman. Hindi naman asawa ’yon. Priority ko pa rin ’yong pag-aaral ko at kayo.”

Umismid ito, “Pero titira na kayo sa isang bubong. Hindi pa ba astang mag-asawa ’yon?”

Natawa si Emily dahil sa pabirong tono ng ina. “Hindi naman ako magbubuhay may-asawa, Ma. Iba ’yong magiging sitwasyon ko. I wish I could tell you everything.”

May pa-English English ka pa d’yan. Pwede mo naman sabihin sa akin lahat. Hindi ako bulag, Emily. May mga nakikita ako kahit hindi mo sabihin sa akin. Hindi dahilan ang sakit ko ngayon para hindi ko makilala ang mga anak ko. Nararamdaman ko kayo. Wala lang ako sinasabi dahil alam kong ginagawa mo ito para sa akin. Nagsasakripisyo ka para sa amin ng mga kapatid mo. Ayaw kong isipin mo na wala akong pakialam, pero mayro’n. Kung makakatulong ang pananahimik ko at kawalan ng mga tanong, gagawin ko ’yon.“

Tila may humaplos sa puso niya.

“Na-a-appreciate ko rin na nagpapaalam ka sa akin. Pero kahit ano maging desisyon mo, Emily, tatanggapin ko. Kung para sa ’yo sa ikakasaya mo ’yon.”

Niyakap niya ang mama pagkatapos. Pinipigilan niyang tumulo ang luha kahit ramdam niya ang pag-iinit n’un.

Mas na-appreciate niya ito. Dahil alam ni Emily kahit ano pa ang sakripisyong gawin niya, walang mas makakapantay sa naging sakripisyo nito sa kanila.

---

“ATE, mami-miss ka namin,” malungkot na sabi ni Angela habang tinutulungan siya nitong mag-impake ng mga gamit na dadalhin niya sa paglipat. “’Wag mo kalimutan tumawag, ha. Video call tayo paminsan-minsan.”

“Sira ka talaga. ’Di naman ako lilipad ng ibang bansa.”

“Pero kahit na, mami-miss ka pa rin namin.”

“Ngayon lang ’yan. Magkikita-kita pa rin naman tayo. Lapit-lapit lang e.”

“Pwede ka ba naming puntahan?”

“Hmm. Pag-iisipan ko.”

“Ay, ang daya? ’Di mo kami ito-tour sa magiging apartment n’yo—” Natutop nito ang bibig. “Nga pala. Boyfriend mo nga pala ang kasama mo!”

Inismiran niya ang dalagita.

“Boyfriend reveal naman d’yan, ’te.”

“Che! Saka na. Bata ka pa.”

“Hala, anong connect? ’Di na ako bata, ’no. Pwede na nga rin ako magb-oyfriend. Abangan mo lang, ’te.”

“Aba, hoy!” Pinalo niya ito sa binti.

“Ate naman!”

“Ayan ang w’ag mo muna gawin. Sinasabi ko sa ’yo, Angela. Sasampalin kita ng padakot kapag nalaman kong inuuna mo ’yang paglandi kaysa sa pag-aaral mo, ha.”

“Bakit naman bawal? ’Yong mga kaklase ko nga nakailan na e.” Ngumuso pa ito.

“Ay, naku. Gagaya ka sa mga ’yon?”

“Gusto ko lang naman kasi kiligin din, Ate. ’Di naman ako papabuntis nang maaga.”

“’Wag talaga. Unahin n’yo muna ’yang pag-aaral n’yo ni Albert. ’Yan lang maitutulong n’yo sa akin.”

“Sige, Ate. Pero nagbebenta na ako ng yema ngayon para ’di na namin ni kuya hingiin sa ’yo ’yong mga pang-project namin.”

Napangiti siya. Dumidiskarte rin ang dalawang kapatid niya kahit papaano. Gumagawa ang mga ito ng yema pagkatapos ay ibinebenta. Tumutulong din ang mama niya sa paggawa ng kakanin at mga pang-meryenda. Maliit lang ang tinutubo pero malaki na ’yon para sa kanya.

Pinagtitinginan siya ng mga kapitbahay niya nang makita ang mga bag ng damit niya habang naghihintay sa taxi na ibinook niya. ’Di maiiwasan doon ang mga kumpulan ng tsismosa kahit na tirik na tirik ang araw.

May ’di nakatiis. Lumapit pa sa kanya si Aling Tess. Mukhang ’di pa tapos maglabas. May sabon pa sa daster. “Aba, Emily, mukhang paalis ka, ah. Saan naman ang punta?”

Nakapaskil sa mukha nito ang isang ngiting ’di mapagkakatiwalaan. “Lilipat po ako ng apartment.”

“Apartment? Kayo ng mga mama mo, lipat na? Mukhang asensado na ikaw ah. Nagpa-part time ka nga, ano? Saan nga?”

Ang mga tsismosa talaga.

“Ako lang ho ang lilipat. Dito pa rin sina Mama titira.”

“Ikaw lang?” eksaheradang reaksyon nito. “E, sinong kasama mo? Nobyo?”

Ngumiti na lang siya. Walang dahilan para sagutin niya ito. Ano bang pakialam nito sa buhay niya? Sa pagkakatanda niya, wala namang nag-aabot sa mga ito ng tulong kapag kailangan nila nang may tutulong sa kanila.

“Ah, siya, mag-ingat ka, ha. Unahin muna ang pag-aaral bago pag-aasawa.”

Napataas na lang ang kilay ni Emily pagkatalikod nito. Kung uto-uto lang siya, aakalain niyang concern itong tunay sa kanya. Ang mga tulad nina Aling Tess—ng mga kapitbahay niya, wala namang intensyon na talagang tumulong kapag kunyaring nangungumusta. Gusto lang makasagap ng pwedeng pag-usapan ng mga kapwa nito tsismosa tungkol sa ibang tao because it makes them feel better.

---

PAGBABA niya ng taxi, nakaabang na si Gaz para tulungan siyang iakyat ang mga gamit niya. ’Di pa niya alam kung saan niya ilalagay ang mga damit niya nang magdesisyon na agad si Gaz.

“Mamaya mo na ilagay sa closet ko ’tong mga to.”

“Huh? Kasya pa ba?” Huling kita niya sa walk-in closet ni Gaz ang gulo.

“Oo naman. Nag-ayos na ako ng closet. Hinati ko para sa ating dalawa.”

“Weh? Nag-ayos ka na ng closet mo?”

Mayabang na tumango ito. “Tingnan mo pa.”

Pigil-pigil ni Emily ang ngiti at binuksan ang closet ng binata. And he’s right. Maayos ang mga damit nito. Nakita niya may space na ibinigay ito para sa mga gamit niya.

“Natuto na siya mag-ayos ng kalat niya,” nasabi na lang niya.

“Of course.” Niyakap siya nito mula sa likuran. “Nakakahiya naman sa asawa ko kung siya pa pag-ayusin ko.”

“Gaz!” saway niya.

“Bakit?”

“Tumigil ka nga sa kakaganyan mo. Ire-remind lang kita, ha? ’Di pa kita asawa.”

“Di pa?” bulong ni Gaz.

“Tigil. Ang bata pa natin.”

“Hindi na pambata ang mga ginawa natin.”

“Ang ibig ko sabihin, bata pa tayo para i-claim mo ’yung gano’n.”

“Damn.” Napaungol ito at humiwalay sa kanya. “Don’t ruin my fantasy.”

Humarap siya dito. ’Di mawala ang ngiti sa labi. “’Yon ba ang fantasy mo?”

“Yes! You and me in this place, living together like a married couple. Masama ba?”

“Walang masama. It’s your fantasy. Pero ang ano kasi…naninibago lang ako.”

“Titira ka sa akin dito for six months. Kailangan masanay ka na. Six months is a short time for me. Gusto kong sulitin ’yong mga oras na makakasama kita.”

“O gusto mong sulitin ang binayad mo?”

He frowned at her. “Wala akong sinabing ganoon.”

“Wala din naman masama sa sinabi ko.” Humakbang siya palapit dito. Itinaas ang kamay sa mukha nito. “You should get what you paid for.”

“And what do you suggest now?”

Pinaglandas niya ang palad sa leeg nito, pababa sa matipunong balikat. Bumaba ang kamay niya sa dibdib nito. He was wearing a tank top. Bakat ang namumutok na dibdib.

Napalunok si Emily. Masyado pang maaga kung ipagpapatuloy niya ang ginagawa, but he was so fine. Ang hirap na pigilan ngayong nasimulan na niya. Ramdam niya pagtibok ng init sa pagitan ng hita niya.

“This is my first day here. So siguro naman, kailangan ko magbigay ng magandang impression, ’di ba?”

Sumilay ang ngiti kay Gaz. “And what kind of impression?”

Nakita niya ang pagkislap ng init sa mga mata nito. Tinatalaban na agad ang binata kahit wala pa man siyang ginagawa.

Pilyang inilapit niya ang bibig sa tainga nito. “Like worth it ’yong presyong ibinayad mo.”

“’Di mo naman kailangan patunayan pa. You’re totally worth it—” Napasinghap ito nang simulan niyang halikan ang leeg nito. “Baby, wait.” He tried to stop her.

Pero ’di iyon ang oras para magpapigil. She opened her mouth and let her tongue explore his skin.

“Fucking hell.”

Napatingala si Gaz. Hinalik-halikan niya ang Adam’s apple nito, pababa sa dibdib. He was still wearing his tank top. Hinaplos niya ang tigas ng kalamnan nito pataas sa maskuladong dibdib. Akmang huhubarin nito ang suot nang pigilan niya ito.

“’Wag.”

“W-what?” Parang hindi na makapag-isip ng tama ang tono ng boses nito. Naghahabol agad ng hininga kahit wala pa mang nakakapawis sa ginagawa niya.

Hindi sumagot ang dalaga bagkus ay mas naging mapangahas. Bumaba ang halik niya sa katawan nito, hinayaang tumagos ang init ng halik niya sa suot nito. Hindi hadlang ang telang suot nito para maramdaman iyon.

Napahawak ito sa buhok niya.

“What are you playing at?”

“Ayaw mo ba?”

“With my clothes on? Maybe. I don’t know—fuck.”

“Hindi ko ba pwedeng gawin ito ng may suot ka? I thought you like foreplay.” She giggled when she saw him bite his bottom lips Napamura muli ito nang tumapat ang mukha niya sa harap nito. Kitang-kita niya ang pamumukol doon. Parang nagtayo na ito doon ng tent.

She didn’t waste time teasing him. Inilapit niya ang mukha doon, lapit na lapit hanggang sa dumikit ang ilong sa kung saan kitang-kita ang ebidensya ng init nito.

Hindi niya pinuputol ang titig dito. Pinanood niya kung paano magsiklab ang pagnanasa sa mata ng binata. Ibinuka niya ang bibig at mapanuksong dinama ang katigasan nito sa labi niya.

“Damn, Lily. You’ll be the death of me.”

Lily. Napahinto siya dahil doon. May dumaang boses sa isip niya nang tawagin siyang muli nito sa pangalang iyon. Hindi na siya sanay na manggaling ’yon kay Gaz.

Ibang tao na ang pumapasok sa isip niya, at ayaw man niyang bigyan ng kalituhan ang sarili, pakiramdam niya pag-aari lang ng lalaking ’yon ang pagtawag sa kanya sa pangalan na ’yon. Pinutol agad niya kung saan papunta ang isip niya.

Ipinagpatuloy niya ang ginagawa.

Si Gaz ang nandito. Ito ang mahal niya. Ito lang nag itinitibok ng puso niya.

At higit sa lahat, ito ang pinili niya.

Chapter Forty Seven

“Pogi rin si Rage, ano?” sabi ni Arlene sa kanya habang hinihintay niya si Gaz. Nandoon sila sa field nakatanaw sa mga players ng football team nila. Nagpanggap siyang hindi narinig ang sinabi ni Arlene.

“Ano?”

“Sabi ko, ang pogi rin ni Rage.”

“Um.” Sinundan niya ang tinitingnan ni Arlene. Nakatingin ito kay Rage. Naglalaro ito sa kalagitnaan ng init kasama si Gaz. Practice ng mga ito, at nandoon siya dahil lang sa pagyayaya ni Arlene na manood. Wala na rin naman silang klase. Tamang hintay lang din siya na matapos ang binata.

“Normal lang. Magpinsan sila ni Gaz, e,” sabi niya bilang sagot sa opinyon nito. Magkaiba lang ng kulay ng mata ang dalawa pero may pagkakaparehas ang features, sa tingin lang niya. Bilang parehong nakasama na niya si Rage at Gaz, napansin din niya ang ilang similarities ng mga ito, lalo na pagdating sa labi.

Napainom siya sa hawak niyang lemon juice.

“Hmm, correct naman. Hindi lang talaga sila obvious na magpinsan, ano?” Napahawak ito sa baba, parang nangangarap na bumuntonghininga. “Ano kaya feeling, ’no?”

“Feeling na ano?”

Tumingin sa kanya si Arlene. “Emily, ano kaya ang feeling ’pag parehas silang maging jowa?”

Literal na umakyat yata sa ilong niya ang iniinom. Napaubo pa siya.

Yugyog ang balikat ni Arlene sa pagtawa. “Bakit ganyan ang mukha mo?”

“Sa lahat ng maiisip mo, bakit naman ganoon?”

“Nangangarap lang. Ano bang masama?” Namilog ang mata niya. “Oy, ’wag ka tumingin sa akin ng ganyan. Nagwo-wonder lang ako. Malabo naman mangyaring patulan ako ng dalawang ’yon. ’Di ko aagawain si Gaz mo. Naisip ko lang kung ano ’yong feeling.”

“Bakit ako tatanungin mo?”

“E kasi curious lang ako. Ano kayang feeling ng ganoon, ano? Dalawa jowa mo. Tapos katulad pa ni Rage at Gaz?”

Nag-init ang pisngi ni Emily. Ayaw niyang isipin. May dalang kakaibang pakiramdam ang mga salita ng katabi. Ito lang ang nangangarap ng ganoon, pati siya nadadamay sa tumatakbo sa utak nito. No, ’di siya aabot sa ganoong imagination.

Hindi talaga.

Magpinsan? Jojowain ng sabay? Gawain ba ng matinong babae ’yon? Kung silang mga babae ayaw ng may kaagaw sa atensyon ng mga boyfriend nila, ganoon din ’yon sa mga lalaki. Walang matinong tao ang papayag sa ganoong setup.

That was just pure fantasy.

“Kung ano pinag-iisip mo. Pagloloko na ang tawag do’n.”

“Sa ibang bansa naman, okay ’yong ganoong setup, ’di ba?” sabi ni Arlene. “Nakakapagbasa ka ba ng mga ganoong article? Try mo.”

“Anong i-try? Ayaw ko nga! Tingin mo naman sa akin? Wala naman akong balak pumasok sa mga gano’n. Nasa Pilipinas tayo. Taboo sa atin ’yong gano’n.”

“Gagi! Hindi ko naman sinabing i-try mo kay Gaz at sa pinsan niya.”

“Hinaan mo nga ’yong boses mo. ’Pag may makarinig sa ’yo.”

Binalik niya ang tingin kay Gaz. Pinupunasan nito ang pawis habang nakikinig sa kasama nito. Lumipat ang mata niya sa lalaking tumabi dito. Nagpanggap siyang hindi nagulat nang makitang nagtanggal ito ng jersey.

Nangingintab ang matipunong katawan nito sa pawis at sa sikat ng araw. Mas nakakaani ngayon ito ng atensyon lalo na sa cheerleading squad na mas malapit sa kinatatayuan ng mga player.

Ilang araw na ba niyang hindi ito nakikita? Hindi niya mabilang. Parang ang tagal na nang huli silang magkausap. Two weeks na nga silang magkasama ni Gaz sa iisang bubong, ni isang beses hindi ito bumisita roon. She was expecting him to come and greet them. Wow? Inaasahan pala niya ’yon?

Sa huling usap nila, ramdam na niya ang ilag nito sa kanya. Doon pa lang naramdaman niya umiiwas ito sa kanya. Hindi naman siya manhid para hindi malaman kung bakit. Hindi siya magpapanggap na walang ideya. Gusto lang talaga niya isiping may pag-asa pang maging magkaibigan lang sila. She enjoyed his company. Nakakahinayang lang na hindi pwede mangyari ang gusto niya.

---

“HINDI ka ba pupunta sa party?” tanong ni Emily kay Gaz pagkatapos nitong sabihin sa kanya na birthday ni Timo bukas.

“Depende. Bahala na.”

“Bakit bahala na? Ka-team at kaibigan mo naman ’yon.”

Nasa sasakyan na sila at pauwi sa condo. Parang nakasanayan na nilang dalawa ni Gaz na maghintayan sa isa’t isa bago umuwi. Kailangan sabay lagi sila, pero ’pag busy ito at nasa field pa rin, nauuna na siya at sumasakay ng taxi.

Patuloy pa rin ang trabaho niya sa gabi. Walang conflict sa kanilang dalawa ni Gaz dahil prangka siya rito na kailangan pa rin niyang gawin ang trabaho niya. Nauwi pa rin siya sa kanila para mag-abot sa mama niya at para sa mga gamot na rin nito.

“Punta lang ako kapag kasama kita.”

“Ah, pupunta ka lang kung kasama ako?”

Napangiti si Gaz, sabay tango. “Ayaw ko naman na pumunta na hindi kita kasama. Alam nilang tayo na. I also want them to meet you.”

“Anong nangyari sa lowkey lang?”

“Forget about that. I want us to be seen in public. Six months lang, tapos hindi ko pa susulitin?”

Tama nga naman. Wala rin naman problema sa kanya because she was enjoying every minute that she was with him. Hindi nga niya namalayan na two weeks na rin buhat nang tumira siya kasama ito. Nagsimula na siyang mag-take ng pills pagkatapos komunsulta sa doctor. May mga pagkakataon kasi na nakakalimutan ng binata na mag-withdraw.

He liked it raw and wild. Pagdating sa kama, ibang klase ang pagiging agresibo nito. He was like a wild beast in the bedroom.

“Okay lang ba kayo ni Rage?” ’di niya napigilang itanong.

“Yeah. We’re good naman. Why did you ask?”

Ipinilig niya ang ulo sabay tingin sa labas ng bintana. “’Di ko na kayo nakikitang magkasama. ’Di tulad ng dati.”

“We’re still close like before. He’s still my cousin. Nothing changed.”

“Ah.” Tumango lang si Emily.

“Why, did you miss him?”

Napansin niya ang pagbaba ng tono ni Gaz. Napalingon siya dito. “Ha? Hindi, ah. Just asking.”

“Akala ko nami-miss mo na e.”

“Bakit ko naman mami-miss aber?”

“Dahil naging close kayo? I don’t want to think about how close…”

“Gaz.” “What?”

“Stop being jealous. I’m yours now.”

Hindi ito umimik at pilit na ngumiti lang. Palapit na sila sa condo nito. “Seriously. Wala ka dapat ikaselos,” sabi niya at hinawakan ang kamay nito. Nakita niya ang pagsilay ng pilyong ngisi sa labi nito.

“Talaga ba? Patunayan mo nga.” Kinuha nito ang kamay niya. Inilagay sa harap nito.

Napabungisngis si Emily.

“Ikaw talaga. Seryoso ako rito.”

“Seryoso rin ako.”

Napakagat-labi ang dalaga. He was already pitching a tent. “’Di ka ba makakahintay? Malapit na tayo.”

“E ’di pagkarating. But don’t remove your hand. Want you to feel me.” Mapang-akit na kumindat ito.

“At akala ko ba magna-nap ka pagkarating? Kailangan mo rin ng pahinga after the game, ano.”

“Okay lang naman sa akin maabuso katawan ko basta ba ikaw.”

Pagkasara ng pinto, agad nitong sinunggaban ang labi niya. He pushed her against the door, his lips moving aggressively. Narinig niya ang pagtalsik ng butones ng blusa niya nang hubaran siya nito. She felt like they were on fire. Walang dahan-dahan sa galaw ni Gaz. He wasn’t wasting time. Bago pa niya mamalayan, nakaluhod na ito sa kanya. Nakita pa niya ang paglipad ng pang-ibabang saplot niya.

“Gaz!” Malakas siyang napasinghap nang dumampi ang bibig nito sa pagitan ng hita niya.

“Hold still.”

Napahawak siya sa buhok nito para kapitan, ang isang kamay niya ay sa doorknob. She felt his lips devouring her, his tongue licking her clit. Pinigil niya ang pag-alpas ng mga ungol sa bibig niya. Labis ang pagpipigil ni Emily na huwag mapahiyaw.

But the feeling was just too much. She moaned his name loudly and asked him to stop teasing her, “Gaz, please. Just do it.”

“Do what?” Tumingala ito sa kanya. Ang mata ay puno ng kapilyuhan at pagnanasa.

Ayaw niyang magmakaawa. Hindi niya gagawin ’yon. Akala ba ni Gaz hindi siya matututong makipaglaro rito? Tuluyan niyang hinubad ang pang-itaas. Walang itinirang saplot sa sarili. Now she was fully bare in front of him. Naked and aroused. She reached out to her nipples and started playing with them.

Napatayo si Gaz. “What are you doing?”

“Ano sa tingin mo?” sabi niya, may mapang-akit na ngiti. “Are you just gonna watch me or what?”

Napalunok ito habang mainit ang titig sa dibdib niya. Tumingin ito sa mata niya, pagkatapos ay muling bumaba sa katawan niya. Buong pagkasabik na ikinulong nito sa palad ang malusog na hinaharap niya. Isinubsob nito ang mukha sa kanya at pinanggigilan.

God! He really knew how to drive her crazy. He licked her nipples aggressively, and then he sucked them so good.

“Gaz, please,” she begged. “Take me now.”

“Tell me. Tell me what to do.”

“Fuck me,” she hissed. “Fuck me hard.”

Binuhat siya nitong may matagumpay na ngiti sa labi at dinala sa kama. “No more playing.” Hinubad nito ang pang-itaas. Sunod ang pang-ibaba. Hindi pwedeng nakatingin lang siya. Kusang inabot niya ang katawan nito at dinama ang tigas nito. She touched every inch of him, every muscle. Seeing the veins in his arms made her feel a lot of things. It was the sexiest part of him. Ilang beses na niyang nahawakan ito at naramdaman, ngunit bawat sandali ay parang bago sa kanya.

Iniangat nito ang mga binti niya at pumwesto sa ibabaw niya. “Watch me, baby.”

Pigil-pigil niya ang hininga habang pinupwesto nito ang kahabaan sa tapat niya.

“Ah.” Marahas niyang nahigit ang hininga sa biglaang pagpasok nito. She felt his heavy length stretching her walls. Mahigpit siyang napakapit sa bedsheets. Nakapikit ang mga matang dinama niya ang pananalakay ng pamilyar na kilabot sa katawan niya.

“Does it hurt?” he asked, and she suddenly opened her eyes. Nandoon ang pag-aalala sa mata, ang takot na masaktan siya. Ganoon palagi ito kapag kasisimula pa lang na pumasok sa kanya. Parang laging natatakot na masaktan siya.

Umiling siya. “K-kaya ko naman. Dapat masanay na ako,” sabi niya at ngumiti.

“Dapat lang. Because I promise as long as you’re mine, this will always be inside you.”

’Di niya mapigilang mapangiti sa kabila ng samu’t saring emosyon na nararamdaman. “Ang galing mo talaga sa salita.”

“Hindi lang d’yan ako magaling,” anito, at nagsimulang bumayo sa loob nito. Napaigik si Emily. Punong-puno ang pakiramdam niya. Bawat ulos nito ay sumasagad sa dulo niya. Kumapit siya sa balikat nito, pinisil ang tigas ng malapad na balikat nito.

“Can you feel that inside you?” Hinawakan ni Gaz ang baba niya at pinakatitigan ang mukha niya. “You never fail to make me feel like a fucking caveman every time.” Para siyang malulunod sa asul na mga matang buong paghanga siyang tinititigan.

Iniba nito ang pwesto nila pagkatapos. Umupo siya sa kandungan nito habang magkadikit ang mga balat nila at magkadugtong ang katawan nila. Ramdam niya ang pawis na lumalabas sa katawan nito, at halos naririnig niya ang tibok ng puso nito.

Iginiling niya ang balakang sa ibabaw nito, then she started riding him. Pinanood nila ang ekspresyon ng isa’t isa habang siya ang nagmamaneho sa kanilang dalawa.

Pinanood niya ang pagsara at pagbukas ng mata nito, ang pagkagat at pagbasa nito sa ibabang labi. She could even count the drops of sweat in his forehead. Basang-basa na ulit ang buhok nito sa pawis and it only made him look sexier than ever.

Sapat na ang ekspresyong nalarawan sa gwapong mukha nito para umalpas ang init na kinikimkim niya.

“Damn it, I’m coming too,” hinihingal na sabi nito. Sinalubong niya ang pagbayo nito sa kanya. Isinabay niya ang paggalaw ng balakang. Napayakap ito sa kanya nang mahigpit habang mainit na nagpapalitan sila ng halik.

“Fuck!” Pagkaraan ng ilan pang ulos ay pinuno ng init nito ang kaloob-looban niya. Wala sa kanilang nagsasalita pagkatapos. Kapwa pinakikinggan ang paghinga ng isa’t isa.

Napagsalita lang siya nang maramdaman niya ang pagtulo ng init na inalpasan nito sa loob niya. “Oh, wait.”

“What?” Nagtatakang napatingin ito sa kanya. Agad siyang tumayo at inabot ang tissue sa bedside table. “Nagkalat tayo, o.”

“We can just change the bedsheets. Come on.”

Tumalikod siya at pumunta sa kama para mag-shower. Sinabayan siya ni Gaz.

“Galit ka?” tanong nito mula sa likuran niya. Yumakap pa nga habang bumabagsak ang tubig sa kanila.

“Bakit naman ako magagalit?”

Pinaharap siya ni Gaz. “Kasi pinutok ko sa loob?”

Pinalo niya ito sa braso. “’Yong bibig mo nga!”

Tumawa ito. “Bakit ba? Tayo-tayo lang naman dito. I-censor mo pa ’yong sasabihin ko, ’yon din naman ’yon.” Inabot nito ang sabon sa kanya. “Galit ka nga? Next time sa labas ko na ipuputok.”

Talagang dinidiinan nito. He was teasing her. Kurutin niya nga ito sa may utong.

“That hurts!”

“Well, wala naman akong problema kahit iputok mo po sa loob. Naka-pills na naman ako. At buti na lang naka-pills na ako, kundi wala pa isang buwan na kasama kita buntis na ako.”

He chuckled. “That’s not a problem.”

“Anong not a problem?! Hoy, hindi babymaker ang job description ko rito, ’no!”

Ang lakas ng naging halakhak ni Gaz.

Chapter Forty Eight

Gumuhit ang ngiti sa labi ni Emily nang makita kung sino ang makakasalubong niya. Kalalabas lang niya sa cafeteria at papunta siyang library para ibalik ang mga librong hiniram niya. Kumaway siya para kunin ang atensyon nito. Mukhang sa library din ito nanggaling. Bumagal ang paglalakad nito.

“Rage!” tawag niya sa binata. Hindi niya alam kung narinig siya ng lalaki o hindi. Nakatingin ito sa telepono nito at may tine-text. Akmang lalapitan niya ito nang mapansin niyang may humawak sa braso nito.

Napahinto si Emily sa paglapit. Nakita niyang lumawak ang ngiti sa labi ni Rage nang makita nito ang babae.

“Naghintay ka ba?”

Nakangiti pa rin, umiling si Rage at umakbay sa kausap. Hindi niya narinig ang sinabi nito. Sa halip na salubungin ang dalawa, tumalikod siya at umiba ng daan.

So, he was seeing someone now.

Dapat siyang matuwa na balik na ulit ito sa dating gawi. Sa maikling sandali na naging magkaibigan sila ni Rage, alam niyang maswerte ang babaeng magugustuhan nito. There’s no doubt he would make that girl the happiest. Pamilyar sa kanya ang babaeng inakbayan nito. She’s one of the IT girls. Kung gano’n, masaya siya para kay Rage. Meron na itong mapagbabalingan nito ng atensyon. Hindi naman niya maibibigay rin kung ano ang kailangan nito sa kanya. Naiintindihan niya na kailangan nitong dumistansya sa kanya.

It’s for the best.

“Bakit hindi ka sumama sa akin noong weekend? Nagpunta ako ng Taytay! Sana sumabay ka sa akin, nakapamili ka sana ng susuutin mo.” May halong panenermon ang tono ni Arlene pagkatapos niya itong kaladkarin papuntang mall.

Pagkatapos ng klase, saka lang niya naalala na isasama pala siya ni Gaz mamaya sa birthday party ng teammate nito. Hindi siya gano’n kapamilyar sa mga kaibigan nito bilang hindi naman niya nakakasama ang mga ’yon. Kung magiging totoo siya, hindi siya komportable na sumama pero ayaw niyang magbigay ng impression kay Gaz na ayaw niyang makihalubilo sa mga nakakasama nito.

She only wanted to impress him.

“May trabaho kasi ako. Pati kagabi ko lang naman nalaman ’yang tungkol sa birthday party. Alam mo namang gusto ko pa magbasa kaysa pumarty. Ano ba’ng makukuha ko, sakit ng ulo?”

“Kung matakaw ka sa alak, sakit talaga ng ulo. But hey, ayan nga ang point ng party, ’di ba? Ang magwalwal!”

Humagikhik siya.

“Nako, humanda ka mamaya. Birthday ni Timothy ’yon. Madaming sponsors ’yon kaya for sure, uulan ng alak sa Euphoria. Sino-sino kaya ang invited?”

“No idea. Bitbit lang ako, e.”

Wala siyang hilig sa mga ganoong ganap. Bibihira siyang magpakita kahit madalas siyang naiimbita ng mga kakilala niya. Kaya bigla siyang nag-panic nang maalala niyang wala siyang susuotin para mamayang gabi.

Buti na lang nahagilap pa niya si Arlene bago ito sumama kina Khate. Speaking of Khate, hindi na nila ito masyadong nakakasama sa table nila tuwing lunch. Nakikita niya itong kasama lagi ng mga muk-up girls . Natuto na rin maging party girl. Iniimbitahan nga nito si Arlene na sumali sa club at mag-aral mag-makeup.

“Single ba si Rage?” tanong nito maya-maya.

Nasa loob sila ng boutique. Nawala ang atensyon niya sa tinitingnan na cocktail dress pagkarinig sa pangalan.

“Siguro,” tipid niyang sagot. “Bihira ko namang makita ’yon ngayon.”

“Sino kayang dine-date ngayon ni Rage, ’no? Wala na akong balita sa kanila ni Iza.”

“Iba na yata.” ’Di niya napigil ang sariling magkomento.

“Oh, may alam ka?”

“Wala ’no? ’Di naman ako interesado malaman.”

“Tanungin mo kay Gaz kung taken na ’yung pinsan niya, sabihin mo single ako. Dali, ibugaw mo ako. Kahit ’di niya ako type, ang mahalaga, type ko siya.”

Natawa si Emily. “Akala ko ba kay Wild ka lang kakalampag?”

“Eh single naman ako, kakalampag ako kung kanino ko gusto.” Napabuntonghininga si Arlene. “Kailan kaya ako magkaka-boyfriend ng athlete, ’yung gwapo, matangkad, mayaman? Tapos lagi kaming papasok na magka-holding hands, ihahatid niya ako tapos kapag magpapaalam siya para pumunta sa friends niya, pagbabawalan ko. Mag-aaway kami ta’s susuyuin niya ako—”

“Susuyuin? Baka iwan ka agad niyan kasi feeling asawa ka na agad,” putol niya sa pag-iilusyon ni Arlene at dinampot ang kulay magenta na mini-dress.

“Panira naman ’to,” sabi nito at sinamaan siya ng tingin.

“What do you think?”

Kunot-noong tiningnan nito ang hawak niya, pagkatapos ay umiling. “’Di ko gusto ’yong color. Hanap ka pa ng iba.”

“Mamaya ka na kasi mag-daydream. Tulungan mo muna ako. Libre kita ng iced coffee.”

“Susuhulan mo pa ako, pero sige, ’di naman ako natanggi sa kape.”

Hindi naging madali ang paghahanap nila ni Arlene. Nakailang ikot sila sa mga shop na pinupuntahan nila. Si Arlene ang kumukuha ng mga dress at siya naman na isinusukat niya sa fitting room para ma-judge nito.

Puro pass ang sagot nito sa tuwing nasusuot na niya.

“Ito last na talaga,” anito at inabot sa kanya ang isang cowl neck dress na kulay emerald. Sinuot niya iyon. It was perfectly fitted on her body. Bagay sa tindig at hubog ng katawan niya ang tabas ng tela.

But there’s only one problem.

“Arlene, hindi ba medyo revealing? Kita masyado ang cleavage ko—”

“Hala shet.” Napatulala ito nang makita siya sa suot niyang halter dress.

“Ano?”

“’You’re so gorgaz! “ Pinaikutan siya nito. “Pasok na pasok sa banga! Pero teka lang, ’teh.” Tumigil ang tingin nito sa parteng dibdib niya at hinawakan iyon.

“Totoo ba ’to? Omg, so big, ha.”

“Ano ka ba.” Namumulang tinapik niya ang kamay ng kaibigan. “Ano naman tingin mo sa akin, may pera? Wala akong kayamanan para magpagawa pa ng hinaharap.”

Gumapang ang malawak na ngisi sa labi nito. “Pinagpala ka sa lahat, Em! Sinalo mo lahat ng blessing!”

“Parang masyadong revealing?”

“As long as hindi nakikita ang pempem, okay lang ’yan!”

“’Yong dibdib ko kasi—”

“Sakto nga lang ’yan. Pinagpala ka lang talaga kaya akala mo revealing.”

Makakakuha siya ng atensyon sa suot niyang ’yon. “This is too sexy.”

“Sexy pero may class! Look at the mirror, ka-level mo bigla sina Iza at Reese. Ibang-iba ang laban mo sa face card pa lang, mas mukha kang mabango, amoy Downy, humahalimuyak!”

Natawa siya sa pagka-exagge ni Arlene. Nagdalawang-isip pa si Emily bilhin iyon, kundi lang pinaalala ng kaibigan na wala na silang oras maghanap pa ng ipapalit doon. Pumunta na siya sa counter at binayaran ang damit.

Ngiting tagumpay si Arlene nang palabas na sila ng store.

“Ayan, may susuutin ka na mamaya.”

“Salamat, ha.”

“Don’t thank me,” anito at pilyang bumulong sa kanya, “Yari ka kay Gaz ’pag makita ka na niyang suot mo ’yan. ’Di pa kayo nakakarating sa venue, magyayaya na ’yon pauwi.”

Pinalo niya ito sa balikat at pinanlakihan ng mata.

“Mali ba?” Nanunuksong tumawa ito.

Nag-init ang pisngi niya nang maalala ang pinaggagawa nila kagabi at pati na rin nitong umaga. He couldn’t get enough of her.

Parang gusto siya nitong maya’t mayain!

Mabuti na lang nakapagkonsulta na siya sa doctor at nagte-take na siya ng pills. Hindi niya kayang magbuntis nang wala sa oras. Ang dami pa niyang obligasyon para magdagdag pa ng panibago. Kahit nadadala siya kapag magkadikit na ang mga katawan nila ng lalaki, nakokontrol pa rin naman niya ang sarili.

Tumunog ang telepono niya. Nabasa agad ni Emily ang pumasok na text. It’s from Gaz.

“Nag-text na pala si jowa,” panunukso ulit ni Arlene nang makita siyang nakatingin sa kanyang telepono.

“Nagtatanong lang kung nasaan tayo.”

“’Di mo nireplayan?” Tumawa si Emily.

“Makakahintay siya. Tara, magmeryenda muna. Treat ko.”

Nauna na si Arlene maghanap ng table nila sa loob ng coffee shop habang nakapila siya para um-order. Hindi niya agad napansin ang lalaking nasa unahan niya. Nagulat siya pagpihit nito. Mukhang nagulat din ito nang makita siya.

“Huy, Rage.”

Napangiti si Emily. “Nandito ka rin. Ano’ng ginagawa mo rito?”

“Magkakape?” sagot nito, pagkatapos ay tumaas ang kilay. “Sino’ng kasama mo?”

“Kasama ko ’yong friend ko, may binili ako.”

“Okay, see you around,” malamig na tugon nito. At ayaw man niyang aminin sa sarili pero naninibago siya sa pakikitungo sa kanya ni Rage. Hindi niya gusto ang kawalan nito ng interes na makipag-usap sa kanya. That sounded weird, pero iyon talaga ang napansin niya. Ni hindi ito masalubong ang titig niya. Iwas nga itong tingnan siya.

Iniiwasan na malamang siya ni Rage pagkatapos ng alitan nito sa pinsan. Pagkakuha niya sa kanyang order, pumunta siya sa table nila ni Arlene. Naabutan niya itong malawak ang ngiti sa labi.

“Nakita mo si Rage? Nand’yan siya.” Tumingin ito sa bandang likuran niya at ngumuso. “Oh, ’wag kang lilingon.”

As if naman magagawa niya iyon. Baka bigla pa nitong mahuli na nakatingin siya at mas lalong maging awkward ito sa kanya. Hindi na nga siya pinapansin.

“Talaga ba?”

“Kanina pa siya nand’yan. Akala ko nga umalis na, tapos kasunod mo lang na bumalik.”

Tumango si Emily, patuloy ang pagpapanggap na hindi interesado sa binata. Gusto man niyang lingunin ang binata, ayaw naman niyang maging weirdo.

Lihim siyang nagpasalamat nang baguhin nito ang paksa at nalipat sa kaibigan nilang si Khate. Napapansin pala nitong napapadalas na ang pagtambay ng babae sa club para magwalwal. Nakikinig lang siya kay Arlene habang nagkukuwento ito.

Tumunog muli ang telepono niya.

May panibagong message galing kay Gaz.

Busy?

Iyon lang ang text nito, at saka niya na-realize na inignora nga pala niya ’yong tanong nito kanina.

Nandito ako sa mall ngayon, tugon niya sa chat. Ang bilis ng naging reply ni Gaz at may kasama pang angry emojis.

Sino’ng kasama mo? Bilis mag-reply.

Napangiti si Emily.

Kasama ko si Arlene, may binili kami.

Ok.

Ang cold ng okay, ha.

Kaya sinundan niya agad ng isa pang text. Sunod ka na rito.

Pupunta na, babe.

Napaangat na lang ang kilay niya. Ang bilis namang magbago ng mood. Kailangan talaga lambingin pa.

“Hinahanap ka na, ’no?”

Nag-angat si Emily ng mukha at tumango. “Sabi ko na nga lang sumunod siya. Katatapos lang siguro ng practice nito.”

“Naku, uwi na ako pagkatapos nito, ha. Ayokong maging third wheel.”

Pasimpleng lumingon si Emily sa likuran niya. Mag-isang nakaupo si Rage sa table nito. Nakatutok sa telepono nito ang mata. Nanonood pa yata ng video clips.

Ang tahimik lang nito. Hindi siya sanay. Wala ba itong kasama? Nasaan na ’yong babaeng inakbayan nito kanina sa campus?

Binawi agad niya ang tingin dito. Kahit gusto niyang lapitin si Rage, nirerespeto niya ang boundaries na inilalagay nito sa pagitan nila.

“Ano’ng binili mo?” tanong ni Gaz pagkarating nito. Thirty minutes pa bago ito dumating kaya sa bookstore na niya ito hinintay. Umuna talaga si Arlene, mukhang takot talagang maging third wheel kaya iniwan na siya.

“May susuutin na ako mamaya.” Matamis ang ngiting iniangat niya ang paper bag.

“Oooh…” Napangiti si Gaz.

“Yes, kanina ko lang naalala na wala pala akong isusuot para mamaya.”

“Bakit hindi ka nagsabi sa akin na bibili ka ngayon? Sinamahan sana kita.” Naglaro ang pilyong kislap sa mata nito.

“Sa fitting room? No, thanks.” Umirap siya, pagkatapos ay tinanong ito. “Nagugutom ka ba? Kumain ka muna kaya.”

Napansin niya ang paglinga nito sa mga food stall.

“Mmm…” Tila nag-isip ito at umakbay sa kanya. “Ano ba’ng masarap kainin ngayon dito? Bukod sa girlfriend ko?”

Siniko niya ang binata. “Seryoso nga. Kung ayaw mo namang kumain dito, take out na lang tayo para kainin mo sa condo. “

“Pwede bang ikaw na lang i-take out ko?” biro nito.

Kinurot niya ito sa braso.

“Umayos ka, Gaz. Anong oras ba ’yong party mamaya?”

“Pwede naman tayong umalis ng eight. Magpapahinga muna ako kaya please lang, ’wag mo akong kakalibitin mamaya pagdating natin sa bahay.”

Nangingiting napailing na lang siya. Ang ending, dumaan na lang sila sa paborito nilang fast food at ipinag-take out ito ng pagkain.

Pagod nga yata si Gaz mula sa practice nito kaya halos dalawang oras din itong nakatulog pagdating nila. Nakapag-ayos na siya ng mukha at buhok nang magising ito. Titig na titig ito sa kanya pagkamulat nito.

“Iniisip ko lang, kailan ba ako nag-add to cart ng isang Bombshell model para sumama sa ’kin?”

Itinirik niya ang mata. “Add to cart na pinagsasabi mo. Na-check out mo na nga.”

He chuckled. “Nakatulog pala ako.”

“Okay lang, hindi pa tayo male-late. Nag-ready na ako para ikaw na lang hihintayin kong mag-ayos.”

“Ready ka na n’yan?” Tumaas ang sulok ng labi nito at pinasadahan ng tingin nito ang kabuoan niya. She’s still on her bra and underwear. Nakalugay pa ang mahaba at wavy na buhok.

Tumalikod siya rito at humarap sa salamin. Kita niya sa repleksyon ng salamin ang malagkit na titig nito sa pang-upo niya.

“Huy mata mo,” sita niya sa lalaki.

“What? I’m just liking the view here.”

“Tama na ’yan, Gaz. Tumayo ka na r’yan.”

“Nakatayo na nga. Kanina pa.”

Umismid si Emily.

Tumatawang bumaba sa kama ang binata at nilapitan siya. “Ano kaya kung ’wag na lang tayong pumunta?” bulong nito at iniyakap ang braso sa katawan niya. Tumama ang mainit na hininga nito sa batok niya dahilan para mapaigtad siya.

“Tingnan mo ikaw, pinasasama mo ako tapos magbabago rin ang isip. Akala ko ba imbitado buong team?”

“I changed my mind. Dito na lang tayo. Malalasing lang ako roon. Ayaw mo ba akong pagbawalan?”

“Tingin ko mas okay na malasing ka na ngayon. ’Di ka pa nga nakakaisang tagay, iba agad na pinaplano mo sa akin.”

“You think so?” Dumampi ang labi nito sa balat niya. “Parang ikaw ang may ibang plano. Hinintay mo lang ako na magising at makita kang ganito lang ang suot, ’no?”

“No, mas gusto ko nga ’pag tulog ka, e. Mukha kang anghel.”

Pinudpod siya nito ng halik.

“Bakit, ’pag gising ba hindi?”

Natatawang iniwasan niya ang labi nito. “Hindi, mukha ka nang manlalapa!”

Tinigilan din siya nito para pumasok sa banyo. Narinig niya ang paglagaslas ng tubig sa shower. Nagmadali na rin siya. Isinukat na niya ang damit na pinili ni Arlene para sa kanya. It’s a cowl neckline dress featuring an emerald green satin material and a ring detail on her shoulders. Yumayakap sa hugis ng katawan niya ang tela, lalo na sa bandang sikmura niya.

Kagat-labing tiningnan niya ang repleksyon sa salamin. Isinuot na niya ang two-inches heels niya.

May narinig siyang doorbell sa labas. Napakunot-noo si Emily. “Gaz, may tao. May inaasahan ka bang pupunta ngayon?”

Humina ang lagaslas ng tubig, pagkatapos ay nagsalita ang binata. “Baka si Rage na ’yon. Buksan mo muna. Patapos na ako.”

Nagsalubong ang mga kilay niya. “Si Rage?”

“Nagsabi kanina sasabay raw siya sa ’tin.”

Chapter Forty Nine

Pinagbuksan ni Emily ng pinto si Rage. Kaswal na ngumiti siya sa binata at binati ito.

“Naliligo pa si Gaz. Upo ka muna rito.”

He smiled at her. Parang may dumaang kiliti sa sikmura niya. He looked so different right now. May nakasampay sa balikat nito na leather jacket, nakaputing mesh tank top at black jeans sa pang-ibaba. Nasisilip niya ang maskuladong katawan ni Rage sa suot nito at hindi niya mapigilang padaanan ito ng ilang sulyap. Halatang nagbababad ito sa gym ngayon.

“Psst.” Namula ang pisngi niya nang sitahin siya ni Rage. Nahuli siya nitong nakatingin sa malapad nitong dibdib. “Stop staring.”

“Tinitingnan ko lang kasi ’yang outfit mo. Nakiki-mesh top ka na rin, ’no?”

Kumislap ang mata nito. “You’re staring at my abs.”

Napasinghap siya sa paratang nito. Okay, fine. Nahuli talaga siya nito. Hindi man lang niya naitago ang pagsulyap sa katawan nito.

Tumaas ang kilay niya, umukit ang maliit na ngiti sa labi.

“That doesn’t bother you before.”

Kumunot-noo ang binata. “I don’t know you’re staring at my body before?”

“Hindi naman talaga. Look, nagagandahan lang ako sa top mo,” aniya at nagbigay distansya sa pagitan nilang dalawa. Parehas silang nakatayo sa gitna ng sala at nakatitig sa isa’t isa. Hindi niya maipaliwanag ang mabigat na hanging nakapaligid sa kanila.

Pinasadahan siya nito ng tingin. “Well, look at you. ’Yan lang ba ang binili mo kanina?” tanong nito at umupo sa couch.

“Yup, si Arlene pa pumili nito. Bakit ka nga pala nasa mall kanina? Sumabay ka na lang sana sa akin.”

Umangat ang kilay ni Rage. “Gusto mo bang mag-away kami ni Gaz?”

“No, I mean, magkaibigan naman tayo so tingin ko wala namang problema roon. M-meron ba?”

Tiim-bagang nitong sinalubong ang tingin niya. “Nagmamadali ako kanina. Dumaan lang ako para bumili ng screw para sa motor ko.”

“Kaya pala.” Napansin niyang hindi humiwalay ang mata nito sa kanya. Nahuli niya ang pamilyar na apoy sa titig nito. “That dress looks so good on you.”

“Thanks.”

“Marami ka na namang mabibiktima mamaya.”

Ano’ng gusto nitong iparating? Hindi na siya nagtanong. Tumango na lang siya para tapos ang usap. ’Di niya maintindihan ang inaakto ni Rage. Kahit siya ay naguguluhan na kung papaano mag-a-adjust. Paano ba siya hindi maguguluhan kung ito mismo ay naging awkward sa kanya?

“D’yan ka muna. Babalik lang ako sa kwarto para mag-ayos.”

Wala itong imik kaya bumalik na siya sa kwarto. Naabutan niya na kalalabas lang ng banyo ni Gaz.

“Si Rage ba ’yon?”

“Bakit hindi mo sinabi na kasabay pala natin si Rage?” tanong niya sa nobyo at sinulyapan ito habang nagbibihis.

“Bakit, may problema ba kung kasama natin? We’re okay. Akala mo ba hindi pa rin kami ayos hanggang ngayon?”

“No? Alam ko naman na walang makakapaghiwalay sa inyong dalawa. Baka ’yon pa maging first heartbreak mo kapag ’di ka na kinausap n’on.”

He giggled.

Totoo naman’yon. Alam niya na kahit ano pang alitan ang dumating sa dalawa, magiging matimbang pa rin ang samahan ng mga ito.

“Sinabihan ko siya kanina na sumabay na sa akin para hindi na siya mag-drive. Kaskasero ’yon kapag madaming naiinom. Kung sino-sino pa ang hinahamon.”

“Kaya ikaw na lang ang magda-drive?”

“What do you think?”

Nanlaki ang mata niya. “No way. E may inom ka rin! Wala kang aasahan sa akin. Hindi ako marunong magmaneho.”

“Good boy ako ngayon. Swear, ’di ako iinom.”

Umismid si Emily. “Talaga ba? Kahit alukin pa kita ngayon?”

“Depende sa iaalok mo. Ano ba ’yan?”

“Ayan ka na naman, e.”

“Seryoso nga. Kaunti lang iinumin ko.”

“’Wag ka ngang mangako r’yan. Hindi naman kita pinagbabawalang uminom. ’Wag ka na lang magmaneho ’pag nakarami ka na. Magbu-book na lang ako ng maghahatid sa atin.”

Lumawak ang ngisi ni Gaz at sa isang iglap ay nakayakap na ito sa kanya na parang octopus.

“Are you sure?”

“It’s your friend’s party. Uminom ka lang kung gusto mo. Everything is good but in moderation.”

Napabungisngis si Gaz sabay lapat ng labi sa bibig niya. “Mamaya na ’yan. Magmadali ka na r’yan! Nakakalimutan mo may kasama tayo.”

“He can’t see us right now.” Pinisil nito ang pang-upo niya. “Damn, you look so sexy tonight.”

“Gaz,” saway niya ulit sa binata nang tangkain pa nitong ipasok ang kamay sa loob ng pang-ibaba niya. Sa huli ay humiwalay rin ito sa kanya para makapagbihis na. Tinulungan pa niya itong mamili ng pang-itaas nito.

Hindi niya alam kung ano’ng mas awkward sa set-up nilang tatlo habang nakasakay sila sa kotse ni Gaz. Nasa unahan ang nobyo dahil ito ang nagmamaneho. Sa tabi nito si Rage. Hindi siya pumayag na umupo sa tabi ni Gaz. Pumwesto siya sa likod para tapos ang usapan.

Sa kalagitnaan ng biyahe, naipit pa sila sa traffic.

Nakikinig lang siya sa pag-uusap nina Gaz at Rage. Magaan lang ang daloy ng usap ng dalawa, halos lahat ng bagay parang napagkakasunduan. Dahil hindi siya maka-relate, ipinikit na lang niya ang mata.

“Nag-chat si Timo, may hindi makakapunta ngayon.”

“Sino-sino raw?” rinig niyang tanong ni Gaz.

May binanggit na tatlong pangalan si Rage. “Bad trip pa, man. Inimbitahan pala ni Timo si Ellie, ngayon sinama naman ni Ellie si Iza.”

“Shit. Paano ka n’yan?”

“Anong paano? Matagal na kaming break. Hindi lang ako tatantanan ngayon.”

“Alam ko nga, pero bakit tsina-chat ka ni Ellie?”

Hindi sumagot ang lalaki bagkus ay nagpakawala ng malalim na buntonghininga. “Hayaan mo na si Iza, bro. Obsessed na ’yon sa ’yo.”

“Kasama rin daw ni Iza si Reese. May balak pa tayong pag-trip-an. Galit pa rin sa ’yo si Reeese, narinig mo ba ’yung pinagkakalat niya?”

Sinaway ni Gaz ang lalaki at natahimik ito. Napukaw ang atensyon niya sa sinabi ni Rage. Alam niyang naging nobya ni Gaz ang babae, pero hindi siya aware sa pinagkakalat nito. Parang gusto niyang magtanong kung ano ’yon pero wala siyang lakas ng loob na sumabat.

Tatanungin na lang siguro niya si Arlene baka may alam ito. Maya-maya ay nakarating na sila sa Euphoria. Marami na agad tao pagpasok nila sa loob ng club. Iyon ang unang beses na makakapasok siya roon. Madalas na pumupunta roon ang mga estudyante sa university nila. Sikat sa social media ang club kaya dinadayo rin ng mga influencer. Nalaman niya kanina sa pakikinig niya kina Gaz na pamilya pala ni Rage ang may-ari ng club.

Dumikit agad sa kanya si Gaz. Hinawakan nito ang kamay niya.

“Ayos ka lang?” tanong nito. “Sabihin mo lang sa akin ’pag naiinip ka na, aalis din agad tayo.”

That’s so sweet of him. Sobrang saya sa pakiramdam na inaalala siya nito.

“Mag-enjoy ka lang. Kung kailan ka magsawa, saka tayo umuwi,” aniya at hinaplos ito sa batok.

Napangiti si Gaz. Lumipat ang mata niya kay Rage, nakatingin ito sa pagpapalitan nila ni Gaz ng matamis na salita.

Umangat ang kilay nito pero walang sinabi.

Nakasalubong nila si Timothy.

“Hey, man, happy birthday!” Bumati rin siya kasunod ni Gaz. Kasunod sa kanila si Rage. Nagulat siya nang mag-abot ito ng nakabalot na kahon kay Timo.

“Nag-abala ka pa, bro! Salamat!”

“’Wag mo munang buksan ’yan. Itago mo, buksan mo ’pag mag-isa ka na lang sa kwarto mo,” nakangising sabi ni Rage at pilyong kumindat. Humalakhak si Gaz. “No shit.”

Namilog ang mata ni Timo. “Teka, ano ba’ng laman nito?”

“Basta itago mo muna. Baka pakialaman nina Enrique mamaya, sige ka, malalaman nila ang sikreto mo.”

“Gago!” Tawang-tawa ang lalaki, at parang nahulaan na kung ano’ng laman ng regalo ni Rage.

“Wala pala tayong dinalang regalo? Nakalimutan kong bumili,” nahihiyang sabi niya kay Gaz pagkalayo ni Timothy para pumunta sa ibang bisita nito.

“Nakapag-abot na ako kaninang umaga ng regalo. ’Wag mo nang isipin ’yon. Let’s enjoy the party.”

Naghanap sila ng mapupwestuhan. Nakaupo na si Rage, may kinakausap itong teammate sa tabi. Sumenyas ito kay Gaz na lumapit sa table.

“Tingin mo ano’ng binigay ni Rage na regalo?”

Bumaling sa kanya si Gaz, malaki ang ngiti. “Kung ’di ako nagkakamali, sex toy na naman ’yon.”

“Ha? Paano mo nalaman?”

“Tingin mo ’di pa ako nabigyan ni Rage sa birthday noon?”

Ang lakas ng tawa niya.

Dumagsa nga ang alak. Madami siyang namataan na pamilyar na mukha. Nahagip ng mata niya ang grupo ng mga babaeng kinabibilangan ng ex-girlfriend ni Rage. Malapit lang ang table ng mga ito sa kanila. Naramdaman niya ang tingin na nagmumula sa isa sa mga babaeng nakaupo.

Kumalat ang tensiyon sa katawan niya. Hindi niya kailangan tingnan kung sino ’yon.

Sa gilid ng kanyang mata, napansin niya ang pagtayo ng isang babae mula sa tumpok. Lumapit ito sa kanilang table.

Inihanda niya ang sarili kung sakaling may kumausap sa kanya. Kahit papaano, alam niya kung paano humarap sa tao kapag nasa bar siya. Nae-entertain nga niya ang mga lalaking lumalapit sa kanya sa club kung saan siya pumapasok. Ang kaibahan lang, hindi niya kilala ang mga iyon, nakasuot din siya ng maskara. Kumpara sa mga taong nasa loob ngayon ng Euphoria, kalahati roon ay estudyante at maaaring kilala siya.

Ina-approach ng babae si Enrique na kausap ni Rage nang sandaling ’yon. Kakaalis lang ni Gaz sa tabi niya para kumuha ng drinks nila.

“Hey, Quen. Do you want to dance?”

“Sure!”

Naiwan sila ni Rage. Lumipat ang atensiyon nito sa kanya nang mawala ang kausap. Tila napansin nito na parang tensiyonado siya. “Kumain ka na ba?”

“Hindi pa.”

“May gusto kang kainin? Mag-o-order ako.”

Parang bumalik ’yong pagiging friendly ni Rage sa kanya. She suddenly missed the times when he’s flirting with her. Kung ano-ano ang ginagawa nito para lang magpa-impress sa kanya. Naalala pa niya ’yong pagbibigay nito ng burger o coffee para makuha ang atensyion niya.

“’Wag ka nang mag-abala. Kumukuha na si Gaz ng drinks.”

“Pero wala ka pang kinakain, ’di ba?”

“Kumain na ako kanina.”

Tumango ito, pero nagulat siya nang magtawag pa rin ito ng waiter. “Rage—”

“Ano? May gusto ka ba?”

“Okay lang ako.”

“E di okay. Ako, gusto kong kumain,” sabi nito at saka nakipag-usap sa waiter. Maya-maya ay dumating si Gaz. May dala-dalang drinks para sa kanya.

“Paano naman ako?” singit ni Rage.

“Kumuha ka para sa ’yo. Malaki ka na.” Bumungisngis ito sa pinsan at iniabot sa kanya ang inumin niya.

“Gusto mo ba?” tanong niya kay Rage, sabay alok ng hawak niya. Parehong napatingin sa kanya ang magpinsan. Huli na para mapagtanto ni Emily kung ano’ng ginawa niya. Napatitig sa kanya si Gaz, hindi niya mabasa ang mukha nito.

“I mean, pwede siyang kumuha kung gusto niya?” may halong nerbyos na biro ni Emily.

Pilit na tumawa si Rage. Buti na lang ay dumating ang in-order nitong pagkain kasabay ni Timothy na nagdala pa ng alak sa kanila.

Nakangiwing pumasok si Emily sa rest room. Parang gusto ulit niyang tuktokan ang sarili nang maalala yung ginawa niya kanina. Sobrang sablay talaga na sa harap pa ni Gaz niya inialok ’yong inumin kay Rage. Alam naman niya kung ano ang naging reaksiyon nito nang malaman na nakikipagkita sa kanya si Rage. Muntikan nang magkaroon ng malaking alitan sa dalawa kung hindi agad naresolba.

Ayaw niyang mangyari ulit iyon. Pero hindi niya maiwasang aminin sa sarili na nalilito siya sa nararamdaman niya. Sa hindi malamang dahilan, gusto niyang bigyan ng atensiyon si Rage. Gusto niyang maging dahilan ng mga ngiti nito. Gusto niyang tingnan ulit siya nito tulad ng mga titig na ibinibigay nito sa kanya noon. ’Yong mga ngiti na isinasalubong nito sa kanya tuwing susunduin siya.

Maikling sandali lang ’yon kaya siguro hinahanap-hanap niya. Pero hindi ibig sabihin n’on na ayaw na niya kay Gaz. She wanted both of them. Nababaliw na yata siya sa imaheng lumitaw sa kanyang isip.

Seryoso ka ba? Magpinsan ’yon, pareho mong aangkinin?!

Napahilamos siya sa harap ng salamin. Ilang baso lang naman ang nainom niya, bakit naliliyo na siya? Pumikit si Emily pagkatapos ay muling nagmulat.

What’s wrong with her?

Muli siyang bumalik sa table nila ni Gaz. “Hey,” tawag sa kanya ng nobyo pagkalapit niya. Namumungay ang mga mata nito.

“What’s the problem?”

“Napadami yata ako ng nainom. ’Di ko na alam.” Sumandal siya sa balikat ng nobyo. Ang init ng katawan niya. Yumakap siya sa katabi. Parang gusto niyang hubarin ang kanyang mga saplot, pagkatapos ay damhin ang balat nito sa kanya.

“Let’s go dance again,” bulong nito sa kanya.

Hindi siya tumanggi. Tumayo sila at nagpunta sa dance floor. Kanina pa sila pabalik-balik doon ni Gaz kaya nga siguro pawisan na sila pareho.

Naabutan nila si Rage sa gitna na sumasayaw. Pawisan na ito ang maskuladong katawan nito. Namimintog ang braso ng lalaki at tila hindi niya magawang alisin ang titig dito.

“Emily,” tawag ni Gaz. Lumipat ang titig niya sa nobyo. Napalunok siya nang makitang hinubad nito ang polo at itinira ang itim na sando. Kumikinang ang pawis sa leeg at braso nito.

Mapang-akit ang ngiti sa labing sumayaw sa harap niya. “Ito ba gusto mo?” Kinuha nito ang kamay niya at inilapat sa matipunong dibdib.

Lihim siyang napamura.

Nakakahumaling ang musika na pumailanlang sa ere. Sinabayan niya ang ritmo niyon. Dumami ang tao sa dance floor. Nasiksik sila ni Gaz. Ngunit tila lulong sa bisyo, nawalan siya ng pakialam sa paligid at umindayog sa bawat tambol.

Naramdaman niya ang pagtama ng pamilyar na mamahaling panlalaking pabango sa ilong niya. Nagmulat siya ng mata at napalingon sa bumangga sa kanyang likod.

Tila nagulat si Rage nang mapaharap ito sa kanya. Sa loob ng ilang sandali, hinayaan lang niya ang sariling titigan ito.

God, he was gorgeous. Binali ng lalaki ang pagtititigan nila, pagkatapos lumarawan ang pagka-alarma sa mukha nang makitasi Gaz sa tabi niya.

“Hey. Kayo pala ’yan. ’Di ko kayo napansin agad,” pagdadahilan nito.

Akmang aalis ang binata nang may pumigil.

“Stay there. It’s okay with me, bro. I don’t mind.”

Napakunot-noo si Emily, sabay balik ng tingin sa nobyo.

 Lumapit ang bibig nito sa tainga niya. “You want to kiss him, baby? Go ahead. I want to see you kiss him.”

Chapter Fifty

Napatulala si Emily sa kaharap. Walang bakas ng pagbibiro sa mukha ni Gaz. Seryosong nakatiim ang labi nito, nanunuot ang mainit na titig sa kanyang kalamnan.

 She swallowed hard as she tried to composed herself again. Tila nawalan siya ng kakayanan na makapagsalita. Nayanig ang pag-iisip niya sa narinig mula kay Gaz. There’s no way in hell that he would want to watch her kiss Rage. Nababaliw na siya o mali lang ang kanyang pandinig. Maalin lang sa dalawa.

Umalpas ang tawa sa bibig nito at hinawakan ang kanyang baba. “No? I’m giving you the chance to do what you want with him.”

“What I want?” napakurap si Emily. Anong alam nito sa gusto niya?

“You want to kiss and touch him, don’t you? Admit it. I can practically hear your thoughts while you’re giving him the stare. Akala mo ba makakalagpas sa paningin ko ’yon?”

Umugong sa kanyang pandinig ang boses ni Gaz, di nakaligtas ang selos na dumaan sa asul nitong mata.

Ngayon mas malinaw pa ang boses nito kesa sa malakas na tugtog ng musika. Napansin nito ang mga tingin niya kay Rage? Ni hindi nga siya kabisado sa kanyang nararamdaman. Litong-lito siya, naghahalo ang mga emosyon sa dibdib niya at ginugulo ang paraan niya ng pag-iisip.

“Mali ka,” aniya nang makabawi sa pagkabigla. “Wala akong gusto kay Rage.”

She was definitely lying. Hindi lang kay Gaz kundi pati sa kanyang sarili. Kanina lang ay matatalo na niya ang magagaling na pintor sa mga imaheng napinta sa kanyang imahinasyon.

“You think I’m blind not to notice that you’re…” hindi nito natapos ang sinasabi. Tumingin ito sa kanyang mga mata, napalunok ito, at muling nag-iwas ng tingin bago muling magsalita, “You’re quite obvious. You’re attracted to him.”

Mariin siyang napapikit. Wala na si Rage nang lumingon siya. Narinig ba nito ang mga bintang ni Gaz? Huwag naman sana.

“See? You’re looking for him again.”

Marahas siyang napasinghap. Gusto niyang singhalan ang binata. Pero mas lalo lang itong maghihinala sa kanya. Di pa nakakatulong na kalabaligtaran ng kanyang mga ang ikinikilos niya.

“Di ko alam kung anong pinapalabas mo, Gaz. M-Mas mabuti pa sigurong umalis na tayo.” Kumalas siya sa kapareha, ngunit hinigpitan nito ang hawak sa kanyang braso. “Mali ba ako, Emily?”

“L-let go.” Nanginig ang mga labi ng dalaga. May pangambang gumapang sa kanyang sikmura, at parang masusuka siya sa tensyon.

“Just answer me, damn it.”

Napahawak siya sa dibdib nito, dama niya ang nanginginig na tensyon sa katawan ni Gaz.

“Gaz, please, ang daming tao sa paligid,” pakiusap niya sa binata. Pasimpleng iginala niya ang paningin. May kanya-kanyang mundo ang mga tao sa loob ng club. Siksikan at maingay ang mga ito. Pero di pa rin siya nakakasiguradong walang makakasaksi kung magtalo sila ni Gaz.

“Wag tayong gumawa ng eskandalo dito. Mag-usap tayo kapag tayong dalawa na lang. Kung ayaw mong may makapansin sa atin.”

Pumintig ang isang kalamnan sa maigting na panga ng lalaki. “Let’s get out of here.”

“Where are you going, guys? Aalis na ba kayo?” Humarang si Timothy sa daan nila. Kinausap nito si Gaz. At habang kinakausap nito ang nobyo, nahagip ng kanyang mata si Rage sa isang sulok. Nakatayo ito at may hawak na baso ng alak. Tumagos sa kanya ang init ng titig nito. God, he was watching her. Nararamdaman niya ang pagnanasa nito na tila umaalipin sa kanya, parang hinuhubaran siya sa bawat segundong hindi maalis ang mata nito sa kabuuan niya. In her mind, she could feel his hands all over her.

Gusto niyang sabunutan ang sarili sa kiliting gumuhit sa kanyang mga ugat.

You know you want him. Take him.

She cursed herself at the thought. Sasampalin na niya ang sarili kung naiisip niyang magandang ideya na i-entertain ang pagkalitong nararamdaman niya.

It must be her drink. May mali sa alcohol na nainom niya. Parang nag-iinit sa pagnanasa ang buong kamalayan niya. Inaalipin na pati ang utak niya.

That’s right. Isisi na lang niya sa alak kung ba’t siya nagkakaganon.

Nakahinga siya nang maluwag pagkalabas nila sa Euphoria. Sininghot niya ang malamig na hangin na tumama sa kanyang mukha. Nakasunod sa kanya si Gaz.

Di pa rin tuluyang napawi ang tensyon sa katawan nito. He had every right to be mad at her. Naisip niya na pumayag din siyang bayaran nito.

Iyon ang masakit na katotohanan. Kung sisigawan siya ni Gaz, maiintindihan niya. Magalit lang ito sa kanya. Hindi siya mangangatwiran.

Binasag niya ang katahimikan sa pagitan nila. “Dito tayo mag-usap. Kahit sigawan mo ako ngayon, ayos lang sa akin. Basta walang nakakakita sa atin.”

“What the fuck?”

Lumingon siya sa binata. Nakatayo ito ng ilang metro sa kanya. “Or if you want to fuck, pwedeng sa loob tayo ng kotse para mailabas mo ’yang galit mo.”

“Galit? I’m not even mad at you.”

“Sinungaling,” di niya napigilang sabihin. Napagtanto niya ang sinabi at mahinang napamura.

“I’m not lying. Hindi ako galit sa ’yo, nagseselos ako,” tiim-bagang na sabi nito. “And don’t call me that when you’re the one who’s not being totally honest.”

“Walang nangyayari sa amin ni Rage.”

“Hindi ko naman sinabing meron? Look, I ask you if you want to kiss him and I told him it’s okay with me.”

“At di ko maintindihan kung bakit kailangan mong sabihin ’yon.” Pinukol niya ito ng matalim na tingin. “Sumasayaw lang tayo, nabunggo niya ako at napatingin ako. Bakit mo agad i-a-assume na gusto kong halikan si Rage? That’s disgusting. Pinsan mo ’yon.”

“Disgusting?” umangat ang sulok ng labi nito, kung papakinggan niya ang tono nito ay parang di nito pinaniniwalaan ang sinabi niya.

“H-hindi ba?”

Umiwas siya ng tingin.

“Really, Em? Do you really think it’s disgusting to kiss him while I’m watching?”

“Umuwi na nga tayo.”

Sinubukan niyang buksan ang pinto ng kotse nito. “I’m talking to you.”

“Ayaw ko. Hindi magandang ideya ito.”

“Why not? Hindi ba magandang maging tapat tayo sa isa’t isa? Let me know your thoughts.”

“Parehas tayong nakainom kaya di magandang mag-usap tayo ngayon.” Baka di niya mapigilan ang sariling magsabi ng totoo. Sinapo niya ang noo at tumalikod dito.

“Just answer me honestly, do you like him or not?”

Hindi ba siya nito titigilan?

“I want you.”

“There’s no doubt about that, I know you want me as much I wanted you. Pero sagutin mo ako ng totoo ngayon kung may nararamdaman ka ba—”

“Wala!” sigaw niya, at muli itong hinarap. “Walang malisya ’yong pakikipagkaibigan ko sa pinsan mo. Sorry kung tingin mo meron. Di ko mababago ’yon. Kaya pakiusap, tama na, wag na natin isali si Rage.”

“Kahit nahuhuli kitang napapatulala sa kanya?”

Parang may sumampal sa mukha ni Emily.

“You’re obvious, baby. You kept on staring at him. Nahuhuli kita kapag akala mo hindi ako nakatingin. Ang lawak pa ng ngiti mo kahit hindi naman nakakatawa ’yong jokes niya. Sabihin mo nang nagseselos ako, but I know that look on your face. Dahil ganun mo din ako tingnan.”

“Y-you’re ridiculous.” Parang mawawalan siya ng hangin sa baga. Kailangan niyang dumistansya sa binata.

“Where are you going?”

Di niya alam ang gagawin kaya sa imbes na pumasok sa loob ng kotse ay bumalik siya sa loob ng club. Kailangan niya ang ingay para malimutan niya ang bumabagabag sa kanya.

Obviously, he was right. Tama ang hinala ni Gaz at nagsisinungaling siya sa lalaki. It made her feel like a cheating whore.Gusto niyang sumpain ang sarili. Nakakatawa lang na talagang pinapanindigan na niya ang pagiging pokpok niya. She doesn’t want to be a whore. Trabaho lang niyang sumayaw para kumita, magbigay aliw na walang nakakaalam ng pagkakilanlan niya.

Pokpok na ba siya kung pinagnanasaan na rin niya si Rage kahit may nabuo na siyang relasyon sa pinsan nito? Nanginginig na bumuga siya ng hangin.

Hindi siya hinabol ni Gaz.

Pareho nilang kailangan ng espasyo sa isa’t isa. Hindi tama na pinagbibintangan siya nito kahit gaano pa ’yon katotoo. She was trying to ignore the wicked thoughts within her.

Tingin ba ni Gaz mapagsasabay niya ito at si Rage? Pagak na tumawa si Emily. Kanina pa niyang pinanlalaban ang pagkaliyo. Nagawa pa rin talaga niyang makabalik sa table nila kanina.

Inignora niya ang isang pares na magkayakap sa couch at naghahalikan ng malala.

“Damn, Quen, you’re so hot. I want your dick inside me.”

Napailing si Emily, at tumayo na. Baka makaabala pa siya sa dalawa. Umikot siya kung saan siya dalhin ng kanyang mga paa. May ilang lalaki na lumapit sa kanya at nagpakilala. She just ignored them.

“Want a drink?”

She recognized the voice. Lumingon siya sa babaeng nasa tabi niya.

“Edina?”

“Good to know that you still remember me!” Tumawa ito at mahina siyang tinapik sa braso. “I must admit, di kita nakilala kanina, Lily. You’re such a goddess in that dress! Di nakapagtataka kung bakit ang dami mong nabibihag ngayong gabi.”

Maliit na ngumiti siya.

“Bakit mag-isa ka lang dito? Wala ka bang kasama?” pag-uusisa ng nakakatandang babae. She had to admit the woman was strikingly stunning. Kahit may edad na ito, litaw pa rin ang eleganteng awra nito.

“I’m with my boyfriend.”

“Boyfriend? Meron ka palang boyfriend? Where is he?”

“You know him actually,” awkward na ngumiti siya. “Nagkita na tayo sa condo ni Gaz noon, right?”

“Ooooh, yes. I remember, kayo na ulit? God, I don’t know. Hindi ko pa ulit nakakausap si Gaz, at kung nagkikita naman kami, hindi niya nababanggit na may girlfriend na ulit siya.”

Bahagyang nagsalubong ang kilay ni Emily.

Di talaga niya kilala si Edina. Nagpakilala ito sa kanya noon na kaibigan ni Gaz. Hindi niya lang eksaktong maalala kung family friend ba ito. Maybe, she was a mentor before? Kaedaran lang yata ito ng nanay ni Rage na naalala niyang ipinakilala sa kanya noon ng binata.

“So, where’s Gaz now? Di ko nakikita.”

“Nagpapahangin lang sa labas. Mamaya baka bumalik siya. Birthday ngayon nung teammate niya.”

“Oh, I see. May celebration pala sila kaya may nakita akong football player kanina. Gusto mo bang uminom?” Hindi siya nito hinintay na tumugon at kinausap ang waiter. Pinagpatuloy nito ang pag-uusap nila hanggang sa nagpaalam siyang pupunta lang sa rest room. Pagbalik niya ay nandoon pa rin ang babae.

Ilang minuto na ang lumilipas ay hindi pa rin bumabalik si Gaz. Uminom muna siya habang nawiwiling nakikinig sa mga kwento ni Edina.

“Lily?” may bumanggit sa pangalan niya, at sinundan iyon ng mahinang pagmumura. “What are you doing here, Edina?”

“Rage!” Parang lumiwanag ang mukha ng babae pagkakita sa lalaki. “You’re also here! Tumatanda na talaga ako, malabo na yata ang mata ko at hindi ko agad kayo napapansin!”

“You’re not invited here.”

“Don’t be rude, sweetheart. Di mo na nga ako tinatawagan, itataboy mo pa ako. Gusto ko na tuloy magtampo.”

“I don’t care, old hag.”

Napasinghap si Emily sa tinuran ng binata. Matalim ang titig nito sa babae at may galit na nakalarawan sa mukha.

“You’re not allowed to be here. Baka nakakalimot ka?”

“Rage, wag ka naman bastos sa matanda,” sabat niya nang hindi makatiis. Narinig niya ang marahas na singhap ni Edina. Nasaktan siguro ito sa inaakto ng lalaki. Wala siyang ideya kung saan nagmumula ang galit ni Rage, pero kailangan niyang pumagitna.

“Stay out of this, Lily. You’re not supposed to talk to her.”

“What?”

“Umalis ka dito, Edina kung ayaw mo pang ipadampot kita. I’m warning you.” Parang dudura ng lason si Rage sa talim ng dila nito.

Tuluyan na niya itong inawat. “Rage, ano ka ba?” Parang siya na ’yong nahihiya sa asal nito. Huminga siya ng paumanhin kay Edina bago hilahin ang lalaki palayo.

“Lily, stop, bakit ka ba nakikialam—”

“Wala ka bang modo? Nakikipag-usap ka sa hindi mo kaedad, rumespeto ka naman!”

“Inilalaan ko ang respeto sa mga dapat bigyan, but I have zero respect for that woman.”

Akmang babalik pa ito sa kinauupuan ni Edina. Buong lakas na hinila niya ito sa sulok.

“Galit na galit? Ano bang ginawa sa ’yo? Halika nga! Marami ka din nainom, baka kung ano pang masabi mo!”

“Ano bang pakialam mo sa akin, Lily?” binulyawan siya ni Rage. Nanlisik ang mata nito. “Bakit hindi mo balikan ’yong boyfriend mo at tantanan mo ako? Nakakaawa naman si Gaz kung binayaran ka niya ng milyon pero ako ang hinahabol mo.”

“A-ano?”

Hinawakan nito ang balikat niya. Maigting ang panga na inilapit ang mukha sa kanya para masiguradong maririnig niya ang sasabihin nito.

“Listen. Wala akong paki kung nagpapabayad ka sa lalaki para maging nobya ka. Naiintindihan kong parte iyon ng trabaho mo para umangat sa buhay. Pero itigil mo itong ginagawa mo sa akin. Huwag mong lituhin ang nararamdaman ko. Alam kong pera-pera lang ang labanan, meron ako nun, pero di ko gagamitin ’yon para lang maging akin ka.”

Napakurap si Emily sa bangis ng anyo nito. Natakot siyang salubungin ang mata nito.

“You’re confusing me right now. Gusto ko nang isipin na interesado ka sa akin. But now I know that Gaz paid you to be with him. Sa kanya mo lang ibigay ang serbisyo mo, wag ka nang maghanap ng iba pang gagatasan.”

Uminit ang mata niya sa sinabi ni Rage bago siya nito pakawalan. Hindi siya nang-ahas na habulin ito ng tanaw. Paano nito nalaman ang tungkol sa pagbabayad sa kanya ni Gaz?

Naikuyom niya ang palad kasabay ng pag-alpas ng mga luha. Paano?

Chapter Fifty One

Pinahid ni Emily ang luha sa kanyang pisngi. Masakit marinig ang akusasyon mula sa bibig ni Rage, pero may karapatan ba siyang masaktan kung wala naman itong sinabing kasinungalingan?

It’s all true. Gaz paid just to be with her. Naririnig pa rin niya ang boses ni Rage sa kanyang utak. Gusto niyang makaramdam ng panliliit. Hindi na siya dapat magtaka na malalaman ng lalaki ang tungkol doon. Maybe Gaz told him about the two million deal. Akala niya ay silang dalawa lang ang makakaalam n’on. Akala niya ay wala itong ibang pagsasabihan.

Doon siya nagkamali.

Bago pa siya dumating sa buhay nina Gaz at Rage, matibay na ang samahan ng magpinsan. Hindi siya magiging hadlang para mabali ang closeness na iyon. Sa umpisa pa lang, wala siyang intensyon na pumagitna at maging dahilan para magkaroon ng lamat ang relasyon ng magpinsan.

Hindi mapigilan ni Emily ang atraksyon na nararamdaman niya sa dalawa. It was confusing. Sana ay alam din niya ang sagot sa kanyang nararamdaman. Alam niyang mali na makaramdam siya ng magkaparehas na atraksyon kina Rage at Gaz.

Nanginginig na bumuntonghininga si Emily. Kailangan niyang mag-isip. Kung puwedeng lumayo muna siya ulit kay Gaz, gagawin niya. Hinanap niya ito sa party, pero hindi na niya ito makita. Muli siyang lumabas sa parking kung saan niya iniwanan si Gaz kanina. Wala na roon ang sasakyan ng lalaki.

Nanghihinang naisuklay niya ang mga daliri sa buhok. Ano ba itong ginawa niya? Did she hurt him?

Aaminin niyang nagulat siya sa komprontasyon nila kanina. She wasn’t expecting that earlier, but now, she could see his point. Wala siyang ibang gustong gawin ngayon kundi ang kausapin ito.

Pagkasakay ng taxi, kinuha niya ang telepono para tawagan si Gaz. Hindi sumasagot ang binata sa mga pagtawag niya. Nakarating na siya sa condo ay wala pa rin itong sagot.

Naghintay siya ng ilang oras ngunit hindi dumating si Gaz. Hindi na niya namalayang nakaidlip na siya sa couch. Pasikat na ang araw nang dumating ang hinihintay niya.

“Gaz,” usal niya nang makita itong pumasok ng condo. Iba na ang pang-itaas nito. Naka-puting sando ang binata kaya hindi nakaligtas sa kanyang mata ang bakas ng halik sa collarbone nito. Napatulala si Emily sa lalaki.

“What?”

“S-saan ka nanggaling?” tanong niya.

“At Timo’s party. Saan pa ba?”

“’Di ko nakita ang sasakyan mo sa parking lot nang bumalik ako.”

“Hiniram ni Rage ang sasakyan ko. I thought you’re with him. Wait, tinanggihan ka ba kaya umuwi ka na lang?” madilim ang mukhang tanong ni Gaz.

Isinantabi niya ang insultong naramdaman. Nasaktan niya nang sobra ang lalaki kaya wala siyang karapatan na masamain ang kung anuman ang sasabihin nito.

“I-I want to say I’m sorry about last night. You’re right. I feel something for him, but it’s not the same as what I have for you—”

“You’re lying again. Hindi mo ba kayang magpakatotoo sa sarili mo, Emily? I’m honestly mad at you because you can’t say it straight to my face. I just need you to be honest with me. It’s not like I’m going to kill you just because you’re horny and you want my cousin to fuck you. Ano’ng silbi ng relasyon natin kung magsisinungaling tayo sa isa’t isa? Be fucking real!”

“I’m just doing what’s right for both of us! Pinipigilan ko kung ano ang nararamdaman ko.”

Napailing si Gaz, dismayado ang ngiting tumingin sa isang sulok. “Pwes ako, hindi.”

Napakunot-noo si Emily. “Ano’ng ibig mong sabihin?”

“Pagkatapos mo akong iwanan sa parking kagabi, I was really mad. But instead of punching someone, bumalik na lang ako sa loob… and I met a couple there. The guy invited me to their place…” Nag-pause ito, at hindi na sinundan ang sasabihin.

Namayani ang katahimikan. “At ’di ka tumanggi?”

“May dahilan ba?”

Napaurong ang dalaga. Nalaglag ang kanyang panga habang nasasaktang napatitig sa mukha ni Gaz. Hinanap niya sa ekspresyon nito kung may katotohanan ba iyon. He could be lying just to hurt her.

“You’re lying. Sinasabi mo lang ba ’yan para saktan ako?”

Matigas na umiling si Gaz at sinalubong ang mga titig niya. “I’m telling the truth. Walang dahilan para gumawa ako ng kuwento.”

Nag-init ang mata niya ngunit walang pumatak na luha sa kanyang pisngi. Pamilyar ang galit na umahon sa kanyang dibdib. Magdamag siyang naghintay rito para lang umuwi ito, at iyon ang isasalubong nito sa kanya?

“You’re an asshole,” nanginginig ang boses na sabi ng dalaga.

“I guess I am.”

“I don’t understand you. Unang senyales pa lang ng ’di pagkakaintindihan, iyon na agad ang ginawa mo? Bakit? Ganoon ba talaga kababa ang tingin mo sa akin? Inisip mo na agad na iiputan talaga kita sa ulo kaya hindi ka nagpatalo? Diyos ko naman, Gaz!”

“Don’t blame me. Sinubukan ko lang kung tulad mo ba ako na kayang ma-attract sa iba kahit may mahal na ako.”

Napasinghap siya sa sinabi nito. Sinasabi ba ni Gaz na siya ang nagtulak dito para makipag-hook up sa iba? That it’s her fault?

“Wala akong kasalanan d’yan. Ginawa mo ’yan kasi choice mo. Hindi ko pinatulan si Rage kahit gusto ko siya kasi ikaw ang pinili ko. Hindi kita pinili dahil lang sa pera, pinili kita kasi mahal kita. Kung pera lang, kaya kong kitain ’yon sa maraming paraan. Kaya ko ring ibalik sa ’yo.”

“Wala akong binanggit tungkol sa pera.”

“Talaga ba? Kung ganoon bakit alam ni Rage ang tungkol sa set-up natin? Bakit kailangan mong sabihin sa kanya? Ipinamumukha mo ba sa iba na kaya mo akong bilhin?”

“Hindi ba?”

Parang patalim na tumagos sa kanyang dibdib ang naging sagot ni Gaz. Hindi niya inaasahan na kaya rin nitong iparamdam sa kanya ang katotohanan na hindi niya maamin-amin: isa siyang bayaran.

Sumasakit ang dibdib niya sa katotohanan na kaya siyang mabili ng kung sinong lalaki.

Wala naman kasi siyang choice. Maraming beses na hiniling niya na sana anak na lang siya ng mayamang pamilya para hindi niya kailangang gawin ang ginagawa niya. Nakalugmok siya sa sitwasyon na ang tanging magagawa lang niya ay kumapit sa patalim para paunti-unting makawala.

It’s too unfair.

Kinagat ni Emily ang ibabang labi at itinaas ang noo. “Naiintindihan ko kung hindi mo na gustuhin ang serbisyo ko. I can give you a refund. Ita-transfer ko pabalik sa ’yo ang lahat ng perang binayad mo sa akin para hindi mo naman masabi na nilamangan kita. Kung wala ka nang sasabihin, pwede na nating tapusin ang lahat dito para makaalis na ako.”

Tinalikuran ni Emily ang lalaki. Nagtungo siya sa kwarto para simulan ang kanyang pag-iimpake. Hindi niya maiwasan ang pagbuhos ng kanyang luha. Masyadong mataas ang kanyang emosyon no’ng oras na ’yon.

Nasasaktan siya at hindi niya kayang maging kalmado para may maitira man lang siyang dignidad para sa kanyang sarili.

“Where are you going?”

“Uuwi na ako sa amin.”

“Are you serious right now?”

Hindi siya sumagot. Pinagpatuloy ni Emily ang pag-iimpake. Kung ’di magkasya sa bag ang lahat ng gamit niya, pwede pa naman niyang balikan. Magugulat ang mama niya sa oras na makita siya nitong umuwi. Gagawa na lang siya ng dahilan. Pwede naman na magsimula na siyang umupa ng apartment na malapit sa trabaho niya.

“Stop that.” Pinigilan ni Gaz ang pag-iimpake niya. Hinawakan nito ang maleta at binalik iyon sa closet.

Gusto niyang mapatili. Bakit ba siya pinipigilan ng lalaki? Doon din naman ang patutunguhan nila. Walang saysay na ipagpatuloy pa nila ang kanilang relasyon.

“Ano bang ginagawa mo?” asik ni Emily.

“You’re not leaving me,” mariing sabi ng binata.

“’Wag na natin palalain pa ’to, Gaz. Mas madali kung aalis na lang ako. Tapusin na natin ito—”

“Look,” pigil nito sa kanya. Mariing hinawakan nito ang balikat niya. Tumama sa kanyang pisingi ang amoy ng alak sa labi nito. Mabigat ang paghingang sinalubong ang mata niya ng nagbabagang titig. “We don’t have to end everything here. There’s nothing to be ashamed of. I don’t care if you have feelings for him, or if you’re attracted to him. It’s not totally okay with me, but I would understand. Uunawain ko lahat. Tatanggapin kita. Magiging okay pa rin tayo once na maproseso natin kung paano ito malalagpasan.” Napakurap si Emily, parang umikot ang paningin niya sa mga salitang binitawan nito.

“Maiintindihan mo?”

Gumuhit ang malamig na ngisi sa labi ni Gaz. Marahan itong tumango. Umangat ang isang palad sa kanyang pisngi. “Kung ibang lalaki pa ’yon, baka mamatay ako sa selos, but he’s my best friend and you’re mine. I love both of you.”

Napakurap ang dalaga. Hindi siya sigurado kung tama ba ang narinig niya o may problema siya sa pandinig. Masyadong komplikado ang suhestiyon ng lalaki. Isang bagay na hindi niya lubos maisip na sasabihin ni Gaz.

“’Wag. Hindi iyon tama.”

“And why?”

Namilog ang mata niya. “Why? You’re asking why? Because it’s not okay! Hindi normal sa isang relasyon na i-tolerate ang mga ganoong bagay! Tulad ng hindi ko ito-tolerate na hindi ka umuwi ngayon at may ginawa kang kalokohan!”

“We don’t have to be a normal couple.”

“It’s not going to work. Kabaliwan lang ’yan.”

Sinubukan ni Emily humakbang palayo sa binata ngunit maagap nitong hinawakan ang kanyang braso. “Bitawan mo ako.”

“No.” Mas lalong humigpit ang kapit nito sa kanya. “We can make our relationship work. Hindi sagot ang paghihiwalay. Binibigyan na kita ng dahilan para mag-stay. Hinahainan na kita ng solusyon. Ano bang gusto mo pang gawin ko?”

“Naririnig mo ba ang sarili mo, Gaz? Hindi normal ang sina-suggest mo.”

“Kailan ba tayo naging normal?”

Gusto niyang magmura. “Baka ikaw lang! Tingin mo paano tayo magiging normal kung may isa pang tao sa relasyon natin? I know what you’re talking about. And no, mas gugustuhin ko pang lumayo na lamang kaysa sa manatili sa isang komplikadong sitwasyon!”

Pinakawalan ng binata ang hawak sa kanya. Bumuntonghininga ito, pagkatapos ay umatras. Akala ni Emily ay suko na si Gaz na ipilit ang nais nito. Pero muli itong umimik.

“I’ll give you time and space to think about everything. Pero hindi kita papayagan na umalis dahil alam kong babalik ka pa rin naman. Masasayang lang ang pag-iimpake mo.”

“Ano bang sinasabi mo?”

Nagkibit-balikat lang si Gaz. Lumabas na ito ng kwarto dahilan para mas lalo siyang malito sa inaakto nito. Napilitan siyang sundan ang lalaki. “Saan ka pupunta?” pahiyaw na tanong ni Emily.

“I’m leaving.”

Nalaglag ang kanyang panga. “Condo mo ’to, bakit ikaw ang aalis?”

“So you don’t have to leave.”

“Gaz!”

“Think about it, Em.”

Napasabunot na lang ang dalaga sa kanyang buhok pagkaalis nito.

Imbes na mag-impake ng damit, lumabas na lang si Emily para ikalma ang kanyang sarili. Wala siyang plano na mag-stay roon. Pero hindi rin niya binitbit ang mga gamit niya sa paglabas.

Tinawagan ni Emily ang kanyang kapatid. Sa isang fast food sila nagkita ni Angela. Kinumusta agad niya ang kanyang mama rito habang kumakain.

“Paubos na ulit pala, Ate, ’yong gamot ni Mama.”

“Mag-transfer ako sa ’yo ng pera mamaya. Samahan mo na si Mama na bumili. ’Wag mong papabayaan na siya lang mag-isa kapag umaalis, ha?”

“Oo nga kaya nung isang araw, nag-absent na ako. Sinamahan kong pumunta sa Paranaque.”

“Paranaque? Ano naman ang ginagawa niya roon?”

“May dumating kasi noong isang araw na lalaki sa bahay tapos hinahanap siya.”

Napakunot-noo si Emily. “Nakita mo ba kung sino?”

“Hindi. Nasa school ako. Sinabi lang ng kapitbahay natin. Alam mo naman ’yong si Ate Irma. Dinaig pa ang CCTV. “ Napaismid ang kanyang kapatid habang nginunguya ang pagkain nito.

“Tinanong pa sa akin kung sino ’yong bumisita na lalaki sa bahay. Hindi ko naman nakita kung sino. Sabi ko baka nagpapautang lang.”

“Sinabihan ko na si Mama na huwag nang umutang. Mas lalo lang nababaon sa utang dahil sa interes. Ano bang ginawa n’yo sa Paranaque?”

“Ayun, may pinuntahan kaming bahay, tapos naghintay. Wala naman kaming napala. Hindi nga sinabi ni Mama kung sino. Basta sabi niya, hihingi raw siya ng tulong sa dating amo ni Papa.”

“Marami tayong naging papa. Sino roon?”

“Siguro ’yong huli? Hindi ako magaling sa family history natin, Ate, e. ’Di ko nga alam kung magkakapatid ba talaga tayo sa ama.”

“Huy, ’wag kang magsalita ng gan’yan,” saway niya sa kapatid. “Tatanungin ko na lang si Mama kapag nakauwi ako.”

“Ate, kailangan ko pala ng pambayad sa project namin…” parang nahihiyang singit ng kapatid maya-maya. “Bigyan kita mamaya,” aniya at tinapos muna ang pagkain.

Ramdam niya ang pananakit ng kanyang ulo. Gusto niyang sisihin si Gaz. Wala pa siyang tulog dahil sa paghihintay sa lalaki.

Hindi niya alam kung saan siya magagalit. Sa inamin ba nitong ginawa kagabi o sa isina-suggest nito sa kanya kanina. Sumasakit ang ulo niya at parang gusto na lang niyang ituring na panaganip ang lahat. Nalilito na rin ang dalaga kung paano ipoproseso sa kanyang isip ang lahat. Hindi madali sa kanya ang magdesisyon sa mga bagay lalo na’t marami siyang problema.

Dapat ay walang lugar sa isip niya ang tungkol sa mag-pinsan na iyon. Hindi siya dapat naaabala kakaisip kina Gaz at Rage. Ang unang priority niya sa buhay ay ang kanyang pamilya, ang pag-aaral niya, ang pagtatrabaho niya para matustusan ang mga gamot ng ina niya. Hindi si Gaz. Hindi si Rage. Hindi ang relasyon niya sa dalawang ito.

Pakiramdam ng dalaga ay napapabayaan na niya ang obligasyon niya. Nakasentro na lang sa dalawang lalaki ang isip niya at hindi iyon ang dapat niyang problemahin.

Pagkatapos nilang kumain ni Angela, sinamahan niya itong umuwi sa bahay. Dumaan muna siya sa bangko para mag-withdraw ng pambili ng gamot ng kanyang ina. Inabutan na rin niya ang kanyang kapatid ng sapat na perang kailangan nito.

Nakatulog agad si Emily sa sofa pagkadating sa bahay. Nagising na lang ang dalaga na basang-basa ang likuran niya sa pawis. Wala na sa harap niya ang electric fan. Salubong ang kilay na iginala niya ang tingin. Nakita niya na nakatutok na iyon kay Albert at malawak ang ngiti habang may ka-chat sa cellphone.

Sa kainisan ni Emily, dinampot niya ang tsinelas at ibinato sa lalaking kapatid. Tinamaan ito sa mukha dahilan para matanggal ang ngiti nito sa kausap.

“Ate! Bakit naman namamato?” reklamo nito.

“Gago! Natutulog ako rito, aagawan mo ng electric fan?” banas na sabi ni Emily. Tumatagaktak ang pawis sa kanyang noo.

“E tulog ka naman na kaya hiniram ko muna.”

“Ba’t hindi mo kunin ’yong nasa kwarto mo?”

“Sira na kasi ’yon! ’Di ko pa nga napapagawa. Wala pa akong ipon.”

Bumangon si Emily. Pinahid niya ang pawis sa kanyang mukha. Parang gusto ulit niyang batuhin ng tsinelas ang kapatid nang bumalik ang ngiti nito sa kausap.

“Sino naman ’yang kausap mo? Nililigawan mo? Tigilan mo ’yan. Unahin mo ’yang pag-aaral mo kaysa sa kalandian mo.”

Parang gusto niyang bawiin ang sinabi. ’Di siya nakailag nang tumama pabalik sa kanya ang binitawang salita sa kapatid.

Napasimangot si Albert. “Minsan ka na nga lang dito sa bahay, Ate, ako agad nakikita mo. Sa ’yo na nga ’tong electric fan. Matulog ka ulit!”

Nag-walk out na ang kapatid. “Hoy, kinakausap pa kita!” habol niya.

Pumasok ang kanyang ina sa pinto. May dala itong meryenda. “Gising ka na pala. Bumili ako ng ginataang mais kay Irma. May tinimpla na akong juice sa ref.”

Nakabuntonghininga na sumunod siya sa kusina. “Nakuwento pala sa akin ni Angela na umalis kayo nung isang araw. Paranaque raw pinuntahan nyo.”

“Ah, may binisita lang ako. Nasaktuhan naman na wala raw doon.”

“Sino ba ’yon, Ma?”

“Hindi naman importante ’yon. Hihingi lang sana ako ng tulong.”

“Ma, bakit naman hihingi ka pa ng tulong? Nagawa na natin ’yan. Hayaan mo na lang ako na magtrabaho para matustusan ’yong mga kailangan natin.”

Malungkot na nagbaba ito ng tingin. Bakas ang lungkot at pagod sa mukha nito. Nakaramdam ang dalaga ng pagkahabag sa ina. Alam niyang gumagawa ito ng paraan para makatulong sa kanya at mabawasan ang pasanin niya. Pero aware siya na baka mas ma-stress pa ito lalo. Hindi iyon maganda sa kalusugan nito.

“Kaya ko na, ’Ma. Ako na ang gagawa ng paraan sa lahat. Pipilitin kong gawin kung anong makakaya ko para lang mabili natin ’yong mga gamot mo.”

“H-hindi mo naman na ako obligasyon, e.”

Mariing umiling si Emily. Tumayo siya para tabihan ito. Ipinatong niya ang palad sa kamay nito. “’Wag mo sabihan ’yan. Hindi ko nakikitang obligasyon ang ginagawa ko—”

“Pero hindi tama na pinapasok mo ang ganyang trabaho para sa akin. Minsan, parang mas gusto ko na lang na abandonahin mo na lang ako. Magaling pa nga na kunin na lang ako agad kaysa sa makita pa kitang naghihirap kakakayod para sa akin.”

“Ma!” saway niya rito. Humahapdi ang puso niya sa nararamdamang paghihirap sa tinig nito.

“Nasisira ang kinabukasan mo dahil sa akin.”

“Hindi ’totoo ’yan,” mahinang bulong niya, ’di napigilan ang pagtutubig ng mata. “Wala akong ginagawang illegal. Para sa akin, trabaho pa rin iyon. Hindi ako nagnanakaw. Hindi ko ipinanghihingi ang perang inuuwi ko. Pinaghihirapan ko iyon sa maayos na paraan.”

Ngumiti ang kanyang ina. Bahagyang lumiwanag ang mukha nito. “Hindi mo naman kailangang magpaliwanag.”

“’Wag ka nang bumalik doon sa Paranaque. ’Wag ka na ring mangutang na may interes na malaki. Sino ba ’yong lalaki na pumunta raw dito? Alam mo naman na chismosa ’yong mga kapitbahay natin.”

“Bakit, may lalaki raw ako? Wala, ha!”

“Hindi naman iyon. Kaso baka nagpapautang ’yon.”

Umiling ang ina. “Kakilala ko iyon sa pinanggalingan kong trabaho noon sa Pasay. May ipinasabi lang. Matagal na ’yon. Bago pa ako magbuntis sa ’yo.”

“Eh bakit ka pinuntahan?”

Hindi nagsalita ang kanyang ina. Tila nagdadalawang-isip pa na sagutin ang kanyang tanong. Napukaw ang kuryosidad niya pero naman niyang pilitin ito.

“Okay lang din, Ma, kung ’di mo gustong sabihin. Basta kung ano man ’yan, ’wag mo na masyadong isipin.”

Nag-stay muna siya sa bahay para tulungan si Angela sa mga labahin. Isa na lang ang electric fan na gumagana sa bahay. Naisip niya na magpasama kay Albert para bilhan ng ceiling fan ang kwarto ng mga ito.

“Ate, buy one, take one ’yong electric fan nila. Bili ka na lang ng bago kaysa ipagawa natin ’yong sirang fan.”

Tama rin naman ang kapatid. Pag masira ulit ’yon, ipapagawa na naman. Dinaig pa nila ang bumili ng bago.

Bago mag-alas cinco, nagpaalam na si Emily para bumalik sa condo. May trabaho pa siya mamayang gabi. Balak niyang ayusin ang mga iniwanan niyang kalat sa condo ni Gaz. Kung mapilit ang lalaki na huwag silang maghiwalay, e di ibibigay niya ang gusto nito. Mananatili pa rin siya sa condo nito kung iyon ang hiling nito.

Kakapalan niya ang mukha. Wala siya sa lugar para maging mapili. Hindi marami ang choices na nakahain sa kanya, at kung magiging practical na lang din siya, tatapusin na lang niya kung ano ang napagkasunduan nila. Kung bayaran ang tingin ni Gaz sa kanya, siguro iyon na rin ang tamang oras para maging professional siya. Kailangan niyang maging matibay.

Pipilitin niyang maging matatag pagdating sa dalawang lalaki na nagpagulo ng mundo niya.

Chapter Fifty Two

Hindi nga bumalik si Gaz sa condo nito pagkatapos ng mainit na alitan nila. Hinayaan muna ni Emily na hindi ito magpakita sa kanya. Magiging distraction niya lang ang binata kung nasa iisang silid sila. Abala pa sa pagre-review sa isang major subject. Bukod sa nahihirapan siyang aralin ’yon kasi maraming kailangan sauluhin, dagdag pa sa pahirap na sobrang terror ng kaniyang professor.

Pagkagaling sa trabaho, nag-review pa siya ng kaunti bago matulog. She felt so exhausted the next morning. Dali-daling naligo ang dalaga bago pa siya ma-late sa unang klase niya sa araw na ’yon. Hindi nga siya nagkamali na magkakaroon ng pa-quiz bigla bigla. Todo reklamo si Arlene pagkatapos ng klase.

“Napakatindi talaga rin talaga ni Sir. Sobrang consistent! Wala sa mga ni-review ko ang nasa quiz. Pwede ba ’yon?”

Mataas ang score na nakuha niya sa quiz kaya wala siyang naging problema. Todo puri si Arlene sa kanya. Parang hindi man lang daw siya nahihirapan sa subject. Kung alam lang ng babae, sobrang hirap din siya sa ginagawa niyang pag-aaral and at the same time, nagtatrabaho pa siya sa bar sa gabi.

“Mas mahalaga sa akin na hindi pa ako tumatagos sa kama kahit gabi-gabi akong puyat.”

Humalakhak si Arlene, parang balewala lang dito na naibagsak nito ang quiz. “Same! My God, katatapos ko lang doon sa K-drama na pinapanood ko. Hindi naman halata na umaga na ako nakatulog, ’no?”

“Hindi, ako ba?”

“Halatang puyat ka!” sabay tawa ni Arlene.

“Thanks.”

“Joke lang! Pero maglagay ka rin ng concealer. Swear! Super powerful ng feeling kapag ma-discover mo ’yung brand na ginagamit ko. Ganda niya pa sa mukha. Kita mo? ’Di halatang puyat sa K-drama ’yan?”

Hindi maiwasan ni Emily na makaramdam ng inggit kay Arlene. Kung siya napupuyat dahil sa trabaho niya sa gabi, ito naman dahil lang sa pagma-marathon ng K-drama. Malaking advantage para sa isang college student tulad niya ang pagkakaroon ng maraming oras para mag-aral. Iyong hindi na kailangan na magbanat ng buto para lang maitawid niya ang pagbabayad sa tuition, sa gastos niya sa araw-araw. Ayaw man niya na magkumpara kasi obvious namang may kaya sa buhay ang karamihan sa blockmates niya. At hindi lang din siya ang nag-iisang working student sa campus. Marami silang nasa same scholarship program na nabigyan ng opportunity na makapasok sa St. Louis. This year ay habol niya na maging dean’s lister kaya gano’n na lang ang pagpupursige niyang mag-aral.

Nagpasama si Arlene sa kanya sa library. Meron daw itong hihiramin na libro. Dahil may balak din naman siyang mag-review ulit para sa ibang subject, sumama na siya. Mamaya, uuwi rin siya para umidlip. Humihikab pa siya nang makasalubong niya si Rage.

Naramdaman niya ang braso ni Arlene sa gilid niya.

“Huy, sino ’yon?” pabulong na tanong nito.

Kasama ulit ni Rage iyong babaeng nakita niyang inakbayan nito noong nakaraan.

Pinigil niya ang pagbaha ng nakakabahalang emosyon sa kanyang dibdib. Tila naririnig pa rin niya ang panunumbat at disgusto sa boses ni Rage nang huling mag-usap sila ng lalaki. She felt so ashamed. Mabuti na lamang ay hindi nito napansin na nagkasalubong sila.

Pasimpleng lumingon si Emily. Nakatutok ang atensyon nito sa kasamang babae, malawak ang ngiti na pinakikinggan ang sinasabi habang palayo sa kanila.

“Oh my, may bagong girlfriend na si Markus Rage?” manghang sabi ni Arlene, kinuhanan pa nito ng picture ang dalawa.

“Ano ka ba, Arlene. Burahin mo ’yan. Hindi ka pa naman sure—”

“Nakita mo ba ’yong hitsura ng girlfriend niya? Ang ganda niya, ha. Ano kayang pangalan n’on?”

Parang may hapdi sa lalamunan ni Emily. Lumunok siya para pawiin iyon.

Walang imik na sinamahan niya si Arlene. Nakatutok ito sa cellphone nito. Sigurado siyang nasa group chat na ang kinuha nitong picture. Hindi siya member ng kahit anong GC nila. Baka madamay pa siya kapag may spy at sinusumbong sa prof nila ang pinagsasabi ng mga member doon. Kinukwento rin naman ni Arlene sa kanya kung ano’ng pinag-uusapan kaya hindi siya nahuhuli sa mga bagay-bagay.

“OMG, ito na!” biglang tili ni Arlene, nasa loob pa man din sila ng library. Agad niyang sinaway ang babae bago pa ito masita at mapagalitan silang dalawa.

“Sorry na! Na-excite lang ako. Sinend ko kasi sa group chat, tapos itong si Micha, kilala niya ’yong girlfriend ni Rage. Nakakasama raw niya sa church ’yan!”

Tahimik lang na nakikinig ang dalaga. Nakapako sa mga libro ang kanyang mata at kunwari walang pakialam kung sino ba ’yung mystery girlfriend ni Rage.

“Yup, and her name is Sofia Chantal Ospina, second year engineering student. At ito pa… she’s the daughter of Carmina Lopez.”

“Sino ’yon?”

“That’s a former beauty queen, Em! Shuta ka, ’di mo kilala. Sabagay, runner up lang naman ’yon nung lumaban sa international. But still! Sikat na celebrity ’yon. Tanong mo pa sa mama mo!”

“Ba’t mo ba gustong malaman kung sino ’yang girlfriend ni Rage? Side chick ka ba niya?”

“Oh, how I wish!” Parang kinikiliting humagikhik si Arlene. “’Di na mahalaga kung ’di niya ako type, basta type ko rin siya!”

“Akala ko ba si Wild ang bet mo?”

“Hindi ako nagse-settle sa isang lalaki, Em. Tutal hanggang pantasya ko lang naman sila, pwede ko silang pagsabay-sabayin.”

Natigilan si Emily sa tinuran ng kaibigan. May nasundot na alaala sa kanyang utak. Agad-agad niyang itinaboy iyon. Hindi niya kailangang ikonsidera ang mga sinabi sa kanya ni Gaz. Sigurado siyang nasabi lamang iyon ng binata dala ng kalasingan at sama ng loob. Wala talaga itong ideya sa iminumungkahi sa kanya.

Baliw ’yon. Actually, pareho silang baliw na. Hindi na nila alam kung ano’ng gusto nilang gawin sa relasyon nila.

Sinubukan niyang tawagan si Gaz pagkauwi. Hindi man lang nito sinagot kahit isang tawag niya. Maybe he’s still mad at her. Natauhan na ito ngayon at iniisip na sigurong tapusin ang relasyon nila. Iyon din ang gusto niya, pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, nagdala ng hapdi sa kanyang sikmura ang isipin na ’yon.

Naalimputangan si Emily nang makarinig siya ng yabag sa loob ng kwarto. Naka-black out ang kurtina kaya madilim ang silid. Binuhay niya ang lamp sa side table.

“Gaz?”

May lumalagaslas na tubig mula sa banyo. Muli niyang tinawag ang pangalan ng lalaki. “Yeah? I’m here.” Bumukas ang pinto ng banyo, nakatapis ng tuwalya na humakbang palabas ang nobyo. Napawi ang kaba niya nang makita ito. At sa kabilang banda, nagulat din siya na umuwi ito.

“Saan ka nag-stay kagabi?”

“Sa bahay ng parents ko.” Naglakad ito papunta sa kama, puwesto sa kung saan siya nakahiga. Maigting ang panga nitong nakatitig sa kanya sa kama. Humagod sa kanyang katawan ang mainit na mga mata ng lalaki. Tila naglalagablab na asul apoy ang mga titig nito sa dilim.

“Why, Em? Did you miss me already?”

Tila napaso siya nang dumapo ang mga daliri nito sa kanyang labi. She instantly felt her nipples tighten at his touch; her tight walls quivering. Napalulon siya nang hagilapin ni Gaz ang batok niya, saka itinulak papasok ang dalawang daliri sa kanyang bibig.

Willingly, she sucked his two fingers in her mouth and sucked them slowly with passion and eagerness.

“Oh, fuck,” he smiled at the sight of her lips wrapped around his fingers.

Maya-maya ay binawi nito ang daliri, mabilis na tinanggal ang tapis at itinutok sa kanyang bibig ang pagkalalaki nito.

“Gaz, wait—”

“What?” Parang masyadong mabilis ang mga nangyayari. Hindi nga ito sumasagot sa mga tawag niya kanina, tapos ngayong nasa harap niya ang lalaki ay gusto agad nitong makipagtalik sa kanya?

“C’mon, baby, I need your mouth.”

Nakakapanghina ang ngiti sa labi nito, pagkatapos ay yumuko ito para patakan siya ng halik sa noo. “I’ve missed you so much. I want to feel your lips on my dick again.”

Inabot ni Emily ang nahuhumindig na ari ng binata. Nangangatal pa niyang dinama sa kanyang palad ang nagngangalit na kahabaan; tila may dumadaloy na init sa mga ugat nito. Tinitigan niya ang kalakihan nito bago ikulong sa kanyang bibig.

Nanginginig ang ungol na pinakawalan ni Gaz. “Oh, fuck!” Dahan-dahan niyang isinubo ang binata. He was massive so she had to be careful. Iniwasan niyang lumapat ang kanyang ngipin. She took him inch by inch until she felt him at the back of her throat.

Ibinabad niya ang buong kahabaan nito sa kanyang lalamunan at saka naluluhang iniluwa ito bago niya muling isubo ang kabuuan. Ginamit niya ang dila para hagudin ito sa paraang magugustuhan nito. Narinig niya ang sunod-sunod na mura ni Gaz bago hugutin ang sarili.

“S-stop. You’re making me come.”

Lihim siyang napangiti. “Hindi ba ’yon ang point kaya ginagawa natin ’to?”

Umiling si Gaz, kapagkuwan ay hinila siya para halikan. Napabangon siya sa kama. Natulog siyang suot ang malaking shirt na nakuha niya sa closet ng nobyo. Bukod doon ay wala na siyang ibang saplot sa katawan kaya nang makapa nito ang pagitan ng hita niya, gayon na lang ang lawak ng ngiti nito.

“Damn, you’re not wearing your undies. Maybe you’re already expecting to see me now, huh?”

Hindi niya sinagot ang lalaki bagkus ay ipinulupot na lang ang mga braso dito at sinalubong ang uhaw nitong labi. Wala siyang balak na itanggi na hindi siya nangulila sa halik nito. She definitely missed him, especially with the way his mouth claimed her lips. Laging puno ng alab ang paraan ng pagsibasib nito sa kanyang labi. Walang kapantay ang maiinit nitong halik.

Hindi siya makapaniwalang parang walang nangyaring alitan sa pagitan nila. Sa kung paano niya tugunin ang paggalaw ng labi ni Gaz, alam niyang mahihirapan siyang itulak ulit ito palayo sa kanya. Sa loob ng ilang minuto, hinayaan niya ang sariling magpatangay sa init ng pangyayari. Malayang dinadama ng palad niya ang matipunong katawan ng binata, pinagapang ang mga daliri sa pagitan ng hita habang patuloy na dinodomina ng bibig nito ang kanyang panlasa.

“Ahh,” napasinghap si Gaz nang sapuhin niya ang namumulang tuktok ng ari nito. Pinisil niya iyon, pinaglaruan, minasahe at nang hindi siya makatiis ay itinulak niya si Gaz sa kama upang dalhin sa kanyang bibig ang kaligayahan nito.

Malakas na napamura ang lalaki. Amoy pa niya ang body wash nito. She insanely loved the masculine scent on him. It just made him ten times sexier.

Parang malamyos na musika sa kanyang pandinig ang mga ungol at daing ni Gaz. Tinipon nito sa palad ang kanyang buhok, ginagabayan ang kanyang ulo sa pagtaas-baba. His massive length twitched as she sucked him harder. Naging mas agresibo si Gaz at marahas na sinalubong ang paggalaw ng kanyang labi.

Naluha siya sa pagkabigla, ngunit agad na nakapag-adjust sa mararahas nitong galaw. Rinig niya ang gigil sa malulutong nitong mura. Mas lalo pa niyang pinag-ibayo ang pagpapaligaya sa binata. She wanted to see him come.

Nagtama ang kanilang mga mata. Pansin ng dalaga ang mapanganib na kislap sa mga mata ni Gaz. It’s like he’s plotting something in his mind.

Muli niyang ipinikit ang mga mata. Natigilan siya nang mapansin na patuloy pa rin ang paglagaslas ng tubig sa banyo…

“What?” tanong nito nang tumigil siya. “Bakit ka tumigil?”

“Hindi mo pa pinapatay ’yung shower. Nag-aaksaya ka ba ng tubig?”

“Bakit ko papatayin, may gumagamit pa naman?”

“Ikaw ’yung galing…” Natigilan si Emily, muling napagtanto na hindi iyon tumitigil mula pa kaninang lumapit sa kanya si Gaz.

“Ah, I forgot to tell you, we have a guest.”

Namimilog ang matang napalingon siya. Saktong kabubukas lang ng pinto at mula roon, nakatapis ng tuwalya na lumabas si Rage.